title: Wniosek dotyczący rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym

text:
Ważna informacja prawna

|

52005PC0343

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 26.7.2005KOM(2005) 343 wersja ostateczna2005/0138 (COD)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek w sprawie rozporządzenia ma na celu transpozycję zalecenia specjalnego VII Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (Financial Action Task Force on Money Laundering – FATF) o „przekazach pieniężnych” do prawodawstwa wspólnotowego[1]. Wniosek określa zasady dotyczące informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym, mające zapewnić natychmiastową dostępność podstawowych informacji dla organów odpowiedzialnych za zwalczanie procederu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu i w ten sposób pomóc w realizacji podległych im zadań. Zgodnie ze zmienionymi uwagami interpretacyjnymi, które zostały przyjęte w dniu 10 czerwca 2005 r., transpozycja zalecenia specjalnego VII winna nastąpić do grudnia 2006 r. |Kontekst ogólny Światowa eskalacja aktów terroryzmu w ostatniej dekadzie zmobilizowała wspólnotę międzynarodową do przygotowania odpowiednich środków w celu zwalczania tego zjawiska. Po atakach terrorystycznych, jakie miały miejsce w dniu 11 września 2001 r. w Stanach Zjednoczonych, zwalczanie terroryzmu stało się kluczowym priorytetem politycznym na świecie. Na nadzwyczajnym szczycie w dniu 21 września 2001 r. Rada Europejska podjęła decyzję, że walka z terroryzmem będzie – bardziej niż kiedykolwiek – kluczowym celem Unii Europejskiej i przyjęła plan działania na rzecz zwalczania terroryzmu. Po atakach w Madrycie w dniu 11 marca 2004 r. Rada Europejska przyjęła w dniu 25 marca 2004 r. deklarację w sprawie zwalczania terroryzmu i odpowiednio zmodyfikowała zatwierdzony wcześniej plan działania na rzecz zwalczania terroryzmu. Deklaracja zobowiązuje Unię i jej członków „[…] do uczynienia wszystkiego, co leży w ich mocy, w celu zwalczania wszelkich przejawów terroryzmu […]” oraz określa szereg strategicznych celów, które mają pomóc w jego osiągnięciu. Do celów tych należy zobowiązanie Unii i jej członków do podjęcia wszelkich niezbędnych środków „w celu ograniczenia dostępu terrorystów do środków finansowych i innych zasobów ekonomicznych”. Skorygowany „Plan działania UE na rzecz zwalczania terroryzmu” potwierdza, że ramy prawne stworzone przez Unię dla potrzeb zwalczania terroryzmu i poprawy współpracy sądowej odegrać powinny decydującą rolę w zwalczaniu działań terrorystycznych i przedstawia szczegółowe propozycje odnośnie do przeciwdziałania finansowaniu terroryzmu. Jedno z tych działań obejmuje ścisłą współpracę z FATF oraz dostosowanie ram prawnych UE do dziewięciu zaleceń specjalnych w sprawie finansowania terroryzmu przyjętych przez FATF. W połączeniu z Czterdziestoma Zaleceniami FATF w sprawie prania pieniędzy, przyjętymi w 1990 r. oraz zmodyfikowanymi w 2003 r., zalecenia specjalne od I do IX określają podstawowe ramy dla wykrywania, przeciwdziałania i likwidowania finansowania terroryzmu i aktów terrorystycznych na płaszczyźnie międzynarodowej. Zalecenia FATF są powszechnie akceptowane jako standard międzynarodowy w zwalczaniu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Państwa Członkowskie UE zobowiązały się wdrożyć standardy FATF. Większość ze środków przewidzianych w dziewięciu zaleceniach specjalnych FATF została już wdrożona, bądź jest na etapie wdrażania w ramach prawodawstwa Wspólnoty lub w drodze procedur ustanowionych na mocy Tytułu V i VI Traktatu o Unii Europejskiej. |Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r.[2] oraz rozporządzenie (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r.[3] dotyczą zamrożenia aktywów terrorystów. Przepisy tych rozporządzeń mają jednak zastosowanie jedynie w odniesieniu do osób i grup w nich wymienionych, które uznane zostały za terrorystów przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych. Z drugiej strony, dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/…/WE z dnia ….. 2005 r. w sprawie uniemożliwienia korzystania z systemu finansowego w celu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu zawiera liczne środki mające na celu zwalczanie nadużywania systemu finansowego dla potrzeb prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Wyżej opisane środki jednak nie w pełni uniemożliwiają terrorystom i innym przestępcom dostęp do systemów płatniczych w celu przesuwania ich funduszy. Wniosek uzupełnia te środki zapewniając właściwym organom ścigania i/lub organom sądowym natychmiastowy dostęp do podstawowych informacji o zleceniodawcy przekazów pieniężnych, co ma służyć im pomocą w wykrywaniu, śledzeniu i karaniu terrorystów lub innych przestępców oraz lokalizowaniu aktywów. |Spójność z innymi politykami i celami Unii Wniosek jest spójny z celami określonymi w planie działania Rady Europejskiej na rzecz zwalczania terroryzmu, który w szczególny sposób zajmuje się kwestią zagwarantowania, aby ramy prawne stworzone przez Wspólnotę dla potrzeb zwalczania terroryzmu i poprawy współpracy sądowej zostały dostosowane do dziewięciu zaleceń specjalnych Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCENA ODDZIAłYWANIA |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |Metody konsultacji, główne sektory, z którymi się konsultowano, i profil ogólny respondentów W komunikacie Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącym nowych ram prawnych dla płatności na rynku wewnętrznym Komisja zasięgnęła opinii zainteresowanych stron w kwestiach podniesionych w związku z transpozycją zalecenia specjalnego VII do prawodawstwa wspólnotowego. Ponadto Komisja przeprowadziła szerokie konsultacje z najważniejszymi zainteresowanymi stronami, odbywając spotkania z odpowiednimi komitetami konsultacyjnymi (grupa ekspertów rządowych ds. systemów płatniczych, grupa ds. rynku systemów płatniczych oraz komitet kontaktowy ds. prania pieniędzy). |Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki były one uwzględniane Główne zagadnienia poruszone w komunikacie dotyczącym nowych ram prawnych dla płatności na rynku wewnętrznym dotyczyły: (1) transpozycji zalecenia specjalnego VII za pośrednictwem prawodawstwa wspólnotowego lub ustawodawstwa krajowego; (2) obowiązku informacyjnego obowiązującego w UE; (3) potrzeby odstępstwa od zasady umieszczania pełnych informacji o zleceniodawcy w przypadku przekazów zbiorczych pomiędzy jurysdykcjami oraz (4) potrzeby stosowania wyłączeń lub progów. (1) Transpozycja zalecenia specjalnego VII za pośrednictwem prawodawstwa wspólnotowego lub ustawodawstwa krajowego Wyniki konsultacji wykazały przeważające poparcie wszystkich zainteresowanych stron (sektor bankowy, krajowe banki centralne, Europejski Bank Centralny i Państwa Członkowskie) dla transpozycji zalecenia specjalnego VII za pośrednictwem prawodawstwa wspólnotowego, a nie ustawodawstwa krajowego. (2) Obowiązek informacyjny obowiązujący w UE: treść informacji o zleceniodawcy w przypadku przekazów pieniężnych w obrębie Państwa Członkowskiego i pomiędzy Państwami Członkowskimi Zgodnie z zaleceniem specjalnym VII informacje o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym w ramach jurysdykcji, mogą być ograniczone do numeru rachunku bankowego zleceniodawcy, o ile możliwe jest przekazanie przez dostawcę usług płatniczych zleceniodawcy dostawcy usług płatniczych odbiorcy, na żądanie, w ciągu trzech dni roboczych pełnych informacji o zleceniodawcy (nazwa/imię i nazwisko, adres i numer rachunku bankowego). Z uwagi na fakt, że zasada ta jest wykonalna w obrębie Wspólnoty w drodze prawodawstwa wspólnotowego, wystarczający jest wymóg, aby przekazom pieniężnym w obrębie UE towarzyszył numer rachunku bankowego zleceniodawcy. W przypadku, gdy dostawca usług płatniczych zleceniodawcy lub odbiorcy znajduje się poza obszarem UE, przekazywać należy pełne informacje na temat zleceniodawcy. Niniejszy wniosek stanowi zatem, że skrócone informacje (numer rachunku bankowego zleceniodawcy lub jednoznaczny identyfikator) winny mieć zastosowanie w stosunku do przekazów pieniężnych w obrębie UE, podczas gdy pełne informacje o zleceniodawcy – w odniesieniu do przekazów pieniężnych pomiędzy UE a innymi jurysdykcjami. Jest to w pełni zgodne z wynikami publicznych konsultacji. (3) Potrzeba odstępstwa od zasady umieszczania pełnych informacji o zleceniodawcy w przypadku przekazów zbiorczych pomiędzy jurysdykcjami Pierwotne uwagi interpretacyjne FATF do zalecenia specjalnego VII (INSR VII) wyłączały przekazy zbiorcze pomiędzy jurysdykcjami (z wyjątkiem przekazów wysyłanych przez instytucje finansowe dokonujące przelewów środków pieniężnych) z obowiązku przesyłania pełnych informacji o zleceniodawcy. Na zasadzie odstępstwa od obowiązku przekazania pełnych informacji, który ma zastosowanie pomiędzy jurysdykcjami, przekazy zbiorcze wymagały jedynie podania numeru rachunku bankowego zleceniodawcy lub jednoznacznego identyfikatora. Z uwagi na to, że pojęcie „zbiorczy” nie było zdefiniowane w pierwotnych uwagach interpretacyjnych FATF do zalecenia specjalnego VII, zakres odstępstwa nie jest jasny. W kontekście systemów płatniczych pojęcie „przekazy zbiorcze” może mieć bardzo różne znaczenia. Bez zharmonizowanej definicji jednolite zrozumienie odstępstwa przez dostawców usług płatniczych było mało prawdopodobne, jeśli nie niemożliwe. Sektor bankowy oraz większość Państw Członkowskich uznają potrzebę tego odstępstwa w przypadku przekazów indywidualnych od pojedynczego zleceniodawcy, które są ujęte w przekazie zbiorczym dla odbiorców spoza Wspólnoty. Procedura ta odnosi się w szczególności do łączenia w grupy przekazów indywidualnych od pojedynczego zleceniodawcy przeznaczone dla kilku odbiorców (zwykle określony rodzaj przekazów rutynowych, jak np. wypłacanie świadczeń z tytułu ubezpieczeń społecznych), które – z uwagi na rentowność – nie pozwala dołączyć pełnych informacji o zleceniodawcy do każdego indywidualnego przekazu, a jedynie do przekazu zbiorczego, który je obejmuje. Takie samo podejście stosuje się obecnie w FATF, po zmianie pierwotnych uwag interpretacyjnych do zalecenia specjalnego VII. Z tego powodu niniejszy wniosek zawiera szczególny przepis zezwalający, by przekazy pieniężne od pojedynczego zleceniodawcy w przekazie zbiorczym dla odbiorców spoza Wspólnoty zawierały jedynie numer rachunku bankowego zleceniodawcy, o ile dokument przekazu zbiorczego zawiera pełne informacje o zleceniodawcy. (4) Potrzeba stosowania wyłączeń lub progów Pierwsze uwagi interpretacyjne do zalecenia specjalnego VII stanowiły, że jurysdykcje mogą mieć próg de minimis (nie wyższy niż 3 000 USD). Wyłączenie to miało być jednak tymczasowe i poddane przeglądowi przez FATF w 2004 r. Przegląd ten odbył się między lutym 2004 r. a czerwcem 2005 r. i znalazł odzwierciedlenie w zmienionych uwagach interpretacyjnych do zalecenia specjalnego VII, które zostały zatwierdzone w dniu 10 czerwca 2005 r. Spowodował on szerokie konsultacje z sektorem usług płatniczych, a także z Państwami Członkowskimi. Wyniki konsultacji pokazują, że sektor usług płatniczych jest generalnie przeciwny stosowaniu progów, gdyż spowodowałoby to konieczność wprowadzenia podwójnych systemów obsługi: dla przekazów pieniężnych, których wysokość nie przekracza ustalonych limitów i dla takich, których kwota jest od nich wyższa. Inne zainteresowane strony (Państwa Członkowskie, krajowe banki centralne i Europejski Bank Centralny) w zasadzie również nie popierają takiego rozwiązania. Ponadto analiza przeprowadzona przez FATF pokazuje, że nawet niewielkie kwoty mogą służyć finansowaniu terroryzmu. Z drugiej strony istnieją obawy, że zbyt surowe wymagania dotyczące identyfikacji zleceniodawców mogą sprawić, że transakcje dokonywane będą poza obiegiem płatniczym, co w znacznym stopniu ograniczyłoby możliwość dotarcia przez władze do jakichkolwiek informacji. W związku z powyższym niniejszy wniosek nie utrzymuje żadnych progów dla przelewów wychodzących z UE lub przekazów przychodzących do UE w odniesieniu do gromadzenia i przekazywania informacji o zleceniodawcy. Przewiduje on natomiast, że przychodzące anonimowe przekazy będą traktowane w UE z wyjątkową czujnością oraz poddawane stosownym działaniom służącym otrzymaniu brakujących informacji o zleceniodawcy. Stanowi on również, że przekazy pieniężne wychodzące z UE winny zawierać pełne informacje o zleceniodawcy. Jakkolwiek biorąc pod uwagę ryzyko wymknięcia się transakcji poza oficjalny obieg dopuszcza się, w zależności od stopnia ryzyka, elastyczne podejście do stopnia weryfikacji informacji o zleceniodawcy. |Otwarte konsultacje przeprowadzono za pośrednictwem internetu od 2 grudnia 2003 r. do 15 lutego 2004 r. Komisja otrzymała 103 odpowiedzi. Wyniki dostępne są w języku angielskim na stronie internetowej: |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |Ekspertyzy zewnętrzne nie były potrzebne. |Ocena wpływu Wniosek nie został przedłożony do oceny wpływu, jako że wywodzi się on z międzynarodowych zobowiązań i nie ma istotnego wpływu międzysektorowego. Ponadto został poddany szerokim konsultacjom ze wszystkimi zainteresowanymi stronami. Dokonuje on transpozycji zalecenia specjalnego VII wydanego przez FATF w sposób minimalizujący koszty sektora usług płatniczych, zapewniając jednak równocześnie wysokie standardy w walce z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |Streszczenie proponowanych działań Wniosek określa zasady mające na celu ustanowienie możliwości śledzenia przekazów pieniężnych, które stosuje się w odniesieniu do wszystkich dostawców usług płatniczych uczestniczących w całym procesie realizacji płatności. Dostawca usług płatniczych zleceniodawcy musi zapewnić, aby przekazy pieniężne zawierały pełne, dokładne i konkretne informacje o zleceniodawcy. Każdy pośredniczący dostawca usług płatniczych musi zagwarantować, że wszystkie informacje o zleceniodawcy towarzyszące przekazowi będą przesyłane wraz z przekazem lub odpowiednio udokumentowane. Dostawca usług płatniczych odbiorcy musi posiadać możliwość wykrycia braku informacji o zleceniodawcy w chwili otrzymywania przekazów oraz podjęcia odpowiednich kroków w celu naprawienia sytuacji, aby otrzymane przekazy pieniężne nie pozostały anonimowe. Czyniąc to, musi zachować szczególną czujność w odniesieniu do takich przekazów oraz, w zależności od stopnia ryzyka, biorąc pod uwagę inne istotne czynniki zgłosić podejrzane transakcje organom odpowiedzialnym za zwalczanie procederu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Dostawcy usług płatniczych winni także prowadzić odpowiednią dokumentację oraz wyczerpująco i szybko odpowiadać na zapytania organów Państw Członkowskich, w których mają siedzibę, odpowiedzialnych za zwalczanie procederu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. |Podstawa prawna Artykuł 95 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. |Zasada pomocniczości Zasada pomocniczości ma zastosowanie, o ile wniosek nie wchodzi w wyłączne kompetencje Wspólnoty. |Cele wniosku nie mogą być osiągnięte w stopniu wystarczającym przez Państwa Członkowskie z następujących powodów: |Nieskoordynowane działania poszczególnych Państw Członkowskich w zakresie transgranicznych przekazów pieniężnych mogłyby w istotny sposób wpłynąć na sprawne funkcjonowanie systemów płatniczych na poziomie UE, a tym samym spowodować szkody dla rynku wewnętrznego w zakresie usług finansowych. |Działanie wspólnotowe pozwoli lepiej osiągnąć cele wniosku z następujących powodów: |Z uwagi na skalę działania, działanie Wspólnoty zagwarantuje jednolitą transpozycję zalecenia specjalnego VII w obrębie całej UE, a w szczególności, zapobiegnie dyskryminacji pomiędzy płatnościami krajowymi w danym Państwie Członkowskim a płatnościami transgranicznymi pomiędzy Państwami Członkowskimi. Zasada ta została wprowadzona rozporządzeniem (WE) nr 2560/2001 w sprawie płatności transgranicznych w euro, które stanowiło pierwszy znaczący krok w kierunku ustanowienia jednolitego europejskiego obszaru płatniczego. |Ze strony wszystkich zainteresowanych stron (w szczególności Państw Członkowskich i sektora usług płatniczych) istnieje ogólna zgoda co do tego, że cele działania mogą zostać osiągnięte lepiej przez UE. |Zakres wniosku pokrywa się ze środkami przewidzianymi w zaleceniu specjalnym VII i nie może – z uwagi na jego charakter oraz celem uniknięcia niespójności – zostać podzielony pomiędzy działania Wspólnoty i działania Państw Członkowskich. |Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |Zgodnie z wynikiem konsultacji wniosek dokonuje transpozycji zalecenia specjalnego VII w najprostszy sposób, określając uproszczoną procedurę w obrębie UE oraz opłacalny system mający na celu zapewnienie możliwości śledzenia przekazów pieniężnych z i do państw trzecich. Niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia określonych w nim celów. |Ustanawiając zobowiązania w odniesieniu do dostawców usług płatniczych, ograniczające do minimum koszty sektora usług płatniczych, wniosek minimalizuje więc obciążenia finansowe dla rządów krajowych, podmiotów gospodarczych i obywateli. |Wybór instrumentów |Proponowany instrument: rozporządzenie. |Inne instrumenty byłyby nieadekwatne z następujących względów: Systemy płatnicze w UE podlegają procedurze integracji z jednolitym obszarem płatniczym, co skutkuje koniecznością wdrożenia zalecenia specjalnego VII w sposób zharmonizowany w całej UE. Wszystkie zainteresowane strony opowiedziały się za zastosowaniem rozporządzenia, uznając je za najbardziej efektywny sposób zagwarantowania jednolitego stosowania i tym samym jednolitych warunków konkurencji. |WPłYW NA BUDżET |Spotkania Komitetu ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowania Terroryzmu. |INFORMACJE DODATKOWE |Europejski Obszar Gospodarczy Proponowany akt prawny ma znaczenie dla EOG i w związku z tym jego zakres powinien być rozszerzony na Europejski Obszar Gospodarczy. |1.  2005/0138 (COD)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym (Tekst mający znaczenie dla EOG)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,uwzględniając wniosek Komisji[4],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5]:uwzględniając opinię Komitetu Regionów[6],uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego[7],stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[8],a także mając na uwadze, co następuje:(1) W obliczu ataków terrorystycznych w Stanach Zjednoczonych z dnia 11 września 2001 r. Rada Europejska na nadzwyczajnym szczycie w dniu 21 września 2001 r. podtrzymała stanowisko, że walka z terroryzmem stanowi kluczowy cel Unii Europejskiej. Rada Europejska zatwierdziła plan działania dotyczący wzmocnionej współpracy policyjnej i sądowej, tworzący międzynarodowe instrumenty prawne do zwalczania terroryzmu, zapobiegający finansowaniu terrorystów, zwiększający bezpieczeństwo w powietrzu i spójność pomiędzy wszystkimi właściwymi politykami. Rada Europejska dokonała przeglądu planu działania w następstwie ataków terrorystycznych z dnia 11 marca 2004 r. w Madrycie, który obecnie w szczególny sposób zajmuje się potrzebą zapewnienia, by ramy prawne stworzone przez Wspólnotę dla potrzeb zwalczania terroryzmu i poprawy współpracy sądowej były dostosowane do dziewięciu zaleceń specjalnych Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (Financial Action Task Force on Money Laundering -FATF).(2) Pragnąc uniemożliwić finansowanie terrorystów, przyjęto środki mające na celu zamrożenie funduszy i innych zasobów ekonomicznych określonych osób, grup i podmiotów, w tym rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu[9] oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów i rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do Talibów w Afganistanie[10]. W tym samym celu podjęto środki zmierzające do zabezpieczenia systemu finansowego przed przesyłaniem funduszy i innych zasobów ekonomicznych dla celów terrorystycznych. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/…/WE z dnia ….. 2005 r. w sprawie uniemożliwienia korzystania z systemu finansowego w celu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu[11] zawiera liczne środki mające na celu zwalczanie nadużywania systemu finansowego do prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Wyżej opisane środki jednak nie w pełni uniemożliwiają terrorystom i innym przestępcom dostęp do systemów płatniczych służący przesuwaniu ich funduszy.(3) W celu stworzenia spójnego podejścia w dziedzinie zwalczania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu w kontekście międzynarodowym dalsze działania Wspólnoty winny uwzględniać rozwój wydarzeń na tym szczeblu, tj. dziewięć zaleceń specjalnych dotyczących finansowania terroryzmu przyjętych przez FATF, a w szczególności zalecenie specjalne VII (SR VII) o przekazach pieniężnych oraz zmienione uwagi interpretacyjne w sprawie jego stosowania.(4) Możliwość pełnego śledzenia przekazów pieniężnych może być niezwykle ważnym i cennym narzędziem do zapobiegania, ścigania, wykrywania i karania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Wskazane jest zatem, w celu zapewnienia przekazania informacji o zleceniodawcy w ciągu całego procesu realizacji płatności, aby przewidzieć system zobowiązujący dostawców usług płatniczych do umieszczania na przekazach pieniężnych dokładnych i konkretnych informacji o zleceniodawcy.(5) Przepisy niniejszego rozporządzenia obowiązują bez uszczerbku dla dyrektywy 95/46/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[12].(6) Z uwagi na mniejsze ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu związane z przekazami pieniężnymi, które wynikają z transakcji handlowych lub w przypadku których zleceniodawca i odbiorca są dostawcami usług płatniczych działającymi we własnym imieniu, wskazane jest wyłączenie takich przekazów spod zakresu niniejszego rozporządzenia pod warunkiem, że zawsze istnieje możliwość prześledzenia wstecz drogi do zleceniodawcy.(7) W celu zrównoważenia ryzyka wymknięcia się transakcji poza oficjalny obieg wskutek stosowania zbyt surowych wymogów identyfikacyjnych wobec potencjalnych zagrożeń terrorystycznych spowodowanych przez niewielkie przekazy obowiązek weryfikacji, czy informacje o zleceniodawcy są precyzyjne, winien być stosowany, w zależności od stopnia ryzyka, w odniesieniu do przekazów pieniężnych dla odbiorców spoza obszaru Wspólnoty do wysokości 1 000 EUR.(8) W kontekście rozporządzenia (WE) nr 2560/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie płatności transgranicznych w euro[13] oraz komunikatu Komisji w sprawie nowych ram prawnych dla płatności na rynku wewnętrznym[14] wystarczające jest umieszczenie na przekazie pieniężnym w obrębie Wspólnoty skróconych informacji o zleceniodawcy.(9) Aby pozwolić organom odpowiedzialnym za zwalczanie procederu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu w państwach trzecich na prześledzenie źródła finansowania dla prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, przekazom pieniężnym ze Wspólnoty do państw trzecich powinny towarzyszyć pełne informacje o zleceniodawcy. Dostęp tych organów do pełnych informacji o zleceniodawcy powinien być przyznany jedynie w celach zapobiegania, śledzenia, wykrywania i karania prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu.(10) W przypadku przekazów pieniężnych od pojedynczego zleceniodawcy dla kilku odbiorców wysyłanych w niedrogi sposób w postaci przekazów zbiorczych obejmujących przekazy indywidualne, takie przekazy indywidualne powinny zawierać jedynie numer rachunku bankowego zleceniodawcy, o ile przekaz zbiorczy zawiera pełne informacje o zleceniodawcy.(11) Aby sprawdzić, czy wymagane informacje o zleceniodawcy są umieszczone na przekazach pieniężnych oraz pomóc w identyfikacji podejrzanych transakcji, dostawca usług płatniczych odbiorcy powinien dysponować skuteczną procedurą pozwalającą wykryć brak informacji o zleceniodawcy.(12) Z uwagi na potencjalne zagrożenie, jakie stanowią anonimowe przekazy w kontekście finansowania terroryzmu, wskazane jest umożliwienie dostawcy usług płatniczych odbiorcy unikania lub naprawienia takich sytuacji w chwili, gdy stwierdza on brak lub niekompletność informacji o zleceniodawcy. W tym zakresie należy pozwolić na elastyczność w odniesieniu do zakresu informacji o zleceniodawcy w zależności od stopnia ryzyka. Ponadto odpowiedzialność za prawidłowość i kompletność informacji o zleceniodawcy powinna spoczywać po stronie dostawcy usług płatniczych zleceniodawcy. W przypadku, gdy dostawca usług płatniczych zleceniodawcy ma siedzibę poza obszarem Wspólnoty, w odniesieniu do transgranicznych relacji pomiędzy bankami korespondentami a tym dostawcą usług płatniczych, stosować należy wzmocnione wymogi należytej staranności w stosunkach z klientami zgodnie z art. [11] dyrektywy 2005/…/WE.(13) W każdym wypadku dostawca usług płatniczych odbiorcy powinien zachować szczególną czujność, w zależności od stopnia ryzyka, gdy zda sobie sprawę z braku lub niekompletności informacji o zleceniodawcy, oraz poinformować właściwe organy o podejrzanych transakcjach.(14) Do czasu usunięcia ograniczeń technicznych, które mogą uniemożliwiać pośredniczącym dostawcom usług płatniczych wywiązanie się z obowiązku przekazania wszystkich otrzymanych informacji o zleceniodawcy, pośredniczący dostawcy usług płatniczych, o których mowa, powinni prowadzić dokumentację tych informacji. Wspomniane ograniczenia techniczne powinny zostać usunięte w chwili unowocześniania systemów płatniczych.(15) Jako że w przypadku dochodzeń w sprawach karnych ustalanie wymaganych informacji lub zaangażowanych osób może trwać miesiące, a nawet lata od chwili pierwotnego przekazu pieniężnego, wskazane jest wymagać od dostawców usług płatniczych do zachowywania informacji o zleceniodawcy dla celów zapobiegania, śledzenia, wykrywania i karania prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. W demokratycznym społeczeństwie okres ten powinien być ograniczony. Za odpowiedni uważa się okres pięciu lat.(16) W celu umożliwienia szybkiego działania w zakresie zwalczania terroryzmu, dostawcy usług płatniczych powinni niezwłocznie odpowiadać na wnioski o dostarczenie informacji o zleceniodawcy przedkładane przez organy odpowiedzialne za zwalczanie procederu prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w Państwach Członkowskich, w których posiadają siedzibę.(17) Biorąc pod uwagę znaczenie, jakie ma zwalczanie prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, Państwa Członkowskie w prawie krajowym powinny określić skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary za niestosowanie się do przepisów niniejszego rozporządzenia.(18) Działania niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[15].(19) Szereg państw i terytoriów, które nie są częścią terytorium Wspólnoty, łączy unia walutowa lub wchodzi w skład obszaru walutowego Państwa Członkowskiego i stało się członkiem systemów płatniczych i rozrachunkowych tego Państwa Członkowskiego. W celu uniknięcia znaczącego negatywnego wpływu na gospodarkę tych państw lub terytoriów, który mógłby wynikać ze stosowania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do przekazów pieniężnych pomiędzy rozpatrywanymi Państwami Członkowskimi a tymi państwami lub terytoriami, wskazane jest przewidzenie możliwości traktowania takich przekazów pieniężnych jak przekazów pieniężnych w obrębie danego Państwa Członkowskiego.(20) W celu wyeliminowania utrudnień dla datków na cele charytatywne wskazanie jest upoważnienie Państw Członkowskich do wyłączenia dostawców usług płatniczych, mających siedzibę na ich terytorium, z obowiązku gromadzenia, weryfikowania, przechowywania i wysyłania informacji o zleceniodawcy przy przekazach pieniężnych, których maksymalna wysokość wynosi 150 EUR. W celu umożliwienia Państwom Członkowskim zagwarantowania, że wspomniane wyłączenie nie będzie nadużywane przez terrorystów jako przykrywka lub środek ułatwiający finansowanie ich działalności, wskazane jest również uzależnienie tej opcji od spełnienia przez organizacje charytatywne określonych warunków.(21) Z uwagi na fakt, że cele działania, jakie ma być podjęte, nie mogą zostać osiągnięte w stopniu wystarczającym przez Państwa Członkowskie i w związku z tym mogą, z uwagi na rozmiar i efekty proponowanego działania, zostać lepiej osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 5 Traktatu. Zgodnie z określoną w tym artykule zasadą proporcjonalności niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia wspomnianych celów.(22) W celu ustanowienia spójnego podejścia w dziedzinie zwalczania procederu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu główne przepisy niniejszego rozporządzenia powinny być stosowane od daty przyjęcia odpowiednich przepisów na poziomie międzynarodowym,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Rozdział I Zakres i definicjeArtykuł 1 PrzedmiotNiniejsze rozporządzenie określa zasady dotyczące informacji o zleceniodawcach przekazów pieniężnych, które towarzyszą tym przekazom, w celu zapobiegania, ścigania, wykrywania i karania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu.Artykuł 2 Zakres1. Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w odniesieniu do przekazów pieniężnych w dowolnej walucie, wysyłanych lub otrzymywanych przez dostawców usług płatniczych mających siedzibę we Wspólnocie.2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania w odniesieniu do przekazów pieniężnych, które wynikają z transakcji handlowych przeprowadzanych przy użyciu karty kredytowej lub karty debetowej lub innych podobnych instrumentów płatniczych, o ile wszystkim przekazom pieniężnym wynikającym z tej transakcji handlowej towarzyszy jednoznaczny identyfikator, pozwalający na prześledzenie transakcji wstecz do zleceniodawcy.Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania w odniesieniu do przekazów pieniężnych, w przypadku których zleceniodawca i odbiorca są dostawcami usług płatniczych działającymi we własnym imieniu.Artykuł 3 DefinicjeNa potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:1. „finansowanie terroryzmu” oznacza przestępstwo w rozumieniu art. [1 ust.3] dyrektywy 2005/…/WE;2. „pranie pieniędzy” oznacza przestępstwo w rozumieniu art. [1 ust. 2] dyrektywy 2005/…/WE;3. „zleceniodawca” oznacza osobę fizyczną lub prawną posiadającą prawo dysponowania środkami i pozwalającą na ich przekazanie odbiorcy;4. „odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną będącą zamierzonym ostatecznym odbiorcą przekazywanych środków;5. „dostawca usług płatniczych” oznacza osobę fizyczną lub prawną, której działalność gospodarcza obejmuje dostarczanie usług płatniczych użytkownikom usług płatniczych;6. „pośredniczący dostawca usług płatniczych” oznacza dostawcę usług płatniczych, który nie jest dostawcą usług płatniczych zleceniodawcy, ani odbiorcy i uczestniczy w realizacji przekazu pieniężnego;7. „przekaz pieniężny” oznacza transakcję realizowaną drogą elektroniczną przez dostawcę usług płatniczych w imieniu zleceniodawcy w celu udostępnienia środków odbiorcy obsługiwanemu przez innego dostawcę usług płatniczych bez względu na to, czy zleceniodawca i odbiorca jest tą samą osobą.8. „użytkownik usług płatniczych” oznacza osobę fizyczną lub prawną, korzystającą z usług płatniczych w charakterze zleceniodawcy lub odbiorcy;9. „przekaz zbiorczy” ( batch file transfer ) oznacza kilka indywidualnych przekazów pieniężnych połączonych w zbiór celem przesłania.Rozdział II Obowiązki dostawcy usług płatniczych zleceniodawcyArtykuł 4 Pełne informacje o zleceniodawcyPełne informacje o zleceniodawcy obejmują jego imię i nazwisko/nazwę, adres i numer rachunku bankowego.Adres można zastąpić datą i miejscem urodzenia zleceniodawcy, posiadanym przez niego numerem identyfikacyjnym klienta lub krajowym numerem identyfikacyjnym.W przypadku braku numeru rachunku bankowego zleceniodawcy, dostawca usług płatniczych zleceniodawcy może zastąpić go jednoznacznym identyfikatorem pozwalającym na prześledzenie transakcji wstecz do zleceniodawcy.Artykuł 5 Informacje towarzyszące przekazom pieniężnym i prowadzenie dokumentacji1. Dostawcy usług płatniczych zapewnią, aby przekazom pieniężnym towarzyszyły pełne informacje o zleceniodawcy.2. Dostawca usług płatniczych zleceniodawcy, przed przekazaniem środków, weryfikuje na podstawie dokumentów, danych i informacji otrzymanych z wiarygodnego i niezależnego źródła wszystkie informacje o zleceniodawcy.3. Jednak w przypadku przekazów pieniężnych dla odbiorców spoza obszaru Wspólnoty do kwoty 1 000 EUR dostawcy usług płatniczych mogą określić zakres takiej weryfikacji z uwagi na ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu.4. Dostawca usług płatniczych zleceniodawcy przez pięć lat przechowuje dokumentację zawierającą wszystkie informacje o zleceniodawcy, które towarzyszą przekazom pieniężnym.Artykuł 6 Przekazy pieniężne w obrębie WspólnotyW ramach odstępstwa od art. 5 przekazy pieniężne, w przypadku których zarówno dostawca usług płatniczych zleceniodawcy, jak i dostawca usług płatniczych odbiorcy mają siedzibę w obrębie Wspólnoty, wymagają informacji towarzyszących zawierających numer rachunku bankowego zleceniodawcy lub jednoznaczny identyfikator, które pozwolą prześledzić transakcję wstecz do zleceniodawcy.Jednak, o ile wnosi o to dostawca usług płatniczych odbiorcy, dostawca usług płatniczych zleceniodawcy udostępni dostawcy usług płatniczych odbiorcy pełne informacje o odbiorcy w ciągu trzech dni roboczych od otrzymania takiego wniosku.Artykuł 7 Przekazy pieniężne ze Wspólnoty dla odbiorców spoza Wspólnoty1. Przekazom pieniężnym ze Wspólnoty dla odbiorców spoza Wspólnoty towarzyszą pełne informacje o zleceniodawcy.2. W przypadku przekazów zbiorczych od pojedynczego zleceniodawcy dla odbiorców spoza Wspólnoty ust. 1 nie ma zastosowania w odniesieniu do przekazów indywidualnych połączonych w zbiór, o ile przekaz zbiorczy zawiera pełne informacje, a pojedynczy przekaz – numer rachunku bankowego zleceniodawcy lub jednoznaczny identyfikator.Rozdział III Obowiązki dostawcy usług płatniczych odbiorcyArtykuł 8 Wykrycie braku informacji o zleceniodawcyDostawca usług płatniczych odbiorcy dysponuje skuteczną procedurą pozwalającą na wykrycie braku następujących informacji o zleceniodawcy:2.  W odniesieniu do przekazów pieniężnych, w przypadku których dostawca usług płatniczych zleceniodawcy posiada siedzibę w obrębie Wspólnoty – informacji wymaganych zgodnie z art. 6.3.  W odniesieniu do przekazów pieniężnych, w przypadku których dostawca usług płatniczych zleceniodawcy posiada siedzibę poza obszarem Wspólnoty – pełnych informacji o zleceniodawcy, o których mowa w art. 4, lub – tam, gdzie ma to zastosowanie – informacji wymaganych zgodnie z art. 13.Artykuł 9 Przekazy pieniężne nieposiadające informacji o zleceniodawcy1. Jeśli dostawca usług płatniczych odbiorcy, otrzymując przekaz pieniężny, poweźmie wiedzę o braku lub niekompletności informacji o zleceniodawcy wymaganej na mocy niniejszego rozporządzenia, może odrzucić taki przekaz lub wystąpić o pełne informacje o zleceniodawcy. W tym ostatnim przypadku dostawca usług płatniczych odbiorcy może zatrzymać środki na czas procedury wyjaśniającej lub udostępnić je odbiorcy. We wszystkich przypadkach dostawca usług płatniczych odbiorcy stosuje się do postanowień stosownych przepisów lub przepisów administracyjnych dotyczących prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, w szczególności zaś rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 oraz (WE) nr 881/2002 i dyrektywy 2005/…/WE, jak również krajowych środków wykonawczych.2. Jeśli dostawca usług płatniczych wielokrotnie zaniedba przekazanie wymaganych informacji o zleceniodawcy, dostawca usług płatniczych odbiorcy odrzuca każdy przekaz pieniężny od tego dostawcy usług płatniczych lub przerywa kontakty gospodarczo-handlowe z tym dostawcą usług płatniczych w zakresie usług związanych z przekazami pieniężnymi lub w zakresie wszelkiego świadczenia wzajemnych usług.Dostawca usług płatniczych odbiorcy informuje o tym fakcie organy odpowiedzialne za zwalczanie procederu prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu.Artykuł 10 Ocena ryzykaDostawca usług płatniczych odbiorcy uwzględni niepełne informacje o zleceniodawcy przy ocenie, czy przekaz pieniężny lub jakakolwiek związana z nim transakcja jest podejrzana oraz czy informację o niej należy przekazać, zgodnie z obowiązkami określonymi w rozdziale III dyrektywy 2005/…/WE, organom odpowiedzialnym za zwalczanie procederu prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu.Artykuł 11 Prowadzenie dokumentacjiDostawca usług płatniczych odbiorcy przez pięć lat przechowuje dokumentację zawierającą wszystkie informacje, jakie otrzyma o zleceniodawcy.Rozdział IV Obowiązki pośredniczących dostawców usług płatniczychArtykuł 12 Zachowanie informacji o zleceniodawcy przy przekazie pieniężnymPośredniczący dostawcy usług płatniczych zapewnią zachowanie przy przekazie pieniężnym wszystkich otrzymanych informacji o zleceniodawcy, które towarzyszą przekazowi.Artykuł 13 Ograniczenia techniczne1. W przypadku, gdy dostawca usług płatniczych zleceniodawcy posiada siedzibę poza obszarem Wspólnoty a ograniczenia techniczne na poziomie pośredniczącego dostawcy usług płatniczych posiadającego siedzibę we Wspólnocie nie pozwalają na przesłanie informacji o zleceniodawcy wraz z przekazem pieniężnym, pośredniczący dostawca usług płatniczych zachowuje dokumentację zawierającą wszystkie otrzymane informacje przez okres pięciu lat, niezależnie od tego, czy informacje są pełne, czy też nie.2. Jeśli w przypadku, o którym mowa w ust. 1, pośredniczący dostawca usług płatniczych nie otrzyma pełnych informacji o zleceniodawcy, dokonując przekazu pieniężnego przekazuje odpowiednią informację dostawcy usług płatniczych odbiorcy.3. W przypadkach, w których zastosowanie ma ust. 1, pośredniczący dostawca usług płatniczych na wniosek dostawcy usług płatniczych odbiorcy udostępnia dostawcy usług płatniczych pełne informacje o zleceniodawcy w ciągu trzech dni roboczych od otrzymania takiego wniosku.Rozdział V Ogólne obowiązki, uprawnienia wykonawcze i uprawnienia do zmiany przepisówArtykuł 14 Obowiązek współpracyDostawcy usług płatniczych niezwłocznie udzielają pełnej odpowiedzi na zapytania organów odpowiedzialnych za zwalczanie procederu prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w Państwach Członkowskich, w których znajduje się siedziba dostawcy usług płatniczych, dotyczących informacji o zleceniodawcy towarzyszącej przekazom pieniężnym i odpowiednich dokumentów, zgodnie z terminami i wymogami proceduralnymi określonymi w prawie krajowym tego Państwa Członkowskiego.Organy te korzystają z wyżej wymienionych informacji jedynie w celu zapobiegania, śledzenia, wykrywania i karania prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu.Artykuł 15 KaryPaństwa Członkowskie ustanawiają przepisy w sprawie kar obowiązujących w przypadkach naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie niezbędne działania dla zapewnienia ich stosowania. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach, jak również organach odpowiedzialnych za ich stosowanie najpóźniej do dnia 31 grudnia 2006 r. i bezzwłocznie informują Komisję o wszelkich późniejszych zmianach, mających wpływ na te przepisy.Artykuł 16 Uprawnienia wykonawcze i uprawnienia do zmiany przepisów1. Komisja może zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17 ust. 2, oraz biorąc pod uwagę rozwój sytuacji w dziedzinie prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, a także odpowiednie zmiany w standardach międzynarodowych, zwłaszcza te przyjęte przez Grupę Specjalną ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF), zatwierdzić środki służące doprecyzowaniu definicji określonych w art. 3 ust. 5 i 7.2. Komisja może zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17 ust. 2, oraz biorąc pod uwagę rozwój sytuacji w dziedzinie prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, a także odpowiednie zmiany w standardach międzynarodowych, zwłaszcza te przyjęte przez Grupę Specjalną ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF), zatwierdzić środki służące aktualizacji progów finansowych ustalonych dla obowiązków, o których mowa w art. 5 i 19.Artykuł 17 Komitet1. Komisję wspiera Komitet do spraw zapobiegania praniu pieniędzy i finansowania terroryzmu ustanowiony na mocy dyrektywy 2005/…/WE, zwany dalej „Komitetem”.2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie ma art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.Rozdział VI OdstępstwaArtykuł 18 Umowy z terytoriami lub państwami spoza Wspólnoty1. Komisja może upoważnić Państwo Członkowskie do zawarcia umów z państwem lub terytorium, które nie stanowi części terytorium Wspólnoty, określonych zgodnie z art. 299 Traktatu, zawierających odstępstwa od niniejszego rozporządzenia mające pozwolić na traktowanie przekazów pieniężnych pomiędzy tym państwem lub terytorium a Państwem Członkowskim jak przekazów pieniężnych w obrębie tego Państwa CzłonkowskiegoUmowy takie podlegają zatwierdzeniu, o ile dane państwo lub terytorium spełnia wszystkie niżej wymienione warunki:a) łączy je unia walutowa z danym Państwem Członkowskim lub wchodzi ono w skład obszaru walutowego danego Państwa Członkowskiego;b) jest członkiem systemów płatniczych i rozrachunkowych danego Państwa Członkowskiego;c) wymaga od dostawców usług płatniczych podlegających pod jego jurysdykcję stosowania takich samych zasad, jak te ustanowione na mocy niniejszego rozporządzenia.2. Państwo Członkowskie pragnące zawrzeć umowę, o której mowa w ust. 1, kieruje odpowiedni wniosek do Komisji i przekazuje jej wszystkie niezbędne informacje.Po otrzymaniu wniosku Państwa Członkowskiego przez Komisję przekazy pieniężne pomiędzy tym Państwem Członkowskim a rozpatrywanym państwem lub terytorium są tymczasowo – do czasu podjęcia decyzji zgodnie z procedurą określoną w niniejszym artykule – traktowane jak przekazy pieniężne w obrębie tego Państwa Członkowskiego.Jeśli Komisja uzna, że nie posiada wszystkich niezbędnych informacji, zwraca się do danego Państwa Członkowskiego w ciągu dwóch miesięcy od otrzymania wniosku i określa wymagane dodatkowo informacje.W chwili, gdy Komisja dysponuje wszystkimi informacjami, jakie uzna za konieczne dla rozpatrzenia wniosku, w ciągu jednego miesiąca przekazuje danemu Państwu Członkowskiemu odpowiednią informację, a wniosek pozostałym Państwom Członkowskim.3. W ciągu trzech miesięcy od zgłoszenia, o którym mowa w akapicie czwartym ust. 2 niniejszego artykułu, Komisja zgodnie z procedurą określoną w art. 17 ust. 2 podejmuje decyzję, czy upoważnić dane Państwo Członkowskie do zawarcia umowy, o której mowa w ust. 1.W każdym przypadku Komisja przyjmuje decyzję, o której mowa w akapicie pierwszym, w ciągu osiemnastu miesięcy od otrzymania wniosku.Artykuł 19 Przekazy pieniężne dla instytucji charytatywnych w Państwach CzłonkowskichPaństwa Członkowskie mogą zwolnić dostawców usług płatniczych posiadających siedzibę na ich terytorium z obowiązku określonego w art. 5 w odniesieniu do przekazów pieniężnych dla organizacji charytatywnych, religijnych, kulturalnych, edukacyjnych, społecznych lub zrzeszeń, o ile wymienione organizacje podlegają wymogom sprawozdawczości i audytów przekraczają każdorazowo kwoty 150 EUR i odbywają się wyłącznie na terytorium danego Państwa Członkowskiego.Państwa Członkowskie informują Komisję o środkach przyjętych przez nie w celu stosowania opcji, o której mowa w ust. 1.Rozdział VII Przepisy końcoweArtykuł 20 Wejście w życieNiniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Jednakże, art. 4-14 i art. 19 stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący PrzewodniczącyLEGISLATIVE FINANCIAL STATEMENTPolicy area(s): Internal Market Activit(y/ies): Internal Market for goods and services |TITLE OF ACTION: PROPOSAL FOR A REGULATION ON INFORMATION ON THE PAYER ACCOMPANYING TRANSFERS OF FUNDS |1. BUDGET LINE(S) + HEADING(S)12.010211.01.03 – Committee meetings2. OVERALL FIGURES2.1. Total allocation for action (Part B): € million for commitmentn.a.2.2. Period of application:2005–20102.3. Overall multiannual estimate of expenditure:(a) Schedule of commitment appropriations/payment appropriations (financial intervention) (see point 6.1.1)n.a.(b) Technical and administrative assistance and support expenditure (see point 6.1.2)n.a.(c) Overall financial impact of human resources and other administrative expenditure (see points 7.2 and 7.3)Commitments/ payments | 0.224 | 0.224 | 0.224 | 0.224 | 0.224 |TOTAL a+b+c |Commitments | 0.224 | 0.224 | 0.224 | 0.224 | 0.224 |Payments | 0.224 | 0.224 | 0.224 | 0.224 | 0.224 |2.4. Compatibility with financial programming and financial perspective[X] Proposal is compatible with existing financial programming.Proposal will entail reprogramming of the relevant heading in the financial perspective.Proposal may require application of the provisions of the Interinstitutional Agreement.2.5. Financial impact on revenue:[16][X] Proposal has no financial implications (involves technical aspects regarding implementation of a measure)ORProposal has financial impact – the effect on revenue is as follows:n.a.3. BUDGET CHARACTERISTICSType of expenditure | New | EFTA contribution | Contributions from applicant countries | Heading in financial perspective |Non-comp | Non-diff | NO | YES | YES | No [5] |4. LEGAL BASISThe action only concerns administrative expenditure.5. DESCRIPTION AND GROUNDS5.1. Need for Community intervention[17]5.1.1. Objectives pursuedThe present proposal for a regulation aims to transpose Special Recommendation VII (SR VII) of the Financial Action Task Force (the international body established by the Paris G7 summit in 1989 which objective is to fight against financial crime) into Community law in a way that is fully compatible with Internal Market principles. It lays down rules on payer’s information accompanying funds transfers, in order to ensure that basic information is immediately available to the authorities responsible for combating money laundering and terrorism, to assist them in their task.5.1.2. Measures taken in connection with ex ante evaluationIn its Communication to the Council and the European Parliament concerning a “New legal framework for payments in the Internal Market” (COM (2003) 718 final) the Commission consulted interested parties on issues raised by the transposition of SR VII into Community legislation.The results of the consultation have shown overwhelming support from all stakeholders (the banking community, Central Banks, the European Central Bank and Member States) to transpose SR VII through Community legislation rather than national legislation. Payment systems in the EU are in the process of being integrated into a Single Payment Area and, consequently, SR VII should be transposed in a harmonised manner throughout the EU. All stakeholders called for the use of a regulation, which would be the most effective way of guaranteeing uniform implementation and thus a level playing field.The results of the consultation are available at:http://europa.eu.int/comm/internal_market/payments/framework/2004-contributions_en.htm.5.1.3. Measures taken following ex post evaluationn.a.5.2. Action envisaged and budget intervention arrangementsThe rules on payer’s information accompanying funds transfers provided for in the proposal for a regulation result in a number of obligations applicable to all payment service providers (PSPs) involved in the payment chain. The payer’s payment service provider must ensure that funds transfers contain complete, accurate and meaningful payer’s information (name, address and account number). Any intermediary payment service provider must ensure that all payer’s information that accompanies a transfer is retained with the transfer or that appropriate records are kept. The payee’s payment service provider must have effective risk-based procedures in order to identify funds transfers lacking complete payer’s information and, as appropriate, report suspicious transactions to the authorities responsible for combating money laundering and terrorism.5.3. Methods of implementationThe negotiation of the Regulation in the Council and in the European Parliament will be carried out by DG MARKT staff within existing resources. Furthermore, Article 12 of the Regulation specifies that the Commission will be assisted by a committee consisting of Member States’ representatives on certain specific issues.6. FINANCIAL IMPACTn.a.7. IMPACT ON STAFF AND ADMINISTRATIVE EXPENDITUREHuman and administrative resource requirements will be covered from within the budget allocated to the managing DG in the framework of the annual allocation procedure.7.1. Impact on human resourcesTypes of post | Staff to be assigned to management of the action using existing | Total | Description of tasks deriving from the action |Number of permanent posts | Number of temporary posts |Officials or temporary staff | A B C | 1 0.5 | 1 0.5 | Negotiation of the Regulation in the Council and in the European Parliament and participation in FATF work Organisation of meetings of the regulatory Committee on the prevention of money laundering and terrorist financing |Other human resources |Total | 1.5 | 1.5 |7.2. Overall financial impact of human resourcesType of human resources | Amount (€) | Method of calculation * |Officials Temporary staff | EUR 162 000 | EUR 108 000 x 1.5 |Other human resources (specify budget line) |Total | EUR 162 000 |The amounts are total expenditure for twelve months.7.3. Other administrative expenditure deriving from the actionBudget line (number and heading) | Amount € | Method of calculation |Overall allocation (Title A7) Copy updated budget linesA0701 – Missions 12 01 02 11 01 – Missions 12 01 02 11 02 – Meetings, conferences 12 01 02 11 03 – Committees (consultative committee) 12 01 02 11 04 – Studies and consultations | EUR 62 400 (Regulatory Committee on the prevention of money laundering and terrorist financing) | EUR 15 600 (reimbursement of 24 experts) x 4 meetings |Information systems (A-5001/A-4300) | n.a. |Other expenditure - Part A (specify) | n.a. |Total | EUR 62 400 |The amounts are total expenditure for twelve months.Les besoins en ressources humaines et administratives seront couverts à l’intérieur de la dotation allouée à la DG gestionnaire dans le cadre de la procédure d’allocation annuelle.1 Specify the type of committee and the group to which it belongs.I. Annual total (7.2 + 7.3) II. Duration of action III. Total cost of action (I x II) | EUR 224 400 5 years EUR 1 122 000 |8. FOLLOW-UP AND EVALUATION8.1. Follow-up arrangementsn.a8.2. Arrangements and schedule for the planned evaluationn.a9. ANTI-FRAUD MEASURESn.a[1] FATF jest organem międzynarodowym, który powstał w 1989 r. podczas szczytu grupy G7 w Paryżu; wyznacza on światowe standardy w zakresie zwalczania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu.[2] W sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu. Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 70. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 745/2003 (Dz.U. L 106 z 29.4.2003, str. 22).[3] Wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów i rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do Talibów w Afganistanie. Dz.U. L 139 z 29.5.2002, str. 9. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2034/2004 (Dz.U. L 353 z 27.11.2004, str. 11).[4] Dz.U. C z , str. .[5] Dz.U. C z , str. .[6] Dz.U. C z , str. .[7] Dz.U. C z , str. .[8] Dz.U. C z , str. .[9] Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 70. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 745/2003 (Dz.U. L 106 z 29.4.2003, str. 22).[10] Dz.U. L 139 z 29.5.2002, str. 9. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2034/2004 (Dz.U. L 353 z 27.11.2004, str. 11).[11] Dz.U. L […] z […] 2005 r., str. […]. (do publikacji, 2004/0137/COD).[12] Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31.[13] Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 13.[14] COM(2003) 718 wersja ostateczna.[15] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.[16] For further information, see separate explanatory note.[17] For further information, see separate explanatory note.


				|

		52014PC0378

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie (UE) nr 43/2014 w odniesieniu do niektórych limitów połowowych /* COM/2014/0378 final - 2014/0193 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
W rozporządzeniu Rady (UE)
nr 43/2014[1]
ustalono uprawnienia do połowów na 2014 rok dla pewnych stad ryb
i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz – w odniesieniu do
statków Unii – w niektórych wodach nienależących do Unii. Uprawnienia
do połowów są zazwyczaj wielokrotnie zmieniane w okresie ich
obowiązywania.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Nie dotyczy.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Niniejszy wniosek dotyczy wprowadzenia we
wspomnianym rozporządzeniu poniższych zmian.
Na podstawie przydziału ustalonego przez
Grenlandię i zgodnie z Umową partnerską w sprawie połowów
między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem
Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii, z drugiej strony, i protokołem do
tej umowy, Unia ma otrzymać 7,7 % TAC dla gromadnika w wodach Grenlandii
obszarów ICES V oraz XIV. W chwili gdy poniższy wniosek został
przekazany w celu przyjęcia, ani oferta Grenlandii, ani opinia państw
członkowskich na temat tej oferty nie były dostępne. W
związku z tym TAC został określony jako „pm” (pro memoria) w
niniejszym wniosku i ma zostać uzupełniony po jego przyjęciu.
W odniesieniu do karmazynów w wodach
międzynarodowych obszarów I i II rozporządzenie (UE) nr 43/2014
zawierało niepoprawną liczbę (19 300 ton), która nie
odzwierciedlała poziomu TAC ustalonego przez Komisję ds.
Rybołówstwa Północno–Wschodniego Atlantyku (NEAFC): 19 500 ton.
Nie należy poławiać tego TAC do dnia 1 lipca 2014 r., jak
określono w przypisie załączonym do kwoty Unii, która nie jest
przedmiotem zmiany. Inny błąd stwierdzono w TAC dla halibuta
niebieskiego w wodach Grenlandii obszarów V i XIV: kwota Unii rozdzielona
między Norwegię, Wyspy Owcze i pewne państwa członkowskie
była wyższa o 200 ton od oferty faktycznie złożonej przez
Grenlandię: 4 665 ton zamiast 4 465 ton. Na koniec niektóre
błędy zostały poprawione w TAC dla makreli w obszarach IIIa oraz
IV, wodach Unii obszarów IIa, IIIb, IIIc oraz podrejonach 22-32: po pierwsze,
kwotę Unii można poławiać w wodach Wysp Owczych; po drugie,
Wyspy Owcze powinny mieć możliwość odłowienia
części ich kwoty makreli (46 850 ton) w niektórych obszarach UE
i powinno to znaleźć odzwierciedlenie w odpowiedniej tabeli; w
związku z tym należy również skorygować opis wód Unii, na
których statki Wysp Owczych mogą być upoważnione do prowadzenia
połowów makreli (załącznik VIII do rozporządzenia (UE)
nr 43/2014).
Wreszcie niniejszy wniosek zawiera zmiany
związane z realizacją działań związanych z
regionalnymi organizacjami ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO). Na 8.
posiedzeniu zwyczajnym w 2012 r. Komisja ds. Rybołówstwa na Zachodnim i
Środkowym Pacyfiku (WCPFC) przyjęła środek ochrony i
zarządzania zabraniający niektórych rodzajów działalności
połowowej w odniesieniu do żarłacza białopłetwego (Carcharhinus
longimanus). Na 9. posiedzeniu zwyczajnym WCPFC przyjęła podobny
zakaz w odniesieniu do żarłacza jedwabistego (Carcharhinus
falciformis). Oba zakazy należy wprowadzić do prawa Unii.
2014/0193 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
zmieniające rozporządzenie (UE) nr
43/2014 w odniesieniu do niektórych limitów połowowych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego
art. 43 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Zgodnie z Umową
partnerską w sprawie połowów między Wspólnotą
Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym
Grenlandii, z drugiej strony[2], i protokołem do tej
umowy[3]
Unia ma otrzymać 7,7 % całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC)
gromadnika w wodach Grenlandii obszarów ICES V oraz XIV.
(2)       W rozporządzeniu Rady
(UE) nr 43/2014[4]
ustalono kwotę Unii wynoszącą 0 ton na rok 2014 r. dla stada
gromadnika w odnośnych wodach Grenlandii, która ma być stosowana do
dnia 30 kwietnia 2014 r.
(3)       Dnia [wstawić
datę] władze Grenlandii powiadomiły Unię o ustaleniu
TAC dla gromadnika w wodach Grenlandii podobszarów ICES V oraz XIV w
wysokości [pm] ton na okres od dnia [wstawić datę]
do dnia [wstawić datę]. Odpowiednia kwota Unii na ten okres
powinna zatem wynosić [pm] ton.
(4)       Konieczne jest poprawienie
TAC ustalonego dla stada karmazyna w wodach międzynarodowych obszaru I i
II, a także TAC ustalonego dla halibuta niebieskiego w wodach Grenlandii
obszarów V oraz XIV. Konieczne jest również poprawienie TAC dla makreli w
Morzu Północnym i wodach przyległych w celu objęcia ustaleń
dotyczących wzajemnego dostępu między Unią a Wyspami
Owczymi; ponadto należy także odpowiednio zmienić obszar, w
którym statki Wysp Owczych mogą otrzymać upoważnienia do
połowów makreli.
(5)       Na 8. posiedzeniu zwyczajnym
Komisja ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC)
przyjęła zakaz zatrzymywania na burcie, przeładunku,
przechowywania lub wyładunku żarłacza białopłetwego (Carcharhinus
longimanus). Na 9. posiedzeniu zwyczajnym WCPFC przyjęła podobny
zakaz w odniesieniu do żarłacza jedwabistego (Carcharhinus
falciformis). Oba zakazy należy wprowadzić do prawa Unii. Zgodnie
z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96[5]
należy określić stada podlegające środkom, o których
mowa we wspomnianym rozporządzeniu.
(6)       Przewidziane w
rozporządzeniu (UE) nr 43/2014 limity połowowe mają zastosowanie
odpowiednio od dnia 1 stycznia 2014 r. Przepisy niniejszego rozporządzenia
dotyczące limitów połowowych powinny zatem zasadniczo również mieć
zastosowanie od tego dnia. Takie stosowanie z mocą wsteczną nie
narusza zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań,
ponieważ odnośne uprawnienia do połowów nie zostały jeszcze
w pełni wykorzystane. Jednakże zakaz połowów
żarłacza jedwabistego w obszarze objętym konwencją WCPFC
staje się skuteczny w dniu 1 lipca 2014 r. i powinien stosować
się od tej daty. Podobnie poprawiony TAC dla halibuta niebieskiego w
wodach Grenlandii obszarów V oraz XIV powinien mieć zastosowanie od dnia
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, ponieważ
pociąga on za sobą zmniejszenie liczby uprawnień do połowów
dla statków Unii. Ponadto, w związku z nadchodzącym okresem
połowu gromadnika, limity połowowe dla przedmiotowego stada
przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny być stosowane od
dnia [wstawić datę].
(7)       Jako że zmiana
niektórych limitów połowowych ma wpływ na działalność
gospodarczą oraz planowanie okresu połowu dla statków Unii, niniejsze
rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego
opublikowaniu.
(8)       Należy odpowiednio
zmienić rozporządzenie (UE) nr 43/2014,
PRZYJMUJE NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 43/2014
1)           W rozporządzeniu (UE) nr
43/2014 dodaje się art. 37a w brzmieniu:
„Art. 37a
Żarłacz białopłetwy
1.       Zabrania
się zatrzymywania na burcie, przeładunku, przechowywania lub
wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy
żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus).
3.       Przypadkowo
złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno
okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.”.
2)           Dodaje się art. 37b w
brzmieniu:
„Art. 37b
Żarłacz jedwabisty
1.       Zabrania
się zatrzymywania na burcie, przeładunku, przechowywania lub
wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy
żarłacza jedwabistego (Carcharhinus falciformis).
2.       Przypadkowo
złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno
okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.”.
3)           W załączniku IA do
rozporządzenia (UE) nr 43/2014 wprowadza się zmiany zgodnie z tekstem
znajdującym się w załączniku I do niniejszego
rozporządzenia.
4)           W załączniku IB do
rozporządzenia (UE) nr 43/2014 wprowadza się zmiany zgodnie z tekstem
załącznika II do niniejszego rozporządzenia.
5)           W załączniku VIII do
rozporządzenia (UE) nr 43/2014 wprowadza się zmiany zgodnie z tekstem
załącznika III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 ust. 2 stosuje się od dnia
1 lipca 2014 r.
Artykuł 1 ust. 3 i 5 załącznika
I oraz lit. c) załącznika II stosują się od dnia 1 stycznia
2014 r.
Literę a) załącznika II stosuje
się od dnia [wstawić datę].
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich
państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Rozporządzenie Rady (UE) nr 43/2014 z dnia 20
stycznia 2014 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2014 rok dla
pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz – w odniesieniu
do statków unijnych – w niektórych wodach nienależących do Unii
(Dz.U. L 24 z 28.1.2014, s. 1).
[2]               Dz.U. L 172 z 30.6.2007, s. 4.
[3]               Dz.U. L 293 z 23.10.2012, s. 5.
[4]               Dz.U. L 24 z 28.1.2014, s. 145.
[5]               Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja
1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki
zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami (Dz.U. L
115 z 9.5.1996, s. 3).
ZAŁĄCZNIKI
do
wniosku dotyczącego
rozporządzenia Rady
zmieniającego
rozporządzenie (UE) nr 43/2014 w odniesieniu do niektórych limitów
połowowych
ZAŁĄCZNIK I
W załączniku IA pozycja
dotycząca makreli w obszarze IIIa i IV; wodach Unii obszarów
IIa, IIIb, IIIc oraz podrejonów 22–32 otrzymuje brzmienie:
 Gatunek: || Makrela ||   ||   || Obszar: || IIIa i IV; wody Unii obszarów IIa, IIIb, IIIc oraz podrejony 22-32
   || Scomber scombrus ||   ||   || (MAC/2A34.) ||
 Belgia ||   ||  768 || (2) (5) || TAC analityczny ||   ||
 Dania ||   || 26 530 || (2) (5) ||   ||   ||   ||
 Niemcy ||   ||  800 || (2) (5) ||   ||   ||   ||
 Francja ||   || 2 417 || (2) (5) ||   ||   ||   ||
 Niderlandy || 2 434 || (2) (5) ||   ||   ||   ||
 Szwecja ||   || 7 101 || (1) (2) (5) ||   ||   ||   ||
 Zjednoczone Królestwo || 2 254 || (2) (5) ||   ||   ||   ||
 Unia ||   || 42 304 || (1) (2) (5) ||   ||   ||   ||
 Norwegia ||   || 256 936 || (3) ||   ||   ||   ||
 Wyspy Owcze || 46 850 || (4) ||   ||   ||   ||
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 TAC ||   || Nie dotyczy ||   ||   ||   ||   ||
 (1)  Warunek szczególny: w tym następująca ilość w tonach do połowu w wodach Norwegii na południe od 62° N (MAC/*04N-): ||
   ||   ||  247 ||   ||   ||   ||   ||
   || W odniesieniu do połowów pod tym specjalnym warunkiem przyłowy dorsza, plamiaka, rdzawca i witlinka oraz czarniaka odlicza się od kwot dla tych gatunków.
 (2)  Może być poławiana również w wodach Norwegii obszaru IVa (MAC/*4AN.). ||   ||   ||
 (3)  Należy odjąć od udziału Norwegii w TAC (kwota dostępu). Ilość ta obejmuje udział Norwegii w TAC dla Morza Północnego, który wynosi:
   ||   || 74 500 ||   ||   ||   ||   ||
   || Kwotę tę można poławiać jedynie w obszarze IVa (MAC/*04A.), z wyjątkiem następującej ilości w tonach, którą można poławiać w obszarze IIIa (MAC/*03A.):
   ||   || 3 000 ||   ||   ||   ||   ||
 (4)  Należy odjąć od udziału Wysp Owczych w TAC (kwota dostępu). Kwota ta może być poławiana w obszarze VIa na północ od 56° 30' N (MAC/*6AN56). Może być również poławiana w obszarach IIa, IVa na północ od 59° N (obszar UE) od dnia 1 października do dnia 31 grudnia (MAC/*24N59).
 (5)  Może być poławiana również w wodach Wysp Owczych, w granicach kwoty każdego państwa członkowskiego, i do następującej całkowitej ilości dla Unii (MAC/*FRO):
   ||   || 46 850 ||   ||   ||   ||   ||
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Warunek szczególny: w granicach wyżej wymienionych kwot w następujących obszarach nie można poławiać ilości
 większych niż wymienione poniżej: ||   ||   ||   ||   ||   ||
   || IIIa || IIIa oraz IVbc || IVb || IVc || VI, wody międzynarodowe obszaru IIa, od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r. i w grudniu 2014 r. ||   ||
   || (MAC/*03A.) || (MAC/*3A4BC) || (MAC/*04 B.) || (MAC/*04C.) || (MAC/*2A6.) ||   ||
 Dania || 0 || 4 130 || 0 || 0 || 14389 ||   ||
 Francja || 0 ||  490 || 0 || 0 || 0 ||   ||
 Niderlandy || 0 ||  490 || 0 || 0 || 0 ||   ||
 Szwecja || 0 ||  0 || 390 || 10 || 2742 ||   ||
 Zjednoczone Królestwo || 0 ||  490 || 0 || 0 || 0 ||   ||
 Norwegia || 3000 ||  0 || 0 || 0 || 0 ||   ||
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
ZAŁĄCZNIK II
W załączniku IB do
rozporządzenia (UE) nr 43/2014 wprowadza się następujące
zmiany:
 a)           pozycja dotycząca gromadnika w wodach Grenlandii obszarów V oraz XIV otrzymuje brzmienie:
 „Gatunek: || Gromadnik ||   || Obszar: || Wody Grenlandii obszarów V oraz XIV
   || Mallotus villosus ||   || (CAP/514GRN)
 Dania || pm ||   || TAC analityczny
 Niemcy || pm ||   || Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96.
 Szwecja || pm ||   || Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.
 Zjednoczone Królestwo || pm ||   ||   ||
 Wszystkie państwa członkowskie || pm || (1) ||   ||
 Unia || pm || (2) ||   ||
   ||   ||   ||   ||
 TAC || Nie dotyczy ||   ||   ||
 (1)  Dania, Niemcy, Szwecja i Zjednoczone Królestwo mogą mieć dostęp do kwoty dla „wszystkich państw członkowskich” dopiero po wyczerpaniu własnej kwoty. Jednakże państwa członkowskie posiadające ponad 10 % kwoty Unii nie mają w ogóle dostępu do kwoty dla „wszystkich państw członkowskich”.
   ||   ||
 b)           pozycja dotycząca halibuta niebieskiego w wodach Grenlandii obszarów V oraz XIV otrzymuje brzmienie:
   ||   ||   ||   ||
 Gatunek: || Halibut niebieski || Obszar: || Wody Grenlandii obszarów V oraz XIV
   || Reinhardtius hippoglossoides ||   || (GHL/514GRN)
 Niemcy ||  3 591 ||   || TAC analityczny
 Zjednoczone Królestwo ||  189 ||   || Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96.
 Unia ||  3 780 || (1) || Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.
 Norwegia ||  575 ||   ||   ||
 Wyspy Owcze ||  110 ||   ||   ||
   ||   ||   ||   ||
 TAC || Nie dotyczy ||   ||   ||
 (1)  Połowy prowadzone przez nie więcej niż 6 statków jednocześnie. ||
   ||   ||   ||   ||
 c)           pozycja dotycząca karmazynów w wodach międzynarodowych obszarów I oraz II otrzymuje brzmienie:
   ||   ||   ||   ||
 „Gatunek: || Karmazyny ||   || Obszar: || Wody międzynarodowe obszarów I oraz II
   || Sebastes spp. ||   || (RED/1/2INT)
 Unia || Nie dotyczy || (1) (2) || TAC analityczny
   ||   ||   || Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96.
 TAC ||  19 500 ||   || Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.
 (1)  Połowów dokonuje się wyłącznie w okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2014 r. Połowy będą zakończone, kiedy TAC zostanie w pełni wykorzystany przez umawiające się strony konwencji NEAFC. Komisja informuje państwa członkowskie o dacie powiadomienia przez Sekretariat NEAFC stron konwencji NEAFC o pełnym wykorzystaniu TAC. Od tego dnia państwa członkowskie zabraniają ukierunkowanych połowów karmazynów statkom pływającym pod ich banderą.
 (2)  Statki ograniczają swoje przyłowy karmazyna w innych połowach do wysokości maksymalnie 1 % całkowitego połowu zatrzymanego na statku.”
   ||   ||   ||   ||
ZAŁĄCZNIK III
„ZAŁĄCZNIK VIII
OGRANICZENIA ILOŚCIOWE
UPOWAŻNIEŃ DO POŁOWÓW W ODNIESIENIU DO STATKÓW PAŃSTW‑TRZECICH
POŁAWIAJĄCYCH W WODACH UNII
 Państwo bandery || Łowisko || Liczba upoważnień do połowów || Maksymalna liczba statków przebywających w obszarze w dowolnym czasie
 Norwegia || Śledź atlantycki, na północ od 62° 00 ′N || 20 || 20
 Wyspy Owcze || Makrela, VIa (na północ od 56° 30′ N), IIa, IVa (na północ od 59° N) Ostrobok, IV, VIa (na północ od 56° 30′ N), VIIe, VIIf, VIIh || 14 || 14
 Śledź atlantycki, na północ od 62° 00′ N || 21 || 21
 Śledź atlantycki, IIIa || 4 || 4
 Połowy paszowe okowiela, IV, VIa (na północ od 56° 30′ N) (łącznie z nieuniknionymi przyłowami błękitka) || 15 || 15
 Molwa i brosma || 20 || 10
 Błękitek, II, VIa (na północ od 56° 30' N), VIb, VII (na zachód od 12° 00' W) || 20 || 20
 Molwa niebieska || 16 || 16
 Wenezuela[1] || Lucjanowate (wody Gujany Francuskiej) || 45 || 45”
[1]               Warunkiem otrzymania tych upoważnień do
połowów jest przedstawienie dowodu ważnej umowy między
właścicielem statku występującym o upoważnienie do
połowów a przedsiębiorstwem przetwórczym mającym siedzibę w
departamencie Gujany Francuskiej oraz dowód tego, że umowa ta zawiera
zobowiązanie do wyładowywania w tym departamencie co najmniej
75 % wszystkich połowów lucjanowatych z danego statku, tak by
połowy te mogły zostać przetworzone w zakładzie tego
przedsiębiorstwa. Umowa taka musi być zatwierdzona przez władze
francuskie, które zapewniają, aby była ona spójna zarówno z
rzeczywistą zdolnością umawiającego się
przedsiębiorstwa przetwórczego, jak i z celami na rzecz rozwoju gospodarki
Gujany. Kopię należycie zatwierdzonej umowy dołącza
się do wniosku o upoważnienie połowowe. W przypadku odmowy
zatwierdzenia władze francuskie powiadamiają o tej odmowie i
przedstawiają danej stronie oraz Komisji powody tej odmowy.