               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 6.2.2019
            COM(2019) 54 final
            2019/0026(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            dotycząca stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na Konferencji Stron w odniesieniu do zmian w załączniku III do konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej w związku z przewidywanym przyjęciem decyzji dotyczących włączenia kolejnych substancji chemicznych do załącznika III do konwencji rotterdamskiej.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Konwencja rotterdamska

               Konwencja w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (zwana dalej „konwencją”) ma promować wspólną odpowiedzialność i zbiorowe działania stron w zakresie międzynarodowego handlu niebezpiecznymi substancjami chemicznymi w celu ochrony zdrowia człowieka i ochrony środowiska oraz ma przyczyniać się do racjonalnego ekologicznie wykorzystania tych substancji chemicznych. Konwencja określa prawnie wiążące zobowiązania dotyczące realizacji procedury zgody po uprzednim poinformowaniu (PIC) i chroni kraje – zwłaszcza kraje rozwijające się – przed niepożądanym przywozem chemikaliów poprzez nałożenie na strony eksportujące zobowiązań dotyczących wywozu.

               Przedmiotowa umowa weszła w życie w dniu 24 lutego 2004 r.

               Unia Europejska i wszystkie 28 państw członkowskich są stronami tej konwencji
                  1
               .

               2.2.Konferencja Stron konwencji rotterdamskiej

               Zgodnie z art. 18 konwencji Konferencja Stron jest organem zarządzającym konwencji rotterdamskiej. Organ ten zbiera się zwykle co dwa lata i monitoruje realizację konwencji. Dokonuje on również przeglądu chemikaliów zgłoszonych mu do rozpatrzenia przez Komitet Kontroli Chemicznej.

               Zgodnie z art. 44 i 45 regulaminu wewnętrznego Konferencji Stron każda ze stron ma jeden głos. Jednakże regionalne organizacje integracji gospodarczej, takie jak UE, dysponują liczbą głosów równą liczbie państw członkowskich będących stronami konwencji.

               2.3.Planowany akt Konferencji Stron

               Podczas dziewiątego posiedzenia zwykłego, które odbędzie się w dniach od 29 kwietnia do10 maja 2019 r., Konferencja Stron rozważy przyjęcie decyzji o włączeniu kolejnych substancji chemicznych do załącznika III do konwencji.

               Celem planowanych aktów jest włączenie kolejnych substancji chemicznych do załącznika III do konwencji. Włączenie substancji chemicznych do wykazu w załączniku III spowoduje, że podczas handlu międzynarodowego chemikalia te będą podlegać procedurze zgody po uprzednim poinformowaniu zgodnie z konwencją.

               Planowane akty prawne staną się wiążące dla stron zgodnie z art. 22 ust. 5 lit. c) konwencji, który stanowi: „decyzja o zmianie załącznika III zostaje niezwłocznie zakomunikowana Stronom przez depozytariusza. Zmiana wchodzi w życie w stosunku do wszystkich Stron w dniu określonym w decyzji.”

               3.Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii

               Komisja proponuje Radzie decyzję o poparciu, w imieniu Unii, decyzji w sprawie zmiany załącznika III do konwencji podczas dziewiątego posiedzenia Konferencji Stron. W decyzjach tych dodaje się kolejne substancje chemiczne do załącznika III, co spowoduje, że będą one podlegały procedurze zgody po uprzednim poinformowaniu na podstawie konwencji.

               Decyzje przedstawiane Konferencji Stron do przyjęcia opierają się na zaleceniach Komitetu Kontroli Chemicznej – organu pomocniczego podlegającego Konferencji Stron. Stwierdzono, że substancje chemiczne zalecane przez Komitet Kontroli Chemicznej do umieszczenia w załączniku III spełniają kryteria określone w załączniku II do konwencji.

               Dla Unii, jako lidera w polityce ochrony środowiska, szczególnie ważne jest potwierdzenie globalnego zaangażowania w propagowanie lepszego wdrażania wielostronnych umów środowiskowych i norm w tym zakresie. Obejmuje to wspieranie i wdrażanie zaleceń przyjętych przez naukowe organy pomocnicze w odniesieniu do tych umów oraz przestrzeganie kryteriów określonych w umowach, na których oparte są takie zalecenia.

               Ponadto inicjatywa ta jest zgodna z priorytetem Junckera, jakim jest wzmocnienie pozycji Unii na arenie międzynarodowej, z celami zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza w zakresie zdrowia (3) i odpowiedzialnej konsumpcji i produkcji (12), a także z 7. programem działań w zakresie środowiska.

               Unia powinna zatem poprzeć proponowane decyzje w sprawie włączenia do załącznika III acetochloru, karbosulfanu, azbestu chryzotylowego, fentionu (postaci ultraniskoobjętościowe (ULV) w ilości równej 640 g substancji czynnej/l lub większej), heksabromocyklododekanu, postaci płynnych (koncentrat emulgujący i koncentrat rozpuszczalny) zawierających dichlorek parakwatu w ilości równej 276 g/l lub większej, odpowiadający jonowi parakwatu w ilości równej 200 g/l lub większej, oraz foratu. Chemikalia te już podlegają ograniczeniom w zakresie wywozu na mocy rozporządzenia (UE) nr 649/2012, które są podobne do tych określonych w konwencji.

               Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na Konferencji Stron, ponieważ zmiany w załączniku III będą prawnie wiążące dla Unii i będą musiały znaleźć odzwierciedlenie w rozporządzeniu (UE) nr 649/2012, które wdraża konwencję rotterdamską w Unii.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               W art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano przyjmowanie decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  2
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

               Konferencja Stron jest organem utworzonym na mocy umowy, a mianowicie konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami.

               Akt, który ma zostać przyjęty przez Konferencję Stron, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 22 ust. 5 konwencji rotterdamskiej i będzie musiał zostać odzwierciedlony w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. dotyczącym wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów
                  3
               . Wynika to z faktu, że art. 23 ust. 1 tego rozporządzenia wymaga przeglądu wykazu chemikaliów w załączniku I do tego rozporządzenia na podstawie rozwoju sytuacji w ramach konwencji.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku z tym proceduralną podstawę prawną wnioskowanej decyzji stanowi art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma być zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               Jeżeli planowany akt ma jednocześnie wiele celów lub elementów składowych, które są nierozłącznie ze sobą związane, a żaden nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych, materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE musi – na zasadzie wyjątku – obejmować różne, odpowiadające tym celom i elementom podstawy prawne.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

               Planowany akt ma cele i elementy składowe w obszarze „środowiska” i „handlu”. Wspomniane elementy planowanego aktu są związane ze sobą w sposób nierozłączny, a żaden z nich nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych.

               Materialna podstawa prawna wnioskowanej decyzji obejmuje zatem następujące przepisy: art. 192 ust. 1, art. 207 ust. 3 i art 207 ust. 4 akapit pierwszy.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinny być art. 192 ust. 1, art. 207 ust. 3 i art 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2019/0026 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               dotycząca stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na Konferencji Stron w odniesieniu do zmian w załączniku III do konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1, art. 207 ust. 3 i art 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Konwencja rotterdamska w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi substancjami chemicznymi i pestycydami (zwana dalej „konwencją”) weszła w życie w dniu 24 lutego 2004 r. i została zawarta w imieniu Unii decyzją Rady 2006/730/WE
                  4
               .

               (2)Konwencję rotterdamską wdraża w Unii rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 z dnia 4 lipca 2012 r.
                  5

               (3)Zgodnie z art. 7 konwencji Konferencja Stron może przyjmować zmiany do załącznika III.

               (4)Na swoim dziewiątym posiedzeniu Konferencja Stron konwencji rotterdamskiej ma przyjąć decyzje o włączeniu kolejnych substancji chemicznych do załącznika III.

               (5)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii podczas Konferencji Stron, ponieważ te zmiany w załączniku III będą wiążące dla Unii.

               (6)Aby zagwarantować państwom przywozu możliwość korzystania z ochrony zapewnianej przez konwencję rotterdamską i ponieważ wszystkie odpowiednie kryteria na podstawie konwencji są spełnione, konieczne i właściwe jest poparcie zalecenia Komitetu Kontroli Chemicznej będącego organem pomocniczym konwencji rotterdamskiej, dotyczącego włączenia do załącznika III do konwencji rotterdamskiej acetochloru, karbosulfanu, azbestu chryzotylowego, fentionu (postaci ultraniskoobjętościowe (ULV) w ilości równej 640 g substancji czynnej/l lub większej), heksabromocyklododekanu, foratu oraz postaci płynnych (koncentrat emulgujący i koncentrat rozpuszczalny) zawierających dichlorek parakwatu w ilości równej 276 g/l lub większej, odpowiadający jonowi parakwatu w ilości równej 200 g/l lub większej. Powyższe substancje są już objęte zakazami bądź surowymi ograniczeniami w Unii i w związku z tym podlegają wymogom dotyczącym wywozu wykraczającym poza wymogi konwencji rotterdamskiej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 649/2012,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej na dziewiątym posiedzeniu Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej, jest następujące: Unia popiera przyjęcie zmian w załączniku III do konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami dotyczących włączenia acetochloru, karbosulfanu, azbestu chryzotylowego, fentionu (postaci ultraniskoobjętościowe (ULV) w ilości równej 640 g substancji czynnej/l lub większej), heksabromocyklododekanu, postaci płynnych (koncentrat emulgujący i koncentrat rozpuszczalny) zawierających dichlorek parakwatu w ilości równej 276 g/l lub większej, odpowiadający jonowi parakwatu w ilości równej 200 g/l lub większej.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady 2006/730/WE z dnia 25 września 2006 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (Dz.U. L 299 z 28.10.2006, s. 23).

                     (2)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014: 2258, pkt 61–64.

                     (3)

                        Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 60.

                     (4)

                        Decyzja Rady 2006/730/WE z dnia 25 września 2006 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (Dz.U. L 299 z 28.10.2006, s. 23).

                     (5)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 60).


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.2.2019
            COM(2019) 74 final
            2019/0036(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia UE–Ukraina, zmieniająca załącznik XXVII do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii w Radzie Stowarzyszenia UE–Ukraina w związku z planowanym przyjęciem decyzji w sprawie zmiany załącznika XXVII (Współpraca w sektorze energetycznym, w tym kwestie dotyczące energii jądrowej) do Układu o stowarzyszeniu UE–Ukraina.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Układ o stowarzyszeniu UE–Ukraina

               Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony („Układ”) ma na celu zapewnienie ram zapewniających stopniowe osiąganie politycznego stowarzyszenia i integracji gospodarczej między UE i Ukrainą. Zawiera on zobowiązania do reformy sektorów gospodarki ukraińskiej zgodnie z dorobkiem prawnym UE, w tym do osiągnięcia celu, jakim jest zwiększenie integracji rynkowej i zbliżenie przepisów do kluczowych elementów dorobku prawnego UE w sektorze energetycznym w oparciu o dorobek prawny UE w dziedzinie energii. Zobowiązania dotyczące sektora energetycznego wymieniono w tytule V (Współpraca gospodarcza i sektorowa) rozdział 1 (Współpraca w sektorze energetycznym, w tym kwestie dotyczące energii jądrowej) Układu. Niektóre z tych zobowiązań, takie jak przepisy dotyczące tranzytu i transportu, które odnoszą się do aspektów sektora energetycznego związanych z handlem, odnoszą się również do tytułu IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) rozdział 11 (Zagadnienia energetyczne związane z handlem). Układ wszedł w życie z dniem 1 września 2017 r.

               2.2.Rada stowarzyszenia UE–Ukraina

               Rada Stowarzyszenia UE-Ukraina jest jednym ze wspólnych organów ustanowionych na mocy Układu. Zgodnie z art. 461 Układu Rada nadzoruje i monitoruje stosowanie i wdrażanie Układu oraz dokonuje okresowych przeglądów jego funkcjonowania pod kątem jego celów. Rada Stowarzyszenia zbiera się na szczeblu ministerialnym we wszystkich niezbędnych konfiguracjach, w skład których wchodzą członkowie Rady Unii Europejskiej, członkowie Komisji Europejskiej oraz członkowie rządu Ukrainy, w regularnych odstępach czasu, co najmniej raz w roku oraz gdy wymagają tego okoliczności. Rada Stowarzyszenia jest uprawniona do podejmowania decyzji w ramach Układu, które są wiążące dla Stron Układu, w tym decyzji dotyczących aktualizacji lub zmiany załączników do Układu. Może ona również przyjmować zalecenia. Takie decyzje lub zalecenia są przyjmowane za porozumieniem Stron po przeprowadzeniu właściwych procedur wewnętrznych.

               2.3.Planowany akt Rady Stowarzyszenia UE–Ukraina

               Rada Stowarzyszenia UE-Ukraina ma przyjąć decyzję w sprawie zmiany załącznika XXVII do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony („planowany akt”).

               Założeniem planowanego aktu jest aktualizacja wykazu aktów UE przewidzianych w załączniku XXVII (Współpraca w sektorze energetycznym, w tym kwestie dotyczące energii jądrowej) dla odzwierciedlenia znacznego rozwoju dorobku prawnego UE w dziedzinie energii, który nastąpił w UE od czasu zakończenia negocjacji w sprawie Układu.

               Planowany akt ma również na celu określenie dodatkowych przepisów w załączniku XXVII do Układu w sprawie monitorowania procesu zbliżenia przepisów w sektorze energetycznym na Ukrainie. Dodatkowe przepisy zmierzają do wzmocnienia koordynacji i nadzoru nad aspektami prawnymi reformy sektora energetycznego oraz przyczynienie się do odpowiedniego i skutecznego wdrożenia na Ukrainie krajowych aktów opartych na dorobku prawnym UE w dziedzinie energii.

               Planowany akt stanie się wiążący dla Stron zgodnie z art. 463 Układu, który stanowi: „Dla osiągnięcia celów niniejszego Układu Rada Stowarzyszenia jest uprawniona do podejmowania decyzji w ramach zakresu stosowania niniejszego Układu w przypadkach w nim przewidzianych. Decyzje te są wiążące dla Stron, które w celu ich wdrożenia podejmują odpowiednie środki, w tym – w razie konieczności – działania w ramach szczególnych organów powołanych na mocy niniejszego Układu. Rada Stowarzyszenia może również wydawać zalecenia. Decyzje i zalecenia Rady Stowarzyszenia przyjmowane są za porozumieniem Stron po przeprowadzeniu odpowiednich procedur wewnętrznych”.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Planowany akt obejmuje aktualizację wykazu dorobku prawnego UE, o którym mowa w załączniku XXVII do Układu, do której Ukraina się zobowiązała w celu zbliżenia jej wewnętrznych przepisów prawa, oraz dodatkowy zbiór przepisów ukierunkowanych na wspieranie procesu zbliżania przez Ukrainę jej prawodawstwa krajowego do dorobku prawnego UE w dziedzinie energii.

               Odnośnie do wykazu dorobku prawnego UE, załącznik wymaga aktualizacji w celu odzwierciedlenia znacznego rozwoju dorobku prawnego UE w dziedzinie energii, który nastąpił w UE od czasu zakończenia negocjacji w sprawie Układu. W rezultacie szereg aktów UE wymienionych w pierwotnym załączniku do Układu przestało obowiązywać, zostało uchylonych lub wprowadzono do nich zmiany. Unia Europejska przyjęła też nowe akty. Zmiany te wymagają aktualizacji załącznika XXVII do Układu, aby zapewniona była spójność wysiłków Ukrainy w zakresie zbliżenia przepisów z obecnym statusem dorobku prawnego UE. W związku z tym zobowiązania Ukrainy dotyczące zbliżenia jej prawodawstwa w dziedzinie energetyki do dorobku prawnego UE w zakresie energii nie zmieniają przepisów UE ani nie zmieniają ich zakresu. Ponadto w wyniku członkostwa we Wspólnocie Energetycznej od 2011 r. i wskutek wdrażania dorobku prawnego UE wymienionego w załączniku XXVII do Układu własne zobowiązania Ukrainy w sektorze energetycznym zostały rozszerzone. Ponadto w 2016 r. zacieśniła się współpraca między UE a Ukrainą w sektorze energetycznym za sprawą podpisania przez UE i Ukrainę protokołu ustaleń w sprawie partnerstwa strategicznego w obszarze energii. Protokół wspiera zaangażowanie na rzecz integracji gospodarczej i stowarzyszenia politycznego oraz określa jego cel, jakim jest pełna integracja rynków energetycznych, w oparciu o pięć wymiarów unii energetycznej UE. Z wyżej wymienionych zmian wynika wymóg aktualizacji wykazu unijnego dorobku prawnego w załączniku XXVII do Układu.

               Ponadto planowany akt zawiera również dodatkowe postanowienia w załączniku XXVII do Układu dotyczące monitorowania procesu zbliżenia przepisów w sektorze energetycznym na Ukrainie, w tym przepisów dotyczących skutecznego wdrażania dorobku prawnego UE w zakresie energii, konsultacji w sprawie projektów wniosków ustawodawczych w tym sektorze oraz sprawozdań dla Rady Stowarzyszenia. Dodatkowe przepisy mają na celu wzmocnienie koordynacji i nadzoru nad aspektami prawnymi reformy sektora energetycznego oraz przyczynienie się do odpowiedniego i skutecznego wdrożenia na Ukrainie krajowych aktów opartych na dorobku prawnym UE w dziedzinie energii. Doświadczenia ostatnich czterech lat pokazują, że Ukraina poczyniła postępy w kilku aspektach reformy sektora energetycznego, ale wskazują także na potrzebę dalszego udzielania środków wsparcia w celu zagwarantowania nieodwracalnego i trwałego charakteru podjętych reform. Dodatkowe przepisy mają zatem przyczynić się do prawidłowego zbliżenia i wdrożenia przez Ukrainę zbliżonych przepisów opartych na dorobku prawnym UE w zakresie energii.

               Niniejszy wniosek jest w pełni zgodny z ogólną polityką UE w zakresie Partnerstwa Wschodniego, a w szczególności z polityką Ukrainy, ponieważ wspiera wdrażanie Układu o stowarzyszeniu i przyczynia się do osiągnięcia jego celów. Jest on również spójny z polityką energetyczną UE i opiera się na pięciu wymiarach unii energetycznej, w tym na jej bezpieczeństwie dostaw energii oraz roli Ukrainy jako strategicznego kraju tranzytowego dla gazu. Odzwierciedla on dorobek prawny UE w dziedzinie energii i wspiera jego przyjęcie przez partnerów stowarzyszonych UE, przyczyniając się w ten sposób do osiągnięcia celów UE w zakresie bezpieczeństwa dostaw energii. Ponadto jest on spójny z unijną zewnętrzną polityką energetyczną jako całością, a w szczególności z polityką Wspólnoty Energetycznej, gdyż wspiera tę politykę w dążeniu do osiągnięcia celu, jakim jest integracja rynków energetycznych między państwami członkowskimi UE, w tym Ukrainą.

               Wniosek jest ponadto spójny ze zmienioną polityką sąsiedztwa UE i związaną z nim współpracą z Ukrainą i innymi krajami objętymi polityką sąsiedztwa. Przyczynia się on w szczególności do realizacji skutecznej i zrównoważonej reformy sektora energetycznego na Ukrainie w ramach stowarzyszenia politycznego i integracji gospodarczej między UE a Ukrainą. Wysiłki te przyczyniają się z kolei do osiągnięcia celu, jakim jest stworzenie stabilnego i dobrze prosperującego sąsiedztwa. Biorąc pod uwagę, że reforma sektora energetycznego, w oparciu o dorobek prawny UE w dziedzinie energii, przyczyni się do bardziej zrównoważonej polityki Ukrainy w dziedzinie klimatu, wniosek zapewnia również spójność z celami polityki klimatycznej UE. Ponadto wniosek wspiera dalszy rozwój dwustronnego handlu produktami i usługami energetycznymi oraz inwestycje, zważywszy, że reforma sektora energetycznego zmierza do usunięcia istniejących barier regulacyjnych w handlu energią.

               Planowany wniosek ma zapewnić dodatkowe wsparcie dla reformy sektora energetycznego na Ukrainie, która znajduje się obecnie na etapie wdrażania, i która pozwoli Ukrainie wywiązać się ze wszystkich zobowiązań sektora energetycznego przewidzianych w Układzie o stowarzyszeniu UE–Ukraina.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  1
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Rada Stowarzyszenia UE–Ukraina jest organem ustanowionym na mocy układu, tj. Układu o stowarzyszeniu UE-Ukraina.

               Akt, do którego przyjęcia wzywa się Radę Stowarzyszenia ma przyjąć, jest aktem mającym skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 463 Układu o stowarzyszeniu UE-Ukraina. Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych Układu.

               Proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Merytoryczna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii należy zająć stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do sektora energetycznego, w tym kwestii dotyczących energii jądrowej. Materialną podstawą prawną dla decyzji, której dotyczy wniosek, jest zatem art. 194 TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być zatem art. 194 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja przewidywanego aktu

               Jako że akt Rady Stowarzyszenia UE-Ukraina zmieni załącznik XXVII do Układu o stowarzyszeniu UE-Ukraina, po jego przyjęciu należy opublikować go w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2019/0036 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia UE–Ukraina, zmieniająca załącznik XXVII do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 194 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, („Układ”) został zawarty przez Unię decyzją Rady 2017/1248
                  2
                i wszedł w życie dnia 1 września 2017 r.

               (2)Zgodnie z art. 273 Układu Strony dostosowują swoje ustawodawstwo, o którym mowa w załączniku XXVII do Układu, w celu zapewnienia, aby wszystkie warunki na potrzeby transportu energii elektrycznej i gazu były obiektywne, racjonalne, przejrzyste i niedyskryminujące.

               (3)Ponadto, zmierzając do poczynienia postępów na drodze do integracji rynkowej, art. 337 Układu przewiduje, że Strony kontynuują i zacieśniają współpracę w kwestiach energetycznych, m.in. poprzez stopniowe zbliżanie przepisów w sektorze energetycznym.

               (4)Art. 341 Układu stanowi, że stopniowe zbliżanie przepisów w sektorze energetycznym jest dokonywane zgodnie z harmonogramem przedstawionym w załączniku XXVII do Układu.

               (5)Art. 474 Układu zobowiązuje Ukrainę do stopniowego zbliżania jej prawodawstwa do przepisów prawnych Unii, w tym przepisów dotyczących sektora energetycznego.

               (6)Dorobek prawny UE w sektorze energetycznym zmienił się znacząco od czasu zakończenia negocjacji w sprawie Układu.

               (7)Zgodnie z art. 463 ust. 1 i art. 463 ust. 3 Układu Rada Stowarzyszenia UE-Ukraina („Rada Stowarzyszenia”) może przyjmować decyzje w celu osiągnięcia celów niniejszego Układu. W szczególności Rada Stowarzyszenia może aktualizować lub zmieniać załączniki do Układu po uwzględnieniu zmieniających się przepisów prawnych UE i obowiązujących norm określonych w instrumentach międzynarodowych uznanych za istotne przez Strony.

               (8)Rada stowarzyszenia ma zatem zmienić załącznik XXVII do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, aby odzwierciedlić zmiany w dorobku prawnym Unii.

               (9)W art. 475 Układu zdefiniowano w sposób ogólny monitorowanie postępów w zbliżaniu prawa ukraińskiego do prawa UE, w tym monitorowanie wdrażania i egzekwowania środków. Artykuł ten stanowi, że proces sprawozdawczości i oceny będzie uwzględniał szczególne warunki określone w Układzie lub w decyzjach przez organy instytucjonalne ustanowione na mocy tego Układu.

               (10)Aby zapewnić skuteczniejsze przeprowadzanie reform, konieczne jest wzmocnienie mechanizmu monitorowania reformy sektora energetycznego.

               (11)Rada Stowarzyszenia ma zatem zmienić załącznik XXVII do Układu w celu ustanowienia bardziej szczegółowych zasad monitorowania zbliżania prawa ukraińskiego do prawa UE w sektorze energetycznym.

               (12)Konieczne jest zatem ustalenie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii w Radzie Stowarzyszenia UE–Ukraina odnośnie do decyzji Rady Stowarzyszenia w sprawie zmiany załącznika XXVII do Układu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w Radzie Stowarzyszenia UE–Ukraina, opiera się na projekcie aktu Rady Stowarzyszenia UE–Ukraina załączonego do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy przeciwko Radzie, sprawa C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61 do 64.

                     (2)

                        Dz.U. L 181 z 12 lipca 2017 r., s. 4-5.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.2.2019
            COM(2019) 74 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia UE–Ukraina, zmieniająca załącznik XXVII do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony

               Projekt

               Decyzja Rady Stowarzyszenia UE–Ukraina nr .../2019

               z dnia … 2019 r.

               zmieniająca załącznik XXVII do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony

               Rada Stowarzyszenia UE–Ukraina,

               uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w szczególności jego art. 463,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)
                     Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (zwany dalej „Układem”), został podpisany w dniach 21 marca i 27 czerwca 2014 r. i wszedł w życie w dniu 1 września 2017 r.

               (2)
                     W preambule Układu uznaje się dążenie Stron do przyspieszenia procesu reform i zbliżania przepisów na Ukrainie, a tym samym do przyczynienia się do stopniowej integracji gospodarczej i pogłębienia stowarzyszenia politycznego oraz do osiągnięcia integracji gospodarczej przez szeroko zakrojone zbliżenie prawodawstwa. W preambule jest również mowa o zobowiązaniu Stron do zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego przez, między innymi, zwiększenie integracji rynkowej i zbliżenie przepisów do najważniejszych elementów dorobku prawnego UE.

               (3)
                     Ponadto w ramach dwustronnego protokołu ustaleń w sprawie partnerstwa strategicznego UE–Ukraina w obszarze energii z dnia 24 listopada 2016 r. uznano, że celem ściślejszej współpracy w obszarze energii i celem reformy sektora energetycznego jest pełna integracja rynków energii UE i Ukrainy.

               (4)
                     Art. 1 Układu odnosi się do celu, jakim jest wspieranie wysiłków Ukrainy zmierzających do zakończenia procesu przejścia na sprawnie funkcjonującą gospodarkę rynkową przez, między innymi, stopniowe zbliżenie jej prawodawstwa do prawodawstwa Unii.

               (5)
                     Zgodnie z art. 273 Układu Strony dostosowują swoje prawodawstwo, o którym mowa w załączniku XXVII do Układu, w celu zapewnienia, aby wszystkie warunki dla transportu energii elektrycznej i gazu były obiektywne, uzasadnione, przejrzyste i niedyskryminujące.

               (6)
                     Ponadto art. 337 Układu przewiduje, że Strony kontynuują i zacieśniają współpracę w kwestiach energetycznych, w tym przez stopniowe zbliżenie przepisów w sektorze energetycznym w celu poczynienia postępów w integracji rynkowej.

               (7)
                     Art. 341 Układu przewiduje stopniowe zbliżanie przepisów w sektorze energetycznym zgodnie z harmonogramem przedstawionym w załączniku XXVII do Układu.

               (8)
                     W art. 474 Układu przypomina się o ogólnym zobowiązaniu Ukrainy do stopniowego zbliżania jej prawodawstwa do prawodawstwa Unii, w tym w sektorze energetycznym.

               (9)
                     Od czasu zakończenia negocjacji w sprawie Układu znacząco zmienił się dorobek prawny UE w sektorze energetycznym, podobnie jak zobowiązania Ukrainy wynikające z wdrożenia Układu i jej członkostwa w Traktacie o Wspólnocie Energetycznej. Zmiany te muszą znaleźć odzwierciedlenie w załączniku XXVII do Układu, który należy w związku z tym zaktualizować.

               (10)
                     W art. 475 Układu określono w sposób ogólny monitorowanie postępów w zbliżaniu prawa Ukrainy do prawa UE, w tym ocenę wdrażania i egzekwowania. Artykuł ten stanowi, że proces sprawozdawczości i oceny będzie uwzględniał szczególne procedury określone w Układzie lub decyzje organów instytucjonalnych powołanych na mocy Układu.

               (11)
                     Aby zapewnić skuteczniejsze wdrażanie reform przez Ukrainę, konieczne jest wzmocnienie mechanizmu monitorowania reformy sektora energetycznego, tak aby osiągnięte reformy były nieodwracalne i przyczyniły się do trwałej modernizacji tego sektora.

               (12)
                     Zgodnie z art. 463 ust. 1 i 3 Układu Rada Stowarzyszenia UE-Ukraina („Rada Stowarzyszenia”) może podejmować decyzje dla osiągnięcia celów Układu. W szczególności może aktualizować lub zmieniać załączniki do Układu, uwzględniając zmiany w prawie UE oraz mających zastosowanie standardach określonych w międzynarodowych instrumentach uznanych za Strony za istotne.

               (13)
                     Rada Stowarzyszenia ma zatem zmienić załącznik XXVII do Układu w celu ustanowienia bardziej szczegółowych zasad monitorowania zbliżenia prawodawstwa Ukrainy do prawodawstwa UE w sektorze energetycznym. W tym celu w załączniku XXVII do Układu należy uwzględnić odpowiednie przepisy wzmacniające proces monitorowania,

               przyjmuje niniejszą decyzję:

               Artykuł 1

               Załącznik XXVII do Układu zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w...,

               W imieniu Rady Stowarzyszenia

               Przewodniczący

               Załącznik

               „Załącznik XXVII do rozdziału 1

               Współpraca w dziedzinie energetyki, w tym kwestie dotyczące energii jądrowej

               Załącznik XXVII-1

               Monitorowanie zbliżenia prawodawstwa w sektorze energetycznym

               Strony stosują opisane poniżej dodatkowe środki zgodnie z art. 475 ust. 2 Układu w celu wzmocnienia monitorowania zbliżenia dorobku prawnego UE w sektorze energetycznym do prawa krajowego Ukrainy oraz w celu osiągnięcia trwałej modernizacji ukraińskiego sektora energetycznego. Środki te nie mają wpływu na prawa i obowiązki żadnej ze Stron, wynikające z ich członkostwa w Traktacie Wspólnoty Energetycznej.

               Skuteczne wprowadzenie w życie dorobku prawnego UE

               1.Komisja Europejska niezwłocznie informuje Ukrainę o wszelkich wnioskach Komisji Europejskiej w sprawie przyjęcia lub zmiany aktów UE zmieniających dorobek prawny UE, o których mowa w niniejszym załączniku.

               2.Ukraina zapewnia skuteczne wprowadzenie w życie zbliżonych aktów krajowych i podejmuje wszelkie działania konieczne do uwzględnienia zmian w prawodawstwie Unii w swoim prawie krajowym w sektorze energetycznym zgodnie z wykazem w załączniku XXVII-2. W szczególności każdy akt prawny odnoszący się do:

               a.dowolnego rozporządzenia lub dowolnej decyzji UE włącza się do wewnętrznego porządku prawnego Ukrainy;

               b.dowolnej dyrektywy UE pozostawia władzom Ukrainy wybór formy i metody wdrożenia;

               c.rozporządzenia Komisji w sprawie kodeksu sieci w sektorze energii elektrycznej lub gazu stanowi część wewnętrznego porządku prawnego Ukrainy bez zmian w strukturze i w tekście rozporządzenia innych niż tłumaczenie, chyba że Komisja Europejska uzna te zmiany za konieczne.

               3.Ukraina powstrzymuje się od wszelkich działań, które mogłyby zagrozić osiągnięciu celu lub wyniku zbliżenia jej prawa krajowego do dorobku prawnego UE w sektorze energetycznym, zgodnie z wykazem w załączniku XXVII-2.

               4.Ukraina uchyla przepisy prawa krajowego lub zaprzestaje praktyk krajowych, które są niezgodne z prawem Unii lub z przepisami krajowymi Ukrainy zbliżonymi do prawa Unii w sektorze energetycznym, zgodnie z wykazem w załączniku XXVII-2.

               Konsultacje

               5.Przed wejściem w życie wszelkich wniosków ustawodawczych Ukraina konsultuje się z Komisją Europejską w zakresie ich zgodności z dorobkiem prawnym UE w obszarach, w których ma się dokonać zbliżenie przepisów do aktów prawnych UE wymienionych w załączniku XXVII-2. Obowiązek konsultacji obejmuje wnioski w sprawie zmiany już zbliżonego krajowego aktu ustawodawczego, niezależnie od formy prawnej takich wniosków.

               6.Rząd Ukrainy może konsultować się z Komisją Europejską w sprawie zgodności z dorobkiem prawnym UE dowolnego wniosku dotyczącego aktu prawnego wdrażającego przepisy prawne w sektorze energetycznym, który został lub ma zostać zbliżony do dorobku UE wymienionego w załączniku XXVII-2. Jeżeli rząd Ukrainy postanowi skonsultować się z Komisją Europejską w sprawie takiego aktu, zastosowanie ma pkt 7.

               7.Ukraina powstrzymuje się od wprowadzenia w życie aktów przedłożonych do konsultacji, o których mowa w pkt 5 i 6, do momentu kiedy Komisja Europejska oceni zgodność proponowanego aktu z odpowiednim dorobkiem prawnym UE oraz w przypadkach, w których Komisja Europejska uzna, że proponowany akt prawny jest niezgodny ze wspomnianym dorobkiem prawnym UE.

               8.W swojej ocenie zgodności Komisja Europejska może sformułować zalecenia dotyczące proponowanego aktu lub jego części, które Komisja Europejska uzna za niezgodne z dorobkiem prawnym UE. Na potrzeby takiej oceny Komisja Europejska może skonsultować się z Sekretariatem Wspólnoty Energetycznej lub zorganizować misje ekspertów, jeżeli uzna to za stosowne. Ocena zgodności jest gotowa w terminie trzech miesięcy od daty otrzymania angielskiej wersji proponowanego aktu lub w dłuższym terminie uzgodnionym przez Komisję Europejską i Ukrainę. W przypadku braku odpowiedzi ze strony Komisji Europejskiej w takim terminie Ukraina może wprowadzić w życie proponowany akt prawny. Brak odpowiedzi w takim terminie nie oznacza, że Komisja Europejska uważa proponowany akt prawny za zgodny z dorobkiem prawnym UE.

               9.Ukraina przekazuje Komisji Europejskiej ostateczną wersję każdego aktu w obszarach, w których ma nastąpić zbliżenie przepisów do dorobku prawnego UE wymienionego w załączniku XXVII-2, lub aktu, który zmienia zbliżone przepisy krajowe w tych samych obszarach.

               10.Rząd Ukrainy może przedstawić Komisji Europejskiej dowolny akt lub wniosek dotyczący kwestii energetycznych objętych Układem i zwrócić się o wydanie niewiążącej opinii w sprawie zgodności takiego aktu z dorobkiem prawnym UE wymienionym w załączniku XXVII-2.

               11.Strony przekazują sobie informacje zgodnie z niniejszym załącznikiem za pośrednictwem sekretarzy Komitetu Stowarzyszenia.

               Sprawozdania dla Rady Stowarzyszenia

               12.Przed dorocznym posiedzeniem Rady Stowarzyszenia Komisja Europejska informuje ją o wszelkich opiniach dotyczących zgodności krajowych aktów Ukrainy z dorobkiem prawnym UE, o które Ukraina się zwróciła i które jej wydano na podstawie niniejszego załącznika.

               13.Na trzy miesiące przed dorocznym posiedzeniem Rady Stowarzyszenia Ukraina składa jej pisemne sprawozdanie na temat postępów w realizacji reformy sektora energetycznego na podstawie dorobku prawnego UE wymienionego w załączniku XXVII-2. Sprawozdanie zawiera szczegółowy opis sposobu, w jaki Ukraina uwzględniła w przyjętych aktach opinie i zalecenia wydane przez Komisję Europejską, a także informacje na temat skutecznego stosowania przyjętych przepisów.

               14.Wyniki monitorowania przedkłada się do dyskusji wszystkim właściwym organom ustanowionym na mocy Układu, m.in. do celów wykonania zaleceń, o których mowa w art. 475 ust. 4 Układu.

               Załącznik XXVII-2

               Zobowiązania Ukrainy do zbliżenia prawodawstwa w sektorze energetycznym

               Ukraina zobowiązuje się do stopniowego zbliżenia swojego prawodawstwa do następujących przepisów UE we wskazanych terminach.

               1. Dorobek prawny UE, który Ukraina zobowiązała się wdrożyć w ramach Traktatu o Wspólnocie Energetycznej. Do niniejszego załącznika zastosowanie mają terminy uzgodnione w traktacie.

                        Energia elektryczna

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii

                        Dyrektywa 2005/89/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. dotycząca działań na rzecz zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej i inwestycji infrastrukturalnych

                        Rozporządzenie Komisji (UE) 838/2010 z dnia 23 września 2010 r. w sprawie ustanowienia wytycznych dotyczących mechanizmu rekompensat dla operatorów działających między systemami przesyłowymi i wspólnego podejścia regulacyjnego do opłat przesyłowych

                        rozporządzenie Komisji (UE) nr 543/2013 z dnia 14 czerwca 2013 r. w sprawie dostarczania i publikowania danych na rynkach energii elektrycznej, zmieniające załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009

                        Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/1388 z dnia 17 sierpnia 2016 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący przyłączenia odbioru

                        Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/631 z dnia 14 kwietnia 2016 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący wymogów w zakresie przyłączenia jednostek wytwórczych do sieci

                        Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/1447 z dnia 26 sierpnia 2016 r. ustanawiające kodeks sieci określający wymogi dotyczące przyłączenia do sieci systemów wysokiego napięcia prądu stałego oraz modułów parku energii z podłączeniem prądu stałego

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1952 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie europejskiej statystyki dotyczącej cen gazu ziemnego i energii elektrycznej oraz uchylające dyrektywę 2008/92/WE

                        Gaz

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 2003/55/WE

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1775/2005

                        Dyrektywa Rady 2004/67/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. dotycząca środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego

                        Rozporządzenie (UE) nr 2015/703 z dnia 30 kwietnia 2015 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący zasad interoperacyjności i wymiany danych

                        Rozporządzenie Komisji (UE) nr 2017/459 z dnia 16 marca 2017 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący mechanizmów alokacji zdolności w systemach przesyłowych gazu i uchylające rozporządzenie (UE) nr 984/2013

                        Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/460 z dnia 16 marca 2017 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący zharmonizowanych struktur taryf przesyłowych dla gazu

                        Odnawialne źródła energii

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE

                        Ropa naftowa

                        Dyrektywa Rady 2009/119/WE z dnia 14 września 2009 r. nakładająca na państwa członkowskie obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej lub produktów ropopochodnych

                        Infrastruktura energetyczna

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 347/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej, uchylające decyzję nr 1364/2006/WE oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 713/2009, (WE) nr 714/2009 i (WE) nr 715/2009

                        Efektywność energetyczna

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 z dnia 4 lipca 2017 r. ustanawiające ramy etykietowania energetycznego i uchylające dyrektywę 2010/30/UE

                        Rozporządzenia wykonawcze

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 518/2014 z dnia 5 marca 2014 r. zmieniające rozporządzenia delegowane Komisji (UE) nr 1059/2010, (UE) nr 1060/2010, (UE) nr 1061/2010, (UE) nr 1062/2010, (UE) nr 626/2011, (UE) nr 392/2012, (UE) nr 874/2012, (UE) nr 665/2013, (UE) nr 811/2013 i (UE) nr 812/2013 w odniesieniu do etykietowania produktów związanych z energią w internecie

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 2017/254 z dnia 30 listopada 2016 r. zmieniające rozporządzenia delegowane (UE) nr 1059/2010, (UE) nr 1060/2010, (UE) nr 1061/2010, (UE) nr 1062/2010, (UE) nr 626/2011, (UE) nr 392/2012, (UE) nr 874/2012, (UE) nr 665/2013, (UE) nr 811/2013, (UE) nr 812/2013, (UE) nr 65/2014, (UE) nr 1254/2014, (UE) 2015/1094, (UE) 2015/1186 i (UE) 2015/1187 w odniesieniu do dopuszczalnych odchyleń w procedurach weryfikacji

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1060/2010 z dnia 28 września 2010 r. uzupełniające dyrektywę 2010/30/UE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla urządzeń chłodniczych dla gospodarstw domowych

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 65/2014 z dnia 1 października 2013 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla domowych piekarników i okapów nadkuchennych

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 626/2011 z dnia 4 maja 2011 r. uzupełniające dyrektywę 2010/30/UE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla klimatyzatorów

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 874/2012 z dnia 12 lipca 2012 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykietowania energetycznego lamp elektrycznych i opraw oświetleniowych

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1059/2010 z dnia 28 września 2010 r. uzupełniające dyrektywę 2010/30/UE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla zmywarek do naczyń dla gospodarstw domowych

                        -Dyrektywa Komisji 96/60/WE z dnia 19 września 1996 r. wykonująca dyrektywę Rady 92/75/EWG w zakresie etykiet efektywności energetycznej pralko-suszarek bębnowych typu domowego

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 392/2012 z dnia 1 marca 2012 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykietowania energetycznego suszarek bębnowych dla gospodarstw domowych

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1061/2010 z dnia 28 września 2010 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla pralek dla gospodarstw domowych

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 665/2013 z dnia 3 maja 2013 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykietowania energetycznego odkurzaczy

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji nr (UE) 812/2013 z dnia 18 lutego 2013 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla podgrzewaczy wody, zasobników ciepłej wody użytkowej i zestawów zawierających podgrzewacz wody i urządzenie słoneczne

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 811/2013 z dnia 18 lutego 2013 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla ogrzewaczy pomieszczeń, ogrzewaczy wielofunkcyjnych, zestawów zawierających ogrzewacz pomieszczeń, regulator temperatury i urządzenie słoneczne oraz zestawów zawierających ogrzewacz wielofunkcyjny, regulator temperatury i urządzenie słoneczne

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2010 z dnia 28 września 2010 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla telewizorów

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1254/2014 z dnia 11 lipca 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1094 z dnia 5 maja 2015 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykietowania energetycznego szaf chłodniczych lub mroźniczych

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1186 z dnia 24 kwietnia 2015 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykietowania energetycznego miejscowych ogrzewaczy pomieszczeń

                        -Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1187 z dnia 27 kwietnia 2015 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla kotłów na paliwo stałe

                        2. Dorobek prawny UE, który Ukraina powinna wdrożyć, wykraczający ponad zobowiązania Ukrainy wynikające z Traktatu o Wspólnocie Energetycznej

                        Poszukiwanie i badanie węglowodorów

                        Dyrektywa 94/22/WE w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów

                        Harmonogram: przepisy dyrektywy podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od wejścia w życie niniejszego Układu, z uwzględnieniem artykułów (12 i 13) postanowień dotyczących zagadnień energetycznych związanych z handlem, zawartych w rozdziale 11 (Zagadnienia energetyczne związane z handlem) – Tytuł IV (Handel i zagadnienia związane z handlem).

                        Efektywność energetyczna – charakterystyka energetyczna budynków

                        Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 244/2012 z dnia 16 stycznia 2012 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i ustanawiające ramy metodologii porównawczej do celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków

                        Harmonogram: Przepisy rozporządzenia należy wdrożyć do dnia 30 czerwca 2019 r.

                        Efektywność energetyczna – ekoprojekt

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią

                        Harmonogram: Przepisy dyrektywy 2009/125/WE podlegają wdrożeniu w ciągu 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

                        Rozporządzenia wykonawcze

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/2282 z dnia 30 listopada 2016 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1275/2008, (WE) nr 107/2009, (WE) nr 278/2009, (WE) nr 640/2009, (WE) nr 641/2009, (WE) nr 642/2009, (WE) nr 643/2009, (UE) nr 1015/2010, (UE) nr 1016/2010, (UE) nr 327/2011, (UE) nr 206/2012, (UE) nr 547/2012, (UE) nr 932/2012, (UE) nr 617/2013, (UE) nr 666/2013, (UE) nr 813/2013, (UE) nr 814/2013, (UE) nr 66/2014, (UE) nr 548/2014, (UE) nr 1253/2014, (UE) 2015/1095, (UE) 2015/1185, (UE) 2015/1188, (UE) 2015/1189 oraz (UE) 2016/2281 w odniesieniu do dopuszczalnych odchyleń w procedurach weryfikacji

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/2281 z dnia 30 listopada 2016 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów do ogrzewania powietrznego, produktów chłodzących, wysokotemperaturowych agregatów chłodniczych i klimakonwektorów wentylatorowych

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwo stałe

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1188 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla miejscowych ogrzewaczy pomieszczeń

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1185 z dnia 24 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla miejscowych ogrzewaczy pomieszczeń na paliwo stałe

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1095 z dnia 5 maja 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla szaf chłodniczych lub mroźniczych, schładzarek lub zamrażarek szokowych, urządzeń skraplających i agregatów do oziębiania cieczy

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1253/2014 z dnia 7 lipca 2014 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla systemów wentylacyjnych

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 548/2014 z dnia 21 maja 2014 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do transformatorów elektroenergetycznych małej, średniej i dużej mocy

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 66/2014 z dnia 14 stycznia 2014 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla domowych piekarników, płyt grzejnych i okapów nadkuchennych

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 813/2013 z dnia 2 sierpnia 2013 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla ogrzewaczy pomieszczeń i ogrzewaczy wielofunkcyjnych

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 814/2013 z dnia 2 sierpnia 2013 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla podgrzewaczy wody i zasobników ciepłej wody użytkowej

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 666/2013 z dnia 8 lipca 2013 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla odkurzaczy

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 617/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla komputerów i serwerów

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 932/2012 z dnia 3 października 2012 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla suszarek bębnowych dla gospodarstw domowych

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 622/2012 z dnia 11 lipca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 641/2009 w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla pomp cyrkulacyjnych bezdławnicowych wolnostojących i pomp cyrkulacyjnych bezdławnicowych zintegrowanych z produktami

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (WE) nr 641/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla pomp cyrkulacyjnych bezdławnicowych wolnostojących i pomp cyrkulacyjnych bezdławnicowych zintegrowanych z produktami

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 547/2012 z dnia 25 czerwca 2012 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla pomp do wody

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 206/2012 z dnia 6 marca 2012 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2009/125/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla klimatyzatorów i wentylatorów przenośnych

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 327/2011 z dnia 30 marca 2011 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla wentylatorów napędzanych silnikiem elektrycznym o poborze mocy od 125 W do 500 kW

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1016/2010 z dnia 10 listopada 2010 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla zmywarek do naczyń dla gospodarstw domowych

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1015/2010 z dnia 10 listopada 2010 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2009/125/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla pralek dla gospodarstw domowych

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1428 z dnia 25 sierpnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 244/2009 w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla bezkierunkowych lamp do użytku domowego oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 245/2009 w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla lamp fluorescencyjnych bez wbudowanego statecznika, dla lamp wyładowczych dużej intensywności, a także dla stateczników i opraw oświetleniowych służących do zasilania takich lamp, oraz uchylające dyrektywę 2000/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Komisji (UE) nr 1194/2012 w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla lamp kierunkowych, lamp z diodami elektroluminescencyjnymi i powiązanego wyposażenia

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (WE) nr 245/2009 z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla lamp fluorescencyjnych bez wbudowanego statecznika, dla lamp wyładowczych dużej intensywności, a także dla stateczników i opraw oświetleniowych służących do zasilania takich lamp, oraz uchylające dyrektywę 2000/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, z późniejszymi zmianami

                        Harmonogram: przepisy rozporządzenia podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1194/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2009/125/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla lamp kierunkowych, lamp z diodami elektroluminescencyjnymi i powiązanego wyposażenia

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (WE) nr 244/2009 z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla bezkierunkowych lamp do użytku domowego, z późniejszymi zmianami

                        Harmonogram: przepisy rozporządzenia podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

                        -Rozporządzenie Komisji (WE) nr 859/2009 z dnia 18 września 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 244/2009 w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu w zakresie promieniowania ultrafioletowego bezkierunkowych lamp do użytku domowego

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 347/2010 z dnia 21 kwietnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 245/2009 w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla lamp fluorescencyjnych bez wbudowanego statecznika, lamp wyładowczych dużej intensywności oraz stateczników i opraw oświetleniowych służących do zasilania takich lamp

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (WE) nr 643/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla urządzeń chłodniczych przeznaczonych dla gospodarstw domowych

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (WE) nr 642/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla telewizorów

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (UE) nr 4/2014 z dnia 6 stycznia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 640/2009 w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla silników elektrycznych

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (WE) nr 640/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla silników elektrycznych + sprostowanie Dz.U. L 46 z 19.2.2011

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        -Rozporządzenie Komisji (WE) nr 278/2009 z dnia 6 kwietnia 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu w zakresie zużycia energii elektrycznej przez zasilacze zewnętrzne w stanie bez obciążenia oraz ich średniej sprawności podczas pracy, z późniejszymi zmianami

                        Harmonogram: przepisy rozporządzenia podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

                        -Rozporządzenie Komisji (WE) nr 107/2009 z dnia 4 lutego 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla prostych set-top boksów, z późniejszymi zmianami

                        Harmonogram: przepisy rozporządzenia podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

                        -Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1275/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla zużycia energii przez elektryczne i elektroniczne urządzenia gospodarstwa domowego i urządzenia biurowe w trybie czuwania i wyłączenia, z późniejszymi zmianami

                        Harmonogram: przepisy rozporządzenia podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

                        -Dyrektywa Rady 92/42/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie wymogów sprawności dla nowych kotłów wody gorącej opalanych paliwem płynnym lub gazowym, z późniejszymi zmianami

                        Harmonogram: przepisy dyrektywy podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

                        -Rozporządzenie Komisji (WE) nr 643/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla urządzeń chłodniczych przeznaczonych dla gospodarstw domowych, z późniejszymi zmianami

                        Harmonogram: harmonogram wdrożenia przepisów rozporządzenia należy ustanowić do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        Reaktory

                        Dyrektywa Rady 2013/59/Euratom z dnia 5 grudnia 2013 r. ustanawiająca podstawowe normy bezpieczeństwa w celu ochrony przed zagrożeniami wynikającymi z narażenia na działanie promieniowania jonizującego oraz uchylająca dyrektywy 89/618/Euratom, 90/641/Euratom, 96/29/Euratom, 97/43/Euratom i 2003/122/Euratom

                        Harmonogram: przepisy dyrektywy podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

                        Dyrektywa Rady 2006/117/Euratom z dnia 20 listopada 2006 r. w sprawie nadzoru i kontroli nad przemieszczaniem odpadów promieniotwórczych oraz wypalonego paliwa jądrowego

                        Harmonogram: przepisy dyrektywy podlegają wdrożeniu w ciągu dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

                        Dyrektywa Rady 2009/71/Euratom z dnia 25 czerwca 2009 r. ustanawiająca wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego obiektów jądrowych

                        Harmonogram: przepisy dyrektywy podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu

                        Dyrektywa Rady 2014/87/Euratom z dnia 8 lipca 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2009/71/Euratom ustanawiającą wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego obiektów jądrowych

                        Harmonogram: przepisy dyrektywy podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu

                        Dyrektywa Rady 2011/70/Euratom z dnia 19 lipca 2011 r. ustanawiająca ramy wspólnotowe w zakresie odpowiedzialnego i bezpiecznego gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi.

                        Harmonogram: przepisy dyrektywy podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.5.2019
            COM(2019) 239 final
            2019/0114(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(Linia budżetowa 02.03.01 – Rynek wewnętrzny oraz linia budżetowa 02.03.04 – Narzędzia zarządzania rynkiem wewnętrznym)
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               W celu zapewnienia wymaganej pewności prawa oraz jednolitości rynku wewnętrznego Wspólny Komitet EOG ma za zadanie uwzględnić w Porozumieniu EOG całe istotne prawodawstwo UE jak najszybciej po jego przyjęciu, a także umożliwić państwom EFTA należącym do EOG udział w działaniach i programach UE mających znaczenie dla EOG.

               Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączony do niniejszego wniosku w sprawie decyzji Rady) ma na celu zmianę protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie „współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami”. Jest to konieczne, aby umożliwić państwom EFTA należącym do EOG uczestnictwo w unijnych programach i działaniach, które są finansowane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. W omawianym przypadku celem tej zmiany jest umożliwienie państwom EFTA należącym do EOG (Norwegii, Islandii i Liechtensteinowi) uczestnictwa w działaniach Unii związanych z linią budżetową 02.03.01 „Rynek wewnętrzny” oraz linią budżetową 02.03.04 „Narzędzia zarządzania rynkiem wewnętrznym”, które zostały ujęte w budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2019.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu jest w pełni zgodny z celem Porozumienia EOG polegającym na promowaniu stałego i zrównoważonego wzmacniania więzi handlowych i gospodarczych między umawiającymi się stronami na równych warunkach konkurencji oraz przestrzegania tych samych zasad, by stworzyć jednolity Europejski Obszar Gospodarczy.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Decyzja Wspólnego Komitetu jest również spójna z innymi politykami Unii, zwłaszcza z uwagi na cel ochrony jednorodności rynku wewnętrznego UE.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawą wniosku jest art. 114 TFUE w związku z jego art. 218 ust. 9. Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94
                  1
                w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości z następującego względu.

               Cel niniejszego wniosku, a mianowicie zapewnienie jednorodności rynku wewnętrznego, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, w związku z czym, z uwagi na skutki proponowanych działań, może być lepiej zrealizowany na poziomie Unii.

               •Proporcjonalność

                  Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celu – zapewnienia jednorodności rynku wewnętrznego.

               •Wybór instrumentu

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG wybranym instrumentem jest decyzja Wspólnego Komitetu EOG. Wspólny Komitet EOG zapewnia skuteczną realizację i funkcjonowanie Porozumienia EOG. W tym celu Komitet podejmuje decyzje w przypadkach przewidzianych w tym Porozumieniu.

               3.WYNIKI OCENY EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               Nie dotyczy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Państwa EFTA należące do EOG powinny wnosić wkład finansowy do linii budżetowej 02.03.01 „Rynek wewnętrzny” oraz linii budżetowej 02.03.04 „Narzędzia zarządzania rynkiem wewnętrznym”. Dokładna kwota zostanie ustalona zgodnie z postanowieniami Porozumienia EOG po przyjęciu niniejszego projektu decyzji Rady.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               Zgodnie z unijną polityką budżetową jakiekolwiek uczestnictwo w działaniach UE może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy wpłacony zostanie odpowiedni wkład finansowy. Jednakże zgodnie z protokołem 32 do Porozumienia EOG roczne wkłady finansowe państw EFTA należących do EOG wpływają co roku do dnia 31 sierpnia, w następstwie wezwania UE do wniesienia środków, sporządzonego przez Komisję Europejską i przedkładanego państwom członkowskim EFTA należącym do EOG do dnia 15 sierpnia.

               W związku z tym, w celu uzupełnienia luki w finansowaniu w okresie od stycznia do sierpnia, projekt decyzji Wspólnego Komitetu stosuje się z mocą wsteczną od stycznia. W ten sposób zapewnia się ciągłość współpracy w trakcie całego roku kalendarzowego, zgodnie z tym, co przewidziano w Porozumieniu EOG.

                  Stosowanie z mocą wsteczną nie ma wpływu na prawa i obowiązki zainteresowanych podmiotów i nie narusza zasady uzasadnionych oczekiwań.

               2019/0114 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej
                  we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

                  (Linia budżetowa 02.03.01 – Rynek wewnętrzny oraz linia budżetowa 02.03.04 – Narzędzia zarządzania rynkiem wewnętrznym)

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  2
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG (zwanego dalej „protokołem 31”).

               (3)Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (4)Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczących funkcjonowania i rozwoju rynku wewnętrznego towarów i usług.

               (5)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2019 r.

               (6)Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno opierać się na załączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zaproponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6–8.

                     (2)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (3)

                        Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.5.2019
            COM(2019) 239 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego DECYZJI RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(Linia budżetowa 02.03.01 – Rynek wewnętrzny oraz linia budżetowa 02.03.04 – Narzędzia zarządzania rynkiem wewnętrznym)

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

               nr […]

               z dnia […]

               zmieniająca Protokół 31 do Porozumienia EOG
                  w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               Należy kontynuować współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii dotyczących funkcjonowania i rozwoju rynku wewnętrznego towarów i usług oraz w zakresie narzędzi zarządzania rynkiem wewnętrznym.

               Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2019 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W art. 7 ust. 12 i 14 protokołu 31 do Porozumienia EOG słowa „i 2018” zastępuje się słowami „, 2018 i 2019”.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  1*.

               Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  […]

                  Sekretarze

                  Wspólnego Komitetu EOG

                  […]

                     (1)
                  *
                        [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.5.2019
            COM(2019) 238 final
            2019/0113(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(Linia budżetowa 04 03 01 03 – Zabezpieczenie społeczne)
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  W celu zapewnienia wymaganej pewności prawa oraz jednolitości rynku wewnętrznego Wspólny Komitet EOG ma za zadanie uwzględnić w Porozumieniu EOG całe istotne prawodawstwo UE jak najszybciej po jego przyjęciu, a także umożliwić państwom EFTA należącym do EOG udział w działaniach i programach UE mających znaczenie dla EOG.

                  Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączony do niniejszego wniosku w sprawie decyzji Rady) ma na celu zmianę protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie „współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami”. Jest to konieczne, aby umożliwić państwom EFTA należącym do EOG uczestnictwo w unijnych programach i działaniach, które są finansowane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. W omawianym przypadku celem zmiany jest umożliwienie państwom EFTA należącym do EOG (Norwegii, Islandii i Liechtensteinowi) uczestnictwa w działaniach Unii w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich, które związane są z linią budżetową 04 03 01 03 i zostały ujęte w budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2019.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu jest w pełni zgodny z celem Porozumienia EOG polegającym na promowaniu stałego i zrównoważonego wzmacniania więzi handlowych i gospodarczych między umawiającymi się stronami na równych warunkach konkurencji oraz przestrzegania tych samych zasad, by stworzyć jednolity Europejski Obszar Gospodarczy.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Decyzja Wspólnego Komitetu jest również spójna z innymi politykami Unii, zwłaszcza z uwagi na cel ochrony jednorodności rynku wewnętrznego UE.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Podstawą wniosku są art. 46 i 48 w związku z art. 218 ust. 9. Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94
                     1
                   w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości z następującego względu.

                  Cel niniejszego wniosku, a mianowicie zapewnienie jednorodności rynku wewnętrznego, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, w związku z czym, z uwagi na skutki proponowanych działań, może być lepiej zrealizowany na poziomie Unii.

               •Proporcjonalność

                  Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celu.

               •Wybór instrumentu

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG wybranym instrumentem jest decyzja Wspólnego Komitetu EOG. Wspólny Komitet EOG zapewnia skuteczną realizację i funkcjonowanie Porozumienia EOG. W tym celu Komitet podejmuje decyzje w przypadkach przewidzianych w Porozumieniu EOG.

               3.WYNIKI OCENY EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

                  Nie dotyczy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Państwa EFTA należące do EOG powinny wnosić wkład finansowy do linii budżetowej 04 03 01 03 „Swobodny przepływ pracowników, koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich”. Dokładna kwota zostanie ustalona zgodnie z postanowieniami Porozumienia EOG po przyjęciu niniejszego projektu decyzji Rady.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               Zgodnie z unijną polityką budżetową jakiekolwiek uczestnictwo w działaniach UE może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy wpłacony zostanie odpowiedni wkład finansowy. Jednakże zgodnie z protokołem 32 do Porozumienia EOG roczne wkłady finansowe państw EFTA należących do EOG wpływają co roku do dnia 31 sierpnia, w następstwie wezwania UE do wniesienia środków, sporządzonego przez Komisję Europejską i przedkładanego państwom członkowskim EFTA należącym do EOG do dnia 15 sierpnia.

               W związku z tym, w celu uzupełnienia luki w finansowaniu w okresie od stycznia do sierpnia, projekt decyzji Wspólnego Komitetu stosuje się z mocą wsteczną od stycznia. W ten sposób zapewnia się ciągłość współpracy w trakcie całego roku kalendarzowego, zgodnie z tym, co przewidziano w Porozumieniu EOG.

                  Stosowanie z mocą wsteczną nie ma wpływu na prawa i obowiązki zainteresowanych podmiotów i nie narusza zasady uzasadnionych oczekiwań.

               2019/0113 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej
                  we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31
                  do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

                  (Linia budżetowa 04 03 01 03 – Zabezpieczenie społeczne)

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 i 48 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  2
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

               (3)Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia szczegółowe dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (4)Należy kontynuować współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

               (5)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić kontynuowanie rozszerzonej współpracy po dniu 31 grudnia 2018 r.

               (6)Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na załączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do proponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6–8.

                     (2)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (3)

                        Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.5.2019
            COM(2019) 238 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(Linia budżetowa 04 03 01 03 – Zabezpieczenie społeczne)

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
               nr […]

               z dnia […]

               zmieniająca Protokół 31 do Porozumienia EOG
               w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Należy kontynuować współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

               (2)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2019 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W art. 5 ust. 5 i 13 protokołu 31 do Porozumienia EOG słowa „i 2018” zastępuje się słowami „, 2018 i 2019”.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji na podstawie art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  1*.

               Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  Sekretarze

                  Wspólnego Komitetu EOG

                     (1)
                  *
                        [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]