title: Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 320/2006 ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie

text:
Ważna informacja prawna

|

52007PC0227(01)

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 7.5.2007COM(2007)227 wersja ostateczna2007/0085(CNS)2007/0086(CNS)KOMUNIKAT KOMISJIw sprawie wniosków o zmianę rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru i rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie – Część I –WniosekROZPORZĄDZENI E RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 320/2006 ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we WspólnocieWniosekROZPORZĄDZENI E RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru – Część II –(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEK ONTEKST WNIOSKUCelem reformy sektora cukru, uzgodnionej w listopadzie 2005 r. i znajdującej odzwierciedlenie w rozporządzeniu (WE) nr 318/2006 r., jest zapewnienie zrównoważonej przyszłości sektora cukru w UE. Ze względu na rosnącą w przyszłości konkurencję konieczne jest stopniowe obniżanie cen na rynku wewnętrznym oraz zmniejszanie produkcji UE.Aby ułatwić dobrowolne zmniejszanie produkcji UE wprowadzono system oferujący przedsiębiorstwom cukrowniczym pomoc finansową na restrukturyzację. Po upływie okresu restrukturyzacji w 2010 r. będzie możliwa ostateczna korekta produkcji UE poprzez liniowe cięcie kwoty przez Komisję.Nowy system sektora cukru wprowadza także mechanizm wycofania. To narzędzie zarządzania rynkiem służy do corocznej korekty poziomów produkcji, aby zapewnić równowagę na rynku na poziomie zbliżonym do ceny referencyjnej. Nowy mechanizm ma zastosowanie do cukru wyprodukowanego w ramach kwot i polega na wycofaniu pewnej wielkości procentowej w bieżącym roku gospodarczym, którą ustala się w październiku.Fun KCJONOWANIE NOWEJ WSPÓLNEJ ORGANIZACJI RYNKÓW W SEKTORZE CUKRUW okresie 2006/2007, będącym pierwszym rokiem funkcjonowania zreformowanej wspólnej organizacji rynków (WOR) w sektorze cukru, wielkość zrzeczenia się kwot ustalonych w systemie restrukturyzacji wyniosła 1,5 mln ton. Zmniejszenie częściowo zrekompensowano poprzez przyznanie dodatkowej kwoty w wysokości 1 mln ton na cukier i izoglukozę, co dopuszcza zreformowany system.Na początku 2006 r. przewidziano zachwianie równowagi na rynku, gdyż reforma ogranicza wywóz do 1,374 mln ton rocznie (zamiast średniej wielkości 4,6 mln ton w poprzednich latach gospodarczych). Na podstawie szczególnych środków służących usprawnieniu przejścia ze starej WOR na nową, w marcu 2006 r. Komisja zadecydowała o jednorazowym prewencyjnym wycofaniu na rok gospodarczy 2006/2007, przy:-  progu ustalanym na podstawie współczynnika mającego zastosowanie do przydzielonej kwoty, który umożliwił przedsiębiorstwom zmniejszenie produkcji w ramach kwot do wielkości progowej,-  zróżnicowanych progach dla poszczególnych państw członkowskich tak, by uwzględnić zarówno ich reakcję na system restrukturyzacji, jak i poprzednie kwoty „A” i „B”.Środek ten przyniósł skutek w postaci zmniejszenia produkcji cukru i częściowo ilości cukru przenoszonych na następny rok lub ilości dostępnych do zastosowań przemysłowych (1,1 mln ton). Na podstawie zaktualizowanych prognoz w październiku 2006 r. stwierdzono, że rynek został mniej więcej zrównoważony i nie są konieczne dalsze wycofania.Na rok gospodarczy 2007/2008 będący drugim rokiem obowiązywania zreformowanej WOR w sektorze cukru wielkości objęte decyzjami o zrzeczeniu się kwot w ramach systemu restrukturyzacji sięgają 0,7 mln ton, czyli daleko mniej niż przewidywana wielkość docelowa 5 mln ton.W konsekwencji, przeprowadzona na początku 2007 r. prognoza bilansowa na rok gospodarczy 2007/2008 wykazała oczekiwaną nadwyżkę podaży w wysokości 4 mln ton. W marcu 2007 r., na mocy „szczególnych uprawnień przyznanych w nadzwyczajnie pilnych przypadkach” Komisja zadecydowała o wycofaniu wielkości kwoty cukru odpowiadającej 2 mln ton cukru. W drodze odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 318/2006 w zakres tego szczególnego środka weszły:-  decyzja, przyjęta przed zasiewami buraka cukrowego, umożliwiająca zmniejszenie wielkości produkcji buraka cukrowego i cukru,-  możliwość zwolnienia przedsiębiorstw, które zmniejszą produkcję z obowiązku przechowywania 13,5 % produkcji w ramach kwoty,-  zróżnicowanie progów dla poszczególnych państw członkowskich tak, by uwzględnić ich reakcję na system restrukturyzacji.K WESTIEWycofanieNa podstawie art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 Komisja w październiku danego roku ustala współczynnik procentowy wycofania wymagany dla zachowania równowagi na rynku. Każde przedsiębiorstwo przechowuje na własny koszt ilość cukru wynikającą z zastosowania ustalonego współczynnika procentowego do jego produkcji cukru w ramach kwoty. Wycofany cukier uznaje się za część produkcji w kolejnym roku.Artykuł 19 byłby właściwy w przypadku nieznacznych korekt poziomu produkcji w ramach kwot w kontekście oczekiwanych niewielkich zachwiań równowagi na rynku wspólnotowym. W przypadku nieznacznych dostosowań decyzja podejmowana w październiku, na początku każdego roku gospodarczego, oparta na dokładnych danych rynkowych przynosi skutek, a obowiązek przechowywania nadwyżek na koszt przedsiębiorstw nie powoduje dużego obciążenia finansowego producentów.Jednakże słaba reakcja na system restrukturyzacji skutkuje znacznym zachwianiem równowagi na rynku, dającym się przewidzieć już po upływie terminu składania wniosków o fundusze restrukturyzacyjne, czyli na długo przed rozpoczęciem danego roku gospodarczego. W tym stanie rzeczy przy istniejącym mechanizmie wycofania zasiew buraka cukrowego musi odbyć się w pełnej wielkości wymaganej do osiągnięcia całości kwoty produkcyjnej, co skutkuje nadwyżką produkcji cukru, która następnie jest wycofywana z rynku i przechowywana przez producentów na ich koszt.System restrukturyzacjiDo tej pory obniżka cen umiarkowanie dotknęła przetwórców, a plantatorzy (otrzymujący płatności za buraki cukrowe ze sporym opóźnieniem i w ratach, zgodnie z porozumieniem międzybranżowym) jeszcze jej nie odczuli Zatem producenci, zwłaszcza plantatorzy buraka cukrowego nie byli dotychczas uwrażliwieni na sygnały z rynku cukru.Przetwórców zniechęciła możliwość obniżenia przez państwa członkowskie ich kwot o 25 % w pierwszych dwóch latach okresu restrukturyzacji w celu ponownego przyznania ich innym producentom cukru[1]. Dotychczas nie skorzystano z tej możliwości, ale rzekomo pojawiły się już takie groźby.Przetwórcy czują się niepewnie, gdyż państwa członkowskie mogą ustalić wskaźnik procentowy pomocy dla rolników powyżej minimalnej wielkości 10 %; stąd są oni zmuszeni do sporządzenia planu restrukturyzacji nie znając dokładnej wysokości udostępnionej im pomocy.W YNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMIDnia 12 lutego 2007 r. na forum Grupy Doradczej ds. Cukru odbyły się konsultacje z podmiotami gospodarczymi działającymi na rynku cukru. Uczestnicy byli proszeni o wyrażenie swoich opinii na temat sposobu poprawy skuteczności funduszu restrukturyzacyjnego. Europejski Komitet Producentów Cukru (CEFS) przedstawił swoją oficjalną propozycję. Swoje zapatrywania wyraziło także Zrzeszenie plantatorów buraka cukrowego (CIBE).W lutym i marcu odbyło się kilka spotkań na różnych szczeblach. Oficjalne stanowiska przekazano pocztą elektroniczną.Lista spotkańCEFS:13 marca 2007 r. ze służbami28 marca 2007 r. ze służbami, z udziałem CIBECIBE:14 marca 2007 r. ze służbami20 marca 2007 r. z komisarzem28 marca 2007 r. ze służbami, z udziałem CEFSAAF – Europejscy producenci skrobi:28 lutego 2007 r. ze służbamiList z oficjalnym stanowiskiemPismo AAF z dnia 20 marca 2007 r.P ROPONOWANE ŚRODKIWycofanieArtykuł 19 należy zmienić, aby wprowadzić system wartości progowych – i odejść od systemu zmniejszającego poziom faktycznie wyprodukowanego cukru w ramach kwoty.Ponadto w trakcie okresu przejściowego, do roku gospodarczego 2009/2010:-  należy umożliwić podjęcie pierwszej decyzji jeszcze przed zasiewami, z możliwością jej uzupełnienia w październiku przez dalsze wycofanie na podstawie zaktualizowanych danych;-  biorąc pod uwagę państwa członkowskie, które uczestniczyły w systemie restrukturyzacji, w państwach tych należy dostosować progi proporcjonalnie do kwot, których się zrzeczono, modulując te wartości między przedsiębiorstwami stosownie do ich indywidualnego wkładu w restrukturyzację;-  tradycyjne zapotrzebowanie na dostawy będące całkowitymi ilościami, do których uprzywilejowany dostęp przysługuje rafineriom przemysłowym w ramach przywozu preferencyjnego, nie powinno być zmniejszane w związku z wycofaniem.System restrukturyzacji-  wskaźnik procentowy pomocy udzielanej plantatorom i usługodawcom powinien wynosić 10% z dopłatą dla plantatorów;-  lepsze warunki powinny mieć skutek wsteczny, aby uniknąć karania plantatorów i przedsiębiorców, którzy uczestniczyli w systemie w latach 2006/2007 i 2007/2008;-  plantatorzy powinni mieć możliwość podejmowania inicjatywy w zakresie zrzeczenia się kwot z zachowaniem określonych limitów, aby uniknąć zagrożenia dla bytu danej cukrowni;-  jeżeli w roku 2008/2009 przedsiębiorstwo zrzeka się co najmniej części kwoty, nie będzie podlegać opłacie składki restrukturyzacyjnej w roku 2007/2008 w odniesieniu do tej części kwoty, która jest objęta decyzją o wycofaniu;-  jeżeli są wiarygodne sygnały, że cel ilościowy tymczasowego systemu restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie zostanie niemal w pełni osiągnięty już w roku 2008/2009, Komisja może przedłużyć termin składania wniosków.Ponadto w przypadku obowiązkowych cięć kwot w 2010 r., cięcia dokonywane w odniesieniu do poszczególnych państw członkowskich powinny odzwierciedlać ich sukcesy w zmniejszaniu kwot krajowych w ramach systemu restrukturyzacji.Opisane zmiany dotyczą rozporządzenia (WE) nr 318/2006 w zakresie, w jakim odnoszą się do wycofań i ostatecznego cięcia kwot oraz rozporządzenia (WE) nr 320/2006, w zakresie, w jakim odnoszą się do systemu restrukturyzacji.W PŁYWDostosowanie wycofania złagodzi skutki opóźnienia w procesie restrukturyzacji. Nie powoduje skutków finansowych.Dostosowanie systemu restrukturyzacji służy do osiągnięcia celu, jakim jest zrzeczenie się kolejnych kwot rzędu 3,8 mln ton w latach 2008/2009 i 2009/2010.Dodatkowe nakłady finansowe na pomoc w restrukturyzacji mogą być pokryte przez fundusz restrukturyzacyjny, w którym zachowuje ważność zasada samofinansowania.KOMUNIKAT KOMISJIw sprawie wniosków o zmianę rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru i rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we WspólnocieDnia 7 maja 2007 r. Komisja przedstawiła Radzie wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie[2], oraz wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru[3].Celem pierwszego wniosku jest uczynienie uczestnictwa w systemie restrukturyzacji bardziej atrakcyjnym. Aby to osiągnąć proponuje się ustalenie wskaźnika procentowego pomocy restrukturyzacyjnej wypłacanej plantatorom i podmiotom świadczącym usługi przy użyciu maszyn rolniczych na poziomie 10 %, eliminując w ten sposób niepewność powodowaną tym, że obecnie państwo członkowskie może zdecydować o zastosowaniu wyższego wskaźnika. W zamian za to plantatorzy otrzymają płatności dodatkowe.Następnie proponuje się na rok gospodarczy 2008/2009 możliwość zapoczątkowania przez plantatorów procesu restrukturyzacji poprzez złożenie bezpośrednich wniosków o pomoc restrukturyzacyjną, pod warunkiem że zrzekną się praw do dostaw przysługujących im względem przedsiębiorstw, z którymi byli związani umowami o dostawy w poprzednim roku gospodarczym. W następstwie tego państwo członkowskie powinno odpowiednio zmniejszyć kwotę danego przedsiębiorstwa. Zastosowanie proponowanego środka jest jednak ograniczone – kwotę przyznaną danemu przedsiębiorstwu można zmniejszyć maksymalnie o 10, i dlatego przyjmowanie wniosków plantatorów przez państwa członkowskie powinno odbywać się według kolejności ich składania.Zmiany do rozporządzenia (WE) nr 320/2006 powinny wejść w życie z początkiem roku gospodarczego 2008/2009. Mając na uwadze fakt, że termin składania wniosków o przyznanie pomocy restrukturyzacyjnej upływa z dniem 31 stycznia 2008 r., zaleca się, by przedsiębiorstwa cukrownicze i plantatorzy uważnie przeanalizowali swoją konkurencyjną pozycję w perspektywie średnio- i długoterminowej oraz przygotowali się do składania wniosków o pomoc restrukturyzacyjną w stosownym terminie.Drugi wniosek dotyczy zmian w przepisach rozporządzenia (WE) nr 318/2006 regulującego instrument wycofania. Zmiany te obejmują włączenie do rozporządzenia Rady kryteriów ustanowionych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 290/2007, z uwzględnieniem możliwego dalszego wycofania jesienią 2007 r. Proponuje się także zniesienie przepisu, zgodnie z którym tradycyjne zapotrzebowanie na dostawy dla rafinerii podlega zmniejszeniu w przypadku wycofania. Zniesienie stosowane będą od roku gospodarczego 2007/2008.2007/0085(CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 320/2006 ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we WspólnocieRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],a także mając na uwadze, co następuje:1.  Rozporządzenie Rady (WE) nr 320/2006[5] przyjęto w celu umożliwienia najmniej konkurencyjnym producentom cukru rezygnacji z produkcji w ramach kwot. Jednakże zrzeczenie się kwot na mocy tego rozporządzenia nie osiągnęło pierwotnie spodziewanego poziomu.2.  Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru[6], liniową redukcję krajowych i regionalnych kwot należy przeprowadzić w nieprzekraczalnym terminie do końca lutego 2010 r., co pozwoli na uniknięcie zachwiań równowagi na rynku w następnych latach gospodarczych, od 2010/2011 r. włącznie, biorąc pod uwagę skutki systemu restrukturyzacji. Takie cięcie liniowe może oznaczać karanie najbardziej konkurencyjnych przedsiębiorstw i osłabienie całej branży. Aby do tego nie doszło, konieczne jest usprawnienie funkcjonowania systemu restrukturyzacji tak, aby zwiększyć skalę zrzekania się kwot w ramach systemu.3.  Wydaje się, że przedsiębiorstwa cukrownicze zostały zniechęcone do składania wniosków o pomoc na restrukturyzację, skoro nie ma pewności co do wielkości pomocy restrukturyzacyjnej, którą mieliby otrzymać, gdyż państwa członkowskie mogą zadecydować o zwiększeniu minimalnego wskaźnika procentowego pomocy zarezerwowanej dla plantatorów buraka cukrowego, trzciny cukrowej i cykorii oraz podmiotów świadczących usługi przy użyciu maszyn rolniczych, zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 320/2006. Aby pozbyć się zaistniałej niepewności wielkość pomocy zarezerwowanej dla plantatorów i podmiotów świadczących usługi przy użyciu maszyn rolniczych należy ustalić na poziomie 10 % pomocy przyznawanej przedsiębiorstwom cukrowniczym, a zainteresowanym plantatorom należy przyznać dodatkowe płatności na rok gospodarczy 2008/2009.4.  W celu uniknięcia karania przedsiębiorstw i plantatorów uczestniczących w systemie restrukturyzacji w latach gospodarczych 2006/2007 i 2007/2008 należy wypłacić im z mocą wsteczną różnicę między wielkością pomocy przyznawaną na te lata gospodarcze a wielkością pomocy, jaką przyznano by im na rok gospodarczy 2008/2009.5.  Jeżeli Komisja dostrzega wiarygodne sygnały, że cel funduszu restrukturyzacyjnego, tj. zrzeczenie się kwot o wielkości 3,8 mln ton, zostanie niemal w pełni osiągnięty w roku gospodarczym 2008/2009, to Komisja powinna mieć możliwość przedłużenia terminu składania wniosków, by przyspieszyć proces restrukturyzacji.6.  Uważa się, że system restrukturyzacji przyniósłby lepszy skutek, gdyby plantatorzy byli zdolni do rezygnacji z własnej inicjatywy z produkcji buraka cukrowego lub trzciny cukrowej przeznaczonych do produkcji cukru w ramach kwoty. W tym celu w roku gospodarczym 2008/2009 plantatorom należy dać możliwość bezpośredniego ubiegania się o pomoc przewidzianą w art. 3 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 pod warunkiem, że zaprzestaną dostaw buraka cukrowego lub trzciny cukrowej do przedsiębiorstw, z którymi byli związani umowami o dostawy w ubiegłym roku gospodarczym. W następstwie tego państwa członkowskie powinny obniżyć kwoty produkcyjne przedsiębiorstw cukrowniczych.7.  Aby uniknąć sytuacji, w której wnioski plantatorów o pomoc zagrażają bytowi gospodarczemu danych przedsiębiorstw cukrowniczych, zmniejszenie kwoty powinno ograniczać się do 10 % kwoty przyznanej każdemu przedsiębiorstwu, co odpowiada udziałowi procentowemu kwoty, jaki państwo członkowskie może ponownie przyznać w każdym roku gospodarczym na podstawie art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 318/2006.8.  W przypadku gdy kwota przedsiębiorstwa cukrowniczego ulega zmniejszeniu wskutek wniosku o pomoc złożonego przez plantatora, przedsiębiorstwo to powinno otrzymać pomoc restrukturyzacyjną, jak określono w art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 320/2006. W rezultacie wysokość przyznawanej pomocy powinna wynosić tyle, ile określono w art. 3 ust. 5 lit. c) tego rozporządzenia. Należy jednak skorygować te wartości w dół, jeśli przedsiębiorstwo nie podejmuje środków na rzecz pracowników, których dotyczy zmniejszenie kwoty produkcyjnej.9.  Przedsiębiorstwo cukrownicze, którego dotyczą wnioski o pomoc złożone przez plantatorów powinno do dnia 31 stycznia poprzedniego roku gospodarczego zachować prawo do złożenia wniosku o pomoc restrukturyzacyjną, jak stanowią art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 320/2006, z zastrzeżeniem, że zrzeka się ono kwoty w części odpowiadającej co najmniej poziomowi zmniejszenia kwot wynikającego z wniosków o pomoc złożonych przez plantatorów. W takim przypadku wniosek przedsiębiorstwa cukrowniczego o pomoc powinien zastąpić wnioski plantatorów.10.  W celu dalszego zachęcania do udziału w systemie restrukturyzacji za właściwe uznaje się zastosowanie zwolnienia z części tymczasowej składki restrukturyzacyjnej należnej na podstawie art. 11 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 za rok gospodarczy 2007/2008, przysługującego przedsiębiorstwom, które zrzekają się na rok gospodarczy 2008/2009 odsetka kwoty co najmniej równego współczynnikowi procentowemu wycofania zastosowanemu względem przedsiębiorstwa w roku 2007/2008. Wysokość zwolnienia powinna być proporcjonalna do tego współczynnika procentowego wycofania.11.  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 320/2006.12.  W niniejszym rozporządzeniu należy zwrócić uwagę na fakt, że całości kwoty produkcyjnej syropu inulinowego zrzeczono się już w roku gospodarczym 2006/2007, w ramach systemu restrukturyzacji. Stąd też nie ma już potrzeby odnoszenia się do tego produktu ani do surowca, z którego jest wytwarzany, tj. cykorii,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 320/2006 wprowadza się następujące zmiany:1) W art. 3 wprowadza się następujące zmiany:a) ustęp 6 pierwszy i drugi akapit otrzymuje brzmienie:„Suma stanowiąca 10 % odpowiedniej pomocy restrukturyzacyjnej określonej w ust. 5 zostaje zarezerwowana dla:a) plantatorów buraka cukrowego i trzciny cukrowej, którzy dostarczali te produkty w okresie poprzedzającym rok gospodarczy, o którym mowa w ust. 2, do produkcji cukru w ramach odpowiednich kwot, których się zrzeczono;b) podmiotów będących osobami prywatnymi lub przedsiębiorstwami, które na podstawie umowy wykonywały z użyciem swoich maszyn rolniczych prace na rzecz plantatorów, odnośnie do produktów oraz w okresie, o których mowa w lit. a).Po konsultacji z zainteresowanymi stronami państwa członkowskie określają okres, o którym mowa w akapicie pierwszym”.b) dodaje się ustępy w brzmieniu:„7. Na rok gospodarczy 2008/2009 plantatorzy, o których mowa w ust. 6. lit. a) otrzymują dodatkowe płatności w wysokości 237,5 EUR za tonę kwoty, której się zrzekają.8. Niniejszy ustęp ma zastosowanie do:a) przedsiębiorstw, które zrzekły się kwoty w ramach systemu restrukturyzacji w roku gospodarczym 2006/2007 lub 2007/2008, orazb) plantatorów i podmiotów świadczących usługi przy użyciu maszyn rolniczych objętych zrzeczeniem się kwoty, o którym mowa w lit. a).W przypadku gdy sumy przyznawane w latach gospodarczych 2006/2007 i 2007/2008 na podstawie ust. 1–6 osobom objętym poprzednim akapitem były mniejsze niż sumy, jakie otrzymaliby na warunkach mających zastosowanie w roku gospodarczym 2008/2009, należy zwrócić im różnicę z mocą wsteczną.W przypadku gdy sumy przyznawane w latach gospodarczych 2006/2007 i 2007/2008 na podstawie ust. 7 plantatorom były mniejsze niż sumy, jakie otrzymaliby na warunkach mających zastosowanie w roku gospodarczym 2008/2009, należy zwrócić im różnicę z mocą wsteczną.”2) W art. 4 ust. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:Dla roku gospodarczego 2008/2009 Komisja może przedłużyć termin składania wniosków, o którym mowa w akapicie pierwszym, jeżeli do dnia 31 grudnia 2007 pojawią się wiarygodne sygnały, że cel wycofania kwot w ramach tymczasowego systemu restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie wynoszący 3,8 mln ton zostanie niemal osiągnięty w roku gospodarczym 2008/2009. Komisja powiadomi o tym przedłużeniu komunikatem opublikowanym w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej przed dniem 1 stycznia 2008 r.”3) Wprowadza się art. 4a w brzmieniu:„Artykuł 4a Wniosek o przyznanie pomocy restrukturyzacyjnej składany przez plantatorów1. Na rok gospodarczy 2008/2009 każdy plantator buraka cukrowego lub trzciny cukrowej przeznaczonej do przetworzenia na cukier kwotowy może złożyć danemu państwu członkowskiemu bezpośredni wniosek o przyznanie pomocy określonej w art. 3 ust. 6, wraz z załączonym zobowiązaniem do zaprzestania dostaw kwotowych buraka cukrowego lub trzciny cukrowej do przedsiębiorstwa, z którym zawarł umowę o dostawę w poprzednim roku gospodarczym.2. Wnioski, o których mowa w ust. 1 należy składać do dnia 30 listopada 2007 r. Wnioski można składać od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.3. Dane państwo członkowskie sporządza wykaz wniosków, o których mowa w ust. 1, uszeregowanych chronologicznie według daty złożenia oraz podaje ten wykaz do wiadomości zainteresowanych wnioskodawców i przedsiębiorstw w ciągu 10 dni po upływie terminu składania wniosków określonego w ust. 2.4. Dane państwo członkowskie uznaje według kolejności chronologicznej wnioski plantatorów do wysokości 10 % kwoty przyznanej każdemu z przedsiębiorstw oraz zmniejsza proporcjonalnie kwotę danego przedsiębiorstwa zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 318/2006.W razie osiągnięcia limitu 10 % dane państwo członkowskie odrzuca pozostałe wnioski w całości lub w części.Dane przedsiębiorstwo może przygotować i wprowadzić plan społeczny, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. f) niniejszego rozporządzenia.5. W następstwie przyjęcia wniosków zgodnie z ust. 4, pomoc restrukturyzacyjną przyznaje się w następującej wysokości:a) dla plantatorów, 10 % odpowiedniej sumy pomocy ustalonej w art. 3 ust. 5 lit. c) oraz płatność dodatkowa, o której mowa w art. 3 ust. 7, na rok gospodarczy 2008/2009;b) dla przedsiębiorstw, odpowiednia suma pomocy ustalona w art. 3 ust. 5 lit. c) pomniejszona o 10 %, lub o 60 % w przypadku gdy dane przedsiębiorstwo nie przestrzega warunków określonych w ust. 4 akapit drugi niniejszego artykułu.6. Ustępów 1–5 nie stosuje się, gdy przedsiębiorstwo składa wniosek o przyznanie pomocy restrukturyzacyjnej zgodnie z art. 4, w którym zrzeka się kwoty odpowiadającej co najmniej wysokości, o którą kwota zostałaby zmniejszona wskutek przyjęcia przez państwo członkowskie wniosków plantatorów o przyznanie pomocy.”4) W art. 5 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:„W razie przedłużenia przez Komisję terminu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 zgodnie z akapitem trzecim niniejszego artykułu, termin, o którym mowa w akapicie pierwszym ulega automatycznemu przedłużeniu o ten sam okres czasu.”5) W art. 11 dodaje się ustęp w brzmieniu:„6. W roku gospodarczym 2008/2009, przedsiębiorstwa objęte zastosowaniem współczynnika procentowego wycofania ustalonego w art. 1 ust. 1 lub art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 290/2007* z dnia 16 marca 2007 r., które zrzekają się odsetka kwoty co najmniej równego współczynnikowi procentowemu wycofania, zwalnia się z części tymczasowej składki restrukturyzacyjnej należnej za rok gospodarczy 2007/2008.Jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w ust. 1, zmniejszenie tymczasowej składki restrukturyzacyjnej oblicza się mnożąc sumę składki przez współczynnik procentowy wycofania ustalony zgodnie z art. 1 ust. 1 lub 1 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 290/2007.* Dz.U. L 78 z 17.3.2007 r., str. 20.”Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dniaW imieniu RadyPrzewodniczący2007/0086(CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukruRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[7],a także mając na uwadze, co następuje:13.  Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006[8], do końca lutego 2010 r. Komisja musi podjąć decyzję o liniowej redukcji kwot krajowych i regionalnych celem dostosowania tych kwot do zrównoważonego poziomu po upływie okresu stosowania systemu restrukturyzacji ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiającym tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej[9]. Aby zachęcić do szerszego uczestnictwa w tym systemie uważa się za właściwe zmniejszenie współczynników procentowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 mając na uwadze całkowitą wielkość zrzeczenia się kwot przez poszczególne państwa członkowskie w ramach systemu restrukturyzacji, a także umożliwienie państwom członkowskim modulowania tego współczynnika procentowego stosownie do indywidualnego wkładu każdego przedsiębiorstwa w restrukturyzację.14.  Artykuł 4a rozporządzenia (WE) nr 320/2006 przewiduje dla plantatorów buraka cukrowego i trzciny cukrowej przeznaczonych do produkcji w ramach kwot możliwość złożenia bezpośredniego wniosku o przyznanie pomocy restrukturyzacyjnej pod warunkiem zaprzestania dostaw cukru do przedsiębiorstw, z którymi byli związani umowami o dostawy w poprzednim roku gospodarczym. W następstwie przyjęcia takich wniosków państwa członkowskie mają zmniejszyć kwoty dla danych przedsiębiorstw o nie więcej niż 10 %, jak określono w art. 11 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 318/2006. W tym kontekście konieczna jest zmiana tego artykułu, by umożliwić ostateczne zmniejszenie kwot przyznanych przedsiębiorstwom.15.  Artykuł 19 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 przewiduje możliwość wycofania cukru z rynku w przypadku, gdy jest to konieczne w celu zachowania równowagi strukturalnej rynku na poziomie cenowym zbliżonym do ceny referencyjnej. Zastosowanie tego środka jest obecnie oparte na współczynniku procentowym wspólnym dla wszystkich państw członkowskich, stosowanym do całej produkcji w ramach kwot. Niedawne doświadczenia pokazały, że takie liniowe zastosowanie może wywołać efekt odwrotny do zamierzonego, jako że nakłania to producentów do produkcji powyżej zapotrzebowań kontraktowych celem zabezpieczenia się przed skutkami potencjalnego przymusowego przechowywania wycofanych ilości. Właściwe jest zatem dostosowanie instrumentu wycofania poprzez zastąpienie liniowego współczynnika procentowego progiem ustalanym przez zastosowanie współczynnika do kwoty przyznanej każdemu przedsiębiorstwu, powyżej którego wyprodukowane ilości w ramach kwoty podlegają wycofaniu. Dzięki temu przedsiębiorstwa mogą uniknąć skutków wycofania poprzez dostosowanie produkcji tak, by nie przekraczać wielkości progowej.16.  Państwa członkowskie mają podjąć decyzje o przyznaniu pomocy restrukturyzacyjnej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 320/2006 do końca lutego 2008 r. i 2009 r., zgodnie z art. 5 tego rozporządzenia. Po podjęciu tych decyzji możliwe będzie sporządzenie wysoce prawdopodobnych prognoz dotyczących równowagi na rynkach w następnym roku gospodarczym. W tym kontekście uznaje się, że cel wycofania będzie pełniej osiągnięty, jeżeli dało by się tymczasowo i zapobiegawczo ustalić współczynnik wycofania na lata gospodarcze 2008/2009 i 2009/2010 do połowy marca poprzedzającego roku gospodarczego, jako że umożliwi to plantatorom buraka cukrowego dostosowanie zasiewów do prognozy bilansu.17.  Aby móc uwzględniać zaktualizowane dane rynkowe o produkcji, należy wprowadzić przepis o obniżeniu tymczasowego i zapobiegawczego współczynnika wycofania ustalanego w marcu, jeżeli to konieczne na dany rok gospodarczy.18.  Konieczne jest ograniczenie zakresu zobowiązania określonego w art. 6 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 318/2006, by uniknąć nakazywania przedsiębiorstwom cukrowniczym zapłaty ceny minimalnej za ilości buraków odpowiadające ich pełnej kwocie, w tym ilości, które mogą być wyprodukowane powyżej progu.19.  Artykuł 19 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że wycofane ilości nie zaklasyfikowane jako cukier przemysłowy lub izoglukoza uznaje się za pierwsze ilości wyprodukowane w ramach kwoty dla kolejnego roku gospodarczego. Zasada ta może oznaczać, że przedsiębiorstwa zamierzające uczestniczyć w systemie restrukturyzacji w latach marketingowych 2008/2009 i 2009/2010 są pozbawione pełnych korzyści z tego systemu. Aby niedopuścić do utrudniania restrukturyzacji sektora cukru, konieczne wydaje się wprowadzenie zwolnienia z wycofania w roku gospodarczym 2008/2009, przysługującego tym przedsiębiorstwom, które w roku gospodarczym przedmiotowego wycofania skutecznie ubiegały się o pomoc restrukturyzacyjną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 320/2006 i w następstwie tego zrzekły się całości kwot na następny rok gospodarczy.20.  W celu zachęcenia do szerszego uczestnictwa w systemie restrukturyzacji za stosowne uznaje się zwiększenie współczynnika w stosunku do całkowitej wielkości zrzeczenia się kwoty przez poszczególne państwa członkowskie w ramach systemu restrukturyzacji, modulowanego przez państwa członkowskie dla każdego przedsiębiorstwa stosownie do indywidualnego wkładu tego przedsiębiorstwa w restrukturyzację.21.  Pozwolenia na przywóz w ramach określonych umów preferencyjnych wydaje się tylko rafineriom przemysłowym w granicach tradycyjnego zapotrzebowania, o którym mowa w art. 29 rozporządzenia (WE) nr 318/2006. Tej prerogatywy nie należy ograniczać w związku ze stosowaniem wycofania, mając na względzie, że rafinerie nie mają takiej samej możliwości dostosowania swojej produkcji do progów wycofania, jak producenci cukru.22.  W art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 290/2007 z dnia 16 marca 2007 r. ustalającego, na rok gospodarczy 2007/2008, współczynnik procentowy, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006[10], współczynnik procentowy wycofania dla tego roku ustalono na poziomie 13,5 %. Artykuł 1 ust. 2 tego rozporządzenia przewiduje odstępstwo przez wprowadzenie progu zastosowania współczynnika procentowego wycofania, ograniczając w ten sposób wymogi wycofania względem przedsiębiorstw, które nie uczestniczą w nadwyżce produkcji. Ponadto współczynnik procentowy wycofania jest zmniejszony dla państw członkowskich, które dołożyły szczególnych starań w ramach systemu restrukturyzacji. Aby uniknąć pomyłek w następstwie zmian w instrumencie wycofania wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem należy określić, że na rok gospodarczy 2007/2008 współczynnik procentowy przewidziany w art. 1 ust 1 rozporządzenia (WE) nr 290/2007 zamienia się na równoważny współczynnik.23.  Artykuł 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 ustanawia zasady mające zastosowanie do porozumień międzybranżowych. Zgodnie z ust. 6 tego artykułu porozumienia branżowe mogą przewidywać odstępstwa od tych zasad. Należy wprowadzić możliwość odstępstwa od zobowiązania przedsiębiorstw cukrowniczych, które nie podpisały przedsiewnych umów o dostawy ilości buraków odpowiadających ich kwotom cukru, do zapłaty ceny minimalnej za całość buraków cukrowych, które przetwarzają na cukier, jak to miało miejsce przed wejściem w życie rozporządzenia (WE) nr 318/2006.24.  Artykuł 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 przewiduje coroczne korekty kwot krajowych i regionalnych określonych w załączniku III do tego rozporządzenia, wynikające ze stosowania różnych mechanizmów powodujących zmniejszenie lub zwiększenie kwot przyznawanych poszczególnym przedsiębiorstwom. Artykuł 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 zawiera również odesłanie do art. 14 i art. 19 tego rozporządzenia, regulujących odpowiednio przenoszenie nadwyżek cukru na rok następny i wycofanie cukru z rynku. Jednakże zastosowanie tych artykułów nie skutkuje zwiększeniem ani zmniejszeniem kwoty. Stąd też odesłanie to należy skreślić.25.  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 318/2006.26.  W niniejszym rozporządzeniu należy zwrócić uwagę na fakt, że całości kwoty produkcyjnej syropu inulinowego zrzeczono się w roku gospodarczym 2006/2007 w ramach systemu restrukturyzacji ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 320/2006,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 318/2006 wprowadza się następujące zmiany:1) Artykuł 6 ust. 6 otrzymuje brzmienie:„6. Porozumienia branżowe mogą przewidywać odstępstwa od ust. 3, 4 i 5, pod warunkiem ich zatwierdzenia przez dane państwo członkowskie.”2) Artykuł 10 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 10 Zarządzanie kwotami1. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 39 ust. 2, kwoty określone w załączniku III koryguje się, najpóźniej do końca lutego poprzedzającego roku gospodarczego dla lat gospodarczych 2008/2009, 2009/2010 i 2010/2011. Korekty te wynikają z zastosowania art. 8 i 9, ust. 2 niniejszego artykułu oraz art. 3 i art. 4a ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 320/2006.2. Uwzględniając skutki systemu restrukturyzacji przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 320/2006 Komisja ustali, najpóźniej do końca lutego 2010 r., zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 39 ust. 2, wspólny współczynnik procentowy redukcji istniejących kwot cukru i izoglukozy dla każdego państwa członkowskiego lub regionu w celu uniknięcia zachwiań równowagi rynku, począwszy od roku gospodarczego 2010/2011. Państwa członkowskie odpowiednio korygują kwotę dla każdego przedsiębiorstwa.W drodze odstępstwa o pierwszego akapitu, w odniesieniu do państw członkowskich, którym obniżono kwoty w wyniku zrzeczenia się kwot zgodnie z art. 3 i art. 4a ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 320/2006, stosowany współczynnik procentowy ustala się według kryteriów określonych w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia. Te państwa członkowskie korygują współczynnik procentowy uzyskany przez zastosowanie załącznika VIII w odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa z przyznaną kwotą cukru na swoim terytorium, proporcjonalnie do indywidualnego zrzeczenia się przez dane przedsiębiorstwo kwot cukru w ramach systemu restrukturyzacji, w taki sposób, by całkowita wielkość zmniejszenia kwot w państwie członkowskim wynikająca z zastosowania współczynnika procentowego, o którym mowa w akapicie drugim nie uległa zmianie.3) W art. 11 wprowadza się następujące zmiany:a) tytuł otrzymuje brzmienie:„Artykuł 11 Przenoszenie kwot krajowych i zmniejszenie kwot”b) W ust. 1 dodaje się zdanie w brzmieniu:„Do tego celu państwa członkowskie stosują obiektywne i niedyskryminacyjne kryteria”.c) dodaje się ustęp w brzmieniu:„4. W drodze odstępstwa o ust. 3 w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie art. 4a rozporządzenia (WE) nr 320/2006 państwa członkowskie korygują kwoty cukru przyznane danemu przedsiębiorstwu poprzez zastosowanie zmniejszenia określonego w ust. 4 wymienionego artykułu, nie przekraczając wartości współczynnika procentowego ustalonego w ust. 1 tiret drugie niniejszego artykułu.4) Artykuł 15 ust.1 lit c) otrzymuje następujące brzmienie:„c) cukru, izoglukozy i syropu inulinowego wycofanych z rynku zgodnie z art. 19 i 19a, w stosunku do których nie zostały spełnione zobowiązania określone w art. 19 ust. 3.”5) Artykuł 19 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 19 Wycofanie cukru z rynku1. W celu zachowania równowagi strukturalnej rynku na poziomie cenowym zbliżonym do ceny referencyjnej, z uwzględnieniem zobowiązań Wspólnoty wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu, Komisja może podjąć decyzję o wycofaniu z rynku do dnia rozpoczęcia następnego roku gospodarczego tych wyprodukowanych w ramach kwot ilości cukru lub izoglukozy, które przekraczają próg obliczony zgodnie ust. 2.2. Próg wycofania, o którym mowa w ust. 1, oblicza się dla każdego przedsiębiorstwa z przyznaną kwotą poprzez przemnożenie tej kwoty przez współczynnik ustalany zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 39 ust. 2, do dnia 31 października danego roku gospodarczego na podstawie przewidywanych tendencji rynkowych w tym roku gospodarczym.3. Każde przedsiębiorstwo, któremu przyznano kwotę, przechowuje w okresie wycofania na własny koszt wyprodukowaną w ramach kwoty ilość cukru, która przekracza próg obliczony zgodnie z ust. 2.Ilości cukru lub izoglukozy wycofane w roku gospodarczym uznaje się za pierwsze ilości wyprodukowane w ramach kwoty dla kolejnego roku gospodarczego. Jednakże po uwzględnieniu przewidywanych tendencji na rynku cukru, można, zgodnie z procedurą określoną w art. 39 ust. 2, podjąć decyzję o uwzględnieniu w obecnym lub przyszłym roku gospodarczym całości lub części wycofanego cukru lub izoglukozy jako:a) nadwyżki cukru lub nadwyżki izoglukozy, którą można przeznaczyć do zaklasyfikowania jako cukier przemysłowy lub izoglukozę przemysłową, lubb) produkcji w ramach kwoty tymczasowej, z której część może zostać zarezerwowana na wywóz, z poszanowaniem zobowiązań Wspólnoty wynikających z umów zawartych na mocy art. 300 Traktatu.4. Jeżeli zaopatrzenie rynku wspólnotowego w cukier jest niewystarczające, można podjąć decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 39 ust. 2 o sprzedaży pewnej ilości wycofanego cukru na rynku wspólnotowym przed zakończeniem okresu wycofania.”6) Wprowadza się art. 19a w brzmieniu:„Artykuł 19a Wycofanie cukru z rynku w latach gospodarczych 2007/2008, 2008/2009 i 2009/20101. W drodze odstępstwa od art. 19 ust. 2 i zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 39 ust. 2 Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu współczynnika, o którym mowa w art. 19 ust. 2 na lata gospodarcze 2007/2008, 2008/2009 i 2009/2010 do dnia 16 marca poprzedzającego roku gospodarczego, po uwzględnieniu wyniku zmniejszenia w każdym państwie członkowskim krajowej kwoty cukru ustalonej w załączniku III do niniejszego rozporządzenia, w porównaniu z wersją załącznika III stosowaną od dnia 1 lipca 20006 r. Dla tych państw członkowskich, które dnia 1 lipca 2006 r. nie były członkami Wspólnoty należy dokonać porównania z wersją załącznika III stosowaną w dniu ich przystąpienia do Wspólnoty.Do celów niniejszego artykułu współczynnik procentowy wycofania dla roku gospodarczego 2007/2008 określony w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 290/2007* zamienia się na współczynnik 0,865.2. Na podstawie aktualnych tendencji rynkowych i zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 39 ust. 2, do dnia 31 października danego roku gospodarczego można podjąć decyzję o zmniejszeniu współczynnika ustalonego na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu.3. Współczynniki, o których mowa w art. 19 ust. 2 i ust. 1 i 2 niniejszego artykułu w danym roku gospodarczym nie mają zastosowania do przedsiębiorstwa, które zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 320/2006 zrzeka się całości przydzielonej mu kwoty.4. W odniesieniu do państw członkowskich, w których dokonano zmniejszenia krajowych kwot cukru w wyniku zrzeczenia się kwot przewidzianego w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 320/2006, współczynniki ustalone na podstawie art. 19 ust. 2 lub ust. 1 i 2 niniejszego artykułu podlegają korekcie zgodnie z załącznikiem IX do niniejszego rozporządzenia.Takie państwa członkowskie korygują współczynnik uzyskany przez zastosowanie załącznika IX w odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa z przyznaną kwotą cukru na swoim terytorium, proporcjonalnie do indywidualnego zrzeczenia się przez dane przedsiębiorstwo kwot cukru w ramach systemu restrukturyzacji, w taki sposób, by stosowany współczynnik dla całego tego państwa członkowskiego, określony w załączniku IX nie uległ zmianie.* Dz.U. 78 z 17.3.2007 r., str. 20.”7) Artykuł 29 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:„Tradycyjne zapotrzebowanie na cukier do rafinacji ustala się dla Wspólnoty na 2 324 735 ton na rok gospodarczy, wyrażone w cukrze białym.”8) W załączniku V pkt VI, odesłanie do art. 10 ust. 3 zastępuje się odesłaniem do art. 10 ust. 2.9) Treść załącznika do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załączniki VIII i IX.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dniaW imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK„ZAŁĄCZNIK VIII OBLICZANIE WSPÓŁCZYNNIKA PROCENTOWEGO MAJĄCEGO ZASTOSOWANIE DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ZE ZMNIEJSZONĄ KRAJOWĄ KWOTĄ CUKRU1. Do celów obliczenia określonego w pkt 2 stosuje się następujące definicje:a) „stosowany współczynnik procentowy” oznacza współczynnik procentowy mający zastosowanie w każdym państwie członkowskim do kwot przydzielonych każdemu przedsiębiorstwu;b) „wspólny współczynnik procentowy” oznacza wspólny współczynnik procentowy ustalony przez Komisję na podstawie art. 10 ust. 2 akapit pierwszy;c) „wielkość zmniejszenia” oznacza wartość liczbową otrzymaną przez dzielenie całkowitej wielkości zrzeczenia się kwot cukru w państwie członkowskim przez krajowe kwoty cukru ustalone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia w wersji stosowanej od dnia 1 lipca 2006 r. Dla tych państw członkowskich, które dnia 1 lipca 2006 r. nie były członkami Wspólnoty odesłanie do załącznika III dotyczy wersji załącznika III stosowanej w dniu ich przystąpienia do Wspólnoty.2. Stosowany współczynnik procentowy jest równy wspólnemu współczynnikowi procentowemu pomnożonemu przez 1 – [(1/0,6) x wielkość zmniejszenia)].W przypadku uzyskania wyniku ujemnego stosowany współczynnik procentowy wynosi zero.ZAŁĄCZNIK IXOBLICZANIE WSPÓŁCZYNNIKA MAJĄCEGO ZASTOSOWANIE DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ZE ZMNIEJSZONĄ KRAJOWĄ KWOTĄ CUKRU1. Do celów obliczeń określonych w pkt 2 i 3 stosuje się następujące definicje:a) „stosowany współczynnik” oznacza współczynnik mający zastosowanie w każdym państwie członkowskim do kwot przydzielonych każdemu przedsiębiorstwu;b) „wielkość zmniejszenia” oznacza wartość liczbową otrzymaną przez dzielenie całkowitej wielkości zrzeczenia się kwot cukru w państwie członkowskim, w tym wielkości zrzeczenia się w danym roku gospodarczym, przez krajowe kwoty cukru ustalone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia w wersji stosowanej od dnia 1 lipca 2006 r.; dla tych państw członkowskich, które dnia 1 lipca 2006 r. nie były członkami Wspólnoty odesłanie do załącznika III dotyczy wersji załącznika III stosowanej w dniu ich przystąpienia do Wspólnoty;c) „współczynnik” oznacza współczynnik ustalony przez Komisję na podstawie art. 19 ust. 2 lub 19a ust. 1 i 2.2. Dla roku gospodarczego 2007/2008, stosowany współczynnik jest równy współczynnikowi zwiększonemu o [(1/0,5) x wielkość zmniejszenia] x (1 – współczynnik).W przypadku uzyskania wyniku powyżej 1 stosowany współczynnik wynosi 1.3. Dla lat gospodarczych 2008/2009 i 2009/2010, stosowany współczynnik jest równy współczynnikowi zwiększonemu o [(1/0,6) x wielkość zmniejszenia) x (1 – współczynnik).W przypadku uzyskania wyniku powyżej 1 stosowany współczynnik wynosi 1.”OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH |1. | LINIA BUDŻETOWA: (nomenklatura 2007) 05 02 05 05 02 16 680 | ŚRODKI: (budżet 2007): 323 mln EUR p.m. mln EUR p.m. mln EUR |2. | TYTUŁ: – Rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 320/2006 ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie; – Rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru |3. | PODSTAWA PRAWNA: Artykuły 36 i 37 Traktatu WE |4. | CELE: – ulepszenie dobrowolnego systemu restrukturyzacji w sektorze cukru i dalsze zachęcanie do uczestnictwa w tym systemie; – utrzymanie równowagi strukturalnej na rynku poprzez sprecyzowanie zasad tymczasowego wycofania cukru w latach gospodarczych 2007/08, 2008/09, 2009/10. |5. | SKUTKI FINANSOWE | OKRES 12 MIESIĘCY (mln EUR) | ROK BUDŻETOWY 2007 (mln EUR) | ROK BUDŻETOWY 2008 (mln EUR) |5.0 | WYDATKI – PONIESIONE Z BUDŻETU WE (REFUNDACJE/SKUP INTERWENCYJNY) – WŁADZE KRAJOWE – POZOSTAŁE | – | + 332 |5.1 | DOCHODY – ŚRODKI WŁASNE WE (OPŁATY WYRÓWNAWCZE / NALEŻNOŚCI CELNE) – KRAJOWE | – | – 204 |2009 | 2010 | 2011 | 2012 |5.0.1 | SZACOWANE WYDATKI | + 62 | – | – | – |5.1.1 | SZACOWANE DOCHODY | – 136 |5.2 | METODA OBLICZENIOWA: patrz obliczenia w załączniku. |6.0 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |6.1 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |6.2 | CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? | TAK NIE |6.3 | CZY ŚRODKI BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ W KOLEJNYCH BUDŻETACH? | TAK NIE |UWAGI: W świetle nowych zasad ogólna zasada samofinansowania tymczasowego funduszu restrukturyzacyjnego pozostaje w mocy. Przyznanie jakiejkolwiek pomocy określonej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 320/2006 jest możliwe tylko w granicach dostępnych środków w funduszu. W załączniku (punkt 5) znajduje się symulacja sytuacji finansowej funduszu na nowych zasadach. Rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 ma na celu poprawę równowagi rynkowej w przypadkach potencjalnej nadwyżki cukru na rynku wewnętrznym i jako takie nie pociągnie za sobą żadnych dodatkowych wydatków z budżetu. |ZAŁĄCZNIK |1 – Przewidywane dostępne zasoby w funduszu restrukturyzacyjnym na koniec roku gospodarczego 2007/08 (obecny system) |(mln EUR) |Wydatki | Dochody | Bilans | Bilans ogółem |Rok gospodarczy 2006/07 | 1 358 | 2 145 | 787 |Rok gospodarczy 2007/08 | 573 | 2 866 | 2 293 | 3 080 |2 – Koszt zwolnienia od opłaty na rok 2007/08 za wycofane ilości (w przypadku zrzeczenia się kwot w 2008/09 r. co najmniej w wysokości wycofania) |Maksymalna obniżka opłaty w roku gospodarczym 2007/08 = 173,8 EUR /t x 12 % x 16,1 mln t : około 340 mln EUR |Wpływ tego zwolnienia wystąpi w: |– marcu 2008 r. (budżet 2008) dla płatności pierwszej raty (60 %) tymczasowej składki restrukturyzacyjnej: 340*60 % = 204 mln EUR |– listopadzie 2008 (budżet 2009) dla płatności drugiej raty (40 %) tymczasowej składki restrukturyzacyjnej: 340*40 % = 136 mln EUR |Bilans ogółem na koniec roku gospodarczego 2007/08 : 3 080 – 340 = 2 740 mln EUR |3 – Koszt zwiększenia z mocą wsteczną części plantatorów buraka cukrowego w latach 1 i 2 |Koszt środka: około 373 mln EUR (patrz szczegółowe obliczenia poniżej) |Bilans ogółem na koniec roku gospodarczego 2007/08: 2 740 – 373 = 2 367 mln EUR |4 – Koszt zwiększenia z mocą wsteczną części przedsiębiorstw w latach 1 i 2 |Koszt środka: około 22 mln EUR (patrz szczegółowe obliczenia poniżej) |Bilans ogółem na koniec roku gospodarczego 2007/08 : 2 367 – 22 = 2 345 mln EUR |Sumy płatności z mocą wsteczną (części plantatorów + przedsiębiorstw) : |291 mln EUR | dla roku gospodarczego 2006/2007. Najprawdopodobniej pojawią się w roku budżetowym 2008. |104 mln EUR | dla roku gospodarczego 2007/2008. Wpływ wystąpi w: |czerwcu 2008 (budżet 2008) dla 40 % : | 41 mln EUR |listopadzie 2008 (budżet 2009) dla 60 % : | 62 mln EUR |5 – Symulacja sytuacji finansowej Funduszu przy 625 EUR/t za zrzeczenie się z kwot w roku gospodarczym 2008/2009, z czego 10 % dla plantatorów buraka cukrowego + dopłaty dla plantatorów buraka cukrowego 237.5 EUR/t |Fundusz będzie w pełni wykorzystany przy zrzeczeniu się około 3,85 mln t kwot w 3 roku (bilans rezydualny : tylko około 54 mln EUR) |mln EUR | Wydatki | Dochody | Bilans | Bilans ogółem |Rok gospodarczy 2006/07 | 1 649 | 2 145 | 496 |Rok gospodarczy 2007/08 | 677 | 2 526 | 1 849 | 2 345 |Rok gospodarczy 2008/09 | 3 730 | 1 439 | –2 291 | 54 |Rok gospodarczy 2009/10 | – | Brak opłat | 0 | 54 |Łącznie | 6 056 | 6 110 | 54 |Szczegółowe obliczenia |Koszt pomocy z mocą wsteczną dla plantatorów buraka cukrowego |Pomoc dla plantatora buraka cukrowego 2008/09 (a) | 62,5 | = 10%*625 EUR /t |Dopłata dla plantatora buraka cukrowego (b) | 237,5 |Łączna kwota dla plantatora buraka cukrowego: (a) + (b) | 300 |=> wskaźnik procentowy pomocy restrukturyzacyjnej na rok 2006/07 (730 EUR/t) | 41,10 |Cel: | 41,10 % |2006/07 | Zarejestrowana stawka | Różnica względem celu | Uwzględniane ilości (w tonach) | Koszt mocy wstecznej : odsetek różnicy x ilości x pomoc restrukturyzacyjna 2006/07 |IR | 32,3** | 8,80 | 199 260 | 12 794 485 |SV | 12,5 | 28,60 | 42 562 | 8 884 818 |IT | 10 | 31,10 | 778 737,2 | 176 773 344 |ES - Linares | 10 | 31,10 | 75 325 | 17 098 775 |ES - Ciudad real | 15 | 26,10 | 17 793,5 | 3 389 662 |PT | 10 | 31,10 | 35 218 | 2 798 070 |BE-NL inulina * | 10 | 31,10 | 296 195,8 | 50 427 335 |FR inulina * | 10 | 31,10 | 24 521 | 5 566 267 |łącznie | 277 732 755 |* Brak informacji o części przyznanej plantatorom buraka cukrowego i podmiotom świadczącym usługi przy użyciu maszyn, utrzymano minimalną stawkę 10 % ** Wartość nie jest ostateczna. |Cel: | 41,10 % |2007/08 | Zarejestrowana stawka | Różnica względem celu | Uwzględniane ilości (w tonach) | Koszt mocy wstecznej : odsetek różnicy x ilości x pomoc restrukturyzacyjna 2006/07 |IT | 10 | 31,10 | 24 860,499 | 5 643 333 |PT | 28 | 13,10 | 19 500 | 1 864 200 |ES - Linares | 10 | 31,10 | 12 186,6 | 2 766 358 |ES - Ciudad real | 15 | 26,10 | 4 492,2 | 855 764 |FI | 17 | 24,10 | 56 087 | 9 865 703 |HU | 27 | 14,10 | 108 093 | 11 122 770 |CZ | 29,3 | 11,80 | 102 472,793 | 8 823 932 |SK | 20 | 21,10 | 70 133 | 10 800 482 |EL | 17 | 24,10 | 158 800 | 20 949 690 |SL | 10 | 31,10 | 52 973 | 12 024 871 |LV | 20 | 21,10 | 66 505 | 10 241 770 |Limit co najmniej 10 % nie dotyczy izoglukozy | Łącznie | 94 958 874 |Łącznie za 2 lata gospodarcze: | 372 691 629 |Koszt mocy wstecznej w przypadku pomocy dla przedsiębiorstw |Część dla przedsiębiorstw na rok gospodarczy 2008/2009 = 90%*625 = 562,5 EUR /t | cel: 562,5 |2006/07 | Zarejestrowana stawka | Otrzymana suma za tonę = zarejestrowana stawka x pomoc restrukturyzacyjna 2006/07 | Cel | Koszt mocy wstecznej = różnica między celem a sumą faktycznie otrzymaną x uwzględniane ilości |IR | 67,7 | 494,21 | 562,5 | 13 607 465 |SV | 87,5 | 638,75 | 562,5 | 0 |IT | 90 | 657 | 562,5 | 0 |ES - Linares | 90 | 657 | 562,5 | 0 |ES - Ciudad real | 85 | 620,5 | 562,5 | 0 |PT | 90 | 229,95 | 196,875* | 0 |BE-NL inulina | 90 | 492,75 | 421,875** | 0 |FR inulina | 90 | 657 | 562,5 | 0 |Nie uwzględniono izoglukozy | Łącznie | 13 607 465 |* Brak demontażu urządzeń produkcyjnych (art. 3–5 lit. c) rozp. (WE) 320/2006) ** Częściowy demontaż urządzeń produkcyjnych (art. 3–5 lit. b) rozp. (WE) 320/2006). |2007/08 | Zarejestrowana stawka | Otrzymana suma za tonę = zarejestrowana stawka x pomoc restrukturyzacyjna 2007/08 | Cel | Koszt mocy wstecznej = różnica między celem a sumą faktycznie otrzymaną x uwzględniane ilości |IT | 90 | 657 | 562,5 | 0,00 |PT | 72 | 525,6 | 562,5 | 719 550,00 |ES - Linares | 90 | 657 | 562,5 | 0,00 |ES - Ciudad real | 85 | 620,5 | 562,5 | 0,00 |FI | 83 | 605,9 | 562,5 | 0,00 |HU | 73 | 532,9 | 562,5 | 3 199 552,80 |CZ | 70,7 | 516,11 | 562,5 | 4 753 712,87 |SK | 80 | 584 | 562,5 | 0,00 |EL | 83 | 454,425 | 421,875** | 0,00 |SL | 90 | 657 | 562,5 | 0,00 |LV | 80 | 584 | 562,5 | 0,00 |Nie uwzględniono izoglukozy | Łącznie | 8 672 816 |** częściowy demontaż urządzeń produkcyjnych (art. 3–5 lit. b) rozp. (WE) 320/2006) | Łącznie za 2 lata gospodarcze: | 22 280 281 |Łącznie za rok gospodarczy 2006/2007 (plantatorzy buraków cukrowych + przedsiębiorstwa) : | 291 340 221 | EUR |Łącznie za rok gospodarczy 2007/2008 (plantatorzy buraków cukrowych + przedsiębiorstwa): | 103 631 689 | EUR |Symulacja na rok gospodarczy 2008/2009 Wydatki | Dochody |Hipotetyczne kwoty objęte zrzeczeniem 2008/09 – w tonach | 3 850 000 | Kwoty cukru na koniec roku gospodarczego 2007/08 (a) | 16 108 940,8 |Pomoc restrukturyzacyjna – część dla przedsiębiorstw – mln EUR (a) | 2 101 | Hipotetyczne kwoty objęte zrzeczeniem (b) | 3 850 000 |Pomoc restrukturyzacyjna – część dla plantatorów buraka cukrowego – mln EUR (b) | 1 120 | Składka na tymczasową restrukturyzację Tymczasowa składka restrukturyzacyjna (c) | 113,3 EUR/t |Pomoc na rzecz dywersyfikacji – mln EUR (c) | 361 | Dochód za cukier – mln EUR (d) = (a–b)*c | 1 389 |Dodatkowa pomoc na rzecz dywersyfikacji – mln EUR (d) | 148 | Kwoty izoglukozy na koniec roku gospodarczego 2007/08 (e) | 880 092,8 |Tymczasowa składka restrukturyzacyjna (f) | 56,65 EUR/t |Dochód za izoglukozę – mln EUR (g) = (e)*(f) | 50 |ŁĄCZNIE : (a) + (b) + (c) + (d) | 3 730 | Łączny dochód w roku 2008/2009: (d)+(g) | 1 439 |[pic][pic][pic][1] Poddano analizie możliwość dopuszczenia przez państwa członkowskie w porozumieniu z plantatorami zmniejszenia kwot przedsiębiorstw o 25 % oraz zrzeczenia się tych kwot w ramach funduszu restrukturyzacji.[2] Dz.U. L 58 z 28.2.2006 r., str. 48.[3] Dz.U. L 58 z 28.2.2006 r., str. 1.[4] Dz.U. C … z …, str. ….[5] Dz.U. L 58 z 28.2.2006 r., str. 42.[6] Dz.U. L 58 z 28.2.2006 r., str. 1. rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr […]/2007 (Dz.U. L …,…, str. …).[7] Dz.U. C …, …, str. ….[8] Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 247/2007 (Dz.U. L 69, z 9.3.2007, str. 3).[9] Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 42. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem …/2007 (Dz.U. L …).[10] Dz.U. L 78 z 17.3.2007 r., str. 20.


				|

		52014PC0594

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY otwierające i ustalające zarządzanie niektórymi unijnymi kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości wołowinę oraz na wieprzowinę, mięso drobiowe, pszenicę i mieszankę żyta z pszenicą, otręby, śrutę i inne pozostałości (tekst jednolity) /* COM/2014/0594 final - 2014/0276 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           W kontekście
społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje
wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa Unii, tak aby
stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla obywateli,
otwierając im w ten sposób nowe możliwości korzystania z
przysługujących im konkretnych uprawnień.
Ten cel nie może zostać
osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były
wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak
iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a
częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to
pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia
obowiązujących norm prawnych.
Z tego powodu ujednolicenie przepisów często
zmienianych jest potrzebne, aby prawo stało się jasne i
zrozumiałe.
2.           W dniu 1 kwietnia 1987 r.
Komisja postanowiła[1]
zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty były ujednolicane
nie później niż po 10 zmianach, podkreślając,
że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny
starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które
są odpowiedzialne, tak aby przepisy tych aktów były jasne i
łatwo zrozumiałe.
3.           Konkluzje Prezydencji Rady
Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to
stanowisko[2],
podkreślając wagę ujednolicania, które daje
pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.
Ujednolicanie musi być podejmowane w
pełnej zgodności z normalną procedurą przyjmowania aktów
UE.
Zważywszy, że żadne zmiany co do
treści nie mogą być wprowadzane do ujednolicanych aktów,
Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia
międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r.,
możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego
przyjmowania takich aktów.
4.           Celem niniejszego wniosku jest
ujednolicenie rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 z dnia
29 marca 1994 r. otwierającego i ustalającego zarządzanie
niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości
wołowinę oraz na wieprzowinę, mięso drobiowe, pszenicę
i mieszankę żyta z pszenicą, otręby, śrutę i inne
pozostałości[3].
Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4]; niniejszy wniosek
całkowicie zachowuje treść ujednolicanych aktów, zbiera je
więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian,
jakie wynikają z samego zadania ujednolicenia.
5.           Wniosek w sprawie ujednolicenia
został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji, w
23 językach urzędowych, rozporządzenia (WE) nr 774/94
i aktów je zmieniających, przygotowanej przez Urząd Publikacji Unii
Europejskiej za pomocą systemu przetwarzania danych. Tam, gdzie
artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i
nową numeracją została określona w tabeli zawartej w
załączniku II do ujednoliconego rozporządzenia.
ê 774/94
(dostosowany)
2014/0276 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
otwierające i ustalające
zarządzanie niektórymi Ö unijnymi Õ kontyngentami
taryfowymi na wysokiej jakości wołowinę oraz na
wieprzowinę, mięso drobiowe, pszenicę i mieszankę
żyta z pszenicą, otręby, śrutę i inne
pozostałości (tekst jednolity)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat Ö o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej Õ ,
w szczególności jego art. Ö 207 ust.
2 Õ ,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając
opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
ê
(1)       Rozporządzenie (WE) nr
774/94[6]
zostało kilkakrotnie znacząco zmienione[7].
W celu zapewnienia jasności i zrozumiałości
należy to rozporządzenie ujednolicić.
ê 774/94 motyw 1 (dostosowany)
i 2198/95 motyw 1 (dostosowany)
(2)       Ö Unia Õ wynegocjowała ulgi
celne na mocy art. XXVIII Ö Układu ogólnego
w sprawie taryf celnych i handlu Õ (GATT) Ö oraz na mocy
wielostronnych negocjacji handlowych w ramach grupy urugwajskiej Õ. Negocjacje te
doprowadziły do zawarcia umów Ö , które Õ zostały
zatwierdzone decyzją Rady 94/87/WE[8]
Ö i decyzją
Rady 94/800/WE[9] Õ.
ê 774/94 motyw 2
(dostosowany)
(3)       Umowy, o których mowa,
przewidują otwarcie po spełnieniu pewnych warunków rocznych
kontyngentów taryfowych na wołowinę wysokiej jakości
objętą kodem CN 0201 30 00, 0202 30 90, 0206 10 95
oraz 0206 29 91, wieprzowinę objętą kodem CN 0203 19 13
oraz 0203 29 15, mięso drobiowe objęte kodem CN Ö 0207 14 10 Õ, Ö 0207 14 50 Õ, Ö 0207 14 70 Õ , Ö 0207 27 10 Õ , Ö 0207 27 20 Õ, oraz Ö 0207 27 80 Õ, pszenicę
i mieszankę żyta z pszenicą objęte kodem CN Ö 1001 11 00 Õ, Ö 1001 19 00 Õ i Ö 1001 99 00 Õ, oraz na
otręby, śrutę i inne pozostałości objęte
kodem CN 2302 30 10, 2302 30 90, Ö 2302 40 10 Õ i Ö 2302 40 90 Õ.
ê 774/94 motyw 3
(dostosowany)
(4)       Umowy Ö te Õ obejmują
nieokreślony okres. W celu racjonalizacji i efektywności
kontyngenty należy otworzyć w wymiarze wieloletnim.
ê 774/94 motyw 4
(dostosowany)
(5)       Właściwy może
okazać się system gwarantujący właściwy rodzaj
i pochodzenie produktu. W tym celu towary przywiezione w ramach Ö uzgodnionych Õ ulg celnych powinny
podlegać, gdzie stosowne, wymogowi okazywania świadectw o
autentyczności produktu.
ê 774/94 motyw 5
(dostosowany)
(6)       Może okazać
się właściwe rozłożenie przywozu tych towarów
w ciągu roku, w zależności od potrzeb Ö unijnego Õ rynku. W tym
celu właściwy może okazać się system wykorzystania
kontyngentów oparty na okazywaniu pozwolenia na przywóz.
ê 252/2014 motyw
3 (dostosowany)
(7)       W celu uzupełnienia lub
zmiany niektórych innych niż istotne elementów Ö niniejszego Õ rozporządzenia
należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z
art. 290 Ö Traktatu Õ w odniesieniu do
przyjmowania zmian do Ö niniejszego Õ rozporządzenia,
w przypadku dostosowania wielkości kontyngentów i innych warunków
związanych z nimi ustaleń, w szczególności w Ö wyniku Õ decyzji Rady o
zawarciu umowy z jednym lub z większą liczbą państw
trzecich. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych
Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów.
Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna
zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych
dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
ê 252/2014 motyw
4 (dostosowany)
(8)       W celu zapewnienia
jednolitych warunków wykonywania Ö niniejszego Õ rozporządzenia,
w odniesieniu do przyjmowania przepisów niezbędnych do zarządzania
ustaleniami związanymi z kontyngentami, o których mowa w Ö niniejszym Õ rozporządzeniu,
należy przekazać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te
powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011[10],
ê 2198/95 art. 1 (dostosowany)
Ö PRZYJMUJĄ Õ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Otwiera się Ö unijny Õ roczny kontyngent
taryfowy o łącznej wielkości 20 000 ton, wyrażony
w wadze produktu, na wysokiej jakości wołowinę,
świeżą, chłodzoną lub mrożoną, objętą
kodami CN 0201 i 0202 oraz na produkty objęte kodami CN 0206 10 95
i 0206 29 91.
Stawka Wspólnej Taryfy Celnej stosowana do
tego kontyngentu wynosi 20 %.
Artykuł 2
Otwiera się roczny Ö unijny Õ kontyngent taryfowy
o łącznej wielkości 7 000 ton na wieprzowinę,
świeżą, chłodzoną lub mrożoną,
objętą kodami CN 0203 19 13 i 0203 29 15.
Stawka Wspólnej Taryfy Celnej stosowana do
tego kontyngentu wynosi 0 %.
Artykuł 3
Otwiera się roczny Ö unijny Õ kontyngent taryfowy
o łącznej wielkości 15 500 ton na mięso drobiowe
objęte kodami CN Ö 0207 14 10 Õ, Ö 0207 14 50 Õ i Ö 0207 14 70 Õ.
Stawka Wspólnej Taryfy Celnej stosowana do
tego kontyngentu wynosi 0 %.
Artykuł 4
Otwiera się roczny Ö unijny Õ kontyngent taryfowy
o łącznej wielkości 2 500ton na mięso indycze
objęte kodami CN Ö 0207 27 10 Õ, Ö 0207 27 20 Õ i Ö 0207 27 80 Õ .
Stawka Wspólnej Taryfy Celnej stosowana do
tego kontyngentu wynosi 0 %.
Artykuł 5
Otwiera się roczny Ö unijny Õ kontyngent taryfowy
o łącznej wielkości 300 000 ton na jakościową
pszenicę objętą kodami CN Ö 1001 11 00 Õ, Ö 1001 19 00 Õ i Ö 1001 99 00 Õ.
Stawka Wspólnej Taryfy Celnej stosowana do
tego kontyngentu wynosi 0 %.
Artykuł 6
Otwiera się roczny Ö unijny Õ kontyngent taryfowy
o łącznej wielkości 475 000 ton na otręby,
śrutę i inne pozostałości z pszenicy i zbóż
innych niż kukurydza i ryż, objętych kodami CN 2302 30 10,
2302 30 90, 2302 40 10 i 2302 40 90.
Stawka Wspólnej Taryfy Celnej stosowana do
tego kontyngentu wynosi 30,60 Ö EUR Õ za tonę
w przypadku produktów objętych kodami CN 2302 30 10
i 2302 40 10, i 62,25 Ö EUR Õ za tonę
w przypadku produktów objętych kodami CN 2302 30 90
i 2302 40 90.
ê 252/2014 art. 1
ust. 1 (dostosowany)
Artykuł 7
W celu wykonania zobowiązań
międzynarodowych i w przypadku gdy wielkości kontyngentów i inne
warunki związanych z nimi ustaleń, o których mowa w niniejszym
rozporządzeniu, są dostosowywane przez Parlament Europejski i
Radę lub przez Radę, w szczególności w drodze decyzji Rady o
zawarciu umowy z jednym lub większą liczbą państw trzecich,
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 9 dotyczących
zmian niniejszego rozporządzenia wynikających z dostosowania.
Artykuł 8
Komisja, w drodze aktów wykonawczych,
przyjmuje przepisy niezbędne do zarządzania ustaleniami
związanymi z kontyngentami, o których mowa w niniejszym
rozporządzeniu, oraz, w stosownych przypadkach, Ö przepisy Õ:
a)           gwarantujące właściwy
rodzaj, miejsce wytworzenia i pochodzenie produktu;
b)           dotyczące uznawania dokumentu
umożliwiającego weryfikację gwarancji, o których mowa w lit. a);
oraz
c)           dotyczące wydawania
pozwoleń na przywóz i Ö okresu Õ ich
ważności.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie
z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 10 ust. 2.
ê 252/2014 art. 1
ust. 2
Artykuł 9
1. Powierzenie Komisji uprawnień do
przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym
artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów
delegowanych, o których mowa w art. 7, powierza się Komisji na okres
pięciu lat od dnia 9 kwietnia 2014 r. Komisja sporządza sprawozdanie
dotyczące przekazania uprawnień nie później niż
dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat.
Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużane na takie
same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią
się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy
miesiące przed końcem każdego okresu.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w
art. 7, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament
Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy
przekazanie określonych w niej uprawnień. Staje się ona
skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej lub w okreslonym w tej decyzji
późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność
jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu
delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art.
7 wchodzi w życie tylko, jeśli Parlament Europejski lub Rada nie
wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli, przed upływem tego
terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały
Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża
się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 10
1. Komisję wspomaga Komitet ds. Wspólnej
Organizacji Rynków Rolnych ustanowiony na mocy art. 229 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013[11]. Komitet ten jest
komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego
ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
3. W przypadku gdy opinia komitetu ma być
uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta zostaje zakończona bez
rezultatu w momencie, gdy w terminie wyznaczonym na wydanie opinii zdecyduje o
tym przewodniczący komitetu lub wniosek taki złoży przynajmniej
jedna czwarta członków komitetu.
ê
Artykuł 11
Rozporządzenie (WE) nr 774/94
traci moc.
Odesłania do uchylonego
rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego
rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w
załączniku II.
ê 774/94
(dostosowany)
Artykuł 12
Niniejsze rozporządzenie wchodzi
w życie Ö dwudziestego
dnia po jego opublikowaniu Õ w Dzienniku
Urzędowym Ö Unii
Europejskiej Õ.
ê 774/94
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio
stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               COM(87) 868 PV.
[2]               Zob. załącznik 3 do części A
konkluzji.
[3]               Włączone do programu legislacyjnego na 2014.
[4]               Zob. załącznik I do niniejszego wniosku.
[5]               Dz.U. [...] z […], s […].
[6]               Rozporządzenie Rady (WE) nr 774/94 z dnia
29 marca 1994 r. otwierające i ustalające zarządzanie
niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości
wołowinę oraz na wieprzowinę, mięso drobiowe, pszenicę
i mieszankę żyta z pszenicą, otręby, śrutę i inne
pozostałości (Dz.U. L 91 z 8.4.1994, s. 1).
[7]               Zob. załącznik I.
[8]               Decyzja Rady 94/87/WE z dnia 20 grudnia 1993 r. dotycząca
zawarcia umów w formie uzgodnionych protokołów w sprawie niektórych nasion
oleistych, zawartych, odpowiednio, między Wspólnotą Europejską z
jednej strony a Argentyną, Brazylią, Kanadą, Polską,
Szwecją i Urugwajem z drugiej strony, na podstawie art. XXVIII Układu
ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) (Dz.U. L 47 z
18.2.1994, s. 1).
[9]               Decyzja Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r.
dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach
wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień, będących
wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994)
(Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 1).
[10]             Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady
ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie
wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z
28.2.2011, s. 13).
[11]             Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną
organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące
niektórych produktów rolnych i uchylające rozporządzenia Rady (EWG)
nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007
(Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).
é
ZAŁĄCZNIK I
Uchylone
rozporządznie i wykaz jego kolejnyych zmian
 Rozporządzenie Rady (WE) nr 774/94 (Dz.U L 91 z 8.4.1994, s. 1) ||   ||
 || Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2198/95 (Dz.U L 221 z 19.9.1995, s. 3) ||
 || Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 252/2014 (Dz.U L 84 z 20.3.2014, s. 35) ||
_____________
ZAŁĄCZNIK II
Tabela
korelacji
 Rozporządzenie (WE) nr 774/94 || Niniejsze rozporządzenie
 Artykuł 1 ust. 1 || Artykuł 1, ustęp pierwszy
 Artykuł 1 ust. 2 || Artykuł 1, ustęp drugi
 Artykuł 2 ust. 1 || Artykuł 2, ustęp pierwszy
 Artykuł 2 ust. 2 || Artykuł 2, ustęp drugi
 Artykuł 3 ust. 1 || Artykuł 3, ustęp pierwszy
 Artykuł 3 ust. 2 || Artykuł 3, ustęp drugi
 Artykuł 4 ust. 1 || Artykuł 4, ustęp pierwszy
 Artykuł 4 ust. 2 || Artykuł 4, ustęp drugi
 Artykuł 5 ust. 1 || Artykuł 5, ustęp pierwszy
 Artykuł 5 ust. 2 || Artykuł 5, ustęp drugi
 Artykuł 6 ust. 1 || Artykuł 6, ustęp pierwszy
 Artykuł 6 ust. 2 || Artykuł 6, ustęp drugi
 Artykuł 7 || Artykuł 8
 Artykuł 8 || Artykuł 7
 Artykuł 8a || Artykuł 9
 Artykuł 8b || Artykuł 10
 Artykuł 9 || -
 Artykuł 10 || Artykuł 12
 - || Artykuł 11
 - || Załącznik I
 - || Załącznik II
_____________