               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 19.11.2019
            COM(2019) 607 final
            ZAŁĄCZNIKI
            do wniosku dotyczącego Decyzji Rady

            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej oraz w Stałej Grupie Wysokiego Szczebla Wspólnoty Energetycznej (Kiszyniów, 12 i 13 grudnia 2019 r.)

               ZAŁĄCZNIK 1

               Rada Ministerialna

               1.DECYZJA W SPRAWIE PRZYJĘCIA BUDŻETU WSPÓLNOTY ENERGETYCZNEJ I WKŁADÓW FINANSOWYCH NA LATA 2020–2021;

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej, ma na celu zatwierdzenie decyzji w sprawie przyjęcia budżetu Wspólnoty Energetycznej i wkładów finansowych na lata 2020–2021 zgodnie z decyzją Komisji z dnia 6 listopada 2019 r. w sprawie przedstawienia Radzie Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej wniosku Komisji w sprawie budżetu Wspólnoty Energetycznej na lata 2020–2021 (C(2019) 7828 final) oraz projektu aktu proceduralnego Rady Ministerialnej dołączonego jako addendum do niniejszego załącznika.

               2.DECYZJE NA MOCY ART. 91 UST. 1 TRAKTATU O WSPÓLNOCIE ENERGETYCZNEJ STWIERDZAJĄCE ZAISTNIENIE NARUSZENIA TRAKTATU W NASTĘPUJĄCYCH SPRAWACH: SPRAWA ECS-10/17 (SERBIA), SPRAWA ECS-13/17 (SERBIA), SPRAWA ECS 6/18 (KOSOWO *);

               a)Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej, to zatwierdzenie projektów decyzji na mocy art. 91 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej stwierdzających zaistnienie naruszenia w sprawie ECS-10/17 (Serbia), pod warunkiem usunięcia obiter dictum w pkt 71 uzasadnionego wniosku, w sprawie ECS-13/17 (Serbia) i sprawie ECS-6/18 (Kosowo *).

               3.DECYZJE NA MOCY ART. 92 UST. 1 TRAKTATU O WSPÓLNOCIE ENERGETYCZNEJ W SPRAWIE: NAŁOŻENIA LUB ROZSZERZENIA ŚRODKÓW NA BOŚNIĘ I HERCEGOWINĘ W SPRAWACH ECS-8/11, ECS-2/13 I ECS-6/16; NA SERBIĘ W SPRAWACH ECS-3/08 I ECS-9/13;

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej, to zatwierdzenie projektów decyzji na mocy art. 92 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej dotyczących Bośni i Hercegowiny w sprawach ECS-8/11, ECS-2/13 i ECS-6/16 oraz Serbii w sprawach ECS-3/08 i ECS-9/13.

               DODATEK DO ZAŁĄCZNIKA 1

               AKT PROCEDURALNY

               RADY MINISTERIALNEJ WSPÓLNOTY ENERGETYCZNEJ

               2019/PA/01/MC-EnC: w sprawie przyjęcia budżetu Wspólnoty Energetycznej na lata 2020–2021 oraz wkładów stron do budżetu

               Rada Ministerialna Wspólnoty Energetycznej,

               uwzględniając Traktat o Wspólnocie Energetycznej, w szczególności jego art. 73,74, 86 i 88,

               uwzględniając decyzję Komisji z dnia.................... w sprawie przedstawienia Radzie Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej wniosku Komisji w sprawie budżetu Wspólnoty Energetycznej na lata 2020–2021,

               uwzględniając art. 24 i 25 aktu proceduralnego w sprawie stosowanych przez Wspólnotę Energetyczną procedur przyjęcia i wykonania budżetu oraz przedstawiania i przeprowadzania audytu i kontroli sprawozdań finansowych,

               mając na uwadze, że Rada Ministerialna przyjmuje dwuletni budżet pokrywający wydatki operacyjne Wspólnoty Energetycznej niezbędne do funkcjonowania jej instytucji,

               mając na uwadze, że każda ze stron wnosi wkład do budżetu Wspólnoty Energetycznej zgodnie z załącznikiem IV do Traktatu o Wspólnocie Energetycznej,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Niniejszym przyjmuje się budżet Wspólnoty Energetycznej na lata budżetowe 2020 i 2021 zgodnie z załącznikiem do niniejszego aktu proceduralnego.

               Artykuł 2

               Wkłady stron do budżetu Wspólnoty Energetycznej są określone w załączniku do niniejszego aktu proceduralnego ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2020 r.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do wszystkich stron i instytucji na mocy Traktatu o Wspólnocie Energetycznej.

               Artykuł 4

               Dyrektor Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej udostępnia niniejszy akt proceduralny wraz z załącznikiem wszystkim stronom i instytucjom na mocy Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w terminie 7 dni od jego przyjęcia.

               Przyjęto w Kiszyniowie dnia 13 grudnia 2019 r.

               W imieniu Rady Ministerialnej

               ………………..

               Prezydencja

               Załącznik

               do decyzji Komisji z dnia.................... w sprawie przedstawienia Radzie Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej wniosku Komisji w sprawie budżetu Wspólnoty Energetycznej na lata 2018–2019

               Uzasadnienie budżetu Wspólnoty Energetycznej na lata 2020–2021

               1.Kontekst wniosku

               1.1.Podstawa traktatowa

               Art. 73 i 74 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej (zwanego dalej „traktatem”) stanowią, że akt proceduralny przyjęty jednogłośnie przez Radę Ministerialną na wniosek Komisji Europejskiej ustanawia dwuletni budżet Wspólnoty Energetycznej. Obejmuje on również wydatki operacyjne Wspólnoty Energetycznej niezbędne do funkcjonowania jej instytucji.

               Niniejszy wniosek dotyczący budżetu i uzasadnienie zostały przygotowane przez Dyrektora zgodnie z wymogami art. 30 Procedur Wspólnoty Energetycznej dotyczących przyjęcia i wykonania budżetu oraz przedstawiania i przeprowadzania audytu i kontroli sprawozdań finansowych (zwanych dalej „procedurami budżetowymi”) .

               1.2.Przepisy dotyczące budżetu Wspólnoty Energetycznej na lata 2020–2021

               Podstawowe zasady i przepisy dotyczące przygotowania budżetu (dotyczące treści i struktury) zostały określone w ramach procedur budżetowych Wspólnoty Energetycznej (zmienionych w 2014 r.).

               Dodatkowa zasada zastosowana po raz pierwszy w tym procesie jest związana z wprowadzeniem zasad budżetowania zadaniowego w przyszłym systemie sprawozdawczości Wspólnoty Energetycznej.

               2.Zarys programu prac na lata 2020–2021

               Priorytety Wspólnoty Energetycznej i jej instytucji, w tym Sekretariatu, będą zdecydowanie ukierunkowane na główne cele określone w traktacie, odzwierciedlając jednocześnie potrzebę sprostania nowym wyzwaniom:

               3.rozszerzenie unijnych przepisów i zasad dotyczących wewnętrznego rynku energii na kraje w Europie Południowo-Wschodniej, regionie Morza Czarnego i poza nim na podstawie prawnie wiążących ram;

               4.ustanowienie stabilnych ram regulacyjnych i rynkowych zdolnych do przyciągnięcia inwestycji w wytwarzanie energii elektrycznej i w sieci;

               5.stworzenie zintegrowanego rynku energii umożliwiającego transgraniczny handel energią i integrację z rynkiem UE;

               6.zwiększenie bezpieczeństwa dostaw w celu zapewnienia stabilnych i ciągłych dostaw energii, które mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju gospodarczego i stabilności społecznej;

               7.poprawa stanu środowiska naturalnego w związku z dostawami energii w regionie oraz wspieranie wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych i efektywności energetycznej; oraz

               Sekretariat będzie nadal wspierał umawiające się strony w transponowaniu i wdrażaniu dorobku prawnego. W przypadku braku postępów, eksperci Sekretariatu będą coraz częściej angażowali się w indywidualne sprawy, zapewniając wsparcie dostosowane do potrzeb, zarówno w ramach konkretnych krajowych misji wdrożeniowych, jak i w ramach zarządzania zewnętrznymi usługami doradczymi. Mechanizm egzekwowania przewidziany w traktacie, wspierany przez mediację i rozstrzyganie sporów, będzie nadal służył jako ważne narzędzie wspierania procesu wdrażania traktatu w przypadkach, w których inne rodzaje wsparcia zawiodły (np. projekt, dzielenie się wiedzą, budowanie zdolności).

               Jednocześnie będą musiały zostać przetransponowane i wdrożone: rozporządzenie w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii (REMIT) oraz kodeksy sieci i wytyczne dotyczące sieci gazowych, przyjęte ostatnio przez organy decyzyjne Wspólnoty Energetycznej. Dalsze zadania w kwestiach związanych z infrastrukturą (dotyczące projektów będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty Energetycznej lub projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania) pozostaną w programie prac Sekretariatu i będą wymagały regularnej sprawozdawczości, zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem.

               W Ogólnych wytycznych polityki dotyczących celów na 2030 r. dla umawiających się stron Wspólnoty Energetycznej, przyjętych w grudniu 2018 r., określono przyszłe ukierunkowanie prac Wspólnoty Energetycznej w obszarze dekarbonizacji. Na wspomnianym grudniowym posiedzeniu Rada Ministerialna ogłosiła, że będzie dążyć do włączenia pakietu „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków” do dorobku prawnego. Pierwsze części pakietu, które można włączyć do dorobku prawnego już w 2019 r., to przekształcona dyrektywa w sprawie odnawialnych źródeł energii, zmieniona dyrektywa w sprawie efektywności energetycznej i zmieniona dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków oraz rozporządzenie w sprawie zarządzania unią energetyczną. Będzie to oznaczać dalsze zadania i obowiązki dla umawiających się stron oraz będzie wymagać od Sekretariatu podjęcia nowych działań. Szczególnie trudnym zadaniem będzie przygotowanie i przyjęcie krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu.

               Ponadto dorobek prawny w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu oraz obowiązujące i przyszłe kodeksy sieci przewidują szereg nowych zadań dla Sekretariatu i Rady Regulacyjnej Wspólnoty Energetycznej („ECRB”).

               Ponadto przyjęcie przez Radę Ministerialną aktów proceduralnych dotyczących ustanowienia i prac Grupy Koordynacyjnej Operatorów Systemu Dystrybucyjnego w Sektorze Energii Elektrycznej we Wspólnocie Energetycznej oraz Grupy Koordynacyjnej Wspólnoty Energetycznej ds. Cyberbezpieczeństwa i Infrastruktury Krytycznej będzie skutkowało szeregiem nowych zadań, takich jak organizacja i przygotowanie posiedzeń, ogólne wsparcie merytoryczne dla grup roboczych itp.

               Wraz z istniejącymi i nowymi zadaniami wynikającymi z mandatu Sekretariatu stale rośnie wykaz obowiązków sprawozdawczych wobec różnych instytucji Wspólnoty Energetycznej (np. Rady Ministerialnej, ECRB, Stałej Grupy Wysokiego Szczebla („PHLG”)) oraz Komisji Europejskiej. Szczegóły dotyczące obowiązków sprawozdawczych przedstawiono w załączniku II do programu prac.

               Ogólnie rzecz biorąc, prace Sekretariatu odzwierciedlają trzy główne obszary priorytetowe, zgodnie z art. 67 traktatu:

               –Działanie 1 (A1) – Wdrażanie dorobku prawnego zgodnie z art. 67 lit. b) traktatu, z naciskiem na pomoc oferowaną umawiającym się stronom w celu wsparcia wywiązywania się przez strony z obowiązków wynikających z traktatu oraz rocznego sprawozdania z postępów dla Rady Ministerialnej;

               –Działanie 2 (A2) – Pomoc dla darczyńców oraz koordynacja działań darczyńców przez Komisję Europejską zgodnie z art. 67 lit. c), w tym pomoc dla działań społeczności darczyńców w dziedzinach objętych zakresem Wspólnoty Energetycznej na terytorium umawiających się stron; oraz

               –Działanie 3 (A3) – Wsparcie administracyjne dla instytucji i organów zgodnie z art. 67 lit. a) w odniesieniu do ułatwiania i organizacji prac instytucji i organów roboczych Wspólnoty Energetycznej ustanowionych na mocy decyzji Rady Ministerialnej.

               Główne działania określone w programie prac na potrzeby sprawozdawczości dzielą się dalej na działania (zob. załącznik I do programu prac na lata 2020–2021). Na dalszym etapie sprawozdania dotyczące wykorzystania budżetu będą przedstawiane w podziale na określone działania (zob. powyżej A1-A3) i odpowiednie wskaźniki.

               Jednak niniejszy dokument odnosi się do planowania zasobów zgodnie z zasadami procedur budżetowych (zob. poniżej).

               8.Założenia budżetowe

               Głównym założeniem leżącym u podstaw wniosku w sprawie budżetu jest dalsze stosowanie stabilnych ram prawnych i finansowych w odniesieniu do działalności Wspólnoty Energetycznej. Planowane zmiany traktatu mające na celu poprawę jego funkcjonowania, które zgodnie z harmonogramem Rada Ministerialna ma przyjąć w 2019 r., przy wsparciu urzędującej prezydencji i Sekretariatu, stanowi pierwszy krok w kierunku zapewnienia, by Wspólnota w dalszym ciągu pracowała na rzecz osiągnięcia celów Wspólnoty Energetycznej, odpowiadając na wymóg utworzenia jednolitego wewnętrznego rynku energii. W odniesieniu do planowania finansowego na lata 2020–2021 wzięto pod uwagę doświadczenia związane z wykonaniem budżetu w poprzednich trzech latach oraz strategiczne planowanie przyszłych zadań i działań przedstawionych w programie prac.

               9.Struktura budżetu Wspólnoty Energetycznej

               Planowanie finansowe jest zgodne z wcześniej określoną strukturą budżetu dzięki zastosowaniu obowiązujących przepisów. Te stabilne ramy planowania wydatków i dochodów od samego początku funkcjonowania Wspólnoty Energetycznej umożliwiają porównanie wykorzystania wyników na przestrzeni lat.

               Przedstawiony budżet jest przydzielany zgodnie z czterema liniami budżetowymi („BL”), którymi są: zasoby ludzkie, koszty podróży, wydatki biurowe i inne koszty, usługi, które opisano szczegółowo w pozycjach budżetowych (inny numer w poszczególnych liniach budżetowych). Każda pozycja budżetowa składa się z wcześniej określonych rachunków tworzących grupę rachunków reprezentujących określoną kategorię wydatków związanych z liniami budżetowymi. Wyjaśnienia przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do obu lat 2020 i 2021.

               9.1.Linia budżetowa: Zasoby ludzkie

               Linia budżetowa I obejmuje wydatki na zasoby ludzkie. Ta część budżetu jest określona zgodnie z zatwierdzonym planem zatrudnienia i jest zgodna z ustaloną skalą płac.

               Podstawą wniosku jest istniejąca struktura organizacyjna Sekretariatu. Budżet dla linii budżetowej przeznaczonej na zasoby ludzkie wynika z następujących uwarunkowań:

               –Wynagrodzenia w 2020 r. i 2021 r. są indeksowane wskaźnikiem inflacji w wysokości 2 %; oraz

               –Przewiduje się stałe promowanie tymczasowego zatrudnienia w ramach programów oddelegowania i staży. Oddelegowanie, wykorzystywane jako forma wzmocnienia zdolności administracyjnych umawiających się stron, będzie w dalszym ciągu wykorzystywane w latach 2020–2021 w celu uzupełnienia zespołu Sekretariatu o ekspertów dysponujących techniczną wiedzą fachową, oddelegowanych przez organy administracji krajowej i inne organizacje. Staże mają na celu wspieranie personelu oraz upowszechnianie wiedzy na temat Wspólnoty Energetycznej i przyczynianie się do budowania zdolności. Założenia finansowe proponowanego budżetu przewidują środki finansowe na około 60 osobomiesięcy stażu
                  1
                oraz 24 osobomiesiące oddelegowania. Liczy się liczba pracowników zatrudnionych na czas określony na podstawie rocznego zaangażowania, tj. w łącznej liczbie pięciu jednorocznych staży oraz dwóch jednorocznych oddelegowań zaplanowanych na 2020 r. (łącznie siedmiu pracowników zatrudnionych na czas określony).

               9.2.Linia budżetowa: Koszty podróży

               Linia budżetowa II obejmuje wydatki związane z zatwierdzonymi podróżami personelu Sekretariatu w imieniu Wspólnoty Energetycznej w ramach działań związanych z wdrażaniem traktatu.

               Wydatki odnoszą się głównie do misji umawiających się stron lub do pomocy technicznej udzielanej w ramach przeglądu realizacji zobowiązań wynikających z traktatu. Budżet ten obejmuje również środki na uzasadnione podróże związane z organizacją różnych spotkań i konferencji, w tym posiedzeń instytucji Wspólnoty Energetycznej i uczestnictwem w nich personelu, w charakterze prelegentów itp.

               Struktura budżetu przeznaczonego na pokrycie kosztów podróży jest planowana i składa się z:

               –kosztów lotów i nieprzewidzianych wydatków; oraz

               –diety dziennej (DSA)
                  2
               .

               9.3.Linia budżetowa: Wydatki biurowe

               Linia budżetowa III obejmuje wydatki, które zwiększają lub zmieniają aktywa Wspólnoty Energetycznej oraz inne wydatki na infrastrukturę biurową (czynsz, materiały biurowe, materiały zużywalne i inne usługi), które są niezbędne do funkcjonowania Sekretariatu jako instytucji na mocy traktatu.

               Ta linia budżetowa obejmuje następujące pozycje budżetowe:

               –Czynsz: Oszacowanie wydatków na wynajem pomieszczeń biurowych. W tej pozycji budżetowej uwzględnia się darowiznę, jaką kraj przyjmujący (Austria) ma przekazać na rzecz całkowitego budżetu Wspólnoty Energetycznej
                  3
               .

               –Wyposażenie biurowe: Ta pozycja budżetowa odzwierciedla konieczność utrzymywania wyposażenia (w szczególności sprzętu IT i mebli biurowych) w celu zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa środowiska pracy, procesów i przetwarzanych danych. Na tę linię budżetową składają się następujące rachunki budżetowe: sprzęt IT, oprogramowanie, sprzęt biurowy i aktywa o niskiej wartości. Ujęcie w budżecie ogólnych wydatków na rok 2020 jest zgodne z planem dotyczącym sprzętu IT, w którym szacuje się wymianę sprzętu (sprzęt IT personelu – laptopy, drukarki i serwery w obszarze zarządzania IT) i odpowiedniego oprogramowania. Obejmuje ono również licencje na istniejące oprogramowanie konieczne do funkcjonowania strony internetowej Wspólnoty Energetycznej oraz program rachunkowości wewnętrznej konieczny do zarządzania rachunkami Wspólnoty Energetycznej.

               –Materiały zużywalne: Na tę linię budżetową składają się następujące rachunki: materiały biurowe, naprawa i konserwacja oraz sprzątanie pomieszczeń biurowych, koszty bieżące i koszty energii elektrycznej w budynkach.

               –Inne usługi: Przewidywany budżet w pozycji budżetowej „Inne usługi” obejmuje niezbędne środki finansowe na przewoźników i transport świadczony przez osoby trzecie, opłaty pocztowe, inne koszty operacyjne oraz koszty komunikacji (telekomunikacja).

               9.4.Linia budżetowa: Inne koszty i usługi

               Linia budżetowa IV dotyczy innych wydatków związanych z działalnością, które są niezbędne do funkcjonowania Sekretariatu i innych instytucji na mocy traktatu (Rady Ministerialnej, PHLG, ECRB i forów).

               Na tę linię budżetową składają się następujące rachunki budżetowe:

               –Reklama, działania komunikacyjne i koszty reprezentacyjne: Obejmuje pracę wykonaną w obszarze PR, związaną z wydawaniem publikacji przez Sekretariat (tj. publikacja nowych ram prawnych, sprawozdań z realizacji itp.), reklamę wymaganą do celów zamówień publicznych i rekrutacji pracowników oraz koszty reprezentacyjne;

               –Analizy, badania i doradztwo: Doświadczenie pokazuje, że wsparcie techniczne w postaci badań jest bardzo przydatnym narzędziem realizacji celów Wspólnoty Energetycznej. Badania i doradztwo odnoszą się do obszarów prac określonych w programie prac Wspólnoty Energetycznej (w tym ECRB);

               –Koszty usług zlecanych na zewnątrz (IT, lista płac itp.): Ta linia budżetowa odpowiada realizacji działań i zadań związanych z administracją IT (działania zlecane na zewnątrz), techniczną obsługą strony internetowej Wspólnoty Energetycznej (zarówno w obszarze administracyjnym, jak i na potrzeby zewnętrznych użytkowników), a także z umowami najmu sprzętu biurowego (np. kopiarek i drukarek), a także utrzymaniem istniejących rozwiązań informatycznych w dziedzinie administracji, księgowości i zasobów ludzkich (bazy danych na potrzeby rachunkowości i zasobów ludzkich);

               –Koszty audytu, doradztwa prawnego i finansowego: Ta linia budżetowa obejmuje środki na audyty zewnętrzne, a także na usługi prawne zlecane na zewnątrz oraz umowy finansowe na potrzeby wynagrodzeń i rachunkowości
                  4
               ;

               –Usługi finansowe: Obejmuje opłaty bankowe i transakcyjne;

               –Koszty imprez: Ta linia budżetowa obejmuje wydatki związane z organizacją wszystkich regularnych i doraźnych imprez, w tym: wynajem pomieszczeń i sprzętu, usługi gastronomiczne, rozwiązania techniczne; .;

               –Zwrot: Obejmuje koszty podróży związane z udziałem przedstawicieli umawiających się stron lub obserwatorów w spotkaniach instytucjonalnych, warsztatach i innych imprezach organizowanych przez Sekretariat Wspólnoty Energetycznej; wykonanie tego budżetu jest uregulowane oddzielnym zbiorem przepisów dotyczących zwrotu kosztów. Co do zasady te same przepisy regulujące zwrot kosztów transportu i zakwaterowania mają zastosowanie od początku istnienia Wspólnoty Energetycznej; oraz

               –Szkolenia: Ta pozycja budżetowa obejmuje wydatki na szkolenia, edukację, wewnętrzne doroczne spotkania personelu Sekretariatu oraz, przede wszystkim, środki edukacyjne oferowane przedstawicielom umawiających się stron.

               10.Budżet Wspólnoty Energetycznej na 2020 r.

               Proponowany budżet na 2020 r. jest zgodny z danymi przedstawionymi przez Komisję i jest na poziomie budżetu na rok 2019 (4 812 073 EUR). Jak co roku, wkład UE (94,78 % budżetu Wspólnoty Energetycznej) jest uzależniony od ostatecznego przyjęcia budżetu UE na 2020 r.

               5.1. Linia budżetowa 1: Zasoby ludzkie 2020

               W porównaniu z 2019 r. zasoby finansowe wnioskowane w ramach linii budżetowej 1 wzrastają o 3,7 %. Jest to spowodowane wnioskiem w sprawie dwóch nowych stanowisk ekspertów (szczegóły i uzasadnienie zob. załączony program prac), którzy zostaną zatrudnieni w przyszłym roku, i indeksacją w wysokości 2 %.

               Ta linia budżetowa składa się z wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony (na podstawie przedłużanych umów na czas określony) oraz personelu tymczasowego (stażystów, pracowników oddelegowanych). Wynagrodzenia są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych i nie obejmują żadnych dodatkowych świadczeń (świadczeń emerytalnych, świadczeń zdrowotnych, świadczeń z tytułu bezrobocia), jedynie ubezpieczenie od nieszczęśliwych wypadków. Nie oferuje się żadnych dodatków ani dodatkowych świadczeń.

               Wynagrodzenia pracowników Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej mające zastosowanie od dnia 1 stycznia 2020 r. opierają się na istniejących poziomach wynagrodzeń (2019 r.) i są objęte indeksacją w wysokości 2 %.

               W tej linii budżetowej uwzględniono również środki na zatrudnienie pracowników na czas określony (24 osobomiesiące oddelegowania i 60 osobomiesięcy stażu) (w 2019 r.: 46,6 osobomiesięcy). Wysokość wynagrodzenia pracowników oddelegowanych została dostosowana, co umożliwiło zmniejszenie ogólnego budżetu przeznaczonego na personel zatrudniony na czas określony z 190 485 EUR do 175 432 EUR. Okazało się, że ten rodzaj zatrudnienia przynosi wartość dodaną pracom Sekretariatu. Jest również najlepszym instrumentem umożliwiającym angażowanie młodych specjalistów lub ekspertów pochodzących z umawiających się stron w prace Wspólnoty Energetycznej. Ponadto zatrudnienie na czas określony umożliwia spełnienie wymogów równomiernej reprezentacji geograficznej zawartych w dokumencie określającym zasady rekrutacji, warunki pracy oraz równomierną reprezentację wszystkich państw wśród personelu Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej („zasady rekrutacji”).

               Wniosek o zwiększenie liczby personelu uzasadniony w programie prac na lata 2020–2021 został skompensowany poprzez realokację środków budżetowych między kilkoma liniami budżetowymi.

               5.2. Linia budżetowa 2: Koszty podróży 2020

               Budżet na podróże w 2020 r. (340 000 EUR) jest o 8 % niższy w porównaniu z 2019 r. (367 812 EUR). Szacunki na 2020 r. ustalono w oparciu o doświadczenia z wykorzystania budżetu zdobyte w ostatnich latach. Skuteczne planowanie przyszłych podróży i misji pozwala na wystarczającą realizację działań w ramach wnioskowanego budżetu.

               5.3. Linia budżetowa 3: Wydatki biurowe 2020

               Wzrost o 6 % między 2019 r. (400 084 EUR) a 2020 r. (424 205 EUR) w budżecie przeznaczonym na wydatki biurowe wynika z bardziej realistycznych przepisów dotyczących najmu i innych usług. W obu pozycjach budżetowych brakowało środków w ostatnich latach wdrażania.

               5.4. Linia budżetowa 4: Inne koszty i usługi 2020

               Ogólny wnioskowany budżet dotyczący innych kosztów i usług jest w 2020 r. o 6 % niższy (1 395 000 EUR) niż w 2019 r. (1 486 956 EUR). Jest to wynik dostosowania planowania w różnych liniach budżetowych. Na podstawie rzeczywistych przeszłych wartości wykorzystania we wszystkich pozycjach budżetowych zakłada się, że budżet ten będzie wystarczający do kontynuowania działań w ramach tej linii budżetowej.

               11.Budżet Wspólnoty Energetycznej na 2021 r.

               Proponowany budżet na 2021 r. w wysokości 4 812 073 EUR opiera się na tym samym założeniu pełnego zatrudnienia zgodnie z planem zatrudnienia, poziomem wynagrodzenia i wszystkimi innymi kosztami na rok 2020. Zwiększenie środków na wynagrodzenia jest równoważone zmniejszeniem środków na badania, edukację, materiały zużywalne.

               Liczby na 2021 r. nie są jeszcze dostępne w odniesieniu do przyszłego wkładu UE, w oczekiwaniu na przyjęcie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027. Proponowany budżet stanowi zatem zaawansowany wskaźnik zasobów niezbędnych do funkcjonowania Wspólnoty Energetycznej po 2020 r.

               12.Zestawienie dochodów w latach 2020–2021

                        Opis

                        Budżet na 2019 r.

                        Budżet na 2020 r.

                        Budżet na 2021 r.

                        Zmiana

                        Budżet na 2019 r. vs. Budżet na 2020 r.

                        Zmiana

                        Budżet na 2021 r. vs. Budżet na 2020 r.

                        1. Wkłady stron do budżetu

                        Unia Europejska

                        4 560 883

                        4 560 883

                        4 560 883

                        Republika Albanii

                        4 331

                        4 331

                        4 331

                        Bośnia i Hercegowina

                        9 624

                        9 624

                        9 624

                        Gruzja

                        5 293

                        5 293

                        5 293

                        Kosowo*

                        3 368

                        3.368

                        3 368

                        Macedonia Północna

                        4 812

                        4 812

                        4 812

                        Mołdawia

                        4 812

                        4 812

                        4 812

                        Czarnogóra

                        2 406

                        2 406

                        2 406

                        Serbia

                        26 948

                        26 948

                        26 948

                        Ukraina

                        189 596

                        189 596

                        189 596

                        2. Darowizny

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        3. Inne dochody

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        Dochody ogółem

                        4 812 073

                        4 812 073

                        4 812 073

                        0 %

                        0 %

               13.Zestawienie wydatków w latach 2020–2021

                        Opis

                        Budżet na 2019 r.

                        Budżet na 2020 r.

                        Budżet na 2021 r.

                        Zmiana

                        Budżet na 2020 r. vs.

                        Budżet na 2019 r.

                        Zmiana

                        Budżet na 2021 r. vs.

                        Budżet na 2020 r.

                        1.Zasoby ludzkie

                        2 557 221

                        2 652 868

                        2 804 091

                        3,74 %

                        5,70 %

                        2.Koszty podróży

                        367 812

                        340 000

                        340 000

                        -7,56 %

                        0,00 %

                        3.Wydatki biurowe

                        400 084

                        424 205

                        414 205

                        6,03 %

                        -2,36 %

                        4.Inne usługi

                        1 486 956

                        1 395 000

                        1 253 777

                        -6,18 %

                        -10,12 %

                        Wydatki ogółem

                        4 812 073

                        4 812 073

                        4 812 073

                        0 %

                        0 %

               14.Szczegółowe zestawienie wydatków w latach 2020–2021

                        Planowany budżet

                        Wspólnoty Energetycznej na lata 2020–2021

                        (w EUR)

                        Budżet na
                           2019 r.

                        Budżet na 2020 r.

                        Budżet na
                           2021 r.

                        Zmiana
                        Budżet na 2020 r.
                           vs.
                           Budżet na 2019 r.
                        [w EUR]

                        Zmiana
                           Budżet na 2020 r.
                           vs.
                           Budżet na 2019 r.
                        [w %]

                        Zmiana
                           Budżet na 2021 r.
                           vs.
                           Budżet na 2020 r.
                        [w %]

                        1. ZASOBY LUDZKIE

                        1,02

                        Suma cząstkowa Zasoby ludzkie

                        2.557.221

                        2.652.868

                        2.804.091

                        95.647

                        4 %

                        6 %

                        2. KOSZTY PODRÓŻY

                        Dieta dzienna (DSA)

                        122.400

                        112.000

                        112.000

                        -              10.400

                        -8 %

                        0 %

                        Koszty podróży (loty i nieprzewidziane wydatki)

                        245.412

                        228.000

                        228.000

                        -              17.412

                        -7 %

                        0 %

                        Suma cząstkowa Koszty podróży

                        367.812

                        340.000

                        340.000

                        -              27.812

                        -8 %

                        0 %

                        3. WYDATKI BIUROWE

                        Wynajem biura

                        150.000

                        170.000

                        170.000

                        20.000

                        13 %

                        0 %

                        Wyposażenie biurowe

                        50.000

                        50.000

                        50.000

                        -

                        0 %

                        0 %

                        Materiały zużywalne

                        147.084

                        141.000

                        131.000

                        -                6.084

                        -4 %

                        -7 %

                        Inne usługi

                        53.000

                        63.205

                        63.205

                        10.205

                        19 %

                        0 %

                        Suma cząstkowa Wydatki biurowe

                        400.084

                        424.205

                        414.205

                        24.121

                        6 %

                        -2 %

                        4. INNE KOSZTY I USŁUGI

                        Reklama, działania komunikacyjne i koszty reprezentacyjne

                        56.304

                        56.500

                        51.500

                        196

                        0 %

                        -9 %

                        Analizy, badania i doradztwo, wł. TA

                        459.000

                        459.000

                        332.777

                        -

                        0 %

                        -27 %

                        Koszty usług zlecanych na zewnątrz (IT, lista płac itp.)

                        132.600

                        145.000

                        145.000

                        12.400

                        9 %

                        0 %

                        Koszty audytu, doradztwa prawnego i finansowego

                        106.080

                        96.000

                        86.000

                        -             10.080

                        -10 %

                        -10 %

                        Usługi finansowe

                        15.300

                        22.500

                        22.500

                        7.200

                        47 %

                        0 %

                        Koszty konferencji

                        214.200

                        133.200

                        133.200

                        -              81.000

                        -38 %

                        0 %

                        Zwrot

                        330.480

                        372.800

                        372.800

                        42.320

                        13 %

                        0 %

                        Szkolenia

                        172.992

                        110.000

                        110.000

                        -              62.992

                        -36 %

                        0 %

                        Suma cząstkowa Inne koszty i usługi

                        1.486.956

                        1.395.000

                        1.253.777

                        -              91.956

                        -6 %

                        -10 %

                        OGÓŁEM

                        4.812.073

                        4.812.073

                        4.812.073

                        -

                        0 %

                        0 %

               15.Budżet instytucjonalny (zwrot i organizacja imprez)

                        (w EUR)

                        Budżet

                        na 2020 r.

                        Budżet

                        na 2021 r.

                        Rada Ministerialna

                        (wł. organy ustanowione na mocy decyzji Rady Ministerialnej)

                        147 700

                        147 700

                        Stała Grupa Wysokiego Szczebla

                        25 600

                        25 600

                        Rada Regulacyjna Wspólnoty Energetycznej

                        68 700

                        68 700

                        Sekretariat

                        (wł. różne warsztaty/imprezy)

                        201 100

                        201 100

                        Forum ds. Energii Elektrycznej

                        21 300

                        21 300

                        Forum ds. Gazu

                        20 800

                        20 800

                        Forum ds. Ropy Naftowej

                        20 800

                        20 800

                        OGÓŁEM

                        506 000

                        506 000

               16.Załącznik IV do traktatu: Tabela z wkładem stron na lata 2020–2021

               ZAŁĄCZNIK IV do Traktatu o Wspólnocie Energetycznej

               Okres budżetowy 2020–2021

                        Wkład

                        Stron

                        w %

                        Wkład do budżetu na 2020 r.

                        (w EUR)

                        Wkład do budżetu

                        na 2021 r.

                        (w EUR)

                        Unia Europejska

                        94,78 %

                        4 560 883

                        4 560 883

                        Republika Albanii

                        0,09 %

                        4 331

                        4 331

                        Bośnia i Hercegowina

                        0,20 %

                        9 624

                        9 624

                        Gruzja

                        0,11 %

                        5 293

                        5 293

                        Kosowo*

                        0,07 %

                        3 368

                        3 368

                        Macedonia Północna

                        0,10 %

                        4 812

                        4 812

                        Mołdawia

                        0,10 %

                        4 812

                        4 812

                        Czarnogóra

                        0,05 %

                        2 406

                        2 406

                        Serbia

                        0,56 %

                        26 948

                        26 948

                        Ukraina

                        3,94 %

                        189 596

                        189 596

                        4 812 073

                        4 812 073

               17.Plan zatrudnienia na lata 2020–2021

               Uwaga:

               W planie zatrudnienia wskazano liczbę stanowisk stałych i czasowych proponowanych do celów realizacji zadań w ramach odpowiedniego programu prac.

               Liczba stanowisk czasowych szacowana jest na podstawie 12-miesięcznych okresów zatrudnienia i może się różnić w zależności od długości okresu zatrudnienia.

                        2020

                        2021

                        2019

                        Stanowisko stałe

                        Stanowisko czasowe

                        Stanowisko stałe

                        Stanowisko czasowe

                        Stanowisko stałe

                        Stanowisko czasowe

                        Dyrektor

                        1

                        1

                        1

                        Zastępca dyrektora*

                        1

                        1

                        1

                        Kierownik Działu lub Sekcji

                        5

                        5

                        5

                        Eksperci

                        19

                        19

                        17

                        Asystenci/Urzędnicy

                        5

                        5

                        5

                        Personel zatrudniony na czas określony

                        7

                        7

                        10

                        31

                        7

                        31

                        7

                        29

                        10

               *W przyszłości stanowisko zastępcy dyrektora należy jasno ustanowić i określić w regulaminie pracowniczym i zasadach rekrutacji

               SKALE WYNAGRODZEŃ WSPÓLNOTY ENERGETYCZNEJ NA LATA 2020–2021*

                        Zaszeregowanie/opis

                        na miesiąc

                         (w EUR)

                        Wynagrodzenie za pełny wymiar czasu pracy

                        na miesiąc

                         (w EUR)

                        Wynagrodzenie za pełny wymiar czasu pracy

                        na miesiąc

                         (w EUR)

                        2019

                        2020

                        2021

                        Dyrektor

                        14 284

                        14 569

                        14 861

                        Zastępca dyrektora**

                        9 721

                        9 916

                        10 114

                        Kierownik Sekcji/Działu

                        7 777

                        7 933

                        8 091

                        Ekspert

                        6 514

                        6 644

                        6 777

                        Asystent/Urzędnik

                        4 767

                        4 862

                        4 960

                        Pracownik oddelegowany

                        3 200

                        3 200

                        3 264

                        Stażysta

                        1 611

                        1 644

                        1 677

               * Liczby orientacyjne dla zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy

               ** W przyszłości stanowisko zastępcy dyrektora należy jasno ustanowić i określić w regulaminie pracowniczym i zasadach rekrutacji

               Uwaga: Program prac Wspólnoty Energetycznej na lata 2020-2021, stanowiący załącznik do niniejszego aktu proceduralnego, jest załączony jako dokument uzupełniający.

               ZAŁĄCZNIK 2

               STAŁA GRUPA WYSOKIEGO SZCZEBLA

               DECYZJA STAŁEJ GRUPY WYSOKIEGO SZCZEBLA WSPÓLNOTY ENERGETYCZNEJ W SPRAWIE WDRAŻANIA ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 312/2014 USTANAWIAJĄCEGO KODEKS SIECI DOTYCZĄCY BILANSOWANIA GAZU W SIECIACH PRZESYŁOWYCH

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej, ma na celu zatwierdzenie projektu decyzji w sprawie wdrażania rozporządzenia Komisji (UE) nr 312/2014 zgodnie z decyzją Komisji z dnia 6 listopada 2019 r. w sprawie przedstawienia wniosku Komisji dotyczącego decyzji Stałej Grupy Wysokiego Szczebla Wspólnoty Energetycznej w sprawie wdrażania rozporządzenia (UE) nr 312/2014 ustanawiającego kodeks sieci dotyczący bilansowania gazu w sieciach przesyłowych, C(2019), 7831 final,

               ZAŁĄCZNIK 3

               Kwestie, które nie wchodzą w zakres art. 218 ust. 9 TFUE, ale wymagają politycznego zatwierdzenia przez Radę

               1.OGÓLNE WYTYCZNE POLITYKI z 2019 R. DOTYCZĄCE CELÓW NA 2030 R. ORAZ NEUTRALNOŚCI KLIMATYCZNEJ DLA WSPÓLNOTY ENERGETYCZNEJ I UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON WSPÓLNOTY ENERGETYCZNEJ

               Stanowiskiem, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej, jest poparcie przyjęcia projektu ogólnych wytycznych polityki z 2019 r. załączonych do niniejszego załącznika w postaci addendum. Niewielkie zmiany do wspomnianego projektu ogólnych wytycznych polityki z 2019 r. mogą zostać uzgodnione, w świetle uwag zgłoszonych przez umawiające się strony Wspólnoty Energetycznej przed posiedzeniem Rady Ministerialnej lub po nim, przez Komisję, bez kolejnej decyzji Rady.

               2.ROCZNE SPRAWOZDANIE Z DZIAŁALNOŚCI WSPÓLNOTY ENERGETYCZNEJ W LATACH 2018–2019

               Stanowiskiem, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej, jest poparcie przyjęcia projektu rocznego sprawozdania za lata 2018–2019.

               3.DECYZJA D/2019/01/MC-EnC W SPRAWIE UDZIELENIA DYREKTOROWI SEKRETARIATU ABSOLUTORIUM

               Stanowiskiem, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej, jest poparcie przyjęcia projektu absolutorium finansowego udzielonego Dyrektorowi za rok 2018.

               DODATEK DO ZAŁĄCZNIKA 3

               Ogólne wytyczne polityki z 2019 r.

               dotyczące celów na 2030 r. i neutralności klimatycznej dla Wspólnoty Energetycznej i jej umawiających się stron

               WPROWADZENIE

               Na posiedzeniu w listopadzie 2018 r. Rada Ministerialna przyjęła Ogólne wytyczne polityki dotyczące celów na 2030 r. dla umawiających się stron Wspólnoty Energetycznej. Wytyczne reprezentowały konsensus polityczny w sprawie ustanowienia trzech odrębnych celów w zakresie energii i klimatu na rok 2030: cel w zakresie efektywności energetycznej, cel w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych i cel w zakresie ograniczania emisji gazów cieplarnianych. Cele te powinny być zgodne z celami UE na 2030 r., powinny stanowić odzwierciedlenie jednolitego poziomu aspiracji umawiających się stron oraz powinny uwzględniać istotne różnice społeczno-ekonomiczne, różnice w poziomie rozwoju technologicznego, a także postanowienia porozumienia klimatycznego z Paryża.

               Porozumienia polityczne osiągnięte przez Radę Unii Europejskiej i Parlament Europejski w 2018 r. i na początku 2019 r. umożliwiły wejście w życie wszystkich przepisów przyjętych w ramach pakietu „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków” od czerwca 2019 r. Trzy cele w zakresie energii i klimatu na 2030 r., tzn. zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 40 % w stosunku do 1990 r., efektywność energetyczna na poziomie co najmniej 32,5 % oraz udział energii ze źródeł odnawialnych wynoszący co najmniej 32 %, są obecnie w pełni uwzględnione w prawodawstwie UE.

               Dyrektywa w sprawie odnawialnych źródeł energii z 2009 r. i dyrektywa w sprawie efektywności energetycznej z 2012 r. zostały przyjęte i stały się częścią porządku prawnego Wspólnoty Energetycznej na mocy decyzji Rady Ministerialnej, w tym cel na 2020 r. dla Wspólnoty Energetycznej jako całości dotyczący efektywności energetycznej oraz konkretne cele na 2020 r. dla każdej z umawiających się stron w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych.

               Na posiedzeniu Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej w 2017 r. zwrócono uwagę na konieczność wyznaczenia celów w zakresie efektywności energetycznej, energii ze źródeł odnawialnych i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. Jest to zgodne z odpowiednimi zobowiązaniami spoczywającymi na umawiających się stronach w ramach procesu przystępowania do UE, a także ze zobowiązaniami podjętymi przez państwa w kontekście Ramowej konwencji ONZ w sprawie zmian klimatu i porozumienia paryskiego.

               Na wstępnym etapie procesu ustalania celów Sekretariat Wspólnoty Energetycznej przeprowadził zewnętrzne badanie by określić, w miarę możliwości, metodyki wyznaczania trzech celów w zakresie energii i klimatu w oparciu o kryteria określone w ogólnych wytycznych polityki z 2018 r. Wyniki badania zostały szczegółowo omówione i przeanalizowane przez techniczną grupę roboczą Komitetu ds. Energii i Klimatu, przy wsparciu ze strony Komisji w zakresie wytycznych analitycznych. Badanie, które zostało ukończone w czerwcu 2019 r., stanowiło użyteczną podstawę do dyskusji. Okazało się jednak również, że zastosowana metodyka wykazuje pewne ograniczenia związane z jakością i dostępnością danych, jak również z zakresem analizy w porównaniu z możliwościami wykorzystywanymi tradycyjnie w UE. W rezultacie nie byłoby możliwe wyciągnięcie bezpośrednich wniosków i zaproponowanie jednoznacznych celów na 2030 r. dla Wspólnoty Energetycznej i jej umawiających się stron wyłącznie w oparciu o przedmiotowe badanie.

               Dyskusje pokazały, że potrzebna byłaby dalsza i bardziej zaawansowana analiza, aby zaproponować solidne i wiarygodne cele w zakresie energii i klimatu dla Wspólnoty Energetycznej i jej umawiających się stron o równym poziomie ambicji oraz zgodnie z celami UE na 2030 r. Taka analiza zostanie przeprowadzona w kontekście nowego badania modelującego opartego na unijnej metodyce, które zostanie zainicjowane przez Komisję Europejską.

               Ponadto istotne jest, aby proces wyznaczania celów na 2030 r. w ramach Wspólnoty Energetycznej uwzględniał nowe wydarzenia na szczeblu UE, w szczególności ewentualną korektę w górę celów UE na 2030 r. w kontekście nowego Europejskiego Zielonego Ładu przedstawionego przez nowo wybraną przewodniczącą Ursulę von der Leyen w jej wytycznych politycznych.

               RADA MINISTERIALNA WSPÓLNOTY ENERGETYCZNEJ

               Uwzględniając art. 47 lit. a) Traktatu o Wspólnocie Energetycznej („traktat”) i pkt VI aktu proceduralnego nr 2006/01/MC-EnC w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej,

               uznając konieczność podejmowania skutecznych działań w odpowiedzi na wyzwania związane ze zmianą klimatu,

               biorąc pod uwagę poparcie, jakiego umawiające się strony Wspólnoty Energetycznej udzieliły wezwaniu do intensyfikacji działań w dziedzinie zmiany klimatu wystosowanemu w ramach porozumienia paryskiego,

               przyznając, że sektor energetyczny jest jednym z sektorów, które w największym stopniu przyczyniają się do zwiększania poziomu emisji gazów cieplarnianych, a także biorąc pod uwagę silne związki między polityką energetyczną a klimatem,

               zważywszy na fakt, że w trakcie pierwszego posiedzenia Komitetu ds. Energii i Klimatu, które odbyło się w Wiedniu w dniu 5 września 2017 r., przyznano, iż niezależnie od opracowania stabilnych krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu do 2030 r. należy również wyznaczyć trzy ogólne cele, mianowicie cel zakładający zwiększenie udziału energii ze źródeł odnawialnych w ogólnej strukturze zużycia energii, cel zakładający zwiększenie efektywności energetycznej oraz cel zakładający ograniczenie emisji gazów cieplarnianych,

               przywołując konkluzje Rady Ministerialnej z grudnia 2017 r., w których zwrócono uwagę na konieczność wyznaczenia celów do 2030 r. dla Wspólnoty Energetycznej w zakresie energii ze źródeł odnawialnych, efektywności energetycznej i emisji gazów cieplarnianych i w których z zadowoleniem przyjęto deklarację Komisji Europejskiej, która zobowiązała się do opracowania odpowiednich propozycji dla Wspólnoty Energetycznej zapewniających jej możliwość włączenia stosownych przyszłych przepisów UE w tym zakresie do porządku prawnego państw wchodzących w jej skład po przyjęciu tego rodzaju przepisów w Unii Europejskiej,

               przywołując zalecenie Rady Ministerialnej nr 2016/02/MC-EnC dotyczące przygotowań do wdrażania rozporządzenia (UE) nr 525/2013 w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych i zalecenie Rady Ministerialnej nr 2018/01/MC-EnC w sprawie przygotowań do opracowania zintegrowanych krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu przez umawiające się strony Wspólnoty Energetycznej,

               uznając znaczenie Wspólnoty Energetycznej dla wypracowania konsensusu politycznego w przedmiocie celów UE do 2030 r. na szczeblu UE poprzez dokonanie zmiany przepisów dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej, dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii i porozumienia dotyczącego rozporządzenia w sprawie wspólnego wysiłku redukcyjnego,

               przywołując ogólne wytyczne polityki z 2018 r. oraz konsensus polityczny w sprawie ustanowienia trzech odrębnych celów w zakresie energii i klimatu dla umawiających się stron Wspólnoty Energetycznej na rok 2030,

               uznając wkład wstępnych prac analitycznych podejmowanych przez Sekretariat i ekspertów zewnętrznych przy wsparciu ze strony służb Komisji w zakresie wytycznych analitycznych, zauważając jednocześnie, że potrzebne są dalsze dane i analiza metodyki w celu określenia solidnych i wiarygodnych celów na 2030 r.,

               uznając potrzebę wysokiego poziomu ambicji w dążeniu do osiągnięcia neutralności klimatycznej zgodnie z ambicjami Unii Europejskiej, która pragnie by Europa stała się pierwszym kontynentem na świecie neutralnym dla klimatu,

               RADA MINISTERIALNA PRZYJMUJE

               Ogólne wytyczne polityki z 2019 r. dotyczące celów na 2030 r. oraz neutralności klimatycznej dla Wspólnoty Energetycznej i jej umawiających się stron

               Niniejsze ogólne wytyczne polityki z 2019 r. stanowią rezultat politycznego konsensusu w kwestii celów na 2030 r. wypracowanego na forum Rady Ministerialnej w 2018 r. między umawiającymi się stronami Wspólnoty Energetycznej.

               Ze względu na coraz pilniejszą potrzebę skutecznego rozwiązania problemu niekorzystnego wpływu zmiany klimatu ogólne wytyczne polityki z 2019 r. stanowią polityczne zobowiązanie umawiających się stron do przejścia na czystą energię z myślą o Wspólnocie Energetycznej neutralnej dla klimatu zgodnie z porozumieniem paryskim, a także uwzględniają ambicje UE w zakresie dekarbonizacji.

               Na 2030 r. należy wyznaczyć trzy odrębne cele w dziedzinie energii i klimatu, zgodne z celami UE na 2030 r.: cel w zakresie efektywności energetycznej, cel w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych i cel w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. Cele te powinny stanowić odzwierciedlenie jednolitego poziomu aspiracji umawiających się stron oraz powinny uwzględniać istotne różnice społeczno-ekonomiczne, różnice w poziomie rozwoju technologicznego, a także postanowienia porozumienia klimatycznego z Paryża. Powinny one opierać się na najbardziej solidnych i wiarygodnych danych, uzyskanych w wyniku zaawansowanych możliwości w zakresie modelowania oferowanych przez Komisję Europejską w ramach nowego specjalnego badania analitycznego i modelującego.

               Aby skutecznie ukierunkować działania w dziedzinie energii i klimatu cele powinny zostać wyznaczone jako cele krajowe dla każdej z umawiających się stron i wspólnie składać się na ogólny cel Wspólnoty Energetycznej.

               Przy opracowywaniu swoich krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu umawiające się strony powinny wykorzystać konsensus polityczny wypracowany w ramach ogólnych wytycznych polityki z 2018 r.

               Rada Ministerialna Wspólnoty Energetycznej oczekuje włączenia celów na 2030 r. wyznaczonych dla umawiających się stron do ram prawnych Wspólnoty Energetycznej poprzez przyjęcie zmienionych: dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej, dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii i rozporządzenia w sprawie zarządzania unią energetyczną, jak wskazano w orientacyjnym harmonogramie określonym w załączniku. Zalecenie Rady Ministerialnej nr 2018/1/MC-EnC w sprawie przygotowania do opracowania zintegrowanych planów krajowych w dziedzinie energii i klimatu przez umawiające się strony Wspólnoty Energetycznej oraz orientacyjny harmonogram należy interpretować w świetle tego harmonogramu.

               ZAŁĄCZNIK

               W poniższym orientacyjnym harmonogramie przedstawiono kolejne etapy prac:

                        Daty

                        Etap

                        13 grudnia 2019 r.

                        Zatwierdzenie ogólnych wytycznych polityki z 2019 r. przez Radę Ministerialną

                        Listopad 2019 r. – marzec 2020 r.

                        [etap przygotowawczy nowego badania]

                        Kwiecień 2020 r.

                        Rozpoczęcie przez Komisję Europejską nowego badania zewnętrznego rozszerzającego unijne modelowanie w zakresie energii i klimatu na Wspólnotę Energetyczną

                        Kwiecień 2020 r. – grudzień 2020 r.

                        Komitet ds. Energii i Klimatu i jego techniczna grupa robocza są regularnie informowane o przebiegu realizacji badania i zasięga się ich opinii na temat istotnych aspektów

                        Początek 2021 r.

                        Prezentacja wyników badania na forum Komitetu ds. Energii i Klimatu i jego technicznej grupy roboczej oraz dyskusja na ten temat

                        Wiosna 2021 r.

                        Zatwierdzenie przez PHLG celów na rok 2030 dla umawiających się stron Wspólnoty Energetycznej

                        Połowa 2021 r.

                        Przyjęcie przez Radę Ministerialną zmienionych: dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej, dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii i rozporządzenia w sprawie zarządzania unią energetyczną dostosowanych do celów na 2030 r. wyznaczonych dla umawiających się stron

                     (1)

                        Uregulowane odrębnymi przepisami dotyczącymi pracowników oddelegowanych, stażystów i pracowników miejscowych.

                     (2)

                        Sekretariat Wspólnoty Energetycznej posługuje się DSA, opublikowaną przez Biuro Współpracy EuropeAid, stosowaną również przez inne międzynarodowe instytucje finansowane przez UE.

                     (3)

                        Republika Austrii zobowiązała się do przekazania kwoty 170 000 EUR rocznie na wynajem biura Sekretariatu w Wiedniu; nie uwzględnia się żadnych innych form wkładu w wydatki na wynajem (ani wewnętrznego przydziału środków, ani innych darowizn)

                     (4)

                        Funkcje rachunkowości są zlecane na zewnątrz od 2014 r. na podstawie przepisów procedur budżetowych (art. 41 ust. 2)

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 19.11.2019
            COM(2019) 607 final
            2019/0269(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej oraz w Stałej Grupie Wysokiego Szczebla Wspólnoty Energetycznej (Kiszyniów, 12 i 13 grudnia 2019 r.)

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustanawiającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej oraz w Stałej Grupie Wysokiego Szczebla Wspólnoty Energetycznej w związku z szeregiem aktów, które te dwa organy planują przyjąć w dniach 12 i 13 grudnia 2019 r. Dotyczy on również punktów porządku obrad tych dwóch organów, które nie wchodzą w zakres art. 218 ust. 9 TFUE, lecz wymagają politycznego zatwierdzenia przez Radę.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Traktat o Wspólnocie Energetycznej

               Traktat o Wspólnocie Energetycznej ma na celu stworzenie stabilnych ram regulacyjnych i rynkowych oraz utworzenie jednolitej przestrzeni regulacyjnej handlu w ramach sieci energetycznych poprzez wdrożenie uzgodnionych części dorobku prawnego UE w dziedzinie energii w państwach stron spoza UE. Traktat wszedł w życie z dniem 1 lipca 2006 r. Unia Europejska jest stroną Traktatu o Wspólnocie Energetycznej
                  1
               . W Traktacie o Wspólnocie Energetycznej Strony spoza UE są nazywane „umawiającymi się stronami”.

               2.2.Rada Ministerialna i Stała Grupa Wysokiego Szczebla Wspólnoty Energetycznej

               Rada Ministerialna zapewnia realizację celów określonych w Traktacie o Wspólnocie Energetycznej. Rada Ministerialna opracowuje ogólne wytyczne polityki oraz przyjmuje określone środki i akty proceduralne. Każda ze stron posiada jeden głos, a Rada Ministerialna postępuje według różnych zasad głosowania w zależności od przedmiotu głosowania. UE jest jedną z dziewięciu stron i posiada jeden głos, również w zależności od danego przedmiotu głosowania.

               Głosowanie na zasadzie jednomyślności ma zastosowanie w odniesieniu do planowanych aktów wymienionych poniżej w sekcji 2.3 pkt 1 i 3 (art. 73 i 74 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w związku z jego art. 88 oraz art. 92 ust. 1).

               Głosowanie większością dwóch trzecich głosów ma zastosowanie w odniesieniu do planowanych innych punktów porządku obrad wymienionych poniżej w sekcji 2.4 pkt 2 i 3 (art. 83, art. 87 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej).

               Głosowanie zwykłą większością głosów ma zastosowanie w odniesieniu do planowanych aktów wymienionych poniżej w sekcji 2.3 pkt 2 (art. 91 ust. 1 lit. a) Traktatu o Wspólnocie Energetycznej).

               Wreszcie, w odniesieniu do planowanych aktów wymienionych poniżej w sekcji 2.3 pkt 4 oraz innych punktów porządku obrad wymienionych w sekcji 2.4 pkt 1, Rada Ministerialna lub Stała Grupa Wysokiego Szczebla stanowią większością oddanych głosów, lecz w tym przypadku UE nie ma prawa głosu (art. 80 i 81 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej).

               Stała Grupa Wysokiego Szczebla jest ważnym organem pomocniczym Rady Ministerialnej. Może ona, między innymi, przyjmować określone środki, o ile zostanie do tego upoważniona przez Radę Ministerialną. UE jest reprezentowana w Stałej Grupie Wysokiego Szczebla i posiada jeden głos.

               Art. 47 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej stanowi, co następuje: „Rada Ministerialna zapewnia realizację celów określonych w niniejszym Traktacie. Rada Ministerialna: […] b) przyjmuje określone środki […].”

               W art. 27 i 28 decyzji Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej D/2011/02/MC-EnC w sprawie przyjęcia tak zwanego „trzeciego pakietu energetycznego”
                  2
                przewidziano, iż: (i) Wspólnota Energetyczna czyni wysiłki na rzecz stosowania kodeksów sieci i wytycznych przyjętych przez Komisję Europejską w ramach trzeciego pakietu energetycznego oraz (ii) kodeksy sieci i wytyczne przyjmuje Stała Grupa Wysokiego Szczebla.

               2.3.Akty, które mają zostać przyjęte przez Radę Ministerialną i Stałą Grupę Wysokiego Szczebla

               Rada Ministerialna i Stała Grupa Wysokiego Szczebla przyjmą szereg aktów odpowiednio w dniu 13 grudnia 2019 r. i w dniu 12 grudnia 2019 r.

               Niniejszy wniosek dotyczący decyzji na mocy art. 218 ust. 9 TFUE odnosi się do stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii w odniesieniu do następujących planowanych aktów Rady Ministerialnej:

               1)decyzji w sprawie przyjęcia budżetu Wspólnoty Energetycznej i wkładów finansowych na lata 2020–2021;

               2)decyzji na mocy art. 91 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej stwierdzających zaistnienie naruszenia Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w następujących sprawach:

               a)decyzja nr 2019/.../Mc-EnC w sprawie nieprzestrzegania przez Serbię Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawie ECS-10/17

               b)decyzja nr 2019/.../Mc-EnC w sprawie nieprzestrzegania przez Serbię Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawie ECS-13/17

               c)decyzja nr 2019/.../Mc-EnC w sprawie nieprzestrzegania przez Kosowo*
                  3
                Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawie ECS-6/18;

               3)decyzji na mocy art. 92 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej:

               a)decyzja w sprawie nałożenia i rozszerzenia środków na Bośnię i Hercegowinę na mocy art. 92 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawach ECS-8/11 S, ECS-2/13 i ECS-6/16

               b)decyzja w sprawie nałożenia i rozszerzenia środków na Republikę Serbii na mocy art. 92 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawach ECS-3/08 i ECS-9/13.

               Niniejszy wniosek dotyczący decyzji na mocy art. 218 ust. 9 TFUE odnosi się do stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii w odniesieniu do następujących planowanych aktów Stałej Grupy Wysokiego Szczebla:

               4)decyzji Stałej Grupy Wysokiego Szczebla Wspólnoty Energetycznej w sprawie wdrażania rozporządzenia (UE) 312/2014 ustanawiającego kodeks sieci dotyczący bilansowania gazu w sieciach przesyłowych.

               Celem planowanych aktów Rady Ministerialnej i Stałej Grupy Wysokiego Szczebla (zwanych dalej łącznie „planowanymi aktami”) jest ułatwienie realizacji celów Traktatu o Wspólnocie Energetycznej oraz funkcjonowania Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej w Wiedniu, który, między innymi, zapewnia wsparcie administracyjne Radzie Ministerialnej.

               2.4.Inne punkty porządku obrad

               Dodatkowo należy zaznaczyć, że oprócz planowanych aktów porządek obrad Rady Ministerialnej i Stałej Grupy Wysokiego Szczebla będzie obejmował również szereg innych punktów. W odniesieniu do tych punktów Komisja zamierza zająć następujące stanowiska w imieniu Unii, co znalazło również odzwierciedlenie w załączniku 3 do niniejszego wniosku:

               1.Ogólne wytyczne polityki z 2019 r. dotyczące celów na 2030 r. i neutralności klimatycznej dla Wspólnoty Energetycznej i jej umawiających się stron

               Wśród głównych celów Traktatu o Wspólnocie Energetycznej należy wymienić utworzenie zintegrowanego i zrównoważonego ogólnoeuropejskiego rynku energii opierającego się na stabilnych ramach regulacyjnych i rynkowych, który będzie przyciągał inwestycje niezbędne do zapewnienia rozwoju gospodarczego i stabilności społecznej, poprawy stanu środowiska naturalnego, a także sprzyjania wykorzystaniu energii ze źródeł odnawialnych. Ponieważ sektor energetyczny jest jednym z sektorów, które w największym stopniu przyczyniają się do zwiększania poziomu emisji gazów cieplarnianych, a także biorąc pod uwagę silne związki między polityką energetyczną a klimatem, należy wzmocnić ramy polityki w zakresie efektywności energetycznej, energii ze źródeł odnawialnych i emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie Energetycznej.

               Rada Ministerialna Wspólnoty Energetycznej przyjęła zalecenie nr 2016/02/MC-EnC dotyczące przygotowań do wdrażania rozporządzenia (UE) nr 525/2013 w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zalecenie nr 2018/01/MC-EnC w sprawie przygotowań do opracowania zintegrowanych krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu przez umawiające się strony Wspólnoty Energetycznej.

               Wspólnota Energetyczna przyjęła dyrektywy z 2009 r. dotyczące odnawialnych źródeł energii i dyrektywy z 2012 r. dotyczące efektywności energetycznej, które stały się częścią jej porządku prawnego w drodze decyzji Rady Ministerialnej, podobnie jak cel na 2020 r. dla całej Wspólnoty Energetycznej w odniesieniu do efektywności energetycznej (wyrażonej zarówno w zużyciu energii pierwotnej, jak i w zużyciu energii końcowej) oraz szczegółowe cele na rok 2020 w zakresie energii ze źródeł odnawialnych wyznaczone dla każdej z umawiających się stron.

               W listopadzie 2018 r. Rada Ministerialna przyjęła ogólne wytyczne polityki dotyczące celów na 2030 r. dla umawiających się stron Wspólnoty Energetycznej. Wytyczne te odzwierciedlały konsensus polityczny w sprawie ustanowienia trzech odrębnych celów w dziedzinie energii i klimatu na rok 2030: celu w zakresie efektywności energetycznej, celu w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych i celu w zakresie ograniczania emisji gazów cieplarnianych. Cele te powinny być zgodne z celami UE na 2030 r., powinny odzwierciedlać jednolity poziom ambicji umawiających się stron oraz uwzględniać istotne różnice społeczno-ekonomiczne, różnice w poziomie rozwoju technologicznego, a także postanowienia porozumienia klimatycznego z Paryża.

               Porozumienia polityczne osiągnięte przez Radę Unii Europejskiej i Parlament Europejski w 2018 r. i na początku 2019 r. umożliwiły wejście w życie od czerwca 2019 r. wszystkich przepisów przyjętych w ramach pakietu „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków”. Trzy cele w zakresie energii i klimatu na 2030 r., czyli zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 40 % w stosunku do 1990 r., osiągnięcie efektywności energetycznej na poziomie co najmniej 32,5 % oraz udział energii odnawialnej wynoszący co najmniej 32 %, są obecnie w pełni uwzględnione w prawodawstwie UE.

               Po przyjęciu zalecenia nr 2018/01/MC-EnC, a także biorąc pod uwagę zobowiązania umawiających się stron związane z procesem przystępowania do UE oraz ich zobowiązania wynikające z Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i porozumienia paryskiego, jak również ich odpowiednie ustalone na poziomie krajowym wkłady, w dniu 13 grudnia 2019 r. Rada Ministerialna Wspólnoty Energetycznej posunie naprzód dyskusję poświęconą wyznaczeniu celów w zakresie efektywności energetycznej, odnawialnych źródeł energii i redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r., które będą równie ambitne jak cele do 2030 r. ustanowione w Unii Europejskiej.

               Projekt Ogólnych wytycznych polityki z 2019 r. dotyczących celów na 2030 r. i neutralności klimatycznej dla Wspólnoty Energetycznej i jej umawiających się stron będzie odzwierciedlał konsensus polityczny wypracowany na forum Rady Ministerialnej oraz będzie stanowił źródło wytycznych politycznych na potrzeby ustanawiania tych celów.

               W imieniu Unii Europejskiej Komisja zamierza poprzeć przyjęcie przygotowanego w 2019 r. projektu ogólnych wytycznych polityki. Niewielkie zmiany w przygotowanym w 2019 r. projekcie ogólnych wytycznych polityki mogą zostać uzgodnione przez Komisję – w świetle uwag zgłoszonych przez umawiające się strony Wspólnoty Energetycznej – przed posiedzeniem Rady Ministerialnej lub w jego trakcie, bez kolejnej decyzji Rady.

               2.Roczne sprawozdanie z działalności Wspólnoty Energetycznej w latach 2018–2019

               W imieniu Unii Europejskiej Komisja zamierza poprzeć przyjęcie rocznego sprawozdania za lata 2018–2019.

               3.Udzielenie Dyrektorowi absolutorium finansowego za rok 2018 na podstawie sprawozdania z audytu za rok zakończony w dniu 31 grudnia 2018 r., poświadczenia wiarygodności sporządzonego przez audytorów oraz sprawozdania komitetu budżetowego

               W imieniu Unii Europejskiej Komisja zamierza poprzeć przyjęcie udzielenia Dyrektorowi absolutorium finansowego za rok 2018.

               3.Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii

               3.1.Planowane akty Rady Ministerialnej

               3.1.1.Decyzja w sprawie przyjęcia budżetu Wspólnoty Energetycznej na lata 2020–2021 oraz wkładów stron do budżetu

               Proponowany akt proceduralny Rady Ministerialnej przewiduje całkowity budżet w wysokości 4 812 073 EUR dla każdego z lat 2020 i 2021. Taką wysokość ustalono również na rok 2019. W związku z tym nie dojdzie do zwiększenia środków w stosunku do 2019 r.

               W ramach budżetu ogólnego planuje się zwiększyć środki w niektórych obszarach, między innymi w związku z dostosowaniem wynagrodzeń pracowników ze względu na inflację (dodatkowe 2 % w 2020 r. i 2021 r.), utworzeniem dwóch nowych stanowisk stałych (jedno dla nowego eksperta ds. pakietu „Czysta energia”, drugie dla nowego eksperta ds. ochrony środowiska) oraz zwiększeniem wydatków na wynajem biur. Zwiększenie to będzie finansowane poprzez przesunięcie innych środków budżetowych i oszczędności. Ponadto Wspólnota Energetyczna skupi się w większym stopniu na swoich podstawowych zadaniach, określonych w jej ramach prawnych.

               94,78 % całkowitego budżetu wpłaci Unia Europejska, a resztę strony Traktatu o Wspólnocie Energetycznej spoza UE.

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Ministerialnej, powinno przewidywać zatwierdzenie decyzji w sprawie przyjęcia budżetu Wspólnoty Energetycznej na lata 2020–2021 oraz wkładów finansowych stron do budżetu.

               3.1.2.Decyzje na mocy art. 91 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej stwierdzające zaistnienie naruszenia Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w następujących sprawach:

               Procedura rozstrzygania sporów jest określona w tytule III rozdział 1 oraz w tytule IV rozdział 1 regulaminu rozstrzygania sporów w ramach Traktatu
                  4
               .

               a)Decyzja nr 2019/.../Mc-EnC w sprawie nieprzestrzegania przez Serbię Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawie ECS-10/17

               Rozdział operatorów systemów przesyłowych stanowi jedno z kluczowych pojęć zawartych w trzecim pakiecie energetycznym. Wymaga on skutecznego oddzielenia działalności związanej z przesyłem energii od interesów w zakresie produkcji i dostaw. W przypadku certyfikacji operatora systemu przesyłowego, który jest kontrolowany przez osobę lub osoby z kraju trzeciego lub z krajów trzecich, zastosowanie ma art. 11 dyrektywy w sprawie gazu
                  5
               . Art. 10 dyrektywy w sprawie gazu stanowi, że przed zatwierdzeniem i wyznaczeniem przedsiębiorstwa jako operatora systemu przesyłowego musi ono uzyskać certyfikację. Aby uzyskać certyfikację, przedsiębiorstwo musi spełnić wymogi rozdziału zawarte w trzecim pakiecie energetycznym, tj. w art. 9 dyrektywy w sprawie gazu.

               Dyrektywa w sprawie gazu oraz rozporządzenie w sprawie gazu
                  6
                zostały włączone do dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej decyzją Rady Ministerialnej nr 2011/02/MC-EnC z dnia 6 października 2011 r.

               Sekretariat Wspólnoty Energetycznej wstępnie stwierdził, że certyfikując przedsiębiorstwo Yugorosgaz-Transport w ramach modelu NOS, Republika Serbii nie wypełniła zobowiązań wynikających z art. 10, art. 14 ust. 2 lit. a), b) i d), art. 15 i art. 11 dyrektywy 2009/73/WE oraz z art. 24 rozporządzenia 715/2009, które to przepisy zostały włączone do dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej. W związku z tym Sekretariat Wspólnoty Energetycznej złożył uzasadniony wniosek do Rady Ministerialnej.

               W świetle faktów i argumentów przedstawionych w uzasadnionym wniosku stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Ministerialnej, powinno przewidywać zatwierdzenie decyzji stwierdzającej zaistnienie naruszenia w sprawie ECS-10/17.

               b)Decyzja nr 2019/.../Mc-EnC w sprawie nieprzestrzegania przez Serbię Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawie ECS-13/17

               Zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dostęp stron trzecich do systemów przesyłowych stanowi „jeden z zasadniczych środków”
                  7
               , które umawiające się strony są zobowiązane wprowadzić w życie, aby wypełnić swoje zobowiązania wynikające z Traktatu o Wspólnocie Energetycznej. Zgodnie z art. 32 ust. 1 dyrektywy w sprawie gazu umawiające się strony zapewniają wdrożenie systemu dostępu stron trzecich do systemu przesyłowego gazu ziemnego dla wszystkich użytkowników systemu oraz stosowanego w sposób obiektywny i bez dyskryminacji, w oparciu o opublikowane taryfy. W art. 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie gazu na operatorów systemów przesyłowych nałożono obowiązek udostępniania uczestnikom rynku maksymalnej zdolności we wszystkich punktach, z uwzględnieniem integralności systemu i skutecznej eksploatacji sieci, oraz obowiązek wdrożenia i podania do wiadomości publicznej niedyskryminacyjnych i przejrzystych mechanizmów alokacji zdolności przesyłowych. Zgodnie z art. 18 ust. 3 rozporządzenia w sprawie gazu w związku z sekcją 3.2 pkt 1 lit. a) załącznika I do tego rozporządzenia właściwe punkty obejmują wszystkie punkty wejścia i wyjścia sieci przesyłowej gazu ziemnego obsługiwanej przez operatora systemu przesyłowego. Obowiązki związane z dostępem stron trzecich do systemu przesyłowego gazu ziemnego wynikające z dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej zostały przetransponowane do prawa krajowego Serbii ustawą „Prawo energetyczne” i muszą być realizowane przez operatorów systemów przesyłowych zgodnie z przepisami.

               Sekretariat Wspólnoty Energetycznej uważa, że Srbijagas, tj. przedsiębiorstwo działające obecnie w charakterze operatora systemu przesyłowego gazu ziemnego w Republice Serbii i odpowiedzialne za wszystkie punkty wejścia i wyjścia serbskiej sieci przesyłowej gazu ziemnego, nie spełniło tych obowiązków, stale jednostronnie wykluczając transgraniczne zdolności przesyłowe gazu ziemnego w punkcie wejścia Horgoš z otwartych procedur alokacji zdolności przesyłowych, a tym samym nie zapewniając dostępu stron trzecich do właściwego punktu wejścia. Ponadto Sekretariat zarzuca właściwym organom Serbii niewywiązywanie się z obowiązku egzekwowania odpowiednich zobowiązań.

               Sekretariat Wspólnoty Energetycznej wstępnie stwierdził, że z powodu nieuzasadnionego wykluczenia przez Srbijagas punktu wejścia Horgoš z możliwości nieograniczonego i niedyskryminacyjnego dostępu stron trzecich oraz z otwartych procedur alokacji zdolności przesyłowych Republika Serbii narusza art. 32 dyrektywy 2009/73/WE i art. 16 rozporządzenia (WE) nr 715/2009 i w związku z tym nie wypełnia swoich zobowiązań wynikających z art. 6, 10 i 11 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej. W związku z tym Sekretariat Wspólnoty Energetycznej złożył uzasadniony wniosek do Rady Ministerialnej.

               W świetle faktów i argumentów przedstawionych w uzasadnionym wniosku stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Ministerialnej, powinno przewidywać zatwierdzenie decyzji stwierdzającej zaistnienie naruszenia w sprawie ECS-13/17.

               Wspomniane zatwierdzenie powinno jednak nastąpić pod warunkiem, że uzasadnienie przedstawione w uzasadnionym wniosku zostanie zmienione przez usunięcie obiter dictum w pkt 71, który odnosi się do możliwego nadużycia pozycji dominującej. Wspomniane obiter dictum nie ma znaczenia dla stwierdzenia zaistnienia naruszenia w przedmiotowej sprawie i może prowadzić do niepewności prawa.

               c)Decyzja nr 2019/.../Mc-EnC w sprawie nieprzestrzegania przez Kosowo* Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawie ECS-6/18

               Zgodnie z art. 16 ppkt (iii) Traktatu o Wspólnocie Energetycznej dyrektywa 2001/80/WE
                  8
               , zmieniona decyzją Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej nr 2013/05/MC-EnC z dnia 24 października 2013 r. oraz decyzją Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej nr 2015/07/MC-EnC z dnia 16 października 2015 r. w sprawie zmiany decyzji nr 2013/05/MC-EnC, stanowi część dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej w zakresie środowiska naturalnego.

               Zgodnie z art. 16 ppkt (v) Traktatu o Wspólnocie Energetycznej rozdział III, art. 72 ust. 3–4 dyrektywy 2010/75/UE
                  9
                oraz załącznik V do tej dyrektywy, zmienionej decyzją Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej nr 2013/06/MC-EnC z dnia 24 października 2013 r., również stanowią część dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej w zakresie środowiska.

               Art. 12 traktatu stanowi, że każda z umawiających się stron wdraża dorobek prawny w zakresie środowiska naturalnego zgodnie z harmonogramem dotyczącym wdrażania wspomnianych środków, określonym w załączniku II.

               Sekretariat Wspólnoty Energetycznej uważa, że Kosowo* nie wypełniło obowiązków związanych z transpozycją do prawa krajowego przepisów dyrektywy 2001/80/WE (w odniesieniu do istniejących obiektów) i dyrektywy 2010/75/UE (w odniesieniu do nowych obiektów) oraz z wdrażaniem tych przepisów. Z powodu tego niedopełnienia obowiązków dopuszczalne wielkości emisji w odnośnych pozwoleniach dla pięciu istniejących dużych obiektów energetycznego spalania (trzy w kompleksie elektrowni „Kosovo A” i dwa w kompleksie elektrowni „Kosovo B”) w Kosowie* również przekraczają wartości określone w dyrektywie 2001/80/WE. Ponadto Kosowo* planuje budowę nowej elektrociepłowni („Kosova e Re”) o mocy elektrycznej netto wynoszącej 450 MW. Zgodnie z mającym zastosowanie prawodawstwem Wspólnoty Energetycznej obiekt ten zaliczałby się do kategorii „nowy obiekt” na podstawie dyrektywy 2010/75/UE, a jego dopuszczalne wielkości emisji należy ustalić zgodnie z dopuszczalnymi wielkościami emisji określonymi w części 2 załącznika V do wspomnianej dyrektywy. W przypadku braku przepisów krajowych transponujących do prawa krajowego wymogi dyrektywy 2010/75/UE w odniesieniu do nowych obiektów dopuszczalne wielkości emisji z planowanej nowej elektrociepłowni nie mogą zostać ustalone w sposób zgodny z prawem Wspólnoty Energetycznej.

               Zdaniem Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej ramy prawne obowiązujące obecnie w Kosowie*, a mianowicie ustawa dotycząca zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli oraz instrukcja administracyjna, nie zapewniają zgodności z szeregiem przepisów dyrektywy 2001/80/WE, ponieważ ustanowiono w nich nieprawidłowe dopuszczalne wielkości emisji lub inne parametry w odniesieniu do niektórych substancji zanieczyszczających w co najmniej jednej kategorii obiektów objętych zakresem dyrektywy.

               Zdaniem Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej w odniesieniu do nowych obiektów Kosowo* nie wypełnia swoich zobowiązań wynikających z art. 2 decyzji nr 2013/06/MC-EnC w związku z art. 30 ust. 3 dyrektywy 2010/75/UE i częścią 2 załącznika V do tej dyrektywy, ponieważ nie przyjęło przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do rozdziału III dyrektywy 2010/75/UE i załącznika V do tej dyrektywy, ponieważ nie ustanowiło przepisów dotyczących ograniczenia emisji do powietrza z nowych dużych obiektów energetycznego spalania lub, w każdym razie, nie poinformowało o tym fakcie Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej.

               Sekretariat Wspólnoty Energetycznej wstępnie stwierdził, że poprzez brak transpozycji do prawa krajowego i niewdrożenie przepisów art. 4 ust. 1 i 3 dyrektywy 2001/80/WE oraz części A załączników III, IV, V, VI i VII do tej dyrektywy, jak również art. 30 ust. 3 dyrektywy 2010/75/UE oraz części 2 załącznika V do tej dyrektywy Kosowo* nie wypełniło zobowiązań wynikających z Traktatu o Wspólnocie Energetycznej, w szczególności postanowień art. 12 i 16. W związku z tym Sekretariat Wspólnoty Energetycznej złożył uzasadniony wniosek do Rady Ministerialnej.

               W świetle faktów i argumentów przedstawionych w uzasadnionym wniosku stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Ministerialnej, powinno przewidywać zatwierdzenie decyzji stwierdzającej zaistnienie naruszenia w sprawie ECS-6/18.

               3.1.3.Decyzje na mocy art. 92 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej:

               a)Decyzja w sprawie nałożenia i rozszerzenia środków na Bośnię i Hercegowinę na mocy art. 92 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawach ECS-8/11, ECS-6/16 i ECS-2/13

               (i)Rozszerzenie środków nałożonych na Bośnię i Hercegowinę na mocy art. 92 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawie ECS-8/11

               W dniu 16 października 2015 r. Rada Ministerialna przyjęła decyzję nr 2015/10/MC-EnC stwierdzającą, że Bośnia i Hercegowina nie wdrożyła decyzji Rady Ministerialnej nr 2013/04/MC-EnC i 2014/04/MC-EnC w sprawie ECS-8/11 (w związku z niezgodnością przepisów Bośni i Hercegowiny z trzecim pakietem energetycznym) i tym samym nie usunęła poważnych i trwałych naruszeń wskazanych w tych decyzjach. Rada Ministerialna zastosowała następujące środki na mocy art. 92 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej:

               Prawo Bośni i Hercegowiny do udziału w głosowaniach nad środkami i aktami proceduralnymi przyjętymi na mocy tytułu V rozdział VI traktatu zostało zawieszone.

               Sekretariat Wspólnoty Energetycznej wezwano do zawieszenia stosowania swoich zasad zwrotu kosztów wobec przedstawicieli Bośni i Hercegowiny w odniesieniu do wszystkich posiedzeń organizowanych przez Wspólnotę Energetyczną.

               Skutek środków przewidzianych w art. 92 został ograniczony do jednego roku. Na podstawie sprawozdania przedstawionego przez Sekretariat Wspólnoty Energetycznej Rada Ministerialna oceniła skuteczność oraz potrzebę utrzymania tych środków podczas swojego kolejnego posiedzenia w 2016 r.

               Ponieważ Bośnia i Hercegowina nie wprowadziła żadnych środków w celu usunięcia naruszenia wskazanego w decyzji nr 2016/02/MC-EnC, w dniu 12 września 2018 r. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej na mocy art. 92 traktatu przedłożył uzasadniony wniosek do Rady Ministerialnej. W dniu 29 listopada 2018 r. Rada Ministerialna przyjęła decyzję nr 2018/17/MC-EnC stwierdzającą, że Bośnia i Hercegowina nie wdrożyła decyzji Rady Ministerialnej nr 2013/04/MC-EnC, nr 2014/04/MC-EnC, nr 2015/10/MC-EnC i nr 2016/16/MC-EnC i tym samym nie usunęła poważnych i trwałych naruszeń wskazanych w tych decyzjach. Rada Ministerialna zastosowała następujące środki na mocy art. 92 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej:

               Okres obowiązywania środków na mocy art. 92 nałożonych art. 2 ust. 2 decyzji nr 2015/10/MC-EnC i art. 3 ust. 1 decyzji nr 2016/16/MC-EnC został przedłużony o rok, jeśli w okresie sześciu miesięcy od daty przyjęcia decyzji nie zostaną usunięte naruszenia, o których mowa w art. 1 decyzji.

               Ponadto zostanie zawieszone prawo Bośni i Hercegowiny do udziału w głosowaniu dotyczącym środków przyjętych na mocy tytułu II traktatu związanych z przyjęciem przez wszystkie instytucje Wspólnoty Energetycznej nowego dorobku prawnego w sektorze gazowym, jak również prawo do udziału w głosowaniach dotyczących środków na mocy art. 91 traktatu.

               Na podstawie sprawozdania przedstawionego przez Sekretariat Rada Ministerialna oceni skuteczność oraz potrzebę utrzymania tych środków podczas posiedzenia w drugiej połowie 2019 r.

               Sekretariat wzywa się do monitorowania zgodności środków wprowadzonych przez Bośnię i Hercegowinę ze wspólnotowym dorobkiem prawnym.

               Ponieważ Bośnia i Hercegowina nie wprowadziła żadnych środków w celu usunięcia naruszenia wskazanego w decyzji nr 2018/17/MC-EnC, w dniu 8 października 2019 r. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej na mocy art. 92 traktatu przedłożył uzasadniony wniosek do Rady Ministerialnej. W tym uzasadnionym wniosku Sekretariat Wspólnoty Energetycznej wezwał Radę Ministerialną, aby oświadczyła, że:

               Bośnia i Hercegowina nie wdrożyła decyzji Rady Ministerialnej nr 2013/04/MC-EnC, nr 2014/04/MC-EnC, nr 2015/10/MC-EnC, nr 2016/16/MC-EnC i nr 2018/17/MC-EnC i tym samym nie usunęła poważnych i trwałych naruszeń wskazanych w tych decyzjach.

               Okres obowiązywania środków na mocy art. 92 nałożonych art. 2 ust. 2 decyzji nr 2015/10/MC-EnC, art. 3 ust. 1 decyzji nr 2016/16/MC-EnC i art. 2 decyzji nr 2018/17/MC-EnC zostaje przedłużony o rok od przyjęcia środków na posiedzeniu Rady Ministerialnej w drugiej połowie 2020 r.

               Ponadto prawo Bośni i Hercegowiny do udziału w głosowaniach dotyczących decyzji na mocy art. 91 i 92 traktatu zostaje zawieszone.

               Na podstawie sprawozdania przedstawionego przez Sekretariat Wspólnoty Energetycznej Rada Ministerialna oceni skuteczność oraz potrzebę utrzymania tych środków podczas posiedzenia w drugiej połowie 2020 r.

               Zważywszy na trwałość i powagę stwierdzonych naruszeń proponowane środki są właściwe i proporcjonalne. W związku z tym stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Ministerialnej, powinno przewidywać zatwierdzenie projektu decyzji.

               (ii)Nałożenie środków na Bośnię i Hercegowinę na mocy art. 92 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawie ECS-2/13

               W dniu 14 października 2016 r. Rada Ministerialna przyjęła decyzję nr 2016/03/MC-EnC w sprawie ECS-02/13, w której stwierdzono naruszenie przepisów Wspólnoty Energetycznej, uznając, że Bośnia i Hercegowina – która nie zdołała zapewnić, aby w obrębie jej terytorium nie stosowano ciężkich olejów opałowych, w których zawartość siarki przekracza 1,00 % na masę, oraz nie zdołała zapewnić, aby w obrębie jej terytorium nie stosowano olejów napędowych, w których zawartość siarki przekracza 0,1 % na masę – nie przestrzegała przepisów art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 dyrektywy 1999/32/WE w związku z art. 16 traktatu.

               Ponieważ Bośnia i Hercegowina nie wprowadziła żadnych środków w celu usunięcia naruszenia wskazanego w decyzji nr 2016/03/MC-EnC, w dniu 12 września 2018 r. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej przedłożył uzasadniony wniosek do Rady Ministerialnej, wszczynając sprawę ECS-2/13 na mocy art. 92 traktatu.

               Decyzją nr 2018/13/MC-EnC z dnia 29 listopada 2018 r. Rada Ministerialna stwierdziła poważne i trwałe naruszenie prawa Wspólnoty Energetycznej, oświadczając, że niewdrożenie przez Bośnię i Hercegowinę decyzji Rady Ministerialnej nr 2016/03/MC-EnC, a zatem nieusunięcie naruszeń wskazanych w tej decyzji stanowi poważne i trwałe naruszenie w rozumieniu art. 92 ust. 1 traktatu, lecz odroczyła zastosowanie środków na mocy art. 92 traktatu do 2019 r. Jednocześnie Rada Ministerialna postanowiła, że Bośnia i Hercegowina we współpracy z Sekretariatem powinna wprowadzić wszystkie odpowiednie środki, by usunąć naruszenia wskazane w decyzji Rady Ministerialnej nr 2016/03/MC-EnC, a w 2019 r. powinna przedłożyć Radzie Ministerialnej sprawozdanie dotyczące wprowadzonych środków wykonawczych. Ponadto zwrócono się do Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej o wystąpienie z wnioskiem o zastosowanie środków na mocy art. 92 traktatu w 2019 r., jeżeli Bośnia i Hercegowina nie wdroży decyzji Rady Ministerialnej nr 2016/03/MC-EnC do dnia 1 lipca 2019 r.

               Ponieważ Bośnia i Hercegowina nie wprowadziła żadnych środków w celu usunięcia naruszenia wskazanego w decyzji nr 2018/13/MC-EnC, a brak zgodności przepisów krajowych Bośni i Hercegowiny z dyrektywą 1999/32/WE nadal stanowi naruszenie dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej, w dniu 8 października 2019 r. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej na mocy art. 92 traktatu przedłożył uzasadniony wniosek do Rady Ministerialnej. W tym uzasadnionym wniosku Sekretariat Wspólnoty Energetycznej wezwał Radę Ministerialną, aby oświadczyła, że:

               Bośnia i Hercegowina nie wdrożyła decyzji Rady Ministerialnej nr 2013/04/MC-EnC, nr 2014/04/MC-EnC, nr 2015/10/MC-EnC, nr 2016/16/MC-EnC i nr 2018/17/MC-EnC i tym samym nie usunęła poważnych i trwałych naruszeń wskazanych w tych decyzjach.

               Okres obowiązywania środków na mocy art. 92 nałożonych art. 2 ust. 2 decyzji nr 2015/10/MC-EnC, art. 3 ust. 1 decyzji nr 2016/16/MC-EnC i art. 2 decyzji nr 2018/17/MC-EnC zostaje przedłużony o rok od przyjęcia środków na posiedzeniu Rady Ministerialnej w drugiej połowie 2020 r.

               Ponadto prawo Bośni i Hercegowiny do udziału w głosowaniach dotyczących decyzji na mocy art. 91 i 92 traktatu zostaje zawieszone.

               Na podstawie sprawozdania przedstawionego przez Sekretariat Wspólnoty Energetycznej Rada Ministerialna oceni skuteczność oraz potrzebę utrzymania tych środków podczas posiedzenia w drugiej połowie 2020 r.

               W związku z tym stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Ministerialnej, powinno przewidywać zatwierdzenie projektu decyzji.

               (iii)Nałożenie środków na Bośnię i Hercegowinę na mocy art. 92 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawie ECS-6/16

               W dniu 14 października 2016 r. Rada Ministerialna przyjęła decyzję nr 2016/07/MC-EnC w sprawie ECS-06/16, w której stwierdzono naruszenie przepisów Wspólnoty Energetycznej, uznając, że Bośnia i Hercegowina – ze względu na nieuchwalenie i niezastosowanie do dnia 1 stycznia 2015 r. przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zapewnienia zgodności z dyrektywą 2009/72/WE, dyrektywą 2009/73/WE, rozporządzeniem (WE) nr 714/2009 i rozporządzeniem (WE) nr 715/2009 zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji Rady Ministerialnej nr 2011/02/MC-EnC oraz z uwagi na niewywiązanie się z obowiązku niezwłocznego zgłoszenia środków Sekretariatowi Wspólnoty Energetycznej – nie spełniła postanowień art. 6 i art. 89 traktatu, a także przepisów art. 3 ust. 1 i 2 decyzji Rady Ministerialnej nr 2011/02/MC-EnC.

               Ponieważ Bośnia i Hercegowina nie wprowadziła żadnych środków w celu usunięcia naruszenia wskazanego w decyzji nr 2016/07/MC-EnC, w dniu 12 września 2018 r. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej przedłożył uzasadniony wniosek do Rady Ministerialnej, wszczynając sprawę ECS-6/16 na mocy art. 92 traktatu.

               Decyzją nr 2018/16/MC-EnC z dnia 29 listopada 2018 r. Rada Ministerialna stwierdziła poważne i trwałe naruszenie prawa Wspólnoty Energetycznej, oświadczając, że niewdrożenie przez Bośnię i Hercegowinę decyzji Rady Ministerialnej nr 2016/07/MC-EnC, a zatem nieusunięcie naruszeń wskazanych w tej decyzji stanowi poważne i trwałe naruszenie w rozumieniu art. 92 ust. 1 traktatu, lecz odroczyła zastosowanie środków na mocy art. 92 traktatu do 2019 r. Jednocześnie Rada Ministerialna postanowiła, że Bośnia i Hercegowina we współpracy z Sekretariatem powinna wprowadzić wszystkie odpowiednie środki, by usunąć naruszenia wskazane w decyzji Rady Ministerialnej nr 2016/07/MC-EnC, a w 2019 r. powinna przedłożyć Radzie Ministerialnej sprawozdanie dotyczące wprowadzonych środków wykonawczych. Ponadto zwrócono się do Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej o wystąpienie z wnioskiem o zastosowanie środków na mocy art. 92 traktatu w 2019 r., jeżeli Bośnia i Hercegowina nie wdroży decyzji Rady Ministerialnej nr 2016/07/MC-EnC do dnia 1 lipca 2019 r.

               Ponieważ Bośnia i Hercegowina nie wprowadziła żadnych środków w celu usunięcia naruszenia wskazanego w decyzji nr 2018/16/MC-EnC, a brak zgodności przepisów krajowych Bośni i Hercegowiny z wyżej wspomnianymi zobowiązaniami nadal stanowi naruszenie dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej, w dniu 8 października 2019 r. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej na mocy art. 92 traktatu przedłożył uzasadniony wniosek do Rady Ministerialnej. W tym uzasadnionym wniosku Sekretariat Wspólnoty Energetycznej wezwał Radę Ministerialną, aby oświadczyła, że:

               Bośnia i Hercegowina nie wdrożyła decyzji Rady Ministerialnej nr 2013/04/MC-EnC, nr 2014/04/MC-EnC, nr 2015/10/MC-EnC, nr 2016/16/MC-EnC i nr 2018/17/MC-EnC i tym samym nie usunęła poważnych i trwałych naruszeń wskazanych w tych decyzjach.

               Okres obowiązywania środków na mocy art. 92 nałożonych art. 2 ust. 2 decyzji nr 2015/10/MC-EnC, art. 3 ust. 1 decyzji nr 2016/16/MC-EnC i art. 2 decyzji nr 2018/17/MC-EnC zostaje przedłużony o rok od przyjęcia środków na posiedzeniu Rady Ministerialnej w drugiej połowie 2020 r.

               Ponadto prawo Bośni i Hercegowiny do udziału w głosowaniach dotyczących decyzji na mocy art. 91 i 92 traktatu zostaje zawieszone.

               Na podstawie sprawozdania przedstawionego przez Sekretariat Wspólnoty Energetycznej Rada Ministerialna oceni skuteczność oraz potrzebę utrzymania tych środków podczas posiedzenia w drugiej połowie 2020 r.

               W związku z tym stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Ministerialnej, powinno przewidywać zatwierdzenie projektu decyzji.

               b)Decyzja w sprawie nałożenia i rozszerzenia środków na Republikę Serbii na mocy art. 92 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawach ECS-3/08 i ECS-9/13

               a)Nałożenie środków na Republikę Serbii na mocy art. 92 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawie ECS-3/08

               W dniu 14 października 2016 r. Rada Ministerialna przyjęła decyzję nr 2016/02/MC-EnC w sprawie ECS-03/08, w której stwierdzono naruszenie przepisów Wspólnoty Energetycznej, uznając, że Republika Serbii nie przestrzegała przepisów art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1228/2003, ponieważ nie przeznaczyła dochodów pochodzących z alokacji przepustowości połączeń wzajemnych z Albanią, Republiką Macedonii Północnej i Czarnogórą na co najmniej jeden z celów określonych w art. 6 ust. 6 rozporządzenia.

               Republikę Serbii wezwano do wprowadzenia wszelkich odpowiednich środków w celu usunięcia stwierdzonych naruszeń i zapewnienia zgodności z przepisami Wspólnoty Energetycznej do grudnia 2016, a także do regularnego składania sprawozdań Sekretariatowi Wspólnoty Energetycznej oraz Stałej Grupie Wysokiego Szczebla.

               Ponieważ Republika Serbii nie wprowadziła żadnych środków w celu usunięcia naruszenia wskazanego w decyzji nr 2016/02/MC-EnC, w dniu 12 września 2018 r. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej przedłożył uzasadniony wniosek do Rady Ministerialnej, wszczynając sprawę ECS-3/08 na mocy art. 92 traktatu.

               Decyzją nr 2018/12/MC-EnC z dnia 29 listopada 2018 r. Rada Ministerialna stwierdziła poważne i trwałe naruszenie prawa Wspólnoty Energetycznej, oświadczając, że jeżeli Republika Serbii nie usunie naruszeń stwierdzonych w decyzji Rady Ministerialnej nr 2016/02/MC-EnC w ciągu sześciu miesięcy od daty przyjęcia decyzji, niewdrożenie przez Serbię decyzji nr 2016/02/MC-EnC zostanie uznane za poważne i trwałe naruszenie w rozumieniu art. 92 ust. 1 traktatu, lecz odroczyła zastosowanie środków na mocy art. 92 traktatu do 2019 r. Jednocześnie Rada Ministerialna postanowiła, że Republika Serbii we współpracy z Sekretariatem powinna wprowadzić wszystkie odpowiednie środki, by usunąć naruszenia stwierdzone w decyzji Rady Ministerialnej nr 2016/02/MC-EnC, a w 2019 r. powinna przedłożyć Radzie Ministerialnej sprawozdanie dotyczące wprowadzonych środków wykonawczych. Ponadto zwrócono się do Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej o wystąpienie z wnioskiem o zastosowanie środków na mocy art. 92 traktatu w 2019 r., jeżeli Republika Serbii nie wdroży decyzji Rady Ministerialnej nr 2016/02/MC-EnC do dnia 1 lipca 2019 r.

               Republika Serbii nie usunęła naruszeń stwierdzonych w decyzji Rady Ministerialnej nr 2016/02/MC-EnC w ciągu sześciu miesięcy od daty przyjęcia decyzji nr 2018/12/MC-EnC.

               Ponieważ Republika Serbii nie wprowadziła żadnych środków w celu usunięcia naruszenia stwierdzonego w decyzji nr 2018/12/MC-EnC, a niewywiązanie się przez Republikę Serbii z obowiązku przeznaczenia dochodów pochodzących z alokacji przepustowości połączeń wzajemnych z Albanią, Republiką Macedonii Północnej i Czarnogórą na co najmniej jeden z celów określonych w art. 6 ust. 6 rozporządzenia 1228/2003 w dalszym ciągu stanowi naruszenie dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej, w dniu 8 października 2019 r. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej wystąpił do Rady Ministerialnej z wnioskiem o zastosowanie środków na mocy art. 92 traktatu. W tym uzasadnionym wniosku Sekretariat Wspólnoty Energetycznej wezwał Radę Ministerialną, aby oświadczyła, że:

               Republika Serbii nadal poważnie i trwale narusza swoje zobowiązania w rozumieniu art. 92 ust. 1 traktatu, ustalone przez Radę Ministerialną, nie wykonując następujących decyzji Rady Ministerialnej:

               –nr 2016/02/MC-EnC w sprawie ECS-3/08 z dnia 14 października 2016 r. i nr 2018/12/MC-EnC z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie ECS-3/08 S;

               –nr 2014/03/MC-EnC w sprawie ECS-9/13 z dnia 23 września 2014 r. i nr 2016/17/MC-EnC w sprawie ECS-9/13 S z dnia 14 października 2016 r.

               oraz nie usuwając stwierdzonych w nich naruszeń.

               Prawo Republiki Serbii do udziału w głosowaniach dotyczących środków i aktów proceduralnych przyjętych na mocy tytułu V rozdział VI traktatu oraz prawo udziału w głosowaniu w przypadku decyzji na podstawie art. 91 traktatu zostaje zawieszone.

               Sekretariat Wspólnoty Energetycznej wzywa się do zawieszenia stosowania swoich zasad zwrotu kosztów wobec przedstawicieli Republiki Serbii w odniesieniu do wszystkich posiedzeń organizowanych przez Wspólnotę Energetyczną.

               Zgodnie z art. 6 traktatu zwrócono się również do Unii Europejskiej o zastosowanie odpowiednich środków mających na celu wstrzymanie pomocy finansowej udzielanej Republice Serbii w sektorach objętych traktatem.

               Skutek środków przyjętych na mocy niniejszej decyzji zostaje ograniczony do jednego roku od ich przyjęcia na posiedzeniu Rady Ministerialnej w drugiej połowie 2019 r. Na podstawie sprawozdania przedstawionego przez Sekretariat Rada Ministerialna oceni skuteczność oraz potrzebę utrzymania tych środków podczas swojego kolejnego spotkania w 2020 r.

               Republika Serbii we współpracy z Sekretariatem Wspólnoty Energetycznej powinna wprowadzić wszystkie odpowiednie środki, by usunąć naruszenia stwierdzone w następujących decyzjach Rady Ministerialnej: nr 2016/02/MC-EnC i nr 2018/12/MC-EnC w sprawach ECS-3/08 i ECS-3/08 S oraz nr 2014/03/MC-EnC i nr 2016/17/MC-EnC w sprawach ECS-9/13 i ECS-9/13 S, a w 2020 r. powinna przedłożyć Radzie Ministerialnej sprawozdanie dotyczące wprowadzonych środków wykonawczych.

               Sekretariat Wspólnoty Energetycznej wzywa się do monitorowania zgodności środków wprowadzonych przez Republikę Serbii ze wspólnotowym dorobkiem prawnym.

               W związku z tym stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Ministerialnej, powinno przewidywać zatwierdzenie projektu decyzji.

               ii)Rozszerzenie środków nałożonych na Republikę Serbii na mocy art. 92 ust. 1 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w sprawie ECS-9/13

               W dniu 29 listopada 2018 r. Rada Ministerialna wyraziła zgodę na przedłużenie o kolejne sześć miesięcy terminu, w którym Republika Serbii powinna usunąć naruszenia wskazane w decyzjach Rady Ministerialnej nr 2014/03/MC-EnC i nr 2016/17/MC-EnC w sprawie ECS-9/13 (w związku z niedokonaniem przez Republikę Serbii rozdziału operatorów systemów przesyłowych gazu ziemnego), a tym samym usunąć poważne i trwałe naruszenia wskazane w tych decyzjach.

               Ponieważ Republika Serbii nie wprowadziła żadnych środków w celu usunięcia naruszeń wskazanych w decyzjach nr 2014/03/MC-EnC i nr 2016/17/MC-EnC, w dniu 8 października 2019 r. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej na mocy art. 92 traktatu przedłożył uzasadniony wniosek do Rady Ministerialnej. W tym uzasadnionym wniosku Sekretariat Wspólnoty Energetycznej wezwał Radę Ministerialną, aby oświadczyła, że:

               ·Prawo Republiki Serbii do udziału w głosowaniach dotyczących środków i aktów proceduralnych przyjętych na mocy tytułu V rozdział VI traktatu oraz prawo udziału w głosowaniu w przypadku decyzji na podstawie art. 91 traktatu zostaje zawieszone.

               ·Sekretariat Wspólnoty Energetycznej wzywa się do zawieszenia stosowania swoich zasad zwrotu kosztów wobec przedstawicieli Republiki Serbii w odniesieniu do wszystkich posiedzeń organizowanych przez Wspólnotę Energetyczną.

               ·Zgodnie z art. 6 traktatu zwrócono się również do Unii Europejskiej o zastosowanie odpowiednich środków mających na celu wstrzymanie pomocy finansowej udzielanej Republice Serbii w sektorach objętych traktatem.

               ·Skutek środków przyjętych na mocy niniejszej decyzji zostaje ograniczony do jednego roku od jej przyjęcia.

               Zważywszy na trwałość i powagę stwierdzonych naruszeń proponowane środki są właściwe i proporcjonalne. W związku z tym stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Ministerialnej, powinno przewidywać zatwierdzenie projektu decyzji.

               3.2.Planowane akty Stałej Grupy Wysokiego Szczebla

               Jeden z wyżej wymienionych punktów (sekcja 2.3) wymaga przyjęcia przez Stałą Grupę Wysokiego Szczebla decyzji, w której stanowisko Unii Europejskiej wyrazi również przedstawiciel Komisji Europejskiej.

               W 2011 r. Wspólnota Energetyczna przyjęła trzeci pakiet energetyczny UE oraz ustanowiła uproszczoną procedurę przyjmowania kodeksów sieci i wytycznych
                  10
               .

               Kodeksy sieci i wytyczne są przepisami technicznymi, których celem jest harmonizacja zarządzania transgraniczną wymianą energii elektrycznej oraz jego usprawnienie. Wspólnota Energetyczna przyjęła już szereg kodeksów sieci i wytycznych UE, w tym wytyczne w zakresie procedur zarządzania ograniczeniami (sektor gazownictwa)
                  11
               , kodeks sieci dotyczący zasad interoperacyjności i wymiany danych (sektor gazownictwa)
                  12
               , kodeks sieci dotyczący wymogów w zakresie przyłączenia jednostek wytwórczych do sieci (sektor elektroenergetyki)
                  13
               , kodeks sieci dotyczący przyłączenia odbioru (sektor elektroenergetyki)
                  14
                oraz kodeks sieci określający wymogi dotyczące przyłączenia do sieci systemów wysokiego napięcia prądu stałego oraz modułów parku energii z podłączeniem prądu stałego (sektor elektroenergetyki)
                  15
               .

               W 2018 r. Stała Grupa Wysokiego Szczebla przyjęła kodeks sieci dotyczący mechanizmów alokacji zdolności w systemach przesyłowych gazu
                  16
                oraz kodeks sieci dotyczący zharmonizowanych struktur taryf przesyłowych dla gazu
                  17
               .

               Niniejsza decyzja Stałej Grupy Wysokiego Szczebla obejmuje kodeksy sieci zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 312/2014
                  18
               .

               Rozporządzenie Komisji (UE) nr 312/2014 ustanawiające kodeks sieci dotyczący bilansowania gazu w sieciach przesyłowych ma na celu określenie zasad bilansowania gazu, w tym sieciowe zasady dotyczące procedur nominacji, opłat za niezbilansowanie, procedur rozliczeniowych związanych z opłatą za niezbilansowanie dobowe oraz bilansowania operacyjnego między sieciami operatorów systemów przesyłowych.

               W kwietniu 2019 r. grupa robocza ad hoc Wspólnoty Energetycznej, odpowiedzialna za ocenę ewentualnego przyjęcia kodeksu sieci dotyczącego bilansowania gazu, zatwierdziła dostosowaną wersję kodeksu sieci dotyczącego „bilansowania gazu w sieciach przesyłowych”.

               Na tej podstawie stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Stałej Grupie Wysokiego Szczebla, powinno przewidywać zatwierdzenie projektów decyzji Stałej Grupy Wysokiego Szczebla w sprawie wdrożenia rozporządzenia (UE) nr 312/2014 we Wspólnocie Energetycznej.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               W art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano przyjmowanie decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  19
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Rada Ministerialna i Stała Grupa Wysokiego Szczebla są organami utworzonymi na mocy umowy, a mianowicie Traktatu o Wspólnocie Energetycznej.

               Akty, które mają przyjąć Rada Ministerialna i Stała Grupa Wysokiego Szczebla, to akty mające skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 76 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej, zgodnie z którym decyzja jest prawnie wiążąca wobec tych, których dotyczy.

               Planowany akt nie uzupełnia, ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do kwestii energii.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 194 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 194 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2019/0269 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej oraz w Stałej Grupie Wysokiego Szczebla Wspólnoty Energetycznej (Kiszyniów, 12 i 13 grudnia 2019 r.)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 194 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Traktat o Wspólnocie Energetycznej („traktat”) został zawarty przez Unię Europejską na mocy decyzji Rady 2006/500/WE z dnia 29 maja 2006 r.
                  20
                i wszedł w życie z dniem 1 lipca 2006 r.

               (2)Zgodnie z art. 47 i 76 traktatu Rada Ministerialna może przyjmować środki w formie decyzji lub zalecenia.

               (3)Podczas swojego 17. posiedzenia w dniu 13 grudnia 2019 r. Rada Ministerialna ma przyjąć szereg aktów wymienionych w załączniku 1 do niniejszej decyzji.

               (4)Podczas swojego 55. posiedzenia w dniu 12 grudnia 2019 r. Stała Grupa Wysokiego Szczebla ma przyjąć szereg aktów wymienionych w załączniku 2 do niniejszej decyzji.

               (5)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej oraz w Stałej Grupie Wysokiego Szczebla, ponieważ planowane akty będą miały skutki prawne w stosunku do Unii.

               (6)Celem planowanych aktów jest ułatwienie realizacji celów traktatu oraz funkcjonowania Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej w Wiedniu, który, między innymi, zapewnia wsparcie administracyjne Radzie Ministerialnej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii podczas 17. posiedzenia Rady Ministerialnej, które odbędzie się w Kiszyniowie w dniu 13 grudnia 2019 r., w kwestiach objętych zakresem art. 218 ust. 9 TFUE, jest określone w załączniku 1 do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii podczas 55. posiedzenia Stałej Grupy Wysokiego Szczebla, które odbędzie się w Kiszyniowie w dniu 12 grudnia 2019 r., w kwestiach objętych zakresem art. 218 ust. 9 TFUE, jest określone w załączniku 2 do niniejszej decyzji.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 198 z 20.7.2006, s. 15.

                     (2)

                        Dyrektywa 2009/72/WE, dyrektywa 2009/73/WE, rozporządzenie (WE) nr 714/2009 i rozporządzenie (WE) nr 715/2009.

                     (3)

                        *Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244(1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

                     (4)

                        Akt proceduralny nr 2008/01/MC-EnC dotyczący zasad rozstrzygania sporów w ramach Traktatu o Wspólnocie Energetycznej zmieniony aktem proceduralnym nr 2015/04/MC-EnC z dnia 16 października 2015 r. dotyczącym zmiany aktu proceduralnego nr 2008/01/MC-EnC z dnia 27 czerwca 2008 r. dotyczącego zasad rozstrzygania sporów w ramach Traktatu o Wspólnocie Energetycznej.

                     (5)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 2003/55/WE.

                     (6)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1775/2005.

                     (7)

                        Wyrok z dnia 22 maja 2008 r., citiworks AG, C-439/06, ECLI:EU:C:2008:298, pkt 44; wyrok z dnia 9 października 2008 r., Sabatauskas i in., C-239/07, ECLI:EU:C:2008:551, pkt 33; wyrok z dnia 29 września 2016 r., Essent Belgium NV, C-492/14, ECLI:EU:C:2016:732, pkt 76.

                     (8)

                        Dyrektywa 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania.

                     (9)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola).

                     (10)

                        Akt proceduralny nr 01/2012/PHLG-EnC.

                     (11)

                        Decyzja nr 2018/01/PHLG-EnC.

                     (12)

                        Decyzja nr 2018/02/PHLG-EnC.

                     (13)

                        Decyzja nr 2018/03/PHLG-EnC.

                     (14)

                        Decyzja nr 2018/05/PHLG-EnC.

                     (15)

                        Decyzja nr 2018/04/PHLG-EnC.

                     (16)

                        Decyzja nr 2018/06/PHLG-EnC.

                     (17)

                        Decyzja nr 2018/07/PHLG-EnC.

                     (18)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) nr 312/2014 z dnia 26 marca 2014 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący bilansowania gazu w sieciach przesyłowych, Dz.U. L 91 z 27.3.2014, s. 15.

                     (19)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014: 2258, pkt 61–64.

                     (20)

                        Dz.U. L 198 z 20.7.2006, s. 15.