               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 20.9.2019
            COM(2019) 424 final
            ZAŁĄCZNIK
             Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Komitecie ds. Reguł Pochodzenia ustanowionego na mocy Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia (WTO-GATT 1994), dołączonego do aktu końcowego podpisanego w Marrakeszu w dniu 15 kwietnia 1994 r.

               Zwiększenie przejrzystości niepreferencyjnych reguł pochodzenia

               _______________

               Członkowie Światowej Organizacji Handlu,

               pragnąc zapewnić, aby same reguły pochodzenia nie stwarzały ograniczających, zakłócających lub niekorzystnych skutków dla handlu międzynarodowego;

               pragnąc zapewnić, aby reguły pochodzenia były ustalane i stosowane w sposób bezstronny, przejrzysty, przewidywalny, spójny oraz neutralny;

               uznając, iż jasne i przewidywalne reguły pochodzenia oraz ich stosowanie handel międzynarodowy;

               uznając za pożądane zapewnienie przejrzystości przepisów ustawowych i wykonawczych oraz praktyk dotyczących reguł pochodzenia;

               pragnąc uzupełnić obowiązek w zakresie powiadamiania określony w art. 5 Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia;

               potwierdzając, że zwiększenie przejrzystości przepisów ustawowych i wykonawczych oraz praktyk dotyczących reguł pochodzenia przyczynia się do złagodzenia kosztów przestrzegania przepisów przez podmioty gospodarcze chcące włączyć się w globalne łańcuchy wartości, w szczególności przez mikroprzedsiębiorstwa oraz małe i średnie przedsiębiorstwa;

               podejmują w odniesieniu do reguł pochodzenia następujące decyzje:

               1.Wskazane jest utrzymanie i promowanie wysokiego poziomu przejrzystości oraz wzajemnego zrozumienia istniejących reguł pochodzenia i związanych z nimi wymogów w zakresie dokumentacji stosowanych przez członków WTO. Reguły pochodzenia rozumiane są jako reguły objęte zakresem art. 1 Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia.

               2.W celu zwiększenia przejrzystości i lepszego zrozumienia reguł pochodzenia Członkowie powiadamiają Sekretariat WTO, zgodnie z załącznikiem 1 do niniejszej decyzji, o stosowanych przez siebie regułach pochodzenia w odniesieniu do zasady najwyższego uprzywilejowania na mocy art. I, II, III, XI i XIII GATT 1994.

               3.Zachęca się Członków do wypełnienia formularza powiadomienia zawartego w załączniku 1 przy powiadamianiu Sekretariatu WTO o wszelkich innych regułach pochodzenia, które wykorzystują do stosowania innych niepreferencyjnych instrumentów polityki handlowej, jak przewidziano w art. 1 ust. 2 Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia.

               4.Ponadto, zgodnie z załącznikiem 2, Członkowie opisują swoje praktyki w odniesieniu do świadectw pochodzenia i innych dokumentów potwierdzających pochodzenie do celów niepreferencyjnych, które zostały zgłoszone zgodnie z załącznikiem 1
                  1
               . Członkowie, którzy zgłoszą, że nie stosują reguł pochodzenia zgodnie z załącznikiem 1, wypełniają jednak cały załącznik 2.

               5.Powiadomienia przewidziane w pkt 2 i 4 niniejszej decyzji przekazuje się nie później niż rok po przyjęciu niniejszej decyzji.

               6.Informacje przekazane na podstawie niniejszej decyzji są publicznie udostępniane przez Sekretariat WTO.

               7.Każdy Członek tworzy lub utrzymuje, w miarę posiadanych zasobów, przynajmniej jeden lub więcej punktów informacyjnych w celu udzielania odpowiedzi na uzasadnione pytania organów rządowych, przedsiębiorstw i innych zainteresowanych stron w kwestiach dotyczących reguł pochodzenia i związanych z nimi wymogów w zakresie dokumentacji, a także w celu udostępnienia wymaganych formularzy i dokumentów
                  2
               . Zgodnie z załącznikiem 1 Członkowie przekazują Sekretariatowi WTO dane kontaktowe swoich punktów informacyjnych. Członkowie będący krajami najsłabiej rozwiniętymi mają dwa lata na przekazanie tych informacji sekretariatowi WTO.

               8.Członkowie będą dokładać starań, aby podawać odesłania do aktów prawnych, adresy stron internetowych, dokumenty wyjaśniające lub inne dokumenty w oficjalnym języku WTO.

               9.Członkowie wprowadzający merytoryczne zmiany do swoich reguł pochodzenia i związanych z nimi wymogów w zakresie dokumentów, które zostały zgłoszone zgodnie z niniejszą decyzją, zgodnie z niniejszą decyzją niezwłocznie powiadamiają o takich zmianach Sekretariat WTO.

               10.Komitet ds. Reguł Pochodzenia analizuje na podstawie informacji przekazanych zgodnie z niniejszą decyzją obowiązujące reguły pochodzenia i związane z nimi wymogi w zakresie dokumentacji w celu określenia praktyk ułatwiających handel oraz ich upowszechniania na świecie.

               11.Na wniosek Członków będących krajami rozwijającymi się i krajami najsłabiej rozwiniętymi Sekretariat WTO powinien im udzielić pomocy we wprowadzeniu w życie przepisów niniejszej decyzji.

               12.Żadne z postanowień niniejszej decyzji nie może być interpretowane jako naruszające prawa i obowiązki Członków zawarte w art. 5 Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia lub w art. 1 umowy o ułatwieniach w handlu.

               13.Niniejszą decyzję, w szczególności pkt 2 i 3, poddaje się przeglądowi trzy lata po jej przyjęciu, a następnie w razie konieczności w celu dalszego zwiększenia przejrzystości niepreferencyjnych reguł pochodzenia.

               ZAŁĄCZNIK 1

               WZÓR POWIADOMIENIA O NIEPREFERENCYJNYCH REGUŁACH POCHODZENIA

               Załącznik 1 może być powielony tyle razy, ile Członek powiadamiający uzna to za konieczne.

               I.
                     INFORMACJE PODSTAWOWE

                        1)

                        Członek powiadamiający

                        2)

                        Punkt informacyjny

                        (W miarę możliwości proszę podać następujące dane kontaktowe: nazwa, telefon, e-mail, strona internetowa)

                        3)

                        Czy stosowane są niepreferencyjne reguły pochodzenia?

                        □

                        Tak

                        □

                        Nie *

                        * Jeżeli odpowiedź brzmi „Nie”, można zignorować dalsze pytania w niniejszym załączniku.

                        4)

                        Proszę wskazać, w których instrumentach polityki handlowej wykorzystywane są niepreferencyjne reguły pochodzenia (zob. art. 1 ust. 2 Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia).

                        5)

                        Data wejścia w życie lub wszelkie istotne jej zmiany:

                        6)

                        Data wygaśnięcia (w stosownych przypadkach):

                        7)

                        Organy rządowe lub pozarządowe odpowiedzialne za administrację:

                        8)

                        Adres internetowy do przepisów i wszelkich innych dokumentów wyjaśniających (w stosownych przypadkach):

                        9)

                        Ewentualne uwagi

               II.
                     STOSOWANIE NIEPREFERENCYJNYCH REGUŁ POCHODZENIA

                        10)

                        Czy niepreferencyjne reguły pochodzenia stosuje się do przywozu?

                        □

                        Tak

                        □

                        Nie

                        11)

                        Czy niepreferencyjne reguły pochodzenia stosuje się do wywozu?

                        □

                        Tak

                        □

                        Nie

                        12)

                        Zasada de minimis w odniesieniu do stosowania niepreferencyjnych reguł pochodzenia?

                        □

                        Tak

                        □

                        Nie

                        Jeśli odpowiedź brzmi „Tak”, proszę podać próg de minimis i odesłania do odpowiednich aktów prawnych mających zastosowanie do pytań 10–12.

               III.
                     KRYTERIA OKREŚLANIA ZNACZĄCEGO PRZETWORZENIA W CELU OCENY POCHODZENIA TOWARU

                        13)

                        Kryteria ogólne, o ile mają zastosowanie do wszystkich produktów:

                        14)

                        Reguły pochodzenia odnoszące się do konkretnych produktów (w stosownych przypadkach):

                        15)

                        Definicja materiału niepochodzącego i materiału pochodzącego, jeżeli dotyczy:

                        16)

                        Wykaz minimalnych operacji nienadających pochodzenia, jeżeli dotyczy:

                        17)

                        Pozostałe zasady, jeżeli dotyczy:

                        18)

                        Wszelkie inne informacje, które Członek uzna za konieczne (w stosownych przypadkach podać adres internetowy)

               IV.
                     INTERPRETACJE INDYWIDUALNE

                        Czy w odniesieniu do pochodzeniu towaru istnieją interpretacje indywidualne
                           3
                        ?

                                 □

                                 Tak

                                 □

                                 Nie

                        Organ odpowiedzialny za wydawanie interpretacji indywidualnych (dot. pochodzenia)

                        Instrukcje dotyczące wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

                        Adres internetowy do przepisów i wszelkich innych odpowiednich odesłań do aktów prawnych:

               ZAŁĄCZNIK 2

               WZÓR POWIADOMIENIA DLA WYMOGÓW W ZAKRESIE DOKUMENTACJI DOTYCZĄCEJ:

               NIEPREFERENCYJNYCH REGUŁ POCHODZENIA

                        1)

                        Obowiązkowe wymogi dotyczące świadectwa lub innego obowiązkowego dokumentu potwierdzającego pochodzenie dla przywozu

                        □

                        Tak

                        □

                        Nie **

                        2)

                        Obowiązkowe wymogi dotyczące świadectwa lub innego obowiązkowego dokumentu potwierdzającego pochodzenie dla wywozu

                        □

                        Tak

                        □

                        Nie **

                        3)

                        Czy istnieje znormalizowana lub zalecana forma i/albo treść świadectwa lub jakiegokolwiek innego obowiązkowego dokumentu potwierdzającego pochodzenie?

                        Jeśli tak, proszę dołączyć kopię lub podać odpowiednie szczegóły w dodatku do niniejszego załącznika.

                           Tak
                              
                              Nie

                        ** Jeżeli odpowiedź na pytania 1 i 2 brzmi „Nie”, można zignorować dalsze pytania w niniejszym załączniku.

                        4)

                        W szczególnych okolicznościach, jeżeli zostaną Państwo o to poproszeni, proszę opisać przypadki, w odniesieniu do których wymagane jest świadectwo (lub inne obowiązkowe dokumenty potwierdzające pochodzenie) oraz odpowiedni format (wymagany format lub inne).

                        5)

                        Jeżeli obowiązkowe wymogi dotyczące świadectwa lub innego obowiązkowego dokumentu potwierdzającego pochodzenie są ograniczone do niektórych produktów, proszę podać, dla których działów Systemu Zharmonizowanego, i określić odpowiedni format (wymagany format lub inne).

                        6)

                        Zwolnienia z obowiązkowych wymogów dotyczących przedstawienia świadectwa lub innego obowiązkowego dokumentu potwierdzającego pochodzenie (np. przesyłki o niskiej wartości, przesyłki pocztowe,...)

                        7)

                        Organy rządowe lub pozarządowe wyznaczone do wydawania świadectwa lub innych obowiązkowych dokumentów potwierdzających pochodzenie (w odpowiednich przypadkach)

                        8)

                        Proszę podać odwołania do odpowiednich aktów prawnych mających zastosowanie do pytań 1–7

               ZAŁĄCZNIK 2 – DODATEK

               W stosownych przypadkach proszę dołączyć wymagany wzór i/albo adres internetowy do wymaganego wzoru świadectwa pochodzenia (lub innego obowiązkowego dokumentu potwierdzającego pochodzenie).

               __________

                     (1)

                      Pozostaje to bez uszczerbku dla innych dowodów pochodzenia, które mogą być wymagane przez właściwe organy do celów kontroli.

                     (2)

                      Uznaje się, że takim punktem informacyjnym może być ten sam punkt, który został ustanowiony lub jest utrzymywany zgodnie z art. 1 ust. 3 (Punkty informacyjne) umowy o ułatwieniach w handlu, a Członkowie nie muszą dostarczać dodatkowych informacji ani dodatkowych formularzy czy dokumentów niż te objęte umową o ułatwieniach w handlu.

                     (3)

                      Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. h) Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia i art. 3 umowy o ułatwieniach w handlu.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 20.9.2019
            COM(2019) 424 final
            2019/0200(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Komitecie ds. Reguł Pochodzenia ustanowionego na mocy Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia (WTO-GATT 1994), dołączonego do aktu końcowego podpisanego w Marrakeszu w dniu 15 kwietnia 1994 r.

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w Komitecie ds. Reguł Pochodzenia ustanowionym Porozumieniem w sprawie reguł pochodzenia (WTO-GATT 1994), dołączonym do aktu końcowego, podpisanego w Marrakeszu w dniu 15 kwietnia 1994 r., w związku z przewidywanym przyjęciem komunikatu w sprawie zwiększenia przejrzystości niepreferencyjnych reguł pochodzenia.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Porozumienie w sprawie reguł pochodzenia

               Celem porozumienia w sprawie reguł pochodzenia (WTO-GATT 1994), dołączonego do aktu końcowego, podpisanego w Marrakeszu w dniu 15 kwietnia 1994 r. („Porozumienie”) jest zapewnienie, że niepreferencyjne reguły pochodzenia nie będą same w sobie tworzyły niepotrzebnych przeszkód w handlu, a także zharmonizowanie na szczeblu międzynarodowym reguł pochodzenia innych niż te, które dotyczą przyznawania preferencji taryfowych. Do czasu zakończenia programu harmonizacji umawiające się strony mają zapewnić, aby ich reguły pochodzenia były przejrzyste; aby nie miały one wpływu o charakterze ograniczającym, wypaczającym lub zakłócającym handel międzynarodowy; aby były stosowane w spójny, jednolity, bezstronny i racjonalny sposób oraz opierały się na pozytywnej normie. Porozumienie weszło w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.

               Unia Europejska jest stroną Porozumienia
                  1
               . Stronami Porozumienia są również wszystkie państwa członkowskie.

               2.2.Komitet ds. Reguł Pochodzenia

               Komitet ds. Reguł Pochodzenia został ustanowiony w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) i jest otwarty dla członków WTO. Komitet zbiera się co najmniej raz w roku i dokonuje przeglądu wdrażania i funkcjonowania Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia. Prace Komitetu koncentrowały się przede wszystkim na harmonizacji niepreferencyjnych reguł pochodzenia. Negocjacje nie zakończyły się, a do celów niepreferencyjnych członkowie WTO stosują obecnie krajowe reguły pochodzenia. Ostatnio rozpoczęto pewne prace nad preferencyjnymi regułami pochodzenia, w szczególności w odniesieniu do tych, które są wykorzystywane w ramach preferencji handlowych dla krajów najsłabiej rozwiniętych. Decyzje podejmowane są przez Komitet zazwyczaj w drodze konsensusu.

               2.3.Planowany akt Komitetu ds. Reguł Pochodzenia

               W dniu [data] r., podczas swojego dorocznego posiedzenia Komitet ds. Reguł Pochodzenia ma przyjąć komunikat
                  2
                w sprawie „zwiększenia przejrzystości niepreferencyjnych reguł pochodzenia” („planowany akt”).

               Celem planowanego aktu jest zwiększenie przejrzystości przepisów ustawowych i wykonawczych oraz praktyk dotyczących niepreferencyjnych reguł pochodzenia, a także uzupełnienie obowiązku powiadomienia określonego w art. 5 Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia.

               Ani Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu, ani Porozumienie w sprawie reguł pochodzenia nie odnoszą się do statusu prawnego aktów przyjętych przez komitety WTO. Wiążący charakter planowanego aktu ustala się w świetle tekstu użytego w danym akcie. Biorąc pod uwagę treść komunikatu w sprawie zwiększenia przejrzystości niepreferencyjnych reguł pochodzenia, planowany akt stanie się wiążący dla stron.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Niepreferencyjne reguły pochodzenia to reguły, które mają zastosowanie przy braku preferencji handlowych, tj. gdy handel odbywa się na zasadzie największego uprzywilejowania. Ponadto niektóre środki z zakresu polityki handlowej, takie jak kontyngenty, środki antydumpingowe lub oznaczanie pochodzenia, mogą wymagać ustalenia pochodzenia w oparciu o stosowanie niepreferencyjnych reguł pochodzenia.

               Zgodnie z art. 5 Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia każdy członek WTO musiał w określonym terminie powiadomić Sekretariat WTO, począwszy od daty wejścia w życie porozumienia WTO w tym zakresie, o swoich regułach pochodzenia, decyzjach sądowych i zarządzeniach administracyjnych ogólnego zastosowania, dotyczących obowiązujących w tym dniu niepreferencyjnych reguł pochodzenia. Unia Europejska przekazała Sekretariatowi WTO wymagane informacje.

               W Porozumieniu w sprawie reguł pochodzenia członkowie WTO zgodzili się negocjować zharmonizowane niepreferencyjne reguły pochodzenia. Negocjacje te nie zakończyły się jednak, a do celów niepreferencyjnych członkowie WTO stosują obecnie krajowe reguły pochodzenia. W rezultacie przy przywozie lub wywozie obowiązują różne niepreferencyjne reguły pochodzenia, w zależności od członków WTO, których to dotyczy. Ponadto nie wszyscy członkowie WTO stosują szczególne przepisy dotyczące niepreferencyjnych reguł pochodzenia. W Unii reguły te przewidziane są w art. 59–61 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny
                  3
               .

               Aby uniknąć niepotrzebnych przeszkód w handlu powodowanych przez różnorodność i mnogość niepreferencyjnych reguł pochodzenia, utworzona została mała grupa robocza wybrana spośród delegatów Komitetu ds. Reguł Pochodzenia w celu zbadania sposobów zwiększenia przejrzystości niepreferencyjnych reguł pochodzenia. Unia Europejska uczestniczyła w tej małej grupie roboczej i konstruktywnie przyczyniła się do powstania planowanego aktu. Dyskusje kontynuowano podczas posiedzeń Komitetu ds. Reguł Pochodzenia w marcu i maju 2019 r. Koordynacja z państwami członkowskimi została zapewniona za pośrednictwem delegatur państw członkowskich w ramach WTO oraz za pośrednictwem sekcji ds. pochodzenia grupy ekspertów ds. celnych.

               Mając na uwadze, że jasne i przewidywalne reguły pochodzenia ułatwiają przepływ handlu międzynarodowego, planowany akt ma na celu zwiększenie przejrzystości przepisów ustawowych i wykonawczych oraz praktyk dotyczących niepreferencyjnych reguł pochodzenia oraz uzupełnienie obowiązku powiadomienia określonego w art. 5 Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia.

               Planowany akt przewiduje obowiązkowe powiadamianie o niepreferencyjnych regułach pochodzenia każdego z członków WTO wykorzystywanych do celów stosowania klauzuli najwyższego uprzywilejowania na mocy art. I, II, III, XI i XIII GATT 1994. Przewidziano w nim również dobrowolne zgłaszanie niepreferencyjnych reguł pochodzenia wykorzystywanych do wszystkich innych celów objętych art. 1 ust. 2 Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia (cła antydumpingowe i wyrównawcze na podstawie Artykułu VI GATT 1994; środki ochronne na podstawie Artykułu XIX GATT 1994; wymogi oznaczania pochodzenia wynikające z Artykułu IX GATT 1994 oraz jakiekolwiek dyskryminacyjne ograniczenia ilościowe lub kontyngenty taryfowe. Obejmą one także reguły pochodzenia stosowane dla zakupów rządowych oraz statystyk handlowych). Ponadto planowany akt prawny zawiera obowiązek powiadamiania przez członków WTO o ewentualnych świadectwach niepreferencyjnego pochodzenia, które są obowiązkowe podczas dokonywania transakcji przywozowych lub wywozowych. Powiadomień należy dokonywać przy użyciu załączonych do planowanego aktu wzorów.

               Planowany akt powoduje nałożenie obowiązku powiadamiania, dodatkowego względem obowiązków, o których mowa w art. 5 Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia.

               W związku z tym konieczne jest zajęcie w imieniu Unii stanowiska w ramach Komitetu ds. Reguł Pochodzenia.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale „mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  4
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Komitet ds. Reguł Pochodzenia jest organem utworzonym na mocy umowy, a mianowicie Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia (WTO-GATT 1994).

               Akt, który ma zostać przyjęty przez Komitet ds. Reguł Pochodzenia, stanowi akt mający skutki prawne. Ani Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu, ani Porozumienie w sprawie reguł pochodzenia nie odnoszą się do statusu prawnego aktów przyjmowanych przez Komitet ds. Reguł Pochodzenia. Wiążący charakter planowanego aktu należy zatem określić w świetle tekstu użytego w tym akcie. Biorąc pod uwagę treść komunikatu w sprawie zwiększenia przejrzystości niepreferencyjnych reguł pochodzenia, planowany akt należy uznać za mający skutki prawne.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych Umowy.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma być zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie charakter pomocniczy, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do wspólnej polityki handlowej.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Nie dotyczy.

               2019/0200 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Komitecie ds. Reguł Pochodzenia ustanowionego na mocy Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia (WTO-GATT 1994), dołączonego do aktu końcowego podpisanego w Marrakeszu w dniu 15 kwietnia 1994 r.

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 3 i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie w sprawie reguł pochodzenia (WTO-GATT 1994) dołączone do aktu końcowego podpisanego w Marrakeszu w dniu 15 kwietnia 1994 r. („Porozumienie”) zostało zawarte przez Unię na mocy decyzji Rady 94/800/WE
                  5
                i weszło w życie w dniu 1 stycznia 1995 r.

               (2)W art. 4 Umowy ustanowiono Komitet ds. Reguł Pochodzenia.

               (3)Podczas  sesji/posiedzenia w dniu [data] r. Komitet ds. Reguł Pochodzenia ma przyjąć komunikat zatytułowany „Zwiększenie przejrzystości niepreferencyjnych reguł pochodzenia”.

               (4)Należy ustalić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w Komitecie ds. Reguł Pochodzenia, ponieważ komunikat ten będzie dla Unii wiążący.

               (5)Proponowane stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii, ma na celu zwiększenie przejrzystości przepisów ustawowych i wykonawczych oraz praktyk dotyczących niepreferencyjnych reguł pochodzenia, poprzez przepisy dotyczące obowiązkowego lub dobrowolnego zgłaszania przez członków WTO, przy użyciu standardowych wzorów, ich niepreferencyjnych reguł pochodzenia. Dzięki temu reguły pochodzenia będą jaśniejsze i bardziej przewidywalne. Ułatwi to także przepływ handlu międzynarodowego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na  sesji/posiedzeniu Komitetu ds. Reguł Pochodzenia, opiera się na projekcie aktu Komitetu ds. Reguł Pochodzenia dołączonym do niniejszej decyzji.

               Przedstawiciele Unii mogą wyrazić zgodę na drobne poprawki redakcyjne do projektu aktu w zależności od rozwoju sytuacji na nadchodzących posiedzeniach Komitetu ds. Reguł Pochodzenia, w porozumieniu z państwami członkowskimi, lub podczas posiedzeń koordynacyjnych na miejscu, bez kolejnej decyzji Rady.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień, będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994), Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 1.

                     (2)

                        Komunikat Australii; Brazylii; Kanady; Hongkongu; Japonii; Republiki Korei; Nowej Zelandii; Norwegii; Filipin; Federacji Rosyjskiej; Singapuru; Szwajcarii; oddzielnego obszaru celnego Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu; oraz Stanów Zjednoczonych.

                     (3)

                        Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

                     (4)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (5)

                        Decyzja Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień, będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994) (Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 1).


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 15.10.2019
            COM(2019) 466 final
            2019/0233(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum rozszerzonej Komisji Eurocontrol w odniesieniu do przepisów dotyczących ustalania kosztów opłat trasowych i obliczania stawek jednostkowych oraz warunków stosowania systemu opłat trasowych i warunków płatności
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii przed posiedzeniem rozszerzonej Komisji Eurocontrol w dniu 28 listopada 2019 r. w związku z przewidywanym przyjęciem aktualizacji warunków stosowania systemu opłat trasowych („warunki stosowania”) oraz aktualizacji przepisów dotyczących ustalania kosztów opłat trasowych i obliczania stawek jednostkowych („przepisy”), zwanych dalej razem „planowanymi aktami” .

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Umowa wielostronna w sprawie opłat trasowych

               Umowa wielostronna w sprawie opłat trasowych („umowa”)
                  1
                ma na celu ustanowienie wspólnego systemu opłat trasowych. Zgodnie z art. 1 umowy umawiające się państwa wyraziły zgodę na przyjęcie wspólnej polityki w zakresie pobierania opłat trasowych za używanie urządzeń i usługi w żegludze powietrznej, odbywającej się ́w przestrzeni powietrznej rejonów informacji powietrznej podlegających ich kompetencji, zwanych dalej „opłatami trasowymi”. W związku z tym zgodziły się one na stworzenie wspólnego systemu ustalania i pobierania opłat trasowych oraz wykorzystywać w tym celu usługi organizacji Eurocontrol. Zgodnie z art. 3 umowy to rozszerzona Komisja Eurocontrol podejmuje działania w zakresie ustanowienia wspólnego systemu opłat trasowych.

               Umowa weszła w życie w 1986 r.

               Wszystkie państwa członkowskie są stronami tej umowy
                  2
               .

               2.2.Rozszerzona Komisja Eurocontrol

               Zgodnie z art. 3 ust. 2 umowy rozszerzona Komisja Eurocontrol:

               1)ustanawia zasady rządzące ustalaniem wysokości kosztów obliczania opłat trasowych;

               2)ustanawia zasadę, stosowaną przy obliczaniu opłat trasowych;

               3)zatwierdza, dla każdego okresu płatności, stawkę stanowiącą pokrycie kosztów;

               4)ustala jednostkę rozliczeniową, w której określane są opłaty trasowe;

               5)ustala warunki stosowana systemu, w tym warunki płatności, jak również warunki stosowania stawek jednostkowych i taryf, oraz okres, w którym mają one obowiązywać;

               6)ustala zasady rządzące zwolnieniami z opłat trasowych.

               Każde z państw członkowskich Eurocontrol i umawiających się państw niebędących państwami członkowskimi Eurocontrol dysponuje jednym głosem. Zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. a) umowy rozszerzona Komisja podejmuje jednogłośnie decyzje w sprawach dotyczących oceny kosztów obliczania opłat trasowych (art. 3 ust. 2 lit. a) umowy) oraz warunków stosowania (art. 3 ust. 2 lit. e) umowy), a decyzje te są wiążące dla wszystkich umawiających się państw. W przypadku braku jednomyślności rozszerzona Komisja podejmuje decyzję większością dwóch trzecich oddanych głosów; umawiające się państwo, które ze względu na jego krajowe ograniczenia nie może zastosować się do danej decyzji, ma obowiązek przedstawienia rozszerzonej Komisji oświadczenia wyjaśniającego przyczyny takiego stanu rzeczy (art. 6 ust. 1 lit. a) umowy).

               2.3.Planowane akty rozszerzonej Komisji

               W drodze procedury pisemnej, rozszerzony Komitet ma przyjąć, najpóźniej podczas 113. posiedzenia w dniach 20 i 21 listopada 2019 r., decyzjewsprawie planowanych aktów.

               Celem planowanych aktów jest zapewnienie utrzymania spójności z przepisami UE dotyczącymi systemu skuteczności działania i opłat w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, w szczególności z rozporządzeniem (UE) 2019/317
                  3
                z dnia 11 lutego 2019 r., które będzie mieć zastosowanie od trzeciego okresu odniesienia (2020–2024), począwszy od dnia 1 stycznia 2020 r.

               Projekt przepisów przewiduje kontynuację dwóch możliwych metod obliczania kosztów i stawek jednostkowych, tj. metodę pełnego zwrotu kosztów albo metodę ustalonych kosztów. Proponowane zmiany obejmują zapis, zgodnie z którym: „Uznaje się, że Umawiające się Państwa stosujące przepisy przyjęte przez Unię Europejską w zakresie systemu skuteczności działania i opłat w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej przestrzegają przepisów przyjętych przez EUROCONTROL w tych kwestiach”. Planowane akty nie dotyczą poniższych kwestii, które są szczegółowo regulowane w prawodawstwie UE:

               1)warunki, w których ustalone koszty i jednostki usługowe mogą zostać zmienione w związku z ewentualną rewizją planu skuteczności działania;

               2)obowiązek odliczania od ustalonych kosztów środków publicznych uzyskanych przez instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej (wymóg określony w prawie Unii, ale nieobjęty wspólną polityką Eurocontrol);

               3)wykorzystanie przychodów z opłat trasowych do finansowania wspólnych projektów;

               4)parametry i wartości mechanizmu podziału ryzyka związanego z ruchem;

               5)terminy i warunki określonych przesunięć, na przykład korekt dotyczących mechanizmu podziału ryzyka związanego z ruchem oraz mechanizmu ryzyka związanego z kosztami;

               6)szczegółowe informacje dotyczące zachęt dla instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej;

               7)zbiór warunków dotyczących poziomu skuteczności działania, jakie są wymagane w celu ustanowienia i stosowania uproszczonego systemu opłat.

               Projekt przepisów przewiduje dostosowanie do art. 22 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/317; w przypadku gdy instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej ponoszą koszty wynikające z leasingu środków trwałych, kosztów tych nie uwzględnia się w koszcie kapitału.

               Proponowane zmiany w warunkach stosowania dotyczą art. 5 (czynnik odległości), art. 6 (czynnik wagi) i art. 8 (zwolnienia) projektu warunków stosowania, w szczególności odnośnie do obliczania maksymalnej masy startowej dla poszczególnych statków powietrznych. Ta ostatnia propozycja miałaby zastąpić obecne obliczenia oparte na średniej maksymalnej masie startowej według typu statku powietrznego dla użytkownika przestrzeni powietrznej, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2020 r.

               Centralne Biuro Opłat Trasowych (CRCO) Eurocontrol proponuje ponadto dwie zmiany w warunkach stosowania. Pierwszą z nich jest wprowadzenie nowej klauzuli dotyczącej opłat bankowych w związku z płatnością rachunków przez użytkowników przestrzeni powietrznej. Druga dotyczy kolejności alokacji płatności na rzecz rachunków w przypadku, gdy użytkownicy przestrzeni powietrznej nie przekazują CRCO żadnych instrukcji.

               Wykaz stref pobierania opłat trasowych zawarty w załączniku 1 do warunków stosowania zawiera następujące aktualizacje: zmiany redakcyjne w opisach stref pobierania opłat Bułgaria i Rumunia, nową nazwę Macedonia Północna oraz nowy opis strefy pobierania opłat Ukraina.

               Wspomniane zmiany wzmacniają stosowanie zasad „użytkownik płaci”, które stanowią część unijnej polityki w zakresie pobierania opłat za korzystanie z infrastruktury transportowej.

               3.Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii

               Planowane akty mają na celu zapewnienie utrzymania spójności z unijnymi przepisami dotyczącymi systemu skuteczności działania i opłat w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, a zatem powinny zatem zostać poparte przez Unię. Proponuje się, aby państwa członkowskie działające wspólnie w imieniu Unii zaakceptowały proponowane zmiany w planowanych aktach. .

               Planowane akt staną się wiążące dla umawiających się stron zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. a) umowy, który przewiduje, iż: „w sprawach, o których mowa w artykule 3 ustęp 2 punkty a, b, c, d, e, f i h, decyzje są podejmowane w drodze jednomyślnego głosowania wszystkich Umawiających się Państw i są wiążące dla wszystkich Umawiających się Państw; w przypadku braku jednomyślności rozszerzona Komisja podejmuje decyzję większością dwóch trzecich oddanych głosów. Umawiające się Państwo, które ze względu na jego krajowe ograniczenia nie może zastosować się do tej decyzji, ma obowiązek przedstawienia rozszerzonej Komisji oświadczenia wyjaśniającego przyczyny takiego stanu rzeczy”.

               Przedmiot planowanych aktów jest w dużej mierze objęty prawodawstwem unijnym, w szczególności rozporządzeniem (UE) 2019/317. Akty te mogą zatem wpływać na wspólne zasady lub zmieniać ich zakres. W związku z tym Unia posiada wyłączną kompetencję zewnętrzną na mocy art. 3 ust. 2 akapit ostatni TFUE.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 TFUE określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Art. 218 ust. 9 TFUE ma zastosowanie niezależnie od tego, czy Unia jest członkiem organu czy też stroną danej umowy
                  4
               .

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  5
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

               Rozszerzona Komisja jest organem utworzonym na mocy umowy, a akty, które ma ona przyjąć, to akty mające skutki prawne. Planowane akty będą wiążące dla umawiających się stron na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. a) umowy.

               Planowane akty nie uzupełniają, ani nie zmieniają ram instytucjonalnych umowy.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do dziedziny transportu (tytuł VI TFUE).

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 100 ust. 2 TFUE.

               4.3.Konkluzja

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 100 ust. 2 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2019/0233 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum rozszerzonej Komisji Eurocontrol w odniesieniu do przepisów dotyczących ustalania kosztów opłat trasowych i obliczania stawek jednostkowych oraz warunków stosowania systemu opłat trasowych i warunków płatności

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa wielostronna w sprawie opłat trasowych („umowa”)
                  6
                weszła w życie w dniu 1 stycznia 1986 r.

               (2)Zgodnie z art. 3 ust. 2 umowy rozszerzona Komisja ustanawia zasady rządzące ustalaniem wysokości kosztów w związku z obliczaniem opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej oraz warunki stosowania i płatności takich opłat.

               (3)Rozszerzony Komitet ma przyjąć w drodze procedury pisemnej, przed swoim 113. posiedzeniem w dniach 20 i 21 listopada 2019 r. lub w trakcie tego posiedzenia, decyzje w sprawie aktualizacji przepisów dotyczących ustalania kosztów opłat trasowych i obliczania stawek jednostkowych oraz aktualizacji warunków stosowania systemu opłat trasowych i warunków płatności („decyzje”).

               (4)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum rozszerzonej Komisji Eurocontrol, jako że przedmiot tych decyzji jest w dużej mierze objęty prawodawstwem Unii, a mianowicie rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/317
                  7
               . Akty te mogą zatem wpływać na wspólne zasady lub zmieniać ich zakres, a Unia posiada wyłączną kompetencję zewnętrzną na mocy art. 3 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (5)Celem decyzji jest zapewnienie utrzymania spójności z unijnymi przepisami dotyczącymi transportu, w szczególności z rozporządzeniem (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
                  8
                oraz rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2019/317. Dlatego właściwe jest poparcie przyjęcia tych decyzji.

               (6)Stanowisko Unii powinno zostać wyrażone przez działające wspólnie państwa członkowskie Unii, które są członkami rozszerzonej Komisji Eurocontrol,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w drodze procedury pisemnej przed posiedzeniem lub w trakcie posiedzenia rozszerzonej Komisji Eurocontrol, które odbędzie się w dniu 28 listopada 2019 r., jest następujące:

               a) poparcie aktualizacji przepisów dotyczących ustalania kosztów opłat trasowych
                  9
               ;

               b) poparcie aktualizacji warunków stosowania systemu opłat trasowych i warunków płatności
                  10
               .

               Artykuł 2

               Stanowisko, o którym mowa w art. 1, wyrażają działające wspólnie państwa członkowskie Unii, które są członkami rozszerzonej Komisji Eurocontrol.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                  https://www.eurocontrol.int/sites/default/files/article/attachments/multilateral-agreement-relating-to-route-charges.pdf

                     (2)

                        Oprócz państw członkowskich UE umowę ratyfikowały i są jej stronami: Albania, Armenia, Bośnia i Hercegowina, Gruzja, Republika Mołdowy, Czarnogóra, Monako, Norwegia, Macedonia Północna, Szwajcaria, Turcja i Ukraina.

                     (3)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/317 z dnia 11 lutego 2019 r. ustanawiające system skuteczności działania i opłat w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej oraz uchylające rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 390/2013 i (UE) nr 391/2013, Dz.U. L 56 z 25.2.2019, s. 1.

                     (4)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., C-399/12, Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 64.

                     (5)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (6)

                  https://www.eurocontrol.int/sites/default/files/article/attachments/multilateral-agreement-relating-to-route-charges.pdf

                     (7)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/317 z dnia 11 lutego 2019 r. ustanawiające system skuteczności działania i opłat w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej oraz uchylające rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 390/2013 i (UE) nr 391/2013 (Dz.U. L 56 z 25.2.2019, s. 1).

                     (8)

                        Rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (rozporządzenie ramowe) (Dz.U. L 096 z 31.3.2004, s. 1).

                     (9)

                  https://ext.eurocontrol.int/ftp/?t=93085cefad506a898b74bf51ae9f2ec6
                  ; dokument Eurocontrol nr 19.60.01.

                     (10)

                  https://ext.eurocontrol.int/ftp/?t=5db7f9ad4dda0c0a7803388ca46b101e
                  ; dokument Eurocontrol nr 19.60.02-1.