				|

		52013PC0937

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie (UE) nr 260/2012 w odniesieniu do przejścia na ogólnounijne polecenia przelewu i polecenia zapłaty /* COM/2013/0937 final - 2013/0449 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1. Kontekst wniosku
Podstawa i cele wniosku
Rozporządzenie
(UE) nr 260/2012 ustanawia wspólne wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu
do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro, stanowiąc tym
samym ważny element procesu tworzenia jednolitego obszaru
płatności w euro (SEPA). Rozporządzenie to stanowi, że w
strefie euro najpóźniej z dniem 1 lutego 2014 r. zarówno krajowe, jak i
wewnątrzeuropejskie polecenia przelewu i polecenia zapłaty w euro
muszą być realizowane zgodnie z wymogami obowiązującymi dla
poleceń przelewu SEPA i poleceń zapłaty SEPA.
Według najnowszych statystyk
Europejskiego Banku Centralnego (EBC) udział poleceń przelewu SEPA w
poleceniach przelewu ogółem wzrósł w strefie euro z 59,87 % w
październiku 2013 r. do 64,1 % w listopadzie 2013 r., natomiast w
przypadku poleceń zapłaty SEPA analogiczny udział wzrósł w
tym samym okresie z 11,52 % do 26 %. Małe i średnie
przedsiębiorstwa (MŚP), mniejsze organy administracji publicznej oraz
organy samorządowe w dalszym ciągu należą do
najsłabiej przygotowanych do tego procesu podmiotów, mimo ponawianych
przez Komisję starań o zwiększenie świadomości na
temat tej kwestii wśród właściwych organów państw
członkowskich oraz mimo intensywnych kampanii informacyjnych
dotyczących przejścia na SEPA prowadzonych w wielu państwach
członkowskich oraz przez EBC. Wydaje się, że podejmowane przez
banki działania mające na celu poinformowanie MŚP oraz krajowe
kampanie informacyjne nie przyniosły spodziewanych efektów lub
przyniosły je w mniejszym niż zakładano stopniu.
Uwzględniając wolne tempo
przechodzenia na polecenia przelewu SEPA w niektórych państwach
członkowskich i na polecenia zapłaty SEPA w większości
państw członkowskich, wydaje się bardzo mało prawdopodobne,
że proces ten uda się w pełni zakończyć do dnia 1
lutego 2014 r. Jednakże w związku z tą określoną w
przepisach datą końcową banki oraz inni dostawcy usług
płatniczych będą prawdopodobnie, począwszy od tej daty,
odmawiać przetwarzania płatności, które nie spełniają
wymogów SEPA. Dopóki nie nastąpi pełne przejście na polecenia
przelewu SEPA i polecenia zapłaty SEPA, nie można wykluczyć
problemów z realizacją płatności, które mogą prowadzić
do opóźnień w płatnościach lub zakłóceń
rynkowych. Może to nieść ze sobą negatywne skutki dla
wszystkich użytkowników usług płatniczych, w tym zwłaszcza
MŚP i konsumentów.
Z uwagi na ten istotny problem prawny i jego
potencjalnie poważne konsekwencje dla obywateli i przedsiębiorstw
Komisja proponuje zmianę rozporządzenia (UE) nr 260/2012 w postaci
wprowadzenia zasady praw nabytych, która umożliwi bankom oraz innym
dostawcom usług płatniczych kontynuowanie po dniu 1 lutego 2014 r. –
przez ograniczony okres sześciu miesięcy – przetwarzania
płatności, które nie spełniają wymogów SEPA, za pomocą
dotychczasowych schematów płatności, równolegle z realizowaniem
poleceń przelewu SEPA i poleceń zapłaty SEPA. Dzięki jasnym
informacjom o takiej zmianie użytkownicy usług płatniczych
zyskają pewność, że ich płatności będą
w dalszym ciągu przetwarzane po dniu 1 lutego 2014 r., a podmioty, które
nie dokonały jeszcze przejścia na SEPA, zyskają na to nieco
więcej czasu. Sama data końcowa nie ulega zmianie, a zastosowanie
zasady praw nabytych stanowi jednorazowy środek o charakterze wyjątkowym.
W każdym bądź razie prowadzone kampanie informacyjne
dotyczące przejścia na SEPA powinny być kontynuowane. Z
chwilą upływu okresu przejściowego Komisja nie będzie
zwlekać z podjęciem środków koniecznych do zapewnienia
pełnego stosowania przepisów unijnych przez państwa
członkowskie.
W dniu 19 grudnia 2013 r. niniejszą
inicjatywę skonsultowano z uczestnikami posiedzenia grupy wysokiego
szczebla ds. SEPA, która skupia wysokiej rangi przedstawicieli EBC oraz
członków kierownictwa banków centralnych należących do
Eurosystemu.
Mając na uwadze powyższe
względy, a także bardzo krótki okres czasu, jaki pozostał do
dnia 1 lutego 2014 r., niniejsze rozporządzenie powinno zostać
przyjęte przez Parlament Europejski i Radę w trybie pilnym i powinno
niezwłocznie wejść w życie. Niniejsze rozporządzenie
jest niezbędne dla uniknięcia sytuacji braku pewności prawa dla
banków oraz innych dostawców usług płatniczych, a także dla
przedsiębiorstw i konsumentów, gdyż w innym przypadku
rozporządzenie (UE) nr 260/2012 zobowiązywałoby dostawców
usług płatniczych z dniem 1 lutego 2014 r. do odmowy przetwarzania
płatności w euro, które nie spełniają wymogów SEPA.
Jeżeli proponowane rozporządzenie nie zostanie przyjęte w trybie
pilnym, może to prowadzić do znacznego ryzyka o charakterze prawnym i
technicznym w przypadku transakcji płatniczych realizowanych
począwszy od dnia 1 lutego 2014 r.
Kontekst ogólny
Rozporządzenie (UE) nr 260/2012
weszło w życie dnia 31 marca 2012 r., dając uczestnikom rynku
dwa lata na dostosowanie swoich procesów płatniczych do wymogów SEPA obowiązujących
w odniesieniu do poleceń przelewu SEPA i poleceń zapłaty SEPA.
Przez te dwa lata Komisja i EBC wraz z krajowymi organami administracji
uważnie śledziły postępy w procesie przejścia na SEPA.
EBC regularnie publikował odpowiednie sprawozdania. Odbywały się
posiedzenia Rady ds. SEPA, w trakcie których przedstawiciele Komisji omawiali
postępy w procesie przejścia na SEPA z przedstawicielami zarówno
strony podażowej, jak i strony popytowej na rynku płatności, podkreślając
konieczność zintensyfikowania działań informacyjnych
ukierunkowanych zarówno na dostawców usług płatniczych, jak i na
wszystkie kategorie użytkowników tych usług (przedsiębiorstwa, w
tym MŚP, organy administracji, konsumenci itp.). W dniu 30 marca 2012 r.
Komisja zorganizowała specjalne warsztaty poświęcone kwestiom
interpretacji rozporządzenia (UE) nr 260/2012 z udziałem ekspertów
technicznych Rady ds. SEPA, a w dniu 12 lipca 2013 r. podobne warsztaty z
udziałem przedstawicieli państw członkowskich. W dniu 17
kwietnia 2013 r. Komisja powołała również grupę ekspertów
technicznych ds. SEPA. Kwestię postępów w procesie przejścia na
SEPA Komisja poruszyła również na unijnym Forum SEPA, które odbywa
się dwa razy w roku, a także w ramach Komitetu ds.
Płatności z udziałem przedstawicieli państw
członkowskich. Przejście na SEPA regularnie stanowiło jeden z
punktów porządku obrad w trakcie licznych technicznych spotkań
przedstawicieli EBC z przedstawicielami krajowych banków centralnych, a
także spotkań w ramach niektórych platform służących
wymianie z przedstawicielami branży bankowej.
W związku ze słabym tempem
przechodzenia na polecenia przelewu SEPA i polecenia zapłaty SEPA, na co
EBC zwrócił uwagę w swoim sprawozdaniu z marca 2013 r., Rada ECOFIN
na posiedzeniu w dniu 14 maja 2013 r. przyjęła obszerne konkluzje, w
których podkreśliła wagę przejścia na SEPA oraz
wezwała państwa członkowskie i uczestników rynku do aktywnego
wspierania procesu przejścia na SEPA oraz do jego przyspieszenia poprzez
zastosowanie odpowiednich środków. W następstwie przyjęcia
konkluzji przez Radę ECOFIN Komisja i EBC wystosowały w dniu 15 maja
2013 r. wspólne pismo do ministrów finansów i prezesów krajowych banków
centralnych, również podkreślając znaczenie przejścia na
SEPA i pilną potrzebę podjęcia działań na szczeblu
krajowym.
2. Wyniki konsultacji z zainteresowanymi
stronami oraz oceny skutków
2.1. Przekazanie niniejszego wniosku
parlamentom narodowym
Projekty aktów ustawodawczych, w tym wnioski
Komisji, przekazywane do Parlamentu Europejskiego i Rady muszą być
przesyłane do parlamentów narodowych zgodnie z Protokołem (nr 1) w
sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonym
do traktatów.
Zgodnie z art. 4 tego protokołu termin
między przekazaniem parlamentom narodowym projektu aktu ustawodawczego a
datą jego wpisania do wstępnego porządku obrad Rady w celu jego
przyjęcia lub przyjęcia stanowiska w ramach procedury ustawodawczej
wynosi osiem tygodni.
W pilnych przypadkach art. 4 dopuszcza jednak
wyjątki, które muszą być uzasadnione w akcie lub w stanowisku
Rady. Komisja zwraca się do Parlamentu Europejskiego i Rady o uznanie
niniejszego wniosku za szczególnie pilny ze względów opisanych
powyżej.
2.2. Konsultacje z innymi
zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków
W związku ze słabym tempem przechodzenia
na polecenia przelewu SEPA i polecenia zapłaty SEPA, o czym EBC
poinformował w grudniu 2013 r., Komisja i EBC przeanalizowały szanse
pełnego ukończenia procesu przejścia na SEPA do dnia 1 lutego
2014 r. Uznano, że szanse te są bardzo nikłe, nawet jeśli
uwzględnić fakt, iż wielu dużych użytkowników
usług płatniczych, np. przedsiębiorstwa użyteczności
publicznej, które obsługują płatności masowe,
informowało, że planuje przejść na SEPA dopiero tuż
przed datą końcową.
Wprawdzie trudno jest przedstawić
szacunki co do liczby uczestników rynku, którzy nie będą
spełniali wymogów związanych z SEPA na dzień określony w
przepisach, jest jednak jasne, że zwłaszcza w obszarze polecenia
zapłaty SEPA udział płatności realizowanych według
nowych zasad w żadnym kraju nie będzie zbliżony do 100 %.
Prawdopodobnie z dniem 1 lutego 2014 r. banki
oraz inni dostawcy usług płatniczych będą odmawiać
przetwarzania płatności, które nie będą spełniać
wymogów SEPA. Największe ryzyko związane z niezakończonymi
procesami przejścia na SEPA wiąże się z MŚP, z których
wiele nie dokonało jeszcze koniecznych zmian. W związku z tym
ryzykiem EBC przeanalizował możliwe scenariusze rozwoju sytuacji oraz
ich skutki pod kątem rozwiązań umożliwiających
zaradzenie ewentualnym problemom. Pod względem technicznym dostawcy
usług płatniczych byliby w stanie kontynuować przetwarzanie
płatności, które nie spełniają wymogów SEPA,
wykorzystując w tym celu dotychczasowe schematy płatności. Ponadto
należałoby zidentyfikować uczestników rynku, którzy nie
spełniają jeszcze wymogów SEPA, oraz poinformować ich o
sposobach sprawnego przejścia na SEPA.
Nawet jeśli przy wsparciu organów nadzoru
uczestnicy rynku byliby technicznie w stanie wdrożyć rozwiązania
tymczasowe celem poradzenia sobie po dniu 1 lutego 2014 r. z ewentualnymi
problemami związanymi z przejściem na SEPA, istnieje realne ryzyko,
że takie połowiczne rozwiązanie może prowadzić do
dezorientacji zarówno wśród konsumentów, jak i pozostałych użytkowników
usług płatniczych, a także do braku pewności prawa dla
dostawców usług płatniczych, którzy mieliby do czynienia z
uczestnikami rynku, którzy (jeszcze) nie wdrożyli tego rodzaju
rozwiązań tymczasowych. Wśród uczestników rynku, którzy nie
spełniają jeszcze wymogów SEPA, jest wiele MŚP. Fakt, iż po
dniu 1 lutego 2014 r. płatności dokonywane przez nie według
starych zasad mogą być odrzucane przez banki, może również
zaszkodzić reputacji całego Eurosystemu. Jest nieprawdopodobne, by
udało się terminowo wdrożyć rozwiązania tymczasowe,
nawet jeśli byłyby one technicznie wykonalne.
Komisja uważa, iż aby
uniknąć niepotrzebnych zakłóceń w płatnościach
wynikających z niespełniania wymogów SEPA oraz aby zagwarantować
pewność prawa dla wszystkich uczestników rynku uzasadnione jest
dopuszczenie dalszego stosowania po dniu 1 lutego 2014 r. (przez ograniczony
okres sześciu miesięcy) dotychczasowych systemów krajowych równolegle
ze schematami polecenia przelewu SEPA i polecenia zapłaty SEPA.
Długość takiego okresu przejściowego powinna być
stosowna do okoliczności. Z jednej strony chodzi o utrzymanie presji na
uczestników rynku, tak by jak najszybciej dokonali oni przejścia na SEPA,
zaś z drugiej strony o zagwarantowanie pewności prawa i ograniczenie
kosztów ponoszonych przez dostawców usług płatniczych w związku
z dalszym utrzymywaniem dwóch systemów płatniczych. Dostawcy usług
płatniczych, którzy zakończyli już przejście na polecenie
przelewu SEPA i polecenie zapłaty SEPA, mogą rozważyć
świadczenie usług w zakresie konwersji dla tych uczestników rynku,
którzy jeszcze tego nie dokonali. W okresie przejściowym państwa
członkowskie powinny zrezygnować z nakładania sankcji na
dostawców usług płatniczych, którzy przetwarzają
płatności niespełniające wymogów SEPA, oraz na
użytkowników usług płatniczych, którzy nie zakończyli
jeszcze procesu przejścia na SEPA.
Wprowadzenie wyjątkowo i jednorazowo
dodatkowego okresu, w trakcie którego dopuszczone będzie przetwarzanie
płatności zgodnie z dotychczasowymi systemami, umożliwi
również stopniowe przejście na nowy system. W związku z tym,
że do dnia 1 lutego 2014 r. (aktualna data końcowa) pozostało
już niewiele czasu, szereg dużych przedsiębiorstw
użyteczności publicznej poinformowało, że przejdzie na SEPA
dopiero tuż przed datą końcową. Może to prowadzić
do pewnych problemów, zwłaszcza u dostawców usług płatniczych i
dostawców oprogramowania, w przypadku których należy się liczyć
z ograniczoną dostępnością usług.
Biorąc pod uwagę aktualne
wskaźniki przejścia na SEPA oraz oczekiwane dalsze tempo tego
procesu, właściwy wydaje się okres przejściowy
trwający sześć miesięcy, czyli do dnia 1 sierpnia 2014 r. W
trakcie tego okresu Komisja i EBC wraz z organami krajowymi będą
kontynuować uważne monitorowanie procesu przejścia na SEPA i będą
gotowe do zastosowania dodatkowych środków, które mogą okazać
się konieczne.
Do niniejszego wniosku nie załączono
odrębnej oceny skutków, gdyż ocena taka została już
przeprowadzona w odniesieniu do wniosku w sprawie rozporządzenia (UE) nr
260/2012. Niniejszy wniosek nie prowadzi do zmiany treści tego
rozporządzenia ani do nałożenia nowych wymogów na przedsiębiorstwa.
Wniosek ten służy wyłącznie wprowadzeniu okresu
przejściowego po dacie końcowej określonej w art. 6 ust. 1 i 2
rozporządzenia celem uniknięcia sytuacji braku pewności prawa
dla organów nadzoru, dostawców usług płatniczych,
przedsiębiorstw i konsumentów.
3. Aspekty prawne wniosku
Komisja proponuje zmianę
rozporządzenia (UE) nr 260/2012 w postaci wprowadzenia zasady praw
nabytych, która umożliwi bankom oraz innym dostawcom usług
płatniczych kontynuowanie do dnia 1 sierpnia 2014 r. przetwarzania płatności,
które nie spełniają wymogów SEPA, za pomocą dotychczasowych
schematów płatności, równolegle z realizowaniem poleceń przelewu
SEPA i poleceń zapłaty SEPA. Zmiana ta zapewnia uczestnikom rynku,
którzy do dnia 1 lutego 2014 r. nie dokonają przejścia na SEPA,
możliwość dalszego dokonywania płatności, a także
służy uniknięciu niedogodności dla konsumentów.
We wniosku określono, że zmiana
obowiązuje od dnia 31 stycznia 2014 r. Przepis ten umożliwia zarazem
stosowanie rozporządzenia z mocą wsteczną, jeżeli nie
zostanie ono przyjęte przez Parlament Europejski i Radę przed dniem 1
lutego, lecz dopiero krótko po tej dacie. Dzięki temu będzie
można uniknąć luki prawnej z dniem 1 lutego 2014 r., która
prowadziłaby do braku pewności prawa.
Wprowadzenie okresu przejściowego celem
stopniowego wycofania dotychczasowych systemów płatności traktuje
się jako środek wyjątkowy i okres ten nie zostanie ponownie
przedłużony. Nie naruszając różnych wyjątków określonych
w art. 16 rozporządzenia (UE) nr 260/2012, wszyscy uczestnicy rynku
muszą zatem z dniem 1 sierpnia 2014 r. spełniać wymogi SEPA.
4. Wpływ na budżet
Rozporządzenie nie ma wpływu na
budżet Komisji.
2013/0449 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie (UE) nr
260/2012 w odniesieniu do przejścia na ogólnounijne polecenia przelewu i
polecenia zapłaty
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[1],
uwzględniając opinię
Europejskiego Banku Centralnego[2],

stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą[3],
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012[4],
wraz z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 924/2009[5], stanowi ważny
element procesu tworzenia jednolitego obszaru płatności w euro
(SEPA), w obrębie którego nie ma różnicy między (dokonywanymi w
euro) płatnościami krajowymi i płatnościami
transgranicznymi. Głównym celem rozporządzenia (UE) nr 260/2012 jest
przejście z krajowych schematów polecenia przelewu i polecenia
zapłaty na zharmonizowane schematy polecenia przelewu SEPA i polecenia
zapłaty SEPA, między innymi w drodze udostępnienia obywatelom
Unii niepowtarzalnego międzynarodowego numeru rachunku bankowego (IBAN),
który może być wykorzystywany na potrzeby wszystkich denominowanych w
euro transakcji polecenia przelewu SEPA i polecenia zapłaty SEPA.
(2)       W rozporządzeniu (UE) nr
260/2012 określono, że przejście na SEPA powinno
nastąpić do dnia 1 lutego 2014 r., tak by zapewnić dostawcom
usług płatniczych oraz użytkownikom usług płatniczych
wystarczająco dużo czasu na dostosowanie swoich procedur do wymogów
technicznych związanych z przejściem na polecenia przelewu SEPA i
polecenia zapłaty SEPA.
(3)       Od chwili przyjęcia
rozporządzenia (UE) nr 260/2012 Komisja i Europejski Bank Centralny
uważnie monitorowały postępy w procesie przejścia na SEPA.
Odbyły się liczne spotkania z przedstawicielami państw
członkowskich, krajowych organów administracji oraz uczestników rynku.
Europejski Bank Centralny regularnie publikował sprawozdania z
postępów w procesie przejścia na SEPA, wykorzystując w tym celu
dane dotyczące płatności gromadzone przez krajowe banki
centralne. Sprawozdania te pokazują, że szereg państw
członkowskich należących do strefy euro jest pod tym
względem bardzo zaawansowanych i obecnie blisko 100 % poleceń
przelewu jest w nich realizowanych zgodnie z wymogami SEPA. Zdecydowana
większość dostawców usług płatniczych
poinformowała, że spełnia już wymogi SEPA. W szeregu innych
państw członkowskich wskaźniki przejścia na SEPA
pozostają jednak w tyle w stosunku do oczekiwań. Jest tak
zwłaszcza w przypadku polecenia zapłaty SEPA.
(4)       W maju 2013 r. Rada ECOFIN w
swoich konkluzjach[6]
po raz kolejny podkreśliła znaczenie przejścia na SEPA.
Stwierdzono, że proces przejścia na SEPA jest jeszcze daleki od
zakończenia i że jego terminowe zakończenie będzie
wymagało natychmiastowego podjęcia wysiłków przez wszystkich
uczestników rynku. Przyjęto plan działania, w którym
przedsiębiorstwa (w tym MŚP oraz handel) i organy administracji
publicznej wezwano do natychmiastowego podjęcia konkretnych
działań wewnętrznych wymaganych w celu dostosowania ich procedur
oraz poinformowania klientów o swoich numerach IBAN.
(5)       Mimo znacznych wysiłków
podjętych w ostatnich miesiącach przez Europejski Bank Centralny,
państwa członkowskie, krajowe organy administracji oraz
poszczególnych uczestników rynku, najnowsze statystyki na temat przejścia
na SEPA pokazują, że ogółem w strefie euro wskaźnik
przejścia na polecenia przelewu SEPA wzrósł z 40 % w czerwcu do
około 64 % w listopadzie, a w przypadku poleceń zapłaty
SEPA wskaźnik ten osiągnął jedynie 26 %. Wprawdzie
dane dotyczące poszczególnych krajów wskazują na znaczne postępy
w niektórych państwach członkowskich, jednak w dalszym ciągu
znacząca ich grupa pozostaje znacznie w tyle w stosunku do oczekiwanego
tempa przechodzenia na SEPA. W obliczu słabego obecnie tempa przechodzenia
na SEPA w tych państwach członkowskich jest bardzo mało
prawdopodobne, że z dniem 1 lutego 2014 r. wszyscy uczestnicy rynku
będą spełniać wymogi SEPA.
(6)       Począwszy od dnia 1
lutego 2014 r. banki oraz inni dostawcy usług płatniczych
będą zmuszeni odmawiać przetwarzania poleceń przelewu i
poleceń zapłaty, które nie spełniają wymogów SEPA,
gdyż wymagają tego od nich przepisy, aczkolwiek, jak to się
dzieje obecnie, technicznie będą oni w stanie przetwarzać te
płatności, kontynuując stosowanie dotychczasowych schematów
płatności równolegle z poleceniem przelewu SEPA i poleceniem
zapłaty SEPA. Dopóki nie nastąpi pełne przejście na
polecenia przelewu SEPA i polecenia zapłaty SEPA, nie można
wykluczyć problemów z realizacją płatności, które mogą
prowadzić do opóźnienia tych płatności. Problemy te
mogą dotknąć wszystkich użytkowników usług
płatniczych, a w szczególności MŚP i konsumentów.
(7)       Kwestią o zasadniczym
znaczeniu jest uniknięcie niepotrzebnych zakłóceń w
płatnościach wynikających z faktu, iż do dnia 1 lutego 2014
r. nie udało się dokonać pełnego przejścia na SEPA.
Dostawcom usług płatniczych należy zatem zezwolić, przez
ograniczony okres czasu, na dalsze przetwarzanie transakcji płatniczych
przy wykorzystaniu ich dotychczasowych schematów płatności,
równolegle ze stosowaniem schematów polecenia przelewu SEPA i polecenia
zapłaty SEPA, tak jak to czynią obecnie. Należy zatem
wprowadzić okres przejściowy, który umożliwi kontynuowanie
przetwarzania płatności w różnych formatach. Biorąc pod
uwagę aktualne wskaźniki przejścia na SEPA oraz oczekiwane dalsze
tempo tego procesu, właściwy wydaje się jednorazowy, dodatkowy
okres przejściowy trwający sześć miesięcy. Takie
zastosowanie zasady praw nabytych w stosunku do dotychczasowych systemów
płatności, które nie spełniają wymogów SEPA, należy
traktować jako środek wyjątkowy i w związku z tym
należy jak najbardziej ograniczyć okres jego obowiązywania,
gdyż szybkie i pełne przejście na SEPA jest niezbędne w
celu osiągnięcia pełni korzyści płynących ze
zintegrowanego rynku płatności. Istotne jest również
ograniczenie kosztów ponoszonych przez dostawców usług płatniczych w
związku z dalszym utrzymywaniem dotychczasowych schematów
płatności równolegle z systemem SEPA. Dostawcy usług
płatniczych, którzy już w pełni zakończyli proces
przejścia na SEPA, mogą rozważyć świadczenie w okresie
przejściowym usług w zakresie konwersji dla tych użytkowników
usług płatniczych, którzy jeszcze tego nie dokonali. W okresie
przejściowym państwa członkowskie powinny zrezygnować z
nakładania sankcji na dostawców usług płatniczych, którzy realizują
płatności niespełniające wymogów SEPA, oraz na
użytkowników usług płatniczych, którzy nie zakończyli
jeszcze procesu przejścia na SEPA.
(8)       Szereg dużych
użytkowników instrumentów polecenia zapłaty poinformowało
już, że planuje przejść na SEPA dopiero tuż przed
datą końcową. Wszelkie opóźnienia w tych procesach
przejścia na SEPA mogą prowadzić do okresowych napięć
w kontekście otrzymywanych płatności i przepływów
środków pieniężnych, a tym samym w kontekście zasobów
środków finansowych, którymi dysponują te przedsiębiorstwa.
Takie późne przejście na SEPA na dużą skalę może
również prowadzić do innych problemów, zwłaszcza wśród
banków i dostawców oprogramowania, w przypadku których należy się
liczyć z ograniczoną dostępnością usług.
Wydłużenie okresu wprowadzania nowego systemu umożliwiłoby
zastosowanie bardziej stopniowego podejścia. Uczestnicy rynku, którzy nie
rozpoczęli jeszcze wdrażania koniecznych dostosowań
służących spełnieniu wymogów SEPA, wzywa się do jak
najszybszego podjęcia odpowiednich działań. Uczestnicy rynku,
którzy rozpoczęli już dostosowywanie swoich procedur związanych
z płatnościami, powinni jednak zakończyć proces
przejścia na SEPA możliwie jak najszybciej.
(9)       W związku z
nadrzędnym celem, jakim jest skoordynowane i zintegrowane przejście
na SEPA, właściwe jest, by okres przejściowy miał
zastosowanie zarówno do polecenia przelewu SEPA, jak i do polecenia
zapłaty SEPA. Różne okresy przejściowe dla polecenia przelewu
SEPA i polecenia zapłaty SEPA prowadziłyby do dezorientacji
wśród konsumentów, dostawców usług płatniczych, MŚP oraz innych
użytkowników usług płatniczych.
(10)     Ze względu na
pewność prawa oraz w celu uniknięcia jakiejkolwiek przerwy w
stosowaniu rozporządzenia (UE) nr 260/2012 konieczne jest, by niniejsze
rozporządzenie weszło w życie w trybie pilnym i obowiązywało
od dnia 31 stycznia 2014 r.
(11)     Należy zatem odpowiednio
zmienić rozporządzenie (UE) nr 260/2012,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Art. 16 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr
260/2012 otrzymuje brzmienie:
„1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 6 ust. 1 i 2
dostawcy usług płatniczych mogą do dnia 1 sierpnia 2014 r.
kontynuować przetwarzanie transakcji płatniczych w euro w formatach,
które różnią się od formatów wymaganych dla poleceń
przelewu SEPA i poleceń zapłaty SEPA.
Państwa członkowskie stosują przepisy
dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń
art. 6 ust. 1 i 2, ustanowione zgodnie z art. 11, dopiero począwszy od
dnia 2 sierpnia 2014 r.
W drodze odstępstwa od art. 6 ust. 1 i 2,
państwa członkowskie mogą zezwalać dostawcom usług płatniczych,
do dnia 1 lutego 2016 r., na świadczenie usług w zakresie konwersji w
odniesieniu do krajowych transakcji płatniczych, umożliwiając
użytkownikom usług płatniczych, którzy są konsumentami,
dalsze korzystanie z BBAN zamiast identyfikatora rachunku płatniczego
określonego w pkt 1 lit. a) załącznika, pod warunkiem że
zostanie zapewniona interoperacyjność poprzez techniczną i
bezpieczną konwersję BBAN płatnika i odbiorcy w identyfikator
rachunku płatniczego określony w pkt 1 lit. a) załącznika.
Ten identyfikator rachunku płatniczego dostarcza się
inicjującemu transakcję użytkownikowi usług
płatniczych, w stosownych przypadkach przed wykonaniem
płatności. W takich przypadkach dostawcy usług płatniczych
nie pobierają od użytkownika usług płatniczych dodatkowych
opłat lub innych prowizji związanych bezpośrednio lub
pośrednio z usługami w zakresie konwersji.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje
się od dnia 31 stycznia 2014 r.
Niniejsze
rozporządzenie wiąże w całości i jest
bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego
W imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[2]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[3]
[4]               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiające wymogi techniczne i
handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w
euro oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 924/2009 (Dz.U. L 94 z
30.3.2012, s. 22).
[5]               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 924/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie płatności
transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr
2560/2001 (Dz.U. L 266 z 9.10.2009, s. 11).
[6]               http://register.consilium.europa.eu/doc/srv?l=PL&t=PDF&gc=true&sc=false&f=ST%209405%202013%20INIT&r=http%3A%2F%2Fregister.consilium.europa.eu%2Fpd%2Fpl%2F13%2Fst09%2Fst09405.pl13.pdf


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 28.7.2015
            COM(2015) 380 final
            2015/0165(NLE)
            Wniosek
            ROZPORZĄDZENIE RADY
            zmieniające rozporządzenie (WE) nr 866/2004 w sprawie systemu na podstawie art. 2 Protokołu 10 do Aktu Przystąpienia w odniesieniu do towarów objętych systemami jakości produktów rolnych i środków spożywczych

               UZASADNIENIE

               1.
                     KONTEKST WNIOSKU

               W rozporządzeniu Rady (WE) nr 866/2004 („rozporządzenie w sprawie zielonej linii”) określono specjalne zasady dotyczące towarów, usług i osób przekraczających linię dzielącą obszary Republiki Cypryjskiej, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli, i obszary Republiki Cypryjskiej, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę.

               W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 ustanowiono system jakości produktów rolnych i środków spożywczych, z którego mogą korzystać objęte nim produkty po ich wprowadzeniu na rynek UE.

               W niniejszym akcie zmieniającym określa się sposób, w jaki mechanizm kontroli towarów objętych rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012, w których zakres geograficzny wchodzą obszary Republiki Cypryjskiej, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli, byłby stosowany na tych obszarach do czasu ponownego zjednoczenia Cypru.

               Na obecnym etapie niniejszy akt zmieniający obejmie wyłącznie ser halloumi/hellim, odnośnie do którego Komisja otrzymała wniosek o rejestrację jako chroniona nazwa pochodzenia. W tym celu w niniejszym akcie zmieniającym uwzględnia się i przyjmuje jako podstawę porozumienie, osiągnięte pod kierownictwem przewodniczącego Jeana-Claude'a Junckera podczas jego wizyty na Cyprze w dniu 16 lipca 2015 r., w sprawie tymczasowego rozwiązania dotyczącego sera halloumi/hellim, które ma zostać wdrożone w oczekiwaniu na ponowne zjednoczenie Cypru
                  1
               . Niniejszy akt będzie miał jednak również zastosowanie do ewentualnych przyszłych wniosków o rejestrację nazw na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, w których zakres geograficzny wchodzą obszary Republiki Cypryjskiej, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli.

               2.
                     WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

               Komisja przeprowadziła konsultacje z rządem Republiki Cypryjskiej i otrzymała uwagi od licznych zainteresowanych stron.

               3.
                     ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               Omawiane rozporządzenie stanowi, że w odniesieniu do towarów objętych nazwą zarejestrowaną na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych, w których zakres geograficzny wchodzą obszary Republiki Cypryjskiej, nad którymi rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli, organ kontrolny, o którym mowa w art. 39 ust. 1 tego rozporządzenia, wykonuje, dla celów wywiązywania się ze swoich zadań na obszarach Republiki Cypryjskiej, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli, zadania przewidziane we wspomnianym artykule.

               2015/0165 (NLE)

               Wniosek

               ROZPORZĄDZENIE RADY

               zmieniające rozporządzenie (WE) nr 866/2004 w sprawie systemu na podstawie art. 2 Protokołu 10 do Aktu Przystąpienia w odniesieniu do towarów objętych systemami jakości produktów rolnych i środków spożywczych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Protokół 10 w sprawie Cypru
                  2
                do Aktu przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 2,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W rozporządzeniu Rady (WE) nr 866/2004
                  3
                określono specjalne zasady dotyczące towarów, usług i osób przekraczających linię dzielącą obszary Republiki Cypryjskiej, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli, i obszary Republiki Cypryjskiej, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę.

               (2)W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012
                  4
                ustanowiono system jakości produktów rolnych i środków spożywczych, z którego mogą korzystać objęte nim produkty po ich wprowadzeniu na rynek UE.

               (3)Art. 3 Protokołu 10 w sprawie Cypru stanowi, że żaden zapis tego protokołu nie wyklucza środków mających na celu wspieranie rozwoju gospodarczego tych obszarów.

               (4)Należy określić sposób, w jaki mechanizm kontroli towarów objętych rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012, w których zakres geograficzny wchodzą obszary Republiki Cypryjskiej, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli, byłby stosowany na tych obszarach do czasu ponownego zjednoczenia Cypru.

               (5)W dniu 16 lipca 2015 r. pod kierownictwem przewodniczącego Jeana-Claude'a Junckera osiągnięto porozumienie w sprawie tymczasowego rozwiązania dotyczącego możliwej chronionej nazwy pochodzenia sera halloumi/hellim, które ma zostać wdrożone w oczekiwaniu na ponowne zjednoczenie Cypru. Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla uprawnień Komisji wynikających z rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, w tym uprawnień do badania wniosku o rejestrację.

               (6)Zgodnie ze wspomnianym wspólnym porozumieniem Komisja zapewni pełne poszanowanie właściwych przepisów UE, jak określono w traktatach UE.

               (7)Niniejsze rozporządzenie nie narusza przepisów ewentualnej przyszłej decyzji Komisji znoszącej zakaz przepływu określonych produktów zwierzęcych, która może zostać przyjęta na mocy art. 4 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 866/2004,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               W rozporządzeniu (WE) nr 866/2004 wprowadza się następujące zmiany:

               w art. 4 dodaje się ustęp w brzmieniu:

               „4a. W odniesieniu do towarów objętych nazwą zarejestrowaną na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych, w których zakres geograficzny wchodzą obszary Republiki Cypryjskiej, nad którymi rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli, kontrole urzędowe, o których mowa w art. 36 tego rozporządzenia, prowadzi na obszarach Republiki Cypryjskiej, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli, organ kontrolny wyznaczony na mocy art. 39 ust. 1 tego rozporządzenia.

               Oprócz sprawozdań składanych właściwym organom Republiki Cypryjskiej zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt, organ, o którym mowa w akapicie pierwszym, składa, co sześć miesięcy, sprawozdanie Komisji Europejskiej na temat wykonywania jego zadań na mocy niniejszego rozporządzenia.”.

               Artykuł 2

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        http://europa.eu/rapid/press-release_MEX-15-5402_en.htm

                     (2)
                  Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 955.

                     (3)
                  Dz.U. L 161 z 30.4.2004, s. 128.

                     (4)
                  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.


				|

		52013PC0226

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające niektóre przepisy przejściowe w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr [...] [RD] w zakresie środków i ich rozdziału w odniesieniu do roku 2014 r. i zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 i rozporządzenia (UE) nr [...] [DP], (UE) nr [...] [HZ] i (UE) nr [...] [sCMO] w zakresie ich stosowania w roku 2014. /* COM/2013/0226 final - 2013/0117 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Komisja Europejska prowadzi intensywne
działania na rzecz osiągnięcia porozumienia między
instytucjami UE w sprawie reformy wspólnej polityki rolnej (WPR), która
umożliwi wejście w życie zreformowanej WPR w dniu 1 stycznia
2014 r.
Przy zamierzonym celu, którym jest
osiągnięcie porozumienia między instytucjami w sprawie
wieloletnich ram finansowych (WRF) i osiągnięcie porozumienia
politycznego w sprawie reformy wspólnej polityki rolnej przed latem 2013 r., przewiduje
się wejście w życie podstaw prawnych zreformowanej WPR w dniu 1
stycznia 2014 r.
Jednakże konieczne są przepisy
przejściowe do określenia uzgodnień technicznych, które
pozwolą na sprawne dostosowanie do nowych warunków, przy jednoczesnym
zapewnieniu ciągłości różnych form wsparcia w ramach WPR.
W odniesieniu do płatności
bezpośrednich państwa członkowskie, a w szczególności ich
agencje płatnicze, muszą dysponować odpowiednim czasem na dobre
przygotowanie się i szczegółowe poinformowanie rolników o nowych
przepisach z odpowiednim wyprzedzeniem. Dlatego też wnioski na rok 2014
będą rozpatrywane w oparciu o przepisy przejściowe.
Jeśli chodzi o drugi filar, ustanowienie
przepisów przejściowych między dwoma okresami programowania stanowi
standardową praktykę. Przepisy przejściowe służą
na ogół przejściu z jednego okresu programowania do drugiego, jak
już było na początku bieżącego okresu programowania.
Jednakże w przypadku rozwoju obszarów wiejskich potrzeba również
czasu na niektóre szczególne uzgodnienia przejściowe, przede wszystkim w
celu uporania się ze skutkami, które opóźnienie nowego systemu
płatności bezpośrednich wywiera na niektóre środki rozwoju
obszarów wiejskich, w szczególności w odniesieniu do modelu podstawowego płatności
rolnośrodowiskowych i klimatycznych oraz do stosowania zasady wzajemnej
zgodności. Uzgodnienia przejściowe są potrzebne również po
to, by zapewnić państwom członkowskim możliwość
dalszego podejmowania nowych zobowiązań w odniesieniu do
płatności obszarowych i środków związanych ze zwierzętami
w 2014 r. – nawet jeśli środki w bieżącym okresie
zostały wyczerpane. Te nowe zobowiązania, a także odpowiednie
bieżące zobowiązania, kwalifikują się do finansowania
z nowych kopert finansowych na programy rozwoju obszarów wiejskich
następnego okresu programowania.
W rozporządzeniu horyzontalnym potrzeba
środków przejściowych ogranicza się do usług doradztwa
rolniczego (FAS), zarządzania i kontroli (IACS) oraz zasady wzajemnej
zgodności, ze względu na ich związek z płatnościami
bezpośrednimi.
W związku z powyższym Rada i
Parlament Europejski muszą przyjąć szczególne przepisy
przejściowe do końca tego roku, zmieniając w razie potrzeby
obecne akty podstawowe z zakresu WPR.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
W odniesieniu do przepisów przejściowych
nie zaistniała potrzeba konsultacji z zainteresowanymi stronami ani
przeprowadzenia oceny skutków, gdyż przedmiotowe dostosowania
wynikają ze stanu zaawansowania dyskusji prowadzonych między instytucjami
na temat wieloletnich ram finansowych i reformy WPR.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Jeżeli chodzi o płatności
bezpośrednie, środki przejściowe przewidują przede
wszystkim przedłużenie głównych elementów istniejących
programów – SPS, SAPS, form wsparcia związanych z produkcją oraz wsparcia
przyznanego jako wsparcie specjalne na mocy art. 68 – w odniesieniu do roku
2014. Po drugie, środki te uwzględniają, pod warunkiem uzyskania
zgody Parlamentu Europejskiego, skutki finansowe z wniosków Rady Europejskiej z
dnia 8 lutego 2013 r., w tym rozpoczęcie procesu zewnętrznego
ujednolicania. Wprowadzenie środków przejściowych oznacza, że
niektóre terminy zawarte we wniosku Komisji w sprawie wsparcia
bezpośredniego po 2013 r. będą musiały zostać
odpowiednio dostosowane w taki sposób, aby zapewnić spójność z
niniejszym projektem rozporządzenia.
W
odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich należy ustanowić przepisy
przejściowe w celu określenia sposobu przeniesienia obecnych
środków do następnego okresu programowania, z uwzględnieniem ich
finansowania z nowej koperty finansowej. Ponadto przepisy te
określają, które przepisy podstawowe i przepisy dotyczące zasady
wzajemnej zgodności należy stosować w 2014 r. Wreszcie, niniej‑{}‑sze
przepisy ustanawiają przepisy przejściowe w odniesieniu do Chorwacji.
Środki przejściowe obejmują
również przepisy dotyczące możliwości przekazywania
środków finansowych między filarami przez państwa
członkowskie. Taki mechanizm elastyczności jest elementem reformy
WPR, która zostanie określona w drodze zwykłej procedury ustawodawczej.
Zarówno Parlament Europejski w dniu 13 marca 2013 r. jak i Rada ds. Rolnictwa w
dniu 19 marca 2013 r. zajęły stanowisko w tej kwestii. Chociaż
Rada uwzględniła konkluzje Rady Europejskiej w sprawie wieloletnich
ram finansowych, PE zwiększył wysokość odsetków
zaproponowanych przez Komisję do 15 % na transfer do drugiego filaru
i 10 % w przypadku przekazywania środków do pierwszego filaru, przy
czym ta druga możliwość jest dopuszczalna wyłącznie w
tych państwach członkowskich, w których wysokość
średniej płatności wynosi poniżej 90 % średniej
UE. W celu wskazania, że niniejszy wniosek pozostaje bez uszczerbku dla
ostatecznej decyzji, która zostanie podjęta przez prawodawcę w
odniesieniu do tego konkretnego elementu, części artykułu
objęte środkami przejściowymi, które różnią się
od art. 14 wniosku Komisji dotyczącego bezpośredniego wsparcia po
roku 2013, zostały ujęte w nawiasach kwadratowych.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Niniejszy projekt rozporządzenia
wdraża tylko wnioski Komisji dotyczące wieloletnich ram finansowych i
reformy WPR w roku budżetowym 2015, biorąc pod uwagę konkluzje
Rady Europejskiej z dnia 8 lutego 2013 r. W jego skład wchodzi
zewnętrzne ujednolicanie płatności bezpośrednich,
elastyczność pomiędzy filarami WPR i stopa
współfinansowania rozwoju obszarów wiejskich. Nowe elementy
wynikające z konkluzji Rady Europejskiej zostały ujęte w nawiasy
kwadratowe w oczekiwaniu na ostateczne porozumienie w sprawie WRF.
Jeżeli chodzi o płatności
bezpośrednie, konkluzje Rady Europejskiej z dnia 8 lutego 2013 r.
odpowiadają, w porównaniu z wnioskiem Komisji, obniżce o 830 mln EUR
(w cenach bieżących) w roku budżetowym 2015 r. (co odpowiada
wnioskom z roku 2014 o przyznanie płatności bezpośrednich).
Podział pułapów płatności bezpośrednich pomiędzy
państwa członkowskie uwzględnia zewnętrzne ujednolicanie,
gdyż powinno ono zacząć się od roku budżetowego 2015.
W porównaniu z wnioskiem Komisji konkluzje Rady Europejskiej zmieniają
ramy czasowe ujednolicenia (6 lat) i dodają minimum wynoszące 196
EUR/ha, które należy osiągnąć do roku budżetowego
2020.
W porównaniu z wnioskiem Komisji
elastyczność między filarami jest większa zgodnie z
konkluzjami Rady Europejskiej. Nie będzie to miało wpływu na
budżet, ponieważ dokładnie takie same kwoty odjęte z jednego
funduszu (EFRG lub EFRROW) zostaną udostępnione innym funduszom (EFRG
lub EFRROW).
Jeżeli chodzi o rozwój obszarów
wiejskich, niniejszy projekt rozporządzenia ma na celu zapewnienie
ciągłości szeregu środków obejmujących wieloletnie
zobowiązania. Przepisy te nie mają skutków finansowych, ponieważ
przydział na rozwój obszarów wiejskich pozostaje bez zmian. Jednakże
rozkład płatności w czasie może być nieco odmienny
niż w innym przypadku, na obecnym etapie nie można jednak
oszacować tego ilościowo.
Szczegóły skutków finansowych niniejszego
wniosku określono w ocenie skutków finansowych stanowiącej
załącznik do wniosków.
2013/0117 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
ustanawiające niektóre przepisy
przejściowe w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski
Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz
zmieniające rozporządzenie (UE) nr [...] [RD] w zakresie środków
i ich rozdziału w odniesieniu do roku 2014 r. i zmieniające rozporządzenie
Rady (WE) nr 73/2009 i rozporządzenia (UE) nr [...] [DP], (UE) nr [...]
[HZ] i (UE) nr [...] [sCMO] w zakresie ich stosowania w roku 2014.
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[1],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[2],

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą
ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)                   Rozporządzenie
(UE) nr [...] [RD] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia [...] r. w sprawie
wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz
Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)[3],
które będzie stosowane od dnia 1 stycznia 2014 r., określa zasady
unijnego wsparcia rozwoju obszarów wiejskich i uchyla rozporządzenie Rady
(WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju
obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów
Wiejskich (EFRROW)[4],
bez uszczerbku dla dalszego stosowania rozporządzeń wykonawczych do
tego rozporządzenia do chwili ich uchylenia przez Komisję. W celu
ułatwienia przejścia od istniejących systemów wsparcia na mocy
rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 do nowych ram prawnych, które
obejmują okres programowania rozpoczynający się z dniem 1
stycznia 2014 r. („nowy okres programowania”), należy przyjąć
przepisy przejściowe w celu uniknięcia ewentualnych trudności i
opóźnień w realizacji wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, które
mogą być skutkiem terminu przyjęcia nowych programów rozwoju
obszarów wiejskich. W związku z tym należy umożliwić
państwom członkowskim dalsze podejmowanie zobowiązań
prawnych w ramach istniejących programów rozwoju obszarów wiejskich w 2014
r. w odniesieniu do niektórych środków i zapewnić, by związane z
tym wydatki kwalifikowały się do objęcia wsparciem w nowym
okresie programowania.
(2)                   Ze względu
na znaczące zmiany w metodzie wytyczania obszarów charakteryzujących
się istotnymi ograniczeniami naturalnymi, proponowanej w odniesieniu do
kolejnego okresu programowania, należy ustanowić przepisy, na mocy
których w przypadku nowych zobowiązań prawnych podjętych w 2014
r. zobowiązanie rolnika do kontynuowania przez pięć lat
działalności w danym obszarze nie ma zastosowania.
(3)       W celu zagwarantowania
pewności prawa w okresie przejściowym należy ustanowić
przepisy zapewniające, by wydatki poniesione na podstawie
rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w ramach środków
związanych z obszarem lub zwierzętami kwalifikowały się do
udzielenia wsparcia z EFRROW w nowym okresie programowania, jeżeli nadal
istnieją płatności, których należy dokonać. W
interesie należytego zarządzania finansami oraz skutecznej realizacji
programów wspomniane wydatki powinny zostać jasno określone w
programach rozwoju obszarów wiejskich oraz we wszystkich systemach
zarządzania i kontroli w państwach członkowskich. W celu
uniknięcia niepotrzebnych komplikacji w zarządzaniu finansami
programów rozwoju obszarów wiejskich w nowym okresie programowania należy
wprowadzić przepis, zgodnie z którym stawki współfinansowania
określone dla nowego okresu programowania stosuje się do wydatków
przejściowych.
(4)                   Rozporządzenie
(UE) nr [...] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia [...] r.
ustanawiające przepisy dotyczące płatności
bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach
wspólnej polityki rolnej [DP][5]
określa nowe systemy wsparcia i stosuje się od dnia 1 stycznia 2014
r. Ta data rozpoczęcia stosowania nie
pozwoliłaby na ustanowienie we właściwym czasie
administracyjnych i praktycznych uzgodnień niezbędnych do
składania wniosków w 2014 r. W
związku z tym stosowanie nowego systemu płatności
bezpośrednich należy odroczyć o jeden rok. Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19
stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia
bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i
ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników[6] powinno
zatem nadal stanowić podstawę do udzielenia wsparcia do dochodu
rolników w roku kalendarzowym 2014, przy jednoczesnym należytym
uwzględnieniu [rozporządzenia określającego wieloletnie
ramy finansowe][7].
(5)       Ze względu na to,
że rozporządzenie (WE) nr 73/2009 będzie nadal stosowane w 2014
r., oraz w celu zapewnienia spójnego wdrażania przepisów dotyczących
zasady wzajemnej zgodności i przestrzegania standardów wymaganych przez
niektóre środki, należy zapewnić dalsze stosowanie do czasu
wejścia w życie nowych ram legislacyjnych odpowiednich przepisów,
które mają zastosowanie w okresie programowania 2007–2013. Z tych samych
powodów należy zapewnić dalsze stosowanie przepisów odnoszących
się do uzupełniających krajowych płatności
bezpośrednich dla Chorwacji, które mają zastosowanie w 2013 r.
(6)       Zgodnie z art. 76 rozporządzenia (UE) nr [...] [HZ] Parlamentu
Europejskiego i Rady[8]
państwa członkowskie będą mogły wypłacać
zaliczki na poczet płatności bezpośrednich. Na mocy
rozporządzenia (WE) nr 73/2009 taka możliwość musi
zostać zatwierdzona przez Komisję. Doświadczenie we
wdrażaniu systemów wsparcia bezpośredniego pokazuje, że
należy umożliwić rolnikom otrzymanie płatności
zaliczkowych. W odniesieniu do wniosków złożonych w roku 2014
zaliczki te powinny być ograniczone do 50 % kwot określonych w
ramach systemów wsparcia wymienionych w załączniku I do
rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz do 80 % płatności z
tytułu wołowiny i cielęciny.
(7)       W celu przestrzegania
[rozporządzenia określającego wieloletnie ramy finansowe], a w
szczególności określania poziomu kwoty dostępnej na przyznawanie
wsparcia bezpośredniego dla rolników, jak również mechanizmu
zewnętrznego ujednolicania, konieczne jest zmodyfikowanie pułapów
krajowych określonych w załączniku VIII do rozporządzenia
(WE) nr 73/2009 na rok 2014. Zmiana krajowych pułapów
będzie nieuchronnie wywierać wpływ na kwoty, które poszczególni
rolnicy mogą otrzymać w formie dopłat bezpośrednich w 2014
r. Należy w związku z tym ustalić, w jaki sposób zmiany te
będą wpływać na wartość uprawnień do
płatności oraz poziom innych płatności bezpośrednich.
(8)       Doświadczenia zebrane w
trakcie realizacji finansowej rozporządzenia (WE) nr 73/2009
wykazały, że istnieje potrzeba objaśnienia niektórych przepisów,
w szczególności w odniesieniu do elementów objętych wartościami
liczbowymi podanymi w załączniku VIII do tego rozporządzenia,
oraz związku z przysługującą państwom
członkowskim możliwością wykorzystania na finansowanie
wsparcia specjalnego środków niewydanych w ramach systemu
płatności jednolitej. Ponieważ w celu
wyjaśnienia sposobu uwzględniania przez państwa
członkowskie różnic krajowych pułapów konieczna jest zmiana art.
40 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, należy wykorzystać tę
szansę, aby doprecyzować brzmienie odpowiednich przepisów.
(9)       Na mocy rozporządzenia
(WE) nr 73/2009 państwa członkowskie miały
możliwość decydowania o wykorzystaniu określonego
odsetka swojego pułapu krajowego na przyznawanie rolnikom wsparcia
specjalnego oraz dokonania przeglądu wcześniejszej decyzji poprzez
podjęcie decyzji o zmianie lub zaprzestaniu takiego wsparcia. Właściwe jest
zapewnienie możliwości dodatkowego przeglądu tych decyzji
począwszy od roku kalendarzowego 2014. Jednocześnie warunki
szczególne wypłacania wsparcia w niektórych państwach członkowskich
zgodnie z art. 69 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, które mają
wygasnąć w 2013 r., muszą zostać przedłużone na
okres jeszcze jednego roku w celu uniknięcia zaburzeń poziomu
wsparcia.
(10)     System jednolitej płatności obszarowej określony w rozporządzeniu
(WE) nr 73/2009 ma charakter tymczasowy i miał wygasnąć w dniu
31 grudnia 2013 r. Ponieważ nowy system płatności podstawowych
zastąpi system jednolitej płatności dopiero od dnia 1 stycznia
2015 r., przedłużenie okresu stosowania systemu jednolitej
płatności obszarowej w roku 2014 jest konieczne w celu
zapobieżenia konieczności stosowania przez nowe państwa
członkowskie systemu płatności jednolitych tylko w odniesieniu
do jednego roku.
(11)     W celu zapewnienia
państwom członkowskim możliwości wyjścia naprzeciw
potrzebom sektorów rolniczych, ale również w celu wzmocnienia ich polityki
rozwoju obszarów wiejskich w sposób bardziej elastyczny, należy im
umożliwić przesuwanie środków z pułapu płatności
bezpośrednich na wsparcie przeznaczone na rozwój obszarów wiejskich oraz
ze środków przeznaczonych na wsparcie rozwoju obszarów wiejskich do
pułapów płatności bezpośrednich. Jednocześnie
państwom członkowskim, w których wysokość wsparcia
bezpośredniego jest niższa niż 90 % średniej wysokości
wsparcia w Unii, należy umożliwić przekazywanie funduszy ze
wsparcia przeznaczonego na rozwój obszarów wiejskich do pułapu na
płatności bezpośrednie. Takie decyzje należy
podjąć – w ramach określonych granic – jednorazowo w odniesieniu
do całego okresu budżetowego 2015–2020.
(12)     Zgodnie z art. 22 dyrektywy
2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r.
ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki
wodnej[9]z
dniem 22 grudnia 2013 r. traci moc dyrektywa Rady 80/68/EWG z dnia 17 grudnia
1979 r. w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem spowodowanym
przez niektóre substancje niebezpieczne[10]. W celu zachowania przepisów
obowiązujących w ramach zasady wzajemnej zgodności
związanych z ochroną wód gruntowych właściwe jest
dostosowanie zakresu zasady wzajemnej zgodności oraz określenie normy
dobrej kultury rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska
obejmującej wymogi określone w art. 4 i 5 dyrektywy 80/68/EWG.
(13)     Rozporządzenie (UE) nr
[...] [sCMO] Parlamentu Europejskiego i Rady[11] przewiduje włączenie wsparcia dla
hodowli jedwabników do systemu wsparcia bezpośredniego, a co za tym idzie
jego usunięcie z rozporządzenia (UE) nr [...] [sCMO]. W związku
z opóźnieniem stosowania nowego systemu wsparcia bezpośredniego,
należy zapewnić kontynuację pomocy w sektorze jedwabników na
okres jeszcze jednego roku.
(14)     Ponadto od dnia 1 stycznia
2015 r. należy stosować przepisy w sprawie systemu doradztwa
rolniczego, zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz zasady wzajemnej
zgodności ustanowione w tytule III, tytule V rozdział II i tytule VI
rozporządzenia (UE) nr [...] [HZ] Parlamentu Europejskiego i Rady w
sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i jej
monitorowania[12].
(15)     W związku z wprowadzeniem
art. 136a do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i zastąpieniem art. 14
rozporządzenia (UE) nr [DP], które obowiązuje od dnia 1 stycznia 2015
r., należy zmienić odniesienia do art. 14 rozporządzenia (UE) nr
[DP] w rozporządzeniu (UE) nr [...] rozwoju obszarów wiejskich.
(16)     Należy zatem odpowiednio
zmienić rozporządzenia (WE) nr 73/2009, (UE) nr [...] [DP], (UE) nr
[...] [HZ], (UE) nr [...] [sCMO] i (UE) nr [...] [RD].
(17)     Niniejsze rozporządzenie
powinno obowiązywać od dnia 1 stycznia 2014 r. Aby
uniknąć nakładania się na siebie przepisów dotyczących
elastyczności między filarami ustalonych w rozporządzeniu (WE)
nr 73/2009 i rozporządzeniu (UE) nr [DP] zmienionych niniejszym
rozporządzeniem, należy zapewnić stosowanie tej szczególnej
zmiany rozporządzenia (WE) nr 73/2009 od daty wejścia w życie
niniejszego rozporządzenia, a także stosowanie zmiany
rozporządzenia (UE) nr [DP], w tym opóźnionego zastosowania od dnia 1
stycznia 2015 r., od dnia wejścia w życie rozporządzenia (UE) nr
[DP]. Ponadto od dnia 22 grudnia 2013 r. stosuje się zmiany w
załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 73/2009,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ 1
Przepisy przejściowe w sprawie
wsparcia rozwoju obszarów wiejskich
Artykuł 1
Zobowiązania prawne w 2014 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr
1698/2005
1.           W drodze odstępstwa od
przepisów art. 94 rozporządzenia (UE) nr [...] w odniesieniu do
środków, o których mowa w art. 36 lit. a) ppkt (i)–(v) i lit. b) ppkt (iv)
i (v) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, do czasu przyjęcia
odpowiedniego programu rozwoju obszarów wiejskich na okres programowania
2014–2020 państwa członkowskie mogą nadal podejmować nowe
zobowiązania prawne na rzecz beneficjentów w 2014 r. na podstawie
programów rozwoju obszarów wiejskich przyjętych na podstawie
rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, nawet po wykorzystaniu środków
finansowych z okresu programowania 2007–2013. Wydatki poniesione na podstawie
tych zobowiązań są kwalifikowalne zgodnie z art. 3 niniejszego
rozporządzenia.
2.           Warunek określony w art. 14
ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999[13] nie ma
zastosowania w stosunku do nowych zobowiązań prawnych podjętych
przez państwa członkowskie w 2014 r. na mocy art. 36 lit. a) ppkt (i)
i (ii) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.
Artykuł 2
Dalsze stosowanie art. 50a i 51 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005
W drodze odstępstwa od przepisów art. 94
rozporządzenia (UE) nr [...] [RD] do dnia 31 grudnia 2014 r. stosuje
się nadal art. 50a i 51 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005
odnośnie do działań wybranych w ramach programów rozwoju
obszarów wiejskich w okresie programowania 2014–2020 na mocy art. 22 ust. 1
lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr [...] [RD] w odniesieniu do premii
rocznej, a także art. 29–32 oraz 34 i 35 tego rozporządzenia.
Artykuł 3
Kwalifikowalność niektórych typów wydatków
1.           W drodze odstępstwa od art. 7
ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] wydatki związane ze
zobowiązaniami prawnymi na rzecz beneficjentów poniesione w ramach
środków, o których mowa w art. 36 lit. a) ppkt (i)–(v) i lit. b) ppkt (iv)
i (v) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 oraz art. 36 lit. b) ppkt (i) i
(iii) wspomnianego rozporządzenia w odniesieniu do stawki rocznej,
kwalifikują się do dofinansowania z EFRROW w okresie programowania
2014–2020 w następujących przypadkach:
a)      w odniesieniu do płatności
realizowanych w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.,
jeżeli przydział środków finansowych dla danego środka
odpowiedniego programu przyjętego na mocy rozporządzenia (WE) nr
1698/2005 został już wykorzystany; oraz
b)      w odniesieniu do płatności,
które mają być dokonane po dniu 31 grudnia 2015 r.
2.           Wydatki, o których mowa w ust. 1,
kwalifikują się do dofinansowania z EFRROW w okresie programowania
2014–2020, z zastrzeżeniem następujących warunków:
a)      takie wydatki zostały przewidziane w
odpowiednim programie rozwoju obszarów wiejskich na okres programowania
2014–2020;
b)      stosuje się stawkę wkładu
EFFROW do odpowiedniego środka zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr
[...] określoną w załączniku I do niniejszego
rozporządzenia;
c)      państwa członkowskie
zapewniają, by odpowiednie operacje przejściowe były
wyraźnie określone w ich systemach zarządzania i kontroli.
Artykuł 4
Stosowanie w 2014 r. niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 73/2009
1.           W stosunku do 2014 r. odniesienie do
rozdziału I tytułu VI rozporządzenia (UE) nr [HZ] w art. 29, 30,
31 i 34 rozporządzenia (UE) nr RD] [...] [rozumie się jako
odniesienie do art. 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz załączników
II i III do tego rozporządzenia.
2.           W stosunku do 2014 r. odniesienie w
art. 40a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] [RD] do art. 17a
rozporządzenia (UE) nr [DP] rozumie się jako odniesienie do art. 132
rozporządzenia (WE) nr 73/2009. W stosunku do tego samego roku odniesienie
w art. 40a ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr [...] [RD] do art. 16a
rozporządzenia (UE) nr [DP] rozumie się jako odniesienie do art. 121
rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
ROZDZIAŁ 2
Zmiany
Artykuł 5
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009
1.           W rozporządzeniu (WE) nr
73/2009 wprowadza się następujące zmiany:
1)      w art. 29 dodaje się akapit w
brzmieniu:
„5.     W drodze odstępstwa od ust. 2
państwa członkowskie mogą wypłacać od dnia 16
października 2014 r. zaliczki dla rolników w wysokości do 50 %
płatności bezpośrednich w ramach systemów wsparcia wymienionych
w załączniku I w odniesieniu do wniosków złożonych w roku
2014.
W odniesieniu do płatności z tytułu
wołowiny i cielęciny, o których mowa w tytule IV rozdział 1
sekcja 11, państwa członkowskie mogą podwyższyć
kwotę, o której mowa w akapicie pierwszym, do 80 %.”;
2)      artykuł 40 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł
40
Pułapy krajowe
1.       Dla każdego państwa
członkowskiego i w odniesieniu do każdego roku łączna
wartość wszystkich przyznanych uprawnień do płatności
i rezerwy krajowej, o której mowa w art. 41, oraz pułapów ustanowionych
zgodnie z art. 51 ust. 2 i art. 69 ust. 3, jest równa odpowiedniemu
pułapowi krajowemu określonemu w załączniku VIII.
2.       W miarę potrzeby państwo
członkowskie dokonuje liniowego zmniejszenia lub zwiększenia
wartości wszystkich uprawnień do płatności lub
wysokości rezerwy krajowej, o której mowa w art. 41, w celu zapewnienia
przestrzegania pułapu określonego w załączniku VIII.
3.       Bez uszczerbku dla przepisów art. 25
rozporządzenia (UE) nr [HZ] Parlamentu Europejskiego i Rady*, kwoty
płatności bezpośrednich, które mogą zostać przyznane w
państwie członkowskim w odniesieniu do roku kalendarzowego 2014 r.
zgodnie z art. 34, 52, 53 i 68 niniejszego rozporządzenia, oraz pomoc dla
hodowców jedwabników na mocy art. 111 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 nie
przekraczają pułapów określonych na ten rok w
załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia. W razie potrzeby
i w celu przestrzegania pułapów określonych w załączniku
VIII państwa członkowskie dokonują liniowego zmniejszenia kwot
płatności bezpośrednich w odniesieniu do roku kalendarzowego
2014 r.
*           Dz.U. L … z …, s. …”;
3)      w art. 51 ust. 2 dodaje
się akapit w brzmieniu:
„W odniesieniu do roku 2014 pułapy
płatności bezpośrednich, o których mowa w art. 52 i 53, są
identyczne z wysokością pułapów określonych na rok 2013,
pomnożoną przez współczynnik obliczany dla każdego
zainteresowanego państwa członkowskiego poprzez podzielenie
pułapu krajowego na 2014 r., ustalonego w załączniku VIII, przez
pułap krajowy na 2013 r. Operację mnożenia stosuje się
wyłącznie w odniesieniu do państw członkowskich, w których
krajowy pułap na 2014 r., określony w załączniku VIII, jest
niższy od pułapu krajowego na 2013 r.”;
4)      w art.
68 ust. 8 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„8.     Do dnia …[14]
państwa członkowskie, które podjęły decyzję,
o której mowa w art. 69 ust. 1, mogą dokonać jej
przeglądu i postanowić, że począwszy od roku 2014:”;
5)      w art. 69 wprowadza się
następujące zmiany:
a)       ustęp 1 otrzymuje brzmienie:
„1.     Państwa
członkowskie mogą podjąć do dnia 1 sierpnia 2009 r., 1
sierpnia 2010 r., 1 sierpnia 2011 r., 1 września 2012 r. lub [...][15]decyzję
o wykorzystaniu od roku następującego po takiej decyzji lub w
przypadku decyzji podjętej do [...], od roku 2014, do 10 % swoich
pułapów krajowych, o których mowa w art. 40, lub, w przypadku Malty, kwoty
2 000 000 EUR, na udzielenie wsparcia specjalnego przewidzianego w
art. 68 ust. 1.”;
b)      ustęp 3 akapit drugi otrzymuje
brzmienie:
„Jedynie w celu zapewnienia zgodności z
pułapami krajowymi przewidzianej w art. 40 ust. 2 oraz w celu obliczenia,
o którym mowa w art. 41 ust. 1, kwoty wykorzystane na przyznanie wsparcia, o
którym mowa w art. 68 ust. 1 lit. c), odejmowane są od pułapu
krajowego, o którym mowa w art. 40 ust. 1. Są one liczone jako przyznane
uprawnienia do płatności. ”;
c)       w ustępie 5 w pierwszym zdaniu
datę roczną „2013” zastępuje się datą roczną
„2014”;
d)      ustęp 6 akapit drugi
otrzymuje brzmienie:
„Wyłącznie w celu zapewnienia
zgodności z pułapami krajowymi przewidzianej w art. 40 ust. 2 oraz w
celu obliczenia, o którym mowa w art. 41 ust. 1, w przypadku gdy państwo
członkowskie wykorzystuje możliwość przewidzianą w
niniejszym ustępie akapit pierwszy lit. a), odnośnej kwoty nie wlicza
się do pułapów ustalonych na mocy ust. 3 niniejszego artykułu.”;
6)      artykuł 90 ust. 3 otrzymuje
brzmienie:
„3.     Kwota pomocy na kwalifikujący się
hektar ustalana jest przez pomnożenie wielkości plonów ustanowionej w
ust. 2 przez następujące kwoty referencyjne:
Bułgaria: [520,20] EUR
Grecja: [234,18] EUR
Hiszpania: [362,15] EUR
Portugalia: [228,00] EUR.”;
7)      artykuł 122
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3.     System jednolitej płatności
obszarowej jest dostępny do dnia 31 grudnia 2014 r.”;
8)      artykuł 131 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1.     Nowe państwa członkowskie
stosujące system jednolitej płatności obszarowej mogą
zadecydować, do dnia 1 sierpnia 2009 r., 1 sierpnia 2010 r., 1 sierpnia
2011 r., 1 września 2012 r. lub [...][16], o wykorzystaniu, od następnego roku
po przyjęciu tej decyzji lub w przypadku decyzji podjętej przed [...][17] od roku
2014 do 10 % krajowych pułapów, o których mowa w art. 40, na
przyznawanie wsparcia rolnikom, o których mowa w art. 68 ust. 1 oraz zgodnie z
mającymi do nich zastosowanie przepisami zawartymi w tytule III
rodział 5.”;
9)      w tytule VI dodaje się art. 136a w
brzmieniu:
„Artykuł 136a
Elastyczność między filarami
„1.     Przed ...[18]
państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o
udostępnieniu w postaci dodatkowego wsparcia działań w ramach
programowania rozwoju obszarów wiejskich finansowanego przez EFRROW,
określonego w rozporządzeniu (UE) nr [...] [RD] Parlamentu
Europejskiego i Rady*, do [15] % swoich rocznych pułapów krajowych na lata
kalendarzowe 2014–2019, jak określono w załączniku VIII do
niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do roku 2014 i w
załączniku II do rozporządzenia (UE) nr [DP] Parlamentu Europejskiego
i Rady** w odniesieniu do lat 2015–2019. Wskutek tego odnośna kwota nie
może już być dostępna na przyznawanie płatności
bezpośrednich.
O decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym,
należy powiadomić Komisję przed upływem terminu, o którym
mowa we wspomnianym akapicie.
Odsetek zgłoszony zgodnie z akapitem drugim
jest taki sam w przypadku lat, o których mowa w akapicie pierwszym.
2.       [Państwa członkowskie] nie
korzystające z możliwości określonej w ust. 1, [mogą
przed…[19]podjąć
decyzję o udostępnieniu w formie bezpośrednich wypłat na
podstawie niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (UE) nr [DP] do
[15] % kwoty przeznaczonej na wsparcie działań w ramach programowania
rozwoju obszarów wiejskich finansowanego w ramach EFRROW w okresie 2015–2020,
jak określono na mocy rozporządzenia (UE) nr [...]]. Bułgaria,
Estonia, Finlandia, Hiszpania, Litwa, Łotwa, Polska, Portugalia, Rumunia,
Słowacja, Szwecja i Zjednoczone Królestwo mogą podejmować
decyzje o udostępnieniu jako płatności bezpośrednich
[dodatkowych] [10 %] kwoty przydzielonej na rozwój obszarów wiejskich.
Wskutek tego odnośna kwota nie może już być dostępna
na środki wspomagające w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich.
O decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym,
należy powiadomić Komisję przed upływem terminu, o którym
mowa we wspomnianym akapicie.
Odsetek zgłoszony zgodnie z akapitem drugim
jest taki sam w przypadku lat, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy.
3.       W celu uwzględnienia decyzji
zgłoszonych przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 1 i 2
Komisja jest uprawniona zgodnie z art. 141a do przyjmowania aktów delegowanych
zawierających przeglądy pułapów określonych w
załączniku VIII.
*           Dz.U. L … z …, s. ….
**         Dz.U. L … z …, s. …”;
10)    artykuł 141a otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 141a
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.       Powierzenie Komisji uprawnień do
przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym
w niniejszym artykule.
2.       Uprawnienia do przyjęcia aktów
delegowanych, o których mowa w art. 11a, powierza się Komisji na okres od
dnia 1 września 2012 r. do dnia 31 grudnia 2014 r. Uprawnienia do
przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 136a ust.3,
powierza się Komisji na okres od dnia […][20] do dnia 31 grudnia 2014 r.
3.       Przekazanie uprawnień, o których
mowa w art. 11a i art. 136a ust. 3, może zostać w dowolnym momencie
odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja
o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej
uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od
następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji
późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność
jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4.       Niezwłocznie po przyjęciu aktu
delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie.
5.       Akt delegowany przyjęty na
podstawie art. 11a i art. 136a ust. 3 wchodzi w życie tylko
jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu
w terminie [...] od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno
Parlament Europejski, jak i Rada, poinformowały Komisję, że
nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa
miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;
11)    w załącznikach I, II oraz VIII
wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego
rozporządzenia.
Artykuł 6
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr […] [DP]
W rozporządzeniu (UE) nr […] [DP]
wprowadza się następujące zmiany:
1)           artykuł 6 ust. 2 otrzymuje
brzmienie:
„2.     W celu
uwzględnienia zmian dotyczących całkowitych maksymalnych kwot
płatności bezpośrednich, które mogą być przyznane, w
tym wynikających z decyzji podjętych przez państwa
członkowskie zgodnie z art. 136a rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i
art. 14 niniejszego rozporządzenia oraz przepisami wynikającymi z zastosowania
art. 17b niniejszego rozporządzenia, Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 niniejszego
rozporządzenia w celu dokonania przeglądu pułapów krajowych
określonych w załączniku II do niniejszego
rozporządzenia.”;
2)           artykuł 14 otrzymuje
brzmienie:
„Artykuł
14
Elastyczność między filarami
„1.     Przed ...[21]
państwa członkowskie mogą podejmować decyzje o
udostępnieniu w postaci dodatkowego wsparcia działań w ramach
programowania rozwoju obszarów wiejskich finansowanego przez EFRROW,
określonego w rozporządzeniu (UE) nr [...] [RD], do 15 % swoich
rocznych pułapów krajowych na lata kalendarzowe 2014–2019 określonych
w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 w
odniesieniu do roku 2014 i w załączniku II do niniejszego
rozporządzenia w odniesieniu do lat 2015–2019. Wskutek tego odnośna
kwota nie może już być dostępna na przyznawanie
płatności bezpośrednich.
O decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym,
należy powiadomić Komisję przed upływem terminu, o którym
mowa we wspomnianym akapicie.
Odsetek zgłoszony zgodnie z akapitem drugim
jest taki sam w przypadku lat, o których mowa w akapicie pierwszym.
2.      [Państwa
członkowskie] nie korzystające z możliwości określonej
w ust. 1, [mogą przed…[22]podjąć
decyzję o udostępnieniu w formie bezpośrednich wypłat na
podstawie rozporządzenia (UE) nr 73/2009 i niniejszego rozporządzenia
do [15] % kwoty przeznaczonej na wsparcie działań w ramach
programowania rozwoju obszarów wiejskich finansowanego w ramach EFRROW w
okresie 2015–2020, jak określono na mocy rozporządzenia (UE) nr [...]
[RD]]. Bułgaria, Estonia, Finlandia, Hiszpania, Litwa, Łotwa, Polska,
Portugalia, Rumunia, Słowacja, Szwecja i Zjednoczone Królestwo mogą
podejmować decyzje o udostępnieniu jako płatności
bezpośrednich [dodatkowych] [10 %] kwoty przydzielonej na rozwój
obszarów wiejskich. Wskutek tego odnośna kwota nie może już
być dostępna na środki wspomagające w ramach programów
rozwoju obszarów wiejskich.
O decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym,
należy powiadomić Komisję przed upływem terminu, o którym
mowa we wspomnianym akapicie.
Odsetek zgłoszony zgodnie z akapitem drugim
jest taki sam w przypadku lat, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy.”;
3)           w art. 57 ust. 2 po
akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:
„Jednakże rozporządzenie to stosuje
się nadal w odniesieniu do wniosków o pomoc odnoszących się do
lat rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2015 r.”;
4)           artykuł 59 akapit drugi i
trzeci otrzymują brzmienie:
„Niniejsze rozporządzenie stosuje się od
dnia 1 stycznia 2015 r.
Jednak art. 20 ust. 5, art. 22 ust. 6, art. 35
ust. 1, art. 37 ust. 1 oraz art. 39 stosuje się od daty wejścia
niniejszego rozporządzenia w życie.”.
Artykuł 7
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr […] [HZ]
Artykuł 115 rozporządzenia (WE) nr
[…] [HZ] otrzymuje brzmienie:
„Artykuł
115
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
od dnia 1 stycznia 2014 r., z następującymi wyjątkami:
a)           artykuł 7, 8 i 9 stosuje
się od dnia 16 października 2013 r.;
b)           artykuły 18, 42, 43 i 45
stosuje się od dnia 16 października 2013 r. w odniesieniu do wydatków
poniesionych od dnia 16 października 2013 r.;
c)           tytuł III, tytuł V
rozdział II i tytuł VI stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r. ”.
Artykuł 8
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr […] [sCMO]
W art. 163 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr
[...] [sCMO] dodaje się punkt w brzmieniu:
„h)          artykuł 111 [art. 155
rozporządzenia (UE) nr COM (2010) 799], do dnia 31 marca 2015 r.”.
Artykuł 9
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr […] [RD]
Artykuł 64 rozporządzenia (UE) nr
[...] [RD] ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
„4.          Komisja, w drodze aktu wykonawczego,
dokonuje podziału kwot, o których mowa w ust. 1, na poszczególne lata
według państw członkowskich, po odliczeniu kwoty, o której mowa
w ust. 2, i z uwzględnieniem przesunięcia funduszy, o którym mowa w
art. 136a ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009*.
Przy podziale kwot na poszczególne lata Komisja
uwzględnia:
a)      obiektywne kryteria związane z
celami, o których mowa w art. 4; oraz
b)      wyniki w przeszłości.
5.           Poza kwotami, o których mowa w ust.
4, akt wykonawczy, o którym mowa w tym ustępie, obejmuje także
środki pieniężne przekazane EFRROW zgodnie z art. 136a ust. 1
rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr
[DP] oraz środki przekazane EFRROW zgodnie z art. 10b i 136
rozporządzenia (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013.
_______
*Dz.U. L 30 z 31.1.2009,
s. 16.”.
ROZDZIAŁ 3
Przepisy końcowe
Artykuł 10
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niemniej jednak:
–
artykuł 5 pkt 9 i 10 stosuje się od dnia
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia;
–
artykuł 5 pkt 11 niniejszego
rozporządzenia w odniesieniu do załączników II i III do
rozporządzenia (WE) nr 73/2009 stosuje się od dnia 22 grudnia 2013
r.; oraz
–
artykuł 6 niniejszego rozporządzenia
stosuje się od daty wejścia w życie rozporządzenia (UE) nr
[...] [DP].
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
Korelacja artykułów odnoszących się do środków
dotyczących zwierząt i środków obszarowych w okresach
programowania 2007–2013 i 2014–2020
 Rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 || Rozporządzenie (UE) nr […] [RD]
 Artykuł 36 lit. a) ppkt (i) oraz (ii): płatności z tytułu naturalnych utrudnień dla rolników na obszarach górskich i płatności tytułu naturalnych utrudnień dla rolników na obszarach innych niż obszary górskie || Artykuł 32: płatności dla obszarów z naturalnymi utrudnieniami lub innymi szczególnymi utrudnieniami
 Artykuł 36 lit. a) ppkt (iii): płatności dla obszarów Natura 2000 i płatności związane z dyrektywą 2000/60/WE || Artykuł 31: płatności dla obszarów Natura 2000 i płatności związane z ramową dyrektywą wodną
 Artykuł 36 lit. a) ppkt (iv): płatności rolnośrodowiskowe || Artykuł 29: środek rolnośrodowiskowo-klimatyczny
 Artykuł 36 ppkt. (v): płatności z tytułu dobrostanu zwierząt || Artykuł 34: dobrostan zwierząt
 Artykuł 36 lit. b) ppkt (i) oraz (iii): pierwsze zalesianie gruntów rolnych i pierwsze zalesianie gruntów nierolniczych || Artykuł 22 ust. 1 lit. a): zalesianie i tworzenie terenu zalesionego
 Artykuł 36 lit. b) pkt (iv): płatności dla obszarów Natura 2000 || Artykuł 31: płatności dla obszarów Natura 2000 i płatności związane z ramową dyrektywą wodną
 Artykuł 36 lit. b) ppkt v): płatności leśnośrodowiskowe || Artykuł 35: usługi leśnośrodowiskowe i klimatyczne oraz ochrona lasów
ZAŁĄCZNIK II
W załącznikach II, III i VIII do
rozporządzenia (WE) nr 73/2009 wprowadza się następujące
zmiany:
1)           w
załączniku II punkt A „Środowisko” otrzymuje brzmienie:
 „1 || Dyrektywa Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 103 z 25.4.1979, s. 1) || Artykuł 3 ust. 1, art. 3 ust. 2 lit. b), art. 4 ust. 1, 2 i 4 oraz art. 5 lit. a), b) i d)
 2 || Dyrektywa Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska, w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie (Dz.U. L 181 z 4.7.1986, s. 6) || Artykuł 3
 3 || Dyrektywa Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotycząca ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (Dz.U. L 375 z 31.12.1991, s. 1) || Artykuł 4 i 5
 4 || Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7) || Artykuł 6 i art. 13 ust. 1 lit. a)”;
2)           w
załączniku III wprowadza się następujące zmiany:
a)      zapis „Ochrona zasobów wodnych i
gospodarka wodna” otrzymuje brzmienie:
 „Ochrona zasobów wodnych i gospodarka wodna: Ochrona wód przed zanieczyszczeniem i odpływem oraz zarządzanie wykorzystaniem wód || Ustalenie stref buforowych wzdłuż cieków wodnych (1) ||
 Przestrzeganie procedur wydawania zezwoleń w przypadku gdy wykorzystanie wody w celu nawadniania wymaga zezwolenia ||
 Środki ustanowione w dodatku   ||
(1)         Uwaga:
Strefy buforowe muszą – zarówno w granicach stref podatnych wyznaczonych
na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 91/676/EWG, jak i poza tymi strefami –
spełniać co najmniej wymogi dotyczące warunków rolniczego
wykorzystania nawozu w pobliżu cieków wodnych, o których mowa w
załączniku II pkt A.4 do dyrektywy 91/676/EWG; wymogi te należy
stosować zgodnie z programami działania państw
członkowskich ustanowionymi na podstawie art. 5 ust. 4 dyrektywy 91/676
EWG.”;
b)      dodaje się dodatek w brzmieniu:
„DODATEK
A.      Środki odnoszące się do
wykazu I.
Państwa członkowskie:
–
zakazują wszelkich bezpośrednich zrzutów
substancji wymienionych w wykazie I;
–
poddają uprzedniemu badaniu wszelkie
działania związane z usuwaniem lub wyrzucaniem do celów usuwania tych
substancji, które mogą doprowadzić do pośredniego zrzutu.
Biorąc pod uwagę to badanie, państwa członkowskie
zakazują takich działań lub udzielają zezwolenia pod
warunkiem że przestrzegane są wszystkie techniczne środki
ostrożności konieczne, aby zapobiec takiemu zrzutowi;
–
podejmują wszelkie właściwe kroki,
które uznają za niezbędne, aby zapobiec wszelkim pośrednim
zrzutom substancji wymienionych w wykazie I, spowodowanym działaniami na
powierzchni gruntu lub w gruncie, innymi niż wymienione w tiret drugim.
Jednakże jeśli uprzednie badanie
wykaże, że woda gruntowa, do której przewiduje się wprowadzanie
substancji wymienionych w wykazie I, jest trwale niezdatna do innych celów, w
szczególności w gospodarstwie domowym lub w rolnictwie, państwa
członkowskie mogą zezwolić na zrzut tych substancji pod
warunkiem że ich obecność nie utrudnia eksploatowana zasobów
gruntowych.
Takie zezwolenia można wydać tylko
wówczas, jeśli podjęte zostały wszelkie techniczne środki
ostrożności mające zapewnić, że substancje te nie
dostaną się do innych systemów wodnych ani nie wyrządzą
szkody innym ekosystemom.
Państwa członkowskie mogą, po uprzednim
zbadaniu, zezwolić na zrzuty wynikające z ponownego wprowadzenia do
tej samej warstwy wodonośnej wody używanej do celów geotermicznych,
wody wypompowanej z kopalń i kamieniołomów lub wody wypompowanej do
prac w zakresie inżynierii lądowej i wodnej.
B.      Środki odnoszące się do
wykazu II
Państwa Członkowskie poddają
uprzedniemu badaniu:
–
wszystkie bezpośrednie zrzuty substancji
wymienionych w wykazie II, aby ograniczyć takie zrzuty,
–
usuwanie lub wyrzucanie do celów usunięcia
takich substancji, co może doprowadzić do pośredniego zrzutu.
Biorąc pod uwagę to badanie państwa
członkowskie mogą udzielić zezwolenia pod warunkiem że
przestrzegane są wszystkie techniczne środki ostrożności
konieczne do zapobieżenia zanieczyszczeniu wód gruntowych tymi substancjami.

Ponadto państwa członkowskie
podejmą właściwe środki, które uważają za
niezbędne, aby ograniczyć wszelkie pośrednie zrzuty substancji
wymienionych w wykazie II, spowodowane działaniami na powierzchni gruntu
lub w gruncie, innymi niż działania wymienione w ustępie
pierwszym.
Wykaz I rodzin i
grup substancji, o których mowa w części A
Wykaz I zawiera poszczególne substancje
należące do rodzin i grup substancji wyszczególnionych poniżej,
z wyjątkiem tych, co do których uznano, że nie powinny
znaleźć się w wykazie I ze względu na niewielkie ryzyko
toksyczności, utrzymywania się w środowisku i bioakumulacji.
Takie substancje, które ze względu na
toksyczność, utrzymywanie się w środowisku i
bioakumulację powinny znaleźć się w wykazie II, należy
zaklasyfikować do wykazu II.
1.       Związki chloroorganiczne
i substancje mogące tworzyć takie związki
w środowisku wodnym;
2.       związki fosforoorganiczne;
3.       związki cynoorganiczne;
4.       substancje o
właściwościach rakotwórczych, mutagennych lub teratogennych w
środowisku wodnym lub poprzez środowisko wodne(*);
5.       rtęć i jej związki;
6.       kadm i jego związki;
7.       oleje mineralne i węglowodory;
8.       cyjanki.
Wykaz II rodzin i
grup substancji, o których mowa w części B
Wykaz II zawiera poszczególne substancje
należące do rodzin i grup substancji wymienionych poniżej, które
mogą wywrzeć szkodliwy wpływ na wodę gruntową.
1.       Następujące metaloidy
i metale oraz ich związki:
. cynk
2. miedź
3. nikiel
4. chrom
5. ołów
6. selen
7. arsen
8. antymon
9. molibden
10. tytan
11. cyna
12. bar
13. beryl
14. bor
15. uran
16. wanad
17. kobalt
18. tal
19. tellur
20. srebro;
2.       biocydy i ich pochodne
niewystępujące w wykazie I;
3.       substancje mające szkodliwy
wpływ na smak lub zapach wody gruntowej i związki odpowiedzialne za
powstawanie takich substancji w takiej wodzie oraz czynienie jej niezdatną
do spożycia przez ludzi;
4.       toksyczne lub trwałe związki
organiczne krzemu oraz substancje, które mogą powodować tworzenie
się takich związków w wodzie, z wyjątkiem tych, które są
biologicznie nieszkodliwe lub które w wodzie szybko przekształcają
się w substancje nieszkodliwe;
5.       związki nieorganiczne fosforu oraz
fosfor w stanie wolnym;
6.       fluorki;
7.       Amoniak i azotyny.
(*) W przypadku gdy niektóre substancje
wymienione w wykazie II są rakotwórcze, mutagenne, lub teratogenne,
zostały one zawarte w kategorii 4 tego wykazu.”;

3)           W załączniku VIII, kolumna odnosząca się do
sytuacji w roku 2014 otrzymuje brzmienie:
„Tabela 1
(w tys. EUR)
   Państwo członkowskie || 2014
 Belgia || [544 047]
 Dania || [926 075]
 Niemcy || [5 178 178]
 Grecja || [2 063 187]
 Hiszpania || [4 833 647]
 Francja || [7 586 341]
 Irlandia || [1 216 547]
 Włochy || [3 953 394]
 Luksemburg || [33 661]
 Niderlandy || [793 319]
 Austria || [693 716]
 Portugalia || [557 667]
 Finlandia || [523 247]
 Szwecja || [696 487]
 Zjednoczone Królestwo || [3 548 576]
Tabela 2 (*)
(w tys. EUR)
 Bułgaria || [642 103]
 Republika Czeska || [875 305]
 Estonia || [110 018]
 Cypr || [51 344]
 Łotwa || [168 886]
 Litwa || [393 226]
 Węgry || [1 272 786]
 Malta || [5 239]
 Polska || [2 970 020]
 Rumunia || [1 428 531]
 Słowenia || [138 980]
 Słowacja || [377 419]
 (*) Pułapy obliczone z uwzględnieniem harmonogramu przyrostów przewidzianego w art. 121.”.
 OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH || FS/13/ 344471Rev1
 6.15.2013
   || DATA: 25.3.2013
 1. || POZYCJA W BUDŻECIE:   05 03 Pomoc bezpośrednia 05 04 Rozwój obszarów wiejskich   ||
 2. || TYTUŁ:   Wniosek dotyczący ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiającego niektóre przepisy przejściowe w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr [...] [RD] w zakresie środków i ich rozdziału w odniesieniu do roku 2014 r. i zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 i rozporządzenia (UE) nr [...] [DP], (UE) nr [...] [HZ] i (UE) nr [...] [sCMO] w zakresie ich stosowania w roku 2014.
 3. || PODSTAWA PRAWNA:   Art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
 4. || CELE:   Niniejsze rozporządzenie ustanawia przejściowe zasady stosowania płatności bezpośrednich w odniesieniu do roku 2014 r. oraz wspierania rozwoju obszarów wiejskich.
 5. || SKUTKI FINANSOWE || 12 MIESIĘCY (w mln EUR) || BIEŻĄCY ROK BUDŻETOWY 2013 (w mln EUR) || NASTĘPNY ROK BUDŻETOWY 2014 (w mln EUR)
 5.0 || WYDATKI -               PONIESIONE Z BUDŻETU UE (REFUNDACJE/SKUP INTERWENCYJNY) -               ORGANY KRAJOWE -               INNE ||   ||   ||
 5.1 || DOCHODY -               ZASOBY WŁASNE UE (OPŁATY/CŁA) -               KRAJOWE ||   ||   ||
   ||   || 2015 || 2016 || 2017 || 2018
 5.0.1 || SZACOWANE WYDATKI || –830 mln EUR ||   ||   ||
 5.1.1 || SZACOWANE DOCHODY ||   ||   ||   ||
 5.2 || METODA OBLICZENIOWA Zob. uwagi
 6.0 || CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? || n.d.
 6.1 || CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? || n.d.
 6.2 || CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? || NIE
 6.3 || CZY BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ ŚRODKI W KOLEJNYCH BUDŻETACH? || NIE
 UWAGI:   Niniejsza ocena skutków finansowych stanowi uzupełnienie oceny skutków finansowych wniosków w sprawie reformy WPR (COM(2012)551, COM(2012)552, COM(2012)553) i powinna być odczytywana łącznie z nimi. Niniejszy projekt rozporządzenia ma na celu przedłużenie niektórych elementów istniejących programów, w tym wpływu wieloletnich ram finansowych na zewnętrzne ujednolicanie płatności bezpośrednich, elastyczności między filarami WPR i stopy współfinansowania rozwoju obszarów wiejskich. Skutki finansowe jako takie nie występują, jako że niniejszy projekt rozporządzenia tylko realizuje wnioski Komisji dotyczące wieloletnich ram finansowych i reformy WPR biorąc pod uwagę konkluzje Rady Europejskiej z dnia 8 lutego 2013 r. Nowe elementy wynikające z konkluzji Rady Europejskiej zostały ujęte w nawiasy kwadratowe w oczekiwaniu na ostateczne porozumienie w sprawie wieloletnich ram finansowych.   Zewnętrzne ujednolicanie i elastyczność między filarami mają zastosowanie w odniesieniu do płatności bezpośrednich od roku budżetowego 2015 (co odpowiada wnioskom z roku 2014 o przyznanie płatności bezpośrednich). W porównaniu z wnioskiem Komisji i jej oceną skutków budżetowych konkluzje Rady Europejskiej z dnia 8 lutego 2013 r. wprowadzają redukcję o 830 mln EUR (w cenach bieżących) środków na płatności bezpośrednie w 2014 r. (5 mln EUR na płatność specyficzną w odniesieniu do bawełny i 825 mln EUR na załącznik VIII).   Jeśli chodzi o elastyczność między filarami, nie jest jeszcze możliwa ocena wpływu finansowego, jednak państwa członkowskie będą musiały powiadomić Komisję o przesunięciach środków jeszcze w tym roku. W każdym wypadku elastyczność pozostanie bez wpływu na budżet, ponieważ dokładnie takie same kwoty odjęte z jednego funduszu (EFRG lub EFRROW) zostaną udostępnione innemu funduszowi (EFRG lub EFRROW).   W odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich niniejszy projekt rozporządzenia ma na celu zapewnienie ciągłości szeregu środków obejmujących wieloletnie zobowiązania. Również w przypadku tych środków w projekcie rozporządzenia przewiduje się, że w ramach zobowiązań podjętych w latach 2007–2013 odnośne wydatki mogą być kwalifikowalne po 2015 r. (jeżeli nadal istnieją płatności, których należy dokonać) w nowym okresie programowania, lub wcześniej, jeśli obecne przydziały finansowe zostały wykorzystane. Przepisy te nie mają skutków finansowych, ponieważ przydział na rozwój obszarów wiejskich pozostaje bez zmian. Jednakże rozkład płatności w czasie może być nieco odmienny niż w innym przypadku, na obecnym etapie nie można jednak oszacować tego ilościowo.
[1]               Dz.U. C …
z …, s. …
[2]               Dz.U. C …
z …, s. …
[3]               Dz.U. L
[…] z […], s. […].
[4]               Dz.U. L 277
z 21.10.2005, s. 1.
[5]               Dz.U. L
[…] z […], s. […].
[6]               Dz.U. L 30
z 31.1.2009, s. 16.
[7]               Dz.U. L
[…] z […], s. […].
[8]               Dz.U. L
[…] z […], s. […].
[9]               Dz.U. L 327
z 22.12.2000, s. 1.
[10]             Dz.U. L 20
z 26.1.1980, s. 43.
[11]             Dz.U. L
[…] z […], s. […].
[12]             Dz.U. L
[…] z […], s. […].
[13]             Dz.U. L 160
z 26.6.1999, s. 80.
[14]             Dz.U.: Proszę
wstawić datę późniejszą o jeden miesiąc od daty
publikacji niniejszego rozporządzenia.
[15]             Dz.U.: Proszę
wstawić datę późniejszą o jeden miesiąc od daty
publikacji niniejszego rozporządzenia.
[16]             Dz.U.: Proszę
wstawić datę późniejszą o jeden miesiąc od daty publikacji
niniejszego rozporządzenia.
[17]             Dz.U.: Proszę
wstawić datę późniejszą o jeden miesiąc od daty
publikacji niniejszego rozporządzenia.
[18]             Dz.U.: proszę
wstawić datę późniejszą o siedem dni od daty wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia.
[19]             Dz.U.: proszę
wstawić datę późniejszą o siedem dni od daty wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia.
[20]             Dz.U.: proszę
wstawić datę późniejszą o siedem dni od daty wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia.
[21]             Dz.U.: proszę
wstawić datę późniejszą o siedem dni od daty wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia.
[22]             Dz.U.: proszę
wstawić datę późniejszą o siedem dni od daty wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia.


				|

		52013PC0678

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 55/2008 wprowadzające autonomiczne preferencje handlowe dla Republiki Mołdawii /* COM/2013/0678 final - 2013/0325 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Unia Europejska (zwaną dalej „UE”)
zakończyła negocjacje z Republiką Mołdawii (zwaną
dalej „Mołdawią”) w sprawie układu o stowarzyszeniu, w tym na
temat stworzenia pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu
(DCFTA) w czerwcu 2013 r. W ramach tych negocjacji Mołdawia
przyjęła ambitny plan, którego celem jest stowarzyszenie polityczne i
dalsza integracja gospodarcza z UE. Mołdawia poczyniła również
duże postępy w zakresie harmonizacji przepisów, której celem jest
osiągnięcie zbieżności z przepisami i normami UE.
W ramach tych negocjacji strony
zaproponowały wprowadzenie pełnej liberalizacji dwustronnego handlu
winem.
Ostatnio Mołdawia napotkała
trudności w związku z wywozem produkowanego przez nią wina na
niektóre tradycyjne rynki zbytu. Zagraża to odbudowie gospodarki
Mołdawii oraz intensywnym reformom przeprowadzanym przez jej rząd. Sektor
rolnictwa stanowi około 40 procent gospodarki Mołdawii, a sektor
winiarski jest jego ważną częścią i zapewnia
zatrudnienie 300 000 osób (jednej czwartej ludności aktywnej zawodowo),
które zamieszkują głównie obszary wiejskie i prowadzą małe
lub średnie gospodarstwa rodzinne.
Biorąc powyższe pod uwagę
Komisja Europejska proponuje, aby bezzwłocznie wprowadzić
pełną liberalizację przywozu wina z Mołdawii do UE poprzez
zmianę rozporządzenia Rady (WE) 55/2008[1] i usunięcie wina z
tabeli 1 w załączniku I do tego rozporządzenia.
Obecnie zwolnienie przyznane przez WTO w
odniesieniu do preferencji taryfowych nie obejmuje przyznanych Mołdawii dodatkowych
preferencji dla wina przewidzianych w proponowanym rozporządzeniu. Ponadto
zwolnienie to wygasa z dniem 31 grudnia 2013 r. W tym kontekście UE
powinna na mocy art. IX ust. 3 Porozumienia WTO zwrócić się z
wnioskiem o niezbędne przedłużenie okresu stosowania zwolnienia
oraz o zmianę jego zakresu w odniesieniu do zobowiązań
wynikających z art. 1 i art. XIII GATT 1994 w stopniu
umożliwiającym Unii Europejskiej stosowanie bezcłowego lub
preferencyjnego traktowania win pochodzących z Mołdawii, bez jednoczesnej
konieczności objęcia takim samym bezcłowym lub preferencyjnym
traktowaniem produktów podobnych, pochodzących z pozostałych
państw członkowskich WTO. Wniosek Komisji o przedłużenie i
zmianę zakresu zwolnienia oczekuje na przyjęcie przez Radę.
2.           PODSTAWA PRAWNA WNIOSKU
Podstawę prawną wniosku stanowi art.
207 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
3.           WPŁYW NA BUDŻET
Niniejsze rozporządzenie nie powoduje
kosztów obciążających budżet UE. Ponieważ ogólny
poziom przywozu wina z Mołdawii stanowi zaledwie 0,6 %
całkowitego unijnego przywozu wina, dalsze otwarcie rynku nie powinno
mieć negatywnych skutków dla UE.
2013/0325 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie Rady
(WE) nr 55/2008 wprowadzające autonomiczne preferencje handlowe dla
Republiki Mołdawii
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą prawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
W rozporządzeniu (WE) nr 55/2008[2] wprowadzono specjalny
system autonomicznych preferencji handlowych w odniesieniu do Republiki
Mołdawii (zwanej dalej „Mołdawią”). Na mocy rozporządzenia
wprowadzono wolny dostęp do rynków Unii Europejskiej dla wszystkich
produktów pochodzących z Mołdawii z wyjątkiem niektórych
produktów rolnych wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia,
w odniesieniu do których wprowadzono ograniczone ulgi w postaci zwolnienia z
ceł w granicach kontyngentów taryfowych bądź w postaci
obniżonych ceł.
(2)
Działając w ramach europejskiej polityki
sąsiedztwa (EPS), planu działania UE – Mołdawia w ramach
europejskiej polityki sąsiedztwa oraz Partnerstwa Wschodniego,
Mołdawia przyjęła ambitny plan, którego celem jest
stowarzyszenie polityczne i dalsza integracja gospodarcza z Unią.
Mołdawia poczyniła również duże postępy w zakresie
harmonizacji przepisów, której celem jest osiągnięcie
zbieżności z przepisami i normami UE.
(3)
Negocjacje w sprawie nowego układu o
stowarzyszeniu, w tym w sprawie stworzenia pogłębionej i kompleksowej
strefy wolnego handlu (DCFTA) między Unią a Mołdawią
rozpoczęły się w styczniu 2010 r. i zostały zakończone
w czerwcu 2013 r. Układ ten przewiduje pełną liberalizację
dwustronnego handlu winem.
(4)
W celu wsparcia wysiłków Mołdawii,
zgodnie z zasadami europejskiej polityki sąsiedztwa oraz Partnerstwa
Wschodniego, oraz aby zapewnić atrakcyjny i stały rynek zbytu dla
wywożonego z Mołdawii wina należy bezzwłocznie
wprowadzić pełną liberalizację przywozu wina z
Mołdawii do UE.
(5)
Należy zatem odpowiednio zmienić
rozporządzenie (WE) nr 55/2008,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W tabeli w pkt 1 załącznika I do
rozporządzenia (WE) nr 55/2008, skreśla się ostatni wiersz
dotyczący nr porządkowego 09.0514 „wino ze świeżych
winogron, inne niż wina musujące”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej.
Niniejsze
rozporządzenie wiąże w całości i jest
bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący

 SPRAWOZDANIE FINANSOWE || FinancSt/2013 JE/nh/3263078-Rev1 6.0.2013.1
   || DATA: 18/09/2013
 1. || LINIA BUDŻETOWA: Rozdział 12 – Cła i inne opłaty celne || ŚRODKI: Budżet korygujący nr 1/2013 18 654,2 mln EUR
 2. || TYTUŁ: Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 55/2008 wprowadzające autonomiczne preferencje handlowe dla Republiki Mołdawii.
 3. || PODSTAWA PRAWNA: Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2.
 4. || CELE: Wprowadzenie pełnej liberalizacji importu wina z Mołdawii do UE.
 5. || SKUTKI FINANSOWE || 12 MIESIĘCY (w mln EUR) || BIEŻĄCY ROK BUDŻETOWY 2013 (mln EUR) || NASTĘPNY ROK BUDŻETOWY 2014 (mln EUR)
 5.0 || WYDATKI PONIESIONE Z BUDŻETU WE (REFUNDACJE/SKUP INTERWENCYJNY) PRZEZ ORGANY KRAJOWE INNE || - || - || -
 5.1 || DOCHODY ZASOBY WŁASNE WE (OPŁATY WYRÓWNAWCZE/NALEŻNOŚCI CELNE) PRZEZ ORGANY KRAJOWE || - || - || -
   ||   || 2015 || 2016 || 2017 || 2018
 5.0.1 || SZACOWANE WYDATKI || - || - || - || -
 5.1.1 || SZACOWANE DOCHODY || - || - || - || -
 5.2 || METODA OBLICZENIOWA -
 6.0 || CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? || TAK NIE
 6.1 || CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? || TAK NIE
 6.2 || CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? || TAK NIE
 6.3 || CZY BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ ŚRODKI W KOLEJNYCH BUDŻETACH? || TAK NIE
 UWAGI: Przywóz z Mołdawii w ostatnich latach nie osiągnął ilości objętych rocznym bezcłowym kontyngentem taryfowym. Uważa się, że zniesienie rocznego bezcłowego kontyngentu taryfowego na przywóz wina z Mołdawii nie wywrze wpływu na budżet.
[1]               Rozporządzenie Rady (WE) nr 55/2008 z dnia 21
stycznia 2008 r. wprowadzające autonomiczne preferencje handlowe dla
Republiki Mołdowy i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 980/2005
i decyzję Komisji 2005/924/WE (Dz. U. L 20 z 24.1.2008, s. 1.)
[2]               Rozporządzenie Rady (WE) nr 55/2008 z dnia 21
stycznia 2008 r. wprowadzające autonomiczne preferencje handlowe dla
Republiki Mołdowy i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 980/2005
i decyzję Komisji 2005/924/WE (Dz. U. L 20 z 24.1.2008, s. 1.)