Ważna informacja prawna

|

52009PC0352

Wniosek rozporządzenie Rady dotyczące wdrożenia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXIV ust. 6 GATT 1994 oraz zmieniające i uzupełniające załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej  /* COM/2009/0352 końcowy - ACC 2009/0093 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 10.7.2009KOM(2009) 352 wersja ostateczna2009/0093 (ACC)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYdotyczące wdrożenia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXIV ust. 6 GATT 1994 oraz zmieniające i uzupełniające załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy CelnejUZASADNIENIE1. We wniosku dokonuje się odesłania do decyzji Rady XXXX w sprawie zawarcia Porozumienia z Brazylią w następstwie negocjacji w ramach art. XXIV ust. 6 i art. XXVIII GATT 1994.2. Niniejszy wniosek dotyczący rozporządzenia Rady wdraża Porozumienie zawarte przez Wspólnotę.2009/0093 (ACC)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYdotyczące wdrożenia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXIV ust. 6 GATT 1994 oraz zmieniające i uzupełniające załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy CelnejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,uwzględniając wniosek Komisji[1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87[2] ustanowiono nomenklaturę towarów, zwaną dalej „Nomenklaturą Scaloną” i określono umowne stawki celne Wspólnej Taryfy Celnej.(2) Decyzją 2009/XXX/WE z dnia 2009 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Brazylią, Rada zatwierdziła, w imieniu Wspólnoty, wspomniane Porozumienie w celu zakończenia negocjacji rozpoczętych zgodnie z art. XXIV ust. 6 GATT 1994.(3) Na mocy art. 153 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych[3], rafinerie przemysłowe we Wspólnocie korzystają z uprzywilejowanego dostępu do cukru do rafinacji przez pierwsze trzy miesiące roku gospodarczego 2009/2010, tj. od 1 października do 31 grudnia 2009 r. W przypadku, gdyby niniejsze rozporządzenie weszło w życie po 1 października 2009 r., w celu utrzymania pierwszeństwa rafinerii przemysłowych w roku gospodarczym 2009/2010, początek trzymiesięcznego okresu należy przełożyć na pierwszy dzień stosowania niniejszego rozporządzenia.(4) Należy zatem odpowiednio zmienić i uzupełnić rozporządzenie (EWG) nr 2658/87,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W sekcji III części trzeciej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 załącznik 7 zatytułowany „Kontyngenty taryfowe WTO, które mają zostać otwarte przez właściwe organy wspólnotowe”, kontyngenty o numerach porządkowych 10, 14, 28, 31, 101 i 103 zostają zastąpione kontyngentami o tych samych numerach porządkowych przedstawionymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 2W drodze odstępstwa od art. 153 ust. 3 rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007, dla kontyngentów o numerach porządkowych 101 i 103, określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia trzymiesięczny okres dla roku gospodarczego 2009/2010 rozpoczyna się 1 października 2009 r., lub pierwszego dnia stosowania niniejszego rozporządzenia, w zależności od tego, która z tych dwóch dat jest późniejsza.Artykuł 3Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Komisja publikuje ogłoszenie w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, w którym podaje datę podpisania pisma władz Brazylii wspomnianego w Porozumieniu w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXIV ust. 6 GATT 1994. Niniejsze rozporządzenie stosuje się po upływie dwóch miesięcy od daty tego pisma.Jeśli jednak szczegółowe przepisy przyjęte przez Komisję w celu wprowadzenia kontyngentów taryfowych, o których mowa w art. 1 niniejszego rozporządzenia, zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym przed datą stosowania określoną w drugim akapicie niniejszego artykułu, rozporządzenie to stosuje się od następnego dnia po tej publikacji.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący[…]ZAŁĄCZNIKNiezależnie od zasad interpretacji Nomenklatury Scalonej opisy słowne towarów mają charakter wyłącznie informacyjny; w kontekście niniejszego załącznika koncesje określa się na podstawie zakresu kodów CN obowiązujących w momencie przyjęcia niniejszego rozporządzenia. W przypadku, gdy wskazane są kody ex CN, koncesje należy określać przez zastosowanie kodu CN łącznie z odpowiadającym mu opisem.W sekcji III części trzeciej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w załączniku 7 zatytułowanym „Kontyngenty taryfowe WTO, które mają zostać otwarte przez właściwe organy wspólnotowe”, kontyngenty o numerach porządkowych 10, 14, 28, 31, 101 i 103 zostają zastąpione następującymi kontyngentami:Lp. | Kod CN | Wyszczególnienie | Wielkość kontyngentu | Stawka celna (%) | Inne warunki |1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |10 | 0201 3000, 0202 3090, 0206 1095, 0206 2991 | Mięso wysokiej jakości z bydła, bez kości, świeże lub schłodzone, odpowiadające następującej definicji: „Wybrane kawałki uzyskane z wołów opasowych lub jałówek, które od chwili odstawienia od matki były karmione wyłącznie trawą pastwiskową. Tusze są sklasyfikowane jako tusze klasy „B”, o warstwie tłuszczu posiadającej oznaczenie „2” lub „3” zgodnie z urzędową klasyfikacją bydła ustanowioną przez Ministério da Agricultura, Pecuária e Abastecimento (brazylijskie Ministerstwo ds. Rolnictwa, Zwierząt i Zasobów Żywności).” | 10 000 t | 20 | Państwo dostarczające: Brazylia |14 | 0202 2030 0202 3010 0202 3050 0202 3090 0206 2991 | Ćwierci przednie nierozdzielone lub rozdzielone, z bydła, zamrożone Ćwierci przednie całe lub pokrojone na maksymalnie pięć części, a każda ćwiartka stanowi pojedynczy blok; ćwierci „kompensowane” w dwóch blokach, z których jeden zawiera ćwierć przednią całą lub pokrojoną na maksymalnie pięć kawałków, a drugi ćwierć tylną, z wyłączeniem polędwicy, w jednym kawałku elementy określane jako „crop”, „chuck and blade” i „brisket” Pozostałe Gruba przepona i cienka przepona, zamrożone | 63 703 t (waga mięsa z kością) | 20 (*) 20 + 994,5 EUR/1 000 kg netto (**) 20 (*) 20 + 1 554,3 EUR/1 000 kg netto (**) 20 (*) 20 + 1 554,3 EUR/1 000 kg netto (**) 20 (*) 20 + 2 138,4 EUR/1 000 kg netto (**) 20 (*) 20 + 2 138,4 EUR/1 000 kg netto (**) | Przywożone mięso wykorzystywane jest do przetwórstwa (*) Jeżeli mięso przeznaczone jest do wytworzenia żywności konserwowanej, która nie zawiera innych charakterystycznych składników niż wołowina i żelatyna (**) Jeśli mięso jest przeznaczone do wytwarzania produktów innych niż żywność konserwowana określona powyżej Zgodnie z przepisami wspólnotowymi ilość może być zamieniona na równoważną ilość mięsa wysokiej jakości |28 | 0207 1410 0207 1450 0207 1470 | Kawałki z ptactwa z gatunku Gallus domesticus, zamrożone Bez kości Piersi i ich kawałki Pozostałe | 18 000 t | 0 | Przydzielony państwom dostarczającym, jak następuje - Brazylia 9 600 t - Tajlandia 5 100 t - Pozostałe 3 300 t |31 | 0207 2710 0207 2720 0207 2780 | Kawałki indyków, zamrożone Bez kości Połówki lub ćwiartki Pozostałe | 7 485 t | 0 | Przydzielony państwom dostarczającym, jak następuje - Brazylia 4 300 t - Pozostałe 3 185 t |103 | 1701 1110 | Surowy cukier trzcinowy, do rafinacji | 310 124 t | 9,8 EUR/100 kg netto (*) | (*) Niniejszą stawkę stosuje się do cukru surowego o uzysku 92 % Przydzielony Brazylii |101 | 1701 1110 | Surowy cukier trzcinowy, do rafinacji | 336 876 t | 9,8 EUR/100 kg netto (*) | (*) Niniejszą stawkę stosuje się do cukru surowego o uzysku 92 % Zobacz również uwaga nr 2 do działu 17 |OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI DLA WNIOSKÓW, KTÓRYCH WPŁYW NA BUDŻET OGRANICZA SIĘ WYŁĄCZNIE DO DOCHODÓW1. TYTUŁ WNIOSKU:Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie wdrożenia Porozumienia między Wspólnotą Europejską a Brazylią dotyczącego wyrównania zgodnie z art. XXIV ust. 6 GATT 1994.2. POZYCJE W BUDŻECIE:Rozdział i artykuł: Rozdział 10 – Opłaty rolneKwota zapisana w budżecie na dany rok: 1 403,5 mln EUR3. WPŁYW FINANSOWY( Wniosek nie ma wpływu finansowego( Wniosek nie ma wpływu finansowego na wydatki, lecz ma następujący wpływ finansowy na dochody:mln EUR (do 1 miejsca po przecinku)Pozycja w budżecie | Dochody[4] | 12-miesięczny okres, od dnia dd/mm/rrrr | Rok 2009 |Artykuł 100… | Wpływ na zasoby własne | […] | - 42,5 |Artykuł … | Wpływ na zasoby własne | […] | […] |Sytuacja po rozpoczęciu działania |Rok 2010 | [n+2] | [n+3] | [n+4] | [n+5] |Artykuł 100 | -127,4 |Artykuł … |4. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUŻYĆ FINANSOWYCH5. INNE UWAGI [1] Dz.U. C […] z […], s. […].[2] Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.[3] Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.[4] W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty rolne, opłaty wyrównawcze od cukru, cła) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.


title: Wniosek dotyczący rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euro

text:
Ważna informacja prawna

|

52005PC0357

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 02.08.2005COM(2005) 357 końcowy2005/0145 (CNS)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euro(PRZEDSTAWIONA PRZEZ KOMISJę)UZASADNIENIE1. KONTEKST WNIOSKU1.1. Kontekst ogólnyWprowadzenie euro oraz jego stosowanie w obecnie uczestniczących Państwach Członkowskich regulują obecnie trzy rozporządzenia Rady. Po pierwsze, rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euro[1], które reguluje wprowadzenie euro w pierwszej grupie Państw Członkowskich należących do strefy euro oraz w Grecji. Rozporządzenie to opiera się na scenariuszu zatwierdzonym przez Radę Europejską podczas szczytu w Madrycie w 1996 r. Przepisy te nie mogą być dłużej stosowane w istniejącej formie z uwagi na fakt, że sytuacja państw, które w przyszłości przystąpią do strefy euro, będzie inna niż sytuacja leżąca u podstaw scenariusza madryckiego. Niniejsza inicjatywa proponuje zatem zmianę tego rozporządzenia.Wprowadzenie i stosowanie euro reguluje ponadto rozporządzenie Rady (WE) nr 2866/98 w sprawie kursów wymiany między euro a walutami Państw Członkowskich przyjmujących euro[2] oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 w sprawie niektórych przepisów odnoszących się do wprowadzenia euro[3]. Podczas gdy pierwsze z nich wymaga zmiany w celu uwzględnienia kursów wymiany dotyczących walut Państw Członkowskich wchodzących do strefy euro, drugie może pozostać niezmienione.Niektóre z nieuczestniczących Państw Członkowskich rozpoczęły już wewnętrzny proces przygotowań do wprowadzenia euro i przygotowują w szczególności zmiany prawa krajowego. Jako że w odniesieniu do uczestniczących Państw Członkowskich wyłącznie Wspólnota dysponuje kompetencjami do uchwalania prawa walutowego, Państwa Członkowskie potrzebują solidnych i rzetelnych wspólnotowych ram prawnych jako podstawy prowadzonych przez nie przygotowań.1.2. CelPodczas gdy Traktat, a w szczególności jego art. 122 i 123, pozwalają na rozszerzenie strefy euro na obecnie nieuczestniczące Państwa Członkowskie, prawo wtórne nie przewiduje zasad wprowadzenia euro w tych Państwach Członkowskich, ani wdrożenia stosownych przepisów Traktatu. W związku z powyższym prawo wtórne jest niezbędne dla umożliwienia tego kroku.W tym względzie zasady stosowane wobec obecnie uczestniczących Państw Członkowskich, a w szczególności rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euro, jak również rozporządzenie Rady (WE) nr 2866/98 w sprawie kursów wymiany między euro a walutami Państw Członkowskich przyjmujących euro oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 w sprawie niektórych przepisów odnoszących się do wprowadzenia euro zostały z powodzeniem zastosowane w odniesieniu do wprowadzenia euro w pierwszych dwunastu Państwach Członkowskich strefy euro. Okazało się, że przedstawione ramy prawne są stabilne i solidne, powinny być zatem, w miarę możliwości, utrzymane i stosowane w odniesieniu do przyszłych krajów uczestniczących w strefie euro.Z uwagi na fakt, że niektóre nieuczestniczące Państwa Członkowskie mogą dołączyć do strefy euro już w 2007 r., należy odpowiednio wcześnie wdrożyć ramy prawne zmodyfikowane dla potrzeb rozszerzenia strefy euro, aby zapewnić bezpieczeństwo prawne dla wszystkich Państw Członkowskich uczestniczących w przyszłości w strefie euro oraz ustanowić zasady, które mogą bez przeszkód obowiązywać każde przyszłe państwo uczestniczące. Podczas gdy rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 w sprawie niektórych przepisów odnoszących się do wprowadzenia euro może obowiązywać w niezmienionej formie, dostosowania wymaga w szczególności rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98. Konieczność zmiany tego rozporządzenia wynika między innymi z faktu, że odnosi się ono do określonych stałych dat. Cel polegający na tym, by rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 stosowało się do wszystkich obecnych i przyszłych Państw Członkowskich uczestniczących w strefie euro, powoduje konieczność dostosowania rozporządzenia poprzez zastąpienie stałych dat datami określonymi w rozporządzeniu dla każdego Państwa Członkowskiego. Ponadto z uwagi na to, że banknoty i monety euro znajdują się już w obiegu, scenariusz wymiany środków pieniężnych zastosowany wobec pierwszych dwunastu uczestniczących Państw Członkowskich nie będzie właściwy w stosunku do wszystkich państw przystępujących w przyszłości do strefy euro. Będzie zatem istniała konieczność wprowadzenia pewnej swobody działania.Po pierwsze, Państwo Członkowskie może wybrać okres przejściowy w „tradycyjnym” rozumieniu tego słowa, na wzór okresu przejściowego mającego zastosowanie wobec Państw Członkowskich tworzących strefę euro w 1999 r. (Austria, Belgia, Finlandia, Francja, Hiszpania, Irlandia, Luksemburg, Niderlandy, Niemcy, Portugalia, Włochy) lub przystępujących do niej w 2001 r. (Grecja) Oznaczałoby to, że euro przyjmowano by najpierw jako walutę danego Państwa Członkowskiego, mimo że banknoty i monety denominowane w euro wprowadzano by dopiero po upływie okresu przejściowego w tym Państwie Członkowskim. Czas trwania okresu przejściowego mógłby być różny w różnych Państwach Członkowskich.Po drugie, Państwo Członkowskie może opowiedzieć się za scenariuszem „big bang”, czyli równoczesnym wprowadzeniem waluty i pieniądza gotówkowego. W tym scenariuszu okres przejściowy trwałby jedynie „jedną sekundę”. W konsekwencji przyjęcie euro jako waluty w danym Państwie Członkowskim pokryłoby się z wprowadzeniem banknotów i monet denominowanych w euro.Wreszcie Państwa Członkowskie mogłyby przyjąć scenariusz „big bang” połączony z okresem stopniowego wycofywania, przy czym zastosowanie miałby scenariusz „big bang”, a przez ograniczony czas po dacie równoczesnego wprowadzenia waluty i pieniądza gotówkowego w pewnym zakresie możliwe byłoby stosowanie jednostki waluty krajowej w określonych instrumentach prawnych (faktury, księgi rachunkowe, …).Państwa Członkowskie wchodzące do strefy euro można ustalić dopiero po uchyleniu derogacji. Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 wymaga natomiast wcześniejszej zmiany w ramach odrębnego działania.1.3. PrognozaRozporządzenie Rady (WE) nr 974/98, oparte na art. 123 ust. 4 Traktatu WE, stanowi i będzie stanowić podstawę wprowadzenia euro w pierwszych jedenastu uczestniczących Państwach Członkowskich. Rozporządzenie to zmieniono jednokrotnie rozporządzeniem Rady (WE) nr 2596/2000 z dnia 27 listopada 2000 r. w oparciu o art. 123 ust. 5, by umożliwić Grecji przystąpienie do strefy euro. W zasadzie zmiana tego rozporządzenia polegała po prostu na dopisaniu Grecji do listy uczestniczących Państw Członkowskich zamieszczonej w rozporządzeniu (WE) nr 974/98.Rozwiązanie przyjęte w przypadku Grecji winno mieć zastosowanie w odniesieniu do wszystkich kolejnych rozszerzeń strefy euro. Dla każdego indywidualnego przystąpienia będzie istniało odrębne rozporządzenie zmieniające rozporządzenie (WE) nr 974/98. Rozporządzenie zmieniające opierać się będzie na art. 123 ust. 5 Traktatu WE i w swej istocie wydłuży listę uczestniczących Państw Członkowskich o każde Państwo Członkowskie, przystępujące do strefy euro, oraz wskaże scenariusz wymiany środków pieniężnych wybrany przez to Państwo Członkowskie.W celu przygotowania rozporządzenia (WE) nr 974/98 na kolejne zmiany konieczne jest wprowadzenie uprzednio pewnych zmian technicznych na podstawie art. 123 ust. 4 zdanie trzecie Traktatu WE. Należy ich dokonać jak najszybciej, aby odpowiednio wcześnie stworzyć przejrzystość i bezpieczeństwo prawne dla krajów uczestniczących w przyszłości w strefie euro.Po każdej zmianie Komisja z zasady przygotuje nieoficjalną jednolitą wersję rozporządzenia (WE) nr 974/98 w zmienionym brzmieniu.2. ASPEKTY PRAWNE2.1. Podstawa prawnaPodstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 123 ust. 4 zdanie trzecie Traktatu WE, który pozwala na przyjęcie przepisów prawa walutowego. W sprawie wniosku Komisji Rada po konsultacji z EBC stanowi kwalifikowaną większością głosów Państw Członkowskich nieobjętych derogacją.Należy stwierdzić, że art. 123 ust. 5 Traktatu WE stanowi, że jeśli decyduje się o uchyleniu derogacji przyznanej Państwu Członkowskiemu, Rada decyduje między innymi o innych środkach niezbędnych do wprowadzenia euro jako jednej waluty w danym Państwie Członkowskim. W sprawie wniosku Komisji Rada stanowi jednomyślnie głosami Państw Członkowskich nieobjętych derogacją oraz danego Państwa Członkowskiego po konsultacji z EBC. Przepis ten stosuje się jako podstawę prawną dopisywania kolejnych Państw Członkowskich wchodzących do strefy euro do listy państw wymienionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 974/98.2.2. Subsydiarność i proporcjonalnośćWniosek dotyczy zakresu wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada subsydiarności nie ma zastosowania.Inicjatywa nie wykracza poza zakres konieczny dla osiągnięcia jej celów. Zatem jest ona zgodna z zasadą proporcjonalności.2.3. Wybór instrumentów prawnychRozporządzenie stanowi jedyny właściwy instrument prawny umożliwiający zmianę rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euro.3. IMPLIKACJE BUDżETOWEWniosek nie powoduje żadnych konsekwencji finansowych dla budżetu Wspólnoty.4. KOMENTARZ DO POSZCZEGÓLNYCH ARTYKUłÓW4.1. Art. 1 ust. 1Przepisy te usuwają skutek rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 polegający na odwołaniu się do konkretnych dat. W zamian daty zastępują definicje, a wynikające z nich konkretne daty mogą być różne dla różnych Państw Członkowskich.4.2. Art. 1 ust. 2Artykuł ten stanowi, że daty określone dla każdego Państwa Członkowskiego i wymienione w art. 1 zapisane są w nowej tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98.4.3. Art. 1 ust. 3Przepis ten służy uproszczeniu art. 2 poprzez stosowanie dat określonych w rozporządzeniu w miejsce stałych dat dla każdego Państwa Członkowskiego.4.4. Art. 1 ust. 4Przepis ten, zmieniający art. 9, zastępuje stałe daty datami określonymi w rozporządzeniu.4.5. Art. 1 ust. 5Przepis ten przewiduje okres stopniowego wycofywania. Pozwala on na dalsze tworzenie instrumentów prawnych (takich jak faktury lub księgi rachunkowe) odnoszących się do jednostki waluty krajowej w rocznym okresie stopniowego wycofywania. Ponadto przepis ten pozostawia dalsze ograniczanie jego zakresu i czasu trwania decyzji Państw Członkowskich.4.6. Art. 1 ust. 6Przepis ten zastępuje stałą datę, o której mowa w art. 10 i 11, datą określoną w innym miejscu rozporządzenia. Ponadto art. 11 zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 zmienia się w celu uznania statusu monet euro wydanych przez państwa trzecie (obecnie: Monako, San Marino i Państwo Watykańskie) jako prawnego środka płatniczego na mocy układów monetarnych ze Wspólnotą.4.7. Art. 1 ust. 7W przepisie tym ustaloną datę zastępuje się zapisem jak wyżej.4.8. Art. 1 ust. 8W przepisie tym ustaloną datę zastępuje się zapisem jak wyżej. Zobowiązuje on banki do wymiany banknotów i monet denominowanych w jednostce waluty krajowej na banknoty i monety denominowane w euro bez jakichkolwiek opłat w fazie podwójnego obiegu. Pułap dla tego zobowiązania może określić prawo krajowe.4.9. Art. 1 ust. 9Przepis ten dodaje załącznik, o którym mowa w pkt 4.2 powyżej, który zawiera przegląd definicji określonych w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 oraz ich znaczeń dla każdego z Państw Członkowskich.W trakcie dalszych prac legislacyjnych poszczególne Państwa Członkowskie będą dopisywane do listy, dołączonej obecnie do rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98. W celu przygotowania takich zmian, przed podjęciem przez Radę, na mocy art. 122 ust. 2 Traktatu, decyzji o zniesieniu derogacji w stosunku do Państwa Członkowskiego, dane Państwo Członkowskie winno zawiadomić Radę i Komisję w formie pisemnej, czy uważa okres przejściowy za konieczny i w przypadku, gdy opowiada się ono za scenariuszem „big bang”, czy pragnie skorzystać z okresu stopniowego wycofywania.Dla Państwa Członkowskiego A stosującego okres przejściowy według zasad ustalonych podczas szczytu w Madrycie, Państwa Członkowskiego B stosującego scenariusz „big bang” i Państwa Członkowskiego C stosującego scenariusz „big bang” i okres stopniowego wycofywania odpowiednie rubryki tabeli wyglądają następująco: Zostaną one wpisane do tabeli według ustalonej kolejności Państw Członkowskich:Państwo Członkowskie A | 1 stycznia 20XX | 1 stycznia 20XX+1 | nie dotyczy | nie dotyczy |Państwo Członkowskie B | 1 stycznia 20YY | 1 stycznia 20YY | nie | nie dotyczy |Państwo Członkowskie C | 1 stycznia 20ZZ | 1 stycznia 20ZZ | tak | 31 grudnia 20ZZ |2005/0145 (CNS)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euroRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 123 ust. 4,uwzględniając wniosek Komisji[4],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego[6],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro[7] stanowi o zastąpieniu walutą euro walut Państw Członkowskich, które spełniły warunki konieczne do przyjęcia jednolitej waluty, w czasie gdy Wspólnota rozpoczęła trzeci etap Unii Gospodarczej i Walutowej. Rozporządzenie to zawiera również zasady, które mają zastosowanie do jednostek waluty krajowej tych Państw Członkowskich w okresie przejściowym kończącym się dnia 31 grudnia 2001 r. oraz zasady dotyczące banknotów i monet.(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2596/2000 zmieniło rozporządzenie (WE) nr 974/98 w celu zastąpienia waluty Grecji euro.(3) Rozporządzenie (WE) nr 974/98 określa harmonogram przejścia na euro w obecnie uczestniczących Państwach Członkowskich. W celu zapewnienia przejrzystości i bezpieczeństwa prawnego w odniesieniu do zasad regulujących wprowadzenie euro w innych Państwach Członkowskich, niezbędne jest ustanowienie ogólnych przepisów określających sposób ustalania różnych okresów przechodzenia na euro w przyszłości.(4) W celu zapewnienia niezakłóconego przejścia na euro rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 wprowadza obowiązkowy okres przejściowy pomiędzy zastąpieniem walutą euro walut uczestniczących Państw Członkowskich a wyemitowaniem banknotów i monet denominowanych w euro.(5) W przypadku, gdy Państwo Członkowskie nie uzna okresu przejściowego za konieczny, z dniem przyjęcia euro banknoty i monety denominowane w euro staną się prawnym środkiem płatniczym w tym Państwie Członkowskim. Takim Państwom Członkowskim należy jednak umożliwić zastosowanie jednorocznego okresu stopniowego wycofywania, w trakcie którego w nowych instrumentach prawnych nadal wolno będzie czynić odniesienia do jednostki waluty krajowej Podmiotom aktywnym gospodarczo w takich Państwach Członkowskich da to więcej czasu na przygotowanie się do wprowadzenia euro i tym samym ułatwi proces przechodzenia z waluty krajowej na euro.(6) Od banków należy wymagać wymiany banknotów i monet denominowanych w jednostce waluty krajowej na banknoty i monety denominowane w euro bez jakichkolwiek opłat w fazie podwójnego obiegu, z zastrzeżeniem określonych pułapów.(7) W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 974/98,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W treści rozporządzenia (WE) nr 974/98 wprowadza się następujące zmiany:(1) Artykuł 1 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 1Do celów niniejszego rozporządzenia:(a) „uczestniczące Państwa Członkowskie” oznaczają Państwa Członkowskie wymienione w tabeli zamieszczonej w Załączniku;(b) „instrumenty prawne” oznaczają przepisy legislacyjne i ustawowe, działania administracyjne, decyzje sądów, umowy, jednostronne akty prawne, instrumenty płatnicze niebędące banknotami i monetami oraz inne instrumenty mające skutki prawne;(c) „kurs wymiany” oznacza nieodwołalnie ustalony kurs wymiany przyjęty przez Radę dla waluty każdego z uczestniczących Państw Członkowskich zgodnie z art. 123 ust. 4 zdanie pierwsze Traktatu lub zgodnie z ust. 5 tego artykułu;(d) „dzień przyjęcia euro” oznacza dzień, w którym uczestniczące Państwo Członkowskie przyjmuje euro;(e) „dzień wymiany środków pieniężnych” oznacza dzień, w którym banknoty i monety denominowane w euro uzyskają status prawnego środka płatniczego w danym uczestniczącym Państwie Członkowskim;(f) „jednostka euro” oznacza jednostkę waluty, określoną w art. 2 zdanie drugie;(g) „jednostka waluty krajowej” oznacza jednostki walut uczestniczących Państw Członkowskich, które są określone w dniu poprzedzającym przyjęcie euro w danym Państwie Członkowskim;(h) „okres przejściowy” oznacza okres rozpoczynający się o godz. 00.00 w dniu wprowadzenia euro i trwający do godz. 00.00 w dniu wymiany środków pieniężnych;(i) „okres stopniowego wycofywania” oznacza okres rozpoczynający się w dniu przyjęcia euro, w którym w nowych instrumentach prawnych nadal dokonuje się odniesień do jednostki waluty krajowej;(j) „redenominować” oznacza zmieniać jednostkę, w której wyrażony jest niespłacony dług, z jednostki waluty krajowej na jednostkę euro, lecz bez wywoływania skutku zmiany warunków długu, co jest objęte właściwymi przepisami prawa krajowego.”(2) Dodaje się art. 1a w następującym brzmieniu:„Artykuł 1aDzień przyjęcia euro, dzień wymiany środków pieniężnych i okres stopniowego wycofywania, jeżeli ma zastosowanie, dla każdego uczestniczącego Państwa Członkowskiego jest określony w Załączniku.”(3) Artykuł 2 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 2Z mocą od określonych dni przyjęcia euro walutą uczestniczących Państw Członkowskich jest euro. Jednostką walutową jest jedno euro. Jedno euro dzieli się na sto centów.”(4) Artykuł 9 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 9Banknoty i monety denominowane w jednostce waluty krajowej zachowują w swych granicach terytorialnych status prawnego środka płatniczego od dnia poprzedzającego dzień przyjęcia euro w danym uczestniczącym Państwie Członkowskim.”(5) Dodaje się art. 9a w następującym brzmieniu:„Artykuł 9aJeśli w danym uczestniczącym Państwie Członkowskim dzień przyjęcia euro pokrywa się z dniem wymiany środków pieniężnych, państwo to może stosować okres stopniowego wycofywania. W takim przypadku odniesienia do krajowych jednostek walutowych, które znajdują się w instrumentach prawnych, przez okres jednego roku począwszy od dnia przyjęcia euro należy czytać jako odniesienia do jednostki euro według odpowiednich kursów wymiany. Operacje dokonywane w ramach tych instrumentów prawnych realizowane są jedynie w jednostce euro. Stosuje się zasady dotyczące zaokrąglania przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1103/97.Dane Państwo Członkowskie może ograniczyć zakres stosowania ust. 1 do określonych rodzajów instrumentów prawnych lub do instrumentów prawnych przyjętych w określonych obszarach.Dane Państwo Członkowskie może skrócić okres, o którym mowa w ust. 1.”(6) Artykuł 10 i 11 otrzymują brzmienie:„Artykuł 10Począwszy od dnia 1 stycznia 2002 r. Europejski Bank Centralny wprowadzi w obieg banknoty denominowane w euro. Banki centralne uczestniczących Państw Członkowskich od dnia wymiany środków pieniężnych wprowadzą w obieg banknoty denominowane w euro.Bez uszczerbku dla art. 15, banknoty denominowane w euro są jedynymi banknotami o statusie prawnych środków płatniczych w uczestniczących Państwach Członkowskich.Artykuł 11Począwszy od dnia wymiany środków pieniężnych, uczestniczące Państwa Członkowskie wyemitują monety denominowane w euro i centach i zgodnie z wartościami jednostkowymi oraz z danymi technicznymi, które Rada może ustalić w myśl art. 106 ust. 2 zdanie drugie Traktatu. Bez uszczerbku dla art. 15 oraz postanowień umów zawartych zgodnie z art. 111 Traktatu, monety te są jedynymi monetami o statusie prawnych środków płatniczych w uczestniczących Państwach Członkowskich. Poza instytucją emitującą monety oraz osobami konkretnie wyznaczonymi na mocy przepisów krajowych emitującego Państwa Członkowskiego, żadna ze stron nie jest zobowiązana do przyjęcia w trakcie jednej płatności więcej niż 50 monet.”(7) Artykuł 13 i 14 otrzymują brzmienie:„Artykuł 13Artykuły 10, 11, 14, 15 i 16 stosuje się w każdym uczestniczącym Państwie Członkowskim począwszy od odpowiedniego dnia wymiany środków pieniężnych.”.Artykuł 14Odniesienia do krajowych jednostek monetarnych, które znajdują się w instrumentach prawnych, istniejących w dniu poprzedzającym dzień wymiany środków pieniężnych, powinny być czytane jako odniesienia do jednostki euro według odpowiednich kursów wymiany. Stosuje się zasady dotyczące zaokrąglania przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1103/97.”(8) W art. 15 wprowadza się następujące zmiany:(a) W ust. 1 i 2 słowa „po zakończeniu okresu przejściowego” zastępuje się słowami „od dnia wymiany środków pieniężnych”.(b) Dodaje się ust. 3 w następującym brzmieniu:W okresie, o którym mowa w ust. 1, banki w uczestniczących Państwach Członkowskich przyjmujących euro po dniu 1 stycznia 2002 r. wymienią banknoty i monety denominowane w walucie krajowej będące w posiadaniu klientów tych banków na banknoty i monety denominowane w euro bez opłat i ograniczeń do pułapu ustalonego w prawie krajowym. Banki mogą wymagać zawiadomienia, jeśli kwota przeznaczona do wymiany przekracza pułap określony przez bank jako przypadający na gospodarstwo domowe.Banki, o których mowa w akapicie pierwszym, wymienią banknoty i monety krajowe przedstawione przez osoby niebędące klientami danego banku bez opłat do pułapu określonego przez bank lub prawo krajowe.”(9) Tekst znajdujący się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako Załącznik.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich zgodnie z Traktatem, podlega Protokołom 11 i 12 oraz art. 122 ust. 1.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKPaństwo Członkowskie | Dzień przyjęcia euro | Dzień wymiany środków pieniężnych | Państwo Członkowskie korzystające z okresu stopniowego wycofywania | Koniec okresu stopniowego wycofywania |Belgia | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy | nie dotyczy |Niemcy | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy | nie dotyczy |Grecja | 1 stycznia 2001 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy | nie dotyczy |Hiszpania | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy | nie dotyczy |Francja | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy | nie dotyczy |Irlandia | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy | nie dotyczy |Włochy | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy | nie dotyczy |Luksemburg | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy | nie dotyczy |Niderlandy | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy | nie dotyczy |Austria | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy | nie dotyczy |Portugalia | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy | nie dotyczy |Finlandia | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy | nie dotyczy |[1] Dz.U. L 139 z 11.5.1998, str. 1, rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2596/2000 w celu wprowadzenia euro w Grecji.[2] Dz.U. L 359 z 31.12.1998, str. 1, rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1478/2000 w celu wprowadzenia euro w Grecji.[3] Dz.U. L 162 z 19.6.1997, str. 1, rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2595/2000 w celu wprowadzenia euro w Grecji.[4] Dz.U. C z […], […], str. […].[5] Dz.U. C z […], […], str. […].[6] Dz.U. C z […], […], str. […].[7] Dz.U. L 139 z 11.5.1998, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2596/2000 (Dz.U. L 300 z 29.11.2000, str. 2).