               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 17.6.2016
            COM(2016) 401 final
            2016/0187(COD)
            Wniosek
            ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            ustanawiające środki zarządzania, ochrony i kontroli obowiązujące na obszarze konwencji Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) oraz zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1936/2001, (WE) nr 1984/2003 i (WE) nr 520/2007

               UZASADNIENIE

               1.
                     KONTEKST WNIOSKU

               •
                     Przyczyny i cele wniosku

                  Wniosek ma na celu przetransponowanie do prawa Unii środków ochrony, kontroli i egzekwowania przyjętych przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), której jedną z umawiających się stron jest Unia Europejska. ICCAT jest regionalną organizacją ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO), która odpowiada za zarządzanie gatunkami ICCAT w Oceanie Atlantyckim i morzach przyległych. ICCAT co roku przyjmuje nowe środki ochrony, kontroli i egzekwowania. Niniejszy wniosek dotyczący transpozycji odnosi się do środków, które ICCAT przyjęła po 2008 r. Jedyny wyjątek stanowi tu wieloletni plan odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym, który jest przedmiotem odrębnego procesu transpozycji.

                  ICCAT jest upoważniona do przyjmowania wiążących decyzji („zalecenia”) w zakresie ochrony zasobów, które podlegają jej kompetencji, i zarządzania nimi. Akty te są skierowane przede wszystkim do umawiających się stron ICCAT, ale nakładają również obowiązki na operatorów (np. kapitanów statków). Zalecenia ICCAT wchodzą w życie sześć miesięcy po ich przyjęciu i są wiążące dla umawiających się stron, a w przypadku Unii Europejskiej muszą zostać wprowadzone do prawa europejskiego w zakresie, w jakim nie są jeszcze objęte prawodawstwem Unii.

               •
                     Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Ostatniej transpozycji zaleceń ICCAT w zakresie ochrony i egzekwowania dokonano w drodze następujących aktów prawnych: rozporządzenie Rady (WE) nr 1936/2001 z dnia 27 września 2001 r. ustanawiające środki kontroli stosowane do połowów niektórych zasobów ryb masowo migrujących
                     1
                  ; rozporządzenie Rady (WE) nr 520/2007 z dnia 7 maja 2007 r. ustanawiające środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 973/2001 oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 302/2009 dotyczące wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym
                     2
                  .

                  Zalecenia ICCAT przyjęte po 2008 r. wprowadziły zmiany w wielu wcześniejszych zaleceniach i ustanowiły szereg nowych przepisów. Ponadto od czasu ostatniej transpozycji odnośne prawodawstwo Unii uległo dużym zmianom wskutek przyjęcia rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa. Ze względu na jasność prawa część przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1936/2001 oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 520/2007, o których mowa powyżej, zostanie uchylona, aby uwzględnić liczne zmiany przyjęte po 2008 r.

                  W świetle art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który stanowi, że przyjmowanie środków dotyczących ustalania cen, potrąceń, pomocy i ograniczeń ilościowych, jak również dotyczących ustalania i przydziału wielkości dopuszczalnych połowów stanowi prerogatywę Rady, niniejszy wniosek nie obejmuje uprawnień do połowów przyznanych Unii przez ICCAT.

               •
                     Spójność z innymi politykami Unii

                  Nie dotyczy.

               2.
                     PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •
                     Podstawa prawna

                  Podstawą wniosku jest art. 43 ust. 2 TFUE, ponieważ zawiera przepisy niezbędne do osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa.

               •
                     Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Zasada pomocniczości nie ma zastosowania, ponieważ wniosek dotyczy zrównoważonej eksploatacji i ochrony żywych zasobów morza oraz zarządzania nimi w ramach wymiaru zewnętrznego wspólnej polityki rybołówstwa.

               •
                     Proporcjonalność

                  Wniosek zapewni wdrożenie obowiązków ICCAT w UE, nie wykraczając poza to, co jest konieczne do osiągnięcia zamierzonego celu.

               •
                     Wybór instrumentu

                  Ponieważ rozporządzenie jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich i wiążące dla nich, będzie przyczyniać się do jednolitego stosowania proponowanych przepisów w całej Unii, tym samym tworząc równe warunki działania dla wszystkich podmiotów UE, które prowadzą działalność połowową na obszarze konwencji ICCAT.

               3.
                     WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •
                     Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy.

               •
                     Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Celem niniejszego wniosku jest transpozycja obowiązujących zaleceń ICCAT, które są wiążące dla umawiających się stron. W trakcie przygotowań do posiedzeń ICCAT, na których przyjęto te zalecenia, a także podczas negocjacji na dorocznym posiedzeniu ICCAT zasięgano opinii zarówno ekspertów, jak i zainteresowanych stron z państw członkowskich. Uznano więc, że konsultacje z zainteresowanymi stronami w przypadku niniejszego rozporządzenia transponującego nie są konieczne.

               •
                     Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy.

               •
                     Ocena skutków

                  Wobec braku nowych aspektów politycznych niniejsza inicjatywa ustawodawcza nie wymaga przeprowadzenia oceny skutków. Inicjatywa dotyczy przyjętych zobowiązań międzynarodowych, które już są wiążące dla UE i w odniesieniu do których ocena skutków nie jest wymagana.

               •
                     Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Nie dotyczy.

               •
                     Prawa podstawowe

                  Nie dotyczy.

               4.
                     WPŁYW NA BUDŻET

                  Nie dotyczy.

               5.
                     ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •
                     Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  Nie dotyczy.

               •
                     Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  Nie dotyczy.

               •
                     Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  Tytuł I zawiera przepisy ogólne, takie jak przedmiot, zakres stosowania, cel i definicje. Należy podkreślić, że niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do statków Unii prowadzących połowy na obszarze konwencji ICCAT lub – w przypadku przeładunków – na wodach poza obszarem konwencji ICCAT w odniesieniu do gatunków złowionych na obszarze konwencji ICCAT.

                  Tytuł II zawiera środki zarządzania ICCAT, podzielone na 7 rozdziałów dotyczących poszczególnych gatunków. Rozdział 1 dotyczy tuńczyków tropikalnych, rozdział 2 – tuńczyka białego w Północnym Atlantyku, rozdział 3 – włócznika (zarówno włócznika atlantyckiego, jak i śródziemnomorskiego), rozdział 4 – marlina błękitnego i marlina białego, rozdział 5 – rekinów, rozdział 6 – ptaków morskich (złowionych jako przyłów), a rozdział 7 – żółwi morskich (złowionych jako przyłów).

                  Tytuł III zawiera wspólne środki kontroli i monitorowania. Rozdział 1 dotyczy rejestru ICCAT dotyczącego statków do połowów na skalę przemysłową. Rozdział 2 zawiera przepisy dotyczące czarteru. Rozdział 3 dotyczy kontroli połowów, w szczególności przestrzegania kwot i wymogów dotyczących minimalnych rozmiarów, pobierania próbek z połowów oraz zgłaszania połowów i nakładu połowowego. Rozdział 4 zawiera przepisy dotyczące przeładunku, a rozdział 5 – przepisy dotyczące programów obecności obserwatorów naukowych. W rozdziale 6 określono obowiązki sprawozdawcze w odniesieniu do wyznaczonych portów i wyznaczonych punktów kontaktowych oraz w odniesieniu do inspekcji w portach. Rozdział 7 dotyczy egzekwowania przepisów, a dokładniej domniemanych naruszeń przepisów i niezgodności z przepisami oraz wstępnego wykazu ICCAT dotyczącego statków NNN.

                  Tytuł IV zawiera przepisy końcowe dotyczące takich kwestii jak sprawozdanie roczne, poufność danych, procedura wprowadzania zmian, wykonywanie przekazanych uprawnień, wdrożenie rozporządzenia i zmiany obowiązujących przepisów UE.

               2016/0187 (COD)

               Wniosek

               ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               ustanawiające środki zarządzania, ochrony i kontroli obowiązujące na obszarze konwencji Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) oraz zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1936/2001, (WE) nr 1984/2003 i (WE) nr 520/2007

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

               uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
                  3
               ,

               stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013
                  4
                celem wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) jest taka eksploatacja żywych zasobów morza, która zapewni trwałe zrównoważenie ekonomiczne, środowiskowe i społeczne.

               (2)Decyzją Rady 98/392/WE
                  5
                Unia Europejska przyjęła Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza, która zawiera między innymi zasady i przepisy dotyczące ochrony żywych zasobów morza i zarządzania nimi. W ramach swoich szerszych zobowiązań międzynarodowych Unia Europejska uczestniczy w działaniach, które zmierzają do ochrony stad ryb w wodach międzynarodowych.

               (3)Na mocy decyzji Rady 86/238/EWG
                  6
                Unia Europejska jest od dnia 14 listopada 1997 r. jedną z umawiających się stron Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego (zwanej dalej „konwencją ICCAT”).

               (4)Ustanawiając Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (zwaną dalej „ICCAT”), konwencja ICCAT zapewniła ramy dla współpracy regionalnej w zakresie ochrony tuńczyków i gatunków tuńczykopodobnych oraz zarządzania tymi zasobami w Oceanie Atlantyckim i morzach przyległych.

               (5)ICCAT jest upoważniona do przyjmowania decyzji („zalecenia”) – wiążących dla umawiających się stron – w zakresie ochrony zasobów, które podlegają jej kompetencji, i zarządzania nimi. Akty te są skierowane przede wszystkim do umawiających się stron ICCAT, ale nakładają również obowiązki na operatorów prywatnych (np. kapitanów statków). Zalecenia ICCAT wchodzą w życie sześć miesięcy po ich przyjęciu, a w przypadku UE muszą zostać wprowadzone do prawa Unii.

               (6)Ostatniego wdrożenia zaleceń ICCAT w zakresie ochrony i egzekwowania dokonano rozporządzeniem Rady (WE) nr 1936/2001
                  7
                oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 520/2007
                  8
               .

               (7)Zalecenie ICCAT dotyczące wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym wdrożono rozporządzeniem Rady (WE) nr 302/2009
                  9
               . Niniejsze rozporządzenie nie obejmuje takiego wieloletniego planu odbudowy.

               (8)Niniejsze rozporządzenie nie dotyczy również uprawnień do połowów ustalanych przez ICCAT, ponieważ art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że środki dotyczące ustalania cen, potrąceń, pomocy i ograniczeń ilościowych, jak również dotyczące ustalania i przydziału wielkości dopuszczalnych połowów są przyjmowane przez Radę.

               (9)Zalecenia ICCAT przyjęte po 2008 r. wprowadziły zmiany w wielu wcześniejszych zaleceniach i ustanowiły szereg nowych przepisów.

               (10)Aby w przyszłości szybko wprowadzać do prawa Unii wiążące zmiany w zaleceniach ICCAT, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dotyczących zmian w załącznikach do niniejszego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

               (11)Aby zapewnić jednolite warunki wykonywania przepisów niniejszego rozporządzenia, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011
                  10
               .

               (12)Aby zapewnić przestrzeganie przepisów WPRyb, przyjęto prawodawstwo UE w celu ustanowienia systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania, który obejmuje zwalczanie nielegalnej, nieraportowanej i nieuregulowanej działalności połowowej („połowy NNN”).

               (13)W szczególności rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009
                  11
                ustanawia unijny system kontroli, inspekcji i egzekwowania zgodnie z globalnym i zintegrowanym podejściem, tak aby zapewnić przestrzeganie wszystkich przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 404/2011
                  12
                określa szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008
                  13
                ustanawia wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania. Tymi rozporządzeniami wdrożono już wiele przepisów zawartych w zaleceniach ICCAT. W związku z tym nie ma potrzeby uwzględniania tych przepisów w niniejszym rozporządzeniu.

               (14)W art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 wprowadzono obowiązek wyładunku, który ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2015 r. do połowów małych i dużych gatunków pelagicznych, połowów do celów przemysłowych i połowów łososia w Morzu Bałtyckim. Na podstawie art. 15 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia obowiązek wyładunku nie może jednak naruszać zobowiązań międzynarodowych Unii, takich jak zobowiązania wynikające z zaleceń ICCAT. Na podstawie tego samego przepisu Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych, aby wprowadzać takie zobowiązania międzynarodowe do prawa Unii, w tym w szczególności odstępstwa od obowiązku wyładunku. W związku z tym, podczas niektórych połowów małych i dużych gatunków pelagicznych i połowów do celów przemysłowych, w pewnych sytuacjach określonych w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 2015/98
                  14
                będzie dozwolone dokonywanie odrzutów.

               (15)Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1984/2003
                  15
                wprowadzono programy dotyczące dokumentów statystycznych dla włócznika i opastuna zgodnie z odpowiednimi przepisami ICCAT. Jako że ICCAT przyjęła nowe przepisy dotyczące programów statystycznych w odniesieniu do przeładunków na morzu, należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 1984/2003, aby włączyć te przepisy do prawa Unii.

               (16)W ostatnich latach zmieniono lub uchylono wiele zaleceń ICCAT. Ze względu na jasność, uproszczenie i pewność prawa należy zatem zmienić rozporządzenia Rady (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 520/2007,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Tytuł I
                  Przepisy ogólne

               Artykuł 1
                  Przedmiot

               Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się przepisy w zakresie zarządzania, ochrony i kontroli dotyczące połowów daleko migrujących gatunków ryb zarządzanych przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT).

               Artykuł 2
                  Zakres stosowania

               Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do:

               a)unijnych statków rybackich i statków Unii prowadzących połowy rekreacyjne, które działają na obszarze konwencji ICCAT oraz – w przypadku przeładunku – również poza tym obszarem, jeżeli dokonują przeładunków gatunków złowionych na obszarze konwencji ICCAT;

               b)statków państw trzecich, które podlegają inspekcjom w portach państw członkowskich i na których znajdują się gatunki ICCAT lub produkty rybne uzyskane z takich gatunków, których wcześniej nie wyładowano ani nie przeładowano w portach.

               Artykuł 3
                  Związek z innymi aktami Unii

               Niniejsze rozporządzenie stosuje się, nie naruszając przepisów określonych w:

               a)rozporządzeniu XXXX/2016 [nowe rozporządzenie w sprawie upoważnień do połowów];

               b)rozporządzeniu YYYY/2016 [rozporządzenie transponujące przepisy dotyczące tuńczyka błękitnopłetwego].

               Artykuł 4
                  Definicje

               Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

               1)„gatunki ICCAT” oznaczają gatunki wymienione w załączniku I;

               2)„tuńczyk tropikalny” oznacza opastuna, tuńczyka żółtopłetwego i bonito;

               3)„statek rybacki” oznacza każdy statek wyposażony do prowadzenia komercyjnej eksploatacji żywych zasobów morza lub wyposażony w sieć pułapkową na tuńczyka błękitnopłetwego;

               4)„statek łowczy” oznacza statek rybacki wykorzystywany w celu połowu żywych zasobów morza;

               5)„unijny statek rybacki” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii;

               6)„upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie do połowów wydane unijnemu statkowi rybackiemu, upoważniające go do prowadzenia określonej działalności połowowej w danym okresie, na danym obszarze lub w odniesieniu do danego łowiska przy spełnieniu określonych warunków;

               7)„szczególne upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie do połowów wydane unijnemu statkowi rybackiemu, upoważniające go do prowadzenia określonej działalności połowowej przy użyciu określonych narzędzi w danym okresie, na danym obszarze i w odniesieniu do danego łowiska przy spełnieniu określonych warunków;

               8)„przeładunek” oznacza wyładowanie całości lub części produktów rybołówstwa ze statku na inny statek;

               9)„połowy rekreacyjne” oznaczają niekomercyjną działalność połowową, w przypadku której żywe zasoby morza są eksploatowane do celów rekreacji, turystyki lub sportu;

               10)„dane w ramach zadania I” oznaczają dane zdefiniowane przez ICCAT jako zadanie I w Podręczniku terenowym w zakresie statystyki i pobierania próbek tuńczyka atlantyckiego i tuńczykopodobnych;

               11)„dane w ramach zadania II” oznaczają dane zdefiniowane przez ICCAT jako zadanie II w Podręczniku terenowym w zakresie statystyki i pobierania próbek tuńczyka atlantyckiego i tuńczykopodobnych;

               12)„CPC” oznaczają umawiające się strony konwencji ICCAT oraz niebędące umawiającymi się stronami współpracujące strony, podmioty lub podmioty rybackie;

               13)„obszar konwencji ICCAT” oznacza wszystkie wody Oceanu Atlantyckiego oraz mórz przyległych;

               14)„umowa o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów” oznacza umowę międzynarodową określoną w art. 4 ust. 1 pkt 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013;

               15)„długość statku” oznacza odległość mierzoną w linii prostej między najdalej wysuniętym do przodu punktem dzioba i najdalej wysuniętym do tyłu punktem rufy;

               16)„taklowce do połowów pelagicznych na skalę przemysłową” oznaczają taklowce do połowów pelagicznych o długości całkowitej powyżej 24 m;

               17)„statki do połowów na skalę przemysłową” oznaczają statki rybackie o długości całkowitej powyżej 20 m;

               18)„rejestr ICCAT dotyczący statków do połowów na skalę przemysłową” oznacza wykaz prowadzony przez sekretariat ICCAT i dotyczący statków do połowów na skalę przemysłową upoważnionych do poławiania gatunków ICCAT na obszarze konwencji ICCAT;

               19)„statek pomocniczy” oznacza statek, który zaopatruje statek łowczy lub ułatwia, wspomaga lub przygotowuje działalność połowową i który nie jest wyposażony w gotowe do użycia narzędzia połowowe;

               20)„statek transportowy” oznacza statek pomocniczy biorący udział w przeładunku oraz odbierający gatunki ICCAT z taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową;

               21)„rejestr ICCAT dotyczący statków transportowych” oznacza wykaz prowadzony przez sekretariat ICCAT i dotyczący statków upoważnionych do odbioru – na obszarze konwencji ICCAT – przeładunków na morzu z taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową;

               22)„rejestr ICCAT dotyczący statków upoważnionych do połowów tuńczyków tropikalnych” oznacza wykaz prowadzony przez sekretariat ICCAT i dotyczący statków do połowów na skalę przemysłową upoważnionych do połowów, zatrzymywania na burcie, przeładunków, transportu, przetwarzania lub wyładunków tuńczyków tropikalnych na obszarze konwencji ICCAT;

               23)„urządzenia powodujące koncentrację ryb (FAD)” oznaczają dowolny sprzęt pływający na powierzchni morza i stosowany do wabienia ryb;

               24)„połowy NNN” oznaczają działalność połowową, która jest nielegalna, nieraportowana i nieuregulowana;

               25)„wykaz ICCAT dotyczący statków NNN” oznacza wykaz statków pływających pod banderą państw niebędących umawiającymi się stronami, które to statki ICCAT uznała za zaangażowane w połowy NNN;

               26)„takle” oznaczają narzędzie połowowe składające się ze sznura podstawowego, do którego podczepione są sznury dodatkowe (stągiewki) wyposażone w liczne haczyki, których długość i rozstawienie jest zróżnicowane w zależności od gatunku docelowego;

               27)„okrężnice” oznaczają każdą sieć okrążająca, której dno zaciska się za pomocą liny sznurującej przechodzącej przez serię pierścieni wzdłuż podbory, umożliwiającej jej ściąganie i zamykanie;

               28)„haczyk” oznacza wygięty kawałek drutu stalowego o ostrym końcu.

               TYTUŁ II
                  ŚRODKI ZARZĄDZANIA, OCHRONY I KONTROLI DOTYCZĄCE PEWNYCH GATUNKÓW

               Rozdział I
                  Tuńczyki tropikalne

               Artykuł 5
                  Ograniczenie liczby statków łowczych do połowów na skalę przemysłową poławiających opastuna

               Liczbę i całkowitą zdolność połowową wyrażoną jako pojemność brutto (GT) unijnych statków łowczych do połowów na skalę przemysłową poławiających opastuna na obszarze konwencji ICCAT określa się:

               a)jako średnią liczbę i zdolność połowową wyrażoną jako pojemność brutto (GT) unijnych statków łowczych poławiających opastuna na obszarze konwencji ICCAT w latach 1991–1992; oraz

               b)na podstawie informacji o ograniczeniu liczby unijnych statków łowczych poławiających opastuna w 2005 r., przekazanych ICCAT w dniu 30 czerwca 2005 r.

               Artykuł 6
                  Szczególne upoważnienia dla statków łowczych do połowów na skalę przemysłową poławiających tuńczyki tropikalne i dla statków pomocniczych

               1.Zgodnie z przepisami określonymi w rozporządzeniu XXXX/2016 [nowe rozporządzenie w sprawie FAR] państwa członkowskie wydają upoważnienia statkom łowczym do połowów na skalę przemysłową pływającym pod ich banderą, które są uprawnione do połowów tuńczyków tropikalnych na obszarze konwencji ICCAT.

               2.Państwa członkowskie wydają upoważnienia statkom pływającym pod ich banderą, które wykorzystuje się w celu zapewniania wszelkich rodzajów wsparcia dla statków, o których mowa w ust. 1.

               Artykuł 7
                  Rejestr ICCAT dotyczący statków upoważnionych do połowów tuńczyków tropikalnych

               1.Państwa członkowskie niezwłocznie i w ciągu 30 dni informują Komisję o wszelkich zdarzeniach, które wymagają uzupełnienia, usunięcia lub zmiany danych w rejestrze ICCAT dotyczącym statków upoważnionych do połowów tuńczyków tropikalnych. Komisja niezwłocznie i w ciągu 45 dni od daty zdarzenia przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT.

               2.Statki poławiające opastuna na obszarze konwencji ICCAT mogą zostać zastąpione wyłącznie przez statki o równoważnej lub mniejszej zdolności połowowej.

               3.Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 statki do połowów na skalę przemysłową niewpisane do rejestru ICCAT dotyczącego statków upoważnionych do połowów tuńczyków tropikalnych nie mogą poławiać, zatrzymywać na burcie, przeładowywać, transportować, przekazywać ani przetwarzać tuńczyków tropikalnych z obszaru konwencji ICCAT.

               Artykuł 8
                  Wykaz statków poławiających tuńczyki tropikalne w danym roku

               Co roku do dnia 30 czerwca państwa członkowskie przedkładają Komisji wykaz upoważnionych statków pływających pod ich banderą, które prowadziły połowy tuńczyków tropikalnych na obszarze konwencji ICCAT w poprzednim roku kalendarzowym. Do dnia 31 lipca każdego roku Komisja zgłasza do ICCAT wykazy otrzymane od państw członkowskich.

               Artykuł 9
                  Plany zarządzania dotyczące FAD

               1.Co roku do dnia 31 stycznia państwa członkowskie, które posiadają sejnery i klipry tuńczykowe poławiające tuńczyki tropikalne z użyciem FAD, przedkładają Komisji plany zarządzania dotyczące stosowania takich urządzeń przez statki pływające pod ich banderą. Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT do dnia 1 lipca każdego roku.

               2.Plany zarządzania dotyczące FAD muszą mieć na celu:

               a)pogłębienie wiedzy na temat właściwości FAD, właściwości boi, połowów z użyciem FAD (w tym nakładu połowowego) oraz związanego z tym oddziaływania na gatunki docelowe i niedocelowe;

               b)efektywne zarządzanie rozmieszczaniem i usuwaniem urządzeń FAD i pław oraz ich ewentualną utratą;

               c)zmniejszenie oddziaływania FAD oraz połowów z ich użyciem na ekosystem, w tym w stosownych przypadkach przez regulowanie różnych czynników śmiertelności połowowej (np. liczba rozmieszczonych FAD, w tym liczba zestawów FAD stosowanych przez sejnery, zdolność połowowa, liczba statków pomocniczych).

               3.Plany zarządzania, o których mowa w ust. 1, muszą zawierać informacje określone w załączniku II.

               4.Państwa członkowskie zapewniają, aby w danym okresie na każdego sejnera pływającego pod ich banderą i poławiającego tuńczyki tropikalne z użyciem FAD nie przypadało więcej niż 500 aktywnych boi instrumentalnych.

               Artykuł 10
                  Wymogi dotyczące FAD

               1.FAD muszą spełniać następujące wymogi:

               a)część struktury FAD znajdująca się nad powierzchnią wody nie jest pokryta żadnym materiałem albo jest pokryta wyłącznie takim materiałem, z którym wiąże się minimalne ryzyko oplątania nim gatunków niedocelowych;

               b)elementy FAD znajdujące się pod powierzchnią wody składają się wyłącznie z materiału, który uniemożliwia oplątanie nim gatunków niedocelowych.

               2.Projektując FAD, należy przede wszystkim stosować materiały ulegające biodegradacji, z uwagi na stopniowe wycofywanie FAD, które nie ulegają biodegradacji, do 2018 r.

               3.Co roku w ramach sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 70, państwa członkowskie zgłaszają Komisji działania podjęte w celu zapewnienia zgodności z ust. 1 i 2. Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT.

               Artykuł 11
                  Informacje o FAD przekazywane przez statki

               1.W odniesieniu do każdego rozmieszczenia FAD unijne sejnery i klipry tuńczykowe oraz unijne statki pomocnicze gromadzą i przekazują następujące informacje i dane:

               a)pozycja;

               b)data;

               c)rodzaj FAD (kotwiczone FAD, dryfujące sztuczne FAD);

               d)identyfikator FAD (tj. oznakowanie FAD lub identyfikacja pławy, rodzaj boi – np. boja zwykła lub połączona z echosondą) lub wszelkie informacje umożliwiające ustalenie tożsamości właściciela;

               e)cechy konstrukcyjne FAD (wymiary i materiał części dryfującej oraz podwodnej struktury podwieszonej, a także oplątująca funkcja podwodnej struktury podwieszonej).

               2.W odniesieniu do każdej interwencji dotyczącej FAD – niezależnie od tego, czy następuje po niej połów tuńczyka przy użyciu okrężnicy – unijne sejnery i klipry tuńczykowe oraz unijne statki pomocnicze gromadzą i przekazują następujące informacje i dane:

               a)rodzaj interwencji (wybieranie, usuwanie, interwencja dotycząca urządzeń elektronicznych);

               b)pozycja;

               c)data;

               d)rodzaj FAD (kotwiczone FAD, dryfujące naturalne FAD, dryfujące sztuczne FAD);

               e)identyfikator FAD (tj. oznakowanie FAD lub identyfikacja pławy) lub wszelkie informacje umożliwiające ustalenie tożsamości właściciela;

               f)jeżeli po interwencji następuje połów tuńczyka przy użyciu okrężnicy – wyniki wystawienia w postaci połowu i przyłowu, niezależnie od tego, czy zatrzymuje się je na burcie, czy też odrzuca martwe albo żywe.

               3.W odniesieniu do każdej utraty FAD unijne sejnery i klipry tuńczykowe oraz wszystkie unijne statki pomocnicze gromadzą i przekazują następujące informacje:

               a) ostatnia odnotowana pozycja;

               b)data ostatniej odnotowanej pozycji;

               c)identyfikator FAD (tj. oznakowanie FAD lub identyfikacja pławy) lub wszelkie informacje umożliwiające ustalenie tożsamości właściciela;

               4.Unijne statki rybackie prowadzą aktualizowany co kwartał wykaz rozmieszczonych FAD, zawierający co najmniej informacje określone w załączniku III.

               Artykuł 12
                  Informacje o FAD przekazywane przez państwa członkowskie

               Co roku, 15 dni przed terminem ustalonym przez ICCAT dla danego roku, państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje w celu udostępnienia ich sekretariatowi ICCAT:

               a)liczba faktycznie rozmieszczonych FAD w każdym kwartale, według rodzaju FAD, ze wskazaniem obecności lub braku pławy/boi związanej z FAD;

               b) liczba i rodzaj pław/boi (np. radiopława, z echosondą) faktycznie rozmieszczonych w każdym kwartale;

               c)średnia liczba aktywnych pław/boi w każdym kwartale stosowanych przez każdy statek;

               d)średnia liczba utraconych aktywnych FAD w każdym kwartale;

               e) dla każdego statku pomocniczego – liczba dni na morzu w podziale na pola jednostopniowe siatki geograficznej, miesiące i państwa bandery.

               Artykuł 13
                  Dzienniki

               Państwa członkowskie zapewniają, aby:

               a)bezzwłocznie zbierano i udostępniano unijnym naukowcom papierowe i elektroniczne dzienniki połowowe oraz, w stosownych przypadkach, dzienniki FAD;

               b)dane w ramach zadania II przekazane Komisji na podstawie art. 49 zawierały informacje uzyskane z dzienników połowowych oraz, w stosownych przypadkach, z dzienników FAD;

               Artykuł 14
                  Obszar lub okres zamknięty w związku z ochroną niedojrzałych organizmów morskich

               1.Ukierunkowane połowy lub działania wspierające ukierunkowane połowy tuńczyków tropikalnych z użyciem urządzeń, które mogą wpłynąć na koncentrację ryb, w tym FAD, są zabronione:

               a)od dnia 1 stycznia do dnia 28 lutego każdego roku, oraz

               b)na obszarze o następujących granicach:

               –granica północna – 5° szerokości geograficznej północnej,

               –granica południowa – 4° szerokości geograficznej południowej,

               –granica zachodnia – 20° długości geograficznej zachodniej,

               –granica wschodnia – wybrzeże Afryki.

               2.Zakaz, o którym mowa w ust. 1, obejmuje:

               a)rozmieszczanie dowolnych obiektów dryfujących, z bojami lub bez;

               b)połowy wokół obiektów sztucznych, pod nimi lub z ich użyciem, wliczając w to statki;

               c)połowy wokół obiektów naturalnych, pod nimi lub z ich użyciem;

               d)holowanie obiektów dryfujących poza wspomniany obszar.

               3.Każde państwo członkowskie dokonujące połowów na obszarze geograficznym obszaru lub okresu zamkniętego:

               a)podejmuje odpowiednie działania w celu zapewnienia, aby wszystkie statki pływające pod jego banderą, w tym statki pomocnicze, prowadząc działalność połowową w obszarze/okresie zamkniętym, o którym mowa w ust. 1, posiadały obserwatora na pokładzie. Program obecności obserwatorów musi spełniać wymogi określone w załączniku IV;

               b)do dnia 30 czerwca każdego roku przedkłada informacje zgromadzone przez obserwatorów, o których mowa w lit. a), Komisji, która zgłasza je ICCAT do dnia 31 lipca;

               c)podejmuje odpowiednie działania wobec statków rybackich pływających pod jego banderą, które naruszają obszar lub okres zamknięty, o którym mowa w ust. 1;

               d)w ramach sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 70, składa Komisji sprawozdanie z przestrzegania przepisów dotyczących obszaru lub okresu zamkniętego.

               Artykuł 15
                  Połowy tuńczyków tropikalnych w niektórych wodach portugalskich

               Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 zabrania się zatrzymywania na burcie dowolnych ilości tuńczyków tropikalnych złowionych przy użyciu okrężnic w wodach podlegających suwerenności lub jurysdykcji Portugalii na podobszarze ICES X na północ od 36°30′ N lub na obszarach CECAF na północ od 31° N i na wschód od 17°30′ W, oraz zabrania się ukierunkowanych połowów tych gatunków na wymienionych obszarach przy użyciu wspomnianych narzędzi.

               Artykuł 16
                  Wykrycie działań NNN

               Jeżeli sekretarz wykonawczy ICCAT powiadomi Komisję o domniemanym naruszeniu przez unijne statki rybackie przepisów art. 7 ust. 3 i art. 14 ust. 1 i 2, Komisja niezwłocznie informuje o tym państwo członkowskie bandery. Państwo członkowskie bandery niezwłocznie bada sytuację oraz – jeżeli statek prowadzi połowy z użyciem obiektów, które mogą wpłynąć na koncentrację ryb, w tym FAD – nakazuje, aby statek wstrzymał połowy i, jeśli to konieczne, niezwłoczne opuścił obszar. Państwo członkowskie bandery niezwłocznie informuje Komisję o wynikach postępowania wyjaśniającego i wprowadzonych w związku z nim środkach. Komisja przekazuje te informacje państwu nadbrzeżnemu i sekretarzowi wykonawczemu ICCAT.

               Rozdział II
                  Tuńczyk biały w Północnym Atlantyku

               Artykuł 17
                  Ograniczenie liczby statków

               Maksymalną liczbę unijnych statków łowczych, które mogą prowadzić ukierunkowane połowy tuńczyka białego w Północnym Atlantyku na obszarze konwencji ICCAT, określa się jako średnią liczbę unijnych statków łowczych, które prowadziły ukierunkowane połowy tuńczyka białego w Północnym Atlantyku w latach 1993–1995.

               Rozdział III
                  Włócznik

               Sekcja 1
                  Włócznik w Oceanie Atlantyckim

               Artykuł 18
                  Plany zarządzania zasobami włócznika północnoatlantyckiego

               Do dnia 15 sierpnia każdego roku państwa członkowskie poławiające włócznika północnoatlantyckiego przedkładają Komisji plany zarządzania. Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT do dnia 15 września każdego roku.

               Artykuł 19
                  Minimalny rozmiar włócznika atlantyckiego

               1.Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 zakazuje się ukierunkowanych połowów, zatrzymywania na burcie lub przeładunku, wyładunku, transportu, składowania, wystawiania lub oferowania na sprzedaż, sprzedaży lub wprowadzania do obrotu włócznika, którego masa w relacji pełnej wynosi mniej niż 25 kg albo którego długość ogonowa wynosi mniej niż 125 cm.

               2.Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 można zatrzymywać na burcie, przeładowywać, przekazywać, wyładowywać, transportować, składować, sprzedawać, wystawiać lub oferować na sprzedaż przypadkowe połowy maksymalnie 15 % włócznika, którego masa w relacji pełnej wynosi mniej niż 25 kg albo którego długość ogonowa wynosi mniej niż 125 cm.

               3.Tolerancję wynoszącą 15 %, o której mowa w ust. 2, oblicza się na podstawie całkowitego połowu włócznika przez dany statek wyrażonego w liczbie sztuk na wyładunek.

               Sekcja 2
                  Włócznik śródziemnomorski

               Artykuł 20
                  Statki upoważnione do ukierunkowanych połowów włócznika śródziemnomorskiego

               1.Zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniu XXXX/2016 [nowe rozporządzenie w sprawie FAR] państwa członkowskie wydają upoważnienia do ukierunkowanych połowów włócznika śródziemnomorskiego.

               2.Do dnia 1 stycznia każdego roku państwa członkowskie przekazują drogą elektroniczną i w formacie określonym w wytycznych w sprawie przedstawiania danych i informacji wymaganych przez ICCAT:

               a)wykaz wszystkich unijnych statków łowczych pływających pod ich banderą upoważnionych do ukierunkowanych połowów włócznika śródziemnomorskiego;

               b)wykaz wszystkich statków unijnych upoważnionych do ukierunkowanych połowów włócznika śródziemnomorskiego w ramach połowów rekreacyjnych.

               3.Do dnia 15 stycznia Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT.

               4.Państwa członkowskie niezwłocznie i w ciągu 30 dni informują Komisję o uzupełnieniu, usunięciu lub zmianie danych w wykazie unijnych statków łowczych i statków prowadzących połowy rekreacyjne upoważnionych do ukierunkowanych połowów włócznika śródziemnomorskiego. Komisja niezwłocznie i w ciągu 45 dni od daty uzupełnienia, usunięcia lub zmiany przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT.

               Artykuł 21
                  Przyłów

               Unijne statki łowcze nieumieszczone w wykazie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a), nie są upoważnione do poławiania, zatrzymywania na burcie, dokonywania przeładunku, transportu, przetwarzania ani wyładunku włócznika, którego ilość przekracza 5 % całkowitego połowu na burcie wyrażonego w masie lub liczbie sztuk.

               Artykuł 22
                  Szczególne upoważnienia do połowów

               1.Unijne statki łowcze, które umieszczono w wykazie upoważnionych statków na podstawie art. 20 ust. 2 lit. a) i które stosują harpuny lub takle, muszą posiadać szczególne upoważnienie do połowów.

               2.Do dnia 30 czerwca każdego roku każde państwo członkowskie przesyła Komisji drogą elektroniczną wykaz szczególnych upoważnień do połowów wydanych na poprzedni rok. Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT do dnia 31 lipca.

               Artykuł 23
                  Okres zamknięty

               1.W okresie od dnia 1 marca do dnia 31 marca oraz w okresie od dnia 1 października do dnia 30 listopada nie wolno poławiać (ani jako gatunku docelowego, ani jako przyłowu), zatrzymywać na burcie, przeładowywać ani wyładowywać włócznika śródziemnomorskiego.

               2.Państwa członkowskie monitorują skuteczność zamknięcia i do dnia 15 sierpnia każdego roku przedkładają Komisji wszystkie istotne informacje dotyczące odpowiednich kontroli i inspekcji przeprowadzonych w celu zapewnienia zgodności z ust. 1. Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT co najmniej dwa miesiące przed dorocznym posiedzeniem ICCAT.

               Artykuł 24
                  Minimalny rozmiar włócznika śródziemnomorskiego

               1.Zatrzymywać na burcie, przeładowywać, wyładowywać i transportować można jedynie całe okazy włócznika, bez usuwania jakiejkolwiek części zewnętrznej, lub okazy z usuniętymi skrzelami i wypatroszone.

               2.Zabrania się połowu, zatrzymywania na burcie, przeładunku, wyładunku, transportu, składowania lub wystawiania bądź oferowania na sprzedaż włócznika śródziemnomorskiego, którego długość ogonowa wynosi mniej niż 90 cm albo którego masa w relacji pełnej wynosi mniej niż 10 kg, mniej niż 9 kg po usunięciu skrzeli i wypatroszeniu albo mniej niż 7,5 kg po oprawieniu (usunięcie skrzeli, wypatroszenie, usunięcie płetw i części głowy).

               3.Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 można zatrzymywać na burcie, przeładowywać, wyładowywać, składować lub wystawiać bądź oferować na sprzedaż przyłowy włócznika o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru określonego we wspomnianym ustępie, jeżeli przyłowy takie nie przekraczają 5 % masy lub liczby sztuk na wyładunek łącznego połowu włócznika na burcie statku.

               Artykuł 25
                  Specyfikacje techniczne dotyczące narzędzi połowowych na statkach upoważnionych do ukierunkowanych połowów włócznika śródziemnomorskiego

               1.Na zasadzie odstępstwa od art. 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006
                  16
                maksymalna liczba haczyków, które statki prowadzące ukierunkowane połowy włócznika mogą wystawiać lub zabierać na pokład, wynosi 2 800 haczyków.

               2.Poza maksymalną liczbą, o której mowa w ust. 1, w przypadku rejsów dłuższych niż 2 dni można posiadać na statkach drugi zestaw uzbrojonych haczyków, pod warunkiem że będzie on właściwie zamocowany i zasztauowany na dolnych pokładach w sposób uniemożliwiający jego natychmiastowe użycie.

               3.Wielkość haczyków nie może być mniejsza niż 7 cm wysokości.

               4.Długość takli do połowów pelagicznych nie może przekraczać 30 mil morskich (55,56 km).

               Artykuł 26
                  Obowiązki sprawozdawcze w odniesieniu do włócznika śródziemnomorskiego

               1.Do dnia 30 czerwca każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje dotyczące unijnych statków łowczych, które w poprzednim roku były upoważnione do prowadzenia ukierunkowanych połowów włócznika w Morzu Śródziemnym taklami pelagicznymi lub harpunami:

               a)informacje na temat statku łowczego:

               (i)nazwa statku (jeśli statek nie ma nazwy – należy podać numer w rejestrze bez inicjałów państwa);

               (ii)numer w rejestrze wspólnotowej floty rybackiej, jak określono w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004
                  17
               ;

               (iii)numer w wykazie ICCAT.

               b)informacje dotyczące działalności połowowej, na podstawie próby lub dotyczące całej floty:

               (i)okres(-y) połowu oraz łączna roczna liczba dni połowowych na statek, w podziale na gatunki docelowe i obszary;

               (ii)obszary geograficzne, w podziale na prostokąty statystyczne ICCAT, na których statek prowadził działalność połowową, w podziale na gatunki docelowe i obszary;

               (iii)rodzaj statku, w podziale na gatunki docelowe i obszary;

               (iv)liczba haczyków użyta przez statek, w podziale na gatunki docelowe i obszary;

               (v)liczba takli użyta przez statek, w podziale na gatunki docelowe i obszary;

               (vi)łączna długość wszystkich takli użytych przez statek, w podziale na gatunki docelowe i obszary;

               c)dane dotyczące połowów, w możliwie najmniejszym podziale czasowo-przestrzennym;

               (i)rozmiar oraz, jeśli to możliwe, zróżnicowanie wiekowe połowów;

               (ii)połowy i składu połowów w podziale na statek, oraz

               (iii)nakład połowowy (średnia liczba dni połowowych na statek, średnia liczba haczyków na statek, średnia liczba takli na statek, średnia łączna długość takli na statek).

               2.Informacje, o których mowa w ust. 1, należy przedkładać w formacie zgodnym z wymogami ICCAT.

               3.Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT do dnia 31 lipca każdego roku.

               Rozdział IV
                  Marlin błękitny i marlin biały w Oceanie Atlantyckim

               Artykuł 27
                  Uwalnianie złowionego żywego marlina błękitnego i marlina białego

               1.Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, które prawie wykorzystało przysługującą mu kwotę, uwalniają wszystkie okazy marlina błękitnego (Makaira nigricans) i marlina białego (Tetrapturus albidus), które są żywe w momencie wciągnięcia na statek.

               2.Państwa członkowskie, o których mowa w ust. 1, wprowadzają odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby okazy marlina błękitnego i marlina białego uwalniano w sposób dający im jak największe szanse na przeżycie.

               3.Państwa członkowskie zachęcają do stosowania podbór straszących z przędzy jednowłóknowej na krętlikach, aby umożliwić łatwe uwalnianie żywych okazów marlina błękitnego i marlina białego.

               Artykuł 28
                  Wyładunki marlina błękitnego i marlina białego poza uprawnieniami do połowów

               Po wykorzystaniu całej przysługującej mu kwoty dane państwo członkowskie zapewnia, aby nie sprzedawano ani nie wprowadzano do obrotu wyładunków marlina błękitnego i marlina białego, które były martwe w momencie przyciągnięcia do burty.

               Artykuł 29
                  Połowy rekreacyjne marlina błękitnego i marlina białego

               1.Wszystkie państwa członkowskie, których statki dokonują połowów rekreacyjnych marlina błękitnego i marlina białego, zapewniają program obecności obserwatorów naukowych obejmujący 5 % nakładu połowowego w ramach zawodów wędkarskich, w których poławia się marlina błękitnego i marlina białego.

               2.Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 zakazuje się połowów, zatrzymywania na burcie lub przeładunku, wyładunku, transportu, składowania, wystawiania lub oferowania na sprzedaż, sprzedaży lub wprowadzania do obrotu marlina błękitnego, którego długość ogonowa wynosi mniej niż 251 cm.

               3.Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 zakazuje się połowów, zatrzymywania na burcie lub przeładunku, wyładunku, transportu, składowania, wystawiania lub oferowania na sprzedaż, sprzedaży lub wprowadzania do obrotu marlina białego, którego długość ogonowa wynosi mniej niż 168 cm.

               4.Zabrania się sprzedaży lub oferowania na sprzedaż wszelkich części lub całych tuszy marlina błękitnego lub marlina białego złowionych w trakcie połowów rekreacyjnych.

               Rozdział V
                  Rekiny

               Artykuł 30
                  Przepisy ogólne

               1.W połowach niebędących ukierunkowanymi połowami rekinów należy uwalniać żywe rekiny, które złowiono przypadkowo i które nie stanowią źródła pożywienia lub utrzymania.

               2.Państwa członkowskie prowadzą badania na temat gatunków rekinów złowionych na obszarze konwencji ICCAT, aby poprawić selektywność narzędzi połowowych, określić potencjalne obszary dojrzewania narybku i uwzględnić wprowadzenie obszarów i okresów zamkniętych oraz innych środków, stosownie do sytuacji. Badania te muszą dostarczać informacji na temat najważniejszych parametrów biologicznych i ekologicznych, cyklu życia i cech behawioralnych, jak również na temat lokalizacji potencjalnych obszarów godowych, obszarów rozrodu i obszarów dojrzewania narybku.

               Artykuł 31
                  Żarłacze śledziowe (Lamna nasus)

               1.Zabrania się zatrzymywania na burcie, przeładunku lub wyładunku wszelkich części lub całych tuszy żarłaczy śledziowych.

               2.Unijne statki łowcze niezwłocznie uwalniają nieokaleczone żarłacze śledziowe złowione w związku z połowami podlegającymi ICCAT, które przyciągnięto do burty w celu wciągnięcia na pokład.

               Artykuł 32
                  Alopiasy (Alopias superciliosus)

               1.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku wszelkich części lub całych tuszy alopiasów złowionych w związku z połowami podlegającymi ICCAT.

               2.Unijne statki łowcze niezwłocznie uwalniają nieokaleczone alopiasy złowione w związku z połowami podlegającymi ICCAT, które przyciągnięto do burty w celu wciągnięcia na pokład.

               Artykuł 33
                  Ostronosy atlantyckie (Isurus oxyrinchus)

               Państwa członkowskie dokładają starań, by zmniejszyć śmiertelność połowową podczas ukierunkowanych połowów ostronosów atlantyckich i co roku w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w art. 70, przedkładają Komisji informacje na temat postępów w tym zakresie.

               Artykuł 34
                  Żarłacz białopłetwy (Carcharhinus longimanus)

               1.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku wszelkich części lub całych tuszy żarłaczy białopłetwych złowionych w związku z połowami podlegającymi ICCAT.

               2.Unijne statki łowcze niezwłocznie uwalniają nieokaleczone żarłacze białopłetwe złowione w związku z połowami podlegającymi ICCAT, które przyciągnięto do burty w celu wciągnięcia na pokład.

               Artykuł 35
                  Rekiny z rodziny Sphyrnidae

               1.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku wszelkich części lub całych tuszy rekinów z rodziny Sphyrnidae (z wyjątkiem Sphyrna tiburo) złowionych w związku z połowami podlegającymi ICCAT.

               2.Unijne statki łowcze niezwłocznie uwalniają nieokaleczone rekiny z rodziny Sphyrnidae złowione w związku z połowami podlegającymi ICCAT, które przyciągnięto do burty w celu wciągnięcia na pokład.

               Artykuł 36
                  Żarłacze jedwabiste (Carcharhinus falciformis)

               1.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku wszelkich części lub całych tuszy żarłaczy jedwabistych złowionych w związku z połowami podlegającymi ICCAT.

               2.Unijne statki łowcze niezwłocznie uwalniają nieokaleczone żarłacze jedwabiste złowione w związku z połowami podlegającymi ICCAT, najpóźniej przed umieszczeniem połowu w ładowni, z należytym uwzględnieniem bezpieczeństwa załogi.

               3.Unijne sejnery biorące udział w połowach podlegających ICCAT wprowadzają dodatkowe środki w celu zwiększenia przeżywalności przypadkowo złowionych żarłaczy jedwabistych. Co roku w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w art. 70, państwa członkowskie przedkładają Komisji informacje na temat postępów w tym zakresie.

               Artykuł 37
                  Pobieranie próbek z gatunków rekinów przez obserwatorów naukowych i inne upoważnione osoby

               1.Na zasadzie odstępstwa od zakazu zatrzymywania na burcie żarłaczy śledziowych, alopiasów, żarłaczy białopłetwych, ryb z rodziny Sphyrnidae (z wyjątkiem Sphyrna tiburo) i żarłaczy jedwabistych, określonego w art. 31, 32, 34, 35 i 36, zezwala się na pobieranie próbek biologicznych podczas przemysłowych operacji połowowych przez obserwatorów naukowych lub osoby upoważnione przez CPC do pobierania próbek biologicznych, pod następującymi warunkami:

               a)próbki biologiczne pobiera się wyłącznie ze zwierząt, które przy wybraniu narzędzi połowowych były martwe;

               b)próbki biologiczne pobiera się w ramach projektu badawczego zgłoszonego Stałemu Komitetowi ds. Badań Naukowych i Statystyki przy ICCAT oraz opracowuje się z uwzględnieniem priorytetów badawczych zalecanych przez ten komitet;

               c)próbki biologiczne przechowuje się na statku, dopóki nie dotrze on do portu wyładunku lub przeładunku; oraz

               d)do czasu wpłynięcia do ostatecznego portu wyładunku do wszystkich próbek pobranych na mocy niniejszego artykułu należy dołączyć upoważnienie państwa członkowskiego bandery lub – w przypadku czarteru – czarterującej CPC i państwa członkowskiego bandery. Takie próbki i inne części okazów rekinów, z których pobrano próbki, nie mogą być wprowadzane do obrotu ani sprzedawane.

               2.Próbki biologiczne, o których mowa w ust. 1, mogą w szczególności obejmować kręgi, tkanki, układy rozrodcze, żołądki, próbki skóry, zastawki spiralne, szczęki, całe ryby lub szkielety na potrzeby badań taksonomicznych oraz inwentaryzacji fauny.

               3.Pobieranie próbek można rozpocząć dopiero po wydaniu upoważnienia przez właściwe państwo członkowskie.

               Rozdział VI
                  Ptaki morskie

               Artykuł 38
                  Środki ograniczające ryzyko w przypadku ptaków morskich na obszarze między 20° a 25° szerokości geograficznej południowej

               1.Wszystkie statki dokonujące połowów między 20° a 25° szerokości geograficznej południowej posiadają i stosują podbory straszące i tyczki podbór straszących, które spełniają wymogi i wytyczne dodatkowe określone w załączniku V.

               2.Stosowanie podbór straszących należy zawsze zacząć przed zanurzeniem takli w wodzie.

               3.Drugą tyczkę podbory straszącej oraz drugą podborę straszącą stosuje się w okresach wysokiej liczebności lub aktywności ptaków.

               4.Wszystkie statki muszą posiadać zapasowe podbory straszące, które są gotowe do natychmiastowego wykorzystania.

               5.Taklowce prowadzące ukierunkowane połowy włóczników przy użyciu takli z przędzy jednowłóknowej są zwolnione z wymogów ust. 1, 2 i 3, z zastrzeżeniem następujących warunków:

               a)takle wydaje się w nocy, którą definiuje się jako okres pomiędzy zmierzchem/świtem nawigacyjnym określonym dla danej pozycji geograficznej zgodnie z podręcznikiem nawigacyjnym;

               b)nie dalej niż 3 m od haczyka umieszcza się ciężarek na krętliku o minimalnej masie 60 g, tak by osiągnąć maksymalny poziom zanurzenia;

               c)państwa członkowskie, których banderę podnoszą statki stosujące to odstępstwo, informują Komisję o wynikach naukowych uzyskanych dzięki obecności obserwatorów naukowych na tych statkach.

               Artykuł 39
                  Środki ograniczające ryzyko w przypadku ptaków morskich na obszarze na południe od 25° szerokości geograficznej południowej

               Taklowce muszą stosować co najmniej dwa z następujących środków ograniczających ryzyko zgodnie z wymogami i wytycznymi dodatkowymi określonymi w załączniku V:

               a)nocne wydawanie narzędzi z minimalnym oświetleniem pokładu;

               b)podbory straszące;

               c)obciążanie lin.

               Artykuł 40
                  Obowiązki sprawozdawcze w odniesieniu do ptaków morskich

               1.Taklowce zbierają i przekazują państwu członkowskiemu bandery informacje dotyczące interakcji z ptakami morskimi, w tym przyłowów ptaków morskich. Państwa członkowskie przekazują te informacje Komisji do dnia 30 czerwca każdego roku. Komisja bezzwłocznie przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT.

               2.Państwa członkowskie informują Komisję o tym, jak wdrażają środki ustanowione w art. 38 i 39, oraz o postępach w realizacji planu działania UE na rzecz ograniczenia przypadkowego chwytania ptaków morskich w narzędzia połowowe
                  18
               .

               Rozdział VII
                  Żółwie morskie

               Artykuł 41
                  Przepisy ogólne dotyczące żółwi morskich

               1.Sejnery muszą unikać otaczania żółwi morskich i uwalniać żółwie morskie okrążone lub oplątane narzędziami połowowymi, w tym FAD. Sejnery zgłaszają interakcje między okrężnicami lub FAD a żółwiami morskimi państwu członkowskiemu bandery.

               2.Taklowce do połowów pelagicznych posiadają i stosują wyposażenie przeznaczone do bezpiecznego przenoszenia żółwi morskich, ich wyplątywania i uwalniania, które zapewnia uwalnianie żółwi morskich w sposób maksymalnie zwiększający prawdopodobieństwo ich przeżycia.

               3.Rybacy na taklowcach do połowów pelagicznych stosują wyposażenie, o którym mowa w ust. 2, zgodnie z załącznikiem VI, aby maksymalnie zwiększyć prawdopodobieństwo przeżycia żółwi morskich.

               4.Państwa członkowskie zapewniają przeszkolenie wspomnianych rybaków w zakresie metod bezpiecznego przenoszenia i uwalniania żółwi morskich.

               Artykuł 42
                  Obowiązki sprawozdawcze w odniesieniu do żółwi morskich

               1.Państwa członkowskie zbierają i do dnia 30 czerwca każdego roku przekazują Komisji informacje dotyczące interakcji ich flot z żółwiami morskimi w trakcie połowów podlegających ICCAT, w podziale na rodzaje narzędzi połowowych. Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT do dnia 31 lipca. Informacje te muszą obejmować:

               a)współczynniki połowu, cechy narzędzi połowowych, czas i miejsce, gatunki docelowe oraz stan okazów (tj. odrzucone martwe czy uwolnione żywe);

               b)podział interakcji w podziale na gatunki żółwi morskich; oraz

               c)charakter zahaczenia lub oplątania (w tym przez FAD), rodzaj przynęty, wielkość i rodzaj haczyka oraz wielkość zwierzęcia.

               2.Co roku w ramach sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 70, państwa członkowskie przekazują Komisji informacje dotyczące wdrażania art. 41 oraz innych działań podjętych w celu wdrożenia – w odniesieniu do połowów podlegających ICCAT – wytycznych FAO w sprawie zmniejszenia śmiertelności żółwi morskich w trakcie połowów
                  19
               .

               TYTUŁ III
                  WSPÓLNE ŚRODKI KONTROLI

               Rozdział I
                  Upoważnienia

               Artykuł 43
                  Rejestr ICCAT dotyczący statków do połowów na skalę przemysłową

               1.Zgodnie z przepisami określonymi w rozporządzeniu XXXX/2016 [nowe rozporządzenie w sprawie FAR] państwa członkowskie wydają upoważnienia statkom do połowów na skalę przemysłową pływającym pod ich banderą, które są uprawnione do połowów, zatrzymywania na burcie, przeładunku lub wyładunku gatunków ICCAT na obszarze konwencji ICCAT.

               2.Wydając upoważnienia, państwa członkowskie przedkładają Komisji wykaz statków rybackich do połowów na skalę przemysłową upoważnionych na podstawie ust. 1. Komisja niezwłocznie przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT w celu wpisania ich do rejestru ICCAT dotyczącego statków do połowów na skalę przemysłową.

               3.Państwa członkowskie niezwłocznie i najpóźniej w ciągu 30 dni informują Komisję o wszelkich zdarzeniach, które wymagają uzupełnienia, usunięcia lub zmiany danych w rejestrze ICCAT dotyczącym statków do połowów na skalę przemysłową. Komisja w ciągu 45 dni od daty zdarzenia przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT.

               4.Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 statki do połowów na skalę przemysłową niewpisane do rejestru ICCAT dotyczącego statków do połowów na skalę przemysłową nie mogą prowadzić ukierunkowanych połowów, zatrzymywać na burcie, przeładowywać ani wyładowywać gatunków ICCAT z obszaru konwencji ICCAT.

               Rozdział II
                  Czarter

               Artykuł 44
                  Zakres stosowania

               Niniejszy rozdział ma zastosowanie do umów czarterowych, które nie są umowami dotyczącymi czarteru bez załogi, zawieranych między unijnymi statkami łowczymi a CPC i niepociągających za sobą zmiany bandery przez odnośne unijne statki łowcze.

               Artykuł 45
                  Przepisy ogólne

               1.Unijne statki łowcze mogą uczestniczyć w umowie czarterowej zawartej z CPC tylko jako statki wyczarterowane objęte następującymi warunkami:

               a)statki wyczarterowane posiadają licencję połowową wydaną przez czarterującą CPC i nie figurują w wykazie ICCAT dotyczącym statków NNN;

               b)statki wyczarterowane nie są upoważnione do połowów w ramach więcej niż jednej umowy czarterowej;

               c)połowy dokonane przez statki wyczarterowane są wyładowywane wyłącznie w portach czarterującej CPC, chyba że umowa czarterowa stanowi inaczej;

               d)przedsiębiorstwo czarterujące ma siedzibę prawną w czarterującej CPC.

               2.Każdy przeładunek na morzu musi być wcześniej i należycie zatwierdzony przez czarterującą CPC i musi być zgodny z przepisami określonymi w rozdziale IV.

               Artykuł 46
                  Zgłaszanie

               1.W momencie zawarcia umowy czarterowej państwo członkowskie bandery zgłasza Komisji swoją zgodę na umowę czarterową.

               2.Jeżeli w terminie 15 dni kalendarzowych od przekazania Komisji informacji, o których mowa w ust. 1, Komisja nie zwróci się o dodatkowe informacje, statek wyczarterowany może rozpocząć odnośną działalność połowową.

               3.Państwo członkowskie bandery niezwłocznie informuje Komisję o zakończeniu każdego czarteru.

               4.Komisja niezwłocznie przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1 i 3, sekretarzowi wykonawczemu ICCAT.

               Rozdział III
                  Kontrola połowów

               Artykuł 47
                  Przestrzeganie kwot i wymogów dotyczących minimalnych rozmiarów

               1.Do dnia 30 czerwca każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji informacje dotyczące połowów gatunków ICCAT, które podlegały kwotom, w poprzednim roku oraz dotyczące przestrzegania minimalnych rozmiarów.

               2.Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT do dnia 15 września każdego roku.

               Artykuł 48
                  Pobieranie próbek z połowów

               1.Pobieranie próbek z połowów w celu pogłębienia wiedzy na temat biologii odnośnych gatunków ICCAT i w celu szacowania parametrów niezbędnych do ich oceny prowadzi się zgodnie z przepisami określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 199/2008
                  20
                i w decyzji Komisji 2010/93/UE
                  21
               , oraz z wymogami zawartymi w Podręczniku terenowym w zakresie statystyki i pobierania próbek tuńczyka atlantyckiego i tuńczykopodobnych (wydanie trzecie, ICCAT, 1990 r.).

               2.Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające wymogi szczegółowe dotyczące pobierania próbek z połowów, o którym mowa w niniejszym artykule. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 2.

               Artykuł 49
                  Zgłaszanie połowów i nakładu połowowego

               1.Jeżeli Komisja nie postanowiła inaczej, aby dotrzymać terminów rocznych określonych przez ICCAT, do dnia 30 czerwca każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji następujące dane (dane w ramach zadania I):

               a)informacje dotyczące cech floty za poprzedni rok;

               b)dane szacunkowe dotyczące rocznych połowów nominalnych (w tym dane dotyczące przyłowów i odrzutów) w odniesieniu do gatunków ICCAT za poprzedni rok.

               2.Jeżeli Komisja nie postanowiła inaczej, aby dotrzymać terminów rocznych określonych przez ICCAT, do dnia 30 czerwca każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji następujące dane (dane w ramach zadania II):

               a)dane dotyczące połowów i nakładu połowowego za poprzedni rok, w szczegółowym podziale czasoprzestrzennym; dane te obejmują dane szacunkowe dotyczące odrzutów i przypadków uwolnienia okazów, z podaniem stanu ryb (martwe lub żywe);

               b)wszelkie dane dotyczące połowów dokonanych w ramach połowów rekreacyjnych za poprzedni rok.

               3.Komisja niezwłocznie przekazuje do ICCAT informacje, o których mowa w ust. 1 i 2.

               4.Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające wymogi szczegółowe dotyczące danych w ramach zadania I i zadania II, o których mowa w niniejszym artykule. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 2.

               Rozdział IV
                  Przeładunek

               Artykuł 50
                  Zakres stosowania

               1.Niniejszy rozdział ma zastosowanie do następujących operacji przeładunkowych:

               a)operacji przeładunkowych prowadzonych na obszarze konwencji ICCAT w odniesieniu do gatunków ICCAT i innych gatunków złowionych wraz z tymi gatunkami; oraz

               b)operacji przeładunkowych prowadzonych poza obszarem konwencji ICCAT w odniesieniu do gatunków ICCAT i innych gatunków złowionych wraz z tymi gatunkami, które złowiono na obszarze konwencji ICCAT.

               2.Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. b) niniejszy rozdział nie ma zastosowania do przeładunków na morzu poza obszarem konwencji ICCAT, które dotyczą ryb złowionych na obszarze konwencji ICCAT, jeżeli takie przeładunki są objęte programem przeładunku ustanowionym przez inne regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem odpowiedzialne za połowy tuńczyka.

               3.Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do statków stosujących harpuny zaangażowanych w przeładunek świeżego włócznika na morzu.

               Artykuł 51
                  Przeładunek w porcie

               1.Wszystkie operacje przeładunkowe muszą odbywać się w porcie, z wyjątkiem operacji przeładunkowych prowadzonych przez taklowce do połowów pelagicznych na skalę przemysłową na podstawie art. 52–59.

               2.Dokonując przeładunków w porcie, unijne statki rybackie muszą przestrzegać obowiązków określonych w załączniku VII.

               3.Niniejszy artykuł nie narusza przepisów art. 17–22 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 ani art. 4, 6, 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

               Artykuł 52
                  Przeładunek na morzu

               Operacje przeładunkowe na morzu prowadzone przez taklowce do połowów pelagicznych na skalę przemysłową prowadzi się zgodnie z art. 53–59.

               Artykuł 53
                  Rejestr ICCAT dotyczący statków transportowych

               1.Zgodnie z przepisami określonymi w rozporządzeniu XXXX/2016 [nowe rozporządzenie w sprawie FAR] państwa członkowskie wydają upoważnienia statkom transportowym, które są uprawnione do odbioru przeładunków na morzu na obszarze konwencji ICCAT od taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową.

               2.Wydając upoważnienia, państwa członkowskie przedkładają Komisji wykaz statków transportowych upoważnionych na podstawie ust. 1. Komisja niezwłocznie przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT w celu wpisania ich do rejestru ICCAT dotyczącego statków transportowych.

               3.Państwa członkowskie bandery niezwłocznie informują Komisję o uzupełnieniu, usunięciu lub zmianie danych w rejestrze ICCAT dotyczącym statków transportowych. Komisja niezwłocznie przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT.

               4.Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 2 i 3, musi być zgodne z formatem i układem określonym przez sekretariat ICCAT i zawierać następujące informacje:

               –nazwa statku, numer w rejestrze;

               –numer w rejestrze ICCAT (jeżeli dotyczy);

               –numer IMO;

               –poprzednia nazwa (jeżeli dotyczy);

               –bandera (jeżeli dotyczy);

               –wcześniejsze informacje o usunięciu z innych rejestrów (jeżeli dotyczy);

               –międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy;

               –rodzaj statków, ich długość, pojemność brutto i ładowność;

               –imię i nazwisko lub nazwa oraz adres armatora lub armatorów oraz operatora lub operatorów;

               –okres ważności upoważnienia do przeładunków.

               5.Przeładunek na morzu, o którym mowa w art. 52, może być odbierany jedynie przez statki transportowe figurujące w rejestrze ICCAT dotyczącym statków transportowych.

               Artykuł 54
                  Taklowce do połowów pelagicznych na skalę przemysłową upoważnione do przeładunków na obszarze konwencji ICCAT

               1.Zgodnie z przepisami art. 5 rozporządzenia XXXX/2016 [nowe rozporządzenie w sprawie FAR] państwa członkowskie wydają upoważnienia taklowcom do połowów pelagicznych na skalę przemysłową pływającym pod ich banderą, które są uprawnione do przeładunków na morzu.

               2.Wydając upoważnienia, państwa członkowskie przedkładają Komisji wykaz taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową pływających pod ich banderą, którym wydano upoważnienia na podstawie ust. 1. Komisja niezwłocznie przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT.

               3.Państwa członkowskie bandery niezwłocznie informują Komisję o uzupełnieniu, usunięciu lub zmianie danych w wykazie dotyczącym taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową upoważnionych do przeładunków na morzu. Komisja niezwłocznie przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT.

               4.Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 2 i 3, musi być zgodne z formatem i układem określonym przez sekretariat ICCAT i zawierać następujące informacje:

               –nazwa statku, numer w rejestrze;

               –numer w rejestrze ICCAT;

               –okres ważności upoważnienia do przeładunków na morzu.

               –bandery, nazwy i numery w rejestrze statków transportowych, z których mogą korzystać taklowce do połowów pelagicznych na skalę przemysłową.

               Artykuł 55
                  Wcześniejsze upoważnienie do przeładunków na morzu

               1.Przeładunki, które taklowce do połowów pelagicznych na skalę przemysłową prowadzą na wodach podlegających jurysdykcji CPC, podlegają wymogowi uzyskania wcześniejszego upoważnienia od tej CPC. Oryginał lub kopię takiego upoważnienia należy przechowywać na statku i udostępniać na żądanie obserwatorowi regionalnemu ICCAT.

               2.Taklowce do połowów pelagicznych na skalę przemysłową nie mogą prowadzić przeładunku na morzu, jeżeli nie uzyskały wcześniejszego upoważnienia od swojego państwa członkowskiego bandery. Oryginał lub kopię takiego upoważnienia należy przechowywać na statku i udostępniać na żądanie obserwatorowi ICCAT.

               3.Aby uzyskać wcześniejsze upoważnienie, o którym mowa w ust. 1 i 2, kapitan lub właściciel taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową przesyła następujące informacje organom państwa członkowskiego bandery i nadbrzeżnej CPC, przynajmniej 24 godziny przed planowanym przeładunkiem:

               a)nazwę taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową oraz jego numer w wykazie ICCAT dotyczącym taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową upoważnionych do przeładunków na morzu;

               b)nazwę statku transportowego i jego numer w rejestrze ICCAT dotyczącym statków transportowych;

               c)produkt objęty przeładunkiem, w podziale na gatunki, jeżeli są znane, oraz – jeśli to możliwe – w podziale na stada;

               d)ilości gatunków ICCAT objętych przeładunkiem, jeśli to możliwe – w podziale na stada;

               e)ilości innych gatunków złowionych wraz z gatunkami ICCAT objęte przeładunkiem, w podziale na gatunki, jeżeli są znane;

               f)datę i miejsce przeładunku;

               g)lokalizację geograficzną połowów w podziale na gatunki oraz, w odpowiednich przypadkach, w podziale na stada, zgodnie z obszarami statystycznymi ICCAT.

               Artykuł 56
                  Deklaracja przeładunkowa ICCAT

               1.Najpóźniej 15 dni po dacie przeładunku kapitan lub właściciel taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową wypełnia i przekazuje państwu członkowskiemu bandery i nadbrzeżnej CPC deklarację przeładunkową ICCAT.

               2.W ciągu 24 godzin od zakończenia przeładunku kapitan statku transportowego odbierającego wypełnia i przekazuje do sekretariatu ICCAT, do CPC bandery taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową oraz do swojego państwa członkowskiego bandery deklarację przeładunkową ICCAT wraz z numerem w rejestrze ICCAT dotyczącym statków transportowych.

               3.48 godzin przed wyładunkiem kapitan statku transportowego odbierającego przekazuje właściwym organom państwa, w którym ma się odbyć wyładunek, deklarację przeładunkową ICCAT wraz z numerem w rejestrze ICCAT dotyczącym statków transportowych.

               4.Wszystkim przeładowywanym na morzu gatunkom ICCAT oraz wszelkim innym gatunkom złowionym wraz z gatunkami ICCAT, wyładowanym na obszarze lub terytorium CPC lub przywiezionym na obszar lub terytorium CPC, w formie nieprzetworzonej albo po przetworzeniu na statku, towarzyszy deklaracja przeładunkowa ICCAT do momentu pierwszej sprzedaży.

               Artykuł 57
                  Program obecności obserwatorów regionalnych ICCAT dotyczący przeładunku na morzu

               1.Każde państwo członkowskie zapewnia, aby na wszystkich statkach transportowych dokonujących przeładunku na morzu był obecny obserwator ICCAT zgodnie z programem obecności obserwatorów regionalnych ICCAT dotyczącym przeładunku na morzu określonym w załączniku VIII.

               2.Zadaniem obserwatora ICCAT jest weryfikacja przestrzegania przepisów niniejszego rozdziału, a w szczególności sprawdzanie, czy przeładowane ilości są zgodne z połowem zgłoszonym w deklaracji przeładunkowej ICCAT i z połowami odnotowanymi w dzienniku połowowym statku.

               3.Statkom nie wolno rozpoczynać ani kontynuować przeładunku na obszarze konwencji ICCAT, jeżeli nie ma na nich regionalnego obserwatora ICCAT, z wyjątkiem przypadków występowania siły wyższej należycie zgłoszonych do sekretariatu ICCAT.

               Artykuł 58
                  Obowiązki sprawozdawcze

               1.Państwo członkowskie bandery taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową, które dokonały przeładunków, oraz państwo członkowskie bandery statków transportowych, które odebrały przeładunki w poprzednim roku, co roku do dnia 15 sierpnia zgłaszają Komisji:

               a)ilości połowów gatunków ICCAT przeładowane w poprzednim roku, w podziale na gatunki oraz – jeśli to możliwe – w podziale na stada;

               b)ilości innych gatunków złowionych wraz z gatunkami ICCAT przeładowane w poprzednim roku, w podziale na gatunki, jeżeli są znane;

               c)wykaz taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową, które dokonały przeładunków w poprzednim roku;

               d)szczegółowe sprawozdanie oceniające treść i wnioski sprawozdań obserwatorów oddelegowanych na statki transportowe, które odebrały przeładunki od taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową.

               2.Komisja przekazuje informacje otrzymane na podstawie ust. 1 do sekretariatu ICCAT do dnia 15 września każdego roku.

               Artykuł 59
                  Spójność zgłoszonych danych

               Państwo członkowskie bandery taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową zaangażowanych w przeładunki na morzu dokonuje przeglądu informacji, które otrzymało na podstawie przepisów niniejszego rozporządzenia, w celu sprawdzenia spójności między zgłoszonymi połowami, przeładunkami i wyładunkami każdego statku, w stosownych przypadkach współpracując przy tym z państwem wyładunku. Taką weryfikację należy przeprowadzić w sposób, który zapewni minimalny stopień ingerencji i utrudnień dla statku i nie spowoduje pogorszenia jakości ryb.

               Rozdział V
                  Program obecności obserwatorów naukowych

               Artykuł 60
                  Ustanowienie krajowych programów obecności obserwatorów naukowych

               1.Państwa członkowskie ustanawiają krajowe programy obecności obserwatorów naukowych, które zapewniają:

               a)obecność obserwatorów odpowiadającą co najmniej 5 % nakładu połowowego w każdych połowach przy użyciu takli pelagicznych, okrężnic i węd;

               b)w przypadku statków wyczarterowanych – na zasadzie odstępstwa od przepisów lit. a) – obecność obserwatorów odpowiadającą co najmniej 10 % nakładu połowowego w każdych połowach przy użyciu takli pelagicznych, okrężnic i węd;

               c)reprezentatywne czasowo-przestrzenne pokrycie działalności floty, aby zapewnić zebranie wystarczających i odpowiednich danych, z uwzględnieniem cech szczególnych flot i połowów;

               d)zbieranie danych na temat wszystkich aspektów operacji połowowych, w tym połowu, jak określono w art. 62 ust. 1.

               2.Obecność obserwatorów, o której mowa w ust. 1 lit. a) i b), oblicza się w następujący sposób:

               a)liczba zestawów lub rejsów w przypadku połowów przy użyciu okrężnic;

               b)liczba dni połowowych, zestawów lub rejsów w przypadku połowów przy użyciu takli pelagicznych; lub

               c)liczba dni połowowych w przypadku połowów przy użyciu węd.

               3.Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) w przypadku statków o długości poniżej 15 m, jeżeli może wystąpić nadzwyczajne zagrożenie, które uniemożliwia wysłanie obserwatora na statek, państwo członkowskie może stosować alternatywne metody monitorowania naukowego. Ta alternatywna metoda musi zapewnić pokrycie porównywalne z obecnością obserwatorów określoną w ust. 1 lit. a) oraz równoważne zbieranie danych. Zainteresowane państwo członkowskie podaje Komisji szczegółowe informacje dotyczące wspomnianej metody.

               4.Komisja przekazuje szczegółowe informacje dotyczące metody Stałemu Komitetowi ds. Badań Naukowych i Statystyki przy ICCAT w celu ich oceny. Alternatywne metody stosowane na podstawie niniejszego przepisu wymagają zatwierdzenia przez Komisję ICCAT na dorocznym posiedzeniu ICCAT przed ich wdrożeniem.

               Artykuł 61
                  Kwalifikacje obserwatorów naukowych

               Państwa członkowskie zapewniają, aby przed wysłaniem na statek obserwatorzy przeszli niezbędne szkolenia i otrzymali akredytację. Obserwatorzy:

               a)muszą posiadać dostateczną wiedzę i doświadczenie umożliwiające rozpoznawanie gatunków i zbieranie informacji dotyczących różnych konfiguracji narzędzi połowowych;

               b)muszą posiadać zadowalającą znajomość środków ochrony i zarządzania ICCAT;

               c)muszą posiadać umiejętność obserwacji i dokładnego zapisu danych zbieranych w ramach programu;

               d)muszą posiadać umiejętność pobierania próbek biologicznych;

               e)nie mogą należeć do załogi statku rybackiego, na którym prowadzą obserwację; oraz

               f)nie mogą być pracownikiem żadnego przedsiębiorstwa, które posiada statki rybackie, zaangażowanego w obserwowane połowy.

               Artykuł 62
                  Obowiązki obserwatorów naukowych

               1.Państwa członkowskie wymagają w szczególności, aby obserwatorzy:

               a)rejestrowali i zgłaszali informacje dotyczące działalności połowowej, w tym co najmniej:

               (i) dane dotyczące łącznego połowu gatunków docelowych, przyłowu i odrzutów (w tym rekinów, żółwi morskich, ssaków morskich i ptaków morskich), skład wielkościowy, stan okazów (tj. zatrzymane, odrzucone martwe, uwolnione żywe) i próbek biologicznych do analizy cyklu życiowego (np. gonad, otolitów, kręgosłupów, łusek);

               (ii) informacje dotyczące operacji połowowych, w tym długość i szerokość geograficzną obszaru połowu, informacje dotyczące nakładu połowowego (np. liczba zaciągów, liczba haczyków itd.), datę każdej operacji połowowej, w tym, w stosownych przypadkach, godziny rozpoczęcia i wstrzymania działalności połowowej;

               b)obserwowali i rejestrowali stosowanie środków ograniczania przyłowów i inne istotne informacje;

               c)przedkładali wszelkie propozycje, które uznają za stosowne w celu poprawy skuteczności środków ochrony oraz monitorowania naukowego.

               2.Państwa członkowskie zapewniają stosowanie rzetelnych protokołów zbierania danych, w tym, w stosowanych przypadkach, wykorzystanie aparatów fotograficznych lub kamer.

               3.Kapitanowie statków zapewniają odpowiedni dostęp do statku i jego operacji, aby umożliwić obserwatorowi skuteczne wykonywanie obowiązków.

               Artykuł 63
                  Przekazywanie zebranych informacji

               Do dnia 30 czerwca każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji informacje zebrane w ramach krajowych programów obecności obserwatorów naukowych.  Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT do dnia 31 lipca każdego roku.

               Rozdział VI
                  Kontrola statków państw trzecich w portach państw członkowskich

               Artykuł 64
                  Obowiązki sprawozdawcze w odniesieniu do wyznaczonych portów i punktów kontaktowych

               1.Państwa członkowskie, które zamierzają udzielić dostępu do swoich portów statkom rybackim państw trzecich przewożącym gatunki ICCAT lub produkty rybne uzyskane z takich gatunków, których wcześniej nie wyładowano ani nie przeładowano w portach, muszą:

               a)wyznaczyć porty, o wejście do których mogą wystąpić statki rybackie państw trzecich na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008;

               b)wyznaczyć punkt kontaktowy do celów odbierania uprzedniego powiadomienia na podstawie art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008;

               c)wyznaczyć punkt kontaktowy do celów przekazywania sprawozdania z inspekcji w porcie na podstawie art. 65.

               2.Państwa członkowskie zgłaszają Komisji wszelkie zmiany w wykazie wyznaczonych portów i wyznaczonych punktów kontaktowych co najmniej 30 dni przed wejściem takich zmian w życie. Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT co najmniej 14 dni przed wejściem takich zmian w życie.

               Artykuł 65
                  Obowiązki sprawozdawcze w odniesieniu do inspekcji w portach

               1.Państwo członkowskie przeprowadzające inspekcję przekazuje Komisji kopię sprawozdania z inspekcji w porcie, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, najpóźniej 10 dni od daty zakończenia inspekcji. Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT najpóźniej 14 dni od daty zakończenia inspekcji.

               2.Jeżeli sprawozdania z inspekcji w porcie nie można przekazać w ciągu 10 dni, państwo członkowskie przeprowadzające inspekcję zgłasza Komisji w terminie 10 dni przyczyny opóźnienia i datę przekazania sprawozdania.

               3.Jeśli informacje zebrane podczas inspekcji stanowią w ocenie inspektora dowód, że statek państwa trzeciego naruszył środki ochrony i zarządzania ICCAT, zastosowanie ma art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

               Rozdział VII
                  Egzekwowanie przepisów

               Artykuł 66
                  Domniemane naruszenia zgłoszone przez państwa członkowskie

               1.W uzupełnieniu wymogów określonych w art. 48 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 państwa członkowskie przesyłają do Komisji wszelkie udokumentowane informacje, które świadczą o możliwym nieprzestrzeganiu przez CPC środków ochrony i zarządzania ICCAT, co najmniej 140 dni przed dorocznym posiedzeniem ICCAT. Komisja analizuje te informacje i w stosownych przypadkach przekazuje je do sekretariatu ICCAT co najmniej 120 dni przed dorocznym posiedzeniem ICCAT.

               2.Państwa członkowskie przekazują Komisji wykaz statków łowczych o długości całkowitej równej co najmniej 12 m i statków-przetwórni ryb, holowników, statków biorących udział w przeładunkach oraz statków pomocniczych, które rzekomo prowadziły połowy NNN na obszarze konwencji ICCAT w ciągu bieżącego i poprzedniego roku, wraz z dowodami na domniemane połowy NNN. Wykaz ten należy przekazać co najmniej 140 dni przed dorocznym posiedzeniem ICCAT. Komisja analizuje te informacje oraz – jeżeli informacje te są wystarczająco udokumentowane – przekazuje je do sekretariatu ICCAT co najmniej 120 dni przed dorocznym posiedzeniem ICCAT w celu sporządzenia wstępnego wykazu ICCAT dotyczącego statków NNN.

               Artykuł 67
                  Wstępny wykaz dotyczący statków NNN

               Państwa członkowskie ściśle monitorują statki objęte wstępnym wykazem ICCAT dotyczącym statków NNN przekazanym przez sekretarza wykonawczego ICCAT, aby ustalić działania i ewentualne zmiany nazwy, bandery lub zarejestrowanego właściciela tych statków.

               Artykuł 68
                  Domniemane przypadki nieprzestrzegania przepisów zgłoszone przez sekretarza wykonawczego ICCAT

               1.Jeżeli Komisja otrzyma od sekretarza wykonawczego ICCAT informacje wskazujące na możliwe nieprzestrzeganie przepisów przez państwo członkowskie, niezwłocznie przesyła te informacje odnośnemu państwu członkowskiemu.

               2.Odnośne państwo członkowskie przekazuje Komisji wyniki postępowania wyjaśniającego podjętego w odniesieniu do zarzutów dotyczących nieprzestrzegania przepisów oraz wyniki wszelkich działań podjętych w celu rozwiązania kwestii niezgodności z przepisami najpóźniej 45 dni przed dorocznym posiedzeniem ICCAT. Komisja przekazuje te informacje sekretarzowi wykonawczemu ICCAT co najmniej 30 dni przed dorocznym posiedzeniem ICCAT.

               Artykuł 69
                  Domniemane naruszenia przepisów zgłoszone przez CPC

               1.Państwa członkowskie wyznaczają punkt kontaktowy do celów odbierania sprawozdań z inspekcji w porcie od CPC.

               2.Państwa członkowskie zgłaszają Komisji wszelkie zmiany dotyczące punktów kontaktowych, o których mowa w ust. 1, co najmniej 30 dni przed wejściem takich zmian w życie. Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT co najmniej 14 dni przed wejściem takich zmian w życie.

               3.Jeżeli punkt kontaktowy wyznaczony przez państwo członkowskie otrzyma od CPC sprawozdanie z inspekcji w porcie, które świadczy o tym, że statek rybacki pływający pod banderą tego państwa członkowskiego naruszył środki ochrony i zarządzania ICCAT, państwo członkowskie niezwłocznie wszczyna postępowanie wyjaśniające w sprawie tego naruszenia oraz w terminie 160 dni od otrzymania sprawozdania powiadamia Komisję o statusie postępowania wyjaśniającego oraz o wszelkich działaniach egzekucyjnych, które ewentualnie podjęto.

               4.Jeżeli państwo członkowskie bandery nie może dotrzymać terminu, o którym mowa w ust. 1, zgłasza Komisji przyczyny opóźnienia i datę przekazania sprawozdania dotyczącego statusu postępowania wyjaśniającego.

               5.Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT w terminie 180 dni od otrzymania sprawozdania z inspekcji oraz włącza do sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 70, informacje dotyczące statusu postępowań wyjaśniających lub wszelkich działań egzekucyjnych podjętych przez państwo członkowskie bandery.

               TYTUŁ IV
                  PRZEPISY KOŃCOWE

               Artykuł 70
                  Sprawozdanie roczne

               1.Do dnia 30 czerwca każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie roczne za poprzedni rok kalendarzowy, które musi zawierać informacje na temat połowów, badań naukowych, statystyk, zarządzania i inspekcji oraz – w stosownych przypadkach – wszelkie informacje dodatkowe.

               2.Sprawozdanie roczne musi zawierać informacje dotyczące kroków podjętych w celu ograniczania przyłowów oraz zmniejszenia odrzutów, a także dotyczące wszelkich badań naukowych w tej dziedzinie.

               3.Komisja niezwłocznie kompiluje otrzymane informacje i przesyła je do ICCAT.

               4.Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające wymogi szczegółowe dotyczące formatu sprawozdania rocznego, o którym mowa w niniejszym artykule. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 2.

               Artykuł 71
                  Poufność

               Dane zebrane i wymienione na podstawie niniejszego rozporządzenia traktuje się zgodnie z obowiązującymi przepisami w zakresie poufności na podstawie art. 112 i 113 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

               Artykuł 72
                  Procedura wprowadzania zmian

               Aby wprowadzić do prawa Unii zmiany w obowiązujących zaleceniach ICCAT, zgodnie z art. 73 Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zmieniających:

               a) załączniki II–VIII do niniejszego rozporządzenia;

               b)terminy określone w art. 7 ust. 1, art. 8, art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 2, 14 ust. 1 i 3, art. 18, art. 20 ust. 2, 3 i 4, art. 22 ust. 2, art. 23 ust. 1 i 2, art. 26 ust. 1 i 3, art. 40 ust. 1, art. 42 ust. 1, 43 ust. 3, art. 46 ust. 2, art. 47 ust. 1 i 2, art. 49 ust. 1 i 2, art. 55 ust. 3, art. 56 ust. 1, 2 i 3, art. 58 ust. 1 i 2, art. 63, art. 64 ust. 2, art. 65 ust. 1 i 2, art. 66 ust. 1 i 2, art. 68 ust. 2, art. 69 ust. 2, 3 i 5 oraz art. 70 ust. 1;

               c)obszar określony w art. 14 ust. 1 lit. b);

               d)minimalne rozmiary określone w art. 19 ust. 1 i 2, art. 24 ust. 2 oraz art. 29 ust. 2 i 3;

               e)tolerancje określone w art. 19 ust. 2 i 3, art. 21 oraz art. 24 ust. 3;

               f)specyfikacje techniczne dotyczące haczyków i takli określone w art. 25 oraz art. 38 ust. 5 lit. b);

               g)obecność obserwatorów naukowych określoną w art. 29 ust. 1 oraz art. 60 ust. 1 lit. a) i b);

               h)rodzaj informacji i danych określony w art. 11 ust. 1, 2 i 3, art. 12, art. 20 ust. 2, art. 26 ust. 1, art. 42 ust. 1, art. 49 ust. 1 i 2, art. 53 ust. 4, art. 54 ust. 4, art. 55 ust. 3 oraz art. 58 ust. 1;

               i)maksymalną liczbę boi instrumentalnych określoną w art. 9 ust. 4.

               Artykuł 73
                  Wykonywanie przekazanych uprawnień

               1.Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

               2.Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 72, powierza się Komisji na czas nieokreślony od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

               3.Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 72, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

               4.Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

               5.Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 72 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

               Artykuł 74
                  Wprowadzenie w życie

               1.Komisję wspiera Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury, powołany w art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

               2.W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

               Artykuł 75
                  Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1936/2001

               W rozporządzeniu (WE) nr 1936/2001 uchyla się art. 4, 5, 6, 6a, 7, 8a, 8b, 8c, 9, 9a, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 oraz 19.

               Artykuł 76
                  Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1984/2003

               W rozporządzeniu (WE) nr 1984/2003 wprowadza się następujące zmiany:

               a)w art. 3 dodaje się litery g) i h) w brzmieniu:

               „g) »statki do połowów na skalę przemysłową« oznaczają statki rybackie o długości całkowitej równej co najmniej 20 m;

               „h) »taklowce do połowów pelagicznych na skalę przemysłową« oznaczają taklowce do połowów pelagicznych o długości całkowitej równej co najmniej 24 m.”;

               b)w art. 4 ust. 2 dodaje się lit. c) w brzmieniu:

               „c) jeżeli połowy zostały dokonane przez statek do połowów na skalę przemysłową – jest akceptowany tylko wtedy, gdy statek ten znajduje się w rejestrze ICCAT dotyczącym statków.”;

               c) w art. 5 ust. 2 dodaje się lit. c) w brzmieniu:

               „c) jeżeli połowy zostały dokonane przez statek do połowów na skalę przemysłową – jest zatwierdzony tylko wtedy, gdy statek ten znajduje się w rejestrze ICCAT dotyczącym statków.”;

               d)w rozdziale 2 dodaje się sekcję 4 w brzmieniu:

               „Sekcja 4
                  Obowiązki państw członkowskich w odniesieniu do produktów przeładowywanych na obszarze konwencji ICCAT

               Artykuł 7a
                  Dokumenty statystyczne i sprawozdawczość

               1.Zatwierdzając dokumenty statystyczne, państwo członkowskie bandery taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową zapewnia, aby przeładunki były zgodne z ilością połowu zgłoszoną przez każdy taki statek.

               2.Państwo członkowskie bandery taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową zatwierdza dokumenty statystyczne dotyczące przeładowanych ryb po potwierdzeniu, że przeładunek przeprowadzono zgodnie z art. 50–57 [rozporządzenia transponującego ICCAT]. Potwierdzenie takie opiera się na informacjach otrzymanych w ramach programu obecności obserwatorów ICCAT dotyczącego przeładunku na morzu.

               3.Państwa członkowskie wymagają, aby w trakcie przywozu na ich obszar lub terytorium gatunkom objętym dokumentem statystycznym, złowionym przez taklowce do połowów pelagicznych na skalę przemysłową na obszarze konwencji ICCAT, towarzyszyły dokumenty statystyczne zatwierdzone dla statków umieszczonych w wykazie ICCAT dotyczącym taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową upoważnionych do przeładunku na morzu oraz kopia deklaracji przeładunkowej ICCAT.”.

               Artykuł 77
                  Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 520/2007

               Uchyla się art. 4 pkt 1 i tytuł II rozporządzenia (WE) nr 520/2007 oraz załącznik II, III i IV do tego rozporządzenia.

               Artykuł 78
                  Wejście w życie

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  Rozporządzenie zostało trzykrotnie zmienione (w 2004 r., 2008 r. i 2009 r.) rozporządzeniem Rady (WE) nr 869/2004 z dnia 26 kwietnia 2004 r., rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 302/2009 z dnia 6 kwietnia 2009 r., ponieważ należało w nim uwzględnić wyniki dorocznych posiedzeń ICCAT w latach 2001–2008.

                     (2)
                  Rozporządzenie zmienione ostatnio rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 500/2012 w celu transpozycji zalecenia ICCAT 10-04. W celu transpozycji najnowszych środków przyjętych przez ICCAT w 2012 r. i 2013 r., które odnoszą się m.in. do okresów połowu, wkrótce zostanie przyjęty wniosek dotyczący trzeciej zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 302/2009.

                     (3)
                  Dz.U. C  z , s. .

                     (4)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

                     (5)
                  Decyzja Rady 98/392/WE z dnia 23 marca 1998 r. dotycząca zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Narodów Zjednoczonych z dnia 10 grudnia 1982 r. o prawie morza i Porozumienia z dnia 28 lipca 1994 r. odnoszącego się do stosowania jego części XI (Dz.U. L 179 z 23.6.1998, s. 1).

                     (6)
                  Decyzja Rady 86/238/EWG z dnia 9 czerwca 1986 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego, zmienionej Protokołem załączonym do Aktu końcowego Konferencji Pełnomocników Państw – Stron Konwencji, podpisanego w Paryżu dnia 10 lipca 1984 r. (Dz.U. L 162 z 18.6.1986, s. 33).

                     (7)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1936/2001 z dnia 27 września 2001 r. ustanawiające środki kontroli stosowane do połowów niektórych zasobów ryb masowo migrujących (Dz.U. L 263 z 3.10.2001, s. 1).

                     (8)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 520/2007 z dnia 7 maja 2007 r. ustanawiające środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 973/2001 (Dz.U. L 123 z 12.5.2007, s. 3).

                     (9)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 302/2009 z dnia 6 kwietnia 2009 r. dotyczące wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 43/2009 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1559/2007 (Dz.U. L 96 z 15.4.2009, s. 1).

                     (10)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

                     (11)
                  Rozporządzenie Rady (WE) Nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

                     (12)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 404/2011 z dnia 8 kwietnia 2011 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 112 z 30.4.2011, s. 1).

                     (13)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1).

                     (14)
                  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/98 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie wdrożenia międzynarodowych zobowiązań Unii, o których mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, zgodnie z Międzynarodową konwencją o ochronie tuńczyka atlantyckiego oraz z Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-zachodnim Atlantyku (Dz.U. L 16 z 23.1.2015, s. 23).

                     (15)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1984/2003 z dnia 8 kwietnia 2003 r. wprowadzające system w odniesieniu do statystycznego monitorowania handlu włócznikiem i opastunem wewnątrz Wspólnoty (Dz.U. L 295 z 13.11.2003, s. 1).

                     (16)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1967/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego, zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1626/94 (Dz.U. L 409 z 30.12.2006, s. 11).

                     (17)
                  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczące rejestru statków rybackich Wspólnoty (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, s. 25).

                     (18)
                  ISBN 978-92-5-106226-5 (

                     http://www.fao.org/docrep/012/i0725e/i0725e.pdf

                  ).

                     (19)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 199/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowych ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa oraz w sprawie wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 60 z 5.3.2008, s. 1).

                     (20)
                  Decyzja Komisji 2010/93/UE z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie przyjęcia wieloletniego programu wspólnotowego gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa na lata 2011–2013 (Dz.U. L 41 z 16.2.2010, s. 8)

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 17.6.2016
            COM(2016) 401 final
            ZAŁĄCZNIKI
            do wniosku dotyczącego ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYustanawiającego środki zarządzania, ochrony i kontroli obowiązujące na obszarze konwencji Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr 1936/2001, (WE) nr 1984/2003 i (WE) nr 520/2007

               Załącznik I
                  Gatunki ICCAT

                        Rodzina

                        Nazwa łacińska

                        Nazwa polska

                        Makrelowate

                        Acanthocybium solandri

                        Solandra

                        Allothunnus fallai

                        Tuńczyk smukły

                        Auxis rochei

                        Tazar marun

                        Auxis thazard

                        Tazar

                        Euthynnus alletteratus

                        Tunek atlantycki

                        Gasterochisma melampus

                        Brak nazwy polskiej

                        Katsuwonus pelamis

                        Bonito

                        Orcynopsis unicolor

                        Orcyn

                        Sarda sarda

                        Pelamida

                        Scomberomorus brasiliensis

                        Makrela brazylijska

                        Scomberomorus cavalla

                        Makrela kavalla

                        Scomberomorus maculatus

                        Makrela hiszpańska

                        Scomberomorus regalis

                        Makrela królewska

                        Scomberomorus tritor

                        Makrela zachodnioafrykańska

                        Thunnus alalunga

                        Tuńczyk biały

                        Thunnus albacares

                        Tuńczyk żółtopłetwy

                        Thunnus atlanticus

                        Tuńczyk czarnopłetwy

                        Thunnus maccoyii

                        Tuńczyk południowy

                        Thunnus obesus

                        Opastun

                        Pseudochaenichthys georgianus

                        Tuńczyk błękitnopłetwy

                        Żaglicowate

                        Istiophorus albicans

                        Żaglica biała

                        Makaira indica

                        Marlin czarny

                        Makaira nigricans

                        Marlin błękitny

                        Tetrapturus albidus

                        Marlin biały

                        Tetrapturus belone

                        Marlin śródziemnomorski

                        Tetrapturus georgii

                        Brak nazwy polskiej

                        Tetrapturus pfluegeri

                        Marlin długonosy

                        Włócznikowate

                        Xiphias gladius

                        Włócznik

                        Kosogonowate

                        Alopias superciliosus

                        Alopias

                        Żarłaczowate

                        Carcharhinus falciformis

                        Żarłacz jedwabisty

                        Carcharhinus longimanus

                        Żarłacz białopłetwy

                        Prionace glauca

                        Żarłacz błękitny

                        Lamnowate

                        Isurus oxyrinchus

                        Ostronos atlantycki

                        Lamna nasus

                        Żarłacz śledziowy

                        Młotowate

                        Sphyrna spp.

                        Głowomłoty

                        Koryfenowate

                        Coryphaena hippurus

                        Koryfena

               Załącznik II
                  Wytyczne w zakresie opracowywania planów zarządzania  dotyczących FAD

               Plan zarządzania dotyczący FAD dla flot sejnerów i kliprów tuńczykowych należących do CPC musi obejmować następujące elementy:

               1.
                     Opis

                  a)
                     rodzaje FAD: AFAD = kotwiczone, DFAD = dryfujące;

                  b)
                     rodzaj pławy/boi;

                  c)
                     maksymalna liczba FAD, które można zastosować, w przeliczeniu na sejner i rodzaj FAD;

                  d)
                     minimalna odległość między AFAD;

                  e)
                     strategia ograniczania i utylizacji przyłowów;

                  f)
                     uwzględnienie interakcji z innymi rodzajami narzędzi połowowych;

                  g)
                     deklaracja lub strategia dotycząca „odpowiedzialności za FAD”.

               2.
                     Rozwiązania instytucjonalne

                  a)
                     odpowiedzialność instytucjonalna za plan zarządzania dotyczący FAD;

                  b)
                     proces składania wniosków o zatwierdzenie rozmieszczenia FAD;

                  c)
                     obowiązki właścicieli i kapitanów statków w odniesieniu do rozmieszczania i stosowania FAD;

                  d)
                     strategia wymiany FAD;

                  e)
                     dodatkowe obowiązki sprawozdawcze niewynikające z niniejszego rozporządzenia;

                  f)
                     polityka rozwiązywania konfliktów dotyczących FAD;

                  g)
                     szczegółowe informacje dotyczące obszarów lub okresów zamkniętych, np. wód terytorialnych, szlaków żeglugowych, bliskości tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego itp.

               3.
                     Specyfikacja i wymogi dotyczące budowy FAD

                  a)
                     cechy konstrukcyjne FAD (opis);

                  b)
                     wymogi w zakresie oświetlenia;

                  c)
                     reflektory radarowe;

                  d)
                     widoczność;

                  e)
                     oznakowanie i identyfikator FAD;

                  f)
                     oznakowanie i identyfikator radiopław (numery seryjne);

                  g)
                     oznakowanie i identyfikator radiopław z echosondą (numery seryjne);

                  h)
                     nadajniko-odbiorniki satelitarne;

                  i)
                     podjęte prace badawcze dotyczące biodegradowalnych FAD;

                  j)
                     zapobieganie utracie lub porzucaniu FAD;

                  k)
                     zarządzanie usuwaniem urządzeń FAD.

               4.
                     Okres obowiązywania planu zarządzania dotyczącego FAD.

               5.
                     Środki monitorowania i przeglądu wdrażania planu zarządzania dotyczącego FAD.

               Załącznik III
               Wykaz FAD rozmieszczonych w każdym kwartale

                        Identyfikator FAD

                        Rodzaje FAD i urządzeń elektronicznych

                        Cechy konstrukcyjne FAD

                        Cechy obserwacyjne

                        Oznakowanie FAD

                        Identyfikator

                         powiązanej pławy

                        Rodzaj FAD

                        Rodzaj powiązanej pławy lub urządzeń elektronicznych

                        Część dryfująca FAD

                        Podwodna struktura podwieszona FAD

                        Wymiary

                        Materiały

                        Wymiary

                        Materiały

                        (1)

                        (1)

                        (2)

                        (3)

                        (4)

                        (5)

                        (4)

                        (6)

                        (7)

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

                        …

               (1) Jeżeli brakuje oznakowania FAD i identyfikatora powiązanej pławy lub są one nieczytelne, należy to zaznaczyć i podać wszelkie dostępne informacje, które mogą pomóc w identyfikacji właściciela FAD.

               (2) Kotwiczone FAD, dryfujące naturalne FAD lub dryfujące sztuczne FAD.

               (3) Np. GPS, sonda itp. Jeżeli z FAD nie jest powiązane żadne urządzenie elektroniczne, należy to zaznaczyć.

               (4) Np. szerokość, długość, wysokość, głębokość, wielkość oczek sieci itp.

               (5) Należy podać materiał struktury i pokrycia oraz zaznaczyć, czy ulega on biodegradacji.

               (6) Np. sieci, liny, liście palmowe itp. Należy podać również cechy oplątujące oraz biodegradowalne materiału.

               (7) W tej sekcji należy podać informacje o specyfikacji oświetlenia, reflektorach radarowych oraz widoczności.

               Załącznik IV
                  Wymogi dotyczące programu obecności obserwatorów w odniesieniu do statków poławiających tuńczyki tropikalne na obszarze geograficznym obszaru lub okresu zamkniętego

               1. Obserwatorzy muszą posiadać następujące kwalifikacje do wykonywania swoich zadań:

               − dostateczne doświadczenie umożliwiające rozpoznawanie gatunków i narzędzi połowowych;

               − zadowalającą znajomość środków ochrony i zarządzania ICCAT, poświadczoną świadectwem wydanym przez państwo członkowskie w oparciu o wytyczne ICCAT dotyczące szkolenia;

               – umiejętność obserwacji i dokładnego zapisu danych;

               – zadowalająca znajomość języka państwa bandery statku, na którym prowadzą obserwację.

               2. Obserwatorzy nie mogą należeć do załogi statku rybackiego, na którym prowadzą obserwację oraz:

               a) muszą być obywatelami jednej z CPC;

               b) muszą być w stanie wykonywać obowiązki określone w pkt 3;

               c) nie mogą posiadać aktualnych interesów finansowych ani czerpać korzyści w związku z połowami tuńczyków tropikalnych.

               Zadania obserwatorów

               3. Zadania obserwatorów polegają w szczególności na:

               a) monitorowaniu zgodności statków rybackich ze stosownymi środkami zarządzania i ochrony przyjętymi przez Komisję ICCAT.

                  W szczególności obserwatorzy:

               (i) rejestrują i zgłaszają informacje dotyczące działalności połowowej;

               (ii) dokonują obserwacji i oszacowania połowów oraz weryfikacji wpisów do dziennika połowowego;

               (iii) obserwują i odnotowują statki, które mogą prowadzić połowy niezgodnie ze środkami zarządzania i ochrony ICCAT;

               (iv) weryfikują pozycję statku podczas operacji połowowej;

               (v) prowadzą prace naukowo-badawcze, takie jak gromadzenie danych w ramach zadania II, jeżeli wymaga tego ICCAT, na podstawie wytycznych Stałego Komitetu ds. Badań Naukowych i Statystyki;

               b) bezzwłocznym zgłaszaniu – z należytym uwzględnieniem bezpieczeństwa obserwatora – wszelkiej działalności połowowej związanej z FAD, którą statek prowadzi na obszarze i w okresie, o których mowa w art. 11;

               c) sporządzaniu raportów ogólnych obejmujących informacje zebrane zgodnie z niniejszym punktem oraz zapewniają kapitanowi możliwość zawarcia w nich wszelkich stosownych informacji. Obserwatorzy traktują jako poufne wszystkie informacje dotyczące operacji połowowych i przeładunkowych prowadzonych przez statki rybackie oraz potwierdzają pisemnie przyjęcie tego wymogu, co stanowi jeden z warunków wyznaczenia ich jako obserwatorów.

               5. Obserwatorzy muszą przestrzegać wymogów przepisów ustawowych i wykonawczych państwa bandery, którego jurysdykcji podlega statek, na który obserwator został oddelegowany.

               6. Obserwatorzy muszą przestrzegać hierarchii i ogólnych zasad zachowania, które mają zastosowanie do całej załogi statku, pod warunkiem że zasady te nie przeszkadzają w wykonywaniu obowiązków obserwatorów na mocy niniejszego programu ani obowiązków określonych w pkt 7.

               Obowiązki państwa członkowskiego bandery

               7. Na państwach członkowskich bandery statków rybackich i kapitanach tych statków spoczywają następujące obowiązki wobec obserwatorów:

               a) obserwatorzy muszą mieć dostęp do załogi statku oraz do narzędzi połowowych i urządzeń;

               b) na żądanie obserwatorów mają oni również dostęp do następujących urządzeń, jeżeli są one na statkach, na które zostali oddelegowani, w celu wypełnienia obowiązków określonych w pkt 3:

               (i) satelitarnych urządzeń nawigacyjnych,

               (ii) ekranów radarowych będących w użyciu,

               (iii) elektronicznych środków komunikacji;

               c) obserwatorom należy zapewnić zakwaterowanie, w tym miejsce do spania, wyżywienie i odpowiednie warunki sanitarne, takie same jak w przypadku oficerów;

               d) obserwatorom należy zapewnić odpowiednie miejsce na mostku lub w sterowni do pracy biurowej, jak również miejsce na pokładzie, odpowiednie do wykonywanych obowiązków w zakresie obserwacji; oraz

               e) państwo członkowskie bandery zapewnia, aby kapitanowie, załoga oraz właściciele statków nie utrudniali pracy obserwatorowi i nie zastraszali go, nie ingerowali w jego czynności, nie wywierali na niego nacisku, nie przekupywali go ani nie próbowali go przekupywać podczas wykonywania przez niego obowiązków.

               Załącznik V
                  Minimalne standardy techniczne dotyczące środków ograniczających ryzyko

                        Środki ograniczające

                        ryzyko

                        Opis

                        Specyfikacja

                        Nocne wydawanie narzędzi z minimalnym oświetleniem pokładu

                        Brak wydawania narzędzi między zmierzchem i świtem nawigacyjnym Minimalne oświetlenie pokładu

                        Dokładne godziny zmierzchu i świtu nawigacyjnego określa się zgodnie z tabelami podręcznika nawigacyjnego dla odpowiedniej szerokości geograficznej, czasu lokalnego i daty. Minimalne oświetlenie pokładu nie powinno naruszać minimalnych norm bezpieczeństwa i nawigacji.

                        Podbory straszące

                        Podczas wydawania takli należy stosować podbory straszące, aby odstraszać ptaki od sznurów dodatkowych.

                        W przypadku statków o długości co najmniej 35 m:

                        – należy stosować co najmniej jedną podborę straszącą. Jeżeli jest to wykonalne, w okresach wysokiej liczebności lub aktywności ptaków statki powinny stosować drugą tyczkę i podborę straszącą; obydwie podbory straszące należy stosować jednocześnie, po jednej z każdej strony wydawanej takli;

                        – zasięg powietrzny podbór straszących musi wynosić co najmniej 100 m;

                        – należy stosować długie wstążki płoszące o takiej długości, by w warunkach bezwietrznych sięgały powierzchni wody;

                        – odstęp między długimi wstążkami płoszącymi nie może przekraczać 5 m.

                        W przypadku statków o długości poniżej 35 m:

                        – należy stosować co najmniej jedną podborę straszącą;

                        – zasięg powietrzny podbór straszących musi wynosić co najmniej 75 m;

                        – należy stosować długie lub krótkie (ale nie krótsze niż 1 m) wstążki płoszące, rozmieszczone w następujący sposób:

                        krótkie wstążki płoszące: odstępy nie większe niż 2 m.

                        długie wstążki płoszące: odstępy nie większe niż 5 m na pierwszych 55 m podbory straszącej.

                        Dodatkowe wytyczne dotyczące konstrukcji i stosowania podbór straszących zamieszczono poniżej w „Wytycznych uzupełniających dotyczących konstrukcji i stosowania podbór straszących”.

                        Obciążanie lin

                        Obciążniki lin umieszczane na stągiewce przed wydaniem narzędzi

                        o łącznej masie powyżej 45 g umieszczone nie dalej niż 1 m od haczyka; lub

                        o łącznej masie powyżej 60 g umieszczone nie dalej niż 3,5 m od haczyka; lub

                        o łącznej masie powyżej 98 g umieszczone nie dalej niż do 4 m od haczyka;

               Wytyczne uzupełniające dotyczące konstrukcji i stosowania podbór straszących

               Wstęp

               Minimalne standardy techniczne dotyczące stosowania podbór straszących określono w tabeli powyżej. Niniejsze wytyczne uzupełniające mają pomóc w opracowaniu i wprowadzeniu przepisów dotyczących podbór straszących dla taklowców. Niniejsze wytyczne są stosunkowo jasne, jednak zachęca się do ulepszania skuteczności podbór straszących w praktyce, z zastrzeżeniem wymogów zawartych w tabeli powyżej. W wytycznych uwzględniono czynniki środowiskowe i operacyjne, takie jak warunki pogodowe, prędkość wydawania narzędzi i wielkość statku, które mają wpływ na skuteczność i konstrukcję podbór straszących chroniących przynęty przed ptakami. Konstrukcja i stosowanie podbór straszących mogą ulegać zmianom w celu uwzględnienia tych czynników, pod warunkiem że nie ucierpi na tym skuteczność podbór straszących. Przewiduje się stałe ulepszanie konstrukcji podbór straszących i w związku z tym w przyszłości należy zweryfikować niniejsze wytyczne.

               Konstrukcja podbory straszącej

               1. Zasięg powietrzny podbory straszącej można zwiększyć, umieszczając odpowiedni obciążnik na części podbory zanurzonej w wodzie.

               2. Część podbory straszącej znajdująca się nad powierzchnią wody powinna być wystarczająco lekka, by jej ruch był nieprzewidywalny i uniemożliwił oswojenie się z nim ptaków, a zarazem wystarczająco ciężka, aby wiatr nie mógł zmienić położenia podbory straszącej.

               3. Aby zminimalizować splątanie podbory straszącej, najlepiej przymocować ją do statku za pomocą mocnego krętlika baryłkowego.

               4. Wstążki płoszące powinny być wykonane z materiału, który rzuca się w oczy i powoduje ich nieprzewidywalny i dynamiczny ruch (np. mocna cienka linka pokryta czerwoną poliuretanową osłonką); powinny być zwieszone z mocnego potrójnego krętlika (który dodatkowo minimalizuje możliwość splątania) przymocowanego do podbory straszącej.

               5. Każda wstążka płosząca powinna składać się z co najmniej dwóch pasem.

               6. Każda para wstążek płoszących powinna być odczepiana za pomocą uchwytu, tak aby ułatwić sztauowanie podbory.

               Stosowanie podbór straszących

               1. Podborę należy zwiesić z tyczki przytwierdzonej do statku. Tyczkę podbory straszącej należy umieścić jak najwyżej, tak aby podbora chroniła przynętę w dostatecznej odległości od rufy statku i nie uległa splątaniu z narzędziem połowowym. Większa wysokość tyczki zapewnia lepszą ochronę przynęty. Na przykład wysokość około 7 m powyżej powierzchni wody może chronić przynętę na długości około 100 m.

               2. Jeżeli statki stosują tylko jedną podborę straszącą, należy ją umieścić od strony nawietrznej zanurzonych przynęt. Jeżeli haczyki z przynętą wydaje się poza śladem torowym, punkt mocowania podbory straszącej do statku powinien znajdować się kilka metrów od śladu torowego, od strony statku, z której wydaje się przynęty. Jeżeli statki stosują dwie podbory straszące, haczyki z przynętą należy stosować w obszarze ograniczonym tymi dwiema podborami.

               3. Aby zapewnić jeszcze lepszą ochronę przynęty przed ptakami, warto stosować większą liczbę podbór straszących.

               4. Ze względu na możliwość zerwania lub splątania podbory na statku powinny znajdować się zapasowe podbory straszące, którymi można zastąpić uszkodzone podbory, by zapewnić nieprzerwane prowadzenie połowów. Aby ograniczyć problemy związane z bezpieczeństwem i funkcjonowaniem, w podborze straszącej można instalować „słabe ogniwa” na wypadek, gdyby pływak takli splątał się z zanurzoną w wodzie częścią podbory straszącej.

               5. Jeżeli rybacy stosują maszynę do zakładania przynęty, muszą zapewnić koordynację między podborą straszącą a maszyną poprzez:

               (i) zapewnienie, by maszyna zakładała przynętę bezpośrednio pod ochroną podbory straszącej, oraz

               (ii) jeżeli stosowanie maszyny (lub kilku maszyn) umożliwia zakładanie przynęty z prawej i lewej burty – stosowanie dwóch podbór straszących.

               6. Wydając sznury dodatkowe ręcznie, rybacy zapewniają, by haczyki z przynętą i zwinięte odcinki sznura wydawano pod ochroną podbory straszącej, unikając turbulencji spowodowanej śrubą napędową, która może spowalniać tempo zanurzania.

               7. W celu łatwiejszego stosowania i wciągania podbór straszących zachęca się rybaków do instalowania wciągarek ręcznych, elektrycznych lub hydraulicznych.

               ZAŁĄCZNIK VI
                  Wymogi szczegółowe dotyczące uwalniania żółwi morskich

               Praktyki bezpiecznego przenoszenia żółwi morskich:

               (i) Gdy żółw morski ma zostać wyciągnięty z wody, do wciągania na statek żółwi, które złapały się na haczyk lub zaplątały się w narzędzia połowowe, stosuje się odpowiedni wysięgnik koszowy lub podbierak. Żółwi nie wolno wyciągać z wody za pomocą liny połowowej, na którą się złapały lub w którą się zaplątały. Jeżeli żółwia nie można bezpiecznie wyciągnąć z wody, załoga powinna przeciąć linę możliwie najbliżej haczyka, nie raniąc dodatkowo żółwia.

               (ii) W przypadkach gdy żółwie morskie przenosi się na statek, przed uwolnieniem złowionych lub zaplątanych żółwi morskich operatorzy statku lub załoga oceniają ich stan. Żółwie, które mają trudności z poruszaniem lub nie reagują na bodźce, należy przed uwolnieniem zatrzymać na statku, o ile to możliwe, i objąć opieką w sposób dający im jak największe szanse na przeżycie. Praktyki te opisano szczegółowo w wytycznych FAO w sprawie zmniejszenia śmiertelności żółwi morskich w trakcie połowów.

               (iii) O ile to możliwe, czynności dotyczące żółwi podczas operacji połowowych lub w trakcie krajowych programów obecności obserwatorów (np. znakowanie osobników) muszą być zgodne z wytycznymi FAO w sprawie zmniejszenia śmiertelności żółwi morskich w trakcie połowów.

               Stosowanie przecinaków lin:

               (i) Na taklowcach muszą znajdować się przecinaki lin, które należy stosować do uwalniania żółwi morskich, jeżeli nie można usunąć haczyków bez zranienia zwierząt.

               (ii) Na innych rodzajach statków stosujących narzędzia połowowe, w które mogą zaplątać się żółwie morskie, muszą znajdować się przecinaki lin, które należy stosować do bezpiecznego usuwania narzędzi w celu uwolnienia żółwi.

               Stosowanie urządzeń do usuwania haczyków:

               (i) Aby skutecznie usuwać haczyki z żółwi morskich, na taklowcach muszą znajdować się urządzenia do usuwania haczyków.

               (ii) Jeżeli haczyk został połknięty, nie podejmuje się próby jego usunięcia. Należy natomiast przeciąć linę jak najbliżej haczyka, nie raniąc dodatkowo żółwia.

               Załącznik VII
                  Przeładunek w porcie

               1. Przeładunek w porcie prowadzony przez statki unijne lub dokonywany w portach unijnych, dotyczący tuńczyków i gatunków tuńczykopodobnych oraz wszelkich innych gatunków złowionych wraz z nimi na obszarze konwencji, przebiega zgodnie z następującymi procedurami:

               Obowiązki dotyczące zgłaszania

               2. Statek rybacki

               2.1. Co najmniej 48 godzin przed operacjami przeładunkowymi kapitan statku rybackiego musi zgłosić organom państwa portu nazwę statku transportowego oraz datę/godzinę przeładunku.

               2.2. W momencie przeładunku kapitan statku rybackiego musi przekazać państwu członkowskiemu bandery następujące dane:

               – ilości tuńczyków i gatunków tuńczykopodobnych objęte przeładunkiem, jeśli to możliwe – w podziale na stada;

               – ilości innych gatunków złowionych wraz z tuńczykami i gatunkami tuńczykopodobnymi objęte przeładunkiem, w podziale na gatunki, jeżeli są znane;

               – datę i miejsce przeładunku;

               – nazwę, oznakę rybacką i banderę statku transportowego odbierającego; oraz

               – lokalizację geograficzną połowów w podziale na gatunki oraz, w odpowiednich przypadkach, w podziale na stada, zgodnie z obszarami statystycznymi ICCAT.

               2.3. Najpóźniej 15 dni po dacie przeładunku kapitan statku rybackiego wypełnia deklarację przeładunkową ICCAT i przekazuje ją państwu członkowskiemu bandery wraz, w stosownych przypadkach, z numerem w rejestrze ICCAT dotyczącym statków rybackich.

               3. Statek odbierający

               3.1. Najpóźniej 24 godziny przed rozpoczęciem przeładunku oraz po jego zakończeniu kapitan statku odbierającego informuje organy państwa portu o ilościach tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych przeładowanych na jego statek oraz wypełnia deklarację przeładunkową ICCAT i przekazuje ją właściwym organom w ciągu 24 godzin.

               3.2. Najpóźniej 48 godzin przed wyładunkiem kapitan statku transportowego odbierającego wypełnia deklarację przeładunkową ICCAT i przekazuje ją właściwym organom państwa wyładunku, w którym odbywa się wyładunek.

               Współpraca między państwem portu a państwem wyładunku

               4. Państwo portu i państwo wyładunku, o których mowa powyżej, dokonują przeglądu informacji, które otrzymały na podstawie przepisów niniejszego załącznika, w celu sprawdzenia spójności między zgłoszonymi połowami, przeładunkami i wyładunkami każdego statku, w stosownych przypadkach współpracując przy tym z CPC bandery statku. Taką weryfikację należy przeprowadzić w sposób, który zapewni minimalny stopień ingerencji i utrudnień dla statku i nie spowoduje pogorszenia jakości ryb.

               Sprawozdawczość

               6. Co roku każde państwo członkowskie bandery statku rybackiego podaje w sprawozdaniu rocznym dla ICCAT szczegółowe informacje na temat przeładunków dokonanych przez statki pływające pod jego banderą.

               ZAŁĄCZNIK VIII
                  Program obecności obserwatorów regionalnych ICCAT dotyczący przeładunku na morzu

               1. Państwa członkowskie nakładają wymóg, aby obserwator ICCAT był obecny podczas każdego przeładunku na obszarze konwencji na statkach transportowych figurujących w wykazie ICCAT dotyczącym statków upoważnionych do odbioru przeładunków na morzu na obszarze konwencji ICCAT.

               2. Obserwatorzy są wyznaczani przez ICCAT i delegowani na statki transportowe upoważnione do odbioru przeładunków na obszarze konwencji ICCAT od taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową pływających pod banderą CPC, która realizuje program obecności obserwatorów ICCAT.

               Wyznaczanie obserwatorów

               3. Wyznaczeni obserwatorzy muszą posiadać następujące kwalifikacje do wykonywania swoich zadań:

               – udowodniona umiejętność rozpoznawania gatunków ICCAT i narzędzi połowowych, przy czym preferuje się osoby, które posiadają doświadczenie jako obserwatorzy na taklowcach do połowów pelagicznych;

               – zadowalająca znajomość środków ochrony i zarządzania ICCAT;

               – umiejętność obserwacji i dokładnego zapisu danych;

               – zadowalająca znajomość języka państwa bandery statku, na którym prowadzą obserwację.

               Obowiązki obserwatora

               4. Obserwatorzy:

               a) muszą przejść szkolenie techniczne określone w wytycznych ustanowionych przez ICCAT;

               b) nie mogą być obywatelami państwa bandery statku transportowego odbierającego;

               c) muszą być w stanie wykonywać obowiązki określone w pkt 5 niniejszego załącznika;

               d) muszą figurować w wykazie obserwatorów prowadzonym przez ICCAT;

               e) nie mogą być członkami załogi taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową ani statku transportowego ani pracownikiem przedsiębiorstwa, które jest właścicielem taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową lub statku transportowego.

               5. Obserwator monitoruje przestrzeganie przez taklowiec do połowów pelagicznych na skalę przemysłową i statek transportowy odpowiednich środków ochrony i zarządzania przyjętych przez ICCAT. Zadania obserwatorów obejmują w szczególności następujące czynności:

               5.1. Wizytacja taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową, który zamierza dokonać przeładunku na statek transportowy, z uwzględnieniem kwestii określonych w pkt 9 niniejszego załącznika, przed dokonaniem przeładunku w celu:

               a) sprawdzenia ważności upoważnienia lub licencji statku rybackiego zezwalających na poławianie tuńczyków i gatunków tuńczykopodobnych oraz wszelkich innych gatunków łowionych wraz z nimi na obszarze konwencji;

               b) sprawdzenia wcześniejszego upoważnienia do przeładunku na morzu, które statek rybacki otrzymał od CPC bandery oraz – w stosownych przypadkach – od państwa nadbrzeżnego;

               c) sprawdzenia i odnotowania łącznej ilości połowu na statku, w podziale na gatunki i – jeśli to możliwe – na stada, oraz ilości, które mają zostać przeładowane na statek transportowy;

               d) sprawdzenia, czy funkcjonuje system VMS, oraz sprawdzenia dziennika połowowego i weryfikacji jego treści, jeśli to możliwe;

               e) sprawdzenia, czy na statku znajduje się połów pochodzący z innych statków, oraz sprawdzenia dokumentacji dotyczącej takich przeładunków;

               f) w przypadku przesłanek świadczących o naruszeniu przepisów przez statek rybacki – bezzwłocznego zgłoszenia naruszenia kapitanowi statku transportowego (z należytym uwzględnieniem kwestii bezpieczeństwa) oraz przedsiębiorstwu realizującemu program obecności obserwatorów, którzy niezwłocznie przekazują te informacje organom CPC bandery statku rybackiego; oraz

               g) odnotowania wyników powyższych zadań wykonanych na statku rybackim w raporcie obserwatora.

               5.2. Obserwacja działalności statku transportowego oraz:

               a) rejestrowanie i zgłaszanie informacji dotyczących operacji przeładunkowych;

               b) weryfikacja pozycji statku podczas przeładunku;

               c) obserwacja i szacowanie ilości tuńczyków i gatunków tuńczykopodobnych objętych przeładunkiem, w podziale na gatunki, jeżeli są znane, oraz – jeśli to możliwe – w podziale na stada;

               d) obserwacja i szacowanie ilości innych gatunków złowionych wraz z tuńczykami i gatunkami tuńczykopodobnymi, w podziale na gatunki, jeżeli są znane;

               e) weryfikacja i rejestrowanie nazwy odnośnego taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową i jego numeru w rejestrze ICCAT;

               f) weryfikacja danych zawartych w deklaracji przeładunkowej, w tym przez porównanie ich z dziennikiem połowowym taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową, o ile to możliwe;

               g) poświadczanie danych zawartych w deklaracji przeładunkowej;

               h) kontrasygnacja deklaracji przeładunkowej; oraz

               i) obserwacja i szacowanie ilości produktów w podziale na gatunki, jeżeli są one wyładowane w porcie, w którym obserwator schodzi ze statku, w celu weryfikacji zgodności z ilościami odebranymi w ramach przeładunku na morzu.

               5.3. Ponadto obserwator musi:

               a) sporządzać raport dzienny z operacji przeładunkowych statku transportowego;

               b) sporządzać raporty ogólne obejmujące informacje zebrane w ramach zadań obserwatora oraz zapewniać kapitanowi możliwość zawarcia w nich wszelkich stosownych informacji;

               c) przedkładać sekretariatowi ICCAT wyżej wymienione raporty ogólne w ciągu 20 dni od zakończenia okresu obserwacji;

               d) pełnić wszelkie inne funkcje określone przez ICCAT.

               6. Obserwatorzy traktują jako poufne wszystkie informacje dotyczące operacji połowowych taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową i dotyczące właścicieli taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową oraz potwierdzają pisemnie przyjęcie tego wymogu, co stanowi jeden z warunków wyznaczenia ich jako obserwatorów.

               7. Obserwatorzy muszą przestrzegać wymogów przepisów ustawowych i wykonawczych państwa członkowskiego bandery oraz – w stosownych przypadkach – państwa nadbrzeżnego, których jurysdykcji podlega statek, na który obserwator został oddelegowany.

               8. Obserwatorzy muszą przestrzegać hierarchii i ogólnych zasad zachowania, które mają zastosowanie do całej załogi statku, pod warunkiem że zasady te nie przeszkadzają w wykonywaniu obowiązków obserwatorów na mocy niniejszego programu ani obowiązków określonych w pkt 9 niniejszego załącznika.

               Obowiązki państw bandery statków transportowych

               9. Warunki związane z realizacją programu obecności obserwatorów regionalnych w odniesieniu do państw bandery statków transportowych i kapitanów tych statków obejmują następujące obowiązki:

               a) obserwatorzy muszą mieć dostęp do załogi statku, odpowiedniej dokumentacji oraz do narzędzi połowowych i urządzeń;

               b) na żądanie obserwatorów mają oni również dostęp do następujących urządzeń, jeżeli są one na statkach, na które zostali oddelegowani, w celu wypełnienia obowiązków określonych w pkt 5:

               (i) satelitarnych urządzeń nawigacyjnych,

               (ii) ekranów radarowych będących w użyciu,

               (iii) elektronicznych środków komunikacji; oraz

               (iv) wag stosowanych do ważenia przeładowywanych produktów;

               c) obserwatorom należy zapewnić zakwaterowanie, w tym miejsce do spania, wyżywienie i odpowiednie warunki sanitarne, takie same jak w przypadku oficerów;

               d) obserwatorom należy zapewnić odpowiednie miejsce na mostku lub w sterowni do pracy biurowej, jak również miejsce na pokładzie, odpowiednie do wykonywanych obowiązków w zakresie obserwacji;

               e) obserwatorzy muszą mieć możliwość określenia najlepszego miejsca i najlepszej metody obserwacji operacji przeładunkowych oraz szacowania przeładowywanych gatunków/stad oraz ilości. W związku z tym kapitan statku transportowego – z należytym uwzględnieniem kwestii bezpieczeństwa i kwestii praktycznych – spełnia wymagania obserwatora w tym względzie, w tym na jego żądanie tymczasowo umieszcza produkt na pokładzie statku transportowego w celu inspekcji przez obserwatora oraz zapewnia mu odpowiedni czas na wykonanie obowiązków. Obserwacje należy prowadzić w sposób, który zapewni minimalny stopień ingerencji i nie spowoduje pogorszenia jakości przeładowywanych produktów;

               f) w świetle przepisów pkt 10 kapitan statku transportowego zapewnia, aby obserwatorowi udzielono wszelkiej niezbędnej pomocy, by zagwarantować bezpieczny transport między statkiem transportowym i statkami rybackimi, jeżeli pozwala na to pogoda i inne warunki; oraz

               g) państwa bandery zapewniają, aby kapitanowie, załoga oraz właściciele statków nie utrudniali pracy obserwatorowi i nie zastraszali go, nie ingerowali w jego czynności, nie wywierali na niego nacisku, nie przekupywali go ani nie próbowali go przekupywać podczas wykonywania przez niego obowiązków.

               Obowiązki taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową podczas przeładunków

               10. Obserwatorzy muszą mieć możliwość wizytacji statku rybackiego, jeżeli pozwala na to pogoda i inne warunki, oraz muszą mieć dostęp do załogi, wszelkiej odpowiedniej dokumentacji i tych części statku, których inspekcja jest niezbędna w celu wypełnienia obowiązków obserwatorów określonych w pkt 5 niniejszego załącznika. Kapitan statku rybackiego zapewnia, aby obserwatorowi udzielono wszelkiej niezbędnej pomocy, by zagwarantować bezpieczny transport między statkiem transportowym i statkami rybackimi. Jeżeli warunki stanowią niedopuszczalne zagrożenie dla obserwatora i w związku z tym wizytacja taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową nie jest możliwa przed rozpoczęciem operacji przeładunkowychwizytacja taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową nie jest możliwa przed rozpoczęciem operacji przeładunkowych, mimo to można nadal przeprowadzić takie operacje.

               Opłaty za obecność obserwatorów

               11. Koszty realizacji programu pokrywają CPC bandery taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową, które zamierzają prowadzić operacje przeładunkowe. Opłatę oblicza się na podstawie łącznych kosztów programu. Opłatę należy wpłacić na specjalne konto sekretariatu ICCAT, którym to kontem zarządza sekretariat ICCAT w celu realizacji programu.

               12. Wpłacenie opłat, o których mowa w pkt 11, jest warunkiem uczestnictwa taklowca do połowów pelagicznych na skalę przemysłową w programie obecności obserwatorów dotyczącym przeładunku na morzu.