				|

		52014PC0586

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie przywozu do Unii produktów rolnych pochodzących z Turcji (tekst jednolity) /* COM/2014/0586 final - 2014/0272 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           W kontekście
społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje
wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa Unii, tak aby
stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla obywateli,
otwierając im w ten sposób nowe możliwości korzystania z
przysługujących im konkretnych uprawnień.
Ten cel nie może zostać
osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były
wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak
iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a
częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to
pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia
obowiązujących norm prawnych.
Z tego powodu ujednolicenie przepisów często zmienianych
jest potrzebne, aby prawo stało się jasne i zrozumiałe.
2.           W dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja
postanowiła[1]
zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty były ujednolicane nie
później niż po 10 zmianach, podkreślając,
że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny
starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które
są odpowiedzialne, tak aby przepisy tych aktów były jasne i
łatwo zrozumiałe.
3.           Konkluzje Prezydencji Rady
Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to
stanowisko[2],
podkreślając wagę ujednolicania, które daje pewność co
do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.
Ujednolicanie musi być podejmowane w
pełnej zgodności z normalną procedurą przyjmowania aktów
Unii.
Zważywszy, że żadne zmiany co do
treści nie mogą być wprowadzane do ujednolicanych aktów,
Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia
międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r.,
możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego
przyjmowania takich aktów.
4.           Celem niniejszego wniosku jest ujednolicenie
rozporządzenia Rady (WE) nr 779/98 z dnia 7 kwietnia 1998 r. w
sprawie przywozu do Wspólnoty produktów rolnych pochodzących z Turcji,
uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 4115/86 i zmieniającego
rozporządzenie (WE) nr 3010/95[3].
Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4]; niniejszy wniosek
całkowicie zachowuje treść ujednolicanych aktów, zbiera je
więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian, jakie
wynikają z samego zadania ujednolicenia.
5.           Wniosek w sprawie ujednolicenia został
sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji, w 23 językach
urzędowych, rozporządzenia (WE) nr 779/98 i aktu
je zmieniającego, przygotowanej przez Urząd Publikacji Unii
Europejskiej za pomocą systemu przetwarzania danych. Tam, gdzie
artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i
nową numeracją została określona w tabeli zawartej w
załączniku II do ujednoliconego rozporządzenia.
ê 779/1998
(dostosowany)
2014/0272 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie przywozu do Ö Unii Õ produktów rolnych
pochodzących z Turcji (tekst jednolity)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat Ö o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej Õ, w szczególności
jego art. Ö 207 ust. 2 Õ,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu
projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając
opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
ê
(1)       Rozporządzenie Rady (WE)
nr 779/98[6] zostało znacząco zmienione[7].
Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je
ujednolicić.
ê 779/98 motyw 1
(dostosowany)
(2)       Decyzja nr 1/98 Rady
Stowarzyszenia WE–Turcja[8]
ustala system preferencji mający zastosowanie w przypadku przywozu do
Ö Unii Õ produktów rolnych
pochodzących z Turcji.
ê 779/98 motyw 2
(dostosowany)
(3)       W przypadku produktów, co
do których przepisy Ö Unii Õ wymagają
przestrzegania pewnej ceny przywozowej, zastosowanie preferencyjnego systemu
taryfowego zależy od przestrzegania tej ceny.
ê 255/2014 motyw
6 (dostosowany)
(4)       W celu zapewnienia
jednolitych warunków wykonywania Ö niniejszego Õ rozporządzenia
należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te
powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011[9],
ê 779/98
(dostosowany)
Ö PRZYJMUJĄ Õ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
ê 255/2014 art. 2
pkt 1 (dostosowany)
Artykuł 1
Komisja – w drodze aktów wykonawczych –
przyjmuje zasady niezbędne do stosowania systemu przywozu w odniesieniu do
produktów wymienionych w załączniku I do Traktatu, pochodzących
z Turcji i przywożonych do Unii na podstawie warunków określonych w
decyzji nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE-Turcja. Te akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 3
ust. 2 Ö niniejszego
rozporządzenia Õ .
ê 779/98
(dostosowany)
Artykuł 2
1. W przypadku produktów, co do których
przepisy Ö Unii Õ wymagają
przestrzegania pewnej ceny przywozowej, zastosowanie preferencyjnego systemu
taryfowego zależy od przestrzegania tej ceny.
ê 778/98
2. W przypadku produktów rybołówstwa, co
do których ustalono cenę referencyjną, zastosowanie taryfy
preferencyjnej zależy od przestrzegania tej ceny.
ê 255/2014 art. 2
pkt 2
Artykuł 3
1. Komisję wspomaga Komitet ds. Wspólnej
Organizacji Rynków Rolnych ustanowiony na mocy art. 229 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013[10]. Komitet ten jest
komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego
ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
3. W przypadku gdy opinia komitetu ma być
uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta kończy się bez
osiągnięcia rezultatu gdy, przed upływem terminu na wydanie
opinii, zdecyduje o tym przewodniczący komitetu lub wniesie o to co
najmniej jedna czwarta członków komitetu.
ê
Artykuł 4
Rozporządzenie
(WE) nr 779/98 traci moc.
Odesłania do
uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do
niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w
załączniku II.
ê 779/98
(dostosowany)
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi
w życie Ö dwudziestego
dnia po Õ jego opublikowaniu
w Dzienniku Urzędowym Ö Unii Õ Europejskiej.
ê 779/98
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio
stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               COM(87) 868 PV.
[2]               Zob. załącznik 3 do części A
konkluzji.
[3]               Włączone do programu legislacyjnego na 2014 r.
[4]               Zob. załącznik I do niniejszego wniosku.
[5]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[6]               Rozporządzenie Rady (WE) nr 779/98 z dnia 7
kwietnia 1998 r. w sprawie przywozu do Wspólnoty produktów rolnych
pochodzących z Turcji, uchylające rozporządzenie (EWG) nr
4115/86 i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3010/95 (Dz.U. L 113 z 15.4.1998,
s. 1).
[7]               Zob. załącznik I.
[8]               Decyzja nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja z dnia 25
lutego 1998 r. w sprawie systemu handlu produktami rolnymi (Dz.U. L 86 z
20.3.1998, s. 1).
[9]               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady
ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie
wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z
28.2.2011, s. 13).
[10]             Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną
organizację rynków produktów rolnych i uchylające rozporządzenia
Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007
(Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).
é
ZAŁĄCZNIK I
Uchylone
rozporządzenie i jego zmiana
 Rozporządzenie Rady (WE) nr 779/98           (Dz.U. L 113 z 15.4.1998, s. 1) ||   ||
 || Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 255/2014     (Dz.U. L 84 z 20.3.2014, s. 57) || Tylko art. 2
_____________
ZAŁĄCZNIK II
Tabela
Korelacji
 Rozporządzenie (WE) nr 779/98 || Niniejsze rozporządzenie
 Artykuł 1 || Artykuł 1
 Artykuł 2 akapit pierwszy || Artykuł 2 ust. 1
 Artykuł 2 akapit drugi || Artykuł 2 ust. 2
 Artykuł 2a || Artykuł 3
 Artykuł 3 || -
 Artykuł 4 || -
 - || Artykuł 4
 Artykuł 5 || Artykuł 5
 - || Załącznik I
 - || Załącznik II
_____________


title: Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru

text:
Ważna informacja prawna

|

52007PC0227(02)

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 7.5.2007COM(2007)227 wersja ostateczna2007/0085(CNS)2007/0086(CNS)KOMUNIKAT KOMISJIw sprawie wniosków o zmianę rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru i rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie – Część I –WniosekROZPORZĄDZENI E RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 320/2006 ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we WspólnocieWniosekROZPORZĄDZENI E RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru – Część II –(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEK ONTEKST WNIOSKUCelem reformy sektora cukru, uzgodnionej w listopadzie 2005 r. i znajdującej odzwierciedlenie w rozporządzeniu (WE) nr 318/2006 r., jest zapewnienie zrównoważonej przyszłości sektora cukru w UE. Ze względu na rosnącą w przyszłości konkurencję konieczne jest stopniowe obniżanie cen na rynku wewnętrznym oraz zmniejszanie produkcji UE.Aby ułatwić dobrowolne zmniejszanie produkcji UE wprowadzono system oferujący przedsiębiorstwom cukrowniczym pomoc finansową na restrukturyzację. Po upływie okresu restrukturyzacji w 2010 r. będzie możliwa ostateczna korekta produkcji UE poprzez liniowe cięcie kwoty przez Komisję.Nowy system sektora cukru wprowadza także mechanizm wycofania. To narzędzie zarządzania rynkiem służy do corocznej korekty poziomów produkcji, aby zapewnić równowagę na rynku na poziomie zbliżonym do ceny referencyjnej. Nowy mechanizm ma zastosowanie do cukru wyprodukowanego w ramach kwot i polega na wycofaniu pewnej wielkości procentowej w bieżącym roku gospodarczym, którą ustala się w październiku.Fun KCJONOWANIE NOWEJ WSPÓLNEJ ORGANIZACJI RYNKÓW W SEKTORZE CUKRUW okresie 2006/2007, będącym pierwszym rokiem funkcjonowania zreformowanej wspólnej organizacji rynków (WOR) w sektorze cukru, wielkość zrzeczenia się kwot ustalonych w systemie restrukturyzacji wyniosła 1,5 mln ton. Zmniejszenie częściowo zrekompensowano poprzez przyznanie dodatkowej kwoty w wysokości 1 mln ton na cukier i izoglukozę, co dopuszcza zreformowany system.Na początku 2006 r. przewidziano zachwianie równowagi na rynku, gdyż reforma ogranicza wywóz do 1,374 mln ton rocznie (zamiast średniej wielkości 4,6 mln ton w poprzednich latach gospodarczych). Na podstawie szczególnych środków służących usprawnieniu przejścia ze starej WOR na nową, w marcu 2006 r. Komisja zadecydowała o jednorazowym prewencyjnym wycofaniu na rok gospodarczy 2006/2007, przy:-  progu ustalanym na podstawie współczynnika mającego zastosowanie do przydzielonej kwoty, który umożliwił przedsiębiorstwom zmniejszenie produkcji w ramach kwot do wielkości progowej,-  zróżnicowanych progach dla poszczególnych państw członkowskich tak, by uwzględnić zarówno ich reakcję na system restrukturyzacji, jak i poprzednie kwoty „A” i „B”.Środek ten przyniósł skutek w postaci zmniejszenia produkcji cukru i częściowo ilości cukru przenoszonych na następny rok lub ilości dostępnych do zastosowań przemysłowych (1,1 mln ton). Na podstawie zaktualizowanych prognoz w październiku 2006 r. stwierdzono, że rynek został mniej więcej zrównoważony i nie są konieczne dalsze wycofania.Na rok gospodarczy 2007/2008 będący drugim rokiem obowiązywania zreformowanej WOR w sektorze cukru wielkości objęte decyzjami o zrzeczeniu się kwot w ramach systemu restrukturyzacji sięgają 0,7 mln ton, czyli daleko mniej niż przewidywana wielkość docelowa 5 mln ton.W konsekwencji, przeprowadzona na początku 2007 r. prognoza bilansowa na rok gospodarczy 2007/2008 wykazała oczekiwaną nadwyżkę podaży w wysokości 4 mln ton. W marcu 2007 r., na mocy „szczególnych uprawnień przyznanych w nadzwyczajnie pilnych przypadkach” Komisja zadecydowała o wycofaniu wielkości kwoty cukru odpowiadającej 2 mln ton cukru. W drodze odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 318/2006 w zakres tego szczególnego środka weszły:-  decyzja, przyjęta przed zasiewami buraka cukrowego, umożliwiająca zmniejszenie wielkości produkcji buraka cukrowego i cukru,-  możliwość zwolnienia przedsiębiorstw, które zmniejszą produkcję z obowiązku przechowywania 13,5 % produkcji w ramach kwoty,-  zróżnicowanie progów dla poszczególnych państw członkowskich tak, by uwzględnić ich reakcję na system restrukturyzacji.K WESTIEWycofanieNa podstawie art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 Komisja w październiku danego roku ustala współczynnik procentowy wycofania wymagany dla zachowania równowagi na rynku. Każde przedsiębiorstwo przechowuje na własny koszt ilość cukru wynikającą z zastosowania ustalonego współczynnika procentowego do jego produkcji cukru w ramach kwoty. Wycofany cukier uznaje się za część produkcji w kolejnym roku.Artykuł 19 byłby właściwy w przypadku nieznacznych korekt poziomu produkcji w ramach kwot w kontekście oczekiwanych niewielkich zachwiań równowagi na rynku wspólnotowym. W przypadku nieznacznych dostosowań decyzja podejmowana w październiku, na początku każdego roku gospodarczego, oparta na dokładnych danych rynkowych przynosi skutek, a obowiązek przechowywania nadwyżek na koszt przedsiębiorstw nie powoduje dużego obciążenia finansowego producentów.Jednakże słaba reakcja na system restrukturyzacji skutkuje znacznym zachwianiem równowagi na rynku, dającym się przewidzieć już po upływie terminu składania wniosków o fundusze restrukturyzacyjne, czyli na długo przed rozpoczęciem danego roku gospodarczego. W tym stanie rzeczy przy istniejącym mechanizmie wycofania zasiew buraka cukrowego musi odbyć się w pełnej wielkości wymaganej do osiągnięcia całości kwoty produkcyjnej, co skutkuje nadwyżką produkcji cukru, która następnie jest wycofywana z rynku i przechowywana przez producentów na ich koszt.System restrukturyzacjiDo tej pory obniżka cen umiarkowanie dotknęła przetwórców, a plantatorzy (otrzymujący płatności za buraki cukrowe ze sporym opóźnieniem i w ratach, zgodnie z porozumieniem międzybranżowym) jeszcze jej nie odczuli Zatem producenci, zwłaszcza plantatorzy buraka cukrowego nie byli dotychczas uwrażliwieni na sygnały z rynku cukru.Przetwórców zniechęciła możliwość obniżenia przez państwa członkowskie ich kwot o 25 % w pierwszych dwóch latach okresu restrukturyzacji w celu ponownego przyznania ich innym producentom cukru[1]. Dotychczas nie skorzystano z tej możliwości, ale rzekomo pojawiły się już takie groźby.Przetwórcy czują się niepewnie, gdyż państwa członkowskie mogą ustalić wskaźnik procentowy pomocy dla rolników powyżej minimalnej wielkości 10 %; stąd są oni zmuszeni do sporządzenia planu restrukturyzacji nie znając dokładnej wysokości udostępnionej im pomocy.W YNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMIDnia 12 lutego 2007 r. na forum Grupy Doradczej ds. Cukru odbyły się konsultacje z podmiotami gospodarczymi działającymi na rynku cukru. Uczestnicy byli proszeni o wyrażenie swoich opinii na temat sposobu poprawy skuteczności funduszu restrukturyzacyjnego. Europejski Komitet Producentów Cukru (CEFS) przedstawił swoją oficjalną propozycję. Swoje zapatrywania wyraziło także Zrzeszenie plantatorów buraka cukrowego (CIBE).W lutym i marcu odbyło się kilka spotkań na różnych szczeblach. Oficjalne stanowiska przekazano pocztą elektroniczną.Lista spotkańCEFS:13 marca 2007 r. ze służbami28 marca 2007 r. ze służbami, z udziałem CIBECIBE:14 marca 2007 r. ze służbami20 marca 2007 r. z komisarzem28 marca 2007 r. ze służbami, z udziałem CEFSAAF – Europejscy producenci skrobi:28 lutego 2007 r. ze służbamiList z oficjalnym stanowiskiemPismo AAF z dnia 20 marca 2007 r.P ROPONOWANE ŚRODKIWycofanieArtykuł 19 należy zmienić, aby wprowadzić system wartości progowych – i odejść od systemu zmniejszającego poziom faktycznie wyprodukowanego cukru w ramach kwoty.Ponadto w trakcie okresu przejściowego, do roku gospodarczego 2009/2010:-  należy umożliwić podjęcie pierwszej decyzji jeszcze przed zasiewami, z możliwością jej uzupełnienia w październiku przez dalsze wycofanie na podstawie zaktualizowanych danych;-  biorąc pod uwagę państwa członkowskie, które uczestniczyły w systemie restrukturyzacji, w państwach tych należy dostosować progi proporcjonalnie do kwot, których się zrzeczono, modulując te wartości między przedsiębiorstwami stosownie do ich indywidualnego wkładu w restrukturyzację;-  tradycyjne zapotrzebowanie na dostawy będące całkowitymi ilościami, do których uprzywilejowany dostęp przysługuje rafineriom przemysłowym w ramach przywozu preferencyjnego, nie powinno być zmniejszane w związku z wycofaniem.System restrukturyzacji-  wskaźnik procentowy pomocy udzielanej plantatorom i usługodawcom powinien wynosić 10% z dopłatą dla plantatorów;-  lepsze warunki powinny mieć skutek wsteczny, aby uniknąć karania plantatorów i przedsiębiorców, którzy uczestniczyli w systemie w latach 2006/2007 i 2007/2008;-  plantatorzy powinni mieć możliwość podejmowania inicjatywy w zakresie zrzeczenia się kwot z zachowaniem określonych limitów, aby uniknąć zagrożenia dla bytu danej cukrowni;-  jeżeli w roku 2008/2009 przedsiębiorstwo zrzeka się co najmniej części kwoty, nie będzie podlegać opłacie składki restrukturyzacyjnej w roku 2007/2008 w odniesieniu do tej części kwoty, która jest objęta decyzją o wycofaniu;-  jeżeli są wiarygodne sygnały, że cel ilościowy tymczasowego systemu restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie zostanie niemal w pełni osiągnięty już w roku 2008/2009, Komisja może przedłużyć termin składania wniosków.Ponadto w przypadku obowiązkowych cięć kwot w 2010 r., cięcia dokonywane w odniesieniu do poszczególnych państw członkowskich powinny odzwierciedlać ich sukcesy w zmniejszaniu kwot krajowych w ramach systemu restrukturyzacji.Opisane zmiany dotyczą rozporządzenia (WE) nr 318/2006 w zakresie, w jakim odnoszą się do wycofań i ostatecznego cięcia kwot oraz rozporządzenia (WE) nr 320/2006, w zakresie, w jakim odnoszą się do systemu restrukturyzacji.W PŁYWDostosowanie wycofania złagodzi skutki opóźnienia w procesie restrukturyzacji. Nie powoduje skutków finansowych.Dostosowanie systemu restrukturyzacji służy do osiągnięcia celu, jakim jest zrzeczenie się kolejnych kwot rzędu 3,8 mln ton w latach 2008/2009 i 2009/2010.Dodatkowe nakłady finansowe na pomoc w restrukturyzacji mogą być pokryte przez fundusz restrukturyzacyjny, w którym zachowuje ważność zasada samofinansowania.KOMUNIKAT KOMISJIw sprawie wniosków o zmianę rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru i rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we WspólnocieDnia 7 maja 2007 r. Komisja przedstawiła Radzie wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie[2], oraz wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru[3].Celem pierwszego wniosku jest uczynienie uczestnictwa w systemie restrukturyzacji bardziej atrakcyjnym. Aby to osiągnąć proponuje się ustalenie wskaźnika procentowego pomocy restrukturyzacyjnej wypłacanej plantatorom i podmiotom świadczącym usługi przy użyciu maszyn rolniczych na poziomie 10 %, eliminując w ten sposób niepewność powodowaną tym, że obecnie państwo członkowskie może zdecydować o zastosowaniu wyższego wskaźnika. W zamian za to plantatorzy otrzymają płatności dodatkowe.Następnie proponuje się na rok gospodarczy 2008/2009 możliwość zapoczątkowania przez plantatorów procesu restrukturyzacji poprzez złożenie bezpośrednich wniosków o pomoc restrukturyzacyjną, pod warunkiem że zrzekną się praw do dostaw przysługujących im względem przedsiębiorstw, z którymi byli związani umowami o dostawy w poprzednim roku gospodarczym. W następstwie tego państwo członkowskie powinno odpowiednio zmniejszyć kwotę danego przedsiębiorstwa. Zastosowanie proponowanego środka jest jednak ograniczone – kwotę przyznaną danemu przedsiębiorstwu można zmniejszyć maksymalnie o 10, i dlatego przyjmowanie wniosków plantatorów przez państwa członkowskie powinno odbywać się według kolejności ich składania.Zmiany do rozporządzenia (WE) nr 320/2006 powinny wejść w życie z początkiem roku gospodarczego 2008/2009. Mając na uwadze fakt, że termin składania wniosków o przyznanie pomocy restrukturyzacyjnej upływa z dniem 31 stycznia 2008 r., zaleca się, by przedsiębiorstwa cukrownicze i plantatorzy uważnie przeanalizowali swoją konkurencyjną pozycję w perspektywie średnio- i długoterminowej oraz przygotowali się do składania wniosków o pomoc restrukturyzacyjną w stosownym terminie.Drugi wniosek dotyczy zmian w przepisach rozporządzenia (WE) nr 318/2006 regulującego instrument wycofania. Zmiany te obejmują włączenie do rozporządzenia Rady kryteriów ustanowionych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 290/2007, z uwzględnieniem możliwego dalszego wycofania jesienią 2007 r. Proponuje się także zniesienie przepisu, zgodnie z którym tradycyjne zapotrzebowanie na dostawy dla rafinerii podlega zmniejszeniu w przypadku wycofania. Zniesienie stosowane będą od roku gospodarczego 2007/2008.2007/0085(CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 320/2006 ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we WspólnocieRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],a także mając na uwadze, co następuje:1.  Rozporządzenie Rady (WE) nr 320/2006[5] przyjęto w celu umożliwienia najmniej konkurencyjnym producentom cukru rezygnacji z produkcji w ramach kwot. Jednakże zrzeczenie się kwot na mocy tego rozporządzenia nie osiągnęło pierwotnie spodziewanego poziomu.2.  Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru[6], liniową redukcję krajowych i regionalnych kwot należy przeprowadzić w nieprzekraczalnym terminie do końca lutego 2010 r., co pozwoli na uniknięcie zachwiań równowagi na rynku w następnych latach gospodarczych, od 2010/2011 r. włącznie, biorąc pod uwagę skutki systemu restrukturyzacji. Takie cięcie liniowe może oznaczać karanie najbardziej konkurencyjnych przedsiębiorstw i osłabienie całej branży. Aby do tego nie doszło, konieczne jest usprawnienie funkcjonowania systemu restrukturyzacji tak, aby zwiększyć skalę zrzekania się kwot w ramach systemu.3.  Wydaje się, że przedsiębiorstwa cukrownicze zostały zniechęcone do składania wniosków o pomoc na restrukturyzację, skoro nie ma pewności co do wielkości pomocy restrukturyzacyjnej, którą mieliby otrzymać, gdyż państwa członkowskie mogą zadecydować o zwiększeniu minimalnego wskaźnika procentowego pomocy zarezerwowanej dla plantatorów buraka cukrowego, trzciny cukrowej i cykorii oraz podmiotów świadczących usługi przy użyciu maszyn rolniczych, zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 320/2006. Aby pozbyć się zaistniałej niepewności wielkość pomocy zarezerwowanej dla plantatorów i podmiotów świadczących usługi przy użyciu maszyn rolniczych należy ustalić na poziomie 10 % pomocy przyznawanej przedsiębiorstwom cukrowniczym, a zainteresowanym plantatorom należy przyznać dodatkowe płatności na rok gospodarczy 2008/2009.4.  W celu uniknięcia karania przedsiębiorstw i plantatorów uczestniczących w systemie restrukturyzacji w latach gospodarczych 2006/2007 i 2007/2008 należy wypłacić im z mocą wsteczną różnicę między wielkością pomocy przyznawaną na te lata gospodarcze a wielkością pomocy, jaką przyznano by im na rok gospodarczy 2008/2009.5.  Jeżeli Komisja dostrzega wiarygodne sygnały, że cel funduszu restrukturyzacyjnego, tj. zrzeczenie się kwot o wielkości 3,8 mln ton, zostanie niemal w pełni osiągnięty w roku gospodarczym 2008/2009, to Komisja powinna mieć możliwość przedłużenia terminu składania wniosków, by przyspieszyć proces restrukturyzacji.6.  Uważa się, że system restrukturyzacji przyniósłby lepszy skutek, gdyby plantatorzy byli zdolni do rezygnacji z własnej inicjatywy z produkcji buraka cukrowego lub trzciny cukrowej przeznaczonych do produkcji cukru w ramach kwoty. W tym celu w roku gospodarczym 2008/2009 plantatorom należy dać możliwość bezpośredniego ubiegania się o pomoc przewidzianą w art. 3 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 pod warunkiem, że zaprzestaną dostaw buraka cukrowego lub trzciny cukrowej do przedsiębiorstw, z którymi byli związani umowami o dostawy w ubiegłym roku gospodarczym. W następstwie tego państwa członkowskie powinny obniżyć kwoty produkcyjne przedsiębiorstw cukrowniczych.7.  Aby uniknąć sytuacji, w której wnioski plantatorów o pomoc zagrażają bytowi gospodarczemu danych przedsiębiorstw cukrowniczych, zmniejszenie kwoty powinno ograniczać się do 10 % kwoty przyznanej każdemu przedsiębiorstwu, co odpowiada udziałowi procentowemu kwoty, jaki państwo członkowskie może ponownie przyznać w każdym roku gospodarczym na podstawie art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 318/2006.8.  W przypadku gdy kwota przedsiębiorstwa cukrowniczego ulega zmniejszeniu wskutek wniosku o pomoc złożonego przez plantatora, przedsiębiorstwo to powinno otrzymać pomoc restrukturyzacyjną, jak określono w art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 320/2006. W rezultacie wysokość przyznawanej pomocy powinna wynosić tyle, ile określono w art. 3 ust. 5 lit. c) tego rozporządzenia. Należy jednak skorygować te wartości w dół, jeśli przedsiębiorstwo nie podejmuje środków na rzecz pracowników, których dotyczy zmniejszenie kwoty produkcyjnej.9.  Przedsiębiorstwo cukrownicze, którego dotyczą wnioski o pomoc złożone przez plantatorów powinno do dnia 31 stycznia poprzedniego roku gospodarczego zachować prawo do złożenia wniosku o pomoc restrukturyzacyjną, jak stanowią art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 320/2006, z zastrzeżeniem, że zrzeka się ono kwoty w części odpowiadającej co najmniej poziomowi zmniejszenia kwot wynikającego z wniosków o pomoc złożonych przez plantatorów. W takim przypadku wniosek przedsiębiorstwa cukrowniczego o pomoc powinien zastąpić wnioski plantatorów.10.  W celu dalszego zachęcania do udziału w systemie restrukturyzacji za właściwe uznaje się zastosowanie zwolnienia z części tymczasowej składki restrukturyzacyjnej należnej na podstawie art. 11 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 za rok gospodarczy 2007/2008, przysługującego przedsiębiorstwom, które zrzekają się na rok gospodarczy 2008/2009 odsetka kwoty co najmniej równego współczynnikowi procentowemu wycofania zastosowanemu względem przedsiębiorstwa w roku 2007/2008. Wysokość zwolnienia powinna być proporcjonalna do tego współczynnika procentowego wycofania.11.  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 320/2006.12.  W niniejszym rozporządzeniu należy zwrócić uwagę na fakt, że całości kwoty produkcyjnej syropu inulinowego zrzeczono się już w roku gospodarczym 2006/2007, w ramach systemu restrukturyzacji. Stąd też nie ma już potrzeby odnoszenia się do tego produktu ani do surowca, z którego jest wytwarzany, tj. cykorii,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 320/2006 wprowadza się następujące zmiany:1) W art. 3 wprowadza się następujące zmiany:a) ustęp 6 pierwszy i drugi akapit otrzymuje brzmienie:„Suma stanowiąca 10 % odpowiedniej pomocy restrukturyzacyjnej określonej w ust. 5 zostaje zarezerwowana dla:a) plantatorów buraka cukrowego i trzciny cukrowej, którzy dostarczali te produkty w okresie poprzedzającym rok gospodarczy, o którym mowa w ust. 2, do produkcji cukru w ramach odpowiednich kwot, których się zrzeczono;b) podmiotów będących osobami prywatnymi lub przedsiębiorstwami, które na podstawie umowy wykonywały z użyciem swoich maszyn rolniczych prace na rzecz plantatorów, odnośnie do produktów oraz w okresie, o których mowa w lit. a).Po konsultacji z zainteresowanymi stronami państwa członkowskie określają okres, o którym mowa w akapicie pierwszym”.b) dodaje się ustępy w brzmieniu:„7. Na rok gospodarczy 2008/2009 plantatorzy, o których mowa w ust. 6. lit. a) otrzymują dodatkowe płatności w wysokości 237,5 EUR za tonę kwoty, której się zrzekają.8. Niniejszy ustęp ma zastosowanie do:a) przedsiębiorstw, które zrzekły się kwoty w ramach systemu restrukturyzacji w roku gospodarczym 2006/2007 lub 2007/2008, orazb) plantatorów i podmiotów świadczących usługi przy użyciu maszyn rolniczych objętych zrzeczeniem się kwoty, o którym mowa w lit. a).W przypadku gdy sumy przyznawane w latach gospodarczych 2006/2007 i 2007/2008 na podstawie ust. 1–6 osobom objętym poprzednim akapitem były mniejsze niż sumy, jakie otrzymaliby na warunkach mających zastosowanie w roku gospodarczym 2008/2009, należy zwrócić im różnicę z mocą wsteczną.W przypadku gdy sumy przyznawane w latach gospodarczych 2006/2007 i 2007/2008 na podstawie ust. 7 plantatorom były mniejsze niż sumy, jakie otrzymaliby na warunkach mających zastosowanie w roku gospodarczym 2008/2009, należy zwrócić im różnicę z mocą wsteczną.”2) W art. 4 ust. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:Dla roku gospodarczego 2008/2009 Komisja może przedłużyć termin składania wniosków, o którym mowa w akapicie pierwszym, jeżeli do dnia 31 grudnia 2007 pojawią się wiarygodne sygnały, że cel wycofania kwot w ramach tymczasowego systemu restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie wynoszący 3,8 mln ton zostanie niemal osiągnięty w roku gospodarczym 2008/2009. Komisja powiadomi o tym przedłużeniu komunikatem opublikowanym w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej przed dniem 1 stycznia 2008 r.”3) Wprowadza się art. 4a w brzmieniu:„Artykuł 4a Wniosek o przyznanie pomocy restrukturyzacyjnej składany przez plantatorów1. Na rok gospodarczy 2008/2009 każdy plantator buraka cukrowego lub trzciny cukrowej przeznaczonej do przetworzenia na cukier kwotowy może złożyć danemu państwu członkowskiemu bezpośredni wniosek o przyznanie pomocy określonej w art. 3 ust. 6, wraz z załączonym zobowiązaniem do zaprzestania dostaw kwotowych buraka cukrowego lub trzciny cukrowej do przedsiębiorstwa, z którym zawarł umowę o dostawę w poprzednim roku gospodarczym.2. Wnioski, o których mowa w ust. 1 należy składać do dnia 30 listopada 2007 r. Wnioski można składać od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.3. Dane państwo członkowskie sporządza wykaz wniosków, o których mowa w ust. 1, uszeregowanych chronologicznie według daty złożenia oraz podaje ten wykaz do wiadomości zainteresowanych wnioskodawców i przedsiębiorstw w ciągu 10 dni po upływie terminu składania wniosków określonego w ust. 2.4. Dane państwo członkowskie uznaje według kolejności chronologicznej wnioski plantatorów do wysokości 10 % kwoty przyznanej każdemu z przedsiębiorstw oraz zmniejsza proporcjonalnie kwotę danego przedsiębiorstwa zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 318/2006.W razie osiągnięcia limitu 10 % dane państwo członkowskie odrzuca pozostałe wnioski w całości lub w części.Dane przedsiębiorstwo może przygotować i wprowadzić plan społeczny, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. f) niniejszego rozporządzenia.5. W następstwie przyjęcia wniosków zgodnie z ust. 4, pomoc restrukturyzacyjną przyznaje się w następującej wysokości:a) dla plantatorów, 10 % odpowiedniej sumy pomocy ustalonej w art. 3 ust. 5 lit. c) oraz płatność dodatkowa, o której mowa w art. 3 ust. 7, na rok gospodarczy 2008/2009;b) dla przedsiębiorstw, odpowiednia suma pomocy ustalona w art. 3 ust. 5 lit. c) pomniejszona o 10 %, lub o 60 % w przypadku gdy dane przedsiębiorstwo nie przestrzega warunków określonych w ust. 4 akapit drugi niniejszego artykułu.6. Ustępów 1–5 nie stosuje się, gdy przedsiębiorstwo składa wniosek o przyznanie pomocy restrukturyzacyjnej zgodnie z art. 4, w którym zrzeka się kwoty odpowiadającej co najmniej wysokości, o którą kwota zostałaby zmniejszona wskutek przyjęcia przez państwo członkowskie wniosków plantatorów o przyznanie pomocy.”4) W art. 5 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:„W razie przedłużenia przez Komisję terminu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 zgodnie z akapitem trzecim niniejszego artykułu, termin, o którym mowa w akapicie pierwszym ulega automatycznemu przedłużeniu o ten sam okres czasu.”5) W art. 11 dodaje się ustęp w brzmieniu:„6. W roku gospodarczym 2008/2009, przedsiębiorstwa objęte zastosowaniem współczynnika procentowego wycofania ustalonego w art. 1 ust. 1 lub art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 290/2007* z dnia 16 marca 2007 r., które zrzekają się odsetka kwoty co najmniej równego współczynnikowi procentowemu wycofania, zwalnia się z części tymczasowej składki restrukturyzacyjnej należnej za rok gospodarczy 2007/2008.Jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w ust. 1, zmniejszenie tymczasowej składki restrukturyzacyjnej oblicza się mnożąc sumę składki przez współczynnik procentowy wycofania ustalony zgodnie z art. 1 ust. 1 lub 1 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 290/2007.* Dz.U. L 78 z 17.3.2007 r., str. 20.”Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dniaW imieniu RadyPrzewodniczący2007/0086(CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukruRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[7],a także mając na uwadze, co następuje:13.  Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006[8], do końca lutego 2010 r. Komisja musi podjąć decyzję o liniowej redukcji kwot krajowych i regionalnych celem dostosowania tych kwot do zrównoważonego poziomu po upływie okresu stosowania systemu restrukturyzacji ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiającym tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej[9]. Aby zachęcić do szerszego uczestnictwa w tym systemie uważa się za właściwe zmniejszenie współczynników procentowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 mając na uwadze całkowitą wielkość zrzeczenia się kwot przez poszczególne państwa członkowskie w ramach systemu restrukturyzacji, a także umożliwienie państwom członkowskim modulowania tego współczynnika procentowego stosownie do indywidualnego wkładu każdego przedsiębiorstwa w restrukturyzację.14.  Artykuł 4a rozporządzenia (WE) nr 320/2006 przewiduje dla plantatorów buraka cukrowego i trzciny cukrowej przeznaczonych do produkcji w ramach kwot możliwość złożenia bezpośredniego wniosku o przyznanie pomocy restrukturyzacyjnej pod warunkiem zaprzestania dostaw cukru do przedsiębiorstw, z którymi byli związani umowami o dostawy w poprzednim roku gospodarczym. W następstwie przyjęcia takich wniosków państwa członkowskie mają zmniejszyć kwoty dla danych przedsiębiorstw o nie więcej niż 10 %, jak określono w art. 11 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 318/2006. W tym kontekście konieczna jest zmiana tego artykułu, by umożliwić ostateczne zmniejszenie kwot przyznanych przedsiębiorstwom.15.  Artykuł 19 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 przewiduje możliwość wycofania cukru z rynku w przypadku, gdy jest to konieczne w celu zachowania równowagi strukturalnej rynku na poziomie cenowym zbliżonym do ceny referencyjnej. Zastosowanie tego środka jest obecnie oparte na współczynniku procentowym wspólnym dla wszystkich państw członkowskich, stosowanym do całej produkcji w ramach kwot. Niedawne doświadczenia pokazały, że takie liniowe zastosowanie może wywołać efekt odwrotny do zamierzonego, jako że nakłania to producentów do produkcji powyżej zapotrzebowań kontraktowych celem zabezpieczenia się przed skutkami potencjalnego przymusowego przechowywania wycofanych ilości. Właściwe jest zatem dostosowanie instrumentu wycofania poprzez zastąpienie liniowego współczynnika procentowego progiem ustalanym przez zastosowanie współczynnika do kwoty przyznanej każdemu przedsiębiorstwu, powyżej którego wyprodukowane ilości w ramach kwoty podlegają wycofaniu. Dzięki temu przedsiębiorstwa mogą uniknąć skutków wycofania poprzez dostosowanie produkcji tak, by nie przekraczać wielkości progowej.16.  Państwa członkowskie mają podjąć decyzje o przyznaniu pomocy restrukturyzacyjnej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 320/2006 do końca lutego 2008 r. i 2009 r., zgodnie z art. 5 tego rozporządzenia. Po podjęciu tych decyzji możliwe będzie sporządzenie wysoce prawdopodobnych prognoz dotyczących równowagi na rynkach w następnym roku gospodarczym. W tym kontekście uznaje się, że cel wycofania będzie pełniej osiągnięty, jeżeli dało by się tymczasowo i zapobiegawczo ustalić współczynnik wycofania na lata gospodarcze 2008/2009 i 2009/2010 do połowy marca poprzedzającego roku gospodarczego, jako że umożliwi to plantatorom buraka cukrowego dostosowanie zasiewów do prognozy bilansu.17.  Aby móc uwzględniać zaktualizowane dane rynkowe o produkcji, należy wprowadzić przepis o obniżeniu tymczasowego i zapobiegawczego współczynnika wycofania ustalanego w marcu, jeżeli to konieczne na dany rok gospodarczy.18.  Konieczne jest ograniczenie zakresu zobowiązania określonego w art. 6 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 318/2006, by uniknąć nakazywania przedsiębiorstwom cukrowniczym zapłaty ceny minimalnej za ilości buraków odpowiadające ich pełnej kwocie, w tym ilości, które mogą być wyprodukowane powyżej progu.19.  Artykuł 19 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że wycofane ilości nie zaklasyfikowane jako cukier przemysłowy lub izoglukoza uznaje się za pierwsze ilości wyprodukowane w ramach kwoty dla kolejnego roku gospodarczego. Zasada ta może oznaczać, że przedsiębiorstwa zamierzające uczestniczyć w systemie restrukturyzacji w latach marketingowych 2008/2009 i 2009/2010 są pozbawione pełnych korzyści z tego systemu. Aby niedopuścić do utrudniania restrukturyzacji sektora cukru, konieczne wydaje się wprowadzenie zwolnienia z wycofania w roku gospodarczym 2008/2009, przysługującego tym przedsiębiorstwom, które w roku gospodarczym przedmiotowego wycofania skutecznie ubiegały się o pomoc restrukturyzacyjną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 320/2006 i w następstwie tego zrzekły się całości kwot na następny rok gospodarczy.20.  W celu zachęcenia do szerszego uczestnictwa w systemie restrukturyzacji za stosowne uznaje się zwiększenie współczynnika w stosunku do całkowitej wielkości zrzeczenia się kwoty przez poszczególne państwa członkowskie w ramach systemu restrukturyzacji, modulowanego przez państwa członkowskie dla każdego przedsiębiorstwa stosownie do indywidualnego wkładu tego przedsiębiorstwa w restrukturyzację.21.  Pozwolenia na przywóz w ramach określonych umów preferencyjnych wydaje się tylko rafineriom przemysłowym w granicach tradycyjnego zapotrzebowania, o którym mowa w art. 29 rozporządzenia (WE) nr 318/2006. Tej prerogatywy nie należy ograniczać w związku ze stosowaniem wycofania, mając na względzie, że rafinerie nie mają takiej samej możliwości dostosowania swojej produkcji do progów wycofania, jak producenci cukru.22.  W art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 290/2007 z dnia 16 marca 2007 r. ustalającego, na rok gospodarczy 2007/2008, współczynnik procentowy, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006[10], współczynnik procentowy wycofania dla tego roku ustalono na poziomie 13,5 %. Artykuł 1 ust. 2 tego rozporządzenia przewiduje odstępstwo przez wprowadzenie progu zastosowania współczynnika procentowego wycofania, ograniczając w ten sposób wymogi wycofania względem przedsiębiorstw, które nie uczestniczą w nadwyżce produkcji. Ponadto współczynnik procentowy wycofania jest zmniejszony dla państw członkowskich, które dołożyły szczególnych starań w ramach systemu restrukturyzacji. Aby uniknąć pomyłek w następstwie zmian w instrumencie wycofania wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem należy określić, że na rok gospodarczy 2007/2008 współczynnik procentowy przewidziany w art. 1 ust 1 rozporządzenia (WE) nr 290/2007 zamienia się na równoważny współczynnik.23.  Artykuł 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 ustanawia zasady mające zastosowanie do porozumień międzybranżowych. Zgodnie z ust. 6 tego artykułu porozumienia branżowe mogą przewidywać odstępstwa od tych zasad. Należy wprowadzić możliwość odstępstwa od zobowiązania przedsiębiorstw cukrowniczych, które nie podpisały przedsiewnych umów o dostawy ilości buraków odpowiadających ich kwotom cukru, do zapłaty ceny minimalnej za całość buraków cukrowych, które przetwarzają na cukier, jak to miało miejsce przed wejściem w życie rozporządzenia (WE) nr 318/2006.24.  Artykuł 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 przewiduje coroczne korekty kwot krajowych i regionalnych określonych w załączniku III do tego rozporządzenia, wynikające ze stosowania różnych mechanizmów powodujących zmniejszenie lub zwiększenie kwot przyznawanych poszczególnym przedsiębiorstwom. Artykuł 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 zawiera również odesłanie do art. 14 i art. 19 tego rozporządzenia, regulujących odpowiednio przenoszenie nadwyżek cukru na rok następny i wycofanie cukru z rynku. Jednakże zastosowanie tych artykułów nie skutkuje zwiększeniem ani zmniejszeniem kwoty. Stąd też odesłanie to należy skreślić.25.  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 318/2006.26.  W niniejszym rozporządzeniu należy zwrócić uwagę na fakt, że całości kwoty produkcyjnej syropu inulinowego zrzeczono się w roku gospodarczym 2006/2007 w ramach systemu restrukturyzacji ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 320/2006,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 318/2006 wprowadza się następujące zmiany:1) Artykuł 6 ust. 6 otrzymuje brzmienie:„6. Porozumienia branżowe mogą przewidywać odstępstwa od ust. 3, 4 i 5, pod warunkiem ich zatwierdzenia przez dane państwo członkowskie.”2) Artykuł 10 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 10 Zarządzanie kwotami1. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 39 ust. 2, kwoty określone w załączniku III koryguje się, najpóźniej do końca lutego poprzedzającego roku gospodarczego dla lat gospodarczych 2008/2009, 2009/2010 i 2010/2011. Korekty te wynikają z zastosowania art. 8 i 9, ust. 2 niniejszego artykułu oraz art. 3 i art. 4a ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 320/2006.2. Uwzględniając skutki systemu restrukturyzacji przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 320/2006 Komisja ustali, najpóźniej do końca lutego 2010 r., zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 39 ust. 2, wspólny współczynnik procentowy redukcji istniejących kwot cukru i izoglukozy dla każdego państwa członkowskiego lub regionu w celu uniknięcia zachwiań równowagi rynku, począwszy od roku gospodarczego 2010/2011. Państwa członkowskie odpowiednio korygują kwotę dla każdego przedsiębiorstwa.W drodze odstępstwa o pierwszego akapitu, w odniesieniu do państw członkowskich, którym obniżono kwoty w wyniku zrzeczenia się kwot zgodnie z art. 3 i art. 4a ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 320/2006, stosowany współczynnik procentowy ustala się według kryteriów określonych w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia. Te państwa członkowskie korygują współczynnik procentowy uzyskany przez zastosowanie załącznika VIII w odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa z przyznaną kwotą cukru na swoim terytorium, proporcjonalnie do indywidualnego zrzeczenia się przez dane przedsiębiorstwo kwot cukru w ramach systemu restrukturyzacji, w taki sposób, by całkowita wielkość zmniejszenia kwot w państwie członkowskim wynikająca z zastosowania współczynnika procentowego, o którym mowa w akapicie drugim nie uległa zmianie.3) W art. 11 wprowadza się następujące zmiany:a) tytuł otrzymuje brzmienie:„Artykuł 11 Przenoszenie kwot krajowych i zmniejszenie kwot”b) W ust. 1 dodaje się zdanie w brzmieniu:„Do tego celu państwa członkowskie stosują obiektywne i niedyskryminacyjne kryteria”.c) dodaje się ustęp w brzmieniu:„4. W drodze odstępstwa o ust. 3 w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie art. 4a rozporządzenia (WE) nr 320/2006 państwa członkowskie korygują kwoty cukru przyznane danemu przedsiębiorstwu poprzez zastosowanie zmniejszenia określonego w ust. 4 wymienionego artykułu, nie przekraczając wartości współczynnika procentowego ustalonego w ust. 1 tiret drugie niniejszego artykułu.4) Artykuł 15 ust.1 lit c) otrzymuje następujące brzmienie:„c) cukru, izoglukozy i syropu inulinowego wycofanych z rynku zgodnie z art. 19 i 19a, w stosunku do których nie zostały spełnione zobowiązania określone w art. 19 ust. 3.”5) Artykuł 19 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 19 Wycofanie cukru z rynku1. W celu zachowania równowagi strukturalnej rynku na poziomie cenowym zbliżonym do ceny referencyjnej, z uwzględnieniem zobowiązań Wspólnoty wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu, Komisja może podjąć decyzję o wycofaniu z rynku do dnia rozpoczęcia następnego roku gospodarczego tych wyprodukowanych w ramach kwot ilości cukru lub izoglukozy, które przekraczają próg obliczony zgodnie ust. 2.2. Próg wycofania, o którym mowa w ust. 1, oblicza się dla każdego przedsiębiorstwa z przyznaną kwotą poprzez przemnożenie tej kwoty przez współczynnik ustalany zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 39 ust. 2, do dnia 31 października danego roku gospodarczego na podstawie przewidywanych tendencji rynkowych w tym roku gospodarczym.3. Każde przedsiębiorstwo, któremu przyznano kwotę, przechowuje w okresie wycofania na własny koszt wyprodukowaną w ramach kwoty ilość cukru, która przekracza próg obliczony zgodnie z ust. 2.Ilości cukru lub izoglukozy wycofane w roku gospodarczym uznaje się za pierwsze ilości wyprodukowane w ramach kwoty dla kolejnego roku gospodarczego. Jednakże po uwzględnieniu przewidywanych tendencji na rynku cukru, można, zgodnie z procedurą określoną w art. 39 ust. 2, podjąć decyzję o uwzględnieniu w obecnym lub przyszłym roku gospodarczym całości lub części wycofanego cukru lub izoglukozy jako:a) nadwyżki cukru lub nadwyżki izoglukozy, którą można przeznaczyć do zaklasyfikowania jako cukier przemysłowy lub izoglukozę przemysłową, lubb) produkcji w ramach kwoty tymczasowej, z której część może zostać zarezerwowana na wywóz, z poszanowaniem zobowiązań Wspólnoty wynikających z umów zawartych na mocy art. 300 Traktatu.4. Jeżeli zaopatrzenie rynku wspólnotowego w cukier jest niewystarczające, można podjąć decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 39 ust. 2 o sprzedaży pewnej ilości wycofanego cukru na rynku wspólnotowym przed zakończeniem okresu wycofania.”6) Wprowadza się art. 19a w brzmieniu:„Artykuł 19a Wycofanie cukru z rynku w latach gospodarczych 2007/2008, 2008/2009 i 2009/20101. W drodze odstępstwa od art. 19 ust. 2 i zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 39 ust. 2 Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu współczynnika, o którym mowa w art. 19 ust. 2 na lata gospodarcze 2007/2008, 2008/2009 i 2009/2010 do dnia 16 marca poprzedzającego roku gospodarczego, po uwzględnieniu wyniku zmniejszenia w każdym państwie członkowskim krajowej kwoty cukru ustalonej w załączniku III do niniejszego rozporządzenia, w porównaniu z wersją załącznika III stosowaną od dnia 1 lipca 20006 r. Dla tych państw członkowskich, które dnia 1 lipca 2006 r. nie były członkami Wspólnoty należy dokonać porównania z wersją załącznika III stosowaną w dniu ich przystąpienia do Wspólnoty.Do celów niniejszego artykułu współczynnik procentowy wycofania dla roku gospodarczego 2007/2008 określony w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 290/2007* zamienia się na współczynnik 0,865.2. Na podstawie aktualnych tendencji rynkowych i zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 39 ust. 2, do dnia 31 października danego roku gospodarczego można podjąć decyzję o zmniejszeniu współczynnika ustalonego na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu.3. Współczynniki, o których mowa w art. 19 ust. 2 i ust. 1 i 2 niniejszego artykułu w danym roku gospodarczym nie mają zastosowania do przedsiębiorstwa, które zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 320/2006 zrzeka się całości przydzielonej mu kwoty.4. W odniesieniu do państw członkowskich, w których dokonano zmniejszenia krajowych kwot cukru w wyniku zrzeczenia się kwot przewidzianego w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 320/2006, współczynniki ustalone na podstawie art. 19 ust. 2 lub ust. 1 i 2 niniejszego artykułu podlegają korekcie zgodnie z załącznikiem IX do niniejszego rozporządzenia.Takie państwa członkowskie korygują współczynnik uzyskany przez zastosowanie załącznika IX w odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa z przyznaną kwotą cukru na swoim terytorium, proporcjonalnie do indywidualnego zrzeczenia się przez dane przedsiębiorstwo kwot cukru w ramach systemu restrukturyzacji, w taki sposób, by stosowany współczynnik dla całego tego państwa członkowskiego, określony w załączniku IX nie uległ zmianie.* Dz.U. 78 z 17.3.2007 r., str. 20.”7) Artykuł 29 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:„Tradycyjne zapotrzebowanie na cukier do rafinacji ustala się dla Wspólnoty na 2 324 735 ton na rok gospodarczy, wyrażone w cukrze białym.”8) W załączniku V pkt VI, odesłanie do art. 10 ust. 3 zastępuje się odesłaniem do art. 10 ust. 2.9) Treść załącznika do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załączniki VIII i IX.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dniaW imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK„ZAŁĄCZNIK VIII OBLICZANIE WSPÓŁCZYNNIKA PROCENTOWEGO MAJĄCEGO ZASTOSOWANIE DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ZE ZMNIEJSZONĄ KRAJOWĄ KWOTĄ CUKRU1. Do celów obliczenia określonego w pkt 2 stosuje się następujące definicje:a) „stosowany współczynnik procentowy” oznacza współczynnik procentowy mający zastosowanie w każdym państwie członkowskim do kwot przydzielonych każdemu przedsiębiorstwu;b) „wspólny współczynnik procentowy” oznacza wspólny współczynnik procentowy ustalony przez Komisję na podstawie art. 10 ust. 2 akapit pierwszy;c) „wielkość zmniejszenia” oznacza wartość liczbową otrzymaną przez dzielenie całkowitej wielkości zrzeczenia się kwot cukru w państwie członkowskim przez krajowe kwoty cukru ustalone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia w wersji stosowanej od dnia 1 lipca 2006 r. Dla tych państw członkowskich, które dnia 1 lipca 2006 r. nie były członkami Wspólnoty odesłanie do załącznika III dotyczy wersji załącznika III stosowanej w dniu ich przystąpienia do Wspólnoty.2. Stosowany współczynnik procentowy jest równy wspólnemu współczynnikowi procentowemu pomnożonemu przez 1 – [(1/0,6) x wielkość zmniejszenia)].W przypadku uzyskania wyniku ujemnego stosowany współczynnik procentowy wynosi zero.ZAŁĄCZNIK IXOBLICZANIE WSPÓŁCZYNNIKA MAJĄCEGO ZASTOSOWANIE DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ZE ZMNIEJSZONĄ KRAJOWĄ KWOTĄ CUKRU1. Do celów obliczeń określonych w pkt 2 i 3 stosuje się następujące definicje:a) „stosowany współczynnik” oznacza współczynnik mający zastosowanie w każdym państwie członkowskim do kwot przydzielonych każdemu przedsiębiorstwu;b) „wielkość zmniejszenia” oznacza wartość liczbową otrzymaną przez dzielenie całkowitej wielkości zrzeczenia się kwot cukru w państwie członkowskim, w tym wielkości zrzeczenia się w danym roku gospodarczym, przez krajowe kwoty cukru ustalone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia w wersji stosowanej od dnia 1 lipca 2006 r.; dla tych państw członkowskich, które dnia 1 lipca 2006 r. nie były członkami Wspólnoty odesłanie do załącznika III dotyczy wersji załącznika III stosowanej w dniu ich przystąpienia do Wspólnoty;c) „współczynnik” oznacza współczynnik ustalony przez Komisję na podstawie art. 19 ust. 2 lub 19a ust. 1 i 2.2. Dla roku gospodarczego 2007/2008, stosowany współczynnik jest równy współczynnikowi zwiększonemu o [(1/0,5) x wielkość zmniejszenia] x (1 – współczynnik).W przypadku uzyskania wyniku powyżej 1 stosowany współczynnik wynosi 1.3. Dla lat gospodarczych 2008/2009 i 2009/2010, stosowany współczynnik jest równy współczynnikowi zwiększonemu o [(1/0,6) x wielkość zmniejszenia) x (1 – współczynnik).W przypadku uzyskania wyniku powyżej 1 stosowany współczynnik wynosi 1.”OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH |1. | LINIA BUDŻETOWA: (nomenklatura 2007) 05 02 05 05 02 16 680 | ŚRODKI: (budżet 2007): 323 mln EUR p.m. mln EUR p.m. mln EUR |2. | TYTUŁ: – Rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 320/2006 ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie; – Rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru |3. | PODSTAWA PRAWNA: Artykuły 36 i 37 Traktatu WE |4. | CELE: – ulepszenie dobrowolnego systemu restrukturyzacji w sektorze cukru i dalsze zachęcanie do uczestnictwa w tym systemie; – utrzymanie równowagi strukturalnej na rynku poprzez sprecyzowanie zasad tymczasowego wycofania cukru w latach gospodarczych 2007/08, 2008/09, 2009/10. |5. | SKUTKI FINANSOWE | OKRES 12 MIESIĘCY (mln EUR) | ROK BUDŻETOWY 2007 (mln EUR) | ROK BUDŻETOWY 2008 (mln EUR) |5.0 | WYDATKI – PONIESIONE Z BUDŻETU WE (REFUNDACJE/SKUP INTERWENCYJNY) – WŁADZE KRAJOWE – POZOSTAŁE | – | + 332 |5.1 | DOCHODY – ŚRODKI WŁASNE WE (OPŁATY WYRÓWNAWCZE / NALEŻNOŚCI CELNE) – KRAJOWE | – | – 204 |2009 | 2010 | 2011 | 2012 |5.0.1 | SZACOWANE WYDATKI | + 62 | – | – | – |5.1.1 | SZACOWANE DOCHODY | – 136 |5.2 | METODA OBLICZENIOWA: patrz obliczenia w załączniku. |6.0 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |6.1 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |6.2 | CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? | TAK NIE |6.3 | CZY ŚRODKI BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ W KOLEJNYCH BUDŻETACH? | TAK NIE |UWAGI: W świetle nowych zasad ogólna zasada samofinansowania tymczasowego funduszu restrukturyzacyjnego pozostaje w mocy. Przyznanie jakiejkolwiek pomocy określonej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 320/2006 jest możliwe tylko w granicach dostępnych środków w funduszu. W załączniku (punkt 5) znajduje się symulacja sytuacji finansowej funduszu na nowych zasadach. Rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 ma na celu poprawę równowagi rynkowej w przypadkach potencjalnej nadwyżki cukru na rynku wewnętrznym i jako takie nie pociągnie za sobą żadnych dodatkowych wydatków z budżetu. |ZAŁĄCZNIK |1 – Przewidywane dostępne zasoby w funduszu restrukturyzacyjnym na koniec roku gospodarczego 2007/08 (obecny system) |(mln EUR) |Wydatki | Dochody | Bilans | Bilans ogółem |Rok gospodarczy 2006/07 | 1 358 | 2 145 | 787 |Rok gospodarczy 2007/08 | 573 | 2 866 | 2 293 | 3 080 |2 – Koszt zwolnienia od opłaty na rok 2007/08 za wycofane ilości (w przypadku zrzeczenia się kwot w 2008/09 r. co najmniej w wysokości wycofania) |Maksymalna obniżka opłaty w roku gospodarczym 2007/08 = 173,8 EUR /t x 12 % x 16,1 mln t : około 340 mln EUR |Wpływ tego zwolnienia wystąpi w: |– marcu 2008 r. (budżet 2008) dla płatności pierwszej raty (60 %) tymczasowej składki restrukturyzacyjnej: 340*60 % = 204 mln EUR |– listopadzie 2008 (budżet 2009) dla płatności drugiej raty (40 %) tymczasowej składki restrukturyzacyjnej: 340*40 % = 136 mln EUR |Bilans ogółem na koniec roku gospodarczego 2007/08 : 3 080 – 340 = 2 740 mln EUR |3 – Koszt zwiększenia z mocą wsteczną części plantatorów buraka cukrowego w latach 1 i 2 |Koszt środka: około 373 mln EUR (patrz szczegółowe obliczenia poniżej) |Bilans ogółem na koniec roku gospodarczego 2007/08: 2 740 – 373 = 2 367 mln EUR |4 – Koszt zwiększenia z mocą wsteczną części przedsiębiorstw w latach 1 i 2 |Koszt środka: około 22 mln EUR (patrz szczegółowe obliczenia poniżej) |Bilans ogółem na koniec roku gospodarczego 2007/08 : 2 367 – 22 = 2 345 mln EUR |Sumy płatności z mocą wsteczną (części plantatorów + przedsiębiorstw) : |291 mln EUR | dla roku gospodarczego 2006/2007. Najprawdopodobniej pojawią się w roku budżetowym 2008. |104 mln EUR | dla roku gospodarczego 2007/2008. Wpływ wystąpi w: |czerwcu 2008 (budżet 2008) dla 40 % : | 41 mln EUR |listopadzie 2008 (budżet 2009) dla 60 % : | 62 mln EUR |5 – Symulacja sytuacji finansowej Funduszu przy 625 EUR/t za zrzeczenie się z kwot w roku gospodarczym 2008/2009, z czego 10 % dla plantatorów buraka cukrowego + dopłaty dla plantatorów buraka cukrowego 237.5 EUR/t |Fundusz będzie w pełni wykorzystany przy zrzeczeniu się około 3,85 mln t kwot w 3 roku (bilans rezydualny : tylko około 54 mln EUR) |mln EUR | Wydatki | Dochody | Bilans | Bilans ogółem |Rok gospodarczy 2006/07 | 1 649 | 2 145 | 496 |Rok gospodarczy 2007/08 | 677 | 2 526 | 1 849 | 2 345 |Rok gospodarczy 2008/09 | 3 730 | 1 439 | –2 291 | 54 |Rok gospodarczy 2009/10 | – | Brak opłat | 0 | 54 |Łącznie | 6 056 | 6 110 | 54 |Szczegółowe obliczenia |Koszt pomocy z mocą wsteczną dla plantatorów buraka cukrowego |Pomoc dla plantatora buraka cukrowego 2008/09 (a) | 62,5 | = 10%*625 EUR /t |Dopłata dla plantatora buraka cukrowego (b) | 237,5 |Łączna kwota dla plantatora buraka cukrowego: (a) + (b) | 300 |=> wskaźnik procentowy pomocy restrukturyzacyjnej na rok 2006/07 (730 EUR/t) | 41,10 |Cel: | 41,10 % |2006/07 | Zarejestrowana stawka | Różnica względem celu | Uwzględniane ilości (w tonach) | Koszt mocy wstecznej : odsetek różnicy x ilości x pomoc restrukturyzacyjna 2006/07 |IR | 32,3** | 8,80 | 199 260 | 12 794 485 |SV | 12,5 | 28,60 | 42 562 | 8 884 818 |IT | 10 | 31,10 | 778 737,2 | 176 773 344 |ES - Linares | 10 | 31,10 | 75 325 | 17 098 775 |ES - Ciudad real | 15 | 26,10 | 17 793,5 | 3 389 662 |PT | 10 | 31,10 | 35 218 | 2 798 070 |BE-NL inulina * | 10 | 31,10 | 296 195,8 | 50 427 335 |FR inulina * | 10 | 31,10 | 24 521 | 5 566 267 |łącznie | 277 732 755 |* Brak informacji o części przyznanej plantatorom buraka cukrowego i podmiotom świadczącym usługi przy użyciu maszyn, utrzymano minimalną stawkę 10 % ** Wartość nie jest ostateczna. |Cel: | 41,10 % |2007/08 | Zarejestrowana stawka | Różnica względem celu | Uwzględniane ilości (w tonach) | Koszt mocy wstecznej : odsetek różnicy x ilości x pomoc restrukturyzacyjna 2006/07 |IT | 10 | 31,10 | 24 860,499 | 5 643 333 |PT | 28 | 13,10 | 19 500 | 1 864 200 |ES - Linares | 10 | 31,10 | 12 186,6 | 2 766 358 |ES - Ciudad real | 15 | 26,10 | 4 492,2 | 855 764 |FI | 17 | 24,10 | 56 087 | 9 865 703 |HU | 27 | 14,10 | 108 093 | 11 122 770 |CZ | 29,3 | 11,80 | 102 472,793 | 8 823 932 |SK | 20 | 21,10 | 70 133 | 10 800 482 |EL | 17 | 24,10 | 158 800 | 20 949 690 |SL | 10 | 31,10 | 52 973 | 12 024 871 |LV | 20 | 21,10 | 66 505 | 10 241 770 |Limit co najmniej 10 % nie dotyczy izoglukozy | Łącznie | 94 958 874 |Łącznie za 2 lata gospodarcze: | 372 691 629 |Koszt mocy wstecznej w przypadku pomocy dla przedsiębiorstw |Część dla przedsiębiorstw na rok gospodarczy 2008/2009 = 90%*625 = 562,5 EUR /t | cel: 562,5 |2006/07 | Zarejestrowana stawka | Otrzymana suma za tonę = zarejestrowana stawka x pomoc restrukturyzacyjna 2006/07 | Cel | Koszt mocy wstecznej = różnica między celem a sumą faktycznie otrzymaną x uwzględniane ilości |IR | 67,7 | 494,21 | 562,5 | 13 607 465 |SV | 87,5 | 638,75 | 562,5 | 0 |IT | 90 | 657 | 562,5 | 0 |ES - Linares | 90 | 657 | 562,5 | 0 |ES - Ciudad real | 85 | 620,5 | 562,5 | 0 |PT | 90 | 229,95 | 196,875* | 0 |BE-NL inulina | 90 | 492,75 | 421,875** | 0 |FR inulina | 90 | 657 | 562,5 | 0 |Nie uwzględniono izoglukozy | Łącznie | 13 607 465 |* Brak demontażu urządzeń produkcyjnych (art. 3–5 lit. c) rozp. (WE) 320/2006) ** Częściowy demontaż urządzeń produkcyjnych (art. 3–5 lit. b) rozp. (WE) 320/2006). |2007/08 | Zarejestrowana stawka | Otrzymana suma za tonę = zarejestrowana stawka x pomoc restrukturyzacyjna 2007/08 | Cel | Koszt mocy wstecznej = różnica między celem a sumą faktycznie otrzymaną x uwzględniane ilości |IT | 90 | 657 | 562,5 | 0,00 |PT | 72 | 525,6 | 562,5 | 719 550,00 |ES - Linares | 90 | 657 | 562,5 | 0,00 |ES - Ciudad real | 85 | 620,5 | 562,5 | 0,00 |FI | 83 | 605,9 | 562,5 | 0,00 |HU | 73 | 532,9 | 562,5 | 3 199 552,80 |CZ | 70,7 | 516,11 | 562,5 | 4 753 712,87 |SK | 80 | 584 | 562,5 | 0,00 |EL | 83 | 454,425 | 421,875** | 0,00 |SL | 90 | 657 | 562,5 | 0,00 |LV | 80 | 584 | 562,5 | 0,00 |Nie uwzględniono izoglukozy | Łącznie | 8 672 816 |** częściowy demontaż urządzeń produkcyjnych (art. 3–5 lit. b) rozp. (WE) 320/2006) | Łącznie za 2 lata gospodarcze: | 22 280 281 |Łącznie za rok gospodarczy 2006/2007 (plantatorzy buraków cukrowych + przedsiębiorstwa) : | 291 340 221 | EUR |Łącznie za rok gospodarczy 2007/2008 (plantatorzy buraków cukrowych + przedsiębiorstwa): | 103 631 689 | EUR |Symulacja na rok gospodarczy 2008/2009 Wydatki | Dochody |Hipotetyczne kwoty objęte zrzeczeniem 2008/09 – w tonach | 3 850 000 | Kwoty cukru na koniec roku gospodarczego 2007/08 (a) | 16 108 940,8 |Pomoc restrukturyzacyjna – część dla przedsiębiorstw – mln EUR (a) | 2 101 | Hipotetyczne kwoty objęte zrzeczeniem (b) | 3 850 000 |Pomoc restrukturyzacyjna – część dla plantatorów buraka cukrowego – mln EUR (b) | 1 120 | Składka na tymczasową restrukturyzację Tymczasowa składka restrukturyzacyjna (c) | 113,3 EUR/t |Pomoc na rzecz dywersyfikacji – mln EUR (c) | 361 | Dochód za cukier – mln EUR (d) = (a–b)*c | 1 389 |Dodatkowa pomoc na rzecz dywersyfikacji – mln EUR (d) | 148 | Kwoty izoglukozy na koniec roku gospodarczego 2007/08 (e) | 880 092,8 |Tymczasowa składka restrukturyzacyjna (f) | 56,65 EUR/t |Dochód za izoglukozę – mln EUR (g) = (e)*(f) | 50 |ŁĄCZNIE : (a) + (b) + (c) + (d) | 3 730 | Łączny dochód w roku 2008/2009: (d)+(g) | 1 439 |[pic][pic][pic][1] Poddano analizie możliwość dopuszczenia przez państwa członkowskie w porozumieniu z plantatorami zmniejszenia kwot przedsiębiorstw o 25 % oraz zrzeczenia się tych kwot w ramach funduszu restrukturyzacji.[2] Dz.U. L 58 z 28.2.2006 r., str. 48.[3] Dz.U. L 58 z 28.2.2006 r., str. 1.[4] Dz.U. C … z …, str. ….[5] Dz.U. L 58 z 28.2.2006 r., str. 42.[6] Dz.U. L 58 z 28.2.2006 r., str. 1. rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr […]/2007 (Dz.U. L …,…, str. …).[7] Dz.U. C …, …, str. ….[8] Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 247/2007 (Dz.U. L 69, z 9.3.2007, str. 3).[9] Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 42. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem …/2007 (Dz.U. L …).[10] Dz.U. L 78 z 17.3.2007 r., str. 20.


title: Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające statut wspólnego przedsiębiorstwa GALILEO znajdujący się w Załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 876/2002

text:
Ważna informacja prawna

|

52006PC0351

Wniosek Rozporządzenie Rady zmieniające statut wspólnego przedsiębiorstwa GALILEO znajdujący się w Załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 876/2002  /* COM/2006/0351 końcowy - CNS 2006/0115 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 29.6.2006KOM(2006) 351 wersja ostateczna2006/0115 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające statut wspólnego przedsiębiorstwa GALILEO znajdujący się w Załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 876/2002(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek ma na celu zmianę statutu wspólnego przedsiębiorstwa GALILEO w celu przewidywanego zakończenia jego działalności z dniem 31 grudnia 2006 r. |120 | Kontekst ogólny 1) Program GALILEO Celem programu GALILEO jest stworzenie pierwszej światowej infrastruktury satelitarnej nawigacji radiowej i pozycjonowania opracowanej szczególnie do celów cywilnych. Ma on jednocześnie wymiar technologiczny, polityczny i ekonomiczny. Program składa się z czterech następujących po sobie faz: fazy tworzenia definicji, która miała miejsce od 1999 r. do 2001 r., w trakcie której nakreślona została architektura systemu i określone zostały proponowane usługi; fazy rozwojowej i zatwierdzania, która była wstępnie przewidziana na lata 2002 – 2005 i która obejmuje rozwój satelitów i naziemnych części składowych systemu oraz zatwierdzanie na orbicie; fazy rozmieszczenia, która miała wstępnie objąć lata 2006 i 2007 i której wynikiem miała być budowa i wyniesienie satelit oraz pełne wprowadzenie naziemnej części infrastruktury; fazy operacyjnej, która powinna wstępnie rozpocząć się w 2008 r. i która obejmuje zarządzanie systemem oraz jego utrzymanie i stałe udoskonalanie. 2) Wspólne przedsiębiorstwo Galileo. Wspólne przedsiębiorstwo Galileo zostało utworzone rozporządzeniem Rady (WE) nr 876/2002 z dnia 21 maja 2002 r. w oparciu o przepisy art. 171 traktatu w celu realizacji fazy rozwojowej i przygotowania kolejnych faz programu GALILEO. Jego członkami-założycielami są Wspólnota Europejska i Europejska Agencja Kosmiczna. Jego członkami są również chińskie i izraelskie przedsiębiorstwa państwowe. Przyjęte ustalenia zapewniają jedną i skuteczną strukturę zarządzania programem. Wspólne przedsiębiorstwo GALILEO realizuje dwa główne zadania. Po pierwsze, kieruje niezbędnymi działaniami w zakresie badań naukowych i rozwoju oraz je koordynuje. W tym celu zawarło umowę z Europejską Agencją Kosmiczną, której powierzono realizację tych działań. Zajmuje się również działalnością związaną z zastosowaniami i usługami proponowanymi przez GALILEO. Po drugie, zarządza procedurą selekcji przyszłego koncesjonariusza systemu. Spoczywa na nim obowiązek zarządzania fazą rozmieszczania i fazą operacyjną oraz zapewnienia koniecznego kapitału prywatnego i zagwarantowania gospodarczego sukcesu przedsięwzięcia. 3) Organ nadzoru Europejski organ nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej GNSS (dalej zwany „organem nadzoru”) został utworzony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1321/2004 z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi. Jest stopniowo wprowadzany od lata 2005 r. i będzie w pełni operacyjny w roku 2006. Ma na celu zapewnienie zarządzania kwestiami interesu ogólnego dotyczącymi europejskich programów radionawigacji satelitarnej EGNOS i GALILEO oraz pełni rolę organu odpowiedzialnego za udzielanie koncesji przyszłemu koncesjonariuszowi. Należy zwrócić uwagę na to, że systemy: EGNOS i GALILEO będą należeć do organu nadzoru, a ich majątek pozostanie w całości własnością publiczną: jedynie administrowanie fazą rozmieszczania i fazą operacyjną zostanie powierzone koncesjonariuszowi na okres około dwudziestu lat. 4) Czas istnienia wspólnego przedsiębiorstwa przewidziany przez statut zgodnie z jego obecną formą Czas istnienia wspólnego przedsiębiorstwa Galileo, utworzonego w celu pełnej realizacji fazy rozwojowej jest taki sam jak czas trwania tej fazy, która powinna wstępnie objąć lata 2002-2005 włącznie. Artykuł 20 ust. 1 statutu wspólnego przedsiębiorstwa, załączonego do rozporządzenia Rady nr 876/2002 stanowi, że „Wspólne przedsiębiorstwo ustanowione zostaje na okres czterech lat od dnia opublikowania niniejszego statutu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich”. Statut został opublikowany w Dzienniku Urzędowym z dnia 28 maja 2002 r., a wspomniany w nim okres czterech lat kończy się dnia 28 maja 2006 r. o północy. Jednakże w celu uwzględnienia ewentualnego przedłużenia fazy rozwoju technologicznego art. 20 ust. 2 statutu stanowi: „Zgodnie z postępem w osiąganiu celów wspólnego przedsiębiorstwa określonych w art. 2, okres ten może zostać przedłużony poprzez zmianę obowiązującego statutu, zgodnie z przepisami art. 23. Okres ten, w każdym razie, zostanie przedłużony do czasu, w którym wypełnione zostaną zobowiązania wynikające z umowy określonej w art. 3.” Artykuł 3 statutu przewiduje natomiast, że wspólne przedsiębiorstwo zawiera umowę z Europejską Agencją Kosmiczną, na mocy której Agencja „...ma obowiązek prowadzenia działań wymaganych w trakcie fazy rozwojowej w odniesieniu do segmentu kosmicznego i segmentu naziemnego związanego z systemem...” Z połączenia tych tekstów wynika, że istnienie wspólnego przedsiębiorstwa Galileo powinno zostać przedłużone do czasu zakończenia działań wymaganych w fazie rozwojowej w odniesieniu do naziemnego i kosmicznego segmentu systemu, tzn. w rzeczywistości do czasu zakończenia fazy rozwojowej. Obowiązkowe przedłużenie wiąże się z faktem, że zgodnie z powyższym, czas istnienia wspólnego przedsiębiorstwa jest taki sam jak czas trwania fazy rozwojowej. |130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek 1) Konieczność zmiany statutu wspólnego przedsiębiorstwa w celu zakończenia jego istnienia przed zakończeniem fazy rozwojowej. Biorąc pod uwagę dotychczasowe postępy programu GALILEO, faza rozwojowa nie zostanie zakończona przed końcem 2008 r. Dopiero wtedy cztery satelity, które zostaną zbudowane i wyniesione na orbitę przez Europejską Agencję Kosmiczną w ramach fazy zwanej „zatwierdzaniem na orbicie” staną się operacyjne. Uruchomienie wspomnianych czterech satelitów oznacza zakończenie fazy rozwoju technologicznego segmentu kosmicznego, ale ich operacyjność wymaga uruchomienia naziemnego segmentu tej fazy. Według obecnie obowiązujących uregulowań statutu, wspólne przedsiębiorstwo Galileo nie powinno przestać pełnić swoich funkcji przed końcem roku 2008, co oznacza przedłużenie okresu jego istnienia o około trzy lata w stosunku do początkowo planowanego okresu. To przesunięcie w czasie istnienia wspólnego przedsiębiorstwa poza rok 2006 wydaje się niepotrzebne i kosztowne, ponieważ organ nadzoru będzie w stanie stopniowo przejąć zadania wspólnego przedsiębiorstwa w ciągu 2006 r. i zrealizować wszystkie działania, którymi obecnie zajmuje się wspólne przedsiębiorstwo. Przedłużenie oznacza podwojenie struktur i kosztów, a tymczasem wydaje się, że faza rozwojowa programu będzie bardziej kosztowna niż początkowo zakładano. Przed końcem 2006 r. organ nadzoru będzie dysponować koniecznymi środkami, szczególnie w zakresie personelu, na zakończenie działań wspólnego przedsiębiorstwa, tzn. na zakończenie fazy rozwojowej i przygotowanie kolejnych faz programu. Aby organ nadzoru mógł przejąć działania wspólnego przedsiębiorstwa w optymalny sposób, pożądane jest współistnienie dwóch struktur przez kilka miesięcy oraz ścisłe włączenie organu nadzoru w działania wspólnego przedsiębiorstwa w tym okresie.Wspólne przedsiębiorstwo posiada bowiem doświadczenie i wiedzę, które ma obowiązek przekazać organowi nadzoru. Odnosi się to w szczególności do negocjacji dotyczących umowy koncesyjnej, które powinny być kontynuowane i zakończone przez wspólne przedsiębiorstwo w 2006 r. Należy zatem przewidzieć zaprzestanie działalności wspólnego przedsiębiorstwa z dniem 31 grudnia 2006 r., po czym zostanie ono zlikwidowane. Należy również zmienić statut wspólnego przedsiębiorstwa Galileo, w związku z przewidywanym zaprzestaniem jego działalności z dniem 31 grudnia 2006 r. Przedmiotowa zmiana polega na uchyleniu cytowanych przepisów art. 20 statutu wspólnego przedsiębiorstwa i zastąpieniu ich nowym art. 20 zatytułowanym: „Wspólne przedsiębiorstwo ustanowione zostaje na okres, który rozpoczyna się dnia 28 maja 2002 r. i kończy dnia 31 grudnia 2006 r.” Kontynuacja działań wspólnego przedsiębiorstwa do dnia 31 grudnia 2006 r. nie ma wpływu finansowego na budżet wspólnotowy w odniesieniu do roku 2006 r. W istocie finansowanie działań wspólnego przedsiębiorstwa przez okres całego roku zostało już przewidziane w zatwierdzonym budżecie wspólnotowym. 2) Konieczność zmiany statutu wspólnego przedsiębiorstwa w celu dokonania korekty niewłaściwego użycia słowa „kapitał”. Artykuł 1 i art. 8 statutu wspólnego przedsiębiorstwa Galileo wymieniają odpowiednio pięciokrotnie i jednokrotnie słowo „kapitał” dla określenia funduszy udostępnionych wspólnemu przedsiębiorstwu przez jego członków. Określenie to jest niewłaściwe, ponieważ nie odpowiada prawdziwemu charakterowi ekonomicznemu przedmiotowych kwot. W istocie aktywa wnoszone przez członków wspólnego przedsiębiorstwa są wpłacane jako fundusze nie podlegające zwrotowi i nie dają prawa do żadnej rekompensaty, ponieważ w chwili likwidacji wspólnego przedsiębiorstwa aktywa materialne i niematerialne, które są w jego posiadaniu zostają bezpłatnie przekazane organowi nadzoru zgodnie z przepisami art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 1321/2004. Aktywa te stanowią w rzeczywistości wkład finansowy lub rzeczowy na rzecz programu badań, a wspólne przedsiębiorstwo musi wydać całą kwotę oddaną do jego dyspozycji, przy czym jego działalność pozbawiona jest celu zarobkowego. Dlatego w celu usunięcia wszelkiej dwuznaczności dotyczącej charakteru funduszy oddanych do dyspozycji wspólnego przedsiębiorstwa konieczna jest, przed jego likwidacją, korekta statutu i zastąpienie słowa „kapitał” w tych miejscach tekstu, w których się ono pojawia, słowami „wkład” lub „fundusze”. 3) Konieczność zmiany statutu wspólnego przedsiębiorstwa, aby umożliwić mu finansowanie dodatkowych kosztów fazy rozwojowej Artykuł 1 ust. 4 akapit drugi statutu wspólnego przedsiębiorstwa Galileo stanowi, że wkład finansowy członków-założycieli wspólnego przedsiębiorstwa wynosi odpowiednio 520 milionów euro dla Wspólnoty Europejskiej i 50 milionów euro dla Europejskiej Agencji Kosmicznej. Kwoty te wynikają ze wstępnej oceny kosztów fazy rozwojowej programu w wysokości 1,1 milliarda euro. Odtąd pewne jest, że rzeczywisty koszt fazy rozwojowej będzie wyższy o około 400 milionów euro od wstępnie przewidzianego kosztu 1,1 miliarda euro.Również w celu umożliwienia wspólnemu przedsiębiorstwu finansowania części dodatkowych kosztów przed jego likwidacją dnia 31 grudnia 2006 r., konieczna jest zmiana statutu wspólnego przedsiębiorstwa poprzez dodanie następującego zdania na końcu akapitu drugiego: „Członkowie-założyciele mogą, w razie potrzeby, wnieść dodatkowy wkład kapitałowy w celu finansowania fazy rozwojowej”. 4) Procedura zmiany statutu wspólnego przedsiębiorstwa. Procedura zmiany statutu wspólnego przedsiębiorstwa Galileo ma podstawę w przepisach art. 23 statutu tego przedsiębiorstwa w brzmieniu: „Każdy z członków wspólnego przedsiębiorstwa może przedkładać radzie administracyjnej propozycje zmian obowiązującego statutu. Jeśli rada administracyjna przyjmuje takie propozycje większością 75% głosów, Komisja przygotowuje wniosek do Rady o ich zatwierdzenie zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 172 akapit pierwszy Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.” Artykuł 172 akapit pierwszy traktatu sformułowany jest w następujący sposób: „Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością, na wniosek Komisji i po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego i Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, przyjmuje przepisy, o których mowa w art. 171.” Artykuł 171 traktatu przewiduje utworzenie przez Wspólnotę wspólnych przedsiębiorstw; z powyższego wynika, że procedura zmiany statutu wspólnego przedsiębiorstwa jest, po przedstawieniu przez Komisję propozycji zmiany, identyczna z procedurą obowiązującą w przypadku utworzenia wspólnego przedsiębiorstwa.Wymaga ona przyjęcia rozporządzenia Rady. Jednakże Komisja może przedstawić wniosek rozporządzenia zmieniającego statut wspólnego przedsiębiorstwa tylko wtedy, gdy rada administracyjna wspólnego przedsiębiorstwa przyjęła uprzednio przedmiotowe zmiany większością 75% głosów.W tym konkretnym przypadku Komisja, reprezentująca Wspólnotę Europejską, członka-założyciela wspólnego przedsiębiorstwa, przedłożyła radzie administracyjnej wspólnego przedsiębiorstwa projekt przedmiotowych zmian i punkt ten został wpisany do porządku dziennego posiedzenia rady administracyjnej z dnia 2 czerwca 2006 r. Zgodnie z przepisami art. 3 akapit trzeci rozporządzenia Rady nr 876/2002 Komisja przedłożyła uprzednio ten sam punkt radzie nadzorczej wspólnego przedsiębiorstwa. Podczas posiedzenia, które odbyło się dnia 13 marca 2006 r., rada nadzorcza zaakceptowała zaproponowane zmiany. Następnie, dnia 2 czerwca 2006 r. rada administracyjna wspólnego przedsiębiorstwa przyjęła zaproponowane zmiany wymaganą większością. Wynika z tego, że Komisja ma obecnie podstawy do zaproponowania Radzie przyjęcia zmian przedmiotowego statutu. |141 | Spójność z innymi politykami i celami Unii Nie dotyczy. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |219 | Nie dotyczy. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |230 | Ocena wpływu Jedynym sposobem na osiągnięcie pożądanego efektu jest zmiana rozporządzenia. Wpływ zaprzestania działalności wspólnego przedsiębiorstwa jest niewielki, ponieważ działania te mają zostać przejęte przez europejski organ nadzoru GNSS. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych działań Właściwe jest zakończenie istnienia wspólnego przedsiębiorstwa Galileo z dniem 31 grudnia 2006 r. W tym celu konieczna jest zmiana statutu wspólnego przedsiębiorstwa. Zmiana statutu wspólnego przedsiębiorstwa konieczna jest również w celu korekty niewłaściwego użycia słowa „kapitał” w statucie, oraz aby umożliwić wspólnemu przedsiębiorstwu finansowanie dodatkowych kosztów fazy rozwojowej. Procedura zmiany statutu obejmuje wcześniejsze fazy, które miały miejsce w danym przypadku; kończy się ona przyjęciem rozporządzenia Rady. |310 | Podstawa prawna Podstawa prawna została wskazana wcześniej. |329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty.Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |331 | zaproponowane zmiany nie wykraczają poza konieczne zmiany; |332 | zmiany nie powodują zwiększenia kosztów finansowych. |Wybór instrumentów |341 | Proponowany instrument: rozporządzenie. |342 | Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: jedynie rozporządzenie może zmienić rozporządzenie. |WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |INFORMACJE DODATKOWE |520 | Uchylenie obowiązującego prawodawstwa Przyjęcie niniejszego wniosku spowoduje wycofanie niektórych przepisów prawnych. |Klauzula przeglądu/weryfikacji/automatycznego wygaśnięcia |533 | Wniosek zawiera klauzulę automatycznego wygaśnięcia całości lub części aktu prawnego, z chwilą spełnienia wcześniej określonych warunków. |F-11695 |2006/0115 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające statut wspólnego przedsiębiorstwa GALILEO znajdujący się w Załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 876/2002RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 171,uwzględniając wniosek Komisji[1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[3],a także mając na uwadze, co następuje:1.  Wspólne przedsiębiorstwo Galileo zostało utworzone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 876/2002 [4] z dnia 21 maja 2002 r. w celu realizacji fazy rozwojowej i przygotowania kolejnych faz programu GALILEO.2.  Artykuł 20 statutu wspólnego przedsiębiorstwa Galileo przewiduje, że czas istnienia wspólnego przedsiębiorstwa jest taki sam jak czas trwania fazy rozwojowej, która powinna wstępnie objąć lata 2002-2005 włącznie.3.  Jednakże uwzględniając obecne postępy programu GALILEO faza rozwojowa nie zostanie zakończona przed końcem roku 2008.Wynika z tego, że wspólne przedsiębiorstwo Galileo nie zrealizuje swych działań zgodnie z obecnymi uregulowaniami statutu przed końcem roku 2008, co oznacza przedłużenie okresu jego istnienia o około trzy lata w stosunku do wstępnie planowanego okresu.4.  Otóż przesunięcie w czasie istnienia wspólnego przedsiębiorstwa Galileo poza rok 2006 wydaje się niepotrzebne i kosztowne, ponieważ europejski organ nadzoru GNSS ustanowiony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1321/2004 [5] z dnia 12 lipca 2004 r. będzie w stanie stopniowo przejąć zadania wspólnego przedsiębiorstwa w 2006 r. i zrealizować wszystkie działania, którymi obecnie zajmuje się wspólne przedsiębiorstwo.5.  Aby europejski organ nadzoru GNSS mógł przejąć działania wspólnego przedsiębiorstwa w optymalny sposób, pożądane jest współistnienie dwóch struktur przez kilka miesięcy oraz ścisłe włączenie europejskiego organu nadzoru w działania wspólnego przedsiębiorstwa w tym okresie. W tych okolicznościach należałoby przewidzieć zaprzestanie działalności wspólnego przedsiębiorstwa z dniem 31 grudnia 2006 r.6.  W związku z powyższym należy zmienić przepisy art. 20 statutu wspólnego przedsiębiorstwa Galileo.7.  Ponadto w celu skorygowania niewłaściwego użycia słowa „kapitał” w statucie wspólnego przedsiębiorstwa i usunięcia wszelkich dwuznaczności dotyczących prawdziwego charakteru ekonomicznego funduszy udostępnionych wspólnemu przedsiębiorstwu przez jego członków należy zmienić statut wspólnego przedsiębiorstwa i zastąpić słowo „kapitał” w przepisach art. 1 i 8 statutu słowem „wkład” lub „fundusze”.8.  Ponadto art. 1 statutu wspólnego przedsiębiorstwa w swoim obecnym brzmieniu odnosi się do aktywów członków-założycieli przedsiębiorstwa, których wysokość obliczana jest na podstawie wstępnej oceny kosztów fazy rozwojowej. Kwoty te nie uwzględniają dodatkowych kosztów tej fazy. Również w celu umożliwienia wspólnemu przedsiębiorstwu finansowania dodatkowych kosztów fazy rozwojowej konieczna jest zmiana statutu wspólnego przedsiębiorstwa przewidująca, w razie potrzeby, możliwość wnoszenia dodatkowego wkładu kapitałowego przez członków założycieli wspólnego przedsiębiorstwa.9.  Procedura zmiany statutu wspólnego przedsiębiorstwa Galileo przewidziana w przepisach art. 23 wymienionego statutu, po zaakceptowaniu proponowanych zmian przez radę administracyjną wspólnego przedsiębiorstwa, wymaga przyjęcia rozporządzenia Rady, zgodnie z procedurą obowiązującą w przypadku tworzenia wspólnego przedsiębiorstwa.10.  Po zaakceptowaniu przedmiotowych zmian art. 20 statutu wspólnego przedsiębiorstwa przez radę administracyjną wspólnego przedsiębiorstwa na posiedzeniu dnia 2 czerwca 2006 r., Rada może przyjąć rozporządzenie wprowadzające zmiany do statutu wspólnego przedsiębiorstwa Galileo,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Statut wspólnego przedsiębiorstwa Galileo załączony do rozporządzenia Rady (WE) nr 876/2002 otrzymuje brzmienie:(1) Artykuł 1 ust. 4 otrzymuje następujące brzmienie:(a) w akapicie pierwszym, zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:„Kapitał wspólnego przedsiębiorstwa składa się z wkładów wniesionych przez jego członków.”(b) akapit drugi otrzymuje brzmienie:„Członkowie-założyciele wpłacają swoje wkłady kapitałowe do wysokości kwot wskazanych w ich odpowiednich zobowiązaniach: 520 milionów euro dla Wspólnoty Europejskiej i 50 milionów euro dla Europejskiej Agencji Kosmicznej. Mogą, w miarę potrzeby, wnosić dodatkowe wkłady w celu finansowania fazy rozwojowej.”(c) w akapicie czwartym, zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:„Rada administracyjna decyduje o wysokości tych wkładów, które powinny być wniesione proporcjonalnie do wkładu kapitałowego wniesionego przez każdego członka”.(d) akapit piąty otrzymuje brzmienie:„Finansowe zobowiązania wspólnego przedsiębiorstwa nie mogą przekroczyć wielkości wkładów, którymi dysponuje.”(2) W art. 8 ust. 1 lit. b) zdanie drugie otrzymuje następujące brzmienie:„Każdy członek wspólnego przedsiębiorstwa dysponuje liczbą głosów proporcjonalną do wniesionego przez niego wkładu.”(3) Artykuł 20 otrzymuje następujące brzmienie:„Artykuł 20Wspólne przedsiębiorstwo ustanowione zostaje na okres, który rozpoczyna się dnia 28 maja 2002 r. i kończy dnia 31 grudnia 2006 r.”Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie [trzeciego] dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dniaW imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. C […] z […], str. […].[2] Dz.U. C […] z […], str. […].[3] Dz.U. C […] z […], str. […].[4] Dz.U. L 138 z 28.5.2002, str. 1.[5] Dz.U. L 246 z 20.7.2004, str. 1.