               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 7.8.2015
            COM(2015) 398 final
            2015/0174(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            zatwierdzająca zawarcie przez Komisję, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy dotyczącej kontynuowania Międzynarodowego Centrum Nauki i Techniki pomiędzy Unią Europejską i Euratomem, działającymi jako jedna Strona, a Gruzją, Japonią, Królestwem Norwegii, Republiką Armenii, Republiką Kazachstanu, Republiką Kirgiską, Republiką Korei, Republiką Tadżykistanu i Stanami Zjednoczonymi

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Przyczyny i cele wniosku

               Ogólnym celem polityki nieproliferacji jest zapobieganie działaniom służącym rozprzestrzenianiu BMR, wykrywanie takich działań i reagowanie na takie działania. Rozwiązywanie problemów związanych z proliferacją wspomagają wielostronne konwencje i mechanizmy weryfikacji, dwustronne i krajowe ramy prawne, zabezpieczenia, sankcje, kontrole wywozu, współpraca na rzecz zmniejszenia zagrożenia i kryzysowych oraz plany działania w sytuacjach wyjątkowych.

               Innym elementem polityki w tej dziedzinie są różne działania związane z zapobieganiem – mogącemu powodować ogromne szkody – nieodpowiedniemu i nieuprawnionemu wykorzystaniu wiedzy fachowej dotyczącej BMR oraz materiałów i technologii wysokiego ryzyka.

               W tym kontekście w 1994 r. po upadku Związku Radzieckiego utworzono Międzynarodowe Centrum Nauki i Techniki (dalej „centrum”). Centrum zostało założone wspólnie z innymi stronami (USA, Kanada, Japonia) na mocy wielostronnej umowy międzynarodowej w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu naukowej i technicznej wiedzy specjalistycznej związanej z bronią masowego rażenia (BMR). Z czasem do umowy przystąpiły kolejne strony: Armenia, Białoruś, Gruzja, Kazachstan, Kirgistan, Republika Korei, Norwegia, Federacja Rosyjska i Tadżykistan.

               W ramach centrum, które łączy badania naukowe i działania na rzecz nieproliferacji, sfinansowano blisko 3000 projektów o łącznej wartości ponad 550 mln euro. Wkład UE wynosi około 270 milionów euro. W ostatnich latach koncepcja i działalność centrum ewoluowały ze względu na zmieniającą się sytuację w zakresie proliferacji, wyniki analiz zagrożeń i zmieniające się potrzeby stron. Centrum coraz bardziej koncentrowało się na wspieraniu projektów mających na celu łagodzenie szerszych zagrożeń chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych, niekoniecznie w aspekcie przekwalifikowania naukowców, ale bardziej promowania bezpieczeństwa biologicznego i ochrony biologicznej, modernizacji laboratoriów, a także stymulowania tworzenia sieci kontaktów pomiędzy społecznościami naukowymi.

               W następstwie zapowiedzianego w 2010 r. wycofania się Federacji Rosyjskiej, które stało się skuteczne w dniu 15 lipca 2015 r., strony uzgodniły, że konieczna jest nowa umowa, aby w nowych okolicznościach centrum mogło skutecznie wykonywać swoje zadania.

               W dniu 21 października 2013 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia, w imieniu Unii Europejskiej i Euratomu (działających jako jedna Strona), negocjacji w sprawie Umowy dotyczącej kontynuowania Międzynarodowego Centrum Nauki i Techniki („Umowa”) pomiędzy Unią Europejską i Euratomem, działającymi jako jedna Strona, a Gruzją, Japonią, Królestwem Norwegii, Republiką Armenii, Republiką Kazachstanu, Republiką Kirgiską, Republiką Korei, Republiką Tadżykistanu i Stanami Zjednoczonymi, i wydała wytyczne negocjacyjne (dokument 14137/13 R –UE).

               Cele określone w wytycznych negocjacyjnych zostały w pełni osiągnięte, a uwagi państw członkowskich – uwzględnione w negocjacjach. Projekt Umowy został przedstawiony Grupie Roboczej Rady ds. Nieproliferacji w dniu 24 lutego 2014 r., a Grupie ds. Zagadnień Atomowych w dniu 5 lutego 2014 r.

               Komisja Europejska przystąpiła następnie do parafowania projektu Umowy. W czerwcu 2014 r. Umowa została parafowana przez wszystkie Strony, z wyjątkiem Kazachstanu, Norwegii i Tadżykistanu. Oczekiwano wtedy, że kraje te parafują Umowę w krótkim czasie.

               W związku z tym Komisja przygotowała niniejszy wniosek dotyczący decyzji Rady upoważniającej do zawarcia Umowy w imieniu Euratomu.

               Parafowanie Umowy przez Kazachstan trwało dłużej niż oczekiwano. Początkowo Kazachstan wniósł o dodatkowy okres na zakończenie wewnętrznych procedur parafowania Umowy. Następnie wniesiono pewne zastrzeżenia w odniesieniu do tłumaczenia projektu Umowy na język rosyjski. W trakcie procedur wewnętrznych, a także po zmianie rządu w sierpniu 2014 r., Kazachstan zgłosił także zastrzeżenia natury prawno-technicznej związane z zawartym w Umowie odniesieniem do konwencji wiedeńskiej. W tym czasie Białoruś wycofała się z umowy dotyczącej centrum, więc należało z nowej umowy dotyczącej kontynuowania centrum usunąć wzmianki o Białorusi. Uznano zatem, że należy przygotować nową wersję Umowy, aby uwzględnić wszystkie powyższe kwestie. Nowa wersja nie zawiera istotnych zmian w porównaniu do poprzedniej wersji i jest w pełni zgodna z wytycznymi negocjacyjnymi przyjętymi przez Radę. Rozwiązano kwestie językowe, usunięto odniesienie do Białorusi, a odesłanie do konwencji wiedeńskiej zostało zastąpione odnośnym tekstem samej konwencji, co zostało zaakceptowane przez stronę kazachską. W następstwie tych zmian nowa wersja umowy dotyczącej kontynuacji centrum została parafowana przez wszystkie Strony w dniu 22 czerwca 2015 r. w Astanie.

               Niniejszy wniosek stanowi kolejny krok w procesie zmierzającym do podpisania Umowy dotyczącej kontynuowania Międzynarodowego Centrum Nauki i Techniki (dalej: „Umowa”). Proponowane są dwie równoległe procedury: jedna dotycząca zawarcia umowy na podstawie traktatu Euratom oraz druga – równoległa – dotycząca podpisania Umowy w oparciu o podstawę prawną TUE/TFUE.

               Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Jak wspomniano w tematycznym dokumencie strategicznym na lata 2014–2020, ze względu na rozprzestrzenianie się wiedzy w zakresie produktów podwójnego zastosowania, w ramach Instrumentu na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju należy zmienić ukierunkowanie wsparcia z kwestii związanych z przekwalifikowaniem naukowców na kwestie służące rozwijaniu pojęcia „zaangażowania naukowców”. Od tamtej pory podejście UE zostało odpowiednio zmienione, również w celu uwzględnienia faktu, że pojawiły się nowe narzędzia informacyjne i komunikacyjne, które umożliwiają podmiotom zainteresowanym proliferacją łatwiejszy dostęp do szczególnie chronionych informacji i wiedzy fachowej.

               Wraz z biegiem czasu „wymiar ludzki” ogólnej polityki bezpieczeństwa stawał się coraz ważniejszy, a działania skupiały się nie tylko na kwestiach przekwalifikowania naukowców, ale także na konieczności ograniczenia na poziomie globalnym dostępu do wiedzy fachowej w zakresie produktów podwójnego zastosowania. Aspekty te zyskały na znaczeniu po atakach z 11 września i doprowadziły ostatecznie do przyjęcia rezolucji RB ONZ nr 1540 z 2004 roku. Wydarzenia te były również przedmiotem dyskusji w ramach partnerstwa globalnego grupy G-8. Powołana w ramach G-8 grupa robocza, zgodnie z ustaleniami szczytu, przyjęła w 2009 r. zalecenia dotyczące skoordynowanego podejścia w dziedzinie globalnego rozprzestrzeniania wiedzy o broni masowego rażenia i zaangażowania naukowców. W zaleceniach tych stwierdzono, że rozprzestrzenianie wiedzy fachowej o BMR i wszelkich szczególnie chronionych informacji na temat zagadnień chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych stanowi poważny powód do niepokoju. W zaleceniach odwołano się do wniosków z działalności centrum, które mogą stać się podstawą do opracowania odpowiednich projektów poza krajami grupy G-8, aby przyczynić się do światowych wysiłków na rzecz nieproliferacji. W deklaracji G-8 z Deauville, która przedłużyła program partnerstwa na lata po 2012 r., wskazano zaangażowanie naukowców jako jeden z najważniejszych obszarów działania.

               Podczas negocjacji umowy dotyczącej kontynuowania centrum wzięto pod uwagę wiele zaleceń. Treść Umowy jest zgodna z założeniami rezolucji RB ONZ nr 1540.

               Spójność z innymi politykami Unii

               Nowa umowa dotycząca kontynuowania centrum jest zgodna z europejską strategią bezpieczeństwa z 2003 r. i z jej przeglądem przeprowadzonym w 2008 r., jak również z konkluzjami Rady z 2013 r. w sprawie zapewnienia kontynuacji skutecznej polityki UE w odpowiedzi na nowe wyzwania związane z rozprzestrzenianiem broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia. W konkluzjach Rady wezwano do dalszego wzmocnienia ochrony przed transferem szczególnie chronionych technologii i wiedzy fachowej, w tym technologii i wiedzy fachowej w zakresie produktów podwójnego zastosowania.

               Nowa Umowa jest również zgodna z programem „Horyzont 2020”, w szczególności z programem na rzecz bezpiecznych społeczeństw, który propaguje badania stosowane nad ochroną w różnych obszarach wrażliwych. Jest ona również zgodna z treścią odpowiednich programów badawczych Euratomu.

               Finansowanie centrum podlega nowemu Instrumentowi na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju, w szczególności jego art. 5 ust. 2. Nowy instrument obejmuje liczne przepisy pozwalające uniknąć powielania działań i podwójnego finansowania. Przepisy prawa nakładają na Komisję obowiązek zapewnienia, aby przyjmowane środki były spójne z unijnymi i krajowymi środkami pomocy, co ma zapobiec nakładaniu się działań i podwójnemu finansowaniu.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               Podstawa prawna

               Podstawa prawna dla niniejszego wniosku została ustalona po wymianie opinii na temat projektu wytycznych negocjacyjnych w odpowiednich grupach roboczych Rady (Grupa Robocza ds. Nieproliferacji, Grupa Robocza ds. Zagadnień Atomowych) oraz w Coreper.

               Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 101 Traktatu Euratom.

               Równolegle uruchomiona zostaje procedura w oparciu o art. 29 i 37 TUE oraz art. 218 TFUE.

               Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Państwa członkowskie zachęciły Unię Europejską, aby stała się stroną Umowy, ze względu na swą zdolność do wykorzystywania wiedzy fachowej w całej Unii, jak również wieloletnie doświadczenie w tej dziedzinie (od 1992 r.). Państwa członkowskie uzgodniły, że UE jest w stanie zapewnić lepszą koordynację i współpracę między zainteresowanymi stronami, zwłaszcza naukowcami, która wykracza poza możliwości poszczególnych państw członkowskich. Niektóre rodzaje zagrożeń nie znają granic (np. epidemie lub przemyt materiałów niebezpiecznych) i muszą być zarządzane na poziomie regionalnym lub globalnym.

               3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               Oceny ex-post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

               Postanowiono pozostać przy umowie międzynarodowej, ponieważ daje ona Unii Europejskiej maksymalną pewność prawa, w tym pewność procedur finansowania opartych na normach międzynarodowych, które zagwarantują ochronę interesów finansowych funduszy Unii Europejskiej.

               Ponadto Umowa ustanawia szereg przywilejów, które są możliwe wyłącznie w ramach nowego międzynarodowego porozumienia – należą do nich immunitety i przywileje pracowników UE pracujących w Sekretariacie w Kazachstanie. Zagwarantowano również dostęp do instytutów w celu monitorowania wdrażania działań finansowanych przez UE, a także szereg przywilejów umożliwiających dostarczanie pomocy wolnej od podatków, takich jak VAT, cła i inne opłaty.

               Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               W 2014 r. Doradczy Komitet Naukowy centrum rozpoczął serię spotkań z przedstawicielami środowisk naukowych Unii Europejskiej, Japonii, USA i innych państw, które są obecnie członkami centrum. Określono szereg priorytetów przyszłej pomocy w odniesieniu do sektora jądrowego, biologicznego i chemicznego, jak również w kwestiach związanych ze zmianą klimatu oraz dalszymi możliwościami nawiązywania kontaktów naukowych.

               W lutym 2015 r. Komisja Europejska zorganizowała spotkanie, podczas którego przeprowadzono pogłębioną dyskusję z zespołem ekspertów ze wszystkich krajów partnerskich, w tym z UE. Dopracowano treść priorytetów i zapoznano się z zaleceniami dotyczącymi mechanizmów finansowania i sposobów działania, w szczególności polegających na wzmocnieniu podejścia opartego na sieci kontaktów.

               Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

               Stanowisko UE zostało sformułowane na podstawie zaleceń wydanych przez ekspertów wewnętrznych Komisji Europejskiej oraz zaleceń ESDZ. Swoją opinię wyraziło także wielu ekspertów UE w tej dziedzinie, w szczególności eksperci, którzy zasiadają z ramienia UE w Doradczym Komitecie Naukowym centrum.

               Ponadto sfinansowano liczne badania eksperckie w zakresie oceny ryzyka i zagrożenia w tej dziedzinie w regionie Kaukazu i Azji Środkowej. Wyniki zostały omówione przez Grupę Roboczą ds. Zaangażowania Naukowców, której przewodniczy Komisja, a zalecenia tej grupy zostały uwzględnione.

               4.SZCZEGÓŁOWE OBJAŚNIENIA POSZCZEGÓLNYCH PRZEPISÓW WNIOSKU

               Cele centrum są w pełni zgodne z wytycznymi negocjacyjnymi określonymi przez Radę.

               Główne cele centrum określono w art. 2 umowy dotyczącej kontynuowania centrum. Celami tymi są:

               (i)
                     przyczynianie się do udoskonalenia międzynarodowych mechanizmów zapobiegających rozprzestrzenianiu się BMR i systemów jej przenoszenia, a także technologii, materiałów i wiedzy specjalistycznej, które stanowią kluczowe elementy bezpośrednio związane z rozwijaniem, produkcją, stosowaniem lub wzmacnianiem BMR lub środków jej przenoszenia (w tym technologii, materiałów i wiedzy specjalistycznej podwójnego zastosowania);

               (ii)
                     oferowanie naukowcom i inżynierom posiadającym wiedzę i umiejętności dotyczące BMR i systemów jej przenoszenia, w tym wiedzę i umiejętności podwójnego zastosowania, możliwości szkoleń i alternatywnego zatrudnienia, w ramach których ich wiedza i umiejętności mogą być wykorzystane w działaniach o charakterze pokojowym;

               (iii)
                     promowanie kultury bezpieczeństwa w zakresie obchodzenia się z materiałami, urządzeniami i technologiami, które mogą być wykorzystane do projektowania, rozwijania, produkcji lub stosowania BMR lub środków jej przenoszenia, a także w zakresie ich stosowania; oraz

               (iv)
                     przyczynianie się poprzez swoje działania: do rozwoju międzynarodowego partnerstwa naukowego, wzmacniania globalnego bezpieczeństwa oraz stymulowania wzrostu gospodarczego poprzez innowacje; do rozwoju podstawowych i stosowanych badań i technologii oraz komercjalizacji, między innymi w dziedzinie ochrony środowiska, energii, a także bezpieczeństwa jądrowego, ochrony fizycznej, bezpieczeństwa chemicznego i biologicznego oraz ochrony chemicznej i biologicznej; oraz do promowania ściślejszej integracji naukowców, którzy dysponują technologiami, materiałami i wiedzą specjalistyczną mającymi zastosowanie do BRM, z międzynarodową społecznością naukową.

               Zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi Umowa (art. 10) przewiduje, że wszystkie działania centrum będą korzystać ze zwolnień i innych przywilejów podatkowych w krajach otrzymujących pomoc.

               Strony zapewniające finansowanie będą miały pełny dostęp do monitorowania, audytu, ocen i kontroli projektów finansowanych przez UE, w tym kontroli obiektów korzystających z finansowania, określonych w art. 8 Umowy.

               Artykuł 12 Umowy określa przywileje i immunitety dla personelu centrum, w tym dla personelu pracującego w imieniu Unii Europejskiej. Tekst art. 12 Umowy jest w pełni zgodny z przepisami Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r.

               Bezpośrednie odniesienie do konwencji wiedeńskiej nie może być zawarte ze względu na pewne kwestie prawne podniesione przez Kazachstan. W związku z tym w trakcie negocjacji odniesienie to zostało zastąpione zapisem o brzmieniu dokładnie odpowiadającym stosownym postanowieniom konwencji wiedeńskiej.

               2015/0174 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               zatwierdzająca zawarcie przez Komisję, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy dotyczącej kontynuowania Międzynarodowego Centrum Nauki i Techniki pomiędzy Unią Europejską i Euratomem, działającymi jako jedna Strona, a Gruzją, Japonią, Królestwem Norwegii, Republiką Armenii, Republiką Kazachstanu, Republiką Kirgiską, Republiką Korei, Republiką Tadżykistanu i Stanami Zjednoczonymi

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 4 i art. 101 akapit drugi,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W dniu 21 października 2013 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji w sprawie zawarcia Umowy dotyczącej kontynuowania Międzynarodowego Centrum Nauki i Techniki pomiędzy Unią Europejską i Euratomem, działającymi jako jedna Strona, a Gruzją, Japonią, Królestwem Norwegii, Republiką Armenii, Republiką Kazachstanu, Republiką Kirgiską, Republiką Korei, Republiką Tadżykistanu i Stanami Zjednoczonymi
                  1
               .

               (2)Negocjacje te zostały pomyślnie zakończone.

               (3)Podpisanie Umowy, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, przebiega w drodze oddzielnej procedury w odniesieniu do kwestii objętych Traktatem o Unii Europejskiej i Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (4)Należy zatwierdzić zawarcie Umowy przez Komisję, działającą w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł

               Niniejszym zatwierdza się zawarcie przez Komisję, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy dotyczącej kontynuowania Międzynarodowego Centrum Nauki i Techniki pomiędzy Unią Europejską i Euratomem, działającymi jako jedna Strona, a Gruzją, Japonią, Królestwem Norwegii, Republiką Armenii, Republiką Kazachstanu, Republiką Kirgiską, Republiką Korei, Republiką Tadżykistanu i Stanami Zjednoczonymi („Umowa”).

               Tekst Umowy, która ma zostać podpisana, dołącza się do niniejszej decyzji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dokument 14137/13 R-UE przyjęty dnia 21.10.2013 r.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 7.8.2015
            COM(2015) 398 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            DECYZJI RADY
            zatwierdzającej zawarcie przez Komisję Umowy dotyczącej kontynuowaniaMiędzynarodowego Centrum Nauki i Techniki pomiędzyUnią Europejską i Euratomem, działającymi jako jedna Strona, a Gruzją, Japonią, Królestwem Norwegii, Republiką Armenii, Republiką Kazachstanu, Republiką Kirgiską, Republiką Korei, Republiką Tadżykistanu i Stanami Zjednoczonymi

               ZAŁĄCZNIK

               do

               DECYZJI RADY

               zatwierdzającej zawarcie przez Komisję Umowy dotyczącej kontynuowania
                  Międzynarodowego Centrum Nauki i Techniki pomiędzy
                  Unią Europejską i Euratomem, działającymi jako jedna Strona, a Gruzją, Japonią, Królestwem Norwegii, Republiką Armenii, Republiką Kazachstanu, Republiką Kirgiską, Republiką Korei, Republiką Tadżykistanu i Stanami Zjednoczonymi

               UMOWA DOTYCZĄCA KONTYNUOWANIA

               MIĘDZYNARODOWEGO CENTRUM NAUKI I TECHNIKI

               STRONY NINIEJSZEJ UMOWY,

               ZANIEPOKOJONE zagrożeniem, które stwarza dla całego świata rozprzestrzenianie broni jądrowej, radiologicznej, chemicznej i biologicznej (dalej „broń masowego rażenia” – „BMR”) oraz wykorzystanie materiałów jądrowych, radiologicznych, chemicznych i biologicznych jako broni;

               POTWIERDZAJĄC potrzebę zapobiegania rozprzestrzenianiu technologii, materiałów i wiedzy specjalistycznej związanej z BMR i środkami jej przenoszenia;

               PRZYWOŁUJĄC rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540, w której zdecydowano, że wszystkie państwa mają obowiązek powstrzymać się od udzielania w jakiejkolwiek formie wsparcia podmiotom niepaństwowym, które usiłują rozwinąć, nabyć, wyprodukować, posiadać, przetransportować, przetransferować lub wykorzystać broń jądrową, chemiczną lub biologiczną oraz środki jej przenoszenia;

               UZNAJĄC, że prowadzenie przez państwa wspólnych, wielostronnych działań stanowi skuteczny sposób zapobiegania proliferacji, oraz uznając ważną rolę badań naukowych i rozwoju technologicznego, które stanowią kluczowe elementy aktualnych wyzwań dotyczących proliferacji;

               UWZGLĘDNIAJĄC postanowienia Umowy ustanawiającej Międzynarodowe Centrum Nauki i Techniki (dalej „Centrum”), podpisanej w Moskwie w dniu 27 listopada 1992 r. (dalej „umowa z 1992 r.”) i Protokołu w sprawie tymczasowego stosowania Umowy ustanawiającej Międzynarodowe Centrum Nauki i Techniki, podpisanego w Moskwie w dniu 27 grudnia 1993 r. (dalej „protokół w sprawie tymczasowego stosowania”);

               UZNAJĄC potrzebę ograniczenia przez Centrum zachęt do angażowania się w działania, które mogłyby doprowadzić do rozprzestrzeniania się BMR lub materiałów powiązanych, poprzez wspieranie działalności naukowo-badawczej o celach pokojowych prowadzonej przez naukowców i inżynierów w państwach dysponujących technologiami, wiedzą specjalistyczną i materiałami powiązanymi mającymi zastosowanie do BMR, oraz poprzez współpracę w zakresie takiej działalności, a także dotychczasowy wkład Centrum w zapobieganie rozprzestrzenianiu BMR i wspieranie współpracy naukowej pomiędzy państwami;

               ZDAJĄC SOBIE SPRAWĘ, że dla skutecznego funkcjonowania Centrum niezbędne jest silne poparcie ze strony rządów, Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (dalej „Euratom”), organizacji pozarządowych, fundacji, wyższych uczelni, instytucji naukowych oraz innych organizacji międzyrządowych i organizacji sektora prywatnego;

               PRAGNĄC, aby Centrum kontynuowało swoje prace z uwzględnieniem niedawnych zmian w strukturze jego członkostwa;

               PRAGNĄC ponadto dostosować Centrum do zmiany warunków, która zaszła od czasu jego ustanowienia, tak aby działania Centrum dostarczały bodźców uczestniczącym w niej naukowcom i inżynierom, w tym posiadającym wiedzę i umiejętności dotyczące BMR lub systemów jej przenoszenia (włącznie z wiedzą i umiejętnościami podwójnego zastosowania), oraz wspierała tych naukowców i inżynierów w rozwoju międzynarodowego partnerstwa naukowego, wzmacnianiu globalnego bezpieczeństwa oraz stymulowania wzrostu gospodarczego poprzez innowacje; oraz

               DECYDUJĄC, w celu skuteczniejszego osiągnięcia celów Centrum w drodze współpracy naukowej, o kontynuowaniu Centrum poprzez zawarcie niniejszej Umowy, opierającej się na zmienionej umowie z 1992 r. i o zastąpieniu protokołu w sprawie tymczasowego stosowania;

               UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

               ARTYKUŁ 1

               (A)Centrum, ustanowione pierwotnie umową z 1992 r. jako organizacja międzyrządowa, jest kontynuowane zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy. Każda ze Stron wspomaga na swoim terytorium działania Centrum. Do osiągnięcia swoich celów Centrum posiada, na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych Stron, zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych w odniesieniu do zawierania umów, nabywania i zbywania mienia nieruchomego i ruchomego oraz do wnoszenia skarg i odpowiadania na nie.

               (B)Stosowane w niniejszej Umowie terminy są zdefiniowane w niniejszym artykule:

               (i)„Strony” oznaczają, po wejściu w życie niniejszej Umowy, sygnatariuszy niniejszej Umowy, którzy przedstawili powiadomienie zgodnie z art. 17 pkt C niniejszej Umowy, a także wszelkie państwa, które przystąpiły do niniejszej Umowy zgodnie z jej art. 13 pkt B;

               (ii)„personel Centrum” oznacza osoby fizyczne, które są zatrudnione przez Centrum albo pracują dla Centrum na podstawie umowy, albo które zostały przeniesione służbowo lub tymczasowo oddelegowane do Centrum na podstawie porozumienia pomiędzy Centrum a Stroną lub Stronami;

               (iii)„członkowie rodziny” oznaczają małżonków; niepozostające w związku małżeńskim i pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do 21 lat; niepozostające w związku małżeńskim i pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do 23 lat, które uczą się w pełnym wymiarze czasu w pomaturalnej instytucji edukacyjnej; oraz niepozostające w związku małżeńskim dzieci, które są niepełnosprawne fizycznie lub umysłowo;

               (iv)„działania” Centrum oznaczają projekty i inne prace prowadzone pod auspicjami Centrum, zgodnie z art. 2 niniejszej Umowy;

               (v)„projekt” Centrum oznacza wspólne działanie prowadzone przez określony czas, w dowolnym miejscu na świecie, które może obejmować dotacje lub urządzenia, i wymaga zatwierdzenia zgodnie z art. 6 niniejszej Umowy;

               (vi)„konsensus” Zarządu oznacza zgodę wszystkich Stron będących członkami Zarządu, które uczestniczą w posiedzeniu, na którym podejmowana jest decyzja, i głosują na tym posiedzeniu, pod warunkiem że osiągnięte jest kworum, o ile nie przewidziano inaczej w niniejszej Umowie. Statut Centrum, o którym mowa w art. 4 niniejszej Umowy, określa kworum i dopuszczalny tryb uczestnictwa Stron w posiedzeniach;

               (vii)„państwo przyjmujące” oznacza Stronę, która została wyznaczona jako państwo przyjmujące zgodnie z art. 9 pkt A niniejszej Umowy;

               (viii)„technologie, materiały i wiedza specjalistyczna podwójnego zastosowania” oznaczają technologie, materiały i wiedzę specjalistyczną, które mają zastosowanie zarówno do celów komercyjnych, jak do celów proliferacji, takie jak zastosowania związane z rozwijaniem, produkcją, stosowaniem lub wzmacnianiem BMR lub środków jej przenoszenia;

               (ix)„wiedza i umiejętności podwójnego zastosowania” oznaczają wiedzę i umiejętności, które dotyczą technologii, materiałów i wiedzy specjalistycznej podwójnego zastosowania związanych z rozwijaniem, produkcją, stosowaniem lub wzmacnianiem BMR lub środków jej przenoszenia; oraz

               (x)„materiały powiązane” oznaczają materiały, urządzenia i technologie, które są objęte odpowiednimi wielostronnymi traktatami i porozumieniami lub zostały umieszczone w krajowych wykazach kontrolnych i które mogą być wykorzystane do projektowania, rozwijania, produkcji lub stosowania BMR lub środków jej przenoszenia.

               ARTYKUŁ 2

               (A)Centrum opracowuje, zatwierdza, finansuje i monitoruje działania o celach pokojowych, które mają być prowadzone w instytucjach i obiektach budowlanych umiejscowionych na terytoriach Stron. Projekty mogą być prowadzone w państwach niebędących Stronami niniejszej Umowy, które dysponują technologiami, wiedzą specjalistyczną i materiałami powiązanymi mającymi zastosowanie do BMR, jeśli państwa te przedstawiły Zarządowi pisemny wniosek dotyczący takich projektów, a Zarząd jednomyślnie zatwierdził ich przeprowadzenie. Niezależnie od powyższego, osoby fizyczne, które są obywatelami państw niebędących Stronami, mogą zostać dopuszczone do udziału w działaniach Centrum prowadzonych w państwach będących Stronami niniejszej Umowy.

               (B)Cele Centrum są następujące:

               (i)przyczynianie się do udoskonalenia międzynarodowych mechanizmów zapobiegających rozprzestrzenianiu się BMR i systemów jej przenoszenia, a także technologii, materiałów i wiedzy specjalistycznej, które stanowią kluczowe elementy bezpośrednio związane z rozwijaniem, produkcją, stosowaniem lub wzmacnianiem BMR lub środków jej przenoszenia (w tym technologii, materiałów i wiedzy specjalistycznej podwójnego zastosowania);

               (ii)oferowanie naukowcom i inżynierom posiadającym wiedzę i umiejętności dotyczące BMR i systemów jej przenoszenia, w tym wiedzę i umiejętności podwójnego zastosowania, możliwości szkoleń i alternatywnego zatrudnienia, w ramach których ich wiedza i umiejętności mogą być wykorzystane w działaniach o charakterze pokojowym;

               (iii)promowanie kultury bezpieczeństwa w zakresie obchodzenia się z materiałami, urządzeniami i technologiami, które mogą być wykorzystane do projektowania, rozwijania, produkcji lub stosowania BMR lub środków jej przenoszenia, a także w zakresie ich stosowania; oraz

               (iv)przyczynianie się poprzez swoje działania: do rozwoju międzynarodowego partnerstwa naukowego, wzmacniania globalnego bezpieczeństwa oraz stymulowania wzrostu gospodarczego poprzez innowacje; do rozwoju podstawowych i stosowanych badań i technologii oraz komercjalizacji, między innymi w dziedzinie ochrony środowiska, energii, a także bezpieczeństwa jądrowego, ochrony fizycznej, bezpieczeństwa chemicznego i biologicznego oraz ochrony chemicznej i biologicznej; oraz do promowania ściślejszej integracji naukowców, którzy dysponują technologiami, materiałami i wiedzą specjalistyczną mającymi zastosowanie do BRM, z międzynarodową społecznością naukową.

               ARTYKUŁ 3

               Aby osiągnąć założone cele, Centrum jest upoważnione do:

               (i)promowania i wspierania, przy pomocy funduszy lub w inny sposób, działań prowadzonych zgodnie z art. 2 niniejszej Umowy;

               (ii)monitorowania i audytu działań Centrum, zgodnie z art. 8 niniejszej Umowy;

               (iii)ustanawiania odpowiednich form współpracy z rządami, Unią Europejską i Euratomem, organizacjami międzyrządowymi, organizacjami pozarządowymi, organizacjami sektora prywatnego, fundacjami, wyższymi uczelniami, instytucjami naukowymi i powiązanymi programami oraz do otrzymywania od nich funduszy lub darowizn;

               (iv)ustanawiania, w stosownych przypadkach, oddziałów lub biur informacyjnych w zainteresowanych państwach będących Stronami lub na terytorium państw niebędących Stronami, jeśli Zarząd jednomyślnie zatwierdził ustanowienie takiego oddziału lub biura informacyjnego na terytorium danego państwa niebędącego Stroną; oraz

               (v)angażowania się w inne działania wchodzące w zakres niniejszej Umowy, na które Zarząd wyraził zgodę na zasadzie konsensusu.

               ARTYKUŁ 4

               (A)Centrum posiada Zarząd i Sekretariat, w którego skład wchodzi dyrektor zarządzający (działający jako dyrektor generalny), zastępca lub zastępcy dyrektora zarządzającego oraz inni członkowie personelu Centrum, zgodnie ze statutem Centrum.

               (B)Zarząd jest odpowiedzialny za:

               (i)
                     określanie polityki Centrum i swojego regulaminu wewnętrznego;

               (ii)
                     przekazywanie ogólnych wytycznych i zaleceń dla Sekretariatu;

               (iii)
                     zatwierdzanie budżetu operacyjnego Centrum;

               (iv)
                     zarządzanie finansami i innymi sprawami Centrum, w tym zatwierdzanie procedur dotyczących sporządzania budżetu Centrum, prowadzenia rachunkowości i audytu rachunkowego;

               (v)
                     ustalanie ogólnych kryteriów i priorytetów dotyczących zatwierdzania działań;

               (vi)
                     zatwierdzanie projektów, zgodnie z art. 6 niniejszej Umowy;

               (vii)
                     uchwalanie Statutu i innych porozumień wykonawczych, o ile zachodzi taka potrzeba; oraz

               (viii)
                     inne funkcje powierzone mu na podstawie niniejszej Umowy lub konieczne do wykonania niniejszej Umowy.

               (C)Decyzje Zarządu są podejmowane na zasadzie konsensusu.

               (D)Każdej Stronie przysługuje jeden głos w Zarządzie i może ona powołać do Zarządu nie więcej niż dwóch przedstawicieli.

               (E)Strony mogą powołać Doradczy Komitet Naukowy składający się z przedstawicieli mianowanych przez Strony, aby zapewniał Zarządowi specjalistyczne doradztwo naukowe i inne niezbędne porady specjalistyczne; doradzał Radzie w sprawie dziedzin, w jakich należy wspierać badania służące celom pokojowym; oraz udzielał wszelkich innych porad, o które może się zwrócić Zarząd.

               (F)Zarząd uchwala Statut na podstawie niniejszej Umowy. Statut określa:

               (i)strukturę Sekretariatu, w tym obowiązki i zadania dyrektora zarządzającego, zastępców dyrektora zarządzającego i pozostałych osób zajmujących najważniejsze stanowiska;

               (ii)procedurę wyboru, opracowywania, zatwierdzania, finansowania, prowadzenia i monitorowania działań;

               (iii)procedury sporządzania budżetu Centrum, prowadzenia rachunkowości i audytu rachunkowego;

               (iv)odpowiednie wytyczne w sprawie praw własności intelektualnej wynikających z projektów Centrum i w sprawie rozpowszechniania wyników projektów;

               (v)procedury dotyczące uczestnictwa rządów, Unii Europejskiej i Euratomu, organizacji międzyrządowych i pozarządowych w działaniach Centrum;

               (vi)politykę kadrową; oraz

               inne ustalenia niezbędne do wykonania niniejszej Umowy.

               ARTYKUŁ 5

               Zarząd może zaprosić organizacje międzyrządowe i pozarządowe oraz państwa niebędące Stronami do udziału w swoich posiedzeniach w charakterze obserwatorów bez prawa głosu.

               ARTYKUŁ 6

               Do każdego wniosku dotyczącego projektu, który jest przedkładany do zatwierdzenia Zarządowi, należy dołączyć pisemną zgodę państwa lub państw, w którym lub w których mają być prowadzone prace. Oprócz udzielonej wcześniej zgody ze strony takiego państwa lub takich państw, do zatwierdzenia projektu wymagany jest także konsensus Zarządu.

               ARTYKUŁ 7

               (A)Projekty zatwierdzone przez Zarząd mogą być finansowane lub wspierane przez Centrum, Strony, organizacje pozarządowe, fundacje, wyższe uczelnie, instytucje naukowe, organizacje międzyrządowe i organizacje sektora prywatnego. Takie finansowanie i wspieranie zatwierdzonych projektów odbywa się na warunkach określonych przez podmioty finansujące lub udzielające wsparcia, z zastrzeżeniem, że warunki te muszą być zgodne z niniejszą Umową.

               (B)Ani przedstawiciele Stron wchodzący w skład Zarządu, ani personel Sekretariatu Centrum nie są uprawnieni do otrzymania finansowania na cele projektu i nie mogą czerpać żadnych bezpośrednich korzyści z funduszy przeznaczonych na projekty.

               ARTYKUŁ 8

               (A)Centrum przysługuje prawo do przeprowadzenia następujących czynności w państwach, w których mają być prowadzone działania:

               (i)przeprowadzania na miejscu kontroli działań Centrum, materiałów, dostaw, wykorzystania funduszy, powiązanych usług i wykorzystania środków finansowych, po wystosowaniu powiadomienia przez Centrum lub, dodatkowo, zgodnie z zasadami określonymi w umowie w sprawie projektu; oraz

               (ii)przeprowadzania, na wniosek Centrum, inspekcji lub kontroli wszelkich rejestrów lub innych dokumentów mających związek z projektami i działaniami Centrum oraz wykorzystaniem funduszy, niezależnie od miejsca przechowywania takich rejestrów i dokumentów, zarówno w czasie finansowania projektów przez Centrum, jak i w okresie późniejszym, zgodnie z ustaleniami w umowie w sprawie projektu.

               Pisemna zgoda wymagana w art. 6 niniejszej Umowy obejmuje zgodę państwa lub państw, w którym lub w których ma być prowadzony projekt, oraz instytucji będącej jego odbiorcą na zapewnienie Centrum dostępu niezbędnego do prowadzenia kontroli i monitorowania projektu, zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym punkcie.

               (B)Każda ze Stron posiada również prawa określone w pkt A niniejszego artykułu, koordynowane za pośrednictwem Centrum, w odniesieniu do projektów, które finansuje w całości lub w części lub które są realizowane na jej terytorium.

               (C)W przypadku ustalenia, że warunki dotyczące projektu nie są przestrzegane, Centrum albo rząd lub organizacja, które zapewniają finansowanie, mogą zakończyć projekt, powiadamiając wcześniej Zarząd o przyczynach tej decyzji, i podjąć właściwe kroki, zgodnie z postanowieniami umowy w sprawie projektu.

               ARTYKUŁ 9

               (A)Siedziba główna Centrum znajduje się w Republice Kazachstanu, a Republika Kazachstanu pełni funkcję państwa przyjmującego, chyba że i do czasu gdy: (i) Republika Kazachstanu wystosuje pisemne powiadomienie do Zarządu o rezygnacji z pełnienia funkcji państwa przyjmującego; (ii) inna Strona, o której mowa w art. 13 pkt A niniejszej Umowy lub która przystąpiła do niniejszej Umowy zgodnie z jej art. 13 pkt B w celu wyrażenia zgody na prowadzenie działań Centrum na jej terytorium, wystosuje pisemne powiadomienie do Zarządu, w którym zwróci się o mianowanie jej kolejnym państwem przyjmującym; (iii) Zarząd podejmie, na zasadzie konsensusu, decyzję o przyjęciu wniosku tej Strony o mianowanie jej kolejnym państwem przyjmującym; oraz (iv) Strona występująca z wnioskiem o mianowanie jej kolejnym państwem przyjmującym wystosuje pisemne powiadomienie do Zarządu, w którym potwierdzi, że przyjmuje mianowanie jej kolejnym państwem przyjmującym.

               (B)Rząd państwa przyjmującego zapewnia materialne wsparcie na rzecz Centrum poprzez udostępnienie mu, na własny koszt, obiektu budowlanego odpowiadającego potrzebom użytkowym Centrum oraz zapewnia utrzymanie, dostęp do mediów i ochronę tego obiektu. Rząd państwa przyjmującego i Centrum mogą zawrzeć umowę określająca warunki, na których państwo przyjmujące zapewnia Centrum materialne wsparcie i udostępnia mu obiekt budowlany.

               (C)Centrum posiada w państwie przyjmującym status osoby prawnej i może w tym charakterze zawierać umowy, nabywać i zbywać mienie nieruchome i ruchome oraz występować w charakterze strony powodowej lub pozwanej w postępowaniu przed sądem.

               ARTYKUŁ 10

               W państwie przyjmującym:

               (i)

               a)środki finansowe otrzymane przez Centrum i wszelkie odsetki uzyskane od tych środków nie podlegają opodatkowaniu w państwie przyjmującym;

               b)ani Centrum, ani żaden z jego oddziałów nie może być objęte lub objęty podatkiem od majątku, który podlega opodatkowaniu na mocy przepisów prawa podatkowego państwa przyjmującego;

               c)surowce, produkty zaopatrzeniowe i inne mienie dostarczane lub wykorzystywane do celów działań Centrum może być wwożone do i wywożone z państwa przyjmującego oraz wykorzystywane w państwie przyjmującym bez jakichkolwiek obciążeń, opłat, należności celnych, podatków związanych z przywozem, podatków od wartości dodanej (VAT) i innych podobnych podatków i opłat. Surowce, produkty zaopatrzeniowe oraz inne mienie nieruchome lub ruchome mogą być przenoszone albo w inny sposób przekazywane przez Centrum na rzecz podmiotów prawnych (w tym m.in. organizacji naukowych państwa przyjmującego), a także posiadane lub wykorzystywane przez Centrum lub podmioty, na rzecz których zostały przeniesione lub przekazane, bez jakichkolwiek obciążeń, opłat, należności celnych, podatków związanych z przywozem, VAT, podatków od majątku oraz innych podobnych podatków i opłat;

               d)członkowie personelu Centrum niebędący obywatelami państwa przyjmującego są zwolnieni z obowiązku płacenia podatku dochodowego od osób fizycznych w państwie przyjmującym;

               e)środki finansowe związane z projektami Centrum, otrzymane przez podmioty prawne, w tym organizacje naukowe państwa przyjmującego, nie podlegają opodatkowaniu w państwie przyjmującym;

               f)środki finansowe otrzymane przez osoby fizyczne, w szczególności przez naukowców i specjalistów, w ramach projektów Centrum, nie są włączane do ich całkowitego dochodu podlegającego opodatkowaniu;

               (ii)

               a)Centrum, Strony, rządy, organizacje międzyrządowe i pozarządowe mają prawo dokonywać bez ograniczeń przelewów funduszy potrzebnych Centrum do prowadzenia działań – do państwa przyjmującego i poza jego terytorium, w walucie innej niż waluta państwa przyjmującego. Każdy z wyżej wymienionych podmiotów ma prawo dokonywać przelewy tylko na takie kwoty, które nie przekraczają w sumie łącznej wysokości kwoty przelanej przez dany podmiot do państwa przyjmującego; oraz

               b)w celu finansowania Centrum i jego działań Centrum ma prawo, w imieniu własnym i podmiotów wymienionych w ppkt (ii) lit. a) niniejszego artykułu, do sprzedaży waluty obcej na wewnętrznym rynku walutowym państwa przyjmującego;

               (iii)
                     członkowie personelu organizacji niemających siedziby w państwie przyjmującym, którzy uczestniczą w działaniach Centrum i nie są obywatelami ani stałymi rezydentami państwa przyjmującego, są zwolnieni z płatności jakichkolwiek należności celnych lub opłat od przedmiotów osobistych i artykułów gospodarstwa domowego przywożonych do tego państwa przyjmującego, wywożonych z niego, lub wykorzystywanych na jego terytorium do użytku osobistego tych członków personelu lub ich rodzin.

               ARTYKUŁ 11

               (A)Centrum, jego aktywa i mienie posiadają immunitet jurysdykcyjny i egzekucyjny w państwie przyjmującym, z wyjątkiem indywidualnych przypadków, w których Centrum wyraźnie zrzekło się immunitetu.

               (B)Przywileje i immunitety przyznawane są Centrum wyłącznie do celów określonych w niniejszej Umowie.

               (C)Postanowienia niniejszego artykułu nie stanowią przeszkody dla uzyskania rekompensaty lub odszkodowania na podstawie odpowiednich umów międzynarodowych lub właściwego prawa krajowego każdego z państw.

               (D)Żadne z postanowień pkt A niniejszego artykułu nie może być interpretowane jako mające na celu uniemożliwienie wszczęcia postępowania sądowego lub dochodzenia roszczeń w stosunku do obywateli lub stałych rezydentów państwa przyjmującego.

               ARTYKUŁ 12

               (A)Personel Centrum i członkowie ich rodzin znajdujący się w państwie przyjmującym otrzymują od państwa przyjmującego następujące przywileje i immunitety:

               (i)immunitet obejmujący aresztowanie, zatrzymanie, proces sądowy, w tym postępowanie sądowe w sprawach karnych, cywilnych i postępowanie administracyjne, w związku z ich wypowiedziami ustnymi lub pisemnymi i czynnościami służbowymi;

               (ii)zwolnienie z podatków dochodowych, składek na ubezpieczenie społeczne lub innych podatków, ceł lub opłat, z wyjątkiem tych, które są zwykle wliczone w ceny towarów lub usług;

               (iii)zwolnienie od podlegania przepisom dotyczącym zabezpieczenia społecznego;

               (iv)zwolnienie od podlegania przepisom dotyczącym ograniczeń imigracyjnych i rejestracji obcokrajowców; oraz

               (v)prawo do przywozu swoich mebli i innych ruchomości przy obejmowaniu po raz pierwszy stanowiska, bez nakładania przez państwo przyjmujące jakichkolwiek obciążeń, opłat, należności celnych, podatków związanych z przywozem i innych podobnych podatków i opłat, a także prawo do wywozu swoich mebli i innych ruchomości po zakończeniu pracy na stanowisku, bez nakładania przez państwo przyjmujące jakichkolwiek obciążeń, opłat, należności celnych, podatków związanych z wywozem i innych podobnych opłat.

               Postanowienia ppkt (i) niniejszego artykułu nie mają zastosowania w przypadku powództwa cywilnego: a) wynikającego z umowy zawartej przez personel Centrum w innym charakterze niż – wyraźnie lub w sposób dorozumiany – jako przedstawiciel Centrum; albo b) wszczętego przez osobę trzecią z tytułu szkody wynikającej z wypadku samochodowego w państwie przyjmującym.

               (B)Rząd państwa przyjmującego przyznaje przedstawicielom Stron wchodzącym w skład Zarządu, dyrektorowi zarządzającemu i zastępcom dyrektora zarządzającego, obok przywilejów i immunitetów wymienionych w pkt A niniejszego artykułu, wszelkie dodatkowe przywileje, immunitety, zwolnienia i ułatwienia, które państwo przyjmujące przyznaje zazwyczaj przedstawicielom członków organizacji międzynarodowych i ich kierownictwu na jego terytorium.

               (C)Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie wymaga od rządu państwa przyjmującego nadawania przywilejów i immunitetów określonych w pkt A i B niniejszego artykułu jego własnym obywatelom lub stałym rezydentom.

               (D)Żaden z postanowień niniejszej Umowy nie może być interpretowane jako uchylające przywileje, immunitety i inne korzyści przyznane osobom opisanym w pkt A i B niniejszego artykułu na mocy innych umów.

               ARTYKUŁ 13

               (A)Republika Armenii, Gruzja, Republika Kazachstanu, Republika Kirgiska i Republika Tadżykistanu mają obowiązek przestrzegać zobowiązań podjętych przez państwo przyjmujące w art. 9 pkt C, art. 10, 11 i 12 niniejszej Umowy.

               (B)Każde państwo pragnące przystąpić do niniejszej Umowy po jej wejściu w życie powiadamia o tym Zarząd za pośrednictwem dyrektora zarządzającego. Zarząd przekazuje takiemu państwu uwierzytelniony odpis niniejszej Umowy, za pośrednictwem dyrektora zarządzającego. Po zatwierdzeniu przez Zarząd, państwo to może przystąpić do niniejszej Umowy. Niniejsza Umowa wchodzi w życie w odniesieniu do takiego państwa trzydziestego (30.) dnia po dacie złożenia przez to państwo u depozytariusza dokumentu przystąpienia. Każde państwo dysponujące technologiami, wiedzą specjalistyczną lub materiałami powiązanymi mającymi zastosowanie do BMR, które przystępuje do niniejszej Umowy w celu wyrażenia zgody na prowadzenie działań Centrum na jego terytorium – który to cel należy wskazać w dokumencie przystąpienia – ma obowiązek przestrzegać zobowiązań podjętych przez państwo przyjmujące w art. 9 pkt C, art. 10, 11 i 12 niniejszej Umowy.

               ARTYKUŁ 14

               (A)Strony dokonują przeglądu niniejszej Umowy po dwóch latach od jej wejścia w życie. Przegląd ten uwzględnia zobowiązania finansowe i płatności Stron.

               (B)Niniejsza Umowa może zostać zmieniona za pisemną zgodą Stron, z wyłączeniem jakiejkolwiek Strony, która odstąpiła od niniejszej Umowy lub przedstawiła, zgodnie z pkt C niniejszego artykułu, powiadomienie o swoim zamiarze odstąpienia od niniejszej Umowy. Jeśli Strona przedstawiła powiadomienie o odstąpieniu od niniejszej Umowy, a następnie wycofała je, zanim odstąpienie od Umowy stało się skuteczne, wszelkie zmiany niniejszej Umowy, które weszły w życie po dniu przedstawienia przez Stronę powiadomienia o odstąpieniu od niniejszej Umowy, obowiązują w stosunku do tej Strony.

               (C)Każda ze Stron może odstąpić od niniejszej Umowy po upływie co najmniej sześciu miesięcy od chwili wystosowania pisemnego powiadomienia do depozytariusza.

               ARTYKUŁ 15

               (A)Wszelkie wątpliwości lub spory dotyczące stosowania lub wykładni niniejszej Umowy są przedmiotem konsultacji między Stronami.

               (B)Jeśli danej kwestii nie uda się rozstrzygnąć w drodze konsultacji, wszystkie zainteresowane Strony mogą wspólnie uzgodnić poddanie jej innej procedurze rozstrzygania sporów, takiej jak postępowanie pojednawcze, mediacja czy arbitraż.

               ARTYKUŁ 16

               Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie ma na celu utrudnienia kontynuacji Centrum jako organizacji międzyrządowej ustanowionej pierwotnie umową z 1992 r., w tym działalności istniejących oddziałów Centrum, i nie wpływa na ważność jakichkolwiek obowiązujących umów, dotacji ani innych instrumentów prawnych lub porozumień Centrum, chyba że zostały one wyraźnie zmienione niniejszą Umową.

               ARTYKUŁ 17

               (A)Niniejsza Umowa jest otwarta do podpisu dla Unii Europejskiej i Euratomu, działających jako jedna Strona, Gruzji, Japonii, Królestwa Norwegii, Republiki Armenii, Republiki Kazachstanu, Republiki Kirgiskiej, Republiki Korei, Republiki Tadżykistanu i Stanów Zjednoczonych.

               (B)Niniejsza Umowa podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu. Dokumenty ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia są składane u depozytariusza.

               (C)Niniejsza Umowa wchodzi w życie w dacie otrzymania przez depozytariusza ostatniego dokumentu ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia od państw wymienionych w pkt A niniejszego artykułu oraz od Unii Europejskiej i Euratomu działających jako jedna Strona.

               (D)Od chwili jej wejścia w życie niniejsza Umowa zastępuje Protokół w sprawie tymczasowego stosowania. Strony zaprzestaną wówczas tymczasowego stosowania umowy z 1992 r.

               ARTYKUŁ 18

               Sekretariat Centrum jest depozytariuszem niniejszej Umowy. Wszystkie zawiadomienia skierowane do depozytariusza należy adresować do dyrektora zarządzającego Centrum. Depozytariusz wypełnia obowiązki zgodnie z art. 77 konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów z dnia 23 maja 1969 r.

               NA DOWÓD CZEGO, niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.

               Sporządzono w [MIEJSCOWOŚĆ] dnia [DATA] w językach: angielskim, francuskim, niemieckim, armeńskim, gruzińskim, japońskim, kazachskim, kirgiskim, koreańskim, norweskim, rosyjskim i tadżyckim, przy czym każdy tekst jest na równi autentyczny. W przypadku rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi, rozstrzygająca jest wersja w języku angielskim.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 3.8.2017
            COM(2017) 413 final
            2017/0185(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               UZASADNIENIE

               Umowa o partnerstwie i współpracy ustanawiająca partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, zwana dalej „Umową”, została podpisana w Brukseli dnia 9 lutego 1995 r. i weszła w życie z dniem 1 lipca 1999 r.

               Zgodnie z Aktem przystąpienia Chorwacja zobowiązuje się przystąpić do umów międzynarodowych podpisanych lub zawartych przez Unię Europejską i jej państwa członkowskie poprzez zawarcie protokołu do tych umów.

               Decyzją z dnia 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z zainteresowanymi państwami trzecimi w celu zawarcia odnośnych protokołów. Negocjacje z Republiką Kirgiską zostały pomyślnie zakończone wymianą not werbalnych.

               Proponowanym protokołem włącza się Republikę Chorwacji jako umawiającą się stronę do Umowy i zobowiązuje Unię do przedstawienia autentycznej wersji Umowy w języku chorwackim.

               Komisja zwraca się do Rady o zawarcie protokołu w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich.

               Parlament Europejski zostanie wezwany do wyrażenia zgody na podpisanie i zawarcie Protokołu.

               2017/0185 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 209 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

               uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją Rady nr …/…./UE
                  1
                Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwany dalej „Protokołem”) został podpisany dnia [Please insert date], z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (2)Zawarcie Protokołu podlega odrębnej procedurze w odniesieniu do kwestii wchodzących w zakres kompetencji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

               (3)Należy zatwierdzić Protokół w imieniu Unii i jej państw członkowskich,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich zatwierdza się Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

               Tekst Protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę upoważnioną do dokonania, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, notyfikacji, o której mowa w art. 4 ust. 1 Protokołu.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Rady

                  Przewodniczący

                     (1)
                  Decyzja Rady nr …/…/UE z dnia [...] r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (Dz.U. L [...] z [...]).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 3.8.2017
            COM(2017) 413 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku w sprawie decyzji Rady
            w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               PROTOKÓŁ
                  DO UMOWY O PARTNERSTWIE I WSPÓŁPRACY
                  USTANAWIAJĄCEJ PARTNERSTWO MIĘDZY WSPÓLNOTAMI EUROPEJSKIMI
                  I ICH PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI, Z JEDNEJ STRONY,
                  A REPUBLIKĄ KIRGISKĄ, Z DRUGIEJ STRONY,
                  W CELU UWZGLĘDNIENIA PRZYSTĄPIENIA
                  REPUBLIKI CHORWACJI DO UNII EUROPEJSKIEJ

               KRÓLESTWO BELGII,

               REPUBLIKA BUŁGARII,

               REPUBLIKA CZESKA,

               KRÓLESTWO DANII,

               REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

               REPUBLIKA ESTOŃSKA,

               IRLANDIA,

               REPUBLIKA GRECKA,

               KRÓLESTWO HISZPANII,

               REPUBLIKA FRANCUSKA,

               REPUBLIKA CHORWACJI,

               REPUBLIKA WŁOSKA,

               REPUBLIKA CYPRYJSKA,

               REPUBLIKA ŁOTEWSKA,

               REPUBLIKA LITEWSKA,

               WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,

               WĘGRY,

               REPUBLIKA MALTY,

               KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

               REPUBLIKA AUSTRII,

               RZECZPOSPOLITA POLSKA,

               REPUBLIKA PORTUGALSKA,

               RUMUNIA,

               REPUBLIKA SŁOWENII,

               REPUBLIKA SŁOWACKA,

               REPUBLIKA FINLANDII,

               KRÓLESTWO SZWECJI,

               ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ

               Umawiające się Strony Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, zwane dalej „państwami członkowskimi”,

               UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”, oraz

               EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ,

                  z jednej strony,

               ORAZ

               REPUBLIKA KIRGISKA,

                  z drugiej strony,

               zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,

               BIORĄC POD UWAGĘ, ŻE w dniu 9 lutego 1995 r. w Brukseli podpisano Umowę o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Republiką Kirgiską, zwaną dalej „Umową”;

               BIORĄC POD UWAGĘ, ŻE w dniu 9 grudnia 2011 r. w Brukseli podpisano Traktat dotyczący przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej;

               BIORĄC POD UWAGĘ, ŻE zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Chorwacji oraz dostosowań w Traktacie o Unii Europejskiej, Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, włączenie Republiki Chorwacji do Umowy uzgadnia się przez zawarcie protokołu do Umowy;

               UWZGLĘDNIAJĄC przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej dnia 1 lipca 2013 r.,

               UZGADNIAJĄ, co następuje:

               ARTYKUŁ 1

               Republika Chorwacji niniejszym przystępuje jako strona do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Republiką Kirgiską. Republika Chorwacji przyjmuje także i uwzględnia, podobnie jak pozostałe państwa członkowskie Unii Europejskiej, teksty Umowy oraz wspólnych deklaracji, deklaracji i wymian listów załączonych do aktu końcowego podpisanego w tym samym dniu.

               ARTYKUŁ 2

               W odpowiednim czasie po podpisaniu niniejszego Protokołu Unia przekazuje państwom członkowskim oraz Republice Kirgiskiej chorwacką wersję językową Umowy. Z zastrzeżeniem wejścia w życie niniejszego Protokołu wersja językowa, o której mowa w zdaniu pierwszym niniejszego artykułu, staje się na równi autentyczna co wersje Umowy w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim, kirgiskim i rosyjskim.

               ARTYKUŁ 3

               Niniejszy Protokół stanowi integralną część Umowy.

               ARTYKUŁ 4

               1.
                     Umawiające się Strony zatwierdzają niniejszy Protokół zgodnie ze swoimi wewnętrznymi procedurami. Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu. Akty zatwierdzenia składa się w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.

               2.
                     Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie złożenia ostatniego aktu zatwierdzenia.

               3.
                     Do czasu wejścia w życie niniejszego Protokołu będzie on stosowany tymczasowo z mocą od dnia 1 lipca 2013 r.

               ARTYKUŁ 5

               Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim, włoskim, kirgiskim i rosyjskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

               W DOWÓD CZEGO, niżej podpisani pełnomocnicy, należycie w tym celu umocowani

               podpisali niniejszy Protokół.

               Sporządzono w […] dnia […] r.

               W IMIENIU UNII EUROPEJSKIEJ, EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY ENERGII ATOMOWEJ I PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

               W IMIENIU REPUBLIKI KIRGISKIEJ


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.12.2015
            COM(2015) 641 final
            2015/0292(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               UZASADNIENIE

               Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, został podpisany w Brukseli dnia 1 kwietnia 2002 r. i wszedł w życie dnia 1 kwietnia 2006 r.

               Zgodnie z Aktem przystąpienia Republiki Chorwacji przystępuje ona do umów międzynarodowych podpisanych lub zawartych przez Unię Europejską i jej państwa członkowskie poprzez zawarcie protokołu do tych umów.

               Załączony wniosek stanowi akt prawny umożliwiający zawarcie Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

               W dniu 14 września 2012 r.
                  1
                Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z zainteresowanymi państwami trzecimi w celu zawarcia odpowiednich protokołów. Negocjacje z Republiką Libańską zakończono pomyślnie.

               Wyniki negocjacji oceniono jako satysfakcjonujące. Komisja zwraca się do Rady o przyjęcie załączonych decyzji dotyczących zawarcia Protokołu.

               Komisja zwraca się do Rady o zawarcie Protokołu po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego.

               2015/0292 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

               uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, został podpisany w Brukseli dnia 1 kwietnia 2002 r. i wszedł w życie dnia 1 kwietnia 2006 r.

               (2)Republika Chorwacji stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej dnia 1 lipca 2013 r.

               (3)Na warunkach określonych w art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji przystąpienie Republiki Chorwacji do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, uzgadnia się w drodze protokołu do Układu, zawartego przez Radę, stanowiącą w imieniu Unii i jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, oraz Republikę Libańską.

               (4)Dnia 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z zainteresowanymi państwami trzecimi. Negocjacje z Republiką Libańską zakończono pomyślnie. Protokół o przystąpieniu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej został podpisany w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich w [...] dnia [...] r.

               (5)Protokół należy zatwierdzić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich
                  2
               .

               Tekst protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę upoważnioną do wystosowania w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich powiadomienia, o którym mowa w art. 7 protokołu, w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej i jej państw członkowskich na to, aby protokół stał się dla nich wiążący.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie […]

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                        W imieniu Rady

                        Przewodniczący

                     (1)
                  Decyzja Rady upoważniająca do rozpoczęcia negocjacji w celu dostosowania umów podpisanych lub zawartych przez Unię Europejską lub Unię Europejską i jej państwa członkowskie z państwem trzecim lub państwami trzecimi bądź z organizacją międzynarodową lub organizacjami międzynarodowymi, z uwagi na przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (dokument Rady 13351/12 LIMITED).

                     (2)
                  Tekst został opublikowany w [Dz.U. ...] wraz z decyzją w sprawie podpisania.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.12.2015
            COM(2015) 641 final
            ZAŁĄCZNIK
            PROTOKÓŁdo Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

            WniosekDECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               ZAŁĄCZNIK
               PROTOKÓŁ
               do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

                  KRÓLESTWO BELGII,

               REPUBLIKA BUŁGARII,

               REPUBLIKA CZESKA,

               KRÓLESTWO DANII,

               REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

               REPUBLIKA ESTOŃSKA,

               IRLANDIA,

               REPUBLIKA GRECKA,

               KRÓLESTWO HISZPANII,

               REPUBLIKA FRANCUSKA,

               REPUBLIKA CHORWACJI,

               REPUBLIKA WŁOSKA,

               REPUBLIKA CYPRYJSKA,

               REPUBLIKA ŁOTEWSKA,

               REPUBLIKA LITEWSKA,

               WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,

               WĘGRY,

               REPUBLIKA MALTY,

               KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

               REPUBLIKA AUSTRII,

               RZECZPOSPOLITA POLSKA,

               REPUBLIKA PORTUGALSKA,

               RUMUNIA,

               REPUBLIKA SŁOWENII,

               REPUBLIKA SŁOWACKA,

               REPUBLIKA FINLANDII,

               KRÓLESTWO SZWECJI,

               ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

               Umawiające się Strony Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zwane dalej „państwami członkowskimi”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej,

               oraz

               UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią Europejską”,

               z jednej strony,

               oraz

               REPUBLIKA LIBAŃSKA, zwana dalej „Libanem”,

               z drugiej strony,

               na potrzeby niniejszego Protokołu łącznie zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, zwany dalej „Układem eurośródziemnomorskim”, został podpisany w Brukseli dnia 1 kwietnia 2002 r. i wszedł w życie dnia 1 kwietnia 2006 r.

               (2)Traktat dotyczący przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, zwany dalej „Traktatem o przystąpieniu”, został podpisany w Brukseli dnia 9 grudnia 2011 r. i wszedł w życie dnia 1 lipca 2013 r.

               (3)Na mocy art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji włączenie tego państwa członkowskiego do Układu uzgadnia się poprzez zawarcie protokołu do Układu.

               (4)Na mocy art. 22 ust. 2 Układu eurośródziemnomorskiego przeprowadzono konsultacje w celu zagwarantowania, że uwzględnione zostaną obustronne interesy Unii i Libanu,

               POSTANAWIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Republika Chorwacji staje się niniejszym stroną Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, oraz odpowiednio uwzględnia i przyjmuje, tak samo jak pozostałe państwa członkowskie Unii, teksty Układu, a także wspólne deklaracje i deklaracje.

               ROZDZIAŁ I

               Zmiany w tekście Układu eurośródziemnomorskiego, w szczególności w załącznikach i protokołach do niego

               Artykuł 2

               Reguły pochodzenia

               W protokole 4 wprowadza się następujące zmiany:

               1.w art. 18 ust. 4 dodaje się zdanie w brzmieniu: „Izdano naknadno”;

               2.załącznik V otrzymuje brzmienie:

               „1. Załącznik V

               TEKST DEKLARACJI NA FAKTURZE

               Deklaracja na fakturze, której tekst znajduje się poniżej, musi zostać sporządzona zgodnie z przypisami. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.

               Wersja w języku bułgarskim

               Износителят на продуктите, обхванати от този документ (митническо разрешение № … (
                  1
               ) декларира, че освен където е отбелязано друго, тези продукти са с … преференциален произход (
                  2
               ).

               Wersja w języku hiszpańskim

               El exportador de los productos incluidos en el presente documento [autorización aduanera no …(1)] declara que, salvo indicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen preferencial…(2).

               Wersja w języku czeskim

               Vývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (číslo povolení … (1)) prohlašuje, že kromě zřetelně označených mají tyto výrobky preferenční původ v … (2).

               Wersja w języku duńskim

               Eksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (toldmyndighedernes tilladelse nr. … (1)), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har præferenceoprindelse i … (2).

               Wersja w języku niemieckim

               Der Ausführer (Ermächtigter Ausführer; Bewilligungs-Nr. … (1)) der Waren, auf die sich dieses Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anders angegeben, präferenzbegünstigte … (2) Ursprungswaren sind.

               Wersja w języku estońskim

               Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr … (1)) deklareerib, et need tooted on … (2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul, kui on selgelt näidatud teisiti.

               Wersja w języku greckim

               Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο [άδεια τελωνείου υπ’ αριθ. … (1)] δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής … (2).

               Wersja w języku angielskim

               The exporter of the products covered by this document (customs authorisation No … (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of … (2) preferential origin.

               Wersja w języku francuskim

               L’exportateur des produits couverts par le présent document [autorisation douanière no … (1)] déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l’origine préférentielle … (2).

               Wersja w języku chorwackim

               Izvoznik proizvoda obuhvaćenih ovom ispravom (carinsko ovlaštenje br. .(1)..) izjavljuje da su, osim ako je drukčije  izričito navedeno, ovi proizvodi .... (2) preferencijalnog podrijetla.

               Wersja w języku włoskim

               L’esportatore delle merci contemplate nel presente documento [autorizzazione doganale n. … (1)] dichiarache, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale … (2).

               Wersja w języku łotewskim

               Eksportētājs produktiem, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas pilnvara Nr. … (1)), deklarē, ka, izņemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir priekšrocību izcelsme no … (2).

               Wersja w języku litewskim

               Šiame dokumente išvardintų prekių eksportuotojas (muitinės liudijimo Nr … (1)) deklaruoja, kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra … (2) preferencinės kilmės prekės.

               Wersja w języku węgierskim

               A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: … (1)) kijelentem, hogy eltérő egyértelmű jelzés hianyában az áruk preferenciális … (2) származásúak.

               Wersja w języku maltańskim

               L-esportatur tal-prodotti koperti b’dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana nru. … (1)) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b’mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta’ oriġini preferenzjali … (2).

               Wersja w języku niderlandzkim

               De exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr. … (1)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van preferentiële …oorsprong zijn (2).

               Wersja w języku polskim

               Eksporter produktów objętych tym dokumentem (upoważnienie władz celnych nr … (1)) deklaruje, że z wyjątkiem gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają … (2) preferencyjne pochodzenie.

               Wersja w języku portugalskim

               O exportador dos produtos cobertos pelo presente documento [autorização aduaneira n.o … (1)], declara que, salvo expressamente indicado em contrário, estes produtos são de origem preferencial … (2).

               Wersja w języku rumuńskim

               Exportatorul produselor ce fac obiectul acestui document [autorizația vamală nr. … (1)] declară că, exceptând cazul în care în mod expres este indicat altfel, aceste produse sunt de origine preferențială … (2).

               Wersja w języku słoweńskim

               Izvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (pooblastilo carinskih organov št. … (1)) izjavlja, da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno … (2) poreklo.

               Wersja w języku słowackim

               Vývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente [číslo povolenia … (1)] vyhlasuje, že okrem zreteľne označených, majú tieto výrobky preferenčný pôvod v … (2).

               Wersja w języku fińskim

               Tässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (tullin lupa nro … (1)) ilmoittaa, että nämä tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja … (2) alkuperätuotteita.

               Wersja w języku szwedzkim

               Exportören av de varor som omfattas av detta dokument (tullmyndighetens tillstånd nr … (1)) försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, har förmånsberättigande … ursprung (2).

               Wersja w języku arabskim

               .................................................................................................................................................. (
                  3
               ) (Miejscowość i data)

               .................................................................................................................................................. (
                  4
               )

               (Podpis eksportera; oraz czytelnie nazwisko osoby podpisującej deklarację).”.

               ROZDZIAŁ II

               Przepisy przejściowe

               Artykuł 3

               Tranzyt towarów

               Postanowienia Układu można stosować do towarów wywożonych z Libanu do Chorwacji lub z Chorwacji do Libanu, które spełniają kryteria określone w protokole 4 do Układu oraz które w dniu przystąpienia Chorwacji znajdują się w drodze, są czasowo składowane bądź znajdują się w składzie celnym lub w wolnym obszarze celnym na terytorium Libanu lub Chorwacji.

               W takich przypadkach można zezwolić na preferencyjne traktowanie pod warunkiem przedłożenia organom celnym państwa przywozu, w terminie czterech miesięcy od daty przystąpienia Chorwacji, dowodu pochodzenia wystawionego z mocą wsteczną przez organy celne kraju wywozu.

               ROZDZIAŁ III

               Przepisy końcowe i ogólne

               Artykuł 4

               Republika Libańska zobowiązuje się w związku z przedmiotowym rozszerzeniem Unii nie wnosić żadnych roszczeń, wniosków lub skarg ani nie wprowadzać zmian i nie odwoływać żadnych koncesji na podstawie art. XXIV.6 i art. XXVIII GATT 1994.

               Artykuł 5

               W odpowiednim czasie po parafowaniu niniejszego Protokołu Unia przekazuje państwom członkowskim oraz Republice Libańskiej chorwacką wersję językową Układu. Z zastrzeżeniem wejścia w życie niniejszego Protokołu wersja językowa, o której mowa w zdaniu pierwszym niniejszego artykułu, staje się na równi autentyczna co wersje Układu w języku angielskim, arabskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim.

               Artykuł 6

               Niniejszy Protokół stanowi integralną część Układu.

               Artykuł 7

               Niniejszy Protokół zostaje zatwierdzony przez Unię Europejską, przez Radę Unii Europejskiej w imieniu państw członkowskich oraz przez Liban zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami. Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu. Dokumenty zatwierdzające są składane w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.

               Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym wszystkie Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu.

               Do czasu wejścia w życie Protokół będzie stosowany tymczasowo z mocą od dnia 1 lipca 2013 r.

               Artykuł 8

               Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, arabskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

               W DOWÓD CZEGO niżej podpisani Pełnomocnicy, należycie w tym celu umocowani, podpisali niniejszy Protokół.

               Sporządzono w … dnia … r.

               W imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich

               W imieniu Republiki Libańskiej

                     (1)

                        Jeżeli deklaracja na fakturze jest sporządzona przez zatwierdzonego eksportera w rozumieniu art. 22 Protokołu, w tym miejscu należy umieścić numer upoważnienia zatwierdzonego eksportera. Jeżeli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć słowa w nawiasie lub pozostawić to miejsce niewypełnione.

                     (2)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja na fakturze odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art. 38 Protokołu, eksporter musi wyraźnie wskazać je w dokumencie, w którym sporządzana jest deklaracja, poprzez wpisanie symbolu „CM”.

                     (3)

                        Wskazania te mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

                     (4)

                        Zob. art. 22 ust. 5 Protokołu. Jeżeli podpis eksportera nie jest wymagany, zwolnienie z obowiązku złożenia podpisu powoduje również zwolnienie z obowiązku podania nazwiska podpisującego.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.10.2015
            COM(2015) 514 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności na potrzeby natychmiastowych środków budżetowych w ramach Europejskiego programu w zakresie migracji

               UZASADNIENIE

               Rozporządzenie Rady (UE, EURATOM) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  1
                przewiduje uruchomienie instrumentu elastyczności w celu umożliwienia finansowania jasno określonych wydatków, których nie można było pokryć w ramach pułapów dostępnych w jednym lub kilku działach wieloletnich ram finansowych.

               Zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady nr 1311/2013 oraz pkt 12 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  2
                – po zbadaniu wszelkich możliwości realokacji środków i wyczerpaniu wszelkich nieprzydzielonych marginesów w ramach działu wydatków „Bezpieczeństwo i obywatelstwo” (dział 3) – Komisja wnosi o uruchomienie instrumentu elastyczności, dla którego roczny pułap dostępnych środków wynosi 471 mln EUR (w cenach z 2011 r.)

               Uruchomienie to dotyczy kwoty 1 504,0 mln EUR powyżej pułapu w dziale 3 wieloletnich ram finansowych, która to kwota zostanie przeznaczona na finansowanie działań wspierających zarządzanie kryzysem związanym z uchodźcami. Obejmuje ona kwotę 123 966 698 EUR, w odniesieniu do której Komisja przedstawiła wniosek w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności na ten sam cel, który to wniosek został załączony do projektu budżetu na rok 2016
                  3
                i który zostaje niniejszym uchylony i zastąpiony przez niniejszy wniosek.

               Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 1311/2013 proponowana kwota, która ma zostać uruchomiona w roku budżetowym 2016, wykorzystuje roczne kwoty instrumentu elastyczności niewykorzystane w poprzednich latach (2014 r. i 2015 r.).

               Środki na płatności odpowiadające proponowanemu uruchomieniu instrumentu elastyczności obliczono w oparciu o zasady stosowane do płatności zaliczkowych, rozliczania płatności zaliczkowych i płatności salda końcowego w odniesieniu do poszczególnych rodzajów finansowanych działań, co przedstawiono w poniższej tabeli:

               (w mln EUR, według cen bieżących)

                        Rok

                        Środki na płatności związane z uruchomieniem instrumentu elastyczności na potrzeby działań służących zarządzaniu kryzysem związanym z uchodźcami w 2016 r.

                        2016

                        710,0

                        2017

                        652,9

                        2018

                        82,7

                        2019

                        58,5

                        Ogółem

                        1 504,0

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności na potrzeby natychmiastowych środków budżetowych w ramach Europejskiego programu w zakresie migracji

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  4
               , w szczególności jego pkt 12 akapit trzeci,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W art. 11 rozporządzenia Rady (UE, EURATOM) nr 1311/2013
                  5
                ustanowiono instrument elastyczności z budżetem w wysokości do 471 mln EUR rocznie (w cenach z 2011 r.).

               (2)Z uwagi na pilną potrzebę opanowywania kryzysu związanego z uchodźcami należy uruchomić znaczne dodatkowe środki na finansowanie polityki w obszarze migracji i spraw wewnętrznych.

               (3)Po zbadaniu wszystkich możliwości realokacji środków w ramach pułapu wydatków na „Bezpieczeństwo i obywatelstwo” (dział 3) uznano, że należy uruchomić kwotę 1 504,0 mln EUR w ramach instrumentu elastyczności w celu finansowania działań w dziedzinie migracji. W tym celu wykorzystuje się niewykorzystane kwoty roczne udostępnione w ramach instrumentu elastyczności w ubiegłych latach (2014 r. i 2015 r.).

               (4)Środki na płatności odpowiadające proponowanemu uruchomieniu instrumentu elastyczności powinny być rozłożone na kilka lat budżetowych (710,0 mln w 2016 r., 652,9 mln EUR w 2017 r., 82,7 mln EUR w 2018 r. oraz 58,5 mln EUR w 2019 r.),

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               (1)W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016 instrument elastyczności zostanie uruchomiony w celu zwiększenia środków na zobowiązania o 1 504,0 mln EUR ponad pułap wydatków w dziale „Bezpieczeństwo i obywatelstwo” (dział 3).

               Wspomniana kwota zostanie wykorzystana na finansowanie środków służących zarządzaniu kryzysem związanym z uchodźcami.

               (2)Środki na płatności odpowiadające uruchomieniu instrumentu elastyczności wynoszą:

               (a)710,0 mln EUR w 2016 r.

               (b)652,9 mln EUR w 2017 r.

               (c)82,7 mln EUR w 2018 r.

               (d)58,5 mln EUR w 2019 r.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (2)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (3)
                  COM(2015) 238 z 27.5.2015.

                     (4)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (5)
                  Rozporządzenie Rady (UE, EURATOM) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).