Ważna informacja prawna

|

52010PC0065

 Wniosek rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/42/WE w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską  /* COM/2010/0065 końcowy - COD 2010/0041 */

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 8.3.2010KOM(2010)65 wersja ostateczna2010/0041 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/42/WE w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską2010/0041 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/42/WE w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską(Tekst mający znaczenie dla EOG)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku Celem niniejszego wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady jest wprowadzenie do dyrektywy 2009/42/WE zmiany polegającej na nadaniu obowiązkowego charakteru zbieraniu danych ze względu na rodzaj towarów w statystykach dotyczących transportu morskiego. Zbieranie danych ze względu na rodzaj towarów jest obowiązkowe w statystykach europejskich dotyczących transportu drogowego[1], kolejowego[2] i transportu wodami śródlądowymi[3]. Statystyki europejskie dotyczące wszelkich rodzajów transportu należy gromadzić zgodnie ze wspólnymi koncepcjami i standardami, celem osiągnięcia możliwie najpełniejszej porównywalności różnych rodzajów transportu. W szczególności dostępność wyczerpujących i jednorodnych danych statystycznych ze względu na rodzaj towarów i dla wszystkich rodzajów transportu stworzyłaby ogólne ramy przydatne przy wspieraniu i monitorowaniu polityki promującej współmodalność, tj. możliwość optymalnego łączenia różnych rodzajów transportu w obrębie jednego łańcucha transportowego, oraz modernizacji logistyki transportu towarowego[4]. |120 | Kontekst ogólny Na poziomie europejskim dokonano analizy technicznej danych zebranych na podstawie prawodawstwa europejskiego dotyczącego sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską oraz polityki w zakresie rozpowszechniania tych danych, aby zaproponować możliwe rozwiązania techniczne upraszczające, na ile to możliwe, różne działania niezbędne do sporządzania statystyk przy jednoczesnym utrzymaniu zbieżności rezultatu końcowego z obecnymi i dającymi się przewidzieć przyszłymi potrzebami użytkowników. W analizie tej uwzględniono możliwość zwiększenia efektywności wykorzystania zasobów przeznaczonych na sporządzanie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską poprzez skoncentrowanie działań w obszarach uznanych przez użytkowników za bardziej istotne (statystyki dotyczące towarów) niż inne obszary (statystyki dotyczące osób oraz ruchu statków). W wyniku tej analizy Komisja przyjęła ostatnio uproszczenia statystyk dotyczących transportu pasażerów w głównych portach europejskich oraz ruchu statków w głównych portach europejskich[5]. Pewną część analizy technicznej poświęcono temu, czy i pod jakimi warunkami zbieranie danych ze względu na rodzaj towarów (zestaw danych B1) mogłoby stać się obowiązkowe. Zgodnie z akapitem drugim załącznika VIII do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/42/WE w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską[6] o warunkach pozyskiwania danych dla zestawu danych B1 (dane dotyczące „transportu morskiego w głównych portach europejskich według portów, rodzaju ładunków, towarów i relacji przewozowej”) decyduje Rada na wniosek Komisji, uwzględniając wyniki badania pilotażowego, przeprowadzonego w ciągu trzyletniego okresu przejściowego zgodnie z art. 10 dyrektywy 95/64/WE z dnia 8 grudnia 1995 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską[7] oraz dotyczącego wykonalności i kosztów, ponoszonych przez państwa członkowskie oraz respondentów, gromadzenia tych informacji. Zgodnie ze sprawozdaniem Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego na temat doświadczeń zdobytych podczas działań wykonanych stosownie do przepisów dyrektywy Rady 95/64/WE w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską[8] zbieranie szczegółowych informacji dla dużych i dość dużych ładunków wydawało się wykonalne, a jego koszty rozsądne; największą trudność sprawiało jednak zestawianie takich danych dla kontenerów oraz dla ruchu ładunków ro-ro; za rozsądne uznano rozważenie możliwości rozszerzenia zakresu dyrektywy 95/64/WE na inne informacje wymienione w art. 10 ust. 2 lit. a) dopiero po zdobyciu większego doświadczenia przy gromadzeniu obecnych zmiennych i po ugruntowaniu się obecnego systemu; w odniesieniu do zbierania informacji o towarach należy wziąć pod uwagę możliwe zmiany klasyfikacji NST/R (Standardowa Klasyfikacja Towarów do celów Statystyk Transportu/Zmieniona, 1967). Funkcjonowanie obecnego systemu jest dobrze ugruntowane, włącznie z wykonaniem zmian wprowadzonych decyzją Komisji 2005/366 z dnia 4 marca 2005 r.[9] oraz geograficznym rozszerzeniem systemu w związku z rozszerzeniami Unii Europejskiej w 2004[10] i 2007 r.[11] Znaczna część państw członkowskich przesyłających dane do Eurostatu w ramach dyrektywy regularnie przedstawia Eurostatowi zestaw danych B1 na zasadzie dobrowolności zgodnie z klasyfikacją NST/R. Jak wspomniano w cytowanym powyżej sprawozdaniu, główne problemy związane z zestawianiem danych ze względu na rodzaj towarów zgodnie z klasyfikacją NST/R zostały rozwiązane poprzez wprowadzenie NST 2007[12] (Standardowej Klasyfikacji Towarów do celów Statystyk Transportu, 2007) jako jedynej klasyfikacji w odniesieniu do towarów transportowanych transportem morskim, drogowym, kolejowym i wodami śródlądowymi, mającej zastosowanie od roku referencyjnego 2008 i obejmującej dane za 2008 r.[13] Dla państw członkowskich już zbierających dane dla zestawu danych B1 zestawienie danych zgodnie z NST 2007 wymaga zmiany klasyfikacji informacji dostępnych obecnie we właściwych krajowych organach statystycznych bez dodatkowych obciążeń dla respondentów zgodnie z tym samym podejściem dla statystyk transportu morskiego, drogowego, kolejowego i wodami śródlądowymi; dla pozostałych państw członkowskich, z bardzo nielicznymi wyjątkami, możliwe powinno być zestawienie danych dla zestawu danych B1 z wykorzystaniem informacji dostępnych obecnie we właściwych krajowych organach statystycznych. W większości przypadków zbieranie danych dla zestawu danych B1 nie nałoży na respondentów żadnych dodatkowych obciążeń. Wreszcie uzgodniono, że wprowadzenie w 2011 r. obowiązku przekazywania Komisji (Eurostatowi) danych dla zestawu danych B1 dałoby państwom członkowskim odpowiedni okres czasu, w którym mogłyby stosować dobrowolne zestawianie danych dla potrzeb niezbędnych testów i dostosowań. |130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Przepisy istnieją w obecnie obowiązującym prawodawstwie (dyrektywa 2009/42/WE, załącznik VIII, zestaw danych B1); dane są jednak zbierane na zasadzie dobrowolności. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |211 | Na początku 2006 r. utworzono grupę zadaniową ds. statystyki w zakresie transportu morskiego w celu przeprowadzenia analizy technicznej obecnej polityki zbierania danych oraz polityki w zakresie ich rozpowszechniania na podstawie prawodawstwa europejskiego dotyczącego sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską. Grupa zadaniowa składa się przedstawicieli różnych organizacji (podmiotów dostarczających dane, użytkowników i ekspertów w dziedzinie transportu morskiego), a dokładniej: właściwych krajowych organów statystycznych (krajowych urzędów statystycznych, krajowych urzędów morskich, ministerstw transportu); służb Komisji; Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu; podmiotów gospodarczych (Europejskiej Organizacji Portów Morskich – ESPO, Stowarzyszenia Armatorów Wspólnoty Europejskiej – ECSA). W celu przygotowania i wsparcia prac grupy zadaniowej Eurostat rozesłał w 2006 r. szczegółowy kwestionariusz do głównych użytkowników statystyk dotyczących transportu morskiego w Komisji, a mianowicie do DG TREN, DG COMP, DG ENV, DG FISH (obecnie DG MARE), DG JLS, DG TAXUD. Wnioski opracowane przez grupę zadaniową zostały następnie przedyskutowane w standardowych ramach Europejskiego Systemu Statystycznego przez grupę roboczą ds. statystyki w zakresie transportu morskiego oraz komitet koordynacyjny ds. statystyk transportu. Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady jest przedmiotem intensywnych negocjacji między zainteresowanymi stronami i stanowi część ogólnego pakietu inicjatyw legislacyjnych zgodnie ze strategią polityczną Komisji zmierzającą do uproszczenia prawodawstwa i tworzenia lepszych uregulowań prawnych[14], a w szczególności: rozporządzenia Komisji 1304/2007 z dnia 7 listopada 2007 r.[15] ustanawiającego klasyfikację NST 2007 w odniesieniu do towarów transportowanych wszystkimi omawianymi środkami transportu; wniosku dotyczącego decyzji Komisji nr …/…/UE z dnia …. r. zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/42/WE w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską, upraszczającej statystyki dotyczące transportu pasażerów oraz ruchu statków; Poprzednio obowiązujące prawodawstwo poddano procesowi przekształcenia aktu podstawowego[16] oraz kodyfikacji aktów wykonawczych[17]. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |225 | Uczestnikami grupy zadaniowej ds. statystyki w zakresie transportu morskiego oraz grupy roboczej ds. statystyki w zakresie transportu morskiego są eksperci znający obowiązujące prawodawstwo, krajowe systemy zbierania oraz zestawiania statystyk w zakresie transportu morskiego, a także nowe tendencje w rozwoju transportu morskiego. |230 | Analiza skutków i konsekwencji Wariant 1: (Obowiązujące prawodawstwo zostaje utrzymane) – Zapewnienie kompletności i ciągłości dostarczania danych statystycznych w zakresie transportu morskiego ze względu na rodzaj towarów nie byłoby możliwe. Wariant 2: (Obowiązujące prawodawstwo zostanie zmienione) – Zapewnienie kompletności i ciągłości dostarczania danych statystycznych w zakresie transportu morskiego ze względu na rodzaj towarów byłoby możliwe. Wyczerpujące i jednorodne dane statystyczne ze względu na rodzaj towarów i dla wszystkich rodzajów transportu utworzyłyby ogólne ramy przydatne przy wspieraniu i monitorowaniu polityki promującej współmodalność, tj. możliwość optymalnego łączenia różnych rodzajów transportu w obrębie jednego łańcucha transportowego, oraz modernizacji logistyki transportu towarowego. Z bardziej ogólnego punktu widzenia proponowana zmiana w połączeniu z innymi inicjatywami prawnymi dostosowałaby wyniki statystyczne do obecnych i dających się przewidzieć przyszłych potrzeb użytkowników. Jak wyjaśniono w części 1. niniejszego uzasadnienia, oceny skutków niniejszego wniosku pod względem obciążeń dla respondentów dokonały: grupa zadaniowa ds. statystyki w zakresie transportu morskiego, grupa robocza ds. statystyki w zakresie transportu morskiego (w której reprezentowane są wszystkie właściwe krajowe organy statystyczne odpowiedzialne za zbieranie tych danych) oraz komitet koordynacyjny ds. statystyk transportu: w większości przypadków zbieranie danych dla zestawu danych B1 nie nałoży na respondentów żadnych dodatkowych obciążeń. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych działań Celem rozporządzenia jest zapewnienie kompletności i ciągłości dostarczania danych statystycznych w zakresie transportu morskiego ze względu na rodzaj towarów, zgodnych i zharmonizowanych ze statystykami dostępnymi obecnie dla wszystkich innych odpowiednich rodzajów transportu. |310 | Podstawa prawna Artykuł 338 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi podstawę prawną dla statystyk europejskich. Parlament Europejski i Rada, działając zgodnie ze zwykłą procedurą prawodawczą, uchwalają środki w celu tworzenia, w stosownych przypadkach, statystyk dotyczących wykonywania działań Unii. Wspomniany artykuł określa wymogi odnoszące się do sporządzania statystyk europejskich, stanowiąc, że muszą być one zgodne z normami bezstronności, rzetelności, obiektywizmu, niezależności naukowej, efektywności pod względem kosztów oraz poufności informacji statystycznych. |320 | Zasada pomocniczości Zasada pomocniczości ma zastosowanie, o ile wniosek nie wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej. |321 | Cele niniejszego wniosku, a mianowicie utworzenie wspólnych ram dla systematycznego sporządzania statystyk europejskich dotyczących towarów transportowanych morzem przy zastosowaniu tej samej klasyfikacji ze względu na rodzaj towarów co dla innych odpowiednich statystyk w zakresie transportu, nie mogą zostać osiągnięte w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie. |324 | Cele te mogą zostać łatwiej osiągnięte na szczeblu europejskim na podstawie europejskiego aktu prawnego, ponieważ tylko Komisja może koordynować niezbędną harmonizację informacji statystycznych na szczeblu europejskim, natomiast gromadzenie danych i zestawianie porównywalnych statystyk w zakresie transportu morskiego może być organizowane przez państwa członkowskie. Unia Europejska może zatem podjąć działania w tym celu zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. |W związku z powyższym niniejszy wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów. |331 | Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejsze rozporządzenie ogranicza się w swoim zakresie do minimum koniecznego do osiągnięcia swojego celu i nie wykracza poza zakres niezbędny do tego celu. Rozporządzenie nie określa mechanizmów gromadzenia danych dla poszczególnych państw członkowskich, prawodawstwo europejskie jedynie definiuje dane, które mają być dostarczane, dla zapewnienia ich zharmonizowanej struktury i terminowego przekazywania. |Wybór instrumentów |341 | Proponowane instrumenty: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady. |WPłYW NA BUDżET |401 | Gromadzenie danych nie ma dodatkowego wpływu na budżet Unii Europejskiej. |INFORMACJE DODATKOWE |511 | Proponowany akt prawny ma znaczenie dla EOG i w związku z tym jego zakres powinien obejmować cały Europejski Obszar Gospodarczy. |WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/42/WE w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską(Tekst mający znaczenie dla EOG)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 338 ust. 1,uwzględniając wniosek Komisji,po przekazaniu wniosku parlamentom narodowym,stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą prawodawczą,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Zgodnie z akapitem drugim załącznika VIII do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/42/WE w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską[18] o warunkach pozyskiwania danych dla zestawu danych B1 (dane dotyczące „transportu morskiego w głównych portach europejskich według portów, rodzaju ładunków, towarów i relacji przewozowej”) decyduje Rada na wniosek Komisji, uwzględniając wyniki badania pilotażowego, przeprowadzonego w ciągu trzyletniego okresu przejściowego zgodnie z art. 10 dyrektywy Rady 95/64/WE z dnia 8 grudnia 1995 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską[19].2.  Zgodnie ze sprawozdaniem Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego na temat doświadczeń zdobytych podczas działań wykonanych stosownie do przepisów dyrektywy Rady 95/64/WE[20] zbieranie szczegółowych informacji dla dużych i dość dużych ładunków wydawało się wykonalne, a jego koszty rozsądne; największą trudność sprawiało jednak zestawienie takich danych dla kontenerów oraz dla ruchu ładunków ro-ro. Za słuszne uznano rozważenie możliwości rozszerzenia zakresu dyrektywy 95/64/WE na inne informacje wymienione w art. 10 ust. 2 lit. a) dopiero po zdobyciu większego doświadczenia przy gromadzeniu obecnych zmiennych i po ugruntowaniu się obecnego systemu. W odniesieniu do zbierania informacji o towarach należy wziąć pod uwagę możliwe zmiany klasyfikacji NST/R (Standardowa Klasyfikacja Towarów do celów Statystyk Transportu/Zmieniona, 1967).3.  Funkcjonowanie obecnego systemu jest dobrze ugruntowane, włącznie z wykonaniem zmian wprowadzonych decyzją Komisji 2005/366 z dnia 4 marca 2005 r. wdrażającą postanowienia dyrektywy Rady 95/64/WE w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską oraz wprowadzającą zmiany do jej załączników[21] oraz geograficznym rozszerzeniem systemu w związku z rozszerzeniami Unii Europejskiej w 2004 i 2007 r.4.  Znaczna liczba państw członkowskich przesyłających dane do Eurostatu w ramach dyrektywy 95/64/WE regularnie przedstawia Eurostatowi zestaw danych B1 na zasadzie dobrowolności zgodnie z klasyfikacją NST/R.5.  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1304/2007 z dnia 7 listopada 2007 r. zmieniające dyrektywę Rady 95/64/WE, rozporządzenie Rady (WE) nr 1172/98, rozporządzenia (WE) nr 91/2003 i (WE) nr 1365/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w celu ustanowienia NST 2007 jako jedynej klasyfikacji w odniesieniu do towarów transportowanych pewnymi środkami transportu[22] wprowadziło NST 2007 (Standardową Klasyfikację Towarów do celów Statystyk Transportu, 2007) jako jedyną klasyfikację w odniesieniu do towarów transportowanych transportem morskim, drogowym, kolejowym i wodami śródlądowymi. Klasyfikację tę stosuje się od roku referencyjnego 2008, obejmującego dane za 2008 r. Główne problemy z zestawianiem danych ze względu na rodzaj towarów zgodnie z klasyfikacją NST/R, jak wspomniano w sprawozdaniu cytowanym w motywie (2), zostały rozwiązane poprzez wprowadzenie NST 2007. Dlatego też w większości przypadków zbieranie danych dla zestawu danych B1 nie nałoży na respondentów żadnych dodatkowych obciążeń.6.  Zbieranie danych ze względu na rodzaj towarów jest obowiązkowe w europejskich statystykach dotyczących transportu drogowego[23], kolejowego[24] i transportu wodami śródlądowymi[25]., a dobrowolne dla transportu morskiego. Statystyki europejskie dotyczące wszelkich środków transportu należy gromadzić zgodnie ze wspólnymi koncepcjami i standardami, celem osiągnięcia możliwie najpełniejszej porównywalności różnych rodzajów transportu.7.  Wprowadzenie w 2011 r. obowiązku przekazywania Komisji (Eurostatowi) danych dla zestawu danych B1 dałoby państwom członkowskim odpowiedni okres czasu, w którym mogłyby stosować dobrowolne zestawianie danych dla potrzeb niezbędnych testów i dostosowań.8.  Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2009/42/WE,PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Skreśla się akapit drugi załącznika VIII do dyrektywy 2009/42/WE.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Pierwszym rokiem referencyjnym dla stosowania niniejszego rozporządzenia jest 2011 r., obejmujący dane za 2011 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący [1] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1172/98 z dnia 25 maja 1998 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do transportu drogowego rzeczy, Dz.U. L 163 z 6.6.1998, s. 1.[2] Rozporządzenie (WE) nr 91/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie statystyki transportu kolejowego, Dz.U. L 14 z 21.1.2003, s. 1.[3] Rozporządzenie (WE) nr 1365/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie statystyk dotyczących transportu towarów wodami śródlądowymi, Dz.U. L 264 z 25.9.2006, s. 1.[4] Komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego: „Utrzymać Europę w ruchu – zrównoważona mobilność dla naszego kontynentu. Przegląd średniookresowy Białej Księgi Komisji Europejskiej dotyczącej transportu 2001 r.” COM (2006) 314 wersja ostateczna z 22.6.2006 r.[5] Decyzja Komisji nr …/…/UE z dnia …. r. zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/42/WE w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską, Dz.U. …[6] Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 29.[7] Dz.U. L 320 z 30.12.1995, s. 25. Dyrektywa 95/64/WE została uchylona dyrektywą 2009/42/WE.[8] COM(2001) 93 z 20.2.2001.[9] Dz.U. L 123 z 17.5.2005, s. 1.[10] Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej i dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 573.[11] Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1792/2006 z dnia 23 października 2006 r. dostosowujące niektóre rozporządzenia i decyzje w takich dziedzinach, jak swobodny przepływ towarów, swobodny przepływ osób, polityka konkurencji, rolnictwo (prawodawstwo weterynaryjne oraz fitosanitarne), rybołówstwo, polityka transportowa, podatki, statystyka, polityka społeczna i zatrudnienie, środowisko naturalne, unia celna i stosunki zewnętrzne, w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii, Dz.U. L 362 z 20.12.2006, s. 53.[12] Załącznik III do tej dyrektywy.[13] Rozporządzenie Komisji 1304/2007 z dnia 7 listopada 2007 r., Dz.U. L 290 z 8.11.2007, s. 14.[14] COM(2006) 689; COM(2006) 693; COM(2007) 23; COM(2008) 35; COM(2009) 28.[15] Dz.U. L 184 z 8.11.2007, s. 14.[16] Dyrektywa 2009/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 maja 2009 r., Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 29[17] Decyzja Komisji 2008/861/WE z dnia 29 października 2008 r., Dz.U. L 306 z 15.11.2008, s. 66[18] Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 29.[19] Dz.U. L 320 z 30.12.1995, s. 25. Dyrektywa 95/64/WE została uchylona dyrektywą 2009/42/WE.[20] COM(2001) 93 z 20.2.2001.[21] Dz.U. L 123 z 17.5.2005, s. 1.[22] Dz.U. L 290 z 8.11.2007, s. 14.[23] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1172/98 z dnia 25 maja 1998 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do transportu drogowego rzeczy, Dz.U. L 163 z 6.6.1998, s. 1.[24] Rozporządzenie (WE) nr 91/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie statystyki transportu kolejowego, Dz.U. L 14 z 21.1.2003, s. 1.[25] Rozporządzenie (WE) nr 1365/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie statystyk dotyczących transportu towarów wodami śródlądowymi, Dz.U. L 264 z 25.9.2006, s. 1.


				|

		52012PC0262

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie podziału uprawnień do połowów w ramach Protokołu uzgodnionego między Unią Europejską a Gwineą Bissau ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej Strony umowie o partnerstwie w sprawie połowów /* COM/2012/0262 final - 2012/0135 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Na podstawie
upoważnienia udzielonego jej przez Radę[1] Komisja Europejska
prowadziła rokowania z Republiką Gwinei Bissau w celu odnowienia
protokołu do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między
Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau. W wyniku tych
rokowań nowy protokół został parafowany dnia 10 lutego 2012 r.
Nowy protokół obejmuje okres trzech lat począwszy od dnia jego
podpisania.
Protokół przewiduje uprawnienia do
połowów w następujących kategoriach:
–
3 700 GT dla trawlerów zamrażalni do
połowów krewetek;
–
3 500 GT dla trawlerów do połowów ryb i
głowonogów;
–
28 sejnery tuńczykowe/taklowce powierzchniowe;
–
12 kliprów tuńczykowych.
Należy określić sposób
podziału tych uprawnień do połowów pomiędzy państwa
członkowskie.
Na tej podstawie Komisja występuje z
wnioskiem o przyjęcie przez Radę niniejszego rozporządzenia.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCEN SKUTKÓW
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
przeprowadzono przed rokowaniami, w ramach Regionalnego Komitetu Doradczego ds.
Floty Dalekomorskiej, w którego skład wchodzą, oprócz sektora
rybołówstwa, organizacje pozarządowe ds. środowiska i rozwoju. W
ramach spotkań technicznych przeprowadzono również konsultacje z
ekspertami z państw członkowskich. W wyniku konsultacji stwierdzono,
że należy utrzymać protokół w sprawie połowów z
Gwineą Bissau.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Nowy
protokół do umowy o partnerstwie został przekazany Radzie w celu
zatwierdzenia przez nią jego podpisania i tymczasowego stosowania.
Został on również przekazany Radzie i Parlamentowi w celu jego
zawarcia.
2012/0135 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
w sprawie podziału uprawnień do
połowów w ramach Protokołu uzgodnionego między Unią
Europejską a Gwineą Bissau ustalającego uprawnienia do
połowów i rekompensatę finansową przewidziane w
obowiązującej Strony umowie o partnerstwie w sprawie połowów
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Dnia 17 marca 2008 r.
Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 241/2008 w sprawie zawarcia
Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą
Europejską a Republiką Gwinei Bissau[2](zwaną
dalej „umową o partnerstwie”).
(2)       Nowy protokół do umowy o
partnerstwie (zwany dalej „nowym protokołem”) został parafowany w
dniu 10 lutego 2012 r. Nowy protokół przyznaje statkom Unii uprawnienia do
połowów na wodach objętych zwierzchnictwem i jurysdykcją Gwinei
Bissau w zakresie rybołówstwa.
(3)       W dniu [...] r. Rada
przyjęła decyzję ..../2012/UE[3][4] w sprawie podpisania i
tymczasowego stosowania nowego protokołu.
(4)       Należy
określić metodę przydziału uprawnień do połowów
pomiędzy państwa członkowskie na okres stosowania nowego
protokołu.
(5)       Zgodnie z art. 10 ust. 1
rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r.
dotyczącego upoważnień do prowadzenia działalności połowowej
przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz
wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty[5], jeśli okaże
się, że uprawnienia do połowów przydzielone w ramach nowego
protokołu nie są w pełni wykorzystane, Komisja informuje o tym
fakcie zainteresowane państwa członkowskie Brak odpowiedzi w terminie
określonym przez Radę uznawany jest za potwierdzenie, że statki
danego państwa członkowskiego nie wykorzystują w pełni
przyznanych im uprawnień do połowów w danym okresie. Należy
określić ten termin.
(6)       Ponieważ
ważność obowiązującego protokołu wygasa z dniem 15
czerwca 2012 r., niniejsze rozporządzenie powinno stosować się
od dnia podpisania nowego protokołu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Uprawnienia do połowów ustalone w ramach
Protokołu uzgodnionego między Unią Europejską a Gwineą
Bissau ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę
finansową przewidziane w obowiązującej Strony umowie o
partnerstwie w sprawie połowów rozdziela się między państwa
członkowskie w następujący sposób:
a) trawlery krewetkowe zamrażalnie:
 Hiszpania ||        2 500 GT
 Grecja ||           140 GT
 Portugalia ||         1060 GT
b) trawlery zamrażalnie, trawlery do
połowów ryb i głowonogów:
 Hiszpania ||        2 900 GT
 Włochy ||           375 GT
 Grecja ||           225 GT
c) sejnery zamrażalnie do połowów
tuńczyka i taklowce:
 Hiszpania ||      14 statków
 Francja ||      12 statków
 Portugalia ||            2 statki
d) klipry tuńczykowe:
 Hiszpania ||        9 statków
 Francja ||            3 statki
2.           Rozporządzenie (WE) nr 1006/2008
stosuje się bez uszczerbku dla Umowy o partnerstwie w sprawie połowów
między Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau.
3.           Jeżeli wnioski o wydanie
upoważnień do połowów przedłożone przez państwa
członkowskie, o których mowa w ust. 1, nie wyczerpują wszystkich
uprawnień do połowów określonych w protokole, Komisja
uwzględnia wnioski o wydanie upoważnień do połowów z
pozostałych państw członkowskich, zgodnie z art. 10
rozporządzenia (WE) nr 1006/2008.
4.           Termin, w którym państwa
członkowskie zobowiązane są potwierdzić fakt niewykorzystywania
w pełni uprawnień do połowów przyznanych w ramach umowy, o
którym mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008, ustala
się na dziesięć dni roboczych od daty przekazania im przez
Komisję tej informacji.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
od dnia podpisania nowego protokołu.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Przyjęte w dniu 20 października 2011 r. przez
Radę ds. Rolnictwa i Rybołówstwa
[2]               Dz.U. L 75 z 18.3.2008, s. 49.
[3]               Dz.U. C […] z […], s. [...].
[4]               Dz.U. nr ref dokumentu 9791/11.
[5]               Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33.