               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.12.2015
            COM(2015) 640 final
            2015/0290(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               UZASADNIENIE

               Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, został podpisany w Brukseli dnia 1 kwietnia 2002 r. i wszedł w życie dnia 1 kwietnia 2006 r.

               Zgodnie z Aktem przystąpienia Republiki Chorwacji przystępuje ona do umów międzynarodowych podpisanych lub zawartych przez Unię Europejską i jej państwa członkowskie poprzez zawarcie protokołu do tych umów.

               Załączony wniosek stanowi akt prawny umożliwiający podpisanie i tymczasowe stosowanie Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

               Dnia 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z zainteresowanymi państwami trzecimi w celu zawarcia odpowiednich protokołów. Negocjacje z Republiką Libańską zakończono pomyślnie. Dnia 5 czerwca 2014 r. Komisja otrzymała notę werbalną informującą, że zaproponowany tekst został przyjęty przez Liban.

               Proponowany Protokół włącza Republikę Chorwacji jako umawiającą się stronę do Układu i zobowiązuje UE do przedstawienia autentycznej wersji Układu w nowym języku urzędowym UE.

               Wyniki negocjacji oceniono jako satysfakcjonujące. Komisja zwraca się do Rady o przyjęcie załączonej decyzji dotyczącej podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu.

               2015/0290 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z jego art. 218 ust. 5,

               uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, został podpisany w Brukseli dnia 1 kwietnia 2002 r. i wszedł w życie dnia 1 kwietnia 2006 r.

               (2)Republika Chorwacji stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej dnia 1 lipca 2013 r.

               (3)Na warunkach określonych w art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji przystąpienie Republiki Chorwacji do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, uzgadnia się w drodze protokołu do Układu, zawartego przez Radę, stanowiącą w imieniu Unii i jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, oraz Republikę Libańską.

               (4)Dnia 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z zainteresowanymi państwami trzecimi. Negocjacje z Republiką Libańską zakończyły się pomyślnie parafowaniem Protokołu załączonego do niniejszej decyzji.

               (5)W art. 7 Protokołu przewidziano jego tymczasowe stosowanie do czasu jego wejścia w życie.

               (6)Protokół powinien zostać podpisany, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie, i tymczasowo stosowany,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zezwala się na podpisanie w imieniu Unii i jej państw członkowskich Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, z zastrzeżeniem zawarcia wspomnianego Protokołu.

               Tekst Protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument przekazujący pełne uprawnienia do podpisania Protokołu, z zastrzeżeniem jego zawarcia, osobie/osobom wskazanej/wskazanym przez negocjatora.

               Artykuł 3

               Protokół, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie i do czasu jego wejścia w życie, stosuje się tymczasowo zgodnie z art. 7 Protokołu.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie […]

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.12.2015
            COM(2015) 640 final
            ZAŁĄCZNIK
            PROTOKÓŁdo Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

            WniosekDECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               ZAŁĄCZNIK
               PROTOKÓŁ
               do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

                  KRÓLESTWO BELGII,

               REPUBLIKA BUŁGARII,

               REPUBLIKA CZESKA,

               KRÓLESTWO DANII,

               REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

               REPUBLIKA ESTOŃSKA,

               IRLANDIA,

               REPUBLIKA GRECKA,

               KRÓLESTWO HISZPANII,

               REPUBLIKA FRANCUSKA,

               REPUBLIKA CHORWACJI,

               REPUBLIKA WŁOSKA,

               REPUBLIKA CYPRYJSKA,

               REPUBLIKA ŁOTEWSKA,

               REPUBLIKA LITEWSKA,

               WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,

               WĘGRY,

               REPUBLIKA MALTY,

               KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

               REPUBLIKA AUSTRII,

               RZECZPOSPOLITA POLSKA,

               REPUBLIKA PORTUGALSKA,

               RUMUNIA,

               REPUBLIKA SŁOWENII,

               REPUBLIKA SŁOWACKA,

               REPUBLIKA FINLANDII,

               KRÓLESTWO SZWECJI,

               ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

               Umawiające się Strony Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zwane dalej „państwami członkowskimi”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej,

               oraz

               UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią Europejską”,

               z jednej strony,

               oraz

               REPUBLIKA LIBAŃSKA, zwana dalej „Libanem”,

               z drugiej strony,

               na potrzeby niniejszego Protokołu łącznie zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, zwany dalej „Układem eurośródziemnomorskim”, został podpisany w Brukseli dnia 1 kwietnia 2002 r. i wszedł w życie dnia 1 kwietnia 2006 r.

               (2)Traktat dotyczący przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, zwany dalej „Traktatem o przystąpieniu”, został podpisany w Brukseli dnia 9 grudnia 2011 r. i wszedł w życie dnia 1 lipca 2013 r.

               (3)Na mocy art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji włączenie tego państwa członkowskiego do Układu uzgadnia się poprzez zawarcie protokołu do Układu.

               (4)Na mocy art. 22 ust. 2 Układu eurośródziemnomorskiego przeprowadzono konsultacje w celu zagwarantowania, że uwzględnione zostaną obustronne interesy Unii i Libanu,

               POSTANAWIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Republika Chorwacji staje się niniejszym stroną Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, oraz odpowiednio uwzględnia i przyjmuje, tak samo jak pozostałe państwa członkowskie Unii, teksty Układu, a także wspólne deklaracje i deklaracje.

               ROZDZIAŁ I

               Zmiany w tekście Układu eurośródziemnomorskiego, w szczególności w załącznikach i protokołach do niego

               Artykuł 2

               Reguły pochodzenia

               W protokole 4 wprowadza się następujące zmiany:

               1.w art. 18 ust. 4 dodaje się zdanie w brzmieniu: „Izdano naknadno”;

               2.załącznik V otrzymuje brzmienie:

               „1. Załącznik V

               TEKST DEKLARACJI NA FAKTURZE

               Deklaracja na fakturze, której tekst znajduje się poniżej, musi zostać sporządzona zgodnie z przypisami. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.

               Wersja w języku bułgarskim

               Износителят на продуктите, обхванати от този документ (митническо разрешение № … (
                  1
               ) декларира, че освен където е отбелязано друго, тези продукти са с … преференциален произход (
                  2
               ).

               Wersja w języku hiszpańskim

               El exportador de los productos incluidos en el presente documento [autorización aduanera no …(1)] declara que, salvo indicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen preferencial…(2).

               Wersja w języku czeskim

               Vývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (číslo povolení … (1)) prohlašuje, že kromě zřetelně označených mají tyto výrobky preferenční původ v … (2).

               Wersja w języku duńskim

               Eksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (toldmyndighedernes tilladelse nr. … (1)), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har præferenceoprindelse i … (2).

               Wersja w języku niemieckim

               Der Ausführer (Ermächtigter Ausführer; Bewilligungs-Nr. … (1)) der Waren, auf die sich dieses Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anders angegeben, präferenzbegünstigte … (2) Ursprungswaren sind.

               Wersja w języku estońskim

               Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr … (1)) deklareerib, et need tooted on … (2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul, kui on selgelt näidatud teisiti.

               Wersja w języku greckim

               Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο [άδεια τελωνείου υπ’ αριθ. … (1)] δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής … (2).

               Wersja w języku angielskim

               The exporter of the products covered by this document (customs authorisation No … (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of … (2) preferential origin.

               Wersja w języku francuskim

               L’exportateur des produits couverts par le présent document [autorisation douanière no … (1)] déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l’origine préférentielle … (2).

               Wersja w języku chorwackim

               Izvoznik proizvoda obuhvaćenih ovom ispravom (carinsko ovlaštenje br. .(1)..) izjavljuje da su, osim ako je drukčije izričito navedeno, ovi proizvodi .... (2) preferencijalnog podrijetla.

               Wersja w języku włoskim

               L’esportatore delle merci contemplate nel presente documento [autorizzazione doganale n. … (1)] dichiarache, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale … (2).

               Wersja w języku łotewskim

               Eksportētājs produktiem, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas pilnvara Nr. … (1)), deklarē, ka, izņemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir priekšrocību izcelsme no … (2).

               Wersja w języku litewskim

               Šiame dokumente išvardintų prekių eksportuotojas (muitinės liudijimo Nr … (1)) deklaruoja, kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra … (2) preferencinės kilmės prekės.

               Wersja w języku węgierskim

               A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: … (1)) kijelentem, hogy eltérő egyértelmű jelzés hianyában az áruk preferenciális … (2) származásúak.

               Wersja w języku maltańskim

               L-esportatur tal-prodotti koperti b’dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana nru. … (1)) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b’mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta’ oriġini preferenzjali … (2).

               Wersja w języku niderlandzkim

               De exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr. … (1)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van preferentiële …oorsprong zijn (2).

               Wersja w języku polskim

               Eksporter produktów objętych tym dokumentem (upoważnienie władz celnych nr … (1)) deklaruje, że z wyjątkiem gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają … (2) preferencyjne pochodzenie.

               Wersja w języku portugalskim

               O exportador dos produtos cobertos pelo presente documento [autorização aduaneira n.o … (1)], declara que, salvo expressamente indicado em contrário, estes produtos são de origem preferencial … (2).

               Wersja w języku rumuńskim

               Exportatorul produselor ce fac obiectul acestui document [autorizația vamală nr. … (1)] declară că, exceptând cazul în care în mod expres este indicat altfel, aceste produse sunt de origine preferențială … (2).

               Wersja w języku słoweńskim

               Izvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (pooblastilo carinskih organov št. … (1)) izjavlja, da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno … (2) poreklo.

               Wersja w języku słowackim

               Vývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente [číslo povolenia … (1)] vyhlasuje, že okrem zreteľne označených, majú tieto výrobky preferenčný pôvod v … (2).

               Wersja w języku fińskim

               Tässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (tullin lupa nro … (1)) ilmoittaa, että nämä tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja … (2) alkuperätuotteita.

               Wersja w języku szwedzkim

               Exportören av de varor som omfattas av detta dokument (tullmyndighetens tillstånd nr … (1)) försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, har förmånsberättigande … ursprung (2).

               Wersja w języku arabskim

               ..................................................................................................................................................(
                  3
               ). (Miejscowość i data)

               ..................................................................................................................................................(
                  4
               ).

               (Podpis eksportera; oraz czytelnie nazwisko osoby podpisującej deklarację).”.

               ROZDZIAŁ II

               Przepisy przejściowe

               Artykuł 3

               Tranzyt towarów

               Postanowienia Układu można stosować do towarów wywożonych z Libanu do Chorwacji lub z Chorwacji do Libanu, które spełniają kryteria określone w protokole 4 do Układu oraz które w dniu przystąpienia Chorwacji znajdują się w drodze, są czasowo składowane bądź znajdują się w składzie celnym lub w wolnym obszarze celnym na terytorium Libanu lub Chorwacji.

               W takich przypadkach można zezwolić na preferencyjne traktowanie pod warunkiem przedłożenia organom celnym państwa przywozu, w terminie czterech miesięcy od daty przystąpienia Chorwacji, dowodu pochodzenia wystawionego z mocą wsteczną przez organy celne kraju wywozu.

               ROZDZIAŁ III

               Przepisy końcowe i ogólne

               Artykuł 4

               Republika Libańska zobowiązuje się w związku z przedmiotowym rozszerzeniem Unii nie wnosić żadnych roszczeń, wniosków lub skarg ani nie wprowadzać zmian i nie odwoływać żadnych koncesji na podstawie art. XXIV.6 i art. XXVIII GATT 1994.

               Artykuł 5

               W odpowiednim czasie po parafowaniu niniejszego Protokołu Unia przekazuje państwom członkowskim oraz Republice Libańskiej chorwacką wersję językową Układu. Z zastrzeżeniem wejścia w życie niniejszego Protokołu wersja językowa, o której mowa w zdaniu pierwszym niniejszego artykułu, staje się na równi autentyczna co wersje Układu w języku angielskim, arabskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim.

               Artykuł 6

               Niniejszy Protokół stanowi integralną część Układu.

               Artykuł 7

               Niniejszy Protokół zostaje zatwierdzony przez Unię Europejską, przez Radę Unii Europejskiej w imieniu państw członkowskich oraz przez Liban zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami. Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu. Dokumenty zatwierdzające są składane w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.

               Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym wszystkie Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu.

               Do czasu wejścia w życie Protokół będzie stosowany tymczasowo z mocą od dnia 1 lipca 2013 r.

               Artykuł 8

               Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, arabskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

               W DOWÓD CZEGO niżej podpisani Pełnomocnicy, należycie w tym celu umocowani, podpisali niniejszy Protokół.

               Sporządzono w … dnia … r.

               W imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich

               W imieniu Republiki Libańskiej

                     (1)

                        Jeżeli deklaracja na fakturze jest sporządzona przez zatwierdzonego eksportera w rozumieniu art. 22 Protokołu, w tym miejscu należy umieścić numer upoważnienia zatwierdzonego eksportera. Jeżeli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć słowa w nawiasie lub pozostawić to miejsce niewypełnione.

                     (2)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja na fakturze odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art. 38 Protokołu, eksporter musi wyraźnie wskazać je w dokumencie, w którym sporządzana jest deklaracja, poprzez wpisanie symbolu „CM”.

                     (3)

                        Wskazania te mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

                     (4)

                        Zob. art. 22 ust. 5 Protokołu. Jeżeli podpis eksportera nie jest wymagany, zwolnienie z obowiązku złożenia podpisu powoduje również zwolnienie z obowiązku podania nazwiska podpisującego.


				|

		52014PC0181

			Wniosek DECYZJA RADY zmieniająca decyzję 2004/162/WE dotyczącą systemu opłat za dokowanie we francuskich departamentach zamorskich w odniesieniu do okresu jej stosowania /* COM/2014/0181 final - 2014/0101 (CNS) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej (TFUE) mają zastosowanie do regionów najbardziej oddalonych
Unii. Francuskie regiony najbardziej oddalone zostały jednak
wyłączone z terytorialnego zakresu stosowania dyrektyw w sprawie VAT
i akcyzy.
Postanowienia TFUE, w szczególności jego art.
110, zasadniczo nie dopuszczają żadnej różnicy w opodatkowaniu
we francuskich regionach najbardziej oddalonych między produktami
lokalnymi a produktami pochodzącymi z Francji metropolitalnej, z innych
państw członkowskich lub z państw trzecich. W art. 349 TFUE
(dawnym art. 299 ust. 2 Traktatu WE) przewidziano natomiast
możliwość wprowadzenia środków szczególnych dla regionów
najbardziej oddalonych ze względu na występowanie trwałych
niedogodności, które mają wpływ na sytuację
gospodarczą i społeczną tych regionów. Środki te
dotyczą różnych polityk, w tym polityki podatkowej.
Decyzją Rady 2004/162/WE z dnia 10 lutego
2004 r. (zmienioną decyzjami Rady 2008/439/WE z dnia 9 czerwca 2008 r. i
448/2011/UE z dnia 19 lipca 2011 r.), przyjętą na podstawie art. 299
ust. 2 Traktatu WE, Francja została upoważniona do stosowania do dnia
1 lipca 2014 r. zwolnień lub obniżek podatku od dokowania w
odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych we francuskich regionach
najbardziej oddalonych (z wyjątkiem Saint Martin). Załącznik do
wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą
dotyczyć zwolnienia lub obniżki podatku. W zależności od
produktów różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi
lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 10, 20 lub 30
punktów procentowych.
W decyzji 2004/162/WE podano przyczyny, które
doprowadziły do przyjęcia środków szczególnych: oddalenie,
zależność od surowców i energii, obowiązek tworzenia
większych zapasów, mały rozmiar rynku lokalnego połączony
ze słabo rozwiniętą działalnością eksportową
itd. Wszystkie te niedogodności powodują zwiększenie kosztów
produkcji, a zatem kosztów wytworzenia produktów wytwarzanych lokalnie, które przy
braku środków szczególnych byłyby mniej konkurencyjne w stosunku do
produktów pochodzących z zewnątrz, nawet przy uwzględnieniu
kosztów dostarczenia do francuskich departamentów zamorskich. Utrudniłoby
to zatem utrzymanie produkcji lokalnej. Środki szczególne zawarte w
decyzji 2004/162/WE zostały więc opracowane w celu wzmocnienia
przemysłu lokalnego przez poprawę jego konkurencyjności.
Zdaniem władz francuskich niedogodności,
jakich doświadczają francuskie regiony najbardziej oddalone, nadal
istnieją, w związku z czym w szeregu pism przesłanych
pomiędzy 25 stycznia a 7 czerwca 2013 r. władze francuskie
zwróciły się do Komisji Europejskiej z wnioskiem o zgodę na
utrzymanie systemu zróżnicowanego opodatkowania podobnego do obecnego po
dacie 1 lipca 2014 r., tj. do dnia 31 grudnia 2020 r.
Analiza wykazu produktów, wobec których
władze francuskie chcą zastosować zróżnicowane
opodatkowanie, wymaga dużego nakładu pracy polegającej na
weryfikacji, w odniesieniu do każdego produktu, czy wprowadzenie zróżnicowanego
opodatkowania jest uzasadnione i proporcjonalne, przy jednoczesnym upewnieniu
się, że wprowadzenie takiego zróżnicowanego opodatkowania nie
narusza integralności i spójności porządku prawnego Unii, w tym
rynku wewnętrznego i wspólnych polityk.
Pracy tej nie udało się dotychczas
zakończyć z uwagi na znaczną liczbę produktów objętych
wykazem (kilkaset) oraz ilość informacji, które należy
zgromadzić, na temat struktury rynku poszczególnych produktów: istnienie
produkcji lokalnej, przywóz znacznej ilości towarów (w tym z Francji i
innych państw członkowskich) mogący zagrozić utrzymaniu
produkcji lokalnej, brak monopolu lub quasi-monopolu w produkcji lokalnej,
dowody na istnienie wyższych kosztów produkcji utrudniających konkurowanie
produktów lokalnych z produktami „importowanymi”, sprawdzenie, czy
zróżnicowane opodatkowanie nie jest niezgodne z innymi politykami Unii.
Brak przyjęcia wniosku przed 1 lipca 2014 r.
skutkowałby ryzykiem powstania próżni prawnej w zakresie, w jakim
zabroniono by stosowania zróżnicowanego opodatkowania we francuskich
regionach najbardziej oddalonych po 1 lipca 2014 r., nawet w odniesieniu do
produktów, w przypadku których utrzymanie takiego opodatkowania byłoby
bezsprzecznie uzasadnione.
Aby umożliwić zakończenie
podjętych prac oraz aby zapewnić Komisji czas na przygotowanie
wyważonego wniosku, uwzględniającego interesy różnych
stron, potrzebny jest dodatkowy okres długości 6 miesięcy.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Treść niniejszego wniosku została
skonsultowana z właściwymi dyrekcjami generalnymi Komisji
Europejskiej.
Komisja Europejska nie przeprowadziła oceny
skutków.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
 Krótki opis proponowanych środków We wniosku przewiduje się przedłużenie o sześć miesięcy okresu ważności decyzji Rady 2004/162/WE z dnia 10 lutego 2004 r., tj. do dnia 31 grudnia 2014 r. zamiast do dnia 1 lipca 2014 r.
 Podstawa prawna Artykuł 349 TFUE.
 Zasada pomocniczości Jedynie Rada jest uprawniona do podjęcia, na podstawie art. 349 TFUE, środków szczególnych na rzecz regionów najbardziej oddalonych w celu dostosowania stosowania traktatów do tych regionów, w tym wspólnej polityki w poszczególnych obszarach, z powodu występowania trwałych niedogodności, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną regionów najbardziej oddalonych. Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.
 Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów.
 Wniosek ma na celu przedłużenie o sześć miesięcy aktualnie stosowanego systemu, co pozwoli na zakończenie pełnej analizy, produkt po produkcie, wniosku o pozwolenie na stosowanie opodatkowania zróżnicowanego mającego zrównoważyć niedogodności, jakich doświadcza produkcja lokalna. ||
 Zezwolenie na dalsze przedłużenie zostanie udzielone dopiero po przedłożeniu wspomnianej analizy, dla poszczególnych produktów, w związku z wnioskiem władz francuskich.
 Wybór instrumentów
 Proponowany instrument: decyzja Rady.
 Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: Zmieniany tekst sam jest decyzją Rady przyjętą na tej samej podstawie prawnej (wówczas art. 299 ust. 2 Traktatu WE).
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu finansowego na
budżet Unii Europejskiej.
2014/0101 (CNS)
Wniosek
DECYZJA RADY
zmieniająca decyzję 2004/162/WE
dotyczącą systemu opłat za dokowanie we francuskich
departamentach zamorskich w odniesieniu do okresu jej stosowania
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Parlamentu
Europejskiego[1],
stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą
ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Decyzją Rady 2004/162/WE[2] Francja została
uprawniona do stosowania zwolnień lub obniżek podatku od dokowania w
odniesieniu do produktów wytwarzanych lokalnie we francuskich departamentach
zamorskich, wymienionych w załączniku do decyzji. W
zależności od produktów różnica w opodatkowaniu między
produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może
przekraczać 10, 20 lub 30 punktów procentowych. Takie zwolnienia lub
obniżki podatku są środkami szczególnymi mającymi na celu
zrekompensowanie szczególnych ograniczeń wymienionych w art. 349, z jakimi
stykają się regiony najbardziej oddalone, i które powodują,
że koszty produkcji ponoszone przez przedsiębiorstwa lokalne
rosną, a ich produkty nie mogą łatwo konkurować z takimi
samymi produktami pochodzącymi z Francji, innych państw
członkowskich lub państw trzecich. Wspomniane zwolnienia lub
obniżki podatku od dokowania w odniesieniu do produkcji lokalnej pozwolą
jej na utrzymanie lub rozwój. Decyzję 2004/162/WE stosuje się do dnia
1 lipca 2014 r.
(2)       Zdaniem Francji
niedogodności, jakich doświadczają francuskie regiony
najbardziej oddalone, nadal istnieją, w związku z czym Francja
zwróciła się do Komisji z wnioskiem o utrzymanie systemu
zróżnicowanego opodatkowania podobnego do obecnego po dacie 1 lipca 2014
r., tj. do dnia 31 grudnia 2020 r.
(3)       Analiza wykazu produktów,
wobec których Francja chce stosować zróżnicowane opodatkowanie,
wymaga jednak dużego nakładu pracy polegającej na weryfikacji, w
odniesieniu do każdego produktu, czy wprowadzenie zróżnicowanego
opodatkowania jest uzasadnione i proporcjonalne, przy jednoczesnym upewnieniu
się, że wprowadzenie takiego zróżnicowanego opodatkowania nie
narusza integralności i spójności porządku prawnego Unii, w tym
rynku wewnętrznego i wspólnych polityk.
(4)       Pracy tej nie udało
się dotychczas zakończyć z uwagi na znaczną liczbę
produktów ujętych w wykazie oraz ilość informacji, które
należy zgromadzić, w szczególności na temat wyższych
kosztów produkcji ograniczających konkurencyjność produktów
lokalnych oraz na temat struktury rynku poszczególnych produktów.
(5)       Brak przyjęcia wniosku
przed dniem 1 lipca 2014 r. skutkowałby ryzykiem powstania próżni
prawnej w zakresie, w jakim zabroniono by stosowania zróżnicowanego opodatkowania
we francuskich regionach najbardziej oddalonych po dniu 1 lipca 2014 r.
(6)       Aby umożliwić
zakończenie podjętych prac oraz aby zapewnić Komisji czas na
przygotowanie wyważonego wniosku, uwzględniającego interesy
różnych stron, potrzebny jest zatem dodatkowy okres długości 6
miesięcy.
(7)       Należy zatem odpowiednio
zmienić decyzję 2004/162/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W art. 1 ust. 1 decyzji 2004/162/WE datę
„1 lipca 2014 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2014 r.”.
Artykuł 2
Niniejszą
decyzję stosuje się od dnia 2 lipca 2014 r.
Artykuł 3
Niniejsza
decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. C [...] z [...], s. [...].
[2]               Decyzja Rady 2004/162/WE z dnia 10 lutego 2004 r.
dotycząca systemu opłat za dokowanie we francuskich departamentach
zamorskich i przedłużająca okres ważności decyzji
89/688/EWG (Dz.U. L 52 z 21.2.2004, s. 64).