				|

		52011PC0844

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie ustanowienia instrumentu finansowego na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie /* KOM/2011/0844 wersja ostateczna - 2011/0412 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Unia Europejska opiera się na
wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności,
demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania
praw człowieka (art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej). Ponadto, jak to
również jest określone w Traktacie, działania Unii na arenie
międzynarodowej „oparte są na zasadach, które leżą u
podstaw jej utworzenia, rozwoju i rozszerzenia oraz które zamierza
wspierać na świecie: demokracji, państwa prawnego,
powszechności i niepodzielności praw człowieka i podstawowych
wolności, poszanowania godności ludzkiej, zasad równości i
solidarności oraz poszanowania zasad Karty Narodów Zjednoczonych oraz
prawa międzynarodowego.” (Artykuł 21).
Dlatego też propagowanie demokracji i
praw człowieka jest zasadniczym elementem działań
zewnętrznych UE. W propagowaniu praw człowieka i demokracji na
świecie UE stosuje szeroki wachlarz środków, począwszy od
dialogu politycznego oraz inicjatyw dyplomatycznych, skończywszy na
współpracy i pomocy finansowej oraz technicznej.
Rozporządzenie w sprawie ustanowienia
Europejskiego Instrumentu na rzecz Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR)[1] stanowi
kamień milowy tej strategii politycznej i jest wyjątkowym i widocznym
wyrazem silnego zaangażowania UE na rzecz demokracji i praw
człowieka. Instrument ten przyniósł rzeczywiste rezultaty i może
się pochwalić licznymi przykładami skutecznych interwencji w
zakresie wspierania społeczeństwa obywatelskiego i instytucji zajmujących
się problematyką praw człowieka na całym świecie oraz
obserwacji wyborów. Dzięki niezależności od zgody ze strony
rządu i swojej elastyczności EIDHR stanowi podstawową
wartość dodaną dla narzędzi politycznych UE.
W nowym rozporządzeniu należy
zachować ogólne cele i zakres EIDHR, które mają przyczynić
się do rozwoju i konsolidacji praw człowieka i podstawowych
wolności, demokracji i praworządności na świecie.
Rozporządzenie opiera się na silnym
związku między demokracją a prawami człowieka. W ostatnich latach plan działania UE na rzecz
wspierania demokracji stale ewoluował i nabrał charakteru
podejścia kompleksowego. W szczególności konkluzje Rady z listopada 2009 r.[2] w sprawie
wspierania demokracji stanowią pierwsze strategiczne, konkretne wytyczne
dla bardziej kompleksowej i spójnej polityki wspierania demokracji w stosunkach
zewnętrznych UE. W grudniu 2010 r. Komisja przedstawiła pierwsze
sprawozdanie dotyczące działań podjętych w następstwie
konkluzji. Przyjęto też nowe konkluzje[3], w których określono dziesięć
państw pilotażowych, w których ma być realizowany program
działania i mają być podjęte działania natychmiastowe.
Uznaje się
zatem za istotne, by EIDHR zachował w przyszłości szeroki zakres
zastosowania, obejmujący istniejące szerokie spektrum
działań propagatorskich, wsparcie podstawowe i działania w
terenie, w tym obserwację wyborów, wspieranie wszystkich praw podstawowych
właściwych dla demokracji oraz wszystkich innych praw człowieka
i podstawowych wolności. Jest to
gwarancją racjonalnej polityki, kompleksowego podejścia, spójnych
działań i efektu skali.
Od 2007 r. zakres EIDHR obejmuje
pięć celów:
·
zwiększanie poszanowania praw człowieka i
podstawowych wolności w krajach, w których są one najbardziej
zagrożone;
·
wzmocnienie roli społeczeństwa
obywatelskiego w propagowaniu praw człowieka i reform
demokratycznych, we wspieraniu pokojowego godzenia interesów różnych grup
oraz wzmacnianiu udziału i reprezentacji społeczeństwa w
polityce;
·
wspieranie działań dotyczących praw
człowieka i demokracji w obszarach objętych wytycznymi UE, w tym
dotyczących dialogu na temat praw człowieka, obrońców praw
człowieka, kary śmierci, tortur, dzieci i konfliktów zbrojnych, praw
dziecka, zwalczania przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz walki z
wszelkimi formami ich dyskryminacji, międzynarodowego prawa humanitarnego
oraz ewentualnych przyszłych wytycznych;
·
wspieranie i wzmacnianie międzynarodowych i
regionalnych ram ochrony i propagowania praw człowieka,
sprawiedliwości, praworządności i propagowania demokracji;
·
budowanie zaufania do demokratycznych procesów wyborczych
i zwiększanie ich wiarygodności i przejrzystości, w
szczególności przez obserwację wyborów.
Strategia
reagowania[4]
w ramach EIDHR opiera się głównie na współpracy z organizacjami
społeczeństwa obywatelskiego, których celem jest obrona podstawowych wolności,
stanowiących podstawę wszystkich procesów demokratycznych, i wsparcie
społeczeństwa obywatelskiego, by mogło stać się
skuteczną siłą na rzecz reform politycznych i obrony praw
człowieka. Ta specyfika strategii
reagowania zostanie w nowym rozporządzeniu w pełni zachowana. W ten sposób uzupełnia ono nową
generację programów geograficznych, które w coraz większym stopniu
uwzględniają kwestie związane z demokracją i prawami
człowieka, kładą jednak główny nacisk na tworzenie
instytucji publicznych.
Ponadto nowe
rozporządzenie w sprawie EIDHR wzmocni narzędzia stojące do
dyspozycji UE w celu skuteczniejszego reagowania na sytuacje w krajach
problematycznych lub w sytuacjach wyjątkowych, w przypadkach gdy prawa
człowieka i podstawowe wolności są najbardziej zagrożone. Najnowsze wydarzenia w sąsiedztwie Europy, w
szczególności podczas Arabskiej Wiosny, pokazały, że lokalne
społeczeństwa w coraz większym stopniu domagają się
wolności i praw, jak również demokracji, którą UE musi
wspierać. W takich przypadkach Unia
Europejska będzie miała możliwość bezpośredniego
finansowania działań ad hoc poprzez bezpośrednie dotacje
lub dotacje o niskiej wartości. Będzie
to mieć miejsce w przypadku, gdy uwarunkowania proceduralne mogłyby
negatywnie wpłynąć na skuteczność działań
lub mogłyby narazić beneficjentów na ryzyko poważnego
zastraszenia, odwetu lub inne rodzaje ryzyka. Działania
ad hoc byłyby, co do zasady, uwzględnione w dokumentach
strategicznych i programach rocznych. W
wyjątkowych okolicznościach działania ad hoc mogłyby
być jednak przyjmowane w drodze środków specjalnych poza cyklem
programowania.
Patrząc z szerszej
perspektywy, proponowane rozporządzenie w sprawie EIDHR należy
postrzegać w kontekście wszystkich proponowanych instrumentów
finansowych w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, jak
określono to w komunikacie „Budżet z perspektywy Europy 2020”. Wraz z instrumentami objętymi działem 4
(„Globalny wymiar Europy”) i z Europejskim Funduszem Rozwoju nowy EIDHR zapewni
większą spójność i skuteczność działań
zewnętrznych UE.
Zgodnie z decyzją Rady
określającą organizację i zasady funkcjonowania
Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ)[5] wysoki
przedstawiciel/wiceprzewodniczący zapewnia ogólną polityczną
koordynację działań zewnętrznych Unii, w tym
działań za pośrednictwem EIDHR. Jak określono to w art. 9
ust. 3 wyżej wymienionej decyzji Rady, ESDZ wnosi w szczególności
wkład w cykl programowania i zarządzania EIDHR.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Komisja Europejska
przeprowadziła konsultacje społeczne na temat przyszłego
finansowania działań zewnętrznych UE w dniach od 26 listopada 2010
r. do 31 stycznia 2011 r. Proces ten opierał się na kwestionariuszu
internetowym i towarzyszącym mu dokumencie informacyjnym „Za pomocą
jakich instrumentów UE powinna finansować działania zewnętrzne
po 2013 r.?”, przygotowanym przez Komisję i odpowiednie komórki ESDZ. W
trakcie konsultacji społecznych otrzymano 220 odpowiedzi od szerokiego
spektrum podmiotów zajmujących się działaniami
zewnętrznymi, których komentarze odzwierciedlały
różnorodność struktur, poglądów oraz tradycji.
Większość respondentów
(około 70%) potwierdziła, że interwencja finansowa UE stanowi znaczną
wartość dodaną w głównych obszarach polityki
wspieranych przez instrumenty finansowe UE w zakresie działań
zewnętrznych[6].
Kryterium wartości dodanej w skali UE zostało uznane przez wielu
respondentów jako główną siłą napędową dla
przyszłości: byli oni zdania, że UE powinna wykorzystać
swoją przewagę komparatywną wynikającą z jej
obecności na arenie światowej, jej szerokiej wiedzy specjalistycznej,
jej ponadnarodowego charakteru i jej roli jako podmiotu wspomagającego
koordynację oraz że powinna czerpać korzyści skali.
Prawie wszyscy
respondenci (92%) opowiadają się za bardziej zróżnicowanym
podejściem, dostosowanym do sytuacji danego kraju korzystającego ze
wsparcia, na podstawie racjonalnych kryteriów oraz skutecznego zbierania
danych, co da możliwość zwiększenia oddziaływania
instrumentów finansowych UE. Ponad dwie trzecie respondentów uważa,
że interesy UE są w wystarczającym stopniu uwzględniane w
jej działaniach zewnętrznych, i że działania te powinny
opierać się w większym stopniu na wartościach i zasadach UE
oraz na celach rozwoju krajów partnerskich. Mniejszość uważa,
że działania zewnętrzne UE powinny skupić się w
większym stopniu na własnych interesach UE w gospodarce
światowej, a zwłaszcza w odniesieniu do gospodarek wschodzących.
Jeśli chodzi
o uproszczenie instrumentów oraz równowagę między instrumentami
geograficznymi i tematycznymi, zróżnicowane opinie wyrażono w kwestii
przeglądu unijnych programów tematycznych oraz ewentualnego zmniejszenia
ich liczby. Wielu respondentów wyraża obawy, że mogłoby to
oznaczać spadek całkowitej kwoty środków dostępnej dla
działań tematycznych, i opowiada się raczej za uproszczeniem
przepisów regulujących dostęp do finansowania tematycznego i jego
wykorzystanie. Kilka zagadnień tematycznych określono jako
ważne, w tym wzmocnienie Europejskiego Instrumentu na rzecz Demokracji i
Praw Człowieka (EIDHR), finansowanie walki ze zmianą klimatu oraz
obecne programy tematyczne wchodzące w zakres DCI. Znaczna
większość respondentów popiera większą
elastyczność geograficznych granic instrumentów UE jako
właściwą odpowiedź na wyzwania międzyregionalne.
Większość
respondentów zgadza się co do tego, że wspólne programowanie i
współfinansowanie z państwami członkowskimi może
zwiększyć oddziaływanie i spójność działań
zewnętrznych UE, uprościć świadczenie pomocy i
ograniczyć ogólne koszty transakcji.
Odnośnie do podobieństwa
poglądów i zasady warunkowości wśród respondentów istnieje
szerokie poparcie dla uzależniania pomocy od poszanowania praw
człowieka, mniejszości, dobrych rządów i różnorodności
form wyrazu kulturowego przez kraj korzystający ze wsparcia (78%) lub
jakości jego polityki oraz jego zdolności i gotowości do
wprowadzenia stabilnej polityki (63%). Większość respondentów
jest krytyczna wobec ukierunkowania współpracy zewnętrznej na
interesy własne UE.
Jeśli chodzi o działania zewnętrzne
UE w kontekście praw człowieka i demokracji, wszyscy
respondenci podkreślili potrzebę dalszego promowania i wspierania
tych celów na całym świecie zarówno poprzez włączenie ich
do wszystkich obszarów polityki i działań UE, jak i ujęcie ich w
specjalnym, odrębnym, ale komplementarnym instrumencie finansowym.
Europejski Instrument na rzecz Demokracji i Praw Człowieka jest wysoko
ceniony, a wszystkie zainteresowane strony wezwały UE do wzmocnienia jego
potencjału, utrzymania jego wartości dodanej i zwiększenia
szybkości działań realizowanych w jego ramach, w
szczególności w odniesieniu do najtrudniejszych i pilnych przypadków.
Ocena skutków
Komisja przeprowadziła ocenę
skutków, w której rozważyła trzy główne warianty polityczne (z
pewnymi sub-wariantami):
1) brak odrębnego rozporządzenia w
sprawie EIDHR i włączenie zagadnień praw człowieka i
demokracji do innych instrumentów;
2) brak zmian do aktualnego
rozporządzenia, a jedynie zwiększenie przyznanych środków
budżetowych na dodatkowe działania w ramach obecnej struktury;
3) opracowanie lepszego rozporządzenia
upoważniającego przy jednoczesnym utrzymaniu głównych cech
aktualnego rozporządzenia.
Pierwszy wariant został odrzucony,
gdyż wycofanie samodzielnego instrumentu na rzecz praw człowieka i
demokracji byłoby jednoznacznie negatywnym sygnałem politycznym i
prowadziłoby do zniesienia szczególnych, cennych zasad działania,
takich jak brak zgody kraju przyjmującego lub ukierunkowanie na podmioty
społeczeństwa obywatelskiego. To z kolei doprowadziłoby do zmniejszenia
efektywności realizacji wsparcia i dużego uszczerbku na
widoczności działań i reputacji UE.
Drugi wariant został także
odrzucony, ponieważ nie pozwalałby on na wykorzystanie szansy
odpowiedniej reakcji na nowe wyzwania, wprowadzenia pewnych korekt w oparciu o
dotychczasowe doświadczenia i wyciągnięte z nich wnioski, a
także zaspokojenia nowych potrzeb.
Trzeci wariant został utrzymany,
ponieważ pozwala on na zachowanie politycznych i operacyjnych
korzyści instrumentów przy jednoczesnej możliwości lepszego
dostosowania rozporządzenia. Zgodnie z tym wariantem nowy projekt powinien
być opracowany jako lepsze rozporządzenie upoważniające. Zmieniony instrument byłby zorientowanym na
proces narzędziem, w którym kładzie się nacisk na cztery
różne obszary:
·
prowadzenie kampanii tematycznych,
polegających na łączeniu działań propagatorskich i
operacji w terenie w odniesieniu do ważnych tematów (np. wsparcie dla
demokracji) oraz reagowanie na przypadki poważnego naruszenia praw (np.
tortury, kara śmierci, dyskryminacja itd.), a także udzielanie
głównego wsparcia najważniejszym podmiotom i zapewnienie stosownej
edukacji obywatelskiej;
·
ukierunkowane wsparcie na rzecz rozwoju dobrze
prosperujących społeczeństw obywatelskich, wzmacniające je
w ich dążeniu do demokracji i praw człowieka i w obronie
tychże oraz ich szczególnej roli jako podmiotów przyczyniających
się do pozytywnych zmian;
·
zwiększona zdolność UE do szybkiego
reagowania na krytyczne sytuacje związane z prawami człowieka oraz
ustanowienie kompleksowego unijnego mechanizmu na rzecz obrońców praw
człowieka;
·
poprawione i lepiej zintegrowane podejście do
cykli demokratycznych poprzez obserwację wyborów oraz innego rodzaju
wsparcie procesów demokratycznych i wyborczych.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Proponowany instrument jest oparty na art. 209
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który stanowi podstawę
prawną dla współpracy na rzecz rozwoju w ramach zasad i celów
działań zewnętrznych Unii. Oprócz tego znaczenie, jakie dla Unii
Europejskiej ma wspieranie demokracji i praw człowieka jako
część jej działań zewnętrznych, wynika z art. 2 i
art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej.
Ponieważ cele proponowanego
rozporządzenia nie mogą zostać osiągnięte w stopniu
wystarczającym przez same państwa członkowskie, natomiast
z uwagi na ich skalę i skutki możliwe jest ich lepsze
osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podejmować
działania zgodnie z zasadą pomocniczości, o której
mowa w art. 5 Traktatu. UE jest w wyjątkowej sytuacji, która
umożliwia jej świadczenie części pomocy zewnętrznej w
imieniu państw członkowskich i wraz z nimi, co prowadzi do
zwiększenia jej wiarygodności w krajach, w których prowadzi ona
taką działalność. Wiele państw członkowskich nie
ma wystarczającej zdolności lub gotowości do rozwijania
instrumentów zewnętrznych na skalę światową. Interwencja na
szczeblu UE jest zatem jedynym sposobem promowania wartości UE na
świecie oraz zapewnienia obecności UE na arenie światowej.
Proponowane rozporządzenie wzmacnia
również zdolność koordynacji i ułatwia wspólne planowanie z
państwami członkowskimi, co zapewnieni efektywny podział pracy i
skuteczną realizację działań pomocowych. Wsparcie ze strony
Unii powinno koncentrować się na tych elementach, w których odnosi ono
największy skutek: propagowanie na całym świecie demokracji,
dobrych rządów, poszanowania praw człowieka oraz
praworządności, długotrwałe i przewidywalne
zaangażowanie w udzielanie wsparcia na rzecz rozwoju i rola Unii w
koordynacji działań z państwami członkowskimi. Zgodnie z
zasadą proporcjonalności, o której mowa w art. 5 Traktatu,
proponowane rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia jego celów.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Instrument, którego dotyczy wniosek, stanowi
część środków, które zostaną wdrożone w dziale IV
„Globalny wymiar Europy” wieloletnich ram finansowych Unii Europejskiej.
Koperta finansowa na realizację niniejszego rozporządzenia w latach 2014–2020
wynosi 1 578 000 000 EUR (w cenach bieżących).
Odpowiada to w przybliżeniu średniej rocznej puli w wysokości 225 000 000
EUR.
2011/0412 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie ustanowienia instrumentu
finansowego na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na
świecie
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209 i 212,
uwzględniając wniosek Komisji,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[7],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[8],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
Niniejsze rozporządzenie stanowi jeden z
instrumentów bezpośrednio wspierających politykę
zewnętrzną Unii Europejskiej. Zastąpi ono rozporządzenie
(WE) nr 1889/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w
sprawie ustanowienia instrumentu finansowego na rzecz wspierania demokracji i
praw człowieka na świecie[9].
(2)
Niniejsze rozporządzenie ustanawia instrument
finansowy na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie,
umożliwiający udzielanie pomocy niezależnie od zgody rządów
państw trzecich i innych organów publicznych.
(3)
Artykuł 2 Traktatu o Unii Europejskiej
stanowi, że Unia opiera się na wartościach poszanowania godności
osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa
prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób
należących do mniejszości. Wartości te są wspólne
państwom członkowskim w społeczeństwie opartym na
pluralizmie, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości,
solidarności oraz na równości kobiet i mężczyzn.
(4)
Artykuł 21 Traktatu o Unii Europejskiej
stanowi, że działania zewnętrzne UE oparte są na tych
samych zasadach, które leżały u podstaw jej utworzenia: demokracji,
państwa prawnego, powszechności i niepodzielności praw
człowieka i podstawowych wolności, poszanowania godności
ludzkiej, zasad równości i solidarności oraz poszanowania zasad Karty
Narodów Zjednoczonych oraz prawa międzynarodowego.
(5)
Niniejszy instrument finansowy przyczynia się
do osiągnięcia celów działań zewnętrznych Unii, w tym
celów europejskiej polityki rozwoju.
(6)
Wkład Unii w działania na rzecz
demokracji i praworządności oraz poszanowania praw człowieka i
podstawowych wolności oparty jest na powszechnie przyjętych zasadach
ogólnych ustanowionych na mocy Międzynarodowej Karty Praw Człowieka,
a także wszelkich innych instrumentach na rzecz praw człowieka
przyjętych w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych, jak również na
odpowiednich regionalnych aktach prawnych dotyczących praw człowieka.
(7)
Równość płci oraz prawa kobiet
są podstawowymi prawami człowieka i kwestią sprawiedliwości
społecznej, a ich propagowanie jest ważnym elementem niniejszego
rozporządzenia.
(8)
Demokracja i prawa człowieka są ze
sobą nierozerwalnie związane, jak przypomniano w konkluzjach Rady z
dnia 18 listopada 2009 r. w sprawie wspierania demokracji w stosunkach
zewnętrznych UE. Podstawowe wolności, takie jak wolność
słowa i zrzeszania się, to podstawy pluralizmu politycznego i
procesów demokratycznych, natomiast kontrola demokratyczna i rozdział
władzy to warunki konieczne dla zachowania niezawisłości
sądów i państwa prawa, które z kolei są niezbędne dla
skutecznej ochrony praw człowieka.
(9)
Tworzenie i utrzymanie kultury praw człowieka
oraz zapewnienie demokracji dla obywateli – zadanie szczególnie pilne i trudne
w nowych demokracjach – to nieustanne wyzwanie, za które odpowiadają
przede wszystkim obywatele danego kraju, lecz nie oznacza to uwolnienia
społeczności międzynarodowej z ciążących na niej
zobowiązań w tym zakresie. Wymaga to także szeregu instytucji,
szczególnie demokratycznych parlamentów krajowych, które zapewnią
możliwość uczestnictwa, reprezentatywność,
zdolność do podejmowania zadań i odpowiedzialność.
(10)
Aby skutecznie, przejrzyście, terminowo i
elastycznie rozwiązywać te kwestie po utracie mocy przez
rozporządzenie (WE) nr 1889/2006, konieczne są w dalszym ciągu
specjalne środki finansowe i specjalny instrument finansowy, który nadal
będzie działać w niezależny sposób.
(11)
Pomoc Unii w ramach niniejszego rozporządzenia
ma stanowić uzupełnienie różnych innych narzędzi
wdrażania dziedzin polityki Unii w zakresie demokracji i praw
człowieka, od dialogu politycznego i działań dyplomatycznych po
różne instrumenty współpracy finansowej i technicznej, które
obejmują zarówno programy geograficzne, jak i tematyczne. Będzie ona
również uzupełniać interwencje podejmowane w ramach Instrumentu
na rzecz Stabilności związane ściślej z sytuacjami
kryzysowymi.
(12)
Na mocy niniejszego rozporządzenia Unia
będzie we współpracy partnerskiej ze społeczeństwem
obywatelskim świadczyć pomoc w rozwiązywaniu globalnych,
regionalnych, krajowych i lokalnych problemów w zakresie przestrzegania praw
człowieka i demokratyzacji, która rozciągnie się na wszystkie
rodzaje działań społecznych prowadzonych przez osoby fizyczne
lub grupy, które są niezależne od państwa i działają w
dziedzinie wspierania praw człowieka i demokracji.
(13)
Poza tym, podczas gdy cele dotyczące
demokracji i praw człowieka muszą być coraz częściej
włączane do głównego nurtu wszelkich instrumentów finansowych
dotyczących pomocy zewnętrznej, pomoc Unii w ramach niniejszego
rozporządzenia – ze względu na swój globalny charakter i
niezależność działania od zgody rządów państw
trzecich i innych organów publicznych – będzie mieć szczególny
charakter uzupełniający i dodatkowy. Umożliwi to
współpracę ze społeczeństwem obywatelskim w odniesieniu do
delikatnych zagadnień związanych z prawami człowieka i
demokracją, zapewniając elastyczność reakcji na zmianę
okoliczności. Powinno to poza tym zapewnić Unii
możliwość wyrażania i wspierania określonych celów i
środków na poziomie międzynarodowym, niepowiązanych
geograficznie ani niewywołanych przez kryzysy, które to cele i działania
mogą wymagać podejścia transnarodowego lub obejmować
działania zarówno w ramach Unii, jak i w szeregu państw trzecich.
Rozporządzenie zapewni ponadto konieczne ramy dla działań,
takich jak wspieranie niezależnych unijnych misji obserwacji wyborów,
które wymagają spójności polityki, jednolitego systemu zarządzania
i wspólnych standardów operacyjnych.
(14)
Unia będzie zwracać szczególną
uwagę na kraje i sytuacje wyjątkowe, w których prawa człowieka i
podstawowe wolności są najbardziej zagrożone i w których brak
poszanowania tych praw i wolności jest szczególnie wyraźny i
systematyczny. W takich sytuacjach priorytetem politycznym będzie
propagowanie poszanowania odpowiednich przepisów prawa międzynarodowego,
zapewnienie lokalnemu społeczeństwu obywatelskiemu wymiernego
wsparcia i możliwości działania oraz wniesienie wkładu w
jego wysiłki podejmowane w bardzo trudnych warunkach. W sytuacjach
konfliktowych Unia będzie propagować wypełnianie przez wszystkie
walczące strony ich zobowiązań prawnych wynikających z
międzynarodowego prawa humanitarnego, zgodnie z odpowiednimi wytycznymi
Unii.
(15)
W takich najbardziej problematycznych krajach lub
sytuacjach Unia powinna – w celu zaspokojenia pilnych potrzeb w zakresie
ochrony obrońców praw człowieka – być w stanie reagować w
sposób szybki i elastyczny za pomocą dotacji ad hoc. Będzie to mieć miejsce zwłaszcza w
przypadku, gdy uwarunkowania proceduralne mogłyby negatywnie
wpłynąć na skuteczność działań lub
mogłyby narazić beneficjentów na ryzyko poważnego zastraszenia,
odwetu lub inne rodzaje ryzyka.
(16)
Unijne misje obserwacji wyborów w dużym
stopniu przyczyniają się do powodzenia procesów demokratycznych w
krajach trzecich. Jednak wspieranie demokracji wykracza daleko poza sam proces
wyborczy. Wydatki na unijne misje obserwacji wyborów nie powinny zatem
pochłaniać sum nieproporcjonalnie wysokich w stosunku do
łącznych funduszy dostępnych w ramach niniejszego
rozporządzenia.
(17)
Uprawnienia wykonawcze związane z
programowaniem i finansowaniem działań objętych niniejszym
rozporządzeniem powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r.
ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli
przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych
przez Komisję. Biorąc pod uwagę charakter tych aktów wykonawczych,
w szczególności ich aspekt polityczny lub ich skutki finansowe, do ich
przyjęcia należy zasadniczo zastosować procedurę
sprawdzającą, chyba że chodzi o techniczne środki
wykonawcze o niewielkiej skali finansowej.
(18)
Wspólne zasady i procedury wdrażania unijnych
instrumentów na rzecz działań zewnętrznych są
określone w rozporządzeniu (UE) nr …/… Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia …[10],
zwanym dalej „wspólnym rozporządzeniem wykonawczym”.
(19)
Organizacja i zasady funkcjonowania Europejskiej
Służby Działań Zewnętrznych są opisane w decyzji
Rady 2010/427/UE,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot i cele
Niniejsze rozporządzenie ustanawia
Europejski Instrument na rzecz Demokracji i Praw Człowieka, dzięki
któremu Unia zapewnia wsparcie na rzecz rozwoju i umacniania demokracji i
praworządności, a także poszanowania praw człowieka i
podstawowych wolności.
W szczególności, taka pomoc może
mieć na celu:
a)           zwiększenie poszanowania i
przestrzegania praw człowieka i podstawowych wolności
ogłoszonych w Powszechnej deklaracji praw człowieka i innych
międzynarodowych i regionalnych instrumentach dotyczących praw
człowieka, a także wzmacnianie ich ochrony, wspierania i
monitorowania, głównie poprzez wspieranie odpowiednich organizacji
społeczeństwa obywatelskiego, obrońców praw człowieka oraz
ofiar prześladowań i nadużyć;
b)           wspieranie i konsolidacja
demokratycznych reform w państwach trzecich poprzez umacnianie demokracji
uczestniczącej i pośredniej, wzmacnianie ogólnego cyklu
demokratycznego i poprawę wiarygodności procesów wyborczych, w
szczególności poprzez misje obserwacji wyborów;
Artykuł 2
Zakres stosowania
1.           Pomoc Unii dotyczy
następujących obszarów:
a)      wspieranie i umacnianie demokracji
uczestniczącej i przedstawicielskiej, w tym demokracji parlamentarnej,
oraz procesów demokratyzacji, w szczególności za pośrednictwem
organizacji społeczeństwa obywatelskiego, między innymi w
zakresie:
(i) wspierania wolności zrzeszania się i
zgromadzeń, swobodnego przepływu osób, wolności słowa i
poglądów, w tym form wyrazu artystycznego i kulturowego, wolnej prasy,
niezależnych i pluralistycznych środków masowego przekazu, zarówno
tradycyjnych, jak i opartych na ICT, swobody dostępu do internetu oraz
środków mających na celu usuwanie przeszkód administracyjnych utrudniających
korzystanie z tych wolności, łącznie ze zwalczaniem cenzury;
(ii) wzmacniania praworządności,
wspierania niezawisłości wymiaru sprawiedliwości, wspierania i
oceny reform prawnych i instytucjonalnych, zwiększania dostępu do
wymiaru sprawiedliwości;
(iii) wspierania i umacniania pozycji
Międzynarodowego Trybunału Karnego, międzynarodowych
trybunałów karnych powoływanych ad hoc, wymiaru
sprawiedliwości w okresach przejściowych oraz mechanizmów prawdy i
pojednania;
(iv) wspierania reform mających na celu
skuteczną i przejrzystą odpowiedzialność demokratyczną
oraz nadzór demokratyczny, łącznie z nadzorem sektora
bezpieczeństwa i sprawiedliwości, oraz wspierania działań
antykorupcyjnych;
(v) wspierania pluralizmu politycznego i
demokratycznej reprezentacji politycznej, zachęcania obywateli, a w
szczególności grup odsuniętych na margines społeczny, do
uczestnictwa politycznego w demokratycznym procesie reform na poziomie
lokalnym, regionalnym i krajowym;
(vi) wspierania równego uczestnictwa
mężczyzn i kobiet w życiu społecznym, gospodarczym i
politycznym, wspierania równości szans oraz udziału i reprezentacji
kobiet w polityce;
(vii) wspierania środków
umożliwiających pokojowe pogodzenie interesów grup, łącznie
ze wsparciem na rzecz środków budowy zaufania w odniesieniu do praw
człowieka i demokratyzacji;
b)      wspieranie i ochrona praw człowieka
i podstawowych wolności ogłoszonych w Powszechnej deklaracji praw
człowieka i innych międzynarodowych i regionalnych instrumentach
dotyczących praw obywatelskich, politycznych, gospodarczych,
społecznych i kulturowych, przede wszystkim za pośrednictwem
organizacji społeczeństwa obywatelskiego, między innymi w
zakresie:
(i) zniesienia kary śmierci, zapobiegania
torturom i złemu traktowaniu oraz innemu okrutnemu, nieludzkiemu oraz
poniżającemu traktowaniu lub karaniu, a także rehabilitacji
ofiar tortur;
(ii) wspierania i ochrony obrońców praw
człowieka oraz udzielania im pomocy, zgodnie z art. 1 Deklaracji o
przynależnych jednostkom, grupom i podmiotom społecznym prawie i
obowiązku propagowania i ochrony powszechnie uznanych praw człowieka
oraz podstawowych wolności, przyjętej w ramach ONZ;
(iii) walki z rasizmem i ksenofobią, a
także dyskryminacją na jakimkolwiek tle, w tym ze względu na
płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub
społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub wyznanie, opinie
polityczne lub wszelkie inne opinie, przynależność do
mniejszości narodowej, majątek, urodzenie,
niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną;
(iv) wspierania wolności myśli, sumienia
i religii lub wyznania, w tym poprzez środki mające na celu
wyeliminowanie wszelkich form nienawiści, nietolerancji i dyskryminacji ze
względu na religię lub przekonania i poprzez promowanie tolerancji i
szacunku dla różnorodności religijnej i kulturowej;
(v) praw ludności tubylczej oraz praw osób
należących do mniejszości i grup etnicznych;
(vi) praw kobiet ogłoszonych w Konwencji w
sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet i w jej protokołach
fakultatywnych, łącznie ze środkami przeciwdziałania
zjawisku okaleczania narządów płciowych kobiet, przymusowym
małżeństwom, zbrodniom w imię honoru, handlowi kobietami i
wszelkim innym formom przemocy wobec kobiet;
(vii) praw dzieci ogłoszonych w Konwencji o
prawach dziecka i jej protokołach fakultatywnych, łącznie ze
zwalczaniem pracy dzieci, handlu dziećmi i dziecięcej prostytucji
oraz rekrutacji i wykorzystania dzieci jako żołnierzy;
(viii) praw osób niepełnosprawnych;
(ix) praw gospodarczych, społecznych i
kulturalnych oraz wspierania podstawowych norm pracy oraz społecznej
odpowiedzialności przedsiębiorstw;
(x) edukacji, szkolenia i monitorowania w obszarze
praw człowieka i demokracji oraz w obszarach objętych pkt vii);
(xi) wspierania lokalnych, regionalnych, krajowych
lub międzynarodowych organizacji społeczeństwa obywatelskiego
zaangażowanych w ochronę, wspieranie i obronę praw
człowieka i w działania określone w pkt vii);
c)      wzmacnianie międzynarodowych ram
prawnych dotyczących ochrony praw człowieka, sprawiedliwości,
praworządności i demokracji oraz promowanie międzynarodowego
prawa humanitarnego, w szczególności poprzez:
(i) zapewnienie wsparcia dla międzynarodowych
i regionalnych instrumentów dotyczących praw człowieka,
sprawiedliwości, praworządności i demokracji;
(ii) rozwój współpracy
społeczeństwa obywatelskiego z międzynarodowymi i regionalnymi
organizacjami międzyrządowymi oraz wspieranie działań
społeczeństwa obywatelskiego mających na celu promowanie i
monitorowanie wdrażania międzynarodowych i regionalnych instrumentów
dotyczących praw człowieka, sprawiedliwości,
praworządności i demokracji;
(iii) szkolenia w zakresie międzynarodowego
prawa humanitarnego, jego rozpowszechnianie oraz wsparcie na rzecz jego
egzekwowania;
d)      budowanie zaufania do demokratycznych
procesów wyborczych oraz wzmacnianie ich wiarygodności i
przejrzystości, przy jednoczesnych działaniach na rzecz
efektywności i spójności całego cyklu wyborczego, w
szczególności,
(i) przez rozwój unijnych misji obserwacji
wyborów;
(ii) przez inne środki służące
obserwacji procesów wyborczych;
(iii) przez wkład w rozwój zdolności
obserwacji procesów wyborczych przez organizacje społeczeństwa
obywatelskiego na poziomie regionalnym i lokalnym oraz wspieranie ich inicjatyw
mających na celu zwiększenie uczestnictwa w procesach wyborczych i
ich monitorowanie;
(iv) przy pomocy środków wspierających
mających na celu spójne integrowanie procesów wyborczych w cyklu
demokratycznym oraz wdrażanie zaleceń unijnych misji obserwacji
wyborów;
2.           Wszystkie środki pomocy,
o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, uwzględniają w
każdym odpowiednim przypadku promowanie i ochronę równości
płci, praw dziecka, praw ludności tubylczej, praw osób
niepełnosprawnych oraz zasady, takie jak upodmiotowienie, uczestnictwo,
niedyskryminacja grup najbardziej narażonych oraz
odpowiedzialność.
3.           Przedmiotowe środki
pomocy są wdrażane na terytorium państw trzecich lub są
bezpośrednio związane z sytuacjami wynikłymi w państwach
trzecich lub bezpośrednio związane z działaniami realizowanymi
na poziomie globalnym lub regionalnym.
4.           Środki pomocy muszą uwzględniać
szczególne cechy sytuacji kryzysowych lub awaryjnych oraz krajów lub sytuacji,
w których występują poważne braki w zakresie praw podstawowych,
w których bezpieczeństwo ludzkie jest najbardziej zagrożone lub w
których organizacje praw człowieka i obrońcy praw człowieka
działają w najtrudniejszych warunkach.
Artykuł 3
Ogólne ramy programowania i wdrażania
Pomocy unijna na mocy niniejszego
rozporządzenia jest wdrażana poprzez następujące
środki zgodnie ze wspólnym rozporządzeniem wykonawczym:
a)           dokumenty strategiczne i ich
odpowiednie zmiany;
b)           roczne programy działania,
środki indywidualne i środki wsparcia;
c)           środki specjalne.
Artykuł 4
Dokumenty strategiczne
1.           Dokumenty strategiczne
określają strategię Unii Europejskiej w odniesieniu do pomocy
świadczonej przez nią w ramach niniejszego rozporządzenia na
podstawie priorytetów Unii, sytuacji międzynarodowej i działań
głównych partnerów. Powinny one być spójne z ogólnym celem, celami
jednostkowymi, zakresem i zasadami określonymi w niniejszym
rozporządzeniu.
2.           Dokumenty strategiczne
określają obszary priorytetowe wybrane do finansowania przez
Unię w okresie obowiązywania niniejszego rozporządzenia, cele
szczegółowe, oczekiwane wyniki i wskaźniki skuteczności
działania. Zawierają również orientacyjny przydział
środków finansowych, zarówno ogólny, jak i w rozbiciu na obszary
priorytetowe; w stosownych przypadkach może on być przedstawiony w
formie przedziału.
3.           Dokumenty strategiczne
są zatwierdzane zgodnie z procedurą określoną w art. 15
ust. 3 wspólnego rozporządzenia wykonawczego. Jeżeli ze względu
na znaczące zmiany okoliczności i polityki okaże się to
konieczne, dokumenty aktualizuje się zgodnie z tą samą
procedurą.
Artykuł 5
Komitet
Komisję wspiera Komitet ds. Praw
Człowieka i Demokracji, zwany dalej „Komitetem”. Jest on komitetem w
rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 6
Finansowa kwota referencyjna
Koperta finansowa przeznaczona na
wdrożenie niniejszego rozporządzenia w latach 2014–2020 wynosi 1 578 000
000 EUR (w cenach bieżących). Roczne środki zatwierdza
władza budżetowa w granicach przewidzianych w ramach finansowych na
lata 2014–2020.
Artykuł 7
Europejska Służba Działań Zewnętrznych
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
zgodnie z decyzją Rady 2010/427UE określającą
organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby
Działań Zewnętrznych.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże
w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich
państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel/cele
              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Czas
trwania i wpływ finansowy
              1.7.    Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady
nadzoru i sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
              3.1.    Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na
które wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki
              3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne
              3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne
              3.2.4. Zgodność
z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
              3.2.5. Udział
osób trzecich w finansowaniu
              3.3.    Szacunkowy wpływ na
dochody
OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.        Tytuł wniosku/inicjatywy
Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie
ustanowienia instrumentu finansowego na rzecz wspierania demokracji i praw
człowieka na świecie
1.2.        Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy
wniosek/inicjatywa[11]
Tytuł
19: Stosunki zewnętrzne
Działanie
19 04: Europejski Instrument na rzecz Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR)
Nazwa
tego rozdziału budżetu odpowiada obecnej strukturze instrumentów
finansowych na lata 2007–2013. Proponuje się utrzymanie takiego samego
działania i tytułu 19 04.
1.3.        Charakter wniosku/inicjatywy
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu
pilotażowego/działania przygotowawczego[12]
x Wniosek/inicjatywa
wiąże się z przedłużeniem bieżącego
działania
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy działania, które zostało przekształcone pod
kątem nowego działania
1.4.        Cele
1.4.1.     Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we
wniosku/inicjatywie
Celem
tego instrumentu finansowego jest wspieranie następujących celów
strategicznych określonych w komunikacie Komisji „Budżet z perspektywy
Europy 2020” – Część II z dnia 29 czerwca 2011 r. (COM/2011/500
– „Budżet z perspektywy Europy 220 – Część II”; obszar
polityki „Działania zewnętrzne”, s. 48):
Niniejsze
rozporządzenie będzie miało dwa cele:
1.
zwiększenie poszanowania i przestrzegania praw człowieka i
podstawowych wolności ogłoszonych w Powszechnej deklaracji praw
człowieka i innych międzynarodowych i regionalnych instrumentach oraz
wzmacnianie ich ochrony, wspierania i monitorowania, głównie poprzez wspieranie
odpowiednich organizacji społeczeństwa obywatelskiego, obrońców
praw człowieka oraz ofiar prześladowań i nadużyć;
2.
wspieranie i konsolidacja demokratycznych reform w państwach trzecich
poprzez umacnianie demokracji uczestniczącej i przedstawicielskiej,
wzmacnianie ogółu procesów demokratycznych i poprawę
wiarygodności procesów wyborczych, w szczególności poprzez misje
obserwacji wyborów.
1.4.2.     Cel(e) szczegółowy(-e) i
działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
Te dwa wyżej wymienione cele będą realizowane w praktyce
poprzez różne cele szczegółowe.
Cel szczegółowy nr 1:
Prowadzenie kampanii tematycznych, polegających
na łączeniu działań propagatorskich i operacji w terenie w
odniesieniu do ważnych tematów (np. sprawiedliwość
międzynarodowa) oraz reagowanie na przypadki poważnego naruszenia
praw (np. tortury, kara śmierci, dyskryminacja itd.), a także
udzielanie głównego wsparcia najważniejszym podmiotom i zapewnienie
stosownej edukacji obywatelskiej.
Cel szczegółowy nr 2:
Świadczenie
ukierunkowanego wsparcia na rzecz rozwoju dobrze prosperujących
społeczeństw obywatelskich, wzmacniającego je w ich
dążeniu do demokracji i praw człowieka i w obronie tychże
oraz ich szczególnej roli jako podmiotów przyczyniających się do
pozytywnych zmian.
Cel szczegółowy nr 3:
Zwiększenie
zdolności UE do działania w najtrudniejszych warunkach, do szybkiego
reagowania na krytyczne sytuacje związane z prawami człowieka
i do wspierania obrońców praw człowieka wymagających ochrony.
Cel szczegółowy nr 4:
Zapewnienie
poprawionego i lepiej zintegrowanego podejścia do cykli demokratycznych
poprzez obserwację wyborów oraz innego rodzaju wsparcie procesów
demokratycznych i wyborczych.
1.4.3.     Oczekiwany(-e) wynik(i) i
wpływ
Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej.
Wspieranie
osiągnięcia wymiernych rezultatów w zakresie propagowania i
wspierania demokracji i praw człowieka na świecie.
Szybkie
uruchomienie projektów, z uwzględnieniem mechanizmu szybkiego reagowania w
pilnych przypadkach naruszenia prawa i konieczności ochrony obrońców
praw człowieka. Sprawne podjęcie
działań następczych, addendum, płatności i
zamknięcie sprawy.
1.4.4.     Wskaźniki wyników i
wpływu
Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy.
Realizacja wspomnianych powyżej dwóch celów głównych oraz
czterech celów szczegółowych będzie mierzona między innymi przy
pomocy następujących wskaźników wyników i wpływu:
liczba
zainicjowanych kampanii, w tym liczba przypadków rzecznictwa, a w
szczególności liczba pozytywnych zmian dokonanych w przepisach ustawowych
i wykonawczych państw trzecich w zakresie klauzul dotyczących praw
człowieka;
liczba
ratyfikowanych konwencji międzynarodowych, a w szczególności liczba
konwencji, jakie weszły w życie w konkretnej liczbie państw w
wyniku naszego wsparcia;
liczba
konkretnych operacji w terenie, a w szczególności liczba słabszych
organizacji społeczeństwa obywatelskiego lub grup pozbawionych praw,
które otrzymały wsparcie, a które bez tego wsparcia zostałyby
pozostawione samym sobie;
liczba
przeszkolonych obywateli, specjalistów i studentów, poddanych działaniom
uświadamiającym i edukacyjnym w zakresie praw człowieka i
demokracji;
liczba
kluczowych podmiotów, które uzyskały wsparcie, w szczególności
działania, sprawozdania, orzecznictwo lub oświadczenia organizacji
międzynarodowych związane bezpośrednio z naszym wsparciem;
liczba
projektów społeczeństwa obywatelskiego przeprowadzonych na arenie
międzynarodowej i na szczeblu lokalnym oraz ich wpływ na
propagowanie, ochronę i monitorowanie praw człowieka;
liczba
przypadków dotyczących obrońców praw człowieka, w
szczególności liczba osób fizycznych, które otrzymały
polityczną, prawną lub fizyczną ochronę lub zostały
uwolnione z sytuacji, w której były przedmiotem nadużyć;
liczba
projektów w najbardziej problematycznych państwach i sytuacjach, a w
szczególności liczba działań i liczba podmiotów, do których dotarto
w tych szczególnie utrudnionych okolicznościach;
liczba
procesów wyborczych i cykli demokratycznych, które uzyskały wsparcie,
były obserwowane i dalej śledzone, w szczególności liczba
zaleceń sformułowanych przez misje obserwacji wyborów wdrożona w
praktyce.
1.5.        Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
1.5.1.     Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w
perspektywie krótko- lub długoterminowej
W
sekcji 1 uzasadnienia przedstawiono wymogi polityczne, jakie zamierza się
spełnić przy pomocy instrumentu w kontekście zmieniających
się politycznych wytycznych. Biorąc pod uwagę szczególny
charakter działań w zakresie propagowania i wspierania demokracji i
praw człowieka na całym świecie oraz reagowania na palące
przypadki łamania praw człowieka w odniesieniu do ochrony
obrońców praw człowieka, wymogi te będą miały zarówno
charakter krótko-, jak i długoterminowy.
1.5.2.     Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii
Europejskiej
Zważywszy
na dokonania Unii w dziedzinie rozwiązywania konfliktów, budowania pokoju
oraz przyczyniania się do dobrobytu, wydaje się, że Unia ma
doskonałe predyspozycje do realizowania działań
zewnętrznych w imieniu państw członkowskich i we współpracy
z nimi oraz zasadniczo cieszy się dużym zaufaniem państw, w
których działa. UE jest dobrze
przygotowana, by przejąć rolę światowego przywódcy w
imieniu swoich obywateli, zwłaszcza w dziedzinie wspierania i promowania
demokracji i praw człowieka. Europejskiej
wartości dodanej nie można jednak zredukować do zwykłych
liczb: wkład w budowanie pokoju na
całym świecie, pomoc najuboższym mieszkańcom świata
oraz wspieranie demokratyzacji i przestrzegania praw człowieka są
niepodważalnym dowodem tej wartości dodanej, jaką UE oferuje
każdego dnia dzięki swoim działaniom. Właśnie
na tym będą polegać priorytety tego nowego instrumentu
działań zewnętrznych UE.
Oparta
na współpracy 27 państw członkowskich w ramach wspólnych polityk
i strategii UE posiada masę krytyczną niezbędną dla
stawienia czoła światowym wyzwaniom, takim jak wspieranie
powszechności praw człowieka w odniesieniu do wszystkich ludzi.
Ze
względu na swoją dużą skalę UE może zapewnić
pomoc w najbardziej odległych zakątkach świata, w których
większość państw członkowskich ma niewiele interesów o
znaczeniu strategicznym, jest obecna tylko w ograniczonym zakresie i ma
ograniczoną zdolność działania. Przykładowo
dzięki działaniom UE w krajach takich jak Fidżi, Vanuatu i Timor
Wschodni, gdzie udostępniono niedawno nowe środki na rzecz stabilnej
demokracji i zrównoważonego rozwoju, pomoc trafi do osób, które
najbardziej jej potrzebują, a które w przeciwnym razie byłyby jej
pozbawione.
W
okresie ograniczeń budżetowych, w którym niektóre państwa
członkowskie są zmuszone do wycofywania się z całych
sektorów współpracy i krajów, UE w dalszym ciągu jest w stanie
odgrywać aktywną rolę w propagowaniu pokoju, demokracji,
solidarności, stabilności, dobrobytu i ograniczaniu ubóstwa w naszym
bezpośrednim sąsiedztwie oraz na całym świecie. W związku z tym, już z samego
ekonomicznego punktu widzenia, bardziej niż kiedykolwiek racjonalne jest
inwestowanie pieniędzy na szczeblu unijnym, gdyż to on gwarantuje
uzyskanie wymiernych rezultatów. Działając
poprzez UE, państwa członkowskie mogą wręcz pieniądze
oszczędzić. Jak wskazuje niedawne niezależne badanie (Benefits
of a European Approach, autorstwa HTSPE), niektóre reformy dotyczące
skuteczności pomocy, zwłaszcza w zakresie podziału pracy,
mogłyby przynieść oszczędności rzędu od 3 do 6
mld EUR rocznie.
Praca
na szczeblu UE oznacza poza tym niższe koszty. Koszty
administracyjne, szacowane na poziomie 5,4% według danych z 2009 r.,
są na szczeblu UE niższe niż średnia kosztów
administracyjnych głównych darczyńców pomocy dwustronnej. Obowiązujące przepisy administracyjne
są tak opracowane, by zagwarantować wydatkowanie pieniędzy
podatników w sposób prawidłowy, przy zastosowaniu surowych kryteriów,
które mogą podlegać monitorowaniu.
Ponadto
Komisja Europejska jest jedną z najbardziej przejrzystych instytucji
świadczących pomoc na świecie. Taka
przejrzystość jest sama w sobie ważnym narzędziem dla
zapewnienia odpowiedniej relacji jakości do ceny.
Zostało to docenione przez organizację „Publish what you
Fund”, która sklasyfikowała Komisję Europejską na czwartym
miejscu (z trzydziestu) w swojej pierwszej ocenie przejrzystości darczyńców
przeprowadzonej w lutym bieżącego roku. Cały
czas dążymy do dalszej poprawy.
W
ramach niedawnych konsultacji w sprawie zielonej księgi w celu zebrania
opinii zainteresowanych stron na temat europejskiej polityki rozwoju wszyscy
respondenci zgodzili się z tym, że UE odgrywa pozytywną
rolę w zakresie wspierania dobrych rządów (w tym udziału
społeczeństwa obywatelskiego), bezpieczeństwa, praw
człowieka i równouprawnienia płci.
1.5.3.     Główne wnioski
wyciągnięte z podobnych działań
Przeglądy i oceny potwierdziły szereg mocnych stron
EIDHR
zapewnia niezależność działania, umożliwiając
pracę bez konieczności uzyskania zgody rządu
danego państwa, co jest kluczowym elementem szczególnie w tak delikatnych
dziedzinach, jakimi są demokracja i prawa człowieka. I tak, w ramach instrumentu wspiera się
demokratyczne kształcenie przyszłych młodych liderów z
Białorusi na zagranicznych uczelniach i próbuje osłabiać
niesprawiedliwą kryminalizację czynów działaczy demokratycznych
więzionych za przynależność do opozycji. Obrońcy ofiar, jak np. adwokaci, muszą z
kolei być sami bronieni (przy pomocy systemu ochrony obrońcy praw
człowieka), gdyż ryzykują pozbawienie wolności za
podejmowanie się obrony działaczy prodemokratycznych lub
obrońców praw.
EIDHR
oferuje również większą elastyczność i
zdolność reakcji na zmieniające się
okoliczności, co odróżnia ten instrument od programów geograficznych,
które charakteryzują się długoterminowym programowaniem. Natychmiastową pomoc udostępniono do
dyspozycji Komitetu do spraw reform w Tunezji w celu opracowania harmonogramu
transformacji i pomocy społeczeństwu obywatelskiemu wniesienia
wkładu w ten proces. Przy pomocy EIDHR
będzie się również zapewniać szkolenia z zakresu demokracji
dla działaczy partii politycznych, wspierać wolną prasę
oraz niezależne i pluralistyczne media (zarówno tradycyjne jak i oparte na
ICT), w tym wolne od cenzury i zakłóceń elektroniczne technologie
komunikacji, obserwować transformację demokratyczną i
wspierać edukację obywateli w dziedzinie demokracji. EIDHR może być również
udostępniany do celów zwiększania zdolności produkcyjnych mediów
i szkolenia dziennikarzy. W kontekście
zbliżających się wyborów w Tunezji EIDHR posłuży do
przeszkolenia tysięcy obserwatorów lokalnych i przeprowadzenia planowanej
unijnej misji obserwacji wyborów.
EIDHR
jest też stosowany w najtrudniejszych warunkach, w
których podstawowe prawa i wolności są najbardziej zagrożone. W celu ochrony fizycznego bezpieczeństwa
działaczy i innych osób, których życie może być
poważnie zagrożone, szczegóły dotyczące takich projektów
nie powinny być podawane do wiadomości publicznej. Komisja Europejska informuje o tych projektach
upoważnione osoby w Radzie, Parlamencie i ESDZ w zakresie, w jakim jest to
w danym przypadku konieczne, i może jedynie wyrazić uznanie dla
odwagi takich zaangażowanych działaczy.
Te
trudne przypadki stanowią około 20% działań w ramach
EIDHR Od 2007 r. w ramach EIDHR udzielono
wsparcia ponad 100 takim projektom (o wartości 60 mln EUR). W szczególności, poprzez sieć
obrońców praw człowieka (HRD), z instrumentu EIDHR udzielono wsparcia
19 projektom na rzecz obrońców praw człowieka (o wartości 13,5
mln EUR) w ponad 45 krajach.
W
tym sensie EIDHR działa jak powiew świeżego powietrza,
gdyż głównym celem większości projektów jest to, by pomóc
przetrwać słabym lub rozbitym społeczeństwom
obywatelskim i mediom oraz utorować drogę do dialogu i zmian. Instrument ten daje studentom i grupom
znajdującym się w niekorzystnej sytuacji możliwość
edukacji w zakresie demokracji, i to często za granicą. Wspiera pracę propagatorską
społeczeństwa obywatelskiego i diaspor znajdujących się za
granicą. Niekiedy po prostu przy jego
pomocy próbuje się chronić ofiary antydemokratycznych represji i w
razie potrzeby wyprowadzać je z kraju w bezpieczne miejsce.
Po
„jaśminowej rewolucji” można już teraz ujawnić, że w 2010
r., jeszcze przed transformacją w Tunezji, wspierano w ramach EIDHR
działania Tunezyjskiej Ligi Praw Człowieka (LTDH), Stowarzyszenia
Demokratycznych Kobiet (AFTD), związków zawodowych (UGTT),
stowarzyszeń sędziów i adwokatów oraz innych podmiotów. Ponieważ informacji o tym wsparciu nie podano
wówczas do publicznej wiadomości, zostało to być może
zinterpretowane jako pozostawienie tego kraju swojemu losowi lub brak reakcji,
w rzeczywistości jednak EIDHR był w terenie aktywnie wykorzystywany.
Przeglądy i oceny ujawniły również trzy kompleksy
pytań
Po
pierwsze, szeroko zdefiniowane cele oraz strategie spowodowały do
pewnego stopnia mnogość podejść oraz sprawiły, że
instrument stał się niezrozumiały, co stworzyło
ryzyko powielania działań, trudności w oszacowaniu jego skutków
oraz pewne osłabienie zasady komplementarności.
Po
drugie, ponieważ w najbardziej problematycznych sytuacjach oficjalny opis
projektu często jest zawoalowany w zwykłe działania na rzecz
rozwoju, by chronić projekt przed wrogim środowiskiem,
komplementarność środków EIDHR niewymagająca zgody danego
państwa niesie za sobą również ryzyko, że środki te
mogą zostać wykorzystane na działania nieobjęte
priorytetami w sensie zakresu zastosowania instrumentu. To doprowadziło do wprowadzenia wsparcia
jakościowego.
Po
trzecie, powraca wciąż kwestia konieczności zwiększenia
elastyczności instrumentu. Dotyczy
to szczególnie tej części instrumentu, która ogranicza się do
reagowania na najtrudniejsze sytuacje w zakresie naruszeń praw
człowieka i pilne przypadki, gdyż w tym przypadku system przetargu
otwartego nie wydaje się być odpowiednim rozwiązaniem.
1.5.4.     Spójność z ewentualnymi innymi instrumentami finansowymi oraz
możliwa synergia
W
związku z tak wyraźnym mandatem wynikającym z Traktatu
propagowanie i wspieranie demokracji i praw człowieka należy
uwzględnić i włączyć do głównego nurtu
działań we wszystkich obszarach polityki UE.
EIDHR
jest częścią struktury składającej się z
różnych instrumentów finansowania działań zewnętrznych
zaproponowanych wspólnie przez Komisję Europejską i wysokiego
przedstawiciela ds. WPZiB. Uzupełnia on instrumenty długoterminowe,
poprzez skoncentrowanie się na działalności organizacji
społeczeństwa obywatelskiego w dziedzinie demokracji i praw
człowieka, podejmowanie rozwiązań w najtrudniejszych sytuacjach,
finansowanie unijnych misji obserwacji wyborów i wspieranie kampanii
informacyjnych na temat kluczowych kwestii związanych z prawami człowieka
na szczeblu lokalnym, regionalnym i na całym świecie. Instrument ten
stanowi istotny element szerszego zestawu narzędzi działań
zewnętrznych służących promowaniu i poszanowaniu praw
człowieka. Stanowi on również uzupełnienie narzędzi
służących zarządzaniu kryzysowemu i zapobieganiu kryzysom
obok pomocy humanitarnej, operacji w ramach WPZiB oraz Instrumentu na rzecz
Stabilności, zapewniając szybkie wsparcie w przypadku pilnych
przypadków łamania praw człowieka. Funkcjonuje on też jako
ogniwo łączące z działaniami w zakresie pomocy
doraźnej, odbudowy i rozwoju, oferując możliwość
zapewnienia ofiarom nadużyć fizycznej i psychicznej rehabilitacji i
powrotu do normalnego życia lub wspierania obrońców praw
człowieka w przypadku pilnej potrzeby ochrony.
Konieczne
jest zapewnienie na miejscu, w sposób pragmatyczny, koordynacji i
właściwego podziału pracy między EIDHR i innymi
instrumentami, z którymi system ten wzajemnie oddziałuje, w
szczególności na etapie przeprowadzania oceny potrzeb w poszczególnych
przypadkach. EIDHR faktycznie uzupełnia operacje prowadzone przez DG ECHO,
gdyż uchodźcy i beneficjenci pomocy humanitarnej są często
ofiarami naruszeń praw człowieka, które wymagają dokumentowania,
rejestrowania i działań. Silne synergie i wzajemne oddziaływania
wzmacniające występują z Instrumentem na rzecz Stabilności
(np. w przypadku sytuacji kryzysowych), programem dla podmiotów
niepaństwowych (ang. Non State Actor programme) (np. wspieranie
organizacji społeczeństwa obywatelskiego), programem „Inwestowanie w
ludzi” (np. kwestie równouprawnienia płci i grupy pozbawione praw), a w
przyszłości również instrumentem na rzecz
społeczeństwa obywatelskiego w sąsiedztwie.
1.6.        Czas trwania i wpływ
finansowy
x Wniosek/inicjatywa o określonym
czasie trwania
–
x Czas trwania wniosku/inicjatywy: od 1.1.2014 r.
–
     wpływ finansowy: od 1.1.2014 r. do 31.12.2020
r.
¨ Wniosek/inicjatywa o
nieokreślonym czasie trwania
–
Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od
RRRR r. do RRRR r.,
–
po którym następuje faza operacyjna.
1.7.        Przewidywany(-e) tryb(y)
zarządzania[13]
x Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję
x Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań
wykonawczych:
–
x agencjom wykonawczym
–
x organom utworzonym przez Wspólnoty[14]
–
x krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek
świadczenia usługi publicznej
–
x osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań
na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej, określonym we
właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu art. 49
rozporządzenia finansowego
x Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi
x Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
x Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy
wyszczególnić)
W przypadku wskazania
więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje
w części „Uwagi”.
Uwagi
Specyficzny
charakter tego instrumentu służącego rozwiązywaniu trudnych
i złożonych przypadków dotyczących praw człowieka i
demokracji, w szczególności w najbardziej problematycznych krajach i
sytuacjach, jak również w przypadkach pilnej potrzeby ochrony, wymaga
możliwie jak najszerszego spektrum trybów zarządzania.
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.        Zasady nadzoru i
sprawozdawczości
Należy
określić częstotliwość i warunki.
Systemy
monitorowania i oceny w Komisji Europejskiej są w coraz większym
stopniu ukierunkowane na wyniki. Uczestniczy w nich personel wewnętrzny,
jak również eksperci zewnętrzni.
Osoby
kierujące projektami w delegaturach i głównej siedzibie Komisji stale
na różne sposoby monitorują realizację projektów i programów, w
tym również w miarę możliwości poprzez wizyty terenowe.
Monitorowanie dostarcza cennych informacji na temat postępów; pomaga
osobom zarządzającym identyfikować faktyczne i potencjalne
„wąskie gardła” oraz podejmować działania naprawcze.
Niezależni
eksperci zewnętrzni są zatrudniani w celu przeprowadzania oceny
wyników działań zewnętrznych UE w ramach trzech różnych
systemów. Oceny te przyczyniają się do odpowiedzialności za
projekty oraz do usprawnienia bieżących działań, a ponadto
pomagają wyciągać wnioski z doświadczeń z
korzyścią dla przyszłych polityk i działań.
Wykorzystuje się do nich uznane na całym świecie kryteria oceny
DAC-OECD, w tym ocenę (potencjalnych) skutków.
Najpierw, na
poziomie projektu, zarządzany przez centralę system monitorowania
zorientowanego na wyniki (ang. Results Oriented Monitoring, ROM)
zapewnia krótki, skoncentrowany wgląd w jakość wyrywkowej próbki
przeprowadzonych interwencji Przy pomocy wysoce ustrukturyzowanej, standardowej
metodologii niezależni eksperci z zakresu ROM przyznają stopnie,
które wskazują na silne i słabe punkty projektu, i
formułują zalecenia dotyczące sposobu poprawienia
skuteczności.
Oceny na
poziomie projektu, którymi zarządzają delegatury UE odpowiedzialne za
dane projekty, dostarczają bardziej szczegółowych, dogłębnych
analiz i pomagają zarządzającym projektem w udoskonalaniu
bieżących i przygotowywaniu przyszłych interwencji.
Przeprowadzenie analizy oraz zebranie informacji zwrotnej i dokumentacji od
wszystkich zainteresowanych stron, zwłaszcza od beneficjentów
końcowych, powierza się zewnętrznym, niezależnym ekspertom
posiadającym wiedzę tematyczną i geograficzną.
Komisja
przeprowadza również strategiczne oceny swojej polityki w danym kraju lub
regionie lub w ramach konkretnego instrumentu, od programowania i strategii,
aż po realizację interwencji w danym sektorze (jak np. zdrowie,
edukacja itp.). Oceny te są ważnym wkładem do formułowania
strategii politycznych i opracowywania instrumentów i projektów. Wszystkie te
oceny są publikowane na stronie internetowej Komisji, natomiast
streszczenia ustaleń są zawarte w sprawozdaniu rocznym dla Rady i
Parlamentu Europejskiego.
2.2.        System zarządzania i kontroli
2.2.1.     Zidentyfikowane ryzyko
Otoczenie, w
którym realizuje się działania w ramach tego instrumentu, charakteryzuje
się następującymi rodzajami ryzyka, które może
zagrozić realizacji celów instrumentu:
–
trudne otoczenie docelowe, w którym instrument jest
stosowany, w szczególności w najbardziej problematycznych
państwach/sytuacjach, może prowadzić do fizycznych i
politycznych ograniczeń w realizacji projektów;
–
rozproszone po całym świecie, małe
projekty mogą stanowić wyzwania dla realizacji i monitorowania z
punktu widzenia zasobów;
–
duża liczba beneficjentów o różnych
strukturach zarządzania i kontroli oraz często słabych
zdolnościach może prowadzić do problemów i opóźnień w
realizacji;
–
ograniczona ilość i jakość, a
często także kontrowersyjny charakter danych o zmianach sytuacji w
zakresie demokracji i praw człowieka w różnych państwach
trzecich mogą ograniczać zdolności Komisji do składania
sprawozdań i ponoszenia odpowiedzialność za wyniki;
–
brak zdolności administracyjnej może
grozić niewystarczającymi zasobami do właściwego
zarządzania instrumentem.
2.2.2.     Przewidywane metody kontroli
Kontrola
wewnętrzna Komisji ma na celu zapewnienie wystarczającej
pewności co do osiągnięcia celów skuteczności i
efektywności jej działań, wiarygodności
sprawozdawczości finansowej i zgodności z właściwymi ramami
legislacyjnymi, finansowymi i proceduralnymi.
Komisja
stosuje kompleksowy proces strategicznego kształtowania polityki i
planowania, audyty wewnętrzne i zewnętrzne oraz inne standardy
kontroli wewnętrznej Komisji. Komisja będzie nadal korzystać z
obecnie obowiązującego systemu rachunkowości (ABAC), jak
również ze specjalnego narzędzia z zakresu pomocy zewnętrznej,
jak Wspólny System Informacji Relex (CRIS). Aby zapewnić wydawanie przez
audytorów zewnętrznych (Trybunał Obrachunkowy) w dalszym ciągu
opinii bez zastrzeżeń, Komisja będzie kierować się
najwyższymi standardami rachunkowości i sprawozdawczości
finansowej.
Ponadto w celu
osiągnięcia najwyższej skuteczności i efektywności
Komisja stosuje zindywidualizowane podejście, które obejmuje:
–
zdecentralizowane zarządzanie
przeważającej części pomocy przez delegatury UE na miejscu;
–
jasna struktura odpowiedzialności finansowej
poprzez przekazywanie kompetencji przez upoważnione jednostki w centrali i
w delegacjach;
–
regularna sprawozdawczość, w tym coroczne
poświadczenie wiarygodności przez szefa delegatury;
–
kompleksowy program szkoleniowy realizowany zarówno
w centrali, jak i delegaturach;
–
znaczące wsparcie i doradztwo;
–
regularne weryfikacje;
–
metodologia zarządzania cyklem projektu oraz
zapewnienie wysokiej jakości każdego z jego elementów;
–
zarządzanie programem i projektami, monitoring
i narzędzia sprawozdawczych mających na celu skuteczną
realizację, w tym regularne monitorowanie zewnętrzne projektu na
miejscu.
2.3.        Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i
nieprawidłowościom
Ponieważ
EuropeAid/FPI działają w otoczeniu obarczonym wysokim ryzykiem,
stosowane przez nie systemy muszą uwzględniać znaczny poziom
występowania potencjalnych błędów zgodności w transakcjach
(nieprawidłowości) i przewidzieć liczne kontrole mające na
celu zapobieganie błędom oraz ich wykrywanie i korygowanie na
możliwie jak najwcześniejszym etapie procesu płatności.
Oznacza to w praktyce, że kontrole zgodności EuropeAid/FPI
będą na ogół polegały na kontrolach ex ante w
oparciu o programowanie wieloletnie, przeprowadzanych zarówno przez audytorów
zewnętrznych, jak i pracowników Komisji na miejscu, przed dokonaniem
płatności końcowej w ramach projektu (przy jednoczesnym
zachowaniu niektórych audytów i kontroli ex post), a ich zakres
będzie znacznie wykraczał poza zakres środków
bezpieczeństwa finansowego wymaganych na podstawie rozporządzenia
finansowego. Ramy przewidziane przez EuropeAid/FPI dla badania zgodności
obejmują między innymi następujące kluczowe elementy:
Środki zapobiegawcze
–
obowiązkowe podstawowe szkolenia
dotyczące kwestii nadużyć finansowych dla kadry
zarządzającej pomocą i audytorów;
–
wytyczne (również przez Internet)
obejmujące Praktyczny przewodnik po procedurach udzielania zamówień,
przewodnik EuropeAid (EuropeAid Companion) i zestaw narzędzi do
zarządzania finansowego (dla partnerów wdrażających);
–
ocena ex ante mająca dać
pewność, że we właściwych organach
zarządzających środkami w ramach wspólnego lub
zdecentralizowanego zarządzania funkcjonują odpowiednie środki
zwalczania nadużyć finansowych służące zapobieganiu
nadużyciom w zakresie zarządzania środkami unijnymi i ich
wykrywaniu;
–
kontrola ex ante mechanizmów zwalczania
nadużyć finansowych dostępnych w krajach partnerskich,
przeprowadzana w ramach oceny zarządzania finansami publicznymi pod
kątem kwalifikowalności do otrzymania wsparcia budżetowego (tj.
aktywne zaangażowanie w walkę z nadużyciami finansowymi i
korupcją, odpowiednie organy kontroli, dostateczny potencjał wymiaru
sprawiedliwości oraz skuteczne mechanizmy reagowania i sankcji);
–
Komisja podpisała Akrze w 2008 r.
Międzynarodową Inicjatywę na rzecz Przejrzystości Pomocy
(IATI), przyjmując tym samym normę dla przejrzystości pomocy,
która zapewnia udostępnianie bardziej aktualnych, szczegółowych i
regularnych danych i dokumentów dotyczących przepływu środków
pomocowych;
–
od dnia 14 października 2011 r. Komisja
wdraża pierwszą fazę standardów IATI dotyczących
przejrzystości publikowania informacji o pomocy przed kolejnym forum
wysokiego szczebla w sprawie skuteczności pomocy w Pusanie w listopadzie 2011
r. Ponadto Komisja będzie we współpracy z państwami
członkowskimi UE pracować nad wspólną aplikacją
sieciową zwaną TR-AID, która przetwarza dane dotyczące pomocy UE
dostarczane w ramach IATI i innych źródeł na informację przyjazną
dla użytkownika.
Środki służące
wykrywaniu i środki naprawcze
–
kontrole zewnętrzne i weryfikacje (zarówno
obowiązkowe, jak i oparte na analizie ryzyka), w tym ze strony
Europejskiego Trybunału Obrachunkowego;
–
kontrole z mocą wsteczną (na podstawie
analizy ryzyka) i odzyskiwanie środków;
–
zawieszenie finansowania UE, w przypadku
poważnych nadużyć finansowych, w tym korupcji na dużą
skalę, do czasu podjęcia przez władze odpowiednich
działań w celu skorygowania takich nadużyć finansowych i
zapobiegania im w przyszłości;
EuropeAid/FPI będą w dalszym ciągu opracowywać swoje
strategie zwalczania nadużyć finansowych zgodnie z nową
strategią Komisji w zakresie zwalczania nadużyć finansowych
(CAFS) przyjętą w dniu 24 czerwca 2011 r. w celu dopilnowania m.in.,
by:
–
wewnętrzne kontrole EuropeAid/FPI
odnoszące się do zwalczania nadużyć finansowych były w
pełni zgodne ze strategią Komisji w zakresie zwalczania
nadużyć finansowych;
–
podejście EuropeAid/FPI w zakresie
zarządzania zwalczaniem nadużyć finansowych było
ukierunkowane na wykrywanie obszarów ryzyka nadużyć finansowych oraz
na podejmowanie odpowiednich działań;
–
w systemach wykorzystywanych do wydatkowania
środków UE w państwach trzecich możliwe było wyszukiwanie
odpowiednich danych w celu wykorzystania ich do zarządzania ryzykiem
nadużyć finansowych (np. podwójnego finansowania);
–
W razie potrzeby mogłyby być tworzone
grupy sieci kontaktów i odpowiednie narzędzia informatyczne, opracowane
specjalnie do celów analizowania przypadków nadużyć związanych z
sektorem pomocy zewnętrznej. 2.4.    Szacunkowe
koszty kontroli i korzyści wynikające z kontroli
Koszty
kontroli wewnętrznej i zarządzania w całym portfelu EuropeAid w
planach budżetu na lata 2014-2020 wynoszą rocznie w przybliżeniu
658 mln EUR na pokrycie zobowiązań Kwota ta obejmuje
zarządzanie EFR, którego realizacja jest zintegrowana w ramach struktury
zarządzania EuropeAid. Te „nieoperacyjne” koszty stanowią około 6,4%
szacowanej średniej rocznej kwoty 10,2 mld euro planowanej przez
EuropeAid na łączne zobowiązania (środki operacyjne i
administracyjne) w ramach jego portfela wydatków finansowanego z budżetu
ogólnego UE i Europejskiego Funduszu Rozwoju na lata 2014-2020.
Te koszty
zarządzania uwzględniają cały personel EuropeAid w
siedzibie głównej i w delegaturach, infrastrukturę, koszty
podróży, szkolenia, monitoring, oceny i zamówienia dotyczące audytu
(w tym zamówienia udzielone przez beneficjentów).
EuropeAid
zamierza zmniejszyć proporcję działań związanych z
zarządzaniem do działań operacyjnych w ramach poprawy i
uproszczenia uregulowań dotyczących nowych instrumentów, opierając
się przy tym na zmianach, których należy prawdopodobnie
oczekiwać w ramach zmienionego rozporządzenia finansowego. Podstawowe
korzyści tych kosztów związanych z zarządzaniem wynikają z
realizacji celów polityki, efektywnego i skutecznego wykorzystania środków
oraz zastosowania solidnych i efektywnych pod względem kosztowym
środków zapobiegawczych oraz innych kontroli w celu zapewnienia zgodnego z
prawem i prawidłowego wykorzystania środków.
Należy
kontynuować dążenia do poprawy charakteru i ukierunkowania
działań w zakresie zarządzania i kontroli zgodności w
odniesieniu do tego portfela, pamiętając jednocześnie, że
koszty te są ogólnie niezbędne do skutecznego i efektywnego
osiągnięcia celów instrumentów przy minimalnym poziomie ryzyka
niezgodności (poniżej 2% błędu resztowego). Są one
znacznie niższe niż koszty ryzyka występującego w przypadku
zlikwidowania lub stopniowego ograniczania kontroli wewnętrznych w tym
obszarze charakteryzującym się wysokim stopniem ryzyka.
3.           SZACUNKOWY
WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.        Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków
w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ
·      Istniejące pozycje w budżecie
Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie.
 Dział wielolet-nich ram finanso-wych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer: || Zróżnicowane /niezróżni-cowane ([15]) || państw EFTA[16] || krajów kandydujących[17] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 IV || 19 04: Europejski instrument na rzecz demokracji i praw człowieka 19 04 01 Europejski instrument na rzecz demokracji i praw człowieka (EIDHR) 19 04 03 Obserwacja wyborów 19 04 05 Zakończenie wcześniejszej współpracy 19 04 06 Projekt pilotażowy – Forum społeczeństwa obywatelskiego UE-Rosja 19 04 07 Projekt pilotażowy – Finansowanie działań na rzecz ofiar tortur || n.d. || NIE || NIE || NIE || NIE
·
Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie
się wnioskuje
Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer 19 04 || Zróżnicowane /niezróżnicowane || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 IV || 19 04: Europejski instrument na rzecz demokracji i praw człowieka 19 04 01 Europejski instrument na rzecz demokracji i praw człowieka (EIDHR bez unijnych misji obserwacji wyborów) 19 04 02 Unijne misje obserwacji wyborów 19 04 03 Zakończenie wcześniejszej współpracy || n.d. || NIE || NIE || NIE || NIE
3.2.        Szacunkowy wpływ na wydatki
3.2.1.     Synteza szacunkowego wpływu na wydatki
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 4 || „Globalny wymiar Europy”
 DG: DEVCO/FPI ||   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 19 04 || Środki na zobowiązania || (1) || 198,63 || 202,84 || 207,04 || 211,34 || 213,93 || 220,24 || 224,84 || 1.478,87
 Środki na płatności || (2) || 178,43 || 182,24 || 186,04 || 189,94 || 192,03 || 197,94 || 202,14 || 1.328,77
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy[18] Numer pozycji w budżecie 19.0104 03 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
   || (3) || 13,57 || 13,66 || 13,76 || 13,86 || 15,77 || 14,06 || 14,16 || 98,83
 OGÓŁEM środki dla DG DEVCO/FPI || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 212,20 || 216,50 || 220,80 || 225,20 || 229,70 || 234,30 || 239,00 || 1.577,70
   || Środki na płatności || =2 +3 || 192,00 || 195,90 || 199,80 || 203,80 || 207,80 || 212,00 || 216,30 || 1.427,60
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || 198,63 || 202,84 || 207,04 || 211,34 || 213,93 || 220,24 || 224,84 || 1.478,87
 Środki na płatności || (5) || 178,43 || 182,24 || 186,04 || 189,94 || 192,03 || 197,94 || 202,14 || 1.328,77
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || 13,57 || 13,66 || 13,76 || 13,86 || 15,77 || 14,06 || 14,16 || 98,83
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ <4> wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 212,20 || 216,50 || 220,80 || 225,20 || 229,70 || 234,30 || 239,00 || 1.577,70
 Środki na płatności || =5+ 6 || 192,00 || 195,90 || 199,80 || 203,80 || 207,80 || 212,00 || 216,30 || 1.427,60
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM
 DG: DEVCO / FPI ||
  Zasoby ludzkie || 7,168 || 7,096 || 7,024 || 6,953 || 6,953 || 6,953 || 6,953 || 49,100
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0,595 || 0,547 || 0,541 || 0,540 || 0,541 || 0,541 || 0,541 || 3,846
 OGÓŁEM DG DEVCO/FPI || Środki || 7,763 || 7,643 || 7,565 || 7,493 || 7,494 || 7,494 || 7,494 || 52,945
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 7,763 || 7,643 || 7,565 || 7,493 || 7,494 || 7,494 || 7,494 || 52,945
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok N 2014 || Rok N+1 2015 || Rok N+2 2016 || Rok N+3 2017 || Rok N+4 2018 || Rok N+5 2019 || Rok N+6 2020 || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 219,963 || 224,143 || 228,365 || 232,693 || 237,194 || 241,794 || 246,494 || 1.630,645
 Środki na płatności || 199,763 || 203,543 || 207,365 || 211,293 || 215,294 || 219,494 || 223,794 || 1.480,545
3.2.2.     Szacunkowy wpływ na środki operacyjne
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie
wiąże się z koniecznością wykorzystania środków
operacyjnych
–
x Wniosek/inicjatywa
wiąże się z koniecznością wykorzystania środków
operacyjnych, jak określono poniżej:
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM
 REALIZACJA
 Rodzaj[19] || Średni koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 1[20] Kampanie tematyczne (tj. tortury, kara śmierci itp.) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Cel szczegółowy nr 1 - suma cząstkowa || 78-88 || 43-53 || 78-88 || 43-53 || 78-88 || 43-53 || 78-88 || 43-53 || 78-88 || 43-53 || 78-88 || 43-53 || 78-88 || 43-53 || 546-616 || 20-25 %
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 2 Rozwój dobrze prosperujących społeczeństw obywatelskich ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Cel szczegółowy nr 2 - suma cząstkowa || 340-390 || 76 || 340-390 || 76 || 340-390 || 76 || 340-390 || 76 || 340-390 || 76 || 340-390 || 76 || 340-390 || 76 || 2380- 2730 || 35-40 %
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 3 Krytyczne sytuacje związane z prawami człowieka i działania w najtrudniejszych warunkach ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Cel szczegółowy nr 3 - suma cząstkowa || 52-76 || 22,2-33,2 || 52-76 || 22,2-33,2 || 52-76 || 22,2-33,2 || 52-76 || 22,2-33,2 || 52-76 || 22,2-33,2 || 52-76 || 22,2-33,2 || 52-76 || 22,2-33,2 || 294-371 || 20-25 %
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 4 Wsparcie cykli demokratycznych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Cel szczegółowy nr 4 - suma cząstkowa || 47-86 || 46,4-76,6 || 47-86 || 46,4-76,6 || 47-86 || 46,4-76,6 || 47-86 || 46,4-76,6 || 47-86 || 46,4-76,6 || 47-86 || 46,4-76,6 || 47-86 || 46,4-76,6 || 329-602 || 25-30 %
 Z tego misje obserwacji wyborów || 11-14 || 44-55 || 11-14 || 44-55 || 11-14 || 44-55 || 11-14 || 44-55 || 11-14 || 44-55 || 11-14 || 44-55 || 11-14 || 44-55 || 77-98 || 20-25 %
 KOSZT OGÓŁEM || 506-640 || 198,63 || 506-640 || 202,84 || 506-640 || 207,04 || 506-640 || 211,34 || 506-640 || 213,93 || 506-640 || 220,24 || 506-640 || 224,84 || 3542-4480 || 1.478,87
3.2.3.     Szacunkowy wpływ na środki administracyjne
3.2.3.1.  Streszczenie
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie
wiąże się z koniecznością wykorzystania środków
administracyjnych
–
x Wniosek/inicjatywa
wiąże się z koniecznością wykorzystania środków
administracyjnych, jak określono poniżej:
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || Rok N[21] 2014 || Rok N+1 2015 || Rok N+2 2016 || Rok N+3 2107 || Rok N+4 2018 || Rok N+5 2019 || Rok N+6 2020 || OGÓŁEM ||
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 7,17 || 7,10 || 7,02 || 6,95 || 6,95 || 6,95 || 6,95 || 49,10 ||
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0,595 || 0,547 || 0,541 || 0,540 || 0,541 || 0,541 || 0,541 || 3,846 ||
 Suma cząstkowa - DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || 7,763 || 7,643 || 7,565 || 7,493 || 7,494 || 7,494 || 7,494 || 52,945 ||
 Poza DZIAŁEM 5[22] wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 8,81 || 8,81 || 8,81 || 8,81 || 8,81 || 8,81 || 8,81 || 61,67 ||
 Pozostałe wydatki administracyjne || 4,76 || 4,85 || 4,95 || 5,05 || 6,96 || 5,25 || 5,35 || 37,16 ||
 Suma cząstkowa Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych || 13,57 || 13,66 || 13,76 || 13,86 || 15,77 || 14,06 || 14,16 || 98,83 ||
 OGÓŁEM || 21,333 || 21,306 || 21,324 || 21,349 || 23,264 || 21,551 || 21,654 || 151,780
3.2.3.2.  Szacunkowe zapotrzebowanie na
zasoby ludzkie
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich
–
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)
 XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicie--lstw Komisji) || 35,1 || 34,8 || 34,4 || 34,1 || 34,1 || 34,1 || 34,1
 XX 01 01 02 (w delegaturach) || 9,8 || 9,7 || 9,6 || 9,5 || 9,5 || 9,5 || 9,5
 XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: EPC)[23]
 XX 01 02 01 (AC, INT, END z globalnej koperty finansowej) || 5,2 || 5,2 || 5,1 || 5,1 || 5,1 || 5,1 || 5,1
 XX 01 02 02 (AC, INT, JED, AL i END w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 04 yy[24] || - w centrali[25] || 34,7 || 34,1 || 33,4 || 32,7 || 32,1 || 31,5 || 30,9
 - w delegaturach || 73,4 || 73,4 || 73,4 || 73,4 || 73,4 || 73,4 || 73,4
 XX 01 05 02 (AC, INT, END – pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 02 (AC, INT, END - bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inne pozycje w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM || 158,3 || 157,1 || 155,9 || 154,8 || 154,1 || 153,5 || 152,9
Na rok 2014 zasoby
ludzkie w dziale 5 są podzielone pomiędzy DEVCO a FPI w
następujący sposób:
- Plan
zatrudnienia: 5,5 EPC dla FPI i 39,4 EPC dla DEVCO (ogółem = 44,9 EPC)
- Personel
zewnętrzny: 3,2 EPC dla FPI i 2 EPC dla DEVCO (ogółem = 5,2 EPC)
W odniesieniu do
zasobów ludzkich w ramach działu 4 (pozycja BA dotycząca EIDHR)
personel, który będzie finansowany z pozycji BA w 2014 r. obejmuje 102,1
AC dla DEVCO (28,7 w siedzibie głównej i 73,4 AC w delegaturach) oraz 6 CA
dla FPI w siedzibie głównej.
XX oznacza
odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w
budżecie.
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Decyzje i wdrażanie finansowe i operacyjne.
 Personel zewnętrzny || Realizacja techniczna.
3.2.4.     Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
–
x Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi.
–
x Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu
w wieloletnich ramach finansowych.
Należy wyjaśnić, na czym ma
polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie,
których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności
lub zmiany wieloletnich ram finansowych[26].
Należy wyjaśnić, który wariant jest
konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on
dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
3.2.5.     Udział osób trzecich w
finansowaniu
–
xWniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób
trzecich
–
¨Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie
z poniższym:
3.3.        Szacunkowy wpływ na
dochody
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
–
x Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
–
x        wpływ na zasoby własne
–
¨         wpływ na dochody różne
[1]               Rozporządzenie
(WE) nr 1889/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w
sprawie ustanowienia instrumentu finansowego na rzecz wspierania demokracji i
praw człowieka na świecie (Dz.U. L 386, s. 1, motyw 8).
[2]               Konkluzje
Rady w sprawie wspierania demokracji w stosunkach zewnętrznych UE – w
kierunku zwiększonej spójności i skuteczności, 16081/09.
[3]               Konkluzje
Rady w sprawie wspierania demokracji w stosunkach zewnętrznych UE –
sprawozdanie z postępu prac w 2010 r. i wykaz zaproponowanych państw
pilotażowych, 3058. posiedzenie Rady do Spraw Zagranicznych, Bruksela, 13
grudnia 2010 r.
[4]               Komunikat
Komisji z dnia 25 stycznia 2006 r.
[5]               Decyzja
Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r.
[6]               tj. pokój
i bezpieczeństwo, ograniczanie ubóstwa, pomoc humanitarna, inwestowanie w
stabilność i wzrost w państwach objętych procesem
rozszerzenia i krajach sąsiadujących z UE, rozwiązywanie
problemów o skali światowej, propagowanie unijnych i międzynarodowych
standardów oraz wartości, jak również wspieranie wzrostu
gospodarczego i konkurencyjności za granicą.
[7]               Dz.U. C ,
, s. .
[8]               Dz.U. C ,
, s. .
[9]               Dz.U. L 386
z 29.12.2006, s. 1–11.
[10]             Dz.U. ...
[11]             ABM:
Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB:
Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[12]             O którym
mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.
[13]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
[14]             O których
mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[15]             Środki
zróżnicowane/ środki niezróżnicowane
[16]             EFTA:
Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
[17]             Kraje
kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje
kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[18]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”),
pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[19]             Realizacje
odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione
(np. liczba sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg
itp.).
[20]             Zgodnie z
opisem w pkt 1.4.2. „Cel(e) szczegółowy(-e)…”.
[21]             Rok N jest
rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie
wniosku/inicjatywy.
[22]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”),
pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[23]             AC=
pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED= młodszy
oddelegowany ekspert; AL = członek personelu miejscowego; END=
oddelegowany ekspert krajowy.
[24]             W ramach
pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne
pozycje „BA”).
[25]             Przede
wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz Rybacki.
[26]             Zob. pkt 19
i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.