               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 3.9.2021
            COM(2021) 532 final
            2021/0283(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na siódmej sesji spotkania stron konwencji z Aarhus w odniesieniu do spraw dotyczących przestrzegania konwencji ACCC/C/2008/32 i ACCC/C/2015/128

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na siódmym spotkaniu stron konwencji z Aarhus w związku z przewidywanym przyjęciem decyzji VII.8f w sprawie wypełnienia przez Unię Europejską zobowiązań wynikających z konwencji

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Konwencja z Aarhus

               Konwencja o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska („konwencja z Aarhus”)
                  1
                jest wielostronną umową środowiskową zawartą pod egidą Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ).

               Konwencja z Aarhus została zatwierdzona w dniu 17 lutego 2005 r.
                  2
                przez Wspólnotę Europejską, która również złożyła deklarację po jej podpisaniu
                  3
               . Wszystkie państwa członkowskie są stronami umowy. Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 („rozporządzenie w sprawie konwencji z Aarhus”) przyczynia się do wdrożenia konwencji w odniesieniu do instytucji i organów UE
                  4
               .

               2.2.Konwencja z Aarhus

               Umawiające się strony konwencji z Aarhus spotykają się co cztery lata, a jeden ze stałych punktów porządku obrad dotyczy przestrzegania przez strony postanowień konwencji. Przestrzeganie postanowień monitoruje Komitet ds. Przestrzegania Konwencji z Aarhus ustanowiony na mocy konwencji zgodnie z jej art. 15. Ustalenia Komitetu ds. Przestrzegania Konwencji są ostateczne.

               Komitet przedkłada swoje ustalenia do zatwierdzenia podczas spotkania stron konwencji z Aarhus zgodnie z zasadą 37 decyzji I/7 w sprawie przeglądu przestrzegania postanowień
                  5
               . W przypadku zatwierdzenia uzyskają one status oficjalnej wykładni konwencji z Aarhus, w związku z czym staną się wiążące dla umawiających się stron i organów konwencji.

               Podczas spotkania stron decyzje podejmowane są w drodze konsensusu. W przypadku gdy wszelkie próby osiągnięcia konsensusu kończą się niepowodzeniem, decyzje w kwestiach merytorycznych podejmowane są w drodze głosowania większością trzech czwartych głosów stron obecnych i głosujących
                  6
               . UE ma 27 głosów na 46 głosów ogółem, jeśli wszystkie strony są obecne.

               Przed spotkaniem stron stanowiska UE są ustalane w Grupie Roboczej Rady ds. Międzynarodowych Zagadnień Środowiska.

               2.3.Planowany akt konwencji z Aarhus

               W dniach 18–20 października 2021 r., podczas swojej siódmej sesji, strony konwencji z Aarhus mają przyjąć decyzję VII.8f dotyczącą przestrzegania przez Unię Europejską postanowień konwencji („planowany akt”).

               Celem planowanego aktu jest ustalenie, czy Unia Europejska przestrzega postanowień konwencji w szczególności w odniesieniu do spraw ACCC/C/2008/32 i ACCC/C/2015/128, oraz określenie warunków niezbędnych do zapewnienia przestrzegania postanowień konwencji i ewentualnego nałożenia na Unię regularnych obowiązków sprawozdawczych, a także zwrócenie się do zainteresowanej strony o wprowadzenie pilnych środków w celu zapewnienia przestrzegania postanowień.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

                  W dniu 17 marca 2017 r. Komitet wydał wnioski w sprawie ACCC/C/2008/32 wniesionej przez organizację pozarządową ClientEarth i dotyczącej dostępu do wymiaru sprawiedliwości na poziomie UE
                     7
                  . Komitet uznał, że traktatowe zasady dotyczące dostępu do wymiaru sprawiedliwości przed sądami UE, według ich wykładni, oraz kryteria dostępu do administracyjnych procedur odwoławczych na podstawie rozporządzenia w sprawie konwencji z Aarhus, są niezgodne z postanowieniami konwencji.

               W odrębnej sprawie dotyczącej przestrzegania postanowień konwencji, ACCC/C/2015/128
                  8
               , której ustalenia przekazano w dniu 17 marca 2021 r., Komitet stwierdził, że UE naruszyła konwencję z powodu niezapewnienia członkom społeczeństwa dostępu do procedur administracyjnych lub sądowych w celu zakwestionowania decyzji w sprawie środków pomocy państwa podjętych przez Komisję Europejską.

               W dniu 14 października 2020 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia w sprawie konwencji z Aarhus
                  9
                oraz komunikat w sprawie poprawy dostępu do wymiaru sprawiedliwości
                  10
                w odpowiedzi na ustalenia Komitetu dotyczące sprawy ACCC/C/2008/32. Była to odpowiedź na wezwanie Rady
                  11
                skierowane do Komisji, aby przedstawiła wniosek ustawodawczy, oraz na zobowiązania Komisji podjęte w komunikacie w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu.

                  W efekcie końcowym procesu ustawodawczego w dniu 12 lipca 2021 r. osiągnięto porozumienie polityczne w ramach rozmów trójstronnych, w którym uwzględniono wszystkie zastrzeżenia Komitetu ds. Przestrzegania Konwencji w sprawie ACCC/C/2008/32.

                  Sprawa ACCC/C/2015/128 dotyczy wyjątków w zakresie pomocy państwa na podstawie rozporządzenia w sprawie konwencji z Aarhus, które nie było częścią wniosku ustawodawczego Komisji przywołanego powyżej. Podczas rozmów trójstronnych w dniu 12 lipca 2021 r. Komisja wydała jednak oświadczenie w ramach kompromisu prowadzącego do przyjęcia zmienionego rozporządzenia w sprawie konwencji z Aarhus, w którym zobowiązała się do oceny ustaleń w tej sprawie i opublikowania wyników do końca 2022 r. Komisja stwierdziła również, że do końca 2023 r., w razie potrzeby, przedstawi środki mające na celu rozwiązanie tej kwestii, w świetle zobowiązań UE i państw członkowskich wynikających z konwencji z Aarhus i z uwzględnieniem przepisów prawa Unii dotyczących pomocy państwa.

               Niniejsza inicjatywa dotyczy projektu decyzji Rady obejmującej te dwie sprawy; w związku z tym UE może wyrazić jednolite stanowisko na spotkaniu stron, które odbędzie się w dniach 18–20 października 2021 r.

               W odniesieniu do sprawy ACCC/C/2008/32 UE oczekuje, że podczas spotkania strony przyznają, że środki UE – gdy już zostaną przyjęte i wejdą w życie – zapewnią zgodność z konwencją z Aarhus. W związku z tym, że projekt decyzji w sprawie spotkania stron przygotowano przed formalnym zakończeniem procedury ustawodawczej w odniesieniu do rozporządzenia w sprawie konwencji z Aarhus, może być konieczne, aby UE wystąpiła o aktualizację projektu decyzji w sprawie spotkania stron w celu pełnego odzwierciedlenia tej bardzo istotnej zmiany w UE.

               W sprawie dotyczącej pomocy państwa UE przyjmie decyzję uznającą ustalenia, ale nie zatwierdzi ich, i powróci do tej kwestii na kolejnym spotkaniu stron, które ma się odbyć w 2025 r., składając jednocześnie sprawozdanie Komitetowi ds. Przestrzegania Konwencji w terminach określonych w oświadczeniu Komisji.

               W związku z powyższym na zbliżającym się siódmym spotkaniu stron UE powinna przyjąć ustalenia w sprawie ACCC/C/2008/32, z zastrzeżeniem przepisów niniejszego projektu decyzji Rady. Ponadto UE powinna uznać ustalenia w sprawie ACCC/C/2015/128, ale zwrócić się o odroczenie zatwierdzenia tych ustaleń do ósmej sesji spotkania stron.

               Ponadto istotne jest również, aby w konwencji uznano centralną rolę sądów krajowych UE jako sądów powszechnych prawa Unii
                  12
                oraz uznano system orzeczeń w trybie prejudycjalnym na mocy art. 267 TFUE za ważny środek dostępu do wymiaru sprawiedliwości i środek odwoławczy w sprawach dotyczących środowiska. Powinno to znaleźć odzwierciedlenie w tekście decyzji przyjętej na spotkaniu stron.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  13
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Konwencja z Aarhus jest organem powołanym na mocy umowy zawartej pod auspicjami Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ.

               Akt, który ma zostać przyjęty podczas spotkania stron, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 15 konwencji z Aarhus i przepisami decyzji I/7 w sprawie przeglądu przestrzegania postanowień, w szczególności z jej zasadą 37
                  14
               .

               Z kolei planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do polityki ochrony środowiska.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 192 ust. 1.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 192 ust. 1 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2021/0283 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na siódmej sesji spotkania stron konwencji z Aarhus w odniesieniu do spraw dotyczących przestrzegania konwencji ACCC/C/2008/32 i ACCC/C/2015/128

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W dniu 17 lutego 2005 r. decyzją Rady 2005/370/WE
                  15
                zatwierdzono w imieniu Wspólnoty Europejskiej Konwencję o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska („konwencja z Aarhus”)
                  16
               .

               (2)Zgodnie z art. 10 ust. 2 konwencji z Aarhus podczas spotkania strony mogą przyjąć decyzje dotyczące przestrzegania postanowień konwencji.

               (3)W dniach 18–20 października 2021 r., podczas swojej siódmej sesji, strony konwencji z Aarhus mają przyjąć decyzję VII.8f dotyczącą wypełnienia przez Unię Europejską zobowiązań wynikających z konwencji, w tym ustaleń w sprawie ACCC/C/2008/32 oraz w sprawie ACCC/C/2015/128.

               (4)Należy określić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na spotkaniu stron konwencji z Aarhus, ponieważ decyzja VII.8f dotycząca wypełnienia przez Unię Europejską zobowiązań wynikających z konwencji będzie dla Unii wiążąca.

               (5)Unia wdrożyła wynikające z konwencji obowiązki w odniesieniu do instytucji i organów UE w głównej mierze rozporządzeniem (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty („rozporządzenie w sprawie konwencji z Aarhus”).

               (6)Na podstawie art. 15 konwencji z Aarhus powołano Komitet ds. Przestrzegania Konwencji z Aarhus („Komitet”), którego zadaniem jest badanie przestrzegania przez strony postanowień konwencji. Z kolei, zgodnie z zasadą 37 decyzji I/7 w sprawie przeglądu przestrzegania, ustalenia Komitetu muszą zostać zatwierdzone przez spotkanie stron.

               (7)W dniu 17 marca 2017 r. Unia otrzymała jego ustalenia w sprawie ACCC/C/2008/32 dotyczącej dostępu do wymiaru sprawiedliwości na poziomie UE
                  17
               . W pkt 123 ustaleń Komitet stwierdził, że „strona nie przestrzega art. 9 ust. 3 i 4 konwencji w odniesieniu do dostępu obywateli do wymiaru sprawiedliwości, ponieważ ani rozporządzenie w sprawie konwencji z Aarhus, ani orzecznictwo TSUE nie zapewniają wdrożenia ani przestrzegania obowiązków wynikających z tych postanowień”.

               (8)Organy konwencji z Aarhus zostały poinformowane w deklaracji interpretacyjnej, którą UE złożyła w chwili podpisania konwencji i ponowiła przy jej zatwierdzeniu, że „w kontekście prawnym i instytucjonalnym Wspólnoty [...] instytucje Wspólnoty będą stosować konwencję w ramach istniejących i przyszłych zasad dotyczących dostępu do dokumentów i innych odpowiednich zasad prawa wspólnotowego w dziedzinie objętej konwencją”.

               (9)Administracyjna procedura odwoławcza na mocy rozporządzenia w sprawie konwencji z Aarhus uzupełnia ogólny unijny system kontroli sądowej, który umożliwia członkom społeczeństwa przegląd aktów administracyjnych w drodze bezpośrednich odwołań sądowych na poziomie Unii, mianowicie na mocy art. 263 ust. 4 TFUE, oraz, zgodnie z art. 267 TFUE, za pośrednictwem sądów krajowych, które stanowią integralną część systemu Unii na mocy Traktatów. Zasadniczą rolę w tym systemie odgrywa uprawnienie sądów krajowych do zwracania się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym na podstawie art. 267 TFUE. Zgodnie z art. 267 TFUE sądy krajowe państw członkowskich stanowią integralną część systemu ochrony sądowej UE jako sądy powszechne prawa Unii
                  18
               .

               (10)Uwzględniając obawy wyrażone przez Komitet w sprawie ACCC/C/2008/32, w dniu 14 października 2020 r. Komisja przedstawiła wniosek ustawodawczy
                  19
                mający na celu zmianę rozporządzenia w sprawie konwencji z Aarhus, który został nieformalnie uzgodniony przez współprawodawców w ramach rozmów trójstronnych w dniu 12 lipca 2021 r. Zmienione rozporządzenie w sprawie konwencji z Aarhus zapewnia obecnie zgodność prawa Unii z postanowieniami konwencji z Aarhus o dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska w sposób zgodny z podstawowymi zasadami prawa Unii i jej systemem dotyczącym sądowych procedur odwoławczych.

               (11)Komisja poinformowała Komitet ds. Przestrzegania Konwencji o szczegółach porozumienia politycznego w dniu 16 lipca 2021 r., przekazała Komitetowi skonsolidowaną wersję tekstu w dniu 23 lipca 2021 r. po jego zatwierdzeniu przez Komitet Stałych Przedstawicieli (Coreper) oraz przekazała Komitetowi ds. Przestrzegania Konwencji ostateczny wynik procedury ustawodawczej, w tym tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu [xxx października 2021 r.]. W decyzji spotkania stron należy zatem z zadowoleniem przyjąć te nowe środki i odnotować, że po wejściu w życie będą stanowić one pełną odpowiedź na ustalenia Komitetu ds. Przestrzegania Konwencji w sprawie ACCC/C/2008/32.

               (12)Komitet w sprawie ACCC/C/2015/128
                  20
               , w swoich ustaleniach z dnia 17 marca 2021 r., stwierdził, że UE naruszyła konwencję z powodu niezapewnienia członkom społeczeństwa dostępu do procedur administracyjnych lub sądowych w celu zakwestionowania decyzji w sprawie środków pomocy państwa podjętych przez Komisję Europejską.

               (13)Uznając obawy i ustalenia Komitetu w sprawie ACCC/C/2015/128, Komisja wydała oświadczenie w ramach kompromisu prowadzącego do przyjęcia zmienionego rozporządzenia w sprawie konwencji z Aarhus, w którym zobowiązała się do „przeanalizowania skutków ustaleń i oceny dostępnych opcji. Komisja zakończy i opublikuje tę ocenę do końca 2022 r. W stosownych przypadkach, do końca 2023 r., Komisja przedstawi środki mające na celu rozwiązanie tej kwestii, w świetle zobowiązań UE i państw członkowskich wynikających z konwencji z Aarhus i z uwzględnieniem przepisów prawa Unii dotyczących pomocy państwa”.

               (14)Ustalenia w sprawach ACCC/C/2008/32 i ACCC/C/2015/128 zostaną przedstawione do zatwierdzenia na siódmej sesji spotkania stron konwencji z Aarhus, które odbędzie się w październiku 2021 r. w Genewie w Szwajcarii, w drodze projektu decyzji VII.8f
                  21
                na mocy której uzyskałyby status oficjalnej wykładni konwencji z Aarhus i stałyby się wiążące dla umawiających się stron i organów konwencji.

               (15)W odniesieniu do sprawy ACCC/C/2015/128, zgodnie z oświadczeniem przywołanym powyżej, Unia powinna jednak zobowiązać się do przeanalizowania skutków ustaleń i oceny opcji dostępnych w ramach porządku prawnego UE i zgodnych z jego specyfiką. Powinno to umożliwić Komisji zakończenie i opublikowanie oceny wskazanej w oświadczeniu oraz przedstawienie w stosownych przypadkach środków mających na celu rozwiązanie kwestii podniesionej przez Komitet ds. Przestrzegania Konwencji, w terminach wskazanych w oświadczeniu i z uwzględnieniem specyfiki porządku prawnego UE w zakresie pomocy państwa. W związku z tym Unia powinna również zaproponować na spotkaniu stron, aby przełożyć zatwierdzenie ustaleń w sprawie ACCC/C/2015/128 na ósmą sesję spotkania stron, a nie zatwierdzać te ustalenia,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na siódmej sesji spotkania stron konwencji z Aarhus w odniesieniu do projektu decyzji VII.8f w sprawie wypełnienia przez Unię Europejską zobowiązań wynikających z konwencji z Aarhus w sprawie ACCC/C/2008/32, polega na przyjęciu wyżej wymienionego projektu decyzji i zatwierdzeniu ustaleń. Unia powinna jednak dopilnować, aby w decyzji uwzględniono następujące kwestie:

               –w decyzji należy z zadowoleniem przyjąć fakt, że UE podjęła wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia zgodności z ustaleniami oraz zapewnienia zainteresowanej społeczności dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska zgodnie z art. 9 ust. 3 i 4 konwencji. W decyzji należy również wyjaśnić, że po wejściu w życie wszystkich przepisów zmienionego rozporządzenia w sprawie konwencji z Aarhus, UE nie będzie już naruszać przepisów w sprawie ACCC/C/2008/32;

               –w przypadku gdyby w projekcie decyzji ponownie wspomniano o odrzuceniu przez Komitet ds. Przestrzegania Konwencji postępowania prejudycjalnego, należy to odrzucić. Istotne jest, aby w decyzji uznano centralną rolę sądów krajowych UE jako sądów powszechnych prawa Unii oraz uznano system orzeczeń w trybie prejudycjalnym na mocy art. 267 TFUE za ważny środek odwoławczy.

               Artykuł 2

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na siódmej sesji spotkania stron konwencji z Aarhus w odniesieniu do projektu decyzji VII.8f w sprawie wypełnienia przez Unię zobowiązań wynikających z konwencji z Aarhus w sprawie ACCC/C/2015/128, powinno polegać na uznaniu obaw i ustaleń Komitetu ds. Przestrzegania Konwencji. W decyzji należy również powtórzyć sformułowania zawarte w oświadczeniu Komisji, wydanym podczas ostatnich rozmów trójstronnych w sprawie zmiany rozporządzenia w sprawie konwencji z Aarhus w dniu 12 lipca 2021 r.

               Zgodnie z tym oświadczeniem:

               Komisja pozostaje zaangażowana w zapewnienie przestrzegania przez UE jej zobowiązań międzynarodowych w sprawach dotyczących konwencji z Aarhus i w tym kontekście uznaje obawy wyrażone i ustalenia przyjęte w dniu 17 marca 2021 r. przez Komitet ds. Przestrzegania Konwencji z Aarhus w sprawie ACCC/C/2015/128
                  22
                w odniesieniu do pomocy państwa. W ustaleniach tych wzywa się UE do „podjęcia niezbędnych środków ustawodawczych, regulacyjnych i innych w celu zapewnienia zmiany rozporządzenia w sprawie konwencji z Aarhus lub przyjęcia nowych przepisów Unii Europejskiej, aby wyraźnie zapewnić członkom społeczeństwa dostęp do procedur administracyjnych lub sądowych w celu zakwestionowania decyzji w sprawie środków pomocy państwa podjętych przez Komisję Europejską na mocy art. 108 ust. 2 TFUE, które są sprzeczne z przepisami Unii dotyczącymi środowiska, zgodnie z art. 9 ust. 3 i 4 konwencji.

               Komisja analizuje obecnie skutki tych ustaleń i ocenia dostępne opcje. Komisja zakończy i opublikuje tę ocenę do końca 2022 r. W stosownych przypadkach, do końca 2023 r., Komisja przedstawi środki mające na celu rozwiązanie tej kwestii, w świetle zobowiązań UE i państw członkowskich wynikających z konwencji z Aarhus i z uwzględnieniem przepisów prawa Unii dotyczących pomocy państwa”.

               W związku z tym Unia powinna zobowiązać się do przeanalizowania skutków ustaleń i oceny opcji dostępnych w ramach porządku prawnego UE i zgodnych z jego specyfiką. Powinna również zobowiązać się do ukończenia i opublikowania tej oceny do końca 2022 r. Ponadto, w stosownych przypadkach, do końca 2023 r., Unia powinna zobowiązać się do przedstawienia środków mających na celu rozwiązanie tej kwestii, w świetle zobowiązań UE i państw członkowskich wynikających z konwencji z Aarhus i z uwzględnieniem przepisów prawa Unii dotyczących pomocy państwa.

               Powinno to umożliwić Komisji zakończenie i opublikowanie oceny wskazanej w oświadczeniu oraz przedstawienie w stosownych przypadkach środków mających na celu rozwiązanie kwestii podniesionej przez Komitet ds. Przestrzegania Konwencji, w terminach wskazanych w oświadczeniu.

               W związku z tym Unia powinna również zaproponować na spotkaniu stron, aby przełożyć zatwierdzenie ustaleń w sprawie ACCC/C/2015/128 na ósmą sesję spotkania stron, a nie zatwierdzać te ustalenia.

               Artykuł 3

               Inne mniejsze zmiany zgodne z podejściem przyjętym w niniejszej decyzji mogą zostać uzgodnione w trakcie koordynacji na miejscu i w świetle ewentualnych negocjacji w sprawie projektu decyzji VII.8f.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Opublikowana na stronie internetowej EKG ONZ:

                  http://www.unece.org/fileadmin/DAM/env/pp/documents/cep43e.pdf

                     (2)

                        Decyzja Rady 2005/370/WE, Dz.U. L 124 z 17.5.2005, s. 1.

                     (3)

                        Deklarację UE opublikowano na stronie internetowej EKG ONZ w części „Declarations and Reservations” (Deklaracje i zastrzeżenia), zob.
                  https://treaties.un.org/Pages/ViewDetails.aspx?src=IND&mtdsg_no=XXVII-13&chapter=27&clang=_en

                     (4)

                        Dz.U. L 264 z 25.9.2006, s. 13.

                     (5)

                        Dostępna na stronie internetowej
                  g0430994.doc (unece.org)

                     (6)

                        Decyzja I/1 w sprawie regulaminu wewnętrznego (zob. w szczególności zasada 35 dotycząca podejmowania decyzji), zob.
                  http://www.unece.org/fileadmin/DAM/env/pp/documents/mop1/ece.mp.pp.2.add.2.e.pdf

                     (7)

                        Ustalenia i porady na podstawie sprawy ACCC/C/2008/32 są dostępne pod adresem:

                  https://unece.org/env/pp/cc/accc.c.2008.32_european-union
                   oraz

                     https://unece.org/env/pp/cc/accc.m.2017.3_european-union

                     (8)

                  https://unece.org/sites/default/files/2021-03/C128_EU_findings_advance%20unedited.pdf

                     (9)

                        COM(2020) 642

                     (10)

                        COM(2020) 643

                     (11)

                        Decyzja Rady (UE) 2018/881 z dnia 18 czerwca 2018 r. wzywająca Komisję do przedłożenia analizy opcji, jakimi Unia dysponuje, by zaradzić kwestiom podniesionym w ustaleniach Komitetu ds. Przestrzegania Konwencji z Aarhus w sprawie ACCC/C/2008/32 i, w stosownym przypadku, mając na uwadze wyniki analizy, wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1367/2006, ST/9422/2018/INIT, Dz.U. L 155 z 19.6.2018, s. 6.

                     (12)

                        Opinia 1/09, Ustanowienie jednolitego systemu rozstrzygania sporów patentowych, EU:C:2011:123, pkt 80.

                     (13)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy/Rada, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (14)

                        Cytowane powyżej.

                     (15)

                        Decyzja Rady 2005/370/WE z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Dz.U. L 124 z 17.5.2005, s. 1).

                     (16)

                  http://www.unece.org/fileadmin/DAM/env/pp/documents/cep43e.pdf

                     (17)

                  http://www.unece.org/fileadmin/DAM/env/pp/compliance/C2008-32/Findings/C32_EU_Findings_as_adopted_advance_unedited_version.pdf

                     (18)

                        Opinia Trybunału (w pełnym składzie) nr 1/09 z dnia 8 marca 2011 r. wydana na mocy art. 218 ust. 11 TFUE, „Ustanowienie jednolitego systemu rozstrzygania sporów patentowych”, ECLI:EU:C:2011:123, pkt 80.

                     (19)

                        COM(2020) 642

                     (20)

                  https://unece.org/sites/default/files/2021-03/C128_EU_findings_advance%20unedited.pdf

                     (21)

                  https://unece.org/environment/documents/2021/08/item-7-b-draft-decision-vii8f-concerning-compliance-european-union
                  .

                     (22)

                        Zob.
                  https://unece.org/env/pp/cc/accc.c.2015.128_european-union
                  , pkt 132.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.10.2021
            COM(2021) 668 final
            2021/0348(NLE)

            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego („konwencja barcelońska”), w odniesieniu do przyjęcia decyzji o zmianie załączników do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem powstałym w wyniku działalności poszukiwawczej i wydobywczej na szelfie kontynentalnym oraz na dnie morskim i w jego podglebiu („protokół morski”)

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii podczas 22. posiedzenia umawiających się stron Konwencji o ochronie Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem („konwencja barcelońska”) i protokołów do niej w związku z planowanym przyjęciem decyzji zmieniającej załączniki do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem powstałym w wyniku działalności poszukiwawczej i wydobywczej na szelfie kontynentalnym oraz na dnie morskim i w jego podglebiu („protokół morski”).

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Protokół dotyczący ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem powstałym w wyniku działalności poszukiwawczej i wydobywczej na szelfie kontynentalnym oraz na dnie morskim i w jego podglebiu

               Konwencja barcelońska wraz z siedmioma protokołami do niej przyjętymi w ramach Planu działania na rzecz Regionu Morza Śródziemnego stanowi główną regionalną prawnie wiążącą wielostronną umowę środowiskową dotyczącą Morza Śródziemnego.

               Protokół morski jest jednym z siedmiu protokołów do konwencji barcelońskiej. Protokół ten dotyczy wszystkich aspektów działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich w rejonie Morza Śródziemnego i zawiera środki służące zmniejszeniu zanieczyszczenia na każdym etapie obsługi instalacji morskich oraz reagowaniu na przypadki zanieczyszczenia na morzu, z uwzględnieniem aspektów odpowiedzialności i odszkodowania.

               Unia Europejska jest stroną protokołu morskiego
                  1
               .

               2.2.Posiedzenie umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji

               W posiedzeniu umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej uczestniczą ministrowie i wyżsi urzędnicy reprezentujący wszystkie umawiające się strony konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji.

               Zgodnie z art. 31 protokołu morskiego postanowienia konwencji barcelońskiej odnoszące się do dowolnego protokołu mają zastosowanie do protokołu morskiego.

               Jak stanowi art. 25 konwencji barcelońskiej, Unia Europejska („Unia”) korzysta ze swojego prawa głosu, dysponując liczbą głosów równą liczbie jej państw członkowskich, które są umawiającymi się stronami tej konwencji i jednego lub większej liczby protokołów do tej konwencji. Unia nie korzysta ze swojego prawa głosu, jeżeli jej państwa członkowskie z niego korzystają, i odwrotnie.

               Zgodnie z art. 22 konwencji barcelońskiej zmiany przyjmuje się większością trzech czwartych głosów umawiających się stron takiego protokołu.

               2.3.Planowany akt 22. posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji

               Podczas swojego 22. posiedzenia w dniach 7–10 grudnia 2021 r. umawiające się strony konwencji barcelońskiej i protokołu morskiego, który dotyczy wszystkich aspektów działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich w rejonie Morza Śródziemnego i zawiera środki służące zmniejszeniu zanieczyszczenia na każdym etapie obsługi instalacji morskich oraz reagowaniu na przypadki zanieczyszczenia na morzu („planowany akt”).

               Proponowane zmiany dotyczą załączników I, II, III, IV i VII A do protokołu morskiego i mają na celu dostosowanie ich do znacznego postępu regulacyjnego, naukowego i technicznego związanego z obsługą instalacji morskich, który osiągnięto zarówno na poziomie regionalnym jak i światowym, w tym do istotnego postępu osiągniętego w ramach systemu opartego na Planie działania na rzecz Regionu Morza Śródziemnego i konwencji barcelońskiej.

               Zmiany załącznika do protokołu morskiego będą wiążące dla Unii zgodnie z art. 29 konwencji barcelońskiej.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Wielokrotnie uznawano potrzebę ochrony morskiej różnorodności biologicznej i ekosystemów Morza Śródziemnego, w tym na obszarach morskich znajdujących się poza jurysdykcją krajową.

               W drodze wspomnianych zmian uaktualnione zostaną wymienione załączniki do protokołu morskiego w celu odzwierciedlenia postępu regulacyjnego, naukowego i technicznego związanego z obsługą instalacji morskich, który osiągnięto zarówno na poziomie regionalnym jak i światowym, w tym istotnego postępu osiągniętego w ramach systemu opartego na Planie działania na rzecz Regionu Morza Śródziemnego i konwencji barcelońskiej, ze szczególnym uwzględnieniem postępu związanego z wdrożeniem podejścia ekosystemowego oraz zrównoważonej konsumpcji i produkcji.

               W związku z 22. posiedzeniem umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej konieczne jest ustalenie stanowiska Unii w sprawie planowanego aktu, ponieważ zmieni on załączniki do protokołu morskiego.  Zmiany te będą wiążące dla Unii zgodnie z art. 29 konwencji barcelońskiej. Ponieważ zmiana załączników spowoduje aktualizację wymogów dotyczących ochrony Morza Śródziemnego, zmianę międzynarodowych zobowiązań i ambicji Unii oraz poprawę ochrony środowiska, proponuje się, aby Unia poparła przyjęcie planowanego aktu.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu.

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Posiedzenie umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej jest organem utworzonym na mocy umowy, tj. konwencji barcelońskiej.

               Planowanym aktem zmienione zostaną załączniki do jednego z protokołów do konwencji barcelońskiej, tj. protokołu morskiego, a zatem jego przyjęcie stanowi akt mający skutki prawne.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do ochrony środowiska.

               W związku z tym materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 192 ust. 1 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 192 ust. 1 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2021/0348 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego („konwencja barcelońska”), w odniesieniu do przyjęcia decyzji o zmianie załączników do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem powstałym w wyniku działalności poszukiwawczej i wydobywczej na szelfie kontynentalnym oraz na dnie morskim i w jego podglebiu („protokół morski”)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Protokół do Konwencji o ochronie Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem („konwencja barcelońska”) dotyczący ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem powstałym w wyniku działalności poszukiwawczej i wydobywczej na szelfie kontynentalnym oraz na dnie morskim i w jego podglebiu („protokół morski”) został zawarty przez Unię decyzją Rady 2013/5/UE
                  2
                i wszedł w życie w dniu 29 marca 2013 r.

               (2)Zgodnie z art. 18 konwencji barcelońskiej posiedzenie umawiających się stron tej konwencji i protokołów do niej może przyjąć zmiany w protokołach do konwencji.

               (3)Podczas swojego 22. posiedzenia w dniach 7–10 grudnia 2021 r. umawiające się strony konwencji barcelońskiej i protokołów do niej mają przyjąć decyzję zmieniającą załącznik do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem powstałym w wyniku działalności poszukiwawczej i wydobywczej na szelfie kontynentalnym oraz na dnie morskim i w jego podglebiu („protokół morski”).

               (4)Konieczne jest ustalenie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii podczas posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej, gdyż decyzją tą zostaną przyjęte zmiany w załącznikach do protokołu morskiego, które będą wiążące dla Unii.

               (5)Ponieważ planowane zmiany załączników spowodują aktualizację wymogów dotyczących ochrony Morza Śródziemnego, będą miały wpływ na międzynarodowe zobowiązania i ambicje Unii oraz poprawę ochrony środowiska, proponuje się, aby Unia poparła przyjęcie tej decyzji;

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii podczas 22. posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej, polega na poparciu przyjęcia decyzji zmieniającej załączniki do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem powstałym w wyniku działalności poszukiwawczej i wydobywczej na szelfie kontynentalnym oraz na dnie morskim i w jego podglebiu („protokół morski”).

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 4 z 9.1.2013, s. 13.

                     (2)

                        Dz.U. L 4 z 9.1.2013, s. 13.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.10.2021
            COM(2021) 666 final
            2021/0346(NLE)

            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego („konwencja barcelońska”), w odniesieniu do przyjęcia decyzji o zmianie załącznika do Protokołu w sprawie zapobiegania zanieczyszczaniu Morza Śródziemnego przez zatapianie odpadów ze statków i statków powietrznych lub spalanie na morzu oraz w sprawie usuwania skutków takiego zanieczyszczania („protokół w sprawie zatapiania odpadów”)

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Celem niniejszego wniosku jest ustalenie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii na 22. posiedzeniu umawiających się stron Konwencji o ochronie Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem („konwencja barcelońska”) i protokołów do niej w związku z planowanym przyjęciem decyzji zmieniającej załącznik do Protokołu w sprawie zapobiegania zanieczyszczaniu Morza Śródziemnego przez zatapianie odpadów ze statków i statków powietrznych lub spalanie na morzu oraz w sprawie usuwania skutków takiego zanieczyszczania („protokół w sprawie zatapiania odpadów”).

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Protokół w sprawie zapobiegania zanieczyszczaniu Morza Śródziemnego przez zatapianie odpadów ze statków i statków powietrznych lub spalanie na morzu oraz w sprawie usuwania skutków takiego zanieczyszczania

               Konwencja barcelońska wraz z siedmioma protokołami do niej przyjętymi w ramach Planu działania na rzecz Regionu Morza Śródziemnego stanowi główną regionalną prawnie wiążącą wielostronną umowę środowiskową dotyczącą Morza Śródziemnego.

               Protokół w sprawie zatapiania odpadów jest jednym z siedmiu protokołów do konwencji barcelońskiej. Celem tego protokołu jest przyjęcie wszelkich właściwych środków, aby w jak najszerszym zakresie zapobiegać zanieczyszczeniu Morza Śródziemnego przez zatapianie odpadów lub innych substancji oraz zwalczać i wyeliminować takie zanieczyszczenie.

               Unia Europejska jest stroną protokołu w sprawie zatapiania odpadów
                  1
               .

               2.2.Posiedzenie umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji

               W posiedzeniu umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej uczestniczą ministrowie i wyżsi urzędnicy reprezentujący wszystkie umawiające się strony konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji.

               Zgodnie z art. 15 protokołu w sprawie zatapiania odpadów postanowienia konwencji barcelońskiej odnoszące się do dowolnego protokołu mają zastosowanie do protokołu w sprawie zatapiania odpadów.

               Jak stanowi art. 25 konwencji barcelońskiej, Unia Europejska („Unia”) korzysta ze swojego prawa głosu, dysponując liczbą głosów równą liczbie jej państw członkowskich, które są umawiającymi się stronami tej konwencji i jednego lub większej liczby protokołów do tej konwencji. Unia nie korzysta ze swojego prawa głosu, jeżeli jej państwa członkowskie z niego korzystają, i odwrotnie.

               2.3.Planowany akt 22. posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji

               Podczas swojego 22. posiedzenia w dniach 7–10 grudnia 2021 r. umawiające się strony konwencji barcelońskiej i protokołów do niej mają przyjąć decyzję zmieniającą załącznik do protokołu w sprawie zatapiania odpadów, dotyczącą ochrony Morza Śródziemnego w jak najszerszym zakresie przed ewentualnym zanieczyszczeniem przez zatapianie odpadów lub innych substancji („planowany akt”).

               Celem planowanego aktu jest zmiana załącznika do protokołu w sprawie zatapiania odpadów w zakresie czynników, które należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu kryteriów regulujących wydawanie zezwoleń na zatapianie substancji na morzu, z uwzględnieniem art. 6 tego protokołu. Zmiany te uwzględniają postanowienia konwencji MARPOL z 1972 r. i protokołu do niej z 1996 r., uznawane za globalne instrumenty regulujące zatapianie odpadów i innych substancji w morzu, a także – w stosownych przypadkach – dyrektywę ramową w sprawie strategii morskiej, oraz podejście ekosystemowe.

               Zmiany załącznika do protokołu w sprawie zatapiania odpadów będą wiążące dla Unii zgodnie z art. 29 konwencji barcelońskiej.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Wielokrotnie uznawano potrzebę ochrony morskiej różnorodności biologicznej i ekosystemów Morza Śródziemnego.

               Celem planowanego aktu jest zmiana załącznika do protokołu w sprawie zatapiania odpadów w zakresie czynników, które należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu kryteriów regulujących wydawanie zezwoleń na zatapianie substancji na morzu, z uwzględnieniem art. 6 tego protokołu. Zmiany te uwzględniają konwencję MARPOL z 1972 r. i protokół do niej z 1996 r., uznawane za globalne instrumenty regulujące zatapianie odpadów i innych substancji w morzu, a z drugiej strony – w stosownych przypadkach – dyrektywę ramową w sprawie strategii morskiej oraz podejście ekosystemowe.

               W związku z 22. posiedzeniem umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej konieczne jest ustalenie stanowiska Unii w sprawie planowanego aktu, gdyż zmieni on załącznik do protokołu w sprawie zatapiania odpadów, który będzie wiążący dla Unii zgodnie z art. 29 konwencji barcelońskiej. Ponieważ zmiana załącznika spowoduje aktualizację wymogów dotyczących ochrony Morza Śródziemnego, zmianę międzynarodowych zobowiązań i ambicji Unii oraz poprawę ochrony środowiska, proponuje się, aby Unia poparła przyjęcie planowanego aktu.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu.

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Posiedzenie umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej jest organem utworzonym na mocy umowy, tj. konwencji barcelońskiej.

               Planowanym aktem zmieniony zostanie załącznik do jednego z protokołów do konwencji barcelońskiej, tj. do protokołu w sprawie zatapiania odpadów. Przyjęcie planowanego aktu stanowi zatem akt mający skutki prawne.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do ochrony środowiska.

               W związku z tym materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 192 ust. 1 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 192 ust. 1 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2021/0346 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego („konwencja barcelońska”), w odniesieniu do przyjęcia decyzji o zmianie załącznika do Protokołu w sprawie zapobiegania zanieczyszczaniu Morza Śródziemnego przez zatapianie odpadów ze statków i statków powietrznych lub spalanie na morzu oraz w sprawie usuwania skutków takiego zanieczyszczania („protokół w sprawie zatapiania odpadów”)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Protokół do Konwencji o ochronie Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem („konwencja barcelońska”) w sprawie zapobiegania zanieczyszczaniu Morza Śródziemnego przez zatapianie odpadów ze statków i statków powietrznych lub spalanie na morzu oraz w sprawie usuwania skutków takiego zanieczyszczania („protokół w sprawie zatapiania odpadów”) został zawarty przez Unię decyzją Rady 77/585/EWG
                  2
                i wszedł w życie w dniu 15 kwietnia 1978 r.

               (2)Zgodnie z art. 18 konwencji barcelońskiej posiedzenie umawiających się stron tej konwencji i protokołów do niej może przyjąć zmiany w protokołach do konwencji.

               (3)W dniach 7–10 grudnia 2021 r. podczas swojego 22. posiedzenia umawiające się strony konwencji barcelońskiej i protokołów do niej mają przyjąć decyzję zmieniającą załącznik do protokołu w sprawie zatapiania odpadów w zakresie czynników, które należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu kryteriów regulujących wydawanie zezwoleń na zatapianie substancji na morzu, z uwzględnieniem art. 6 tego protokołu.

               (4)Konieczne jest ustalenie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii podczas posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej, gdyż decyzją tą zostaną przyjęte zmiany w załącznikach do protokołu w sprawie zatapiania odpadów, które będą wiążące dla Unii.

               (5)Ponieważ planowane zmiany załącznika spowodują aktualizację wymogów dotyczących ochrony Morza Śródziemnego, będą miały wpływ na międzynarodowe zobowiązania i ambicje Unii oraz poprawę ochrony środowiska, proponuje się, aby Unia poparła przyjęcie tej decyzji;

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii podczas 22. posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej, polega na poparciu przyjęcia decyzji zmieniającej załącznik do Protokołu w sprawie zapobiegania zanieczyszczaniu Morza Śródziemnego przez zatapianie odpadów ze statków i statków powietrznych lub spalanie na morzu oraz w sprawie usuwania skutków takiego zanieczyszczania („protokół w sprawie zatapiania odpadów”).

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 240 z 19.9.1977, s. 1.

                     (2)

                        Dz.U. L 240 z 19.9.1977, s. 1.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.10.2021
            COM(2021) 667 final
            2021/0347(NLE)

            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego („konwencja barcelońska”), w odniesieniu do przyjęcia decyzji o zmianie załączników I, II i IV do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii podczas 22. posiedzenia umawiających się stron Konwencji o ochronie Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem („konwencja barcelońska”) i protokołów do niej w związku z planowanym przyjęciem decyzji zmieniającej załączniki I, II i IV do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Protokół dotyczący ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej

               Konwencja barcelońska wraz z siedmioma protokołami do niej przyjętymi w ramach Planu działania na rzecz Regionu Morza Śródziemnego stanowi główną regionalną prawnie wiążącą wielostronną umowę środowiskową dotyczącą Morza Śródziemnego.

               Protokół dotyczący ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej jest jednym z siedmiu protokołów do konwencji barcelońskiej. Celem Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej jest przyjęcie wszelkich odpowiednich środków, aby w najszerszym możliwym zakresie zapobiegać zanieczyszczeniu Morza Śródziemnego ze źródeł lądowych i działalności lądowej oraz zmniejszyć i wyeliminować takie zanieczyszczenie poprzez ograniczenie i stopniowe wycofywanie substancji toksycznych i trwałych wymienionych w tym protokole. Protokół dotyczący ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej wszedł w życie w 1983 r.

               Unia Europejska jest stroną Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej (zmienionego)
                  1
               .

               2.2.Posiedzenie umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji

               W posiedzeniu umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej uczestniczą ministrowie i wyżsi urzędnicy reprezentujący wszystkie umawiające się strony konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji.

               Zgodnie z art. 16 Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej postanowienia konwencji barcelońskiej odnoszące się do dowolnego protokołu mają zastosowanie do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej.

               Jak stanowi art. 25 konwencji barcelońskiej, Unia Europejska (UE) korzysta ze swojego prawa głosu, dysponując liczbą głosów równą liczbie jej państw członkowskich, które są umawiającymi się stronami tej konwencji i jednego lub większej liczby protokołów do tej konwencji. Unia nie korzysta ze swojego prawa głosu, jeżeli jej państwa członkowskie z niego korzystają, i odwrotnie.

               Zgodnie z art. 22 ust. 3 konwencji barcelońskiej zmiany w każdym protokole przyjmuje się większością trzech czwartych głosów umawiających się stron takiego protokołu.

               2.3.Planowany akt 22. posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji

               Podczas swojego 22. posiedzenia w dniach 7–10 grudnia 2021 r. umawiające się strony konwencji barcelońskiej i protokołów do niej mają przyjąć decyzję zmieniającą załączniki I, II i IV do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej („planowany akt”).

               Celem planowanego aktu jest uwzględnienie postępu regulacyjnego, naukowego i technicznego związanego ze źródłami lądowymi i działalnością lądową, który osiągnięto zarówno na poziomie regionalnym jak i światowym, w tym istotnego postępu osiągniętego w ramach systemu opartego na Planie działania na rzecz Regionu Morza Śródziemnego i konwencji barcelońskiej, ze szczególnym uwzględnieniem postępu związanego z wdrożeniem podejścia ekosystemowego w celu osiągnięcia dobrego stanu środowiska Morza Śródziemnego.

               Zmiany załącznika do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej będą wiążące dla Unii zgodnie z art. 29 konwencji barcelońskiej.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Wielokrotnie uznawano potrzebę ochrony morskiej różnorodności biologicznej i ekosystemów Morza Śródziemnego, w tym na obszarach morskich znajdujących się poza jurysdykcją krajową.

               Zmiany w załącznikach I, II i IV do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej mają na celu uwzględnienie postępu regulacyjnego, naukowego i technicznego związanego ze źródłami lądowymi i działalnością lądową, który osiągnięto zarówno na poziomie regionalnym jak i światowym. Proponowane zmiany dotyczą w szczególności aktualizacji wykazu sektorów, które podlegają obowiązkowi opracowania planów działania i środków na podstawie załącznika I do protokołu; aktualizacji kategorii substancji określonych w załączniku I do protokołu oraz zwiększenia wagi szeregu nowych elementów, takich jak hałas i sztuczne oświetlenie, które należy uwzględnić w procesie udzielania zezwoleń na mocy załącznika II do protokołu. Zmiany w załączniku IV dotyczą stosowania narzędzi zrównoważonej konsumpcji i produkcji, w szczególności podejść opartych na gospodarce o obiegu zamkniętym w procesach produkcji.

               W związku z 22. posiedzeniem umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej konieczne jest ustalenie stanowiska Unii w sprawie planowanego aktu, ponieważ zmieni on załączniki do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej, które będą wiążące dla Unii zgodnie z art. 29 konwencji barcelońskiej. Ponieważ zmiana załączników spowoduje aktualizację wymogów dotyczących ochrony Morza Śródziemnego, zmianę międzynarodowych zobowiązań i ambicji Unii oraz poprawę ochrony środowiska, proponuje się, aby Unia poparła przyjęcie planowanego aktu.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu.

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Posiedzenie umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej jest organem utworzonym na mocy umowy, tj. konwencji barcelońskiej.

               Planowanym aktem zmienione zostaną załączniki do jednego z protokołów do konwencji barcelońskiej, tj. do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej. Przyjęcie planowanego aktu stanowi zatem akt mający skutki prawne.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do ochrony środowiska.

               W związku z tym materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 192 ust. 1 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 192 ust. 1 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2021/0347 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego („konwencja barcelońska”), w odniesieniu do przyjęcia decyzji o zmianie załączników I, II i IV do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Protokół do Konwencji o ochronie Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem („konwencja barcelońska”) dotyczący ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej został zawarty przez Unię decyzją Rady 1999/801/WE
                  2
                i wszedł w życie w dniu 11 maja 2008 r.

               (2)Zgodnie z art. 18 konwencji barcelońskiej posiedzenie umawiających się stron tej konwencji i protokołów do niej może przyjąć zmiany w protokołach do konwencji.

               (3)Podczas swojego 22. posiedzenia w dniach 7–10 grudnia 2021 r. umawiające się strony konwencji barcelońskiej i protokołów do niej mają przyjąć decyzję zmieniającą załączniki I, II i IV do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej w celu uwzględnienia postępu regulacyjnego, naukowego i technicznego związanego ze źródłami lądowymi i działalnością lądową, który osiągnięto zarówno na poziomie regionalnym jak i światowym.

               (4)Konieczne jest ustalenie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii podczas posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej, gdyż decyzją tą zostaną przyjęte zmiany w załącznikach I, II i IV do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej, które będą wiążące dla Unii.

               (5)Ponieważ planowane zmiany załączników I, II i IV spowodują aktualizację wymogów dotyczących ochrony Morza Śródziemnego, będą miały wpływ na międzynarodowe zobowiązania i ambicje Unii oraz poprawę ochrony środowiska, proponuje się, aby Unia poparła przyjęcie tej decyzji;

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii podczas 22. posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej, polega na poparciu przyjęcia decyzji zmieniającej załączniki I, II i IV do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł i działalności lądowej.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 322 z 14.12.1999, s. 18.

                     (2)

                        Dz.U. L 322 z 14.12.1999, s. 18.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.10.2021
            COM(2021) 669 final
            2021/0349(NLE)

            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego („konwencja barcelońska”), w odniesieniu do przyjęcia decyzji wyznaczającej Morze Śródziemne w całości jako obszar kontroli emisji tlenków siarki (MED SOx ECA) zgodnie z załącznikiem VI do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki („konwencja MARPOL”)

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii podczas 22. posiedzenia umawiających się stron Konwencji o ochronie Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem („konwencja barcelońska”) i protokołów do niej, w odniesieniu do decyzji o przedłożeniu w 2022 r. na siedemdziesiątym ósmym (78.) posiedzeniu Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego („MEPC 78”) Międzynarodowej Organizacji Morskiej („IMO”) wniosku w sprawie wyznaczenia Morza Śródziemnego w całości jako obszaru kontroli emisji tlenków siarki (MED SOx ECA), a także daty wejścia w życie powiązanych zobowiązań.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Konwencja o ochronie Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem

               Konwencja barcelońska wraz z siedmioma protokołami do niej przyjętymi w ramach Planu działania na rzecz Regionu Morza Śródziemnego stanowi główną prawnie wiążącą regionalną wielostronną umowę środowiskową dotyczącą Morza Śródziemnego.

               Celem konwencji barcelońskiej jest zapobieganie zanieczyszczeniu w rejonie Morza Śródziemnego oraz zmniejszenie, zwalczanie i wyeliminowanie takiego zanieczyszczenia, a także wzmocnienie ochrony zdrowia ludzi i środowiska morskiego w tym rejonie, aby przyczynić się do jego zrównoważonego rozwoju.

               Unia Europejska jest stroną zmienionej konwencji barcelońskiej
                  1
               .

               2.2.Posiedzenie umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji

               W posiedzeniu umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej uczestniczą ministrowie i wyżsi urzędnicy reprezentujący wszystkie umawiające się strony konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji. Umawiające się strony spotkają się w Antalyi, Turcja w dniach 7–10 grudnia 2021 r.

               Jak stanowi art. 25 konwencji barcelońskiej, Unia Europejska korzysta ze swojego prawa głosu, dysponując liczbą głosów równą liczbie jej państw członkowskich, które są umawiającymi się stronami tej konwencji i jednego lub większej liczby protokołów do tej konwencji. Unia nie korzysta ze swojego prawa głosu, jeżeli jej państwa członkowskie z niego korzystają, i odwrotnie.

               Zgodnie z zasadą 43 regulaminu wewnętrznego regulującego przebieg posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej – protokoły lub statut finansowy, decyzje merytoryczne, zalecenia i rezolucje przyjmuje się większością dwóch trzecich głosów obecnych i głosujących umawiających się stron, chyba że konwencja stanowi inaczej.

               2.3.Planowany akt 22. posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji

               Na podstawie art. 6 konwencji barcelońskiej umawiające się strony powinny przyjąć wszelkie środki zgodnie z prawem międzynarodowym w celu zapobiegania zanieczyszczeniu w rejonie Morza Śródziemnego, zmniejszenia, zwalczania i, w jak najszerszym zakresie, wyeliminowania takiego zanieczyszczenia spowodowanego zrzutami ze statków oraz zapewnienia skutecznego wdrożenia w tym rejonie przepisów w sprawie kontroli tego rodzaju zanieczyszczenia, które są powszechnie uznane na szczeblu międzynarodowym.

               Zgodnie z art. 18 ust. 1 ppkt (vii) konwencji barcelońskiej posiedzenie umawiających się stron tej konwencji może rozważyć i podjąć wszelkie działania, które mogą być niezbędne, aby osiągnąć cele konwencji i protokołów do tej konwencji.

               Za sprawą ustanowienia obszaru kontroli emisji tlenków siarki zrealizowane zostałyby wyżej wymienione cele poprzez wprowadzenie specjalnego wymogu zmniejszenia emisji zanieczyszczeń ze statków w rejonie Morza Śródziemnego.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Wielokrotnie uznawano potrzebę ochrony morskiej różnorodności biologicznej i ekosystemów Morza Śródziemnego, w tym na obszarach morskich znajdujących się poza jurysdykcją krajową.

               Emisje zanieczyszczeń ze statków wywołują znaczne negatywne skutki dla zdrowia ludzi, a także dla środowiska. Jednym ze sposobów zwalczania zagrożenia związanego z emisjami zanieczyszczeń ze statków jest wyznaczenie – zgodnie z załącznikiem VI do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki („konwencja MARPOL”) – Morza Śródziemnego jako obszaru kontroli emisji tlenków siarki (MED SOx ECA), gdzie wdrożone zostaną specjalne wymogi w celu zmniejszenia emisji zanieczyszczeń ze statków.

               Stanowisko Unii jest konieczne z powodu prawnie wiążących skutków planowanego wniosku. Ponieważ wniosek jest zgodny z celem Unii polegającym na zmniejszeniu zanieczyszczenia i poprawie ochrony środowiska, proponuje się, aby Unia poparła przyjęcie planowanego aktu.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Pojęcie to obejmuje ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii
                  2
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Posiedzenie umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej jest organem utworzonym na mocy umowy, tj. konwencji barcelońskiej.

               W 2022 r. zgodnie z planowanym aktem złożony zostanie wniosek na posiedzeniu MEPC 78 IMO w celu wyznaczenia Morza Śródziemnego jako obszaru kontroli emisji tlenków siarki (MED SOx ECA). W związku z tym przyjęcie planowanego aktu stanowi akt mający skutki prawne.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych konwencji barcelońskiej i protokołów do tej konwencji.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do ochrony środowiska.

               W związku z tym materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 192 ust. 1 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 192 ust. 1 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2021/0349 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego („konwencja barcelońska”), w odniesieniu do przyjęcia decyzji wyznaczającej Morze Śródziemne w całości jako obszar kontroli emisji tlenków siarki (MED SOx ECA) zgodnie z załącznikiem VI do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki („konwencja MARPOL”)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust.1 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zmieniona Konwencja o ochronie Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem („konwencja barcelońska”) została zawarta przez Unię decyzją Rady 1999/802/WE
                  3
                i weszła w życie w dniu 9 lipca 2004 r.

               (2)Zgodnie z art. 18 ust. 1 ppkt (vii) konwencji barcelońskiej posiedzenie umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej może rozważyć i podjąć wszelkie działania, które mogą być niezbędne, aby osiągnąć cele konwencji i protokołów do tej konwencji. Zgodnie z postanowieniem 43 regulaminu wewnętrznego regulującego przebieg posiedzenia umawiających się stron – protokoły lub statut finansowy i decyzje merytoryczne przyjmuje się większością dwóch trzecich głosów obecnych i głosujących umawiających się stron, chyba że konwencja stanowi inaczej.

               (3)Podczas swojego 22. posiedzenia w dniach 7–10 grudnia 2021 r. umawiające się strony konwencji barcelońskiej i protokołów do niej mają przyjąć decyzję o przedłożeniu wniosku w 2022 r. na siedemdziesiątym ósmym (78.) posiedzeniu Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego („MEPC 78”) Międzynarodowej Organizacji Morskiej („IMO”). Wniosek ten dotyczy wyznaczenia Morza Śródziemnego w całości jako obszaru kontroli emisji tlenków siarki (MED SOx ECA), a także daty wejścia w życie przepisów w tym zakresie.

               (4)Konieczne jest ustalenie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii podczas posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej, gdyż w drodze planowanej decyzji złożony zostanie wniosek na posiedzeniu MEPC 78 IMO, w imieniu organizacji, której Unia jest stroną, w sprawie wyznaczenia Morza Śródziemnego w całości jako obszaru kontroli emisji tlenków siarki (MED SOx ECA), a zatem jej przyjęcie stanowi akt mający skutki prawne.

               (5)Jako że celem planowanej decyzji jest doprowadzenie do aktualizacji wymogów dotyczących ochrony Morza Śródziemnego, co jest zgodne z ambicją Unii, aby zmniejszyć zanieczyszczenie środowiska morskiego i chronić zdrowie ludzi, proponuje się, aby Unia poparła przyjęcie tej decyzji;

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii podczas 22. posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej i protokołów do niej polega na poparciu przyjęcia decyzji o przedłożeniu na siedemdziesiątym ósmym (78.) posiedzeniu Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego („MEPC 78”) Międzynarodowej Organizacji Morskiej („IMO”) wniosku w sprawie wyznaczenia Morza Śródziemnego w całości jako obszaru kontroli emisji tlenków siarki (MED SOx ECA), a także daty wejścia w życie przepisów w tym zakresie.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 322 z 14.12.1999, s. 32.

                     (2)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy/Rada, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (3)

                        Dz.U. L 322 z 14.12.1999, s. 32.