               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 6.4.2022
            COM(2022) 164 final
            2022/0107(NLE)

            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stowarzyszenia powołanej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia priorytetów partnerstwa UE–Jordania

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w Radzie Stowarzyszenia UE–Jordania w związku z planowanym przyjęciem priorytetów partnerstwa UE–Jordania na lata 2021–2027.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Układ eurośródziemnomorski

               Układ eurośródziemnomorski (ustanawiający stowarzyszenie) został podpisany w Brukseli 24 listopada 1997 r. i wszedł w życie 1 maja 2002 r. („układ”). Stanowi on podstawę prawną stosunków dwustronnych między UE a Jordanią.

               Układ ma na celu:

               –zapewnienie odpowiednich ram dla dialogu politycznego, umożliwiających rozwój bliskich stosunków politycznych między stronami,

               –ustalenie warunków stopniowej liberalizacji handlu towarami, usługami i kapitałem,

               –wspieranie rozwoju zrównoważonych stosunków gospodarczych i społecznych między stronami poprzez dialog i współpracę,

               –poprawę warunków życia i zatrudnienia oraz zwiększenie wydajności i stabilności finansowej,

               –stymulowanie współpracy regionalnej w celu utrwalenia pokojowego współistnienia oraz stabilności gospodarczej i politycznej,

               –wspieranie współpracy w innych dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.

               2.2.Rada Stowarzyszenia UE–Jordania

               Radę Stowarzyszenia UE–Jordania powołano w ramach Układu eurośródziemnomorskiego (art. 89) ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony („układ”), który został podpisany 24 listopada 1997 r. i wszedł w życie 1 maja 2002 r.
                  1

               Rada Stowarzyszenia jest uprawniona do podejmowania decyzji służących osiągnięciu celów układu w przypadkach w nim przewidzianych. Decyzje podejmowane przez Radę Stowarzyszenia są wiążące dla stron. Zgodnie z regulaminem wewnętrznym UE i Jordania przewodniczą Radzie Stowarzyszenia na przemian przez okres 12 miesięcy. Rada Stowarzyszenia odbywa regularnie raz do roku posiedzenia na poziomie ministerialnym.

               2.3.Planowany akt Rady Stowarzyszenia UE–Jordania

               Podczas swojego XIV posiedzenia Rada Stowarzyszenia UE–Jordania ma przyjąć decyzję w sprawie priorytetów partnerstwa UE–Jordania na lata 2021–2027 („planowany akt”).

               Celem planowanego aktu jest wyznaczenie kierunków partnerstwa UE–Jordania i zapewnienie temu partnerstwu podstaw merytorycznych w okresie 2021–2027.

               Zmieniona europejska polityka sąsiedztwa
                  2
               , przyjęta w listopadzie 2015 r., ustanawia ramy stosunków dwustronnych z partnerami. Powinny one zostać ujęte w dokumencie politycznym określonym jako „Priorytety partnerstwa”, stanowiącym dla państw partnerskich kluczowy punkt odniesienia przy ustalaniu ograniczonego zestawu ukierunkowanych priorytetów na nadchodzące lata. UE i Jordanię łączy silne partnerstwo. UE uważa Jordanię za kluczowego partnera i wysoko ceni ważną rolę moderatora, jaką Jordania odgrywa w swoim regionie. Aby wzmocnić trwałe i wielowymiarowe stosunki między oboma partnerami, określono priorytety partnerstwa ułatwiające wdrażanie układu o stowarzyszeniu między UE a Jordanią.

               „Priorytety partnerstwa” odzwierciedlają wspólne interesy i skupiają się na obszarach, w których współpraca między UE i Jordanią przynosi obopólną korzyść. Główne priorytety polityczne stosunków UE–Jordania wyznaczone na lata 2021–2027 to: (i) wzmocnienie współpracy na rzecz stabilności i bezpieczeństwa w regionie, w tym na rzecz przeciwdziałania terroryzmowi; (ii) wspieranie odbudowy i stabilności gospodarczej; ekologicznego, cyfrowego wzrostu, który sprzyja włączeniu społecznemu i opiera się na wiedzy; wysokiej jakości edukacji oraz tworzenia godnych miejsc pracy, m.in. dla młodzieży; (iii) wzmocnienie dobrych rządów, praworządności, reform demokratycznych i praw człowieka, w tym praw socjalnych i pracowniczych. W tym świetle UE i Jordania zobowiązują się do dalszej współpracy w zakresie zagadnień przekrojowych, od stabilizacji i bezpieczeństwa po praworządność i prawa człowieka, równość płci i wzmocnienie pozycji kobiet, dialog ze społeczeństwem obywatelskim, migrację i mobilność oraz zwalczanie brutalnego ekstremizmu. Priorytetem przekrojowym jest postęp w skutecznym wdrażaniu różnych komponentów partnerstwa na rzecz mobilności.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii, powinno polegać na zatwierdzeniu projektu priorytetów partnerstwa UE–Jordania załączonego do niniejszego wniosku.

               Priorytety partnerstwa UE–Jordania odzwierciedlają wspólne cele europejskiej polityki sąsiedztwa polegające na budowaniu wspólnego obszaru pokoju, dobrobytu i stabilności. Priorytety te wyrażają nie tylko główne cechy tej polityki, czyli zróżnicowanie i współodpowiedzialność, lecz także elastyczność pozwalającą dostosować się do zmieniających się okoliczności w sposób uzgodniony przez UE i Jordanię. Ponadto są one zgodne z aspiracją wyrażoną w konkluzjach Rady Europejskiej z 10–11 grudnia 2020 r.
                  3
               , aby strategicznym priorytetem UE było demokratyczne oraz bardziej stabilne, ekologiczne i zamożne południowe sąsiedztwo.

               Priorytety partnerstwa uwzględniają również cele ambitnego i innowacyjnego Nowego programu na rzecz regionu śródziemnomorskiego, określone we wspólnym komunikacie Komisji i Wysokiego Przedstawiciela w sprawie południowego sąsiedztwa z 9 lutego 2021 r.
                  4
                oraz w późniejszych konkluzjach Rady w sprawie odnowionego partnerstwa z południowym sąsiedztwem z 16 kwietnia 2021 r.
                  5
               , którego celem jest wznowienie współpracy i wykorzystanie dotychczas nieuwolnionego potencjału tych stosunków. Program ten wspiera skuteczną i terminową realizację wspólnie uzgodnionych inicjatyw przewodnich Planu gospodarczo-inwestycyjnego dla południowych sąsiadów
                  6
               , które pomogą zacieśnić partnerstwo UE z Jordanią oraz chronić wspólne śródziemnomorskie dobra.

               Nowy program na rzecz regionu śródziemnomorskiego oferuje możliwości dla nowych partnerstw w zakresie strategicznych priorytetów transformacji ekologicznej i cyfrowej, które przyczynią się do zrównoważonego rozwoju, dobrobytu i zwiększenia odporności. Wysiłki podejmowane przez UE i Jordanię będą oparte na wspólnym partnerstwie i dalszej realizacji programu reform Jordanii. Jako współprzewodniczący Unii dla Śródziemnomorza UE i Jordania będą nadal konstruktywnie współpracować na rzecz silnego partnerstwa w całym regionie.

               UE i Jordania potwierdziły wspólne cele i interesy w dążeniu do procesu pokojowego oraz przywrócenia stabilności i pokoju w Syrii. Osiągnięcie tych celów ostatecznie umożliwiłoby uchodźcom dobrowolny, bezpieczny i godny powrót do kraju. Zanim to jednak nastąpi, ważne jest, aby nie obniżać poziomu wsparcia oraz zapewnić syryjskim uchodźcom w Jordanii dostęp do ochrony, edukacji, źródeł utrzymania oraz usług.

               Zgodnie z Nowym programem na rzecz regionu śródziemnomorskiego partnerstwo UE–Jordania będzie nadal opierać się na wspólnych wartościach i dialogu oraz czynić postępy w zakresie wspólnego programu społeczno-gospodarczego i politycznego, w tym w zakresie reform i ich wdrażania w takich dziedzinach jak dobre rządy, praworządność, prawa człowieka, spójność społeczna i równe szanse dla wszystkich, niedyskryminacja, ochrona środowiska i klimatu, stabilność makroekonomiczna i otoczenie biznesowe. Celem partnerstwa będzie ekologiczna, cyfrowa, odporna i sprawiedliwa odbudowa gospodarki po kryzysie związanym z COVID-19, której kierunek będą wyznaczać Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, porozumienie paryskie oraz Europejski Zielony Ład.

               Jednym z kluczowych wspólnych priorytetów, a zarazem innowacyjnym fundamentem Nowego programu na rzecz regionu śródziemnomorskiego, jest pobudzanie długoterminowego zrównoważonego ożywienia społeczno-gospodarczego i tworzenia miejsc pracy w południowym sąsiedztwie. Załączony do wspólnego komunikatu wspólny dokument roboczy służb w sprawie planu gospodarczo-inwestycyjnego dla południowego sąsiedztwa, w którym Jordania zajmuje ważne miejsce, jest zdecydowanym działaniem na rzecz konkretyzacji partnerstwa UE–Jordania oraz skoncentrowania się na najważniejszych projektach, które je wzmacniają. Realizacja inicjatyw przewodnich planu gospodarczo-inwestycyjnego Nowego programu na rzecz regionu śródziemnomorskiego przyczyni się do osiągnięcia priorytetów partnerstwa i stanowi ważny element współpracy UE z Jordanią.

               Partnerstwo i priorytetowe obszary wspólnego działania będą nadal podtrzymywane poprzez regularne spotkania polityczne na wysokim szczeblu; procesy gospodarcze, społeczne i w zakresie tworzenia miejsc pracy, stosunki handlowe, procesy demokratyczne oraz dotyczące wymiaru sprawiedliwości i praw człowieka, dialog na temat klimatu i środowiska; partnerstwo na rzecz mobilności między UE a Jordanią; porozumienie między UE a Jordanią w sprawie nauki i technologii oraz inne obszary współpracy; zobowiązanie się UE i Jordanii do wzmocnienia dialogu i współpracy w sprawie bezpieczeństwa, w tym cyberbezpieczeństwa i przeciwdziałania brutalnemu ekstremizmowi i terroryzmowi; jak również poprzez bieżącą współpracę dwustronną na rzecz Jordanii.

               W dokumencie dotyczącym priorytetów partnerstwa uwzględnia się między innymi promowanie praw człowieka i dobrych rządów, zewnętrzny wymiar polityki migracyjnej UE, większy nacisk na współpracę międzynarodową w celu zwalczania terroryzmu i brutalnego ekstremizmu oraz potencjał handlu pod względem zapewniania sprawiedliwego wzrostu i godnego zatrudnienia.

               Priorytety partnerstwa UE–Jordania zostały opracowane w następstwie szczegółowych konsultacji z właściwymi służbami Komisji oraz z przedstawicielami państw członkowskich UE w ramach grupy roboczej Rady ds. Maghrebu i Maszreku, a także dyskusji z ich jordańskimi odpowiednikami. Za pośrednictwem delegatury Unii w Jordanii przeprowadzono konsultacje z wieloma zainteresowanymi stronami reprezentującymi społeczeństwo obywatelskie – m.in. z podmiotami zajmującymi się kwestiami społecznymi i gospodarczymi, prawami człowieka oraz demokratyzacją – a także z sektorem przedsiębiorstw.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na podstawie przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  7
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Radę Stowarzyszenia UE–Jordania utworzono przez umowę, a mianowicie w ramach Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, który został podpisany 24 listopada 1997 r. i wszedł w życie 1 maja 2002 r.

               Akt, do którego przyjęcia wzywa się Radę Stowarzyszenia UE–Jordania, jest aktem mającym skutki prawne. Może on w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów Unii, a mianowicie na politykę współpracy z Jordanią na rzecz rozwoju. Wynika to z faktu, że priorytety partnerstwa UE–Jordania będą wyznaczać kierunek i stanowić podstawę przyszłych stosunków UE–Jordania, w tym w zakresie planowania pomocy w kontekście współpracy na rzecz rozwoju w ramach nowego Instrumentu Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej (ISWMR) w latach 2021–2027. Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do współpracy z państwem trzecim w ramach układu o stowarzyszeniu i europejskiej polityki sąsiedztwa. Środki, których przyjęcie było planowane, dotyczą zasadniczo całości obszarów objętych układem o stowarzyszeniu i służą dalszemu wdrażaniu i pogłębianiu stowarzyszenia między stronami. Wynika z tego, że dziedzinę, do której należy niniejsza decyzja, należy określić w świetle układu o stowarzyszeniu jako całości. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 217 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 217 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Ponieważ akt Rady Stowarzyszenia UE–Jordania zastąpi poprzedni dokument dotyczący priorytetów partnerstwa UE–Jordania przyjęty decyzją nr 1/2016 Rady Stowarzyszenia UE–Jordania z 19 grudnia 2016 r., po przyjęciu należy go opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2022/0107 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stowarzyszenia powołanej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia priorytetów partnerstwa UE–Jordania

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony (zwany dalej „układem”), został podpisany dnia 24 listopada 1997 r.
                  8
                i wszedł w życie dnia 1 maja 2002 r.

               (2)Zgodnie z art. 91 akapit pierwszy układu eurośródziemnomorskiego Rada Stowarzyszenia może podejmować decyzje w celu realizacji zadań określonych w układzie. Na swoim XIV posiedzeniu Rada Stowarzyszenia UE–Jordania ma przyjąć priorytety partnerstwa UE–Jordania.

               (3)Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na posiedzeniu Rady Stowarzyszenia UE–Jordania, gdyż decyzja na nim podjęta będzie dla Unii wiążąca.

               (4)Celem planowanego aktu jest wyznaczenie kierunków partnerstwa UE–Jordania i zapewnienie temu partnerstwu podstaw merytorycznych w okresie 2021–2027. UE i Jordanię łączy silne partnerstwo. UE uważa Jordanię za kluczowego partnera i wysoko ceni ważną rolę moderatora, jaką Jordania odgrywa w swoim regionie. Aby wzmocnić trwałe i wielowymiarowe stosunki między oboma partnerami, określono priorytety partnerstwa ułatwiające wdrażanie układu o stowarzyszeniu między UE a Jordanią, które będą wyznaczały kierunki tego partnerstwa w okresie 2021–2027,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na XIV posiedzeniu Rady Stowarzyszenia UE–Jordania, opiera się na projekcie decyzji Rady Stowarzyszenia UE–Jordania w sprawie przyjęcia priorytetów partnerstwa UE–Jordania dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, Dz.U. L 129 z 15.5.2002, s. 3.

                     (2)

                        Wspólny komunikat do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa SWD(2015) 500.

                     (3)

                        EUCO 22/20 z 11.12.2020.

                     (4)

                        JOIN(2021) 2 final.

                     (5)

                        https://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-7931-2021-INIT/pl/pdf

                     (6)

                        Wspólny dokument roboczy służb: Odnowione partnerstwo z południowym sąsiedztwem – Plan gospodarczo-inwestycyjny dla południowych sąsiadów. SWD/2021/23 final.

                     (7)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy przeciwko Radzie, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punkty 61–64.

                     (8)

                        Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, Dz.U. L 129 z 15.5.2002, s. 3.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 6.4.2022
            COM(2022) 164 final

            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego DECYZJI RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stowarzyszenia powołanej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia priorytetów partnerstwa UE–Jordania

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA nr […] RADY STOWARZYSZENIA UE–JORDANIA PRZYJĘTA NA JEJ 14. POSIEDZENIU

               w dniu DD/MM/2022 r. dotycząca uzgodnienia priorytetów partnerstwa UE–Jordania

               RADA STOWARZYSZENIA UE–JORDANIA,

               uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordanią, z drugiej strony,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordanią, z drugiej strony, został podpisany 24 listopada 1997 r. i wszedł w życie 1 maja 2002 r.

               (2)Art. 91 układu eurośródziemnomorskiego upoważnia Radę Stowarzyszenia do podejmowania odpowiednich decyzji zmierzających do osiągnięcia celów układu.

               (3)Zgodnie z art. 101 układu eurośródziemnomorskiego strony podejmują wszelkie środki o charakterze ogólnym lub szczególnym wymagane do wypełnienia swoich zobowiązań wynikających z układu i zapewniają, że cele wymienione w układzie zostają osiągnięte.

               (4)W ramach przeglądu europejskiej polityki sąsiedztwa zaproponowano nowy etap współpracy z partnerami, umożliwiający większe poczucie odpowiedzialności po obu stronach.

               (5)Unia i Jordania postanowiły umocnić swoje partnerstwo, uzgadniając zestaw priorytetów na lata 2021–2027 mających wesprzeć i zwiększyć odporność i stabilność Jordanii, przy jednoczesnym dążeniu do zaradzenia skutkom przedłużającego się konfliktu w Syrii.

               (6)Strony układu eurośródziemnomorskiego uzgodniły treść priorytetów partnerstwa UE i Jordanii, co wesprze wdrażanie układu eurośródziemnomorskiego, koncentrującego się na współpracy w ustalonych wspólnych obszarach zainteresowania,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Rada Stowarzyszenia zaleca stronom wdrożenie priorytetów partnerstwa UE–Jordania określonych w załączniku.

               Artykuł 2

               Rada Stowarzyszenia postanawia, że priorytety partnerstwa UE–Jordania, o których mowa w art. 1, zastępują poprzednie priorytety partnerstwa UE–Jordania przyjęte decyzją Rady Stowarzyszenia UE–Jordania nr 1/2016 z dnia 19 grudnia 2016 r.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w xx [dzień miesiąc rok].

               W imieniu Rady Stowarzyszenia

               Przewodniczący

               ***

               Priorytety partnerstwa UE–Jordania na lata 2021–2027

               Wprowadzenie

               UE i Jordanię łączy silne partnerstwo. UE uważa Jordanię za kluczowego partnera i wysoko ceni ważną rolę moderatora, jaką Jordania odgrywa w swoim regionie. Aby wzmocnić trwałe i wielowymiarowe stosunki między oboma partnerami, określono priorytety partnerstwa ułatwiające wdrażanie układu o stowarzyszeniu między UE a Jordanią, które będą wyznaczały kierunki tego partnerstwa w okresie 2021–2027.

               Priorytety partnerstwa UE–Jordania odzwierciedlają wspólne cele europejskiej polityki sąsiedztwa polegające na budowaniu wspólnego obszaru pokoju, dobrobytu i stabilności. Priorytety te wyrażają nie tylko główne cechy tej polityki, czyli zróżnicowanie i współodpowiedzialność, lecz także elastyczność pozwalającą dostosować się do zmieniających się okoliczności w sposób uzgodniony przez UE i Jordanię. Ponadto są one zgodne z aspiracją wyrażoną w konkluzjach Rady Europejskiej z 10–11 grudnia 2020 r.
                  1
               , aby strategicznym priorytetem UE było demokratyczne oraz bardziej stabilne, ekologiczne i zamożne południowe sąsiedztwo.

               Priorytety partnerstwa uwzględniają również cele ambitnego i innowacyjnego Nowego programu na rzecz regionu śródziemnomorskiego, określone we wspólnym komunikacie Komisji i Wysokiego Przedstawiciela w sprawie południowego sąsiedztwa z 9 lutego 2021 r.
                  2
                oraz w późniejszych konkluzjach Rady w sprawie odnowionego partnerstwa z południowym sąsiedztwem z 16 kwietnia 2021 r.
                  3
               , którego celem jest wznowienie współpracy i wykorzystanie dotychczas nieuwolnionego potencjału tych stosunków. Program ten wspiera skuteczną i terminową realizację wspólnie uzgodnionych inicjatyw przewodnich Planu gospodarczo-inwestycyjnego dla południowych sąsiadów
                  4
               , które pomogą zacieśnić partnerstwo UE z Jordanią oraz chronić wspólne śródziemnomorskie dobra. Nowy program oferuje możliwości dla nowych partnerstw w zakresie strategicznych priorytetów transformacji ekologicznej i cyfrowej, które przyczynią się do zrównoważonego rozwoju, dobrobytu i zwiększenia odporności. Wysiłki podejmowane przez UE i Jordanię będą oparte na wspólnym partnerstwie i dalszej realizacji programu reform Jordanii. Jako współprzewodniczący Unii dla Śródziemnomorza UE i Jordania będą nadal konstruktywnie współpracować na rzecz silnego partnerstwa w całym regionie.

               Zgodnie z nowym programem partnerstwo UE–Jordania będzie nadal opierać się na wspólnych wartościach i dialogu oraz czynić postępy w zakresie wspólnego programu społeczno-gospodarczego i politycznego, w tym w zakresie reform i ich wdrażania w takich dziedzinach jak dobre rządy, praworządność, prawa człowieka, spójność społeczna i równe szanse dla wszystkich, niedyskryminacja, ochrona środowiska i klimatu, stabilność makroekonomiczna i otoczenie biznesowe. Celem partnerstwa będzie ekologiczna, cyfrowa, odporna i sprawiedliwa odbudowa gospodarki po pandemii COVID-19, której kierunek będą wyznaczać Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, porozumienie paryskie oraz Europejski Zielony Ład.

               Jednym z kluczowych wspólnych priorytetów, a zarazem innowacyjnym fundamentem Nowego programu na rzecz regionu śródziemnomorskiego, jest pobudzanie długoterminowego zrównoważonego ożywienia społeczno-gospodarczego i tworzenia miejsc pracy w południowym sąsiedztwie. Załączony do wspólnego komunikatu wspólny dokument roboczy służb w sprawie planu gospodarczo-inwestycyjnego dla południowego sąsiedztwa, w którym Jordania zajmuje ważne miejsce, jest zdecydowanym działaniem na rzecz konkretyzacji partnerstwa UE–Jordania oraz skoncentrowania się na najważniejszych projektach, które je wzmacniają. Realizacja inicjatyw przewodnich planu gospodarczo-inwestycyjnego Nowego programu na rzecz regionu śródziemnomorskiego przyczyni się do osiągnięcia priorytetów partnerstwa i stanowi ważny element współpracy UE z Jordanią.

               W oparciu o wspólny komunikat, plan gospodarczo-inwestycyjny oraz konkluzje Rady, UE będzie dążyć do połączenia sił z państwami członkowskimi, aby promować inicjatywy Drużyny Europy w kluczowych obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, bazując na udanych działaniach tej drużyny podjętych zarówno w skali światowej, jak i w Jordanii, w odpowiedzi na kryzys związany z COVID-19.

               Priorytety partnerstwa stanowią żyjący dokument i zakładają wypełnienie wzajemnych zobowiązań.

               Partnerstwo i priorytetowe obszary współpracy będą nadal podtrzymywane poprzez regularne spotkania polityczne na wysokim szczeblu; dialog w dziedzinie gospodarki, zatrudnienia, spraw społecznych, handlu, wymiaru sprawiedliwości, praw człowieka, procesów demokratycznych, klimatu i środowiska; partnerstwo na rzecz mobilności między UE a Jordanią; porozumienie między UE a Jordanią w sprawie nauki i technologii oraz inne obszary współpracy; dążenie UE i Jordanii do wzmocnienia dialogu i współpracy w zakresie bezpieczeństwa, m.in. w zakresie cyberbezpieczeństwa oraz przeciwdziałania brutalnemu ekstremizmowi i terroryzmowi, jak również poprzez bieżącą współpracę dwustronną na rzecz Jordanii.

               Priorytety partnerstwa stanowią potwierdzenie związków między UE i Jordanią, wskazują też możliwości pogłębienia wzajemnego zaangażowania.

               Obecna sytuacja szczególnie sprzyja zacieśnianiu stosunków między UE a Jordanią w oparciu o wspólne cele, wartości i interesy w stawianiu czoła wspólnym wyzwaniom.

               Pandemia COVID-19 wywiera dodatkową presję na sektory zdrowia, edukacji i gospodarki oraz stwarza poważne wyzwania społeczno-gospodarcze. UE i Jordania odbudują się w lepszej formie po kryzysie, m.in. dzięki zielonej i cyfrowej transformacji swojej gospodarki, zwiększeniu odporności oraz zapewnieniu swym społecznościom – w sposób sprzyjający włączeniu społecznemu – dobrobytu i możliwości godnej pracy. W ramach dążenia do sprzyjającej włączeniu społecznemu odbudowy po pandemii COVID-19 UE i jej partnerzy zintensyfikują swoje zaangażowanie w walkę z wszelkimi formami dyskryminacji – w tym dyskryminacji ze względu na religię lub przekonania – oraz w promowanie równouprawnienia płci we wszystkich obszarach polityki.

               Od 2011 r. kryzys w Syrii w znacznym stopniu wpływa na Jordanię, a także na cały region oraz na UE. UE i Jordania potwierdziły wspólne cele i interesy w dążeniu do procesu pokojowego oraz przywrócenia stabilności i pokoju w Syrii. Osiągnięcie tych celów ostatecznie umożliwiłoby uchodźcom dobrowolny, bezpieczny i godny powrót do kraju. Zanim to jednak nastąpi, ważne jest, aby nie obniżać poziomu wsparcia oraz zapewnić syryjskim uchodźcom w Jordanii dostęp do ochrony, edukacji, źródeł utrzymania oraz usług.

               UE uznaje kluczową rolę, jaką Jordania odgrywa na arenie krajowej, regionalnej i międzynarodowej, oraz wspiera jej zaangażowanie w system wielostronny. UE wyraża uznanie dla hojności i stałego zaangażowania Jordanii w przyjmowanie i ochronę dużej liczby uchodźców – w tym Syryjczyków, Palestyńczyków, Irakijczyków, Libijczyków i Jemeńczyków poszukujących bezpiecznego miejsca w Jordanii – oraz w zapewnianie im edukacji, opieki zdrowotnej, źródeł utrzymania i usług w zakresie ochrony socjalnej. UE będzie nadal wspierać Jordanię w udzielaniu wsparcia uchodźcom poszukującym ochrony w tym kraju oraz we wzmacnianiu jego odporności, włączając w to stałe zaangażowanie w łagodzenie skutków pandemii COVID-19. Podobnie jak poprzednio wsparcie UE dla działań Jordanii na rzecz uchodźców stanowi uzupełnienie dwustronnych programów wsparcia. Kluczowe znaczenie ma zwalczanie ubóstwa, dyskryminacji i różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn, zapewnienie odpowiedniego wsparcia dochodowego, niedyskryminacyjnego dostępu do ochrony socjalnej zgodnie z krajowymi ramami, takimi jak jordańska krajowa strategia ochrony socjalnej, wspieranie zrównoważonego rozwoju i wzrostu gospodarczego, ochrona praw człowieka oraz zapewnienie równego dostępu do wysokiej jakości usług. Ponadto Jordania nadal podejmuje wzorcowe działania i odgrywa znaczącą i wyważoną rolę w promowaniu pokoju i bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie, a w szczególności w bliskowschodnim procesie pokojowym. Co więcej, znacząco przyczynia się także do zapobiegania i zwalczania radykalizacji postaw, terroryzmu i brutalnego ekstremizmu. Kolejnym przykładem wiodącej roli stabilizującej Jordanii jest współprzewodniczenie, wraz z UE, Unii dla Śródziemnomorza, za pośrednictwem której opowiada się za politycznymi rozwiązaniami szeregu kryzysów w regionie, za integracją i rozwojem regionalnym, za zrównoważonymi, ekologicznymi i niskimi emisjami gazów cieplarnianych, a także za zasobooszczędną gospodarką o obiegu zamkniętym.

               Jordania i UE będą również nadal angażować się we wszystkie aspekty migracji w ramach kompleksowego, wzajemnie korzystnego i dostosowanego do potrzeb partnerstwa, a także w ramach partnerstwa na rzecz mobilności, które zapewnia spójne ramy działań w dziedzinie migracji, mobilności i bezpieczeństwa, rozwiązywania problemów związanych z zarządzaniem granicami, zapobiegania nielegalnej migracji oraz ochrony międzynarodowej
                  5
               .

               Priorytety partnerstwa opierają się na wspólnych osiągnięciach w obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w tym na zamiarze promowania dalszej realizacji reform, i przyczyniają się tym samym do stabilności makroekonomicznej Jordanii, zgodnie z priorytetami zmienionego programu MFW i z uwzględnieniem skutków pandemii COVID-19. Opierają się one również na ustaleniach konferencji londyńskiej z 2016 r. zorganizowanej pod hasłem „Wspieranie Syrii i regionu”, a także na zobowiązaniach Porozumienia międzynarodowego sformułowanych przez Jordanię i współgospodarzy tej konferencji, które miały na celu podtrzymanie osiągnięć rozwojowych Jordanii w kontekście kontynuowanej pomocy humanitarnej i odpowiedniego wsparcia wspólnoty przyjmującej. W trakcie kolejnych pięciu konferencji zorganizowanych w Brukseli pod hasłem „Wspieranie przyszłości Syrii i regionu” odnowiono i wzmocniono polityczne, humanitarne i finansowe zaangażowanie społeczności międzynarodowej na rzecz ludności syryjskiej, krajów sąsiadujących i najbardziej dotkniętych konfliktem społeczności przyjmujących; dokonano również przeglądu postępów poczynionych przez rządy, darczyńców i Organizację Narodów Zjednoczonych (ONZ) w realizacji zobowiązań przyjętych w ramach tych konferencji. W kontekście utrzymującej się skrajnej podatności na zagrożenia syryjskich uchodźców i społeczności przyjmujących, dodatkowo spotęgowanej pandemią COVID-19, UE i Jordania potwierdzają swoje zobowiązanie do zapewnienia pomocy i skutecznej ochrony wszystkim uchodźcom w Jordanii. Ważne jest, aby w dalszym ciągu poprawiać dostęp uchodźców do usług, zapewnić poszanowanie ich praw człowieka oraz kontynuować starania na rzecz zwiększenia ich samodzielności i umożliwienia im wkładu w rozwój gospodarczy Jordanii. W odniesieniu do wsparcia dla uchodźców, w tym uchodźców z Syrii, UE i Jordania przyjmą podejście oparte na podatności na zagrożenia, zwracając należytą uwagę na sytuację szczególnie narażonych społeczności przyjmujących.

               UE nadal angażuje się w zapewnianie ciągłej pomocy i ochrony uchodźcom palestyńskim, również w Jordanii. W związku z tym UE i Jordania podkreśliły kluczowe znaczenie Agencji Narodów Zjednoczonych do spraw Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (UNRWA) dla bezpieczeństwa i stabilności w regionie, zgodnie z mandatem nadanym jej przez ONZ na mocy odpowiednich rezolucji, oraz wyraziły wolę udzielania jej dalszego wsparcia politycznego i finansowego. Uznają one ważną rolę, jaką UNRWA nadal odgrywa, i zobowiązują się do wspierania tej agencji w wykonywaniu jej mandatu w obszarze jej działań, a także w reformach zarządzania i sprawowania rządów zmierzających do zwiększenia przejrzystości, rozliczalności i należytego zarządzania finansami, które rozpoczęła; wraz ze społecznością darczyńców opowiadają się też za bardziej zrównoważonym i przewidywalnym wieloletnim finansowaniem oraz sprawiedliwym podziałem obciążenia.

               Priorytety

               Priorytety partnerstwa odzwierciedlają wspólne interesy i skupiają się na obszarach, w których współpraca między UE a Jordanią przynosi obopólną korzyść. UE i Jordania zobowiązują się, zgodnie ze wspólnym komunikatem i konkluzjami Rady, do zacieśniania współpracy w zakresie szeregu działań w następujących kluczowych obszarach polityki: wzmocnienie odporności i wzajemnych powiązań/uczestnictwa w gospodarce światowej, budowanie dobrobytu i wykorzystanie możliwości związanych z dwojaką transformacją – ekologiczną i cyfrową; rozwój społeczny, praworządność i prawa człowieka; pokój i bezpieczeństwo; migracja i mobilność; działania w dziedzinie klimatu, energia i środowisko.

               W oparciu o powyższe określono trzy priorytety na lata 2021–2027:

               UE i Jordania będą dążyć do zacieśnienia współpracy w zakresie stabilności i bezpieczeństwa w regionie, w tym – zwalczania terroryzmu. UE i Jordanię łączy stabilne partnerstwo w zakresie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Współpraca strategiczna i operacyjna będzie miała charakter dwustronny, wielostronny oraz regionalny, m.in. w ramach współprzewodniczenia obu partnerów Unii dla Śródziemnomorza oraz przy wykorzystaniu proponowanych corocznych posiedzeń ministrów spraw zagranicznych UE i południowego sąsiedztwa, jak również ewentualnych sektorowych posiedzeń ministerialnych. We wspólnym interesie UE i Jordanii leży promowanie pokoju i stabilności w regionie i na świecie poprzez współpracę na rzecz procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, zgodnie z prawem międzynarodowym i odpowiednimi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ), a także dzięki wspieraniu przemian politycznych i budowania pokoju w Syrii, między innymi w oparciu o rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2254. Zarówno UE, jak i Jordania, aspirują do roli wzoru społeczeństw tolerancyjnych, co jest kolejną przyczyną wzmacniania współpracy w dziedzinie polityki zagranicznej.

               Partnerstwo koncentruje się na wspieraniu odbudowy i stabilności gospodarczej; ekologicznego, cyfrowego wzrostu, który sprzyja włączeniu społecznemu i opiera się na wiedzy; edukacji o wysokiej jakości oraz tworzenia godnych miejsc pracy, m.in. dla młodzieży, zgodnie z priorytetami rządu, wykonawczym programem orientacyjnym na rzecz rozwoju, inicjatywą „Jordania 2025 – wizja i strategia krajowa” oraz politykami i strategiami sektorowymi. Wsparcie ma na celu zwiększenie odporności Jordanii, by mogła radzić sobie ze skutkami kryzysu w Syrii oraz niestabilnością w regionie, jak również z gospodarczymi i społecznymi skutkami pandemii COVID-19, przy jednoczesnym wykorzystaniu możliwości lepszego odbudowywania po kryzysie.

               UE i Jordania zacieśnią współpracę w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu i degradacji środowiska, łącząc wysiłki na rzecz wspierania ekologicznego wzrostu gospodarczego i transformacji energetycznej w kierunku neutralności klimatycznej, zgodnie z jordańską strategią dla sektora energetycznego (2020–2030), z ustalonym na poziomie krajowym wkładem Jordanii i z krajowym planem adaptacji Jordanii. Silna, sprzyjająca włączeniu społecznemu, ekologiczna i powiązana gospodarka jordańska, wspierana przez strefę wolnego handlu ustanowioną na mocy układu o stowarzyszeniu między Jordanią a UE, uproszczony system reguł pochodzenia, lepszy klimat inwestycyjny (dzięki reformom otoczenia biznesu) oraz dostęp do finansowania dla przedsiębiorców, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), m.in. dzięki wspieraniu dialogu publiczno-prywatnego i ściślejszej współpracy z sektorem prywatnym, będą stanowić potężne zachęty do tworzenia godnych miejsc pracy. Modernizacja, ekologizacja i dywersyfikacja gospodarki będą dalej wzmacniane poprzez wspieranie wzrostu opartego na innowacji i dzielenie się wiedzą. Do integracji regionalnej i gospodarczej przyczynią się również: współpraca na rzecz zrównoważonych, inteligentnych i odpornych połączeń transportowych (w tym umowa dotycząca usług lotniczych między UE a Jordanią) oraz wdrożenie długoterminowej krajowej strategii transportowej na lata 2015–2030.

               Szczególna uwaga poświęcona zostanie zwiększeniu szans na zatrudnienie młodzieży i kobiet oraz ich udziału w gospodarce. Równie duży nacisk zostanie położony na tworzenie trwałych i równych szans gospodarczych – m.in. w oparciu o wysokiej jakości edukację i szkolenia zawodowe oraz o zapewnienie odpowiednich usług transportu publicznego – a także na wspieranie kultury przedsiębiorczości i innowacji oraz na przechodzenie na cyfrową i ekologiczną gospodarkę o obiegu zamkniętym. Należy uwzględnić inicjatywy w sektorze kultury – w tym te mające na celu rozwijanie sektora kultury i sektora kreatywnego – ze względu na jego istotny wkład w promowanie dialogu międzykulturowego i rozwoju społeczno-ekonomicznego.

               Pełne wykonanie układu o stowarzyszeniu i kontynuacja wspólnych prac na rzecz wzmocnienia istniejących stosunków handlowych i inwestycyjnych wzmocniłyby również integrację Jordanii z rynkiem UE i stworzyłyby nowe możliwości w zakresie handlu, inwestycji i rozwoju. Zgodnie z komunikatem w sprawie przeglądu polityki handlowej
                  6
                UE zaproponuje zainteresowanym partnerom z południowego sąsiedztwa i Afryki nową inicjatywę w zakresie zrównoważonych inwestycji.

               Partnerstwo kładzie nacisk na wspieranie zaangażowania Jordanii i jej wysiłków na rzecz wzmocnienia dobrych rządów, praworządności, demokratycznych reform i praw człowieka, w tym praw socjalnych i pracowniczych. Prawa człowieka i prawa podstawowe, przewidziane w przepisach międzynarodowych, regionalnych i krajowych, stanowią wspólne wartości. Poszanowanie zasad demokratycznych i praw człowieka stanowi zasadniczy element stosunków między UE a Jordanią oraz zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego i stabilności w Jordanii.

               Priorytetem przekrojowym w dziedzinie migracji i mobilności – jak wynika z komunikatu Komisji Europejskiej w sprawie paktu o migracji i azylu
                  7
                oraz jordańskiego ustawodawstwa – jest czynienie postępów w skutecznej realizacji różnych elementów partnerstwa na rzecz mobilności, co przyczyniłoby się również do zapewnienia regularnego i łatwiejszego przemieszczania się osób między Jordanią a UE, m.in. w celu pobudzenia turystyki, ułatwienia wymiany edukacyjnej i nawiązania kontaktów z jordańskimi społecznościami za granicą. Kompleksowe i zrównoważone podejście do migracji i azylu, w tym współpraca w zakresie powrotów zgodnie z kompetencjami UE i kompetencjami krajowymi państw członkowskich, mogłoby okazać się korzystne i dla UE, i dla Jordanii.

               1.Wzmocnienie współpracy na rzecz stabilności i bezpieczeństwa w regionie, w tym zwalczanie terroryzmu

               UE docenia wszystkie wysiłki podejmowane w tym zakresie przez Jordanię. UE i Jordania powinny nadal ściśle współpracować przy rozwiązywaniu problemu niestabilności w regionie, w tym zagrożenia bezpieczeństwa ze strony Daisz i innych grup terrorystycznych. W związku z tym UE jest zdecydowana wspierać wysiłki Jordanii na rzecz stabilizacji i zabezpieczenia jej granic zewnętrznych. UE i Jordania zgadzają się co do konieczności znalezienia trwałych i zrównoważonych rozwiązań kryzysu w Syrii zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2254 (2015). Należy kontynuować prace nad rozwiązaniem kryzysu w Syrii w ramach odpowiednich forów międzynarodowych, podobnie jak współpracę w ramach Planu działania na rzecz poprawy bezpieczeństwa/przeciwdziałania terroryzmowi UE–Jordania, kładąc przy tym szczególny nacisk na wspólne projekty i wymianę informacji.

               UE i Jordania powinny również wzmocnić budowanie porozumienia w kontekście innych konfliktów, w tym procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie. UE uznaje nieodzowną i konstruktywną rolę, jaką Jordania pełni w zapewnianiu stabilności w regionie, i ponownie podkreśla znaczenie utrzymania historycznego status quo miejsc świętych w Jerozolimie, w tym w odniesieniu do haszymidzkiej opieki nad tymi miejscami. UE i Jordania będą nadal ściśle współpracować na rzecz sprawiedliwego i kompleksowego zakończenia konfliktu izraelsko-palestyńskiego w oparciu o rozwiązanie dwupaństwowe, uzgodnienia na szczeblu międzynarodowym i prawo międzynarodowe. Wykraczając poza bezpośredni wymiar konfliktu, wzmocnią w kontekście Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności współpracę i odporność w zakresie ochrony ludności i zarządzania ryzykiem związanym z klęskami żywiołowymi, nasilą prace nad odpornością na zmianę klimatu i przystosowywaniem się do niej oraz zainwestują w środki zapobiegawcze.

               UE i Jordania są partnerami w promowaniu i pogłębianiu dialogu międzywyznaniowego i międzykulturowego na szczeblu globalnym i regionalnym, gdzie Jordania odgrywa jedną z głównych ról. UE i Jordania będą współpracować na rzecz ochrony i zachowania dziedzictwa kulturowego jako ważnego narzędzia pokoju, demokracji i zrównoważonego rozwoju oraz jako środka sprzyjającego nawiązywaniu pozytywnego dialogu i włączeniu społecznemu; będą też poszukiwać sposobów ochrony i zachowania tego dziedzictwa oraz proponować działania w tym celu.

               Kolejnym kluczowym aspektem długoterminowej stabilności będzie dostęp do zasobów naturalnych, w szczególności do bezpiecznej wody pitnej. Jordania i UE będą nadal współpracować na rzecz dalszej poprawy wydajności i zrównoważonego charakteru gospodarki wodnej.

               Zapobieganie terroryzmowi, brutalnemu ekstremizmowi i radykalizacji postaw oraz walka z nimi muszą zachować priorytetowy charakter. W związku z powyższym, w ramach uzupełnienia regularnego dialogu politycznego i tematycznego, UE i Jordania zacieśnią konkretną współpracę i wymianę informacji, aby stawiać czoła tym wyzwaniom zgodnie z zasadą praworządności oraz w pełnym poszanowaniu praw człowieka i podstawowych wolności. UE i Jordania będą wspólnie zwalczać podstawowe przyczyny radykalizacji postaw, terroryzmu i brutalnego ekstremizmu, mając na względzie spójność społeczną oraz ważną rolę kobiet i młodzieży, a także edukacji, m.in. poprzez wspólnie uzgodnione programy edukacyjne i zaangażowanie szeroko rozumianego jordańskiego społeczeństwa obywatelskiego.

               UE i Jordania ustanowiły również ramy udziału Jordanii w unijnych operacjach zarządzania kryzysowego, co stanowi kolejny przykład ścisłej współpracy w kwestiach bezpieczeństwa, na której można bazować.

               2.Wspieranie zrównoważonej stabilności gospodarczej, ekologicznego, cyfrowego wzrostu, który sprzyja włączeniu społecznemu i opiera się na wiedzy, wysokiej jakości edukacji oraz tworzenia godnych miejsc pracy

               Kryzys w Syrii oraz spowodowana nim przedłużająca się obecność uchodźców wywarły poważny wpływ na warunki ekonomiczne w Jordanii, jej ograniczone zasoby naturalne oraz świadczenie podstawowych usług, zaostrzając i tak już trudną sytuację gospodarczą. Pandemia COVID-19 znacznie zwiększyła wyzwania społeczno-gospodarcze i podatność na zagrożenia oraz pogłębiła nierówności. Dialog gospodarczy, reformy i współpraca w kwestiach makroekonomicznych będą zatem dalej rozwijane i wdrażane w celu wprowadzenia rozsądnej polityki makroekonomicznej i strukturalnej, która pobudza potencjał zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, zwiększa odporność jordańskiej gospodarki na wstrząsy gospodarcze oraz poprawia stabilność finansów publicznych, a wszystko to – w koordynacji z darczyńcami wielostronnymi i dwustronnymi. Należy kontynuować wysiłki na rzecz utrzymania stabilności makroekonomicznej w kontekście zmienionego programu Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) i zobowiązań Jordanii wobec społeczności międzynarodowej podjętych w związku z konferencją w Londynie w 2019 r. i jordańską matrycą reform. UE wspiera te wysiłki poprzez swoje instrumenty pomocy i współpracy, a także poprzez znaczne programy pomocy makrofinansowej.

               Oprócz współpracy w zakresie rzetelnego zarządzania fiskalnego i budżetowego kontynuowana będzie również współpraca na rzecz reform jordańskiego sektora publicznego w celu podniesienia jakości zarządzania finansami publicznymi, a także ogólnej wydajności i potencjału świadczenia usług.

               Do głównych wyzwań społeczno-gospodarczych dla Jordanii, powstałych m.in. w wyniku przedłużających się kryzysów regionalnych, należą: nierówny dostęp do zatrudnienia (w tym w przypadku kobiet i młodzieży), niski wzrost gospodarczy, wysokie bezrobocie i rosnące zadłużenie. Można je przezwyciężyć poprzez tworzenie godnych miejsc pracy, wspieranie przedsiębiorczości i innowacji (w szczególności w gospodarce ekologicznej, cyfrowej i społecznej), rozwijanie umiejętności i kwalifikacji (poprzez wspieranie ukierunkowanych szkoleń, edukacji i badań naukowych) oraz opracowanie ukierunkowanego i kompleksowego systemu ochrony socjalnej. Priorytety partnerstwa mają na celu rozwiązanie tych problemów poprzez stosowanie różnych narzędzi polityki: handlu, rozwoju biznesu, edukacji, szkoleń i kształcenia przez całe życie, a także zwiększonej mobilności. Celem tych instrumentów jest również wzmocnienie upodmiotowienia gospodarczego i uczestnictwa wszystkich grup społecznych.

               a)Handel na rzecz rozwoju stanowi kluczowy element priorytetów partnerstwa. Generowanie zatrudnienia, wspierane przez wzrost eksportu do UE w ramach uproszczonego systemu reguł pochodzenia i środków towarzyszących, przyniesie Jordanii korzyści. UE i Jordania wspólnie określą odpowiednie podejście umożliwiające modernizację dwustronnych stosunków handlowych i inwestycyjnych. Ponadto będą współpracować w dziedzinie MŚP, rozwoju, technologii i know-how, aby wzmocnić powiązania dwustronne i gospodarcze.

               b)Aby ułatwić handel i zwiększyć atrakcyjność Jordanii dla inwestorów, UE i Jordania będą też kontynuować dialog w celu harmonizacji dziedzin takich jak środki sanitarne i fitosanitarne, bariery techniczne w handlu i usługi. Ponadto, aby lepiej chronić zdrowie i bezpieczeństwo konsumentów oraz ułatwić handel, UE będzie współpracować z Jordanią na rzecz rozwoju skutecznych ram bezpieczeństwa produktów, zgodnie z normami międzynarodowymi i zamiarem unikania barier pozataryfowych.

               c)UE i Jordania potraktują priorytetowo i zintensyfikują działania mające na celu: poprawę klimatu biznesowego i przyciągnięcie inwestycji, w szczególności tych wspierających przejście na niskoemisyjną i odporną gospodarkę o obiegu zamkniętym; wspieranie wydajności i konkurencyjności sektora prywatnego oraz promowanie przedsiębiorczości (w tym poprzez reformy prawne, regulacyjne i administracyjne uwzględniające politykę konkurencji i zasady kontroli dotacji, udzielanie pożyczek przedsiębiorstwom oraz jak najlepsze wykorzystanie transformacji cyfrowej i ekologicznej); zapewnienie odpowiedniego zakresu wiedzy i zbioru umiejętności koniecznych do rozwoju jordańskiego rynku pracy oraz ekologicznej i cyfrowej gospodarki społecznej. W osiągnięciu tych celów mogłaby pomóc wspomniana wyżej nowa inicjatywa w zakresie zrównoważonych inwestycji. UE i Jordania będą ponadto współpracować nad wzmocnieniem sektorów opartych na wiedzy, istotnym dla tworzenia godnych miejsc pracy, zwłaszcza dla młodzieży i kobiet, a także nad wspieraniem przedsiębiorstw i wzmacnianiem ich pozycji, szczególnie w tych sektorach gospodarki, które najbardziej ucierpiały z powodu pandemii COVID-19.

               d)Kształcenie to kolejny potężny instrument wzmocnienia rozwoju społeczno-ekonomicznego. Realizacja tego priorytetu, we współpracy z UE, będzie miała kluczowe znaczenie dla Jordanii, przyniesie bowiem korzyści wszystkim jej mieszkańcom oraz pozwoli przezwyciężyć wyzwania związane z COVID-19 i zniwelować luki edukacyjne. Dążenie do zapewnienia dostępu do bezpiecznej i wysokiej jakości edukacji publicznej na wszystkich szczeblach wszystkim dzieciom, młodzieży i młodym dorosłym będzie wyznaczało kierunek współpracy między UE a Jordanią, aby zagwarantować każdemu możliwość podjęcia nauki i kształtowania własnej przyszłości oraz przyczynienia się do wzrostu gospodarczego i rozwoju kraju. Na szczególną uwagę zasługuje szkolenie zawodowe i kształcenie dostosowane do rynku pracy, a także szkolnictwo wyższe i uczenie się przez całe życie.

               UE i Jordania będą również współpracować – dwustronnie i w ramach Unii dla Śródziemnomorza – w dziedzinie nauki, technologii i strategii innowacji, m.in. poprzez wdrażanie planów działania służących realizacji wspólnych priorytetów, takich jak zmiana klimatu, zdrowie i odnawialne źródła energii.

               UE i Jordania będą wspierać innowacyjne badania naukowe oraz oparte na wiedzy rozwiązania i współpracę w zakresie energii odnawialnej, efektywności energetycznej (zgodnie z jordańską strategią na rzecz sektora energetycznego na lata 2020–2030) oraz zrównoważonego zarządzania zasobami naturalnymi, m.in. w postaci zrównoważonych praktyk rolniczych oraz zrównoważonego gospodarowania wodą i odpadami, w tym bezpieczną wodą pitną. Ich współpracy przyświecać będą założenia Agendy 2030 i porozumienia paryskiego, m.in. w kontekście Europejskiego Zielonego Ładu, i będą jej towarzyszyć nasilone działania wspierające przejście na neutralną dla klimatu, odporną gospodarkę o obiegu zamkniętym. Współpraca w zakresie badań naukowych i innowacji będzie kontynuowana w ramach programu „Horyzont Europa”, partnerstwa w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) oraz powstałej na potrzeby Unii dla Śródziemnomorza regionalnej platformy badań naukowych i innowacji.

               UE i Jordania ustanowią forum służące do określania i przygotowywania przyszłych projektów inwestycyjnych, zgodnie z krajowymi priorytetami Jordanii i w koordynacji z darczyńcami dwustronnymi i wielostronnymi. W koordynacji z innymi darczyńcami UE będzie dążyć m.in. do wspierania Jordanii w jej planach realizacji projektu odsalania i zaopatrywania w wodę Akaba –Amman (ang. Aqaba-Amman Water Desalination and Conveyance) jako strategicznego projektu krajowego, którego celem jest zmniejszenie deficytu kluczowych zasobów wodnych tego kraju.

               UE i Jordania będą współpracować w celu zapewnienia spójności między priorytetami dotyczącymi energii, wody, żywności, zdrowia i zmian klimatu, wspierania ich realizacji oraz zagwarantowania procesów partycypacyjnych na szczeblu regionalnym i międzynarodowym.

               3.Wzmocnienie dobrych rządów, praworządności, reform demokratycznych i poszanowania praw człowieka

               Równolegle z silnym zaangażowaniem Jordanii na rzecz ciągłego procesu reform, który jest wspierany przez Królewski Komitet ds. Modernizacji Systemu Politycznego, UE i Jordania będą kontynuować współpracę zmierzającą do dalszego wzmocnienia systemu demokratycznego i wymiaru sprawiedliwości w Jordanii, a także praworządności, równości płci oraz ochrony praw człowieka i podstawowych wolności. UE i Jordania będą wspierać działania mające na celu zwalczanie wszystkich form dyskryminacji oraz wszelkie kwestie związane z ugruntowaniem skutecznego społeczeństwa obywatelskiego, również poprzez zapewnienie odpowiednich warunków prawnych i przestrzeni roboczej dla rozwoju dynamicznego społeczeństwa obywatelskiego.

               Współpraca skoncentruje się na wdrażaniu wszechstronnych reform sprzyjających włączeniu społecznemu i zwiększających w dalszym stopniu skuteczność, wydajność i niezależność sądownictwa oraz równy dostęp do wymiaru sprawiedliwości, zgodnie z normami uznanymi na szczeblu międzynarodowym. Obejmie ona współpracę organów wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych i karnych dzięki dążeniu do przystąpienia do odpowiednich konwencji międzynarodowych i wspieraniu ich wdrażania oraz za sprawą podejmowanych wraz z Eurojustem wysiłków na rzecz międzynarodowego porozumienia dotyczącego współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych. Będzie się też koncentrować na procesie wyborczym (w tym na działaniach następczych w związku z zaleceniami unijnych misji obserwacji wyborów oraz misji ekspertów ds. wyborów), wspieraniu równouprawnienia płci (m.in. poprzez walkę z przemocą ze względu na płeć), propagowaniu konstruktywnego uczestnictwa politycznego kobiet i młodzieży, a także promowaniu upodmiotowienia kobiet w życiu politycznym i publicznym. W jej zakres wejdą również: prawa gospodarcze, społeczne i kulturalne, wychowanie obywatelskie, wzmocnienie systemu partii politycznych oraz nadzoru i roli ustawodawczej Parlamentu, powiązania między polityką lokalną i krajową, konstruktywny dialog społeczny, proces decentralizacji, pluralistyczne i niezależne media, przejrzystość, w tym przejrzystość finansowa, rozliczalność oraz walka z korupcją.

               UE i Jordania będą kontynuować regularny dialog na temat demokracji i dobrych rządów, sprawiedliwości, praworządności i praw człowieka. Dialog ten będzie się opierał na międzynarodowych, regionalnych i krajowych osiągnięciach i zobowiązaniach Jordanii. Do udziału w nim zostanie zaproszone całe społeczeństwo obywatelskie.

               W zakresie praw człowieka regularny dialog będzie dotyczył między innymi: wolności wypowiedzi pod każdą postacią; wolności zrzeszania się, z uwzględnieniem kwestii środowiska pracy społeczeństwa obywatelskiego i partnerów społecznych, takich jak związki zawodowe czy izby handlowe; praw kobiet oraz wzmocnienia pozycji kobiet w życiu politycznym, gospodarczym i publicznym, a także praw dziecka. Odpowiedzialna, przejrzysta, wydajna i sprzyjająca włączeniu społecznemu administracja publiczna ma zasadnicze znaczenie dla realizacji wskazanych celów oraz dla dalszego promowania i wzmacniania demokracji i dobrych rządów w Jordanii, jak również wspierania walki tego kraju z nadużyciami finansowymi i korupcją, m.in. poprzez skuteczną i wydajną współpracę z Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych i Prokuraturą Europejską.

               Przy prowadzeniu dialogu należycie uwzględniane będą dotychczasowe zobowiązania podjęte przez Jordanię na szczeblu wielostronnym. Przedmiotem tego dialogu będą również prawa gospodarcze, społeczne i kulturalne, przykładowo w zakresie kształcenia i pracy. Będzie on dotyczył w szczególności obszarów wskazanych w priorytetach partnerstwa.

               Aby zapewnić wysoki poziom ochrony danych osobowych, UE będzie nadal wspierać dostosowywanie do unijnych i międzynarodowych norm w tym zakresie. Jordania powinna wprowadzić dalsze praktyczne rozwiązania pozwalające zagwarantować poszanowanie prawa do prywatności i ochrony danych osobowych w sektorze publicznym i prywatnym, m.in. w zakresie egzekwowania prawa i w sądownictwie karnym.

               Reakcja na kryzys w Syrii

               UE i Jordania będą kontynuować współpracę na rzecz znalezienia trwałych i zrównoważonych rozwiązań kryzysu w Syrii zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2254 (2015), co umożliwiłoby uchodźcom dobrowolny, bezpieczny i godny powrót do kraju. Ich wysiłki będą nadal koncentrować się na zapewnianiu dostępu do ochrony, źródeł utrzymania i usług zarówno uchodźcom, jak i podatnym na zagrożenia społecznościom przyjmującym, m.in. przy wykorzystaniu środków takich jak:

               –dalsze ułatwianie uregulowania statusu administracyjnego uchodźców oraz zapewnianie im skutecznej ochrony, dostępu do podstawowych usług oraz poszanowania ich podstawowych praw ustawowych i praw człowieka;

               –poprawa jakości podstawowych usług, takich jak pomoc społeczna, usługi odprowadzania ścieków, opieka zdrowotna (w tym opieka w zakresie zdrowia psychicznego i wsparcie psychospołeczne) oraz kształcenie formalne i pozaformalne, jak również poprawa dostępu do wspomnianych usług;

               –zwiększenie źródeł utrzymania i samowystarczalności uchodźców i społeczności przyjmujących dzięki stworzeniu im możliwości uczestnictwa w rozwoju gospodarczym Jordanii, m.in. poprzez: poprawę klimatu biznesowego oraz wydajności i warunków na rynku pracy; wspieranie polityki na rzecz dopasowania umiejętności do potrzeb rynku pracy; ułatwianie dostępu do kształcenia i szkolenia; poprawę i rozszerzenie dostępu do możliwości zatrudnienia – m.in. dzięki wspieraniu działalności gospodarczej prowadzonej w domu oraz udzielaniu zezwoleń na pracę; wzmocnienie pozycji gospodarczej oraz uczestnictwa w gospodarce młodzieży i kobiet;

               –wspieranie wywozu na rynek UE, m.in. poprzez skuteczne wdrożenie systemu reguł pochodzenia dla Jordanii, z myślą o promowaniu inwestycji i tworzeniu miejsc pracy z korzyścią zarówno dla Jordańczyków, jak i uchodźców syryjskich.

               Mechanizmy wspierające dialog i wzajemną współpracę

               Ogólne ramy stosunków między UE a Jordanią określono w układzie o stowarzyszeniu, który wszedł w życie w 2002 r.; warunkuje je również szczególny status, przyznany Jordanii w 2010 r. Racjonalizację wdrażania układu o stowarzyszeniu osiągnięto dzięki przyporządkowaniu podkomitetów do poszczególnych dialogów tematycznych wg priorytetów partnerstwa, uzupełniając dialog polityczny.

               W związku z przeglądem programu na rzecz regionu śródziemnomorskiego i konkluzjami Rady, na 2024 r. przewidziano także przegląd śródokresowy, aby dokonać oceny wpływu i ewentualnego dostosowania priorytetów partnerstwa, które zostaną wspólnie uzgodnione przez UE i Jordanię.

               Ponadto, aby ułatwić UE udzielanie wsparcia w odpowiedzi na syryjski kryzys uchodźczy, odpowiednie wzajemne zobowiązania wynikające z przyjętych priorytetów będą przedmiotem regularnego przeglądu prowadzonego w ramach współpracy dwustronnej między UE i Jordanią, a także w ramach innych stosownych dialogów i spotkań, jak również działań podejmowanych w następstwie konferencji zorganizowanych w Brukseli.

               Zgodnie z zasadą większej odpowiedzialności, jaka przyświeca europejskiej polityce sąsiedztwa, UE – w ścisłej koordynacji z państwami członkowskimi – będzie uczestniczyć w mechanizmach koordynacji z rządem Jordanii na szczeblu centralnym i lokalnym oraz z partnerami, takimi jak społeczeństwo obywatelskie i sektor prywatny.

               Realizując ambicje określone w priorytetach partnerstwa, UE jest zdecydowana nadal zapewniać wsparcie finansowe Jordanii i angażować się w ramach społeczności międzynarodowej na rzecz tego kraju, Jordania natomiast zobowiązuje się do dalszej realizacji swojego programu reform, co będzie miało kluczowe znaczenie dla wspólnego sukcesu partnerstwa.

                     (1)

                        EUCO 22/20 z 11 grudnia 2020 r.

                     (2)

                        JOIN(2021) 2 final.

                     (3)

                        https://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-7931-2021-INIT/pl/pdf

                     (4)

                        SWD(2021) 23 final.

                     (5)

                  https://ec.europa.eu/home-affairs/sites/default/files/what-is-new/news/news/docs/20141009_joint_declaration_establishing_the_eu-jordan_mobility_partnership_en.pdf

                     (6)

                        COMM(2021) 66 final z 18.2.2021.

                     (7)

                        COMM(2020) 609 final z 23.9.2020.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 20.4.2022
            COM(2022) 169 final
            2022/0113(NLE)

            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w związku z przewidywanym przyjęciem decyzji Wspólnego Komitetu w sprawie zmiany załącznika I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Porozumienie EOG

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) gwarantuje obywatelom i podmiotom gospodarczym EOG równe prawa i obowiązki w ramach rynku wewnętrznego. Porozumienie przewiduje objęcie prawodawstwem UE dotyczącym czterech swobód wszystkich 30 państw EOG, a mianowicie państw członkowskich UE, Norwegii, Islandii i Liechtensteinu. Ponadto Porozumienie EOG obejmuje współpracę w innych ważnych dziedzinach, takich jak badania i rozwój, kształcenie, polityka społeczna, środowisko, ochrona konsumentów, turystyka i kultura, zwanych wspólnie „działaniami wspierającymi i politykami horyzontalnymi”. Porozumienie weszło w życie 1 stycznia 1994 r. Unia Europejska wraz z jej państwami członkowskimi jest stroną Porozumienia.

               2.2.WSPÓLNY KOMITET EOG

               Za zarządzanie Porozumieniem EOG odpowiada Wspólny Komitet EOG. Jest to forum wymiany poglądów dotyczących funkcjonowania Porozumienia EOG. Jego decyzje podejmowane są w drodze konsensusu i są wiążące dla stron. Odpowiedzialność za koordynację spraw dotyczących EOG po stronie UE spoczywa na Sekretariacie Generalnym Komisji Europejskiej.

               2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu EOG

               Oczekuje się, ze Wspólny Komitet EOG przyjmie decyzję Wspólnego Komitetu EOG („planowany akt”) dotyczącą zmiany załącznika I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG.

               Celem planowanego aktu jest uwzględnienie w Porozumieniu EOG decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/300 ustanawiającej plan ogólny zarządzania kryzysami w obszarze bezpieczeństwa żywności i pasz
                  1
               .

               Planowany akt będzie wiążący dla stron zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Komisja przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Po przyjęciu stanowiska należy je przedstawić Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               Załączona decyzja Wspólnego Komitetu EOG wprowadza prawo udziału państw EOG-EFTA w pracach organu zarządzającego Unii, które wykraczają poza to, co można uznać za zwykłe dostosowania techniczne w rozumieniu rozporządzenia Rady nr 2894/94. Rada powinna zatem ustalić stanowisko Unii.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  2
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Wspólny Komitet EOG jest organem utworzonym przez umowę, a mianowicie Porozumienie EOG. Akt, który ma zostać przyjęty przez Wspólny Komitet EOG, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący dla stron na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy. W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 jest uzależniona głównie od materialnej podstawy prawnej aktu prawnego Unii, który ma zostać uwzględniony w Porozumieniu EOG.

               Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do bezpieczeństwa żywności. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               4.3.Podsumowanie

               Proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji powinny być art. 114 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE oraz art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Ponieważ akt Wspólnego Komitetu EOG zmieni załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG, po przyjęciu należy go opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2022/0113 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
               , a w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  4
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie w dniu 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika I do Porozumienia EOG, w którym zawarto postanowienia dotyczące spraw weterynaryjnych i fitosanitarnych.

               (3)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2019/300 z dnia 19 lutego 2019 r.
                  5

               (4)Należy odpowiednio zmienić załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG.

               (5)Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno w związku z tym opierać się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG określonym w załączniku do niniejszej decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG w sprawie zmiany załącznika I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/300 z dnia 19 lutego 2019 r. ustanawiająca plan ogólny zarządzania kryzysami w obszarze bezpieczeństwa żywności i pasz, Dz.U. L 50 z 21.2.2019, s. 55.

                     (2)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy przeciwko Radzie, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (3)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (4)

                        Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

                     (5)

                        Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/300 z dnia 19 lutego 2019 r. ustanawiająca plan ogólny zarządzania kryzysami w obszarze bezpieczeństwa żywności i pasz, Dz.U. L 50 z 21.2.2019, s. 55.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 20.4.2022
            COM(2022) 169 final

            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego DECYZJI RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG

               ZAŁĄCZNIK

               PROJEKT DECYZJI WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

               nr [...]

               z dnia[...]

               zmieniającej załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2019/300 z dnia 19 lutego 2019 r. ustanawiającą plan ogólny zarządzania kryzysami w obszarze bezpieczeństwa żywności i pasz
                  1
               .

               (2)Decyzja wykonawcza (UE) 2019/300 uchyla decyzję Komisji 2004/478/WE, która jest uwzględniona w Porozumieniu EOG i którą w związku z powyższym należy uchylić w jego ramach.

               (3)Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie spraw weterynaryjnych oraz pasz. Prawodawstwa dotyczącego spraw weterynaryjnych i pasz nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

               (4)Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do Porozumienia EOG,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W załączniku I do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

               1.w części 7.2 rozdziału I po pkt 59 (decyzja wykonawcza Komisji 2013/503/UE) dodaje się, co następuje:

               „60.32019 D 0300: decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/300 z dnia 19 lutego 2019 r. ustanawiająca plan ogólny zarządzania kryzysami w obszarze bezpieczeństwa żywności i pasz (Dz.U. L 50 z 21.2.2019, s. 55).

               Do celów Porozumienia przepisy tej decyzji odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

               W przypadku gdy Komisja zidentyfikuje sytuację określoną w art. 56 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, która bezpośrednio dotyczy państwa EFTA, i powoła jednostkę kryzysową zgodnie z art. 56 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, koordynator (koordynatorzy) ds. sytuacji kryzysowej wyznaczony (wyznaczeni) przez zainteresowane państwo EFTA oraz koordynator ds. sytuacji kryzysowej wyznaczony przez Urząd Nadzoru EFTA uczestniczą w pracach jednostki kryzysowej.”;

               2.w rozdziale II po pkt 47a (rozporządzenie Komisji (UE) nr 16/2011) dodaje się, co następuje:

               „47b. 32019 D 0300: decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/300 z dnia 19 lutego 2019 r. ustanawiająca plan ogólny zarządzania kryzysami w obszarze bezpieczeństwa żywności i pasz (Dz.U. L 50 z 21.2.2019, s. 55).

               Do celów Porozumienia przepisy tej decyzji odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

               W przypadku gdy Komisja zidentyfikuje sytuację określoną w art. 56 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, która bezpośrednio dotyczy państwa EFTA, i powoła jednostkę kryzysową zgodnie z art. 56 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, koordynator (koordynatorzy) ds. sytuacji kryzysowej wyznaczony (wyznaczeni) przez zainteresowane państwo EFTA oraz koordynator ds. sytuacji kryzysowej wyznaczony przez Urząd Nadzoru EFTA uczestniczą w pracach jednostki kryzysowej.”;

               3.w rozdziale I część 7.2 skreśla się tekst pkt 31 (decyzja Komisji 2004/478/WE), a w rozdziale II skreśla się tekst pkt 43 (decyzja Komisji 2004/478/WE).

               Artykuł 2

               Tekst decyzji wykonawczej (UE) 2019/300 w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem [...] r., pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  2*.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  […]

                  Sekretarze

                  Wspólnego Komitetu EOG

                     […]

                     (1)

                        Dz.U. L 50 z 21.2.2019, s. 55.

                     (2)
                  *
                        [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]