				|

		52012PC0449

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie przydziału kontyngentów taryfowych mających zastosowanie do wywozu drewna z Federacji Rosyjskiej do Unii Europejskiej /* COM/2012/0449 final - 2012/0217 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
W związku z przystąpieniem do
Światowej Organizacji Handlu (WTO) Federacja Rosyjska wyraziła
zgodę na zmniejszenie obecnie stosowanych stawek należności
celnych wywozowych w odniesieniu do produktów z drewna surowego. W przypadku
niektórych rodzajów drewna, tj. niektórych gatunków drewna iglastego (tzn.
świerku i sosny) Rosja wyraziła zgodę na otwarcie kontyngentów
taryfowych na wywóz tych produktów i przyznanie Unii Europejskiej (UE)
specjalnej części kontyngentu. Stawki należności celnych wywozowych
w ramach kontyngentów taryfowych będą stosowane na zdecydowanie
niższym poziomie (tj. 13 % za świerk i 15 % za sosnę, w
porównaniu z nieobjętymi porozumieniem bieżącymi stawkami
należności celnych wywozowych obowiązującymi poza
kontyngentem w wysokości 25 %, lecz nie mniej niż 15 EUR/m³).
Powyższe szczegółowe zobowiązania Federacji Rosyjskiej
uwzględniono na jej liście koncesyjnej WTO jako załącznik
do części V listy.
W dwustronnym porozumieniu w formie wymiany
listów (zwanym dalej „porozumieniem”) określono ogólne postanowienia
dotyczące wdrażania specjalnej części kontyngentu
przyznanej UE. W porozumieniu przewidziano w szczególności, że UE
zarządza ilościami uwzględnionymi w części kontyngentów
taryfowych przeznaczonej dla UE, a Federacja Rosyjska wydaje pozwolenia na
wywóz na podstawie odpowiedniej dokumentacji przywozowej wydanej przez UE.
W porozumieniu przewidziano również
opracowanie przez UE i Federację Rosyjską bardziej szczegółowych
warunków technicznych zarządzania kontyngentami taryfowymi do czasu
wejścia w życie porozumienia. Warunki techniczne określono w
protokole wynegocjowanym między UE a rządem Federacji Rosyjskiej
(zwanym dalej „protokołem”). W protokole ustanowiono zasady
zarządzania wywozowymi kontyngentami taryfowymi i wywozem w ramach
kontyngentów, łącznie z postanowieniami dotyczącymi
współpracy właściwych organów Unii Europejskiej i rządu
Federacji Rosyjskiej w zakresie niezbędnym do zapewnienia odpowiedniego
funkcjonowania systemu.
UE jest żywo zainteresowana kontyngentami
taryfowymi, które zapewniają znaczące korzyści w przypadku
wywozu drewna z Rosji, ponieważ stawki celne w ramach kontyngentu są
zdecydowanie niższe w porównaniu z (nieobjętymi porozumieniem)
stawkami poza kontyngentem. W szczególności unijny przemysł leśny
i dalsi użytkownicy, np. branże: papiernicza, budowlana i meblowa,
ponieśli straty w związku ze stopniowym wzrostem stawek celnych z
tytułu wywozu drewna stosowanych przez Federację Rosyjską od
2007 r. Podmioty gospodarcze w UE pragną obecnie uzyskać dostęp
do tych surowców na znacznie korzystniejszych warunkach i ustalenie
kontyngentów taryfowych jest zdecydowanie w ich interesie.
Aby zapewnić skuteczne stosowanie systemu
zarządzania przewidzianego w porozumieniu i protokole do czasu
przystąpienia Federacji Rosyjskiej do WTO, zarówno porozumienie, jak i
protokół będą stosowane tymczasowo od dnia przystąpienia
Federacji Rosyjskiej do WTO. W art. 3 decyzji Rady 2012/105/UE z dnia 14
grudnia 2011 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego
stosowania porozumienia i protokołu potwierdzono tymczasowe stosowanie
zarówno porozumienia, jak i protokołu, w oczekiwaniu na zakończenie
procedur niezbędnych dla zawarcia porozumienia.
Komisja powinna być uprawniona do
przyjęcia, w drodze aktu wykonawczego, niezbędnych przepisów na
potrzeby zarządzania ilościami w ramach kontyngentów taryfowych
przyznanych na wywóz do UE.
W art. 4 decyzji Rady 2012/105/UE z dnia 14 grudnia 2011
r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania
porozumienia i protokołu upoważniono Komisję do przyjęcia
szczegółowych przepisów dotyczących metody przydziału
zezwoleń na dostęp do kontyngentu na podstawie art. 5 ust. 2
protokołu, a także wszelkich innych przepisów niezbędnych do
zarządzania przez Unię Europejską ilościami w ramach
kontyngentów taryfowych przyznanych na wywóz do Unii Europejskiej. Na tej
podstawie rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 498/2012 z dnia 12
czerwca 2012 r. ustanowiono niezbędne tymczasowe przepisy wykonawcze, aby
umożliwić w pełni operacyjne zarządzanie przez UE
częścią kontyngentów taryfowych dla niej przeznaczoną do
czasu wstąpienia Federacji Rosyjskiej do WTO. Rozporządzenie
wykonawcze Komisji (UE) nr 498/2012 przestanie być stosowane z dniem
zakończenia tymczasowego stosowania protokołu (porównaj art. 20
akapit drugi rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 498/2012). W
związku z tym Komisja powinna być upoważniona, w drodze
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady przyjętego w drodze
zwykłej procedury ustawodawczej, do przyjmowania niezbędnych
ostatecznych przepisów wykonawczych.
W celu umożliwienia UE sprawnego
zarządzania operacyjnego jej częścią kontyngentów
taryfowych do czasu przystąpienia przez Federację Rosyjską do
WTO, w rozdziale 7 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 498/2012
ustanowiono przepisy odnoszące się do niektórych działań
przygotowawczych, które muszą zostać podjęte niezwłocznie
po wejściu w życie rozporządzenia w sprawie tymczasowych
przepisów wykonawczych. Te środki przygotowawcze są niezbędne do
obliczenia maksymalnej wielkości przywozu (tzw. pułapów) w
odniesieniu do przedsiębiorstw, które mogą ubiegać się o
status „tradycyjnych” importerów podczas pierwszych trzech okresów obowiązywania
kontyngentów w czasie stosowania porozumienia i protokołu (por. art. 5
ust. 4 protokołu).
Skutki prawne działań
przygotowawczych podjętych na podstawie rozporządzenia wykonawczego
Komisji (UE) nr 498/2012 powinny zatem zostać utrzymane przez nowe
rozporządzenie wykonawcze, które ma zostać przyjęte przez
Komisję, tak by zapewnić podmiotom gospodarczym pewność i
ciągłość prawa.
2012/0217 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie przydziału kontyngentów
taryfowych mających zastosowanie do wywozu drewna z Federacji Rosyjskiej
do Unii Europejskiej
PARLAMENT
EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207,
uwzględniając
wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu
projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc
zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą[1],
a także
mając na uwadze, co następuje:
(1)       Mając
na uwadze znaczenie gospodarcze, jakie dla Unii Europejskiej ma przywóz drewna
surowego, oraz znaczenie, jakie ma dla Unii Federacja Rosyjska jako dostawca
drewna surowego, Komisja wynegocjowała z Federacją Rosyjską
zobowiązania do ograniczenia lub zniesienia stosowanych obecnie przez
Federację Rosyjską ceł wywozowych na drewno surowe.
(2)       Wspomniane
zobowiązania, które staną się częścią listy
koncesyjnej Federacji Rosyjskiej w ramach Światowej Organizacji Handlu
(WTO) po jej przystąpieniu do WTO, obejmują kontyngenty taryfowe na
wywóz określonych rodzajów drewna iglastego, z których pewna część
została przyznana na wywóz do Unii.
(3)       W
kontekście negocjacji dotyczących przystąpienia Federacji
Rosyjskiej do WTO Komisja wynegocjowała z Federacją Rosyjską w
imieniu Unii Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące
zarządzania kontyngentami taryfowymi mającymi zastosowanie do wywozu
pewnych rodzajów drewna iglastego z Federacji Rosyjskiej do Unii[2] (zwane dalej „porozumieniem”).
(4)       Jak
przewidziano w tym porozumieniu, Unia i Federacja Rosyjska wynegocjowały
również szczegółowe warunki techniczne zarządzania kontyngentami
taryfowymi, które są zawarte w porozumieniu w formie protokołu
wynegocjowanego między Unią a rządem Federacji Rosyjskiej[3] (zwanego dalej
„protokołem”).
(5)       W
dniu 14 grudnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję nr 2012/105/UE[4] zezwalającą na
podpisanie umowy i protokołu i ich tymczasowe stosowanie od dnia
przystąpienia Federacji Rosyjskiej do WTO. Porozumienie i protokół
zostały podpisane w dniu 16 grudnia 2011 r.
(6)       Zgodnie
z warunkami porozumienia Unia zarządza przyznaną jej
częścią kontyngentów taryfowych zgodnie ze swoimi procedurami
wewnętrznymi. Decyzją 2012/105/UE ustanowiono, że Komisja ma
przyjąć szczegółowe przepisy dotyczące metody
przydziału zezwoleń na dostęp do kontyngentu na podstawie
protokołu, a także wszelkie inne przepisy niezbędne do
zarządzania przez Unię ilościami w ramach kontyngentów
taryfowych przyznanych na wywóz do Unii. Rozporządzeniem wykonawczym
Komisji (UE) nr 498/2012 z dnia 12 czerwca 2012 r. w sprawie przydziału
kontyngentów taryfowych mających zastosowanie do wywozu drewna z Federacji
Rosyjskiej do Unii Europejskiej[5]
ustanowiono niezbędne tymczasowe przepisy wykonawcze, by
umożliwić w pełni operacyjne zarządzanie przez UE jej
częścią kontyngentów taryfowych do czasu przystąpienia
Federacji Rosyjskiej do WTO. Rozporządzenie to przestanie mieć zastosowanie
po zawarciu i wejściu w życie porozumienia i protokołu.
(7)       Aby
zapewnić jednolite warunki wdrażania porozumienia i protokołu po
ich wejściu w życie, uprawnienia wykonawcze powinny zostać
powierzone Komisji. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16
lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące
trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień
wykonawczych przez Komisję[6].
(8)       Procedurę
sprawdzającą należy stosować w przypadku przyjmowania aktów
wykonawczych określających przepisy dotyczące metody
przydziału zezwoleń na dostęp do kontyngentu, a także
wszelkie inne przepisy niezbędne do zarządzania przez Unię
ilościami w ramach kontyngentów taryfowych przyznanych na wywóz do Unii w
ramach wdrażania porozumienia i protokołu, biorąc pod
uwagę, że akty te są aktami dotyczącymi wspólnej polityki
handlowej, a zatem są objęte art. 2 ust. 2 lit. b) pkt (iv)
rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
(9)       W
celu zapewnienia podmiotom gospodarczym pewności i
ciągłości prawa skutki prawne działań przygotowawczych
podjętych już w ramach rozporządzenia wykonawczego (UE) nr
498/2012 powinny być utrzymywane przez nowe akty wykonawcze, które
mają zostać przyjęte na podstawie niniejszego
rozporządzenia, tak jakby wspomniane działania przygotowawcze
zostały podjęte w ramach odpowiednich przepisów ustanowionych tymi
nowymi aktami wykonawczymi,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.           Wdrażając
porozumienie między Unią Europejską a Federacją
Rosyjską dotyczące zarządzania kontyngentami taryfowymi
mającymi zastosowanie do wywozu drewna z Federacji Rosyjskiej do Unii i
protokół w sprawie warunków technicznych przy zastosowaniu tego
porozumienia, Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące metody
przydziału zezwoleń na dostęp do kontyngentu na podstawie art. 5
ust. 2 protokołu, a także wszelkie inne przepisy niezbędne do
zarządzania przez Unię ilościami w ramach kontyngentów
taryfowych przyznanych na wywóz do Unii. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
2.
2.           Akty wykonawcze, o których
mowa w ust. 1, utrzymują skutki prawne działań przygotowawczych
podjętych na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 498/2012.
Artykuł 2
Komisję wspomaga Komitet ds. Drewna
ustanowiony na mocy art. 5 decyzji 2012/105/UE. Komitet ten jest komitetem w
rozumieniu rozporządzenia (UE) No 182/2011. Komitet ds. Drewna może
badać wszelkie kwestie, odnoszące się do stosowania porozumienia
i protokołu, zgłaszane przez Komisję lub na żądanie
państwa członkowskiego.
W przypadku odesłania do niniejszego
artykułu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i
jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach
członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia [XXX] r. i decyzja Rady z dnia [XXX] r.
[2]               Dz.U. L 57 z 29.2.2012, s. 3.
[3]               Dz.U. L 57 z 29.2.2012, s. 5.
[4]               Dz.U. L 57 z 29.2.2012, s. 1.
[5]               Dz.U. L 152 z 13.6.2012, s. 28.
[6]               Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 4.5.2016
            COM(2016) 290 final
            2016/0142(COD)
            Wniosek
            ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu
            (zmiana mechanizmu zawieszającego)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Po podjęciu decyzji w sprawie liberalizacji reżimu wizowego dla krajów Bałkanów Zachodnich, Komisja zaproponowała w 2011 r. wprowadzenie tzw. klauzuli ochronnej dotyczącej wiz do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001
                  1
               , która pozwalałby na tymczasowe zawieszenie zwolnienia z obowiązku wizowego zastosowanego wobec obywateli danego państwa trzeciego na krótki okres czasu, w trybie pilnym oraz w oparciu o dokładnie określone kryteria, tak aby rozwiązywać ewentualne trudności napotykane przez jedno lub kilka państw członkowskich w przypadku nagłego, znacznego wzrostu liczby nielegalnych migrantów, nieuzasadnionych wniosków o azyl lub odrzuconych wniosków o readmisję, złożonych przez państwo członkowskie w danym państwie trzecim
                  2
               .

               W dniu 11 grudnia 2013 r. Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie (UE) nr 1289/2013
                  3
               , które zmieniło rozporządzenie (WE) nr 539/2001 poprzez wprowadzenie tzw. „mechanizmu zawieszającego” oraz modyfikację obecnego mechanizmu wzajemności.

               Wspomniany mechanizm zawieszający określony w art. 1a rozporządzenia (WE) nr 539/2001 zezwala na tymczasowe zawieszenie zwolnienia z obowiązku wizowego zastosowanego wobec obywateli państwa trzeciego w pewnych sytuacjach nadzwyczajnych i w ostateczności. Może on zostać uruchomiony przez każde państwo członkowskie, które powiadamia Komisję, iż ma do czynienia – w okresie sześciu miesięcy w porównaniu z tym samym okresem w roku poprzednim lub z okresem sześciu miesięcy przed wprowadzeniem liberalizacji reżimu wizowego w stosunku do danego państwa trzeciego – z okolicznościami powodującymi sytuację nadzwyczajną, z którą dane państwo członkowskie nie może poradzić sobie samodzielnie.

               Powyższe okoliczności to przede wszystkim znaczny i nagły wzrost liczby:

               –obywateli tego państwa trzeciego nielegalnie przekraczających dozwolony okres pobytu na terytorium danego państwa członkowskiego;

               –nieuzasadnionych wniosków o azyl składanych przez obywateli tego państwa trzeciego, w przypadku gdy wzrost ten prowadzi do szczególnego obciążenia systemu azylowego danego państwa członkowskiego;

               –odrzuconych wniosków o readmisję, przedłożonych przez państwo członkowskie temu państwu trzeciemu, dotyczących jego własnych obywateli.

               Powiadamiając Komisję, dane państwo członkowskie musi podać powody uruchomienia mechanizmu, przedstawić odpowiednie dane i statystyki, a także opisać wstępne działania, jakie podjęło w celu zaradzenia zaistniałej sytuacji. Komisja informuje wówczas Radę i Parlament Europejski oraz bada sytuację i zakres problemu (liczba państw członkowskich, których dotyczy problem, wpływ na ogólną sytuację migracyjną w Unii).

               Komisja może zdecydować, że niezbędne jest podjęcie działań, rozważając konsekwencje zawieszenia zwolnienia z obowiązku wizowego dla stosunków utrzymywanych przez Unię oraz jej państwa członkowskie z danym państwem trzecim; jednocześnie możliwa jest ścisła współpraca z państwem trzecim w celu znalezienia alternatywnych rozwiązań długoterminowych. W przypadku takiej decyzji Komisja w ciągu trzech miesięcy od otrzymania powiadomienia przyjmuje akt wykonawczy, który tymczasowo, na okres sześciu miesięcy, zawiesza zwolnienie z obowiązku wizowego zastosowane wobec obywateli danego państwa trzeciego.

               Przed upływem tego sześciomiesięcznego okresu Komisja musi przedłożyć sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdaniu może towarzyszyć wniosek ustawodawczy w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 539/2001 w celu przeniesienia danego państwa trzeciego do wykazu państw objętych obowiązkiem wizowym (załącznik I), a tym samym nałożenia na jego obywateli stałego obowiązku wizowego. W takim przypadku tymczasowe zawieszenie ruchu bezwizowego może zostać przedłużone o okres nieprzekraczający 12 miesięcy.

               W kontekście aktualnej sytuacji migracyjnej w Unii Europejskiej oraz w związku z pomyślnym zakończeniem kilku dialogów w sprawie liberalizacji reżimu wizowego z państwami sąsiadującymi (Gruzja, Ukraina, Kosowo, Turcja) liczne państwa członkowskie wyraziły wątpliwość, czy istniejący mechanizm tymczasowego zawieszenia zwolnienia z obowiązku wizowego zapewnia niezbędną elastyczność działania w niektórych nagłych sytuacjach. W szczególności podnoszono, że:

               –ewentualne powody zawieszenia są zbyt ograniczone i nie obejmują np. braku gotowości danego państwa trzeciego do współpracy w zakresie readmisji obywateli państw trzecich, którzy przedostali się tranzytem przez to państwo trzecie, w przypadku, gdy między Unią lub państwem członkowskim a danym państwem trzecim zawarto umowę o readmisji przewidującą obowiązek readmisji w takiej sytuacji;

               –możliwość uruchomienia mechanizmu zawieszającego w drodze powiadomienia, która zgodnie z rozporządzeniem leży wyłącznie w gestii państw członkowskich, powinna zostać rozszerzona na Komisję;

               –okresy odniesienia oraz terminy są zbyt długie, co nie pozwala na szybkie reagowanie w sytuacjach nadzwyczajnych.

               Biorąc pod uwagę najnowsze wnioski Komisji w sprawie liberalizacji reżimu wizowego z Gruzją
                  4
               , Ukrainą
                  5
               , Turcją
                  6
                oraz Kosowem
                  7
               , a także niedawne rozmowy prowadzone z państwami członkowskimi, Komisja podjęła decyzję o złożeniu wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia (WE) nr 539/2001 w celu dokonania zmiany obecnego mechanizmu zawieszającego.

               Głównym celem jest wzmocnienie mechanizmu zawieszającego poprzez ułatwienie państwom członkowskim powiadamiania o okolicznościach prowadzących do ewentualnego zawieszenia, a także poprzez umożliwienie Komisji uruchomienia mechanizmu z jej własnej inicjatywy. W szczególności wykorzystanie mechanizmu powinno być ułatwione poprzez skrócenie okresów odniesienia i terminów, co pozwoli na przyspieszenie procedury, a także poprzez rozszerzenie ewentualnych powodów zawieszenia, wśród których powinien znajdować się znaczny wzrost liczby odrzuconych wniosków o readmisję obywateli państw trzecich, którzy przedostali się tranzytem przez to państwo trzecie, w przypadku, gdy między Unią lub państwem członkowskim a danym państwem trzecim zawarto umowę o readmisji przewidującą obowiązek readmisji w takiej sytuacji. Komisja powinna mieć również możliwość uruchomienia mechanizmu w przypadku, gdy państwo trzecie nie współpracuje w zakresie readmisji, zwłaszcza jeżeli Unia zawarła z danym państwem trzecim umowę o readmisji.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 zawiera wykaz państw trzecich, których obywatele muszą posiadać wizę podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich, oraz państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu. Rozporządzenie (WE) nr 539/2001 jest stosowane przez wszystkie państwa członkowskie z wyjątkiem Irlandii i Zjednoczonego Królestwa, jak również przez Islandię, Liechtenstein, Norwegię i Szwajcarię. Rozporządzenie to jest częścią wspólnej unijnej polityki wizowej w zakresie pobytów krótkoterminowych do 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Ponieważ wniosek ma na celu zmianę wspólnej unijnej polityki wizowej, podstawą prawną wniosku jest art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Proponowane rozporządzenie będzie stanowiło rozwinięcie dorobku Schengen.

               •Pomocniczość, proporcjonalność i wybór instrumentu

                  Mechanizm zawieszający określony w rozporządzeniu (WE) nr 539/2001 jest integralną częścią wspólnej unijnej polityki wizowej. Cel, jakim jest wzmocnienie tego mechanizmu, aby uczynić go skuteczniejszym, poprzez rozszerzenie zakresu jego stosowania oraz umożliwienie Komisji uruchomienia mechanizmu z jej własnej inicjatywy, może zostać osiągnięty za pośrednictwem działań podjętych na poziomie Unii, a mianowicie za pośrednictwem zmiany tego rozporządzenia. Państwa członkowskie nie mogą działać pojedynczo, aby osiągnąć ten cel polityki. Nie ma innych (pozalegislacyjnych) sposobów osiągnięcia tego celu polityki.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

               Do tej pory istniejący mechanizm zawieszający, wprowadzony w grudniu 2013 r., nie został zastosowany; nie są zatem dostępne praktyczne doświadczenia w tym zakresie. Kilka państw członkowskich argumentowało jednak, że mechanizm ten nigdy nie został zastosowany, ponieważ zbyt wysokie były bariery, które należało pokonać w celu jego uruchomienia, a terminy były zbyt długie.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Na forum COREPER-u oraz w ramach Grupy Roboczej ds. Wiz omówiono potrzebę dodatkowych zabezpieczeń w kontekście liberalizacji reżimu wizowego dla państw w sąsiedztwie Unii. Na etapie sporządzania niniejszego wniosku uwzględniono nieformalne wskazówki państw członkowskich dotyczące przeglądu mechanizmu zawieszającego.

               •Ocena skutków

                  Przegląd mechanizmu zawieszającego jako taki nie powoduje żadnych bezpośrednich skutków gospodarczych ani innych skutków. Polityczny i gospodarczy wpływ ewentualnego zawieszenia zwolnienia z obowiązku wizowego zastosowanego w stosunku do obywateli danego państwa trzeciego będzie musiał zostać poddany szczegółowej ocenie Komisji w każdym indywidualnym przypadku, gdy będzie ona rozpatrywać powiadomienie dokonane przez państwo członkowskie i zanim podejmie decyzję odnośnie do ewentualnej potrzeby działania. Przeprowadzenie oceny skutków nie jest zatem dla niniejszego wniosku konieczne.

               •Prawa podstawowe

                  Niniejszy wniosek nie ma negatywnych skutków dla ochrony praw podstawowych w Unii Europejskiej.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  n.d.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  Komisja zintensyfikuje monitorowanie sytuacji w zakresie migracji i bezpieczeństwa, która będzie wynikiem niedawnych decyzji związanych z liberalizacją reżimu wizowego. Pozwoli jej to w razie potrzeby na pełne wykorzystanie możliwości, jakie oferuje zmieniony mechanizm zawieszający.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  Niniejszy wniosek dotyczący zmiany mechanizmu zawieszającego wprowadzonego na podstawie art. 1a rozporządzenia (WE) nr 539/2001 zawiera następujące elementy:

               –zmieniona została definicja okoliczności, o jakich państwa członkowskie mogą powiadamiać Komisję, aby doprecyzować, że mechanizm zawieszający nie może być wykorzystywany jedynie w sytuacjach nadzwyczajnych, w ostateczności, ale bardziej ogólnie – w sytuacji, gdy liberalizacja reżimu wizowego prowadzi do znacznego wzrostu nielegalnej migracji, nieuzasadnionych wniosków o azyl lub odrzuconych wniosków o readmisję.

               –Okres odniesienia na potrzeby porównania takiej sytuacji z sytuacją z poprzedniego roku lub z okresem przed liberalizacją reżimu wizowego, zostaje skrócony z sześciu do dwóch miesięcy.

               –Wystarczy, aby wzrost nielegalnej migracji, nieuzasadnionych wniosków o azyl lub odrzuconych wniosków był „znaczny”, podczas gdy obecnie musi być on „znaczny i nagły”.

               –Powody ewentualnego zawieszenia, które mogą być przedmiotem powiadomienia, powinny obejmować odrzucane wnioski o readmisję obywateli lub obywateli innego państwa trzeciego, którzy przedostali się tranzytem przez to państwo trzecie, w przypadku, gdy między Unią lub państwem członkowskim a danym państwem trzecim zawarto umowę o readmisji przewidującą obowiązek readmisji w takiej sytuacji.

               –Należy zlikwidować ograniczenie czasowe (do siedmiu lat) dotyczące możliwości porównywania obecnej sytuacji z sytuacją przed liberalizacją reżimu wizowego.

               –Komisja ma możliwość uruchamiania mechanizmu zawieszającego z własnej inicjatywy, jeśli ma konkretne i wiarygodne informacje o jakichkolwiek okolicznościach, które mogłyby być przedmiotem powiadomienia złożonego przez państwa członkowskie lub o tym, że państwo trzecie – bardziej ogólnie – nie współpracuje w zakresie readmisji, w szczególności gdy między Unią a tym państwem trzecim zawarto umowę o readmisji. Ten brak współpracy może na przykład polegać na:

               –odrzucaniu wniosków o readmisję lub nieudzielaniu na nie odpowiedzi,

               –nie wydawaniu dokumentów podróży na potrzeby powrotów w terminach określonych w umowie lub nieakceptowaniu europejskich dokumentów podróży wydanych po upływie terminów określonych w umowie,

               –wypowiadaniu bądź zawieszaniu umowy.

               –Jeżeli Komisja po zbadaniu przypadków będących przedmiotem powiadomienia (lub przypadków, odnośnie do których otrzymała konkretne i wiarygodne informacje) zdecyduje o konieczności podjęcia działań, termin przyjęcia aktu wykonawczego tymczasowo zawieszającego zwolnienie z obowiązku wizowego dla danego państwa trzeciego zostaje skrócony z trzech miesięcy do jednego miesiąca.

               2016/0142 (COD)

               Wniosek

               ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu

               (zmiana mechanizmu zawieszającego)

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

               stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001
                  8
                zawiera wykaz państw trzecich, których obywatele muszą posiadać wizę podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich, oraz państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu.

               (2)Mechanizm tymczasowego zawieszenia zwolnienia z obowiązku wizowego zastosowanego wobec obywateli państwa trzeciego wymienionego w załączniku II do tego rozporządzenia („mechanizm zawieszający”) powinien zostać wzmocniony przez ułatwienie państwom członkowskim powiadamiania o okolicznościach prowadzących do ewentualnego zawieszenia i umożliwienie Komisji uruchamiania mechanizmu z własnej inicjatywy.

               (3)W szczególności wykorzystanie mechanizmu powinno być ułatwione poprzez skrócenie okresów odniesienia i terminów, co pozwoli na przyspieszenie procedury, a także poprzez rozszerzenie ewentualnych powodów zawieszenia, wśród których powinien znajdować się znaczący wzrost liczby odrzuconych wniosków o readmisję obywateli państw trzecich, którzy przedostali się tranzytem przez to państwo trzecie, w przypadku, gdy między Unią lub państwem członkowskim a tym państwem trzecim zawarto umowę o readmisji przewidującą obowiązek readmisji w takiej sytuacji. Komisja powinna mieć również możliwość uruchomienia mechanizmu w przypadku, gdy państwo trzecie nie współpracuje w zakresie readmisji, zwłaszcza jeżeli Unia zawarła z danym państwem trzecim umowę o readmisji.

               (4)Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE
                  9
               . Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związane ani nie podlega jego stosowaniu.

               (5)Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE
                  10
               . Irlandia nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana ani nie podlega jego stosowaniu.

               (6)W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, wchodzących w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE
                  11
               .

               (7)W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, wchodzących w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE
                  12
               .

               (8)W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, wchodzących w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE
                  13
               .

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               W art. 1a rozporządzenia (WE) nr 539/2001 wprowadza się następujące zmiany:

               1)w ust. 1 skreśla się, co następuje:

               „w sytuacjach nadzwyczajnych, w ostateczności”

               2)ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               „2.
                     Państwo członkowskie może powiadomić Komisję, jeżeli w okresie dwóch miesięcy, w porównaniu z tym samym okresem w roku poprzednim lub z dwoma miesiącami bezpośrednio poprzedzającymi wprowadzenie w życie zwolnienia z obowiązku wizowego wobec obywateli państwa trzeciego wymienionego w załączniku II, znajdzie się w obliczu jednej lub większej liczby poniższych okoliczności, z którą nie jest sobie w stanie poradzić samodzielnie, a mianowicie:

               a)
                     znacznego wzrostu liczby obywateli tego państwa trzeciego przebywających bezprawnie na terytorium państwa członkowskiego;

               b)
                     znacznego wzrostu liczby wniosków o azyl, które napływają od obywateli tego państwa trzeciego, których odsetek uznawalności jest niski;

               c)
                     znacznego wzrostu liczby odrzuconych wniosków o readmisję, przedłożonych przez państwo członkowskie temu państwu trzeciemu, a dotyczących jego własnych obywateli lub – jeżeli między Unią lub państwem członkowskim a danym państwem trzecim zawarto umowę o readmisji przewidującą obowiązek readmisji w takiej sytuacji – obywateli państwa trzeciego, którzy przedostali się tranzytem przez to państwo trzecie.

               Powiadomienie, o którym mowa w akapicie pierwszym, określa podstawy, na których jest oparte oraz zawiera odpowiednie dane i statystyki, a także szczegółowe wyjaśnienie wstępnych środków podjętych przez dane państwo członkowskie w celu zaradzenia powstałej sytuacji. Komisja niezwłocznie informuje Parlament Europejski i Radę o takim powiadomieniu.”

               3)dodaje się następujący ustęp:

               „2a
                     Jeżeli Komisja dysponuje konkretnymi i wiarygodnymi informacjami o okolicznościach, o których mowa w ust. 2 lit. a), b) lub c) lub o tym, że dane państwo trzecie nie współpracuje w zakresie readmisji, w szczególności gdy między Unią a tym państwem trzecim zawarto umowę o readmisji, na przykład:

               –odrzucając wnioski o readmisję lub nie udzielając na nie odpowiedzi,

               –nie wydając dokumentów podróży na potrzeby powrotów w terminach określonych w umowie lub nie akceptując europejskich dokumentów podróży wydanych po upływie terminów określonych w umowie,

               –lub wypowiadając bądź zawieszając umowę,

               Komisja może z własnej inicjatywy powiadomić Parlament Europejski i Radę. Takie powiadomienie jest równoważne z powiadomieniem dokonanym na podstawie ust. 2.”

               4)ust. 3 otrzymuje brzmienie:

               „3.
                     Komisja analizuje każde powiadomienie dokonane na podstawie ust. 2, biorąc pod uwagę:

               a)
                     czy zachodzi którakolwiek z sytuacji opisanych w ust. 2 i ust. 2a;

               b)
                     liczbę państw członkowskich, w których zachodzi którakolwiek z sytuacji opisanych w ust. 2 i 2a;

               c)
                     ogólny wpływ wzrostów, o których mowa w ust. 2, na sytuację migracyjną w Unii, wynikający z danych przekazanych przez państwa członkowskie lub dostępnych Komisji;

               d)
                     sprawozdania przygotowane przez [Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej], Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu lub Europejski Urząd Policji (Europol), jeżeli w danym przypadku wymagają tego okoliczności;

               e)
                     w konsultacji z danym państwem członkowskim – ogólną kwestię porządku publicznego i bezpieczeństwa wewnętrznego.

               Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o wynikach swojej analizy.”

               5)w ust. 4 słowa „trzech miesięcy” zastępuje się słowami „jednego miesiąca”.

               Artykuł 2

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1).

                     (2)
                  COM(2011) 290 final.

                     (3)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1289/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 74).

                     (4)
                  COM(2016) 142 final.

                     (5)
                  COM(2016) 236 final.

                     (6)
                  COM(2016) 279 final.

                     (7)
                  COM(2016) 277 final.

                     (8)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1).

                     (9)
                  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

                     (10)
                  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

                     (11)
                  Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31).

                     (12)
                  Decyzja Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1).

                     (13)
                  Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19).


				|

		52014PC0597

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (UE) nr 374/2014 w sprawie obniżenia lub zniesienia ceł na towary pochodzące z Ukrainy /* COM/2014/0597 final - 2014/0279 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Rozporządzenie (UE) nr 374/2014 w sprawie
obniżenia lub zniesienia ceł na towary pochodzące z Ukrainy
miało obowiązywać do czasu wejścia w życie lub
tymczasowego stosowania postanowień tytułu IV układu o
stowarzyszeniu. Rozporządzenie (UE) nr 374/2014 miało utracić
moc najpóźniej w dniu 1 listopada 2014 r.
We wspólnym oświadczeniu ministerialnym w
sprawie wdrożenia układu o stowarzyszeniu
UE-Ukraina/pogłębionej i kompleksowej umowy o wolnym handlu
(AA/DCFTA) z dnia 12 września 2014 r. wynikającym z trójstronnych
konsultacji pomiędzy Unią Europejską, Federacją
Rosyjską i Ukrainą, strona UE zgodziła się
zaproponować państwom członkowskim UE, jako element ogólnego
procesu pokojowego na Ukrainie, odroczenie tymczasowego stosowania DCFTA do
dnia 31 grudnia 2015 r. przy jednoczesnym utrzymaniu autonomicznych
środków handlowych UE z korzyścią dla Ukrainy. W konsekwencji,
aby wspierać polityczną i gospodarczą stabilność na
Ukrainie, Komisja Europejska zaproponuje przedłużenie stosowania
rozporządzenia (UE) nr 374/2014 w sprawie obniżenia lub zniesienia
ceł na towary pochodzące z Ukrainy do dnia 31 grudnia 2015 r.
W art. 2 układu o stowarzyszeniu z
Ukrainą wskazano, że poszanowanie zasad demokratycznych, praw
człowieka i podstawowych wolności oraz poszanowanie zasady
praworządności, a także propagowanie poszanowania zasady
suwerenności i integralności terytorialnej, nienaruszalności
granic i niepodległości oraz zwalczanie rozprzestrzeniania broni
masowego rażenia, związanych z nią materiałów oraz systemów
ich przenoszenia stanowią istotne elementy tego układu. Autonomiczne
preferencje przyznane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 374/2014
podlegają poszanowaniu tych samych zasad przez Ukrainę. Wielkości/cła
przyznane w 2014 r. przez UE zgodnie z rozporządzeniem w sprawie
autonomicznych środków handlowych obowiązują w 2015 r.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW
Nie dotyczy.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Podstawą prawną wniosku jest
art. 207 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Unia Europejska odnotuje spadek dochodów z
ceł wynoszący 487 mln EUR (brutto) rocznie. Powyższe dane
liczbowe są szacunkowe, ze względu na sytuację polityczną i
gospodarczą na Ukrainie, i mogą ulec zmianie.
2014/0279 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie Rady
(UE) nr 374/2014 w sprawie obniżenia lub zniesienia ceł na towary
pochodzące z Ukrainy
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Ukraina jest
najważniejszym partnerem objętym europejską polityką
sąsiedztwa i Partnerstwem Wschodnim. Unia Europejska dąży do
zacieśnienia bliskich stosunków z Ukrainą, mając na celu
polityczne stowarzyszenie i gospodarczą integrację Ukrainy z
Unią Europejską. W tym zakresie Unia Europejska i Ukraina
wynegocjowały w latach 2007–2011 układ o stowarzyszeniu,
obejmujący pogłębioną i kompleksową umowę o
wolnym handlu (DCFTA). Układ ten został podpisany przez obie strony w
dniu 27 czerwca 2014 r. Zgodnie z postanowieniami DCFTA Unia Europejska i
Ukraina mają utworzyć strefę wolnego handlu w okresie
przejściowym trwającym maksymalnie 10 lat od daty wejścia w
życie układu o stowarzyszeniu, zgodnie z art. XXIV Układu
ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994.
(2)       Mając na uwadze
niespotykane dotąd zagrożenia dla bezpieczeństwa oraz problemy
polityczne i gospodarcze, z jakimi boryka się Ukraina, a także w celu
wsparcia gospodarki tego kraju podjęto decyzję o wyprzedzeniu
wdrożenia listy koncesyjnej wskazanej w załączniku I-A do
układu o stowarzyszeniu między UE i Ukrainą poprzez wprowadzenie
autonomicznych preferencji handlowych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr
374/2014. Mając na uwadze wyzwania, przed którymi stoi Ukraina, stosowanie
rozporządzenia (UE) nr 374/2014 zostaje przedłużone do dnia 31
grudnia 2015 r. W celu zapewnienia przewidywalności, należności
celne i dostęp do kontyngentów taryfowych powinny, w konsekwencji tego przedłużenia,
pozostać na poziomie z 2014 r.
(3)       W art. 2 układu o
stowarzyszeniu z Ukrainą wskazano, że poszanowanie zasad
demokratycznych, praw człowieka i podstawowych wolności oraz
poszanowanie zasady praworządności, a także propagowanie
poszanowania zasady suwerenności i integralności terytorialnej,
nienaruszalności granic i niepodległości oraz zwalczanie
rozprzestrzeniania broni masowego rażenia, związanych z nią
materiałów oraz systemów ich przenoszenia stanowią istotne elementy
tego układu. Autonomiczne preferencje przyznane zgodnie z
rozporządzeniem (UE) nr 374/2014 również podlegają poszanowaniu
tych samych zasad przez Ukrainę. W celu ujednolicenia przepisów
rozporządzenia (UE) nr 374/2014 z unijną praktyką i innymi
środkami polityki handlowej UE, należy wprowadzić
możliwość czasowego zawieszenie tych preferencji w przypadku
naruszenia poszanowania podstawowych zasad dotyczących praw
człowieka, demokracji i praworządności przez Ukrainę.
(4)       Mając na uwadze pilny
charakter tej sprawy, ważne jest by zastosować wyjątek od
ośmiotygodniowego okresu, o którym mowa w art. 4 protokołu nr 1 w
sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego
do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 374/2014
wprowadza się następujące zmiany:
1)           Artykuł 1 otrzymuje
brzmienie:
„Artykuł 1
Uzgodnienia
preferencyjne
Cła na towary pochodzące z Ukrainy
zostają obniżone lub zniesione zgodnie z załącznikiem I.
Jeżeli dokonuje się odesłania w tym załączniku do
kategorii znoszenia ceł, podstawowa stawka celna na lata 2014 i 2015
zostaje zniesiona w odniesieniu do kategorii znoszenia ceł 0 oraz zostaje
obniżona o 25 % w odniesieniu do kategorii znoszenia ceł 3, o 16,7 %
w odniesieniu do kategorii znoszenia ceł 5 i o 12,5 % w odniesieniu do
kategorii znoszenia ceł 7.”;
2)           w art. 2 dodaje się lit.
e) w brzmieniu:
„e) poszanowaniem zasad demokracji, praw
człowieka i podstawowych wolności oraz poszanowaniem zasad państwa
prawnego określonych w art. 2 układu o stowarzyszeniu z
Ukrainą.”;
3)           artykuł 7 akapit drugi
otrzymuje brzmienie:
„Niniejsze rozporządzenie stosuje się do
dnia 31 grudnia 2015 r.”.
4)           Załączniki II i III
zastępuje się tekstem znajdującym się w załącznikach
I i II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejszą decyzję stosuje się
od dnia 2 listopada 2014 r.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
„ZAŁĄCZNIK II
Niezależnie od zasad interpretacji Nomenklatury
scalonej, brzmienie opisu produktów należy uważać jedynie za
orientacyjne, a zakres preferencyjnego systemu jest określony, w
kontekście niniejszego załącznika, przez kody CN obowiązujące
w momencie przyjęcia niniejszego rozporządzenia.
 Numer porządkowy || Kod CN || Opis towarów || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem trwającego od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 31.12.2014 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej) || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem od dnia 1.01.2015 r. do 31.12.2015 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej)
 09.3050 || 0204 22 50 0204 22 90 0204 23 0204 42 30 0204 42 50 0204 42 90 0204 43 10 0204 43 90 || Świeże lub schłodzone nogi owiec, pozostałe kawałki, z kośćmi (z wyjątkiem tusz i półtusz, krótkich ćwierci przednich, grzbietów lub środków) Mięso z owiec, bez kości, świeże lub schłodzone Zamrożone kawałki mięsa z owiec, z kośćmi (z wyjątkiem tusz i półtusz, krótkich ćwierci przednich) Zamrożone mięso z jagniąt, bez kości Zamrożone mięso z owiec, bez kości || 1 500 || 1 500
 09.3051 || 0409 || Miód naturalny || 5 000 || 5 000
 Numer porządkowy || Kod CN || Opis towarów || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem trwającego od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 31.12.2014 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej) || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem od dnia 1.01.2015 r. do 31.12.2015 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej)
 09.3052 || 1701 12 1701 91 1701 99 1702 20 10 1702 90 30 1702 90 50 1702 90 71 1702 90 75 1702 90 79 1702 90 80 1702 90 95 || Surowy cukier buraczany niezawierający dodatku środków aromatyzujących lub barwiących Pozostały cukier, inny niż surowy Cukier klonowy w postaci stałej, zawierający dodatki środków aromatyzujących lub barwiących Izoglukoza w postaci stałej, zawierająca w stanie suchym 50 % masy fruktozy Maltodekstryna w postaci stałej i syrop z maltodekstryny, zawierające w stanie suchym 50 % masy fruktozy Karmel Syrop inulinowy Pozostałe cukry, włącznie z cukrem inwertowanym i innymi cukrami oraz mieszankami syropów cukrowych, zawierającymi w stanie suchym 50 % masy fruktozy || 20 070 || 20 070
 09.3053 || 1702 30 1702 40 1702 60 || Glukoza i syrop glukozowy, niezawierające fruktozy lub zawierające w stanie suchym mniej niż 50 % masy fruktozy, z wyłączeniem cukru inwertowanego Pozostała fruktoza i syrop fruktozowy, zawierające w stanie suchym więcej niż 50 % masy fruktozy, z wyłączeniem cukru inwertowanego || 10 000 || 10 000
 09.3054 || 2106 90 30 2106 90 55 2106 90 59 || Aromatyzowane lub barwione syropy izoglukozowe Aromatyzowane lub barwione syropy glukozowe oraz syropy z maltodekstryny Aromatyzowane lub barwione syropy cukrowe (z wyjątkiem syropów izoglukozowych, laktozowych, glukozowych lub z maltodekstryny) || 2 000 || 2 000
 Numer porządkowy || Kod CN || Opis towarów || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem trwającego od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 31.12.2014 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej) || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem od dnia 1.01.2015 r. do 31.12.2015 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej)
 09.3055 || Ex 1103 19 20 1103 19 90 1103 20 90 1104 19 10 1104 19 50 1104 19 61 1104 19 69 1104 29 1104 30 || Kasza z jęczmienia Kasze i mączki ze zbóż (z wyjątkiem pszenicy, żyta, owsa, kukurydzy, ryżu i jęczmienia) Granulki zbożowe (z wyjątkiem pszenicy, żyta, owsa, kukurydzy, ryżu i jęczmienia) Ziarna miażdżone lub płatkowane z pszenicy Ziarna miażdżone lub płatkowane z kukurydzy Miażdżone ziarna jęczmienia Płatkowane ziarna jęczmienia Obrobione ziarna (na przykład łuszczone, perełkowane, krojone lub śrutowane), inne niż z owsa, żyta lub kukurydzy Zarodki zbóż całe, miażdżone, płatkowane lub mielone || 6 300 || 6 300
 09.3056 || 1107 1109 || Słód, nawet palony Gluten pszenny, nawet suszony || 7 000 || 7 000
 09.3057 || 1108 11 1108 12 1108 13 || Skrobia pszenna Skrobia kukurydziana Skrobia ziemniaczana || 10 000 || 10 000
 09.3058 || 3505 10 10 3505 10 90 3505 20 30 3505 20 50 3505 20 90 || Dekstryny i pozostałe skrobie modyfikowane (z wyjątkiem skrobi estryfikowanych lub eteryfikowanych) Kleje zawierające więcej niż 25 % masy skrobi, dekstryn lub pozostałych modyfikowanych skrobi || 1 000 || 1 000
 Numer porządkowy || Kod CN || Opis towarów || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem trwającego od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 31.12.2014 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej) || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem od dnia 1.01.2015 r. do 31.12.2015 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej)
 09.3059 || 2302 10 2302 30 2302 40 10 2302 40 90 2303 10 11 || Otręby, śruta i inne pozostałości, nawet granulowane, pochodzące z odsiewu, przemiału lub innej obróbki zbóż (z wyjątkiem tych z ryżu) Pozostałości z produkcji skrobi z kukurydzy (z wyłączeniem stężonych płynów z rozmiękczania), o zawartości białka w przeliczeniu na suchy produkt przekraczającej 40 % masy || 16 000 || 16 000
 09.3060 || 0711 51 2003 10 || Grzyby z rodzaju Agaricus, zakonserwowane tymczasowo (np. w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia Grzyby z rodzaju Agaricus, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego || 500 || 500
 09.3061 || 0711 51 || Grzyby z rodzaju Agaricus, zakonserwowane tymczasowo (np. w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia || 500 || 500
 09.3062 || 2002 || Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym || 10 000 || 10 000
 Numer porządkowy || Kod CN || Opis towarów || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem trwającego od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 31.12.2014 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej) || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem od dnia 1.01.2015 r. do 31.12.2015 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej)
 09.3063 || 2009 61 90 2009 69 11 2009 69 71 2009 69 79 2009 69 90 2009 71 2009 79 || Sok winogronowy (włączając moszcz gronowy), o liczbie Brixa nieprzekraczającej 30, o wartości przekraczającej 18 EUR za 100 kg masy netto Sok winogronowy (włączając moszcz gronowy), o liczbie Brixa przekraczającej 67, o wartości nieprzekraczającej 22 EUR za 100 kg masy netto Sok winogronowy (włączając moszcz gronowy), o liczbie Brixa przekraczającej 30, ale nieprzekraczającej 67, o wartości nieprzekraczającej 18 EUR za 100 kg masy netto Sok jabłkowy || 10 000 || 10 000
 09.3064 || 0403 10 51 0403 10 53 0403 10 59 0403 10 91 0403 10 93 0403 10 99 0403 90 71 0403 90 73 0403 90 79 0403 90 91 0403 90 93 0403 90 99 || Maślanka, mleko zsiadłe i śmietana ukwaszona, jogurt, kefir i inne sfermentowane lub zakwaszone mleko i śmietana, nawet zagęszczone, aromatyzowane lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao || 2 000 || 2 000
 09.3065 || 0405 20 10 0405 20 30 || Produkty mleczarskie do smarowania o zawartości tłuszczu 39 % masy i większej, ale nieprzekraczającej 75 % masy || 250 || 250
 09.3066 || 0710 40 0711 90 30 2001 90 30 2004 90 10 2005 80 || Kukurydza cukrowa || 1 500 || 1 500
 Numer porządkowy || Kod CN || Opis towarów || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem trwającego od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 31.12.2014 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej) || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem od dnia 1.01.2015 r. do 31.12.2015 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej)
 09.3067 || 1702 50 1702 90 10   Ex 1704 90 99       1806 10 30 1806 10 90     Ex 1806 20 95               Ex 1901 90 99             2101 12 98 2101 20 98 3302 10 29   || Fruktoza chemicznie czysta Maltoza chemicznie czysta   Pozostałe wyroby cukiernicze, niezawierające kakao, zawierające 70 % masy lub więcej sacharozy   Proszek kakaowy, zawierający 65 % masy lub więcej sacharozy lub izoglukozy wyrażonej jako sacharoza   Pozostałe wyroby, w blokach, tabliczkach lub batonach, o masie większej niż 2 kg, lub w płynie, paście, proszku, granulkach lub w innej postaci, w pojemnikach lub w bezpośrednich opakowaniach, o zawartości przekraczającej 2 kg, zawierające mniej niż 18 % masy masła kakaowego i 70 % lub więcej masy sacharozy   Pozostałe przetwory spożywcze z mąki, kasz, mączki, skrobi lub z ekstraktu słodowego, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 40 % masy kakao, obliczonej w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, zawierające 70 % lub więcej masy sacharozy   Przetwory na bazie kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) Mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny na bazie jednej lub na wielu takich substancjach, w rodzaju stosowanych do produkcji napojów, zawierające wszystkie środki aromatyzujące charakterystyczne dla napojów, o rzeczywistym stężeniu objętościowym alkoholu nieprzekraczającym 0,5 % obj. || 2 000 || 2 000
 Numer porządkowy || Kod CN || Opis towarów || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem trwającego od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 31.12.2014 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej) || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem od dnia 1.01.2015 r. do 31.12.2015 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej)
 09.3068 || 1903 1904 30 || Tapioka i jej namiastki, przygotowane ze skrobi, w postaci płatków, ziaren, perełek, odsiewu lub w podobnych postaciach Pszenica spęczniona   || 2 000 || 2 000
 09.3069 || 1806 20 70 2106 10 80 2202 90 99 || Okruchy czekolady mlecznej Pozostałe koncentraty białkowe i teksturowane substancje białkowe Napoje bezalkoholowe, inne niż wody, zawierające 2 % masy lub więcej tłuszczu uzyskanego z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 || 300 || 300
 09.3070 || 2106 90 98 || Pozostałe przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone || 2 000 || 2 000
 09.3071 || 2207 10 2208 90 91 2208 90 99 2207 20 || Alkohol etylowy nieskażony Alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe, o dowolnej mocy, skażone || 27 000 || 27 000
 09.3072 || 2402 10 2402 20 90     || Cygara, nawet z obciętymi końcami i cygaretki, zawierające tytoń Papierosy zawierające tytoń, niezawierające goździków || 2 500 || 2 500
 Numer porządkowy || Kod CN || Opis towarów || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem trwającego od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 31.12.2014 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej) || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem od dnia 1.01.2015 r. do 31.12.2015 r. (waga netto w tonach, o ile nie określono inaczej)
 09.3073 || 2905 43 2905 44 3824 60 || Mannit D-sorbit (sorbitol) Sorbit, inny niż ten objęty podpozycją 2905 44 || 100   || 100
 09.3074 || 3809 10 10 3809 10 30 3809 10 50 3809 10 90 || Środki wykańczalnicze, nośniki barwników przyśpieszające barwienie, utrwalacze barwników i pozostałe preparaty (na przykład klejonki i zaprawy), w rodzaju stosowanych w przemysłach włókienniczym, papierniczym, skórzanym i podobnych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, na bazie substancji skrobiowych || 2 000 || 2 000
 09.3075 || 0703 20 || Czosnek, świeży lub schłodzony || 500 || 500
 09.3076 || 1004 || Owies || 4 000 || 4 000
”
ZAŁĄCZNIK II
„ZAŁĄCZNIK III
Kontyngenty
taryfowe na produkty rolne, o których mowa w art. 3 ust. 3
 Produkt || Klasyfikacja taryfy celnej || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem trwającego od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 31.12.2014 r.   || Wielkość dotycząca okresu objętego kontyngentem od dnia 1.01.2015 r. do 31.12.2015 r.
 Mięso wołowe || 0201.10.(00) 0201.20.(20-30-50-90) 0201.30.(00) 0202.10.(00) 0202.20.(10-30-50-90) 0202.30.(10-50-90) || 12 000 t/rok wyrażonych jako waga netto || 12 000 t/rok wyrażonych jako waga netto
 Mięso wieprzowe || 0203.11.(10) 0203.12.(11-19) 0203.19.(11-13-15-55-59) 0203.21.(10) 0203.22.(11-19) 0203.29.(11-13-15-55-59) || 20 000 ton rocznie wyrażonych jako waga netto   + 20 000 ton rocznie wyrażonych jako waga netto (dla kodów CN 0203.11.(10) 0203.12.(19) 0203.19.(11-15-59) 0203.21.(10) 0203.22.(19) 0203.29.(11-15-59)) || 20 000 ton rocznie wyrażonych jako waga netto   + 20 000 ton rocznie wyrażonych jako waga netto (dla kodów CN 0203.11.(10) 0203.12.(19) 0203.19.(11-15-59) 0203.21.(10) 0203.22.(19) 0203.29.(11-15-59))
 Mięso drobiowe i drobiowe produkty mięsne || 0207.11.(30-90) 0207.12.(10-90) 0207.13.(10-20-30-50-60-99) 0207.14.(10-20-30-50-60-99) 0207.24.(10-90) 0207.25.(10-90) 0207.26.(10-20-30-50-60-70-80-99) 0207.27.(10-20-30-50-60-70-80-99) 0207.32.(15-19-51-59-90) 0207.33.(11-19-59-90) 0207.35.(11-15-21-23-25-31-41-51-53-61-63-71-79-99) 0207.36.(11-15-21-23-31-41-51-53-61-63-79-90) 0210.99.(39) 1602.31.(11-19-30-90) 1602.32.(11-19-30-90) 1602.39.(21) || 16 000 ton rocznie wyrażonych jako waga netto     + 20 000 ton rocznie wyrażonych jako waga netto (dla kodu CN 0207.12.(10-90)) || 16 000 ton rocznie wyrażonych jako waga netto     + 20 000 ton rocznie wyrażonych jako waga netto (dla kodu CN 0207.12.(10-90))
 Mleko, śmietana, mleko zagęszczone i jogurty || 0401.10.(10-90) 0401.20.(11-19-91-99) 0401.30.(11-19-31-39-91-99) 0402.91.(10-30-51-59-91-99) 0402.99.(10-31-39-91-99) 0403.10.(11-13-19-31-33-39) 0403.90.(51-53-59-61-63-69) || 8 000 ton rocznie wyrażonych jako waga netto   || 8 000 ton rocznie wyrażonych jako waga netto
 Mleko w proszku || 0402.10.(11-19-91-99) 0402.21.(11-17-19-91-99) 0402.29.(11-15-19-91-99) 0403.90.(11-13-19-31-33-39) 0404.90.(21-23-29-81-83-89) || 1 500 ton rocznie wyrażonych jako waga netto   || 1 500 ton rocznie wyrażonych jako waga netto
 Masło i produkty mleczarskie do smarowania || 0405.10.(11-19-30-50-90) 0405.20.(90) 0405.90.(10-90) || 1 500 ton rocznie wyrażonych jako waga netto   || 1 500 ton rocznie wyrażonych jako waga netto
 Jaja i albuminy || 0407.00.(30) 0408.11.(80) 0408.19.(81-89) 0408.91.(80) 0408.99.(80) 3502.11.(90) 3502.19.(90) 3502.20.(91-99) || 1 500 ton rocznie wyrażonych jako ekwiwalent jaj w skorupkach + 3 000 ton rocznie wyrażonych jako waga netto (dla kodu CN 0407.00.(30)) || 1 500 ton rocznie wyrażonych jako ekwiwalent jaj w skorupkach + 3 000 ton rocznie wyrażonych jako waga netto (dla kodu CN 0407.00.(30))
 Pszenica zwyczajna, mąki i granulki || 1001.90.(99) 1101.00.(15-90) 1102.90.(90) 1103.11.(90) 1103.20.(60) || 950 000 ton rocznie   || 950 000 ton rocznie
 Jęczmień, mąka i granulki || 1003.00.(90) 1102.90.(10) 1103.20.(20) || 250 000 ton rocznie   || 250 000 ton rocznie
 Kukurydza, mąka i granulki || 1005.90.(00) 1102.20.(10-90) 1103.13.(10-90) 1103.20.(40) 1104.23.(10-30-90-99) || 400 000 ton rocznie   || 400 000 ton rocznie
”


|

52010PC0505

Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do transportu drogowego rzeczy  /* COM/2010/0505 końcowy - COD 2010/0258 */

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 24.9.2010KOM(2010) 505 wersja ostateczna2010/0258 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do transportu drogowego rzeczy(przekształcenie)UZASADNIENIE1. W dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty były ujednolicane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimalne i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które są odpowiedzialne, aby przepisy tych aktów były jasne i łatwo zrozumiałe.2. Komisja zainicjowała ujednolicenie rozporządzenia Rady (WE) nr 1172/98 z dnia 25 maja 1998 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do transportu drogowego rzeczy[2]. Nowe rozporządzenie miało zastąpić włączone do niego akty[3]; zachowałoby ono całkowicie treść ujednolicanych aktów, zebrałoby je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania ujednolicenia.3. Tymczasem w życie wszedł traktat z Lizbony. Art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej pozwala prawodawcy przekazywać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego.4. Rozporządzenie (WE) nr 1172/98 zawiera pewne przepisy, co do których takie przekazanie uprawnień uznano za właściwe. Należy zatem zastąpić ujednolicenie rozporządzenia (WE) nr 1172/98 jego przekształceniem, aby uwzględnić konieczne zmiany.5. Wniosek w sprawie przekształcenia został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, rozporządzenia (WE) nr 1172/98 i aktów je zmieniających, przygotowanej przez Urząd Publikacji Unii Europejskiej za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku IX do przekształconego rozporządzenia.ê 1172/98 (dostosowany)2010/0258 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do transportu drogowego rzeczy(przekształcenie)(Tekst mający znaczenie dla EOG)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. Ö 338 ust. 1 Õ,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[4],stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,a także mając na uwadze, co następuje:ò nowy(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1172/98 z dnia 25 maja 1998 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do transportu drogowego rzeczy[5] zostało kilkakrotnie znacząco zmienione[6]. Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości należy je przekształcić.ê 1172/98 motyw 1 (dostosowany)(2) W celu realizacji powierzonych zadań w zakresie wspólnej polityki transportowej, Komisja musi posiadać do swojej dyspozycji porównywalne, wiarygodne, zsynchronizowane, regularne i pełne dane statystyczne w sprawie skali i rozwoju transportu drogowego rzeczy pojazdami zarejestrowanymi w Ö Unii Õ oraz w sprawie stopnia wykorzystania pojazdów wykonujących te przewozy.ê 1172/98(3) Opracowanie wyczerpujących regionalnych statystyk jest konieczne w odniesieniu do zarówno przewozu rzeczy, jak i kursów pojazdów.ê 1172/98 (dostosowany)(4) Ö Właściwe jest w szczególności zapewnienie Õ opisu regionalnego pochodzenia i przeznaczenia transportu wewnątrz Ö Unii Õ na tych samych podstawach, co transportu krajowego, i Ö zapewnienie Õ powiązania między przewozem rzeczy i kursem pojazdów poprzez pomiar stopnia wykorzystania pojazdów wykonujących ten transport.(5) Zgodnie z zasadą pomocniczości tworzenie wspólnych standardów statystycznych pozwalających na stworzenie zharmonizowanych informacji może być skutecznie Ö dokonane Õ tylko na poziomie Ö Unii Õ, dane zaś będą gromadzone w poszczególnych państwach członkowskich z upoważnienia organów i urzędów odpowiedzialnych za opracowywanie oficjalnych statystyk.(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej oraz uchylające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE, Euratom) nr 1101/2008 w sprawie przekazywania do Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich danych statystycznych objętych zasadą poufności, rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 w sprawie statystyk Wspólnoty oraz decyzję Rady 89/382/EWG, Euratom w sprawie ustanowienia Komitetu ds. Programów Statystycznych Wspólnot Europejskich[7] ustanawia Ö układ odniesienia Õ dla przepisów określonych w Ö niniejszym Õ rozporządzeniu, w szczególności tych dotyczących dostępu do źródeł danych administracyjnych, efektywności pod względem kosztów dla dostępnych źródeł oraz poufności informacji statystycznych.ê 1172/98(7) Przekazywanie danych indywidualnych, które stały się anonimowe, jest niezbędne, żeby oszacować całkowitą dokładność wyników.(8) Konieczne jest zapewnienie, że informacje statystyczne są odpowiednio rozpowszechniane.ê 399/2009 motyw 1 (dostosowany)(9) Ö Należy przyjąć środki konieczne w celu Õ wykonania niniejszego rozporządzenia zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[8].ê 399/2009 motyw 4 (dostosowany)ð nowy(10) Należy upoważnić Komisję do ð przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do ï Ö przyjęcia Õ charakterystyki gromadzenia danych i zawartości załączników, a także do Ö przyjęcia Õ minimalnych standardów dokładności wyników statystycznych przekazywanych przez państwa członkowskie oraz warunków stosowania Ö niniejszego Õ rozporządzenia, wraz ze środkami potrzebnymi do jego dostosowania do postępu ekonomicznego i technicznego. Ponieważ środki te mają zakres ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne tego rozporządzenia, powinny one być przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE,ê 1172/98 (dostosowany)PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Ö Przedmiot i zakres zastosowania Õê Sprostowanie, Dz.U. L 217 z 22.8.2007, s. 47 (dostosowany)1. Każde państwo członkowskie opracowuje Ö unijne Õ statystyki dotyczące przewozu drogowego rzeczy wykonywanego drogowymi pojazdami transportu rzeczy, które są zarejestrowane w tym państwie członkowskim oraz dotyczące kursów wykonywanych przez takie pojazdy.2. Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do przewozu drogowego rzeczy wykonywanego:a) drogowymi pojazdami transportu rzeczy, których Ö dopuszczalne Õ masa lub wymiary przekraczają limity normalnie dozwolone w danym państwie członkowskim;b) pojazdami rolniczymi, pojazdami wojskowymi oraz pojazdami należącymi do centralnej lub lokalnej administracji publicznej, z wyjątkiem drogowych pojazdów transportu rzeczy należących do przedsiębiorstw publicznych, w szczególności do przedsiębiorstw kolejowych.Każde państwo członkowskie może wyłączyć z zakresu niniejszego rozporządzenia drogowe pojazdy transportu rzeczy, których ładowność i maksymalna dopuszczalna masa jest niższa niż Ö określony Õ limit. Limit nie może przekroczyć 3,5 tony ładowności lub 6 ton maksymalnej dopuszczalnej masy w przypadku pojedynczych pojazdów silnikowych.ê 1172/98è1 Sprostowanie, Dz.U. L 217 z 22.8.2007, s. 47Artykuł 2DefinicjeDo celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:a) „transport drogowy rzeczy”: każdy transport rzeczy wykonywany drogowymi pojazdami transportu rzeczy;b) „drogowy pojazd transportowy”: pojazd drogowy, który jest wyposażony w silnik, który stanowi jego jedyny środek napędu, normalnie wykorzystywany do przewozu osób lub rzeczy w transporcie drogowym lub do ciągnięcia po drodze pojazdów wykorzystywanych do przewozu osób lub rzeczy;c) „pojazd drogowy przeznaczony do transportu rzeczy”: pojazd drogowy przeznaczony wyłącznie lub głównie do przewozu rzeczy (samochód ciężarowy, przyczepa, naczepa);d) „drogowy pojazd transportu rzeczy”: każdy pojedynczy pojazd drogowy (samochód ciężarowy) lub zespół pojazdów drogowych, mianowicie pociąg drogowy (samochód ciężarowy z przyczepą) lub pojazd członowy (ciągnik z naczepą) przeznaczony do przewozu rzeczy;e) „samochód ciężarowy”: sztywny pojazd drogowy przeznaczony wyłącznie lub głównie do przewozu rzeczy;f) „ciągnik siodłowy”: drogowy pojazd silnikowy przeznaczony wyłącznie lub głównie do ciągnięcia innych pojazdów drogowych, które nie posiadają napędu własnego (przede wszystkim naczep);g) è1 „przyczepa”: drogowy pojazd do transportu rzeczy przeznaczony do bycia ciągnionym przez drogowy pojazd transportowy; çh) „naczepa”: drogowy pojazd do transportu rzeczy bez przedniej osi, zaprojektowany tak, że część pojazdu i znaczna część ładunku spoczywa na ciągniku siodłowym;i) „pojazd członowy”: ciągnik siodłowy połączony z naczepą;j) „pociąg drogowy”: drogowy pojazd transportu rzeczy połączony z przyczepą.W tej kategorii mieszczą się również pojazdy członowe z kolejną przyczepą;k) „zarejestrowany”: umieszczony w rejestrze pojazdów drogowych, prowadzonym przez oficjalny organ w państwie członkowskim, bez względu na to, czy rejestracja związana jest z wydaniem tablicy rejestracyjnej.W przypadku przewozów wykonywanych zespołem pojazdów, mianowicie pociągiem drogowym (samochód ciężarowy z przyczepą) lub pojazdem członowym (ciągnik siodłowy z naczepą), w których pojazd drogowy (samochód ciężarowy lub ciągnik siodłowy) i przyczepa lub naczepa są zarejestrowane w różnych państwach, cały pojazd jest uważany za zarejestrowany w kraju rejestracji pojazdu drogowego do transportu rzeczy;l) „ładowność”: maksymalna masa towarów deklarowana jako dopuszczalna przez właściwe władze państwa rejestracji pojazdu.Kiedy drogowy pojazd transportu rzeczy jest zespołem złożonym z samochodu ciężarowego i przyczepy, ładowność zespołu oznacza sumę ładowności samochodu ciężarowego i przyczepy;m) „maksymalna dopuszczalna masa”: masa całkowita pojazdu (lub zespołu pojazdów) na postoju, gotowego do drogi oraz masa ładunku deklarowana jako dopuszczalna przez właściwe władze państwa rejestracji pojazdu;ê 1172/98 (dostosowany)n) „Eurostat”: departament Komisji odpowiedzialny za wykonywanie zadań spoczywających na tej instytucji w dziedzinie opracowywania statystyk Ö Unii Õ.ê 1172/98Artykuł 3Gromadzenie danych1. Państwa członkowskie opracowują dane statystyczne dotyczące następujących obszarów:ê 1172/98 (dostosowany)a) pojazdów;b) kursu pojazdów;c) towarów.2. Zmienne statystyczne w każdym z tych obszarów, ich definicje i poziomy klasyfikacji wykorzystywane dla analiz są zawarte w załącznikach Ö I do VII Õ.ê 1172/983. Podczas określania metod wykorzystywanych do opracowywania danych statystycznych, państwa członkowskie powstrzymują się od przewidywania formalności na granicach między państwami członkowskimi.ê 399/2009 art. 1 pkt 1ð nowy4. ð W celu przyjęcia ï charakterystyki gromadzenia danych i zawartości załączników I – VII Komisja przyjmuje ð akty delegowane zgodnie z art. 8 ï. Środek ten, mający na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego aktu, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 10 ust. 3.ê 399/2009 art. 1 pkt 2ð nowyArtykuł 4Dokładność wynikówMetody gromadzenia i przetwarzania danych są ustalone w taki sposób, aby wyniki statystyczne przekazane przez państwa członkowskie odpowiadały minimalnemu standardowi dokładności, biorąc pod uwagę charakterystykę struktury transportu drogowego w państwach członkowskich. ð W celu przyjęcia standardów dokładności Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 8. ï Środek mający na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 8 ust. 3.ê 1172/98Artykuł 5Przekazywanie informacji do Eurostatu1. Państwa członkowskie przekazują co kwartał do Eurostatu dane jednostkowe należycie zweryfikowane, odpowiadające zmiennym określonym w art. 3 i wymienione w załączniku I, bez wskazywania nazwy, adresu i numeru rejestracyjnego.Taki przekaz zawiera, w miarę potrzeby, dane dotyczące poprzednich kwartałów, dla których przekazano dane tymczasowe.ê 399/2009 art. 1 pkt 3 (dostosowany)2. Ustalenia dotyczące przekazywania danych, o których mowa w ust. 1, wraz z tabelami statystycznymi, o ile istnieją, utworzonymi na podstawie tych danych, przyjmuje się zgodnie z procedurą zarządzania Ö , o której mowa Õ w art. 11 ust. 2.ê 1172/983. Przekazywanie jest wykonywane w terminie pięciu miesięcy od końca każdego kwartału obserwacji.Pierwszy przekaz obejmuje pierwszy kwartał 1999 r.ê 399/2009 art. 1 pkt 4 (dostosowany)Artykuł 6Rozpowszechnianie wynikówPrzepisy dotyczące rozpowszechniania wyników statystycznych w odniesieniu do transportu drogowego rzeczy, łącznie ze strukturą i zawartością wyników, które mają być rozpowszechniane, przyjmuje się zgodnie z procedurą zarządzania, Ö o której mowa Õ w art. 11 ust. 2.ê 1172/98Artykuł 7Sprawozdania1. Państwa członkowskie przesyłają do Eurostatu, nie później niż w dniu przekazania pierwszej kwartalnej informacji, sprawozdanie w sprawie metod wykorzystanych do opracowywania danych.Państwa członkowskie przekazują również szczegóły dotyczące jakichkolwiek znacznych zmian w metodach wykorzystywanych do gromadzenia danych.2. Państwa członkowskie dostarczają do Eurostatu coroczne informacje na temat wielkości prób, współczynników braku odpowiedzi, i w formie odchylenia standardowego lub przedziału ufności, wiarygodności głównych wyników.ò nowyArtykuł 8Wykonanie przekazanych uprawnień1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, powierza się Komisji na czas nieokreślony.2. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.3. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w art. 9 i 10.Artykuł 9Odwołanie przekazanych uprawnień1. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8, może zostać odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.2. Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy zamierza ona odwołać przekazanie uprawnień, informuje drugiego prawodawcę i Komisję, najpóźniej miesiąc przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane, oraz uzasadnienie tego odwołania.3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Artykuł 10Sprzeciw wobec aktów delegowanych1. Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy licząc od daty powiadomienia. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o miesiąc.2. Jeśli przed upływem tego terminu ani Parlament Europejski ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, lub jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że podjęły decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu, akt delegowany wchodzi w życie z dniem przewidzianym w jego przepisach.3. Jeśli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, podaje uzasadnienie.ê 399/2009 art. 1 pkt 6 (dostosowany)Artykuł 11Procedura Ö komitetowa Õ1. Komisję wspiera Komitet Ö ds. Europejskiego Systemu Õ Statystycznego, Ö ustanowiony w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 223/2009 Õ.2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE określa się na trzy miesiące.3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1 do 4, oraz ust. 5 lit. a) oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.êArtykuł 12UchylenieRozporządzenie (WE) nr 1172/98 traci moc.Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku IX.ê 1172/98Artykuł 13Wejście w życieNiniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w […]W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczącyê 1172/98 (dostosowany)ZAŁĄCZNIKIZałącznik I | WYKAZ ZMIENNYCH |Załącznik II | KLASYFIKACJA KONFIGURACJI OSI |Załącznik III | KLASYFIKACJA RODZAJÓW Ö PRZEJAZDÓW Õ |Załącznik IV | KLASYFIKACJA TOWARÓW |Załącznik V | KLASYFIKACJA KATEGORII TOWARÓW NIEBEZPIECZNYCH |Załącznik VI | KLASYFIKACJA RODZAJÓW ŁADUNKÓW |Załącznik VII | KODOWANIE MIEJSC ZAŁADUNKU I ROZŁADUNKU Ö Z PODZIAŁEM NA PAŃSTWA I REGIONY Õ |Ö Załącznik VIII Õ | Ö UCHYLONE ROZPORZĄDZENIE I WYKAZ JEGO KOLEJNYCH ZMIAN Õ |Ö Załącznik IX Õ | Ö TABELA KORELACJI Õ |________ZAŁĄCZNIK IWYKAZ ZMIENNYCHInformacje, które Ö muszą zostać Õ ujęte w analizie dla każdego pojazdu Ö dzielą się na Õ :A1. dane dotyczące pojazdu;A2. dane dotyczące kursu pojazdu;A3. dane dotyczące towarów (w podstawowej operacji transportowej).ê 1172/98 (dostosowany)è1 1893/2006 art. 13A1. ZMIENNE DOTYCZĄCE POJAZDÓWZgodnie z definicją określoną w art. 2 drogowym pojazdem transportu rzeczy Ö jest Õ jakikolwiek pojedynczy pojazd drogowy (samochód ciężarowy) lub zespół pojazdów drogowych, mianowicie pociąg drogowy (samochód ciężarowy z przyczepą) lub pojazd członowy (ciągnik siodłowy z naczepą), przeznaczony do przewozu rzeczy.Dane dostarczane w odniesieniu do pojazdów:1) możliwość wykorzystania pojazdów w transporcie kombinowanym (fakultatywnie);2) konfiguracja osi zgodnie z załącznikiem II (fakultatywnie);3) wiek pojazdu drogowego (samochodu ciężarowego lub ciągnika siodłowego) w latach (od daty jego pierwszej rejestracji);4) maksymalna dopuszczalna masa w 100 kg;5) ładowność w 100 kg;6) kategoria działalności è1 NACE Rev. 2 ç (czterocyfrowy poziom) operatora pojazdu (fakultatywnie)[9];7) rodzaj przewozu (zarobkowy lub na potrzeby własne);8) liczba kilometrów objętych okresem przeprowadzonego pomiaru;8.1) z ładunkiem;8.2) bez ładunku (łącznie z przejazdem ciągnika bez naczepy) (fakultatywnie);9) ważenie pojazdu, stosowane w celu uzyskania pełnych wyników na podstawie danych indywidualnych, o ile dane są gromadzone na podstawie losowej próby.ê 1172/98 (dostosowany)Kolejne konfiguracjeKiedy wybrany do pomiaru pojazd drogowy jest pojedynczym samochodem ciężarowym bez przyczepy, w okresie pomiaru, Ö stanowi Õ on pojazd drogowy do transportu rzeczy.Jednakże, kiedy wybranym do pomiaru pojazdem drogowym jest ciągnik siodłowy - w tym przypadku z naczepą - lub jest nim samochód ciężarowy, do którego doczepiono przyczepę, dane pozyskane zgodnie z rozporządzeniem dotyczą pojazdu drogowego do transportu rzeczy jako całości. W tym przypadku dopuszcza się zmianę konfiguracji podczas trwania pomiaru (do samochodu ciężarowego może być doczepiona lub zmieniona przyczepa albo zmienia się naczepę ciągnika drogowego). W takim przypadku ta kolejna konfiguracja musi być zapisana i dane na temat pojazdu muszą być dostarczone na kolejnych odcinkach kursu. Jednakże, jeżeli nie jest możliwe zapisanie kolejnej konfiguracji, przyjmuje się, że Ö na potrzeby Õ zmiennych dotyczących pojazdu, zapisana będzie konfiguracja odpowiadająca konfiguracji na początku pierwszego kursu z załadunkiem licząc od początku okresu pomiaru lub konfiguracji wykorzystanej przez większą część tego okresu.Zmiany rodzajów transportuW ten sam sposób, w zależności od kursu, transport może być wykonywany na potrzeby własne lub zarobkowo i rodzaj transportu musi być zapisany dla każdego kursu. Jednakże, jeżeli nie jest możliwe zapisanie tych zmian, przyjmuje się, że zapisany „rodzaj Ö przewozu Õ” odpowiada głównemu sposobowi wykorzystania.ê 1172/98A2. ZMIENNE ODNOSZĄCE SIĘ DO KURSUPodczas okresu pomiaru, drogowy pojazd transportu rzeczy wykonuje kursy bez ładunku (nie przewozi się rzeczy lub pustych opakowań w samochodzie ciężarowym, przyczepie lub naczepie, które są w związku z tym „całkowicie puste”) lub z ładunkiem (samochód ciężarowy, przyczepa lub naczepa zawierają albo towary, albo puste opakowania, przy czym puste opakowania uznaje się za szczególny rodzaj towaru). Za odległość, jaką pokonuje drogowy pojazd transportu rzeczy w stanie załadowanym, uważa się odległość między pierwszym miejscem załadunku i ostatnim miejscem rozładunku (gdzie drogowy pojazd transportu rzeczy jest całkowicie rozładowany). Zatem przejazd pojazdu w stanie załadowanym może obejmować kilka podstawowych operacji transportowych.Dane dostarczane dla każdego kursu:1) rodzaj kursu zgodnie z klasyfikacją zamieszczoną w załączniku III;2) masa przewożonych rzeczy w czasie kursu lub na jego odcinkach, masa brutto w 100 kg;ê 1172/98 (dostosowany)3) miejsce załadunku (drogowego pojazdu transportu rzeczy Ö w przypadku Õ kursu z ładunkiem):-  definicja: za miejsce załadunku uważa się pierwsze miejsce, w którym następuje załadunek towarów na drogowy pojazd transportu rzeczy, a który był wcześniej całkowicie pusty (lub gdzie do ciągnika siodłowego została doczepiona załadowana naczepa). Dla przewozu bez ładunku, jest to miejsce rozładunku poprzednio załadowanego pojazdu (pojęcie „miejsca gdzie zaczyna się przejazd bez ładunku”),-  kodowanie: miejsce załadunku jest kodowane zgodnie z przepisami zawartymi w załączniku VII;4) miejsce rozładunku (drogowego pojazdu transportu rzeczy w Ö przypadku kursu z ładunkiem Õ):-  definicja: za miejsce rozładunku uważa się ostatnie miejsce gdzie zostały rozładowane towary z drogowego pojazdu transportu rzeczy, który w następstwie jest całkowicie pusty (lub gdzie ciągnik siodłowy został odłączony od naczepy). Dla przewozu bez ładunku, jest to miejsce załadunku do następnego przewozu z ładunkiem (pojęcie „miejsca gdzie kończy się przejazd bez ładunku”),-  kodowanie: miejsce rozładunku jest kodowane zgodnie z przepisami zawartymi w załączniku VII;5) przebyta droga: rzeczywista droga, za wyjątkiem drogi obejmującej transport drogowego pojazdu transportu rzeczy innym środkiem transportu;6) Ö tonokilometry Õ zrealizowane podczas kursu;ê 2691/1999 art. 1 pkt 17) państwa przekraczane w tranzycie (nie więcej niż 5) otrzymują kody zgodnie z załącznikiem VII;ê 1172/988) miejsce załadunku, o ile występuje, drogowego pojazdu transportowego rzeczy na inny środek transportu zgodnie z przepisami załącznika VII (fakultatywnie);9) miejsce rozładunku, o ile występuje, drogowego pojazdu transportowego rzeczy z innego środka transportu zgodnie z przepisami załącznika VII (fakultatywnie);10) sytuacja „w pełni załadowany” (procedura 2) lub sytuacja „nie w pełni załadowany” (procedura 1) drogowego pojazdu transportu rzeczy podczas przejazdu, pod względem maksymalnej objętości przestrzeni wykorzystanej podczas przejazdu (procedura 0 - w przypadku przejazdu bez ładunku) (fakultatywnie).A3. ZMIENNE DOTYCZĄCE TOWARÓW (W PODSTAWOWEJ OPERACJI TRANSPORTOWEJ)ê 1172/98 (dostosowany)Podczas przejazdu z ładunkiem może mieć miejsce Ö więcej niż jedna Õ operacja transportowa, przy czym za podstawową operację transportową uważa się transport rzeczy jednego rodzaju (określonego w odniesieniu do poziomu szczególnej nomenklatury) między miejscem jego załadunku, a miejscem jego rozładunku.Dane dostarczane na temat podstawowej operacji transportowej Ö podczas kursu z ładunkiem Õ :1) rodzaj towarów, zgodnie z grupą odnoszącą się do właściwej klasyfikacji (zobacz załącznik IV);2) masa towarów: waga brutto w 100 kg;3) o ile istnieje potrzeba, klasyfikacja towarów uznanych za niebezpieczne zgodnie z głównymi klasami w dyrektywie 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[10], wymienionymi w załączniku V;4) rodzaj ładunku jak podano w załączniku VI (fakultatywnie);5) miejsce załadunku towarów, oznakowane zgodnie z przepisami załącznika VII;6) miejsce rozładunku towarów, Ö kodowane Õ zgodnie z przepisami załącznika VII;7) przebyta droga: rzeczywista droga, za wyjątkiem drogi obejmującej przewóz drogowego pojazdu transportu rzeczy innym środkiem transportu.ê 1172/98Operacje transportowe przeprowadzane podczas kursu w rodzaju „objazd dostawców lub odbiorców” (rodzaj przejazdu 3)Przy tym rodzaju kursu, z kilkoma punktami załadunku lub rozładunku, jest praktycznie niemożliwe, aby przewoźnicy określili podstawową operację transportową.Dla tych kursów, określonych jako takie, jednorazowa, hipotetyczna operacja transportowa ustalona jest na podstawie informacji dotyczących kursu.Każde państwo członkowskie zawiadomi Komisję o swojej definicji tego rodzaju kursu i wytłumaczy założenia upraszczające, które należy zastosować podczas gromadzenia danych odnoszących się do operacji transportowych.Załącznik metodologicznyPrzejazdy z ładunkiem i podstawowe operacje transportoweW zależności od państwa członkowskiego, informacje są gromadzone na podstawie:-  opisu każdej podstawowej operacji transportowej (z dodatkowymi informacjami na temat kursów bez ładunku),-  albo opisu kursów wykonywanych przez pojazd, żeby zrealizować te podstawowe operacje transportowe.ê 1172/98 (dostosowany)-  W większości przypadków Ö podczas Õ kursu z ładunkiem, wykonywana jest tylko Ö jedna Õ podstawowa operacja transportowej, Ö związana z Õ :-  jednym załadowanym rodzajem towaru (w odniesieniu do Ö użytej Õ klasyfikacji towarów, w tym przypadku Ö 20 grup Õ pochodzących z klasyfikacji NST)[11],ê 1172/98-  jednym punktem załadunku towarów,-  jednym punktem rozładunku towarów.W takiej sytuacji, dwie wykorzystane metody są sobie równe, zaś informacje zebrane przy pomocy jednej z nich pozwalają opisać równocześnie:-  transport rzeczy (wszystkie podstawowe operacje transportowe),-  kursy wykonane przez pojazdy wykonujące te operacje, z podaniem szczegółów dotyczących ładowności pojazdów i wykorzystania tych ładowności (kurs z ładunkiem, ze współczynnikiem wykorzystania; kurs bez ładunku).Na mocy niniejszego rozporządzenia, transport rzeczy i kursy wykonywane przez pojazdy muszą być opisywane, lecz nie jest konieczne nakładanie na przewoźników nadmiernych obowiązków w zakresie szczegółowego opisywania transportu rzeczy i kursów.ê 1172/98 (dostosowany)Służby statystyczne w państwach członkowskich, podczas kodowania kwestionariuszy (statystycznych), Ö muszą Õ odtworzyć dane, które zostały pozyskane od przewoźników w sposób niebezpośredni, wychodząc od danych gromadzonych zgodnie z metodą „podstawowa operacja transportowa” albo z metodą „przejazd pojazdu”.Powstaje jednak problem w przypadku kilku Ö podstawowych Õ operacji transportowych wykonywanych podczas jednego przejazdu z ładunkiem, co może wynikać z powodu:-  istnienia kilku punktów załadunku lub rozładunku towarów (ale ograniczonych do kilku, inaczej taki przewóz można by uznać za „Ö objazd dostawców lub odbiorców Õ”, co pozwala na zastosowanie odrębnych przepisów).W tym przypadku, istnieje wykaz punktów załadunku lub rozładunku, w celu właściwego obliczenia Ö tonokilometrów Õ przebytych podczas tego przejazdu, i służby statystyczne mogą odtworzyć poszczególne podstawowe operacje transportowe,ê 1172/98-  lub faktu, że istnieje kilka różnych rodzajów przewożonych towarów podczas jednego przewozu z ładunkiem, co zazwyczaj jest faktem nie ujmowanym w statystyce, skoro opisuje się tylko rodzaj ładunku (pojedynczy lub główny).W tym przypadku dopuszcza się odpowiednią utratę informacji, państwa członkowskie stosujące tę formę uproszczenia wyraźnie o tym poinformują Komisję.________ZAŁĄCZNIK IIKLASYFIKACJA KONFIGURACJI OSIW przypadku przewozów wykonywanych zespołem pojazdów, konfigurację osi liczy się jako całkowitą liczbę osi, np. osie samochodu ciężarowego lub ciągnika siodłowego wraz z osiami przyczepy lub naczepy.Bierze się pod uwagę następujące kategorie osi:Oznaczenie |1. Liczba osi w pojedynczym pojeździe (samochody ciężarowe): |2 | 120 |3 | 130 |4 | 140 |inne | 199 |2. Liczba osi w zespołach pojazdów: samochód ciężarowy i przyczepa: |2+1 | 221 |2+2 | 222 |2+3 | 223 |3+2 | 232 |3+3 | 233 |inne | 299 |3. Liczba osi w zespołach pojazdów: ciągnik siodłowy z naczepą: |2+1 | 321 |2+2 | 322 |2+3 | 323 |3+2 | 332 |3+3 | 333 |inne | 399 |4. Ciągnik siodłowy (bez naczepy) | 499 |________ZAŁĄCZNIK IIIKLASYFIKACJA RODZAJÓW PRZEJAZDÓWê 1172/98 (dostosowany)1. Przejazd z ładunkiem, zawierający Ö jedną podstawową Õ operację transportową.2. Przejazd z ładunkiem zawierający kilka operacji transportowych, nieznany za Ö objazd dostawców lub odbiorców Õ.3. Przejazd z ładunkiem uznany za Ö objazd dostawców lub odbiorców Õ.4. Przejazd bez ładunku.________ê 1304/2007 art. 2ZAŁĄCZNIK IVKLASYFIKACJA TOWARÓWNST 2007Sekcja | Opis |01 | Produkty rolnictwa, łowiectwa i leśnictwa; ryby i pozostałe produkty rybołówstwa i rybactwa |02 | Węgiel kamienny i brunatny; ropa naftowa i gaz ziemny |03 | Rudy metali i inne produkty górnictwa i kopalnictwa; torf; uran i tor |04 | Produkty spożywcze, napoje i tytoń |05 | Wyroby włókiennicze i odzieżowe; skóra i produkty skórzane |06 | Drewno i wyroby z drewna oraz z korka (z wyłączeniem mebli); artykuły ze słomy i z materiałów do wyplatania; masa włóknista, papier i wyroby z papieru; druki i zapisane nośniki informacji |07 | Koks i produkty rafinacji ropy naftowej |08 | Chemikalia, produkty chemiczne, włókna sztuczne; produkty z gumy i tworzyw sztucznych; paliwo jądrowe |09 | Inne niemetaliczne wyroby mineralne |10 | Metale podstawowe; wyroby metalowe gotowe, z wyłączeniem maszyn i wyposażenia |11 | Maszyny i sprzęt gdzie indziej niesklasyfikowane; urządzenia biurowe i komputery; maszyny i urządzenia gdzie indziej niesklasyfikowane; sprzęt i urządzenia radiowe, telewizyjne i komunikacyjne; narzędzia medyczne, precyzyjne i optyczne; zegarki i zegary |12 | Sprzęt transportowy |13 | Meble; inne wyroby, gdzie indziej niesklasyfikowane |14 | Surowce wtórne; odpady miejskie i inne odpady |15 | Listy, paczki |16 | Wyposażenie i materiały wykorzystywane w transporcie towarów |17 | Towary przewożone w ramach przeprowadzek mieszkaniowych i biurowych; bagaż transportowany oddzielenie od pasażera; pojazdy silnikowe przewożone do naprawy; inne towary nierynkowe gdzie indziej niesklasyfikowane |18 | Towary pogrupowane: zbiór różnych rodzajów towarów transportowanych razem |19 | Towary, których nie można zdefiniować: towary, których z jakichkolwiek powodów nie można zdefiniować, a przez to przypisać do grup 01–16 |20 | Inne towary gdzie indziej niesklasyfikowane |________ê 1172/98ZAŁĄCZNIK VKLASYFIKACJA KATEGORII TOWARÓW NIEBEZPIECZNYCH1 | Materiały i przedmioty wybuchowe |2 | Gazy sprzężone, skroplone lub rozpuszczone pod ciśnieniem |3 | Materiały ciekłe zapalne |4.1 | Materiały stałe zapalne |4.2 | Materiały samozapalne |4.3 | Materiały wytwarzające w zetknięciu z wodą gazy palne |5.1 | Materiały utleniające |5.2 | Nadtlenki organiczne |6.1 | Materiały trujące |6.2 | Materiały zakaźne |7 | Materiały promieniotwórcze |8 | Materiały żrące |9 | Różne materiały i przedmioty niebezpieczne |________ZAŁĄCZNIK VIKLASYFIKACJA RODZAJÓW ŁADUNKÓW *0 | Towary luzem płynne (bez jednostki ładunku) |1 | Towary luzem stałe (bez jednostki ładunku) |2 | Wielkie kontenery |3 | Inne kontenery |4 | Towary paletyzowane |5 | Towary zawieszone |6 | Jednostki ruchome, napędzane silnikiem |7 | Inne jednostki ruchome |8 | (Zarezerwowane) |9 | Inne rodzaje ładunków |_______________________ * Europejska Komisja Gospodarcza ONZ - kody dla rodzajów ładunku, opakowania i materiały do pakowania, zalecenie 21 przyjęte przez Grupę Roboczą ds. Uproszczeń Procedur Obowiązujących w Handlu Międzynarodowym, Genewa, marzec 1986. |________ê 2691/1999 art. 1 pkt 2 i załącznik (dostosowany)ZAŁĄCZNIK VIIKODOWANIE Ö MIEJSC ZAŁADUNKU I ROZŁADUNKU Z PODZIAŁEM NA Õ PAŃSTWA I REGIONY1. Ö Miejsca załadunku i rozładunku są Õ kodowane w następujący sposób:a) podział regionalny do poziomu 3 Nomenklatury Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) dla państw członkowskich;b) wykaz regionów administracyjnych zaopatrywanych przez zainteresowane państwa trzecie dla państw, które nie są Ö państwami Õ członkowskimi, ale które są umawiającymi się stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG), czyli Islandii, Liechtensteinu i Norwegii;c) dla innych państw trzecich powinno używać się kodów 2-alfa ISO-3166. Najczęściej używane kody są podane w tabeli Ö zawartej w pkt 2 lit. b) niniejszego załącznika Õ.2. Dla kodowania państw Ö przekraczanych w Õ tranzycie (załącznik I część A2 pkt 7) używane Ö są następujące Õ kody państw:a) część 2-alfa kodów NUTS (Nomenklatura Terytorialnych Jednostek Statystycznych), jak przedstawiono w Ö poniższej Õ tabeli, dla państw członkowskich;b) dla wszystkich pozostałych państw powinno używać się kodów 2-alfaISO-3166. Najczęściej używane kody są podane w poniższej tabeli.Tabela kodów państwa) Państwa członkowskie (odpowiadające kodom 2-alfa NUTS)Uwaga: państwa wymienione w oficjalnym porządku UEê 1791/2006 załącznik, pkt 8.5.a) (dostosowany)Nazwa państwa | Kod |Belgia | BE |Bułgaria | BG |Republika Czeska | CZ |Dania | DK |Niemcy | DE |Estonia | EE |Ö Irlandia Õ | Ö IE Õ |Grecja | GR |Hiszpania | ES |Francja | FR |Włochy | IT |Cypr | CY |Łotwa | LV |Litwa | LT |Luksemburg | LU |Węgry | HU |Malta | MT |Niderlandy | NL |Austria | AT |Polska | PL |Portugalia | PT |Rumunia | RO |Słowenia | SI |Słowacja | SK |Finlandia | FI |Szwecja | SE |Zjednoczone Królestwo | UK |ê 2691/1999 art. 1 pkt 2 i załącznik (dostosowany)b) Pozostałe państwa (kody 2-alfa ISO-3166)Uwaga: państwa wymienione są według kodówPaństwo | Kod |Albania | AL |Bośnia-Hercegowina | BA |Białoruś | BY |Szwajcaria | CH |Chorwacja | HR |Islandia | IS |Liechtenstein | LI |Ö Republika Mołdowy Õ | MD |Ö Czarnogóra Õ | Ö ME Õ |Ö Była Jugosłowiańska Õ Republika Macedonii | MK Ö [12] Õ |Norwegia | NO |Federacja Rosyjska | RU |Ö Serbia Õ | Ö RS Õ |Turcja | TR |Ukraina | UA |________éZAŁĄCZNIK VIIIUchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmianRozporządzenie Rady (WE) nr 1172/98 (Dz.U. L 163 z 6.6.1998, s. 1) |Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2691/1999 (Dz.U. L 326 z 18.12.1999, s. 39) |Punkt 10.15 załącznika II do Aktu przystąpienia z 2003 r. (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 561) |Rozporządzenie (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, s. 1) | Wyłącznie załącznik II punkt 27 |Rozporządzenie Rady (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 1) | Wyłącznie załącznik punkt 8.5 |Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1) | Wyłącznie art. 13 |Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1304/2007 (Dz.U. L 290 z 8.11.2007, s. 14) | Wyłącznie art. 2 |Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 399/2009 (Dz.U. L 126 z 21.5.2009, s. 9) |_____________ZAŁĄCZNIK IXTabela korelacjiRozporządzenie (WE) nr 1172/98 | Niniejsze rozporządzenie |Artykuł 1 | Artykuł 1 |Artykuł 2 tiret pierwsze do czwarte | Artykuł 2 lit. a) - n) |Artykuł 3 | Artykuł 3 |Artykuł 4 | Artykuł 4 |Artykuł 5 ust. 1, 2 i 3 | Artykuł 5 ust. 1, 2 i 3 |Artykuł 5 ust. 4 | - |Artykuł 5 ust. 5 | - |Artykuł 6 | Artykuł 6 |Artykuł 7 ust. 1 i 2 | Artykuł 7 ust. 1 i 2 |Artykuł 7 ust. 3 | - |Artykuł 8 | - |- | Artykuł 8 |- | Artykuł 9 |- | Artykuł 10 |Artykuł 10 ust. 1 i 2 | Artykuł 11 ust. 1 i 2 |Artykuł 10 ust. 3 | - |Artykuł 11 | - |- | Artykuł 12 |Artykuł 12 | Artykuł 13 |Załączniki A – G | Załączniki I – VII |- | Załącznik VIII |- | Załącznik IX |_____________[1] COM(87) 868 PV.[2] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady – Ujednolicenie dorobku wspólnotowego, COM(2001) 645 wersja ostateczna.[3] Zob. załącznik VIII do niniejszego wniosku.[4] Dz.U. C […] z […], s. […].[5] Dz.U. L 163 z 6.6.1998, s. 1.[6] Zob. załącznik VIII.[7] Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164.[8] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.[9] Klasyfikacja statystyczna działalności gospodarczej w Ö Unii Europejskiej Õ.[10] Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13.[11] Jednolita nomenklatura towarów dla statystyki transportu.[12] Kod tymczasowy pozostający bez jakiegokolwiek wpływu na ostateczną nazwę państwa, która zostanie przyjęta wraz z zakończeniem toczących się obecnie negocjacji w tej sprawie w ramach Narodów Zjednoczonych.