				|

		52013PC0068

			Wniosek DECYZJA RADY upoważniająca Łotwę do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a), art. 168 i 168a dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej /* COM/2013/068 final - 2013/0043 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Podstawa i cele wniosku
Zgodnie z art. 395 ust. 1 dyrektywy Rady
2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
wartości dodanej (zwanej dalej „dyrektywą w sprawie VAT”) Rada, stanowiąc jednomyślnie
na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia
szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów wspomnianej dyrektywy
w celu upraszczania procedur poboru podatku lub zapobiegania niektórym rodzajom
uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania.
W piśmie, które wpłynęło do Komisji w dniu 17
czerwca 2011 r., Republika Łotewska (dalej „Łotwa”) zwróciła się o upoważnienie
do stosowania środka stanowiącego odstępstwo od ogólnych zasad regulujących prawo
do odliczenia. Łotwa znacząco zmieniła ten wniosek pismem, które wpłynęło do
Komisji w dniu 27 sierpnia 2012 r. Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy w
sprawie VAT pismem z dnia 26 listopada 2012 r. Komisja poinformowała pozostałe
państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Łotwę. W piśmie z dnia 30
listopada 2012 r. Komisja zawiadomiła Łotwę, że posiada wszystkie informacje,
które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia wniosku.
Kontekst ogólny
Artykuły 168 i 168a dyrektywy w sprawie VAT
stanowią, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT nałożonego na
towary lub usługi zakupione na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika.
Zgodnie z wymogami artykułu 26 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy użycie towarów
stanowiących część majątku przedsiębiorstwa do celów prywatnych uznawane jest
za odpłatne świadczenie usług, jeśli VAT od takich towarów podlegał w całości
lub w części odliczeniu. System ten pozwala na odzyskanie pierwotnie
odliczonego podatku VAT w odniesieniu do towarów wykorzystywanych do celów
prywatnych.
W przypadku samochodów osobowych system ten
jest trudny do stosowania, w szczególności w związku z tym, że trudno jest
rozdzielić wykorzystywanie do celów prywatnych i do celów działalności
gospodarczej. Jeśli prowadzona jest dokumentacja, stanowi to dodatkowe
obciążenie zarówno dla przedsiębiorstwa, jak i dla administracji, związane z
jej prowadzeniem i kontrolą; nawet w przypadku gdyby Łotwa skorzystała z
możliwości przewidzianej w art. 168a ust. 2 dyrektywy w sprawie VAT w celu
ograniczenia odliczenia na wydatki związane z samochodami firmowymi do poziomu
odpowiadającego rzeczywistej proporcji, w jakiej pojazd jest wykorzystywany
przez podatnika do celów działalności gospodarczej.
Dlatego też Łotwa zwróciła się z wnioskiem o
możliwość ograniczenia prawa do odliczenia VAT do określonego odsetka
pierwotnego odliczenia, co z kolei zmniejszy obciążenie administracyjne
przedsiębiorstw związane z księgowaniem podatku związanego z wykorzystywaniem
pojazdu do celów prywatnych. Zaletą takiego rozwiązania jest uproszczenie
systemu dla wszystkich zainteresowanych stron, a jednocześnie zapobieganie
uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania z powodu
niewłaściwego prowadzenia dokumentacji.
Na podstawie informacji dostarczonych przez
Łotwę wydaje się, że firmowe samochody osobowe są wykorzystywane średnio w 20%
do celów prywatnych. Odsetek ograniczenia należy zatem ustalić na poziomie 20%.
Nowy system będzie miał zastosowanie do
wszystkich samochodów osobowych posiadających maksymalnie osiem miejsc
siedzących i o określonej maksymalnej masie, które nie są wykorzystywane
wyłącznie do celów działalności gospodarczej. Jednakże samochody osobowe, które
są używane do pewnych konkretnych rodzajów działalności, byłyby wyłączone z
ograniczenia prawa do odliczenia podatku i podlegałyby zwykłym przepisom:
samochody zakupione w celu odsprzedaży, wynajmu lub leasingu, samochody
wykorzystywane do przewozu pasażerów (takie jak taksówki) lub towarów,
samochody wykorzystywane do nauki jazdy, samochody wykorzystywane do
świadczenia usług dozoru lub ratunkowych, samochody wykorzystywane jako
demonstracyjne w ramach działalności polegającej na sprzedaży samochodów.
W dniu 29 października 2004 r. Komisja
przedstawiła wniosek dotyczący dyrektywy Rady, obejmujący harmonizację
kategorii wydatków, w odniesieniu do których państwa członkowskie mogą stosować
wyłączenia od prawa do odliczenia (tzw. wniosek w sprawie uproszczenia podatku
VAT (COM (2004) 728 wersja ostateczna)). Jako że wydatki dotyczące samochodów
osobowych są objęte tym wnioskiem, jakiekolwiek przedłużenie okresu ważności
nie powinno wykraczać poza datę przyjęcia i wprowadzenia w życie proponowanej
dyrektywy. Odstępstwo powinno być w każdym razie ograniczone do dnia 31 grudnia
2015 r., tak aby, jeśli proponowana dyrektywa nie wejdzie w życie do tego dnia,
można było ocenić, czy ograniczenie do 20% jest nadal uzasadnionym i
akceptowalnym odzwierciedleniem ogólnej proporcji wykorzystywania do celów
działalności gospodarczej i do celów prywatnych. Do ewentualnego wniosku o
przedłużenie należy dołączyć sprawozdanie obejmujące przegląd stosowanego
wskaźnika procentowego i przedłożyć je służbom Komisji wraz z wnioskiem do dnia
31 marca 2015 r.
Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której
dotyczy wniosek
Podobne odstępstwa w odniesieniu do prawa do
odliczenia zostały przyznane innym państwom członkowskim.
Artykuł 176 dyrektywy 2006/112/WE stanowi, że
Rada określa wydatki, które nie dają prawa do odliczenia VAT. Do czasu wejścia
w życie odpowiednich przepisów państwa członkowskie są upoważnione do
utrzymania wszystkich wyłączeń obowiązujących w dniu 1 stycznia 1979 r. W
związku z tym istnieje pewna liczba przepisów „wstrzymujących”, które
ograniczają prawo do odliczenia związanego z samochodami osobowymi.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Nie dotyczy.
Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy
specjalistycznej
Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy
ekspertów zewnętrznych.
Ocena skutków
Wniosek dotyczący decyzji ma na celu przede
wszystkim uproszczenie poboru VAT w odniesieniu do samochodów osobowych
częściowo wykorzystanych do celów innych niż działalność gospodarcza, a zatem
jego potencjalne skutki są pozytywne. Równocześnie przeciwdziała ono uchylaniu
się od opodatkowania wynikającemu z niewłaściwego prowadzenia dokumentacji.
W każdym wypadku skutki te będą jednak
ograniczone ze względu na wąski zakres odstępstwa i ograniczony czas jego
stosowania.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Krótki opis proponowanych działań
Upoważnienie Łotwy do ograniczenia prawa do
odliczenia VAT do 80% podatku VAT zapłaconego w ramach wydatków w odniesieniu
do firmowych samochodów osobowych, które nie są wykorzystywane wyłącznie do
celów działalności gospodarczej. W przypadku gdy prawo do odliczenia zostało
ograniczone, podatnik jest zwolniony z obowiązku rozliczania się z podatku VAT
związanego z wykorzystywaniem samochodu do celów prywatnych.
Podstawa prawna
Artykuł 395 dyrektywy w sprawie VAT.
Zasada pomocniczości
Zgodnie z art. 395 dyrektywy VAT państwo
członkowskie, które pragnie wprowadzić środki stanowiące odstępstwo od
wspomnianej dyrektywy, musi uzyskać od Rady upoważnienie w postaci decyzji
Rady. W związku z powyższym niniejszy wniosek jest zgodny z zasadą
pomocniczości.
Zasada proporcjonalności
Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności
z następujących względów
Decyzja dotyczy upoważnienia udzielonego
państwu członkowskiemu w odpowiedzi na jego własny wniosek i nie stanowi
jakiegokolwiek zobowiązania.
Biorąc pod uwagę ograniczony zasięg
odstępstwa, środek specjalny jest proporcjonalny do wyznaczonego celu.
Wybór instrumentów
Zgodnie z art. 395 dyrektywy VAT odstępstwo od
wspólnych przepisów dotyczących podatku VAT jest możliwe jedynie na podstawie
upoważnienia Rady, stanowiącej jednomyślnie na wniosek Komisji. Decyzja Rady
jest ponadto najbardziej właściwym instrumentem, ponieważ może być skierowana
do poszczególnych państw członkowskich.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu na budżet Unii.
5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE
Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia
Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia.
2013/0043 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
upoważniająca Łotwę do wprowadzenia
szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a), art. 168
i 168a dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
dodanej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z
dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
dodanej[1],
w szczególności jej art. 395 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)       W pismach, które wpłynęły do
Komisji w dniu 17 czerwca 2011 r. i 27 sierpnia 2012 r., Łotwa wystąpiła z
wnioskiem o upoważnienie do stosowania odstępstw od przepisów dyrektywy
2006/112/WE regulujących prawo do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu
do samochodów osobowych.
(2)       Pismem z dnia 26 listopada
2012 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym
przez Łotwę. Pismem z dnia 30 listopada 2012 r. Komisja zawiadomiła Łotwę, że
posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia
wniosku.
(3)       Artykuły 168 i 168a dyrektywy
2006/112/WE określają prawo podatnika do odliczenia podatku od wartości dodanej
(VAT) naliczonego w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług
wykorzystywanych przez podatnika w ramach jego opodatkowanych transakcji.
Artykuł 26 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy zawiera wymóg rozliczania się z VAT w
przypadku użycia składników majątku przedsiębiorstwa do celów niezwiązanych z
prowadzeniem działalności gospodarczej.
(4)       Często bardzo trudne jest
dokładne określenie zakresu wykorzystywania pojazdów do celów niezwiązanych z
prowadzeniem działalności gospodarczej, a nawet jeśli jest to możliwe,
procedura jest często skomplikowana. W ramach upoważnienia, którego dotyczy
wniosek, kwota podatku VAT od wydatków podlegających odliczeniu w przypadku
samochodów osobowych, które nie są używane wyłącznie do celów działalności
gospodarczej, powinna, z pewnymi wyjątkami, stanowić zryczałtowaną stawkę
procentową. W oparciu o informacje przedłożone przez Łotwę uzasadniona jest
stawka w wysokości 80%. Jednocześnie w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania
należy zawiesić wymóg rozliczania się z VAT w przypadku wykorzystywania
samochodów osobowych do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności
gospodarczej, jeśli zostały one objęte ograniczeniami dopuszczonymi na mocy
niniejszej decyzji. Taki środek upraszczający eliminuje konieczność prowadzenia
ewidencji dotyczącej prywatnego wykorzystywania samochodów firmowych, a
jednocześnie uniemożliwia uchylanie się od opodatkowania wynikające z
niewłaściwego prowadzenia dokumentacji.
(5)       Ograniczenie prawa do
odliczenia na podstawie przedmiotowego upoważnienia powinno mieć zastosowanie
do podatku VAT zapłaconego w związku z zakupem, leasingiem, nabyciem
wewnątrzwspólnotowym i przywozem określonych samochodów osobowych oraz
związanymi z tym wydatkami, w tym zakupem paliwa.
(6)       Upoważnienie powinno mieć
zastosowanie wyłącznie do samochodów osobowych o maksymalnej dopuszczalnej
masie nieprzekraczającej 3500 kilogramów i posiadających nie więcej niż osiem
miejsc siedzących oprócz siedzenia kierowcy. Zakres wykorzystywania samochodów
osobowych przekraczających 3500 kilogramów lub posiadających więcej niż osiem
miejsc siedzących oprócz siedzenia kierowcy do celów niezwiązanych z
prowadzeniem działalności gospodarczej jest bardzo ograniczony ze względu na
ich charakter lub rodzaj działalności gospodarczej, do której są
wykorzystywane. Należy również przedstawić szczegółowy wykaz określonych
samochodów osobowych wyłączonych z takiego upoważnienia w oparciu o ich
konkretne zastosowanie.
(7)       W dniu 29 października 2004
r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę
77/388/EWG w celu uproszczenia zobowiązań wynikających z podatku od wartości
dodanej[2].
Od tego czasu dyrektywę 77/388/EWG zastąpiono dyrektywą 2006/112/WE. Wspomniany
wniosek obejmuje harmonizację kategorii wydatków, w odniesieniu do których
można stosować wyjątki od prawa do odliczenia. Zgodnie z tym wnioskiem wyjątki
od prawa do odliczenia można stosować do silnikowych pojazdów drogowych.
Właściwe jest zatem ograniczenie okresu stosowania niniejszej decyzji do
momentu wejścia w życie tej dyrektywy. Jednakże konieczne jest określenie
dokładnej daty wygaśnięcia tego upoważnienia, o ile wspomniana dyrektywa nie
wejdzie w życie do tej daty, ponieważ konieczne jest dokonanie przeglądu tego
upoważnienia i stawki procentowej ogólnej proporcji wykorzystywania do celów
działalności gospodarczej i do celów prywatnych.
(8)       W przypadku gdyby Łotwa
uznała, że konieczne jest przedłużenie obowiązywania tego upoważnienia na okres
po 2015 r., powinna przedłożyć Komisji sprawozdanie obejmujące przegląd
stosowanego wskaźnika procentowego wraz z wnioskiem o przedłużenie najpóźniej
do dnia 30 marca 2015 r.
(9)       Odstępstwo to wpłynie jedynie
w nieznacznym stopniu na ogólną kwotę wpływów z podatków pobieranych na
etapie ostatecznej konsumpcji i nie będzie mieć negatywnego wpływu na zasoby
własne Unii pochodzące z podatku VAT,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 168 i 168a
dyrektywy 2006/112/WE Łotwa zostaje niniejszym upoważniona do ograniczenia do
80% prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej (VAT) naliczonego w związku
z wydatkami dotyczącymi samochodów osobowych, które nie są wykorzystywane
wyłącznie do celów działalności gospodarczej.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 26 ust. 1 lit. a)
dyrektywy 2006/112/WE Łotwa nie uznaje wykorzystywania do celów prywatnych
samochodu osobowego wchodzącego w skład aktywów podatnika za świadczenie usług
za wynagrodzeniem, jeśli samochód ten został objęty ograniczeniem dopuszczonym
na mocy art. 1 niniejszej decyzji.
Artykuł 3
Wydatki, o których mowa w art. 1, obejmują
zakup, leasing, nabycie wewnątrzwspólnotowe i przywóz takich samochodów, jak
również wydatki dotyczące ich konserwacji, naprawy i zakupu paliwa.
Artykuł 4
Artykuł 1 i 2 mają zastosowanie wyłącznie do
samochodów osobowych o maksymalnej dopuszczalnej masie nieprzekraczającej 3500
kilogramów i mających nie więcej niż osiem miejsc siedzących oprócz siedzenia
kierowcy.
Artykuł 5
Artykuły 1 i 2 nie mają zastosowania do
następujących kategorii samochodów osobowych:
a) samochodów zakupionych w celu odsprzedaży,
wynajmu lub leasingu;
b) samochodów wykorzystywanych do przewozu
pasażerów za opłatą, w tym usług taksówkowych;
c) samochodów wykorzystywanych do świadczenia
usług transportu towarów;
d) samochodów wykorzystywanych do świadczenia
usług nauki jazdy;
e) samochodów wykorzystywanych do świadczenia
usług dozoru;
f) samochodów wykorzystywanych jako pojazdy
służb ratunkowych;
g) samochodów wykorzystywanych jako
demonstracyjne w ramach działalności polegającej na sprzedaży samochodów.
Artykuł 6
Ewentualny wniosek o przedłużenie upoważnienia
przewidzianego niniejszą decyzją przedkłada się Komisji do dnia 30 marca 2015
r.
Do wniosku o przedłużenie upoważnienia należy
załączyć sprawozdanie zawierające przegląd stawki procentowej określonej w art.
1.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja wygasa w dniu wejścia w
życie przepisów unijnych określających wydatki związane z silnikowymi pojazdami
drogowymi, które nie dają prawa do pełnego odliczenia podatku VAT, lub w dniu 31
grudnia 2015 r., w zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.
Artykuł 8
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki
Łotewskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.
[2]               COM(2004) 728 wersja ostateczna