title: Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

text:
Ważna informacja prawna

|

52008PC0065(01)

Wniosek decyzja Rady w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej  /* COM/2008/0065 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 11.2.2008KOM(2008) 65 wersja ostateczna2008/0027 (AVC)WniosekDECYZJA RADYw sprawie podpisania i tymczasowego stosowania protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii EuropejskiejWniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEZgodnie z postanowieniami art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej z 2005 r., przystąpienie nowych państw członkowskich do układu eurośródziemnomorskiego o stowarzyszeniu z Republiką Libańską jest uzgadniane w drodze protokołu do tego układu. Ten sam artykuł przewiduje specjalną procedurę uproszczoną, zgodnie z którą protokół zawierany jest przez Radę, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich oraz przez dane państwo trzecie. Procedura ta nie narusza kompetencji własnych Wspólnoty.Dnia 23 października 2006 r. Rada upoważniła Komisję do prowadzenia negocjacji w sprawie zawarcia takiego protokołu z Libanem w celu uwzględnienia przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej z dniem 1 stycznia 2007 r. Negocjacje opóźniły się ze względu na trudności, jakich doświadczyła administracja Libanu, oraz ze względu na jej wnioski o wyjaśnienia wykraczające poza zakres niniejszego protokołu sformułowane przed zaaprobowaniem tekstu protokołu. W trakcie negocjacji ustalono, że do istniejącego układu o stowarzyszeniu nie zostaną dodane żadne dodatkowe koncesje handlowe na produkty rolne, przetworzone produkty rolne i produkty rybołówstwa.Załączone wnioski dotyczą 1) decyzji Rady w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania protokołu oraz 2) decyzji Rady w sprawie zawarcia protokołu.Wynegocjowany z Libanem tekst protokołu dołączony jest do niniejszej decyzji. Najważniejsze postanowienia protokołu odnoszą się do przystąpienia nowych państw członkowskich do układu o stowarzyszeniu między UE a Libanem i uwzględnienia w nim nowych języków urzędowych UE.Komisja zwraca się do Rady o przyjęcie wniosków legislacyjnych dotyczących decyzji Rady w sprawie podpisania i zawarcia protokołu.Parlament Europejski zostanie wezwany do wyrażenia zgody na zawarcie niniejszego protokołu.WniosekDECYZJA RADYw sprawie podpisania i tymczasowego stosowania protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii EuropejskiejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310, w związku z art. 300 ust. 2 pierwszy akapit zdanie drugie,uwzględniając Akt przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 6 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W dniu 23 października 2006 r. Rada upoważniła Komisję, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, do prowadzenia negocjacji w sprawie protokołów zmieniających porozumienia/umowy zawarte pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a krajami trzecimi, takie jak Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony[?] w celu uwzględnienia przystąpienia nowych państw członkowskich do Unii Europejskiej.(2) Od tego czasu zakończono negocjacje z Libanem.(3) Artykuł 8 ust. 2 protokołu wynegocjowanego z Libanem przewiduje jego tymczasowe stosowanie przed wejściem w życie.(4) Protokół, z zastrzeżeniem jego ewentualnego zawarcia w późniejszym terminie, powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty i tymczasowo stosowany,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby upoważnionej/osób upoważnionych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej. Tekst protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Protokół stosuje się tymczasowo od dnia 1 stycznia 2007 r., z zastrzeżeniem jego ewentualnego zawarcia w terminie późniejszym.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący2008/0027 (AVC)WniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii EuropejskiejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając Akt przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 6 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich dnia […] r.(2) Protokół powinien zostać zatwierdzony,STANOWI, CO NASTĘPUJE:ArtykułNiniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.Tekst protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyPROTOKÓŁdo Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii EuropejskiejKRÓLESTWO BELGII,REPUBLIKA BUŁGARII,REPUBLIKA CZESKA,KRÓLESTWO DANII,REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,REPUBLIKA ESTOŃSKA,REPUBLIKA GRECKA,KRÓLESTWO HISZPANII,REPUBLIKA FRANCUSKA,IRLANDIA,REPUBLIKA WŁOSKA,REPUBLIKA CYPRYJSKA,REPUBLIKA ŁOTEWSKA,REPUBLIKA LITEWSKA,WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,REPUBLIKA WĘGIERSKA,REPUBLIKA MALTY,KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,REPUBLIKA AUSTRII,RZECZPOSPOLITA POLSKA,REPUBLIKA PORTUGALSKA,RUMUNIA,REPUBLIKA SŁOWENII,REPUBLIKA SŁOWACKA,REPUBLIKA FINLANDII,KRÓLESTWO SZWECJI,ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,zwane dalej „państwami członkowskimi WE”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej iWSPÓLNOTA EUROPEJSKA,zwana dalej „Wspólnotą”, reprezentowana przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską, z jednej stronyoraz REPUBLIKA LIBAŃSKAzwana dalej „Libanem”,z drugiej stronyMAJĄC NA UWADZE, że Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony[?], zwany dalej „Układem eurośródziemnomorskim”, został podpisany w Brukseli dnia 1 kwietnia 2002 r. i wszedł w życie z dniem 1 kwietnia 2006 r.;MAJĄC NA UWADZE, że Traktat dotyczący przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej oraz załączony do niego akt zostały podpisane w Luksemburgu dnia 25 kwietnia 2005 r. i weszły w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.;MAJĄC NA UWADZE, że Umowa Przejściowa w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Libanu, z drugiej strony[?] weszła w życie w dniu 1 marca 2003 r.;MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia, przystąpienie do Układu eurośródziemnomorskiego nowych Umawiających się Stron musi nastąpić poprzez zawarcie protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego;MAJĄC NA UWADZE, że na mocy art. 22 Układu eurośródziemnomorskiego przeprowadzone zostały konsultacje w celu uwzględnienia wzajemnych interesów Wspólnoty i Republiki Libańskiej;UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Republika Bułgarii i Rumunia stają się niniejszym Umawiającymi się Stronami Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony oraz tak samo jak pozostałe państwa członkowskie WE odpowiednio uwzględniają i przyjmują teksty układu, a także wspólne deklaracje, deklaracje jednostronne i wymiany listów.ROZDZIAŁ I: ZMIANY DO TEKSTU UKŁADU EUROŚRÓDZIEMNOMORSKIEGO, W TYM DO JEGO ZAŁĄCZNIKÓW I PROTOKOŁÓWArtykuł 2 (Reguły pochodzenia)W protokole 4 wprowadza się następujące zmiany:1. W art. 18 ust. 4 otrzymuje brzmienie:Świadectwa przewozowe EUR.1 wystawione z mocą wsteczną muszą być opatrzone jednym z następujących wpisów:BG "ИЗДАДЕН ВПОСЛЕДСТВИЕ"ES "EXPEDIDO A POSTERIORI"CS "VYSTAVENO DODATEČNĔ"DA "UDSTEDT EFTERFØLGENDE"DE "NACHTRÄGLICH AUSGESTELLT"ET "VÄLJA ANTUD TAGASIULATUVALT"EL "ΕΚΔΟΘΕΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ"EN "ISSUED RETROSPECTIVELY"FR "DÉLIVRÉ A POSTERIORI"IT "RILASCIATO A POSTERIORI"LV "IZSNIEGTS RETROSPEKTĪVI"LT "RETROSPEKTYVUSIS IŠDAVIMAS"HU "KIADVA VISSZAMENŐLEGES HATÁLLYAL"MT "MAĦRUĠ RETROSPETTIVAMENT"NL "AFGEGEVEN A POSTERIORI"PL "WYSTAWIONE RETROSPEKTYWNIE"PT "EMITIDO A POSTERIORI"RO "EMIS A POSTERIORI"SL "IZDANO NAKNADNO"SK "VYDANÉ DODATOČNE"FI "ANNETTU JÄLKIKÄTEEN"SV "UTFÄRDAT I EFTERHAND"AR [pic]"2. W art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:(…)Duplikat wystawiony w ten sposób musi być opatrzony jednym z następujących wpisów:BG "ДУБЛИКАТ"ES "DUPLICADO"CS "DUPLIKÁT"DA "DUPLIKAT"DE "DUPLIKAT"ET "DUPLIKAAT"EL "ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ"EN "DUPLICATE"FR "DUPLICATA"IT "DUPLICATO"LV "DUBLIKĀTS"LT "DUBLIKATAS"HU "MÁSODLAT"MT "DUPLIKAT"NL "DUPLICAAT"PL "DUPLIKAT"PT "SEGUNDA VIA"RO "DUPLICAT"SL "DVOJNIK"SK "DUPLIKÁT"FI "KAKSOISKAPPALE"SV "DUPLIKAT"AR [pic]"3 Załącznik V otrzymuje brzmienie:Wersja w języku bułgarskimИзносителят на продуктите, обхванати от този документ (митническо разрешение № … (1)) декларира, че освен кьдето е отбелязано друго, тези продукти са с … преференциален произход (2).Wersja w języku hiszpańskimEl exportador de los productos incluidos en el presente documento (autorización aduanera n° .. …(1).) declara que, salvo indicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen preferencial . …(2).Wersja w języku czeskimVývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (číslo povolení …(1)) prohlašuje, že kromě zřetelně označených, mají tyto výrobky preferenční původ v …(2).Wersja w języku duńskimEksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (toldmyndighedernes tilladelse nr. ...(1)), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har præferenceoprindelse i ...(2).Wersja w języku niemieckimDer Ausführer (Ermächtigter Ausführer; Bewilligungs-Nr. ...(1)) der Waren, auf die sich dieses Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anderes angegeben, präferenzbegünstigte ...(2) Ursprungswaren sind.Wersja w języku estońskimKäesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr. ...(1)) deklareerib, et need tooted on ...(2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul kui on selgelt näidatud teisiti.Wersja w języku greckimΟ εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο (άδεια τελωνείου υπ΄αριθ. ...(1)) δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής ...(2).Wersja w języku angielskimThe exporter of the products covered by this document (customs authorization No ...(1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of ...(2) preferential origin.Wersja w języku francuskimL'exportateur des produits couverts par le présent document (autorisation douanière n° ...(1)) déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l'origine préférentielle ... (2)).Wersja w języku włoskimL'esportatore delle merci contemplate nel presente documento (autorizzazione doganale n… (1)) dichiara che, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale ...(2).Wersja w języku łotewskimEksportētājs produktiem, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas pilnvara Nr. …(1)), deklarē, ka, iznemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir priekšrocību izcelsme no …(2).Wersja w języku litewskimŠiame dokumente išvardintų prekių eksportuotojas (muitinès liudijimo Nr …(1)) deklaruoja, kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra(2) preferencinès kilmés prekés.Wersja w języku węgierskimA jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: …(1)) kijelentem, hogy eltérő jelzés hianyában az áruk kedvezményes …(2) származásúak.Wersja w języku maltańskimL-esportatur tal-prodotti koperti b’dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana nru. …(1)) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b’mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta’ oriġini preferenzjali …(2).Wersja w języku niderlandzkimDe exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr. ...(1)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van preferentiële ... oorsprong zijn (2).Wersja w języku polskimEksporter produktów objętych tym dokumentem (upoważnienie władz celnych nr …(1)) deklaruje, że z wyjątkiem gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają …(2) preferencyjne pochodzenie.Wersja w języku portugalskimO exportador dos produtos cobertos pelo presente documento (autorização aduaneira n°. ...(1)), declara que, salvo expressamente indicado em contrário, estes produtos são de origem preferencial ...(2).Wersja w języku rumuńskimExportatorul produselor ce fac ojiectul acestui document (autorizaţia vamalâ nr. …(1)) declará cá, exceptând cazul în care în mod expres este indicat altfel, aceste produse sunt de origine preferenţialā …(2).Wersja w języku słoweńskimIzvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (pooblastilo carinskih organov št …(1)) izjavlja, da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno …(2) poreklo.Wersja w języku słowackimVývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente (číslo povolenia …(1)) vyhlasuje, že okrem zreteľne označených, majú tieto výrobky preferenčný pôvod v …(2).Wersja w języku fińskimTässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (tullin lupa n:o ...(1)) ilmoittaa, että nämä tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja ... alkuperätuotteita (2).Wersja w języku szwedzkimExportören av de varor som omfattas av detta dokument (tullmyndighetens tillstånd nr. ...(1)) försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, har förmånsberättigande ... ursprung (2).Wersja w języku arabskim[pic]…………………………………………………………..(3)(Miejscowość i data)…………………………………………………………..(4)(podpis eksportera i czytelnie wpisane imię i nazwisko osoby podpisującej deklarację)(1) Jeżeli deklaracja na fakturze jest sporządzona przez zatwierdzonego eksportera, numer upoważnienia zatwierdzonego eksportera musi być umieszczony w tym miejscu. Jeżeli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona przez zatwierdzonego eksportera, wyrazy w nawiasach są opuszczane lub miejsce pozostawia się niewypełnione.(2) Należy podać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja na fakturze odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art. 37 protokołu, eksporter musi jasno wskazać je w dokumencie, na którym sporządzona jest deklaracja, za pomocą symbolu „CM”.(3) Informacje te mogą zostać pominięte, jeśli są zawarte w samym dokumencie.(4) W przypadkach, gdy nie jest wymagany podpis eksportera, zwolnienie z obowiązku złożenia podpisu oznacza również zwolnienie z obowiązku podania nazwiska osoby podpisującej.ROZDZIAŁ II: POSTANOWIENIA PRZEJśCIOWEArtykuł 3 (Dowód pochodzenia i współpraca administracyjna)1. Dowody pochodzenia prawidłowo wydane przez Liban lub przez nowe państwo członkowskie w ramach umów preferencyjnych lub niezależnych uregulowań obowiązujących między nimi, są uznawane w odpowiednich państwach zgodnie z niniejszym protokołem, pod warunkiem że:a) uzyskanie takich dowodów uprawnia do preferencyjnego traktowania zgodnie z preferencyjnymi środkami taryfowymi określonymi w niniejszym układzie lub we wspólnotowym systemie ogólnych preferencji taryfowych;b) dowód pochodzenia oraz dokumenty przewozowe zostały wydane nie później niż w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia;c) dowód pochodzenia zostanie przedstawiony organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia.W przypadku gdy towary do przywozu zgłoszono władzom celnym w Libanie lub nowym państwie członkowskim przed datą przystąpienia, w ramach umów preferencyjnych lub niezależnych uregulowań obowiązujących w tym czasie między Libanem a nowym państwem członkowskim, dowód pochodzenia wystawiony z mocą wsteczną na podstawie tych umów lub uregulowań może również zostać uznany, pod warunkiem że zostanie on przedstawiony władzom celnym w ciągu czterech miesięcy od daty przystąpienia.2. Liban i nowe państwa członkowskie mają prawo zachować zezwolenia, w których został im nadany status „zatwierdzonych eksporterów” w ramach mających zastosowanie między nimi umów preferencyjnych lub niezależnych uregulowań, pod warunkiem że:a) zasada taka została również przewidziana w umowie zawartej między Libanem a Wspólnotą przed dniem przystąpienia; orazb) zatwierdzeni eksporterzy stosują obowiązujące na mocy takiej umowy reguły pochodzenia.Zezwolenia te wymieniane są na nowe zezwolenia wydane zgodnie z postanowieniami układu nie później niż przed upływem jednego roku od daty przystąpienia.3. Wnioski o retrospektywną weryfikację dowodów pochodzenia wydanych na mocy umów preferencyjnych lub niezależnych uregulowań, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być przedstawiane przez właściwe organy celne Libanu lub nowych państw członkowskich i są uznawane przez te organy przez okres trzech lat od chwili wydania dowodu pochodzenia.Artykuł 4 (Tranzyt towarów)1. Postanowienia układu mają zastosowanie do towarów wywożonych z Libanu do jednego z nowych państw członkowskich lub z jednego z nowych państw członkowskich do Libanu, które spełniają kryteria określone w protokole 4 oraz które w dniu przystąpienia nowych państw członkowskich do Unii Europejskiej znajdują się w drodze albo w składzie czasowym, składzie celnym lub wolnym obszarze celnym na terenie Libanu lub tego nowego państwa członkowskiego.2. W takich przypadkach można przyznać preferencyjne traktowanie, które uzależnione jest od przedstawienia organom celnym kraju przywozu, przed upływem czterech miesięcy od daty przystąpienia, dowodu pochodzenia wystawionego z mocą wsteczną przez organy celne kraju wywozu.Postanowienia ogólne i końcoweArtykuł 5Republika Libańska zobowiązuje się w związku z przedmiotowym rozszerzeniem Wspólnoty nie wnosić żadnych roszczeń, wniosków i skarg, ani nie wprowadzać zmian i nie odwoływać żadnych koncesji na podstawie art. XXIV ust. 6 i art. XXVIII porozumienia GATT 1994.Artykuł 6Niniejszy protokół stanowi integralną część Układu eurośródziemnomorskiego.Artykuł 71. Niniejszy protokół zostaje zatwierdzony przez Wspólnotę, Radę Unii Europejskiej w imieniu państw członkowskich oraz przez Republikę Libańską, zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.2. Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu stosownych procedur, o których mowa w poprzednim ustępie. Dokumenty zatwierdzające są składane w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.Artykuł 81. Niniejszy protokół wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dacie złożenia ostatniego dokumentu zatwierdzającego.2. Protokół stosuje się tymczasowo od dnia 1 stycznia 2007 r.Artykuł 9Niniejszy protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w każdym z języków urzędowych Umawiających się Stron, przy czym wszystkie teksty są na równi autentyczne.Artykuł 10Tekst Układu eurośródziemnomorskiego wraz z załącznikami i protokołami stanowiącymi jego integralną część oraz Akt końcowy wraz z załączonymi do niego deklaracjami zostaną sporządzone w językach bułgarskim i rumuńskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne z tekstem oryginalnym. Teksty te zatwierdzi Rada Stowarzyszenia.W IMIENIU PAŃSTW CZŁONKOWSKICH…W IMIENIU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ…W IMIENIU REPUBLIKI LIBAŃSKIEJ[1] Dz.U. L 143 z 30.5.2006, s. 2.[2] Dz.U. L 143 z 30.5.2006, s. 2.[3] Dz.U. L 262 z 30.9.2002, s. 2.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.10.2017
            COM(2017) 593 final
            2017/0258(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komisji Mieszanej ustanowionej na mocy Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym w zakresie wniosków dotyczących wprowadzenia zmian do tej Konwencji

               UZASADNIENIE

               1.PRZEDMIOT WNIOSKU

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii w Komisji Mieszanej UE-EFTA ds. uproszczenia formalności w obrocie towarowym („Komisja Mieszana”) w związku z przewidywanym przyjęciem przez Komisję Mieszaną decyzji w sprawie zmian załączników do Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym („Konwencja”).

               2.KONTEKST WNIOSKU

               2.1Konwencja o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym

               Konwencja ma na celu ułatwienie wymiany handlowej między Unią Europejską i innymi państwami, które są stronami Konwencji, poprzez wprowadzenie jednolitego dokumentu, opartego na formularzu zgłoszeniowym, który posłuży jako zgłoszenie do wywozu, tranzytu lub przywozu. Konwencja weszła w życie w dniu 1 stycznia 1988 r.

               Unia Europejska jest umawiającą się stroną Konwencji.

               2.2Komisja Mieszana UE-EFTA,

               Komisja Mieszana UE-EFTA zarządza Konwencją oraz zapewnia jej właściwe stosowanie. Komisja, w drodze decyzji, przyjmuje zmiany do załączników do Konwencji.

               Decyzje Komisji Mieszanej są przyjmowane jednogłośnie przez umawiające się strony.

               2.3Decyzja Komisji Mieszanej UE-EFTA.

               W dniu 5 grudnia 2017 r. na 30. posiedzeniu Komisji Mieszanej ma zostać przyjęta decyzja zmieniająca załączniki do Konwencji.

               Konwencja o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym rozszerza stosowanie jednolitego dokumentu administracyjnego i danych wymaganych na potrzeby różnych procedur celnych na umawiające się strony Konwencji niebędące państwami członkowskimi Unii.

               Przepisy w zakresie danych w pakiecie przepisów dotyczących UKC będą miały zastosowanie po dniu 1 maja 2016 r., ze względu na konieczność aktualizacji lub wdrożenia odpowiednich transeuropejskich i krajowych elektronicznych systemów celnych, których zakończenie planowane jest w najbliższych latach, oraz na wniosek podmiotów gospodarczych o dodatkowy czas na przygotowanie się do stosowania nowych przepisów i na dostosowanie swoich systemów celnych.

               W związku z tym, aby dać także umawiającym się stronom Konwencji niebędącymi państwami członkowskimi Unii wystarczającą ilość czasu na przygotowanie się do stosowania zmienionych przepisów i wymogów dotyczących danych, gdy będą one w pełni stosowane zgodnie z unijnym prawodawstwem celnym, Konwencja musi zostać zmieniona, tak by była ona w pełni dostosowana do pakietu przepisów dotyczących UKC.

               Proces ustalania wspólnego stanowiska UE dotyczącego projektu decyzji w sprawie zmiany Konwencji o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym powinien przebiegać w miarę sprawnie, gdyż treść projektu opiera się na przepisach UE, które zostały uzgodnione przez państwa członkowskie i które zawarte są w UKC, który wszedł w życie w dniu 1 maja 2016 r.

               Komisja jest proszona o przyjęcie projektu decyzji i przekazanie go Radzie.

               Decyzja Komisji Mieszanej zmieniająca Konwencję staje się obowiązująca dla umawiających się stron zgodnie z art. 2 tej decyzji, który przewiduje, że „Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia”.

               Zgodnie z art. 11 ust. 3 Konwencji, tego rodzaju decyzja wprowadzana jest w życie przez Umawiające się Strony zgodnie z ich własnym prawodawstwem.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Zmiana Konwencji ma na celu dostosowanie jej do niektórych przepisy aktów delegowanych i wykonawczych UKC dotyczących wspólnych wymogów odnośnie do danych w zgłoszeniach celnych, które zaczną obowiązywać od określonych terminów w przyszłości.

                  Dostosowanie to ma usprawnić uproszczenie formalności w obrocie towarowym między umawiającymi się stronami. Usprawnienia te powinny przynieść znaczące i wymierne korzyści przedsiębiorcom oraz administracjom celnym.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Decyzja, której dotyczy wniosek, jest zgodna ze wspólną polityką handlową.

               3.STANOWISKO, JAKIE NALEŻY PRZYJĄĆ W IMIENIU UNII

               Wniosek dotyczy zmiany przepisów zawartych w załącznikach do Konwencji. W poprawkach zaproponowano dostosowanie niektórych przepisów Konwencji do przepisów określonych w aktach delegowanych i wykonawczych UKC, dotyczących wymogów odnośnie do danych w zgłoszeniach celnych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu, które zaczną dopiero obowiązywać od określonych terminów w przyszłości.

               Celem jest zachowanie harmonizacji wymogów dotyczących danych stosowanych w zgłoszeniach celnych w kontekście handlu między umawiającymi się stronami. Zmiany te powinny przynieść znaczące i wymierne korzyści przedsiębiorcom oraz administracjom celnym dzięki poprawie przejrzystości i zapewnieniu płynnego przejścia do nowych rozwiązań elektronicznych.

               Proponowany instrument: Decyzja Komisji Mieszanej UE-EFTA ds. uproszczenia formalności w obrocie towarowym.

               Nie ma innego, bardziej odpowiedniego instrumentu.

               Decyzja, której dotyczy wniosek, jest zgodna ze wspólną polityką w dziedzinie handlu i transportu.

               4.PODSTAWA PRAWNA

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.
                     Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

                  Art. 11 ust. 3 Konwencji stanowi, że Komisja Mieszana UE/EFTA przyjmuje w drodze decyzji zmiany do załączników do Konwencji.

               4.1.2.
                     Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Komisja Mieszana jest organem ustanowionym na mocy art. 10 Konwencji.

               Decyzja, do przyjęcia której wzywa się Komisję Mieszaną, stanowi akt wywołujący skutki prawne. Decyzja ta będzie wiążąca na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 15 Konwencji.

               Decyzja nie uzupełnia, ani nie zmienia ram instytucjonalnych Konwencji.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               Materialna podstawa prawna decyzji na mocy art. 218 ust. 9 TFUE zależy w pierwszej kolejności od celu i treści przewidywanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 TFUE.

               Uproszczenia osiągnięte dzięki Konwencji i przewidywane zmiany dotyczą efektywnych formalności celnych, a tym samym wspólnej polityki handlowej UE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być zatem art. 207 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2017/0258 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komisji Mieszanej ustanowionej na mocy Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym w zakresie wniosków dotyczących wprowadzenia zmian do tej Konwencji

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Konwencja o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym („Konwencja”) została zawarta przez Unię Europejską na mocy decyzji Rady
                  1
                i weszła w życie w dniu 1 stycznia 1988 r.

               (2)Zgodnie z art. 11 ust. 3 Konwencji Komisja Mieszana UE-EFTA ds. uproszczenia formalności w obrocie towarowym ustanowiona na mocy tej Konwencji („Komisja Mieszana”) może wprowadzać w drodze decyzji zmiany do załączników do Konwencji.

               (3)W dniu 5 grudnia 2017 r. na 30. posiedzeniu Komisji Mieszanej spodziewane jest przyjęcie decyzji zmieniającej załączniki do Konwencji.

               (4)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii na forum Komisji Mieszanej, gdyż jej decyzja będzie wiążąca dla Unii.

               (5)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny
                  2
                oraz jego akty delegowane i wykonawcze ustanowiły wspólne wymogi dotyczące danych do zgłoszeń celnych, a także formaty i kody dla tych wspólnych wymogów dotyczących danych. Przepisy te będą w pełni stosowane, kiedy odpowiednie systemy elektroniczne zostaną zaktualizowane lub wdrożone, jak to przewidziano w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/578 z dnia 11 kwietnia 2016 r. ustanawiającej program prac dotyczący rozwoju i wykorzystywania systemów teleinformatycznych przewidziany w unijnym kodeksie celnym
                  3
               .

               (6)W celu zapewnienia sprawnego i efektywnego funkcjonowania handlu między Unią a umawiającymi się stronami Konwencji, przepisy w sprawie wymogów dotyczących danych do deklaracji celnych zawarte w załącznikach do Konwencji powinny zostać dostosowane do przepisów zawartych w odpowiednich przepisach unijnych.

               (7)Wszystkie państwa członkowskie Unii wyraziły pozytywną opinię na temat proponowanych zmian w ramach grupy roboczej UE-EFTA ds. uproszczenia formalności w obrocie towarowym.

               (8)Ponieważ decyzja Komisji Mieszanej zmieni Konwencję, należy ją zatem po jej przyjęciu opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (9)Zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) w Komisji Mieszanej Unię reprezentuje Komisja. Stanowisko Unii w sprawie proponowanych zmian powinno być zatem oparte na dołączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko dotyczące zmian w Konwencji, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej na posiedzeniu Komisji Mieszanej, opiera się na projekcie decyzji nr 1/2017 Komisji Mieszanej dołączonym do niniejszej decyzji.

               Przedstawiciele Unii w Komisji Mieszanej mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić niewielkie zmiany w projekcie decyzji.

               Artykuł 2

               Po przyjęciu decyzja Komisji Mieszanej zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 134 z 22.5.1987, s. 2.

                     (2)
                  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

                     (3)
                  Dz.U. L 99 z 15.4.2016, s. 6.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.10.2017
            COM(2017) 593 final
            ZAŁĄCZNIK
            Wniosek dotyczący decyzji nr 1/2017 Komisji Mieszanej UE-EFTA w sprawieuproszczenia formalności w obrocie towarowymz dnia XX XXXX 2017i zmiany Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocietowarowym
            do dokumentu
            Wniosek Decyzja rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komisji Mieszanej ustanowionej na mocy Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym w zakresie wniosków dotyczących wprowadzenia zmian do tej Konwencji

               ZAŁĄCZNIK

               Wniosek dotyczący decyzji nr 1/2017 Komisji Mieszanej UE-EFTA w sprawie
                  uproszczenia formalności w obrocie towarowym
                  z dnia XX XXXX 2017
                  i zmiany Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie
                  towarowym

               KOMISJA MIESZANA,

               uwzględniając Konwencję z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym
                  1
               , w szczególności jej art. 11 ust. 3,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Art. 11 ust. 3 Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym („Konwencja”) upoważnia ustanowioną na jej mocy Komisję Mieszaną („Komisja Mieszana”) do wprowadzania w drodze decyzji zmian do załączników do Konwencji.

               (2)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny
                  2
                („UKC”) oraz jego akty delegowane i wykonawcze wprowadziły nowe wymogi dotyczące danych do zgłoszeń celnych, a także zmieniły kody odnoszące się do niektórych obecnych elementów danych. Przepisy te zaczną w pełni obowiązywać w późniejszym terminie, ponieważ wymagają one aktualizacji bądź wdrożenia odpowiednich systemów teleinformatycznych, co zostanie dokonane tak jak to przewidziano w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/578 z dnia 11 kwietnia 2016 r. ustanawiającej program prac dotyczący rozwoju i wykorzystywania systemów teleinformatycznych przewidziany w unijnym kodeksie celnym
                  3
               .

               (3)W celu zapewnienia sprawnego, skutecznego i zharmonizowanego funkcjonowania handlu między Unią a umawiającymi się stronami Konwencji, przepisy zawarte w załącznikach do Konwencji dotyczące wprowadzenia jednolitego dokumentu administracyjnego powinny być dostosowane do odpowiednich przepisów aktów delegowanych i wykonawczych unijnego kodeksu celnego, które zaczną obowiązywać dopiero na późniejszym etapie. W tym celu niezbędne są poprawki do załączników do Konwencji.

               (4)Należy zatem odpowiednio zmienić Konwencję, °

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               1)W tekście dodatku II załącznik 3 do Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym („Konwencja”) wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem A do niniejszej decyzji.

               2)W tekście załącznika III do Konwencji wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem B do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Oslo,

               W imieniu Komisji Mieszanej

               Przewodniczący

               ZAŁĄCZNIK A

               W dodatku II załącznik 3 tytuł II do Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym wprowadza się następujące zmiany:

               1)W części I „Formalności w kraju wywozu” wprowadza się następujące zmiany:

               a)w uwagach dotyczących pola nr 44: „Dodatkowe informacje, załączone dokumenty, świadectwa i pozwolenia” pierwsze zdanie otrzymuje następujące brzmienie:

               „Należy podać dane szczegółowe wymagane na mocy wszelkich przepisów szczególnych mających zastosowanie w kraju wywozu, a także odniesienie do dokumentów przedstawionych na poparcie zgłoszenia, lub wszelkie dodatkowe odniesienia uznane za niezbędne w związku ze zgłoszeniem lub towarami objętymi zgłoszeniem (może to obejmować numer pozwolenia na wywóz; dane dotyczące przepisów weterynaryjnych i fitosanitarnych; nr konosamentu lub odniesienie do stron, urzędu celnego lub odpisu licencji itp.).”;

               b)w uwagach dotyczących pola nr 50: „Główny zobowiązany i upoważniony przedstawiciel, miejsce, data i podpis” akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

               „Należy podać nazwisko i imię bądź nazwę firmy oraz adres osoby uprawnionej do korzystania z procedury tranzytu (głównego zobowiązanego) oraz numer identyfikacyjny, jeżeli istnieje, przyznany przez właściwe organy. Jeżeli to właściwe, wpisać nazwisko i imię bądź nazwę firmy upoważnionego przedstawiciela podpisującego dokument w imieniu osoby uprawnionej do korzystania z procedury tranzytu (głównego zobowiązanego).”.

               2)W części III „Formalności w kraju przeznaczenia” uwagi dotyczące pola nr 44 „Dodatkowe informacje / załączone dokumenty / świadectwa i pozwolenia” otrzymuje brzmienie:

               „Należy wpisać dane, wymagane stosownie do przepisów szczególnych znajdujących w danym wypadku zastosowanie
               w kraju przeznaczenia, jak również dane odnoszące się do wszystkich dokumentów przedłożonych wraz ze zgłoszeniem (może to obejmować numer pozwolenia na wywóz; dane dotyczące przepisów weterynaryjnych i fitosanitarnych; numer konosamentu lub odniesienie do stron, urzędu celnego lub odpisu licencji itp.).”. W przypadku gdy wymagane jest złożenie zabezpieczenia w odniesieniu do danej procedury celnej, gwarancja zostaje wpisana w tym polu. Części pola Kod dodatkowych informacji (D. I.) nie należy wypełniać.”.

               ZAŁĄCZNIK B

               W dodatku III „Kody, które należy stosować przy wypełnianiu formularzy jednolitego dokumentu” do Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym wprowadza się następujące zmiany:

               1)w uwagach dotyczących pola nr 1: „Rodzaj zgłoszenia”, tekst odnoszący się do pierwszej części pola otrzymuje brzmienie:

               „Pierwsza część pola:

               Symbol UE może być wykorzystany do:

               -
                     zgłoszenia wywozu do innej umawiającej się strony,

               -
                     zgłoszenia przywozu z innej umawiającej się strony.”;

               2)w uwagach dotyczących pola nr 25: „Rodzaj transportu na granicy” opis kodu «5» i «9» zastępuje się w następujący sposób:

                        A

                        B

                        Nazwa

                        …

                        5

                        …

                        9

                        …

                        50

                        …

                        90

                        …

                        Wysyłka pocztowa (aktywny środek transportu nieznany)

                        …

                        Środek nieznany (tj. własny napęd).”.

                     (1)
                  Dz.U. L 134 z 22.5.1987, s. 2.

                     (2)
                  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

                     (3)
                  Dz.U. L 99 z 15.4.2016, s. 6.