				|

		52013PC0095

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie utworzenia systemu wjazdu/wyjazdu (EES) w celu rejestrowania danych dotyczących wjazdu i wyjazdu obywateli państw trzecich przekraczających granice zewnętrzne państw członkowskich Unii Europejskiej /* COM/2013/095 final - 2013/0057 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
·      Podstawa i cele wniosku
W swoim komunikacie z dnia 13 lutego 2008 r.
zatytułowanym „Przygotowanie kolejnych etapów rozwoju zarządzania
granicami w Unii Europejskiej”[1]
Komisja zaproponowała ustanowienie systemu wjazdu/wyjazdu (EES). System
taki obejmuje przede wszystkim elektroniczny rejestr dat i miejsc wjazdu i
wyjazdu każdego obywatela państwa trzeciego, któremu zezwolono na
pobyt krótkoterminowy.
Wniosek ten został zatwierdzony w ramach
programu sztokholmskiego[2]
przyjętego przez Radę Europejską w grudniu 2009 r.
Po szczycie Rady Europejskiej w dniach 23 i 24
czerwca 2011 r., na którym wezwano do szybkich postępów w pracach nad
pakietem w sprawie inteligentnych granic, tj. pracach nad wnioskami
ustawodawczymi w sprawie systemu wjazdu/wyjazdu (EES) i programu rejestrowania
podróżnych (RTP)[3],
Komisja opublikowała w dniu 25 października 2011 r. komunikat[4] w sprawie możliwych
wariantów wdrożenia EES i RTP.
Niniejszy wniosek przedkłada się
wraz z wnioskiem w sprawie ustanowienia programu rejestrowania podróżnych
oraz wnioskiem w sprawie zmiany wspólnotowego kodeksu zasad regulujących
kontrolę na przejściach na granicach zewnętrznych oraz nadzór
nad granicami zewnętrznymi (kodeks graniczny Schengen)[5] na potrzeby funkcjonowania tych
dwóch nowych systemów. Dla każdego systemu przedstawiono ocenę
skutków.
·      Kontekst ogólny
Zgodnie z kodeksem granicznym Schengen
obywatele UE i inne osoby korzystające z prawa do swobodnego
przemieszczania się na mocy przepisów UE (np. członkowie rodzin
obywateli UE), przekraczając granicę zewnętrzną,
podlegają kontroli minimalnej zarówno przy wjeździe, jak i
wyjeździe, polegającej na sprawdzeniu dokumentu podróży w celu
ustalenia tożsamości danej osoby. Wszyscy pozostali obywatele
państw trzecich muszą jednak przy wjeździe zostać poddani
szczegółowej kontroli obejmującej sprawdzenie celu ich pobytu, faktu
posiadania wystarczających środków utrzymania, jak również
sprawdzenie w systemie informacyjnym Schengen (SIS) i w krajowych bazach
danych.
W kodeksie granicznym Schengen nie
istnieją żadne przepisy dotyczące rejestrowania przekraczania
granic przez podróżnych. Obecnie jedynym sposobem wskazania dat wjazdu i
wyjazdu, który może być wykorzystywany przez straż graniczną
i organy imigracyjne do obliczenia długości pobytu obywatela
państwa trzeciego w strefie Schengen, która nie może przekraczać
90 dni w okresie 180 dni, jest stemplowanie dokumentów podróży. Inne
środki oraz narzędzia dostępne na przejściach granicznych,
takie jak bazy danych (SIS i system informacji wizowej – VIS), których
sprawdzenie jest obowiązkowe przy wjeździe, lecz nie wyjeździe,
nie są przeznaczone do rejestrowania przekroczeń granicy i nie
zapewniają takiej funkcji. Głównym celem VIS jest umożliwienie
weryfikacji historii danego wniosku wizowego oraz sprawdzenie przy
wjeździe, czy osoba przedstawiająca wizę na granicy jest tą
samą osobą, której wiza została wydana.
Obecnie brak środków elektronicznych
umożliwiających ustalenie, czy, gdzie i kiedy obywatel państwa
trzeciego wjechał do strefy Schengen lub opuścił jej terytorium.
Trudności w monitorowaniu dozwolonego pobytu obywateli państw
trzecich są również spowodowane stosowaniem stempli oraz ich
jakością (np. czytelnością, długotrwałym procesem
obliczania długości pobytu, fałszowaniem i podrabianiem).
Z tych powodów nie ma spójnej ogólnounijnej
ewidencji wjazdów podróżnych do strefy Schengen i wyjazdów z niej, a zatem
państwa członkowskie nie dysponują wiarygodnymi środkami w
celu ustalenia, czy obywatel państwa trzeciego przekroczył swoje
prawo do pobytu. Trzynaście państw członkowskich[6] prowadzi własne krajowe
systemy wjazdu/wyjazdu, w których gromadzone są dane alfanumeryczne
podróżnych. Wszystkie 13 państw członkowskich udziela
dostępu do baz do celów zarządzania granicami i na potrzeby ochrony porządku
publicznego. O ile dana osoba legalnie wyjeżdża z terytorium
państwa członkowskiego, do którego wjechała, systemy
wykryłyby przekroczenie okresu pobytu. Jednak w pozostałych
przypadkach nie ma możliwości wykorzystania takich systemów w celu
wykrywania osób nadmiernie przedłużających pobyt, ponieważ
nie istnieje możliwość porównania wpisów dotyczących wjazdu
i wyjazdu, gdy osoby opuszczają strefę Schengen przez inne
państwo członkowskie niż to, przez które
wjeżdżały do strefy Schengen i w którym wprowadzono ich dane.
Nie istnieją wiarygodne dane
dotyczące liczby nielegalnych imigrantów, którzy przebywają obecnie w
UE. Według ostrożnych szacunków liczba nielegalnych imigrantów w UE
kształtuje się na poziomie 1,9 do 3,8 milionów. Powszechnie uznaje
się, że zdecydowana większość nielegalnych imigrantów
to tzw. osoby nadmiernie przedłużające pobyt, tzn. osoby, które
przybyły legalnie na pobyt krótkoterminowy, w stosownych przypadkach z
ważną wizą, a następnie pozostały na terytorium UE po
upływie okresu ich dozwolonego pobytu. W 2010 r. łączna liczba
nielegalnych imigrantów[7]
zatrzymanych w UE (UE 27) wyniosła 505 220, co w porównaniu z
powyższymi szacunkami wykazuje, że zatrzymywana jest jedynie
niewielka część osób nadmiernie przedłużających
pobyt.
W przypadku obywateli państw trzecich
niszczących swoje dokumenty po wjeździe do strefy Schengen, bardzo
ważne jest udzielenie władzom dostępu do wiarygodnych informacji
pozwalających na ustalenie tożsamości takich osób.
Ocena skutków finansowych załączona
do niniejszego wniosku opiera się na badaniu kosztów EES i RTP
przeprowadzonym przez wykonawcę zewnętrznego.
Cele niniejszego wniosku w sprawie
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady są
następujące:
–
stworzenie EES i ustanowienie podstawy prawnej dla
opracowania i wdrożenia systemu technicznego.
–
określenie celu, funkcji i obowiązków w
zakresie korzystania z EES; oraz
–
powierzenie Agencji ds. Zarządzania
Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni
Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości[8] („Agencji”) obowiązku
rozwijania systemu centralnego i zarządzania operacyjnego tym systemem.
Niniejsze rozporządzenie stanowi
zasadniczy instrument tworzący ramy prawne EES. Celem uzupełnienia
ram prawnych równolegle z niniejszym wnioskiem przedstawiono wniosek w sprawie
zmiany kodeksu granicznego Schengen w odniesieniu do stosowania systemu w
ramach procesu zarządzania granicami.
Celem EES będzie udoskonalenie
zarządzania granicami zewnętrznymi i walki z nielegalną
imigracją, poprzez stworzenie systemu, który będzie:
·      obliczać okres dozwolonego pobytu każdego podróżnego;
obejmuje to: przy wjeździe, w przypadku podróżnych, którzy
często wjeżdżali na terytorium strefy Schengen – szybkie i
dokładne obliczenie liczby dni pozostałych z maksymalnej liczby 90
dni w okresie 180 dni; przy wyjeździe – sprawdzenie, czy podróżny
przestrzegał okresu dozwolonego pobytu; na terytorium strefy Schengen – w
odniesieniu do przeprowadzania kontroli obywateli państw trzecich w celu
weryfikacji legalności ich pobytu;
·      pomagać w identyfikacji osób, które mogą nie
spełniać warunków wjazdu lub pobytu na terytorium państw
członkowskich lub też przestały spełniać te warunki;
dotyczy to w szczególności osób, w odniesieniu do których podczas kontroli
na terytorium stwierdzono brak dokumentów podróży lub innych środków
identyfikacji;
·      wspierać analizę wjazdów i wyjazdów obywateli państw
trzecich; obejmuje to przede wszystkim uzyskanie precyzyjnego obrazu
przepływów podróżnych przez granice zewnętrzne oraz liczby osób
nadmiernie przedłużających pobyt, np. w podziale według
narodowości podróżnych.
Przewidywany wpływ systemu został
poddany dalszej ocenie i szczegółowo opisany w ocenie skutków. Można
go podsumować w następujący sposób:
·      sprawne dostarczanie dokładnych informacji funkcjonariuszom
straży granicznej podczas kontroli na przejściach granicznych poprzez
zastąpienie powolnego i zawodnego systemu ręcznego stemplowania
paszportów; pozwoli to na lepsze kontrolowanie okresu dozwolonego pobytu, jak
również sprawniejsze kontrole graniczne;
·      udzielanie dokładnych informacji podróżnym na temat
maksymalnego okresu ich dozwolonego pobytu;
·      udzielanie dokładnych informacji o tym, kto przekracza okres
dozwolonego pobytu, co ułatwi kontrole na terytorium i zatrzymania nielegalnych
imigrantów;
·      wspieranie identyfikacji nielegalnych imigrantów; przechowując w
EES dane biometryczne wszystkich osób niepodlegających obowiązkowi
wizowemu oraz biorąc pod uwagę fakt, że dane biometryczne
posiadaczy wiz są przechowywane w systemie VIS, organy państw
członkowskich będą w stanie zidentyfikować każdego
zatrzymanego na terytorium nielegalnego migranta, który legalnie
przekroczył granicę zewnętrzną; to z kolei ułatwi
procedurę powrotu;
·      wygenerowana przez system analiza umożliwi oparte na faktach
podejście do np. polityki wizowej, ponieważ EES będzie
dostarczał dokładnych informacji na temat tego, czy istnieje problem
osób nadmiernie przedłużających pobyt danej narodowości,
czy też nie, co stanowiłoby ważny czynnik przy podejmowaniu
decyzji o wprowadzeniu lub zniesieniu, w stosownych przypadkach, obowiązku
wizowego w odniesieniu do danego państwa trzeciego;
·      usunięcie z kontroli granicznej elementu ręcznego
stemplowania paszportów umożliwia wprowadzenie w pełni
zautomatyzowanych kontroli granicznych dla obywateli niektórych państw
trzecich, na warunkach określonych we wniosku dotyczącym programu
rejestrowania podróżnych przedstawionego równolegle do niniejszego
wniosku.
·      Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek
Rozporządzenie (WE) nr 562/2006
Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające wspólnotowy kodeks zasad
regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen).
Rozporządzenie (WE) nr 1931/2006
Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające przepisy dotyczące małego
ruchu granicznego na zewnętrznych granicach lądowych państw
członkowskich i zmieniające postanowienia Konwencji z Schengen.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i
Rady (WE) nr 767/2008 w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz
wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz
krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS).
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i
Rady (WE) nr 810/2009 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Wizowy.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską
Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami
Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa
i Sprawiedliwości.
2.           KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI
ORAZ OCENA SKUTKÓW
·      Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Zostały one opisane w ocenie skutków
towarzyszącej niniejszemu wnioskowi.
·      Ocena skutków
Pierwsza ocena skutków[9] została przeprowadzona w
2008 r. podczas przygotowywania komunikatu Komisji na ten temat, natomiast
druga została zakończona w 2012 r.[10].
W pierwszej ocenie przeanalizowano warianty strategiczne i ich najbardziej
prawdopodobne skutki oraz stwierdzono, że EES powinien zostać
ustanowiony.
Po przeprowadzeniu konsultacji i dokonaniu
wstępnego przeglądu w ostatniej ocenie skutków poddano analizie
najważniejsze warianty wdrażania.
Analiza różnych wariantów i podwariantów
wykazała, że preferowane rozwiązanie w przypadku EES powinno
być następujące:
EES będzie miał charakter systemu
scentralizowanego zawierającego dane alfanumeryczne i biometryczne. Okres
przechowywania danych w zwykłych przypadkach wynosiłby
sześć miesięcy, a w przypadku nadmiernego przedłużenia
pobytu – pięć lat.
Wykorzystanie danych biometrycznych
podlegałoby okresowi przejściowemu liczącemu trzy lata, aby
umożliwić państwom członkowskim dostosowanie procesów na
przejściach granicznych.
Po upływie dwóch lat należy
dokonać oceny EES; w tym kontekście Komisja oceniłaby w
szczególności możliwość udzielenia dostępu do systemu
na potrzeby ochrony porządku publicznego oraz długość
okresu przechowywania, także biorąc pod uwagę doświadczenia
z dostępem do VIS do takich celów. W stosownym przypadku ocenie
towarzyszyłby wniosek Komisji dotyczący zmiany rozporządzenia w celu
zdefiniowania warunków takiego dostępu. Warunki te musiałyby
zostać ściśle określone w celu zapewnienia odpowiedniego
systemu ochrony danych i mogłyby zostać oparte na warunkach
przewidzianych w podstawie prawnej VIS.
Rada ds. Oceny Skutków (IAB) oceniła
projekt oceny skutków i wydała opinię w dniu 14 marca 2012 r. oraz (w
odniesieniu do poprawionej wersji) w dniu 8 czerwca 2012 r. Zalecenia
dotyczące ulepszeń zostały uwzględnione w zmienionej wersji
sprawozdania. W szczególności dokonano następujących zmian:
udzielono szerszych informacji na temat konsultacji z zainteresowanymi
stronami; zweryfikowano i uproszczono ogólne rozumowanie; dopracowano i
uszczegółowiono definicję problemu, zarówno w odniesieniu do ogólnego
problemu nielegalnej migracji, jak i w odniesieniu do konkretnych problemów związanych
z wdrożeniem; wydłużono scenariusz odniesienia, aby lepiej
ukazywał, w jaki sposób rozwijałby się bez dalszych
działań na poziomie UE; przeorganizowano i uproszczono warianty;
dopracowano ocenę wariantów i przeprowadzono ją w bardziej logiczny
sposób, z którego wynika, które warianty są ze sobą
połączone, a które nie; rozszerzono objaśnienie metody
stosowanej do obliczania kosztów; skorygowano analizę i opis preferowanego
wariantu i powiązano je w bardziej bezpośredni sposób z danymi, które
będą dostępne w przyszłości.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
·      Krótki opis proponowanych działań
Należy określić cel, funkcje i
obowiązki w zakresie EES. Ponadto należy udzielić mandatu
Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami
Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i
Sprawiedliwości na opracowanie i zarządzanie operacyjne systemem.
Szczegółowe objaśnienie poszczególnych artykułów wniosku
można znaleźć w odrębnym dokumencie roboczym
służb Komisji.
·      Podstawa prawna
Postawę prawną niniejszego
rozporządzenia stanowi art. 74 i art. 77 ust. 2 lit. b) i d) Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Artykuł 77 ust. 2 lit. b) i d) jest
odpowiednią podstawą prawną dla dokładniejszego
określenia środków dotyczących przekraczania granic
zewnętrznych państw członkowskich oraz opracowania norm i
procedur, których powinny przestrzegać państwa członkowskie przy
prowadzeniu kontroli osób na tych granicach. Artykuł 74 stanowi
właściwą podstawę prawną dla utworzenia i eksploatacji
EES i procedur wymiany informacji między państwami
członkowskimi, zapewniając współpracę między
właściwymi organami państw członkowskich oraz między
tymi organami i Komisją w dziedzinach objętych tytułem V
Traktatu.
·      Zasada pomocniczości
Zgodnie z art. 77 ust. 2 lit. b) Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej Unia ma prawo przyjmować środki
dotyczące kontroli osób i skutecznego nadzoru przy przekraczaniu granic
zewnętrznych państw członkowskich. Należy zmienić
obowiązujące przepisy UE dotyczące przekraczania granic
zewnętrznych państw członkowskich, aby uwzględnić
fakt, że nie istnieją obecnie sprawdzone środki pozwalające
monitorować przemieszczanie się obywateli państw trzecich,
którym zezwolono na pobyt krótkoterminowy, ze względu na złożoność
i powolność obecnego wymogu stemplowania, który nie umożliwia
organom państw członkowskich w dostateczny sposób ocenić
dozwolony pobyt podczas kontroli granicznej podróżnego lub podczas jego
kontroli na terytorium UE, a także na bardzo ograniczoną
przydatność systemów krajowych do tych celów na obszarze bez kontroli
na granicach wewnętrznych.
W celu zwiększenia skuteczności
zarządzania migracją dostępne powinny być informacje o tym,
kto znajduje się na terytorium UE i kto przestrzega maksymalnego
dozwolonego okresu pobytu krótkoterminowego, tj. 90 dni w ciągu 180 dni, o
narodowościach i grupach podróżnych (zwolnionych z obowiązku
wizowego lub nie) nadmiernie przedłużających pobyt, oraz
informacje wspierające kontrole wyrywkowe na terytorium w celu wykrywania
przypadków nielegalnego pobytu osób.
Konieczne jest wprowadzenie wspólnego systemu
w celu ustanowienia zharmonizowanych reguł dotyczących rejestrowania
transgranicznego przepływu osób i monitorowania dozwolonego pobytu w
strefie Schengen jako całości.
Dlatego też cele wniosku nie mogą
być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa
członkowskie.
·      Zasada proporcjonalności
Artykuł 5 Traktatu o Unii Europejskiej
stanowi, że działanie UE nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia celów Traktatu. Forma wybrana dla tego działania UE
musi zatem umożliwić osiągnięcie celów wniosku i jego
wprowadzenie w życie w jak najskuteczniejszy sposób. Proponowana
inicjatywa stanowi dalsze rozwinięcie dorobku Schengen w celu zapewnienia
jednakowego stosowania wspólnych reguł na granicach zewnętrznych we
wszystkich państwach należących do strefy Schengen. Inicjatywa
ta tworzy instrument zapewniający Unii Europejskiej informacje na temat
liczby obywateli państw trzecich wjeżdżających na
terytorium UE i opuszczających je, co jest niezbędne dla
zrównoważonego kształtowania opartej na faktach polityki w dziedzinie
migracji i wiz. Ponadto jest ona proporcjonalna pod względem prawa do
ochrony danych osobowych, ponieważ nie wymaga gromadzenia i przechowywania
większej ilości danych przez okres dłuższy, niż jest to
absolutnie konieczne do funkcjonowania systemu i realizacji jego celów.
Inicjatywa ta jest również proporcjonalna pod względem kosztów,
biorąc pod uwagę korzyści, jakie system przyniesie wszystkim
państwom członkowskim w zakresie zarządzania wspólnymi granicami
zewnętrznymi oraz postępowania w kierunku wspólnej polityki
migracyjnej UE.
Wniosek jest zatem zgodny z zasadą
proporcjonalności.
·      Wybór instrumentu
Proponowane instrumenty: rozporządzenie.
Inne instrumenty byłyby
niewłaściwe z następujących względów:
Celem niniejszego wniosku jest utworzenie
scentralizowanego systemu, w ramach którego państwa członkowskie
będą ze sobą współpracować, co wymaga wspólnej
struktury i zasad eksploatacji. Ponadto wniosek określa reguły
dotyczące kontroli granicznej na granicach zewnętrznych, które
są jednolite dla wszystkich państw członkowskich. W
rezultacie jedynym właściwym instrumentem prawnym jest
rozporządzenie.
•           Prawa
podstawowe
Proponowane rozporządzenie ma wpływ
na prawa podstawowe, w szczególności w odniesieniu do ochrony danych
osobowych (art. 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej), prawa do
wolności i bezpieczeństwa osobistego (art. 6 Karty), poszanowania
życia prywatnego i rodzinnego (art. 7 Karty), prawa do azylu (art. 18
Karty) i ochrony w przypadku usunięcia z terytorium państwa,
wydalenia lub ekstradycji (art. 19 Karty).
Wniosek zawiera gwarancje dotyczące
danych osobowych, w szczególności dostępu do nich, który powinien
być ściśle ograniczony wyłącznie do celów niniejszego
rozporządzenia i określonych w nim właściwych organów.
Gwarancje dotyczące danych osobowych obejmują także prawo do
dostępu lub prawo do skorygowania lub usunięcia danych.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek Komisji
dotyczący kolejnych wieloletnich ram finansowych zawiera wniosek o 4,6 mld
EUR dla Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego na okres 2014–2020. We
wniosku przeznaczono 1,1 mld EUR jako orientacyjną kwotę na rzecz
rozwoju EES i RTP przy założeniu, że koszty prac nad
opracowaniem systemów rozpoczną się w 2015 r.[11].
Wspomniane wsparcie finansowe obejmie nie
tylko koszty głównych elementów przez cały okres objęty
wieloletnimi ramami finansowymi (na poziomie UE, zarówno rozwój, jak i koszty
operacyjne), ale także koszty rozwoju krajowych (państwa
członkowskie) elementów tych dwóch systemów, w ramach dostępnych
zasobów. Zapewnienie wsparcia finansowego na koszty krajowych prac nad
opracowaniem systemów zagwarantowałoby, że trudne warunki gospodarcze
na szczeblu krajowym nie zagrożą projektom lub nie opóźnią
ich. Obejmuje to kwotę 146 mln EUR na poczet kosztów na szczeblu krajowym
związanych z hostingiem systemów informatycznych, pomieszczeniami
służącymi do przechowywania sprzętu użytkowników
końcowych oraz pomieszczeniami przeznaczonymi na biura operatorów.
Obejmuje to również kwotę 341 mln EUR na poczet kosztów na szczeblu
krajowym związanych z konserwacją sprzętu i licencjami na
oprogramowanie.
Po uruchomieniu
nowych systemów przyszłe koszty operacyjne w państwach
członkowskich mogłyby być pokrywane w ramach ich programów
krajowych. Proponuje się, aby państwa członkowskie mogły
wykorzystać 50 % przydzielonych środków w ramach programów krajowych
na pokrycie kosztów operacyjnych systemów informatycznych
służących do zarządzania przepływami migracyjnymi na
zewnętrznych granicach Unii. Koszty te mogą obejmować koszty
zarządzania systemami VIS, SIS i nowymi systemami utworzonymi w
przedmiotowym okresie, koszty personelu, koszty obsługi, wynajmu
zabezpieczonych pomieszczeń itp. Dlatego też przyszły instrument
zapewni ciągłość finansowania w stosownych przypadkach.
5.           INFORMACJE DODATKOWE
·      Uczestnictwo
Niniejszy wniosek stanowi rozwinięcie
dorobku Schengen, ponieważ dotyczy przekraczania granic zewnętrznych.
Z tego względu należy rozważyć następujące skutki
wniosku w odniesieniu do różnych protokołów i umów z państwami
stowarzyszonymi.
Dania: Zgodnie
z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii
załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) i do
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), Dania nie uczestniczy
w przyjęciu przez Radę środków na mocy tytułu V
części trzeciej TFUE.
Ponieważ niniejsze rozporządzenie
stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego
protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy po
przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia decyzję,
czy wdroży niniejsze rozporządzenie w swoim prawie krajowym.
Zjednoczone Królestwo i Irlandia: Zgodnie z art. 4 i 5 Protokołu włączającego dorobek
Schengen w ramy Unii Europejskiej, decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja
2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i
Irlandii Północnej oraz decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego
2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej
niektórych przepisów dorobku Schengen, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą
w rozporządzeniu (WE) nr 562/2006 (kodeks graniczny Schengen). Zjednoczone
Królestwo i Irlandia nie uczestniczą zatem w przyjęciu niniejszego
rozporządzenia, nie są nim związane ani go nie stosują.
Islandia i Norwegia: Obowiązują procedury określone w układzie o
stowarzyszeniu, zawartym przez Radę z Republiką Islandii i Królestwem
Norwegii, dotyczącym włączenia tych dwóch państw we
wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, ponieważ niniejszy
wniosek oparty jest na dorobku Schengen, zgodnie z załącznikiem A do
wspomnianego układu[12].
Szwajcaria Niniejsze
rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku prawnego
Schengen w rozumieniu w rozumieniu Umowy między Unią Europejską,
Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie
włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie,
stosowanie i rozwój dorobku Schengen[13].
Liechtenstein:
Wniosek stanowi rozwinięcie przepisów dorobku prawnego Schengen w
rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą
Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem
Lichtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Lichtensteinu do Umowy
między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i
Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia
Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój
dorobku Schengen[14].
Cypr, Bułgaria i Rumunia: Niniejsze rozporządzenie ustanawiające
EES zastępuje odnośny obowiązek weryfikacji czasu pobytu i
stemplowania paszportów obywateli państw trzecich.
Przepisy te były stosowane przez przystępujące państwa
członkowskie od chwili przystąpienia do Unii Europejskiej.
2013/0057 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie utworzenia systemu wjazdu/wyjazdu
(EES) w celu rejestrowania danych dotyczących wjazdu i wyjazdu obywateli państw
trzecich przekraczających granice zewnętrzne państw
członkowskich Unii Europejskiej
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 74 i art. 77
ust. 2 lit. b) i d),
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej[15],
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[16],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[17],
po konsultacji z Europejskim Inspektorem
Ochrony Danych,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
W komunikacie Komisji z dnia 13 lutego 2008 r.
zatytułowanym „Przygotowanie kolejnych etapów rozwoju zarządzania
granicami w Unii Europejskiej”[18]
przedstawiono potrzebę stworzenia systemu wjazdu/wyjazdu
wynikającą ze zintegrowanej europejskiej strategii zarządzania
granicami, rejestrującego elektronicznie czas i miejsce wjazdu i wyjazdu
obywateli państw trzecich, którym zezwolono na pobyt krótkoterminowy w
strefie Schengen oraz obliczającego czas trwania ich dozwolonego pobytu.
(2)
Rada Europejska na posiedzeniu w dniach 19–20
czerwca 2008 r. podkreśliła znaczenie kontynuowania wysiłków na
rzecz rozwoju unijnej strategii zintegrowanego zarządzania granicami, w
tym lepszego wykorzystania nowoczesnych technologii w celu usprawnienia
zarządzania granicami zewnętrznymi.
(3)
W komunikacie Komisji z dnia 10 czerwca 2009 r.
zatytułowanym „Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i
sprawiedliwości w służbie obywateli” popiera się stworzenie
elektronicznego systemu rejestrowania wjazdu na terytorium państw
członkowskich i wyjazdu z niego w drodze przekroczenia granic
zewnętrznych, co zapewniłoby skuteczniejsze zarządzanie
dostępem do tego terytorium.
(4)
Rada Europejska obradująca w dniach 23 i 24
czerwca 2011 r. wezwała do szybkich postępów w pracach nad
„inteligentnymi granicami”. W dniu 25 października 2011 r. Komisja
opublikowała komunikat „Inteligentne granice – możliwe warianty i
kierunki”.
(5)
Niezbędne jest dokładne określenie
przeznaczenia systemu wjazdu/wyjazdu (EES) i jego struktury technicznej,
ustanowienie zasad jego funkcjonowania i użytkowania oraz określenie
zakresów odpowiedzialności za system, kategorii danych, które
będą do niego wprowadzane, celów, do jakich dane te mają
być wprowadzane, kryteriów ich wprowadzania, organów mających prawo
dostępu do danych, powiązań między ostrzeżeniami oraz
dalszych zasad przetwarzania danych i ochrony danych osobistych.
(6)
EES nie powinien mieć zastosowania do
obywateli państw trzecich będących członkami rodzin
obywateli Unii, którzy posiadają kartę pobytu przewidzianą w
dyrektywie 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004
r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego
przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich[19], lub do posiadaczy dokumentów
pobytowych, o których mowa w kodeksie granicznym Schengen, ponieważ ich
pobyt nie jest ograniczony do 90 dni w okresie 180 dni.
(7)
Celem EES powinno być wzmocnienie kontroli
granic, zapobieganie nielegalnej imigracji oraz ułatwianie
zarządzania przepływami migracyjnymi. EES powinien w
szczególności przyczyniać się do identyfikacji osób, które
mogą nie spełniać warunków dotyczących czasu trwania pobytu
na terytorium państw członkowskich lub przestały te warunki
spełniać.
(8)
Aby osiągnąć te cele EES powinien
przetwarzać dane alfanumeryczne, a po upływie okresu
przejściowego również odciski palców. Wpływ na
prywatność podróżnych, jaki wiąże się z
pobieraniem odcisków palców, jest uzasadniony dwoma powodami. Odciski palców
są wiarygodną metodą identyfikacji osób zatrzymanych na
terytorium państw członkowskich bez dokumentów podróży lub
innych środków umożliwiających identyfikację, co jest
praktyką powszechnie stosowaną przez nieregularnych imigrantów.
Odciski palców umożliwiają także bardziej rzetelne porównywanie
wpisów na temat wjazdu i wyjazdu legalnych podróżnych.
(9)
Jeżeli jest to fizycznie możliwe, w EES
należy zarejestrować dziesięć odcisków palców, aby
umożliwić dokładną weryfikację oraz
identyfikację, a także zapewnić dostępność
wystarczających danych w każdych okolicznościach.
(10)
W odniesieniu do wykorzystania odcisków palców
należy wprowadzić okres przejściowy, aby umożliwić
państwom członkowskim dostosowanie kontroli granicznej i obsługi
przepływów pasażerów i uniknięcie wydłużenia czasu
oczekiwania na granicy.
(11)
Rozwój techniczny systemu powinien przewidywać
możliwość dostępu do systemu na potrzeby ochrony porządku
publicznego, jeżeli niniejsze rozporządzenie zostanie w
przyszłości zmienione tak, aby dopuścić taki dostęp.
(12)
Za rozwój i zarządzanie operacyjne
scentralizowanego EES powinna odpowiadać Agencja ds. Zarządzania
Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni
Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości, ustanowiona
rozporządzeniem (UE) nr 1077/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
25 października 2011 r.[20]
System taki powinien składać się z jednostki centralnej,
zapasowej jednostki centralnej, jednolitych interfejsów w każdym
państwie członkowskim oraz infrastruktury łączności
między centralnym EES a punktami dostępu do sieci. Państwa
członkowskie powinny być odpowiedzialne za rozwijanie swoich
własnych systemów krajowych i zarządzanie operacyjne nimi.
(13)
W celu zapewnienia synergii i
oszczędności kosztowej EES powinien, w miarę
możliwości, być wdrażany równolegle z systemem
rejestrowania podróżnych utworzonym zgodnie z zgodnie z
rozporządzeniem COM(2013) 97 final.
(14)
Niniejsze rozporządzenie powinno
określać organy państw członkowskich, które mogą
być upoważnione do dostępu do EES w celu wprowadzania,
zmieniania, usuwania lub przeglądania danych w konkretnych celach
związanych z EES i w zakresie niezbędnym do wykonywania swoich
zadań.
(15)
Wszelkiego rodzaju przetwarzanie danych zawartych w
EES powinno być proporcjonalne do zamierzonych celów i niezbędne do
wykonania zadań przez właściwe organy. Korzystając z EES,
właściwe organy powinny zapewnić poszanowanie godności
ludzkiej i integralności osób, których dane są wymagane, i nie
powinny dyskryminować osób ze względu na płeć, rasę
lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd,
niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.
(16)
Dane osobowe zgromadzone w EES powinny być
przechowywane nie dłużej niż jest to wymagane na użytek
EES. Właściwe jest, aby dane były przechowywane przez okres
sześciu miesięcy, ponieważ jest to minimalny okres wymagany do
obliczenia czasu trwania pobytu. Dłuższy okres nieprzekraczający
pięciu lat byłby konieczny w odniesieniu do osób, które nie
opuściły terytorium państw członkowskich przed upływem
dozwolonego okresu pobytu. Dane powinny być usunięte po upływie pięciu
lat, chyba że wystąpiły podstawy dla ich wcześniejszego
usunięcia.
(17)
Należy określić precyzyjne zasady
dotyczące odpowiedzialności za rozwój i eksploatację EES oraz
odpowiedzialność państw członkowskich za systemy krajowe i
dostęp organów krajowych do danych.
(18)
Należy określić zasady
odpowiedzialności państw członkowskich z tytułu szkód
wynikających z wszelkich przypadków naruszenia niniejszego
rozporządzenia. Odpowiedzialność Komisji z tytułu
takich szkód podlega postanowieniom art. 340 akapit drugi Traktatu.
(19)
Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w
zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[21] stosuje się do
przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie w ramach
stosowania niniejszego rozporządzenia.
(20)
Do działań instytucji lub organów
unijnych wykonujących swoje zadania z zakresu zarządzania EES stosuje
się rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z
przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o
swobodnym przepływie takich danych[22].

(21)
Niezależne organy nadzoru ustanowione zgodnie
z art. 28 dyrektywy 95/46/WE powinny kontrolować zgodność z
prawem przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie,
przy czym Europejski Inspektor Ochrony Danych ustanowiony rozporządzeniem
(WE) nr 45/2001 powinien monitorować działalność instytucji
i organów UE w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych. Europejski
Inspektor Ochrony Danych oraz organy nadzoru powinny współpracować ze
sobą w zakresie monitorowania EES.
(22)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw
podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii
Europejskiej, w szczególności w odniesieniu do ochrony danych osobowych
(art. 8 Karty), prawa do wolności i bezpieczeństwa osobistego (art. 6
Karty), poszanowania życia prywatnego i rodzinnego (art. 7 Karty), prawa
do azylu (art. 18 Karty), ochrony w przypadku usunięcia z terytorium
państwa, wydalenia lub ekstradycji (art. 19 Karty), prawa do skutecznego
środka prawnego (Artykuł 47 Karty); rozporządzenie musi być
stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami.
(23)
Skuteczne monitorowanie stosowania niniejszego
rozporządzenia wymaga regularnego przeprowadzania ocen. Warunki udzielania
dostępu do danych przechowywanych w systemie na potrzeby ochrony
porządku publicznego oraz na potrzeby państw trzecich, jak
również zatrzymywania danych na różne okresy powinny zostać
poddawane ocenie w celu stwierdzenia, czy i w jaki sposób system może
najskuteczniej przyczyniać się do walki z przestępstwami
terrorystycznymi i innymi poważnymi przestępstwami. Mając na uwadze
dużą liczbę danych osobowych zawartych w EES oraz
konieczność pełnego poszanowania życia prywatnego osób
fizycznych, których dane osobowe są przetwarzane w EES, ocena ta powinna
nastąpić po upływie dwóch lat od rozpoczęcia
działań i uwzględniać wyniki wdrażania systemu VIS.
(24)
Państwa członkowskie powinny
określić zasady dotyczące kar obowiązujących
w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia
i zapewnić ich stosowanie.
(25)
Aby zapewnić jednolite warunki wykonywania
przepisów niniejszego rozporządzenia, należy powierzyć Komisji
uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16
lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące
trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień
wykonawczych przez Komisję[23].
(26)
Ustanowienie wspólnego EES w obszarze bez kontroli
na granicach wewnętrznych oraz utworzenie wspólnych zobowiązań,
warunków i procedur dotyczących wykorzystywania danych nie mogą
być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa
członkowskie i dlatego, ze względu na skalę i skutki
działań, mogą zostać lepiej osiągnięte na
poziomie Unii zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w
art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą
proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze
rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne dla
osiągnięcia tego celu.
(27)
Zgodnie z art. 1 i 2 protokołu (nr
22) w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu
o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego
rozporządzenia, nie jest nim związana, ani go nie stosuje. Ponieważ niniejsze rozporządzenie stanowi
rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego
Protokołu w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez
Radę niniejszego rozporządzenia Dania podejmuje decyzję, czy
dokona jego transpozycji do swojego prawa krajowego.
(28)
Niniejsze rozporządzenie stanowi
rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania
do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29
maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej
Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych
przepisów dorobku Schengen[24];
Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym
w jego przyjęciu i nie jest nim związane, ani go nie
stosuje.
(29)
Niniejsze rozporządzenie stanowi
rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie
uczestniczy, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego
2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej
niektórych przepisów dorobku Schengen[25]. W związku z tym Irlandia nie uczestniczy w
przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana, ani
go nie stosuje.
(30)
W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze
rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w
rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej oraz Republikę
Islandii i Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch
państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[26], które wchodzą w zakres
obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt. A decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja
1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy[27].
(31)
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze
rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen
w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą
Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie
włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie,
stosowanie i rozwój dorobku Schengen[28], które wchodzą
w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A decyzji Rady 1999/437/WE z dnia
17 maja 1999 r. w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE[29].
(32)
W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze
rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie
z Protokołem zawartym między Unią Europejską,
Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i
Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu
do Umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą
Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej
włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie,
stosowanie i rozwój dorobku Schengen[30],
które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A decyzji
Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w związku z art. 3 decyzji
Rady 2011/350/UE[31],
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ 1
Przepisy ogólne
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejszym utworzony zostaje system
określany jako „system wjazdu/wyjazdu” (EES), zostaje niniejszym utworzony
w celu rejestrowania i przechowywania informacji na temat czasu i miejsca
wjazdu i wyjazdu obywateli państw trzecich przekraczających
zewnętrzne granice, którym zezwolono na pobyt krótkoterminowy na
terytorium państw członkowskich, w celu obliczania długości
ich pobytu oraz wytwarzania ostrzeżeń dla państw
członkowskich w przypadku upływu okresu dozwolonego pobytu.
Artykuł 2
Utworzenie EES
1.           Struktura EES została
określona w art. 6.
2.           Niniejszym
odpowiedzialność za zadania związane z rozwojem i
zarządzaniem operacyjnym EES, w tym w odniesieniu do rozwiązań
technicznych dotyczących przetwarzania danych biometrycznych, o których
mowa w art. 12, powierza się Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego
Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności,
Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (zwanej dalej „Agencją”).
Artykuł 3
Zakres stosowania
1.           Niniejsze rozporządzenie
stosuje się do wszystkich obywateli państw trzecich, którym zezwolono
na pobyt krótkoterminowy na terytorium państw członkowskich,
podlegających kontrolom granicznym zgodnie z kodeksem granicznym Schengen
podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich.
2.           Niniejsze rozporządzenie
nie ma zastosowania do przekraczania granic zewnętrznych przez:
a)      członków rodziny obywateli Unii, do
których zastosowanie ma dyrektywa 2004/38/WE, którzy posiadają kartę
pobytu, o której mowa w wyżej wymienionej dyrektywie;
b)      członków rodziny obywateli
państw trzecich korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania
się na mocy przepisów UE, którzy posiadają kartę pobytu, o
której mowa w dyrektywie 2004/38/WE;
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania
do członków rodziny, o których mowa w lit. a) i b), nawet jeżeli nie
towarzyszą obywatelowi UE lub obywatela państwa trzeciego
korzystającego z prawa do swobodnego przemieszczania się lub nie dołączają
do niego;
c)      posiadaczy dokumentów pobytowych, o
których mowa w art. 2 ust. 15 kodeksu granicznego Schengen;
d)      obywateli Andory, Monako i San Marino.
Artykuł 4
Cel
Celem EES jest udoskonalenie zarządzania
granicami zewnętrznymi oraz walka z nielegalną imigracją,
realizacja polityki w dziedzinie zintegrowanego zarządzania granicami,
współpraca i konsultacje między organami granicznymi i imigracyjnymi
poprzez udzielanie przez państwa członkowskie dostępu do informacji
na temat czasu oraz miejsca wjazdu i wyjazdu obywateli państw trzecich
przez granice zewnętrzne oraz ułatwienie związanych z tym
decyzji, w celu:
–
wzmocnienia kontroli na przejściach na
granicach zewnętrznych oraz zwalczania nielegalnej imigracji;
–
obliczania i monitorowania obliczeń czasu
trwania dozwolonego pobytu obywateli państw trzecich, którym zezwolono na
pobyt krótkoterminowy;
–
pomocy w identyfikacji osób, które mogą
nie spełniać warunków wjazdu lub pobytu na terytorium państw
członkowskich lub też przestały spełniać te warunki;
–
umożliwienia organom krajowym państw
członkowskich identyfikowania osób nadmiernie
przedłużających pobyt oraz podejmowania właściwych
środków;
–
gromadzenia danych statystycznych dotyczących
wjazdów i wyjazdów obywateli państw trzecich na potrzeby analizy.
Artykuł 5
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia
stosuje się następujące definicje:
(1)
„granice zewnętrzne” oznaczają granice
zewnętrzne zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 2 lit.
kodeksu granicznego Schengen;
(2)
„organy graniczne” oznaczają
właściwe organy, wyznaczone zgodnie z prawem krajowym do
przeprowadzania kontroli osób na przejściach granicznych na granicach
zewnętrznych zgodnie z kodeksem granicznym Schengen;
(3)
„organy imigracyjne” oznaczają
właściwe organy, wyznaczone zgodnie z prawem krajowym do badania
przesłanek i podejmowania decyzji dotyczących pobytu obywateli
państw trzecich na terytorium państw członkowskich;
(4)
„organy wizowe” oznaczają organy
odpowiedzialne w każdym państwie członkowskim za rozpatrywanie
wniosków wizowych oraz podejmowanie decyzji w ich sprawie lub decyzji o
unieważnieniu, cofnięciu lub przedłużeniu wizy, w tym
centralne organy wizowe oraz organy odpowiedzialne za wydawanie wiz na granicy
zgodnie z kodeksem wizowym[32];
(5)
„obywatel państwa trzeciego” oznacza
każdą osobę niebędącą obywatelem Unii w
rozumieniu art. 20 Traktatu, z wyjątkiem osób, które na mocy umów
między Unią lub Unią i jej państwami członkowskimi z
jednej strony, a państwami trzecimi z drugiej, korzystają z prawa do
swobodnego przemieszczania się równoważnego z prawem obywateli Unii;
(6)
„dokument podróży” oznacza paszport lub inny
równoważny dokument, który upoważnia posiadacza do przekraczania
granic zewnętrznych i w którym może być umieszczona
wiza;
(7)
„pobyt krótkoterminowy” oznacza pobyt na terytorium
państw członkowskich, którego długość nie przekracza
90 dni w okresie 180 dni;
(8)
„odpowiedzialne państwo członkowskie”
oznacza państwo członkowskie, które wprowadziło dane do EES;
(9)
„weryfikacja” oznacza proces porównywania zestawów
danych w celu stwierdzenia autentyczności podawanej
tożsamości (kontrola jeden do jednego);
(10)
„identyfikacja” oznacza proces ustalania
tożsamości osoby poprzez przeszukiwanie bazy danych w oparciu
o wielorakie zestawy danych (kontrola jeden do wielu);
(11)
„dane alfanumeryczne” oznaczają dane
wyrażone literami, cyframi, znakami specjalnymi, odstępami
i znakami przestankowymi;
(12)
„dane biometryczne” oznaczają odciski palców;
(13)
„osoba nadmiernie przedłużająca
pobyt” oznacza obywatela państwa trzeciego, który nie spełnia
warunków dotyczących długości pobytu krótkoterminowego na
terytorium państw członkowskich lub przestał je
spełniać;
(14)
„Agencja” oznacza agencję ustanowioną
rozporządzeniem (UE) nr 1077/2011[33];
(15)
„Frontex” oznacza Europejską Agencję
Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach
Zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej
utworzoną na mocy rozporządzenia (WE) nr 2007/2004[34];
(16)
„organ nadzoru” oznacza organ nadzoru ustanowiony
zgodnie z art. 28 dyrektywy 95/46/WE;
(17)
„zarządzanie operacyjne” oznacza
wszystkie niezbędne zadania mające na celu utrzymanie funkcjonowania
wielkoskalowych systemów informatycznych, łącznie z
odpowiedzialnością za wykorzystywaną przez nie
infrastrukturą łączności;
(18)
„rozwój” oznacza wszystkie zadania niezbędne
do utworzenia wielkoskalowego systemu informatycznego, w tym wykorzystywanej
przez system infrastruktury łączności.
Artykuł 6
Struktura techniczna EES
EES składa się z:
a)           systemu centralnego
obejmującego jednostkę centralną oraz zapasową
jednostkę centralną, zdolną do zapewnienia wszystkich funkcji
jednostki centralnej w przypadku awarii systemu;
b)           krajowego systemu obejmującego
wymagany sprzęt, oprogramowanie i krajową infrastrukturę
łączności do łączenia urządzeń
użytkowników końcowych właściwych organów określonych
w art. 7 ust. 2 z punktami dostępu do sieci w każdym państwie
członkowskim;
c)           jednolitego interfejsu w każdym
państwie członkowskim, opartego na wspólnych specyfikacjach
technicznych i identycznego dla wszystkich państw członkowskich;
d)           punktów dostępu do sieci, które
stanowią element jednolitego interfejsu i są krajowymi punktami
dostępu łączącymi system krajowy każdego państwa
członkowskiego z systemem centralnym oraz
e)           infrastruktury komunikacyjnej
między systemem centralnym i punktami dostępu do sieci.
Artykuł 7
Dostęp w celu wprowadzania, zmieniania, usuwania i przeglądania
danych
1.           Zgodnie z art. 4 dostęp
do EES w celu wprowadzania, korygowania, usuwania i przeglądania danych, o
których mowa w art. 11 i 12, jest, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem,
zarezerwowany wyłącznie dla należycie upoważnionego
personelu organów każdego państwa członkowskiego
właściwych do celów określonych w art. 15–22, w zakresie
ograniczonym do tego, co niezbędne do wykonywania zadań zgodnie z tym
celem, i proporcjonalnym do wytyczonych celów.
2.           Każde państwo
członkowskie wyznacza właściwe organy, w tym organy graniczne,
wizowe oraz imigracyjne, których należycie upoważniony personel ma
dostęp pozwalający wprowadzać, modyfikować, usuwać lub
przeglądać dane w EES. Każde państwo członkowskie
niezwłocznie przekazuje Agencji wykaz tych organów. W wykazie tym
należy określić, do jakich celów każdy z tych organów
może mieć dostęp do danych zawartych w EES.
W terminie trzech miesięcy od
rozpoczęcia funkcjonowania EES zgodnie z art. 41 Agencja publikuje
skonsolidowane wykazy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W
przypadku wprowadzenia zmian w wykazie Agencja publikuje każdego roku
zaktualizowany ujednolicony wykaz.
Artykuł 8
Przepisy ogólne
1.           Każdy właściwy
organ uprawniony do dostępu do EES zgodnie z niniejszym
rozporządzeniem zapewnia wykorzystanie EES w zakresie koniecznym,
odpowiednim i proporcjonalnym do wykonywania zadań
właściwych organów.
2.           Każdy właściwy
organ dopilnuje, by w trakcie korzystania z EES nie dochodziło do
dyskryminacji obywateli państw trzecich ze względu na płeć,
rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd,
niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, oraz
zapewnia pełne poszanowanie godności ludzkiej i integralności
osoby.
Artykuł 9
Automatyczny kalkulator
EES zawiera automatyczny mechanizm, który
wskazuje maksymalny dozwolony okres pobytu zgodnie z art. 5 ust. 1 kodeksu
granicznego Schengen w odniesieniu do każdego obywatela państwa
trzeciego zarejestrowanego w EES.
Automatyczny kalkulator służy do:
a)           informowania właściwych
organów oraz obywatela państwa trzeciego o dozwolonym okresie pobytu w
momencie wjazdu przez granicę;
b)           identyfikacji przy wyjeździe
obywateli państw trzecich, którzy nadmiernie przedłużyli pobyt.
Artykuł 10
Mechanizm informacyjny
1.           EES obejmuje mechanizm, który
niezwłocznie po dniu upływu dozwolonego czasu pobytu automatycznie
identyfikuje wpisy dotyczące wjazdu/wyjazdu niezawierające danych
dotyczących wyjazdu, oraz identyfikuje wpisy, w odniesieniu do których
przekroczono maksymalny czas pobytu.
2.           Generowany przez system wykaz
zawierający dane, o których mowa w art. 11, dotyczące wszystkich
zidentyfikowanych osób nadmiernie przedłużających pobyt, jest
dostępny dla wyznaczonych właściwych organów krajowych.
ROZDZIAŁ II
 Wprowadzanie oraz wykorzystywanie danych przez organy graniczne
Artykuł 11
Dane osobowe posiadaczy wiz
1.           W przypadku braku
wcześniejszej rejestracji obywatela państwa trzeciego w EES,
jeżeli decyzja w sprawie zezwolenia na wjazd posiadacza wizy została
podjęta zgodnie z kodeksem granicznym Schengen, organ graniczny tworzy
rejestr indywidualnego podróżnego osoby, wpisując
następujące dane:
a)           nazwisko (nazwisko rodowe), nazwisko
przy urodzeniu (poprzednie nazwisko lub nazwiska rodowe); imię/imiona
(imię/imiona nadane); datę urodzenia, miejsce urodzenia i kraj
urodzenia, obywatelstwo, narodowości i płeć;
b)           rodzaj i numer dokumentu lub
dokumentów podróży, organ, który wydał dokument lub dokumenty oraz
datę wydania;
c)           trzyliterowy kod kraju wydania oraz
datę wygaśnięcia ważności dokumentu lub dokumentów
podróży;
d)           numer naklejki wizowej, w tym
trzyliterowy kod wydającego państwa członkowskiego oraz
datę wygaśnięcia ważności wizy, jeśli dotyczy;
e)           przy pierwszym wjeździe na
podstawie wizy – liczbę wpisów i dozwolony okres pobytu, jak wskazano na
naklejce wizowej;
f)            w stosownych przypadkach –
informację, że dana osoba uzyskała dostęp do programu
rejestrowania podróżnych zgodnie z rozporządzeniem COM(2013) 97 final,
niepowtarzalny identyfikator i status uczestnictwa.
2.           Przy każdym
wjeździe danej osoby wpisuje się następujące dane we wpisie
dotyczącym jej wjazdu/wyjazdu, który będzie powiązany z
rejestrem indywidualnego podróżnego za pośrednictwem indywidualnego
numeru referencyjnego stworzonego przez EES w momencie powstawania rejestru:
a)           datę i godzinę wjazdu,
b)           państwo członkowskie
wjazdu, przejście graniczne i organ, który wydał pozwolenie na wjazd;
c)           wyliczenie
liczby dni dozwolonego pobytu (pobytów) i datę ostatniego dnia dozwolonego
pobytu.
3.           W momencie wyjazdu do wpisu dotyczącego wjazdu/wyjazdu
powiązanego z rejestrem indywidualnego podróżnego wprowadza się
następujące dane:
a)           datę
i godzinę wyjazdu;
b)           państwo
członkowskie i przejście graniczne wyjazdu.
Artykuł 12
Dane osobowe obywateli państw trzecich zwolnionych z obowiązku
wizowego
1.           W przypadku braku wcześniejszej
rejestracji obywatela państwa trzeciego w EES, jeżeli decyzja w
sprawie zezwolenia na wjazd obywatela państwa trzeciego zwolnionego z
obowiązku wizowego została podjęta zgodnie z kodeksem granicznym
Schengen, organ graniczny tworzy rejestr indywidualnego podróżnego i
wprowadza do niego odciski dziesięciu palców danej osoby, w
uzupełnieniu do danych, o których mowa w art. 11, z wyłączeniem
informacji, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. d) i e).
2.           Dzieci poniżej 12 roku życia
są zwolnione z obowiązku składania odcisków palców ze
względów prawnych.
3.           Osoby, od których pobranie ich jest
fizycznie niemożliwe, są zwolnione z obowiązku składania
odcisków palców z przyczyn faktycznych.
Jeżeli jednak niemożność
pobrania odcisków palców jest tymczasowa, od danej osoby wymaga się, by
złożyła odciski palców przy kolejnym wjeździe. Organy
graniczne mają prawo zażądać dalszych wyjaśnień w
związku z tymczasową niemożnością złożenia
odcisków palców.
Państwa członkowskie zapewniają
wprowadzenie odpowiednich procedur gwarantujących poszanowanie
godności osoby w sytuacji, gdy wystąpią problemy z pobraniem
danych.
4.           W przypadku, gdy dana osoba jest
zwolniona z obowiązku składania odcisków palców z przyczyn prawnych
lub faktycznych zgodnie z ust. 2 lub 3, w odnośne pole przeznaczone na te
dane wpisuje się „nie dotyczy”. System umożliwia dokonanie
rozróżnienia między sytuacją, w której złożenie
odcisków palców nie jest wymagane z przyczyn prawnych, a przypadkami, w których
nie mogą one być złożone z przyczyn faktycznych.
5.           Przez okres trzech lat po
rozpoczęciu działania EES rejestruje się wyłącznie
dane alfanumeryczne, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 13
Procedury wprowadzania danych na przejściach granicznych, jeżeli
założono już rejestr indywidualnego podróżnego
Jeżeli założono już
rejestr indywidualnego podróżnego, organ graniczny, w stosownych
przypadkach aktualizuje dane zawarte w rejestrze, wprowadza wpis dotyczący
wjazdu/wyjazdu dla każdego wjazdu i wyjazdu zgodnie z art. 11 i 12 oraz
łączy ten wpis z rejestrem indywidualnego podróżnego.
Artykuł 14
Dane dodawane w przypadku cofnięcia lub przedłużenia
zezwolenia na pobyt
1.           Jeżeli podjęto
decyzję o cofnięciu zezwolenia na pobyt lub o przedłużeniu
okresu dozwolonego pobytu, właściwy organ, który podjął
decyzję, dodaje następujące dane do wpisu dotyczącego
wjazdu/wyjazdu:
a)           informację o statusie
wskazującą, że zezwolenia na pobyt zostało cofnięte
lub że okres dozwolonego pobytu został przedłużony;
b)           organ, który cofnął
zezwolenie na pobyt lub przedłużył okres dozwolonego pobytu;
c)           miejsce i datę wydania decyzji
o cofnięciu zezwolenia na pobyt lub przedłużeniu okresu
dozwolonego pobytu;
d)           nową datę upływu
okresu dozwolonego pobytu.
2.           Wpis dotyczący
wjazdu/wyjazdu wskazuje podstawę (podstawy) cofnięcia zezwolenia na
pobyt, którą jest:
a)           podstawa wydalenia danej osoby;
b)           każda inna decyzja podjęta
przez właściwe organy państwa członkowskiego zgodnie z
prawem krajowym, skutkująca wydaleniem lub wyjazdem obywatela państwa
trzeciego, który nie spełnia warunków wjazdu lub pobytu na terytorium
państw członkowskich lub przestał je spełniać.
3.           Wpis dotyczący
wjazdu/wyjazdu wskazuje podstawy przedłużenia okresu dozwolonego
pobytu.
4.           W przypadku gdy dana osoba
wyjechała lub została usunięta z terytorium państw
członkowskich na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 2 lit. b),
właściwy organ wpisuje dane zgodnie z art. 13 do wpisu
dotyczącego wjazdu/wyjazdu związanego z danym wjazdem.
Artykuł 15
Wykorzystanie danych w celu weryfikacji na granicach zewnętrznych
1.           Organy graniczne mają
dostęp do EES w celu przeglądania danych w zakresie, w jakim dane te
są niezbędne do wykonywania zadań związanych z
kontrolą granic.
2.           Do celów, o których mowa w
ust. 1, organy graniczne mają dostęp do wyszukiwania informacji
według danych, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a) w
połączeniu z niektórymi lub wszystkimi następującymi
danymi:
–
danymi, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. b);
–
danymi, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. c);
–
numerem naklejki wizowej, o którym mowa w art. 11
ust. 1 lit. d);
–
danymi, o których mowa w art. 11
ust. 2 lit. a);
–
państwem członkowskim i przejściem
granicznym wjazdu lub wyjazdu;
–
danymi, o których mowa w art. 12.
ROZDZIAŁ III
Wprowadzanie danych i wykorzystanie EES przez inne organy
Artykuł 16
Wykorzystanie EES do rozpatrywania wniosków wizowych i podejmowania decyzji w
ich sprawie
1.           Organy wizowe
przeglądają EES do celów rozpatrywania wniosków wizowych oraz decyzji
dotyczących tych wniosków, w tym decyzji o unieważnieniu,
cofnięciu lub przedłużeniu okresu ważności wydanej
wizy, zgodnie z odpowiednimi przepisami kodeksu wizowego.
2.           Do celów, o których mowa
w ust. 1, właściwy organ wizowy otrzymuje dostęp do
wyszukiwania danych według jednej lub kilku poniższych danych:
a)           danych, o których mowa
w art. 11 ust. 1 lit. a) b) i c);
b)           numeru naklejki wizowej, w tym
trzyliterowego kodu wydającego państwa członkowskiego, o którym
mowa w art. 11 ust. 1 lit. d);
c)           danych, o których mowa w art. 12.
3.           Jeżeli wyszukiwanie
według danych wymienionych w ust. 2 wskazuje, że dane na temat
obywatela państwa trzeciego są zarejestrowane w EES, organy wizowe
uzyskają dostęp do przeglądania danych zawartych w rejestrze
indywidualnego podróżnego oraz powiązanych z nimi wpisów
dotyczących wjazdu/wyjazdu wyłącznie do celów, o których mowa w
ust. 1.
Artykuł 17
Wykorzystanie EES do rozpatrywania wniosków o dostęp do RTP
1.           Właściwe organy, o
których mowa w art. 4 rozporządzenia COM(2013) 97
final, konsultują EES do celów rozpatrywania wniosków
RTP i decyzji dotyczących tych wniosków, w tym decyzji o odmowie,
cofnięciu lub przedłużeniu okresu ważności
dostępu do RTP zgodnie z odnośnymi przepisami tego
rozporządzenia.
2.           Do celów, o których mowa w
ust. 1, właściwy organ otrzymuje dostęp do wyszukiwania danych według
jednej lub kilku danych, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a), b) i c).
3.           Jeżeli wyszukiwanie według
danych wymienionych w ust. 2 wskazuje, że dane na temat obywatela
państwa trzeciego są zarejestrowane w EES, właściwy organ
uzyskuje dostęp do przeglądania danych zawartych w rejestrze
indywidualnego podróżnego oraz powiązanych z nimi wpisów
dotyczących wjazdu/wyjazdu wyłącznie do celów, o których mowa w
ust. 1.
Artykuł 18
Dostęp do danych w celu kontroli na terytorium państw
członkowskich
1.           Do celów weryfikacji
tożsamości obywatela państwa trzeciego lub ustalenia, czy
spełnia on warunki wjazdu lub pobytu na terytorium państw
członkowskich, właściwe władze państw
członkowskich mają dostęp do wyszukiwania informacji według
danych, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a), b) i c), w
połączeniu z odciskami palców, o których mowa w art. 12.
2.           Jeżeli wyszukiwanie
według danych wymienionych w ust. 1 wskazuje, że dane na temat
obywatela państwa trzeciego są zarejestrowane w EES,
właściwy organ uzyskuje dostęp do przeglądania danych
zawartych w rejestrze indywidualnego podróżnego oraz powiązanego z
nimi wpisu (wpisów) dotyczącego (dotyczących) wjazdu/wyjazdu
wyłącznie do celów, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 19
Dostęp do danych w celu ustalenia tożsamości
1.           Organy właściwe do
prowadzenia kontroli na przejściach granicznych na zewnętrznych
granicach zgodnie z kodeksem granicznym Schengen lub na terytorium państw
członkowskich w celu sprawdzenia, czy zostały spełnione warunki
wjazdu, pobytu lub pobytu stałego na terytorium państw
członkowskich, mają dostęp do wyszukiwania danych według
odcisków palców danej osoby wyłącznie w celu zidentyfikowania osoby,
która nie spełnia warunków wjazdu, pobytu lub pobytu stałego na
terytorium państw członkowskich lub przestała je
spełniać.
2.           Jeżeli wyszukiwanie
według danych wymienionych w ust. 1 wskazuje, że dane dotyczące
osoby są rejestrowane w EES, właściwy organ uzyskuje dostęp
do przeglądania danych zawartych w rejestrze indywidualnego podróżnego
oraz powiązanego z nimi wpisu (wpisów) dotyczącego (dotyczących)
wjazdu/wyjazdu wyłącznie do celów, o których mowa w ust. 1.
ROZDZIAŁ IV
Zatrzymanie i zmiana danych
Artykuł 20
Okres zatrzymania danych
1.           Każdy wpis
dotyczący wjazdu/wyjazdu jest przechowywany przez okres nieprzekraczający
181 dni.
2.           Każdy rejestr
indywidualnego podróżnego wraz z powiązanym z nim wpisem (wpisami)
dotyczącym (dotyczącymi) wjazdu/wyjazdu jest przechowywany w EES
przez okres nieprzekraczający 91 dni po ostatnim wpisie dotyczącym
wyjazdu, jeżeli w ciągu 90 dni od tego ostatniego wpisu
dotyczącego wyjazdu nie zarejestrowano wpisu dotyczącego wjazdu.
3.           W drodze odstępstwa od
ust. 1, jeżeli po dniu upływu dozwolonego okresu pobytu nie
zarejestrowano wpisu dotyczącego wyjazdu, dane są przechowywane przez
okres nieprzekraczający pięciu lat po ostatnim dniu dozwolonego
pobytu.
Artykuł 21
Zmiana danych
1.           Właściwe organy
państw członkowskich wyznaczone zgodnie z art. 7 mają prawo do
zmiany danych wprowadzonych do EES poprzez skorygowanie lub usunięcie takich
danych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2            Informacje o osobach, o
których mowa w art. 10 ust. 2, zostają niezwłocznie usunięte w
przypadku gdy obywatel państwa trzeciego dostarczy zgodne z prawem
krajowym państwa członkowskiego dowody na to, że został
zmuszony do przekroczenia dozwolonego czasu pobytu z powodu nieprzewidywalnego
i poważnego zdarzenia, że nabył prawo do pobytu lub w przypadku
błędów. Obywatel państwa trzeciego ma możliwość
wniesienia skutecznego środka zaskarżenia w celu zapewnienia zmiany
danych.
Artykuł 22
Wcześniejsze usuwanie danych
Jeżeli przed upływem okresu, o
którym mowa w art. 20, obywatel państwa trzeciego uzyska obywatelstwo
państwa członkowskiego, lub wchodzi w zakres odstępstwa od art.
3 ust. 2, rejestr indywidualnego podróżnego oraz wpisy połączone
z nim zgodnie z art. 11 i art. 12, zostają niezwłocznie usunięte
z EES przez państwo członkowskie, którego obywatelstwo obywatel ten
nabył lub państwo członkowskie, które wydało kartę
pobytu. Każda osoba ma możliwość wniesienia skutecznego
środka zaskarżenia w celu zapewnienia usunięcia danych.
ROZDZIAŁ V
Rozwój, funkcjonowanie i odpowiedzialność
Artykuł 23
Przyjęcie środków wykonawczych przez Komisję przed rozwojem
systemu
              Komisja przyjmuje
następujące środki niezbędne do rozwoju i technicznego
wdrożenia systemu centralnego, jednolitych interfejsów, a także
infrastruktury komunikacyjnej, w tym specyfikacji w odniesieniu do:
a)      specyfikacji dotyczących
rozdzielczości oraz wykorzystania odcisków palców do weryfikacji biometrycznej
w EES;
b)      projektu struktury fizycznej systemu
włącznie z infrastrukturą łączności;
c)      wprowadzania danych zgodnie z art. 11 i
12;
d)      dostępu do danych zgodnie z art.
15–19;
e)      zmiany, usuwania i wcześniejszego
usuwania danych zgodnie z art. 21–22;
f)       prowadzenia rejestrów i dostępu do
nich zgodnie z art. 30;
g)      wymogów dotyczących wydajności.
Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 42.
Specyfikacje techniczne i ich zmiany w
odniesieniu do jednostki centralnej, zapasowej jednostki centralnej,
jednolitych interfejsów oraz infrastruktury łączności są
określone przez Agencję po uzyskaniu pozytywnej opinii Komisji.
Artykuł 24
Rozwój i zarządzanie operacyjne
1.           Za rozwój jednostki
centralnej, zapasowej jednostki centralnej, jednolitych interfejsów, w tym
punktów dostępu do sieci i infrastruktury łączności
odpowiada Agencja.
Jednostka centralna, zapasowa jednostka centralna,
jednolite interfejsy oraz infrastruktura łączności powinny
zostać opracowane i wdrożone przez Agencję możliwie
najszybciej po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia i
przyjęcia przez Komisję środków przewidzianych w art. 23 ust. 1.
Rozwój obejmuje opracowanie i wdrożenie
specyfikacji technicznych, testy i ogólną koordynację projektu.
2.           Agencja odpowiada za
zarządzanie operacyjne jednostką centralną, zapasową
jednostką centralną oraz jednolitymi interfejsami. We współpracy
z państwami członkowskimi nieustannie zapewnia najlepszą dostępną
technologię, z zastrzeżeniem analizy kosztów i korzyści.
Agencja jest także odpowiedzialna za
zarządzanie operacyjne infrastrukturą łączności
między systemem centralnym i punktami dostępu do sieci.
Zarządzanie operacyjne EES składa
się z wszystkich zadań niezbędnych do utrzymania funkcjonowania
EES 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, zgodnie z niniejszym
rozporządzeniem, w szczególności z prac konserwacyjnych i
technicznych prac adaptacyjnych koniecznych dla zapewnienia zadowalającego
poziomu jakości działania systemu, zwłaszcza w zakresie czasu
niezbędnego do przesłania przez placówki straży granicznej na
przejściach granicznych zapytania do centralnej bazy danych, który
powinien być możliwie najkrótszy.
3.           Bez uszczerbku dla art. 17
regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej Agencja stosuje właściwe
reguły tajemnicy zawodowej lub nakłada inne równoważne
obowiązki dotyczące zachowania poufności na wszystkich swoich
pracowników zobowiązanych do pracy z danymi z systemu EES.
Zobowiązania te ciążą na tych pracownikach także po
odejściu ze stanowiska lub z pracy lub po zakończeniu przez nich
swojej działalności.
Artykuł 25
Odpowiedzialność państw członkowskich
1.           Każde państwo
członkowskie odpowiada za:
a)           rozwój systemu krajowego oraz
połączenie z EES;
b)           organizację, zarządzanie,
funkcjonowanie i konserwację swojego systemu krajowego oraz
c)           zarządzanie dostępem
odpowiednio upoważnionego personelu właściwych organów krajowych
do EES zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i ustalenia dotyczące
tego dostępu oraz sporządzenie listy takiego personelu wraz z jego
profilami i jej regularną aktualizację;
2.           Każde państwo
członkowskie wyznacza organ krajowy, który zapewnia dostęp do EES
właściwym organom, o których mowa w art. 7, i łączy ten
organ krajowy z punktem dostępu do sieci.
3.           Każde państwo
członkowskie przestrzega zautomatyzowanych procedur przetwarzania danych.
4.           Przed otrzymaniem upoważnienia
do przetwarzania danych przechowywanych w EES personel organów mających
prawo dostępu do EES przechodzi odpowiednie przeszkolenie w zakresie zasad
bezpieczeństwa i ochrony danych.
5.           Koszty ponoszone przez system
krajowy, jak i w związku z utrzymywaniem interfejsu krajowego, są
pokrywane z budżetu Unii.
Artykuł 26
Odpowiedzialność za wykorzystanie danych
1.           Każde państwo
członkowskie zapewnia zgodne z prawem przetwarzanie danych rejestrowanych
w EES, w szczególności dostęp do danych jedynie dla odpowiednio
upoważnionego personelu w celu wykonywania jego zadań zgodnie z art.
15–19 niniejszego rozporządzenia. Odpowiedzialne państwo
członkowskie zapewnia w szczególności:
a)           zgodne z prawem gromadzenie danych;
b)           zgodne z prawem wprowadzanie danych
do EES;
c)           dokładność
i aktualność danych w momencie ich przesyłania do EES.
2.           Agencja zapewnia
obsługę EES zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i aktami
wykonawczymi, o których mowa w art. 23. W szczególności Agencja:
a)           podejmuje środki niezbędne
do zapewnienia bezpieczeństwa systemu centralnego oraz infrastruktury
łączności pomiędzy systemem centralnym a punktami
dostępu do sieci, bez uszczerbku dla obowiązków każdego z
państw członkowskich;
b)           zapewnia dostęp do danych
przetwarzanych w EES w celu wykonania zadań Agencji zgodnie
z niniejszym rozporządzeniem jedynie odpowiednio upoważnionemu
personelowi.
3.           Agencja informuje Parlament
Europejski, Radę i Komisję o środkach podjętych zgodnie z
ust. 2 w celu uruchomienia EES.
Artykuł 27
Przekazywanie danych państwom trzecim, organizacjom międzynarodowym i
podmiotom prywatnym
1.           Danych przechowywanych w EES
nie przekazuje się ani nie udostępnia państwom trzecim,
organizacjom międzynarodowym lub podmiotom prywatnym.
2.           Na zasadzie odstępstwa
od ust. 1, dane, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a), b) i c) oraz w art.
12 ust. 1, mogą zostać przekazane lub udostępnione państwu
trzeciemu lub organizacji międzynarodowej wymienionej w
załączniku, jeżeli jest to konieczne w konkretnych przypadkach w
celu udowodnienia tożsamości obywateli państw trzecich, w tym do
celów związanych z powrotem, wyłącznie z zastrzeżeniem
spełnienia następujących warunków:
a)           przyjęcia przez
Komisję decyzji o odpowiedniej ochronie danych osobowych w danym
państwie trzecim zgodnie z art. 25 ust. 6 dyrektywy
95/46/WE, lub obowiązywania umowy o readmisji zawartej pomiędzy
Wspólnotą i danym państwem trzecim, bądź stosowania
przepisów art. 26 ust. 1 lit. d) dyrektywy 95/46/WE;
b)           zgody państwa trzeciego
lub organizacji międzynarodowej na wykorzystanie danych
wyłącznie do celów, do jakich zostały one udostępnione;
c)           przekazania lub
udostępnienia danych zgodnie z właściwymi przepisami prawa
unijnego, w szczególności umów o readmisji, a także
zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego, które przekazało
lub udostępniło dane, w tym z przepisami dotyczącymi
bezpieczeństwa danych i ich ochrony oraz
d)           zgody państwa
członkowskiego, które wprowadziło dane do EES.
3.           Przekazywanie danych
osobowych państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym na
podstawie ust. 2 nie narusza praw uchodźców i osób ubiegających
się o ochronę międzynarodową, w szczególności w
odniesieniu do zasady non-refoulement.
Artykuł 28
Bezpieczeństwo danych
1.           Odpowiedzialne państwo
członkowskie zapewnia bezpieczeństwo danych przed ich przekazaniem do
punktu dostępu do sieci oraz w trakcie ich przekazywania.
Każde państwo członkowskie zapewnia bezpieczeństwo danych,
które otrzymuje z EES.
2.           Każde państwo
członkowskie przyjmuje niezbędne środki w odniesieniu do swojego
systemu krajowego, w tym również plan bezpieczeństwa, w celu:
a)           zapewnienia fizycznej ochrony
danych, w tym poprzez sporządzanie planów awaryjnych
służących ochronie infrastruktury krytycznej;
b)           uniemożliwienia jakiejkolwiek
nieupoważnionej osobie dostępu do krajowych obiektów, w których
państwo członkowskie przeprowadza operacje zgodnie z celami EES
(kontrole przy wejściu do obiektu);
c)           zapobieżenia
nieupoważnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu
nośników danych (kontrola nośników danych);
d)           zapobieżenia
nieupoważnionemu wprowadzaniu danych oraz nieupoważnionemu
kontrolowaniu, zmienianiu lub usuwaniu przechowywanych danych osobowych
(kontrola przechowywania);
e)           uniemożliwienia nieuprawnionego
przetwarzania danych w EES oraz dokonywania jakichkolwiek nieuprawnionych
modyfikacji lub usuwania danych przetworzonych w EES (kontrola
wprowadzania danych);
f)            dopilnowania, aby osoby
upoważnione do dostępu do EES miały dostęp jedynie do
danych objętych ich upoważnieniem dostępu za pomocą
niepowtarzalnych profilów identyfikacyjnych oraz poufnych haseł (kontrola
dostępu do danych);
g)           dopilnowania, aby wszystkie
właściwe organy posiadające prawo dostępu do EES
stworzyły profile opisujące funkcje i obowiązki osób
uprawnionych do wprowadzania danych, ich zmieniania, usuwania i przeszukiwania,
oraz udostępnią te profile krajowym organom nadzoru niezwłocznie
na ich żądanie (profile pracowników);
h)           zapewnienia możliwości
weryfikacji i ustalenia, jakim organom można przekazywać dane
osobowe za pośrednictwem sprzętu do transmisji danych (kontrola
transmisji danych);
i)            zapewnienia możliwości
sprawdzenia i określenia, jakiego rodzaju dane, kiedy, przez kogo i w
jakim celu zostały przetworzone w EES (kontrola zapisu danych);
j)            uniemożliwienia
nieuprawnionego odczytu, kopiowania, modyfikowania lub usuwania danych
osobowych w trakcie przekazywania danych osobowych do lub z EES lub podczas
transportu nośników danych, w szczególności za pomocą
odpowiednich technik szyfrowania (kontrola transportu);
k)           monitorowania skuteczności
środków bezpieczeństwa, o których mowa w niniejszym
ustępie, a także podjęcia niezbędnych
działań organizacyjnych związanych z kontrolą
wewnętrzną na potrzeby zagwarantowania zgodności z niniejszym
rozporządzeniem (audyt wewnętrzny).
3.           Agencja podejmuje środki
niezbędne do osiągnięcia celów określonych w ust. 2 w
odniesieniu do funkcjonowania systemu EES, łącznie z przyjęciem
planu bezpieczeństwa.
Artykuł
29
Odpowiedzialność
1.           Każda osoba lub
państwo członkowskie, które poniosły szkodę w wyniku
bezprawnej operacji przetwarzania danych lub jakiegokolwiek działania
niezgodnego z niniejszym rozporządzeniem, są uprawnione do
otrzymania odszkodowania od państwa członkowskiego, które odpowiada
za poniesioną szkodę. Państwo to jest zwolnione z
odpowiedzialności, całkowicie lub częściowo, jeśli
udowodni, że nie jest odpowiedzialne za zdarzenie, które
wywołało szkodę.
2.           Jeżeli
niewywiązanie się przez dane państwo członkowskie ze swoich
obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia spowoduje
szkodę w EES, odpowiada ono za taką szkodę, chyba że, i w
zakresie w jakim, Agencja lub inne państwo członkowskie
uczestniczące w EES nie podjęły uzasadnionych środków w
celu zapobieżenia szkodzie lub zminimalizowania jej skutków.
3.           Roszczenia odszkodowawcze
wobec państwa członkowskiego za szkody, o których mowa w ust. 1 i 2,
regulują przepisy prawa krajowego pozwanego państwa
członkowskiego.
Artykuł 30
Prowadzenie rejestrów
1.           Każde państwo
członkowskie oraz Agencja prowadzi rejestr dotyczący wszystkich
operacji przetwarzania danych dokonywanych w ramach EES. Zapisy w
rejestrze wskazują cel dostępu do danych, o którym mowa w art. 7,
datę i godzinę, rodzaj przekazanych danych, o których mowa w art.
11–14, rodzaj danych wykorzystanych przy wyszukiwaniu, o których mowa w art.
15–19 oraz nazwę organu wprowadzającego dane lub wyszukującego
dane. Dodatkowo każde państwo członkowskie prowadzi rejestr
personelu odpowiednio upoważnionego do wprowadzania lub pobierania danych.
2.           Takie rejestry mogą
być wykorzystywane jedynie do monitorowania dopuszczalności
przetwarzania danych na potrzeby ochrony danych oraz w celu zapewnienia
bezpieczeństwa danych. Zapisy w rejestrze są chronione przed
nieuprawnionym dostępem przy zastosowaniu odpowiednich środków oraz
usuwane rok po upływie okresu zatrzymywania danych, o którym mowa w art.
20, jeżeli dane te nie są wymagane do procedur monitorowania, które
zostały już rozpoczęte.
Artykuł 31
Kontrola własna
Państwa członkowskie zapewnią
podjęcie przez każdy organ uprawniony do dostępu do danych
zawartych w EES koniecznych działań, które zapewnią stosowanie
przepisów niniejszego rozporządzenia, i w razie potrzeby
współpracę z organem nadzorczym.
Artykuł 32
Kary
Państwa członkowskie podejmują
środki niezbędne do zapewnienia, za pomocą skutecznych,
proporcjonalnych i odstraszających sankcji zgodnych z prawem krajowym, w
tym za pomocą sankcji administracyjnych lub karnych, karalności
jakiegokolwiek nadużycia danych wprowadzonych do EES.
ROZDZIAŁ VI
Prawa dotyczące ochrony danych i nadzór nad ochroną danych
Artykuł 33
Prawo do informacji
1.           Osoby, których dane są
rejestrowane w EES, są informowani przez odpowiedzialne państwo
członkowskie o:
a)           tożsamości administratora
danych, o którym mowa w art. 37 ust. 4;
b)           celach przetwarzania danych
w ramach EES;
c)           kategoriach odbiorców danych;
d)           okresie przechowywania danych;
e)           obowiązku uzyskania danych do
celów rozpatrzenia warunków wjazdu;
f)            prawie dostępu do danych
dotyczących tej osoby oraz prawie zażądania poprawienia
nieprawidłowych danych dotyczących tej osoby lub usunięcia
danych dotyczących tej osoby przetworzonych niezgodnie z prawem,
włącznie z prawem otrzymania informacji na temat procedur wykonywania
tych praw, jak również danych kontaktowych krajowych organów nadzorczych
lub, w stosownych przypadkach, Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, którzy
rozpatrują skargi dotyczące ochrony danych osobowych.
2.           Informacje określone w
ust. 1 są dostarczane na piśmie.
Artykuł 34
Prawo do dostępu, skorygowania i usunięcia danych
1.           Bez uszczerbku dla
obowiązku dostarczenia innych informacji zgodnie z art. 12 lit. a)
dyrektywy 95/46/WE, każda osoba posiada prawo do uzyskania informacji na
temat dotyczących jej danych zarejestrowanych w EES oraz na temat
państwa członkowskiego, które przesłało te dane do EES.
Taki dostęp do danych może być przyznany jedynie przez państwo
członkowskie. Każde państwo członkowskie rejestruje
wszelkie wnioski o przyznanie takiego dostępu.
2.           Każda osoba może
wystąpić z wnioskiem o skorygowanie niedokładnych danych na swój
temat i o usunięcie danych zarejestrowanych bezprawnie. Korekta lub
usunięcie danych przeprowadzana jest niezwłocznie przez
odpowiedzialne państwo członkowskie zgodnie z jego przepisami
ustawowymi, przepisami wykonawczymi i procedurami.
3.           Jeżeli wniosek
określony w ust. 2 złożony jest do państwa
członkowskiego innego niż odpowiedzialne państwo
członkowskie, organy państwa członkowskiego, do którego wniosek
został złożony, kontaktują się z organami
odpowiedzialnego państwa członkowskiego w terminie 14 dni. Odpowiedzialne
państwo członkowskie sprawdza dokładność danych oraz
zgodność z prawem ich przetwarzania w EES w terminie jednego
miesiąca.
4.           W przypadku gdy dane
zarejestrowane w EES są niedokładne lub zostały zarejestrowane
bezprawnie, odpowiedzialne państwo członkowskie koryguje lub usuwa te
dane zgodnie z art. 21. Odpowiedzialne państwo członkowskie
niezwłocznie potwierdza na piśmie osobie zainteresowanej, że
podjęło działania w celu skorygowania lub usunięcia
dotyczących jej danych.
5.           Jeżeli odpowiedzialne
państwo członkowskie nie zgadza się z tym, że dane
zarejestrowane w EES są niedokładne lub zostały zarejestrowane
bezprawnie, niezwłocznie wyjaśnia na piśmie osobie
zainteresowanej, dlaczego nie jest gotowe dokonać korekty lub
usunąć dotyczących jej danych.
6.           Odpowiedzialne państwo
członkowskie dostarcza również osobie zainteresowanej informacji
objaśniających kroki, które osoba ta może podjąć
w przypadku nieprzyjęcia przedstawionego wyjaśnienia. Obejmuje
to informacje, jak wnieść powództwo lub skargę do właściwych
organów lub sądów tego państwa członkowskiego oraz informacje o
wszelkiej pomocy, w tym ze strony organów nadzorczych, dostępnej zgodnie z
przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz procedurami tego państwa
członkowskiego.
Artykuł 35
Współpraca w celu zapewnienia praw dotyczących ochrony danych
1.           Państwa członkowskie
aktywnie współpracują w celu egzekwowania praw ustanowionych w art.
34.
2.           W każdym
państwie członkowskim krajowy organ nadzorczy, po otrzymaniu
odpowiedniego wniosku, udziela osobie zainteresowanej pomocy oraz porad
dotyczących wykonywania przez nią prawa do skorygowania lub
usunięcia dotyczących jej danych, zgodnie z art. 28
ust. 4 dyrektywy 95/46/WE.
3.           Krajowy organ nadzorczy
odpowiedzialnego państwa członkowskiego, które przesłało
dane oraz krajowe organy nadzorcze państw członkowskich, do których
złożono taki wniosek, współpracują w tym zakresie.
Artykuł 36
Środki odwoławcze
1.           W każdym
państwie członkowskim każda osoba ma prawo do wszczęcia
postępowania lub złożenia skargi we właściwych
organach lub sądach tego państwa członkowskiego, które
odmówiło jej prawa do dostępu lub prawa do korekty lub usunięcia
dotyczących jej danych, które to prawa są określone w art.
35.
2.           Pomoc organów nadzorczych
jest dostępna przez cały czas trwania procedury.
Artykuł 37
Nadzór ze strony organu nadzorczego
1.           Organ nadzorczy monitoruje
zgodność z prawem przetwarzania danych osobowych, o których mowa w
art. 11–14, przez dane państwo członkowskie, w tym przesyłania
ich z oraz do EES.
2.           Krajowy organ nadzorczy
zapewnia przeprowadzenie co najmniej co cztery lata kontroli operacji
przetwarzania danych w systemie krajowym zgodnie z odpowiednimi
międzynarodowymi standardami przeprowadzania audytów.
3.           Państwa
członkowskie zapewniają krajowemu organowi nadzorczemu zasoby
wystarczające do wykonania zadań powierzonych im na mocy niniejszego
rozporządzenia.
4.           W związku z
przetwarzaniem w EES danych osobowych każde państwo członkowskie
wyznacza organ, który ma być traktowany jako administrator danych zgodnie
z art. 2 lit. d) dyrektywy 95/46/WE i który ponosi główną odpowiedzialność
za przetwarzanie danych w tym państwie członkowskim. Każde
państwo Członkowskie przekazuje Komisji dane tego organu.
5.           Każde państwo
członkowskie dostarcza wszelkie informacje wymagane przez organy
nadzorcze, a w szczególności przedstawia im informacje na temat
działań przeprowadzonych zgodnie z art. 28, udziela dostępu do
swoich rejestrów, o których mowa w art. 30, jak również zapewnia im
dostęp do wszystkich swoich pomieszczeń w dowolnym czasie.
Artykuł 38
Nadzór ze strony Europejskiego Inspektora Ochrony Danych
1.           Europejski Inspektor Ochrony
Danych kontroluje, czy działania Agencji w zakresie przetwarzania
danych wykonywane są zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Zastosowanie mają odpowiednio obowiązki i uprawnienia określone
w art. 46 i 47 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.
2.           Europejski Inspektor Ochrony
Danych dopilnuje, by co najmniej co cztery lata przeprowadzana była
kontrola działań Agencji związanych z przetwarzaniem danych
osobowych, w zgodzie z międzynarodowymi standardami przeprowadzania
audytów. Sprawozdanie z takiej kontroli przesyłane jest Parlamentowi
Europejskiemu, Radzie, Agencji, Komisji i krajowym organom nadzorczym. Agencja
ma możliwość wniesienia uwag przed przyjęciem sprawozdania.
3.           Agencja dostarcza informacje
wymagane przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, zapewnia mu dostęp
do wszystkich dokumentów oraz do swojego rejestru, o którym mowa w art. 30, jak
również zapewnia mu dostęp do wszystkich swoich pomieszczeń w
dowolnym czasie.
Artykuł 39
Współpraca między organami nadzorczymi
a Europejskim Inspektorem Ochrony Danych
1.           Organy nadzorcze oraz
Europejski Inspektor Ochrony Danych, działając w ramach swoich
kompetencji, współpracują czynnie w ramach własnych zadań i
zapewniają skoordynowany nadzór nad EES i systemami krajowymi.
2.           W zależności od
potrzeb, działając w ramach swoich kompetencji, wymieniają oni
istotne informacje, wspomagają się wzajemnie w przeprowadzaniu
kontroli i inspekcji, analizują trudności w interpretowaniu lub stosowaniu
niniejszego rozporządzenia, badają problemy związane ze
sprawowaniem niezależnego nadzoru lub z wykonywaniem praw osób, których
dane dotyczą, sporządzają uzgodnione wnioski w sprawie wspólnych
rozwiązań problemów oraz upowszechniają wiedzę o prawach
dotyczących ochrony danych.
3.           Organy nadzorcze oraz
Europejski Inspektor Ochrony Danych spotykają się w tym celu
przynajmniej dwa razy do roku. Koszty tych spotkań pokrywa Europejski
Inspektor Ochrony Danych. Podczas pierwszego spotkania przyjęty zostaje
regulamin wewnętrzny. Dalsze metody pracy opracowywane są wspólnie,
zależnie od potrzeb.
4.           Wspólne sprawozdanie z
działalności przesyłane jest co dwa lata Parlamentowi
Europejskiemu, Radzie, Komisji i Agencji. W sprawozdaniu tym każdemu
państwu członkowskiemu poświęcony jest osobny rozdział
przygotowany przez krajowy organ nadzorczy tego państwa
członkowskiego.
ROZDZIAŁ
VII
Przepisy końcowe
Artykuł 40
Wykorzystywanie danych do sporządzania sprawozdań i statystyk
1.           Odpowiednio upoważniony
personel właściwych organów państw członkowskich, Agencji
oraz agencji Frontex ma dostęp do następujących danych do celów
ich przeglądania, wyłącznie na potrzeby sporządzania
sprawozdań i statystyk oraz w sposób uniemożliwiający
indywidualną identyfikację:
a)           informacje na temat statusu;
b)           obywatelstwo obywatela państwa
trzeciego;
c)           państwo członkowskie, data
i przejście graniczne wjazdu oraz państwo członkowskie, data i
przejście graniczne wyjazdu;
d)           rodzaj dokumentu podróży;
e)           liczba osób nadmiernie
przedłużających pobyt, o których mowa w art. 10;
f)            dane wprowadzone w odniesieniu do
każdego pobytu, na który cofnięto lub przedłużono
zezwolenie;
g)           organ, który wydał wizę,
jeśli dotyczy;
h)           liczba osób zwolnionych z
obowiązku pobierania odcisków palców zgodnie z art. 12 ust. 2 i 3.
Artykuł 41
Uruchomienie systemu
1.           Komisja określa
datę planowanego rozpoczęcia działalności EES, po
spełnieniu następujących warunków:
a)           przyjęto środki, o których
mowa w art. 23;
b)           Agencja oświadczyła,
że z pozytywnym wynikiem zakończono wszechstronny test EES, który
Agencja przeprowadza we współpracy z państwami członkowskimi
oraz
c)           państwa członkowskie
zatwierdziły uzgodnienia techniczne i prawne dotyczące gromadzenia i
przekazywania danych, o których mowa w art. 11–14, do EES i przedstawiły
je Komisji.
2.           Komisja informuje Parlament
Europejski o wynikach testu przeprowadzonego zgodnie z ust. 1 lit. b).
3.           Decyzja Komisji, o której
mowa w ust. 1, jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 42
Procedura komitetowa
1.           Komisję wspomaga komitet.
Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE)
nr 182/2011.
Artykuł 43
Powiadomienia
1.         Państwa członkowskie
przekazują Komisji informacje na temat:
a)           organu, który ma być traktowany
jako administrator danych, o którym mowa w art. 37;
b)           niezbędnych uzgodnień
technicznych i prawnych, o których mowa w art. 41.
2.           Państwa członkowskie
przekazują Agencji informacje na temat właściwych organów, które
mają dostęp do EES w celu wprowadzania, zmiany, usuwania,
wyszukiwania lub przeszukiwania danych, o których mowa w art. 7.
3.           Agencja informuje
Komisję o zakończeniu z wynikiem pozytywnym testu, o którym mowa w
art. 41 ust. 1 lit. b).
Komisja udostępnia informacje zgłoszone
zgodnie z ust. 1 lit. a) państwom członkowskim i podaje je do ogólnej
wiadomości poprzez stale aktualizowany publiczny rejestr elektroniczny.
Artykuł
44
Grupa doradcza
Agencja ustanawia grupę doradczą i
przekazuje jej wiedzę fachową związaną z EES, w
szczególności w kontekście przygotowywania rocznego programu prac
oraz rocznego sprawozdania z działalności.
Artykuł
45
 Szkolenia
Agencja realizuje zadania związane ze
szkoleniami, o których mowa w art. 25 ust. 4.
Artykuł 46
Monitorowanie i ocena
1.           Agencja zapewnia
stosowanie procedur monitorowania funkcjonowania EES pod kątem
realizacji celów dotyczących rezultatów, efektywności
kosztowej, bezpieczeństwa i jakości działania.
2.           Na potrzeby konserwacji
technicznej Agencja ma dostęp do niezbędnych informacji
związanych z operacjami przetwarzania danych przeprowadzanymi w EES.
3.           Dwa lata po rozpoczęciu
funkcjonowania EES, a następnie co dwa lata, Agencja przedkłada
Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdanie dotyczące
technicznego funkcjonowania EES, w tym jego bezpieczeństwa.
4.           Dwa lata po rozpoczęciu
funkcjonowania EES, a następnie co cztery lata, Komisja opracowuje
całościową ocenę EES. Całościowa ocena obejmuje
analizę osiągniętych wyników w stosunku do wyznaczonych celów,
ocenę aktualności przesłanek, które doprowadziły do
ustanowienia systemu, ocenę stosowania niniejszego rozporządzenia, a
także bezpieczeństwa EES i wszelkich skutków dla przyszłych
działań. Komisja przekazuje sprawozdanie z oceny Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie.
5.           W pierwszej ocenie bada
się szczegółowo wkład, jaki system wjazdu/wyjazdu może
wnieść w zwalczanie przestępstw terrorystycznych i innych
poważnych przestępstw, a także podejmuje się kwestię
dostępu do informacji przechowywanych w systemie na potrzeby ochrony
porządku publicznego, tego czy i na jakich warunkach taki dostęp
może być dozwolony, czy okres przechowywania danych należy
zmienić i czy należy udzielić dostępu organom państw trzecich,
biorąc pod uwagę funkcjonowanie EES oraz wyniki wdrażania VIS.
6.           Państwa
członkowskie dostarczają Agencji i Komisji informacji
niezbędnych do sporządzania sprawozdań, o których mowa w ust. 3
i 4, zgodnie ze wskaźnikami ilościowymi uprzednio określonymi
przez Komisję lub Agencję.
7.           Agencja przekazuje Komisji
informacje niezbędne do sporządzenia ogólnych ocen, o których mowa w
ust. 4 i 5.
Artykuł 47
Wejście w życie i stosowanie
1.           Niniejsze rozporządzenie
wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
2.           Niniejsze rozporządzenie
stosuje się od daty, o której mowa w art. 41.
3.           Artykuły 23–25, art. 28
i art. 41–45 stosuje się od daty, o której mowa w ust. 1.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w
państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia  r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący

Załącznik
Wykaz
organizacji międzynarodowych, o których mowa w art. 27
ust. 2
1.         Organizacje ONZ (takie jak UNHCR).
2.         Międzynarodowa Organizacja ds.
Migracji (IOM).
3.         Międzynarodowy Komitet
Czerwonego Krzyża.
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel/cele

              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Czas
trwania działania i jego wpływ finansowy
              1.7.    Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady
nadzoru i sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
              3.1.    Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na
które wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.2.1. Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki
              3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne
              3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne
              3.2.4. Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
              3.2.5. Udział osób
trzecich w finansowaniu
              3.3.    Szacunkowy wpływ na
dochody
OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW

1.
STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.
Tytuł wniosku/inicjatywy

Rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia systemu wjazdu/wyjazdu
(EES) w celu rejestrowania danych dotyczących wjazdu i wyjazdu obywateli
państw trzecich przekraczających granice zewnętrzne państw
członkowskich Unii Europejskiej z zastrzeżeniem przyjęcia przez
władzę prawodawczą wniosku ustanawiającego, w ramach
Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument wsparcia finansowego
w zakresie granic zewnętrznych i wiz (COM (2011) 750) oraz z
zastrzeżeniem przyjęcia przez władzę prawodawczą
wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady określającego
wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (COM (2011) 398) i
wystarczającego poziomu dostępnych środków w ramach pułapu
wydatków odpowiedniej pozycji budżetu.

1.2.
Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB,
których dotyczy wniosek/inicjatywa[35]

Dziedzina
polityki: Sprawy wewnętrzne (tytuł 18)

1.3.
Charakter wniosku/inicjatywy

x Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego
działania będącego następstwem projektu
pilotażowego/działania przygotowawczego[36]
¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z
przedłużeniem bieżącego działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania,
które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

1.4.
Cele
1.4.1.
Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji
wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

W
programie sztokholmskim przyjętym przez Radę Europejską w
grudniu 2009 r. potwierdzono, że system wjazdu/wyjazdu (EES) może
pozwolić państwom członkowskim na skuteczną wymianę
danych przy jednoczesnym zagwarantowaniu ochrony danych osobowych. Wniosek w
sprawie utworzenia EES został zatem uwzględniony w planie
działania służącym realizacji programu sztokholmskiego.
Jednym z priorytetów Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ISF)[37] jest zapewnienie finansowania
na opracowanie pakietu dotyczącego inteligentnych granic jest .

1.4.2.
Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

Celem EES jest
udoskonalenie zarządzania granicami zewnętrznymi Unii oraz walka z
nielegalną imigracją w celu:
rejestrowania
wjazdów i wyjazdów obywateli państw trzecich, którym zezwolono na pobyt
krótkoterminowy;
obliczania i
monitorowania czasu trwania dozwolonego pobytu obywateli państw trzecich,
którym zezwolono na pobyt krótkoterminowy;
gromadzenia danych
statystycznych dotyczących wjazdów i wyjazdów obywateli państw
trzecich do celów analizy.
Działanie(-a)
ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa
Zadania:
solidarność – granice zewnętrzne, powroty, polityka wizowa i
swobodny przepływ osób (rozdział 18.02).

1.4.3.
Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ

Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej.
System
będzie generować dokładne informacje na temat osób nadmiernie
przedłużających pobyt dla wszystkich właściwych
organów w państwach członkowskich, co ułatwi zatrzymywanie i
odsyłanie nielegalnych imigrantów, a tym samym przeciwdziałanie
nielegalnej imigracji.
System
zapewni dokładne informacje na temat liczby osób przekraczających
granice zewnętrzne UE każdego roku, w podziale na obywatelstwo i
miejsce przekroczenia granicy. Te same szczegółowe informacje
będą dostarczane w szczególności w odniesieniu do osób
nadmiernie przedłużających pobyt, co zapewni znacznie
solidniejszą bazę informacji na temat tego, czy obywatele danego
państwa trzeciego powinni podlegać obowiązkowi wizowemu, czy
też nie.
System
zapewni najważniejsze dane na potrzeby rozpatrywania wniosków obywateli
państw trzecich o udział w programie rejestrowania podróżnych
(RTP) (nowych i kolejnych). Ponadto zapewni on właściwym organom
informacje niezbędne do zapewnienia, aby obywatele państw trzecich
korzystający z dostępu do RTP całkowicie spełniali
wszystkie wymagane warunki, również w zakresie przestrzegania okresu
dozwolonego pobytu.
System
pozwoli organom na weryfikację, czy osoby podróżujące
regularnie, które posiadają wizy wielokrotnego wjazdu, nie
przedłużają nadmiernie pobytu w strefie Schengen.

1.4.4.
Wskaźniki wyników i wpływu

Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy.
W
fazie rozwoju
Po
zatwierdzeniu projektu wniosku oraz przyjęciu specyfikacji technicznych
zewnętrzny wykonawca utworzy i będzie rozwijać system
techniczny. Rozwój systemów będzie się odbywał na szczeblu
centralnym i krajowym i będzie ogólnie koordynowany przez Agencję IT.
Agencja ta określi ogólne struktury zarządzania we współpracy ze
wszystkimi zainteresowanymi stronami. Jak zwykle w przypadku tworzenia i
rozwijania takich systemów, na początku projektu zostaną
określone: ogólny plan zarządzania projektem i plan zapewnienia jakości.
Powinny one zawierać tablice konkretnych wskaźników związanych
szczególnie z poniższymi elementami
          Ogólny
stan zaawansowania projektu
terminowy
postęp zgodnie z uzgodnionym harmonogramem (etapami), zarządzanie
ryzykiem, zarządzanie zasobami (ludzkimi i finansowymi) zgodnie z uzgodnionym
przydziałem na gotowość organizacyjną …
Z
chwilą rozpoczęcia funkcjonowania systemu
Zgodnie
z art. 46 dotyczącym monitorowania i oceny
„3.     Dwa
lata po rozpoczęciu funkcjonowania EES, a następnie co dwa lata,
Agencja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji
sprawozdanie dotyczące technicznego funkcjonowania EES, w tym jego
bezpieczeństwa.
4.       Dwa
lata po rozpoczęciu funkcjonowania EES, a następnie co cztery lata,
Komisja opracowuje całościową ocenę EES.
Całościowa ocena obejmuje analizę osiągniętych wyników
w stosunku do wyznaczonych celów, ocenę aktualności przesłanek,
które doprowadziły do ustanowienia systemu, ocenę stosowania
niniejszego rozporządzenia, a także bezpieczeństwa EES i wszelkich
skutków dla przyszłych działań. Komisja przekazuje sprawozdania
z oceny Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.”
Szczególne
znaczenie dla tej oceny będą miały wskaźniki dotyczące
liczby osób nadmiernie przedłużających pobyt i danych na temat
czasu przekroczenia granicy (przy czym ta ostatnia informacja będzie
również pozyskiwana z VIS), jak również dogłębna analiza
konieczności udzielenia dostępu do danych na potrzeby ochrony
porządku publicznego. Komisja przekazuje sprawozdania z oceny Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie.
Cel szczegółowy: zwiększenie
skuteczności kontroli granicznych poprzez monitorowanie prawa do
dozwolonego pobytu w momencie wjazdu i wyjazdu, a także poprawa oceny
ryzyka nadmiernego przedłużania pobytu;
Wskaźnik: Czas przetwarzania na
przejściach granicznych
Liczba
osób, w przypadku których stwierdzono na przejściach granicznych nadmierne
przedłużanie pobytu
Dostępność
systemu
Cel szczegółowy: uzyskiwanie wiarygodnych
informacji pozwalających UE oraz państwom członkowskim na
dokonywanie świadomych wyborów politycznych dotyczących wiz i
migracji;
Wskaźnik: liczba ostrzeżeń
dotyczących osób nadmiernie przedłużających pobyt
według kategorii obowiązku wizowego/zwolnienia z obowiązku
wizowego, według rodzaju granic: lądowe/morskie/powietrzne,
według państwa członkowskiego, kraju pochodzenia/narodowości
Cel szczegółowy: identyfikowanie i
wykrywanie nielegalnych imigrantów, zwłaszcza osób nadmiernie
przedłużających pobyt, również w obrębie terytorium, a
także zwiększenie możliwości powrotów;
Wskaźnik: liczba ostrzeżeń,
które doprowadziły do zatrzymania osób nadmiernie
przedłużających pobyt
Cel szczegółowy: ochrona praw
podstawowych obywateli państw trzecich, w szczególności ochrona
danych osobowych i prawa do prywatności.
Wskaźnik: liczba fałszywych
skojarzeń dotyczących wjazdu/wyjazdu
liczba
skarg osób fizycznych złożonych w krajowych organach ochrony danych

1.5.
Uzasadnienie wniosku/inicjatywy
1.5.1.
Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać
zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Zjawisko
nielegalnej imigracji do UE stanowi wyzwanie dla wszystkich państw
członkowskich. Znaczna większość to „osoby nadmiernie
przedłużające pobyt”, czyli osoby, które wjechały do Unii
Europejskiej legalnie, lecz pozostały po wygaśnięciu ich uprawnień
w tym zakresie. Prawo UE stanowi, że obywatele państw trzecich
mają, co do zasady, prawo wjazdu na pobyt krótkoterminowy
nieprzekraczający trzech miesięcy w okresie sześciu
miesięcy.
EES
będzie dodatkowym instrumentem zapewniającym Unii Europejskiej
podstawowe informacje na temat obywateli państw trzecich wjeżdżających
na terytorium UE i je opuszczających. Informacje te są niezbędne
w celu kształtowania zrównoważonych i rozsądnych polityk w
dziedzinie migracji i wiz. Obecny system stemplowania paszportów stanowi
problem nie tylko z punktu widzenia ochrony porządku publicznego, ale
również informowanie obywateli o ich prawach, na przykład o
dokładnej liczbie dni, które mają prawo spędzić w strefie
Schengen po serii pobytów trwających po kilka dni. Ponadto, dopóki dane
nie są rejestrowane poza paszportem, wymiana danych między
państwami członkowskimi jest fizycznie niemożliwa. Oznacza to
również, że takie dane nie byłyby dostępne w przypadku
wymiany lub utraty opatrzonych stemplami dokumentów podróży.
EES
pozwoli obliczyć czas pobytu obywateli państw trzecich i zweryfikować,
czy ktoś nadmiernie przedłuża pobyt, również podczas
prowadzenia kontroli na terytorium strefy Schengen. Obecnie stempel w
dokumencie podróży ze wskazaniem dat wjazdu i wyjazdu jest jedynym
narzędziem dostępnym dla straży granicznej i organów imigracyjnych.
Okres pobytu obywatela państwa trzeciego w strefie Schengen jest obliczany
na podstawie stempli, które jednak często trudno zinterpretować;
mogą być one nieczytelne lub sfałszowane. Dlatego też
dokładne obliczenie czasu pobytu w strefie Schengen na podstawie stempli w
dokumentach podróży jest zadaniem trudnym i czasochłonnym.

1.5.2.
Wartość dodana z tytułu
zaangażowania Unii Europejskiej

Żadne
państwo członkowskie nie jest w stanie samodzielnie utworzyć
wspólnego, interoperacyjnego systemu wjazdu/wyjazdu. Podobnie jak wszystkie
działania związane z zarządzaniem przepływami migracyjnymi
i zagrożeniami dla bezpieczeństwa, jest to dziedzina, w której
zmobilizowanie budżetu UE przynosi oczywistą wartość dodaną.

Zniesienie
kontroli granicznej na granicach wewnętrznych musi być
uzupełnione o wspólne środki na rzecz skutecznej kontroli i ochrony
granic zewnętrznych Unii. Niektóre państwa członkowskie są
znacząco obciążone ze względu na swoje szczególne
położenie geograficzne oraz długość granic
zewnętrznych Unii, do zarządzania którymi są zobowiązane.
Warunki dotyczące wjazdu oraz kontrole graniczne obywateli państw
trzecich są ujednolicone prawem UE. Ponieważ osoby mogą
wjechać do strefy Schengen przez przejście graniczne w państwie
członkowskim, w którym wykorzystywany jest krajowy rejestr wjazdu/wyjazdu,
lecz wyjechać przez przejście graniczne, na którym takiego systemu
się nie stosuje, cele nie mogą być osiągnięte przez
państwa członkowskie działające osobno, lecz jedynie na
poziomie UE.

1.5.3.
Główne wnioski wyciągnięte z
podobnych działań

Z
doświadczeń związanych z rozwijaniem systemu informacyjnego
Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz wizowego systemu informacyjnego (VIS)
wyciągnięto poniższe wnioski
1)
Każdy nowy system informacyjny w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa
i sprawiedliwości, zwłaszcza oparty na wielkoskalowym systemie
informatycznym, zostanie utworzony i rozwinięty dopiero po ostatecznym
przyjęciu podstawowych instrumentów prawnych określających cel,
zakres, funkcje i szczegóły techniczne tego systemu. Podejście takie
ma stanowić ewentualne zabezpieczenie przed przekroczeniem kosztów i
opóźnieniami wynikającymi ze zmieniających się
wymagań.
2)
Trudne okazało się finansowanie krajowych rozwiązań w
odniesieniu do państw członkowskich, które nie przewidziały
odpowiednich działań w swoich programach wieloletnich lub których
programowanie w ramach Funduszu Granic Zewnętrznych jest nieprecyzyjne. Z
tego powodu wnioskuje się obecnie o uwzględnienie tych kosztów
rozwoju we wniosku.

1.5.4.
Spójność z innymi właściwymi
instrumentami oraz możliwa synergia

Niniejszy wniosek należy uznać za element
stałych wysiłków na rzecz zrealizowania strategii zintegrowanego
zarządzania granicami Unii Europejskiej, a w szczególności komunikatu
dotyczącego inteligentnych granic[38],
a także w związku z wnioskiem w sprawie instrumentu wsparcia
finansowego w zakresie granic[39]
w ramach MFF. Ocena skutków finansowych regulacji dołączona do
zmienionego wniosku Komisji ustanawiającego Agencję[40] obejmuje koszty związane
z istniejącymi systemami informatycznymi, tj. EURODAC, SIS II, VIS, ale
nie obejmuje kosztów przyszłych systemów zarządzania granicami, które
nie zostały jeszcze powierzone Agencji na podstawie przepisów. W
załączniku do wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady
określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020[41], przewiduje się zatem
objęcie w dziale 3 „Bezpieczeństwo i obywatelstwo” istniejących
systemów informatycznych w pozycji „Systemy informatyczne” (822 mln EUR), a
przyszłych systemów zarządzania granicami w pozycji
„Bezpieczeństwo wewnętrzne” (1,1 mln EUR, z 4 648 mln EUR). W ramach
Komisji dyrekcją generalną odpowiedzialną za utworzenie
przestrzeni swobodnego przepływu, w której osoby mogą
przekraczać granice wewnętrzne bez konieczności poddawania
się kontrolom granicznym i w której granice zewnętrzne są
objęte kontrolą oraz zarządzane spójnie na poziomie UE, jest
Dyrekcja Generalna do Spraw Wewnętrznych. System wykazuje
następujące synergie z systemem informacji wizowej:
a)
system porównywania danych biometrycznych będzie wykorzystywany także
do celów wjazdu/wyjazdu w odniesieniu do posiadaczy wiz;
b)
system wjazdu/wyjazdu uzupełnia VIS. VIS zawiera jedynie wnioski wizowe
oraz wydane wizy, natomiast w odniesieniu do posiadaczy wiz w EES
będą także przechowywane konkretne informacje na temat wjazdu i
wyjazdu powiązane z wydanymi wizami;
c)
Wystąpią również synergie z RTP, ponieważ wjazdy i wyjazdy
zarejestrowanych podróżnych będą rejestrowane w EES, który
będzie monitorować czas trwania ich pobytu w strefie Schengen. Bez
EES wdrożenie całkowicie zautomatyzowanego przekraczania granic przez
zarejestrowanych podróżnych nie byłoby możliwe. Ponadto nie ma
ryzyka pokrywania się z podobnymi inicjatywami podejmowanymi w
pozostałych dyrekcjach generalnych.

1.6.
Czas trwania działania i jego wpływ
finansowy

¨ Wniosek/inicjatywa o określonym
czasie trwania
–
¨  Czas trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.
–
¨ Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.
x Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym
czasie trwania
–
Faza przygotowawcza od 2013 do 2015 r. (stworzenie
ram prawnych)
–
Faza rozwojowa w latach 2015–2017 r.,
–
po którym następuje faza operacyjna.

1.7.
Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[42]

x Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję
x Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań
wykonawczych:
–
¨  agencjom wykonawczym
–
x organom utworzonym przez Wspólnoty[43]

–
¨  krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek
świadczenia usługi publicznej
–
¨  osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych
działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej,
określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu
art. 49 rozporządzenia finansowego
¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi
¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy
wyszczególnić)
W przypadku wskazania
więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje
w części „Uwagi”.
Uwagi
Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
instrument wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz na
lata 2014–2020 (COM(2011) 750) w art. 15 przewiduje finansowanie utworzenia i
rozwoju systemu wjazdu/wyjazdu. Zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. c) i art. 60
nowego rozporządzenia finansowego (pośrednie zarządzanie
scentralizowane) zadania wykonawcze wyżej wymienionego programu
finansowego zostaną powierzone Agencji IT.
W latach
2015–2017 wszystkie działania związanie z rozwojem zostaną
powierzone Agencji IT w drodze umowy o powierzeniu zadań. Obejmie to
fazę rozwojową wszystkich elementów projektu, tj. systemu
centralnego, systemów państw członkowskich, sieci i infrastruktury w
państwach członkowskich.
W 2017 r., w
czasie przeglądu śródokresowego, przewiduje się
przesunięcie pozostałych środków z 513 000 mln EUR do pozycji
obejmującej Agencję IT na rzecz kosztów eksploatacji i konserwacji
systemu centralnego i sieci oraz do pozycji obejmującej programy krajowe
na rzecz kosztów eksploatacji i konserwacji systemów krajowych, w tym kosztów
infrastruktury (zob. tabela poniżej). Ocena skutków finansowych regulacji
zostanie poddana przeglądowi odpowiednio przed upływem 2016 r.
 Pakiety || Tryb zarządzania || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020
 Rozwój systemu centralnego || Pośrednie zarządzanie scentralizowane || X || X || X ||   ||   ||
 Rozwój w państwach członkowskich || Pośrednie zarządzanie scentralizowane || X || X || X ||   ||   ||
 Konserwacja systemu centralnego || Pośrednie zarządzanie scentralizowane ||   ||   || X || X || X || X
 Konserwacja systemów krajowych || Pośrednie zarządzanie scentralizowane ||   ||   || X || X || X || X
 Sieć (1) || Pośrednie zarządzanie scentralizowane || X || X || X || X || X || X
 Infrastruktura w państwach członkowskich || Pośrednie zarządzanie scentralizowane || X || X || X || X || X || X
(1) rozwój sieci w latach 2015–2017,
eksploatacja sieci w latach 2017–2020

2.
ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.
Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Należy
określić częstotliwość i warunki.
Zasady
dotyczące monitorowania i oceny EES zostały przewidziane w art. 46
wniosku dotyczącego EES
Artykuł
46      Monitorowanie i ocena
1.
Agencja opracuje procedury monitorowania funkcjonowania EES pod kątem
realizacji celów dotyczących rezultatów technicznych,
opłacalności, bezpieczeństwa i jakości działania.
2.
Na potrzeby konserwacji technicznej Agencja ma dostęp do niezbędnych
informacji związanych z operacjami przetwarzania danych przeprowadzanymi w
EES.
3.
Dwa lata po rozpoczęciu funkcjonowania EES, a następnie co dwa lata,
Agencja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji
sprawozdanie dotyczące technicznego funkcjonowania EES, w tym jego
bezpieczeństwa.
4.
Dwa lata po rozpoczęciu funkcjonowania EES, a następnie co cztery
lata, Komisja opracowuje całościową ocenę EES.
Całościowa ocena obejmuje analizę osiągniętych wyników
w stosunku do wyznaczonych celów, ocenę aktualności przesłanek,
które doprowadziły do ustanowienia systemu, ocenę stosowania
niniejszego rozporządzenia, a także bezpieczeństwa EES i
wszelkich skutków dla przyszłych działań. Komisja przekazuje
sprawozdania z oceny Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5.
W pierwszej ocenie bada się dokładnie wkład, jaki system
wjazdu/wyjazdu może wnieść w zwalczanie przestępstw
terrorystycznych i innych poważnych przestępstw kryminalnych, a
także podejmuje się kwestię dostępu do informacji
przechowywanych w systemie na potrzeby ochrony porządku publicznego, tego
czy – a jeżeli tak, na jakich warunkach – taki dostęp może
być dozwolony, czy okres przechowywania danych należy zmienić i
czy należy udzielić dostępu organom państw trzecich,
biorąc pod uwagę funkcjonowanie EES oraz wyniki wdrażania VIS.
6.
Państwa członkowskie przekazują Agencji i Komisji informacje
niezbędne do sporządzania sprawozdań, o których mowa w ust. 3 i
4, zgodnie ze wskaźnikami ilościowymi określonymi odpowiednio
przez Komisję lub Agencję.
7.
Agencja przekazuje Komisji informacje niezbędne do sporządzenia
całościowych ocen, o których mowa w ust. 4.

2.2.
System zarządzania i kontroli
2.2.1.
Zidentyfikowane ryzyko

1)
Trudności związane z rozwojem technicznym systemu
Krajowe
systemy informatyczne państw członkowskich różnią się
pod względem technicznym. Ponadto procesy kontroli granicznej mogą
różnić się w zależności od lokalnych warunków
(dostępna przestrzeń na przejściu granicznym, przepływy
podróżnych itp.). EES musi zostać zintegrowany z krajową
architekturą informatyczną oraz krajowymi procedurami kontroli
granicznej. Ponadto rozwój krajowych elementów systemu musi być w
pełni zgodny z wymogami centralnymi. W tej dziedzinie stwierdzono dwa
główne rodzaje ryzyka:
a)
ryzyko, że techniczne i prawne aspekty EES mogą zostać
wdrożone na różny sposób przez różne państwa
członkowskie ze względu na niewystarczającą
koordynację między stroną centralną i krajową;
b)
ryzyko wystąpienia niespójności w sposobie wykorzystywania systemu w
zależności od tego, w jaki sposób państwa członkowskie
włączą EES do istniejących procedur kontroli granicznej.
2)
Trudności związane z terminowym rozwojem systemu
W
oparciu o doświadczenia zdobyte w trakcie opracowywania systemów VIS i SIS
II można się spodziewać, że zasadnicze znaczenie dla
pomyślnego wdrażania EES będzie miał terminowy rozwój
systemu przez zewnętrznego wykonawcę. Jako centrum
doskonałości w dziedzinie rozwoju i zarządzania wielkoskalowymi
systemami informatycznymi Agencja IT będzie również odpowiedzialna za
przyznawanie umów i zarządzanie nimi, w szczególności w odniesieniu
do umów o podwykonawstwo na etapie rozwoju systemu. Istnieje kilka rodzajów
ryzyka związanych ze zleceniem zewnętrznemu wykonawcy prac
rozwojowych:
a)
w szczególności ryzyko, że wykonawca nie przeznaczy
wystarczających środków na projekt lub opracuje i będzie
rozwijać system, który nie będzie odzwierciedlać najnowszej
wiedzy naukowej i technicznej;
b)
ryzyko, że wykonawca nie będzie w pełni przestrzegał
technik administracyjnych i metod prowadzenia wielkoskalowych projektów
informatycznych, dążąc do obniżenia kosztów;
c)
w kontekście obecnego kryzysu gospodarczego nie można całkowicie
wykluczyć ryzyka, że wykonawca stanie w obliczu trudności
finansowych ze względów niezwiązanych projektem.

2.2.2.
Przewidywane metody kontroli

1)
Agencja ma stać się centrum doskonałości w dziedzinie
rozwoju wielkoskalowych systemów informatycznych i zarządzania nimi.
Będzie ona odpowiadać za rozwój i eksploatację centralnego
elementu systemu, w tym jednolitych interfejsów w państwach
członkowskich. Pozwoli to uniknąć większości
trudności, które Komisja napotkała podczas tworzenia i rozwijania SIS
II i VIS.
W
fazie rozwojowej (2015–2017 r.) Komisja zachowuje ogólną
odpowiedzialność, ponieważ projekt będzie realizowany w
drodze pośredniego zarządzania centralnego. Agencja będzie
odpowiedzialna za zarządzanie techniczne i zarządzanie finansowe, w
szczególności za udzielanie zamówień publicznych i zarządzanie
nimi. Umowa o powierzeniu zadań obejmie część
centralną za pośrednictwem zamówień publicznych i krajową
za pośrednictwem dotacji. Zgodnie z art. 40 przepisów wykonawczych Komisja
zawrze umowę określającą szczegółowe ustalenia
dotyczące zarządzania środkami i ich kontroli oraz ochrony
interesów finansowych Komisji. Taka umowa będzie zawierać przepisy
określone w art. 40 ust. 2. Pozwoli to Komisji na zarządzanie
ryzykiem opisanym w pkt 2.2.1.
W
kontekście przeglądu śródokresowego (przewidywanego na 2017 r. w
ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, art. 15
rozporządzenia horyzontalnego) tryb zarządzania zostanie poddany
ponownej ocenie.
2)
Aby uniknąć opóźnień na poziomie krajowym, przewiduje
się wprowadzenie skutecznej struktury zarządzania obejmującej
wszystkie zainteresowane strony. Komisja zaproponowała w projekcie
rozporządzenia, że wiedzę ekspercką związaną z
RTP/EES zapewni Agencji grupa doradcza składająca się z
ekspertów krajowych z państw członkowskich. Ta grupa doradcza
będzie się spotykać regularnie w sprawie wdrożenia systemu,
wymieniać zdobytym doświadczeniem oraz udzielać porad
zarządowi Agencji. Ponadto Komisja zamierza zalecić państwom
członkowskim stworzenie krajowej infrastruktury projektowej lub grupy
projektowej do spraw rozwoju technicznego i operacyjnego, w tym rzetelnej
infrastruktury łączności z punktami kompleksowej obsługi.

2.3.
Środki zapobiegania nadużyciom finansowym
i nieprawidłowościom

Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony
Środki
przewidziane na zwalczanie nadużyć finansowych zostały
określone w art. 35 rozporządzenia (UE) 1077/2011, który stanowi, co
następuje:
1.       W
celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i innych bezprawnych
działań zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 1073/1999.
2.       Agencja
przystępuje do porozumienia międzyinstytucjonalnego dotyczącego
wewnętrznych dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds.
Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i niezwłocznie wydaje
odpowiednie przepisy, które mają zastosowanie do wszystkich pracowników
agencji.
3.       Decyzje
dotyczące finansowania oraz umowy i akty wykonawcze do nich powinny
wyraźnie zastrzegać, że Trybunał Obrachunkowy i OLAF
mogą, w razie konieczności, przeprowadzać kontrole na miejscu
wśród odbiorców funduszy agencji oraz urzędników odpowiedzialnych za
ich przyznawanie.
Zgodnie
z tym przepisem w dniu 28 czerwca 2012 r. przyjęto decyzję
Zarządu Europejskiej Agencji do spraw Zarządzania Operacyjnego
Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności,
Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości w sprawie zasad i warunków dochodzeń
wewnętrznych w odniesieniu do przeciwdziałania nadużyciom
finansowym, korupcji i wszelkim nielegalnym działaniom godzącym w
interesy Unii.
Ponadto
DG do Spraw Wewnętrznych przygotowuje obecnie strategię
przeciwdziałania nadużyciom finansowym i ich wykrywania.

3.
SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.
Dział(y) wieloletnich ram finansowych i
pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma
wpływ

W drodze umowy o powierzeniu zadań Agencji
zostanie powierzone zadanie stworzenia odpowiednich narzędzi na poziomie
jej lokalnych systemów finansowych w celu zapewnienia skutecznego
monitorowania, działań następczych i sprawozdawczości
dotyczącej kosztów związanych z wdrażaniem EES w zgodzie z art.
60 nowego rozporządzenia finansowego. Agencja podejmie odpowiednie
środki, aby móc prowadzić sprawozdawczość niezależnie
od ostatecznego brzmienia nomenklatury budżetowej.
·      Istniejące pozycje w budżecie
Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj wydatków || Wkład
 Numer    [Treść…...….] || Zróżnicowane/niezróżnicowane ([44]) || państw EFTA[45] || krajów kandydujących[46] || państw trzecich || w rozumieniu art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego
   || [XX.YY.YY.YY]   || DA/ || TAK/ NIE || TAK/ NIE || TAK/ NIE || TAK/ NIE
·
Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie
się wnioskuje
Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj wydatków || Wkład
 Numer [Pozycja……………………………………..] || Zróżnicowane /niezróżnicowane || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego
 3 || [18.02.CC] Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Granice || DA/ || NIE || NIE || TAK || NIE

3.2.
Szacunkowy wpływ na wydatki
3.2.1.
Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 3 || Bezpieczeństwo i obywatelstwo
 Dyrekcja Generalna do Spraw Wewnętrznych ||   ||   || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017[47] || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejne lata || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie – 18.02.CC || Środki na zobowiązania || (1) || 122,566 || 30,142 || 119,477 || 80,272 || 80,272 || 80,271 ||   || 513,000
 Środki na płatności || (2) || 61,283 || 82,382 || 92,677 || 83,993 || 80,271 || 80,271 || 32,122 || 513,000
 Numer pozycji w budżecie || Środki na zobowiązania || (1a) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || (2a) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[48] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie ||   || (3) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki dla Dyrekcji Generalnej do Spraw Wewnętrznych || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 122,566 || 30,142 || 119,477 || 80,272 || 80,272 || 80,271 ||   || 513,000
 Środki na płatności || =2+2a +3 || 61,283 || 82,382 || 92,677 || 83,993 || 80,271 || 80,271 || 32,122 || 513,000
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || (5) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ <….> wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || =5+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie
ogranicza się do jednego działu:
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || (5) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || =5+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejne lata || OGÓŁEM
 Dyrekcja Generalna do Spraw Wewnętrznych ||   ||   ||   ||
  Zasoby ludzkie || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,190 || 0,190 || 0,190 || 0,191 || 0,191 ||   || 1,715
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0,201 || 0,201 || 0,201 || 0,200 || 0,200 || 0,200 || 0,200 || 0,200 ||   || 1,602
 OGÓŁEM Dyrekcja Generalna HOME || Środki || 0,455 || 0,455 || 0,455 || 0,390 || 0,390 || 0,390 || 0,391 || 0,391 ||   || 3,317
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 0,455 || 0,455 || 0,455 || 0,390 || 0,390 || 0,390 || 0,391 || 0,391 ||   || 3,317
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejne lata || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 0,455 || 0,455 || 123,021 || 30,533 || 119,867 || 80,662 || 80,662 || 80,662 ||   || 516,317
 Środki na płatności || 0,455 || 0,455 || 61,738 || 82,773 || 93,067 || 84,383 || 80,662 || 80,662 || 32,122 || 516,317
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

3.2.2.
Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
–
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM ||
 ||
 Rodzaj realizacji[49] || Średni koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Całkowita liczba realizacji || Koszt całkowity ||
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 1[50] Utworzenie i rozwój systemu (centralnego i krajowego) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja || 1 || 122,566 || 1 || 30,142 || 1 || 43,143 ||   ||   ||   ||   ||   ||   || 1 || 195,851 ||
 Cel szczegółowy nr 1 - suma cząstkowa[51] ||   || 122,566   ||   || 30,142 ||   || 43,143   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   || 195,851   ||
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 2: Funkcjonowanie systemu (centralnego i krajowego)   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja ||   ||   ||   ||   || 1  || 76,334 ||  1 ||  80,271 ||  1 ||  80,272 ||  1 ||  80,272   || 1 || 317,149 ||
 Cel szczegółowy nr 2 - suma cząstkowa[52] ||   ||   ||   ||   ||   || 76,334 ||   ||  80,271 ||   ||  80,272 ||   ||  80,272 ||   || 317,149 ||
 KOSZT OGÓŁEM || 1 || 122,566 ||  1 || 30,142 || 2 || 119,477 || 1 || 80,271 || 1 || 80,272 || 1 || 80,272 || 2 || 513,000 ||

3.2.3.
Szacunkowy wpływ na środki
administracyjne
3.2.3.1.
Streszczenie

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
–
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
   || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,190 || 0,190 || 0,190 || 0,191 || 0,191 || 1,715
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0,201 || 0,201 || 0,201 || 0,200 || 0,200 || 0,200 || 0,200 || 0,200 || 1,602
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 0,455 || 0,455 || 0,455 || 0,390 || 0,390 || 0,390 || 0,391 || 0,391 || 3,317
 Poza DZIAŁEM 5[53] wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pozostałe wydatki administracyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM || 0,455 || 0,455 || 0,455 || 0,390 || 0,390 || 0,390 || 0,391 || 0,391 || 3,317

3.2.3.2.
 Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich
–
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
   || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020
 ·         Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)
 XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 2 || 2 || 2 || 1,5 || 1,5 || 1,5 || 1,5 || 1,5
 XX 01 01 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ·        Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy)[54]
 XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 04 yy[55] || - w centrali[56] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - w delegaturach ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 02 (AC, END, INT - pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM || 2 || 2 || 2 || 1,5 || 1,5 || 1,5 || 1,5 || 1,5
XX oznacza
odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w
budżecie.
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || 2 w okresie przygotowawczym w latach 2013–2015 1 administrator do negocjacji ustawodawczych, koordynacji działań z Agencją i nadzoru nad umową o powierzeniu zadań 0,5 administratora do spraw nadzoru nad działalnością finansową i wiedzą specjalistyczną z zakresu kontroli granic i zagadnień technicznych 0,5 asystenta do zadań administracyjnych i finansowych 1,5 w okresie rozwoju w latach 2016–2020 1 administrator do działań następczych w związku z umową o powierzeniu zadań (sprawozdania, przygotowania procedury komitetowej, zatwierdzanie specyfikacji funkcjonalnych i technicznych, nadzór nad działalnością finansową i koordynacja), jak również wiedzy specjalistycznej z zakresu kontroli granic i zagadnień technicznych 0,5 asystenta do zadań administracyjnych i finansowych
 Personel zewnętrzny || 0

3.2.4.
Zgodność z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi

–
x Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi i
następnymi wieloletnimi ramami finansowymi.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu
w wieloletnich ramach finansowych.
Należy wyjaśnić, na czym ma
polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie,
których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności
lub zmiany wieloletnich ram finansowych[57]
Należy wyjaśnić, który wariant jest
konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on
dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.

3.2.5.
Udział osób trzecich w finansowaniu

–
x Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony
osób trzecich
–
¨ Wniosek/inicjatywa przewiduje
Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || … wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || Razem
 Określić organ współfinansujący ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||

3.3.
Szacunkowy wpływ na dochody

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
–
x Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
–
¨         wpływ na zasoby własne
–
x        wpływ na dochody różne
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy[58]
 Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejne lata
 Artykuł 6313…………. ||   || 3,729 || 5,013 || 5,639 || 5,111 || 4,884 || 4,884 || 1,954
W przypadku wpływu
na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w
budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie.
18.02.CC
ISF w zakresie granic
Należy
określić metodę obliczania wpływu na dochody.
Budżet zawiera wkład
państw uczestniczących we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu
dorobku Schengen oraz środków dotyczących systemu Eurodac zgodnie z
ustaleniami zawartymi w odnośnych umowach. Przedstawione szacunki
mają charakter czysto orientacyjny i są oparte na ostatnich
kalkulacjach przychodów na rzecz wdrożenia dorobku prawnego Schengen z
państw (Islandia, Norwegia i Szwajcaria), które obecnie wpłacają
do budżetu ogólnego Unii Europejskiej (zużytkowane
płatności) roczną kwotę za dany rok budżetowy,
obliczoną zgodnie z jej produktem krajowym brutto jako procent produktu
krajowego brutto wszystkich uczestniczących państw. Obliczenia
zostały dokonane na podstawie danych liczbowych Eurostatu z czerwca 2012
r., które podlegają znacznym wahaniom w zależności od sytuacji
gospodarczej uczestniczących państw.
[1]               COM (2008) 69 final. Komunikatowi
towarzyszyła ocena skutków SEC(2008) 153.
[2]               „Otwarta
i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli”, Dziennik Urzędowy Unii
Europejskiej C 115 z 4.5.2010, s. 1.
[3]               EUCO
23/11.
[4]               COM(2011)
680 final.
[5]               Dz.U. L 105
z 13.4.2006.
[6]               Bułgaria,
Estonia, Hiszpania, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Malta, Polska,
Portugalia, Rumunia, Słowacja i Finlandia.
[7]               http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/population/data/database Liczba ta obejmuje osoby nadmiernie przedłużające pobyt
i osoby, które nielegalnie wjechały na terytorium UE, w tym osoby
zatrzymane na granicy oraz na terytorium Schengen.
[8]               Dz.U.
L 286 z 1.11.2011.
[9]               SEC(2008)
153.
[10]             SWD(2013)
47.
[11]             Z
zastrzeżeniem przyjęcia przez organ prawodawczy wniosku
ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
instrument wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz
(COM(2011) 750 final) oraz przyjęcia przez organ prawodawczy wniosku
dotyczącego rozporządzenia Rady określającego wieloletnie
ramy finansowe na lata 2014–2020 (COM(2011) 398) i wystarczającego poziomu
środków dostępnych w ramach pułapu wydatków odnośnych
pozycji budżetu.
[12]             Dz.U. L 176
z 10.7.1999, s. 36.
[13]             Dz.U. L 53
z 27.2.2008, s. 52.
[14]             Dz.U. L 160
z 18.6.2011, s. 19.
[15]             Dz.U. C z […], s. […].
[16]             Dz.U. C z […], s. […].
[17]             Dz.U. C z […], s. […].
[18]             COM
(2008) 69 final
[19]             Dz.U. L 158
z 30.4.2004, s. 77.
[20]             Dz.U. L 286
z 1.11.2011, s. 1.
[21]             Dz.U. L 281
z 23.11.1995, s. 31.
[22]             Dz.U. L 8
z 12.1.2001, s. 1.
[23]             Dz.U. L 55
z 28.2.2011, s. 13.
[24]             Dz.U. L 131
z 1.6.2000, s. 43.
[25]             Dz.U. L 64
z 7.3.2002, s. 20.
[26]             Dz.U. L 176
z 10.7.1999, s. 36.
[27]             Dz.U. L 176
z 10.7.1999, s. 31.
[28]             Dz.U. L 53
z 27.2.2008, s. 52.
[29]             Dz.U. L 53
z 27.2.2008, s. 1.
[30]             Dz.U. L 160
z 18.6.2011, s. 21.
[31]             Dz.U. L 160
z 18.6.2011, s. 19.
[32]             Dz.U.
L 243 z 15.9.2009, s. 1.
[33]             Dz.U.
L 286 z 1.11.2011, s. 1.
[34]             Dz.U.
L 349 z 25.11.2004, s. 1.
[35]             ABM:
Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB:
Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[36]             O
którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.
[37]             Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
instrument wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz
(COM(2011) 750).
[38]             Komunikat
Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady: Inteligentne granice - możliwe
warianty i kierunki (COM(2011) 680).
[39]             Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
instrument wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz
(COM(2011) 750).
[40]             COM(2010)
93 z dnia 19 marca 2010 r.
[41]             COM(2011)
398 z dnia 29 czerwca 2011 r.
[42]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
[43]             O
którym mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[44]             Środki
zróżnicowane/ środki niezróżnicowane
[45]             EFTA:
Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
[46]             Kraje
kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje
kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[47]             Zróżnicowanie
kosztów, a zwłaszcza wysokie koszty w 2015 r. i 2017 r. można
wytłumaczyć następująco: na początku okresu rozwoju w
2015 r. podjęte zostaną zobowiązania na rozwój (koszty
jednorazowe na pokrycie trzech lat kosztów sprzętu, oprogramowania i
podwykonawców). Pod koniec okresu rozwoju, w 2017 r., zostaną
zaciągnięte wymagane zobowiązania na działania. Koszty
zarządzania sprzętem i oprogramowaniem różnią się w
zależności od okresu.
[48]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”),
pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[49]             Realizacje
odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione
(np. liczba sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg
itp.).
[50]             Zgodnie
z opisem w pkt 1.4.2 „Cel(e) szczegółowy(-e) …”
[51]             Kwota
ta obejmuje w odniesieniu do rozwoju centralnego w szczególności
infrastrukturę sieciową, wymagany sprzęt i licencje na
oprogramowanie oraz koszty zewnętrznych wykonawców tworzących i
rozwijających system centralny. W odniesieniu do rozwoju krajowego obejmuje
ona także koszty wymaganego sprzętu i licencji na oprogramowanie oraz
rozwój prowadzony przez wykonawców zewnętrznych
[52]             Kwota
ta obejmuje wymagane koszty utrzymania sprawności systemu centralnego, w
szczególności funkcjonowania sieci, konserwację systemu centralnego
przez zewnętrznego wykonawcę oraz wymagany sprzęt i licencje na
oprogramowanie. W odniesieniu do działań krajowych obejmuje ona
wymagane koszty obsługi systemów krajowych, w szczególności licencje
na sprzęt i oprogramowanie, zarządzanie zdarzeniami oraz koszty
wymaganych wykonawców zewnętrznych.
[53]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”),
pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[54]             AC
= pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED = młodszy
oddelegowany ekspert; AL= członek personelu miejscowego; END= oddelegowany
ekspert krajowy;
[55]             W
ramach pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych
(dawne pozycje „BA”).
[56]             Przede
wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz Rybacki.
[57]             Zob.
pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.
[58]             W
przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty
wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto
po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.