Ważna informacja prawna

|

52009PC0051

Wniosek decyzja Rady dotycząca tymczasowego zakazu stosowania i sprzedaży w Austrii zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy (Zea mays L. linia T25) zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady  /* COM/2009/0051 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 10.2.2009KOM(2009) 51 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYdotycząca tymczasowego zakazu stosowania i sprzedaży w Austrii zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy (Zea mays L. linia T25) zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1. Wprowadzenie do obrotu genetycznie zmodyfikowanej odmiany Zea mays L. linia T25 zatwierdzono zgodnie z decyzjami Komisji na mocy części C dyrektywy 90/220/EWG[1], a władze francuskie udzieliły zgody na wprowadzenie do obrotu tego organizmu zmodyfikowanego genetycznie (GMO). Zgoda obejmuje wszystkie zastosowania produktu, czyli przywóz, przetwarzanie na żywność i paszę oraz uprawę.2. Zgodnie z art. 16 (klauzula ochronna) dyrektywy 90/220/EWG Austria poinformowała Komisję o swojej decyzji dotyczącej tymczasowego zakazu lub ograniczenia wprowadzania do obrotu Zea mays L. linia T25 dla wszystkich zastosowań objętych zgodą udzieloną na mocy dyrektywy 90/220/EWG oraz uzasadniła swoją decyzję.3. Skonsultowano się z Komitetem Naukowym ds. Roślin, który w swych opiniach stwierdził, iż przedłożone przez Austrię informacje nie zawierały nowych istotnych dowodów naukowych, które nie zostały wzięte pod uwagę podczas pierwotnej oceny ryzyka w odniesieniu do tych organizmów zmodyfikowanych genetycznie, oraz które wymagałyby zrewidowania pierwotnej opinii naukowej w sprawie bezpieczeństwa Zea mays L. linia T25.4. Dyrektywa 90/220/EWG została zastąpiona dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie[2].5. Produkty pochodzące z Zea mays L. linia T25 (skrobia i wszystkie jej pochodne, olej surowy i rafinowany, wszystkie produkty uzyskiwane z Zea mays L. linia T25 w procesie obróbki cieplnej lub w procesie fermentacji oraz pasza składająca się z Zea mays L. linia T25 lub zawierająca ją bądź wyprodukowana z niej) są zatwierdzone na mocy rozporządzenia (WE) nr 258/97[3] i zostały zgłoszone jako istniejące produkty zgodnie z art. 8 i 20 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003[4]. Zastosowania te nie są objęte zakresem dyrektywy 2001/18/WE i w związku z tym nie podlegają klauzuli ochronnej zgłoszonej przez Austrię.6. W styczniu 2004 r. Komisja zwróciła się do Austrii o ponowne rozpatrzenie klauzuli ochronnej w świetle nowych ram prawnych oraz o dokonanie, stosownie do potrzeb, ponownego zgłoszenia na mocy dyrektywy 2001/18/WE.7. Zgodnie z art. 23 dyrektywy 2001/18/WE Austria przedłożyła Komisji dodatkowe informacje na poparcie klauzuli ochronnej w jej obecnej formie.8. Zgodnie z art. 23 dyrektywy 2001/18/WE Komisja jest zobowiązana podjąć decyzję zgodnie z procedurami określonymi w art. 30 ust. 2 tej dyrektywy, do której zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.9. Zgodnie z art. 28 ust. 1 dyrektywy 2001/18/WE zasięgnięto opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), powołanego na mocy rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady[5], zgodnie z którym zastąpił on właściwe komitety naukowe; w swojej opinii z dnia 8 lipca 2004 r[6]. urząd stwierdził, iż informacje przedłożone przez Austrię nie stanowiły nowych dowodów naukowych, które unieważniałyby ocenę ryzyka środowiskowego w odniesieniu do Zea mays L. linia T25 i uzasadniałyby zakaz, jakim objęto ten organizm zmodyfikowany genetycznie w Austrii.10. Zgodnie z art. 5 ust. 2 decyzji Rady 1999/468/WE komitetowi ustanowionemu na mocy art. 30 dyrektywy 2001/18/WE przedłożono zatem do zaopiniowania projekt decyzji Komisji wymagającej od Austrii uchylenia krajowej klauzuli ochronnej.11. W dniu 29 listopada 2004 r. skonsultowano się z komitetem, który nie wydał żadnej opinii w sprawie klauzuli ochronnej, co oznaczało, że na mocy art. 5 ust. 4 decyzji Rady 1999/468/WE, Komisja niezwłocznie miała przedłożyć Radzie wnioski dotyczące działań, jakie należy podjąć, i powiadomić o tym Parlament Europejski.12. Zgodnie z art. 5 ust. 6 decyzji Rady 1999/468/WE w dniu 24 czerwca 2005 r. Rada ds. Środowiska Naturalnego, stanowiąc większością kwalifikowaną, wyraziła sprzeciw wobec wniosku wymagającego od Austrii uchylenia klauzuli ochronnej, w związku z czym Komisja miała ponownie rozpatrzyć swoje wnioski.13. W swoim oświadczeniu Rada stwierdziła, że nadal pozostaje margines niepewności dotyczącej krajowych środków ochronnych na rynku genetycznie zmodyfikowanych odmian kukurydzy […] T25 i wezwała Komisję do gromadzenia dalszych danych dotyczących wyżej wymienionego organizmu zmodyfikowanego genetycznie i dokonania dalszej oceny, czy środki podjęte przez [Austrię] mające na celu zawieszenie wprowadzania [go] do obrotu, stosowane jako tymczasowy środek ostrożności, są uzasadnione i czy zezwolenie na wprowadzenie do obrotu takiego organizmu nadal spełnia wymogi bezpieczeństwa zawarte w dyrektywie 2001/18/WE.14. W listopadzie 2005 r. skonsultowano się z EFSA, aby określił, czy istnieją jakiekolwiek podstawy naukowe, aby sądzić, że dalsze wprowadzanie do obrotu Zea mays L. linia T25 może wpłynąć negatywnie na zdrowie ludzi lub na środowisko, na warunkach, na których udzielono zgody, oraz aby uwzględnił w szczególności wszelkie informacje naukowe, które pojawiły się od czasu wydania poprzedniej opinii naukowej określającej bezpieczeństwo tego organizmu zmodyfikowanego genetycznie.15. W swojej opinii z dnia 29 marca 2006 r. (opublikowanej dnia 11 kwietnia 2006 r.)[7], po zbadaniu informacji przedstawionych przez Austrię EFSA uznał, iż obecnie dostępne dowody naukowe nie podtrzymują argumentów przedstawionych przez Austrię oraz stwierdził, że nie ma żadnego powodu by sądzić, iż dalsze wprowadzanie do obrotu Zea mays L. linia T25 na warunkach, na których udzielono zgody, może mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko.16. Zgodnie z art. 5 ust. 6 decyzji Rady 1999/468/WE Komisja przedłożyła Radzie wniosek wymagający od Austrii uchylenia środka ochronnego.17. W dniu 18 grudnia 2006 r. Rada ds. Środowiska Naturalnego, stanowiąc większością kwalifikowaną, wyraziła sprzeciw wobec wniosku.18. W swojej decyzji Rada odniosła się do oceny ryzyka środowiskowego zgodnie z przepisami dyrektywy 2001/18/WE i stwierdziła, że w ocenie ryzyka środowiskowego należy w bardziej systematyczny sposób uwzględnić różne struktury rolnicze i regionalne właściwości ekologiczne w Unii Europejskiej.19. Zgodnie z art. 5 ust. 6 decyzji Rady 1999/468/WE Komisja przedłożyła zmieniony wniosek wymagający od Austrii uchylenia tylko zakazu przywozu i przetwarzania na żywność i paszę.20. Dnia 30 października 2007 r. Rada głosowała nad wnioskiem i nie osiągnięto kwalifikowanej większości ani za wnioskiem ani przeciw wnioskowi. W związku z tym dnia 7 maja 2008 r. Komisja przyjęła decyzję 2008/470/WE wymagającą od Austrii podjęcia wszystkich niezbędnych kroków w celu zniesienia zakazu przywozu i przetwarzania na żywność i paszę Zea mays L. linia T25 w terminie 20 dni od otrzymania powiadomienia. Dnia 27 maja 2008 r. Austria zastosowała się do tej decyzji i przyjęła odpowiednie rozporządzenie.21. W odniesieniu do aspektów środka ochronnego dotyczących sprzedaży i stosowania materiału siewnego (uprawa) Austria rozpoczęła prace nad gromadzeniem wszelkich istotnych dowodów naukowych, które jej zdaniem uzasadniałyby tymczasowo utrzymanie środka ochronnego, w szczególności w odniesieniu do różnych struktur rolniczych i regionalnych właściwości ekologicznych, o których mowa w motywie 3 decyzji Rady z dnia 18 grudnia. W listopadzie 2007 r. Austria przedłożyła Komisji dane naukowe uzyskane w wyniku prowadzonych przez nią prac.22. Dnia 18 kwietnia 2008 r. Komisja zwróciła się do EFSA, na mocy art. 29 ust. 1 oraz zgodnie z art. 22 ust. 2 i art. 22 ust. 5 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 178/2002 o zbadanie, czy przedstawione przez Austrię informacje zawierają dane mające wpływ na ocenę ryzyka środowiskowego w świetle posiadanych wcześniej informacji oraz czy przy uwzględnieniu nowych danych naukowych istnieją uzasadnione podstawy aby uznać, że kukurydza T25, w odniesieniu do zastosowań określonych w odnośnej zgodzie, stanowi ryzyko dla środowiska.23. W przyjętej dnia 4 grudnia 2008 r. (opublikowanej dnia 11 grudnia 2008 r.) opinii EFSA stwierdził, że jest mało prawdopodobne, by kukurydza T25 miała negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko w kontekście proponowanych zastosowań oraz potwierdził swoje wcześniejsze wnioski w sprawie bezpieczeństwa kukurydzy T25. Ponadto po przeanalizowaniu przedstawionych przez Austrię informacji oraz szerokiego zakresu literatury fachowej EFSA jest zdania, że nie istnieją szczególne dowody na występowanie ryzyka dla zdrowia ludzi i zwierząt i dla środowiska, które to dowody uzasadniałyby wprowadzenie klauzuli ochronnej na mocy art. 23 dyrektywy 2001/18/WE w odniesieniu do wprowadzania do obrotu kukurydzy T25 w celu planowanych zastosowań w Austrii. EFSA doszedł do wniosku, że dostępne obecnie dowody naukowe nie podtrzymują argumentów przedstawionych przez Austrię oraz że jest mało prawdopodobne, by uprawa kukurydzy T25 miała negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko w Austrii.24. W tych okolicznościach Austria powinna uchylić swój środek ochronny w odniesieniu do stosowania i sprzedaży Zea mays L. linia T25.25. W wyniku decyzji Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. oraz zgodnie z art. 5 ust. 6 akapit drugi decyzji Rady 1999/468/WE Komisja przedłożyła ponownie swój wniosek dotyczący działań, jakie należy podjąć, i poinformowała o tym Parlament Europejski.26. Artykuł 5 ust. 6 akapit pierwszy decyzji Rady 1999/468/WE przewiduje, że Rada może podjąć decyzję w sprawie wniosku większością kwalifikowaną w terminie trzech miesięcy zgodnie z art. 30 ust. 2 dyrektywy 2001/18/WE.WniosekDECYZJA RADYdotycząca tymczasowego zakazu stosowania i sprzedaży w Austrii zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy ( Zea mays L. linia T25) zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającą dyrektywę Rady 90/220/EWG[8], w szczególności jej art. 23 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Decyzją Komisji 98/293/WE z dnia 22 kwietnia 1998 r. dotyczącą wprowadzenia do obrotu zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy ( Zea mays L. T25) zgodnie z dyrektywą Rady 90/220/EWG[9] postanowiono udzielić zgody na wprowadzenie do obrotu tego produktu.(2) W dniu 3 sierpnia 1998 r. władze francuskie udzieliły takiej zgody. Zgoda obejmuje wszystkie zastosowania produktu, czyli przywóz, przetwarzanie na żywność i paszę oraz uprawę.(3) Zgodnie z art. 35 ust. 1 dyrektywy 2001/18/WE, która zastąpiła dyrektywę 90/220/EWG[10], procedury, które w odniesieniu do zgłoszeń dotyczących wprowadzenia do obrotu organizmów zmodyfikowanych genetycznie nie zostały zakończone do dnia 17 października 2002 r., podlegają dyrektywie 2001/18/WE.(4) W dniu 8 maja 2000 r. Austria poinformowała Komisję o swojej decyzji dotyczącej tymczasowego zakazu stosowania i sprzedaży Zea mays L. linia T25 dla wszystkich zastosowań i zgodnie z art. 16 ust. 1 dyrektywy 90/220/EWG uzasadniła swoją decyzję.(5) Produkty pochodzące z Zea mays L. linia T25 (skrobia i wszystkie jej pochodne, olej surowy i rafinowany, wszystkie produkty uzyskiwane z Zea mays L. linia T25 w procesie obróbki cieplnej lub w procesie fermentacji oraz pasza składająca się z Zea mays L. linia T25 lub zawierająca ją bądź wyprodukowana z niej) są zatwierdzone na mocy rozporządzenia (WE) nr 258/97[11] i zostały zgłoszone jako istniejące produkty zgodnie z art. 8 i 20 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003[12]. Zastosowania te nie są objęte zakresem dyrektywy 2001/18/WE i w związku z tym nie podlegają klauzuli ochronnej zgłoszonej przez Austrię.(6) W dniu 20 lipca 2001 r. Komitet Naukowy ds. Roślin stwierdził, iż przedłożone przez Austrię informacje nie zawierały nowych istotnych dowodów naukowych, które nie zostałyby wzięte pod uwagę podczas pierwotnej oceny dokumentacji i w związku z tym nie stanowią podstawy do zrewidowania pierwotnej opinii Komitetu w sprawie tego produktu.(7) W dniu 9 stycznia 2004 r. oraz w dniach 9 i 17 lutego 2004 r. Austria przedłożyła Komisji dodatkowe informacje na poparcie krajowych środków dotyczących kukurydzy linii T25.(8) Zgodnie z art. 28 ust. 1 dyrektywy 2001/18/WE Komisja zasięgnęła opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), powołanego na mocy rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady[13], zgodnie z którym zastąpił on właściwe komitety naukowe.(9) W dniu 8 lipca 2004 r[14]. EFSA uznał, iż informacje przedłożone przez Austrię nie zawierały nowych dowodów naukowych wystarczających do unieważnienia oceny ryzyka środowiskowego w odniesieniu do kukurydzy linii T25 i uzasadniających zakaz stosowania i sprzedaży tego produktu w Austrii.(10) Ponieważ w tych okolicznościach nie było powodu, by twierdzić, że produkt ten stanowi ryzyko dla zdrowia ludzi lub dla środowiska, w dniu 29 listopada 2004 r. Komisja przedłożyła projekt decyzji wymagający od Austrii uchylenia tymczasowego środka ochronnego, do rozpatrzenia przez komitet ustanowiony na mocy art. 30 dyrektywy 2001/18/WE, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 30 ust. 2 wymienionej dyrektywy.(11) Komitet ten nie wydał jednak opinii i zgodnie z art. 5 ust. 4 decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[15], Komisja przedłożyła Radzie wniosek dotyczący działań, jakie należy podjąć.(12) W dniu 24 czerwca 2005 r. zgodnie z art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, odrzuciła ten wniosek.(13) W swoim oświadczeniu Rada stwierdziła, że nadal pozostaje margines niepewności dotyczącej krajowych środków ochronnych na rynku genetycznie zmodyfikowanych odmian kukurydzy […] T25 i wezwała Komisję do gromadzenia dalszych danych dotyczących wyżej wymienionego organizmu zmodyfikowanego genetycznie i dokonania dalszej oceny, czy środki podjęte przez [Austrię] mające na celu zawieszenie wprowadzania [go] do obrotu, stosowane jako tymczasowy środek ostrożności, są uzasadnione i czy zezwolenie na wprowadzenie do obrotu takiego organizmu nadal spełnia wymogi bezpieczeństwa zawarte w dyrektywie 2001/18/WE.(14) W listopadzie 2005 r. Komisja ponownie zasięgnęła opinii EFSA, aby określił, czy istnieją jakiekolwiek podstawy naukowe, aby sądzić, że dalsze wprowadzanie do obrotu kukurydzy T25, na warunkach, na których udzielono zgody, mogłoby mieć jakikolwiek negatywny wpływ na zdrowie ludzi lub na środowisko. EFSA poproszono w szczególności o uwzględnienie wszelkich informacji naukowych, które wynikły po wydaniu poprzedniej opinii naukowej określającej bezpieczeństwo tego organizmu zmodyfikowanego genetycznie.(15) W swojej opinii z dnia 29 marca 2006 r[16]. EFSA stwierdził, iż nie ma żadnego powodu, by sądzić, że dalsze wprowadzanie do obrotu kukurydzy T25 na warunkach, na których udzielono zgody, może mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko.(16) Zgodnie z art. 5 ust. 6 decyzji Rady 1999/468/WE Komisja przedłożyła Radzie wniosek wymagający od Austrii uchylenia środka ochronnego.(17) Zgodnie z art. 5 ust. 6 decyzji Rady 1999/468/WE w dniu 18 grudnia 2006 r. Rada ds. Środowiska Naturalnego, stanowiąc większością kwalifikowaną, wyraziła sprzeciw wobec wniosku.(18) W swojej decyzji Rada odniosła się do oceny ryzyka środowiskowego zgodnie z przepisami dyrektywy 2001/18/WE i stwierdziła, że w ocenie ryzyka środowiskowego należy w bardziej systematyczny sposób uwzględnić różne struktury rolnicze i regionalne właściwości ekologiczne w Unii Europejskiej.(19) Zgodnie z art. 5 ust. 6 decyzji Rady 1999/468/WE Komisja przedłożyła zmieniony wniosek wymagający od Austrii uchylenia tylko zakazu przywozu i przetwarzania na żywność i paszę.(20) Dnia 30 października 2007 r. Rada głosowała nad wnioskiem i nie osiągnięto kwalifikowanej większości ani za wnioskiem ani przeciw wnioskowi. W związku z tym dnia 7 maja 2008 r. Komisja przyjęła decyzję 2008/470/WE wymagającą od Austrii podjęcia wszystkich niezbędnych kroków w celu zniesienia zakazu przywozu i przetwarzania na żywność i paszę Zea mays L. linia T25 w terminie 20 dni od otrzymania powiadomienia. Dnia 27 maja 2008 r. Austria zastosowała się do tej decyzji i stosownie zmieniła przepisy krajowe.(21) W odniesieniu do aspektów środka ochronnego dotyczących sprzedaży i stosowania materiału siewnego (uprawa) Austria rozpoczęła prace nad gromadzeniem istotnych dowodów naukowych, które jej zdaniem uzasadniałyby tymczasowo utrzymanie środka ochronnego, w szczególności w odniesieniu do różnych struktur rolniczych i regionalnych właściwości ekologicznych, o których mowa w motywie 3 decyzji Rady z dnia 18 grudnia. W listopadzie 2007 r. Austria przedłożyła Komisji dane naukowe uzyskane w wyniku prowadzonych przez nią prac.(22) Dnia 18 kwietnia 2008 r. Komisja zwróciła się do EFSA, na mocy art. 29 ust. 1 oraz zgodnie z art. 22 ust. 2 i art. 22 ust. 5 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 178/2002 o zbadanie, czy przedstawione przez Austrię informacje zawierają dane mające wpływ na ocenę ryzyka środowiskowego w świetle posiadanych wcześniej informacji oraz czy przy uwzględnieniu nowych danych naukowych istnieją uzasadnione podstawy aby uznać, że kukurydza T25, w odniesieniu do zastosowań określonych w odnośnej zgodzie, stanowi ryzyko dla środowiska.(23) W przyjętej dnia 4 grudnia 2008 r. (opublikowanej dnia 11 grudnia 2008 r.) opinii EFSA stwierdził, że jest mało prawdopodobne, by kukurydza T25 miała negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko w kontekście proponowanych zastosowań oraz potwierdził swoje wcześniejsze wnioski w sprawie bezpieczeństwa kukurydzy T25. Ponadto po przeanalizowaniu przedstawionych przez Austrię informacji oraz szerokiego zakresu literatury fachowej EFSA jest zdania, że nie istnieją szczególne dowody na występowanie ryzyka dla zdrowia ludzi i zwierząt i dla środowiska, które to dowody uzasadniałyby wprowadzenie klauzuli ochronnej na mocy art. 23 dyrektywy 2001/18/WE w odniesieniu do wprowadzania do obrotu kukurydzy T25 w celu planowanych zastosowań w Austrii. EFSA doszedł do wniosku, że dostępne obecnie dowody naukowe nie podtrzymują argumentów przedstawionych przez Austrię oraz że jest mało prawdopodobne, by uprawa kukurydzy T25 miała negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko w Austrii.(24) W tych okolicznościach Austria powinna uchylić swój środek ochronny w odniesieniu do stosowania i sprzedaży materiału siewnego Zea mays L. linia T25.(25) W wyniku decyzji Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. oraz zgodnie z art. 5 ust. 6 akapit drugi decyzji Rady 1999/468/WE Komisja przedłożyła ponownie swój wniosek dotyczący działań, jakie należy podjąć, i poinformowała o tym Parlament Europejski.(26) Artykuł 5 ust. 6 akapit pierwszy decyzji Rady 1999/468/WE przewiduje, że Rada może podjąć decyzję w sprawie wniosku większością kwalifikowaną w terminie trzech miesięcy zgodnie z art. 30 ust. 2 dyrektywy 2001/18/WE,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Środki podjęte przez Austrię w celu wprowadzenia zakazu stosowania i sprzedaży materiału siewnego Zea mays L. linia T25, zatwierdzonej do wprowadzenia do obrotu decyzją 98/293/WE, nie są uzasadnione na mocy art. 23 dyrektywy 2001/18/WE.Artykuł 2Austria podejmie niezbędne kroki w celu zniesienia zakazu stosowania i sprzedaży materiału siewnego Zea mays L. linia T25 na swoim terytorium oraz zastosuje się do niniejszej decyzji w terminie 20 dni od otrzymania powiadomienia.Artykuł 3Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Austrii.Sporządzono w Brukseli dnia […] 2009 r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 117 z 8.5.1990, s. 15.[2] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, s. 1.[3] Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1.[4] Dz.U. L 106 z 18.10.2003, s. 1.[5] Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 575/2006 (Dz.U. L 100 z 8.4.2006, s. 3).[6] Opinia panelu naukowego ds. organizmów zmodyfikowanych genetycznie na wniosek Komisji dotyczący powołania się Austrii na art. 23 dyrektywy 2001/18/WE, Dziennik EFSA (2004) 78, s. 1-13.[7] Opinia panelu naukowego ds. organizmów zmodyfikowanych genetycznie na wniosek Komisji dotyczący upraw genetycznie zmodyfikowanych (kukurydza Bt176, kukurydza MON810, kukurydza T25, rzepak oleisty, odmiana Topas 19/2 oraz rzepak oleisty, odmiana Ms1xRf1) podlegających klauzulom ochronnym zgodnie z art. 16 dyrektywy 90/220/EWG, Dziennik EFSA (2006) 338, s. 1-15.[8] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, s. 1.[9] Dz.U. L 131 z 5.5.1998, s. 32.[10] Dz.U. L 117 z 8.5.1990, s. 15.[11] Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1.[12] Dz.U. L 106 z 18.10.2003, s. 1.[13] Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 575/2006 (Dz.U. L 100 z 8.4.2006, s. 3).[14] Opinia panelu naukowego ds. organizmów zmodyfikowanych genetycznie na wniosek Komisji dotyczący powołania się Austrii na art. 23 dyrektywy 2001/18/WE, Dziennik EFSA (2004) 78, s. 1-13.[15] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.[16] Opinia panelu naukowego ds. organizmów zmodyfikowanych genetycznie na wniosek Komisji dotyczący upraw genetycznie zmodyfikowanych (kukurydza Bt176, kukurydza MON810, kukurydza T25, rzepak oleisty, odmiana Topas 19/2 oraz rzepak oleisty, odmiana Ms1xRf1) podlegających klauzulom ochronnym zgodnie z art. 16 dyrektywy 90/220/EWG, Dziennik EFSA (2006) 338, s. 1-15.


				|

		52012PC0221

			Wniosek DECYZJA RADY w sprawie przyjęcia dodatkowego programu badawczego na lata 2012-2015 dotyczącego reaktora wysokostrumieniowego, realizowanego przez Wspólne Centrum Badawcze Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej /* COM/2012/0221 final - 2012/0111 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1. KONTEKST WNIOSKU
Eksploatacja wspólnotowego reaktora
wysokostrumieniowego (HFR) była wspierana przez szereg dodatkowych
programów badawczych. W dniu 25 maja 2009 r. Rada przyjęła trzyletni
(obejmujący lata 2009-2011) dodatkowy program badawczy (Decyzja Rady 2009/410/Euratom
– Dz.U. L 132 z 29.5.2009, s. 15) realizowany przez Wspólne Centrum Badawcze
(JRC) Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, dotyczący eksploatacji
reaktora zlokalizowanego w Instytucie Energii JRC w Petten, w Niderlandach.
Środki na dodatkowy program badań w
latach 2009-2011 pochodzą od trzech uczestniczących w nim państw
członkowskich, tj. Niderlandów, Francji i Belgii, i wynosżą
łącznie 35 mln EUR w ciągu trzech lat. Kwota ta obejmuje rezerwy
na roczne wkłady przeznaczone na fundusz likwidacyjny reaktora (obejmuje
ona również wkład do funduszu likwidacyjnego na rok 2008, w którym
eksploatacja HFR nie była objęta poprzednim dodatkowym programem).
Wspomniany dodatkowy program badawczy
zakończył się w dniu 31 grudnia 2011 r.
Niniejszy wniosek dotyczy nowego
czteroletniego programu dotyczącego eksploatacji HFR (obejmującego
lata 2012-2015).
Reaktor wysokostrumieniowy jest wykorzystywany
przez Komisję zgodnie z porozumieniem zawartym między Euratomem i
Niderlandami w dniu 25 lipca 1961 r. Porozumienie to zostało zawarte na
okres 99 lat. W celu wykonania go obie strony dnia 31 października 1962 r.
zawarły długoterminową umowę dzierżawy
przyznającą prawo przedmiotowe („bail emphytéotique”).
HFR odgrywa istotną rolę w Unii Europejskiej.
Głównym celem dodatkowego programu badawczego dotyczącego HFR jest
zapewnienie stałego i niezawodnego strumienia neutronów do celów
eksperymentalnych. Badania obejmują: dziedzinę wiedzy
dotyczącą materiałów jądrowych i paliwa jądrowego w
celu podniesienia bezpieczeństwa reaktorów jądrowych (zarówno
rozszczepienia, jak i syntezy jądrowej), badania nad starzeniem się
reaktorów i zarządzaniem ich cyklem eksploatacyjnym, badania nad
zaawansowanymi cyklami paliwowymi i gospodarką odpadami. HFR jest również
obiektem szkoleniowym dla doktorantów i naukowców pracujących na poziomie
podoktorskim prowadzących badania w ramach projektów krajowych lub
europejskich.
Reaktor jest również wykorzystywany do
komercyjnej produkcji izotopów promieniotwórczych dla ponad 60 % ze wszystkich 10
mln diagnoz medycznych przeprowadzanych co roku w Europie. Jest on głównym
dostawcą dla europejskich przedsiębiorstw radiofarmaceutych
działających w tej dzidzinie. Ponadto ze względu na
lokalizację reaktora w Europie jego produkcja jest szybko kierowana do
europejskich ośrodków zdrowia. Jest to kluczowy aspekt w przypadku
stosowania najnowszych izotopów o krótkim czasie życia.
2. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI
ORAZ OCENA SKUTKÓW
Spośród państw członkowskich, z
którymi przeprowadzono konsultacje z uwagi na ich działalność
badawczą w dziedzinie jądrowej, trzy państwa członkowskie
(Niderlandy, Francja i Belgia) zgodziły się wziąć
udział w finansowaniu HFR.
3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Podstawą wniosku jest art. 7 traktatu
EURATOM.
4. WPŁYW NA BUDŻET
W sprawozdaniu finansowym nowy program
dodatkowy przedstawia wkład wnoszony przez trzy uczestniczące w
programie państwa członkowskie, tj. Niderlandy, Francję i
Belgię. Wkłady tych trzech państw członkowskich wynoszą
31,400 mln EUR. Kwoty te wraz z oczekiwanym poziomem dochodu z
działalności komercyjnej zapewniają wystarczający
budżet operacyjny w celu zbilansowania przewidywanych kosztów reaktora w
latach 2012-2015. Należy zauważyć, że budżet zawiera
rezerwy przeznaczone na wycofanie reaktora z eksploatacji, a także na
pokrycie kosztów związanych z mediami, ubezpieczeniami i gospodarką
wypalonym paliwem jądrowym.
Komisja potwierdza swoje oświadczenie
odnotowane w sprawozdaniu z posiedzenia Rady w dniu 27 czerwca 1996 r., zgodnie
z którym „HFR może przyczynić się, przy założeniu
dostatecznego finansowania, do realizacji programów wspólnotowych realizowanych
w programach ramowych lub poza nimi. Uczestnictwo to będzie realizowane na
zasadzie konkursu lub poprzez świadczenie instytutom JRC usług w
zakresie napromieniowania podczas prowadzenia przez te instytuty odnośnych
działań”. Oznacza to, że Komisja nie będzie miała
wkładu finansowego w koszty eksploatacyjne HFR z funduszy budżetu
instytucjonalnego, w tym w żadne koszty poniesione w związku z
konserwacją lub naprawą reaktora.
5. INFORMACJE DODATKOWE
Nie dotyczy
2012/0111 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie przyjęcia dodatkowego programu
badawczego na lata 2012-2015 dotyczącego reaktora wysokostrumieniowego,
realizowanego przez Wspólne Centrum Badawcze Europejskiej Wspólnoty Energii
Atomowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat
ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w
szczególności jego art. 7,
uwzględniając
wniosek Komisji,
po konsultacji z
Komitetem Naukowo-Technicznym[1],
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       W ramach europejskiej
przestrzeni badawczej reaktor wysokostrumieniowy w Petten (zwany dalej „HFR”)
zawsze był i przez pewien czas pozostanie ważnym narzędziem
Wspólnoty mającym na celu przyczynianie się do rozwoju
materiałoznawstwa i badań w tym zakresie, medycyny nuklearnej i
badań nad bezpieczeństwem reaktorów w dziedzinie energii
jądrowej.
(2)       Eksploatacja HFR była
wspierana przez szereg dodatkowych programów badawczych, z których ostatni,
zgodnie z decyzją Rady 2009/410/Euratom z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie
przyjęcia dodatkowego programu badawczego realizowanego przez Wspólne
Centrum Badawcze Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, zakończył
się dnia 31 grudnia 2011 r.[2]
(3)       Z uwagi na stałe zapotrzebowanie
na HFR jako niezastąpioną infrastrukturę dla badań
wspólnotowych w dziedzinach zwiększania bezpieczeństwa reaktorów
jądrowych, zdrowia, w tym rozwoju izotopów medycznych w celu odpowiedzi na
pytania związane z badaniami medycznymi, syntezy jądrowej, badań
podstawowych i szkoleń oraz gospodarki odpadami, łącznie z
możliwością badania bezpieczeństwa paliw jądrowych dla
systemów reaktorów o istotnym znaczeniu dla Europy, należy
kontynuować eksploatację HFR do roku 2015 w ramach niniejszego
dodatkowego programu badawczego.
(5)       Z uwagi na szczególne
zainteresowanie kwestią dalszej eksploatacji HFR Niderlandy, Francja i
Belgia powinny, zgodnie z własnymi wskazaniami, finansować ten
program poprzez wkład finansowy wniesiony do budżetu ogólnego
Wspólnot Europejskich w ramach dochodów przeznaczonych na określony cel,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym przyjmuje się na okres
czterech lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2012 r., dodatkowy program
badawczy dotyczący eksploatacji HFR (zwany dalej „programem”), którego
cele określono w załączniku I.
Artykuł 2
Wkład finansowy oszacowany jako
niezbędny do realizacji programu wynosi 31,400 mln EUR. Podział tej
kwoty przedstawiono w załączniku II. Wkład ten uważa
się za dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 18 ust. 2
rozporządzenia Rady 1605/2002[3].
Artykuł 3
1.           Za zarządzanie programem
odpowiada Komisja. W tym celu Komisja korzysta z usług Wspólnego Centrum
Badawczego.
2.           Rada Gubernatorów Wspólnego
Centrum Badawczego jest regularnie informowana o wdrażaniu programu.
Artykuł 4
Komisja przedkłada Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie sprawozdanie śródokresowe i sprawozdanie
końcowe w sprawie wykonania niniejszej decyzji.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu
jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejszą
decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
CELE NAUKOWE I TECHNICZNE
Główne cele
programu są następujące:
1. Zapewnienie
bezpiecznej i niezawodnej eksploatacji HFR, aby zagwarantować
dostępność strumieni neutronów do celów eksperymentalnych.
2. Umożliwienie
efektywnego wykorzystania HFR przez instytucje badawcze reprezentujące
szerokie spektrum dyscyplin naukowych: zwiększenie bezpieczeństwa
reaktorów jądrowych, zdrowie, w tym rozwój izotopów medycznych, synteza
jądrowa, podstawowe badania i szkolenia oraz gospodarka odpadami, łącznie
z możliwością badania bezpieczeństwa paliw jądrowych
dla systemów reaktorów o istotnym znaczeniu dla Europy.
___________________________________________________________________________
ZAŁĄCZNIK II
PODZIAŁ WKŁADÓW
Wkłady finansowe
na rzecz programu pochodzą z Niderlandów, Francji i Belgii.
Podział tych
wkładów jest następujący:
Niderlandy: 29,000 mln EUR;
Francja: 1,200 mln EUR
Belgia: 1,200 mln EUR
Ogółem: 31,400 mln
EUR.
Wkłady te zostaną wniesione do
budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich i przeznaczone na niniejszy
program.
Wkłady te są stałe i nie
podlegają zmianom w odniesieniu do modyfikacji kosztów eksploatacji,
utrzymania i wycofania reaktora z eksploatacji.
.
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel/cele

              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Czas
trwania działania i jego wpływu finansowego
              1.7.    Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady
nadzoru i sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
              3.1.    Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na
które wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.2.1. Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki
              3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne
              3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne
              3.2.4. Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
              3.2.5. Udział osób
trzecich w finansowaniu
              3.3.    Szacunkowy wpływ na
dochody
OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.        Tytuł wniosku/inicjatywy
Dodatkowy
program badawczy na lata 2012-2015 dotyczący reaktora wysokostrumieniowego
realizowany przez Wspólne Centrum Badawcze Europejskiej Wspólnoty Energii
Atomowej
1.2.        Dziedzina(-y) polityki w
strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
Tytuł
10:         Bezpośrednie badania naukowe
Rozdział
10 04:          Zakończenie wcześniejszych programów ramowych
i innych działań
Artykuł
10 04 04:       Funkcjonowanie reaktora wysokostrumieniowego (HFR)
1.3.        Charakter wniosku/inicjatywy
x Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu
pilotażowego/działania przygotowawczego
¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z
przedłużeniem bieżącego działania
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy działania, które zostało przekształcone pod
kątem nowego działania
1.4.        Cele
1.4.1.     Wieloletni(e) cel(e)
strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie
Reaktor
wysokostrumieniowy (HFR) odgrywa w Unii Europejskiej istotną rolę w
zakresie wspierania produkcji medycznych izotopów promieniotwórczych,
bezpiecznych technologii jądrowych, w badaniach dotyczących starzenia
się i wydłużania cyklu eksploatacyjnego elektrowni
jądrowych, transmutacji aktynowców długożyciowych w celu zwiększenia
bezpieczeństwa składowania odpadów, poprawy w zakresie
bezpieczeństwa paliwowego oraz w badaniach bezpieczeństwa paliwa dla
nowych bezpieczniejszych reaktorów.
Ponadto
w badaniu podstawowym wiązki neutronów wykorzystywane są w celu
badania struktury materiałów. Działalność ta charakteryzuje
się stałym postępem i przyczynia się do zrozumienia
mechanizmów degradacji oraz łagodzenia ich skutków, co ma znaczenie dla
bezpieczeństwa istniejących obiektów jądrowych. W ramach
badań nad syntezą termojądrową realizowanych jest kilka
projektów mających na celu zbadanie materiałów strukturalnych i
paliworodnych do wykorzystania w przyszłych reaktorach
termojądrowych.
1.4.2.     Cel(e) szczegółowy(-e) i
działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
Głównym
celem programu dodatkowego dotyczącego HFR jest bezpieczna i niezawodna
eksploatacja HFR. Działanie to oznacza normalną eksploatację
instalacji przez maksymalny czas eksploatacji oraz wytwarzanie strumieni
neutronów do celów eksperymentalnych i produkcji izotopów medycznych.
1.4.3.     Oczekiwany(-e) wynik(i) i
wpływ
Dane
i wyniki dotyczące napromieniowania w odniesieniu do szerokiego spektrum
dziedzin, takich jak: zwiększenie bezpieczeństwa reaktorów
jądrowych, rozwój izotopów medycznych w celu udzielenia odpowiedzi na
pytania i zapotrzebowanie związane z badaniami medycznymi, badania nad
materiałami w zakresie reaktorów termojądrowych, podstawowe badania i
szkolenia w dziedzinie jądreowej, gospodarka odpadami oraz paliwa
jądrowe dla nowej bezpieczniejszej generacji systemów reaktorów.
1.4.4.     Wskaźniki wyników i
wpływu
Obowiązki
Komisji obejmują zarządzanie dodatkowym programem badawczym, a w
konsekwencji składanie sprawozdań dotyczących stanu technicznego
pracy reaktora, jego wykorzystania w celach naukowych oraz jego sytuacji
budżetowej. Ponadto JRC (Instytut ds. Energii i Transportu) przygotowuje
półroczne sprawozdanie obejmujące następujące kwestie:
1)      sprawozdanie techniczne zapewniające
dane operacyjne dotyczące HFR;
2)      skrócony opis głównych
osiągnięć naukowych;
3)      status działań związanych
z konserwacją i naprawami;
4)      stan budżetu w zakresie dochodów od
państw członkowskich oraz wykorzystania budżetu dodatkowego
programu badawczego (w tym rezerw przeznaczonych na wycofanie reaktora z
eksploatacji, kosztów zarządzania, płatności na rzecz operatora
itp.).
1.5.        Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
1.5.1.     Potrzeba(-y), która(-e)
ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub
długoterminowej
HFR
ma na celu wsparcie działań w zakresie badań i rozwoju
uczestniczących państw członkowskich w następujących
dziedzinach: bezpieczeństwo instalacji jądrowych i cyklu paliwowego,
gospodarka odpadami, synteza termojądrowa, podstawowe zdolności w
zakresie badań i szkoleń.
HFR
jest nadal aktywny w zakresie poprawy bezpieczeństwa reaktorów.
Koordynacja starań, rozpowszechnianie wyników badań oraz wspieranie
harmonizacji prowadzone są przy pomocy sieci obejmujących
całą Europę.
HFR
ma również na celu zapewnienie medycznych izotopów promieniotwórczych.
1.5.2.     Wartość dodana z
tytułu zaangażowania Unii Europejskiej
Wartość
dodana działalności badawczej w zakresie HFR wynika ze skutków
transgranicznych, korzyści skali oraz przyczyniania się do
zmniejszenia krajowych inwestycji w badania. W dziedzinie jądrowej
uzasadnione są działania na poziomie europejskim.
Reaktor
wykorzystywany jest również do komercyjnej produkcji izotopów
promieniotwórczych dla ponad 60 % z 10 mln diagnoz medycznych przeprowadzanych
co roku w Europie. Jest to bardzo ważny obiekt dla sektora medycznego w
Europie (szpitali, klinik, lekarzy itd.), ponieważ izotopy
promieniotwórcze są wykorzystywane w różnych dziedzinach medycyny,
ale głównie do profilaktyki i leczenia raka. Istnieje bardzo niewiele
alternatyw, ponieważ HFR produkuje większość wykorzystywanych
obecnie izotopów krótkożyciowych. Ponadto ze względu na
lokalizację reaktora w Europie jego produkcja jest szybko kierowana do
europejskich ośrodków zdrowia.
1.5.3.     Główne wnioski
wyciągnięte z podobnych działań
Obecne
dostawy tiatydu technetu Tc-99m do celów medycznych zależą od zbyt
małej liczby reaktorów produkcyjnych, do których należy HFR. Jako
że reaktory te powstały w latach 50-tych i 60-tych XX wieku, okres
ich eksploatacji dobiega końca, co powoduje, że coraz
częściej niezbędne są planowane wyłączenia w
celach konserwacji oraz zdarzają się nieplanowane zakłócenia
produkcji. W połowie
maja 2009 r. kanadyjski reaktor NRU (służący do produkcji
izotopów do celów medycznych) został wycofany z eksploatacji i był
niedostępny do końca 2009 r., co wywołało utrzymujący
się deficyt izotopów medycznych na całym świecie. W 2010 r. HFR
został zamknięty w celu dokonania naprawy w obrębie dna reaktora
(Bottom Plug Liner), a spowodowana tym przerwa w eksploatacji
wpłynęła na dostawy izotopów medycznych.
1.5.4.     Spójność z
ewentualnymi innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia
W
proponowanym dodatkowym programie badawczym uwzględnione zostaną
różne wyzwania naukowe i techniczne w celu zrealizowania krótko- i
długofalowych celów europejskiego strategicznego planu w dziedzinie
technologii energetycznych (SET-Plan) oraz platformy technologicznej na rzecz
zrównoważonej energetyki jądrowej (SNE-TP). Program ten będzie
również obejmować działania ściśle powiązane z
przedłużonym 7PR Euratom (2012-2013) i z kolejnymi programami
ramowymi.
1.6.        Czas trwania działania i
jego wpływu finansowego
x Wniosek/inicjatywa o określonym
czasie trwania
–
x Czas trwania wniosku/inicjatywy: od dnia [1.1]2012 r. do dnia [31.12]2015
r.
–
x Czas trwania wpływu finansowego: od 2012 r. do 2016 r.
1.7.        Przewidywany(-e) tryb(y)
zarządzania[4]
x Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję
Uwagi
Komisja
jest właścicielem HFR zgodnie z porozumieniem zawartym między
Euratomem i Niderlandami w dniu 25 lipca 1961 r. (wynajem na 99 lat).
Eksploatacja HFR leży w gestii posiadacza zezwolenia na eksploatację,
firmy NRG (NL), co umożliwia eksploatację/użytkowanie w oparciu
o niezależny i trwały system prawny. Dodatkowy program badawczy
zarządzany przez JRC zapewnia dodatkowy dochód przeznaczony na badania dla
finansujących państw członkowskich.
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.        Zasady nadzoru i
sprawozdawczości
Obowiązki
Komisji obejmują zarządzanie dodatkowym programem badawczym, a w
konsekwencji składanie sprawozdań dotyczących:
(i)
stanu technicznego pracy reaktora,
(ii)
jego wykorzystania w celach naukowych,
(iii)
jego sytuacji budżetowej w zakresie dochodu finansowego z państw
członkowskich oraz
(iv)
wykonanych płatności.
Program
jest uwzględniony w cyklu planowania ABM JRC oraz w rocznym planie
zarządzania. W rezultacie monitorowanie określonych celów zostanie
uwzględnione w rocznym sprawozdaniu z działalności JRC.
Dodatkowo
JRC sporządzi sprawozdania półroczne. Ponadto sprawozdanie
półroczne będzie dotyczyć zarządzania programem dodatkowym
oraz uwzględniać następujące kwestie:
-
sprawozdanie techniczne zapewniające dane operacyjne dotyczące HFR;
-
skrócony opis głównych osiągnięć naukowych;
-
status działań związanych z konserwacją;
-
stan budżetu w zakresie dochodów od państw członkowskich oraz
wykorzystania budżetu dodatkowego programu badawczego (w tym rezerw
przeznaczonych na wycofanie reaktora z eksploatacji, kosztów zarządzania
itp.).
2.2.        System zarządzania i
kontroli
2.2.1.     Zidentyfikowane ryzyko
Niniejszy
program stanowi kontynuację poprzednich dodatkowych programów badawczych.
Przygotowanie tego nowego programu dodatkowego zostało poddane ocenie
wewnętrznej dokonanej przez uczestniczące w nim państwa
członkowskie, które przeprowadziły ocenę zagrożeń
związanych z udziałem w tym programie.
2.2.2.     Przewidywane metody kontroli
Sprawozdania
śródokresowe i końcowe dotyczyć będą zarządzania
dodatkowym programem badawczym oraz uwzględniać kwestie techniczne,
naukowe i budżetowe, w tym rezerwy przeznaczone na wycofanie reaktora z
eksploatacji itp.
2.3.        Środki zapobiegania
nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
Audyt
oraz kontrola wewnętrzna wspomnianej wyżej sprawozdawczości
są przeprowadzane przez JRC i obejmują zarówno aspekty techniczne,
jak i budżetowe. Trybunał Obrachunkowy będzie miał
zapewniony dostęp do wszystkich audytów i kontroli wewnętrznych.
W
dalszym ciągu będą podejmowane odpowiednie środki w celu
zapobiegania nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym, a
także niezbędne kroki w celu odzyskania straconych, niewłaściwie
wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych środków, zgodnie z
rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r.
w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do
budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, rozporządzeniem Komisji (WE,
Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającym
szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego,
rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w
sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich[5], rozporządzeniem Rady (WE,
Euratom) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu
oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów
finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi
nieprawidłowościami[6]
oraz rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady
dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds.
Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)[7].
Kontrolę
nad obiegiem materiałów rozszczepialnych sprawuje Euratom i MAEA.
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.        Dział(y) wieloletnich
ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ
·      Istniejące pozycje w budżecie
Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie.
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj wydatków || Wkład
 Numer [Treść…...….] || Zróżnicowane/niezróżnicowane ([8]) || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 1a || Artykuł 10 04 04 - Funkcjonowanie reaktora wysokostrumieniowego (HFR) Pozycja 10 04 04 02 — Funkcjonowanie reaktora wysokostrumieniowego (HFR) — Dodatkowe programy HFR[9] || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || TAK
·      Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje
Nie dotyczy
3.2.        Szacunkowy wpływ na
wydatki
3.2.1.     Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 1a || „Konkurencyjność na rzecz wzrostu i zatrudnienia”
 DG ds.: JRC ||   ||   || Rok 2012 || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok ≥ 2016 || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie: 10 04 04 02 || Środki na zobowiązania || (1) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. ||   || p.m.
 Środki na płatności || (2) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie: Nie dotyczy ||   || (3) || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy
 OGÓŁEM środki dla DG JRC || Środki na zobowiązania || =1 +3 || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. ||   || p.m.
 Środki na płatności || =2 +3 || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. ||   || p.m.
 Środki na płatności || (5) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 1a wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. ||   || p.m.
 Środki na płatności || =5+ 6 || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie
ogranicza się do jednej pozycji w budżecie:
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. ||   || p.m.
 Środki na płatności || (5) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1-4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. ||   || p.m.
 Środki na płatności || =5+ 6 || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 DG ds.: JRC ||   ||   || Rok 2012 || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok ≥ 2016 || OGÓŁEM
  Zasoby ludzkie || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy
  Pozostałe wydatki administracyjne || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy
 OGÓŁEM DG JRC || Środki || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2012 || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok ≥ 2016 || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1-5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. ||   || p.m.
 Środki na płatności || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
3.2.2.     Szacunkowy wpływ na
środki operacyjne
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
–
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok 2012 || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || OGÓŁEM
 OGÓŁEM
 Rodzaj realizacji || Średni koszt || Liczba realizacji || Koszt || Numer realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji ogółem || Ogółem koszty
 CEL SZCZEGÓŁOWY: Bezpieczne i niezawodne funkcjonowanie HFR
 Realizacja || Dni eksploatacji pełną mocą || nie dotyczy || 250 || p.m. || 250 || p.m. || 250 || p.m. || 250 || p.m. || 1 000 || p.m.
 Cel szczegółowy - suma cząstkowa || 250 || p.m. || 250 || p.m. || 250 || p.m. || 250 || p.m. || 1 000 || p.m.
 KOSZT OGÓŁEM ||   || p.m. ||   || p.m. ||   || p.m. ||   || p.m. ||   || p.m.
3.2.3.     Szacunkowy wpływ na
środki administracyjne
3.2.3.1.  Streszczenie
–
x Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
–
¨  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
   || Rok 2012 || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok ≥ 2016 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pozostałe wydatki administracyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Suma cząstkowa DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pozostałe wydatki administracyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Suma cząstkowa poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM ||   ||   ||   ||   ||   ||
3.2.3.2.   Szacowane
zapotrzebowanie na zasoby ludzkie
–
x Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich
–
¨  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub przynajmniej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
   || Rok 2012 || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)
 XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji ) ||   ||   ||   ||
 XX 01 01 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||
 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||
  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy, EPC)[10]
 XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) ||   ||   ||   ||
 XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||
 XX 01 04 yy || - w centrali ||   ||   ||   ||
 - w delegaturach ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 02 (AC, INT, END – pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||
 10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||
 Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM ||   ||   ||   ||
XX oznacza
odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w
budżecie
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Jedynym zadaniem wykonywanym przez JRC jest zarządzanie programem dodatkowym. Zadanie to jest wykonywane z wykorzystaniem środków finansowanych w całości z dochodów przeznaczonych na określony cel pochodzących z dodatkowego programu badawczego.
 Personel zewnętrzny || Nie dotyczy
3.2.4.     Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
–
x Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu
w wieloletnich ramach finansowych.
Nie
dotyczy
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności
lub zmiany wieloletnich ram finansowych
Nie
dotyczy
3.2.5.     Udział osób trzecich w
finansowaniu
–
¨ Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony
osób trzecich
–
x Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie
z poniższym:
Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || Rok 2012 || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Ogółem
 Niderlandy || 7,250 || 7,250 || 7,250 || 7,250 || 29,000
 Francja || 0,300 || 0,300 || 0,300 || 0,300 || 1,200
 Belgia || 0,300 || 0,300 || 0,300 || 0,300 || 1,200
 OGÓŁEM środki współfinansowane || 7,850 || 7,850 || 7,850 || 7,850 || 31,400
Dodatkowy program badawczy wymaga jedynie
struktury budżetowej (p.m.) przewidującej otrzymywanie od uczestników
środków przeznaczonych na określone cele. Kwoty te zostały
obliczone przez zainteresowane państwa członkowskie w celu
zrównoważenia prognozowanych kosztów reaktora w latach 2012-2015 z
uwzględnieniem oczekiwanego poziomu dochodów z działalności
komercyjnej. Komisja w żadnym wypadku nie pokryje żadnego deficytu
operacyjnego, w tym ewentualnych kosztów konserwacji lub napraw.
3.3.        Szacunkowy wpływ na
dochody
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
–
x Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
–
¨         wpływ na zasoby własne
–
x        wpływ na dochody różne
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Kwoty wpisane w budżecie na bieżący rok || Wpływ wniosku/inicjatywy
 Rok 2012 || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015
 Pozycja 6 2 2 1: ||   || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
W przypadku wpływu
na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w
budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie.
Pozycja
6 2 2 1 – Dochody z działalności reaktora wysokostrumieniowego (HFR)
do wykorzystania w celu zapewnienia dodatkowych środków — Dochody
przeznaczone na określony cel
Należy
określić metodę obliczania wpływu na dochody.
Dodatkowy
program badawczy jest finansowany ze składek pochodzących od
uczestniczących państw członkowskich, obliczonych na podstawie
budżetu w latach 2009-2011 i zaktualizowanych w oparciu o szacowany
wskaźnik inflacji w latach 2012-2015.
[1]               Protokół z posiedzenia Komitetu
Naukowo-Technicznego, które odbyło się dnia 17 lutego 2012 r.
[2]               Dz.U. L 132 z 29.5.2009, s. 15.
[3]               Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z
dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego
zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U.L 248 z 16.9.2002,
s. 1).
[4]               Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
[5]               Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1.
[6]               Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2.
[7]               Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1.
[8]               Środki
zróżnicowane/ środki niezróżnicowane
[9]               Nazwa pozycji 10 04 04 02 – „Funkcjonowanie reaktora
wysokostrumieniowego (HFR) – Dodatkowe programy HFR (2009 – 2011)” zostanie
zmieniona na „Funkcjonowanie reaktora wysokostrumieniowego (HFR) – Dodatkowe
programy HFR”, tak by usunąć odniesienie czasowe i zapewnić w
ten sposób adekwatność nazwy w przypadku jakiegokolwiek
przyszłego programu dodatkowego, który mógłby zostać
przyjęty celem eksploatacji HFR.
[10]             AC = pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy;
JED= młodszy oddelegowany ekspert AL = członek personelu miejscowego;
END = oddelegowany ekspert krajowy;


				|

		52012PC0527

			Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniająca decyzję nr 574/2007/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Funduszu Granic Zewnętrznych dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych /* COM/2012/0527 final - 2012/0253 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
·
Przyczyny i cele
Utrzymujący
się kryzys gospodarczy i finansowy wywiera rosnącą presję
na krajowe zasoby finansowe, ponieważ państwa członkowskie
dokonują cięć w swoich budżetach. W tym kontekście
zapewnienie sprawnej realizacji programów przyjętych w ramach czterech
funduszy ustanowionych jako część programu ogólnego
„Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
(zwanych dalej „funduszami”), ma szczególne znaczenie jako zastrzyk finansowy
dla gospodarki.
Mimo to realizacja
programów stanowi często wyzwanie ze względu na problemy z
płynnością wynikające z ograniczeń budżetowych
powodujących poważne cięcia wydatków, które zwiększają
problemy podczas trwającego kryzysu. Ma to miejsce szczególnie w przypadku
państw członkowskich najbardziej dotkniętych obecnym kryzysem i
korzystających z pomocy finansowej w ramach programu wchodzącego w
zakres europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej, Europejskiego
Instrumentu Stabilności Finansowej, pożyczek dwustronnych w przypadku
państw należących do strefy euro lub mechanizmu pomocy dla
bilansów płatniczych w przypadku państw spoza strefy euro. Do chwili
obecnej sześć państw – w tym Grecja, która otrzymała pomoc
finansową przed ustanowieniem europejskiego mechanizmu stabilizacji
finansowej w postaci pożyczek dwustronnych – zwróciło się o
pomoc finansową w ramach różnych mechanizmów wsparcia oraz
uzgodniło z Komisją program dostosowań makroekonomicznych. Te
sześć państw to Węgry, Rumunia, Łotwa (w ramach
mechanizmu wsparcia dla bilansów płatniczych), Portugalia, Grecja oraz
Irlandia (w ramach europejskiego mechanizmu stabilizacji
finansowej/Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej/pożyczek
dwustronnych). Należy zauważyć, że program dla Węgier
wygasł w 2010 r., a program dla Łotwy na początku roku 2012.
Aby zagwarantować, że państwa
członkowskie korzystające z mechanizmów wsparcia finansowego (lub
wszelkie inne państwa członkowskie, które w przyszłości
mogą korzystać z takiej pomocy) będą kontynuowały
realizację programów przyjętych w ramach funduszy i wydatkowały
środki na projekty, niniejszy wniosek zawiera przepisy, które pozwolą
Komisji na zwiększenie unijnej stawki współfinansowania dla tych
państw w okresie, w którym korzystają one z pomocy finansowej
zapewnionej przez jeden z mechanizmów wsparcia w ramach wszelkich instrumentów
finansowania. Dostarczy to państwom członkowskim dodatkowych
środków finansowych oraz ułatwi dalsze wdrażanie programów na
ich terytorium.
·
Kontekst ogólny
Nie ma wątpliwości, że
pogłębiający się kryzys finansowy w niektórych
państwach członkowskich ma znaczny wpływ na gospodarkę
realną, jeśli weźmie się pod uwagę między innymi
kwotę łącznego zadłużenia oraz trudności, jakie
napotykają rządy pragnące pożyczyć za racjonalną
opłatą środki finansowe na rynku.
Komisja aktywnie
przedstawia wnioski dotyczące najskuteczniejszej odpowiedzi na obecny
kryzys finansowy i związane z nim skutki społeczne i gospodarcze.
Przyjęte zostały trzy wnioski dotyczące tych kwestii. Pierwszy
zmienia rozporządzenie (WE) nr 1083/2006 ustanawiające przepisy
ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności w celu
zwiększenia wysokości wkładu Unii wydatkowanego w drodze
płatności okresowych oraz płatności salda końcowego o
maksymalnie 10 punktów procentowych powyżej bieżących limitów
(rozporządzenie (UE) nr 1311/2011 z 13 grudnia 2011 r.). Drugi wniosek
zmienia rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju
obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów
Wiejskich w celu zwiększenia stawki wkładu funduszu do 95 % w
regionach, które mogą być objęte celem konwergencji, w regionach
najbardziej oddalonych oraz na mniejszych wyspach Morza Egejskiego oraz do 85 %
w innych regionach (rozporządzenie (UE) nr 1312/2011 z dnia 19 grudnia
2011 r.). Trzeci wniosek zmienia rozporządzenie (WE) nr 1198/2006 w
sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego, zezwalając na zwiększenie
wysokości wkładu Unii wydatkowanego w drodze płatności
okresowych oraz płatności salda końcowego o maksymalnie 10
punktów procentowych powyżej bieżących limitów
(rozporządzenie (UE) nr 387/2012 z dnia 19 kwietnia 2012 r.).
·
Obowiązujące przepisy w dziedzinie,
której dotyczy wniosek
Artykuł 16 decyzji nr 574/2007/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. ustanawiającej
Fundusz Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013 jako część
programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami
migracyjnymi” stanowi, że wkład Wspólnoty we wspierane działania
zasadniczo nie przekracza 50 %. Artykuł 16 stanowi również, że
wkład ten może zostać podwyższony do 75 % w przypadku gdy
dane państwo członkowskie jest objęte funduszem spójności
lub jeśli działanie dotyczy konkretnych priorytetów wyznaczonych w
wytycznych strategicznych.
·
Spójność z pozostałymi obszarami
polityki i celami Unii
Wniosek jest
spójny z innymi wnioskami i inicjatywami przyjętymi przez Komisję
Europejską w odpowiedzi na kryzys finansowy.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI I OCENY SKUTKÓW
·
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Nie przeprowadzono
konsultacji z zainteresowanymi podmiotami zewnętrznymi.
·
Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy
specjalistycznej
Nie
zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.
·
Analiza skutków
Wniosek pozwoli Komisji na stosowanie
wyższych stawek współfinansowania dla krajów korzystających z
jednego z mechanizmów wsparcia.
Dodatkowy budżet nie jest konieczny,
gdyż roczny krajowy przydział środków z funduszu na rzecz
państw i programów w okresie programowania 2007–2013 nie zmieni się.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
·
Streszczenie wniosku
Proponuje się zmianę artykułu
16 decyzji nr 574/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, aby zezwolić na
zwiększenie stawki unijnego współfinansowania stosowanej do programów
Funduszu Granic Zewnętrznych w zainteresowanych państwach
członkowskich o 20 punktów procentowych, pod warunkiem że
korzystają one z jednego z mechanizmów wsparcia.
Po podjęciu decyzji o przyznaniu pomocy
finansowej danemu państwu członkowskiemu w ramach jednego z
mechanizmów wsparcia, państwo członkowskie może przekazać
Komisji projekt programu rocznego lub projekt zmienionego programu rocznego, w
którym zastosowano zwiększoną stawkę unijnego
współfinansowania.
Aby być uprawnionym do stosowania
zwiększonej stawki unijnego współfinansowania, państwo
członkowskie musi korzystać z jednego z mechanizmów wsparcia w
momencie przekazywania swojego projektu programu rocznego lub projektu zmienionego
programu rocznego. Jednak jeśli działanie w ramach danego programu
rocznego było współfinansowane przy zastosowaniu zwiększonej
stawki unijnego współfinansowania, pozostanie tak do końca okresu
kwalifikowalności danego programu rocznego, niezależnie od tego, czy
państwo członkowskie nadal korzysta z jednego z mechanizmów wsparcia.

·
Podstawa prawna
Podstawę
prawną stanowi decyzja nr 574/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 23 maja 2007 r. ustanawiająca Fundusz Granic Zewnętrznych na
lata 2007–2013 jako część programu ogólnego
„Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”. W
oparciu o zasadę zarządzania dzielonego przez Komisję
Europejską i państwa członkowskie, niniejsza decyzja zawiera
przepisy dotyczące procesu programowania, jak również ustanawia normy
w zakresie zarządzania programami (w tym zarządzania finansowego),
monitorowania, kontroli finansowej oraz oceny projektów.
·
Zasada pomocniczości
Wniosek jest zgodny z zasadą
pomocniczości w takim zakresie, w jakim stara się on zapewnić
zwiększone wsparcie poprzez fundusze dla niektórych państw
członkowskich przeżywających poważne trudności,
zwłaszcza w odniesieniu do ich stabilności gospodarczej i finansowej,
oraz borykających się z rosnącym deficytem i
zadłużeniem oraz niskim wzrostem gospodarczym, które
odzwierciedlają strukturalne wyzwania krajowe oraz międzynarodowe
otoczenie gospodarcze i finansowe. W tym kontekście konieczne jest
ustanowienie na poziomie Unii Europejskiej mechanizmu tymczasowego, który
umożliwi Unii Europejskiej współfinansowanie poświadczonych
wydatków w ramach funduszy przy wykorzystaniu wyższej stawki
współfinansowania.
·
Zasada proporcjonalności
Wniosek jest
zgodny z zasadą proporcjonalności:
Niniejszy wniosek jest proporcjonalny,
ponieważ stanowi ważny krok w stronę zapewnienia
zwiększonego wsparcia z funduszy dla państw członkowskich, które
mają trudności lub są istotnie zagrożone poważnymi
trudnościami z racji nadzwyczajnych okoliczności pozostających
poza ich kontrolą, i które spełniają warunki określone w
rozporządzeniu Rady (UE) nr 407/2010 (ustanawiającym europejski
mechanizm stabilizacji finansowej) lub otrzymują, z tych samych powodów,
pomoc finansową z Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej
lub europejskiego mechanizmu stabilności, lub mają trudności lub
są istotnie zagrożone trudnościami w odniesieniu do bilansu
płatniczego i spełniają warunki określone w
rozporządzeniu Rady (WE) nr 332/2002. Dotyczy to również Grecji,
która otrzymała pomoc finansową w ramach szczególnego porozumienia
zawartego poza mechanizmami wsparcia na mocy umowy między pożyczkodawcami
i aktu w sprawie pożyczki strefy euro.
·
Wybór instrumentu
Proponowany
instrument: decyzja.
Inne instrumenty
byłyby niewłaściwe z następujących względów:
Komisja
przeanalizowała możliwości działania określone w
ramach prawnych i uważa za konieczne, w świetle dotychczasowych
doświadczeń, przedstawić wniosek w sprawie zmiany decyzji. Celem
tej zmiany jest ułatwianie współfinansowania działań i
przyspieszenie ich realizacji oraz zwiększenie wpływu inwestycji na
gospodarkę realną.
4.           WPŁYW
NA BUDŻET
Nie ma wpływu
na środki na zobowiązania, ponieważ nie proponuje się
zmiany maksymalnych kwot finansowania z funduszy przewidzianych w programach
rocznych w okresie programowania 2007–2013.
Wniosek dowodzi
gotowości Komisji Europejskiej do pomocy państwom członkowskim w
ich wysiłkach zmierzających do przezwyciężenia kryzysu
finansowego. Zmiany dostarczą zainteresowanym państwom
członkowskim odpowiednich środków finansowych niezbędnych do
wsparcia projektów i uzdrowienia gospodarki.
2012/0253 (COD)
Wniosek
DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniająca decyzję nr 574/2007/WE
w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Funduszu Granic
Zewnętrznych dla niektórych państw członkowskich
doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej
stabilności finansowej lub nimi zagrożonych
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Decyzja nr 574/2007/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r.[1] ustanawia Fundusz Granic
Zewnętrznych na lata 2007–2013 jako część programu ogólnego
„Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” oraz
określa różne stawki unijnego współfinansowania dla
działań wspieranych przez fundusz.
(2)       Bezprecedensowy
ogólnoświatowy kryzys finansowy i załamanie się koniunktury
gospodarczej miały istotny negatywny wpływ na wzrost gospodarczy i
stabilność finansową oraz spowodowały znaczne pogorszenie
sytuacji finansowej, gospodarczej i społecznej kilku państw
członkowskich. Niektóre państwa członkowskie
doświadczają poważnych trudności lub są nimi
zagrożone, zwłaszcza w odniesieniu do swojej stabilności
finansowej i gospodarczej, co prowadzi do pogorszenia ich deficytu i
zadłużenia oraz zagraża wzrostowi gospodarczemu; sytuację
tę pogarsza dodatkowo międzynarodowe otoczenie gospodarcze i
finansowe.
(3)       Chociaż podjęto
już zdecydowane działania w celu zrównoważenia negatywnych
skutków kryzysu, powszechnie odczuwany zaczyna być wpływ kryzysu
finansowego na gospodarkę realną, rynek pracy i społeczeństwo.
Presja na krajowe zasoby finansowe wzrasta i należy szybko
podjąć dalsze kroki w celu jej złagodzenia poprzez maksymalne i
optymalne wykorzystanie unijnego finansowania.
(4)       Rozporządzenie Rady (WE)
nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiające instrument
średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych
państw członkowskich[2]
przewiduje, że Rada ma przyznać średnioterminową pomoc
finansową, w przypadku gdy państwo członkowskie, które nie
przyjęło euro, będzie miało poważne trudności lub
będzie poważnie zagrożone trudnościami związanymi z
jego bilansem płatniczym.
(5)       Decyzją Rady 2009/459/WE[3] przyznano pomoc finansową
Rumunii.
(6)       Dnia 9 maja 2010 r. Rada
przyjęła obszerny pakiet środków, w tym a) rozporządzenie
Rady ustanawiające europejski mechanizm stabilizacji finansowej[4] w oparciu o art. 122 ust. 2
Traktatu oraz b) Europejski Instrument Stabilności Finansowej
służący udzielaniu wsparcia finansowego państwom
członkowskim należącym do strefy euro, które mają
trudności z racji nadzwyczajnych okoliczności pozostających poza
kontrolą danego państwa, w celu ochrony stabilności finansowej
strefy euro jako całości, jak również jej państw
członkowskich.
(7)       Na mocy decyzji wykonawczych
Rady nr 2011/77/UE[5]
oraz 2011/344/UE[6]
przyznano pomoc finansową w ramach europejskiego mechanizmu stabilizacji
finansowej dla Irlandii i Portugalii. Otrzymały one również
środki z Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej.
(8)       Umowa między
pożyczkodawcami i akt w sprawie pożyczki zawarte w odniesieniu do
Grecji w dniu 8 maja 2010 r. weszły w życie z dniem 11 maja 2010 r. W
dniu 12 maja 2012 r. ministrowie finansów 17 państw członkowskich
strefy euro przerwali ten pierwszy program i zatwierdzili drugi program pomocy
finansowej dla Grecji. Postanowiono, że instrumentem finansowym dla tego
drugiego programu będzie Europejski Instrument Stabilności
Finansowej, w ramach którego wydatkowana będzie również
pozostała kwota wniesiona przez strefę euro w ramach pierwszego
programu.
(9)       W dniu 2 lutego 2012 r.
ministrowie finansów 17 państw członkowskich strefy euro podpisali Traktat
ustanawiający europejski mechanizm stabilności. Na mocy tego traktatu, który idzie w ślady
decyzji Rady Europejskiej 2011/199/UE z dnia 25 marca 2011 r. w sprawie zmiany
art. 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do mechanizmu
stabilności dla państw członkowskich, których walutą jest
euro[7], to głównie europejski
mechanizm stabilności będzie dostarczał wsparcia finansowego dla
państw członkowskich strefy euro po jego wejściu w życie w
połowie 2012 r. Dlatego niniejsza decyzja
powinna już uwzględniać europejski mechanizm stabilności.
(10)     W swych konkluzjach z dnia 23
i 24 czerwca 2011 r. Rada Europejska przychylnie przyjęła zamiar
Komisji dotyczący wzmocnienia synergii pomiędzy programem
pożyczkowym dla Grecji a unijnymi środkami finansowymi i wsparła
wysiłki zmierzające do zwiększenia zdolności Grecji do
absorbowania środków unijnych w celu stymulowania wzrostu i zatrudnienia,
poprzez przeorientowanie uwagi na poprawę konkurencyjności i tworzenie
miejsc pracy. Ponadto Rada Europejska z zadowoleniem przyjęła i
poparła przygotowywanie przez Komisję wraz z państwami
członkowskimi kompleksowego programu pomocy technicznej dla Grecji.
Niniejsza zmiana do decyzji nr 574/2007/WE przyczynia się do tych
wysiłków zmierzających do wzmocnienia synergii.
(11)     Z myślą o
nadzwyczajnych okolicznościach rozporządzenie (UE) nr 1083/2006
ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu
Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu
Spójności zostało zmienione rozporządzeniem (UE) nr 1311/2011,
aby umożliwić zwiększenie stawki współfinansowania
stosowanej w ramach funduszy strukturalnych oraz Funduszu Spójności wobec
państw członkowskich doświadczających poważnych
trudności w zakresie ich stabilności finansowej[8]. Podobne podejście
zostało przyjęte wobec tych państw członkowskich w ramach
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich
(rozporządzenie (UE) nr 1312/2011 w sprawie zmiany rozporządzenia
Rady (WE) nr 1698/2005)[9]
oraz w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego (rozporządzenie (UE) nr
387/2012 zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006)[10]. Państwa te powinny w
podobny sposób otrzymać wsparcie w ramach czterech funduszy ustanowionych
jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie
przepływami migracyjnymi”, mianowicie Funduszu Granic Zewnętrznych,
Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów, Europejskiego Funduszu na rzecz
Uchodźców oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli
Państw Trzecich (zwanych dalej „funduszami”) ustanowionych na lata
2007–2013.
(12)     Fundusze są głównym
narzędziem pomagającym państwom członkowskim sprostać
poważnym wyzwaniom w dziedzinie migracji, azylu i granic
zewnętrznych, takim jak opracowanie kompleksowej unijnej polityki
imigracyjnej w celu wzmocnienia konkurencyjności i spójności
społecznej Unii oraz stworzenie wspólnego europejskiego systemu azylowego.

(13)     Aby ułatwić
zarządzanie finansowaniem Unii Europejskiej w dziedzinie migracji, azylu i
granic zewnętrznych oraz poprawić dostępność
finansowania dla państw członkowskich wdrażających swoje
programy roczne w ramach funduszy, niezbędne jest – tymczasowo i bez
uszczerbku dla okresu programowania na lata 2014–2020 – zwiększenie stawki
unijnego współfinansowania w ramach funduszy do kwoty odpowiadającej
dwudziestu punktom procentowym powyżej obecnie stosowanych stawek
współfinansowania dla państw członkowskich
doświadczających poważnych trudności w zakresie ich
stabilności finansowej. Oznacza to, że roczny przydział krajowy
Funduszy zgodnie z aktami podstawowymi pozostanie niezmieniony, natomiast
krajowa stawka współfinansowania zostanie odpowiednio obniżona.
Trwające obecnie programy roczne będą musiały zostać
odpowiednio zmienione, aby uwzględnić zmiany wynikające z
zastosowania zwiększonej unijnej stawki współfinansowania.
(14)     Każde państwo
członkowskie, które zamierza skorzystać ze zwiększonej stawki
współfinansowania, powinno przekazać Komisji pisemne
oświadczenie wraz z projektem programu rocznego lub projektem zmienionego
programu rocznego. W swoim oświadczeniu dane państwo
członkowskie powinno zawrzeć odniesienie do odpowiedniej decyzji Rady
oraz do wszelkich innych decyzji, które umożliwiają mu korzystanie ze
zwiększonej stawki unijnego współfinansowania.
(15)     Bezprecedensowy kryzys
wpływający na międzynarodowe rynki finansowe oraz pogorszenie
koniunktury gospodarczej poważnie nadszarpnął
stabilność finansową niektórych państw członkowskich.
Ponieważ niezbędna jest szybka reakcja, aby przeciwdziałać
negatywnym skutkom dla całości gospodarki, niniejsza decyzja powinna
wejść w życie jak najszybciej.
(16)     Należy zatem odpowiednio
zmienić decyzję nr 574/2007/WE. W przypadku odniesienia do art. 16
decyzji nr 574/2007/WE lub do wkładu procentowego Unii określonego we
wspomnianym artykule, należy je rozumieć jako odniesienia do
zmienionego art. 16 oraz do – prawdopodobnie zwiększonego – procentowego
wkładu Unii.
(17)     W odniesieniu do Islandii
i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku
Schengen wchodzących w zakres obszarów, o których mowa w art. 1
pkt A i B decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999
r. w sprawie niektórych warunków stosowania umowy zawartej przez Radę
Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii
dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie
w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[11].
(18)     W odniesieniu do Szwajcarii
niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w
rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą
Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej
włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie
i rozwój dorobku Schengen w obszarze, o którym mowa w art. 1 pkt A i B decyzji
Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE w sprawie
zawarcia tej Umowy w imieniu Wspólnoty Europejskiej[12].
(19)     W odniesieniu do
Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku
Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską,
Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i
Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa
Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą
Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej
włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie,
stosowanie i rozwój dorobku Schengen w obszarze, o którym mowa w art. 1 pkt A i
B decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE w
sprawie zawarcia tego protokołu w imieniu Unii[13].
(20)     Na mocy Protokołu w
sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej
i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w
przyjęciu przez Radę środków zaproponowanych na podstawie
części trzeciej tytułu V Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej z wyjątkiem „środków określających
państwa trzecie, których obywatele muszą mieć wizy podczas
przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich i
środków odnoszących się do jednolitego wzorca wiz”.
Ponieważ niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie dorobku Schengen, na
mocy art. 4 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do
Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
Dania podejmuje decyzję, w terminie sześciu miesięcy po
przyjęciu przez Radę środka dotyczącego propozycji lub
inicjatywy mającej na celu rozwój dorobku Schengen na mocy przepisów
części trzeciej tytułu V Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej, czy dokona transpozycji niniejszego rozporządzenia do swego
prawa krajowego.
(21)     Niniejsza decyzja stanowi
rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie
uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia
29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa
Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec
niego niektórych przepisów dorobku Schengen oraz późniejszą
decyzją Rady 2004/926/WE z dnia 22 grudnia 2004 r.
w sprawie wprowadzenia w życie części dorobku Schengen
przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Zjednoczone Królestwo nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszej
decyzji i nie jest nią związane ani nie ma ona do niego zastosowania.

(22)     Niniejsza decyzja stanowi
rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy
zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r.
dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych
przepisów dorobku Schengen. Irlandia nie uczestniczy zatem w jej
przyjęciu, nie jest nią związana ani nie ma ona do niej
zastosowania.
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ
DECYZJĘ:
Artykuł 1
W art. 16 decyzji nr 574/2007/WE ustęp 4
otrzymuje następujące brzmienie:
„4.        Wkład Unii we wspierane
projekty w odniesieniu do działań realizowanych
w państwach członkowskich na podstawie art. 4 nie przekracza
50 % całkowitych kosztów danego działania.
Wkład ten może zostać
podwyższony do 75 % w przypadku projektów
służących realizacji szczególnych celów priorytetowych
określonych w wytycznych strategicznych, o których mowa
w art. 20.
Wkład Unii podwyższa się do 75
% w państwach członkowskich objętych Funduszem Spójności.
Wkład Unii może zostać
podwyższony o 20 punktów procentowych, pod warunkiem że dane
państwo członkowskie spełnia jedno z poniższych kryteriów w
momencie przedłożenia swojego projektu programu rocznego zgodnie z
art. 23 ust. 3 niniejszej decyzji lub projektu zmienionego programu rocznego
zgodnie z art. 23 decyzji Komisji 2008/456/WE*:
a)      udostępnia się mu
średnioterminową pomoc finansową zgodnie z rozporządzeniem
Rady (WE) nr 332/2002**;
b)      udostępnia się mu pomoc
finansową na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 407/2010*** lub inne
państwa członkowskie ze strefy euro udostępniają mu pomoc
finansową przed wejściem w życie tego rozporządzenia;
c)      udostępnia się mu pomoc
finansową zgodnie z osiągniętym porozumieniem
międzyrządowym ustanawiającym Europejski Instrument
Stabilności Finansowej lub Traktatem ustanawiającym europejski
mechanizm stabilności.
Dane państwo członkowskie
przedkłada Komisji pisemne oświadczenie wraz ze swoim projektem
programu rocznego lub projektem zmienionego programu rocznego
potwierdzające, że spełnia ono jedno z kryteriów, o których mowa
w lit. a), b) lub c) akapitu czwartego
Projekt współfinansowany według
podwyższonej stawki może być nadal współfinansowany zgodnie
z tą stawką niezależnie od tego, czy warunki określone w
lit. a), b) i c) akapitu czwartego nadal będą spełnione w
trakcie wdrażania powiązanego programu rocznego
________
*          Dz.U. L 167 z 27.6.2008, s. 1.
**        Dz.U. L
53 z 23.2.2002, s. 1.
***      Dz.U. L
118 z 12.5.2010, s. 1.”
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie
następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 3
Niniejsza
decyzja skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 22.
[2]               Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1.
[3]               Dz.U. L 150 z 13.6.2009, s. 8. Decyzja ostatnio
zmieniona decyzją Rady 2010/183/UE (Dz.U. L 83 z 30.3.2010, s. 19.).
[4]               Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 1.
[5]               Dz.U. L 30 z 4.2.2011, s. 34.
[6]               Dz.U. L 159 z 17.6.2011, s. 88.
[7]               Dz.U. L 91 z 6.4.2011, s. 1.
[8]               Dz.U. L 337 z 20.12.2011, s. 5.
[9]               Dz.U. L 339 z 21.12.2011, s. 1.
[10]             Dz.U. L 129 z 16.5.2012, s. 7.
[11]             Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.
[12]             Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1.
[13]             Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19.