               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 19.4.2018
            COM(2018) 204 final
            2018/0099(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(linia budżetowa 12.02.01 „Wdrażanie i rozwój jednolitego rynku usług finansowych”)
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               W celu zapewnienia wymaganej pewności prawa oraz jednolitości rynku wewnętrznego Wspólny Komitet EOG ma za zadanie włączyć do Porozumienia EOG całe istotne prawodawstwo UE jak najszybciej po jego przyjęciu, a także umożliwić państwom EFTA należącym do EOG udział w działaniach i programach UE mających znaczenie dla obszaru EOG.

               Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączony do niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady) ma na celu zmianę Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami w celu umożliwienia państwom EFTA należącym do EOG (Norwegii, Islandii i Liechtensteinowi) uczestnictwa w działaniach Unii związanych z linią budżetową 12 02 01: „Wdrażanie i rozwój jednolitego rynku usług finansowych” włączoną do budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu jest w pełni zgodny z celem Porozumienia EOG polegającym na promowaniu stałego i zrównoważonego wzmacniania więzi handlowych i gospodarczych między umawiającymi się stronami na równych warunkach konkurencji oraz przestrzegania tych samych zasad, by stworzyć jednolity Europejski Obszar Gospodarczy.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Decyzja Wspólnego Komitetu jest również spójna z innymi politykami Unii, zwłaszcza z uwagi na cel ochrony jednolitości rynku wewnętrznego UE.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Główną podstawą prawną niniejszego wniosku Rady jest art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z jego art. 218 ust. 9.

               Proceduralną podstawą prawną jest art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94
                  1
                w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG, który przewiduje, że na wniosek Komisji Rada ustala stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji.

               Komisja we współpracy z ESDZ przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić stanowisko Unii Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości z następującego względu.

               Cel niniejszego wniosku, a mianowicie zapewnienie jednorodności rynku wewnętrznego, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii.

               •Proporcjonalność

                  Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celu – zapewnienia jednorodności rynku wewnętrznego.

               •Wybór instrumentu

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG wybranym instrumentem jest decyzja Wspólnego Komitetu EOG. Wspólny Komitet EOG zapewnia skuteczną realizację i funkcjonowanie Porozumienia EOG. W tym celu Komitet podejmuje decyzje w przypadkach przewidzianych w Porozumieniu.

               3.WPŁYW NA BUDŻET

                  Państwa EFTA należące do EOG wnoszą wkład finansowy do budżetu Unii, linii budżetowej 12 02 01: „Wdrażanie i rozwój jednolitego rynku usług finansowych”. Dokładna kwota zostanie ustalona zgodnie z postanowieniami Porozumienia EOG po przyjęciu niniejszego projektu decyzji Rady.

               4.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               Zgodnie z unijną polityką budżetową jakiekolwiek uczestnictwo w działaniach UE może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy wpłacony zostanie odpowiedni wkład finansowy. Jednakże zgodnie z protokołem 32 do Porozumienia EOG roczne wkłady finansowe państw EFTA należących do EOG wpływają co roku do dnia 31 sierpnia, w następstwie wezwania UE o przekazanie środków sporządzonego przez Komisję Europejską i przedkładanego państwom członkowskim EFTA należącym do EOG do dnia 15 sierpnia.

               W związku z tym, w celu uzupełnienia luki w finansowaniu w okresie od stycznia do sierpnia, projekt decyzji Wspólnego Komitetu stosuje się z mocą wsteczną od stycznia. W ten sposób zapewnia się ciągłość współpracy w trakcie całego roku kalendarzowego, zgodnie z tym co przewidziano w Porozumieniu EOG.

               Stosowanie z mocą wsteczną nie ma wpływu na prawa i obowiązki zainteresowanych podmiotów i nie narusza zasady uzasadnionych oczekiwań.

               2018/0099 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej
                  we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

                  (linia budżetowa 12.02.01 „Wdrażanie i rozwój jednolitego rynku usług finansowych”)

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  2
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

               (3)Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (4)Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczących usług finansowych.

               (5)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić kontynuowanie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2018 r.

               (6)Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6-8.

                     (2)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (3)

                        Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia19.4.2018
            COM(2018) 204 final
            ZAŁĄCZNIK
            do wniosku dotyczącego
            DECYZJI RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(linia budżetowa 12.02.01 „Wdrażanie i rozwój jednolitego rynku usług finansowych”)

               ZAŁĄCZNIK
               DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG nr …/2018
                  zmieniająca
                  protokół 31 do Porozumienia EOG
                  w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczących wdrażania i rozwoju jednolitego rynku usług finansowych.

               (2)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2018 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W art. 7 ust. 11 protokołu 31 do Porozumienia EOG słowa „i 2017” zastępuje się słowami „, 2017 i 2018”.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  1*.

               Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                     Przewodniczący

                     Sekretarze
                     Wspólnego Komitetu EOG

                     (1)
                  *
                        [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 19.4.2018
            COM(2018) 205 final
            2018/0100(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG(Działanie przygotowawcze Unii w zakresie badań nad obronnością)
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Celem projektu decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączonego do niniejszego wniosku w sprawie decyzji Rady) jest zmiana protokołu 31 do Porozumienia EOG w celu dalszego udziału państw EOG–EFTA (Norwegii) w działaniu przygotowawczym Unii w zakresie badań nad obronnością (dalej „działanie przygotowawcze”) w roku budżetowym 2018.

               Z uwagi na fakt, że Liechtenstein i Islandia nie wyraziły zainteresowania uczestnictwem w tym działaniu przygotowawczym, projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG dotyczy zatem jedynie Norwegii.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Art. 78 Porozumienia EOG stanowi, że umawiające się strony wzmacniają i poszerzają współpracę w ramach działań UE w dziedzinie badań i rozwoju technologii. Komisja finansuje obecnie za pośrednictwem programu „Horyzont 2020” wyłącznie badania i rozwój cywilne lub podwójnego zastosowania i jest zdania, że działanie przygotowawcze jest ważnym narzędziem sprawdzenia wartości dodanej badań w dziedzinie obronności finansowanych z budżetu UE.

               Norwegia brała już udział w działaniu przygotowawczym w roku 2017. Ponadto Norwegia zawarła umowę o współpracy z Europejską Agencją Obrony, a powiązana dyrektywa w sprawie zamówień w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa (2009/81/WE) została uwzględniona w Porozumieniu EOG w roku 2014.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Wspólne badania naukowe w dziedzinie obrony służące opracowaniu nowatorskich technologii, produktów i usług mają kluczowe znaczenie dla utrzymania długoterminowej konkurencyjności sektora obrony, a w rezultacie zachowania strategicznej autonomii Europy. Współpraca z Norwegią umożliwiłaby zwiększenie wysiłków UE w tej dziedzinie.

               Komisja uznaje, że działanie przygotowawcze jest częścią jej strategii politycznych w zakresie rynku wewnętrznego, przemysłu i badań naukowych. Dalsze zacieśnianie współpracy w tej dziedzinie jest zatem zgodne z celami Porozumienia EOG.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawą prawną jest art. 54 ust. 2 lit. b), art. 84 ust. 2 i art. 124 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002
                  1
               , w związku z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94
                  2
                w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG, przewidującym, że stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.

               Komisja we współpracy z ESDZ przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić stanowisko UE Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości z następującego względu.

               Państwa członkowskie nie mogą w sposób wystarczający osiągnąć celu niniejszego wniosku, jakim jest ustanowienie współpracy z państwami EOG–EFTA w dziedzinie badań nad obronnością przez ich udział w działaniu przygotowawczym finansowanym z budżetu UE, natomiast z uwagi na skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii.

               •Proporcjonalność

                  Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celu – wzmacnia i poszerza współpracę w ramach działań UE w dziedzinie badań i rozwoju technologii.

               •Wybór instrumentu

               Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG wybranym instrumentem jest decyzja Wspólnego Komitetu EOG. Wspólny Komitet EOG zapewnia skuteczną realizację i funkcjonowanie Porozumienia EOG. W tym celu Komitet podejmuje decyzje w przypadkach przewidzianych w Porozumieniu EOG.

               3.WYNIKI OCENY EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               Nie dotyczy

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Norwegia wnosi wkład finansowy do linii budżetowej 02 04 77 03: „Działanie przygotowawcze — Badania nad obronnością”. Dokładna kwota zostanie określona po przyjęciu niniejszej decyzji Rady.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

               Zgodnie z unijną polityką budżetową jakiekolwiek uczestnictwo w działaniach UE może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy wpłacony zostanie odpowiedni wkład finansowy. Płatność może jednak nastąpić dopiero po przyjęciu niniejszego projektu decyzji Rady oraz przedstawieniu państwom EOG–EFTA wezwania UE do wniesienia środków, ustanowionego przez Komisję Europejską.

               W związku z tym, w celu uzupełnienia luki w finansowaniu w okresie od stycznia 2018 r. do otrzymania odpowiedniej płatności, projekt decyzji Wspólnego Komitetu stosuje się z mocą wsteczną od stycznia 2018 r.

               Stosowanie z mocą wsteczną nie ma wpływu na prawa i obowiązki zainteresowanych podmiotów i nie narusza zasady uzasadnionych oczekiwań.

               2018/0100 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG

                  (Działanie przygotowawcze Unii w zakresie badań nad obronnością)

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002
                  4
               , w szczególności jego art. 54 ust. 2 lit. b), art. 84 ust. 2 i art. 124,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  5
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

               (3)Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (4)Państwa EFTA w dalszym ciągu będą uczestniczyły w działaniach Unii związanych z linią budżetową 02 04 77 03 (Działanie przygotowawcze — Badania nad obronnością), włączoną do budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018.

               (5)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić kontynuowanie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2018 r.

               (6)Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno opierać się na załączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zaproponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

                     (2)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6-8.

                     (3)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6-8.

                     (4)

                        Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

                     (5)

                        Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia19.4.2018
            COM(2018) 205 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku w sprawie decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG(Działanie przygotowawcze Unii w zakresie badań nad obronnością)

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

               Nr […]

               z dnia […]

               zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Współpraca pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG została rozszerzona decyzją Wspólnego Komitetu EOG 208/2017, aby uwzględnić udział państw EFTA w działaniu przygotowawczym Unii w zakresie badań obronnych, które jest finansowane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

               (2)Państwa EFTA w dalszym ciągu będą uczestniczyły w działaniach Unii związanych z linią budżetową 02 04 77 03 (Działanie przygotowawcze
                  — Badania nad obronnością), włączoną do budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018.

               (3)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić kontynuowanie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2018 r.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

               Artykuł 1

               W art. 1 ust.13 lit. a) protokołu 31 do Porozumienia EOG słowa „rok budżetowy 2017” zastępuje się słowami „lata budżetowe 2017 i 2018”.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  1*.

               Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  […]

                  Sekretarze

                  Wspólnego Komitetu EOG

                  […]

                     (1)
                  *
                        [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.5.2018
            COM(2018) 290 final
            2018/0151(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Protokołuzmieniającego Umowę w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (Umowa INTERBUS) poprzez rozszerzenie możliwości przystąpienia na Królestwo Marokańskie
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Umowa INTERBUS w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami(
                     1
                  ) weszła w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. Umowę następnie znowelizowano decyzją nr 1/2011(
                     2
                  ) Komisji Mieszanej ustanowionej w art. 23 Umowy.

                  Zakres geograficzny Umowy INTERBUS ogranicza się do państw będących członkami Europejskiej Konferencji Ministrów Transportu. Oprócz Unii Europejskiej Umawiającymi się Stronami Umowy są obecnie: Republika Albanii, Bośnia i Hercegowina, była jugosłowiańska republika Macedonii, Republika Mołdawii, Czarnogóra, Republika Turcji i Ukraina. Inne państwa członkowskie Europejskiej Konferencji Ministrów Transportu mogą przystąpić do Umowy.

                  W dniu 5 grudnia 2014 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia rokowań zmierzających do zmiany Umowy INTERBUS w celu rozszerzenia jej zakresu geograficznego na Królestwo Marokańskie.

                  Z Umawiającymi się Stronami przeprowadzono trzy sesje negocjacyjne w porozumieniu ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę. Na każdą sesję państwa członkowskie zostały zaproszone do udziału w roli ekspertów.

               Na posiedzeniu w dniu 10 listopada 2017 r. obecne Umawiające się Strony uzgodniły stabilny i sfinalizowany tekst. Uzgodniono okres potrzebny na złożenie podpisów. Obecne były trzy Umawiające się Strony z Europy Wschodniej i Południowo–Wschodniej (Republika Mołdawii, Czarnogóra i Ukraina). Ponadto dwie Umawiające się Strony (Albania i Turcja) wyraziły uprzednio w formie pisemnej pozytywną opinię na temat tekstu.

               Umowa INTERBUS jest otwarta na przystąpienie przez państwa, które są członkami Europejskiej Konferencji Ministrów Transportu. Królestwo Marokańskie nie jest członkiem Europejskiej Konferencji Ministrów Transportu, ale posiada status obserwatora od 2006 r.

               Umowa powinna zapewniać klarowną podstawę prawną na potrzeby przystąpienia Królestwa Marokańskiego. Na podstawie dostępnych dokumentów Komisja nie może założyć, że Międzynarodowe Forum Transportu utworzone w maju 2006 r. przez ministrów z 43 państw zastąpiło Europejską Konferencję Ministrów Transportu i jest jej następcą, co umożliwiałoby przystąpienie do Umowy członka Międzynarodowego Forum Transportu zgodnie z art. 30 ust. 1 Umowy.

                  W załączonym projekcie protokołu Królestwo Marokańskie zostało dodane do wykazu państw wymienionych w art. 30 ust. 2, które mogą przystąpić do Umowy INTERBUS. W art. 30 ust. 2 wymieniono już Republikę San Marino, Księstwo Andory i Księstwo Monako.

                  Ewentualne przystąpienie Królestwa Marokańskiego do Umowy INTERBUS przyczyni się do rozwoju stosunków w zakresie międzynarodowych przewozów pasażerskich, turystyki i wymiany kulturalnej poza państwami, które są obecnie Umawiającymi się Stronami Umowy INTERBUS, i ułatwienia ich organizacji.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Protokół przedstawiony w załączniku do niniejszej decyzji Rady jest zgodny z unijną polityką w dziedzinie transportu drogowego i ją uzupełnia. Wspiera dostęp państw sąsiadujących z UE do unijnego rynku przewozów pasażerskich (i vice versa), tworząc ramy regulacyjne na potrzeby organizowania turystyki transgranicznej w obu kierunkach.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Wniosek jest zgodny z unijną polityką sąsiedztwa i stosunkami zewnętrznymi.

               2.PODSTAWA PRAWNA

                  Podstawą prawną niniejszego wniosku jest art. 91 TFUE w związku z art. 218 ust. 5 TFUE.

                  •
                        Wybór instrumentu

                  Jak przewidziano w art. 218 ust. 5 TFUE, właściwy instrument stanowi decyzja Rady.

               3.GROMADZENIE I WYKORZYSTANIE WIEDZY SPECJALISTYCZNEJ ORAZ OCENA SKUTKÓW/UPROSZCZENIE

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej oraz ocena skutków

                  Opracowując tekst niniejszego wniosku, Komisja otrzymała wkład ze strony, między innymi, ekspertów z państw członkowskich biorących udział w przygotowaniu negocjacji.

                  Przewidywane skutki są pozytywne: otwarcie Umowy INTERBUS na jeszcze jedno państwo stworzy nowe możliwości zarówno obecnym Umawiającym się Stronom, jak i Królestwu Marokańskiemu. Ponieważ pomoże ono w rozszerzeniu dorobku prawnego UE w dziedzinie przewozów pasażerskich na wspomniane państwo, przyniesie pozytywne skutki w zakresie warunków technicznych, ekonomicznych i socjalnych, w których prowadzi się przedmiotowe przewozy. Całościowy wpływ na środowisko będzie ograniczony.

               •Uproszczenie

                  Rozszerzenie zakresu geograficznego przepisów mających zastosowanie do okazjonalnych autokarowych i autobusowych przewozów pasażerskich na podstawie Umowy INTERBUS przyczyni się do uproszczenia prowadzenia takich przewozów z kolejnym państwem trzecim.

               Tak jak dotychczas przewoźnikami mogą być MŚP z mniejszym taborem autokarowym lub autobusowym lub większe przedsiębiorstwa z większym taborem.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Brak.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Monitorowanie, ocena i sprawozdania

               Funkcjonowanie Umowy INTERBUS poddaje się co pięć lat ocenie przez Komisję Mieszaną ustanowioną w art. 23 Umowy.

               Dalsza procedura

               Komisja uważa, że konieczne jest uruchomienie procedury zmierzającej do podpisania, a następnie zawarcia projektu protokołu. Zatem Komisja przedkłada Radzie niniejszy wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania projektu Protokołu Zmieniającego do Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (Umowa INTERBUS) poprzez rozszerzenie możliwości przystąpienia na Królestwo Marokańskie.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               Szczegółowe przepisy proponowanej decyzji Rady:

               ·W art. 1 przewidziano podpisanie projektu Protokołu w celu rozszerzenia Umowy INTERBUS na ewentualne przystąpienie Królestwa Marokańskiego.

               ·W art. 2 upoważniono negocjatora Protokołu do wskazania osoby lub osób umocowanych do podpisania projektu Protokołu w imieniu Unii.

               ·Artykuł 3 dotyczy wejścia w życie decyzji Rady.

               Szczegółowe przepisy załącznika do proponowanej decyzji Rady:

               ·W art. 1 przewidziano zmianę w Umowie INTERBUS w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami dającą Królestwu Marokańskiemu możliwość przystąpienia do Umowy.

               ·Art. 2–6 dotyczą procedur administracyjnych potrzebnych do wejścia w życie protokołu i zawierają przepisy dotyczące systemu językowego.

               2018/0151 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Protokołu
                  zmieniającego Umowę w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (Umowa INTERBUS) poprzez rozszerzenie możliwości przystąpienia na Królestwo Marokańskie

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 w związku z jego art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej
                  3
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją Rady 2002/917/WE
                  4
                Umowa w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (Umowa INTERBUS) została zawarta w imieniu Unii w dniu 3 października 2002 r. i weszła w życie w dniu 1 stycznia 2003 r.
                  5
               .

               (2)W dniu 5 grudnia 2014 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia rokowań zmierzających do zmiany Umowy INTERBUS w celu rozszerzenia jej zakresu geograficznego, tak aby umożliwić przystąpienie Królestwa Marokańskiego, czego obecnie nie przewiduje przedmiotowa Umowa. Komisja wynegocjowała w imieniu Unii Europejskiej Protokół zmieniający Umowę poprzez rozszerzenie możliwości przystąpienia na Królestwo Marokańskie. Negocjacje zakończono dnia 10 listopada 2017 r.

               (3)Ewentualne przystąpienie Królestwa Marokańskiego do Umowy INTERBUS powinno się przyczynić do rozwoju stosunków w zakresie międzynarodowych przewozów pasażerskich, turystyki i wymiany kulturalnej poza państwami, które są obecnie Umawiającymi się Stronami Umowy INTERBUS. Królestwu Marokańskiemu, które nie jest członkiem Europejskiej Konferencji Ministrów Transportu, ale posiada status obserwatora, który nie jest wystarczający do przystąpienia, należy zapewnić możliwość przystąpienia do Umowy.

               (4)W związku z tym należy podpisać w imieniu Unii Europejskiej projekt Protokołu do Umowy INTERBUS, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Protokołu zmieniającego Umowę w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (Umowa INTERBUS) poprzez rozszerzenie możliwości przystąpienia na Królestwo Marokańskie, z zastrzeżeniem jego zawarcia.

               Tekst Protokołu do podpisania załączony jest do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument pełnomocnictwa do podpisania Protokołu z zastrzeżeniem jej zawarcia, dla osoby wskazanej (osób wskazanych) przez negocjatora Protokołu.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 321 z 26.11.2002, s. 11.

                     (2)

                        Decyzja nr 1/2011 Komisji Mieszanej utworzonej w ramach Umowy Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami z dnia 11 listopada 2011 r. w sprawie przyjęcia regulaminu i dostosowania załącznika 1 do Umowy dotyczącego warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, załącznika 2 do Umowy dotyczącego norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów oraz wymagań dotyczących przepisów socjalnych, o których mowa w art. 8 Umowy (2012/25/UE) (Dz.U. L 8 z 12.1.2012, s. 38).

                     (3)

                        COM(2018) 209.

                     (4)

                        Decyzja Rady 2002/917/WE z dnia 3 października 2002 r. w sprawie zawarcia Umowy Interbus w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (Dz.U. L 321 z 26.11.2002, s. 11).

                     (5)

                        Dz.U. L 321 z 26.11.2002, s. 44.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia16.5.2018
            COM(2018) 290 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            dotyczącej podpisania w imieniu Unii Europejskiej Protokołuzmieniającego Umowę w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (Umowa INTERBUS) poprzez rozszerzenie możliwości przystąpienia na Królestwo Marokańskie

               PROTOKÓŁ

               zmieniający Umowę w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (Umowa INTERBUS) poprzez rozszerzenie możliwości przystąpienia na Królestwo Marokańskie

               UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY,

               uwzględniając Umowę w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (Umowa INTERBUS) (
                  1
               ) i jej wejście w życie w dniu 1 stycznia 2003 r.(
                  2
               ),

               uwzględniając chęć dalszego rozwijania międzynarodowych stosunków w zakresie przewozów pasażerskich, turystyki i wymiany kulturalnej poza państwami, które obecnie kwalifikują się do przystąpienia,

               pragnąc otworzyć Umowę INTERBUS na przystąpienie Królestwa Marokańskiego,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa INTERBUS jest otwarta na przystąpienie jedynie dla członków Europejskiej Konferencji Ministrów Transportu i na przystąpienie niektórych innych państw europejskich określonych w Umowie.

               (2)Mimo iż Królestwo Marokańskie ma status obserwatora na forum Europejskiej Konferencji Ministrów Transportu, to nie jest jej członkiem ani nie jest obecnie w żaden sposób uprawnione do przystąpienie do Umowy.

               (3)Aby otworzyć Umowę INTERBUS na przystąpienie Królestwa Marokańskiego, należy zmienić Umowę INTERBUS,

               ZDEDYDOWAŁY, aby odpowiednio zmienić Umowę INTERBUS, oraz

               UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               Zmiana Umowy INTERBUS

               Artykuł 1

               Art. 30 ust. 2 Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (Umowa INTERBUS) otrzymuje brzmienie:

               „Niniejsza umowa będzie również otwarta dla przystąpienia Republiki San Marino, Księstwa Andory, Księstwa Monako i Królestwa Marokańskiego.”.

               Postanowienia ogólne i końcowe

               Artykuł 2

               Niniejszy protokół wykłada się do podpisania przez Umawiające się Strony Umowy INTERBUS od dnia [ADD DATES: THE DATE OF ADOPTION OF THE COUNCIL DECISION TO A DATE 9 MONTHS THEREAFTER] w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej, który jest Depozytariuszem niniejszego Protokołu.

               Artykuł 3

               Niniejszy Protokół jest podpisywany, zatwierdzany lub ratyfikowany przez sygnatariuszy zgodnie z ich własnymi procedurami. Dokumenty zatwierdzenia lub ratyfikacji muszą zostać złożone u Depozytariusza Protokołu, który powiadamia wszystkie pozostałe Umawiające się Strony.

               Artykuł 4

               Protokół wchodzi w życie w odniesieniu do Umawiających się Stron, które go zatwierdziły lub ratyfikowały, w pierwszym dniu trzeciego miesiąca po złożeniu przez co najmniej trzy Umawiające się Strony, w tym Unię Europejską, swoich dokumentów zatwierdzenia lub ratyfikacji.

               Artykuł 5

               Niniejszy Protokół sporządzony w językach angielskim, francuskim i niemieckim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny, składa się u Depozytariusza, który przekazuje każdej z Umawiających się Stron potwierdzony egzemplarz.

               Artykuł 6

               Każda z Umawiających się Stron zapewni stosowne tłumaczenie niniejszego Protokołu na swój oficjalny język urzędowy inny niż języki, o których mowa w art. 5. Egzemplarz każdego z tych tłumaczeń składa się u Depozytariusza, który przekazuje kopię wszystkich tych tłumaczeń każdej z Umawiających się Stron.

               Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.

               W DOWÓD CZEGO niżej wymienieni pełnomocnicy złożyli swoje podpisy pod niniejszym Protokołem.

               Open for signature in Brussels between [ADD DATES: THE DATE OF ADOPTION OF THE COUNCIL DECISION AND A DATE 9 MONTHS THEREAFTER].

               Ouvert à la signature à Bruxelles entre le [ADD DATES: THE DATE OF ADOPTION OF THE COUNCIL DECISION AND A DATE 9 MONTHS THEREAFTER].

               Liegt zwischen dem [ADD DATES: THE DATE OF ADOPTION OF THE COUNCIL DECISION UND A DATE 9 MONTHS THEREAFTER] in Brüssel zur Unterzeichnung auf.

               For the European Union

               Pour la Union européenne

               Für die Europäische Union

               For the Republic of Albania

               Pour la République d'Albanie

               Für die Republik Albanien

               For Bosnia and Herzegovina

               Pour Bosnie et Herzégovine

               Für Bosnien und Herzegowina

               For the former Yugoslav Republic of Macedonia

               Pour l'ancienne République yougoslave de Macédoine

               Für die ehemalige jugoslawische Republik Mazedonien

               For the Republic of Moldova

               Pour la République de Moldova

               Für die Republik Moldau

               For Montenegro

               Pour Monténégro

               Für Montenegro

               For the Republic of Turkey

               Pour la République de Turquie

               Für die Republik Türkei

               For Ukraine

               Pour l'Ukraine

               Für Ukraine

                     (1)

                        Dz.U. L 321 z 26.11.2002, s. 13.

                     (2)

                        Dz.U. L 321 z 26.11.2002, s. 44.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 17.5.2018
            COM(2018) 294 final
            2018/0146(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  W następstwie orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości w sprawach dotyczących tzw. „otwartego nieba” w dniu 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia rokowań z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia niektórych postanowień obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej umową na szczeblu Unii („mandat horyzontalny”). Celem tych umów jest umożliwienie wszystkim przewoźnikom lotniczym z UE niedyskryminacyjnego dostępu do tras między Unią Europejską a państwami trzecimi, a tym samym zapewnienie zgodności z prawem Unii dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a państwami trzecimi.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Postanowienia Umowy zastępują lub uzupełniają obowiązujące postanowienia 27 dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Chińską Republiką Ludową (zwaną dalej „Chinami”).

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Umowa przyczyni się do realizacji głównego celu unijnej polityki w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa poprzez zapewnienie zgodności obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej z prawem Unii.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Art. 100 ust. 2, art. 218 ust. 5 TFUE.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Wniosek oparty jest w całości na „mandacie horyzontalnym” udzielonym przez Radę, a uwzględniono w nim kwestie objęte zakresem prawa Unii i dwustronnych umów o komunikacji lotniczej.

               •Proporcjonalność

                  Umowa zmieni lub uzupełni postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej jedynie w zakresie, w jakim jest to niezbędne do zapewnienia zgodności tych umów z prawem Unii.

               •Wybór instrumentu

                  Umowa między Unią a Chinami jest najbardziej skutecznym instrumentem umożliwiającym zapewnienie zgodności z prawem Unii wszystkich obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Chinami.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Zgodnie z art. 218 ust. 4 TFUE Komisja przeprowadziła rokowania w konsultacji ze specjalnym komitetem. W trakcie rokowań przeprowadzono również konsultacje z sektorem lotniczym. Uwagi zgłoszone podczas konsultacji zostały wzięte pod uwagę. Zainteresowane państwa członkowskie sprawdziły poprawność odesłań do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej. Przedstawiciele sektora lotniczego podkreślili znaczenie solidnej podstawy prawnej dla swoich operacji zarobkowych.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy.

               •Ocena skutków

                  Nie dotyczy.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Wniosek przewiduje uproszczenie prawodawstwa. Odpowiednie postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Chinami zostaną zastąpione lub uzupełnione postanowieniami jednej umowy.

               •Prawa podstawowe

                  Nie dotyczy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Wniosek nie ma wpływu na budżet Unii.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

               Strony Umowy powiadamiają się wzajemnie na piśmie kanałami dyplomatycznymi o zakończeniu swoich procedur wewnętrznych niezbędnych do wejścia w życia niniejszej Umowy. Niniejsza Umowa wchodzi w życie z dniem przekazania późniejszego powiadomienia.

               Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  Nie dotyczy.

               Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  Międzynarodowe stosunki w dziedzinie lotnictwa między państwami członkowskimi a państwami trzecimi są tradycyjnie regulowane dwustronnymi umowami o komunikacji lotniczej zawieranymi między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, załącznikami do tych umów oraz innymi dwustronnymi lub wielostronnymi porozumieniami.

                  Tradycyjne klauzule wyznaczania stosowane przez państwa członkowskie w dwustronnych umowach o komunikacji lotniczej są jednak niezgodne z prawem Unii. Umożliwiają one państwu trzeciemu odrzucenie, cofnięcie lub zawieszenie zezwoleń lub upoważnień udzielonych przewoźnikowi lotniczemu, który został wyznaczony przez państwo członkowskie, lecz w którym to państwo członkowskie ani jego obywatele nie posiadają przeważającej części udziałów ani nie sprawują nad nim skutecznej kontroli. Taka możliwość uznana została za dyskryminację przewoźników lotniczych z UE mających siedzibę na terytorium jednego z państw członkowskich, ale będących własnością i pozostających pod kontrolą obywateli innych państw członkowskich. Jest ona sprzeczna z art. 49 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który gwarantuje obywatelom państw członkowskich, którzy skorzystali ze swobody przedsiębiorczości w innym państwie członkowskim, traktowanie na równi z obywatelami tego przyjmującego państwa członkowskiego.

                  Także w innych kwestiach, takich jak obowiązkowe umowy handlowe między przedsiębiorstwami lotniczymi, należy zapewnić zgodność z prawem Unii poprzez zmianę albo uzupełnienie obowiązujących postanowień w dwustronnych umowach o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a państwami trzecimi.

                  Działając zgodnie z mechanizmami i wytycznymi określonymi w załączniku do „mandatu horyzontalnego”, Komisja wynegocjowała Umowę z Chinami, która zastępuje pewne postanowienia obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Chinami. Art. 2 Umowy zastępuje tradycyjnie stosowane klauzule wyznaczania unijną klauzulą wyznaczania, umożliwiającą wszystkim przewoźnikom z UE korzystanie z prawa przedsiębiorczości. Art. 4 rozwiązuje problem potencjalnej niezgodności z unijnymi przepisami w zakresie konkurencji.

                  Rokowania w sprawie Umowy zostały pomyślnie zakończone, a zatem powinna ona zostać podpisana w imieniu Unii Europejskiej. Projekt decyzji w tej sprawie zawarto w niniejszym wniosku.

               2018/0146 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Decyzją z dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia rokowań z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia niektórych postanowień obowiązujących umów dwustronnych umową na szczeblu Unii.

               (2)W imieniu Unii Komisja wynegocjowała Umowę z rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych („Umowa”). Rokowania zostały pomyślnie zakończone parafowaniem Umowy w dniu 8 grudnia 2017 r.

               (3)Celem Umowy jest zapewnienie zgodności z prawem Unii dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między 27 państwami członkowskimi a Chińską Republiką Ludową.

               (4)Umowę należy podpisać w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Umowy między Unią Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych, z zastrzeżeniem zawarcia tejże Umowy.

               Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument pełnomocnictwa do podpisania Umowy, z zastrzeżeniem jej zawarcia, dla osoby wskazanej (osób wskazanych) przez negocjatora Umowy.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 17.5.2018
            COM(2018) 294 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych

               PROJEKT

               UMOWA

               między Unią Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej

               w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych

               UNIA EUROPEJSKA,

               z jednej strony, oraz

               RZĄD CHIŃSKIEJ REPUBLIKI LUDOWEJ,

               z drugiej strony,

               (zwane dalej „Stronami”),

               ODNOTOWUJĄC, że Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, iż pewne postanowienia umów dwustronnych zawartych przez kilka państw członkowskich z państwami trzecimi są niezgodne z prawem Unii Europejskiej,

               STWIERDZAJĄC, że między kilkoma państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Chińską Republiką Ludową zawarto pewną liczbę dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawierających podobne przepisy oraz że państwa członkowskie mają obowiązek zastosować wszelkie właściwe środki w celu wyeliminowania niezgodności takich umów z Traktatem UE,

               ODNOTOWUJĄC, że Unia Europejska ma wyłączne kompetencje w zakresie szeregu aspektów, które mogą zostać włączone do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a państwami trzecimi,

               STWIERDZAJĄC, że na mocy prawa Unii Europejskiej przewoźnicy lotniczy ustanowieni w państwach członkowskich Unii Europejskiej mają prawo do niedyskryminacyjnego dostępu do wykonywania przewozów lotniczych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a państwami trzecimi,

               UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Unią Europejską a pewnymi państwami trzecimi, przewidujące możliwość nabywania przez obywateli tych państw trzecich praw własności w odniesieniu do przewoźników lotniczych posiadających koncesje wydane zgodnie z prawem Unii Europejskiej,

               UZNAJĄC, że spójność postanowień dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a rządem Chińskiej Republiki Ludowej z prawem Unii Europejskiej zapewni solidną podstawę prawną dla przewozów lotniczych między Unią Europejską a Chinami i umożliwi zachowanie ciągłości takich przewozów,

               UZNAJĄC, że w przypadku gdy państwo członkowskie Unii Europejskiej wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną w zakresie nadzoru nad bezpieczeństwem sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, prawa Chińskiej Republiki Ludowej wynikające z postanowień dotyczących bezpieczeństwa zawartych w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Chińską Republiką Ludową mają również zastosowanie do tego innego państwa członkowskiego,

               STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszej Umowy celem Unii Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu powietrznego między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową, naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi z Unii Europejskiej a przewoźnikami lotniczymi z Chińskiej Republiki Ludowej ani zmiana wykładni postanowień dotyczących praw przewozowych, zawartych w obowiązujących umowach dwustronnych o komunikacji lotniczej,

               POTWIERDZAJĄC, że nie jest ich intencją, by uznawanie swobody przedsiębiorczości i przyjęcie zasady unijnego wyznaczania służyły lub były wykorzystywane do umożliwienia obchodzenia prawa, a zatem nie zapobiegną one odmowie przyznania praw przewozowych w przypadku takiego obchodzenia prawa,

               UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               ARTYKUŁ 1

               Postanowienia ogólne

               1.Do celów niniejszej Umowy termin „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Unii Europejskiej; „traktaty UE” oznaczają Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               2.Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku 1 odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną danej umowy należy rozumieć jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej.

               3.Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku 1 odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych z państwa członkowskiego będącego stroną danej umowy należy rozumieć jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.

               4.Przyznawanie praw przewozowych będzie się nadal odbywać w drodze umów dwustronnych między Chińską Republiką Ludową a poszczególnymi państwami członkowskimi.

               ARTYKUŁ 2

               Wyznaczanie przewoźnika lotniczego, udzielanie upoważnień i zezwoleń oraz odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń

               1.Postanowienia zawarte w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia w artykułach wymienionych, odpowiednio, w lit. a) oraz w lit. b) załącznika 2 dotyczące, odpowiednio, wyznaczenia przewoźnika lotniczego przez zainteresowane państwo członkowskie, upoważnień i zezwoleń udzielonych mu przez Chińską Republiką Ludową oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub zezwoleń wydanych przewoźnikowi lotniczemu.

               2.
                     Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie Chińska Republika Ludowa udziela odpowiednich upoważnień i zezwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

               (I)przewoźnik lotniczy jest ustanowiony na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego zgodnie z traktatami UE oraz przepisami ustawodawczymi i wykonawczymi dotyczącymi przedsiębiorczości obowiązującymi w wyznaczającym państwie członkowskim oraz posiada ważną koncesję wydaną zgodnie z prawem Unii Europejskiej; oraz

               (II)państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu wyraźnie wskazano odpowiednią władzę lotniczą; oraz

               (III)główne miejsce prowadzenia działalności przez przewoźnika lotniczego znajduje się na terytorium państwa członkowskiego, od którego otrzymał on ważną koncesję; oraz

               (IV)przewoźnik lotniczy stanowi własność, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, bądź innych państw wymienionych w załączniku 3 lub obywateli tych innych państw, oraz pozostaje pod skuteczną kontrolą tych państw lub ich obywateli.

               3.
                     Chińska Republika Ludowa może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia udzielone przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, jeżeli:

               (I)przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego zgodnie z traktatami UE lub nie posiada ważnej koncesji wydanej zgodnie z prawem Unii Europejskiej; lub

               (II)państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje lub nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym lub w wyznaczeniu nie wskazano wyraźnie odpowiedniej władzy lotniczej; lub

               (III)główne miejsce prowadzenia działalności przez przewoźnika lotniczego nie znajduje się na terytorium państwa członkowskiego, od którego otrzymał on koncesję; lub

               (IV)przewoźnik lotniczy nie stanowi własności, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, bądź innych państw wymienionych w załączniku 3 lub obywateli tych innych państw, lub nie pozostaje pod skuteczną kontrolą tych państw lub ich obywateli; lub

               (V)przewoźnik lotniczy posiada już zezwolenie na prowadzenie działalności na podstawie dwustronnej umowy między Chińską Republiką Ludową a innym państwem członkowskim, a wykonując prawa przewozowe na podstawie niniejszej Umowy na trasie, która obejmuje punkt znajdujący się na terytorium tego innego państwa członkowskiego, w tym przewozy, które są oferowane na rynku jako połączenia bezpośrednie bądź z innych względów stanowią połączenie bezpośrednie, przewoźnik ten obchodziłby nałożone w tej innej umowie ograniczenia praw trzeciej, czwartej lub piątej wolności lotniczej; lub

               (VI)wyznaczony przewoźnik lotniczy posiada certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez państwo członkowskie, z którym Chińska Republika Ludowa nie posiada dwustronnej umowy o komunikacji lotniczej, a państwo to odmówiło przyznania Chińskiej Republice Ludowej praw przewozowych.

               4.
                     Praw i obowiązków wynikających z niniejszego artykułu nie wykonuje się w sposób prowadzący do dyskryminacji między przewoźnikami z Unii Europejskiej ze względu na przynależność państwową.

               ARTYKUŁ 3

               Bezpieczeństwo

               1.
                     Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku 2 lit. c).

               2.
                     W przypadku gdy państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie, prawa Chińskiej Republiki Ludowej wynikające z postanowień dotyczących bezpieczeństwa zawartych w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Chińską Republiką Ludową mają również zastosowanie do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez to inne państwo członkowskie oraz w stosunku do zezwolenia na prowadzenie działalności wydanego temu przewoźnikowi lotniczemu.

               ARTYKUŁ 4

               Zgodność z przepisami w zakresie konkurencji

               1.
                     Dwustronne umowy o komunikacji lotniczej zawarte między państwami członkowskimi a Chińską Republiką Ludową nie mogą naruszać przepisów Stron w zakresie konkurencji.

               2.
                     Postanowienia wymienione w załączniku 2 lit. d) uchyla się i tracą one moc.

               ARTYKUŁ 5

               Załączniki do Umowy

               Załączniki do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część.

               ARTYKUŁ 6

               Wejście w życie

               1.Strony powiadamiają się wzajemnie na piśmie kanałami dyplomatycznymi o zakończeniu swoich procedur wewnętrznych niezbędnych do wejścia w życia niniejszej Umowy. Niniejsza Umowa wchodzi w życie z dniem przekazania późniejszego powiadomienia.

               2.Niniejsza Umowa ma zastosowanie do tych umów i porozumień wymienionych w załączniku 1, które wciąż obowiązują.

               ARTYKUŁ 7

               Przegląd, rewizja lub zmiana

               1.
                     Strony monitorują realizację niniejszej Umowy i dokonują regularnych przeglądów tej realizacji. W ramach takich przeglądów ocenia się w szczególności wszelkie nieprzewidziane negatywne skutki Umowy stwierdzone przez jedną ze Stron.

               2.
                     Strony przeprowadzają, na wniosek jednej ze Stron, konsultacje w celu omówienia stosownych działań w odpowiedzi na nieprzewidziane skutki wspomniane w ust. 1.

               3.
                     Za obopólną zgodą Strony mogą w każdej chwili dokonać przeglądu, rewizji lub zmiany niniejszej Umowy.

               ARTYKUŁ 8

               Wygaśnięcie

               1.W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku 1 wygasają jednocześnie wszystkie postanowienia niniejszej Umowy odnoszące się do danej umowy wymienionej w załączniku 1.

               2.W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku 1 wygasa jednocześnie niniejsza Umowa.

               NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.

               Sporządzono w […] w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, dnia […] r. w językach angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i chińskim.

               W IMIENIU UNII EUROPEJSKIEJ:
                     W IMIENIU RZĄDU CHIŃSKIEJ REPUBLIKI LUDOWEJ:

               Załącznik 1

               Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej Umowy

               a) Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia między Chińską Republiką Ludową a państwami członkowskimi Unii Europejskiej, z uwzględnieniem modyfikacji lub zmian, które w dniu podpisania niniejszej Umowy były zawarte, podpisane lub parafowane:

               -Umowa między federalnym rządem Austrii a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Pekinie w dniu 12 września 1985 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Austria”;

               -Umowa między rządem Królestwa Belgii a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Pekinie w dniu 20 kwietnia 1975 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Belgia”;

               -Umowa o transporcie lotniczym między rządem Republiki Bułgarii a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, podpisana w Pekinie w dniu 21 czerwca 1993 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Bułgaria”;

               -Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Republiki Chorwacji a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, podpisana w Zagrzebiu w dniu 20 czerwca 2009 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Chorwacja”;

               -Umowa o cywilnym transporcie lotniczym między rządem Republiki Cypru a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, parafowana w dniu 5 kwietnia 2000 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Cypr”;

               -Umowa o transporcie lotniczym między rządem Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, podpisana w Pekinie w dniu 25 maja 1988 r., w odniesieniu do której Republika Czeska zadeklarowała, że uznaje się za związaną jej postanowieniami, zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Republika Czeska”;

               -Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Królestwa Danii a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, parafowana w dniu 12 marca 2010 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Dania”;

               -Umowa między rządem Republiki Estonii a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Tallinie w dniu 1 marca 1999 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Estonia”;

               -Umowa między rządem Republiki Finlandii a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Pekinie w dniu 2 października 1975 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Finlandia”;

               -Umowa między rządem Republiki Francuskiej a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Paryżu w dniu 1 czerwca 1966 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Francja”;

               -Umowa o cywilnym transporcie lotniczym między rządem Republiki Federalnej Niemiec a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, podpisana w Pekinie w dniu 31 października 1975 r., zmieniona Protokołem zmieniającym umowę o cywilnym transporcie lotniczym między rządem Republiki Federalnej Niemiec a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, podpisanym w Pekinie w dniu 11 grudnia 1995 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Niemcy”;

               -Umowa między rządem Królestwa Grecji a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Pekinie w dniu 23 maja 1973 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Grecja”;

               -Umowa o transporcie lotniczym między rządem Republiki Węgier a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, podpisana w Budapeszcie w dniu 15 września 1993 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Węgry”;

               -Umowa między rządem Irlandii a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Pekinie w dniu 14 września 1998 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Irlandia”;

               -Umowa między rządem Republiki Włoskiej a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Pekinie w dniu 8 stycznia 1973 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Włochy”;

               -Umowa między rządem Republiki Łotwy a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Rydze w dniu 4 marca 1999 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Łotwa”;

               -Umowa między rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Pekinie w dniu 18 listopada 2002 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Luksemburg”;

               -
                     Umowa między rządem Republiki Malty a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Pekinie w dniu 1 września 1997 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Malta”;

               -Umowa między rządem Królestwa Niderlandów a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Pekinie w dniu 23 maja 1996 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Niderlandy”;

               -Umowa między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o cywilnej komunikacji lotniczej, podpisana w Pekinie w dniu 20 marca 1986 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Polska”;

               -Umowa o transporcie lotniczym między rządem Republiki Portugalii a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, parafowana w dniu 26 marca 1999 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Portugalia”;

               -Umowa między rządem Socjalistycznej Republiki Rumunii a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Bukareszcie w dniu 6 kwietnia 1972 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Rumunia”;

               -Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Republiki Słowackiej a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, parafowana w dniu 12 sierpnia 2010 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Słowacja”;

               -Umowa między rządem Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii a rządem Chińskiej Republiki Ludowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Belgradzie w dniu 14 kwietnia 1972 r., utrzymana w mocy między Chinami a Słowenią, zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Słowenia”;

               -Umowa między rządem Królestwa Hiszpanii a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, podpisana w Pekinie w dniu 19 czerwca 1978 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Hiszpania”;

               -Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Królestwa Szwecji a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, parafowana w dniu 12 marca 2010 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Szwecja”;

               -Umowa między rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie komunikacji lotniczej, parafowana w dniu 14 kwietnia 2011 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Chiny–Zjednoczone Królestwo”.

               Załącznik 2

               Wykaz artykułów w umowach wymienionych w załączniku 1, o których mowa w art. 2–4 niniejszej Umowy

               a) Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

               -art. 3 umowy Chiny–Austria;

               -art. 3 umowy Chiny–Belgia;

               -art. 3 umowy Chiny–Bułgaria;

               -art. 3 umowy Chiny–Chorwacja;

               -art. 3 umowy Chiny–Cypr;

               -art. 3 umowy Chiny–Republika Czeska;

               -art. 3 umowy Chiny–Dania;

               -art. 3 umowy Chiny–Estonia;

               -art. 2 umowy Chiny–Finlandia;

               -art. 2 umowy Chiny–Francja;

               -art. 2 ust. 2 umowy Chiny–Niemcy;

               -art. 3 umowy Chiny–Grecja;

               -art. 3 umowy Chiny–Węgry;

               -art. 3 umowy Chiny–Irlandia;

               -art. III umowy Chiny–Włochy;

               -art. 3 umowy Chiny–Łotwa;

               -art. 3 umowy Chiny–Luksemburg;

               -art. 3 umowy Chiny–Malta;

               -art. 3 umowy Chiny–Niderlandy;

               -art. 3 umowy Chiny–Polska;

               -art. 3 umowy Chiny–Portugalia;

               -art. 2 umowy Chiny–Rumunia;

               -art. 3 umowy Chiny–Słowacja;

               -art. 2 umowy Chiny–Słowenia;

               -art. 2 umowy Chiny–Hiszpania;

               -art. 3 umowy Chiny–Szwecja;

               -art. 4 umowy Chiny–Zjednoczone Królestwo.

               b) Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

               -art. 4 umowy Chiny–Austria;

               -art. 4 umowy Chiny–Belgia;

               -art. 4 umowy Chiny–Bułgaria;

               -art. 4 umowy Chiny–Chorwacja;

               -art. 4 umowy Chiny–Cypr;

               -art. 4 umowy Chiny–Republika Czeska;

               -art. 4 umowy Chiny–Dania;

               -art. 4 umowy Chiny–Estonia;

               -art. 3 umowy Chiny–Finlandia;

               -art. 15 umowy Chiny–Francja;

               -art. 3 ust. 1 lit. a) umowy Chiny–Niemcy;

               -art. 4 umowy Chiny–Grecja;

               -art. 4 umowy Chiny–Węgry;

               -art. 4 umowy Chiny–Irlandia;

               -art. III umowy Chiny–Włochy;

               -art. 4 umowy Chiny–Łotwa;

               -art. 4 umowy Chiny–Luksemburg;

               -art. 4 umowy Chiny–Malta;

               -art. 4 umowy Chiny–Niderlandy;

               -art. 4 umowy Chiny–Polska;

               -art. 4 umowy Chiny–Portugalia;

               -art. 2 umowy Chiny–Rumunia;

               -art. 4 umowy Chiny–Słowacja;

               -art. 3 umowy Chiny–Słowenia;

               -art. 3 umowy Chiny–Hiszpania;

               -art. 4 umowy Chiny–Szwecja;

               -art. 5 umowy Chiny–Zjednoczone Królestwo.

               c) Bezpieczeństwo:

               -art. 15 umowy Chiny–Chorwacja;

               -art. 13 umowy Chiny–Dania;

               -art. 17 umowy Chiny–Węgry;

               -art. XIbis umowy Chiny–Włochy;

               -art. 6 umowy Chiny–Luksemburg;

               -art. 15 umowy Chiny–Portugalia;

               -art. 8 umowy Chiny–Słowacja;

               -załącznik 3 do protokołu ustaleń między Chinami a Hiszpanią, sporządzonego w Pekinie w dniu 26 listopada 2004 r.;

               -art. 13 umowy Chiny–Szwecja;

               -art. 10 umowy Chiny–Zjednoczone Królestwo.

               d) Zgodność z przepisami w zakresie konkurencji:

               -art. 12 ust. 2 oraz art. 14 ust. 2–4 umowy Chiny–Bułgaria;

               -art. 9 ust. 2–4 umowy Chiny–Cypr;

               -art. 10 ust. 2 oraz art. 12 ust. 2–4 umowy Chiny–Republika Czeska;

               -art. 8 ust. 2–4 umowy Chiny–Estonia;

               -art. 7 ust. 3 oraz art. 8 ust. 2–6 umowy Chiny–Finlandia;

               -w umowie Chiny–Francja:

               oart. 5 ust. 1 zdanie ostatnie oraz ust. 2 i 3;

               oart. 3 ust. 1 pierwsze dwa zdania, ust. 2 zdanie pierwsze i ust. 2 podustęp B);

               oart. 12 słowa „w walucie uzgodnionej między wyznaczonymi przedsiębiorstwami lotniczymi obu Umawiających się Stron”, zmienione w drodze wymiany not dyplomatycznych z dnia 15 września i z dnia 22 września 1966 r.;

               oart. 16, zmieniony w drodze wymiany not dyplomatycznych z dnia 27 lipca i z dnia 7 września 1973 r.;

               oust. II podustęp 2 akapit drugi wymiany not dyplomatycznych z dnia 19 stycznia i z dnia 11 marca 1991 r. (zaczynający się słowami: „Ponadto warunki prowadzenia działalności w zakresie tych przewozów ...”);

               -w umowie Chiny–Niemcy:

               oart. 7 ust. 3 zdanie pierwsze oraz słowa „uzgodnione w ten sposób” w zdaniu drugim;

               oart. 8 ust. 2 zdanie pierwsze oraz słowa „tego rodzaju” w zdaniu drugim;

               oart. 8 ust. 3 słowa „uzgodnione w ten sposób”;

               oart. 8 ust. 4 słowa „jeżeli nie można uzgodnić taryfy zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu lub” oraz słowa „uzgodnionej zgodnie z postanowieniami ust. 2”;

               -art. 10 ust. 2 oraz art. 11 ust. 2–5 umowy Chiny–Grecja;

               -art. 10 ust. 2–4 umowy Chiny–Węgry;

               -art. 8 ust. 2–4 umowy Chiny–Łotwa;

               -art. 11 ust. 2–4 umowy Chiny–Luksemburg;

               -art. 12 ust. 2 lit. a)–b) umowy Chiny–Malta;

               -art. 8 ust. 2–4 umowy Chiny–Niderlandy;

               -art. 10 ust. 2 oraz art. 12 ust. 2–4 umowy Chiny–Polska;

               -art. 17 ust. 2–5 umowy Chiny–Portugalia;

               -art. 4 ust. 2–3 umowy Chiny–Słowenia;

               -art. 7 ust. 3 oraz art. 8 ust. 2–6 umowy Chiny–Hiszpania.

               Załącznik 3

               Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej Umowy

               a) Republika Islandii (na podstawie Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               b) Księstwo Liechtensteinu (na podstawie Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               c) Królestwo Norwegii (na podstawie Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               d) Konfederacja Szwajcarska (na podstawie Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).