               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.11.2019
            COM(2019) 589 final
            2019/0262(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu zmieniającego umowę dodatkową między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, Islandią z drugiej strony i Królestwem Norwegii z trzeciej strony, w sprawie stosowania Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisanej w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Chorwacja zobowiązała się do przystąpienia do istniejących umów zawartych lub podpisanych przez państwa członkowskie i Unię Europejską z państwami trzecimi. Jedną z tych umów jest umowa dodatkowa między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, Islandią i Norwegią („umowa dodatkowa”) dotycząca stosowania Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią i jej państwami członkowskimi, Islandią i Norwegią („czterostronna ATA”). Umowa dodatkowa reguluje stosunki między trzema europejskimi stronami tej umowy. Natomiast czterostronna ATA rozszerza zakres umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi („ATA UE-USA”) na Islandię i Norwegię.

                  Art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia stanowi ponadto, że przystąpienie Chorwacji do tych umów jest uzgadniane poprzez zawarcie protokołu do umowy przez Radę, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich i zainteresowane państwa trzecie. Ponadto Komisja negocjuje te protokoły w imieniu państw członkowskich.

                  W związku z tym Komisja wynegocjowała protokół zmieniający umowę dodatkową w celu umożliwienia przystąpienia Chorwacji do tej umowy.

                  Celem niniejszego wniosku jest uzyskanie decyzji Rady na podstawie art. 218 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) i art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia, upoważniającej do podpisania tego protokołu w imieniu Unii i państw członkowskich oraz jego tymczasowego stosowania zgodnie z jego art. 4, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               •Kontekst ogólny

               Zobowiązanie Chorwacji na podstawie art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia ma zastosowanie również do umowy o transporcie lotniczym UE-USA i do czterostronnej ATA. W związku z tym Komisja wynegocjowała protokoły zmieniające również te umowy w celu umożliwienia przystąpienia do nich Chorwacji. Równolegle do niniejszego wniosku przedstawiono wnioski dotyczące decyzji Rady w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania, a także wnioski dotyczące zawarcia tych protokołów, a także wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia protokołu zmieniającego umowę dodatkową.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Umowa o transporcie lotniczym UE-USA była pierwszą kompleksową umową o transporcie lotniczym z kluczowym partnerem lotniczym Unii. Jest ona najważniejszą umową o transporcie lotniczym na świecie, zapewniającą ponad 80 mln miejsc rocznie, i w związku z tym stanowiącą podstawowe narzędzie unijnej polityki w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa. Jej znaczenie wzrosło poprzez rozszerzenie jej zakresu na Islandię i Norwegię za pośrednictwem czterostronnej ATA. Protokół umożliwi Chorwacji korzystanie z tej umowy.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w dziedzinie, której dotyczy wniosek

               Protokół umożliwia Chorwacji wywiązanie się z obowiązku przystąpienia do umowy dodatkowej zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5 TFUE oraz art. 6 ust. 2 akapit drugi Aktu przystąpienia.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Protokół ten umożliwi Chorwacji korzystanie z czterostronnej ATA, która stwarza równe i jednolite warunki dostępu do rynku i jest podstawą dla nowych uzgodnień w zakresie współpracy regulacyjnej i zbliżania przepisów w dziedzinach mających zasadnicze znaczenie dla bezpiecznego i skutecznego wykonywania przewozów lotniczych. Uzgodnienia te mogą zostać dokonane wyłącznie na poziomie Unii.

               •Proporcjonalność

                  Protokół ogranicza się do przedmiotowej kwestii, a mianowicie przystąpienia Chorwacji do umowy dodatkowej i nie odnosi się do innych kwestii.

               •Wybór instrumentu

                  Umowa międzynarodowa.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy.

               •Ocena skutków

                  Nie dotyczy.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Nie dotyczy.

               •Prawa podstawowe

                  Nie dotyczy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Wniosek nie ma wpływu na budżet Unii.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Krótki opis proponowanej umowy

                  Protokół składa się z postanowienia dotyczącego przystąpienia Chorwacji do umowy dodatkowej oraz przepisów dotyczących wejścia w życie i tymczasowego stosowania protokołu.

               2019/0262 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu zmieniającego umowę dodatkową między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, Islandią z drugiej strony i Królestwem Norwegii z trzeciej strony, w sprawie stosowania Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisanej w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w powiązaniu z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając Akt przystąpienia Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2 akapit drugi,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Komisja wynegocjowała Protokół zmieniający umowę dodatkową między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, Islandią z drugiej strony i Królestwem Norwegii z trzeciej strony, w sprawie stosowania Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisanej w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej („protokół”) zgodnie z decyzją Rady 13351/12 z dnia 14 września 2012 r. upoważniającą Komisję do rozpoczęcia negocjacji.

               (2)Negocjacje zakończono pomyślnie parafowaniem protokołu w dniu 8 marca 2019 r.

               (3)Protokół powinien zostać podpisany i będzie tymczasowo stosowany przez Unię i jej państwa członkowskie zgodnie z jego art. 4, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zezwala się na podpisanie, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu zmieniającego umowę dodatkową między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, Islandią z drugiej strony i Królestwem Norwegii z trzeciej strony, w sprawie stosowania Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisanej w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej („protokół”), pod warunkiem zawarcia protokołu.

               Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu w imieniu Unii i jej państw członkowskich.

               Artykuł 3

               Protokół będzie stosowany tymczasowo przez Unię i jej państwa członkowskie, zgodnie z jego art. 4 w oczekiwaniu na jego wejście w życie.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.11.2019
            COM(2019) 589 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu zmieniającego umowę dodatkową między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, Islandią z drugiej strony i Królestwem Norwegii z trzeciej strony, w sprawie stosowania Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisanej w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               PROTOKÓŁ

               zmieniający umowę dodatkową między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, Islandią z drugiej strony i Królestwem Norwegii z trzeciej strony, w sprawie stosowania Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisanej w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               REPUBLIKA AUSTRII,

               KRÓLESTWO BELGII,

               REPUBLIKA BUŁGARII,

               REPUBLIKA CHORWACJI,

               REPUBLIKA CYPRYJSKA,

               REPUBLIKA CZESKA,

               KRÓLESTWO DANII,

               REPUBLIKA ESTOŃSKA,

               REPUBLIKA FINLANDII,

               REPUBLIKA FRANCUSKA,

               REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

               REPUBLIKA GRECKA,

               WĘGRY,

               IRLANDIA,

               REPUBLIKA WŁOSKA,

               REPUBLIKA ŁOTEWSKA,

               REPUBLIKA LITEWSKA,

               WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,

               MALTA,

               KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

               RZECZPOSPOLITA POLSKA,

               REPUBLIKA PORTUGALSKA,

               RUMUNIA,

               REPUBLIKA SŁOWACKA,

               REPUBLIKA SŁOWENII,

               KRÓLESTWO HISZPANII,

               KRÓLESTWO SZWECJI,

               ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

               będące stronami Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz będące państwami członkowskimi Unii Europejskiej (zwane dalej „państwami członkowskimi”), i

               UNIA EUROPEJSKA,

               z jednej strony;

               ISLANDIA,

               z drugiej strony; oraz

               KRÓLESTWO NORWEGII,

               z trzeciej strony,

               uwzględniając przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej dnia 1 lipca 2013 r.,

               POSTANAWIAJĄ, CO NASTĘPUJE

               Artykuł 1

               Republika Chorwacji jest stroną umowy dodatkowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, Islandią z drugiej strony i Królestwem Norwegii z trzeciej strony, w sprawie stosowania Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisanej w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r. (zwanej dalej „umową dodatkową”).

               Artykuł 2

               Tekst umowy dodatkowej w języku chorwackim, który został załączony do niniejszego protokołu, staje się autentyczny na tych samych warunkach co inne wersje językowe.

               Artykuł 3

               Niniejszy protokół wchodzi w życie w późniejszym z następujących terminów:

               1. w dniu wejścia w życie umowy dodatkowej, lub

               2. po upływie jednego miesiąca od daty ostatniej noty w ramach wymiany not dyplomatycznych między stronami, potwierdzającej zakończenie wszystkich procedur koniecznych do wejścia w życie niniejszego protokołu.

               Artykuł 4

               Do czasu wejścia w życie niniejszego protokołu strony zgadzają się stosować go tymczasowo od dnia jego podpisania, w zakresie zgodnym z obowiązującym prawem krajowym.

               Sporządzono w trzech jednobrzmiących egzemplarzach w […] dnia […] 2019 r. w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, islandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, norweskim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, a każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

               w imieniu państw członkowskich

               w imieniu Unii Europejskiej

               w imieniu Islandii

               w imieniu Królestwa Norwegii


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 17.9.2020
            COM(2020) 495 final
            2020/0252(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            dotycząca stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (IOC) w odniesieniu do przystąpienia Republiki Uzbekistanu do Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r.

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (zwanej dalej „IOC”) w związku z przystąpieniem rządu Republiki Uzbekistanu do Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych („umowa”).

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Umowa międzynarodowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych

               Umowa międzynarodowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych (zwana dalej „umową”) ma na celu: (i) działanie na rzecz ujednolicenia obowiązujących przepisów krajowych i międzynarodowych w zakresie fizyko-chemicznych i organoleptycznych właściwości oliwy z oliwek, oliwy z wytłoczyn z oliwek i oliwek stołowych w celu usuwania wszelkich przeszkód w handlu; (ii) prowadzenie działań w obszarze badań fizyko-chemicznych oraz organoleptycznych w celu poszerzenia wiedzy o składzie i parametrach jakościowych produktów z oliwek, mając na względzie konsolidację norm międzynarodowych; oraz (iii) umacnianie roli Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek jako promującego doskonałość międzynarodowego forum naukowego w dziedzinie oliwek i oliwy z oliwek.

               W swojej odnowionej wersji umowa weszła w życie w dniu 1 stycznia 2017 r.

               Unia Europejska jest stroną umowy
                  1
               .

               2.2.Rada Członków

               Rada Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek stanowi najwyższy organ i organ decyzyjny IOC oraz wykonuje wszelkie zadania i pełni wszelkie funkcje niezbędne do osiągnięcia celów tej umowy. Jako strona umowy, Unia Europejska jest członkiem IOC i jest reprezentowana w Radzie Członków. Decyzje Rady Członków dotyczące przystąpienia nowego członka podejmowane są w drodze konsensusu. Zgodnie z art. 10 ust. 4 lit. b) umowy, jeżeli nie można osiągnąć konsensusu w terminie określonym przez przewodniczącego Rady Członków, członkowie przeprowadzają głosowanie. Decyzja jest uznawana za przyjętą, jeżeli za jej przyjęciem jest co najmniej większość członków reprezentujących co najmniej 86 % udziałów członków.

               Obecnie IOC liczy 17 członków, a Unia Europejska posiada 691 udziałów z łącznej liczby 1000.

               2.3.Planowany akt Rady Członków

               W związku z formalnym wnioskiem Republiki Uzbekistanu z dnia 25 maja 2020 r. o przystąpienie do umowy oczekuje się, że podczas kolejnym posiedzeniu Rady Członków lub w ramach procedury przyjmowania decyzji przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji, Rada Członków podejmie decyzję w sprawie przystąpienia Republiki Uzbekistanu.

               Celem planowanego aktu jest ustanowienie warunków przystąpienia Republiki Uzbekistanu zgodnie z art. 29 umowy.

               Planowany akt stanie się wiążący dla stron poprzez zmianę równowagi decyzyjnej w Radzie Członków w przypadku, gdy decyzje nie są przyjmowane w drodze konsensusu zgodnie z art. 10 ust. 4 umowy.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Chociaż spożycie oliwy z oliwek i oliwek stołowych pozostaje niewielkie w Republice Uzbekistanu, to w ostatnim dziesięcioleciu znacznie się zwiększyło
                  2
               .

               Rolnictwo jest jednym z kluczowych sektorów gospodarki Uzbekistanu. W 2019 r. jego udział wyniósł 28 % PKB, a zatrudnienie w tym sektorze wynosiło 3,6 mln osób. Zróżnicowanie rolnictwa jest jednym z kluczowych elementów strategii Uzbekistanu na lata 2020–2030. Uprawa winorośli obejmuje na przykład 137 tys. hektarów. Uprawa oliwek przyczyni się do tej dywersyfikacji
                  3
               . Republika Uzbekistanu wyprodukowała już 45 500 kg oliwek w 2019 r.
                  4

               Ponieważ Republika Uzbekistanu rozwija swoje sektory uprawy oliwek, jeśli chodzi o zakres spożycia, oraz planuje rozwijać ich produkcję, jej przystąpienie na określonych warunkach mogłoby wzmocnić IOC, w szczególności pod względem ujednolicenia prawa krajowego i międzynarodowego dotyczącego właściwości produktów z oliwek, aby zapobiec wszelkim przeszkodom w handlu. Przystąpienie to jest zgodne z celami polityki Unii w zakresie norm dotyczących wprowadzania do obrotu produktów rolnych, jak przewidziano w tytule II części II rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013
                  5
               .

               Decyzja, która ma zostać przyjęta przez Radę Członków, określi warunki przystąpienia Republiki Uzbekistanu w odniesieniu do udziałów w IOC oraz termin złożenia dokumentu przystąpienia.

               Udziały członków, które służą do ustalania wkładów finansowych i praw głosu, oblicza się zgodnie ze wzorem określonym w art. 11 umowy. Unia dopilnuje, aby formuła ta została zastosowana przy określaniu udziałów Republiki Uzbekistanu.

               Unia będzie popierać wszelkie terminy złożenia dokumentu przystąpienia, które pozwoliłyby Republice Uzbekistanu wkrótce przystąpić do umowy. Jeżeli złożenie dokumentu się opóźni, Unia może poprzeć – w kolejnych decyzjach, które zostaną podjęte przez Radę Członków – przedłużenie terminu złożenia dokumentu.

               Biorąc pod uwagę proces decyzyjny w Radzie Członków IOC, stanowisko Unii jest potrzebne do ustalenia warunków przystąpienia Republiki Uzbekistanu.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które wywierają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  6
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Rada Członków jest organem utworzonym na mocy umowy, a dokładnie Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych.

               Akt, który ma zostać przyjęty przez Radę Członków, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt ma skutki prawne w szczególności dlatego, że zmieni równowagę decyzyjną w Radzie Członków w przypadku, gdy decyzje nie są przyjmowane w drodze konsensusu zgodnie z art. 10 ust. 4 umowy
                  7
               .

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku z tym proceduralną podstawę prawną decyzji, której dotyczy wniosek, stanowi art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma być zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnosi się do wspólnej polityki handlowej.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być zatem art. 207 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2020/0252 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               dotycząca stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (IOC) w odniesieniu do przystąpienia Republiki Uzbekistanu do Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r.

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa międzynarodowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. („Umowa”) została podpisana w imieniu Unii zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/1892
                  8
                z 18 listopada 2016 r. w siedzibie głównej ONZ w Nowym Jorku, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. Umowa weszła w życie tymczasowo w dniu 1 stycznia 2017 r. zgodnie z jej art. 31 ust. 2 i została zawarta przez Unię na mocy decyzji Rady (UE) 2019/848 z dnia 17 maja 2019 r.
                  9

               (2)Na podstawie art. 29 umowy Rada Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (zwana dalej „Radą Członków”) ma określić warunki przystąpienia rządu do umowy.

               (3)Rząd Republiki Uzbekistanu złożył formalny wniosek o przystąpienie do umowy. Rada Członków powinna zatem zostać poproszona, podczas jednego z jej przyszłych posiedzeń lub w ramach procedury przyjęcia decyzji przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji, o ustanowienie warunków przystąpienia Republiki Uzbekistanu w odniesieniu do udziałów w IOC oraz terminu złożenia dokumentu przystąpienia.

               (4)Ponieważ Republika Uzbekistanu rozwija swoje sektory uprawy oliwek, jeśli chodzi o zakres spożycia oraz planuje rozwijać ich produkcję, jej przystąpienie na określonych warunkach mogłoby wzmocnić IOC, w szczególności pod względem ujednolicenia prawa krajowego i międzynarodowego dotyczącego właściwości produktów z oliwek, aby zapobiec wszelkim przeszkodom w handlu.

               (5)Należy zatem ustalić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Członków, ponieważ decyzje, które mają zostać podjęte, będą miały skutki prawne dla Unii, w szczególności poprzez wywarcie wpływu na bilans decyzyjny na forum Rady Członków, w przypadku gdy decyzje nie są podejmowane w drodze konsensusu zgodnie z art. 10 ust. 4 umowy,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na forum Rady Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek podczas jednego z jej przyszłych posiedzeń lub w ramach procedury przyjmowania decyzji przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji, w odniesieniu do warunków przystąpienia do umowy rządu Republiki Uzbekistanu jest określone w załączniku.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady (UE) 2016/1892 z dnia 10 października 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (Dz.U. L 293 z 28.10.2016, s. 2) oraz decyzja Rady (UE) 2019/848 z dnia 17 maja 2019 r. dotycząca zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (Dz.U. L 139 z 27.5.2019, s. 1).

                     (2)

                        Zgodnie z danymi przekazanymi przez Republikę Uzbekistanu przywóz produktów z oliwek wzrósł z 15,3 ton w 2015 r. do 223 ton w 2019 r.

                     (3)

                        Przemówienie ministra rolnictwa Uzbekistanu Jamshida A. Khodjaeva na 111. posiedzeniu Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (IOC), 1 lipca 2020 r.

                     (4)

                        Zgodnie z danymi przekazanymi przez Republikę Uzbekistanu przywóz produktów z oliwek wzrósł z 15,3 ton w 2015 r. do 223 ton w 2019 r.

                     (5)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).

                     (6)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy przeciwko Radzie, sprawa C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (7)

                        Akty Rady Członków dotyczące norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek mogą zostać przyjęte bez konsensusu, są wiążące na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 20 ust. 3 umowy i mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów unijnych, a mianowicie: aktów delegowanych i wykonawczych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (8)

                        Decyzja Rady (UE) 2016/1892 z dnia 10 października 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (Dz.U. L 293 z 28.10.2016, s. 2).

                     (9)

                        Decyzja Rady (UE) 2019/848 z dnia 17 maja 2019 r. dotycząca zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (Dz.U. L 139 z 27.5.2019, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 17.9.2020
            COM(2020) 495 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącegoDECYZJI RADY
            dotyczącej stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (IOC) w odniesieniu do przystąpienia Republiki Uzbekistanu do Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r.

               ZAŁĄCZNIK

               Unia wspiera przystąpienie rządu Republiki Uzbekistanu do umowy, na jednym z kolejnych posiedzeń Rady Członków lub w ramach procedury przyjmowania przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji, pod warunkiem że udziały Republiki Uzbekistanu oblicza się zgodnie ze wzorem określonym w art. 11 umowy oraz że termin złożenia dokumentu przystąpienia nie przekracza półtora roku od decyzji Rady Członków. Jeżeli złożenie dokumentu się opóźni, Unia może poprzeć – w kolejnych decyzjach, które zostaną podjęte przez Radę Członków – przedłużenie terminu złożenia dokumentu.