Ważna informacja prawna

|

52008PC0358

Wniosek decyzja Rady w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (Wersja ujednolicona)  /* KOM/2008/0358 wersja ostateczna - CNS 2008/0116 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 16.6.2008KOM(2008) 358 wersja ostateczna2008/0116 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii(Wersja ujednolicona)(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.Z tego powodu ujednolicenie przepisów często zmienianych jest potrzebne, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były ujednolicane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę ujednolicenia , które daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.Ujednolicenie musi być podejmowane w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do ujednolicanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania ujednolicanych aktów.4. Celem niniejszego wniosku jest ujednolicenie decyzji Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii[3]. Nowa decyzja zastąpi włączone do niej akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść ujednolicanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania ujednolicenia.5. Wniosek w sprawie ujednolicenia został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji, we wszystkich językach urzędowych, decyzji 90/424/EWG i aktów ją zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych. Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku III do ujednoliconej decyzji.ê 90/424/EWG2008/0116 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie wydatków w dziedzinie weterynariiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6],a także mając na uwadze, co następuje:ê(1) Decyzja Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii[7] została kilkakrotnie znacząco zmieniona[8]. Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinna zostać ujednolicona.ê 90/424/EWG motyw 1(2) Żywe zwierzęta i produkty pochodzenia zwierzęcego znajdują się na wykazie w załączniku I do Traktatu; gospodarka hodowlana i wprowadzanie na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego stanowią źródło dochodu dla znacznej części ludności rolniczej.ê 90/424/EWG motyw 2(3) Racjonalny rozwój tego sektora i poprawę jego produktywności można uzyskać przez wprowadzanie środków weterynaryjnych mających na celu ochronę i podniesienie poziomu zdrowia publicznego oraz zdrowia zwierząt we Wspólnocie.ê 90/424/EWG motyw 3(4) Dążenie do tego celu wymaga pomocy wspólnotowej dla podejmowanych albo zamierzonych działań.ê 90/424/EWG motyw 5 (dostosowany)(5) Wspólnota powinna wnieść swój finansowy wkład w zwalczanie, możliwie jak najszybciej, każdego przypadku poważnej choroby zakaźnej.ê 90/424/EWG motyw 6(6) Konieczne jest także zapobieganie i ograniczanie, za pomocą właściwych środków kontroli, występowania chorób przenoszonych przez zwierzęta, stanowiących zagrożenie dla zdrowia ludzi.ê 2006/782/WE motyw 3 (dostosowany)(7) Zważywszy na przyjęcie dyrektywy Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób[9], wkład finansowy Wspólnoty Ö powinien Õ być również przyznawany na środki stosowane przez państwa członkowskie w celu zwalczania innych chorób zwierząt akwakultury, z zastrzeżeniem wspólnotowych przepisów w dziedzinie kontroli.ê 2006/782/WE motyw 6(8) Wkłady finansowe Wspólnoty na potrzeby kontroli chorób zwierząt akwakultury powinny podlegać nadzorowi pod względem zgodności z przepisami w zakresie kontroli chorób ustanowionymi w dyrektywie 2006/88/WE, zgodnie z tymi samymi procedurami, które mają zastosowanie do takiego nadzorowania i kontroli niektórych chorób zwierząt lądowych.ê 90/424/EWG motyw 7 (dostosowany)(9) Ö Funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga Õ strategii walki z chorobami Ö nakładającej obowiązek harmonizacji Õ systemu kontroli produktów pochodzących z państw trzecich. Ułatwienie zastosowania tej strategii przez zapewnienie wkładu finansowego Wspólnoty w zainicjowanie i rozwój Ö tej Õ strategii wydaje się rzeczą właściwą.ê 90/424/EWG motyw 8(10) Harmonizacja istotnych wymagań dotyczących ochrony zdrowia publicznego, ochrony zdrowia zwierząt i ochrony zwierząt zakłada wyznaczenie wspólnotowych laboratoriów łącznikowych i laboratoriów referencyjnych oraz podjęcie działań technicznych i naukowych. Zapewnienie wkładu finansowego Wspólnoty wydaje się rzeczą właściwą. Szczególnie w dziedzinie ochrony zwierząt pożądane jest stworzenie bazy danych do gromadzenia, przechowywania i rozpowszechniania wszelkich niezbędnych informacji.ê 2006/965/WE motyw 8 (dostosowany)(11) Działalność związana z gromadzeniem informacji jest niezbędna, aby umożliwić lepszy rozwój i wdrażanie przepisów prawa w dziedzinach zdrowia zwierząt i bezpieczeństwa żywności. Ponadto, istnieje pilna potrzeba jak najszerszego rozpowszechnienia informacji dotyczących przepisów prawa w zakresie zdrowia zwierząt i bezpieczeństwa żywności we Wspólnocie. Pożądane jest, więc Ö włączenie zdrowia zwierząt i bezpieczeństwa żywności pochodzenia zwierzęcego do finansowania Õ polityki informacyjnej w dziedzinie ochrony zwierząt.ê 90/424/EWG motyw 9 (dostosowany)(12) Wspólnotowe środki zwalczania niektórych chorób zwierzęcych już się kwalifikują do pomocy finansowej ze strony Wspólnoty. Odnośne przepisy obejmują przepisy przyjęte dyrektywą Rady 77/391/EWG z dnia 17 maja 1977 r. wprowadzającą wspólnotowe środki zwalczania brucelozy, gruźlicy i białaczki bydła[10], dyrektywą Rady 82/400/EWG z dnia 14 czerwca 1982 r. zmieniającą dyrektywę 77/391/EWG i wprowadzającą uzupełniający wspólnotowy środek zwalczania brucelozy, gruźlicy i enzootycznej białaczki u bydła[11], decyzją Rady 89/145/EWG z dnia 20 lutego 1989 r. wprowadzającą wspólnotowy środek finansowy zwalczania zarazy płucnej bydła (CBPP) w Portugalii[12], decyzją Rady 80/1096/EWG z dnia 11 listopada 1980 r. wprowadzającą wspólnotowe środki finansowe zwalczania klasycznego pomoru świń[13], decyzją Komisji 86/649/EWG z dnia 16 grudnia 1986 r. wprowadzającą wspólnotowy środek finansowy zwalczania afrykańskiego pomoru świń w Portugalii[14], oraz decyzją Rady 89/455/EWG z dnia 24 lipca 1989 r. wprowadzającą wspólnotowe środki w celu ustanowienia projektów pilotowych mających na celu zwalczanie wścieklizny w celu jej zwalczania albo zapobiegania[15]. Wskazane jest, żeby wkłady finansowe Wspólnoty przeznaczone na zwalczanie chorób, o których mowa powyżej, były w dalszym ciągu regulowane odnoszącą się do nich decyzją.ê 90/424/EWG motyw 10 (dostosowany)(13) Należy postanowić o wspólnotowym środku finansowym w celu zwalczania, kontroli Ö i monitoringu Õ niektórych chorób zwierzęcych. Wszelkie wspólnotowe środki finansowe na zwalczanie, kontrolę Ö i monitoring Õ chorób zwierzęcych Ö i odzwierzęcych Õ, które pociągają za sobą obowiązkowe wydatki z budżetu wspólnotowego, powinny zostać zebrane razem Ö w jeden rozdział Õ.ê(14) Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[16],ê 90/424/EWGPRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ROZDZIAŁ Iê 90/424/EWG (dostosowany)Ö PRZEDMIOT I ZAKRES Õê 90/424/EWGArtykuł 1Niniejsza decyzja określa procedury regulujące wkład finansowy Wspólnoty przeznaczony na:-  specyficzne środki weterynaryjne,-  środki kontrolne w dziedzinie weterynarii,ê 2006/965/WE art. 1 pkt 1-  programy zwalczania, kontroli i monitorowania chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych.ê 90/424/EWG[Niniejsza decyzja nie wpływa na posiadane przez niektóre Państwa Członkowskie prawa do finansowego wkładu Wspólnoty przekraczającego 50 % na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006[17].]ROZDZIAŁ IISPECYFICZNE ŚRODKI WETERYNARYJNESEKCJA 1ê 90/424/EWG (dostosowany)Ö PRZEPISY OGÓLNE Õê 90/424/EWGArtykuł 2Specyficzne środki weterynaryjne obejmują:-  środki stosowane w stanach zagrożenia,-  kampanię przeciw pryszczycy,ê 90/424/EWG (dostosowany)-  Ö politykę informacyjną w zakresie zdrowia zwierząt, ich dobrostanu oraz bezpieczeństwa żywności, Õê 90/424/EWG-  środki techniczne i naukowe,-  wkład w krajowe programy zwalczania niektórych chorób.SEKCJA 2ŚRODKI NADZWYCZAJNEARTYKUł 31. Niniejszy artykuł stosuje się w przypadku wystąpienia jednej z następujących chorób na terytorium Państwa Członkowskiego:-  księgosusz,-  pomór małych przeżuwaczy,-  choroba pęcherzykowa świń,-  choroba niebieskiego języka,-  choroba cieszyńska,-  ospa owiec lub kóz,-  gorączka doliny Rift,-  guzowata choroba skóry bydła,-  afrykański pomór koni,-  pęcherzykowe zapalenie jamy ustnej,-  wenezuelskie wirusowe zapalenie mózgu i rdzenia koni,ê 92/119/EWG art. 23 ust. 2 lit. a)-  choroba krwotoczna jeleni,ê 93/439 art. 1-  klasyczny pomór świń,ê 94/370/WE art. 1 pkt 1-  afrykański pomór świń,-  zaraza płucna bydła.ê 2006/782/WE art. 1 pkt 1-  epizootyczna martwica układu krwiotwórczego ryb (EHN),-  epizootyczny zespół owrzodzenia u ryb (EUS),-  bonamioza wywołana przez Bonamia exitiosa,-  perkinsoza wywołana przez Perkinsus marinus,-  mikrocytoza wywołana przez Microcytos mackini,-  zespół TSV skorupiaków,-  choroba żółtej głowy skorupiaków.ê 90/424/EWG2. Zainteresowanym Państwom Członkowskim przysługuje finansowy wkład Wspólnoty na zwalczanie choroby pod warunkiem, że zastosowane niezwłocznie środki obejmą co najmniej izolację gospodarstwa od chwili podejrzenia i po urzędowym potwierdzeniu choroby:ê 2006/53/WE art. 1 pkt 1 lit. b)-  ubój zwierząt należących do podatnych gatunków, które zachorowały, są zakażone albo podejrzewane o zachorowanie lub zakażenie, a także ich zniszczenie,ê 90/424/EWG-  zniszczenie skażonej paszy i skażonego wyposażenia w przypadkach, kiedy nie można dokonać jego dezynfekcji zgodnie z tiret trzecie,-  oczyszczenie, dezynsekcję i dezynfekcję gospodarstwa i wyposażenia w gospodarstwach,-  ustanowienie stref ochronnych,-  wdrożenie odpowiednich środków w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się zakażenia,-  ustanowienie okresu wyczekiwania, jaki ma być przestrzegany po uboju, a przed ponownym obsadzeniem gospodarstwa,-  szybkie i dostateczne odszkodowania dla hodowców.ê 92/119/EWG art. 23 ust. 2 lit. b) (dostosowany)3. Zainteresowane Państwo Członkowskie kwalifikuje się również do wkładu finansowego Wspólnoty, jeżeli w razie wystąpienia ogniska jednej z chorób wymienionych w ust. 1, dwa lub więcej Państw Członkowskich współpracuje ściśle podczas kontroli epidemii, w szczególności w przeprowadzaniu badań epidemiologicznych i obserwacji choroby. Bez uszczerbku dla środków ustanowionych w ramach wspólnej polityki danych rynków, decyzja w sprawie szczególnego wkładu finansowego Wspólnoty zostaje podjęta zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2.ê 90/424/EWG (dostosowany)4. Zainteresowane Państwa Członkowskie są zobowiązane bezzwłocznie informować Komisję i pozostałe Państwa Członkowskie o zastosowanych środkach, zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym powiadamiania i zwalczania oraz ich wynikach. Sytuacja jest badana najszybciej jak to możliwe w ramach Komitetu Ö , o którym mowa w art. 40 ust. 1 Õ, zwanego dalej „Komitetem”. Decyzję o konkretnym wkładzie finansowym Wspólnoty podejmuje się zgodnie z procedurami Ö określonymi Õ w art. 40 ust. 2, bez uszczerbku dla środków przewidzianych w kontekście wspólnej organizacji zainteresowanych rynków.ê 2006/53/WE art. 1 pkt 1 lit. c) (dostosowany)5. Jeżeli, w świetle rozwoju sytuacji we Wspólnocie, konieczne okaże się kontynuowanie środków przewidzianych w ust. 2 oraz w art. 4, możliwe jest przyjęcie, zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2, nowej decyzji dotyczącej finansowego wkładu Wspólnoty, który może przekroczyć wartość 50 % przewidzianą w ust. 6 tiret pierwsze. Po przyjęciu tej decyzji, możliwe jest określenie wszelkich środków, jakie zainteresowane Państwo Członkowskie musi podjąć w celu zapewnienia skuteczności działań, w szczególności środków innych niż przewidziane w ust. 2 Ö niniejszego artykułu Õ.ê 90/424/EWG (dostosowany)6. Bez uszczerbku dla środków stabilizujących rynek, podejmowanych w ramach wspólnej organizacji rynków, finansowy wkład Wspólnoty, w razie potrzeby podzielony na kilka transz, Ö wynosi Õ:ê 90/424/EWG-  50 % kosztów poniesionych przez Państwo Członkowskie na odszkodowania dla właścicieli z tytułu uboju i zniszczenia zwierząt i, gdzie właściwe, produktów z nich pochodzących, na oczyszczenie, dezynsekcję i dezynfekcję gospodarstw i wyposażenia i na zniszczenie zakażonej paszy i skażonego wyposażenia, określonego w ust. 2 tiret drugie,-  w przypadku decyzji o szczepieniach podjętej zgodnie z ust. 5, 100 % kosztu dostawy szczepionki i 50 % kosztu poniesionego przy wykonywaniu szczepień.ê 2006/53/WE art. 1 pkt 2Artykuł 41. Niniejszy artykuł oraz art. 3 ust. 4 i 5 mają zastosowanie w przypadku wystąpienia na terytorium Państwa Członkowskiego grypy ptaków.2. Zainteresowane Państwo Członkowskie otrzymuje od Wspólnoty wkład finansowy na zwalczanie grypy ptaków, jeżeli minimalne środki zwalczania przewidziane w dyrektywie 2005/94/WE[18] zostały w pełni i skutecznie wdrożone zgodnie z właściwymi przepisami wspólnotowymi oraz, w przypadku zabijania zwierząt należących do podatnych gatunków, które zachorowały, są zakażone lub podejrzane o zachorowanie lub zakażenie, jeżeli właściciele zwierząt otrzymali bezzwłocznie odpowiednie odszkodowania.3. Wkład finansowy Wspólnoty, podzielony w razie konieczności na kilka transz, wynosi:ê 2006/965/WE art. 1 pkt 2-  50 % wydatków poniesionych przez państwo członkowskie na odszkodowania dla hodowców za uśmiercenie drobiu lub innych utrzymywanych ptaków oraz wartość zniszczonych jaj,ê 2006/53/WE art. 1 pkt 2-  50 % wydatków poniesionych przez Państwo Członkowskie na zniszczenie zwierząt, zniszczenie produktów pochodzenia zwierzęcego, oczyszczenie i dezynfekcję gospodarstw oraz wyposażenia, zniszczenie skażonej paszy oraz zniszczenie skażonego wyposażenia, gdy nie może ono zostać zdezynfekowane,-  w przypadku decyzji o podjęciu szczepień interwencyjnych zgodnie z art. 54 dyrektywy 2005/94/WE – 100 % kosztów dostawy szczepionki i 50 % kosztów poniesionych przy przeprowadzaniu szczepień.ê 2006/782/WE art. 1 pkt 2)Artykuł 5W ramach programów operacyjnych sporządzanych zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006[19] Państwa Członkowskie mogą przeznaczać środki na zwalczanie egzotycznych chorób zwierząt akwakultury wymienionych w art. 3 ust. 1 niniejszej decyzji, zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 3 ust. 4, 5 i 6 niniejszej decyzji, pod warunkiem, że przestrzegane są minimalne środki kontroli i zwalczania ustanowione w rozdziale V sekcja 3 dyrektywy 2006/88/WE.ê 90/424/EWGArtykuł 6ê 94/370/WE art. 1 pkt 2 (dostosowany)1. Artykuł 3 stosuje się, gdy w grę wchodzi kontrola ryzyka o największym znaczeniu zdrowotnym Ö we Wspólnocie Õ, które jest spowodowane przez choroby wymienione w art. 3 ust. 1, również, jeśli terytorium, na którym wystąpiła choroba, jest przedmiotem programu usuwania zgodnie z art. 27.ê 90/424/EWG (dostosowany)2. Ö Artykuł 3 stosuje się Õ w przypadku wystąpienia rzekomego pomoru drobiu na terytorium Państwa Członkowskiego.Jednakże, za wyjątkiem przypadków, kiedy Komisja Ö podejmuje Õ decyzję zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2 i Ö zezwala Õ pod pewnymi warunkami, w ograniczonym czasie i na ograniczonym obszarze uciec się do szczepień, Wspólnota nie udziela żadnej pomocy na dostawę szczepionki ani na przeprowadzenie szczepień.ê 92/117/EWG art. 9 ust. 23. Przepisy art. 3, z wyjątkiem ust. 2 tiret czwarte oraz ust. 6 tiret drugie, stosuje się w przypadku pojawienia się chorób odzwierzęcych wymienionych w dyrektywie 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego[20], pod warunkiem, że ich pojawienie się stanowi nagłe zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. Warunek ten jest spełniony po podjęciu decyzji przewidzianej w art. 3 ust. 4 niniejszej decyzji.ê 90/424/EWG (dostosowany)Artykuł 71. Zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2, Komisja na wniosek Państwa Członkowskiego, dodaje do wykazu w art. 3 ust. 1 chorobę egzotyczną, której zgłoszenie jest obowiązkowe, a która może prawdopodobnie stanowić zagrożenie dla Wspólnoty.ê 2006/782/WE art. 1 pkt 3 (dostosowany)2. Zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2 wykaz w art. 3 ust. 1 może być uzupełniony zgodnie z rozwojem sytuacji tak, żeby obejmował choroby, których zgłoszenie jest obowiązkowe zgodnie z dyrektywą Rady 82/894/EWG/[21], oraz choroby przenoszone na zwierzęta akwakultury. Wykaz może również zostać zmieniony lub skrócony, żeby uwzględnić postęp poczyniony w przyjmowanych na poziomie Wspólnoty środkach służących zwalczaniu niektórych chorób.ê 90/424/EWG (dostosowany)3. Artykuł 3 ust. 2 może zostać uzupełniony albo zmieniony zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2, w szczególności żeby uwzględnić włączenie nowych chorób do wykazu w art. 3 ust. 1 lub zdobyte doświadczenie albo przyjęcie przepisów wspólnotowych dotyczących walki z chorobą.Artykuł 8ê 2006/965/WE art. 1 pkt 31. W przypadku, gdy Państwo Członkowskie jest bezpośrednio zagrożone wystąpieniem lub rozwojem na terytorium państwa trzeciego lub państwa członkowskiego jednej z chorób określonych w art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1, 6 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1 lub w załączniku I, informuje ono Komisję i pozostałe państwa członkowskie o środkach, które zamierza podjąć dla swojej ochrony.ê 90/424/EWG (dostosowany)è1 2006/53/WE art. 1 pkt 32. Sytuacja jest możliwie najszybciej badana w ramach Komitetu. Zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w Ö art. 40 ust. 2 Õ można postanowić o przyjęciu wszelkich środków odpowiednich do sytuacji, łącznie z, w szczególności, ustanowieniem strefy buforowej szczepień, oraz o udzieleniu finansowego wsparcia przez Wspólnotę dla środków uznanych za szczególnie konieczne dla powodzenia podjętych działań.3. Decyzja określona w ust. 2 ustala uzasadnione koszty oraz poziom finansowego wkładu Wspólnoty.Artykuł 91. Na wniosek Państwa Członkowskiego, Wspólnota może podjąć decyzję, że Państwa Członkowskie Ö muszą Õ ustanowić zapasy produktów biologicznych przeznaczonych do zwalczania chorób, określonych w art. 3 ust. 1, è1 art. 4 ust. 1 ç 6 ust. 1 (szczepionek, wzorcowych serotypów wirusa, surowic diagnostycznych) oraz bez uszczerbku decyzji przewidzianej w art. 69 ust. 1 dyrektywy Rady 2003/85/WE[22], w art. 14 ust. 1 niniejszej decyzji.2. Działanie określone w ust. 1 i zasady jego wdrażania, w szczególności dotyczące wyboru, produkcji, przechowywania, transportu i użycia takich zapasów, oraz poziom wkładu Wspólnoty Ö ustala się Õ zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2.ê 90/424/EWGè1 2006/53/WE art. 1 pkt 3Artykuł 101. Jeżeli wystąpienie albo rozwój w państwie trzecim jednej z chorób, określonych w art. 3 ust. 1, è1 art. 4 ust. 1, ç art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1 lub art. 14 ust. 1, może stanowić zagrożenie dla Wspólnoty, Wspólnota może udzielić wsparcia dla środków zwalczania choroby, poprzez dostarczenie szczepionki bądź sfinansowanie zakupu szczepionki.ê 90/424/EWG (dostosowany)2. Decyzję o działaniu, określonym w ust. 1, zasadach jego wdrożenia, warunkach, jakim może podlegać, oraz poziomie wkładu finansowego Wspólnoty podejmuje się zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2.ê 90/424/EWGArtykuł 111. Komisja przeprowadza, we współpracy z właściwymi władzami krajowymi, kontrole na miejscu, sprawdzając z punktu widzenia weterynaryjnego, czy przyjęte środki zostały zastosowane.ê 90/424/EWG (dostosowany)2. Państwa Członkowskie Ö podejmują wszelkie Õ niezbędne kroki dla ułatwienia kontroli, Ö o których mowa w ust. 1, Õ w szczególności Ö zapewniają Õ, aby eksperci mieli dostęp do wszystkich informacji i dokumentów potrzebnych do oceny, czy środki zostały zastosowane.3. Ogólne zasady stosowania niniejszego artykułu, w szczególności dotyczące częstotliwości i metod przeprowadzania kontroli, określonych w ust. 1, wyznaczanie ekspertów weterynaryjnych i procedurę, jakiej muszą oni przestrzegać przy sporządzaniu swojego sprawozdania, przyjmuje się zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2.Artykuł 12Decyzję o przydziale pieniędzy potrzebnych na środki omawiane w Ö niniejszej sekcji Õ podejmuje się co roku w ramach procedury budżetowej.ê 94/370/WE art. 1 pkt 3Artykuł 13Jeśli łączna kwota przeznaczona na dany środek jest mniejsza niż 10 000 EUR, nie przyznaje się wkładu finansowego Wspólnoty.ê 90/424/EWG (dostosowany)SEKCJA 3KAMPANIA PRZECIWKO PRYSZCZYCYArtykuł 141. Niniejszy artykuł stosuje się w przypadku wystąpienia pryszczycy na terytorium Państwa Członkowskiego.ê 90/424/EWG2. Zainteresowane Państwo Członkowskie uzyskuje wsparcie od Wspólnoty na zwalczanie pryszczycy, pod warunkiem natychmiastowego zastosowania środków przewidzianych w art. 3 ust. 2 oraz odpowiednich przepisów dyrektywy 2003/85/WE.3. Przepisy art. 3 ust. 4 stosuje się.4. Bez uszczerbku dla środków podejmowanych w kontekście wspólnej organizacji rynku w celu stabilizacji rynku, określony finansowy wkład ustalony na podstawie niniejszej decyzji wynosi 60 % kosztów poniesionych przez Państwo Członkowskie na:a) odszkodowania dla właścicieli z tytułu:i) uboju i zniszczenia zwierząt,ii) zniszczenia mleka,iii) czyszczenia i dezynfekcji gospodarstw,iv) zniszczenia skażonych pasz i, kiedy nie ma możliwości dezynfekcji, skażonego wyposażenia,v) strat poniesionych przez rolników w wyniku ograniczeń nałożonych na sprzedaż inwentarza żywego i tuczonych pastwiskowo zwierząt w wyniku przywrócenia natychmiastowych szczepień, zgodnie z art. 50 ust. 3 dyrektywy 2003/85/WE;b) gdzie stosowne, transport tusz do przetwórni;c) wszelkie inne środki niezbędne do zlikwidowania epidemii choroby.ê 90/424/EWG (dostosowany)Komisja Ö określa, Õ zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2, charakter pozostałych środków, określonych w lit. c) Ö niniejszego ustępu Õ, które mogą się kwalifikować do takiego samego finansowego wkładu Wspólnoty oraz przypadki, w których stosuje się lit. a) ppkt v) Ö niniejszego ustępu Õ.5. Po raz pierwszy nie później niż 45 dni po urzędowym potwierdzeniu pierwszego ogniska pryszczycy, a następnie wtedy i w taki sposób, jakiego będzie wymagał obrót wypadków, sytuacja jest ponownie badana w ramach Komitetu. Badanie to obejmuje zarówno sytuację weterynaryjną jak i szacowane już poniesione wydatki albo zobowiązania. Po tym badaniu, możliwe jest przyjęcie nowej decyzji w sprawie finansowego wkładu Wspólnoty, który może przekroczyć wartość 60 % przewidzianą w ust. 4, zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 3. Decyzja ta wyznacza uprawnione koszty oraz poziom finansowego wkładu Wspólnoty. Ponadto, kiedy ta decyzja zostanie przyjęta, mogą zostać przyjęte wszelkie środki, jakie Państwo Członkowskie musi podjąć w celu zapewnienia powodzenia działania, w szczególności środki inne niż te określone w ust. 2 Ö niniejszego artykułu Õ.ê 90/424/EWGArtykuł 15Każdy środek, o którym zdecyduje Wspólnota w celu wspomożenia kampanii przeciw pryszczycy poza Wspólnotą, w szczególności środki podjęte zgodnie z przepisami ustalonymi w art. 8 i 10, może otrzymać wsparcie finansowe Wspólnoty.ê 90/424/EWG (dostosowany)Artykuł 16Środki i zasady wdrażania środków, określonych w art. 15, ewentualne warunki jakim muszą odpowiadać i poziom wkładu finansowego Wspólnoty, przyjmuje się zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 3.Artykuł 17Pomoc wspólnotowa może zostać udzielona na wspólnotowe rezerwy szczepionek przeciwko pryszczycy Ö ustanowione decyzją Rady 91/666/EWG[23]Õ.Poziom wkładu Wspólnoty i ewentualne warunki, jakim taki udział musi odpowiadać, ustala się zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 3.ê 90/424/EWGArtykuł 18Decyzję o przydziale pieniędzy potrzebnych na środki , o których mowa w art. 15, 16 i 17, podejmuje się co roku w ramach procedury budżetowej.ê 90/424/EWG (dostosowany)Gdyby poważny wybuch pryszczycy wymagał wydatków na mocy przepisów Ö niniejszej sekcji Õ przekraczających przydział ustalony zgodnie z akapitem pierwszym, Komisja podejmuje niezbędne kroki w ramach swoich uprawnień albo składa konieczne wnioski do władz budżetowych w celu zapewnienia, aby zobowiązania finansowe dotyczące art. 14 zostały spełnione.ê 90/424/EWGSEKCJA 4ê 2006/965/WE art. 1 pkt 4POLITYKA INFORMACYJNA W ZAKRESIE ZDROWIA ZWIERZąT, ICH DOBROSTANU ORAZ BEZPIECZEńSTWA żYWNOśCIê 2006/965/WE art. 1 pkt 5Artykuł 19Wspólnota udziela finansowego wsparcia dla ustanowienia polityki informacyjnej w dziedzinie zdrowia zwierząt, ich dobrostanu i bezpieczeństwa żywności pochodzenia zwierzęcego, w tym:a) zainstalowania i rozwoju narzędzi informacyjnych obejmujących odpowiednią bazę danych do celów:i) gromadzenia i przechowywania wszystkich informacji odnoszących się do prawodawstwa wspólnotowego dotyczącego zdrowia zwierząt, dobrostanu zwierząt i bezpieczeństwa żywności pochodzenia zwierzęcego;ii) rozpowszechniania informacji, o których mowa w pkt (i) wśród właściwych organów, producentów i konsumentów, z uwzględnieniem w stosownych przypadkach interfejsów z krajowymi bazami danych;b) wykonywania badań potrzebnych do przygotowania i opracowania prawodawstwa w dziedzinie dobrostanu zwierząt.ê 90/424/EWG (dostosowany)Artykuł 20Środki określone w art. 19, zasady ich wdrażania i poziom wkładu finansowego Wspólnoty ustala się zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2.Artykuł 21Decyzję o przydziale pieniędzy potrzebnych na środki wymienione w Ö niniejszej sekcji Õ podejmuje się co roku w ramach procedury budżetowej.SEKCJA 5ŚRODKI TECHNICZNE I NAUKOWEê 2006/965/WE art. 1 pkt 6Artykuł 22Wspólnota może podejmować lub wspierać Państwa Członkowskie lub organizacje międzynarodowe w podejmowaniu działań technicznych i naukowych koniecznych do opracowania wspólnotowego prawodawstwa w dziedzinie weterynarii oraz do rozwoju kształcenia lub szkoleń w dziedzinie weterynarii.ê 90/424/EWG (dostosowany)Artykuł 23Decyzję o środkach, określonych w art. 22, zasadach ich wdrażania i poziomie finansowego wkładu Wspólnoty podejmuje się zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2.Artykuł 24Decyzję o przydziale pieniędzy potrzebnych na środki wymienione w Ö niniejszej sekcji Õ podejmuje się co roku w ramach procedury budżetowej.ê 90/424/EWGROZDZIAŁ IIIê 2006/965/WE art. 1 pkt 7PROGRAMY ZWALCZANIA, KONTROLI I MONITOROWANIA CHORÓB ZWIERZĄT I CHORÓB ODZWIERZĘCYCHê 90/424/EWG (dostosowany)Artykuł 251. Wkład finansowy Wspólnoty w zwalczaniu brucelozy, tuberkulozy i białaczki bydła jest określony — bez uszczerbku dla przepisów art. 28 ust. 1 — przez dyrektywę 77/391/EWG Ö oraz Õ dyrektywę 82/400/EWG.ê 90/424/EWG2. Wkład finansowy Wspólnoty w zwalczanie zarazy piersiowej bydła ustala decyzja 89/145/EWG.Artykuł 261. Wkład finansowy Wspólnoty w zwalczanie klasycznego pomoru świń ustala decyzja 80/1096/EWG.2. Wkład finansowy Wspólnoty w zwalczanie afrykańskiego pomoru świń ustala decyzja 86/649/EWG,3. Wkład finansowy Wspólnoty w zwalczanie brucelozy owiec ustala decyzja Rady 90/242/EWG[24].ê 2006/965/WE art. 1 pkt 8 (dostosowany)Artykuł 271. Wprowadza się wspólnotowy środek finansowy na pokrycie wydatków poniesionych przez państwa członkowskie na finansowanie krajowych programów zwalczania, kontroli i monitorowania chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych wymienionych w załączniku I (Ö zwanych dalej „programami” Õ).ê 2006/965/WE art. 1 pkt 8Wykaz w załączniku I może zostać zmieniony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 40 ust. 2, w szczególności w odniesieniu do pojawiających się chorób zwierząt stanowiących zagrożenie dla zdrowia zwierząt i, pośrednio, dla zdrowia publicznego lub w świetle nowych dowodów epidemiologicznych i naukowych.2. Co roku, najpóźniej do dnia 30 kwietnia, państwa członkowskie przedkładają Komisji roczne lub wieloletnie programy rozpoczynające się w kolejnym roku, na które chciałyby otrzymać wkład finansowy Wspólnoty.Programy przedstawione po dniu 30 kwietnia nie kwalifikują się do finansowania w kolejnym roku.Programy przedstawione przez państwa członkowskie zawierają przynajmniej następujące elementy:a) opis sytuacji epidemiologicznej choroby przed datą rozpoczęcia programu;b) opis i wytyczenie granic obszaru geograficznego i administracyjnego, na którym program ma zostać zastosowany;c) przewidywany okres trwania programu, środki, które zostaną zastosowane oraz cel, jaki należy osiągnąć przed datą zakończenia programu;d) analizę szacunkowych kosztów oraz spodziewanych korzyści programu.Szczegółowe kryteria, w tym dotyczące więcej niż jednego państwa członkowskiego, przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 40 ust. 2.ê 2006/965/WE art. 1 pkt 8 (dostosowany)W każdym programie wieloletnim przedłożonym przez państwo członkowskie informacje wymagane zgodnie z kryteriami, o których mowa w niniejszym ustępie, Ö zostają Õ przewidziane na każdy rok trwania programu.ê 2006/965/WE art. 1 pkt 83. Komisja może zwrócić się do państwa członkowskiego o przedstawienie programu wieloletniego lub odpowiednie przedłużenie czasu trwania przedstawionego programu rocznego, jeżeli programowanie wieloletnie zostanie uznane za niezbędne do zapewnienia sprawniejszego i bardziej skutecznego zwalczania, kontroli i monitorowania danej choroby, w szczególności w odniesieniu do potencjalnych zagrożeń dla zdrowia zwierząt i, pośrednio, dla zdrowia publicznego.Komisja, we współpracy z zainteresowanymi państwami członkowskimi, może koordynować programy regionalne obejmujące więcej niż jedno państwo członkowskie.4. Komisja ocenia programy przedstawione przez państwa członkowskie zarówno od strony weterynaryjnej, jak i finansowej.Państwa członkowskie przekazują Komisji wszelkie istotne dodatkowe informacje, których Komisja wymaga w celu dokonania przez nią oceny programu.Okres przeznaczony na gromadzenie informacji dotyczących programu upływa w dniu 15 września każdego roku.5. Co roku, najpóźniej do dnia 30 listopada zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 40 ust. 3, zatwierdza się następujące elementy:a) programy, w odpowiednim przypadku zmienione w celu uwzględnienia oceny przewidzianej w art. 4 niniejszego artykułu;b) wysokość wkładu finansowego Wspólnoty;c) górna granica wkładu finansowego Wspólnoty;d) wszelkie warunki, jakim może podlegać wkład finansowy Wspólnoty.Programy są zatwierdzane na okres nie dłuższy niż sześć lat.6. Zmiany w programach są zatwierdzane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 40 ust. 3.7. W odniesieniu do każdego zatwierdzonego programu Państwa Członkowskie przedstawiają Komisji następujące sprawozdania:a) okresowe sprawozdania techniczne i finansowe;b) najpóźniej do dnia 30 kwietnia każdego roku, roczne szczegółowe sprawozdanie techniczne zawierające ocenę wyników osiągniętych w poprzednim roku i szczegółowe zestawienie wydatków poniesionych w poprzednim roku.ê 2006/965/WE art. 1 pkt 8 (dostosowany)8. Wnioski o płatność odnoszące się do wydatków poniesionych przez dane państwo członkowskie w stosunku do danego programu za poprzedni rok Ö przedstawia Õ Komisji najpóźniej do dnia 30 kwietnia.ê 2006/965/WE art. 1 pkt 8W przypadku złożenia wniosków o płatność po terminie, wkład finansowy Wspólnoty ulega obniżeniu o 25 % z dniem 1 czerwca, o 50 % z dniem 1 sierpnia, o 75 % z dniem 1 września i o 100 % z dniem 1 października tego roku.Najpóźniej do dnia 30 października każdego roku, Komisja podejmuje decyzję o płatności wspólnotowej, biorąc pod uwagę sprawozdania techniczne i finansowe przedstawione przez państwo członkowskie zgodnie z ust. 7.9. Eksperci Komisji mogą przeprowadzić kontrole na miejscu we współpracy z właściwym organem, o ile jest to niezbędne dla zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej decyzji zgodnie z art. 45 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady[25].Przy przeprowadzaniu takich kontroli ekspertom Komisji może towarzyszyć grupa ekspertów utworzona zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 40 ust. 2.10. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu zostaną przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 40 ust. 2.11. W ramach programów operacyjnych ustanowionych zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1198/2006, państwa członkowskie mogą przeznaczać środki na zwalczanie chorób zwierząt akwakultury, o których mowa w załączniku I do niniejszej decyzji.Środki te są przeznaczane, zgodnie z procedurami przewidzianymi w niniejszym artykule, z następującymi dostosowaniami:a) poziom pomocy jest zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 1198/2006;b) ust. 8 niniejszego artykułu nie stosuje się.ê 2006/965/WE art. 1 pkt 8 (dostosowany)Zwalczanie przeprowadzane jest zgodnie z art. 38 ust. 1 dyrektywy 2006/88/WE lub programem zwalczania.ê 90/424/EWG (dostosowany)Artykuł 281. Z zachowaniem przepisów art. 25, 26 i 27, poziom finansowego udziału Wspólnoty w programach dotyczących chorób określonych w tych artykułach, ustala Komisja zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2, w wysokości 50 % poniesionych w Państwie Członkowskim kosztów odszkodowań dla właścicieli z tytułu uboju bydła z powodu danej choroby.2. Na wniosek Państwa Członkowskiego Komisja, w ramach Komitetu, bada ponownie sytuację w zakresie chorób, określonych w art. 25, 26 i 27. Takie ponowne badanie obejmuje zarówno sytuację weterynaryjną jak i szacunek wydatków już poniesionych, albo które mają być poniesione. Po tym powtórnym badaniu, wszelkie nowe decyzje w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty, który może przekraczać 50 % kosztów poniesionych w Państwach Członkowskich na wypłatę odszkodowań dla właścicieli z tytułu uboju zwierząt z powodu danej choroby, przyjmuje się zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 3.ê 90/424/EWGPo przyjęciu tej decyzji mogą zostać przyjęte wszelkie środki, jakie zainteresowane Państwo Członkowskie musi przedsięwziąć dla zapewnienia powodzenia działania.ê 94/370/WE art. 1 pkt 8 (dostosowany)3. Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji, Ö dokonuje Õ przeglądu niniejszego artykułu zgodnie ze zdobytym doświadczeniem.ê 2006/965/WE art. 1 pkt 9Artykuł 29Zobowiązania budżetowe Wspólnoty w zakresie współfinansowania programów są dokonywane corocznie. Zobowiązania dotyczące wydatków na programy wieloletnie są przyjmowane zgodnie z art. 76 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002[26] W przypadku programów wieloletnich pierwsze zobowiązanie budżetowe zostaje podjęte po ich zatwierdzeniu. Każde kolejne zobowiązanie zostaje podjęte przez Komisję na podstawie decyzji o przyznaniu wkładu, o którym mowa w art. 27 ust. 5 niniejszej decyzji.ê 90/424/EWGROZDZIAL IVINSPEKCJA WETERYNARYJNAê 90/424/EWG (dostosowany)Ö SEKCJA 1 ÕÖ PRZEPISY WSTĘPNE Õê 90/424/EWGArtykuł 30Wspólnota wspomaga poprawę skuteczności inspekcji weterynaryjnych przez:-  udzielanie pomocy finansowej laboratoriom łącznikowym i laboratoriom referencyjnym,-  wkład finansowy w przeprowadzanie badań mających na celu zapobieganie zoonozom,ê 90/424/EWG (dostosowany)-  wkład finansowy we wdrażanie strategii kontrolnych Ö wymaganych dla funkcjonowania Õ rynku wewnętrznego.ê 90/424/EWGSEKCJA 2LABORATORIA ŁĄCZNIKOWE I LABORATORIA REFERENCYJNEArtykuł 311. Każde laboratorium łącznikowe albo laboratorium referencyjne wyznaczone do tej funkcji zgodnie z legislacją wspólnotową w dziedzinie weterynarii oraz spełniające zadania i wymagania ustalone przez tę legislację może otrzymać pomoc wspólnotową.ê 90/424/EWG (dostosowany)2. Mechanizmy udzielania pomocy przewidzianej w ust. 1, ewentualne warunki, na jakich może zostać udzielona, i jej wielkość ustala się zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. 40 ust. 2.3. Decyzję o przydziale pieniędzy potrzebnych na środki przewidziane w Ö niniejszej sekcji Õ podejmuje się co roku w ramach procedury budżetowej.ê 90/424/EWGSEKCJA 3ê 90/424/EWG (dostosowany)STRATEGIA ZWALCZANIAê 90/424/EWGArtykuł 321. Każde Państwo Członkowskie opracowuje program wymiany urzędników pracujących w sektorze weterynaryjnym.2. W ramach Komitetu, Komisja koordynuje wraz z Państwami Członkowskimi programy wymiany.3. Zainteresowane Państwo Członkowskie podejmuje wszelkie środki niezbędne do wdrożenia skoordynowanych programów wymiany.4. Co roku, na podstawie sprawozdań Państw Członkowskich, realizacja programów wymiany jest badana w ramach Komitetu.5. Państwa Członkowskie uwzględniają zdobyte doświadczenie w celu poprawy i poszerzenia programów wymiany.ê 90/424/EWG (dostosowany)6. Pomoc finansowa Wspólnoty może zostać udzielona w celu popierania sprawnego działania programów wymiany, szczególnie poprzez dalsze szkolenia, określone w art. 34 ust. 1. Poziom udziału Wspólnoty oraz wszelkie ewentualne warunki, na jakich może zostać przyznany, ustala się zgodnie z procedurą Ö , o której mowa w Õ w art. 40 ust. 2.ê 90/424/EWG7. Do celów niniejszego artykułu stosuje się art. 23 i 24.Artykuł 33ê 90/424/EWG (dostosowany)Artykuł 32 ust. 6 i 7 stosuje się do programów ustanawianych na mocy Ö dyrektyw Rady 91/496/EWG[27] i 97/78/WE[28] Õ, w celu zorganizowania Ö kontroli Õ weterynaryjnych na granicach zewnętrznych dla produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich.Artykuł 341. Komisja może, albo bezpośrednio albo za pośrednictwem właściwych władz krajowych, organizować kursy podyplomowe lub spotkania dla pracowników w Państwach Członkowskich, w szczególności pracowników odpowiedzialnych za kontrole Ö weterynaryjne Õ, określone w art. 33.ê 94/370/WE art. 1 pkt 12 (dostosowany)Takie kursy podyplomowe lub spotkania mogą, zgodnie z dostępnością, zostać otwarte na wniosek właściwych władz oraz po wyrażeniu zgody Komisji dla osób z państw trzecich, które zawarły porozumienie o współpracy Ö ze Wspólnotą Õ w dziedzinie inspekcji weterynaryjnej oraz dla absolwentów nauk weterynaryjnych w celu rozszerzenia ich szkolenia w zakresie reguł wspólnotowych.ê 90/424/EWG (dostosowany)2. Procedury organizowania środków przewidzianych w ust. 1 oraz poziom wkładu finansowego Wspólnoty ustala Komisja zgodnie z procedurą Ö , o której mowa w Õ w art. 40 ust. 2.ê 90/424/EWGArtykuł 351. Wprowadzenie systemów identyfikacji zwierząt i powiadamiania o chorobach na mocy prawa dotyczącego kontroli weterynaryjnych w wewnątrzwspólnotowym handlu żywymi zwierzętami w celu wprowadzenia rynku wewnętrznego może otrzymać pomoc finansową Wspólnoty.2. Procedury organizowania środka przewidzianego w ust. 1 i poziom finansowego wkładu Wspólnoty ustala Komisja po konsultacji z Komitetem.ê 92/438/EWG art. 11Artykuł 36ê 2006/965/WE art. 1 pkt 111. Wkład finansowy Wspólnoty może zostać przyznany na komputeryzację procedur weterynaryjnych odnoszących się do:a) wewnątrzwspólnotowego handlu i przywozu żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego;b) hostingu, zarządzania i utrzymania zintegrowanych weterynaryjnych systemów komputerowych, w tym, w stosownych przypadkach, krajowych baz danych.ê 92/438/EWG art. 112. Ustalenia organizacyjne dotyczące finansowania na mocy ust. 1 oraz poziom wkładu Wspólnoty określa się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 40 ust. 2.ê 90/424/EWGArtykuł 371. Gdyby Państwo Członkowskie napotkało, z punktu widzenia strukturalnego albo geograficznego, problemy kadrowe albo infrastrukturalne przy wdrażaniu nowej strategii zwalczania, spowodowane urzeczywistnieniem rynku wewnętrznego, na żywe zwierzęta i produkty pochodzenia zwierzęcego, to może ono uzyskać na okres przejściowy pomoc finansową Wspólnoty, która będzie stopniowo zmniejszana.2. Zainteresowane Państwo Członkowskie przedkłada Komisji krajowy program wraz z wszelkimi właściwymi informacjami finansowymi, stworzony w celu poprawienia systemu kontroli.ê 94/370/WE art. 1 pkt 133. Do celów niniejszego artykułu stosuje się przepisy art. 27 ust. 3—11.ê 90/424/EWG (dostosowany)Artykuł 38Decyzję o przydziale pieniędzy potrzebnych na środki omawiane w niniejszej Ö sekcji Õ podejmuje się co roku w ramach procedury budżetowej.ROZDZIAŁ VPRZEPISY KOŃCOWEê 2001/12/WE art. 1Artykuł 39Wydatkami podlegającymi finansowaniu na warunkach niniejszej decyzji zarządza w sposób bezpośredni Komisja zgodnie z art. 148 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.ê 806/2003 art. 3 i załącznik III pkt 9Artykuł 401. Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt ustanowiony na mocy art. 58 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady[29].ê 806/2003 art. 3 i załącznik III pkt 9 (dostosowany)2. W przypadku odesłania do niniejszego Ö ustępu Õ stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.ê 806/2003 art. 3 i załącznik III pkt 9Termin przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.ê 806/2003 art. 3 i załącznik III pkt 9 (dostosowany)3. W przypadku odesłania do niniejszego Ö ustępu Õ stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.ê 806/2003 art. 3 i załącznik III pkt 9Termin przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na 15 dni.4. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.ê 90/424/EWG (dostosowany)Artykuł 41[Zgodnie z procedurą Ö o której mowa Õ w art. 40 ust. 2, Komisja ustali procedury pokrywania kosztów środków zastosowanych przy szczepieniu przeciwko afrykańskiemu pomorowi koni od dnia 1 września 1989 r.]ê 2006/965/WE art. 1 pkt 12Artykuł 42Co cztery lata Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie sytuacji w zakresie zdrowia zwierząt oraz wydajności wdrażania programów w różnych państwach członkowskich, zawierające szczegółowe informacje na temat zastosowanych kryteriów.êArtykuł 43Decyzja 90/424/EWG zostaje uchylona.Odesłania do uchylonej decyzji odczytuje się jako odesłania do niniejszej decyzji, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.ê 90/424/EWGArtykuł 44Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia [...] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyê 2006/965/WE art. 1 pkt 13 i ZałącznikZAŁĄCZNIK IChoroby zwierzęce i odzwierzęce-  Gruźlica bydła-  Bruceloza bydła-  Bruceloza owiec i kóz ( B. melitensis )-  Choroba niebieskiego języka na obszarach endemicznego występowania lub obszarach wysokiego ryzyka-  Afrykański pomór świń-  Choroba pęcherzykowa świń-  Klasyczny pomór świń-  Zakaźna martwica układu krwiotwórczego-  Zakaźna anemia łososi-  Wąglik-  Zaraza płucna bydła-  Grypa ptaków-  Wścieklizna-  Bąblowica-  Pasażowalne encefalopatie gąbczaste (TSE)-  Kampylobakterioza-  Listerioza-  Salmonella (salmonella odzwierzęca)-  Włośnica-  Werotoksyczne szczepy E. coli-  Wiosenna wiremia karpi (SVC)-  Wirusowa posocznica krwotoczna ryb łososiowatych (VHS)-  Zakażenie herpeswirusem koi (KHV)-  Bonamioza wywoływana przez Bonamia ostreae-  Marteilioza wywoływana przez Marteilia refringens-  Choroba wywołana przez wirus Whispovirus (zespół WSSV) u skorupiaków._____________éZAŁĄCZNIK IICzęść AUchylona decyzja i wykaz jej kolejnych zmianDecyzja Rady 90/424/EWG (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str.19) |Decyzja Rady 91/133/EWG (Dz.U. L 66 z 13.3.1991, str.18) |Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3763/91 (Dz.U. L 356 z 24.12.1991, str.1) | Jedynie art. 10 ust. 1 |Decyzja Rady 92/337/EWG (Dz.U. L 187 z 7.7.1992, str. 45) |Decyzja Rady 92/438/EWG (Dz.U. L 243 z 25.8.1992, str. 27) | Jedynie art. 11 |Dyrektywa Rady 92/117/EWG (Dz.U. L 62 z 15.3.1993, str. 38) | Jedynie art. 9 ust. 2 |Dyrektywa Rady 92/119/EWG (Dz.U. L 62 z 15.3.1993, str. 69) | Jedynie art. 23 ust. 2 |Decyzja Komisji 93/439/EWG (Dz.U. L 203 z 13.8.1993, str. 34) |Decyzja Komisji 94/77/WE (Dz.U. L 36 z 8.2.1994, str. 15) |Decyzja Rady 94/370/WE (Dz.U. L 168 z 2.7.1994, str. 31) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 1258/1999 (Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 103) | Jedynie art. 17 |Decyzja Rady 2001/12/WE (Dz.U. L 3 z 6.1.2001, str. 27) |Decyzja Rady 2001/572/WE (Dz.U. L 203 z 28.7.2001, str. 16) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str.1) | Jedynie załącznik III punkt 9 |Dyrektywa 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 325, 12.12.2003, str. 31) | Jedynie art. 16 |Decyzja Rady 2006/53/WE (Dz.U. L 29 z 2.2.2006, str. 37) |Decyzja Rady 2006/782/WE (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, str. 57) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str.1) | Jedynie w zakresie, w jakim Załącznik art. 1 ust. 2 tiret drugie i część 5B(I) odnoszą się do przepisów decyzji 90/424/EWG |Decyzja Rady 2006/965/WE (Dz.U. L 397 z 30.12.2006, str. 22) | Jedynie art. 1 |_____________ZAŁĄCZNIK IIITabela korelacjiDecyzja 90/424/EWG | Niniejsza decyzja |Artykuł 1 i 2 | Artykuł 1 i 2 |Artykuł 3 ustępy 1 i 2 | Artykuł 3 ustępy 1 i 2 |Artykuł 3 ustęp 2a | Artykuł 3 ustęp 3 |Artykuł 3 ustęp 3 | Artykuł 3 ustęp 4 |Artykuł 3 ustęp 4 | Artykuł 3 ustęp 5 |Artykuł 3 ustęp 5 | Artykuł 3 ustęp 6 |Artykuł 3a | Artykuł 4 |Artykuł 3b | Artykuł 5 |Artykuł 4 | Artykuł 6 |Artykuł 5 | Artykuł 7 |Artykuł 6 | Artykuł 8 |Artykuł 7 | Artykuł 9 |Artykuł 8 | Artykuł 10 |Artykuł 9 | Artykuł 11 |Artykuł 10 | Artykuł 12 |Artykuł 10a | Artykuł 13 |Artykuł 11 ustęp 1-5 | Artykuł 14 ustęp 1-5 |Artykuł 11 ustęp 6 | _ |Artykuł 12 | Artykuł 15 |Artykuł 13 | Artykuł 16 |Artykuł 14 | Artykuł 17 |Artykuł 15 | Artykuł 18 |Artykuł 16 | Artykuł 19 |Artykuł 17 | Artykuł 20 |Artykuł 18 | Artykuł 21 |Artykuł 19 | Artykuł 22 |Artykuł 20 | Artykuł 23 |Artykuł 21 | Artykuł 24 |Artykuł 22 | Artykuł 25 |Artykuł 23 ustęp 1, 2 i 3 | Artykuł 26 ustęp 1, 2 i 3 |Artykuł 23 ustęp 4 | _ |Artykuł 24 | Artykuł 27 |Artykuł 25 ustęp 1 i 2 | Artykuł 28 ustęp 1 i 2 |Artykuł 25 ustęp 3 | _ |Artykuł 25 ustęp 4 | Artykuł 28 ustęp 3 |Artykuł 26 | Artykuł 29 |Artykuł 27 | Artykuł 30 |Artykuł 28 | Artykuł 31 |Artykuł 34 | Artykuł 32 |Artykuł 35 | Artykuł 33 |Artykuł 36 | Artykuł 34 |Artykuł 37 | Artykuł 35 |Artykuł 37a | Artykuł 36 |Artykuł 38 | Artykuł 37 |Artykuł 39 | Artykuł 38 |Artykuł 40a | Artykuł 39 |Artykuł 41 ustęp 1 | Artykuł 40 ustęp 1 |Artykuł 41 ustęp 2 | Artykuł 40 ustęp 2 |Artykuł 42 ustęp 1 | _ |Artykuł 42 ustęp 2 | Artykuł 40 ustęp 3 |Artykuł 41 ustęp 3 | Artykuł 40 ustęp 4 |Artykuł 43 ustęp 1 akapit pierwszy | _ |Artykuł 43 ustęp 1 akapit drugi | Artykuł 41 |Artykuł 43 ustęp 2 | _ |Artykuł 43a | Artykuł 42 |_ | Artykuł 43 |Artykuł 44 | Artykuł 44 |Załącznik | Załącznik I |_ | Załącznik II |_ | Załącznik III |_____________[pic][pic][pic][1] COM(87) 868 PV.[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.[3] Przygotowana zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Ujednolicenie prawa wspólnotowego, COM(2001) 645 wersja ostateczna.[4] Zob. załącznik II do niniejszego wniosku.[5] Dz.U. C [...] z [...] , str. [...].[6] Dz.U. C [...] z [...] , str. [...].[7] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/965/WE (Dz.U. L 397 z 30.12.2006, str. 22).[8] Zob. załącznik II.[9] Dz.U. L 328 z 24.11.2006, str. 14.[10] Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 44. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r.[11] Dz.U. L 173 z 19.6.1982, str. 18. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 3768/85 (Dz.U. L 362 z 31.12.1985 str. 8)[12] Dz.U. L 53 z 25.2.1989, str. 55.[13] Dz.U. L 325 z 1.12.1980, str. 5. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003(Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1)[14] Dz.U. L 382 z 31.12.1986, str. 5. Decyzja zmieniona decyzją 89/577/EWG (Dz.U. L 322 z 7.11.1989 str. 21).[15] Dz.U. L 223 z 2.8.1989, str. 19.[16] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200, 22.7.2006, str. 11).[17] Dz.U. L 210 z 31.7.2006, str. 25.[18] Dz.U. L 10 z 14.1.2006, str. 16.[19] Dz.U. L 223 z 15.8.2006, str. 1.[20] Dz.U. L 325 z 12.12.2003, str. 31.[21] Dz.U. L 378 z 31.12.1982, str. 58.[22] Dz.U. L 306 z 22.11.2003, str. 1.[23] Dz.U. L 368 z 31.12.1991, str. 21.[24] Dz.U. L 140 z 1.6.1990, str. 123.[25] Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1.[26] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.[27] Dz.U. L 268 z 24.9.1991, str. 56.[28] Dz.U. L 24 z 30.1.1978, str. 9.[29] Dz.U. L 31, 1.2.2002, str. 1.


				|

		52013PC0273

			Wniosek DECYZJA RADY upoważniająca państwa członkowskie do podpisania, w interesie Unii Europejskiej, Traktatu o handlu bronią /* COM/2013/0273 final - 2013/0146 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
1.1 Wstęp
Rezolucja ONZ nr 61/89, przyjęta w 2006
r., rozpoczęła proces opracowywania traktatu mającego na celu
uregulowanie międzynarodowego handlu bronią konwencjonalną, tzw.
Traktatu o handlu bronią (ATT). Celem było uzyskanie prawnie
wiążącego traktatu zapewniającego większą
odpowiedzialność, jeśli chodzi o legalny handel bronią
konwencjonalną, poprzez określenie wysokich wspólnych
międzynarodowych norm dotyczących przywozu, wywozu i transferów
broni.
Intensywne prace przygotowawcze zostały
przeprowadzone w 2007 r. i 2009 r., po czym zorganizowano pierwszą
konferencję ONZ w sprawie traktatu ATT, która odbyła się w Nowym
Jorku w dniach 2-27 lipca 2012 r. Mimo że
konferencja nie doprowadziła do osiągnięcia konsensusu, jej
rezultatem był pierwszy projekt tekstu.
Na ostatniej konferencji ONZ, która miała
miejsce w marcu 2013 r., projekt traktatu został zmieniony, ale nadal nie
osiągnięto porozumienia z trzema państwami, które odrzucają
propozycję przewodniczących. Traktat został ostatecznie
przyjęty kwalifikowaną większością głosów w dniu
2 kwietnia 2013 r. Większość członków ONZ uzgodniła
wyznaczenie daty przekazania traktatu przyszłym sygnatariuszom do podpisu
na dzień 3 czerwca 2013 r.
1.2 Kompetencja UE
Zgodnie z zasadami dotyczącymi
kompetencji zewnętrznych, jak określono w art. 3 ust. 2 Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), traktat ATT reguluje kwestie
wchodzące w zakres wyłącznych kompetencji Unii.
Traktat ATT przewiduje, między
innymi, środki (takie jak kontrole przywozów i wywozów), które
wchodzą w zakres wspólnej polityki handlowej Unii.
W tej dziedzinie traktat ATT odnosi się do obszarów unijnego prawa,
w których osiągnięto już zaawansowany poziom regulacji. Istotne znaczenie ma ponadto następujące prawodawstwo
wtórne UE dotyczące rynku wewnętrznego: a) dyrektywa Parlamentu
Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie
uproszczenia warunków transferów produktów związanych z
obronnością we Wspólnocie; b) dyrektywa Rady 91/477/EWG z dnia 18
czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni; c)
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2012 z dnia 14
marca 2012 r. wdrażające art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych
przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej
częściami i komponentami oraz amunicją,
uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko
międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (protokół NZ
w sprawie broni palnej), oraz ustanawiające zezwolenia na wywóz i
środki dotyczące przywozu i tranzytu dla broni palnej, jej
części i komponentów oraz amunicji.
Ponieważ traktat ATT dotyczy kwestii
wchodzących w zakres wyłącznych kompetencji UE, państwa
członkowskie nie są w stanie niezależnie podejmować decyzji
w sprawie jego podpisania. Mogą to jedynie uczynić, w interesie Unii,
po zatwierdzeniu przez Radę na wniosek Komisji.
1.3 Szczegóły
i zakres traktatu ATT
Traktat ATT ma przyczynić się do
zapewnienia pokoju, bezpieczeństwa i stabilności na poziomie
międzynarodowym i regionalnym poprzez uregulowanie międzynarodowego
handlu bronią konwencjonalną oraz wyeliminowanie nielegalnego obrotu
bronią. Ustanawia on normy w zakresie transferów broni konwencjonalnej i
nakłada na państwa-strony obowiązek weryfikacji całego
eksportu broni w celu zagwarantowania, że broń konwencjonalna i amunicja
nie będą wykorzystywane na przykład do celów łamania praw
człowieka, terroryzmu i naruszeń prawa humanitarnego.
Traktat ATT przewiduje ocenę transferów
broni oraz środki zapobiegające nielegalnemu pozyskiwaniu broni
konwencjonalnej od państw importujących i państw
eksportujących. Traktat zwiększa ponadto przejrzystość
handlu bronią poprzez zachęcanie do prowadzenia dokumentacji i
przekazywania sprawozdań do Sekretariatu i innych państw-stron.
Zakres postanowień traktatu ATT obejmuje broń konwencjonalną
następujących kategorii: czołgi bojowe, opancerzone wozy bojowe,
systemy artyleryjskie dużego kalibru, samoloty bojowe, śmigłowce
uderzeniowe, okręty wojenne, pociski rakietowe i wyrzutnie pocisków rakietowych
oraz broń strzelecka i lekka. Traktat obejmuje również
odpowiednią amunicję/ uzbrojenie oraz części i komponenty.
1.4 Konsekwencje
dla wspólnotowego dorobku prawnego
Traktat ATT może wpłynąć
na wspólne reguły przyjęte przez Unię Europejską lub zmienić
zakres ich stosowania. W rezultacie Rada ustaliła - w załączniku
do decyzji .../2013 upoważniającej Komisję do prowadzenia
negocjacji w sprawie traktatu ATT w odniesieniu do kwestii, które
wchodzą w zakres kompetencji Unii - następujące wytyczne negocjacyjne:
1)           Traktat ATT nie może
zawierać żadnych postanowień uniemożliwiających
państwom członkowskim stosowanie:
a)      zmienionej dyrektywy Rady 91/477/EWG z
dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni;
b)      zmienionej dyrektywy Rady 93/15/EWG z
dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących
wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do
użytku cywilnego;
c)      zmienionej dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia
warunków transferów produktów związanych z obronnością we
Wspólnocie;
2)           Traktat o handlu bronią nie
może zawierać żadnych postanowień ograniczających
swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału w obrębie
rynku wewnętrznego UE, chyba że ograniczenie to jest wyraźnie
uzasadnione na mocy art. 36, art. 45 ust. 3, art. 52 ust. 1, art. 65 lub
art. 346 TFUE.
3)           Wszystkie środki przewidziane w
traktacie, które ograniczają wywóz lub przywóz z/do Unii lub tranzyt przez
terytorium Unii, muszą być zgodne z wszelkimi mającymi
zastosowanie przepisami prawa unijnego, w tym w szczególności z:
a)      rozporządzeniem Rady (WE) nr
260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu;
b)      rozporządzeniem Rady (WE) nr
1061/2009 z dnia 19 października 2009 r. ustanawiającym wspólne
reguły wywozu;
c)      rozporządzeniem Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2012 z dnia 14 marca 2012 r.
wdrażającym art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko
nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej
częściami i komponentami oraz amunicją,
uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko
międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (protokół NZ
w sprawie broni palnej), oraz ustanawiającym zezwolenia na wywóz i
środki dotyczące przywozu i tranzytu dla broni palnej, jej
części i komponentów oraz amunicji oraz
d)      dyrektywą Parlamentu Europejskiego i
Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków
transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie
(ze zm.).
Te poszczególne akty prawne Unii Europejskiej
są częścią dorobku prawnego i jest zatem kluczową
sprawą, aby nie zostały one zakwestionowane przez przyjęcie
traktatu ATT. W przypadku niewłączania klauzuli RIO do traktatu szczególnie
ważne jest zapewnienie środków zabezpieczających prawodawstwo w
zakresie rynku wewnętrznego.
W związku z tym przeprowadzono
szczegółową analizę, zgodnie z wymogami wytycznych
negocjacyjnych Rady dotyczących tych kwestii, i stwierdzono, że postanowienia
traktatu ATT (art. 6, 7, 9 i 26) zapewniają jego zgodność z
dorobkiem prawnym UE. W każdym wypadku jakikolwiek potencjalny problem
dotyczący zgodności mógłby zostać rozwiązany w oparciu
o art. 26 ust. 1. Artykuł ten stanowi, że wprowadzenie w życie
postanowień traktatu pozostaje bez uszczerbku dla zobowiązań
podjętych przez państwa-strony w odniesieniu do istniejących lub
przyszłych umów międzynarodowych, których są one stronami, w
przypadku gdy zobowiązania te są zgodne z przedmiotowym traktatem.
Unia Europejska nie może stać
się stroną traktatu ATT, gdyż obecny tekst uwzględnia
jedynie państwa-strony. Traktat ATT pozwala jednakże na wprowadzanie
zmian na późniejszym etapie, a Unia Europejska może stać
się stroną traktatu pod warunkiem uzyskania większości
trzech czwartych głosów państw-stron.
1.5 Podpisanie
traktatu
Unia Europejska jako taka nie może
podpisać traktatu ATT. Jednakże ze względu na fakt, że
traktat ATT wchodzi częściowo w zakres kompetencji Unii, a
częściowo w zakres kompetencji państw członkowskich,
niezbędne jest, aby instytucje unijne i państwa członkowskie
podjęły wszelkie niezbędne środki w celu współpracy na
rzecz podpisania traktatu ATT oraz zapewnienia wykonania wynikających z
niego zobowiązań.
Ponieważ intencją państw
członkowskich jest złożenie podpisów pod traktatem ATT w dniu 3 czerwca
2013 r., należy priorytetowo potraktować przygotowanie i
przyjęcie decyzji Rady upoważniającej państwa
członkowskie do podpisania traktatu. Po jej przyjęciu Komisja
zaproponuje drugą decyzję Rady, na którą Parlament Europejski
musi wyrazić swoją zgodę, upoważniając państwa
członkowskie do ratyfikowania traktatu.
1.6 Wniosek
Zasadnicze znaczenie ma
wypełnienie luki w kwestii nieuregulowanego handlu bronią
konwencjonalną na szczeblu międzynarodowym oraz wsparcie procesu
budowania pokoju i działań humanitarnych. Traktat ATT, dzięki ustanowieniu wspólnych prawnie
wiążących norm w zakresie przywozu, wywozu i transferu broni
konwencjonalnej, zapewnia większą odpowiedzialność i
przejrzystość w zakresie handlu bronią, co jest celem
podzielanym przez Parlament Europejski, Radę i Komisję. Ma on
potencjał umożliwiający wzmocnienie międzynarodowego pokoju
i bezpieczeństwa w skali globalnej. Cena
płacona za nielegalny bądź słabo uregulowany handel
bronią konwencjonalną to ponad 740 000 ofiar śmiertelnych
rocznie (mężczyzn, kobiet i dzieci) w wyniku zbrojnej przemocy. Szybkie wejście traktatu ATT w życie ma
zatem pierwszorzędne znaczenie i dlatego istotne jest, aby państwa
członkowskie złożyły swoje podpisy podczas uroczystej
ceremonii w dniu 3 czerwca 2013 r.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Nie dotyczy.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Artykuł 1
Z uwagi na brak możliwości
przystąpienia do traktatu przez UE, artykuł ten upoważnia
państwa członkowskie do podpisania przedmiotowego traktatu
dotyczącego kwestii wchodzących w zakres wyłącznych
kompetencji Unii.
Artykuł 2
Artykuł ten zachęca państwa
członkowskie UE do podpisania traktatu, w miarę możliwości,
w wyznaczonym dniu. Jak postuluje wiele państw członkowskich,
złożenie podpisów we wspomnianym konkretnym dniu stanowić
będzie ważny sygnał podkreślający zaangażowanie
UE i jej państw członkowskich na rzecz wdrożenia traktatu ATT
tak szybko, jak jest to możliwe. Artykuł 20 Traktatu o handlu
bronią stanowi, iż do jego wejścia w życie wymagana jest
ratyfikacja przez pięćdziesiąt państw. Podpisanie traktatu
przez wszystkie państwa członkowskie będzie zatem ważnym
etapem realizacji tego celu.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do
państw członkowskich, ponieważ jej celem jest upoważnienie
tych państw do wyrażenia zgody na związanie postanowieniami
traktatu.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Brak
2013/0146 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
upoważniająca państwa
członkowskie do podpisania, w interesie Unii Europejskiej, Traktatu o
handlu bronią
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 i art. 207
ust. 3 w związku z art. 218 ust. 5,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       W dniu 11 marca 2013 r. Rada
upoważniła Komisję do prowadzenia negocjacji w sprawie
Traktatu o handlu bronią w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych w odniesieniu
do kwestii wchodzących w zakres wyłącznych kompetencji Unii.
(2)       W dniu 2 kwietnia 2013 r.
Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło tekst Traktatu o handlu
bronią[1].
Zgromadzenie Ogólne zaprosiło również państwa-strony do
złożenia podpisów pod traktatem podczas uroczystej ceremonii w dniu 3
czerwca 2013 r.
(3)       Celem przedmiotowego traktatu
jest zapewnienie jak najwyższych wspólnych międzynarodowych norm
regulujących międzynarodowy handel bronią konwencjonalną
oraz zapobieganie nielegalnemu obrotowi bronią konwencjonalną i
zwalczanie takiego obrotu. Państwa członkowskie wyraziły
zadowolenie z rezultatu negocjacji oraz gotowość pilnego
przystąpienia do podpisania Traktatu.
(4)       Postanowienia traktatu
podlegają wyłącznej kompetencji Unii dotyczącej zasad
wspólnej polityki handlowej i rynku wewnętrznego w zakresie transferu broni
konwencjonalnej i materiałów wybuchowych.
(5)       Unia Europejska nie może
złożyć podpisu pod traktatem, ponieważ jego stronami
mogą być jedynie państwa.
(6)       W związku z tym, zgodnie
z art. 2 ust. 1 TFUE, Rada powinna upoważnić państwa
członkowskie do podpisania traktatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Państwa Członkowskie zostają
niniejszym upoważnione do podpisania Traktatu o handlu bronią.
Artykuł
2
Zachęca się państwa
członkowskie do podpisania Traktatu o handlu bronią w dniu 3 czerwca
2013 r., podczas uroczystej ceremonii w Nowym Jorku, lub w
najwcześniejszym możliwym terminie.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do
państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               A/CONF.217/2013/L.3


|

52010PC0302

 Wniosek decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Republice Mołdowy SEK(2010)706  /* COM/2010/0302 końcowy - COD 2010/0162 */

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 9.6.2010KOM(2010)302 wersja ostateczna2010/0162 (COD)WniosekDECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Republice MołdowySEK(2010)706UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |Podstawa i cele wniosku Komisja wnioskuje o udzielenie Republice Mołdowy pomocy makrofinansowej w formie dotacji do maksymalnej kwoty 90 mln EUR. Wnioskowana pomoc ma na celu udział w pokryciu ogólnych potrzeb Mołdawii w zakresie bilansu płatniczego oraz finansowaniu potrzeb budżetu państwa określonych przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW). Wnioskowana pomoc wesprze przygotowany przez władze państwowe program stabilizacyjny służący zrównoważeniu budżetu i bilansu płatniczego, a tym samym ułatwi krajowi walkę ze skutkami ogólnoświatowego kryzysu finansowego. Proponowana pomoc makrofinansowa Unii Europejskiej uzupełni wsparcie ze strony MFW przewidziane na mocy uzgodnień finansowych przyjętych przez Radę Wykonawczą MFW w dniu 29 stycznia 2010 r. Celem unijnej pomocy makrofinansowej jest udział w pokryciu potrzeb państwa w zakresie finansowania zewnętrznego na lata 2010–2011. W ciągu tych dwóch lat niezaspokojone potrzeby finansowe Republiki Mołdowy osiągną punkt kulminacyjny. W przypadku utrzymania się istotnej luki finansowej w roku 2012, możliwość dalszej pomocy unijnej może zostać rozpatrzona w ramach nowej inicjatywy. Wnioskowana pomoc wzmocni również tempo reform w Republice Mołdowy, wspomagając program gospodarczy rządu i jego starania zmierzające do integracji z UE. Przyczyni się ona również do realizacji unijnej strategii współpracy z Republiką Mołdowy, a w szerszym zakresie z państwami Partnerstwa Wschodniego. Pomoc makrofinansowa UE będzie miała charakter wyjątkowy i ograniczony w czasie oraz będzie uzależniona od postępów w realizacji bieżącego programu MFW i od skutecznego wypełnienia związanych z taką pomocą wymogów w kwestii polityki gospodarczej. |Kontekst ogólny Republika Mołdowy jest jednym z tych państw sąsiedztwa wschodniego Unii Europejskiej, które najdotkliwiej odczuły skutki ogólnoświatowego kryzysu. Pomimo wysokich średnich stóp wzrostu gospodarczego w latach poprzedzających kryzys, dochód Mołdawii w przeliczeniu na jednego mieszkańca pozostaje zdecydowanie najniższy w regionie. Reakcję polityczną na kryzys gospodarczy opóźniły w pierwszej kolejności przygotowania do wyborów parlamentarnych wiosną 2009 r., a następnie wewnętrzne napięcia polityczne związane z wynikiem wyborów. W efekcie koniecznych powtórnych wyborów, które odbyły się jesienią 2009 r., rząd koalicyjny uzyskał możliwość realizacji programu reform postulującego większe zbliżenie z Unią Europejską i ukierunkowanego na uzdrowienie dotychczasowego modelu wzrostu, opartego w znacznej mierze na przekazach pieniężnych emigrantów. Taki rozwój wydarzeń na scenie politycznej nadał nowe tempo procesowi zacieśniania dwustronnych stosunków z UE, którego punktem kulminacyjnym stało się rozpoczęcie w dniu 12 stycznia 2010 r. formalnych negocjacji w sprawie nowego układu o stowarzyszeniu. Bezpośrednio po zaprzysiężeniu w dniu 25 września 2009 r. nowego rządu kierowanego przez premiera Filata władze Republiki Mołdowy zwróciły się do donatorów międzynarodowych z prośbą o pokrycie potrzeb państwa w zakresie finansowania. W czasie wizyty nowego premiera w Brukseli w dniu 29 września nowo powołany rząd potwierdził wniosek o wsparcie finansowe UE wystosowany wcześniej tego samego roku przez poprzednią administrację. W dniu 29 stycznia 2010 r. Rada Wykonawcza MFW zatwierdziła program pomocy na lata 2010–2012 stanowiący połączenie rozszerzonych programów kredytowych/finansowania Extended Credit Facility (ECF) i Extended Fund Facility (EFF). Zgodnie z założeniami programu pomocy ma on być uzupełniany przez innych donatorów międzynarodowych, w szczególności przez Bank Światowy (BŚ) i UE, oraz innych donatorów wielo- i dwustronnych. Na posiedzeniu grupy konsultatywnej w Brukseli w dniu 24 marca 2010 r. faktycznie potwierdzono znaczący wkład donatorów dwustronnych. Wnioskowana pomoc makrofinansowa stanowi część finansowania udostępnianego w ramach realizacji tego programu. |Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Brak. |Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Europejskiej Program pomocy makrofinansowej stanowi uzupełnienie innych form finansowania unijnego, szczególnie w zakresie wsparcia dla budżetu średniookresowego ENPI realizowanego w ramach strategii krajowej w ramach współpracy pomiędzy UE a Republiką Mołdowy. W ten sposób może on pomóc w zwiększeniu wpływu UE na politykę Republiki Mołdowy oraz ułatwić tej ostatniej pokonanie obecnego głębokiego kryzysu gospodarczego. Program pomocy makrofinansowej uzupełnia również finansowanie zewnętrzne udzielane przez MFW i Bank Światowy oraz donatorów dwustronnych. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |W trakcie sporządzania niniejszego wniosku Komisji jej służby pozostawały w kontakcie z władzami Republiki Mołdowy, MFW, Banku Światowego, EBOR oraz potencjalnymi dwustronnymi donatorami i wierzycielami w celu omawiania potrzeb związanych z pomocą. Po przyjęciu decyzji przez Parlament i Radę służby Komisji podejmą negocjacje w kwestii protokołu ustaleń i umowy na dotację w celu uzgodnienia z władzami Republiki Mołdowy szczegółowych zasad wdrożenia pomocy. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |Służby Komisji, wspomagane przez doradców zewnętrznych, przeprowadzą ocenę operacyjną jakości i wiarygodności publicznego obiegu środków finansowych oraz instrumentów kontroli administracyjnej w Republice Mołdowy. |Ocena skutków Pomoc makrofinansowa będzie miała bezpośredni wpływ na bilans płatniczy i budżet państwowy Republiki Mołdowy, i w ten sposób przyczyni się do zmniejszenia ograniczeń finansowych, jakim podlega realizacja programu gospodarczego jej władz. Ponadto pomoc makrofinansowa będzie stanowić wsparcie dla realizacji ogólnych celów uzgodnionego z MFW programu stabilizacyjnego. Finansowanie projektów lub pomoc techniczna nie byłyby adekwatną formą realizacji takich celów w ramach makroekonomicznego programu stabilizacyjnego. Wypłacane środki będą wkładem w budowanie rezerw banku centralnego; równowartość w walucie krajowej, skierowana do budżetu państwa, przyczyni się do sfinansowania deficytu budżetowego. Pomoc Unii Europejskiej będzie również stanowić wsparcie dla działań podejmowanych przez władze w celu wdrożenia krótko- i średnioterminowej polityki określonej w planie działania UE–Republika Mołdowy uzgodnionym w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |Krótki opis proponowanych działań Unia Europejska udostępni Republice Mołdowy pomoc makrofinansową do maksymalnej kwoty 90 mln EUR. Ze względu na silny wpływ kryzysu gospodarczego na gospodarkę i kwalifikowalność kraju do finansowania na zasadach preferencyjnych (IDA), pomoc Unii Europejskiej została udzielona w formie dotacji. Pomoc zostanie udostępniona w trzech lub czterech ratach: zasadniczo dwie raty w 2010 r. i jedna lub dwie raty w 2011 r. Pomocą będzie zarządzać Komisja. Komisja uzgodni z władzami szczegółowe zasady polityki gospodarczej i warunki finansowe dotyczące wypłaty każdej raty. W razie konieczności uwzględnione zostaną szczegółowe postanowienia dotyczące przeciwdziałania nadużyciom finansowym i innym nieprawidłowościom, zgodnie z wymogami rozporządzenia finansowego. Pomoc będzie w pełni zgodna z celami makroekonomicznymi określonymi już w planach dotyczących polityki gospodarczej uzgodnionych przez Republikę Mołdowy z MFW. Będzie ona również zgodna z długoterminowymi celami politycznymi przewidzianymi w umowie o partnerstwie i współpracy pomiędzy UE a Republiką Mołdowy, a ostatnio w planie działania UE–Republika Mołdowy, przyjętym w 2005 r. w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa. W kwestii szczegółowych warunków polityki gospodarczej, z którymi wypłata pomocy jest powiązana, Komisja zamierza skoncentrować się na ograniczonej liczbie obszarów, w tym na zarządzaniu finansami publicznymi i stabilności finansowej. Komisja może również rozważyć skierowanie uwagi na szczegółowe aspekty polityczne o istotnym znaczeniu, np. priorytety określone w przyjętym w kwietniu 2010 r. sprawozdaniu z realizacji europejskiej polityki sąsiedztwa (sprawozdanie okresowe EPS) lub środki uznane za odpowiednie w rezultacie oceny operacyjnej. |Podstawa prawna Artykuł 212 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). |Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres kompetencji dzielonych Unii Europejskiej w dziedzinie współpracy gospodarczej i finansowej z państwami trzecimi. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |Wnioskowana kwota nowej pomocy – do maksymalnej wysokości 90 mln EUR – stanowi nieco ponad 27 % zapotrzebowania Republiki Mołdowy na finansowanie zewnętrzne w latach 2010 i 2011, jakie pozostaje po odliczeniu wsparcia makroekonomicznego udzielonego przez MFW i Bank Światowy. Takie rozłożenie obciążenia na Unię Europejską uwzględnia wyjątkowy charakter obecnej sytuacji, kiedy mołdawska gospodarka dotkliwie odczuwa skutki rozwijającego się światowego kryzysu. |Wybór instrumentów |Proponowane instrumenty: inne. |Wobec braku rozporządzenia ramowego dla instrumentu pomocy makrofinansowej, odnośnym instrumentem prawnym dla rozpatrywanej pomocy są doraźne decyzje Parlamentu i Rady podejmowane na mocy art. 212 TFUE. |Wpływ na budżet |Pomoc zostanie sfinansowana ze środków na zobowiązania w latach 2010 i 2011 w ramach pozycji w budżecie nr 01 03 02 (Pomoc makroekonomiczna); wypłaty nastąpią również w latach 2010 i 2011. |INFORMACJE DODATKOWE |Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia |We wniosku określono ograniczony okres dostępności pomocy. |1.  2010/0162 (COD)WniosekDECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Republice MołdowyPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[1],po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,[2]a także mając na uwadze, co następuje:2.  Stosunki pomiędzy Republiką Mołdowy a Unią Europejską rozwijają się w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa. W 2005 r. Wspólnota i Republika Mołdowy uzgodniły w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa plan działania określający średnioterminowe priorytety w stosunkach dwustronnych. Ramy stosunków Unia Europejska–Republika Mołdowy zostały dodatkowo wzmocnione przez zapoczątkowane niedawno Partnerstwo Wschodnie. W styczniu 2010 r. Unia Europejska i Republika Mołdowy rozpoczęły negocjacje układu o stowarzyszeniu, który ma zastąpić obecną umowę o partnerstwie i współpracy.3.  Gospodarka Republiki Mołdowy dotkliwie ucierpiała na skutek międzynarodowego kryzysu finansowego, który spowodował drastyczny spadek produkcji, pogorszenie się sytuacji budżetowej oraz wzrost potrzeb w zakresie finansowania zewnętrznego.4.  Wsparcie dla stabilizacji i naprawy gospodarczej w Republice Mołdowy zapewnia pomoc finansowa Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW). Uzgodnienia finansowe dotyczące Republiki Mołdowy zostały zatwierdzone w dniu 29 stycznia 2010 r.5.  Republika Mołdowy wystąpiła do Unii z wnioskiem o udzielenie pomocy makrofinansowej ze względu na pogarszającą się sytuację gospodarczą i prognozy gospodarcze.6.  Ze względu na fakt, że w latach 2009–2010 w bilansie płatniczym utrzymywać się będzie pozostająca do zaspokojenia luka finansowa, pomoc makrofinansową uznaje się za odpowiednią odpowiedź na wniosek władz Republiki Mołdowy o wsparcie stabilizacji gospodarczej w połączeniu z obecnym programem MFW. Oczekuje się również, że obecna pomoc makrofinansowa przyczyni się do zmniejszenia potrzeb budżetu państwa w zakresie finansowania zewnętrznego.7.  Unijna pomoc makrofinansowa nie powinna jedynie uzupełniać programów i zasobów MFW i Banku Światowego, lecz powinna zapewnić wartość dodaną wynikającą z zaangażowania UE.8.  Komisja powinna zadbać o to, by unijna pomoc makrofinansowa była zgodna pod kątem prawnym i merytorycznym ze środkami podejmowanymi w ramach różnych obszarów działań zewnętrznych i innych odpowiednich strategii politycznych Unii Europejskiej.9.  Szczegółowe cele pomocy powinny wzmacniać jej efektywność i przejrzystość oraz odpowiedzialność z nią związaną. Cele te powinny być regularnie monitorowane przez Komisję.10.  Warunki związane z udzieleniem pomocy makrofinansowej powinny odzwierciedlać główne zasady i cele polityki unijnej wobec Republiki Mołdowy.11.  W celu zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Unii związanych z rozpatrywaną pomocą finansową należy przewidzieć odpowiednie środki ze strony Republiki Mołdowy związane z ochroną przed nadużyciami finansowymi, korupcją i innymi nieprawidłowościami w związku z rozpatrywaną pomocą oraz ich zwalczaniem, a także kontrole Komisji i audyty Trybunału Obrachunkowego.12.  Uruchomienie pomocy makrofinansowej Unii nie stanowi uszczerbku dla uprawnień władzy budżetowej.13.  Pomoc makrofinansowa Unii powinna zostać wdrożona przez Komisję. Środki konieczne do wdrożenia niniejszej Decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[3],PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Unia Europejska udostępnia Republice Mołdowy pomoc makrofinansową w postaci dotacji o maksymalnej kwocie 90 mln EUR w celu wsparcia stabilizacji gospodarczej w Republice Mołdowy oraz zmniejszenia jej potrzeb w zakresie bilansu płatniczego i potrzeb budżetowych określonych w aktualnym programie Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW).2. Udostępnianiem unijnej pomocy finansowej zarządza Komisja, w sposób zgodny z umowami lub ustaleniami pomiędzy MFW a Republiką Mołdowy oraz głównymi zasadami i celami reform gospodarczych określonymi w umowie o partnerstwie i współpracy Unia Europejska–Republika Mołdowy i planie działania.3. Pomoc finansowa Unii Europejskiej zostaje udostępniona na okres dwóch i pół roku, poczynając od pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń, o którym mowa w art. 2 ust. 1.Art ykuł 21. Komisja, działając zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 6 niniejszej decyzji, jest uprawniona do uzgodnienia z władzami Republiki Mołdowy warunków polityki gospodarczej związanych z pomocą makrofinansową Unii Europejskiej, które mają zostać zawarte w protokole ustaleń. Warunki takie powinny być zgodne z umowami i porozumieniami pomiędzy MFW a Republiką Mołdowy oraz głównymi zasadami i celami reform gospodarczych określonymi w umowie o partnerstwie i współpracy Unia Europejska–Republika Mołdowy i planie działania. Te zasady i cele zakładają wzmocnienie efektywności i przejrzystości pomocy oraz odpowiedzialności z nią związanej, w tym szczególnie systemów zarządzania finansami publicznymi w Republice Mołdowy. Postępy w realizacji tych celów będą regularnie monitorowane przez Komisję. Szczegółowe warunki finansowe pomocy zostaną określone w umowie o dotację, którą uzgodni Komisja z władzami Republiki Mołdowy.2. W czasie wdrażania unijnej pomocy makrofinansowej Komisja monitoruje prawidłowość regulacji finansowych, procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli w Republice Mołdowy, które są istotne z punktu widzenia takiej pomocy.3. Komisja ocenia w regularnych odstępach czasu, czy polityka gospodarcza Republiki Mołdowy jest zgodna z celami unijnej pomocy makrofinansowej, oraz czy uzgodnione warunki dotyczące polityki gospodarczej są przestrzegane w zadowalającym sposób. Komisja działa w tym zakresie w ścisłej współpracy z MFW i Bankiem Światowym.Artykuł 31. Unijna pomoc makrofinansowa jest udostępniana Republice Mołdowy przez Komisję w co najmniej trzech transzach, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w ust. 2. Wysokość każdej transzy zostanie określona w protokole ustaleń.2. O wypłacie transzy decyduje Komisja, przy czym warunkiem wypłaty jest zadowalająca realizacja warunków dotyczących polityki gospodarczej, które zostały uzgodnione w protokole ustaleń. Wypłata drugiej i każdej kolejnej transzy następuje nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od wypłaty poprzedniej transzy.3. Środki unijne są wypłacane na rzecz mołdawskiego banku centralnego. Środki mogą zostać przelane na rzecz skarbu państwa Republiki Mołdowy jako beneficjenta końcowego, z zastrzeżeniem postanowień uzgodnionych w protokole ustaleń, w tym potwierdzenia budżetowych potrzeb finansowych pozostających do zaspokojenia.Art ykuł 4Unijna pomoc makrofinansowa jest realizowana zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej[4] oraz zasad wykonania tego rozporządzenia[5]. W szczególności, w protokole ustaleń i umowie o dotację, które zostaną uzgodnione z władzami Republiki Mołdowy, przewidziane zostanie podjęcie przez Republikę Mołdowy stosownych środków w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i innym nieprawidłowościom związanym z pomocą oraz ich zwalczania. W celu zapewnienia większej przejrzystości w zakresie zarządzania środkami unijnymi i ich wypłaty, w protokole i umowie przewidziane zostają również kontrole Komisji, w tym Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), z prawem przeprowadzania inspekcji i kontroli na miejscu, a także – w stosownych przypadkach – kontrole Trybunału Obrachunkowego przeprowadzane na miejscu.Ar tykuł 51. W terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające ocenę wykonania niniejszej decyzji za rok poprzedzający. W sprawozdaniu przedstawione zostają informacje o związku pomiędzy warunkami dotyczącymi polityki określonymi w protokole ustaleń, o którym mowa w art. 2 ust. 1, bieżącymi wynikami gospodarczymi i budżetowymi Republiki Mołdowy i wypłatą transzy pomocy.2. W terminie dwóch lat od upływu okresu dostępności, o którym mowa w art. 1 ust. 3, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny ex post .Artykuł 61. Komisję wspomaga komitet.2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.Artykuł 7Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący PrzewodniczącyOCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI1. TYTUŁ WNIOSKU:Pomoc makrofinansowa dla Republiki Mołdowy.2. STRUKTURA ABM / ABBDziedzina/dziedziny polityki, których dotyczy wniosek i powiązane działanie/działania:Tytuł 01 – Sprawy gospodarcze i finansowe, 03 – Międzynarodowe kwestie gospodarcze i finansowe3. POZYCJE W BUDŻECIE3.1. Pozycje w budżecie (pozycje operacyjne i powiązane pozycje pomocy technicznej i administracyjnej (dawniej pozycje B.A)), wraz z treścią:Artykuł 01 03 02 – Pomoc makroekonomiczna3.2. Czas trwania działania i wpływu finansowego:Środki zostaną wypłacone w latach 2010–2011 w co najmniej trzech transzach. Nie można jednak wykluczyć możliwości wystąpienia opóźnień, które przedłużą czas trwania działania.3.3. Informacje budżetowe:Pozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |01. 03. 02 | Nieobowiązkowe | Zróżnicowane | NIE | NIE | NIE | Nr 4 |4. ZESTAWIENIE ZASOBÓW4.1. Zasoby finansowe4.1.1. Zestawienie środków na zobowiązania (CA) i środków na płatności (PA)mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rodzaj wydatków | Sekcja nr | 2010 | 2011 (wniosek) | Razem |Wydatki operacyjne[6] |Środki na zobowiązania (CA) | 8.1. | a | 98,985 | 114,868[7] |Środki na płatności (PA) | b | 90,000 | 103,500[8] |Wydatki administracyjne w ramach kwoty referencyjnej [9] |Pomoc techniczna i administracyjna (NDA) (NDA) | 8.2.4. | c | 0 | 0 |KWOTA REFERENCYJNA OGÓŁEM |Środki na zobowiązania | a+c | 0 | 0 |Środki na płatności | b+c | 0 | 0 |Wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej[10] |Wydatki na zasoby ludzkie i powiązane wydatki (NDA) | 8.2.5. | d | 0 | 0 |Wydatki administracyjne, inne niż koszty zasobów ludzkich i powiązane koszty, nieuwzględnione w kwocie referencyjnej (NDA) | 8.2.6. | e | 0 | 0 |Indykatywne koszty finansowe interwencji ogółem |OGÓŁEM CA, w tym koszty zasobów ludzkich | a+c+d+e | 98,985 | 114,868[11] |OGÓŁEM PA, w tym koszty zasobów ludzkich | b+c+d+e | 90,000 | 103,500[12] |4.1.2. Zgodność z programowaniem finansowymX Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym.( Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w perspektywie finansowej.( Wniosek może wymagać zastosowania postanowień porozumienia międzyinstytucjonalnego[13] (tzn. instrumentu elastyczności lub zmiany perspektywy finansowej).4.1.3. Wpływ finansowy na dochodyX Wniosek nie ma wpływu finansowego na dochody( Wniosek ma następujący wpływ finansowy na dochody:4.2. Zasoby ludzkie w przeliczeniu na pełne etaty (w tym urzędnicy, pracownicy zatrudnieni na czas określony i personel zewnętrzny) – szczegółowe informacje w pkt. 8.2.1.Zapotrzebowanie na dany rok | 2010 | 2011 |Zasoby ludzkie ogółem | 1/3 | 1/3 |5. OPIS I CELE5.1. Potrzeby, która mają zostać zaspokojone w perspektywie krótko- lub długoterminowejGospodarka Republiki Mołdowy została poważnie dotknięta ogólnoświatowym kryzysem gospodarczo-finansowym. W drugim półroczu 2008 r. tempo wzrostu gospodarczego zaczęło spadać, a w 2009 r. produkcja zmniejszyła się o 6,5 %. Choć deficyt obrotów bieżących zmniejsza się, ogólne potrzeby w zakresie finansowania zewnętrznego utrzymują się na wysokim poziomie ze względu na obniżone wpływy (przede wszystkim z przekazów pieniężnych, od których gospodarka mołdawska jest w znacznym stopniu uzależniona) oraz zobowiązania do spłaty zadłużenia krótkoterminowego. Pozostającą do zaspokojenia lukę w zakresie finansowania zewnętrznego na lata 2010 i 2011 Międzynarodowy Fundusz Walutowy określił na 460 mln EUR. Oczekuje się, że część pozostających do zaspokojenia potrzeb w zakresie finansowania zewnętrznego pokryje Unia Europejska.5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej i spójność wniosku z innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergiaWsparcie finansowe UE odzwierciedla znaczenie stosunków z Republiką Mołdowy w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa. Pomoc makrofinansowa jest właściwym instrumentem uzupełniającym istniejącą pomoc unijną i kompletuje finansowanie programu dostosowań gospodarczych, wspieranego przez MFW. Wesprze ona również dalszą integrację gospodarczą i polityczną z UE, która już znajduje się w toku, o czym świadczy rozpoczęcie negocjacji w sprawie układu o stowarzyszeniu z UE w 2010 r. Dzięki temu możliwe jest osiągnięcie znacznych synergii w zakresie wpływu tej pomocy na reformy gospodarcze i stabilizację gospodarczą.5.3. Cele, spodziewane wyniki oraz wskaźniki związane z wnioskiem w kontekście ABM (zarządzania kosztami działań)W ramach działania „Międzynarodowe kwestie gospodarcze i finansowe” DG ds. Gospodarczych i Finansowych, cel „udzielania pomocy makrofinansowej państwom trzecim w ramach rozwiązywania sytuacji kryzysowych dotykających ich bilansów płatniczych i przywracania zadłużenia zewnętrznego do zrównoważonego poziomu” jest związany z celem ogólnym „promowania dobrobytu poza obszarem UE”.Z celem tym wiążą się następujące wskaźniki: „saldo obrotów bieżących wyrażone jako procent PKB” (oczekiwany efekt: poprawa), „zadłużenie zewnętrzne wyrażone jako procent PKB” (oczekiwany efekt: spadek) oraz „oficjalne rezerwy w miesiącach importu towarów i usług” (oczekiwany efekt: stabilizacja lub wzrost).5.4. Metoda realizacji (indykatywna)X Zarządzanie scentralizowaneX bezpośrednio przez Komisję( pośrednio przez:( agencje wykonawcze( ustanowione przez Wspólnoty organy określone w art. 185 rozporządzenia finansowego( krajowe organy sektora publicznego/organy pełniące misję służby publicznej( Zarządzanie dzielone lub zdecentralizowane( z państwami członkowskimi( z państwami trzecimi( Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy wyszczególnić)Uwagi:6. MONITOR OWANIE I OCENA6.1. System monitorowaniaMonitorowanie działań przez służby Komisji będzie prowadzone na podstawie wskaźników makroekonomicznych i polityki strukturalnej, które zostaną uzgodnione z władzami Republiki Mołdowy w protokole ustaleń. Władze zobowiązane będą do składania służbom Komisji regularnych sprawozdań dotyczących wyżej wymienionych środków. Delegatura Komisji Europejskiej w Kiszyniowie składać będzie również sprawozdania dotyczące kwestii istotnych dla monitorowania pomocy. Służby Komisji pozostaną w ścisłym kontakcie z MFW oraz Bankiem Światowym.6.2. Ocena6.2.1. Ocena ex anteOcena ex ante przeprowadzona została przez służby Komisji (przez jednostkę D3 DG ds. Gospodarczych i Finansowych).6.2.2. Działania podjęte w wyniku oceny pośredniej/ ex post (wnioski wyciągnięte z podobnych doświadczeń w przeszłości)Ocenę ex post poprzedniej pomocy realizowanej w Republice Mołdowy w latach 2007–2008 zakończono w lutym 2010 r. W ocenie stwierdza się, iż „pomoc finansowa miała pozytywny, choć niewielki wpływ na średnio- i długoterminowe perspektywy równowagi zewnętrznej. Skutki takie wynikają w głównej mierze z pozytywnego oddziaływania na wzrost gospodarczy w latach 2006–2008, a w konsekwencji na wskaźnik stosunku zadłużenia do PKB”. W odniesieniu do wpływu pomocy makrofinansowej na reformy strukturalne, w ocenie stwierdza się, iż „pomoc makrofinansowa miała wzmacniający efekt polityczny we wszystkich dziedzinach” (w ramach wybranych uwarunkowań).Poczynając od 2004 r. przeprowadzono łącznie jedenaście ocen ex post pomocy makrofinansowej, w tym cztery w nowych niepodległych państwach – byłych republikach radzieckich. We wszystkich ocenach stwierdza się, że pomoc makrofinansowa przyczynia się, choć niekiedy w skromnym wymiarze i pośrednio, do poprawy równowagi zewnętrznej, równowagi makroekonomicznej oraz realizacji reform strukturalnych w państwie będącym jej beneficjentem. W większości przypadków pomoc makrofinansowa miała pozytywny wpływ na bilans płatniczy w kraju będącym jej beneficjentem oraz umożliwiła złagodzenie ograniczeń budżetowych. Zapewniła ona również nieco wyższy wzrost gospodarczy.6.2.3. Warunki i częstotliwość przyszłych ocenPrzeprowadzenie niezależnej oceny ex post pomocy na rzecz Republiki Mołdowy planuje się w ramach wieloletniego programu ocen DG ds. Gospodarczych i Finansowych. Odbędzie się ona w ciągu dwóch lat od daty zakończenia realizacji pomocy finansowej.7. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUżYć FINANSOWYCHProponowana podstawa prawna pomocy makrofinansowej dla Republiki Mołdowy obejmuje przepis dotyczący środków zapobiegania nadużyciom finansowym. Środki te zostaną bardziej szczegółowo określone w protokole ustaleń i umowie o dotację. Przewiduje się, że pomoc podlegać będzie określonym warunkom dotyczącym działań politycznych, szczególnie w dziedzinie zarządzania finansami publicznymi, w celu zwiększenia efektywności i przejrzystości pomocy oraz odpowiedzialności z nią związanej. Pomoc makrofinansowa podlegać będzie procedurom weryfikacji, kontroli i audytu, za które odpowiedzialna będzie Komisja, w tym również Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), oraz Europejski Trybunał Obrachunkowy.Służby Komisji zainicjowały realizowany obecnie program oceny operacyjnej obiegu środków finansowych oraz procedur administracyjnych we wszystkich krajach trzecich korzystających ze wspólnotowej pomocy makrofinansowej w celu wypełnienia wymogów Rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich. Pierwsza ocena operacyjna w Republice Mołdowy miała miejsce na początku 2007 r., a w kwietniu 2006 r. opublikowana została przez Bank Światowy analiza wyników w zakresie zarządzania finansami publicznymi, zaktualizowana następnie w czerwcu 2008 r. Aktualizacja dotychczasowej oceny operacyjnej zostanie zlecona przez Komisję Europejską wkrótce. Jej wyniki zostaną wykorzystane jako wskazówka przy określaniu szczegółowych środków politycznych w dziedzinie zarządzania finansami publicznymi.8. SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZASOBÓW8.1. Cele wniosku z uwzględnieniem ich kosztu finansowegoŚrodki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)(Należy wskazać cele, działania i realizacje) | Rodzaj realizacji | Średni koszt | Rok 2010 | Rok 2011 | Rok 2013 | RAZEM |Rok 2010 | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 |Urzędnicy lub pracownicy zatrudnieni na czas określony[14] (XX 01 01) | A*/AD | 1/3 | 1/3 |B*, C*/AST |Pracownicy finansowani[15] w ramach art. XX 01 02 |Inni pracownicy[16] finansowani w ramach art. XX 01 04/05 |OGÓŁEM | 1/3 | 1/3 |8.2.2. Opis zadań związanych z działaniemZadania związane z działaniem polegają, między innymi, na przygotowywaniu/negocjowaniu protokołów ustaleń i umowy o dotację, konsultacjach z władzami i międzynarodowymi instytucjami finansowymi, monitorowaniu polityki gospodarczej i strukturalnej państwa będącego beneficjentem pomocy, podróżach służbowych w związku z przeglądami i przygotowywaniu sprawozdań służb Komisji, przygotowywaniu procedur Komisji związanych z zarządzaniem pomocą.8.2.3. Źródła zasobów ludzkich (stosunek pracy)X Stanowiska obecnie przypisane do zarządzania programem, które zostaną utrzymane lub przekształcone( Stanowiska wstępnie przyznane w ramach rocznej strategii politycznej/wstępnego projektu budżetu (APS/PDB) na rok n( Stanowiska, o które zostanie złożony wniosek w ramach następnej procedury APS/PDB( Przesunięcia w ramach zasobów danej jednostki organizacyjnej (przesunięcia wewnętrzne)( Stanowiska, których obsadzenie będzie konieczne w roku n, nieprzewidziane w APS/PDB na dany rok8.2.4. Inne wydatki administracyjne uwzględnione w kwocie referencyjnej (XX 01 04/05 – wydatki na administrację i zarządzanie)mln EUR (do 3. miejsca po przecinku)Pozycja w budżecie 01 03 02 Pomoc makrofinansowa | Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 i później | RAZEM |Inna pomoc techniczna i administracyjna |- wewnętrzna |- zewnętrzna 1) Ocena operacyjna 2) Ocena ex post | 0,050 | 0,150 | 0,050 0,150 |Pomoc techniczna i administracyjna ogółem | 0,050 | 0,150 | 0,200 |8.2.5. Koszt finansowy zasobów ludzkich i powiązane koszty nieuwzględnione w kwocie referencyjnejmln EUR (do 3. miejsca po przecinku)Rodzaj zasobów ludzkich | Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 i później |Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony (XX 01 01) | 0,030 | 0,030 |Pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 02 (personel pomocniczy, oddelegowani eksperci krajowi (END), personel kontraktowy itp.) (należy określić pozycję w budżecie) |Koszt zasobów ludzkich i koszty powiązane (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) ogółem | 0,030 | 0,030 |Kalkulacja – urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony |W razie potrzeby należy odnieść się do pkt. 8.2.1 |NIE DOTYCZY |Kalkulacja – pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 02 |W razie potrzeby należy odnieść się do pkt. 8.2.1 |NIE DOTYCZY |8.2.6. Inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej mln EUR (do 3. miejsca po przecinku) |Rok 2010 | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 i później | RAZEM |XX 01 02 11 01 – podróże służbowe | 0,020 | 0,010 | 0,030 |XX 01 02 11 02 – spotkania i konferencje |XX 01 02 11 03 – komitety[18] |XX 01 02 11 04 – badania i konsultacje |XX 01 02 11 05 – systemy informatyczne |2 Inne wydatki na zarządzanie ogółem (XX 01 02 11) |3 Inne wydatki o charakterze administracyjnym (należy wskazać jakie, odnosząc się do pozycji w budżecie) |Ogółem wydatki administracyjne inne niż wydatki na zasoby ludzkie i powiązane koszty (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) | 0,020 | 0,010 | 0,030 |Kalkulacja – inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej |Trzy podróże służbowe dla jednej/dwóch osób |[1] Dz.U. C […] z […], s. […].[2] Dz.U. L[3] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23[4] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.[5] Rozporządzenie Komisji (WE, EURATOM) nr 2342/2002, Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.[6] Wydatki niewchodzące w zakres rozdziału xx 01 w tytule 01.[7] Wstępny projekt budżetu na 2011 r.[8] Wstępny projekt budżetu na 2011 r.[9] Wydatki w ramach art. xx 01 04 w tytule xx.[10] Wydatki w ramach rozdziału xx 01 z wyłączeniem art. xx 01 04 lub xx 01 05.[11] Wstępny projekt budżetu na 2011 r.[12] Wstępny projekt budżetu na 2011 r.[13] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.[14] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej[15] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej[16] Koszty te są uwzględnione w kwocie referencyjnej[17] Należy odnieść się do oceny skutków finansowych regulacji dla danej agencji wykonawczej/danych agencji wykonawczych.[18] Należy określić rodzaj komitetu i grupę, do której należy.