				|

		52012PC0073

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych (CDPW) oraz zmieniające dyrektywę 98/26/WE /* COM/2012/073 final - 2012/0029 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           Kontekst wniosku
Centralne depozyty papierów wartościowych
(CDPW) są instytucjami, które mają istotne znaczenie systemowe dla
rynków finansowych. Po każdej transakcji na papierach wartościowych
zawartej na rynku regulowanym lub poza nim mają miejsce procesy
potransakcyjne, które prowadzą do rozrachunku tej transakcji,
polegającym na dostawie papierów wartościowych w zamian za
środki pieniężne. CDPW są przy tym głównymi
instytucjami umożliwiającymi rozrachunek poprzez prowadzenie tzw.
systemów rozrachunku papierów wartościowych. CDPW zapewniają
również pierwotną rejestrację papierów wartościowych i
centralne prowadzenie rachunków papierów wartościowych, na których
zapisywane są informacje o liczbie papierów wartościowych
wyemitowanych przez poszczególnych emitentów oraz każdej zmianie posiadania
tych papierów wartościowych.
CDPW odgrywają również kluczową
rolę na rynku zabezpieczeń, szczególnie do celów związanych z
polityką pieniężną. Przykładowo niemal wszystkie
zabezpieczenia uznawane na potrzeby operacji polityki pieniężnej
banku centralnego w UE, a w szczególności w strefie euro, przechodzą
przez systemy rozrachunku papierów wartościowych prowadzone przez CDPW.
Systemy rozrachunku papierów
wartościowych w UE dokonały w 2010 r. rozrachunku transakcji o
wartości około 920 bln EUR i na koniec 2010 r. posiadały papiery
wartościowe o wartości prawie 39 bln EUR. W UE istnieje ponad 30
CDPW, zazwyczaj po jednym w każdym państwie, oraz dwa
„międzynarodowe” CDPW (Clearstream Banking Luxembourg i Euroclear Bank),
które stanowią podkategorię CDPW wyspecjalizowaną w emisji
obligacji międzynarodowych, powszechnie znanych jako „euroobligacje”.
W skali krajowej CDPW działają na
ogół bezpiecznie i efektywnie, jednak na poziomie transgranicznym
współpraca i komunikacja między CDPW jest mniej bezpieczna, co
oznacza, że inwestorzy narażeni są na większe ryzyko i
koszty w przypadku dokonywania inwestycji transgranicznych. Na przykład
liczba przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku jest wyższa w przypadku
transakcji transgranicznych niż w przypadku transakcji krajowych, a koszty
rozrachunków o charakterze transgranicznym są aż do czterech razy
wyższe od kosztów rozrachunków krajowych.
Te problemy związane z
bezpieczeństwem wynikają z szeregu czynników:
·      długości cyklu rozrachunkowego. Długość okresu
między transakcją a rozrachunkiem nie jest zharmonizowana w UE,
powodując zakłócenia w przypadku, gdy papiery wartościowe
podlegają rozrachunkowi transgranicznemu;
·      niewielka lecz istotna część papierów wartościowych
wciąż istnieje w formie papierowej. Ich rozrachunek następuje po
znacznie dłużej trwającym cyklu rozrachunkowym, co zwiększa
ryzyko ponoszone przez inwestorów;
·      przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku, czyli sytuacje, w których nie
dokonano rozrachunku transakcji w zamierzonej dacie rozrachunku, nie
podlegają odstraszającym sankcjom na wszystkich rynkach, a tam gdzie
sankcje takie przewidziano, istnieją znaczne różnice między
środkami dyscypliny rozrachunku na poszczególnych rynkach;
·      dyrektywa 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach
płatności i rozrachunku papierów wartościowych[1] ogranicza
wprawdzie zakłócenia systemu rozrachunku papierów wartościowych
spowodowane postępowaniami upadłościowymi prowadzonymi wobec
uczestników tego systemu, nie dotyczy ona jednak innych rodzajów ryzyka, na
które narażony jest system, lub odporności CDPW prowadzącego
system. Niektóre CDPW narażone są na dodatkowe ryzyko kredytowe i
ryzyko płynności wynikające ze świadczenia usług
bankowych pomocniczych wobec rozrachunku;
·      porozumienia między CDPW mające na celu ustanowienie
połączeń operacyjnych między nimi, mimo że
uważane są za pierwszy krok na drodze do konsolidacji europejskich
rynków rozrachunku papierów wartościowych, budzą obawy dotyczące
bezpieczeństwa ze względu na braku szczegółowych przepisów
ostrożnościowych dla takich połączeń. Ponadto
porozumienia te zwiększają wzajemne powiązania pomiędzy
CDPW, co tym bardziej uzasadnia wprowadzenie wspólnych ram ostrożnościowych.
Brak wydajnego jednolitego wewnętrznego rynku
rozrachunków również rodzi znaczne obawy. Nadal istnieją istotne
przeszkody dla europejskiego rynku rozliczania i rozrachunku transakcji, takie
jak przykładowo ograniczenia w dostępie emitentów papierów
wartościowych do CDPW, zróżnicowane krajowe systemy wydawania
zezwoleń i różne przepisy dotyczące CDPW w całej UE oraz
ograniczona konkurencja między poszczególnymi krajowymi CDPW. Przeszkody
te prowadzą do dużego rozdrobnienia rynku. W konsekwencji rozrachunek
transakcji transgranicznych opiera się na przesadnie złożonych
łańcuchach rachunków papierów wartościowych, często
obejmujących kilka CDPW i kilku innych pośredników. Ma to negatywny
wpływ na wydajność, a także na ryzyko związane z
transakcjami transgranicznymi.
Problemy te mają istotne znaczenie,
ponieważ liczba transakcji transgranicznych w Europie, począwszy od
zwykłej transakcji kupna/sprzedaży papierów wartościowych
aż po transfery zabezpieczeń, nadal rośnie, a CDPW są w
coraz większym stopniu wzajemnie ze sobą połączone.
Przewiduje się, że te tendencje nasilą się wraz z
wprowadzeniem platformy Target2 Securities (T2S), projektu zainicjowanego przez
Eurosystem w celu stworzenia wspólnej transgranicznej platformy rozrachunku
papierów wartościowych w Europie, której uruchomienie przewidziano na 2015
r.
Rozporządzenie, którego dotyczy niniejszy
wniosek, ma na celu rozwiązanie tych problemów. Wprowadza ono
zobowiązanie do przedstawienia wszystkich zbywalnych papierów
wartościowych w formie zapisu księgowego i zarejestrowania ich w CDPW
przed wprowadzeniem ich do obrotu na rynku regulowanym. Harmonizuje ono cykle
rozrachunkowe oraz zasady dotyczące dyscypliny rozrachunku w całej
UE. Wprowadza ono wspólny zbiór przepisów zainspirowanych międzynarodowymi
standardami dotyczącymi ryzyka związanego z działalnością
i usługami CDPW. Ponieważ CDPW będą podlegać
identycznym przepisom prawa materialnego w całej UE, skorzystają na
jednolitych wymogach dotyczących udzielania zezwoleń oraz paszporcie
obejmującym całą UE, co pomoże usunąć
istniejące przeszkody dla dostępu.
Proponowane rozporządzenie doprowadzi
zatem do zwiększenia bezpieczeństwa systemu i otwarcia rynku
usług CDPW, poprawiając tym samym wydajność rozrachunku
papierów wartościowych. Rozporządzenie, którego dotyczy wniosek,
uzupełni ramy prawne dotyczące infrastruktur rynku papierów
wartościowych, wraz z dyrektywą 2004/39/WE w sprawie rynków
instrumentów finansowych (MiFID)[2]
w odniesieniu do systemów obrotu oraz wnioskiem dotyczącym
rozporządzenia w sprawie instrumentów pochodnych w odniesieniu do partnerów
centralnych.
Inicjatywa ta uzyskała szerokie poparcie
polityczne. Podczas obrad Rady ECOFIN w dniu 2 grudnia 2008 r. podkreślono
potrzebę wzmocnienia bezpieczeństwa i solidności systemów
rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW i osiągnięto
porozumienie co do konieczności przyjęcia prawodawstwa UE w celu
przezwyciężenia barier prawnych dotyczących operacji rozliczania
i rozrachunku transakcji, w tym przeszkód w dostępie do CDPW. Porozumienie
co do potrzeby odpowiednich standardów dla CDPW osiągnięto
również na szczeblu międzynarodowym . Już w 2001 r.
międzynarodowe gremia regulacyjne w dziedzinie bankowości i papierów
wartościowych (Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku
(CPSS) i Międzynarodowa Organizacja Komisji Papierów Wartościowych
(IOSCO)) przyjęły zbiór zaleceń dla systemów rozrachunku
papierów wartościowych. Zostały one przyjęte w drodze
niewiążących wytycznych wydanych przez europejskie organy
regulacyjne (ESBC-CESR) w roku 2009. W październiku 2010 r. Rada
Stabilności Finansowej ponownie wezwała do przyjęcia
nowoczesnych standardów w celu stworzenia solidniejszych podstawowych
infrastruktur rynkowych oraz zwróciła się o przegląd i
wzmocnienie istniejących już standardów.
2.           Wyniki konsultacji z zainteresowanymi
stronami oraz ocena skutków
Niniejsza inicjatywa jest wynikiem szeroko
zakrojonego i ciągłego dialogu oraz intensywnych konsultacji z
wszystkimi najważniejszymi zainteresowanymi stronami, w tym organami
regulacyjnymi w obszarze papierów wartościowych i bankowości, EBC i
wszystkimi grupami uczestników rynku. Uwzględniono w niej poglądy
wyrażone w ramach konsultacji społecznych, które przeprowadzono od
dnia 13 stycznia do dnia 1 marca 2011 r., a także wkład szerokiego
grona zainteresowanych stron od lata 2010 r.
Ponadto firmie Oxera Consulting zlecono
zewnętrzne badanie kosztów i cen w sektorze rozliczania i rozrachunku
transakcji. Firma Oxera przedłożyła pierwsze sprawozdanie w 2009 r.,
a drugie w 2011 r. Sprawozdania te dostarczają użytecznych danych na
temat różnic pomiędzy kosztami rozliczania i rozrachunku w przypadku
transakcji transgranicznych i krajowych w Europie.
Zgodnie z polityką „lepszego stanowienia
prawa” Komisja przeprowadziła ocenę skutków alternatywnych
rozwiązań politycznych. Warianty strategiczne zostały ocenione
na tle głównych celów polegających na zwiększeniu
bezpieczeństwa, wydajności i równych warunków działalności
dla świadczenia usług CDPW w Europie. Ocenę przeprowadzono z
uwzględnieniem skuteczności realizacji powyższych celów oraz
efektywności kosztowej realizacji poszczególnych wariantów strategicznych.

W dniu 16 marca 2011 r. projekt oceny skutków
przedłożono Radzie ds. Oceny Skutków (IAB) działającej przy
Komisji Europejskiej, a następnie w dniu 8 sierpnia 2011 r. – jego
poprawioną wersję. Projekt oceny skutków został w znacznym
stopniu ulepszony dzięki uwagom IAB, poprzez polepszenie jakości
danych leżących u podstaw zidentyfikowanych problemów i analizę
różnych wariantów strategicznych, w szczególności w odniesieniu do
usług bankowych pomocniczych wobec rozrachunku oraz poprzez
włączenie oszacowania ogólnych korzyści i wpływu
poszczególnych wariantów strategicznych na różne grupy zainteresowanych
stron, a także jaśniejsze i bardziej solidne ramy monitorowania i
oceny.
3.           Aspekty prawne wniosku
3.1.        Podstawa prawna
Podstawą prawną wniosku jest art.
114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) jako
najwłaściwsza podstawa prawna w tej dziedzinie. Wniosek ma przede
wszystkim na celu wyeliminowanie braków w bezpieczeństwie i wydajności
rozrachunku papierów wartościowych i wynikających stąd przeszkód
dla funkcjonowania rynku wewnętrznego, których źródłem są
różnorodne przepisy krajowe regulujące rozrachunek papierów
wartościowych i działalność CDPW prowadzących systemy
rozrachunku papierów wartościowych, poprzez wprowadzenie zbioru wspólnych
zasad dotyczących niektórych aspektów cyklu rozrachunkowego i dyscypliny
rozrachunku oraz zapewnienie zbioru wspólnych wymogów
ostrożnościowych służących poprawie odporności
CDPW oraz zapewnieniu dostępu do nich. W świetle braku takich
wspólnych zasad i wymogów różniące się pomiędzy sobą
środki podejmowane na poziomie krajowym będą miały
bezpośredni niekorzystny wpływ na bezpieczeństwo, wydajność
i konkurencję na rynkach papierów rozrachunku w Unii. Uznaje się,
że rozporządzenie jest najbardziej odpowiednim instrumentem
umożliwiającym zagwarantowanie, że wszyscy uczestnicy rynku
podlegają jednolitym i bezpośrednio stosowanym obowiązkom w
zakresie cyklu rozrachunkowego i dyscypliny rozrachunku oraz że CDPW
podlegają jednolitym i bezpośrednio stosowanym normom
ostrożnościowym w Unii, co powinno wzmocnić ich
odporność i kluczową rolę odgrywaną w prowadzeniu
systemów zapisu księgowego i w procesie rozrachunku.
Ponieważ głównym celem proponowanego
rozporządzenia jest wprowadzenie szeregu obowiązków prawnych
nakładanych bezpośrednio na uczestników rynku, polegających,
między innymi, na rejestrowaniu praktycznie wszystkich zbywalnych papierów
wartościowych w formie zapisu księgowego w CDPW i bardziej rygorystycznych
ramach czasowych dla rozrachunku; ponadto, jako że CDPW są
odpowiedzialne za prowadzenie systemów rozrachunku papierów wartościowych
oraz stosowanie środków mających na celu zapewnienie terminowego
rozrachunku w Unii, istotne jest, by wszystkie CDPW stale spełniały
jednolite i rygorystyczne wymogi ostrożnościowe przewidziane w
niniejszym wniosku. Konieczne jest więc włączenie do niniejszego
wniosku zbioru jednolitych i bezpośrednio stosowanych przepisów
dotyczących wydawania zezwoleń dla CDPW i sprawowania nad nimi
bieżącego nadzoru, jako dodatkowego zabezpieczenia wobec
obowiązków prawnych nałożonych na podmioty gospodarcze.
3.2.        Pomocniczość i
proporcjonalność
Zgodnie z zasadą pomocniczości
przewidzianą w art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej Unia podejmuje
działania tylko wówczas, gdy cele zamierzonego działania nie
mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez
państwa członkowskie i jeśli ze względu na rozmiary lub
skutki proponowanego działania możliwe jest lepsze ich
osiągnięcie na poziomie Unii.
Niniejszy wniosek zasadniczo ma na celu
sprawienie, aby europejski rynek papierów wartościowych był
bezpieczniejszy i efektywniejszy w obrębie Unii Europejskiej, co wymaga
skoordynowanych działań UE. Działanie Unii jest również
uzasadnione systemowym charakterem CDPW i ich rosnącymi powiązaniami
wzajemnymi, w szczególności po wprowadzeniu platformy T2S.
W odniesieniu do udzielania zezwoleń CDPW
i sprawowania nad nimi nadzoru celem rozporządzenia jest
osiągnięcie równowagi pomiędzy kompetencjami organów krajowych
oraz interesami innych właściwych organów. Europejski Urząd
Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW) będzie
odgrywał kluczową rolę w rozwiązywaniu sporów,
ułatwianiu porozumień dotyczących współpracy między
organami krajowymi oraz rozwijaniu standardów technicznych w ścisłej
konsultacji z członkami Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC).
Niektóre kwestie są już uregulowane
przez obowiązujące prawodawstwo unijne. Na przykład systemy
rozrachunku papierów wartościowych zostały już zdefiniowane w
dyrektywie 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach
płatności i rozrachunku papierów wartościowych[3],
natomiast w dyrektywie 2004/39/WE (MiFID) ustanowiono niektóre zasady
dostępu uczestników rynku do wybranego przez nich systemu rozrachunku
papierów wartościowych. Rozporządzenie, którego dotyczy wniosek, jest
spójne z tymi aktami Unii.
W niniejszym wniosku uwzględniono
również w pełni zasadę proporcjonalności, o której mowa w
art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej, a mianowicie zasadę, że
działania Unii powinny być odpowiednie dla osiągnięcia
zamierzonych celów i nie wykraczać poza to, co jest konieczne do ich
osiągnięcia. Rozporządzenie, którego dotyczy wniosek, jest
zgodne z tą zasadą i utrzymuję równowagę pomiędzy
interesem publicznym a efektywnością kosztową proponowanych
środków. Wniosek w pełni uwzględnia potrzebę zachowania
równowagi między bezpieczeństwem, wydajnością rynków i
kosztami dla zainteresowanych stron.
3.3.        Szczegółowe omówienie
wniosku
Proponowane rozporządzenie składa
się z dwóch głównych części, które dotyczą:
środków dotyczących wszystkich uczestników rynku w kontekście
rozrachunku papierów wartościowych (tytuł II) oraz środków dotyczących
konkretnie CDPW (tytuły III, IV i V). Pozostałe tytuły, dotyczące
zakresu dyrektywy i definicji (tytuł I) oraz zawierające przepisy
przejściowe i końcowe (tytuł VI) odnoszą się do obydwu
głównych części wniosku.
3.3.1.     Zakres wniosku (tytuł I)
Proponowane rozporządzenie obejmuje
wszystkie CDPW, ale zwalnia z wymogów w zakresie zezwoleń i nadzoru
członków ESBC oraz inne krajowe lub publiczne organy świadczące
podobne usługi, takie jak krajowe organy państw członkowskich,
którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które
uczestniczą w takim zarządzaniu, i które w przeciwnym wypadku
kwalifikowałyby się jako CDPW. Instytucje te nadal jednak
podlegają pełnemu zestawowi wymogów nakładanych na CDPW. Nie
podlegają one przepisom zawartym w tytule IV, które wprowadzają
podział między usługami bankowymi pomocniczymi wobec rozrachunku
i innymi usługami CDPW, ponieważ instytucje te, ze względu na
swój charakter, świadczą takie usługi pomocnicze.
W odniesieniu do instrumentów finansowych
wniosek obejmuje wszystkie instrumenty finansowe jeśli chodzi o wymogi
nakładane na CDPW, ale głównie dotyczy on zbywalnych papierów
wartościowych zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 pkt 18
dyrektywy 2004/39/WE (MiFID) (zasadniczo akcji i obligacji) do celów
tytułu II dotyczącego rozrachunku papierów wartościowych.
3.3.2.     Rozrachunek papierów
wartościowych (tytuł II)
Głównym celem proponowanego
rozporządzenia jest zwiększenie bezpieczeństwa rozrachunku.
Tytuł II obejmuje trzy zestawy środków służące
osiągnięciu tego celu. Po pierwsze, przewiduje on emisję papierów
wartościowych bezpośrednio w formie
zdematerializowanej/immobilizację papierów wartościowych, czyli
emisję papierów wartościowych w formie zapisu księgowego. Środek
ten ma na celu zwiększenie wydajności rozrachunku poprzez
przyczynienie się do skrócenia okresów rozrachunku i zapewnienie
integralności emisji papierów wartościowych poprzez umożliwienie
łatwiejszego uzgadniania stanu posiadanych papierów wartościowych. Papiery
wartościowe w formie zapisów księgowych nie muszą być
koniecznie rejestrowane w CDPW przed ich wprowadzeniem do obrotu lub oddaniem
jako zabezpieczenie. Mogą one być, na przykład, rejestrowane
przez podmioty rejestrujące. Jednakże jeśli są one
przedmiotem obrotu w systemach regulowanych przez dyrektywę 2004/39/WE
(MiFID), muszą zostać zarejestrowane w CDPW, aby korzystać z
ochrony dla systemów rozrachunku papierów wartościowych na mocy dyrektywy
98/26/WE i w celu ułatwienia dokonywania uzgodnień między
zarejestrowanymi papierami wartościowymi a papierami wartościowymi
znajdującymi się w obrocie. W proponowanym rozporządzeniu
przewidziano odpowiednio długi okres przejściowy – do dnia 1 stycznia
2018 r., aby umożliwić zastosowanie się do tego środka
podmiotom gospodarczym z państw członkowskich, w których nadal
istnieją znaczne ilości papierów wartościowych w formie
materialnej.
Po drugie, tytuł II harmonizuje cykl
rozrachunkowy dla transakcji na papierach wartościowych w całej UE. W
Europie w przypadku większości transakcji na papierach
wartościowych rozrachunku dokonuje się w dwa lub trzy dni po dacie
transakcji, w zależności od rynku. Cykl rozrachunkowy zostanie
zharmonizowany i będzie wynosił dwa dni po dacie transakcji, krótsze
cykle rozrachunkowe będą jednakże dozwolone. Po trzecie,
tytuł II harmonizuje środki dyscypliny rozrachunku w całej UE.
Do środków tych zalicza się środki ex ante mające na
celu zapobieżenie nieprzeprowadzeniu rozrachunku oraz środki ex
post, które mają być podejmowane w przypadku nieprzeprowadzenia
rozrachunku. Głównym celem jest ograniczenie liczby przypadków
nieprzeprowadzenia rozrachunku oraz zniechęcenie do wszelkiej konkurencji
obniżającej standardy dyscypliny rozrachunku, na przykład
między rynkami, które mogą mieć różne systemy kar.
Proponowane przepisy wykraczają poza poziom CDPW i mają na celu
objęcie uczestników rynku, którzy nie wywiążą w zamierzonej
dacie rozrachunku z dostawy papierów wartościowych, zharmonizowaną
procedurą transakcji zakupu na otwartym rynku, która może być
wykonana przez partnera centralnego, przypadku transakcji rozliczanych, albo w
inny sposób włączona do własnych zasad systemu obrotu.
3.3.3.     CDPW (tytuł III)
Udzielanie zezwoleń CDPW i nadzór nad
nimi (rozdział I)
W dyrektywie 98/26/WE zdefiniowano już
systemy rozrachunku papierów wartościowych jako formalne porozumienia
umożliwiające przeniesienie własności papierów
wartościowych między różnymi uczestnikami. Dyrektywa ta nie
obejmuje jednak instytucji odpowiedzialnych za prowadzenie tych systemów. Ze
względu na rosnącą złożoność tych systemów
oraz ryzyko związane z rozrachunkiem, istotne jest, by instytucje
prowadzące systemy rozrachunku papierów wartościowych były
prawnie zdefiniowane oraz posiadały zezwolenie i były objęte
nadzorem zgodnie ze wspólnymi normami ostrożnościowymi. CDPW
został zdefiniowany jako osoba prawna prowadząca system rozrachunku
papierów wartościowych i świadczącą co najmniej jedną
inną usługę podstawową (albo tzw. „usługę
notarialną” albo centralną usługę prowadzenia rachunku).
Ponadto CDPW mogłyby świadczyć tylko niektóre usługi
pomocnicze, które są najczęściej powiązane z usługami
podstawowymi. W przypadkach gdy takie usługi pomocnicze obejmują
usługi podatkowe, CDPW musiałyby zapewnić przestrzeganie przez
nie przepisów podatkowych w danych państwach członkowskich. W
przypadku procedury dotyczącej ulgi od podatku u źródła CDPW
musiałyby przestrzegać wszelkich wymogów, które państwo
członkowskie będące źródłem płatności
objętych podatkiem u źródła nakłada na pośredników
finansowych w celu upoważnienia ich do stosowania podatku u
źródła i wnoszenia o ulgę podatkową dla podatków u
źródła w imieniu rzeczywistych beneficjentów płatności. Może
to obejmować w szczególności obowiązek przekazania informacji
dla inwestorów bezpośrednio do państwa członkowskiego
źródła (w zamian za możliwość wnoszenia o ulgę od
podatku u źródła w samym państwie członkowskim
źródła), które z kolei może przekazać je państwu
członkowskiemu zamieszkania rzeczywistego beneficjenta instrumentów
finansowych.
CDPW będą musiały uzyskać
zezwolenie właściwych organów państwa, w którym mają
swoją siedzibę, i będą nadzorowane przez te organy. W
związku z rosnącym znaczeniem wymiaru transgranicznego ich
działalności konieczne będą również konsultacje z
innymi organami związanymi z systemem (systemami) rozrachunku papierów
wartościowych prowadzonym(-nymi) przez CDPW oraz związanymi z innymi
podmiotami w grupie. EUNGiPW będzie odgrywać ważną
rolę w rozwijaniu projektów standardów technicznych w celu harmonizacji
procesu wydawania zezwolenia oraz w celu zapewnienia współpracy
między organami.
We wniosku zapewniono CDPW, które
otrzymały zezwolenie, „paszport” umożliwiający świadczenie
usług w Unii, poprzez świadczenie usług bezpośrednio w
innym państwie członkowskim lub poprzez utworzenie oddziału w
tym państwie członkowskim. CDPW z państwa trzeciego może
uzyskać dostęp do rynku Unii, jeśli zostanie on uznany przez
EUNGiPW. Takie uznanie może nastąpić wyłącznie,
jeżeli Komisja stwierdzi, że ramy prawne i nadzorcze tego
państwa trzeciego są równoważne z ramami unijnymi oraz że
państwo trzecie zapewnia równoważne efektywne uznanie unijnych ram
regulacyjnych i nadzorczych, CDPW podlega skutecznym procedurom udzielenia
zezwolenia i nadzoru w tym państwie trzecim, oraz istnieją
porozumienia w sprawie współpracy między EUNGiPW a organami danego
państwa trzeciego.
Wymogi nakładane na CDPW i sprawy
powiązane z prawem różnych państw (rozdziały II i III)
Ponieważ CDPW mają istotne znaczenie
systemowe i świadczą kluczowe usługi na rzecz rynku papierów
wartościowych, muszą one podlegać wysokim normom
ostrożnościowym w celu zagwarantowania trwałego prowadzenia
działalności i ochrony ich uczestników. Wymogi nakładane na CDPW
podzielono w rozdziale II na kilka kategorii: wymogi organizacyjne (sekcja 1),
zasady prowadzenia działalności (sekcja 2), wymogi nakładane na
usługi świadczone przez CDPW (sekcja 3), wymogi
ostrożnościowe (sekcja 4) i wymogi nakładane na
połączenia operacyjne CDPW (sekcja 5).
W sekcji 1 na CDPW nałożono wymóg
posiadania skutecznych zasad zarządzania oraz doświadczonej i
odpowiedniej kadry kierowniczej wyższego szczebla, zarządu i
udziałowców, a także wymóg utworzenia komitetów użytkowników
reprezentujących emitentów i uczestników dla każdego systemu
rozrachunku papierów wartościowych. Wszelki outsourcing usług lub
działalności nie może ograniczać ani odpowiedzialności
CDPW wobec uczestników lub emitentów, ani wykonywania funkcji nadzoru i dozoru
przez różne organy. Ważny wyjątek przewidziano dla umów
outsourcingu z podmiotami publicznymi, takimi jak projekt T2S realizowany przez
Eurosystem, które są regulowane poprzez specjalne ramy uzgodnione przez
właściwe organy.
Sekcja 2 wprowadza istotne wymogi
nakładane na CDPW celem zapewnienia niedyskryminacyjnych, przejrzystych i
opartych ściśle na ocenie ryzyka kryteriów dopuszczenia do
udziału w systemach rozrachunku papierów wartościowych. Wymogi te
są wzmocnione przepisami dotyczącymi dostępu określonymi w
rozdziale IV. W sekcji tej wprowadzono również istotne zasady
dotyczące przejrzystości w odniesieniu do ujawnianych publicznie
informacji na temat cen oraz ujawniania właściwym organom informacji
na temat kosztów i przychodów według świadczonych usług.
W sekcji 3, dotyczącej wymogów
nakładanych na usługi świadczone przez CDPW, w art. 34 uznano
istotną rolę CDPW w zapewnianiu integralności emisji papierów
wartościowych oraz zawarto w nim obowiązek przeprowadzania
śróddziennego uzgadniania rachunków. W odniesieniu do segregacji rachunków
w celu ochrony aktywów uczestników wniosek wykracza poza wymogi przewidziane w
dyrektywie 2004/39/WE (MiFID) i nakłada na CDPW obowiązek segregacji
rachunków każdego uczestnika od rachunków pozostałych uczestników
oraz umożliwienia uczestnikom segregacji rachunków każdego z klientów
tych uczestników. W odniesieniu do rozrachunku w środkach
pieniężnych we wniosku nałożono na CDPW wymóg
przeprowadzania rozrachunku na rachunkach banku centralnego w każdym
przypadku, gdy jest to racjonalne i możliwe. Przeprowadzanie rozrachunku w
pieniądzu banku komercyjnego jest dozwolone, jednak w przeciwieństwie
do niektórych obecnych praktyk musi się odbywać za pomocą
oddzielnej instytucji kredytowej działającej jako agent
rozrachunkowy.
Wymogi ostrożnościowe dla samych
CDPW określone w sekcji 4 zawierają ważne przepisy
dotyczące łagodzenia ryzyka operacyjnego. Ponieważ CDPW nie
będą posiadały zezwolenia na bezpośrednie wykonywanie
usług bankowych, podstawowym ryzykiem, na które będą
narażone CDPW, będzie ryzyko operacyjne. Przepisy te zawierają
odpowiednie środki w celu zapewnienia w każdym momencie
ciągłości działań, w tym rozrachunku. Wymogi
kapitałowe zostały ustalone również w odniesieniu do wydatków
operacyjnych – CDPW powinny posiadać kapitał, zyski zatrzymane oraz
rezerwy w łącznej wysokości wystarczającej na pokrycie co
najmniej sześciomiesięcznych kosztów operacyjnych.
Ponieważ CDPW są w coraz
większym stopniu wzajemnie ze sobą powiązane i oczekuje
się, że proces ten ulegnie nasileniu wraz z wprowadzeniem platformy
T2S, w art. 45 ustanowiono istotne wymogi ostrożnościowe dla CDPW
powiązanych połączeniami operacyjnymi, w tym wprowadzono
identyczne przepisy dotyczące ostateczności rozrachunku.
Rozdział III ma na celu zwiększenie
pewności prawa dla transakcji papierami wartościowymi, poprzez
zaproponowanie normy kolizyjnej dotyczącej kwestii dotyczących prawa
własności w odniesieniu do papierów wartościowych przechowywanych
przez CDPW.
Dostęp do CDPW (rozdział IV)
Otwarcie rynku usług CDPW oraz
usunięcie barier dostępu jest jednym z celów niniejszej inicjatywy.
Rozdział IV dotyczy trzech rodzajów dostępu: a) między
emitentami a CDPW, b) między CDPW oraz c) między CDPW i innymi
infrastrukturami rynkowymi.
W wielu państwach członkowskich
emitenci są prawnie zobowiązani do emisji niektórych rodzajów
papierów wartościowych, przede wszystkim akcji, przy udziale krajowych
CDPW. Artykuł 47 wprowadza prawo emitentów do rejestrowania ich papierów
wartościowych w którymkolwiek CDPW posiadającym zezwolenie w Unii,
jak również prawo CDPW do świadczenia usług w odniesieniu do
papierów wartościowych, które powstały na mocy prawa innego państwa
członkowskiego. Specyficzne warunki krajowe zostały uwzględnione
poprzez ustanowienie, że przepis ten nie powinien naruszać prawa
spółek, zgodnie z którym powstają papiery wartościowe.
W sekcjach 2 i 3 ustanowiono zasady
dotyczące dostępu. Każdy CDPW powinien mieć prawo do
zostania uczestnikiem systemu rozrachunku papierów wartościowych innego
CDPW na podstawie niedyskryminacyjnych i opartych na ocenie ryzyka zasad. CDPW
powinny również mieć prawo, w oparciu o te same zasady, zwrócenia
się do innego CDPW o opracowanie specjalnych funkcji, za które powinny
być pobierane opłaty zgodnie z metodą koszt plus. Podobnie CDPW
powinny mieć prawo do otrzymywania kwotowań w czasie rzeczywistym od
partnerów centralnych i systemów obrotu, natomiast infrastruktury te powinny
mieć dostęp do systemów rozrachunku papierów wartościowych
prowadzonych przez CDPW. Wszelkie spory między odpowiednimi
właściwymi organami mogą być przekazywane EUNGiPW do
rozstrzygnięcia.
3.3.4.     Instytucje kredytowe
wyznaczone do działania jako agenci rozrachunkowi (tytuł IV)
Zgodnie z opisem powyżej, w przypadku gdy
rozrachunek w pieniądzu banku centralnego jest niemożliwy do
wykonania lub niedostępny, CDPW mogą oferować swoim uczestnikom
przeprowadzanie rozrachunku w pieniądzu banku komercyjnego. Jednakże
CDPW nie powinny same świadczyć usług bankowych pomocniczych
wobec rozrachunku, ale powinny posiadać zezwolenie swoich
właściwych organów na wyznaczenie instytucji kredytowej do
działania jako agent rozrachunkowy celem otwierania rachunków
pieniężnych i udzielania kredytów, tak by ułatwić
rozrachunek, chyba że właściwe organy wykażą w oparciu
o dostępne dowody, że ekspozycja jednej instytucji kredytowej na
koncentrację ryzyka kredytowego i ryzyka płynności nie jest w
wystarczającym stopniu ograniczona. Ten podział między CDPW i
agentami rozrachunkowymi jest istotnym środkiem zapewniającym i
podnoszącym bezpieczeństwo CDPW. Świadczenie usług
bankowych pomocniczych wobec rozrachunku zwiększa ryzyko, na które
narażone są CDPW, a zatem zwiększa również
prawdopodobieństwo niewywiązania się z zobowiązania przez
CDPW lub narażenia go na poważne napięcia. Mimo że
usługi bankowe są zwykle świadczone przez niektóre CDPW na
zasadzie śróddziennej oraz są ograniczone do usług pomocniczych
wobec rozrachunku, kwoty transakcji są jednak znaczne i wszelkie przypadki
niewywiązania się z zobowiązania przez takie CDPW miałyby
negatywne skutki dla rynków papierów wartościowych i płatności.
Wymóg świadczenia usług bankowych przez podmiot prawny odrębny
od tego, który świadczy podstawowe usługi CDPW, będzie zapobiegał
przenoszeniu ryzyka z usług bankowych na świadczenie podstawowych
usług CDPW, w szczególności w przypadku niewypłacalności
lub poważnych napięć wynikających z usług bankowych.
Wymóg ten zapewni również CDPW i organom publicznym więcej
możliwości znalezienia właściwych rozwiązań w
przypadku niewywiązania się z zobowiązania przez agenta
rozrachunkowego świadczącego usługi bankowe. W przypadku CDPW,
które obecnie świadczą usługi bankowe, głównymi kosztami
związanymi z tym środkiem są koszty prawne wynikające z
konieczności utworzenia odrębnego podmiotu prawnego w celu
świadczenia usług bankowych, natomiast CDPW zainteresowane
rozwijaniem takich usług w przyszłości nie ponosiłyby
istotnych kosztów krańcowych w związku z utworzeniem odrębnego
podmiotu prawnego. Nie ma mniej restrykcyjnych alternatyw dla rozdzielenia
usług bankowych, które wyeliminowałyby całkowicie
niebezpieczeństwo przenoszenia ryzyka z usług bankowych na
świadczenie podstawowych usług CDPW.
W celu zabezpieczenia wydajności
wynikającej ze świadczenia zarówno usług CDPW, jak i usług
bankowych w ramach tej samej grupy przedsiębiorstw wymóg świadczenia
usług bankowych przez odrębną instytucję kredytową nie
powinien uniemożliwiać danej instytucji kredytowej należenia do
tej samej grupy przedsiębiorstw jak CDPW. Jeżeli jednak zarówno
usługi CDPW, jak i usługi bankowe są świadczone w ramach
tej samej grupy przedsiębiorstw, działalność instytucji
kredytowej świadczącej usługi bankowe powinna być
ograniczona do świadczenia usług bankowych pomocniczych wobec
rozrachunku. To ostatnie ograniczenie ma na celu ograniczenie ogólnego profilu
ryzyka grupy wynikającego z obecności instytucji kredytowej w tej
grupie.
Właściwy organ powinien być
w stanie wykazać w poszczególnych przypadkach brak ryzyka systemowego
wynikającego ze świadczenia zarówno usług CDPW, jak i usług
bankowych przez tę samą osobę prawną. W takim przypadku
można złożyć uzasadniony wniosek do Komisji Europejskiej,
która może zezwolić na takie odstępstwo. W każdym razie
działalność CDPW posiadającego zezwolenie jako instytucja
kredytowa powinna być ograniczona do świadczenia usług bankowych
pomocniczych wobec rozrachunku.
Instytucja kredytowa działająca jako
agent rozrachunkowy powinna posiadać zezwolenie na mocy dyrektywy
2006/48/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez
instytucje kredytowe[4].
Jednakże ponieważ systemy rozrachunku papierów wartościowych
prowadzone przez CDPW powinny być chronione w jak największym stopniu
przed wszelkim potencjalnym ryzykiem wynikającym z działalności
agentów rozrachunkowych, powinni oni spełniać dodatkowe wymogi w celu
ograniczenia ryzyka kredytowego i ryzyka płynności w odniesieniu do
każdego systemu rozrachunku papierów wartościowych, który obsługują.

Mając na uwadze, że dyrektywa
2006/48/WE nie dotyczy konkretnie ryzyka kredytu śróddziennego i ryzyka
płynności wynikających ze świadczenia usług bankowych
pomocniczych wobec rozrachunku, instytucje kredytowe powinny podlegać
również szczególnym wzmocnionym wymogom ograniczającym ryzyko kredytowe
i ryzyko płynności, które powinny obowiązywać w stosunku do
wszystkich systemów rozrachunku papierów wartościowych, w odniesieniu do
których działają one jako agenci rozrachunkowi. Proponowane wymogi
dla agentów rozrachunkowych zostały opracowane w oparciu o
międzynarodowe standardy CPSS-IOSCO dotyczące infrastruktury rynku
finansowego oraz o bieżące praktyki rynkowe. Obejmują one
pełne zabezpieczenie ekspozycji kredytowych, monitorowanie
płynności śróddziennej z uwzględnieniem ryzyka
płynności wynikającego z niewykonania zobowiązania przez
dwóch największych uczestników oraz limity koncentracji dostawców
płynności.
3.3.5.     Sankcje (tytuł V)
Przeglądu aktualnych uprawnień do
nakładania sankcji oraz ich praktycznego zastosowania, mającego na
celu propagowanie jednolitych sankcji w ramach działań nadzorczych,
dokonano w komunikacie Komisji Europejskiej „Wzmocnienie systemów sankcji w
branży usług finansowych”[5].
Bilans obowiązujących krajowych systemów wykazał na
przykład, że poziomy sankcji pieniężnych znacząco
różnią się wśród państw członkowskich, że
niektóre właściwe organy nie mają do dyspozycji pewnych
istotnych uprawnień do nakładania sankcji oraz że niektóre
właściwe organy nie mogą nakładać sankcji na osoby
fizyczne i prawne. W związku z tym Komisja proponuje obecnie, by
państwa członkowskie zapewniły możliwość
stosowania odpowiednich sankcji i środków administracyjnych w przypadku
naruszenia przepisów rozporządzenia. W tym celu właściwe organy
powinny dysponować minimalnym zestawem sankcji i środków administracyjnych,
w tym możliwością cofnięcia zezwolenia na prowadzenie
działalności, wystosowania publicznego ostrzeżenia, zwolnienia
członków organów zarządzających, nakazania zwrotu zysków
osiągniętych w wyniku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia,
w przypadku gdy można je określić, oraz nałożenia
grzywien administracyjnych. Najwyższy poziom grzywien administracyjnych
nie powinien być niższy niż poziom przewidziany w
rozporządzeniu – 10 % rocznych obrotów osoby prawnej lub pięć mln
EUR, lub 10 % rocznego dochodu osoby fizycznej. Przy określaniu rodzaju i
wysokości sankcji właściwe organy powinny uwzględnić
szereg kryteriów ustanowionych w rozporządzeniu, w tym wielkość
i sytuację finansową osoby odpowiedzialnej, skutki naruszenia i
gotowość do współpracy ze strony osoby odpowiedzialnej.
Proponowane rozporządzenie nie uniemożliwia poszczególnym
państwom członkowskim ustalenia wyższych standardów.
3.3.6.     Zgodność z art. 290
i 291 TFUE
W dniu 23 września 2009 r. Komisja
przyjęła wnioski dotyczące rozporządzeń
ustanawiających Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB), Europejski
Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
(EUNUiPPE) i Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
(EUNGiPW). W tym względzie Komisja pragnie przypomnieć
następujące oświadczenia dotyczące art. 290 i 291 TFUE
przedstawione przy przyjmowaniu rozporządzeń ustanawiających
Europejskie Urzędy Nadzoru: „Jeżeli chodzi o proces przyjmowania
standardów regulacyjnych, Komisja podkreśla szczególny charakter sektora
usług finansowych, wynikający ze struktury Lamfalussy’ego i
wyraźnie stwierdzony w deklaracji nr 39 do TFUE. Komisja ma jednak
poważne wątpliwości co do tego, czy ograniczenie jej roli w
przyjmowaniu aktów delegowanych i środków wykonawczych jest zgodne z art.
290 i 291 TFUE”.
4.           Skutki budżetowe
Wniosek ma wpływ na budżet Unii
Europejskiej związany z zadaniami powierzonymi EUNGiPW, jak określono
w ocenie skutków finansowych regulacji załączonej do niniejszego
wniosku.
2012/0029 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów
wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów
papierów wartościowych (CDPW) oraz zmieniające dyrektywę
98/26/WE
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6],
uwzględniając opinię
Europejskiego Banku Centralnego[7],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
Centralne depozyty papierów wartościowych (CDPW)
wraz z partnerami centralnymi przyczyniają się w znacznym stopniu do
utrzymania infrastruktur rozliczania i rozrachunku transakcji, które
zabezpieczają rynki finansowe i dają uczestnikom rynku
pewność, że transakcje na papierach wartościowych są
przeprowadzane właściwie i terminowo, również w okresach
skrajnego obciążenia.
(2)
Ze względu na ich pozycję na końcu
procesu rozrachunku, systemy rozrachunku papierów wartościowych prowadzone
przez CDPW mają znaczenie systemowe dla funkcjonowania rynków papierów wartościowych.
Stanowiąc szczyt łańcucha rachunków papierów wartościowych,
za pomocą którego ich uczestnicy zgłaszają papiery
wartościowe posiadane przez inwestorów, systemy rozrachunku papierów
wartościowych prowadzone przez CDPW pełnią również
funkcję istotnego narzędzia kontroli integralności danej emisji,
odgrywając ważną rolę w utrzymywaniu zaufania inwestorów.
Ponadto systemy rozrachunku papierów wartościowych prowadzone przez CDPW
są silnie zaangażowane w zabezpieczanie operacji polityki
pieniężnej, jak również w proces zabezpieczania między
instytucjami kredytowymi, i w związku z tym odgrywają ważną
rolę na rynkach zabezpieczeń.
(3)
Dyrektywa 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach
płatności i rozrachunku papierów wartościowych[8] ograniczyła
zakłócenia systemów rozrachunku papierów wartościowych spowodowane
postępowaniami upadłościowymi prowadzonymi wobec uczestników
tych systemów, konieczne jest jednak podjęcie kwestii innych rodzajów
ryzyka, na które narażone są systemy rozrachunku papierów
wartościowych, a także ryzyka niewypłacalności lub
zakłóceń funkcjonowania CDPW prowadzących systemy rozrachunku
papierów wartościowych. Niektóre CDPW narażone są na ryzyko
kredytowe i ryzyko płynności wynikające ze świadczenia
usług bankowych pomocniczych wobec rozrachunku.
(4)
Wobec braku wspólnych zasad
ostrożnościowych rosnąca liczba rozrachunków o charakterze
transgranicznym w wyniku rozwoju porozumień w sprawie
połączeń operacyjnych między CDPW może negatywnie
wpłynąć na ich odporność w związku z
przejmowaniem ryzyka występującego u CDPW z innych państw
członkowskich. Ponadto, pomimo wzrostu liczby rozrachunków o charakterze
transgranicznym rynki rozrachunków w Unii pozostają rozdrobnione, a
rozrachunki o charakterze transgranicznym bardziej kosztowne, ze względu
na różne przepisy krajowe regulujące rozrachunek i
działalność CDPW oraz ograniczoną konkurencję
między CDPW. Fragmentacja stanowi utrudnienie i stwarza dodatkowe
zagrożenia i koszty rozrachunków o charakterze transgranicznym. W
przypadku braku identycznych obowiązków dla podmiotów gospodarczych i
wspólnych standardów ostrożnościowych dla CDPW prawdopodobnie rozbieżne
środki przyjmowane na szczeblu krajowym będą miały
bezpośredni negatywny wpływ na bezpieczeństwo,
wydajność i konkurencję na unijnych rynkach rozrachunków.
Konieczne jest usunięcie tych istotnych przeszkód w funkcjonowaniu rynku
wewnętrznego i uniknięcie zakłóceń konkurencji, jak również
zapobiegnięcie pojawianiu się takich barier i zakłóceń w
przyszłości. W związku z powyższym właściwą
podstawą prawną dla niniejszego rozporządzenia powinien być
art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z wykładnią
przyjętą w świetle jednolitego orzecznictwa Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
(5)
Konieczne jest ustanowienie w drodze
rozporządzenia szeregu jednolitych obowiązków, które mają
zostać nałożone na uczestników rynku w odniesieniu do pewnych
aspektów cyklu rozrachunkowego i dyscypliny rozrachunku, oraz zapewnienie zbioru
wspólnych wymogów dla CDPW prowadzących systemy rozrachunku papierów
wartościowych. Bezpośrednio stosowane przepisy rozporządzenia
powinny zagwarantować, że wszyscy uczestnicy rynku i CDPW
podlegają identycznym bezpośrednio obowiązującym
obowiązkom i przepisom. Rozporządzenie powinno zwiększyć
bezpieczeństwo i wydajność rozrachunku w Unii poprzez
zapobiegnięcie rozbieżnym przepisom krajowym w wyniku transpozycji
dyrektywy. Rozporządzenie powinno ograniczyć
złożoność regulacyjną dla podmiotów gospodarczych i
CDPW wynikającą z różnych przepisów krajowych oraz powinno
umożliwić CDPW świadczenie usług w wymiarze transgranicznym
bez konieczności spełnienia szeregu zróżnicowanych wymogów
krajowych, takich jak przepisy dotyczące zezwoleń, nadzoru,
organizacji lub ryzyka CDPW. Rozporządzenie nakładające
identyczne wymogi na CDPW powinno również przyczynić się do
wyeliminowania zakłóceń konkurencji.
(6)
W dniu 20 października 2010 r. Rada
Stabilności Finansowej (FSB)[9]
wezwała do stworzenia solidniejszych podstawowych infrastruktur rynkowych
oraz do przeglądu i wzmocnienia istniejących standardów. Komitet ds.
Systemów Płatności i Rozrachunku (CPSS) Banku Rozrachunków
Międzynarodowych (BIS) oraz Międzynarodowa Organizacja Komisji
Papierów Wartościowych (IOSCO) są na etapie kończenia prac nad
projektem standardów międzynarodowych. Mają one zastąpić
zalecenia BIS z 2001 r., które na poziomie europejskim zostały dostosowane
w drodze niewiążących wytycznych w 2009 r. przez Europejski
System Banków Centralnych (ESBC) oraz Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad
Rynkiem Papierów Wartościowych (CESR).
(7)
W swoich konkluzjach z dn. 2 grudnia 2008 r[10]. Rada podkreśliła
potrzebę wzmocnienia bezpieczeństwa i stabilności systemów
rozrachunku papierów wartościowych, a także podjęcia kwestii
barier prawnych dla operacji rozliczania i rozrachunku transakcji w Unii.
(8)
Jednym z podstawowych zadań ESBC jest
wspieranie sprawnego funkcjonowania systemów płatności. W
związku z tym członkowie ESBC sprawują nadzór poprzez
zapewnienie wydajności i rzetelności systemów rozliczeń i
płatności. Członkowie ESBC często działają jako
agenci rozrachunkowi w odniesieniu do rozrachunku pieniężnego
transakcji na papierach wartościowych. Są oni także ważnymi
klientami CDPW, które często zarządzają zabezpieczaniem operacji
polityki pieniężnej. Członkowie ESBC powinni być silnie
zaangażowani poprzez konsultacje podczas wydawania zezwoleń i
prowadzenia nadzoru nad CDPW, uznawania CDPW z państw trzecich oraz
zatwierdzania połączeń operacyjnych CDPW. Powinni oni
również być ściśle zaangażowani poprzez konsultacje w
ramach ustanawiania regulacyjnych i wykonawczych standardów technicznych oraz
wytycznych i zaleceń. Przepisy niniejszego rozporządzenia powinny
pozostawać bez uszczerbku dla uprawnień Europejskiego Banku Centralnego
(EBC) oraz krajowych banków centralnych w celu zapewnienia wydajności i
rzetelności systemów rozliczeń i płatności w ramach Unii i w
innych państwach.
(9)
Banki centralne i inne organy państw
członkowskich pełniące podobne funkcje w niektórych
państwach członkowskich, takie jak krajowe organy państw
członkowskich, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym
lub które uczestniczą w takim zarządzaniu, mogą same
świadczyć szereg usług, które kwalifikowałyby je jako CDPW.
Instytucje te powinny być zwolnione z wymogów w zakresie zezwolenia i
nadzoru, ale powinny pozostać objęte pełnym zestawem wymogów
ostrożnościowych mającym zastosowanie w przypadku CDPW.
Ponieważ banki centralne działają jako agenci rozrachunkowi do
celów rozrachunku, należy je również zwolnić z wymogów
określonych w tytule IV niniejszego rozporządzenia.
(10)
Niniejsze rozporządzenie powinno mieć
zastosowanie do rozrachunku transakcji na wszystkich instrumentach finansowych
oraz działalności CDPW, chyba że określono inaczej. Niniejsze
rozporządzenie powinno również być bez uszczerbku dla innych
przepisów unijnych dotyczących konkretnych instrumentów finansowych,
takich jak dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13
października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami do
emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę
Rady 96/61/WE[11] i środki przyjęte zgodnie z tą dyrektywą.
(11)
Rejestrowanie papierów wartościowych w formie
zapisu księgowego jest ważnym krokiem w celu zwiększenia
wydajności rozrachunku i zapewnienia integralności emisji papierów
wartościowych, zwłaszcza w kontekście coraz bardziej
skomplikowanych sposobów ich posiadania i przenoszenia. Ze względów
bezpieczeństwa niniejsze rozporządzenie przewiduje rejestrację w
formie zapisu księgowego wszystkich zbywalnych papierów
wartościowych. Niniejsze rozporządzenie nie powinno
nakładać jednej szczególnej metody pierwszej rejestracji w formie
zapisu księgowego, która może przybrać formę immobilizacji
polegającej na emisji odcinka zbiorczego reprezentującego
całą emisję lub emisji papierów wartościowych
bezpośrednio w formie zdematerializowanej. Niniejsze rozporządzenie
nie powinno narzucać rodzaju instytucji, która powinna rejestrować
papiery wartościowe w formie zapisu księgowego w chwili emisji, i umożliwia
różnym podmiotom, w tym podmiotom rejestrującym, wykonywanie tej
funkcji. Jednakże gdy takie papiery wartościowe są przedmiotem
obrotu w systemach obrotu regulowanych dyrektywą 2004/39/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów
finansowych zmieniającą dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i
dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz
uchylającą dyrektywę Rady 93/22/EWG[12] lub są dostarczane jako
zabezpieczenie na warunkach określonych w dyrektywie 2002/47/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień
dotyczących zabezpieczeń finansowych[13],
takie papiery wartościowe powinny być rejestrowane w systemie zapisów
księgowych CDPW w celu zapewnienia, między innymi, rozrachunku
wszystkich takich papierów wartościowych w ramach systemu rozrachunku
papierów wartościowych.
(12)
W celu zapewnienia bezpieczeństwa rozrachunku
wszyscy uczestnicy systemu rozrachunku papierów wartościowych
dokonujący zakupu lub sprzedaży określonych instrumentów
finansowych, a mianowicie zbywalnych papierów wartościowych, instrumentów
rynku pieniężnego, jednostek uczestnictwa w przedsiębiorstwach
zbiorowego inwestowania oraz uprawnień do emisji, powinni
spełnić swoje zobowiązanie w zamierzonej dacie rozrachunku.
(13)
Dłuższe cykle rozrachunkowe transakcji na
zbywalnych papierach wartościowych powodują niepewność i
wzrost ryzyka dla uczestników systemów rozrachunku papierów wartościowych.
Różne cykle rozrachunkowe w poszczególnych państwach
członkowskich utrudniają uzgadnianie i są źródłem
błędów popełnianych przez emitentów papierów wartościowych,
inwestorów i pośredników. Konieczne jest zatem ustanowienie jednolitego
cyklu rozrachunkowego, co ułatwi określenie zamierzonej daty
rozrachunku i wdrożenie środków dyscypliny rozrachunku. Zamierzona
data rozrachunku transakcji na zbywalnych papierach wartościowych, które
są dopuszczone do obrotu w systemach obrotu regulowanych dyrektywą
2004/39/WE, nie powinna przypadać później niż drugiego dnia
roboczego po dokonaniu transakcji.
(14)
CDPW i inne infrastruktury rynkowe powinny
podjąć środki w celu zapobiegania przypadkom nieprzeprowadzenia
rozrachunku i odpowiedniego postępowania w razie ich wystąpienia.
Istotne jest, aby zasady te były jednolicie i bezpośrednio stosowane
w Unii. W szczególności CDPW oraz inne infrastruktury rynkowe powinny
być zobowiązane do ustanowienia procedur umożliwiających im
podjęcie właściwych środków w celu zawieszenia uczestnika,
który systematycznie powoduje nieprzeprowadzenie rozrachunku, oraz publiczne
ujawnienie jego tożsamości, pod warunkiem że uczestnik ten ma
możliwość przedstawienia uwag przed podjęciem takiej
decyzji.
(15)
Jednym z najbardziej skutecznych sposobów
postępowania w przypadkach nieprzeprowadzenia rozrachunku jest
żądanie od uczestników niewywiązujących się z
zobowiązania, aby dokonali zakupu na otwartym rynku, w wyniku którego
papiery wartościowe, które miały zostać dostarczone, muszą
być zakupione na rynku po zamierzonej dacie rozrachunku i dostarczone
uczestnikowi nabywającemu. W niniejszym rozporządzeniu należy
określić jednolite przepisy regulujące wybrane aspekty
transakcji zakupu na otwartym rynku w odniesieniu do wszystkich zbywalnych
papierów wartościowych, instrumentów rynku pieniężnego,
jednostek uczestnictwa w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania i
uprawnień do emisji, takie jak terminy, okres zawiadomienia, ustalanie cen
i kary.
(16)
Ponieważ głównym celem niniejszego
rozporządzenia jest wprowadzenie szeregu zobowiązań prawnych
nakładanych bezpośrednio na podmioty gospodarcze, polegających,
między innymi, na rejestrowaniu w CDPW w formie zapisu księgowego
wszystkich zbywalnych papierów wartościowych, które są przedmiotem
obrotu w systemach obrotu regulowanych dyrektywą 2004/39/WE lub są
przekazywane jako zabezpieczenie zgodnie z warunkami określonymi w
dyrektywie 2002/47/WE, oraz na dokonywaniu rozrachunku zobowiązań nie
później niż drugiego dnia roboczego po zawarciu transakcji, i
ponieważ CDPW są odpowiedzialne za prowadzenie systemów rozrachunku
papierów wartościowych oraz stosowanie środków mających na celu
zapewnienie terminowości rozrachunków w Unii, istotne jest, by wszystkie
CDPW były bezpieczne i solidne oraz stale spełniały
rygorystyczne wymogi w zakresie organizacji, prowadzenia działalności
oraz norm ostrożnościowych przewidziane w niniejszym
rozporządzeniu. Jednolite i bezpośrednio stosowane przepisy
dotyczące wydawania zezwoleń dla CDPW i sprawowania nad nimi
bieżącego nadzoru stanowią zatem niezbędne uzupełnienie
obowiązków prawnych nałożonych na mocy niniejszego
rozporządzenia na uczestników rynku i są z nimi wzajemnie
powiązane. Jest zatem konieczne włączenie do tego samego aktu
prawnego przepisów dotyczących zarówno wydawania zezwoleń dla CDPW i
sprawowania nad nimi nadzoru, jak i zobowiązań prawnych nałożonych
na uczestników rynku.
(17)
Biorąc pod uwagę fakt, że CDPW
powinny podlegać szeregowi wspólnych wymogów oraz w celu usunięcia
istniejących barier dla rozrachunku transgranicznego, każdy CDPW
posiadający zezwolenie powinien mieć swobodę świadczenia usług
na terytorium Unii przez utworzenie oddziału lub poprzez bezpośrednie
świadczenie usług.
(18)
W ramach pozbawionego granic unijnego rynku
rozrachunków konieczne jest określenie kompetencji poszczególnych organów
uczestniczących w stosowaniu niniejszego rozporządzenia. Państwa
członkowskie powinny jednoznacznie wyznaczyć właściwe
organy odpowiedzialne za stosowanie niniejszego rozporządzenia, które
powinny otrzymać uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe niezbędne do
wykonywania ich zadań. CDPW powinien otrzymać zezwolenie od organu
właściwego dla miejsca jego siedziby i podlegać nadzorowi tego
organu, który jest dobrze przygotowany do badania bieżącej
działalności CDPW, przeprowadzania regularnych przeglądów i podejmowania
w razie konieczności odpowiednich działań oraz powinien
posiadać uprawnienia do wykonywania tych zadań. Organ ten powinien
jednak możliwie wcześnie przeprowadzać konsultacje i
podejmować współpracę z pozostałymi odpowiednimi organami,
w tym organami odpowiedzialnymi za dozór nad każdym systemem rozrachunku
papierów wartościowych prowadzonym przez CDPW, oraz, w stosownych
przypadkach, odpowiednimi bankami centralnymi działającymi jako agent
rozrachunkowy dla każdego systemu rozrachunku papierów wartościowych,
a także, w stosownych przypadkach, organami właściwymi dla
innych jednostek należących do grupy. Współpraca ta obejmuje
także bezzwłoczne informowanie zainteresowanych organów w przypadku
sytuacji nadzwyczajnych mających wpływ na płynność i
stabilność systemu finansowego w którymkolwiek państwie
członkowskim, w którym mają siedzibę CDPW lub jego uczestnicy. W
każdym przypadku gdy CDPW świadczy swoje usługi w państwie
członkowskim innym niż państwo jego siedziby, w drodze
utworzenia oddziału lub poprzez bezpośrednie świadczenie
usług, organ właściwy dla jego miejsca siedziby ponosi
główną odpowiedzialność za nadzór nad tym CDPW.
(19)
Każda osoba prawna, która odpowiada definicji
CDPW, musi przed rozpoczęciem swojej działalności uzyskać
zezwolenie właściwych organów krajowych. W związku z
potrzebą uwzględnienia różnych modeli prowadzenia
działalności CDPW należy zdefiniować przez odniesienie do
określonych usług podstawowych obejmujących usługę
rozrachunku, wiążącą się z prowadzeniem systemu
rozrachunku papierów wartościowych, usługę notarialną i centralną
usługę prowadzenia rachunku. CDPW powinien co najmniej prowadzić
system rozrachunku papierów wartościowych i świadczyć jedną
inną usługę podstawową. Definicja ta powinna zatem wykluczać
podmioty, które nie prowadzą systemu rozrachunku papierów wartościowych,
takie jak podmioty rejestrujące lub organy i podmioty publiczne prowadzące
system rejestru ustanowiony na mocy dyrektywy 2003/87/WE. Łączenie
wspomnianych wyżej usług jest niezbędne, aby CDPW mogły
odgrywać właściwą rolę w rozrachunku papierów wartościowych
i w zapewnianiu integralności emisji papierów wartościowych.
(20)
W celu zapobieżenia podejmowaniu przez CDPW
jakiegokolwiek ryzyka w ramach innych rodzajów działalności niż
objęta zezwoleniem na mocy niniejszego rozporządzenia,
działalność CDPW posiadających zezwolenie powinna
ograniczać się do świadczenia usług objętych ich
zezwoleniem i CDPW nie powinny posiadać żadnych udziałów
kapitałowych, zdefiniowanych w rozporządzeniu poprzez odniesienie do
czwartej dyrektywy Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. wydanej na podstawie
art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu w sprawie rocznych sprawozdań finansowych
niektórych rodzajów spółek[14],
ani, bezpośrednio lub pośrednio, 20 % lub większej
części praw głosu lub kapitału w innych instytucjach
niż instytucje świadczące podobne usługi.
(21)
W celu zapewnienia bezpieczeństwa
funkcjonowania systemów rozrachunku papierów wartościowych systemy te
powinny być prowadzone wyłącznie przez CDPW, zgodnie z
przepisami niniejszego rozporządzenia, lub przez banki centralne.
(22)
Bez uszczerbku dla szczegółowych wymogów
zawartych w przepisach podatkowych państw członkowskich, CDPW powinny
mieć zezwolenie na świadczenie usług pomocniczych wobec ich
usług podstawowych, które przyczyniają się do większego
bezpieczeństwa, wydajności i przejrzystości rynków papierów
wartościowych. W przypadkach gdy świadczenie takich usług
wiąże się z procedurami dotyczącymi podatku u
źródła, usługi te będą kontynuowane zgodnie z
ustawodawstwem danego państwa członkowskiego.
(23)
CDPW, który zamierza zlecić osobie trzeciej
wykonywanie usługi podstawowej na zasadzie outsourcingu lub
świadczyć nową usługę podstawową lub
pomocniczą, prowadzić inny system rozrachunku papierów
wartościowych, korzystać z usług innego banku centralnego jako
agenta rozrachunkowego lub ustanowić połączenie operacyjne CDPW,
powinien złożyć wniosek o zezwolenie zgodnie z tą samą
procedurą, jaka obowiązywała w przypadku pierwszego zezwolenia,
z tą różnicą, że właściwy organ powinien
zawiadomić CDPW będący wnioskodawcą o udzieleniu
bądź nieudzieleniu zezwolenia w terminie trzech miesięcy.
(24)
CDPW mające siedzibę w państwie
trzecim mogą świadczyć usługi – w drodze utworzenia
oddziału lub poprzez bezpośrednie świadczenie usług – na
rzecz emitentów i uczestników mających siedzibę w Unii w związku
z ich działalnością w Unii oraz mogą ustanawiać
połączenia operacyjne z CDPW mającymi siedzibę w Unii pod
warunkiem, że zostały uznane przez EUNGiPW.            Ze
względu na globalny charakter rynków finansowych EUNGiPW jest najlepiej
przygotowany do uznawania CDPW z państw trzecich. EUNGiPW może
uznać CDPW z państw trzecich tylko wówczas, gdy Komisja stwierdzi,
że podlegają one ramom prawnym i nadzorczym równoważnym z ramami
określonymi w niniejszym rozporządzeniu, jeżeli w ich państwie
obowiązuje je dobrze działający system wydawania zezwoleń
oraz sprawowany jest nad nimi skuteczny nadzór oraz jeżeli istnieją
porozumienia o współpracy pomiędzy EUNGiPW a organami
właściwymi dla tych CDPW. Uznanie CDPW z państwa trzeciego przez
EUNGiPW jest uzależnione od skutecznego równoważnego uznania ram
ostrożnościowych mających zastosowanie do CDPW, które mają
siedzibę w Unii i posiadających zezwolenie na podstawie niniejszego
rozporządzenia.
(25)
Biorąc pod uwagę globalny charakter
rynków finansowych i systemowe znaczenie CDPW, konieczne jest zapewnienie
międzynarodowej konwergencji wymogów ostrożnościowych, którym
one podlegają. Przepisy niniejszego rozporządzenia powinny być
zgodne z obowiązującymi zaleceniami opracowanymi przez CPSS-IOSCO
oraz ESBC-CESR. EUNGiPW powinien uwzględniać obowiązujące
standardy i ich przyszłe zmiany podczas opracowywania wykonawczych i
regulacyjnych standardów technicznych oraz wytycznych i zaleceń wymaganych
na mocy niniejszego rozporządzenia, jak również proponując
dokonanie w nich zmian.
(26)
Biorąc pod uwagę złożoność
i systemowy charakter CDPW oraz świadczonych przez nie usług,
przejrzyste przepisy dotyczące zarządzania powinny gwarantować,
że kadra kierownicza wyższego szczebla, członkowie zarządu,
akcjonariusze i uczestnicy, którzy są w stanie sprawować
kontrolę, zdefiniowaną przez odniesienie do siódmej dyrektywy Rady
83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r. wydanej na podstawie art. 54 ust. 3 lit.
g) Traktatu w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych[15], nad
działalnością CDPW, są dobrze przygotowani do zapewnienia
prawidłowego i ostrożnego zarządzania CDPW.
(27)
Przejrzyste zasady dotyczące zarządzania
powinny zapewniać uwzględnienie interesów akcjonariuszy, kierownictwa
i pracowników CDPW z jednej strony oraz interesów ich użytkowników z
drugiej strony. Zasady te powinny być stosowane bez uszczerbku dla modelu
własnościowego przyjętego przez CDPW. Dla każdego
prowadzonego przez CDPW systemu rozrachunku papierów wartościowych
należy ustanowić komitet użytkowników, którego zadaniem jest
doradzanie zarządowi CDPW w sprawie najważniejszych kwestii
mających wpływ na jego członków.
(28)
Ze względu na wagę zadań
powierzonych CDPW niniejsze rozporządzenie powinno stanowić, że
CDPW nie mogą przenosić swoich obowiązków na osoby trzecie w
drodze outsourcingu działalności. Outsourcing działalności
powinien podlegać rygorystycznym warunkom, które zapewniają
utrzymanie przez CDPW odpowiedzialności za ich działalność
oraz utrzymanie możliwości sprawowanie nadzoru i dozoru nad CDPW. Z wymogów
tych może być w pewnych okolicznościach zwolnione zlecanie przez
CDPW działalności na zasadzie outsourcingu podmiotom publicznym.
(29)
Zasady prowadzenia działalności powinny
zapewniać przejrzystość w relacjach pomiędzy CDPW a jego
użytkownikami. W szczególności CDPW powinien posiadać publicznie
dostępne, przejrzyste i niedyskryminacyjne kryteria dotyczące
dopuszczenia do udziału w systemie rozrachunku papierów
wartościowych, które pozwalałyby ograniczyć dostęp
uczestników tylko na podstawie czynników ryzyka. Właściwe organy
powinny dysponować szybkimi i odpowiednimi środkami zaradczymi
umożliwiającymi im działanie w przypadku nieuzasadnionej odmowy
przez CDPW świadczenia usług uczestnikom. CDPW powinien ujawniać
publicznie ceny i opłaty za swoje usługi. W celu zapewnienia
otwartego i niedyskryminacyjnego dostępu do usług CDPW oraz w
świetle znaczącej pozycji rynkowej, jaką CDPW nadal
posiadają na terytorium swoich odpowiednich państw
członkowskich, CDPW nie mogą odstępować od swojej
opublikowanej polityki cenowej. CDPW powinien ustanowić uznane procedury
komunikacyjne. Te przepisy dotyczące uczestnictwa uzupełniają i
wzmacniają prawo uczestników rynku do korzystania z systemu rozrachunku w
innym państwie członkowskim, ustanowione dyrektywą 2004/39/WE.
(30)
Ze względu na centralną rolę,
jaką systemy rozrachunku papierów wartościowych odgrywają na
rynkach finansowych, świadcząc swoje usługi, CDPW powinny
zapewniać terminowy rozrachunek, integralność emisji,
segregację rachunków papierów wartościowych prowadzonych dla
każdego uczestnika oraz, na żądanie, ofertę dodatkowej
segregacji rachunków klientów uczestnika CDPW. CDPW powinny zapewniać
stosowanie tych wymogów w odniesieniu do każdego prowadzonego przez nie
systemu rozrachunku papierów wartościowych z osobna.
(31)
W celu zapobiegania ryzyku rozrachunku
związanemu z niewypłacalnością agenta rozrachunkowego CDPW
powinien, gdy jest to racjonalne i możliwe, dokonywać rozrachunku
pieniężnego transakcji na papierach wartościowych przez rachunki
otworzone w banku centralnym. Jeżeli nie jest to racjonalne lub
możliwe, CDPW powinien mieć możliwość dokonania
rozrachunku przez rachunki otworzone w instytucji kredytowej ustanowionej
zgodnie z warunkami określonymi w dyrektywie 2006/48/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i
prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe[16] oraz z zachowaniem specjalnej
procedury udzielania zezwolenia i wymogów ostrożnościowych
określonych w tytule IV niniejszego rozporządzenia. Ta instytucja
kredytowa, działając w charakterze agenta rozrachunkowego, powinna
być zdolna do świadczenia na rzecz uczestników CDPW usług
określonych w niniejszym rozporządzeniu, które są objęte
zezwoleniem, i nie może świadczyć żadnych innych usług
nieobjętych niniejszym rozporządzeniem.
(32)
Mając na uwadze, że dyrektywa 2006/48/WE
nie dotyczy konkretnie kredytu śróddziennego i ryzyka płynności
wynikającego ze świadczenia usług bankowych pomocniczych wobec
rozrachunku, instytucje kredytowe świadczące takie usługi
powinny podlegać również szczególnym wzmocnionym wymogom
dotyczącym ograniczania ryzyka kredytowego i ryzyka płynności,
które powinny obowiązywać w stosunku do wszystkich systemów
rozrachunku papierów wartościowych, w odniesieniu do których
działają one jako agenci rozrachunkowi. W celu zapewnienia
pełnej zgodności z konkretnymi środkami mającymi na celu
ograniczenie ryzyka kredytowego i ryzyka płynności właściwe
organy powinny mieć możliwość żądania od CDPW
wyznaczenia więcej niż jednej instytucji kredytowej w każdym
przypadku, gdy mogą wykazać w oparciu o dostępne dowody, że
ekspozycja jednej instytucji kredytowej na koncentrację ryzyka kredytowego
i ryzyka płynności nie została w pełni ograniczona.
(33)
Wymóg, zgodnie z którym rozrachunek
pieniężny transakcji na papierach wartościowych powinien
być dokonywany przez odrębny podmiot prawny działający jako
agent rozrachunkowy, stanowi istotny środek zwiększający
bezpieczeństwo i odporność CDPW. Taki rozdział
pomiędzy usługami podstawowymi CDPW a usługami bankowymi pomocniczymi
wobec rozrachunku wydaje się praktycznie nieodzowny w celu wyeliminowania
groźby przenoszenia się ryzyka wynikającego z usług
bankowych, takiego jak ryzyko kredytowe i ryzyko płynności, na
usługi podstawowe świadczone przez CDPW. Nie są dostępne
żadne inne mniej rygorystyczne środki, które eliminowałyby to ryzyko
kredytowe i ryzyko płynności, aby zapewnić zakładany poziom
bezpieczeństwa i odporności CDPW. Niemniej jednak, aby zapewnić
większą wydajność wynikającą ze świadczenia
zarówno usług CDPW, jak i usług bankowych w ramach tej samej grupy
przedsiębiorstw, wymóg prowadzenia usług bankowych przez
odrębną instytucję bankową nie powinien zakazywać
przynależności tej instytucji kredytowej do tej samej grupy
przedsiębiorstw jak CDPW. Jeżeli zarówno usługi CDPW, jak i
usługi bankowe są świadczone w ramach tej samej grupy
przedsiębiorstw, w celu zwiększenia bezpieczeństwa i
wydajności usług działalność instytucji kredytowej
świadczącej usługi bankowe powinna ograniczać się do
świadczenia jedynie usług bankowych pomocniczych wobec rozrachunku.
Oprócz tego powinna istnieć możliwość uzyskania
odstępstwa od wymogu wyodrębnienia usług bankowych pomocniczych
wobec rozrachunku z podstawowych usług CDPW, jeżeli nie zachodzi
groźba przenoszenia ryzyka kredytowego i ryzyka płynności
pomiędzy usługami bankowymi a podstawowymi usługami CDPW. W celu
zapewnienia spójnego stosowania możliwości odstępstwa od zakazu
świadczenia przez CDPW bankowych usług pomocniczych Komisja powinna
mieć uprawnienie do wydania, na wniosek właściwego urzędu
krajowego, decyzji w sprawie dopuszczalności takiego odstępstwa w
świetle braku ryzyka systemowego wynikającego ze świadczenia
usług podstawowych CDPW i usług bankowych przez tą samą
osobę prawną. W każdym przypadku działalność CDPW
korzystającego z takiego odstępstwa i posiadającego zezwolenie
jako instytucja kredytowa powinna ograniczać się wyłącznie
do świadczenia usług bankowych pomocniczych wobec rozrachunku.
(34)
W celu zapewnienia dostatecznego poziomu
bezpieczeństwa i ciągłości usług świadczonych
przez CDPW, powinny one podlegać szczegółowym, jednolitym i
bezpośrednio stosowanym wymogom ostrożnościowym i
kapitałowym, które ograniczają ich ryzyka prawne, operacyjne i
inwestycyjne.
(35)
Bezpieczeństwo porozumień w sprawie
połączeń operacyjnych ustanawianych pomiędzy CDPW powinno
podlegać szczególnym wymogom, tak aby umożliwić dostęp
odpowiednich uczestników tych CDPW do innych systemów rozrachunku papierów
wartościowych. Wymóg dotyczący świadczenia bankowych usług
pomocniczych przez odrębną osobę prawną nie powinien
uniemożliwiać CDPW korzystania z takich usług, w
szczególności gdy jest on uczestnikiem systemu rozrachunku papierów
wartościowych prowadzonego przez inny CDPW. W przypadku
połączeń inteoperacyjnych szczególnie ważne jest, aby w
połączonych systemach rozrachunku papierów wartościowych obowiązywały
identyczne punkty czasowe wprowadzania zleceń transferu do systemu,
nieodwołalności zleceń transferu i ostateczności transferu
papierów wartościowych i środków pieniężnych. Te same
zasady powinny mieć zastosowanie do CDPW korzystających ze wspólnej
infrastruktury informatycznej na potrzeby rozrachunku.
(36)
Jako operatorzy systemów rozrachunku papierów
wartościowych CDPW odgrywają kluczową rolę w procesie
transferu papierów wartościowych na rachunki papierów wartościowych.
W celu zwiększenia pewności prawa, zwłaszcza w kontekście
transgranicznym, ważne jest ustanowienie jasnych zasad dotyczących
prawa właściwego w kwestiach własnościowych
dotyczących papierów wartościowych przechowywanych przez CDPW na ich
rachunkach. Zgodnie z podejściem przyjętym w obowiązujących
przepisach dotyczących spraw powiązanych z prawem różnych
państw, prawem właściwym powinno być prawo miejsca, w
którym prowadzone są rachunki CDPW.
(37)
W wielu państwach członkowskich emitenci
są zobowiązani na mocy krajowych przepisów do korzystania przy emisji
niektórych rodzajów papierów wartościowych, przede wszystkim akcji, z
krajowych CDPW. Aby usunąć tę barierę
utrudniającą sprawne funkcjonowanie unijnego rynku rozliczania i
rozrachunku transakcji oraz umożliwić emitentom wybór najbardziej
efektywnej metody zarządzania ich papierami wartościowymi, emitenci
powinni mieć prawo wyboru dowolnego CDPW mającego siedzibę w
Unii do celów rejestracji swoich papierów wartościowych i korzystania z
innych odpowiednich usług CDPW. Właściwe organy powinny dysponować
szybkimi i odpowiednimi środkami zaradczymi umożliwiającymi im
działanie w przypadku nieuzasadnionej odmowy przez CDPW świadczenia
usług emitentom. Aby chronić prawa akcjonariuszy, prawo emitentów do
wyboru CDPW nie powinno uniemożliwiać stosowania krajowych przepisów
prawa spółek, na mocy których powstają papiery wartościowe i
które regulują relacje pomiędzy emitentami a ich akcjonariuszami.
(38)
W „Europejskim kodeksie postępowania w
zakresie rozliczeń i rozrachunków” z dnia 7 listopada 2006 r[17]. stworzono oparte na zasadzie
dobrowolności ramy umożliwiające dostęp pomiędzy CDPW
a innymi infrastrukturami rynkowymi. Sektor rozliczania i rozrachunku pozostaje
jednak podzielony wzdłuż granic państwowych, co podraża koszt
transakcji transgranicznych. Konieczne jest ustanowienie jednolitych warunków
dotyczących połączeń operacyjnych pomiędzy CDPW oraz
dostępu pomiędzy CDPW a innymi infrastrukturami rynkowymi. W celu
umożliwienia CDPW oferowania swoim uczestnikom dostępu do innych
rynków, powinno mu przysługiwać prawo uczestnictwa w innym CDPW lub
prawo żądania od innego CDPW opracowania specjalnych funkcji
zapewniających dostęp do niego. Właściwe organy powinny
dysponować szybkimi i odpowiednimi środkami zaradczymi umożliwiającymi
im działanie w przypadku nieuzasadnionej odmowy przez CDPW zapewnienia
dostępu innemu CDPW. Ponieważ połączenia operacyjne CDPW
są źródłem dodatkowego ryzyka dla rozrachunku, powinny one
podlegać obowiązkowi uzyskania zezwolenia oraz nadzorowi ze strony
odpowiednich właściwych organów.
(39)
CDPW powinny mieć również dostęp do
kwotowań partnerów centralnych lub systemów obrotu w czasie rzeczywistym,
natomiast te infrastruktury rynkowe powinny mieć dostęp do systemów
rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW, chyba że
taki dostęp zagraża prowadzonej przez nie działalności.
Właściwe organy powinny dysponować szybkimi i odpowiednimi
środkami zaradczymi umożliwiającymi im działanie w
przypadku nieuzasadnionej odmowy przez CDPW lub infrastruktury rynkowe
zapewnienia dostępu do ich usług.
(40)
Solidne ramy regulujące nadzór i prowadzenie
działalności w sektorze finansowym powinny opierać się na
silnych systemach nadzoru i sankcji. W tym celu organy nadzoru powinny
dysponować odpowiednimi uprawnieniami do działania i powinny
mieć możliwość korzystania z systemów odstraszających
kar w przypadku niezgodnych z prawem działań. Przeglądu
aktualnych uprawnień do nakładania sankcji oraz ich praktycznego
zastosowania, przeprowadzonego w celu przyczynienia się do ujednolicenia
sankcji w ramach działań nadzorczych, dokonano w komunikacie Komisji
z dnia 8 grudnia 2010 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego
Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów na temat wzmocnienia
systemów sankcji w branży usług finansowych.
(41)
W związku z tym, w celu zapewnienia
przestrzegania obowiązków wynikających z niniejszego
rozporządzenia przez CDPW, instytucje kredytowe wyznaczone jako agenci
rozrachunkowi, członków ich organów zarządzających i inne osoby,
które sprawują faktyczną kontrolę nad ich działalnością,
lub inne osoby, właściwe organy powinny mieć
możliwość stosowania sankcji i środków administracyjnych,
które są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
(42)
W celu zapewnienia odstraszającego efektu oraz
spójnego stosowania sankcji w państwach członkowskich niniejsze
rozporządzenie powinno określać: wykaz najważniejszych
sankcji i środków administracyjnych, którymi muszą dysponować
właściwe organy; uprawnienia do nakładania tych sankcji i
środków na wszystkie osoby odpowiedzialne za naruszenie, niezależnie
od tego, czy są to osoby fizyczne czy prawne; wykaz najważniejszych
kryteriów stosowanych przy określaniu poziomu i rodzaju tych sankcji i
środków, a także wysokość administracyjnych sankcji
finansowych. Przy nakładaniu grzywny administracyjnej należy uwzględniać
czynniki takie jak: wszelkie stwierdzone korzyści finansowe uzyskane
dzięki naruszeniu, waga naruszenia i czas jego trwania, wszelkie
okoliczności obciążające lub łagodzące oraz
konieczność zapewnienia odstraszającego efektu grzywny; w
stosownych przypadkach należy także przewidzieć
możliwość zmniejszenia wysokości grzywny w przypadku
współpracy z właściwym organem. Przyjęcie i publikacja
sankcji powinny odbywać się z poszanowaniem podstawowych praw
określonych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w
szczególności prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego
(art. 7), prawa do ochrony danych osobowych (art. 8) oraz prawa do skutecznego
środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu (art. 47).
(43)
W celu wykrycia ewentualnych naruszeń należy
zapewnić ustanowienie skutecznych mechanizmów sprzyjających
zgłaszaniu właściwym organom potencjalnych lub popełnionych
naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia. Mechanizmy te powinny
obejmować odpowiednie zabezpieczenia dla osób, które zgłaszają
potencjalne lub popełnione naruszenia niniejszego rozporządzenia,
oraz osób, którym zarzuca się popełnienie takiego naruszenia.
Należy ustanowić odpowiednią procedurę
zapewniającą prawo osoby oskarżonej do ochrony danych osobowych,
prawo do obrony i wysłuchania przed podjęciem ostatecznej decyzji
dotyczącej tej osoby oraz prawo do skutecznego środka
odwoławczego przed sądem od decyzji lub środka dotyczącego
tej osoby.
(44)
Niniejsze rozporządzenie powinno
obowiązywać bez uszczerbku dla jakichkolwiek przepisów prawa
państw członkowskich dotyczących sankcji karnych.
(45)
Przetwarzanie danych osobowych w państwach
członkowskich na mocy niniejszego rozporządzenia podlega przepisom
dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października
1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania
danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[18]. Wszelka wymiana lub
przekazywanie danych osobowych przez właściwe organy państw
członkowskich powinny przebiegać zgodnie z przepisami
dotyczącymi przekazywania danych osobowych ustanowionymi w dyrektywie
95/46/WE. Przetwarzanie danych osobowych przez EUNGiPW na mocy niniejszego
rozporządzenia podlega przepisom rozporządzenia (WE) nr 45/2001
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób
fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i
organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[19]. Wszelka wymiana lub
przekazywanie danych osobowych przez EUNGiPW powinny przebiegać zgodnie z
przepisami dotyczącymi przekazywania danych osobowych ustanowionymi w
rozporządzeniu (WE) nr 45/2001.
(46)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw
podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie
praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza z prawem do poszanowania
życia prywatnego i rodzinnego, prawem do ochrony danych osobowych, prawem
do skutecznego środka odwoławczego i rzetelnego procesu, prawem do
niebycia sądzonym lub podlegania karze dwukrotnie za to samo
przestępstwo i swobodą prowadzenia działalności oraz musi
być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami.
(47)
Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych (EUNGiPW), ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr
1095/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie
ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu
Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr
716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE[20], powinien odgrywać
centralną rolę w stosowaniu niniejszego rozporządzenia poprzez
zapewnianie spójnego stosowania przepisów Unii przez właściwe organy
krajowe oraz poprzez rozstrzyganie sporów między nimi.
(48)
Skutecznym i właściwym krokiem jest
powierzenie EUNGiPW, będącemu organem dysponującym
wysokospecjalistyczną wiedzą na temat papierów wartościowych i
rynków papierów wartościowych, zadania opracowania projektów regulacyjnych
i wykonawczych standardów technicznych, które nie przewidują dokonywania
wyborów politycznych, celem ich przedłożenia Komisji. W każdym
przypadku, gdy tak określono, EUNGiPW powinien również
ściśle współpracować z członkami Europejskiego Systemu
Banków Centralnych (ESBC) i Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego (EUNB),
ustanowionym rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010 Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego
Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany
decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE[21].
(49)
Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania
regulacyjnych standardów technicznych zgodnie z art. 290 Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz z procedurą określoną w
art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 w odniesieniu do:
szczegółowych elementów środków dyscypliny rozrachunku; informacji oraz
innych elementów, które CDPW musi uwzględnić w swoim wniosku o
zezwolenie; informacji przekazywanych między różnymi organami w
trakcie prowadzenia nadzoru nad CDPW; szczegółów uzgodnień
dotyczących współpracy pomiędzy organami w państwie
członkowskim pochodzenia i w przyjmującym państwie
członkowskim; elementów zasad zarządzania dla CDPW; szczegółów
dotyczących dokumentacji, która ma być przechowywane przez CDPW;
szczegółowych środków, które mają zostać podjęte przez
CDPW w celu zachowania integralności emisji; ochrony papierów wartościowych
należących do uczestników; terminowego przeprowadzenia rozrachunku;
łagodzenia ryzyka operacyjnego i ryzyka wynikającego z
połączeń operacyjnych CDPW; szczegółów dotyczących
wymogów kapitałowych dla CDPW; szczegółów dotyczących wymogów
ostrożnościowych w odniesieniu do ryzyka kredytowego i ryzyka
płynności dla wyznaczonych instytucji kredytowych.
(50)
Komisja powinna również być uprawniona do
przyjmowania wykonawczych standardów technicznych w drodze aktów wykonawczych
zgodnie z art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz zgodnie z
procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr
1095/2010 w odniesieniu do: standardowych formularzy i szablonów
dotyczących wniosku o zezwolenie składanego przez CDPW; wymiany
informacji pomiędzy różnymi właściwymi organami do celów
nadzoru nad CDPW; odpowiednich ustaleń dotyczących współpracy
pomiędzy organami w państwie członkowskim pochodzenia i w
przyjmującym państwie członkowskim; formatów dokumentacji
przechowywanej przez CDPW; procedur stosowanych w przypadku, gdy uczestnikowi
lub emitentowi odmówiono dostępu do CDPW, CDPW odmówiono dostępu do
innego CDPW lub do innych infrastruktur rynkowych; konsultacji z różnymi
organami przed udzieleniem zezwolenia dla agenta rozrachunkowego.
(51)
Komisji należy przekazać uprawnienia do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu. W
szczególności należy przyjąć akty delegowane w odniesieniu
do: szczegółów dotyczących definicji; kryteriów, na podstawie których
działalność CDPW w przyjmującym państwie członkowskim
powinna być uznawana za działalność o istotnej wadze dla
tego państwa członkowskiego; usług, ze względu na które
CDPW z państwa trzeciego zwraca się o uznanie przez EUNGiPW, oraz
informacji, które CDPW będący wnioskodawcą przedstawia EUNGiPW w
swoim wniosku o uznanie; ryzyko, które może uzasadnić odmowę
przez CDPW udzielenia dostępu uczestnikom, oraz elementów procedury
dostępnej w takim przypadku dla uczestników ubiegających się o
dostęp; oceny sytuacji, w przypadku których rozrachunek w pieniądzu
banku centralnego nie jest racjonalny ani możliwy; elementów procedury
regulującej dostęp emitentów do CDPW, wzajemny dostęp
między CDPW oraz dostęp między CDPW i innymi infrastrukturami
rynkowymi.
(52)
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania
niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia
wykonawcze do podejmowania decyzji w sprawie oceny przepisów państw
trzecich do celów uznania CDPW z państw trzecich i decyzji w sparwie
odstępstw od obowiązku oddzielenia usług bankowych pomocniczych
wobec rozrachunku od podstawowych usług CDPW. Uprawnienia te powinny
być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i
Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i
zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa
członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[22].
(53)
Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia,
a mianowicie ustanowienie jednolitych wymogów dla dokonywania rozrachunku oraz
dla CDPW, nie mogą zostać osiągnięte w sposób
wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze
względu na zakres działań możliwe jest lepsze ich
osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć
środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w
art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą
proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze
rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia tych celów,
(54)
Konieczna jest zmiana dyrektywy 98/26/WE w celu
dostosowania jej do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia
24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE,
2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE,
2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego
Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego),
Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru
Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego
Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych)[23],
zgodnie z którą uznane systemy rozrachunku papierów wartościowych nie
będą już zgłaszane Komisji, lecz EUNGiPW.
(55)
Stosowanie wymogów w zakresie zezwoleń i
uznawania przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno zostać
odroczone w celu zapewnienia CDPW mającym siedzibę w Unii lub w
państwach trzecich wystarczającej ilości czasu na
złożenie wniosku o zezwolenie lub uznanie przewidziane w niniejszym
rozporządzeniu.
(56)
Konieczne jest również odroczenie stosowania
wymogów dotyczących rejestrowania niektórych zbywalnych papierów
wartościowych w formie zapisu księgowego i rozrachunku
zobowiązań w systemach rozrachunku papierów wartościowych nie
później niż drugiego dnia roboczego po zawarciu transakcji w celu
zapewnienia uczestnikom rynku, przechowującym papiery wartościowe w
formie papierowej lub stosującym dłuższe cykle rozrachunkowe,
wystarczająco dużo czasu na spełnienie tych wymogów,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Tytuł I
Przedmiot, zakres i definicje
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
1.
Niniejsze rozporządzenie ustanawia jednolite
wymogi dotyczące rozrachunku instrumentów finansowych w Unii oraz zasady
dotyczące organizacji i prowadzenia centralnych depozytów papierów
wartościowych (CDPW) mające na celu zapewnienie bezpiecznego i
sprawnego rozrachunku.
2.
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do rozrachunku
wszystkich instrumentów finansowych oraz działalności CDPW, chyba
że przepisy niniejszego rozporządzenia stanowią inaczej.
3.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez
uszczerbku dla przepisów Unii dotyczących konkretnych instrumentów
finansowych, w szczególności dyrektywy 2003/87/WE.
4.
Przepisy art. 9–18 i 20 oraz tytułu IV nie
mają zastosowania do członków Europejskiego Systemu Banków
Centralnych (ESBC), innych krajowych organów państw członkowskich
pełniących podobne funkcje oraz organów publicznych państw
członkowskich, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym
lub które uczestniczą w takim zarządzaniu.
Artykuł 2
Definicje
1.
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje
się następujące definicje:
1)      „centralny depozyt papierów
wartościowych” („CDPW”) oznacza osobę prawną
prowadzącą system rozrachunku papierów wartościowych wskazany w
sekcji A pkt 3 załącznika i świadczącą co najmniej
jedną inną usługę podstawową wskazaną w sekcji A
załącznika;
2)      „rozrachunek” oznacza zrealizowanie
transakcji na papierach wartościowych w celu wykonania
zobowiązań uczestników poprzez transfer środków
pieniężnych lub papierów wartościowych;
3)      „system rozrachunku papierów
wartościowych” oznacza system w rozumieniu art. 2 lit. a) tiret pierwsze i
drugie dyrektywy 98/26/WE, którego działalność polega na
realizacji zleceń transferu określonych w art. 2 lit. i) tiret drugie
dyrektywy 98/26/WE;
4)      „cykl rozrachunkowy” oznacza okres
pomiędzy datą zawarcia transakcji a zamierzoną datą
rozrachunku;
5)      „dzień roboczy” oznacza dzień
roboczy określony w art. 2 lit. n) dyrektywy 98/26/WE;
6)      „nieprzeprowadzenie rozrachunku” oznacza
niedokonanie rozrachunku transakcji na papierach wartościowych w
zamierzonej dacie rozrachunku spowodowane brakiem papierów wartościowych
lub środków pieniężnych, niezależnie od przyczyny tego
braku;
7)      „zamierzona data rozrachunku” oznacza
datę uzgodnioną przez strony transakcji na papierach
wartościowych, w której powinien zostać przeprowadzony rozrachunek;
8)      „partner centralny” oznacza podmiot, który
pośredniczy pomiędzy kontrahentami w ramach kontraktów
będących przedmiotem obrotu na rynku finansowym lub większej
liczbie tych rynków, stając się kupującym dla każdego
sprzedającego i sprzedawcą dla każdego kupującego;
9)      „właściwy organ” oznacza organ
wyznaczony przez każde państwo członkowskie zgodnie z art. 10;
10)    „uczestnik” oznacza każdego
określonego w art. 2 lit. f) dyrektywy 98/26/WE uczestnika systemu
rozrachunku papierów wartościowych, w tym partnera centralnego;
11)    „udział kapitałowy” oznacza
udział kapitałowy w rozumieniu art. 17 zdanie pierwsze dyrektywy
78/660/EWG lub posiadanie, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 20
% praw głosu lub kapitału przedsiębiorstwa;
12)    „państwo członkowskie
pochodzenia” oznacza państwo członkowskie, w którym dany CDPW
uzyskał zezwolenie;
13)    „przyjmujące państwo
członkowskie” oznacza państwo członkowskie inne niż
państwo członkowskie pochodzenia, w którym CDPW ma oddział lub
świadczy usługi CDPW;
14)    „oddział” oznacza miejsce prowadzenia
działalności inne niż siedziba zarządu, będące
częścią CDPW, które nie posiada osobowości
prawnej i świadczy usługi CDPW, na których świadczenie
CDPW uzyskał zezwolenie;
15)    „kontrola” oznacza związek
zachodzący pomiędzy dwoma przedsiębiorstwami w rozumieniu art. 1
dyrektywy 83/349/EWG;
16)    „niewywiązanie się z
zobowiązania przez uczestnika” oznacza sytuację, w której wobec
uczestnika wszczęte zostało postępowanie upadłościowe
określone w art. 2 lit. j) dyrektywy 98/26/WE;
17)    „dostawa za płatność”
(„DVP”) oznacza mechanizm rozrachunku papierów wartościowych, w przypadku
którego transfer papierów wartościowych jest powiązany z transferem
środków pieniężnych w taki sposób, że dostawa papierów
wartościowych następuje tylko i wyłącznie pod warunkiem
dokonania odpowiedniej płatności;
18)    „rachunek papierów wartościowych”
oznacza rachunek, na którym mogą być dokonywane zapisy papierów
wartościowych uznające lub obciążające rachunek;
19)    „połączenie operacyjne CDPW”
oznacza porozumienie pomiędzy CDPW, na mocy którego jeden CDPW otwiera
rachunek w systemie rozrachunku papierów wartościowych innego CDPW w celu
ułatwienia transferów papierów wartościowych pomiędzy swoimi
uczestnikami a uczestnikami tego innego CDPW; Połączenia operacyjne
CDPW obejmują standardowy dostęp przez połączenie
operacyjne, niestandardowy dostęp przez połączenie operacyjne i
połączenia interoperacyjne;
20)    „standardowy dostęp przez
połączenie operacyjne” oznacza połączenie operacyjne CDPW,
za pomocą którego CDPW jest połączony z innym CDPW w taki sam
sposób jak wszyscy pozostali uczestnicy systemu rozrachunku papierów
wartościowych prowadzonego przez ten CDPW;
21)    „niestandardowy dostęp przez
połączenie operacyjne” oznacza połączenie operacyjne CDPW,
za pomocą którego CDPW świadczy na rzecz innego CDPW określone
usługi, inne niż usługi świadczone na rzecz
pozostałych uczestników jego systemu rozrachunku papierów
wartościowych;
22)    „połączenia interoperacyjne”
oznaczają połączenia operacyjne CDPW, dzięki którym systemy
rozrachunku papierów wartościowych prowadzone przez CDPW stają
się interoperacyjne w rozumieniu art. 2 lit. o) dyrektywy 98/26/WE;
23)    „zbywalne papiery wartościowe”
oznaczają zbywalne papiery wartościowe określone w art. 4 pkt
18) dyrektywy 2004/39/WE;
24)    „instrumenty rynku pieniężnego”
oznaczają instrumenty rynku pieniężnego określone w art. 4
pkt 19) dyrektywy 2004/39/WE;
25)    „jednostki uczestnictwa w
przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania” oznaczają jednostki
uczestnictwa w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania określone w
sekcji C pkt 3) załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE;
26)    „uprawnienia do emisji” oznaczają jednostki
uznane jako zgodne z wymogami określonymi w art. 3 lit. a)
dyrektywy 2003/87/WE;
27)    „rynek regulowany” oznacza rynek
regulowany określony w art. 4 pkt 14) dyrektywy 2004/39/WE;
28)    „wielostronna platforma obrotu (MTF)”
oznacza wielostronną platformę obrotu określoną w art. 4
pkt 15) dyrektywy 2004/39/WE;
29)    „zorganizowana platforma obrotu (OTF)”
oznacza każdy system lub platformę niebędące rynkiem
regulowanym ani MTF, prowadzone przez firmę inwestycyjną lub
operatora rynku, w ramach których umożliwia się kojarzenie w systemie
wielu deklaracji gotowości zakupu i sprzedaży instrumentów
finansowych przez osoby trzecie w sposób skutkujący zawarciem kontraktu,
zgodnie z przepisami tytułu II dyrektywy 2004/39/WE;
30)    „jednostka zależna” oznacza
jednostkę zależną w rozumieniu art. 1 dyrektywy 83/349/EWG;
31)    „agent rozrachunkowy” oznacza agenta
rozrachunkowego określonego w art. 2 lit. d) dyrektywy 98/26/WE.
2.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z
art. 64 aktów delegowanych dotyczących środków
określających elementy techniczne definicji zawartych w ust. 1 pkt
17), 20), 21) i 22) oraz dotyczących środków określających
usługi pomocnicze wymienione w sekcji B pkt 1)–4) załącznika i
usług wymienionych w sekcji C pkt 1) i 2) załącznika.
Tytuł II
Rozrachunek papierów wartościowych
Rozdział I
Forma zapisu księgowego
Artykuł 3
Forma zapisu księgowego
1.
Każda spółka emitująca zbywalne
papiery wartościowe, które są dopuszczone do obrotu na rynkach
regulowanych, zapewnia rejestrację tych papierów wartościowych w
formie zapisu księgowego poprzez immobilizację polegającą
na wystawieniu odcinka zbiorczego reprezentującego całą emisję
lub poprzez emisję papierów wartościowych bezpośrednio w formie
zdematerializowanej.
2.
W przypadku gdy papiery wartościowe, o których
mowa w ust. 1, są przedmiotem obrotu na rynkach regulowanych, wielostronnych
platformach obrotu (MTF) lub zorganizowanych platformach obrotu (OTF) albo
są przenoszone w związku z uzgodnieniem dotyczącym
zabezpieczeń finansowych w rozumieniu definicji w art. 2 lit. a) dyrektywy
2002/47/WE, te papiery wartościowe są rejestrowane w CDPW w formie
zapisu księgowego przed datą zawarcia transakcji, chyba że
zostały zarejestrowane w tej formie już wcześniej.
Artykuł 4
Egzekwowanie przepisów
1.
Zapewnienie stosowania przepisów art. 3 ust. 1 jest
obowiązkiem organów państwa członkowskiego, w którym ma
siedzibę spółka emitująca papiery wartościowe.
2.
Organy właściwe do celów nadzoru nad
rynkami regulowanymi, MTF i OTF zapewniają stosowanie przepisów art. 3
ust. 2 w sytuacji, gdy papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 ust.
1, są przedmiotem obrotu na rynkach regulowanych, MTF lub OTF.
3.
Organy państw członkowskich
odpowiedzialne za stosowanie dyrektywy 2002/47/WE są zobowiązane
zapewnić stosowanie przepisów art. 3 ust. 2 niniejszego
rozporządzenia w odniesieniu do przenoszenia papierów wartościowych,
o których mowa w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, związanego
z uzgodnieniem dotyczącym zabezpieczeń finansowych w rozumieniu
definicji w art. 2 lit. a) dyrektywy 2002/47/WE.
Rozdział II
Cykle rozrachunkowe
Artykuł 5
Zamierzone daty rozrachunku
1.
Każdy uczestnik systemu rozrachunku papierów
wartościowych kupujący lub sprzedający na własny rachunek
lub w imieniu osoby trzeciej zbywalne papiery wartościowe, instrumenty
rynku pieniężnego, jednostki uczestnictwa w przedsiębiorstwach
zbiorowego inwestowania i uprawnienia do emisji reguluje swoje
zobowiązania wobec systemu rozrachunku papierów wartościowych w
zamierzonej dacie rozrachunku.
2.
W przypadku zbywalnych papierów wartościowych,
o których mowa w ust. 1, będących przedmiotem obrotu na rynkach
regulowanych, MTF lub OTF, zamierzona data rozrachunku nie może
przypadać później niż drugiego dnia roboczego po dokonaniu
transakcji.
3.
Zapewnienie stosowania przepisów ust. 1 i 2 jest
obowiązkiem odpowiedniego organu państwa członkowskiego, którego
prawo stosuje się do systemu rozrachunku papierów wartościowych
prowadzonego przez CDPW.
Rozdział III
Dyscyplina rozrachunku
Artykuł 6
Środki zapobiegające przypadkom nieprzeprowadzenia rozrachunku
1.
Każdy rynek regulowany, MTF lub OTF ustanawia
procedury umożliwiające potwierdzanie odpowiednich informacji
dotyczących transakcji na instrumentach finansowych, o których mowa w art.
5 ust. 1, w dniu wysłania zleceń do tego rynku regulowanego, MTF lub
OTF.
2.
CDPW ustanawia dla każdego prowadzonego przez
siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych procedury
ułatwiające rozrachunek transakcji na instrumentach finansowych, o
których mowa w art. 5 ust. 1, w zamierzonej dacie rozrachunku. CDPW
dąży do wczesnego rozrachunku w zamierzonej dacie rozrachunku poprzez
odpowiednie mechanizmy takie jak progresywna struktura opłat.
3.
CDPW ustanawia dla każdego prowadzonego przez
siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych mechanizmy monitorowania
umożliwiające mu wczesne zidentyfikowanie rozrachunków transakcji na
instrumentach finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, w przypadku których
istnieje największe ryzyko nieprzeprowadzenia rozrachunku, i wymaga od
uczestników dokonania rozrachunku tych transakcji w zamierzonej dacie
rozrachunku.
4.
Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych (EUNGiPW) opracowuje, konsultując się z
członkami Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC), projekty
regulacyjnych standardów technicznych w celu szczegółowego określenia
procedur umożliwiających potwierdzanie odpowiednich informacji
dotyczących transakcji i procedur ułatwiających rozrachunek, o
których mowa w ust. 1 i 2, oraz mechanizmów monitorowania
służących do identyfikacji potencjalnych przypadków
nieprzeprowadzenia rozrachunku, o których mowa w ust. 3.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 7
Środki zaradzające w przypadkach nieprzeprowadzenia rozrachunku
1.
CDPW ustanawia dla każdego prowadzonego przez
siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych system monitorujący
przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku transakcji na instrumentach
finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1. CDPW przedkłada
właściwemu organowi oraz każdej osobie mającej uzasadniony
interes regularne sprawozdania, w których podane są liczba i
szczegółowy opis przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku oraz wszelkie
inne istotne informacje. Właściwe organy przekazują EUNGiPW
wszelkie istotne informacje na temat przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku.

2.
CDPW ustanawia dla każdego prowadzonego przez
siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych procedury
ułatwiające rozrachunek transakcji na instrumentach finansowych, o
których mowa w art. 5 ust. 1, których rozrachunek nie nastąpił w
zamierzonej dacie rozrachunku. Procedury te przewidują odpowiednio
odstraszający mechanizm kar dla uczestników odpowiedzialnych za nieprzeprowadzenie
rozrachunku.
3.
Uczestnik systemu rozrachunku papierów
wartościowych, który nie wywiązuje się w zamierzonej dacie
rozrachunku z dostawy instrumentów finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1,
wobec uczestnika nabywającego, podlega obowiązkowi przeprowadzenia
zakupu na otwartym rynku, w ramach którego instrumenty te muszą
zostać zakupione na rynku nie później niż w terminie czterech
dni po zamierzonej dacie rozrachunku i dostarczone uczestnikowi
nabywającemu, oraz podlega innym środkom zgodnie z ust. 4.
4.
W środkach, o których mowa w ust. 3,
określone są co najmniej następujące elementy:
a)      dzienna stawka kary płaconej przez
uczestnika niewywiązującego się z zobowiązania za
każdy dzień roboczy między zamierzoną datą rozrachunku
a faktyczną datą rozrachunku;
b)      okres zawiadomienia udzielany
uczestnikowi niewywiązującego się z zobowiązania przed
dokonaniem zakupu na otwartym rynku;
c)      zasady ustalania cen i koszty zakupu na
otwartym rynku;
d)      w odpowiednich przypadkach – strona
dokonująca zakupu na otwartym rynku;
e)      wysokość rekompensaty dla
uczestnika nabywającego w przypadku gdy przeprowadzenie zakupu na otwartym
rynku jest niemożliwe.
5.
Środki, o których mowa w ust. 3,
zapewniają następujące ustalenia:
a)      otrzymanie przez uczestnika
nabywającego ceny co najmniej równej cenie instrumentów finansowych
uzgodnionej podczas transakcji;
b)      odpowiednią wysokość
dziennej stawki kary płaconej przez uczestnika niewywiązującego
się z zobowiązania, tak aby działała ona odstraszająco
na takiego uczestnika;
c)      jeżeli przeprowadzenie zakupu na
otwartym rynku jest niemożliwe, wysokość rekompensaty
pieniężnej wypłacanej uczestnikowi nabywającemu jest
wyższa od ceny instrumentów finansowych uzgodnionej podczas transakcji i
od ostatnio udostępnionej publicznie ceny tych instrumentów w systemie
obrotu, w ramach którego dokonano transakcji, oraz jest odpowiednio
odstraszająca dla uczestnika niewywiązującego się z
zobowiązania;
d)      strony, o których mowa w ust. 7, w tym
partnerzy centralni, dokonujące zakupu na otwartym rynku informują
uczestników o opłatach pobieranych za tę usługę;
e)      jeżeli zakupu na otwartym rynku
dokonuje strona inna niż uczestnik niewywiązujący się z
zobowiązania, uczestnik niewywiązujący się z
zobowiązania zwraca wszystkie kwoty pieniężne zapłacone przez
stronę dokonującą tego zakupu zgodnie z ust. 3 i 4.
6.
CDPW, partnerzy centralni, rynki regulowane, MTF i
OTF ustanawiają procedury umożliwiające im zawieszenie
uczestnika, który systematycznie nie wywiązuje się z dostawy
instrumentów finansowych, o których mowa w ust. 1, lub środków
pieniężnych w zamierzonej dacie rozrachunku, i dokonanie publicznego
ujawnienia tożsamości tego uczestnika dopiero po tym, gdy
otrzymał on możliwość przedstawienia swoich uwag.
7.
Ust. 2–6 mają zastosowanie do wszystkich
transakcji na instrumentach, o których mowa w art. 5 ust. 1, dopuszczonych do
obrotu na rynkach regulowanych, będących przedmiotem obrotu na MTF
lub OTF lub rozliczanych przez partnera centralnego.
W przypadku transakcji rozliczanych przez partnera
centralnego przed dokonaniem rozrachunku w systemie rozrachunku papierów
wartościowych środki, o których mowa w ust. 3–5, stosuje partner
centralny.
W przypadku transakcji nierozliczanych przez
partnera centralnego rynki regulowane, MTF i OTF włączają do
swoich regulaminów wewnętrznych obowiązek poddania się przez
uczestników środkom, o których mowa w ust. 3–5.
8.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu
szczegółowego określenia systemu monitorującego przypadki
nieprzeprowadzenia rozrachunku oraz sprawozdań na temat nieprzeprowadzenia
rozrachunku, o których mowa w ust. 1, procedur ułatwiających
rozrachunek transakcji po nieprzeprowadzeniu rozrachunku, o których mowa w ust.
2, oraz środków, o których mowa w ust. 3–5.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym,
zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 8
Egzekwowanie przepisów
1.
Zapewnienie stosowania przepisów art. 6 i 7 oraz
monitorowania nałożonych kar jest obowiązkiem odpowiedniego
organu państwa członkowskiego, którego prawo stosuje się do
systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW, w
ścisłej współpracy z organami właściwymi do celów
nadzoru rynków regulowanych, MTF, OTF i partnerów centralnych, o których mowa w
art. 7. Organy te monitorują w szczególności stosowanie kar, o
których mowa w art. 7 ust. 2 i 4, oraz środków, o których mowa w art. 7
ust. 6.
2.
W celu zapewnienia w Unii spójnych, efektywnych i
skutecznych praktyk nadzorczych dotyczących art. 6 i 7 niniejszego
rozporządzenia EUNGiPW może wydawać wytyczne zgodnie z art. 16
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Tytuł III
Centralne depozyty papierów wartościowych
Rozdział I
Udzielanie zezwoleń CDPW i nadzór nad nimi
Sekcja 1
Organy odpowiedzialne za udzielanie zezwoleń cdpw i nadzór nad nimi
Artykuł 9
Właściwy organ
CDPW uzyskuje zezwolenie od
właściwego organu państwa członkowskiego, w którym ma on
siedzibę, i jest nadzorowany przez ten organ.
Artykuł 10
Wyznaczenie właściwego organu
1.
Każde państwo członkowskie wyznacza
właściwy organ odpowiedzialny za wykonywanie obowiązków
wynikających z niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do udzielania
zezwoleń CDPW mającym siedzibę na jego terytorium i nadzoru nad
nimi oraz informuje o nim EUNGiPW.
Jeżeli państwo członkowskie
wyznacza więcej niż jeden właściwy organ, określa ono
zadania poszczególnych organów i wyznacza jeden organ odpowiedzialny za
współpracę z właściwymi organami pozostałych
państw członkowskich, odpowiednimi organami, o których mowa w art.
11, EUNGiPW i EUNB w każdym przypadku, gdy jest to wyraźnie
przewidziane w przepisach niniejszego rozporządzenia.
2.
EUNGiPW publikuje na swojej stronie internetowej
wykaz właściwych organów wyznaczonych zgodnie z ust. 1.
3.
Właściwe organy posiadają
uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe niezbędne do wykonywania
ich zadań.
Artykuł 11
Odpowiednie organy
1.
Następujące organy uczestniczą w
udzielaniu zezwoleń CDPW i nadzorze nad nimi w każdym przypadku, gdy
jest to wyraźnie przewidziane w przepisach niniejszego
rozporządzenia:
a)      organ odpowiedzialny za dozór nad
systemem rozrachunku papierów wartościowych prowadzonym przez CDPW w
państwie członkowskim, którego prawo stosuje się do tego systemu
rozrachunku papierów wartościowych;
b)      w stosownych przypadkach bank centralny w
Unii, w którego księgach odbywa się rozrachunek pieniężny
transakcji przeprowadzanych w ramach systemu rozrachunku papierów
wartościowych prowadzonego przez CDPW lub – w przypadku rozrachunku
poprzez instytucję kredytową zgodnie z tytułem IV – bank centralny
w Unii, który jest emitentem właściwej waluty.
2.
EUNGiPW publikuje na swojej stronie internetowej
wykaz odpowiednich organów, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 12
Współpraca organów
1.
Organy, o których mowa w art. 9 i 11, oraz EUNGiPW
ściśle współpracują ze sobą w zakresie stosowania niniejszego
rozporządzenia, w szczególności w sytuacjach nadzwyczajnych, o
których mowa w art. 13. W stosownych przypadkach we współpracy tej
uczestniczą także inne organy i jednostki publiczne, w
szczególności te powołane lub wyznaczone na mocy dyrektywy 2003/87/WE.
W celu zapewnienia w Unii spójnych, efektywnych i
skutecznych praktyk nadzorczych, w tym współpracy pomiędzy organami,
o których mowa w art. 9 i 11, w zakresie poszczególnych ocen koniecznych do
stosowania niniejszego rozporządzenia, EUNGiPW może wydawać
wytyczne kierowane do organów, o których mowa w art. 9, zgodnie z art. 16
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
2.
Wykonując swoje ogólne obowiązki,
właściwe organy należycie uwzględniają potencjalny
wpływ swoich decyzji na stabilność systemu finansowego we
wszystkich innych zainteresowanych państwach członkowskich,
w szczególności w sytuacjach nadzwyczajnych, o których mowa w
art. 13, w oparciu o dostępne informacje.
Artykuł 13
Sytuacje nadzwyczajne
Organy, o których mowa w art. 9 i 11,
informują niezwłocznie EUNGiPW i siebie nawzajem o każdej
sytuacji nadzwyczajnej dotyczącej CDPW, w tym o zmianach na rynkach
finansowych, która może mieć niekorzystny wpływ na
płynność rynku i stabilność systemu finansowego w
dowolnym z państw członkowskich, w których ma siedzibę CDPW
bądź jeden z jego uczestników.
Sekcja 2
Warunki i procedury dotyczące udzielania zezwolenia CDPW
Artykuł 14
Zezwolenie na prowadzenie działalności przez CDPW
1.
Każda osoba prawna, która odpowiada definicji
CDPW, musi przed rozpoczęciem działalności uzyskać
zezwolenie od właściwego organu państwa członkowskiego, w
którym ma swoją siedzibę.
2.
W zezwoleniu tym wskazane są usługi,
określone w sekcjach A i B załącznika, do których
świadczenia jest uprawniony CDPW.
3.
CDPW musi stale spełniać warunki wymagane
dla uzyskania zezwolenia.
CDPW bezzwłocznie informuje
właściwy organ o wszelkich istotnych zmianach mających
wpływ na warunki zezwolenia.
Artykuł 15
Procedura udzielania zezwolenia
1.
CDPW będący wnioskodawcą składa
wniosek o udzielenie zezwolenia do właściwego organu.
2.
Do wniosku o udzielenie zezwolenia
załączone są wszystkie niezbędne informacje
umożliwiające właściwemu organowi stwierdzenie, że
CDPW będący wnioskodawcą ustanowił, na dzień udzielenia
zezwolenia, wszystkie mechanizmy niezbędne w celu wywiązania się
z obowiązków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. Wniosek o
udzielenie zezwolenia zawiera plan działalności określający
przewidziane rodzaje działalności oraz strukturę organizacyjną
CDPW.
3.
W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania wniosku
właściwy organ sprawdza kompletność wniosku. Jeżeli
wniosek nie jest kompletny, właściwy organ określa termin
przekazania dodatkowych informacji przez CDPW będący
wnioskodawcą. Właściwy organ informuje CDPW będący
wnioskodawcą, że wniosek został uznany za kompletny.
4.
Po stwierdzeniu kompletności wniosku
właściwy organ przekazuje wszystkie informacje zawarte we wniosku do
odpowiednich organów, o których mowa w art. 11, i konsultuje się z tymi
organami w sprawie charakterystyki systemu rozrachunku papierów wartościowych
prowadzonego przez CDPW będący wnioskodawcą.
5.
Przed udzieleniem zezwolenia CDPW
będącemu wnioskodawcą właściwy organ przeprowadza
konsultacje z właściwymi organami innego zainteresowanego
państwa członkowskiego, w następujących przypadkach:
a)      CDPW jest jednostką
zależną CDPW posiadającego zezwolenie w innym państwie
członkowskim;
b)      CDPW jest jednostką
zależną jednostki dominującej CDPW posiadającego zezwolenie
w innym państwie członkowskim;
c)      CDPW jest kontrolowany przez te same
osoby fizyczne lub prawne, które kontrolują inny CDPW posiadający
zezwolenie w innym państwie członkowskim.
Konsultacje, o których mowa w akapicie pierwszym,
obejmuje następujące kwestie:
a)      odpowiedniość akcjonariuszy i
uczestników, o których mowa w art. 25 ust. 4, oraz reputacja i
doświadczenie osób, które faktycznie kierują
działalnością CDPW, w każdym przypadku gdy ci
akcjonariusze, uczestnicy i te osoby są wspólni dla CDPW i CDPW
posiadającego zezwolenie w innym państwie członkowskim;
b)      ewentualny wpływ związków, o
których mowa w ust. 5, pomiędzy CDPW posiadającym zezwolenie w innym
państwie członkowskim a CDPW będącym wnioskodawcą na
zdolność tego ostatniego CDPW do przestrzegania wymogów
określonych w niniejszym rozporządzeniu.
6.
W ciągu sześciu miesięcy od
złożenia kompletnego wniosku właściwy organ informuje CDPW
będący wnioskodawcą, w formie pisemnej decyzji zawierającej
pełne uzasadnienie, o udzieleniu bądź nieudzieleniu zezwolenia.
7.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu
określenia informacji, które CDPW będący wnioskodawcą
przedstawia właściwemu organowi we wniosku o udzielenie zezwolenia.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
8.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekt wykonawczych standardów technicznych w celu
ustanowienia standardowych formularzy, szablonów i procedur dotyczących
wniosków o udzielenie zezwolenia.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym,
zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010.
Artykuł 16
Skutki prawne zezwolenia
1.
Działalność CDPW posiadającego
zezwolenie ogranicza się do świadczenia usług objętych tym
zezwoleniem.
2.
Systemy rozrachunku papierów wartościowych
mogą być prowadzone wyłącznie przez CDPW posiadające
zezwolenie i przez banki centralne.
3.
CDPW posiadający zezwolenie nie może
być narażony na żadne ryzyko związane ze świadczeniem
bankowych usług pomocniczych przez instytucję kredytową
wyznaczoną do świadczenia takich usług zgodnie z tytułem
IV.
4.
CDPW posiadający zezwolenie może
posiadać udziały tylko w osobie prawnej, której
działalność ogranicza się do świadczenia usług
określonych w sekcjach A i B załącznika.
Artykuł 17
Rozszerzenie zakresu działalności i usług oraz ich outsourcing
1.
CDPW posiadający zezwolenie przedkłada
właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym ma
siedzibę, wniosek o udzielenie zezwolenia w każdym przypadku, gdy
zamierza zlecić osobie trzeciej wykonywanie usługi podstawowej na
zasadzie outsourcingu zgodnie z art. 28 lub rozszerzyć zakres swojej
działalności o jedną z następujących usług lub
większą ich liczbę:
a)      dodatkowe usługi podstawowe i
usługi pomocnicze wymienione w sekcjach A i B załącznika,
nieobjęte pierwszym zezwoleniem;
b)      prowadzenie innego systemu rozrachunku
papierów wartościowych;
c)      rozrachunek pieniężny
wszystkich lub niektórych transakcji przeprowadzanych w ramach swojego systemu
rozrachunku papierów wartościowych w księgach innego banku
centralnego;
d)      ustanowienie połączenia
operacyjnego CDPW.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest udzielane
zgodnie z procedurą określoną w art. 15.
Właściwy organ powiadamia CDPW
będący wnioskodawcą o udzieleniu bądź nieudzieleniu
zezwolenia w terminie trzech miesięcy od złożenia kompletnego
wniosku.
Artykuł 18
Cofnięcie zezwolenia
1.
Właściwy organ państwa
członkowskiego, w którym ma siedzibę CDPW, cofa jego zezwolenie w
każdym z następujących przypadków:
a)      CDPW nie wykorzystał zezwolenia w
ciągu 12 miesięcy, jednoznacznie zrzekł się zezwolenia
bądź też w ciągu ostatnich sześciu miesięcy nie
świadczył usług ani nie prowadził działalności;
b)      CDPW uzyskał zezwolenie na podstawie
fałszywych oświadczeń lub w jakikolwiek inny sposób
sprzeczny z prawem;
c)      CDPW nie spełnia już warunków,
na podstawie których zezwolenie zostało udzielone, i nie podjął
w ustalonym terminie działań naprawczych, których
zażądał właściwy organ;
d)      CDPW poważnie i systematycznie
narusza wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu.
2.
Natychmiast po powzięciu wiedzy o
okolicznościach, o których mowa w ust. 1, właściwy organ
konsultuje się z odpowiednimi organami, o których mowa w art. 11, w
sprawie konieczności cofnięcia zezwolenia, z wyjątkiem sytuacji,
gdy podjęcie takiej decyzji jest wymagane niezwłocznie.
3.
EUNGiPW i każdy inny odpowiedni organ, o
którym mowa w art. 11, może w dowolnym czasie zwrócić się do
właściwego organu państwa członkowskiego, w którym CDPW ma
siedzibę, o zbadanie, czy CDPW nadal spełnia warunki, na podstawie
których zostało udzielone zezwolenie.
4.
Właściwy organ może ograniczyć
cofnięcie zezwolenia do określonej usługi,
działalności bądź określonego instrumentu finansowego.
Artykuł 19
Rejestr CDPW
1.
Decyzje podjęte przez właściwe
organy na mocy art. 14, 17 i 18 są niezwłocznie komunikowane EUNGiPW.
2.
Banki centralne informują natychmiast EUNGiPW
o każdym prowadzonym przez siebie CDPW.
3.
Nazwa każdego CDPW, który działa zgodnie
z przepisami niniejszego rozporządzenia i który uzyskał zezwolenie
lub uznanie zgodnie z art. 14, 17 i 23, jest rejestrowana w wykazie, wraz z
informacją o usługach i kategoriach instrumentów finansowych, dla
których CDPW uzyskał zezwolenie. Wykaz ten zawiera oddziały
prowadzone przez CDPW w innych państwach członkowskich i
połączenia operacyjne CDPW. EUNGiPW publikuje wykaz na swojej
specjalnej stronie internetowej i stale go aktualizuje.
4.
Właściwe organy, o których mowa w art. 9,
przekazują EUNGiPW informację o instytucjach prowadzących
działalność jako CDPW w terminie 90 dni od daty wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia.
Sekcja 3
Nadzór nad CDPW
Artykuł 20
Przegląd i ocena
1.
Przynajmniej raz w roku właściwy organ
dokonuje przeglądu uzgodnień, strategii, procesów i mechanizmów
wdrożonych przez CDPW na potrzeby przestrzegania przepisów niniejszego
rozporządzenia oraz dokonuje oceny ryzyka, na jakie jest lub może
być narażony dany CDPW.
2.
Właściwy organ ustala
częstotliwość i stopień szczegółowości
przeglądu i oceny, o których mowa w ust. 1, uwzględniając
wielkość, znaczenie systemowe, charakter, skalę i
złożoność działalności danego CDPW. Przegląd
i ocena podlegają aktualizacji przynajmniej raz w roku.
3.
Właściwy organ może
przeprowadzić w CDPW kontrole na miejscu.
4.
Dokonując przeglądu i oceny, o których
mowa w ust. 1, właściwy organ konsultuje się na wczesnym etapie
z odpowiednimi organami, o których mowa w art. 11, w sprawie działania
systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW.
5.
Właściwy organ regularnie, a co najmniej
raz w roku, informuje odpowiednie organy, o których mowa w art. 11, o wynikach
przeglądu i oceny, o których mowa w ust. 1, w tym o ewentualnych
działaniach naprawczych lub karach.
6.
Dokonując przeglądu i oceny, o których
mowa w ust. 1, właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad CDPW
posiadającymi związki określone w art. 15 ust. 5 akapit pierwszy
lit. a), b) i c), przesyłają sobie wzajemnie wszelkie istotne
informacje, które mogą być przydatne w wykonywaniu ich zadań.
7.
Właściwy organ żąda od CDPW
niespełniającego wymogów określonych w niniejszym
rozporządzeniu, aby podjął wcześnie działania lub
kroki konieczne w celu naprawienia tej sytuacji.
8.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu
określenia:
a)      informacji dostarczanych przez CDPW
właściwemu organowi na potrzeby przeglądu, o którym mowa w ust.
1;
b)      informacji przekazywanych przez
właściwy organ odpowiednim organom, o których mowa w ust. 5;
c)      informacji przekazywanych sobie wzajemnie
przez właściwe organy, o których mowa w ust. 6.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
9.           EUNGiPW opracowuje, konsultując
się z członkami ESBC, projekty wykonawczych standardów technicznych w
celu ustanowienia standardowych formularzy, szablonów i procedur
dotyczących przekazywania informacji, o których mowa w ust. 8
akapit pierwszy.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym,
zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010.
Sekcja 4
Świadczenie usług w innym państwie członkowskim
Artykuł 21
Swoboda świadczenia usług w innym państwie członkowskim
1.
CDPW posiadający zezwolenie może prowadzić
działalność na terytorium Unii przez utworzenie oddziału
lub poprzez bezpośrednie świadczenie usług, pod warunkiem
że dany typ działalności jest objęty jego zezwoleniem.
2.
Każdy CDPW, który zamierza świadczyć
usługi na terytorium innego państwa członkowskiego po raz
pierwszy lub zmienić zakres świadczonych usług, przekazuje
następujące informacje właściwemu organowi państwa
członkowskiego, w którym ma siedzibę:
a)      państwo członkowskie,
w którym zamierza prowadzić działalność;
b)      plan działalności, określający
w szczególności usługi, które zamierza świadczyć;
c)      w przypadku oddziału –
strukturę organizacyjną oddziału oraz imiona i nazwiska osób
odpowiedzialnych za zarządzanie tym oddziałem.
3.
W terminie trzech miesięcy od otrzymania
informacji, o których mowa w ust. 2, właściwy organ przekazuje te
informacje właściwemu organowi przyjmującego państwa
członkowskiego, chyba że, wziąwszy pod uwagę usługi,
które mają być świadczone, ma podstawy do zakwestionowania
adekwatności struktury administracyjnej lub sytuacji finansowej CDWP
zamierzającego świadczyć swoje usługi w przyjmującym
państwie członkowskim.
4.
W przypadku gdy właściwy organ odmawia
przekazania informacji właściwemu organowi przyjmującego
państwa członkowskiego, przedstawia on zainteresowanemu CDPW uzasadnienie
odmowy w ciągu trzech miesięcy od otrzymania wszystkich
informacji.
5.
CDPW może rozpocząć świadczenie
usług w przyjmującym państwie członkowskim pod
następującymi warunkami:
a)      CDPW otrzymał zawiadomienie od
właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego,
w którym organ ten potwierdza otrzymanie informacji, o których mowa w ust. 3;
b)      w przypadku nieotrzymania zawiadomienia –
po upływie dwóch miesięcy od daty przekazania informacji, o którym
mowa w ust. 3.
6.
W przypadku wprowadzenia zmiany do którejkolwiek z
informacji przekazanych zgodnie z ust. 2 CDPW kieruje pisemne
powiadomienie o takiej zmianie do właściwego organu państwa
członkowskiego pochodzenia co najmniej na jeden miesiąc przed jej
dokonaniem. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia
powiadamia o tej zmianie również właściwy organ
przyjmującego państwa członkowskiego.
Artykuł 22
Współpraca pomiędzy organami w państwie członkowskim
pochodzenia i w przyjmującym państwie członkowskim
1.
W przypadku gdy CDPW posiadający zezwolenie w jednym
z państw członkowskich ustanowił oddział w innym
państwie członkowskim, właściwy organ państwa
członkowskiego pochodzenia CDPW, w ramach wykonywania swoich
obowiązków i po powiadomieniu właściwego organu
przyjmującego państwa członkowskiego, może przeprowadzać
w tym oddziale kontrole na miejscu.
2.
Właściwe organy przyjmujących
państw członkowskich mogą żądać od CDPW
świadczących usługi zgodnie z art. 21, aby przekazywały im
one okresowo sprawozdania na temat działalności prowadzonej w tych
przyjmujących państwach członkowskich, w szczególności do
celów gromadzenia danych statystycznych.
3.
Na wniosek właściwego organu
przyjmującego państwa członkowskiego oraz w odpowiednim terminie
właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia CDPW
informuje o tożsamości emitentów i uczestników systemu rozrachunku papierów
wartościowych prowadzonego przez CDPW, który świadczy usługi w
tym przyjmującym państwie członkowskim, oraz przekazuje wszelkie
inne istotne informacje dotyczące działalności tego CDPW w
przyjmującym państwie członkowskim.
4.
Jeżeli w świetle sytuacji na rynkach
papierów wartościowych w przyjmującym państwie członkowskim
działalność CDPW, który założył oddział lub
też ma połączenia interoperacyjne z innymi CDPW lub systemami
rozrachunku papierów wartościowych w tym przyjmującym państwie
członkowskim, nabrała istotnej wagi dla funkcjonowania rynków
papierów wartościowych i ochrony inwestorów w tym
przyjmującym państwie członkowskim, właściwe organy
przyjmującego państwa członkowskiego i państwa
członkowskiego pochodzenia dokonują uzgodnień dotyczących
współpracy w zakresie nadzoru nad działalnością tego CDPW w
przyjmującym państwie członkowskim.
5.
Jeżeli właściwy organ
przyjmującego państwa członkowskiego ma jasne i wyraźne
podstawy do domniemania, że CDPW świadczący zgodnie z art. 21
usługi na jego terytorium narusza zobowiązania wynikające z
przepisów niniejszego rozporządzenia, przekazuje te ustalenia
właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia.
Jeżeli mimo środków podjętych przez
właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia lub na
skutek nieodpowiedniego charakteru tych środków CDPW nadal narusza
zobowiązania wynikające z przepisów niniejszego rozporządzenia,
właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego,
po poinformowaniu właściwego organu państwa członkowskiego
pochodzenia, podejmuje wszystkie odpowiednie środki niezbędne do
zapewnienia przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia na
terytorium przyjmującego państwa członkowskiego. O takich
środkach informuje się bezzwłocznie EUNGiPW.
Właściwy organ przyjmującego
państwa członkowskiego może skierować daną sprawę
do EUNGiPW, który może skorzystać z uprawnień przyznanych
mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
6.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z
art. 64 aktów delegowanych dotyczących środków
służących ustanowieniu kryteriów, na podstawie których
działalność CDPW w przyjmującym państwie
członkowskim można uznać za mającą istotną
wagę dla funkcjonowania rynków papierów wartościowych i ochrony
inwestorów w tym przyjmującym państwie członkowskim.
7.
EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów
technicznych w celu ustanowienia standardowych formularzy, szablonów
i procedur na potrzeby uzgodnień dotyczących współpracy, o
których mowa w ust. 1, 3 i 5.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym,
zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010.
Sekcja 5
Stosunki z państwami trzecimi
Artykuł 23
Państwa trzecie
1.
CDPW mający siedzibę w państwie
trzecim może świadczyć usługi – przez założenie
oddziału lub poprzez bezpośrednie świadczenie usług – na
rzecz emitentów i uczestników mających siedzibę w Unii w związku
z ich działalnością w Unii oraz może ustanawiać
połączenia operacyjne z CDPW mającym siedzibę w Unii tylko
wówczas, gdy jest uznany przez EUNGiPW.
2.
Po skonsultowaniu się z organami, o których
mowa w ust. 3, EUNGiPW uznaje CDPW mający siedzibę w państwie
trzecim, który złożył wniosek o uznanie do celów
świadczenia usług, o których mowa w ust. 1, jeżeli
spełnione są następujące warunki:
a)      Komisja przyjęła decyzję
zgodnie z ust. 6;
b)      CDPW podlega skutecznym procedurom w
zakresie zezwoleń i nadzoru gwarantującym pełną
zgodność z wymogami ostrożnościowymi
obowiązującymi w tym państwie trzecim;
c)      pomiędzy EUNGiPW a
właściwymi organami w tym państwie trzecim zostały zawarte
uzgodnienia o współpracy zgodnie z ust. 7.
3.
Oceniając, czy spełnione zostały
warunki określone w ust. 2, EUNGiPW konsultuje się z:
a)      właściwymi organami państw
członkowskich, w których CDPW z państwa trzeciego zamierza
świadczyć usługi CDPW;
b)      właściwymi organami
sprawującymi nadzór nad CDPW mającymi siedzibę w Unii, z którymi
CDPW z państwa trzeciego ustanowił połączenia operacyjne;
c)      organami, o których mowa w art. 11 ust. 1
lit. a);
d)      organem odpowiedzialnym w państwie
trzecim za udzielanie zezwoleń CDPW i nadzór nad nimi.
4.
CDPW, o którym mowa w ust. 1, składa wniosek o
uznanie do EUNGiPW.
CDPW będący wnioskodawcą przekazuje
EUNGiPW wszystkie informacje uważane za niezbędne do jego uznania. W
ciągu 30 dni roboczych od otrzymania wniosku EUNGiPW sprawdza
kompletność wniosku. Jeżeli wniosek nie jest kompletny, EUNGiPW
określa termin przekazania dodatkowych informacji przez CDPW
będący wnioskodawcą.
Decyzja w sprawie uznania opiera się na
kryteriach określonych w ust. 2.
W ciągu sześciu miesięcy od
złożenia kompletnego wniosku EUNGiPW informuje CDPW będący
wnioskodawcą, w formie pisemnej decyzji zawierającej pełne
uzasadnienie, o jego uznaniu bądź odmowie uznania.
5.
W przypadku gdy CDPW mający siedzibę w
państwie trzecim rozszerza w Unii zakres usług, o których mowa w ust.
1, w ramach procedury określonej w ust. 1–4 EUNGiPW weryfikuje uznanie
tego CDPW, konsultując się z organami, o których mowa w ust. 3.
EUNGiPW cofa uznanie tego CDPW, jeżeli nie
spełnia on już warunków i wymogów określonych w ust. 2 lub w
okolicznościach, o których mowa w art. 18.
6.
Komisja może przyjąć decyzję
zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 66,
stwierdzając, że ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego
zapewniają, iż CDPW, które uzyskały zezwolenie w tym
państwie trzecim, spełniają prawnie wiążące
wymogi równoważne wymogom określonym w niniejszym rozporządzeniu
oraz iż te CDPW podlegają skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu
przepisów prowadzonemu na bieżąco w tym państwie trzecim
oraz iż ramy prawne tego państwa trzeciego zapewniają skuteczny
równoważny system uznawania CDPW posiadających zezwolenie na mocy
przepisów prawnych państw trzecich.
7.
Zgodnie z art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010 EUNGiPW zawiera uzgodnienia o współpracy z odpowiednimi
właściwymi organami państw trzecich, których ramy prawne i
nadzorcze uznano za równoważne z niniejszym rozporządzeniem zgodnie z
ust. 6. Uzgodnienia takie określają co najmniej:
a)      mechanizm wymiany informacji między
EUNGiPW a właściwymi organami danych państw trzecich, w tym
dostęp do wszystkich informacji dotyczących CDPW posiadających
zezwolenie w państwach trzecich, których żąda EUNGiPW;
b)      mechanizm szybkiego powiadamiania EUNGiPW
w przypadku gdy właściwy organ państwa trzeciego uważa,
że nadzorowany przez niego CDPW narusza warunki zezwolenia lub inne
obowiązujące go przepisy;
c)      procedury dotyczące koordynacji
działalności nadzorczej, w tym, w stosownych przypadkach, kontroli na
miejscu.
Jeżeli uzgodnienie o współpracy
przewiduje przekazywanie danych osobowych przez państwo członkowskie,
dane te muszą być przekazywane zgodnie z przepisami dyrektywy
95/46/WE, a jeżeli uzgodnienie o współpracy przewiduje przekazywanie
danych osobowych przez EUNGiPW, dane te muszą być przekazywane
zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 45/2001.
8.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z
art. 64 aktów delegowanych dotyczących środków
określających usługi, w odniesieniu do których CDPW mający
siedzibę w państwie trzecim musi złożyć wniosek o
uznanie przez EUNGiPW zgodnie z ust. 1, oraz określających informacje
przekazywane EUNGiPW przez CDPW będący wnioskodawcą w jego
wniosku o uznanie zgodnie z ust. 4.
Rozdział II
Wymogi obowiązujące CDPW
Sekcja 1
Wymogi organizacyjne
Artykuł 24
Przepisy ogólne
1.
CDPW musi posiadać solidne zasady
zarządzania obejmujące jasną strukturę organizacyjną z
dobrze określonymi, przejrzystymi i spójnymi obszarami
odpowiedzialności, skuteczne procedury służące
rozpoznawaniu ryzyka, na które jest lub może być narażony CDPW,
zarządzaniu ryzykiem, monitorowaniu i zgłaszaniu ryzyka oraz
odpowiednie polityki wynagrodzeń i mechanizmy kontroli wewnętrznej
obejmujące prawidłowe procedury administracyjne i rachunkowości.
2.
CDPW przyjmuje strategie i procedury dostatecznie
skuteczne, aby zapewnić przestrzeganie przepisów niniejszego
rozporządzenia, w tym przestrzeganie wszystkich tych przepisów przez
kierownictwo CDPW i jego pracowników.
3.
CDPW wprowadza i stosuje skuteczne, utrwalone w
formie pisemnej uzgodnienia organizacyjno-administracyjne na potrzeby
wykrywania potencjalnych wewnętrznych konfliktów interesów i
zarządzania tymi konfliktami, występujących pomiędzy CDPW,
w tym jego kierownictwem, pracownikami, członkami zarządu
bądź wszelkimi osobami bezpośrednio lub pośrednio
powiązanymi z nimi, a jego uczestnikami lub ich klientami. CDPW wprowadza
odpowiednie procedury rozstrzygania konfliktów interesów i stosuje je w
przypadku ich wystąpienia.
4.
CDPW podaje do wiadomości publicznej zasady
zarządzania oraz przepisy regulujące działalność CDPW.
5.
CDPW posiada odpowiednie procedury zgłaszania
przez pracowników potencjalnych naruszeń wewnętrznie za
pośrednictwem specjalnego mechanizmu.
6.
CDPW podlega częstym i niezależnym
kontrolom. Wyniki tych kontroli przekazywane są zarządowi i
udostępniane właściwemu organowi.
7.
CDPW mający powiązania kapitałowe z
innym CDPW, spółką holdingową lub z instytucją
kredytową, o której mowa w tytule IV, przyjmuje szczegółowe strategie
i procedury określające, w jaki sposób wymogi określone w
niniejszym artykule mają zastosowanie do grupy oraz do poszczególnych
podmiotów wchodzących w skład tej grupy.
8.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych
określających mechanizmy monitorowania ryzyka CDPW, o których mowa w
ust. 1, i zakres odpowiedzialności kluczowego personelu w odniesieniu do
tego ryzyka, potencjalne konflikty interesów, o których mowa w ust. 3, oraz
metody kontroli, o których mowa w ust. 6, na poziomie CDPW oraz na poziomie
grupy.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 25
Kadra kierownicza wyższego szczebla, zarząd i akcjonariusze
1.
Kadra kierownicza wyższego szczebla w CDPW
cieszy się odpowiednio nieposzlakowaną opinią i posiada
dostateczne doświadczenie, aby zapewnić prawidłowe i
ostrożne zarządzanie CDPW.
2.
CDPW posiada zarząd, a co najmniej jedna
trzecia i nie mniej niż dwóch członków jego składu jest
niezależnych.
3.
Wynagrodzenie niezależnych i innych
niewykonawczych członków zarządu nie jest powiązane z wynikami
działalności CDPW.
4.
W skład zarządu wchodzą odpowiedni
członkowie reprezentujący odpowiednią kombinację
kompetencji, doświadczenia oraz znajomości podmiotu i rynku.
5.
CDPW wyraźnie określa zadania i zakres
odpowiedzialności zarządu oraz udostępnia protokoły
posiedzeń zarządu właściwemu organowi.
6.
Akcjonariusze i uczestnicy CDPW, którzy są w
stanie sprawować, bezpośrednio lub pośrednio, kontrolę nad
zarządzaniem CDPW, są osobami odpowiednimi do zapewnienia
prawidłowego i ostrożnego zarządzania CDPW.
7.
CDPW ma obowiązek:
a)      dostarczać właściwemu
organowi oraz podawać do publicznej wiadomości informacje
dotyczące struktury własnościowej CDPW, a w szczególności
tożsamości i wielkości udziałów wszelkich stron
będących w stanie sprawować kontrolę nad
działalnością CDPW;
b)      powiadamiać właściwy organ
o wszelkich przeniesieniach praw własności, które prowadzą do
zmian w kręgu osób sprawujących kontrolę nad
działalnością CDPW, i podawać te przeniesienia do
publicznej wiadomości.
8.
W terminie 60 dni roboczych od otrzymania
informacji, o których mowa w ust. 7, właściwy organ podejmuje
decyzję w sprawie planowanych zmian dotyczących kontroli nad CDPW.
Właściwy organ odmawia zatwierdzenia planowanych zmian
dotyczących kontroli nad CDPW, jeżeli istnieją obiektywne i
wyraźne podstawy do domniemania, że stanowiłyby one
zagrożenie dla prawidłowego i ostrożnego zarządzania CDPW
lub zdolności CDPW do przestrzegania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 26
Komitet użytkowników
1.
Dla każdego prowadzonego przez siebie systemu
rozrachunku papierów wartościowych CDPW ustanawia komitet
użytkowników, w którego skład wchodzą przedstawiciele emitentów
i uczestników tych systemów rozrachunku papierów wartościowych. Opinie
komitetu użytkowników są niezależne od bezpośredniego
wpływu kierownictwa CDPW.
2.
CDPW określa kompetencje każdego
ustanowionego komitetu użytkowników, zasady zarządzania konieczne do
zapewnienia jego niezależności, procedury operacyjne, a także
kryteria przyjmowania i mechanizm wyboru członków. Zasady zarządzania
są udostępniane publicznie i stanowią, że komitet
użytkowników podlega bezpośrednio zarządowi i odbywa regularne
posiedzenia.
3.
Komitety użytkowników doradzają
zarządowi CDPW w sprawie najważniejszych uzgodnień, które
mają wpływ na ich członków, w tym w sprawie kryteriów
dopuszczania emitentów lub uczestników do ich odpowiednich systemów rozrachunku
papierów wartościowych, poziomu usług i struktury opłat.
4.
Bez uszczerbku dla prawa właściwych
organów do uzyskania odpowiednich informacji, członków komitetu
użytkowników obowiązuje poufność. W przypadku gdy
przewodniczący komitetu użytkowników stwierdzi istnienie faktycznego
bądź potencjalnego konfliktu interesów danego członka w
odniesieniu do określonej kwestii, członek ten nie może
zagłosować w tej kwestii.
5.
CDPW niezwłocznie informuje właściwy
organ o wszelkich decyzjach, w których zarząd postanawia nie uwzględniać
opinii komitetu użytkowników.
Artykuł 27
Prowadzenie dokumentacji

1.
Przez okres co najmniej pięciu lat CDPW
przechowuje pełną dokumentację dotyczącą
świadczonych usług i prowadzonej działalności, tak aby
umożliwić właściwemu organowi monitorowanie spełniania
wymogów wynikających z niniejszego rozporządzenia.
2.
Na wniosek właściwego organu i
odpowiednich organów, o których mowa w art. 11, CDPW udostępnia
dokumentację, o której mowa w ust. 1, na potrzeby wypełniania
zadań tych organów.
3.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu
szczegółowego określenia dokumentacji, o której mowa w ust. 1 i
którą należy przechowywać do celów monitorowania przestrzegania
przepisów niniejszego rozporządzenia przez CDPW.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty w terminie
sześciu miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
4.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty wykonawczych standardów technicznych w celu
określenia wzoru dokumentacji, o której mowa w ust. 1 i którą
należy przechowywać do celów monitorowania przestrzegania przepisów
niniejszego rozporządzenia przez CDPW.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym,
zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010.
Artykuł 28
Outsourcing
1.
W przypadku gdy CDPW zleca osobie trzeciej
usługi lub działalność na zasadzie outsourcingu, pozostaje
on w pełni odpowiedzialny za wywiązywanie się ze wszystkich
swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia i
musi stale spełniać następujące warunki:
a)      outsourcing nie prowadzi do przekazania
odpowiedzialności;
b)      nie następuje zmiana relacji CDPW z
jego uczestnikami i emitentami ani jego zobowiązań wobec tych
uczestników i emitentów;
c)      nie następuje faktyczna zmiana
warunków udzielenia zezwolenia CDPW;
d)      outsourcing nie uniemożliwia
wykonywania funkcji nadzoru i dozoru, w tym dostępu na miejscu w celu
uzyskania wszelkich odpowiednich informacji niezbędnych do pełnienia
tych funkcji;
e)      outsourcing nie prowadzi do pozbawienia
CDPW niezbędnych systemów i możliwości kontroli zarządzania
ryzykiem, na jakie jest narażony;
f)       CDPW zachowuje niezbędną
wiedzę specjalistyczną i zasoby pozwalające na ocenę
jakości świadczonych usług oraz zdolności organizacyjnej i
adekwatności kapitałowej usługodawcy, a także na skuteczne
nadzorowanie usług zleconych na zasadzie outsourcingu i zarządzanie
ryzykiem związanym z outsourcingiem;
g)      CDPW ma bezpośredni dostęp do
odpowiednich informacji dotyczących usług zleconych na zasadzie
outsourcingu;
h)      usługodawca współpracuje z
właściwym organem i odpowiednimi organami, o których mowa w art. 11,
w związku z usługami zleconymi na zasadzie outsourcingu;
i)       CDPW zapewnia spełnianie przez
usługodawcę standardów określonych we właściwych
przepisach dotyczących ochrony danych, które miałyby zastosowanie,
gdyby usługodawcy mieli siedzibę w Unii. CDPW jest odpowiedzialny za
zapewnienie określenia tych standardów w umowie zawieranej pomiędzy
stronami oraz ich utrzymywania.
2.
CDPW określa w pisemnej umowie prawa i
obowiązki CDPW oraz usługodawcy. Umowa outsourcingu musi
przewidywać możliwość jej wypowiedzenia przez CDPW.
3.
Na żądanie CDPW udostępnia
właściwemu organowi i odpowiednim organom, o których mowa w art. 11,
wszelkie informacje niezbędne im do oceny, czy działania zlecone na
zasadzie outsourcingu spełniają wymogi przewidziane w niniejszym
rozporządzeniu.
4.
Outsourcing usługi podstawowej wymaga
uzyskania zezwolenia właściwego organu zgodnie z art. 17.
5.
Przepisy ust. 1–4 nie mają zastosowania, gdy
CDPW zleca część swoich usług lub swojej
działalności na zasadzie outsourcingu podmiotowi publicznemu i gdy
ten outsourcing podlega specjalnym ramom prawnym, regulacyjnym i operacyjnym,
które zostały wspólnie uzgodnione pomiędzy podmiotem publicznym a
CDPW i nadano im formalny charakter oraz zostały zatwierdzone przez
właściwe organy w oparciu o wymogi ustanowione w niniejszym
rozporządzeniu.
Sekcja 2
Zasady prowadzenia działalności
Artykuł 29
Przepisy ogólne
1.
CDPW jest zorganizowany w taki sposób, aby
odpowiadać potrzebom obsługiwanych przez siebie uczestników i rynków.
2.
CDPW ma wyraźnie określone cele, które
są mierzalne i osiągalne, np. w obszarach minimalnych poziomów
usług, oczekiwań odnośnie do zarządzania ryzykiem i
priorytetów dotyczących działalności.
3.
CDPW dysponuje przejrzystymi zasadami
dotyczącymi rozpatrywania skarg.
Artykuł 30
Wymogi dotyczące uczestnictwa
1.
Dla każdego prowadzonego przez siebie systemu
rozrachunku papierów wartościowych CDPW posiada kryteria dotyczące
uczestnictwa, które zapewniają sprawiedliwy i otwarty dostęp i
są udostępniane publicznie. Kryteria te są przejrzyste, obiektywne,
oparte na ryzyku i niedyskryminujące, tak aby zapewnić sprawiedliwy i
otwarty dostęp do CDPW. Kryteria ograniczające dostęp do CDPW
są dozwolone wyłącznie pod warunkiem, że ich celem jest
kontrola ryzyka, na jakie narażony jest CDPW.
2.
CDPW rozpatruje wnioski o dostęp
bezzwłocznie, udzielając odpowiedzi na wniosek najpóźniej w
terminie jednego miesiąca, i udostępnia publicznie procedury
dotyczące rozpatrywania wniosków o dostęp.
3.
CDPW może odmówić dostępu
uczestnikowi spełniającemu kryteria, o których mowa w ust. 1,
wyłącznie jeśli zostanie to należycie uzasadnione na
piśmie, a podstawą odmowy jest kompleksowa analiza ryzyka.
W przypadku odmowy uczestnik będący
wnioskodawcą ma prawo złożyć skargę do organu
właściwego dla CDPW, który odmawia mu dostępu.
Odpowiedzialny właściwy organ
należycie bada skargę, sprawdzając podstawę odmowy, i
przekazuje uczestnikowi będącemu wnioskodawcą odpowiedź z
uzasadnieniem.
Odpowiedzialny właściwy organ konsultuje
się z organem właściwym dla miejsca prowadzenia działalności
uczestnika będącego wnioskodawcą w sprawie swojej oceny skargi.
Jeżeli organ właściwy dla uczestnika będącego
wnioskodawcą nie zgadza się z tą oceną, sprawa jest
kierowana do rozstrzygnięcia przez EUNGiPW, który może
skorzystać z uprawnień przyznanych mu na mocy art. 19
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Jeżeli odmowa CDPW dotycząca udzielenia
dostępu uczestnikowi będącemu wnioskodawcą zostanie uznana
za nieuzasadnioną, odpowiedzialny właściwy organ wydaje nakaz
udzielenia przez CDPW dostępu uczestnikowi będącemu
wnioskodawcą.
4.
CDPW dysponuje obiektywnymi i przejrzystymi
procedurami zawieszania uczestników oraz występowania przez nich z CDPW,
jeśli nie spełniają oni już kryteriów uczestnictwa, o
których mowa w ust. 1.
5.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z
art. 64 aktów delegowanych dotyczących środków
określających ryzyko, które może uzasadniać odmowę
udzielenia dostępu uczestnikom przez CDPW oraz elementy procedury, o
której mowa w ust. 3.
6.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty wykonawczych standardów technicznych w celu
ustanowienia standardowych formularzy i szablonów na potrzeby procedury, o
której mowa w ust. 3.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym,
zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010.
Artykuł 31
Przejrzystość
1.
CDPW ujawnia publicznie ceny i opłaty
związane ze świadczonymi usługami dla każdego prowadzonego
przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych oraz dla
każdej innej świadczonej przez siebie usługi. CDPW ujawnia ceny
i opłaty za poszczególne świadczone usługi i funkcje
odrębnie, w tym zniżki i rabaty oraz warunki korzystania z tych
zniżek i rabatów. CDPW zapewnia swoim klientom odrębny dostęp do
poszczególnych świadczonych przez siebie usług.
2.
CDPW publikuje swój wykaz opłat, aby
ułatwić porównywanie ofert i umożliwić klientom planowanie
opłat, które będą musieli wnosić za korzystanie z
usług.
3.
Opublikowane zasady polityki cenowej są
wiążące dla CDPW.
4.
CDPW udostępnia swoim klientom informacje
umożliwiające uzgodnienie faktur z opublikowanymi wykazami
opłat.
5.
CDPW ujawnia wszystkim uczestnikom ryzyka
związane ze świadczonymi usługami.
6.
CDPW wykazuje osobno koszty i przychody
związane ze świadczonymi usługami oraz przekazuje te informacje
właściwemu organowi.
Artykuł 32
Procedury dotyczące komunikacji z uczestnikami i innymi infrastrukturami
rynkowymi
CDPW wykorzystuje w swoich procedurach
dotyczących komunikacji z uczestnikami prowadzonych przez siebie systemów
rozrachunku papierów wartościowych i z infrastrukturami rynkowymi, z
którymi mają połączenie przez interfejs, uznane procedury i
standardy komunikacyjne dotyczące komunikatów i danych referencyjnych, w
celu ułatwienia skutecznych procesów rejestracji, płatności i
rozrachunku.
Sekcja 3
Wymogi dotyczące usług CDPW
Artykuł 33
Przepisy ogólne
Dla każdego prowadzonego przez siebie
systemu rozrachunku papierów wartościowych CDPW posiada odpowiednie zasady
i procedury, w tym solidne praktyki i kontrole w zakresie rachunkowości,
przyczyniające się do zapewnienia integralności emisji papierów
wartościowych, ograniczenia ryzyk związanych z przechowywaniem i
rozrachunkiem transakcji na papierach wartościowych oraz zarządzania
tymi ryzykami.
Artykuł 34
Integralność emisji
1.
CDPW stosuje odpowiednie środki uzgodnieniowe,
aby sprawdzać, czy przekazana CDPW liczba papierów wartościowych
stanowiąca wielkość emisji papierów wartościowych lub
część tej emisji jest równa liczbie papierów wartościowych
zarejestrowanych na rachunkach papierów wartościowych uczestników systemu
rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW. Takie
środki uzgodnieniowe są stosowane w perspektywie śróddziennej.
2.
W stosownych przypadkach oraz gdy w procesie
uzgodnieniowym dla określonej emisji papierów wartościowych
uczestniczą inne podmioty, takie jak emitent, podmiot rejestrujący,
agent emisji, agent transferowy, wspólni depozytariusze, inne CDPW lub inne
podmioty, CDPW żąda od tych podmiotów podjęcia odpowiednich
środków w zakresie współpracy i wymiany informacji z CDPW w celu
zachowania integralności emisji.
3.
W ramach systemu rozrachunku papierów
wartościowych prowadzonego przez CDPW niedozwolone są overdrafty
rachunku papierów wartościowych, salda ujemne ani tworzenie papierów
wartościowych.
4.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu
określenia środków uzgodnieniowych, które CDPW stosuje zgodnie z ust.
1–3.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 35
Ochrona papierów wartościowych uczestników
1.
Dla każdego prowadzonego przez siebie systemu
rozrachunku papierów wartościowych CDPW prowadzi ewidencję i
rachunkowość, które pozwalają mu, w dowolnym momencie i bez
zwłoki, rozróżnić, na rachunkach prowadzonych w CDPW, papiery
wartościowe dowolnego uczestnika od papierów wartościowych innego
uczestnika oraz, w stosownych przypadkach, od własnych aktywów CDPW.
2.
CDPW prowadzi ewidencję i
rachunkowość, które pozwalają uczestnikowi odróżnić
jego własne papiery wartościowe od papierów wartościowych
klientów tego uczestnika.
3.
CDPW oferuje możliwość prowadzenia
ewidencji i rachunkowości, które pozwalają uczestnikowi
rozróżnić papiery wartościowe każdego klienta tego
uczestnika, na żądanie tego uczestnika i w żądany przez
niego sposób („segregacja klientów indywidualnych”).
4.
CDPW ujawnia publicznie poziom ochrony i koszty
związane z poszczególnymi poziomami segregacji, którą zapewnia, oraz
oferuje te usługi na właściwych warunkach handlowych.
5.
CDPW nie wolno wykorzystywać do żadnych
celów papierów wartościowych uczestnika, chyba że otrzymał na to
wyraźną zgodę tego uczestnika.
6.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych
określających metody zapisów księgowych i struktury kont
umożliwiające rozróżnienie pomiędzy posiadanymi papierami
wartościowymi zgodnie z ust. 1–3 oraz metody oceny spełnienia tego
wymogu.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 36
Ostateczność rozrachunku
1.
W ramach prowadzonego przez siebie systemu
rozrachunku papierów wartościowych CDPW zapewnia uczestnikom odpowiedni
poziom ochrony. System rozrachunku papierów wartościowych prowadzony przez
CDPW jest wskazywany i zgłaszany zgodnie z procedurami, o których mowa w
art. 2 lit. a) dyrektywy 98/26/WE.
2.
CDPW ustanawia dla swoich systemów rozrachunku
papierów wartościowych procedury umożliwiające mu
realizację rozrachunku w terminie, minimalną ekspozycję
uczestników na ryzyko kontrahenta i ryzyko płynności oraz niską
liczbę przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku.
3.
CDPW określa wyraźnie moment, w którym
zlecenia transferu w systemie rozrachunku papierów wartościowych są
nieodwołalne, prawnie wymagalne i wiążące wobec osób
trzecich.
4.
CDPW określa moment, w którym transfery
środków pieniężnych i papierów wartościowych w systemie
rozrachunku papierów wartościowych są nieodwołalne, prawnie
wymagalne i wiążące wobec osób trzecich.
5.
Ust. 3 i 4 mają zastosowanie bez uszczerbku
dla przepisów mających zastosowanie do połączeń
operacyjnych i wspólnej informatycznej infrastruktury rozrachunkowej
określonych w art. 45.
6.
Ostateczność rozrachunku w CDPW
następuje nie później niż na koniec dnia roboczego w zamierzonej
dacie rozrachunku. Na żądanie komitetu użytkowników CDPW
instaluje systemy umożliwiające rozrachunek śróddzienny lub w
czasie rzeczywistym.
7.
Wpływy pieniężne z tytułu
rozrachunku papierów wartościowych są dostępne do użytku
odbiorców nie później niż na koniec dnia roboczego w zamierzonej
dacie rozrachunku.
8.
Rozrachunek wszystkich transakcji na papierach wartościowych
związanych ze świadczeniem pieniężnym i zawieranych
pomiędzy bezpośrednimi uczestnikami systemów rozrachunku papierów
wartościowych prowadzonych przez CDPW jest dokonywany na zasadzie „dostawy
za płatność”.
9.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z członkami
ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych określających
elementy procedur, o których mowa w ust. 2, umożliwiających
realizację rozrachunku w terminie.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 37
Rozrachunek pieniężny
1.
W przypadku transakcji denominowanych w walucie
państwa, w którym odbywa się rozrachunek, CDPW, gdy jest to
racjonalne i możliwe, dokonuje rozrachunku płatności
pieniężnych w ramach swojego odpowiedniego systemu rozrachunku
papierów wartościowych przez rachunki otworzone w banku centralnym
przeprowadzającym transakcje w danej walucie.
2.
Jeżeli przeprowadzanie rozrachunku na
rachunkach banku centralnego nie jest racjonalne ani możliwe, CDPW
może oferować rozrachunek płatności pieniężnych
dokonywanych w ramach wszystkich lub części jego systemów rozrachunku
papierów wartościowych przez rachunki otworzone w instytucji kredytowej.
Oferując rozrachunek przez rachunki otworzone w instytucji kredytowej,
CDPW stosuje się przy tym do przepisów tytułu IV.
3.
W przypadku gdy CDPW oferuje rozrachunek zarówno w
rachunkach banku centralnego, jak i w rachunkach otworzonych w instytucji
kredytowej, jego uczestnicy mają prawo wyboru pomiędzy tymi dwoma
możliwościami.
4.
CDPW dostarcza uczestnikom rynku dostateczne
informacje, aby umożliwić im zidentyfikowanie i ocenę ryzyk oraz
kosztów związanych z tymi usługami.
5.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z
art. 64 aktów delegowanych dotyczących środków
określających przypadki, w których rozrachunek płatności
pieniężnych w określonej walucie przez rachunki otworzone w
banku centralnym nie jest racjonalny i możliwy.
Artykuł 38
Zasady i procedury dotyczące niewywiązania się z
zobowiązania przez uczestnika
1.
Dla każdego prowadzonego przez siebie systemu
rozrachunku papierów wartościowych CDPW posiada skuteczne i jasno
określone zasady i procedury dotyczące zarządzania przypadkami
niewywiązania się z zobowiązania przez uczestnika,
zapewniające CDPW możliwość podjęcia wczesnych
działań w celu ograniczenia strat i presji na płynność
oraz utrzymanie zdolności do wywiązywania się z jego
zobowiązań.
2.
Zasady i procedury dotyczące
niewywiązania się z zobowiązania przez uczestnika są
podawane przez CDPW do wiadomości publicznej.
3.
CDPW przeprowadza wspólnie ze swoimi uczestnikami i
innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami okresowe testy i przeglądy
swoich procedur dotyczących niewywiązania się z
zobowiązania w celu zapewnienia ich użyteczności i
skuteczności.
4.
W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego
artykułu EUNGiPW może wydawać wytyczne, zgodnie z art. 16
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Sekcja 4
Wymogi ostrożnościowe
Artykuł 39
Wymogi ogólne
CDPW wprowadza solidne ramy zarządzania
ryzykiem umożliwiające mu kompleksowe zarządzanie ryzykiem
prawnym, ryzykiem prowadzenia działalności, ryzykiem operacyjnym i
innymi rodzajami ryzyka.
Artykuł 40
Ryzyka prawne
1.
Na potrzeby zezwolenia udzielanego CDPW i nadzoru
nad nim, jak również do celów informowania klientów, regulaminy, procedury
i umowy CDPW, w tym te dotyczące wszystkich prowadzonych przez niego
systemów rozrachunku papierów wartościowych, muszą być jasne i
zrozumiałe.
2.
CDPW sporządza swoje regulaminy, procedury i
umowy w taki sposób, aby mogły być egzekwowane we wszystkich
odpowiednich państwach, w tym w przypadku niewywiązania się z
zobowiązania przez uczestnika.
3.
CDPW prowadzący działalność w
różnych państwach identyfikuje i ogranicza ryzyka wynikające z
potencjalnych kolizji przepisów prawa różnych państw.
Artykuł 41
Ogólne ryzyko prowadzenia działalności
CDPW posiada solidne narzędzia
informatyczne do celów zarządzania i kontroli, aby móc identyfikować
i monitorować ogólne ryzyka prowadzenia działalności, w tym
strategię działalności, przepływy pieniężne i
wydatki operacyjne, oraz zarządzać tymi ryzykami.
Artykuł 42
Ryzyko operacyjne
1.
CDPW identyfikuje wszystkie potencjalne
źródła ryzyka operacyjnego, zarówno wewnętrzne, jak i
zewnętrzne, oraz ogranicza do minimum ich wpływ, stosując
odpowiednie narzędzia informatyczne, kontrole i procedury, w tym dla
wszystkich systemów rozrachunku papierów wartościowych, które prowadzi.
2.
CDPW utrzymuje odpowiednie narzędzia
informatyczne zapewniające wysoki poziom bezpieczeństwa i
niezawodność działania oraz mające dostateczną
wydajność. Narzędzia informatyczne umożliwiają
odpowiednie uwzględnienie złożoności,
różnorodności i rodzaju świadczonych usług i prowadzonej
działalności, tak aby zapewnić wysokie standardy
bezpieczeństwa oraz integralność i poufność
informacji.
3.
W odniesieniu do swoich usług notarialnych i
centralnej usługi prowadzenia rachunku, jak również dla każdego
prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych CDPW
ustanawia, wprowadza i utrzymuje odpowiednią strategię na rzecz
zapewnienia ciągłości działania oraz plan przywrócenia
gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, które
służą zachowaniu pełnionych funkcji, szybkiemu przywróceniu
działalności i wywiązywaniu się z obowiązków CDPW w
przypadku zdarzeń wiążących się z poważnym
ryzykiem zakłócenia działalności.
4.
Plan, o którym mowa w ust. 3, pozwala przynajmniej
na przywrócenie wszystkich transakcji realizowanych w chwili wystąpienia
zakłócenia, tak aby umożliwić uczestnikom CDPW dalsze niezawodne
prowadzenie działalności oraz ukończenie rozrachunku w wyznaczonym
terminie. Obejmuje on utworzenie drugiej lokalizacji przetwarzania zleceń
dysponującej odpowiednim poziomem kluczowych zasobów, zdolności i
funkcji, w tym odpowiednio wykwalifikowanymi i doświadczonymi
pracownikami.
5.
CDPW planuje i wdraża program testów systemów,
o których mowa w ust. 1–4.
6.
CDPW identyfikuje i monitoruje ryzyka dla jego
działalności, które mogą stwarzać najważniejsi
uczestnicy prowadzonych przez niego systemów rozrachunku papierów
wartościowych oraz dostawcy usług i mediów, a także inne CDPW
lub inne infrastruktury rynkowe, oraz zarządza tymi ryzykami.
7.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych
określających ryzyka operacyjne, o których mowa w ust. 1–6, metody
testowania, usuwania lub ograniczania do minimum tych ryzyk, w tym
strategię na rzecz zapewnienia ciągłości działania i
plan przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji
nadzwyczajnej, o których mowa w ust. 3 i 4, oraz metody ich oceny.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 43
Ryzyka inwestycyjne
1.
CDPW przechowuje swoje aktywa finansowe w bankach
centralnych lub instytucjach kredytowych posiadających zezwolenie, które
stosują solidne praktyki rachunkowe, procedury dotyczące
przechowywania i kontrole wewnętrzne, zapewniające pełną
ochronę tych aktywów.
2.
W razie potrzeby CDPW dysponuje szybkim
dostępem do tych aktywów.
3.
CDPW inwestuje swoje zasoby finansowe
wyłącznie w środki pieniężne lub wysoce płynne instrumenty
finansowe o minimalnym ryzyku rynkowym i ryzyku kredytowym. Inwestycje te
można upłynnić w krótkim terminie przy minimalnym spadku ceny.
4.
Podczas podejmowania decyzji inwestycyjnych CDPW
uwzględnia swoją łączną ekspozycję na ryzyko
kredytowe wobec poszczególnych instytucji i dopilnowuje, by jego
łączna ekspozycja na ryzyko wobec pojedynczej instytucji
pozostawała w dopuszczalnych granicach koncentracji.
Artykuł 44
Wymogi kapitałowe
1.
Wysokość kapitału, wraz z zyskami
zatrzymanymi i rezerwami CDPW, musi być proporcjonalna do ryzyk
wynikających z działalności CDPW. Musi ona być stale
wystarczająca, aby:
a)      zapewniać odpowiednią
ochronę CDPW przed ryzykiem operacyjnym, prawnym, prowadzenia
działalności, ryzykiem związanym z przechowywaniem aktywów i ryzykiem
inwestycyjnym;
b)      pokryć potencjalne straty z
tytułu prowadzenia ogólnej działalności, tak by CDPW mógł
kontynuować świadczenie usług;
c)      zapewniać w przypadku
niewywiązania się z zobowiązania przeprowadzenie
uporządkowanej likwidacji bądź restrukturyzacji
działalności CDPW w odpowiednim czasie;
d)      umożliwiać CDPW pokrywanie jego
bieżących i planowanych wydatków operacyjnych przez okres co najmniej
sześciu miesięcy w różnych scenariuszach warunków skrajnych.
2.
CDPW musi posiadać plan dotyczący:
a)      pozyskania dodatkowego kapitału w
przypadku gdy wysokość jego kapitału własnego nie
spełnia już wymogów określonych w ust. 1 lub spełnia je z
trudnością;
b)      przeprowadzenia uporządkowanej
likwidacji bądź restrukturyzacji jego działalności i
usług w przypadku gdy CDPW nie jest w stanie pozyskać nowego
kapitału.
Plan ten jest zatwierdzany przez zarząd lub
odpowiednią komisję zarządu i jest regularnie aktualizowany.
3.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych
określających kapitał, zyski zatrzymane i rezerwy CDPW, o
których mowa w ust. 1, oraz cechy planu, o którym mowa w ust. 2.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Sekcja 5
Wymogi dotyczące połączeń operacyjnych CDPW
Artykuł 45
Połączenia operacyjne CDPW
1.
Przed ustanowieniem połączenia
operacyjnego CDPW i na bieżąco po jego ustanowieniu wszystkie
zainteresowane CDPW identyfikują, oceniają i monitorują
wszystkie potencjalne źródła ryzyka dla ich samych oraz ich
uczestników wynikającego z porozumienia w sprawie połączenia
operacyjnego oraz kontrolują te źródła ryzyka.
2.
Porozumienia w sprawie połączenia
operacyjnego podlegają wymogowi uzyskania zezwolenia zgodnie z art. 17
ust. 1 lit. d).
3.
Połączenie operacyjne zapewnia
dostateczną ochronę połączonym CDPW i ich uczestnikom w
szczególności w zakresie ewentualnych kredytów zaciąganych przez CDPW
oraz w zakresie ryzyk koncentracji i płynności wynikających z
tego porozumienia w sprawie połączenia operacyjnego.
Połączenie operacyjne jest przedmiotem
odpowiednich ustaleń umownych, w których określone są
odpowiednie prawa i obowiązki połączonych CDPW oraz, w razie
takiej konieczności, także uczestników CDPW. W ustaleniach umownych,
których mogą dotyczyć przepisy różnych państw, konieczne
jest jednoznaczne wskazanie prawa właściwego dla każdego aspektu
działania tego połączenia operacyjnego.
4.
W przypadku czasowych transferów papierów
wartościowych pomiędzy połączonymi CDPW obowiązuje
zakaz dokonywania transferu zwrotnego papierów wartościowych zanim ten
pierwszy transfer stanie się ostateczny.
5.
CDPW korzystający z usług pośrednika
do obsługi połączenia operacyjnego z innym CDPW mierzy i
monitoruje dodatkowe ryzyka wynikające z takiego pośrednictwa i
zarządza tymi ryzykami.
6.
Połączone CDPW stosują solidne
procedury uzgodnieniowe, aby zapewnić prawidłowość swojej
dokumentacji.
7.
Połączenia operacyjne pomiędzy CDPW
umożliwiają przeprowadzanie rozrachunku transakcji pomiędzy
uczestnikami połączonych CDPW na zasadzie „dostawy za
płatność”, kiedy tylko jest to racjonalne i możliwe.
Właściwe organy należy zawiadomić o powodach stosowania
rozrachunku innego niż na zasadzie „dostawy za płatność”.
8.
Interoperacyjne systemy rozrachunku papierów
wartościowych i CDPW korzystające ze wspólnej infrastruktury
rozrachunkowej ustanawiają identyczne punkty czasowe:
a)      wprowadzania zleceń transferu do
systemu;
b)      nieodwołalności zleceń
transferu;
c)      ostateczności transferów papierów
wartościowych i środków pieniężnych.
9.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych
określających warunki przewidziane w ust. 3, zgodnie z którymi
każdy rodzaj ustaleń w sprawie połączenia operacyjnego
przewiduje odpowiednią ochronę powiązanych CDPW i ich uczestników,
w szczególności w przypadku, gdy CDPW zamierza uczestniczyć w
systemie rozrachunku papierów wartościowych prowadzonym przez inny CDPW, monitorowanie
dodatkowymi ryzykami wynikającymi z pośrednictwa, o których mowa w
ust. 5, i zarządzanie tymi ryzykami, metody uzgodnieniowe, o których mowa
w ust. 6, przypadki, w których rozrachunek na zasadzie „dostawy za
płatność” jest racjonalny i możliwy zgodnie z ust. 7, oraz
metody oceny spełnienia powyższych wymogów.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych
standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od daty
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Rozdział III
Sprawy powiązane z prawem różnych państw
Artykuł 46
Prawo właściwe dla kwestii własnościowych
1.
Wszelkie kwestie dotyczące prawa
własności w odniesieniu do instrumentów finansowych przechowywanych
przez CDPW podlegają prawu państwa, w którym prowadzony jest
rachunek.
2.
Jeżeli rachunek jest używany do
rozrachunku w systemie rozrachunku papierów wartościowych, prawem
właściwym jest prawo właściwe dla systemu rozrachunku
papierów wartościowych.
3.
Jeżeli rachunek nie jest używany do
rozrachunku w systemie rozrachunku papierów wartościowych, uznaje
się, że rachunek ten jest prowadzony w miejscu, w którym CDPW ma
swoje miejsce zwykłego pobytu określone zgodnie z art. 19 rozporządzenia
(WE) nr 593/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady[24].
4.
Za prawo danego państwa, wskazane jako
właściwe w niniejszym artykule, uważa się także normy
prawne obowiązujące w tym państwie,
z wyłączeniem norm prawa prywatnego międzynarodowego.
Rozdział IV
Dostęp do CDPW
Sekcja 1
Dostęp emitentów do CDPW
Artykuł 47
Swoboda emisji przy udziale dowolnego CDPW posiadającego zezwolenie w UE
1.
Nie naruszając przepisów prawa spółek,
zgodnie z którym powstają papiery wartościowe, emitent ma prawo
zlecić rejestrację swoich papierów wartościowych w dowolnym CDPW
mającym siedzibę w którymkolwiek państwie członkowskim.
2.
Po złożeniu przez emitenta wniosku o
rejestrację jego papierów wartościowych w CDPW, CDPW
niezwłocznie rozpatruje ten wniosek i w terminie trzech miesięcy
udziela odpowiedzi emitentowi będącemu wnioskodawcą.
3.
CDPW może odmówić świadczenia
usług emitentowi. Podstawą takiej odmowy mogą być jedynie
kompleksowa analiza ryzyka lub brak dostępu tego CDPW do kwotowań w
czasie rzeczywistym z rynku, na którym jest lub będzie prowadzony obrót
papierami wartościowymi emitenta będącego wnioskodawcą.
4.
W przypadku odmowy świadczenia usług
emitentowi CDPW przedstawia temu emitentowi będącemu
wnioskodawcą pełne uzasadnienie odmowy.
W przypadku odmowy emitent będący
wnioskodawcą ma prawo złożyć skargę do organu
właściwego dla CDPW, który odmawia mu świadczenia usług.
Organ właściwy dla tego CDPW
należycie bada skargę, sprawdzając podstawę odmowy
przedstawioną przez CDPW, i przekazuje emitentowi odpowiedź z
uzasadnieniem.
Organ właściwy dla CDPW konsultuje się
z organem właściwym dla miejsca prowadzenia działalności
emitenta będącego wnioskodawcą w sprawie swojej oceny skargi.
Jeżeli organ w miejscu prowadzenia działalności emitenta
będącego wnioskodawcą nie zgadza się z tą oceną,
sprawa jest kierowana do rozstrzygnięcia przez EUNGiPW, który może
skorzystać z uprawnień przyznanych mu na mocy art. 19
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Jeżeli odmowa świadczenia usług
emitentowi przez CDPW zostanie uznana za nieuzasadnioną, odpowiedzialny
właściwy organ wydaje nakaz świadczenia usług przez CDPW na
rzecz emitenta będącego wnioskodawcą.
5.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z
art. 64 aktów delegowanych dotyczących środków
określających ryzyko, które może uzasadniać odmowę
udzielenia dostępu emitentom przez CDPW oraz elementy procedury, o której
mowa w ust. 4.
6.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty wykonawczych standardów technicznych w celu
ustanowienia standardowych formularzy i szablonów na potrzeby procedury, o
której mowa w ust. 2.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym,
zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010.
Sekcja 2
Dostęp w relacjach pomiędzy CDPW
Artykuł 48
Standardowy dostęp przez połączenie operacyjne
CDPW może zostać uczestnikiem innego
CDPW zgodnie z art. 30, pod warunkiem uzyskania zezwolenia na
połączenie operacyjne CDPW zgodnie z art. 17.
Artykuł 49
Niestandardowy dostęp przez połączenie operacyjne
1.
W przypadku gdy CDPW zwraca się do innego CDPW
o opracowanie specjalnych funkcji zapewniających dostęp do niego,
CDPW będący adresatem takiego wniosku może mu odmówić tylko
ze względu na czynniki ryzyka. Podstawą odmowy nie może być
ewentualna utrata udziału w rynku.
2.
CDPW będący adresatem takiego wniosku
może pobierać od CDPW będącego wnioskodawcą
opłatę za udostępnienie niestandardowego dostępu przez
połączenie operacyjne zgodnie z metodą koszt plus, chyba że
strony dokonają innych uzgodnień.
Artykuł 50
Procedura dotycząca połączeń operacyjnych CDPW
1.
Po złożeniu przez CDPW wniosku o
dostęp do innego CDPW, ten ostatni niezwłocznie rozpatruje wniosek i
w terminie trzech miesięcy udziela odpowiedzi CDPW będącemu
wnioskodawcą.
2.
CDPW może odmówić dostępu CDPW
będącemu wnioskodawcą jedynie wówczas, gdy dostęp ten
miałby wpływ na funkcjonowanie rynków finansowych i powodowałby
ryzyko systemowe. Podstawą takiej odmowy może być jedynie
kompleksowa analiza ryzyka.
W przypadku odmowy dostępu przez CDPW,
przedstawia on CDPW będącemu wnioskodawcą pełne
uzasadnienie odmowy.
W przypadku odmowy CDPW będący
wnioskodawcą ma prawo złożyć skargę do organu
właściwego dla CDPW, który odmawia mu dostępu.
Odpowiedzialny właściwy organ
należycie bada skargę, sprawdzając podstawę odmowy, i
przekazuje CDPW będącemu wnioskodawcą odpowiedź z
uzasadnieniem.
Odpowiedzialny właściwy organ konsultuje
się z organem właściwym dla CDPW będącego
wnioskodawcą w sprawie swojej oceny skargi. Jeżeli organ
właściwy dla CDPW będącego wnioskodawcą nie zgadza
się z tą oceną, każdy z tych dwóch organów może
skierować sprawę do rozstrzygnięcia przez EUNGiPW, który
może skorzystać z uprawnień przyznanych mu na mocy
art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Jeżeli odmowa CDPW dotycząca udzielenia
dostępu CDPW będącemu wnioskodawcą zostanie uznana za
nieuzasadnioną, odpowiedzialny właściwy organ wydaje nakaz
udzielenia przez CDPW dostępu CDPW będącemu wnioskodawcą.
3.
Jeżeli CDPW uzgadniają ustanowienie
połączenia operacyjnego, przedstawiają one swoją
decyzję odpowiednim właściwym organom do celów udzielenia
zezwolenia zgodnie z art. 17, które to organy oceniają, czy potencjalne ryzyka
wynikające z porozumienia w sprawie połączenia operacyjnego,
takie jak ryzyko kredytowe, ryzyko płynności, ryzyko operacyjne lub
inne odpowiednie ryzyka, są w pełni ograniczone.
Organy właściwe dla odpowiednich CDPW odmawiają
udzielenia zezwolenia na połączenie operacyjne, gdy może ono wpłynąć
na funkcjonowanie systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych
przez CDPW będące wnioskodawcami.
4.
Organy właściwe dla odpowiednich CDPW
konsultują się ze sobą w sprawie zatwierdzenia
połączenia operacyjnego i mogą, jeżeli jest to konieczne ze
względu na rozbieżne decyzje, skierować sprawę do
rozstrzygnięcia przez EUNGiPW, który może skorzystać
z uprawnień przyznanych mu na mocy art. 19 rozporządzenia
(UE) nr 1095/2010.
5.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z
art. 64 aktów delegowanych w odniesieniu do środków
określających elementy procedur, o których mowa w ust. 1–3.
6.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty wykonawczych standardów technicznych w celu
ustanowienia standardowych formularzy i szablonów na potrzeby procedur, o
których mowa w ust. 1–3.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym,
zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010.
Sekcja 3
Wzajemny dostęp pomiędzy CDPW a inną infrastrukturą
rynkową
Artykuł 51
Wzajemny dostęp pomiędzy CDPW a inną infrastrukturą
rynkową
1.
Na wniosek CDPW partner centralny i system obrotu
udostępniają temu CDPW kwotowania w czasie rzeczywistym w sposób
niedyskryminacyjny i przejrzysty oraz mogą pobierać od CDPW
będącego wnioskodawcą opłatę za udostępnienie
kwotowań w czasie rzeczywistym zgodnie z metodą koszt plus, chyba
że strony dokonają innych uzgodnień.
CDPW udziela partnerowi centralnemu lub systemowi
obrotu dostępu do swoich systemów rozrachunku papierów wartościowych
w sposób niedyskryminacyjny i przejrzysty oraz może pobierać
opłatę za taki dostęp zgodnie z metodą koszt plus, chyba
że strony dokonają innych uzgodnień.
2.
Po złożeniu przez stronę wniosku o
dostęp do innej strony zgodnie z ust. 1, wniosek ten jest
niezwłocznie rozpatrywany i odpowiedź jest udzielana stronie
będącej wnioskodawcą w terminie jednego miesiąca.
3.
Strona, do której skierowano wniosek, może
odmówić dostępu tylko wówczas, gdyby zagrażał on funkcjonowaniu
rynków finansowych i powodował ryzyko systemowe. Podstawą odmowy nie
może być ewentualna utrata udziału w rynku.
Strona odmawiająca dostępu przekazuje
stronie będącej wnioskodawcą pełne uzasadnienie tej odmowy
w oparciu o kompleksową analizę ryzyka. W przypadku odmowy strona
będąca wnioskodawcą ma prawo złożyć skargę
do organu właściwego dla strony, która odmawia jej dostępu.
Odpowiedzialny właściwy organ
należycie bada skargę, sprawdzając podstawę odmowy, i
przekazuje stronie będącej wnioskodawcą odpowiedź z
uzasadnieniem.
Odpowiedzialny właściwy organ konsultuje
się z organem właściwym dla strony będącej
wnioskodawcą w sprawie swojej oceny skargi. Jeżeli organ
właściwy dla strony będącej wnioskodawcą nie zgadza
się z tą oceną, każdy z tych dwóch organów może
skierować sprawę do rozstrzygnięcia przez EUNGiPW, który
może skorzystać z uprawnień przyznanych mu na mocy
art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Jeżeli odmowa udzielenia dostępu przez
stronę zostanie uznana za nieuzasadnioną, odpowiedzialny
właściwy organ wydaje nakaz udzielenia przez tę stronę
dostępu do swoich usług.
4.
Komisja jest upoważniona do przyjęcia
zgodnie z art. 64 aktów delegowanych w odniesieniu do środków
określających elementy procedury, o której mowa w ust. 1–3.
5.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty wykonawczych standardów technicznych w celu
ustanowienia standardowych formularzy i szablonów na potrzeby procedury, o
której mowa w ust. 1–3.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w poprzednim akapicie,
zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010.
Tytuł IV
Instytucje kredytowe wyznaczone do świadczenia
bankowych usług pomocniczych na rzecz uczestników CDPW
Artykuł 52
Zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych
1.
CDPW nie może sam świadczyć
żadnych bankowych usług pomocniczych wymienionych w sekcji C
załącznika.
2.
W drodze odstępstwa od ust. 1, w przypadku gdy
krajowy właściwy organ, o którym mowa w art. 53 ust. 1, niniejszego
rozporządzenia, jest przekonany, że CDPW posiada konieczne
zabezpieczenia umożliwiające mu świadczenie usług
pomocniczych, właściwy organ może złożyć do
Komisji wniosek o udzielenie temu CDPW zezwolenia na świadczenie
również usług pomocniczych wymienionych w sekcji C
załącznika. Wniosek ten zawiera:
a) dowody na poparcie wniosku,
wyjaśniające szczegółowo mechanizmy ustanowione przez CDPW w
związku ze wszystkimi powiązanymi ryzykami;
b) ocenę z uzasadnieniem,
wykazującą, że rozwiązanie to stanowi
najskuteczniejszą metodę zapewnienia odporności systemowej;
c) analizę przewidywanych skutków dla
odpowiedniego rynku finansowego i stabilności finansowej.
Po przeprowadzeniu szczegółowej analizy
skutków, konsultacji z zainteresowanymi przedsiębiorstwami oraz po
uwzględnieniu opinii EUNB, EUNGiPW i EBC, Komisja przyjmuje decyzję
wykonawczą zgodnie z procedurą określoną w art. 66. Komisja
podaje uzasadnienie swojej decyzji wykonawczej.
CDPW korzystający z odstępstwa musi
posiadać zezwolenie jako instytucja kredytowa, zgodnie z tytułem II
dyrektywy 2006/48/WE. Przedmiotowe zezwolenie ogranicza się
wyłącznie do świadczenia bankowych usług pomocniczych,
które wolno mu świadczyć zgodnie z ust. 4, i zakłada
spełnienie wymogów ostrożnościowych i nadzorczych
określonych w art. 57 i 58.
3.
CDPW zamierzający dokonywać rozrachunku
pieniężnego dla całości lub części swojego
systemu rozrachunku papierów wartościowych zgodnie z art. 37 ust. 2 niniejszego
rozporządzenia musi uzyskać zezwolenie na wyznaczenie do tego celu co
instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie, jak przewidziano w tytule
II dyrektywy 2006/48/WE, chyba że właściwy organ, o którym mowa
w art. 53 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, wykaże w oparciu o
dostępne dowody, że ekspozycja jednej instytucji kredytowej na
koncentrację ryzyk zgodnie z art. 57 ust. 3 i 4 niniejszego
rozporządzenia nie jest w wystarczającym stopniu ograniczona. W takim
przypadku właściwy organ, o którym mowa w art. 53 ust. 1, może
zażądać od CDPW wyznaczenia więcej niż jednej
instytucji kredytowej. Wyznaczone instytucje kredytowe są uznawane za
agentów rozrachunkowych.
4.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 3, obejmuje
usługi pomocnicze wymienione w sekcji C załącznika, które
wyznaczona instytucja kredytowa lub CDPW, któremu przyznano odstępstwo na
mocy ust. 2 niniejszego artykułu, może pragnąć
świadczyć na rzecz swoich uczestników.
5.
W każdym przypadku gdy CDPW i wyznaczona
instytucja kredytowa należą do grupy przedsiębiorstw, które
są ostatecznie kontrolowane przez tę samą jednostkę
dominującą, zezwolenie, o którym mowa w tytule II dyrektywy
2006/48/WE, posiadane przez taką wyznaczoną instytucję
kredytową ogranicza się wyłącznie do świadczenia
bankowych usług pomocniczych, które wolno jej świadczyć zgodnie
z ust. 3 niniejszego artykułu. Te same wymogi mają zastosowanie w
odniesieniu do CDPW, który uzyskał odstępstwo na mocy ust. 2
niniejszego artykułu.
6.
CDPW i wyznaczone instytucje kredytowe muszą
stale spełniać warunki niezbędne do uzyskania zezwolenia zgodnie
z niniejszym rozporządzeniem.
CDPW bezzwłocznie informuje
właściwe organy o wszelkich istotnych zmianach mających
wpływ na warunki zezwolenia.
Artykuł 53
Procedura udzielenia zezwolenia i odrzucenia wniosku o udzielenie zezwolenia
1.
CDPW składa swój wniosek o udzielenie
zezwolenia na wyznaczenie instytucji kredytowej, zgodnie z wymogiem
określonym w art. 52, do właściwego organu państwa
członkowskiego, w którym ma siedzibę.
2.
Wniosek ten zawiera wszystkie niezbędne
informacje umożliwiające właściwemu organowi stwierdzenie,
że dany CDPW i wyznaczone instytucje kredytowe ustanowiły, na
dzień udzielenia zezwolenia, wszystkie mechanizmy niezbędne w celu
wywiązania się z ich obowiązków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.
Zawiera on plan działalności określający planowane bankowe
usługi pomocnicze, strukturę organizacyjną relacji pomiędzy
CDPW a wyznaczonymi instytucjami kredytowymi oraz opis, w jaki sposób ta
instytucja kredytowa zamierza spełnić wymogi ostrożnościowe
określone w art. 57 ust. 1, 3 i 4.
3.
Właściwy organ stosuje procedurę
określoną w art. 15 ust. 3 i 6.
4.
Przed udzieleniem zezwolenia CDPW
właściwy organ przeprowadza konsultacje z następującymi
organami:
a)      odpowiednim organem, o którym mowa w art.
11 ust. 1 lit. a), w kwestii, czy planowane świadczenie usług przez
wyznaczoną instytucję kredytową nie wpłynie na
funkcjonowanie systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego
przez CDPW będący wnioskodawcą;
b)      właściwym organem, o którym
mowa w art. 58 ust. 1, w kwestii zdolności instytucji kredytowych do
spełnienia wymogów ostrożnościowych określonych w art. 57.
5.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu
określenia informacji, które CDPW będący wnioskodawcą
przedstawia właściwemu organowi.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych
standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie
z procedurą określoną w art. 10–14 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010.
6.
EUNGiPW opracowuje, konsultując się z
członkami ESBC, projekty wykonawczych standardów technicznych w celu
ustanowienia standardowych formularzy, szablonów i procedur dotyczących
konsultacji z organami, o których mowa w ust. 4, przed udzieleniem
zezwolenia.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym,
zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010.
Artykuł 54
Rozszerzenie zakresu bankowych usług pomocniczych
1.
CDPW, który zamierza rozszerzyć zakres
bankowych usług pomocniczych, do świadczenia których wyznacza
instytucję kredytową, musi przedłożyć
właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym ma
siedzibę, wniosek dotyczący tego rozszerzenia.
2.
Wniosek o rozszerzenie zakresu usług podlega
procedurze określonej w art. 53.
Artykuł 55
Cofnięcie zezwolenia
1.
Właściwy organ państwa
członkowskiego, w którym ma siedzibę CDPW, cofa jego zezwolenie w
każdym z następujących przypadków:
a)      CDPW nie wykorzystał zezwolenia w
ciągu 12 miesięcy lub jednoznacznie zrzeka się zezwolenia
bądź wyznaczona instytucja kredytowa w ciągu ostatnich
sześciu miesięcy nie świadczyła usług ani nie
prowadziła działalności;
b)      CDPW uzyskał zezwolenie na podstawie
fałszywych oświadczeń lub w jakikolwiek inny sposób
sprzeczny z prawem;
c)      CDPW i wyznaczona instytucja kredytowa
nie spełniają już warunków, na podstawie których zezwolenie
zostało udzielone, i nie podjęły w ustalonym terminie
działań naprawczych, których zażądał
właściwy organ;
d)      CDPW i wyznaczona instytucja kredytowa
poważnie i systematycznie naruszają wymogi określone w
niniejszym rozporządzeniu.
2.
Przed cofnięciem zezwolenia właściwy
organ konsultuje się z odpowiednimi organami, o których mowa w art. 11
ust. 1 lit. a), i organami, o których mowa w art. 58 ust. 1, w sprawie
konieczności cofnięcia zezwolenia, z wyjątkiem sytuacji, gdy
podjęcie takiej decyzji jest wymagane niezwłocznie.
3.
EUNGiPW i każdy inny odpowiedni organ, o
którym mowa w art. 11 ust. 1 lit. a), oraz każdy organ, o którym mowa w
art. 58 ust. 1, może w dowolnym czasie zwrócić się do
właściwego organu państwa członkowskiego, w którym CDPW ma
siedzibę, o zbadanie, czy CDPW i wyznaczona instytucja kredytowa nadal
spełniają warunki, na podstawie których zostało udzielone
zezwolenie.
4.
Właściwy organ może ograniczyć
cofnięcie zezwolenia do określonej usługi,
działalności bądź określonego instrumentu finansowego.
Artykuł 56
Rejestr CDPW
1.
Decyzje podjęte przez właściwe
organy na mocy art. 52, 54 i 55 są zgłaszane EUNGiPW.
2.
EUNGiPW umieszcza w wykazie, który ma
obowiązek publikować na swojej specjalnej stronie internetowej
zgodnie z art. 19 ust. 3, następujące informacje:
a)      nazwę każdego CDPW, którego
dotyczyły decyzje wydane na mocy art. 52, 54 i 55;
b)      nazwę każdej wyznaczonej
instytucji kredytowej;
c)      wykaz pomocniczych usług bankowych,
na których świadczenie na rzecz uczestników CDPW posiada zezwolenie
wyznaczona instytucja kredytowa.
3.
Właściwe organy zgłaszają
EUNGiPW instytucje, które świadczą bankowe usługi pomocnicze
zgodnie z wymogami prawa krajowego, w terminie 90 dni od wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 57
Wymogi ostrożnościowe mające zastosowanie do instytucji
kredytowych wyznaczonych do świadczenia bankowych usług pomocniczych
1.
Instytucji kredytowej wyznaczonej do
świadczenia bankowych usług pomocniczych wolno świadczyć te
usługi określone w sekcji C załącznika, które są
objęte zezwoleniem.
2.
Instytucja kredytowa wyznaczona do świadczenia
bankowych usług pomocniczych stosuje się do wszelkich
obowiązujących obecnie i w przyszłości przepisów prawa
mających zastosowanie do instytucji kredytowych.
3.
Instytucja kredytowa wyznaczona do świadczenia
bankowych usług pomocniczych spełnia, w odniesieniu do każdego
systemu rozrachunku papierów wartościowych, następujące
szczegółowe wymogi ostrożnościowe dotyczące ryzyka
kredytowego związanego z tymi usługami:
a)      ustanawia solidne ramy zarządzania
odpowiednimi ryzykami kredytowymi;
b)      często i regularnie identyfikuje
źródła tego ryzyka kredytowego, mierzy i monitoruje
odpowiadające im ekspozycje kredytowe oraz stosuje odpowiednie
narzędzia zarządzania ryzykiem do kontrolowania tych ryzyk;
c)      zabezpiecza w pełni odpowiednie
ekspozycje kredytowe wobec indywidualnych kredytobiorców za pomocą
zabezpieczeń i innych równorzędnych zasobów finansowych;
d)      jeżeli do zarządzania jej
odpowiednim ryzykiem kredytowym wymagane jest zabezpieczenie, instytucja
kredytowa przyjmuje jedynie zabezpieczenia o niskim ryzyku kredytowym,
płynności i rynkowym;
e)      ustala i egzekwuje odpowiednio
ostrożne redukcje wartości i limity koncentracji w odniesieniu do
wartości zabezpieczeń ustanowionych w celu zabezpieczenia ekspozycji
kredytowych, o których mowa w lit. c);
f)       ustanawia wiążące prawnie
uzgodnienia umożliwiające szybkie zbycie lub zastaw zabezpieczenia,
zwłaszcza w przypadku zabezpieczenia transgranicznego;
g)      ustala limity swoich odpowiednich
ekspozycji kredytowych;
h)      analizuje i planuje metody
postępowania z ewentualnymi rezydualnymi ekspozycjami kredytowymi,
przyjmuje regulaminy i procedury wdrażające takie plany;
i)       udziela kredytu tylko uczestnikom,
którzy posiadają w danej instytucji kredytowej rachunki
pieniężne;
j)       ustanawia automatyczną
procedurę spłaty kredytu śróddziennego i zniechęca do
korzystania z kredytu overnight za pomocą odstraszających
odsetek karnych.
4.
Instytucja kredytowa wyznaczona do świadczenia
bankowych usług pomocniczych spełnia, w odniesieniu do każdego
systemu rozrachunku papierów wartościowych, następujące
szczegółowe wymogi ostrożnościowe dotyczące ryzyka
płynności związanego z tymi usługami:
a)      posiada solidne ramy
umożliwiające pomiary i monitorowanie swojego ryzyka
płynności i zarządzanie tym ryzykiem, dla każdej waluty
systemu rozrachunku papierów wartościowych, dla którego działa jako
agent rozrachunkowy;
b)      monitoruje w sposób ciągły
poziom posiadanych przez siebie aktywów płynnych oraz określa
wartość swoich dostępnych aktywów płynnych,
uwzględniając odpowiednie redukcje wartości tych aktywów;
c)      prowadzi w sposób ciągły
pomiary swoich potrzeb i ryzyk w zakresie płynności; w pomiarach tych
uwzględnia ryzyko płynności wynikające z niewykonania
zobowiązania przez dwóch uczestników, wobec których ma największe
ekspozycje;
d)      ogranicza odpowiednie ryzyka
płynności za pomocą natychmiastowo dostępnych zasobów
takich jak umowy dotyczące prefinansowania, a w przypadku braku takich
umów zwraca się o udzielenie linii kredytowych lub podobnych
udogodnień koniecznych do pokrycia odpowiednich potrzeb
płynnościowych tylko do instytucji, które mają
właściwy profil ryzyka i profil rynkowy, oraz identyfikuje, mierzy i
monitoruje swoje ryzyko płynności związane z tymi instytucjami;
e)      ustala i egzekwuje odpowiednie limity
koncentracji dla każdego z odpowiednich dostawców płynności, w
tym swojej jednostki dominującej i jednostek zależnych;
f)       określa i testuje, poprzez
regularne i rygorystyczne stosowanie testu warunków skrajnych, czy odpowiednie
zasoby są wystarczające;
g)      analizuje i planuje metody
postępowania z ewentualnymi niepokrytymi brakami płynności oraz
przyjmuje regulaminy i procedury wdrażające takie plany;
h)      opiera swoje usługi w zakresie
kredytu śróddziennego na proporcjonalnych i mających co najmniej
takie same terminy wymagalności zasobach obejmujących kapitał, depozyty
pieniężne i umowy kredytowe;
i)       deponuje odpowiednie salda
pieniężne na specjalnych rachunkach w bankach centralnych, gdy jest
to racjonalne i możliwe;
j)       zapewnia sobie możliwość
wykorzystania zabezpieczenia przekazanego jej przez klienta niewywiązującego
się z zobowiązania, za świadomą zgodą tego klienta.
5.
EUNB opracowuje, konsultując się z
EUNGiPW i członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w
celu określenia:
a)      częstotliwości dokonywania
pomiarów ekspozycji kredytowej oraz ram monitorowania, o których mowa w ust. 3
lit. b), a także typów narzędzi zarządzania ryzykiem, które
mają być stosowane do kontrolowania ryzyk wynikających z tych
ekspozycji;
b)      co stanowi równorzędne zasoby
finansowe do celów ust. 3 lit. c);
c)      typów zabezpieczeń, które można
uznawać za zabezpieczenia o niskim ryzyku kredytowym, płynności
i rynkowym do celów ust. 3 lit. d);
d)      co stanowi odpowiednie redukcje
wartości do celów ust. 3 lit. e) i ust. 4 lit. b);
e)      limitów koncentracji w odniesieniu do
wartości zabezpieczeń, o których mowa w ust. 3 lit. e), ekspozycji
kredytowych, o których mowa w ust. 3 lit. g) i dostawców płynności, o
których mowa w ust. 4 lit. e);
f)       co stanowi odstraszające odsetki
karne do celów ust. 3 lit. j);
g)      szczegółów ram monitorowania, o
których mowa w ust. 4 lit. b), oraz metod obliczania wartości
dostępnych aktywów płynnych do celów ust. 4 lit. b) i pomiaru potrzeb
i ryzyk w zakresie płynności, o których mowa w ust. 4 lit. c);
h)      co stanowi natychmiastowo dostępne
zasoby oraz właściwy profil ryzyka i profil rynkowy do celów ust. 4
lit. d);
i)       częstotliwości, typu i
horyzontów czasowych testów warunków skrajnych do celów ust. 4 lit. f);
j)       kryteriów oceny tego, kiedy deponowanie
sald pieniężnych na specjalnych rachunkach w bankach centralnych jest
racjonalne i możliwe, do celów ust. 4 lit. i);
EUNB przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych
standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od daty
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
Artykuł 58
Nadzór nad instytucjami kredytowymi wyznaczonymi do świadczenia bankowych
usług pomocniczych
1.
Właściwy organ, o którym mowa w
dyrektywie 2006/48/WE, jest odpowiedzialny za udzielanie zezwoleń i
nadzór, na warunkach określonych w tej dyrektywie, w odniesieniu do
instytucji kredytowych wyznaczonych do świadczenia bankowych usług
pomocniczych oraz w zakresie przestrzegania przez nie przepisów art. 57 ust. 3
i 4 niniejszego rozporządzenia.
2.
Właściwy organ, o którym mowa w art. 9,
konsultując z właściwym organem, o którym mowa w ust. 1,
dokonuje co najmniej raz w roku przeglądu i oceny dotyczących przestrzegania
przepisów art. 57 ust. 1 przez wyznaczone instytucje kredytowe oraz
adekwatności wszystkich niezbędnych mechanizmów ustanowionych
pomiędzy wyznaczonymi instytucjami kredytowymi a CDPW do celów
wywiązywania się przez nie z obowiązków przewidzianych w
niniejszym rozporządzeniu.
3.
W celu ochrony uczestników prowadzonych przez niego
systemów rozrachunku papierów wartościowych CDPW musi uzyskać od
wyznaczonej przez siebie instytucji kredytowej dostęp do wszystkich
informacji koniecznych do celów niniejszego rozporządzenia i zgłasza
wszelkie naruszenia w tym zakresie właściwym organom, o których mowa
w ust. 1 i w art. 9.
4.
W celu zapewnienia w Unii spójnego, wydajnego i
skutecznego nadzoru nad instytucjami kredytowymi wyznaczonymi do
świadczenia bankowych usług pomocniczych EUNB, konsultując
się z EUNGiPW i członkami ESBC, może wydawać wytyczne
skierowane do właściwych organów zgodnie z art. 16
rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
Tytuł V
Sankcje
Artykuł 59
Sankcje i środki administracyjne
1.
Państwa członkowskie ustanawiają
przepisy dotyczące sankcji i środków administracyjnych mających
zastosowanie w okolicznościach określonych w art. 60 w stosunku do
osób odpowiedzialnych za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia i
podejmują wszelkie środki konieczne dla zapewnienia ich stosowania.
Te sankcje i środki muszą być skuteczne, proporcjonalne i
odstraszające.
W terminie 24 miesięcy od wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie
powiadamiają Komisję i EUNGiPW o przepisach, o których mowa w
akapicie pierwszym. Niezwłocznie powiadamiają one Komisję i
EUNGiPW o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.
2.
Właściwe organy mogą stosować
sankcje i środki administracyjne wobec CDPW, wyznaczonych instytucji
kredytowych, członków ich organów zarządzających i innych osób,
które sprawują faktyczną kontrolę nad ich
działalnością oraz innych osób fizycznych lub prawnych, które
ponoszą odpowiedzialność za naruszenie.
3.
Wykonując swoje uprawnienia do nakładania
sankcji w okolicznościach określonych w art. 60, właściwe
organy współpracują ze sobą ściśle w celu zapewnienia
zamierzonych w niniejszym rozporządzeniu skutków sankcji i środków
administracyjnych oraz koordynują swoje działania w celu uniknięcia
możliwego powielania i pokrywania się działań przy
stosowaniu sankcji i środków administracyjnych w przypadkach
transgranicznych zgodnie z art. 12.
Artykuł 60
Uprawnienia do nakładania sankcji
1.
Przepisy niniejszego artykułu stosuje się
do następujących przepisów niniejszego rozporządzenia:
a)      świadczenie usług
określonych w sekcji A, B i C załącznika z naruszeniem art. 14,
23 i 52;
b)      uzyskanie zezwoleń wymaganych w art.
14 i 52 na podstawie fałszywych oświadczeń lub w inny niezgodny
z prawem sposób, zgodnie z art. 18 ust. 1 lit. b) i art. 55 ust. 1 lit. b);
c)      niewywiązywanie się przez CDPW
z obowiązku utrzymywania wymaganego kapitału stanowiące
naruszenie art. 44 ust. 1;
d)      nieprzestrzeganie przez CDPW wymogów
organizacyjnych stanowiące naruszenie art. 24–28;
e)      nieprzestrzeganie przez CDPW zasad prowadzenia
działalności stanowiące naruszenie art. 29–32;
f)       nieprzestrzeganie przez CDPW wymogów
dotyczących usług CDPW stanowiące naruszenie art. 34–38;
g)      nieprzestrzeganie przez CDPW wymogów
ostrożnościowych stanowiące naruszenie art. 40–44;
h)      nieprzestrzeganie przez CDPW wymogów
dotyczących połączeń operacyjnych CDPW stanowiące
naruszenie art. 45;
i)       nieuzasadnione odmowy udzielenia przez
CDPW poszczególnych typów dostępu stanowiące naruszenie art. 47–51;
j)       nieprzestrzeganie przez wyznaczone
instytucje kredytowe szczegółowych wymogów ostrożnościowych
dotyczących ryzyk kredytowych stanowiące naruszenie art. 57 ust. 3;
k)      nieprzestrzeganie przez wyznaczone
instytucje kredytowe szczegółowych wymogów ostrożnościowych
dotyczących ryzyk płynności stanowiące naruszenie art. 57
ust. 4.
2.
Bez uszczerbku dla uprawnień nadzorczych
właściwych organów, w przypadku naruszenia, o którym mowa w ust. 1,
właściwe organy posiadają zgodnie z prawem krajowym uprawnienia
do stosowania co najmniej następujących sankcji i środków administracyjnych:

a)      podanie do publicznej wiadomości
informacji wskazującej osobę odpowiedzialną za naruszenie oraz
charakter naruszenia;
b)      nakaz zobowiązujący osobę
odpowiedzialną za naruszenie do zaprzestania określonego
postępowania oraz powstrzymania się od jego ponownego podejmowania;
c)      cofnięcie zezwoleń udzielonych
na mocy art. 14 i 52, zgodnie z art. 18 i 55;
d)      zwolnienie z funkcji członków
organów zarządzających instytucji odpowiedzialnych za naruszenie;
e)      administracyjne sankcje
pieniężne, których maksymalna wysokość może
sięgać dwukrotności zysków uzyskanych w wyniku naruszenia, o ile
można określić wysokość tych zysków;
f)       w przypadku osoby fizycznej –
administracyjne sankcje pieniężne, których maksymalna
wysokość może sięgać 5 mln EUR lub 10 %
całkowitych rocznych przychodów tej osoby w poprzednim roku kalendarzowym;
g)      w przypadku osoby prawnej –
administracyjne sankcje pieniężne, których maksymalna
wysokość może sięgać 10 % całkowitych rocznych
obrotów tej osoby w poprzednim roku obrotowym; w przypadku gdy
przedsiębiorstwo jest jednostką zależną jednostki
dominującej odpowiedni całkowity roczny obrót stanowi kwota
całkowitego rocznego obrotu wynikająca ze skonsolidowanego
sprawozdania finansowego ostatecznej jednostki dominującej danej grupy za
poprzedni rok obrotowy.
3.
Właściwe organy mogą posiadać
inne uprawnienia do nakładania sankcji oprócz uprawnień wymienionych
w ust. 2 oraz nakładać administracyjne sankcje pieniężne w
większej wysokości niż określono w tym ustępie.
4.
Wszystkie sankcje lub środki administracyjne
nałożone za naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, w
tym co najmniej informacje na temat rodzaju i charakteru naruszenia oraz
tożsamości osób odpowiedzialnych za naruszenie, podlegają
obowiązkowi niezwłocznej publikacji, chyba że ujawnienie tych
informacji stanowiłoby poważne zagrożenie dla stabilności
rynków finansowych. Jeżeli publikacja wspomnianych informacji
wyrządziłaby niewspółmierną szkodę zainteresowanym stronom,
właściwe organy publikują informacje o nałożonych
środkach i sankcjach z zachowaniem anonimowości stron.
Publikacja informacji o sankcjach następuje z
poszanowaniem podstawowych praw określonych w Karcie praw podstawowych
Unii Europejskiej, w szczególności prawa do poszanowania życia
prywatnego i rodzinnego oraz prawa do ochrony danych osobowych.
Artykuł 61
Skuteczne stosowanie sankcji
1.
Ustalając rodzaj i poziom sankcji lub
środków administracyjnych, właściwe organy biorą pod
uwagę następujące kryteria:
a)      wagę naruszenia i czas jego trwania;
b)      stopień odpowiedzialności osoby
odpowiedzialnej;
c)      wielkość i sytuację
finansową odpowiedzialnej osoby, której wyznacznikiem jest
wysokość całkowitych obrotów odpowiedzialnej osoby prawnej lub
roczny przychód odpowiedzialnej osoby fizycznej;
d)      skalę zysków uzyskanych lub strat
unikniętych przez odpowiedzialną osobę lub strat poniesionych
przez osoby trzecie w wyniku naruszenia, o ile można je ustalić;
e)      zakres współpracy odpowiedzialnej
osoby z właściwym organem, bez uszczerbku dla potrzeby zapewnienia
wyrównania zysków uzyskanych lub strat unikniętych przez tę
osobę;
f)       uprzednie naruszenia popełnione
przez odpowiedzialną osobę.
2.
Właściwe organy mogą także
uwzględnić inne czynniki, jeśli przewiduje je prawo krajowe.
Artykuł 62
Zgłaszanie naruszeń
1.
Państwa członkowskie ustanawiają
skuteczne mechanizmy sprzyjające zgłaszaniu właściwym
organom naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia.
2.
Mechanizmy, o których mowa w ust. 1, obejmują
przynajmniej:
a)      specjalne procedury dotyczące
otrzymywania zgłoszeń dotyczących naruszeń i ich badania;
b)      stosowną ochronę osób, które
ujawniają potencjalne lub popełnione naruszenia;
c)      ochronę danych osobowych zarówno
osoby dokonującej zgłoszenia potencjalnych lub popełnionych
naruszeń, jak i osoby, której zarzuca się popełnienie
naruszenia, zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie 95/46/WE;
d)      odpowiednią procedurę
zapewniającą osobie, której zarzuca się popełnienie
naruszenia, prawo do obrony i wysłuchania przed podjęciem ostatecznej
decyzji dotyczącej tej osoby oraz prawo do skutecznego środka
odwoławczego przed sądem od decyzji lub środka dotyczącego
tej osoby.
Tytuł VI
Akty delegowane, przepisy przejściowe, zmiana w dyrektywie 98/26/WE i
przepisy końcowe
Artykuł 63
Przekazanie uprawnień
Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z
art. 64 aktów
delegowanych dotyczących art. 2 ust. 2, art. 22 ust. 6, art. 23 ust. 1,
art. 23 ust. 4, art. 30 ust. 1, art. 30 ust. 3, art. 37 ust. 1, art. 50 ust. 1,
art. 50 ust. 2, art. 50 ust. 3, art. 51 ust. 2 i art. 51 ust. 3.
Artykuł 64
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.
Powierzenie Komisji uprawnień do
przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym
w niniejszym artykule.
2.
Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art.
63, powierza się na czas nieokreślony od dnia wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia.
3.
Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art.
63, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament
Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy
przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu
staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej
decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na
ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów
delegowanych.
4.
Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego
Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie.
5.
Akt delegowany przyjęty na podstawie art.
63 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada
nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania
tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed
upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada
poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten
przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy
Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 65
Uprawnienia wykonawcze
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów wykonawczych zgodnie z art. 23 ust. 6 i art. 52 ust. 2 akapit trzeci. Te
akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 66 ust. 2.
Artykuł 66
Procedura komitetowa
1.
Komisję wspiera Europejski Komitet Papierów
Wartościowych ustanowiony na mocy decyzji Komisji 2001/528/WE[25]. Komitet
ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.
Gdy Komisja wykonuje uprawnienia wykonawcze
powierzone jej niniejszym rozporządzeniem zastosowanie ma art. 5
rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 67
Przepisy przejściowe
1.
Instytucje, które zostały zgłoszone
EUNGiPW jako CDPW zgodnie z warunkami określonymi w art. 19 ust. 4,
ubiegają się o wszystkie zezwolenia konieczne do celów niniejszego
rozporządzenia w ciągu dwóch lat od dnia wejścia w życie
niniejszego rozporządzenia.
2.
W ciągu dwóch lat od dnia wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia CDPW mający siedzibę w
państwie trzecim ubiega się albo o zezwolenie właściwego
organu państwa członkowskiego, w którym ten CDPW świadczy
usługi, jeżeli zamierza świadczyć usługi na podstawie
art. 14, albo o uznanie przez EUNGiPW, jeżeli zamierza świadczyć
usługi na podstawie art. 23.
3.
Jeżeli w dniu wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia CDPW mający siedzibę w państwie trzecim
świadczy już usługi w państwie członkowskim zgodnie z
prawem krajowym tego państwa członkowskiego, może on
kontynuować świadczenie usług do czasu udzielenia zezwolenia, o
którym mowa w art. 14, albo do uznania, o którym mowa w art. 23, lub też
odmowy tego zezwolenia lub uznania.
4.
Połączenia operacyjne pomiędzy CDPW
mającym siedzibę w państwie trzecim a CDPW, który posiada
zezwolenie w państwie członkowskim, są dopuszczalne do czasu
wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 14, albo do uznania, o którym mowa w
art. 23, lub też odmowy tego zezwolenia lub uznania.
Artykuł 68
Zmiana w dyrektywie 98/26/WE
1.
Art. 2 lit. a) akapit pierwszy tiret trzecie
dyrektywy 98/26/WE otrzymuje brzmienie:
„-       uznane, bez uszczerbku dla innych,
bardziej restrykcyjnych i powszechnie obowiązujących warunków
ustanowionych przez prawo krajowe, za system i zgłoszone Europejskiemu
Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przez
państwo członkowskie, którego prawo jest stosowane, po stwierdzeniu
przez to państwo członkowskie adekwatności zasad funkcjonowania
tego systemu.”.
2.
Najpóźniej sześć miesięcy po
wejściu w życie niniejszego rozporządzenia państwa
członkowskie przyjmują, publikują i zgłaszają Komisji środki
konieczne do wdrożenia przepisów ust. 1.
Artykuł 69
Sprawozdania i przegląd
1.
EUNGiPW, we współpracy z EUNB i organami,
o których mowa w art. 9 i 11, składa Komisji roczne sprawozdania
zawierające oceny trendów, potencjalnych ryzyk i słabości, a w
razie takiej konieczności także zalecenia dotyczące
działań zapobiegawczych lub naprawczych na rynkach usług
objętych niniejszym rozporządzeniem. Sprawozdanie takie zawiera co
najmniej:
a)      ocenę wydajności rozrachunku
dla operacji krajowych i transgranicznych w każdym państwie
członkowskim, na podstawie liczby i wolumenu przypadków nieprzeprowadzenia
rozrachunku, wysokości kar, o których mowa w art. 7 ust. 4, liczby i
wolumenu transakcji zakupu na otwartym rynku, o których mowa w art. 7 ust. 4,
oraz innych odpowiednich kryteriów;
b)      ocenę skali rozrachunku, który nie
jest przeprowadzany w systemach rozrachunku papierów wartościowych
prowadzonych przez CDPW, na podstawie liczby i wolumenu transakcji oraz innych
odpowiednich kryteriów;
c)      ocenę transgranicznego
świadczenia usług objętych niniejszym rozporządzeniem, na
podstawie liczby i typów połączeń operacyjnych CDPW, liczby
zagranicznych uczestników systemów rozrachunku papierów wartościowych
prowadzonych przez CDPW, liczby i wolumenu transakcji z udziałem takich
uczestników, liczby zagranicznych emitentów rejestrujących swoje papiery
wartościowe w CDPW zgodnie z art. 47 oraz innych odpowiednich kryteriów.
2.
Sprawozdania, o których mowa w ust. 1,
obejmujące jeden rok kalendarzowy są przekazywane Komisji do dnia 30
kwietnia następnego roku kalendarzowego.
Artykuł 70
Wejście
w życie i stosowanie
1.
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie
dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
2.
Artykuł 5 stosuje się od dnia 1
stycznia 2015 r.
3.
Artykuł 3 ust. 1 stosuje się od dnia 1
stycznia 2020 r.
Niniejsze
rozporządzenie wiąże w całości i jest
bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 7.3.2012 r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego                                          W
imieniu Rady
Przewodniczący                                                                            Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK
Wykaz
usług
Sekcja
A
Usługi podstawowe centralnych depozytów papierów wartościowych
1.
Pierwsza rejestracja papierów wartościowych w
systemie zapisów księgowych („usługa notarialna”).
2.
Prowadzenie kont depozytowych („centralna
usługa prowadzenia rachunku”).
3.
Prowadzenie systemu rozrachunku papierów
wartościowych („usługa rozrachunku”).
Sekcja
B
Niebankowe usługi pomocnicze świadczone przez centralne depozyty
papierów wartościowych
Usługi świadczone przez CDPW, które
przyczyniają się do większego bezpieczeństwa oraz
większej wydajności i przejrzystości rynków papierów
wartościowych, w tym:
1.
Usługi związane z usługą
rozrachunku, takie jak:
a)      organizowanie systemu udzielania
pożyczek papierów wartościowych, działając w charakterze
agenta pośredniczącego pomiędzy uczestnikami systemu rozrachunku
papierów wartościowych;
b)      świadczenie usług
zarządzania zabezpieczeniami, działając w charakterze agenta na
rzecz uczestników systemu rozrachunku papierów wartościowych;
c)      zestawianie zleceń rozrachunku,
kierowanie zleceń, potwierdzanie warunków transakcji, weryfikacja warunków
transakcji.
2.
Usługi związane z usługą
notarialną i centralną usługą prowadzenia rachunku, takie
jak:
a)      usługi związane z rejestrami
akcjonariuszy;
b)      inicjowanie przetwarzania zdarzeń
korporacyjnych, w tym obsługi podatkowej, usług związanych z
walnymi zgromadzeniami oraz usług informacyjnych;
c)      usługi związane z nowymi
emisjami, w tym nadawanie kodów ISIN i podobnych kodów oraz zarządzanie
tymi kodami;
d)      kierowanie i przetwarzanie zleceń,
pobieranie i przetwarzanie opłat oraz związana z tym
sprawozdawczość.
3.
Prowadzenie rachunków papierów wartościowych
związanych z usługą rozrachunku, zarządzaniem
zabezpieczeniami i innymi usługami pomocniczymi.
4.
Inne usługi, takie jak:
a)      świadczenie ogólnych usług
zarządzania zabezpieczeniami w charakterze agenta;
b)      sprawozdawczość wobec organów
regulacyjnych;
c)      dostarczanie informacji i danych
statystycznych do podmiotów badających rynek i prowadzących spisy
powszechne;
d)      świadczenie usług
informatycznych.
Sekcja C
Bankowe usługi pomocnicze
1.
Usługi bankowe na rzecz uczestników systemu
rozrachunku papierów wartościowych związane z usługą
rozrachunku, takie jak:
a)      prowadzenie rachunków
pieniężnych;
b)      przyjmowanie depozytów
pieniężnych;
c)      udzielanie kredytów
pieniężnych;
d)      udzielanie pożyczek papierów
wartościowych.
2.
Usługi bankowe związane z innymi
usługami podstawowymi lub pomocniczymi wymienionymi w sekcjach A i B,
takie jak:
a)      prowadzenie rachunków
pieniężnych do celów rozrachunku i przyjmowanie depozytów
pieniężnych od posiadaczy rachunków papierów wartościowych;
b)      udzielanie pożyczek papierów
wartościowych posiadaczom rachunków papierów wartościowych;
c)      usługi
bankowe ułatwiające przetwarzanie zdarzeń korporacyjnych, takie
jak:
–
(i)            prefinansowanie przychodów z
tytułu dochodu i wykupu;
–
(ii)           prefinansowanie z tytułu zwrotu
podatku.
ZAŁĄCZNIK
OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel/cele

              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Czas
trwania działania i jego wpływu finansowego
              1.7.    Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady
nadzoru i sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
              3.1.    Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na
które wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.2.1. Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki
              3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne
              3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne
              3.2.4. Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
              3.2.5. Udział osób
trzecich w finansowaniu
              3.3.    Szacunkowy wpływ na
dochody
OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1.
STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.
Tytuł wniosku/inicjatywy

Rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów
wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów
papierów wartościowych (CDPW) oraz zmieniające dyrektywę
98/26/WE

1.2.
Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB,
których dotyczy wniosek/inicjatywa[26]

Rynek
wewnętrzny – rynki finansowe

1.3.
Charakter wniosku/inicjatywy

ý Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego
następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego[27]
¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem
bieżącego działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało
przekształcone pod kątem nowego działania

1.4.
Cele
1.4.1.
Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji
wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

Zwiększenie
bezpieczeństwa i wydajność rynków finansowych; wzmocnienie
wewnętrznego rynku usług finansowych

1.4.2.
Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a)
ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

 Cele szczegółowe: W świetle powyższych celów ogólnych istotne jest osiągnięcie następujących celów szczególnych: ·      Wzrost bezpieczeństwa rozrachunku transgranicznego ·      Wzrost wydajności rozrachunku transgranicznego ·      Zapewnienie równych warunków świadczenia usług przez CDPW

1.4.3.
Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ

Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej.
 Celem wniosku jest: ·      Zwiększenie bezpieczeństwa i wydajności rozrachunku poprzez zharmonizowanie okresów rozrachunku i zapewnienie, że znaczna większość zbywalnych papierów wartościowych jest emitowana w formie zapisów księgowych ·      Zwiększenie dyscypliny budżetowej poprzez stworzenie właściwych i zharmonizowanych ram w celu zapobiegania przypadkom nieprzeprowadzenia rozrachunku i postępowania w stosunku do nich ·      Właściwe uregulowanie CDPW działających w UE ·      Zapewnienie spójności wymogów dla CDPW i koordynacji działań nadzorczych prowadzonych przez krajowe organu nadzoru ·      Ograniczenie kosztów rozrachunków transgranicznych dla inwestorów ·      Zapewnienie większego wyboru dla emitentów i inwestorów poprzez zwiększenie dostępu do CDPW ·      Zapewnienie równych szans pod względem konkurencji między usługami CDPW, co potencjalnie doprowadzi do wyższej jakości i niższych opłat za usługi CDPW dla emitentów i inwestorów

1.4.4.
Wskaźniki wyników i wpływu

Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy.
 ·      Sprawozdanie oceniające wydajność rozrachunku dla poszczególnych rynków UE. Wskaźniki mogłyby zawierać liczbę i wielkość przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku (z rozróżnieniem na transakcje krajowe i transgraniczne), wielkość kar CDPW, liczbę procedur zakupu na otwartym rynku oraz liczbę przypadków zawieszenia członkowstwa w wyniku systematycznego niedokonywania rozrachunku ·      Sprawozdanie na temat wielkości roszczeń na rynku, aby ocenić, czy ujednolicenie cykli rozrachunku doprowadziło do wzrostu wydajności operacji na papierach wartościowych ·      Sprawozdanie mierzące internalizację rozrachunku przez powierników spoza systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW. Informacja ta jest ważna z punktu widzenia ryzyka systemowego i może pomóc ocenić, czy interwencja UE może nie być konieczna w tym zakresie. ·      Ocena tego, czy działalność transgraniczna wzrasta. Wskaźniki mogą obejmować szereg połączeń operacyjnych CDPW, szereg zagranicznych uczestników CDPW, wielkość transakcji uczestników zagranicznych i liczbę emitentów mających dostęp do zagranicznych CDPW. ·      Sprawozdanie analizujące ceny w UE za kluczowe usługi CDPW, takie tak rozrachunek i zabezpieczenie dla transakcji transgranicznych i krajowych. ·      Badanie CDPW, emitentów i innych infrastruktur rynkowych w celu oceny, w jakim stopniu podjęte działania wyeliminowały bariery w dostępie lub czy inne przeszkody (natury praktycznej lub prawnej) wciąż istnieją.

1.5.
Uzasadnienie wniosku/inicjatywy
1.5.1.
Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać
zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

 W wyniku stosowania rozporządzenia w państwach członkowskich: ·      Okresy rozrachunku będą zharmonizowane ·      Zdecydowana większość zbywalnych papierów wartościowych będzie wydawana w formie zapisu księgowego ·      Dyscyplina rozrachunku zostanie zwiększona poprzez tworzenie odpowiednich i zharmonizowany zapobiegania przypadkom nieprzeprowadzenia rozrachunku I postępowania w razie ich wystąpienia ·      Wszystkie CDPW działające w UE zostaną odpowiednio uregulowane w oparciu o ten sam zestaw wymagań ·      Wydawanie pozwoleń dla CDPW i ich nadzór będą zharmonizowane, natomiast koordynacja między krajowymi organami regulacyjnymi zostanie wzmocniona ·      Dostęp do CDPW (dla emitentów, innych CDPW i innych infrastruktur rynkowych) oraz CDPW (do innych CDPW i innych infrastruktur rynkowych) zostanie zwiększony, a warunki dostępu zostaną zharmonizowane

1.5.2.
Wartość dodana z tytułu
zaangażowania Unii Europejskiej

 ·      Rynki finansowe mają z natury transgraniczny charakter i stają się coraz bardziej transgraniczne. Charakter problemów zidentyfikowanych w odniesieniu do usług CDPW, a zwłaszcza w odniesieniu do rozrachunku w UE dotyczy zasadniczo transakcji transgranicznych W konsekwencji skuteczność środków zaradczych wdrożonych autonomicznie i w nieskoordynowany sposób przez poszczególne państwa członkowskie byłaby prawdopodobnie bardzo niska w kontekście transgranicznym. ·      Systemowy charakter CDPW i ich rosnące wzajemne powiązania w Europie wymagają podjęcia skoordynowanych działań. ·      Niektóre aspekty wskazanych problemów są już objęte obowiązującym prawem wspólnotowym, w szczególności dyrektywą w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych, dyrektywą w sprawie zamknięcia rozliczeń, dyrektywą w sprawie rynków instrumentów finansowych (MiFID) oraz dyrektywami w sprawie wymogów kapitałowych, jak również przyszłą dyrektywą w sprawie przepisów dotyczących papierów wartościowych. Każdy nowy wniosek legislacyjny będzie musiał zostać doskonale dopasowany do tych istniejących przepisów UE, co najłatwiej osiągnąć w drodze wspólnych wysiłków.

1.5.3.
Główne wnioski wyciągnięte z
podobnych działań

CDPW
są istotnymi instytucjami dla rynków finansowych, na których
zapewniają funkcje rejestracji i przechowywania papierów
wartościowych oraz prowadzą systemy zapewniające rozrachunek
papierów wartościowych, co oznacza dostawę papierów
wartościowych w zamian za gotówkę. Jako takie są one
ważnymi infrastrukturami rynku finansowego, wraz z systemami obrotu,
centralnymi partnerami (CCP) i repozytoriami transakcji (TR). Systemy obrotu
są regulowane przez dyrektywę w sprawie rynków instrumentów
finansowych (MiFID), podczas gdy CCP i TR będą również
regulowane na poziomie UE z chwilą gdy wniosek w sprawie
rozporządzenia dotyczącego transakcji pochodnych, centralnych
partnerów i repozytoriów transakcji zostanie zatwierdzony przez Parlament
Europejski i Radę i wejdzie w życie. MiFID obowiązuje od
listopada 2007 roku i doprowadziła do większej konkurencji
między systemami obrotu instrumentami finansowymi oraz do większego
wyboru dla inwestorów, jeśli chodzi o dostawców usług i dostępne
instrumenty finansowe

1.5.4.
Spójność z ewentualnymi innymi
instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia

Niektóre
kwestie są już uregulowane przez obowiązujące prawodawstwo
unijne. Na przykład systemy rozrachunku papierów wartościowych
zostały już zdefiniowane w dyrektywie 98/26/WE w sprawie
zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku
papierów wartościowych[28],
natomiast w dyrektywie 2004/39/WE (MiFID) ustanowiono niektóre zasady
dostępu przez uczestników rynku do wybranego przez nich systemu
rozrachunku papierów wartościowych. Inne kwestie zostały zawarte we
wnioskach Komisji. Na przykład wniosek Komisji w sprawie krótkiej
sprzedaży i pewnych aspektów swapów ryzyka kredytowego również
dotyczy dyscypliny rozrachunku niektórych kategorii instrumentów finansowych, a
wniosek Komisji dotyczący transakcji pochodnych, centralnych partnerów i
repozytoriów transakcji ustala zasady rozliczania, który jest procesem
ściśle związanym z rozrachunkiem. Rozporządzenie, którego
dotyczy wniosek, jest spójne z tymi aktami Unii.

1.6.
Czas trwania działania i jego wpływu
finansowego

¨ Wniosek/inicjatywa o określonym
czasie trwania
–
¨  Czas trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.
–
¨  Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.
ý Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym
czasie trwania
–
Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od 2013
r. do 2015 r.,
–
po którym następuje faza operacyjna.

1.7.
Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[29]

¨ Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję
¨ Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań
wykonawczych:
–
¨  agencjom wykonawczym
–
ý  organom utworzonym przez Wspólnoty[30]
–
¨  krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek
świadczenia usługi publicznej
–
¨  osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych
działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej,
określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu
art. 49 rozporządzenia finansowego
¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi
¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy
wyszczególnić)
W przypadku wskazania
więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje
w części „Uwagi”.
Uwagi
-

2.
ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.
Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Należy
określić częstotliwość i warunki.
W
art. 81 projektu rozporządzenia ustanawiającego Europejski Urząd
Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW) przewidziano
ocenę doświadczeń nabytych w wyniku funkcjonowania tego
urzędu w okresie trzech lat od momentu faktycznego rozpoczęcia jego
działalności. W tym celu Komisja opublikuje ogólne sprawozdanie,
które zostanie przekazane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

2.2.
System zarządzania i kontroli
2.2.1.
Zidentyfikowane ryzyko

 Przeprowadzono ocenę skutków wniosku, którego przedmiotem jest reforma systemu nadzoru finansowego w UE, a który ma towarzyszyć projektowi rozporządzenia ustanawiającego Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. Konieczne jest zapewnienie EUNGiPW dodatkowych zasobów, przewidzianych w związku z niniejszym wnioskiem, aby umożliwić EUNGiPW wykonywanie swoich kompetencji, a zwłaszcza pełnienie roli polegającej na: ·      Zapewnienie zharmonizowanego i ulepszonego systemu dla dyscypliny rozrachunku poprzez zapewnienie spójności monitorowania i zgłaszania przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku oraz poprzez opracowanie standardów dla środków w celu zapobiegania przypadkom nieprzeprowadzenia rozrachunku i postępowania w razie ich wystąpienia ·      Zapewnienie harmonizacji i koordynacji przepisów dotyczących CDPW poprzez opracowanie standardów ·      Wzmocnienie i zapewnienie jednolitego stosowania krajowych uprawnień regulacyjnych poprzez wydanie wytycznych dotyczących współpracy między organami i poprzez opracowanie standardów określających zawartość wniosku o wydanie zezwolenia oraz informacje, które należy dostarczyć właściwym organom i które muszą być wymieniane między organami do celów nadzoru ·      Zapewnienie koordynacji i harmonizacji warunków dostępu do rynku zapewnionego firmom z państw trzecich ·      Zapewnienie harmonizacji i koordynacji przepisów dotyczących dostępu do CDPW przez uczestników, emitentów i inne CDPW oraz między CDPW i innymi infrastrukturami rynku Brak tych zasobów nie pozwoli zapewnić terminowej i skutecznej realizacji zadań CDPW.
2.2.2.
Przewidywane metody kontroli
Systemy
zarządzania i kontroli przewidziane w rozporządzeniu w sprawie
EUNGiPW będą również miały zastosowanie do zadań
powierzonych EUNGiPW na podstawie niniejszego wniosku.
Decyzja
Komisji na temat ostatecznego zestawu wskaźników umożliwiających
ocenę wyników EUNGiPW zostanie podjęta podczas przeprowadzania
pierwszej wymaganej oceny. Przy ostatecznej ocenie wskaźniki
ilościowe będą miały taką samą wagę jak
dowody jakościowe zgromadzone w trakcie konsultacji. Ocena ta będzie
powtarzana co trzy lata.

2.3.
Środki zapobiegania nadużyciom finansowym
i nieprawidłowościom

Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony
Do
celów zwalczania oszustw, korupcji oraz wszelkiej innej nielegalnej
działalności do EUNGiPW zastosowanie będą miały, bez
żadnych ograniczeń, przepisy rozporządzenia nr 1073/1999
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego
dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania
Nadużyć Finansowych (OLAF).
EUNGiPW
przystępuje do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia
25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii
Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego
wewnętrznych dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd
ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz niezwłocznie
przyjmuje stosowne przepisy odnoszące się do całego personelu
EUNGiPW.
Decyzje
dotyczące finansowania oraz wynikające z nich umowy oraz instrumenty
wykonawcze muszą wyraźnie stwierdzać, że Trybunał
Obrachunkowy i OLAF mogą, w razie potrzeby, przeprowadzać kontrole na
miejscu wobec beneficjentów środków finansowych wydatkowanych przez
EUNGiPW oraz pracowników odpowiedzialnych za przydzielenie tych środków.

3.
SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.
Dział(y) wieloletnich ram finansowych i
pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma
wpływ

·      Istniejące pozycje w budżecie
Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj Rodzaj środków || Wkład
 Numer [Treść…...….] || Zróżnicowane /niezróżnicowane ([31]) || państw EFTA[32] || krajów kandydujących[33] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
   || 12.0404.01 EUNGiPW – dotacja na podstawie tytułu 1 i 2 (Wydatki personalne i administracyjne) || Zróżnicowane || TAK || NIE || NIE || NIE
·      Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje
Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie
-

3.2.
Szacunkowy wpływ na wydatki
3.2.1.
Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 1A. || Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia
 Dyrekcja Generalna ds. Rynku Wewnętrznego i Usług ||   ||   || Rok 2013[34] || Rok 2014 || Rok 2015 ||   ||   || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 12.0404.01 || Środki na zobowiązania || (1) || 0,385 || 0,354 || 0,354 ||   ||   ||   ||   || 1,093
 Środki na płatności || (2) || 0,385 || 0,354 || 0,354 ||   ||   ||   ||   || 1,093
 Środki na płatności Środki administracyjne finansowane  przydzielonych na określone programy operacyjne[35] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie ||   || (3) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki dla DG MARKT || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 0,385 || 0,354 || 0,354 ||   ||   ||   ||   || 1,093
 Środki na płatności || =2+2a+3 || 0,385 || 0,354 || 0,354 ||   ||   ||   ||   || 1,093
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || 0,385 || 0,354 || 0,354 ||   ||   ||   ||   || 1,093
 Środki na płatności || (5) || 0,385 || 0,354 || 0,354 ||   ||   ||   ||   || 1,093
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 1A wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 0,385 || 0,354 || 0,354 ||   ||   ||   ||   || 1,093
 Środki na płatności || =5+ 6 || 0,385 || 0,354 || 0,354 ||   ||   ||   ||   || 1,093
Uwagi
Przedstawione powyżej środki operacyjne
odnoszą się do konkretnych zadań przydzielonych EUNGiPW zgodnie
z wnioskiem:
1) Zadania związane z dyscypliną
rozrachunku (2 standardy regulacyjne, 1 wytyczna i zadania repozytorium)
Środki te mają na celu wprowadzenie
spójnego monitorowania i zgłaszania przypadków nieprzeprowadzenia
rozrachunku oraz zmniejszanie ich liczby poprzez wdrożenie rygorystycznych
środków zapobiegawczych i karanie.
EUNGiPW będzie musiał przygotować
dwa regulacyjne standardy techniczne dotyczące środków
zapobiegających nieprzeprowadzaniu rozrachunku, narzędzi
monitorowania w celu zidentyfikowania potencjalnych przypadków
nieprzeprowadzenia rozrachunku, środków dotyczących postępowania
w przypadku ich wystąpienia i szczegółów dotyczących
monitorowania i zgłaszania nieprzeprowadzenia rozrachunku.
EUNGiPW będzie musiał wydać
wytyczne dla organów w celu zapewnienia spójnego, wydajnego i skutecznego
egzekwowania środków zapobiegania przypadkom nieprzeprowadzenia
rozrachunku i postępowania w razie ich wystąpienia.
EUNGiPW otrzyma również od
właściwych organów odpowiednie dane dotyczące nieprzeprowadzenia
rozrachunku.
2) Zadania w zakresie zezwoleń dla CDPW i
nadzoru nad nimi (3 standardów regulacyjnych, 4 standardy wykonawcze, 1
wytycznych, stałe zadania)
Środki te mają na celu wprowadzenie
jednolitego zezwolenia i ram nadzoru dla CDPW oraz zwiększenie
współpracy między organami. Powinno to, między innymi,
zmniejszyć obciążenie regulacyjne CDPW prowadzących
działalność transgraniczną.
EUNGiPW będzie musiał
sporządzić trzy regulacyjne standardy technicznych i cztery
wykonawcze standardy techniczne dotyczące zawartości wniosku o
udzielenie zezwolenia, informacji przekazanych przez CDPW właściwym organom,
informacji wymienianych między organami do celów nadzoru i współpracy
pomiędzy organami państwa pochodzenia a organami przyjmującego
państwa.
EUNGiPW będzie
musiał sporządzić wytyczne w celu zapewnienia spójnej, wydajnej
i skutecznej współpracy między organami w różnych ocenach
niezbędnych do stosowania rozporządzenia.
EUNGiPW będzie musiał prowadzić
szczegółowy rejestr działalności CDPW w Unii, w tym nazwy CDPW
posiadających zezwolenie i systemów rozrachunku papierów
wartościowych prowadzonych przez CDPW, świadczonych usług,
odpowiedzialnych organów i CDPW z państw trzecich itp.
EUNGiPW będzie odgrywać ważną
rolę w kontekście CDPW spoza UE zamierzających utworzyć
oddział lub świadczyć usługi bez tworzenia oddziału w
Unii lub zamierzających ustanowić powiązanie z CDPW w Unii.
Przede wszystkim EUNGiPW będzie musiał ocenić, czy takie CDPW
skutecznie podlegają zezwoleniom i nadzorowi w ich państwie
pochodzenia i będzie musiał zawrzeć umowy o współpracy z
właściwymi organami w tych państwach.
EUNGiPW będzie również miał szereg
innych stałych zadań, w tym do interweniowanie w przypadku sporów
między organami państwa pochodzenia a organami przyjmującego
państwa i być informowanym w przypadku sytuacji awaryjnych.
3) Zadania w zakresie wymagań
dotyczących CDPW (8 standardów regulacyjnych, 2 standardy wykonawcze, 1
wytycznych, stałe zadania)
Środki te mają na celu wprowadzenie
spójnych wymagań dla CDPW w zakresie organizacyjnym i kwestii ładu
korporacyjnego, prowadzenia działalności, usług i ram nadzoru
ostrożnościowego. Powinno to stworzyć bezpieczniejsze
środowisko dla usług CDPW i ponownie zmniejszyć
obciążenia regulacyjne nakładane na CDPW prowadzące
działalność transgraniczną.
EUNGiPW będzie musiał przygotować
osiem regulacyjnych standardów technicznych i dwa wykonawcze standardy
techniczne w celu określenia pewnych szczegółów w stosunku do wielu
wymogów regulacyjnych dla CDPW, a mianowicie w odniesieniu do spraw
organizacyjnych, prowadzenia rachunkowości, dostępu dla uczestników,
uzgadnianiu rachunków papierów wartościowych, segregacji rachunków
papierów wartościowych, ostateczności rozrachunku, ograniczania
ryzyka operacyjnego, wymogów kapitałowych i połączeń
operacyjnych CDPW.
EUNGiPW będzie musiał wydać
wytyczne dotyczące zasad i procedur CDPW dotyczących niewywiązania
się ze zobowiązania przez uczestnika.
EUNGiPW będzie miał także
stałe zadania wynikające z jego uprawnień do interweniowania w
przypadku sporów między organami w zakresie dostępu uczestników do
CDPW.
4) Zadania związane z wymogami
dotyczącymi dostępu (3 standardy wykonawcze, zadania stałe)
Środki te mają na celu
zwiększenie wydajności poprzez umożliwienie emitentom i
inwestorom dostępu do dowolnego CDPW
EUNGiPW będzie musiał opracować
trzy wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do procedury dostępu do
CDPW dla emitentów, pomiędzy CDPW oraz między CDPW i innymi
infrastrukturami rynku.
EUNGiPW będzie miał także
stałe zadania wynikające z jego uprawnień do interweniowania w
przypadku sporów między organami w zakresie dostępu.
5) Zadania dotyczące monitorowania i oceny
wniosku (2 sprawozdania roczne)
EUNGiPW będzie musiał opracować dwa
sprawozdania roczne, jedno w celu oceny wydajności rozrachunku dla
każdego rynku UE, w oparciu o ujednolicone sprawozdania na temat
nieprzeprowadzenia rozrachunku przez uczestników rynku, i drugie w celu oceny,
czy działalność transgraniczna wzrasta, w oparciu o danych
zapisane w rejestrze EUNGiPW.
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 ||   ||   || OGÓŁEM
 Dyrekcja Generalna ds. Rynku Wewnętrznego i Usług ||
  Zasoby ludzkie || 0 || 0 || 0 ||   ||   ||   ||   ||
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0 || 0 || 0 ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM Dyrekcja Generalna MARKT || Środki || 0 || 0 || 0 ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 0 || 0 || 0 ||   ||   ||   ||   ||
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2013[36] || Rok 2014 || Rok 2015 ||   ||   || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 0,385 || 0,354 || 0,354 ||   ||   ||   ||   || 1,093
 Środki na płatności || 0,385 || 0,354 || 0,354 ||   ||   ||   ||   || 1,093

3.2.2.
Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
–
ý  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:
Cele szczególne wniosku określono w pkt
1.4.2. Zostaną one osiągnięte poprzez zaproponowane środki
legislacyjne, które mają zostać wdrożone na poziomie krajowym
poprzez zaangażowanie EUNGiPW. Chociaż nie jest możliwe
przypisanie konkretnych liczbowych danych do każdego celu operacyjnego,
rola EUNGiPW i jego wkład w realizację celów projektu zostały
szczegółowo opisany w punkcie 3.2.1.

3.2.3.
Szacunkowy wpływ na środki
administracyjne
3.2.3.1.
Streszczenie

–
ý  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
–
¨  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:

3.2.3.2.
 Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

–
ý  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich
–
¨  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:
Uwagi:
W następstwie przyjęcia wniosku w DG
MARKT nie będą wymagane dodatkowe zasoby ludzki i administracyjne.
Zasoby obecnie zaangażowane w prowadzenie spraw związanych z
dyrektywą 1997/9/WE będą nadal realizowały te zadania.

3.2.4.
Zgodność z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi

–
¨  Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi.
–
ý  Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu
w wieloletnich ramach finansowych.
Wniosek przewiduje realizację dodatkowych
zadań przez EUNGiPW. Wymagać to będzie dodatkowych środków
w pozycji w budżecie 12.0404.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności
lub zmiany wieloletnich ram finansowych[37].

3.2.5.
Udział osób trzecich w finansowaniu

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony
osób trzecich
–
ý  Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie szacowane
zgodnie z poniższym:
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
   || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 ||   ||   || Ogółem
 Państwa członkowskie poprzez krajowe organy nadzoru w UE (*) || 0,577 || 0,531 || 0,531 ||   ||   ||   ||   || 1,639
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem || 0,577 || 0,531 || 0,531 ||   ||   ||   ||   || 1,639
* Szacunki w oparciu o obecny mechanizm
finansowania przewidziany w projekcie rozporządzenia dotyczącego
EUNGiPW (państwa członkowskie 60% - Wspólnota 40%).

3.3.
Szacunkowy wpływ na dochody

–
ý  Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
–
¨  Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
–
¨         wpływ na zasoby własne
–
¨         wpływ na dochody różne
Załącznik do oceny skutków
finansowych regulacji w odniesieniu do wniosku dotyczącego
rozporządzenia w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów
wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów
papierów wartościowych (CDPW) oraz zmieniające dyrektywę
98/26/WE
Koszty dotyczące realizowanych przez
EUNGiPW zadań zostały oszacowane dla kategorii „wydatki personalne”
(tytuł 1) zgodnie z klasyfikacją kosztów w projekcie budżetu
EUNGiPW na 2012 r. przedłożonym Komisji.
Wniosek Komisji zawiera przepisy
zobowiązujące EUNGiPW do opracowania około 13 regulacyjnych
standardów technicznych i 9 wykonawczych standardów technicznych, które powinny
zapewnić spójne wdrożenie w całej UE wysoce technicznych
przepisów. Ponadto EUNGiPW będzie musiał opracować 3 dokumenty
zawierające wytyczne, głównie w celu zapewnienia wydajnej i
efektywnej współpracy między organami, oraz 2 sprawozdań
rocznych w celu monitorowania i oceny skuteczności rozporządzenia,
urząd będzie również rejestrował CDPW i będzie
miał wiele innych stałych zadań.
Jeśli chodzi o terminy, to zakłada
się, że rozporządzenie wejdzie w życie na początku 2013
roku, a więc, że dodatkowe zasoby EUNGiPW będą wymagane od
2013 roku. Dodatkowy personel został przewidziany wyłącznie do
opracowywania standardów technicznych, wytycznych i sprawozdań
przedstawianych przez EUNGiPW; przyjęto, że EUNGiPW może
realizować swoje inne stałe zadania, takie jak uznawanie CDPW spoza
UE i mediacje między organami, z jego obecnie zatrudnionymi pracownikami.
Jeśli chodzi o charakter stanowisk, skuteczne i terminowe dostarczenie
nowych wiążących standardów technicznych będzie wymagało
w szczególności nowych urzędników ds. strategii, prawników oraz
urzędników ds. oceny skutków.
Przyjęto następujące
założenia do oceny wpływu na liczbę etatów potrzebnych do
opracowania standardów technicznych, wytycznych i sprawozdań:
·      Jeden specjalista ds. polityki może opracować średnio 5
standardów technicznych rocznie i ten sam specjalista może
opracowywać odpowiednie wytyczne lub sprawozdania. oznacza to, że
potrzeba 4 specjalistów ds. polityki;
·      Konieczny jest jeden specjalista ds. oceny skutków do celów
wspomnianych standardów technicznych;
·      Konieczny jest jeden prawnik do celów wspomnianych standardów
technicznych i wytycznych;
oznacza to, że w 2013 r. potrzeba 6
etatów.
Założono, że wzrost liczby
etatów zostanie utrzymany w 2014 i 2015, ponieważ prace nad standardami
najprawdopodobniej zostaną zakończone dopiero w 2014 r. i zmiany
mogą być wymagane w 2015 roku.
Inne założenia:
·      w oparciu o rozkład EPC w projekcie budżetu na 2012 r.
założono, że na dodatkowe 6 EPC złożą się: 4
pracowników zatrudnionych na czas określony (74%), 1 oddelegowanych
ekspertów krajowych (16%) i 1 pracownik kontraktowy (10%);
·      średnie roczne koszty wynagrodzenia dla poszczególnych kategorii
personelu są oparte na wytycznych DG BUDG;
·      współczynnik ważenia wynagrodzeń obowiązujący
dla Paryża i wynoszący 1,27;
·      koszty szkoleń oszacowane na 1 000 EUR w przeliczeniu na EPC na
jeden rok;
·      koszty podróży służbowych w wysokości 10 000 EUR
oszacowane w oparciu o projekt budżetu na 2012 r. na podróże
służbowe w przeliczeniu na pracownika;
·      koszty rekrutacji (podróż, zakwaterowanie, badania lekarskie,
dodatek na zagospodarowanie i inne dodatki, koszty przeprowadzki itp.) w
wysokości 12 700 EUR oszacowane w oparciu o projekt budżetu na 2012
r. na rekrutacje w przeliczeniu na nowego pracownika.
Metodę obliczania zwiększenia
wymaganego budżetu na kolejne trzy lata przedstawiono szczegółowo w
poniższej tabeli. W obliczeniach tych uwzględniono fakt, że 40%
kosztów finansowanych jest z budżetu Wspólnoty.
 Rodzaj kosztów || Obliczanie || Kwota (w tyś.)
   ||   || 2013 || 2014 || 2015 || Ogółem
   ||   ||   ||   ||   ||
 Tytuł 1: Wydatki na personel ||   ||   ||   ||   ||
   ||   ||   ||   ||   ||
 11 Wynagrodzenia podstawowe i dodatki ||   ||   ||   ||   ||
 - pracowników zatrudnionych na czas określony || =4*127*1,27 || 645 || 645 || 645 || 1,935
 - oddelegowanych ekspertów krajowych || =1*73*1,27 || 93 || 93 || 93 || 278
 - personelu kontraktowego || =1*64*1,27 || 81 || 81 || 81 || 244
   ||   ||   ||   ||   ||
 12 Wydatki związane z rekrutacją || =6*12,7 || 76 ||   ||   || 76
   ||   ||   ||   ||   ||
 13 Koszty delegacji || =6*10 || 60 || 60 || 60 || 180
   ||   ||   ||   ||   ||
 15 Szkolenia || =6*1 || 6 || 6 || 6 || 18
   ||   ||   ||   ||   ||
 Tytuł 1 ogółem: Wydatki na personel ||   || 961 || 885 || 885 || 2,732
   ||   ||   ||   ||   ||
 Z których wkład Wspólnoty (40 %) ||   || 385 || 354 || 354 || 1,093
 Z których wkład państw członkowskich (60 %) ||   || 577 || 531 || 531 || 1,639
W poniższej tabeli przedstawiono
proponowany plan zatrudnienia dotyczący czterech stanowisk dla pracowników
zatrudnionych na czas określony.
 Grupa funkcyjna i zaszeregowania || Etaty czasowe
   ||
 AD 8 || 1
 AD 7 || 1
 AD 6 || 1
 AD 5 || 1
   ||
 AD ogółem || 4
[1]               Dz.U. L
166 z 11.6.1998, s. 45.
[2]               Dz.U. L 145
z 30.4.2004, s. 1.
[3]               Dz.U. L
166 z 11.6.1998, s. 45.
[4]               Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1.
[5]               COM (2010) 716 z 8.12.2010 r.
[6]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[7]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[8]               Dz.U. L 166 z 11.6.1998,
s. 45.
[9]               FSB „Ograniczenie pokusy nadużycia stwarzanej przez instytucje
finansowe o istotnym znaczeniu systemowym”, 20 października 2010 r.
[10]             Konkluzje
z 2911. posiedzenia Rady ECOFIN, dnia 2 grudnia 2008 r.
[11]             Dz.U. L
275 z 25.10.2003, s. 32.
[12]             Dz.U. L 145
z 30.4.2004, s. 1.
[13]             Dz.U. L 168
z 27.6.2002, s. 43.
[14]             Dz.U. L
222 z 14.8.1978, s. 11.
[15]             Dz.U. L
193 z 18.7.1983, s. 1.
[16]             Dz.U. L
177 z 30.6.2006, s. 1.
[17]             „European
Code of Conduct for Clearing and Settlement” podpisany przez FESE
(Federację Europejskich Giełd Papierów Wartościowych), EACH
(Europejskie Stowarzyszenie Izb Rozliczeniowych) i ECSDA (Europejskie
Stowarzyszenie Centralnych Depozytów Papierów Wartościowych) w dniu 7
listopada 2006 r.
[18]             Dz.U. L
281 z 23.11.1995, s. 31.
[19]             Dz.U. L 8
z 12.1.2001, s. 1.
[20]             Dz.U. L 331
z 15.12.2010, s. 84.
[21]             Dz.U. L 331
z 15.12.2010, s. 12.
[22]             Dz.U. L 55
z 28.2.2011, s. 13.
[23]             Dz.U. L
331 z 15.12.2010, s. 120.
[24]             Dz.U. L 177
z 4.7.2008, s. 6.
[25]             Dz.U. L
191 z 13.7.2001, s. 45.
[26]             ABM: Activity
Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB: Activity
Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[27]             O którym
mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.
[28]             Dz.U. L 166
z 11.6.1998 r., s. 45.
[29]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
[30]             O którym
mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[31]             Diff. =
Środki zróżnicowane / Non-diff. = Środki niezróżnicowane.
[32]             EFTA: Europejskie
Stowarzyszenie Wolnego Handlu.
[33]             Kraje
kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje
kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[34]             Rok N jest
rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie
wniosku/inicjatywy.
[35]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”),
pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[36]             Rok N jest
rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie
wniosku/inicjatywy.
[37]             Zob. pkt
19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.