				|

		52011PC0789

			Wniosek dotyczący ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, istotnych dla zmiany klimatu /* KOM/2011/0789 wersja ostateczna - 2011/0372 (COD) */

			   	UZASADNIENIE

1.
KONTEKST WNIOSKU

Po szeroko zakrojonych konsultacjach z
państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami oraz po ocenie
skutków Komisja proponuje dokonanie przeglądu mechanizmu monitorowania
ustanowionego na mocy decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i
Rady[1] poprzez zastąpienie tej
decyzji. Wniosek ma na celu poprawę istniejącego systemu
monitorowania i sprawozdawczości, dążąc do zapewnienia
zgodności ze zobowiązaniami i obowiązkami Unii i państw
członkowskich wynikającymi z obecnych i przyszłych
porozumień międzynarodowych w sprawie zmiany klimatu, spełnienia
ustawowych wymogów określonych w pakiecie klimatyczno-energetycznym, a
także wspierania procesu opracowywania instrumentów w dziedzinie
łagodzenia skutków zmiany klimatu i przystosowywania się do zmiany
klimatu na poziomie Unii.
Komisja proponuje zastąpienie decyzji nr
280/2004/WE rozporządzeniem ze względu na szerszy zakres
prawodawstwa, większą liczbę adresatów oraz wysoce techniczny i
zharmonizowany charakter mechanizmu monitorowania, a także w celu
ułatwienia jego wdrożenia.
·
Podstawa i cele wniosku
Celem Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych
w sprawie zmian klimatu (UNFCCC), która została zatwierdzona w imieniu
Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady nr 94/69/WE[2] z dnia 15 grudnia 1993 r.
dotyczącą zawarcia Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie
zmian klimatu, jest osiągnięcie stabilizacji stężeń
gazów cieplarnianych w powietrzu na poziomie, który zapobiegłby
groźnej ingerencji antropogenicznej w system klimatyczny. Aby
osiągnąć ten cel, wzrost średniej rocznej temperatury na
powierzchni ziemi w skali światowej nie powinien przekroczyć 2°C
powyżej poziomów sprzed epoki przemysłowej. Czwarte sprawozdanie z
oceny przygotowane przez Międzyrządowy Zespół do spraw Zmiany
Klimatu (IPCC) pokazuje, że aby osiągnąć ten cel, rok 2020
musi być ostatnim rokiem wzrostu emisji gazów cieplarnianych w skali
światowej.
Protokół z Kioto, ratyfikowany przez
Unię w dniu 31 maja 2002 r.[3],
wszedł w życie dnia 16 lutego 2005 r. W protokole tym
określono wiążące cele dla Unii i państw
członkowskich (z wyłączeniem Malty i Cypru) w zakresie redukcji
lub ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. W marcu 2007 r. Rada Europejska
zobowiązała się również do zmniejszenia do 2020 r.
łącznych emisji gazów cieplarnianych w UE o co najmniej 20 %
poniżej poziomów z 1990 r. oraz o 30 %, pod warunkiem że inne
kraje rozwinięte zobowiążą się do porównywalnej
redukcji emisji, a bardziej zaawansowane gospodarczo kraje rozwijające
się wniosą wkład stosownie do możliwości każdego
z nich. Poprzez uzgodniony w grudniu 2008 r. pakiet
klimatyczno-energetyczny wprowadzono do prawodawstwa zobowiązanie do
redukcji emisji o 20 %. Cele te pojawiają się również w
decyzji 2/CP.15 („porozumienie kopenhaskie”), którą Unia i państwa
członkowskie zatwierdziły w dniu 28 stycznia 2010 r.
Celem decyzji nr 280/2004/WE, zwanej dalej „decyzją
dotyczącą mechanizmu monitorowania”, było ustanowienie
mechanizmu monitorowania wszystkich nieobjętych protokołem
montrealskim antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich
źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze; ocena postępów dokonanych
przez państwa członkowskie w odniesieniu do ich zobowiązań na
mocy UNFCCC i protokołu z Kioto, wdrożenie wymogów dotyczących
sprawozdawczości na mocy UNFCCC i protokołu z Kioto; oraz zapewnienie
terminowości, kompletności, dokładności, spójności, porównywalności
i przejrzystości sprawozdawczości Unii i państw
członkowskich do Sekretariatu UNFCCC.
Celem proponowanej zmiany jest:
–
odzwierciedlenie w rozporządzeniu w sprawie
mechanizmu monitorowania obowiązków sprawozdawczych wynikających z
UNFCCC, protokołu z Kioto oraz późniejszych decyzji przyjętych na
mocy tych instrumentów w odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych oraz
wsparcia finansowego i technologicznego na rzecz krajów rozwijających
się;
–
zapewnienie Unii i państwom członkowskim pomocy
w wypełnianiu zobowiązań dotyczących łagodzenia
skutków zmiany klimatu i we wdrażaniu pakietu klimatyczno-energetycznego;
–
wspieranie tworzenia nowych instrumentów Unii w
dziedzinie łagodzenia skutków zmiany klimatu i przystosowywania się do
niej.
W niniejszym wniosku przewidziane jest
także ulepszenie wymogów dotyczących monitorowania i
sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych, wynikające z
sześcioletniego doświadczenia w stosowaniu decyzji nr 280/2004/WE
oraz jej przepisów wykonawczych, a mianowicie decyzji nr 2005/166/WE[4], i doświadczenia w
realizacji różnych wymogów UNFCCC.
·
Kontekst ogólny
U podstaw konieczności zmiany decyzji
dotyczącej mechanizmu monitorowania leżą następujące
przyczyny:
–
decyzja nr 280/2004/WE dotycząca mechanizmu
monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania
Protokołu z Kioto oraz jej przepisy wykonawcze są głównymi
instrumentami dotyczącymi monitorowania, sprawozdawczości i
weryfikacji w zakresie emisji gazów cieplarnianych. W instrumentach tych
określono szczegóły sprawozdawczości w zakresie
antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł
oraz usuwania przez pochłaniacze, w zakresie informacji na temat krajowych
programów redukcji emisji, prognoz emisji gazów cieplarnianych oraz polityki i
środków odnoszących się do zmiany klimatu, zgodnie z UNFCCC.
–
Sześć lat doświadczenia we wdrażaniu
tych dwóch decyzji oraz doświadczenie uzyskane w trakcie negocjacji
międzynarodowych i we wdrażaniu różnych wymogów UNFCCC wykazuje,
że istnieją obszary, w których można wprowadzić znaczne
ulepszenia. Ponadto potrzeba wzmocnienia działań
łagodzących na poziomie UE i państw członkowskich oraz
wypełniania nowych i planowanych zobowiązań krajowych i
międzynarodowych, w tym strategii „Europa 2020”, wymaga poprawy systemu
monitorowania i sprawozdawczości.
–
Aby uwzględnić obawy dotyczące
rosnącego zagrożenia zmianą klimatu na poziomie globalnym wskutek
wzrostu stężenia gazów cieplarnianych w atmosferze, Unia wdraża
i planuje szereg polityk i działań łagodzących tę
zmianę. Tworzenie stałych ram monitorowania, oceny,
sprawozdawczości i weryfikacji w zakresie emisji gazów cieplarnianych
stanowi ważną część tego procesu, ponieważ
umożliwia UE bardziej efektywne opracowanie i wdrożenie
przyszłej polityki oraz ocenę i wykazanie, że UE wywiązuje
się ze swoich zobowiązań.
–
Na Konferencji Stron UNFCCC w Kopenhadze (15. Konferencja
Stron) Unia i państwa członkowskie zobowiązały się do zapewnienia
na rzecz krajów rozwijających się znacznego, szybkiego i
długoterminowego finansowania działań związanych z klimatem
i wsparcia technologicznego w tej dziedzinie. Na 16. Konferencji Stron w Cancún
kraje uzgodniły (pkt 40 decyzji 1/CP.16), że w ramach UNFCCC każdy
kraj musi poprawić sprawozdawczość w zakresie udzielania
wsparcia finansowego, technologicznego i w dziedzinie budowania zdolności
na rzecz krajów rozwijających się będących Stronami
Konwencji. Lepsza sprawozdawczość jest niezbędna do uznania
wysiłków Unii i państw członkowskich ukierunkowanych na
wypełnianie swoich zobowiązań.
Zmiana decyzji dotyczącej mechanizmu
monitorowania będzie w szczególności próbą rozwiązania
następujących problemów:
(1)
Istniejący system monitorowania i sprawozdawczości
w zakresie emisji gazów cieplarnianych i działań
łagodzących jest nieodpowiedni dla wdrożenia nowych wymogów
wynikających z nowego prawodawstwa i rozwoju sytuacji międzynarodowej
w kontekście UNFCCC;
W ramach pakietu klimatyczno-energetycznego,
uzgodnionego przez Radę i Parlament Europejski w 2009 r., wprowadzono
nowe, obowiązujące państwa członkowskie, wymogi dotyczące
monitorowania i sprawozdawczości. Aby wprowadzić je w życie, wymogi
te trzeba włączyć do istniejącego systemu monitorowania i
sprawozdawczości. „Ustalenia z Cancún” (decyzja 1/CP.16) w ramach UNFCCC
również obejmują wymóg poszerzenia sprawozdawczości w zakresie
emisji i działań łagodzących w ramach działań następczych
w odniesieniu do protokołu z Kioto.
(2)
Dane dostępne na szczeblu UE są
niewystarczające dla wsparcia przyszłego opracowywania i
wdrażania polityki;
W kilku obszarach/sektorach mających
duże znaczenie dla redukcji emisji gazów cieplarnianych i dla podejmowania
działań na poziomie UE nie zgromadzono jak dotąd danych, które
mogłyby stanowić podstawę dla efektywnego opracowania i
wdrożenia polityki, lub dane te są niewystarczające. Obszary te
obejmują: a) transport morski; b) lotnictwo; c) użytkowanie gruntów,
zmianę użytkowania gruntów i leśnictwo (LULUCF) oraz d) przystosowywanie
się do zmiany klimatu.
(3)
Obecny system monitorowania i sprawozdawczości
dotyczy emisji gazów cieplarnianych i działań łagodzących,
ale nie uwzględnia nowych zobowiązań wynikających z UNFCCC,
związanych z udzielaniem wsparcia finansowego i technologicznego na rzecz
krajów rozwijających się, ani nie zapewnia zgodności z tymi
zobowiązaniami;
Unia przyjęła międzynarodowe zobowiązanie,
że udzieli krajom rozwijającym się znacznego, szybkiego i
długoterminowego finansowania działań związanych z klimatem
i wsparcia technologicznego w tej dziedzinie. Przejrzyste i wyczerpujące
informacje na temat rodzaju i kwoty udzielonego wsparcia są niezbędne
dla zapewnienia widoczności Unii, skutecznego promowania przesłania
Unii dotyczącego zmiany klimatu oraz wiarygodności w stosunku do jej
partnerów międzynarodowych. Opisane wyżej problemy często
prowadziły do ostrej krytyki ze strony innych krajów, które
twierdziły, że Unia i jej państwa członkowskie nie
wypełniają swoich zobowiązań. Problemy te wymagają
zatem rozwiązania.
(4)
Do monitorowania postępów w realizacji celów w
zakresie ograniczenia emisji, w szczególności w ramach strategii
„Europa 2020”, konieczne są dodatkowe dane i informacje;
Do zasadniczych celów strategii „Europa 2020”,
nowej, zintegrowanej strategii polityki gospodarczej Unii na rzecz wzrostu i
zatrudnienia, należą unijne i krajowe cele w zakresie ograniczenia
emisji.
(5)
Obserwuje się brak przejrzystości,
terminowości, spójności, kompletności i porównywalności
informacji zgłaszanych obecnie na mocy decyzji dotyczącej mechanizmu
monitorowania;
Stosunkowo wysoki odsetek przypadków
niezgodności w ciągu ostatnich lat wskazuje na to, że można
byłoby zwiększyć przejrzystość,
dokładność, spójność i skuteczność obecnego systemu
monitorowania i sprawozdawczości.
(6)
Dotychczasowe doświadczenia wskazują,
że istnieje pilna potrzeba uproszczenia i usprawnienia obecnych wymogów dotyczących
sprawozdawczości.
Doświadczenia we wdrażaniu decyzji
dotyczącej mechanizmu monitorowania wskazują na to, że pewne
wymogi dotyczące sprawozdawczości nie doprowadziły do
osiągnięcia oczekiwanych wyników lub informacji nie wykorzystywano w
przewidywany sposób. Pokazały również, że powiązania
między narzędziami sprawozdawczymi można byłoby udoskonalić.
·
Obowiązujące przepisy w dziedzinie,
której dotyczy wniosek
Obecny mechanizm monitorowania jest
ustanowiony na mocy decyzji nr 280/2004/WE, która zostanie uchylona na mocy
niniejszego wniosku.
·
Spójność z pozostałymi
obszarami polityki i celami Unii
Zmiana decyzji dotyczącej mechanizmu
monitorowania:
–
przyczynia się do osiągnięcia
ogólnych celów pakietu klimatyczno-energetycznego dotyczących redukcji
globalnych emisji gazów cieplarnianych, jest spójna z poszczególnymi
instrumentami prawnymi przyjętymi jako część pakietu i ma
na celu poprawę wdrożenia dodatkowych polityk w obszarach jeszcze w
niewystarczającym stopniu objętych tym pakietem;
–
jest zgodna z prowadzonymi na mocy UNFCCC dyskusjami
w sprawie przyszłych systemów mierzenia, sprawozdawczości i
weryfikacji w zakresie emisji, działań i udzielania wsparcia
finansowego, zarówno w odniesieniu do zagadnień, których
uwzględnienie proponowane jest w niniejszym wniosku, jak i obszarów wskazanych
jako wymagające poprawy;
–
jest zgodna ze strategią „Europa 2020”, której
jednym z głównych celów jest zobowiązanie do ograniczenia emisji i
która zawiera wymóg udostępniania zaktualizowanych i najnowszych
informacji o działaniu w zakresie zmiany klimatu, w celu monitorowania postępów
osiągniętych przez państwa członkowskie i Unię;
–
jest zgodna z celami Unii dotyczącymi
uproszczenia i lepszego uregulowania prawnego, ponieważ zmiana oparta jest
na doświadczeniu we wdrażaniu i informacjach zwrotnych uzyskanych od
zainteresowanych stron. Celem zmiany jest likwidacja zidentyfikowanych
słabych punktów i rozwiązanie problemów, a także, w stosownych
przypadkach, uproszczenie wymogów dotyczących sprawozdawczości. Nowe
wymogi są dostosowane do istniejących kanałów
sprawozdawczości i potrzeb w zakresie informacji oraz w pełni je
uwzględniają.

2.
WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCENA SKUTKÓW

·
Metody konsultacji, główne sektory
objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów
Poza spotkaniami ekspertów i warsztatami przeprowadzono
internetowe konsultacje społeczne z zainteresowanymi stronami,
obejmujące wszystkie aspekty planowanej zmiany decyzji nr 280/2004, które
miały miejsce w okresie od dnia 7 marca 2011 r. do dnia 29 kwietnia 2011 r.
Kwestionariusz internetowy udostępniono na stronach internetowych DG ds.
Działań w dziedzinie Klimatu i „Twój głos w Europie”. Kwestionariusz
był dostępny we wszystkich językach urzędowych.
Poświęcono należytą uwagę informowaniu
zainteresowanych stron o procesie konsultacji. Otrzymano odpowiedzi od osób
fizycznych, administracji krajowych, organizacji pozarządowych, przedsiębiorstw
prywatnych, grup branżowych i instytucji badawczej.
·
Wyniki procesu internetowych konsultacji społecznych

Dane zgromadzone za pośrednictwem
internetowych konsultacji z zainteresowanymi stronami wskazują na to,
że obywatele UE są żywo zainteresowani informacjami na temat
zmiany klimatu i popierają dalsze ulepszanie systemu
sprawozdawczości, w szczególności w odniesieniu do kompletności
i przejrzystości informacji. Ogólnie rzecz ujmując, respondenci
stwierdzili, że mimo stosunkowo dobrej ilości i jakości informacji
i danych dotyczących zmiany klimatu wciąż istnieje możliwość
wprowadzenia ulepszeń, a większość respondentów uważa,
że warto byłoby poprawić wymogi we wszystkich obszarach rozpatrywanych
w niniejszej ocenie skutków. Wyniki konsultacji są dostępne w internecie[5].
·
Konsultacje z państwami
członkowskimi
W latach 2009, 2010 i 2011 przeprowadzono dwa
warsztaty, szereg technicznych i sektorowych spotkań ekspertów oraz zrealizowano
kilka projektów w celu poinformowania państw członkowskich o zmianie
decyzji dotyczącej mechanizmu monitorowania. Na tych spotkaniach
państwa członkowskie zgodziły się, że konieczna jest zmiana
decyzji dotyczącej mechanizmu monitorowania, aby uwzględnić
rozwój sytuacji na poziomie unijnym i międzynarodowym oraz wnioski
wyciągnięte w trakcie jej wdrażania. Państwa
członkowskie obawiały się jednak, że skutkiem tego
będzie zwiększenie obciążeń administracyjnych.
Siedem państw członkowskich
(Finlandia, Hiszpania, Niderlandy, Niemcy,, Słowacja, Szwecja i Węgry)
zaproponowało przekazanie informacji na temat obciążenia i
kosztów administracyjnych. Konsultacje z tymi państwami członkowskimi
przeprowadzono dwukrotnie przy pomocy kwestionariuszy. Tylko 5 państw (Finlandia,
Niderlandy, Niemcy, Szwecja i Węgry) przekazało jednak odpowiedzi na
drugi kwestionariusz. Niski odsetek odpowiedzi na drugi kwestionariusz był
spowodowany głównie faktem, że pytania dotyczyły przede
wszystkim nowych przepisów, które wprowadzone zostaną na mocy nowego
rozporządzenia w sprawie mechanizmu monitorowania. Tak więc państwa
członkowskie miały trudność z oszacowaniem potencjalnego
obciążenia administracyjnego. W ramach działań
następczych i zgodnie z radą grupy koordynacyjnej ds. oceny skutków skontaktowano
się z przedstawicielami państw członkowskich telefonicznie i za pośrednictwem
poczty elektronicznej w celu uzyskania dodatkowych danych lub wyjaśnienia
przedstawionych informacji. Dzięki temu procesowi opracowano ostateczne
dane dotyczące obciążenia administracyjnego, które stanowią
podstawę oceny skutków.
·
Ocena skutków
W ramach oceny skutków zbadano kilka kwestii,
w tym:
–
przegląd UE i cyklu stosowania na mocy decyzji
dotyczącej wspólnego wysiłku redukcyjnego;
–
wymogi dotyczące sprawozdawczości w
zakresie emisji z międzynarodowego transportu morskiego;
–
wymogi dotyczące sprawozdawczości w
zakresie wpływu transportu lotniczego na klimat na świecie
wynikającego z emisji gazów innych niż CO2;
–
wymogi dotyczące sprawozdawczości w
zakresie przystosowywania się do zmiany klimatu;
–
dodatkowe wymogi dotyczące sprawozdawczości
w zakresie LULUCF;
–
wymogi dotyczące sprawozdawczości w
zakresie wsparcia finansowego i technologicznego na rzecz krajów
rozwijających się;
–
spójność z innymi instrumentami prawnymi
UE dotyczącymi czynników zanieczyszczenia powietrza i usprawnień w
oparciu o wcześniejsze doświadczenia związane z wdrożeniem.
W ocenie skutków rozważono różne warianty
strategiczne w odniesieniu do każdego z tych zagadnień. Szczegółowo
przeanalizowano potencjalne skutki gospodarcze i oddziaływanie na
środowisko. Szczegółową ocenę wariantów przedstawiono w
ocenie skutków towarzyszącej wnioskowi, która będzie dostępna
pod adresem: http://ec.europa.eu/clima/studies/g-gas/index_en.htm.
·
Krótki opis proponowanych działań
Głównym celem niniejszego
rozporządzenia jest zapewnienie Unii i jej państwom członkowskim
pomocy w wypełnieniu krajowych, unijnych i międzynarodowych
zobowiązań i celów oraz w dalszym kształtowaniu polityki poprzez
przejrzystą, dokładną, spójną, porównywalną i
kompletną sprawozdawczość.
Istniejące wymogi międzynarodowe dotyczące
sprawozdawczości już obejmują wymóg przedstawiania rocznych
sprawozdań na temat emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania
innych informacji związanych z klimatem (prognozy, działania
łagodzące, wsparcie udzielane krajom rozwijającym się,
przystosowywanie się) co cztery lata. Taką
sprawozdawczość od dawna uważa się jednak za
niewystarczającą. Istnieją silne międzynarodowe naciski na
rzecz poprawienia istniejących wymogów dotyczących
sprawozdawczości, ich poszerzenia oraz zwiększenia
częstotliwości przedstawiania sprawozdań.
Jest to szczególnie ważne w tym krytycznym okresie, w którym wydarzenia
gospodarcze mają znaczący wpływ na rozwój polityki
łagodzenia skutków zmiany klimatu i w którym zapewnienie wczesnych
sygnałów ostrzegawczych może mieć istotny wpływ na zdolność
danego kraju do podjęcia działań i może zagwarantować,
że trwały wzrost gospodarczy pozostanie oddzielony od emisji gazów
cieplarnianych. Właśnie te obawy przełożono na konkretne wymogi
zawarte w ostatnich ustaleniach międzynarodowych z Cancún (decyzja
1/CP.16), zgodnie z którymi rzeczywiście wymaga się przedstawiania co
dwa lata dużej ilości wiarygodnych i wyczerpujących informacji (na
temat prognoz, działań łagodzących, wsparcia udzielanego
krajom rozwijającym się), tak aby stanowiły one podstawę
zobowiązań, które Strony postanowiły podjąć. Międzynarodowe
wymogi uzupełniają również niedawno ustalone wymagania na
poziomie UE zawarte w pakiecie klimatyczno-energetycznym, gdzie także
wyraźnie przyznano, że istnieje konieczność zapewnienia
lepszych i bardziej aktualnych danych i informacji. Wreszcie gromadzenie
większej ilości aktualnych informacji pochodzących z państw
członkowskich, szczególnie w odniesieniu do prognoz emisji gazów
cieplarnianych i działań łagodzących, przyczyni się do
realizacji strategii „Europa 2020”, w której do głównych celów
należą cele dotyczące ograniczenia emisji na poziomie europejskim
i krajowym. W tym kontekście w niniejszym rozporządzeniu proponuje
się rozszerzenie ram monitorowania, sprawozdawczości i przeglądu
w UE, umożliwiając tym samym realizację zobowiązań
krajowych i międzynarodowych oraz wdrożenie aktualnej polityki, jak
również efektywny dalszy rozwój polityki.
Ze względu na niepewność
związaną z systemem klimatycznym po protokole z Kioto oraz na
potrzebę rocznego cyklu stosowania w odniesieniu do wdrożenia decyzji
dotyczącej wspólnego wysiłku redukcyjnego, niniejszy wniosek obejmuje
ustanowienie na poziomie Unii procedury przeglądu danych dotyczących
gazów cieplarnianych przedłożonych przez państwa
członkowskie, zapewniając w ten sposób ocenę zgodności z
celami tej decyzji w sposób kompleksowy, przejrzysty, wiarygodny i terminowy,
jak przewidziano w pakiecie klimatyczno-energetycznym.
We wniosku przyjmuje się ostrożne
podejście do sprawozdawczości w zakresie emisji z
międzynarodowego transportu morskiego i sektora LULUCF, gdzie zarówno w
Unii, jak i na poziomie międzynarodowym nadal trwają debaty
polityczne. Gwarantuje to, że mechanizm monitorowania zapewnia odpowiednie
ramy na potrzeby określenia szczegółowych wymogów dotyczących
sprawozdawczości na późniejszym etapie, gdy konkretny rezultat
polityki zostanie osiągnięty, czy to na poziomie międzynarodowym,
czy unijnym. Zapewnia to spójność z przyszłymi ramami polityki,
pozwala uniknąć powielania wysiłków i gwarantuje, że Unia
jest w stanie wdrożyć szczegółowe wymagania w sposób najbardziej
efektywny.
Wniosek zapewnia spójność z istniejącą
polityką Unii w dziedzinie wpływu transportu lotniczego na klimat na
świecie wynikającego z emisji gazów innych niż CO2, ponieważ
zawiera wymóg, zgodnie z którym Komisja musi co dwa lata oceniać ten wpływ
w oparciu o najnowsze dostępne dane dotyczące emisji i
osiągnięcia naukowe. Takie podejście różni się od rodzajów
podejścia przeanalizowanych w ocenie skutków i odzwierciedla
użyteczny wkład otrzymany przez inne służby Komisji w
trakcie procesu konsultacji pomiędzy służbami. Ujęto je we
wniosku, ponieważ uznano, że pozwoli to osiągnąć
równoważne korzyści przy znacznie niższym obciążeniu
administracyjnym.
W odniesieniu do sprawozdawczości w
zakresie prognoz, polityki i środków wniosek zawiera wymóg corocznego
przekazywania sprawozdań, aby umożliwić roczną ocenę
zobowiązań podejmowanych przez UE na poziomie krajowym i
międzynarodowym, ale również aby umożliwić podejmowanie
szybkich i skutecznych działań naprawczych. Należy
zauważyć, że wiele państw członkowskich już
zgłasza aktualne informacje co roku, jeżeli uzna, że informacje przedłożone
w poprzednim roku są nieaktualne. We wniosku przyjmuje się
pragmatyczne podejście, ponieważ nie zawiera on wymogu przekazywania
Komisji powielających się informacji podstawowych, ale raczej ma na
celu zagwarantowanie, że istniejące techniczne sprawozdania
wprowadzające są udostępniane opinii publicznej.
W odniesieniu do wsparcia finansowego i
technologicznego we wniosku przewiduje się rozszerzenie
sprawozdawczości na podstawie wspólnych metod, zgodnie z obowiązkiem Unii
dotyczącym zapewnienia przejrzystych i kompletnych informacji na temat
wsparcia finansowego i technologicznego udzielanego krajom rozwijającym
się.
Roczna sprawozdawczość
dotycząca działań przystosowawczych pomoże w określeniu
działań podejmowanych przez państwa członkowskie i w
opracowaniu ogólnounijnej strategii przystosowawczej. Zapewni również
informacje i dane na potrzeby unijnego systemu wymiany informacji, który
będzie użytecznym narzędziem dla decydentów krajowych,
regionalnych i lokalnych. Zgodnie z oceną skutków jest to efektywny wariant,
ponieważ wiąże się z ograniczonym obciążeniem
administracyjnym gwarantując jednocześnie, że Unia jest w stanie
lepiej wypełniać międzynarodowe obowiązki sprawozdawcze.
Wreszcie we wniosku przewiduje się
rozszerzenie istniejących systemów krajowych w państwach członkowskich
w celu uwzględnienia sprawozdawczości w zakresie prognoz, polityki i
środków oraz zapewnia się spójność z innymi instrumentami
prawnymi dotyczącymi czynników zanieczyszczenia powietrza. Jest to skuteczny
krok naprzód, ponieważ pomimo związanego z tym obciążenia doprowadzi
w dłuższej perspektywie do poprawy zgodności, uproszczenia i obniżenia
kosztów. We wniosku zawarte są również przepisy w zakresie lepszego zapewniania
jakości / kontroli jakości oraz wprowadzone są uproszczone wzory
sprawozdań i wytyczne służące poprawie jakości i zwiększeniu
kompletności przekazywanych danych, a także uproszczeniu
istniejących wymogów dotyczących sprawozdawczości bez
powodowania zbędnego obciążenia administracyjnego.

3.
ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

·
Podstawa prawna
Podstawą prawną wniosku
legislacyjnego jest art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej. Wniosek służy realizacji słusznego celu w ramach
art. 191 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a mianowicie
przeciwdziałaniu zmianie klimatu (łagodzeniu skutków zmiany klimatu i
przystosowywaniu się do zmiany klimatu). Celem wniosku jest poprawa
dostępności informacji na potrzeby kształtowania polityki Unii i
procesu decyzyjnego oraz zwiększenie koordynacji i spójności
sprawozdawczości Unii i państw członkowskich na mocy UNFCCC. Celu
tego nie można osiągnąć stosując mniej restrykcyjne
środki. Wniosek nie ma wpływu na obecny ogólny podział
obowiązków pomiędzy Unią a państwami członkowskimi w
dziedzinie monitorowania, gromadzenia danych i sprawozdawczości,
ustanowiony na mocy decyzji dotyczącej mechanizmu monitorowania.
·
Zasada pomocniczości
Aby działanie UE było uzasadnione, konieczne
jest przestrzeganie zasady pomocniczości:
(a)
Transnarodowy charakter problemu (test
konieczności)
Transnarodowy charakter zmiany klimatu jest
ważnym elementem oceny tego, czy działanie Unii jest konieczne. Same
działania krajowe nie doprowadziłyby do osiągnięcia
zgodności ze zobowiązaniami uzgodnionymi na szczeblu
międzynarodowym i nie wystarczyłyby do osiągnięcia celów
wyznaczonych na mocy decyzji dotyczącej wspólnego wysiłku
redukcyjnego. Konieczne jest zatem, aby Unia utworzyła ramy umożliwiające
spełnienie wymogów międzynarodowych i unijnych, zapewniając w
miarę możliwości zharmonizowaną sprawozdawczość. Poprawa
efektywności sprawozdawczości wymagająca koordynacji wielu
różnych instrumentów, oraz terminowości i jakości
sprawozdawczości na mocy UNFCCC w odniesieniu do opracowywania danych z
wszystkich 27 państw członkowskich również wymaga koordynacji na
szczeblu Unii.
(b)
Test efektywności (wartość
dodana)
Poza faktem, że większość
proponowanych zmian wynika z istniejących lub planowanych wymogów unijnych
i międzynarodowych, działanie na poziomie Unii przyniosłoby ze
względu na swoją efektywność wyraźne korzyści w
porównaniu z działaniem na poziomie krajowym. Ponieważ nadrzędne
zobowiązania dotyczące klimatu podejmowane są na poziomie Unii,
bardziej efektywne jest opracowanie potrzebnych narzędzi sprawozdawczych
także na poziomie Unii. Ponadto rozwiązywanie zidentyfikowanych problemów,
takich jak problemy dotyczące jakości i terminowości
sprawozdawczości Unii i państw członkowskich, wymaga
skoordynowania danych i metodologii we wszystkich 27 państwach
członkowskich, co można efektywniej przeprowadzić na poziomie
Unii.
Doświadczenie, w szczególności w
odniesieniu do sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych na
mocy UNFCCC, wykazuje, że decyzja dotycząca mechanizmu monitorowania
znacząco przyczyniła się do ułatwienia i realizowania
sprawozdawczości dobrej jakości. Dodatkowe kontrole i analizy danych pochodzących
z państw członkowskich na mocy decyzji dotyczącej mechanizmu
monitorowania przyczyniły się do zapewnienia lepszej jakości
sprawozdawczości na mocy UNFCCC, stanowiły dla państw
członkowskich czynną pomoc w wypełnianiu ich
zobowiązań i ogromnie przyczyniły się również do
ograniczenia liczby przypadków niezgodności w ramach UNFCCC. Zasadniczą
rolę odgrywa także dodatkowy poziom egzekwowania zgodności,
wynikający z możliwości wszczęcia przez Komisję
postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa
członkowskiego.
Oczekuje się, że rozszerzenie
sprawozdawczości w ramach zmienionego mechanizmu monitorowania na nowe
obszary objęte UNFCCC, takie jak wsparcie finansowe i technologiczne,
przyniesie podobne znaczące korzyści. Sprawozdawczość w
ramach zmienionego mechanizmu monitorowania pozwoli na bardziej
szczegółową ocenę i analizę danych przedstawianych przez
państwa członkowskie oraz zagwarantuje, że luki i słabe
punkty będą wyraźnie określone, a w celu ich zlikwidowania
podejmowane będą konkretne działania. Są to dwie dziedziny sprawozdawczości,
które mają zasadnicze znaczenie dla międzynarodowej
wiarygodności Unii. Ponadto sprawozdawczość w ramach zmienionego
mechanizmu monitorowania zapewni przynajmniej pewne wspólne normy minimalne,
ponieważ informacje zgłaszano dotąd w sposób dość
niespójny. Wreszcie stosowanie postępowania w sprawie uchybienia
zobowiązaniom państwa członkowskiego będzie miało
znaczenie dla zagwarantowania, że wszelkie pozostałe kwestie są
rozwiązywane wewnętrznie w Unii, a nie w ramach UNFCCC, w przypadku
gdy konsekwencje polityczne i prawne mogą być poważne.
W odniesieniu do sprawozdawczości w
zakresie przystosowywania się do zmiany klimatu zmieniony mechanizm
monitorowania przyniesie korzyści podobne do tych wymienionych
powyżej, przy czym dodatkową zaletą będzie to, że
zapewni on również platformę wymiany najlepszych praktyk. Ponieważ
przystosowywanie się do zmiany klimatu jest wspólnym problemem wszystkich
państw członkowskich, centralizacja przekazywania informacji
będzie korzystna dla zrozumienia potrzeb w tej dziedzinie oraz
określenia najlepszych praktyk i luk, które można byłoby
zlikwidować albo poprzez działanie na poziomie Unii, albo przez
współpracę między państwami członkowskimi.
·
Zasada proporcjonalności
Wniosek jest zgodny z zasadą
proporcjonalności z następujących względów:
Wniosek nie wykracza poza to, co jest
konieczne do osiągnięcia celów w zakresie poprawy jakości danych
dotyczących zmiany klimatu i zapewniania zgodności w ramach wymogów międzynarodowych
i unijnych.
Wniosek jest proporcjonalny do ogólnego celu
Unii, jakim jest osiągnięcie przewidzianych w protokole z Kioto
celów w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz celów Unii zawartych
w pakiecie klimatyczno-energetycznym, porozumieniu kopenhaskim i decyzji
1/CP.16 („ustalenia z Cancún”).
Wniosek przewiduje wprowadzenie mechanizmu
monitorowania, który pod względem praktyki i procedur jest podobny do
mechanizmu już wdrożonego na mocy decyzji nr 280/2004/WE.

4.
WPŁYW NA BUDŻET

Jak określono
w ocenie skutków finansowych towarzyszącej niniejszemu
rozporządzeniu, rozporządzenie zostanie wykonane w ramach
istniejącego budżetu i nie będzie miało wpływu na
wieloletnie ramy finansowe.

5.
ELEMENTY FAKULTATYWNE

·
Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia
Wniosek zawiera przepis
umożliwiający Komisji dokonanie przeglądu niniejszego
rozporządzenia w kontekście przyszłych decyzji dotyczących
UNFCCC i protokołu z Kioto lub innego prawodawstwa unijnego. W razie
konieczności Komisja zaproponuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie zmiany
do niniejszego rozporządzenia, zmieni istniejące akty delegowane lub
przyjmie nowe.
2011/0372 (COD)
Wniosek dotyczący
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości
w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji
na poziomie krajowym i unijnym, istotnych dla zmiany klimatu
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[7],

stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
W decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotyczącej mechanizmu monitorowania
emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania Protokołu z Kioto[8] ustanowiono ramy monitorowania
antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł
oraz usuwania przez pochłaniacze, oceny postępu w wypełnianiu
zobowiązań dotyczących tych emisji oraz wdrażaniu wymogów
dotyczących monitorowania i sprawozdawczości na mocy Ramowej
konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu („UNFCCC”)[9] i protokołu z Kioto[10] w Unii Europejskiej. Aby
uwzględnić ostatni i przyszły rozwój sytuacji na poziomie
międzynarodowym w kontekście UNFCCC i protokołu z Kioto oraz aby
wdrożyć nowe wymogi dotyczące monitorowania i
sprawozdawczości wprowadzone prawodawstwem Unii, należy
zastąpić tę decyzję. Decyzję nr 280/2004/WE
należy zastąpić rozporządzeniem ze względu na szerszy
zakres prawodawstwa, włączenie dodatkowych kategorii podmiotów,
których dotyczą obowiązki, bardziej złożony i wysoce
techniczny charakter wprowadzonych przepisów, większą potrzebę
istnienia jednolitych zasad mających zastosowanie w całej Unii,
a także w celu ułatwienia wdrożenia.
(2)
Ostatecznym celem UNFCCC jest osiągnięcie
stabilizacji stężeń gazów cieplarnianych w powietrzu na
poziomie, który zapobiegłby groźnej ingerencji antropogenicznej w
system klimatyczny. Aby osiągnąć ten cel, wzrost średniej
rocznej temperatury na powierzchni ziemi w skali światowej nie powinien
przekroczyć 2 °C powyżej poziomów sprzed epoki przemysłowej.
(3)
Istnieje potrzeba dokładnego monitorowania i
sprawozdawczości, a także dokonywania regularnej oceny w zakresie
emisji gazów cieplarnianych w Unii i państwach członkowskich oraz ich
wysiłków na rzecz przeciwdziałania zmianie klimatu.
(4)
Decyzja 1/CP.15 Konferencji Stron UNFCCC („decyzja
1/CP.15” lub „porozumienie kopenhaskie”) i decyzja 1/CP.16 Konferencji Stron
UNFCCC („decyzja 1/CP.16” lub „ustalenia z Cancún”) znacznie przyczyniły
się do postępów w sprostaniu w zrównoważony sposób
wyzwaniom wynikającym ze zmiany klimatu. Decyzjami tymi wprowadzono nowe
wymogi dotyczące monitorowania i sprawozdawczości, które mają
zastosowanie do realizacji ambitnych celów w zakresie redukcji emisji, do czego
zobowiązały się Unia i państwa członkowskie, jak
również zapewniono wsparcie krajom rozwijającym się. W decyzjach
tych uznano również znaczenie zajęcia się kwestią przystosowywania
się do zmiany klimatu na równi z łagodzeniem tej zmiany. Decyzja
1/CP.16 zawiera również wymóg opracowania przez kraje rozwinięte
strategii lub planów rozwoju niskoemisyjnego. Oczekuje się, że takie
strategie lub plany przyczynią się do budowania
społeczeństwa niskoemisyjnego oraz zapewnią dalszy duży wzrost
i zrównoważony rozwój. Niniejsze rozporządzenie powinno
ułatwiać, poprzez akty delegowane przyjmowane na jego mocy,
wdrożenie tych i przyszłych wymogów dotyczących monitorowania i
sprawozdawczości, wynikających z przyszłych decyzji lub
zatwierdzenia międzynarodowego porozumienia na mocy UNFCCC.
(5)
Pakiet klimatyczno-energetyczny przyjęty w
2009 r., w szczególności zaś decyzja nr 406/2009/WE z dnia
23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez
państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów
cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań
Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych[11] i dyrektywa 2009/29/WE z dnia
23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu
usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do
emisji gazów cieplarnianych[12],
oznaczają kolejne stanowcze zobowiązanie Unii i państw
członkowskich do znaczącej redukcji emisji gazów cieplarnianych.
Unijny system monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji również
powinien zostać zaktualizowany w świetle nowych wymogów wprowadzonych
tym prawodawstwem.
(6)
UNFCCC zobowiązuje Unię i jej
państwa członkowskie do opracowania, regularnej aktualizacji,
publikacji i przedstawiania na Konferencji Stron krajowych sprawozdań
dotyczących antropogenicznych emisji wszystkich gazów cieplarnianych,
nieobjętych Protokołem montrealskim w sprawie substancji
zubożających warstwę ozonową z 1987 r.
uzupełniającym Konwencję wiedeńską o ochronie warstwy
ozonowej („protokół montrealski”)[13],
według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, przy
zastosowaniu porównywalnych metod uzgodnionych przez Konferencję Stron.
(7)
W art. 5 ust. 1 protokołu z Kioto wymaga
się od Unii i państw członkowskich ustanowienia i utrzymania
krajowego systemu szacowania antropogenicznych emisji wszystkich gazów
cieplarnianych, nieobjętych protokołem montrealskim, według ich
źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, mając na uwadze
zapewnienie wdrożenia innych przepisów protokołu z Kioto. Decyzja 1/CP.16 również zawiera wymóg ustanowienia
rozwiązań krajowych w celu szacowania antropogenicznych emisji
wszystkich gazów cieplarnianych, nieobjętych protokołem montrealskim,
według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze. Niniejsze rozporządzenie powinno
umożliwiać realizację obu tych wymogów.
(8)
Doświadczenia z wdrożenia decyzji nr
280/2004/WE pokazały potrzebę zwiększenia synergii i
spójności ze sprawozdawczością prowadzoną na mocy innych
instrumentów prawnych, w szczególności dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej
system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz
zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE[14], rozporządzenia
(WE) nr 166/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 października 2006
r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu
Zanieczyszczeń i zmieniającym dyrektywę Rady 91/689/EWG i
96/61/WE[15], dyrektywy 2001/81/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 23 października 2001 r. w sprawie krajowych poziomów emisji dla
niektórych rodzajów zanieczyszczenia powietrza[16],
rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17
maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych[17] i rozporządzenia (WE) nr 1099/2008 Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia 22 października 2008 r.[18] w sprawie
statystyki energii. Podczas gdy upraszczanie wymogów
dotyczących sprawozdawczości będzie wymagało zmiany
poszczególnych instrumentów prawnych, stosowanie spójnych danych na potrzeby
sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych jest
niezbędne do zapewnienia jakości sprawozdawczości w zakresie
emisji.
(9)
W czwartym sprawozdaniu oceniającym
Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPPC) określono
współczynnik globalnego ocieplenia w odniesieniu do trifluorku azotu („NF3”),
który jest około 17 000 razy wyższy niż odpowiedni
współczynnik dotyczący CO2. NF3 jest coraz
częściej wykorzystywany w przemyśle elektronicznym jako
substytut perfluorowęglowodorów („PFC”) i heksafluorku siarki (SF6).
Zgodnie z art. 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej unijna
polityka ochrony środowiska musi być oparta na zasadzie
ostrożności. Zasada ta wymaga monitorowania NF3 w celu
ocenienia poziomu emisji w Unii oraz, jeśli to konieczne, określenia
działań łagodzących.
(10)
Dane obecnie zgłaszane w krajowych wykazach
gazów cieplarnianych oraz rejestrach krajowych i unijnych nie wystarczają
do określenia, na poziomie państw członkowskich, emisji CO2
z cywilnej działalności lotniczej na poziomie krajowym, które nie
są objęte dyrektywą 2003/87/WE. Przyjmując obowiązki
sprawozdawcze, Unia nie powinna nakładać na państwa
członkowskie oraz małe i średnie przedsiębiorstwa
(MŚP) obciążeń, które są nieproporcjonalne do
zamierzonych celów. Emisje CO2 z lotów nieobjętych dyrektywą
2003/87/WE stanowią jedynie bardzo niewielką część
całkowitych emisji gazów cieplarnianych i ustanowienie systemu
sprawozdawczości w odniesieniu do tych emisji byłyby nadmiernie
uciążliwe w świetle istniejących wymogów dotyczących
szerzej rozumianego sektora zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE. W związku
z tym dla celów art. 3 i art. 7 ust. 1 decyzji nr 406/2009/WE emisje CO2
z kategorii źródeł IPCC „1.A.3.A lotnictwo cywilne” powinny być
traktowane jako równe zeru.
(11)
Chociaż emisje i usuwanie gazów cieplarnianych
związane z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów
i leśnictwem („LULUCF”) wliczają się do unijnego celu w zakresie
redukcji emisji na mocy protokołu z Kioto, nie są one
częścią celu polegającego na redukcji emisji o 20 % do
2020 r. w ramach pakietu klimatyczno-energetycznego. Zgodnie z
decyzją nr 406/2009/WE i dyrektywą 2003/87/WE Komisja ma
obowiązek ocenienia sposobów uwzględnienia LULUCF w celu wyznaczonym
na 2020 r. Termin tego zadania uzależniono od wyniku negocjacji w
sprawie międzynarodowego porozumienia w sprawie zmiany klimatu. W
przypadku braku takiego porozumienia na koniec 2010 r. Komisja może
złożyć wniosek, tak aby proponowany akt prawny wszedł w
życie od 2013 r. Niniejsze rozporządzenie powinno
umożliwić realizację wymogów dotyczących
sprawozdawczości zawartych w porozumieniu międzynarodowym lub w takim
prawodawstwie unijnym.
(12)
Unia i państwa członkowskie powinny
dążyć do dostarczania najbardziej aktualnych informacji na temat
swoich emisji gazów cieplarnianych, w szczególności w ramach strategii
„Europa 2020” i w terminach przewidzianych w niej. Niniejsze
rozporządzenie powinno umożliwiać przygotowanie takich
oszacowań w możliwe najkrótszych ramach czasowych poprzez
zastosowanie danych statystycznych i innych informacji.
(13)
Wymogi dotyczące monitorowania przez
państwa członkowskie emisji z transportu morskiego i
sprawozdawczości w tym zakresie należy przyjąć w sposób
uzupełniający wszelkie wymogi uzgodnione w UNFCCC i spójny z nimi lub,
w miarę możliwości, z wymogami mającymi zastosowanie do
statków określonymi w kontekście Międzynarodowej
Organizacji Morskiej („IMO”) lub poprzez unijny środek dotyczący
emisji gazów cieplarnianych z transportu morskiego. Takie monitorowanie i
sprawozdawczość pozwoliłyby na lepsze zrozumienie tych emisji i
wspierałyby efektywne wdrożenie polityki.
(14)
Doświadczenie zdobyte w wyniku wdrożenia
decyzji nr 280/2004/WE wskazuje na potrzebę poprawy przejrzystości,
dokładności, spójności, kompletności i porównywalności
informacji zgłaszanych w odniesieniu do polityk, środków i prognoz.
Decyzja nr 406/2009/WE zawiera wymóg, aby państwa członkowskie
zgłaszały przewidywane postępy w realizacji obowiązków na
mocy tej decyzji, w tym informacje o polityce krajowej, środkach i prognozach
krajowych. W strategii „Europa 2020” określono zintegrowany program
polityki gospodarczej, zgodnie z którym Unia i państwa
członkowskie muszą dokładać dalszych starań w odniesieniu
do terminowej sprawozdawczości w zakresie polityki i środków w dziedzinie
zmiany klimatu oraz ich przewidywanych skutków dla emisji. Utworzenie systemów
krajowych na poziomie Unii i państw członkowskich w
połączeniu z bardziej precyzyjnymi wytycznymi dotyczącymi
sprawozdawczości powinno znacząco przyczynić się do osiągnięcia
tych celów. Aby zagwarantować, że Unia spełnia swoje
międzynarodowe i wewnętrzne wymogi dotyczące
sprawozdawczości w zakresie prognoz dotyczących gazów cieplarnianych,
oraz ocenić jej postępy w realizacji międzynarodowych i
wewnętrznych zobowiązań i obowiązków, Komisja powinna
również przygotować i stosować szacunkowe prognozy w odniesieniu
do gazów cieplarnianych.
(15)
Monitorowanie postępów i działań
państw członkowskich w zakresie przystosowywania się do zmiany
klimatu wymaga przekazywania przez te państwa ulepszonych informacji.
Informacje te są niezbędne do opracowania kompleksowej unijnej
strategii dostosowawczej w następstwie opublikowania białej
księgi zatytułowanej „Adaptacja do zmian klimatu: europejskie ramy
działania”.[19]
Sprawozdawczość w zakresie informacji na temat przystosowywania się
do zmiany klimatu umożliwi państwom członkowskim prowadzenie
wymiany najlepszych praktyk i ocenianie ich potrzeb i poziomu gotowości do
przeciwdziałania zmianie klimatu.
(16)
Zgodnie z decyzją 1/CP.15 Unia i państwa
członkowskie zobowiązały się do zapewnienia znacznego
finansowania na potrzeby wspierania działań dotyczących
przystosowywania się do zmiany klimatu i łagodzenia tej zmiany w
krajach rozwijających się. Zgodnie z pkt 40 decyzji 1/CP.16
każdy kraj rozwinięty będący Stroną UNFCCC musi
poprawić sprawozdawczość w zakresie udzielania wsparcia
finansowego, technologicznego i w dziedzinie budowania zdolności na rzecz
krajów rozwijających się będących Stronami Konwencji.
Lepsza sprawozdawczość jest niezbędna do uznania wysiłków
Unii i państw członkowskich na rzecz wypełniania ich
zobowiązań. W decyzji 1/CP.16 ustanowiono także nowy mechanizm
technologii w celu zwiększenia międzynarodowego transferu
technologii. Niniejsze rozporządzenie powinno zapewniać
udostępnianie wiarygodnych i aktualnych informacji na temat
działań dotyczących transferu technologii do krajów
rozwijających się.
(17)
W wyniku zmian wprowadzonych w dyrektywie
2008/101/WE[20]
dyrektywa 2003/87/WE obecnie stanowi, że system handlu uprawnieniami do
emisji gazów cieplarnianych w Unii Europejskiej stosuje się również
do działalności lotniczej. Dyrektywa ta zawiera przepisy
dotyczące wykorzystania dochodów ze sprzedaży na aukcji
uprawnień do emisji, sprawozdawczości w zakresie wykorzystywania
przez państwa członkowskie dochodów z aukcji uprawnień do emisji
i działań podejmowanych w celu sprzedaży na aukcji
uprawnień do emisji lotniczych na mocy art. 3d ust. 1 lub 2 tej dyrektywy
w celu monitorowania, że 100 % tych dochodów lub równoważną
kwotę wykorzystuje się na potrzeby co najmniej jednego z
działań, o których mowa w art. 3d ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE. W
wyniku zmian wprowadzonych w dyrektywie 2009/29/WE dyrektywa 2003/87/WE obecnie
również zawiera wymogi dotyczące sprawozdawczości w zakresie
wykorzystywania dochodów z aukcji, z których co najmniej 50 % należy wykorzystać
na potrzeby co najmniej jednej z działalności, o których mowa w art.
10 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE. Przejrzystość w zakresie
wykorzystywania dochodów z aukcji uprawnień do emisji na mocy dyrektywy
2003/87/WE jest kluczowym elementem stanowiącym podstawę
zobowiązań Unii. W ramach sprawozdawczości w zakresie
wykorzystywania tych dochodów należy przedstawiać dowody na
faktycznie wydatkowane kwoty, na to, że dochody są przeznaczone na
wydatkowanie za pomocą bezpośrednich inwestycji w projekty, funduszy
inwestycyjnych lub polityki wsparcia podatkowego lub finansowego, oraz rodzaj
tej polityki, projektów lub funduszy i odniesienie do nich.
(18)
UNFCCC zobowiązuje Unię i jej
państwa członkowskie do opracowania, regularnego aktualizowania,
publikowania i przekazywania Konferencji Stron komunikatów krajowych i sprawozdań
dwuletnich przy użyciu wskazówek, metodyki i wzorów uzgodnionych przez
Konferencję Stron. W decyzji 1/CP.16 wzywa się do zwiększenia
sprawozdawczości w zakresie celów dotyczących łagodzenia zmiany
klimatu oraz w zakresie udzielania wsparcia finansowego, technologicznego i w
dziedzinie budowania zdolności na rzecz krajów rozwijających się
będących Stronami Konwencji.
(19)
W decyzji nr 406/2009/WE przekształcono obecny
roczny cykl sprawozdawczy w roczny cykl zobowiązań
wymagający kompleksowego przeglądu wykazu gazów cieplarnianych w
państwach członkowskich w krótszym czasie niż obecny
przegląd wykazów w ramach UNFCCC, w celu umożliwienia wykorzystywania
mechanizmów elastyczności i, w miarę potrzeby, stosowania
działań naprawczych na koniec każdego odpowiedniego roku.
Biorąc pod uwagę niepewność co do przyszłego rozwoju
sytuacji w ramach UNFCCC i protokołu z Kioto, konieczne jest ustanowienie
na poziomie Unii procesu przeglądu wykazów gazów cieplarnianych
przedłożonych przez państwa członkowskie, aby
zagwarantować, że zgodność ze zobowiązaniami na mocy
decyzji nr 406/2009/WE oceniana jest w sposób wiarygodny, spójny, przejrzysty i
terminowy.
(20)
Wiele elementów technicznych związanych ze
sprawozdawczością w zakresie emisji gazów cieplarnianych i usuwania
przez pochłaniacze, takich jak współczynniki ocieplenia globalnego,
zakres zgłoszonych gazów cieplarnianych i wytyczne IPCC w zakresie
metodyki, które należy stosować do przygotowania krajowych wykazów
gazów cieplarnianych, jest obecnie przedmiotem dyskusji w ramach procesu
UNFCCC. Skutkiem zmiany tych elementów metodologicznych w kontekście
procesu UNFCCC i późniejszych ponownych obliczeń szeregów czasowych
emisji gazów cieplarnianych może być zmiana poziomu emisji gazów
cieplarnianych i tendencji w tych emisjach. Komisja powinna monitorować
takie zmiany na szczeblu międzynarodowym i, w razie potrzeby,
zaproponować zmianę niniejszego rozporządzenia w celu
zapewnienia spójności z metodykami stosowanymi w kontekście procesu
UNFCCC.
(21)
Emisje gazów cieplarnianych w zgłaszanych
szeregach czasowych powinny być szacowane przy użyciu tych samych
metod. Bazowe dane dotyczące działalności i współczynniki
emisji należy uzyskiwać i wykorzystywać w sposób spójny, dopilnowując,
aby w wyniku zmiany metod szacowania lub założeń nie wprowadzano
zmian w tendencjach w zakresie emisji. Ponowne obliczenia należy
wykonywać zgodnie z przyjętymi wytycznymi i powinny być one
przeprowadzane w celu poprawy spójności, dokładności i kompletności
zgłaszanych szeregów czasowych, a także wdrożenia bardziej
szczegółowych metod. W przypadku zmiany metody lub sposobu gromadzenia
bazowych danych o działalności i współczynników emisji,
państwa członkowskie powinny ponownie obliczyć wykazy w odniesieniu
do zgłoszonych szeregów czasowych i ocenić potrzebę ponownych
obliczeń na podstawie przyczyn określonych w uzgodnionych wytycznych,
w szczególności w odniesieniu do kluczowych kategorii. W niniejszym
rozporządzeniu należy określić, czy i na jakich warunkach
skutki tych ponownych obliczeń są brane pod uwagę.
(22)
Transport lotniczy ma wpływ na klimat na
świecie poprzez uwalnianie dwutlenku węgla (CO2),
ale także przez inne emisje i mechanizmy, w tym emisje tlenków azotu i
wspomaganie tworzenia się chmur pierzastych. W świetle szybko
rozwijającej się wiedzy naukowej na temat tych skutków należy w
kontekście niniejszego rozporządzenia regularnie przeprowadzać
aktualną ocenę wpływu transportu lotniczego na klimat na
świecie wynikającego z emisji gazów innych niż CO2.
(23)
Europejska Agencja Środowiska (EEA) ma na celu
wspieranie zrównoważonego rozwoju oraz zapewnianie pomocy w osiąganiu
znaczącej i wymiernej poprawy stanu środowiska w Europie poprzez
dostarczanie decydentom, instytucjom publicznym i społeczeństwu
aktualnych, ukierunkowanych, istotnych i wiarygodnych informacji. EEA powinna
pomagać Komisji w stosownych przypadkach w monitorowaniu i
sprawozdawczości, zwłaszcza w kontekście unijnego systemu
wykazów oraz jego systemu prognoz, polityk i środków, w przeprowadzaniu
rocznego przeglądu eksperckiego wykazów państw członkowskich,
oceny postępów w wypełnianiu zobowiązań dotyczących
redukcji emisji, skutków zmiany klimatu, wrażliwości na tę
zmianę i przystosowywania się do niej oraz w przekazywaniu opinii
publicznej rzetelnych informacji na temat klimatu.
(24)
W celu zapewnienia spójności Komisja powinna
śledzić wdrożenie wymogów dotyczących monitorowania i
sprawozdawczości na mocy niniejszego rozporządzenia, jak również
przyszły rozwój sytuacji w ramach UNFCCC i protokołu z Kioto. Pod tym
względem w stosownych przypadkach Komisja powinna uchylić lub
zmienić przepisy niniejszego rozporządzenia.
(25)
W celu zapewnienia jednolitych warunków
wdrożenia art. 20 ust. 5 niniejszego rozporządzenia należy
powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. W celu ustanowienia
zharmonizowanych wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie
monitorowania emisji gazów cieplarnianych i innych informacji istotnych dla
polityki przeciwdziałania zmianie klimatu należy Komisji
powierzyć uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmiany załącznika I
do niniejszego rozporządzenia, sprawozdawczości państw
członkowskich w zakresie LULUCF i transportu morskiego, systemów krajowych
państw członkowskich, przeglądu eksperckiego danych
inwentaryzacyjnych państw członkowskich, szczegółowych wymogów
dotyczących treści, struktury, formatu i procesu składania
sprawozdań przez państwa członkowskie, jak również
uchylenia i zmiany niektórych obowiązków wynikających z niniejszego
rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac
przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym z
ekspertami. Podczas przygotowywania i sporządzania aktów delegowanych
Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie
przekazywanie odpowiednich dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(26)
Ponieważ cele proponowanych działań,
określone w art. 1 niniejszego rozporządzenia, nie mogą być
z natury rzeczy realizowane przez same państwa członkowskie w sposób
wystarczający, natomiast z uwagi na rozmiary i skutki działań
możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia
może przyjąć środki zgodnie z zasadą
pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule
niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia tych celów,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Rozdział 1
Przedmiot, zakres stosowania i definicje
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia
mechanizm:
(a)
zapewniania terminowości, przejrzystości,
dokładności, spójności, porównywalności i kompletności
sprawozdawczości Unii i jej państw członkowskich do Sekretariatu
UNFCCC;
(b)
sprawozdawczości i weryfikowania w zakresie
informacji dotyczących zobowiązań na mocy UNFCCC i
protokołu z Kioto oraz decyzji przyjętych zgodnie z tym
instrumentami, a także oceniania postępów w realizacji tych
zobowiązań;
(c)
monitorowania i sprawozdawczości w
państwach członkowskich w zakresie antropogenicznych emisji
wszystkich gazów cieplarnianych, nieobjętych Protokołem montrealskim
w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową,
według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze;
(d)
monitorowania, sprawozdawczości, dokonywania
przeglądu i weryfikowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych i
innych informacji na mocy art. 6 decyzji nr 406/2009/WE;
(e)
sprawozdawczości w zakresie emisji CO2
z transportu morskiego;
(f)
monitorowania i sprawozdawczości w zakresie
wykorzystywania dochodów uzyskanych ze sprzedaży uprawnień na aukcji
zgodnie z art. 3d ust. 1 i 2 lub art. 10 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, na mocy
art. 3d ust. 4 i art. 10 ust. 3 tej dyrektywy;
(g)
monitorowania i sprawozdawczości w zakresie
działań podejmowanych przez państwa członkowskie w celu
przystosowania się do nieuniknionych skutków zmiany klimatu;
(h)
oceniania postępów państw
członkowskich w zakresie wypełniania ich obowiązków na mocy
decyzji nr 406/2009/WE;
(i)
gromadzenia informacji i danych niezbędnych do
wspomagania formułowania i oceniania przyszłej polityki Unii w
dziedzinie zmiany klimatu.
Artykuł 2
Zakres stosowania
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
do:
(a)
strategii rozwoju niskoemisyjnego Unii i jej
państw członkowskich oraz wszelkich aktualizacji tych strategii
zgodnie z decyzją 1/CP.16;
(b)
emisji z sektorów i źródeł oraz usuwania
przez pochłaniacze gazów cieplarnianych wymienionych w
załączniku I, objętych krajowymi wykazami gazów cieplarnianych
na mocy art. 4 ust. 1 lit. a) UNFCCC i emitowanych na terytorium państw członkowskich;

(c)
emisji gazów cieplarnianych objętych zakresem
stosowania art. 2 ust. 1 decyzji nr 406/2009/WE;
(d)
emisji gazów cieplarnianych ze statków morskich
zawijających do portów morskich państw członkowskich;
(e)
niezwiązanych z CO2 skutków zmiany
klimatu wynikających z emisji pochodzących z lotnictwa cywilnego;
(f)
prognoz Unii i państw członkowskich
dotyczących antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich
źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, a także polityki i
środków państw członkowskich;
(g)
zagregowanego, związanego z określonym projektem
i z określonym krajem wsparcia finansowego i technologicznego na rzecz
krajów rozwijających się;
(h)
wykorzystywania dochodów uzyskanych ze
sprzedaży uprawnień na aukcji zgodnie z art. 3d ust. 1 i 2 oraz art.
10 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE;
(i)
działań państw członkowskich na
poziomie krajowym i regionalnym w zakresie przystosowywania się do zmiany
klimatu.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia
stosuje się następujące definicje:
(1)
„współczynnik ocieplenia globalnego” gazu
oznacza całkowity wkład w ocieplenie globalne spowodowany
emisją jednej jednostki tego gazu w stosunku do jednej jednostki gazu
odniesienia, dwutlenku węgla, który ma przypisaną wartość
1;
(2)
„krajowy system wykazów” oznacza system
rozwiązań instytucjonalnych, prawnych i proceduralnych ustanowiony w
państwie członkowskim w celu szacowania antropogenicznych emisji
gazów cieplarnianych nieobjętych protokołem montrealskim według
ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze oraz na potrzeby
sprawozdawczości i archiwizowania w odniesieniu do informacji na temat
wykazów zgodnie z decyzją 19/CMP.1 Konferencji Stron UNFCCC
służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto („decyzja 19/CMP.1”)
lub innymi właściwymi decyzjami na podstawie UNFCCC lub
protokołu z Kioto;
(3)
„właściwe organy ds. wykazów”
oznaczają organ lub organy, którym w ramach krajowego systemu wykazów
państwa członkowskiego powierzono zadanie sporządzania wykazu
gazów cieplarnianych;
(4)
„zapewnianie jakości” oznacza planowy system
procedur przeglądu służący zagwarantowaniu, że spełnione
są cele dotyczące jakości danych oraz że w sprawozdaniach
przekazywane są najlepsze możliwe oszacowania i informacje, których
celem jest zwiększanie efektywności programu kontroli jakości i
wspomaganie państw członkowskich;
(5)
„kontrola jakości” oznacza system rutynowych
działań technicznych służący mierzeniu i kontrolowaniu
jakości informacji i oszacowań opracowanych w celu zapewnienia
integralności, prawidłowości i kompletności danych,
wykrywania i likwidowania błędów lub pominięć,
dokumentowania i archiwizowania danych i innych wykorzystywanych
materiałów oraz rejestrowania wszystkich działań w zakresie
zapewniania jakości;
(6)
„wskaźnik” oznacza ilościowy lub
jakościowy współczynnik lub zmienną, który lub która przyczynia
się do lepszego zrozumienia postępów we wdrażaniu polityki i
środków oraz tendencji w zakresie emisji gazów cieplarnianych;
(7)
„jednostka przyznanej emisji”, „AAU”, oznacza
jednostkę przyznaną zgodnie z odpowiednimi przepisami
załącznika do decyzji 13/CMP.1 Konferencji Stron UNFCCC
służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto („decyzja
13/CMP.1”);
(8)
„jednostka pochłaniania”, „RMU”, oznacza
jednostkę przyznaną zgodnie z odpowiednimi przepisami
załącznika do decyzji 13/CMP.1 lub innymi właściwymi
decyzjami organów UNFCCC lub protokołu z Kioto;
(9)
„jednostka redukcji emisji”, „ERU”, oznacza
jednostkę przyznaną zgodnie z odpowiednimi przepisami
załącznika do decyzji 13/CMP.1 i właściwymi decyzjami
przyjętymi na podstawie UNFCCC lub protokołu z Kioto;
(10)
„jednostka poświadczonej redukcji emisji”, „CER”,
oznacza jednostkę przyznaną zgodnie z art. 12 protokołu z Kioto
i zawartymi tam wymogami oraz z odpowiednimi przepisami załącznika do
decyzji 13/CMP.1;
(11)
„rejestr krajowy” oznacza rejestr w formie
standaryzowanej elektronicznej bazy danych, który zawiera dane na temat
wydawania, posiadania, przekazywania, nabywania, anulowania i wycofania ERU,
CER, AAU i RMU, jak również przeniesienia ERU, CER and AAU;
(12)
„polityka i środki” oznaczają wszystkie
instrumenty polityczne, administracyjne i ustawodawcze służące
realizacji zobowiązań na mocy art. 4 ust. 2 lit. a) i b) UNFCCC, w
tym te, których podstawowym celem nie jest ograniczenie i redukcja emisji gazów
cieplarnianych;
(13)
„krajowy system polityki, środków i prognoz”
oznacza system rozwiązań instytucjonalnych, prawnych i proceduralnych
ustanowiony w państwie członkowskim na potrzeby sprawozdawczości
w zakresie polityki i środków oraz w celu przygotowywania i przekazywania
prognoz dotyczących antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według
ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, zgodnie z wymogiem
zawartym w art. 13 niniejszego rozporządzenia;
(14)
„ocena ex ante polityki i środków”
oznacza ocenę przewidywanych przyszłych skutków danej polityki lub
środka;
(15)
„ocena ex post polityki i środków”
oznacza ocenę skutków polityki lub środka, które stwierdzono w
przeszłości;
(16)
„prognozy bez środków” oznaczają prognozy
dotyczące antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich
źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze z wykluczeniem skutków
całej polityki i wszystkich środków planowanych, przyjętych lub
wdrożonych po roku wybranym jako początkowy rok dla danej prognozy;
(17)
„prognozy ze środkami” oznaczają prognozy
dotyczące antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich
źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze z uwzględnieniem
skutków, pod względem redukcji emisji gazów cieplarnianych,
przyjętych lub wdrożonych polityk i środków;
(18)
„prognozy z dodatkowymi środkami”
oznaczają prognozy dotyczące antropogenicznych emisji gazów
cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez
pochłaniacze z uwzględnieniem skutków, pod względem redukcji
emisji gazów cieplarnianych, polityki i środków przyjętych i
wdrożonych w celu łagodzenia zmiany klimatu, jak również
polityki i środków planowanych;
(19)
„analiza wrażliwości” oznacza badanie
modelu algorytmu lub założenia w celu ilościowego
określenia wrażliwości lub stabilności wyników modelu w odniesieniu
do zmian danych wejściowych lub podstawowych założeń.
Przeprowadzana jest poprzez zmienianie wartości danych wejściowych
lub modeli równań i obserwowanie odpowiednich różnic w wynikach
modelu;
(20)
„pomoc związana z łagodzeniem zmiany
klimatu” oznacza wsparcie przeznaczone na działania w krajach
rozwijających się, które to działania przyczyniają się
do realizacji celu stabilizacji stężeń gazów cieplarnianych w
powietrzu na poziomie, który zapobiegłby groźnej ingerencji
antropogenicznej w system klimatyczny;
(21)
„pomoc związana z przystosowaniem się do
zmiany klimatu” oznacza wsparcie przeznaczone na działania w krajach
rozwijających się, które to działania przez podtrzymywanie lub
zwiększanie zdolności adaptacyjnych i odporności tych krajów
mają zmniejszyć podatność systemów ludzkich i naturalnych
na skutki zmiany klimatu i zagrożenia związane z klimatem;
(22)
„korekty techniczne” oznaczają dostosowanie oszacowań
krajowego wykazu gazów cieplarnianych w kontekście przeglądu na mocy
art. 20 niniejszego rozporządzenia, gdy przedłożone dane z
wykazów są niekompletne lub przygotowane w sposób niezgodny z zasadami lub
wytycznymi międzynarodowymi lub unijnymi, a dostosowanie ma
zastąpić pierwotnie przedłożone oszacowania;
(23)
„ponowne obliczenia”, zgodnie z wytycznymi UNFCCC w
sprawie składania sprawozdań odnośnie do rocznych wykazów,
oznaczają procedurę ponownego oszacowania antropogenicznych emisji
gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez
pochłaniacze, określonych we wcześniej przedłożonych w
wykazach, wskutek zmiany metodyki, zmian sposobów uzyskiwania i wykorzystywania
współczynników emisji i danych dotyczących działalności lub
włączenia nowych kategorii źródeł i pochłaniaczy.
Rozdział 2
Strategie rozwoju niskoemisyjnego
Artykuł 4
Strategie rozwoju niskoemisyjnego
1.
Państwa członkowskie i, w imieniu Unii,
Komisja indywidualnie opracowują i realizują strategię rozwoju
niskoemisyjnego, aby przyczynić się do:
(a)
przejrzystego i dokładnego monitorowania
rzeczywistego i przewidywanego postępu osiągniętego przez
państwa członkowskie, w tym wkładu wniesionego za pomocą
środków unijnych w wypełnianie zobowiązań Unii i
państw członkowskich wynikających z UNFCCC, odnoszących
się do ograniczenia lub redukcji antropogenicznych emisji gazów
cieplarnianych.
(b)
wypełniania zobowiązań państw
członkowskich na mocy decyzji nr 406/2009/WE, odnoszących
się do redukcji emisji gazów cieplarnianych, oraz osiągania
długoterminowej redukcji emisji i poprawy usuwania przez pochłaniacze
we wszystkich sektorach zgodnie z celem Unii, jakim jest ograniczenie emisji
gazów cieplarnianych do 2050 r. o 80-95 % w porównaniu z poziomem w
1990 r., w kontekście redukcji niezbędnych ze strony grupy
krajów rozwiniętych sugerowanej przez IPPC.
2.
Państwa członkowskie
przedkładają Komisji swoje strategie rozwoju niskoemisyjnego po
upływie roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
lub zgodnie z dowolnym harmonogramem uzgodnionym na poziomie międzynarodowym
w kontekście procesu UNFCCC.
3.
Komisja i państwa członkowskie
niezwłocznie podają do wiadomości publicznej swoje odpowiednie
strategie rozwoju niskoemisyjnego oraz wszelkie ich aktualizacje.
Rozdział 3
Sprawozdawczość w zakresie
historycznych emisji gazów cieplarnianych i usuwania
Artykuł 5
Krajowe systemy wykazów
1.
Państwa członkowskie ustanawiają i
prowadzą krajowe systemy wykazów w celu szacowania antropogenicznych
emisji gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do
niniejszego rozporządzenia według ich źródeł oraz usuwania
przez pochłaniacze, a także dążą do ciągłego
ulepszania tych systemów oraz do zapewnienia terminowości,
przejrzystości, dokładności, spójności,
porównywalności i kompletności swoich wykazów gazów cieplarnianych.
2.
Państwa członkowskie gwarantują,
że ich właściwe organy ds. wykazów mają dostęp do, a
ich krajowy system wykazów stanowi, że ich właściwe organy
mają dostęp do:
(a)
danych i metod zgłoszonych w odniesieniu do
działań i instalacji na mocy dyrektywy 2003/87/WE na potrzeby
przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych, aby zapewnić
spójność zgłoszonych emisji gazów cieplarnianych w ramach
unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych i w
krajowych wykazach gazów cieplarnianych;
(b)
danych zebranych za pośrednictwem systemów
składania sprawozdań dotyczących gazów fluorowanych w
różnych sektorach, ustanowionych na mocy art. 6 ust. 4 rozporządzenia
(WE) nr 842/2006, na potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów
cieplarnianych;
(c)
emisji, danych bazowych i metodyk zgłoszonych
przez zakłady na mocy rozporządzenia (WE) nr 166/2006 na
potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych;
(d)
danych zgłoszonych na mocy rozporządzenia
(WE) nr 1099/2008.
3.
Państwa członkowskie i ich krajowy system
wykazów gwarantują, że ich właściwe organy ds. wykazów:
(a)
wykorzystują systemy składania
sprawozdań ustanowione na mocy art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr
842/2006 w celu udoskonalenia szacowania gazów fluorowanych w wykazach gazów
cieplarnianych;
(b)
są w stanie przeprowadzić roczne kontrole
zgodności, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. l) i m) niniejszego
rozporządzenia.
Artykuł 6
Unijny system wykazów
Niniejszym ustanawia się unijny system
wykazów w celu zapewnienia terminowości, przejrzystości, dokładności,
spójności, porównywalności i kompletności krajowych wykazów w
odniesieniu do unijnego wykazu gazów cieplarnianych. Komisja zarządza tym
systemem, utrzymuje go i dąży do jego ciągłego ulepszania,
co obejmuje:
(a)
program zapewniania jakości i kontroli jakości,
obejmujący ustanowienie celów dotyczących jakości oraz
sporządzenie planu zapewniania jakości i kontroli jakości
wykazu. Komisja pomaga państwom członkowskim we wdrażaniu ich
programów zapewniania jakości i kontroli jakości;
(b)
procedurę oszacowania, w porozumieniu z
zainteresowanym państwem członkowskim, wszelkich braków danych w ich
krajowym wykazie;
(c)
roczny przegląd ekspercki wykazów gazów
cieplarnianych państw członkowskich.
Artykuł 7
Wykazy gazów cieplarnianych
1.
Państwa członkowskie ustalają i
zgłaszają Komisji w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku
(„rok X”):
(a)
swoje antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych
wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia i
antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych, o których mowa w art. 2 ust. 1 decyzji
nr 406/2009/WE w odniesieniu do roku X-2. Bez uszczerbku dla
składania sprawozdań dotyczących gazów cieplarnianych
wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, dla
celów art. 3 i art. 7 ust. 1 decyzji nr 406/2009/WE emisje dwutlenku
węgla (CO2) z kategorii źródeł IPCC „1.A.3.A
lotnictwo cywilne” traktuje się jako równe zeru;
(b)
dane dotyczące swoich antropogenicznych emisji
tlenku węgla (CO), dwutlenku siarki (SO2), tlenków azotu (NOx)
i lotnych związków organicznych (VOC), zgłaszane również na mocy
art. 7 dyrektywy 2001/81/WE, w odniesieniu do roku X-2;
(c)
swoje antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych
według ich źródeł oraz usuwania CO2 przez
pochłaniacze w wyniku LULUCF w odniesieniu do roku X-2;
(d)
swoje antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych
według ich źródeł oraz usuwania CO2 przez
pochłaniacze w wyniku LULUCF zgodnie z protokołem z Kioto oraz
informacje dotyczące rozliczania tych emisji gazów cieplarnianych i
usuwania w wyniku użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i
leśnictwa, zgodnie z art. 3 ust. 3, a w przypadku gdy państwo
członkowskie zdecydowało o wykorzystaniu tego, także z art. 3
ust. 4 protokołu z Kioto oraz decyzjami podjętymi na tej podstawie, w
odniesieniu do lat od 2008 r. do roku X-2. Państwa członkowskie,
które postanowiły rozliczać gospodarkę leśną,
gospodarkę ziemią uprawną, gospodarkę pastwiskami oraz
odnowę roślinności zgodnie z art. 3 ust. 4 protokołu z
Kioto, przedstawiają ponadto emisje gazów cieplarnianych według ich
źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze dla każdej tej
działalności za rok 1990;
(e)
wszelkie zmiany w informacjach, o których mowa w
lit. a)–d) dotyczące lat pomiędzy rokiem 1990 a X-3, wskazując
powody tych zmian;
(f)
informacje o wskaźnikach w odniesieniu do roku
X-2;
(g)
informacje z ich krajowego rejestru dotyczące
wydawania, nabywania, posiadania, przekazywania, anulowania, wycofania i
przeniesienia AAU, RMU, ERU i CER w odniesieniu do roku X-1;
(h)
zestawienie informacji dotyczących
zakończonych przeniesień na mocy art. 3 ust. 4 i 5 decyzji
nr 406/2009/WE w odniesieniu do roku X-1;
(i)
informacje o zastosowaniu wspólnego wdrażania,
mechanizmu czystego rozwoju oraz międzynarodowego handlu emisjami zgodnie
z art. 6, 12 i 17 protokołu z Kioto, lub dowolnego innego elastycznego
mechanizmu przewidzianego w innych instrumentach przyjętych przez
Konferencję Stron UNFCCC lub Konferencję Stron UNFCCC
służącą jako spotkanie stron protokołu z Kioto, w celu
wypełnienia swoich zobowiązań dotyczących określonego
ilościowo ograniczenia lub redukcji emisji zgodnie z art. 2 decyzji
nr 2002/358/WE[21]
oraz protokołu z Kioto lub wszelkich przyszłych zobowiązań
w ramach UNFCCC lub protokołu z Kioto, w odniesieniu do roku X-2;
(j)
informacje o krokach podjętych w celu poprawy
oszacowań wykazu, w szczególności w obszarach wykazów, w których
w wyniku przeglądów eksperckich wprowadzono zmiany lub zalecenia;
(k)
faktyczny lub szacowany przydział
zweryfikowanych emisji zgłoszonych przez instalacje i operatorów na mocy
dyrektywy 2003/87/WE do kategorii źródeł w krajowym wykazie
gazów cieplarnianych oraz stosunek tych zweryfikowanych emisji do
całości zgłoszonych emisji gazów cieplarnianych w tych
kategoriach źródeł, w odniesieniu do roku X-2;
(l)
wyniki kontroli przeprowadzonych w zakresie
spójności emisji zgłoszonych w wykazach gazów cieplarnianych w
odniesieniu do roku X-2, wraz z:
(i)      zweryfikowanymi emisjami
zgłoszonymi na mocy dyrektywy 2003/87/WE;
(ii)      emisjami na poziomie zakładu
zgłoszonymi na mocy rozporządzenia (WE) nr 166/2006;
(m)
wyniki kontroli przeprowadzonych w zakresie
spójności działalności, danych podstawowych i
założeń wykorzystanych w celu oszacowania emisji w trakcie
przygotowywania wykazów emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do roku X-2,
wraz z:
(i)      danymi i założeniami
wykorzystanymi do przygotowania wykazów czynników zanieczyszczenia powietrza na
mocy dyrektywy 2001/81/WE;
(ii)      danymi zgłoszonymi zgodnie z art.
6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 842/2006;
(iii)     danymi dotyczącymi energii
zgłoszonymi zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1099/2008 i
załącznikiem B do tego rozporządzenia;
(n)
opis wszelkich zmian w krajowym systemie wykazów;
(o)
opis wszelkich zmian w krajowym rejestrze;
(p)
wszelkie inne elementy sprawozdania
dotyczącego krajowego wykazu gazów cieplarnianych potrzebne do
przygotowania unijnego sprawozdania na temat wykazu gazów cieplarnianych, takie
jak informacje dotyczące planów zapewniania jakości i kontroli
jakości posiadanych przez państwa członkowskie, ogólne szacunki
niepewności i ogólną ocenę kompletności.
W pierwszym roku sprawozdawczym na mocy
niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie informują
Komisję o zamiarze wykorzystania przepisów art. 3 ust. 4 i 5 decyzji
nr 406/2009/WE.
2.
Państwa członkowskie przekazują
Komisji do dnia 15 marca każdego roku swoje kompletne i aktualne
sprawozdania dotyczące krajowego wykazu. Takie sprawozdanie zawiera
wszystkie informacje przewidziane w ust. 1 niniejszego artykułu i wszelkie
późniejsze aktualizacje tych informacji;
3.
Państwa członkowskie
przedkładają sekretariatowi UNFCCC do dnia 15 kwietnia każdego
roku krajowe wykazy zawierające informacje identyczne z
przedłożonymi Komisji zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.
4.
Komisja, we współpracy z państwami
członkowskimi, zestawia corocznie wykaz gazów cieplarnianych w Unii i
sprawozdanie na temat wykazu gazów cieplarnianych w Unii oraz przedkłada
je sekretariatowi UNFCCC do dnia 15 kwietnia każdego roku.
5.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia w celu:
(a)
dodania substancji do wykazu gazów cieplarnianych
zawartego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia lub
usunięcia substancji z tego wykazu;
(b)
określenia wymogów dotyczących
monitorowania i sprawozdawczości w zakresie LULUCF, zgodnie z
każdym nowym porozumieniem międzynarodowym lub aktem ustawodawczym
przyjętym zgodnie z art. 9 decyzji nr 406/2009/WE.
Artykuł 8
Przybliżone wykazy gazów
cieplarnianych
Państwa członkowskie przekazują
Komisji do dnia 31 lipca każdego roku („rok X”) przybliżone wykazy
gazów cieplarnianych w odniesieniu do roku X-1. Komisja na podstawie
przybliżonych wykazów gazów cieplarnianych przedłożonych przez
państwa członkowskie lub, w razie konieczności, w oparciu o
własne oszacowania zestawia co roku unijny przybliżony wykaz gazów
cieplarnianych. Komisja podaje te informacje do wiadomości publicznej
każdego roku do dnia 30 września.
Artykuł 9
Procedury realizacji oszacowań emisji
1.
Komisja przeprowadza wstępną
kontrolę danych przekazanych przez państwa członkowskie na mocy
art. 7 ust. 1 niniejszego rozporządzenia pod względem
kompletności i potencjalnych problemów. Przesyła wyniki państwom
członkowskim w ciągu 6 tygodni od terminu przekazania. Do dnia 15
marca państwa członkowskie odpowiadają na wszelkie pytania
postawione w wyniku wstępnej kontroli, wraz z przedłożeniem
ostatecznego wykazu w odniesieniu do roku X-2.
2.
W przypadku gdy do dnia 15 marca państwo
członkowskie nie odpowie na pytania postawione przez Komisję lub nie
przedłoży kompletnych oszacowań wykazu wymaganych do zestawienia
unijnego wykazu, Komisja przygotowuje oszacowania, które zostaną zastosowane
zamiast właściwych oszacowań w wykazie państwa
członkowskiego. W tym celu Komisja wykorzystuje metody zgodne z wytycznymi
mającymi zastosowanie do opracowywania krajowych wykazów gazów
cieplarnianych.
Artykuł 10
Sprawozdawczość w zakresie emisji
CO2 z transportu morskiego
1.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia w celu
określenia wymogów dotyczących monitorowania i sprawozdawczości
w zakresie emisji CO2 z transportu morskiego w odniesieniu do statków
morskich zawijających do portów morskich państw członkowskich.
Przyjęte wymogi dotyczące monitorowania i sprawozdawczości
są spójne z wymogami uzgodnionymi w UNFCCC oraz, w możliwym zakresie,
z wymogami mającymi zastosowanie do statków w kontekście IMO lub
poprzez prawodawstwo unijne dotyczące emisji gazów cieplarnianych z
transportu morskiego. W możliwym zakresie wymogi dotyczące
monitorowania i sprawozdawczości minimalizują obciążenie
pracą państw członkowskich, w tym poprzez stosowanie scentralizowanego
gromadzenia i obsługi danych.
2.
W przypadku przyjęcia aktu na mocy ust. 1
państwa członkowskie ustalają i zgłaszają Komisji w
terminie do dnia 15 stycznia każdego roku („rok X”) emisje CO2 z
transportu morskiego w odniesieniu do roku X-2 zgodnie z tym aktem.
Rozdział 4
Rejestry
Artykuł 11
Ustanowienie i funkcjonowanie rejestrów
1.
Unia i państwa członkowskie tworzą i
utrzymują rejestry w celu dokładnego rozliczania wydawania,
posiadania, przekazywania, nabywania, anulowania i wycofania AAU, RMU, ERU i
CER, jak również przeniesienia AAU, RMU, ERU i CER. Państwa
członkowskie mogą również wykorzystywać te rejestry dla
celów dokładnego rozliczenia jednostek, o których mowa w art. 11a ust. 5
dyrektywy 2003/87/WE.
2.
Unia i państwa członkowskie mogą
utrzymywać swoje rejestry w jednolitym systemie wraz z jednym
państwem członkowskim lub większą ich liczbą.
3.
Dane, o których mowa w ust. 1 niniejszego
artykułu, udostępnia się głównemu zarządcy
powołanemu na podstawie art. 20 dyrektywy 2003/87/WE.
4.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia w celu
ustanowienia rejestru Unii, o którym mowa w ust. 1 niniejszego
artykułu.
Artykuł 12
Wycofanie jednostek na podstawie
protokołu z Kioto
1.
Państwa członkowskie, zakończywszy
przegląd swoich krajowych wykazów prowadzonych na podstawie protokołu
z Kioto za każdy rok pierwszego okresu zobowiązań
wynikającego z protokołu z Kioto, w tym rozstrzygnąwszy wszelkie
kwestie wdrożeniowe, wycofują z wykazu AAU, RMU, ERU i CER
równoważne swoim emisjom netto w ciągu danego roku.
2.
W odniesieniu do ostatniego roku okresu zobowiązań
wynikającego z protokołu z Kioto państwa członkowskie
wycofują jednostki z rejestru przed końcem dodatkowego okresu na
wypełnienie zobowiązań określonego w decyzji 11/CMP.1
Konferencji Stron UNFCCC służącej jako spotkanie stron
protokołu z Kioto.
Rozdział 5
Sprawozdawczość w zakresie
polityki i środków oraz w zakresie prognoz antropogenicznych emisji gazów
cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze
Artykuł 13
Krajowe systemy polityki, środków i
prognoz
1.
W ciągu roku od wejścia w życie
niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie i Komisja
ustanawiają i prowadzą krajowe systemy sprawozdawczości w
zakresie polityki i środków oraz służące przygotowywaniu i
przekazywaniu prognoz dotyczących antropogenicznych emisji gazów
cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez
pochłaniacze, a także dążą do ciągłego
ulepszania tych systemów. Te krajowe systemy obejmują wszystkie
rozwiązania instytucjonalne, prawne i proceduralne ustanowione w
państwie członkowskim i w Unii na potrzeby oceny polityki i
sporządzania prognoz dotyczących antropogenicznych emisji gazów
cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez
pochłaniacze.
2.
Ich celem jest zapewnienie terminowości,
przejrzystości, dokładności, spójności,
porównywalności i kompletności przekazanych informacji
dotyczących polityki, środków i prognoz antropogenicznych emisji
gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez
pochłaniacze, o których to informacjach mowa w art. 14 i 15 niniejszego
rozporządzenia, w tym wykorzystywania i stosowania danych, metod i modeli
oraz wdrożenie działań w zakresie zapewniania jakości i
kontroli jakości oraz analizy wrażliwości.
Artykuł 14
Sprawozdawczość w zakresie
polityki i środków
1.
Państwa członkowskie przekazują
Komisji do dnia 15 marca każdego roku („rok X”):
(a)
opis swojego krajowego systemu
sprawozdawczości w zakresie polityki i środków służącego
przygotowywaniu i przekazywaniu prognoz dotyczących antropogenicznych
emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania
przez pochłaniacze zgodnie z art. 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia
lub informacje o wszelkich zmianach dokonanych w tym systemie, w przypadku gdy
przekazano już taki opis;
(b)
wszelkie dodatkowe informacje lub uaktualnienia
mające znaczenie dla ich strategii rozwoju niskoemisyjnego, o których mowa
w art. 4 niniejszego rozporządzenia, i o postępach we wdrażaniu
tych strategii;
(c)
informacje dotyczące krajowej polityki i
środków oraz wdrożenia polityki i środków Unii, które
ograniczają lub redukują emisje gazów cieplarnianych przez
źródła lub zwiększają ich usunięcie przez
pochłaniacze, przedstawione w układzie sektorowym dla
każdego z gazów cieplarnianych, o których mowa w załączniku I do
niniejszego rozporządzenia. Informacje te powinny zawierać
odniesienia do mającej zastosowanie polityki krajowej lub polityki Unii,
szczególnie w dziedzinie jakości powietrza, i obejmować:
(i)      cel polityki lub środka oraz krótki
opis polityki lub środka;
(ii)      rodzaj instrumentu politycznego;
(iii)     stan wdrażania;
(iv)     wskaźniki służące do
monitorowania i oceny postępu w czasie;
(v)     ilościowe oszacowanie skutków dla
emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania
przez pochłaniacze, w podziale na:
–
wyniki oceny ex ante skutków każdej
polityki i każdego środka. Oszacowania określa się w
odniesieniu do czterech kolejnych przyszłych lat kończących
się na 0 lub 5, następujących bezpośrednio po roku X, z
rozróżnieniem na emisje gazów cieplarnianych objętych dyrektywą
2003/87/WE i tych, które objęte są decyzją nr 406/2009/WE;
–
wyniki oceny ex post skutków każdej
polityki i każdego środka łagodzenia zmiany klimatu, z
rozróżnieniem na emisje gazów cieplarnianych objętych dyrektywą
2003/87/WE i tych, które objęte są decyzją nr 406/2009/WE.
(vi)     oszacowania prognozowanych kosztów
polityki i środków, a także w stosownych przypadkach oszacowania
poniesionych kosztów polityki i środków;
(vii)    wszystkie odniesienia do oceny i do
sprawozdań technicznych, o których mowa w ust. 2 niniejszego
artykułu, stanowiących jej podstawę;
(d)
informacje o wdrożonych lub zaplanowanych
środkach i polityce na rzecz wdrożenia właściwego
prawodawstwa Unii oraz informacje o krajowych procedurach zgodności i
egzekucji;
(e)
informacje, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. d)
decyzji nr 406/2009/WE;
(f)
informacje o zakresie, w jakim działanie
państwa członkowskiego stanowi znaczący element wysiłków
podjętych na szczeblu krajowym, jak również zakresie, w jakim
przewidywane wykorzystanie wspólnego stosowania i mechanizmu czystego rozwoju
oraz międzynarodowego handlu uprawnieniami do emisji stanowi
uzupełnienie działań krajowych, zgodnie z odnośnymi
postanowieniami protokołu z Kioto i decyzji przyjętych na jego mocy.
2.
Państwa członkowskie podają do wiadomości
publicznej, w formie elektronicznej, wszelkie oceny kosztów i skutków krajowej
polityki i środków oraz wszelkie informacje dotyczące wdrożenia
polityki i środków Unii, które ograniczają lub redukują emisje
gazów cieplarnianych przez źródła lub zwiększają ich
usunięcie przez pochłaniacze, wraz ze sprawozdaniami technicznymi,
które stanowią podstawę tych ocen. Powinny one obejmować opisy
zastosowanych modeli i rodzajów podejścia metodologicznego, definicje i
założenia bazowe.
Artykuł 15
Sprawozdawczość
w zakresie prognoz
1.
Państwa członkowskie przekazują
Komisji do dnia 15 marca każdego roku („rok X”) krajowe prognozy
dotyczące antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich
źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, przedstawione w
podziale na gazy i sektory. Prognozy te obejmują oszacowania
ilościowe w odniesieniu do czterech kolejnych przyszłych lat
kończących się na 0 lub 5, następujących
bezpośrednio po roku X. W krajowych prognozach uwzględnia się
każdą politykę i środki przyjęte na poziomie Unii i
obejmują one:
(a)
prognozy bez środków, prognozy ze
środkami i prognozy z dodatkowymi środkami;
(b)
prognozy całkowitych emisji gazów
cieplarnianych i odrębne oszacowania prognozowanych emisji gazów
cieplarnianych w odniesieniu do źródeł emisji objętych dyrektywą
2003/87/WE i decyzją nr 406/2009/WE;
(c)
wyraźne określenie polityki i
środków krajowych, regionalnych i unijnych uwzględnionych w
prognozach dotyczących antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych
według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze.
Jeżeli tego rodzaju polityka i środki nie są uwzględnione,
wyraźnie stwierdza się i wyjaśnia ten fakt;
(d)
wyniki analiz wrażliwości przeprowadzonej
dla tych prognoz;
(e)
wszystkie właściwe odniesienia do oceny i
do sprawozdań technicznych stanowiących podstawę tych ocen, o
których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu.
2.
W przypadku gdy państwa członkowskie nie
przekażą kompletnych oszacowań prognoz do dnia 15 marca
każdego roku, Komisja może przygotować oszacowania konieczne do
zestawienia prognoz unijnych.
3.
Państwa członkowskie podają do
wiadomości publicznej, w formie elektronicznej, swoje krajowe prognozy
dotyczące emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł
oraz usuwania przez pochłaniacze wraz ze sprawozdaniami technicznymi,
które stanowią podstawę tych prognoz. Powinny one obejmować
opisy zastosowanych modeli i rodzajów podejścia metodologicznego,
definicje i założenia bazowe.
Rozdział 6
Sprawozdawczość w zakresie innych
informacji istotnych dla zmiany klimatu
Artykuł 16
Sprawozdawczość w zakresie
krajowych działań przystosowawczych
Do dnia 15 marca każdego roku
państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o swoich
wdrożonych lub planowanych działaniach w zakresie przystosowania
się do zmiany klimatu, w szczególności na temat krajowych lub
regionalnych strategii przystosowawczych lub na temat środków
przystosowawczych. Informacje te obejmują przydział środków
budżetowych według sektora polityki i, w odniesieniu do każdego
środka przystosowawczego, główny cel, rodzaj instrumentu, stan
wdrażania i kategorię wpływu na zmianę klimatu (taką
jak: powódź, podnoszenie się poziomu morza, ekstremalne temperatury,
susze i ekstremalne zdarzenia meteorologiczne).
Artykuł 17
Sprawozdawczość w zakresie
wsparcia finansowego i technologicznego na rzecz krajów rozwijających
się
W oparciu o najlepsze dostępne dane
państwa członkowskie przekazują Komisji do dnia 15 marca
każdego roku („rok X”):
(a)
informacje dotyczące wsparcia finansowego
rozdzielonego i wydatkowanego na rzecz krajów rozwijających się na
mocy UNFCCC w odniesieniu do roku X-1, wsparcia finansowego rozdzielonego w
odniesieniu do roku X oraz planowanego zapewnienia wsparcia. Przekazywane
informacje obejmują:
(i)      to, czy środki finansowe, które
państwo członkowskie przekazuje na rzecz krajów rozwijających
się, są nowe i dodatkowe w kontekście UNFCCC, oraz sposób
ich obliczenia;
(ii)      informacje o wszelkich środkach
finansowych przydzielonych przez państwo członkowskie w odniesieniu
do wdrożenia UNFCCC według rodzaju kanałów, takiego jak:
kanały dwustronne, regionalne lub inne kanały wielostronne;
(iii)     ilościowe informacje
dotyczące przepływów finansowych w oparciu o tzw.
„wskaźniki z Rio dotyczące pomocy związanej z łagodzeniem
zmian klimatu i pomocy związanej z przystosowywaniem się do
zmiany klimatu” („wskaźniki z Rio”) wprowadzone przez Grupę Pomocy
Rozwojowej OECD oraz informacje metodologiczne na temat wdrażania metodyki
dotyczącej wskaźników z Rio w zakresie zmiany klimatu;
(iv)     szczegółowe informacje na temat
pomocy udzielonej zarówno przez sektory publiczne, jak i prywatne, w stosownych
przypadkach, na rzecz krajów rozwijających się, które są
szczególnie narażone na skutki zmiany klimatu, na potrzeby
przystosowywania się do tych skutków zmiany klimatu;
(v)     szczegółowe informacje na temat
pomocy udzielonej zarówno przez sektory publiczne, jak i prywatne, w stosownych
przypadkach, na rzecz krajów rozwijających się na potrzeby
łagodzenia emisji gazów cieplarnianych;
(b)
informacje na temat działań państwa
członkowskiego związanych z transferem technologii na mocy UNFCCC do
krajów rozwijających się i na temat przekazanych technologii w
odniesieniu do roku X-1, informacje na temat planowanych działań
związanych z transferem technologii na mocy UNFCCC do krajów
rozwijających się i na temat technologii przekazywanych w roku X i
latach kolejnych. Powinno to obejmować informacje na temat tego, czy
przekazana technologia została wykorzystana na potrzeby łagodzenia
skutków zmiany klimatu lub przystosowywania się do nich, kraju
będącego jej odbiorcą, kwoty udzielonego wsparcia i rodzaju
przekazanej technologii.
Artykuł 18
Sprawozdawczość w zakresie
wykorzystania dochodów ze sprzedaży na aukcji i jednostek
pochodzących z projektów
1.
Państwa członkowskie przekazują
Komisji do dnia 15 marca każdego roku („rok X”) w odniesieniu do roku X-1:
(a)
szczegółowe uzasadnienie, o którym mowa w art.
6 ust. 2 decyzji nr 406/2009/WE;
(b)
informacje na temat wykorzystania dochodów
uzyskanych w ciągu roku X-1 przez państwo członkowskie w wyniku
sprzedaży uprawnień na aukcji zgodnie z art. 10 ust. 1 dyrektywy
2003/87/WE. Informacje te obejmują także określone i
szczegółowe informacje na temat wykorzystania 50 % dochodów i
podjętych wskutek tego działań, z wyszczególnieniem kategorii
takich działań podjętych zgodnie z art. 10 ust. 3 dyrektywy
2003/87/WE i z podaniem właściwego kraju lub regionu
będącego beneficjentem;
(c)
informacje na temat wykorzystania wszystkich dochodów
uzyskanych przez państwo członkowskie w wyniku sprzedaży na
aukcji uprawnień do emisji lotniczych zgodnie z art. 3d ust. 1 lub 2
dyrektywy 2003/87/WE;
(d)
informacje, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b) decyzji
nr 406/2009/WE, oraz informacje na temat sposobu, w jaki ich polityka
zakupu przyczynia się do osiągnięcia międzynarodowego
porozumienia w sprawie zmiany klimatu.
2.
W odniesieniu do państw członkowskich,
które wykorzystują kwotę równoważną kwocie uzyskanej jako
dochody ze sprzedaży na aukcji na cele zgodne z art. 3d ust. 4 i art.
10 ust 3 dyrektywy 2003/87/WE, do kwoty tej stosując się wymogi zawarte
w lit. b) i c) paragrafu niniejszego artykułu.
3.
Dochody ze sprzedaży na aukcji, których nie
wydatkowano w momencie gdy państwo członkowskie przekazuje
sprawozdanie Komisji zgodnie z niniejszym artykułem, są
określane ilościowo i zgłaszane w sprawozdaniach za kolejne
lata.
4.
Państwa członkowskie podają do
publicznej wiadomości sprawozdania przedłożone Komisji zgodnie z
niniejszym artykułem.
Artykuł 19
Sprawozdania dwuletnie i komunikaty
krajowe
1.
Unia i państwa członkowskie
przedkładają sekretariatowi UNFCCC sprawozdania dwuletnie zgodnie z
decyzją 1/CP.16 i komunikaty krajowe zgodnie z art. 12 UNFCCC.
2.
Państwa członkowskie
przedkładają również Komisji komunikaty krajowe i sprawozdania
dwuletnie.
Rozdział 7
Unijny przegląd ekspercki emisji gazów
cieplarnianych
Artykuł 20
Ekspercki przegląd wykazów
1.
Komisja przeprowadza wstępny przegląd
ekspercki danych z wykazów krajowych przedłożonych przez państwa
członkowskie zgodnie z art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia w
celu określenia rocznego limitu emisji przewidzianego w art. 3 ust. 2
akapit czwarty decyzji nr 406/2009/WE.
2.
Począwszy od danych zgłoszonych w
odniesieniu do 2013 r., Komisja przeprowadza roczny przegląd
ekspercki krajowych danych inwentaryzacyjnych przedłożonych przez
państwa członkowskie zgodnie z art. 7 ust 2 niniejszego
rozporządzenia w celu monitorowania osiągnięcia przez
państwa członkowskie redukcji lub ograniczenia emisji gazów
cieplarnianych, zgodnie z art. 3 decyzji nr 406/2009/WE, a także
wszelkich innych celów w zakresie redukcji lub ograniczenia emisji gazów,
określonych w prawodawstwie Unii.
3.
Wstępne i roczne przeglądy eksperckie
obejmują:
(a)
kontrole w celu zweryfikowania przejrzystości,
dokładności, spójności, porównywalności i kompletności
przedłożonych informacji;
(b)
kontrole w celu zidentyfikowania przypadków, w
których dane inwentaryzacyjne są przygotowane w sposób niespójny z
wytycznymi UNFCCC lub zasadami Unii; oraz
(c)
obliczenie wynikających niezbędnych
korekt technicznych, w stosownych przypadkach.
4.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia w celu
określenia zasad przeprowadzania przeglądów eksperckich, o których
mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, w tym zadań określonych
w ust. 3 niniejszego artykułu.
5.
Komisja przyjmuje akt wykonawczy w celu
określenia całkowitej sumy emisji w odniesieniu do danego roku,
wynikającej ze skorygowanych danych inwentaryzacyjnych dla każdego
państwa członkowskiego po zakończeniu właściwego
przeglądu rocznego.
6.
Dane w odniesieniu do każdego państwa
członkowskiego zarejestrowane w rejestrach ustanowionych zgodnie z
art. 11 decyzji nr 406/2009/WE i art. 19 dyrektywy 2003/87/WE jako dane z
datą przypadającą na jeden miesiąc od daty publikacji aktu
wykonawczego przyjętego zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu, w tym
zmiany tych danych wynikające z wykorzystania przez dane państwo
członkowskie elastyczności zgodnie z art. 3 i 5 decyzji
nr 406/2009/WE, mają znaczenie dla stosowania art. 7 ust. 1 decyzji
nr 406/2009/WE.
Artykuł 21
Uwzględnianie skutków ponownych
obliczeń
1.
W przypadku gdy przegląd ekspercki danych
inwentaryzacyjnych odnoszących się do roku 2020 został
ukończony zgodnie z art. 20 niniejszego rozporządzenia, Komisja
oblicza według wzoru określonego w załączniku II do
niniejszego rozporządzenia ponownie obliczoną sumę emisji gazów
cieplarnianych dla każdego państwa członkowskiego.
2.
Nie naruszając przepisów art. 31 ust. 2
niniejszego rozporządzenia, Komisja wykorzystuje między innymi
ponownie przeliczoną sumę, o której mowa w ust. 1 niniejszego
artykułu, przy proponowaniu celów w zakresie redukcji lub ograniczenia
emisji dla każdego państwa członkowskiego na okres po
2020 r. zgodnie z art. 14 decyzji nr 406/2009/WE.
3.
Komisja niezwłocznie publikuje wyniki
obliczeń dokonanych na mocy ust. 1 niniejszego artykułu.
Rozdział 8
Ocena postępów w wypełnianiu
zobowiązań Unii i zobowiązań międzynarodowych
Artykuł 22
Ocena postępów
1.
Komisja dokonuje co roku oceny na
podstawie informacji przedstawionych w art. 7, 8, 11 i
15-18 niniejszego rozporządzenia, w porozumieniu z państwami
członkowskimi, postępów poczynionych przez Unię i jej
państwa członkowskie w zakresie wypełniania
następujących zobowiązań, mając na uwadze ustalenie,
czy poczyniono wystarczające postępy:
(a)
zobowiązań na mocy art. 4 UNFCCC i art. 3
protokołu z Kioto, jak określono dokładniej w decyzji przyjętej
przez Konferencję Stron UNFCCC lub Konferencję Stron UNFCCC
służącą jako spotkanie stron protokołu z Kioto;
(b)
obowiązków określonych w art. 3 decyzji
nr 406/2009/WE.
2.
Komisja co dwa lata ocenia ogólny wpływ
lotnictwa na klimat na świecie, w tym poprzez emisje inne niż emisje
CO2, takie jak emisje tlenków azotu, oraz skutki, takie jak
wspomaganie tworzenia się chmur pierzastych, w oparciu o dane
dotyczące emisji przekazane przez państwa członkowskie zgodnie z
art. 7 niniejszego rozporządzenia, i w stosownych przypadkach poprawia
określanie ilościowe poprzez odwołanie się do postępów
naukowych i informacji o ruchu lotniczym.
3.
Do dnia 31 października każdego roku
Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w
którym podsumowane są wnioski z ocen określonych w ust. 1 i 2
niniejszego artykułu.
Artykuł 23
Sprawozdanie w sprawie dodatkowego
okresu przeznaczonego na wypełnienie zobowiązań na mocy
protokołu z Kioto
Unia i każde państwo
członkowskie przedkładają Sekretariatowi UNFCCC sprawozdanie
dotyczące dodatkowego okresu na wypełnienie zobowiązań, o
których mowa w ust. 3 decyzji 13/CMP.1, po upływie tego okresu.
Rozdział 9
Współpraca i wsparcie
Artykuł 24
Współpraca między państwami
członkowskimi i Unią
Państwa członkowskie i Unia utrzymują
pełną współpracę i koordynację między sobą w odniesieniu
do zobowiązań na podstawie niniejszego rozporządzenia w
zakresie:
(a)
sporządzania wykazu gazów cieplarnianych w
Unii i sprawozdania dotyczącego wykazu gazów cieplarnianych w Unii na mocy
art. 7 ust. 4 niniejszego rozporządzenia;
(b)
przygotowania unijnego komunikatu krajowego zgodnie
z art. 12 UNFCCC i sprawozdania dwuletniego na mocy decyzji 1/CP.16;
(c)
procedur przeglądu i zgodności na
podstawie UNFCCC i protokołu z Kioto zgodnie z odnośnymi decyzjami wydanymi
na mocy UNFCCC i protokołu z Kioto, a także procedur Unii w
zakresie przeglądu wykazów gazów cieplarnianych państw
członkowskich, o którym mowa w art. 20 niniejszego rozporządzenia;
(d)
wszelkich dostosowań na mocy art. 5 ust. 2
protokołu z Kioto lub w następstwie unijnego procesu
przeglądu, o którym mowa w art. 20 niniejszego rozporządzenia, lub
innych zmian w wykazach i sprawozdaniach dotyczących wykazów już
przedłożonych lub planowanych do przedłożenia Sekretariatowi
UNFCCC;
(e)
sporządzania przybliżonego wykazu gazów
cieplarnianych w Unii na mocy art. 8 niniejszego rozporządzenia;
(f)
sprawozdawczości w odniesieniu do wycofania
ERU, CER, AAU lub RMU po dodatkowym okresie, o którym mowa w ust. 14
decyzji 13/CMP.1 na wypełnienie zobowiązań na mocy art. 3
ust. 1 protokołu z Kioto.
Artykuł 25
Rola Europejskiej Agencji Środowiska
Europejska Agencja Ochrony Środowiska
pomaga Komisji w jej pracy na rzecz spełnienia wymogów art. 6-10, 13-20,
22 i 23 niniejszego rozporządzenia zgodnie ze swoim rocznym programem
pracy. Obejmuje to pomoc przy:
(a)
sporządzaniu wykazu gazów cieplarnianych w
Unii i przygotowywaniu sprawozdania dotyczącego wykazu gazów
cieplarnianych w Unii;
(b)
wykonywaniu procedur w zakresie zapewniania
jakości i kontroli jakości na potrzeby przygotowywania wykazu gazów
cieplarnianych w Unii;
(c)
przygotowywaniu oszacowań w odniesieniu do
danych niezgłoszonych w krajowych wykazach gazów cieplarnianych;
(d)
przeprowadzaniu rocznego przeglądu
eksperckiego;
(e)
sporządzaniu przybliżonego wykazu gazów
cieplarnianych w Unii;
(f)
zestawianiu informacji zgłoszonych przez
państwa członkowskie w odniesieniu do prognoz, polityki i
środków;
(g)
wykonywaniu procedur w zakresie zapewniania
jakości i kontroli jakości w odniesieniu do informacji
zgłoszonych przez państwa członkowskie w odniesieniu do
prognoz, polityki i środków;
(h)
przygotowywaniu oszacowań w odniesieniu do
dotyczących prognoz danych niezgłoszonych przez państwa
członkowskie;
(i)
opracowywaniu danych na potrzeby rocznego
sprawozdania dla Parlamentu Europejskiego i Rady przygotowywanego przez
Komisję;
(j)
rozpowszechnianiu informacji zgromadzonych na mocy
niniejszego rozporządzenia, w tym utrzymywaniu i aktualizowaniu bazy
danych dotyczących polityki i środków łagodzenia zmiany klimatu
w państwach członkowskich oraz systemu wymiany informacji o skutkach
zmiany klimatu, wrażliwości na nie i przystosowywaniu się do
zmiany klimatu.
Rozdział 10
Delegowanie
Artykuł 26
Szczegółowe wymogi dotyczące
sprawozdawczości
Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia
w celu określenia szczegółowych zasad sprawozdawczości, w tym
zasad dotyczących treści, struktury, formatu i procesu składania
sprawozdań w odniesieniu do przekazywania informacji przez państwa
członkowskie na mocy art. 4,5,7,8 i 13-19 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 27
Wymogi dotyczące systemów krajowych
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia w celu
określenia wymogów dotyczących tworzenia, działania i
funkcjonowania krajowych systemów państw członkowskich na mocy art. 5
i 13 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 28
Uchylenie lub zmiana zobowiązań
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia w celu
uchylenia art. 4-7, 10-12, 14, 15, 17 i 19 niniejszego rozporządzenia lub
dowolnych ich części, lub zmiany tych samych artykułów, w razie
gdy dojdzie do wniosku, że zmiany międzynarodowe lub inne
prowadzą do sytuacji, w której zobowiązania nałożone tymi
artykułami nie są już konieczne, są nieproporcjonalne do
odpowiadających im korzyści, niespójne z wymogami dotyczącymi
sprawozdawczości na mocy UNFCCC lub powielające te wymogi. Wszelkie
akty przyjęte zgodnie z niniejszym artykułem nie sprawiają,
że wymogi unijne i międzynarodowe dotyczące
sprawozdawczości są jako całość bardziej
uciążliwe dla państw członkowskich.
Artykuł 29
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.
Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych
powierza się Komisji na warunkach określonych w niniejszym artykule.
2.
Uprawnienia, o którym mowa w art. 7, 10, 11, 20 i
26-28 niniejszego rozporządzenia, powierza się Komisji na czas
nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia.
3.
Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 7,
10, 11, 20 i 26-28 niniejszego rozporządzenia, może zostać
odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę.
Decyzja o odwołaniu stanowi zakończenie procesu delegowania
uprawnień określonych w tej decyzji. Decyzja ta staje się
skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji
późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność
już obowiązujących aktów delegowanych.
4.
Niezwłocznie po przyjęciu aktu
delegowanego Komisja powiadamia o nim równocześnie Parlament Europejski i
Radę.
5.
Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 7,
10, 11, 20 lub 26-28 niniejszego rozporządzenia wchodzi w życie
wyłącznie w przypadku braku sprzeciwu ze strony Parlamentu
Europejskiego lub Rady wyrażonego w ciągu dwóch miesięcy od
zawiadomienia o tym akcie Parlamentu Europejskiego i Rady lub też
jeśli przed upływem tego terminu Parlament Europejski i Rada
poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić
sprzeciwu. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest
przedłużany o dwa miesiące.
Rozdział 11
Przepisy końcowe
Artykuł 30
Procedura komitetowa
Komisję
wspomaga Komitet ds. Zmian Klimatu. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu
rozporządzenia (UE) nr 182/2011[22].
Artykuł 31
Przegląd
1.
Komisja dokonuje regularnego przeglądu
zgodności przepisów dotyczących monitorowania i sprawozdawczości
na mocy niniejszego rozporządzenia z przyszłymi decyzjami
odnoszącymi się do UNFCCC i protokołu z Kioto innego
prawodawstwa unijnego.
2.
Jeżeli w trakcie okresu zobowiązań
na mocy decyzji nr 406/2009/WE dochodzi do zmiany międzynarodowych zasad
dotyczących szacowania emisji gazów cieplarnianych na potrzeby
przygotowania wykazów gazów cieplarnianych, Komisja ocenia zakres, w jakim nowe
zasady mają zastosowanie na potrzeby decyzji nr 406/2009/WE.
Artykuł 32
Uchylenie
Decyzja nr 280/2004/WE traci moc.
Odniesienia do uchylonej decyzji uważa
się za odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytuje zgodnie
z tabelą korelacji zawartą w załączniku III.
Artykuł 33
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
Gazy cieplarniane
Dwutlenek
węgla (CO2)
Metan (CH4)
Podtlenek azotu (N2O)

Heksafluorek
siarki (SF6)
Trifluorek azotu
(NF3)
Fluorowęglowodory
(HFC):
HFC-23         CHF3
HFC-32         CH2F2
HFC-41         CH3F
HFC-125       CHF2CF3
HFC-134       CHF2CHF2
HFC-134a     CH2FCF3
HFC-143       CH2FCHF2
HFC-143a     CH3CF3
HFC-152       CH2FCH2F
HFC-152a     CH3CHF2
HFC-161       CH3CH2F
HFC-227ea   CF3CHFCF3
HFC-236cb   CF3CF2CH2F
HFC-236ea   CF3CHFCHF2
HFC-236fa    CF3CH2CF3
HFC-245fa    CHF2CH2CF3
HFC-245ca   CH2FCF2CHF2
HFC-365mfc CH3CF2CH2CF3
HFC-43-10mee CF3CHFCHFCF2CF3
lub (C5H2F10)
Perfluorowęglowodory (PFC):
PFC-14, perfluorometan, CF4
PFC-116, perfluoroetan, C2F6
PFC-218, perfluoropropan, C3F8
PFC-318, perfluorocyklobutan, c-C4F8
Perfluorocyklopropan c-C3F6
PFC-3-1-10, perfluorobutan, C4F10
PFC-4-1-12, perfluoropentan, C5F12
PFC-5-1-14, perfluoroheksan, C6F14
PFC-9-1-18, C10F18
ZAŁĄCZNIK II
Ponownie obliczona suma emisji gazów
cieplarnianych, o której mowa w art. 21 ust. 1, w podziale na państwa
członkowskie
Ponownie obliczoną sumę emisji gazów
cieplarnianych w podziale na państwa członkowskie oblicza się
według następującego wzoru:
gdzie:
–
ti,2012 to roczny limit emisji
państwa członkowskiego określony na mocy art. 3 ust. 2 akapit
czwarty i art. 10 decyzji nr 406/2009/WE;
–
ti,2022 to roczny limit emisji
państwa członkowskiego na rok i na mocy art. 3 ust. 2 akapit czwarty
i art. 10 decyzji nr 406/2009/WE, obliczony podobnie jak w przypadku
zastosowania jako danych wejściowych danych z wykazów poddanych
przeglądowi i przedstawionych w 2022 r.
–
ei,j to emisje gazów cieplarnianych
państwa członkowskiego za rok i określone zgodnie z aktami
przyjętymi przez Komisję na mocy art. 20 ust. 5 w następstwie
przeglądu wykazu przez ekspertów w roku j.
ZAŁĄCZNIK III
Tabela korelacji
 Decyzja 280/2004/WE || Niniejsze rozporządzenie
 Artykuł 1 || Artykuł 1
 Artykuł 2 ust. 1 || Artykuł 4 ust. 1
 Artykuł 2 ust. 2 || -
 Artykuł 2 ust. 3 || Artykuł 4 ust. 3
 Artykuł 3 ust. 1 || Artykuł 7 ust. 1 i art. 7 ust. 2
 Artykuł 3 ust. 2 || Artykuł 14 ust. 1 i art. 15 ust. 1
 Artykuł 3 ust. 3 || Artykuł 26, art. 27, art. 28, art. 29
 Artykuł 4 ust. 1 || Artykuł 6
 Artykuł 4 ust. 2 || Artykuł 6
 Artykuł 4 ust. 3 || Artykuł 25
 Artykuł 4 ust. 4 || Artykuł 5 ust. 1
 Artykuł 5 ust. 1 || Artykuł 22 ust. 1
 Artykuł 5 ust. 2 || Artykuł 22 ust. 3
 Artykuł 5 ust. 3 || -
 Artykuł 5 ust. 4 || -
 Artykuł 5 ust. 5 || Artykuł 23
 Artykuł 5 ust. 6 || -
 Artykuł 5 ust. 7 || Artykuł 25
 Artykuł 6 ust. 1 || Artykuł 11 ust. 1
 Artykuł 6 ust. 2 || Artykuł 11 ust. 3
 Artykuł 7 ust. 1 || -
 Artykuł 7 ust. 2 || Artykuł 12 ust. 1 i art. 12 ust. 2
 Artykuł 7 ust. 3 || -
 Artykuł 8 ust. 1 || Artykuł 24
 Artykuł 8 ust. 2 || Artykuł 7 ust. 3
 Artykuł 8 ust. 3 || -
 Artykuł 9 ust. 1 || Artykuł 30
 Artykuł 9 ust. 2 || -
 Artykuł 9 ust. 3 || -
 Artykuł 10 ||
 Artykuł 11 || Artykuł 32
 Artykuł 12 || Artykuł 33
OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI DLA WNIOSKÓW
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.        Tytuł wniosku/inicjatywy

Rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie mechanizmu monitorowania i
sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz
zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, istotnych dla
zmiany klimatu
1.2.        Dziedzina(-y) polityki w
strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[23]
ŚRODOWISKO
I DZIAŁANIA W DZIEDZINIE KLIMATU [07]
1.3.        Charakter wniosku/inicjatywy
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego
działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego
działania będącego następstwem projektu
pilotażowego/działania przygotowawczego[24]
¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z
przedłużeniem bieżącego działania
x Wniosek/inicjatywa dotyczy działania,
które zostało przekształcone pod kątem nowego działania.

1.4.        Cele
1.4.1.     Wieloletni(e) cel(e)
strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie
Niniejszy
wniosek stanowi kluczowy element strategii „Europa 2020” na rzecz
inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego
włączeniu społecznemu. Bezpośrednio przyczynia się do
realizacji jednego z pięciu określonych w niej głównych celów,
jakim jest osiągnięcie do 2020 r. celu redukcji emisji gazów
cieplarnianych o 20 %.
1.4.2.     Cel(e) szczegółowy(-e) i
działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
Cel szczegółowy:
Wdrożenie
polityki i prawodawstwa UE w zakresie działań w dziedzinie klimatu
(kod ABB 07 12)
Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa:
07
12 01 (Wdrożenie polityki i prawodawstwa UE w zakresie działań w
dziedzinie klimatu)
1.4.3.     Oczekiwany(-e) wynik(i) i
wpływ
Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej.
Konieczne
jest zmienienie istniejącego mechanizmu monitorowania w celu realizacji pewnych
dziedzin polityki w zakresie zmiany klimatu oraz zapewnienia korzyści
wszystkim obywatelom i przedsiębiorstwom, w szczególności pod
względem poprawy jakości powietrza, zapewnienia dostaw energii,
promowania ekologicznego wzrostu gospodarczego i innowacji. Niniejszy wniosek
pomoże również zwiększyć międzynarodową
wiarygodność UE poprzez dostarczanie wysokiej jakości informacji
na temat działań podejmowanych w celu przeciwdziałania zmianie
klimatu. Poprzez gromadzenie tych informacji niniejszy wniosek zapewni
również lepsze przygotowanie UE do sprostania wszelkim przyszłym
wyzwaniom związanym ze zmianą klimatu.
1.4.4.     Wskaźniki wyników i
wpływu
Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy.
Poniższe
wskaźniki odpowiadają ogólnym, szczegółowym i operacyjnym celom
wniosku:
-
liczba przypadków braku zgodności stwierdzonych na poziomie UE lub na mocy
UNFCCC;
-
liczba sprawozdań przedłożonych w terminie Komisji lub na mocy
UNFCCC;
-
spójność sprawozdań na poziomie UE ze sprawozdaniami
przedłożonymi przez państwa członkowskie, w oparciu o
przeglądy unijne i UNFCCC;
-
spójność danych dotyczących emisji przedłożonych przez
państwa członkowskie na podstawie decyzji MMD i innych narzędzi
sprawozdawczych, w oparciu o przeglądy unijne i UNFCCC;
-
kompletność sprawozdań państw członkowskich
przedkładanych Komisji i na mocy UNFCCC na tle obowiązujących
wymogów;
-
stosowanie przez państwa członkowskie wspólnych metod i formatów w
zakresie sprawozdawczości przy składaniu sprawozdań
dotyczących wsparcia finansowego i technologicznego;
-
stosowanie przez państwa członkowskie krajowych i
międzynarodowych wytycznych w dziedzinie metodyki i
sprawozdawczości;
-
kompletność sprawozdań państw członkowskich
przedkładanych Komisji i na mocy UNFCCC na tle obowiązujących
wymogów;
-
stosowanie przez państwa członkowskie wspólnych metod i formatów w
zakresie sprawozdawczości w odniesieniu do projektów, polityki,
środków i faktycznych emisji;
-
dostępność danych i informacji oraz tworzenie nowego
przepływu informacji w obszarach, których dotyczy wniosek.
1.5.        Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
1.5.1.     Potrzeba(-y), która(-e)
ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub
długoterminowej
Krótkoterminowym
celem niniejszego wniosku jest wniesienie znaczącego wkładu w cel UE
w zakresie redukcji emisji do 2020 r. oraz realizacja strategii „Europa
2020”. Wniosek ma również cel długoterminowy, a mianowicie
osiągnięcie redukcji emisji w UE po 2020 r.
W
perspektywie krótkoterminowej Komisja będzie musiała
rozpocząć procedury udzielania zamówień w celu uzyskania pomocy
technicznej potrzebnej do wdrożenia wniosku, szczególnie w odniesieniu do
eksperckiego przeglądu wykazu, który przewidziano w art. 20 wniosku.
1.5.2.     Wartość dodana z
tytułu zaangażowania Unii Europejskiej
Część
przepisów zawartych w niniejszym wniosku musi zostać wdrożona na
poziomie UE, ponieważ wymaga tego prawo UE, a mianowicie decyzja
406/2009/WE i zmieniona dyrektywa 2003/87/WE.
Ponieważ
nadrzędne zobowiązania dotyczące klimatu podejmowane są na
poziomie UE, bardziej efektywne jest także opracowanie na poziomie UE
potrzebnych narzędzi sprawozdawczych. Ponadto rozwiązywanie
zidentyfikowanych problemów, takich jak dotyczące spójności i terminowości
sprawozdawczości UE i państw członkowskich na mocy Ramowej
konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, wymaga skoordynowania
danych i metod we wszystkich 27 państwach członkowskich, co
można efektywniej przeprowadzić na poziomie UE.
1.5.3.     Główne wnioski
wyciągnięte z podobnych działań
We
wniosku uwzględniono główne wnioski wyciągnięte z
wdrożenia decyzji nr 280/2004/WE oraz informacje zwrotne otrzymane od
zainteresowanych stron. Celem wniosku jest usunięcie zidentyfikowanych
słabych punktów i rozwiązanie problemów, a także, w stosownych
przypadkach, uproszczenie wymogów dotyczących sprawozdawczości. W
szczególności doświadczenia we wdrażaniu decyzji MMD
wskazują na to, że pewne wymogi dotyczące sprawozdawczości
nie doprowadziły do osiągnięcia oczekiwanych wyników (np.
wymaganych wskaźników) lub informacji nie wykorzystywano w przewidywany
sposób. Z tego względu zmienia się te wymogi, aby zapewnić
istotność i celowość sprawozdawczości. Nowe wymogi
są dostosowane do istniejących kanałów sprawozdawczości i potrzeb
w zakresie informacji.
1.5.4.     Spójność z
ewentualnymi innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia
Wniosek
jest ściśle powiązany ze strategią „Europa 2020” i jej
inicjatywą przewodnią „Europa efektywnie korzystająca z
zasobów”. Jest spójny z istniejącą polityką UE
dotyczącą klimatu, energii i spraw społecznych oraz ją
uzupełnia.
1.6.        Czas trwania działania i
jego wpływu finansowego
¨ Wniosek/inicjatywa o określonym
czasie trwania
–
¨  Czas trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.
–
¨  Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.
x Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym
czasie trwania
–
Wdrożenie nastąpi prawdopodobnie w
2013 r., zależnie od postępu procesu ustawodawczego
1.7.        Przewidywany(-e) tryb(y)
zarządzania[25]
x Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję
¨ Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań
wykonawczych:
–
¨  agencjom wykonawczym
–
¨  organom utworzonym przez Wspólnoty[26]

–
¨  krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek
świadczenia usługi publicznej
–
¨  osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych
działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej,
określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu
art. 49 rozporządzenia finansowego
¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi
¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy
wyszczególnić)
W przypadku wskazania
więcej niż jednego trybu należy podać dodatkowe informacje
w części „Uwagi”.
Uwagi
Państwa
członkowskie będą odpowiedzialne za wdrożenie większej
części niniejszego wniosku. Komisja dostarczy państwom
członkowskim wytycznych i oceni przedłożone przez nie
sprawozdania. Sprawdzi, przeanalizuje i opracuje część
informacji zawartych w tych sprawozdaniach.
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.        Zasady nadzoru i
sprawozdawczości
Należy
określić częstotliwość i warunki.
Zgodność
sprawozdań wymaganych na mocy wniosku z wymogami krajowymi i
międzynarodowymi wykaże, czy wniosek osiąga swoje cele.
Sprawozdania
przygotowywane na mocy wniosku będą nadal oceniane na poziomie UE lub
międzynarodowym co roku, co dwa lata lub co cztery lata. Ocena faktycznych
emisji nadal będzie kompleksowa i przeprowadzana przez ekspertów na
poziomie zarówno UE, jak i międzynarodowym. Celem oceny jest pomaganie w
poprawie sprawozdawczości i ocenianie zgodności z celami i
zobowiązaniami. Obecnie proponuje się dokonywanie oceny wszystkich
innych danych i informacji dotyczących klimatu również co roku na
poziomie UE, przy czym nacisk kładzie się na kompletność i
zgodność z wytycznymi, natomiast na poziomie międzynarodowym
ocena ta będzie dokonywana co dwa lub co cztery lata. Również w tym
przypadku ocenę przeprowadzają eksperci, a celem jest ocenienie zgodności
i określenie obszarów, które wymagają dalszej poprawy.
2.2.        System zarządzania i
kontroli
2.2.1.     Zidentyfikowane ryzyko
Ponieważ
wniosek jest rozporządzeniem, nie wiąże się z
transpozycją do prawa krajowego. Ryzyko związane z wdrożeniem
tego rozporządzenia jest ograniczone, ponieważ proponowany mechanizm
jest kontynuacją i udoskonaleniem obecnego mechanizmu.
2.2.2.     Przewidywane metody kontroli
Środki
podejmowane w celu uwzględnienia tego ryzyka będą takie same jak
obecnie: szerszy dialog i współpraca z państwami członkowskimi,
w szczególności za pośrednictwem Komitetu ds. Zmian Klimatu i jego
grup roboczych, stosowanie procedury komitetowej i pomocy technicznej
zapewnianej przez Europejską Agencję Środowiska.
2.3.        Środki zapobiegania
nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony
Biorąc
pod uwagę przedmiotowe kwoty i rodzaj zamówień, inicjatywa ta nie
wiąże się ze szczególnym ryzykiem nadużyć finansowych.
Komisja będzie zarządzała pracami i kontrolowała je przy
pomocy wszystkich swoich zwykłych narzędzi, takich jak roczny plan
zarządzania DG CLIMA.
Szczególnie
istotne są normy kontroli wewnętrznej nr 2, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 15 i
16. Ponadto w pełni stosowane będą zasady ustanowione w rozporządzeniu
Rady (WE, Euratom) nr 1605/202 („rozporządzenie finansowe”) i jego
przepisach wykonawczych.
Procedurami
udzielania zamówień będzie kierował obieg finansowy DG CLIMA –
częściowo zdecentralizowany obieg, który charakteryzuje się tym,
że są osoby inicjujące wydatki i dokonujące weryfikacji pod
względem hierarchii niezależne od subdelegowanych urzędników
zatwierdzających.
Komitet
kontroli wewnętrznej (ENVAC) również będzie badał proces
wyboru wykonawcy i weryfikował spójność procedur przyjętych
przez urzędników zatwierdzających z przepisami
rozporządzenia finansowego i z przepisami wykonawczymi w odniesieniu do
losowej próby zamówień publicznych i próby zamówień publicznych
wybranej na podstawie analizy ryzyka.
Oprócz
tych środków w aktach delegowanych określone zostaną
również wytyczne techniczne dotyczące przeglądów eksperckich, o
których mowa w art. 20. Celem tych wytycznych będzie zagwarantowanie,
że osoby przeprowadzające przeglądy eksperckie są
niezależne i posiadają odpowiednie kwalifikacje.
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.        Dział(y) wieloletnich
ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ
·      Istniejące pozycje w budżecie
Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie.
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer [treść…………………...……….] || Zróżnicowane /niezróżnicowane ([27]) || państw EFTA[28] || krajów kandydujących[29] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 2 || 07.12.01 [Wdrożenie polityki i prawodawstwa Unii w zakresie działań w dziedzinie klimatu] || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
 5 || 07.01.02.11 [Inne wydatki na zarządzanie] || Niezróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
·      Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje —
NIE
Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie.
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer [treść……………………………………..] || Zróżnicowane /niezróżnicowane || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
   || [XX.YY.YY.YY]   ||   || TAK/NIE || TAK/NIE || TAK/NIE || TAK/NIE
3.2.        Szacunkowy wpływ na
wydatki
3.2.1.     Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki
WNIOSEK ZOSTANIE WYKONANY W RAMACH ISTNIEJĄCEGO
BUDŻETU I NIE BĘDZIE MIAŁ WPŁYWU NA WIELOLETNIE RAMY
FINANSOWE
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || Numer || [dział 2]
 Dyrekcja Generalna <CLIMA> ||   ||   || Rok N[30] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie 07.12.01 || Środki na zobowiązania || (1) || 0,2540 || 1,6310 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 10,04
 Środki na płatności || (2) || 0,2540 || 1,256 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 9,665
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[31] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie ||   || (3) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki dla dyrekcji generalnej <CLIMA> || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 0,2540 || 1,6310 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 10,04
 Środki na płatności || =2+2a +3 || 0,2540 || 1,256 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 9,665
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || 0 ,2540 || 1, 6310 || 1, 631 || 1, 631 || 1, 631 || 1, 631 || 1 ,631 || 10,04
 Środki na płatności || (5) || 0,2540 || 1,256 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 9,665
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ <2> wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 0,2540 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 10,04
 Środki na płatności || =5+ 6 || 0,2540 || 1,256 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 9,665
Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie
ogranicza się do jednego działu:
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || 0,2540 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 10,04
 Środki na płatności || (5) || 0,2540 || 1,256 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 9,665
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 0,2540 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 10,04
 Środki na płatności || =5+ 6 || 0,2540 || 1,256 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 1,631 || 9,665
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 ||  „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || OGÓŁEM
 DYREKCJA GENERALNA <CLIMA> ||
  Zasoby ludzkie || 0,254 || 0,508 || 0,508 || 0,508 || 0,508 || 0,508 || 0,508 || 3,302
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0,275 || 0,275 || 0,275 || 0,275 || 0,275 || 0,275 || 0,275 || 1,925
 OGÓŁEM Dyrekcja Generalna <CLIMA> || Środki || 0,529 || 0,783 || 0,783 || 0,783 || 0,783 || 0,783 || 0,783 || 5,227
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 0,529 || 0,783 || 0,783 || 0,783 || 0,783 || 0,783 || 0,783 || 5,227
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok N[32] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 0,783 || 2,414 || 2,414 || 2,414 || 2,414 || 2,414 || 2,414 || 15,267
 Środki na płatności || 0,783 || 2,039 || 2,414 || 2,414 || 2,414 || 2,414 || 2,414 || 14,892
3.2.2.     Szacunkowy wpływ na
środki operacyjne
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych (inicjatywa
stanowi część obowiązujących ram finansowych)
–
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || … wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || OGÓŁEM
 REALIZACJA
 Rodzaj[33] || Średni koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY Wdrożenie polityki i prawodawstwa UE w zakresie działań w dziedzinie klimatu (kod ABB 07 12)
 - Realizacja || Pomoc techniczna || 0,717 || 2 || 0,254 || 2 || 1,631 || 2 || 1,631 || 2 || 1,631 || 2 || 1,631 || 2 || 1,631 || 2 || 1,631 || 14 || 10,04
 Cel szczegółowy suma cząstkowa || 1 || 0,254 || 1 || 1,631 || 1 || 1,631 || 1 || 1,631 || 1 || 1,631 || 1 || 1,631 || 1 || 1,631 || 7 || 10,04
 KOSZT OGÓŁEM || 1 || 0,254 || 1 || 1,631 || 1 || 1,631 || 1 || 1,631 || 1 || 1,631 || 1 || 1,631 || 1 || 1,631 || 7 || 10,04
3.2.3.     Szacunkowy wpływ na
środki administracyjne
3.2.3.1.  Streszczenie
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
–
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:
(inicjatywa stanowi część obowiązujących ram
finansowych)
Zapotrzebowanie na wydatki administracyjne
jest pokrywane z przydziału już przyznanego na zarządzanie tym
działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej,
uzupełnionych w razie potrzeby dodatkowym przydziałem, który
może zostać przyznany zarządzającej dyrekcji generalnej w
ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle
istniejących ograniczeń budżetowych.
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
   || Rok N [34] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 0,254[35] || 0,508 || 0,508 || 0,508 || 0,508 || 0,508 || 0,508 || 3,302
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0,275[36] || 0,275 || 0,275 || 0,275 || 0,275 || 0,275 || 0,275 || 1, ,925
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 0, 529 || 0 ,783 || 0 ,783 || 0 ,783 || 0, 783 || 0 ,783 || 0 ,783 || 5, 227
 Poza DZIAŁEM 5[37] wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 Poza DZIAŁEM 5  wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 OGÓŁEM || 0,529 || 0,783 || 0,783 || 0,783 || 0,783 || 0,783 || 0,783 || 5,227
3.2.3.2.  Szacowane zapotrzebowanie na
zasoby ludzkie
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich
–
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub przynajmniej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6)
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) ||
 07 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 254000[38] || 508000 || 508000 || 508000 || 508000 || 508000 || 508000
 XX 01 01 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy)[39] ||
 XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 04 yy [40] || - w centrali[41] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - w delegaturach ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 02 (AC, END, INT ‑ pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM || 254000 || 508000 || 508000 || 508000 || 508000 || 508000 || 508000
XX oznacza
odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w
budżecie.
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Podejmowanie działań w celu wdrożenia wymogów Komisji (np. dokonywanie przeglądu sprawozdań państw członkowskich, przeprowadzanie analiz, monitorowanie wdrożenia).
 Personel zewnętrzny ||
3.2.4.     Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
–
x Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu
w wieloletnich ramach finansowych.
Należy wyjaśnić, na czym ma
polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie,
których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
….
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności
lub zmiany wieloletnich ram finansowych[42].
Należy wyjaśnić, który wariant jest
konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on
dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
……..
3.2.5.     Udział osób trzecich w
finansowaniu
–
x Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony
osób trzecich
–
Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie
szacowane zgodnie z poniższym:
Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || Ogółem
 Określić organ współfinansujący ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
3.3.        Szacunkowy wpływ na
dochody
–
x Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
–
¨  Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
¨         wpływ na zasoby własne
¨         wpływ na dochody różne.
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy[43]
 Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6)
 Artykuł …………. ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
W przypadku wpływu
na dochody różne należy wskazać pozycję(-e) wydatków w
budżecie, którą(‑e) ten wpływ obejmie.
….
Należy
określić metodę obliczania wpływu na dochody.
….
[1]               Dz.U. L 49 z 19.2.2004, s. 1.
[2]               Dz.U. L 33 z 7.2.1994, s. 11.
[3]               Dz.U. L 130 z 15.5.2002, s. 1.
[4]               Dz.U. L 55 z 1.3.2005, s. 57.
[5]               http://ec.europa.eu/clima/consultations/0008/index_en.htm
[6]               Dz.U. C z, s. .
[7]               Dz.U. C z, s. .
[8]               Dz.U. L 49 z 19.2.2004, s. 1.
[9]               Dz.U. L 33 z 7.2.1994, s. 13.
[10]             Dz.U. L 130 z 15.5.2002, s. 4.
[11]             Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136.
[12]             Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 63.
[13]             Dz.U. L 297 z 31.10.1988, s. 21.
[14]             Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.
[15]             Dz.U. L 33 z 4.2.2006, s. 1.
[16]             Dz.U. L 309 z 27.11.2001, s. 22.
[17]             Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 1.
[18]             Dz.U. L 304 z 4.11.2008, s. 1.
[19]             COM(2009) 147 wersja ostateczna.
[20]             Dz.U. L 8 z 13.1.2009, s. 3.
[21]             Dz.U. L 130 z
15.5.2002, s. 1.
[22]             Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s.13.
[23]             ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami
działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[24]             O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b)
rozporządzenia finansowego.
[25]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html.
[26]             O którym mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[27]             Środki zróżnicowane/ środki
niezróżnicowane.
[28]             EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu.
[29]             Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach
potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[30]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się
wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy. Obecnie przewiduje się,
że rokiem N będzie 2013 r.
[31]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[32]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się
wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.
[33]             Realizacje odnoszą się do produktów i
usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian
studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).
[34]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się
wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.
[35]             Każda kwota
roczna w tej pozycji obejmuje 0,127 mln EUR, która to kwota odpowiada
personelowi zajmującemu się wprowadzaniem wdrożeniem decyzji nr
280/2004/WE (która jest uchylana w niniejszym wniosku).
[36]             Każda kwota roczna w tej pozycji odpowiada
istniejącym kosztom związanym z wdrożeniem decyzji nr 280/2004/WE
(która jest uchylana w niniejszym wniosku).
[37]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[38]             Każda kwota roczna w tej pozycji obejmuje
0,127 mln EUR, która to kwota odpowiada personelowi zajmującemu
się wdrożeniem decyzji nr 280/2004/WE (która jest uchylana w
niniejszym wniosku).
[39]             AC= pracownik kontraktowy; AL= członek personelu
miejscowego; END= oddelegowany ekspert krajowy; INT= pracownik tymczasowy; JED=
młodszy oddelegowany ekspert.
[40]             Poniżej pułapu na personel zewnętrzny ze
środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”).
[41]             Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz
Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz
Rybacki.
[42]             Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.
[43]             W przypadku tradycyjnych zasobów własnych
(opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać
kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów
poboru.