|

52010PC0358

Wniosek rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu  /* COM/2010/0358 końcowy - COD 2010/0192 */

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 5.7.2010KOM(2010)358 wersja ostateczna2010/0192 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymoguUZASADNIENIE1. Ogólny kontekst i podstawa wnioskuZgodnie z art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 539/2001[1] wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (tzw. „wykaz negatywny”), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (tzw. „wykaz pozytywny”). Artykuł 61 Traktatu WE wymienia te wykazy wśród środków towarzyszących, które są bezpośrednio związane ze swobodnym przepływem osób w ramach obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.Ustalenie wykazu państw trzecich, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu, oraz państw trzecich zwolnionych z takiego wymogu przebiega w drodze przemyślanej, indywidualnej oceny szeregu kryteriów odnoszących się, między innymi, do nielegalnej imigracji, porządku oraz bezpieczeństwa publicznego i do stosunków Unii Europejskiej z państwami trzecimi lub terytoriami, z uwzględnieniem skutków spójności i wzajemności regionalnej. W kontekście kryterium dotyczącego porządku publicznego i nielegalnej migracji należy zwrócić szczególną uwagę również na zabezpieczenia dokumentów podróży wydawanych przez te państwa i terytoria trzecie.W związku z faktem, iż stopień spełnienia przez państwa trzecie kryteriów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 539/2001 może z czasem ulegać zmianie, zarówno wykaz negatywny, jak i pozytywny powinny podlegać regularnym przeglądom. Przyjęty przez Unię Europejską podczas szczytu Rady Europejskiej w Sewilli w 2002 r. plan działania mający na celu zwalczanie nielegalnej imigracji i handlu ludźmi wskazywał konieczność dokonywania corocznego przeglądu załączonych do rozporządzenia wykazów państw i terytoriów trzecich.W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 539/2001 było od momentu przyjęcia zmieniane sześciokrotnie[2] – ostatnio zostało zmienione w związku z wynikiem dialogu w sprawie liberalizacji obowiązku wizowego. Zmiana ta polegała na przeniesieniu państw Bałkanów Zachodnich do wykazu pozytywnego. Niewiele ponad dwa lata po przyjęciu rozporządzenia Rady (WE) nr 1932/2006[3] zachodzi konieczność dokonania ponownego przeglądu wykazów załączonych do rozporządzenia (WE) nr 539/2001 w świetle właściwych, wyżej wymienionych kryteriów określonych w tym rozporządzeniu.Niniejszy okresowy przegląd rozporządzenia ma na celu:zagwarantowanie, aby treść wykazów państw i terytoriów trzecich była zgodna z kryteriami określonymi w motywie 5. rozporządzenia, szczególnie jeśli chodzi o kryteria dotyczące nielegalnej imigracji, porządku publicznego i stosunków zewnętrznych, a także we właściwych przypadkach przeniesienie państw z jednego wykazu do drugiego;zapewnienie, aby - zgodnie z art. 77 ust. 2 lit. a) TFUE - rozporządzenie w sposób wyczerpujący określało, czy obywatele danego państwa lub terytorium trzeciego podlegają obowiązkowi wizowemu, czy są z niego zwolnieni.Kolejny wniosek w sprawie zmiany rozporządzenia nr 539/2001 może zostać przedstawiony przez Komisję we właściwym momencie w celu uwzględnienia ewentualnych wyników trwających obecnie dialogów z Albanią oraz Bośnią i Hercegowiną dotyczących kwestii wizowych.2. Elementy wnioskuZgodnie z podejściem stosowanym przy wcześniejszych zmianach rozporządzenia (WE) nr 539/2001, na potrzeby okresowego przeglądu Komisja zwróciła się do państw członkowskich o sprawdzenie, czy obecna treść załączników do rozporządzenia odpowiada kryteriom określonym w rozporządzeniu. Państwa członkowskie nie zasugerowały żadnych przesunięć państw i terytoriów trzecich z wykazu pozytywnego do wykazu negatywnego. Komisja otrzymała jedynie propozycje przesunięcia z wykazu negatywnego do wykazu pozytywnego (Tajwan, Trynidad i Tobago, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Belize, Dominika, Grenada, Wyspy Marshalla, Mikronezja i Palau). Informacje przekazane przez państwa członkowskie (Komisja otrzymała 25 odpowiedzi) zostały przeanalizowane w świetle innych informacji i danych statystycznych w ramach CIREFI. Na podstawie tej analizy Komisja wysnuła niżej opisane wnioski.2.1. Przesunięcie Tajwanu do wykazu pozytywnegoTajwan charakteryzuje się wysokim dochodem per capita (30 100 USD) oraz stabilnością polityczną (w marcu 2008 r. po raz czwarty od zniesienia stanu wojennego w 1987 r. przeprowadzono bezpośrednie wybory prezydenckie). Mimo że UE nie uznaje suwerenności państwowej Tajwanu i nie ma żadnych stosunków dyplomatycznych ani oficjalnych z Tajwanem, nawiązała ona z tajwańskimi władzami stałe kontakty i współpracę gospodarczą, handlową oraz w dziedzinie badań naukowych, nauki i technologii, edukacji i kultury oraz środowiska. W konsekwencji UE jest największym inwestorem zagranicznym w Tajwanie.Jeśli chodzi o kwestie polityczne, dyskusje z zainteresowanymi grupami politycznymi w Radzie w marcu 2009 r. dały jasny sygnał wsparcia politycznego UE dla wniosku Tajwanu w sprawie przyznania ruchu bezwizowego obywatelom Tajwanu przy okazji kolejnego przeglądu rozporządzenia. Uznano, że przesunięcie Tajwanu do wykazu pozytywnego miałoby dobry wpływ na stosunki gospodarcze UE z Tajwanem, który jest jednym z największym partnerów handlowych UE (a dokładnie 19. największym partnerem handlowym). UE jest obecnie celem podróży wielu obywateli Tajwanu. Zjednoczone Królestwo zniosło obowiązek wizowy w stosunku do obywateli Tajwanu w marcu 2009 r., a Irlandia w lipcu 2009 r.Przesunięcie Tajwanu do wykazu pozytywnego zwiększyłoby spójność regionalną, ponieważ UE wprowadziła już ruch bezwizowy w stosunku do innych państw i terytoriów w tym regionie, takich jak Hong Kong, Makao, Japonia, Korea Południowa i Singapur, odznaczających się podobnym poziomem rozwoju gospodarczego.Jeśli chodzi o kwestie migracji, to należy zauważyć, że zagrożenie nielegalną imigracją z Tajwanu jest bardzo małe (w latach 2006-2008 nielegalnych migrantów z tego kraju było średnio 45 rocznie), co znajduje również potwierdzenie w liczbie osób, którym odmówiono wstępu na terytorium UE (średnio 38 osób rocznie w latach 2006-2008) oraz w odsetku osób, którym odmówiono wydania wizy (0,25 % w 2008 r.). W związku z powyższym utrzymanie wymogu wizowego w stosunku do obywateli Tajwanu nie znajduje już uzasadnienia.Jeśli chodzi o zabezpieczenia dokumentów, Tajwan podjął działania gwarantujące wysokie bezpieczeństwo dowodów tożsamości i wprowadził ostatnio nowe lepiej zabezpieczone paszporty. Od końca 2008 r. Tajwan wydaje paszporty biometryczne i stosuje bardziej zindywidualizowany proces wydawania nowych paszportów.W odpowiedziach na kwestionariusz Komisji dotyczący przeglądu rozporządzenia państwa członkowskie wprost zaproponowały przesunięcie Tajwanu do wykazu pozytywnego.W odpowiedzi na zniesienie obowiązku wizowego w odniesieniu do obywateli Tajwanu, Tajwan powinien znieść obowiązek wizowy dla obywateli UE. Tajwan wyraził już wolę polityczną wprowadzenia całkowitego ruchu bezwizowego dla wszystkich obywateli UE i stopniowo dokonywał zniesienia obowiązku wizowego dla większości państw członkowskich UE. Obecnie obowiązkowi wizowemu nadal podlegają obywatele Cypru, Rumunii i Bułgarii, ale w oficjalnym piśmie władze Tajwanu zobowiązały się do pełnego zniesienia obowiązku wizowego w odniesieniu do tych trzech państw w 2010 r.2.2. Przesunięcie innych państw i terytoriów trzecichKomisja dokonała analizy posiadanych informacji na temat każdego z państw i terytoriów trzecich wskazanych przez państwa członkowskie, w tym także danych statystycznych CIREFI. Szczególną uwagę poświęcono poziomowi rozwoju gospodarczego i społecznego tych państw lub terytoriów, powodowanym przez nie zagrożeniu nielegalną imigracją do UE, stosunkom zewnętrznym oraz kryterium spójności regionalnej.Komisja uznała, że inne państwa i terytoria trzecie, których przesunięcie do wykazu pozytywnego zasugerowało jedno, a w kilku przypadkach dwa państwa członkowskie, nie spełniają na tym etapie kryteriów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 539/2001. Jedno państwo lub terytorium trzecie mogłoby zostać uwzględnione przy zmianie rozporządzenia (WE) nr 539/2001 w przyszłości, pod warunkiem osiągnięcia postępów wielu dziedzinach i spełnienia kryteriów określonych w tym rozporządzeniu.2.3. Mariany PółnocnePaństwa członkowskie zwróciły uwagę na status Marianów Północnych i zaproponowały, aby usunąć je z załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 539/2001.Mariany Północne są wspólnotą w unii politycznej ze Stanami Zjednoczonymi i głową państwa jest tam prezydent Stanów Zjednoczonych. Terytorium to jest reprezentowane w amerykańskiej Izbie Reprezentantów. Co do zasady na terytorium tym obowiązuje prawo federalne Stanów Zjednoczonych. Status Marianów Północnych jest zbliżony do statusu Guam lub Puerto Rico. Obywatele tych wysp mają paszporty USA.W związku z powyższym wzmianka o Marianach Północnych powinna zostać usunięta z załącznika I. W konsekwencji obywatele Marianów Północnych, podobnie jak obywatele USA, będą korzystać z ruchu bezwizowego.3. Główne organizacje/eksperci, z którymi przeprowadzono konsultacjePrzeprowadzono konsultacje z państwami członkowskimi.4. Ocena skutkówNie jest konieczna.5. Podstawa prawnaW świetle Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) niniejszy wniosek stanowi rozwinięcie wspólnej polityki wizowej zgodnie z art. 77 ust. 2 lit. a) TFUE.6. Zasada proporcjonalności i pomocniczościRozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymienia państwa i terytoria trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny).Decyzja o zmianie tych wykazów poprzez przeniesienie z wykazu negatywnego do wykazu pozytywnego i vice versa leży w wyłącznej kompetencji Unii Europejskiej zgodnie z art. 77 ust. 2 lit. a) TFUE.7. Wybór instrumentówRozporządzenie (WE) 539/2001 musi być zmienione w drodze rozporządzenia.8. Wpływ na budżetWnioskowana zmiana nie ma wpływu finansowego na budżet UE.2010/0192 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymoguPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a),uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[4],po przekazaniu wniosku parlamentom narodowym,stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Treść wykazów państw i terytoriów trzecich w załącznikach I i II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001[5] powinna pozostawać w zgodności z kryteriami określonymi w motywie 5 tego rozporządzenia. Państwa i terytoria trzecie, w których nastąpiła zmiana sytuacji w odniesieniu do tych kryteriów, powinny zostać przeniesione z jednego załącznika do drugiego.2.  Utrzymanie obowiązku wizowego w stosunku do obywateli Tajwanu nie znajduje już uzasadnienia, ponieważ Tajwan nie stanowi zagrożenia z punktu widzenia nielegalnej migracji, zagrożenia dla porządku publicznego UE, ani zagrożenia z punktu widzenia stosunków zewnętrznych, zgodnie z kryteriami określonymi w motywie 5. rozporządzenia. W związku z tym Tajwan powinien zostać przeniesiony do załącznika II.3.  Wzmianka o Marianach Północnych powinna zostać usunięta z załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 539/2001, ponieważ obywatele tego terytorium, jako posiadacze paszportów USA, są obywatelami Stanów Zjednoczonych, które figurują w załączniku II.4.  W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[6], należące do obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy[7].5.  W odniesieniu do Szwajcarii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[8], należące do obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B i C decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE[9].6.  W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, należące do obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B i C decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/261/WE[10].7.  Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen[11]. Zjednoczone Królestwo nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związane ani nie podlega jego stosowaniu.8.  Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen[12]. Irlandia nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani nie podlega jego stosowaniu.9.  Niniejszy instrument stanowi rozwinięcie dorobku Schengen, zgodnie z Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, określonego w załączniku A do decyzji Rady 1999/435/WE z dnia 20 maja 1999 r. dotyczącej definicji dorobku Schengen do celów określenia, zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej, podstawy prawnej dla każdego z postanowień i decyzji składających się na dorobek Schengen[13].PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 539/2001 wprowadza się następujące zmiany:10.  w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:a) w części I skreśla się wzmianki o Marianach Północnych;b) w części II skreśla się wzmianki o Tajwanie;11.  w załączniku II dodaje się część 4 w brzmieniu:"4. „JEDNOSTKI ORAZ WŁADZE TERYTORIALNE, KTÓRE NIE SĄ UZNAWANE JAKO PAŃSTWA PRZEZ PRZYNAJMNIEJ JEDNO PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:Tajwan”.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący [1] Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.[2] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2414/2001 z dnia 7 grudnia 2001 r. (Dz.U. L 327 z 12.12.2001, s. 1); rozporządzenie Rady (WE) nr 453/2003 z dnia 6 marca 2003 r. (Dz.U. L 69 z 13.3.2003, s. 10); rozporządzenie Rady (WE) nr 851/2005 z dnia 2 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 141 z 4.6.2005, s. 3); rozporządzenie Rady (WE) nr 1791/2006 z dnia 20 listopada 2006 r. (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 1); rozporządzenie Rady (WE) nr 1932/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. (Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 23) oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1244/2009 z dnia 30 listopada 2009 (Dz.U. L 336 18.12.2009).[3] Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 23.[4] Dz.U. C […] z […], s. […].[5] Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.[6] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.[7] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.[8] Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.[9] Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1.[10] Dz.U. L 83 z 26.3.2008, s. 3.[11] Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.[12] Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.[13] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 1-16.


Ważna informacja prawna

|

52005PC0086

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund poprzez zastosowanie środków technicznych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1434/98  /* COM/2005/0086 końcowy - CNS 2005/0014 */

	Bruksela, dnia 14.03.2005COM(2005) 86 końcowy2005/0014 (CNS)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIA RADYw sprawie zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund poprzez zastosowanie środków technicznych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1434/98(PRZEDSTAWIONA PRZEZ KOMISJę)UZASADNIENIEObecnie stosowane środki techniczne służące zachowaniu zasobów połowowych we wspólnotowych wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund zostały ujete w rozporządzeniu Rady 88/98. Środki techniczne określają rozmiary oczek i inne parametry narzędzi połowowych, okresy i obszary geograficzne, w których poszczególne rodzaje połowów są zakazane lub ograniczone oraz minimalne wielkości wyładunku żywych zasobów wodnych.Wspólnota jest Umawiającą się Stroną Międzynarodowej Komisji Rybołówstwa Morza Bałtyckiego (IBSFC), organizacji ustanawiającej zasady dotyczące zachowania zasobów połowowych Morza Bałtyckiego i zarządzania nimi. IBSFC publikuje coroczne zalecenia dotyczące maksymalnych poziomów połowów, jak również niektórych środków technicznych zapewniających zachowanie i odpowiedzialną eksploatację zasobów połowowych Morza Bałtyckiego. Wspólnota jest zobowiązana do wprowadzania w życie zalecanych przez IBSFC środków, o ile nie wyrazi wobec nich sprzeciwu. W zakresie środków technicznych zostało to dokonane za pomocą rozporządzenia Rady 88/98. Jednak ostatnie zalecenia IBSFC w sprawie środków technicznych zostały wprowadzone w życie w ramach corocznych rozporządzeń o ogólnym dopuszczalnym połowie (TAC) i kwotach, a nie w ramach zmian rozporządzenia Rady 88/98. W związku z powyższym, właściwe jest zebranie wszystkich przepisów dotyczących środków technicznych z tego obszaru w ramach jednego rozporządzenia, uwzględniającego zmiany w obowiązujących zasadach w okresie ostatnich kilku lat.Ponadto, Akt Przystąpienia z 2003 r. zapewnia ustanowienie szczególnego systemu ograniczania nakładów połowowych dla Zatoki Ryskiej w drodze zmiany rozporządzenia Rady 88/98 przed datą przystąpienia.Niezbędne jest włączenie wszystkich tych zmienionych środków technicznych do jednego kompletnego pakietu.Ponadto, doświadczenia związane ze stosowaniem rozporządzenia Rady (WE) nr 88/98 wskazały na istnienie pewnych niedociągnięć, które powodują problemy z zastosowaniem i wykonaniem jego przepisów. W związku z powyższym, Komisja proponuje w niniejszym wniosku kilka warunków mających na celu usunięcie wspomnianych niedociągnięć, zwłaszcza poprzez określenie gatunków docelowych oraz wymaganych wielkości procentowych połowów w odniesieniu do różnych zakresów rozmiarów oczek i obszarów geograficznych podczas połowów przy użyciu niektórych narzędzi. Podczas formułowania dodatkowych warunków Komisja starała się, w największym możliwym stopniu, zachować spójność z odpowiednimi zasadami ustanowionymi w prawodawstwie wspólnotowym odnoszącym się do środków technicznych mających zastosowanie poza wodami Morza Bałtyckiego.Ponadto, po rozszerzeniu Wspólnoty z dniem 1 maja 2004 r., realna stałą się możliwość rozwiązania IBSFC i zastąpienia jej współpracą dwustronną z Federacją Rosyjską, która jest jedynym pozostałym państwem spoza Wspólnoty graniczącym z Morzem Bałtyckim. Wobec tego, Wspólnota nie będzie w przyszłości związana decyzjami IBSFC podczas opracowywania własnych środków technicznych dotyczących Morza Bałtyckiego. Biorąc także pod uwagę, że niektóre obecne przepisy są niepotrzebnie zbyt szczegółowe lub też nie mogą być uzasadnione potrzebą zachowania zasobów, Komisja dążyła w niniejszym wniosku do możliwie daleko idącego uproszczenia przepisów, niekoniecznie biorąc pod uwagę ich zgodność z przepisami IBSFC.Wszystkie pozostałe istotne warunki ustanowione w rozporządzeniu Rady 88/98 zostają utrzymane.Wreszcie, rozporządzenie Rady (WE) nr 1434/98 określa warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi. Starając się uprościć prawodawstwo, Komisja wnioskuje o zastąpienie odpowiednich przepisów rozporządzenia (WE) nr 1434/98 dotyczących Morza Bałtyckiego, przepisami ogólnymi dotyczącymi wyładunków niesortowanych zawartymi w niniejszym wniosku.Po przyjęciu niniejszego wniosku rozporządzenie Rady (WE) nr 88/98 straci moc, a przepisy dotyczące Morza Bałtyckiego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1434/98 zostaną skreślone.2005/0014 (CNS)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIA RADYw sprawie zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund poprzez zastosowanie środków technicznych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1434/98RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,uwzględniając wniosek Komisji[1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],a także mając na uwadze, co następuje:Zgodnie z art. 2 i 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa[3], Rada ma ustanowić, uwzględniając dostępne zalecenia naukowe, techniczne i ekonomiczne, środki wspólnotowe niezbędne do eksploatacji żywych zasobów wodnych zapewniające zrównoważone warunki ekonomiczne, ekologiczne i społeczne. W tym celu Rada może przyjąć środki techniczne w celu ograniczenia śmiertelności połowów oraz wpływu połowów na środowisko naturalne.Przystąpienie Wspólnoty do Konwencji o rybołówstwie i ochronie żywych zasobów w Morzu Bałtyckim i Bełtach, zmienionej protokołem z Konferencji przedstawicieli Państw – Stron Konwencji (zwanej dalej „Konwencją Gdańską”), zostało zatwierdzone decyzją Rady 83/414/EWG[4].Od chwili ustanowienia przez Konwencję Gdańską, Międzynarodowa Komisja Rybołówstwa Morza Bałtyckiego przyjęła szereg środków dotyczących ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w Morzu Bałtyckim. Przekazała ona Umawiającym się Stronom pewne zalecenia w celu zmiany tych środków technicznych.Właściwe jest, aby Wspólnota wprowadziła w życie powyższe zalecenia. Zważywszy, że Międzynarodowa Komisja Rybołówstwa Morza Bałtyckiego może zostać zastąpiona przez współpracę dwustronną z Federacją Rosyjską, przepisy wspólnotowe nie powinny ściśle wypełniać tych zaleceń, ale raczej tworzyć kompletny i spójny system środków technicznych na wodach wspólnotowych, w oparciu o obecne przepisy. Istnieją możliwości uproszczenia dotychczasowych przepisów w obszarach, gdzie obecne przepisy są niepotrzebnie zbyt szczegółowe lub też nie mogą być uzasadnione potrzebą zachowania zasobów.Rozporządzenie Rady (WE) nr 88/98 z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanowiło niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund[5].Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 88/98 ujawniło pewne niedociągnięcia w tym rozporządzeniu, które stwarzają problemy podczas stosowania i wykonywania jego przepisów, i które powinny zostać usunięte, zwłaszcza poprzez określenie gatunków docelowych oraz wymaganych wielkości procentowych połowów w odniesieniu do różnych zakresów rozmiarów oczek i obszarów geograficznych podczas połowów przy użyciu niektórych narzędzi.Należy określić sposób wyliczania wielkości procentowych gatunków docelowych oraz innych gatunków.Minimalny rozmiar gatunku powinien odpowiadać selektywności rozmiaru oczek narzędzi połowowych stosowanych wobec tego gatunku.Zatoka Ryska jest unikalnym i dość wrażliwym ekosystemem morskim, wymagającym specjalnych środków w celu zapewnienia zrównoważonej eksploatacji jego zasobów i zminimalizowania wpływu działalności połowowej. Artykuł 21 Aktu dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowania Traktatów ustanawiających Unię Europejską[6], nakłada na Radę, w związku z powyższym, obowiązek zmiany rozporządzenia (WE) nr 88/98 przed datą przystąpienia, z myślą o przyjęciu niezbędnych środków ochronnych w Zatoce Ryskiej.W celu kontroli działalności połowowej, dostęp do Zatoki Ryskiej powinien podlegać regulacji za pomocą specjalnych zezwoleń połowowych, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r., ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych[7].Dane naukowe wskazują, że, podczas połowów dorsza, narzędzia ciągnione bez okna wyjściowego są mniej selektywne niż te z oknem wyjściowym typu „BACOMA”. Właściwe jest zatem niedopuszczenie do używania na wodach wspólnotowych i przez statki wspólnotowe narzędzi ciągnionych bez okna wyjściowego typu „BACOMA”, gdy gatunkiem docelowym jest dorsz.Rozporządzenie Rady (WE) nr 1434/98 z dnia 29 czerwca 1998 r. ustanowiło warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi[8].W celu uproszczenia skomplikowanych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1434/98, przepisy tego rozporządzenia mające zastosowanie na wodach Morza Bałtyckiego powinny zostać zastąpione przepisami ogólnymi dotyczącymi wyładunków niesortowanych i zostać przeniesione do niniejszego rozporządzenia. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1434/98.Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[9].Zmiany w załącznikach do niniejszego rozporządzenia powinny być przyjęte zgodnie z decyzją 1999/468/WE.Z powodu liczby oraz zakresu zmian w przepisach, rozporządzenie (WE) nr 88/98 należy uchylić i zastąpić nowym tekstem,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:ROZDZIAŁ I ZAKRES I DEFINICJEArtykuł 1Przedmiot i zakresNiniejsze rozporządzenie ustanawia techniczne środki ochronne dotyczące połowów i wyładunków zasobów połowowych w wodach morskich pod zwierzchnictwem lub jurysdykcją Państw Członkowskich i znajdujących się w obszarach geograficznych określonych w załączniku I.Artykuł 2 DefinicjeDo celów niniejszego rozporządzenia:(a) „narzędzie aktywne” oznacza każde narzędzie połowowe wymagające podczas połowu aktywnego ruchu narzędzia, w szczególności narzędzia ciągnione i okrężne;(b) „włok” oznacza narzędzie, które jest aktywnie ciągnione przez główny silnik łodzi i składa się z głównej części w kształcie stożka lub piramidy zamkniętej z tyłu workiem włoka, i które może być rozciągane przy otworze przy użyciu skrzydeł lub też umocowane na sztywnej ramie. Poziomy otwór uzyskuje się za pomocą rozpornic albo belek lub ram o różnych kształtach i rozmiarach. Takie sieci mogą być ciągnione albo po dnie (włok denny) albo w toni wodnej (włok pelagiczny);(c) „niewód duński” oznacza ciągnione narzędzie okrężne, kierowane z łodzi za pomocą dwóch długich sznurów (sznury niewodu) przeznaczonych do zebrania ryb w kierunku otworu niewodu. Narzędzie to jest podobne do włoka dennego i składa się z dwóch skrzydeł, części głównej oraz worka;(d) „draga” oznacza sieć lub metalowy kosz mocowany na ramach o różnych kształtach i rozmiarach, w którego dolnej części znajduje się ostrze zgarniaka, niekiedy zakończone zębami;(e) „okrężnica” oznacza narzędzie okrężne, którego dno jest ściągane za pomocą sznura okrężnicy u spodu sieci, który przechodzi przez pierścienie położone wzdłuż podbory, umożliwiającego zaciśnięcie i zamknięcie sieci;(f) „włok rozprzowy” oznacza narzędzie z włokiem otwartym poziomo przy użyciu stalowej lub drewnianej rury, belką oraz tkaniną sieciową z łańcuchami dennymi, matami łańcuchowymi lub łańcuchami drażniącymi, aktywnie ciągnięte po dnie przez silnik statku;(g) „worek wzmacniający” oznacza tkaninę sieciową w kształcie cylindra całkowicie otaczającą worek i łatę włoka. Może być on wykonany z takiego samego bądź cięższego materiału niż worek lub łata włoka;(h) „klapa” oznacza tkaninę sieciową przymocowaną wewnątrz sieci narzędzia aktywnego w sposób umożliwiający połowom przedostanie się z przedniej do tylnej części narzędzia, ale ograniczający możliwość powrotu;(i) „ narzędzie pasywne” oznacza każde narzędzie połowowe nie wymagające podczas połowu aktywnego ruchu narzędzia, włączając w to sieci skrzelowe, sieci oplątujące, sieci trójścienne, sieci zakotwiczone, pławnice, denne sieci skrzelowe, liny, liny zakotwiczone i takle dryfujące. Sieć może składać się z jednej lub większej liczby osobnych sieci, które są olinowane przy pomocy lin górnych, dolnych i łączących oraz może być wyposażona w narzędzia kotwiczące, pławne i nawigacyjne;(j) „sieć skrzelowa” i „sieć oplątująca” oznacza sieć składającą się z pojedynczej sieci i utrzymywaną w wodzie w pozycji pionowej za pomocą pływaków i ciężarów. Żywe zasoby morza są przy jej użyciu łowione w drodze ich oplatania lub łapania w oczka sieci. Zależnie od ich obciążenia i pływalności, sieci te mogą być używane do łowienia ryb w kolumnie wodnej sięgającej powierzchni morza (sieci zakotwiczone i pławnice) lub w pobliżu dna (denne sieci skrzelowe);(k) „sieć trójścienna” oznacza sieć składającą się z dwóch lub większej liczby sieci, zawieszonych wspólnie i równolegle na pojedynczej nadborze, przymocowaną lub z możliwością przymocowania do dna morskiego w dowolny sposób;(l) „sieć zakotwiczona” oznacza sieć przymocowaną lub z możliwością przymocowania do dna morskiego w dowolny sposób i unoszącą się w kolumnie wodnej sięgającej powierzchni morza;(m) „pławnica” oznacza sieć skrzelową lub oplątującą przymocowaną tak, aby utrzymywała się na powierzchni morza lub na pewnej głębokości, za pomocą urządzeń pływających dryfujących swobodnie z prądem, osobno, lub częściej wraz z łodzią z którą sieć jest połączona. Sieć może być wyposażona w dryfkotwy lub inne urządzenia pływające, które mają ją ustabilizować lub ograniczać jej dryfowanie;(n) „denna sieć skrzelowa” oznacza sieć skrzelową, przymocowaną lub z możliwością przymocowania do dna morskiego w dowolny sposób i utrzymującą narzędzie w położeniu bliskim dna;(o) „liny” oznaczają pewną liczbę połączonych lin, przymocowanych do dna lub dryfujących, z umieszczonymi na każdej z nich wieloma hakami z przynętą;(p) „czas zanurzenia” oznacza okres od momentu pierwszego umieszczenia sieci w wodzie, do chwili pełnego wyjęcia sieci na pokład statku łowiącego;(q) „tkanina sieciowa o kwadratowych oczkach” oznacza tkaninę sieciową takiego rodzaju, że z dwu serii równoległych linii tworzonych przez boki oczek, jedna seria jest równoległa do osi podłużnej sieci, a druga prostopadła;(r) „worek” oznacza najbardziej tylną część włoka, o kształcie walca i takim samym obwodzie na całej swojej długości albo o kształcie zwężającym się stożkowo;(s) „worek wzmacniający” oznacza cylindryczną konstrukcję z tkaniny sieciowej całkowicie otaczającą worek włoka, która może być zamocowana do worka z odstępami. Ma on co najmniej te same wymiary (długość i szerokość), co część worka, do której jest zamocowany;(t) „pas tylny” oznacza okrągły pas umieszczony najbardziej z tyłu, przymocowany do worka włoka w odległości nie większej niż dwa metry od oczek sznurówki, mierzonej przy oczkach rozciągniętych wzdłużnie;(u) „pas podnoszący” oznacza linę otaczającą worek włoka (lub worek wzmacniający, gdy taki występuje) wzdłuż jego obwodu i przymocowaną do niego za pomocą pętli lub pierścieni;(v) „pława worka włoka” oznacza urządzenie pływające, używane do unoszenia sieci w wodzie, zaznaczania jej pozycji, albo w obydwu tych celach;(w) „lina pławy ” oznacza linę łączącą pławę worka włoka z zaznaczaną lub unoszoną przez nią częścią narzędzia połowowego.ROZDZIAŁ IISIECI I WARUNKI ICH UŻYWANIASEKCJA INARZĘDZIA AKTYWNEARTYKUł 3 GATUNEK DOCELOWY I MINIMALNE ROZMIARY OCZEK1. Dla każdego z podobszarów wymienionych w załączniku I, zakresy dozwolonych rozmiarów oczek dla każdego gatunku docelowego określone są w załączniku II.Minimalna wielkość procentowa gatunku docelowego wśród żywych zasobów wodnych pozostawionych na pokładzie dla każdego podobszaru geograficznego i zakresu rozmiarów oczek jest także określona w załączniku II.2. Dragi nie podlegają przepisom ust. 1 i 2. Jednak podczas wszystkich rejsów połowowych z dragami na pokładzie zabrania się pozostawiania na pokładzie i wyładunku jakichkolwiek ilości żywych zasobów wodnych, jeżeli przynajmniej 95% ich żywej wagi nie stanowią mięczaki.Artykuł 4Obliczanie wielkości procentowej gatunku docelowego1. Wielkość procentowa gatunku docelowego, o której mowa w załączniku II, jest obliczana jako stosunek do żywej wagi wszystkich gatunków wymienionych w załączniku II, które zostaną:(a) pozostawione na pokładzie po przesortowaniu lub(b) wyładowane.2. Wielkość procentową gatunku docelowego i innych gatunków oblicza się sumując wszystkie ilości gatunku docelowego i innych gatunków wymienionych w załączniku II, pozostawionych na pokładzie.3. W przypadku obliczania wielkości procentowej gatunku docelowego dla statku połowowego, z którego przeładowano pewne ilości gatunków wymienionych w załączniku II, ilości te bierze się pod uwagę.4. Wielkość procentowa gatunku docelowego może być wyliczana na podstawie jednej lub wielu reprezentatywnych próbek.5. Jeżeli połowy są wyładowywane bez sortowania, Państwa Członkowskie zapewnią oszacowanie wyładowywanych ilości poszczególnych gatunków w oparciu o reprezentatywne próbki.Artykuł 5Konstrukcja narzędzi połowowych1. Zabrania się używania urządzeń przesłaniających lub zmniejszających oczka w dowolnej części sieci połowowej.2. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, dozwolone jest dołączanie do zewnętrznej części dolnej połowy worka włoka każdego narzędzia aktywnego: brezentu, tkaniny sieciowej lub innych materiałów, służących zapobieganiu lub zmniejszaniu zużycia. Takie materiały są mocowane wyłącznie wzdłuż przedniej i bocznych krawędzi worka włoka.3. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, podczas połowów z zastosowaniem włoków, niewodów duńskich lub podobnych narzędzi o rozmiarze oczek mniejszych niż 90 mm, dozwolone jest dołączanie worka wzmacniającego do zewnętrznej powierzchni worka włoka oraz łaty worka. Rozmiar oczek worka wzmacniającego ma być co najmniej dwa razy większy niż rozmiar oczek worka włoka, jednak w żadnym wypadku nie mniejszy niż 80 mm.Worek wzmacniający może być przymocowany w następujących miejscach:(a) przy jego przedniej krawędzi i(b) przy jego tylnej krawędzi.Worek wzmacniający może być przysznurowany:(a) okrężnie do worka włoka i łaty włoka dookoła jednego rzędu oczek;(b) przysznurowany wzdłużnie do pojedynczego rzędu oczek.4. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, dozwolone jest zastosowanie w narzędziu aktywnym sieci klapowej lub klapy z oczkami o wielkości co najmniej równej wielkości oczek worka włoka. Klapa może być przymocowana albo wewnątrz worka włoka albo z przodu worka włoka. Odległość między punktem przedniego zamocowania klapy do końca worka włoka ma być równa co najmniej trzykrotnej długości klapy.Artykuł 6Konstrukcje zabronioneZabrania się używać:(a) wszystkich rodzajów worka włoka, w których liczba oczek o równych rozmiarach w dowolnym miejscu obwodu worka rośnie w kierunku od przodu do tyłu worka;(b) wszystkich przedłużeń, w których liczba oczek, nie licząc oczek we wzmocnionych brzegach tkaniny, w dowolnym miejscu obwodu przedłużenia, jest mniejsza od liczby oczek, nie licząc oczek we wzmocnionych brzegach tkaniny, na obwodzie przedniego końca worka włoka, do której przymocowane jest przedłużenie;(c) wszystkich sieci o rozmiarze oczek równych lub większych niż 32 mm, w których którekolwiek oczka nie są w kształcie czworoboku;(d) wszystkich rodzajów tkanin sieciowych, które zawierają czworoboczne oczka, w których długość któregokolwiek z boków różni się od długości dowolnego innego boku o więcej niż 10% i przynajmniej o 2 mm;(e) wszystkich sieci dennych, do których worek włoka jest przymocowany w inny sposób niż przyszycie do części sieci położonej z przodu worka włoka;(f) wszystkich zestawów składających się z worka włoka z przedłużeniem, których wspólna długość po rozciągnięciu przekracza 36 m w sieciach o rozmiarze oczek większym niż 89 mm;(g) wszystkich worków włoka, przedłużeń lub powierzchni o czworobocznych oczkach, które nie są zbudowane wyłącznie z jednego typu tkaniny sieciowej;(h) wszystkich worków włoka lub przedłużeń, które są zbudowane z więcej niż jednego rodzaju tkaniny sieciowej, takich, że wymiary liniowe górnej połowy worka włoka lub przedłużenia, po rozciągnięciu, nie są równe wymiarom liniowym dolnej połowy lub dolnej powierzchni, po rozciągnięciu.Artykuł 7Obszary zabronioneZabrania się przez cały rok połowów przy użyciu narzędzi aktywnych w obszarze geograficznym ograniczonym przez linię łączącą poniższe współrzędne:54˚23´ N, 14˚35´ E54˚21´ N, 14˚40´ E54˚17´ N, 14˚33´ E54˚07´ N, 14˚25´ E54˚10´ N, 14˚21´ E54˚14´ N, 14˚25´ E54˚17´ N, 14˚17´ E54˚24´ N, 14˚11´ E54˚27´ N, 14˚25´ E54˚23´ N, 14˚35´ E’SEKCJA IINARZĘDZIA PASYWNEArtykuł 8 Gatunek docelowy i minimalne rozmiary oczek1. Dla każdego z podobszarów wymienionych w załączniku I, zakresy dozwolonych rozmiarów oczek dla każdego gatunku docelowego określone są w załączniku III.Minimalna wielkość procentowa gatunku docelowego wśród żywych zasobów morskich pozostawionych na pokładzie dla każdego podobszaru geograficznego i zakresu rozmiarów oczek jest także określona w załączniku III.2. W granicach podobszaru zabrania się użycia oraz posiadania na pokładzie sieci skrzelowych, oplątujących i trójściennych, o rozmiarze oczek mniejszym niż określony w załączniku III.Jednak w przypadku sieci trójściennych, rozmiar oczek w części sieci o największych oczkach powinien być zgodny z jedną z kategorii określonych w załączniku III. Rozmiar oczek w części sieci o najmniejszych oczkach powinien wynosić nie mniej niż 16 mm.3. Zabrania się wyładunku dla każdego rejsu połowowego, w którym połowy uzyskane w podobszarach wymienionych w załączniku I i pozostawione na pokładzie nie spełniają warunków określonych w załączniku III.Artykuł 9Obliczanie wielkości procentowej gatunku docelowego1. Wielkość procentowa gatunku docelowego, o której mowa w załączniku III, jest obliczana jako stosunek do żywej wagi wszystkich gatunków wymienionych w załączniku III, które zostaną:(a) pozostawione na pokładzie po przesortowaniu lub(b) wyładowane.2. Wielkość procentową gatunku docelowego i innych gatunków oblicza się sumując wszystkie ilości gatunku docelowego i innych gatunków wymienionych w załączniku III, pozostawionych na pokładzie.3. W przypadku obliczania wielkości procentowej gatunku docelowego dla statku połowowego, z którego przeładowano pewne ilości gatunków wymienionych w załączniku III, ilości te bierze się pod uwagę.4. Wielkość procentowa gatunku docelowego może być wyliczana na podstawie jednej lub wielu reprezentatywnych próbek.5. Jeżeli połowy są wyładowywane bez sortowania, Państwa Członkowskie zapewnią oszacowanie wyładowywanych ilości poszczególnych gatunków w oparciu o reprezentatywne próbki.Artykuł 10Wymiary i czas zanurzenia1. Przy połowach prowadzonych z zastosowaniem sieci zakotwiczonych i pławnic, zabrania się używania więcej niż 600 sieci na statek jednocześnie, a długość każdej z nich nie może przekraczać 35 metrów mierzonych w nadborze. Dodatkowo poza sieciami dopuszczonymi do używania podczas połowów, na pokładzie może znajdować się nie więcej niż 100 sieci zapasowych.2. Przy połowach prowadzonych z zastosowaniem sieci skrzelowych, oplątujących, lub trójściennych zabrania się użycia więcej niż 12 km sieci na statek o długości całkowitej nieprzekraczającej 12 m oraz więcej niż 24 km sieci na statek o długości całkowitej przekraczającej 12 m.3. Czas zanurzenia sieci, o których mowa w ust. 3 nie może przekroczyć 48 godzin.Artykuł 11Znaki identyfikacyjneZakazuje się stosowania zakotwiczonych lub dryfujących narzędzi połowowych bez oznakowania ich pławami lub innymi znakami identyfikacyjnymi.Artykuł 12Ograniczenia dotyczące stosowania pławnic1. Od dnia 1 stycznia 2008 r. zabrania się trzymania pławnic na pokładzie i stosowania ich do połowu.2. W latach 2006 i 2007 pławnice można trzymać na pokładzie statku oraz stosować je do połowów, pod warunkiem posiadania odpowiedniego zezwolenia wystawionego przez Państwo Członkowskie, pod którego banderą pływa dany statek.3. W latach 2006 i 2007 maksymalna liczba statków posiadających zezwolenia danego Państwa Członkowskiego na trzymanie pławnic na pokładzie i stosowanie ich do połowów nie może przekroczyć odpowiednio 40% i 20% liczby statków stosujących pławnice w okresie 2001-2003.4. Państwa Członkowskie przekazują Komisji do 30 kwietnia każdego roku listę statków posiadających zezwolenia na prowadzenie połowów z zastosowaniem pławnic.Artykuł 13Warunki stosowania pławnic1. Podczas połowu z zastosowaniem pławnic, do każdego końca tkaniny sieciowej muszą być zamocowane pławy z reflektorami radarowymi, tak aby w każdej chwili można było ustalić jej położenie. Na pławach powinny być w sposób trwały naniesione litery rejestracyjne oraz numer statku, do którego należą.2. Szyper lub kapitan statku łowiącego z użyciem pławnic prowadzi dziennik, w którym codziennie zapisuje następujące informacje:(a) całkowitą długość sieci na pokładzie;(b) całkowitą długość sieci użytych do każdego połowu;(c) ilość przyłowów waleni;(d) datę i pozycję takich połowów.3. Wszystkie statki łowiące z użyciem pławnic powinny mieć na pokładzie zezwolenie, o którym mowa w art. 12 ust. 2.SEKCJA III WSPÓLNE PRZEPISY DOTYCZĄCE SIECI I ICH STOSOWANIAARTYKUł 14 USTALANIE ROZMIARU OCZEK I GRUBOśCI SZNURKAZasady techniczne ustalania rozmiaru oczek i grubości sznurka sieci rybackich zostały ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 129/2003[10].Artykuł 15Osiąganie wymaganych wielkości procentowych połowu1. Nadmiarowe ilości żywych zasobów morskich przekraczające wielkości procentowe określone w załącznikach II i III nie mogą zostać wyładowane i powinny zostać przed każdym wyładunkiem wrzucone do morza.2. Niezależnie od przepisów ust. 1, jeżeli podczas rejsu połowowego statek opuści którykolwiek z podobszarów wymienionych w załączniku I, należy w ciągu dwóch godzin spełnić wymagania dotyczące minimalnej wielkości procentowej gatunku docelowego złowionego w tym obszarze i zatrzymanego na pokładzie, określone w załącznikach II i III.Artykuł 16Zasady stosowania narzędzi1. Narzędzia, które nie mogą być stosowane na określonych obszarach geograficznych lub w określonym okresie, są składowane na pokładzie w taki sposób, aby nie były gotowe do użycia w obszarze objętym zakazem bądź podczas okresu objętego zakazem. Narzędzia zapasowe są odrębnie składowane na pokładzie w taki sposób, aby nie były gotowe do użycia.2. Uznaje się, że narzędzia połowowe nie są gotowe do użycia, gdy:(a) w przypadku narzędzi aktywnych:(i) deski rozporowe są przymocowane do wewnętrznej lub zewnętrznej strony nadburcia lub kozłów trałowych,(ii) liny trałowe lub wybieraki są odczepione od desek rozporowych lub ciężarów;(b) w przypadku narzędzi aktywnych do połowu łososia jako gatunku docelowego:(i) sieci są składowane pod zasznurowaną powłoką,(ii) linki i haczyki są trzymane w zamkniętych skrzynkach,(c) w przypadku okrężnic główna lub denna lina jest odczepiona od niewodu.3. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, gdy używane są narzędzia do połowu dorsza (Gadus morhua) określonego dla nich jako gatunek docelowy zgodnie z załącznikiem II lub III, na pokładzie nie mogą znajdować się żadne inne narzędzia.ROZDZIAŁ IIIMINIMALNY ROZMIAR RYB DO WYŁADUNKUArtykuł 17Pomiar wielkości ryb1. Rybę uznaje się za niewymiarową, jeśli jest mniejsza niż rozmiar minimalny określony w załączniku IV dla określonego obszaru geograficznego.2. Rozmiar ryby jest mierzony od czubka zamkniętego pyska do najdalszego końca płetwy ogonowej.Artykuł 18Zatrzymanie na pokładzie niewymiarowych ryb1. Ryby niewymiarowe nie mogą być zatrzymywane na pokładzie ani przeładowywane, wyładowywane, transportowane, magazynowane, sprzedawane, wystawiane lub oferowane do sprzedaży. Muszą być natychmiast wrzucone do morza.2. W wypadku ryb innych niż te określone w załączniku II jako gatunki docelowe dla kategorii rozmiaru oczek „mniejsze niż 16 mm” lub „od 16 do 31 mm” złowionych przy użyciu narzędzi aktywnych o rozmiarze oczek poniżej 32 mm, ust. 1 nie stosuje się, pod warunkiem, że ryby te nie są sortowane oraz nie są sprzedawane, wystawiane lub oferowane do sprzedaży w celu spożycia przez ludzi.ROZDZIAŁ IVOGRANICZENIA DOTYCZĄCE NIEKTÓRYCH OBSZARÓW I ŻYWYCH ZASOBÓW MORZAArtykuł 19Zamknięcie Głębi BornholmskiejZabrania się połowów na obszarze Głębi Bornholmskiej w okresie od 15 maja to 31 sierpnia, w obszarze morskim wyznaczonym przez następujące współrzędne:– szer. geogr. 55°30'N, dł. geogr. 15°30'E– szer. geogr.55°30'N, dł. geogr.16°30'E– szer. geogr.55°00'N, dł. geogr.16°30'E– szer. geogr.55°00'N, dł. geogr.16°00'E– szer. geogr.55°15'N, dł. geogr.16°00'E– szer. geogr.55°15'N, dł. geogr.15°30'E– szer. geogr.55°30'N, dł. geogr.15°30'E.Artykuł 20 Ograniczenia połowów dorszaZatrzymywanie dorsza na pokładzie jest zabronione w okresie od 15 czerwca to 15 sierpnia.Artykuł 21Ograniczenia dotyczące połowów płastugi1. Zabrania się zatrzymywania na pokładzie następujących gatunków ryb złowionych w obszarach i w okresach podanych poniżej:Gatunek | Obszar geograficzny | Okres |Flądra (Platichthys flesus) | Podobszary od 22 do 32 | 1 lutego - 15 maja |Gładzica (Pleuronectes platessa) | Podobszary od 22 do 32 | 1 lutego - 15 maja |Skarp (Psetta maxima) | Podobszary od 22 do 32 | 1 czerwca - 31 lipca |Nagład (Scophtalmus rhombus) | Podobszary od 22 do 32 | 1 czerwca - 31 lipca |2. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, gdy używane jest narzędzie, dla którego dorsz jest gatunkiem docelowym, zgodnie z załącznikami II lub III, przyłowy flądry, gładzicy, skarpia i nagłada mogą być pozostawione na pokładzie, jeżeli stanowią do 10% żywej wagi całkowitego połowu dorsza pozostawionego na pokładzie, w okresach zabronionych, o których mowa w tym ustępie.Artykuł 22 Ograniczenia dotyczące połowów łososia i pstrąga morskiego1. Zabrania się zatrzymywania na pokładzie łososia (Salmo salar) i pstrąga morskiego (Salmo trutta) :(a) od 1 czerwca do 15 września w wodach podobszarów od 22 do 31,(b) od 15 czerwca do 30 września w wodach podobszaru 32.2. Obszar objęty zakazem podczas zamkniętego sezonu znajduje się poza strefą czterech mil morskich, mierzonych od linii podstawowych.Artykuł 23Ograniczenia dotyczące połowów węgorzaZabrania się przez cały rok zatrzymywania na pokładzie węgorza złowionego przy użyciu jakichkolwiek narzędzi aktywnych.ROZDZIAŁ VSPECJALNE ŚRODKI DLA ZATOKI RYSKIEJArtykuł 24Określenie granicy wódDla celów niniejszego rozporządzenia Zatoka Ryska jest ograniczona:(a) od zachodu linią przechodzącą od punktu 57°34,1234'N, 21°42,9574'E do punktu 57°57,4760'N, 21°58,2789'E, następnie w kierunku południowym do najbardziej wysuniętego na południe punktu półwyspu Sõrve, następnie w kierunku północno-wschodnim wzdłuż wschodniego wybrzeża wyspy Saaremaa; oraz(b) od północy linią przechodzącą od punktu 58°30,0'N, 23°13,2'E do punktu 58°30,0'N, 23°41,1'E.Artykuł 25 Specjalne zezwolenie połowowe1. Aby móc łowić w wodach Zatoki Ryskiej, statek musi posiadać specjalne zezwolenie połowowe wystawione zgodnie z przepisami art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1627/94.2. Państwa Członkowskie zapewnią, że statki, którym wydano specjalne zezwolenia połowowe, o których mowa w ust. 1, zostaną umieszczone na liście zawierającej ich nazwy i wewnętrzne numery rejestracyjne, która to lista zostanie przekazana Komisji przez każde Państwo Członkowskie.3. Statki znajdujące się na liście muszą spełniać następujące warunki:(a) całkowita moc silników (kW) statków na liście nie może przekraczać mocy zarejestrowanej w Zatoce Ryskiej dla każdego Państwa Członkowskiego w okresie 2000 – 2001;(b) moc silników danego statku nie może w żadnym wypadku przekroczyć 221 kilowatów (kW).Artykuł 26Zastępowanie statków i silników1. Każdy statek znajdujący się na liście o której mowa w art. 25 ust. 2 może zostać zastąpiony przez inny statek pod warunkiem, że:(a) takie zastąpienie nie spowoduje zwiększenia całkowitej mocy silników dla danego Państwa Członkowskiego określonej w art. 25 ust. 3 lit. a), oraz(b) moc silników danego statku w żadnym wypadku nie przekroczy 221 kilowatów kW.2. Silnik każdego statku znajdującego się na liście określonej w art. 25 ust. 2 może zostać zastąpiony pod warunkiem, że:(a) wymiana silnika w żadnym wypadku nie spowoduje zwiększenia mocy silników statku ponad 221 kW, oraz(b) moc zastępującego silnika nie spowoduje zwiększenia całkowitej mocy silników dla danego Państwa Członkowskiego, o której mowa w art. 25 ust. 3 lit. a).ROZDZIAŁ VIPRZEPISY OGÓLNEArtykuł 27Zabronione narzędzia i praktyki1. Zabrania się połowu żywych zasobów morza za pomocą włoków ramowych.2. Zabrania się połowu żywych zasobów morza za pomocą metod wymagających użycia materiałów wybuchowych, substancji trujących lub oszałamiających oraz prądu elektrycznego.3. Zabrania się sprzedaży, wystawiania lub oferowania do sprzedaży żywych zasobów morskich złowionych z zastosowaniem metod, o których mowa w ust. 2, oraz metod wymagających użycia jakiegokolwiek rodzaju pocisków.Artykuł 28Badania naukowe1. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do działań połowowych przeprowadzanych wyłącznie w celu badań naukowych, przy spełnieniu następujących warunków:(a) działania połowowe muszą być prowadzone za zgodą i pod zwierzchnictwem danego Państwa Członkowskich lub Państw Członkowskich,(b) Komisja oraz Państwo Członkowskie lub Państwa Członkowskie, na których wodach badania są przeprowadzane, muszą zostać wcześniej poinformowane o badaniach,(c) na pokładzie statku przeprowadzającego działania połowowe musi znajdować się zezwolenie wystawione przez Państwo Członkowskie, pod którego banderą pływa dany statek.2. Niezależnie od przepisów ust. 1, żywe zasoby morza złowione dla celów określonych w ust. 1 nie mogą być sprzedawane, wystawiane i oferowane do sprzedaży, z wyjątkiem sytuacji, gdy:(a) spełniają minimalne rozmiary do wyładunku podane w załączniku IV, lub(b) są sprzedawane w celach innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi.Artykuł 29Sztuczne zarybianie i przenoszenieNiniejszego rozporządzenia nie stosuje się do działań połowowych przeprowadzanych wyłącznie w celu sztucznego zarybiania lub przenoszenia żywych zasobów morza, które są prowadzone za pozwoleniem i pod zwierzchnictwem danego Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich. Gdy sztuczne zarybianie lub przenoszenie przeprowadzane jest na wodach innego Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich, Komisja oraz wszystkie zainteresowane Państwa Członkowskie muszą zostać wcześniej o nich poinformowane.Artykuł 30 Środki podejmowane przez Państwa Członkowskie dotyczące wyłącznie statków połowowych pływających pod ich banderą1. W celu ochrony zasobów i zarządzania nimi Państwa Członkowskie mogą podjąć środki techniczne ograniczające połowy, które:(a) uzupełniają środki określone w rozporządzeniach w zakresie rybołówstwa Wspólnoty; lub(b) przekraczają minimalne wymagania określone w rozporządzeniach w zakresie rybołówstwa Wspólnoty.Środki te mają zastosowanie tylko do rybaków zainteresowanych Państw Członkowskich i muszą być zgodne z przepisami wspólnotowymi.2. Zainteresowane Państwo Członkowskie bezzwłocznie poinformuje o tych środkach pozostałe Państwa Członkowskie oraz Komisję.3. Państwa Członkowskie dostarczą Komisji, na jej żądanie, wszystkie informacje niezbędne do oceny, czy środki są zgodne z warunkami określonymi w ust. 1.4. Jeżeli Komisja stwierdzi, że środki nie są zgodne z warunkami określonymi w ust. 1, przyjmie decyzję polecającą Państwu Członkowskiemu wycofanie lub zmianę środków.ROZDZIAŁ VIIPRZEPISY KOŃCOWEArtykuł 31 Reguły wykonawczeSzczegółowe reguły dotyczące wykonania niniejszego rozporządzenia przyjmowane są zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.Artykuł 32Zmiany w załącznikachZmiany w załącznikach przyjmowane są zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.Artykuł 33Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1434/98W rozporządzeniu (WE) nr 1434/98 wprowadza się następujące zmiany:1) w art. 1 skreśla się ust. 2;2) w art. 2 skreśla się ust. 2 i 3;3) w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:„1. Połowy śledzia dokonane:– w regionach 1 i 2 przy użyciu sieci ciągnionych o minimalnym rozmiarze oczek równym lub większym niż 32 mm lub,– w regionie 3 przy użyciu sieci ciągnionych o minimalnym rozmiarze oczek równym lub większym niż 40 mm lub,– w regionie 1, 2 lub 3 przy użyciu jakichkolwiek narzędzi innych niż sieci ciągnione,nie mogą być wyładowywane do celów innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi, chyba że są one najpierw oferowane do sprzedaży w celu bezpośredniego spożycia przez ludzi i nie mogą znaleźć nabywcy.”;4) w art. 3 ust. 2 skreśla się tiret pierwsze.Artykuł 34Uchyl enieRozporządzenie (EC) nr 88/98 traci moc.Odniesienia do uchylonego rozporządzenia należy traktować jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i interpretować zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku V.Artykuł 35Wejście w życieNiniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Rozporządzenie obowiązuje od 1 stycznia 2006 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK IPODOBSZARY STREFY GEOGRAFICZNEJ OKREŚLONEJ W ART. 1Podobszar 22Wody ograniczone linią poprowadzoną od Hasenøre Head (56º09’ N, 10º44’ E) na wschodnim wybrzeżu Jutlandii do Gniben Point (56º01’ N, 11º18’ E) na zachodnim wybrzeżu Zelandii; następnie wzdłuż zachodniego wybrzeża i południowego wybrzeża Zelandii do punktu usytuowanego na długości 12º00’ E; stamtąd, na południe, do wyspy Falster; następnie wzdłuż wschodniego wybrzeża wyspy Falster do Gedser Odde (54º34’ N, 11º58’ E); następnie na wschód do długości 12º00’ E; następnie na południe do wybrzeża Niemiec; potem w kierunku południowo-zachodnim wzdłuż wybrzeża Niemiec i wschodniego wybrzeża Jutlandii aż do punktu wyjścia.Podobszar 23Wody ograniczone linią poprowadzoną od Gilbjerg Head (56º08’ N, 12º18’ E) na północnym wybrzeżu Zelandii do Kullen (56º18’ N, 12º28’ E) na wybrzeżu Szwecji; następnie w kierunku południowym wzdłuż wybrzeża Szwecji do latarni morskiej Falsterbo (55º23’ N, 12º50’ E); następnie przez południowe wejście do Sund do latarni morskiej Stevns (55º19’ N, 12º28’ E) na wybrzeżu Zelandii; potem w kierunku północnym wzdłuż wschodniego wybrzeża Zelandii aż do punktu wyjścia.Podobszar 24Wody ograniczone linią poprowadzoną od latarni morskiej Stevns (55º19’ N, 12º28’ E) na wschodnim wybrzeżu Zelandii przez południowe wejście do Sund do latarni morskiej Falsterbo (55º23’ N, 12º50’ E) na wybrzeżu Szwecji; następnie wzdłuż południowego wybrzeża Szwecji do latarni morskiej Sandhammaren (55º 24’ N, 14º 12’E); stamtąd do latarni morskiej Hammerodde (55º18’ N, 14º47’ E) na północnym wybrzeżu Bornholmu; następnie wzdłuż zachodniego i południowego wybrzeża Bornholmu do punktu usytuowanego na długości 15º00’ E; stamtąd na południe do wybrzeży Polski; następnie w kierunku zachodnim wzdłuż wybrzeży Polski i Niemiec do punktu usytuowanego na długości 12º00’ E; potem na północ do punktu usytuowanego na szerokości 54º34’ N i długości 12º00’ E; następnie na zachód do Gedser Odde (54º34’ N, 11º58’ E); stamtąd, wzdłuż wschodniego i północnego wybrzeża wyspy Falster do punktu usytuowanego na długości 12º00’ E; stamtąd na północ do południowego wybrzeża Zelandii; potem w kierunku zachodnim i północnym wzdłuż zachodniego wybrzeża Zelandii aż do punktu wyjścia.Podobszar 25Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu na wschodnim wybrzeżu Szwecji na szerokości 56º30’ N, a następnie na wschód do zachodniego wybrzeża wyspy Öland; potem, po minięciu od południa wyspy Öland do punktu na wschodnim wybrzeżu, usytuowanego na szerokości 56º30’ N, na wschód do długości 18º00’ E; następnie na południe do wybrzeża Polski; potem w kierunku zachodnim wzdłuż wybrzeża Polski do punktu usytuowanego na długości 15º00’ E; następnie na północ do wyspy Bornholm; następnie wzdłuż południowego i zachodniego wybrzeża Bornholmu do latarni morskiej Hammerodde (55º18’ N, 14º47’ E); potem do latarni morskiej Sandhammaren (55º24’ N, 14º12’ E) na południowym wybrzeżu Szwecji; następnie w kierunku północnym wzdłuż wschodniego wybrzeża Szwecji aż do punktu wyjścia.Podobszar 26Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu usytuowanego na szerokości 56º30’ N i długości 18º00’ E, a następnie na wschód do zachodniego wybrzeża Łotwy; następnie w kierunku południowym wzdłuż wybrzeża Łotwy, Litwy, Rosji oraz Polski do punktu na wybrzeżu Polski usytuowanego na długości 18º00’ E; następnie na północ aż do punktu wyjścia.Podobszar 27Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu na wschodnim wybrzeżu stałego lądu Szwecji usytuowanego na szerokości 59º41’ N i długości 19º00’ E, a następnie na południe do północnego wybrzeża wyspy Gotlandii; następnie w kierunku południowym wzdłuż zachodniego wybrzeża Gotlandii do punktu usytuowanego na szerokości 57º00’ N; następnie na zachód do długości 18º00’ E; następnie na południe do szerokości 56º30’ N; potem na zachód do wschodniego wybrzeża wyspy Öland; potem, po minięciu od południa wyspy Öland do punktu na jej zachodnim wybrzeżu, usytuowanego na szerokości 56º30’ N; następnie na zachód do wybrzeża Szwecji; następnie w kierunku północnym wzdłuż wschodniego wybrzeża Szwecji aż do punktu wyjścia.Podobszar 28Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu usytuowanego na szerokości 58º30’ N i długości 19º00’ E a następnie na wschód do zachodniego wybrzeża wyspy Saaremaa; potem, po minięciu od północy wyspy Saaremaa do punktu na jej wschodnim wybrzeżu usytuowanego na szerokości 58º30’ N; następnie na wschód do wybrzeża Estonii; następnie w kierunku południowym wzdłuż zachodniego wybrzeża Estonii oraz północnego i zachodniego wybrzeża Łotwy do punktu usytuowanego na szerokości 56º30’ N; następnie na zachód do długości 18º00’ E; potem na północ do szerokości 57º00’ N; następnie na wschód do zachodniego wybrzeża wyspy Gotlandii; potem w kierunku północnym do punktu na północnym wybrzeżu Gotlandii, usytuowanego na długości 19º00’ E; następnie na północ aż do punktu wyjścia.Podobszar 29Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu na wschodnim wybrzeżu stałego lądu Szwecji usytuowanego na szerokości 60º30’ N a następnie na wschód do wybrzeży stałego lądu Finlandii; następnie w kierunku południowym wzdłuż zachodniego i południowego wybrzeża Finlandii do punktu na południowym wybrzeżu stałego lądu usytuowanym na długości 23º00’ E; następnie na południe, do szerokości 59º00’ N; następnie na wschód, do wybrzeża stałego lądu Estonii; potem w kierunku południowym wzdłuż zachodniego wybrzeża Estonii do punktu usytuowanego na szerokości 58º30’ N; następnie na zachód do wschodniego wybrzeża wyspy Saaremaa; następnie po minięciu od północy wyspy Saaremaa do punktu na jej zachodnim wybrzeżu, usytuowanego na szerokości 58º30’ N; następnie na zachód do długości 19º00’ E; następnie na północ do punktu na wschodnim wybrzeżu lądu stałego Szwecji usytuowanego na szerokości 59º41’ N; następnie w kierunku północnym wzdłuż wschodniego wybrzeża Szwecji, aż do punktu wyjścia.Podobszar 30Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu na wschodnim wybrzeżu Szwecji, usytuowanego na szerokości 63º30’ N, a następnie na wschód do wybrzeża stałego lądu Finlandii; następnie w kierunku południowym wzdłuż wybrzeża Finlandii do punktu usytuowanego na szerokości 60º30; następnie na zachód do wybrzeża lądu stałego Szwecji; następnie w kierunku północnym, wzdłuż wschodniego wybrzeża Szwecji, aż do punktu wyjścia.Podobszar 31Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu na wschodnim wybrzeżu Szwecji, usytuowanego na szerokości 63º30’ N, a następnie, po minięciu od północy Zatoki Botnickiej, do punktu na zachodnim wybrzeżu lądu stałego Finlandii, usytuowanego na szerokości 63º30’ N; następnie na zachód, aż do punktu wyjścia.Podobszar 32Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu na południowym wybrzeżu Finlandii, usytuowanego na długości 23º00’ E, a następnie, po minięciu od wschodu Zatoki Fińskiej, do punktu na zachodnim wybrzeżu Estonii, usytuowanego na szerokości 59º00’ N; następnie na zachód, do długości 23º00’ E; następnie na północ, aż do punktu wyjścia.ZAŁĄCZNIK IINARZĘDZIA AKTYWNE : Zakresy rozmiarów oczek, gatunki docelowe i odpowiednie wymagane wielkości procentowe połowówGatunek docelowy | Zakres rozmiarów oczek (mm) |Dorsz (Gadus morhua) | Podobszary od 22 do 32 | 38 cm |Flądra (Platichthys flesus) | Podobszary od 22 do 32 | 21 cm |Gładzica (Pleuronectes platessa) | Podobszary od 22 do 32 | 25 cm |Skarp (Psetta maxima) | Podobszary od 22 do 32 | 30 cm |Nagład (Scophthalmus rhombus) | Podobszary od 22 do 32 | 30 cm |Węgorz (Anguilla anguilla) | Podobszary od 22 do 32 | 35 cm |Łosoś (Salmo salar) | Podobszary od 22 do 32 | 60 cm |ZAŁĄCZNIK VTABELA KORELACJIRozporządzenie Rady (WE) nr 88/98 | Niniejsze rozporządzenie |Art. 1 Art. 2 Art. 3 ust. 1 i 2 Art. 3 ust. 3 Art. 3 ust. 4 Art. 3 ust. 5 Art. 4 Art. 5 ust. 1 Art. 5 ust. 2 i 3 Art. 6 Art. 7 Art. 8 ust. 1 Art. 8 ust. 2 Art. 8 ust. 3 Art. 8 ust. 4 Art. 9 ust. 1 Art. 9 ust. 2 Art. 10 ust. 1 Art. 10 ust. 2 Art. 10 ust. 3 Art. 10 ust. 4 Art. 11 Art. 12 Art. 13 Art. 14 Art. 15 Art. 16 załącznik I załącznik II załącznik III załącznik IV załącznik V załącznik VI | Art. 1 Art. 21 Art. 17 Art. 18 ust. 1 – – – Art. 3 Art. 8 Art. 14 Art. 5 Art. 16 ust. 1 Art. 16 ust. 2 Art. 7 Art. 16 ust. 3 Art. 22 Art. 10 ust. 1 – Art. 27 ust. 2 Art. 11 – Art. 28 Art. 29 Art. 30 Art. 31 Art. 34 Art. 35 załącznik I – załącznik IV załączniki II i III Dodatek do załącznika II załącznik V |[1] Dz.U. z , str. .[2] Dz.U. z , str. .[3] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 59.[4] Dz.U. L 237 z 26.8.1983, str. 4.[5] Dz.U. L 9 z 15.1.1998, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1520/98 z dnia 13 lipca 1998 r. (Dz.U. L 201, z 17.7.1998, str. 1).[6] Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 33.[7] Dz.U. L 171 z 6.7.1994, str. 7.[8] Dz.U. L 191 z 7.7.1998, str. 10.[9] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.[10] Dz.U. L 22 z 25.1.2003, str. 5.