               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.7.2020
            COM(2020) 321 final
            2020/0143(NLE)

            Wniosek
            DECYZJA RADY
            zmieniająca decyzję 2003/77/WE ustanawiającą wieloletnie wytyczne finansowe dotyczące zarządzania aktywami EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Zgodnie z załącznikiem do decyzji Rady 2003/77/WE z dnia 1 lutego 2003 r.
                  1
                „a) Aktywa EWWiS [Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali] w likwidacji [...] są wykorzystywane w sposób konieczny do wypełnienia pozostałych zobowiązań EWWiS w zakresie nieuregulowanych kredytów, zobowiązań wynikających z poprzednich budżetów operacyjnych i wszelkich nieprzewidywalnych zobowiązań. b) W zakresie w jakim aktywa EWWiS w likwidacji nie są konieczne do wypełnienia zobowiązań określonych w lit. a), są one inwestowane w taki sposób, aby zapewniać dochód, który ma być wykorzystywany do finansowania kontynuacji badań w sektorach związanych z przemysłem węgla i stali. c) Majątek Funduszu Badawczego Węgla i Stali jest inwestowany w taki sposób, aby zapewniać dochód, który ma być wykorzystywany do finansowania kontynuacji badań w sektorach związanych z przemysłem węgla i stali.”

               Biorąc pod uwagę brak nieuregulowanych kredytów oraz zmniejszenie zobowiązań EWWiS
                  2
               , działalność inwestycyjna służąca generowaniu dochodów na finansowanie badań staje się w coraz większym stopniu głównym celem EWWiS w likwidacji. Zgodnie z decyzją Rady 2003/77/WE Komisja ma zarządzać aktywami EWWiS w likwidacji „w sposób zapewniający, aby fundusze były dostępne w razie potrzeby, a jednocześnie przynosiły nadal możliwie największy dochód, zgodnie z zasadą utrzymania wysokiego stopnia bezpieczeństwa i stabilności w długim okresie” (pkt 3 załącznika do decyzji Rady 2003/77/WE).

               Komisja Europejska wykorzystuje zwroty z EWWiS w likwidacji w celu wsparcia projektów badawczych w sektorach stali i węgla. W ostatnich latach zdolność portfela do generowania wystarczających zwrotów w celu sfinansowania istotnego programu badawczego została zagrożona wskutek długookresowego spadku rentowności na rynkach finansowych. Nawet przed niedawnym pogorszeniem sytuacji na rynku spowodowanym pandemią COVID-19, portfel generował niższe zwroty ze względu na niższy poziom stóp procentowych utrzymujący się po kryzysie finansowym. Kryzys związany z COVID-19 spotęgował ten długoterminowy strukturalny spadek spodziewanych zwrotów. Portfel EWWiS stosunkowo dobrze przetrwał nagłe skurczenie się rynku w następstwie kryzysu związanego z COVID-19 w porównaniu z innymi funduszami, ze względu na jego stosunkowo konserwatywny skład. Niemniej jednak kryzys będzie miał trwały wpływ na oczekiwane zwroty i zwiększy potrzebę poszukiwania alternatywnych sposobów wykorzystania aktywów funduszu do wspierania polityki UE.

               W tym kontekście Komisja pragnie wzmocnić wsparcie dla projektów badawczych opartych na współpracy w sektorze węgla i stali, proponując jednocześnie zmianę decyzji Rady 2008/376 w celu dostosowania jej do celów Zielonego Ładu. Komisja pragnie również wspierać przełomowe projekty badawcze o dużej skali prowadzące do niemal bezemisyjnej produkcji stali do 2030 r. oraz projekty badawcze służące zarządzaniu sprawiedliwą transformacją sektora węgla. Stały roczny budżet w wysokości [111 mln] EUR uznaje się za odpowiedni dla tego rodzaju programu. Jest to konieczne w celu zapewnienia znaczącego wsparcia dla wartościowych projektów w skali niezbędnej do pokrycia kosztów funkcjonowania programu.

                  Zapewnienie regularnych rocznych przydziałów do 2027 r. w wysokości [111 mln] EUR wymaga zmian w sposobie wykorzystywania i inwestowania aktywów EWWiS w likwidacji. Proponowane zmiany obecnej decyzji umożliwią uzyskanie tego poziomu wsparcia projektów badawczych opartych na współpracy i przełomowych projektów badawczych w sektorze stali oraz projektów badawczych mających na celu zarządzanie sprawiedliwą transformacją sektora węglowego. Podczas gdy te roczne przydziały będą stopniowo pomniejszać całkowitą wartość zainwestowanych aktywów, na okres po 2027 r. zachowana zostanie odpowiednia ilość aktywów, które można zainwestować.

               •Najnowsze wyniki i perspektywy dla zainwestowanych aktywów EWWiS w likwidacji:

               Na dzień 31 marca 2020 r. wartość portfela wynosi ok. 1,5 mld EUR. Wielkość portfela zmniejszyła się nieznacznie od 30 czerwca 2012 r., ponieważ całkowite zwroty i nowe otrzymane wkłady zostały zniwelowane przez wypływy w celu sfinansowania badań w sektorach związanych z przemysłem węgla i stali.

               Od 2003 r. aż do niedawna aktywa EWWiS w likwidacji generowały pozytywny zwrot, co w połączeniu z zasobami dostępnymi w ramach mechanizmu wygładzania umożliwiło coroczne wsparcie projektów badawczych w wysokości 50 mln EUR. Na koniec 2017 r. wyniki portfela od czasu przyjęcia decyzji Rady 2003/77/WE, zmienionej decyzją Rady 2008/750/WE
                  3
               , były pozytywne: kwoty były wypłacane w wymaganej wysokości i w wymaganych terminach, a zwrot z portfela był zadowalający w świetle sytuacji na rynku i ogólnie konserwatywnych wytycznych. W okresie od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. portfel zapewnił łączny zwrot w wysokości +8,5 %.

               Zwrot z zainwestowanych aktywów konsekwentnie przewyższał poziom odniesienia i okazał się lepszym rozwiązaniem niż inwestycje przy obowiązujących stopach procentowych wolnych od ryzyka, które w ostatnich latach okazały się ujemne. W całym okresie swojego istnienia portfel nigdy nie odnotował ujemnych wyników w ujęciu rocznym i od momentu powstania uzyskał skumulowany zwrot w wysokości 80 %. W przyszłości jednak obecnie niski (i często ujemny) poziom dochodów z obligacji oznacza niższe oczekiwane zwroty w perspektywie krótko- i średnioterminowej, a osiągnięcie pozytywnych zwrotów będzie stanowiło wyzwanie.

               Ponadto, zgodnie z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (zwanej dalej „umową o wystąpieniu”), wartość portfela zmaleje dodatkowo o szacunkową kwotę [250] mln EUR
                  4
               .

               W związku z tym niezbędne jest przyjęcie innego podejścia do korzystania z aktywów EWWiS do realizacji celów polityki. W niniejszym wniosku zaproponowano dwie główne zmiany:

               ·zgodnie z wnioskiem dotyczącym zmiany decyzji 2003/76/WE – umożliwienie w razie konieczności sprzedaży zasobów portfela, tak aby umożliwić płatności związane z rocznym przydziałem w wysokości [111 mln EUR] do 2027 r. W zależności od warunków inwestycyjnych i zmian wielkości portfela spowoduje to stopniową redukcję wolumenu zarządzanych aktywów;

               ·zdywersyfikowanie kwalifikowalnych inwestycji portfela w celu wzmocnienia jego wyników pod względem stosunku ryzyka do zwrotu. Proponuje się rozszerzenie gamy kwalifikowalnych aktywów w celu zwiększenia oczekiwanej stopy zwrotu w odniesieniu do danego poziomu ryzyka.

               •Proponowane zmiany umożliwiające, w razie konieczności, wykorzystanie aktywów do zapewnienia rocznego przydziału środków w wysokości [111 mln] EUR

               Proponuje się zmianę decyzji 2003/77/WE w celu wyraźnego zezwolenia, począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r.
                  5
               , na wypływy związane z rocznym przydziałem w wysokości do [111 mln] EUR do 2027 r. w celu wsparcia projektów badawczych w sektorach stali i węgla nieobjętych ramowym programem badawczym. Roczny przydział zostanie ustalony zgodnie z kryteriami określonymi w zmienionej decyzji Rady 2003/76/WE. Wnioski o płatność dotyczące wspomnianego przydziału będą realizowane poprzez wykorzystanie przychodów netto z inwestycji oraz wycofanie aktywów z EWWiS w likwidacji.

               Przydział roczny powinien zostać wyraźnie zapisany w decyzji, aby zapewnić przewidywalny przepływ zasobów, w skali wystarczającej do zapewnienia ciągłości pożądanego wsparcia na rzecz badań opartych na współpracy prowadzonych w sektorach stali i węgla.

               Do tej pory aktywami EWWiS w likwidacji zarządzano zgodnie z założeniem, że projekty badawcze byłyby finansowane ze zwrotu z zainwestowanych aktywów. Zostało to odzwierciedlone w sformułowaniu sekcji 1 („Wykorzystywanie funduszy”) załącznika do decyzji Rady 2003/77/WE oraz w motywie 3 tej decyzji, który przewiduje, że „[c]ały kapitał Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali, uzyskany poprzez likwidację, powinien pozostać nienaruszony”.

               Z powodów wyjaśnionych powyżej podejście takie należy zmienić, tak aby sprostać potrzebie zapewnienia poziomu finansowania wymaganego do utrzymania istotnego programu badawczego w sektorach stali i węgla.

               Założenie, że aktywa EWWiS w likwidacji mogą generować stabilne dochody wystarczające do finansowania FBWiS bez naruszania tych aktywów, nie jest już realne ze względu na trwałą zmianę warunków na rynku finansowym. Zatem konieczna jest aktualizacja decyzji w celu lepszego odzwierciedlenia potrzeb polityki leżącej u jej podstaw, która ma być realizowana przez EWWiS w likwidacji, oraz wyzwań związanych z generowaniem zwrotów na poziomie niezbędnym w kontekście obecnych warunków rynkowych.

               Płatności byłyby wykonywane każdego roku po zidentyfikowaniu odpowiednich projektów, zawsze w granicach rocznego przydziału w wysokości [111 mln] EUR. Roczna kwota, którą można przydzielić z EWWiS w likwidacji, wyniosłaby [111 mln] EUR, aby umożliwić zrównoważone wykorzystanie zasobów na finansowanie badań w przyszłości.

               •Proponowane zmiany umożliwiające dywersyfikację kwalifikowalnych aktywów:

               Aktywa EWWiS tradycyjnie inwestowane są głównie w denominowany w euro dług państwowy i ponadnarodowy. Takie spektrum inwestycji było w stanie zapewnić stałe dodatnie zwroty przy jednoczesnym utrzymaniu ryzyka portfela na niższych poziomach. W ostatnich latach warunki gospodarcze i rynkowe uległy zmianie w sposób, który trwale ogranicza możliwości uzyskania zwrotów z inwestycji w dług państwowy i ponadnarodowy. W przyszłości rynki finansowe, a w szczególności rynki euroobligacji, będą nadal stanowiły wyzwanie ze względu na bardzo niskie lub ujemne stopy zwrotu (w szczególności w przypadku papierów wartościowych emitowanych przez emitentów o najwyższej jakości kredytowej) oraz ograniczoną płynność, co wynika między innymi z akomodacyjnej polityki pieniężnej EBC i jego programów zakupu obligacji. Jakiekolwiek wzrosty stóp procentowych z tej niskiej podstawy doprowadzą do rewaluacji w dół istniejących aktywów, co oznacza ryzyko bardzo niskich lub ujemnych zwrotów do czasu, gdy reinwestycje o wyższych dochodach stopniowo zrekompensują początkowy efekt rewaluacji.

               Celem niniejszego wniosku jest zwiększenie odporności portfela EWWiS na te wyzwania poprzez zwiększenie możliwości inwestowania w inne klasy aktywów i wykorzystanie innych technik inwestycyjnych w celu ochrony portfela przed wyłączną zależnością od papierów wartościowych o stałej kwocie dochodu.

               Niezależnie od przewidywanych wycofań środków do 2027 r., horyzont inwestycyjny pozostałych środków jest raczej długoterminowy, co umożliwia dalszą dywersyfikację. Do tej pory portfel EWWiS był stosunkowo wolny od istotnych wierzytelności i nie podlegał wypływom w skali, która zmieniała pod względem jakościowym horyzont inwestycyjny lub wolumen aktywów w portfelu. Sytuacja ta ulegnie zmianie po wprowadzeniu płatności związanych z rocznym przydziałem środków na finansowanie programu badawczego. Przewidywalne płatności w tej wielkości nie powinny jednak w istotny sposób wpływać na horyzont inwestycyjny lub tolerancję ryzyka pozostałych aktywów w portfelu, a płatności będą dokonywane przez okres kilku lat.

               Ze względu na dłuższy horyzont inwestycyjny portfel ma większą zdolność do przechowywania aktywów, jeżeli jest to wymagane do odzyskania ich wartości. W związku z tym proponuje się rozszerzenie spektrum inwestycji określonego w wytycznych finansowych, aby w jak największym stopniu złagodzić skutki niskich lub ujemnych zwrotów oraz zwiększyć dywersyfikację i odporność portfela przy jednoczesnym prowadzeniu konserwatywnej polityki inwestycyjnej zapewniającej zachowanie kapitału o wysokim poziomie ufności, a także, w miarę możliwości, zwiększającej zwrot, jeżeli jest to zgodne z tym celem. W perspektywie długoterminowej rozszerzenie klas kwalifikowalnych aktywów powinno przyczynić się do zapewnienia stabilnego i przewidywalnego zarządzania portfelem – w tym przewidywalnych płatności dokonywanych z aktywów i związanych z rocznym przydziałem – oraz do obniżenia stopy obniżki zasobów bazowych poprzez wypłatę rocznych rat.

               Komisja proponuje rozszerzenie zakresu wytycznych finansowych w celu zwiększenia kwalifikowalnego spektrum dostępnych aktywów/instrumentów oraz możliwych kombinacji ekspozycji na ryzyko (np. ryzyko stopy procentowej i ryzyko kredytowe, a nawet niektóre zróżnicowane formy ograniczonego ryzyka na rynku akcji). Nowe możliwości inwestycji pozwalają na bardziej efektywne zarządzanie portfelem (w kategoriach dywersyfikacji i zależności ryzyko/zwrot) i wspierają osiągnięcie zwrotów w perspektywie średnio- i długoterminowej.

               Należy podkreślić, że dywersyfikacja portfela wiąże się z narażeniem na nowe źródła zmienności rynku, co może stanowić obciążenie dla wyników w perspektywie krótko- i średnioterminowej. Biorąc jednak pod uwagę dłuższy horyzont inwestycyjny znacznej części aktywów, portfel EWWiS jest w stanie poradzić sobie z krótkimi okresami niezadowalających wyników w danej klasie aktywów, tak aby w dłuższym okresie móc skorzystać ze zwiększonego zwrotu skorygowanego o ryzyko. Należy również rozumieć, że dywersyfikacja nie jest gwarancją braku potencjalnych negatywnych wyników w określonym okresie, biorąc pod uwagę, że korzyści płynące z dywersyfikacji mogą zostać zniwelowane przez niedostateczne wyniki w podstawowej klasie aktywów (obligacje państwowe i ponadnarodowe). Te ogólne zastrzeżenia stanowią nieodłączny element zarządzania aktywami i informuje się o nich, aby zapewnić wyważony obraz zakresu możliwych wyników. Ogólnie rzecz biorąc, Komisja, jako instytucja odpowiedzialna za fundusze UE, jest zdania, że rozszerzenie gamy kwalifikujących się inwestycji stanowi właściwy sposób poprawy długoterminowych wyników osiąganych przez zainwestowane aktywa EWWiS.

               W tym kontekście Komisja przedstawia niniejszy wniosek w sprawie decyzji Rady zmieniającej decyzję 2003/77/WE ustanawiającą wieloletnie wytyczne finansowe dotyczące zarządzania aktywami EWWiS w likwidacji. Aktywami zarządza się zgodnie z wymogami ostrożnościowymi i zasadami należytego zarządzania finansami oraz zgodnie z zasadami i procedurami określonymi przez księgowego Komisji.

               Jak wyjaśniono powyżej, w niniejszej decyzji proponuje się zmianę decyzji w sprawie zarządzania aktywami EWWiS w likwidacji, aby umożliwić:

               ·inwestycje w szerszy wachlarz instrumentów rynku pieniężnego (w szczególności fundusze rynku pieniężnego);

               ·inwestycje w szerszy wachlarz papierów wartościowych powiązanych z długiem i kredytami;

               ·ekspozycję na rynki akcji i produkty o charakterze podobnym do kapitałowego (w szczególności za pomocą odpowiednich instrumentów, takich jak fundusze inwestycyjne typu ETF);

               ·możliwość zastosowania standardowych technik inwestycyjnych, takich jak kontrakty terminowe na stopę procentową w celu zarządzania terminami zapadalności;

               ·możliwość inwestowania w zabezpieczone inwestycje w USD.

               Decyzja nie pociągałaby za sobą automatycznego korzystania z tych aktywów lub instrumentów. Zamiast tego decyzja ta zezwalałaby jedynie Komisji na dokonywanie takich inwestycji w sprzyjających warunkach rynkowych i jeżeli inwestycje takie byłyby zgodne z horyzontem inwestycyjnym, biorąc pod uwagę płatności związane z rocznym przydziałem do 2027 r. Komisja zachowa ostrożność i należytą staranność przy korzystaniu z tych zwiększonych możliwości inwestycyjnych, aby zmaksymalizować prawdopodobieństwo pozytywnych wyników. Komisja przedstawi informacje na temat decyzji w sprawie wykorzystania tych uprawnień w swoich sprawozdaniach rocznych, wyjaśniając powody rozszerzenia spektrum inwestycji oraz przedłoży sprawozdania na temat uzyskanych wyników, gdy tylko będą dostępne odpowiednie dane.

               Wybór aktywów obejmie zarówno przegląd negatywny (wykaz rodzajów działalności wyłączonych z inwestycji zasobów finansowych z przyczyn etycznych lub moralnych), jak i przegląd pozytywny (aby sprzyjać integracji pozytywnych aspektów z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego przy wyborze inwestycji). Praktyki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego dotyczące inwestycji są coraz bardziej istotne, a Komisja zamierza dawać przykład w tej dziedzinie.

               •Spójność z innymi politykami Unii:

                  Wniosek jest powiązany z decyzją Rady 2003/76/WE ustanawiającą środki niezbędne do wykonania Protokołu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali. Rada podjęła ostatnio decyzję w sprawie możliwości ponownego wykorzystania umorzonych kwot na badania
                     6
                  . Decyzja Rady 2003/76/WE zostanie równolegle zmieniona z uwzględnieniem proponowanych zmian do decyzji Rady 2003/77/WE.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawą prawną dającą UE prawo do działania jest Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Protokół załączony do Traktatów UE w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS oraz w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali, w szczególności jego art. 2 akapit drugi.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Środki wykonawcze do Protokołu zostały ustanowione w decyzji Rady, której przegląd należy do uprawnień Komisji, gdyż przysługuje jej wyłączne prawo inicjatywy.

               •Proporcjonalność

                  Wniosek zawiera przepisy pomocnicze i jest zatem niezbędny dla funkcjonowania zarządzania aktywami realizowanego przez Komisję Europejską w odniesieniu do EWWiS w likwidacji, a następnie w odniesieniu do Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali.

               •Wybór instrumentu

                  Decyzja Rady zmieniająca obowiązującą decyzję Rady 2003/77/WE stanowi „środek ustanawiający wieloletnie wytyczne finansowe dla zarządzania majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali”, jak przewidziano w art. 2 akapit drugi protokołu nr 37.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa

                  Wniosek opiera się na wynikach sprawozdania obejmującego okres pięciu lat, które przewiduje regularne monitorowanie stosowności wytycznych. Ostatnie sprawozdanie obejmujące okres pięciu lat zostało opublikowane w dniu 2 marca 2018 r. (COM (2018) 84 final).

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy. Głównymi zainteresowanymi stronami są państwa członkowskie, z którymi zostaną przeprowadzone konsultacje podczas procesu legislacyjnego w Radzie.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

               W 2014 r. Bank Światowy przeprowadził wzajemną ocenę operacji zarządzania aktywami prowadzonych przez Komisję (w tym portfela EWWiS w likwidacji). Wyniki tej wzajemnej oceny odnoszące się do ram wytycznych zostały uwzględnione przy sporządzaniu niniejszego wniosku dotyczącego przeglądu.

                  W niedawnym przeglądzie przeprowadzonym przez Trybunał Obrachunkowy w odniesieniu do Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali we wrześniu 2019 r.
                     7
                   stwierdzono, że nie można już zapewnić trwałego finansowania Funduszu Badawczego Węgla i Stali wyłącznie w oparciu o dochody z tytułu zarządzania aktywami przy obecnie obserwowanych stopach procentowych.

               •Ocena skutków

               Ocena skutków nie jest konieczna w przypadku proponowanego przeglądu, ponieważ spodziewane skutki gospodarcze, środowiskowe lub społeczne prawdopodobnie nie będą znaczące.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Wniosek opiera się na wynikach sprawozdania obejmującego okres pięciu lat, które przewiduje regularne monitorowanie stosowności wytycznych.

               •Prawa podstawowe

                  Wniosek jest zgodny z przepisami w zakresie ochrony praw podstawowych.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek nie tworzy żadnych nowych zobowiązań, które miałyby obciążyć budżet ogólny w ramach obecnych wieloletnich ram finansowych.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

               Jak przewidziano w pkt 7 wytycznych finansowych, Komisja co sześć miesięcy składa państwom członkowskim sprawozdania z operacji zarządzania prowadzonych na podstawie tych wytycznych finansowych.

               Ponadto każdego roku sporządzane jest Sprawozdanie Finansowe, do którego dołączone są skontrolowane sprawozdania finansowe, zawierające wyniki całego roku.

                  Ponadto Komisja co pięć lat sporządza sprawozdanie dotyczące stosowania wytycznych finansowych (art. 2).

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

               Nie dotyczy

               •Szczegółowe objaśnienia przepisów wniosku mającego na celu umożliwienie większej dywersyfikacji kwalifikowalnych aktywów

               W obecnych wytycznych finansowych stosuje się stosunkowo restrykcyjne podejście do definicji kwalifikowalnych aktywów. Odnoszą się one np. do bezwzględnych i nominalnych kwot limitów (np. maksymalnie 250 mln EUR na państwo członkowskie UE), ratingów kredytowych (np. minimalny rating kredytowy AA, z wyjątkiem państw członkowskich UE i instytucji UE) oraz maksymalnego okresu zapadalności (np. maksymalnie 10,5 roku w momencie zakupu).

               Ograniczenia te eliminują duże części rynków finansowych.

               Na przykład:

               ·ograniczenia dotyczące ratingu wykluczają prawie w całości rynek obligacji korporacyjnych i finansowych, który mógłby oferować dywersyfikację i wyższy zwrot i który mógłby być pomocny w łagodzeniu skutków ujemnych stóp
                  8
                w obecnym środowisku;

               ·podobne rozważania dotyczą ograniczeń okresów zapadalności, które uniemożliwiają inwestowanie w obligacje o dłuższym okresie zapadalności, mogące oferować podobne korzyści
                  9
               . Zmiana tych ograniczeń pozwoliłaby na zróżnicowaną alokację aktywów przy wyższych oczekiwanych zwrotach z portfela i jednocześnie zachowaniu ogólnego ryzyka dotyczącego portfela na podobnych poziomach jak obecnie dzięki korzystnym skutkom korelacji.

               W związku z kryzysem finansowym z 2008 r. warunki rynkowe dla podmiotów zarządzających aktywami o stałej stopie dochodu stały się trudniejsze ze względu na niskie, a często ujemne stopy procentowe, w szczególności w przypadku inwestycji o niższym ryzyku kredytowym. W tym kontekście bardzo dużym wyzwaniem dla podmiotów zarządzających aktywami o stałej stopie dochodu jest generowanie pozytywnych wyników, zwłaszcza w średnio- i długoterminowym horyzoncie inwestycji. W 2020 r. sytuacja pogorszyła się jeszcze bardziej w związku z kryzysem związanym z koronawirusem, w wyniku którego niskie lub ujemne stopy mogą utrzymywać się jeszcze dłużej.

               Aby ograniczyć negatywne skutki tych czynników, ważne jest, aby podmioty zarządzające aktywami miały dostęp do możliwie najszerszego spektrum inwestycji. W ten sposób podmioty zarządzające aktywami mogą zwiększyć dywersyfikację i korzystać z klas aktywów o różnych modelach zwrotów i niższej korelacji. W perspektywie długiego horyzontu inwestycyjnego portfele o wysokim stopniu dywersyfikacji powinny osiągać lepsze wyniki niż mniej zróżnicowane portfele w przypadku podobnych poziomów ryzyka.

               W związku z tym proponuje się następujące zmiany obecnych wytycznych finansowych.

               A. Dostosowanie bezwzględnych limitów, ratingów i ograniczeń okresu zapadalności

               Proponuje się przyjęcie bardziej dynamicznego podejścia wobec technicznych aspektów wdrożenia, które muszą być do pewnego stopnia elastyczne (np. określanie limitów dotyczących ryzyka, okresu zapadalności i stopnia koncentracji).

               Umożliwiłoby to bardziej regularne dostosowywanie ich do zmieniających się warunków rynkowych w oparciu o niedawne wytyczne Komisji przyjęte dla wspólnego funduszu rezerw
                  10
                – jednego z pozostałych głównych portfeli zarządzanych przez Komisję. Aktywami zarządza się na podstawie strategii inwestycyjnej wyrażonej w postaci strategicznej alokacji aktywów, odzwierciedlającej cele inwestycyjne i tolerancję ryzyka. Strategia inwestycyjna jest odzwierciedlona w strategicznej wartości odniesienia. Wartość odniesienia należy ustalić zgodnie z praktykami w branży.

               Tolerancję ryzyka można również zdefiniować szerzej (np. poprzez wyszczególnienie kwalifikujących się kategorii aktywów i parametrów ryzyka szczególnego, takich jak wartość zagrożona). Limity można lepiej określić, wskazując wartość rynkową, a nie nominalną, oraz wyrażając je jako maksymalne procentowe wartości ekspozycji w stosunku do łącznej wartości rynkowej portfela. W ten sposób ekspozycje byłyby dokładniej zdefiniowane, ponieważ w kontekście niskich lub ujemnych stóp procentowych wiele papierów wartościowych wycenia się znacznie powyżej wartości nominalnej (100 %), a wartości nominalne mogą już nie odzwierciedlać rzeczywistej wartości gospodarczej takich ekspozycji. Inną przyczyną, dla której w tym przypadku bardziej właściwe jest podejście do limitów oparte na wartości rynkowej i ustalaniu procentowym, są zmiany w łącznej wartości rynkowej portfela, które wynikają albo z wyceny rynkowej, albo z wpływów lub wypływów.

               Limity koncentracji można doprecyzować, aby umożliwić rozróżnienie między bezpieczniejszymi i bardziej ryzykownymi ekspozycjami kredytowymi, na przykład poprzez dopuszczenie większych ekspozycji wyłącznie w odniesieniu do emitentów najwyższej jakości (wysoki rating
                  11
               ).

               Proponuje się zdefiniowanie kwalifikujących się instrumentów w ramach wytycznych dotyczących zarządzania aktywami, przy czym wartość odniesienia i konkretne limity inwestycji zostaną określone w dokumentach wewnętrznych Komisji Europejskiej.

               B. Umożliwienie inwestycji w innych walutach

               W obecnych wytycznych finansowych nie ma nic na temat kwalifikowalności inwestycji w walutach obcych. W tym kontekście należy zauważyć, że inwestycje denominowane w euro stanowią zaledwie około 25 % światowego rynku obligacji.

               Proponuje się zatem, aby wyraźnie zezwolić na inwestycje w zabezpieczone papiery wartościowe denominowane w USD emitowane przez państwa, podmioty ponadnarodowe, jednostki państwowe niższego szczebla i agencje.

               W szczególności, inwestując (częściowo) w papiery wartościowe o wysokiej płynności denominowane w USD wydane przez takie podmioty, można by uzyskać dostęp do dużych rynków o wysokiej płynności takich jak rynek państwowych instrumentów dłużnych Stanów Zjednoczonych. Taki krok mógłby być pomocny ze względu na wspomniane wyżej ograniczenia płynności na rynkach obligacji denominowanych w euro. Ponadto umożliwiłoby to uzyskanie różnych ekspozycji na krzywe dochodów, przy potencjalnie większych możliwościach w zakresie carry i roll-down.

               Ryzyko strat z tytułu zmian kursu wymiany waluty obcej można zabezpieczyć. Istnieją instrumenty, którymi można zabezpieczyć takie ryzyko walutowe, ale w obecnych wytycznych finansowych nie uwzględnia się takiego rodzaju operacji. Komisja może podjąć decyzję, z zastrzeżeniem zgody księgowego, że zabezpieczone inwestycje w innych walutach (niż USD) mogą zostać wyraźnie zakwalifikowane zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku do decyzji. Rzeczywiste stosowanie takich instrumentów miałoby ograniczony zakres i uwzględniałoby odnośne koszty i dominujące warunki rynkowe.

               C. Rozszerzenie zakresu przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania

               W 2014 r. zespół specjalistów z Banku Światowego dokonał oceny działań Komisji z zakresu zarządzania zasobami finansowymi i aktywami. Bank Światowy szczegółowo zbadał procesy, które stosuje Komisja, i stwierdził, że realizuje ona swoje cele w zakresie zarządzania podlegającymi jej portfelami zgodnie z solidnymi standardami branżowymi. Bank Światowy przedstawił również kilka zaleceń mających udoskonalić procesy inwestycyjne i zwiększyć zwroty z inwestycji.

               W szczególności w odniesieniu do funduszy o horyzoncie długoterminowym Bank Światowy zaproponował inwestowanie pewnego odsetka środków tych funduszy w udziały w kapitale własnym, ewentualnie poprzez fundusze zbiorowego inwestowania. Instrumenty te – jeżeli zostaną starannie dobrane – umożliwią uzyskanie należycie zróżnicowanej ekspozycji kapitałowej. Ponieważ inwestycje w kapitał własny są stosunkowo słabo skorelowane z inwestycjami o stałej kwocie dochodu, mogą one poprawić profil ryzyko / zwrot z portfela w horyzoncie długoterminowym. Z drugiej strony alokacja środków na inwestycje w kapitał własny może zwiększyć zmienność zwrotów z portfela w krótkim i średnim okresie.

               Chociaż w obecnych wytycznych jest już mowa o przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania, inwestycje w nie wiążą się jednak z wymogiem posiadania przez te przedsiębiorstwa ratingu kredytowego przynajmniej na poziomie AA, co w gruncie rzeczy oznacza uwzględnienie wyłącznie tych przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, które inwestują głównie w krótkoterminowe papiery wartościowe o stałej kwocie dochodu, wykluczając tym samym większość funduszy inwestujących w papiery wartościowe o stałej kwocie dochodów i funduszy inwestujących w akcje, które nie posiadają ratingu kredytowego.

               W związku z tym proponuje się wyjaśnić zakres kwalifikujących się klas aktywów i przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, aby umożliwić inwestycje w kapitał własny oraz rozszerzyć zakres inwestycji o stałej kwocie dochodu, w tym we wspomniane wysoce zróżnicowane przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania.

               Podsumowując, proponuje się, aby różne rodzaje przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania zostały określone jako kwalifikujące się (np. fundusze rynku pieniężnego, fundusze inwestycyjne typu ETF lub fundusze wspólnego inwestowania). Przedsiębiorstwa te mogą oferować ekspozycje o różnym stopniu dywersyfikacji na szerokie indeksy giełdowe, określone sektory geograficzne lub poszczególne klasy aktywów, takie jak papiery wartościowe o stałym dochodzie lub akcje.

               D. Umożliwienie zarządzania ryzykiem stopy procentowej za pomocą innych instrumentów zabezpieczających

               Instrumenty pochodne na stopę procentową stanowią narzędzia skutecznego zarządzania ryzykiem stopy procentowej i są obecnie często stosowane przez publiczne instytucje finansowe. Zwykle rynki tych instrumentów charakteryzują się również dużą płynnością – przykładowo podczas kryzysu finansowego rynek kontraktów terminowych typu futures zachował wysoką płynność, w przeciwieństwie do rynku kasowego obligacji skarbowych. Korzystanie z takich instrumentów odbywałoby się przy zastosowaniu rozbudowanych procedur zarządzania ryzykiem i systemów informatycznych, tak aby monitorować powiązane procesy operacyjne i ryzyko nieodłącznie związane z tym rynkiem oraz radzić sobie z tymi czynnikami.

               Jak wyjaśniono powyżej, decyzja nie pociągałaby za sobą automatycznego korzystania z tych aktywów lub instrumentów. Zamiast tego decyzja ta zezwalałaby jedynie Komisji na dokonywanie takich inwestycji w sprzyjających warunkach rynkowych. Komisja zachowa ostrożność i należytą staranność przy wykorzystaniu tych zwiększonych możliwości inwestycyjnych, aby zmaksymalizować prawdopodobieństwo pozytywnych wyników. Komisja przedstawi informacje na temat decyzji w sprawie wykorzystania tych uprawnień w swoich sprawozdaniach rocznych, wyjaśniając powody rozszerzenia spektrum inwestycji oraz przedłoży sprawozdania na temat uzyskanych wyników, gdy tylko będą dostępne odpowiednie dane.

               E. Integracja kryteriów z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego

               Jako że praktyki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego dotyczące inwestycji są coraz bardziej istotne, a Komisja zamierza dawać przykład w tej dziedzinie, w decyzji należy podkreślić ich znaczenie w procesie wyboru aktywów. Obejmowałoby to zarówno przegląd pozytywny (aby sprzyjać integracji pozytywnych aspektów z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego przy wyborze inwestycji), jak i przegląd negatywny (wykaz rodzajów działalności wyłączonych z inwestycji zasobów finansowych z przyczyn etycznych lub moralnych).

               2020/0143 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               zmieniająca decyzję 2003/77/WE ustanawiającą wieloletnie wytyczne finansowe dotyczące zarządzania aktywami EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając Protokół nr 37 w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS oraz w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                  12
               , w szczególności jego art. 2 akapit drugi,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego
                  13
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W celu osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r. Unia Europejska potrzebuje pionierów w dziedzinie klimatu i zasobów w celu opracowania pierwszych komercyjnych zastosowań przełomowych technologii w kluczowych sektorach przemysłowych do 2030 r. oraz procesu produkcji stali o zerowej emisji dwutlenku węgla do 2030 r.

               (2)Zgodnie z decyzją Rady 2003/76/WE
                  14
                Komisja ma zarządzać aktywami Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (EWWiS) w likwidacji oraz, po zakończeniu likwidacji, Majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali w taki sposób, aby zapewnić długoterminowy zwrot. W decyzji Rady 2003/77/WE
                  15
                ustanowiono wieloletnie wytyczne finansowe dotyczące zarządzania tymi aktywami. Zgodnie z art. 2 decyzji 2003/77/WE Komisja dokonuje przeglądu lub uzupełnia te wytyczne oraz dokonuje ponownej oceny ich działania i skuteczności.

               (3)W celu zapewnienia znaczącego wsparcia na rzecz wartościowych projektów badawczych opartych na współpracy mających masę krytyczną i unijną wartość dodaną, służących poprawie zrównoważonego charakteru, konkurencyjności, zdrowia, bezpieczeństwa i warunków pracy w sektorach związanych z przemysłem węgla i stali, należy zapewnić dostępność płatności związanych z rocznym przydziałem określonym i ustanowionym w [art. 2] decyzji 2003/76/WE do 2027 r. na finansowanie takich projektów. Takie płatności powinny być finansowane z przychodów netto z inwestycji i z dochodów ze sprzedaży części aktywów do wysokości rocznej kwoty określonej przez wyznaczone służby Komisji na podstawie decyzji 2003/76/WE i decyzji 2008/376/WE.

               (4)Doświadczenie zdobyte w ciągu ostatnich pięciu lat wdrażania wytycznych finansowych (2012–2017) oraz rozwój sytuacji na rynkach finansowych wskazują na potrzebę dostosowania tych wytycznych.

               (5)Aktywami pozostałymi po dokonaniu wycofania do 2027 r. środków związanych z rocznym przydziałem ustanowionym decyzją 2003/76/WE należy zarządzać na podstawie długoterminowego horyzontu inwestycyjnego, co umożliwi dalszą dywersyfikację.

               (6)Zazwyczaj przy inwestowaniu znacznej części aktywów w dłuższym okresie oczekuje się wyższych zwrotów, biorąc pod uwagę możliwości większych wahań w perspektywie krótkoterminowej. Niezależnie od powyższego, celem inwestycji powinno być zapewnienie wystarczającej ilości aktywów płynnych do celów płatności rocznych wymaganych przez wyznaczone służby Komisji na podstawie decyzji 2003/76/WE i decyzji 2008/376/WE.

               (7)Wytyczne finansowe powinny umożliwiać bardziej elastyczne podejście do technicznych aspektów wdrażania oraz powinny określać odpowiednie instrumenty inwestycyjne służące osiągnięciu celów inwestycyjnych.

               (8)Żadna klasa aktywów nie powinna być rozpatrywana indywidualnie, lecz pod względem roli, jaką odgrywa w zdywersyfikowanym portfelu. W przeszłości dywersyfikacja klas aktywów prowadziła do zwiększenia stopy zwrotu dla tego samego poziomu ryzyka. Korelacja między aktywami ma znaczenie dla podejmowania decyzji związanych z alokacją aktywów w kontekście ogólnego ryzyka inwestycyjnego i zwrotu z inwestycji.

               (9)Aktywami EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali należy zarządzać na podstawie strategii inwestycyjnej, którą należy wyrazić w formie strategicznej alokacji aktywów/wartości odniesienia, odzwierciedlających cele inwestycyjne i tolerancję ryzyka aktywów. Wartość odniesienia oferuje długoterminowe wytyczne inwestycyjne dla zarządzających portfelami, w formie alokacji dla różnych klas aktywów.

               (10)Wytyczne finansowe powinny umożliwiać inwestycje w obligacje o wysokiej płynności denominowane w dolarach amerykańskich wyemitowane przez podmioty państwowe, ponadnarodowe, jednostki państwowe niższego szczebla i agencje rządowe w celu zwiększenia dywersyfikacji, przy jednoczesnym zabezpieczeniu – w odpowiednim stopniu – ryzyka strat wynikających z wahań kursu walutowego. Komisja powinna mieć możliwość podjęcia decyzji, z zastrzeżeniem zgody księgowego Komisji, na temat inwestycji w inne aktywa denominowane w walutach innych rozwiniętych gospodarek lub innych państw członkowskich. Decyzje takie powinny opierać się na w pełni udokumentowanym wykazaniu korzyści wynikających z danej inwestycji w odniesieniu do wyników aktywów. Wytyczne finansowe powinny rozszerzyć zakres kwalifikowalnych inwestycji w celu stworzenia możliwości zróżnicowanej ekspozycji na szerokie indeksy giełdowe, niektóre sektory geograficzne i określone klasy aktywów.

               (11)Wytyczne finansowe powinny umożliwiać stosowanie innych instrumentów finansowych, takich jak kontrakty terminowe typu future, forward i swapów, w celu zarządzania ryzykiem i ekspozycją, takimi jak stopa oprocentowania i ryzyko walutowe.

               (12)Praktyki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego dotyczące inwestycji są coraz bardziej istotne i powinny być uwzględniane przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych. Decyzję 2003/77/WE należy zmienić również w celu wprowadzenia praktyk z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego poprzez zastosowanie przeglądu pozytywnego (aby sprzyjać integracji pozytywnych aspektów z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego przy wyborze inwestycji), jak i przeglądu negatywnego (wykaz rodzajów działalności wyłączonych z inwestycji zasobów finansowych z przyczyn etycznych lub moralnych).

               (13)Roczne sprawozdanie Komisji dla państw członkowskich na temat operacji zarządzania prowadzonych na podstawie wytycznych finansowych powinno zawierać informacje na temat alokacji w odniesieniu do poszczególnych klas aktywów. W sprawozdaniu rocznym należy również wyjaśnić wszelkie istotne zmiany w strategicznej alokacji aktywów.

               (14)Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2003/77/WE.

               (15)Biorąc pod uwagę strukturalne powiązanie z decyzją 2003/76/WE, niniejsza zmiana powinna być stosowana od daty rozpoczęcia stosowania decyzji [XXXX/XX] zmieniającej decyzję Rady 2003/76/WE ustanawiającą środki niezbędne do wykonania Protokołu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali
                  16
               . Biorąc pod uwagę art. 145 Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej
                  17
               , niniejsza zmiana powinna mieć zastosowanie dopiero od dnia 1 stycznia 2021 r. lub po tym dniu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W decyzji 2003/77/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)dodaje się art. 1a w brzmieniu:

                  „Artykuł 1a

               Aktywami EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali zarządza się w celu zapewnienia rocznych płatności w granicach rocznego przydziału w wysokości [111 mln] EUR na finansowanie badań opartych na współpracy w sektorach związanych z przemysłem węgla i stali. Roczne płatności są finansowane z przychodów netto z inwestycji i z dochodów ze sprzedaży części aktywów EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali, do wysokości rocznej kwoty określonej przez wyznaczone służby Komisji na podstawie decyzji 2003/76/WE i decyzji 2008/376/WE.”;

               2)załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejszą decyzję stosuje się od daty rozpoczęcia stosowania decyzji [XXXX/XX] zmieniającej decyzję 2003/76/WE ustanawiającą środki niezbędne do wykonania Protokołu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali
                  18
                lub od dnia 1 stycznia 2021 r., w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 29 z 5.2.2003, s. 25.

                     (2)

                        Nowe i stosunkowo duże zobowiązanie powstało wraz z wejściem w życie, w dniu 31 stycznia 2020 r., Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. C 384 I z 12.11.2019, s. 1) (art. 145 tej umowy). Jednakże wielkość tej kwoty jest znana, a jej wpływ jest bardzo ograniczony w czasie (pięć rocznych rat w latach 2021–2025).

                     (3)

                        Dz.U. L 255 z 23.9.2008, s. 28.

                     (4)

                        Dokładna kwota zostanie ustalona na początku 2021 r. Zgodnie z art. 145 ust. 1 umowy o wystąpieniu „Unia odpowiada wobec Zjednoczonego Królestwa za jego udział w aktywach netto Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w likwidacji według stanu na dzień 31 grudnia 2020 r.”.

                     (5)

                        Proponuje się odroczenie daty rozpoczęcia stosowania zmiany, aby uniknąć ingerencji w stosowanie art. 145 umowy o wystąpieniu.

                     (6)

                        Decyzja Rady (UE) 2018/599 z dnia 16 kwietnia 2018 r. zmieniająca decyzję 2003/76/WE ustanawiającą środki niezbędne do wykonania Protokołu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali (Dz.U. L 101 z 20.4.2018, s. 1).

                     (7)

                        Tamże, s. 11–12, 17.

                     (8)

                        Zob. punkt D poniżej, w którym opisano bardziej zaawansowany sposób zarządzania ryzykiem i okresami obowiązywania stóp procentowych.

                     (9)

                        Korzyści wynikające z obligacji o dłuższych terminach wykupu zależą między innymi od nachylenia krzywej dochodów w momencie inwestycji. Inną korzyścią obligacji o dłuższych terminach wykupu jest większa wypukłość: oznacza to w uproszczeniu, że ich wartości rynkowe zyskują więcej na określonym zmniejszeniu stóp procentowych niż tracą w wyniku równoważnego wzrostu stóp.

                     (10)

                        C(2020) 1896 final.

                     (11)

                        Termin stosowany w odniesieniu do ratingów kredytowych AA-/Aa3 lub wyższych.

                     (12)

                        Protokół nr 37 w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS oraz w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. C 202 z 7.6.2016, s. 327).

                     (13)

                        Dz.U. C  z , s. .

                     (14)

                        Decyzja Rady 2003/76/WE z dnia 1 lutego 2003 r. ustanawiająca środki niezbędne do wykonania Protokołu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali (Dz.U. L 29 z 5.2.2003, s. 22).

                     (15)

                        Decyzja Rady 2003/77/WE z dnia 1 lutego 2003 r. ustanawiająca wieloletnie wytyczne finansowe dotyczące zarządzania aktywami EWWiS w likwidacji, i, po zakończeniu likwidacji, Majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali (Dz.U. L 29 z 5.2.2003, s. 25).

                     (16)

                        Dz.U.  z , s. .

                     (17)

                        Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. C 384 I z 12.11.2019, s. 1).

                     (18)

                        Dz.U.  z , s. .

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.7.2020
            COM(2020) 321 final

            ZAŁĄCZNIK
            do
            DECYZJI RADY
            zmieniającej decyzję 2003/77/WE ustanawiającą wieloletnie wytyczne finansowe dotyczące zarządzania aktywami EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali

               ZAŁĄCZNIK

               Wytyczne finansowe dotyczące zarządzania aktywami EWWiS w likwidacji oraz, po zakończeniu likwidacji, Majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali

               1.WYKORZYSTYWANIE FUNDUSZY

               Aktywa EWWiS w likwidacji, w tym zarówno jej portfel pożyczkowy, jak i jej inwestycje, są wykorzystywane w sposób konieczny do wypełnienia pozostałych zobowiązań EWWiS w zakresie nieuregulowanych kredytów, zobowiązań wynikających z poprzednich budżetów operacyjnych i wszelkich nieprzewidywalnych zobowiązań.

               W zakresie w jakim aktywa EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątek Funduszu Badawczego Węgla i Stali, nie są konieczne do wypełnienia zobowiązań określonych w akapicie pierwszym, są one inwestowane w ostrożny sposób zgodnie z wybranym horyzontem inwestycyjnym, aby zapewniać zwroty, które można wykorzystać do finansowania dalszych badań w sektorach związanych z przemysłem węgla i stali.

               Aktywa EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątek Funduszu Badawczego Węgla i Stali wykorzystuje się do zapewnienia rocznych płatności, w granicach rocznego przydziału w wysokości [111 mln] EUR, na badania w sektorach związanych z przemysłem węgla i stali. Płatności te mają być realizowane z przychodów netto z inwestycji. Jeżeli przychody netto są niewystarczające do wywiązania się z rocznego przydziału środków, zostają one uzupełnione wpływami z tytułu sprzedaży części aktywów EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali. Po roku 2027 r. Majątek Funduszu Badawczego Węgla i Stali będzie inwestowany w taki sposób, aby zapewniać dochód, który może zostać wykorzystany do finansowania dalszych badań w sektorach związanych z przemysłem węgla i stali.

               2.HORYZONT INWESTYCYJNY, CEL INWESTYCYJNY I TOLERANCJA RYZYKA

               Aktywa EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątek Funduszu Badawczego Węgla i Stali są inwestowane w celu zachowania i, w miarę możliwości, zwiększenia wartości tych aktywów („cel inwestycyjny”). Cel inwestycyjny jest realizowany w ramach horyzontu inwestycyjnego przy wysokim poziomie ufności.

               Aktywami zarządza się zgodnie z wymogami ostrożnościowymi i zasadami należytego zarządzania finansami oraz zgodnie z zasadami i procedurami ustalonymi przez księgowego Komisji.

               Cel inwestycyjny jest realizowany w drodze wdrożenia ostrożnościowej strategii inwestycyjnej w oparciu o wysoki stopień dywersyfikacji w odniesieniu do wszystkich klas kwalifikowalnych aktywów, obszarów geograficznych, emitentów i okresów zapadalności („strategia inwestycyjna”). Strategię inwestycyjną określa się z uwzględnieniem horyzontu inwestycyjnego w celu zapewnienia, w miarę potrzeb, dostępności niezbędnych środków finansowych o wystarczającej płynności.

               Strategia inwestycyjna jest wyrażona w formie strategicznej alokacji zasobów, która wyznacza orientacyjną docelową alokację w odniesieniu do różnych klas kwalifikowalnych aktywów finansowych.

               Komisja odzwierciedla strategiczną alokację aktywów w strategicznej wartości odniesienia („wartość odniesienia”), w stosunku do której porównuje się wyniki aktywów EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali.

               Strategia inwestycyjna i wartość odniesienia są proponowane przez Komisję i uzgadniane z księgowym Komisji po zasięgnięciu opinii delegowanych urzędników zatwierdzających Komisji.

               Strategia inwestycyjna i wartość odniesienia mogą zostać zmienione przez Komisję w przypadku należycie udokumentowanej i uzasadnionej zmiany warunków gospodarczych, istotnej zmiany potrzeb i sytuacji instrumentów stanowiących wkład lub istotnej zmiany szacowanych wpływów / wypływów. Procedura zmiany strategii inwestycyjnej jest taka sama jak w przypadku początkowego przyjęcia strategii.

               Strategię inwestycyjną ustanawia się, uwzględniając horyzont inwestycyjny i tolerancję ryzyka aktywów EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali.

               3.ZASADY ALOKACJI AKTYWÓW I KWALIFIKOWALNE INWESTYCJE

               Aby ograniczyć ryzyko inwestycyjne, należy zapewnić odpowiednią dywersyfikację między wszystkimi klasami aktywów i w ich obrębie. Co do zasady im bardziej ryzykowne lub mniej płynne są aktywa, tym mniej skoncentrowana powinna być ekspozycja.

               Ekspozycję na różne klasy aktywów i dywersyfikację można również osiągnąć poprzez inwestycje w przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania lub produkty będące przedmiotem obrotu giełdowego.

               Aktywa EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątek Funduszu Badawczego Węgla i Stali inwestuje się wyłącznie w:

               a)
                     aktywa rynku pieniężnego denominowane w euro;

               b)
                     papiery wartościowe o stałej kwocie dochodu; oraz

               c)
                     regulowane zbiorowe inwestycje w dług i kapitał własny.

               Aktywa EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątek Funduszu Badawczego Węgla i Stali podlegają ekspozycji na klasy aktywów, o których mowa w poprzednim akapicie, poprzez inwestycje w następujące instrumenty lub poprzez zaangażowanie w następujące operacje:

               a)
                     depozyty;

               b)
                     instrumenty rynku pieniężnego i fundusze rynku pieniężnego, które oferują dzienną płynność, uregulowane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1131
                  1
               ;

               c)
                     instrumenty dłużne, takie jak obligacje i weksle oraz sekurytyzowane instrumenty finansowe zgodnie z prostymi, przejrzystymi i standardowymi kryteriami („STS”) określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402
                  2
               ;

               d)
                     przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania objęte dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE
                  3
               , w tym fundusze inwestycyjne typu ETF, inwestujące w kapitał własny lub instrumenty dłużne, w przypadku których maksymalne straty nie mogą przewyższać zainwestowanej kwoty;

               e)
                     umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, zgodnie z zasadą ustanowioną przepisami art. 212 ust. 2 rozporządzenia finansowego
                  4
               ;

               f)
                     umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu;

               g)
                     transakcje udzielenia pożyczki papierów wartościowych obsługiwane przez wiodące systemy rozliczeniowe, takie jak Clearstream i Euroclear, lub przez wiodące instytucje finansowe specjalizujące się w tego typu transakcjach.

               Instrumenty pochodne, w postaci kontraktów terminowych typu forward lub future oraz swapów, wykorzystuje się jedynie do celów skutecznego zarządzania portfelem, a nie do celów spekulacji lub lewarowania pozycji. Takie instrumenty pochodne można wykorzystywać do dostosowania czasu trwania, zmniejszenia ryzyka kredytowego lub innego właściwego ryzyka lub zmian alokacji aktywów zgodnie z polityką inwestycyjną.

               Aktywa EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątek Funduszu Badawczego Węgla i Stali można inwestować w wysoce płynne obligacje denominowane w USD, emitowane przez państwa i instytucje ponadnarodowe, wyłącznie do celów dywersyfikacji i ekspozycji na inną krzywą stóp procentowych. Wszelkie ryzyko walutowe jest zabezpieczane przez właściwe wykorzystanie swapów lub innych instrumentów zabezpieczenia walutowego, jak określono w poprzednim akapicie.

               Komisja może, z zastrzeżeniem zgody księgowego, poszerzyć zakres kwalifikujących się inwestycji, tak aby uwzględnić w nim inne klasy aktywów i operacje inwestycyjne zgodne ze strategią inwestycyjną i celami inwestycyjnymi, jak również waluty innych zaawansowanych gospodarek, zgodnie z publikowanym co pewien czas wykazem Międzynarodowego Funduszu Walutowego oraz z zastrzeżeniem zabezpieczenia ryzyka walutowego. Wszelkim decyzjom o włączeniu nowych klas aktywów, operacji inwestycyjnych lub walut zaawansowanych gospodarek towarzyszy należyte uzasadnienie dla każdej klasy aktywów, operacji lub waluty, wyjaśniające, w jaki sposób rozszerzone możliwości inwestycyjne poprawią wyniki aktywów EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali. Uzasadnienie to obejmuje między innymi ocenę zdolności operacyjnych koniecznych do realizacji tych nowych możliwości inwestycyjnych.

               4.ASPETKY ŚRODOWISKOWE, SPOŁECZNE, ZWIĄZANE Z ŁADEM KORPORACYJNYM I MORALNE

               Stosuje się następujące kryteria środowiskowe, społeczne i dotyczące ładu korporacyjnego:

               a)
                     inwestowanie aktywów EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali, jest realizowane zgodnie z celami polityki Unii dotyczącymi wspierania zrównoważonych finansów i sprawiedliwości społecznej w zakresie zgodnym z zachowaniem kapitału tego majątku;

               b)
                     wdrożenie polityki inwestycyjnej musi być zgodne ze wszystkimi odnośnymi przepisami promującymi instrumenty finansowe w zakresie ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego (ESG), przy uwzględnieniu właściwych standardów, systemów, kryteriów i procedur ustanowionych w ramach regulacyjnych Unii;

               c)
                     Komisja może zasięgnąć opinii grupy unijnych ekspertów technicznych ds. zrównoważonego finansowania lub jej następcy, w sprawie włączenia czynników ESG do strategii inwestycyjnej dotyczącej aktywów EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali;

               d)
                     Komisja monitoruje profil ESG aktywów EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali oraz uwzględnia tę kwestię w ramach rocznego sprawozdania, o którym mowa w pkt 7 (Procedury zarządzania).

               Poniżej wymienione rodzaje działalności są wykluczone do celów inwestycyjnych ze względów etycznych lub moralnych:

               a)
                     inwestycje w papiery wartościowe emitowane przez podmioty, które – zgodnie z wiedzą Komisji – zostały uznane, w drodze prawomocnego wyroku lub ostatecznej decyzji administracyjnej, za zaangażowane w jedno z następujących rodzajów działalności:

               (i)
                     działalność uznana za nielegalną lub zakazana ze względów etycznych lub moralnych na podstawie unijnych ram regulacyjnych oraz międzynarodowych konwencji i umów;

               (ii)
                     działalność związana z projektowaniem i produkcją amunicji lub broni zakazanej przez obowiązujące prawo międzynarodowe lub z handlem taką amunicją lub bronią;

               b)
                     inwestycje w papiery wartościowe emitowane przez przedsiębiorstwa, które zgodnie z wiedzą Komisji uzyskują więcej niż 25 % swoich całkowitych rocznych przychodów z wymienionej poniżej rodzajów działalności:

               (i)
                     działalność w zakresie gier hazardowych (działania związane z produkcją, budową, dystrybucją, przetwarzaniem, handlem lub oprogramowaniem komputerowym);

               (ii)
                     produkty i działalność związane z tytoniem (produkcja, dystrybucja, przetwórstwo i handel);

               (iii)
                     handel w celach seksualnych i związana z tym infrastruktura, usługi i media.

               5.PRZEKAZANIE DO BUDŻETU UNII EUROPEJSKIEJ

               Przychód netto z inwestowania aktywów EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali oraz przychody uzyskane ze sprzedaży części tego majątku zostaną oddane do ogólnego budżetu Unii Europejskiej jako przychód dedykowany i zostaną przekazane z EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, z Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali, gdy będzie to konieczne do wypełnienia zobowiązań wynikających z pozycji w budżecie przeznaczonej na programy badawcze odnoszące się do sektorów związanych z przemysłem węgla i stali.

               6.RACHUNKOWOŚĆ

               Zarządzanie środkami finansowymi jest rozliczane w rocznych sprawozdaniach finansowych przygotowywanych w odniesieniu do EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, w odniesieniu do Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali. Są one oparte na zasadach rachunkowości Komisji Europejskiej zatwierdzonych przez księgowego Komisji i przedstawionych zgodnie z nimi, uwzględniając szczególny charakter EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali. Sprawozdania finansowe zostaną zatwierdzone przez Komisję i zbadane przez Trybunał Obrachunkowy. Komisja zatrudnia przedsiębiorstwa zewnętrzne do przeprowadzania rocznego audytu jej sprawozdań finansowych.

               7.PROCEDURY ZARZĄDZANIA

               Komisja przeprowadza, w odniesieniu do EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, do Majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali, wymienione wyżej czynności w zakresie zarządzania zgodnie z niniejszymi wytycznymi i na podstawie swoich wewnętrznych reguł i procedur obowiązujących w odniesieniu do EWWiS w chwili jej rozwiązania lub później zmodyfikowanych.

               Szczegółowe sprawozdanie dotyczące czynności w zakresie zarządzania przeprowadzanych na podstawie niniejszych wytycznych finansowych sporządzane jest przez Komisję raz w roku i przekazywane państwom członkowskim. W sprawozdaniu rocznym Komisja uwzględnia informacje na temat wykorzystania różnych klas aktywów, uzasadnienia dokonanego przez nią wyboru inwestycji w określone klasy aktywów oraz uzyskanych wyników w każdej klasie aktywów.

                     (1)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1131 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie funduszy rynku pieniężnego (Dz.U. L 169 z 30.6.2017, s. 8).

                     (2)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniające dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 35).

                     (3)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (wersja przekształcona) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32), z późniejszymi zmianami.

                     (4)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012, Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 3.2.2021
            COM(2021) 41 final
            2021/0024(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii na forum Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej oraz na forum Centralnej Komisji ds. Żeglugi na Renie, w sprawie przyjęcia norm dotyczących kwalifikacji zawodowych w żegludze śródlądowej

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii na następnym posiedzeniu Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (CESNI) oraz na następnej sesji plenarnej Centralnej Komisji Żeglugi na Renie (CKŻR), w związku z przewidywanym przyjęciem normy dotyczącej podstawowego szkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla młodszych marynarzy oraz normy dotyczącej znormalizowanych zwrotów komunikacyjnych w czterech językach.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.CKŻR i CESNI

               Centralna Komisja Żeglugi na Renie (CKŻR) jest organizacją międzynarodową posiadającą kompetencje regulacyjne w zakresie wodnego transportu śródlądowego na Renie. Stronami CKŻR są cztery państwa członkowskie UE (Belgia, Francja, Niemcy i Niderlandy) oraz Szwajcaria.

               Poprawiona Konwencja o żegludze na Renie, podpisana dnia 17 października 1868 r. w Mannheim, ustanawia ramy prawne regulujące wykorzystanie Renu jako śródlądowej drogi wodnej na potrzeby żeglugi oraz określa kompetencje CKŻR. Obecnie obowiązująca wersja konwencji jest rezultatem konwencji zmieniającej poprawioną Konwencję w sprawie żeglugi na Renie, przyjętej w dniu 20 listopada 1963 r., która weszła w życie w dniu 14 kwietnia 1967 r. Posiedzenia plenarne odbywają się dwa razy w roku. W posiedzeniach uczestniczą przedstawiciele państw członkowskich CKŻR. Posiedzenie plenarne jest organem decyzyjnym CKŻR. Przyjmuje ono rezolucje centralnej komisji oraz przyjmuje i zmienia jej przepisy techniczne. Każde państwo członkowskie CKŻR ma jeden głos, a decyzje zapadają jednomyślnie. Rezolucje te są prawnie wiążące. Unia Europejska nie jest członkiem CKŻR.

               W 2015 r. CKŻR przyjęła rezolucję, w której ustanowiono Europejski Komitet ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (fr. Comité Européen pour l’élaboration de Standards dans le Domaine de Navigation Intérieure – CESNI). Misja komitetu obejmuje przyjmowanie norm technicznych w różnych obszarach, zwłaszcza dotyczących statków, technologii informacyjnej i załogi, jednolitą wykładnię przedmiotowych norm i odnośnych procedur, a także rozpatrywanie kwestii dotyczących bezpieczeństwa żeglugi, ochrony środowiska lub innych aspektów żeglugi.

               W skład CESNI wchodzą eksperci reprezentujący państwa członkowskie CKŻR oraz państwa członkowskie UE, którym przysługuje prawo głosu na zasadzie jednego głosu na państwo. Unia Europejska nie jest członkiem CESNI. Może jednak uczestniczyć, bez prawa głosu, w pracach CESNI wraz z organizacjami międzynarodowymi, których misja obejmuje obszary działania CESNI.

               2.2.Planowany akt CESNI i CKŻR

               Na następnym posiedzeniu plenarnym CESNI ma przyjąć normę dotyczącą podstawowego szkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla młodszych marynarzy (nr ref. cesni 20_04) oraz normę dotyczącą znormalizowanych zwrotów komunikacyjnych w czterech językach (nr ref. cesni 20_39).

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2397 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych w żegludze śródlądowej oraz uchylająca dyrektywy Rady 91/672/EWG i 96/50/WE
                  1
                wprowadza zharmonizowane przepisy w dziedzinie kwalifikacji zawodowych w żegludze śródlądowej w Europie oraz ustanawia pewne normy w dziedzinie kwalifikacji zawodowych. Dwie wyżej wymienione normy nie są wymagane na mocy dyrektywy, ale zostały opracowane przez CESNI w celu ułatwienia wdrożenia wymogów wchodzących w zakres dyrektywy oraz zachęcenia do harmonizacji.

               Zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy (UE) 2017/2397 konieczne jest ukończenie podstawowego szkolenia w zakresie bezpieczeństwa zgodnie z wymogami krajowymi w celu uzyskania świadectwa kwalifikacji młodszego marynarza. Norma CESNI dotycząca podstawowego szkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla młodych marynarzy określa wymogi, które państwa członkowskie CESNI mogłyby spełnić jako wymogi krajowe w celu zapewnienia takiego samego poziomu jakości obsługi.

               Zgodnie z załącznikiem II do dyrektywy (UE) 2017/2397 wymaga się, aby marynarze i kapitanowie mieli możliwość stosowania znormalizowanych zwrotów komunikacyjnych w sytuacjach, w których występują problemy z komunikacją. Norma CESNI dotycząca znormalizowanych zwrotów komunikacyjnych w czterech językach szczegółowo określa taki system komunikacji.

               Eksperci CESNI przygotowali te dwie normy w 2019 r. i 2020 r., a CESNI postanowił na posiedzeniu w dniu 30 kwietnia 2020 r. zaplanować ich przyjęcie na następnym posiedzeniu.

               Eksperci CESNI (grupa robocza CESNI/QP) opracowali normę dotyczącą podstawowego szkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla młodszych marynarzy oraz dotyczącą znormalizowanych zwrotów komunikacyjnych w ramach programów prac CESNI na lata 2016–2018 i 2019–2021. Następujące posiedzenia techniczne dotyczyły tego zagadnienia i umożliwiły osiągnięcie porozumienia na szczeblu CESNI:

               ·posiedzenia robocze (24.05.2018 r.; 6–7.10.2018 r.; 8.05.2019 r.; 11.09.2019 r.; 6.11.2019 r. 6.02.2020 r.; 22.04.2020 r.) oraz

               ·posiedzenie komitetu (30.04.2020 r.).

               Wszystkie państwa członkowskie UE mają (zabezpieczony) dostęp do wyżej wymienionych projektów norm za pośrednictwem specjalnej strony internetowej (cesni.eu).

               Normy ES-QIN (normy europejskie dotyczące kwalifikacji w żegludze śródlądowej) zostaną zaktualizowane w celu uwzględnienia tych dwóch nowych norm.

               CKŻR przyjmie rezolucję w celu uwzględnienia w rozporządzeniu dotyczącym załóg statków na Renie odniesienia do najnowszej wersji norm ES-QIN, w tym tych dwóch norm.

               3.Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii

               Przyjęcie decyzji ustalającej stanowisko Unii jest konieczne, aby zapewnić odpowiednie uwzględnienie interesów UE przy podejmowaniu decyzji w sprawie ustanowienia norm dotyczących podstawowego szkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla młodszych marynarzy oraz dotyczących znormalizowanych zwrotów komunikacyjnych w czterech językach. Kwestia ta wchodzi w zakres kompetencji UE, ponieważ normy te mają na celu ułatwienie wdrożenia dyrektywy (UE) 2017/2397.

               Proponowane stanowisko Unii ma na celu poparcie przyjęcia tych dwóch norm, ponieważ przyczynią się one do utrzymania najwyższego poziomu bezpieczeństwa w żegludze śródlądowej i będą zachęcać do harmonizacji.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Art. 218 ust. 9 TFUE ma zastosowanie niezależnie od tego, czy Unia jest członkiem organu, czy też stroną danej umowy
                  2
               .

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które wywierają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  3
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Zarówno CESNI, jak i CKŻR są instytucjami utworzonymi na mocy umowy międzynarodowej.

               Mimo że przepisy przyjęte przez CESNI nie są wiążące same w sobie, staną się wiążące dla członków CKŻR po zmodyfikowaniu przez CKŻR jej ram prawnych (rozporządzenie dotyczące załóg statków na Renie) w celu uwzględnienia norm przyjętych przez CESNI i nadania im statusu obowiązkowego w ramach stosowania poprawionej Konwencji o żegludze na Renie. Wiążący charakter wymienionego rozporządzenia dla członków CKŻR został ustanowiony w konwencji z Mannheim z dnia 17 października 1868 r.
                  4
               .

               Należy zatem ustalić stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach CESNI i CKŻR w odniesieniu do przyjęcia norm dotyczących kwalifikacji zawodowych w żegludze śródlądowej.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma być zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanych aktów dotyczą wspólnej polityki transportowej.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 91 ust. 1 TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być zatem art. 91 ust. 1 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2021/0024 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii na forum Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej oraz na forum Centralnej Komisji ds. Żeglugi na Renie, w sprawie przyjęcia norm dotyczących kwalifikacji zawodowych w żegludze śródlądowej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 ust. 1, w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Poprawiona Konwencja w sprawie żeglugi na Renie z dnia 17 października 1868 r., zmieniona Konwencją zmieniającą poprawioną Konwencję w sprawie żeglugi na Renie, przyjętą w dniu 20 listopada 1963 r., weszła w życie w dniu 14 kwietnia 1967 r.

               (2)Zgodnie z art. 17 konwencji Centralna Komisja Żeglugi na Renie (CKŻR) może przyjmować wymogi w zakresie kwalifikacji zawodowych.

               (3)Europejski Komitet ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (CESNI) utworzono dnia 3 czerwca 2015 r. w ramach CKŻR w celu opracowania norm technicznych dla śródlądowych dróg wodnych w różnych dziedzinach, zwłaszcza w odniesieniu do statków, technologii informacyjnej i załóg.

               (4)Oczekuje się, że CESNI przyjmie na następnym posiedzeniu w kwietniu 2021 r. normę dotyczącą podstawowego szkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla młodszych marynarzy, określającą wymogi w zakresie szkoleń, które państwa członkowskie mogłyby stosować jako swoje wymogi krajowe, oraz normę dotyczącą znormalizowanych zwrotów komunikacyjnych w czterech językach dla marynarzy i kapitanów, aby mogli oni radzić sobie w sytuacjach, w których występują problemy z komunikacją. Obie normy mają na celu ułatwienie wdrożenia wymogów wchodzących w zakres dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2397
                  5
               .

               (5)Ponadto przewiduje się, że na następnej sesji plenarnej CKŻR przyjmie rezolucję zmieniającą rozporządzenie dotyczące załóg statków na Renie w celu włączenia odniesienia do norm ES-QIN (normy europejskie dotyczące kwalifikacji w żegludze śródlądowej), w tym normy CESNI dotyczącej podstawowego szkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla młodszych marynarzy oraz normy CESNI dotyczącej znormalizowanych zwrotów komunikacyjnych.

               (6)Norma CESNI dotycząca podstawowego szkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla młodszych marynarzy oraz norma dotycząca zwrotów komunikacyjnych powinny przyczyniać się do utrzymania najwyższego poziomu bezpieczeństwa żeglugi śródlądowej i zachęcać do harmonizacji w kontekście dyrektywy (UE) 2017/2397.

               (7)Należy również ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii na forum CESNI oraz CKŻR.

               (8)Unia nie jest członkiem CKŻR ani CESNI. Stanowisko Unii ma zostać wyrażone przez działające wspólnie państwa członkowskie Unii będące członkami tych instytucji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               1.Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii na posiedzeniu plenarnym Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (CESNI), na którym podejmowane są decyzje w sprawie norm europejskich dotyczących kwalifikacji zawodowych w żegludze śródlądowej o numerach referencyjnych cesni (20)_04 oraz cesni (20)_39, polega na wyrażeniu zgody na ich przyjęcie.

               2.Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii na posiedzeniu plenarnym Centralnej Komisji Żeglugi na Renie (CKŻR), na którym podejmowane będą decyzje w sprawie norm europejskich dotyczących kwalifikacji zawodowych w żegludze śródlądowej o numerach referencyjnych cesni 20_04 oraz cesni (20)_39, polega na poparciu wszystkich propozycji mających na celu dostosowanie wymogów zawartych w rozporządzeniu dotyczącym załóg statków na Renie do wymogów określonych w normach europejskich dotyczących kwalifikacji zawodowych w żegludze śródlądowej.

               Artykuł 2

               1.Stanowisko, o którym mowa w art. 1 ust. 1, ma zostać wyrażone przez państwa członkowskie Unii będące członkami CESNI, działające wspólnie.

               2.Stanowisko, o którym mowa w art. 1 ust. 2, ma zostać wyrażone przez państwa członkowskie Unii będące członkami CKŻR, działające wspólnie.

               Artykuł 3

               Niewielkie zmiany techniczne stanowisk określonych w art. 1 mogą zostać uzgodnione bez kolejnej decyzji Rady.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2397 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych w żegludze śródlądowej oraz uchylająca dyrektywy Rady 91/672/EWG i 96/50/WE (Dz.U. L 345 z 27.12.2017, s. 53).

                     (2)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 64.

                     (3)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014: 2258, pkt 61–64.

                     (4)

                        Poprawiona Konwencja o żegludze na Renie z dnia 17 października 1868 r., zmieniona w dniu 20 listopada 1963 r.

                     (5)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2397 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych w żegludze śródlądowej oraz uchylająca dyrektywy Rady 91/672/EWG i 96/50/WE (Dz.U. L 345 z 27.12.2017, s. 53).