				|

		52011PC0841

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustanawiające Instrument Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego /* KOM/2011/0841 wersja ostateczna - 2011/0414 (CNS) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Od początku lat 90. XX wieku ważnym
elementem działań Wspólnoty było wspieranie promocji
bezpieczeństwa jądrowego i zabezpieczeń jądrowych w
państwach trzecich, zarówno w Europie Środkowej, jak i w krajach
byłego Związku Radzieckiego, w ramach należących do
programów TACIS i PHARE składników programu bezpieczeństwa
jądrowego. Od 2007 r. współpracę w dziedzinie
bezpieczeństwa jądrowego rozszerzono o państwa trzecie w ramach
Instrumentu Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego,
podczas gdy Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) zapewniał
współpracę w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego z krajami
uczestniczącymi w procesie przystąpienia do UE.
Awaria w Czarnobylu w 1986 r.
uzmysłowiła wszystkim globalne znaczenie bezpieczeństwa
jądrowego. Wypadek w elektrowni Fukushima-Daiichi w 2011 r.
potwierdził potrzebę dalszego podejmowania wysiłków
służących poprawie bezpieczeństwa jądrowego w celu
spełniania najwyższych standardów. Oba wypadki wyraźnie
pokazały, że zdrowotne, społeczne, ekologiczne i gospodarcze
skutki awarii jądrowej mogą wykraczać daleko poza granice
krajów, a potencjalnie mieć zasięg ogólnoświatowy.
Rada Unii Europejskiej dostrzegła
znaczenie bezpieczeństwa jądrowego w swojej rezolucji z dnia 18
czerwca 1992 r. w sprawie technicznych problemów związanych z
bezpieczeństwem jądrowym, w której podkreśla „szczególne
znaczenie, jakie przypisuje bezpieczeństwu jądrowemu w Europie, i w
związku z tym zwraca się do państw członkowskich i Komisji
o przyjęcie podstawowego i priorytetowego celu współpracy Wspólnoty w
dziedzinie energii jądrowej, w szczególności z innymi krajami
europejskimi… polegającego na doprowadzeniu ich instalacji jądrowych
do poziomu bezpieczeństwa równego ze stosowanym we Wspólnocie…”.
W 1999 r. Wspólnota podjęła
decyzję o przystąpieniu do Konwencji bezpieczeństwa
jądrowego, a w 2005 r. do Wspólnej konwencji bezpieczeństwa w
postępowaniu z wypalonym paliwem jądrowym i bezpieczeństwa w
postępowaniu z odpadami promieniotwórczymi; celem obu konwencji jest
wzmocnienie środków krajowych i współpracy międzynarodowej w
tych obszarach.
Dążąc do utrzymania i
promowania stałej poprawy bezpieczeństwa jądrowego oraz
uregulowań w tym zakresie, Rada Unii Europejskiej przyjęła
dyrektywę 2009/71/Euratom z dnia 25 czerwca 2009 r.
ustanawiającą wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego
obiektów jądrowych. W 2011 r. Rada Unii Europejskiej
przyjęła również dyrektywę ustanawiającą ramy
wspólnotowe w zakresie odpowiedzialnego i bezpiecznego gospodarowania wypalonym
paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi. Te dyrektywy, wraz z
wdrożonymi w Unii Europejskiej wysokimi normami bezpieczeństwa
jądrowego oraz gospodarowania odpadami promieniotwórczymi i wypalonym
paliwem jądrowym, to przykłady, które można wykorzystać
jako zachętę dla państw trzecich do przyjęcia podobnych
wysokich standardów.
Zgodnie z rozdziałem 10 Traktatu Euratom
Wspólnota już obecnie prowadzi ścisłą współpracę
z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (MAEA), w zakresie tak
zabezpieczeń jądrowych (dla realizacji celów określonych w
rozdziale 7 tytułu drugiego Traktatu Euratom), jak i bezpieczeństwa
jądrowego.
Celami strategii „Europa 2020” w zakresie
polityki zewnętrznej są wspieranie regulacyjnych i innych form
współpracy z gospodarkami wschodzącymi oraz promowanie stosowanych w
UE sposobów podejścia, przepisów, norm i praktyk.
Aby Unia Europejska mogła odgrywać
swoją rolę globalnego gracza w zakresie promocji bezpieczeństwa
ludzkiego i strategicznego, Wspólnota musi dysponować potencjałem i
środkami reagowania na wyzwania pojawiające się w dziedzinie
bezpieczeństwa jądrowego, ochrony przed promieniowaniem i
zabezpieczeń jądrowych we wszystkich państwach trzecich, w
oparciu o doświadczenia Wspólnoty i jej państw członkowskich w
tych dziedzinach w obrębie Unii Europejskiej. W związku z tym
proponowany Instrument Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa
Jądrowego (INSC) będzie stanowił kontynuację
działań zapoczątkowanych w latach 90. XX wieku w Europie
Środkowej i krajach byłego Związku Radzieckiego, rozszerzonych
od 2007 r. na państwa trzecie.
Powody które zadecydowały o podjęciu
współpracy z państwami trzecimi najprawdopodobniej zachowają
swoje znaczenie w latach 2014-2020. Ponieważ jednak największe
projekty prowadzone w ramach INSC (w szczególności dotyczące
rekultywacji terenu elektrowni w Czarnobylu oraz projektów modernizacji
elektrowni jądrowych) zostaną w przeważającej
części ukończone do 2014 r., pozwoli to na uwolnienie
zasobów, które będzie można wykorzystać na inne zagadnienia.
Priorytetem programów będzie rekultywacja wyrobisk górniczych (dawnych
obiektów wydobycia uranu, niespełniających podstawowych wymogów
ochrony środowiska), usuwanie wypalonego paliwa, gospodarowanie odpadami
oraz likwidacja obiektów.
Mamy do czynienia również z
przesunięciem akcentów działań Unii Europejskiej, z pomocy
technicznej na współpracę. Koncentruje się ona na podstawowych
działaniach służących poprawie kultury bezpieczeństwa
jądrowego, ochrony przed promieniowaniem oraz zabezpieczeń.
Podejmowane w ramowych programach Euratom
działania w zakresie badań i innowacji promują zapobieganie
poważnym awariom i unikanie ich, a także zwiększanie ochrony
przed promieniowaniem w celu wzmocnienia kultury bezpieczeństwa.
Również zawierane w ramach Euratom dwustronne umowy o współpracy
międzynarodowej w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego
należy uznać za dodatkowy wkład w zwiększenie
bezpieczeństwa jądrowego, ochrony przed promieniowaniem oraz
bezpiecznego gospodarowania odpadami promieniotwórczymi, poprzez wzmożone
wysiłki w zakresie badań naukowych i innowacji przy udziale partnerów
z państw trzecich.
W najbliższych latach istotne znaczenie w
procesie poprawy bezpieczeństwa jądrowego będą miały
doświadczenia zdobyte po wypadku w elektrowni Fukushima-Daiichi. Oczekuje
się, że wyniki przeprowadzanych w państwach członkowskich
kompleksowych i przejrzystych ocen ryzyka i bezpieczeństwa („testy
warunków skrajnych”), które mają zostać rozszerzone na państwa
sąsiadujące z UE oraz ewentualnie na inne państwa trzecie,
będą miały istotny wpływ na projektowanie, funkcjonowanie i
utrzymanie elektrowni jądrowych oraz na dotyczące ich uregulowania .
Doświadczenia zgromadzone w UE będą miały duże
znaczenie dla innych państw trzecich.
Współpraca w ramach INSC musi mieć
charakter uzupełniający wobec współpracy prowadzonej przez
Unię Europejską za pomocą innych instrumentów finansowania
współpracy na rzecz rozwoju, a przyjmowane środki muszą być
zgodne z ogólnymi strategicznymi ramami polityki Unii Europejskiej wobec
zainteresowanych krajów partnerskich. Z uwagi na międzynarodowe
zobowiązania w zakresie poprawy bezpieczeństwa jądrowego,
współpraca w ramach INSC powinna również wykorzystywać synergie
z programami ramowymi Euratom w zakresie działań badawczych i
szkoleniowych.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Konsultacje społeczne
W okresie od 26 listopada 2010 r. do 31
stycznia 2011 r. Komisja przeprowadziła konsultacje społeczne
dotyczące przyszłego finansowania działań zewnętrznych
UE. Zostały one przeprowadzone w oparciu o kwestionariusz internetowy,
któremu towarzyszył dokument zatytułowany „Za pomocą jakich
instrumentów UE powinna finansować działania zewnętrzne po 2013
r.?” przygotowany przez Komisję i ESDZ. Otrzymano 220 odpowiedzi od
szerokiego spektrum podmiotów zajmujących się działaniami
zewnętrznymi, których komentarze odzwierciedlały
różnorodność struktur, poglądów oraz tradycji.
Zasadniczo z odpowiedzi nie wynika potrzeba
znaczącej zmiany obecnej struktury istniejących instrumentów.
Niemniej jednak pojawiło się kilka kwestii dotyczących INSC,
które odpowiednio wzięto pod uwagę przy opracowywaniu nowego
rozporządzenia.
Większość respondentów
(około 70 %) potwierdziło, że interwencje finansowe UE
zapewniają istotną wartość dodaną w
najważniejszych dziedzinach polityki wspieranych za pośrednictwem
unijnych instrumentów finansowania działań zewnętrznych. Wielu
respondentów wskazywało kryterium wartości dodanej UE jako
główną siłę napędową na przyszłość:
UE powinna wykorzystać swoją przewagę konkurencyjną
związaną z obecnością na arenie międzynarodowej,
swoją wszechstronną wiedzę specjalistyczną, swój
ponadnarodowy charakter, swoją rolę katalizatora współpracy oraz
korzyści skali.
Prawie wszyscy respondenci (92 %)
popierają bardziej zróżnicowane podejście, dopasowane do
sytuacji kraju będącego beneficjentem, opierające się na
rzetelnych kryteriach i efektywnym gromadzeniu danych, które należy
wykorzystać jako środek zwiększenia wpływu instrumentów
finansowych UE.
Ponad dwie trzecie respondentów uważa,
że interesy UE są należycie uwzględnione w jej
działaniach zewnętrznych, które powinny opierać się w
większym stopniu na wartościach i zasadach UE, a także na celach
rozwojowych krajów partnerskich. Z kolei mniejszość uważa,
że działania zewnętrzne UE powinny w większej mierze
koncentrować się na własnych interesach UE w gospodarce
światowej, zwłaszcza w stosunku do gospodarek wschodzących.
Ogromna większość respondentów
popiera silniejsze skupienie się na systemach monitorowania i oceny w
przyszłych instrumentach oraz w realizacji projektów/programów.
W odniesieniu do sposobów zwiększenia
widoczności finansowania zewnętrznego UE większość
zainteresowanych stron popiera wzmocnienie wysiłków w zakresie
działań informacyjnych i komunikacyjnych, zwłaszcza w krajach
będących beneficjentami; wydaje się jednak, że skuteczna
polityka, strategie i obecność w państwach trzecich lepiej
służy widoczności UE niż dodatkowe wydatki na
komunikację.
Silne wsparcie ze strony zainteresowanych
stron uzyskały również koncepcje wzmocnienia koordynacyjnej roli UE
wśród innych darczyńców oraz zagwarantowania, by partnerzy
realizujący działania zapewnili lepszą widoczność
finansowaniu UE.
Ocena skutków
Komisja sporządziła ocenę
skutków, w której wzięto pod uwagę cztery następujące
warianty:
a)           Brak dalszych działań UE
(brak Instrumentu Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa
Jądrowego). Możliwe byłoby włączenie części
działań w zakresie współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa
jądrowego do instrumentów współpracy geograficznej i realizowanie ich
w ten sposób. Jednakże z uwagi na wysoce złożony techniczny
charakter tych zagadnień może to spowodować problemy w
odniesieniu do podstawy prawnej i niezadowalającą realizację.
b)           „Bez zmian” (współpraca z
państwami trzecimi byłaby kontynuowana na mocy obecnego
rozporządzenia INSC). Ten wariant nie pozwoliłby na
uwzględnienie zdobytych doświadczeń, zmianę zakresu
geograficznego i określenie w rozporządzeniu kryteriów
współpracy i priorytetów. Oznaczałoby to zmarnowanie szansy na
usprawnienie wdrażania i na zwiększenie skuteczności
rozporządzenia.
c)           Zmiana rozporządzenia INSC.
Zmienione rozporządzenie umożliwiłoby rozszerzenie zakresu
geograficznego w celu włączenia wszystkich państw trzecich (w
tym objętych obecnie Instrumentem Pomocy Przedakcesyjnej (IPA)) oraz
określenie priorytetów i kryteriów współpracy. Pozwoliłoby to na
uproszczenie oraz skuteczniejszą realizację, niż ma to miejsce w
przypadku obecnego rozporządzenia.
d)           Nowy instrument, obejmujący
obecny zakres INSC oraz część zakresu istniejącego Instrumentu
na rzecz Stabilności (IfS). Wariant ten zapewniłby ujednolicone
podejście do bezpieczeństwa jądrowego, ochrony materiałów i
instalacji jądrowych oraz zabezpieczeń; wymagałby to jednak
podwójnej podstawy prawej (Traktatu Euratom oraz Traktatu o Funkcjonowaniu Unii
Europejskiej). Podwójna podstawa prawna mogłaby spowodować
większy stopień złożoności procesu wdrażania oraz
utrwalenie potrzeby ścisłej koordynacji z innymi działaniami
ograniczającymi ryzyko (chemiczne i biologiczne).
Uznano, że najlepszym wariantem jest
zmiana rozporządzenia. W porównaniu do wariantu „bez zmian” i „nowy
instrument” zapewniłby on ciągłość oraz wykorzystanie
doświadczeń wypróbowanego systemu, a jednocześnie
pozwoliłby na rozwiązanie szeregu stwierdzonych problemów, w tym na
lepsze zrozumienie ograniczeń interwencji. Dzięki temu, a także
dzięki wykorzystaniu pojedynczej podstawy prawnej (inaczej niż w
wariancie przewidującym przyjęcie nowego instrumentu), wdrażania
uległoby uproszczeniu.
3.           ELEMENTY PRAWNE WNIOSKU
Podstawą prawną
obowiązującego rozporządzenia INSC jest Traktat
ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Traktat
Euratom), a w szczególności jego art. 203. Ze względu na ramy
legislacyjne bezpieczeństwa jądrowego na szczeblu UE, a także
fakt, że jego zmieniony zakres nie wiąże się ze zmianą
podstawy prawnej, podstawa prawna nie powinna ulec zmianie w przyszłym
rozporządzeniu.
Pomocniczość i
proporcjonalność
Oparta na współpracy 27 państw
członkowskich w ramach wspólnych polityk i strategii, UE jako jedyna
posiada masę krytyczną niezbędną dla stawienia czoła
światowym wyzwaniom, działania państw członkowskich
mogą natomiast być ograniczone i rozproszone, zaś realizowane
projekty często zbyt małe, by móc odnieść trwały
pozytywny skutek. Dzięki tej masie krytycznej UE jest na lepszej pozycji
do prowadzenia dialogu politycznego z rządami partnerskimi.
Pozycja UE odznacza się
wyjątkową neutralnością i bezstronnością, co
pozwala jej podejmować działania zewnętrzne w imieniu
państw członkowskich i we współpracy z nimi w sposób
wzmacniający wiarygodność tych działań w krajach,
gdzie są one realizowane. Ma również dużą szansę
objęcia w imieniu swoich obywateli roli światowego lidera.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Komisja proponuje przeznaczenie w latach 2014-2020
70 mld EUR na instrumenty zewnętrzne[1].
W latach 2014-2020 na INSC zarezerwowano środki w wysokości 631,1 mln
EUR (560 mln EUR według cen z 2011 r.). W poniższej tabeli
pokazano orientacyjne roczne zobowiązania budżetowe na rzecz INSC.
 Rok || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM
 Środki na INSC (w mln EUR) || 84,9 || 86,6 || 88,3 || 90,1 || 91,9 || 93,7 || 95,6 || 631,1
W ocenie skutków finansowych regulacji
przedstawiono orientacyjną wielkość środków przeznaczonych
na cele szczegółowe.
5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE
Uproszczenie
artykuły o charakterze horyzontalnym
zostały skreślone, ponieważ znajdują się one w
rozporządzeniu nr … /… określającym wspólne zasady
wdrażania instrumentów finansowania działań w dziedzinie
stosunków zewnętrznych.
Dla uproszczenia programowania i
wdrażania INSC w załączniku do rozporządzenia
wyszczególniono kryteria współpracy oraz priorytety tematyczne i
geograficzne, służące selekcji projektów współpracy.
Wyjaśnienie najważniejszych
artykułów rozporządzenia oraz zmian w porównaniu do obecnego
rozporządzenia INSC
TYTUŁ I – Cele
Artykuł 1 –
Przedmiot i zakres
W art. 1 określa się cele i zakres
stosowania rozporządzenia. Rozporządzenie będzie miało
zastosowanie do wszystkich państw trzecich (jak bardziej szczegółowo
wyjaśniono w załączniku).
Określa się trzy cele szczegółowe:
a) promocja skutecznej kultury
bezpieczeństwa jądrowego i wdrażanie najwyższych standardów
bezpieczeństwa jądrowego oraz ochrony przed promieniowaniem;
b) odpowiedzialne i bezpieczne gospodarowanie
wypalonym paliwem i odpadami promieniotwórczymi, likwidacja byłych
obiektów i instalacji jądrowych oraz rekultywacja ich terenów;
c) ustanowienie ram i metodologii stosowania
sprawnych i efektywnych zabezpieczeń materiałów promieniotwórczych w
państwach trzecich.
Układ artykułu jest uproszczony w
porównaniu do obowiązującego rozporządzenia INSC.
Połączono art. 1 i 2 obowiązującego rozporządzenia
INSC. W artykule określa się główne obszary współpracy,
podczas gdy w załączniku określa się środki
szczególne.
TYTUŁ II –
Programowanie i orientacyjny przydział środków
Artykuł 2 – Dokumenty strategiczne
W przedmiotowym artykule stanowi się,
że wieloletni dokument strategiczny (lub wieloletnie dokumenty
strategiczne) stanowi(-ą) ogólną podstawę współpracy,
określając unijną strategię współpracy w ramach
rozporządzenia.
Artykuł 3 – Wieloletnie programy
indykatywne
W przedmiotowym artykule stanowi się,
że wieloletnie programy indykatywne określają obszary
priorytetowe wyznaczone do finansowania, cele szczegółowe, oczekiwane
wyniki, wskaźniki skuteczności działania oraz orientacyjny
przydział środków.
TYTUŁ III –
Wdrażanie
Ten tytuł uległ znacznemu
uproszczeniu, ponieważ w art. 4 stanowi się, że
rozporządzenie jest wdrażane zgodnie z rozporządzeniem nr … /…
określającym wspólne zasady i procedury wdrażania unijnych instrumentów
finansowania działań zewnętrznych.
TYTUŁ IV –
Przepisy końcowe
W przedmiotowym
tytule podaje się wysokość finansowej kwoty referencyjnej (art. 7)
oraz termin wejścia w życie (art. 8).
ZAŁĄCZNIK
Wprowadzono załącznik w sprawie
szczególnych środków wspieranych i kryteriów mających zastosowanie do
współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego, aby dodatkowo
uprościć główną część tekstu
rozporządzenia oraz jego realizację poprzez określenie obszarów
współpracy, zakresu technicznego i geograficznego, kryteriów
współpracy i priorytetów.
Zgodnie z zasadami określonymi w
niniejszym wniosku zmiany do załącznika można wprowadzać z
wykorzystaniem mniej rygorystycznej procedury, niż procedura konieczna do
zmiany całego rozporządzenia (art. 5 rozporządzenia).
W załączniku określa się
szczególne środki finansowane na mocy rozporządzenia (zmieniona
wersja obecnego INSC, zmieniająca obszary współpracy), kryteria
współpracy z państwami trzecimi w dziedzinie bezpieczeństwa
jądrowego, priorytety i koordynację. Kryteria współpracy
uwzględniają propozycję Rady z 2008 r. i są z nią
zgodne.
2011/0414 (CNS)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
ustanawiające Instrument Współpracy
w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat
ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w
szczególności jego art. 203, a także mając na uwadze, co
następuje:
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
uwzględniając opinię Parlamentu
Europejskiego[2],
stanowiąc zgodnie ze specjalną
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
Niniejsze rozporządzenie stanowi jeden z
instrumentów udzielania bezpośredniego wsparcia w ramach polityki
zewnętrznej Unii Europejskiej i zastąpi rozporządzenie Rady
(Euratom) nr 300/2007 z dnia 19 lutego 2007 r. ustanawiające
instrument współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego[3], które traci moc z dniem 31
grudnia 2013 r.
(2)
Unia Europejska udziela państwom trzecim
znacznego wsparcia gospodarczego, finansowego, technicznego, humanitarnego i
makroekonomicznego. Niniejsze rozporządzenie jest elementem ram
służących planowaniu współpracy i udzielaniu pomocy
przeznaczonej na wspieranie propagowania wysokiego poziomu bezpieczeństwa
jądrowego, ochrony przed promieniowaniem oraz stosowania sprawnych i
skutecznych zabezpieczeń materiałów jądrowych w państwach
trzecich.
(3)
Awaria w Czarnobylu w 1986 r.
uzmysłowiła wszystkim globalne znaczenie bezpieczeństwa
jądrowego. Wypadek w Fukushimie Daiichi w 2011 r. potwierdził
potrzebę podejmowania dalszych wysiłków na rzecz podniesienia poziomu
bezpieczeństwa jądrowego do najwyższych standardów. W celu
stworzenia warunków bezpieczeństwa koniecznych do wyeliminowania
zagrożeń zdrowia i życia ludzkiego, Europejska Wspólnota Energii
Atomowej („Wspólnota”) powinna mieć możliwość wspierania
bezpieczeństwa jądrowego w państwach trzecich.
(4)
Unia Europejska – podejmując z państwami
członkowskimi działania w ramach wspólnej polityki i strategii – Unia
Europejska dysponuje masą krytyczną pozwalającą jej
reagować na globalne wyzwania, a także jest najlepiej przygotowana do
koordynowania współpracy z państwami trzecimi.
(5)
Na mocy decyzji Komisji 1999/819/Euratom[4] Wspólnota przystąpiła
do Konwencji bezpieczeństwa jądrowego z 1994 r. Na mocy decyzji
Komisji 2005/510/Euratom[5]
Wspólnota przystąpiła także do Wspólnej konwencji
bezpieczeństwa w postępowaniu z wypalonym paliwem jądrowym i
bezpieczeństwa w postępowaniu z odpadami promieniotwórczymi.
(6)
W celu utrzymania i wspierania ciągłej
poprawy bezpieczeństwa jądrowego oraz jego uregulowania Rada
przyjęła dyrektywę 2009/71/Euratom z dnia 25 czerwca 2009 r.
ustanawiającą wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego
obiektów jądrowych[6].
Rada przyjęła również dyrektywę 2011/70/Euratom z dnia 19
lipca 2011 r. ustanawiającą ramy wspólnotowe w zakresie
odpowiedzialnego i bezpiecznego gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym
i odpadami promieniotwórczymi[7].
Dyrektywy te, wraz z wdrożonymi w Unii Europejskiej wysokimi standardami
bezpieczeństwa jądrowego oraz gospodarowania odpadami
promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym, to przykłady, które
można wykorzystać jako zachętę dla państw trzecich do
przyjęcia podobnych wysokich standardów.
(7)
Wspieranie regulacyjnych i innych form
współpracy z gospodarkami wschodzącymi oraz promowanie stosowanych w
UE sposobów podejścia, przepisów, norm i praktyk, to cele strategii
„Europa 2020” w zakresie polityki zewnętrznej.
(8)
Państwa członkowskie Unii są
sygnatariuszami Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej oraz
protokołu dodatkowego.
(9)
Zgodnie z rozdziałem 10 Traktatu Euratom
Wspólnota prowadzi już ścisłą współpracę z
Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (MAEA), zarówno w
odniesieniu do zabezpieczeń jądrowych (dla realizacji celów
wynikających z rozdziału 7 tytułu drugiego Traktatu Euratom),
jak i w związku z bezpieczeństwem jądrowym.
(10)
Wspólnota powinna w szczególności
kontynuować wysiłki na rzecz stosowania skutecznych zabezpieczeń
materiałów jądrowych w państwach trzecich, wykorzystując
swoje doświadczenie w dziedzinie zabezpieczeń w obrębie Unii
Europejskiej.
(11)
Przyjmuje się, że odpowiedzialność
za bezpieczeństwo obiektów spoczywa na operatorze oraz państwie
sprawującym jurysdykcję nad obiektem.
(12)
Podczas gdy pomoc zewnętrzna Unii wymaga
rosnącego wsparcia finansowego, sytuacja gospodarcza i budżetowa Unii
ogranicza dostępność środków na taką pomoc. Komisja
powinna zatem dołożyć starań w celu znalezienia
możliwości najbardziej skutecznego wykorzystania instrumentów
finansowych o efekcie dźwigni. Efekt dźwigni ulega wzmocnieniu
dzięki dopuszczeniu możliwości wykorzystywania i ponownego wykorzystywania
środków zainwestowanych oraz generowanych przez instrumenty finansowe.
(13)
W celu zapewnienia jednolitych warunków
wdrażania niniejszego rozporządzenia należy przekazać
Komisji uprawnienia wykonawcze.
(14)
Uprawnienia wykonawcze dotyczące programowania
i finansowania działań na mocy niniejszego rozporządzenia
powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r.
ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli
przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych
przez Komisję[8].
Uwzględniając charakter tych aktów delegowanych, w szczególności
ich charakter ukierunkowany na politykę lub ich skutki finansowe, do ich
przyjmowania należy zasadniczo stosować procedurę
sprawdzającą, z wyjątkiem technicznych środków wykonawczych
o niewielkich skutkach finansowych. W należycie uzasadnionych przypadkach
związanych z koniecznością szybkiej reakcji ze strony Unii, gdy
wymaga tego szczególnie pilna potrzeba, Komisja powinna przyjmować akty
wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie.
(15)
Wspólne zasady i procedury wdrażania unijnych
instrumentów na rzecz działań zewnętrznych są
określone w rozporządzeniu (UE) nr …/… Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia … .
(16)
Organizacja i zasady funkcjonowania Europejskiej
Służby Działań Zewnętrznych zostały
określone w decyzji Rady 2010/427/UE,
PRZYJMUJE NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ
I
CELE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
Unia Europejska finansuje działania
wspierające propagowanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa
jądrowego, ochrony przed promieniowaniem oraz stosowania sprawnych i
skutecznych zabezpieczeń materiału jądrowego w państwach
trzecich zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
1.
Realizowane są następujące cele
szczegółowe:
a)      promocja skutecznej kultury
bezpieczeństwa jądrowego oraz wdrażanie najwyższych
standardów bezpieczeństwa jądrowego i ochrony przed promieniowaniem;
b)      odpowiedzialne i bezpieczne
gospodarowanie wypalonym paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi,
likwidacja byłych obiektów i instalacji jądrowych oraz rekultywacja
ich terenów;
c)      ustanowienie ram i metodologii
wdrażania sprawnych i skutecznych zabezpieczeń materiałów
jądrowych w państwach trzecich.
2.
Ogólny postęp w realizacji powyższych
celów szczegółowych ocenia się odpowiednio na podstawie
następujących wskaźników skuteczności:
a)      liczby i wagi problemów stwierdzonych
podczas wzajemnej weryfikacji w ramach właściwych misji
przeprowadzanych przez MAEA;
b)      stanu procesu opracowywania strategii w
zakresie wypalonego paliwa jądrowego, odpadów promieniotwórczych i
likwidacji, odpowiednich ram legislacyjnych i prawnych oraz realizacji
projektów;
c)      liczby i wagi problemów stwierdzonych w
odpowiednich sprawozdaniach MAEA dotyczących zabezpieczeń
jądrowych.
3.
Komisja zapewnia zgodność przyjętych
środków z ogólnymi ramami polityki strategicznej Unii dotyczącej
państwa partnerskiego, a zwłaszcza z celami swojej polityki i
programów rozwoju oraz współpracy gospodarczej.
4.
W załączniku określa się
szczegółowe środki finansowane na mocy niniejszego
rozporządzenia oraz kryteria mające zastosowanie do współpracy w
dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego.
5.
Współpraca finansowa, gospodarcza i techniczna
w ramach niniejszego rozporządzenia ma charakter uzupełniający
wobec współpracy zapewnianej przez Unię z tytułu innych
instrumentów finansowania współpracy na rzecz rozwoju.
TYTUŁ II
PROGRAMOWANIE
I ORIENTACYJNY PRZYDZIAŁ ŚRODKÓW
Artykuł 2
Dokumenty strategiczne
1.
Współpraca Unii z tytułu niniejszego
rozporządzenia jest realizowana na podstawie wieloletnich dokumentów
strategicznych.
2.
Wieloletnie dokumenty strategiczne stanowią
zasadniczą podstawę współpracy i są przyjmowane na okres
nie dłuższy niż siedem lat. Określają one
strategię Unii w zakresie współpracy z tytułu niniejszego rozporządzenia,
z uwzględnieniem potrzeb zainteresowanych krajów, priorytetów Unii,
sytuacji międzynarodowej oraz działań najważniejszych
partnerów.
3.
Celem dokumentów strategicznych jest zapewnienie
spójnych ram współpracy między Unią a zainteresowanymi krajami i
regionami partnerskimi, zgodnie z ogólnym zamiarem i zakresem, celami, zasadami
i polityką Unii.
4.
W procesie opracowywania dokumentów strategicznych
stosuje się zasady skuteczności pomocy: odpowiedzialności
krajowej, partnerstwa, koordynacji, harmonizacji, dostosowania do systemów
kraju lub regionu będącego odbiorcą pomocy, wzajemnej
odpowiedzialności i ukierunkowania na wyniki.
5.
Tematyczne dokumenty strategiczne są
zatwierdzane przez Komisję zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3 wspólnego
rozporządzenia wykonawczego. Dokumenty strategiczne mogą zostać
poddane przeglądowi śródokresowemu lub każdorazowo w razie
potrzeby zgodnie z tą samą procedurą. Procedury tej nie wymaga
się do aktualizacji strategii, jeśli nie wpływa ona na pierwotne
obszary priorytetowe i cele określone w dokumencie.
Artykuł 3
Wieloletnie programy indykatywne
1.
Na podstawie dokumentów strategicznych, o których
mowa w art. 2, opracowuje się wieloletnie programy indykatywne.
Wieloletnie programy indykatywne obejmują zwykle okres od 2 do 4 lat.
2.
Wieloletnie programy indykatywne
określają priorytetowe dziedziny finansowania, cele szczegółowe,
oczekiwane wyniki, wskaźniki skuteczności działania oraz
orientacyjne przydziały środków finansowych, zarówno ogólne, jak i w podziale
na każdą priorytetową dziedzinę, a także
właściwą rezerwę nieprzydzielonych środków
finansowych; w stosownych przypadkach mogą być one podane w formie
przedziału lub wartości minimalnej.
3.
Wieloletnie programy indykatywne opierają
się zasadniczo na dialogu z krajami i regionami partnerskimi,
obejmującym zainteresowane strony, aby zapewnić dostateczną
odpowiedzialność zainteresowanego kraju lub regionu za ten proces
oraz mobilizować wsparcie dla krajowych strategii rozwoju.
4.
Wieloletnie programy indykatywne przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3
wspólnego rozporządzenia wykonawczego.
5.
Wieloletnie programy indykatywne są zmieniane
w miarę potrzeb z uwzględnieniem każdego przeglądu
odpowiednich dokumentów strategicznych, zgodnie z tą samą
procedurą. Procedury
sprawdzającej nie stosuje się przy wprowadzaniu zmian do wieloletnich
programów orientacyjnych, które polegają na dostosowaniach technicznych,
realokacji środków finansowych w ramach przydziału dla poszczególnych
dziedzin priorytetowych lub zwiększeniu albo zmniejszaniu wielkości
wstępnego indykatywnego przydziału środków o mniej niż 20
%, pod warunkiem że zmiany te nie mają wpływu na obszary
priorytetowe i cele określone w tych dokumentach. O wszelkich zmianach technicznych
tego typu powiadamia się w ciągu miesiąca Parlament Europejski i
Radę.
TYTUŁ
III
WDRAŻANIE
Artykuł 4
Wdrażanie
Niniejsze rozporządzenie jest
wdrażane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr
…/… z dnia … określającym wspólne zasady i procedury wdrażania
unijnych instrumentów finansowania działań zewnętrznych, zwanego
dalej „wspólnym rozporządzeniem wykonawczym”.
TYTUŁ
IV
PRZEPISY
KOŃCOWE
Artykuł 5
Zmiana załącznika
Załącznik do niniejszego
rozporządzenia zmienia się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3 wspólnego
rozporządzenia wykonawczego.
Artykuł 6
Komitet
Komisję wspomaga Komitet Współpracy
w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego. Jest on komitetem w rozumieniu
rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 7
Europejska Służba Działań Zewnętrznych
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
zgodnie z decyzją Rady 2010/427/UE określającą
organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby
Działań Zewnętrznych.
Artykuł 8
Finansowa kwota referencyjna
6.
Finansowa kwota referencyjna przeznaczona na
wdrożenie niniejszego rozporządzenia na lata 2014-2020 wynosi 631 100 000
EUR.
7.
Roczne środki zatwierdza władza
budżetowa w granicach przewidzianych w wieloletnich ramach finansowych.
Artykuł 9
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże
w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach
członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Szczególne
środki, które będą finansowane, i kryteria mające
zastosowanie do współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego

Niniejsze rozporządzenie wspiera
promowanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa jądrowego, ochrony przed
promieniowaniem oraz stosowanie sprawnych i skutecznych zabezpieczeń w
państwach trzecich na całym świecie, które chcą prowadzić
współpracę w tych dziedzinach. Załącznik określa
szczególne wspierane środki i kryteria współpracy, w tym priorytety.
Szczególne środki, które obejmie
finansowanie
Następujące środki mogą
być finansowane w dążeniu do realizacji celów, o których mowa w
art. 1 niniejszego rozporządzenia.
a)           Promowanie skutecznej kultury
bezpieczeństwa jądrowego oraz stosowania najwyższych standardów
bezpieczeństwa jądrowego i ochrony przed promieniowaniem na
wszystkich szczeblach, zwłaszcza poprzez:
–
stałe wspieranie organów regulacyjnych,
organizacji zapewniających wsparcie techniczne oraz wzmocnienie ram
regulacyjnych, w szczególności w zakresie udzielania licencji, w tym
przegląd i działania następujące po skutecznych i
kompleksowych ocenach ryzyka i bezpieczeństwa („testach warunków
skrajnych”);
–
propagowanie skutecznych ram regulacyjnych,
procedur i systemów zapewniających właściwe zabezpieczenie przed
promieniowaniem jonizującym materiałów promieniotwórczych,
zwłaszcza ze źródeł promieniotwórczych o wysokiej aktywności,
a także ich bezpieczne usuwanie;
–
skuteczne uzgodnienia związane z zapobieganiem
wypadkom o radiologicznych konsekwencjach, jak również łagodzenie
takich konsekwencji w przypadku ich wystąpienia (na przykład
monitorowanie środowiska naturalnego w razie wycieku radioaktywnego,
opracowywanie i wdrażanie środków łagodzących i zaradczych)
oraz z planowaniem kryzysowym, gotowością i reagowaniem w sytuacjach
kryzysowych, a także działaniami w zakresie ochrony ludności i
odbudowy;
–
wspieranie w szczególnych przypadkach operatorów
obiektów jądrowych, w szczególnych i uzasadnionych okolicznościach, w
ramach działań następujących po kompleksowych ocenach
ryzyka i bezpieczeństwa („testach warunków skrajnych”);
b)           Odpowiedzialne i bezpieczne
gospodarowanie wypalonym paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi,
likwidacja instalacji dawnych elektrowni jądrowych oraz rekultywacja ich
terenów, zwłaszcza poprzez:
–
współpracę z państwami trzecimi w
zakresie wypalonego paliwa jądrowego oraz gospodarowania odpadami
promieniotwórczymi (m.in. transportu, wstępnego przetwarzania,
przetwarzania, obróbki, składowania i usuwania), w tym opracowywania
konkretnych strategii i ram odpowiedzialnego gospodarowania wypalonym paliwem
jądrowym i odpadami promieniotwórczymi;
–
 opracowywanie i realizację strategii i ram w
zakresie likwidacji istniejących obiektów, rekultywacji terenów
byłych elektrowni jądrowych oraz wyrobisk górniczych po wydobywaniu
uranu, a także wydobywania obiektów i materiałów promieniotwórczych
zatopionych w morzu oraz gospodarowania nimi;
–
ustanowienie niezbędnych ram regulacyjnych i
metodologii (w tym metod kryminalistycznych w obszarze jądrowym)
służących stosowaniu zabezpieczeń jądrowych, w tym
właściwego księgowania i kontroli materiałów rozszczepialnych
na szczeblu państw i operatorów;
–
środki na rzecz promocji współpracy
międzynarodowej (w tym w ramach właściwych organizacji
międzynarodowych, zwłaszcza MAEA) w powyższych dziedzinach, w
tym wdrażanie i monitorowanie konwencji i traktatów międzynarodowych,
wymianę informacji, tworzenie potencjału i szkolenia w zakresie
bezpieczeństwa jądrowego i badań.
Aby wzmocnić trwały charakter
osiągniętych wyników, te działania obejmują znaczący
element transferu wiedzy fachowej. Należy je wdrażać poprzez
współpracę z władzami państw trzecich, organami nadzoru
instalacji jądrowych i ich organizacjami zapewniającymi wsparcie
techniczne, a w szczególnych przypadkach z operatorami obiektów jądrowych.
Te działania należy wesprzeć poprzez wykorzystanie dalszych
synergii z bezpośrednimi i pośrednimi działaniami programu ramowego
Euratom w zakresie badań jądrowych i szkoleń.
Kryteria[9]
Współpraca powinna opierać się
na następujących kryteriach i być zależna od
spełnienia przez państwa trzecie określonych warunków.
1. Kryteria ogólne
–
Współpraca może objąć wszystkie
państwa trzecie (państwa niebędące członkami UE) na
świecie.
–
Priorytetowo traktuje się kraje
przystępujące do UE oraz państwa należące do regionu
sąsiedztwa europejskiego. Preferuje się podejście regionalne.
–
Kraje o wysokich dochodach uwzględnia się
jedynie w celu umożliwienia podjęcia wyjątkowych
działań, na przykład po wystąpieniu dużej awarii
jądrowej, o ile to konieczne i właściwe.
–
Wspólne zrozumienie i wzajemna umowa między
państwem trzecim a Unią Europejską powinny być potwierdzone
przekazaną Komisji formalną prośbą rządu danego
państwa.
–
Państwa trzecie chcące
współpracować z Unią Europejską powinny w pełni
przestrzegać zasad nierozprzestrzeniania. Powinny także być
stronami odpowiednich konwencji w ramach MAEA dotyczących bezpieczeństwa
jądrowego oraz ochrony materiałów i instalacji jądrowych lub
podjąć kroki dowodzące zdecydowanego dążenia do
przystąpienia do nich. Podjęcie współpracy z Unią
Europejską można uzależnić od tego, czy dane państwo
przystąpi do właściwych konwencji lub poczyni kroki w celu
przystąpienia do nich. W nagłych przypadkach powinna istnieć
możliwość elastycznego stosowania tej zasady.
–
Aby zapewnić monitorowanie wykorzystania
pomocy i przestrzeganie jej celów, korzystające z niej państwa
trzecie muszą zaakceptować zasadę oceny podjętych
działań. Ocena ta umożliwi monitorowanie i sprawdzenie
przestrzegania uzgodnionych celów; może być także warunkiem
dalszego wypłacania wkładu Wspólnoty.
–
Współpraca w dziedzinie bezpieczeństwa
jądrowego i zabezpieczeń jądrowych ustanowiona na mocy
niniejszego rozporządzenia nie ma na celu promowania energii
jądrowej.
2. Państwa dysponujące
możliwością produkcji energii jądrowej
W przypadku
państw, które otrzymały już finansowanie Wspólnoty, dalsza
współpraca powinna zależeć od oceny działań
finansowanych z budżetu Wspólnoty i od uzasadnienia nowych potrzeb. Ocena
ta powinna umożliwić precyzyjniejsze określenie rodzaju
współpracy i wielkości środków, jakie mają zostać w
przyszłości przyznane tym państwom.
W przypadku państw potrzebujących
pilnej współpracy należy wziąć pod uwagę:
a)           pilny charakter interwencji w danym
państwie ze względu na bezpieczeństwo jądrowe oraz
ochronę materiałów i instalacji jądrowych; oraz
b)           znaczenie – w niektórych
państwach, w których planowany jest ambitny program rozwoju
możliwości produkcji energii jądrowej – podjęcia
działania w odpowiednim momencie, tak aby zapewnić
dbałość o kulturę bezpieczeństwa jądrowego i
ochrony materiałów i instalacji jądrowych wraz z postępem tego
procesu, zwłaszcza w odniesieniu do ustanowienia lub wzmocnienia organów
regulacyjnych i organizacji zapewniających wsparcie techniczne oraz do
opracowania i wdrożenia strategii i ram odpowiedzialnego i bezpiecznego
gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi.
Przychylnie
postrzegane będzie wykorzystanie systemu zintegrowanego przeglądu
otoczenia prawnego (IRRS) oraz misji zespołu przeglądu
bezpieczeństwa operacyjnego (OSART) MAEA, chociaż nie stanowi to
formalnego kryterium współpracy z UE.
3. Państwa niedysponujące
możliwością produkcji energii jądrowej
W przypadku
państw, które posiadają na swoim terytorium reaktory badawcze, lecz
nie chcą rozwijać możliwości produkcji energii
jądrowej, współpraca będzie uzależniona od pilnego
charakteru w świetle sytuacji w zakresie bezpieczeństwa jądrowego
oraz ochrony materiałów i instalacji jądrowych.
W przypadku państw, które –
niezależnie od tego, czy posiadają na swoim terytorium reaktory
badawcze – chcą rozwinąć możliwość produkcji
energii jądrowej i których dotyczy kwestia odpowiedniego momentu
udzielenia pomocy, po to, aby zapewnić dbałość o
kulturę bezpieczeństwa jądrowego i ochrony materiałów i
instalacji jądrowych w miarę realizacji programu rozwoju energii
jądrowej, w szczególności w zakresie wzmocnienia organów
regulacyjnych i organizacji zapewniających wsparcie techniczne,
współpraca będzie zależała od wiarygodności programu
rozwoju energii jądrowej, istnienia decyzji rządu oraz
sporządzenia wstępnego harmonogramu działań[10].
W odniesieniu do
państw należących do tej kategorii celem współpracy powinny
być przede wszystkim rozwój niezbędnej infrastruktury regulacyjnej,
kompetencji technicznych organów nadzoru instalacji jądrowych oraz
właściwych organizacji zapewniających wsparcie techniczne.
Należy również wziąć pod uwagę, a w razie konieczności
wesprzeć opracowanie strategii i ram odpowiedzialnego i bezpiecznego
gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi,
także w państwach, które nie chcą rozwijać
możliwości produkcji energii jądrowej lub tego nie planują.
W przypadku państw, które nie
należą do wyżej wymienionych kategorii, współpracę
można nawiązać w razie wystąpienia nieprzewidzianych
sytuacji dotyczących bezpieczeństwa jądrowego oraz ochrony materiałów
i instalacji jądrowych. Państwa te powinny móc skorzystać z
pewnej elastyczności w stosowaniu kryteriów ogólnych.
Priorytety
W celu stworzenia warunków bezpieczeństwa
koniecznych do wyeliminowania zagrożeń zdrowia i życia ludzkiego
oraz dla zapewnienia, by materiały jądrowe nie były przejmowane
do innych celów niż planowane, współpracę kieruje się
przede wszystkim do organów nadzoru instalacji jądrowych (i organizacji
zapewniających im wsparcie techniczne). Celem jest zadbanie o ich
kompetencje techniczne i niezależność oraz wzmocnienie ram
regulacyjnych, zwłaszcza w zakresie udzielania licencji, w tym
przeglądu i działań następujących po skutecznych i
kompleksowych ocenach ryzyka i bezpieczeństwa („testach warunków
skrajnych”).
Do innych priorytetów programów
współpracy, które będą opracowywane z tytułu niniejszego
rozporządzenia należą:
–
opracowywanie i wdrażanie odpowiedzialnych
strategii i ram odpowiedzialnego i bezpiecznego gospodarowania wypalonym
paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi;
–
likwidacja istniejących instalacji,
rekultywacja terenów byłych elektrowni jądrowych oraz wyrobisk
górniczych związanych z wydobyciem uranu, a także wydobywanie
zatopionych w morzu obiektów i materiałów promieniotwórczych,
stanowiących zagrożenie dla ludzi, oraz gospodarowanie nimi.
W szczególnych sytuacjach podejmowania
działań w następstwie „testów warunków skrajnych” dopuszcza
się współpracę z operatorami instalacji jądrowych w
państwach trzecich. Taka współpraca z operatorami instalacji
jądrowych nie będzie obejmować dostaw sprzętu.
Koordynacja
Swoją współpracę z państwami
trzecimi Komisja powinna koordynować z organizacjami realizującymi
podobne cele, zwłaszcza z organizacjami międzynarodowymi, w tym w
szczególności z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej
(MAEA). Taka koordynacja powinna umożliwić Unii Europejskiej i
zainteresowanym organizacjom uniknięcie powielania działań i
finansowania wobec państw trzecich. Komisja powinna włączyć
również właściwe organy państw członkowskich i
operatorów europejskich w realizację swoich zadań, w ten sposób
wykorzystując jakość europejskiej wiedzy specjalistycznej w
dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego i zabezpieczeń
jądrowych.
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel/cele

              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Czas
trwania działania i jego wpływu finansowego
              1.7.    Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady
nadzoru i sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
              3.1.    Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na
które wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki
              3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne
              3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne
              3.2.4. Zgodność
z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
              3.2.5. Udział
osób trzecich w finansowaniu
              3.3.    Szacunkowy wpływ na
dochody
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.        Tytuł wniosku/inicjatywy

Instrument
Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego (INSC)
1.2.        Dziedzina(-y) polityki w
strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[11]
Stosunki
zewnętrzne, współpraca w dziedzinie bezpieczeństwa
jądrowego
1.3.        Charakter wniosku/inicjatywy
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego
działania będącego następstwem projektu
pilotażowego/działania przygotowawczego[12]
x Wniosek/inicjatywa
wiąże się z przedłużeniem bieżącego
działania
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy działania, które zostało przekształcone pod
kątem nowego działania
1.4.        Cele
Unia Europejska dysponuje
długotrwałą kulturą bezpieczeństwa jądrowego i
wiedzą ekspercką, rozwijaną w Europie i innych
częściach świata, gdzie wykorzystuje się energię
jądrową. Taka sytuacja panowała już w 1992 r., kiedy
zainicjowano wspólnotowy program pomocy państwom Wspólnoty
Niepodległych Państw oraz Europy Środkowej i Wschodniej na rzecz
modernizacji ich elektrowni jądrowych.
W wydanym 22 maja 2008 r. komunikacie Komisji
do Rady i Parlamentu Europejskiego COM(2008) 312 dotyczącym
bezpieczeństwa jądrowego oraz ochrony materiałów i instalacji
jądrowych jako problemu międzynarodowego potwierdzono, że
promocja najwyższych standardów bezpieczeństwa jądrowego oraz
ochrony materiałów i instalacji jądrowych jest zasadniczym i
priorytetowym celem prowadzonej przez Wspólnotę współpracy w sektorze
jądrowym.
Każde państwo, które chce
wykorzystywać energię jądrową do celów cywilnych, musi
przestrzegać uznanych na arenie międzynarodowej standardów
bezpieczeństwa jądrowego oraz ochrony materiałów i instalacji
jądrowych. W związku z tym stanie ono przed wyzwaniem rozwoju
potencjału (zarówno ludzkiego, jak i infrastrukturalnego) oraz
ustanowienia ram prawnych i powołania instytucji niezbędnych do
realizacji zobowiązań międzynarodowych. Opierając się
na swoich bogatych doświadczeniach, UE może wnieść istotny
wkład w zwiększenie bezpieczeństwa jądrowego, ochrony przed
promieniowaniem oraz zabezpieczeń za pośrednictwem Instrumentu
Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego, którego zakres
geograficzny został rozszerzony na wszystkie państwa trzecie.
W interwencjach Komisji akcent przesuwa się z
pomocy technicznej w kierunku współpracy. Koncentruje się ona na
działaniach służących zwiększeniu bezpieczeństwa
jądrowego, ochrony przed promieniowaniem oraz zabezpieczeń, w tym na
analizach, opracowywaniu aktów prawnych, tworzeniu instytucji, usprawnianiu
procedur i metodologii, również dotyczących bezpiecznego
gospodarowania odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym.
Szczególną uwagę poświęca się szkoleniom w
zainteresowanych państwach. W tym kontekście wartość dodana
działań prowadzonych przez UE polega na udostępnieniu
państwom trzecim korzyści wynikających z doświadczenia UE,
opierającego się na najwyższych standardach bezpieczeństwa
jądrowego, w ścisłej współpracy z Międzynarodową
Agencją Energii Atomowej (MAEA).
Awaria w Czarnobylu, do której doszło w 1986 r.,
uzmysłowiła globalne znaczenie bezpieczeństwa jądrowego i
jasno ukazała potrzebę przyjęcia globalnego podejścia,
które pozwoliłoby radzić sobie z globalnymi, transgranicznymi
skutkami awarii jądrowej. Jeszcze wyraźniej konieczność
przyjęcia najwyższych standardów bezpieczeństwa jądrowego
na całym świecie pokazał wypadek w Fukushimie-Daiichi, który
wzbudził poważne obawy dotyczące odporności
działających instalacji jądrowych na warunki spowodowane
dużą klęską żywiołową, na przykład
trzęsieniem ziemi czy powodzią.
W reakcji na wydarzenia w Fukushimie-Daiichi
Komisja Europejska oraz władze krajowe zwróciły się o
przeprowadzenie kompleksowych i przejrzystych ocen ryzyka i bezpieczeństwa
(„testów warunków skrajnych”) w elektrowniach jądrowych w państwach
członkowskich UE. Uzgodniono specyfikacje Europejskiej Grupy Organów
Regulacyjnych ds. Bezpieczeństwa Jądrowego (ENSREG) dla tej
bezprecedensowej oceny oraz jej harmonogram, a obecnie dąży się
do rozszerzenia tej oceny na państwa trzecie (w szczególności
leżące w sąsiedztwie UE).
Potwierdzono, że awaria jądrowa w
państwie trzecim mogłaby wywołać potencjalnie bardzo
duże skutki zdrowotne, ekologiczne, społeczne i gospodarcze w UE.
Ponownie dowiedziono potrzeby nawiązania sprawnej współpracy
ukierunkowanej na zapobieganie wypadkom poprzez stworzenie wysokiego poziomu
bezpieczeństwa jądrowego. Niektóre państwa podjęły
polityczną decyzję o wycofaniu się z energii jądrowej, a
inne zdecydowały się nie rozpoczynać planowanych programów,
choć znaczna liczba państw będzie nadal korzystać z
elektrowni jądrowych, a część najprawdopodobniej wybuduje
nowe. Chociaż UE uznaje, że korzystanie z energii jądrowej jest
przedmiotem suwerennej decyzji, to w najlepszym interesie UE leży
bezpieczne korzystanie z instalacji jądrowych, szczególnie w
sąsiedztwie UE, oraz właściwe rozliczanie w odniesieniu do
materiałów jądrowych. Unia Europejska będzie w tym zakresie
współpracować z państwami trzecimi i organizacjami.
1.4.1.     Wieloletni(e) cel(e)
strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie
Unia
Europejska finansuje działania wspierające propagowanie wysokiego
poziomu bezpieczeństwa jądrowego, ochrony przed promieniowaniem oraz
stosowanie sprawnych i skutecznych zabezpieczeń materiałów
jądrowych w państwach trzecich.
1.4.2.     Cel(e) szczegółowy(-e) i
działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
Cel szczegółowy nr 1:
Promowanie
skutecznej kultury bezpieczeństwa jądrowego oraz wdrażania
najwyższych standardów bezpieczeństwa jądrowego i ochrony przed
promieniowaniem.
Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa
Cel szczegółowy nr 2
Odpowiedzialne
i bezpieczne gospodarowanie wypalonym paliwem jądrowym i odpadami
promieniotwórczymi, likwidacja byłych elektrowni i obiektów jądrowych
oraz rekultywacja ich terenów.
Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa
Cel szczegółowy nr 3:
Ustanowienie
ram i metodologii stosowania sprawnych i skutecznych zabezpieczeń
materiałów jądrowych w państwach trzecich.
Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa
1.4.3.     Oczekiwany(-e) wynik(i) i
wpływ
–
stworzenie skutecznej kultury bezpieczeństwa
jądrowego oraz wdrożenie najwyższych standardów
bezpieczeństwa jądrowego i ochrony przed promieniowaniem w
instalacjach jądrowych i praktykach radiologicznych w państwach
trzecich;
–
ustanowienie sprawnych ram regulacyjnych w zakresie
bezpieczeństwa jądrowego, w tym procedur i systemów
zapewniających odpowiednią ochronę przed promieniowaniem
jonizującym z materiałów promieniotwórczych;
–
skuteczne uzgodnienia związane z zapobieganiem
wypadkom o radiologicznych konsekwencjach i środkami łagodzącymi
takie konsekwencje w przypadku ich wystąpienia oraz z planowaniem
interwencji, gotowością i reagowaniem w sytuacjach kryzysowych, a
także działaniami w zakresie ochrony ludności i odbudowy;
–
współpraca międzynarodowa i wsparcie
działań w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego w celu
zapewnienia przyjęcia i stosowania najwyższych i solidnych poziomów
bezpieczeństwa jądrowego;
–
opracowanie i realizacja odpowiedzialnych strategii
w zakresie usuwania wypalonego paliwa jądrowego, gospodarowania odpadami,
likwidacji instalacji, rekultywacji terenów byłych obiektów jądrowych
oraz wydobywania zatopionych w morzu lub rozproszonych w ziemi obiektów i
materiałów promieniotwórczych oraz gospodarowania nimi;
–
ustanowienie skutecznych ram i metodologii
wzmocnienia zabezpieczeń jądrowych na całym świecie.
1.4.4.     Wskaźniki wyników i
wpływu
–
Roczne programy działania szczegółowo
określają, jakie działania mają być przeprowadzane
przez UE, wskazując też odnośne cele oraz oczekiwane wyniki.
Przed realizacją projektów określa się szczegółowe
wskaźniki, uwzględniając specyfikę poszczególnych
działań. Na potrzeby ogólnej oceny postępów w realizacji, w art.
1 rozporządzenia określono po jednym wskaźniku dla każdego
celu.
1.5.        Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
Podstawę prawną dla INSC stanowi
Traktat Euratom, w szczególności jego art. 203.
1.5.1.     Potrzeba(-y), która(-e)
ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub
długoterminowej
Wniosek
ustawodawczy dotyczy wymogu promowania i stosowania w państwach trzecich
najwyższych standardów bezpieczeństwa jądrowego, ochrony przed
promieniowaniem oraz sprawnych i skutecznych zabezpieczeń materiałów
jądrowych.
1.5.2.     Wartość dodana z
tytułu zaangażowania Unii Europejskiej
Dzięki
dużej liczbie komercyjnych elektrowni jądrowych (146 spośród 436
na całym świecie) oraz w związku z tym, że energia
jądrowa stanowi około 30 % wytwarzanej na jej terenie energii
elektrycznej, UE zgromadziła wieloletnie doświadczenie w zakresie
bezpieczeństwa jądrowego, w tym likwidacji obiektów jądrowych
oraz gospodarowania odpadami promieniotwórczymi. W związku z tym w
państwach członkowskich UE istnieje szeroka wiedza specjalistyczna
dotycząca wszelkich aspektów bezpieczeństwa jądrowego. Szeroka
paleta technologii, wymuszająca zróżnicowane podejście, zapewnia
niezbędną elastyczność w realizacji potrzeb państw
trzecich.
Unia
Europejska przyjęła wspólne ramy prawne w zakresie
bezpieczeństwa jądrowego oraz gospodarowania odpadami
promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym. W tej dziedzinie UE
ustanowiła wzorzec i oczekuje, że uda się jej przekonać
innych do przyjęcia podobnych wysokich standardów.
Wobec
coraz bardziej złożonych wyzwań żadnego z wewnętrznych
priorytetów UE – bezpieczeństwa, wzrostu i tworzenia miejsc pracy, zmiany
klimatu, dostępu do energii, kwestii zdrowia i pandemii oraz migracji –
nie uda się zrealizować w oderwaniu od szerszego świata. W
okresie kryzysu gospodarczego lepiej skoordynowane i zintegrowane podejście
między UE a jej państwami członkowskimi, osiągnięte
dzięki wspólnemu programowaniu, zapewni większą
wartość dodaną, siłę i zasadność oraz
wpływ i skuteczność.
Pozycja
UE odznacza się wyjątkową neutralnością i
bezstronnością, co pozwala jej podejmować działania
zewnętrzne w imieniu państw członkowskich i we współpracy z
nimi w sposób wzmacniający wiarygodność tych działań w
krajach, gdzie są one realizowane. Ma również dużą szansę
objęcia w imieniu swoich obywateli roli światowego lidera.
Oparta
na współpracy 27 państw członkowskich w ramach wspólnych polityk
i strategii, UE jako jedyna posiada masę krytyczną
niezbędną dla stawienia czoła światowym wyzwaniom,
działania państw członkowskich mogą natomiast być
ograniczone i rozproszone, zaś realizowane projekty często zbyt
małe, by móc odnieść trwały pozytywny skutek. Dzięki
tej masie krytycznej UE jest na lepszej pozycji do prowadzenia dialogu
politycznego z rządami partnerskimi.
W
procesie programowania swojej współpracy UE zwraca szczególną
uwagę na potencjał strukturalny i gospodarczy zainteresowanych
państw. Możliwość reagowania na nieprzewidziane potrzeby,
którą przewidziano w obecnym rozporządzeniu INSC, została
uruchomiona na rzecz Japonii po awarii w Fukushimie.
Unia
Europejska dysponuje siecią porozumień międzynarodowych na
całym świecie, jakiej nie posiadają poszczególne państwa
członkowskie, co daje jej wpływ w prawie wszystkich dziedzinach
stosunków międzynarodowych, w tym w zakresie bezpieczeństwa
jądrowego. Unia Europejska odgrywa istotną rolę w tej
dziedzinie, ale powinna nadal zwiększać swoją
widoczność.
Z
uwagi na swoje całościowe podejście do rozwoju i stosunków
zewnętrznych UE może uczynić więcej niż inne
organizacje międzynarodowe. Podział pracy za pośrednictwem UE to
kluczowy czynnik jej wartości dodanej. Dzięki sieci
międzynarodowych porozumień z partnerami i organizacjami na
całym świecie, UE jest naturalnym koordynatorem i może
wywierać wpływ na prawie wszystkie dziedziny stosunków międzynarodowych,
czego nie mogą samodzielnie uczynić poszczególne państwa
członkowskie, działając w ramach wspólnej polityki i strategii.
Ponadto
w okresie ograniczeń budżetowych, kiedy część
państw członkowskich jest zmuszona do rezygnacji z całych
sektorów i wycofania się z poszczególnych krajów, UE może w dalszym
ciągu odgrywać aktywną rolę.
1.5.3.     Główne wnioski
wyciągnięte z podobnych działań
Przyczyny
poważnych awarii jądrowych to głównie brak kultury
bezpieczeństwa jądrowego, niewystarczający poziom
bezpieczeństwa przewidziany w projekcie (aspekty bezpieczeństwa w
projekcie obiektu) i niewystarczające bezpieczeństwo operacyjne. Z
tego względu za właściwe uznano ukierunkowanie programów
współpracy Unii Europejskiej w dziedzinie bezpieczeństwa
jądrowego na operatorów obiektów jądrowych, by poprawić sytuację
na szczeblu operacyjnym, oraz na organy nadzoru instalacji jądrowych, by
zapewnić im niezbędny potencjał techniczny i
niezależność umożliwiające wymuszenie przestrzegania
właściwych standardów bezpieczeństwa jądrowego.
W
niektórych przypadkach konieczne było dostarczenie sprzętu
związanego z bezpieczeństwem, by zapewnić szybkie
rozwiązanie pilnych problemów. Jednakże wobec rozwiązania tych
problemów oraz kierowania się w programach zasadą najskuteczniejszego
wykorzystywania zasobów oraz unikania praktyk mogących mieć
wpływ na działalność gospodarczą i konkurencję,
zasadniczo zrezygnowano z praktyki dostarczania sprzętu.
W
ramach INSC zainicjowano współpracę z kilkoma państwami
trzecimi, które zamierzają włączyć energię
jądrową do swojego koszyka energetycznego (tak zwane „państwa
wschodzące”). Współpraca obejmowała przede wszystkim tworzenie
potencjału organów regulacyjnych, infrastruktury regulacyjnej oraz
strategii gospodarowania odpadami, w celu zapewnienia powstania kultury i ram
bezpieczeństwa jądrowego na odpowiednio wczesnym etapie. Wybór krajów
był zgodny z kryteriami zaproponowanymi przez Radę.
Konsekwencje
awarii jądrowych można w pewnej mierze złagodzić
dzięki gotowości na wypadek sytuacji nadzwyczajnej. Z tego
względu gotowość na wypadek sytuacji nadzwyczajnej powinna
pozostać ważnym elementem programu.
Duże
awarie o radiologicznych konsekwencjach wymagały udzielenia przez
wspólnotę międzynarodową pomocy poszkodowanej ludności oraz
przywrócenia bezpiecznego stanu środowiska naturalnego na terenie obiektu.
Taka sytuacja miała miejsce w przypadku Czarnobyla, gdzie obecnie
rozpoczyna się końcowy etap ważnych projektów budowlanych. W
przyszłych programach należy pozostawić możliwość
prowadzenia z państwami trzecimi współpracy w tym zakresie, o ile to
konieczne i właściwe.
Wcześniejsze
działania związane z cyklem paliwowym w energetyce jądrowej,
wykorzystaniem statków i łodzi podwodnych z napędem jądrowym
oraz izotopów promieniotwórczych nie zawsze odpowiadały standardom
wymaganym dla ochrony ludności i środowiska naturalnego. Rządom
i władzom lokalnym pozostawiono trudne zadanie przywrócenia bezpiecznego
stanu środowiska naturalnego na zanieczyszczonych terenach oraz
usunięcia wypalonego paliwa jądrowego i odpadów, do czego potrzebna
może być współpraca międzynarodowa. W przyszłości
ta część programu bezpieczeństwa jądrowego powinna
być jednym z priorytetów wśród instrumentów.
Aby
we właściwy i odpowiedzialny sposób gospodarować wypalonym
paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi, w programach
bezpieczeństwa jądrowego, będących podstawą
współpracy z państwami trzecimi, należy ustanowić strategie
i ramy w zakresie wypalonego paliwa jądrowego i odpadów
promieniotwórczych. Ponieważ Unia Europejska właśnie
przyjęła dyrektywę w zakresie odpadów promieniotwórczych i
wypalonego paliwa jądrowego, należy nadal zachęcać
państwa trzecie do przyjmowania podobnych wysokich standardów, a
kontynuacja współpracy w tej dziedzinie powinna być priorytetem.
Promowanie
międzynarodowej współpracy będzie w dalszym ciągu
niezbędne w celu zapewnienia koordynacji działań przez
różne podmioty i najlepszego wykorzystania zasobów. W tym zakresie MAEA
wciąż będzie odgrywać istotną rolę,
zwłaszcza w celu wzmocnienia globalnego systemu bezpieczeństwa
jądrowego (ram pozwalających na zapewnienie stosowania na całym
świecie wysokiego poziomu bezpieczeństwa w instalacjach
jądrowych). Należy uwzględnić dalsze wspieranie
działań podejmowanych przez MAEA, zwłaszcza mających
charakter globalny i regionalny, wraz z odpowiednią widocznością
działań /wkładu UE.
Po
wypadku w Fukushimie-Daiichi kwestie związane z kompleksową
oceną ryzyka i bezpieczeństwa działających elektrowni
jądrowych („testy warunków skrajnych”) prawdopodobnie zyskają na
znaczeniu i zostaną rozszerzone na inne obiekty jądrowe, w tym
reaktory badawcze, miejsca tymczasowego składowania wypalonego paliwa
jądrowego, składy odpadów radioaktywnych oraz zakłady usuwania.
Współpraca
z organami nadzoru instalacji jądrowych (w tym z ich organizacjami
wsparcia technicznego) powinna pozostać centralnym elementem
współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego, podczas gdy
konieczne jest ponowne rozważenie współpracy z operatorami elektrowni
jądrowych, z uwzględnieniem przebiegu i wyników „testów warunków
skrajnych” i szczególnych okoliczności.
Z
biegiem lat zwiększyło się znaczenie takich kwestii, jak
usuwanie wypalonego paliwa jądrowego, gospodarowanie odpadami, likwidacja
instalacji oraz rekultywacja terenów byłych elektrowni. Przyszłą
współpracę w tych dziedzinach należy uznać za priorytet
programu.
Usytuowanie
geograficzne w pobliżu UE (w tym w pobliżu krajów przedakcesyjnych
oraz sąsiedztwa UE) powinno pozostać priorytetowym, ale nie jedynym
kryterium podejmowania decyzji w sprawie programów współpracy w ramach
przyszłych instrumentów.
Rozwój
sytuacji na arenie międzynarodowej wymaga raczej przesunięcia
akcentów i zmiany priorytetów niż rozszerzenia zakresu współpracy w
dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego.
1.5.4.     Spójność z
ewentualnymi innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia
Konieczne
jest zapewnienie zgodności z działaniami przewidzianymi w zakresie
ograniczania ryzyka chemicznego, biologicznego, radiologicznego i
jądrowego (CBRN) w ramach Instrumentu na rzecz Stabilności (IfS),
zwłaszcza związanymi z zabezpieczeniami jądrowymi (w tym
przeciwdziałaniem nielegalnemu handlowi materiałami jądrowymi i
promieniotwórczymi oraz kontrolą graniczną), a także z
gotowością na wypadek sytuacji wyjątkowej.
1.6.        Czas trwania działania i
jego wpływu finansowego
x Wniosek/inicjatywa o określonym
czasie trwania
–
x Czas trwania wniosku/inicjatywy: od 2014 do 2020
–
¨  Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.
¨ Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym
czasie trwania
Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu
od RRRR r. do RRRR r.,
po którym następuje faza operacyjna.
1.7.        Przewidywany(-e) tryb(y)
zarządzania[13]
x Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję
x Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań
wykonawczych:
¨        agencjom wykonawczym
¨        organom utworzonym przez Wspólnoty[14]
x        krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek
świadczenia usługi publicznej
–
¨  osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych
działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej,
określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu
art. 49 rozporządzenia finansowego
x Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi
x Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
x Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (MAEA)
W przypadku wskazania więcej
niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje w
części „Uwagi”.
Uwagi
W
odniesieniu do znacznej części projektów i programów w ramach
instrumentu zastosowanie będzie miało bezpośrednie
zarządzanie scentralizowane. Tam, gdzie to konieczne i właściwe
w celu zwiększenia skuteczności interwencji oraz z przyczyn
logistycznych i politycznych możliwe będzie rozważenie
zarządzania pośredniego, dzielonego lub wspólnego; ten ostatni rodzaj
zarządzania można zastosować w szczególności w przypadkach,
kiedy państwa członkowskie i/lub ich agencje bądź
Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA) zainicjowały już
lub przygotowują podobne działania.
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.        Zasady nadzoru i
sprawozdawczości
Należy
określić częstotliwość i warunki.
Systemy
monitorowania i oceny w Komisji Europejskiej są w coraz większym
stopniu ukierunkowane na wyniki. Uczestniczy w nich personel wewnętrzny,
jak również eksperci zewnętrzni.
Osoby
kierujące projektami w delegaturach i głównej siedzibie Komisji stale
na różne sposoby monitorują realizację projektów i programów, w
tym również w miarę możliwości poprzez wizyty terenowe.
Monitorowanie zapewnia cenne informacje na temat rozwoju projektu, pomaga
osobom zarządzającym w identyfikacji rzeczywistych i potencjalnych trudności
oraz w podejmowaniu działań naprawczych.
Niezależni
eksperci zewnętrzni są zatrudniani w celu przeprowadzania oceny
wyników działań zewnętrznych UE w ramach trzech różnych
systemów. Oceny te przyczyniają się do odpowiedzialności za
projekty oraz do usprawnienia bieżących działań, a ponadto
pomagają wyciągać wnioski z doświadczeń z
korzyścią dla przyszłych polityk i działań.
Wykorzystuje się do nich uznane na całym świecie kryteria oceny
DAC-OECD, w tym ocenę (potencjalnych) skutków.
Najpierw,
na poziomie projektu, w ramach stosowanego w siedzibie głównej systemu
monitorowania zorientowanego na wyniki (ROM) otrzymuje się
zwięzłą, ukierunkowaną analizę jakości próby
interwencji. Za pomocą wysoce ustrukturyzowanych i ustandaryzowanych metod
niezależni eksperci, zajmujący się monitorowaniem zorientowanym
na wyniki, przyznają oceny odzwierciedlające mocne i słabe
strony danego projektu i formułują zalecenia dotyczące sposobów
poprawy jego skuteczności.
Oceny
na poziomie projektu, którymi zarządzają delegatury UE odpowiedzialne
za dane projekty, dostarczają bardziej szczegółowych,
dogłębnych analiz i pomagają zarządzającym projektem w
udoskonalaniu bieżących przedsięwzięć i
przygotowywaniu przyszłych. Przeprowadzanie analiz oraz gromadzenie
informacji zwrotnych i potwierdzeń od wszystkich zainteresowanych stron,
nie tylko od beneficjentów końcowych, powierza się zewnętrznym
niezależnym ekspertom dysponującym wiedzą tematyczną i
geograficzną.
Komisja
przeprowadza również strategiczne oceny swojej polityki, od programowania
i strategii po wdrażanie interwencji w konkretnym sektorze (np. zdrowia,
edukacji itd.), kraju lub regionie, bądź też w odniesieniu do
konkretnego instrumentu. Oceny te stanowią ważny wkład na rzecz
opracowywania polityki oraz tworzenia instrumentów i definiowania projektów.
Wszystkie przeprowadzone oceny publikowane są na stronie internetowej
Komisji, a streszczenie ustaleń zawarte jest w rocznym sprawozdaniu dla
Rady i Parlamentu Europejskiego.
2.2.        System zarządzania i
kontroli
Środki
finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia są wdrażane
zgodnie z przepisami rozporządzenia finansowego.
W
uzasadnionych przypadkach Komisja może, zgodnie z art. 54
rozporządzenia finansowego, powierzyć zadania obejmujące
sprawowanie władzy publicznej, w szczególności zadania w zakresie
wykonania budżetu, organom określonym w art. 54 ust. 2 lit. c)
rozporządzenia finansowego, jeżeli mają one uznaną
pozycję międzynarodową, stosują się do uznanych w
świecie systemów zarządzania i kontroli oraz są nadzorowane
przez władzę publiczną.
Zgodnie
z rozporządzeniem finansowym środki finansowane na mocy niniejszego
rozporządzenia mogą być realizowane bezpośrednio przez
Komisję, w drodze zarządzania dzielonego z państwami
członkowskimi lub pośrednio poprzez powierzenie zadań
związanych z wykonaniem budżetu podmiotom lub osobom określonym
w art. 55 ust. 1 lit. c) rozporządzenia finansowego. Te podmioty lub
osoby, na warunkach określonych w art. 57 rozporządzenia finansowego,
są uprawnione do stosowania własnych zasad i procedur zawierania umów
i przyznawania dotacji.
2.2.1.     Zidentyfikowane ryzyko
Otoczenie obarczone ryzykiem
Otoczenie,
w którym realizuje się działania w zakresie pomocy w ramach
omawianego instrumentu charakteryzuje się następującymi
rodzajami ryzyka, które może zagrozić realizacji jego celów,
przyczynić się do nieoptymalnego zarządzania finansowego lub
nieprzestrzegania obowiązujących przepisów (błędów w
zakresie legalności i prawidłowości):
–
niepewność gospodarcza/polityczna lub
klęski żywiołowe mogą prowadzić do trudności i
opóźnień w projektowaniu i realizacji działań, szczególnie
w państwach niestabilnych;
–
brak potencjału instytucjonalnego i
zdolności administracyjnych w krajach partnerskich może
prowadzić do trudności i opóźnień w projektowaniu i realizacji
działań;
–
rozproszenie geograficzne projektów i programów
(uwzględnienie w nich dużej liczby krajów/terytoriów/regionów)
może być powodem problemów logistycznych/związanych z
monitorowaniem zasobów – w szczególności podczas wszelkich podejmowanych
na miejscu działań następczych;
–
zróżnicowany charakter potencjalnych
partnerów/beneficjentów posiadających różne struktury kontroli
wewnętrznej i zdolności może przyczyniać się do
fragmentacji, a w związku z tym do zmniejszenia skuteczności i
efektywności środków Komisji dostępnych na wspieranie i
monitorowanie realizacji działań;
–
niezadowalająca jakość i
ilość dostępnych danych na temat wyników i wpływu pomocy
zewnętrznej/realizacji narodowych planów rozwoju w krajach partnerskich
może przyczyniać się do ograniczenia możliwości
Komisji w zakresie sporządzania sprawozdań i przyjmowania
odpowiedzialności za wyniki.
Oczekiwany poziom ryzyka wystąpienia braku zgodności z
mającymi zastosowanie przepisami
Celem
omawianego instrumentu w zakresie zgodności jest utrzymanie historycznego
poziomu ryzyka niezgodności („współczynnik błędu”) dla
portfela DG ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid, który odpowiada poziomowi
„netto” błędu rezydualnego (w perspektywie wieloletniej, po przeprowadzeniu
wszystkich planowanych kontroli i korekt w odniesieniu do zamkniętych
zamówień) poniżej 2 %. Tradycyjnie wiązało się to z
zakresem błędu 2-5 % w kategoriach rocznej randomizowanej próbki
transakcji, wybieranej przez Europejski Trybunał Obrachunkowy do celów
rocznego poświadczenia wiarygodności (DAS). DG ds. Rozwoju i
Współpracy EuropeAid uważa, że jest to najmniejsze możliwe
ryzyko niezgodności w otoczeniu obarczonym tak wysokim ryzykiem,
uwzględniające obciążenia administracyjne i konieczną
gospodarność w obszarze kontroli zgodności z przepisami.
2.2.2.     Przewidywane metody kontroli
Struktura kontroli wewnętrznej w DG ds. Rozwoju i Współpracy
EuropeAid
Proces
kontroli wewnętrznej/zarządzania w DG ds. Rozwoju i Współpracy
EuropeAid został zaprojektowany w sposób dający racjonalną gwarancję
realizacji celów pod względem skuteczności i efektywności
prowadzonych działań i rzetelności sprawozdań finansowych
DG ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid, jak i pod względem
zgodności z odpowiednimi ramami prawnymi i proceduralnymi.
Skuteczność i wydajność
Aby
zapewnić skuteczność i wydajność swoich
działań (oraz zmniejszyć wysoki poziom ryzyka w środowisku
pomocy zewnętrznej), w uzupełnieniu wszystkich elementów
strategicznej polityki całej Komisji i jej procesu planowania,
środowiska kontroli wewnętrznej oraz innych wymogów dotyczących
standardów kontroli wewnętrznej w Komisji, DG ds. Rozwoju i
Współpracy EuropeAid będzie nadal dysponowała specjalnie
dostosowanymi ramami zarządzania pomocą w działaniach
prowadzonych w ramach wszystkich stosowanych przez nią instrumentów, i
ramy te będą obejmowały:
–
zdecentralizowane zarządzanie
większą częścią pomocy zewnętrznej przez
delegatury UE w terenie;
–
jasno określoną i sformalizowaną
drogę rozliczalności finansowej [począwszy od delegowanego
urzędnika zatwierdzającego (dyrektora generalnego)] w drodze
subdelegowania od subdelegowanego urzędnika zatwierdzającego
(dyrektora) w siedzibie głównej do szefa delegatury;
–
regularną sprawozdawczość w formie
sprawozdań przekazywanych przez delegatury UE do siedziby głównej
(sprawozdań na temat zarządzania pomocą zewnętrzną),
obejmujących roczne poświadczenie wiarygodności przez szefa
delegatury;
–
konkretny program szkoleń dla pracowników
zarówno w siedzibie głównej, jak i w delegaturach;
–
znaczne wsparcie i doradztwo na poziomie siedziby
głównej/delegatur (również przez Internet);
–
wizyty „sprawdzające” w delegaturach, którym
przekazano zadania, odbywane regularnie co 3–6 lat;
metodologię
zarządzania cyklem projektu i programu, obejmującą:
–
narzędzia zapewnienia jakości na potrzeby
projektowania interwencji, metodę jej przeprowadzania, mechanizm
finansowy, system zarządzania, ocenę i dobór partnerów
realizujących działania itd.;
–
zarządzanie programem i projektem,
narzędzia monitorowania i sprawozdawczości na potrzeby skutecznej
realizacji działań, w tym regularne monitorowanie projektów na
miejscu z zewnątrz;
–
ważne elementy składowe oceny i audytu.
Sprawozdawczość finansowa i rachunkowość
DG
ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid nadal będzie stosowała
najwyższe standardy rachunkowości i sprawozdawczości finansowej,
korzystając z systemu rachunkowości Komisji opartego na rozliczeniach
międzyokresowych (ABAC) oraz ze specjalnych narzędzi na potrzeby
pomocy zewnętrznej, takich jak Wspólny System Informacyjny RELEX (CRIS).
W
odniesieniu do zgodności z odpowiednimi ramami prawnymi i proceduralnymi,
metody kontrolowania zgodności określono w sekcji 2.3 (środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom).
2.3.        Środki zapobiegania
nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
Ponieważ
DG ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid prowadzi działalność
w otoczeniu obarczonym wysokim ryzykiem, stosowane przez nią systemy
muszą uwzględniać potencjalne występowanie znacznych
błędów zgodności (nieprawidłowości) w transakcjach i
muszą podlegać kontrolom na wysokim poziomie, mającym na celu
zapobieganie błędom, ich wykrywanie i korygowanie tych
błędów na możliwie najwcześniejszym etapie procesu
płatności. W praktyce oznacza to, że kontrole zgodności DG
ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid będą na ogół
polegały na kontrolach ex ante przeprowadzanych przez audytorów
zewnętrznych i pracowników Komisji w terenie, przed dokonaniem
końcowej płatności za projekt (chociaż przy zachowaniu
niektórych audytów i kontroli ex post), i będą znacznie
wykraczały poza zakres środków bezpieczeństwa finansowego
wymaganych na podstawie rozporządzenia finansowego. Ramy zgodności DG
ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid obejmują między innymi
następujące ważne elementy składowe:
środki
zapobiegawcze
–
obowiązkowe podstawowe szkolenia
dotyczące kwestii nadużyć finansowych dla pracowników i
audytorów do spraw zarządzania pomocą;
–
wytyczne (również przez Internet), w tym
Praktyczny przewodnik po procedurach udzielania zamówień, przewodnik DG
ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid oraz zestaw narzędzi do
zarządzania finansowego (dla partnerów realizujących działania);
–
ocena ex ante w celu sprawdzenia, czy
stosowane są właściwe środki służące
zapobieganiu nadużyciom finansowym w procesie zarządzania funduszami
UE i wykrywaniu tych nadużyć w organach zarządzających
odpowiednimi funduszami w ramach wspólnego i zdecentralizowanego
zarządzania;
–
kontrola ex ante dostępnych w krajach
partnerskich mechanizmów zwalczania nadużyć finansowych,
przeprowadzana w ramach oceny kryterium kwalifikowalności w odniesieniu do
zarządzania finansami publicznymi w celu otrzymania wsparcia
budżetowego (tj. aktywne zaangażowanie w walkę z
nadużyciami finansowymi i korupcją, odpowiednie organy kontroli,
dostateczny potencjał wymiaru sprawiedliwości oraz skuteczna reakcja
na mechanizmy sankcji);
–
w 2008 r. Komisja podpisała w Akrze
Międzynarodową Inicjatywę na rzecz Przejrzystości Pomocy
(IATI) i wyraziła zgodę na standard dotyczący
przejrzystości pomocy, zapewniający bardziej terminowe,
szczegółowe i regularne informacje na temat przepływów pomocy oraz
dokumenty;
–
od 14 października 2011 r. Komisja wdraża
pierwszy etap standardu IATI w celu opublikowania informacji w ramach
inicjatywy przejrzystości pomocy przed kolejnym forum wysokiego szczebla w
sprawie skuteczności pomocy, które odbędzie się w Pusanie w
listopadzie 2011 r. Ponadto Komisja, we współpracy z państwami
członkowskimi UE, będzie prowadziła prace nad wspólną,
opartą na technologii Web aplikacją IT zwaną TR-AID, która
przekształca dane dotyczące pomocy UE, dostarczane za
pośrednictwem IATI i innych źródeł, w informacje na temat pomocy
przyjazne dla użytkownika;
środki
służące wykrywaniu i środki naprawcze
–
zewnętrzne audyty i kontrole (zarówno
obowiązkowe, jak i oparte na analizie ryzyka), również ze strony Europejskiego
Trybunału Obrachunkowego;
–
kontrole z mocą wsteczną (oparte na
analizie ryzyka) i odzyskiwanie należności;
–
zawieszenie finansowania UE w przypadku
poważnego nadużycia finansowego, w tym korupcji na dużą
skalę, do czasu podjęcia przez władze właściwych
działań naprawczych i działań zapobiegających takim
nadużyciom na przyszłość.
DG
ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid będzie dalej pracowała nad
swoją strategią zwalczania nadużyć, zgodnie z nową
strategią Komisji w zakresie zwalczania nadużyć finansowych,
przyjętą dnia 24 czerwca 2001 r., mającą między innymi
na celu:
–
pełne dostosowanie wewnętrznych kontroli
DG ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid ukierunkowanych na zwalczanie
nadużyć do nowej strategii Komisji w zakresie zwalczania
nadużyć finansowych;
–
ukierunkowanie podejścia DG ds. Rozwoju i
Współpracy EuropeAid w zakresie zarządzania ryzykiem na
identyfikację obszarów ryzyka nadużyć i ustalanie stosownych
reakcji;
–
zagwarantowanie, aby systemy stosowane do celów
wydatkowania funduszy UE w państwach trzecich umożliwiały
odzyskiwanie istotnych danych w celu uwzględnienia ich w zarządzaniu
ryzykiem nadużyć (np. podwójne finansowanie);
–
W razie potrzeby tworzone będą grupy
sieci kontaktów i odpowiednie narzędzia informatyczne, opracowane
specjalnie do celów analizowania przypadków nadużyć w sektorze pomocy
zewnętrznej.
2.4         Szacunkowe koszty kontroli i
korzyści wynikające z kontroli
Szacunkowe
łączne koszty kontroli wewnętrznej/zarządzania w całym
portfelu DG ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid w planie budżetu na
lata 2014-2020 wynoszą rocznie w przybliżeniu 658 mln EUR na
pokrycie zobowiązań. Kwota ta obejmuje zarządzanie EFR,
funkcjonujące w zintegrowany sposób w ramach struktury zarządzania DG
ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid. Te pozaoperacyjne koszty stanowią
około 6,4 % szacunkowej rocznej kwoty wynoszącej 10,2 mld
EUR, zaplanowanej na ogólne (operacyjne i administracyjne)
zobowiązania DG ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid w jej portfelu
wydatków, finansowanym z budżetu ogólnego UE i Europejskiego Funduszu
Rozwoju na lata 2014-2020.
W
kosztach zarządzania uwzględniono wszystkich pracowników DG ds.
Rozwoju i Współpracy EuropeAid w siedzibie głównej oraz w
delegaturach, infrastrukturę, podróże, szkolenia, monitorowanie,
zamówienia na ocenę i audyt (w tym zamówienia udzielane na podstawie
procedur wszczynanych przez beneficjentów).
DG
ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid planuje zmniejszyć z czasem
współczynnik zarządzania/działalności operacyjnej w ramach
lepszych i uproszczonych przepisów w odniesieniu do nowych instrumentów, w
oparciu o zmiany, które mogą nastąpić na podstawie zmienionego
rozporządzenia finansowego. Podstawowe korzyści tych kosztów
zarządzania rozpatruje się w kategoriach realizacji celów polityki,
efektywnego i skutecznego wykorzystania środków oraz stosowania
zdecydowanych oszczędnych środków zapobiegawczych i przeprowadzania
kontroli mających na celu zapewnienie zgodnego z przepisami i
prawidłowego wykorzystania funduszy.
Jakkolwiek
będzie nadal następować poprawa pod względem charakteru i
ukierunkowania działań w zakresie zarządzania i kontroli
zgodności w odniesieniu do portfela, to w ogólnym rozrachunku ponoszenie
tych kosztów jest niezbędne dla efektywnej i skutecznej realizacji celów
instrumentów przy zachowaniu minimalnego ryzyka braku zgodności
(poniżej 2 % błędu rezydualnego). Są one znacznie
mniejsze niż koszty ryzyka związanego z wyeliminowaniem lub
ograniczeniem kontroli wewnętrznej w tym obszarze obarczonym wysokim
ryzykiem.
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.        Dział(y) wieloletnich
ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ
·      Istniejące pozycje w budżecie
Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie ||   Rodzaj środków || Wkład
 Numer 19 06 04 Pomoc w sektorze jądrowym || Zróżnico-wane /niezróżni-cowane ([15] || państw EFTA[16] || krajów kandydujących[17] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
   || Numer 19 06 04 01 || zróżnicowane || NIE || NIE || NIE ||
·      - Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje
NIE DOTYCZY
Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer [Treść …...….] || zróżnicowane /niezróżnicowane || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
   || [XX.YY.YY.YY]   ||   || TAK/ NIE || TAK/ NIE || TAK/ NIE || TAK/ NIE
3.2.        Szacunkowy wpływ na
wydatki
3.2.1.     Synteza szacunkowego wpływu na wydatki
                w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: ||   || Pomoc w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego
 Dyrekcja Generalna <…….> ||   ||   || Rok N[18] 2014 || Rok N+1 2015 || Rok N+2 2016 || Rok N+3 2017 || Rok N+4 2018 || Rok N+5 2019 || Rok N+6 2020 || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Instrument Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego (19 06 04) || Środki na zobowiązania || (1) || 83,584 || 85,277 || 86,970 || 88,763 || 90,478 || 92,348 || 94,241 || 621,661
 Środki na płatności || (2) || 0,581 || 38,592 || 59,602 || 69,624 || 76,548 || 84,636 || 81,649 || 411,232
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[19] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie 19 01 04 06 ||   || (3) || 1,316 || 1,323 || 1,330 || 1,337 || 1,422 || 1,352 || 1,359 || 9,439
 OGÓŁEM środki dla Dyrekcji Generalnej <….> || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 84,900 || 86,600 || 88,300 || 90,100 || 91,900 || 93,700 || 95,600 || 631,100
 Środki na płatności || =2+2a +3 || 1,897 || 39,915 || 60,932 || 70,961 || 77,970 || 85,988 || 83,008 || 420,671
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || 83,584 || 85,277 || 86,970 || 88,763 || 90,478 || 92,348 || 94,241 || 621,661
 Środki na płatności || (5) || 0,581 || 38,592 || 59,602 || 69,624 || 76,548 || 84,636 || 81,649 || 621,661
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || 1,316 || 1,323 || 1,330 || 1,337 || 1,422 || 1,352 || 1,359 || 9,439
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ <4> wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 84,900 || 86,600 || 88,300 || 90,100 || 91,900 || 93,700 || 95,600 || 631,100
 Środki na płatności || =5+ 6 || 1,897 || 39,915 || 60,932 || 70,961 || 77,970 || 85,988 || 83,008 || 420,671
Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie
ogranicza się do jednego działu: n.d.
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || (5) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || =5+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok N 2014 || Rok N+1 2015 || Rok N+2 2016 || Rok N+3 2017 || Rok N+4 2018 || Rok N+5 2019 || Rok N+6 2020 || OGÓŁEM
 Dyrekcja Generalna <…….> ||
  Zasoby ludzkie || 2,440 || 2,415 || 2,391 || 2,367 || 2,367 || 2,367 || 2,367 || 16,716
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0,368 || 0,340 || 0,335 || 0,335 || 0,335 || 0,335 || 0,335 || 2,383
 OGÓŁEM Dyrekcja Generalna <….> || Środki || 2,808 || 2,756 || 2,726 || 2,702 || 2,702 || 2,702 || 2,702 || 19,099
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 2,808 || 2,756 || 2,726 || 2,702 || 2,702 || 2,702 || 2,702 || 19,099
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok N 2014 || Rok N+1 2015 || Rok N+2 2016 || Rok N+3 2017 || Rok N+4 2018 || Rok N+5 2019 || Rok N+6 2020 || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 87,708 || 89,356 || 91,026 || 92,802 || 94,602 || 96,402 || 98,302 || 650,199
 Środki na płatności || 4,705 || 42,671 || 63,658 || 73,663 || 80,672 || 88,690 || 85,710 || 439,770
3.2.2.     Szacunkowy wpływ na
środki operacyjne¨ Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
x        Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak
określono poniżej:
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM
 REALIZACJA
 Realizacja Rodzaj[20] || Średni koszt realizacji || Numer realizacji || Koszt || Numer realizacji || Koszt || Numer realizacji || Koszt || Numer realizacji || Koszt || Numer realizacji || Koszt || Numer realizacji || Koszt || Numer realizacji || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 1[21] Promowanie skutecznej kultury bezpieczeństwa jądrowego oraz wdrażania najwyższych standardów bezpieczeństwa jądrowego i ochrony przed promieniowaniem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Cel szczegółowy nr 1 - suma cząstkowa ||   || 25,08 ||   || 25,58 ||   || 26,09 ||   || 26,63 ||   || 27,14 ||   || 27,70 ||   || 28,27 ||   || 186,50
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 2 Odpowiedzialne i bezpieczne gospodarowanie wypalonym paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi, likwidacja byłych elektrowni i obiektów jądrowych oraz rekultywacja ich terenów ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   || Realizacja ||
 - Realizacja ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Cel szczegółowy nr 2 - suma cząstkowa ||   || 54,33 ||   || 55,43 ||   || 56,53 ||   || 57,70 ||   || 58,81 ||   || 60,03 ||   || 61,26 ||   || 404,08
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 3 Ustanowienie ram i metodologii stosowania sprawnych i skutecznych zabezpieczeń materiałów jądrowych w państwach trzecich ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Cel szczegółowy nr 3 - suma cząstkowa ||   || 4,18 ||   || 4,26 ||   || 4,35 ||   || 4,44 ||   || 4,52 ||   || 4,62 ||   || 4,71 ||   || 31,08
 KOSZT OGÓŁEM ||   || 83,58 ||   || 85,28 ||   || 86,97 ||   || 88,76 ||   || 90,48 ||   || 92,35 ||   || 94,24 ||   || 621,66
Uwaga: należy podkreślić,
że na obecnym etapie podział na cele szczegółowe i ich
środki może mieć charakter wyłącznie orientacyjny. Z
tego względu realizacje opierają się na pierwotnych szacunkach i
zostały przedstawione w celach poglądowych.
3.2.3.     Szacunkowy wpływ na
środki administracyjne
3.2.3.1.  Streszczenie
¨        Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
x        Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak
określono poniżej:
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
   || 2014[22] || 2015 || 2016 || 2107 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 2,440 || 2,415 || 2,391 || 2,367 || 2,367 || 2,367 || 2,367 || 16,716
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0,368 || 0,340 || 0,335 || 0,335 || 0,335 || 0,335 || 0,335 || 2,383
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 2,808 || 2,756 || 2,726 || 2,702 || 2,702 || 2,702 || 2,702 || 19,099
 Poza DZIAŁEM 5[23] wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 0,968 || 0,968 || 0,968 || 0,968 || 0,968 || 0,968 || 0,968 || 6,778
 Inne wydatki administracyjne || 0,348 || 0,355 || 0,362 || 0,369 || 0,453 || 0,384 || 0,391 || 2,661
 Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 1,316 || 1,323 || 1,330 || 1,337 || 1,422 || 1,352 || 1,359 || 9,439
 OGÓŁEM || 4,124 || 4,079 || 4,056 || 4,039 || 4,124 || 4,054 || 4,062 || 28,538
3.2.3.2.  Szacowane zapotrzebowanie na
zasoby ludzkie
¨        Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich
x        Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono
poniżej:
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
   || Rok N 2014 || Rok N+1 2015 || Rok N+2 2016 || Rok N+3 2017 || Rok N+4 2018 || Rok N+5 2019 || Rok N+6 2020
 Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)
 Pomoc w sektorze jądrowym 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 18,5 || 18,4 || 18,2 || 18,0 || 18,0 || 18,0 || 18,0
 Pomoc w sektorze jądrowym 01 01 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pomoc w sektorze jądrowym 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pomoc w sektorze jądrowym 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || 1,3 || 1,2 || 1,2 || 1,2 || 1,2 || 1,2 || 1,2
 Pomoc w sektorze jądrowym 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pomoc w sektorze jądrowym 01 04 yy[24] || - w centrali[25] || 17,3 || 16,9 || 16,6 || 16,3 || 15,9 || 15,6 || 15,3
 - w delegaturach ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pomoc w sektorze jądrowym 01 05 02 (AC, INT, END – pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 02 (AC, INT, END – bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM || 37,0 || 36,5 || 36,0 || 35,5 || 35,1 || 34,8 || 34,5
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony ||
 Personel zewnętrzny ||
3.2.4.     Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
x        Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi.
¨        Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego
działu w wieloletnich ramach finansowych.
Należy wyjaśnić, na czym ma
polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie,
których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
¨        Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu
elastyczności lub zmiany wieloletnich ram finansowych[26]
Należy wyjaśnić, który wariant jest
konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on
dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
3.2.5.     Udział osób trzecich w finansowaniu
NIE DOTYCZY
Wniosek/inicjatywa nie przewiduje
współfinansowania ze strony osób trzecich
Wniosek/inicjatywa przewiduje
współfinansowanie szacowane zgodnie z poniższym:
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || … wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || Ogółem
 Określić organ współfinansujący ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
3.3.        Szacunkowy wpływ na
dochody (NIE DOTYCZY)
¨        Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
¨        Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
¨ wpływ na zasoby własne
¨ wpływ na dochody różne
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy[27]
 Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || … wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (zob. pkt 1.6)
 Artykuł ………….. ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
W przypadku wpływu
na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w
budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie.
Należy
określić metodę obliczania wpływu na dochody.
[1]               EFR, Fundusz na rzecz Klimatu i Różnorodności
Biologicznej na Świecie oraz rezerwa na pomoc nadzwyczajną mają
charakter dodatkowy i pozostają poza budżetem UE.
[2]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[3]               Dz.U. L 81 z 22.3.2007, s. 1-10.
[4]               Dz.U. L 318 z 11.12.1999, s. 20.
[5]               Dz.U. L 185 z 16.7.2005, s. 33.
[6]               Dz.U. L 172 z 2.7.2009, s. 18.
[7]               Dz.U. L 199 z 2.8.2011, s. 48.
[8]               Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
[9]               W kryteriach uwzględniono konkluzje Rady w sprawie
pomocy państwom trzecim w zakresie bezpieczeństwa jądrowego oraz
ochrony materiałów i instalacji jądrowych (2913. Posiedzenie Rady ds.
Transportu, Telekomunikacji i Energii, Bruksela, 9 grudnia 2008 r.).
[10]             Należy przy tym wziąć pod uwagę
dokument „Istotne etapy w rozwoju krajowej infrastruktury energetyki
jądrowej” (ang. Milestones in the Development of a National Infrastructure
for Nuclear Power) (MAEA, Nuclear Energy Series Document NG-G-3.1).
[11]             ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami
działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[12]             O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b)
rozporządzenia finansowego.
[13]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
[14]             O których mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[15]             Środki zróżnicowane/ środki
niezróżnicowane.
[16]             EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
[17]             Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach
potencjalne kraje kandydujące z Bałkanów Zachodnich.
[18]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się
wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.
[19]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[20]             Realizacje odnoszą się do produktów i
usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian
studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.)
[21]             Zgodnie z opisem w pkt 1.4.2 „Cel(e) szczegółowy(-e)
…”
[22]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się
wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.
[23]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[24]             W ramach pułapu na personel zewnętrzny ze
środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”).
[25]             Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz
Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz
Rybacki.
[26]             Zob. pkt 19 i 24 porozumienia
międzyinstytucjonalnego.
[27]             W przypadku tradycyjnych zasobów własnych
(opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać
kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.