title: Wniosek rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/.. z dnia […] r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju

text:
Ważna informacja prawna

|

52010PC0102

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 17.3.2010KOM(2010)102 wersja ostateczna2010/0059 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) nr …/..z dnia […] r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwojuUZASADNIENIEWspólna organizacja rynku bananów Unii Europejskiej tradycyjnie zapewniała krajom Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) będącym głównymi eksporterami bananów preferencyjny system handlu. Dla wielu krajów AKP produkcja bananów na eksport do Unii Europejskiej (UE) stanowi istotny rodzaj działalności gospodarczej i wywiera wielorakie skutki dla pozostałej części gospodarki.Od 1995 r. wspólna organizacja rynku bananów UE była przedmiotem skarg w ramach mechanizmu rozwiązywania sporów Światowej Organizacji Handlu (WTO), którego Organ Apelacyjny wielokrotnie orzekał przeciwko UE. Aby dostosować się do decyzji Organu Apelacyjnego WTO, Komisja wynegocjowała umowę handlową dotyczącą bananów w ramach WTO. Umowa ta ułatwiła finalizację ustaleń dotyczących handlu produktami rolnymi w ramach dauhańskiej agendy rozwoju oraz zamknięcie całej rundy dauhańskiej. Wdrożenie tej umowy spowoduje obniżenie marginesów uprzywilejowania dla krajów AKP.Zmierzając do wsparcia trwałego rozwoju, zmniejszenia ubóstwa i promowania stopniowej integracji krajów AKP będących eksporterami bananów do gospodarki światowej, UE dostarczała pomoc dla sektora bananów w wielu krajach AKP poprzez specjalny system pomocy (w latach 1994-1999[1]) oraz specjalne ramy pomocy (w latach 1999-2008[2]). Specjalne ramy pomocy, które wygasły w grudniu 2008 r., dotyczyły dwunastu krajów AKP będących eksporterami bananów[3]. Zgodnie z projektem komunikatu w sprawie dwuletniego sprawozdania dotyczącego specjalnych ram pomocy dla tradycyjnych dostawców bananów z krajów AKP zewnętrzna ocena specjalnych ram pomocy wskazuje na pozytywne wyniki tego programu. Niektóre kraje zdołały zwiększyć konkurencyjność, czego przejawem była stała wielkość eksportu do UE z krajów AKP oraz udział UE w rynku. Niemniej jednak koszty produkcji w krajach AKP zasadniczo pozostają wyższe niż w większości krajów objętych klauzulą największego uprzywilejowania (KNU). Wyniki środków na rzecz wspierania dywersyfikacji produkcji są mniej widoczne i wymagane będą intensywniejsze działania.Obniżenie uprzywilejowanych stawek celnych w stosunku do krajów AKP będących dostawcami bananów spowoduje konieczność dodatkowego dostosowania, które należy przeprowadzić w oparciu o obecnie trwające procesy adaptacji i restrukturyzacji. W związku z zaistniałą sytuacją Komisja Europejska proponuje uruchomienie programu środków towarzyszących odnoszących się do bananów, dotyczącego krajów AKP będących głównymi dostawcami bananów.Środki, jakie należy przyjąć w ramach tego programu, mają na celu wsparcie dostosowania obszarów zależnych od eksportu bananów poprzez pomoc finansową lub konkretne działania. Środki te przeznaczone będą na dostosowania konieczne w związku z szerszymi skutkami (społecznymi i dla środowiska naturalnego), strategie dywersyfikacji gospodarki lub inwestycje w zwiększanie konkurencyjności, w przypadkach, w których takie działania mogą przynieść trwałe skutki. Będą one uwzględniały wyniki i doświadczenia zgromadzone w trakcie obowiązywania specjalnego systemu pomocy i specjalnych ram pomocy.Środki towarzyszące odnoszące się do bananów proponowane są jako program o ograniczonym okresie trwania, wynoszącym maksymalnie cztery lata (2010-2013). Program ten będzie dysponował pulą środków w wysokości 190 mln EUR. Regulowany będzie przepisami zmienionego rozporządzenia o Instrumencie Współpracy na rzecz Rozwoju.2010/0059 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) nr …/..zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwojuPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209 ust 1,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[4],uwzględniając opinię Komitetu Regionów[5],po przekazaniu wniosku parlamentom narodowym,stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Unia Europejska, jako członek Światowej Organizacji Handlu, jest zaangażowana we włączanie handlu w strategie na rzecz rozwoju oraz w propagowanie handlu międzynarodowego w celu przyspieszenia rozwoju i zmniejszenia ubóstwa na świecie.2.  UE wspiera grupę państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku na ich drodze do zmniejszenia ubóstwa i osiągnięcia trwałego rozwoju gospodarczego i społecznego i uznaje znaczenie sektorów żywnościowych ich gospodarek.3.  UE jest zaangażowana we wspieranie sprawnej i stopniowej integracji krajów rozwijających się do gospodarki światowej w celu osiągnięcia przez nie trwałego rozwoju. Kraje AKP będące głównymi eksporterami bananów mogą napotykać trudności w związku ze zmieniającymi się ustaleniami dotyczącymi handlu, przede wszystkim w wyniku liberalizacji KNU w ramach WTO. Środki towarzyszące odnoszące się do bananów powinny zatem zostać włączone do obowiązującego rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju[6].4.  Środki pomocy finansowej, jakie należy przyjąć w ramach tego programu, mają na celu wsparcie dostosowania lub restrukturyzacji obszarów zależnych od eksportu bananów poprzez ukierunkowane wsparcie finansowe lub konkretne działania. Środki te będą zmierzać do ustanowienia polityki kształtowania odporności socjalnej, dywersyfikacji gospodarczej lub inwestycji w poprawę konkurencyjności, w przypadkach, w których taka strategia wydaje się efektywna biorąc pod uwagę rezultaty i doświadczenia uzyskane w ramach specjalnego systemu pomocy dla krajów AKP będących tradycyjnymi dostawcami bananów[7] oraz specjalnych ram pomocy dla tych państw[8].5.  Program powinien towarzyszyć procesowi dostosowania w krajach AKP, które w ostatnich latach eksportowały do UE znaczne ilości bananów i które będą odczuwały skutki liberalizacji w ramach WTO[9]. Program opiera się o specjalne ramy pomocy dla krajów AKP będących tradycyjnymi dostawcami bananów. Program jest zgodny ze zobowiązaniami międzynarodowymi UE w ramach WTO i jest przeznaczony bezpośrednio na cele restrukturyzacji, a zatem ma określoną długość trwania, która wynosi maksymalnie cztery lata (2010-2013),PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 1905/2006 wprowadza się następujące zmiany:6.  Artykuł 4 otrzymuje brzmienie:„ Artykuł 4Realizacja pomocy unijnejZgodnie z ogólnym celem i zakresem zastosowania oraz celami i ogólnymi zasadami niniejszego rozporządzenia, pomoc unijna jest wprowadzana w życie poprzez programy geograficzne i tematyczne określone w art. 5–16 oraz programy określone w art. 17 oraz 17a.”7.  Wprowadza się art. 17a w brzmieniu:„Artykuł 17aKraje AKP będące głównymi dostawcami bananów1. Kraje AKP będące dostawcami bananów, wymienione w załączniku IIIa, korzystają ze środków towarzyszących odnoszących się do bananów. Unijna pomoc dla tych krajów ma na celu wsparcie ich procesu dostosowania w związku z liberalizacją rynku bananów w UE w ramach Światowej Organizacji Handlu. Pomoc unijna bierze pod uwagę strategie dostosowywania tych krajów i ukierunkowana jest w szczególności na następujące obszary współpracy:8.  wzmacnianie konkurencyjności sektora eksportu bananów, tam gdzie jest to proces zrównoważony, z uwzględnieniem sytuacji różnych zainteresowanych stron w łańcuchu;9.  działanie na rzecz zróżnicowania gospodarczego w obszarach zależnych od bananów;10.  przeciwdziałanie rozległym skutkom procesu dostosowywania, które mogą być związane z zatrudnieniem i usługami społecznymi, wykorzystaniem gruntów i odnową środowiska oraz stabilizacją makroekonomiczną, lecz nie muszą ograniczać się do tych obszarów.2. W ramach kwoty, o której mowa w załączniku IV, Komisja określa maksymalną kwotę dostępną dla każdego kwalifikującego się w oparciu o szereg obiektywnych wskaźników kraju AKP będącego dostawcą bananów na cele finansowania działań, o których mowa w ust. 1. Wskaźniki obejmują wartość wymiany handlowej w zakresie bananów z UE; znaczenie eksportu bananów dla gospodarki danego kraju AKP; poziom rozwoju danego kraju. Pomiar kryteriów przydziału opiera się na danych z lat poprzedzających rok 2009.3. Komisja przyjmuje wieloletnie strategie wsparcia analogicznie do art. 19 i zgodnie z art. 21. Komisja zadba o to, aby strategiom tym towarzyszyły geograficzne dokumenty strategiczne danego kraju i aby środki towarzyszące odnoszące się do bananów miały charakter tymczasowy. Strategie wsparcia podlegają, w razie konieczności, przeglądowi ad hoc , ale nie są poddawane przeglądowi śródokresowemu.”11.  Artykuł 21 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 21Przyjmowanie dokumentów strategicznych oraz wieloletnich programów indykatywnychDokumenty strategiczne i wieloletnie programy indykatywne, o których mowa w art. 19 i 20, oraz ich przeglądy, o których mowa w art. 19 ust. 2 oraz w art. 20 ust. 1, oraz środki towarzyszące, o których mowa odpowiednio w art. 17 oraz 17a, przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 35 ust. 2.”12.  W art. 29 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:1. Zobowiązania budżetowe określa się na podstawie decyzji Komisji podejmowanych zgodnie z art. 17a ust. 3, art. 22 ust. 1, art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1.”13.  W art. 31 ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:„W postępowaniach w sprawie udzielania zamówień publicznych lub zawierania umów w sprawie dotacji finansowanych na mocy programu tematycznego, określonego w art. 11–16 oraz programów określonych w art. 17 i 17a, poza osobami fizycznymi lub prawnymi kwalifikującymi się na mocy programu tematycznego lub programów określonych w art. 17 i 17a, mogą uczestniczyć wszystkie osoby fizyczne będące obywatelami kraju rozwijającego się, określonego jako taki przez OECD/DAC oraz wymienionego w załączniku II, lub osoby prawne mające siedzibę w takim kraju. Komisja publikuje i aktualizuje załącznik II na podstawie regularnych przeglądów wykazu odbiorców pomocy sporządzanego przez OECD/DAC oraz informuje o tym Radę.14.  W art. 38 ust. 1 i ust. 2 otrzymują następujące brzmienie:1. Finansowa kwota referencyjna na wdrożenie niniejszego rozporządzenia w latach 2007-2013 wynosi 17 087 000 000 EUR.2. Indykatywne kwoty przydzielone na każdy spośród programów, o których mowa w art. 5–10, 11–16 i 17–17a, są określone w załączniku IV. Kwoty te ustanawia się na lata 2007-2013.”15.  Wprowadza się załącznik IIIa o treści zawartej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.16.  Załącznik IV zastępuje się treścią załącznika II do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie […] dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący PrzewodniczącyZAŁĄCZNIK I„ZAŁĄCZNIK IIIaKRAJE AKP BęDąCE GłÓWNYMI DOSTAWCAMI BANANÓW1. Belize2. Kamerun3. Wybrzeże Kości Słoniowej4. Dominika5. Republika Dominikańska6. Ghana7. Jamajka8. Saint Lucia9. Saint Vincent i Grenadyny10. Surinam”ZAŁĄCZNIK II„ZAŁĄCZNIK IVINDYKATYWNY PODZIAł śRODKÓW FINANSOWYCH NA LATA 2007–2013 (W MLN EUR)Razem | 17 087 |Programy geograficzne: | 10 057 |Ameryka Łacińska | 2 690 |Azja | 5 187 |Azja Środkowa | 719 |Bliski Wschód | 481 |Afryka Południowa | 980 |Programy tematyczne: | 5 596 |Inwestowanie w ludzi | 1 060 |Środowisko i zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi | 804 |Podmioty niepaństwowe i władze lokalne w procesie rozwoju | 1 639 |Bezpieczeństwo żywnościowe | 1 709 |Migracja i azyl | 384 |Kraje AKP objęte protokołem w sprawie cukru | 1 244 |Kraje AKP będące głównymi dostawcami bananów | 190" |.  OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI1. TYTUŁ WNIOSKU:Środki towarzyszące dla krajów Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) będących głównymi dostawcami bananów2. STRUKTURA ABM/ABBDziedzina/dziedziny polityki, których dotyczy wniosek i powiązane działanie/działania:21 (Rozwój)3. POZYCJE W BUDŻECIE3.1. Pozycje w budżecie (pozycje operacyjne i powiązane pozycje pomocy technicznej i administracyjnej (dawniej pozycje B.A)), wraz z treścią:Proponowane pozycje:21 06 07 (Działania towarzyszące w odniesieniu do bananów)21 01 04 01 (Instrument współpracy w zakresie rozwoju (DCI) – Wydatki na administrację i zarządzanie)Proponowane środki będą finansowane przy użyciu marginesu w dziale 4 oraz poprzez przesunięcie w ramach działu 4.3.2. Czas trwania działania i wpływu finansowego:Czas trwania działania to lata budżetowe 2010-2013; przewidywana kwota to 190 milionów EUR.W piśmie z dnia 15 grudnia 2009 r. skierowanym do koordynatora ds. eksportu bananów z krajów AKP, kameruńskiego ministra Luca Magloire’a Mbargi, komisarze Benita Ferrero-Waldner i Karel De Gucht odnieśli się do programu przewidującego środki w maksymalnej wysokości 200 milionów EUR na wsparcie krajów AKP będących głównymi dostawcami bananów w przeprowadzeniu procesów dostosowania i restrukturyzacji w wyniku zmieniających się stawek celnych. Wskazali oni, że Komisja, wraz z władzą budżetową, pragnie zbadać możliwość zwiększenia wspominanej kwoty 190 milionów EUR o 10 milionów EUR, jeśli w ramach rocznej procedury budżetowej będą dostępne odpowiednie środki.3.3. Informacje budżetowe:Pozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |21.06.07 | Obowiązkowe/ Nieobowiązkowe | Zróżnicowane[10]/ | TAK | NIE | NIE | Nr 4 |21.01.04.01 | Obowiązkowe/ Nieobowiązkowe | Środki niezróżnicowane[11] | NIE | NIE | NIE | Nr 4 |4. ZESTAWIENIE ZASOBÓW4.1. Zasoby finansowe4.1.1. Zestawienie środków na zobowiązania (CA) i środków na płatności (PA)mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rodzaj wydatków | Sekcja nr | Rok 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | n + 4* | n + 5 i później* | Razem |Wydatki operacyjne[12] |Środki na zobowiązania (CA) | 8.1. | a | 75 | 43 | 41 | 31 | 190 |Środki na płatności (PA) | b | 30 | 30 | 40 | * | * | 100* |Wydatki administracyjne w ramach kwoty referencyjnej[13] |Pomoc techniczna i administracyjna (NDA) | 8.2.4. | c | 0.217 | 0.750 | 0.950 | 0.700 | * | * | 2.617* |KWOTA REFERENCYJNA OGÓŁEM |Środki na zobowiązania | a+c | 75.217 | 43.75 | 41.95 | 31.70 | * | * | 192.617* |Środki na płatności | b+c | 0.217 | 30.75 | 30.95 | 40.70 | * | * | 102.617* |Wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej[14] |Wydatki na zasoby ludzkie i powiązane wydatki (NDA) | 8.2.5. | d | 0.043 | 0.128 | 0.128 | 0.128 | * | * | 0.427* |Wydatki administracyjne, inne niż koszty zasobów ludzkich i powiązane koszty, nieuwzględnione w kwocie referencyjnej (NDA) | 8.2.6. | e | 0.02 | 0.02 | 0.02 | 0.06* |Indykatywne koszty finansowe interwencji ogółem |OGÓŁEM CA, w tym koszty zasobów ludzkich | a+c+d+e | 75.26 | 43.898 | 42.098 | 31.848 | * | * | 193.04* |OGÓŁEM PA, w tym koszty zasobów ludzkich | b+c+d+e | 0.26 | 30.898 | 31.098 | 40.848 | * | * | 103.104* |* W celu realizacji programu działań oraz dokonania stosowanych płatności w latach następujących po 2013 r., propozycje przydziału środków przeznaczonych na wydatki na wsparcie administracyjne będą przedstawiane w ramach następnych perspektyw finansowych, począwszy od 2014 r.Szczegółowe informacje dotyczące współfinansowaniaJeżeli wniosek przewiduje współfinansowanie przez państwa członkowskie lub inne organy (należy określić które), w poniższej tabeli należy przedstawić szacowany poziom współfinansowania (można dodać kolejne rubryki, jeżeli współfinansowanie mają zapewniać różne organy):mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Organ współfinansujący | Rok n | n + 1 | n + 2 | n + 3 | n + 4 | n + 5 i później | Razem |…………………… | f |OGÓŁEM CA, w tym współfinansowanie | a+c+d+e+f |4.1.2. Zgodność z programowaniem finansowym( Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym.( Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w perspektywie finansowej.( Wniosek może wymagać zastosowania postanowień porozumienia międzyinstytucjonalnego[15] (tzn. instrumentu elastyczności lub zmiany perspektywy finansowej).4.1.3. Wpływ finansowy na dochody( Wniosek nie ma wpływu finansowego na dochody.( Wniosek ma następujący wpływ finansowy na dochody:Uwaga: Wszelkie informacje i uwagi dotyczące metody obliczania wpływu na dochody należy zamieścić w odrębnym załączniku.mln EUR (do 1 miejsca po przecinku)Przed rozpoczęciem działania [Rok n-1] | Sytuacja po rozpoczęciu działania |Zasoby ludzkie ogółem | 2.3 | 7 | 7 | 7 |* W celu sfinalizowania programu działań oraz dokonania powiązanych płatności w latach następujących po 2013 r.4.3. Finansowanie środkówPROGRAM BęDZIE FINANSOWANY ZE śRODKÓW NA WYDATKI W DZIALE 4 („UE JAKO PARTNER NA ARENIE MIęDZYNARODOWEJ”). PROPONUJE SIę WYKORZYSTANIE CZęśCI MARGINESU DOSTęPNEGO W TYM DZIALE W KWOCIE 75,9 MLN EUR. Służby Komisji oceniły dostępność funduszy w latach 2010-2013 w celu określenia możliwości przesunięcia środków w związku z ich potencjalnym niepełnym wykorzystaniem, ograniczeniami w ich absorpcji lub uwarunkowaniami politycznymi. Wynikiem przeprowadzonej analizy jest wnioskowane przesunięcie środków w wysokości 95,8 mln EUR w dziale 4. W odniesieniu do brakującej kwoty (18,3 mln EUR) Komisja wnioskuje o uruchomienie środków z instrumentu elastyczności.5. OPIS I CELE5.1. Potrzeba, która ma zostać zaspokojona w perspektywie krótko- lub długoterminowejPerspektywa krótkoterminowa: Środki te stanowią odpowiedź na potrzeby ludności na obszarach zależnych od bananów w grupie państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, które w ciągu ostatnich dziesięciu lat wyeksportowały do Unii Europejskiej średnio 10 000 ton bananów i które poniosą straty w wyniku zmiany stawek celnych stosowanych przez UE w odniesieniu do bananów.5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Wspólnoty i spójność wniosku z innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia.Wniosek ustanawia określone w czasie środki mające na celu zniwelowanie negatywnych skutków obniżenia stawek celnych. Środki te uzupełnią istniejące instrumenty współpracy zewnętrznej, którymi dysponuje Unia, i będą opierać się na wspólnych doświadczeniach UE i jej partnerów w zakresie środków wspierających finansowanych ze specjalnych ram pomocy dla krajów AKP będących tradycyjnymi dostawcami bananów. Dzięki zapewnieniu zgodności realizowanych działań ze strategiami pomocy krajów UE możliwe będzie uzyskanie efektu synergii.5.3. Cele, spodziewane wyniki oraz wskaźniki związane z wnioskiem w kontekście ABM (zarządzania kosztami działań).Celem prowadzonych działań będzie utrzymanie lub podwyższenie poziomu życia mieszkańców obszarów zależnych od bananów w krajach AKP będących dostawcami bananów, które odczują skutki zmiany stawek celnych stosowanych przez UE w odniesieniu do bananów. Środki te będą miały na celu przeciwdziałanie rozległym skutkom (społecznym, gospodarczym i dla środowiska naturalnego) dostosowania, zróżnicowanie gospodarcze lub wspieranie inwestycji w poprawę konkurencyjności przemysłu bananowego w przypadkach, w których taka strategia jest opłacalna.Oczekiwane wyniki to:-  W krajach, w których cel obejmuje zróżnicowanie gospodarcze: ustabilizowanie lub podwyższenie dochodu gospodarstwa domowego lub spadek wskaźników ubóstwa (byłych) pracowników przemysłu bananowego i ich rodzin (czego odzwierciedleniem będzie fakt, że zmniejszenie wywozu bananów do UE nie wpłynie negatywnie na gospodarkę danego kraju ani na ludność w największym stopniu dotkniętą tym problemem)-  W krajach, w których cele będą osiągane poprzez inwestowanie w poprawę konkurencyjności: ustabilizowanie lub zwiększenie wywozu bananów do UE lub państw trzecichWskaźniki , które zostaną wykorzystane w celu monitorowania i oceny stopnia realizacji celów to:-  dochód gospodarstwa domowego na obszarach zależnych od bananów (źródło danych: krajowe urzędy statystyczne);-  PKB na jednego mieszkańca (źródło danych: krajowe urzędy statystyczne lub Bank Światowy; rok bazowy: 2008);-  Wskaźniki ubóstwa na (byłych) obszarach produkcji bananów (źródło danych: krajowe urzędy statystyczne, metody pomiaru wskaźników ubóstwa muszą być ujednolicone i porównywalne w czasie; jeśli krajowe urzędy statystyczne nie dostarczają danych dotyczących obszarów zależnych od bananów, należy stosować wskaźniki alternatywne i porównywalne; w przypadku braku wskaźników porównywalnych należy stosować wskaźnik rozwoju społecznego ONZ);-  wywóz bananów na rynek UE (pod względem wielkości i wartości, mierzony jako przywóz do UE; źródło danych: Eurostat, Comext);-  wywóz bananów do innych państw (poza UE; źródło danych: do ustalenia, w przypadku braku porównywalnych danych zharmonizowanych należy stosować dane krajowych urzędów statystycznych).5.4. Metoda realizacji (indykatywna)Należy wskazać wybraną metodę/wybrane metody[17] realizacji działania.( Zarządzanie scentralizowane( bezpośrednio przez Komisję( pośrednio przez:( agencje wykonawcze( ustanowione przez Wspólnoty organy określone w art. 185 rozporządzenia finansowego( krajowe organy sektora publicznego/organy pełniące misję służby publicznej( Zarządzanie dzielone lub zdecentralizowane( z państwami członkowskimi( z krajami trzecimi( Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy wyszczególnić)Uwagi:Opcje realizacji zostaną określone dla poszczególnych państw i ustalone zgodnie z wybraną strategią działania.6. MONITOROWANIE I OCENA6.1. System monitorowaniaZa monitorowanie odpowiadać będzie Komisja, która będzie korzystała z informacji zbieranych przez delegatury UE, krajowe urzędy statystyczne i właściwe resorty. Kwestia ta będzie zależeć od rodzaju mechanizmu wykorzystywanego do udzielenia wsparcia w poszczególnych krajach (wsparcie budżetowe lub wsparcie programu).6.2. Ocena6.2.1. Ocena ex antePrawdopodobny wpływ zmian stawek celnych w odniesieniu do bananów na kraje AKP będące głównymi dostawcami bananów, zależne od rynku UE, był przedmiotem analizy służb Komisji. Ponadto poprzedni program wsparcia, w formie specjalnych ram pomocy dla krajów AKP będących tradycyjnymi dostawcami bananów, został poddany ocenie zewnętrznej. Podczas gdy istnieje niewielkie prawdopodobieństwo, że obniżenie stawek celnych na banany będzie miało istotny wpływ na sytuację gospodarczą w tych krajach na poziomie makroekonomicznym, skutki zmian w stawce celnej wg klauzuli największego uprzywilejowania mogą być bardzo poważne na poziomie lokalnym, biorąc pod uwagę poszczególne pozycje kosztów w przemyśle bananowym i możliwość wprowadzenia środków mających na celu oszczędność kosztów. Wszystkie kraje będą musiały dostosować się do niższych stawek wg klauzuli największego uprzywilejowania, a takie dostosowania mogą pociągać za sobą poważne implikacje społeczne.Sytuacja w krajach AKP znacznie się różni: obniżenie stawek mogłoby doprowadzić niektóre mniej konkurencyjne kraje będące dostawcami bananów do zaprzestania wywozu bananów do UE, podczas gdy w przypadku przemysłu bananowego w innych krajach możliwe byłoby dostosowanie dzięki dodatkowym działaniom restrukturyzacyjnym.Całkowita roczna strata przychodów z wywozu ponoszona przez mniej konkurencyjne kraje będące dostawcami bananów mogłaby być znacząca, a potencjalne skutki dostosowania dla sytuacji społeczno-gospodarczej i użytkowania gruntów mogłyby być bardzo istotne.Oczekuje się, że pomoc w wysokości 190 mln EUR umożliwi krajom AKP, które ostatnio dokonały wywozu znaczącej ilości bananów do UE, kontynuowanie lub uruchomienie inwestycji i programów dostosowawczych, w celu przeciwdziałania skutkom obniżenia stawek celnych i ich złagodzenia.6.2.2. Działania podjęte w wyniku oceny pośredniej/ex post (wnioski wyciągnięte z podobnych doświadczeń w przeszłości)Specjalne ramy pomocy (1999-2008) zapewniły wsparcie dla dwunastu krajów AKP będących eksporterami bananów. W ocenie końcowej tego programu wskazano, że ogólnie programy mające na celu poprawę konkurencyjności przemysłu bananowego zakończyły się sukcesem, ale programy dywersyfikacji powinny być lepiej integrowane. Należy wyciągnąć odpowiednie wnioski z przeprowadzonego w 2009 r. przeglądu środków towarzyszących dla krajów objętych Protokołem w sprawie cukru, będącego programem porównywalnym, jeśli chodzi o strukturę i rodzaje przewidzianych środków. Wnioski wyciągnięte z tego programu dotyczą potrzeby uwzględnienia wsparcia budżetowego jako ewentualnego sposobu wdrożenia, a także potrzeby przeprowadzenia, w fazie przygotowania i wdrażania programu, odpowiednich konsultacji z zainteresowanymi stronami.6.2.3. Warunki i częstotliwość przyszłych ocen.Program pomocy powinien być stale monitorowany, a w 2012 r. należy przeprowadzić jego ocenę. W latach 2015/2016, tj. po upływie co najmniej czteroletniego okresu realizacji programu, należy przeprowadzić ocenę jego oddziaływania.7. Środki zwalczania nadużyć finansowychStosowane są środki zwalczania nadużyć finansowych typowe dla pomocy w ramach współpracy rozwojowej.8. SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZASOBÓW8.1. Cele wniosku z uwzględnieniem ich kosztu finansowegoŚrodki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rok 2010 | Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 | Rok 2014* | Rok n+5 i później* |Urzędnicy lub pracownicy zatrudnieni na czas określony[19] (XX 01 01) | A*/AD |B*, C*/AST |Pracownicy finansowani[20] w ramach art. XX 01 02 | 0.67 | 2 | 2 | 2 |Inni pracownicy[21] finansowani w ramach art. XX 01 04/05 | 1.67 | 5 | 5 | 5 |OGÓŁEM | 2.3 | 7 | 7 | 7 |* W celu realizacji programu działań oraz dokonania powiązanych płatności w latach następujących po 2013 r., propozycje przydziału środków przeznaczonych na wydatki na wsparcie administracyjne będą przedstawiane w ramach następnych perspektyw finansowych, począwszy od 2014 r.8.2.2. Opis zadań związanych z działaniemKoordynacja z głównymi zainteresowanymi stronami (w poszczególnych krajach); koordynacja z państwami członkowskimi, Radą i Parlamentem; przygotowywanie decyzji, przygotowanie umów, przygotowanie płatności, organizacja badań, kontroli i ocen, sprawozdawczość.8.2.3. Źródła zasobów ludzkich (stosunek pracy)W przypadku podania więcej niż jednego źródła, należy wskazać liczbę stanowisk pochodzących z każdego ze źródeł.( Stanowiska obecnie przypisane do zarządzania programem, które zostaną utrzymane lub przekształcone.( Stanowiska wstępnie przyznane w ramach rocznej strategii politycznej/wstępnego projektu budżetu (APS/PDB) na rok n( Stanowiska, o które zostanie złożony wniosek w ramach następnej procedury APS/PDB( Przesunięcia w ramach zasobów danej jednostki organizacyjnej (przesunięcia wewnętrzne)( Stanowiska, których obsadzenie będzie konieczne w roku n, nieprzewidziane w APS/PDB na dany rokZapotrzebowanie na zasoby ludzkie i administracyjne jest pokrywane w ramach przydziału, który może zostać przyznany dyrekcji generalnej zarządzającej programem w ramach corocznej procedury przydziału środków z uwzględnieniem ograniczeń budżetowych.W celu realizacji programu działań oraz dokonania powiązanych płatności w latach następujących po 2013 r., propozycje przydziału środków przeznaczonych na wydatki na wsparcie administracyjne będą przedstawiane w ramach następnych perspektyw finansowych, począwszy od 2014 r.8.2.4. Inne wydatki administracyjne uwzględnione w kwocie referencyjnej (XX 01 04/05 – wydatki na administrację i zarządzanie)mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Pozycja w budżecie (numer i treść) | Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 i później | OGÓŁEM |Inna pomoc techniczna i administracyjna |- wewnętrzna |- zewnętrzna |Pomoc techniczna i administracyjna ogółem | 0.217 | 0.750 | 0.950 | 0.700 | 2.617* |* W celu realizacji programu działań oraz dokonania powiązanych płatności w latach następujących po 2013 r., propozycje przydziału środków przeznaczonych na wydatki na wsparcie administracyjne będą przedstawiane w ramach następnych perspektyw finansowych, począwszy od 2014 r.8.2.5. Koszt finansowy zasobów ludzkich i powiązane koszty nieuwzględnione w kwocie referencyjnejmln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rodzaj zasobów ludzkich | Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4* | Rok n+5 i później* |Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony (XX 01 01) |Pracownicy finansowani w ramach artykułu XX 01 02 (personel pomocniczy, oddelegowani eksperci krajowi (END), personel kontraktowy itp.) (należy określić pozycję w budżecie) | 0.043 | 0.128 | 0.128 | 0.128 |Koszt zasobów ludzkich i koszty powiązane (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) ogółem | 0.043 | 0.128 | 0.128 | 0.128 |* W celu realizacji programu działań oraz dokonania powiązanych płatności w latach następujących po 2013 r., propozycje przydziału środków przeznaczonych na wydatki na wsparcie administracyjne będą przedstawiane w ramach następnych perspektyw finansowych, począwszy od 2014 r.Kalkulacja – urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony |Kalkulacja – pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 02 |Jak określono w pkt 8.2.1: |Jeden pracownik na czas określony z grupy funkcyjnej 4 dla DG DEV – 64 000 EUR rocznie, przez 4 miesiące w 2010 r. oraz przez lata 2011-2013.* Jeden pracownik na czas określony z grupy funkcyjnej 4 dla DG AIDCO – 64 000 EUR rocznie, przez 4 miesiące w 2010 r. oraz przez lata 2011-2013.* Pięciu pracowników na czas określony z grupy funkcyjnej 4 dla delegatur w krajach AKP – 130 000 EUR rocznie (z uwzględnieniem powiązanych wydatków na infrastrukturę i wydatków operacyjnych), przez 4 miesiące w 2010 r. oraz przez lata 2011-2013.* |* W celu realizacji programu działań oraz dokonania powiązanych płatności w latach następujących po 2013 r., propozycje przydziału środków przeznaczonych na wydatki na wsparcie administracyjne będą przedstawiane w ramach następnych perspektyw finansowych, począwszy od 2014 r.Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4* | Rok n+5 i później* |XX 01 02 11 01 – podróże służbowe | 0.020 | 0.020 | 0.020 |XX 01 02 11 02 – spotkania i konferencje |XX 01 02 11 03 – komitety[23] |XX 01 02 11 04 – badania i konsultacje |XX 01 02 11 05 – systemy informatyczne |2 Inne wydatki na zarządzanie ogółem (XX 01 02 11) |3 Inne wydatki o charakterze administracyjnym (należy wskazać jakie, odnosząc się do pozycji w budżecie) |Ogółem wydatki administracyjne inne niż wydatki na zasoby ludzkie i powiązane koszty (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) | 0.02 | 0.02 | 0.02 |* W celu realizacji programu działań oraz dokonania powiązanych płatności w latach następujących po 2013 r., propozycje przydziału środków przeznaczonych na wydatki na wsparcie administracyjne będą przedstawiane w ramach następnych perspektyw finansowych, począwszy od 2014 r.Kalkulacja – inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej |[1] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2686/94 z dnia 31 października 1994 r.[2] Rozporządzenie Rady (WE) nr 856/1999 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1609/1999.[3] Belize, Dominika, Grenada, Jamajka, Kamerun, Madagaskar, Republika Zielonego Przylądka, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Somalia, Surinam i Wybrzeże Kości Słoniowej.[4] Dz.U. C […] z […], s. […].[5] Dz.U. C […] z […], s. […].[6] Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 41.[7] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2686/94 z dnia 31 października 1994 r. (Dz.U. L 286 z 5.11.1994, s. 1).[8] Rozporządzenie Rady (WE) nr 856/1999 z 22 kwietnia 1999 r. (Dz.U. L 108 z 27.4.1999, s.2) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1609/1999 z 22 lipca 1999 r. (Dz.U. L 190 z 23.7.1999, s.14).[9] [Wpisać odniesienie do umowy o negocjacjach handlowych][10] Środki zróżnicowane[11] Środki niezróżnicowane zwane dalej NDA[12] Wydatki niewchodzące w zakres rozdziału xx 01 w tytule xx.[13] Wydatki w ramach art. xx 01 04 w tytule xx.[14] Wydatki w ramach rozdziału xx 01 z wyłączeniem artykułu xx 01 04 lub xx 01 05.[15] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.[16] W razie potrzeby, tzn. gdy czas trwania działania przekracza 6 lat, należy wprowadzić dodatkowe kolumny.[17] W przypadku wskazania więcej niż jednej metody, należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi” w niniejszym punkcie.[18] Zgodnie z opisem w pkt 5.3[19] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.[20] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.[21] Koszty te są uwzględnione w kwocie referencyjnej.[22] Należy odnieść się do oceny skutków finansowych regulacji dla danej agencji wykonawczej/danych agencji wykonawczych.[23] Należy określić rodzaj komitetu i grupę, do której należy.


Ważna informacja prawna

|

52008PC0411

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1911/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących z Algierii, Białorusi, Rosji i Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 384/96  /* KOM/2008/0411 wersja ostateczna */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 2.7.2008KOM(2008) 411 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1911/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących z Algierii, Białorusi, Rosji i Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 384/96(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1) KONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96[1] w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”) w postępowaniu dotyczącym przywozu roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących z Rosji. |120 | Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |139 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 1995/2000[2] nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do wspólnoty roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących z Rosji. |141 | Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie dotyczy. |2) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |219 | Wnioskodawca i przemysł wspólnotowy zostali poinformowani o ustaleniach wynikających z badania i mieli możliwość przedstawienia uwag. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |230 | Ocena skutków Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione. |3) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych działań Rozporządzeniem (WE) nr 1995/2000[3] Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących z Rosji. W związku z wnioskiem złożonym przez dwóch producentów eksportujących z Rosji wszczęto przegląd okresowy ograniczony do dumpingu. W dochodzeniu wykazano, że dumping występował w okresie, kiedy je prowadzono. Stwierdzono, że poziom dumpingu był wyższy od poziomu usuwającego szkodę, który stanowi podstawę dla obecnie obowiązujących środków. W związku z powyższym utrzymano środki na obowiązującym poziomie. W rozporządzeniu kończącym przegląd zawarto klauzulę umożliwiającą zainteresowanym stronom złożenie zobowiązania w ciągu dziesięciu dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Zobowiązanie takie złożono w odpowiednim czasie. Przewiduje ono, że pewna ilość, stanowiąca około 10 % całkowitej konsumpcji produktu objętego postępowaniem we Wspólnocie, może zostać wywieziona do we bez uiszczenia obowiązującego cła antydumpingowego, pod warunkiem przestrzegania ustalonej indeksowanej minimalnej ceny importowej. Zobowiązanie to zostało przyjęte. Występuje się zatem do Rady o przyjęcie załączonego wniosku dotyczącego rozporządzenia, które powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |310 | Podstawa prawna: Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/1996 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”)[4]. |329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów. |331 | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1995/2000 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących z Rosji, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1675/2003, wyklucza podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. |332 | Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku nie mają zastosowania. |Wybór instrumentów |341 | Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |342 | Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów. W wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym nie przewiduje się innych możliwości. |4) WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie ma wpływu na budżet Wspólnoty. |WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1911/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących z Algierii, Białorusi, Rosji i Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 384/96RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[5] („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 8 i 9,uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,a także mając na uwadze, co następuje:A. PROCEDURA(1) Rozporządzeniem (WE) nr 1995/2000[6] Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących m.in. z Rosji. W wyniku przeglądu wygaśnięcia wszczętego we wrześniu 2005 r. Rada, rozporządzeniem (WE) nr 1911/2006[7], przedłużyła o pięć lat okres obowiązywania środków na ich obecnym poziomie.(2) W dn. 19 grudnia 2006 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej[8] wszczęcie częściowego przeglądu okresowego dotyczącego przywozu do Wspólnoty roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących m.in. z Rosji na wniosek dwóch przedsiębiorstw (Otwartej Spółki Akcyjnej Novomoskovskiy Azot oraz Otwartej Spółki Akcyjnej Nevinnomyssky Azot), które są producentami eksportującymi z Rosji należącymi do przedsiębiorstwa Otwarta Spółka Akcyjna „Mineral and Chemical Company Eurochem”. Te dwa przedsiębiorstwa, zważywszy na ich powiązania, do celów niniejszego rozporządzenia traktuje się jako jedną osobę prawną („producent eksportujący”). Ostateczne ustalenia i wnioski częściowego przeglądu okresowego przedstawiono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 238/2008 z dnia 10 marca 2008 r.[9], którym zakończono przegląd bez wprowadzania zmian do obowiązujących środków antydumpingowych.B. ZOBOWIĄZANIE(3) W trakcie przeglądu okresowego producent eksportujący wyraził zainteresowanie złożeniem zobowiązania cenowego, lecz nie przedstawił odpowiednio udokumentowanego zobowiązania w terminie wyznaczonym w art. 8 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Niemniej jednak, zgodnie z motywami (57) i (58) ww. rozporządzenia Rady, Rada uznała, że producent eksportujący powinien w drodze wyjątku mięć możliwość uzupełnienia zobowiązania w ciągu 10 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie tego rozporządzenia; wynika to z kompleksowości kilku kwestii, tj. (1) niestabilności cen produktu objętego postępowaniem, co powoduje konieczność wprowadzenia jakiejś formy indeksacji cen minimalnych, w sytuacji gdy niestabilność ta nie jest wystarczająco uzasadniona głównymi czynnikami kosztowymi; oraz (2) szczególnej sytuacji rynkowej w przypadku produktu objętego postępowaniem. W wyniku opublikowania rozporządzenia Rady (WE) nr 238/2008 oraz w przewidzianym w tym rozporządzeniu terminie producent eksportujący złożył satysfakcjonujące zobowiązanie cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.(4) Komisja przyjęła, decyzją [INSERT][10], proponowane zobowiązanie. Rada uznaje, że złożone zobowiązanie usuwa wyrządzający szkodę wpływ dumpingu oraz ogranicza w wystarczającym stopniu ryzyko obejścia środków.(5) Aby Komisja i organy celne nadal mogły skutecznie monitorować stosowanie się producenta eksportującego do zobowiązania, gdy odpowiednim organom celnym składany jest wniosek o dopuszczenie do swobodnego obrotu, zwolnienie z cła antydumpingowego uzależnione jest od (i) przedstawienia faktury w ramach zobowiązania, która jest fakturą handlową zawierającą co najmniej informacje i oświadczenie przewidziane w załączniku; (ii) warunku, że przywożone towary zostały wytworzone, wysłane i zafakturowane bezpośrednio przez producenta eksportującego do pierwszego niezależnego odbiorcy we Wspólnocie; oraz (iii) warunku, że towary zgłoszone i przedstawione do oclenia odpowiadają dokładnie opisowi zawartemu w fakturze w ramach zobowiązania. W przypadku gdy przedstawione wyżej warunki nie są spełnione, odpowiednie cło antydumpingowe jest należne w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu.(6) W przypadku gdy Komisja wycofa, na mocy art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, swoją zgodę na zobowiązanie z uwagi na naruszenie, w odniesieniu do konkretnych transakcji, oraz oświadczy, że odpowiednie faktury w ramach zobowiązania są nieważne, dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu.(7) Importerzy powinni być świadomi w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu, że istnieje możliwość powstania długu celnego, co stanowi zwykłe ryzyko handlowe, jak opisano w motywach (5) i (6), nawet jeżeli zobowiązanie przedstawione przez wytwórcę, od którego bezpośrednio lub pośrednio nabywają towary, zostało przyjęte przez Komisję.(8) Zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia podstawowego organy celne powinny niezwłocznie informować Komisję za każdym razem, gdy stwierdzą oznaki naruszenia zobowiązania.(9) Z powodów określonych w decyzji Komisji zobowiązanie złożone przez producenta eksportującego zostaje zatem uznane za możliwe do przyjęcia przez Komisję, a zainteresowany producent eksportujący został poinformowany o podstawowych faktach, ustaleniach i zobowiązaniach, na których oparta jest zgoda.(10) W przypadku naruszenia zobowiązania lub wycofania się z niego, lub też w przypadku wycofania przez Komisję przyjęcia tego zobowiązania automatycznie stosuje się cło antydumpingowe nałożone przez Radę zgodnie z art. 9 ust. 4 na mocy art. 8. ust. 9 rozporządzenia podstawowego,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) 1911/2006 wprowadza się następujące zmiany:W art. 1 ust. 4 otrzymuje brzmienie:„4. Bez względu na postanowienia ust. 1, ostateczne cło antydumpingowe nie stosuje się do przywozu dopuszczonego do swobodnego obrotu zgodnie z art. 2 lub art. 2a.”.Po art. 2 dodaje się artykuł 2a w brzmieniu:„ Artykuł 2a1. Przywóz mieszanek mocznika i azotanu amonu w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu, zafakturowany przez przedsiębiorstwo, którego zobowiązanie zostało przyjęte przez Komisję, i którego nazwa została ujęta w decyzji Komisji [2008/[INSERT]/WE], ze zmianami, jest zwolniony z cła antydumpingowego nałożonego zgodnie z art. 1, pod warunkiem że:-  są one wytworzone, wysłane i zafakturowane bezpośrednio przez wyżej wymienionego producenta, pierwszemu niezależnemu klientowi we Wspólnocie; oraz-  przywozowi temu towarzyszy faktura w ramach zobowiązania, która jest fakturą handlową zawierającą co najmniej informacje i oświadczenie przewidziane w załączniku do niniejszego rozporządzenia; oraz-  towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi na fakturze w ramach zobowiązania.2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu:-  zawsze, gdy w odniesieniu do przywozu określonego w ust. 1 zostanie ustalone, że nie jest spełniony co najmniej jeden z warunków wymienionych w tym ustępie; lub-  gdy Komisja wycofa swoją zgodę na zobowiązanie, zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem lub decyzją, która odnosi się do konkretnych transakcji i stwierdzi, że odpowiednie faktury w ramach zobowiązania są nieważne.”.Załącznik otrzymuje brzmienie:„ZAŁĄCZNIKInformacje, które należy podać na fakturze w ramach zobowiązania, o której mowa w art. 2 ust. 2 i w art. 2a:1. Dodatkowy kod TARIC, na podstawie którego towary na fakturze mogą być odprawione na granicach Wspólnoty (jak zostało to określone we właściwym rozporządzeniu lub decyzji).2. Dokładny opis towarów, zawierający:— kod CN,— zawartość azotu („N”) w produkcie (wyrażona w ujęciu procentowym),— ilość (należy podać w tonach).3. Opis warunków sprzedaży, w tym:— cena za tonę,— obowiązujące warunki płatności,— obowiązujące warunki dostawy,— całkowite zniżki i rabaty.4. Nazwę niepowiązanego importera, któremu przedsiębiorstwo bezpośrednio wystawiło fakturę.5. Nazwisko przedstawiciela przedsiębiorstwa, które wystawiło fakturę w ramach zobowiązania, i następująca podpisana deklaracja:„Ja, niżej podpisany, zaświadczam, że sprzedaż towarów przeznaczonych do bezpośredniego wywozu do Wspólnoty Europejskiej, których dotyczy niniejsza faktura, jest dokonywana na warunkach zobowiązania złożonego przez [przedsiębiorstwo] i zaakceptowanego przez Komisję Europejską, odpowiednio, rozporządzeniem (WE) nr 617/2000 lub decyzją 2008/xxxx/WE. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą.”.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący[…] [1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, s. 17).[2] Dz.U. L 238 z 22.9.2000, s. 15. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1675/2003 (Dz.U. L 238 z 25.9.2003, s. 4).[3] Dz.U. L 238 z 22.9.2000, s. 15. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1675/2003 (Dz.U. L 238 z 25.9.2003, s. 4).[4] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, s. 17).[5] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, s. 17).[6] Dz.U. L 238 z 22.9.2000, s. 15.[7] Dz.U. L 365 z 21.12.2006, s. 26.[8] Dz.U. C 311 z 19.12.2006, s. 51.[9] Dz.U. L 75 z 18.3.2008, s. 14.[10] INSERT REFERENCE


Ważna informacja prawna

|

52008PC0444

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 639/2004 w sprawie zarządzania flotami rybackimi zarejestrowanymi w najbardziej oddalonych regionach Wspólnoty  /* KOM/2008/0444 wersja ostateczna - CNS 2008/0138 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 9.7.2008KOM(2008) 444 wersja ostateczna2008/0138 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 639/2004 w sprawie zarządzania flotami rybackimi zarejestrowanymi w najbardziej oddalonych regionach Wspólnoty(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1) KONTEKST WNIOSKU-  Podstawa i cele wnioskuRozporządzenie (WE) nr 639/2004 z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie zarządzania flotami rybackimi zarejestrowanymi w najbardziej oddalonych regionach Wspólnoty ustanawia odstępstwa od systemu wprowadzania/wycofywania, o którym mowa w art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, oraz od zakazu wykorzystania środków publicznych na modernizację lub odnowienie floty, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2792/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady i uzgodnienia dotyczące pomocy strukturalnej Wspólnoty w sektorze rybołówstwa. Termin ustalony dla tych odstępstw został przedłużony o rok w wyniku porozumienia politycznego osiągniętego przez Radę w dniu 19 czerwca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (EFF). Jednakże z powodu, z jednej strony, późnego przyjęcia instrumentu prawnego Komisji zezwalającego zainteresowanym państwom członkowskim na udzielenie pomocy państwa oraz, z drugiej strony, ograniczonych zdolności produkcyjnych stoczni, niemożliwe jest dotrzymanie terminu ustalonego na dzień 31 grudnia 2008 r. jako daty wprowadzenia do floty statków rybackich korzystających z pomocy państwa na odnowienie, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 639/2004.Celem niniejszego wniosku jest przedłużenie tego terminu o rok, tak aby umożliwić zainteresowanym państwom członkowskim zapewnienie całkowitego wdrożenia porozumienia osiągniętego w 2006 r.-  Kontekst ogólnySpecjalny system zarządzania flotą w RP jest wynikiem sytuacji strukturalnej, społecznej i gospodarczej tych regionów w kontekście wspólnotowym. Uznawanie specyfiki regionów najbardziej oddalonych jest zgodne z art. 299 ust. 2 Traktatu.-  Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosekZarządzanie flotami rybackimi w regionach najbardziej oddalonych reguluje rozporządzenie Rady (WE) nr 639/2004 z dnia 30 marca 2004 r. i rozporządzenie Komisji (WE) nr 2104/2004 z dnia 9 grudnia 2004 r. dotyczące szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 639/2004.-  Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami UniiNie dotyczy.2) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW-  Konsultacje z zainteresowanymi stronamiWymiana korespondencji z zainteresowanymi państwami członkowskimi zwróciła uwagę Komisji na przedmiotowy problem.212-  Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznejNie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.-  Ocena skutkówZ uwagi na bardzo ograniczony zakres zastosowania niniejszego wniosku analiza skutków nie jest koniczna.3) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU-  Krótki opis proponowanych działańPrzedłużenie terminu wprowadzenia do floty dodatkowej zdolności połowowej, aby umożłiwić odnowienie lub modernizację statków z wykorzystaniem pomocy państwa.-  Podstawa prawnaArtykuły 37 i 299 ust. 2 Traktatu.-  Zasada pomocniczościNiniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.-  Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:Nie dotyczy.-  Wybór instrumentówProponowane instrumenty: rozporządzenie zmieniające istniejące rozporządzenie.Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następującego względu:Nie dotyczy.4) WPłYW NA BUDżETWniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.2008/0138 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 639/2004 w sprawie zarządzania flotami rybackimi zarejestrowanymi w najbardziej oddalonych regionach WspólnotyRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 i art. 299 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji[1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 639/2004 w sprawie zarządzania flotami rybackimi zarejestrowanymi w najbardziej oddalonych regionach Wspólnoty[3] zezwala na odstępstwa od art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[4]. Artykuł ten ustanawia ogólny system zarządzania wprowadzaniem statków do floty oraz ich wycofywaniem.(2) Artykuł 2 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 639/2004 ustala termin ważności odstępstwa od systemu wprowadzania/wycofywania dla statków rybackich, które otrzymały pomoc publiczną na odnowienie. Termin ten został początkowo ustalony na dzień 31 grudnia 2007 r., a następnie przedłużony do dnia 31 grudnia 2008 r. w następstwie porozumienia politycznego osiągniętego w Radzie w dniu 19 czerwca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego.(3) Wytyczne Komisji, zezwalające zainteresowanym państwom członkowskim na przyznanie pomocy państwa[5], zostały przyjęte później niż przewidywano. Z uwagi na fakt, że zainteresowane stocznie mają ograniczone zdolności produkcyjne, pełne wdrożenie porozumienia politycznego osiągniętego w Radzie w dniu 19 czerwca 2006 r. przed dniem 31 grudnia 2008 r. jest niemożliwe.(4) Należy zatem przedłużyć o rok termin ważności odstępstwa ustalony w art. 2 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 639/2004.(5) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 639/2004,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 639/2004 datę „31 grudnia 2008 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2009 r.”.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. C […] z […], s. […].[2] Dz.U. C […] z […], s. […].[3] Dz.U. L 102 z 7.4.2004, s. 9. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1646/2006 (Dz.U. L 309 z 9.11.2006, s. 1).[4] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 865/2007 (Dz.U. L 192 z 24.7.2007, s. 1).[5] Wytyczne do celów analizy pomocy państwa dla rybołówstwa i akwakultury (Dz.U. C 84 z 3.4.2008, s. 10).


title: Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu

text:
Ważna informacja prawna

|

52009PC0366

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 15.7.2009KOM(2009) 366 wersja ostateczna2009/0104 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymoguUZASADNIENIE1. Kontekst wnioskuPrzedstawiając niniejszą propozycję zmiany rozporządzenia (WE) nr 539/2001[1], zmienionego ostatnio rozporządzeniem (WE) nr 1932/2006[2], Komisja zamierza zrealizować następujące cele:-  dostosowanie obu załączników do rozporządzenia, aby w pełni odzwierciedlały one nową sytuację w regionie Bałkanów Zachodnich, uwzględniając zobowiązanie polityczne do liberalizacji wymogu posiadania wiz krótkoterminowych przez obywateli krajów Bałkanów Zachodnich, podjęte przez Unię Europejską w ramach agendy z Salonik, oraz postęp rozpoczętego w 2008 r. dialogu z Albanią, Bośnią i Hercegowiną, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Czarnogórą i Serbią na temat zniesienia obowiązku wizowego;-  zagwarantowanie, aby to dostosowanie dotyczące krajów Bałkanów Zachodnich pozostawało w zgodzie z koniecznością dokonania okresowego przeglądu rozporządzenia (WE) nr 539/2001 oraz aby obecna treść załączników – zawierających wykaz krajów trzecich, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich (załącznik I), oraz tych, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (załącznik II) – była zgodna z kryteriami określonymi w motywie 5 rozporządzenia, szczególnie jeśli chodzi o kryteria dotyczące nielegalnej imigracji i porządku publicznego stosowane w przypadku przeniesienia niektórych krajów trzecich z jednego załącznika do drugiego;-  przeniesienie Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Czarnogóry i Serbii z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia; włączenie Kosowa w rozumieniu rezolucji RB ONZ nr 1244/99 do załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 539/2001 w ramach tytułu „Podmioty oraz władze terytorialne, które nie są uznawane jako państwa przez przynajmniej jedno państwo członkowskie”. Pozostaje to bez uszczerbku dla statusu Kosowa określonego w rezolucji RB ONZ nr 1244/99.° Kontekst oraz obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosekZgodnie z art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i) Traktatu WE Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (tzw. „wykaz negatywny”), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (tzw. „wykaz pozytywny”)[3]. Artykuł 61 Traktatu WE wymienia te wykazy wśród środków towarzyszących, które są bezpośrednio związane ze swobodnym przepływem osób w ramach obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.Ustalenia wykazu krajów trzecich, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu, oraz krajów, których obywatele są zwolnieni z tego obowiązku, dokonuje się w drodze przemyślanej, indywidualnej oceny szeregu kryteriów odnoszących się, między innymi, do nielegalnej imigracji, porządku oraz bezpieczeństwa publicznego i do stosunków Unii Europejskiej z krajami trzecimi, z uwzględnieniem skutków spójności i wzajemności regionalnej (zob. motyw 5 preambuły do rozporządzenia (WE) nr 539/2001). W związku z faktem, iż kryteria te stosowane do krajów trzecich mogą ulegać zmianie wraz z upływem czasu, zarówno wykaz negatywny, jak i pozytywny powinny podlegać regularnemu przeglądowi. Stąd rozporządzenie (WE) nr 539/2001 było zmieniane pięciokrotnie od momentu przyjęcia[4]. Uwzględniając wspomniane zmiany sytuacji w odniesieniu do niektórych krajów Bałkanów Zachodnich, należy ponownie dokonać przeglądu wspomnianych wykazów.° Polityka w zakresie wiz krótkoterminowych w odniesieniu do krajów Bałkanów Zachodnich – działania w następstwie agendy z SalonikNegatywny wykaz został sporządzony przez Radę po raz pierwszy przy okazji przyjmowania rozporządzenia (WE) nr 2317/95[5]. Wykaz ten obejmował Albanię, Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii i Federalną Republikę Jugosławii (Serbię i Czarnogórę). Bośnia i Hercegowina nie znalazła się w wykazie, a państwom członkowskim pozostawiono swobodę podjęcia decyzji na temat wymogów wizowych dla obywateli tego kraju, przy czym wszystkie państwa członkowskie z wyjątkiem jednego nałożyły obowiązek wizowy[6].Kiedy po wejściu w życie Traktatu z Amsterdamu Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 539/2001 określające po raz pierwszy wykaz negatywny i wykaz pozytywny, wszystkie kraje Bałkanów Zachodnich oprócz Chorwacji znalazły się w wykazie negatywnym: Albania, Bośnia i Hercegowina, Federalna Republika Jugosławii (Serbia i Czarnogóra) oraz Była Jugosłowiańska Republika Macedonii. Po ogłoszeniu niepodległości przez Czarnogórę, zarówno Serbia, jak i Czarnogóra zostały włączone do wykazu negatywnego[7].W konkluzjach ze szczytu UE–Bałkany Zachodnie, który odbył się w Salonikach dnia 21 czerwca 2003 r., szefowie państw i rządów ponownie podkreślili znaczenie dialogu na temat wiz krótkoterminowych i wyrazili poparcie UE dla perspektywy europejskiej krajów Bałkanów Zachodnich. W tzw. agendzie z Salonik potwierdzono w szczególności, że zniesienie wiz dla krajów Bałkanów Zachodnich jest długoterminowym celem, uzależnionym od postępu tych krajów w zakresie realizacji najważniejszych reform w takich dziedzinach jak wzmocnienie praworządności, zwalczanie przestępczości zorganizowanej, korupcji i nielegalnej migracji oraz wzmocnienie potencjału administracyjnego w zakresie kontroli granicznych i bezpieczeństwa dokumentów.Jako pierwszy realny krok na drodze do wprowadzenia ruchu bezwizowego i uwzględniając, że ułatwienie bezpośrednich kontaktów międzyludzkich jest ważnym warunkiem stałego rozwoju więzi gospodarczych, humanitarnych, kulturowych, naukowych i innych, Wspólnota Europejska zawarła w 2007 r. umowy o ułatwieniach wizowych z Albanią, Bośnią i Hercegowiną, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Czarnogórą i Serbią[8] (równocześnie zawarto umowy o readmisji).Celem tych umów było wprowadzenie ułatwień dla obywateli krajów Bałkanów Zachodnich – szczególnie zaś dla tych, którzy często podróżują do Unii Europejskiej – w otrzymywaniu wiz krótkoterminowych, przy jednoczesnym wprowadzeniu w życie jednoznacznych zasad zmierzających do zwalczania nielegalnej imigracji dzięki wspólnotowym umowom o readmisji. Umowy te weszły w życie z dniem 1 stycznia 2008 r. W latach 2008–2009 Komisja ściśle monitorowała wdrażanie umów o ułatwieniach wizowych w pięciu krajach Bałkanów Zachodnich. Na podstawie wyników z pierwszego okresu monitorowania Komisja uznała, że ten nowy instrument prawny doprowadził do polepszenia procedury wydawania wiz w krajach Bałkanów Zachodnich.° Osiągnięcia w ramach dialogu z Albanią, Bośnią i Hercegowiną, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Czarnogórą i Serbią w sprawie liberalizacji systemu wizowegoOtwarcie dialogu w sprawie liberalizacji systemu wizowegoBiorąc pod uwagę tak dynamicznie zmieniającą się sytuację oraz jednoczesne wdrażanie umów o ułatwieniach wizowych, Komisja Europejska wyraziła chęć rozpoczęcia dialogów z Albanią, Bośnią i Hercegowiną, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Czarnogórą i Serbią w sprawie liberalizacji systemu wizowego. W związku z tym w komunikacie w sprawie strategii rozszerzenia z dnia 6 listopada 2007 r.[9] Komisja wyraziła chęć stopniowej liberalizacji obowiązku wizowego w stosunku do krajów Bałkanów Zachodnich poprzez dalsze konkretne działania. W tym celu zaproponowała otwarcie dialogu z każdym z wymienionych krajów w celu określenia harmonogramu działań i koniecznych do spełnienia warunków.W konkluzjach z dnia 28 stycznia 2008 r. Rada ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych „z zadowoleniem odniosła się również do wyrażonego przez Komisję Europejską zamiaru, aby w najbliższym czasie nawiązać dialog na temat wiz ze wszystkimi wspomnianymi krajami w regionie [Bałkanów Zachodnich], i wyraziła gotowość do dalszych rozmów na ten temat, [mając] na celu sporządzenie szczegółowych planów działania zawierających wyraźne kryteria, które mają spełnić wszystkie kraje w regionie po to, by stopniowo dążyć do większej liberalizacji przepisów wizowych. Plany te umożliwią Radzie i Komisji ścisłą obserwację postępu niezbędnych reform”.Przy tworzeniu metodologii ustrukturyzowanego procesu liberalizacji systemu wizowego z jasno wskazanym zaangażowaniem w podjęcie dialogu zmierzającego do osiągnięcia ustalonego celu Unia Europejska uwzględniła perspektywę europejską krajów Bałkanów Zachodnich, zobowiązanie polityczne podjęte w odniesieniu do wiz krótkoterminowych, zawarcie umów o readmisji z pięcioma krajami regionu, a także zniesienie przez te kraje obowiązku wizowego w odniesieniu do wszystkich obywateli UE.W komunikacie w sprawie wzmocnienia perspektywy europejskiej dla Bałkanów Zachodnich z dnia 5 marca 2008 r.[10] Komisja nakreśliła proponowane działania mające zmierzać do liberalizacji systemu wizowego w odniesieniu do tego regionu. Pokreśliła w nim, iż bezwizowe podróże do UE mają duże znaczenie dla mieszkańców Bałkanów Zachodnich; zwróciła uwagę, że postępy na drodze do wprowadzenia ruchu bezwizowego stanowią dla wszystkich krajów tego regionu część przygotowań do członkostwa w UE, oraz podkreśliła, że zamierza dokładnie śledzić postępy w realizacji odpowiednich reform służących temu celowi.Na początku 2008 r. Komisja formalnie rozpoczęła dialog na temat liberalizacji systemu wizowego z: Serbią (30 stycznia 2008 r.[11]), Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii (20 lutego 2008 r.), Czarnogórą (21 lutego 2008 r.), Albanią (3 marca 2008 r.), Bośnią i Hercegowiną (26 maja 2009 r.).Plan działań dla każdego z tych pięciu krajów został ustanowiony przez Komisję w porozumieniu z państwami członkowskimi i po konsultacjach z zainteresowanym krajem. Celem tych planów działań było wskazanie wszystkich środków, jakie każdy z krajów Bałkanów Zachodnich musi przyjąć, i jednoznaczne określenie wymogów, które należy spełnić. Proces ten ma na celu wspieranie tych krajów w dążeniu do spełnienia kryteriów wymienionych w motywie 5 preambuły do rozporządzenia (WE) nr 539/2001. W szczególności plany podzielono według czterech rodzajów zagadnień: zabezpieczenia dokumentów, nielegalna imigracja, porządek i bezpieczeństwo publiczne, a także aspekty stosunków zewnętrznych związane z przepływem osób. Dialogi i plany działań zostały opracowane indywidualnie dla każdego państwa w sposób umożliwiający im skupienie procesu reform na najważniejszych kwestiach oraz spełnienie wymagań UE. Przyspieszenie działań zmierzających do zniesienia obowiązku wizowego zależy od postępów każdego państwa w spełnieniu określonych warunków.Najważniejsze etapy procesuW oparciu o szczegółowe sprawozdania dotyczące gotowości, dostarczone przez te pięć krajów, w listopadzie 2008 r. Komisja przedstawiła Radzie pierwszą, wstępną ocenę ich postępów w zakresie realizacji ustalonych planów działań.W dniu 25 maja 2009 r. po serii spotkań i delegacji ekspertów do omawianych krajów (w których aktywnie uczestniczyli eksperci z państw członkowskich) Komisja przedstawiła Radzie uaktualnioną wersję sprawozdań z oceny. Sprawozdania z oceny zostały udostępnione zainteresowanym krajom Bałkanów Zachodnich w dniach 11–12 czerwca 2009 r.W szczególności stwierdzono w nich, że:-  Była Jugosłowiańska Republika Macedonii spełniła wszystkie kryteria określone w planie działania;-  dwa kraje – Czarnogóra i Serbia – również osiągnęły znaczny postęp, a do spełnienia pozostaje im niewielka liczba kryteriów;-  dwa pozostałe kraje – Albania oraz Bośnia i Hercegowina – mimo dużego postępu muszą jeszcze spełnić znaczną liczbę kryteriów.W wyniku dyskusji nad sprawozdaniami z oceny, przeprowadzonej we właściwych grupach roboczych w Radzie, Rada ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych w dniu 15 czerwca 2009 r. stwierdziła, co następuje:„Rada potwierdza, że popiera rozmowy w sprawie liberalizacji przepisów wizowych prowadzone z Albanią, Bośnią i Hercegowiną, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Czarnogórą i Serbią na podstawie harmonogramów o jasnych i realistycznych poziomach odniesienia i na ocenach poszczególnych krajów. Przypomina, że zainteresowane kraje powinny nadal skupiać się na pełnej realizacji tych poziomów odniesienia.W związku z powyższym Rada z zadowoleniem przyjmuje uaktualnione przez Komisję Europejską sprawozdania z postępów w rozmowach o liberalizacji przepisów wizowych ze wspomnianymi krajami. Sprawozdania wskazują na wyraźne postępy tych krajów w dążeniu do poziomów odniesienia przewidzianych w harmonogramach liberalizacji. Rada zachęca zatem Komisję Europejską do jak najszybszego przedstawienia wniosku legislacyjnego zmieniającego rozporządzenie 539/2001 w odniesieniu do państw członkowskich, tak by – jeśli to możliwe – z tymi krajami, które osiągną wszystkie wspomniane poziomy odniesienia, ustanowić z końcem 2009 roku system bezwizowy.Uznając wagę liberalizacji przepisów wizowych dla regionu Bałkanów Zachodnich, Rada podkreśla, że ważne jest, by ze wszystkimi zainteresowanymi krajami ustanowić system bezwizowy na podstawie ich własnych osiągnięć. Dlatego z zadowoleniem przyjmuje dotychczasowe postępy i apeluje do krajów regionu o dalsze przyspieszenie i wdrożenie reform pozwalających w krótkim czasie osiągnąć niezbędne poziomy odniesienia”.Niniejszy wniosek stanowi odzwierciedlenie wyników wspomnianego procesu: uwzględniając również – z jednej strony – że umowy o ułatwieniach wizowych i umowy o readmisji z omawianymi krajami zostały odpowiednio wdrożone oraz – z drugiej strony – uwzględniając liczbę odrzuconych wniosków wizowych i odmów wjazdu obywateli tych krajów, Komisja proponuje przeniesienie z wykazu negatywnego do wykazu pozytywnego Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, która spełniła już wszystkie kryteria, oraz Czarnogóry i Serbii, które są bliskie spełnienia tych kryteriów, pod warunkiem ich spełnienia do dnia przyjęcia niniejszego wniosku przez Radę.Kolejne krokiW trakcie analizy niniejszego wniosku przez Parlament Europejski oraz Radę, Komisja będzie kontynuowała dokonywanie oceny wdrażania niespełnionych jeszcze kryteriów przez Serbię i Czarnogórę i w odpowiednim czasie przedstawi jej wyniki Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.Kryteria, które musi jeszcze spełnić Czarnogóra, dotyczą:-  skutecznego wdrożenia Ustawy o cudzoziemcach obowiązującej od stycznia 2009 r.;-  znalezienia trwałego rozwiązania sytuacji związanej ze statusem uchodźców i osób przesiedlonych oraz uchodźców wewnętrznych, w tym kwestii związanych z dostępem do dokumentów potwierdzających tożsamość;-  wzmocnienia możliwości w dziedzinie egzekwowania prawa oraz skutecznego wdrożenia aktów prawnych w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej i korupcji, w tym także alokacji odpowiednich środków finansowych oraz zasobów ludzkich i technicznych.Kryteria, które musi jeszcze spełnić Serbia, dotyczą:-  polepszenia obserwacji transgranicznej, co obejmuje przede wszystkim wymianę informacji z EULEX/siłami policyjnymi Kosowa;-  skutecznego wdrożenia Ustawy o cudzoziemcach obowiązującej od kwietnia 2009 r. oraz przyjęcie strategii zarządzania migracją;-  skutecznego wdrożenia aktów prawnych w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej i korupcji, w tym także alokacji odpowiednich środków finansowych oraz zasobów ludzkich;-  rzetelności i zabezpieczenia procedur stosowanych do wydawania nowych paszportów biometrycznych osobom mieszkającym w Kosowie.Od 1999 r. Serbia nie ma możliwości dokonywania kontroli na miejscu w odniesieniu do osób mieszkających w Kosowie w rozumieniu rezolucji RB ONZ nr 1244/99. Jeśli chodzi o wydawanie przez Serbię nowych paszportów biometrycznych osobom mieszkającym w Kosowie – ponieważ nie otwarto dialogu w sprawie liberalizacji systemu wizowego Komisja i państwa członkowskie nie były w stanie sprawdzić (w szczególności poprzez misje ekspertów) dokumentów źródłowych ani rzetelności i zabezpieczenia procedur stosowanych przez władze serbskie przy weryfikacji poprawności danych przedstawianych przez osoby mieszkające w Kosowie w podaniach o wydanie nowych serbskich paszportów biometrycznych. W tej sytuacji, aby zapobiec nadużyciom we wnioskach o wydanie paszportów biometrycznych, władze serbskie ogłosiły, że w lipcu ustanowiona zostanie w Belgradzie specjalna Dyrekcja ds. Koordynacji (w jęz. serbskim: Koordinaciona uprava) , która będzie zajmowała się wyłącznie rozpatrywaniem wniosków paszportowych złożonych przez osoby zamieszkałe w Kosowie oraz osoby posiadające zaświadczenie o obywatelstwie wydane dla terytorium Kosowa w rozumieniu rezolucji RB ONZ nr 1244/99.Zatem, uwzględniając ryzyko związane z możliwością wystąpienia zjawiska nielegalnej migracji osób zamieszkałych w Kosowie oraz osób, których zaświadczenie o obywatelstwie zostało wydane na terytorium Kosowa w rozumieniu rezolucji RB ONZ nr 1244/99, oraz w związku z brakiem możliwości sprawdzenia procedur stosowanych przy wydawaniu paszportów takim osobom przez władze serbskie Komisja uznaje, że posiadacze serbskich paszportów wydanych przez specjalną Dyrekcję ds. Koordynacji (w jęz. serbskim:. Koordinaciona uprava ) powinni zostać wyłączeni z ruchu bezwizowego ustanowionego dla Serbii.Dialog w sprawie liberalizacji systemu wizowego z Albanią oraz Bośnią i Hercegowiną będzie kontynuowany, a Komisja będzie aktywniej wspierać te kraje w dążeniu do spełnienia koniecznych kryteriów. Komisja zamierza wystąpić o przeniesienie ich z wykazu negatywnego do wykazu pozytywnego, gdy tylko spełnią konieczne kryteria.° Dalsze wyjaśnienia dotyczące umów o zniesieniu wiz i posiadaczy paszportów biometrycznychWprowadzenie paszportów biometrycznych przez kraje Bałkanów Zachodnich jest jednym z najważniejszych elementów pomyślnego zakończenia dialogu o liberalizacji systemu wizowego. W tym kontekście z powodów związanych z bezpieczeństwem i zapobieganiem nielegalnej migracji zniesienie wiz dla obywateli Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Czarnogóry i Serbii powinno dotyczyć tylko posiadaczy nowych paszportów biometrycznych wydanych przez te kraje.Uwzględniając perspektywę europejską dla Bałkanów Zachodnich oraz fakt, że kraje tego regionu zniosły wymóg wizowy dla wszystkich obywateli UE, nie ma powodu dla uwarunkowania zniesienia wymogu wizowego dla tych krajów zawarciem umów o zniesieniu wiz z WE (jak w przypadku Bahamów i innych pięciu krajów przeniesionych z wykazu negatywnego do wykazu pozytywnego w grudniu 2006 r.).° Kosowo w rozumieniu rezolucji RB ONZ nr 1244/99Rada Europejska, która zebrała się w dniach 19–20 czerwca 2008 r. podkreśliła, że UE „pragnie wspomagać rozwój gospodarczy i polityczny Kosowa, jasno określając drogę ku integracji europejskiej, zgodnie z europejską perspektywą tego regionu”. Po ogłoszeniu niepodległości w dniu 17 lutego 2008 r. przez Parlament Kosowa, Rada oświadczyła, iż sytuacja dotycząca Kosowa stanowi jedyny w swoim rodzaju przypadek i pozostawiła państwom członkowskim swobodę podjęcia decyzji w sprawie kształtu ich stosunków z Kosowem zgodnie z prawem międzynarodowym i praktyką krajową. Do chwili obecnej 22 państwa członkowskie uznały niepodległość Kosowa.Rozporządzenie Rady nr (WE) 539/2001 w obecnie obowiązującym kształcie nie zawiera wzmianki o Kosowie. Komisja nie rozpoczęła jeszcze dialogu z Kosowem na temat liberalizacji systemu wizowego. Z tego względu zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 539/2001 do załącznika I do tego rozporządzenia należy włączyć wzmiankę o Kosowie w rozumieniu rezolucji RB ONZ nr 1244/99, aby osoby mieszkające w Kosowie podlegały obowiązkowi wizowemu. Uzasadnieniem dla tego wniosku są wyłącznie obiektywnie stwierdzone wymogi bezpieczeństwa związane w szczególności z możliwością wystąpienia nielegalnej migracji pochodzącej z Kosowa w rozumieniu rezolucji RB ONZ nr 1244/99 lub przepływającej przez terytorium tego kraju. Pozostaje to bez uszczerbku dla obecnego statusu Kosowa określonego w rezolucji RB ONZ nr 1244/99.2. Aspekty prawne wniosku° Krótki opis proponowanych działań-  Celem wniosku jest przeniesienie Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Czarnogóry i Serbii z wykazu negatywnego do wykazu pozytywnego, zaznaczając jednak, że dwa ostatnie kraje powinny zrealizować wszystkie kryteria zawarte w planach działania do dnia przyjęcia niniejszego wniosku przez Radę.-  Z powyższych powodów posiadacze paszportów serbskich wydanych przez serbską Dyrekcję ds. Koordynacji zostają wyłączeni z systemu bezwizowego dla Serbii.-  Uwzględniając fakt, że wprowadzenie nowych paszportów biometrycznych przez kraje Bałkanów Zachodnich stanowi podstawowy element dialogów w sprawie liberalizacji systemu wizowego, zniesienie obowiązku wizowego powinno obejmować jedynie tych obywateli wspomnianych krajów, którzy posiadają paszport biometryczny.-  W obecnej sytuacji w związku z faktem, iż do chwili obecnej nie otwarto dialogu z Kosowem, niniejszy wniosek powinien włączyć Kosowo w rozumieniu rezolucji RB ONZ nr 1244/99 do wykazu negatywnego.° Podstawa prawnaRozporządzenie (WE) nr 539/2001 opiera się na art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i) Traktatu WE. Wniosek w sprawie zmiany tego rozporządzenia powinien zostać oparty na tej samej podstawie prawnej.° Zasada proporcjonalności i pomocniczościZgodnie z art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i) Traktatu WE rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymienia kraje trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (tzw. „wykaz negatywny”) oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (tzw. „wykaz pozytywny”).Decyzja o zmianie tych wykazów poprzez przeniesienie z wykazu negatywnego do wykazu pozytywnego i vice versa leży w wyłącznej kompetencji WE.° Wybór instrumentówRozporządzenie – ponieważ dokonuje się zmiany rozporządzenia (WE) nr 539/2001.3. Wpływ na budżetWnioskowana zmiana nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.2009/0104 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymoguRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i),uwzględniając wniosek Komisji[12],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[13],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Treść wykazów krajów trzecich w załącznikach I i II do rozporządzenia (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r.[14] powinna pozostawać w zgodności z kryteriami określonymi w motywie 5 tego rozporządzenia. Niektóre kraje trzecie, w których nastąpiła zmiana sytuacji w odniesieniu do tych kryteriów, powinny zostać przeniesione z jednego załącznika do drugiego.(2) W dniu 1 stycznia 2008 r. weszły w życie umowy o ułatwieniach wizowych z pięcioma krajami Bałkanów Zachodnich – Albanią, Bośnią i Hercegowiną, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Czarnogórą i Serbią, co stanowi pierwszy etap działań wytyczonych przez agendę z Salonik, prowadzących do zniesienia obowiązku wizowego w odniesieniu do obywateli krajów tego regionu. Z każdym z tych krajów rozpoczęto w 2008 r. dialog w sprawie liberalizacji systemu wizowego i jednocześnie ustanowiono plany działań zmierzających do wprowadzenia ułatwień wizowych. W ocenie realizacji wspomnianych planów, dokonanej w maju 2009 r., Komisja uznała, że Była Jugosłowiańska Republika Macedonii wypełniła wszystkie kryteria określone w jej planie. Czarnogóra i Serbia zrealizowały większość kryteriów określonych w planach działań.(3) W odniesieniu do osób mieszkających w Kosowie w rozumieniu rezolucji RB ONZ nr 1244/99 oraz osób, których zaświadczenie o obywatelstwie zostało wydane dla terytorium Kosowa w rozumieniu rezolucji RB ONZ nr 1244/99, specjalna Dyrekcja ds. Koordynacji w Belgradzie będzie odpowiedzialna za rozpatrywanie wniosków wizowych i wydawanie paszportów. Niemniej jednak z uwagi na kwestie bezpieczeństwa związane szczególnie z prawdopodobieństwem wystąpienia nielegalnej migracji, posiadacze serbskich paszportów wydanych przez tą specjalną Dyrekcję ds. Koordynacji (w jęz. serbskim: Koordinaciona uprava ) powinni być wyłączeni z systemu bezwizowego dla Serbii.(4) W związku z powyższym Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, Czarnogóra oraz Serbia [dwa ostatnie kraje muszą spełnić wszystkie kryteria do dnia przyjęcia niniejszego rozporządzenia], powinny zostać przesunięte do załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 539/2001. Zniesienie wiz dotyczy jedynie posiadaczy paszportów biometrycznych wydanych przez jeden z trzech wymienionych krajów.(5) Ze względu na jasność prawną oraz bezpieczeństwo prawne i zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 539/2001 należy dodać Kosowo w rozumieniu rezolucji RB ONZ nr 1244/99 do załącznika I do tego rozporządzenia. Pozostaje to bez uszczerbku dla statusu Kosowa określonego w rezolucji RB ONZ nr 1244/99.(6) W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozszerzenie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej między Radą Unii Europejskiej a Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, należących do dziedziny, o której mowa w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy[15].(7) W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w znaczeniu umowy zawartej przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, należących do dziedziny, o której mowa w art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2004/860/WE w sprawie podpisania tej umowy[16].(8) W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, należących do dziedziny, o której mowa w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/261/WE z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie podpisania tego protokołu[17].(9) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen[18]. Dlatego też Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związane ani nie podlega jego stosowaniu.(10) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen[19]. Dlatego też Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana ani nie podlega jego stosowaniu.(11) Niniejsze rozporządzenie stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r. oraz art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2005 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 539/2001 wprowadza się następujące zmiany:1) w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:a) w części 1 skreśla się wzmiankę o Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, Czarnogórze i Serbii;b) w części 2 wprowadza się wzmiankę w brzmieniu:„Kosowo w rozumieniu rezolucji RB ONZ nr 1244/99)”;2) w załączniku II część I wprowadza się wzmianki w brzmieniu:„Była Jugosłowiańska Republika Macedonii (*)Czarnogóra (*)Serbia [oprócz posiadaczy paszportów serbskich wydanych przez serbską Dyrekcję ds. Koordynacji (w jęz. serbskim: Koordinaciona uprava )](*)(*) Zwolnienie z wymogu posiadania wizy odnosi się jedynie do posiadaczy paszportów biometrycznych.”.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.[2] Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 23.[3] Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.[4] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2414/2001 z dnia 7 grudnia 2001 r. (Dz.U. L 327 z 12.12.2001, s. 1); rozporządzenie Rady (WE) nr 453/2003 z dnia 6 marca 2003 r. (Dz.U. L 69 z 13.3.2003, s. 10); rozporządzenie Rady (WE) nr 851/2005 z dnia 2 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 141 z 4.6.2005, s. 3); rozporządzenie Rady (WE) nr 1791/2006 z dnia 20 listopada 2006 r. (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 1); rozporządzenie Rady (WE) nr 1932/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. (Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 23).[5] Z dnia 25 września 1995 r. (Dz. U. L 234 z 3.10.1995, s. 1).[6] Zob. komunikat Komisji w związku z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2317/95 z dnia 25 września 1995 r. określającym państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich (Dz.U. C 101 z 3.4.1998, s. 4).[7] Zmiana rozporządzenia (WE) nr 539/2001 w drodze rozporządzenia Rady (WE) nr 1932/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. (Dz.U. L 405 z 30.12.2006) oraz sprostowanie (Dz.U. L 29 z 3.2.2007, s. 10).[8] Zob. preambuły umów: z Albanią (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 85), Bośnią i Hercegowiną (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 97), Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 125), Czarnogórą (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 169) oraz Serbią (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 109).[9] COM(2007) 663 z 6.11.2007.[10] COM(2008) 127 z 5.3.2008.[11] Dialog w sprawie liberalizacji systemu wizowego nie obejmuje obszaru Kosowa w rozumieniu rezolucji RB ONZ nr 1244/99.[12] Dz.U. C […] z […], s. […].[13] Dz.U. C […] z […], s. […].[14] Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.[15] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.[16] Dz.U. L 370 z 17.12.2004, s. 78.[17] Dz.U. L 83 z 26.3.2008, s. 3.[18] Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.[19] Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.