               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 12.2.2019
            COM(2019) 77 final
            2019/0037(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej podczas sześćdziesiątej drugiej sesji Komisji ds. Środków Odurzających w sprawie umieszczenia w wykazie substancji wymienionych w tabelach załączonych do Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Komisji ds. Środków Odurzających (CND) w związku z planowanym przyjęciem zmian do tabel Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r. na podstawie zaleceń Międzynarodowego Organu Kontroli Środków Odurzających (INCB).

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Konwencja ONZ o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r.

               Celem Konwencji ONZ o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r. (zwanej dalej „konwencją”) jest wspieranie współpracy między stronami, tak aby mogły one skuteczniej zajmować się poszczególnymi aspektami nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi o wymiarze międzynarodowym. Wypełniając swoje zobowiązania wynikające z konwencji, Strony podejmują niezbędne środki, w tym środki ustawodawcze i administracyjne, zgodnie z podstawowymi przepisami swoich krajowych systemów prawnych.

               Konwencja weszła w życie dnia 11 listopada 1990 r.

               UE
                  1
                i państwa członkowskie są stronami konwencji.

               2.2.Komisja ds. Środków Odurzających (CND)

               Komisja ds. Środków Odurzających (CND) działa przy Radzie Gospodarczo-Społecznej (ECOSOC) Narodów Zjednoczonych, a jej funkcje i uprawnienia określono m.in. w konwencji. Członkami tej komisji są 53 państwa członkowskie ONZ wybierane przez ECOSOC. Członkami CND z prawem głosu jest obecnie 11 państw członkowskich UE. Unia ma w CND status obserwatora.

               Uwzględniając uwagi przedstawione przez Strony oraz uwagi i zalecenia INCB, których ocena jest rozstrzygająca w odniesieniu do kwestii naukowych, a także przy uwzględnieniu wszelkich innych istotnych czynników, CND może zadecydować większością dwóch trzecich głosów swoich członków o umieszczeniu danej substancji w tabelach załączonych do konwencji.

               2.3.Planowane akty CND

               W dniach 14–22 marca 2019 r. podczas swej sześćdziesiątej drugiej sesji Komisja ds. Środków Odurzających ma przyjąć decyzje w sprawie umieszczenia substancji w wykazie dotyczące dodanie czterech substancji w tabelach konwencji („planowane akty”), a mianowicie:
                  glicydanu 3,4-MDP-2-P metylu (“glicydanu PMK"), kwasu glicydowego 3,4-MDP-2-P metylu (“kwasu glicydowego PMK”), alfa-fenyloacetyloacetamidu (APAA) oraz kwasu jodowodorowego.

               Zgodnie z konwencją decyzje CND stają się wiążące, chyba że jedna ze stron przedłoży daną decyzję do rewizji przez ECOSOC w obowiązującym terminie
                  2
               . Decyzje ECOSOC w tej sprawie są ostateczne. Planowane akty staną się wiążące dla stron zgodnie z art. 12 konwencji, który stanowi, co następuje, w swoich odpowiednich częściach:

               „Każda decyzja Komisji podjęta zgodnie z niniejszym artykułem jest przekazywana przez Sekretarza Generalnego wszystkim państwom i innym podmiotom, które są lub mają prawo stać się stronami niniejszej Konwencji, a także INCB. Decyzja taka staje się w pełni skuteczna w odniesieniu do każdej ze Stron po upływie stu osiemdziesięciu dni od daty takiego powiadomienia.

               Decyzje Komisji podjęte na podstawie niniejszego artykułu podlegają przeglądowi Rady na wniosek każdej ze Stron złożony w terminie stu osiemdziesięciu dni od daty powiadomienia o decyzji. Wniosek o dokonanie przeglądu przesyłany jest Sekretarzowi Generalnemu wraz ze wszystkimi istotnymi informacjami, na których wniosek ten się opiera.

               Sekretarz Generalny przekazuje kopie wniosku o dokonanie przeglądu oraz odpowiednie informacje Komisji, INCB i wszystkim Stronom, zapraszając ich do zgłaszania uwag w terminie dziewięćdziesięciu dni. Wszystkie otrzymane uwagi przedkłada się Radzie do rozpatrzenia.

               Rada może potwierdzić lub uchylić decyzję Komisji. Powiadomienie o decyzji Rady przekazywane jest wszystkim Państwom i innym podmiotom, które są lub mają prawo stać się Stronami niniejszej Konwencji, a także Komisji i INCB.”

               3.Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii

               W dniu 19 grudnia 2018 r. Komisja została poinformowana, że INCB zaleca dodanie trzech substancji do tabeli I załączonej do konwencji, mianowicie: glicydanu 3,4-MDP-2-P metylu (“glicydanu PMK"), kwasu glicydowego 3,4-MDP-2-P metylu (“kwasu glicydowego PMK”) oraz alfa-fenyloacetyloacetamidu (APAA). W odniesieniu do czwartej substancji, mianowicie kwasu jodowodorowego, INCB zaleca, by nie obejmować jej kontrolą w ramach konwencji.

               Z oceny INCB wynika, że trzy substancje, mianowicie: glicydan 3,4-MDP-2-P metylu (“glicydan PMK"), kwas glicydowy 3,4-MDP-2-P metylu (“kwas glicydowy PMK”) oraz alfa-fenyloacetyloacetamid (APAA) są często wykorzystywane do nielegalnego wytwarzania, odpowiednio: MDMA i substancji powiązanych; 3,4-MDDP-2-P, a następnie MDMA i substancji powiązanych; oraz amfetaminy i metamfetaminy. Istnieją dowody na to, że wielkość i zakres nielegalnej produkcji wymienionych środków odurzających i substancji psychotropowych stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego i stwarza problemy społeczne, co uzasadnia objęcie tych substancji kontrolą międzynarodową. W odniesieniu do czwartej substancji, a mianowicie kwasu jodowodorowego, INCB jest zdania, że kontrola międzynarodowa nie byłaby skutecznym sposobem ograniczenia dostępności nielegalnie produkowanej metamfetaminy i amfetaminy.

               Nielegalna produkcja MDMA i substancji powiązanych, a także metamfetaminy i amfetaminy stanowi poważny problem w Unii. Te nielegalnie produkowane środki odurzające i substancje psychotropowe powodują w Unii znaczne problemy związane ze zdrowiem publicznym, a także problemy społeczne. Ponadto zorganizowane grupy przestępcze w Unii również nielegalnie eksportują te środki odurzające i substancje psychotropowe do państw trzecich.

               Państwa członkowskie Unii powinny zatem wyrazić stanowisko w Komisji ds. Środków Odurzających popierające dodanie glicydanu 3,4-MDP-2-P metylu (“glicydanu PMK"), kwasu glicydowego 3,4-MDP-2-P metylu (“kwasu glicydowego PMK”) oraz alfa-fenyloacetyloacetamidu (APAA) do tabeli I załączonej do Konwencji, a także opowiadające się za nieobejmowaniem kwasu jodowodorowego kontrolą w ramach konwencji.

               Zmiany w tabelach załączonych do konwencji mają bezpośredni wpływ na zakres stosowania prawa Unii w obszarze kontroli prekursorów narkotyków, gdyż substancje dodawane w tych tabelach należy włączyć do prawa Unii
                  3
               . W celu zapewnienia tego Komisję uprawniono do przyjęcia aktów delegowanych.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Art. 218 ust. 9 TFUE ma zastosowanie niezależnie od tego, czy Unia jest członkiem organu czy też stroną danej umowy
                  4
               .

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  5
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Komisja ds. Środków Odurzających jest organem utworzonym na mocy umowy, a mianowicie Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi.

               Akty, do przyjęcia których wzywa się Komisję ds. Środków Odurzających, stanowią akty wywołujące skutki prawne. Planowane akty będą wiążące na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 12 Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi oraz mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść prawodawstwa UE, a mianowicie na rozporządzenie Rady (WE) nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustanawiające zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Unią a państwami trzecimi oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 273/2004 z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie prekursorów narkotykowych. Dzieje się tak, ponieważ zmiany w tabelach załączonych do Konwencji mają bezpośredni wpływ na zakres stosowania prawa Unii w obszarze kontroli prekursorów narkotyków, gdyż substancje dodawane w tabelach załączonych do Konwencji należy włączyć do prawa Unii.

               Planowane akty nie uzupełniają ani nie zmieniają ram instytucjonalnych umowy.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanych aktów, w których kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowane akty mają dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanych aktów odnoszą się do wspólnej polityki handlowej.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanych aktów

               Biorąc pod uwagę fakt, że akty Komisji ds. Środków Odurzających wprowadzą zmiany w tabelach załączonych do Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, po ich przyjęciu należy opublikować je w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2019/0037 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej podczas sześćdziesiątej drugiej sesji Komisji ds. Środków Odurzających w sprawie umieszczenia w wykazie substancji wymienionych w tabelach załączonych do Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Konwencja Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r. (zwana dalej „konwencją”) weszła w życie w dniu 11 listopada 1990 r. i została zawarta w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej na mocy decyzji Rady 90/611/EWG
                  6
               .

               (2)Zgodnie z art. 12 ust. 2–7 konwencji substancje mogą być dodawane w tabelach załączonych do konwencji, w których wymienione są prekursory narkotyków.

               (3)Podczas swej sześćdziesiątej drugiej sesji w dniach 14–22 marca 2019 r. w Wiedniu Komisja ds. Środków Odurzających powinna podjąć decyzję w sprawie dodania czterech nowych substancji w tabelach załączonych do konwencji.

               (4)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Komisji ds. Środków Odurzających, podczas sześćdziesiątej drugiej sesji w dniach 14–22 marca 2019 r. w Wiedniu, ponieważ podjęte decyzje będą wiążące dla Unii oraz mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść prawodawstwa UE, a mianowicie na rozporządzenie Rady (WE) nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustanawiające zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Unią a państwami trzecimi
                  7
                oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 273/2004 z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie prekursorów narkotykowych
                  8
               .

               (5)Z oceny Międzynarodowego Organu Kontroli Środków Odurzających (INCB) wynika, że trzy substancje, mianowicie: glicydan 3,4-MDP-2-P metylu (“glicydan PMK"), kwas glicydowy 3,4-MDP-2-P metylu (“kwas glicydowy PMK”) oraz alfa-fenyloacetyloacetamid (APAA) są często wykorzystywane do nielegalnego wytwarzania, odpowiednio: MDMA i substancji powiązanych; 3,4-MDDP-2-P, a następnie MDMA i substancji powiązanych; oraz amfetaminy i metamfetaminy. Istnieją dowody na to, że wielkość i zakres nielegalnej produkcji wymienionych środków odurzających i substancji psychotropowych stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego i stwarza problemy społeczne, co uzasadnia objęcie tych substancji kontrolą międzynarodową. W odniesieniu do czwartej substancji, a mianowicie kwasu jodowodorowego, Międzynarodowy Organ Kontroli Środków Odurzających jest zdania, że kontrola międzynarodowa nie byłaby skutecznym sposobem ograniczenia dostępności nielegalnie produkowanej metamfetaminy i amfetaminy. Nielegalna produkcja MDMA i substancji powiązanych, a także metamfetaminy i amfetaminy stanowi poważny problem w Unii. Te nielegalnie produkowane środki odurzające i substancje psychotropowe powodują w Unii znaczne problemy związane ze zdrowiem publicznym, a także problemy społeczne. Ponadto zorganizowane grupy przestępcze w Unii również nielegalnie eksportują te środki odurzające i substancje psychotropowe do państw trzecich.

               (6)Stanowisko Unii ma zostać wyrażone przez państwa członkowskie będące członkami Komisji ds. Środków Odurzających,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii podczas sześćdziesiątej drugiej sesji Komisji ds. Środków Odurzających, jest następujące:

               – glicydan 3,4-MDP-2-P metylu (“glicydan PMK"), kwas glicydowy 3,4-MDP-2-P metylu (“kwas glicydowy PMK”) oraz alfa-fenyloacetyloacetamid (APAA) należy włączyć do tabeli I załączonej do konwencji;

               – kwasu jodowodorowego nie należy obejmować kontrolą w ramach konwencji.

               Artykuł 2

               Stanowisko, o którym mowa w art. 1, ma zostać wyrażone przez państwa członkowskie Unii będące członkami Komisji ds. Środków Odurzających.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady z dnia 22 października 1990 r. dotycząca podpisania w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi (Dz.U. L 326 z 24.11.1990, s. 56).

                     (2)

                        Art. 12 ust. 7 konwencji ONZ z 1988 r.

                     (3)

                        ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. określające zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Unią a państwami trzecimi (Dz.U. L 22 z 26.1.2005, s. 1) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 273/2004 z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie prekursorów narkotykowych (Dz.U. L 47 z 18.2.2004, s. 1).

                     (4)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., sprawa C-399/12, Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 64.

                     (5)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy przeciwko Radzie, sprawa C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (6)

                        Dz.U. L 326 z 24.11.1990, s. 56.

                     (7)

                        Dz.U. L 22 z 26.1.2005 s. 1.

                     (8)

                        Dz.U. L 47 z 18.2.2004, s. 1.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.4.2018
            COM(2018) 230 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwiewniosku od Francji – EGF/2017/009 FR/Air France

               UZASADNIENIE

               KONTEKST WNIOSKU

               1.Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  1
                („rozporządzenie w sprawie EFG”).

               2.W dniu 23 października 2017 r. Francja złożyła wniosek nr EGF/2017/009 FR/Air France w sprawie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami pracowników
                  2
                w przedsiębiorstwie Air France we Francji.

               3.Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała, zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione.

               STRESZCZENIE WNIOSKU

                        Wniosek EFG

                        EGF/2017/009 FR/Air France

                        Państwo członkowskie

                        Francja

                        Region (regiony), którego (których) dotyczy wniosek (poziom NUTS
                           3
                         2)

                        Île-de-France (FR10)

                        Provence-Alpes-Côte d'Azur (FR82)
                           4

                        Data złożenia wniosku

                        23 października 2017 r.

                        Data potwierdzenia przyjęcia wniosku

                        6 listopada 2017 r.

                        Data, od której Komisja była w posiadaniu tłumaczenia wniosku

                        7 grudnia 2017 r.

                        Data wniosku o dodatkowe informacje

                        21 grudnia 2017 r.

                        Termin przekazania dodatkowych informacji

                        1 lutego 2018 r.

                        Termin przeprowadzenia oceny

                        26 kwietnia 2018 r.

                        Kryterium interwencji

                        Art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG

                        Główne przedsiębiorstwo

                        Air France

                        Liczba przedsiębiorstw, których dotyczy wniosek

                        1

                        Sektor (sektory) działalności gospodarczej

                        (Dział według klasyfikacji NACE Revision 2)
                           5

                        Dział 51 (Transport lotniczy)

                        Okres odniesienia (cztery miesiące):

                        1 kwietnia 2017 r. – 31 lipca 2017 r.

                        Liczba zwolnień w okresie odniesienia (a)

                        1 086

                        Liczba zwolnień przed okresem odniesienia lub po nim (b)

                        772

                        Łączna liczba zwolnień (a + b)

                        1 858

                        Całkowita liczba uprawnionych beneficjentów

                        1 858

                        Całkowita liczba beneficjentów objętych pomocą

                        1 858

                        Liczba objętych pomocą młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (młodzież NEET)

                        0

                        Budżet na zindywidualizowane usługi (w EUR)

                        16 410 805

                        Budżet na realizację EFG
                           6
                         (w EUR)

                        80 000

                        Całkowity budżet (w EUR)

                        16 490 805

                        Wkład z EFG (60 %) (w EUR)

                        9 894 483

               OCENA WNIOSKU

               Procedura

               4.Dnia 23 października 2017 r., tj. w ciągu 12 tygodni od daty spełnienia kryteriów interwencji określonych w art. 4 rozporządzenia w sprawie EFG, Francja złożyła wniosek nr EGF/2017/009 FR/Air France. Komisja potwierdziła odbiór wniosku dnia 6 listopada 2017 r. Komisja zwróciła się do władz Francji o dodatkowe informacje w dniu 21 grudnia 2017 r., w terminie dwóch tygodni od dnia otrzymania tłumaczenia wniosku. Informacje te przedstawiono w terminie sześciu tygodni. Termin 12 tygodni od otrzymania kompletnego wniosku, w którym Komisja powinna ocenić zgodność wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego, upływa w dniu 26 kwietnia 2018 r.

               Kwalifikowalność wniosku

               Przedmiotowe przedsiębiorstwa i beneficjenci

               5.Wniosek dotyczy 1 858 pracowników zwolnionych z przedsiębiorstwa Air France. Przedsiębiorstwo to działa w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 51 według NACE Rev. 2 (Transport lotniczy). Zwolnienia dokonane przez Air France dotyczą głównie zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionów Île-de-France (FR10) i Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże (FR 82).

               Kryteria interwencji

               6.Francja złożyła wniosek zgodnie z kryterium interwencji określonym w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, które wymaga co najmniej 500 zwolnień w czteromiesięcznym okresie odniesienia, w przedsiębiorstwie znajdującym się w państwie członkowskim, z uwzględnieniem zwolnień pracowników u jego dostawców i producentów niższego szczebla lub osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek.

               7.Czteromiesięczny okres odniesienia dla wniosku trwa od dnia 1 kwietnia 2017 r. do dnia 31 lipca 2017 r. W okresie odniesienia z przedsiębiorstwa Air France zwolniono 1 086 pracowników.

               Obliczenie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności

               8.Liczbę 1 086 zwolnień w przedmiotowym okresie odniesienia uzyskano, licząc zwolnienia od daty indywidualnego zawiadomienia pracownika przez pracodawcę
                  7
                o zwolnieniu lub wypowiedzeniu zawartej z pracownikiem umowy o pracę.

               Kwalifikujący się beneficjenci

               9.Oprócz wspomnianych już pracowników do kwalifikujących się beneficjentów zalicza się 772 pracowników zwolnionych przed czteromiesięcznym okresem odniesienia lub po nim. Wszyscy ci pracownicy zostali zwolnieni po ogłoszeniu przewidywanych zwolnień na posiedzeniu centralnego komitetu zakładowego w dniu 23 kwietnia 2015 r. Można ustalić wyraźny związek przyczynowy ze zdarzeniem, które doprowadziło do zwolnień w okresie odniesienia.

               10.Całkowita liczba kwalifikujących się beneficjentów wynosi zatem 1 858.

               Związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami w strukturze światowego handlu spowodowanymi globalizacją.

               11.Aby ustalić związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w strukturze światowego handlu spowodowanymi globalizacją, Francja wskazuje na fakt, że w sektorze międzynarodowego transportu lotniczego pojawiły się poważne problemy gospodarcze, a w szczególności nastąpił spadek udziału UE w rynku. W latach 2008–2015 światowy ruch lotniczy, mierzony w pasażerokilometrach (RPK) wzrastał o 5,3 % rocznie, zgodnie z długookresowym trendem wzrostu obserwowanym od 1970 r. Jednak od 2008 r. ruch lotniczy między Europą i resztą świata rósł wolniej niż światowy ruch lotniczy. W latach 2008–2015 roczny wzrost ruchu lotniczego między Europą i resztą świata wynosił 3,4 %, czyli o 36 % mniej niż średni roczny wzrost światowego ruchu lotniczego
                  8
               .

               12.Ruch wzrastał w odniesieniu do poszczególnych regionów w następujący sposób: między Europą a Ameryką Północną wzrost o 1,4 %; między Europą a Ameryką Środkową i Ameryką Południową – o 3,4 %; między Europą a Afryką: o 2,9 %; między Europą a Azją: o 2,7 %; między Europą a Bliskim Wschodem o 11,2 %
                  9
               . Najwięksi przewoźnicy bliskowschodni (Emirates, Qatar Airways i Etihad Airways) przejęli znaczny udział przewozów długodystansowych od europejskich przewoźników sieciowych poprzez zapewnianie przelotów z Europy z jedną przesiadką do miejsc przeznaczenia, takich jak Indie, Australia i Azja Południowo-Wschodnia, gdzie geograficzne uwarunkowania przemawiają na korzyść przewoźników z Bliskiego Wschodu.

               13.Najbardziej szkodliwe skutki globalizacji ruchu lotniczego dla przedsiębiorstw UE można przypisać bardzo dużemu wzrostowi zdolności przewozowych spółek Emirates, Qatar Airways i Etihad Airways, który trwa od 2012 r. Całkowita liczba samolotów dalekiego zasięgu wyżej wymienionych trzech przewoźników (których flota składa się prawie wyłącznie z samolotów dalekiego zasięgu) potroiła się w 8-letnim okresie 2005–2013 z nieco ponad 100 samolotów do ponad 300 w 2013 r., w tym wzrosła również liczba bardzo dużych A380
                  10
               . W latach 2013–2017 liczba ta wzrosła znów półtora raza (do około 500 samolotów) i, na podstawie zamówień od kwietnia 2017 r., do 2021 r. powinna przekroczyć 700, co oznacza, że w latach 2013–2021 flota pomnoży się 2,33 razy.

               Flota samolotów szerokokadłubowych przedsiębiorstw Emirates, Qatar i Etihad
                  11

                  (w ujęciu historycznym + zamówienia od kwietnia 2017 r.)

               Źródło: Tabela sporządzona przez Air France na podstawie danych pochodzących od Ascend
                  12

               14.Francja twierdzi, że masowe zamówienia składane przez Emirates, Qatar Airways i Etihad Airways nie są zgodne z podstawowymi zasadami funkcjonowania transportu lotniczego. Mimo iż część strategii tych przedsiębiorstw polega na zwiększeniu ich zdolności do przewozu pasażerów pomiędzy Bliskim Wschodem a innymi częściami świata, głównym celem tych trzech przewoźników jest znaczne zwiększenie mocy systemu węzłów połączeń na dalekie odległości, w celu przechwycenia za pośrednictwem centralnych portów lotniczych w Dubaju, w Ad-Dausze i w Abu Zabi przepływów pasażerskich między Europą, Afryką i kontynentami amerykańskimi z jednej strony a Azją i Oceanią z drugiej, jak również między Europą a Afryką.

               15.Przed szczególnie istotnym wyzwaniem stanęły przedsiębiorstwa europejskie i ich platformy połączeń, zarówno w odniesieniu do przepływów stanowiących największą część ruchu pasażerskiego (np. Europa–Azja), jak i do przepływów o największym przyroście, szczególnie pomiędzy Afryką a Azją.

               Wzrost liczby ofert linii lotniczych w zakresie przewozu pasażerskiego między Europą a państwami Zatoki Perskiej (2004-2015)
                  (%)

               Źródło: Tabela sporządzona przez Air France na podstawie danych pochodzących z OAG
                  13

               16.Katar i Zjednoczone Emiraty Arabskie wydają miliardy dolarów na dotacje rządowe dla swoich państwowych linii lotniczych, zakłócając międzynarodowy rynek transportu lotniczego i osłabiając uczciwą konkurencję. Emirates, Etihad i Qatar Airways znajdują się w centrum strategii rozwoju swoich państw-akcjonariuszy, które zdecydowane są wspierać szybki rozwój swoich krajowych przewoźników, co ma na celu rozwój krajowych gospodarek. Skutkuje to niemal nieograniczonym wsparciem. Według badania przeprowadzonego przez główne amerykańskie przedsiębiorstwa lotnicze w 2015 r. (American Airlines, Delta, United)
                  14
                Emirates, Etihad i Qatar Airways otrzymały w latach 2004–2014 w ramach pomocy państwa 42 mld USD. Ci sami przewoźnicy amerykańscy, w piśmie wysłanym do sekretarza stanu Stanów Zjednoczonych w lutym 2017 r.
                  15
               , szacują, że pomoc otrzymana przez przedsiębiorstwa w Zatoce Perskiej przewyższa 50 mld USD, co podwyższa poprzednie szacunki o dodatkowe osiem miliardów dolarów.

               17.Pomoc państwa i korzyści przyznawane Emirates, Qatar Airways i Etihad dotyczą systemów socjalnych i podatkowych (zwolnienia z podatku: brak podatków od osób prawnych, brak składek na ubezpieczenie społeczne, brak podatków lokalnych itp.), finansowania zakupu nowych statków powietrznych (państwowe gwarancje i kredyty eksportowe), finansowania infrastruktury portów lotniczych przez masowe inwestycje (6 800 mln EUR w Dausze, 4 900 mln EUR w Dubaju) i jednych z najniższych opłat lotniskowych na świecie (np. przy porównaniu opłat lotniskowych i innych opłat w 2016 r. w Paryżu (CDG) i w Dubaju (DXB) w przypadku lądowania B777-300, stosunek ten wynosi 2,2 (16 766 EUR w Paryżu / 7 599 EUR w Dubaju)
                  16
               .

               18.W warunkach prawnych nacechowanych silną tendencją do liberalizacji usług lotniczych, 24 z 28 państw członkowskich UE podpisało z Katarem i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi porozumienia, oferując przewoźnikom z tego regionu szeroki dostęp do europejskiego rynku. Jednakże, mimo że UE stosuje zasadę zakazu pomocy państwa, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji i wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi, Katar i Zjednoczone Emiraty Arabskie nie mają podobnych regulacji, o czym świadczy prawie nieograniczona dotychczas pomoc państwa.

               19.Do chwili obecnej trzy wnioski EFG dotyczyły sektora transportu lotniczego i obydwa uzasadnione były globalizacją handlu
                  17
               .

               Zdarzenia, które doprowadziły do zwolnień i przypadków ustania działalności

               20.Zdarzeniem, które doprowadziło do tych zwolnień, jest zdecydowane zwiększenie zdolności operacyjnych
                  18
                dotowanych linii lotniczych mających siedzibę w państwach o znacznie lepszych warunkach inwestycji i produkcji, które spowodowało w konsekwencji duży spadek w udziale w rynku przedsiębiorstw unijnych. W latach 2008–2016 rozwój udziałów w rynku w odniesieniu do połączeń między Europą z jednej strony, a Afryką Subsaharyjską, Bliskim Wschodem i Azją z drugiej, pokazuje regres unijnych przedsiębiorstw o niemal 10 punktów procentowych na korzyść Emirates, Qatar Airways, Etihad i Turkish Airlines (choć w przypadku tego ostatniego przedsiębiorstwa poziom był od 2015 r. stabilny ze względu na kontekst geopolityczny), jak pokazano na wykresie poniżej.

               Zmiany udziałów w rynku w odniesieniu do Afryki Subsaharyjskiej, Bliskiego Wschodu i Azji
                  (lata 2008-2016)

                        AFKL
                           19

                        Inni przewoźnicy

                        Ogółem UE

                        GCC
                           20

                        TK
                           21

               Źródło: Tabela sporządzona przez Air France na podstawie danych pochodzących z MIDT
                  22

               21.Jak to podkreślono wcześniej, przed szczególnie istotnym wyzwaniem stanęły przedsiębiorstwa europejskie i ich platformy połączeń, w odniesieniu do przepływów stanowiących największą część ruchu pasażerskiego (jak Europa–Azja), i do przepływów o największym przyroście (jak Afryka–Azja). Air France, z tradycyjnie ugruntowaną pozycją na większości tych tras ze względu na swój węzeł lotniczy Paryż-CDG, było szczególnie narażone na takie zakłócenia w ruchu, co stanowi właśnie wydarzenie, które doprowadziło do zwolnień.

               Spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie

               22.Najwięcej zwolnień przeprowadzono w Île-de-France (76,2 %) i w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże (Provence-Alpes-Côte d'Azur – (11,7 %). Oczekiwany wpływ w obu regionach związany jest z trudnościami dotyczącymi przesunięć pracowników w wieku powyżej 50 lat. Ta kategoria wiekowa dotyczy 79 % łącznej liczby zwolnień. W regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże trudności te są również związane z wyższą niż średnia liczbą osób poszukujących pracy.

               23.Stopa bezrobocia w regionie Île-de-France jest zazwyczaj niższa niż poziom bezrobocia w całej Francji kontynentalnej, ponieważ obejmuje on region paryski. W trzecim kwartale 2017 r., stopa bezrobocia wynosiła 8,4 %
                  23
               , o jeden punkt procentowy mniej niż średnia stopa bezrobocia we Francji (9,4 %). Region ma jednak problemy związane z bezrobociem długotrwałym i poszukującymi pracy osobami w wieku powyżej 50 lat. Najnowsze statystyki
                  24
                wskazują, że liczba długotrwale bezrobotnych (od 12 do 24 miesięcy) w regionie Ile de France w porównaniu z rokiem poprzednim wzrosła w 2017 r. o 19 480 osób (11 %)
                  25
               . Osoby poszukujące pracy, które były bezrobotne przez okres co najmniej jednego roku, stanowią 43,7 % łącznej liczby osób poszukujących pracy w regionie
                  26
               . Ponadto liczba osób poszukujących pracy w wieku powyżej 50 lat wzrosła w ostatnim kwartale 2017 r. w porównaniu z ostatnim kwartałem 2016 r.
                  27
                o 4,7 % (5,6 % w przypadku kobiet).

               24.Z drugiej strony, stopa bezrobocia w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże wyniosła 11,1 %
                  28
               , czyli prawie dwa punkty procentowe więcej niż w całej Francji. W tym regionie liczba osób poszukujących pracy w wieku powyżej 50, lat wzrosła w trzecim kwartale 2017 r. o 6 % w porównaniu z tym samym kwartałem 2016 r.
                  29
                a liczba poszukujących pracy osób bezrobotnych przez co najmniej 12 miesięcy wzrosła w tym samym okresie
                  30
                o 7 % (14 010 osób).

               Beneficjenci objęci pomocą i proponowane działania

               Beneficjenci objęci pomocą

               25.Szacuje się, że z proponowanych środków skorzystają wszyscy zwolnieni pracownicy (1 858 osób). Podział tych pracowników według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco:

                        Kategoria

                        Liczba
                           beneficjentów objętych pomocą

                        Płeć:

                        Mężczyźni:

                        974

                        (52,4 %)

                        Kobiety:

                        884

                        (47,6 %)

                        Obywatelstwo:

                        Obywatele UE:

                        1 849

                        (99,5 %)

                        Obywatele spoza UE:

                        9

                        (0,5 %)

                        Grupa wiekowa:

                        15–24 lat:

                        0

                        (0,0 %)

                        25–29 lat:

                        0

                        (0,0 %)

                        30–54 lat:

                        661

                        (35,6 %)

                        55–64 lat:

                        1 196

                        (64,4 %)

                        osoby w wieku powyżej 64 lat:

                        1

                        (0,0 %)

               Kwalifikowalność proponowanych działań

               26.Środkiem, w odniesieniu do którego władze francuskie ubiegają się o współfinansowanie z EFG, jest urlop przeznaczony na zmianę kwalifikacji (congé de reclassement)
                  31
               . Środek ten jest skierowany do pracowników, którzy w chwili dobrowolnego odejścia z pracy nie posiadają jeszcze sprecyzowanych planów dotyczących zmiany kwalifikacji i pragną skorzystać w okresie do dwunastu miesięcy, a w pewnych okolicznościach do 15 miesięcy
                  32
               , ze środków służących przekwalifikowaniu, usług doradczych, wskazówek lub pomocy w założeniu lub przejęciu przedsiębiorstwa itd.

               27.Zindywidualizowane usługi, które mają zostać zapewnione zwolnionym pracownikom korzystającym z urlopu na zmianę kwalifikacji, obejmują następujące działania:

               –Usługi doradcze i poradnictwo zawodowe dla pracowników Pracownikom zostaną udzielone wskazówki i wsparcie w ich dążeniach do zmiany kwalifikacji zawodowych i zatrudnienia lub rozpoczęcia działalności gospodarczej na własny rachunek. Uczestnicy będą mogli skorzystać z poradnictwa i doradztwa w zakresie przekwalifikowania, wsparcia w poszukiwaniu pracy, coachingu, informacji na temat dostępnych szkoleń, środków służących promocji przedsiębiorczości oraz porad dotyczących zakładania przedsiębiorstwa (które mogą obejmować takie kwestie jak: pozyskiwanie funduszy, pomoc w sporządzaniu biznesplanu oraz inne środki wspierające przedsiębiorczość) itp.

               –Szkolenie zawodowe Pracownikom zostaną zaproponowane różne rodzaje szkoleń dostosowanych do ich potrzeb określonych przez doradców świadczących swoje usługi. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na parcours encadrés, które są trwającymi przez dłuższy okres szkoleniami zawodowymi związanymi z kwalifikacjami, na które jest zapotrzebowanie. Przykłady na możliwe oferowane szkolenia zawodowe: szkolenie w zakresie uprawy winorośli i produkcji wina, pszczelarstwo, świadectwo kwalifikacji zawodowych (CAP) w zakresie
                  33
                usług związanych z produktami spożywczymi i napojami, w zawodzie piekarza, pielęgniarki, szkolenie celem uzyskania DAEFLE (stopień kwalifikacji w zakresie nauczania języka francuskiego jako języka obcego), szkolenie dla kierowców przewożących nie więcej niż dziewięciu pasażerów itp.

               –Wkład finansowy na naprawę lub rozpoczęcie działalności gospodarczej Pracownicy, którzy rozpoczną własną działalność gospodarczą (odzyskanie lub rozpoczęcie działalności gospodarczej), otrzymają do 15 000 EUR na pokrycie kosztów rozpoczęcia działalności, inwestycje w aktywa oraz wydatki bieżące; Wkład wypłacany będzie w kilku ratach po osiągnięciu określonych założonych celów. Pierwsza rata w wysokości 3 000 EUR zostanie wypłacona po przedstawieniu dowodu potwierdzającego założenie lub przejęcie przedsiębiorstwa, np. potwierdzenia rejestracji. Druga i trzecia rata, w wysokości 6 000 EUR każda, zostanie wypłacona po przedłożeniu pierwszej i drugiej deklaracji VAT potwierdzającej, że obroty ze sprzedaży wyniosły co najmniej – odpowiednio – 500 EUR i 1 000 EUR. Osoby pracujące na własny rachunek (w języku francuskim auto-entrepreneurs lub micro-entrepreneurs) i przedsiębiorcy indywidualni, którzy korzystają z uproszczonych procedur administracyjnych, podatkowych i zobowiązań socjalnych (entreprise individuelle avec toutes ses derogations), otrzymają drugą i trzecią ratę w wysokości 6 000 EUR po przedstawieniu RSI
                  34
                pierwszego i drugiego sprawozdania z działalności, wykazujących odpowiednio obroty w wysokości co najmniej 200 EUR i 500 EUR, wraz z dowodem zapłaty wszelkich należności.

               –Dodatek na poszukiwanie pracy Zasiłek ten wypłacany jest co miesiąc przez cały czas trwania urlopu. Wynosi on 70 % ostatniego wynagrodzenia brutto pracownika. Kwota jest obliczana przy założeniu, że pracownicy uczestniczą w pełnym wymiarze czasu w środkach aktywnej polityki rynku pracy; w innym wypadku zasiłek z EFG w przypadku każdego pracownika będzie wypłacany w sposób proporcjonalny.

               –Dodatek z tytułu mobilności Pracownik objęty pomocą, który podejmie zatrudnienie wymagające przeprowadzki o ponad 100 km od obecnego miejsca zamieszkania, otrzyma jednorazową kwotę w wysokości 3 000 EUR na pokrycie niezbędnych wydatków. Kwota ta zostanie zwiększona o 500 EUR w odniesieniu do niebędącego w separacji małżonka, partnera PACS
                  35
                lub konkubenta oraz o dodatkowe 500 EUR na dziecko.

               28.Opisane proponowane działania stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

               29.Francja dostarczyła wymaganych informacji na temat działań, do których zobowiązane jest przedmiotowe przedsiębiorstwo na mocy ustawodawstwa krajowego lub układów zbiorowych. Potwierdzono, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi tego typu działań.

               Szacowany budżet

               30.Szacowane łączne koszty wynoszą 16 490 805 EUR i obejmują wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 16 410 805 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 80 000 EUR.

               31.Całkowity objęty wnioskiem finansowy wkład z EFG wynosi 9 894 483 EUR (60 % łącznych kosztów).

                        Działania

                        Szacowana liczba uczestników

                        Szacowany koszt na uczestnika
                        (w EUR)

                        Szacowane łączne koszty

                        (w EUR)
                           36

                        Zindywidualizowane usługi (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Usługi doradcze i poradnictwo zawodowe dla pracowników
                           (orientation professionelle, services de reclassement)

                        1 485

                        1 951

                        2 897 150

                        Szkolenie zawodowe
                           (formation)

                        363

                        2 562

                        929 873

                        Wkład finansowy na naprawę lub rozpoczęcie działalności gospodarczej
                           (aides à la creation d'entreprise)

                        456

                        15 000

                        6 840 000

                        Ogółem a):

                        udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        10 667 023

                        (65 %)

                        Dodatki i zachęty (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Dodatek na poszukiwanie pracy
                           (allocation de congé de reclassement)

                        1 750

                        3 188

                        5 579 622

                        Dodatek z tytułu mobilności
                           (aides à la mobilité geographique)

                        57

                        2 880

                        164 160

                        Ogółem b):

                        udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        5 743 782

                        (35 %)

                         Działania na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG

                        1. Działania przygotowawcze

                        –

                        0

                        2. Zarządzanie

                        –

                        0

                        3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji

                        –

                        0

                        4. Kontrola i sprawozdawczość

                        –

                        80 000

                        Ogółem c):

                        udział procentowy w kosztach łącznych:

                        –

                        80 000

                        (0,49 %)

                        Łączne koszty (a + b + c):

                        –

                        16 490 805

                        Wkład z EFG (60 % łącznych kosztów)

                        –

                        9 894 483

               32.Koszty działań przedstawione w powyższej tabeli jako działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG nie przekraczają 35 % łącznych kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług. Francja potwierdziła, że działania te są uzależnione od czynnego zaangażowania się objętych pomocą beneficjentów w poszukiwanie pracy lub szkolenia.

               33.Francja potwierdziła, że koszty inwestycji tytułem prowadzenia działalności na własny rachunek, rozpoczęcia działalności gospodarczej i przejęć pracowniczych nie przekroczą 15 000 EUR na jednego beneficjenta.

               Okres kwalifikowalności wydatków

               34.Francja rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą w dniu 19 maja 2015 r. Wydatki na te działania kwalifikują się zatem do objęcia finansowaniem z EFG od dnia 19 maja 2015 r. do dnia 23 października 2019 r.

               35.Francja zaczęła ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 23 października 2017 r. Wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 23 października 2017 r. do dnia 23 kwietnia 2020 r.

               Komplementarność wobec działań finansowanych z funduszy krajowych lub unijnych

               36.Źródłem krajowego finansowania w formie płatności zaliczkowych lub współfinansowania jest Air France.

               37.Władze francuskie nie wykazały, w jaki sposób opisane powyżej środki uzupełniają działania finansowane z funduszy strukturalnych. Potwierdziły one jednak, że opisane powyżej środki dofinansowywane z EFG nie będą finansowane z innych instrumentów finansowych Unii. Francja wyjaśniła, że nie przewiduje się żadnej interwencji publicznej mającej na celu wsparcie byłych pracowników Air France. Jako że Air France jest spółką in bonis (tj. nie znajduje się w likwidacji), zatrudniającą około 1 000 pracowników, ma obowiązek w pełni pokryć koszty środków wspierających zmianę kwalifikacji zwolnionych pracowników (zob. przypis 31 dotyczący urlopu przeznaczonego na zmianę kwalifikacji w pkt 26).

               Procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub też z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi

               38.Francja poinformowała, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług opracowano w drodze konsultacji z przedstawicielami beneficjentów objętych pomocą oraz z partnerami społecznymi. W dniu 10 lutego 2015 r. Air France i związki zawodowe uzgodniły plan Perform 2020 dotyczący dobrowolnych zwolnień obsługi naziemnej w 2015 r. W 2015 r. i w pierwszym kwartale 2016 r. odbyły się różne spotkania z centralną radą zakładową (Comité Central d'Entreprise) w sprawie planu Perform 2020 w odniesieniu do dobrowolnego odejścia z pracy w latach 2015 i 2016 personelu pokładowego i personelu naziemnego.

               Systemy zarządzania i kontroli

               39.Wniosek zawiera opis systemu zarządzania i kontroli, w którym określono obowiązki zaangażowanych podmiotów. Francja poinformowała Komisję, że wkładem finansowym zarządzać będzie Délégation générale à l’emploi et à la formation professionnelle (DGEFP) Ministerstwa Pracy, Zatrudnienia, Szkoleń Zawodowych i Dialogu Społecznego, a w szczególności jednostka Fonds national de l'emploi (DGEFP - MFNE). Płatności dokonywane będą w ramach DGEFP przez jednostkę Affaires financières (DGEFP – MAFI). Jednostka Organisation des contrôles (DGEFP -MOC) sprawuje w porozumieniu z instytucją audytową kontrolę administracyjną i finansową. Francuską instytucją audytową dla EFG jest Commission interministérielle de coordination des contrôles (CICC).

               Zobowiązania podjęte przez przedmiotowe państwo członkowskie

               40.Francja przedstawiła wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi:

               –w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji;

               –spełniono określone w przepisach krajowych i UE wymogi dotyczące zwolnień grupowych;

               –kontynuując działalność po dokonaniu zwolnień, przedsiębiorstwo Air France wywiązało się ze zobowiązań prawnych dotyczących zwolnień i odpowiednio zatroszczyło się o pracowników;

               –proponowane działania nie będą finansowane ze środków innych unijnych funduszy lub instrumentów finansowych oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania;

               –wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa.

               WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek budżetowy

               41.Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  37
               .

               42.Po przeanalizowaniu wniosku pod kątem warunków określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG i po uwzględnieniu liczby beneficjentów objętych wsparciem, proponowanych działań i szacowanych kosztów, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG w kwocie 9 894 483, EUR, która stanowi 60 % łącznych kosztów proponowanych działań, tak by zapewnić wkład finansowy w odpowiedzi na złożony wniosek.

               43.Decyzja o uruchomieniu EFG, której dotyczy wniosek, zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  38
               .

               Powiązane akty prawne

               44.Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia środków z EFG Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia kwoty 9 894 483 EUR do odpowiedniej linii budżetowej.

               45.Równocześnie z przyjęciem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przyjmie decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego wchodzącego w życie w dniu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą proponowaną decyzję w sprawie uruchomienia środków z EFG.

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie
                  wniosku od Francji – EGF/2017/009 FR/Air France

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  39
               , w szczególności jego art. 15 ust. 4,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  40
               , w szczególności jego pkt 13,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  41
               .

               (3)W dniu 23 października 2017 r. Francja przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w Air France we Francji. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG, ustanowione w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

               (4)Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy w wysokości 9 894 483 EUR w odpowiedzi na wniosek złożony przez Francję.

               (5)W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2018 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 9 894 483 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [the date of its adoption]
                  42*.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (2)

                        W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

                     (3)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).

                     (4)

                        Wniosek dotyczy 15 regionów. W dwóch ze wspomnianych regionów skoncentrowanych jest 88 % zwolnień.

                     (5)

                        Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1.

                     (6)

                        Zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

                     (7)

                        Dokumentem uzupełniającym będzie „convention de rupture à l'amiable”.

                     (8)

                        ICAO (
                  www.icao.int
                  )

                     (9)

                        Ocena perspektyw rynkowych przedsiębiorstwa Boeing na 2016 r. („Current Market Outlook”).

                     (10)

                        Airbus A380 jest dwupokładowym, szerokokadłubowym samolotem odrzutowym o czterech silnikach, produkowanym przez europejskiego producenta Airbus. Jest on największym na świecie samolotem pasażerskim. Posiada on miejsca dla 525 osób w typowej konfiguracji obejmującej trzy klasy lub do 853 osób w konfiguracji all-economy.

                     (11)

                        Samolot szerokokadłubowy, zwany również dwuprzejściowym ma na tyle szeroki kadłub, że mieszczą się w nim dwa przejścia dla pasażerów, z siedmioma lub więcej miejscami w jednym rzędzie.

                     (12)

                        Ascend dostarcza informacji na temat rynku lotniczego.
                  http://ascend.flightglobal.com

                     (13)

                        OAG jest firmą zajmującą się gromadzeniem informacji dotyczących podróży lotniczych, która dostarcza rzetelnych rozkładów lotów i innych analiz lotniczych, w tym analiz tras lotniczych, śledzenia lotów i danych lotów.
                  www.oag.com

                     (14)

                  http://www.openandfairskies.com/wp-content/themes/custom/media/White.Paper.pdf

                     (15)

                  http://www.openandfairskies.com/wp-content/uploads/2017/02/Tillerson-Letter-020117.pdf

                     (16)

                        Źródło: Dane służb Air France dotyczące opłat i podatków lotniskowych. W oparciu o opłaty i podatki, które Air France zapłaciło w danych portach lotniczych.

                     (17)

                        EGF/2017/009 FR/Air France (przedmiot niniejszego wniosku w sprawie decyzji), jak również EGF/2013/014 FR Air France, COM(2014) 701 i EGF/2015/004 IT Alitalia, COM(2015) 397.

                     (18)

                        Liczba dostępnych miejsc na kilometr.

                     (19)

                        Air France – KLM.

                     (20)

                        Emirates, Qatar Airways i Etihad.

                     (21)

                        Turkish Airlines.

                     (22)

                        MIDT jest skrótem dla taśm magnetycznych z danymi marketingowymi (Marketing Information Data Tapes).

                     (23)

                  https://www.insee.fr/fr/statistiques/2012804#tableau-TCRD_025_tab1_regions2016

                     (24)

                        Czwarty kwartał 2017 r. dla Île-de-France i trzeci kwartał 2017 r. dla regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże.

                     (25)

                  http://idf.direccte.gouv.fr/sites/idf.direccte.gouv.fr/IMG/pdf/defm_12_2017_ile-de-france.pdf

                     (26)

                        Ibidem.

                     (27)

                        Ibidem.

                     (28)

                  https://www.insee.fr/fr/statistiques/2012804#tableau-TCRD_025_tab1_regions2016

                     (29)

                  http://paca.direccte.gouv.fr/sites/paca.direccte.gouv.fr/IMG/pdf/2018-01_-_synthese_paca.pdf

                     (30)

                        Ibidem.

                     (31)

                        Jeśli chodzi o urlop przeznaczony na zmianę kwalifikacji (congé de reclassement), art. L1233-71 francuskiego kodeksu pracy przewiduje, że przedsiębiorstwo zatrudniające więcej niż tysiąc osób jest zobowiązane do zapewnienia określonych w tym artykule środków przez okres nie krótszy niż cztery miesiące. Zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami okres od piątego miesiąca nie jest w związku z tym obowiązkowy i może zostać objęty wkładem z EFG zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Air France postanowiło zaproponować środki na okres co najmniej sześciu miesięcy i maksymalnie dwunastu miesięcy. Wniosek nie przewiduje żadnego wkładu z EFG w okresie pierwszych czterech miesięcy urlopu przeznaczonego na zmianę kwalifikacji, jako że jest to ustawowe minimum.

                     (32)

                        W drodze wyjątku, dla pracowników uczestniczących w programie parcours encadré (np. szkolenia zawodowe o długim czasie trwania związane z kwalifikacjami, na które jest zapotrzebowanie) urlop przeznaczony na zmianę kwalifikacji congé de reclassement może zostać wydłużony do 15 miesięcy, aby umożliwić zakończenie parcours encadré i o dodatkowe trzy miesiące na objęte pomocą poszukiwanie pracy.

                     (33)

                        CAP oznacza świadectwo kwalifikacji zawodowych

                     (34)

                        Régime Social des Indépendants (system zabezpieczenia społecznego dla osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą).

                     (35)

                        Partnerzy związani cywilnym paktem solidarności (pacte civil de solidarité (PACS)). Partnerzy PACS mają w stosunku do siebie wzajemne zobowiązania. PACS ma również skutki dla praw socjalnych i płacowych, majątku i mieszkania partnera oraz dla spraw podatkowych.

                     (36)

                        Suma poszczególnych kwot nie jest równa łącznej kwocie ze względu na zaokrąglenia.

                     (37)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (38)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (39)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (40)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (41)

                        Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (42)
                  *
                        Date to be inserted by the Parliament before the publication in OJ.