				|

		52011PC0862

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej /* KOM/2011/0862 wersja ostateczna - 2011/0418 (COD) */

			   	UZASADNIENIE

1.
KONTEKST WNIOSKU

Głównym celem niniejszego wniosku jest
zapewnienie wsparcia dla rynku przedsiębiorstw społecznych poprzez
poprawę skuteczności pozyskiwania środków finansowych przez
fundusze inwestycyjne ukierunkowane na te przedsiębiorstwa.
Przedsiębiorstwa społeczne[1]
to nowo powstający sektor w UE. Są to przedsiębiorstwa, których
celem podstawowym jest raczej osiąganie skutków
społecznych niż generowanie zysków dla udziałowców lub innych
zainteresowanych stron. Przedsiębiorstwo
społeczne stara się osiągać skutki społeczne,
wykorzystując techniki biznesowe, w tym finansowanie
przedsiębiorczości. Chociaż sektor jest nowy, charakteryzuje
się szybkim wzrostem. Zgodnie ze sprawozdaniem Global Enterprise Monitor z
2009 r., zatrudnienie w różnych formach przedsiębiorstw
społecznych w wybranych państwach członkowskich UE znalazło
3–7,5 % siły roboczej.
Przedsiębiorstwa społeczne to niemal
wyłącznie MŚP. Misja społeczna przedsiębiorstw
społecznych wiąże się ze szczególnym uwzględnieniem
zrównoważonego rozwoju lub wzrostu sprzyjającego włączeniu
społecznemu oraz rozwiązywania problemów społecznych w
społeczeństwach UE, co oznacza, że inwestycje w
przedsiębiorstwa społeczne mają większe szanse
przynieść pozytywne skutki społeczne niż inwestycje w
MŚP ogółem. Z niektórych oszacowań, na przykład
przeprowadzonych przez J.P. Morgan, wynika, że możliwy jest szybki
rozwój inwestycji społecznych i wartość tego rynku może
znacznie przekroczyć 100 mld EUR, co podkreśla potencjał tego
nowo powstającego sektora[2].
Zapewnienie dalszego rozwoju i rozkwitu
przedmiotowego sektora stanowiłoby zatem cenny wkład w
realizację celów strategii „Europa 2020”.
Przedsiębiorstwa społeczne
czerpią znaczną część swojego finansowania z dotacji
pochodzących od fundacji, osób prywatnych lub z sektora publicznego. Jako
przedsiębiorstwa muszą one jednak korzystać z szerszej gamy
inwestycji i źródeł finansowania, aby osiągnąć
trwały wzrost. W tym względzie unijny rynek funduszy inwestycyjnych
zaczął odgrywać znaczącą rolę.
Wykształcił się rynek funduszy inwestycyjnych, którego
głównym celem jest inwestowanie w przedsiębiorstwa społeczne.
Aby odróżnić takie fundusze celowe od funduszy inwestycji
społecznych o szerszym zakresie, w niniejszym wniosku wspomniane fundusze
celowe nazywa się funduszami na rzecz przedsiębiorczości
społecznej. Wzrost funduszy na rzecz przedsiębiorczości
społecznej odzwierciedla rosnące zainteresowanie wielu inwestorów
dokonywaniem inwestycji, zazwyczaj w ramach szerszego portfela, których cel
polegający na osiągnięciu pozytywnych skutków społecznych
jest nadrzędny w stosunku do dążenia do wypracowania zysków
finansowych.
Dowody świadczące o
niedociągnięciach regulacyjnych i rynkowych wskazują dwa
problemy, które ograniczają wzrost funduszy na rzecz przedsiębiorczości
społecznej.
Po pierwsze wymogi regulacyjne na szczeblu UE
i krajowym nie zostały przygotowane w taki sposób, aby ułatwiać
pozyskiwanie kapitału przez wspomniane rodzaje funduszy. Transgraniczne
pozyskiwanie kapitału jest kosztowne i skomplikowane ze względu na
rozdrobnienie i niepełny charakter przepisów krajowych, które
regulują „oferty na rynku niepublicznym”[3] za granicą.
Zachowanie zgodności z różnymi przepisami krajowymi regulującymi
funkcjonowanie „ofert na rynku niepublicznym” w celu wyboru grup inwestorów
zwiększa koszty kapitału dla tych funduszy. Ponadto fundusze na rzecz
przedsiębiorczości społecznej nie we wszystkich państwach
członkowskich dobrze prosperują, a ich rozkład geograficzny jest
obecnie nierównomierny.
Wyniki konsultacji z państwami
członkowskimi wyraźnie wskazują, że w większości
przypadków fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej
są regulowane ogólnymi przepisami krajowymi mającymi zastosowanie do
ofert na rynku niepublicznym bądź szczególnymi przepisami prawnymi,
które wprowadza się w odniesieniu do venture capital lub private
equity. Kilka państw członkowskich posiada także przepisy
szczególne dotyczące funduszy inwestycji społecznych o szerszym
zakresie, które są także otwarte dla inwestorów detalicznych.
Wspomniane fundusze inwestycji społecznych o szerszym zakresie
niekoniecznie ukierunkowują swoje inwestycje wyłącznie na
przedsiębiorstwa społeczne. Dowody przedstawione w ocenie skutków
pokazują, że rozdrobnienie i niepełny charakter przepisów
krajowych dotyczących funduszy na rzecz przedsiębiorczości
społecznej oraz brak dostosowania tych przepisów do potrzeb funduszy
doprowadziły do obciążeń kosztowych i ograniczyły
skuteczny dostęp wspomnianych funduszy do rynków kapitałowych. Pomimo
dużego zainteresowania inwestorów strategiami inwestycji społecznych
wspomniane obciążenia regulacyjne utrudniają tworzenie
efektywnych pod względem wielkości funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej (średnia wartość
aktywów funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej
objętych zarządzaniem rzadko przekracza 20 mln EUR).
Po drugie potencjalni inwestorzy funduszy na
rzecz przedsiębiorczości społecznej mają do czynienia z
szeregiem różnych ofert inwestycji społecznych, różnymi
poziomami informacji na temat inwestycji społecznych, wyborem lub
kontrolą przedsiębiorstw społecznych i różnymi
podejściami do pomiaru wyników społecznych tych przedsiębiorstw.
Same fundusze i ich docelowe przedsiębiorstwa społeczne mogą
natomiast napotykać koszty związane z istnieniem pokrywających
się lub konkurencyjnych środków samoregulacyjnych w odniesieniu do
wspomnianych wyżej kwestii. Następuje utrata zaufania w oczach
inwestorów.
Wspomniane trudności utrudniają
skuteczne przepływy kapitału do funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, a tym samym przepływ
kapitału do samych przedsiębiorstw społecznych, i stanowią
przeszkodę w rozwoju jednolitego rynku inwestycji w tym obszarze.
W takich okolicznościach Komisja
zobowiązała się w Akcie o jednolitym rynku (Single Market Act)[4] do wprowadzenia kilku środków mających na celu zapewnienie
warunków, w których unijne przedsiębiorstwa społeczne mogą
rozkwitać, m.in. poprzez usunięcie takich trudności w zakresie
finansowania. Niniejszy wniosek w sprawie europejskich ram dla funduszy na
rzecz przedsiębiorczości społecznej jest inicjatywą
będącą realizacją tego zobowiązania; stanowi on
część inicjatywy Komisji na rzecz
przedsiębiorczości społecznej (COM(2011)
682/2), której celem jest rozwiązanie problemów o szerszym zakresie w
przedmiotowym sektorze.
Celem rozporządzenia, którego dotyczy
niniejszy wniosek, jest ustanowienie ram prawnych dostosowanych do potrzeb
przedsiębiorstw społecznych, inwestorów zainteresowanych
finansowaniem takich przedsiębiorstw oraz specjalistycznych funduszy inwestycyjnych,
które mają pośredniczyć między nimi. Rozporządzenie ma
zapewnić wysoki poziom jasności w odniesieniu do cech, które
odróżniają fundusze na rzecz przedsiębiorczości
społecznej od szerszej kategorii alternatywnych funduszy inwestycyjnych.
Wyłącznie fundusze, które posiadają takie cechy
wyróżniające, są uprawnione do pozyskiwania środków
finansowych na mocy europejskich ram dla funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, których dotyczy niniejszy
wniosek.
Problemy te są podejmowane w
rozporządzeniu, którego dotyczy niniejszy wniosek. Wprowadzono w nim
jednolite wymogi dla zarządzających przedsiębiorstwami
zbiorowego inwestowania, które działają pod nazwą „europejski
fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej”. W rozporządzeniu
tym wprowadza się również wymogi dotyczące portfela
inwestycyjnego, technik inwestycyjnych oraz kwalifikowalnych
przedsiębiorstw, na które mogą być ukierunkowane kwalifikowalne
fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Wprowadza
się także jednolite przepisy określające, które kategorie
inwestorów mogą być celem kwalifikowalnego funduszu na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, oraz przepisy dotyczące
wewnętrznej organizacji zarządzających, którzy wprowadzają
takie fundusze do obrotu. Ponieważ zarządzający
przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania działającymi pod
nazwą „europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości
społecznej” będą podlegać identycznym przepisom prawa
materialnego w całej UE, będą oni korzystać z jednolitych
wymogów dotyczących rejestracji oraz z obowiązującego w całej
Unii paszportu, co pomoże stworzyć równe warunki działania dla
wszystkich uczestników rynku finansowania przedsiębiorców
społecznych.
Rozporządzenie w sprawie europejskich
funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którego dotyczy
niniejszy wniosek, stanowi uzupełnienie wniosku dotyczącego
rozporządzenia […] w sprawie funduszy venture capital. Oba wnioski
mają różne cele i jeżeli zostaną przyjęte,
będą współistnieć jako autonomiczne, niezależne od
siebie akty prawne.
Fundusze venture capital koncentrują
się na zapewnianiu finansowania kapitałowego na
rzecz MŚP, ale zazwyczaj nie osiągają opartego na aktywach
progu, który określa paszport dostępny dla zarządzających
dużym funduszem na podstawie dyrektywy 2011/61/WE (w sprawie zarządzających
alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi). Chociaż przedsiębiorstwa
społeczne są również MŚP, a fundusze ukierunkowane na
przedsiębiorstwa społeczne działają również
poniżej opartych na aktywach progów określonych w dyrektywie
2011/61/WE, to gama kwalifikowalnych narzędzi finansowania proponowanych w
rozporządzeniu w sprawie europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej wykracza poza finansowanie
kapitałowe – typowy instrument dla przedsiębiorstw rozpoczynających
działalność w sektorze technologii. Oprócz finansowania
kapitałowego przedsiębiorstwa społeczne korzystają
także z innych form finansowania, łącząc finansowanie z
sektora publicznego i prywatnego, instrumenty dłużne lub małe
pożyczki i kredyty. W proponowanych przepisach dotyczących funduszy
na rzecz przedsiębiorczości społecznej przewiduje się zatem
szerszą gamę kwalifikowalnych narzędzi inwestycyjnych
dostępnych dla funduszy venture capital.
Ponadto kwestie związane z
przejrzystością inwestycji w przedsiębiorstwa społeczne
różnią się od ogólnych obowiązków sprawozdawczych, które
przewidziano w obszarze venture capital: inwestycje w
przedsiębiorczość społeczną są ukierunkowane na
pewnego rodzaju „zysk społeczny” lub pozytywne skutki społeczne.
Proponowane przepisy zawierają specjalne sekcje, w których nacisk
kładzie się na informacje dotyczące skutków społecznych,
ich pomiar i zastosowane strategie, które mają ułatwić ich
osiągnięcie.
Z tych powodów preferowanym wyborem jest
istnienie w UE dwóch niezależnych ram dotyczących venture capital
i przedsiębiorczości społecznej, które funkcjonowałyby
równolegle.
Należy podjąć dalsze
działania, aby zagwarantować, że realizacja praw przyznanych na
mocy niniejszego rozporządzenia zarządzającym europejskimi funduszami na rzecz przedsiębiorczości
społecznej i europejskim funduszom na rzecz przedsiębiorczości
społecznej, którymi zarządzają, nie
będzie utrudniona przez przeszkody podatkowe. Odpowiednie przepisy podatkowe – chociaż niezależne od
niniejszego rozporządzenia – są jego ważnym uzupełnieniem i
pomagają w rozwijaniu w pełni funkcjonalnego rynku europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości
społecznej w UE. Mogłyby zapewnić skuteczne
przepływy kapitału do europejskich funduszy na
rzecz przedsiębiorczości społecznej i ostatecznie do
kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych, w które te fundusze
inwestują.

2.
WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
2.1.
Konsultacje z zainteresowanymi stronami

W dniu 13 lipca 2011 r. służby
Komisji rozpoczęły konsultacje społeczne w sprawie możliwych
środków poprawy dostępu do finansowania ze środków funduszy
inwestycyjnych dla przedsiębiorstw społecznych; konsultacje te
zakończyły się w dniu 14 września 2011 r[5].. Otrzymano
łącznie 67 odpowiedzi, z którymi można się zapoznać na
stronie internetowej:
http://ec.europa.eu/internal_market/consultations/2011/social_investment_funds_en.htm.
Ponadto za pośrednictwem Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych przeprowadzono także konsultacje z organami
regulacyjnymi i organami nadzoru, w tym za pośrednictwem kwestionariusza,
w którym proszono o podanie dodatkowych szczegółów dotyczących
istniejących krajowych systemów funduszy inwestycji społecznych, jak
również funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej.
Działania te wpisują się w
szerszy kontekst prac Komisji i konsultacji nad Aktem o jednolitym rynku,
podczas których również określono rolę przedsiębiorstw
społecznych i ich finansowania oraz omawiano ją z zainteresowanymi
stronami i uczestnikami tych konsultacji. W rezultacie Komisja
rozpoczęła samodzielną inicjatywę na
rzecz przedsiębiorczości społecznej, która umożliwiła
prowadzenie dalszych dyskusji z zainteresowanymi stronami, między innymi podczas
warsztatów, które odbyły się w maju 2011 r.

2.2.
Ocena skutków

Zgodnie ze swoją polityką w zakresie
lepszego stanowienia prawa Komisja przeprowadziła ocenę skutków
różnych wariantów polityki.
Podczas analizy stwierdzono dwa kluczowe
problemy: z jednej strony, udostępniane inwestorom informacje na temat
przedsiębiorstw społecznych, polityki inwestycyjnej i procedur
kontrolnych stosowanych przez fundusze na rzecz przedsiębiorczości
społecznej oraz pomiaru skutków społecznych są
niewystarczające lub nie są przedstawiane w porównywalny sposób. Z
drugiej strony, podejścia regulacyjne do pozyskiwania środków
finansowych przez organizacje specjalizujące się w inwestycjach w
przedsiębiorstwa społeczne nie były wystarczająco
dostosowane do specjalnych potrzeb funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej.
Po pierwsze uczestnikom rynku brakuje zaufania
do dostępnych informacji, nie mogą oni z łatwością
stwierdzić, które fundusze ukierunkowane są na przedsiębiorstwa
społeczne, oraz nie mają pewności co do skutków
społecznych, które mogą osiągnąć, inwestując w
takie fundusze. Drugi problem odnosi się do niedociągnięć
regulacyjnych: systemy krajowe, które regulują pozyskiwanie środków
finansowych poza otwartymi rynkami (oferty na rynku niepublicznym), są
rozbieżne i nie są specjalnie dostosowane do potrzeb funduszy na
rzecz przedsiębiorczości społecznej i zarządzających
nimi. Oznacza to, że transgraniczne pozyskiwanie środków finansowych
jest złożone i charakteryzuje się rozbieżnościami
regulacyjnymi. Wobec braku jednolitych przepisów na poziomie UE fundusze na
rzecz przedsiębiorczości społecznej prawdopodobnie nadal
będą pozyskiwać środki finansowe na cele społeczne na
poziomie krajowym.
Podczas analizy określono tym samym trzy
podstawowe cele: poprawę jasności i porównywalności funduszy
inwestycyjnych ukierunkowanych na przedsiębiorstwa społeczne;
udoskonalenie narządzi oceny i analizy skutków społecznych; oraz
lepsze odzwierciedlenie potrzeb funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej
w przepisach mających zastosowanie do takich funduszy w całej Unii.
W świetle wspomnianych celów
przeanalizowano szereg wariantów.
W odniesieniu do zwiększenia
jasności i porównywalności funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej w ocenie skutków zbadano
różne warianty poprawy przejrzystości przez samoregulację
(kodeksy postępowania), ustanowienie oznaczenia UE wraz ze
zharmonizowanymi i wiążącymi środkami
służącymi egzekwowaniu zgodności. W celu udoskonalenia
narzędzi oceny i analizy skutków społecznych zbadano różne
warianty od ustanowienia forów dyskusyjnych dla zainteresowanych stron po
zainicjowanie dalszego badania sposobu zharmonizowania narzędzi oceny na
poziomie UE. W odniesieniu do poprawy transgranicznego pozyskiwania
środków finansowych przez takie fundusze i otoczenia regulacyjnego, które
reguluje oferty na rynku niepublicznym za granicą, warianty
obejmowały wspieranie wzajemnego uznawania krajowych przepisów w zakresie
ofert na rynku niepublicznym, stosowanie przepisów dotyczących venture
capital także w celu ułatwiania pozyskiwania środków
finansowych przez fundusze na rzecz przedsiębiorczości
społecznej, stworzenie dostosowanego systemu pozyskiwania środków
finansowych dla takich funduszy i stworzenie samodzielnych europejskich ram
finansowania dla takich funduszy.
W ocenie skutków opowiedziano się za
samodzielnymi ramami określania funduszy i przepisów mających do nich
zastosowanie w celu ułatwienia krajowego i transgranicznego pozyskiwania
środków finansowych, z uwzględnieniem opracowania europejskiej
„marki” funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej wspieranej
przez restrykcyjne środki służące
zapewnieniu przejrzystości.
Oceniono skutki poszczególnych wariantów
obejmujące korzyści i koszty dla sektora funduszy, inwestorów,
przedsiębiorstw społecznych, społeczeństwa, organów nadzoru
i innych zainteresowanych stron. Preferowany wariant oferował
największy potencjał w zakresie rozwiązania stwierdzonych
problemów przy jednoczesnym zachowaniu proporcjonalności w odniesieniu do
kosztów przestrzegania przepisów ponoszonych przez osoby, które chcą
skorzystać z nowych ram.
W sprawozdaniu z oceny skutków
uwzględniono uwagi wyrażone przez Radę ds.
Ocen Skutków w opinii z dnia 18 listopada 2011 r.
Doprecyzowano szerszy kontekst tej inicjatywy, pokazując, w jaki sposób różne
inicjatywy Komisji w dziedzinie przedsiębiorstw społecznych
łączą się ze sobą i tworzą spójną
strategię. Przeprowadzono pogłębioną analizę
problemów, w tym dokładniej wyjaśniono powody, dla których inicjatywa
w zakresie funduszy venture capital nie będzie w stanie
odpowiedzieć na problemy funduszy na rzecz przedsiębiorczości
społecznej. Wyjaśniono dokładniej logikę interwencji i
analizę różnych wariantów, w szczególności w odniesieniu do
możliwych kategorii inwestorów. Wyraźniej określono
treść środków, które są przewidziane obecnie i które
mogą być konieczne na późniejszym etapie. Udoskonalono
ocenę skutków, w tym ocenę współzależności
środków pod względem ich możliwej skuteczności. Doprecyzowano
wreszcie kwestie związane z monitorowaniem i zachowaniem zgodności.

3.
ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
3.1.
Podstawa prawna

Podstawą wniosku jest art. 114 TFUE,
który stanowi najbardziej odpowiednią podstawę prawną w tej
dziedzinie. Głównym celem wniosku jest poprawa wiarygodności oraz
pewności prawa w zakresie wprowadzania do obrotu przez podmioty
posługujące się nazwą „europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej”. Dążąc do
osiągnięcia tego celu, we wniosku wprowadza się jednolite normy
dotyczące struktury portfela, kwalifikowalnych instrumentów inwestycyjnych
oraz celów inwestycyjnych kwalifikujących się do finansowania ze
środków funduszy zbiorowego inwestowania, które działają pod
tą nazwą. We wniosku wprowadza się również przepisy
dotyczące kategorii inwestorów, których uznaje się za uprawnionych do
inwestowania w dane fundusze inwestycyjne.
Uznaje się, że rozporządzenie
stanowi najbardziej odpowiedni instrument prawny do celów wprowadzenia
jednolitych wymogów skierowanych do wszystkich uczestników rynku pozyskiwania środków finansowych dla przedsiębiorstw
społecznych, w tym inwestorów, funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej oraz przedsiębiorstw
będących beneficjentami finansowania na rzecz
przedsiębiorczości społecznej. Uznaje się również,
że rozporządzenie stanowi najbardziej odpowiedni instrument do celów
stworzenia jednolitych przepisów określających, kto może
być inwestorem funduszy na rzecz przedsiębiorczości
społecznej, kto może posługiwać się nazwą
„europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej” oraz
jakie rodzaje przedsiębiorstw mogą uzyskać finansowanie ze
strony takich kwalifikowalnych funduszy. Uznaje się wreszcie, że
rozporządzenie stanowi najbardziej odpowiedni instrument do celów
zapewnienia objęcia wszystkich uczestników jednolitymi wymogami dotyczącymi
subskrypcji „europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości
społecznej” oraz strategii i narzędzi inwestycyjnych stosowanych
przez takie fundusze.
Ponadto cele niniejszego rozporządzenia
odnoszą się do jednolitych wymogów przejrzystości w odniesieniu
do skutków społecznych, w tym sprawozdawczości i pomiaru skutków
społecznych. W tym celu konieczne są jednolite wymogi, np.
szczegóły dotyczące sposobu przedstawiania informacji na temat
skutków społecznych. Gdyby wybór konkretnych środków standaryzacji
danych wymogów pozostawiono prawodawstwu krajowemu państw
członkowskich, pociągałoby to za sobą ryzyko
rozbieżności wymogów w poszczególnych państwach
członkowskich. W rezultacie powstałyby nierówne normy w dziedzinie,
która jest kluczowa dla dalszego rozwoju rynku funduszy inwestycyjnych
ukierunkowanych na przedsiębiorstwa społeczne. Takie nierówne normy
miałyby ujemny wpływ na osiągnięcie celu, jakim jest
przekonanie inwestorów, że mogą mieć zaufanie do przedmiotowego
rynku. Dlatego też w celu zwiększenia zaufania inwestorów należy
dopilnować, aby zarządzający funduszami przestrzegali tych
samych przepisów w tym kluczowym obszarze.

3.2.
Pomocniczość i proporcjonalność

Zasadniczo wniosek ma na celu stworzenie
pewnych, bezpiecznych i stabilnych pod względem prawnym warunków
wprowadzania do obrotu europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej. Określenie podstawowych cech
takiego funduszu, pod względem struktury portfela, narzędzi
inwestycyjnych, celów inwestycyjnych oraz grup kwalifikowalnych inwestorów, nie
może pozostać w gestii państw członkowskich, ponieważ
doprowadziłoby to do różnego i niespójnego stosowania takich wymogów
w zakresie definiowania w całej UE. Jednolite definicje i wymogi
operacyjne muszą zatem odgrywać centralną rolę podczas
tworzenia zbioru wspólnych przepisów dla europejskiego rynku takich funduszy
oraz zarządzających tymi funduszami. Ponadto wszyscy
działający na tym rynku zarządzający funduszami zbiorowego
inwestowania, którzy posługują się nazwą „europejski
fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej”, muszą
podlegać jednakowym wymogom dotyczącym organizacji, prowadzenia
działalności gospodarczej i wymogów dotyczących
przejrzystości.
W odniesieniu do rejestracji i nadzorowania
zarządzających „europejskimi funduszami na rzecz
przedsiębiorczości społecznej” wniosek ma na celu zapewnienie
równowagi między potrzebą skutecznego nadzoru, interesem
właściwych organów państw, w których takie fundusze mają
siedzibę lub są oferowane kwalifikowalnym kategoriom inwestorów, oraz
koordynującą rolą Europejskiego Urzędu
Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW).
W celu ustanowienia procesu ciągłego nadzoru właściwy organ
państwa członkowskiego, w którym zarządzający
kwalifikowalnym „europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości
społecznej” posiada swoją siedzibę, przeprowadzi kontrolę
dokumentów rejestracyjnych złożonych przez wnioskującego
zarządzającego, a następnie, po dokonaniu oceny tego, czy
wnioskodawca zapewnia wystarczające gwarancje dotyczące jego
możliwości spełnienia wymogów rozporządzenia, dokona jego
rejestracji. W ramach nadzoru nad zarejestrowanym zarządzającym
właściwy organ, który dokonał jego rejestracji, będzie
współpracować z właściwymi organami tych państw
członkowskich, w których kwalifikowalny fundusz jest wprowadzany do
obrotu. EUNGiPW będzie
prowadzić centralną bazę danych zawierającą wykaz
wszystkich zarejestrowanych zarządzających, którzy są uprawnieni
do posługiwania się nazwą „europejskiego funduszu na rzecz
przedsiębiorczości społecznej”.
Jeżeli chodzi o zasadę
proporcjonalności, wniosek zapewnia odpowiednią równowagę
między interesem publicznym dotyczącym promowania rozwoju bardziej
skutecznych rynków „europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości
społecznej” a opłacalnością proponowanego środka.
Przewidując prosty system rejestracji, we wniosku w pełni
uwzględniono potrzebę zachowania równowagi między
bezpieczeństwem i wiarygodnością, które wiążą
się z posługiwaniem się nazwą „europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej”, a skutecznym funkcjonowaniem
rynku i kosztem, jaki ponoszą różne zainteresowane strony
działające na tym rynku.

3.3.
Zgodność z art. 290 i 291 TFUE

W dniu 23 września 2009 r. Komisja
przyjęła wnioski dotyczące rozporządzeń
ustanawiających Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB), Europejski
Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
(EUNUiPPE) i Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych (EUNGiPW). W tym
względzie Komisja pragnie przypomnieć oświadczenia
dotyczące art. 290 i 291 TFUE sformułowane w ramach procesu
przyjmowania rozporządzeń ustanawiających Europejskie
Urzędy Nadzoru o następującej treści:
„Jeżeli chodzi o proces przyjmowania standardów
regulacyjnych, Komisja podkreśla szczególny charakter sektora usług
finansowych, wynikający ze struktury Lamfalussy’ego i wyraźnie
stwierdzony w deklaracji nr 39 do TFUE. Komisja ma jednak
poważne wątpliwości co do tego, czy ograniczenie jej roli w
przyjmowaniu aktów delegowanych i środków wykonawczych jest zgodne z art.
290 i 291 TFUE”.

3.4.
Prezentacja wniosku

Artykuł 1 – Zakres
W art. 1 wyznacza się zakres
rozporządzenia, którego dotyczy wniosek. W artykule tym stwierdza się
wyraźnie, że nazwa „europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej” jest
zarezerwowana dla tych zarządzających funduszami, którzy
spełniają zbiór jednolitych kryteriów jakościowych mających
zastosowanie do wprowadzania do obrotu w Unii funduszy, którymi oni
zarządzają. W tym względzie w art. 1 podkreśla się cel
polegający na opracowaniu jednolitego pojęcia europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Opracowanie takiego pojęcia ma zapewnić sprawne
wprowadzanie takich funduszy do obrotu w całej Unii.
Artykuł 2 – Zakres stosowania
W art. 2 stwierdza
się, że rozporządzenie ma zastosowanie do
zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, jak
określono w art. 3 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, którzy
mają swoją siedzibę w Unii i zostali zarejestrowani przez
właściwy organ państwa członkowskiego ich pochodzenia zgodnie
z art. 3 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2011/61/WE, pod warunkiem że
zarządzają portfelem europejskich funduszy na
rzecz przedsiębiorczości społecznej, w
ramach których łączna wartość aktywów objętych
zarządzaniem nie przekracza progu 500 mln EUR.
Artykuł 3 – Definicje
Artykuł 3
zawiera podstawowe definicje określające zakres stosowania
rozporządzenia, którego dotyczy niniejszy wniosek. W artykule tym zdefiniowano kluczowe pojęcia, takie jak europejski
fundusz na rzecz przedsiębiorczości
społecznej,
kwalifikowalne narzędzia inwestycyjne oraz kwalifikowalne cele
inwestycyjne. Definicje te mają
zasadniczo na celu wyznaczenie wyraźnej granicy między europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości
społecznej a innymi funduszami, które mogą
realizować podobne strategie inwestycyjne, ale które nie są ukierunkowane
na przedsiębiorstwa społeczne.
Zgodnie z celem polegającym na precyzyjnym określeniu
funduszy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w art. 3 ust. 1
lit. a) stwierdza się, że europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej jest fundusz, który przeznacza co najmniej 70 % łącznej
wartości swoich wpłat na poczet kapitału oraz niewniesionego
kapitału zadeklarowanego na inwestycje, które są kwalifikowalnymi
przedsiębiorstwami portfelowymi. Oznacza to, że np. koszty operacyjne, którymi należy
obciążyć europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, zgodnie z
ewentualnymi ustaleniami z inwestorami, muszą zostać pokryte z
pozostałych 30 % wkładu kapitałowego zadeklarowanego.
W niniejszym rozporządzeniu uwzględnia się także
cechy szczególne przedsiębiorstw społecznych.
Celem podstawowym przedsiębiorstw społecznych jest
osiągnięcie pozytywnych skutków społecznych. W niniejszym
rozporządzeniu nakłada się zatem wymóg, aby kwalifikowalne
przedsiębiorstwo portfelowe osiągało wymierny i pozytywny skutek
społeczny, wykorzystywało wygenerowane zyski do realizacji swojego
celu podstawowego oraz było zarządzane w sposób odpowiedzialny i
przejrzysty. W art. 3 określa się także
przepisy i procedury, które muszą istnieć, aby uwzględnić
okoliczności, w których kwalifikowalne
przedsiębiorstwa portfelowe zamierzają dokonać podziału
części zysków między swoich właścicieli i
udziałowców. Jak wyjaśniono w motywie, takie
podziały zysków nie powinny wpływać negatywnie na skuteczne
osiągnięcie celu podstawowego przedsiębiorstwa.
Uwzględniając potrzeby takich
przedsiębiorstw w zakresie finansowania, określono również
kwalifikowalne narzędzia inwestycyjne. Obejmują one instrumenty kapitałowe, instrumenty dłużne, inwestycje w
inne europejskie fundusze na rzecz
przedsiębiorczości społecznej oraz pożyczki długo- i
średnioterminowe.
Artykuł 4 – Stosowanie nazwy
„europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej”
W art. 4 określono podstawową
zasadę, zgodnie z którą tylko fundusze spełniające jednolite
kryteria ustanowione w niniejszym rozporządzeniu są uprawnione do
posługiwania się nazwą „europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej” w odniesieniu do wprowadzania
europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej do
obrotu w Unii.
Artykuł 5 – Struktura portfela
Artykuł 5
zawiera szczegółowy przepis dotyczący struktury portfela, która
charakteryzuje europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości
społecznej. W tym względzie art. 5 zawiera jednolite przepisy
dotyczące celów inwestycyjnych europejskiego funduszu na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, kwalifikowalnych narzędzi
inwestycyjnych oraz przepisy dotyczące limitów zwiększania ekspozycji
w europejskim funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej
przez zarządzającego. Aby zapewnić europejskim funduszom na
rzecz przedsiębiorczości społecznej pewien stopień
elastyczności w zarządzaniu inwestycjami i płynnością,
dozwolone są inne inwestycje do wartości progu wynoszącego
maksymalnie 30 % łącznej wartości wpłat na poczet kapitału
i niewniesionego kapitału, które nie muszą stanowić
kwalifikowalnych inwestycji.
Artykuł 6 – Kwalifikowalni inwestorzy
Artykuł 6
zawiera szczegółowe przepisy dotyczące inwestorów uprawnionych do
inwestowania w europejskie fundusze na rzecz przedsiębiorczości
społecznej: zgodnie z treścią tego artykułu europejskie
fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej można
wprowadzać do obrotu wyłącznie wśród inwestorów uznanych za
inwestorów branżowych zgodnie z przepisami dyrektywy 2004/39/WE. Wprowadzanie do obrotu wśród innych inwestorów, takich jak
niektórzy zamożni klienci indywidualni, jest dozwolone,
wyłącznie jeżeli inwestują oni w fundusz co najmniej 100
000 EUR oraz jeżeli zarządzający funduszem stosuje określone
procedury, dzięki którym posiada dostateczną pewność,
że wspomniani inni inwestorzy są w stanie samodzielnie
podejmować decyzje inwestycyjne i mają świadomość
wiążącego się z nimi ryzyka.
Artykuł 7 – Zasady postępowania
Artykuł 7
zawiera ogólne zasady postępowania zarządzającego europejskim funduszem
na rzecz przedsiębiorczości społecznej, w szczególności w
zakresie prowadzenia działalności oraz relacji z inwestorami.
Artykuł 8 – Konflikty interesów
Artykuł 8
zawiera zasady postępowania zarządzającego europejskim funduszem
na rzecz przedsiębiorczości społecznej w przypadku konfliktów
interesów. Zasady te wymagają również, aby zarządzający
stosował niezbędne ustalenia organizacyjne i administracyjne
umożliwiające odpowiednie rozwiązywanie konfliktów interesów.
Artykuł 9 – Pomiar pozytywnych skutków
społecznych
W art. 9 wymaga się, aby
zarządzający europejskimi funduszami na rzecz
przedsiębiorczości społecznej posiadali niezbędne procedury
w celu pomiaru i monitorowania pozytywnych skutków społecznych, do
osiągnięcia których zobowiązały się kwalifikowalne
przedsiębiorstwa portfelowe.
Artykuł 10 – Wymogi organizacyjne
W art. 10 wymaga się, aby
zarządzający europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej utrzymywał odpowiednie zasoby
ludzkie i techniczne, a także wystarczający kapitał własny,
które są niezbędne do właściwego zarządzania
europejskimi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej.
Artykuł 11 – Wycena
Artykuł 11 dotyczy
wyceny aktywów europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości
społecznej. Zasady wyceny powinny być określone w dokumentach
statutowych każdego europejskiego funduszu na rzecz
przedsiębiorczości społecznej.
Artykuł 12 – Sprawozdania roczne
Artykuł 12
zawiera zasady dotyczące sprawozdań rocznych, które
zarządzający europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej powinni sporządzać w
odniesieniu do europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości
społecznej, którym zarządzają. Sprawozdanie zawiera opis
struktury portfela funduszu oraz działalności za poprzedni rok.
Zawiera także informacje dotyczące skutku społecznego
osiągniętego w wyniku realizacji polityki inwestycyjnej funduszu.
Artykuł 13 – Ujawnianie informacji
inwestorom
Artykuł 13
zawiera pewne najważniejsze wymogi dotyczące ujawniania informacji,
które obowiązują zarządzającego europejskim funduszem na
rzecz przedsiębiorczości społecznej w odniesieniu do jego
inwestorów. Wymogi te zawierają ogólne obowiązki
w zakresie ujawniania przed zawarciem umowy informacji dotyczących
strategii i celów inwestycyjnych europejskiego funduszu na
rzecz przedsiębiorczości społecznej,
kosztów oraz związanych z nimi opłat, a także profilu
ryzyka/zysku inwestycji proponowanej przez europejski
fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Przedmiotowe wymogi obejmują również informacje na temat sposobu
obliczania wynagrodzenia zarządzającego europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Jednocześnie celem tych wymogów jest zapewnienie
przejrzystości w związku ze szczególnym charakterem europejskich
funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, w
szczególności jeżeli chodzi o pozytywne skutki społeczne, które
mają zostać osiągnięte w wyniku realizacji polityki
inwestycyjnej.
Artykuł 14 – Nadzór
W art. 14 stwierdza się, że
aby zapewnić właściwemu organowi państwa
członkowskiego pochodzenia możliwość nadzorowania
przestrzegania jednolitych wymogów określonych w niniejszym
rozporządzeniu przez zarządzającego europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej, zarządzający funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej informuje właściwy organ
o swoim zamiarze wprowadzenia do obrotu europejskich funduszy
przedsiębiorczości społecznej pod nazwą „europejskiego
funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej”. Zarządzający
dostarcza również niezbędnych informacji na temat m.in. ustaleń
przyjętych w celu zapewnienia zgodności z niniejszym
rozporządzeniem oraz funduszy, które zamierza wprowadzić do obrotu.
Jeżeli właściwy organ jest przekonany, że wymagane
informacje są pełne oraz że ustalenia są odpowiednie do
zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w niniejszym
rozporządzeniu, dokonuje rejestracji zarządzającego europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Rejestracja ta
jest ważna na terytorium całej Unii i umożliwia
zarządzającemu europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej wprowadzanie do obrotu
europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej pod
nazwą „europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości
społecznej”.
Artykuł 15 – Uaktualnianie informacji
Artykuł 15
zawiera przepisy dotyczące okoliczności, w których konieczna jest
aktualizacja informacji dostarczonych właściwemu organowi w
państwie członkowskim pochodzenia.
Artykuł 16 – Powiadomienia
transgraniczne
W art. 16 opisano procedurę
powiadamiania transgranicznego między właściwymi organami
nadzoru, która jest uruchamiana w wyniku rejestracji zarządzającego
europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej.
Artykuł 17 – Baza danych EUNGiPW
W art. 17 EUNGiPW powierza się
zadanie prowadzenia centralnej bazy danych zawierającej wykaz wszystkich
europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej,
które są zarejestrowane w Unii.
Artykuł 18 – Nadzór przez
właściwy organ
W art. 18 przewiduje się, że
właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia nadzoruje
spełnienie wymogów zawartych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 19 – Uprawnienia nadzorcze
W art. 19 wymienione są
uprawnienia nadzorcze, którymi dysponują właściwe organy, aby
zapewnić przestrzeganie jednolitych kryteriów ustanowionych w niniejszym
rozporządzeniu.
Artykuł 20 – Sankcje
Artykuł 20
zawiera przepisy dotyczące sankcji służących zapewnieniu
właściwego egzekwowania wymogów zawartych w niniejszym
rozporządzeniu.
Artykuł 21 – Naruszenie kluczowych
przepisów
W art. 21 stwierdza się, że
naruszenie kluczowych przepisów niniejszego rozporządzenia, tj.
dotyczących struktury portfela, kwalifikowalnych inwestorów oraz
posługiwania się nazwą „europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej”, podlega karze w postaci zakazu
posługiwania się nazwą oraz usunięcia
zarządzającego europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej z rejestru.
Artykuł 22 – Współpraca w
zakresie nadzoru
Artykuł 22
zawiera przepisy dotyczące wymiany informacji nadzorczych między
właściwymi organami w państwie członkowskim pochodzenia i w
przyjmującym państwie członkowskim a EUNGiPW.
Artykuł 23 – Tajemnica
służbowa
Artykuł 23
zawiera przepisy dotyczące wymaganego poziomu tajemnicy
służbowej, która powinna obowiązywać wszystkie odpowiednie
organy krajowe oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych (EUNGiPW).
Artykuł 24 – Warunki przekazania
uprawnień
W art. 24 ustanawia się warunki
powierzenia Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych.
Artykuł 25 – Przegląd
Artykuł 25
zawiera klauzule dotyczące przeglądu rozporządzenia, którego
dotyczy niniejszy wniosek, oraz możliwych wniosków Komisji w sprawie
zmiany tego rozporządzenia.

4.
WPŁYW NA BUDŻET

Niniejszy wniosek nie ma wpływu na
budżet.
2011/0418 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Banku Centralnego[6],
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[7],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
Ponieważ inwestorzy dążą nie
tylko do generowania zysków finansowych, ale również do
osiągnięcia celów społecznych, w coraz większym stopniu
rozwija się w Unii rynek inwestycji społecznych, na który
częściowo składają się fundusze inwestycyjne
ukierunkowane na przedsiębiorstwa społeczne. Takie fundusze
inwestycyjne zapewniają finansowanie przedsiębiorstwom
społecznym, które stanowią siłę napędową zmian
społecznych, dostarczając innowacyjnych rozwiązań problemów
natury społecznej oraz zapewniając cenny wkład w
osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”.
(2)
Konieczne jest ustanowienie wspólnych przepisów
ramowych w zakresie posługiwania się nazwą „europejski fundusz
na rzecz przedsiębiorczości społecznej”, dotyczących w
szczególności struktury portfela funduszy działających pod
tą nazwą, ich kwalifikowalnych celów inwestycyjnych, narzędzi
inwestycyjnych, które mogą wykorzystywać, oraz kategorii inwestorów
uprawnionych do inwestowania w takie fundusze w Unii, w formie jednolitych
przepisów. W przeciwnym razie istnieje ryzyko, że państwa
członkowskie podejmą rozbieżne środki na szczeblu krajowym,
co miałoby bezpośredni negatywny wpływ na prawidłowe
funkcjonowanie rynku wewnętrznego i stworzyłoby przeszkody w jego
funkcjonowaniu, ponieważ fundusze, które chciałyby prowadzić
działalność na terenie Unii, podlegałyby różnym
przepisom w różnych państwach członkowskich. Ponadto rozbieżne
wymogi jakościowe dotyczące struktury portfela, celów inwestycyjnych
oraz kwalifikowalnych inwestorów mogłyby doprowadzić do powstania
różnych poziomów ochrony inwestorów i spowodować niejasność
w zakresie oferty inwestycyjnej związanej z europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej. Inwestorzy powinni mieć
również możliwość porównania ofert inwestycyjnych
różnych europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości
społecznej. Niezbędne jest wyeliminowanie znacznych utrudnień w
transgranicznym pozyskiwaniu środków finansowych przez europejskie
fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej, unikanie
zakłóceń konkurencji między tymi funduszami, a także
zapobieganie wszelkim możliwym przeszkodom w wymianie handlowej i
powstawaniu poważnych zakłóceń konkurencji w
przyszłości. W związku z powyższym odpowiednią
podstawę prawną stanowi art. 114 TFUE, interpretowany zgodnie z
utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
(3)
Konieczne jest przyjęcie rozporządzenia
ustanawiającego jednolite przepisy mające zastosowanie do
europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej i
nakładające odpowiednie obowiązki na zarządzających
tymi funduszami we wszystkich państwach członkowskich, którzy
chcieliby pozyskiwać kapitał w całej Unii, posługując
się nazwą „europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości
społecznej”. Wymogi te powinny zagwarantować zaufanie inwestorów,
którzy chcą inwestować w takie fundusze.
(4)
Określenie wymogów jakościowych w
odniesieniu do posługiwania się nazwą „europejski fundusz na
rzecz przedsiębiorczości społecznej” w formie
rozporządzenia powinno zagwarantować, że wymogi te
będą miały bezpośrednie zastosowanie do
zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania,
którzy pozyskują środki finansowe, posługując się
tą nazwą. Zapewniłoby to jednolite warunki stosowania tej nazwy,
zapobiegając pojawieniu się rozbieżnych wymogów krajowych w
wyniku transpozycji dyrektywy. Przypisy tego rozporządzenia
wymagałyby od zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego
inwestowania, którzy posługują się tą nazwą,
przestrzegania jednakowych przepisów w całej Unii, co
zwiększyłoby również zaufanie inwestorów, którzy chcą
inwestować w fundusze ukierunkowane na przedsiębiorstwa
społeczne. Rozporządzenie zmniejszyłoby również złożoność
przepisów regulacyjnych oraz ponoszone przez zarządzających koszty
przestrzegania często rozbieżnych przepisów krajowych w zakresie
takich funduszy, szczególnie w przypadku tych zarządzających, którzy
chcieliby pozyskiwać kapitał na poziomie transgranicznym. Rozporządzenie
powinno również przyczynić się do wyeliminowania
zakłóceń konkurencji.
(5)
Aby wyjaśnić związek miedzy
niniejszym rozporządzeniem a mającymi ogólne zastosowanie unijnymi
przepisami dotyczącymi przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania i
zarządzających nimi, należy zaznaczyć, że niniejsze
rozporządzenie powinno mieć zastosowanie wyłącznie do
zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania innymi
niż UCITS, zgodnie z art. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady
2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych,
wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do
przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery
wartościowe (UCITS)[8], którzy mają
swoją siedzibę w Unii i zostali zarejestrowani przez
właściwy organ swojego państwa członkowskiego pochodzenia
zgodnie z przepisami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/WE z
dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi
funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz
rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010[9]. Ponadto niniejsze
rozporządzenie powinno mieć zastosowanie wyłącznie do
zarządzających portfelami europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, w ramach których łączna
wartość aktywów objętych zarządzaniem nie przekracza progu
500 mln EUR. W celu umożliwienia wyliczenia wspomnianego progu,
należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie
z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do
określania szczegółowych zasad obliczania tego progu.
Korzystając z tych uprawnień, Komisja powinna uwzględnić
środki przyjęte przez Komisję na podstawie art. 3 ust. 6 lit. a)
dyrektywy 2011/61/WE, aby zapewnić spójność przepisów
dotyczących przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania.
(6)
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania w
przypadku, gdy zarządzający przedsiębiorstwami zbiorowego
inwestowania nie mają zamiaru posługiwać się nazwą
„europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej”. W
takich przypadkach powinny w dalszym ciągu obowiązywać
istniejące przepisy krajowe oraz ogólne przepisy unijne.
(7)
W niniejszym rozporządzeniu należy
ustanowić jednolite przepisy dotyczące charakteru europejskich
funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, szczególnie w
odniesieniu do przedsiębiorstw portfelowych, w które europejskie fundusze
na rzecz przedsiębiorczości społecznej mogą
inwestować, oraz instrumentów inwestycyjnych, z których powinny
korzystać. Aby zapewnić niezbędną jasność i
pewność, w niniejszym rozporządzeniu należy również
określić jednolite kryteria uznawania przedsiębiorstw
społecznych za uprawnione kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe.
Celem podstawowym przedsiębiorstw społecznych jest raczej
osiągnięcie pozytywnych skutków społecznych niż maksymalizacja
własnych zysków. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem
nałożyć wymóg, aby kwalifikowalne przedsiębiorstwo
portfelowe kładło nacisk na osiągnięcie wymiernego i
pozytywnego skutku społecznego, wykorzystywało wygenerowane zyski do
realizacji swojego celu podstawowego oraz było zarządzane w sposób
odpowiedzialny i przejrzysty. W odniesieniu do zasadniczo wyjątkowych
przypadków, w których kwalifikowalne przedsiębiorstwo portfelowe zamierza
dokonać podziału zysków między udziałowców i
właścicieli, przedsiębiorstwo to powinno dysponować uprzednio
określonymi procedurami i zasadami dotyczącymi sposobu
przeprowadzania podziału zysków między udziałowców i
właścicieli. W zasadach tych należy doprecyzować, że
podział zysków nie powinien wpływać negatywnie na
osiągnięcie podstawowego celu społecznego.
(8)
Do przedsiębiorstw społecznych zalicza
się szeroką gamę przedsiębiorstw o różnych formach
prawnych, które świadczą usługi społeczne lub
dostarczają towary na rzecz osób należących do słabszych
lub zmarginalizowanych grup społecznych. Usługi te obejmują dostęp
do mieszkań, opiekę zdrowotną, pomoc dla osób starszych lub
niepełnosprawnych, opiekę nad dziećmi, dostęp do
zatrudnienia i szkolenia oraz zarządzanie sytuacją osób
zależnych. Do przedsiębiorstw społecznych należą
również przedsiębiorstwa, które stosują sposoby produkcji
towarów i usług ukierunkowane na cel o charakterze społecznym, a
których działalność może dotyczyć towarów i usług
innych niż społeczne. Działalność ta obejmuje integrację
społeczną i zawodową poprzez zapewnienie dostępu do
zatrudnienia osobom znajdującym się w niekorzystnej sytuacji, w
szczególności ze względu na zbyt niskie kwalifikacje bądź
problemy społeczne lub zawodowe prowadzące do wykluczenia i
marginalizacji.
(9)
Biorąc pod uwagę potrzeby w zakresie
finansowania specyficzne dla przedsiębiorstw społecznych, konieczne
jest zapewnienie jasności odnośnie do rodzajów instrumentów, jakie
europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej
powinien wykorzystywać na potrzeby tego finansowania. W
rozporządzeniu należy zatem ustanowić jednolite przepisy
dotyczące kwalifikowanych instrumentów, które europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej ma stosować do celów
realizacji inwestycji, takich jak: instrumenty kapitałowe, instrumenty
dłużne, inwestycje w inne europejskie fundusze na rzecz
przedsiębiorczości społecznej oraz pożyczki krótko- i
średnioterminowe.
(10)
Aby utrzymać niezbędny poziom
elastyczności w swoim portfelu inwestycyjnym, europejskie fundusze na
rzecz przedsiębiorczości społecznej mogą również
inwestować w aktywa inne niż kwalifikowalne inwestycje w stopniu, w
jakim inwestycje te nie przekraczają limitów określonych w niniejszym
rozporządzeniu w odniesieniu do niekwalifikowalnych inwestycji. Przy
obliczaniu limitów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu
do niekwalifikowanych inwestycji nie należy brać pod uwagę
inwestycji krótkoterminowych, takich jak środki pieniężne i ich
ekwiwalenty.
(11)
Aby zapewnić wiarygodność i
rozpoznawalność nazwy „europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej” wśród inwestorów w
całej Unii, w niniejszym rozporządzeniu należy
określić, że wyłącznie zarządzający
europejskimi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej,
którzy spełniają jednolite kryteria jakościowe określone w
niniejszym rozporządzeniu, powinni być uprawnieni do
posługiwania się nazwą „europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej” przy wprowadzaniu europejskich
funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej do obrotu w
całej Unii.
(12)
Aby zagwarantować, że europejskie
fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej będą
posiadały odrębny i możliwy do zidentyfikowania profil, który
jest dostosowany do ich celu, należy ustanowić jednolite przepisy
dotyczące struktury portfela oraz technik inwestycyjnych dozwolonych w
przypadku takich funduszy.
(13)
Aby zagwarantować, że europejskie
fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej nie
przyczynią się do rozwoju zagrożeń systemowych, oraz aby
zapewnić ukierunkowanie działań inwestycyjnych takich funduszy
na wspieranie kwalifikowalnych spółek portfelowych, zaciąganie
pożyczek i kredytów lub lewarowanie na poziomie funduszu nie powinno
być dozwolone. Aby fundusz mógł pokrywać nadzwyczajne potrzeby w
zakresie płynności, które mogą pojawić się w okresie
od wezwania inwestorów do wniesienia zadeklarowanego kapitału do
faktycznego wpłynięcia kapitału na rachunki funduszu, powinno
być dozwolone zaciąganie pożyczek i kredytów krótkoterminowych.
(14)
Aby zagwarantować, że europejskie
fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej są
wprowadzane do obrotu wśród inwestorów, którzy posiadają wiedzę,
doświadczenie i możliwości pozwalające im podejmować
ryzyko związane z tymi funduszami, oraz aby utrzymać zaufanie
inwestorów do europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości
społecznej, należy określić pewne szczególne
zabezpieczenia. W związku z tym europejskie fundusze na rzecz
przedsiębiorczości społecznej należy zasadniczo
wprowadzać do obrotu wyłącznie wśród inwestorów, którzy
są klientami branżowymi lub którzy mogą być za takich
uznani na mocy dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21
kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniającej
dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady
93/22/EWG[10]. W celu zapewnienia dostatecznie szerokiej bazy inwestorów dla
inwestycji w europejskie fundusze na rzecz przedsiębiorczości
społecznej wskazane jest jednak również, aby dostęp do tych
funduszy mieli również niektórzy z pozostałych inwestorów, w tym
zamożni klienci indywidualni. W odniesieniu do tych pozostałych
inwestorów należy jednak określić szczególne zabezpieczenia, tak
aby zagwarantować, że europejskie fundusze na rzecz
przedsiębiorczości społecznej są wprowadzane do obrotu
wyłącznie wśród inwestorów, których profil jest odpowiedni do
dokonywania takich inwestycji. Do takich zabezpieczeń nie należy
wprowadzanie do obrotu z wykorzystaniem planów systematycznego oszczędzania.
(15)
Aby zagwarantować, że nazwą
„europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej”
posługują się wyłącznie zarządzający
europejskimi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej,
którzy spełniają jednolite kryteria jakościowe dotyczące
zachowania na rynku, należy ustanowić w niniejszym
rozporządzeniu zasady prowadzenia działalności gospodarczej oraz
określić relacje między zarządzającym europejskim funduszem
na rzecz przedsiębiorczości społecznej a jego inwestorami. Z
tego samego względu w niniejszym rozporządzeniu należy
ustanowić jednolite warunki dotyczące rozwiązywania konfliktów
interesów przez takich zarządzających. Zasady takie powinny
również zawierać wymóg, aby zarządzający stosował
niezbędne ustalenia organizacyjne i administracyjne
umożliwiające odpowiednie rozwiązywanie konfliktów interesów.
(16)
Osiąganie pozytywnych skutków społecznych
przy jednoczesnym generowaniu zysków finansowych na rzecz inwestorów stanowi
najważniejszą cechę charakteryzującą fundusze
inwestycyjne ukierunkowane na przedsiębiorstwa społeczne, która
odróżnia te fundusze od innych rodzajów funduszy inwestycyjnych. W
niniejszym rozporządzeniu należy zatem nałożyć na
zarządzających europejskimi funduszami na rzecz
przedsiębiorczości społecznej obowiązek wprowadzenia
procedur monitorowania i pomiaru pozytywnych skutków społecznych, które
mają zostać osiągnięte poprzez inwestowanie w
kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe.
(17)
Aby zapewnić integralność nazwy
„europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej”,
niniejsze rozporządzenie powinno również zawierać kryteria
jakościowe dotyczące organizacji zarządzającego europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej. W związku
z tym w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić jednolite,
proporcjonalne wymogi dotyczące konieczności utrzymywania
odpowiednich zasobów technicznych i ludzkich oraz wystarczającego
kapitału własnego, które są niezbędne do
właściwego zarządzania europejskimi funduszami na rzecz
przedsiębiorczości społecznej.
(18)
Do celów ochrony inwestorów konieczne jest
zapewnienie właściwego oszacowania aktywów europejskich funduszy na
rzecz przedsiębiorczości społecznej. W związku z tym
dokumenty statutowe dotyczące europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej powinny zawierać zasady
wyceny aktywów. Powinno to zapewnić rzetelność i
przejrzystość wyceny.
(19)
Aby zagwarantować, że
zarządzający europejskimi funduszami na rzecz
przedsiębiorczości społecznej posługujący się
nazwą „europejskie fundusze na rzecz przedsiębiorczości
społecznej” przedstawiają wystarczające informacje na temat
swojej działalności, należy ustanowić jednolite zasady
dotyczące sprawozdań rocznych.
(20)
Do celów zapewnienia integralności nazwy
„europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej” w
oczach inwestorów konieczne jest, aby posługiwali się nią
wyłącznie zarządzający funduszami, którzy prowadzą w
pełni przejrzystą politykę inwestycyjną oraz realizują
przejrzyste cele inwestycyjne. Dlatego też w niniejszym
rozporządzeniu należy ustanowić jednolite zasady w zakresie
wymogów dotyczących ujawniania informacji obowiązujące
zarządzającego europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej w odniesieniu do inwestorów. Wymogi
te obejmują elementy specyficzne dla inwestycji w przedsiębiorstwa
społeczne, tak aby możliwe było osiągnięcie
wyższego poziomu spójności i porównywalności takich informacji. Dotyczy to między innymi informacji na temat kryteriów i procedur
stosowanych przy wyborze określonych kwalifikowanych przedsiębiorstw
na cele inwestycyjne, a także informacji na temat pozytywnych skutków
społecznych, które mają zostać osiągnięte w wyniku
realizacji polityki inwestycyjnej, oraz sposobu ich monitorowania i oceny. Aby
zapewnić niezbędne zaufanie inwestorów do takich inwestycji,
wspomniane wymogi obejmują również informacje na temat aktywów
europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej,
których nie inwestuje się w kwalifikowalne przedsiębiorstwa
portfelowe, oraz sposobu ich wyboru.
(21)
Aby zapewnić skuteczny nadzór w zakresie
jednolitych wymogów zawartych w niniejszym rozporządzeniu,
właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia powinien
nadzorować przestrzeganie jednolitych wymogów określonych w
niniejszym rozporządzeniu przez zarządzającego europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej. W tym celu
zarządzający europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, który zamierza wprowadzać
fundusze do obrotu pod nazwą „europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej”, powinien poinformować o tym
właściwy organ państwa członkowskiego jego pochodzenia.
Właściwy organ powinien dokonać rejestracji
zarządzającego funduszem, jeżeli przedstawiono wszystkie
niezbędne informacje oraz jeżeli wprowadzono stosowne ustalenia
zapewniające zgodność z wymogami określonymi w niniejszym
rozporządzeniu. Rejestracja ta powinna być ważna na terytorium
całej Unii.
(22)
Aby zapewnić skuteczny nadzór dotyczący
spełniania jednolitych kryteriów określonych w niniejszym
rozporządzeniu, powinno ono zawierać przepisy dotyczące
okoliczności, w których konieczna jest aktualizacja informacji
dostarczonych właściwemu organowi w państwie członkowskim
pochodzenia.
(23)
Do celów skutecznego nadzoru w zakresie wymogów
ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu należy w nim również
określić proces powiadamiania transgranicznego między
właściwymi organami nadzoru, który byłby uruchamiany w wyniku
rejestracji zarządzającego europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej w jego państwie
członkowskim pochodzenia.
(24)
Aby utrzymać przejrzystość warunków
wprowadzania do obrotu europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej przez zarządzających
tymi funduszami w całej Unii, należy powierzyć Europejskiemu
Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW)
zadanie prowadzenia centralnej bazy danych zawierającej wykaz wszystkich
europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej
zarejestrowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(25)
Aby zapewnić skuteczny nadzór w zakresie
jednolitych kryteriów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu,
należy w nim zamieścić wykaz uprawnień nadzorczych, którymi
dysponują właściwe organy.
(26)
Aby zapewnić właściwe wykonanie,
niniejsze rozporządzenie powinno zawierać sankcje za naruszenie
kluczowych przepisów tego rozporządzenia, tj. dotyczących struktury
portfela, zabezpieczeń związanych z tożsamością
kwalifikowalnych inwestorów oraz posługiwania się nazwą
„europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej”
wyłącznie przez zarejestrowanych zarządzających europejskimi
funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Należy
określić, że naruszenie tych kluczowych przepisów
wiąże się z zakazem posługiwania się
powyższą nazwą oraz z usunięciem zarządzającego
funduszem z rejestru.
(27)
Informacje nadzorcze powinny być przedmiotem
wymiany między właściwymi organami w państwie
członkowskim pochodzenia i w przyjmującym państwie
członkowskim a EUNGiPW.
(28)
Skuteczna współpraca w zakresie regulacji
między podmiotami, które sprawują nadzór w zakresie spełniania
jednolitych kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu,
wymaga, aby wszystkie odpowiednie organy krajowe i EUNGiPW były
zobowiązane do zachowania wysokiego poziomu tajemnicy służbowej.

(29)
Standardy techniczne usług finansowych powinny
zapewniać spójną harmonizację oraz wysoki poziom nadzoru w
całej Unii. Biorąc pod uwagę, że EUNGiPW jest organem o
wysoce specjalistycznej wiedzy, skutecznym i właściwym krokiem
byłoby powierzenie mu zadania opracowania projektów wykonawczych
standardów technicznych, o ile nie obejmują one wariantów polityki, celem
ich przedłożenia Komisji.
(30)
Komisja powinna być uprawniona do
przyjęcia wykonawczych standardów technicznych w drodze aktów wykonawczych
na mocy art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i zgodnie z art.
15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia
24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru
(Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych),
zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE[11].
Należy powierzyć EUNGiPW zadanie opracowania wykonawczych standardów
technicznych w odniesieniu do formatu i sposobu prowadzenia procedury
notyfikacyjnej, o której mowa w art. 16.
(31)
W celu sprecyzowania wymogów określonych w
niniejszym rozporządzeniu należy powierzyć Komisji uprawnienia
do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej w odniesieniu do określenia: metod stosowanych do wyliczania
i monitorowania progu, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu; szczegółów
dotyczących uznawania kwalifikowanych przedsiębiorstw portfelowych;
rodzajów konfliktów interesów, których zarządzający europejskimi
funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej muszą
unikać, oraz kroków, które należy podjąć w tym zakresie;
szczegółów dotyczących procedur pomiaru skutków społecznych,
które mają osiągnąć kwalifikowane przedsiębiorstwa
społeczne; oraz szczegółów odnośnie do formułowania wymogów
dotyczących przejrzystości. Szczególnie ważne jest, aby w czasie
prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na
poziomie ekspertów. W pracach tych należy również
uwzględnić inicjatywy z zakresu samoregulacji i kodeksy
postępowania.
(32)
Przygotowując i opracowując akty
delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie
przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(33)
Najpóźniej po upływie czterech lat od
dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia należy
przeprowadzić przegląd niniejszego rozporządzenia, aby uwzględnić
rozwój rynku europejskich funduszów na rzecz przedsiębiorczości
społecznej. Na podstawie tego przeglądu Komisja
powinna sporządzić sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady,
dołączając do niego – w stosownych przypadkach – propozycje
zmian ustawodawczych.
(34)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw
podstawowych ani zasad uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych
Unii Europejskiej, w tym prawa do poszanowania życia prywatnego i
rodzinnego oraz wolności prowadzenia działalności gospodarczej.
(35)
Dyrektywa 95/46 Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie
przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[12]
reguluje kwestie dotyczące przetwarzania danych osobowych w państwach
członkowskich w kontekście niniejszego rozporządzenia i pod
nadzorem właściwych organów państw członkowskich, w
szczególności niezależnych organów publicznych wyznaczonych przez
państwa członkowskie. Rozporządzenie (UE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z
przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o
swobodnym przepływie takich danych[13] reguluje kwestie
dotyczące przetwarzania danych osobowych przez EUNGiPW w ramach
niniejszego rozporządzenia i pod nadzorem Europejskiego Inspektora Ochrony
Danych.
(36)
Cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie
utworzenie rynku wewnętrznego europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej poprzez ustanowienie ram
rejestrowania zarządzających europejskimi funduszami na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, ułatwiających
wprowadzanie do obrotu tych funduszy w całej Unii, może zostać
osiągnięty tylko na szczeblu unijnym. Unia może
przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości
określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z
zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule,
niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia tego celu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia
się jednolite wymogi dla zarządzających przedsiębiorstwami
zbiorowego inwestowania, którzy zamierzają posługiwać się
nazwą „europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości
społecznej” (EuSEF), oraz warunki wprowadzania do obrotu w Unii
przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania pod tą nazwą,
przyczyniając się tym samym do sprawnego funkcjonowania rynku
wewnętrznego.
W rozporządzeniu ustanawia się
również jednolite zasady dotyczące wprowadzania europejskich funduszy
na rzecz przedsiębiorczości społecznej do obrotu przez
zarządzających tymi funduszami wśród kwalifikowalnych inwestorów
w całej Unii, struktury portfela europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, kwalifikowalnych instrumentów i
technik inwestycyjnych, jak również organizacji, przejrzystości
działalności i sposobu postępowania zarządzających
europejskimi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej,
którzy wprowadzają europejskie fundusze na rzecz
przedsiębiorczości społecznej do obrotu w całej Unii.
Artykuł 2
1.
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do
zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, jak
określono w art. 3 ust. 1 lit. b), mających siedzibę w Unii i
podlegających rejestracji przez właściwe organy państw
członkowskich ich pochodzenia, zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. a) dyrektywy
2011/61/WE, pod warunkiem że zarządzają oni portfelami
europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, w
ramach których łączna wartość aktywów objętych
zarządzaniem nie przekracza progu 500 mln EUR lub – w przypadku
państw członkowskich, w których euro nie jest walutą
urzędową – kwoty odpowiadającej tej wartości w walucie krajowej
na dzień wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
2.
Przy wyliczaniu progu, o którym mowa w ust. 1,
zarządzający przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, którzy
zarządzają funduszami innymi niż europejskie fundusze na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, nie będą musieli
sumować wartości aktywów objętych zarządzaniem w ramach
tych innych funduszy.
3.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 24 w celu określenia metod wyliczania progu, o
którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz stałego monitorowania
zgodności z tym progiem.
Artykuł 3
1.
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje
się następujące definicje:
a)      „europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej” (EuSEF) oznacza
przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania, które inwestuje co najmniej 70 %
łącznej wartości swoich wpłat na poczet kapitału oraz
niewniesionego kapitału zadeklarowanego w aktywa, które stanowią
kwalifikowalne inwestycje;
b)      „przedsiębiorstwo zbiorowego
inwestowania” oznacza przedsiębiorstwo, które pozyskuje kapitał od
wielu inwestorów w celu inwestowania go z korzyścią dla tych
inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną i
które nie musi posiadać zezwolenia zgodnie z art. 5 dyrektywy 2009/65/WE;
c)      „kwalifikowalne inwestycje”
oznaczają dowolny z instrumentów wymienionych poniżej:
(i)      instrument kapitałowy:
–
wyemitowany przez kwalifikowalne
przedsiębiorstwo portfelowe i nabyty od niego bezpośrednio przez europejski
fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej; lub
–
wyemitowany przez kwalifikowalne
przedsiębiorstwo portfelowe w zamian za udziałowy papier
wartościowy wyemitowany przez kwalifikowalne przedsiębiorstwo
portfelowe; lub
–
wyemitowany przez przedsiębiorstwo, którego
jednostką zależną, w której posiada ono większościowy
udział, jest kwalifikowalne przedsiębiorstwo portfelowe, i które
zostało nabyte przez europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej w zamian za instrument
kapitałowy wyemitowany przez kwalifikowalne przedsiębiorstwo
portfelowe;
(ii)      sekurytyzowane lub niesekurytyzowane
instrumenty dłużne, wyemitowane przez kwalifikowane
przedsiębiorstwo portfelowe;
(iii)     jednostki lub udziały jednego
europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej
lub większej ich liczby;
(iv)     pożyczki średnio- i
długoterminowe przyznane kwalifikowalnym przedsiębiorstwom
portfelowym przez europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości
społecznej;
(v)     wszelkie inne rodzaje udziałów w
kwalifikowalnym przedsiębiorstwie portfelowym;
d)      „kwalifikowalne przedsiębiorstwo
portfelowe” oznacza przedsiębiorstwo, które w chwili dokonania inwestycji
przez europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej
nie jest notowane na rynku regulowanym, jak określono w art. 4 ust. 1 pkt
14 dyrektywy 2004/39/WE, ma albo obrót roczny o wartości nieprzekraczającej
50 mln EUR, albo roczną sumę bilansową
nieprzekraczającą 43 mln EUR, samo nie jest przedsiębiorstwem
zbiorowego inwestowania oraz:
(i)      którego celem podstawowym jest osiąganie
wymiernych pozytywnych skutków społecznych, zgodnie z umową
spółki, statutem spółki lub wszelkimi innymi dokumentami statutowymi
ustanawiającymi to przedsiębiorstwo, w ramach którego:
–
przedsiębiorstwo świadczy usługi lub
dostarcza towary na rzecz osób należących do słabszych lub
zmarginalizowanych grup społecznych; lub
–
przedsiębiorstwo stosuje metodę produkcji
towarów lub świadczenia usług, która odzwierciedla jego cel o
charakterze społecznym;
(ii)      które wykorzystuje wygenerowane zyski
do realizacji swojego celu podstawowego zamiast dokonywać ich
podziału oraz stosuje uprzednio określone procedury i zasady w
odniesieniu do wszelkich przypadków podziału zysków między
udziałowców i właścicieli;
(iii)     które jest zarządzane w
odpowiedzialny i przejrzysty sposób, w szczególności poprzez
angażowanie pracowników, klientów i zainteresowanych stron, których
dotyczy działalność gospodarcza prowadzona przez
przedsiębiorstwo;
e)      „kapitał własny” oznacza
udziały własnościowe w przedsiębiorstwie, mające
postać akcji lub innych udziałów w kapitale kwalifikowalnego
przedsiębiorstwa portfelowego, wyemitowane na rzecz inwestorów;
f)       „wprowadzanie do obrotu” oznacza
bezpośrednie lub pośrednie oferowanie lub plasowanie, z inicjatywy
zarządzającego europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej lub w imieniu tego
zarządzającego, jednostek lub udziałów europejskiego funduszu na
rzecz przedsiębiorczości społecznej, którym dany
zarządzający zarządza, na rzecz inwestorów lub wśród
inwestorów zamieszkałych lub posiadających siedzibę
statutową na terytorium Unii;
g)      „kapitał zadeklarowany” oznacza
każde zobowiązanie, na mocy którego osoba ma obowiązek nabycia
udziału w europejskim funduszu na rzecz przedsiębiorczości
społecznej lub dokonania wpłat na poczet kapitału na rzecz
europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej;
h)      „zarządzający europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej” oznacza
osobę prawną, której regularna działalność gospodarcza
polega na zarządzaniu co najmniej jednym europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej;
i)       „państwo członkowskie
pochodzenia” oznacza państwo członkowskie, w którym
zarządzający europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej ma swoją siedzibę lub
siedzibę statutową;
j)       „przyjmujące państwo
członkowskie” oznacza państwo członkowskie inne niż
państwo członkowskie pochodzenia, w którym zarządzający
europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej
wprowadza do obrotu europejskie fundusze na rzecz przedsiębiorczości
społecznej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
k)      „właściwy organ” oznacza organ
krajowy wyznaczony przez państwo członkowskie pochodzenia w drodze
przepisów ustawowych lub wykonawczych celem dokonania rejestracji
zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, o
których mowa w art. 2 ust. 1.
2.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych, zgodnie z art. 24, w celu określenia rodzajów usług lub
towarów oraz metod świadczenia usług lub produkcji towarów, które
odzwierciedlają cel o charakterze społecznym, o którym mowa w ust. 1
lit. d) ppkt (i) niniejszego artykułu, z uwzględnieniem różnych
rodzajów kwalifikowanych przedsiębiorstw portfelowych oraz przypadków, w
których zyski mogą być rozdzielone między właścicieli
i inwestorów.
ROZDZIAŁ II
WARUNKI STOSOWANIA NAZWY „EUROPEJSKI FUNDUSZ NA RZECZ
PRZEDSIĘBIORCZOŚCI SPOŁECZNEJ”
Artykuł 4
Zarządzający europejskimi funduszami
na rzecz przedsiębiorczości społecznej spełniający
wymogi określone w niniejszym rozdziale są uprawnieni do
posługiwania się nazwą „europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej” w odniesieniu do wprowadzania
europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej do
obrotu w Unii.
Artykuł 5
1.
Przy nabywaniu aktywów innych niż
kwalifikowalne inwestycje zarządzający europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej dopilnowują, aby do nabycia
takich innych aktywów wykorzystywać nie więcej niż 30 %
łącznej wartości wpłat na poczet kapitału i
niewniesionego kapitału zadeklarowanego; przy obliczaniu tego limitu nie
bierze się pod uwagę inwestycji krótkoterminowych w środki
pieniężne i ich ekwiwalenty.
2.
Zarządzający europejskimi funduszami na
rzecz przedsiębiorczości społecznej nie zaciągają
pożyczek i kredytów, nie emitują papierów dłużnych oraz nie
udzielają gwarancji na poziomie europejskiego funduszu na rzecz
przedsiębiorczości społecznej ani nie stosują na poziomie
europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej
żadnych metod powodujących wzrost wartości ekspozycji funduszu
poprzez zaciąganie pożyczek i kredytów środków
pieniężnych lub pożyczek papierów wartościowych, inwestycje
w instrumenty pochodne ani w żaden inny sposób.
3.
Zakaz ustanowiony w ust. 2 nie ma zastosowania do
zaciągania pożyczek i kredytów na niepodlegający
przedłużeniu okres nie dłuższy niż 120 dni
kalendarzowych celem zapewnienia płynności w okresie od wezwania
inwestorów do wniesienia zadeklarowanego kapitału do wpłynięcia
takiego kapitału.
Artykuł 6
Zarządzający europejskimi funduszami
na rzecz przedsiębiorczości społecznej wprowadzają do
obrotu jednostki i udziały europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, którymi zarządzają,
wyłącznie wśród inwestorów, których uznaje się za klientów
branżowych zgodnie z sekcją I załącznika II do dyrektywy
2004/39/WE lub których na życzenie można traktować jako klientów
branżowych zgodnie z sekcją II załącznika II do dyrektywy
2004/39/WE, lub wśród pozostałych inwestorów, jeżeli:
a)      tacy pozostali inwestorzy
zobowiązali się do zainwestowania co najmniej 100 000 EUR;
b)      tacy pozostali inwestorzy
oświadczyli na piśmie, w dokumencie odrębnym w stosunku do
zawieranej umowy, której przedmiotem ma być zobowiązanie do dokonania
inwestycji, że są świadomi ryzyka związanego z
przewidywanym zobowiązaniem;
c)      zarządzający europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej dokonuje oceny
wiedzy specjalistycznej, doświadczenia i umiejętności inwestora,
nie zakładając, że inwestor posiada takie doświadczenie i
wiedzę na temat rynku jak podmioty wymienione w sekcji I
załącznika II do dyrektywy 2004/39/WE;
d)      zarządzający europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej posiada
dostateczną pewność, biorąc pod uwagę charakter
przewidywanego zobowiązania, że inwestor jest w stanie samodzielnie
podejmować decyzje inwestycyjne i ma świadomość wiążącego
się z nimi ryzyka oraz że tego rodzaju zobowiązanie jest
odpowiednie dla takiego inwestora;
e)      zarządzający europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości potwierdza na piśmie,
że przeprowadził ocenę, o której mowa w lit. c), oraz
upewnił się co do kwestii, o których mowa w lit. d).
Artykuł 7
Zarządzający europejskimi funduszami
na rzecz przedsiębiorczości społecznej, w odniesieniu do
europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej,
którymi zarządzają:
a)      postępują z należytą
fachowością, dbałością i starannością przy
realizacji swoich działań;
b)      stosują odpowiednie strategie i
procedury w zakresie zapobiegania nieuczciwym praktykom, w przypadku których
można w sposób racjonalny oczekiwać, że będą
miały wpływ na interesy inwestorów oraz kwalifikowalnych przedsiębiorstw
portfelowych;
c)      prowadzą działalność
gospodarczą tak, aby działać w najlepszym interesie europejskich
funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którymi
zarządzają, inwestorów tych funduszy oraz integralności rynku;
d)      zapewniają wysoki poziom
staranności przy doborze i bieżącym monitorowaniu inwestycji w
kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe;
e)      posiadają odpowiednie
doświadczenie i wiedzę w zakresie kwalifikowalnych
przedsiębiorstw portfelowych, w które inwestują.
Artykuł 8
1.
Zarządzający europejskimi funduszami na
rzecz przedsiębiorczości społecznej wykrywają konflikty
interesów i zapobiegają im oraz, jeżeli konfliktom takim nie
można zapobiec, zarządzają nimi, monitorują je, a
także – zgodnie z ust. 4 – ujawniają, aby nie dopuścić do
sytuacji, w której takie konflikty interesów miałyby niekorzystny
wpływ na interesy europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej oraz ich inwestorów, oraz aby
zapewnić sprawiedliwe traktowanie europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, którymi zarządzają.
2.
Zarządzający europejskimi funduszami na
rzecz przedsiębiorczości społecznej wykrywają w
szczególności te konflikty interesów, które mogą się
pojawić pomiędzy:
a)      zarządzającymi europejskimi
funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej, osobami
faktycznie prowadzącymi działalność
zarządzającego europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, pracownikami lub wszelkimi innymi
osobami, które bezpośrednio lub pośrednio kontrolują lub podlegają
kontroli zarządzającego europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości
społecznej, a europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości
społecznej zarządzanym przez zarządzającego europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej lub inwestorami
tych europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej;
b)      europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej lub inwestorami tego funduszu a
innym europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości
społecznej zarządzanym przez tego samego zarządzającego
europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej lub
inwestorami takiego innego europejskiego funduszu na rzecz
przedsiębiorczości społecznej.
3.
Zarządzający europejskimi funduszami na
rzecz przedsiębiorczości społecznej utrzymują i
stosują skuteczne ustalenia organizacyjne i administracyjne w celu
zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w ust. 1 i 2.
4.
Konflikty interesów, o których mowa w ust. 1,
ujawnia się, jeżeli ustalenia organizacyjne wprowadzone przez
zarządzającego europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej w celu wykrywania konfliktów
interesów, zapobiegania im, zarządzania nimi i monitorowania ich nie
są wystarczające, aby z należytą pewnością
zapewnić wyeliminowanie ryzyka naruszenia interesów inwestorów. Zarządzający
europejskimi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej w
wyraźny sposób informują inwestorów o ogólnym charakterze lub
źródłach konfliktów interesów przed zawarciem transakcji w ich
imieniu.
5.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych, zgodnie z art. 24, w celu określenia:
a)      rodzajów konfliktów interesów, o których
mowa w ust. 2 niniejszego artykułu;
b)      kroków, których podjęcia oczekuje
się od zarządzających europejskimi funduszami na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, w zakresie struktur oraz procedur
organizacyjnych i administracyjnych w celu wykrywania konfliktów interesów,
zapobiegania im, zarządzania nimi oraz ich monitorowania i ujawniania.
Artykuł 9
1.
Zarządzający europejskimi funduszami na
rzecz przedsiębiorczości społecznej stosują w odniesieniu
do każdego europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości
społecznej, którym zarządzają, procedury pomiaru i monitorowania
stopnia osiągnięcia przez kwalifikowalne przedsiębiorstwa
portfelowe, w które europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości
społecznej inwestuje, pozytywnego skutku społecznego, do którego
osiągnięcia są zobowiązane.
2.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych, zgodnie z art. 24, w celu szczegółowego określenia
procedur, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w odniesieniu do
różnych kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych.
Artykuł 10
Zarządzający europejskimi funduszami
na rzecz przedsiębiorczości społecznej stale utrzymują wystarczające
środki własne oraz wykorzystują dostateczne i odpowiednie zasoby
techniczne i ludzkie, które są niezbędne do prawidłowego
zarządzania europejskimi funduszami na rzecz przedsiębiorczości
społecznej.
Artykuł 11
Zasady wyceny aktywów są określane w
dokumentach statutowych europejskiego funduszu na rzecz
przedsiębiorczości społecznej.
Artykuł 12
1.
Zarządzający europejskimi funduszami na
rzecz przedsiębiorczości społecznej udostępniają
właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia
sprawozdanie roczne w odniesieniu do każdego europejskiego funduszu na
rzecz przedsiębiorczości społecznej objętego
zarządzaniem nie później niż 6 miesięcy po zakończeniu
roku obrotowego. W sprawozdaniu opisuje się strukturę portfela
europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej
oraz działalność prowadzoną w poprzednim roku. Zawiera ono
zbadane sprawozdania finansowe europejskiego funduszu na rzecz
przedsiębiorczości społecznej. Sprawozdanie sporządza
się zgodnie z obowiązującymi standardami sprawozdawczości
oraz z warunkami ustalonymi pomiędzy zarządzającym europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej a
inwestorami. Zarządzający europejskimi funduszami na rzecz
przedsiębiorczości społecznej udostępniają
sprawozdanie inwestorom na życzenie. Zarządzający europejskimi
funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej i
inwestorzy mogą uzgodnić między sobą dodatkowe ujawnienia
informacji.
2.
Sprawozdanie roczne zawiera co najmniej
następujące informacje:
a)      szczegółowe informacje, w stosownych
przypadkach, dotyczące ogólnych skutków społecznych polityki
inwestycyjnej oraz metody stosowanej do celów pomiaru tych skutków;
b)      zestawienie wszystkich przypadków zbycia,
jakie miały miejsce w odniesieniu do kwalifikowalnych przedsiębiorstw
portfelowych;
c)      opis pozwalający stwierdzić,
czy zbycie innych aktywów europejskiego funduszu na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, które nie są inwestowane w
kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe, odbyło się w oparciu
o kryteria, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. e);
d)      podsumowanie działań, które
zarządzający europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości
społecznej podjął w odniesieniu do kwalifikowalnych
przedsiębiorstw portfelowych, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. k).
3.
Jeżeli zarządzający europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej ma
obowiązek podać do wiadomości publicznej swoje roczne
sprawozdanie finansowe zgodnie z art. 4 dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady[14] w odniesieniu do tego
funduszu, informacje, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu,
można przedstawić osobno lub jako dodatkową część
rocznego sprawozdania finansowego.
Artykuł 13
1.
Zanim inwestorzy podejmą decyzję w
sprawie inwestycji, zarządzający europejskimi funduszami na rzecz
przedsiębiorczości społecznej przekazują im co najmniej
następujące informacje:
a)      tożsamość
zarządzającego europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej oraz wszelkich innych
usługodawców, którym zarządzający europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej zlecił zarządzanie takim
funduszem, oraz opis ich obowiązków;
b)      opis strategii i celów inwestycyjnych
europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, w
tym opis rodzajów kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych oraz
procedury i kryteriów stosowanych do celów ich identyfikacji, a także
technik inwestycyjnych, które może stosować, oraz wszelkich
mających zastosowanie ograniczeń inwestycyjnych;
c)      pozytywny skutek społeczny
stanowiący cel polityki inwestycyjnej europejskiego funduszu na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, w tym – w stosownych przypadkach
– prognozy dotyczące racjonalnych skutków oraz informacje na temat wyników
osiągniętych w przeszłości w tej dziedzinie;
d)      metod, które należy stosować do
celów pomiaru skutków społecznych;
e)      opis aktywów innych niż
kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe, a także procedury i
kryteriów stosowanych do celów wyboru tych aktywów, chyba że są to
środki pieniężne lub ich ekwiwalenty;
f)       opis profilu ryzyka europejskiego
funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz wszelkich
rodzajów ryzyka związanych z aktywami, w które fundusz może
inwestować, lub technikami inwestycyjnymi, które można stosować;
g)      opis procedury wyceny europejskiego
funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz metodyki
wyceny aktywów, w tym metod stosowanych do wyceny kwalifikowalnych
przedsiębiorstw portfelowych;
h)      opis wszystkich opłat, kosztów i
wydatków wraz z ich maksymalnymi kwotami, ponoszonych przez inwestorów
bezpośrednio lub pośrednio;
i)       opis sposobu obliczania wynagrodzenia
zarządzającego europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej;
j)       w odpowiednich przypadkach, historyczne wyniki
osiągnięte przez europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej;
k)      usługi w zakresie wsparcia
przedsiębiorstw oraz inne działania wspierające, które
zarządzający europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej świadczy lub zapewnia za
pośrednictwem osób trzecich w celu ułatwienia rozwoju, wzrostu lub innych
aspektów operacji prowadzonych przez kwalifikowalne przedsiębiorstwa
portfelowe, w które inwestuje europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, lub, jeżeli takie
usługi lub działania nie są świadczone, wyjaśnienie
takiego stanu rzeczy;
l)       opis procedur, na podstawie których
europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej może
zmienić swoją strategię inwestycyjną lub politykę
inwestycyjną.
2.
Wszystkie informacje, o których mowa w ust. 1,
muszą być rzetelne, jasne i nie mogą wprowadzać w
błąd. Muszą być uaktualniane i poddawane regularnemu
przeglądowi.
3.
Jeżeli zarządzający europejskim
funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej ma
obowiązek opublikować prospekt emisyjny zgodnie z dyrektywą
2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[15] lub zgodnie z
prawem krajowym w odniesieniu do europejskiego funduszu na rzecz
przedsiębiorczości społecznej, informacje, o których mowa w ust.
1 niniejszego artykułu, można przedstawić osobno lub jako
część prospektu emisyjnego.
4.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych, zgodnie z art. 24, w celu określenia:
a)      treści informacji, o których mowa w
ust. 1 lit. b)–e) i k) niniejszego artykułu;
b)      sposobu jednolitego przedstawienia
informacji, o których mowa w ust. 1 lit. b)–e) i k) niniejszego artykułu,
w celu zapewnienia możliwie najwyższego poziomu porównywalności.
ROZDZIAŁ III
NADZÓR I WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA
Artykuł 14
1.
Zarządzający europejskimi funduszami na
rzecz przedsiębiorczości społecznej, którzy zamierzają
posługiwać się nazwą „europejski fundusz na rzecz
przedsiębiorczości społecznej” do celów wprowadzania do obrotu
swoich europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości
społecznej, informują o tym zamiarze właściwy organ
państwa członkowskiego ich pochodzenia oraz przedstawiają
następujące informacje:
a)      tożsamość osób faktycznie
prowadzących działalność polegającą na
zarządzaniu europejskimi funduszami na rzecz przedsiębiorczości
społecznej;
b)      dane określające europejskie
fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej, których
jednostki lub udziały będą wprowadzane do obrotu, oraz ich
strategie inwestycyjne;
c)      informacje dotyczące ustaleń
dokonanych do celów zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w
rozdziale II;
d)      wykaz państw członkowskich, w
których zarządzający europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej zamierza wprowadzać do obrotu
każdy europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości
społecznej.
2.
Właściwy organ państwa
członkowskiego pochodzenia rejestruje danego zarządzającego
europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej,
wyłącznie jeżeli jest przekonany, że zostały spełnione
następujące kryteria:
a)      wymagane informacje, o których mowa w
ust. 1, są kompletne; oraz
b)      ustalenia zgłoszone zgodnie z ust. 1
lit. c) są odpowiednie z punktu widzenia zachowania zgodności z
wymogami określonymi w rozdziale II.
3.
Rejestracja jest ważna na całym
terytorium Unii i umożliwia zarządzającym europejskimi
funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej wprowadzanie
europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej do
obrotu w całej Unii pod nazwą „europejskie fundusze na rzecz
przedsiębiorczości społecznej”.
Artykuł 15
Zarządzający europejskim funduszem
na rzecz przedsiębiorczości społecznej uaktualnia informacje
przedstawione właściwemu organowi państwa członkowskiego
pochodzenia, jeżeli zamierza:
a)      wprowadzić do obrotu nowy europejski
fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej;
b)      wprowadzić do obrotu istniejący
europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej w
państwie członkowskim, które nie figuruje w wykazie, o którym mowa w
art. 14 ust. 1 lit. d).
Artykuł 16
1.
Natychmiast po rejestracji zarządzającego
europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej
właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia
zgłasza fakt rejestracji zarządzającego europejskim funduszem na
rzecz przedsiębiorczości społecznej państwu
członkowskiemu wskazanemu zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. d) niniejszego
rozporządzenia oraz EUNGiPW.
2.
Przyjmujące państwa członkowskie
wskazane zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. d) niniejszego rozporządzenia nie
stosują wobec zarządzającego europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej zarejestrowanego zgodnie z art. 14
żadnych wymogów ani procedur administracyjnych w związku z
wprowadzaniem do obrotu jego europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej ani nie wymagają od nich
żadnego zatwierdzenia dotyczącego wprowadzania do obrotu przed jego
rozpoczęciem.
3.
Aby zapewnić jednolite stosowanie niniejszego
artykułu, EUNGiPW opracowuje projekt wykonawczych standardów technicznych
w celu określenia formatu powiadomienia.
4.
EUNGiPW przedstawia ten projekt wykonawczych
standardów technicznych Komisji do dnia [wstawić datę].
5.
Powierza się Komisji uprawnienia do
przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w ust. 3,
zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010[16].
Artykuł 17
EUNGiPW prowadzi centralną bazę
danych, powszechnie dostępną za pośrednictwem internetu i
zawierającą wykaz wszystkich zarządzających europejskimi
funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej
zarejestrowanych w Unii zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 18
Właściwy organ państwa
członkowskiego pochodzenia nadzoruje przestrzeganie wymogów
określonych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 19
Zgodnie z prawem krajowym właściwe
organy posiadają wszelkie uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe, które
są im niezbędne do wykonywania obowiązków. Są one
uprawnione przede wszystkim do:
a)      żądania dostępu do
wszelkiego rodzaju dokumentów w dowolnej formie oraz otrzymywania lub
pobierania ich kopii;
b)      żądania od
zarządzającego europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej niezwłocznego udzielenia
informacji;
c)      żądania informacji od
każdej osoby związanej z działaniami zarządzającego
europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej lub
europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej;
d)      prowadzenia niezapowiedzianych lub
zapowiedzianych kontroli na miejscu;
e)      podjęcia odpowiednich środków w
celu upewnienia się, że zarządzający europejskim funduszem
na rzecz przedsiębiorczości społecznej nadal spełnia wymogi
określone w niniejszym rozporządzeniu;
f)       wydania nakazu w celu upewnienia
się, że zarządzający europejskim funduszem na rzecz
przedsiębiorczości społecznej spełnia wymogi określone
w niniejszym rozporządzeniu oraz powstrzymuje się od powtórzenia
jakiegokolwiek działania, które może stanowić naruszenie
przepisów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 20
1.
Państwa członkowskie ustanawiają
przepisy dotyczące środków administracyjnych i sankcji mających
zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszego
rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki w
celu zapewnienia ich stosowania. Przewidziane środki i sankcje muszą
być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2.
Państwa członkowskie powiadamiają
Komisję i EUNGiPW o przepisach, o których mowa w ust. 1, do dnia [24
miesiące od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].
Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję
i EUNGiPW o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.
Artykuł 21
1.
Właściwy organ państwa członkowskiego
pochodzenia podejmuje stosowne środki, o których mowa w ust. 2,
jeżeli zarządzający europejskimi funduszami na rzecz
przedsiębiorczości społecznej:
a)      nie spełniają wymogów
mających zastosowanie do struktury portfela, które zostały
określone w art. 5;
b)      nie wprowadzają do obrotu
europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej
wśród kwalifikowalnych inwestorów zgodnie z przepisami art. 6;
c)      posługują się nazwą
„europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej”,
chociaż nie zostali zarejestrowani przez właściwy organ swojego
państwa członkowskiego pochodzenia zgodnie z przepisami art. 14.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1,
właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia podejmuje
w razie potrzeby następujące środki:
a)      wydaje zakaz posługiwania się
nazwą „europejski fundusz na rzecz przedsiębiorczości
społecznej” przy wprowadzaniu do obrotu przez zarządzającego
europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej europejskiego
funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej lub
większej liczby tych funduszy;
b)      usuwa zarządzającego
europejskim funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej z
rejestru.
3.
Właściwy organ państwa
członkowskiego pochodzenia informuje właściwe organy
przyjmujących państw członkowskich wskazanych zgodnie z art. 14
ust. 1 lit. d) o usunięciu zarządzającego europejskim funduszem
na rzecz przedsiębiorczości społecznej z rejestru, o którym mowa
w ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu.
4.
Prawo do wprowadzania do obrotu w Unii co najmniej
jednego europejskiego funduszu na rzecz przedsiębiorczości
społecznej pod nazwą „europejskie fundusze na rzecz
przedsiębiorczości społecznej” wygasa ze skutkiem
natychmiastowym w dniu wydania przez właściwy organ decyzji, o której
mowa w ust. 2 lit. a) lub b).
Artykuł 22
1.
W razie potrzeby właściwe organy i
EUNGiPW podejmują współpracę na potrzeby wykonywania swoich
odnośnych obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia.
2.
Prowadzą one wymianę wszystkich
informacji i dokumentów niezbędnych do wykrywania i usuwania naruszeń
przepisów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 23
1.
Wszystkie osoby, które pracują lub
pracowały dla właściwych organów lub EUNGiPW, a także
audytorzy i eksperci wykonujący prace na zlecenie właściwych
organów i EUNGiPW podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy
służbowej. Żadne poufne informacje, jakie osoby te
otrzymują w trakcie wykonywania swoich obowiązków, nie mogą
być ujawniane jakimkolwiek osobom lub organom, z wyjątkiem ujawnienia
w formie skróconej lub zbiorczej, która uniemożliwia zidentyfikowanie
poszczególnych zarządzających europejskimi funduszami na rzecz
przedsiębiorczości społecznej i poszczególnych europejskich
funduszy na rzecz przedsiębiorczości, bez uszczerbku dla przypadków
objętych przepisami prawa karnego oraz postępowaniem na mocy
niniejszego rozporządzenia.
2.
Właściwym organom państw
członkowskich lub EUNGiPW nie zabrania się wymieniania informacji
zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub innym prawem Unii mającym
zastosowanie do zarządzających europejskimi funduszami na rzecz przedsiębiorczości
społecznej oraz europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej.
3.
Właściwe organy i EUNGiPW, które
otrzymały poufne informacje zgodnie z ust. 1, mogą wykorzystywać
te informacje wyłącznie podczas wykonywania swoich obowiązków
oraz do celów postępowań administracyjnych i sądowych.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 24
1.
Powierzenie Komisji uprawnień do
przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym
artykule.
2.
Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o
których mowa w art. 2 ust. 3, art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 5, art. 9 ust. 2 oraz
art. 13 ust. 4, powierza się Komisji na okres czterech lat od dnia
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Komisja
sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie
później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu
czterech lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie
przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski
lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie
później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3.
Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2
ust. 3, art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 5, art. 9 ust. 2 oraz art. 13 ust. 4,
może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament
Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy
przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu
staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji
późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek
już obowiązujących aktów delegowanych.
4.
Niezwłocznie po przyjęciu aktu
delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie.
5.
Akt delegowany wchodzi w życie tylko
jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w
terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno
Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie
wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące
z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 25
1.
Najpóźniej po upływie czterech lat od
dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia Komisja
dokonuje przeglądu tego rozporządzenia. Przegląd obejmuje
ogólną analizę funkcjonowania przepisów niniejszego
rozporządzenia oraz doświadczenia zdobyte podczas ich stosowania, w
tym:
a)      zakres stosowania nazwy „europejski
fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej” przez
zarządzających europejskimi funduszami na rzecz
przedsiębiorczości społecznej w różnych państwach
członkowskich na poziomie krajowym lub transgranicznym;
b)      wykorzystywanie różnych
kwalifikowalnych inwestycji przez europejskie fundusze na rzecz
przedsiębiorczości społecznej oraz wpływ, jaki ma to na
rozwój przedsiębiorstw społecznych w całej Unii;
c)      praktyczne stosowanie kryteriów
identyfikacji kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych oraz
wpływ, jaki ma to na rozwój przedsiębiorstw społecznych w
całej Unii;
d)      zakres niniejszego rozporządzenia, z
uwzględnieniem progu wynoszącego 500 mln EUR.
2.
Po konsultacji z EUNGiPW Komisja przedstawia
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, dołączając do
niego – w stosownych przypadkach – wniosek ustawodawczy.
Artykuł 26
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje
się od dnia 22 lipca 2013 r., z wyjątkiem art. 2 ust. 3, art. 3 ust.
2, art. 8 ust. 5, art. 9 ust. 2 i art. 13 ust. 4, które stosuje się od
dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Niniejsze
rozporządzenie wiąże w całości i jest
bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               W tekście prawnym nazywa się je
przedsiębiorstwami społecznymi (ang. social undertakings) w
celu zapewnienia jasności co do ich formy. W języku angielskim
określa się je również mianem social enterprises. Te
różne pojęcia w większości kontekstów interpretuje się
jako zamienne.
[2]               Zob.
J.P.Morgan, Impact Investments: An Emerging Asset Class, 2011 r.
[3]               Oferty na rynku niepublicznym można opisać
jako sprzedaż papierów wartościowych względnie niewielkiej
liczbie wybranych inwestorów jako sposób na pozyskiwanie kapitału.
Inwestorami zaangażowanymi w oferty na rynku niepublicznym są zwykle
duże banki, fundusze wspólnego inwestowania, zakłady ubezpieczeń
i fundusze emerytalne. Oferty na rynku niepublicznym są przeciwieństwem
emisji publicznej, w przypadku której papiery wartościowe udostępnia
się do sprzedaży na otwartym rynku.
[4]               http://ec.europa.eu/internal_market/smact/docs/20110413-communication_en.pdf
[5]               Zob. http://ec.europa.eu/internal_market/investment/social_investment_funds_en.htm.
[6]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[7]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[8]               Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32.
[9]               Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1.
[10]             Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1.
[11]             Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.
[12]             Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.
[13]             Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.
[14]             Dz.U. L 390 z 31.12.2004, s. 38.
[15]             Dz.U. L 345 z 31.12.2003, s. 64.
[16]             Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.