				|

		52012PC0164

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uproszczenia przenoszenia w ramach jednolitego rynku pojazdów silnikowych zarejestrowanych w innym państwie członkowskim /* COM/2012/0164 final - 2012/0082 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Pomimo coraz większej integracji jednolitego
rynku, problemy związane z rejestracją pojazdów silnikowych
często stanowią dla przedsiębiorstw i obywateli barierę na
rynku wewnętrznym. Problemy związane z rejestracją pojazdów
silnikowych zostały wymienione w sporządzonym przez Komisję
wykazie 20 najważniejszych przeszkód występujących na jednolitym
rynku. W sprawozdaniu na temat obywatelstwa UE z 2010 r. „Usuwanie przeszkód w
zakresie praw obywatelskich UE”[1] Komisja wskazała na
problemy z rejestracją pojazdów jako jedno z głównych utrudnień,
jakie napotykają obywatele w życiu codziennym, gdy korzystają z
praw przysługujących im w ramach prawodawstwa UE. W ramach
działań służących usunięciu utrudnień
Komisja zapowiedziała uproszczenie formalności i warunków rejestracji
pojazdów zarejestrowanych w innym państwie członkowskim
(działanie nr 6 w sprawozdaniu na temat obywatelstwa UE).
Obowiązek rejestracji w przyjmującym
państwie członkowskim pojazdu silnikowego zarejestrowanego w
państwie członkowskim pochodzenia przez wiele lat był
źródłem skarg i spraw sądowych. Obywatele i
przedsiębiorstwa dokonujący zakupu pojazdu silnikowego w innym
państwie i zabierający go do kraju, w którym mieszkają lub
mają siedzibę, muszą zwykle dopełnić skomplikowanych i
uciążliwych procedur rejestracji oraz odpowiedzieć na
czasochłonne wezwania do dostarczenia dodatkowych dokumentów.
W rezultacie problemy związane z
rejestracją pojazdów silnikowych mają negatywny wpływ na
swobodny przepływ towarów, który stanowi jedną z podstawowych
wolności będących kamieniem węgielnym Unii Europejskiej.
Podkreślono to w strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego i
trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu
społecznemu[2], gdzie zwrócono
uwagę na fakt, że pomimo istniejącego z prawnego punktu widzenia
jednolitego rynku, przedsiębiorstwa i obywatele na co dzień
borykają się z utrudnieniami w działalności
transgranicznej.
W swojej opinii z dnia 11 marca 2011 r. Grupa
Wysokiego Szczebla Niezależnych Partnerów ds. Obciążeń
Administracyjnych poparła ewentualną inicjatywę Komisji na rzecz
uproszczenia warunków i formalności związanych z rejestracją.
Grupa wezwała ponadto władze krajowe do jak najszybszego
podjęcia intensywnych działań na rzecz usprawnienia procedury
rejestracji, w szczególności w odniesieniu do wzajemnego uznawania
wymaganej dokumentacji, oraz do powstrzymania się od uciążliwych
wezwań do dostarczenia dodatkowych dokumentów.
Wszystkie państwa członkowskie
posiadają system rejestracji pojazdów silnikowych. W ramach systemu
wydawane są administracyjne zezwolenia na dopuszczenie tych pojazdów do
ruchu drogowego, co wymaga ich identyfikacji i wydania numeru rejestracyjnego.
Dane rejestracyjne wykorzystywane są do opodatkowania pojazdów silnikowych.
Po zakończeniu procedury rejestracji państwa członkowskie
wydają dowód rejestracyjny, który zaświadcza, że pojazd jest
zarejestrowany w państwie członkowskim. Dowód rejestracyjny zawiera
również nazwisko i adres osoby, na którą pojazd jest zarejestrowany („posiadacza”
dowodu rejestracyjnego, który nie musi koniecznie być
właścicielem pojazdu silnikowego).
Jeżeli pojazd silnikowy jest zarejestrowany w
jednym państwie członkowskim i często używany w innym,
często pojawiają się dwa główne problemy:
(1)
obywatele, którzy przeprowadzają się do
innego państwa członkowskiego, pracownicy transgraniczni,
przedsiębiorstwa wynajmu samochodów i osoby biorące w leasing pojazdy
silnikowe w innym państwie członkowskim często zmuszone są
do rejestracji pojazdów w państwie, na którego terytorium mieszkają
lub w którym używają pojazdu, mimo iż jest on już
zarejestrowany w innym państwie członkowskim. Dzieje się tak na
przykład, gdy posiadacz dowodu rejestracyjnego zmienia miejsce zamieszkania
i przenosi się na stałe, wraz ze swoim pojazdem silnikowym, do innego
państwa członkowskiego. Stanowi to jednak uciążliwy problem
dla obywateli, którzy mieszkają część roku w jednym
państwie członkowskim, a część w innym, jak również
dla osób dojeżdżających do pracy z sąsiedniego
państwa, które w państwie członkowskim zamieszkania
wykorzystują pojazd silnikowy zarejestrowany przez ich pracodawcę w
innym państwie członkowskim. W takim przypadku pojazd silnikowy jest
zarejestrowany w jednym z państw członkowskich, ale drugie
państwo członkowskie często także wymaga jego rejestracji.
Firmy leasingowe także borykają się z problemami związanymi
z rejestracją, szczególnie gdy są posiadaczami dowodu
rejestracyjnego, a pojazd silnikowy używany jest przez osobę
mającą siedzibę lub miejsce zamieszkania w innym państwie
członkowskim. Także przedsiębiorstwa wynajmu samochodów, które
pragną na krótki okres przenieść część swojej
floty do innego państwa członkowskiego w celu zaspokojenia sezonowego
zapotrzebowania, są zazwyczaj zobowiązane zarejestrować pojazdy
silnikowe w tym państwie członkowskim.
(2)
Formalności związane z ponowną
rejestracją pojazdu silnikowego przenoszonego z jednego państwa
członkowskiego do drugiego są często bardzo uciążliwe
i długotrwałe. Przeniesienie pojazdu silnikowego na dłuższy
okres do innego państwa członkowskiego wymaga nie tylko
dopełnienia nowych formalności w przyjmującym państwie
członkowskim, ale także w państwie członkowskim pochodzenia
w celu zakończenia rejestracji pojazdu w tym państwie. Dodatkowe
obciążenie jest spowodowane głównie faktem, że organy
rejestrujące w przyjmującym państwie członkowskim, oprócz
danych znajdujących się w dowodzie rejestracyjnym, nie mają
informacji na temat pojazdu silnikowego lub informacje te są ograniczone.
Jeżeli pojazd miałby być ponownie zarejestrowany w tym samym
państwie członkowskim, organy rejestrujące mogłyby
sięgać do informacji znajdujących się w ich krajowych
bazach danych.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Niniejszemu wnioskowi towarzyszy streszczenie
oceny skutków oraz ocena skutków. Jej projekt został oceniony przez
Radę ds. Oceny Skutków Komisji Europejskiej, która wydała swoją
opinię w dniu 16 grudnia 2011 r. Ostateczna ocena skutków została
odpowiednio zmieniona.
Niniejszy wniosek doprowadzi do wprowadzenia
znacznych uproszczeń dla przedsiębiorstw, obywateli i organów
rejestrujących. Zmniejszenie obciążenia administracyjnego
pozwoli na oszczędności w wysokości co najmniej 1 445 mln EUR
rocznie.
W okresie od marca do maja 2011 r. w ramach interaktywnego
kształtowania polityki (IPM) przeprowadzone zostały konsultacje
społeczne z zainteresowanymi stronami przy użyciu odpowiednich
kwestionariuszy dla obywateli, podmiotów gospodarczych i organów publicznych
(Twój głos w Europie). Streszczenie wyników konsultacji społecznych
można znaleźć w załączniku 1 do oceny skutków oraz na
stronie internetowej Europa[3]. Wszystkie minimalne
wymogi Komisji zostały spełnione. W dniu 21 czerwca 2011 r.
zorganizowano konferencję, aby przedstawić wstępne wyniki
konsultacji społecznych oraz umożliwić dodatkową
debatę i wymianę informacji między zainteresowanymi stronami, a
w szczególności organami publicznymi odpowiedzialnymi za rejestrację
w państwach członkowskich.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
3.1         Cele wniosku
Ogólnym celem niniejszej inicjatywy jest poprawa
funkcjonowania jednolitego rynku poprzez usunięcie barier
administracyjnych związanych z procedurą ponownej rejestracji
pojazdów silnikowych, które utrudniają obecnie swobodny przepływ
towarów.
Szczegółowe cele tej inicjatywy to
harmonizacja, usprawnienie i uproszczenie procedur ponownej rejestracji
pojazdów silnikowych zarejestrowanych w innym państwie członkowskim z
korzyścią dla obywateli, pracowników, pracodawców,
przedsiębiorstw wynajmu samochodów lub firm leasingowych oraz organów
rejestrujących. Ponadto inicjatywa ma na celu zmniejszenie
obciążeń administracyjnych wszystkich zaangażowanych
podmiotów, nie wywierając negatywnego wpływu na bezpieczeństwo
ruchu drogowego lub zapobieganie przestępczości i oszustwom.
Cele operacyjne, które mają być
realizowane w ramach inicjatywy, są następujące:
–
ustalenie, w którym państwie członkowskim
należy zarejestrować pojazd silnikowy przeniesiony między
państwami członkowskimi;
–
skrócenie czasu procedur ponownej rejestracji;
–
zmniejszenie obciążeń
administracyjnych obywateli i przedsiębiorstw poprzez ograniczenie liczby
dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia procedury ponownej rejestracji
oraz ułatwienie wymiany danych pomiędzy krajowymi organami
rejestrującymi.
3.2.        Podstawa prawna – forma aktu
prawnego
Bieżące problemy i różnice w
zakresie przepisów administracyjnych na poziomie krajowym w odniesieniu do
ponownej rejestracji pojazdów silnikowych zarejestrowanych w innym
państwie członkowskim utrudniają swobodny przepływ tych pojazdów
w UE. Unia Europejska jest zatem uprawniona do podjęcia działań
na mocy art. 114 TFUE w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania jednolitego
rynku używanych pojazdów silnikowych zakupionych w innym państwie
członkowskim. Ponadto niniejszy wniosek będzie również korzystny
dla obywateli, którzy przenoszą pojazd silnikowy do innego państwa
członkowskiego zamieszkania, używają pojazdu silnikowego
zarejestrowanego w państwie członkowskim zatrudnienia, jak również
dla przedsiębiorstw wynajmu samochodów (i w mniejszym stopniu firm
leasingowych), które z powodu dotyczących ich lub ich klientów wymogów w
zakresie rejestracji, napotykają bariery dla transgranicznego
używania tych pojazdów.
Proponowany instrument prawny ma formę
rozporządzenia z wymienionych poniżej względów.
Rozporządzenie ma bezpośrednie zastosowanie w państwach
członkowskich, bez potrzeby transpozycji do różnych krajowych
porządków prawnych. Ponieważ instrument prawny będzie miał
zastosowanie wyłącznie w sytuacjach o charakterze transgranicznym na
terenie UE, rozporządzenie zapewni pewność prawa oraz
uproszczenie w ramach rynku wewnętrznego. Rozporządzenie jest ponadto
bardziej skutecznym instrumentem organizowania elektronicznej wymiany
informacji pomiędzy krajowymi organami rejestrującymi. Co
więcej, gdy akt prawny ma formę rozporządzenia, nie zachodzi
ryzyko nadmiernie rygorystycznego wdrażania go przez państwa
członkowskie.
3.3         Treść wniosku
W art. 1 potwierdza się zasadę,
że państwa członkowskie są uprawnione do
wyłączenia niektórych kategorii pojazdów silnikowych z wymogu
rejestracji. Fakt, że pojazd silnikowy był zarejestrowany w innym
państwie członkowskim, nie oznacza, że ten sam pojazd silnikowy
powinien podlegać obowiązkowi rejestracji w państwie
członkowskim, do którego został przeniesiony. W art. 1 wyraźnie
wskazano również, że pojazdy silnikowe zarejestrowane w
państwach trzecich nie wchodzą w zakres niniejszego wniosku. Wniosek
nie dotyczy ponadto rejestracji pojazdów silnikowych, które były zarejestrowane
w tym samym państwie członkowskim. Ponowna rejestracja pojazdów
silnikowych w tym samym państwie członkowskim nadal podlega zatem
przepisom krajowym tego państwa członkowskiego i nie jest objęta
niniejszym wnioskiem. Ponadto państwa członkowskie zachowują
swobodę co do wykorzystywania swoich uprawnień podatkowych w
odniesieniu do pojazdów silnikowych, zgodnie z prawem Unii.
Artykuł 2 zawiera
definicje, które dokładnie odzwierciedlają definicje określone w
prawie Unii, a w szczególności w dyrektywie 1999/37/WE z dnia 29 kwietnia
1999 r. w sprawie dokumentów rejestracyjnych pojazdów[4].
Dyrektywa ta ma zastosowanie do pojazdów silnikowych, które są przedmiotem
dyrektywy ramowej 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5
września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów
silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych
zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów[5]
i dyrektywy 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r.
w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i
uchylającej dyrektywę Rady 92/61/EWG[6], a nie do
ciągników rolniczych lub leśnych. Zgodnie z niedawnym wyrokiem
Trybunału Sprawiedliwości[7] dyrektywa 1999/37/WE nie
przewiduje jednak pełnej harmonizacji.
W art. 3 postanawia się, że
państwo członkowskie może wymagać rejestracji na swoim
terytorium pojazdu zarejestrowanego w innym państwie członkowskim,
wyłącznie jeżeli posiadacz dowodu rejestracyjnego posiada
miejsce zamieszkania na terytorium tego państwa. W art. 3 proponuje
się kilka kryteriów określania miejsca zamieszkania. W przypadku osób
fizycznych nie działających w ramach praktyki zawodowej proponowane
kryteria określone zostały w art. 7 dyrektywy Rady 83/182/EWG z dnia
28 marca 1983 r. w sprawie zwolnień podatkowych we Wspólnocie, dotyczących
niektórych środków transportu czasowo wwożonych do jednego
państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego[8].
W przypadku przedsiębiorstw zaproponowane kryteria odnoszą się
do siedziby lub miejsca prowadzenia działalności, co oznacza, że
w przypadku gdy samochód zarejestrowany na przedsiębiorstwo w
państwie członkowskim, w którym ma ono siedzibę, jest
używany przez pracownika, którego miejsce zamieszkania znajduje się w
innym państwie członkowskim, państwo to nie może
wymagać dokonania rejestracji na jego terytorium. Dzięki temu w
państwie członkowskim będącym miejscem zamieszkania
pracownika nie jest konieczne ustalanie w indywidualnych przypadkach, czy
samochód należący do przedsiębiorstwa jest wykorzystywany
głównie do celów prywatnych czy służbowych oraz czy dojazd do
pracy uznawany jest za użytkowanie służbowe czy prywatne.
W art. 4 ustanawia się jasną i
prostą zasadę, zgodnie z którą posiadacz dowodu rejestracyjnego,
który przenosi swoje miejsce zamieszkania do innego państwa
członkowskiego, powinien złożyć wniosek o rejestrację
pojazdu w okresie sześciu miesięcy od swojego przybycia. W tym
okresie docelowe państwo członkowskie nie może ograniczyć
używania pojazdu. Artykuł 4 zawiera także radykalne uproszczenie
procedur rejestracji pojazdów silnikowych, które były zarejestrowane w
innym państwie członkowskim. Opiera się ono na utrwalonym
orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości w dziedzinie swobodnego
przepływu towarów, zgodnie z którym państwa członkowskie powinny
ułatwiać handel wewnątrz UE poprzez uznawanie dokumentacji
wydanej w innym państwie członkowskim, dowodzącej na
przykład, że pojazd zarejestrowany na terytorium tego państwa,
przeszedł z pozytywnym rezultatem badanie przydatności do ruchu
drogowego. Trybunał Sprawiedliwości zaznaczył także,
że tę zasadę wzajemnego uznawania rejestracji i
przydatności do ruchu drogowego powinna uzupełniać
współpraca między organami w państwach członkowskich w
zakresie wszelkich brakujących danych[9]. Zgodnie z art. 4
współpraca ta opiera się na wymianie informacji w formie
elektronicznej, co oznacza że organ rejestracji pojazdów pobiera dane z
rejestru pojazdów państwa członkowskiego, w którym pojazd ten
został zarejestrowany, za pośrednictwem aplikacji, o której mowa w
art. 7 oraz w załączniku II. Taka zasada współpracy
administracyjnej przy wykorzystaniu środków elektronicznych działa
także w kierunku przeciwnym: gdy państwo członkowskie rejestruje
pojazd, który był zarejestrowany w innym państwie członkowskim,
zgodnie z art. 4 organ rejestrujący państwa członkowskiego
przeznaczenia pojazdu silnikowego jest zobowiązany poinformować o
rejestracji organ rejestrujący państwa członkowskiego, w którym
dokonano wcześniejszej rejestracji. Artykuł 4 niniejszego wniosku
dopuszcza ponadto dodatkowe kontrole pojazdu silnikowego w niektórych
szczególnych przypadkach.
W art. 5 dokładnie określono, w
jakich przypadkach organy rejestrujące mają prawo odmówić
rejestracji pojazdu silnikowego, który został zarejestrowany w innym
państwie członkowskim. Głównym celem art. 5 jest zapobieganie
oszustwom, a także zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego,
ponieważ ponowna rejestracja pojazdu silnikowego zarejestrowanego w innym
państwie członkowskim jest niekiedy wykorzystywana do legalizacji
skradzionych pojazdów lub ich dokumentów. Skradzione pojazdy są
często sprzedawane po zmianie ich tożsamości, na przykład
poprzez „klonowanie” (tj. usunięcie oryginalnych oznaczeń
skradzionego pojazdu i zamianę ich na oznaczenia innego pojazdu, który
jest obecnie w użytku na drogach, tak aby nadać skradzionemu
pojazdowi jego tożsamość, w wyniku czego w użyciu są
dwa pojazdy opatrzone tym samym numerem rejestracyjnym) lub poprzez
„zamianę tożsamości” (tj. zamianę tożsamości kradzionego
pojazdu i poważnie uszkodzonego pojazdu). Działaniom takim można
zapobiec jedynie w drodze ścisłej współpracy między
organami rejestrującymi. W związku z tym artykuł ten powinien
przyczynić się również do wdrożenia:
·
dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z
eksploatacji[10]. Dyrektywa ta
zobowiązuje państwa członkowskie, między innymi, do
podjęcia niezbędnych środków w celu zapewnienia, aby wszystkie
pojazdy wycofane z eksploatacji były przekazywane uprawnionym
zakładom przetwarzania. Zgodnie z dyrektywą państwa
członkowskie stworzą system, w którym przedstawienie świadectwa
złomowania będzie warunkiem wyrejestrowania pojazdu wycofanego z
eksploatacji. Takie świadectwo będzie wystawiane posiadaczowi lub
właścicielowi, kiedy pojazd wycofany z eksploatacji zostanie
przekazany do zakładu przetwarzania;
·
decyzji Rady 2004/919/WE z dnia 22 grudnia 2004 r.
w sprawie zwalczania przestępczości transgranicznej związanej z
pojazdami[11], która ma na celu
poprawę współpracy w Unii Europejskiej w celu zapobiegania i
zwalczania przestępczości transgranicznej związanej z pojazdami,
przy czym szczególną uwagę zwraca się na związek
pomiędzy kradzieżą pojazdów a nielegalnym handlem samochodami.
Decyzja zobowiązuje wszystkie państwa członkowskie do
zapewnienia, aby ich właściwe organy podejmowały niezbędne
kroki w celu zapobieżenia nadużyciom związanym z dokumentami
rejestracyjnymi pojazdów i kradzieży tych dokumentów. Zgodnie z
decyzją krajowe organy rejestracji pojazdów muszą być
informowane przez organy ścigania, czy zgodnie z ich wiedzą pojazd,
który jest w trakcie rejestracji, został skradziony. Decyzja ma
również na celu zapobieganie nadużyciom w odniesieniu do dowodów
rejestracyjnych pojazdów: każde państwo członkowskie musi zapewnić,
by właściwe organy podjęły niezbędne kroki w celu
odzyskania dowodu rejestracyjnego właściciela lub posiadacza pojazdu,
jeżeli pojazd został poważnie uszkodzony w wypadku (szkoda
całkowita). Dowód rejestracyjny musi również zostać odzyskany w
przypadku, gdy podczas kontroli przez organ ścigania podejrzewa się,
że doszło do naruszenia przepisów dotyczących oznakowania
pojazdu, takich jak numer identyfikacyjny pojazdu.
W art. 6 zapewnia się ułatwienie
handlu wewnątrzunijnego pojazdami używanymi poprzez zharmonizowane
przepisy w sprawie tymczasowej rejestracji pojazdów silnikowych. Przepisy te
są niezbędne przede wszystkim dla osób dokonujących zakupu
pojazdu silnikowego w innym państwie członkowskim, aby
umożliwić im przejazd pojazdem do ich własnego państwa
członkowskiego w celu dokonania jego ostatecznej rejestracji. W przypadku
gdy pojazd silnikowy zarejestrowany w państwie członkowskim jest
sprzedawany osobie zamieszkałej w innym państwie członkowskim,
sprzedający prawdopodobnie wyrejestruje pojazd silnikowy w momencie jego
sprzedaży. Sprzedający prawdopodobnie nie zezwoli kupującemu na
prowadzenie pojazdu silnikowego oznaczonego numerem rejestracyjnym
sprzedającego. Tymczasowy system rejestracji jest zatem niezbędny,
aby poprawić funkcjonowanie rynku używanych pojazdów silnikowych i zapewnić
możliwość płynnego przejścia od rejestracji w
pierwszym państwie członkowskim do nowej rejestracji w drugim
państwie członkowskim. Tymczasowy system rejestracji umożliwia
również organom rejestrującym zapewnienie jakości danych
rejestracyjnych w ich rejestrach, tak aby można je było łatwo
wymieniać za pośrednictwem aplikacji, o której mowa w art. 7. W art.
6 proponuje się ograniczenie ważności rejestracji tymczasowej do
30 dni, tak aby odpowiadała ona art. 15 dyrektywy 2009/103/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od
odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem
pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej
odpowiedzialności[12]. W art. 15 dyrektywy
2009/103/WE ustanowiono ubezpieczenie pojazdów silnikowych, które są
wysyłane z jednego państwa członkowskiego do innego,
wyszczególniając, że w takich przypadkach, począwszy od chwili
przyjęcia dostawy przez kupującego i przez okres 30 dni, za
państwo członkowskie, w którym umiejscowione jest ryzyko,
uważane jest państwo członkowskie przeznaczenia, nawet
jeżeli pojazd nie został formalnie zarejestrowany w państwie
członkowskim przeznaczenia. Jeżeli w tym okresie pojazd brał
udział w wypadku i nie był w tym momencie ubezpieczony, instytucja
odpowiedzialna za odszkodowanie w państwie członkowskim przeznaczenia
będzie zobowiązana do wypłaty odszkodowania określonego w
art. 10 dyrektywy 2009/103/WE.
W art. 7 wniosku określa się
system elektronicznej wymiany danych rejestracyjnych pojazdów między
państwami członkowskimi w celu ponownej rejestracji pojazdu
silnikowego. W art. 7 upoważnia się Komisję do przyjęcia
aktów wykonawczych dla wspólnych procedur i specyfikacji aplikacji, w tym formatu
danych podlegających wymianie, procedur technicznych dotyczących
konsultacji elektronicznych oraz dostępu do krajowych elektronicznych
rejestrów, procedur dostępu i mechanizmów zabezpieczenia. Elektroniczna
wymiana danych rejestracyjnych pojazdów między państwami
członkowskimi powinna odbywać się zgodnie z Europejskimi Ramami
Interoperacyjności (EIF)[13].
Celem art. 8 jest ułatwienie
prowadzonego przez przedsiębiorstwa handlu wewnątrzunijnego
używanymi pojazdami poprzez zharmonizowane przepisy w sprawie
„profesjonalnej rejestracji” pojazdów silnikowych. W większości
państw członkowskich istnieją obecnie systemy „profesjonalnej
rejestracji”, których celem jest umożliwienie sprzedawcom detalicznym
kierowania pojazdami na drogach publicznych przez bardzo krótki okres, bez
obowiązku ich formalnej rejestracji. Systemy „profesjonalnej rejestracji”
są zazwyczaj zastrzeżone dla producentów, firm montujących,
dystrybutorów i sprzedawców samochodów i mają zastosowanie do
należących do nich pojazdów silnikowych lub pojazdów wykorzystywanych
do przeprowadzania testów. Większość państw
członkowskich nie wydaje jako takich profesjonalnych dowodów
rejestracyjnych, służących między innymi do identyfikacji
pojazdu silnikowego. Wydają one często innego rodzaju dokument,
ustanawiający powiązanie między tablicami rejestracyjnymi a ich
posiadaczem, lub wymagają od posiadacza prowadzenia rejestru, w którym
rejestrowane są przejazdy pojazdu z danymi tablicami rejestracyjnymi.
Praktyka pokazuje jednak, że większość „profesjonalnych
rejestracji” nie jest uznawana przez inne państwa członkowskie,
zazwyczaj ze względu na brak formalnego dowodu rejestracyjnego, co
powoduje, że większość zawodowych dystrybutorów i
sprzedawców detalicznych powstrzymuje się od wykorzystywania profesjonalnych
rejestracji poza terytorium ich kraju. Celem art. 8 jest usunięcie tych
przeszkód w handlu wewnątrzunijnym używanymi pojazdami silnikowymi,
dzięki wspólnemu systemowi, w którym „profesjonalne rejestracje” przyznane
producentom, firmom montującym, dystrybutorom i sprzedawcom samochodów,
mającym siedzibę w państwie członkowskim, byłyby
uznawane w innych państwach członkowskich. W art. 8 upoważnia
się Komisję do przyjmowania aktów wykonawczych ustanawiających
format i wzór profesjonalnego dowodu rejestracyjnego pojazdów.
W art. 9 zobowiązuje się
państwa członkowskie do powiadamiania Komisji o nazwach i danych
kontaktowych organów rejestracji pojazdów, które są odpowiedzialne za
zarządzanie oficjalnymi rejestrami pojazdów na terytorium tych państw
i stosowanie niniejszego rozporządzenia. Komisja następnie publikuje
na swojej stronie internetowej wykaz organów rejestracji pojazdów oraz wszelkie
aktualizacje w tym wykazie. Artykuł 9 zobowiązuje ponadto organy
rejestracji pojazdów do zapewnienia, by informacje dotyczące rejestracji
pojazdów w danym państwie członkowskim oraz nazwa i dane kontaktowe
organu rejestrującego były łatwo i ogólnie dostępne.
W art. 10 i 11 przekazuje się Komisji
uprawnienia do przyjmowania zmian do załączników I i II w
świetle postępu technicznego, w szczególności, w celu uwzględnienia
odpowiednich zmian do dyrektywy 1999/37/WE lub zmian innych aktów Unii, które
są bezpośrednio istotne dla aktualizacji załączników I i
II. W artykułach tych przekazuje się także Komisji uprawnienia
do określania warunków, które muszą być spełnione przez
przedsiębiorstwa używające profesjonalnych dowodów
rejestracyjnych pojazdów, oraz do określania okresu ich
ważności:
–
Załącznik I powinien odpowiadać
treści zharmonizowanego świadectwa rejestracji określonego w
dyrektywie 1999/37/WE w odniesieniu do danych dotyczących pojazdu.
Ponieważ ani dane osobowe posiadacza poprzedniego świadectwa
rejestracji ani dane osobowe innej osoby, o której mowa w świadectwie (np.
właściciel, użytkownik itp.), nie są konieczne do celów
ponownej rejestracji, dane te nie są ujęte w załączniku I,
mimo że stanowią część obowiązkowych informacji
określonych w zharmonizowanym świadectwie rejestracji określonym
w dyrektywie 1999/37/WE. Nie można jednak wykluczyć ewentualnych
przyszłych zmian, na przykład w treści świadectwa zgodności,
które służy jako podstawa do pierwszej rejestracji. Tego rodzaju
zmiany mogą być na przykład skutkiem zmiany dyrektywy ramowej
2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r.
ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep
oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych
przeznaczonych do tych pojazdów. Przekazanie uprawnień powinno
umożliwić Komisji dostosowywanie załącznika I do takich
zmian.
–
Załącznik II odnosi się
bezpośrednio do aplikacji, która prawdopodobnie będzie wymagała
w przyszłości kilku aktualizacji technicznych w celu
uwzględnienia rozwoju technologicznego w dziedzinie technologii
informatycznych. Przekazanie uprawnień powinno umożliwić Komisji
odpowiednie dostosowywanie załącznika II.
–
Przekazanie uprawnień powinno
umożliwić Komisji określanie warunków, które muszą być
spełnione przez przedsiębiorstwa używające profesjonalnych
dowodów rejestracyjnych pojazdów w celu wypełnienia wymogu posiadania
nieposzlakowanej opinii i wymaganych kompetencji zawodowych, zgodnie z art. 8
ust. 1 lit. c). Powinno to także umożliwić Komisji
określanie okresu ważności profesjonalnych dowodów
rejestracyjnych pojazdów.
W art. 12 określa się
procedurę komitetową do celów wykonania art. 7 i 8, tj. akty wykonawcze
dotyczące wspólnych procedur oraz specyfikacji aplikacji, o której mowa w
art. 7, w tym formatu danych podlegających wymianie, procedur technicznych
dotyczących konsultacji elektronicznych oraz dostępu do krajowych
elektronicznych rejestrów, procedur dostępu i mechanizmów zabezpieczenia,
jak również akty wykonawcze ustanawiające format i wzór
profesjonalnych dowodów rejestracyjnych pojazdów. Powyższe akty wykonawcze
będą miały zasięg ogólny, tak aby miała zastosowanie
procedura sprawdzająca zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. a) rozporządzenia
(UE) nr 182/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r.
ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli
przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych
przez Komisję[14].
W art. 13 przewiduje się ocenę
niniejszego rozporządzenia; jej wynikiem będzie sprawozdanie dla
Parlamentu Europejskiego i Rady, które ma być przedstawione cztery lata od
daty wejścia w życie rozporządzenia. Ocena powinna określać
ewentualne problemy i niedociągnięcia rozporządzenia oraz
może stanowić punkt wyjściowy dla dalszych działań, w
tym ewentualnego wniosku zmieniającego niniejsze rozporządzenie, w
celu dalszego uproszczenia procedur administracyjnych dla obywateli i
przedsiębiorstw oraz lepszej integracji jednolitego rynku dla
używanych pojazdów silnikowych.
Artykuł 14
stanowi, że rozporządzenie będzie miało zastosowanie po
upływie roku od daty jego wejścia w życie.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wpływ niniejszego wniosku na budżet jest
określony w dołączonej do wniosku ocenie skutków finansowych.
Niniejszy wniosek wymaga jedynie środków administracyjnych. Nie
wiąże się on z koniecznością wykorzystania
środków operacyjnych.
2012/0082 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie uproszczenia przenoszenia w ramach
jednolitego rynku pojazdów silnikowych zarejestrowanych w innym państwie
członkowskim
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[15],

po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony
Danych,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Wszystkie państwa
członkowskie posiadają system rejestracji pojazdów silnikowych;
rejestracja stanowi administracyjne zezwolenie na ich dopuszczenie do ruchu
drogowego i podczas jej obowiązywania pojazd jest zidentyfikowany i
opatrzony numerem rejestracyjnym. Istnieje jednak wiele sprzecznych,
skomplikowanych i uciążliwych krajowych przepisów w zakresie
rejestracji pojazdu. W konsekwencji problemy związane z rejestracją
pojazdów tworzą bariery na rynku wewnętrznym i prowadzą do
problemów w zakresie swobodnego przepływu w ramach Unii pojazdów
silnikowych zarejestrowanych w innym państwie członkowskim.
(2)       W sprawozdaniu na temat
obywatelstwa UE z 2010 r. „Usuwanie przeszkód w zakresie praw obywatelskich UE”[16]
wskazano na problemy związane z rejestracją pojazdów jako jedno z
głównych utrudnień, jakie napotykają obywatele w życiu
codziennym, gdy korzystają z praw przysługujących im w ramach
prawodawstwa UE. Komisja podkreśliła w sprawozdaniu potrzebę
usunięcia tych utrudnień poprzez uproszczenie formalności i
warunków rejestracji pojazdów zarejestrowanych w innym państwie
członkowskim.
(3)       W dyrektywie Rady 1999/37/WE
z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie dokumentów rejestracyjnych pojazdów[17]
zharmonizowano formę i treść świadectwa rejestracji w celu
ułatwienia jego zrozumienia i tym samym ułatwienia swobodnego
przepływu pojazdów zarejestrowanych w danym państwie
członkowskim na drogach znajdujących się na terytorium innego
państwa członkowskiego. Zgodnie z tą dyrektywą,
świadectwo rejestracji wydane przez państwo członkowskie powinno
być uznawane przez inne państwa członkowskie do celów
identyfikacji pojazdu w ruchu międzynarodowym lub jego ponownej
rejestracji w innym państwie członkowskim. Dyrektywa 1999/37/WE nie
zawiera jednak żadnych przepisów określających
właściwe do celów rejestracji państwo członkowskie, ani
mające zastosowanie formalności i procedury. W związku z tym, w
celu wyeliminowania barier dla swobodnego przepływu pojazdów silnikowych w
ramach rynku wewnętrznego, niezbędne jest ustanowienie odrębnych
zharmonizowanych przepisów dotyczących określenia państwa
członkowskiego, w którym muszą zostać zarejestrowane pojazdy
silnikowe, oraz uproszczonych procedur ponownej rejestracji pojazdów
silnikowych zarejestrowanych w innym państwie członkowskim.
(4)       Przepisy krajowe państw
członkowskich często wymagają od przedsiębiorstw i
obywateli, mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na ich
terytorium, zarejestrowania pojazdu silnikowego zarejestrowanego w innym
państwie członkowskim przez osobę trzecią mającą
siedzibę lub miejsce zamieszkania w tym państwie, także w
przypadku gdy pojazd zasadniczo nie jest stale wykorzystywany w państwie
członkowskim, które wymaga rejestracji, i gdy nie przewiduje się jego
wykorzystywania w ten sposób. W związku z tym konieczne jest ustalenie, w
którym państwie członkowskim powinien zostać zarejestrowany
pojazd silnikowy w sytuacji, gdy jest on w posiadaniu osoby mającej siedzibę
lub miejsce zamieszkania w państwie członkowskim innym niż
państwo członkowskie, w którym ma siedzibę lub miejsce
zamieszkania właściciel pojazdu. W takich okolicznościach
właściwe jest, aby państwa członkowskie wzajemnie
uznawały ważną rejestrację w innym państwie
członkowskim.
(5)       Rejestracja pojazdów
silnikowych zarejestrowanych w innym państwie członkowskim jest
utrudniona ze względu na uciążliwe formalności
związane z rejestracją w państwach członkowskich, w
szczególności ze względu na obowiązek przedstawiania tych
pojazdów do badań uzupełniających przed rejestracją w celu
dokonania oceny ich stanu ogólnego lub w celu ich identyfikacji. W związku
z powyższym konieczne jest ograniczenie tych formalności, aby zapewnić
swobodny przepływ pojazdów silnikowych oraz zmniejszenie
obciążeń administracyjnych dla obywateli, przedsiębiorstw i
organów rejestrujących. Należy przewidzieć, w szczególności
z myślą o obywatelach lub przedsiębiorstwach nabywających
pojazd silnikowy zarejestrowany w innym państwie członkowskim,
uproszczoną procedurę rejestracji, która obejmie uznawanie dokumentów
wydawanych w innym państwie członkowskim i przeprowadzonych
badań przydatności do ruchu drogowego, oraz współpracę
administracyjną między właściwymi organami w celu wymiany brakujących
danych.
(6)       Niniejsze rozporządzenie
powinno uwzględniać decyzję Rady 2004/919/WE z dnia 22 grudnia
2004 r. w sprawie zwalczania przestępczości transgranicznej
związanej z pojazdami[18], której celem jest
osiągnięcie poprawy współpracy w ramach Unii, zmierzającej
do zapobiegania i zwalczania przestępczości transgranicznej
związanej z pojazdami. Zgodnie z tą decyzją, każde
państwo członkowskie zapewnia, by jego właściwe organy
podejmowały niezbędne kroki w celu zapobieżenia nadużyciom
i kradzieżom dokumentów rejestracyjnych. Niniejsze rozporządzenie
powinno zatem pozwolić państwom członkowskim na odmowę
rejestracji pojazdu silnikowego zarejestrowanego w innym państwie
członkowskim w przypadku przestępstwa związanego z pojazdami, w
tym nadużywania i kradzieży dokumentów rejestracyjnych pojazdu.
(7)       Celem niniejszego
rozporządzenia powinno być uproszczenie procedur administracyjnych
dla obywateli, przedsiębiorstw i organów rejestrujących w
szczególności poprzez elektroniczną wymianę danych rejestracyjnych
pojazdów. Dlatego też, w celu uproszczenia administracyjnych
formalności rejestracyjnych, konieczne jest, by państwa
członkowskie przyznawały sobie wzajemnie prawo dostępu do ich
danych rejestracyjnych pojazdów celem poprawy wymiany informacji oraz przyspieszenia
procedur rejestracji.
(8)       Przetwarzanie danych
osobowych na mocy niniejszego rozporządzenia podlega przepisom dyrektywy
95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w
sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i
swobodnego przepływu tych danych[19]. Rozporządzenie
(WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o
ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez
instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[20]
ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez Komisję w
kontekście niniejszego rozporządzenia.
(9)       Aby zapewnić
bezpieczeństwo ruchu drogowego i przekazywanie wiarygodnych danych
rejestracyjnych pojazdów drogą elektroniczną, przeniesienie pojazdu
silnikowego zarejestrowanego w państwie członkowskim do innego
państwa członkowskiego w celu jego rejestracji przez inne
państwo członkowskie wymaga szeroko dostępnej rejestracji
tymczasowej. Dlatego konieczne jest stworzenie systemu, w ramach którego
pojazdy silnikowe mogą być zarejestrowane tymczasowo.
(10)     Przeniesienie pojazdów
silnikowych do innego państwa członkowskiego przez
przedsiębiorstwa zajmujące się dystrybucją pojazdów
silnikowych lub świadczące usługi testowania lub naprawy i
przeglądu pojazdów silnikowych zwykle odbywa się z krajowymi
profesjonalnymi numerami rejestracyjnymi. Profesjonalne numery rejestracyjne
często nie są jednak uznawane w innych państwach członkowskich,
co utrudnia transgraniczną działalność przedsiębiorstw
handlu używanymi pojazdami silnikowymi, w szczególności w regionach
przygranicznych. W związku z tym konieczne jest przyjęcie systemu, w
ramach którego przedsiębiorstwa dystrybucji pojazdów silnikowych lub
przeprowadzające badania, świadczące usługi naprawcze
bądź usługi w zakresie przeglądu pojazdów silnikowych
mogą przenieść te pojazdy do innego państwa
członkowskiego w ramach profesjonalnego numeru rejestracyjnego.
(11)     Ponieważ cele niniejszego
rozporządzenia, a mianowicie ograniczenie formalności związanych
z rejestracją pojazdu w celu zapewnienia swobodnego przepływu
pojazdów silnikowych zarejestrowanych w innym państwie członkowskim i
zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla obywateli,
przedsiębiorstw i organów rejestrujących, nie mogą być
osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa
członkowskie ze względu na wzajemnie sprzeczne przepisy krajowe,
natomiast z uwagi na skalę i skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie
na poziomie Unii, Unia Europejska może przyjąć środki,
zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu
o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności,
określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza
poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(12)     W niniejszym
rozporządzeniu respektuje się prawa podstawowe i przestrzega się
zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.
(13)     Aby osiągnąć
cel, jakim jest wymiana informacji pomiędzy państwami
członkowskimi za pomocą środków interoperacyjnych, należy
przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian
załączników I i II do niniejszego rozporządzenia w świetle
postępu technicznego, w szczególności w celu uwzględnienia odnośnych
zmian do dyrektywy 1999/37/WE lub zmian innych aktów Unii, które są
bezpośrednio istotne dla aktualizacji załączników I i II do
niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do warunków, które muszą
spełnić przedsiębiorstwa używające profesjonalnych dowodów
rejestracyjnych, aby wypełnić wymagania dotyczące
nieposzlakowanej opinii i niezbędnych kompetencji zawodowych, oraz w
odniesieniu do okresu ważności profesjonalnych dowodów
rejestracyjnych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac
przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na
poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane,
Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie
przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(14)     Dla zapewnienia jednolitych
warunków wykonania niniejszego rozporządzenia należy przekazać
Komisji uprawnienia wykonawcze w celu określenia wspólnych procedur i
specyfikacji aplikacji, która jest niezbędna dla elektronicznej wymiany
danych rejestracyjnych pojazdów, w tym formatu danych podlegających
wymianie, procedur technicznych dotyczących konsultacji elektronicznych
oraz dostępu do krajowych elektronicznych rejestrów, procedur dostępu
i mechanizmów zabezpieczenia, jak również w celu ustanowienia formatu oraz
wzoru profesjonalnego dowodu rejestracyjnego pojazdów. Uprawnienia te powinny
być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i
Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i
zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa
członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[21],
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres
1.           Niniejsze rozporządzenie
ma zastosowanie do następujących pojazdów:
(a)
wszelkich pojazdów silnikowych lub przyczep, o
których mowa w art. 3 dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[22];

(b)
wszelkich dwu- lub trójkołowych pojazdów
silnikowych, także z kołami bliźniaczymi, przeznaczonych do
poruszania się po drogach, o których to pojazdach mowa w art. 1 dyrektywy
2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[23].
2.           Niniejsze rozporządzenie
nie ma zastosowania do rejestracji pojazdów silnikowych zarejestrowanych w
państwie trzecim.
3.           Niniejsze rozporządzenie
pozostaje bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do
wyłączenia pojazdów silnikowych z wymogu rejestracji zgodnie z
dyrektywą 1999/37/WE.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia
stosuje się następujące definicje:
(1)          „rejestracja” oznacza
administracyjne zezwolenie na dopuszczenie pojazdu do ruchu drogowego, w ramach
którego identyfikuje się pojazd i przyznaje się mu numer seryjny,
znany jako numer rejestracyjny;
(2)          „pojazd zarejestrowany w
innym państwie członkowskim” oznacza pojazd posiadający
ważny dowód rejestracyjny wydany przez inne państwo
członkowskie;
(3)          „posiadacz dowodu
rejestracyjnego” oznacza osobę, na której nazwisko lub nazwę pojazd
jest zarejestrowany w państwie członkowskim;
(4)          „profesjonalna rejestracja
pojazdu” oznacza administracyjne zezwolenie na dopuszczenie pojazdów do ruchu
drogowego, w ramach którego identyfikuje się pojazdy i przyznaje się
im numer seryjny, znany jako profesjonalny numer rejestracyjny, który może
być używany przez różne pojazdy.
Artykuł 3
Miejsce rejestracji pojazdów zarejestrowanych w innym państwie
członkowskim
1.           Państwo
członkowskie może wymagać rejestracji na swoim terytorium
pojazdu zarejestrowanego w innym państwie członkowskim,
wyłącznie jeżeli posiadacz dowodu rejestracyjnego posiada
miejsce zamieszkania na terytorium tego państwa.
2.           Państwo
członkowskie, w którym posiadacz dowodu rejestracyjnego posiada miejsce
zamieszkania lub siedzibę, jest jednym z poniższych miejsc:
(a)
w przypadku przedsiębiorstwa lub innego
podmiotu, posiadającego osobowość prawną lub nie –
państwo członkowskie, w którym znajduje się zarząd;
(b)
w przypadku oddziału, agencji lub innej
części przedsiębiorstwa lub innego podmiotu – państwo
członkowskie, w którym znajduje się oddział, agencja lub
część przedsiębiorstwa;
(c)
w przypadku osoby fizycznej działającej w
ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej –
państwo członkowskie, które stanowi główne miejsce prowadzenia
działalności takiej osoby;
(d)
w przypadku jakiejkolwiek innej osoby fizycznej:
(i)      miejsce, w którym dana osoba zwykle
mieszka, to znaczy w okresie przynajmniej 185 dni w każdym roku
kalendarzowym, z powodu więzi osobistych i zawodowych lub, w przypadku
osoby nieposiadającej więzi zawodowych, z powodu więzi
osobistych świadczących o bliskim związku między tą
osobą a miejscem zamieszkania.
(ii)      w przypadku osoby, której więzi
zawodowe dotyczą innego miejsca niż więzi osobiste i z tego
względu przebywającej na zmianę w różnych miejscach w dwóch
lub więcej państwach członkowskich – miejsce, z którym taka
osoba ma więzi osobiste, pod warunkiem że regularnie tam powraca.
Warunek określony w pkt (ii) nie ma
zastosowania, w przypadku gdy dana osoba zamieszkuje w państwie
członkowskim w celu wykonania określonego zadania w określonym
czasie. Wyjazd na studia uniwersyteckie bądź w celu nauki w szkole
nie oznacza zmiany miejsca zamieszkania.
Artykuł 4
Procedura rejestracji pojazdów zarejestrowanych w innym państwie
członkowskim
1.           Jeżeli posiadacz dowodu
rejestracyjnego przenosi miejsce zamieszkania do innego państwa
członkowskiego, zwraca się on o rejestrację pojazdu
zarejestrowanego w innym państwie członkowskim w terminie
sześciu miesięcy od swojego przybycia.
W okresie, o którym mowa w ustępie pierwszym,
używanie pojazdu nie jest ograniczone.
2.           Wniosek o rejestrację
pojazdu zarejestrowanego w innym państwie członkowskim składa
się do organu rejestracji pojazdów. Wniosek zawiera odpowiednie
części świadectwa rejestracji zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy
1999/37/WE lub inne wymagane dowody wcześniejszej rejestracji w innym
państwie członkowskim.
3.           Po otrzymaniu wniosku o
rejestrację pojazdu zarejestrowanego w innym państwie
członkowskim organ rejestracji pojazdów niezwłocznie zbiera
informacje na temat poszczególnych danych określonych w
załączniku I bezpośrednio od organu rejestracji pojazdów państwa
członkowskiego, w którym pojazd jest zarejestrowany, zgodnie z przepisami
art. 7, i przenosi te dane do własnego rejestru.
4.           Organy rejestracji pojazdów
mogą przeprowadzać kontrole fizyczne pojazdu zarejestrowanego w innym
państwie członkowskim przed jego rejestracją jedynie w
następujących przypadkach:
(a)
jeżeli informacji dostarczonych przez
wnioskodawcę podczas procedury rejestracji nie znaleziono w rejestrze
pojazdów państwa członkowskiego, w którym pojazd miał być
zarejestrowany;
(b)
jeżeli informacje dostarczone przez
wnioskodawcę podczas procedury rejestracji różnią się od
informacji przechowywanych w rejestrze pojazdów państwa
członkowskiego, w którym pojazd jest zarejestrowany;
(c)
jeżeli organy rejestracji pojazdów mają
uzasadnione powody, by uważać, że przepisy techniczne, zgodnie z
którymi dopuszczono dany pojazd na podstawie art. 23 lub 24 dyrektywy
2007/46/WE lub na podstawie art. 15 dyrektywy 2002/24/WE nie są
równoważne przepisom obowiązującym w tym państwie;
(d)
jeżeli wymagane są badania przydatności
do ruchu drogowego, w przypadku wszelkich zmian własności pojazdu lub
dla pojazdów poważnie uszkodzonych.
5.           W przypadku rejestracji
pojazdu zarejestrowanego w innym państwie członkowskim
właściwy organ rejestracji pojazdów niezwłocznie zgłasza
ten fakt do organu rejestracji pojazdów państwa członkowskiego, w
którym pojazd był ostatnio zarejestrowany, zgodnie z art. 7.
Artykuł 5
Odmowa rejestracji pojazdu zarejestrowanego w innym państwie
członkowskim
1.           Organy rejestracji pojazdów
mogą odmówić rejestracji pojazdu zarejestrowanego w innym
państwie członkowskim wyłącznie w następujących
przypadkach:
(a)
jeżeli warunki określone w art. 4 ust. 2
nie są spełnione;
(b)
jeżeli, w stosownych przypadkach, podatki lub
opłaty nakładane przez to państwo członkowskie za rejestrację,
o której mowa w art. 4, nie zostały uregulowane;
(c)
jeżeli pojazd nie przeszedł
pomyślnie kontroli fizycznych, o których mowa w art. 4 ust. 4;
(d)
jeżeli informacje zebrane zgodnie z art. 7
wskazują na jeden z następujących faktów:
(i)      pojazd jest poważnie uszkodzony,
kradziony lub zniszczony;
(ii)      dokumenty rejestracyjne pojazdu
zostały skradzione, chyba że posiadacz dowodu rejestracyjnego
może w jasny sposób wykazać, że jest właścicielem
pojazdu;
(iii)     upłynęła data
ważności obowiązkowego świadectwa przydatności do
ruchu drogowego.
2.           Każda decyzja
podjęta przez organ rejestracji pojazdów w sprawie odmowy rejestracji
pojazdu zarejestrowanego w innym państwie członkowskim jest
należycie uzasadniona. Zainteresowana osoba może w ciągu jednego
miesiąca od daty otrzymania negatywnej decyzji zwrócić się do
właściwego organu rejestracji pojazdów o dokonanie przeglądu
decyzji. Wniosek zawiera powody uzasadniające taki przegląd. W
ciągu jednego miesiąca od otrzymania takiego wniosku
właściwy organ rejestracji pojazdów potwierdza lub unieważnia
swoją decyzję.
Artykuł 6
Tymczasowa rejestracja w celu przeniesienia do innego państwa
członkowskiego
1.           Każda osoba, która
nabyła pojazd w innym państwie członkowskim, a pojazd ten nie
posiada dowodu rejestracyjnego, może zwrócić się do organu
rejestracji pojazdów o wydanie tymczasowego dowodu rejestracyjnego w celu
przeniesienia pojazdu do innego państwa członkowskiego. Tymczasowy
dowód rejestracyjny jest ważny przez okres 30 dni.
2.           Po otrzymaniu wniosku o
tymczasowy dowód rejestracyjny, o którym mowa w ust. 1, organ rejestracji
pojazdów niezwłocznie zbiera informacje na temat poszczególnych danych
określonych w załączniku I bezpośrednio od organu
rejestracji pojazdów państwa członkowskiego, w którym pojazd jest
zarejestrowany, zgodnie z art. 7, i przenosi te dane do własnego rejestru.
3.           Organy rejestracji pojazdów
mogą odmówić wydania tymczasowego dowodu rejestracyjnego, o którym
mowa w ust. 1, w następujących przypadkach:
(a)
jeżeli, w stosownych przypadkach, podatki lub
opłaty nakładane przez to państwo członkowskie za
tymczasową rejestrację nie zostały uregulowane;
(b)
jeżeli informacje zebrane zgodnie z art. 7 lub
informacje zawarte w oficjalnych krajowych rejestrach pojazdów wskazują na
jeden z następujących faktów:
(i)      pojazd jest poważnie uszkodzony,
kradziony lub zniszczony;
(ii)      dokumenty rejestracyjne pojazdu
zostały skradzione, chyba że posiadacz dowodu rejestracyjnego
może w jasny sposób wykazać, że jest właścicielem
pojazdu;
(iii)     upłynęła data
ważności obowiązkowego świadectwa przydatności do
ruchu drogowego.
Artykuł 7
Wymiana informacji na temat danych rejestracyjnych pojazdów
1.           Dla celów rejestracji pojazdu
zarejestrowanego w innym państwie członkowskim organy rejestracji
pojazdów udzielają organom rejestracji pojazdów pozostałych
państw członkowskich dostępu do danych przechowywanych w
oficjalnych rejestrach pojazdów w zakresie poszczególnych danych
określonych w załączniku I.
2.           Dla celów ust. 1 organy
rejestracji pojazdów stosują aplikację, jak określono w
załączniku II.
Jedynie organy rejestracji pojazdów mogą
mieć bezpośredni dostęp do danych przechowywanych i gotowych do
wyszukiwania w ramach aplikacji. Organy rejestracji pojazdów podejmują
niezbędne środki w celu zapobiegania:
(a)
dostępowi osób nieupoważnionych do
sprzętu przetwarzającego dane;
(b)
czytaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu
informacji przez osoby nieupoważnione;
(c)
zapytaniom o informacje lub ich przekazywaniu przez
osoby nieupoważnione;
(d)
odczytywaniu lub kopiowaniu informacji w czasie
transmisji przez osoby nieupoważnione.
3.           Przetwarzanie danych
osobowych przez organy rejestracji pojazdów w państwach członkowskich
dokonywane jest zgodnie z dyrektywą 95/46/WE i pod nadzorem
niezależnego organu władzy publicznej państwa
członkowskiego, o którym mowa w art. 28 tej dyrektywy.
Organy rejestracji pojazdów wykorzystują
informacje przekazane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem jedynie do
celów rejestracji pojazdu zarejestrowanego w innym państwie
członkowskim.
W przypadku gdy informacje są wymieniane
między organami rejestracji pojazdów zgodnie z niniejszym
rozporządzeniem organ rejestracji dostarczający informacje, na swój
wniosek, jest informowany o sposobie wykorzystania dostarczonych informacji i
podjętych działaniach następczych.
Organ rejestracji pojazdów dostarczający
informacje zwraca uwagę na dokładność informacji, które
mają być przekazane, oraz na kwestię, czy są one
niezbędne i proporcjonalne w stosunku do celu, w jakim są
przekazywane. Organ przestrzega odpowiednich przepisów dotyczących ochrony
danych osobowych.
Jeżeli okaże się, że
przekazano nieprawidłowe informacje lub informacje, które nie powinny
były zostać przekazane, organ rejestracji pojazdów otrzymujący
takie informacje zostaje o tym niezwłocznie poinformowany. Następnie
organ rejestracji pojazdów otrzymujący informacje usuwa je lub poprawia.
4.           Komisja przyjmuje akty
wykonawcze w celu określenia wspólnych procedur i specyfikacji aplikacji,
o której mowa w ust. 2, w tym formatu danych podlegających wymianie,
procedur technicznych dotyczących konsultacji elektronicznych oraz
dostępu do krajowych elektronicznych rejestrów, procedur dostępu i
mechanizmów zabezpieczenia. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 12 ust. 2.
Artykuł 8
Profesjonalna rejestracja pojazdów
1.           Organ rejestracji pojazdów
może wydać jeden lub kilka profesjonalnych dowodów rejestracyjnych
każdemu przedsiębiorstwu, które spełnia następujące
kryteria:
(a)
ma siedzibę na terytorium jego państwa
członkowskiego;
(b)
zajmuje się dystrybucją pojazdów lub
świadczy usługi naprawy, przeglądu lub testowania pojazdów;
(c)
posiada nieposzlakowaną opinię i
niezbędne kompetencje zawodowe.
2.           Organy rejestracji pojazdów
gwarantują, że dane dotyczące pojazdów, o których mowa w
załączniku I, są zapisywane w ich rejestrach dla każdej
profesjonalnej rejestracji pojazdów.
3.           Pojazdy posiadające
profesjonalny dowód rejestracyjny mogą być wykorzystywane,
wyłącznie jeżeli pojazd nie stanowi bezpośredniego i
natychmiastowego zagrożenia dla bezpieczeństwa drogowego. Takie
pojazdy nie mogą być wykorzystywane do komercyjnego przewozu osób lub
towarów.
4.           Państwa
członkowskie nie mogą utrudniać, z powodów związanych z
rejestracją pojazdu, swobodnego przepływu pojazdów objętych
profesjonalnym dowodem rejestracyjnym.
5.           Komisja przyjmuje akty
wykonawcze w celu ustanowienia formatu i wzoru profesjonalnego dowodu
rejestracyjnego pojazdów.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 12 ust. 2.
Artykuł 9
Organy rejestracji pojazdów
1.           Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję o nazwach i danych
kontaktowych organów rejestracji pojazdów, które są odpowiedzialne za
zarządzanie oficjalnymi rejestrami pojazdów na terytorium tych państw
i stosowanie niniejszego rozporządzenia.
Komisja na swojej stronie internetowej publikuje
wykaz organów rejestracji pojazdów oraz wszelkie aktualizacje w tym wykazie.
2.           Organy rejestracji pojazdów
zapewniają łatwy i ogólny dostęp do następujących
informacji:
(a)
informacji na temat rejestracji pojazdów w
państwie członkowskim właściwego organu;
(b)
nazwy i danych kontaktowych organu w celu
bezpośredniego kontaktu z nim.
Artykuł 10
Akty delegowane
Komisji jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 11 dotyczących:
(1)          zmian w
załącznikach I i II do niniejszego rozporządzenia w świetle
postępu technicznego, w szczególności, w celu uwzględnienia
odpowiednich zmian do dyrektywy 1999/37/WE lub zmian innych aktów Unii, które
są bezpośrednio istotne dla aktualizacji załączników I i II
do niniejszego rozporządzenia.
(2)          warunków, które muszą
być wypełnione przez przedsiębiorstwa w celu spełnienia
wymagań określonych w art. 8 ust. 1 lit. c);
(3)          okresu ważności
profesjonalnych dowodów rejestracyjnych pojazdów, o których mowa w art. 8 ust.
1.
Artykuł 11
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.           Powierzenie Komisji
uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom
określonym w niniejszym artykule.
2.           Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o
których mowa w art. 10, powierza się Komisji na czas nieokreślony od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
3.           Przekazanie uprawnień, o
którym mowa w art. 10, może zostać w dowolnym momencie odwołane
przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu
kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja
o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej
opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub
w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie
wpływa ona na ważność jakichkolwiek już
obowiązujących aktów delegowanych.
4.           Niezwłocznie po
przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5.           Akt delegowany przyjęty
na podstawie art. 10 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament
Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch
miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno
Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że
nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa
miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 12
 Procedura komitetowa
1.           Komisję wspomaga
komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE)
nr 182/2011.
2.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr
182/2011.
3.           W przypadku gdy opinia
komitetu ma być uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta
kończy się bez osiągnięcia rezultatu gdy, przed
upływem terminu na wydanie opinii, zdecyduje o tym przewodniczący
komitetu lub wniesie o to zwykła większość członków
komitetu.
Artykuł 13
Ocena
Komisja przedkłada Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny niniejszego rozporządzenia do
dnia [four years after the entry into force of this Regulation]. Komisja
przedkłada, jeśli to konieczne, stosowne propozycje w celu zmiany
niniejszego rozporządzenia i dostosowania innych aktów Unii, w
szczególności biorąc pod uwagę możliwości dalszego
uproszczenia procedur administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorstw.
Artykuł 14
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
od dnia xxxx [date to be inserted: one year after entry into force of this
Regulation].
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 4.4.2012 r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
Zestaw danych do automatycznego
wyszukiwania danych rejestracyjnych pojazdów, o których mowa w art. 7 ust. 1
 Pozycja || Zharmonizowane kody zgodnie z dyrektywą 1999/37/WE
 1. Państwo rejestracji || --
 2. Numer rejestracyjny pojazdu || (A)
 3. Data pierwszej rejestracji pojazdu || (B)
 4. Numer(-y) identyfikacyjny(-e) dowodu rejestracyjnego || --
 5. Nazwa organu wydającego dowód rejestracyjny || --
 6. Pojazd: marka || (D.1)
 7. Pojazd: typ - wariant (jeżeli występuje) - wersja (jeżeli występuje) || (D.2)
 8. Pojazd: model || (D.3)
 9. Numer identyfikacyjny pojazdu (numer VIN) || (E)
 10. Masa: maksymalna dopuszczalna technicznie masa całkowita, wyłączając motocykle || (F.1)
 11. Masa: maksymalna dopuszczalna masa całkowita pojazdu dopuszczonego do ruchu w państwie członkowskim rejestracji || (F.2)
 12. Masa własna pojazdu dopuszczonego do ruchu, obejmująca nadwozie; w przypadku pojazdu ciągnącego dopuszczonego do ruchu innego niż kategorii M1 masa własna pojazdu obejmuje urządzenie sprzęgające || (G)
 13. Okres ważności, jeżeli nie jest nieograniczony || (H)
 14. Data rejestracji, do której odnosi się dowód || (I)
 15. Numer świadectwa homologacji typu pojazdu (jeżeli występuje) || (K)
 16. Liczba osi || (L)
 17. Rozstaw osi (w mm) || (M)
 18. W odniesieniu do pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3500 kg, rozkład maksymalnej technicznie dopuszczalnej masy całkowitej między osiami: oś 1 (w kg) || (N.1)
 19. W odniesieniu do pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3500 kg, rozkład maksymalnej technicznie dopuszczalnej masy całkowitej między osiami: oś 2 (w kg), gdzie właściwe || (N.2)
 20. W odniesieniu do pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3500 kg, rozkład maksymalnej technicznie dopuszczalnej masy całkowitej między osiami: oś 3 (w kg), gdzie właściwe || (N.3)
 21. W odniesieniu do pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3500 kg, rozkład maksymalnej technicznie dopuszczalnej masy całkowitej między osiami: oś 4 (w kg), gdzie właściwe || (N.4)
 22. W odniesieniu do pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3500 kg, rozkład maksymalnej technicznie dopuszczalnej masy całkowitej między osiami: oś 5 (w kg), gdzie właściwe || (N.5)
 23. Maksymalna technicznie dopuszczalna masa holownicza przyczepy: z hamulcem (w kg) || (O.1)
 24. Maksymalna technicznie dopuszczalna masa holownicza przyczepy: bez hamulca (w kg) || (O.2)
 25. Silnik: pojemność (w cm3) || (P.1)
 26. Silnik: moc maksymalna netto (w kW) (jeżeli dostępne) || (P.2)
 27. Silnik: rodzaj paliwa lub źródło mocy || (P.3)
 28. Silnik: prędkość nominalna (w min-1) || (P.4)
 29. Numer identyfikacyjny silnika || (P.5)
 30. Stosunek moc/masa własna (w kW/kg) (dotyczy tylko motocykli) || (Q)
 31. Kolor pojazdu || (R)
 32. Zdolność przewozowa: liczba miejsc, łącznie z miejscem kierowcy || (S.1)
 33. Zdolność przewozowa: liczba miejsc stojących (w stosownych przypadkach) || (S.2)
 34. Prędkość maksymalna (w km/h) || (T)
 35. Poziom hałasu: podczas postoju (w dB (A)) || (U.1)
 36. Poziom hałasu: prędkość silnika (w min-1) || (U.2)
 37. Poziom hałasu: podczas jazdy (w dB (A)) || (U.3)
 38. Emisja spalin: CO (w g/km lub g/kWh) || (V.1)
 39. Emisja spalin: HC (w g/km lub g/kWh) || (V.2)
 40. Emisja spalin: NOx (w g/km lub g/kWh) || (V.3)
 41. Emisja spalin: HC + NOx (w g/km) || (V.4)
 42. Emisja spalin: dane szczegółowe w odniesieniu do diesla (w g/km lub g/kWh) || (V.5)
 43. Emisja spalin: skorygowany współczynnik pochłaniania w odniesieniu do diesla (w min-1) || (V.6)
 44. Emisja spalin: CO2 (w g/km) || (V.7)
 45. Emisja spalin: łączne zużycie benzyny (w l/100 km) || (V.8)
 46. Emisja spalin: wskazanie kategorii środowiskowej homologacji WE; odniesienie do wersji stosowanej na podstawie dyrektywy 70/220/EWG lub dyrektywy 88/77/EWG || (V.9)
 47. Pojemność zbiornika(-ów) paliwa (w litrach) || (W)
 48. Data ostatniego badania przydatności do ruchu drogowego || --
 49. Data następnego badania przydatności do ruchu drogowego || --
 50. Przebieg (jeżeli dostępny) || --
 51. Pojazd złomowany (Tak/Nie) || --
 52. Data wystawienia świadectwa złomowania[24] || --
 53. Przedsiębiorstwo lub inna jednostka wystawiająca świadectwo złomowania || --
 54. Powód złomowania || --
 55. Pojazd skradziony (Tak/Nie) || --
 56. Skradziony dowód rejestracyjny lub tablice rejestracyjne (Tak/Nie) || --
 57. Rejestracja nieaktywna || --
 58. Rejestracja zawieszona || --
 59. Zmiana numerów rejestracyjnych || --
 60. Badanie przydatności do ruchu drogowego wymagane po wypadku ze znacznymi uszkodzeniami || --
 61. Dodatkowe badanie wymagane po zmianie lub modyfikacji jakiejkolwiek pozycji spośród 9 – 47 ||
ZAŁĄCZNIK II
Wykorzystanie aplikacji, o której
mowa w art. 7
1.           Wymiana informacji odbywa się
za pomocą elektronicznych środków interoperacyjnych bez wymiany
danych poprzez inne bazy danych. Wymianę informacji przeprowadza się
w racjonalny pod względem kosztów i bezpieczny sposób, przy zapewnieniu
bezpieczeństwa i ochrony przekazywanych danych, o ile to możliwe z
wykorzystaniem istniejących aplikacji.
2.           Do celów niniejszego
rozporządzenia aplikacja zapewnia tryb wymiany danych online w czasie
rzeczywistym lub tryb wymiany partii danych. Tryb wymiany partii danych
umożliwia wymianę wielu zapytań i odpowiedzi w ramach jednej
wiadomości.
3.           Każde państwo
członkowskie ponosi swoje koszty powstałe w wyniku
administrowania, użytkowania i utrzymania aplikacji, o której
mowa w pkt 1.
4.           Przy pomocy zautomatyzowanych
procedur, o których mowa w pkt 1 i 2, organy rejestracji pojazdów
wyszukują informacje na temat poszczególnych danych, o których mowa w
załączniku I, w elektronicznych rejestrach pojazdów jednego lub kilku
innych państw członkowskich.
5.           Aplikacja obsługuje
bezpieczną komunikację z pozostałymi państwami
członkowskimi i służy do przekazywania informacji do
dotychczasowych systemów informatycznych państw członkowskich
korzystając z protokołu XML. Państwa członkowskie
wymieniają wiadomości przez wysyłanie ich bezpośrednio do
odbiorcy.
7.           Wiadomości XML
przesyłane przez sieć są szyfrowane.
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel/cele

              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Czas
trwania działania i jego wpływu finansowego
              1.7.    Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady
nadzoru i sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
              3.1.    Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na
które wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki
              3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne
              3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne
              3.2.4. Zgodność
z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
              3.2.5. Udział
osób trzecich w finansowaniu
              3.3.    Szacunkowy wpływ na
dochody
OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.        Tytuł wniosku/inicjatywy

Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie
uproszczenia przenoszenia w ramach jednolitego rynku pojazdów silnikowych
zarejestrowanych w innym państwie członkowskim
1.2.        Dziedzina(-y) polityki w
strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[25]

Tytuł
2 – Przedsiębiorstwa – Rozdział 02 03: Rynek wewnętrzny towarów
i polityki sektorowe
1.3.        Charakter wniosku/inicjatywy
Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania
1.4.        Cele
1.4.1.     Wieloletni(e) cel(e)
strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie
1a.
Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia
1.4.2.     Cel(e) szczegółowy(-e) i
działanie ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
Cel
szczegółowy nr: 1: Ciągły
przegląd istniejącego dorobku w zakresie rynku wewnętrznego i
proponowanie nowych działań legislacyjnych i pozalegislacyjnych w
stosownych przypadkach.
1.4.3.     Oczekiwany(-e) wynik(i) i
wpływ
Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej.
Oczekiwanym
wynikiem niniejszej inicjatywy jest poprawa funkcjonowania jednolitego rynku poprzez
usunięcie barier administracyjnych związanych z procedurą
ponownej rejestracji pojazdów silnikowych, która obecnie utrudnia swobodny
przepływ pojazdów silnikowych. Wniosek powinien doprowadzić do
harmonizacji, usprawnienia i uproszczenia procedur ponownej rejestracji
pojazdów silnikowych zarejestrowanych w innym państwie członkowskim z
korzyścią dla obywateli, pracowników, pracodawców,
przedsiębiorstw wynajmu samochodów lub leasingu oraz organów
rejestrujących. Inicjatywa ma także zmniejszyć
obciążenia administracyjne wszystkich zaangażowanych podmiotów,
nie wywierając negatywnego wpływu na bezpieczeństwo ruchu
drogowego lub zapobieganie przestępczości i nadużyciom.
Niniejszy
wniosek będzie miał wpływ na obywateli przemieszczających
się z jednego państwa do innego lub osoby, które posiadają domy
letniskowe w innym państwie członkowskim, oraz na osoby
mieszkające w jednym państwie członkowskim i korzystające z
pojazdu silnikowego zarejestrowanego przez ich pracodawcę w innym
państwie członkowskim. Obywatele stanowią również
główną grupę klientów na wewnątrzunijnym rynku
używanych pojazdów silnikowych. Wniosek wpłynie także
bezpośrednio na przedsiębiorstwa zajmujące się handlem
używanymi pojazdami, jak również na firmy leasingowe i
przedsiębiorstwa wynajmu samochodów. Niniejszy wniosek będzie
miał wreszcie wpływ na organy rejestracji pojazdów silnikowych.
Konkretny wpływ przedstawiono bardziej szczegółowo w ocenie skutków
towarzyszącej niniejszemu wnioskowi.
1.4.4.     Wskaźniki wyników i
wpływu
Należy określić
wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji
wniosku/inicjatywy.
- Liczba skarg;
- Liczba spraw w ramach systemu SOLVIT;
- Liczba spraw sądowych;
- Liczba wniosków składanych do Europejskich Centrów
Konsumenckich;
- Liczba ponownych rejestracji i wyrejestrowań;
- Konsultacje społeczne zwłaszcza w sprawie
obciążeń administracyjnych;
- Badania skierowane specjalnie do tego sektora;
- Badania skierowane specjalnie do krajowych organów
rejestrujących;
- Statystyki Eucaris.
1.5.        Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

1.5.1.     Potrzeba(-y), która(-e)
ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub
długoterminowej
Ogólnym
celem niniejszej inicjatywy jest poprawa funkcjonowania jednolitego rynku
poprzez usunięcie barier administracyjnych związanych z procedurą
ponownej rejestracji pojazdów silnikowych, która utrudnia obecnie swobodny
przepływ pojazdów silnikowych.
1.5.2.     Wartość dodana z
tytułu zaangażowania Unii Europejskiej
Transgraniczne
aspekty rejestracji samochodów nadal powodują problemy na rynku
wewnętrznym. Przykładem jest fakt, że od 2000 r. Trybunał
Sprawiedliwości wydał 17 wyroków i postanowień w zakresie
przeszkód w swobodnym przepływie towarów, usług i osób, spowodowanych
kwestiami związanymi z rejestracją samochodów. Różnice w
zakresie przepisów administracyjnych na poziomie krajowym w odniesieniu do
ponownej rejestracji pojazdów silnikowych zarejestrowanych w innym
państwie członkowskim utrudniają swobodny przepływ tych
pojazdów w UE. Unia Europejska jest zatem uprawniona do podjęcia działań
na mocy art. 114 TFUE w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania jednolitego
rynku używanych pojazdów silnikowych zakupionych w innym państwie
członkowskim, dla obywateli, którzy przemieszczają pojazd silnikowy
do innego państwa członkowskiego zamieszkania, używają
pojazdu silnikowego zarejestrowanego w państwie członkowskim
zatrudnienia, jak również dla przedsiębiorstw wynajmu samochodów (i w
mniejszym stopniu firm leasingowych), które napotykają bariery dla transgranicznego
używania tych pojazdów z powodu dotyczących ich lub ich klientów
wymogów w zakresie rejestracji. W celu zapewnienia zgodności z zasadą
pomocniczości niniejszy wniosek nie dotyczy jednak ponownej rejestracji w
tym samym państwie członkowskim ani przeniesienia pojazdu silnikowego
w ramach tego samego państwa członkowskiego.
1.5.3.     Główne wnioski
wyciągnięte z podobnych działań
Oprócz
wszczęcia postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom
państwa członkowskiego Komisja opublikowała komunikaty
wyjaśniające, w których podsumowano unijne prawo w tym zakresie.
Przepisy unijne oraz orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości w tej
kwestii zmieniają się i w związku z tym większość
komunikatów wyjaśniających dotyczących rejestracji samochodów
jest dość szybko nieaktualna, łącznie z komunikatem opublikowanym
w 2007 r. Ponadto komunikat wyjaśniający nie ma charakteru
wiążącego i jak dotąd nie działał jako skuteczna
wskazówka lub ograniczenie dla państw członkowskich. Co więcej,
mimo iż Komisja wydała już różne komunikaty
wyjaśniające, nie można stwierdzić, że znacząco
zmniejszyły one liczbę problemów. Krajowe organy rejestrujące
są świadome – lub powinny być świadome – istnienia
najnowszego komunikatu wyjaśniającego, ale w przypadku konfliktu
między przepisami krajowymi a komunikatem wyjaśniającym zwykle
stosują prawo krajowe. Nic nie wskazuje na to, aby obywatele i
przedsiębiorstwa byli świadomi istnienia komunikatu. Ponadto
nierealistyczne jest liczenie na to, że w przypadku konfliktu komunikat, w
którym nakreślono główne elementy prawa unijnego i orzecznictwa
Trybunału Sprawiedliwości, byłby im bardzo pomocny.
1.5.4.     Spójność z
ewentualnymi innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia
Inicjatywa
ta jest w pełni spójna z innymi odpowiednimi instrumentami, w
szczególności z dyrektywą 1999/37/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w
sprawie dokumentów rejestracyjnych pojazdów, dyrektywą Parlamentu
Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie
pojazdów wycofanych z eksploatacji, dyrektywą Parlamentu Europejskiego i
Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od
odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem
pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej
odpowiedzialności, decyzją Rady 2004/919/WE z dnia 22 grudnia 2004 r.
w sprawie zwalczania przestępczości transgranicznej związanej z
pojazdami, decyzją Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie
intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu
terroryzmu i przestępczości transgranicznej oraz decyzją Rady
2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji
2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej,
szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej.
1.6.        Czas trwania działania i
jego wpływu finansowego
Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie
trwania
1.7.        Przewidywany(-e) tryb(y)
zarządzania
Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.        Zasady nadzoru i
sprawozdawczości
Należy
określić częstotliwość i warunki.
W
art. 13 niniejszego wniosku przewiduje się ocenę niniejszego
rozporządzenia; jej wynikiem będzie sprawozdanie dla Parlamentu
Europejskiego i Rady, które ma być przedstawione cztery lata od daty
wejścia w życie rozporządzenia. Ocena powinna określać
ewentualne problemy i niedociągnięcia rozporządzenia oraz
może stanowić punkt wyjściowy dla dalszych działań, w
tym ewentualnego wniosku zmieniającego niniejsze rozporządzenie, w
celu dalszego uproszczenia procedur administracyjnych dla obywateli i
przedsiębiorstw oraz lepszej integracji jednolitego rynku dla
używanych pojazdów silnikowych.
2.2.        System zarządzania i
kontroli
2.2.1.     Zidentyfikowane ryzyko
Nie
stwierdzono żadnego ryzyka finansowego.
2.2.2.     Przewidywane metody kontroli
Przewidywane
metody kontroli zostały określone w rozporządzeniu finansowym i
rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 2342/2002.
2.3.        Środki zapobiegania
nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony
Komisja
musi zapewnić ochronę interesów finansowych Unii przez stosowanie
środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i innym
nielegalnym działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz odzyskiwanie
nienależnie wypłaconych kwot, a w przypadku stwierdzenia
nieprawidłowości – przez stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i
odstraszających kar, zgodnie z rozporządzeniami (WE, Euratom) nr
2988/95, (Euratom, WE) nr 2185/96 oraz (WE) nr 1073/1999.
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.        Dział(y) wieloletnich
ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ
·      Istniejące pozycje w budżecie
Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj wydatków || Wkład
 Numer [Treść……………………...……….] || Zróżnicowane /niezróżnicowane[26] || państw EFTA[27] || krajów kandydujących[28] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 1a. Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia || [XX.YY.YY.YY]   || Zróżnicowane /niezróżnicowane || TAK || NIE || NIE || NIE
3.2.        Szacunkowy wpływ na
wydatki
3.2.1.     Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || Numer || 1a. Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia ||
 || DG: ENTR ||   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || OGÓŁEM
 ||  Środki operacyjne || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 || OGÓŁEM środki dla DG ENTR || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 || Środki na płatności || =2+2a +3 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
   ||
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne” ||
 || DG ENTR ||   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || OGÓŁEM
 ||  Zasoby ludzkie || 0,2 || 0,2 || 0,2 || 0,2 || 0,2 || 1,0
 ||  Pozostałe wydatki administracyjne || 0,1 || 0,1 || 0,1 || 0,1 || 0,1 || 0,5
 || OGÓŁEM DG ENTR || Środki || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 1,5
 || OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 1,5
 || OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 1,5
 || Środki na płatności || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 1,5
3.2.2.     Szacunkowy wpływ na
środki operacyjne
Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
3.2.3.     Szacunkowy wpływ na
środki administracyjne
3.2.3.1.  Streszczenie
Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak
określono poniżej:
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 0,2 || 0,2 || 0,2 || 0,2 || 0,2 || 1,0
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0,1 || 0,1 || 0,1 || 0,1 || 0,1 || 0,5
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 1,5
 Poza DZIAŁEM 5[29] wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 OGÓŁEM || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 1,5
3.2.3.2.  Szacowane zapotrzebowanie na
zasoby ludzkie
Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono
poniżej:
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
 ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) ||
 || 02 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji ) || 0,2 || 0,2 || 0,2 || 0,2 || 0,2
 || FTE = 1,5 || FTE = 1,5 || FTE = 1,5 || FTE = 1,5 || FTE = 1,5
 || XX 01 01 02 (w delegaturach) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 || XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 || 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 ||  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: FTE)[30] ||
 || XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 || XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 || XX 01 04 yy[31] || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 ||
 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 ||
 || XX 01 05 02 (AC, END, INT - pośrednie badania naukowe) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 || 10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 || Inna pozycja w budżecie (określić) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 || OGÓŁEM || 0,2 || 0,2 || 0,2 || 0,2 || 0,2
 || FTE = 1,5 || FTE = 1,5 || FTE = 1,5 || FTE = 1,5 || FTE = 1,5
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Zarządzanie wdrożeniem rozporządzenia, między innymi poprzez przygotowywanie aktów wykonawczych i ewentualnych aktów delegowanych oraz rozpoczęcie oceny
3.2.4.     Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi.
3.2.5.     Udział osób trzecich w
finansowaniu
Wniosek nie przewiduje współfinansowania ze
strony osób trzecich
3.3.        Szacunkowy wpływ na
dochody
Wniosek nie ma wpływu finansowego na dochody.
[1]               COM(2010)603 z 27.10.2010.
[2]               COM(2010)2020 z 3.3.2010.
[3]               http://ec.europa.eu/enterprise/policies/single-market-goods/free-movement-non-harmonised-sectors/car-registration/view_contributions_en.htm
[4]               Dz.U. L 138 z 1.6.1999, s. 57.
[5]               Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1.
[6]               Dz.U. L 124 z 9.5.2002, s. 1.
[7]               Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6
października 2011 r., Philippe Bonnarde przeciwko Agence de Services et de
Paiement, sprawa C-443/10.
[8]               Dz.U. L 105 z 23.4.1983, s.
59.
[9]               Wyrok z dnia 20 września 2007 r., Komisja Wspólnot
Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów, sprawa C-297/05.
[10]             Dz.U. L 269 z 21.10.2000, s. 34.
[11]             Dz.U. L 389 z 30.12.2004, s. 28.
[12]             Dz.U. L 263 z 7.10.2009, s. 11.
[13]             COM(2010)744 z 16.12.2010.
[14]             Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
[15]             Dz.U. C […] z […], s. […].
[16]             COM(2010)603 z 27.10.2010.
[17]             Dz.U. L 138 z 1.6.1999, s. 57.
[18]             Dz.U. L 389 z 30.12.2004, s. 28.
[19]             Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.
[20]             Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.
[21]             Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
[22]             Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1.
[23]             Dz.U. L 124 z 9.5.2002, s. 1.
[24]             O którym mowa w zmienionej dyrektywie 2000/53/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie
pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. L 269 z 21.10.2000, s. 34).
[25]             ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami
działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[26]             Środki zróżnicowane/ środki
niezróżnicowane.
[27]             EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu.
[28]             Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach
potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[29]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[30]             AC= pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED=
młodszy oddelegowany ekspert AL= członek personelu miejscowego; END=
oddelegowany ekspert krajowy.
[31]             W ramach pułapu na personel zewnętrzny ze
środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”).