Ważna informacja prawna

|

52007PC0406

Wniosek rozporządzenie Rady otwierające autonomiczne i przejściowe wspólnotowe kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych produktów rolnych pochodzących ze Szwajcarii  /* COM/2007/0406 końcowy - ACC 2007/0013 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 11.7.2007KOM(2007)406 wersja ostateczna2007/0139(ACC)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYotwierające autonomiczne i przejściowe wspólnotowe kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych produktów rolnych pochodzących ze Szwajcarii(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEUmowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi[1] ma bezpośrednie zastosowanie do rozszerzonej Unii Europejskiej. Jednakże należy utrzymać obrót handlowy zgodnie z preferencjami udzielonymi w ramach zawartych wcześniej uzgodnień dwustronnych pomiędzy Szwajcarią i odpowiednio Bułgarią i Rumunią. Należy zatem dostosować dwustronne koncesje handlowe określone w załącznikach 1 i 2 do wymienionej Umowy. W oczekiwaniu na zakończenie dwustronnych procedur zmieniających Umowę, istnieje potrzeba przyjęcia autonomicznych i przejściowych środków w celu zapewnienia korzystania z kontyngentu.Uzgodniony protokół parafowany przez przedstawicieli Wspólnoty Europejskiej i Szwajcarii dnia 2 maja 2007 r. przewiduje w szczególności koncesje wspólnotowe na truskawki, buraki boćwinę i karczochy hiszpańskie, które wymagają przyjęcia procedur zarządzania kontyngentami zgodnie z przepisami określonymi w art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w zakresie wykonania rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny[2].Proponuje się zatem, aby Rada przyjęła bezzwłocznie załączone środki autonomiczne i przejściowe w celu otwarcia nowych wspólnotowych kontyngentów taryfowych na przywóz truskawek, buraków boćwiny i karczochów hiszpańskich pochodzących ze Szwajcarii.2007/0139(ACC)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYotwierające autonomiczne i przejściowe wspólnotowe kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych produktów rolnych pochodzących ze SzwajcariiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,uwzględniając wniosek Komisji[3],a także mając na uwadze, co następuje:1.  Po przystąpieniu Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej należy utrzymać obrót handlowy produktami rolnymi zgodnie z preferencjami przyznanymi poprzednio w ramach uzgodnień dwustronnych między tymi dwoma państwami członkowskimi i Szwajcarią. Wspólnota i Szwajcaria postanowiły dokonać dostosowań koncesji taryfowych w ramach Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi[4], dalej zwaną „Umową”, która weszła w życie dnia 1 czerwca 2002 r. Dostosowanie wyżej wymienionych koncesji taryfowych obejmie ustanowienie bezcłowych wspólnotowych kontyngentów taryfowych na przywóz truskawek (kod CN 0810 10 00), buraków boćwiny (lub boćwiny szerokoogonowej) oraz karczochów hiszpańskich (kod CN 0709 90 20) pochodzących ze Szwajcarii.2.  Dwustronne procedury dostosowujące koncesje zawarte w załącznikach 1 i 2 do Umowy wymagają czasu. W celu zapewnienia korzystania z kontyngentu do czasu wejścia w życie tego dostosowania, właściwe jest otwarcie, na autonomicznych i przejściowych warunkach, niniejszych kontyngentów taryfowych. W celu zapewnienia stronom wystarczającego czasu do zakończenia procedur dwustronnych i opracowania środków wykonawczych, proponuje się otwarcie niniejszych kontyngentów taryfowych do dnia 31 grudnia 2009 r.3.  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny[5] określa zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi. Kontyngentami taryfowymi otwartymi niniejszym rozporządzeniem zarządzają władze wspólnotowe i państwa członkowskie zgodnie z tym systemem.4.  Stosuje się zasady pochodzenia przewidziane w art. 4 Umowy,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 11. Niniejszym otwiera się wspólnotowy bezcłowy kontyngent taryfowy na produkty objęte kodem CN 0810 10 00 pochodzące ze Szwajcarii, na zasadzie rocznej, autonomicznej i przejściowej, na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia.Numer porządkowy kontyngentu to 09.0948. Roczna wielkość kontyngentu wynosi 200 ton netto.2. Niniejszym otwiera się wspólnotowy bezcłowy kontyngent taryfowy na produkty objęte kodem CN 0709 90 20 pochodzące ze Szwajcarii, na zasadzie rocznej, autonomicznej i przejściowej, na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia.Numer porządkowy kontyngentu to 09.0950. Roczna wielkość kontyngentu wynosi 300 ton netto.3. W 2007 r. kontyngenty taryfowe określone w ust. 1 i 2 są otwarte na okres od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 31 grudnia, dla pełnych ilości rocznych określonych w ust. 1 i 2.4. Kontyngenty taryfowe określone w ust. 1 i 2 są ważne do dnia 31 grudnia 2009 r.5. Do produktów określonych w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, stosuje się zasady pochodzenia przewidziane w art. 4 Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi.Artykuł 2Kontyngentami taryfowymi określonymi w art. 1 zarządza Komisja zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.Artykuł 3Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 września 2007 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dniaW imieniu RadyPrzewodniczącyOCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI DLA WNIOSKÓW, KTÓRYCH WPŁYW NA BUDŻET OGRANICZA SIĘ WYŁĄCZNIE DO DOCHODÓWTYTUŁ WNIOSKUWniosek dotyczący rozporządzenia Rady otwierającego autonomiczne i przejściowe wspólnotowe kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych produktów rolnych pochodzących ze SzwajcariiPOZYCJE W BUDŻECIERozdział 10 – Artykuł 100: Opłaty rolneKwota zapisana w budżecie na 2007 r.: 1 486,7 mln EURWPŁYW FINANSOWYWniosek nie ma wpływu finansowegoWniosek nie ma wpływu finansowego na wydatki, lecz ma następujący wpływ finansowy na dochody:(mln EUR)Pozycja w budżecie | Dochody[6] | Rok 2007 |Artykuł 100 | Wpływ na zasoby własne | –0,004 |Artykuł … | Wpływ na zasoby własne |Sytuacja po zakończeniu działania |2008 | 2009 | 2010 | 2011 |Artykuł 100 | –0,004 | –0,004 |Artykuł … |ŚRODKI ZWALCZANIA NADUŻYĆ FINANSOWYCH––INNE UWAGIObecny poziom przywozu obu tych produktów ze Szwajcarii jest niewielki i w związku z tym wpływ finansowy środka nie jest znaczący.[pic][pic][pic][pic][pic][pic][1] Dz.U. L 114 z 30.4.2002, str. 132, ostatnio zmieniona decyzją nr 3/2005 Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 33).[2] Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 214/2007 (Dz.U. L 62 z 1.3.2007, str. 6).[3] Dz.U. … C …, str. …[4] Dz.U. L 114 z 30.4.2002, str. 132, ostatnio zmieniona decyzją nr 3/2005 Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 33).[5] Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 214/2007 (Dz.U. L 62 z 1.3.2007, str. 6).[6] W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty rolne, opłaty wyrównawcze od cukru, cła) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.


Ważna informacja prawna

|

52007PC0327

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 817/2006 z dnia 29 maja 2006 r. odnawiające środki ograniczające wobec Birmy/Myanmaru i uchylające rozporządzenie (WE) nr 798/2004  /* COM/2007/0327 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 14.6.2007KOM(2007) 327 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 817/2006 z dnia 29 maja 2006 r. odnawiające środki ograniczające wobec Birmy/Myanmaru i uchylające rozporządzenie (WE) nr 798/2004(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIE1.  Rozporządzenie (WE) nr 817/2006 z dnia 29 maja 2006 r. dotyczy wprowadzenia środków ograniczających wobec Birmy/Myanmaru.2.  W wyniku rozmów przeprowadzonych niedawno w gronie państw członkowskich uzgodniono, że odpowiednie teksty powinny zawierać załącznik, w którym wyszczególnia się krajowe strony internetowe wskazujące właściwe organy, w miejsce wcześniej stosowanego wykazu właściwych organów krajowych. Ustalenie to zastosowała już Rada w rozporządzeniu Rady (WE) nr 329/2007 i rozporządzeniu Rady (WE) nr 423/2007.3.  Komisja uważa, że w tym celu wskazane jest przedstawienie wniosku dotyczącego zmian w rozporządzeniu Rady (WE) nr 817/2006.WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 817/2006 z dnia 29 maja 2006 r. odnawiające środki ograniczające wobec Birmy/Myanmaru i uchylające rozporządzenie (WE) nr 798/2004RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60 i 301,uwzględniając wspólne stanowisko Rady 2006/318/WPZiB z dnia 27 kwietnia 2006 r. odnawiające środki ograniczające skierowane przeciwko Birmie/Związkowi Myanmar[1],uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:4.  Wskazane jest wprowadzenie zmian do rozporządzenia Rady (WE) nr 817/2006, tak by znalazły się w nim ustalenia podobne do tych, jakie zawiera rozporządzenie Rady (WE) nr 329/2007[2] i rozporządzenie Rady (WE) nr 423/2007[3] dotyczące wymiany informacji między państwami członkowskimi, oraz by załącznik zawierał wykaz krajowych stron internetowych, gdzie wskazuje się właściwe organy, zamiast wykazu właściwych organów,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 817/2006 wprowadza się następujące zmiany:a) W art. 4 ust. 1 akapit wprowadzający otrzymuje brzmienie:“1. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 i 3 właściwe organy, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II, mogą na warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolić na:”b) W art. 7 ust. 1 akapit wprowadzający otrzymuje brzmienie:“1. Właściwy organ wskazany na wymienionej w załączniku II stronie internetowej może zezwolić na uwolnienie określonych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie określonych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uzna za stosowne, po ustaleniu, że takie fundusze lub zasoby gospodarcze są:”c) Artykuł 8 ust. 1 i 2 otrzymują następujące brzmienie:“1. Bez uszczerbku dla obowiązujących przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i instytucje:a) niezwłocznie dostarczają właściwym organom, wskazanym na wymienionych w załączniku II stronach internetowych, w państwie członkowskim, w którym zamieszkują lub mają siedzibę, wszelkie informacje, które ułatwiłyby zapewnienie zgodności z niniejszym rozporządzeniem, takie jak rachunki i kwoty zamrożone zgodnie z art. 6, oraz przekazują takie informacje Komisji, bądź to bezpośrednio, bądź to za pośrednictwem tychże właściwych organów;b) współpracują z właściwymi organami, wskazanymi na wymienionych w załączniku II stronach internetowych, w zakresie weryfikacji tych informacji.2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane bezpośrednio przez Komisję udostępnia się zainteresowanym państwom członkowskim.”d) Artykuł 9 ust. 5 otrzymuje brzmienie:“5. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 lit. b), nie wyklucza rozszerzenia udziału w birmańskich przedsiębiorstwach państwowych wymienionych w załączniku IV, jeżeli takie rozszerzenie jest obowiązkowe na mocy umowy zawartej z danym birmańskim przedsiębiorstwem państwowym przed dniem 25 października 2004 r. Zanim dojdzie do tego rodzaju transakcji informacje o niej należy przekazać odpowiednim właściwym organom, wskazanym na wymienionej w załączniku II stronie internetowej, oraz Komisji. Komisja przekazuje informacje pozostałym państwom członkowskim.”e) Dodaje się nowy artykuł 13a w brzmieniu:„Artykuł 13a1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, i podają ich nazwy na stronach internetowych wymienionych w załączniku II lub za pośrednictwem takich stron.2. Jak najszybciej po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie podają Komisji nazwy wyznaczonych przez siebie właściwych organów oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach w tym zakresie.”f) Załącznik II zostaje zastąpiony tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli dniaW imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK„Załącznik IIStrony internetowe, na których zamieszczane są informacje o właściwych organach, o których mowa w art. 4, 7, 8, 9, 12 i 13a, oraz adres dla powiadomień kierowanych do Komisji Europejskiej(uzupełniają państwa członkowskie)BELGIABUŁGARIAREPUBLIKA CZESKADANIANIEMCYESTONIAGRECJAHISZPANIAFRANCJAIRLANDIAWŁOCHYCYPRŁOTWALITWALUKSEMBURGWĘGRYMALTANIDERLANDYAUSTRIAPOLSKAPORTUGALIARUMUNIASŁOWENIASŁOWACJAFINLANDIASZWECJAZJEDNOCZONE KRÓLESTWOAdres, na który należy przesyłać powiadomienia do Komisji Europejskiej:Commission of the European CommunitiesDirectorate-General for External RelationsDirectorate A. Crisis Platform and Policy Coordination in CFSPUnit A.2.Crisis management and conflict preventionCHAR 12/108B-1049 BrukselaTel.: (32-2) 299 1176/295 5585Faks: (32-2) 299 0873”[1] Dz.U. L 116 z 29.4.2006, str. 77. Wspólne stanowisko zmienione wspólnym stanowiskiem 2007/248/WPZiB (Dz.U. L 107 z 25.4.2007, str. 8).[2] Rozporządzenie Rady (WE) nr 329/2007 z dnia 27 marca 2007 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (Dz.U. L 88 z 29.3.2007, str. 1)[3] Rozporządzenie Rady (WE) nr 423/2007 z dnia 19 kwietnia 2007 r. dotyczące środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. 103 z 20.4.2007, str.1)


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.7.2016
            COM(2016) 461 final
            2016/0221(COD)
            Wniosek
            ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            zmieniające rozporządzenie (UE) nr 345/2013 w sprawie europejskich funduszy venture capital i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 w sprawie europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)
            {SWD(2016) 228 final}{SWD(2016) 229 final}

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Niniejszy wniosek ma na celu zmianę rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 345/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie europejskich funduszy venture capital
                  1
                („rozporządzenie (UE) nr 345/2013”) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 346/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej („rozporządzenie (UE) nr 346/2013”)
                  2
               .

               Niniejszy wniosek należy rozpatrywać w szerszym kontekście prac mających na celu odblokowanie inwestycji w przedsiębiorstwa rozwijające się i przedsiębiorstwa innowacyjne. Plan inwestycyjny dla Europy
                  3
                przewiduje kompleksową strategię wspierania nowych miejsc pracy, wzrostu gospodarczego oraz inwestycji. Jednym z kluczowych elementów tego planu inwestycyjnego jest plan działania dotyczący unii rynków kapitałowych
                  4
               , który poprzez ustanowienie prawdziwie jednolitego rynku kapitałowego ma na celu ograniczenie rozdrobnienia rynków kapitałowych, usunięcie barier regulacyjnych utrudniających finansowanie gospodarki oraz zwiększenie zasobów kapitału dostępnych przedsiębiorstwom. Plan inwestycyjny dla Europy służy uruchomieniu dodatkowych prywatnych inwestycji dzięki wykorzystaniu środków publicznych za pośrednictwem Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS)
                  5
               . Aby przyspieszyć inwestycje prywatne w rynki wysokiego ryzyka w Europie, ustanawiany jest również obecnie paneuropejski fundusz funduszy inwestujący w europejski kapitał wysokiego ryzyka. Dzięki temu środki sektora prywatnego zostaną połączone ze wsparciem z UE w celu przyciągnięcia kapitału największych inwestorów instytucjonalnych do europejskich aktywów należących do klasy kapitału wysokiego ryzyka oraz w celu zwiększenia wpływu wsparcia UE dla europejskiego sektora kapitału wysokiego ryzyka.

               Struktury funduszy obejmujące europejskie fundusze venture capital (EuVECA) i europejskie fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej (EuSEF) zostały utworzone w celu zapewnienia uczestnikom rynku nowych możliwości w zakresie pozyskiwania kapitału oraz inwestowania kapitału w innowacyjne małe i średnie przedsiębiorstwa („MŚP”) oraz w przedsiębiorstwa społeczne w całej Europie. MŚP mają duże znaczenie dla gospodarki UE jako sektor, który może zapewnić rzeczywisty wzrost gospodarczy i zwrot z inwestycji. Fundusze EuVECA wspierają młode i innowacyjne przedsiębiorstwa, natomiast fundusze EuSEF koncentrują się na przedsiębiorstwach, które pragną osiągnąć pozytywne skutki społeczne.

               Źródła i dostępność finansowania dla MŚP są istotnymi czynnikami warunkującymi ich rozwój, wzrost i sukcesy. Aby promować nowe obszary wzrostu gospodarczego i przejść na gospodarkę opartą na innowacjach, potrzebne jest umocnienie nowych ścieżek finansowania w celu wspierania przedsiębiorstw typu start-up, innowacyjnych MŚP i przedsiębiorstw społecznych. Ponieważ banki zwykle nie są w stanie zapewnić takich rodzajów finansowania, dostęp do kapitału wysokiego ryzyka i kapitału przedsiębiorczości społecznej ma kluczowe znaczenie dla finansowania rozwoju tego segmentu gospodarki UE. Lukę w takim finansowaniu wielokrotnie wymieniano jako przeszkodę, którą należy wyeliminować w celu wsparcia wzrostu gospodarczego w UE. Pod względem rynku kapitału wysokiego ryzyka dystans między UE a USA zwiększa się, zamiast maleć. Mimo podobnej wielkości obu gospodarek, w Stanach Zjednoczonych udostępnia się przedsiębiorstwom, w tym MŚP, więcej kapitału wysokiego ryzyka. W planie działania dotyczącym unii rynków kapitałowych wspomniano, że gdyby rynki kapitału wysokiego ryzyka w UE były równie duże jak w USA, w latach 2009–2014 na potrzeby finansowania przedsiębiorstw stałby do dyspozycji dodatkowy kapitał w wysokości 90 mld EUR. W 2014 r. około 90 % wszystkich inwestycji kapitału wysokiego ryzyka w UE przypadało na osiem państw członkowskich: Zjednoczone Królestwo, Niemcy, Szwecję, Danię, Finlandię, Niderlandy, Francję i Hiszpanię. Nawet na tych bardziej rozwiniętych rynkach kapitał wysokiego ryzyka odpowiadał jednak mniej niż 0,1 % PKB.

               Aby dalej wspierać rozwój tych rynków, Komisja dąży do zapewnienia jak najsprawniejszego funkcjonowania ram prawnych funduszy EuVECA i EuSEF w zakresie wspierania inwestycji venture capital i inwestycji społecznych. W związku z tym, wyprzedzając przeglądy wymagane zgodnie z obu rozporządzeniami w 2017 r., Komisja zdecydowała się przystąpić do przeglądu legislacyjnego w ramach inicjatywy dotyczącej programu sprawności i wydajności regulacyjnej („REFIT”)
                  6
                na 2016 r. Przegląd miał na celu ocenę dotychczasowego funkcjonowania ram prawnych obu rodzajów funduszy, w szczególności pod kątem ich skuteczności, wydajności, spójności, adekwatności oraz wniesienia wartości dodanej. W przeglądzie wskazano szereg czynników hamujących rozwój tych funduszy, w szczególności zasady regulujące sposób, w jaki fundusze inwestują w aktywa i w jaki zarządzający zarządzają funduszami, interakcje między rozporządzeniami a innymi istniejącymi aktami normatywnymi w zakresie funduszy inwestycyjnych oraz wymogi, które fundusze muszą spełniać, by mogły korzystać z paszportu umożliwiającego działalność transgraniczną.

               W niniejszym wniosku uznano istnienie innych, pozostających poza jego zakresem czynników, które hamują rozwój sektora kapitału wysokiego ryzyka w UE, takich jak kwestie finansowania pozabankowego i regulacji podatkowych, które należy uwzględnić w drodze innych ukierunkowanych inicjatyw państw członkowskich. Ponadto czynniki te zostaną również uwzględnione w kompleksowym zestawie środków, przygotowanym w ramach planu działania dotyczącego unii rynków kapitałowych, mających wspierać finansowanie z udziałem kapitału wysokiego ryzyka w UE.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Niniejszy wniosek stanowi część planu działania dotyczącego unii rynków kapitałowych. Plan działania dotyczący unii rynków kapitałowych stanowi jeden z kluczowych priorytetów Komisji i obejmuje szereg środków, które mają usunąć bariery na rynkach kapitałowych i ułatwić finansowanie MŚP. Należą do nich w szczególności działania mające na celu wzmocnienie procesu przekazywania informacji zwrotnych przez banki odrzucające złożone przez MŚP wnioski o udzielenie kredytu, poprawę wymiany informacji kredytowych dotyczących MŚP, dokonanie przeglądu bodźców podatkowych oraz ulg podatkowych oferowanych przez państwa członkowskie MŚP i inwestorom w MŚP.

               Niniejszy wniosek stanowi istotną część planu działania dotyczącego unii rynków kapitałowych, przyczyniając się do dywersyfikacji źródeł finansowania i odblokowania kapitału dzięki ułatwieniu inwestorom, zarządzającym funduszami i przedsiębiorstwom portfelowym korzystania z funduszy EuVECA i EuSEF. Rynki kapitałowe oferują dostęp do szerokiego wachlarza źródeł finansowania oraz zapewniają możliwość wyjścia z inwestycji dla inwestorów venture capital i inwestorów wywierających skutki społeczne, inwestorów private equity lub aniołów biznesu, którzy inwestują w przedsiębiorstwa znajdujące się na wczesnych etapach rozwoju.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Niniejszy wniosek stanowi uzupełnienie pozostałych dwóch filarów planu inwestycyjnego dla Europy:

               –uruchomienie dodatkowych inwestycji prywatnych z wykorzystaniem funduszy publicznych. EFIS został utworzony w celu uruchomienia dodatkowych inwestycji na kwotę co najmniej 315 mld EUR do 2018 r. W ramach EFIS prowadzone są inwestycje w szeregu sektorów i zapewniane jest bezpośrednie wsparcie finansowe dla MŚP, przede wszystkim za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego;

               –zapewnienie zasilenia gospodarki realnej środkami inwestycyjnymi. Europejski portal projektów inwestycyjnych i Europejskie Centrum Doradztwa Inwestycyjnego zostały ustanowione, by pomóc w zasileniu gospodarki realnej środkami inwestycyjnymi.

               Niniejszy wniosek stanowi również uzupełnienie programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji – „Horyzont 2020”
                  7
               , który odgrywa istotną rolę jako czynnik finansowania MŚP za pośrednictwem InnovFin – Fundusze UE dla innowatorów, zestawu zintegrowanych i uzupełniających narzędzi finansowania oraz usług doradczych oferowanych przez Grupę Europejskiego Banku Inwestycyjnego, obejmujących cały łańcuch wartości badań naukowych i innowacji. Komisja zarządza również Programem na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME)
                  8
               , w ramach którego MŚP zapewniany jest lepszy dostęp do finansowania, świadczone są usługi z zakresu wsparcia przedsiębiorstw i promowana jest przedsiębiorczość.

               W kontekście strategii jednolitego rynku
                  9
                Komisja dąży do ograniczenia obciążeń administracyjnych oraz zwiększenia atrakcyjności Europy jako miejsca docelowego dla innowatorów zarówno z UE, jak i spoza UE. W szczególności Komisja uruchomi również inicjatywę dotyczącą przedsiębiorstw typu start-up, aby zainicjować kompleksową ocenę wymogów w odniesieniu do przedsiębiorstw typu start-up i sposobów ograniczenia takich wymogów oraz – w przypadku gdy nie jest to możliwe – sposobów ułatwienia spełnienia tych wymogów.

               2.PODSTAWA PRAWNA, ZASADY POMOCNICZOŚCI I PROPORCJONALNOŚCI

               •Podstawa prawna

               Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 114 TFUE, który stanowił podstawę prawną rozporządzenia (UE) nr 345/2013 oraz rozporządzenia (UE) nr 346/2013. W analizie przeprowadzonej w ramach sprawozdania z oceny skutków wskazano potrzebę wprowadzenia zmian do elementów rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 w celu usprawnienia i ułatwienia korzystania z funduszy EuVECA i EuSEF. Wyłącznie współprawodawcy UE mają uprawnienia do wprowadzenia koniecznych zmian.

               •
                     Zasada pomocniczości

               Działania na szczeblu UE należy podejmować dopiero wtedy, gdy państwa członkowskie nie mogą w wystarczającym stopniu osiągnąć celów proponowanych działań w ramach swoich krajowych systemów konstytucyjnych.

               Rynek wewnętrzny dla funduszy venture capital i funduszy wywierających skutki społeczne określonych w rozporządzeniu (UE) nr 345/2013 i rozporządzeniu (UE) nr 346/2013 nadal jest rozdrobiony, w związku z czym niezbędne jest podjęcie dodatkowych działań, których celem jest wzmocnienie europejskich ram dotyczących transgranicznego pozyskiwania kapitału za pośrednictwem takich funduszy. Niniejszy wniosek miałby zwiększyć konwergencję i wzmocnić rynek wewnętrzny dla funduszy venture capital i funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Cele niniejsze rozporządzenia mogą zatem zostać osiągnięte wyłącznie w drodze działania na szczeblu Unii.

               Zidentyfikowane problemy dotyczą ograniczeń i rozbieżności w zakresie stosowania rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 w państwach członkowskich. Jeżeli te ograniczenia i rozbieżności nie zostaną zlikwidowane, istnieje ryzyko zwiększenia fragmentacji i niewykorzystania szans. Problemy te można rozwiązać wyłącznie w drodze skoordynowanej interwencji UE w ramach niniejszego wniosku. Szczebel UE jest zatem jedynym szczeblem, który jest odpowiedni do rozwiązania tych problemów, aby zapewnić spójne stosowanie jednolitych przepisów we wszystkich państwach członkowskich.

               •Zasada proporcjonalności

               W niniejszym wniosku nadaje się większą wagę stosowaniu nazw „EuVECA” i „EuSEF”. W rozporządzeniu (UE) nr 345/2013, rozporządzeniu (UE) nr 346/2013 ani w niniejszym wniosku nie przyznano wyłączności funduszom EuVECA i EuSEF w sektorze funduszy venture capital i funduszy wywierających skutki społeczne. W niniejszym rozporządzeniu utrzymano wyłączne stosowanie nazw „EuVECA” i „EuSEF” odpowiednio przez fundusze EuVECA i EuSEF. Państwa członkowskie zachowują, zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi („dyrektywa w sprawie ZAFI”)
                  10
               , swobodę określania krajowych systemów funduszy venture capital i funduszy wywierających skutki społeczne.

               W niniejszym wniosku zachowano równowagę między interesem publicznym, ochroną inwestorów, kwestiami bezpieczeństwa i zaufania oraz powiązanymi kosztami. Unika się niepotrzebnych obciążeń: proponuje się, aby nowa grupa zarządzających podlegających dyrektywie w sprawie ZAFI uzyskała możliwość zarządzania funduszami objętymi rozporządzeniem (UE) nr 345/2013 i rozporządzeniem (UE) nr 346/2013 oraz wprowadzania ich do obrotu, przy czym miałyby zastosowanie tylko te wymogi rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013, które są specyficzne dla sektora i nie wchodzą w zakres dyrektywy w sprawie ZAFI. Ponadto ułatwiono rejestrację funduszy i wyjaśniono, że właściwe organy przyjmujących państw członkowskich nie mogą nakładać opłat ani podobnych obciążeń.

               •Wybór instrumentu

               Proponowanym instrumentem jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady.

               3.WYNIKI PRZEGLĄDU EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCENY SKUTKÓW

               •Przegląd obowiązujących przepisów prawnych

               Rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 zostały włączone do opracowanego przez Komisję Europejską programu REFIT. Dalsze informacje na temat tego przeglądu można znaleźć poniżej w sekcji „Sprawność regulacyjna i uproszczenie”.

               •Ocena ex post / weryfikacja stosowności

               Komisja zdecydowała się przyspieszyć planowany przegląd rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013, który był przewidziany na 2017 r., oraz rozpocząć przegląd legislacyjny w ramach programu prac dotyczących REFIT na 2016 r.
                  11
               .

               Biorąc pod uwagę fakt, że rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 obowiązują dopiero od połowy 2013 r., przeprowadzenie pełnej oceny nie było możliwe, ponieważ jest zbyt wcześnie, by jednoznacznie określić skutki długoterminowe. W ocenie przedstawiono natomiast analizę wpływu rozporządzeń w początkowym okresie ich obowiązywania, koncentrując się na potencjalnych czynnikach, które mogły uniemożliwić większe wykorzystanie funduszy w stosunku do początkowych oczekiwań. Przegląd ten został załączony do sprawozdania z oceny skutków przygotowanego przez Komisję, a wyciągnięte wnioski przedstawiono poniżej.

               Jeżeli chodzi o skuteczność rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013, chociaż można jeszcze dalej usprawnić wykorzystanie możliwości, jakie stwarza rozporządzenie (UE) nr 345/2013, to ograniczone wykorzystanie możliwości w ramach rozporządzenia (UE) nr 346/2013 jest wyraźnie niesatysfakcjonujące. Skuteczność zarówno rozporządzenia (UE) nr 345/2013, jak i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 ogranicza szereg barier, w szczególności ograniczenia nałożone na zarządzających dużymi funduszami, których wartość portfeli przekracza 500 mln EUR, którzy nie mogą korzystać z nazw „EuVECA” i „EuSEF”, minimalna kwota wejścia dla inwestorów nieprofesjonalnych wynosząca 100 000 EUR oraz pewne ograniczenia dotyczące inwestycji kwalifikowalnych (tj. definicja kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych). W przypadku mniejszych funduszy jako potencjalną barierę wymieniono minimalną wartość inwestycji wynoszącą 100 000 EUR, chociaż dostępne są już dla inwestorów nieprofesjonalnych mniejsze inwestycje w aktywa MŚP, które można realizować za pośrednictwem szeregu narzędzi alternatywnych (np. finansowania społecznościowego, pierwszych oferty publicznych itp.). Fundusze EuVECA i EuSEF są innymi instrumentami o charakterze długoterminowym (np. minimalny okres zamrożenia kapitału w tych funduszach wynosi pięć lat), co wymaga wyższych progów i większej ochrony inwestorów.

               Na początku kwietnia 2016 r. w bazie danych ESMA zarejestrowanych było 70 funduszy EuVECA. Jeżeli chodzi o fundusze EuSEF, zarejestrowano cztery fundusze tylko w dwóch państwach członkowskich: jeden fundusz EuSEF zarejestrowany we Francji i trzy fundusze EuSEF zarejestrowane w Niemczech, których łączna wartość zarządzanych aktywów wynosi 32 mln EUR.

               Jeżeli chodzi o wydajność, w przeglądzie wskazano, że w różnych jurysdykcjach obowiązują różne wymogi, w szczególności w zakresie opłat z tytułu ustanowienia, dodatkowych kosztów naliczanych przez przyjmujące państwa członkowskie oraz wymaganego poziomu wystarczających środków własnych. W niektórych przypadkach praktyki takie są równoznaczne z nadmiernie rygorystycznym wdrażaniem, które wykracza poza wymogi zawarte w rozporządzeniach, co z kolei utrudnia ustanowienie i transgraniczne wprowadzanie do obrotu zarówno funduszy EuVECA, jak i funduszy EuSEF. Pod względem stosowności rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 są uznawane za integralną część prac nad unią rynków kapitałowych. Rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 stanowią część inicjatywy Komisji na rzecz zwiększenia finansowania gospodarki przez instytucje inne niż banki oraz są spójne z celami planu inwestycyjnego dla Europy, jakimi są zwiększenie konkurencyjności i pobudzenie inwestycji prowadzących do tworzenia nowych miejsc pracy.

               Spójność osiągnięto dzięki temu, że rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 stanowią uzupełnienie dyrektywy w sprawie ZAFI, ponieważ obejmują zarządzających małymi funduszami, których wartość portfeli jest mniejsza niż 500 mln EUR, aby umożliwić im transgraniczne wprowadzanie do obrotu zarówno funduszy EuVECA, jak i EuSEF.

               Jeżeli chodzi o ich europejską wartość dodaną, rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 zamykają lukę istniejącą w prawodawstwie przed ich przyjęciem: celem było stworzenie dla zarządzających małymi funduszami możliwości transgranicznego wprowadzania funduszy do obrotu oraz zwiększenie kwoty środków pozabankowych dostępnych dla inwestycji w przedsiębiorstwa typu start-up oraz przedsiębiorstwa społeczne. Ponadto europejska wartość dodana wynika z rozporządzeń, które stanowią „jednolity zbiór przepisów” mający na celu zapewnienie, by inwestorzy posiadali możliwie najlepsze i najbardziej porównywalne informacje na potrzeby inwestowania w fundusze EuVECA i EuSEF w całej Europie.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Niniejszy wniosek opiera się na szeregu konsultacji publicznych, mianowicie konsultacji publicznych przeprowadzonych w ramach zielonej księgi „Tworzenie unii rynków kapitałowych” (trwających od dnia 18 lutego 2015 r. do dnia 13 maja 2015 r.), konsultacji publicznych dotyczących przeglądu rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 (trwających od dnia 30 września 2015 r. do dnia 6 stycznia 2016 r.), konsultacji publicznych przeprowadzonych w ramach zaproszenia do zgłaszania uwag dotyczących ram regulacyjnych UE dla usług finansowych (trwających od dnia 30 września 2015 r. do dnia 31 stycznia 2016 r.) oraz na ukierunkowanych warsztatach technicznych (w dniu 27 stycznia 2016 r.).

               Wyniki konsultacji wskazują na powszechne poparcie dla poszerzenia grupy zarządzających, którzy mają prawo zarządzać funduszami korzystającymi z nazw „EuVECA” i „EuSEF” i wprowadzać je do obrotu, przez włączenie zarządzających, którzy uzyskali zezwolenie zgodnie z art. 6 dyrektywy 2011/61/UE. Na podstawie niniejszego wniosku zarządzający posiadający zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI uzyskują dostęp do rynku funduszy EuVECA i EuSEF i mogą oferować pełną gamę produktów klientom z ich państw członkowskich pochodzenia oraz innych państw członkowskich, co z kolei zwiększyłoby ogólną penetrację rynku przez takie fundusze. Wspomniani zarządzający będą musieli nadal spełniać wymogi określone w dyrektywie w sprawie ZAFI, a także przestrzegać wybranych przepisów określonych odpowiednio w rozporządzeniu (UE) nr 345/2013 i rozporządzeniu (UE) nr 346/2013.

               Zdania zainteresowanych stron na temat obniżenia minimalnej kwoty inwestycji, wynoszącej 100 000 EUR, wymaganej do tego, by nieprofesjonalni inwestorzy mogli inwestować w fundusze EuVECA i EuSEF, były podzielone. Niektórzy respondenci opowiedzieli się za zmniejszeniem tej minimalnej kwoty wejścia. Zasugerowali oni zwiększenie zakresu potencjalnych inwestorów w celu zwiększenia oferty dla nieprofesjonalnych inwestorów. Inni respondenci uznali, że profil ryzyka, zobowiązania umowne oraz niepłynny charakter inwestycji w kapitał wysokiego ryzyka i przedsiębiorstwa społeczne są niekoniecznie odpowiednie dla inwestorów detalicznych posiadających mniejszy kapitał. Inni respondenci zauważyli, że wsparcie tej grupy inwestorów wymagałoby wprowadzenia dodatkowych dostosowanych zasad ochrony inwestorów, których koszty nie zrównoważyłyby potencjalnego zwiększenia bazy inwestorów. Jako przykład poziomu ochrony, który mógłby być wymagany, przytoczono podejście portfelowe do poszczególnych inwestorów podobne do podejścia zawartego w rozporządzeniu (UE) 2015/760 w sprawie europejskich długoterminowych funduszy inwestycyjnych
                  12
               . Uwzględniając powyższe argumenty, w niniejszym wniosku utrzymano minimalną kwotę inwestycji w wysokości 100 000 EUR z następujących powodów: zmniejszenie minimalnej kwoty inwestycji stworzyłoby znaczne zagrożenia dla ochrony inwestorów i mogłoby z kolei zmniejszyć zaufanie inwestorów do funduszy EuVECA i EuSEF. Obniżeniu progu inwestycji musiałoby niewątpliwie towarzyszyć wprowadzenie dodatkowych środków ochrony inwestorów detalicznych, co pociągnęłoby za sobą zarówno dodatkowe koszty, jak i umniejszyłoby nadrzędną korzyść, jaką jest większa elastyczność systemów funduszy EuVECA i EuSEF.

               Koszty pośrednie ponoszone przez zarządzających z tytułu rejestracji funduszy EuVECA i EuSEF obejmują wymagania dotyczące funduszy własnych. Respondenci podkreślili, że właściwe organy różnie interpretują pojęcie „wystarczających środków własnych”, przy czym niektóre właściwe organy stosują pełne wymogi obowiązujące w stosunku do zarządzających posiadających zezwolenie zgodnie z dyrektywą w sprawie ZAFI. Respondenci zakwestionowali również zgodność dodatkowych opłat pobieranych przez niektóre przyjmujące państwa członkowskie z rozporządzeniem (UE) nr 345/2013 i rozporządzeniem (UE) nr 346/2013. Niniejszy wniosek służy rozwiązaniu problemu nadmiernie rygorystycznego wdrażania przepisów przez państwa członkowskie poprzez zlecenie Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) opracowania regulacyjnych standardów technicznych dotyczących metod określania kwoty „wystarczających środków własnych”. We wniosku doprecyzowano również, że przyjmujące państwa członkowskie nie mogą nakładać opłat na transgraniczne fundusze EuVECA i EuSEF.

               Rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 zakazują nakładania jakichkolwiek wymogów lub procedur administracyjnych dotyczących wprowadzania kwalifikujących się funduszy venture capital do obrotu w przyjmujących państwach członkowskich. Aby zapewnić spójne przestrzeganie tego zakazu we wszystkich państwach członkowskich, w niniejszym rozporządzeniu jednoznacznie określono, że przyjmujące państwo członkowskie nie może nakładać opłat ani innych obciążeń.

               W większości odpowiedzi opowiedziano się za zwiększeniem zakresu aktywów kwalifikujących się do inwestycji w ramach funduszy EuVECA, argumentując, że określona w rozporządzeniu (UE) nr 345/2013 definicja kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych jest zbyt restrykcyjna. Powodami tego były między innymi trudność w zidentyfikowaniu przez zarządzających wystarczających inwestycji objętych zakresem definicji oraz atrakcyjność dokonywania inwestycji kontynuacyjnych. W odpowiedziach zasugerowano również podwyższenie maksymalnych limitów dotyczących liczby pracowników oraz zniesienie ograniczeń w zakresie obrotu i sumy bilansowej. W niniejszym wniosku dopuszczono inwestycje w przedsiębiorstwa zatrudniające do 499 pracowników (małe spółki o średniej kapitalizacji). Taka modyfikacja dostosowuje zakres inwestycji kwalifikowanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 345/2013 do programów dotyczących kapitału wysokiego ryzyka zarządzanych przez Europejski Fundusz Inwestycyjny i wspieranych przez programy finansowe UE takie jak instrument InnovFin. Ponadto w niniejszym wniosku dopuszczono również inwestycje w małe i średnie przedsiębiorstwa notowane na rynku rozwoju MŚP zdefiniowanym w dyrektywie 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finansowych
                  13
               , tak aby umożliwić również podmiotom znajdującym się w fazie rozwoju, które posiadają już dostęp do innych źródeł finansowania, otrzymywanie kapitału z funduszy EuVECA. W niniejszym wniosku dopuszczono również inwestycje kontynuacyjne w dane przedsiębiorstwo, które po dokonaniu pierwszej inwestycji nie spełnia już kryteriów określonych w definicji kwalifikowalnego przedsiębiorstwa portfelowego.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

               Komisja opierała się na informacjach otrzymanych od ESMA. Komisja zorganizowała również ukierunkowane warsztaty techniczne, które odbyły się w dniu 27 stycznia 2016 r., posiedzenia dwustronne, telekonferencje z zainteresowanymi stronami, a także korzystała ze statystyk otrzymanych od stowarzyszeń branżowych.

               •Ocena skutków

               Do niniejszego wniosku dołączono sprawozdanie z oceny skutków, w którym rozważa się szereg wariantów strategicznych, a mianowicie to, czy zezwolić zarządzającym posiadającym zezwolenie udzielone zgodnie z dyrektywą w sprawie ZAFI na stosowanie nazw „EuVECA” i „EuSEF”, czy rozszerzyć definicję kwalifikowalnego przedsiębiorstwa portfelowego w rozporządzeniu (UE) nr 345/2013, czy utrzymać minimalną kwotę inwestycji oraz czy należy doprecyzować procesy administracyjne oraz dodatkowe środki nakładane przez przyjmujące państwa członkowskie.

               W dniu 13 maja 2016 r. Rada ds. Kontroli Regulacyjnej przyjęła pozytywną opinię zawierającą zalecenia dotyczące dalszego udoskonalenia projektu sprawozdania z oceny skutków. Projekt sprawozdania został następnie zmodyfikowany w celu uwzględnienia uwag Rady
                  14
               . Najważniejsze zmiany dotyczyły kontekstu i harmonogramu zmian legislacyjnych, przedstawienia wariantów preferowanych oraz uproszczeń i oszczędności kosztów administracyjnych. Poprawione sprawozdanie z oceny skutków oraz streszczenie sprawozdania z oceny skutków opublikowano wraz z niniejszym wnioskiem
                  15
               .

               W poniższej tabeli przedstawiono podsumowanie różnych wybranych środków oraz ocenę ich wpływu na odpowiednie zainteresowane strony, ocenę korzyści i proporcjonalności.

                        Preferowane warianty polityki

                        Wpływ na koszty

                        Korzyści dla zarządzających funduszami EuVECA i EuSEF, inwestorów i przedsiębiorstw portfelowych

                        Proporcjonalność

                        Zezwolenie zarządzającym posiadającym zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI na stosowanie nazw „EuVECA” i „EuSEF”

                        Rozszerzenie definicji kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych w rozporządzeniu (UE) nr 345/2013

                        Utrzymanie minimalnej kwoty inwestycji w wysokości 100 000 EUR

                        Włączenie do rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 jednoznacznych przepisów w celu uniknięcia uciążliwych procedur administracyjnych oraz dodatkowych środków (w tym opłat nakładanych przez przyjmujące państwa członkowskie) i nieproporcjonalnych wymogów nakładanych przez państwa członkowskie pochodzenia.

                        Ponieważ główne cechy systemu zostały zachowane, podmioty zarządzające aktywami nie zostaną obciążone żadnymi dodatkowymi kosztami.

                        Koszty prawdopodobnie będą niższe niż obecnie, ponieważ w dostosowanych przepisach wyraźnie wskazany zostanie sposób osiągnięcia proporcjonalności w wymogach.

                        Zezwolenie zarządzającym posiadającym zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI na stosowanie nazw „EuVECA” i „EuSEF” prawdopodobnie będzie miało pozytywny wpływ na opłaty uiszczane przez inwestorów na rzecz zarządzających, ponieważ zarządzający posiadający zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI liczą na większe korzyści skali.

                        Utrzymanie progu 100 000 EUR zapewnia również brak potrzeby wprowadzenia nowych wymogów dotyczących ochrony konsumentów, takich jak zasady dotyczące depozytariuszy lub dywersyfikacji. Wprowadzenie takich zasad spowodowałoby wzrost kosztów dla podmiotów zarządzających aktywami oraz pośredni wzrost opłat uiszczanych przez inwestorów.

                        Brak wpływu na budżet UE.

                        Zachowane zostały główne cechy systemu w odniesieniu do niewielkich podmiotów zarządzających aktywami i zostaną one dodatkowo wzmocnione.

                        Zachowane zostało zrównoważone podejście między ochroną inwestorów, niższymi kosztami i elastycznością systemu.

                        Brak dodatkowego ryzyka dla inwestorów.

                        Zarządzający posiadający zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI skorzystają z ram prawnych dla funduszy EuVECA i EuSEF oraz będą mogli sprzedawać fundusze EuVECA i EuSEF inwestorom niedetalicznym oraz innym inwestorom, którzy są w stanie zainwestować 100 000 EUR. Jako docelowych klientów mogą oni również wybrać inwestorów instytucjonalnych, takich jak zakłady ubezpieczeń, które są już zmotywowane do inwestowania w fundusze tego rodzaju zgodnie z aktami delegowanymi w sprawie dyrektywy Wypłacalność II.

                        Ponieważ więcej podmiotów zarządzających aktywami będzie mogło korzystać z nazw „EuVECA” i „EuSEF”, wywrze to z kolei pozytywny wpływ na inwestycje w MŚP, małe spółki o średniej kapitalizacji i przedsiębiorstwa społeczne.

                        Poszerzenie zakresu definicji kwalifikowalnego przedsiębiorstwa portfelowego, tak by uwzględniała większe podmioty, pozwoli na dywersyfikację portfeli funduszy EuVECA i umożliwi małym przedsiębiorstwom o średniej kapitalizacji uzyskanie dostępu do finansowania EuVECA.

                        Rozszerzenie zakresu definicji kwalifikowalnego przedsiębiorstwa portfelowego w rozporządzeniu (UE) nr 345/2013 poprzez umożliwienie inwestowania w rynki rozwoju MŚP będzie promować rozwój tych rynków.

                        Inwestorzy będą mieli dostęp do portfeli EuVECA większej dywersyfikacji i potencjalnie mniejszym ryzyku.

                        Obciążenia administracyjne nakładane na zarządzających EuVECA i EuSEF zostaną ograniczone.

                        Warianty preferowane są spójne z innymi przepisami i inicjatywami, w szczególności dyrektywą w sprawie ZAFI, rynkami rozwoju MŚP objętymi zakresem stosowania dyrektywy 2014/65/UE i unią rynków kapitałowych, a także wzmacniają unijne programy finansowania, w tym Program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME), program „Horyzont 2020” i Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych.

                        W wariantach preferowanych uwzględnia się zasadę proporcjonalności, zapisaną w art. 5 ust. 4 Traktatu UE, gdyż są one odpowiednie dla osiągnięcia wyznaczonych celów i nie wykraczają poza to, co jest do tego konieczne.

                        Wybrane warianty strategiczne mają na celu osiągnięcie odpowiedniej równowagi między interesem publicznym, ochroną inwestorów, kwestiami bezpieczeństwa i zaufania oraz powiązanymi kosztami. Unika się niepotrzebnych obciążeń.

                        Proponowane przepisy nie wykraczają poza działania konieczne do wypracowania wspólnych ram prawnych dla funduszy EuVECA i EuSEF. Zostały one dokładnie rozważone i dostosowane, by wesprzeć określone cechy, potencjał rozwojowy oraz innowacyjność sektorów funduszy EuVECA i EuSEF.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

               Rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 ustanawiają dobrowolne ramy działania funduszy, tak więc ich wykorzystanie zależy od zainteresowania zainteresowanych stron tworzeniem odpowiedniego rodzaju funduszy. Niniejszy wniosek służy ograniczeniu zbędnych obciążeń administracyjnych oraz kosztów dla zarządzających, którzy pragną utworzyć fundusze EuVECA i EuSEF.

               Zarządzający funduszami EuVECA i EuSEF podlegają obecnie procedurom rejestracji zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 345/2013 lub rozporządzeniem (UE) nr 346/2013 oraz zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE. Niniejszy wniosek służy zlikwidowaniu tego rodzaju powielonych wymogów. Przegląd stosowania rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 ujawnił, że w odniesieniu do funduszu tej samej wielkości kwota „wystarczających środków własnych” może w zależności od państwa członkowskiego wynosić od 6 500 EUR do 125 000 EUR, przy czym górny próg odpowiada maksymalnym wymogom kapitałowym obowiązującym zarządzających posiadających zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI. Aby uniknąć takiego nadmiernie rygorystycznego wdrażania przepisów, w niniejszym wniosku przewidziano, że metodyka określania kwoty wystarczających środków własnych zostanie określona przez ESMA w drodze regulacyjnych standardów technicznych. Ponadto w ramach wspomnianego przeglądu okazało się, że niektóre właściwe organy nakładają opłaty z tytułu wprowadzania transgranicznych funduszy EuVECA i EuSEF do obrotu na terytorium ich państw. Roczne opłaty wynoszą od 300 EUR do 3 000 EUR, przy czym są one na takim samym poziomie jak opłaty dotyczące transgranicznych alternatywnych funduszy inwestycyjnych wprowadzanych do obrotu przez zarządzających posiadających zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI. Ponadto niektóre przyjmujące państwa członkowskie pobierają również jednorazowe opłaty wynoszące od 300 EUR do 3 000 EUR w chwili rozpoczęcia transgranicznego wprowadzania do obrotu. W niniejszym wniosku zakazuje się takich praktyk.

               W tym kontekście w sprawozdaniu z oceny skutków wskazano na oszczędności kosztów wynoszące około 40 500 EUR rocznie w odniesieniu do każdego funduszu EuVECA i EuSEF będącego przedmiotem obrotu w 27 państwach członkowskich oraz całkowite oszczędności kosztów wynoszące 32 mln w okresie pięciu lat w odniesieniu do wszystkich nowych funduszy EuVECA.

               •
                     Prawa podstawowe

               Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. Jest ono zgodne z art. 16 dotyczącym wolności prowadzenia działalności gospodarczej, ponieważ zezwala innym regulowanym podmiotom zarządzającym na wprowadzanie do obrotu funduszy o nazwach „EuVECA” i „EuSEF”. Wspiera ono również art. 47 dotyczący prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, ponieważ zapewnione zostało w nim prawo do odwołania się do sądu, również w sytuacjach, gdy właściwe organy nie podjęły żadnej decyzji.

               Niniejsze rozporządzenie należy stosować zgodnie z tymi prawami i zasadami.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejszy wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii Europejskiej.

               5.INNE ELEMENTY

               •Plany wdrożenia i ustalenia dotyczące monitorowania, oceny i sprawozdawczości

               Zmienione rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i zmienione rozporządzenie (UE) nr 346/2013 zostaną poddane ocenie po upływie czterech lat od ich wejścia w życie.

               W monitorowaniu i ocenie uwaga zostanie poświęcona czterem głównym kwestiom: (i) czy zmodyfikowane ramy prawne są wystarczająco atrakcyjne dla zarządzających posiadających zezwolenie zgodnie z dyrektywą w sprawie ZAFI, by wprowadzali oni do obrotu fundusze EuVECA i EuSEF, (ii) czy ramy prawne przyczyniły się do wzrostu wartości aktywów objętych zarządzaniem w funduszach EuVECA i EuSEF, a w szerszym ujęciu aktywów zainwestowanych w kapitał wysokiego ryzyka i przedsiębiorstwa wywierające skutki społeczne, (iii) czy zmodyfikowane kryteria dotyczące kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych spowodowały zwiększenie kapitału pozyskanego przez fundusze EuVECA oraz inwestycji podejmowanych przez te fundusze, a także (iv) czy jednoznaczne przepisy dotyczące zakazu nakładania przez przyjmujące państwa członkowskie opłat oraz progu wystarczających środków własnych spowodowały obniżenie kosztów administracji i dystrybucji w przypadku funduszy EuVECA i EuSEF.

               Wskaźniki służące do tego monitorowania obejmowałyby: (i) ogólne dane dotyczące unijnych sektorów kapitału venture capital i przedsiębiorstw wywierających skutki społeczne, w tym dane dotyczące funduszy venture capital i funduszy wywierających skutki społeczne, które nie są funduszami EuVECA ani EuSEF, (ii) liczbę funduszy EuVECA i EuSEF oraz liczbę zarządzających posiadających zezwolenie zgodnie z dyrektywą w sprawie ZAFI, którzy zarządzają funduszami EuVECA i EuSEF oraz wprowadzają je do obrotu, a także liczbę zarządzających funduszami EuVECA i EuSEF zarejestrowanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 345/2013 i rozporządzeniem (UE) nr 346/2013, (iii) wartość aktywów objętych zarządzaniem w funduszach EuVECA i EuSEF oraz średnią wielkość tych funduszy, (iv) koszt wprowadzenia do obrotu transgranicznych funduszy EuVECA i EuSEF, (v) spójność poziomu funduszy własnych podmiotów zarządzających EuVECA i EuSEF oraz (vi) koszt ustanowienia funduszy. Monitorowanie będzie prowadzone przy współpracy z ESMA, który ma obowiązek prowadzenia rejestru zarządzających funduszami EuVECA i EuSEF oraz funduszy EuVECA i EuSEF, oraz – w stosownych przypadkach – na podstawie sprawozdawczości na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI. Wykorzystane zostaną również dane handlowe i sprawozdania dotyczące funduszy EuVECA i EuSEF oraz unijnych przedsiębiorstw kapitału wysokiego ryzyka i przedsiębiorstw wywierających skutki społeczne, aby uwzględnić wpływ funduszy EuVECA i EuSEF w szerszej perspektywie.

               •Szczegółowe omówienie poszczególnych przepisów wniosku

               W art. 1 ust. 1 i art. 2 ust. 1 zezwolono zarządzającym przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania posiadającym zezwolenie wydane na podstawie art. 6 dyrektywy 2011/61/UE, którzy zarządzają portfelami kwalifikowalnych funduszy venture capital i kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, na posługiwanie się odpowiednio nazwami „EuVECA” i „EuSEF” w związku z wprowadzaniem tych funduszy do obrotu w Unii. Zarządzający ci będą musieli zarejestrować swoje fundusze EuVECA i EuSEF i przestrzegać przepisów szczegółowych odpowiednio rozporządzenia (UE) nr 345/2013 lub rozporządzenia (UE) nr 346/2013, w szczególności przepisów dotyczących progu 30 % dla inwestycji niekwalifikowalnych, przepisów dotyczących kwalifikowalnych inwestorów, wymogów ujawniania inwestorom określonych informacji oraz powiadomień. Przedmiotowi zarządzający, którzy zarządzają funduszami EuSEF, będą również musieli przestrzegać przepisów określających procedury pomiaru zakresu, w jakim kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe, w które te fundusze inwestują, osiągają wymierne pozytywne skutki społeczne.

               W art. 1 ust. 2 zmieniono definicję pojęcia „kwalifikowalnego przedsiębiorstwa portfelowego” zawartą w rozporządzeniu (UE) nr 345/2013 i włączono do niej przedsiębiorstwa nienotowane, które zatrudniają do 499 osób, albo małe i średnie przedsiębiorstwa notowane na rynku rozwoju MŚP, które zdefiniowano w art. 4 ust. 1 pkt 12 i 13 dyrektywy 2014/65/UE. Dopuszczono również możliwość dokonywania inwestycji kontynuacyjnych w kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe, mianowicie w te przedsiębiorstwa, które nie spełniają już kryteriów określonych w definicji, lecz spełniały je w chwili dokonania pierwszej inwestycji w te przedsiębiorstwa w ramach kwalifikowalnego funduszu venture capital. W art. 1 ust. 2 i art. 2 ust. 2 zmieniono definicję właściwego organu oraz definicję państwa członkowskiego pochodzenia.

               W art. 1 ust. 3 i art. 2 ust. 3 powierzono ESMA opracowanie projektu regulacyjnych standardów technicznych określających metody służące do ustalenia wystarczających środków własnych. W metodach tych należy dokonać rozróżnienia między funduszami EuVECA i EuSEF zarządzanymi wewnętrznie i zewnętrznie, uwzględnić wielkość i wewnętrzną organizację zarządzających zarejestrowanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 345/2013 lub rozporządzeniem (UE) nr 346/2013 oraz zarządzających posiadających zezwolenie wydane na podstawie art. 6 dyrektywy 2011/61/UE, a także zapewnić, by kwoty stanowiące wystarczające środki własne nie przekraczały kwot określonych w art. 9 dyrektywy 2011/61/UE.

               Celem art. 1 ust. 4 i art. 2 ust. 4 jest uproszczenie procesu rejestracji. Po pierwsze, przepisy stanowią, że właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia informuje zarządzających o tym, czy zostali zarejestrowani, nie później niż w terminie dwóch miesięcy po przedstawieniu przez nich wszystkich wymaganych informacji. Po drugie, celem przepisów jest uniknięcie powielania procesów rejestracji zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 345/2013 lub rozporządzeniem (UE) nr 346/2013 oraz zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE.

               W art. 1 ust. 5 i art. 2 ust. 5 określono warunki rejestracji funduszy EuVECA i EuSEF przez zarządzających posiadających zezwolenie wydane na podstawie art. 6 dyrektywy 2011/61/UE. W niniejszym rozporządzeniu umożliwiono rejestrację funduszy EuVECA i EuSEF przez tych zarządzających w państwach członkowskich innych niż państwa członkowskie, w których ci zarządzający otrzymali zezwolenie. W ust. 5 zapewniono, by jakakolwiek odmowa rejestracji zarządzających lub funduszy EuVECA i EuSEF lub brak podjęcia działania musiały zostać uzasadnione i zgłoszone wnioskodawcy oraz by podlegały prawu do odwołania się do sądu.

               W art. 1 ust. 6 i art. 2 ust. 6 jednoznacznie określono, że właściwe organy przyjmujących państw członkowskich nie mogą nakładać opłat ani innych obciążeń w związku z transgranicznym wprowadzaniem do obrotu funduszy EuVECA i EuSEF. Zwiększono również zakres powiadamiania transgranicznego między krajowymi organami nadzoru w odniesieniu do funduszy EuVECA i EuSEF zarejestrowanych i wprowadzanych do obrotu przez zarządzających posiadających zezwolenie wydane na podstawie art. 6 dyrektywy 2011/61/UE.

               Zgodnie z art. 1 ust. 7 i art. 2 ust. 7 baza danych ESMA będzie zawierać informacje dotyczące wszystkich zarządzających funduszami EuVECA i EuSEF oraz funduszy, które są przez nich wprowadzane do obrotu.

               W art. 1 ust. 8 i art. 2 ust. 8 zmieniono datę, do której państwa członkowskie powinny zgłosić swoje przepisy mające zastosowanie do naruszeń rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013, w tym naruszeń popełnianych przez zarządzających posiadających zezwolenie wydane na podstawie art. 6 dyrektywy 2011/61/UE, którzy korzystają z nazw „EuVECA” i „EuSEF” przy wprowadzaniu do obrotu funduszy EuVECA i EuSEF.

               W art. 1 ust. 9 i art. 2 ust. 9 zapewniono egzekwowanie przepisów rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 względem zarządzających posiadających zezwolenie wydane na podstawie art. 6 dyrektywy 2011/61/UE, którzy zarządzają kwalifikowalnymi funduszami venture capital i funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej i korzystają przy tym z nazw „EuVECA” i „EuSEF” przy wprowadzaniu do obrotu odpowiednich funduszy.

               Zgodnie z art. 1 ust. 10 i art. 2 ust. 10 przegląd rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 odbędzie się po upływie czterech lat od rozpoczęcia stosowania tych rozporządzeń.

               2016/0221 (COD)

               Wniosek

               ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               zmieniające rozporządzenie (UE) nr 345/2013 w sprawie europejskich funduszy venture capital i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 w sprawie europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

               uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego
                  16
               ,

               uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
                  17
               ,

               stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą
                  18
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 345/2013
                  19
                oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 346/2013
                  20
                określono jednolite wymogi i warunki obowiązujące zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, którzy chcą korzystać w Unii z nazw „EuVECA” lub „EuSEF” do celów wprowadzania do obrotu kwalifikowalnych funduszy venture capital oraz kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 zawierają przepisy regulujące w szczególności kwalifikowalne inwestycje, kwalifikowalne przedsiębiorstwo portfelowe i kwalifikowalnych inwestorów. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 345/2013 i rozporządzeniem (UE) nr 346/2013 do korzystania z odpowiednio nazw „EuVECA” i „EuSEF” kwalifikują się wyłącznie zarządzający, których całkowita wartość aktywów będących przedmiotem zarządzania nie przekracza progu, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE
                  21
               .

               (2)W komunikacie dotyczącym planu inwestycyjnego dla Europy z dnia 16 listopada 2014 r.
                  22
                przedstawiono kompleksową strategię rozwiązania problemu braku finansowania, który ogranicza potencjał Europy w zakresie wzrostu gospodarczego i zapewniania miejsc pracy dla swoich obywateli. Ma ona na celu odblokowanie prywatnych inwestycji poprzez wykorzystanie finansowania publicznego oraz poprzez poprawę ram prawnych dla środowiska inwestycyjnego.

               (3)Komunikat w sprawie unii rynków kapitałowych z dnia 30 września 2015 r.
                  23
                stanowi istotny element planu inwestycyjnego. Ma on na celu ograniczenie fragmentacji na rynkach finansowych i zwiększenie zasilania przedsiębiorstw kapitałem poprzez ustanowienie prawdziwie jednolitego rynku kapitałowego. W komunikacie stwierdzono, że należy zmienić rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 w celu zapewnienia, by przedmiotowe ramy prawne były w stanie zapewnić najlepsze wsparcie dla inwestycji w MŚP.

               (4)Należy otworzyć rynek kwalifikowalnych funduszy venture capital i kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej w celu zwiększenia korzyści skali, zmniejszenia kosztów transakcji i kosztów operacyjnych, zwiększenia konkurencji oraz poszerzenia oferty dostępnej inwestorom. Zwiększenie bazy potencjalnych zarządzających przyczynia się do otworzenia tego rynku. Powinno to przynieść korzyści przedsiębiorstwom poszukującym inwestycji, dając im dostęp do finansowania pochodzącego z szerszego wachlarza bardziej zróżnicowanych źródeł finansowania inwestycji cechujących się wyższym ryzykiem. Należy zatem rozszerzyć zakres stosowania rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013, umożliwiając korzystanie z nazw „EuVECA” i „EuSEF” zarządzającym przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania posiadającym zezwolenie wydane na podstawie art. 6 dyrektywy 2011/61/UE.

               (5)Aby utrzymać wysoki poziom ochrony inwestorów, zarządzający ci powinni w dalszym ciągu podlegać wymogom dyrektywy 2011/61/UE, a jednocześnie przestrzegać określonych przepisów rozporządzenia (UE) nr 345/2013 lub rozporządzenia (UE) nr 346/2013, a konkretnie przepisów dotyczących kwalifikowalnych inwestycji, inwestorów docelowych i wymogów informacyjnych.

               (6)Aby zapewnić, by właściwe organy wiedziały o każdym nowym przypadku stosowania nazwy „EuVECA” lub „EuSEF”, zarządzający przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania posiadający zezwolenie wydane na podstawie art. 6 dyrektywy 2011/61/UE powinni rejestrować każdy kwalifikowalny fundusz venture capital lub kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którym zamierzają zarządzać i który zamierzają wprowadzić do obrotu. Powinno to zapewnić tym zarządzającym możliwość zachowania ich modeli biznesowych dzięki możliwości zarządzania przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania ustanowionymi w innych państwach członkowskich, a jednocześnie poszerzenia zakresu oferowanych przez nich produktów.

               (7)Należy rozszerzyć zakres kwalifikowalnych przedsiębiorstw, w które można inwestować w ramach kwalifikowalnych funduszy venture capital, tak aby jeszcze bardziej zwiększyć dopływ kapitału do przedsiębiorstw. W związku z tym definicja kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych powinna obejmować przedsiębiorstwa zatrudniające do 499 pracowników (małe spółki o średniej kapitalizacji) oraz małe i średnie przedsiębiorstwa notowane na rynkach rozwoju MŚP. Nowe warianty inwestycyjne powinny również umożliwić podmiotom znajdującym się na etapie rozwoju, które posiadają już dostęp do innych źródeł finansowania takich jak rynki rozwoju MŚP, pozyskiwanie kapitału z kwalifikowalnych funduszy venture capital, co z kolei powinno przyczyniać się do wzmocnienia rynków rozwoju MŚP.

               (8)Należy umożliwić długoterminowy udział kwalifikowalnych funduszy venture capital w drabinie finansowania w odniesieniu do nienotowanych MŚP, nienotowanych małych spółek o średniej kapitalizacji i MŚP notowanych na rynkach rozwoju MŚP, tak by zwiększyć ich potencjał generowania zwrotów z inwestycji w przedsiębiorstwa o szybkim tempie wzrostu. W związku z tym należy umożliwić podejmowanie inwestycji kontynuacyjnych po przeprowadzeniu pierwszej inwestycji.

               (9)Procedury rejestracji powinny być racjonalne pod względem kosztów. Rejestracja zarządzającego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 345/2013 i rozporządzeniem (UE) nr 346/2013 powinna zatem również służyć celowi rejestracji, o której mowa w dyrektywie 2011/61/UE. Decyzje o rejestracji oraz przypadki niedokonania rejestracji na podstawie rozporządzenia (UE) nr 345/2013 lub rozporządzenia (UE) nr 346/2013 powinny w stosownych przypadkach podlegać kontroli sądowej.

               (10)Należy uściślić, że zakaz nakładania przez przyjmujące państwo członkowskie wymogów lub procedur administracyjnych w związku z wprowadzaniem do obrotu kwalifikowalnych funduszy venture capital i kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej na terytorium tego państwa obejmuje zakaz nakładania opłat i innych obciążeń na zarządzających tymi funduszami.

               (11)Obecnie w rozporządzeniu (UE) nr 345/2013 i rozporządzeniu (UE) nr 346/2013 nałożono na zarządzających kwalifikowalnymi funduszami venture capital i kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej obowiązek, zgodnie z którym muszą oni zawsze posiadać wystarczające środki własne. Aby zapewnić, by w całej Unii jednolicie rozumiano pojęcie wystarczających środków własnych, Europejski Urząd Nadzoru („ESMA”) należy zobowiązać do sporządzenia projektu regulacyjnych standardów technicznych, w których określone zostaną metody służące do ustalenia, co należy rozumieć przez wystarczające środki własne.

               (12)Ponieważ zgodnie z niniejszym rozporządzeniem dopuszcza się stosowanie nazw „EuVECA” i „EuSEF” przez zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania posiadających zezwolenie wydane na podstawie art. 6 dyrektywy 2011/61/UE, w centralnej bazie danych prowadzonej przez ESMA zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 345/2013 i rozporządzeniem (UE) nr 346/2013 należy również uwzględniać informacje na temat kwalifikowalnych funduszy venture capital i kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej zarządzanych i wprowadzanych do obrotu przez tych zarządzających.

               (13)Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie dalsze umocnienie rynku wewnętrznego kwalifikowalnych funduszy venture capital oraz kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej poprzez większe wykorzystanie nazw „EuVECA” i „EuSEF”, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza działania konieczne do osiągnięcia zakładanych celów, zgodnie z art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej.

               (14)Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               W rozporządzeniu (UE) nr 345/2013 wprowadza się następujące zmiany:

               (1)art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               „2.
                     Art. 5, art. 6, art. 13 ust. 1 lit. c) i i) oraz art. 14a niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie do zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania posiadających zezwolenie wydane na podstawie art. 6 dyrektywy 2011/61/UE, którzy zarządzają portfelami kwalifikowalnych funduszy venture capital i którzy zamierzają posługiwać się nazwą „EuVECA” w związku z wprowadzaniem tych funduszy do obrotu w Unii.”;

               (2)w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

               a)
                     lit. k) otrzymuje brzmienie:

               „k)
                     »państwo członkowskie pochodzenia« oznacza państwo członkowskie, w którym zarządzający kwalifikowalnym funduszem venture capital ma swoją siedzibę statutową;”;

               b)
                     w lit. d) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:

               „(i)
                     w chwili dokonania pierwszej inwestycji przez kwalifikowalny fundusz venture capital w to przedsiębiorstwo spełnia jeden z poniższych warunków:

               –
                     przedsiębiorstwo nie jest dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub na wielostronnej platformie obrotu (MTF), określonych w art. 4 ust. 1 pkt 21 i 22 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE*, i zatrudnia do 499 pracowników;

               –
                     przedsiębiorstwo jest małym i średnim przedsiębiorstwem zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 12 dyrektywy 2014/65/UE, które jest notowane na rynku rozwoju MŚP zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 13 tej dyrektywy;”;

               c)
                     lit. m) otrzymuje brzmienie:

               „m)
                     »właściwy organ« oznacza:

               (i)
                     w odniesieniu do zarządzających, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia – właściwy organ, o którym mowa w art. 3 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2011/61/UE;

               (ii)
                     w odniesieniu do zarządzających, o których mowa w art. 2 ust. 2 niniejszego rozporządzenia – właściwy organ, o którym mowa w art. 7 ust. 1 dyrektywy 2011/61/UE;

               (iii)
                     w odniesieniu do kwalifikowalnych funduszy venture capital – właściwy organ państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba statutowa lub siedziba zarządu kwalifikowalnego funduszu venture capital.”;

               _______________________________________________________________

               *
                     Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

               (3)w art. 10 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

               „3.
                     ESMA opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających metody służące do ustalenia, co należy rozumieć przez wystarczające środki własne. W metodach tych:

               a)
                     dokonuje się rozróżnienia między wystarczającymi środkami własnymi kwalifikowalnych funduszy venture capital zarządzanych wewnętrznie a wystarczającymi środkami własnymi zarządzających kwalifikowalnymi funduszami venture capital, którzy są zarządzającymi zewnętrznymi;

               b)
                     uwzględnia się wielkość i organizację wewnętrzną zarządzających, o których mowa w art. 2 ust. 1, w celu zapewnienia neutralnych warunków konkurencji między tymi zarządzającymi oraz zarządzającymi, o których mowa w ust. 2 tego artykułu;

               c)
                     zapewnia się, by kwoty uzyskane w wyniku zastosowania tych metod nie przekraczały kwot określonych w art. 9 dyrektywy 2011/61/UE.

               ESMA przedkłada Komisji projekt tych regulacyjnych standardów technicznych do dnia [18 miesięcy od rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] r.

               Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;

               (4)w art. 14 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu:

               „3a.
                     Nie później niż w terminie dwóch miesięcy po przedstawieniu wszystkich informacji, o których mowa w ust. 1, zarządzający, o których mowa w ust. 1, otrzymują od właściwego organu swojego państwa członkowskiego pochodzenia informacje na temat tego, czy zostali zarejestrowani jako zarządzający kwalifikowalnym funduszem venture capital.

               3b.
                     Rejestracja zgodnie z niniejszym artykułem stanowi rejestrację do celów art. 3 ust. 3 dyrektywy 2011/61/UE.”;

               (5)dodaje się art. 14a i 14b w brzmieniu:

               „Artykuł 14a

               1.
                     Zarządzający przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania posiadający zezwolenie wydane na podstawie art. 6 dyrektywy 2011/61/UE składają wniosek o rejestrację kwalifikowalnych funduszy venture capital, w odniesieniu do których zamierzają posługiwać się nazwą „EuVECA”.

               2.
                     Wniosek o rejestrację, o którym mowa w ust. 1, składa się do właściwego organu kwalifikowalnego funduszu venture capital i uwzględnia się w nim następujące elementy:

               a)
                     regulamin lub dokumenty założycielskie kwalifikowalnego funduszu venture capital;

               b)
                     informacje o tożsamości depozytariusza;

               c)
                     informacje, o których mowa w art. 14 ust. 1.

               Do celów akapitu pierwszego lit. c), informacje dotyczące ustaleń dokonanych do celów zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w rozdziale II niniejszego rozporządzenia odnoszą się do ustaleń dokonanych do celów zapewnienia zgodności z art. 5, art. 6 oraz art. 13 ust. 1 lit. c) i i).

               3.
                     Właściwy organ kwalifikowalnego funduszu venture capital rejestruje każdy fundusz jako kwalifikowalny fundusz venture capital, jeżeli zarządzający funduszem spełnia warunki określone w art. 14 ust. 2.

               4.
                     Nie później niż w terminie dwóch miesięcy po przedstawieniu przez zarządzających, o których mowa w ust. 1, wszystkich informacji, o których mowa w ust. 2, otrzymują oni od właściwego organu kwalifikowalnego funduszu venture capital informacje na temat tego, czy dany fundusz został zarejestrowany jako kwalifikowalny fundusz venture capital.

               5.
                     Rejestracja kwalifikowalnych funduszy venture capital na podstawie ust. 1, 2 i 3 jest ważna na całym terytorium Unii i umożliwia wprowadzanie tych funduszy do obrotu w całej Unii pod nazwą „EuVECA”.

               Artykuł 14b

               Każda odmowa rejestracji zarządzających, o których mowa w art. 14, i funduszy, o których mowa w art. 14a, musi być uzasadniona, musi zostać zgłoszona zarządzającym, o których mowa w tych artykułach, oraz podlega prawu do odwołania się do sądu. Prawo do odwołania się do sądu przysługuje również w przypadku, gdy w terminie dwóch miesięcy od złożenia wniosku nie została podjęta żadna decyzja w sprawie rejestracji.”;

               (6)art. 16 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

               „1.
                     Właściwe organy państw członkowskich pochodzenia niezwłocznie powiadamiają właściwe organy przyjmujących państw członkowskich oraz ESMA o każdej rejestracji zarządzającego kwalifikowalnym funduszem venture capital, każdym dodaniu nowego kwalifikowalnego funduszu venture capital, każdym dodaniu nowej siedziby dla ustanowienia kwalifikowalnego funduszu venture capital lub każdym dodaniu nowego państwa członkowskiego, w którym zarządzający kwalifikowalnym funduszem venture capital zamierza wprowadzać te fundusze do obrotu.

               Do celów akapitu pierwszego właściwy organ kwalifikowalnego funduszu venture capital, który został zarejestrowany zgodnie z art. 14a, niezwłocznie powiadamia o tej rejestracji właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia zarządzającego tym kwalifikowalnym funduszem venture capital.

               2.
                     Właściwe organy przyjmujących państw członkowskich nie nakładają na zarządzających kwalifikowalnymi funduszami venture capital żadnych wymogów ani procedur administracyjnych w związku z wprowadzaniem do obrotu ich kwalifikowalnych funduszy venture capital, ani nie wymagają żadnego zatwierdzenia tego wprowadzania do obrotu przed jego rozpoczęciem.

               Wymogi i procedury administracyjne, o których mowa w akapicie pierwszym, obejmują opłaty i inne obciążenia.”;

               (7)art. 17 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 17

               ESMA prowadzi centralną bazę danych powszechnie dostępną za pośrednictwem internetu i zawierającą wykaz wszystkich zarządzających kwalifikowalnymi funduszami venture capital, którzy posługują się nazwą „EuVECA”, oraz kwalifikowalnych funduszy venture capital, w odniesieniu do których stosują oni tę nazwę, a także państw, w których fundusze te są wprowadzane do obrotu.”;

               (8)w art. 20 ust. 2 datę „16 maja 2015 r.” zastępuje się datą „[24 miesiące od rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] r.”;

               (9)w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:

               a)
                     ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

               „c)
                     posługuje się nazwą „EuVECA”, ale nie został zarejestrowany zgodnie z art. 14 lub kwalifikowalny fundusz venture capital nie został zarejestrowany zgodnie z art. 14a;”;

               b)
                     ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:

               „e)
                     uzyskał rejestrację na podstawie fałszywych oświadczeń lub w jakikolwiek inny nieprawidłowy sposób, naruszając tym samym art. 14 lub art. 14a;”;

               c)
                     ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

               „a)
                     podejmuje środki w celu zapewnienia, aby zarządzający kwalifikowalnym funduszem venture capital spełniał wymogi art. 5 i 6, art. 7 lit. a) i b) oraz art. 12–14a;”;

               (10)w art. 26 ust. 2 lit. a) datę „22 lipca 2017 r.” zastępuje się datą „[48 miesięcy od rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] r.”.

               Artykuł 2

               W rozporządzeniu (UE) nr 346/2013 wprowadza się następujące zmiany:

               (1)art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               „2.
                     Art. 5, art. 6, art. 10, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 1 lit. d), e) i f) oraz art. 15a niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie do zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania posiadających zezwolenie wydane na podstawie art. 6 dyrektywy 2011/61/UE, którzy zarządzają portfelami kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej i którzy zamierzają posługiwać się nazwą „EuSEF” w związku z wprowadzaniem do obrotu tych funduszy w Unii.”;

               (2)w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

               a)
                     lit. k) otrzymuje brzmienie:

               „»państwo członkowskie pochodzenia« oznacza państwo członkowskie, w którym zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej ma swoją siedzibę statutową;”;

               b)
                     lit. m) otrzymuje brzmienie:

               „m)
                     »właściwy organ« oznacza:

               (i)
                     w odniesieniu do zarządzających, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia – właściwy organ, o którym mowa w art. 3 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2011/61/UE;

               (ii)
                     w odniesieniu do zarządzających, o których mowa w art. 2 ust. 2 niniejszego rozporządzenia – właściwy organ, o którym mowa w art. 7 ust. 1 dyrektywy 2011/61/UE;

               (iii)
                     w odniesieniu do kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej – właściwy organ państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba statutowa lub siedziba zarządu kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej.”;

               (3)w art. 11 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

               „3.
                     ESMA opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających metody służące do ustalenia, co należy rozumieć przez wystarczające środki własne. W metodach tych:

               a)
                     dokonuje się rozróżnienia między wystarczającymi środkami własnymi kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej zarządzanych wewnętrznie a wystarczającymi środkami własnymi zarządzających kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którzy są zarządzającymi zewnętrznymi;

               b)
                     uwzględnia się wielkość i organizację wewnętrzną zarządzających, o których mowa w art. 2 ust. 1, w celu zapewnienia neutralnych warunków konkurencji między tymi zarządzającymi oraz zarządzającymi, o których mowa w ust. 2 tego artykułu;

               c)
                     zapewnia się, by kwoty uzyskane w wyniku zastosowania tych metod nie przekraczały kwot określonych w art. 9 dyrektywy 2011/61/UE.

               ESMA przedkłada Komisji projekt tych regulacyjnych standardów technicznych do dnia [18 miesięcy od rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] r.

               Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;

               (4)w art. 15 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu:

               „3a.
                     Nie później niż w terminie dwóch miesięcy po przedstawieniu wszystkich informacji, o których mowa w ust. 1, zarządzający, o których mowa w ust. 1, otrzymują od właściwego organu swojego państwa członkowskiego pochodzenia informacje na temat tego, czy zostali zarejestrowani jako zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej.

               3b.
                     Rejestracja zgodnie z niniejszym artykułem stanowi rejestrację do celów art. 3 ust. 3 dyrektywy 2011/61/UE.”;

               (5)dodaje się art. 15a i 15b w brzmieniu:

               „Artykuł 15a

               1.
                     Zarządzający przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania posiadający zezwolenie wydane na podstawie art. 6 dyrektywy 2011/61/UE składają wniosek o rejestrację kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, w odniesieniu do których zamierzają posługiwać się nazwą „EuSEF”.

               2.
                     Wniosek o rejestrację, o którym mowa w ust. 1, składa się do właściwego organu kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej i zawiera on następujące elementy:

               a)
                     regulamin lub dokumenty założycielskie kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej;

               b)
                     informacje o tożsamości depozytariusza;

               c)
                     informacje, o których mowa w art. 15 ust. 1.

               Do celów akapitu pierwszego lit. c), informacje dotyczące ustaleń dokonanych do celów zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w rozdziale II niniejszego rozporządzenia odnoszą się do ustaleń dokonanych do celów zapewnienia zgodności z art. 5, art. 6, art. 10, art. 13 ust. 2 oraz art. 14 ust. 1 lit. d), e) i f).

               3.
                     Właściwy organ kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej rejestruje każdy fundusz jako kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej, jeżeli zarządzający funduszem spełnia warunki określone w art. 15 ust. 2.

               4.
                     Nie później niż w terminie dwóch miesięcy po przedstawieniu przez zarządzających, o których mowa w ust. 1, wszystkich informacji, o których mowa w ust. 2, otrzymują oni od właściwego organu kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej informacje na temat tego, czy dany fundusz został zarejestrowany jako kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej.

               5.
                     Rejestracja kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej na podstawie ust. 1, 2 i 3 jest ważna na całym terytorium Unii i umożliwia wprowadzanie tych funduszy do obrotu w całej Unii pod nazwą „EuSEF”.

               Artykuł 15b

               Każda odmowa rejestracji zarządzających, o których mowa w art. 15, i funduszy, o których mowa w art. 15a, musi być uzasadniona, musi zostać zgłoszona zarządzającym, o których mowa w tych artykułach, oraz podlega prawu do odwołania się do sądu. Prawo do odwołania się do sądu przysługuje również w przypadku, gdy w terminie dwóch miesięcy od złożenia wniosku nie została podjęta żadna decyzja w sprawie rejestracji.”;

               (6)art. 17 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

               „1.
                     Właściwe organy państw członkowskich pochodzenia niezwłocznie powiadamiają właściwe organy przyjmujących państw członkowskich oraz ESMA o każdej rejestracji zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej, każdym dodaniu nowego kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, każdym dodaniu nowej siedziby dla ustanowienia kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej lub każdym dodaniu nowego państwa członkowskiego, w którym zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej zamierza wprowadzać te fundusze do obrotu.

               Do celów akapitu pierwszego właściwy organ kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, który został zarejestrowany zgodnie z art. 15a, niezwłocznie powiadamia o tej rejestracji właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia zarządzającego tym kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej.

               2.
                     Właściwe organy przyjmujących państw członkowskich nie nakładają na zarządzających kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej żadnych wymogów ani procedur administracyjnych w związku z wprowadzaniem do obrotu ich kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, ani nie wymagają żadnego zatwierdzenia tego wprowadzania do obrotu przed jego rozpoczęciem.

               Wymogi i procedury administracyjne, o których mowa w akapicie pierwszym, obejmują opłaty i inne obciążenia.”;

               (7)art. 18 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 18

               ESMA prowadzi centralną bazę danych powszechnie dostępną za pośrednictwem internetu i zawierającą wykaz wszystkich zarządzających kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którzy posługują się nazwą „EuSEF”, oraz kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, w odniesieniu do których stosują oni tę nazwę, a także państw, w których fundusze te są wprowadzane do obrotu.”;

               (8) w art. 21 ust. 2 datę „16 maja 2015 r.” zastępuje się datą „[24 miesiące od rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] r.”;

               (9)w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:

               a)
                     ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

               „c)
                     posługuje się nazwą „EuSEF”, ale nie został zarejestrowany zgodnie z art. 15 lub kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej nie został zarejestrowany zgodnie z art. 15a;”;

               b)
                     ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:

               „e)
                     uzyskał rejestrację na podstawie fałszywych oświadczeń lub w jakikolwiek inny nieprawidłowy sposób, naruszając tym samym art. 15 lub art. 15a;”;

               c)
                     ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

               „a)
                     podejmuje środki w celu zapewnienia, aby zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej spełniał wymogi art. 5 i 6, art. 7 lit. a) i b) oraz art. 13–15a;”;

               (10)w art. 27 ust. 2 lit. a) datę „22 lipca 2017 r.” zastępuje się datą „[48 miesięcy od rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] r.”.

               Artykuł 3

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 345/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie europejskich funduszy venture capital (Dz.U. L 115 z 25.4.2013, s. 1).

                     (2)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 346/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej (Dz.U. L 115 z 25.4.2013, s. 18).

                     (3)
                  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Banku Centralnego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego: Plan inwestycyjny dla Europy (COM(2014) 903 final).

                     (4)
                  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Plan działania na rzecz tworzenia unii rynków kapitałowych (COM(2015) 468 final).

                     (5)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (Dz.U. L 169 z 1.7.2015, s. 1).

                     (6)
                  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Program sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT): aktualna sytuacja i perspektywa (COM(2014) 368 final).

                     (7)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1982/2006/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 104).

                     (8)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1287/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME) (2014–2020) i uchylające decyzję nr 1639/2006/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 33).

                     (9)
                  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Usprawnianie jednolitego rynku: więcej możliwości dla obywateli i przedsiębiorstw (COM(2015) 550 final).

                     (10)
                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1).

                     (11)
                  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Program prac Komisji na 2016 r. Czas na nieprzeciętne działania (COM(2015) 610 final).

                     (12)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/760 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie europejskich długoterminowych funduszy inwestycyjnych (Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 98).

                     (13)
                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

                     (14)
                  Opinia Rady ds. Kontroli Regulacyjnej jest dostępna pod adresem: […]

                     (15)
                  Sprawozdanie z oceny skutków i jego streszczenie są dostępne pod adresem: […]

                     (16)
                  Dz.U. C […] z […], s. […].

                     (17)
                  Dz.U. C […] z […], s. […].

                     (18)
                  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia .................... (............) oraz decyzja Rady z dnia .................

                     (19)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 345/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie europejskich funduszy venture capital (Dz.U. L 115 z 25.4.2013, s. 1).

                     (20)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 346/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej (Dz.U. L 115 z 25.4.2013, s. 18).

                     (21)
                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1).

                     (22)
                  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Banku Centralnego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego: Plan inwestycyjny dla Europy (COM(2014) 903 final).

                     (23)
                  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Plan działania na rzecz tworzenia unii rynków kapitałowych (COM(2015) 468 final).