               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.4.2016
            COM(2016) 229 final
            2016/0121(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               UZASADNIENIE

               Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony (zwany dalej „Układem”), został podpisany w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2001 r. Układ wszedł w życie dnia 1 czerwca 2004 r.

               Zgodnie z Aktem przystąpienia Republika Chorwacji zobowiązuje się przystąpić do umów międzynarodowych podpisanych lub zawartych przez Unię Europejską i jej państwa członkowskie poprzez zawarcie protokołu do tych umów.

               Załączony wniosek stanowi instrument prawny umożliwiający zawarcie protokołu do Układu w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

               Jeśli chodzi o reguły pochodzenia, UE i Arabska Republika Egiptu uzgodniły, decyzją nr 1/2015 Rady Stowarzyszenia UE-Egipt z dnia 21 września 2015 r.
                  1
               , że nowy protokół 4 do Układu będzie musiał zawierać odniesienie do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, która ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy Unią Europejską, Egiptem i innymi Umawiającymi się Stronami od dnia 1 lutego 2016 r. W związku z tym art. 3 (Reguły pochodzenia) protokołu załączonego do niniejszej decyzji będzie obejmować jedynie okres od przystąpienia Republiki Chorwacji do UE do wejścia w życie decyzji nr 1/2015.

               Decyzją z dnia 14 września 2012 r.
                  2
                Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z zainteresowanymi państwami trzecimi w celu zawarcia odnośnych protokołów. Negocjacje z Arabską Republiką Egiptu zakończono pomyślnie dnia 29 października 2015 r.

               Komisja uznała wyniki negocjacji za satysfakcjonujące i zwraca się do Rady z wnioskiem o przyjęcie załączonej decyzji o zawarciu Protokołu, gdy tylko uzyska ona zgodę Parlamentu Europejskiego.

               2016/0121 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

               uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony
                  3
               , („Układ”) został podpisany dnia 25 czerwca 2001 r. Układ wszedł w życie dnia 1 czerwca 2004 r.

               (2)Republika Chorwacji stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r.

               (3)Na mocy art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji włączenie tego państwa członkowskiego do Układu uzgadnia się poprzez zawarcie protokołu do Układu („Protokół”). Do tego przystąpienia zastosowanie ma procedura uproszczona, zgodnie z którą protokół zawierany jest przez Radę, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, oraz przez dane państwo trzecie.

               (4)W dniu 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z zainteresowanymi państwami trzecimi z uwagi na przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii. Negocjacje z Arabską Republiką Egiptu zakończono pomyślnie.

               (5)Zgodnie z decyzją Rady nr [XXX]
                  4
               , Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej został podpisany w imieniu Unii i jej państw członkowskich w ... w dniu …, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (6)Należy zatwierdzić Protokół w imieniu Unii i jej państw członkowskich,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

                Artykuł 1

               Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii i jej państw członkowskich
                  5
               .

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę upoważnioną do wystosowania w imieniu Unii i jej państw członkowskich powiadomienia, o którym mowa w art. 8 ust. 1 Protokołu, w celu wyrażenia zgody Unii i jej państw członkowskich na to, aby Protokół stał się dla nich wiążący.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] r.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 334 z 22.12.2015, s. 62.

                     (2)
                  Decyzja Rady upoważniająca do rozpoczęcia negocjacji w celu dostosowania umów podpisanych lub zawartych przez Unię Europejską lub Unię Europejską i jej państwa członkowskie z państwem trzecim lub państwami trzecimi bądź z organizacją międzynarodową lub organizacjami międzynarodowymi, z uwagi na przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (dokument Rady 13351/12 LIMITED).

                     (3)
                  Dz.U. L 304 z 30.9.2004, s. 39.

                     (4)
                  Dz.U. L ...

                     (5)
                  Tekst Protokołu został opublikowany w [numer Dz.U.] wraz z decyzją o jego podpisaniu.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.4.2016
            COM(2016) 229 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               PROTOKÓŁ

                  do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               KRÓLESTWO BELGII,

               REPUBLIKA BUŁGARII,

               REPUBLIKA CZESKA,

               KRÓLESTWO DANII,

               REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

               REPUBLIKA ESTOŃSKA,

               IRLANDIA,

               REPUBLIKA GRECKA,

               KRÓLESTWO HISZPANII,

               REPUBLIKA FRANCUSKA,

               REPUBLIKA CHORWACJI,

               REPUBLIKA WŁOSKA,

               REPUBLIKA CYPRYJSKA,

               REPUBLIKA ŁOTEWSKA,

               REPUBLIKA LITEWSKA,

               WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,

               WĘGRY,

               REPUBLIKA MALTY,

               KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

               REPUBLIKA AUSTRII,

               RZECZPOSPOLITA POLSKA,

               REPUBLIKA PORTUGALSKA,

               RUMUNIA,

               REPUBLIKA SŁOWENII,

               REPUBLIKA SŁOWACKA,

               REPUBLIKA FINLANDII,

               KRÓLESTWO SZWECJI,

               ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

               Umawiające się Strony Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zwane dalej „państwami członkowskimi”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej,

               oraz

               UNIA EUROPEJSKA, dalej zwana „Unią”,

               z jednej strony,

               oraz

               ARABSKA REPUBLIKA EGIPTU, dalej zwana „Egiptem”,

               z drugiej strony,

               na potrzeby niniejszego Protokołu łącznie zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, zwany dalej „Układem”, został podpisany w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2001 r. i wszedł w życie dnia 1 czerwca 2004 r.

               (2)Traktat dotyczący przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, zwany dalej „Traktatem o przystąpieniu”, został podpisany w Brukseli dnia 9 grudnia 2011 r. i wszedł w życie dnia 1 lipca 2013 r.

               (3)Na mocy art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji włączenie tego państwa członkowskiego do Układu uzgadnia się poprzez zawarcie protokołu do Układu.

               (4)Na mocy art. 21 ust. 2 Układu eurośródziemnomorskiego przeprowadzono konsultacje w celu zagwarantowania, że uwzględnione zostaną obustronne interesy Unii i Egiptu,

               UZGODNIŁY, co następuje:

               Artykuł 1

               Republika Chorwacji staje się niniejszym stroną Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, oraz odpowiednio uwzględnia i przyjmuje, tak samo jak pozostałe państwa członkowskie Unii, teksty Układu, a także wspólne deklaracje, deklaracje i wymiany listów.

               ROZDZIAŁ I

               Zmiany w tekście Układu eurośródziemnomorskiego, w szczególności w załącznikach i protokołach do niego

               Artykuł 2

               Produkty rolne, przetworzone produkty rolne i produkty rybołówstwa

               Tabela załączona do protokołu 1 do Układu eurośródziemnomorskiego zostaje zmieniona tabelą zawartą w załączniku do niniejszego Protokołu.

               Artykuł 3

               Reguły pochodzenia

               Na okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 stycznia 2016 r. w protokole 4 wprowadza się następujące zmiany:

               1. Załącznik IVa otrzymuje brzmienie:

               „ZAŁĄCZNIK IVA

               TEKST DEKLARACJI NA FAKTURZE

               Deklaracja na fakturze, której tekst znajduje się poniżej, powinna być sporządzona zgodnie z przypisami pod tekstem. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.

               Wersja w języku bułgarskim

               Износителят на продуктите, обхванати от този документ (митническо разрешение № … (
                  1
               ) декларира, че освен където е отбелязано друго, тези продукти са с … преференциален произход (
                  2
               ).

               Wersja w języku hiszpańskim

               El exportador de los productos incluidos en el presente documento [autorización aduanera no …(1)] declara que, salvo indicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen preferencial…(2).

               Wersja w języku czeskim

               Vývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (číslo povolení … (1)) prohlašuje, že kromě zřetelně označených mají tyto výrobky preferenční původ v … (2).

               Wersja w języku duńskim

               Eksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (toldmyndighedernes tilladelse nr. … (1)), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har præferenceoprindelse i … (2).

               Wersja w języku niemieckim

               Der Ausführer (Ermächtigter Ausführer; Bewilligungs-Nr. … (1)) der Waren, auf die sich dieses Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anders angegeben, präferenzbegünstigte … (2) Ursprungswaren sind.

               Wersja w języku estońskim

               Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr … (1)) deklareerib, et need tooted on … (2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul, kui on selgelt näidatud teisiti.

               Wersja w języku greckim

               Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο [άδεια τελωνείου υπ’ αριθ. … (1)] δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής … (2).

               Wersja w języku angielskim

               The exporter of the products covered by this document (customs authorisation No … (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of … (2) preferential origin.

               Wersja w języku francuskim

               L’exportateur des produits couverts par le présent document [autorisation douanière no … (
                  3
               )] déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l’origine préférentielle … (
                  4
               ).

               Wersja w języku chorwackim

               Izvoznik proizvoda obuhvaćenih ovom ispravom (carinsko ovlaštenje br. .(1)..) izjavljuje da su, osim ako je drukčije izričito navedeno, ovi proizvodi .... (2) preferencijalnog podrijetla.

               Wersja w języku włoskim

               L’esportatore delle merci contemplate nel presente documento [autorizzazione doganale n. … (1)] dichiarache, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale … (2).

               Wersja w języku łotewskim

               Eksportētājs produktiem, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas pilnvara Nr. … (1)), deklarē, ka, izņemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir priekšrocību izcelsme no … (2).

               Wersja w języku litewskim

               Šiame dokumente išvardintų prekių eksportuotojas (muitinės liudijimo Nr … (1)) deklaruoja, kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra … (2) preferencinės kilmės prekės.

               Wersja w języku węgierskim

               A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: … (1)) kijelentem, hogy eltérő egyértelmű jelzés hianyában az áruk preferenciális … (2) származásúak.

               Wersja w języku maltańskim

               L-esportatur tal-prodotti koperti b’dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana nru. … (
                  5
               )) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b’mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta’ oriġini preferenzjali … (
                  6
               ).

               Wersja w języku niderlandzkim

               De exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr. … (1)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van preferentiële …oorsprong zijn (2).

               Wersja w języku polskim

               Eksporter produktów objętych tym dokumentem (upoważnienie władz celnych nr … (1)) deklaruje, że z wyjątkiem gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają … (2) preferencyjne pochodzenie.

               Wersja w języku portugalskim

               O exportador dos produtos cobertos pelo presente documento [autorização aduaneira n.o … (1)], declara que, salvo expressamente indicado em contrário, estes produtos são de origem preferencial … (2).

               Wersja w języku rumuńskim

               Exportatorul produselor ce fac obiectul acestui document [autorizația vamală nr. … (1)] declară că, exceptând cazul în care în mod expres este indicat altfel, aceste produse sunt de origine preferențială … (2).

               Wersja w języku słoweńskim

               Izvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (pooblastilo carinskih organov št. … (1)) izjavlja, da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno … (2) poreklo.

               Wersja w języku słowackim

               Vývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente [číslo povolenia … (1)] vyhlasuje, že okrem zreteľne označených, majú tieto výrobky preferenčný pôvod v … (2).

               Wersja w języku fińskim

               Tässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (tullin lupa nro … (
                  7
               )) ilmoittaa, että nämä tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja … (
                  8
               ) alkuperätuotteita.

               Wersja w języku szwedzkim

               Exportören av de varor som omfattas av detta dokument (tullmyndighetens tillstånd nr … (1)) försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, har förmånsberättigande … ursprung (2).

               Wersja w języku arabskim

               .................................................................................................................................(
                  9
               ).
               (Miejscowość i data)

               .....................................................................................................................................
               (Podpis eksportera; oraz czytelnie imię i nazwisko osoby podpisującej deklarację).”.

               2. Załącznik IVb otrzymuje brzmienie:

               „ZAŁĄCZNIK IVB

               Tekst deklaracji EUR-MED na fakturze

               Deklaracja na fakturze EUR-MED, której tekst podano poniżej, musi być sporządzona zgodnie z przypisami. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.

               Wersja w języku bułgarskim

               Износителят на продуктите, обхванати от този документ (митническо разрешение № ... (
                  10
               )) декларира, че освен където ясно е отбелязано друго, тези продукти са с ... преференциален произход (
                  11
               ).

               — cumulation applied with ...... (name of the country/countries)

               — no cumulation applied (
                  12
               )

               Wersja w języku hiszpańskim

               El exportador de los productos incluidos en el presente documento [autorización aduanera no ... (1)] declara que, salvo indicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen preferencial ... (2).

               - cumulation applied with ........( name of the country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku czeskim

               Vývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (číslo povolení ... (1)) prohlašuje, že kromě zřetelně označených, mají tyto výrobky preferenční původ v ... (2).

               - cumulation applied with ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku duńskim

               Eksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (toldmyndighedernes tilladelse nr.... (1)), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har præferenceoprindelse i ... (2).

               - cumulation applied with ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku niemieckim

               Der Ausführer (Ermächtigter Ausführer; Bewilligungs-Nr. ... (1)) der Waren, auf die sich dieses Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anderes angegeben, präferenzbegünstigte ... (2) Ursprungswaren sind.

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku estońskim

               Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr. ... (
                  13
               )) deklareerib, et need tooted on ... (
                  14
               ) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul kui on selgelt näidatud teisiti.

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (
                  15
               )

               Wersja w języku greckim

               Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο (άδεια τελωνείου υπ'αριθ. ... (1)) δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής ... (2).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku angielskim

               The exporter of the products covered by this document (customs authorization No ... (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of ... (2) preferential origin.

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku francuskim

               L'exportateur des produits couverts par le présent document (autorisation douanière no ... (
                  16
               )) déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l'origine préférentielle ... (
                  17
               )).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (
                  18
               )

               Wersja w języku chorwackim

               Izvoznik proizvoda obuhvaćenih ovom ispravom (carinsko ovlaštenje br. …(1)) izjavljuje da su, osim ako je to drugačije izričito navedeno, ovi proizvodi ... (2) preferencijalnog podrijetla.

               — cumulation applied with ........................................... (name of the country/countries)

               — no cumulation applied (3)

               Wersja w języku włoskim

               L'esportatore delle merci contemplate nel presente documento (autorizzazione doganale n. ... (1)) dichiara che, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale ... (2).

               - cumulation applied with ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku łotewskim

               Eksportētājs produktiem, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas pilnvara Nr. ... (
                  19
               )), deklarē, ka, izņemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir priekšrocību izcelsme no ... (
                  20
               ).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (
                  21
               )

               Wersja w języku litewskim

               Šiame dokumente išvardytų prekių eksportuotojas (muitinės liudijimo Nr ... (1)) deklaruoja, kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra ... (2) preferencinės kilmės prekės.

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku węgierskim

               A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: ... (1)) kijelentem, hogy eltérő jelzés hianyában az áruk kedvezményes ... (2) származásúak.

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku maltańskim

               L-esportatur tal-prodotti koperti b'dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana nru. ... (1)) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b'mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta' oriġini preferenzjali ... (2).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku niderlandzkim

               De exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr. ... (1)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van preferentiële ... oorsprong zijn (2).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku polskim

               Eksporter produktów objętych tym dokumentem (upoważnienie władz celnych nr ... (
                  22
               )) deklaruje, że z wyjątkiem gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają ... (
                  23
               ) preferencyjne pochodzenie.

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (
                  24
               )

               Wersja w języku portugalskim

               O exportador dos produtos cobertos pelo presente documento (autorização aduaneira no. ... (1)) declara que, salvo expressamente indicado em contrário, estes produtos são de origem preferencial ... (2).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku rumuńskim

               Exportatorul produselor ce fac obiectul acestui document (autorizația vamală nr. ... (1)) declară că, exceptând cazul în care în mod expres este indicat altfel, aceste produse sunt de origine preferențială ... (2).

               — cumulation applied with ....... (name of the country/countries)

               — no cumulation applied (3)

               Wersja w języku słoweńskim

               Izvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (pooblastilo carinskih organov št .(
                  25
               )..) izjavlja, da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno ... (
                  26
               ) poreklo.

               - cumulation applied with ........( name of the country/countries)

               - no cumulation applied (
                  27
               )

               Wersja w języku słowackim

               Vývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente (číslo povolenia ... (1)) vyhlasuje, že okrem zreteľne označených, majú tieto výrobky preferenčný pôvod v ... (2).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku fińskim

               Tässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (tullin lupa n:o ... (1)) ilmoittaa, että nämä tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja ... alkuperätuotteita (2).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku szwedzkim

               Exportören av de varor som omfattas av detta dokument (tullmyndighetens tillstånd nr. ... (
                  28
               )) försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, har förmånsberättigande ... ursprung (
                  29
               ).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (
                  30
               )

               Wersja w języku arabskim

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               ................................................................................................................................. (
                  31
               )
               (Miejscowość i data)

               .....................................................................................................................................

               (Podpis eksportera; oraz czytelnie imię i nazwisko osoby podpisującej deklarację).”.

               ROZDZIAŁ II

               Przepisy przejściowe

               Artykuł 4

               Towary w tranzycie

               1. Postanowienia Układu można stosować do towarów wywożonych z Egiptu do Chorwacji lub z Chorwacji do Egiptu, które spełniają kryteria określone w protokole 4 do Układu oraz które w dniu przystąpienia Chorwacji znajdują się w drodze, są czasowo składowane bądź znajdują się w składzie celnym lub w wolnym obszarze celnym na terytorium Egiptu lub Chorwacji.

               2. W takich przypadkach można zezwolić na preferencyjne traktowanie pod warunkiem przedłożenia organom celnym państwa przywozu, w terminie czterech miesięcy od daty przystąpienia Chorwacji, dowodu pochodzenia wystawionego z mocą wsteczną przez organy celne kraju wywozu.

               ROZDZIAŁ III

               Przepisy końcowe i ogólne

               Artykuł 5

               Arabska Republika Egiptu zobowiązuje się w związku z przedmiotowym rozszerzeniem Unii nie wnosić żadnych roszczeń, wniosków lub skarg ani nie wprowadzać zmian i nie odwoływać żadnych koncesji na podstawie art. XXIV.6 i art. XXVIII GATT 1994.

               Artykuł 6

               W odpowiednim czasie po parafowaniu niniejszego Protokołu Unia przekazuje państwom członkowskim oraz Arabskiej Republice Egiptu chorwacką wersję językową Układu. Z zastrzeżeniem wejścia w życie niniejszego Protokołu wersja językowa, o której mowa w zdaniu pierwszym niniejszego artykułu, staje się na równi autentyczna co wersje Układu w języku angielskim, arabskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim.

               Artykuł 7

               Niniejszy Protokół i załącznik do niego stanowią integralną część Układu.

               Artykuł 8

               1.
                     Niniejszy Protokół zostaje zatwierdzony przez Unię Europejską, przez Radę Unii Europejskiej w imieniu państw członkowskich oraz przez Egipt zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami. Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu. Akty zatwierdzenia składa się w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.

               2.
                     Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym wszystkie Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu.

               3.
                     Do czasu wejścia w życie Protokół jest stosowany tymczasowo z mocą od dnia 1 lipca 2013 r.

               Artykuł 9

               Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, arabskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

               W DOWÓD CZEGO niżej podpisani Pełnomocnicy, należycie w tym celu umocowani, podpisali niniejszy Protokół.

               Sporządzono w […] dnia […] r.

               W imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich

               W imieniu Arabskiej Republiki Egiptu

               Załącznik

               Produkty rolne, przetworzone produkty rolne i produkty rybołówstwa

               ZMIANY DO PROTOKOŁU 1 DOTYCZĄCE POSTANOWIEŃ MAJĄCYCH ZASTOSOWANIE DO PRZYWOZU DO UNII EUROPEJSKIEJ PRODUKTÓW ROLNYCH, PRZETWORZONYCH PRODUKTÓW ROLNYCH I PRODUKTÓW RYBOŁÓWSTWA POCHODZĄCYCH Z EGIPTU

               Koncesje, o których mowa w niniejszym załączniku, zastąpią, w przypadku produktów w poddziale 0810 10 00, koncesje stosowane obecnie w ramach Układu o stowarzyszeniu (Protokół 1). W odniesieniu do wszystkich produktów niewymienionych w niniejszym załączniku obowiązujące koncesje stosuje się bez zmian.

                        Kod

                        CN

                        Opis

                        Obniżka cła KNU (%)

                        Kontyngent taryfowy

                        (tony wagi netto)

                        Obniżka cła poza kontyngentem taryfowym (%)

                        Postanowienia szczegółowe

                        0810 10 00

                        Truskawki, świeże, od 1 października do 30 kwietnia

                        100 %

                        10 000

                        -

                        100 %

                        94

                        -

                        Postanowienia szczegółowe w protokole 1 pkt 5 nie mają zastosowania.

                     (1)

                        Jeżeli deklaracja na fakturze jest sporządzona przez zatwierdzonego eksportera w rozumieniu art. 23 Protokołu, w tym miejscu należy umieścić numer upoważnienia zatwierdzonego eksportera. Jeśli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć słowa w nawiasie lub pozostawić to miejsce niewypełnione.

                     (2)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja na fakturze odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art. 38 Protokołu, eksporter musi wyraźnie wskazać je w dokumencie, w którym sporządzana jest deklaracja, poprzez wpisanie symbolu „CM”.

                     (3)
                  Jeżeli deklaracja na fakturze jest sporządzona przez zatwierdzonego eksportera w rozumieniu art. 23 Protokołu, w tym miejscu należy umieścić numer upoważnienia zatwierdzonego eksportera. Jeśli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć słowa w nawiasie lub pozostawić to miejsce niewypełnione.

                     (4)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja na fakturze odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art. 38 Protokołu, eksporter musi wyraźnie wskazać je w dokumencie, w którym sporządzana jest deklaracja, poprzez wpisanie symbolu „CM”.

                     (5)

                        Jeżeli deklaracja na fakturze jest sporządzona przez zatwierdzonego eksportera w rozumieniu art. 23 Protokołu, w tym miejscu należy umieścić numer upoważnienia zatwierdzonego eksportera. Jeśli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć słowa w nawiasie lub pozostawić to miejsce niewypełnione.

                     (6)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja na fakturze odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art. 38 Protokołu, eksporter musi wyraźnie wskazać je w dokumencie, w którym sporządzana jest deklaracja, poprzez wpisanie symbolu „CM”.

                     (7)

                        Jeżeli deklaracja na fakturze jest sporządzona przez zatwierdzonego eksportera w rozumieniu art. 23 Protokołu, w tym miejscu należy umieścić numer upoważnienia zatwierdzonego eksportera. Jeśli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć słowa w nawiasie lub pozostawić to miejsce niewypełnione.

                     (8)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja na fakturze odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art. 38 Protokołu, eksporter musi wyraźnie wskazać je w dokumencie, w którym sporządzana jest deklaracja, poprzez wpisanie symbolu „CM”.

                     (9)

                        Wpisy te mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

                     (10)

                        Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce.

                     (11)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (12)

                        Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

                     (13)

                        Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce.

                     (14)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (15)

                        Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

                     (16)
                  Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce.

                     (17)
                  Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (18)
                  Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

                     (19)

                        Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce.

                     (20)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (21)

                        Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

                     (22)

                        Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce.

                     (23)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (24)

                        Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

                     (25)

                        Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce.

                     (26)
                  Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (27)
                  Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

                     (28)

                        Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce.

                     (29)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (30)
                  Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

                     (31)

                        Wpisy te mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.


				|

		52014PC0645

			Wniosek DECYZJA RADY w sprawie wysokości wkładów finansowych wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym pułapu na 2016 r., kwoty na 2015 r. oraz pierwszej raty za 2015 r. /* COM/2014/0645 final - 2014/0298 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
Umowa wewnętrzna i rozporządzenie
Rady (WE) nr 215/2008 w sprawie rozporządzenia finansowego
mającego zastosowanie do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwane dalej
„rozporządzeniem finansowym w sprawie 10. EFR”) przewidują
procedurę wezwań do wniesienia wkładów, które państwa
członkowskie przekazują w celu sfinansowania EFR. Zgodnie z art. 57
ust. 3 rozporządzenia finansowego w sprawie 10. EFR niniejszy wniosek
dotyczy:
–
pułapu kwoty wkładów państw
członkowskich na 2016 r.;
–
kwoty wkładów na 2015 r.,
–
kwoty pierwszej raty wkładów na 2015 r.
Zgodnie z art. 57 ust. 7 rozporządzenia
finansowego w sprawie 10. EFR w przypadku każdej z tych kwot określa
się kwotę, którą zarządza Komisja, i kwotę, którą
zarządza EBI.
Zgodnie z art. 145 rozporządzenia
finansowego w sprawie 10. EFR Europejski Bank Inwestycyjny przekazał
Komisji swoje uaktualnione szacunki zobowiązań i płatności
związanych z instrumentami, którymi zarządza.
Artykuł 58 ust. 2 rozporządzenia
finansowego stanowi, że wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej
kolejności wykorzystują kwoty dostępne z tytułu poprzednich
EFR, jedną po drugiej. Wezwania, o których mowa w niniejszym wniosku,
dotyczą zatem kwot przyznanych zarówno EBI (1. wezwanie w ramach 10. EFR),
jak i Komisji w ramach 10. EFR.
Zgodnie z art. 57 ust. 3 rozporządzenia
finansowego w sprawie 10. EFR Rada musi podjąć decyzję w sprawie
niniejszego wniosku nie później niż do dnia 15 listopada 2014 r., a
państwa członkowskie muszą zapłacić pierwszą
ratę nie później niż do dnia 21 stycznia 2015 r.
Ponadto art. 60 ust. 1 rozporządzenia
finansowego w sprawie 10. EFR stanowi, że w przypadku nieprzekazania raty
wkładu przed upływem terminu dane państwo członkowskie
zobowiązane jest zapłacić odsetki od niewpłaconej kwoty;
zasady dotyczące zapłaty odsetek określono w tym samym artykule.
2014/0298 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie wysokości wkładów
finansowych wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz
Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym pułapu na 2016 r., kwoty na 2015 r.
oraz pierwszej raty za 2015 r.
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając Umowę
wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw
członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy
wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013
zgodnie z umową o partnerstwie AKP–WE oraz w sprawie przydzielania pomocy
finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się
część czwartą Traktatu WE[1]
(zwaną dalej „umową wewnętrzną”), w szczególności jej
art. 7,
uwzględniając rozporządzenie
Rady (WE) nr 215/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie rozporządzenia
finansowego mającego zastosowanie do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju
(zwane dalej „rozporządzeniem finansowym w sprawie 10. EFR”)[2], ostatnio zmienione w
dniu 11 kwietnia 2011 r.[3],
a w szczególności jego art. 57 ust. 5,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Zgodnie z procedurą
określoną w art. 57–61 rozporządzenia finansowego w sprawie 10.
EFR do dnia 15 października Komisja przedstawia wniosek
określający a) pułap rocznej kwoty wkładów państw
członkowskich na 2016 r., b) roczną kwotę wkładów na 2015
r. i c) kwotę pierwszej raty wkładów na 2015 r.
(2)       Zgodnie z art. 145 akapit
pierwszy rozporządzenia finansowego w sprawie 10. EFR Europejski Bank
Inwestycyjny przekazał Komisji swoje zaktualizowane szacunki
zobowiązań i płatności związanych z instrumentami,
którymi zarządza.
(3)       Artykuł 58 ust. 2 rozporządzenia
finansowego w sprawie 10. EFR stanowi, że wezwania do wniesienia
wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone
dla poprzednich EFR. Należy zatem wezwać do wpłacenia
wkładów w ramach 10. EFR.
(4)       W dniu 7 listopada 2013 r.,
na wniosek Komisji, Rada przyjęła decyzję, w której z rocznej
kwoty wkładów państw członkowskich na EFR w 2015 r. dla Komisji
przeznaczono kwotę 3 300 000 000 EUR, zaś dla EBI
kwotę 300 000 000 EUR[4].
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Pułap rocznej kwoty wkładów
państw członkowskich na poczet EFR na 2016 r. ustala się
niniejszym na 3 350 000 000 EUR dla Komisji i 250 000 000
EUR dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego.
Artykuł 2
Roczna kwota wkładów państw członkowskich na poczet EFR
na 2015 r. pozostaje niezmieniona i wynosi 3°600°000°000 EUR. Zostaje ona
podzielona na 3 400 000 000 EUR dla Komisji i 200 000 000 EUR
dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego.
Artykuł 3
Poszczególne wkłady na rzecz EFR, które
państwa członkowskie przekazują Komisji i EBI jako pierwszą
ratę za 2015 r., przedstawiono w tabeli w załączniku.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do
państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 247 z 9.9.2006, s. 32.
[2]               Dz.U. L 78 z 19.3.2008, s. 1.
[3]               Dz.U. L 102 z 16.4.2011, s. 1.
[4]               Dok. 15699/13
ZAŁĄCZNIKI
do

Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie wysokości wkładów finansowych wpłacanych przez
państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym
pułapu na 2016 r., kwoty na 2015 r. oraz pierwszej raty na 2015 r.

 Wkłady na rzecz EFR w ramach pierwszej raty na 2015 r. (w EUR)
   ||   ||   ||   ||
 PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE || Klucz. dot. 10. EFR (%) || Pierwsza rata
 wpłacona na rzecz || wpłacona na rzecz || Ogółem
 EBI || Komisji
 10. EFR || 10. EFR
 AUSTRIA || 2,41 || 1 205 000,00 || 36 150 000,00 || 37 355 000,00
 BELGIA || 3,53 || 1 765 000,00 || 52 950 000,00 || 54 715 000,00
 BUŁGARIA || 0,14 || 70 000,00 || 2 100 000,00 || 2 170 000,00
 CYPR || 0,09 || 45 000,00 || 1 350 000,00 || 1 395 000,00
 REPUBLIKA CZESKA || 0,51 || 255 000,00 || 7 650 000,00 || 7 905 000,00
 DANIA || 2,00 || 1 000 000,00 || 30 000 000,00 || 31 000 000,00
 ESTONIA || 0,05 || 25 000,00 || 750 000,00 || 775 000,00
 FINLANDIA || 1,47 || 735 000,00 || 22 050 000,00 || 22 785 000,00
 FRANCJA || 19,55 || 9 775 000,00 || 293 250 000,00 || 303 025 000,00
 NIEMCY || 20,50 || 10 250 000,00 || 307 500 000,00 || 317 750 000,00
 GRECJA || 1,47 || 735 000,00 || 22 050 000,00 || 22 785 000,00
 WĘGRY || 0,55 || 275 000,00 || 8 250 000,00 || 8 525 000,00
 IRLANDIA || 0,91 || 455 000,00 || 13 650 000,00 || 14 105 000,00
 WŁOCHY || 12,86 || 6 430 000,00 || 192 900 000,00 || 199 330 000,00
 ŁOTWA || 0,07 || 35 000,00 || 1 050 000,00 || 1 085 000,00
 LITWA || 0,12 || 60 000,00 || 1 800 000,00 || 1 860 000,00
 LUKSEMBURG || 0,27 || 135 000,00 || 4 050 000,00 || 4 185 000,00
 MALTA || 0,03 || 15 000,00 || 450 000,00 || 465 000,00
 NIDERLANDY || 4,85 || 2 425 000,00 || 72 750 000,00 || 75 175 000,00
 POLSKA || 1,30 || 650 000,00 || 19 500 000,00 || 20 150 000,00
 PORTUGALIA || 1,15 || 575 000,00 || 17 250 000,00 || 17 825 000,00
 RUMUNIA || 0,37 || 185 000,00 || 5 550 000,00 || 5 735 000,00
 SŁOWACJA || 0,21 || 105 000,00 || 3 150 000,00 || 3 255 000,00
 SŁOWENIA || 0,18 || 90 000,00 || 2 700 000,00 || 2 790 000,00
 HISZPANIA || 7,85 || 3 925 000,00 || 117 750 000,00 || 121 675 000,00
 SZWECJA || 2,74 || 1 370 000,00 || 41 100 000,00 || 42 470 000,00
 ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO || 14,82 || 7 410 000,00 || 222 300 000,00 || 229 710 000,00
 ŁĄCZNIE UE-27 || 100,00 || 50 000 000,00 || 1 500 000 000,00 || 1 550 000 000,00


title: Wniosek decyzja Rady upoważniająca Włochy do stosowania na określonych obszarach geograficznych obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

text:
Ważna informacja prawna

|

52008PC0007

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 22.1.2008KOM(2008) 7 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYupoważniająca Włochy do stosowania na określonych obszarach geograficznych obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIE1) KONTEKST WNIOSKU-  Podstawa i cele wnioskuOpodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej we Wspólnocie jest regulowane dyrektywą Rady 2003/96/WE[1] (zwaną dalej "dyrektywą w sprawie opodatkowania energii” lub „dyrektywą”).Zgodnie z art. 19 ust. 1 dyrektywy, w uzupełnieniu przepisów przewidzianych w szczególności w art. 5, 15 i 17, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia dalszych zwolnień lub obniżek podatku akcyzowego na podstawie szczególnych rozważań politycznych.Celem niniejszego wniosku jest udzielenie Włochom zezwolenia na stosowanie na określonych obszarach geograficznych obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych w celu częściowej kompensaty kosztów ogrzewania ponoszonych przez osoby mieszkające na tych obszarach geograficznych. Wysoki poziom kosztów ogrzewania na tych obszarach jest związany z bardzo ciężkimi warunkami klimatycznymi lub też spowodowany jest wyspiarską naturą tych stref wiążącą się z ograniczonymi możliwościami wyboru paliw oraz brakiem dostępu do naturalnych sieci gazowych.-  Kontekst ogólnyPismem z dnia 17 października 2006 r. władze włoskie wystąpiły z wnioskiem o zezwolenie na stosowanie na określonych obszarach geograficznych obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych w drodze rozszerzenia praktyki stosowanej w ramach odstępstwa przewidzianego w art. 18 ust. 1 dyrektywy w sprawie opodatkowania energii, w związku z pkt 8 tiret dziesiąte załącznika II do dyrektywy. Przepisy te upoważniały Włochy do stosowania do dnia 31 grudnia 2006 r. na niektórych obszarach obniżonych stawek podatku akcyzowego w odniesieniu do oleju opałowego i gazu płynnego używanych w celach grzewczych . Wniosek władz włoskich został złożony przed wygaśnięciem wymienionego powyżej odstępstwa. Władze włoskie dostarczyły dodatkowych informacji i wyjaśnień w dniach 5 grudnia 2006 r., 13 lutego 2007 r., 18 kwietnia 2007 r., 7 czerwca 2007 r., 27 sierpnia 2007 r., 1 października 2007 r. oraz 12 listopada 2007 r.W celu poparcia wniosku o odstępstwo Włochy wskazują na różnorodność swojego terytorium cechującego się zmiennym klimatem i warunkami geograficznymi. W roku 1999 w ramach reformy swojego systemu podatkowego Włochy podniosły ogólny poziom podatków akcyzowych. W tym samym czasie, mając na uwadze szczególne cechy swojego terytorium, Włochy wprowadziły na niektórych obszarach swojego terytorium obniżone stawki opodatkowania gazu płynnego i oleju gazowego używanych w celach grzewczych, tak by uniknąć nadmiernych obciążeń niektórych konsumentów. Obecnie obniżka podatkowa wynosi 129,11 EUR za 1000 litrów w przypadku oleju gazowego (obniżając stosowaną stawkę podatkową do 274,10 EUR za 1000 litrów) i 159,07 EUR za 1000 kg gazu płynnego (obniżając stosowaną stawkę podatkową do 30,87 EUR za 1000 kg). Stosowane stawki podatkowe są ustalone na poziomie przewyższającym minimalny poziom opodatkowania przewidziany w dyrektywie.Obniżka podatku obowiązuje na obszarach geograficznych spełniających następujące kryteria:-  Gminy znajdujące się w strefie F zgodnie z definicją podaną w dekrecie prezydenckim nr 412 z 1993 r. Dekret ten dzieli terytorium Włoch na sześć stref klimatycznych (od A do F). Klasyfikacja bazuje na liczbie „stopniodni”, która dla każdego konwencjonalnego okresu grzewczego jest równa sumie różnic między optymalnym progiem 20 C° a średnimi temperaturami dobowymi. Im wyższa jest liczba przypisana do danej gminy, tym niższa średnia temperatura zewnętrzna na tym obszarze podczas okresu grzewczego. Gminy znajdujące się w strefie klimatycznej F, są zdefiniowane jako gminy, na terenie których liczba „stopniodni”[2] przekracza 3000.-  Gminy, które zgodnie z definicją zawartą w dekrecie prezydenckim nr 412 z 1993 r. znajdują się w strefie E, dopóki w danej gminie nie zostanie udostępniona naturalna sieć gazowa . Gminy znajdujące się w strefie klimatycznej E, zdefiniowane jako gminy, na terenie których liczba „stopniodni” kształtuje się w przedziale od 2100 do 3000.-  Gminy Sardynii i małych wysp, dopóki w danej gminie nie zostanie udostępniona naturalna sieć gazowa ; Ta część systemu obejmuje wszystkie wyspy włoskie z wyjątkiem Sycylii.Zdaniem władz włoskich, zróżnicowanie podatkowe i wybór obszarów kwalifikujących się do korzystania z obniżonych stawek opodatkowania opierają się na obiektywnych kryteriach. Celem jest zapewnienie geograficznej spójności z pozostałą częścią terytorium włoskiego, tj. zapewnienie ludności kwalifikujących się obszarów porównywalnej stopy życia, jaką ma pozostała część ludności Włoch, za pomocą zmniejszenia zbyt wysokich kosztów ogrzewania. We wszystkich przypadkach kwota obniżki podatkowej jest taka sama; Ma ona jedynie na celu częściowe zmniejszenie dodatkowych kosztów ogrzewania związanych z zimnym klimatem i/lub trudnościami w zaopatrzeniu w paliwo napotykanymi przez ludność zamieszkującą obszary kwalifikujące się.Według władz włoskich, dla stref klimatycznych E i F , obniżka podatkowa jest równa średnio 11-12 % ceny oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych. Liczby te należy porównać ze średnimi kosztami ogrzewania: Jest to związane z warunkami klimatycznymi, przewyższającymi o 90 % średnią krajową w strefie klimatycznej E oraz o 170 % średnią krajową w strefie klimatycznej F.Specyfika wysp polega na tym, że z powodu ich położenia geograficznego mają one ograniczone możliwości w zakresie dostawy paliwa, co w związku z dodatkowymi kosztami transportu pociąga za sobą wyższe ceny w porównaniu z kontynentalną częścią Włoch. Władze włoskie potwierdziły, że obniżka podatkowa nie powoduje nadmiernej kompensacji i nie sprowadza cen gazu płynnego oraz oleju gazowego poniżej poziomu cen na kontynencie. Zgodnie z próbą danych dostarczonych przez władze włoskie cena gazu płynnego po obniżce podatku jest wciąż od 2,5 EUR/hl do 4,5 EUR/hl wyższa na wyspach niż na kontynencie. Jeśli chodzi o olej gazowy różnica ta jest w niektórych przypadkach jeszcze większa; cena końcowa tego paliwa na wyspach potrafi być prawie dwa razy wyższa w porównaniu z ceną na kontynencie.Ostatecznie zdaniem władz włoskich, jeśli w danej gminie zostałaby udostępniona naturalna sieć gazowa (co może się wydarzyć w gminach znajdujących się w strefie klimatycznej E i na niektórych wyspach), zmniejszyłoby to w istotnym stopniu dodatkowe koszty ponoszone na tych obszarach. W szczególności zwiększyłoby to możliwości wyboru pomiędzy paliwami dostępnymi dla konsumentów. W konsekwencji, władze włoskie nie przewidują obniżki podatkowej na terenie gmin należących do strefy klimatycznej E i innych wysp, gdzie naturalna sieć gazu zostanie udostępniona. W gminach należących do strefy klimatycznej F, położonych najczęściej w regionach górzystych, naturalne sieci gazowe nie rozwiną się na tyle, by objąć całość a nawet większość geograficznego obszaru tych gmin. Dlatego też dla wielu mieszkańców rozwój sieci nie poprawi różnorodności dostępnych paliw. W związku z tym kwalifikowalność danej gminy znajdującej się w strefie klimatycznej F nie będzie uwarunkowana brakiem istnienia naturalnych sieci gazowych.Zastosowanie tych środków odpowiada rocznej kwocie budżetowej około 62 milionów EUR. Liczba mieszkańców kwalifikujących się do pomocy wynosi 4,4 milionów mieszkańców. Obniżka podatkowa jest udzielana w postaci obniżki ceny w momencie zakupu produktów energetycznych przez beneficjenta (beneficjenci zamieszkują na obszarach kwalifikujących się).-  Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosekDyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej.-  Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami UniiKażdy wniosek o odstępstwo na mocy art. 19 dyrektywy w sprawie opodatkowania energii musi zostać zbadany przez Komisję z uwzględnieniem prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, konieczności zapewnienia uczciwej konkurencji oraz polityki wspólnotowej w dziedzinach zdrowia, ochrony środowiska, energii i transportu.Zastosowanie standardowego krajowego poziomu opodatkowania gazu płynnego i olejów gazowych używanych do celów grzewczych pociągnęłoby za sobą, w przypadku regionów geograficznych objętych wnioskiem, nadmierne koszty ogrzewania w porównaniu z resztą włoskiego terytorium. Jest to związane z warunkami klimatycznymi lub wyspiarskim charakterem wymienionych obszarów, połączonym z brakiem dostępu do naturalnych sieci gazowych stanowiących alternatywne źródło energii dla ogrzewania.Obniżona stawka opodatkowania uwzględnia ten szczególny stan rzeczy, w tym względzie, że częściowo zmniejsza dodatkowe koszty ogrzewania ponoszone przez te obszary geograficzne w porównaniu z resztą terytorium Włoch.Zdaniem władz włoskich, obniżka kształtuje się we wszystkich przypadkach poniżej poziomu tych dodatkowych kosztów. Równocześnie pozostałe poziomy opodatkowania są wciąż wyższe od minimalnych poziomów Wspólnoty przewidzianych w dyrektywie w sprawie opodatkowania energii, zarówno dla oleju gazowego, jak i gazu płynnego.Można zatem uznać, że obniżka podatkowa jest zgodna z celem zachęty podatkowej do większej efektywności oraz z innymi aspektami polityki energetycznej Środek nie został uznany za niezgodny z odpowiednimi politykami Wspólnoty dotyczącymi środowiska i energii.Ponadto środek jest do przyjęcia z punktu widzenia prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz potrzeby zapewnienia uczciwej konkurencji. Ogranicza się on do częściowej kompensacji dodatkowych kosztów ogrzewania związanych z obiektywnymi warunkami istniejącymi na obszarach, których dotyczy wniosek. Obniżka podatkowa nie sumuje się z żadną inną obniżką podatku i nie stosuje się w przypadku jakiegokolwiek innego zastosowania materiałów grzewczych niż ogrzewanie pomieszczeń.Według władz włoskich, kwota korzyści podatkowych dla podmiotów gospodarczych jest w każdym poszczególnym przypadku objęta rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy de minimis[3]. Tym niemniej, Komisja zostanie poinformowana w przypadku gdy zyski przedsiębiorstwa przekroczą limity określone w powyższym rozporządzeniu zgodnie z rozporządzeniem (WE) 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE[4]. Artykuł 19 ust. 2 dyrektywy w sprawie opodatkowania energii stanowi, że środki przyjęte na jego podstawie muszą być ograniczone w czasie i wyznacza maksymalny okres ich obowiązywania wynoszący sześć lat, z możliwością przedłużenia. Na obecnym etapie właściwe wydaje się udzielanie pozwolenia na okres sześciu lat.Należy zapewnić, by Włochy mogły stosować specjalne obniżki, do których odnosi się niniejszy wniosek z zachowaniem ciągłości w stosunku do przepisów stosowanych przed dniem 1 stycznia 2007 r. na podstawie odstępstwa określonego w art. 18 dyrektywy w związku z jej załącznikiem II. Należy zatem udzielić wnioskowanego pozwolenia z mocą od tej daty.2) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW-  Konsultacje z zainteresowanymi stronamiNiniejszy wniosek dotyczy jedynie Włoch.-  Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznejNie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.-  Ocena skutkówNiniejszy wniosek dotyczy pozwolenia dla osobnego państwa członkowskiego na jego własną prośbę.3) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKUKrótki opis proponowanych działańWniosek ma na celu przyznanie Włochom pozwolenia na stosowanie odstępstwa od przepisów ogólnych dyrektywy Rady 2003/96/WE w celu stosowania na niektórych obszarach geograficznych charakteryzujących się wysokimi kosztami ogrzewania obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych.-  Podstawa prawnaArtykuł 19 dyrektywy Rady 2003/96/WE.-  Zasada pomocniczościKwestia opodatkowania pośredniego objęta art. 93 Traktatu WE nie wchodzi sama w sobie w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty, zgodnie z ich definicją zawartą w art. 5 Traktatu WE.Tym niemniej wykonywanie przez państwa członkowskie ich obecnych kompetencji w tej dziedzinie jest ściśle określone i ograniczone przez istniejące prawo wspólnotowe. Zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE jedynie Rada jest upoważniona do tego, by udzielić państwu członkowskiemu pozwolenia na wprowadzenie dalszych zwolnień lub obniżek, tak jak przewiduje ten przepis. Państwa członkowskie nie mogą zastępować w tym zakresie Rady.Wniosek spełnia zatem wymogi zasady pomocniczości.-  Zasada proporcjonalnościWniosek spełnia wymogi zasady proporcjonalności. Obniżka podatkowa nie przekracza dodatkowo poniesionych kosztów.-  Wybór instrumentówProponowane instrumenty: Decyzja RadyArtykuł 19 dyrektywy 2003/96 ustanawia przepisy jedynie dla tego typu środków.4) WPŁYW NA BUDŻETProponowany środek nie pociąga ze sobą obciążenia finansowego ani administracyjnego dla Wspólnoty. Wniosek nie ma zatem wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.WniosekDECYZJA RADYupoważniająca Włochy do stosowania na określonych obszarach geograficznych obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej[5], w szczególności jej art. 19 ust. 1,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z art. 18 ust 1 dyrektywy 2003/96/WE w związku z jej załącznikiem II, Włochy zostały upoważnione do stosowania w niektórych „szczególnie upośledzonych obszarach” obniżonych stawek podatku akcyzowego na oleje krajowe oraz gaz płynny używane w celach grzewczych. Odstępstwo to stosuje się do dnia 31 grudnia 2006 r.(2) Pismem z dnia 17 października 2006 r. władze włoskie wystąpiły z wnioskiem o pozwolenie, zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE, na stosowanie obniżonej stawki opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych na tych samych obszarach geograficznych. Po dniu 31 grudnia 2006 r. Włochy chciałyby kontynuować krajową praktykę prowadzoną zgodnie z wyżej wymienionym odstępstwem. Wniosek o aktualne zezwolenie na odstępstwo obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.(3) Włochy, których klimat i warunki geograficzne są bardzo zmienne, mają niezwykle zróżnicowane terytorium. W roku 1999 w ramach reformy swojego systemu podatkowego Włochy podniosły ogólny poziom podatków akcyzowych. W tym samym czasie, mając na uwadze szczególne cechy swojego terytorium, Włochy wprowadziły obniżone stawki opodatkowania na gaz płynny i olej gazowy w celu częściowej kompensacji zbyt wysokich kosztów ogrzewania ponoszonych przez mieszkańców niektórych obszarów geograficznych.(4) Zróżnicowanie podatkowe ma na celu zapewnienie ludności kwalifikujących się obszarów stopy życiowej porównywalnej ze stopą życiową reszty ludności Włoch, za pomocą zmniejszenia zbyt wysokich kosztów ogrzewania. W celu zidentyfikowania obszarów kwalifikujących się do przyznania obniżki, Włochy opierają się na obiektywnych kryteriach, dotyczących warunków klimatycznych na danych obszarach, jak również dostępu do naturalnych sieci gazowych. To ostatnie kryterium odzwierciedla stopień możliwości wyboru między paliwami, dostępnymi dla ludności danego regionu.(5) Obniżka podatku obowiązuje na obszarach geograficznych (gminach) spełniających następujące, alternatywne kryteria: (i) gminy znajdujące się w strefie F, zgodnie z definicją podaną w dekrecie prezydenckim nr 412 z 1993 r.[6], czyli gminy na terenie, których liczba „stopniodni” przewyższa 3000, (ii) gminy znajdujące się w strefie E, zgodnie z definicją podaną w dekrecie prezydenckim nr 412 z 1993 r., czyli gminy na terenie, których liczba „stopniodni” kształtuje się w przedziale od 2100 do 3000[7]. (iii) Sardynia oraz małe wyspy; system ten obejmuje wszystkie wyspy włoskie z wyjątkiem Sycylii. W związku z tym, że rozwój naturalnych sieci gazowych zmniejszyłby w istotny sposób dodatkowe koszty ogrzewania, a w szczególności zwiększyłby możliwość wyboru pomiędzy paliwami dostępnymi dla konsumentów, obniżka nie będzie już stosowana w gminach należących do drugiego i trzeciego z wymienionych obszarów, gdy w gminach tych ukończona zostanie naturalna sieć gazowa.(6) Wspólną cechą tych gmin jest fakt, że ponoszą one dodatkowe koszty związane z ogrzewaniem w porównaniu z resztą Włoch. Dla stref klimatycznych E i F obniżka podatku jest równa średnio 11-12 % ceny oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych. W związku z warunkami klimatycznymi średnie koszty ogrzewania są wyższe o 90 % niż średnia krajowa w strefie klimatycznej E oraz o 170 % niż średnia krajowa w strefie klimatycznej F. W przypadku wysp, w porównaniu z Włochami kontynentalnymi, dodatkowe koszty ogrzewania są związane ze szczególnymi cechami geograficznymi wysp, ograniczoną dostawą paliw i dodatkowymi kosztami transportu, a w konsekwencji wyższymi cenami paliw w porównaniu z Włochami kontynentalnymi.(7) We wszystkich przypadkach obniżka podatku pozostaje poniżej poziomu dodatkowych kosztów ogrzewania ponoszonych przez ludność danego obszaru, dzięki czemu nadmierna kompensacja nie ma miejsca w danym przypadku. Władze włoskie oświadczyły w szczególności, że obniżka podatkowa nie przewyższa dodatkowych kosztów ponoszonych w strefach E i F w związku z zimnym klimatem; ponadto władze włoskie stwierdziły, że w przypadku wysp obniżka podatku nie pociąga za sobą obniżki cen paliw objętych wnioskiem poniżej ceny tego samego paliwa na kontynencie.(8) Zarówno w przypadku oleju gazowego jak i gazu płynnego, obniżona stawka opodatkowania pozostaje wyższa niż minimalne poziomy Wspólnoty przewidziane w dyrektywie 2003/96/WE.(9) Środek ma zastosowanie jedynie do ogrzewania pomieszczeń (zarówno osób prywatnych jak i podmiotów gospodarczych); nie ma on zastosowania w przypadku innych form zastosowania gospodarczego wyżej wymienionych produktów.(10) Uznano, że środek nie narusza zasad konkurencji ani nie ogranicza funkcjonowania rynku wewnętrznego; ponadto nie został on uznany za niezgodny z polityką wspólnotową w dziedzinach ochrony środowiska, energii i transportu.(11) Zgodnie z art. 19 ust. 2 dyrektywy 2003/96/WE, należy zatem przyznać Włochom pozwolenie do stosowania obniżonej stawki opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych na niektórych obszarach geograficznych do dnia 31 grudnia 2012 r., zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.(12) Należy zapewnić, by Włochy mogły stosować specjalne obniżki, do których odnosi się niniejsza decyzja z zachowaniem ciągłości w stosunku do przepisów stosowanych przed dniem 1 stycznia 2007 r. na podstawie art. 18 dyrektywy 2003/96/WE w związku z jej załącznikiem II. Należy zatem udzielić wnioskowanego pozwolenia z mocą od dnia 1 stycznia 2007 r.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym upoważnia się Włochy do stosowania obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych na niektórych obszarach geograficznych charakteryzujących się wysokim poziomem kosztów ogrzewania, zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.W celu uniknięcia nadmiernej kompensacji, obniżka nie może wykroczyć poza dodatkowe koszty ogrzewania ponoszone na danych obszarach.Obniżona stawka jest zgodna z wymogami dyrektywy Rady 2003/96/WE, w szczególności z minimalnymi poziomami stawek określonymi w jej art. 9.Artykuł 2Zużycie w gminach znajdujących się na obszarach wymienionych w punkcie 2 i 3 załącznika do niniejszej decyzji będzie kwalifikować się do obniżki tak długo, jak dane gminy nie będą posiadać naturalnych sieci gazowych.Artykuł 3Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.Artykuł 4Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.Sporządzono w Brukseli dnia […]W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKOgólny przegląd obszarów geograficznych, których dotyczy niniejsza decyzja1.  Gminy znajdujące się w strefie F zgodnie z dekretem prezydenckim nr 412 z dnia 26 sierpnia 1993 r.2.  Gminy znajdujące się w strefie E zgodnie z dekretem prezydenckim nr 412 z dnia 26 sierpnia 1993 r.3.  Gminy Sardynii i małych wysp[8].[1] Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. L 283 z 31.10.2003 r., s. 51; dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywami 2004/74/WE i 2004/75/WE (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, s. 87 i 100).[2] Pozostałe strefy klimatyczne zostały zdefiniowane pod kątem liczby „stopniodni” w następujący sposób: Strefa A (poniżej 600), Strefa B (powyżej 600, lecz nie więcej niż 900), Strefa C (powyżej 900, lecz nie więcej niż 1400) i Strefa D (powyżej 1400, lecz nie więcej niż 2100).[3] Dz.U. L 379 z 28.12.2006, s. 5.[4] Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.[5] Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51.[6] Dekret ten dzieli terytorium Włoch na sześć stref klimatycznych (od A do F). Klasyfikacja bazuje na liczbie „stopniodni”, która dla każdego konwencjonalnego okresu grzewczego jest równa sumie różnic między optymalnym progiem 20 C° a średnimi temperaturami dobowymi. Im wyższa jest liczba przypisana do danej gminy, tym niższa średnia temperatura zewnętrzna na tym obszarze podczas okresu grzewczego.[7] Pozostałe strefy klimatyczne zostały zdefiniowane pod kątem liczby „stopniodni” w następujący sposób: Strefa A (poniżej 600), Strefa B (powyżej 600, lecz nie więcej niż 900), Strefa C (powyżej 900, lecz nie więcej niż 1400) i Strefa D (powyżej 1400, lecz nie więcej niż 2100).[8] Punkt trzeci odnosi się do wszystkich wysp włoskich z wyjątkiem Sycylii.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.5.2017
            COM(2017) 221 final
            2017/0094(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            określająca stanowisko, jakie w imieniu Unii Europejskiej ma zostać przyjęte w odniesieniu do niektórych rezolucji, które będą przedmiotem głosowania w ramach Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina (OIV)

               UZASADNIENIE

               KONTEKST WNIOSKU

               Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV) jest międzyrządową organizacją naukowo-techniczną działającą w sektorze winorośli, wina, napojów winopochodnych, winogron stołowych, suszonych winogron i innych produktów sektora wina. Cele tej organizacji to: (i) wskazywanie środków pozwalających na uwzględnianie problemów producentów, konsumentów i innych podmiotów sektora winorośli i wina, (ii) wspieranie innych międzynarodowych organizacji zaangażowanych w działania normalizacyjne oraz (iii) przyczynianie się do ujednolicenia istniejących praktyk i norm na poziomie międzynarodowym. Obecnie członkami tej organizacji jest 46 państw, z których 20 to państwa członkowskie Unii. Unia Europejska nie jest członkiem OIV.

               Na poziomie UE, na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych
                  1
                (rozporządzenie o wspólnej organizacji rynków), niektóre rezolucje przyjęte i opublikowane przez OIV mają wpływ na przepisy UE. Rozporządzenie o wspólnej organizacji rynków zawiera odniesienia do OIV w następujących przepisach:

               -odniesienie do praktyk enologicznych przyjętych i opublikowanych przez OIV, które Komisja musi uwzględniać przy zatwierdzaniu takich praktyk (art. 80 ust. 3 lit. a) rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków);

               - odniesienie do tych samych praktyk enologicznych w przypadku ich stosowania – przed uzyskaniem pozwolenia zgodnie z art. 80 ust. 3 rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków – w odniesieniu do produkcji wina w państwach trzecich (art. 90 ust. 2 rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków);

               -odniesienie do niektórych wymogów dotyczących czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych, tak aby przepisy przyjęte i opublikowane przez OIV stały się tym samym wiążące w tym zakresie w UE (art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008
                  2
                w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń);

               -odniesienie do niektórych metod analizy służącej określaniu składu produktów sektora wina, przyjętych i opublikowanych przez OIV, na których Komisja musi się opierać, chyba że byłyby one nieskuteczne lub niewłaściwe w kontekście celu, do którego dąży Unia (art. 80 ust. 5 rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków).

               Podobnie na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 2870/2000 z dnia 19 grudnia 2000 r. ustanawiającego wspólnotowe metody referencyjne dla analizy napojów spirytusowych
                  3
                niektóre rezolucje przyjęte i opublikowane przez OIV mają wpływ na przepisy UE. W art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2870/2000 przewiduje się odnoszenie się do rezolucji OIV, w przypadkach gdy nie zostały ustanowione wspólnotowe analityczne metody referencyjne wykrywania i kwantyfikacji substancji zawartych w niektórych napojach spirytusowych.

               Odnoszenie się do rezolucji OIV przewiduje też art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina
                  4
               . Zgodnie z tym przepisem przy określeniu dopuszczalnych procesów produkcji Komisja musi uwzględniać procesy produkcji zalecane i opublikowane przez OIV i przyjmować metody analizy oparte o wszelkie odpowiednie metody zalecane i opublikowane przez OIV, chyba że byłyby one nieskuteczne lub niewłaściwe w kontekście wyznaczonego celu.

               Na podstawie dyskusji prowadzonych podczas spotkań grupy ekspertów przygotowującej Zgromadzenie Ogólne OIV można spodziewać się, że w porządku obrad Zgromadzenia Ogólnego znajdzie się przyjęcie następujących rezolucji, powodujących skutki prawne w przepisach Unii:

               –projektów rezolucji OENO-TECHNO 13-532, 13-533, 15-580, 15-582, 15-583, 14-567B oraz projekty rezolucji OENO-MICRO 15-576A i 15-576B, ustanawiających nowe praktyki enologiczne. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii;

               –projektów rezolucji OENO-SPECIF 15-571, 15-572, 15-574, 15-578 i 16-605, w których określa się wymogi dotyczące czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych. Te praktyki enologiczne zostały opublikowane i są zalecane przez OIV, pod warunkiem przyjęcia wymogów dotyczących stosowanej substancji (Międzynarodowy Kodeks Praktyk Enologicznych, OIV, § 2.1.20 i 3.4.14). Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii;

               –projektów rezolucji OENO-SCMA 11-479, 13-529, 15-587, 15-588, 15-589 i 15-590, w których ustanawia się metody analizy. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 80 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

               Wyżej wymienione rezolucje zostały szczegółowo omówione przez naukowców i ekspertów technicznych sektora wina. Przyczyniają się one do międzynarodowej harmonizacji norm dotyczących wina oraz ustanowią ramy, które zapewnią uczciwą konkurencję w handlu produktami sektora wina. Z tego powodu należy je poprzeć.

                  Podobnie jak w przeszłości można oczekiwać, że porządek obrad posiedzenia Zgromadzenia Ogólnego OIV będzie jeszcze ulegać zmianom oraz że do porządku obrad zostaną dodane kolejne rezolucje powodujące skutki prawne w przepisach Unii. W celu zapewnienia skuteczności prac Zgromadzenia Ogólnego, z poszanowaniem postanowień Traktatów, Komisja w odpowiednim czasie uzupełni lub zmieni niniejszy wniosek, aby umożliwić Radzie przyjęcie stanowiska również w odniesieniu do tych rezolucji.

               2017/0094 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               określająca stanowisko, jakie w imieniu Unii Europejskiej ma zostać przyjęte w odniesieniu do niektórych rezolucji, które będą przedmiotem głosowania w ramach Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina (OIV)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Podczas następnego Zgromadzenia Ogólnego w dniu 2 czerwca 2017 r. Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV) przeanalizuje i prawdopodobnie przyjmie rezolucje, które będą miały wpływ na prawo Unii.

               (2)Unia nie jest obecnie członkiem OIV. Członkami tej organizacji jest 20 państw członkowskich. Te państwa członkowskie mają możliwość proponowania poprawek do projektów rezolucji OIV i zostaną zaproszone do przyjęcia niektórych projektów rezolucji OIV podczas następnego Zgromadzenia Ogólnego OIV w dniu 2 czerwca 2017 r.

               (3)Stanowisko Unii wobec tych rezolucji dotyczące spraw, które leżą w jej kompetencjach, powinno być zatem przyjmowane przez Radę i zajmowane na posiedzeniach OIV przez działające wspólnie w interesie Unii państwa członkowskie, które są członkami OIV.

               (4)Na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013
                  5
                oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009
                  6
                niektóre rezolucje przyjęte i opublikowane przez OIV mają wpływ na prawo Unii.

               (5)Art. 80 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że przy zatwierdzaniu praktyk enologicznych Komisja uwzględnia praktyki enologiczne i metody analizy zalecane i opublikowane przez OIV.

               (6)Art. 80 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że przy ustanawianiu metod analizy do celów określania składu produktów sektora wina Komisja przyjmuję za podstawę wszelkie odpowiednie metody zalecane i opublikowane przez OIV, chyba że byłyby one nieskuteczne lub niewłaściwe w kontekście celu, do którego dąży Unia.

               (7)Art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że produkty sektora wina przywożone do Unii produkowane są zgodnie z praktykami enologicznymi dozwolonymi przez Unię na podstawie tego rozporządzenia lub – przed uzyskaniem pozwolenia – produkowane zgodnie z praktykami enologicznymi zalecanymi i opublikowanymi przez OIV.

               (8)Art. 9 rozporządzenia (WE) nr 606/2009 stanowi, że jeżeli Komisja nie określiła wymogów dotyczących czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych, stosuje się wymogi określone i opublikowane przez OIV.

               (9)Projekty rezolucji OENO-TECHNO 13-532, 13-533, 14-567B, 15-580, 15-582, 15-583 oraz OENO-MICRO 15-576A i 15-576B ustanawiają nowe praktyki enologiczne. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

               (10)Projekty rezolucji OENO-SPECIF 15-571, 15-572, 15-574, 15-578 i 16-605 ustanawiają wymogi dotyczące czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych. Te praktyki enologiczne zostały opublikowane i są zalecane przez OIV, pod warunkiem przyjęcia wymogów dotyczących stosowanych substancji (Międzynarodowy Kodeks Praktyk Enologicznych, OIV, § 2.1.20 i 3.4.14). Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz art. 9 rozporządzenia (WE) nr 606/2009 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

               (11)Projekty rezolucji OENO-SCMA 11-479, 13-529, 15-587, 15-588, 15-589 i 15-590 ustanawiają metody analizy. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 80 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

               (12)Wyżej wymienione projekty rezolucji zostały szczegółowo omówione przez naukowców i ekspertów technicznych sektora wina. Przyczyniają się one do międzynarodowej harmonizacji norm dotyczących wina oraz ustanowią ramy, które zapewnią uczciwą konkurencję w handlu produktami sektora wina. Z tego powodu należy je poprzeć.

               (13)W celu umożliwienia niezbędnej elastyczności podczas negocjacji przed posiedzeniem Zgromadzenia Ogólnego OIV państwa członkowskie będące członkami OIV powinny zostać uprawnione do wyrażenia zgody na zmiany tych rezolucji, pod warunkiem że zmiany te nie dotyczą zasadniczej treści tych rezolucji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej na Zgromadzeniu Ogólnym OIV w dniu 2 czerwca 2017 r., jest określone w załączniku i wyrażane przez państwa członkowskie będące członkami OIV, działające wspólnie w interesie Unii.

               Artykuł 2

               1.Jeżeli jest prawdopodobne, że stanowisko, o którym mowa w art. 1, może ulec zmianie ze względu na nowe informacje o charakterze naukowym lub technicznym przedstawione przed posiedzeniem OIV lub w czasie jego trwania, państwa członkowskie będące członkami OIV proszą o przełożenie głosowania, które ma odbyć się podczas Zgromadzenia Ogólnego OIV, do czasu uzgodnienia przez Unię stanowiska w oparciu o nowe elementy.

               2.W ramach koordynacji prac, w szczególności na miejscu, i bez kolejnej decyzji Rady ustanawiającej stanowisko Unii, państwa członkowskie będące członkami OIV, działające wspólnie w interesie Unii, mogą wyrażać zgodę na zmiany w projektach rezolucji, o których mowa w załączniku, jeżeli zmiany te nie dotyczą zasadniczej treści przedmiotowych rezolucji.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 347, s. 671.

                     (2)
                  Dz.U. L 193, s. 1.

                     (3)
                  Dz.U. L 333, s. 20.

                     (4)
                  Dz.U. L 84 z 20.3.2014, s. 14–34.

                     (5)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).

                     (6)
                  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń (Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.5.2017
            COM(2017) 221 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku w sprawie decyzji Rady
            określającej stanowisko, jakie w imieniu Unii Europejskiej ma zostać przyjęte w odniesieniu do niektórych rezolucji, które będą przedmiotem głosowania w ramach Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina (OIV)

               ZAŁĄCZNIK

               Państwa członkowskie działające wspólnie w interesie Unii popierają jedynie, i z zastrzeżeniem wszelkich przyszłych przeglądów uwzględniających rozwój sytuacji, następujące projekty rezolucji w etapie 7. dotyczące praktyk enologicznych, wymogów dotyczących czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych oraz metod analizy służących określaniu składu produktów sektora wina.

               OENO-TECHNO 13-532, obróbka moszczów z wykorzystaniem inaktywowanych drożdży przy gwarantowanym poziomie glutationu

               OENO-TECHNO 13-533, obróbka win z wykorzystaniem inaktywowanych drożdży przy gwarantowanym poziomie glutationu

               OENO-TECHNO 14-567B, rozróżnienie pomiędzy dodatkami i substancjami pomocniczymi – część 2, z zastrzeżeniem następujących zmian: z rezolucji usuwa się cukier gronowy.

               OENO-TECHNO 15-580, obróbka moszczów z wykorzystaniem węglanu potasu

               OENO-TECHNO 15-582, wykorzystanie selektywności włókien roślinnych w winie

               OENO-TECHNO 15-583, obróbka moszczów na wina likierowe z wykorzystaniem siarczanu wapnia

               OENO-MICRO 15-576A, monografia dotycząca drożdży Saccharomyces

               OENO-MICRO 15-576B, monografia dotycząca drożdży z rodzaju non-Saccharomyces

               OENO-SPECIF 15-571, monografia dotycząca glutationu

               OENO-SPECIF 15-572, monografia dotycząca poliasparaginianu potasu

               OENO-SPECIF 15-574, monografia dotycząca garbników – aktualizacja metody oznaczania polifenoli

               OENO-SPECIF 15-578, monografia dotycząca selektywności włókien roślinnych

               OENO-SPECIF 16-605, limit żelaza w monografiach OIV dotyczących poliwinyloimidazolu/poliwinylopyrrolidonu (PVI/PVP)

               OENO-SCMA 11-479, oznaczanie stosunków izotopowych 13C/12C glukozy, fruktozy, glicerolu i etanolu w winie metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej w połączeniu z izotopową spektrometrią mas

               OENO-SCMA 13-529, oznaczanie białek chitynazopodobnych i taumatynopodobnych w winach białych i różowych

               OENO-SCMA 15-587, wprowadzenie definicji pozornej zawartości alkoholu: zmiana metody OIV-MA-BS-01

               OENO-SCMA 15-588, wprowadzenie zasady zaciemnienia: zmiana metody OIV-MA-BS-01

               OENO-SCMA 15-589, metoda oznaczania 1,2-propanodiolu i 2,3-butanodiolu

               OENO-SCMA 15-590, oznaczanie karbaminianu etylu: zmiana metody OIV-MA-BS-25