Ważna informacja prawna

|

52007PC0776

Wniosek rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2223/96 w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji - Dostosowanie do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą  /* COM/2007/0776 końcowy - COD 2007/0272 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 6.12.2007KOM(2007) 776 wersja ostateczna2007/0272 (COD)Dostosowanie do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające Rozporządzenie Rady (WE) nr 2223/96 w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1. KONTEKST WNIOSKU1.1 Reforma procedur komitetowychDecyzja Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiająca warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[1] została zmieniona decyzją 2006/512/WE Rady z dnia 17 lipca 2006 r.[2]Artykuł 5a zmienionej decyzji 1999/468/WE wprowadza nową procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą w dziedzinie środków o zakresie generalnym mających na celu zmianę innych niż istotne elementów aktu przyjętego zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu, w tym poprzez wykreślenie niektórych z tych elementów lub dodanie nowych, innych niż istotne elementów.1.2. Dostosowanie priorytetowe i dostosowanie ogólneWe wspólnym oświadczeniu[3] Parlament, Rada i Komisja przyjęły wykaz aktów podstawowych, które mają zostać dostosowane w trybie pilnym do zmienionej decyzji, w celu wprowadzenia do nich nowej procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (dostosowanie priorytetowe). Aby procedura regulacyjna połączona z kontrolą miała zastosowanie również do pozostałych aktów przyjętych w drodze współdecyzji i obowiązujących w chwili wejścia w życie decyzji 2006/512/WE, we wspólnym oświadczeniu wezwano do dostosowania także i tych pozostałych aktów, zgodnie z obowiązującymi procedurami (dostosowanie ogólne).Komisja zobowiązała się przeanalizować wszystkie wspomniane akty, aby przed upływem 2007 r. przedłożyć wnioski legislacyjne w sprawie dostosowania tych aktów, jeśli to konieczne, do nowej procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą[4].1.3. Sposób postępowaniaZgodnie z zapowiedzią w komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia (…), Komisja dokonała dogłębnej analizy wszystkich aktów przyjętych w drodze współdecyzji, aby ustalić, które z nich zawierają upoważnienie Komisji do przyjmowania środków o zakresie generalnym mających na celu zmianę innych niż istotne elementów aktu podstawowego. Komisja stwierdziła, że dostosowaniu należy poddać ponad 200 aktów prawnych.Niektóre z nich są objęte programem ujednolicania prawa realizowanym przez Komisję. Jest tak w przypadku rozporządzenia Rady (WE) nr 2223/96 z dnia 25 czerwca 1996 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie[5]. Dostosowanie do nowej procedury powinno odbywać się w zależności od zaawansowania procesu ujednolicania, albo w drodze przekształcenia prawnego wersji ujednoliconej wniosku, albo jak w niniejszym przypadku, w drodze zmian legislacyjnych.2. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKUDostosowanie ma na celu wprowadzenie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, zgodnej z zapisem w art. 5a zmienionej decyzji 1999/468/WE.W niniejszym przypadku rozporządzenie (WE) nr 2223/96 przewiduje, że Komisja jest upoważniona do zmiany metodologii europejskiego systemu rachunków (ESA 1995) i do dostosowywania informacji (nowe tabele, państwa lub regiony) wymaganych od państw członkowskich. Ponieważ środki te mają zakres generalny i mają na celu zmianę innych niż istotne elementów tego rozporządzenia lub dodanie nowych, innych niż istotne elementów, środki te powinny być przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.Jako że akt podstawowy jest rozporządzeniem, jego dostosowanie powinno odbywać się w drodze równoważnego aktu.2007/0272 (COD)Dostosowanie do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające Rozporządzenie Rady (WE) nr 2223/96 w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych KomisjiPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 285 ust. 1,uwzględniając wniosek Komisji[6],stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[7],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzenie (WE) nr 2223/96 z dnia 25 czerwca 1996 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie[8] przewiduje przyjęcie niektórych środków zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji.[9].(2) Decyzja 1999/468/WE została zmieniona decyzją 2006/512//WE, która wprowadziła procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą dla środków o zakresie generalnym mających na celu zmianę innych niż istotne elementów aktu podstawowego przyjętego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 251 Traktatu, między innymi poprzez skreślenie niektórych z tych elementów lub dodanie nowych, innych niż istotne elementów.(3) Zgodnie ze wspólnym oświadczeniem Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji[10] w sprawie decyzji 2006/512/WE, aby ta nowa procedura była stosowana do aktów, które zostały przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu i weszły już w życie, akty te muszą zostać dostosowane zgodnie z odpowiednimi procedurami.(4) W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 2223/96 należy przyznać Komisji uprawnienia zwłaszcza do przyjmowania zmian w metodologii Europejskiego Systemu Rachunków 1995 oraz podejmowania decyzji w sprawie zmian wymaganych od państw członkowskich. Ponieważ środki te mają zakres generalny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne rozporządzenia (WE) nr 2223/96, środki te należy przyjąć zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.(5) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2223/96,PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 2223/96 wprowadza się następujące zmiany:(1) Artykuł 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:„2. Zmiany metodologii ESA 95, których celem jest wyjaśnienie i poprawa jej treści, są przyjmowane przez Komisję przy założeniu, że nie zmieniają one podstawowych koncepcji, nie wymagają dodatkowych zasobów dla ich stosowania i nie powodują wzrostu przychodów własnych. Środki te mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez uzupełnienie go, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 4 ust. 2.”(2) W art. 3 ust. 2 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:„W granicach ustalonych w art. 2 ust. 2, wszelkie zmiany — nowe tabele, państwa lub regiony — dotyczące danych wymaganych od państw członkowskich są przyjmowane przez Komisję. Środki te mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez uzupełnienie go, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 4 ust. 2.”(3) Artykuł 4 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 41. Komisja jest wspierana przez Komitet ds. Programu Statystycznego (zwany dalej „Komitetem”).2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1-4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący[…] […] [1] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11)[2] Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11.[3] Dz.U. C 255 z 21.10. 2006, str. 1.[4] PE 376.314v01-00 – A6-0236/2006 (oświadczenie Komisji załączone do sprawozdania Parlamentu)[5] Dz.U. L 310 z 30.11.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1267/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 180 z 18.7.2003, str. 1).[6] Dz.U. C […] z […], str. […].[7] Dz.U. C […] z […], str. […].[8] Dz.U. L 310 z 30.11.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1267/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 180 z 18.7.2003, str. 1).[9] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).[10] Dz.U. C 255 z 21.10.2006, str. 1.


				|

		52013PC0660

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju /* COM/2013/0660 final - 2013/0320 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Rady w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do
11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) jest częścią pakietu
legislacyjnego dotyczącego Europejskiego Funduszu Rozwoju, który obejmuje
również umowę wewnętrzną [...], część
czwartą decyzji o stowarzyszeniu zamorskim oraz rozporządzenie
wykonawcze do 11. EFR.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Nadrzędną zasadą niniejszego
wniosku jest jak największe dostosowanie go do rozporządzenia
finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Unii
(rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012) i jego zasad stosowania
(rozporządzenie delegowane nr 1268/2012). Wniosek opiera się na
wynikach konsultacji publicznych w latach 2009 i 2010, które poprzedziły
wniosek Komisji dotyczący nowego rozporządzenia finansowego,
przyjętego w 2012 r.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Jak stwierdzono powyżej,
nadrzędną zasadą niniejszego wniosku jest jak największe
dostosowanie go do rozporządzenia finansowego i zasad jego stosowania.
Cele te mają być osiągnięte przez bezpośrednie
odniesienia do tych rozporządzeń.
Dąży się także do
dostosowania niniejszego wniosku do najnowszej dostępnej wersji
rozporządzenia ustanawiającego wspólne przepisy wykonawcze, tam gdzie
zawiera ono przepisy mające znaczenie dla realizacji finansowej; w takich
(nielicznych) przypadkach załącza się identyczny tekst.
Odniesienia do rozporządzenia finansowego
i zasad jego stosowania należy czytać, pamiętając, że:
–
art. 2 ust. 2 wniosku wyłącza stosowanie
przepisów, które nadają Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów
delegowanych na mocy art. 290 TFUE;
–
w przypadku gdy artykuł rozporządzenia
finansowego uznaje się za mający zastosowanie do 11. EFR, wszelkie
powiązane z nim i właściwe przepisy zasad stosowania
również mają bezpośrednie zastosowanie, chyba że ich
stosowanie jest wyraźnie wyłączone. Jednak w przypadku gdy
przepisy rozporządzenia finansowego lub obowiązujących zasad
stosowania zawierają jedynie pośrednie odniesienia wewnętrzne,
wspomniane przepisy mają zastosowanie jedynie wówczas, gdy zostaną
uznane za mające zastosowanie w rozporządzeniu finansowym
dotyczącym 11. EFR. Innymi słowy, przepisy rozporządzenia finansowego
lub zasad stosowania mogą zostać uznane za mające zastosowanie
do 11. EFR wyłącznie w rozporządzeniu finansowym dotyczącym
11. EFR;
–
niektóre przepisy rozporządzenia finansowego
lub zasad stosowania stosuje się odpowiednio; w takim przypadku przepisy mające
zastosowanie muszą być rozsądnie interpretowane zgodnie z ich
celem i mając na uwadze kontekst ich stosowania, zgodnie z zasadami
interpretacji ustanowionymi w orzecznictwie Trybunału
Sprawiedliwości, a nie dosłownie;
–
przy stosowaniu przez odniesienie przepisów
rozporządzenia finansowego do wdrażania 11. EFR należy
wziąć pod uwagę wyjątki specjalnie przewidziane w
rozporządzeniu finansowym w celu uwzględnienia specyfiki
działań zewnętrznych, a zwłaszcza ich kontekstu ekstraterytorialnego
i konwencjonalnego.
Niniejszy wniosek w możliwie
największym stopniu przypomina strukturą rozporządzenie
finansowe. Jest on podzielony na trzy części: Przepisy podstawowe,
Instrument Inwestycyjny oraz Przepisy przejściowe i końcowe.
Bardziej szczegółowe informacje
dotyczące stopnia dostosowania do rozporządzenia finansowego i zasad
jego stosowania znajdują się w motywach wniosku.
Część pierwsza „Przepisy
podstawowe” jest podzielona na dziesięć tytułów: Przedmiot,
zakres i przepisy ogólne; Zasady finansowe; Zasoby 11. EFR i jego wykonywanie;
Podmioty działań finansowych; Operacje po stronie dochodów; Operacje
po stronie wydatków; Różne przepisy wykonawcze; Instrumenty finansowania;
Przedstawianie sprawozdań finansowych i rachunkowość oraz Kontrola
zewnętrzna i absolutorium.
Samodzielny tekst wniosku zasadniczo
należy do jednej z trzech kategorii. Niektóre fragmenty dostosowano pod
względem treści do rozporządzenia finansowego, ale dostosowanie
poprzez zwykłe odniesienie uznano za nieodpowiednie z powodu różnic
terminologicznych lub konieczności dokonania drobnych zmian w 11. EFR.
Przykłady można znaleźć w tytule VIII „Instrumenty
finansowania”. Inne samodzielne fragmenty tekstu są szczególne dla 11.
EFR. Przykłady można znaleźć w tytule VI „Operacje po
stronie dochodów”. Jak stwierdzono powyżej, trzeci rodzaj samodzielnego
tekstu zawiera przepisy dostosowane do najnowszej wersji rozporządzenia
dotyczącego wspólnych przepisów wykonawczych.
Część druga zawiera opis
zarządzania zasobami 11. EFR w ramach instrumentu inwestycyjnego
zarządzanego przez EBI. Niektóre zmiany w porównaniu z 10. EFR były
konieczne ze względu na termin ustalony dla dostępności
środków wniesionych przez państwa członkowskie zgodnie z
umową wewnętrzną. W przypadku gdy artykuł rozporządzenia
finansowego lub zasad stosowania stosuje się do instrumentu
inwestycyjnego, należy to wyraźnie zaznaczyć.
Podsumowując, niniejszy wniosek prowadzi
do ogólnego uproszczenia, pokazując wyraźniej, które przepisy
rozporządzenia finansowego i jego zasad stosowania mają zastosowanie,
a które przepisy są szczególne dla 11. EFR. Niniejszy wniosek liczy o
ponad połowę mniej artykułów niż rozporządzenie
finansowe dotyczące 10. EFR.
Do wniosku dołączono dokument
roboczy służb Komisji, który pozwala na porównanie niniejszego
wniosku z rozporządzeniem finansowym dotyczącym 10. EFR i stanowi
zbiorczą prezentację przepisów rozporządzenia finansowego i jego
zasad stosowania, które mają zastosowanie do 11. EFR. W dokumencie
porównawczym skreślono mniemające zastosowania przepisy rozporządzenia
finansowego i zasad stosowania.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu finansowego na
budżet. 11. EFR, nie jest uwzględniony w budżecie UE, a pulę
jego środków finansowych ustalono w umowie wewnętrznej. Środki
będą wdrażane zgodnie z rozporządzeniem finansowym
dotyczącym 11. EFR, jednak samo jego przyjęcie nie pociąga za
sobą żadnych skutków finansowych.
2013/0320 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
w sprawie rozporządzenia
finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając umowę
wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw
członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie
finansowania pomocy Unii Europejskiej w ramach wieloletnich ram finansowych na
lata 2014‑2020, zgodnie z postanowieniami umowy o partnerstwie AKP-UE
(zwanej dalej „umową wewnętrzną”), a także w sprawie
przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich (zwanych
dalej „KTZ”), której dotyczy część czwarta Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „Traktatem”), a w
szczególności jego art. 10 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
uwzględniając opinię
Trybunału Obrachunkowego[1],
uwzględniając opinię
Europejskiego Banku Inwestycyjnego w sprawie przepisów, które go dotyczą[2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)       Należy ustalić
szczegółowe zasady wpłacania wkładów przez państwa
członkowskie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwanego dalej „ 11. EFR”),
ustanowionego na mocy umowy wewnętrznej.
(2)       Niezbędne jest
ustanowienie warunków, na jakich Trybunał Obrachunkowy ma wykonywać
swoje uprawnienia w odniesieniu do 11. EFR.
(3)       Konieczne jest
określenie szczegółowych zasad dotyczących realizacji finansowej
11. EFR, w szczególności w odniesieniu do mających zastosowanie
zasad; składu zasobów; podmiotów działań finansowych i
podmiotów, którym powierzono realizację zadań wykonawczych
względem budżetu; decyzji finansowych, zobowiązań i
płatności; instrumentów finansowania, w tym zamówień
publicznych, dotacji, instrumentów finansowych i funduszy powierniczych Unii;
prezentacji sprawozdań i rachunków; audytu zewnętrznego
przeprowadzanego przez Trybunał Obrachunkowy i udzielania absolutorium
przez Parlament Europejski; jak również instrumentu inwestycyjnego
zarządzanego przez Europejski Bank Inwestycyjny.
(4)       Ze względu na
uproszczenie przepisów i ich spójność niniejsze rozporządzenie
powinno zostać dostosowane, w miarę możliwości, do
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012[3]
i rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012[4]. Takie dostosowanie należy
osiągnąć poprzez bezpośrednie odniesienia do tych
rozporządzeń; powinno ono, z jednej strony, umożliwić
łatwą identyfikację szczegółów realizacji finansowej 11.
EFR oraz, z drugiej strony, zmniejszyć różnorodność
unijnych zasad finansowania w obszarze działań zewnętrznych,
która stanowi niepotrzebne obciążenie dla beneficjentów, Komisji oraz
innych zaangażowanych podmiotów.
(5)       Należy przypomnieć,
że na ramy realizacji finansowej 11. EFR składa się, oprócz
niniejszego rozporządzenia, kilka instrumentów: Umowa o partnerstwie
między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku,
z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej
państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisana
w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmieniona w Luksemburgu
dnia 25 czerwca 2005 r. oraz w Ouagadougou dnia 22 czerwca 2010 r. (zwana
dalej „umową z Kotonu”), szczególnie jej załącznik IV; umowa
wewnętrzna; decyzja Rady z dnia [...] w sprawie stowarzyszenia krajów i
terytoriów zamorskich z Unią Europejską (zwana dalej „decyzja o
stowarzyszeniu zamorskim”); oraz rozporządzenie Rady nr [...] z dnia [...]
w sprawie wdrożenia 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwane dalej
„rozporządzeniem wykonawczym”).
(6)       Realizacja finansowa 11. EFR
powinna być zgodna z zasadami jedności i rzetelności budżetowej,
jednostki rozliczeniowej, uniwersalności, specyfikacji, należytego
zarządzania finansami oraz przejrzystości. Uwzględniając
wieloletni charakter 11. EFR, zasada jednoroczności budżetu nie
powinna mieć zastosowania do 11. EFR.
(7)       Przepisy dotyczące podmiotów
działań finansowych, tj. urzędników zatwierdzających i
księgowych, przekazywanie ich zadań oraz ich
odpowiedzialność powinny być dostosowane do rozporządzenia
(UE, Euratom) nr 966/2012, ponieważ przy wdrażaniu 11. EFR Komisja
wykonuje te same obowiązki wykonawcze.
(8)       Niezbędne jest
ustanowienie szczegółowych zasad, zgodnie z którymi delegowany
urzędnik zatwierdzający Komisji zawiera niezbędne ustalenia z
krajami AKP (Afryki, Karaibów i Pacyfiku) i KTZ, by zapewnić
właściwą realizację działań, w ścisłej
współpracy z urzędnikiem zatwierdzającym (krajowym, regionalnym,
pochodzącym z krajów AKP lub terytorialnym, powołanym przez
państwa AKP lub KTZ).
(9)       Przepisy dotyczące
zarządzania pośredniego, wymagające powierzenia zadań
wykonawczych względem budżetu oraz warunków i ograniczeń takiego
wykonania, powinny być dostosowane do rozporządzenia (UE, Euratom) nr
966/2012. Ponadto należy włączyć przepis dotyczący
subdelegowania zadań związanych z wykonywaniem budżetu
odzwierciedlający przepis zawarty w [rozporządzeniu dotyczącym
wspólnych przepisów wykonawczych] w celu zapewnienia spójnego wdrażania
finansowania działań zewnętrznych. Niniejsze rozporządzenie
powinno jednak zawierać szczegółowe przepisy dotyczące podmiotów
tymczasowych zajmujących miejsce krajowego urzędnika
zatwierdzającego, powierzenia przez państwa AKP i KTZ dostawcy
usług oraz wzmocnienia ochrony interesów finansowych Unii w przypadku
zarządzania pośredniego z udziałem państw AKP oraz KTZ.
(10)     Środki EFR nie
będą co prawda wdrażane w ramach zarządzania dzielonego,
jednak niniejsze rozporządzenie powinno umożliwiać, aby w ramach
współpracy regionalnej między państwami AKP i KTZ, z jednej
strony, oraz unijnymi regionami najbardziej oddalonymi, z drugiej strony,
zasoby EFR i wsparcie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego („EFRR”) na
rzecz unijnych regionów najbardziej oddalonych mogły być
wdrażane przez ten sam podmiot zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w
odniesieniu do zasobów EFR oraz w ramach zarządzania dzielonego w
odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR).
(11)     Przepisy dotyczące
decyzji o finansowaniu powinny zostać dostosowane do przepisów
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 w przypadkach, w których Komisja
wykonuje 11. EFR.
(12)     Zasady dotyczące zobowiązań
należy dostosować do przepisów rozporządzenia (UE, Euratom) nr
966/2012 z wyjątkiem zobowiązań tymczasowych, które nie powinny
być dostępne w ramach 11. EFR. Ponadto należy zapewnić przedłużenie
terminów w przypadkach niezbędnych dla działań realizowanych w
ramach zarządzania pośredniego przez państwa AKP lub KTZ.
(13)     Terminy płatności
powinny zostać dostosowane do przepisów rozporządzenia (UE, Euratom)
nr 966/2012. Należy ustanowić specjalne przepisy na wypadek sytuacji,
gdy państwa AKP i KTZ nie są zobowiązane do wykonywania
płatności w ramach zarządzania pośredniego, w związku
z czym płatności na rzecz beneficjentów nadal dokonuje Komisja.
(14)     Różne przepisy wykonawcze
dotyczące audytora wewnętrznego, dobrej administracji i dochodzenia
roszczeń, systemu informatycznego, transmisji elektronicznej,
e-administracji, kar administracyjnych i finansowych, a także korzystania
z centralnej bazy danych o wykluczeniach należy dostosować do
przepisów rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Ponadto należy
wzmocnić i wyjaśnić ochronę interesów finansowych Unii
poprzez stosowanie kar administracyjnych w przypadku gdy 11. EFR jest
realizowany w ramach zarządzania pośredniego z udziałem
państw AKP oraz KTZ.
(15)     Zasady dotyczące
udzielania zamówień, dotacji, nagród oraz biegłych należy
dostosować do przepisów rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
Zasady dotyczące instrumentów finansowych oraz funduszy powierniczych Unii
należy dostosować do zmian wynikających z charakteru 11. EFR.
Wsparcie budżetowe dla KTZ powinno uwzględniać instytucjonalne
powiązania z zainteresowanymi państwami członkowskimi.
(16)     Przepisy dotyczące
prezentacji sprawozdań i rachunkowości oraz audytu zewnętrznego
i absolutorium powinny odzwierciedlać przepisy rozporządzenia (UE,
Euratom) nr 966/2012 w celu ustanowienia spójnych ram w zakresie wdrażania
i sprawozdawczości.
(17)     Niezbędne jest
ustanowienie warunków, na jakich Europejski Bank Inwestycyjny („EBI”)
zarządza zasobami 11. EFR.
(18)     Przepisy dotyczące
przeprowadzanej przez Trybunał Obrachunkowy kontroli zasobów 11. EFR
zarządzanych przez EBI powinny być zgodne z porozumieniem
trójstronnym zawartym przez Trybunał Obrachunkowy, EBI i Komisję na
mocy art. 287 ust. 3 Traktatu.
(19)     Przepisy przejściowe
powinny ustanowić zasady dotyczące salda i dochodów z poprzednich
Europejskich Funduszy Rozwoju, jak również stosowania niniejszego
rozporządzenia do pozostałych działań prowadzonych na mocy
tychże przepisów.
(20)     W celu umożliwienia
terminowego programowania i wdrożenia programów 11. EFR, niniejsze
rozporządzenie powinno wejść w życie trzeciego dnia po jego
opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
CZĘŚĆ PIERWSZA
PRZEPISY PODSTAWOWE
TYTUŁ I
PRZEDMIOT, ZAKRES I PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Zakres
Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady
regulujące finansową realizację zasobów 11. Europejskiego
Funduszu Rozwoju (11. EFR) oraz przedstawianie i audyt sprawozdań
finansowych.
Artykuł 2
Związek z
rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012 mającym zastosowanie do
budżetu ogólnego
1.           O ile wyraźnie nie
przewidziano inaczej, bezpośrednie odniesienia w niniejszym
rozporządzeniu do przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i
Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 uważa się za obejmujące
również odesłania do odpowiadających im przepisów
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012.
2.           Zawartych w niniejszym
rozporządzeniu odniesień do obowiązujących przepisów
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 nie uznaje się za
obejmujące przepisy proceduralne, które nie mają zastosowania do 11.
EFR, w szczególności te, które dotyczą uprawnień do przyjmowania
aktów delegowanych.
3.           Odniesienia wewnętrzne w
rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 966/2012 lub w rozporządzeniu
delegowanym (UE) nr 1268/2012 nie powodują, że przepisy, do których
zawarto pośrednie odniesienia, mają zastosowanie do 11. EFR.
4.           Terminy używane w
niniejszym rozporządzeniu mają takie samo znaczenie, jakie przypisuje
się im w rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 966/2012, z wyjątkiem art.
2 lit a) –e) tego rozporządzenia.
Jednakże do celów niniejszego
rozporządzenia następujące terminy w rozporządzeniu (UE,
Euratom) nr 966/2012 interpretuje się z następującymi
dostosowaniami:
a)      „budżet” lub „budżetowy”
oznacza „11. EFR”;
b)      „zobowiązanie budżetowe” oznacza
„zobowiązania finansowe”;
c)      „instytucja” oznacza „Komisję”;
d)      „środki” lub „środki
operacyjne” oznaczają „zasoby 11. EFR”;
e)      „linia budżetowa” lub „pozycja w
budżecie” oznacza „przydzielanie”;
f)       „akt podstawowy” oznacza, w
zależności od właściwego kontekstu, umowę
wewnętrzną, decyzję o stowarzyszeniu zamorskim lub
rozporządzenie wykonawcze;
g)      „państwo trzecie” oznacza każde
państwo lub terytorium będące beneficjentem objęte zakresem
geograficznym 11. EFR.
5.           Interpretacja niniejszego
rozporządzenia powinna mieć na celu zachowanie spójności z
rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012, chyba że taka
interpretacja byłaby niezgodna ze specyfiką 11. EFR przewidzianą
w umowie z Kotonu, umowie wewnętrznej, decyzji o stowarzyszeniu zamorskim
lub rozporządzeniu wykonawczym.
Artykuł 3
Okresy, daty i terminy
O ile nie postanowiono inaczej,
rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71[5] stosuje się do terminów
określonych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 4
Ochrona danych osobowych
Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez
uszczerbku dla wymogów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE[6] oraz wymogów
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady(WE) nr 45/2001[7].
Zastosowanie ma art. 29 rozporządzenia
delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 na temat informacji dotyczących
przekazywania danych osobowych do celów audytu.
TYTUŁ II
ZASADY FINANSOWE
Artykuł 5
Zasady finansowe
Zasoby 11. EFR są realizowane zgodnie z
następującymi zasadami:
a)           jedności i rzetelności
budżetowej;
b)           jednostki rozliczeniowej;
c)           uniwersalności;
d)           specyfikacji;
e)           należytego zarządzania
finansami;
f)            przejrzystości.
Artykuł 6
Zasada jedności i
rzetelności budżetowej
Dochody mogą być pobierane, a
wydatki realizowane jedynie pod warunkiem zaksięgowania ich na rzecz EFR.
Zastosowanie mają art. 8 ust. 2 i ust. 3
oraz art. 8 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (UE, Euratom) nr
966/2012.
Artykuł 7
Zasada jednostki
rozliczeniowej
Artykuł 19 rozporządzenia (UE,
Euratom) nr 966/2012 dotyczący stosowania euro stosuje się
odpowiednio.
Artykuł 8
Zasada uniwersalności
Bez uszczerbku dla przepisów art. 9 suma
dochodów pokrywa sumę przewidywanych środków na płatności.
Wszystkie dochody i wydatki zapisuje się
w pełnej wysokości bez dokonywania jakichkolwiek korekt między
nimi, z zastrzeżeniem art. 23 rozporządzenia Parlamentu (UE, Euratom)
nr 966/2012 opisującego zasady dotyczące odpisów oraz korekt z
tytułu różnic kursowych, które mają zastosowanie.
Jednakże dochody, o których mowa w art. 9
ust. 2 lit. c) niniejszego rozporządzenia, automatycznie pomniejszają
płatności za zobowiązanie, w związku z którym
powstały.
Artykuł 9
Dochody przeznaczone na
określony cel
1.           Dochody przeznaczone na
określony cel są wykorzystywane do finansowania poszczególnych
pozycji wydatków.
2.           Dochody przeznaczone na określony
cel stanowią:
a)      wkłady finansowe państw
członkowskich i państw trzecich, w tym w obu przypadkach również
ich agencji publicznych, podmiotów lub osób fizycznych; oraz wkłady
organizacji międzynarodowych wnoszone na rzecz niektórych projektów lub programów
pomocy zewnętrznej finansowanych przez Unię i zarządzanych przez
Komisję lub EBI w ich imieniu zgodnie z art. 10 [rozporządzenia
wykonawczego];
b)      dochody przeznaczone na szczególne cele,
takie jak przychody z fundacji, subwencji, darowizn i spadków;
c)      dochody pochodzące ze spłaty
nienależnie wypłaconych kwot, po ich odzyskaniu;
d)      dochody pochodzące z odsetek od
płatności zaliczkowych, z zastrzeżeniem art. 8 ust. 4
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012;
e)      spłaty i dochody wygenerowane przez
instrumenty finansowe zgodnie z art. 140 ust. 6 rozporządzenia (UE,
Euratom) nr 966/2012;
f)       dochody wynikające z
późniejszych zwrotów podatku zgodnie z art. 23 ust. 3 lit. b)
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
3.           Z dochodów przeznaczonych na
określony cel, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b), finansowane są
wydatki ustalone przez darczyńcę, pod warunkiem zaakceptowania przez
Komisję.
Z dochodów przeznaczonych na określony cel, o
których mowa w ust. 2 lit. e) i f), finansowane są wydatki podobne do tych,
z których powstały te dochody.
4.           Artykuł 184
ust. 3 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012 stosuje się
odpowiednio.
5.           Artykuł 22 ust. 1 i 2
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 dotyczący dotacji stosuje
się do dochodów przeznaczonych na określony cel, o których mowa w
ust. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia. W odniesieniu do art. 22 ust. 2
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, przyjęcie darowizny podlega
zatwierdzeniu przez Radę.
6.           Zasoby 11. EFR
odpowiadające dochodom przeznaczonym na określony cel udostępnia
się automatycznie, jeżeli dochód został uzyskany przez
Komisję. Jednak prognoza należności ma skutek w postaci
udostępnienia zasobów 11. EFR w przypadku dochodów przeznaczonych na określony
cel, o których mowa w ust. 2 lit. a), jeśli umowa z państwem
członkowskim jest wyrażona w euro; płatności względem
takich zasobów mogą być realizowane dopiero po ich otrzymaniu.
Artykuł 10
Zasada specyfikacji
Zasoby 11. EFR przeznacza się na
poszczególne cele z podziałem na państwa AKP lub KTZ i zgodnie z
głównymi instrumentami współpracy.
W odniesieniu do państw AKP
instrumenty te ustanowiono w protokole finansowym określonym
w załączniku Ic do umowy z Kotonu. Przeznaczenie
środków (orientacyjne przydziały) jest również oparte na
przepisach umowy wewnętrznej i rozporządzenia wykonawczego i
uwzględnia środki zarezerwowane na wydatki dotyczące wsparcia
związane z programowaniem i realizacją na mocy art. 6 umowy
wewnętrznej.
W odniesieniu do KTZ instrumenty te ustanowiono
w części czwartej decyzji o stowarzyszeniu zamorskim oraz w
załączniku II do niego. Przeznaczenie tych zasobów uwzględnia
również nieprzydzieloną rezerwę przewidzianą w art. 3 ust.
3 tego załącznika oraz zasoby zarezerwowane na działania w
zakresie badań lub pomocy technicznej na mocy jego art. 1 ust. 1 lit. c).
Artykuł 11
Zasada należytego
zarządzania finansami
1.           Artykuł 30 ust. 1 i ust.
2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012
dotyczących zasad gospodarności, efektywności i
skuteczności stosuje się. Artykuł 18 rozporządzenia
delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 nie ma zastosowania.
2.           Określa się cele,
które są sprecyzowane, wymierne, osiągalne, istotne i określone
w czasie. Osiąganie tych celów monitorowane jest za pomocą
wskaźników wykonania.
3.           W celu usprawnienia procedury
podejmowania decyzji, w szczególności w celu uzasadnienia i
wyszczególnienia określonych wkładów wnoszonych przez państwa
członkowskie, o których mowa w art. 21, przeprowadza się
następujące oceny:
a)      wykorzystanie zasobów 11. EFR poprzedza
ocena ex ante działań, które mają zostać
podjęte, obejmująca elementy wymienione w art. 18 ust. 1
rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012;
b)      działania poddawane są ocenie ex
post w celu dopilnowania, by zamierzone wyniki uzasadniały zaangażowane
środki.
4.           Instrumenty finansowania
przewidziane w tytule VIII i metody wdrażania, o których mowa w art. 17,
są wybierane na podstawie ich potencjału osiągania szczególnych
celów działania i możliwości osiągania wyników, z
uwzględnieniem, w szczególności, kosztów kontroli,
obciążeń administracyjnych oraz przewidywanego ryzyka
niezgodności. W przypadku dotacji powyższa zasada obejmuje
rozważenie możliwości zastosowania kwot ryczałtowych,
stawek zryczałtowanych i kosztów jednostkowych.
Artykuł 12
Kontrola wewnętrzna
Zastosowanie ma art. 32
rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012.
Artykuł 13
Zasada przejrzystości
1.           11. EFR wykonuje się, a
sprawozdania prezentuje zgodnie z zasadą przejrzystości.
2.           Roczne szacunki
zobowiązań i płatności na podstawie art. 7 umowy
wewnętrznej są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
3.           Nie naruszając przepisów
art. 4 niniejszego rozporządzenia, zastosowanie mają art. 35 ust. 2
akapit pierwszy i art. 35 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012,
dotyczące publikowania informacji o odbiorcach i innych informacji. Do
celów art. 21 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) nr
1268/2012 termin „miejscowość” oznacza, tam gdzie to konieczne,
odpowiednik regionu na poziomie NUTS 2, jeśli odbiorca jest osobą
fizyczną.
4.           Działania finansowane w
ramach 11. EFR mogą być realizowane z wykorzystaniem
współfinansowania równoległego lub wspólnego.
W przypadku współfinansowania
równoległego działanie dzieli się na szereg wyraźnie
identyfikowalnych elementów, które są osobno finansowane przez
poszczególnych darczyńców, przekazujących współfinansowanie w
sposób umożliwiający określenie końcowego przeznaczenia
środków.
W przypadku współfinansowania wspólnego
całkowity koszt działania dzieli się pomiędzy poszczególnych
darczyńców współfinansujących, a środki trafiają do
jednej puli w sposób uniemożliwiający stwierdzenie źródła
finansowania zadań wykonywanych w ramach danego działania. W takich
przypadkach publikacja ex post dotacji i zamówień publicznych zgodnie
z art. 35 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 jest zgodna z zasadami
podmiotu, któremu powierza się wykonanie zadań, jeżeli takie
istnieją.
5.           Komisja podejmuje, w
stosownych przypadkach, wszelkie niezbędne działania w celu
zapewnienia widoczności pomocy finansowej ze strony Unii. Obejmują
one środki nakładające na odbiorców środków unijnych wymagania
dotyczące widoczności z wyjątkiem należycie uzasadnionych
przypadków. Komisja jest odpowiedzialna za monitorowanie przestrzegania tych
wymagań.
TYTUŁ III
ZASOBY 11.EFR I JEGO WYKONYWANIE
Artykuł 14
Źródła zasobów 11.
EFR
Na zasoby 11. EFR składają się
fundusze, o których mowa w art. 1 ust. 2, ust. 4 i ust. 6 umowy
wewnętrznej; fundusze, o których mowa w art. 1 ust. 9 tej umowy, oraz inne
dochody przeznaczone na określony cel, o których mowa w art. 9 niniejszego
rozporządzenia.
Artykuł 15
Struktura 11. EFR
11. EFR dochody i wydatki muszą być
klasyfikowane według ich rodzaju bądź przeznaczenia, które
są im powierzone.
Artykuł 16
Wykonywanie 11. EFR zgodnie z
zasadą należytego zarządzania finansami
1.           Komisja przyjmuje
obowiązki Unii określone w art. 57 umowy z Kotonu oraz w decyzji o
stowarzyszeniu zamorskim. W tym celu wykonuje ona dochody i wydatki 11. EFR
zgodnie z przepisami niniejszej części i przepisami części
trzeciej niniejszego rozporządzenia, na własną
odpowiedzialność i w granicach zasobów 11. EFR.
2.           Państwa
członkowskie współpracują z Komisją na rzecz wykorzystywania
zasobów 11. EFR zgodnie z zasadą należytego zarządzania
finansami.
Artykuł 17
Metody wykonywania
1.           Zastosowanie mają art.
56 i 57 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
2.           Z zastrzeżeniem
postanowień ust. 3-5, zastosowanie mają zasady dotyczące metod
wykonywania przewidziane w części pierwszej tytuł IV
rozdział 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz art. 188 i
193 tego rozporządzenia. Nie mają jednak zastosowania przepisy art.
58 ust. 1 lit. b) i art. 59 tego rozporządzenia dotyczące
zarządzania dzielonego z państwami członkowskimi.
3.           Podmioty, którym powierza
się wykonywanie, zapewniają spójność z polityką
zewnętrzną UE, a także mogą powierzyć zadania
wykonawcze względem budżetu innym podmiotom na warunkach
równorzędnych z tymi, które mają zastosowanie do Komisji.
Wypełniają one swoje obowiązki zgodnie z art. 60 ust. 5
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 corocznie. Opinię z audytu
przedstawia się w ciągu jednego miesiąca od sprawozdania i
poświadczenia obowiązków w zakresie zarządzania, aby
została uwzględniona w komisyjnym poświadczeniu
wiarygodności. Państwa AKP i KTZ mogą także powierzyć
zadania wykonawcze względem budżetu w ramach swoich departamentów
oraz organom podlegającym prawu prywatnemu na podstawie umowy o
świadczenie usług. Organy te są wybierane na podstawie
otwartych, przejrzystych, proporcjonalnych i niedyskryminujących procedur,
unikając konfliktu interesów. Umowa w sprawie finansowania przewiduje
warunki umowy o świadczenie usług.
4.           W przypadku wykonywania 11.
EFR w ramach zarządzania pośredniego z udziałem państw AKP
lub KTZ, bez uszczerbku dla obowiązków państw AKP lub KTZ
działających jako instytucje zamawiające, Komisja:
a)      w miarę potrzeby, odzyskuje kwoty
należne od beneficjentów zgodnie z art. 80 rozporządzenia (UE,
Euratom) nr 966/2012, w tym w drodze decyzji, która podlega wykonaniu na takich
samych warunkach, jak warunki ustanowione w art. 299 Traktatu;
b)      może, jeżeli okoliczności
to uzasadniają, nałożyć kary administracyjne lub finansowe
na takich samych warunkach, jak warunki ustanowione w art. 109
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
Umowa w sprawie finansowania zawiera postanowienia
dotyczące współpracy pomiędzy Komisją i państwem AKP
lub KTZ w tym kontekście.
5.           Unijna pomoc finansowa
może być udzielana w formie wkładu do funduszy
międzynarodowych, regionalnych bądź krajowych, takich jak
fundusze ustanowione lub zarządzane przez EBI, państwa
członkowskie, państwa trzecie lub przez organizacje
międzynarodowe, w celu przyciągnięcia wspólnego finansowania ze
strony różnych darczyńców, lub do funduszy ustanowionych przez
jednego lub kilku darczyńców w celu wspólnej realizacji projektów.
TYTUŁ IV
PODMIOTY DZIAŁAŃ FINANSOWYCH
Artykuł 18
Postanowienia ogólne
dotyczące podmiotów działań finansowych i ich
odpowiedzialności
1.           Komisja zapewnia każdemu
podmiotowi działań finansowych zasoby niezbędne do wykonywania
jego obowiązków oraz dokument opisujący szczegółowo jego
zadania, prawa i obowiązki.
2.           Zastosowanie ma art. 64
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 dotyczący rozdzielenia
obowiązków.
3.           Część pierwsza
tytuł IV rozdział IV rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012
dotyczący zakresu odpowiedzialności podmiotów finansowych stosuje
się odpowiednio.
Artykuł 19
Urzędnik
zatwierdzający
1.           Zastosowanie mają art.
65, 66 i 67 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 dotyczące
odpowiednio urzędnika zatwierdzającego, jego uprawnień i
obowiązków a także uprawnień i obowiązków szefów delegatur
Unii.
2.           W przypadku gdy
właściwy urzędnik zatwierdzający Komisji stwierdza problemy
w realizacji procedur odnoszących się do zarządzania
środkami 11. EFR, w powiązaniu z wyznaczonym urzędnikiem
zatwierdzającym (krajowym, regionalnym, pochodzącym z krajów AKP lub
terytorialnym) nawiązuje wszelkie niezbędne kontakty, aby
zaradzić sytuacji i podjąć wszystkie niezbędne kroki. W
przypadku gdy urzędnik zatwierdzający (krajowy, regionalny,
pochodzący z krajów AKP lub terytorialny) nie wykonuje lub nie jest w
stanie wykonywać obowiązków nałożonych na niego na mocy
umowy z Kotonu lub decyzji o stowarzyszeniu zamorskim, właściwy
urzędnik zatwierdzający Komisji może tymczasowo zająć
jego miejsce i działać w jego imieniu; w takim przypadku Komisja
może otrzymać rekompensatę finansową za dodatkowe
obciążenia administracyjne poniesione ze środków przeznaczonych
na przedmiotowe państwa AKP lub KTZ.
Artykuł 20
Księgowy
1.           Księgowy Komisji jest
księgowym 11. EFR.
2.           Zastosowanie mają art.
68, z wyjątkiem ust. 1 akapit drugi, i art. 69 rozporządzenia (UE,
Euratom) nr 966/2012, dotyczące odpowiednio uprawnień i
obowiązków księgowego oraz uprawnień, które mogą być
delegowane przez księgowego. Nie mają zastosowania art. 54, art. 57
ust. 3, art. 58 ust. 5 akapit drugi oraz art. 58 ust. 6 rozporządzenia
delegowanego (UE) nr 1268/2012.
TYTUŁ V
OPERACJE PO STRONIE DOCHODÓW
Artykuł 21
Wkłady roczne i
płatność w ratach
1.           Zgodnie z art. 7 umowy
wewnętrznej pułap rocznej kwoty wkładów na rok n + 2 i
roczną kwotę wkładu na rok n + 1, a także jej
płatności w trzech ratach, ustala się zgodnie z procedurą
określoną w ust. 2-7 niniejszego artykułu.
Raty należne od każdego państwa
członkowskiego ustala się w taki sposób, aby były proporcjonalne
do wkładów tych państw członkowskich do 11. EFR,
określonych w art. 1 ust. 2 umowy wewnętrznej.
2.           Przed dniem 20
października roku n Komisja przedstawia wniosek zawierający:
–
pułap rocznej kwoty wkładu na rok n + 2,
–
roczną kwotę wkładu na rok n + 1,
–
kwotę pierwszej raty wkładu na rok n + 1.
Rada podejmuje decyzję w sprawie tego wniosku
do dnia 15 listopada roku n.
Państwa członkowskie wpłacają
pierwszą ratę wkładu na rok n + 1 nie później niż do dnia
21 stycznia roku n + 1.
3.           Przed dniem 15 czerwca roku n
+ 1 Komisja przedstawia wniosek zawierający:
–
kwotę drugiej raty wkładu na rok n + 1,
–
poprawioną roczną kwotę wkładu
na rok n + 1 zgodnie z rzeczywistymi potrzebami, jeżeli
zgodnie z art. 7 ust. 3 umowy wewnętrznej roczna kwota odbiega od
rzeczywistych potrzeb.
Rada podejmuje decyzję w sprawie wniosku nie
później niż w terminie 21 dni kalendarzowych od przedstawienia
wniosku przez Komisję.
Państwa członkowskie wpłacają
drugą ratę nie później niż do dnia 27 lipca roku n +1.
4.           Przed dniem 15 czerwca roku
n + 1 Komisja, uwzględniając prognozy EBI dotyczące
zarządzania instrumentem inwestycyjnym i jego funkcjonowania,
w tym dotacji na spłatę odsetek wykonywanych przez EBI,
sporządza i przekazuje Radzie zestawienie zobowiązań,
płatności i roczną kwotę wkładów, które
zostały wniesione w roku n i które zostaną wniesione
w roku n + 1 i roku n + 2. Wysokości kwot na
rok n + 1 i na rok n + 2 ustala się w
zależności od zdolności skutecznego zapewnienia proponowanego poziomu
zasobów.
5.           Przed dniem 10
października roku n + 1 Komisja przedstawia wniosek zawierający:
–
trzecią ratę rocznego wkładu na rok
n + 1,
–
poprawioną roczną kwotę wkładu
na rok n + 1 zgodnie z rzeczywistymi potrzebami, jeżeli zgodnie z art. 7
ust. 3 umowy wewnętrznej roczna kwota odbiega od rzeczywistych potrzeb.
Rada podejmuje decyzję w sprawie wniosku nie
później niż w terminie 21 dni kalendarzowych od przedstawienia
wniosku przez Komisję.
Państwa członkowskie wpłacają
trzecią ratę nie później niż do dnia 21 listopada roku n
+1.
6.           Suma rat dotyczących
danego roku nie może przekroczyć rocznej kwoty wkładu
określonej na ten rok. Roczna kwota wkładu nie może
przekroczyć pułapu określonego na ten rok. Pułap nie
może być zwiększony, z wyjątkiem przypadków przewidzianych
w art. 7 ust. 4 umowy wewnętrznej. Ewentualne zwiększenie pułapu
wprowadza się do wniosków, o których mowa w ust. 2, 3 i 5 niniejszego
artykułu.
7.           Pułap rocznej kwoty
wkładów na rok n +2, rocznej kwoty wkładów dla roku n +1 oraz raty
wkładów określają:
a)      kwotę zarządzaną przez
Komisję, oraz
b)      kwotę zarządzaną przez
EBI, łącznie z zarządzanymi przez niego dotacjami na
spłatę odsetek.
Artykuł 22
Płatność rat
1.           Wezwania do wniesienia
wkładu w pierwszej kolejności wykorzystują jedną po drugiej
kwoty określone dla poprzednich Europejskich Funduszy Rozwoju.
2.           Wkłady państw
członkowskich są wyrażone w euro i są uiszczane w euro.
3.           Wkład, o którym mowa w
art. 21 ust. 7 lit. a), jest przekazywany przez każde państwo
członkowskie na specjalny rachunek zatytułowany „Komisja Europejska —
Europejski Fundusz Rozwoju” otwarty w banku centralnym państwa
członkowskiego lub wyznaczonej przez nie instytucji finansowej.
Wkłady te pozostają na powyższych specjalnych rachunkach do
terminu uiszczenia płatności. Komisja dokłada wszelkich
starań, aby dokonując wypłat z tych specjalnych rachunków
zachować takie rozłożenie aktywów na tych rachunkach, które
będzie odpowiadało kluczowi wkładów zgodnie z art. 1 ust. 2 lit.
a) umowy wewnętrznej.
Wkład, o którym mowa w art. 21 ust. 7 lit. b)
niniejszego rozporządzenia, jest przekazywany przez każde
państwo członkowskie zgodnie z art. 53 ust. 1.
Artykuł 23
Odsetki za niewpłacone
kwoty wkładu
4.           Po upłynięciu
terminów przewidzianych w art. 21 ust. 2, 3 i 5 dane państwo członkowskie
jest zobowiązane do zapłaty odsetek zgodnie z następującymi
warunkami:
a)      stopa oprocentowania równa jest stopie
stosowanej przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych
operacji refinansowania, opublikowanej w serii C Dziennika Urzędowego
Unii Europejskiej, obowiązującej w pierwszym dniu kalendarzowym
miesiąca, w którym upływa termin, powiększonej o dwa punkty
procentowe. Za każdy miesiąc zwłoki stopa ta jest
podwyższana o ćwierć punktu procentowego;
b)      odsetki są płatne za okres,
który upłynął od dnia kalendarzowego następującego po
upływie terminu płatności do dnia zapłaty.
5.           W odniesieniu do wkładu,
o którym mowa w art. 21 ust. 7 lit. a), odsetki są przekazywane na jeden z
rachunków przewidzianych w art. 1 ust. 6 umowy wewnętrznej.
W odniesieniu do wkładu, o którym mowa w art.
21 ust. 7 lit. b), odsetki są przekazywane do instrumentu finansowego
zgodnie z art. 53 ust. 1.
Artykuł 24
Wezwanie do wniesienia
niezapłaconych wkładów
Po wygaśnięciu protokołu
finansowego określonego w załączniku Ic do umowy z Kotonu
Komisja i EBI, zgodnie z warunkami ustanowionymi w niniejszym
rozporządzeniu, wzywają państwa członkowskie do zapłacenia
pozostałej części wkładu, do którego są
zobowiązane zgodnie z art. 21.
Artykuł 25
Inne operacje po stronie
dochodów
1.           Zastosowanie mają art.
77-79, art. 80 ust. 1 i 2 oraz art. 81-82 rozporządzenia (UE, Euratom) nr
966/2012 dotyczące prognozy należnych kwot, ustalania
należności, zezwolenia na odzyskanie środków i zasad ich
odzyskiwania, okresu przedawnienia i traktowania należności Unii na
szczeblu krajowym. Odzyskiwanie można przeprowadzić w drodze decyzji
Komisji podlegającej wykonaniu zgodnie z art. 299 Traktatu.
2.           W odniesieniu do art. 77 ust.
3 i art. 78 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 odniesienie do
zasobów własnych należy rozumieć jako odniesienie do
wkładów państw członkowskich, o których mowa w art. 21.
3.           Artykuł 83 ust. 2
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 stosuje się do
odzyskiwania kwot w euro. Ma on również zastosowanie w odniesieniu do
odzyskiwania kwot w walucie lokalnej, przy czym obowiązujący kurs
wymiany to kurs stosowany przez dany bank centralny z państwa
emitującego daną walutę, obowiązujący w pierwszym dniu
kalendarzowym miesiąca, w którym wystawiono nakaz odzyskania środków.
4.           W odniesieniu do art. 84 ust.
3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012 wykaz należności
ustala się oddzielnie dla 11. EFR i dodaje się go do sprawozdania, o
którym mowa w art. 44 ust. 2.
5.           Artykuły 85 i 90
rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012 nie mają zastosowania.
TYTUŁ VI
OPERACJE PO STRONIE WYDATKÓW
Artykuł 26
Decyzja w sprawie
finansowania
Zaciąganie zobowiązań
finansowych następuje po podjęciu decyzji w sprawie finansowania
przez Komisję.
Zastosowanie ma art. 84 rozporządzenia
(UE, Euratom) nr 966/2012, z wyjątkiem jego ust. 2.
Artykuł 27
Zasady mające
zastosowanie do zobowiązań
1.           Zastosowanie ma art. 85, z
wyjątkiem ust. 3 lit. c), art. 86, 87, 185 oraz 189 ust. 1 i 2
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 dotyczące
zobowiązań i realizacji działań zewnętrznych. Nie ma
zastosowania art. 95 ust. 2, art. 97 ust. 1 lit. a) i e) i art. 98
rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012.
2.           W odniesieniu do kwestii
stosowania przepisów art. 189 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr
966/2012, okres zawierania indywidualnych zamówień oraz umów o udzielenie
dotacji, które służą realizacji działania, może
zostać wydłużony ponad trzy lata od dnia zawarcia umowy w sprawie
finansowania w przypadku gdy państwa AKP oraz KTZ powierzą zadania
wykonawcze względem budżetu zgodnie z art. 17 ust. 3 niniejszego
rozporządzenia.
3.           W przypadku gdy zasoby 11.
EFR są wdrażane w ramach zarządzania pośredniego z
udziałem państw AKP lub KTZ, właściwy urzędnik
zatwierdzający może, po przyjęciu uzasadnienia,
przedłużyć dwuletni okres, o którym mowa w akapicie trzecim art.
86 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, oraz trzyletni okres,
o którym mowa w akapicie drugim art. 189 ust. 2 tego rozporządzenia.
4.           Pod koniec takich
przedłużonych okresów, o których mowa w ust. 3 niniejszego
artykułu, lub okresów, o których mowa w art. 86 ust. 5 akapit trzeci i w
art. 189 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012,
niewykorzystane środki w stosownych przypadkach umarza się.
5.           W przypadku przyjęcia
środków na mocy art. 96 i 97 umowy z Kotonu, trwanie
przedłużonych okresów, o których mowa w ust. 3 niniejszego
artykułu, art. 86 ust. 5 akapit trzeci i art. 189 ust. 2 akapit drugi
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, może zostać
zawieszone.
6.           Do celów art. 87 ust. 1 lit.
c) i ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012
zgodność i prawidłowość podlegają ocenie
według właściwych przepisów, zwłaszcza traktatów, umowy z
Kotonu, decyzji o stowarzyszeniu zamorskim, umowy wewnętrznej, niniejszego
rozporządzenia oraz wszystkich aktów przyjętych w ramach wykonywania
tych przepisów.
7.           Każde zobowiązanie
prawne musi wyraźnie stanowić, że Komisja i Trybunał
Obrachunkowy są uprawnione do przeprowadzania weryfikacji i audytu, oraz
że OLAF jest uprawniony do prowadzenia dochodzeń, na podstawie
dokumentacji i na miejscu, wobec wszystkich beneficjentów, wykonawców i
podwykonawców, którzy otrzymali środki z 11. EFR.
Artykuł 28
Poświadczanie
zasadności, zatwierdzanie i realizacja wydatków
Zastosowanie mają art. 88, 89, art. 90 z
wyjątkiem ust. 4 akapit drugi, oraz art. 91 i art. 184 ust. 4
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
Artykuł 29
Terminy płatności
1.           Do płatności dokonywanych
przez Komisję zastosowanie ma art. 92 rozporządzenia (UE, Euratom) nr
966/2012, z zastrzeżeniem jego ust. 2.
2.           W przypadku gdy zasoby 11.
EFR są wdrażane w ramach zarządzania pośredniego z
udziałem państw AKP lub KTZ i Komisja wykonuje płatności w
ich imieniu. Termin, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. b) rozporządzenia
(UE, Euratom) nr 966/2012, ma zastosowanie do wszelkich płatności, o
których nie ma mowy w lit. a) tego artykułu. Umowa w sprawie finansowania
zawiera niezbędne postanowienia w celu zapewnienia terminowej
współpracy instytucji zamawiającej.
3.           Roszczenia z tytułu
opóźnionych płatności, za które odpowiada Komisja, są
ujmowane w rachunku lub rachunkach określonych w art. 1 ust. 6 umowy
wewnętrznej.
TYTUŁ VII
RÓŻNE PRZEPISY WYKONAWCZE
Artykuł 30
Audytor wewnętrzny
Audytorem wewnętrznym 11. EFR jest
audytor wewnętrzny Komisji. Zastosowanie mają art. 99 i 100
rozporządzenia (WE, Euratom) nr 996/2012.
Artykuł 31
Systemy informatyczne,
elektroniczne przekazywanie danych i e-administracja
Do 11. EFR stosuje się odpowiednio
postanowienia art. 93, 94 i 95 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012
dotyczące zarządzania operacjami i dokumentami przy użyciu
systemów elektronicznych.
Artykuł 32
Dobra administracja i
dochodzenie roszczeń
Zastosowanie mają art. 96 i 97
rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012.
Artykuł 33
Korzystanie z centralnej bazy
danych o wykluczeniach
Do celów wdrożenia 11. EFR stosuje
się centralną bazę danych o wykluczeniach, utworzoną na
podstawie art. 108 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, która
zawiera szczegółowe informacje dotyczące kandydatów i oferentów oraz
wnioskodawców i beneficjentów, którzy znajdują się w jednej z
sytuacji przewidzianych w art. 106, art. 109 ust. 1 lit. b) akapit pierwszy i
art. 109 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia,.
Odpowiednio stosuje się art. 108 ust. 2 i
ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz art. 142 i 144
rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012 dotyczące korzystania z
centralnej bazy danych o wykluczeniach oraz dostępu do niej.
W odniesieniu do art. 108 ust. 2
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 interesy finansowe Unii
obejmują realizację 11. EFR.
Artykuł 34
Ustalenia administracyjne z
ESDZ
Służby Komisji i Europejska
Służba Działań Zewnętrznych („ESDZ”) mogą
przyjąć szczegółowe ustalenia w celu ułatwienia realizacji
przez delegatury Unii zasobów przewidzianych na wydatki wspierające
powiązane z 11. EFR zgodnie z art. 6 umowy wewnętrznej.
TYTUŁ VIII
INSTRUMENTY FINANSOWANIA
Artykuł 35
Postanowienia ogólne dotyczące
instrumentów finansowania
1.           W celu świadczenia
wsparcia finansowego w ramach niniejszego tytułu, współpraca
między Unią i państwami AKP i KTZ może mieć
formę, między innymi:
a)      uzgodnień trójstronnych, na mocy
których Unia koordynuje wspólnie ze wszystkimi państwami trzecimi
swoją pomoc na rzecz danego państwa AKP, KTZ lub regionu,
b)      środków współpracy
administracyjnej, takich jak partnerstwo między instytucjami publicznymi,
organami władz lokalnych, krajowymi organami publicznymi lub podmiotami
prawa prywatnego, którym powierzono zadania użyteczności publicznej
danego państwa członkowskiego, a takimi instytucjami lub organami
kraju AKP lub KTZ, a także środków współpracy z udziałem
ekspertów z sektora publicznego oddelegowanych przez państwa członkowskie
lub ich władze regionalne i lokalne;
c)      udziału w kosztach koniecznych do
zawiązania partnerstwa publiczno-prywatnego i administrowania nim;
d)      programów wspierania polityki sektorowej,
w ramach których Unia udziela wsparcia na program sektorowy państw AKP lub
KTZ, oraz
e)      dotacji na spłatę odsetek
zgodnie z art. 37.
2.           Oprócz instrumentów
finansowych przewidzianych w art. 36-42, pomoc finansowa może być
również zostać świadczona poprzez:
a)      redukcję zadłużenia na
mocy programów redukcji zadłużenia uzgodnionych na poziomie
międzynarodowym;
b)      w wyjątkowych przypadkach —
sektorowe i ogólne programy przywozu, które mogą mieć formę:
–
sektorowych programów przywozu towarów;
–
sektorowych programów przywozu zapewniających
walutę obcą na finansowanie przywozu dla danego sektora; lub
–
ogólnych programów przywozu zapewniających
walutę obcą na finansowanie przywozu ogólnego, obejmującego
szeroką gamę produktów.
3.           Pomoc finansowa może
być również zapewniona poprzez wkład na rzecz
międzynarodowych, regionalnych bądź krajowych środków,
takich jak te ustanowione lub zarządzane przez Europejski Bank
Inwestycyjny, państwa członkowskie lub przez państwa AKP lub KTZ
i regiony, lub przez organizacje międzynarodowe, w celu przyciągnięcia
wspólnego finansowania od szeregu darczyńców, lub na rzecz funduszy
ustanowionych przez jednego lub kilku darczyńców w celu wspólnej
realizacji projektów.
W odpowiednich przypadkach wspierany będzie
wzajemny dostęp instytucji finansowych UE do instrumentów finansowych
utworzonych przez inne organizacje.
4.           W kontekście
wdrażania swego poparcia dla przekształceń i reform w krajach
AKP oraz KTZ Unia wykorzystuje doświadczenia państw
członkowskich oraz zdobytą w ten sposób wiedzę oraz dzieli
się nimi.
Artykuł 36
Udzielanie zamówień
1.           Zastosowanie ma art. 101
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 definiujący zamówienia
publiczne.
2.           Do celów niniejszego
rozporządzenia instytucjami zamawiającymi są:
a)      Komisja, w imieniu i na rachunek jednego
lub więcej państw AKP lub KTZ;
b)      podmioty i osoby, o których mowa w art.
185 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, którym powierzono
odpowiednie zadania wykonawcze względem budżetu.
3.           W przypadku zamówień
udzielanych przez instytucje zamawiające, o których mowa w ust. 2
niniejszego artykułu, lub na ich rzecz, stosuje się przepisy zawarte
w części pierwszej tytuł V rozdział 1 oraz części
drugiej tytuł IV rozdział 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr
966/2012, z wyjątkiem:
a)      art. 103, art. 104 ust. 1 akapit drugi
oraz art. 111 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012;
b)      art. 127 ust. 3 i 4, art. 128, art.
134-137, art. 139 ust. 3-6, art. 148 ust. 4, art. 151 ust. 2, art. 160, art.
164, art. 260 zdanie drugie i art. 262 rozporządzenia delegowanego (UE) nr
1268/2012.
Do umów na roboty budowlane ma zastosowanie art.
124 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012.
Pierwszy akapit niniejszego ustępu nie ma
zastosowania do instytucji zamawiających, o których mowa w ust. 2 lit. b),
w przypadku gdy, po przeprowadzeniu kontroli określonych w art. 61 rozporządzenia
(UE, Euratom) nr 966/2012, Komisja upoważniła je do stosowania ich
własnych procedur udzielania zamówień.
4.           W przypadku zamówień
udzielanych przez Komisję na własny rachunek, jak również
działań wykonawczych odnoszących się do środków pomocy
przeznaczonych na zarządzanie kryzysowe oraz operacje ochrony
ludności i pomocy humanitarnej, zastosowanie mają przepisy
części pierwszej tytuł V rozporządzenia (UE, Euratom) nr
966/2012.
5.           W przypadku niezastosowania
procedur określonych w ust. 3 wydatki na przedmiotowe operacje nie
kwalifikują się do finansowania z 11. EFR, z zastrzeżeniem
zasady proporcjonalności.
6.           Procedury udzielania
zamówień, o których mowa w ust. 3, są określone w umowie
finansowej.
7.           W odniesieniu do art. 263
ust. 1 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012:
a)      „wstępne ogłoszenie
informacyjne” jest ogłoszeniem, poprzez które instytucje zamawiające
zawiadamiają, na zasadzie orientacyjnej, o przewidywanej łącznej
wartości i przedmiocie zamówień, których zamierzają udzielić,
i umów ramowych, które zamierzają zawrzeć w ciągu roku
budżetowego, z wyjątkiem zamówień udzielanych w drodze procedury
negocjacyjnej bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu;
b)      „ogłoszenie o zamówieniu” jest
środkiem, za pomocą którego instytucje zamawiające
informują o swoim zamiarze wszczęcia procedury mającej na celu
udzielenie zamówienia lub zawarcie umowy ramowej lub też utworzenia
dynamicznego systemu zakupów zgodnie z art. 131 rozporządzenia delegowanego
(UE) nr 1268/2012;
c)      „ogłoszenie o udzieleniu zamówienia”
oznacza ogłoszenie informujące o wyniku procedury przetargowej
mającej na celu udzielenie zamówień, zawarcie umów ramowych lub
udzielenie zamówień opartych na dynamicznym systemie zakupów.
Artykuł 37
Dotacje
1.           Z zastrzeżeniem ust. 2 i
3 niniejszego artykułu, zastosowanie mają przepisy części
pierwszej tytuł VI oraz art. 192 rozporządzenia (UE, Euratom) nr
966/2012.
2.           Dotacje są
bezpośrednimi wkładami finansowymi, przyznawanymi na zasadzie
darowizny z budżetu 11. EFR na finansowanie dowolnego spośród
następujących rodzajów działań:
a)      działania, w tym przeprowadzonego
przez agencję unijną, mającego przyczynić się do
osiągnięcia celu umowy z Kotonu lub decyzji o stowarzyszeniu
zamorskim lub programu czy projektu przyjętego zgodnie z tą
umową lub decyzją; lub
b)      funkcjonowania organu, który
dąży do osiągnięcia celu, o którym mowa w lit. a).
Dotacja w rozumieniu lit. a) może być
przyznana organowi, o którym mowa w art. 208 ust. 1 rozporządzenia (UE,
Euratom) nr 966/2012.
3.           Pracując z miejscowymi
zainteresowanymi stronami, Komisja bierze pod uwagę ich szczególną
sytuację, w tym potrzeby i kontekst, podczas określania zasad
finansowania, rodzaju wkładu, zasad przyznawania dotacji i przepisów
administracyjnych dotyczących zarządzania dotacjami w celu dotarcia
do jak najszerszego kręgu lokalnych zainteresowanych stron i jak
najlepszego zaspokojenia ich potrzeb. Zachęca się do określania
warunków szczególnych, takich jak umowy o partnerstwie, wsparcie finansowe dla
osób trzecich, płatności ryczałtowe, bezpośrednie
udzielanie dotacji lub zaproszenia do składania ofert z zastosowaniem
kryteriów kwalifikowalności.
4.           W rozumieniu niniejszego
rozporządzenia dotacjami nie są:
a)      pozycje, o których mowa w art. 121 ust. 2
lit. b)‑f), h) oraz i) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012;
b)      wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 2
niniejszego rozporządzenia.
5.           Nie mają zastosowania
art. 175 i 177 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012.
Artykuł 38
Nagrody
Zastosowanie ma część pierwsza
tytuł VII rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 z wyjątkiem
art. 138 ust. 2 akapit drugi.
Artykuł 39
Wsparcie budżetowe
Zastosowanie ma art. 186
rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012.
Ogólne i sektorowe wsparcie budżetowe UE
opiera się na wzajemnej rozliczalności oraz wspólnych
zobowiązaniach na rzecz uniwersalnych wartości i ma na celu
wzmocnienie umownego partnerstwa między UE a państwami AKP lub KTZ w
celu propagowania demokracji, praw człowieka i praworządności,
wsparcie zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu
społecznemu oraz wyeliminowanie ubóstwa.
Każda decyzja o zapewnieniu wsparcia
budżetowego opiera się na strategiach wsparcia budżetowego
ustalonych przez UE, jasnym zestawie kryteriów kwalifikowalności oraz
dokładnej ocenie ryzyka i korzyści.
Jednym z kluczowych czynników
wpływających na taką decyzję jest ocena zaangażowania,
dotychczasowych osiągnięć i postępów krajów AKP i KTZ w
zakresie poszanowania demokracji, praw człowieka i praworządności.
Wsparcie budżetowe różnicuje się, tak aby lepiej reagować
na sytuację polityczną, gospodarczą i społeczną w
krajach AKP oraz KTZ, biorąc pod uwagę sytuacje niestabilności.
Przy udzielaniu wsparcia budżetowego
Komisja w wyraźny sposób definiuje oraz monitoruje jego warunki, a
także wspiera rozwój kontroli parlamentarnej i zdolności audytowej
oraz zwiększa przejrzystość i publiczny dostęp do
informacji.
Wypłata wsparcia budżetowego jest
uzależniona od zadowalających postępów w osiąganiu celów
ustalonych z państwami AKP oraz KTZ.
Przy udzielaniu wsparcia budżetowego dla
KTZ uwzględnia się ich powiązania instytucjonalne z danym
państwem członkowskim.
Artykuł 40
Instrumenty finansowe
Instrumenty finansowe mogą być
ustanowione w decyzji w sprawie finansowania, o której mowa w art. 26. W
miarę możliwości nadzoruje je EBI lub wielostronna europejska
instytucja finansowa, taka jak EBOR, lub dwustronna europejska instytucja
finansowa, np. dwustronne banki rozwoju, ewentualnie łączy się
je z dodatkowymi dotacjami z innych źródeł.
Komisja może realizować instrumenty
finansowe w trybie zarządzania bezpośredniego lub w trybie
zarządzania pośredniego, powierzając zadania podmiotom zgodnie z
art. 58 ust. 1 lit. c) ppkt (ii), (iii), (v) i (vi) rozporządzenia (UE,
Euratom) nr 966/2012. Podmioty te muszą spełniać wymogi
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i działać zgodnie z
celami, normami i strategiami Unii, jak również najlepszymi praktykami w
zakresie wykorzystywania funduszy unijnych i sprawozdawczości.
Zastosowanie ma część pierwsza
tytuł VIII rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, z wyjątkiem
art. 139 ust. 1, ust. 4 akapit pierwszy i ust. 5 tego rozporządzenia.
Na potrzeby wdrażania i
sprawozdawczości instrumenty finansowe mogą być pogrupowane pod
względem regionalnym.
Artykuł 41
Eksperci
Zastosowanie mają art. 204 akapit drugi
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i art. 287 rozporządzenia
delegowanego (UE) nr 1268/2012 dotyczące ekspertów zewnętrznych
otrzymujących wynagrodzenie.
Artykuł 42
Fundusze powiernicze Unii
1.           Zastosowanie ma art. 187
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, z zastrzeżeniem ust. 2
niniejszego artykułu.
2.           W odniesieniu do art. 187
ust. 8 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, właściwym
komitetem jest komitet, o którym mowa w art. 8 umowy wewnętrznej.
TYTUŁ IX
PRZEDSTAWIANIE SPRAWOZDAŃ FINANSOWYCH I RACHUNKOWOŚĆ
Artykuł 43
Sprawozdania 11. EFR
1.           Sprawozdanie 11. EFR,
opisujące sytuację finansową Funduszu na dzień 31 grudnia
danego roku, obejmuje:
a)      sprawozdanie finansowe,
b)      sprawozdanie z realizacji finansowej.
Sprawozdaniu finansowemu towarzyszą
informacje dostarczone przez EBI zgodnie z art. 57.
2.           Księgowy przesyła
sprawozdanie tymczasowe do Trybunału Obrachunkowego najpóźniej do
dnia 31 marca następnego roku.
3.           Do dnia 15 czerwca
następnego roku Trybunał Obrachunkowy przedstawia uwagi na temat
sprawozdania tymczasowego w odniesieniu do tej części zasobów 11.
EFR, za zarządzanie którymi odpowiada Komisja, tak, aby Komisja mogła
wprowadzić poprawki uznane za niezbędne do sporządzenia
sprawozdania końcowego.
4.           Komisja zatwierdza
końcowe sprawozdanie finansowe i przesyła je Parlamentowi
Europejskiemu, Radzie i Trybunałowi Obrachunkowemu nie później
niż do dnia 31 lipca kolejnego roku.
5.           Nie ma zastosowania art. 148
ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012.
6.           Końcowe sprawozdanie
finansowe jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
wraz z poświadczeniem wiarygodności przedkładanym przez
Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 49 do dnia 15 listopada
następnego roku.
7.           Zgodnie z ust. 2 i 4 tymczasowe
i końcowe sprawozdania finansowe można przesyłać drogą
elektroniczną.
Artykuł 44
Sprawozdanie finansowe i
sprawozdanie z realizacji finansowej
1.           Zastosowanie ma art. 145
rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012.
2.           Sprawozdanie dotyczące
realizacji finansowej jest przygotowywane przez właściwego
urzędnika zatwierdzającego, a następnie przekazywane do
księgowego do dnia 15 marca w celu włączenia go do sprawozdania
finansowego 11. EFR. Przedstawia ono prawdziwy i rzetelny obraz operacji po
stronie dochodów i wydatków ze środków 11. EFR. Jest ono sporządzone
w milionach euro i obejmuje:
a)      rachunek wyniku finansowego, który
przedstawia wszystkie operacje finansowe po stronie dochodów i wydatków
w danym roku;
b)      załącznik do rachunku wyniku
finansowego, który uzupełnia i objaśnia informacje przedstawione w
tym rachunku.
3.           Rachunek wyniku finansowego
zawiera następujące tabele:
a)      tabelę opisującą zmiany,
które zaszły w poprzednim roku budżetowym w przyznanych
środkach;
b)      tabelę przedstawiającą
według przydzielonych środków: zobowiązania ogółem,
przyznane środki finansowe i płatności zrealizowane
w trakcie roku budżetowego oraz sumy zbiorcze od czasu otwarcia 11.
EFR.
Artykuł 45
Monitorowanie i
sprawozdawczość Komisji i EBI
1.           Komisja i EBI monitorują,
w zakresie dotyczącym każdej z tych instytucji, wykorzystanie pomocy 11.
EFR przez państwa AKP, KTZ lub innych beneficjentów oraz realizację
projektów finansowanych przez 11. EFR, uwzględniając w
szczególności cele określone w art. 55 i 56 umowy z Kotonu oraz w
odpowiednich przepisach decyzji o stowarzyszeniu zamorskim.
2.           EBI okresowo informuje
Komisję o realizacji projektów finansowanych z zasobów 11. EFR, którymi
zarządza, zgodnie z procedurami określonymi w wytycznych operacyjnych
instrumentu inwestycyjnego.
3.           Komisja i EBI
dostarczają państwom członkowskim informacji dotyczących
realizacji działań finansowanych ze środków 11. EFR, jak
przewidziano w art. 18 rozporządzenia wykonawczego. Komisja wysyła te
informacje do Trybunału Obrachunkowego zgodnie z art. 11 ust. 6 umowy
wewnętrznej.
Artykuł 46
Rachunkowość
Reguły rachunkowości, o których mowa
w art. 143 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, stosuje
się do środków 11. EFR zarządzanych przez Komisję. Zasady
te stosuje się do 11. EFR, biorąc pod uwagę szczególny charakter
jego działań.
Zasady rachunkowości określone w
art. 144 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 stosuje się w
odniesieniu do sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 44
niniejszego rozporządzenia.
Zastosowanie mają art. 151, 153, 154 i
155 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
Księgowy sporządza i, po konsultacji
z właściwym urzędnikiem zatwierdzającym, przyjmuje plan
kont mający zastosowanie do działań 11. EFR.
Artykuł 47
Rachunkowość
budżetowa
1.           W kontach budżetowych
wykazuje się szczegółowo realizację finansowych zasobów 11. EFR.
2.           Wykazują one wszystkie:
a)      przydziały i odpowiadające im
zasoby 11. EFR;
b)      zobowiązania finansowe,
c)      płatności i ustalone
zadłużenie oraz pobór należności za rok budżetowy w
pełnej kwocie, bez wzajemnego potrącania.
3.           W przypadku gdy
zobowiązania, płatności i zadłużenie podawane są
w walutach krajowych, system księgowy umożliwia, w razie potrzeby,
ich księgowanie w walutach krajowych oraz w euro.
4.           Globalne zobowiązania
finansowe księgowane są w euro, w wartości określonej w
decyzjach w sprawie finansowania podjętych przez Komisję.
Indywidualne zobowiązania finansowe księgowane są w euro, w
wysokości równej wartości zobowiązań prawnych.
Wartość ta obejmuje w stosownych przypadkach:
a)      rezerwę na płatność z
tytułu wydatków podlegających zwrotowi po przedstawieniu dokumentów
uzupełniających;
b)      rezerwę na zmiany cen, wzrost
ilości oraz na zdarzenia losowe określone w zamówieniach
finansowanych ze środków 11. EFR;
c)      rezerwę finansową na wahania
kursów wymiany walut.
5.           Cała dokumentacja
księgowa dotycząca wypełniania zobowiązań jest
przechowywana przez okres pięciu lat od dnia decyzji o udzieleniu
absolutorium z finansowej realizacji zasobów 11. EFR, o której mowa w art. 50,
w odniesieniu do roku budżetowego, w którym zawarte zostało
zobowiązanie do celów księgowych.
TYTUŁ X
KONTROLA ZEWNĘTRZNA I UDZIELENIE ABSOLUTORIUM
Artykuł 48
Kontrola zewnętrzna i
udzielenie absolutorium w odniesieniu do Komisji
1.           W zakresie zadań
finansowanych ze środków 11. EFR zarządzanych przez Komisję
zgodnie z art. 16 Trybunał Obrachunkowy wykonuje swoje uprawnienia,
działając zgodnie z niniejszym artykułem i art. 49.
2.           Zastosowanie mają art.
159, 160, art. 161 z wyjątkiem ust. 6, art. 162 z wyjątkiem ust. 3
zdanie pierwsze oraz ust. 5 i art. 163 rozporządzenia (UE, Euratom) nr
966/2012.
3.           Do celów art. 159 ust. 1
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 Trybunał Obrachunkowy
uwzględnia postanowienia Traktatów, umowy z Kotonu, decyzji o
stowarzyszeniu zamorskim, umowy wewnętrznej, przepisy niniejszego
rozporządzenia oraz wszystkich innych aktów przyjętych na podstawie
tych dokumentów.
4.           Do celów art. 162 ust. 1
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 za datę określoną
w zdaniu pierwszym przyjmuje się dzień 15 czerwca.
5.           Trybunał Obrachunkowy
jest powiadamiany o przepisach wewnętrznych, o których mowa w art. 56 ust.
1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, w tym o wyznaczeniu
urzędników zatwierdzających, jak również o akcie o delegowaniu uprawnień,
o którym mowa w art. 69 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
6.           Krajowe organy kontroli
państw AKP i KTZ zachęcane są do udziału w pracach
Trybunału Obrachunkowego.
7.           Trybunał Obrachunkowy
może, na wniosek jednej z innych instytucji Unii, wydawać opinie w sprawach
odnoszących się do 11. EFR.
Artykuł 49
Poświadczenie
wiarygodności
Jednocześnie ze sprawozdaniem rocznym
określonym w art. 162 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012
Trybunał Obrachunkowy przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie
poświadczenie wiarygodności rachunków, jak również
legalności i prawidłowości operacji leżących u ich
podstaw, które jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 50
Absolutorium
1.           Decyzja o udzieleniu
absolutorium obejmuje sprawozdania, o których mowa w art. 43, z wyjątkiem
części dostarczanej prze EBI zgodnie z przepisami art. 57, i jest
przyjmowana zgodnie z art. 164 i 165 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE,
Euratom) nr 966/2012. Absolutorium, o którym mowa w art. 164 ust. 1 rozporządzenia
(UE, Euratom) nr 966/2012, udziela się w odniesieniu do zasobów 11. EFR
zarządzanych przez Komisję zgodnie z art. 16 ust. 1 niniejszego
rozporządzenia na rok n.
2.           Decyzja o udzieleniu
absolutorium zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
3.           Zastosowanie mają art.
166 i 167 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012.
CZĘŚĆ DRUGA
INSTRUMENT INWESTYCYJNY
Artykuł 51
Rola Europejskiego Banku
Inwestycyjnego
EBI zarządza w imieniu Unii Instrumentem
Inwestycyjnym i przeprowadza operacje w jego ramach, włącznie z
dotacjami na spłatę oprocentowania i pomocą techniczną,
zgodnie z częścią drugą niniejszego rozporządzenia.
Ponadto EBI podejmuje się finansowej
realizacji innych operacji przeprowadzanych przez finansowanie ze środków
własnych zgodnie z art. 4 umowy wewnętrznej, w stosownych przypadkach
połączonych z dotacjami na spłatę oprocentowania
pozyskiwanymi ze środków 11. EFR.
Wykonanie części drugiej niniejszego
rozporządzenia nie stanowi podstawy do jakichkolwiek obowiązków lub
zobowiązań ze strony Komisji.
Artykuł 52
Szacunki dotyczące
zobowiązań i płatności w odniesieniu do Instrumentu
Inwestycyjnego
Zgodnie z umową wewnętrzną EBI
przesyła Komisji co roku do dnia 1 września, w odniesieniu do
działań Instrumentu Inwestycyjnego, swoje szacunki zobowiązań
i płatności, które są niezbędne do sporządzenia
komunikatu określonego w art. 7 ust. 1 umowy wewnętrznej,
łącznie z dotacjami na spłatę oprocentowania. W razie
konieczności EBI przesyła Komisji uaktualnione szacunki
zobowiązań i płatności. Szczegóły tej procedury
określa się w umowie o zarządzaniu przewidzianej w art. 55 ust.
4 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 53
Zarządzanie
wkładami do Instrumentu Inwestycyjnego
1.           Wkłady, o których mowa w
art. 21 ust. 7 lit. b), przyjęte przez Radę, są wpłacane
bez kosztów dla beneficjenta przez państwa członkowskie do EBI na
specjalny rachunek otwarty przez EBI w imieniu Instrumentu Inwestycyjnego
zgodnie ze szczegółowymi zasadami ustanowionymi w umowie o
zarządzaniu przewidzianej w art. 55 ust. 4.
2.           Za datę, o której mowa w
art. 1 ust. 5 umowy wewnętrznej, przyjmuje się dzień 31 grudnia
2030 r.
3.           Z wyjątkiem przypadków,
gdy Rada zadecyduje inaczej w odniesieniu do wynagrodzenia EBI, zgodnie z art.
5 umowy wewnętrznej, przychody uzyskane przez EBI z salda na rachunkach
specjalnych, o których mowa w ust. 1, uzupełniają Instrument
Inwestycyjny i są uwzględniane przy wezwaniach do wniesienia
wkładu, o których mowa w art. 21, oraz są wykorzystywane w celu
pokrycia wszelkich zobowiązań finansowych po dniu 31 grudnia 2030 r.
4.           EBI podejmuje się
zarządzania środkami finansowymi w odniesieniu do kwot,
o których mowa w ust. 1, zgodnie ze szczegółowymi zasadami
ustanowionymi w umowie o zarządzaniu przewidzianej w art.
55 ust. 4.
5.           Zarządzanie Instrumentem
Inwestycyjnym jest zgodne z warunkami ustanowionymi w umowie z Kotonu,
decyzją o stowarzyszeniu zamorskim, umową wewnętrzną i
częścią drugą niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 54
Wynagrodzenie EBI
EBI otrzymuje wynagrodzenie na zasadzie
pełnej rekompensaty za zarządzanie operacjami Instrumentu
Inwestycyjnego. Rada podejmuje decyzje w sprawie zasobów i mechanizmów
dotyczących wynagrodzenia EBI zgodnie z art. 5 ust. 4 umowy
wewnętrznej. Środki wykonawcze do tej decyzji są
włączone do umowy o zarządzaniu przewidzianej w art. 55 ust. 4.
Artykuł 55
Wykonywanie Instrumentu
Inwestycyjnego
1.           Do zamówień
finansowanych z zasobów 11. EFR, którymi zarządza EBI, zastosowanie
mają własne przepisy EBI.
2.           W przypadkach, w których dane
programy lub projekty są współfinansowane przez państwa
członkowskie lub ich organy wykonawcze, i są zgodne z priorytetami,
które określono w krajowych strategiach współpracy i dokumentach
programowych, o których mowa w rozporządzeniu wykonawczym, oraz
przewidzianych w art. 10 ust. 1 akapit drugi i trzeci umowy wewnętrznej
oraz w art. 74 decyzji o stowarzyszeniu zamorskim, EBI może powierzyć
zadania w zakresie wykonywania Instrumentu Inwestycyjnego państwom
członkowskim lub ich organom wykonawczym.
3.           Nazwiska osób
otrzymujących wsparcie finansowe w ramach Instrumentu Inwestycyjnego
są publikowane przez EBI, chyba że takie ujawnienie może
zaszkodzić interesom handlowym beneficjentów, przy zapewnieniu
należytego przestrzegania wymogów zachowania poufności i
bezpieczeństwa, w szczególności ochrony danych osobowych. Kryteria
ujawniania informacji i poziom ich szczegółowości
uwzględniają szczególne cechy sektora i charakter Instrumentu
Inwestycyjnego.
4.           Szczegółowe zasady
wykonania niniejszej części są przedmiotem umowy o
zarządzaniu zawieranej między Komisją, działającą
w imieniu Unii, a EBI.
Artykuł 56
Sprawozdawczość w
odniesieniu do Instrumentu Inwestycyjnego
EBI informuje regularnie Komisję o
działaniach prowadzonych w ramach Instrumentu Inwestycyjnego, w tym o
dotacjach na spłatę oprocentowania, o wykorzystaniu każdego
wezwania do wnoszenia składek do EBI oraz przede wszystkim o
całkowitych kwartalnych kwotach zobowiązań, zamówień i
płatności, zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w
umowie o zarządzaniu przewidzianej w art. 55 ust. 4.
Artykuł 57
Rachunkowość i
sprawozdania finansowe Instrumentu Inwestycyjnego
1.           EBI prowadzi
rachunkowość Instrumentu Inwestycyjnego, łącznie z tymi
dotacjami na spłatę oprocentowania, które są przez niego
wykonywane i finansowane w ramach 11. EFR, w celu śledzenia całego cyklu
przepływu środków finansowych, począwszy od otrzymania
środków do ich wypłaty, a także uzyskanych z nich dochodów oraz
wszelkich odzyskanych następnie środków. EBI opracowuje odpowiednie
zasady i metody rachunkowości zgodne z międzynarodowymi standardami
rachunkowości i przedstawia stosowne informacje Komisji i państwom
członkowskim.
2.           Co roku EBI przesyła
Radzie i Komisji sprawozdanie z realizacji działań finansowanych z
zasobów 11. EFR, którymi EBI zarządza, łącznie ze sprawozdaniami
finansowymi sporządzonymi zgodnie z zasadami i metodami, o których mowa w
ust. 1, oraz informacjami, o których mowa w art. 44 ust. 3.
Dokumenty te przedkłada się w formie
projektu nie później niż dnia 28 lutego oraz w ostatecznej wersji nie
później niż dnia 30 czerwca roku budżetowego
następującego po roku, którego dotyczą, tak aby Komisja
mogła je wykorzystać do przygotowania sprawozdania, o którym mowa w
art. 43, zgodnie z art. 11 ust. 5 umowy wewnętrznej. EBI składa
Komisji sprawozdanie z finansowej realizacji zarządzanych przez siebie
środków nie później niż dnia 31 marca.
Artykuł 58
Kontrola zewnętrzna i
absolutorium w odniesieniu do działań EBI
Działania finansowane ze środków 11.
EFR i zarządzane przez EBI zgodnie z częścią drugą
podlegają procedurom EBI dotyczącym kontroli i udzielenia
absolutorium. Szczegółowe zasady kontroli przeprowadzanej przez
Trybunał Obrachunkowy określono w umowie trójstronnej między
EBI, Komisją i Trybunałem Obrachunkowym.
CZĘŚĆ TRZECIA
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
TYTUŁ I
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE
Artykuł 59
Przesunięcie sald
pozostałych z poprzednich Europejskich Funduszy Rozwoju
Przesunięcia do 11. EFR sald środków
pozostałych z zasobów ustanowionych na mocy umowy wewnętrznej
dotyczących ósmego, dziewiątego i dziesiątego Europejskiego
Funduszu Rozwoju (zwanych dalej „poprzednimi EFR”) dokonywane są zgodnie z
art. 1 ust. 2 lit. b), art. 1 ust. 3 i art. 1 ust. 4 umowy wewnętrznej.
Artykuł 60
Dochód z tytułu odsetek
od zasobów poprzednich EFR
Saldo dochodów z tytułu odsetek od
zasobów poprzednich EFR zostaje przesunięte do 11. EFR i przydzielone na
te same cele co dochody przewidziane w art. 1 ust. 6 umowy wewnętrznej. To
samo ma zastosowanie do pozostałych dochodów poprzednich EFR
obejmujących na przykład odsetki za zwłokę otrzymane w
przypadku opóźnionej płatności wkładu do tych EFR dokonanej
przez państwa członkowskie. Odsetki od zasobów 11. EFR
zarządzanych przez EBI uzupełniają środki Instrumentu
Inwestycyjnego.
Artykuł 61
Zmniejszenie wkładów przez
pozostałe salda
Kwoty pochodzące z projektów
realizowanych w ramach 10 EFR lub poprzednich EFR, niezapisane jako
zobowiązania zgodnie z art. 1 ust. 3 umowy wewnętrznej, lub umorzone
zgodnie z art. 1 ust. 4 umowy wewnętrznej, zmniejszają
część wkładu państw członkowskich ustalonego
w art. 1 ust. 2 lit. a) umowy wewnętrznej, chyba że
Rada jednomyślnie zdecydowała inaczej.
Wpływ wkładu każdego
państwa członkowskiego obliczany jest proporcjonalnie do wkładu
każdego państwa członkowskiego do 9. i 10. EFR. Wpływ
oblicza się co roku.
Artykuł 62
Stosowanie niniejszego
rozporządzenia do działań w ramach poprzednich EFR
Przepisy niniejszego rozporządzenia
dotyczące podmiotów działań finansowych, operacji po stronie
dochodów, stwierdzania prawidłowości, zatwierdzania i realizacji
wydatków, systemów informatycznych, dotacji, zamówień, prezentacji
sprawozdań i rachunkowości oraz kontroli zewnętrznej i
absolutorium mają również zastosowanie do działań
finansowanych z poprzednich EFR, przy jednoczesnym poszanowaniu istniejących
zobowiązań prawnych. Niniejsze przepisy nie mają zastosowania do
Instrumentu Inwestycyjnego.
Artykuł 63
Rozpoczęcie procedur
dotyczących wkładów
Procedura dotycząca wkładów
państw członkowskich ustanowiona w art. 21–24 ma zastosowanie po
raz pierwszy w odniesieniu do wkładów na rok N + 2, pod warunkiem
że umowa wewnętrzna wejdzie w życie między dniem 1
października roku N a dniem 30 września roku
N + 1.
TYTUŁ II
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 64
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[2]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[3]               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE,
Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad
finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz
uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U.
L 298 z 26.10.2012, s. 1).
[4]               Rozporządzenie delegowane Komisji (UE)
nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r.
w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych
mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z
31.12.2012, s. 1).
[5]               Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71
z dnia 3 czerwca 1971 r. określające zasady mające
zastosowanie do okresów, dat i terminów (Dz.U. L 124
z 8.6.1971, s. 1).
[6]               Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w
zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych
(Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).
[7]               Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w
związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy
wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, Dz.U. L 8 z 12.1.2001,
s. 1.