                              KOMISJA
                              EUROPEJSKA

                                                     Bruksela, dnia 26.6.2015 r.
                                                     COM(2015) 217 final

                                                     2015/0111 (NLE)

                                           Wniosek

                                       DECYZJA RADY

      dotycząca stanowiska w odniesieniu do decyzji nr 1/2015, zajmowanego w imieniu Unii
     Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego na mocy
     Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu
       produktami rolnymi, która to decyzja dotyczy zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10
                                   oraz 11 do załącznika 11

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                      UZASADNIENIE

     1.   KONTEKST WNIOSKU
          Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca
          handlu produktami rolnymi (zwana dalej „umową rolną”) weszła w życie dnia 1
          czerwca 2002 r.
          Od ostatniej zmiany dodatków do załącznika 11 do umowy rolnej liczne przepisy
          ustawowe zostały zmienione lub zaktualizowane.
          Zgodnie z postanowieniami umowy Szwajcaria przedłożyła Wspólnemu Komitetowi
          Weterynaryjnemu plan określający środki, które zamierza ona wprowadzić w celu
          zatwierdzania swoich zakładów produkcji drobiu i jaj wylęgowych. Na mocy umowy
          Wspólny Komitet Weterynaryjny jest upoważniony do zatwierdzenia tego planu.
          Do dnia 31 grudnia 2014 r. Szwajcaria ma możliwość odstąpienia od badania
          mającego na celu wykrycie obecności włosieni (Trichinella) w tuszach i mięsie świń
          domowych przeznaczonych do tuczu i uboju w rzeźniach o niewielkich mocach
          produkcyjnych. Ponadto unijne przepisy dotyczące tego badania mającego na celu
          wykrycie obecności włosieni (Trichinella) zostały niedawno zmienione, należy więc
          dokonać przeglądu odstępstwa, z którego korzysta Szwajcaria, aby umożliwić
          stopniowe dostosowanie obecnie stosowanych praktyk.
          Od momentu jej wejścia w życie zmienione zostały przepisy wymienione w
          dodatkach 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 oraz 10 do załącznika 11 do umowy rolnej. Zmienione
          zostały również adresy punktów kontaktowych wymienione w dodatku 11.
          Należy zatem odpowiednio dostosować postanowienia dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7,
          10 i 11 do załącznika 11 do umowy rolnej.
          Artykuł 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy rolnej powołuje Wspólny Komitet
          Weterynaryjny składający się z przedstawicieli Stron. Jest on odpowiedzialny za
          badanie wszelkich spraw odnoszących się do wspomnianego załącznika i do jego
          wprowadzania w życie oraz za zadania, które ten załącznik przewiduje. Wspólny
          Komitet Weterynaryjny posiada w szczególności prawo do podejmowania decyzji w
          przypadkach przewidzianych w załączniku 11. Artykuł 19 ust. 3 załącznika 11 do
          umowy rolnej upoważnia Wspólny Komitet Weterynaryjny do wprowadzania zmian
          w dodatkach do wspomnianego załącznika, szczególnie w celu ich dostosowania i
          aktualizacji.
          Unia powinna ustalić stanowisko, które ma przyjąć w ramach Wspólnego Komitetu
          Weterynaryjnego, w kwestii przyjęcia koniecznych zmian do załącznika 11. Zgodnie
          z art. 5 ust. 2 akapit pierwszy decyzji 2002/309/WE, Euratom stanowisko Unii
          Europejskiej przyjmowane jest przez Radę na wniosek Komisji.
          Decyzja nr 1/2015 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego zostanie opublikowana w
          Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

     2.   ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
          Podstawę wniosku stanowi art. 207 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
          Europejskiej w związku z art. 218 ust. 9.

PL                                            2                                                PL
 ---pagebreak---                                                                2015/0111 (NLE)

                                                   Wniosek

                                             DECYZJA RADY

      dotycząca stanowiska w odniesieniu do decyzji nr 1/2015, zajmowanego w imieniu Unii
     Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego na mocy
     Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu
       produktami rolnymi, która to decyzja dotyczy zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10
                                   oraz 11 do załącznika 11

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
     uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust.
     4 w związku z art. 218 ust. 9,
     uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
     a także mając na uwadze, co następuje,
     (1)    Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu
            produktami rolnymi1 (zwana dalej „umową rolną”) weszła w życie dnia 1 czerwca
            2002 r.
     (2)    Zgodnie z art. 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy rolnej Wspólny Komitet
            Weterynaryjny (zwany dalej „Wspólnym Komitetem Weterynaryjnym”) jest
            odpowiedzialny za badanie wszelkich spraw odnoszących się do wspomnianego
            załącznika i do jego wprowadzania w życie oraz za zadania, które ten załącznik
            przewiduje. Zgodnie z art. 19 ust. 3 tego załącznika Wspólny Komitet Weterynaryjny
            jest upoważniony do wprowadzania zmian w dodatkach do załącznika 11, szczególnie
            w celu ich dostosowania i aktualizacji.
     (3)    Artykuł 5 ust. 2 akapit pierwszy decyzji Rady i Komisji 2002/309/WE, Euratom2
            przewiduje, że stanowisko Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu
            Weterynaryjnego przyjmowane jest przez Radę na wniosek Komisji.
     (4)    Unia powinna ustalić stanowisko, które ma zająć w ramach Wspólnego Komitetu
            Weterynaryjnego, w kwestii przyjęcia koniecznych zmian,
     (5)    Decyzja nr 1/2015 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego powinna wejść w życie z
            dniem jej przyjęcia,
     PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

                                                   Artykuł 1
     Stanowisko, które ma przyjąć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu
     Weterynaryjnego, ustanowionego na mocy art. 19 ust. 1 załącznika 11 do Umowy między

     1
            Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132.
     2
            Decyzja 2002/309/WE, Euratom Rady i – w odniesieniu do umowy w sprawie współpracy naukowej i
            technologicznej – Komisji z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją
            Szwajcarską (Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 1).

PL                                                      3                                                        PL
 ---pagebreak---      Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi,
     dotyczące zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10 oraz 11 do załącznika 11, opiera się na
     projekcie decyzji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego załączonym do niniejszej decyzji.

                                             Artykuł 2
     Decyzja nr 1/2015 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustanowionego na mocy Umowy
     między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami
     rolnymi w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10 i 11 do załącznika 11 do Umowy
     zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej bezpośrednio po jej
     przyjęciu.

                                             Artykuł 3
     Decyzja nr 1/2015 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustanowionego na mocy Umowy
     między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami
     rolnymi wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

                                             Artykuł 4
     Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
     Sporządzono w Brukseli dnia r.

                                               W imieniu Rady
                                               Przewodniczący

PL                                               4                                               PL
 ---documentbreak---                              KOMISJA
                             EUROPEJSKA

                                                    Bruksela, dnia 26.6.2015 r.
                                                    COM(2015) 217 final

                                                    ANNEX 1

                                        ZAŁĄCZNIK

                                              do

                               wniosku w sprawie decyzji Rady

     dotyczącej stanowiska w odniesieniu do decyzji nr 1/2015, zajmowanego w imieniu Unii
     Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego na mocy
     Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu
     produktami rolnymi, która to decyzja dotyczy zmiany dodatków 1,2,3,4,5,6,7,10 oraz 11
                                       do załącznika 11

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                                    ZAŁĄCZNIK

                                                     WNIOSEK
              DECYZJA NR 1/2015 WSPÓLNEGO KOMITETU WETERYNARYJNEGO
           USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ
                            A KONFEDERACJĄ SZWAJCARSKĄ
                     DOTYCZĄCEJ HANDLU PRODUKTAMI ROLNYMI

                                                    z dnia […] r.
                w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10 oraz 11 do załącznika 11

     WSPÓLNY KOMITET WETERYNARYJNY
     uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą
     handlu produktami rolnymi1, w szczególności art. 19 ust. 3 jej załącznika 11,
     a także mając na uwadze, co następuje:
     (1)    Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu
            produktami rolnymi (zwana dalej „umową rolną”) weszła w życie z dniem 1 czerwca 2002 r.
     (2)    Na mocy artykułu 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy rolnej zadaniem Wspólnego Komitetu
            Weterynaryjnego ustanowionego umową rolną (zwanego dalej Wspólnym Komitetem
            Weterynaryjnym) jest rozpatrywanie wszystkich kwestii związanych z tym załącznikiem,
            jego wdrażanie oraz wykonywanie wszelkich przewidzianych w nim zadań. Artykuł 19 ust.
            3 do tego załącznika upoważnia Wspólny Komitet Weterynaryjny do wprowadzania zmian
            w dodatkach do wspomnianego załącznika szczególnie w celu ich adaptacji i aktualizacji.
     (3)    Na mocy decyzji nr 2/2003 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego2 po raz pierwszy
            zmieniono dodatki 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 11 do załącznika 11 do umowy rolnej.
     (4)    Na mocy decyzji nr 1/2013 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego3 zmieniono ostatnio
            dodatki 1, 2, 3, 5, 6 i 10 do załącznika 11 do umowy rolnej.
     (5)    Od ostatniej zmiany dodatków 1, 2, 3, 5, 6, oraz 10 do załącznika 11 do umowy rolnej
            poprzez decyzję nr 1/2013 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego liczne przepisy
            ustawowe, szwajcarskie i unijne, zostały zmienione lub zaktualizowane. Ze względu na dużą
            skalę wprowadzonych zmian dokonuje się aktualizacji odesłań do aktów prawnych.
     (6)    Federalny Urząd Weterynaryjny z dniem 1 stycznia 2013 r. został przeniesiony do
            Federalnego Departamentu Spraw Wewnętrznych, a w dniu 1 stycznia 2014 r. został
            połączony wraz z działem bezpieczeństwa żywności Federalnego Urzędu Zdrowia
            Publicznego w nowy urząd. Nowy urząd nosi nazwę Federalnego Urzędu Bezpieczeństwa
            Żywności i Weterynarii. Ze względu na to połączenie trzeba było zmienić wiele aktów
            prawnych.

     1
            Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132.
     2
            Decyzja nr 2/2003 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustanowionego na mocy Umowy między
            Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi z dnia 25 listopada
            2003 r. w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6 oraz 11 do załącznika 11 do umowy (2004/78/WE) (Dz.U.
            L 23 z 28.1.2004, s.27).
     3
            Decyzja nr 1/2013 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustanowionego na mocy Umowy między
            Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi z dnia 22 lutego
            2013 r. w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11 do umowy (2013/479/UE) (Dz.U. L
            264 z 5.10.2013, s. 1).

PL                                                     2                                                        PL
 ---pagebreak---      (7)    Szwajcaria przedłożyła Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu plan precyzujący środki,
            jakie zamierza zastosować w celu zatwierdzenia swoich zakładów zgodnie z art. 3
            dyrektywy Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków
            zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw
            trzecich drobiu i jaj wylęgowych (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 74). Zgodnie z
            postanowieniami umowy Wspólny Komitet Weterynaryjny jest upoważniony do
            zatwierdzenia tego planu.
     (8)    Do dnia 31 grudnia 2014 r. Szwajcaria ma możliwość odstąpienia od badania mającego na
            celu wykrycie obecności włosieni (Trichinella) w tuszach i mięsie świń domowych
            przeznaczonych do tuczu i uboju w rzeźniach o niewielkich mocach produkcyjnych. Takie
            tusze i mięso, jak również otrzymane z nich produkty mięsne, posiadają specjalny znak
            jakości zdrowotnej i nie mogą być przedmiotem handlu z państwami członkowskimi Unii
            Europejskiej zgodnie z przepisami art. 9a rozporządzenia DFI z dnia 23 listopada 2005 r. o
            środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (RS 817.022.108). Rozporządzenie
            Komisji (UE) nr 216/20144 zmienia szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w
            odniesieniu do włosieni (Trichinella)w mięsie i przewiduje zezwolenie na odroczenie
            stosowania niektórych przepisów. Aby umożliwić stopniowe dostosowanie obecnie
            stosowanych w Szwajcarii procedur, należy przedłużyć do 31 grudnia 2016 r. możliwość
            odstąpienia od badania mającego na celu wykrycie obecności włosieni (Trichinella).
     (9)    Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
     (10)   Należy odpowiednio zmienić dodatki 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10 oraz 11 do załącznika 11 do
            umowy rolnej,
     PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

                                                    Artykuł 1
     Dodatki 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10 oraz 11 do załącznika 11 do umowy rolnej zostają zmienione zgodnie
     z załącznikami I–IX do niniejszej decyzji.

                                                    Artykuł 2
     Dokumentację przedłożoną przez Szwajcarię w odniesieniu do planu precyzującego środki, jakie
     zamierza ona zastosować w celu zatwierdzenia swoich zakładów zgodnie z art. 3 dyrektywy Rady
     2009/158/WE, uznaje się za zgodną z wymogami dyrektywy Rady 2009/158/WE5.

                                                    Artykuł 3
     Niniejsza decyzja, sporządzona w dwóch egzemplarzach, jest podpisana przez
     współprzewodniczących lub inne osoby upoważnione do działania w imieniu stron umowy rolnej.

     4
            Rozporządzenie Komisji (UE) nr 216/2014 z dnia 7 marca 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr
            2075/2005 ustanawiające szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni
            (Trichinella) w mięsie (Dz.U. L 69 z 8.3.2014, s. 85).
     5
            Dyrektywa Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt,
            regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (Dz.U. L
            343 z 22.12.2009, s. 74).

PL                                                    3                                                     PL
 ---pagebreak---                                                    Artykuł 4
     Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
     Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
     Sporządzono w Bernie dnia […] r.

     W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej         W imieniu Unii Europejskiej

PL                                                  4                           PL
 ---pagebreak---                                                ZAŁĄCZNIK I
     Dodatek 1 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:
                                                 „Dodatek 1
                              Środki zwalczania/zgłaszanie chorób zwierząt
                                                I. Pryszczyca
                                          A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                     Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 2003/85/WE z dnia 29 września 1. Ustawa o epizootiach (LFE; RS 916.40) z dnia
      2003 r. w sprawie wspólnotowych środków         1 lipca 1966 r., w szczególności jej artykuły 1-
      zwalczania pryszczycy, uchylająca dyrektywę     10b (cele zwalczania, środki przeciwko
      85/511/EWG     i decyzje    84/531/EWG     i    wysoce zakaźnym chorobom epizootycznym)
      91/665/EWG oraz zmieniająca dyrektywę           i 57 (techniczne przepisy wykonawcze,
      92/46/EWG (Dz.U. L 306 z 22.11.2003, s. 1)      współpraca międzynarodowa)
                                                   2. Rozporządzenie       o   epizootiach      (OFE;
                                                      RS 916.401) z dnia 27 czerwca 1995 r., w
                                                      szczególności jego artykuł 2 (wysoce zakaźne
                                                      choroby epizootyczne), 49 (manipulacja
                                                      mikroorganizmami         patogennymi         dla
                                                      zwierząt), 73 i 74 (czyszczenie, odkażanie,
                                                      dezynsekcja), 77–98 (wspólne przepisy
                                                      dotyczące     wysoce     zakaźnych       chorób
                                                      epizootycznych), 99–103 (specyficzne środki
                                                      dotyczące zwalczania pryszczycy)
                                                   3. Rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2000 r. o
                                                      organizacji Federalnego Departamentu Spraw
                                                      Wewnętrznych (Org DFI, RS 172.212.1), w
                                                      szczególności jego art. 12 (laboratorium
                                                      referencyjne, rejestrowanie, kontrola i
                                                      dostarczanie       szczepionki        przeciwko
                                                      pryszczycy)

                             B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Komisja i Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii zgłaszają zamiar
             zastosowania szczepienia interwencyjnego. W przypadkach szczególnej sytuacji
             alarmowej zgłaszanie dotyczy podjętych decyzji i sposobów ich wdrażania. We wszystkich
             przypadkach konsultacje odbywają się w jak najkrótszym terminie w ramach Wspólnego
             Komitetu Weterynaryjnego.
     2.      Zgodnie z art. 97 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria dysponuje planem na wypadek
             sytuacji kryzysowych, który opublikowany jest na stronie internetowej Federalnego
             Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii.
     3.      Wspólnym laboratorium referencyjnym do identyfikacji wirusa pryszczycy jest: The
             Pirbright Institute, Pirbright Laboratory, Ash Road, Pirbright, Surrey, GU24 0NF,
             Zjednoczone Królestwo. Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie
             obciążona z tytułu działań związanych z wyznaczeniem tego laboratorium. Funkcje
             i zadania tego laboratorium określono w załączniku XVI do dyrektywy 2003/85/WE.

PL                                                 5                                                     PL
 ---pagebreak---                                          II. Klasyczny pomór świń
                                         A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                   Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 2001/89/WE z dnia 23 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
      października 2001 r. w sprawie wspólnotowych    (LFE, RS 916.40); w szczególności jej
      środków zwalczania klasycznego pomoru świń      artykuły 1-10b (cele zwalczania, środki
      (Dz.U. L 316 z 1.12.2001, s. 5)                 przeciwko wysoce zakaźnym chorobom
                                                      epizootycznym) i 57 (techniczne przepisy
                                                      wykonawcze, współpraca międzynarodowa)
                                                   2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
                                                      epizootiach     (OFE;     RS 916.401),     w
                                                      szczególności jego artykuł 2 (wysoce zakaźne
                                                      choroby epizootyczne), 40 i 47 (usuwanie
                                                      produktów        ubocznych       pochodzenia
                                                      zwierzęcego),       49        (manipulowanie
                                                      mikroorganizmami        patogennymi       dla
                                                      zwierząt), 73 i 74 (czyszczenie, odkażanie,
                                                      dezynsekcja), 77–98 (wspólne przepisy
                                                      dotyczące     wysoce    zakaźnych     chorób
                                                      epizootycznych),    116–121     (stwierdzenie
                                                      pomoru świń podczas uboju, specyficzne
                                                      środki dotyczące zwalczania klasycznego
                                                      pomoru świń)
                                                   3. Rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2000 r. o
                                                      organizacji Federalnego Departamentu Spraw
                                                      Wewnętrznych (Org DFI; RS 172.212.1), w
                                                      szczególności jego art. 12 (laboratorium
                                                      referencyjne)
                                                   4. Rozporządzenie z dnia 25 maja 2011 r.
                                                      dotyczące eliminacji produktów ubocznych
                                                      pochodzenia       zwierzęcego       (OESPA;
                                                      RS 916.441.22)

                             B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Komisja i Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii zgłaszają zamiar
             zastosowania szczepienia interwencyjnego. Konsultacje odbywają się w jak najkrótszym
             terminie w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.
     2.      Jeżeli okaże się to konieczne i zgodnie z art. 117 ust. 5 rozporządzenia o epizootiach,
             Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii wyda przepisy wykonawcze
             o charakterze technicznym dotyczące znakowania i przetwarzania mięsa pochodzącego z
             obszarów zapowietrzonych i zagrożonych.
     3.      Zgodnie z art. 121 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria dysponuje planem zwalczania
             klasycznego pomoru świń u zdziczałych świń zgodnie z art. 15 i 16 dyrektywy
             2001/89/WE.
     4.      Zgodnie z art. 97 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria dysponuje planem na wypadek
             sytuacji kryzysowych, który opublikowany jest na stronie internetowej Federalnego
             Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii.

PL                                                6                                                   PL
 ---pagebreak---      5.     Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
            Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 21 dyrektywy 2001/89/WE oraz art.
            57 ustawy o epizootiach.
     6.     W razie konieczności, zgodnie z art. 89 ust. 2 rozporządzenia o epizootiach, Federalny
            Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii wyda przepisy wykonawcze o charakterze
            technicznym w zakresie kontroli serologicznej świń w obszarach zapowietrzonych i
            zagrożonych zgodnie z rozdziałem IV załącznika do decyzji Komisji 2002/106/WE.
     7.     Wspólnym laboratorium referencyjnym dla klasycznego pomoru świń jest: Institut für
            Virologie der Tierärztlichen Hochschule Hannover, 15 Bünteweg 17, D-30559, Hannover,
            Niemcy. Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu
            działań związanych z wyznaczeniem tego laboratorium. Funkcje i zadania tego
            laboratorium określono w załączniku IV do dyrektywy 2001/89/WE.
     __________________
     +
            Decyzja Komisji 2002/106/WE z dnia 1 lutego 2002 r. zatwierdzająca Podręcznik
            diagnostyczny ustanawiający procedury diagnostyczne, metody pobierania próbek oraz
            kryteria oceny wyników badań laboratoryjnych w celu potwierdzenia klasycznego pomoru
            świń (Dz.U. L 39 z 9.2.2002, s. 71).

PL                                             7                                              PL
 ---pagebreak---                                          III. Afrykański pomór świń
                                          A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                      Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 2002/60/WE z dnia 27 czerwca 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
      2002 r. ustanawiająca przepisy szczególne w celu    (LFE, RS 916.40); w szczególności jej
      zwalczania afrykańskiego pomoru świń oraz           artykuły 1-10b (cele zwalczania, środki
      zmieniająca dyrektywę 92/119/EWG w zakresie         przeciwko wysoce zakaźnym chorobom
      choroby cieszyńskiej i afrykańskiego pomoru świń    epizootycznym) i 57 (techniczne przepisy
      (Dz.U. L 192 z 20.7.2002, s. 27)                    wykonawcze, współpraca międzynarodowa)
                                                       2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
                                                          epizootiach (OFE; RS 916.401), w
                                                          szczególności jego artykuły 2 (wysoce
                                                          zakaźne choroby epizootyczne), 40 i 47
                                                          (eliminacja      produktów         ubocznych
                                                          pochodzenia          zwierzęcego),        49
                                                          (manipulowanie             mikroorganizmami
                                                          patogennymi dla zwierząt), 73 i 74
                                                          (czyszczenie i dezynfekcja), 77–98 (wspólne
                                                          przepisy dotyczące wysoce zakaźnych chorób
                                                          epizootycznych),    116–121     (stwierdzenie
                                                          pomoru świń podczas uboju, specyficzne
                                                          środki dotyczące zwalczania klasycznego
                                                          pomoru świń)
                                                       3. Rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2000 r. o
                                                          organizacji Federalnego Departamentu Spraw
                                                          Wewnętrznych (Org DFI; RS 172.212.1), w
                                                          szczególności jego art. 12 (laboratorium
                                                          referencyjne)
                                                       4. Rozporządzenie z dnia 25 maja 2011 r.
                                                          dotyczące eliminacji produktów ubocznych
                                                          pochodzenia       zwierzęcego       (OESPA;
                                                          RS 916.441.22)

                              B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Unijnym laboratorium referencyjnym dla afrykańskiego pomoru świń jest: Centro de
             Investigación en Sanidad Animal, 28130 Valdeolmos, Madryt, Hiszpania. Szwajcaria
             zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu działań związanych z
             wyznaczeniem tego laboratorium. Funkcje i zadania tego laboratorium określono w
             załączniku V do dyrektywy 2002/60/WE.
     2.      Zgodnie z art. 97 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria dysponuje planem na wypadek
             sytuacji kryzysowych, który opublikowany jest na stronie internetowej Federalnego
             Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii.
     3.      W razie konieczności, zgodnie z art. 89 ust. 2 rozporządzenia o epizootiach, Federalny
             Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii wyda przepisy wykonawcze o charakterze
             technicznym w zakresie przepisów diagnostycznych związanych z afrykańskim pomorem
             świń zgodnie z przepisami decyzji 2003/422/WE.

PL                                                  8                                                     PL
 ---pagebreak---      4.         Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
                Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 20 dyrektywy 2002/60/WE oraz art.
                57 ustawy o epizootiach.
     ______________________
     +
                Decyzja Komisji 2003/422/WE z dnia 26 maja 2003 r. zatwierdzająca podręcznik
                diagnostyczny dotyczący afrykańskiego pomoru świń (Dz.U. L 143 z 11.6.2003, s. 35).
                                             IV. Afrykański pomór koni
                                             A. PRAWODAWSTWO*
     *          O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
                odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
                grudnia 2014 r.
                        Unia Europejska                                      Szwajcaria
         Dyrektywa Rady 92/35/EWG z dnia 29 kwietnia 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
         1992 r. ustanawiająca zasady kontroli i środki    (LFE, RS 916.40); w szczególności jej
         zwalczania afrykańskiego pomoru koni (Dz.U. L     artykuły 1-10b (cele zwalczania, środki
         157 z 10.6.1992, s. 19)                           przeciwko wysoce zakaźnym chorobom
                                                           epizootycznym) i 57 (techniczne przepisy
                                                           wykonawcze, współpraca międzynarodowa)
                                                        2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
                                                           epizootiach      (OFE;      RS 916.401),      w
                                                           szczególności jego artykuły 2 (wysoce
                                                           zakaźne     choroby       epizootyczne),     49
                                                           (manipulacja mikroorganizmami patogennymi
                                                           dla zwierząt), 73 i 74 (czyszczenie, odkażanie,
                                                           dezynsekcja), 77–98 (wspólne przepisy
                                                           dotyczące     wysoce      zakaźnych      chorób
                                                           epizootycznych),      112–112f    (specyficzne
                                                           środki dotyczące zwalczania afrykańskiego
                                                           pomoru koni)
                                                        3. Rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2000 r. o
                                                           organizacji Federalnego Departamentu Spraw
                                                           Wewnętrznych (Org DFI; RS 172.212.1), w
                                                           szczególności jego art. 12 (laboratorium
                                                           referencyjne)
                                                        4. Rozporządzenie z dnia 25 maja 2011 r.
                                                           dotyczące eliminacji produktów ubocznych
                                                           pochodzenia         zwierzęcego       (OESPA;
                                                           RS 916.441.22)

                                 B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.         W przypadku gdyby w Szwajcarii rozwinęła się epizootia o wyjątkowo ciężkim
                charakterze, Wspólny Komitet Weterynaryjny spotka się w celu zbadania sytuacji.
                Właściwe organy szwajcarskie zobowiązują się do wprowadzenia środków niezbędnych w
                świetle wyników tego badania.
     2.         Wspólnym laboratorium referencyjnym dla afrykańskiego pomoru koni jest: Laboratorio
                de Sanidad y Producción Animal, Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación, 28110
                Algete, Madryt, Hiszpania. Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie
                obciążona z tytułu działań związanych z wyznaczeniem tego laboratorium. Funkcje
                i zadania tego laboratorium określono w załączniku III do dyrektywy 92/35/EWG.

PL                                                     9                                                     PL
 ---pagebreak---      3.     Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
            Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 16 dyrektywy 92/35/EWG oraz art.
            57 ustawy o epizootiach.
     4.     Zgodnie z art. 97 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria dysponuje planem na wypadek
            sytuacji kryzysowych, który opublikowany jest na stronie internetowej Federalnego
            Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii.
                                           V. Grypa ptaków
                                      A. PRAWODAWSTWO*
     *      O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
            odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
            grudnia 2014 r.
                   Unia Europejska                                     Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o
      2005 r. w sprawie wspólnotowych środków        epizootiach (LFE, RS 916.40); w
      zwalczania grypy ptaków i uchylająca dyrektywę szczególności jej artykuły 1-10b (cele
      92/40/EWG (Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16)      zwalczania, środki przeciwko wysoce
                                                       zakaźnym chorobom epizootycznym) i 57
                                                       (techniczne   przepisy   wykonawcze,
                                                       współpraca międzynarodowa)
                                                    2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
                                                       epizootiach (OFE; RS 916.401), w
                                                       szczególności jego art. 2 (wysoce zakaźne
                                                       choroby epizootyczne), art. 49 (manipulacja
                                                       mikroorganizmami           patogennymi       dla
                                                       zwierząt), art. 73 i 74 (czyszczenie, odkażanie,
                                                       dezynsekcja),       art.    77–98      (wspólne
                                                       postanowienia dotyczące wysoce zakaźnych
                                                       chorób epizootycznych), art. 122–122f
                                                       (specyficzne środki dotyczące grypy ptaków)
                                                    3. Rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2000 r. o
                                                       organizacji Federalnego Departamentu Spraw
                                                       Wewnętrznych (Org DFI; RS 172.212.1), w
                                                       szczególności jego art. 12 (laboratorium
                                                       referencyjne)

                           B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.     Unijnym laboratorium referencyjnym dla ptasiej grypy jest: Animal Health and Veterinary
            Laboratory Agency AHVLA Corporate Headquarters (Weybridge), Woodham Lane, New
            Haw, Addlestone, Surrey, KT15 3NB, Zjednoczone Królestwo. Szwajcaria zobowiązuje
            się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu działań związanych z wyznaczeniem
            tego laboratorium. Funkcje i zadania tego laboratorium określono w pkt 2 załącznika VII
            do dyrektywy 2005/94/WE.
     2.     Zgodnie z art. 97 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria dysponuje planem na wypadek
            sytuacji kryzysowych, który opublikowany jest na stronie internetowej Federalnego
            Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii.
     3.     Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
            Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 60 dyrektywy 2005/94/WE oraz art.
            57 ustawy o epizootiach.

PL                                             10                                                         PL
 ---pagebreak---                                         VI. Rzekomy pomór drobiu
                                         A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                   Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 92/66/EWG z dnia 14 lipca 1992 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
      r. wprowadzająca wspólnotowe środki zwalczania    (LFE, RS 916.40); w szczególności jej
      rzekomego pomoru drobiu (Dz.U. L 260 z            artykuły 1-10b (cele zwalczania, środki
      5.9.1992, s. 1)                                   przeciwko wysoce zakaźnym chorobom
                                                        epizootycznym) i 57 (techniczne przepisy
                                                        wykonawcze, współpraca międzynarodowa)
                                                     2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
                                                        epizootiach     (OFE;      RS 916.401),    w
                                                        szczególności jego artykuł 2 (wysoce zakaźne
                                                        choroby epizootyczne), 40 i 47 (eliminacja
                                                        produktów        ubocznych       pochodzenia
                                                        zwierzęcego),         49        (manipulacja
                                                        mikroorganizmami        patogennymi      dla
                                                        zwierząt), 73 i 74 (czyszczenie, odkażanie i
                                                        dezynsekcja), 77–98 (wspólne przepisy
                                                        dotyczące     wysoce     zakaźnych    chorób
                                                        epizootycznych), 123–125 (specyficzne środki
                                                        dotyczące rzekomego pomoru drobiu)
                                                     3. Rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2000 r. o
                                                        organizacji Federalnego Departamentu Spraw
                                                        Wewnętrznych (Org DFI; RS 172.212.1), w
                                                        szczególności jego art. 12 (laboratorium
                                                        referencyjne)
                                                     4. Rozporządzenie z dnia 25 maja 2011 r.
                                                        dotyczące eliminacji produktów ubocznych
                                                        pochodzenia       zwierzęcego       (OESPA;
                                                        RS 916.441.22)

                             B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Unijnym laboratorium referencyjnym dla rzekomego pomoru drobiu jest: Animal Health
             and Veterinary Laboratory Agency AHVLA Corporate Headquarters (Weybridge),
             Woodham Lane, New Haw, Addlestone, Surrey, KT15 3NB, Zjednoczone Królestwo.
             Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu działań
             związanych z wyznaczeniem tego laboratorium. Funkcje i zadania tego laboratorium
             określono w załączniku V do dyrektywy 92/66/EWG.
     2.      Zgodnie z art. 97 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria dysponuje planem na wypadek
             sytuacji kryzysowych, który opublikowany jest na stronie internetowej Federalnego
             Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii.
     3.      Informacje przewidziane w art. 17 i 19 dyrektywy 92/66/EWG podlegają kompetencjom
             Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.
     4.      Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
             Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 22 dyrektywy 92/66/EWG oraz art.
             57 ustawy o epizootiach.

PL                                                11                                                   PL
 ---pagebreak---                                       VII. Choroby ryb i mięczaków
                                        A. PRAWODAWSTWO*
     *       W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane
             są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed
             dniem 31 grudnia 2014 r.
                    Unia Europejska                                   Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
      października 2006 r. w sprawie wymogów w (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 1-
      zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i  10      (środki      przeciwko       chorobom
      produktów akwakultury oraz zapobiegania  epizootycznym)   i art. 57 (techniczne przepisy
      niektórym chorobom zwierząt wodnych i    wykonawcze,   współpraca    międzynarodowa)
      zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
      24.11.2006, s. 14)                       epizootiach (OFE; RS 916.401), w
                                               szczególności jego artykuły 3 i 5 (choroby
                                               epizootyczne,           których         dotyczy
                                               rozporządzenie),         21-23      (rejestracja
                                               gospodarstw akwakultury, kontrola zasobów i
                                               inne zobowiązania, monitorowanie sanitarne),
                                               61 (zobowiązania osób uprawnionych do
                                               połowu ryb i organów odpowiedzialnych za
                                               monitorowanie połowów), 62–76 (ogólne
                                               środki zwalczania chorób), 277–290 (wspólne
                                               i specyficzne środki dotyczące chorób ryb,
                                               laboratorium diagnostyczne)

                            B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Obecnie hodowla ostryg płaskich nie jest praktykowana w Szwajcarii. W przypadku
             pojawienia się bonamiozy lub marteiliozy Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i
             Weterynarii zobowiązuje się do przyjęcia koniecznych środków interwencyjnych
             zgodnych z przepisami unijnymi na podstawie art. 57 ustawy o epizootiach.
     2.      W celu zwalczania chorób ryb i mięczaków Szwajcaria stosuje rozporządzenie o
             epizootiach, w szczególności jego art. 61 (zobowiązania właścicieli i dzierżawców praw do
             połowu ryb oraz organów odpowiedzialnych za monitorowanie połowów), art. 62–76
             (ogólne środki zwalczania choroby), art. 277–290 (specyficzne środki dotyczące chorób
             zwierząt wodnych, laboratorium diagnostyczne) oraz art. 291 (choroby epizootyczne
             podlegające monitorowaniu).
     3.      Unijnym laboratorium referencyjnym dla chorób skorupiaków jest Centre for
             Environment, Fisheries & Aquaculture Science (CEFAS), Weymouth Laboratory,
             Zjednoczone Królestwo. Unijnym laboratorium referencyjnym dla chorób ryb jest National
             Veterinary Institute, Technical University of Denmark, Hangövej 2, 8200 Århus, Dania.
             Unijnym laboratorium referencyjnym dla chorób mięczaków jest Laboratoire IFREMER,
             BP 133, 17390 La Tremblade, Francja. Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi
             będzie obciążona z tytułu działań związanych z wyznaczeniem tych laboratoriów. Funkcje
             i zadania tego laboratorium określono w części I załącznika VI do dyrektywy 2006/88/WE.
     4.      Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
             Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 58 dyrektywy 2006/88/WE oraz art.
             57 ustawy o epizootiach.

PL                                               12                                               PL
 ---pagebreak---                                    VIII. Pasażowalne encefalopatie gąbczaste
                                            A. PRAWODAWSTWO*
     *         O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
               odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
               grudnia 2014 r.
                        Unia Europejska                                      Szwajcaria
         Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 1. Rozporządzenie z dnia 23 kwietnia 2008 r. w
         (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r.           sprawie ochrony zwierząt (OPAn; RS 455.1),
         ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania,      w szczególności jego art. 184 (sposoby
         kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych    ogłuszania)
         gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
         31.5.2001, s. 1)                                  dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
                                                           zwierząt      i    produktów      pochodzenia
                                                           zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)
                                                        3. Ustawa z dnia 9 października 1992 r. o
                                                           środkach spożywczych i przedmiotach
                                                           codziennego użytku (LDAl; RS 817.0), w
                                                           szczególności jej artykuły 24 (inspekcja i
                                                           pobieranie próbek) i 40 (kontrola środków
                                                           spożywczych)
                                                        4. Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r.
                                                           DFI o środkach spożywczych pochodzenia
                                                           zwierzęcego       (RS      817.022.108),     w
                                                           szczególności jego art. 4 i 7 (części tuszy,
                                                           których używanie jest zabronione)
                                                        5. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
                                                           epizootiach (OFE; RS 916.401), w
                                                           szczególności jego artykuły 6 (definicje i
                                                           skróty), 34 (zaświadczenie sanitarne), 61
                                                           (obowiązek ogłaszania), 130 (nadzór nad
                                                           pogłowiem         szwajcarskim),       175–181
                                                           (pasażowalne encefalopatie gąbczaste), 297
                                                           (wykonanie w kraju), 301 (zadania
                                                           weterynarza kantonalnego), 302 (weterynarz
                                                           urzędowy)        oraz     312      (laboratoria
                                                           diagnostyczne)
                                                        6. Rozporządzenie DEFR z dnia 26 października
                                                           2011 r. o Księdze produktów do żywienia
                                                           zwierząt (OLALA, RS 916.307.1), w
                                                           szczególności jego art. 21 (tolerancja,
                                                           pobieranie próbek, metody analizy i
                                                           transport), załącznik 1.2 pkt 15 (produkty ze
                                                           zwierząt lądowych) i pkt 16 (ryby, inne
                                                           zwierzęta morskie, pochodzące z nich
                                                           produkty i produkty uboczne) i załącznik 4.1
                                                           (substancje, których wprowadzanie do obrotu i
                                                           używanie jest ograniczone lub zabronione)
                                                        7. Rozporządzenie z dnia 25 maja 2011 r.
                                                           dotyczące eliminacji produktów ubocznych
                                                           pochodzenia         zwierzęcego       (OESPA;
                                                           RS 916.441.22).

PL                                                   13                                                  PL
 ---pagebreak---                          B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.   Unijnym laboratorium referencyjnym dla pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE)
          jest: Animal Health and Veterinary Laboratory Agency AHVLA Corporate Headquarters
          (Weybridge), Woodham Lane, New Haw, Addlestone, Surrey, KT15 3NB, Zjednoczone
          Królestwo. Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu
          działań związanych z wyznaczeniem tego laboratorium. Funkcje i zadania tego
          laboratorium określono w rozdziale B załącznika X do rozporządzenia (WE) nr 999/2001.
     2.   Zgodnie z art. 57 ustawy o epizootiach Szwajcaria dysponuje planem na wypadek sytuacji
          kryzysowych dotyczącym realizacji środków zwalczania TSE.
     3.   Zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 999/2001 w państwach członkowskich Unii
          Europejskiej każde zwierzę podejrzane o zakażenie TSE podlega urzędowemu
          ograniczeniu przemieszczania do czasu poznania wyników badań klinicznych i
          epidemiologicznych wykonywanych przez właściwy organ lub zostaje zabite w celu
          poddania go badaniu laboratoryjnemu pod kontrolą urzędową.
          Zgodnie z art.179b i 180a rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria wprowadza zakaz
          uboju zwierząt podejrzanych o zakażenie TSE. Zwierzęta podejrzane o zakażenie powinny
          być uśmiercone bez wycieku krwi i spalone, a ich mózg zbadany w szwajcarskim
          laboratorium referencyjnym dla TSE.
          Zgodnie z art. 10 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria dokonuje rejestracji pogłowia
          bydła przy pomocy jednolitego, czytelnego i stałego systemu identyfikacji
          umożliwiającego odnalezienie ich matki i ich pierwotnego stada oraz stwierdzenie, czy nie
          są potomstwem samic podejrzanych o zakażenie lub krów dotkniętych gąbczastą
          encefalopatią bydła.
          Zgodnie z art. 179c rozporządzenia o epizootiach najpóźniej na końcu fazy produkcji
          Szwajcaria dokonuje uboju zwierząt dotkniętych BSE, wszystkich zwierząt należących do
          gatunków bydła urodzonych w okresie jednego roku przed lub po urodzeniu zarażonego
          zwierzęcia i które w tym okresie należały do stada, a także bezpośredniego potomstwa
          zarażonych krów narodzonego w okresie dwóch lat przed diagnozą.
     4.   Zgodnie z art. 180b rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria uśmierca zwierzęta dotknięte
          trzęsawką, ich matki, ich zarażone bezpośrednio potomstwo oraz wszystkie inne owce i
          kozy należące do stada z wyjątkiem:
          –    owiec posiadających co najmniej 1 allel ARR i nie posiadających żadnego allela
               VRQ;
          –    zwierząt w wieku poniżej 2 miesięcy, przeznaczonych wyłącznie na ubój. Głowa i
               narządy jamy brzusznej tych zwierząt są usuwane zgodnie z przepisami
               rozporządzenia dotyczącego usuwania produktów ubocznych pochodzenia
               zwierzęcego (OESPA; RS 916.441.22).
          W drodze wyjątku, w przypadku ras o niewielkiej liczebności, można odstąpić od wybicia
          stada. W takim przypadku stado zostaje poddane urzędowemu nadzorowi
          weterynaryjnemu przez okres 2 lat, podczas którego dokonuje się badania klinicznego
          zwierząt z tego stada 2 razy w roku. Jeżeli w tym okresie zwierzęta zostaną przeznaczone
          do uśmiercenia, ich głowy włącznie z migdałkami będą przedmiotem analizy w
          laboratorium referencyjnym dla TSE.
          Środki te podlegają przeglądowi w zależności od wyników monitorowania sanitarnego
          zwierząt. W szczególności okres monitorowania zostaje przedłużony w razie wykrycia
          nowego przypadku choroby w obrębie stada.

PL                                            14                                               PL
 ---pagebreak---           W razie stwierdzenia BSE u owcy lub kozy Szwajcaria zobowiązuje się do wprowadzenia
          środków przewidzianych w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 999/2001.
     5.   Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 999/2001 państwa członkowskie Unii
          Europejskiej zabraniają używania przetworzonych białek zwierzęcych w żywieniu
          zwierząt hodowlanych utrzymywanych, tuczonych lub hodowanych do produkcji środków
          spożywczych. Państwa członkowskie Unii Europejskiej wprowadziły całkowity zakaz
          używania białek pochodzących od zwierząt w żywieniu przeżuwaczy.
          Zgodnie z art. 27 rozporządzenia dotyczącego eliminacji produktów ubocznych
          pochodzenia zwierzęcego (OESPA) Szwajcaria wprowadziła całkowity zakaz używania
          białek zwierzęcych w żywieniu zwierząt hodowlanych.
     6.   Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 999/2001 i rozdziałem A załącznika III do
          wspomnianego rozporządzenia państwa członkowskie Unii Europejskiej wdrażają roczny
          program monitoringu BSE. Plan ten zakłada stosowanie szybkiego testu BSE w
          odniesieniu do wszystkich sztuk bydła w wieku ponad 24 miesięcy poddanych ubojowi w
          trybie nagłym, padłych w gospodarstwie lub u których wykryto chorobę podczas inspekcji
          ante mortem oraz w odniesieniu do wszystkich zwierząt w wieku ponad 30 miesięcy
          poddanych ubojowi w celu spożycia przez ludzi.
          Szybkie testy BSE stosowane w Szwajcarii są wymienione w rozdziale C załącznika X
          do rozporządzenia (WE) nr 999/2001.
          Zgodnie z art. 176 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria obowiązkowo dokonuje
          szybkiego testu BSE w odniesieniu do wszystkich sztuk bydła w wieku ponad 48 miesięcy,
          które padły, zostały zabite w celu innym niż ubój lub zostały przywiezione do rzeźni chore
          lub po wypadku.
     7.   Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 999/2001 i rozdziałem A załącznika III do
          wspomnianego rozporządzenia państwa członkowskie Unii Europejskiej wdrażają roczny
          program monitorowania trzęsawki.
          Zgodnie z przepisami art. 177 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria wdrożyła program
          monitorowania TSE u owiec i kóz w wieku ponad 12 miesięcy. Zwierzęta poddane
          ubojowi w trybie nagłym, padłe w gospodarstwie lub u których wykryto chorobę podczas
          inspekcji ante mortem oraz zwierzęta poddane ubojowi w celu spożycia przez ludzi zostały
          zbadane w okresie od czerwca 2004 r. do lipca 2005 r. Wynik badania wszystkich próbek
          okazał się negatywny w odniesieniu do BSE; monitorowanie w oparciu o próbki pobrane
          od zwierząt podejrzanych o zakażenie, zwierząt poddanych ubojowi w trybie nagłym oraz
          zwierząt, które padły w gospodarstwie, jest kontynuowane.
          Uznanie podobieństwa przepisów prawnych dotyczących monitorowania TSE u owiec i
          kóz będzie rozpatrywane w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.
     8.   Informacje przewidziane w art. 6 i w rozdziale B załącznika III oraz w załączniku IV
          (3.III) do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 podlegają kompetencjom Wspólnego
          Komitetu Weterynaryjnego.
     9.   Przeprowadzenie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
          Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 21 rozporządzenia (WE) nr 999/2001
          oraz art. 57 ustawy o epizootiach.

                               C. INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE
     1.   Od 1 stycznia 2003 r. i zgodnie z rozporządzeniem z dnia 10 listopada 2004 r. dotyczącym
          przyznawania środków w celu pokrycia kosztów usunięcia produktów ubocznych

PL                                            15                                                PL
 ---pagebreak---             pochodzenia zwierzęcego (RS 916.407) Szwajcaria wdrożyła system zachęty finansowej
            na rzecz gospodarstw, w których rodzi się bydło, i rzeźni, w których jest ono poddawane
            ubojowi, o ile przestrzega się w nich procedur zgłaszania przemieszczania zwierząt
            przewidzianych przez obowiązujące przepisy.
     2.     Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 999/2001 i pkt 1 załącznika XI do wspomnianego
            rozporządzenia państwa członkowskie Unii Europejskiej usuwają i niszczą materiały
            szczególnego ryzyka (MRS).
            Na liście MRS usuwanych u bydła znajdują się: czaszka, z wyłączeniem żuchwy,
            zawierająca mózg i oczy, jak również rdzeń kręgowy bydła w wieku ponad dwunastu
            miesięcy; kręgosłup z wyłączeniem kręgów ogonowych, wyrostków kolczystych i
            poprzecznych kręgów szyjnych, piersiowych i lędźwiowych oraz grzebienia krzyżowego
            pośrodkowego wraz ze skrzydłami kości krzyżowej, ale włączając zwoje rdzeniowe i rdzeń
            kręgowy bydła w wieku powyżej dwudziestu czterech miesięcy; migdałki, jelita od
            dwunastnicy do odbytnicy oraz krezkę bydła w każdym wieku.
            Na liście MRS usuwanych u owiec i kóz znajdują się: czaszka zawierająca mózg i oczy,
            migdałki i rdzeń kręgowy owiec i kóz w wieku ponad dwunastu miesięcy, lub które mają
            stały siekacz wyrżnięty z dziąsła, jak również śledziona i jelito kręte owiec i kóz w każdym
            wieku.
            Zgodnie z art. 179d rozporządzenia o epizootiach i art. 4 rozporządzenia o środkach
            spożywczych pochodzenia zwierzęcego Szwajcaria wdrożyła politykę wycofywania MRS
            z łańcucha artykułów spożywczych przeznaczonych dla zwierząt i ludzi. Na liście MRS
            usuwanych u bydła znajdują się w szczególności: kręgosłup zwierząt w wieku ponad 30
            miesięcy, migdałki, jelita od dwunastnicy do odbytnicy oraz krezka zwierząt w każdym
            wieku.
            Zgodnie z art. 180c rozporządzenia o epizootiach i art. 4 rozporządzenia o środkach
            spożywczych pochodzenia zwierzęcego Szwajcaria wdrożyła politykę wycofywania MRS
            z łańcucha artykułów spożywczych przeznaczonych dla zwierząt i ludzi. Na liście MRS
            usuwanych u owiec i kóz znajdują się przede wszystkim: mózg niewyjęty z czaszki, rdzeń
            kręgowy z oponą twardą (dura mater) i migdałki zwierząt w wieku ponad 12 miesięcy lub
            u których wyrżnął się stały siekacz, śledziona i jelito kręte zwierząt w każdym wieku.
     3.     Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 i rozporządzenie
            Komisji (UE) nr 142/2011 określają przepisy sanitarne, które należy stosować do
            produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez
            ludzi w państwach członkowskich Unii Europejskiej.
            Zgodnie z art. 22 rozporządzenia dotyczącego usuwania produktów ubocznych
            pochodzenia zwierzęcego Szwajcaria spala produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego
            kategorii 1, łącznie z materiałami szczególnego ryzyka oraz zwierzętami, które padły w
            gospodarstwie.
     __________________
     +
            Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia
            21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych
            pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające
            rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1).
     ++
            Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2009 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania
            rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2011 określającego
            przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego,
            nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady

PL                                               16                                                 PL
 ---pagebreak---              97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli
             weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. L 54 z 26.2.2011, s. 1).
                                       IX. Choroba niebieskiego języka
                                          A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                     Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 2000/75/WE z dnia 20 listopada 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
      2000 r. ustanawiająca przepisy szczególne         (LFE, RS 916.40); w szczególności jej
      dotyczące kontroli i zwalczania choroby           artykuły 1-10 (cele zwalczania, środki
      niebieskiego języka (Dz.U. L 327 z 22.12.2000,    przeciwko wysoce zakaźnym chorobom
      s. 74)                                            epizootycznym) i 57 (techniczne przepisy
                                                        wykonawcze, współpraca międzynarodowa)
                                                     2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
                                                        epizootiach     (OFE;     RS 916.401),     w
                                                        szczególności jego artykuły 2 (wysoce
                                                        zakaźne choroby epizootyczne), 73 i 74
                                                        (czyszczenie, odkażanie, dezynsekcja), 77–98
                                                        (wspólne     przepisy   dotyczące     wysoce
                                                        zakaźnych chorób epizootycznych), 239–239h
                                                        (specyficzne środki dotyczące choroby
                                                        niebieskiego języka)
                                                     3. Rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2000 r. o
                                                        organizacji Federalnego Departamentu Spraw
                                                        Wewnętrznych (Org DFI; RS 172.212.1), w
                                                        szczególności jego art. 12 (laboratorium
                                                        referencyjne)

                             B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Unijnym laboratorium referencyjnym dla choroby niebieskiego języka jest: The Pirbright
             Institute, Pirbright Laboratory, Ash Road, Pirbright, Surrey, GU24 0NF, Zjednoczone
             Królestwo. Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu
             działań związanych z wyznaczeniem tego laboratorium. Funkcje i zadania tego
             laboratorium określono w rozdziale B załącznika II do dyrektywy 2000/75/WE.
     2.      Zgodnie z art. 97 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria dysponuje planem na wypadek
             sytuacji kryzysowych, który opublikowany jest na stronie internetowej Federalnego
             Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii.
     3.      Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
             Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 17 dyrektywy 2000/75/WE oraz art.
             57 ustawy o epizootiach.
                                          X. Choroby odzwierzęce
                                          A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                     Szwajcaria

PL                                                17                                                   PL
 ---pagebreak---       1. Rozporządzenie       (WE)     nr    2160/2003   1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
         Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17          (LFE; RS 916.40)
         listopada 2003 r. w sprawie zwalczania          2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
         salmonelli      i      innych     określonych      epizootiach     (OFE;     RS 916.401),      w
         odzwierzęcych czynników chorobotwórczych           szczególności jego art. 291-291e (przepisy
         przenoszonych przez żywność (Dz.U. L 325 z         szczególne dotyczące chorób odzwierzęcych)
         12.12.2003, s. 1)                               3. Ustawa federalna z dnia 9 października 1992
      2. Dyrektywa         2003/99/WE       Parlamentu      r. o środkach spożywczych i przedmiotach
         Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003      codziennego użytku (LDAl; RS 817.0)
         r. w sprawie monitorowania chorób               4. Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. o
         odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników            środkach spożywczych i przedmiotach
         chorobotwórczych, zmieniająca decyzję Rady         codziennego użytku (ODAlOUs, RS 817.02)
         90/424/EWG i uchylająca dyrektywę Rady
                                                         5. Rozporządzenie DFI z dnia 23 listopada 2005
         92/117/EWG (Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s.
                                                            r. dotyczące higieny (OHyg, RS 817.024.1)
         31)
                                                         6. Ustawa federalna z dnia 18 grudnia 1970 r. w
                                                            sprawie zwalczania chorób zakaźnych u ludzi
                                                            (ustawa o epidemiach; RS 818.101)
                                                         7. Rozporządzenie z dnia 13 stycznia 1999 r. o
                                                            zgłaszaniu chorób zakaźnych człowieka
                                                            (rozporządzenie o zgłaszaniu; RS 818.141.1)

                              B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Unijnymi laboratoriami referencyjnymi są:
             –     unijne laboratorium referencyjne ds. analizy i badań chorób odzwierzęcych
                   (Salmonelli):
                   Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM)
                   3720 BA Bithoven
                   Niderlandy
             –     unijne laboratorium referencyjne ds. monitorowania biotoksyn morskich:
                   Agencia española de seguridad alimentaría (AESA):
                   36200 Vigo
                   Hiszpania
             –     unijne laboratorium referencyjne ds. monitorowania bakteriologicznego i
                   wirusowego skażenia małż:
                   The laboratory of the Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science
                   (CEFAS) Weymouth
                   Dorset DT4 8UB
                   Zjednoczone Królestwo
             –     unijne laboratorium referencyjne ds. Listeria monocytogenes:
                   AFSSA – Laboratoire d’études et de recherches sur la qualité des aliments et sur les
                   procédés agroalimentaires (LERQAP)
                   94700 Maisons-Alfort
                   Francja
             –     unijne laboratorium referencyjne ds. gronkowców koagulazo-dodatnich, w tym
                   Staphylococccus aureus:
                   AFSSA – Laboratoire d’études et de recherches sur la qualité des aliments et sur les
                   procédés agroalimentaires (LERQAP)
                   94700 Maisons-Alfort
                   Francja

PL                                                  18                                                      PL
 ---pagebreak---              –     unijne laboratorium referencyjne ds. Escherichia coli, w tym werotoksycznych
                   szczepów E. Coli (VTEC):
                   Instituto Superiore di Sanità (ISS)
                   I-00161 Roma
                   Włochy
             –     unijne laboratorium referencyjne ds. Campylobacter:
                   Statens Veterinärmedicinska Anstalt (SVA)
                   751 89 Uppsala
                   Szwecja
             –     unijne laboratorium referencyjne ds. pasożytów (zwłaszcza włosienia (Trichinella),
                   tasiemca bąblowcowego (Echinococcus) i Anisakis):
                   Instituto Superiore di Sanità (ISS)
                   I-00161 Rzym
                   Włochy
             –     unijne laboratorium referencyjne ds. oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe:
                   Danmarks Fødevareforskning (DFVF)
                   1790 København V
                   Dania
     2.      Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu działań
             związanych z wyznaczeniem tych laboratoriów. Funkcje i zadania tych laboratoriów są
             przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
             z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu
             sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi
             zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1).
     3.      Corocznie do końca maja Szwajcaria przekazuje Komisji raport o tendencjach i źródłach
             chorób odzwierzęcych, odzwierzęcych czynników chorobotwórczych i oporności na środki
             przeciwdrobnoustrojowe, zawierający dane zebrane w trakcie minionego roku stosownie
             do art. 4, 7 i 8 dyrektywy 2003/99/WE. Raport ten obejmuje również informacje, o których
             mowa w art. 3 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2160/2003. Raport ten zostaje
             przekazany przez Komisję Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności w celu
             opublikowania raportu syntetycznego dotyczącego tendencji i źródeł chorób
             odzwierzęcych, odzwierzęcych czynników chorobotwórczych i oporności na środki
             przeciwdrobnoustrojowe w Unii Europejskiej.
                                             XI. Inne choroby
                                        A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                  Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 92/119/EWG z dnia 17 grudnia 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
      1992 r. wprowadzająca ogólne wspólnotowe          (LFE, RS 916.40); w szczególności jej
      środki zwalczania niektórych chorób zwierząt      artykuły 1-10 (cele zwalczania, środki
      i szczególne środki odnoszące się do choroby      przeciwko wysoce zakaźnym chorobom
      pęcherzykowej świń (Dz.U. L 62 z 15.3.1993, s.    epizootycznym) i 57 (techniczne przepisy
      69)                                               wykonawcze, współpraca międzynarodowa)
                                                     2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
                                                        epizootiach   (OFE;     RS 916.401),    w

PL                                               19                                                  PL
 ---pagebreak---                                                            szczególności jego artykuły 2 (wysoce
                                                           zakaźne     choroby       epizootyczne),     49
                                                           (manipulacja mikroorganizmami patogennymi
                                                           dla zwierząt), 73 i 74 (czyszczenie, odkażanie,
                                                           dezynsekcja), 77–98 (wspólne przepisy
                                                           dotyczące     wysoce      zakaźnych      chorób
                                                           epizootycznych), 104–105 (specyficzne środki
                                                           dotyczące choroby pęcherzykowej świń)
                                                        3. Rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2000 r. o
                                                           organizacji Federalnego Departamentu Spraw
                                                           Wewnętrznych (Org DFI; RS 172.212.1), w
                                                           szczególności jego art. 12 (laboratorium
                                                           referencyjne)

                             B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      W przypadkach wymienionych w art. 6 dyrektywy 92/119/EWG informacjami zajmuje się
             Wspólny Komitet Weterynaryjny.
     2.      Wspólnym laboratorium referencyjnym dla choroby pęcherzykowej świń jest: The
             Pirbright Institute, Pirbright Laboratory, Ash Road, Pirbright, Surrey, GU24 0NF,
             Zjednoczone Królestwo. Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie
             obciążona z tytułu działań związanych z wyznaczeniem tego laboratorium. Funkcje
             i zadania tego laboratorium określono w załączniku III do dyrektywy 92/119/EWG.
     3.      Zgodnie z art. 97 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria dysponuje planem na wypadek
             sytuacji kryzysowych. Ten plan na wypadek sytuacji kryzysowych stanowi przedmiot
             rozporządzenia wykonawczego o charakterze technicznym nr 95/65 wydanego przez
             Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii.
     4.      Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
             Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 22 dyrektywy 92/119/EWG oraz art.
             57 ustawy o epizootiach.
                                           XII. Zgłaszanie chorób
                                          A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                       Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 82/894/EWG z dnia 21 grudnia 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
      1982 r. w sprawie zgłaszania chorób zwierząt we    (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 11
      Wspólnocie (Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 58)       (obowiązek dochowania należytej staranności
                                                         i obowiązek ogłaszania) i art. 57 (techniczne
                                                         przepisy      wykonawcze,         współpraca
                                                         międzynarodowa)
                                                      2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
                                                         epizootiach (OFE; RS 916.401), w
                                                         szczególności jego artykuły 2–5 (choroby,
                                                         których dotyczy rozporządzenie), 59–65 i 291
                                                         (obowiązek ogłaszania, zgłaszanie), 292–299
                                                         (nadzór, wykonanie, pomoc administracyjna)

PL                                                 20                                                        PL
 ---pagebreak---                            B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     Komisja przy współpracy z Federalnym Urzędem Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii włącza
     Szwajcarię do systemu zgłaszania chorób zwierzęcych, który przewidziany jest w dyrektywie
     82/894/EWG.

PL                                           21                                           PL
 ---pagebreak---                                              ZAŁĄCZNIK II
     Dodatek 2 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:
                                               „Dodatek 2
                          Zdrowie zwierząt: wymiana i wprowadzanie do obrotu
                                       I. BYDŁO I TRZODA CHLEWNA
                                          A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                   Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
      1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych        epizootiach    (OFE;      RS 916.401),     w
      zwierząt      wpływających       na  handel    szczególności jego artykuły 27–31 (targi,
      wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną    wystawy), 34–37b (handel), 73 i 74
      (Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977)               (czyszczenie, odkażanie, dezynsekcja), 116–
                                                     121 (klasyczny i afrykański pomór świń),
                                                     135–141 (choroba Aujeszkyego), 150–157
                                                     (bruceloza bydła), 158–165 (gruźlica), 166–
                                                     169 (enzootyczna białaczka bydła), 170–174
                                                     (IBR/IPV),      175–181        (encefalopatie
                                                     gąbczaste), 186–189 (zakaźne zapalenie dróg
                                                     rodnych bydła), 207–211 (bruceloza świń),
                                                     301 (wydawanie zezwoleń dla jednostek
                                                     prowadzących          chów,        ośrodków
                                                     inseminacyjnych i banków nasienia, ośrodków
                                                     transferu zarodków, targów i innych
                                                     podobnych ośrodków i wydarzeń)
                                                  2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
                                                     dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
                                                     zwierząt     i    produktów      pochodzenia
                                                     zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)

                            B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Zgodnie z art. 301 akapit pierwszy lit. i) rozporządzenia o epizootiach weterynarz
             kantonalny przystępuje do wydawania zezwoleń dla jednostek prowadzących chów,
             targów i innych podobnych ośrodków i wydarzeń zdefiniowanych w art. 2 dyrektywy
             64/432/EWG. Do celów stosowania niniejszego załącznika, zgodnie z przepisami art. 11,
             12 i 13 dyrektywy 64/432/EWG, Szwajcaria ustanawia listę zatwierdzonych miejsc
             gromadzenia, przewoźników oraz pośredników.
     2.      Informacje przewidziane w art. 11 ust. 3 dyrektywy 64/432/EWG pozostają w gestii
             Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.
     3.      Do celów stosowania niniejszego załącznika uznaje się, iż Szwajcaria spełnia warunki
             przewidziane w załączniku A część II pkt 7 do dyrektywy 64/432/EWG w odniesieniu do
             brucelozy bydła. W celu utrzymania statusu pogłowia bydła oficjalnie wolnego od
             brucelozy Szwajcaria zobowiązuje się do spełnienia następujących warunków:
             a)    informacja o każdym zwierzęciu z gatunku bydła podejrzanym o to, iż jest zakażone
                   brucelozą, musi zostać przekazana właściwym organom, a zwierzę poddane

PL                                               22                                                  PL
 ---pagebreak---                oficjalnym testom wykrywającym brucelozę składającym się co najmniej z dwóch
               testów serologicznych z ustaleniem uzupełnienia, a także badaniu
               mikrobiologicznemu próbek pobranych w przypadku poronień;
          b)   w okresie podejrzenia, który trwa aż do uzyskania negatywnego wyniku badań
               przewidzianych w lit. a), zawiesza się status bydła oficjalnie wolnego od brucelozy
               dla całego pogłowia, do którego należy podejrzane zwierzę (lub zwierzęta)
               z odnośnego gatunku bydła.
          Szczegółowe informacje dotyczące zakażonych stad przekazywane są wraz z raportem
          epidemiologicznym Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. Jeżeli Szwajcaria nie
          wypełnia któregokolwiek z warunków przewidzianych w załączniku A część II pkt 7
          do dyrektywy 64/432/EWG, Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii
          bezzwłocznie powiadamia o tym Komisję. Wspólny Komitet Weterynaryjny rozpatrzy
          sytuację w celu przeglądu przepisów niniejszego ustępu.
     4.   Do celów stosowania niniejszego załącznika uznaje się, iż Szwajcaria spełnia warunki
          przewidziane w załączniku A część I pkt 4 do dyrektywy 64/432/EWG w odniesieniu do
          gruźlicy bydła. W celu utrzymania statusu pogłowia bydła oficjalnie wolnego od gruźlicy
          Szwajcaria zobowiązuje się do spełnienia następujących warunków:
          a)   wprowadza się system identyfikacyjny umożliwiający ustalenie stada pochodzenia
               każdej sztuki bydła;
          b)   każde zwierzę poddane ubojowi zostaje poddane kontroli post mortem, której
               dokonuje weterynarz urzędowy;
          c)   każde podejrzenie o gruźlicę dotyczące zwierzęcia żywego, martwego lub
               poddanego ubojowi jest zgłaszane właściwym organom;
          d)   w każdym przypadku właściwe organy przystępują do koniecznych badań, aby
               potwierdzić lub wykluczyć podejrzenie, łącznie z dotarciem do stad pochodzenia i
               stad przejściowych. Jeżeli podczas badania poubojowego lub w czasie uboju zostaną
               wykryte budzące podejrzenie o gruźlicę zmiany chorobowe, właściwe organy
               poddają te zmiany badaniom laboratoryjnym;
          e)   dla stad pochodzenia i stad przejściowych podejrzanych o zakażenie zawieszony
               zostaje status oficjalnie wolnych od gruźlicy, a zawieszenie utrzymane do czasu, gdy
               badania kliniczne lub laboratoryjne lub testy tuberkulinowe wykluczą istnienie
               gruźlicy bydła;
          f)   jeżeli testy tuberkulinowe, badania kliniczne lub laboratoryjne potwierdzą
               podejrzenie o gruźlicę, stadom pochodzenia i stadom przejściowym cofa się status
               pogłowia oficjalnie wolnego od gruźlicy;
          g)   status pogłowia oficjalnie wolnego od gruźlicy nie jest ustanowiony, dopóki
               wszystkie zwierzęta podejrzane o zakażenie nie zostaną wyeliminowane ze stada,
               pomieszczenia i sprzęt zdezynfekowane oraz, zgodnie z załącznikiem B do
               dyrektywy 64/432/EWG, dopóki wszystkie pozostałe zwierzęta w wieku powyżej
               sześciu tygodni nie zostaną poddane z wynikiem negatywnym co najmniej dwóm
               oficjalnym tuberkulinizacjom śródskórnym, przy czym pierwsza powinna zostać
               dokonana co najmniej sześć miesięcy po opuszczeniu stada przez zakażone zwierzę,
               zaś druga co najmniej sześć miesięcy po pierwszej.
          Szczegółowe informacje dotyczące zakażonych stad wraz z raportem epidemiologicznym
          są przekazywane Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. Jeżeli Szwajcaria nie
          wypełnia któregokolwiek z warunków przewidzianych w załączniku A część II pkt 4

PL                                           23                                                PL
 ---pagebreak---           akapit pierwszy do dyrektywy 64/432/EWG, Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i
          Weterynarii bezzwłocznie powiadamia o tym Komisję. Wspólny Komitet Weterynaryjny
          rozpatrzy sytuację w celu przeglądu przepisów niniejszego ustępu.
     5.   Do celów stosowania niniejszego załącznika uznaje się, iż Szwajcaria spełnia warunki
          przewidziane w załączniku D rozdział I część F do dyrektywy 64/432/EWG w odniesieniu
          do enzootycznej białaczki bydła. W celu utrzymania statusu pogłowia bydła oficjalnie
          wolnego od enzootycznej białaczki bydła Szwajcaria zobowiązuje się do spełnienia
          następujących warunków:
          a)   szwajcarskie pogłowie jest nadzorowane za pomocą kontroli próbek. Zakres próbek
               zostaje określony w taki sposób, by z prawdopodobieństwem 99 % móc stwierdzić,
               że mniej niż 0,2 % pogłowia jest zarażone enzootyczną białaczką bydła;
          b)   każde zwierzę poddane ubojowi musi zostać poddane kontroli post mortem, której
               dokonuje weterynarz urzędowy;
          c)   każde podejrzenie o zakażenie podczas badania klinicznego, badania poubojowego
               czy kontroli mięsa musi być przedmiotem zgłoszenia właściwym organom;
          d)   w razie podejrzenia lub stwierdzenia enzootycznej białaczki bydła stado, którego to
               dotyczy, traci aż do uchylenia okresu izolacji status oficjalnie wolnego od tej
               choroby;
          e)   okres izolacji zostaje uchylony, jeżeli, po wyeliminowaniu zarażonych zwierząt, a
               także, w odpowiednich przypadkach, ich cieląt, dwa badania serologiczne
               przeprowadzone w odstępie co najmniej 90 dni dały wynik negatywny.
          Jeżeli enzootyczna białaczka bydła zostanie stwierdzona u 0,2 % pogłowia, Federalny
          Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii bezzwłocznie informuje o tym Komisję.
          Wspólny Komitet Weterynaryjny rozpatrzy sytuację w celu przeglądu przepisów
          niniejszego ustępu.
     6.   Do celów stosowania niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria jest oficjalnie wolna
          od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy u bydła. Dla utrzymania tego statusu Szwajcaria
          zobowiązuje się do spełnienia następujących warunków:
          a)   szwajcarskie pogłowie jest nadzorowane za pomocą kontroli próbek. Zakres próbek
               zostaje określony w taki sposób, by z prawdopodobieństwem 99 % móc stwierdzić,
               że mniej niż 0,2 % stad jest zarażonych przez zakaźne zapalenie nosa i tchawicy u
               bydła;
          b)   byki hodowlane w wieku powyżej 24 miesięcy muszą co roku być poddawane
               badaniu serologicznemu;
          c)   informacja o każdym podejrzanym przypadku winna być zgłaszana właściwym
               organom, a zwierzę podejrzane o zakażenie należy poddać oficjalnym testom
               wykrywającym zakaźne zapalenie nosa i tchawicy u bydła, na które składają się
               próby wirologiczne lub serologiczne;
          d)   w razie podejrzenia lub stwierdzenia zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy u bydła,
               stado, którego to dotyczy, traci aż do uchylenia okresu izolacji status oficjalnie
               wolnego od tej choroby;
          e)   okres izolacji zostaje uchylony, jeżeli badanie serologiczne dokonane najwcześniej
               30 dni po wyeliminowaniu zarażonych zwierząt przyniosło wynik negatywny.
          W związku z uznaniem statusu Szwajcarii przepisy decyzji Komisji 2004/558/WE+ stosuje
          się odpowiednio.

PL                                            24                                                PL
 ---pagebreak---            Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii bezzwłocznie informuje
           Komisję o wszelkich zmianach warunków mających wpływ na uznanie statusu. Wspólny
           Komitet Weterynaryjny rozpatrzy sytuację w celu przeglądu przepisów niniejszego ustępu.
     7.    Do celów stosowania niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria jest oficjalnie wolna
           od choroby Aujeszkyego. Dla utrzymania tego statusu Szwajcaria zobowiązuje się do
           spełnienia następujących warunków:
           a)   szwajcarskie pogłowie jest nadzorowane za pomocą kontroli próbek. Zakres próbek
                zostaje określony w taki sposób, by z prawdopodobieństwem 99 % móc stwierdzić,
                że mniej niż 0,2 % pogłowia jest zarażone chorobą Aujeszkyego;
           b)   informacja o każdym podejrzanym przypadku winna być zgłaszana właściwym
                organom, a każdy podejrzany przypadek winien być poddany oficjalnym testom
                wykrywającym chorobę Aujeszkyego, na które składają się próby wirologiczne lub
                serologiczne;
           c)   w razie podejrzenia lub stwierdzenia choroby Aujeszkyego, stado, którego to
                dotyczy, traci aż do uchylenia okresu izolacji status oficjalnie wolnego od tej
                choroby;
           d)   okres izolacji zostaje uchylony, jeżeli, po wyeliminowaniu zarażonych zwierząt,
                dwie próby serologiczne wykonane w odstępie co najmniej 21 dni na wszystkich
                zwierzętach reproduktorach i na reprezentatywnej liczbie zwierząt tucznych dały
                wynik negatywny.
           W związku z uznaniem statusu Szwajcarii przepisy decyzji Komisji 2008/185/WE++
           stosuje się odpowiednio.
           Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii bezzwłocznie informuje
           Komisję o wszelkich zmianach warunków mających wpływ na uznanie statusu. Wspólny
           Komitet Weterynaryjny rozpatrzy sytuację w celu przeglądu przepisów niniejszego ustępu.
     8.    W odniesieniu do wirusowego zapalenia żołądka i jelit u świń (TGE) oraz syndromu
           rozrodczo-oddechowego świń (PRRS) kwestia ewentualnych dodatkowych gwarancji
           zostanie jak najszybciej rozpatrzona przez Wspólny Komitet Weterynaryjny. Komisja
           informuje Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii o rozwoju sytuacji w
           tej kwestii.
     9.    W Szwajcarii za oficjalną kontrolę tuberkulin w rozumieniu punktu 4 załącznika B do
           dyrektywy 64/432/EWG odpowiada Bakteriologiczny Instytut Weterynaryjny
           Uniwersytetu w Zurychu.
     10.   W Szwajcarii za oficjalną kontrolę antygenów (bruceloza) w rozumieniu załącznika C
           część A punkt 4 do dyrektywy 64/432/EWG odpowiada Ośrodek chorób odzwierzęcych,
           chorób bakteryjnych zwierząt i oporności na antybiotyki (Centre pour les zoonoses, les
           maladies bactériennes chez l'animal et la résistance aux antibiotiques – ZOBA).
     11.   Bydło i trzoda chlewna stanowiące przedmiot wymiany między państwami członkowskimi
           Unii Europejskiej a Szwajcarią muszą posiadać świadectwa zdrowia zgodne ze wzorami
           zamieszczonymi w załączniku F do dyrektywy 64/432/EWG. Stosuje się następujące
           dostosowania:
           –    wzór 1 świadectwa w sekcji C zostaje zmieniony jak następuje:
                –     w punkcie 4 dotyczącym dodatkowych gwarancji tiret zostają uzupełnione w
                      następujący sposób:
                      „–    choroba: zakaźne zapalenie nosa i tchawicy u bydła,

PL                                             25                                                PL
 ---pagebreak---                           –     zgodnie z decyzją Komisji 2004/558/WE, której postanowienia stosuje
                                się odpowiednio;”,
             –     wzór 2 świadectwa w sekcji C zostaje zmieniony jak następuje:
                   –      w punkcie 4 dotyczącym dodatkowych gwarancji tiret zostają uzupełnione w
                          następujący sposób:
                          „–    choroba Aujeszkyego,
                          –     zgodnie z decyzją Komisji 2008/185/WE, której postanowienia stosuje
                                się odpowiednio;”.
     12.     Do celów stosowania niniejszego załącznika bydło będące przedmiotem wymiany między
             państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią musi posiadać uzupełniające
             świadectwa zdrowia zawierające następujące oświadczenia sanitarne:
             –     Bydło:
                   –      jest identyfikowane za pomocą stałego systemu identyfikacji umożliwiającego
                          odtworzenie jego pochodzenia wstecz do matki oraz stada pochodzenia, a także
                          umożliwiającego stwierdzenie, że nie jest bezpośrednim potomstwem samic
                          podejrzanych o gąbczastą encefalopatię lub dotkniętych nią urodzonych w
                          ciągu dwóch lat poprzedzających diagnozę;
                   –      nie pochodzi ze stada, w którym badany jest przypadek podejrzenia o
                          zakażenie gąbczastą encefalopatią bydła;
                   –      urodziło się po 1 czerwca 2001 r.”.
                                             II. OWCE I KOZY
                                          A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                       Unia Europejska                                  Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 91/68/EWG z dnia 28 stycznia 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
      1991 r. w sprawie wymogów zdrowotnych            epizootiach    (OFE;      RS 916.401),      w
      zwierząt           regulujących        handel    szczególności      artykuły 27–31      (targi,
      wewnątrzwspólnotowy          owcami i kozami     wystawy), 34–37b (handel), 73 i 74
      (Dz.U. L 46 z 19.2.1991, s. 19)                  (czyszczenie, odkażanie, dezynsekcja), 142–
                                                       149 (wścieklizna), 158–165 (gruźlica), 180–
                                                       180c (trzęsawka), 190–195 (bruceloza owiec i
                                                       kóz), 196–199 (zakaźna bezmleczność kóz i
                                                       owiec), 217–221 (wirusowe zapalenia stawów
                                                       i mózgu kóz), 233–236 (bruceloza tryka), 301
                                                       (wydawanie     zezwoleń      dla    jednostek
                                                       prowadzących          chów,        ośrodków
                                                       inseminacyjnych i banków nasienia, ośrodków
                                                       transferu zarodków, targów i innych
                                                       podobnych ośrodków i wydarzeń)
                                                    2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
                                                       dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
                                                       zwierząt     i    produktów      pochodzenia
                                                       zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)

PL                                                 26                                                   PL
 ---pagebreak---                             B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
             Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 11 dyrektywy 91/68/EWG oraz art.
             57 ustawy o epizootiach.
             W razie pojawienia się lub nawrotu brucelozy owiec i kóz Szwajcaria powiadomi Wspólny
             Komitet Weterynaryjny celem wprowadzenia koniecznych środków w zależności od
             rozwoju sytuacji.
     2.      Do celów stosowania niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria jest oficjalnie wolna
             od brucelozy owiec i kóz. W celu utrzymania tego statusu Szwajcaria zobowiązuje się do
             wdrożenia środków przewidzianych w załączniku A rozdział I część II pkt 2 do dyrektywy
             91/68/EWG.
     3.      Owce i kozy stanowiące przedmiot wymiany między państwami członkowskimi Unii
             Europejskiej a Szwajcarią muszą posiadać świadectwa zdrowia zgodne ze wzorami
             zamieszczonymi w załączniku E do dyrektywy 91/68/EWG.
                                            III. KONIOWATE
                                        A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                    Unia Europejska                                   Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 2009/156/WE z dnia 30 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
      listopada 2009 r. w sprawie warunków             epizootiach    (OFE;     RS 916.401),   w
      zdrowotnych       zwierząt,      regulujących    szczególności jego artykuły 112–112f
      przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny     (afrykański pomór koni), 204–206 (zaraza
      koniowatych z państw trzecich (Dz.U. L 192 z     stadnicza, wirusowe zapalenie mózgu i
      23.7.2010, s. 1)                                 rdzenia koni, niedokrwistość zakaźna,
                                                       nosacizna), 240–244 (zakaźne zapalenie
                                                       macicy u klaczy)
                                                    2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
                                                       dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
                                                       zwierząt    i    produktów     pochodzenia
                                                       zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)

                            B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Do celów stosowania art. 3 dyrektywy 2009/156/WE informacjami zajmuje się Wspólny
             Komitet Weterynaryjny.
     2.      Do celów stosowania art. 6 dyrektywy 2009/156/WE informacjami zajmuje się Wspólny
             Komitet Weterynaryjny.
     3.      Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
             Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 10 dyrektywy 2009/156/WE oraz art.
             57 ustawy o epizootiach.
     4.      Przepisy załączników II i III do dyrektywy 2009/156/WE stosuje się odpowiednio w
             odniesieniu do Szwajcarii.
                                      IV. DRÓB I JAJA WYLĘGOWE
                                        A. PRAWODAWSTWO*

PL                                               27                                                 PL
 ---pagebreak---      *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                    Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 2009/158/WE z dnia 30 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
      listopada 2009 r. w sprawie warunków               epizootiach    (OFE;     RS 916.401),     w
      zdrowotnych zwierząt, regulujących handel          szczególności jego artykuły 25 (transport),
      wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw             122–125 (grypa ptaków i rzekomy pomór
      trzecich drobiu i jaj wylęgowych (Dz.U. L 343 z    drobiu), 255–261 (Salmonella spp.), 262–265
      22.12.2009, s. 74)                                 (zakaźne zapalenie krtani i tchawicy u
                                                         ptaków)
                                                      2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
                                                         dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
                                                         zwierząt    i    produktów     pochodzenia
                                                         zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)

                             B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Do celów stosowania art. 3 dyrektywy 2009/158/WE uznaje się, iż Szwajcaria dysponuje
             planem precyzującym środki, jakie zamierza zastosować w celu zatwierdzenia swoich
             zakładów.
     2.      Dla celów art. 4 dyrektywy 2009/158/WE krajowym laboratorium referencyjnym dla
             Szwajcarii jest Instytut Bakteriologii Weterynaryjnej (Institut de bactériologie vétérinaire)
             Uniwersytetu w Bernie.
     3.      W art. 8 ust. 1 lit. a) ppkt (i) dyrektywy 2009/158/WE warunek pobytu stosuje się
             odpowiednio do Szwajcarii.
     4.      W przypadku wysyłki jaj wylęgowych do Unii Europejskiej organy szwajcarskie
             zobowiązują się do przestrzegania zasad dotyczących znakowania ustanowionych w
             rozporządzeniu Komisji (WE) nr 617/2008+++.
     5.      W art. 10 lit. a) dyrektywy 2009/158/WE warunek pobytu stosuje się odpowiednio do
             Szwajcarii.
     6.      W art. 11 lit. a) dyrektywy 2009/158/WE warunek pobytu stosuje się odpowiednio do
             Szwajcarii.
     7.      W art. 14 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2009/158/WE warunek pobytu stosuje się odpowiednio
             do Szwajcarii.
     8.      Do celów stosowania niniejszego załącznika uznaje się, iż Szwajcaria spełnia warunki art.
             15 ust. 2 dyrektywy 2009/158/WE w odniesieniu do rzekomego pomoru drobiu, i w
             związku z tym dysponuje statusem „obszaru zwolnionego ze szczepień przeciwko
             rzekomemu pomorowi drobiu”. Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii
             bezzwłocznie informuje Komisję o wszelkich zmianach warunków mających wpływ na
             uznanie statusu. Wspólny Komitet Weterynaryjny rozpatrzy sytuację w celu przeglądu
             przepisów niniejszego ustępu.
     9.      W art. 18 dyrektywy 2009/158/WE odniesienia do nazwy państwa członkowskiego stosuje
             się odpowiednio do Szwajcarii.
     10.     Drób i jaja wylęgowe stanowiące przedmiot wymiany między państwami członkowskimi
             Unii Europejskiej a Szwajcarią muszą posiadać świadectwa zdrowia zgodne ze wzorami
             zamieszczonymi w załączniku IV do dyrektywy 2009/158/WE.

PL                                                28                                                   PL
 ---pagebreak---      11.     W przypadku wywozu ze Szwajcarii do Finlandii lub Szwecji organy szwajcarskie
             zobowiązują się dostarczać odnośnie do salmonelli wszelkich gwarancji przewidzianych w
             przepisach Unii Europejskiej.
                           V. ZWIERZĘTA I PRODUKTY AKWAKULTURY
                                        A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                    Unia Europejska                                   Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
      października 2006 r. w sprawie wymogów w    epizootiach (OFE; RS 916.401), w
      zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i     szczególności jego artykuły 3–5 (choroby
      produktów akwakultury oraz zapobiegania     epizootyczne,       których           dotyczy
      niektórym chorobom zwierząt wodnych i       rozporządzenie),     21–23        (rejestracja
      zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z       gospodarstw akwakultury, kontrola inwentarza
      24.11.2006, s. 14)                          i inne obowiązki, monitorowanie sanitarne),
                                                  61 (zobowiązania osób uprawnionych do
                                                  połowu ryb i organów odpowiedzialnych za
                                                  monitorowanie połowów), 62–76 (ogólne
                                                  środki zwalczania      choroby), 277–290
                                                  (wspólne i specyficzne środki dotyczące
                                                  chorób zwierząt wodnych, laboratorium
                                                  diagnostyczne)
                                               2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
                                                  dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
                                                  zwierząt    i    produktów      pochodzenia
                                                  zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)
                                               3. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
                                                  dotyczące przywozu i tranzytu drogą lotniczą
                                                  zwierząt pochodzących z krajów trzecich
                                                  (OITA; RS 916.443.12)

                            B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Do celów stosowania niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria jest oficjalnie wolna
             od zakaźnej anemii łososia oraz zakażeń wywoływanych przez Marteilia refringens i
             Bonamia ostreae.
     2.      Decyzję o ewentualnym zastosowaniu art. 29, 40, 41, 43, 44 i 50 dyrektywy 2006/88/WE
             podejmuje Wspólny Komitet Weterynaryjny.
     3.      Warunki dotyczące zdrowia zwierząt do celu wprowadzenia do obrotu ozdobnych zwierząt
             wodnych, zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, w tym do
             obszarów przejściowych, do łowisk typu „wpuść i złów” i do otwartych obiektów, w
             których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, oraz do odnowy populacji, a także zwierząt
             akwakultury i produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez
             ludzi określone zostały w art. 4–9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1251/2008++++.
     4.      Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
             Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 58 dyrektywy 2006/88/WE oraz art.
             57 ustawy o epizootiach.

PL                                               29                                                PL
 ---pagebreak---                                   VI. ZARODKI BYDŁA DOMOWEGO
                                         A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                   Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
      1989 r. w sprawie warunków zdrowotnych           epizootiach     (OFE;     RS 916.401),    w
      zwierząt,           regulujących       handel    szczególności jego art. 56–58a (przenoszenie
      wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw        zarodków)
      trzecich zarodków bydła domowego (Dz.U. L 302 2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
      z 19.10.1989, s. 1)                              dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
                                                       zwierząt    i     produktów     pochodzenia
                                                       zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)

                             B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
             Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 15 dyrektywy 89/556/EWG oraz art.
             57 ustawy o epizootiach.
     2.      Zarodki bydła domowego będące przedmiotem wymiany między państwami
             członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią muszą posiadać świadectwa zdrowia
             zgodne ze wzorem znajdującym się w załączniku C do dyrektywy 89/556/EWG.
                                         VII. NASIENIE BYDŁA
                                         A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                   Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 88/407/EWG z dnia 14 czerwca 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
      1988 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt    epizootiach    (OFE;     RS 916.401),   w
      wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym              szczególności jego art. 51–55a (sztuczna
      oraz w przywozie nasienia bydła domowego            inseminacja)
      (Dz.U. L 194 z 22.7.1988, s. 10)                 2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
                                                          dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
                                                          zwierząt     i   produktów     pochodzenia
                                                          zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)

                             B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Do celów stosowania art. 4 ust. 2 dyrektywy 88/407/EWG odnotowuje się, że we
             wszystkich ośrodkach w Szwajcarii znajdują się wyłącznie zwierzęta, których wynik badań
             (test seroneutralizacji lub test ELISA) był negatywny.
     2.      Informacje przewidziane w art. 5 ust. 2 dyrektywy 88/407/EWG pozostają w gestii
             Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.
     3.      Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
             Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 16 dyrektywy 88/407/EWG oraz art.
             57 ustawy o epizootiach.

PL                                                30                                                   PL
 ---pagebreak---      4.      Nasienie bydła będące przedmiotem wymiany między państwami członkowskimi Unii
             Europejskiej a Szwajcarią musi posiadać świadectwa zdrowia zgodne ze wzorem
             znajdującym się w załączniku D do dyrektywy 88/407/EWG.
                                 VIII. NASIENIE TRZODY CHLEWNEJ
                                         A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                   Szwajcaria
      Dyrektywa Rady 90/429/EWG z dnia 26 czerwca 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
      1990 r. ustanawiająca warunki sanitarne odnośnie epizootiach   (OFE;    RS 916.401),     w
      do zwierząt mające zastosowanie w handlu         szczególności jego art. 51–55a (sztuczna
      wewnątrzwspólnotowym       nasieniem      trzody inseminacja)
      chlewnej oraz w przywozie (Dz.U. L 224 z 2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
      18.8.1990, s. 62)                                dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
                                                       zwierząt    i   produktów      pochodzenia
                                                       zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)

                             B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Informacje przewidziane w art. 5 ust. 2 dyrektywy 90/429/EWG pozostają w gestii
             Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.
     2.      Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
             Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 16 dyrektywy 90/429/EWG oraz art.
             57 ustawy o epizootiach.
     3.      Nasienie trzody chlewnej będące przedmiotem wymiany między państwami
             członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią musi posiadać świadectwa zdrowia zgodne
             ze wzorem znajdującym się w załączniku D do dyrektywy 90/429/EWG.
                                           IX. INNE GATUNKI
                                         A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                   Szwajcaria
      1. Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
         1992 r. ustanawiająca wymagania dotyczące       epizootiach    (OFE;    RS 916.401),     w
         zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz    szczególności jego artykuły 51–55a
         do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek        (sztuczna     inseminacja)    i     56–58a
         jajowych       i   zarodków      nieobjętych    (przenoszenie zarodków)
         wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt
                                                      2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
         ustanowionymi w szczególnych zasadach
                                                         dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
         Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I
                                                         zwierząt    i    produktów      pochodzenia
         do dyrektywy 90/425/EWG (Dz.U. L 268 z
                                                         zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)
         14.9.1992, s. 54)
      2. Rozporządzenie     (WE)      nr     998/2003
         Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26
         maja 2003 r. w sprawie wymogów
         dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych

PL                                                31                                                   PL
 ---pagebreak---           do przemieszczania zwierząt domowych o
          charakterze niehandlowym, i zmieniające
          dyrektywę Rady 92/65/EWG (Dz.U. L 146 z
          13.6.2003, s. 1)

                              B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Do celów niniejszego załącznika niniejszy punkt obejmuje wymianę zwierząt żywych
             nieobjętych przepisami pkt I–V oraz nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych
             przepisami pkt VI–VIII.
     2.      Unia Europejska i Szwajcaria zobowiązują się do tego, by wymiana zwierząt żywych,
             nasienia, komórek jajowych i zarodków, o których mowa w punkcie 1, nie była zakazana
             lub ograniczona z innych powodów nadzoru sanitarnego niż te, które wynikają z
             zastosowania niniejszego załącznika, w szczególności z powodu środków ochronnych
             wprowadzonych ewentualnie na podstawie art. 20.
     3.      Kopytne innych gatunków niż te, o których mowa w punktach I, II i III, będące
             przedmiotem wymiany między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią
             muszą posiadać świadectwa zdrowia zgodne ze wzorem znajdującym się w pierwszej
             części załącznika E część I do dyrektywy 92/65/EWG, uzupełnione zaświadczeniem
             znajdującym się w art. 6 część A pkt 1 lit. e) dyrektywy 92/65/EWG.
     4.      Zajęczaki będące przedmiotem wymiany między państwami członkowskimi Unii
             Europejskiej a Szwajcarią muszą posiadać świadectwa zdrowia zgodne ze wzorem
             znajdującym się w pierwszej części załącznika E do dyrektywy 92/65/EWG, ewentualnie
             uzupełnione zaświadczeniem znajdującym się w art. 9 ust. 2 akapit drugi dyrektywy
             92/65/EWG.
             Przedmiotowe zaświadczenie może zostać dostosowane przez organy szwajcarskie tak, aby
             odpowiadało ono in extenso wymogom art. 9 dyrektywy 92/65/EWG.
     5.      Informacje przewidziane w art. 9 ust. 2 akapit czwarty dyrektywy 92/65/EWG pozostają w
             gestii Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.
     6.      a)      Wysyłka psów i kotów z terytorium Unii Europejskiej do Szwajcarii podlega
                     wymogom art. 10 ust. 2 dyrektywy 92/65/EWG.
             b)      Obowiązującym systemem identyfikacji jest system przewidziany w rozporządzeniu
                     (UE) nr 576/2013. Stosowanym paszportem jest paszport przewidziany w części 3
                     załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 577/2013.
             +++++
                     Ważność szczepienia przeciw wściekliźnie, a w stosownym przypadku ponownego
                     szczepienia, jest określana zgodnie z załącznikiem III do rozporządzenia (UE) nr
                     576/2013++++++.
     7.      Nasienie, komórki jajowe i zarodki pochodzące od owiec i kóz będące przedmiotem
             wymiany między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią muszą
             posiadać świadectwa zdrowia przewidziane w decyzji Komisji 2010/470/UE+++++++.
     8.      Nasienie zwierząt z rodziny koniowatych będące przedmiotem wymiany między
             państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią musi posiadać świadectwo
             zdrowia przewidziane w decyzji 2010/470/UE.
     9.      Komórki jajowe i zarodki zwierząt z rodziny koniowatych będące przedmiotem wymiany
             między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią muszą posiadać
             świadectwa zdrowia przewidziane w decyzji 2010/470/UE.

PL                                                32                                             PL
 ---pagebreak---      10.     Komórki jajowe i zarodki trzody chlewnej będące przedmiotem wymiany między
             państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią muszą posiadać świadectwa
             zdrowia przewidziane w decyzji 2010/470/UE.
     11.     Roje pszczół (ule lub królowe z pszczołami towarzyszącymi) będące przedmiotem
             wymiany między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią muszą
             posiadać świadectwa zdrowia zgodne ze wzorem znajdującym się w drugiej części
             załącznika E do dyrektywy 92/65/EWG.
     12.     Zwierzęta, nasienie, zarodki i komórki jajowe pochodzące od podmiotów, instytutów lub
             ośrodków zatwierdzonych zgodnie z załącznikiem C do dyrektywy 92/65/EWG będące
             przedmiotem wymiany między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią
             muszą posiadać świadectwa zdrowia zgodne ze wzorem znajdującym się w trzeciej części
             załącznika E do dyrektywy 92/65/EWG.
     13.     Do celów stosowania art. 24 dyrektywy 92/65/EWG informacje przewidziane w ust. 2
             przedmiotowego artykułu pozostają w gestii Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.
      X. PRZEMIESZCZANIE O CHARAKTERZE NIEHANDLOWYM ZWIERZĄT DOMOWYCH
                                        A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                    Unia Europejska                                   Szwajcaria
      Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
      (UE) nr 576/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w dotyczące przywozu zwierząt domowych (OIAC;
      sprawie    przemieszczania        o  charakterze RS 916.443.14)
      niehandlowym      zwierząt      domowych    oraz
      uchylające rozporządzenie (WE) nr 998/2003
      (Dz.U. L 178 z 28.6.2013, s. 1)

                            B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.      Obowiązującym systemem znakowania jest system przewidziany w rozporządzeniu (UE)
             nr 576/2013.
     2.      Ważność szczepienia przeciw wściekliźnie, a w stosownym przypadku ponownego
             szczepienia, jest określana zgodnie z załącznikiem III do rozporządzenia (UE) nr
             576/2013.
     3.      Stosowanym wzorem paszportu jest wzór przewidziany w części 3 załącznika III do
             rozporządzenia (UE) nr 577/2013. Dodatkowe wymogi dotyczące paszportu określone są
             w części 4 załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 577/2013.
     4.      Do celów niniejszego dodatku przepisy rozdziału II rozporządzenia (UE) nr 576/2013
             stosuje się odpowiednio do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt
             domowych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią. Kontrole
             dokumentów i kontrole tożsamości wymagane w przypadku przemieszczania o charakterze
             niehandlowym zwierząt domowych do Szwajcarii z państwa członkowskiego Unii
             Europejskiej przeprowadzane są zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 576/2013.
     __________________
      +
                Decyzja Komisji 2004/558/WE z dnia 15 lipca 2004 r. wdrażająca dyrektywę Rady
                64/432/EWG w sprawie dodatkowych gwarancji dla handlu wewnątrzwspólnotowego bydłem
                odnoszących się do zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła i zatwierdzenia programów

PL                                               33                                                PL
 ---pagebreak---                zwalczania przedstawionych przez państwa członkowskie (Dz.U. L 249 z 23.7.2004, s. 20).
     ++
               Decyzja Komisji 2008/185/WE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie dodatkowych gwarancji w
               wewnątrzwspólnotowym handlu trzodą chlewną odnoszących się do choroby Aujeszkyego
               oraz kryteriów przekazywania informacji o tej chorobie (Dz.U. L 59 z 4.3.2008, s. 19).
     +++
               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 617/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r. ustanawiające
               szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w zakresie norm
               handlowych w odniesieniu do jaj wylęgowych i piskląt drobiu hodowlanego (Dz.U. L 168 z
               28.6.2008, s. 5).
     ++++
               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażające dyrektywę
               Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do
               wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów
               akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków-wektorów (Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s.
               41).
     +++++
               Decyzja Komisji 2003/803/WE z dnia 26 listopada 2003 r. ustanawiająca wzór paszportu do
               celu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania psów, kotów i fretek (Dz.U. L 312 z
               27.11.2003, s. 1).
     ++++++
               Decyzja Komisji 2005/91/WE z dnia 2 lutego 2005 r. ustanawiająca okres, po którym
               szczepienie przeciwko wściekliźnie uważa się za ważne (Dz.U. L 31 z 4.2.2005, s. 61).
     +++++++
               Decyzja Komisji 2010/470/UE z dnia 26 sierpnia 2010 r. ustanawiająca wzory świadectw
               zdrowia w wewnątrzunijnym handlu nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami zwierząt z
               rodziny koniowatych, owiec i kóz, a także komórkami jajowymi i zarodkami świń (Dz.U. L
               228 z 31.8.2010, s. 15).”.

PL                                              34                                                 PL
 ---pagebreak---                                            ZAŁĄCZNIK III
     Dodatek 3 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:
                                              „Dodatek 3
                      Przywóz żywych zwierząt, ich nasienia, komórek jajowych
                                  i zarodków z państw trzecich
                              I. UNIA EUROPEJSKA — PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.

     A.      Kopytne oprócz koniowatych
             Dyrektywa Rady 2004/68/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. ustanawiająca warunki zdrowia
             zwierząt regulujące przywóz do oraz tranzyt przez terytorium Wspólnoty niektórych
             żywych zwierząt kopytnych, zmieniająca dyrektywy 90/426/EWG oraz 92/65/EWG i
             uchylająca dyrektywę 72/462/EWG (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 320).
     B.      Koniowate
             Dyrektywa Rady 2009/156/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków
             zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny
             koniowatych z państw trzecich (Dz.U. L 192 z 23.7.2010, s. 1).
     C.      Drób i jaja wylęgowe
             Dyrektywa Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków
             zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw
             trzecich drobiu i jaj wylęgowych (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 74).
     D.      Zwierzęta akwakultury
             Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w
             zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania
             niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z
             24.11.2006, s. 14).
     E.      Zarodki bydła
             Dyrektywa Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1989 r. w sprawie warunków
             zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw
             trzecich zarodków bydła domowego (Dz.U. L 302 z 19.10.1989, s. 1).
     F.      Nasienie bydła
             Dyrektywa Rady 88/407/EWG z dnia 14 czerwca 1988 r. ustanawiająca warunki
             zdrowotne zwierząt wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz w przywozie
             nasienia bydła domowego (Dz.U. L 194 z 22.7.1988, s. 10).
     G.      Nasienie trzody chlewnej
             Dyrektywa Rady 90/429/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiająca warunki sanitarne
             odnośnie do zwierząt mające zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym nasieniem
             trzody chlewnej oraz w przywozie (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 62).

PL                                             35                                            PL
 ---pagebreak---      H.   Inne zwierzęta żywe
          1.   Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiająca wymagania
               dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt,
               nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi
               zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych
               w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54).
          2.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia 12
               czerwca 2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt
               domowych oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 998/2003 (Dz.U. L 178 z
               28.6.2013, s. 1).
     I.   Pozostałe przepisy szczegółowe
          1.   Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania
               w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym,
               tyreostatycznym i ß-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG,
               88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3).
          2.   Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków
               monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w
               produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i
               86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U L 125 z 23.5.1996, s.
               10).
                            II. SZWAJCARIA — PRAWODAWSTWO*
     *    O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
          odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
          grudnia 2014 r.

     1.   Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE) (RS 916.40).
     2.   Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401).
     3.   Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
          zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10).
     4.   Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i tranzytu drogą lotniczą
          zwierząt pochodzących z krajów trzecich (OITA; RS 916.443.12).
     5.   Rozporządzenie z dnia 27 sierpnia 2008 r. dotyczące przywozu i tranzytu drogą lotniczą
          produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z krajów trzecich (OITPA;
          RS 916.443.13).
     6.   Rozporządzenie Federalnego Departamentu Spraw Wewnętrznych (DFI) z dnia 16 maja
          2007 r. dotyczące kontroli przywozu i tranzytu zwierząt i produktów pochodzenia
          zwierzęcego (rozporządzenie dotyczące kontroli OITE; RS 916.443.106).
     7.   Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu zwierząt domowych
          (OIAC; RS 916.443.14).
     8.   Rozporządzenie z dnia 18 sierpnia 2004 r. dotyczące weterynaryjnych produktów
          leczniczych (OmédV; RS 812.212.27).
     9.   Rozporządzenie z dnia 30 października 1985 r. w sprawie opłat pobieranych Federalny
          Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii (rozporządzenie w sprawie opłat OSAV;
          RS 916.472).

PL                                            36                                            PL
 ---pagebreak---                             III. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii stosuje, równolegle do właściwych
     organów państw członkowskich Unii Europejskiej, warunki przywozu, o których mowa w aktach
     prawnych wymienionych w punkcie I niniejszego dodatku, środki wykonawcze oraz wykazy
     zakładów, z których przywóz jest dozwolony. Powyższe zobowiązanie obejmuje wszystkie
     odpowiednie akty prawne niezależnie od daty ich przyjęcia.
     Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii może przyjąć bardziej restrykcyjne środki
     i wymagać dodatkowych gwarancji. W celu wypracowania właściwych rozwiązań w ramach
     Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego będą się odbywać konsultacje.
     Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii oraz państwa członkowskie Unii
     Europejskiej powiadamiają się nawzajem o szczegółowych warunkach przywozu ustanowionych na
     poziomie dwustronnym i niebędących przedmiotem harmonizacji na poziomie Unii Europejskiej.
     Do celów stosowania niniejszego załącznika w przypadku Szwajcarii nazwy zakładów
     zatwierdzonych jako ośrodki zatwierdzone zgodnie z przepisami załącznika C do dyrektywy
     92/65/EWG publikowane są na stronie internetowej Federalnego Urzędu Bezpieczeństwa Żywności
     i Weterynarii.”.

PL                                              37                                              PL
 ---pagebreak---                                            ZAŁĄCZNIK IV
     Dodatek 4 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:
                                               „Dodatek 4
                             Zootechnika, w tym przywóz z państw trzecich
                                         A. PRAWODAWSTWO*
     *        O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
              odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
              grudnia 2014 r.
                       Unia Europejska                                 Szwajcaria
         1. Dyrektywa Rady 2009/157/WE z dnia 30 Rozporządzenie z dnia 31 października 2012 r. w
            listopada 2009 r. w sprawie zwierząt sprawie hodowli (OE, RS 916.310).
            hodowlanych czystorasowych z gatunku
            bydła (Dz.U. L 323 z 10.12.2009, s. 1)
         2. Dyrektywa Rady 88/661/EWG z dnia 19
            grudnia 1988 r. w sprawie norm
            zootechnicznych mających zastosowanie do
            zwierząt hodowlanych z gatunku świń (Dz.U.
            L 382 z 31.12.1988, s. 36)
         3. Dyrektywa Rady 87/328/EWG z dnia 18
            czerwca 1987 r. w sprawie dopuszczania
            zwierząt hodowlanych czystorasowych z
            gatunku bydła do celów hodowlanych (Dz.U.
            L 167 z 26.6.1987, s. 54)
         4. Dyrektywa Rady 88/407/EWG z dnia 14
            czerwca 1988 r. ustanawiająca warunki
            zdrowotne zwierząt wymagane w handlu
            wewnątrzwspólnotowym oraz w przywozie
            nasienia bydła domowego (Dz.U. L 194 z
            22.7.1988, s. 10)
         5. Dyrektywa Rady 89/361/EWG z dnia 30 maja
            1989 r. dotycząca owiec i kóz hodowlanych
            czystorasowych (Dz.U. L 153 z 6.6.1989, s.
            30)
         6. Dyrektywa Rady 90/118/EWG z dnia 5 marca
            1990 r. w sprawie dopuszczania do hodowli
            czystorasowych świń hodowlanych (Dz.U. L
            71 z 17.3.1990, s. 34)
         7. Dyrektywa Rady 90/119/EWG z dnia 5 marca
            1990 r. w sprawie dopuszczenia do hodowli
            mieszańców świń hodowlanych (Dz.U. L 71 z
            17.3.1990, s. 36)
         8. Dyrektywa Rady 90/427/EWG z dnia 26
            czerwca 1990 r. w sprawie zootechnicznych i
            genealogicznych         warunków       handlu
            wewnątrzwspólnotowego            koniowatymi
            (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 55)
         9. Dyrektywa Rady 90/428/EWG z dnia 26
            czerwca 1990 r. w sprawie handlu
            zwierzętami     z      rodziny   koniowatych
            przeznaczonymi do udziału w zawodach oraz

PL                                              38                                             PL
 ---pagebreak---            ustanawiająca warunki udziału w takich
           zawodach (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 60)
       10. Dyrektywa Rady 91/174/EWG z dnia
           25 marca 1991 r. ustanawiająca wymogi
           zootechniczne      i     rodowodowe     przy
           wprowadzaniu        do     obrotu    zwierząt
           czystorasowych oraz zmieniająca dyrektywy
           77/504/EWG oraz 90/425/EWG (Dz.U. L 85
           z 5.4.1991, s. 37)
       11. Dyrektywa Rady 94/28/WE z dnia 23
           czerwca 1994 r. ustanawiająca zasady
           odnoszące się do warunków genealogicznych
           i zootechnicznych stosowanych w przywozie
           z państw trzecich zwierząt, ich nasienia,
           komórek jajowych i zarodków oraz
           zmieniająca dyrektywę 77/504/EWG w
           sprawie          zwierząt        hodowlanych
           czystorasowych z gatunku bydła (Dz.U. L
           178 z 12.7. 1994, s. 66)

                              B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     Do celów niniejszego dodatku żywe zwierzęta i produkty pochodzenia zwierzęcego będące
     przedmiotem wymiany handlowej między państwami członkowskimi Unii a Szwajcarią są
     przemieszczane na warunkach ustanowionych dla wymiany pomiędzy państwami członkowskimi
     Unii.
     Nie naruszając przepisów dotyczących kontroli zootechnicznej znajdujących się w dodatkach 5 i 6,
     władze szwajcarskie zobowiązują się zapewnić aby, w odniesieniu do swego przywozu, Szwajcaria
     stosowała te same przepisy jak te wynikające z dyrektywy Rady 94/28/WE.
     W przypadku wystąpienia trudności w tym zakresie, sprawę kieruje się do Wspólnego Komitetu
     Weterynaryjnego na wniosek którejkolwiek ze stron.”.

PL                                                  39                                           PL
 ---pagebreak---                                              ZAŁĄCZNIK V
     Dodatek 5 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:
                                                „Dodatek 5
                        Żywe zwierzęta, ich nasienie, komórki jajowe i zarodki:
                                kontrole graniczne i opłaty kontrolne
                                             ROZDZIAŁ I
                                 Postanowienia ogólne – system TRACES
                                         A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
                     Unia Europejska                                   Szwajcaria
      Decyzja Komisji 2004/292/WE z dnia 30 marca 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
      2004 r. w sprawie wprowadzenia systemu         (LFE; RS 916.40)
      TRACES i zmieniająca decyzję 92/486/EWG 2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
      (Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 63)                epizootiach (OFE; RS 916.401)
                                                  3. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
                                                     dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
                                                     zwierząt     i    produktów      pochodzenia
                                                     zwierzęcego (OITE; (RS 916.443.10)
                                                  4. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
                                                     dotyczące przywozu i tranzytu drogą lotniczą
                                                     zwierząt pochodzących z krajów trzecich
                                                     (OITA; RS 916.443.12)
                                                  5. Rozporządzenie z dnia 27 sierpnia 2008 r.
                                                     dotyczące przywozu i tranzytu drogą lotniczą
                                                     produktów       pochodzenia      zwierzęcego
                                                     pochodzących z krajów trzecich (OITPA;
                                                     RS 916.443.13)
                                                  6. Rozporządzenie Federalnego Departamentu
                                                     Spraw Wewnętrznych (DFI) z dnia 16 maja
                                                     2007 r. dotyczące kontroli przywozu i tranzytu
                                                     zwierząt     i    produktów      pochodzenia
                                                     zwierzęcego     (rozporządzenie    dotyczące
                                                     kontroli OITE; RS 916.443.106)
                                                  7. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
                                                     dotyczące przywozu zwierząt domowych
                                                     (OIAC; RS 916.443.14)

                             B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     Komisja przy współpracy z Federalnym Urzędem Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii włącza
     Szwajcarię do systemu informatycznego TRACES, zgodnie z decyzją Komisji 2004/292/WE.
     W razie konieczności Wspólny Komitet Weterynaryjny określa środki przejściowe i uzupełniające.

PL                                               40                                                   PL
 ---pagebreak---                                                ROZDZIAŁ II
               Kontrole weterynaryjne i zootechniczne mające zastosowanie w handlu między
                         państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią
                                          A. PRAWODAWSTWO*
     *       O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
             odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
             grudnia 2014 r.
     Kontrole weterynaryjne i zootechniczne mające zastosowanie w handlu między państwami
     członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią są przeprowadzane zgodnie z przepisami
     następujących aktów prawnych:
                     Unia Europejska                                       Szwajcaria
      1. Dyrektywa Rady 89/608/EWG z dnia 21            1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
         listopada 1989 r. w sprawie wzajemnej             (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 57
         pomocy między władzami administracyjnymi       2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
         państw członkowskich i współpracy między          dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
         państwami członkowskimi a Komisją w celu          zwierząt     i    produktów      pochodzenia
         zapewnienia     prawidłowego      stosowania      zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)
         ustawodawstwa         dotyczącego      spraw   3. Rozporządzenie Federalnego Departamentu
         weterynaryjnych i zootechnicznych (Dz.U. L        Spraw Wewnętrznych (DFI) z dnia 16 maja
         351 z 2.12.1989, s. 34)                           2007 r. dotyczące kontroli przywozu i tranzytu
      2. Dyrektywa Rady 90/425/EWG z dnia 26               zwierząt     i    produktów      pochodzenia
         czerwca 1990 r. dotycząca kontroli                zwierzęcego     (rozporządzenie     dotyczące
         weterynaryjnych i zootechnicznych mających        kontroli OITE; RS 916.443.106)
         zastosowanie             w            handlu   4. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
         wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi            dotyczące przywozu zwierząt domowych
         zwierzętami i produktami w perspektywie           (OIAC; RS 916.443.14)
         wprowadzenia rynku wewnętrznego (Dz.U. L
                                                        5. Rozporządzenie federalne z dnia 30
         224 z 18.8.1990, s. 29)
                                                           października 1985 r. w sprawie opłat
                                                           pobieranych     przez     Federalny      Urząd
                                                           Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii
                                                           (rozporządzenie w sprawie opłat OSAV;
                                                           RS 916.472)

                             B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     W przypadkach przewidzianych w art. 8 dyrektywy 90/425/EWG właściwe organy kraju
     przeznaczenia nawiązują niezwłocznie kontakt z właściwymi organami kraju wysyłki. Stosują one
     wszelkie niezbędne środki oraz powiadamiają właściwe organy kraju wysyłki i Komisję o
     charakterze przeprowadzanych kontroli, podjętych decyzjach oraz przyczynach ich podjęcia.
     Wykonanie przepisów przewidzianych w art. 10, 11 i 16 dyrektywy 89/608/EWG oraz w art. 9 i 22
     dyrektywy 90/425/EWG podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

                      C. SZCZEGÓLNE PRZEPISY WYKONAWCZE
           DOTYCZĄCE ZWIERZĄT W WYPASIE W OBSZARACH PRZYGRANICZNYCH
     1.      Definicje
             „Wypas”: działanie polegające na wyprowadzaniu zwierząt na wypas w strefie
             przygranicznej ograniczonej do 10 km do państwa członkowskiego lub do Szwajcarii. W
             specjalnych, odpowiednio uzasadnionych warunkach właściwe organy mogą udzielić

PL                                                 41                                                       PL
 ---pagebreak---            pozwolenia na poszerzenie strefy po obu stronach granicy między Szwajcarią a Unią
           Europejską.
           „Wypas dzienny”: wypas, w trakcie którego pod koniec każdego dnia zwierzęta powracają
           do swojego gospodarstwa w państwie członkowskim lub Szwajcarii.
     2.    W odniesieniu do wypasu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a
           Szwajcarią, przepisy decyzji Komisji 2001/672/WE1 stosuje się odpowiednio. Jednakże w
           ramach niniejszego załącznika, w odniesieniu do art. 1 decyzji 2001/672/WE, decyzję
           stosuje się z następującymi dostosowaniami:
           –     odniesienie do okresu od 1 maja do 15 października zostaje zastąpione określeniem
                 „rok kalendarzowy”;
           –     w przypadku Szwajcarii stronami, o których mowa w art. 1 decyzji 2001/672/WE i
                 wymienionymi w odpowiednim załączniku, są:
                 SZWAJCARIA
                 KANTON ZURYCH
                 KANTON BERNO
                 KANTON LUCERNA
                 KANTON URI
                 KANTON SCHWYZ
                 KANTON OBWALDEN
                 KANTON NIDWALDEN
                 KANTON GLARUS
                 KANTON ZUG
                 KANTON FRYBURG
                 KANTON SOLURA
                 KANTON BAZYLEA-MIASTO
                 KANTON BAZYLEA-OKRĘG
                 KANTON SZAFUZA
                 KANTON APPENZELL AUSSERRHODEN
                 KANTON APPENZELL INNERRHODEN
                 KANTON SANKT GALLEN
                 KANTON GRYZONIA
                 KANTON ARGOWIA
                 KANTON TURGOWIA

     1
          Decyzja Komisji 2001/672/WE z dnia 20 sierpnia 2001 r. ustanawiająca szczególne zasady stosowane do
          przewozu bydła na letnie pastwiska położone w rejonach górskich (Dz.U. L 235 z 4.9.2001, s. 23).

PL                                                 42                                                    PL
 ---pagebreak---                KANTON TICINO
               KANTON VAUD
               KANTON VALAIS
               KANTON NEUCHÂTEL
               KANTON GENEWA
               KANTON JURA
          Zgodnie z rozporządzeniem z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401), w
          szczególności jego art. 7 (rejestrowanie), oraz rozporządzeniem z dnia 26 listopada 2011 r.
          dotyczącym bazy danych dotyczącej przemieszczania zwierząt (rozporządzenie o BDTA;
          RS 916.404.1), w szczególności jego sekcji 2 (zawartość bazy danych), Szwajcaria
          przydziela każdemu pastwisku konkretny kod rejestracyjny, który musi zostać
          zarejestrowany w krajowej bazie danych dotyczącej bydła.
     3.   W przypadku wypasu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią
          urzędowy lekarz weterynarii kraju wysyłki:
          a)   w dniu wystawienia świadectwa, ale nie później niż 24 godziny przed przewidywaną
               datą przyjazdu zwierząt, informuje o wysłaniu zwierząt właściwe organy miejsca
               przeznaczenia (lokalną jednostkę weterynaryjną) przy pomocy komputerowego
               systemu łączącego organy weterynaryjne, przewidzianego w art. 20 dyrektywy
               90/425/EWG;
          b)   przystępuje do badania zwierząt na 48 godzin przed ich wyjazdem na wypas;
               zwierzęta muszą być odpowiednio zidentyfikowane;
          c)   wydaje zaświadczenie zgodne z wzorem znajdującym się w pkt 9.
     4.   Przez cały okres trwania wypasu zwierzęta powinny pozostawać pod kontrolą celną.
     5.   Posiadacz zwierząt musi:
          a)   zobowiązać się na piśmie do dostosowania się do wszystkich środków przyjętych w
               wyniku zastosowania przepisów przewidzianych w niniejszym załączniku i
               wszelkich innych środków wprowadzonych na poziomie lokalnym, w takim samym
               stopniu co posiadacz zwierząt pochodzący z państwa członkowskiego lub Szwajcarii;
          b)   pokryć koszty kontroli wynikające z zastosowania niniejszego załącznika;
          c)   podjąć się całkowitej współpracy przy realizacji kontroli celnej i weterynaryjnej
               wymaganej przez oficjalne organy kraju wysyłki lub kraju przeznaczenia.
     6.   Podczas powrotu zwierząt pod koniec okresu wypasu lub w okresie wcześniejszym
          urzędowy weterynarz kraju miejsca wypasu:
          a)   w dniu wystawienia świadectwa, lecz najpóźniej na dwadzieścia cztery godziny
               przed przewidywaną datą przyjazdu zwierząt, informuje o wysłaniu zwierząt
               właściwe władze miejsca przeznaczenia (lokalna jednostka weterynaryjna) przy
               pomocy zinformatyzowanego systemu łączności między władzami weterynaryjnymi,
               przewidzianego w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG;
          b)   przystępuje do badania zwierząt na 48 godzin przed ich wyjazdem na wypas;
               zwierzęta muszą być odpowiednio zidentyfikowane;
          c)   wydaje świadectwo zgodne z wzorem znajdującym się w pkt 9.

PL                                            43                                                 PL
 ---pagebreak---      7.   W przypadku pojawienia się choroby właściwe organy weterynaryjne wprowadzają
          wspólnie uzgodnione odpowiednie środki. Organy te rozpatrują kwestię ewentualnych
          kosztów. Jeżeli okaże się to konieczne, należy odwołać się do Wspólnego Komitetu
          Weterynaryjnego.
     8.   W drodze wyjątku od przepisów pkt 1–7 mających zastosowanie do wypasu, w przypadku
          wypasu dziennego między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią:
          a)   zwierzęta nie mają styczności ze zwierzętami z innego gospodarstwa;
          b)   posiadacz tych zwierząt zobowiązuje się do poinformowania właściwych organów
               weterynaryjnych o wszelkich kontaktach zwierząt ze zwierzętami z innego
               gospodarstwa;
          c)   świadectwo zdrowia określone w pkt 9 musi być przedstawiane właściwym organom
               weterynaryjnym w każdym roku kalendarzowym, przy pierwszym wprowadzeniu
               zwierząt na terytorium państwa członkowskiego lub Szwajcarii. Świadectwo zdrowia
               należy przedstawiać właściwym organom weterynaryjnym na ich żądanie;
          d)   przepisy pkt 2 i 3 stosuje się jedynie podczas pierwszego w danym roku
               kalendarzowym wysłania zwierząt do państwa członkowskiego lub Szwajcarii;
          e)   nie stosuje się przepisów pkt 6;
          f)   posiadacz zwierząt zobowiązuje się do informowania właściwych organów
               weterynaryjnych o zakończeniu okresu wypasu.
     9.   Wzór świadectwa zdrowia do celów wypasu przygranicznego lub wypasu dziennego dla
          bydła oraz powrotu z wypasu przygranicznego bydła:

PL                                            44                                           PL
 ---pagebreak---                                Wzór świadectwa zdrowia do celów wypasu przygranicznego lub wypasu dziennego
                                             dla bydła oraz powrotu z wypasu granicznego bydła

     UNIA EUROPEJSKA                                         Świadectwo zdrowia dla zwierząt w obrocie wewnątrzwspólnotowym
                               I.1. Nadawca                                       I.2. Numer referencyjny            I.2.a. Lokalny numer
                                   Nazwa                                              świadectwa                           referencyjny:
                                   Adres                                          I.3.Właściwy organ centralny
                                                                                I.4.Właściwy organ lokalny
                                   Państwo
                               I.5. Odbiorca                                      I.6. Nr ref. oryginałów          Nr dokumentów
                                   Nazwa                                              świadectw towarzyszących     uzupełniających
                                   Adres
                                                                                1.7.      Pośrednik
                                                                                Nazwa                 Numer zatwierdzenia
                                   Państwo
                               I.8. Państwo     Kod ISO     I.9. Region     Kod   I.10. Państwo          Kod       I.11. Region        Kod
     Część I: Dane przesyłki

                                   pochodze                 pochodzenia                 przeznaczenia    ISO             przeznaczen
                                   nia                                                                                ia

                               I.12. Miejsce pochodzenia/Miejsce zbioru           I.13. Miejsce przeznaczenia
                               Gospodarstwo  Miejsce gromadzenia  Teren         Gospodarstwo  Miejsce gromadzenia  Teren zakładu
                               zakładu pośrednika                                pośrednika
                               Zatwierdzony zakład  Centrum pozyskiwania         Zatwierdzony zakład  Centrum pozyskiwania nasienia
                               nasienia Zatwierdzone gospodarstwo akwakultury    Zatwierdzone gospodarstwo akwakultury
                                                                                Zespół embriotransferu  Zakład  Inne
                               Zespół embriotransferu  Zakład  Inne

                                      Nazwa                                              Nazwa
                                      Numer zatwierdzenia                                Numer zatwierdzenia
                                      Adres                                              Adres

                                      Kod pocztowy                                     Kod pocztowy
                               I.14. Miejsce załadunku                            I.15. Data i godzina wyjazdu
                                    Kod pocztowy
                               I.16. Środek transportu                            I.17. Przewoźnik
                                                                                Nazwa
                                      Samolot       Statek      Kolej               Numer zatwierdzenia
                                      Samochód      Inne                             Adres
                                      Oznakowanie:
                                      Numer(-y):                                       Kod pocztowy                    Państwo członkowskie
                               I.21                                               I.20. Liczba/Ilość      I.22. Liczba opakowań

                               I.23. Nr plomby/kontenera/pojemnika

                               I.25. Zwierzęta/Produkty przeznaczone do:
                                    przepędu okresowego

PL                                                                           45                                                        PL
 ---pagebreak---      I.26. Tranzyt przez państwo trzecie                I.27. Tranzyt przez państwa członkowskie
          Państwo trzecie             Kod ISO                 Państwo członkowskie        Kod ISO
          Państwo trzecie             Kod ISO                 Państwo członkowskie        Kod ISO
          Państwo trzecie             Kod ISO                 Państwo członkowskie        Kod ISO
           Punkt wyjścia              Kod
           Punkt wejścia              Nr PKG
     I.28. Eksport                                      I.29. Szacunkowy czas podróży
          Państwo trzecie             Kod ISO
          Punkt wyjścia               Kod
     I.30. Plan podróży
          Tak                                           Nie
     I.31. Identyfikacja zwierząt
     Kod towaru (kod HS)
     Nr paszportu

PL                                                  46                                                  PL
 ---pagebreak---                                UNIA EUROPEJSKA                                                                 2005/22 Wypas

                               II.    Informacje sanitarne             II.a. Numer referencyjny           II.b.      Lokalny        numer
                                                                             świadectwa                   referencyjny:
                               A.     Świadectwo zdrowia do celów wypasu bydła w obszarze przygranicznym lub wypasu dziennego
                                      Ja, niżej podpisany urzędowy lekarz weterynarii, zaświadczam, że każde zwierzę należące do wyżej
                                      opisanej partii:
                                      A.1. pochodzi z gospodarstwa położonego w strefie, która, zgodnie z prawodawstwem
     Część II: Zaświadczenie

                                             wspólnotowym lub krajowym, nie jest przedmiotem żadnego zakazu czy ograniczenia
                                             związanego z chorobami bydła;
                                      A.2. pochodzi ze stada pochodzącego z jednego z państw członkowskich lub części jego terytorium,
                                             które(-a):
                                             a)      uruchomiło(-a) sieć nadzoru zatwierdzoną decyzją Komisji …/…/WE, lub w przypadku
                                                     Szwajcarii, umową z dnia 21 czerwca 1999 r. między Wspólnotą Europejską a
                                                     Szwajcarią (załącznik 11 dodatek 2 pkt I);
                                             b)      jest oficjalnie uznane(-a) za niedotknięte(-ą) białaczką, gruźlicą i brucelozą;
                                      A.3. jest zwierzęciem hodowlanym (3) lub użytkowym (1), które:
                                             a)      przebywało, według dostępnych informacji, w ciągu ostatnich trzydziestu dni lub od
                                                     swojego urodzenia, jeżeli ma mniej niż 30 dni, w gospodarstwie pochodzenia, a żadne
                                                     zwierzę przywiezione z kraju trzeciego nie zostało wprowadzone do tego gospodarstwa
                                                     w ciągu tego okresu, chyba że było odizolowane od innych zwierząt tego gospodarstwa;
                                             b)      nie miało kontaktu w ciągu ostatnich trzydziestu dni ze zwierzętami, których stada nie
                                                     spełniają warunków, o których mowa w pkt 2;
                                      A.4. zwierzęta opisane powyżej zostały poddane badaniu [wstawić datę] w ciągu 48 godzin
                                             poprzedzających przewidywany wyjazd i nie przejawiały żadnych objawów klinicznych
                                             choroby zakaźnej lub zaraźliwej;
                                      A.5. gospodarstwo pochodzenia oraz, w zależności od przypadku, zatwierdzone miejsce
                                             gromadzenia oraz strefa, w której się znajdują, nie są przedmiotem żadnego zakazu lub
                                             ograniczenia dotyczącego chorób bydła zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym lub
                                             krajowym;
                                      A.6. wszystkie przepisy dyrektywy Rady 64/432/EWG mające zastosowanie są przestrzegane;
                                      A.7. zwierzęta spełniają dodatkowe gwarancje w odniesieniu do IBR/IPV (zakaźnego zapalenia
                                             nosa i tchawicy u bydła/pęcherzykowego zapalenia błony śluzowej sromu i pochwy), zgodnie z
                                             decyzją Komisji 2004/558/WE, której przepisy stosuje się odpowiednio, zgodnie z umową z
                                             dnia 21 czerwca 1999 r. między Wspólnotą Europejską a Szwajcarią;
                                      A.8. podczas badania powyższe zwierzęta były w stanie kwalifikującym je do planowanego
                                             przewozu zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005;
                                      A.9. Data przyjazdu na pastwisko (6):
                                      A.10. Data przewidywanego wyjazdu z pastwiska: …
                               B.     Świadectwo zdrowia bydła powracającego z wypasu przygranicznego (powrót zwykły lub
                                      wcześniejszy)
                                      B.1. że zwierzęta opisane powyżej [lista zwierząt podczas wcześniejszego powrotu (3) lub lista
                                             zwierząt znajdujących się na towarzyszącym świadectwie oryginalnym (3), (7), (8)] zostały
                                             poddane badaniu w dniu … (data załadowania zwierząt lub 48 godzin przed ich wyjazdem) i
                                             nie przejawiały żadnych klinicznych oznak choroby zakaźnej lub zaraźliwej;
                                      B.2. że strefa wypasu, w której przebywały zwierzęta, nie jest przedmiotem żadnego zakazu lub
                                             ograniczenia związanego z chorobami bydła zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym lub
                                             krajowym, a w szczególności, że nie stwierdzono żadnego przypadku gruźlicy, brucelozy i
                                             białaczki w okresie wypasu.

                               *     Część A do wypełnienia przy wyjeździe na wypas w obszarze przygranicznym lub wypas dzienny,
                                     część B do wypełnienia przy powrocie z wypasu przygranicznego.
                               (1)   Informacje, które muszą znajdować się na niniejszym świadectwie, muszą również zostać wprowadzone
                                     do komputerowego systemu łączącego organy weterynaryjne, przewidzianego w art. 20 dyrektywy
                                     90/425/EWG, w dniu wydania świadectwa i nie później niż 24 godziny przed przewidywanym

PL                                                                        47                                                          PL
 ---pagebreak---      UNIA EUROPEJSKA                                                                2005/22 Wypas

     II.     Informacje sanitarne            II.a. Numer referencyjny          II.b.      Lokalny       numer
                                                   świadectwa                  referencyjny:
            przyjazdem zwierząt.
     (2)    Świadectwo to jest ważne przez dziesięć dni, licząc od daty badania sanitarnego dokonanego w
            Szwajcarii lub w państwie członkowskim pochodzenia. W przypadku wypasu dziennego świadectwo to
            ważne jest przez cały okres wypasu.
     (3)    Niepotrzebne skreślić.
     (4)    W przypadku wypasu dziennego świadectwo to ważne jest przez cały okres wypasu.
     (5)    Oświadczenie to nie zwalnia przewoźników z obowiązków, które na nich ciążą z tytułu obowiązujących
            przepisów wspólnotowych, w szczególności w odniesieniu do oceny kwalifikowalności zwierząt do
            transportu.
     (6)    Kod rejestracyjny pastwiska wskazano w części I.13 (numer zatwierdzenia) niniejszego świadectwa.
     (7)    Jeżeli w związku ze stanem zdrowia zwierzęta w okresie wypasu powracają do gospodarstwa
            pochodzenia wraz z towarzyszącym im świadectwem zdrowia, elementy je identyfikujące muszą zostać
            skreślone z pierwotnej listy, a sama lista musi zostać zatwierdzona przez weterynarza urzędowego.
     (8)    Numer świadectwa zdrowia użytego przy wejściu do strefy wypasu wskazano w części I.6 niniejszego
            świadectwa.

     Urzędowy lekarz weterynarii/Urzędowy inspektor
           Nazwisko i imię (drukowanymi literami):                        Kwalifikacje i tytuł:
           Lokalna placówka weterynaryjna (LPW):                          Nr LPW:
           Data:                                                          Podpis:
           Pieczęć:

PL                                              48                                                        PL
 ---pagebreak---                                              ROZDZIAŁ III
                      Warunki wymiany handlowej pomiędzy Unią Europejską a Szwajcarią
                                               A. PRAWODAWSTWO
     W odniesieniu do wymiany handlowej dotyczącej zwierząt żywych, ich nasienia, komórek
     jajowych i zarodków oraz wypasu w obszarze przygranicznym bydła pomiędzy Unią Europejską a
     Szwajcarią, obowiązują świadectwa zdrowia przewidziane w niniejszym załączniku i dostępne w
     systemie TRACES, zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 599/20041.
                                              ROZDZIAŁ IV
          Kontrole weterynaryjne mające zastosowanie w odniesieniu do przywozu z państw trzecich
                                              A. PRAWODAWSTWO*
     *         O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
               odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
               grudnia 2014 r.
     Kontrole dotyczące przywozu z państw trzecich są przeprowadzane zgodnie z przepisami
     następujących aktów prawnych:
                          Unia Europejska                                         Szwajcaria
         1. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 282/2004 z          1. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
            dnia 18 lutego 2004 r. wprowadzające                  dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
            dokument         zgłoszenia       i     kontroli      zwierząt     i    produktów      pochodzenia
            weterynaryjnych         dotyczących     zwierząt      zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)
            wwożonych do Wspólnoty pochodzących z              2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
            krajów trzecich (Dz.U. L 49 z 19.2.2004, s.           dotyczące przywozu i tranzytu drogą lotniczą
            11)                                                   zwierząt pochodzących z krajów trzecich
         2. Rozporządzenie        (WE)      nr     882/2004       (OITA; RS 916.443.12)
            Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29          3. Rozporządzenie z dnia 27 sierpnia 2008 r.
            kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli                   dotyczące przywozu i tranzytu drogą lotniczą
            urzędowych przeprowadzanych w celu                    produktów       pochodzenia      zwierzęcego
            sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i             pochodzących z krajów trzecich (OITPA; RS
            żywnościowym oraz regułami dotyczącymi                916.443.13)
            zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt.            4. Rozporządzenie Federalnego Departamentu
            (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1)                       Spraw Wewnętrznych (DFI) z dnia 16 maja
         3. Dyrektywa Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca             2007 r. dotyczące kontroli przywozu i tranzytu
            1991 r. ustanawiająca zasady regulujące               zwierząt     i    produktów      pochodzenia
            organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt         zwierzęcego     (rozporządzenie    dotyczące
            wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw             kontroli OITE; RS 916.443.106)
            trzecich     i      zmieniająca       dyrektywy    5. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
            89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG                dotyczące przywozu zwierząt domowych
            (Dz.U. L 268 z 24.9.1991, s. 56)                      (OIAC; RS 916.443.14)
         4. Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia         6. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985
            1996 r. dotycząca zakazu stosowania w                 r. w sprawie opłat pobieranych przez
            gospodarstwach hodowlanych niektórych                 Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i
            związków       o    działaniu     hormonalnym,        Weterynarii (rozporządzenie w sprawie opłat
            tyreostatycznym       i    ß-agonistycznym     i      OSAV; RS 916.472)
            uchylająca        dyrektywy        81/602/EWG,
                                                               7. Rozporządzenie z dnia 18 sierpnia 2004 r.
            88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125
                                                                  dotyczące      weterynaryjnych    produktów

     1
              Rozporządzenie Komisji (WE) nr 599/2004 z dnia 30 marca 2004 r. dotyczące przyjęcia zharmonizowanego
              wzoru świadectwa i sprawozdania z kontroli związanych z wewnątrzwspólnotowym handlem zwierzętami i
              produktami pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 44).

PL                                                      49                                                     PL
 ---pagebreak---              z 23.5.1996, s. 3)                                 leczniczych (OmédV; RS 812.212.27)
          5. Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia
             1996 r. w sprawie środków monitorowania
             niektórych substancji i ich pozostałości u
             żywych zwierząt i w produktach pochodzenia
             zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy
             85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje
             89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U L 125 z
             23.5.1996, s. 10)
          6. Decyzja Komisji 97/794/WE z dnia 12
             listopada 1997 r. ustanawiająca niektóre
             szczegółowe zasady stosowania dyrektywy
             Rady 91/496/EWG w odniesieniu do kontroli
             weterynaryjnych         żywych     zwierząt
             sprowadzanych z państw trzecich (Dz.U. L
             323 z 26.11.1997, s. 31)
          7. Decyzja Komisji 2007/275/WE z dnia 17
             kwietnia 2007 r. dotycząca wykazu zwierząt i
             produktów mających podlegać kontroli w
             punktach kontroli granicznej na mocy
             dyrektyw Rady 91/496/EWG i 97/78/WE
             (Dz.U. L 116 z 4.5.2007, s. 9)

                                      B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     1.         Do celów stosowania art. 6 dyrektywy 91/496/EWG punkty kontroli granicznej państw
                członkowskich zatwierdzone do celów kontroli weterynaryjnej zwierząt żywych zostały
                określone w załączniku do decyzji Komisji 2009/821/WE+.
     2.         Do celów stosowania art. 6 dyrektywy 91/496/EWG określa się następujące punkty
                kontroli granicznej w Szwajcarii:
                                          Kod                 Ośrodek
                        Nazwa                    Typ                                Typ zezwolenia
                                        TRACES                kontroli
                    Port Lotniczy w                                       O – Inne zwierzęta (w tym zwierzęta
                                       CHZRH4     A         Ośrodek 3
                    Zurychu                                               z ogrodów zoologicznych)*
                    Port Lotniczy w                                       O – Inne zwierzęta (w tym zwierzęta
                                       CHGVA4     A         Ośrodek 2
                    Genewie                                               z ogrodów zoologicznych)*
                *
                        Przy stosowaniu kategorii zezwoleń określonych w decyzji 2009/821/WE.
                Późniejsze zmiany w wykazie punktów kontroli granicznej, ich ośrodków kontroli oraz
                typach zezwolenia podlegają kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.
                Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
                Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 19 dyrektywy 91/496/EWG oraz art.
                57 ustawy o epizootiach.
     3.         Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii stosuje, równolegle do państw
                członkowskich Unii Europejskiej, warunki przywozu, o których mowa w dodatku 3 do
                niniejszego załącznika, oraz środki wykonawcze.
                Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii może przyjąć bardziej
                restrykcyjne środki i wymagać dodatkowych gwarancji. W celu wypracowania właściwych
                rozwiązań w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego będą się odbywać
                konsultacje.

PL                                                     50                                                 PL
 ---pagebreak---                 Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii oraz państwa członkowskie Unii
                Europejskiej powiadamiają się nawzajem o szczegółowych warunkach przywozu
                ustanowionych na poziomie dwustronnym i niebędących przedmiotem harmonizacji na
                poziomie Unii Europejskiej.
     4.         Punkty kontroli granicznej państw członkowskich, o których mowa w pkt 1, dokonują
                kontroli przywozu z państw trzecich, których miejscem przeznaczenia jest Szwajcaria,
                zgodnie z rozdziałem IV pkt A niniejszego dodatku.
     5.         Punkty kontroli granicznej Szwajcarii, o których mowa w pkt 2, dokonują kontroli
                przywozu z państw trzecich, których miejscem przeznaczenia są państwa członkowskie
                Unii Europejskiej, zgodnie z rozdziałem IV pkt A niniejszego dodatku.
     __________________
     +
                Decyzja Komisji 2009/821/WE z dnia 28 września 2009 r. ustalająca wykaz
                zatwierdzonych punktów kontroli granicznej, ustanawiająca niektóre zasady kontroli
                przeprowadzanych przez ekspertów weterynaryjnych Komisji oraz ustanawiająca jednostki
                weterynaryjne w systemie TRACES (Dz.U. L 296 z 12.11.2009, s. 1).
                                                 ROZDZIAŁ IV
                                              Przepisy szczegółowe
                                          1. IDENTYFIKACJA ZWIERZĄT
                                             A. PRAWODAWSTWO*
     *          O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
                odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
                grudnia 2014 r.
     Kontrole dotyczące przywozu z państw trzecich są przeprowadzane zgodnie z przepisami
     następujących aktów prawnych:
                        Unia Europejska                                   Szwajcaria
         1. Dyrektywa Rady 2008/71/WE z dnia 15 lipca 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o
            2008 r. w sprawie identyfikacji i rejestracji epizootiach    (OFE;     RS 916.401),     w
            świń (Dz.U. L 213 z 8.8.2008, s. 31)          szczególności jego art. 7–15f (rejestracja i
         2. Rozporządzenie      (WE)      nr    1760/2000 identyfikacja)
            Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 2. Rozporządzenie z dnia 26 października 2011
            lipca 2000 r. ustanawiające system            r. dotyczące baz danych dotyczących
            identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące przemieszczania zwierząt (rozporządzenie o
            etykietowania wołowiny i produktów z          BDTA; RS 916.404.1)
            wołowiny oraz uchylające rozporządzenie
            Rady (WE) nr 820/97 (Dz.U. L 204 z
            11.8.2000, s. 1)
                                B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     a.         Zastosowanie art. 4 ust. 2 dyrektywy 2008/71/WE podlega kompetencjom Wspólnego
                Komitetu Weterynaryjnego.
     b.         Za przeprowadzenie kontroli na miejscu odpowiada Wspólny Komitet Weterynaryjny, w
                szczególności na podstawie art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 i art. 57 ustawy o
                epizootiach, jak również art. 1 rozporządzenia z dnia 26 października 2011 r. w sprawie
                koordynowania kontroli gospodarstw rolnych (OCCEA; RS 910.15).
                                            2. OCHRONA ZWIERZĄT
                                             A. PRAWODAWSTWO*

PL                                                  51                                                   PL
 ---pagebreak---      *         O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako
               odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31
               grudnia 2014 r.
                         Unia Europejska                                        Szwajcaria
          1. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 1. Ustawa federalna z dnia 16 grudnia 2005 r. w
             22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony           sprawie ochrony zwierząt (LPA; RS 455), w
             zwierząt podczas transportu i związanych z     szczególności jej art. 15 i 15a (zasady,
             tym działań oraz zmieniające dyrektywy         międzynarodowy transport zwierząt)
             64/432/EWG        i     93/119/WE      oraz 2. Rozporządzenie z dnia 23 kwietnia 2008 r. w
             rozporządzenie (WE) nr 1255/97 (Dz.U. L 3 z    sprawie ochrony zwierząt (OPAn; RS 455.1),
             5.1.2005, s. 1)                                w szczególności jego art. 169–176
          2. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/97 z dnia     (międzynarodowy transport zwierząt)
             25 czerwca 1997 r. dotyczące kryteriów
             wspólnotowych dla punktów kontroli oraz
             zmieniające plan trasy określony w
             załączniku do dyrektywy 91/628/EWG
             (Dz.U. L 174 z 2.7.1997 s. 1)

                                B. PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE
     a)        Władze szwajcarskie zobowiązują się do przestrzegania przepisów rozporządzenia (WE) nr
               1/2005 w odniesieniu do wymiany handlowej między Szwajcarią a Unią Europejską oraz
               przywozu z państw trzecich.
     b)        W przypadkach przewidzianych w art. 26 rozporządzenia (WE) nr 1/2005 właściwe organy
               miejsca przeznaczenia niezwłocznie nawiązują kontakt z właściwymi organami miejsca
               wysyłki.
     c)        Wspólny Komitet Weterynaryjny jest odpowiedzialny za stosowanie przepisów art. 10, 11
               i 16 dyrektywy Rady+ 89/608/EWG.
     d)        Za przeprowadzenie kontroli na miejscu odpowiada Wspólny Komitet Weterynaryjny, w
               szczególności na podstawie art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1/2005 i art. 208
               rozporządzenia z dnia 23 kwietnia 2008 r. o ochronie zwierząt (OPAn; RS 455.1).
     e)        Zgodnie z przepisami art. 15a ust. 3 ustawy federalnej z dnia 16 grudnia 2005 r. o ochronie
               zwierząt (LPA; RS 455) tranzyt przez Szwajcarię bydła, owiec, kóz, świń, koni
               przeznaczonych do uboju i drobiu rzeźnego może odbywać się jedynie koleją lub
               samolotem. Kwestia ta zostanie zbadana przez Wspólny Komitet Weterynaryjny.
                                                     3. OPŁATY
     1.        Żadne opłaty nie są pobierane za kontrole weterynaryjne związane z handlem między
               państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią.
     2.        W przypadku kontroli weterynaryjnych przywozu z państw trzecich władze szwajcarskie
               zobowiązują się do pobierania opłat związanych z kontrolami urzędowymi
               przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady1.
     __________________
     +
               Dyrektywa Rady 89/608/EWG z dnia 21 listopada 1989 r. w sprawie wzajemnej pomocy
               między władzami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między

     1
              Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie
              kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym
              oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1).

PL                                                     52                                                     PL
 ---pagebreak---      państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania
     ustawodawstwa dotyczącego spraw weterynaryjnych i zootechnicznych (Dz.U. L 351 z
     2.12.1989, s. 34).”.

PL                                   53                                          PL
 ---pagebreak---                                                                               ZAŁĄCZNIK VI
 Dodatek 6 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:
                                                                                „Dodatek 6
                                                                   Produkty pochodzenia zwierzęcego
                                                                                ROZDZIAŁ I
                                                   Sektory, w których równoważność jest wzajemnie uznawana
                                          „Produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do spożycia przez ludzi”
 Definicje rozporządzenia (WE) nr 853/2004 stosuje się odpowiednio.
 O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami
 wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2014 r.
                                      Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Unii Europejskiej
                                                                                Równoważn
                                      Warunki handlowe
                                                                                ość
                                      Unia Europejska                      Szwajcaria
     Zdrowie zwierząt:
     1. Świeże mięso, w tym mięso mielone, przetwory mięsne, produkty mięsne, tłuszcze nieprzetworzone i tłuszcze wytopione
     Domowe zwierzęta kopytne       Dyrektywa 64/432/EWG                   Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40)               Tak1
     Domowe               zwierzęta Dyrektywa 2002/99/WE                   Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)
     nieparzystokopytne             Rozporządzenie (WE) nr 999/2001

     2. Mięso ze zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych, przetwory mięsne, produkty mięsne
     Ssaki lądowe utrzymywane w       Dyrektywa 64/432/EWG                 Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40)               Tak
     warunkach fermowych, inne niż    Dyrektywa 92/118/EWG                 Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)
     te wymienione powyżej            Dyrektywa 2002/99/WE
                                      Rozporządzenie (WE) nr 999/2001
     Ptaki           bezgrzebieniowe Dyrektywa 92/118/EWG                                                                                Tak

PL                                                                                54                                                                        PL
 ---pagebreak---                                        Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Unii Europejskiej
                                                                                Równoważn
                                       Warunki handlowe
                                                                                ość
                                       Unia Europejska                      Szwajcaria
     utrzymywane       w     warunkach Dyrektywa 2002/99/WE
     fermowych
     Zajęczaki
     3. Mięso zwierząt łownych, przetwory mięsne, produkty mięsne
     Dzikie zwierzęta kopytne          Dyrektywa 2002/99/WE                 Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40)               Tak
     Zajęczaki                         Rozporządzenie (WE) nr 999/2001      Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)
     Inne ssaki lądowe
     Dzikie ptactwo łowne
     4. Świeże mięso drobiowe, przetwory mięsne, produkty mięsne, tłuszcze i tłuszcze wytopione
     Drób                              Dyrektywa 92/118/EWG                 Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40)               Tak
                                       Dyrektywa 2002/99/WE                 Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)
     5. Żołądki, pęcherze i jelita
     Bydło                             Dyrektywa 64/432/EWG                 Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40)               Tak1
     Owce i kozy                       Dyrektywa 92/118/EWG                 Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)
     Świnie                            Dyrektywa 2002/99/WE
                                       Rozporządzenie (WE) nr 999/2001
     6. Kości i produkty kostne
     Domowe zwierzęta kopytne          Dyrektywa 64/432/EWG                 Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40)               Tak1
     Domowe zwierzęta                  Dyrektywa 92/118/EWG                 Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)
     nieparzystokopytne                Dyrektywa 2002/99/WE
     Inne ssaki lądowe, dzikie lub     Rozporządzenie (WE) nr 999/2001
     utrzymywane w warunkach
     fermowych
     Drób, ptaki bezgrzebieniowe i
     dzikie ptactwo łowne

PL                                                                                55                                                                        PL
 ---pagebreak---                                        Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Unii Europejskiej
                                                                                Równoważn
                                       Warunki handlowe
                                                                                ość
                                       Unia Europejska                          Szwajcaria
     7. Przetworzone białka zwierzęce, krew i produkty krwiopochodne
     Domowe zwierzęta kopytne          Dyrektywa 64/432/EWG                     Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40)               Tak1
     Domowe zwierzęta                  Dyrektywa 92/118/EWG                     Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)
     nieparzystokopytne                Dyrektywa 2002/99/WE
     Inne ssaki lądowe, dzikie lub     Rozporządzenie (WE) nr 999/2001
     utrzymywane w warunkach
     fermowych
     Drób, ptaki bezgrzebieniowe i
     dzikie ptactwo łowne
     8. Żelatyna i kolagen
                                       Dyrektywa 2002/99/WE                     Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40)               Tak1
                                       Rozporządzenie (WE) nr 999/2001          Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)
     9. Mleko i przetwory mleczne
                                       Dyrektywa 64/432/EWG                     Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40)               Tak
                                       Dyrektywa 2002/99/WE                     Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)
     10. Jaja i produkty jajeczne
                                                                                Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40)               Tak
                                       Dyrektywa 2002/99/WE                     Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)
     11. Produkty rybołówstwa, małże, szkarłupnie, osłonice i ślimaki morskie
                                       Dyrektywa 2006/88/WE                     Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40)               Tak
                                       Dyrektywa 2002/99/WE                     Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)
     12. Miód
                                       Dyrektywa 92/118/EWG                     Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40)               Tak
                                       Dyrektywa 2002/99/WE                     Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)

PL                                                                                56                                                                        PL
 ---pagebreak---                                       Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Unii Europejskiej
                                                                                Równoważn
                                      Warunki handlowe
                                                                                ość
                                      Unia Europejska                     Szwajcaria
     13. Ślimaki i udka żabie
                                      Dyrektywa 92/118/EWG                Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40)                     Tak
                                      Dyrektywa 2002/99/WE                Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)
 1
            Uznanie podobieństwa przepisów prawnych dotyczących monitorowania TSE u owiec i kóz będzie rozpatrywane w ramach Wspólnego
            Komitetu Weterynaryjnego.
 O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami
 wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2014 r.
     Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Unii Europejskiej
                                                                                Równoważn
     Warunki handlowe
                                                                                ość
     Unia Europejska                                                                Szwajcaria
     Zdrowie publiczne
     Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia         Ustawa federalna z dnia 9 października 1992 r. o środkach spożywczych i Tak, przy
     22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i        przedmiotach codziennego użytku (LDAl; RS 817.0)                        szczególnyc
     zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L         Rozporządzenie z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ochrony zwierząt h
     147 z 31.5.2001, s. 1)                                                         (OPAn; RS 455.1)                                                        warunkach
     Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia         Rozporządzenie z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie kształcenia
     29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139         podstawowego, kształcenia zawodowego i ustawicznego osób
     z 30.4.2004, s. 1)                                                             zatrudnionych w publicznych służbach weterynaryjnych (RS 916.402)
     Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia         Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS
     29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny        916.401)
     w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139                 Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. o produkcji podstawowej
     z 30.4.2004, s. 55)                                                            (OPPr; RS 916.020)
     Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia         Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie uboju zwierząt i
     29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące                kontroli mięsa (OAbCV; RS 817.190)
     organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia
                                                                                Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. o środkach spożywczych i
     zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 139

PL                                                                                57                                                                                PL
 ---pagebreak---      Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Unii Europejskiej
                                                                                Równoważn
     Warunki handlowe
                                                                                ość
     Unia Europejska                                                                Szwajcaria
     z 30.4.2004, s. 206)                                                           przedmiotach codziennego użytku (ODAlOUs; RS 817.02)
     Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia         Rozporządzenie DFI z dnia 23 listopada 2005 r. o wykonywaniu przepisów
     29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w           dotyczących środków spożywczych (RS 817.025.21)
     celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz               Rozporządzenie DEFR z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczące higieny w
     regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt. (Dz.U. L          produkcji podstawowej (OHyPPr; RS 916.020.1)
     165 z 30.4.2004, s. 1)                                                         Rozporządzenie DFI z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczące higieny (OHyG;
     Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r.           RS 817.024.1)
     w sprawie     kryteriów   mikrobiologicznych   dotyczących    środków          Rozporządzenie DFI z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczące higieny podczas
     spożywczych (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 1)                                   uboju zwierząt (OHyAb; RS 817.190.1)
     Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r.              Rozporządzenie DFI z dnia 23 listopada 2005 r. o środkach spożywczych
     ustanawiające środki wykonawcze w odniesieniu do niektórych produktów          pochodzenia zwierzęcego (RS 817.022.108)
     objętych rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 i do organizacji urzędowych
     kontroli na mocy rozporządzeń (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004,
     ustanawiające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004
     i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004 5
     (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 27)
     Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2075/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r.
     ustanawiające szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli
     w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie (Dz.U. L 338
     z 22.12.2005, s. 60)
     Ochrona zwierząt
     Rozporządzenie Rady (WE) nr 1099/2009 z dnia 24 września 2009 r. w             Ustawa federalna z dnia 16 grudnia 2005 r. w sprawie ochrony zwierząt Tak, przy
     sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania (Dz.U. L 303 z                (LPA; RS 455)                                                         szczególnyc
     18.11.2009, s. 1)                                                              Rozporządzenie z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ochrony zwierząt h
                                                                                (OPAn; RS 455.1)                                                      warunkach
                                                                                Rozporządzenie OVF z dnia 12 sierpnia 2010 r. o ochronie zwierząt w
                                                                                czasie uboju (OPAnAb; RS 455.110.2)
                                                                                Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie uboju zwierząt i
                                                                                kontroli mięsa (OAbCV; RS 817.190)

PL                                                                                58                                                                                PL
 ---pagebreak---      Warunki szczególne
     1)     Produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do spożycia przez ludzi będące
            przedmiotem wymiany między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a
            Szwajcarią są wprowadzane do obrotu na tych samych warunkach co produkty
            pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do spożycia przez ludzi i będące
            przedmiotem wymiany między państwami członkowskimi Unii Europejskiej, także
            w zakresie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania. W razie konieczności
            produktom tym towarzyszą świadectwa zdrowia przewidziane do celów handlu
            między państwami członkowskimi Unii Europejskiej lub określone w niniejszym
            załączniku i dostępne w systemie TRACES.
     2)     Szwajcaria sporządza wykaz zatwierdzonych zakładów zgodnie z przepisami art. 31
            (rejestrowanie/zatwierdzanie zakładów) rozporządzenia (WE) nr 882/2004.
     3)     W odniesieniu do swojego przywozu Szwajcaria stosuje te same przepisy, które mają
            zastosowanie w tej dziedzinie na poziomie wspólnotowym.
     4)     Właściwe organy Szwajcarii nie korzystają z odstępstwa od badania mającego na
            celu wykrycie obecności włosieni (Trichinella) jak to przewiduje art. 3 ust. 2
            rozporządzenia (WE) nr 2075/2005. W przypadku zastosowania takiego odstępstwa
            właściwe organy Szwajcarii zobowiązują się do pisemnego przedstawienia Komisji
            wykazu regionów, w których ryzyko występowania włosieni (Trichinella) u świń
            domowych jest oficjalnie uznane za niewielkie. Państwa członkowskie Unii
            Europejskiej mają trzy miesiące od daty przedstawienia wyżej wymienionego
            wykazu na przesłanie Komisji swoich komentarzy na piśmie. W przypadku braku
            zastrzeżeń ze strony Komisji lub jakiegokolwiek państwa członkowskiego dany
            region zostaje uznany za region wykazujący niewielkie ryzyko występowania
            włosieni (Trichinella) i świnie domowe pochodzące z tego regionu nie podlegają
            badaniu mającemu na celu wykrycie włosieni (Trichinella) podczas uboju. Przepisy
            art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2075/2005 stosuje się wówczas odpowiednio.
     5)     Metody wykrywania opisane w załączniku I rozdziały I i II do rozporządzenia (WE)
            nr 2075/2005 są stosowane w Szwajcarii w ramach badań mających na celu
            wykrycie obecności włosieni (Trichinella). Nie stosuje się natomiast metody badania
            trychinoskopowego opisanej w załączniku I rozdział III do rozporządzenia (WE)
            nr 2075/2005.
     6)     Właściwe organy szwajcarskie mogą dokonać zwolnienia z badania, którego celem
            jest wykrycie obecności włosieni (Trichinella) w tuszach wieprzowych i mięsie świń
            domowych przeznaczonych na tucz i do uboju w rzeźniach o niewielkich mocach
            produkcyjnych.
            Przepis ten ma zastosowanie do 31 grudnia 2016 r.
            Zgodnie z przepisami art. 8 ust. 3 rozporządzenia DFI z dnia 23 listopada 2005 r.
            dotyczącego higieny podczas uboju zwierząt (OhyAb; RS 817.190.1) oraz art. 9
            ust. 8 rozporządzenia DFI z dnia 23 listopada 2005 r. o środkach spożywczych
            pochodzenia zwierzęcego (RS 817.022.108) tusze wieprzowe i mięso świń
            domowych przeznaczonych na tucz i do uboju, a także przetwory mięsne, produkty
            mięsne oraz przetworzone produkty mięsne, które od nich pochodzą, posiadają
            specjalny znak jakości zdrowotnej zgodnie ze wzorem określonym w ostatnim
            ustępie załącznika 9 do rozporządzenia DFI z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczącego
            higieny podczas uboju zwierząt. Produkty te nie mogą być przedmiotem handlu z
            państwami członkowskimi Unii Europejskiej zgodnie z przepisami art. 9a

PL                                             59                                                 PL
 ---pagebreak---           rozporządzenia DFI z dnia 23 listopada 2005 r. o środkach spożywczych
          pochodzenia zwierzęcego.
     7)   Tusze i mięso świń domowych przeznaczonych na tucz i do uboju będące
          przedmiotem wymiany handlowej między państwami członkowskimi Wspólnoty a
          Szwajcarią pochodzące:
          –    z gospodarstw uznanych za wolne od włosieni (Trichinella) przez właściwe
               organy państw członkowskich Unii Europejskiej;
          –    z regionów, w których ryzyko występowania włosieni (Trichinella) u świń
               domowych jest oficjalnie uznane za niewielkie;
          w odniesieniu do których badanie mające na celu wykrycie obecności włosieni
          (Trichinella) nie zostało przeprowadzone stosownie do przepisów art. 3
          rozporządzenia (WE) nr 2075/2005, są wprowadzane do obrotu na tych samych
          warunkach co tusze i mięso, które stanowią przedmiot wymiany handlowej między
          państwami członkowskimi Unii Europejskiej.
     8)   Zgodnie z przepisami art. 2 rozporządzenia dotyczącego higieny (OHyg;
          RS 817.024.1) właściwe organy Szwajcarii mogą przewidzieć, w szczególnych
          przypadkach, wyjątki od art. 8, 10 i 14 tego rozporządzenia:
          a)   w celu zaspokojenia potrzeb zakładów zlokalizowanych w regionach górskich
               wymienionych w ustawie federalnej z dnia 6 października 2006 r. o polityce
               regionalnej (RS 901.0) oraz rozporządzeniu z dnia 28 listopada o polityce
               regionalnej (RS 901.021).
               Właściwe organy Szwajcarii zobowiązują się do pisemnego zawiadomienia
               Komisji o tych dostosowaniach. Zawiadomienie to:
               –    zawiera szczegółowy opis postanowień, na podstawie których właściwe
                    organy Szwajcarii uważają, że dostosowanie jest konieczne, oraz określa
                    charakter wymienionego dostosowania,
               –    zawiera opis środków spożywczych i zakładów, których to dotyczy,
               –    zawiera wyjaśnienie powodów dostosowania (w tym, w stosownym
                    przypadku, zawiera syntezę dotyczącą dokonanej analizy ryzyka i
                    wskazanie wszelkich środków, które należy wprowadzić, aby
                    dostosowanie nie naruszyło celów rozporządzenia dotyczącego higieny
                    (OHyg; RS 817.024.1),
               –    zawiera wszelkie inne niezbędne informacje.
               Komisja i państwa członkowskie mają trzy miesiące na przesłanie swoich
               uwag na piśmie od daty otrzymania wyżej wymienionego zawiadomienia. W
               razie konieczności zbiera się Wspólny Komitet Weterynaryjny.
          b)   w celu produkcji środków spożywczych wykazujących tradycyjne właściwości.
               Właściwe organy Szwajcarii zobowiązują się do pisemnego zawiadomienia
               Komisji o tych dostosowaniach najpóźniej dwanaście miesięcy po wyrażeniu
               zgody (indywidualnie lub ogólnie) na wyżej wymienione odstępstwa. Każde
               zawiadomienie zawiera:
               –    krótki opis dostosowanych przepisów;
               –    opis przedmiotowych środków spożywczych i zakładów oraz

PL                                          60                                                PL
 ---pagebreak---                 –     wszelkie inne niezbędne informacje.
     9)    Komisja informuje Szwajcarię o odstępstwach i dostosowaniach stosowanych
           w państwach członkowskich Unii Europejskiej na podstawie art. 13 rozporządzenia
           (WE) nr 852/2004, art. 10 rozporządzenia (WE) nr 852/2003, art. 13 rozporządzenia
           (WE) nr 854/2003 i art. 7 rozporządzenia (WE) nr 2074/2005.
     10)   Zgodnie z art. 179d rozporządzenia o epizootiach i art. 4 rozporządzenia o środkach
           spożywczych pochodzenia zwierzęcego Szwajcaria wdrożyła politykę wycofywania
           MRS z łańcuchów żywnościowych i paszowych. Na liście MRS usuwanych u bydła
           znajdują się w szczególności: kręgosłup zwierząt w wieku ponad 30 miesięcy,
           migdałki, jelita od dwunastnicy do odbytnicy oraz krezka zwierząt w każdym wieku.
     11)   Laboratoria referencyjne Unii Europejskiej ds. pozostałości weterynaryjnych
           produktów leczniczych i zanieczyszczeń w środkach spożywczych pochodzenia
           zwierzęcego są następujące:
           a)   Dla pozostałości wymienionych w grupach A pkt 1, 2, 3 i 4, grupie B pkt 2 lit.
                d) i grupie B pkt 3 lit. d) w załączniku I do dyrektywy Rady 96/23/WE+:
                RIKILT - Institute of Food Safety, stanowiący część Wageningen UR
                P.O. Box 230
                6700 AE Wageningen
                Niderlandy
           b)   Dla pozostałości wymienionych w grupie B pkt 1 i w grupie B pkt 3 lit. e) w
                załączniku I do dyrektywy 96/23/WE oraz karbadoksu i olaquindoksu:
                Laboratoire d'étude et de recherches sur les médicaments vétérinaires et les
                désinfectants
                ANSES - Laboratoire de Fougères
                35306 Fougères cedex
                Francja
           c)   Dla pozostałości wymienionych w grupie A pkt 5 i grupie B pkt 2 lit. a), b) i e)
                w załączniku I do dyrektywy 96/23/WE:
                Bundesamt für Verbraucherschutz und Lebensmittelsicherheit
                Diedersdorfer Weg 1
                12277 Berlin
                Niemcy
           d)   Dla pozostałości wymienionych w grupie B pkt 3 lit. c) w załączniku I do
                dyrektywy 96/23/WE:
                Istituto Superiore di Sanità - ISS
                Viale Regina Elena, 299
                I-00161 Rzym
                Włochy
           Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu działań
           związanych z wyznaczeniem tych laboratoriów. Funkcje i zadania tych laboratoriów
           określono w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004++.
     12)   Do czasu uznania dostosowania prawodawstwa unijnego i szwajcarskiego, w
           odniesieniu do wywozu do Unii Europejskiej, Szwajcaria zapewnia respektowanie
           wymienionych poniżej aktów prawnych i ich przepisów wykonawczych:

PL                                              61                                                 PL
 ---pagebreak---      1.    Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające
           procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności
           (Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1).
     2.    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 872/2012 z dnia 1 października
           2012 r. w sprawie przyjęcia wykazu substancji aromatycznych przewidzianego
           rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2232/96,
           włączenia go do załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i
           Rady (WE) nr 1334/2008 oraz uchylenia rozporządzenia Komisji (WE) nr
           1565/2000 i decyzji Komisji 1999/217/WE (Dz.U. L 267 z 2.10.2012, s. 1).
     3.    Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu
           stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu
           hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym i uchylająca dyrektywy
           81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3).
     4.    Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków
           monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w
           produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG
           i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG
           (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 10).
     5.    Dyrektywa 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego
           1999 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących
           środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych
           działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 16).
     6.    Dyrektywa 1999/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego
           1999 r.      w sprawie      ustanowienia       wspólnotowego           wykazu
           środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych
           działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 24).
     7.    Uchylona i zastąpiona rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 872/2012, o
           którym mowa w pkt 2.
     8.    Decyzja Komisji 2002/840/WE z dnia 23 października 2002 r. przyjmująca
           wykaz zatwierdzonych jednostek w państwach trzecich w odniesieniu do
           napromieniowania żywności (Dz.U. L 287 z 25.10.2002, s. 40).
     9.    Rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
           10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego
           używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach spożywczych lub na ich
           powierzchni (Dz.U. L 309 z 26.11.2003, s. 1).
     10.   Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r.
           ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń
           w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5).
     11.   Uchylone rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1129/2011 z dnia 11 listopada
           2011 r. zmieniającym załącznik II do rozporządzenia Parlamentu
           Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 poprzez ustanowienie unijnego
           wykazu dodatków do żywności.
     12.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 z dnia
           16 grudnia 2008 r. w sprawie enzymów spożywczych, zmieniające dyrektywę
           Rady 83/417/EWG, rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999, dyrektywę

PL                                       62                                                PL
 ---pagebreak---                   2000/13/WE, dyrektywę Rady 2001/112/WE oraz rozporządzenie (WE) nr
                  258/97 (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 7).
            13.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia
                  16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.U. L 354 z
                  31.12.2008, s. 16).
            14.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia
                  16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych
                  składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na
                  środkach spożywczych oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr
                  1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz
                  dyrektywę 2000/13/WE (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 34).
            15.   Dyrektywa Komisji 2008/128/WE z dnia 22 grudnia 2008 r. ustanawiająca
                  szczególne kryteria czystości dotyczące barwników stosowanych w środkach
                  spożywczych (Dz.U. L 6 z 10.1.2009, s. 20).
            16.   Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/32/WE z dnia 23 kwietnia
                  2009 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych państw członkowskich
                  dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji
                  środków spożywczych i składników żywności (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 3).
            17.   Dyrektywa Komisji 2008/60/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca
                  szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w
                  środkach spożywczych (Dz.U. L 158 z 18.6.2008, s. 17).
            18.   Dyrektywa Komisji 2008/84/WE z dnia 27 sierpnia 2008 r. ustanawiająca
                  szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych
                  niż barwniki i substancje słodzące (Dz.U. L 253 z 20.9.2008, s. 1).
            19.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6
                  maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych
                  limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach
                  spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady
                  (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu
                  Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu
                  Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11).
     __________________
     +
            Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków
            monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w
            produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i
            86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U L 125 z 23.5.1996, s.
            10).
     ++
            Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29
            kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu
            sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami
            dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt. (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s.
            1).”.

PL                                             63                                               PL
 ---pagebreak---           „Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi”
         Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Unii Europejskiej
                             Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz
                                     ze Szwajcarii do Unii Europejskiej
                                      Warunki handlowe                                      Równoważno
                  Unia Europejska                             Szwajcaria*                   ść
     *    O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są
          jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed
          dniem 31 grudnia 2014 r.
     1. Rozporządzenie             Parlamentu    1. Rozporządzenie z dnia 23 listopada
        Europejskiego i Rady (WE) nr                2005 r. w sprawie uboju zwierząt i
        999/2001 z dnia 22 maja 2001 r.             kontroli mięsa (OAbCV; RS 817.190)
        ustanawiające      zasady    dotyczące   2. Rozporządzenie        DFI       z dnia
        zapobiegania, kontroli i zwalczania         23 listopada 2005 r. dotyczące higieny
        niektórych pasażowalnych gąbczastych        podczas uboju zwierząt (OHyAb;
        encefalopatii (Dz.U. L 147 z                RS 817.190.1)
        31.5.2001, s. 1)                         3. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca
     2. Rozporządzenie             Parlamentu       1995 r. o epizootiach (OFE;
        Europejskiego i Rady (WE) nr                RS 916.401)
        1069/2009 z dnia 21 października         4. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia
        2009 r. określające przepisy sanitarne      2007 r. dotyczące przywozu, tranzytu i
        dotyczące     produktów     ubocznych       wywozu zwierząt i produktów
        pochodzenia               zwierzęcego,      pochodzenia zwierzęcego (OITE;
        nieprzeznaczonych do spożycia przez         RS 916.443.10)                          Tak, przy
        ludzi, i uchylające rozporządzenie
                                                 5. Rozporządzenie z dnia 25 maja 2011 r. szczególnych
        (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o
                                                    dotyczące     eliminacji    produktów warunkach
        produktach ubocznych pochodzenia
                                                    ubocznych pochodzenia zwierzęcego
        zwierzęcego) (Dz.U. L 300 z
                                                    (OESPA; RS 916.441.22)
        14.11.2009, s. 1)
     3. Rozporządzenie Komisji (UE) nr
        142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w
        sprawie wykonania rozporządzenia
        Parlamentu Europejskiego i Rady
        (WE) nr 1069/2009 określającego
        przepisy       sanitarne     dotyczące
        produktów ubocznych pochodzenia
        zwierzęcego, nieprzeznaczonych do
        spożycia przez ludzi, oraz w sprawie
        wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE
        w odniesieniu do niektórych próbek i
        przedmiotów zwolnionych z kontroli
        weterynaryjnych na granicach w myśl
        tej dyrektywy (Dz.U. L 54 z 26.2.2011,
        s. 1)

     Warunki szczególne
     Szwajcaria stosuje w przywozie te same przepisy co przepisy zawarte w art. 25–28 i 30–31
     oraz w załącznikach XIV i XV (świadectwa) rozporządzenia (UE) nr 142/2011, zgodnie z art.
     41 i 42 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.
     Handel materiałami kategorii 1 i 2 podlega art. 48 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

PL                                                    64                                                 PL
 ---pagebreak---      Materiały kategorii 3 będące przedmiotem wymiany między państwami członkowskimi Unii
     Europejskiej a Szwajcarią muszą posiadać dokumentację handlową i świadectwa zdrowia
     określone w rozdziale III załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, zgodnie z art.
     17 rozporządzenia (UE) nr 142/2011 i art. 21 i 48 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.
     Zgodnie z tytułem II rozdział I sekcja 2 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i z rozdziałem IV
     oraz z załącznikiem IX do rozporządzenia (UE) nr 142/2011 Szwajcaria sporządza wykaz
     swoich odpowiednich zakładów.
                                           ROZDZIAŁ II
                                    Sektory nieobjęte rozdziałem I
       Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Unii Europejskiej
     Wywóz ten będzie się odbywał na warunkach przewidzianych dla handlu
     wewnątrzwunijnego. W związku z tym, w stosownych przypadkach, właściwe organy będą
     wydawały świadectwo potwierdzające przestrzeganie tych warunków, które ma towarzyszyć
     partiom towarów.
     W razie konieczności wzory świadectw zostaną omówione w ramach Wspólnego Komitetu
     Weterynaryjnego.

PL                                               65                                                 PL
 ---pagebreak---                                        ZAŁĄCZNIK VII
     Dodatek 7 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:
                                           „Dodatek 7
                                        Właściwe organy
                                             Część A
                                           Szwajcaria
     Kompetencje w zakresie kontroli sanitarnych i kontroli weterynaryjnych rozdzielone są
     pomiędzy służbami poszczególnych kantonów i służbami Federalnego Urzędu
     Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii. Obowiązują następujące zasady:
     –       w odniesieniu do wywozu do Unii Europejskiej, kantony są odpowiedzialne za
             kontrolę przestrzegania warunków i wymagań produkcyjnych, włącznie z
             inspekcjami ustawowymi, oraz za wystawianie świadectw zdrowia potwierdzających
             przestrzeganie uzgodnionych normy i wymogi;
     –       Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii jest odpowiedzialny za
             całościową koordynację, audyty systemów inspekcyjnych oraz niezbędne działania
             legislacyjne w celu zapewnienia jednolitego stosowania norm i wymagań w ramach
             szwajcarskiego rynku. Jest również odpowiedzialny za przywóz środków
             spożywczych pochodzenia zwierzęcego i innych produktów pochodzenia
             zwierzęcego pochodzących z państw trzecich. Ponadto wydaje on zezwolenia na
             wywóz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego kategorii 1 i 2 do Unii
             Europejskiej.
                                             Część B
                                         Unia Europejska
     Kompetencje w zakresie kontroli są rozdzielone między służbami krajowymi w
     poszczególnych państwach członkowskich i Komisją Europejską. Obowiązują następujące
     zasady:
     –       w odniesieniu do wywozu do Szwajcarii, państwa członkowskie są odpowiedzialne
             za kontrolę przestrzegania warunków i wymagań produkcyjnych, włącznie z
             inspekcjami ustawowymi, oraz za wystawianie świadectw zdrowia potwierdzających
             przestrzeganie uzgodnionych normy i wymogi;
     –       Komisja Europejska jest odpowiedzialna za całościową koordynację, audyty
             systemów inspekcyjnych oraz niezbędne działania legislacyjne w celu zapewnienia
             jednolitego stosowania norm i wymagań w ramach jednolitego rynku
             europejskiego.”.

PL                                             66                                              PL
 ---pagebreak---                                            ZAŁĄCZNIK VIII
     Dodatek 10 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:
                                               „Dodatek 10
                  Produkty pochodzenia zwierzęcego: kontrole graniczne i opłaty
                                               ROZDZIAŁ I
                                          Postanowienia ogólne
                                        A. PRAWODAWSTWO*
     *        O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są
              jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed
              dniem 31 grudnia 2014 r.
                      Unia Europejska                                        Szwajcaria
      1. Decyzja Komisji 2004/292/WE z dnia 30            1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
         marca 2004 r. w sprawie wprowadzenia                (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 57
         systemu TRACES i zmieniająca decyzję             2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
         92/486/EWG (Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 63)          dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
      2. Rozporządzenie       (WE)      nr    178/2002       zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE; RS
         Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28           916.443.10)
         stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i   3. Rozporządzenie z dnia 27 sierpnia 2008 r.
         wymagania         prawa       żywnościowego,        dotyczące przywozu i tranzytu drogą lotniczą
         powołujące       Europejski      Urząd     ds.      produktów zwierzęcych pochodzących z
         Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające          krajów trzecich (OITPA; RS 916.443.13)
         procedury w zakresie bezpieczeństwa              4. Rozporządzenie Federalnego Departamentu
         żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1)              Spraw Wewnętrznych (DFI) z dnia 16 maja
                                                             2007 r. dotyczące kontroli przywozu i tranzytu
                                                             zwierząt     i     produktów     pochodzenia
                                                             zwierzęcego      (rozporządzenie   dotyczące
                                                             kontroli OITE; RS 916.443.106)
                                                          5. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985
                                                             r. w sprawie opłat pobieranych przez
                                                             Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i
                                                             Weterynarii (rozporządzenie w sprawie opłat
                                                             OSAV; RS 916.472)
                                      PRZEPISY WYKONAWCZE
     1.       Komisja przy współpracy z Federalnym Urzędem Bezpieczeństwa Żywności i
              Weterynarii włącza Szwajcarię do systemu informatycznego TRACES, zgodnie z
              decyzją Komisji 2004/292/WE.
     2.       Komisja we współpracy z Federalnym Urzędem Bezpieczeństwa Żywności i
              Weterynarii włącza Szwajcarię do systemu wczesnego ostrzegania przewidzianego
              w art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 w zakresie przepisów dotyczących
              odmowy wwozu produktów pochodzenia zwierzęcego na granicach.
              W przypadku odrzucenia partii towaru, kontenera lub ładunku przez właściwy organ
              w punkcie kontroli granicznej Unii Europejskiej na granicy ze Szwajcarią Komisja
              niezwłocznie powiadamia Szwajcarię.
              Szwajcaria niezwłocznie powiadamia Komisję o każdym przypadku odrzucenia
              partii towaru, kontenera, lub ładunku żywności lub pasz przez właściwy organ w
              punkcie kontroli granicznej z powodu bezpośredniego lub pośredniego ryzyka dla

PL                                                   67                                                       PL
 ---pagebreak---               zdrowia ludzkiego, i przestrzega reguł poufności przewidzianych w art. 52
              rozporządzenia (WE) nr 178/2002.
              Środki specjalne związane z jej udziałem są określane w ramach Wspólnego
              Komitetu Weterynaryjnego.
                                              ROZDZIAŁ II
                     Kontrole weterynaryjne mające zastosowanie w handlu między
                       państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią
                                        A. PRAWODAWSTWO*
     *        O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są
              jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed
              dniem 31 grudnia 2014 r.
     Kontrole weterynaryjne mające zastosowanie w handlu między państwami członkowskimi
     Unii Europejskiej a Szwajcarią są przeprowadzane zgodnie z przepisami podanymi poniżej:
                      Unia Europejska                                        Szwajcaria
      1. Dyrektywa Rady 89/608/EWG z dnia 21              1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
         listopada 1989 r. w sprawie wzajemnej               (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 57
         pomocy między władzami administracyjnymi         2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
         państw członkowskich i współpracy między            dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
         państwami członkowskimi a Komisją w celu            zwierząt     i    produktów      pochodzenia
         zapewnienia      prawidłowego      stosowania       zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)
         ustawodawstwa                     dotyczącego    3. Rozporządzenie z dnia 27 sierpnia 2008 r.
         spraw weterynaryjnych       i zootechnicznych       dotyczące przywozu i tranzytu drogą lotniczą
         (Dz.U. L 351 z 2.12.1989, s. 34)                    produktów       pochodzenia      zwierzęcego
      2. Dyrektywa Rady 89/662/EWG z dnia 11                 pochodzących z krajów trzecich (OITPA; RS
         grudnia 1989 r. dotycząca kontroli                  916.443.13)
         weterynaryjnych            w            handlu   4. Rozporządzenie Federalnego Departamentu
         wewnątrzwspólnotowym w perspektywie                 Spraw Wewnętrznych (DFI) z dnia 16 maja
         wprowadzenia rynku wewnętrznego (Dz.U. L            2007 r. dotyczące kontroli przywozu i tranzytu
         395 z 30.12.1989, s. 13)                            zwierząt     i    produktów      pochodzenia
      3. Dyrektywa Rady 2002/99/WE z dnia 16                 zwierzęcego     (rozporządzenie    dotyczące
         grudnia 2002 r. ustanawiająca przepisy o            kontroli OITE; RS 916.443.106)
         wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt             5. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
         regulujące      produkcję,      przetwarzanie,      dotyczące przywozu zwierząt domowych
         dystrybucję oraz wprowadzanie produktów             (OIAC; RS 916.443.14)
         pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do
                                                          6. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985
         spożycia przez ludzi (Dz. U. L 18 z 23.1.2003,
                                                             r. w sprawie opłat pobieranych przez
         s. 11)
                                                             Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i
                                                             Weterynarii (rozporządzenie w sprawie opłat
                                                             OSAV; RS 916.472)
                                      PRZEPISY WYKONAWCZE
     W przypadkach przewidzianych w art. 8 dyrektywy 89/662/EWG właściwe organy kraju
     przeznaczenia nawiązują niezwłocznie kontakt z właściwymi organami kraju wysyłki.
     Wprowadzają one wszelkie niezbędne środki oraz powiadamiają właściwe organy kraju
     wysyłki oraz Komisję o charakterze przeprowadzanych kontroli, podjętych decyzjach oraz
     przyczynach ich podjęcia.

PL                                                   68                                                       PL
 ---pagebreak---      Wykonanie przepisów przewidzianych w art. 10, 11 i 16 dyrektywy 89/608/EWG oraz w art.
     9 i 16 dyrektywy 89/662/EWG podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
     Weterynaryjnego.
                                               ROZDZIAŁ III
         Kontrole weterynaryjne mające zastosowanie w odniesieniu do przywozu z państw trzecich
                                         A. PRAWODAWSTWO*
     *         O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienie do aktu prawnego rozumiane jest
               jako odniesienie do tego aktu wraz z ostatnimi zmianami.
     Kontrole dotyczące przywozu z państw trzecich są przeprowadzane zgodnie z przepisami
     podanymi poniżej:
                       Unia Europejska                                        Szwajcaria
      1. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 136/2004           1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach
         z dnia 22 stycznia 2004 r. ustanawiające              (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 57
         procedurę kontroli weterynaryjnej we              2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
         wspólnotowych punktach kontroli granicznej            dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu
         dotyczącą produktów przywożonych z państw             zwierząt     i    produktów      pochodzenia
         trzecich (Dz.U. L 21 z 28.1.2004, s. 11)              zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10)
      2. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 206/2009 z         3. Rozporządzenie z dnia 27 sierpnia 2008 r.
         dnia 5 marca 2009 r. w sprawie wprowadzania           dotyczące przywozu i tranzytu drogą lotniczą
         do     Wspólnoty      osobistych      przesyłek       produktów       pochodzenia      zwierzęcego
         produktów pochodzenia zwierzęcego i                   pochodzących z państw trzecich (OITPA; RS
         zmieniające rozporządzenie (WE) nr 136/2004           916.443.13)
         (Dz.U. L 77 z 24.3.2009, s. 1)                    4. Rozporządzenie Federalnego Departamentu
      3. Rozporządzenie       (WE)       nr    854/2004        Spraw Wewnętrznych (DFI) z dnia 16 maja
         Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29             2007 r. dotyczące kontroli przywozu i tranzytu
         kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne             zwierząt     i    produktów      pochodzenia
         przepisy dotyczące organizacji urzędowych             zwierzęcego     (rozporządzenie    dotyczące
         kontroli    w odniesieniu     do     produktów        kontroli OITE; RS 916.443.106)
         pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do         5. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r.
         spożycia przez ludzi (Dz.U. L 139                     dotyczące przywozu zwierząt domowych
         z 30.4.2004, s. 206)                                  (OIAC; RS 916.443.14)
      4. Rozporządzenie       (WE)       nr    882/2004    6. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985
         Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29             r. w sprawie opłat pobieranych przez
         kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli                   Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i
         urzędowych przeprowadzanych w celu                    Weterynarii (rozporządzenie w sprawie opłat
         sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i             OSAV; RS 916.472)
         żywnościowym oraz regułami dotyczącymi
                                                           7. Ustawa z dnia 9 października 1992 r. o
         zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt.
                                                               środkach spożywczych (LDAl; RS 817.0)
         (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1)
                                                           8. Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. o
      5. Dyrektywa Rady 89/608/EWG z dnia 21
                                                               środkach spożywczych i przedmiotach
         listopada 1989 r. w sprawie wzajemnej
                                                               codziennego użytku (ODAlOUs, RS 817.02)
         pomocy między władzami administracyjnymi
         państw członkowskich i współpracy między          9. Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. o
         państwami członkowskimi a Komisją w celu              wykonywaniu        przepisów     dotyczących
         zapewnienia      prawidłowego       stosowania        środków spożywczych (RS 817.025.21)
         ustawodawstwa                      dotyczącego    10. Rozporządzenie DFI z dnia 26 czerwca 1995
         spraw weterynaryjnych        i zootechnicznych        r. w sprawie obcych substancji i składników
         (Dz.U. L 351 z 2.12.1989, s. 34)                      środków      spożywczych       (OSEC;       RS
      6. Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia            817.021.23)
         1996 r. dotycząca zakazu stosowania w

PL                                                    69                                                        PL
 ---pagebreak---                         Unia Europejska                              Szwajcaria
          gospodarstwach hodowlanych niektórych
          związków       o     działaniu   hormonalnym,
          tyreostatycznym       i    ß-agonistycznym     i
          uchylająca        dyrektywy       81/602/EWG,
          88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125
          z 23.5.1996, s. 3)
      7. Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia
          1996 r. w sprawie środków monitorowania
          niektórych substancji i ich pozostałości u
          żywych zwierząt i w produktach pochodzenia
          zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy
          85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje
          89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U L 125 z
          23.5.1996, s. 10)
      8. Dyrektywa Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia
          1997 r. ustanawiająca zasady regulujące
          organizację         kontroli     weterynaryjnej
          produktów wprowadzanych do Wspólnoty z
          państw trzecich (Dz.U. L 24 z 30.1.1998, s. 9)
      9. Decyzja Komisji 2002/657/WE z dnia 14
          sierpnia 2002 r. wykonująca dyrektywę Rady
          96/23/WE dotyczącą wyników metod
          analitycznych i ich interpretacji (Dz.U. L 221
          z 17.8.2002, s. 8)
      10. Dyrektywa Rady 2002/99/WE z dnia 16
          grudnia 2002 r. ustanawiająca przepisy o
          wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt
          regulujące        produkcję,     przetwarzanie,
          dystrybucję oraz wprowadzanie produktów
          pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do
          spożycia przez ludzi (Dz. U. L 18 z 23.1.2003,
          s. 11)
      11. Decyzja Komisji 2005/34/WE z dnia 11
          stycznia       2005         r.    ustanawiająca
          zharmonizowane normy badania na obecność
          niektórych pozostałości w produktach
          pochodzenia zwierzęcego przywożonego z
          krajów trzecich (Dz.U. L 16 z 20.1.2005, s.
          61)
      12. Decyzja       Komisji 2007/275/WE         z dnia
          17 kwietnia 2007 r.       dotycząca     wykazu
          zwierząt i produktów mających podlegać
          kontroli w punktach kontroli granicznej na
          mocy                                   dyrektyw
          Rady 91/496/EWG i 97/78/WE (Dz.U. L 116
          z 4.5.2007, s. 9)

                                        PRZEPISY WYKONAWCZE
     1.       W celów stosowania art. 6 dyrektywy 97/78/WE określa się następujące punkty
              kontroli granicznej w państwach członkowskich Unii Europejskiej: punkty kontroli
              granicznej zatwierdzone do celów przeprowadzania kontroli weterynaryjnych
              produktów pochodzenia zwierzęcego wymienione w załączniku do decyzji Komisji

PL                                                     70                                        PL
 ---pagebreak---               2001/881/WE z dnia 7 grudnia 2001 r. ustalającej wykaz punktów kontroli
              granicznej zatwierdzonych do celów przeprowadzania kontroli weterynaryjnych
              zwierząt i produktów odzwierzęcych sprowadzanych z państw trzecich oraz
              uaktualniającej szczegółowe przepisy dotyczące kontroli przeprowadzanych przez
              ekspertów Komisji.
     2.       Do celów stosowania art. 6 dyrektywy 97/78/WE określa się następujące punkty
              kontroli granicznej w Szwajcarii:
                                     Kod                     Ośrodek
                   Nazwa                       Rodzaj                            Typ zezwolenia
                                   TRACES                    kontroli
          Port   Lotniczy     w                           Ośrodek 1     NHC*
                                  CHZRH4         A
          Zurychu                                         Ośrodek 2     HC(2)*
          Port   Lotniczy     w
                                  CHGVA4         A        Ośrodek 2     HC(2), NHC*
          Genewie
              *      Przy stosowaniu kategorii zezwoleń określonych w decyzji 2009/821/WE.
              Późniejsze zmiany w wykazie punktów kontroli granicznej, ich ośrodków kontroli
              oraz typachzezwolenia podlegają kompetencjom Wspólnego Komitetu
              Weterynaryjnego.
              Przeprowadzenie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu
              Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 45 rozporządzenia (WE)
              nr 882/2004 oraz art. 57 ustawy o epizootiach.
                                             ROZDZIAŁ IV
                            Warunki sanitarne i warunki kontroli handlu między
                                      Unią Europejską a Szwajcarią
     W odniesieniu do sektorów, w stosunku do których równoważność jest wzajemnie uznawana,
     produkty pochodzenia zwierzęcego będące przedmiotem handlu między państwami
     członkowskimi Unii a Szwajcarią są wprowadzane do obrotu na tych samych warunkach co
     produkty będące przedmiotem handlu między państwami członkowskimi Unii. W razie
     konieczności produktom tym będą towarzyszyły świadectwa zdrowia przewidziane do celów
     handlu między państwami członkowskimi Unii lub określone w niniejszym załączniku i
     dostępne w systemie TRACES.
     W odniesieniu do innych sektorów nadal obowiązują warunki sanitarne określone w dodatku
     6 rozdział II.
                                             ROZDZIAŁ V
                     Warunki sanitarne i warunki kontroli przywozu z państw trzecich
                            I. UNIA EUROPEJSKA — PRAWODAWSTWO*
     *        O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są
              jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed
              dniem 31 grudnia 2014 r.
     A.       Środki dotyczące zdrowia publicznego
              1.     Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/32/WE z dnia 23 kwietnia
                     2009 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych państw członkowskich
                     dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji
                     środków spożywczych i składników żywności (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 3).

PL                                                   71                                           PL
 ---pagebreak---      2.    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia
           16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych
           składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na
           środkach spożywczych oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr
           1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz
           dyrektywę 2000/13/WE (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 34).
     3.    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6
           maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych
           limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach
           spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady
           (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu
           Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu
           Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11).
     4.    Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające
           procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności
           (Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1).
     5.    Dyrektywa Komisji 95/45/WE z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiająca
           szczególne kryteria czystości dotyczące barwników stosowanych w środkach
           spożywczych (Dz.U. L 226 z 22.9.1995, s. 1).
     6.    Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu
           stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu
           hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym i uchylająca dyrektywy
           81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3).
     7.    Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków
           monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w
           produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG
           i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U L 125 z
           23.5.1996, s. 10).
     8.    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 872/2012 z dnia 1 października
           2012 r. w sprawie przyjęcia wykazu substancji aromatycznych przewidzianego
           rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2232/96,
           włączenia go do załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i
           Rady (WE) nr 1334/2008 oraz uchylenia rozporządzenia Komisji (WE) nr
           1565/2000 i decyzji Komisji 1999/217/WE (Dz.U. L 267 z 2.10.2012, s. 1).
     9.    Dyrektywa 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego
           1999 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących
           środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych
           działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 16).
     10.   Dyrektywa 1999/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego
           1999 r.      w sprawie      ustanowienia       wspólnotowego           wykazu
           środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych
           działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 24).
     11.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22
           maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i
           zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147
           z 31.5.2001, s. 1).

PL                                       72                                                PL
 ---pagebreak---      12.   Decyzja Komisji 2002/840/WE z dnia 23 października 2002 r. przyjmująca
           wykaz zatwierdzonych jednostek w państwach trzecich w odniesieniu do
           napromieniowania żywności (Dz.U. L 287 z 25.10.2002, s. 40).
     13.   Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
           17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych
           odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność
           (Dz. U. L 325 z 12.12.2003, s. 1).
     14.   Rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
           10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego
           używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach spożywczych lub na ich
           powierzchni (Dz.U. L 309 z 26.11.2003, s. 1).
     15.   Dyrektywa 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia
           2004 r. uchylająca niektóre dyrektywy dotyczące higieny i warunków zdrowia
           przy produkcji i wprowadzaniu do obrotu niektórych produktów pochodzenia
           zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi i zmieniająca dyrektywy
           Rady 89/662/EWG i 92/118/EWG oraz decyzję Rady 95/408/WE (Dz.U. L 157
           z 30.4.2004, s. 33).
     16.   Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29
           kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w
           odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004,
           s. 55).
     17.   Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29
           kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji
           urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego
           przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206).
     18.   Decyzja Komisji 2005/34/WE z dnia 11 stycznia 2005 r. ustanawiająca
           zharmonizowane normy badania na obecność niektórych pozostałości w
           produktach pochodzenia zwierzęcego przywożonego z krajów trzecich (Dz.U.
           L 16 z 20.1.2005, s. 61).
     19.   Rozporządzenie Komisji (WE) nr 401/2006 z dnia 23 lutego 2006 r.
           ustanawiające metody pobierania próbek i analizy do celów urzędowej kontroli
           poziomów mikotoksyn w środkach spożywczych (Dz.U. L 70 z 9.3.2006, s.
           12).
     20.   Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r.
           ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń
           w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5).
     21.   Rozporządzenie Komisji (UE) nr 252/2012 z dnia 21 marca 2012 r.
           ustanawiające metody pobierania i analizy próbek do celów urzędowej kontroli
           poziomów dioksyn, dioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli i
           niedioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli w niektórych środkach
           spożywczych oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1883/2006 (Dz.U. L 84
           z 23.3.2012, s. 1).
     22.   Rozporządzenie Komisji (WE) nr 333/2007 z dnia 28 marca 2007 r.
           ustanawiające metody pobierania próbek i metody analiz do celów urzędowej
           kontroli poziomów ołowiu, kadmu, rtęci, cyny nieorganicznej, 3-MCPD i

PL                                      73                                                PL
 ---pagebreak---                wielopierścieniowych   węglowodorów        aromatycznych     w     środkach
               spożywczych (Dz.U. L 88 z 29.3.2007, s. 29).
     B.   Przepisy dotyczące zdrowia zwierząt
          1.   Dyrektywa Rady 92/118/EWG z dnia 17 grudnia 1992 r. ustanawiająca
               warunki zdrowotne zwierząt i zdrowia publicznego regulujące handel
               i przywóz do Wspólnoty produktów nieobjętych wyżej wymienionymi
               warunkami ustanowionymi w szczególnych zasadach wspólnotowych
               określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 89/662/EWG oraz w zakresie
               czynników chorobotwórczych do dyrektywy 90/425/EWG (Dz.U. L 62
               z 15.3.1993, s. 49).
          2.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22
               maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i
               zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147
               z 31.5.2001, s. 1).
          3.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia
               21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów
               ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez
               ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (Dz.U. L 300 z
               14.11.2009, s. 1).
          4.   Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie
               wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr
               1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych
               pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w
               sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych
               próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w
               myśl tej dyrektywy (Dz.U. L 54 z 26.2.2011, s. 1).
          5.   Dyrektywa Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiająca
               przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję,
               przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia
               zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. U. L 18 z 23.1.2003,
               s. 11).
          6.   Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie
               wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury
               oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych
               chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14).
     C.   Pozostałe przepisy szczególne*
          *    O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych
               rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami
               wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2014 r.
          1.   Umowa przejściowa w sprawie handlu i unii celnej między Europejską
               Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino - Wspólna deklaracja -
               Deklaracja Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 359 z 9.12.1992, s. 14).
          2.   Decyzja Rady i Komisji 94/1/WE z dnia 13 grudnia 1993 r. w sprawie
               zawarcia Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, między
               Wspólnotami Europejskimi, ich państwami członkowskimi a Republiką
               Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu,

PL                                              74                                            PL
 ---pagebreak---                 Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji i Konfederacją Szwajcarską
                (Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 1).
          3.    Decyzja Rady 97/132/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie zawarcia
                Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków
                sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami
                pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 57 z 26.2.1997, s. 4).
          4.    Decyzja Rady 97/345/WE z dnia 17 lutego 1997 r. dotycząca sporządzenia
                Protokołu   w sprawie    zagadnień    weterynaryjnych      uzupełniającego
                Porozumienie w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą
                Gospodarczą a Księstwem Andory (Dz.U. L 148 z 6.6.1997, s. 15).
          5.    Decyzja Rady 98/258/WE z dnia 16 marca 1998 r. w sprawie zawarcia Umowy
                między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie
                sanitarnych środków ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt
                w handlu żywymi zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego (Dz.U.
                L 118 z 21.4.1998, s. 1).
          6.    Decyzja Rady 98/504/WE z dnia 29 czerwca 1998 r. w sprawie przyjęcia
                Umowy przejściowej dotyczącej handlu i spraw związanych z handlem między
                Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami
                Zjednoczonymi, z drugiej strony (Dz.U. L 226 z 13.8.1998, s. 24).
          7.    Decyzja Rady 1999/201/WE z dnia 14 grudnia 1998 r. w sprawie zawarcia
                umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady o środkach
                sanitarnych dla ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, w związku z handlem
                żywymi zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 71 z
                18.3.1999, s. 1).
          8.    Decyzja Rady 1999/778/WE z dnia 15 listopada 1999 r. dotycząca podpisania
                Protokołu w sprawie zagadnień weterynaryjnych uzupełniającego Umowę
                między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem
                Lokalnym Wysp Owczych z drugiej strony (Dz.U. L 305 z 30.11.1999, s. 25).
          9.    Protokół 1999/1130/WE dotyczący kwestii weterynaryjnych uzupełniający
                Porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, oraz Rządem
                Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony (Dz.U. L 305
                z 30.11.1999, s. 26).
          10.   Decyzja Rady 2002/979/WE z dnia 18 listopada 2002 r. w sprawie podpisania
                i tymczasowego stosowania niektórych postanowień Układu ustanawiającego
                stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi,
                z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony (Dz.U. L 352 z 30.12.2002,
                s. 1).
     2.   Szwajcaria – Prawodawstwo*
          *     O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych
                rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami
                wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2014 r.
          A.    Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, tranzytu i
                wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE;
                RS 916.443.10).

PL                                            75                                                  PL
 ---pagebreak---            B.   Rozporządzenie z dnia 27 sierpnia 2008 r. dotyczące przywozu i tranzytu drogą
                lotniczą produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z państw trzecich
                (OITPA; RS 916.443.13).
     3.   Procedury wprowadzania w życie
           A.   Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii stosuje, równolegle
                do właściwych organów państw członkowskich Unii Europejskiej, warunki
                przywozu, o których mowa w aktach prawnych wymienionych w punkcie I
                niniejszego dodatku, środki wykonawcze oraz wykazy zakładów, z których
                przywóz jest dozwolony. Powyższe zobowiązanie obejmuje wszystkie
                odpowiednie akty prawne niezależnie od daty ich przyjęcia.
                Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii może przyjąć
                bardziej restrykcyjne środki i wymagać dodatkowych gwarancji. W celu
                wypracowania właściwych rozwiązań w ramach Wspólnego Komitetu
                Weterynaryjnego będą się odbywać konsultacje.
                Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii i państwa
                członkowskie Unii Europejskiej powiadamiają się nawzajem o szczegółowych
                warunkach przywozu ustanowionych na poziomie dwustronnym i niebędących
                przedmiotem harmonizacji na poziomie Unii.
           B.   Punkty kontroli granicznej państw członkowskich, o których mowa w rozdziale
                III lit. B pkt 1 niniejszego dodatku, wykonują kontrole przywozu z państwa
                trzecich, których miejscem przeznaczenia jest Szwajcaria, zgodnie z
                rozdziałem III lit. A niniejszego dodatku.
           C.   Punkty kontroli granicznej Szwajcarii, o których mowa w rozdziale III lit. B
                pkt 2, dokonują kontroli przywozu z państw trzecich, których miejscem
                przeznaczenia są państwa członkowskie Unii Europejskiej, zgodnie z
                rozdziałem III lit. A niniejszego dodatku.
           D.   Zgodnie z rozporządzeniem z dnia 27 sierpnia 2008 r. dotyczącym przywozu i
                tranzytu drogą lotniczą produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z
                państw trzecich (OITPA; RS 916.443.13) Konfederacja Szwajcarska utrzymuje
                możliwość przywozu wołowiny i cielęciny pochodzącej z bydła, któremu
                mogły być podawane promotory wzrostu. Wywóz tego mięsa do Unii
                Europejskiej jest zabroniony. Ponadto Konfederacja Szwajcarska:
                –    ogranicza używanie tego rodzaju mięsa jedynie do celu bezpośredniej
                     sprzedaży konsumentom za pośrednictwem obiektów handlu
                     detalicznego i przy zachowaniu odpowiednich warunków etykietowania,
                –    ogranicza możliwość jego wjazdu wyłącznie do szwajcarskich punktów
                     kontroli granicznej, oraz
                –    utrzymuje odpowiedni system identyfikowalności i przesyłania mający
                     na celu wyeliminowanie możliwości późniejszego wprowadzenia tego
                     rodzaju mięsa na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej,
                –    przedstawia Komisji raz w roku sprawozdanie dotyczące pochodzenia
                     i miejsca przeznaczenia przywozu, a także stan kontroli dokonanych
                     w celu zapewnienia przestrzegania warunków wymienionych w
                     powyższych tiret,

PL                                            76                                                PL
 ---pagebreak---                –     w razie wątpliwości kwestie te zostają zbadane przez Wspólny Komitet
                     Weterynaryjny.
                                      ROZDZIAŁ VI
                                           Opłaty
     1.   Żadne opłaty nie są pobierane za kontrole weterynaryjne związane z handlem między
          państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią.
     2.   W przypadku kontroli weterynaryjnych przywozu z państw trzecich władze
          szwajcarskie zobowiązują się do pobierania opłat związanych z kontrolami
          urzędowymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu
          Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych
          przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i
          żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt
          (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1).”.

PL                                           77                                               PL
 ---pagebreak---                                         ZAŁĄCZNIK IX
     Dodatek 11 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:
                                           „Dodatek 11
                                       Punkty kontaktowe
     I.      Dla Unii Europejskiej:
             Dyrektor
             Sprawy Weterynaryjne i Międzynarodowe
             Dyrekcja Generalna ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności
             Komisja Europejska
             1049 Bruksela, Belgia
     II.     Dla Szwajcarii:
             Dyrektor
             Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii
             3003 Berno, Szwajcaria”.

PL                                             78                       PL