                             KOMISJA
                             EUROPEJSKA

                                                     Bruksela, dnia 23.2.2022 r.
                                                     COM(2022) 59 final

                                                     2022/0041 (NLE)

                                           Wniosek

                                      DECYZJA RADY

       w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na 57. sesji
     Komisji Ekspertów ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych w ramach Międzyrządowej
       Organizacji Międzynarodowych Przewozów Kolejami w odniesieniu do niektórych
         zmian w załączniku C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                              UZASADNIENIE

     1.      PRZEDMIOT WNIOSKU
     Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustanawiającej stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu
     Unii na posiedzeniu Komisji Ekspertów ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych („komisja
     ekspertów RID”) w ramach Międzyrządowej Organizacji Międzynarodowych Przewozów
     Kolejami (OTIF) Dotyczy ona przewidywanego przyjęcia niektórych zmian przepisów
     technicznych i administracyjnych zawartych w załączniku do załącznika C do Konwencji
     o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF). Decyzja w sprawie przedmiotowych
     poprawek ma zostać podjęta przez wspomnianą komisję.

     2.      KONTEKST WNIOSKU

     2.1.    Konwencja o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF)
     Konwencja o międzynarodowym przewozie kolejami z dnia 9 maja 1980 r., zmieniona
     protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r., jest umową międzynarodową, której
     umawiającymi się stronami są zarówno Unia, jak i 25 państw członkowskich (z wyjątkiem
     Cypru i Malty).
     Unia Europejska przystąpiła do COTIF na mocy decyzji Rady 2013/103/UE z dnia 16
     czerwca 2011 r.1

     2.2.    Regulamin       międzynarodowego                 przewozu          kolejami         towarów
             niebezpiecznych (RID)
     Zgodnie z jej art. 7 COTIF obejmuje również między innymi załączniki, o których mowa
     w jej art. 6. W ich skład wchodzi „Regulamin międzynarodowego przewozu kolejami
     towarów niebezpiecznych (RID)”, stanowiący załącznik C do Konwencji. RID ma
     zastosowanie, jeżeli nie złożono oświadczeń i zastrzeżeń zgodnie z odpowiednimi
     postanowieniami COTIF2.
     RID ma na celu uregulowanie międzynarodowego transportu towarów niebezpiecznych
     kolejami między państwami członkowskimi OTIF, które stosują przepisy RID (umawiające
     się państwa stosujące RID)3.
     Dyrektywa 2008/68/WE w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych4 stanowi,
     że RID ma zastosowanie również do przewozów wykonywanych w państwach członkowskich
     UE.

     1
            Decyzja Rady 2013/103/UE z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między
            Unią Europejską a Międzyrządową Organizacją Międzynarodowych Przewozów Kolejami w sprawie
            przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF)
            z dnia 9 maja 1980 r., zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. (Dz.U. L 51
            z 23.2.2013, s. 1).
     2
            Art. 42 ust. 1 COTIF.
     3
            Obecnie liczba państw członkowskich OTIF wynosi 50, a liczba umawiających się państw stosujących
            RID to 45.
     4
            Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie
            transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).

PL                                                     1                                                       PL
 ---pagebreak---      2.3.    Komisja ekspertów RID
     Komisja ekspertów RID jest organem utworzonym na mocy art. 13 ust. 1 lit. d) COTIF.
     Zgodnie z art. 18 COTIF komisja ekspertów RID podejmuje decyzje w sprawie propozycji
     mających na celu zmianę Konwencji. W jej skład wchodzą przedstawiciele państw
     członkowskich OTIF, które stosują RID, oraz Unii Europejskiej.
     2.4.    Planowany akt komisji ekspertów RID
     Oczekuje się, że w dniu 25 maja 2022 r. komisja ekspertów RID podczas swojej 57. sesji
     przyjmie szereg zmian aktualizujących załącznik do RID zgodnie z postępem naukowo-
     technicznym („planowany akt”).
     Celem planowanego aktu jest zapewnienie bezpiecznego i pewnego transportu towarów
     niebezpiecznych koleją poprzez aktualizację niektórych postanowień. Zmiany te obejmują
     między innymi wykaz towarów niebezpiecznych dopuszczonych do przewozu, instrukcje
     pakowania, wykaz mających zastosowanie norm oraz inne wymogi techniczne mające
     zastosowanie do różnych środków ograniczających rozprzestrzenianie.
     Należy zauważyć, że międzynarodowe przepisy dotyczące transportu towarów
     niebezpiecznych są ustanawiane w ramach różnych organizacji międzynarodowych, np.
     OTIF. Należą do nich Europejska Komisja Gospodarcza ONZ (EKG ONZ) i różne
     wyspecjalizowane organy Organizacji Narodów Zjednoczonych, takie jak Podkomitet
     Ekspertów ONZ ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych Rady Gospodarczej i Społecznej
     ONZ (ECOSOC). Ponieważ należy zachować zgodność między tymi przepisami, organizacje
     zaangażowane w te działania opracowały kompleksowy międzynarodowy system do celów
     koordynacji i harmonizacji. Przepisy są dostosowywane w dwuletnim cyklu.
     W trakcie przygotowywania tych zmian zasięgnięto opinii dużej liczby ekspertów z sektora
     publicznego i prywatnego. Podczas przygotowywania przedmiotowych zmian odbyły się
     następujące spotkania techniczne:
     –       spotkania Podkomitetu Ekspertów ONZ ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych
             Rady Gospodarczej i Społecznej ONZ na:
     1)      55. sesji w Genewie w dniach 1–5 lipca 2019 r.;
     2)      56. sesji w Genewie w dniach 4–10 grudnia 2019 r.;
     3)      57. sesji w Genewie w dniach 27 listopada–8 grudnia 2020 r.;
     –       spotkanie komisji ekspertów RID i grupy roboczej ds. transportu towarów
             niebezpiecznych w ramach wspólnego posiedzenia EKG ONZ–OTIF na:
     1)      sesji jesiennej 2020 w Genewie w dniach 10–18 września 2020 r.;
     2)      sesji wiosennej 2021 w Bernie w dniach 15–19 marca 2021 r.;
     3)      sesji jesiennej 2021 w Genewie w dniach 21 września–1 października 2021 r.;
     4)      kolejne wspólne posiedzenie odbędzie się w Bernie w dniach 14–18 marca 2022 r.;
     –       spotkania w ramach stałej grupy roboczej komisji ekspertów RID na:
     1)      12. sesji w Bernie (wideokonferencja) w dniach 24-26 listopada 2020 r.;
     2)      13. sesji w Genewie w dniach 15-19 listopada 2021 r.
     W trakcie tych spotkań poszczególne propozycje zmian były analizowane i rozpatrywane
     przez wyżej wymienione komisje ekspertów. W większości przypadków zalecane działanie

PL                                                2                                             PL
 ---pagebreak---      otrzymało jednomyślne poparcie. W przypadku niektórych wniosków zalecenia popiera
     większość ekspertów.
     Zatem zgodnie z art. 35 COTIF, po uzgodnieniu zmian przez komisję ekspertów RID,
     wchodzą one w życie w odniesieniu do wszystkich umawiających się stron pierwszego dnia
     szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym Sekretarz Generalny powiadomił
     o nich umawiające się strony. Umawiająca się strona może wyrazić sprzeciw w terminie
     czterech miesięcy od dnia powiadomienia. W przypadku sprzeciwu jednej czwartej
     umawiających się stron zmiana nie wchodzi w życie.
     Art. 38 COTIF stanowi, że w celu wykonywania prawa głosu i prawa złożenia sprzeciwu,
     o których mowa w art. 35 § 4, regionalna organizacja integracji gospodarczej, taka jak Unia
     Europejska, dysponuje liczbą głosów równą liczbie swoich członków będących jednocześnie
     państwami członkowskimi organizacji.
     Oczekuje się, że odnośne zmiany na podstawie niniejszego wniosku wejdą w życie z dniem 1
     stycznia 2023 r. i staną się wiążące dla Unii i państw członkowskich, stanowiąc integralną
     część dorobku prawnego UE, chyba że strony zgłoszą wystarczającą liczbę sprzeciwów.

     3.      STANOWISKO, JAKIE MA BYĆ ZAJĘTE W IMIENIU UNII

     3.1.    Wyłączne kompetencje Unii
     Unia jest pełnoprawną umawiającą się stroną COTIF.
     Co więcej, art. 1 dyrektywy 2008/68/WE stanowi, że załącznik do RID ma zastosowanie do
     transportu kolejowego towarów niebezpiecznych w obrębie państw członkowskich lub
     pomiędzy nimi, z wyjątkiem tych państw członkowskich, które nie posiadają systemu
     kolejowego. Zgodnie z art. 4 dyrektywy 2008/68/WE dotyczącym krajów trzecich „transport
     towarów niebezpiecznych pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi jest
     dozwolony pod warunkiem zgodności z przepisami ADR5, RID lub ADN6, o ile nie
     zastrzeżono inaczej w załącznikach”.
     W tym celu Komisja została upoważniona do dostosowania załącznika II sekcja II.1 do
     dyrektywy 2008/68/WE w drodze aktu delegowanego, zgodnie z art. 8 dyrektywy.
     Należy również zauważyć, że dyrektywa 2008/68/WE w sprawie transportu lądowego
     towarów niebezpiecznych7 znajduje się w wykazie aktów unijnych, za pomocą których Unia
     wykonywała swoje kompetencje i które obowiązywały w momencie zawarcia umowy między
     UE a OTIF8.

     3.2.    Stanowisko, jakie ma być zajęte
     Zmiany w RID wchodzą w zakres wyłącznych kompetencji Unii i należy ustalić stanowisko
     Unii.

     5
            Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych
            zawarta w Genewie w dniu 30 września 1957 r.
     6
            Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi towarów
            niebezpiecznych zawarta w Genewie w dniu 26 maja 2000 r.
     7
            Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie
            transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).
     8
            Dodatek do załącznika I do decyzji Rady 2013/103/UE z dnia 16 czerwca 2011 r.

PL                                                  3                                                   PL
 ---pagebreak---      Planowane zmiany zostały uznane za właściwe dla bezpiecznego transportu materiałów
     niebezpiecznych w opłacalny sposób, biorąc pod uwagę postęp technologiczny, a zatem
     można je poprzeć.

     4.        PODSTAWA PRAWNA

     4.1.      Proceduralna podstawa prawna
     4.1.1.    Zasady
     W art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano decyzje
     ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego
     przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów
     uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.
     Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy
     przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto
     instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób
     decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii” 9.
     4.1.2.    Zastosowanie w niniejszej sprawie
     Akt, który ma przyjąć komisja ekspertów RID, stanowi akt wywołujący skutki prawne.
     Planowany akt będzie wiążący dla Unii na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 6
     RID, zgodnie z którym załącznik, który ma zostać zmieniony, stanowi integralną część
     rozporządzenia.
     Co więcej art. 1 dyrektywy 2008/68/WE stanowi, że załącznik do RID ma zastosowanie do
     transportu kolejowego towarów niebezpiecznych w obrębie państw członkowskich lub
     pomiędzy nimi, z wyjątkiem tych państw członkowskich, które nie posiadają systemu
     kolejowego. Zgodnie z art. 4 dyrektywy 2008/68/WE dotyczącym krajów trzecich „transport
     towarów niebezpiecznych pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi jest
     dozwolony pod warunkiem zgodności z postanowieniami ADR, RID lub ADN, o ile nie
     zastrzeżono inaczej w załącznikach”.
     Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.
     W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9
     TFUE.

     4.2.      Materialna podstawa prawna
     4.2.1.    Zasady
     Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona
     głównie od celu i treści przewidzianego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte
     w imieniu Unii.
     4.2.2.    Zastosowanie w niniejszej sprawie
     Główny cel i treść proponowanej decyzji dotyczą transportu kolejowego towarów
     niebezpiecznych.

     9
              Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy
              przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014: 2258, pkt 61–64.

PL                                                   4                                                  PL
 ---pagebreak---      Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 91 TFUE.

     4.3.    Podsumowanie
     Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 91 TFUE w związku z art. 218
     ust. 9 TFUE.

     5.      PUBLIKACJA PLANOWANEGO AKTU

     Ponieważ proponowaną decyzją komisji ekspertów RID wprowadzone zostaną zmiany
     w załączniku do RID, po jej przyjęciu należy opublikować informacje na temat wyniku
     posiedzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

PL                                              5                                          PL
 ---pagebreak---                                                              2022/0041 (NLE)

                                                  Wniosek

                                            DECYZJA RADY

       w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na 57. sesji
     Komisji Ekspertów ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych w ramach Międzyrządowej
       Organizacji Międzynarodowych Przewozów Kolejami w odniesieniu do niektórych
         zmian w załączniku C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
     uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91
     w związku z art. 218 ust. 9,
     uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
     a także mając na uwadze, co następuje:
     (1)    Unia przystąpiła do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami z dnia 9
            maja 1980 r., zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. („COTIF”),
            na mocy decyzji Rady 2013/103/UE1.
     (2)    Zgodnie z art. 6 COTIF międzynarodowa komunikacja kolejowa i dopuszczenie
            taboru kolejowego do użytkowania w komunikacji międzynarodowej podlegają
            przepisom wymienionym w tym artykule, w szczególności „Regulaminowi
            międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID)”,
            stanowiącemu załącznik C do Konwencji.
     (3)    Dyrektywą 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady2 ustanowiono wymagania
            dotyczące drogowego, kolejowego lub śródlądowego transportu towarów
            niebezpiecznych w obrębie państw członkowskich lub między nimi, poprzez
            odniesienie do RID.
     (4)    Zgodnie z art. 13 ust. 1 lit. d) COTIF Komisja Ekspertów ds. Przewozu Towarów
            Niebezpiecznych („komisja ekspertów RID”) w ramach Międzyrządowej Organizacji
            Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF) może przyjąć zmiany do załącznika
            do RID.
     (5)    W trakcie swojej 57. sesji w dniu 25 maja 2022 r. komisja ekspertów RID ma przyjąć
            zmiany w celu dostosowania załącznika do RID do postępu naukowo-technicznego.
     (6)    Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach komisji
            ekspertów RID, gdyż zmiany w regulaminie RID będą wiążące dla Unii.

     1
            Decyzja Rady 2013/103/UE z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między
            Unią Europejską a Międzyrządową Organizacją Międzynarodowych Przewozów Kolejami w sprawie
            przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF)
            z dnia 9 maja 1980 r., zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. (Dz.U. L 51
            z 23.2.2013, s. 1).
     2
            Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie
            transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).

PL                                                    6                                                       PL
 ---pagebreak---      (7)    Planowane zmiany mają na celu zagwarantowanie bezpiecznego i efektywnego
            transportu towarów niebezpiecznych, uwzględniając jednocześnie postęp naukowo-
            techniczny w tym sektorze oraz opracowywanie nowych substancji i artykułów
            stwarzających zagrożenie podczas transportu.
     (8)    Planowane zmiany zostały uznane za właściwe do celów bezpiecznego transportu
            materiałów niebezpiecznych w racjonalny pod względem kosztów sposób, a zatem
            można je poprzeć.
     (9)    Niewielkie zmiany w dokumentach, o których mowa w załączniku, mogą zostać
            uzgodnione na szczeblu technicznym na 14. sesji stałej grupy roboczej komisji
            ekspertów RID w dniach 23–24 maja 2022 r., w tym na podstawie zaleceń komisji
            ekspertów RID i grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych
            opracowanych w ramach wspólnego posiedzenia EKG ONZ,

     PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

                                              Artykuł 1
     Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na 57. sesji Komisji Ekspertów
     ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych („komisja ekspertów RID”) w ramach
     Międzyrządowej Organizacji Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF) w ramach
     Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami z dnia 9 maja 1980 r., zmienionej
     protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r., określono w załączniku do niniejszej decyzji.

     Niewielkie zmiany w dokumentach, o których mowa w załączniku, mogą zostać uzgodnione
     przez przedstawicieli Unii w komisji ekspertów RID bez konieczności podejmowania kolejnej
     decyzji przez Radę.

                                              Artykuł 2
     Decyzje komisji ekspertów RID po ich przyjęciu zostaną opublikowane w Dzienniku
     Urzędowym Unii Europejskiej ze wskazaniem daty ich wejścia w życie.

                                              Artykuł 3
     Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.
     Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                                                W imieniu Rady
                                                Przewodniczący

PL                                                   7                                              PL
 ---documentbreak---                              KOMISJA
                             EUROPEJSKA

                                                    Bruksela, dnia 23.2.2022 r.
                                                    COM(2022) 59 final

                                                    ANNEX

                                        ZAŁĄCZNIK

                                             do

                               Wniosek dotyczący decyzji Rady

       w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na 57. sesji
     Komisji Ekspertów ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych w ramach Międzyrządowej
       Organizacji Międzynarodowych Przewozów Kolejami w odniesieniu do niektórych
         zmian w załączniku C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                        ZAŁĄCZNIK

Propozyc Dokument źródłowy             Kwestia                      Uwagi      Stanowisko
ja                                                                             UE

   1.    OTIF/RID/CE/GTP/2021/2        Dostosowanie ADR i RID       Porozumien Zgoda
                                       w celu uwzględnienia         ie
                                       nowych środków               w kwestiach
                                       ograniczających              technicznyc
                                       rozprzestrzenianie           h w ramach
                                       we wzorze sprawozdania       stałej grupy
                                       z wypadku                    roboczej
                                                                    OTIF
                                                                    dotyczące
                                                                    przyjęcia
                                                                    tekstu
                                                                    w zmienion
                                                                    ym
                                                                    brzmieniu

   2.    OTIF/RID/CE/GTP/2021/3 oraz   Dostosowanie ADR i RID       Porozumien Zgoda
         OTIF/RID/CE/GTP/2021/INF.3    w zakresie wymogów           ie
                                       dotyczących przedstawiania   w kwestiach
                                       informacji                   technicznyc
                                                                    h w ramach
                                                                    stałej grupy
                                                                    roboczej
                                                                    OTIF
                                                                    dotyczące
                                                                    przyjęcia
                                                                    tekstu
                                                                    w zmienion
                                                                    ym
                                                                    brzmieniu

   3.    OTIF/RID/CE/GTP/2021/4        Montaż zaworów               Porozumien Zgoda
                                       bezpieczeństwa na            ie
                                       zbiornikach łatwopalnych     w kwestiach
                                       gazów skroplonych.           technicznyc
                                                                    h w ramach
                                                                    stałej grupy
                                                                    roboczej
                                                                    OTIF
                                                                    dotyczące
                                                                    przyjęcia
                                                                    tekstu
                                                                    w zmienion
                                                                    ym
                                                                    brzmieniu

PL                                          1                                          PL
 ---pagebreak---  4.   OTIF/RID/CE/GTP/2021/5        Skonsolidowane teksty        Porozumien Zgoda
                                    przyjęte na wspólnym         ie
                                    posiedzeniu w 2020 r.        w kwestiach
                                    i 2021 r. oraz przez stałą   technicznyc
                                    grupę roboczą komisji        h w ramach
                                    ekspertów RID                stałej grupy
                                    w listopadzie 2020 r.        roboczej
                                                                 OTIF
                                                                 dotyczące
                                                                 przyjęcia
                                                                 tekstu
                                                                 w zmienion
                                                                 ym
                                                                 brzmieniu

 5.   OTIF/RID/CE/GTP/2021/6        Dostosowanie ADR i RID       Porozumien Zgoda
                                    między innymi w zakresie     ie
                                    projektowania, budowy        w kwestiach
                                    i wstępnej kontroli oraz     technicznyc
                                    badania naczyń               h w ramach
                                    ciśnieniowych                stałej grupy
                                    nieoznaczonych symbolem      roboczej
                                    UN, zaprojektowanych,        OTIF
                                    skonstruowanych              dotyczące
                                    i przetestowanych zgodnie    przyjęcia
                                    z przywołanymi normami       tekstu
                                                                 w zmienion
                                                                 ym
                                                                 brzmieniu

 6.   OTIF/RID/CE/GTP/2021/INF.4    Środek przejściowy           Porozumien Zgoda
                                    w odniesieniu do             ie
                                    pkt 6.8.2.4.6 (procedury     w kwestiach
                                    stosowane przez właściwy     technicznyc
                                    organ na potrzeby            h w ramach
                                    zatwierdzania ekspertów,     stałej grupy
                                    przeprowadzania kontroli     roboczej
                                    w odniesieniu do wagonów-    OTIF
                                    cystern oraz wzajemnego      dotyczące
                                    uznawania                    przyjęcia
                                    tych kontroli)               tekstu
                                                                 w zmienion
                                                                 ym
                                                                 brzmieniu

 7.   OTIF/RID/CE/GTP/2021/INF.11   Propozycje dotyczące         Porozumien Zgoda
                                    sposobu dostosowania         ie
                                    rozdziału 6.8 RID w celu     w kwestiach
                                    uwzględnienia wielkich       technicznyc
                                    kontenerów-cystern           h w ramach

PL                                       2                                          PL
 ---pagebreak---                                                                      stałej grupy
                                                                     roboczej
                                                                     OTIF
                                                                     dotyczące
                                                                     przyjęcia
                                                                     tekstu
                                                                     w zmienion
                                                                     ym
                                                                     brzmieniu

     Wszystkie powyższe dokumenty są dostępne na stronie internetowej OTIF
     (http://otif.org/en/?page_id=1119) i należy rozumieć, że zawierają zmiany omówione na
     posiedzeniu stałej grupy roboczej komisji ekspertów RID w listopadzie 2021 r. i ujęte
     w załączniku I do dokumentu OTIF/RID/CE/GTP/2021-A (Sprawozdanie końcowe z 13. sesji
     stałej grupy roboczej komisji ekspertów RID – Genewa/hybrydowo, w dniach 15–18
     listopada      2021 r.),   również    dostępnego    na    stronie   internetowej OTIF
     (http://otif.org/en/?page_id=254).

PL                                            3                                              PL


                              KOMISJA
                              EUROPEJSKA

                                                      Bruksela, dnia 24.2.2022 r.
                                                      COM(2022) 67 final

                                                      2022/0046 (NLE)

                                            Wniosek

                                       DECYZJA RADY

     dotycząca stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na 15. Konferencji
      Stron Konwencji bazylejskiej o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania
     odpadów niebezpiecznych w odniesieniu do niektórych zmian art. 6 ust. 2 tej konwencji

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                            UZASADNIENIE

     1.      PRZEDMIOT WNIOSKU
     Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko Unii na 15. posiedzeniu
     Konferencji Stron konwencji bazylejskiej, w związku z wnioskiem w sprawie zmiany art. 6
     przedmiotowej konwencji. Posiedzenie zaplanowano na czerwiec 2022 r.

     2.      KONTEKST WNIOSKU
     2.1.    Konwencja bazylejska o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania
             odpadów niebezpiecznych
     Konwencja bazylejska o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów
     niebezpiecznych („konwencja”), przyjęta w dniu 22 marca 1989 r., weszła w życie w 1992 r.
     Stronami konwencji są Unia Europejska, a także należące do niej państwa członkowskie1.
     Konwencja ma obecnie 188 sygnatariuszy.
     Podstawę konwencji stanowi system kontroli wywozu, przywozu i tranzytu niektórych
     odpadów w ramach procedury zgody po uprzednim poinformowaniu. O wywozie odpadów,
     które podlegają konwencji, zawiadamia się z wyprzedzeniem właściwe organy państw
     przywozu i tranzytu. Zgłoszenia dokonuje się w formie pisemnej i zawiera ono deklaracje
     i informacje określone w załączniku V A do konwencji. Wywóz odpadów może odbyć się
     tylko wtedy, gdy wszystkie zainteresowane państwa udzieliły na to pisemnej zgody (art. 6
     konwencji).
     System kontroli przewidziany w konwencji ma zastosowanie do odpadów niebezpiecznych
     określonych w art. 1 i wymienionych w wykazie w załączniku VIII do konwencji oraz do
     innych odpadów wymienionych w wykazie w załączniku II, które obejmują odpady
     z gospodarstw domowych oraz pozostałości powstałe w wyniku spalania odpadów
     z gospodarstw domowych i niektóre odpady tworzyw sztucznych. W załączniku IX do
     konwencji zamieszczono również wykaz kodów odpadów, które nie wchodzą w zakres jej
     stosowania ani w zakres systemu kontroli, chyba że takie odpady zawierają materiał należący
     do kategorii wyszczególnionej w załączniku I w zakresie, w jakim przejawia on właściwości
     odpadów niebezpiecznych określone w załączniku III.
     2.2.    Konferencja Stron
     Konferencja Stron konwencji bazylejskiej jest głównym organem decyzyjnym konwencji. Jest
     ona uprawniona do wprowadzania zmian do załączników do konwencji, a jej posiedzenia
     odbywają się co dwa lata.
     15. posiedzenie Konferencji Stron konwencji bazylejskiej (CoP15) jest podzielone na dwa
     etapy: pierwszy etap odbył się online w dniach 26–30 lipca 2021 r. a drugi etap w formie
     posiedzenia bezpośredniego odbędzie się w Genewie w dniach 6–17 czerwca 2022 r.

     2.3.    Proponowana zmiana konwencji

     1
            Decyzja Rady 93/98/EWG w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty, Konwencji o kontroli
            transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych z dnia 22 marca 1989 r.
            (Konwencji bazylejskiej) (Dz.U. L 39 z 16.2.1993, s. 1).

PL                                                  1                                                     PL
 ---pagebreak---      Federacja Rosyjska przedłożyła wniosek do rozpatrzenia na 15. posiedzeniu Konferencji
     Stron, mający na celu zmianę art. 6 ust. 2 zdanie pierwsze konwencji („planowany akt”)2.
     Art. 6 ust. 2 zdanie pierwsze konwencji brzmi następująco: Państwo importujące odpowie na
     piśmie zawiadamiającemu, wyrażając zgodę na przemieszczenie odpadów, z podaniem
     warunków lub bez warunków, albo odmawiając zezwolenia na przemieszczenie, albo żądając
     informacji dodatkowej.
     W planowanym akcie proponuje się zmianę tego zdania poprzez dodanie terminu 30 dni,
     w którym państwo przywozu powinno odpowiedzieć zawiadamiającemu (wyrażając zgodę na
     planowane przemieszczenie, odmawiając zezwolenia na przemieszczenie lub zwracając się
     o dodatkowe informacje). Ponadto wniosek polega na skreśleniu przecinka między wyrazami
     „warunków” i „odmawiając”, aby zastąpić ten przecinek słowem „albo”. (nie dotyczy wersji
     polskiej)
     Konwencja jest wdrażana w Unii rozporządzeniem (WE) nr 1013/2006 Parlamentu
     Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów3
     („rozporządzenie w sprawie przemieszczania odpadów”). Wszelkie poprawki do konwencji
     weszłyby w życie w UE po ich wdrożeniu w drodze zmian do tego rozporządzenia.
     Obecne przepisy mające zastosowanie w Unii i jej państwach członkowskich już przewidują
     30-dniowy termin na udzielenie odpowiedzi zawiadamiającemu przez państwo przywozu
     (zob. art. 8 rozporządzenia w sprawie przemieszczania odpadów). Dotyczy to również innych
     krajów OECD, zgodnie z decyzją OECD4.
     W przypadku Unii jedyną praktyczną konsekwencją zmian związanych z wnioskiem
     Federacji Rosyjskiej byłaby procedura wywozu zgłoszonych odpadów do państw
     nienależących do OECD. Ponieważ wywóz odpadów wymienionych w załączniku VIII
     i załączniku II do państw nienależących do OECD jest zakazany na podstawie rozporządzenia
     w sprawie przemieszczania odpadów, zmiana spowodowana rosyjskim wnioskiem
     dotyczyłaby jedynie „odpadów niewymienionych w wykazie” (tj. zgodnie z propozycją
     rosyjską państwa spoza OECD importujące odpady z UE nieujęte w wykazie musiałyby
     odpowiedzieć zawiadamiającemu w ciągu 30 dni), które zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. b) ppkt (iii)
     i (iv) rozporządzenia w sprawie przemieszczania odpadów podlegają procedurze „zgody po
     uprzednim poinformowaniu”. Poprawka zaproponowana przez Federację Rosyjską
     oznaczałaby, że w takich przypadkach państwo przywozu musiałoby w ciągu 30 dni
     odpowiedzieć zawiadamiającemu o przemieszczeniu odpadów z Unii do państwa niebędącego
     członkiem OECD.
     Procedurę zmiany konwencji reguluje jej art. 17. Każda taka zmiana musi zostać przyjęta na
     posiedzeniu Konferencji Stron. Poprawka staje się wiążąca dla tych stron, które składają
     swoje dokumenty ratyfikacji, zatwierdzenia, formalnego potwierdzenia lub przyjęcia zgodnie
     z art. 17 ust. 5 konwencji, który stanowi: Dokumenty ratyfikacji, zatwierdzenia, formalnego
     potwierdzenia lub przyjęcia poprawek będą złożone u depozytariusza. Poprawki przyjęte
     zgodnie z ustępem 3 lub 4 wejdą w życie w stosunku do stron, które przyjęły je w ciągu
     dziewięćdziesięciu dni po otrzymaniu przez depozytariusza ich dokumentów ratyfikacji,
     zatwierdzenia, formalnego potwierdzenia lub przyjęcia co najmniej przez trzy czwarte stron,
     które przyjęły poprawki do danego protokołu, chyba że protokół stanowi inaczej. Poprawki te

     2
            Wniosek        jest  dostępny      na     stronie  internetowej konwencji   bazylejskiej, zob.
            http://www.basel.int/TheConvention/Communications/tabid/1596/Default.aspx
     3
            Dz.U. L 190 z 12.7.2006, s. 1.
     4
            Decyzja w sprawie kontroli transgranicznego przemieszczania odpadów przeznaczonych do odzysku,
            https://legalinstruments.oecd.org/en/instruments/OECD-LEGAL-0266

PL                                                    2                                                      PL
 ---pagebreak---      wejdą w życie dla każdej innej strony dziewięćdziesiątego dnia po zdeponowaniu przez tę
     stronę jej dokumentu ratyfikacji, zatwierdzenia, formalnego potwierdzenia lub przyjęcia tych
     poprawek. Istnieje zatem potrzeba ratyfikacji, zatwierdzenia, formalnego potwierdzenia lub
     przyjęcia przez trzy czwarte stron konwencji (a więc 141 stron), aby jakakolwiek poprawka
     do konwencji weszła w życie.
     Dotychczas treść konwencji została zmieniona raz poprzez dodanie do konwencji art. 4A,
     a następnie dodanie załącznika VII („poprawka w sprawie zakazu bazylejskiego”). Poprawka
     ta została uzgodniona przez Konferencję Stron na jej trzecim posiedzeniu w 1995 r. i weszła
     w życie w 2019 r. w odniesieniu do tych stron, które ją ratyfikowały.

     3.      STANOWISKO, JAKIE MA ZOSTAĆ ZAJĘTE W IMIENIU UNII
     1)      Unia nie powinna popierać poprawki do art. 6 ust. 2 konwencji zaproponowanej
             przez Federację Rosyjską.
     2)      Pierwsza część poprawki (termin 30 dni na udzielenie odpowiedzi
             zawiadamiającemu przez państwo przywozu) nie przynosi istotnych zmian dla Unii
             i jej państw członkowskich, ponieważ termin 30 dni dla państw przywozu na
             udzielenie odpowiedzi zawiadamiającemu zawarty w proponowanej zmianie ma już
             zastosowanie do większości przemieszczeń zgłoszonych przez UE i jej państwa
             członkowskie na mocy prawa Unii (z wyjątkiem wywozu do państw nienależących
             do OECD odpadów niewymienionych w wykazie). Nie zmienia ona również
             obowiązków UE i jej państw członkowskich otrzymujących zawiadomienia,
             ponieważ termin 30 dni na udzielenie odpowiedzi ma już zastosowanie na mocy
             prawa Unii.
     3)      Druga część poprawki (zastępująca przecinek wyrazem „albo”) nie wydaje się
             konieczna i stworzyłaby niepewność prawną. Z obecnego sformułowania wynika już
             dostatecznie jasno, że kraj przywozu może zareagować na trzy różne sposoby
             w odpowiedzi na powiadomienie zawiadamiającego (zgadzając się na
             przemieszczenie, odmawiając zezwolenia na takie przemieszczenie lub zwracając się
             o dodatkowe informacje). Nie ma zatem potrzeby zmiany tego zdania.
     4)      Proces zmiany konwencji jest bardzo uciążliwy i czasochłonny, tym bardziej że
             wymaga od każdej ze stron przeprowadzenia wewnętrznego procesu ratyfikacji
             i osiągnięcia progu trzech czwartych wszystkich stron, które muszą ratyfikować
             poprawki przed ich wejściem w życie. Zmiana ta może mieć ostatecznie ograniczony
             wpływ, ponieważ poprawki są wiążące jedynie dla tych stron, które je ratyfikowały.
             Proponowana zmiana nie spowodowałaby zatem efektywnego zwiększenia
             skuteczności konwencji, ponieważ zapoczątkowałaby długi i uciążliwy proces
             w ramach konwencji i dla jej stron.
     5)      Nie popierając proponowanych zmian, Unia powinna podkreślić, że obowiązkiem
             stron jest dążenie do lepszego funkcjonowania procedury powiadamiania w ramach
             konwencji bazylejskiej. Mogłoby to obejmować ustanowienie innych terminów
             odpowiedzi dla zawiadamiających, w szczególności w odniesieniu do krajów
             tranzytu, jak również zachęcanie do stosowania systemów elektronicznej wymiany
             danych lub włączenie do ram konwencji bazylejskiej pojęcia „instalacji posiadającej
             wstępne zezwolenie”, które wynika z decyzji OECD w sprawie transgranicznego
             przemieszczania odpadów. W ramach konwencji trwa już szereg procesów
             dotyczących tych kwestii, które są użyteczne, ale jak dotąd przyniosły jedynie
             ograniczone rezultaty. Unia powinna podkreślić znaczenie tych kwestii i zbadać, czy

PL                                                3                                                 PL
 ---pagebreak---                można je rozwiązać w ramach istniejących lub nowych inicjatyw tak, aby nie
               pociągało to za sobą zmiany konwencji. Unia powinna wykazać otwartość na takie
               ewentualne inicjatywy.
     6)        Na koniec należy zauważyć, że przyjęcie proponowanej poprawki, choć nie przynosi
               żadnej wyraźnej wartości dodanej, to jednak nie szkodziłoby interesom Unii.

     4.        PODSTAWA PRAWNA
     4.1.      Proceduralna podstawa prawna
     4.1.1.    Zasady
     Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb
     przyjmowania decyzji ustalających stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii
     w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki
     prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy.
     Pojęcie aktów mających skutki prawne obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy
     przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto
     instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą w sposób
     decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii5.
     4.1.2.    Zastosowanie w niniejszej sprawie
     Konferencja Stron konwencji bazylejskiej jest organem ustanowionym na mocy konwencji.
     Akt, który ma zostać przyjęty przez Konferencję Stron, stanowi akt mający skutki prawne.
     Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 18
     konwencji. Może mieć on wpływ na przepisy UE, a mianowicie na rozporządzenie (WE)
     nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie
     przemieszczania odpadów. Na podstawie tego rozporządzenia wdraża się konwencję m.in.
     poprzez ustanowienie procedur wywozu z i przywozu do UE, a także przemieszczania między
     państwami członkowskimi.
     Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.
     W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9
     TFUE.

     4.2.      Materialna podstawa prawna
     4.2.1.    Zasady
     Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona
     głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte
     w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden
     z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny
     charakter, decyzja przyjęta w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną
     podstawę prawną, a mianowicie podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub
     element składowy.
     4.2.2.    Zastosowanie w niniejszej sprawie

     5
              Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., C-399/12, Niemcy przeciwko Radzie,
              ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

PL                                                       4                                                        PL
 ---pagebreak---      Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do ochrony środowiska.
     Materialną podstawą prawną wnioskowanej decyzji jest zatem art. 192 ust. 1 TFUE.
     4.3.    Wniosek
     Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 192 ust. 1 TFUE w związku
     z art. 218 ust. 9 TFUE.

PL                                               5                                      PL
 ---pagebreak---                                                           2022/0046 (NLE)

                                                Wniosek

                                             DECYZJA RADY

     dotycząca stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na 15. Konferencji
      Stron Konwencji bazylejskiej o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania
     odpadów niebezpiecznych w odniesieniu do niektórych zmian art. 6 ust. 2 tej konwencji

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
     uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192
     ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,
     uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
     a także mając na uwadze, co następuje:
     (1)    Konwencja bazylejska o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania
            odpadów niebezpiecznych („konwencja”) weszła w życie w 1992 r. i została
            zatwierdzona przez Unię decyzją Rady 93/98/EWG w sprawie zawarcia, w imieniu
            Wspólnoty, Konwencji o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania
            odpadów niebezpiecznych z dnia 22 marca 1989 r. (Konwencji bazylejskiej)6.
     (2)    Zgodnie z art. 15 ust. 5 lit. b) konwencji Konferencja Stron rozpatruje i w razie
            potrzeby przyjmuje poprawki do konwencji.
     (3)    Na swoim 15. posiedzeniu w czerwcu 2022 r. Konferencja Stron ma rozważyć
            przyjęcie poprawek do art. 6 ust. 2 konwencji przedłożonych przez Federację
            Rosyjską. Wniosek ten ma na celu ustanowienie 30-dniowego terminu dla państwa
            przywozu na udzielenie odpowiedzi zawiadamiającemu o przemieszczeniu odpadów
            oraz włączenie innej zmiany przedstawionej jako redakcyjna.
     (4)    Konieczne jest ustalenie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na
            Konferencji Stron w sprawie tego wniosku, ponieważ jest to zmiana tekstu konwencji
            i ma ona skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący dla Unii i może mieć on
            wpływ na prawo Unii, a mianowicie na rozporządzenie (WE) nr 1013/2006
            Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie
            przemieszczania odpadów7.
     (5)    Unia nie powinna popierać wyżej opisanych zmian konwencji, ponieważ wymagają
            one długiego i uciążliwego procesu umożliwiającego ich wejście w życie,
            a uruchomienie takiego procesu w odniesieniu do poprawki, której cele mogłyby
            zostać osiągnięte za pomocą innych środków, wydaje się nieproporcjonalne. Unia
            powinna raczej być otwarta na inicjatywy mające na celu poprawę funkcjonowania
            procedury „zgody po uprzednim poinformowaniu”, pod warunkiem że mają one
            szerszy zakres niż wniosek przedłożony na 15. posiedzeniu Konferencji Stron, są
            zgodne z szeroko pojętą polityką i celami Unii i nie wymagają zmiany konwencji.

     6
            Dz.U. L 39 z 16.2.1993, s. 1.
     7
            Dz.U. L 190 z 12.7.2006, s. 1.

PL                                                 6                                             PL
 ---pagebreak---             Należy zauważyć, że przyjęcie proponowanej poprawki, choć nie przynosi żadnej
            wyraźnej wartości dodanej, to jednak nie szkodziłoby interesom Unii,

     PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

                                              Artykuł 1
     1.      Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na 15. posiedzeniu Konferencji
             Stron konwencji bazylejskiej, polega na tym, że nie będzie ona popierać poprawek
             do art. 6 ust. 2 konwencji przedłożonych przez Federację Rosyjską.
     2.      Jeżeli na 15. posiedzeniu Konferencji Stron konwencji bazylejskiej zostaną
             przedstawione inne wnioski mające na celu poprawę funkcjonowania procedury
             „zgody po uprzednim poinformowaniu”, Unia powinna je poprzeć z zastrzeżeniem
             następujących warunków:

             a)    wnioski mają na celu poprawę funkcjonowania procedury, ponieważ
                   rozwiązują kwestię opóźnień i problemów napotykanych przez państwa
                   wywozu, tranzytu lub przywozu przy rozpatrywaniu powiadomień oraz
                   wspierają cyfryzację procedury „zgody po uprzednim poinformowaniu”, tak
                   aby odpady mogły być przemieszczane ponad granicami bez zbędnej zwłoki,
                   jeżeli dane przemieszczenia są zgodne z postanowieniami konwencji, bez
                   konieczności zmiany konwencji;
             b)    wspierają one racjonalne ekologicznie gospodarowanie odpadami na poziomie
                   globalnym i przejście na globalną gospodarkę o obiegu zamkniętym; oraz
             c)    wspierają właściwe wdrożenie mechanizmów kontroli ustanowionych
                   w konwencji i przyczyniają się do jasności prawa w tym zakresie.

                                              Artykuł 2

     W zależności od rozwoju sytuacji na 15. posiedzeniu Konferencji Stron konwencji
     przedstawiciele Unii w porozumieniu z państwami członkowskimi mogą uzgodnić
     doprecyzowanie stanowiska, o którym mowa w art. 1, podczas organizowanych na miejscu
     posiedzeń koordynacyjnych, bez kolejnej decyzji Rady.

                                              Artykuł 3
     Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.
     Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                                                W imieniu Rady
                                                Przewodniczący

PL                                                   7                                          PL


                            KOMISJA
                            EUROPEJSKA

                                                   Bruksela, dnia 24.2.2022 r.
                                                   COM(2022) 63 final

                                                   2022/0043 (NLE)

                                         Wniosek

                                     DECYZJA RADY

     w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w procedurze
       pisemnej uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów
                       eksportowych dotyczącej zmiany załącznika IV

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                             UZASADNIENIE

     1.      PRZEDMIOT WNIOSKU
     Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii
     Europejskiej przez Komisję w kontekście zmiany Porozumienia OECD w sprawie oficjalnie
     wspieranych kredytów eksportowych, ograniczonej do jego załącznika IV, czyli uzgodnienia
     sektorowego w sprawie kredytów eksportowych w zakresie energii odnawialnej, łagodzenia
     zmiany klimatu i przystosowania się do niej oraz inżynierii wodnej. Załącznik IV zwany jest
     również uzgodnieniem sektorowym dotyczącym zmiany klimatu lub CCSU.
     Przedmiotowa zmiana omawiana jest na szczeblu uczestników Porozumienia i koncentruje się
     w szczególności na dodatku III do CCSU, w którym określone zostały kryteria
     kwalifikowalności projektów dotyczących przystosowania się do zmiany klimatu. Zmiana jest
     następstwem wniosku Unii Europejskiej, który ma na celu zwiększenie skuteczności tych
     kryteriów w identyfikacji odpowiednich projektów dotyczących przystosowania się do
     zmiany klimatu.
     Unia Europejska powinna nadal realizować swoje zdecydowane ambicje w zakresie działań
     w dziedzinie klimatu i przygotować się do zajęcia stanowiska w sprawie ewentualnego
     porozumienia, które mogłoby zostać osiągnięte przed kolejnym posiedzeniem uczestników
     w marcu 2022 r.

     2.      KONTEKST WNIOSKU
     2.1.    Porozumienie w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych
     Porozumienie jest dżentelmeńską umową między UE, USA, Kanadą, Japonią, Koreą,
     Norwegią, Szwajcarią, Australią, Nową Zelandią, Turcją i Zjednoczonym Królestwem, która
     ma na celu stworzenie ram dla uporządkowanego korzystania z oficjalnie wspieranych
     kredytów eksportowych. W praktyce oznacza to ustanowienie równych warunków działania
     (w ramach których konkurencja opiera się na cenie i jakości wywożonych towarów i usług,
     a nie na oferowanych warunkach finansowych), przy jednoczesnym działaniu na rzecz
     eliminacji subsydiów i zakłóceń w handlu związanych z oficjalnie wspieranymi kredytami
     eksportowymi. Porozumienie weszło w życie w kwietniu 1978 r. na czas nieokreślony
     i chociaż otrzymuje wsparcie administracyjne Sekretariatu OECD, nie jest aktem prawnym
     OECD1.
     Porozumienie jest regularnie aktualizowane, aby uwzględnić zmiany zachodzące na rynkach
     finansowych i w zakresie polityki, mające wpływ na udzielanie oficjalnie wspieranych
     kredytów eksportowych. Porozumienie zostało przetransponowane i, co za tym idzie, uznane
     za prawnie wiążące w UE, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
     nr 1233/20112 3. Zmiany warunków Porozumienia są włączane do prawa UE w drodze aktów
     delegowanych zgodnie z art. 2 wymienionego rozporządzenia.

     1
            W rozumieniu art. 5 Konwencji OECD.
     2
            Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 z dnia 16 listopada 2011 r.
            w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów
            eksportowych oraz uchylające decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE (Dz.U. L 326 z 8.12.2011, s.
            45).
     3
            W przeszłości wcześniejsze wersje Porozumienia OECD transponowano do prawa UE w drodze decyzji
            Rady.

PL                                                    1                                                      PL
 ---pagebreak---      2.2.    Uczestnicy Porozumienia          w sprawie     oficjalnie   wspieranych      kredytów
             eksportowych
     Komisja Europejska reprezentuje Unię na posiedzeniach uczestników Porozumienia, jak
     również w pisemnych procedurach podejmowania decyzji przez uczestników Porozumienia.
     Decyzje w sprawie wszystkich zmian Porozumienia podejmowane są w drodze konsensusu.
     Stanowisko Unii jest przyjmowane przez Radę i omawiane przez państwa członkowskie na
     forum grupy roboczej Rady ds. kredytów eksportowych4.
     2.3.    Planowany akt uczestników dotyczący CCSU
     Aktualizacja kryteriów kwalifikowalności zawartych w dodatku III do CCSU jest
     przedmiotem dyskusji na szczeblu uczestników Porozumienia na wniosek Unii Europejskiej
     przedłożony w dniu 16 listopada 2021 r.
     W swoim wniosku Unia Europejska zaproponowała, aby sekcja dotycząca przystosowania się
     do zmiany klimatu (dodatek III) została na stałe włączona do Porozumienia ze względu na
     znaczenie, jakie ma zwiększenie finansowania działań związanych ze zmianą klimatu, a także
     aby kryteria kwalifikowalności projektów dotyczących przystosowania się do zmiany klimatu
     zawarte w dodatku III zostały zaktualizowane. Proponowana aktualizacja pozwoliłaby na
     zbliżenie kryteriów identyfikacji projektów dotyczących przystosowania się do zmiany
     klimatu do niektórych standardów stosowanych przez banki rozwoju, ponieważ
     doświadczenie pokazuje, że obecne kryteria – które wymagają, by przystosowanie się do
     zmiany klimatu było głównym celem projektu – nie są dostosowane do transakcji w zakresie
     kredytów eksportowych, które zazwyczaj obejmują również działania komercyjne w celu
     wygenerowania przepływów pieniężnych. Proponowane kryteria pozwoliłyby objąć również
     projekty częściowo związane z przystosowaniem się do zmiany klimatu, przy czym warunki
     CCSU miałyby wtedy zastosowanie jedynie do tej części projektu, która dotyczy
     przystosowania się do zmiany klimatu.
     Wniosek w sprawie aktualizacji dodatku III został omówiony 1 grudnia 2021 r. na 151.
     posiedzeniu uczestników i uzyskał poparcie. Jeden z uczestników zwrócił się o zawarcie
     w nowych kryteriach klauzuli wygaśnięcia, która umożliwiałaby ponowną ocenę ich
     stosowności w odpowiednim czasie.
     Ze względu na wyrażone poparcie, przewodniczący zaproponował, aby Unia Europejska
     dokonała przeglądu swojego wniosku, uwzględniając propozycje redakcyjne, które inni
     uczestnicy mieli przedstawić do końca 2021 r., z myślą o rozpoczęciu procedury pisemnej na
     początku 2022 r. w celu jego przyjęcia.
     Planowany akt uczestników jest decyzją o zmianie kryteriów kwalifikowalności dla
     projektów dotyczących przystosowania się do zmiany klimatu zawartych w CCSU w drodze
     procedury pisemnej na początku 2022 r.

     3.      STANOWISKO, JAKIE MA BYĆ ZAJĘTE W IMIENIU UNII
     Wniosek Unii Europejskiej, który spotkał się z szerokim poparciem uczestników, został
     najpierw omówiony i przyjęty przez grupę roboczą Rady ds. kredytów eksportowych.
     Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii, jest załączone do niniejszej decyzji i opiera
     się na wniosku Unii Europejskiej oraz wyniku dyskusji z dnia 1 grudnia 2021 r.

     4
            Decyzja Rady w sprawie ustanowienia Grupy ds. Koordynacji Polityki w zakresie Ubezpieczeń
            Kredytów, Poręczeń i Kredytów Finansowych (Dz.U. 66 z 27.10.1960, s. 1339).

PL                                                  2                                                   PL
 ---pagebreak---      Proponowane stanowisko polega na aktualizacji kryteriów dla projektów dotyczących
     przystosowania się do zmiany klimatu zawartych w dodatku III do CCSU, wykorzystując jako
     źródło inspiracji wspólne zasady śledzenia środków finansowych na rzecz przystosowania się
     do zmiany klimatu opracowane przez niektóre wielostronne banki rozwoju. Jako że nowe
     kryteria obejmują również projekty częściowo związane z przystosowaniem, proponowana
     aktualizacja dodatku III prowadzi do pewnych zmian w niektórych artykułach CCSU w celu
     odzwierciedlenia tego faktu.
     Ponieważ należy utrzymać pozytywną dynamikę w OECD, Unia Europejska powinna dążyć
     do jak najszybszego osiągnięcia porozumienia, aby przedmiotowa aktualizacja CCSU mogła
     zostać przeprowadzona.

     4.        PODSTAWA PRAWNA
     4.1.      Proceduralna podstawa prawna
     4.1.1.    Zasady
     Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb
     przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii
     w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki
     prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne
     umowy”.
     Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na podstawie
     przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto
     instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób
     decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii” 5.
     4.1.2.    Zastosowanie w niniejszej sprawie
     Planowany akt może w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów UE,
     a mianowicie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 z dnia 16
     listopada 2011 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie
     wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylającego decyzje Rady 2001/76/WE
     i 2001/77/WE. Wynika to z faktu, iż art. 2 przedmiotowego rozporządzenia stanowi, że
     „Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 3 w celu zmiany załącznika II w wyniku
     poprawek do wytycznych, uzgodnionych przez uczestników Porozumienia”. Obejmuje to
     zmiany załączników do Porozumienia.
     W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9
     TFUE.
     4.2.      Materialna podstawa prawna
     4.2.1.    Zasady
     Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona
     głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte
     w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden
     z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy
     charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną
     podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element
     składowy.

     5
              Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., C-399/12 Niemcy/Rada,
              ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

PL                                                 3                                                 PL
 ---pagebreak---      4.2.2.   Zastosowanie w niniejszej sprawie
     Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do kredytów eksportowych, co wchodzi
     w zakres wspólnej polityki handlowej. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji
     jest w związku z tym art. 207 TFUE.
     4.3.     Podsumowanie
     Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE
     w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

PL                                                4                                           PL
 ---pagebreak---                                                                2022/0043 (NLE)

                                                    Wniosek

                                              DECYZJA RADY

         w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w procedurze
           pisemnej uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów
                           eksportowych dotyczącej zmiany załącznika IV

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
     uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207
     w związku z art. 218 ust. 9,
     uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
     a także mając na uwadze, co następuje:
     (1)      Wytyczne zawarte w Porozumieniu w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów
              eksportowych („Porozumienie”) zostały transponowane i tym samym stały się prawnie
              wiążące w Unii na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
              nr 1233/20116.
     (2)      Zgodnie z art. 9 załącznika IV do Porozumienia uczestnicy przeprowadzają przegląd
              dodatku III do końca 2020 r., aby ocenić międzynarodowe inicjatywy dotyczące
              przystosowania się do zmiany klimatu i warunków rynkowych oraz doświadczenia
              nabyte w ramach procesu powiadamiania w celu określenia czy należy utrzymać, czy
              też zmienić definicje, kryteria projektu oraz warunki.
     (3)      Uczestnicy mają podjąć w drodze procedury pisemnej decyzję dotyczącą planowanej
              decyzji w sprawie zmiany dodatku III do załącznika IV do Porozumienia.
     (4)      Planowana decyzja powinna być zgodna z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii
              Europejskiej wynikającymi z porozumienia paryskiego i unijnej polityki
              przeciwdziałania zmianie klimatu.
     (5)      Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii, w odniesieniu do
              procedury pisemnej uczestników Porozumienia, jako że planowana decyzja
              uczestników Porozumienia będzie wiążąca dla Unii i będzie mogła mieć decydujący
              wpływ na przepisy prawa Unii, na podstawie art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1233/2011,
     PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

                                                   Artykuł 1
     Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do przyjęcia przez
     uczestników w drodze procedury pisemnej decyzji zmieniającej załącznik IV do

     6
              Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 z dnia 16 listopada 2011 r.
              w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów
              eksportowych oraz uchylające decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE (Dz.U. L 326 z 8.12.2011, s.
              45) („rozporządzenie (UE) nr 1233/2011”).

PL                                                      5                                                      PL
 ---pagebreak---      Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, jest określone
     w załączniku.

                                              Artykuł 2
     Niewielkie modyfikacje proponowanych zmian do załącznika IV do Porozumienia w sprawie
     oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych określonych w załączniku mogą zostać
     uzgodnione przez przedstawicieli Unii bez konieczności przyjęcia przez Radę kolejnej
     decyzji.

                                              Artykuł 3
     Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.
     Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                                                W imieniu Rady
                                                Przewodniczący

PL                                                   6                                       PL
 ---documentbreak---                             KOMISJA
                            EUROPEJSKA

                                                   Bruksela, dnia 24.2.2022 r.
                                                   COM(2022) 63 final

                                                   ANNEX

                                       ZAŁĄCZNIK

                                            do

                                wniosku dotyczącego decyzji

     w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w procedurze
       pisemnej uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów
                       eksportowych dotyczącej zmiany załącznika IV

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                               ZAŁĄCZNIK
                                               WNIOSEK

     Stanowisko Unii Europejskiej polega na poparciu następujących zmian do załącznika IV do
     Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych:
     Art. 3 załącznika IV otrzymuje brzmienie:
              „3. ZAKRES ZASTOSOWANIA W ODNIESIENIU DO PROJEKTÓW
              DOTYCZĄCYCH PRZYSTOSOWANIA SIĘ DO ZMIANY KLIMATU
              KWALIFIKUJĄCYCH SIĘ DO DODATKU III
                    a)    W niniejszym uzgodnieniu sektorowym określa się warunki finansowe
                          mające zastosowanie do oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych
                          odnoszących się do umów dotyczących projektów, których część dotyczy
                          przystosowania się do zmiany klimatu, spełniających kryteria
                          wymienione w dodatku III do niniejszego uzgodnienia sektorowego.
                    b)    Umowy takie odnoszą się do wywozu projektów w całości lub ich części,
                          obejmujących wszystkie elementy, sprzęt, materiały i usługi (w tym
                          szkolenie personelu) bezpośrednio wymagane do wykonania i oddania do
                          eksploatacji konkretnego projektu, pod warunkiem że:
                          1)    warunki określone w dodatku III są spełnione;
                          2)    zakres przewidzianych warunków można rozszerzyć wyłącznie
                                w celu uwzględnienia określonych utrudnień finansowych, które
                                wystąpiły podczas projektu, i opiera się on na indywidualnych
                                potrzebach finansowych i konkretnych warunkach rynkowych
                                każdego projektu.
                    c)    Niniejsze uzgodnienie sektorowe ma zastosowanie do modernizacji
                          istniejących projektów w celu uwzględniania kwestii związanych
                          z przystosowaniem się do zmiany klimatu, w przypadku gdy istnieje
                          możliwość wydłużenia ekonomicznego okresu użytkowania projektu o
                          co najmniej okres spłaty, który ma być przyznany. W przypadku
                          niespełnienia tego kryterium stosuje się warunki Porozumienia.”.
     Art. 5 lit. d) załącznika IV otrzymuje brzmienie:
                    „d)   Dla oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych odnoszących się do
                          umów dotyczących projektów, których część dotyczy przystosowania się
                          do zmiany klimatu, zdefiniowanych w dodatku III, maksymalny okres
                          spłaty dla składnika projektu związanego z przystosowaniem się do
                          zmiany klimatu wynosi 15 lat. Do pozostałej części projektu
                          zastosowanie mają warunki Porozumienia.”.
     Art. 9 lit. d) i e) załącznika IV otrzymuje brzmienie:
                    „d)   Uczestnicy przeprowadzają przegląd dodatku III do niniejszego
                          uzgodnienia sektorowego do końca 2027 r., aby ocenić międzynarodowe
                          inicjatywy dotyczące przystosowania się do zmiany klimatu, warunki
                          rynkowe oraz doświadczenia nabyte w ramach procesu powiadamiania
                          w celu określenia czy należy utrzymać, czy też zmienić definicje,
                          kryteria projektu oraz warunki.

PL                                                   1                                            PL
 ---pagebreak---                     e)     O ile uczestnicy nie postanowią inaczej, warunki odnoszące się do
                           dodatku III przestają obowiązywać po 31 grudnia 2027 r.”.
     Dodatek III do załącznika IV otrzymuje brzmienie:
             „DODATEK III KRYTERIA KWALIFIKOWALNOŚCI DLA PROJEKTÓW
             DOTYCZĄCYCH PRZYSTOSOWANIA SIĘ DO ZMIANY KLIMATU
             Część projektu dotycząca przystosowania się do zmiany klimatu to takie działania
             w ramach projektu (projekty, ich składniki, elementy lub części), które są wyraźnie
             powiązane z ograniczaniem wrażliwości na zmianę klimatu.
             Część projektu dotycząca przystosowania się do zmiany klimatu kwalifikuje się do
             zastosowania warunków finansowych określonych w niniejszym uzgodnieniu
             sektorowym, jeżeli:
                    a)     w znacznym stopniu przyczynia się do zmniejszenia wrażliwości na
                           zmianę klimatu stwierdzonej na obszarze objętym projektem. Taki wkład
                           należy wyraźnie wskazać i wyjaśnić w planie projektu i dokumentach
                           uzupełniających jako podstawowy element projektu. W dokumentacji
                           projektu należy wykazać jasny i bezpośredni związek między kontekstem
                           wrażliwości na zmianę klimatu a konkretnymi działaniami w ramach
                           projektu;
                    b)     wniosek dotyczący projektu zawiera wyraźne oświadczenie o zamiarze
                           zajęcia się kwestią wrażliwości na zmianę klimatu. Oświadczeniu
                           towarzyszy    analiza    sposobu,    w jaki    działania    związane
                           z przystosowaniem się do zmiany klimatu w ramach projektu będą
                           bezpośrednio przyczyniać się do ograniczenia wrażliwości na zmianę
                           klimatu i wzmocnienia odporności społeczności, dóbr lub ekosystemów
                           na zmianę klimatu;
                    c)     w przypadku projektów dotyczących umów o wartości co najmniej 10
                           mln SDR1 projekt podlega niezależnej ocenie przeprowadzanej przez
                           osobę trzecią oddzielnie lub jako integralna część dokumentacji projektu.
                           Ocena jest publicznie dostępna, np. na stronie internetowej projektu lub
                           na stronie internetowej właściwego organu publicznego. Ocena zawiera
                           analizę konkretnych i istotnych zagrożeń związanych ze zmianą klimatu
                           oraz stopnia narażenia na nią, a także analizę sposobu, w jaki
                           proponowane środki objęte projektem będą mogły bezpośrednio zaradzić
                           takim zagrożeniom.”.

     1
            Kwota ta odnosi się do całej wartości projektu, a nie tylko do części dotyczącej przystosowania się do
            zmiany klimatu.

PL                                                       2                                                           PL