               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.2.2017
            COM(2017) 65 final
            2017/0021(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie UE–Meksyk w odniesieniu do zmian w załączniku III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. dotyczącym definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Dnia 8 grudnia 1997 r. podpisano w Brukseli Umowę o partnerstwie gospodarczym, koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony. Postanowienia dotyczące liberalizacji handlu zostały określone w decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk ustanowionej na mocy umowy (zwanej dalej „decyzją nr 2/2000”).

               Załącznik III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk dotyczący definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej ustanawia reguły pochodzenia dla produktów pochodzących z terytorium stron umowy. W dodatku II do załącznika III do decyzji nr 2/2000 znajduje się wykaz „reguł odnoszących się do konkretnych produktów” – procesów obróbki lub przetwarzania, którym należy poddać materiały niepochodzące, aby wytworzony produkt mógł uzyskać status pochodzenia.

               Odstępstwo od reguł odnoszących się do konkretnych produktów określono w uwagach 2 i 3 dodatku IIa do załącznika III do decyzji nr 2/2000 dla niektórych produktów chemicznych objętych pozycjami 2914 i 2915 Systemu Zharmonizowanego. Odstępstwo stosowano pierwotnie do dnia 30 czerwca 2003 r., a następnie trzykrotnie przedłużano: do dnia 30 czerwca 2006 r. decyzją nr 1/2004 Wspólnego Komitetu UE–Meksyk, do dnia 30 czerwca 2009 r. decyzją nr 1/2007 Wspólnego Komitetu UE–Meksyk oraz do dnia 30 czerwca 2014 r. decyzją nr 1/2010 Wspólnego Komitetu UE–Meksyk. Odstępstwo zatem wygasło.

               Meksyk i Unia Europejska uzgodniły ponowne wprowadzenie reguł odnoszących się do konkretnych produktów zawartych w odstępstwie określonym w uwagach 2 i 3 dodatku IIa do załącznika III do decyzji nr 2/2000 z mocą wsteczną od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2019 r. Meksyk i Unia Europejska uzgodniły ponadto aktualizację niektórych alternatywnych reguł odnoszących się do konkretnych produktów.

               Zmiany reguł odnoszących się do konkretnych produktów będą stosowane z mocą wsteczną od dnia 1 lipca 2014 r., kiedy to wygasła poprzednia decyzja Wspólnego Komitetu UE–Meksyk. Do celów stosowania z mocą wsteczną termin przedstawienia dowodu pochodzenia w formie świadectwa przewozowego EUR.1 lub deklaracji na fakturze został wydłużony z 2 do 3 lat dla odpowiednich produktów chemicznych przywiezionych do Unii Europejskiej w okresie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Zmiany reguł odnoszących się do konkretnych produktów dla produktów chemicznych objętych pozycjami 2914 i 2915 Systemu Zharmonizowanego są zgodne z założeniami aktualizacji umowy UE–Meksyk, której celem jest doprecyzowanie i uproszczenie reguł pochodzenia.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Nie dotyczy.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Ponieważ wniosek dotyczy polityki handlowej Unii Europejskiej, właściwą podstawą prawną jest art. 207 (w szczególności jego ust. 4 akapit pierwszy) w związku z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

               •Proporcjonalność

                  Wniosek nie wykracza poza to, co jest niezbędne lub właściwe dla osiągnięcia zamierzonych celów.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy. Niniejszy wniosek wprowadza zmiany służące aktualizacji poprzedniego tekstu.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Skorzystano z wiedzy eksperckiej organizacji branżowych, które potwierdziły, że uproszczone i bardziej elastyczne reguły odnoszące się do konkretnych produktów będą korzystne.

               •Ocena skutków

                  Niniejszy wniosek wprowadza zmiany do obowiązującej dwustronnej umowy handlowej. Żadne inne rozwiązania nie są brane pod uwagę.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Możliwy wpływ na budżet obejmuje zmniejszenie zasobów własnych z tytułu należności celnych o około 5 mln EUR rocznie.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

                  Brak

               2017/0021 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie UE–Meksyk w odniesieniu do zmian w załączniku III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. dotyczącym definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z jego art. 218 ust. 9
                  1
               ,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Wspólna deklaracja V
                  2
                w sprawie decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk
                  3
                ustanowionej na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym, koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony, podpisanej w Brukseli dnia 8 grudnia 1997 r.
                  4
                przewiduje, że Wspólny Komitet WE–Meksyk, ustanowiony na mocy tej umowy, sprawdza konieczność przedłużenia poza dzień 30 czerwca 2003 r. stosowania reguł pochodzenia ustanowionych w uwagach 2 i 3 dodatku II(a) do załącznika III do decyzji nr 2/2000. Weryfikacja ta dotyczy reguł odnoszących się do konkretnych produktów określonych w dodatku II do załącznika III do decyzji nr 2/2000 dla niektórych produktów chemicznych objętych pozycjami 2914 i 2915 Systemu Zharmonizowanego.

               (2)W dniu 17 września 2010 r. Wspólny Komitet przyjął decyzję nr 1/2010
                  5
                przedłużającą po raz trzeci okres stosowania reguł pochodzenia ustanowionych w powyższych uwagach. Decyzję nr 1/2010 stosuje się do dnia 30 czerwca 2014 r.

               (3)Uznano, że należy tymczasowo przedłużyć okres stosowania reguł pochodzenia ustanowionych w uwagach 2 i 3 dodatku II(a) do załącznika III do decyzji nr 2/2000 ze skutkiem od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2019 r. zgodnie z zasadami aktualizacji umowy między Meksykiem i Unią Europejską w celu zapewnienia ciągłości z przyszłymi regułami odnoszącymi się do konkretnych produktów.

               (4)Ponieważ przedłużenie okresu stosowania reguł pochodzenia ustanowionych w uwagach 2 i 3 dodatku II(a) do załącznika III do decyzji nr 2/2000 przyznane decyzją nr 1/2010 wygasło z dniem 30 czerwca 2014 r., uznano, że nowe przedłużenie należy stosować z mocą wsteczną od dnia 1 lipca 2014 r., aby nie zakłócać istniejących uwarunkowań ekonomicznych.

               (5)Do celów stosowania z mocą wsteczną termin przedstawienia dowodu pochodzenia w formie świadectwa przewozowego EUR.1 lub deklaracji na fakturze powinien zostać wydłużony z 2 do 3 lat dla odpowiednich produktów chemicznych przywiezionych do Unii w okresie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               1. Stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie Unia Europejska – Meksyk w odniesieniu do załącznika III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r., opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu Unia Europejska – Meksyk dołączonym do niniejszej decyzji.

               2. Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie Unia Europejska – Meksyk mogą bez kolejnej decyzji Rady wyrazić zgodę na niewielkie zmiany projektu decyzji Wspólnego Komitetu Unia Europejska – Meksyk, o którym mowa w ust. 1.

               Artykuł 2

               Po przyjęciu decyzja Wspólnego Komitetu Unia Europejska – Meksyk w sprawie zmian w załączniku III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

               OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

               1.STRUKTURA WNIOSKU

               1.1.Tytuł wniosku

               1.2.Dziedziny polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

               1.3.Charakter wniosku

               1.4.Cele

               1.5.Uzasadnienie wniosku

               1.6.Okres trwania działania i jego wpływ finansowy

               1.7.Przewidywane tryby zarządzania

               2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA

               2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości

               2.2.System zarządzania i kontroli

               2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

               3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

               3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

               3.2.Szacunkowy wpływ na wydatki

               3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

               3.2.2.Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

               3.2.3.Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

               3.2.4.Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

               3.2.5.Udział osób trzecich w finansowaniu

               3.3.Szacunkowy wpływ na dochody

               OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

               1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

               1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy

                  Decyzja Rady w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie UE–Meksyk w odniesieniu do zmian w załączniku III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. dotyczącym definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej

               1.2.Dziedziny polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
                  6

                  Linia budżetowa po stronie dochodów: Rozdział 12 (Cła i inne opłaty celne, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) decyzji 2007/436/WE, EURATOM)

               1.3.Charakter wniosku/inicjatywy

               ☒Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania

               ◻Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego
                  7

               ◻Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania

               ◻Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

               1.4.Cele

               1.4.1.Wieloletnie cele strategiczne Komisji wskazane we wniosku/inicjatywie

                  Nie dotyczy

               1.4.2.Cele szczegółowe i działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

                  Cel szczegółowy nr:

                  Nie dotyczy

                  Działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

                  Cła

               1.4.3.Oczekiwane wyniki i wpływ

               Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej.

                  Zwiększy się handel między Meksykiem i UE tymi produktami chemicznymi objętymi pozycjami 2914 i 2915 HS (System Zharmonizowany), w przypadku których zmieniają się reguły pochodzenia odnoszące się do konkretnych produktów.

               1.4.4.Wskaźniki wyników i wpływu

               Należy określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy.

                  Nie dotyczy

               1.5.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

               1.5.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej

                  Nie dotyczy

               1.5.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej

                  Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej.

               1.5.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

                  Nie dotyczy

               1.5.4.Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia

                  Nie dotyczy

               1.6.Okres trwania działania i jego wpływ finansowy

               ☒ Wniosek/inicjatywa o ograniczonym okresie trwania

               –☒
                     Okres trwania wniosku/inicjatywy: 01/07/2014 r. do 31/12/2019 r.

               –◻
                     Okres trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.

               ◻ Wniosek/inicjatywa o nieograniczonym okresie trwania

               –Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r. do RRRR r.,

               –po którym następuje faza operacyjna.

               1.7.Przewidywane tryby zarządzania
                  8

               ◻Zarządzanie bezpośrednie przez Komisję

               –◻ w ramach jej służb, w tym za pośrednictwem jej pracowników w delegaturach Unii;

               –◻
                     przez agencje wykonawcze

               ☒ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi

               ◻ Zarządzanie pośrednie przez przekazanie zadań związanych z wykonaniem budżetu:

               –◻ państwom trzecim lub organom przez nie wyznaczonym;

               –◻ organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (należy wyszczególnić);

               –◻ EBI oraz Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu;

               –◻ organom, o których mowa w art. 208 i 209 rozporządzenia finansowego;

               –◻ organom prawa publicznego;

               –◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu, które świadczą usługi użyteczności publicznej, o ile zapewniają one odpowiednie gwarancje finansowe;

               –◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego, którym powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego oraz które zapewniają odpowiednie gwarancje finansowe;

               –◻ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym akcie prawnym.

               –W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”.

               Uwagi

                  Nie dotyczy

               2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA

               2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości

               Należy określić częstotliwość i warunki.

                  Nie dotyczy

               2.2.System zarządzania i kontroli

               2.2.1.Zidentyfikowane ryzyko

                  Nie określono

               2.2.2.Informacje dotyczące struktury wewnętrznego systemu kontroli.

                  Nie dotyczy

               2.2.3.Oszacowanie kosztów i korzyści wynikających z kontroli i ocena prawdopodobnego ryzyka błędu

                  Nie dotyczy

               2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

               Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony

                  Nie dotyczy

               3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

               3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

               Nie dotyczy

               3.2.Szacunkowy wpływ na wydatki

               3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

               Nie dotyczy

               3.2.2.Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

               –☒ Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych

               –◻ Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:

               3.2.3.Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

               3.2.3.1.Streszczenie

               –☒ Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych

               –◻ Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:

               3.2.3.2.Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

               –☒
                     Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich

               –◻
                     Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:

               3.2.4.Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

               –☒
                     Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi.

               –◻
                     Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w wieloletnich ramach finansowych.

                  Należy wyjaśnić, na czym ma polegać przeprogramowanie, określając linie budżetowe, których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.

                  Nie dotyczy

               –◻
                     Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub zmiany wieloletnich ram finansowych.

                  Należy wyjaśnić, który wariant jest konieczny, określając linie budżetowe, których ma on dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.

                  Nie dotyczy

               3.2.5.Udział osób trzecich w finansowaniu

               –Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich

               3.3.Szacunkowy wpływ na dochody

               –◻
                     Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.

               –☒
                     Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:

               wpływ na zasoby własne

               wpływ na dochody różne

               w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        Linia budżetowa po stronie dochodów:

                        Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy

                        Wpływ wniosku/inicjatywy
                           9

                        Rok
                        N

                        Rok
                        N+1

                        Rok
                        N+2

                        Rok
                        N+3

                        Rok
                        N+4

                        Rok
                        N+5

                        Ogółem

                        Artykuł 120

                        20 000 500 000

                        -2,5

                        -5

                        -5

                        -5

                        -5

                        -5

                        -27,5

               W przypadku wpływu na dochody różne „przeznaczone na określony cel” należy wskazać linie budżetowe po stronie wydatków, które ten wpływ obejmie.

                  Nie dotyczy

               Należy określić metodę obliczania wpływu na dochody.

                  Za niektóre produkty chemiczne objęte pozycjami 2914 i 2915 Systemu Zharmonizowanego i przywożone z Meksyku pobierana jest stawka należności celnej stosowana względem kraju najbardziej uprzywilejowanego, która wynosi 5,5 %. Zmiana reguł pochodzenia odnoszących się do konkretnych produktów pozwoliłaby na wwożenie tych produktów chemicznych po preferencyjnej stawce celnej wynoszącej 0 %.

                     (1)
                  Dz.U. C 326 z 26.10.2012, s. 146.

                     (2)
                  Dz.U. L 245 z 29.9.2000, s. 1167.

                     (3)
                  Dz.U. L 245 z 29.9.2000, s. 1; por. Dz.U. L 157 z 30.6.2000, s. 10.

                     (4)
                  Dz.U. L 276 z 28.10.2000, s. 45.

                     (5)
                  Dz.U. L 277 z 21.10.2010, s. 30.

                     (6)
                  ABM: activity-based management: zarządzanie kosztami działań; ABB: activity-based budgeting: budżet zadaniowy.

                     (7)
                  O którym mowa w art. 54 ust. 2 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.

                     (8)
                  Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie:

                     http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html

                     (9)
                  W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.2.2017
            COM(2017) 65 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie UE–Meksyk w odniesieniu do zmian w załączniku III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. dotyczącym definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej

               DECYZJA nr X/XXXX WSPÓLNEGO KOMITETU UNIA EUROPEJSKA – MEKSYK

               z dnia XX XXXXXX XXXX

               w sprawie zmian w załączniku III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. dotyczącym definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej

               WSPÓLNY KOMITET,

               uwzględniając decyzję nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. (zwaną dalej „decyzją nr 2/2000”), załącznik III do tej decyzji oraz w szczególności jego art. 38,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)
                     Załącznik III do decyzji nr 2/2000 ustanawia reguły pochodzenia dla produktów pochodzących z terytorium stron umowy.

               (2)
                     Reguły pochodzenia odnoszące się do konkretnych produktów określone w dodatku II do załącznika III do decyzji nr 2/2000 dla produktów klasyfikowanych do pozycji 2914 i 2915 Systemu Zharmonizowanego powinny zostać zmienione, aby umożliwić tymczasowe stosowanie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2019 r. reguł pochodzenia odnoszących się do konkretnych produktów ustanowionych w uwagach 2 i 3 dodatku II(a) do załącznika III do decyzji nr 2/2000, oraz zaktualizowane, aby umożliwić stosowanie zmodernizowanych reguł pochodzenia odnoszących się do konkretnych produktów zgodnie z najnowszymi umowami handlowymi. Uznano, że nowe przedłużenie należy stosować z mocą wsteczną od dnia 1 lipca 2014 r., aby nie zakłócać istniejących uwarunkowań ekonomicznych.

               (3)
                     Dodatek V do załącznika III do decyzji nr 2/2000 określa dla każdej ze stron termin przyjmowania świadectwa przewozowego EUR.1 wystawionego retrospektywnie zgodnie z art. 17 ust. 3 tego załącznika lub dla eksportera termin przedstawienia organom celnym strony dokonującej przywozu deklaracji na fakturze po przywozie produktów zgodnie z art. 20 ust. 6 załącznika III do decyzji nr 2/2000.

               (4)
                     W przypadku produktów objętych pozycjami 2914 i 2915 Systemu Zharmonizowanego, które przywieziono do Unii Europejskiej w okresie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 30 czerwca 2015 r., termin przedstawienia powinien zostać wydłużony do trzech lat w celu uwzględnienia zmiany z mocą wsteczną reguł pochodzenia odnoszących się do tych konkretnych produktów.

               (5)
                     Tytuł dodatku V do załącznika III do decyzji nr 2/2000 należy zmienić w celu dostosowania go do zmiany terminu i do art. 17 ust. 3 i art. 20 ust. 6 załącznika III do decyzji nr 2/2000.

               (6)
                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               1. W dodatku II do załącznika III do decyzji nr 2/2000 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej decyzji.

               2. Dodatek V do załącznika III do decyzji nr 2/2000 otrzymuje brzmienie określone w załączniku II do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie 45 dni po dniu jej przyjęcia.

               Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2014 r.

               Sporządzono w XXXX dnia XX XXXX 2017 r.

               W imieniu Wspólnego Komitetu

               ZAŁĄCZNIK I

               W dodatku II do załącznika III do decyzji nr 2/2000 wprowadza się następujące zmiany:

               1)
                      dodaje się następującą pozycję:

                        „Pozycja HS

                        Opis produktu

                        Procesy obróbki lub przetworzenia, których przeprowadzenie na materiałach niepochodzących nadaje im status pochodzenia

                        (1)

                        (2)

                        (3)                  lub                     (4)

                        ex 2914*

                        Alkohol diacetonowy

                        Keton metylowo-izobutylowy

                        Tlenek mesitylu

                        Wytwarzanie z acetonu

                        Wytwarzanie, w którym następuje reakcja chemiczna**

               * Zastosowanie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2019 r.

               ** „Reakcja chemiczna” oznacza proces (w tym proces biochemiczny), którego skutkiem jest cząsteczka o nowej strukturze, powstała w wyniku zerwania wiązań międzycząsteczkowych i utworzenia nowych wiązań międzycząsteczkowych lub dzięki zmianie przestrzennego rozmieszczenia atomów w cząsteczce.

               Do celów określenia miejsca pochodzenia nie uwzględnia się następujących procesów:

               a)rozpuszczania w wodzie lub innych rozpuszczalnikach;

               b)eliminacji rozpuszczalników, w tym wody będącej rozpuszczalnikiem; lub

               c)dodania lub eliminacji wody krystalizacyjnej.”;

               2)
                     wpis dotyczący pozycji HS 2915 otrzymuje brzmienie:

                        „Pozycja HS

                        Opis produktu

                        Procesy obróbki lub przetworzenia, których przeprowadzenie na materiałach niepochodzących nadaje im status pochodzenia

                        (1)

                        (2)

                        (3)                  lub                     (4)

                        2915*

                        Nasycone alifatyczne kwasy monokarboksylowe i ich bezwodniki, halogenki, nadtlenki i nadtlenokwasy; ich fluorowcowane, sulfonowane, nitrowane lub nitrozowane pochodne, w wyjątkiem:

                        Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją. Jednakże wartość wszystkich użytych materiałów objętych pozycjami 2915 i 2916 nie może przekroczyć 20 % ceny ex-works produktu.

                        Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 40 % ceny ex-works produktu.

                        bezwodnika octowego, octanu etylu i n-butylu, octanu winylu, octanu izopropylu i metyloamylu, kwasów mono-, di- lub trichlorooctowych, ich soli i estrów

                        Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją. Jednakże wartość wszystkich użytych materiałów objętych pozycją 2916 nie może przekroczyć 20 % ceny ex-works produktu.

                        Wytwarzanie, w którym następuje reakcja chemiczna**

               *
                     Zastosowanie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2019 r.

               ** „Reakcja chemiczna” oznacza proces (w tym proces biochemiczny), którego skutkiem jest cząsteczka o nowej strukturze, powstała w wyniku zerwania wiązań międzycząsteczkowych i utworzenia nowych wiązań międzycząsteczkowych lub dzięki zmianie przestrzennego rozmieszczenia atomów w cząsteczce.

               Do celów określenia miejsca pochodzenia nie uwzględnia się następujących procesów:

               a)
                     rozpuszczania w wodzie lub innych rozpuszczalnikach;

               b)
                     eliminacji rozpuszczalników, w tym wody będącej rozpuszczalnikiem; lub

               c)
                     dodania lub eliminacji wody krystalizacyjnej.”.

               ZAŁĄCZNIK II

               Dodatek V do załącznika III do decyzji nr 2/2000 otrzymuje brzmienie:

               „Dodatek V

               TERMIN PRZYJMOWANIA PRZEZ ORGANY CELNE ŚWIADECTWA PRZEWOZOWEGO EUR.1 WYSTAWIONEGO RETROSPEKTYWNIE ZGODNIE Z ART. 17 UST. 3 ZAŁĄCZNIKA III ORAZ PRZEDSTAWIANIA DEKLARACJI NA FAKTURZE ZGODNIE Z ART. 20 UST. 6 TEGO ZAŁĄCZNIKA

               1. Dla przywozu do Unii Europejskiej: Termin wynosi dwa lata od chwili przywozu produktów, których dotyczy świadectwo przewozowe EUR.1. W przypadku produktów objętych pozycją HS ex 2914 i 2915 określonych w dodatku II, które przywieziono do Unii Europejskiej w okresie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 30 czerwca 2015 r., termin wynosi trzy lata od chwili przywozu produktów, których dotyczy świadectwo przewozowe EUR.1.

               2. Dla przywozu do Meksyku: Termin wynosi jeden rok od chwili przywozu produktów, których dotyczy świadectwo przewozowe EUR.1.”.


Ważna informacja prawna

|

52009PC0460

Wniosek decyzja Rady dotycząca stanowiska Wspólnoty w ramach Rady Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania porozumienia ustanawiającego zakres uprawnień Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty  /* COM/2009/0460 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 8.9.2009KOM(2009) 460 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYdotycząca stanowiska Wspólnoty w ramach Rady Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania porozumienia ustanawiającego zakres uprawnień Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw JutyUZASADNIENIEPorozumienie z 2001 r. ustanawiające zakres uprawnień Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty zostało zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2002/312/WE z dnia 15 kwietnia 2002 r. Porozumienie weszło w życie w dniu 27 kwietnia na okres ośmiu lat i wygaśnie w dniu 26 kwietnia 2010 r., o ile okres jego obowiązywania nie zostanie przedłużony.Na spotkaniu Rady Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty, które odbyło się w Dhace w dniach 5 i 6 kwietnia 2009 r., członkowie grupy jednogłośnie osiągnęli wstępne porozumienie co do przedłużenia okresu funkcjonowania Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty, początkowo na okres dwóch lat, zgodnie z zasadą 25 ust. b), pod warunkiem uzyskania formalnej zgody odpowiednich władz krajowych. Przedłużenie okresu obowiązywania porozumienia o dalsze dwa lata pozwoliłoby członkom grupy na dokonanie oceny jej funkcjonowania i ewentualne wynegocjowanie kolejnego porozumienia.Uczestnictwo Wspólnoty Europejskiej w porozumieniu jest zgodne z jej kompetencjami wyłącznymi.Proponowana decyzja nie zmienia wysokości składki Wspólnoty Europejskiej do budżetu administracyjnego Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty, która nadal jest płatna za każdy rok finansowy.Celem niniejszego wniosku jest upoważnienie Wspólnoty Europejskiej do głosowania za przedłużeniem okresu obowiązywania porozumienia.W związku z powyższym Komisja wzywa Radę do przyjęcia załączonej decyzji.WniosekDECYZJA RADYdotycząca stanowiska Wspólnoty w ramach Rady Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania porozumienia ustanawiającego zakres uprawnień Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw JutyRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji,[1]a także mając na uwadze, co następuje:(1) Porozumienie ustanawiające zakres uprawnień Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty z 2001 r. zostało podpisane i zawarte w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2002/312/WE[2] z dnia 15 kwietnia 2002 r.(2) Na mocy zasady 25 lit. a) i b) porozumienie z 2001 r. ustanawiające zakres uprawnień Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty wygaśnie w dniu 26 kwietnia 2010 r., chyba że jego okres obowiązywania zostanie przedłużony decyzją Rady Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty na jeden lub dwa okresy, łącznie nieprzekraczające czterech lat.(3) Przedłużenie okresu obowiązywania powyższego porozumienia leży w interesie Wspólnoty Europejskiej.(4) Należy określić stanowisko Wspólnoty Europejskiej w ramach Rady Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułWspólnota Europejska w ramach Rady Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty głosuje za przedłużeniem okresu obowiązywania porozumienia z 2001 r. ustanawiającego zakres uprawnień Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty na jeden lub dwa okresy, łącznie nieprzekraczające czterech lat, oraz za powiadomieniem o tym fakcie Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. C […] z […][2] Dz.U. L 112 z 27.4.2002, s. 34.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.2.2016
            COM(2016) 89 final
            2016/0053(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            określająca stanowisko, które ma zostać przyjęte przez Unię na 54. posiedzeniu Komisji Ekspertów ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych w odniesieniu do niektórych zmian w dodatku C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), mających zastosowanie od dnia 1 stycznia 2017 r.

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

                  Decyzja Rady, której dotyczy wniosek, ma na celu określenie stanowiska Unii Europejskiej na posiedzeniu Komisji Ekspertów OTIF ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych (zwanej dalej „komisją ekspertów RID”) w dniu 25 maja 2016 r., w odniesieniu do niektórych zmian przepisów technicznych i administracyjnych zawartych w załączniku do dodatku C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), które to zmiany mają zostać uzgodnione przez wspomnianą komisję.

                  Wyżej wymieniony załącznik, zwany powszechnie „regulaminem RID”, reguluje międzynarodowy przewóz towarów niebezpiecznych kolejami między tymi umawiającymi się państwami COTIF, które stosują przepisy RID (umawiające się państwa stosujące RID).

               2.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

                  Międzynarodowe przepisy dotyczące transportu towarów niebezpiecznych zostały ustalone w ramach różnych międzynarodowych organizacji, takich jak OTIF, Europejska Komisja Gospodarcza Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) i różnych wyspecjalizowanych agencji Narodów Zjednoczonych. Ponieważ należy zachować zgodność między tymi przepisami, organizacje zaangażowane w te działania opracowały kompleksowy międzynarodowy system do celów koordynacji i harmonizacji. Przepisy są dostosowywane w dwuletnim cyklu.

                  W trakcie przygotowywania obecnych zmian zasięgnięto opinii dużej liczby ekspertów z sektora publicznego i prywatnego. Podczas opracowywania zmian odbyły się następujące spotkania techniczne:

                  spotkania w ramach Podkomitetu Ekspertów ONZ ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych na

               1) 43. sesji w Genewie w dniach 24–28 czerwca 2013 r.,

               2) 44. sesji w Genewie w dniach 25 listopada – 4 grudnia 2013 r.;

               3) 45. sesji w Genewie w dniach 23 czerwca – 2 lipca 2014 r.;

                  4) 46. sesji w Genewie w dniach 1–9 grudnia 2014 r.;

                  spotkania komisji ekspertów RID i grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych w ramach wspólnego posiedzenia EKG ONZ – OTIF na

                  1) sesji jesiennej 2014 w Genewie w dniach 15–19 września 2014 r.;

                  2) sesji wiosennej 2015 w Bernie w dniach 23–27 marca 2015 r.;

                  3) sesji jesiennej 2015 w Genewie w dniach 15–25 września 2015 r.; oraz

                  4) kolejnym zaplanowanym wspólnym posiedzeniu (podczas sesji wiosennej 2016 w Bernie w dniach 14–18 marca 2016 r.), w ramach którego prawdopodobnie zalecone zostaną dalsze zmiany mające zastosowanie od dnia 1 stycznia 2017 r.;

                  spotkania w ramach stałej grupy roboczej komisji ekspertów RID na

                  1) czwartej sesji w Madrycie w dniach 17–20 listopada 2014 r.; oraz

                  2) piątej sesji w Zagrzebiu w dniach 23–27 listopada 2015 r.

                  W trakcie tych spotkań poszczególne propozycje zmian były analizowane i przetwarzane przez komisje ekspertów. W większości przypadków zalecane działania zostały uzgodnione jednomyślnie. Niektóre propozycje zmian były zalecane przez większość ekspertów. Komisja Ekspertów OTIF ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych podejmie decyzje w sprawie tych propozycji w dniu 25 maja 2016 r.

                  Komitet ds. transportu towarów niebezpiecznych ustanowiony na mocy dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych
                     1
                   omówił wstępnie propozycje zmian podczas swojego posiedzenia w dniu 14 grudnia 2015 r.

               3.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

                  Unia Europejska przystąpiła do COTIF w lipcu 2011 r. na mocy decyzji Rady 2013/103/UE
                     2
                  . COTIF jest porozumieniem mieszanym, w którym zarówno Unia, jak i większość państw członkowskich są umawiającymi się stronami. Załącznik III do decyzji zawiera ustalenia wewnętrzne dla Rady, państw członkowskich i Komisji dotyczące procedur w ramach OTIF. W kwestiach, które wchodzą w zakres jej wyłącznej kompetencji, UE dysponuje liczbą głosów równą liczbie głosów wszystkich państw członkowskich, które są członkami COTIF. 26 państw członkowskich UE jest również państwami członkowskimi COTIF. Obecnie liczba umawiających się państw stosujących RID wynosi czterdzieści pięć, zaś liczba państw członkowskich OTIF – pięćdziesiąt.

                  Unia Europejska stosowała przepisy RID w odniesieniu do wszystkich rodzajów transportu na terytorium UE od dnia 1 stycznia 1997 r., początkowo na mocy dyrektywy Rady 96/49/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do kolejowego transportu towarów niebezpiecznych
                     3
                  . W 2008 r. dyrektywa 96/49/WE została zastąpiona przez dyrektywę 2008/68/WE, która ma takie same cele jak poprzedzający ją akt prawny.

                  Artykuł 4 dyrektywy 2008/68/WE dotyczący krajów trzecich stanowi, że „transport towarów niebezpiecznych pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi jest dozwolony pod warunkiem zgodności z przepisami ADR, RID lub ADN, o ile nie zastrzeżono inaczej w załącznikach”. Ponadto motyw 12 dyrektywy stanowi, że „powinno być dozwolone wykonywanie przez środki transportu zarejestrowane w krajach trzecich międzynarodowego transportu towarów niebezpiecznych na terytoriach państw członkowskich, pod warunkiem zgodności z odpowiednimi przepisami ADR, RID lub ADN oraz niniejszej dyrektywy”. W związku z powyższym kwestia wyżej wymienionych zmian wchodzi całkowicie w zakres wyłącznej kompetencji Unii.

                  Zatem zgodnie z art. 35 COTIF, po uzgodnieniu zmian przez komisję ekspertów RID, wchodzą one w życie w odniesieniu do wszystkich umawiających się stron pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym Sekretarz Generalny powiadomił o nich umawiające się strony. Umawiająca się strona może wyrazić sprzeciw w terminie czterech miesięcy od dnia powiadomienia. W przypadku sprzeciwu jednej czwartej umawiających się stron zmiana nie wchodzi w życie.

                  Na terytoriach umawiających się stron, które wyraziły sprzeciw wobec decyzji w przewidzianym terminie, stosowanie całego danego załącznika zostaje zawieszone w zakresie, w jakim dotyczy on przewozów z i między tymi stronami, od momentu, w którym decyzje stają się skuteczne. W przypadku sprzeciwu dotyczącego zatwierdzenia normy technicznej lub przyjęcia ujednoliconych przepisów technicznych należy jednak zawiesić stosowanie tylko tej normy lub tych przepisów w odniesieniu do przewozów z i między państwami członkowskimi od momentu, w którym decyzje stają się skuteczne. Ta sama zasada ma zastosowanie w przypadkach częściowego sprzeciwu.

                  Oczekuje się, że odnośne zmiany na podstawie niniejszego wniosku wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. i staną się wiążące dla Unii i państw członkowskich, stanowiąc integralną część dorobku prawnego Unii, chyba że strony zgłoszą wystarczającą liczbę sprzeciwów.

                  Wreszcie art. 38 COTIF stanowi, że w celu wykonywania prawa głosu i prawa złożenia sprzeciwu, o których mowa w art. 35 § 2 i art. 35 § 4, organizacja regionalna, w szczególności Unia Europejska, dysponuje liczbą głosów równą liczbie swoich członków będących jednocześnie państwami członkowskimi organizacji.

                  Wniosek opracowano w oparciu o przepisy decyzji Rady w sprawie przystąpienia UE do COTIF. Podstawę prawną decyzji Rady, której dotyczy wniosek, stanowi art. 91 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

                  Projekt wniosku zawiera w art. 1 szczegółowy wykaz planowanych zmian, określając, które zmiany mogą zostać przyjęte przez Unię. Planowane zmiany zostały w większości uznane za właściwe dla bezpiecznego transportu materiałów niebezpiecznych w opłacalny sposób, biorąc pod uwagę postęp technologiczny, a zatem można je poprzeć.

               4.WDROŻENIE W UNII EUROPEJSKIEJ

                  Wyżej wymienione zmiany w zakresie, w jakim stają się wiążące dla Unii, będą musiały zostać włączone do dyrektywy 2008/68/WE w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych, która stosuje jednolite przepisy w ramach COTIF w odniesieniu do drogowego, kolejowego lub śródlądowego transportu towarów niebezpiecznych w obrębie państw członkowskich lub między nimi. W tym celu Komisja została upoważniona do dostosowania do postępu naukowo-technicznego sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE w drodze aktów wykonawczych. Komisja rozpocznie proces dostosowywania po upływie terminu wyrażenia sprzeciwu w odniesieniu do powiadomienia przez Sekretarza Generalnego OTIF.

               2016/0053 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               określająca stanowisko, które ma zostać przyjęte przez Unię na 54. posiedzeniu Komisji Ekspertów ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych w odniesieniu do niektórych zmian w dodatku C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), mających zastosowanie od dnia 1 stycznia 2017 r.

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Unia przystąpiła do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami z dnia 9 maja 1980 r. zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. (zwanej dalej „konwencją COTIF”) na mocy decyzji Rady 2013/103/UE
                  4
               .

               (2)Wszystkie państwa członkowskie, z wyjątkiem Cypru i Malty, są umawiającymi się stronami konwencji COTIF i stosują ją.

               (3)Dyrektywą 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  5
                ustanowiono wymagania dotyczące drogowego, kolejowego lub śródlądowego transportu towarów niebezpiecznych w obrębie państw członkowskich lub między nimi, poprzez odniesienie do Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych występującego jako dodatek C do konwencji COTIF (załącznik RID). Ponadto art. 4 wspomnianej dyrektywy stanowi, że „Transport towarów niebezpiecznych pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi jest dozwolony pod warunkiem zgodności z przepisami ADR, RID lub ADN, o ile nie zastrzeżono inaczej w załącznikach”.

               (4)Oczekuje się, że podczas 54. posiedzenia, które ma się odbyć w dniu 25 maja 2016 r., Komisja Ekspertów do Spraw Przewozu Towarów Niebezpiecznych, powołana zgodnie z art. 13 § 1 lit. d) konwencji COTIF, zdecyduje o pewnych zmianach w załączniku RID. Zmiany te, które dotyczą norm technicznych lub ujednoliconych przepisów technicznych, mają na celu zapewnienie bezpiecznego i wydajnego transportu towarów niebezpiecznych przy jednoczesnym uwzględnieniu postępu naukowego i technicznego w tym sektorze oraz opracowywania nowych substancji i artykułów stwarzających zagrożenie podczas transportu.

               (5)Komitet ds. transportu towarów niebezpiecznych ustanowiony na mocy art. 9 dyrektywy 2008/68/WE omówił wstępnie te zmiany.

               (6)Wszystkie proponowane zmiany są uzasadnione i korzystne, a Unia powinna je zatem poprzeć,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko Unii Europejskiej

               1.   Stanowisko, które ma zostać zajęte przez Unię Europejską na 54. posiedzeniu Komisji Ekspertów ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych w ramach Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami, jest zgodne z załącznikiem do niniejszej decyzji.

               2.   Nieznaczne zmiany do dokumentów, o których mowa w załączniku do niniejszej decyzji, mogą zostać uzgodnione przez przedstawicieli Unii w ramach wyżej wymienionego organu bez kolejnej decyzji Rady.

               Artykuł 2

               Publikacja

               Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ze wskazaniem daty jej wejścia w życie.

               Artykuł 3

               Wejście w życie

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 8.

                     (2)
                  Decyzja Rady 2013/103/UE z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Międzyrządową Organizacją Międzynarodowych Przewozów Kolejami w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) z dnia 9 maja 1980 r. zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. (Dz.U. L 51 z 23.2.2013, s. 1).

                     (3)
                  Dz.U. L 235 z 17.9.1996, s. 25.

                     (4)
                  Decyzja Rady 2013/103/UE z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Międzyrządową Organizacją Międzynarodowych Przewozów Kolejami w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) z dnia 9 maja 1980 r. zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. (Dz.U. L 51 z 23.2.2013, s. 1).

                     (5)
                  Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.2.2016
            COM(2016) 89 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            określającej stanowisko, które ma zostać przyjęte przez Unię na 54. posiedzeniu Komisji Ekspertów ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych w odniesieniu do niektórych zmian w dodatku C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), mających zastosowanie od dnia 1 stycznia 2017 r.

               ZAŁĄCZNIK

               do

               wniosku dotyczącego decyzji Rady

               określającej stanowisko, które ma zostać przyjęte przez Unię na 54. posiedzeniu Komisji Ekspertów ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych w odniesieniu do niektórych zmian w dodatku C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), mających zastosowanie od dnia 1 stycznia 2017 r.

                        Wniosek

                        Dokument źródłowy

                        Przedmiot

                        Uwagi

                        Stanowisko UE

                        1

                        OTIF/RID/CE/GTP/2015/2

                        OTIF/RID/CE/GTP/INF.14

                        OTIF/RID/CE/GTP/INF.15

                        Włączenie do RID obowiązków dla podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie (ECM)

                        Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF dotyczące przyjęcia tekstu w zmienionym brzmieniu

                        Zgoda na zmiany w wersji ustalonej w ramach stałej grupy roboczej

                        2

                        OTIF/RID/CE/GTP/2015/3

                        Zmiana przepisu szczególnego TU 16 w RID/ADR/ADN rozdział 4.3

                        Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                        Zgoda na zmiany w wersji ustalonej w ramach stałej grupy roboczej

                        3

                        OTIF/RID/CE/GTP/2015/5

                        Obowiązek przewoźnika w zakresie informowania maszynisty o umiejscowieniu towarów niebezpiecznych w pociągu

                        Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                        Zgoda na zmiany w wersji ustalonej w ramach stałej grupy roboczej

                        4

                        OTIF/RID/CE/GTP/2015/6

                        Opakowania zbiorcze giętkie

                        Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                        Zgoda na brzmienie tekstu dotyczącego opakowań zbiorczych giętkich w OTIF/RID/CE/GTP/2015/12

                        5

                        OTIF/RID/CE/GTP/2015/7

                        Definicje „ładunku całkowitego”/„wagonu ładownego”

                        Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                        Zgoda na zmiany

                        6

                        OTIF/RID/CE/GTP/2015/12

                        OTIF/RID/CE/GTP/2015/INF.2

                        OTIF/RID/CE/GTP/2015/INF.3

                        Różne skonsolidowane zmiany uzgodnione przez stałą grupę roboczą

                        Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                        Zgoda na zmiany

                        7

                        Tamże

                        Zmiany do dalszego zbadania przez stałą grupę roboczą

                        -

                        -

                        8

                        Tamże

                        Zmiany wymagające przyjęcia jednolitej opinii na wspólnym posiedzeniu EKG-ONZ – OTIF

                        Należy wspierać wydajny transport multimodalny

                        Zgoda na zmiany zgodnie z zaleceniami wspólnego posiedzenia

                        9

                        OTIF/RID/CE/GTP/2015/14

                        Zgłoszenia zdarzeń z udziałem towarów niebezpiecznych zgodnie z RID 1.8.5; Hamburg-Billwerder, 3 lipca 2013 r.

                        Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                        Zgoda na zmiany w wersji ustalonej w ramach stałej grupy roboczej

                        10

                        OTIF/RID/CE/GTP/2015/INF.4

                        Odległości ochronne dla pojazdów drogowych

                        Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                        Zgoda na zmiany


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.4.2016
            COM(2016) 186 final
            2016/0102(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania w imieniu Unii oraz tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Wysp Marshalla dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Rozporządzenie (WE) nr 539/2001
                  1
                zawiera wykaz państw trzecich, których obywatele muszą posiadać wizę podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich, oraz tych, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu. Rozporządzenie (WE) nr 539/2001 jest stosowane przez wszystkie państwa członkowskie, z wyjątkiem Irlandii i Zjednoczonego Królestwa.

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014
                  2
                zmieniło rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 poprzez przeniesienie 19 państw do załącznika II zawierającego wykaz państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z obowiązku wizowego. Tymi 19 państwami są: Dominika, Grenada, Kiribati, Kolumbia, Mikronezja, Nauru, Palau, Peru, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Samoa, Timor Wschodni, Tonga, Trynidad i Tobago, Tuvalu, Vanuatu, Wyspy Marshalla, Wyspy Salomona oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie. Przy odniesieniu do każdego z tych państw w załączniku II zamieszczony jest przypis wskazujący, że: „Zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy o zwolnieniu z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską”.

               Rozporządzenie (UE) nr 509/2014 zostało przyjęte w dniu 20 maja 2014 r. i weszło w życie w dniu 9 czerwca 2014 r. W lipcu 2014 r. Komisja przedstawiła zalecenie dotyczące decyzji Rady upoważniającej Komisję do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umów dotyczących zniesienia wiz z każdym z następujących 17 państw: Dominika, Grenada, Kiribati, Mikronezja, Nauru, Palau, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Samoa, Timor Wschodni, Tonga, Trynidad i Tobago, Tuvalu, Vanuatu, Wyspy Marshalla, Wyspy Salomona oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie
                  3
               . W dniu 9 października 2014 r. Rada wydała wytyczne negocjacyjne dla Komisji.

               Pierwsze umowy o zniesieniu wiz zostały podpisane w dniach 6 maja 2015 r. (Zjednoczone Emiraty Arabskie), 26 maja 2015 r. (Timor Wschodni) i 28 maja 2015 r. (Dominika, Grenada, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Samoa, Trynidad i Tobago oraz Vanuatu) i są tymczasowo stosowane od dnia ich podpisania do czasu ich wejścia w życie. Rada wyraziła zgodę na podpisanie drugiej serii umów o zniesieniu wiz z Tonga (podpisana w dniu 20 listopada 2015 r.), Kolumbią (podpisana w dniu 2 grudnia 2015 r.), Kiribati (data podpisania do ustalenia) i Palau (podpisana w dniu 7 grudnia 2015 r.). Te cztery umowy są stosowane tymczasowo od dnia następującego po dniu ich podpisania w oczekiwaniu na ich wejście w życie.

               Negocjacje z Wyspami Marshalla rozpoczęto w dniu 17 grudnia 2014 r. i prowadzono w drodze wymiany listów. Podczas dalszej wymiany osiągnięto porozumienie we wszystkich kwestiach. Umowa została parafowana w drodze wymiany listów między głównymi negocjatorami w dniu 11 grudnia 2015 r. (Wyspy Marshalla) i w dniu 13 stycznia 2016 r. (Unia). Państwa członkowskie zostały odpowiednio poinformowane podczas posiedzenia Grupy Roboczej ds. Wiz działającej przy Radzie, które odbyło się w dniu 18 stycznia 2016 r.

               2.PODSTAWA PRAWNA

               Dla Unii podstawą prawną umowy jest art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w związku z jego art. 218.

               Załączony wniosek stanowi instrument prawny umożliwiający podpisanie umowy. Rada podejmie decyzję kwalifikowaną większością głosów.

               Biorąc pod uwagę fakt, że Wyspy Marshalla będą w stanie zakończyć wewnętrzny proces ratyfikacji w krótkim czasie, oraz długi okres, jaki upłynął od przedstawienia przez Komisję pierwszego wniosku dotyczącego zwolnienia obywateli Wysp Marshalla z obowiązku wizowego (listopad 2012 r.), proponowana decyzja w sprawie podpisania umowy przewiduje tymczasowe stosowanie umowy od daty jej podpisania zgodnie z art. 218 ust. 5 TFUE. Z uwagi na konieczność uzyskania zgody Parlamentu Europejskiego przed zawarciem umowy, Komisja poinformuje Parlament Europejski o tymczasowym stosowaniu umowy.

               3.WYNIK NEGOCJACJI

               Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt umowy dotyczącej zniesienia wiz może zostać przyjęty przez Unię.

               Ostateczną treść umowy można podsumować następująco:

               Cel

               Umowa przewiduje, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Wysp Marshalla mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich obywateli UE w umowie zawarto postanowienie, że Wyspy Marshalla mogą zawiesić stosowanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej i że także Unia może zawiesić stosowanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich.

               Szczególna sytuacja Zjednoczonego Królestwa i Irlandii znajduje odzwierciedlenie w preambule.

               Zakres stosowania

               Zwolnienie z obowiązku wizowego obejmuje wszystkie kategorie osób (posiadaczy paszportów zwykłych, dyplomatycznych, służbowych/urzędowych i specjalnych) podróżujących we wszelkiego rodzaju celach z wyjątkiem prowadzenia działalności zarobkowej. W przypadku tej ostatniej kategorii każde państwo członkowskie, jak również Wyspy Marshalla mają swobodę nałożenia wymogów wizowych na obywateli drugiej strony zgodnie z obowiązującym prawem unijnym lub krajowym. W celu zapewnienia jednolitego wprowadzania w życie umowy dołączono do niej wspólną deklarację w sprawie wykładni kategorii osób podróżujących w celu prowadzenia działalności zarobkowej.

               Czas pobytu

               Umowa przewiduje, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Wysp Marshalla mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym. Do umowy załączono wspólną deklarację w sprawie wykładni okresu 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               Umowa uwzględnia sytuację państw członkowskich, które jeszcze nie stosują w pełni dorobku Schengen. Dopóki państwa te nie przystąpią do strefy Schengen bez granic wewnętrznych, zwolnienie z obowiązku wizowego daje obywatelom Wysp Marshalla prawo przebywania przez 90 dni w każdym okresie 180-dniowym na terytorium każdego z tych państw członkowskich (obecnie Bułgarii, Chorwacji, Cypru i Rumunii) niezależnie od okresu obliczanego dla całej strefy Schengen.

               Terytorialny zakres stosowania

               Umowa zawiera postanowienia dotyczące jej terytorialnego stosowania: w przypadku Francji i Niderlandów zwolnienie z obowiązku wizowego uprawniałoby obywateli Wysp Marshalla do pobytu wyłącznie na europejskim obszarze tych państw członkowskich.

               Deklaracje

               Oprócz wspólnych deklaracji, o których mowa powyżej, do umowy załączone są dwie inne wspólne deklaracje:

               –dotycząca włączenia Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku prawnego Schengen;

               –dotycząca poinformowania obywateli o treści i skutkach umowy dotyczącej zniesienia wiz oraz powiązanych kwestiach, takich jak warunki wjazdu.

               4.WNIOSEK

               W świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada:

               –podjęła decyzję o podpisaniu umowy w imieniu Unii i upoważniła Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób należycie do tego umocowanych;

               –zatwierdziła tymczasowe stosowanie umowy do czasu jej wejścia w życie.

               2016/0102 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania w imieniu Unii oraz tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Wysp Marshalla dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014
                  4
                przeniesiono odniesienie do Republiki Wysp Marshalla z załącznika I do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001
                  5
                do załącznika II.

               (2)Przy tym odniesieniu do Republiki Wysp Marshalla zamieszczony jest przypis wskazujący, że zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy dotyczącej zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską.

               (3)W dniu 9 października 2014 r. Rada przyjęła decyzję zatwierdzającą rozpoczęcie przez Komisję negocjacji z Republiką Wysp Marshalla w celu zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Wysp Marshalla dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („Umowa”).

               (4)Negocjacje w sprawie Umowy rozpoczęto w dniu 17 grudnia 2014 r. i zakończono pomyślnie jej parafowaniem w dniu 13 stycznia 2016 r.

               (5)Umowę należy podpisać, a załączone do niej deklaracje zatwierdzić, w imieniu Unii. Do czasu zakończenia procedur niezbędnych do formalnego zawarcia Umowy należy ją stosować tymczasowo od dnia następującego po dniu jej podpisania.

               (6)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE
                  6
               ; Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (7)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE
                  7
               ; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się podpisanie, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Republiką Wysp Marshalla dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („Umowa”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.

               Artykuł 3

               Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii.

               Artykuł 4

               Do czasu zakończenia procedur niezbędnych do zawarcia Umowy należy ją stosować tymczasowo od dnia następującego po dniu jej podpisania.

               Artykuł 5

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.

                     (2)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67.

                     (3)
                  COM(2014) 467 z 17.7.2014.

                     (4)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67.

                     (5)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.

                     (6)
                  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

                     (7)
                  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.4.2016
            COM(2016) 186 final
            ZAŁĄCZNIK

            Wniosek dotyczący decyzji Rady
            w sprawie podpisania w imieniu Unii oraz tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Wysp Marshalla dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

               ZAŁĄCZNIK

               Wniosek dotyczący decyzji Rady

               w sprawie podpisania w imieniu Unii oraz tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Wysp Marshalla dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

               UMOWA

               między Unią Europejską a Republiką Wysp Marshalla dotycząca zniesienia wiz krótkoterminowych

               UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią” lub „UE”, oraz

               REPUBLIKA WYSPA MARSHALLA, zwana dalej „Wyspami Marshalla”,

               zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,

               MAJĄC NA CELU dalszy rozwój przyjaznych stosunków między Umawiającymi się Stronami oraz pragnąc ułatwić podróże poprzez zapewnienie bezwizowego wjazdu i pobytu krótkoterminowego dla swoich obywateli,

               UWZGLĘDNIAJĄC rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu
                  1
               , m.in. poprzez przeniesienie 19 państw trzecich, w tym Wysp Marshalla, do wykazu państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z obowiązku wizowego podczas pobytu krótkoterminowego w państwach członkowskich,

               MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 1 rozporządzenia (UE) nr 509/2014 zwolnienie z obowiązku wizowego w odniesieniu do tych 19 państw ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy dotyczącej zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią,

               PRAGNĄC zagwarantować przestrzeganie zasady równego traktowania wszystkich obywateli UE,

               BIORĄC POD UWAGĘ, że osoby podróżujące w celu prowadzenia działalności zarobkowej podczas pobytu krótkoterminowego nie są objęte niniejszą Umową i dlatego dla tej kategorii osób obowiązują w dalszym ciągu odpowiednie przepisy prawa unijnego, prawa krajowego państw członkowskich i prawa krajowego Wysp Marshalla dotyczące obowiązku wizowego lub zwolnienia z takiego obowiązku oraz dostępu do zatrudnienia,

               BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz Protokół w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej Umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,

               UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               ARTYKUŁ 1

               Cel

               Umowa przewiduje, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Wysp Marshalla mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               ARTYKUŁ 2

               Definicje

               Do celów niniejszej Umowy:

               a)
                     „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii, z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i Irlandii;

               b)
                     „obywatel Unii” oznacza obywatela państwa członkowskiego w rozumieniu definicji zawartej w lit. a);

               c)
                     „obywatel Wysp Marshalla” oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Wysp Marshalla;

               d)
                     „strefa Schengen” oznacza obszar bez granic wewnętrznych obejmujący terytoria państw członkowskich w rozumieniu definicji zawartej w lit. a), stosujących w pełni dorobek Schengen.

               ARTYKUŁ 3

               Zakres stosowania

               1.
                     Obywatele Unii posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny, służbowy, urzędowy lub specjalny wydany przez państwo członkowskie mogą wjechać na terytorium Wysp Marshalla i przebywać na nim bez wizy przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 1.

               Obywatele Wysp Marshalla posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny, służbowy, urzędowy lub specjalny wydany przez Wyspy Marshalla mogą wjechać na terytorium państw członkowskich i przebywać na nim bez wizy przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 2.

               2.
                     Ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania do osób podróżujących w celu prowadzenia działalności zarobkowej.

               W przypadku tej kategorii osób każde państwo członkowskie może indywidualnie podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego na obywateli Wysp Marshalla lub o jego zniesieniu zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001
                  2
               .

               W przypadku tej kategorii osób Wyspy Marshalla mogą podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego na obywateli poszczególnych państw członkowskich lub o jego zniesieniu, zgodnie ze swoim prawem krajowym.

               3.
                     Zniesienie wiz przewidziane niniejszą Umową obowiązuje bez uszczerbku dla przepisów Umawiających się Stron dotyczących warunków wjazdu i pobytu krótkoterminowego. Państwa członkowskie i Wyspy Marshalla zastrzegają sobie prawo do odmowy wjazdu i pobytu krótkoterminowego na ich terytorium, jeśli którykolwiek z powyższych warunków nie jest spełniony.

               4.
                     Zniesienie wiz obowiązuje niezależnie od środka transportu wykorzystywanego do przekroczenia granic Umawiających się Stron.

               5.
                     Kwestie nieobjęte niniejszą Umową są regulowane prawem unijnym, prawem krajowym państw członkowskich i prawem krajowym Wysp Marshalla.

               ARTYKUŁ 4

               Czas pobytu

               1.
                     Obywatele Unii mogą przebywać na terytorium Wysp Marshalla przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               2.
                     Obywatele Wysp Marshalla mogą przebywać na terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym. Okres ten jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.

               Obywatele Wysp Marshalla mogą przebywać na terytorium każdego państwa członkowskiego, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen, przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym, niezależnie od okresu pobytu obliczanego dla terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen.

               3.
                     Niniejsza Umowa nie ma wpływu na możliwość przedłużenia przez Wyspy Marshalla i państwa członkowskie okresu pobytu ponad okres 90 dni zgodnie z ich prawem krajowym oraz prawem unijnym.

               ARTYKUŁ 5

               Terytorialny zakres stosowania

               1.
                     W przypadku Republiki Francuskiej niniejszą Umowę stosuje się tylko do jej europejskiego terytorium.

               2.
                     W przypadku Królestwa Niderlandów niniejszą Umowę stosuje się tylko do jego europejskiego terytorium.

               ARTYKUŁ 6

               Wspólny komitet ds. zarządzania Umową

               1.
                     Umawiające się Strony powołują wspólny komitet ekspertów (zwany dalej „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Unii i przedstawiciele Wysp Marshalla. Unię reprezentuje Komisja Europejska.

               2.
                     Komitet wykonuje między innymi następujące zadania:

               a)
                     monitorowanie wykonania niniejszej Umowy;

               b)
                     proponowanie zmian lub uzupełnień niniejszej Umowy;

               c)
                     rozstrzyganie sporów dotyczących interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy.

               3.
                     Posiedzenia komitetu zwoływane są w każdym przypadku, gdy jest to niezbędne, na wniosek jednej z Umawiających się Stron.

               4.
                     Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.

               ARTYKUŁ 7

               Stosunek między niniejszą Umową a istniejącymi dwustronnymi umowami między państwami członkowskimi a Wyspami Marshalla dotyczącymi zniesienia wiz

               Niniejsza Umowa jest nadrzędna wobec wszelkich dwustronnych umów lub ustaleń zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Wyspami Marshalla w zakresie, w jakim dotyczą one kwestii objętych niniejszą Umową.

               ARTYKUŁ 8

               Postanowienia końcowe

               1.
                     Niniejsza Umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dacie późniejszego z dwóch powiadomień, w których Umawiające się Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu tych procedur.

               Niniejszą Umowę stosuje się tymczasowo od dnia następującego po dniu jej podpisania.

               2.
                     Niniejsza Umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony, z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 5.

               3.
                     Niniejszą Umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Umawiających się Stron. Zmiany wchodzą w życie po dokonaniu przez Umawiające się Strony wzajemnej notyfikacji o zakończeniu ich wewnętrznych procedur, które są niezbędne w tym celu.

               4.
                     Każda z Umawiających się Stron może zawiesić stosowanie wszystkich lub niektórych postanowień niniejszej Umowy, w szczególności ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego, ochronę zdrowia publicznego, nielegalną imigrację lub ponowne wprowadzenie obowiązku wizowego przez jedną z Umawiających się Stron. O decyzji w sprawie zawieszenia stosowania niniejszej Umowy powiadamia się drugą Umawiającą się Stronę nie później niż dwa miesiące przed jej planowanym wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia stosowania niniejszej Umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej Umowy, niezwłocznie informuje o tym fakcie drugą Umawiającą się Stronę i przywraca stosowanie niniejszej Umowy.

               5.
                     Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę za pisemnym zawiadomieniem drugiej Strony. Niniejsza Umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego zawiadomienia.

               6.
                     Wyspy Marshalla mogą zawiesić stosowanie niniejszej Umowy lub wypowiedzieć niniejszą Umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich.

               7.
                     Unia może zawiesić stosowanie niniejszej Umowy lub wypowiedzieć niniejszą Umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich swoich państw członkowskich.

               Sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są jednakowo autentyczne.

               WSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII
                  I LIECHTENSTEINU

               Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 r. i 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.

               W związku z tym pożądane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, oraz władze Wysp Marshalla, z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy dotyczące zniesienia wiz krótkoterminowych na podobnych warunkach, jak niniejsza Umowa.

               WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI KATEGORII OSÓB PODRÓŻUJĄCYCH W CELU PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI ZAROBKOWEJ,
                  O KTÓREJ MOWA W ART. 3 UST. 2 NINIEJSZEJ UMOWY

               Pragnąc zapewnić spójną wykładnię, Umawiające się Strony uzgadniają na potrzeby niniejszej Umowy, że kategoria osób prowadzących działalność zarobkową obejmuje osoby wjeżdżające w celu wykonywania działalności zawodowej lub pracy za wynagrodzeniem na terytorium innej Umawiającej się Strony jako pracownik lub dostawca usług.

               Kategoria ta nie obejmuje:

               –
                     przedsiębiorców, tj. osób podróżujących w celu rozmów biznesowych (bez zatrudnienia w państwie drugiej Umawiającej się Strony),

               –
                     sportowców lub artystów wykonujących działalność na zasadzie ad hoc,

               –
                     dziennikarzy wysłanych przez media działające w ich państwie zamieszkania oraz

               –
                     stażystów wewnątrzkorporacyjnych.

               Wdrażanie niniejszej deklaracji jest monitorowane przez wspólny komitet w ramach jego obowiązków na mocy art. 6 niniejszej Umowy, który może zaproponować zmiany niniejszej deklaracji, jeżeli uzna je za konieczne w oparciu o doświadczenia Umawiających się Stron.

               WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA INTERPRETACJI OKRESU 90 DNI
                  W KAŻDYM OKRESIE 180-DNIOWYM NA PODSTAWIE ART. 4 NINIEJSZEJ UMOWY

               Umawiające się Strony uznają, że okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym, o którym mowa w art. 4 niniejszej Umowy, oznacza albo ciągły pobyt albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas trwania nie przekracza 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               Pojęcie „każdy” oznacza stosowanie ruchomego 180-dniowego okresu odniesienia, zakładającego sprawdzenie wstecz, dla każdego dnia pobytu, ostatniego 180-dniowego okresu w celu ustalenia, czy wymóg dotyczący nieprzekroczenia 90 dni w każdym okresie 180-dniowym pozostaje spełniony. Oznacza to między innymi, że nieobecność przez nieprzerwany okres 90 dni umożliwia kolejny pobyt nieprzekraczający 90 dni.

               WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA INFORMOWANIA OBYWATELI O UMOWIE DOTYCZĄCEJ ZNIESIENIA WIZ

               Uznając znaczenie zasady przejrzystości dla obywateli Unii Europejskiej i obywateli Wysp Marshalla, Umawiające się Strony zgadzają się zapewnić rozpowszechnienie pełnych informacji o treści i skutkach umowy dotyczącej zniesienia wiz i związanych z nią kwestiach, takich jak warunki wjazdu.

               _________________

                     (1)
                  Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67.

                     (2)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1).