Ważna informacja prawna

|

52006PC0598

Wniosek rozporządzenie Rady w sprawie przywozu niektórych wyrobów stalowych pochodzących z Ukrainy  /* COM/2006/0598 końcowy - ACC 2006/0191 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 17.10.2006KOM(2006) 598 wersja ostateczna2006/0191 (ACC)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYw sprawie przywozu niektórych wyrobów stalowych pochodzących z Ukrainy(przedstawion y przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |Podstawa i cele wniosku Wspólnotowa Umowa o partnerstwie i współpracy (UPW) z Ukrainą stanowi, że handel niektórymi wyrobami stalowymi musi być uregulowany umową pomiędzy Stronami. |Kontekst ogólny Obecna Umowa, w której ustala się limity ilościowe na przywóz do Wspólnoty, wygasa z dniem 31 grudnia 2006 r. Artykuł 5 ust. 4 umowy przewiduje, że każda ze Stron może wnieść o przeprowadzenie konsultacji, gdy pozwolenia wydane przez właściwe organy ukraińskie osiągną próg 90 %. Właściwe organy ukraińskie poinformowały służby Komisji, że próg 90 % osiągnięto dla wyrobów kategorii SA1, SA3 oraz SB1, i zwróciły się o przeprowadzenie konsultacji. W wyniku tych konsultacji obie Strony uzgodniły zwiększenie limitów ilościowych odpowiednio o 30 000 ton, 20 000 ton i 2000 ton. Aby w najkrótszym możliwym czasie udostępnić te dodatkowe ilości, proponuje się osiągnięcie wspomnianego zwiększenia poprzez wprowadzenie środka autonomicznego, a nie poprzez renegocjację umowy, co zajęłoby znacznie więcej czasu. |Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Decyzja Rady 2005/638/WE przyjmująca Umowę (Dz.U. L 232 z 8.9.2005, str. 42) oraz rozporządzenie wykonawcze Rady (WE) nr 1440/2005 (Dz.U. L 232 z 8.9.2005, str. 1) do tej decyzji. |Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach Nie dotyczy. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów spotkania z zainteresowanymi stronami |Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki były one uwzględniane Wszystkie odpowiedzi były pozytywne. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |Ocena wpływu nie dotyczy |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |Krótki opis proponowanych działań Niniejsze rozporządzenie Rady ustanawia limity ilościowe obowiązujące od dnia ich wejścia w życie do dnia 31 grudnia 2006 r. |Podstawa prawna Artykuł 133 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. |Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Niniejszy wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów. |Przywóz wyrobów stalowych objętych niniejszym rozporządzeniem Rady podlega kontyngentom i pozwoleniom na przywóz. Importerzy z UE występują o niezbędne pozwolenie na przywóz do właściwych organów państw członkowskich. Właściwe organy sprawdzają zgodność dokumentacji przedłożonej przez wnioskodawcę, dokonują elektronicznej weryfikacji dostępności wymaganych ilości w centralnej bazie danych, a następnie wydają pozwolenie na przywóz. Mechanizm wdrożeniowy ma służyć zmniejszeniu liczby uczestniczących stron do minimum. Dzięki temu system jest prosty, nie wymaga zaangażowania na wyższym poziomie i nie ma potrzeby zaangażowania służb Komisji. |Od wielu lat zawiera się umowy międzynarodowe o podobnym celu i na tych samych zasadach operacyjnych. Brak wniosków dotyczących zmian ze strony wszystkich zaangażowanych stron może być uznany za potwierdzenie, że podmioty i administracja krajowa uznają system za racjonalny i prosty. |Wybór instrumentów |Proponowane instrumenty: rozporządzenie Rady |Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: Jest to jedyny sposób określenia limitów ilościowych. |WPłYW NA BUDżET |Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |1.  2006/0191 (ACC)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYw sprawie przywozu niektórych wyrobów stalowych pochodzących z UkrainyRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W dniu 29 lipca 2005 r. Wspólnota Europejska i rząd Ukrainy zawarły umowę w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi[1], zwaną dalej „Umową”. W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1440/2005 z dnia 12 lipca 2005 r. w sprawie nałożenia ograniczeń na przywóz niektórych wyrobów stalowych z Ukrainy oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2266/2004[2] przyjęto niezbędne środki wykonawcze.(2) Rozporządzenie Rady (WE) 1440/2005 określa limity ilościowe na przywóz do Wspólnoty.(3) Odpowiednie organy ukraińskie zgłosiły, że we wrześniu 2006 r. pozwolenia na wywóz wydane dla grup wyrobów SA1, SA3 oraz SB1 przekroczyły 90 % dostępnych ilości, i zgodnie z Umową złożyły wniosek o konsultacje. W wyniku tych konsultacji obie strony uzgodniły zwiększenie limitów ilościowych dla wspomnianych grup wyrobów na rok 2006.(4) Ważne jest, aby w najkrótszym możliwym czasie udostępnione zostały dodatkowe ilości. Renegocjacja porozumienia, a następnie jego wykonanie z wprowadzonymi zmianami pochłonęłyby zbyt wiele czasu. W związku z powyższym wskazane jest zastosowanie środka autonomicznego.(5) Należy zadbać o to, aby zapewnić niezakłócone wykonanie Umowy we Wspólnocie poprzez wprowadzenie możliwie podobnych środków.(6) Należy dopilnować, aby pochodzenie omawianych wyrobów było sprawdzane i w tym celu ustala się odpowiednie metody współpracy administracyjnej.(7) Wyrobów umieszczanych w wolnym obszarze celnym lub przywożonych na mocy uregulowań dotyczących składów celnych, wywozu czasowego lub uszlachetniania czynnego (system zawieszeń) nie należy zaliczać w poczet limitów ustalonych dla omawianych wyrobów.(8) Skuteczne stosowanie niniejszego rozporządzenia wymaga wprowadzenia wymogu posiadania wspólnotowego pozwolenia na przywóz w celu wprowadzenia omawianych wyrobów do swobodnego obrotu we Wspólnocie.(9) W celu zapewnienia nieprzekroczenia ustalonych limitów ilościowych, konieczne jest stworzenie procedury zarządzania, w ramach której właściwe organy państw członkowskich wystawiają pozwolenia na przywóz po uprzednim potwierdzeniu ze strony Komisji, że odpowiednie ilości pozostają dostępne w ramach przedmiotowych limitów ilościowych.(10) Ze względu na ograniczony czas obowiązywania niniejszego rozporządzenia, powinno ono jak najszybciej wejść w życie.PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 11. Nie naruszając przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1440/2005, zezwala się na przywóz do Wspólnoty dodatkowych ilości wyrobów stalowych wymienionych w załączniku 1, pochodzących z Ukrainy, o łącznej masie do 52 000 ton, tak jak podano w załączniku V.2. Wyroby stalowe klasyfikuje się według grup, tak jak podano w załączniku I.3. Klasyfikacja wyrobów wymienionych w załączniku I jest oparta na Nomenklaturze Scalonej (CN) ustanowionej rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87[3].4. Pochodzenie wyrobów, o których mowa w ust. 1, określa się zgodnie z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie.Artykuł 21. Przywóz do Wspólnoty wyrobów stalowych wymienionych w załączniku I, pochodzących z Ukrainy, podlega limitom ilościowym ustanowionym w załączniku V. Wprowadzanie do swobodnego obrotu we Wspólnocie wyrobów określonych w załączniku I, pochodzących z Ukrainy podlega obowiązkowi okazania świadectwa pochodzenia, określonego w załączniku II, oraz pozwolenia na przywóz wystawianego przez organy państwa członkowskiego zgodnie z przepisami art. 4.2. W celu dopilnowania, aby ilości wyrobów, na które wystawia się pozwolenia na przywóz, w żadnym momencie nie przekraczały łącznych limitów ilościowych dla danej grupy wyrobów, właściwe organy wymienione w załączniku IV wystawiają pozwolenia na przywóz wyłącznie po uprzednim potwierdzeniu ze strony Komisji, że istnieją nadal dostępne ilości w ramach limitów ilościowych obowiązujących dla danej grupy wyrobów stalowych i w odniesieniu do danego kraju dostawcy, których dotyczą wnioski złożone do odpowiednich organów przez importera lub importerów.3. Przywóz, na który wydano pozwolenie, zostaje zaliczony w poczet limitów ilościowych określonych w załączniku V. Uznaje się, że wysyłka wyrobów ma miejsce w dniu, w którym są one załadowane na środki transportu służące wywozowi. Wysyłka musi mieć miejsce nie później niż dnia 31 grudnia 2006 r.Artykuł 31. Limity ilościowe, o których mowa w załączniku V, nie mają zastosowania do wyrobów umieszczonych w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym lub też przywożonych na mocy uzgodnień dotyczących składów celnych, przywozu czasowego bądź w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń).2. W przypadku, gdy wyroby, o których mowa w ust. 1, są następnie wprowadzone do swobodnego obrotu w stanie niezmienionym bądź też po obróbce lub przetworzeniu, stosuje się przepisy art. 2 ust. 2, a wyroby wprowadzone w taki sposób do obrotu są zaliczane w poczet limitów ilościowych określonych w załączniku V.Artykuł 41. Do celów stosowania art. 2 ust. 2, przed wystawieniem pozwolenia na przywóz, właściwe organy państw członkowskich, wymienione w załączniku IV, powiadamiają Komisję o ilości otrzymanych wniosków o pozwolenie na przywóz popartych oryginałami pozwoleń na wywóz. W odpowiedzi Komisja przekazuje powiadomienie o tym, czy ilości, których dotyczą wnioski, są dostępne, w porządku chronologicznym powiadomień otrzymanych od państw członkowskich (na zasadzie kolejności zgłoszeń).2. Wnioski dołączane do powiadomień dla Komisji są ważne wówczas, gdy każdorazowo w wyraźny sposób określają kraj wywozu, kod danego wyrobu, ilości objęte przywozem, numer pozwolenia na wywóz, rok kontyngentowy oraz państwo członkowskie, w którym planowane jest wprowadzenie wyrobów do swobodnego obrotu.3. O ile jest to możliwe, Komisja potwierdza odpowiednim organom całkowitą ilość wskazaną przez nie we wnioskach zgłoszonych dla poszczególnych grup wyrobów.4. Właściwe organy powiadamiają Komisję niezwłocznie po uzyskaniu informacji o każdej ilości niewykorzystanej w okresie ważności pozwolenia na przywóz. Takie niewykorzystane ilości są automatycznie przenoszone w poczet pozostałych ilości w ramach łącznego wspólnotowego limitu ilościowego dla każdej grupy wyrobów.5. Powiadomienia, o których mowa w ust. 1 do 4, są dokonywane w formie elektronicznej w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w których z ważnych przyczyn technicznych konieczne jest czasowe użycie innych środków łączności.6. Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne są wystawiane zgodnie z art. 12 do 16.7. Właściwe organy państw członkowskich powiadamiają Komisję o wszelkich przypadkach unieważnienia uprzednio wydanych pozwoleń na przywóz lub dokumentów równoważnych w następstwie cofnięcia bądź unieważnienia przez właściwe organy ukraińskie odpowiadających tym dokumentom pozwoleń na wywóz. Jeżeli jednak Komisja bądź właściwe organy państwa członkowskiego zostały poinformowane przez właściwe organy ukraińskie o wycofaniu lub unieważnieniu pozwolenia na wywóz już po fakcie przywiezienia do Wspólnoty wyrobów objętych danym pozwoleniem, odpowiednie ilości zostają zaliczone w poczet limitów ilościowych obowiązujących na rok, w którym miała miejsce wysyłka wyrobów.Artykuł 51. Jeżeli Komisja posiada dowody na to, że wyroby wymienione w załączniku I, pochodzące z Ukrainy zostały przeładowane, ich trasa została zmieniona lub zostały w inny sposób przywiezione do Wspólnoty z ominięciem limitów ilościowych, o których mowa w art. 2, i że istnieje konieczność poczynienia niezbędnych korekt, wówczas Komisja występuje o rozpoczęcie konsultacji w celu uzgodnienia niezbędnej korekty odpowiednich limitów ilościowych.2. W oczekiwaniu na wyniki konsultacji, o których mowa w ust. 1, Komisja może przedłożyć Ukrainie wniosek o powzięcie niezbędnych kroków w celu zapewnienia realizacji korekt limitów ilościowych uzgodnionych w wyniku takich konsultacji.3. Jeśli Wspólnocie i Ukrainie nie uda się osiągnąć zadowalającego rozwiązania i jeśli Komisja uzna, że istnieją niezbite dowody na obchodzenie ustaleń ilościowych, z obowiązujących limitów potrąca się równoważne wielkości wyrobów pochodzących z Ukrainy.Artykuł 61. W odniesieniu do wszystkich dostaw wyrobów stalowych objętych limitami ilościowymi ustanowionymi w załączniku V wymagane jest pozwolenie na wywóz (wystawiane przez właściwe organy ukraińskie) do wysokości określonej w limitach.2. W celu wystawienia pozwolenia na przywóz, o którym mowa w art. 12, importer przedstawia oryginał pozwolenia na wywóz.Artykuł 71. Pozwolenie na wywóz jest zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku II i zawiera między innymi zaświadczenie, że ilość towarów objętych wywozem została zaliczona w poczet limitów ilościowych ustalonych dla danej grupy wyrobów.2. Każde pozwolenie na wywóz obejmuje jedynie jedną grupę wyrobów wymienionych w załączniku I.Artykuł 8Wywożone wyroby będą zaliczane na poczet limitów ilościowych ustalonych na rok, w którym wyroby objęte danym pozwoleniem na wywóz zostały wysłane w rozumieniu art. 2 ust. 3.Artykuł 91. Pozwolenie na wywóz, o którym mowa w art. 6, może zawierać dodatkowe kopie należycie oznaczone jako takie. Pozwolenie na wywóz oraz jego kopie, jak również świadectwo pochodzenia i jego kopie, sporządza się w języku angielskim.2. Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 1, są wypełniane odręcznie, wpisy muszą być dokonane atramentem i drukowanymi literami.3. Pozwolenia na wywóz lub dokumenty równoważne mają wymiary 210 × 297 mm. Sporządza się je na białym papierze wymiarowym, niezawierającym ścieru mechanicznego, o masie nie mniejszej niż 25 g/m2. Każda część dokumentu zawiera w tle drukowany wzór giloszowany, pozwalający na wzrokowe wykrycie każdego fałszerstwa przy użyciu środków mechanicznych bądź chemicznych.4. Właściwe organy we Wspólnocie przyjmują wyłącznie oryginały dokumentów jako dokumenty ważne do celów przywozu zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.5. Każde pozwolenie na wywóz lub dokument równoważny są opatrzone znormalizowanym numerem seryjnym, drukowanym lub nie, na podstawie którego można je zidentyfikować.6. Numer seryjny składa się z następujących elementów:- dwóch liter identyfikujących kraj wywozu: UA = Ukraina- dwóch liter określających państwo członkowskie przeznaczenia, jak poniżej:BE = BelgiaCZ = Republika CzeskaDK = DaniaDE = NiemcyEE = EstoniaEL = GrecjaES = HiszpaniaFR = FrancjaIE = IrlandiaIT = WłochyCY = CyprLV = ŁotwaLT = LitwaLU = LuksemburgHU = WęgryMT = MaltaNL = NiderlandyAT = AustriaPL = PolskaPT = PortugaliaSI = SłoweniaSK = SłowacjaFI = FinlandiaSE = SzwecjaUK = Zjednoczone Królestwo,- cyfry określającej rok kontyngentowy odpowiadającej ostatniej cyfrze danego roku, np.: „6” dla 2006 r.;- dwucyfrowego numeru określającego urząd wystawiający pozwolenie w kraju wywozu,- pięciocyfrowego numeru w porządku kolejno od 00 001 do 99 999, przyznanego danemu państwu członkowskiemu przeznaczenia.Artykuł 10Pozwolenie na wywóz może zostać wydane po dokonaniu przesyłki wyrobów, których to pozwolenie dotyczy. W takich przypadkach zawiera ono adnotację „wydane wstecznie”.Artykuł 11W razie kradzieży, utraty lub zniszczenia pozwolenia na wywóz, eksporter może zwrócić się do właściwego organu, który wystawił dokument, o sporządzenie duplikatu na podstawie dokumentów wywozowych znajdujących się w jego posiadaniu.Duplikat wydany w taki sposób nosi adnotację „duplikat”. Duplikat nosi datę oryginału pozwolenia.Artykuł 121. O ile zgodnie z art. 4 Komisja potwierdzi, że w ramach danych limitów ilościowych dostępna jest określona we wniosku ilość, właściwe organy państwa członkowskiego wystawiają pozwolenie na przywóz najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od przedstawienia przez importera oryginału odpowiedniego pozwolenia na wywóz. Przedstawienie oryginału pozwolenia na wywóz musi zostać dokonane nie później niż do 31 marca roku następującego po roku, w którym dokonano wysyłki towarów objętych pozwoleniem. Pozwolenia na przywóz są wydawane przez właściwe organy dowolnego państwa członkowskiego, bez względu na państwo członkowskie wskazane w pozwoleniu na wywóz, o ile Komisja zgodnie z art. 4 potwierdziła, że ilość, której dotyczy wniosek, jest dostępna w ramach danych limitów ilościowych.2. Pozwolenia na przywóz są ważne przez cztery miesiące od daty ich wydania. Na uzasadniony wniosek importera właściwe organy państwa członkowskiego mogą przedłużyć okres ważności pozwolenia na dalszy okres nieprzekraczający czterech miesięcy.3. Pozwolenia na przywóz są sporządzane w formie określonej w załączniku III i są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty.4. Deklaracja lub wniosek składane przez importera w celu uzyskania pozwolenia na przywóz zawierają:a) pełną nazwę i adres eksportera;b) pełną nazwę i adres importera;c) dokładny opis towarów wraz z kodami TARIC;d) kraj pochodzenia towarów;e) kraj wysyłki;f) odpowiednią grupę wyrobów i ilość danych wyrobów;g) wagę netto według pozycji TARIC;h) wartość c.i.f. wyrobów na granicy Wspólnoty według pozycji TARIC;i) informację o tym, czy dane wyroby są towarami drugiej jakości lub niespełniającymi norm jakościowych;j) tam, gdzie to właściwe, daty płatności i dostawy oraz kopie konosamentu i umowy kupna;k) datę i numer pozwolenia na wywóz;l) wszelkie kody wewnętrzne stosowane do celów administracyjnych;m) datę i podpis importera.5. Importerzy nie są zobowiązani do przywozu łącznej ilości wyrobów objętych pozwoleniem na przywóz w ramach jednej przesyłki.Artykuł 13Ważność pozwoleń na przywóz wydanych przez organy państw członkowskich jest uzależniona od ważności pozwoleń na wywóz i ilości wskazanych w pozwoleniach na wywóz wydanych przez właściwe organy ukraińskie, na podstawie których wydano pozwolenia na przywóz.Artykuł 14Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne są wydawane przez właściwe organy państw członkowskich zgodnie z art. 2 ust. 2 i przy zachowaniu zasady równouprawnienia wszystkich importerów ze Wspólnoty, niezależnie od tego, gdzie znajduje się ich siedziba na terenie Wspólnoty, nie naruszając przy tym wymogu zgodności z innymi warunkami określonymi przez obecnie obowiązujące przepisy.Artykuł 151. Jeśli Komisja uzna, że całkowite ilości objęte pozwoleniami na wywóz wystawionymi przez Ukrainę dla danej grupy wyrobów przekroczyły limit ilościowy wyznaczony dla tej grupy, właściwe organy wystawiające pozwolenia w państwach członkowskich są o tym bezzwłocznie informowane celem zawieszenia dalszego wydawania pozwoleń na przywóz. W takim wypadku Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje.2. Właściwe organy państwa członkowskiego odmawiają wydania pozwoleń na przywóz wyrobów pochodzących z Ukrainy, które nie są objęte pozwoleniami na wywóz, wydanymi zgodnie z przepisami zawartymi w art. 6 do 11.Artykuł 161. Formularze stosowane przez właściwe organy państw członkowskich do wydawania pozwoleń na przywóz, o których mowa w art. 12, są zgodne ze wzorem pozwolenia na przywóz podanym w załączniku III.2. Formularze pozwolenia na przywóz i wyciągi z nich sporządza się w dwóch egzemplarzach; jedna kopia, oznaczona jako „Kopia dla posiadacza” i nosząca numer 1, wydawana jest wnioskodawcy, natomiast druga, oznaczona jako „Kopia dla organu wystawiającego” i nosząca numer 2, przeznaczona jest dla organu wystawiającego pozwolenie. Do celów administracyjnych właściwe organy mogą dołączyć dodatkowe kopie do formularza 2.3. Formularze drukowane są na białym papierze niezawierającym masy ściernej, o gramaturze od 55 do 65 g/m². Ich rozmiar wynosi 210 x 297 mm; odstęp między wierszami wynosi 4,24 mm (jedna szósta cala); układ formularza jest dokładnie odwzorowany. Obie strony kopii nr 1, która jest pozwoleniem właściwym, posiadają dodatkowo czerwony wzór giloszowany wydrukowany w tle, umożliwiający wykrycie fałszerstw za pomocą środków mechanicznych lub chemicznych.4. Za drukowanie formularzy odpowiedzialne są państwa członkowskie. Formularze mogą być także drukowane przez drukarnie wyznaczone przez państwo członkowskie, w którym mają one siedzibę. W tym ostatnim przypadku na każdym formularzu umieszcza się wzmiankę o wyznaczeniu drukarni przez państwo członkowskie. Każdy formularz opatrzony jest informacją o nazwie i adresie drukarni bądź znakiem umożliwiającym jej identyfikację.5. Z chwilą ich wydania, na pozwoleniach na przywóz i wyciągach z nich umieszcza się numer wystawienia określony przez właściwe organy państwa członkowskiego. Numer pozwolenia na przywóz przekazywany jest Komisji drogą elektroniczną w ramach zintegrowanej sieci utworzonej na mocy art. 4.6. Pozwolenia i wyciągi wypełniane są w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym wystawiane jest pozwolenie.7. W rubryce 10 właściwe organy wskazują odpowiednią grupę wyrobów stalowych.8. Oznaczenia agencji wystawiających i organów dokonujących odpisów stosowane są w formie pieczęci. Jednakże wytłoczony odcisk połączony z literami lub cyframi uzyskanymi poprzez perforację lub nadruk na pozwoleniu mogą zastępować pieczęć organu wystawiającego. Organy wystawiające stosują jakąkolwiek zabezpieczoną przed fałszerstwami metodę w celu rejestracji przydzielonych ilości w sposób uniemożliwiający wstawianie cyfr lub adnotacji.9. Na odwrocie kopii nr 1 i kopii nr 2 umieszczona jest rubryka, w której organy celne podczas wypełniania formalności przywozowych albo właściwe organy administracyjne podczas wystawiania wyciągu mogą wpisywać ilości. Jeżeli miejsce pozostawione na odpisy na pozwoleniu lub wyciągu z niego jest niewystarczające, właściwe organy mogą dołączyć do niego jedną lub więcej dodatkowych stron zawierających rubryki, odpowiadające rubrykom umieszczonym na odwrocie kopii nr 1 i 2 pozwolenia lub wyciągu. Organy dokonujące odpisów umieszczają swoją pieczęć tak, aby jedna jej połowa znalazła się na pozwoleniu lub jej wyciągu, a druga połowa na dodatkowej stronie. W przypadku wykorzystania więcej niż jednej dodatkowej strony, kolejna pieczęć powinna zostać przyłożona w ten sam sposób, na każdej dodatkowej stronie i stronie ją poprzedzającej.10. Wystawione pozwolenia na przywóz i wyciągi oraz dokonane wpisy i potwierdzenia przez organy jednego państwa członkowskiego powodują w każdym z pozostałych państw członkowskich takie same skutki prawne, jak dokumenty wystawione oraz wpisy i potwierdzenia dokonane przez organy tego państwa członkowskiego.11. Właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich mogą wymagać, jeżeli jest to niezbędne, aby treść pozwoleń lub wyciągów została przetłumaczona na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych tego państwa członkowskiego.Artykuł 17Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie obowiązuje do dnia 31 grudnia 2006 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK ISA Wyroby walcowane płaskie |SA1. (w zwojach) | SA3. (pozostałe wyroby walcowane płaskie) | SB Wyroby długie |SB1. (belki) |7208 10 00 00 | 7208 40 00 90 | 7211 23 30 10 |7208 25 00 00 | 7208 53 90 00 | 7211 23 30 91 | 7207 19 80 10 |7208 26 00 00 | 7208 54 00 00 | 7211 23 80 10 | 7207 20 80 10 |7208 27 00 00 | 7208 90 00 10 | 7211 23 80 91 |7208 36 00 00 | 7209 15 00 00 | 7211 29 00 10 | 7216 31 10 10 |7208 37 00 10 | 7209 16 10 00 | 7211 90 00 11 | 7216 31 10 90 |7208 37 00 90 | 7209 16 90 00 | 7212 10 10 00 | 7216 31 90 00 |7208 38 00 10 | 7209 17 10 00 | 7212 10 90 11 | 7216 32 11 00 |7208 38 00 90 | 7209 17 90 00 | 7212 20 00 11 | 7216 32 19 00 |7208 39 00 10 | 7209 18 10 00 | 7212 30 00 11 | 7216 32 91 00 |7208 39 00 90 | 7209 18 91 00 | 7212 40 20 10 | 7216 32 99 00 |7209 18 99 00 | 7212 40 20 91 | 7216 33 10 00 |7211 14 00 10 | 7209 25 00 00 | 7212 40 80 11 | 7216 33 90 00 |7211 19 00 10 | 7209 26 10 00 | 7212 50 20 11 |7209 26 90 00 | 7212 50 30 11 |7219 11 00 00 | 7209 27 10 00 | 7212 50 40 11 |7219 12 10 00 | 7209 27 90 00 | 7212 50 61 11 |7219 12 90 00 | 7209 28 10 00 | 7212 50 69 11 |7219 13 10 00 | 7209 28 90 00 | 7212 50 90 13 |7219 13 90 00 | 7209 90 00 10 | 7212 60 00 11 |7219 14 10 00 | 7210 11 00 10 | 7212 60 00 91 |7219 14 90 00 | 7210 12 20 10 | 7219 21 10 00 |7210 12 80 10 | 7219 21 90 00 |7225 20 00 10 | 7210 20 00 10 | 7219 22 10 00 |7225 30 10 00 | 7210 30 00 10 | 7219 22 90 00 |7225 30 90 00 | 7210 41 00 10 | 7219 23 00 00 |7210 49 00 10 | 7219 24 00 00 |7210 50 00 10 | 7219 31 00 00 |7210 61 00 10 | 7219 32 10 00 |7210 69 00 10 | 7219 32 90 00 |7210 70 10 10 | 7219 33 10 00 |7210 70 80 10 | 7219 33 90 00 |7210 90 30 10 | 7219 34 10 00 |7210 90 40 10 | 7219 34 90 00 |7210 90 80 91 | 7219 35 10 00 |7211 14 00 90 | 7219 35 90 00 |7211 19 00 90 | 7225 40 12 90 |7211 23 20 10 | 7225 40 90 00 |ZAŁĄCZNIK IIEXPORT LICENCE(1) Show net weight (kg) and also quantity in the unit prescribed where other than net weight. (2) In the currency of the sale contract. | 1 Exporter (name, full address, country) | ORIGINAL | 2 No |3 Year | 4 Product group |EXPORT LICENCE |5 Consignee (name, full address, country) |6 Country of origin | 7 Country of destination |8 Place and date of shipment – means of transport | 9 Supplementary details |10 Description of goods – manufacturer | 11 TARIC code | 12 Quantity(1) | 13 Fob value(2) |14 CERTIFICATION BY THE COMPETENT AUTHORITY I, the undersigned, certify that the goods described above have been charged against the quantitative limit established for the year shown in box No 3 in respect of the Product group shown in box No 4 by the provisions regulating trade in certain steel products with the European Community. |15 Competent authority (name, full address, country) | At …………………………………. on ……………………………………… (Signature) (Stamp) |EXPORT LICENCE(1) Show net weight (kg) and also quantity in the unit prescribed where other than net weight. (2) In the currency of the sale contract. | 1 Exporter (name, full address, country) | COPY | 2 No |3 Year | 4 Product group |EXPORT LICENCE |5 Consignee (name, full address, country) |6 Country of origin | 7 Country of destination |8 Place and date of shipment – means of transport | 9 Supplementary details |10 Description of goods – manufacturer | 11 TARIC code | 12 Quantity(1) | 13 Fob value(2) |14 CERTIFICATION BY THE COMPETENT AUTHORITY I, the undersigned, certify that the goods described above have been charged against the quantitative limit established for the year shown in box No 3 in respect of the Product group shown in box No 4 by the provisions regulating trade in certain steel products with the European Community. |15 Competent authority (name, full address, country) | At …………………………………. on ……………………………………… (Signature) (Stamp) |CERTIFICATE OF ORIGIN(1) Show net weight (kg) and also quantity in the unit prescribed where other than net weight. (2) In the currency of the sale contract. | 1 Exporter (name, full address, country) | ORIGINAL | 2 No |3 Year | 4 Product group |CERTIFICATE OF ORIGIN (for certain steel products) |5 Consignee (name, full address, country) |6 Country of origin | 7 Country of destination |8 Place and date of shipment – means of transport | 9 Supplementary details |10 Description of goods – manufacturer | 11 CN code | 12 Quantity(1) | 13 Fob value(2) |14 CERTIFICATION BY THE COMPETENT AUTHORITY I, the undersigned, certify that the goods described above originated in the country shown in box No 6, in accordance with the provisions in force in the European Community. |15 Competent authority (name, full address, country) | At …………………………………. on ……………………………………… (Signature) (Stamp) |CERTIFICATE OF ORIGIN(1) Show net weight (kg) and also quantity in the unit prescribed where other than net weight. (2) In the currency of the sale contract. | 1 Exporter (name, full address, country) | COPY | 2 No |3 Year | 4 Product group |CERTIFICATE OF ORIGIN (for certain steel products) |5 Consignee (name, full address, country) |6 Country of origin | 7 Country of destination |8 Place and date of shipment – means of transport | 9 Supplementary details |10 Description of goods – manufacturer | 11 CN code | 12 Quantity(1) | 13 Fob value(2) |14 CERTIFICATION BY THE COMPETENT AUTHORITY I, the undersigned, certify that the goods described above originated in the country shown in box No 6, in accordance with the provisions in force in the European Community. |15 Competent authority (name, full address, country) | At …………………………………. on ……………………………………… (Signature) (Stamp) |ZAŁĄCZNIK IIIPozwolenie na przywóz Wspólnoty Europejskiej1 | 1. Odbiorca (nazwa, dokładny adres, kraj, numer VAT) | 2. Numer wydania |Kopia posiadacza | 3. Rok |4. Organ odpowiedzialny za wystawienie (nazwa, adres i numer telefonu) |5. Zgłaszający/przedstawiciel, zależnie od przypadku (nazwa i pełny adres) | 6. Kraj pochodzenia (oraz kod nomenklatury geograficznej) |7. Kraj wysyłki (oraz kod nomenklatury geograficznej) |1 | 8. Ostatni dzień ważności |9. Wyszczególnienie towarów | 10. Kod TARIC |11. Ilość wyrażona w jednostkach kontyngentowych |12. Zabezpieczenie/gwarancja (zależnie od przypadku) |13. Inne dane szczegółowe |14. Poświadczenie właściwego organu Data: …………………………………. (Podpis) (Pieczęć) |15. PRZYDZIAŁY Wskazać dostępną ilość w części 1 kolumny nr 17 oraz ilość przydzieloną w części 2 tej kolumny |16. Ilość netto (masa netto lub inna jednostka miary) | 19. Dokument celny (rodzaj i numer) lub numer wyciągu oraz data przydziału | 20. Nazwa, państwo członkowskie, pieczęć oraz podpis organu przydzielającego |17. Liczbowo | 18. Słownie, w odniesieniu do przydzielonej ilości |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |Dołączyć strony dodatkowe. |Pozwolenie na przywóz Wspólnoty Europejskiej2 | 1. Odbiorca (nazwa, dokładny adres, kraj, numer VAT) | 2. Numer wydania |Kopia dla organu wystawiającego | 3. Rok |4. Organ odpowiedzialny za wystawienie (nazwa, adres i numer telefonu) |5. Zgłaszający/przedstawiciel, zależnie od przypadku (nazwa i pełny adres) | 6. Kraj pochodzenia (oraz kod nomenklatury geograficznej) |7. Kraj wysyłki (oraz kod nomenklatury geograficznej) |2 | 8. Ostatni dzień ważności |9. Wyszczególnienie towarów | 10. Kod TARIC |11. Ilość wyrażona w jednostkach kontyngentowych |12. Zabezpieczenie/gwarancja (zależnie od przypadku) |13. Inne dane szczegółowe |14. Poświadczenie właściwego organu Data: …………………………………. (Podpis) (Pieczęć) |15. PRZYDZIAŁY Wskazać dostępną ilość w części 1 kolumny nr 17 oraz ilość przydzieloną w części 2 tej kolumny |16. Ilość netto (masa netto lub inna jednostka miary) | 19. Dokument celny (rodzaj i numer) lub numer wyciągu oraz data przydziału | 20. Nazwa, państwo członkowskie, pieczęć oraz podpis organu przydzielającego |17. Liczbowo | 18. Słownie, w odniesieniu do przydzielonej ilości |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |Dołączyć strony dodatkowe. |ZAŁĄCZNIK IVLISTA DE LAS AUTORIDADES NACIONALES COMPETENTESSEZNAM PŘÍSLUŠNÝCH VNITROSTÁTNÍCH ORGÁNŮLISTE OVER KOMPETENTE NATIONALE MYNDIGHEDERLISTE DER ZUSTÄNDIGEN BEHÖRDEN DER MITGLIEDSTAATENPÄDEVATE RIIKLIKE ASUTUSTE NIMEKIRIΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΕΚΔΟΣΗΣ ΑΔΕΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝLIST OF THE COMPETENT NATIONAL AUTHORITIESLISTE DES AUTORITES NATIONALES COMPETENTESELENCO DELLE COMPETENTI AUTORITA NAZIONALIVALSTU KOMPETENTO IESTAŽU SARAKSTSATSAKINGŲ NACIONALINIŲ INSTITUCIJŲ SĄRAŠASAZ ILLETÉKES NEMZETI HATÓSÁGOK LISTÁJALISTA TA' L-AWTORITAJIET KOMPETENTI NAZZJONALILIJST VAN BEVOEGDE NATIONALE INSTANTIESLISTA WLAŒCIWYCH ORGANÓW KRAJOWYCHLISTA DAS AUTORIDADES NACIONAIS COMPETENTESZOZNAM PRÍSLUŠNÝCH ŠTÁTNYCH ORGÁNOVSEZNAM PRISTOJNIH NACIONALNIH ORGANOVLUETTELO TOIMIVALTAISISTA KANSALLISISTA VIRANOMAISISTAFÖRTECKNING ÖVER BEHÖRIGA NATIONELLA MYNDIGHETERBELGIQUE/BELGIË Service public Fédéral Economie, P.M.E., Classes Moyennes & Energie Administration du potentiel économique Service Licences Rue de Louvain 44 B-1000 Bruxelles Fax: +32-2-5486570 | EESTI Majandus- ja Kommunikatsiooniministeerium Harju 11 EE-15072 Tallinn Fax: + 372-6313 660 |Federale Overheidsdienst Economie, K.M.O., Middenstand & Energie Bestuur Economisch Potentieel Dienst Vergunningen Leuvenseweg 44 B-1000 Brussel Fax: +32-2-5486570 | ΕΛΛΑΣ Υπουργείο Οικονομίας & Οικονομικών Διεύθυνση Διεθνών Οικονομικών Ροών Κορνάρου 1 GR-105 63 Αθήνα Fax : + 301-328 60 94 |ČESKÁ REPUBLIKA Ministerstvo průmyslu a obchodu Licenční správa Na Františku 32 CZ-110 15 Praha 1 Fax: + 420-22421 21 33 | ESPAÑA Ministerio de Industria, Turismo y Comercio Secretaría General de Comercio Exterior Subdirección General de Comercio Exterior de Productos Industriales Paseo de la Castellana 162 E- 28046 Madrid Fax: + 34-91-349 38 31 |DANMARK Erhvervs- og Boligstyrelsen Økonomi- og Erhvervsministeriet Vejlsøvej 29 DK-8600 Silkeborg Fax: + 45-35-46 64 01 | FRANCE Ministère de l'Economie des Finances et de l'Industrie Direction Générale des Entreprises Sous-direction des Biens de Consommation Bureau Textile-Importations Le Bervil, 12 rue Villiot F-75572 Paris Cedex 12 Fax: + 33-1- 53 44 91 81 |DEUTSCHLAND Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle, (BAFA)- Referat 421 Frankfurter Strasse 29-35 D-65760 Eschborn Fax: + 49-6196 90 88 00 | IRELAND Department of Enterprise, Trade and Employment Import/ Export Licensing, Block C Earlsfort Centre Hatch Street IE-Dublin 2 Fax: + 353-1-631 25 62 |ITALIA Ministero delle Attivita Produttive Direzione generale per la politica commerciale e per la gestione del regime degli scambi Viale America 341 I-00144 Roma Fax: +39-6-59 93 22 35 / 59 93 26 36 | ÖSTERREICH Bundesministerium für Wirtschaft und Arbeit Aussenwirtschaftsadministration Abteilung C2/2 Stubenring 1 A-1011 Wien Fax: + 43-1-7 11 00/ 83 86 |KYPROS Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού Υπηρεσία Εμπορίου Μονάδα Έκδοσης Αδειών Εισαγωγής/Εξαγωγής Οδός Ανδρέα Αραούζου Αρ.6 CY-1421 Λευκωσία Φαξ: + 357-22-37 51 20 | POLSKA Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej Plac Trzech Krzyży 3/5 PL- 00-507 Warszawa Fax: + 48-22-693 40 21 / 693 40 22 |LATVIJA Latvijas Republikas Ekonomikas ministrija Brīvības iela 55 LV – 1519 Rīga Fax: + 371-728 08 82 | PORTUGAL Ministério das Finanças Direcção Geral das Alfândegas e dos Impostos Especiais sobre o Consumo Rua Terreiro do Trigo, Edifício da Alfândega de Lisboa PT- 1140-060 Lisboa Fax: + 351-218 814 261 |LIETUVA Lietuvos Respublikos ūkio ministerija Prekybos departamentas Gedimino pr. 38/2 LT- 01104 Vilnius Fax: + 370-5-26 23 974 | SLOVENIJA Ministrstvo za gospodarstvo Direktorat za ekonomsk odnose s tujino Kotnikova 5 SI-1000 Ljubljana Fax: + 386-1-400 36 11 |LUXEMBOURG Ministère de l’Economie et du Commerce extérieur Office des licences BP 113 L-2011 Luxembourg Fax: + 352-46 61 38 | SLOVENSKÁ REPUBLIKA Ministerstvo hospodárstva SR Odbor licencií Mierová 19 SK-827 15 Bratislava 212 Fax: + 421-2-43 42 39 19 |MAGYARORSZÁG Magyar Kereskedelmi Engedélyezési Hivatal Margit krt. 85. HU-1024 Budapest Fax: + 36-1-336 73 02 | SUOMI Tullihallitus PL 512 FI-00101 Helsinki Telekopio: + 358-20-492 28 52 |MALTA Servizzi ta' Kummerċ Diviżjoni għall -Kummerċ Lascaris MT-Valletta CMR02 Fax: + 356-21-23 19 19 | SVERIGE Kommerskollegium Box 6803 S-11386 Stockholm Fax: + 46-8-30 67 59 |NEDERLAND Belastingdienst/Douane centrale dienst voor in- en uitvoer Postbus 30003, Engelse Kamp 2 NL-9700 RD Groningen Fax : + 31-50-52 32 210 | UNITED KINGDOM Department of Trade and Industry Import Licensing Branch Queensway House - West Precinct Billingham UK-TS23 2NF Fax: + 44-1642-36 42 69 |ZAŁĄCZNIK VLIMITY ILOŚCIOWE(w tonach)Wyroby | Rok 2006 |SA. Wyroby płaskie |SA1. W zwojach | 30 000 |SA3. Pozostałe wyroby płaskie | 20 000 |SB. Wyroby długie |SB1. Belki | 2 000 |HARMONOGRAMRozporządzenie Rady powinno zostać powinno zostać opublikowane w jak najwcześniejszym terminie.[1] Dz.U. L 232 z 8.9.2005, str. 43.[2] Dz.U. L 232 z 8.9.2005, str. 1.[3] Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1.


Ważna informacja prawna

|

52008PC0891

Wniosek rozporządzenie Rady (WE) NR …/… z dnia […] r. ustanawiające jednolity formularz wizowy (wersja ujednolicona)  /* COM/2008/0891 końcowy - CNS 2008/0265 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 19.12.2008KOM(2008) 891 wersja ostateczna2008/0265 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR …/…z dnia […] r.ustanawiające jednolity formularz wizowy (wersja ujednolicona)(przedstawiona przez Komisję)2008/0265 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR …/…z dnia […] r.ustanawiające jednolity formularz wizowy(Wersja ujednolicona)UZASADNIENIE1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.Z tego powodu ujednolicenie przepisów często zmienianych jest potrzebne, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były ujednolicane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę ujednolicenia , które daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.Ujednolicenie musi być podejmowane w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do ujednolicanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania ujednolicanych aktów.4. Celem niniejszego wniosku jest ujednolicenie rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/95 z dnia 29 maja 1995 r. ustanawiającego jednolity formularz wizowy[3]. Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść ujednoliconych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania ujednolicenia.5. Wniosek w sprawie ujednolicenia został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, rozporządzenia (WE) nr 1683/95 i aktów je zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku III do ujednoliconego rozporządzenia.Wniosekê 1683/95 (dostosowany)(COD)ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR …/…z dnia […] r.ustanawiające jednolity formularz wizowy (wersja ujednolicona)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. Ö 62 pkt 2 lit. b) ppkt (iii) Õ ,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],a także mając na uwadze, co następuje:ê(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1683/95 z dnia 29 maja 1995 r. ustanawiające jednolity formularz wizowy[6] zostało kilkakrotnie znacząco zmienione[7]. Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać ujednolicone.ê 334/2002 motyw 4 oraz 1683/95 motyw 2(2) Ustanowienie jednolitego formularza wizowego jest istotnym elementem harmonizacji polityki wizowej. Art. 14 Traktatu przewiduje, że rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w obrębie którego zapewniony jest swobodny przepływ osób.ê 1683/95 motyw 3 (dostosowany)(3) Zasadnicze jest, aby jednolity formularz wizowy zawierał wszystkie niezbędne informacje i spełniał surowe normy techniczne, szczególnie w zakresie zabezpieczeń przed podrabianiem i fałszerstwem. Powinien być także tak opracowany, aby mogły go wykorzystywać wszystkie Państwa Członkowskie oraz aby był rozpoznawalny dzięki oznaczeniom widocznym gołym okiem.ê334/2002 motyw 5(4) Ponadto, konieczne jest zapewnienie wspólnych standardów związanych z wprowadzaniem w życie jednolitego formularza wizowego, w szczególności wspólnych zasad odnoszących się do sposobów i standardów technicznych mających zastosowanie do wypełniania formularzy.ê334/2002 motyw 6 (dostosowany)(5) Ö W związku z tym, Õ wkomponowanie fotografii zgodnie z wysokimi standardami zabezpieczeń stanowi pierwszy krok w kierunku zastosowania elementów wprowadzających ściślejsze powiązanie między wizą i posiadaczem, jako istotnego wkładu w zapewnienie, że jednolity formularz wizowy jest chroniony nawet przed oszukańczym użyciem. Należy wziąć pod uwagę Specyfikacje określone przez ICAO (Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego) w dokumencie 9303 w sprawie maszynowego odczytywania wiz.ê1683/95 motyw 4 (dostosowany)(6) Niniejsze rozporządzenie określa jedynie specyfikacje niestanowiące tajemnicy. Specyfikacje te należy uzupełnić dalszymi specyfikacjami, Ö co do których można zdecydować, że pozostaną Õ tajne, aby uchronić je przed podrabianiem i fałszerstwem, nie mogą one też zawierać danych osobowych ani odniesienia do nich. Kompetencje do określania dalszych specyfikacji powinny zostać przyznane Komisji.ê(7) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[8].ê1683/95 motyw 5(8) Aby zapewnić, że informacje określone nie są dostępne większej liczbie osób niż jest to niezbędne, każde Państwo Członkowskie powinno wyznaczyć nie więcej niż jeden organ odpowiedzialny za druk jednolitego formularza wizowego, w razie potrzeby Państwa Członkowskie mogą ten organ zmienić. Ze względów bezpieczeństwa, każde Państwo Członkowskie powinno podać Komisji oraz pozostałym Państwom Członkowskim nazwę właściwego organu.ê1683/95 motyw 6 (dostosowany)(9) Aby niniejsze rozporządzenie było skuteczne, powinno ono mieć zastosowanie do wszystkich wiz Ö w rozumieniu niniejszego rozporządzenia Õ. Państwa Członkowskie powinny móc używać jednolitego formularza wizowego dla wiz do celów innych niż Ö w rozumieniu niniejszego rozporządzenia Õ, o ile wprowadzono oznaczenia widoczne gołym okiem, które zapobiegłyby myleniu formularzy.ê1683/95 motyw 7(10) W odniesieniu do danych osobowych, które mają zostać wprowadzone do jednolitego formularza wizowego zgodnie z Załącznikiem I, należy zapewnić zgodność tych działań z przepisami Państw Członkowskich dotyczącymi ochrony danych, jak również z odpowiednim ustawodawstwem wspólnotowym.ê334/2002 motyw 10(11) Działania przewidziane w niniejszym rozporządzeniu nie powinny mieć wpływu na aktualnie obowiązujące reguły dotyczące uznawania ważności dokumentów podróży.ê 856/2008 motyw 5(12) W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzenie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[9], należące do dziedziny, o której mowa w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE[10] w sprawie niektórych warunków stosowania wymienionej umowy.ê 856/2008 motyw 6(13) W odniesieniu do Szwajcarii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy podpisanej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, należące do dziedziny, o której mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2004/849/EC[11] i 2004/860/WE[12].ê 856/2008 motyw 7(14) W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, należące do dziedziny, o której mowa w art. 1 pkt A decyzji 1999/437/WE w powiązaniu z art. 3 decyzji Rady 2008/261/WE[13].ê 856/2008 motyw 8(15) Zgodnie z art. 1 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą w przyjęciu niniejszego rozporządzenia. W konsekwencji, nie naruszając art. 4 tego Protokołu, przepisy niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,PRZYJĘŁA NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:ê 1683/95Artykuł 1Wizy wydane przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 2 przyjmują formę jednolitego formularza (naklejki).Są one zgodne ze specyfikacjami wymienionymi w Załączniku I.ê 1683/95 art. 5Artykuł 2Do celów niniejszego rozporządzenia, „wiza” oznacza zezwolenie udzielone lub decyzję podjętą przez Państwo Członkowskie, wymagane do wjazdu na jego terytorium w celu:a) zamierzonego pobytu w danym Państwie Członkowskim lub w kilku Państwach Członkowskich, nie dłuższego niż trzy miesiące ogółem;b) tranzytu przez terytorium lub port lotniczy danego Państwa Członkowskiego lub kilku Państw Członkowskich.ê 334/2002 art. 1 pkt 1Artykuł 31. Dodatkowe specyfikacje techniczne jednolitego formularza wizowego są ustanowione zgodnie z procedurą określoną w art. 6 ust. 2:a) dodatkowe elementy i wymogi dotyczące zabezpieczeń, w tym podwyższone standardy przeciwdziałające podrabianiu, przerabianiu i fałszowaniu;b) techniczne standardy i metody mające zastosowanie do wypełniania wiz jednolitych.2. Kolory naklejki wizowej mogą zostać zmienione zgodnie z procedurą określoną w art. 6 ust. 2.ê 856/2008 art. 1 pkt. 1 (dostosowany)3. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 6 ust. 2, można podjąć decyzję, że specyfikacje, o których mowa w ust. 1 Ö niniejszego artykułu Õ , są tajne i nie zostaną opublikowane. W takim wypadku są one udostępniane wyłącznie wyznaczonym przez państwa członkowskie organom odpowiedzialnym za druk oraz osobom odpowiednio upoważnionym przez państwa członkowskie lub Komisję.ê 1683/95 art. 3Artykuł 4Każde Państwo Członkowskie wyznacza jeden organ odpowiedzialny za druk wiz, a także podaje jego nazwę Komisji i pozostałym Państwom Członkowskim. Ten sam organ może zostać wyznaczony do tego celu przez dwa lub więcej Państwa Członkowskie. Każde Państwo Członkowskie jest uprawnione do zmiany wyznaczonego przez siebie organu. Powiadamia ono wtedy stosownie Komisję i pozostałe Państwa Członkowskie.ê 1683/95 art. 4Artykuł 51. Bez uszczerbku dla odpowiednich obszerniejszych przepisów dotyczących ochrony danych osoba, której została wydana wiza, ma prawo zweryfikować swoje dane szczegółowe wpisane na wizie oraz, tam gdzie stosowne, poprosić o poprawę lub usunięcie danych.2. Na jednolitym wzorcu wizy nie mogą się pojawić żadne informacje w formie czytelnej dla urządzeń, o ile nie są one widoczne również w rubrykach opisanych w punktach 6 do 12 Załącznika I lub też o ile nie są one wymienione w odpowiednich dokumentach podróżnych.ê 334/2002 art. 1 pkt 2Artykuł 61. Komisję wspomaga komitet.2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na dwa miesiące.ê 1683/95Artykuł 7W przypadku, gdy Państwa Członkowskie używają jednolitych formularzy wizowych do celów innych niż określone w art. 2, należy przyjąć właściwe środki, aby zapobiec myleniu ich z wizami określonymi w art. 2.êArtykuł 8Rozporządzenie (WE) nr 1683/95 zostaje uchylone.Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.ê 1683/95 art. 8 (dostosowany)Artykuł 9Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie Ö dnia 1 maja 2009 r. Õ .ê 1683/95Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący[…]ê 1683/95ZAŁĄCZNIK Iê 856/2008 art. 1 pkt 3[pic] Znaki zabezpieczające1. Zintegrowana fotografia wykonana zgodnie z wysokimi standardami zabezpieczeń.2. W tym polu widnieje element optycznie zmienny ("kinegram" lub znak równorzędny). W zależności od kąta patrzenia widoczne jest 12 gwiazd, litera "E" i kula ziemska w różnych rozmiarach i kolorach.3. W tym polu widnieje logo, składające się z litery lub liter odpowiadających państwu członkowskiemu, które wydało wizę (lub liter "BNL" w przypadku krajów Beneluksu, tzn. Belgii, Luksemburga i Niderlandów), z efektem ukrytego obrazu. Logo jest jasne w płaszczyźnie pionowej i ciemne przy obróceniu o 90°. Stosuje się następujące logo: A dla Austrii, BG dla Bułgarii, BNL dla Beneluksu, CY dla Cypru, CZE dla Republiki Czeskiej, D dla Niemiec, DK dla Danii, E dla Hiszpanii, EST dla Estonii, F dla Francji, FIN dla Finlandii, GR dla Grecji, H dla Węgier, I dla Włoch, IRL dla Irlandii, LT dla Litwy, LVA dla Łotwy, M dla Malty, P dla Portugalii, PL dla Polski, ROU dla Rumunii, S dla Szwecji, SK dla Słowacji, SVN dla Słowenii, UK dla Zjednoczonego Królestwa.4. Pośrodku tego pola widnieje pisane wielkimi literami słowo "wiza", wykonane farbą optycznie zmienną. W zależności od kąta patrzenia jest ono zielone lub czerwone.5. Ta rubryka zawiera drukowany w procesie produkcji, 9-cyfrowy krajowy numer naklejki wizowej. Stosowany jest specjalny rodzaj czcionki.5a. Ta rubryka zawiera trzyliterowy kod kraju, wskazujący państwo członkowskie, które wydało wizę, odpowiadający kodom krajów określonym w dokumencie nr 9303 ICAO dotyczącym dokumentów podróży nadających się do odczytu maszynowego[14]."Numer naklejki wizowej" składa się z trzyliterowego kodu kraju, podanego w rubryce 5a, i krajowego numeru, znajdującego się w rubryce 5.Rubryki do wypełnienia6. Ta rubryka zaczyna się od słów "ważna do". Organ wydający wskazuje terytorium lub terytoria, na których wiza jest ważna.7. Ta rubryka zaczyna się od słowa "od", a słowo "do" widnieje dalej w tej samej linijce. Organ wydający wskazuje w tej rubryce okres ważności wizy.8. Ta rubryka zaczyna się słowami "rodzaj wizy". Organ wydający wskazuje w tej rubryce kategorię wizy, zgodnie z art. 2 i 7. Dalej w tej samej linijce widnieją słowa "liczba wjazdów", "okres pobytu" (tj. zakładany przez wnioskodawców czas trwania pobytu) oraz ponownie słowo "dni".9. Ta rubryka zaczyna się słowami "wydana w" i służy do wskazania miejsca wydania.10. Ta rubryka zaczyna się słowem "dnia" (po którym organ wydający wpisuje datę wydania), a dalej w tej samej linijce umieszczone są słowa "numer paszportu" (po których wpisywany jest numer paszportu posiadacza wizy).11. Ta rubryka zaczyna się od słów "nazwisko, imię".12. Ta rubryka zaczyna się słowem "uwagi". Organ wydający może w niej umieszczać inne informacje uznane za niezbędne, pod warunkiem że pozostają one zgodne z art. 5. Kolejne dwie i pół linijki pozostawia się puste na wpisanie takich uwag.13. Ta rubryka zawiera odpowiednie dane, nadające się do odczytu maszynowego, których celem jest usprawnienie kontroli na granicach zewnętrznych. W tle rubryki zawierającej dane do odczytu maszynowego drukowany jest tekst wskazujący państwo członkowskie wydające dokument. Tekst ten nie powinien modyfikować technicznych właściwości rubryki danych do odczytu maszynowego ani utrudniać odczytu.Papier jest koloru pastelowej zieleni z czerwonymi i niebieskimi oznaczeniami.Słowa określające rubryki są pisane w języku angielskim i francuskim. Państwo emitujące może dodać trzeci oficjalny język Wspólnoty. Jednakże słowo „wiza” w górnej linii może być pisane w jakimkolwiek z oficjalnych języków Wspólnoty._____________ éZAŁĄCZNIK IIUchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmianRozporządzenie Rady (WE) nr 1683/95 (Dz.U. L 164 z 14.7.1995, str. 1) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 334/2002 (Dz.U. L 53 z 23.2.2002, str. 7) | tylko art. 1 i 3 |Punkt 18.B.1 załącznika II do Aktu Przystąpienia z 2003 r. (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 718) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1) | tylko odnośnie odniesienia do rozporządzenia (WE) nr 1683/95 w art. 1 ust. 1 tiret jedenaste oraz Załącznik część 11 lit. B pkt 1 |Rozporządzenie Rady (WE) nr 856/2008 (Dz.U. L 235 z 2.9.2008, str. 1) |_____________ZAŁĄCZNIK IIITABELA KORELACJIRozporządzenie (WE) nr 1683/95 | Niniejsze rozporządzenie |Artykuł 1 zdanie pierwsze | Artykuł 1 ustęp pierwszy |Artykuł 1 zdanie drugie | Artykuł 1 ustęp drugi |Artykuł 2 | Artykuł 3 |Artykuł 3 ustęp 2 | Artykuł 4 |Artykuł 4 | Artykuł 5 |Artykuł 5 zdanie wprowadzające | Artykuł 2 zdanie wprowadzające |Artykuł 5 tiret pierwsze | Artykuł 2 litera a) |Artykuł 5 tiret drugie | Artykuł 2 litera b) |Artykuł 6 ustęp 1 i 2 | Artykuł 6 ustęp 1 i 2 |Artykuł 6 ustęp 3 | - |Artykuł 7 | Artykuł 7 |- | Artykuł 8 |Artykuł 8 ustęp pierwszy | Artykuł 9 |Artykuł 8 ustęp drugi | - |Artykuł 8 ustęp trzeci | - |Załącznik | Załącznik I |- | Załącznik II |- | Załącznik III |__________[1] COM(87) 868 PV.[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.[3] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Ujednolicenie dorobku wspólnotowego, COM(2001) 645 wersja ostateczna.[4] Zob. załącznik II do niniejszego wniosku.[5] Dz.U. C […] z […], str. […].[6] Dz.U. L 164 z 14.7.1995, str. 1.[7] Zob. załącznik II.[8] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.[9] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 36.[10] Dz.u. L 176 z 10.7.1999, str. 31.[11] Dz.U. L 368 z 15.12.2004, str. 26.[12] Dz.U. L 370 z 17.12.2004, str. 78.[13] Dz.U. L 83 z 26.3.2008, str. 3.[14] Z wyjątkiem Niemiec: w przypadku tego kraju dokument CIAO nr 9303 dotyczący dokumentów podróży nadających się do odczytumaszynowego przewiduje kod „D”.


Ważna informacja prawna

|

52009PC0122

Wniosek rozporządzenie Rady ustanawiające plan długoterminowy dotyczący północnego stada morszczuka oraz połowów eksploatujących to stado {SEC(2009)300 {SEC(2009)301}  /* COM/2009/0122 końcowy - CNS 2009/0039 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 17.3.2009KOM(2009) 122 wersja ostateczna2009/0039 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYustanawiające plan długoterminowy dotyczący północnego stada morszczuka oraz połowów eksploatujących to stado {SEC(2009)300{SEC(2009)301}(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku Rozporządzenie będące przedmiotem niniejszego wniosku ustanawia plan długoterminowy dotyczący zarządzania północnym stadem morszczuka oraz połowów eksploatujących to stado. Celem planu jest utrzymanie biomasy północnego stada morszczuka na poziomie umożliwiającym jego zrównoważoną eksploatację zgodnie z maksymalnym podtrzymywalnym połowem, na podstawie opinii naukowych i przy jednoczesnym dążeniu do stabilności i rentowności sektora połowowego. Powyższe cele są zgodne z celami wspólnej polityki rybołówstwa określonymi w art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[1], jak również w ustępie 30 planu wykonania ustanowionego na światowym szczycie w sprawie zrównoważonego rozwoju, który odbył się w Johannesburgu w 2002 r. Plan długoterminowy zastępuje i uchyla rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki odnowienia zasobów morszczuka północnego. Poniżej wymienione są główne nowe elementy, które wprowadzono w nowym planie. Konieczność przeglądu celów Zgodnie z opiniami naukowymi należy skupić się na osiągnięciu optymalnego tempa eksploatacji, które zagwarantuje najwyższy podtrzymywalny połów, jaki umożliwiają warunki oceanograficzne. Zamiast dążyć do określonych poziomów biomasy należy ustanowić przepisy na wypadek nieprzewidywalnych wahań liczebności stada wokół docelowego poziomu odbudowy stada, jak również należy usunąć konieczność tworzenia odrębnych planów odbudowy lub planów długoterminowych. Proponuje się zatem, aby cel dotyczący eksploatacji stada ustalić zgodnie z wartością śmiertelności połowowej wynoszącą 0,17 rocznie. Zgodnie z opiniami naukowymi połowy prowadzone zgodnie z tą wartością zapewnią najwyższe połowy z przedmiotowego stada. Dostosowanie planu do aktualnych warunków społeczno-ekonomicznych Sektor połowowy przechodzi obecnie gwałtowną restrukturyzację spowodowaną wysokimi cenami paliwa w 2008 r. i niską rentownością. Nowy plan powinien uwzględnić powyższe zmiany i skoncentrować się na tym, aby połowy odzyskały możliwie najwyższą rentowność w jak najkrótszym okresie. Przepisy dotyczące zasad odłowu w przypadku niewystarczających danych Niedawne doświadczenia związane z innymi zasobami wykazują, że nie zawsze dostępne są dane pozwalające określić parametry stosowane w planie. Należy ustalić jasne zasady, jakie należy stosować w przypadku gdy naukowcy nie mogą dostarczyć dokładnych danych szacunkowych dotyczących stanu zasobów. Konieczność zmniejszenia ilości odrzutów morszczuka Zmniejszenie wartości śmiertelności połowowej morszczuka do wartości niezbędnej do uzyskania najwyższych połowów spowoduje mniejsze ilości odrzutów zarówno morszczuka, jak i innych gatunków poławianych razem z morszczukiem. Niższa wartość śmiertelności połowowej umożliwia kumulację większych i starszych ryb w stadzie, przez co ilość młodych osobników nienadających się do sprzedaży, poławianych jako nieunikniony przyłów, jest mniejsza. Przepisy dotyczące kontroli Należy dostosować przepisy dotyczące kontroli do nowej struktury i nowych przepisów. W świetle proponowanych zmian w zarządzaniu zasobami morszczuka niektóre środki kontroli ustanowione w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa powinny zostać ulepszone, aby zapewnić zgodność z nowymi środkami. |120 | Kontekst ogólny W 2002 r. państwa członkowskie stały się sygnatariuszami planu wykonania ustanowionego na światowym szczycie w sprawie zrównoważonego rozwoju, który odbył się w Johannesburgu. Wymieniony plan wykonania zawiera zobowiązanie do eksploatacji zasobów rybnych zgodnie z maksymalnie podtrzymywalnym połowem do 2015 r. W trakcie reformy wspólnej polityki rybołówstwa w 2002 r. Komisja i Rada uzgodniły stopniowe wprowadzanie planów wieloletnich i planów odbudowy zasobów dotyczących zasobów rybnych będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty. Sporządzono plany dotyczące większości stad dorsza w wodach Wspólnoty, dwóch stad morszczuka, dwóch stad homarca, dwóch stad soli oraz stad gładzicy i soli w Morzu Północnym. Północne stado morszczuka jest drugim po dorszu przypadkiem wdrożenia wieloletniego planu odbudowy zasobów. Obowiązujący plan odbudowy stada morszczuka przewiduje, że jeżeli wielkość stada morszczuka w ciągu dwóch kolejnych lat przekroczy docelowy poziom odbudowy stada, plan odbudowy należy zastąpić planem zarządzania. W 2007 r. opinie naukowe wskazały, że wspomniany docelowy poziom został osiągnięty, po czym rozpoczęto prace nad wnioskiem. Nowsze opinie naukowe wskazują, że stan stada uległ zmianie i że nie można już uznać, że liczebność stada przekroczyła docelowy poziom odbudowy w ciągu dwóch kolejnych lat. Należy ustanowić przepisy na wypadek nieprzewidywalnych wahań liczebności stada wokół docelowego poziomu odbudowy stada, jak również należy usunąć konieczność tworzenia odrębnych planów odbudowy lub planów długoterminowych. Należy zatem zastąpić plan odbudowy planem, który ma zastosowanie zarówno w przypadku gdy liczebność stada jest wyższa, jak i niższa od poziomu docelowego. Taki plan powinien zapewnić zgodność z celami maksymalnego podtrzymywalnego połowu. Obejmowałby on zasady ustanawiania TAC w sytuacjach, gdy liczebność stada jest mniejsza lub większa od ostrożnościowego poziomu biomasy ryb dorosłych wynoszącego 140 000 t, jak również sytuacji, gdy biomasa spadnie poniżej minimalnego poziomu 100 000 t. |130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa określa ogólne ramy zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych. Rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki dla odnowy zasobów morszczuka północnego ustanawia zasady ustanawiania TAC dla północnego stada morszczuka, których celem jest zwiększenie liczebności stada powyżej ostrożnościowego poziomu biomasy. |140 | Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Cel wniosku, którym jest zrównoważony rozwój, jest spójny z polityką Wspólnoty w zakresie ochrony środowiska, w szczególności z elementami tej polityki dotyczącymi ochrony naturalnych siedlisk i zachowania zasobów naturalnych. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |211 | Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Niniejszy wniosek opiera się na szeregu konsultacji przeprowadzonych z państwami członkowskimi oraz przedstawicielami zainteresowanych stron w regionalnych komitetach doradczych (RAC). W lutym 2008 r. Komisja przedstawiła RAC oraz państwom członkowskim nieoficjalny dokument techniczny. W dokumencie przeanalizowano różne metody i skutki stopniowego przekształcenia metody eksploatacji przedmiotowego stada w zrównoważone zarządzanie zgodne z zobowiązaniami podjętymi w 2002 r. w Johannesburgu. Zmniejszenie śmiertelności połowowej spowodowałoby (po okresie przejściowym) bardziej stabilne połowy oraz mniejsze ilości odrzutów i przyczyniłoby się do mniejszego przeławiania innych gatunków w tym samym obszarze, które poławia się w ramach tych samych połowów. Odniesiono się do wówczas najnowszych opinii naukowych, zgodnie z którymi śmiertelność połowowa zgodna z maksymalnym podtrzymywalnym połowem wynosi F=0,17. Należy zapewnić minimalne roczne zmniejszenie śmiertelności połowowej o 10 % na rok, ponieważ w przeciwnym wypadku nie zostaną odnotowane żadne korzyści w racjonalnym okresie. Opisano rodzaje narzędzi połowowych służące do połowu morszczuka, zgodnie z danymi przedstawionymi przez państwa członkowskie, jak również określone główne rodzaje statków wykorzystywane przez odnośne państwa członkowskie do połowów morszczuka. Zasięgnięto opinii przedstawicieli sektora w zakresie różnych wariantów dotyczących metod ograniczenia śmiertelności połowowej, w tym: metod ulepszenia kontroli i egzekwowania przepisów; tempa zmniejszania śmiertelności połowowej; zmiany metod poławiania, tak aby nie poławiać mniejszych ryb – zmiany te mogłyby obejmować zwiększenie oczka sieci w różnych połowach; zarządzanie rybołówstwem oparte – poza TAC – na liczbie dni przebywania na morzu lub limitach kilowatodni; wycofywania statków rybackich z eksploatacji. Dokument z konsultacji skierowano do Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Północno-Zachodnich i Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Południowo-Zachodnich. Wspólnota Europejska ustanowiła te organy, aby umożliwić przedstawicielom sektora połowowego i przetwórstwa, pozarządowym organizacjom ekologicznym, wędkarzom i różnym innym grupom przedstawienie Komisji Europejskiej swoich opinii. |212 | Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |221 | Dziedziny nauki i wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosek Zwrócono się z prośbą do ICES i STEFC o wydanie opinii naukowych na temat długofalowego zarządzania zasobami morszczuka. STECF przedstawił swoje sprawozdanie na posiedzeniu, które odbyło się w dniach 4-8 czerwca 2007 r.[2] Sprawozdanie na temat skutków gospodarczych opracowano na posiedzeniu zorganizowanym w grudniu 2007 r.[3] |2249 | Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych opinii Główne kwestie: Zdaniem STECF z przejściem z ostrożnościowej wartości poziomu śmiertelności połowowej określonej w planie odbudowy (F=0,25) na wartość śmiertelności połowowej związaną z maksymalnym podtrzymywalnym odłowem (F=0,17) wiążą się znaczące długofalowe korzyści. Jednak z przejściem na niższą wartość śmiertelności połowowej są związane przejściowe ograniczenia ilości połowów. STECF uważa również, że można poprawić skład połowów dzięki zmianie narzędzi połowowych, co zmniejszyłoby połowy mniejszych ryb. Jednak członkowie RAC nie zgodzili się na zwiększenie rozmiarów oczek sieci stosowanych w połowach morszczuka. RAC uznały konieczność zmniejszenia śmiertelności połowowej i nakładu połowowego, lecz stwierdziły, że należy to zrobić zgodnie ze strukturalnym dostosowaniem zdolności połowowej, a nie poprzez zarządzanie kilowatodniami lub liczbą dni przebywania na morzu. RAC nie poparły wprowadzenia nowych obszarów zamkniętych. Wniosek opiera się na otrzymanych opiniach. |225 |226 | Sposoby udostępnienia opinii ekspertów Opinie ICES i STECF są dostępne na stronach internetowych tych instytucji (www.ices.dk i fishnet.jrc.it/web/stecf ). |230 | Ocena skutków Ocena skutków opiera się przede wszystkim na trzech źródłach informacji: analizie biologicznej, przeprowadzonej głównie przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF), w której zbadano warianty biologiczne dotyczące alternatywnych docelowych wartości śmiertelności połowowej oraz metod osiągnięcia tych wartości; analizie gospodarczej, również opracowanej przez STECF, która uwzględnia ewentualne zmiany kosztów i dochodów zainteresowanych flot w przypadku różnych wariantów; konsultacjach z zainteresowanymi stronami, głównie wspólnej opinii Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Północno-Zachodnich i Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Południowo-Zachodnich. Ocena skutków jest dostępna na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/governance/impact/practice_en.htm |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |310 | Podstawa prawna: Podstawą prawną ustanowienia planów długoterminowych jest art. 37 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. |329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności. |331 | W porównaniu z obowiązującym planem odbudowy rozporządzenie będące przedmiotem niniejszego wniosku wprowadza wyłącznie zmiany wystarczające do zagwarantowania, że stado będzie eksploatowane zgodnie z zasadami maksymalnego podtrzymywalnego połowu i najnowszymi opiniami naukowymi. |WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |INFORMACJE DODATKOWE |Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia |531 | Wniosek zawiera przepis ustanawiający ocenę środków zarządzania co trzy lata od daty wejścia w życie rozporządzenia. |532 | Zaproponowane docelowe wartości śmiertelności połowowej opierają się na opinii naukowej STECF i ICES i odzwierciedlają obecną sytuację biologiczną. Wniosek zawiera klauzulę oceny w celu zapewnienia możliwości wprowadzenia zmian w docelowych wartościach śmiertelności połowowej, jeżeli okaże się to stosowne w świetle nowych informacji i opinii naukowych. |2009/0039 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYustanawiające plan długoterminowy dotyczący północnego stada morszczuka oraz połowów eksploatujących to stadoRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,uwzględniając wniosek Komisji[4],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Z uwagi na plan wykonania przyjęty w 2002 r. na Światowym Szczycie ONZ w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu Wspólnota Europejska jest zobowiązana między innymi do zachowania lub odbudowy zasobów rybnych na poziomach, które pozwalają uzyskać maksymalny zrównoważony połów, przy czym w przypadku uszczuplonych zasobów cele te należy osiągnąć jak najszybciej i, o ile to możliwe, do 2015 r.(2) W celu poprawienia stanu północnego stada morszczuka, które było zagrożone wyginięciem, przyjęto rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki odnowienia zasobów morszczuka północnego[6]. Wprawdzie wspomniany plan spowodował pewną poprawę stanu omawianego stada, lecz założenia planu są niewystarczające, aby osiągnąć cele, o których mowa w motywie 1.(3) W celu przywrócenia liczebności północnego stada morszczuka do poziomu, który pozwala uzyskać maksymalny zrównoważony połów, należy przyjąć plan długoterminowy dotyczący zarządzania północnym stadem morszczuka, ustanawiający cele i procedury ustanawiania limitów połowowych oraz przydzielania uprawnień do połowów państwom członkowskim, a także należy zastąpić rozporządzenie (WE) nr 811/2004.(4) Zgodnie z dostępnymi informacjami nie można dokładnie określić pożądanych długoterminowych poziomów biomasy. W związku z tym cel dowolnego planu długoterminowego należy wyrazić jako docelową wartość śmiertelności połowowej, a nie docelową wielkość biomasy.(5) Opinia Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) wskazuje, że najwyższy długoterminowy połów można uzyskać eksploatując stado zgodnie z wartością śmiertelności połowowej wynoszącą 0,17.(6) Z uwagi na brak wystarczająco dokładnych i reprezentatywnych informacji STECF nie zawsze jest w stanie wydać opinię na temat limitów połowowych. Należy zatem ustanowić przepisy gwarantujące, że limity połowowe ustanawia się w spójny sposób nawet przy braku wystarczających danych.(7) Ustanawianie i przydział uprawnień do połowów oraz ustalanie minimalnych i ostrożnościowych poziomów liczebności stad oraz poziomu śmiertelności połowowej stanowią środki o zasadniczym znaczeniu dla wspólnej polityki rybołówstwa, które mają bezpośredni wpływ na sytuację społeczno-gospodarczą flot rybackich państw członkowskich. Rada powinna zastrzec sobie prawo do bezpośredniego egzekwowania uprawnień wykonawczych w odniesieniu do tych kwestii szczegółowych.(8) Z uwagi na zapewnienie zgodności ze środkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu należy przyjąć szczegółowe środki kontroli poza środkami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa[7].(9) Należy zapewnić okresową ocenę przedmiotowego planu. Jeżeli taka ocena wykazałaby, że minimalne i ostrożnościowe poziomy biomasy lub poziomy śmiertelności połowowej określone w planie nie są już odpowiednie, należy również zapewnić dostosowanie planu.(10) Do celów art. 21 lit. a) ppkt (i) oraz (iv) rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego[8] przedmiotowy plan powinien być planem odbudowy w rozumieniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[9], jeżeli liczebność stada jest niższa niż ostrożnościowy poziom biomasy tarłowej, lub planem zarządzania w rozumieniu art. 6 tegoż rozporządzenia we wszystkich innych przypadkach.(11) Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 811/2004 i zastąpić je nowym rozporządzeniem.PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:ROZDZIAŁ I PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJEArtykuł 1PrzedmiotNiniejsze rozporządzenie ustanawia plan długoterminowy dotyczący zachowania północnego stada morszczuka i zarządzaniem nim (zwany dalej „planem”).Artykuł 2ZakresNiniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do stada morszczuka zamieszkującego następujące obszary:a) podobszar ICES IIIa oraz wody wspólnotowe podobszarów ICES IIIb, IIIc oraz IIId,b) wody wspólnotowe podobszaru ICES IIa oraz obszaru ICES IV,c) obszar ICES VI oraz VII, wody wspólnotowe podobszaru ICES Vb oraz wody międzynarodowe obszaru ICES XII oraz XIV,d) Podobszary ICES VIIIa, VIIIb, VIIId oraz VIIIe.Artykuł 3DefinicjeDo celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:a) „TAC” oznacza ilość, którą można złowić i wyładować każdego roku w ramach stada morszczuka w dowolnym obszarze, o którym mowa w art. 2;b) „minimalny poziom biomasy” oznacza poziom biomasy tarłowej wynoszący 100 000 ton;c) „ostrożnościowy poziom biomasy” oznacza poziom biomasy tarłowej wynoszący 140 000 ton;d) „aktualna biomasa” oznacza wielkość stada morszczuka na dzień 1 stycznia roku stosowania TAC.ROZDZIAŁ IICEL DŁUGOFALOWEGO ZARZĄDZANIAArtykuł 4Cel planuCelem planu jest:a) utrzymanie biomasy stada morszczuka na poziomie umożliwiającym jego zrównoważoną eksploatację na podstawie docelowej wartości śmiertelności połowowej, która pozwoli uzyskać maksymalny zrównoważony połów ze stada, orazb) zapewnienie zarządzania przedmiotowym stadem, tak aby utrzymać jego liczebność powyżej ostrożnościowego poziomu biomasy.ROZDZIAŁ IIIZASADY ODŁOWUArtykuł 5Procedura ustanawiania TAC1. Aby osiągnąć cel określony w art. 4, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji i po konsultacji ze STECF, co roku podejmuje decyzję dotyczącą TAC w odniesieniu do stada morszczuka w obszarach, o których mowa w art. 2, na kolejny rok.2 TAC ustala się zgodnie z niniejszym rozdziałem.Artykuł 6Całkowity przewidywany połów1. STECF określa na kolejny rok całkowity połów morszczuka odpowiadający wartościom śmiertelności połowowej określonym zgodnie z ust. 2, 3 i 4.2. Jeżeli STECF stwierdzi, że wielkość stada morszczuka na dzień 1 stycznia roku stosowania TAC przewyższy ostrożnościowy poziom biomasy lub będzie mu równa, stosowana wartość śmiertelności połowowej wyniesie 0,17, średnio w odniesieniu do grup wiekowych 2-6.3. Jeżeli STECF stwierdzi, że wielkość stada morszczuka na dzień 1 stycznia roku stosowania TAC będzie niższa niż minimalny poziom biomasy, stosowana wartość śmiertelności połowowej wyniesie 0,085, średnio w odniesieniu do grup wiekowych 2-6.4. Jeżeli STECF stwierdzi, że wielkość stada morszczuka na dzień 1 stycznia roku stosowania TAC przewyższy minimalny poziom biomasy lub będzie mu równa ale będzie niższa niż ostrożnościowy poziom biomasy, stosowana wartość śmiertelności połowowej, uśredniona w odniesieniu do grup wiekowych 2-6, będzie wynikiem zastosowania następującego wzoru:0,085 + (aktualna biomasa – minimalny poziom biomasy)*(0,17-0,085)/(ostrożnościowy poziom biomasy – minimalny poziom biomasy).Artykuł 7Obliczanie TAC1. TAC oblicza się poprzez odjęcie następujących ilości od całkowitego przewidywanego połowu morszczuka, o którym mowa w art. 6:a) ilości ryb równej przewidywanym odrzutom morszczuka z przedmiotowego stada;b) w odpowiednich przypadkach, ilości odpowiadającej innym odpowiednim źródłom śmiertelności morszczuka.2. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 roczne wahania TAC dla każdego przedmiotowego obszaru są ograniczone do 10 % w przypadku TAC stosowanych w latach 2010, 2011 i 2012 oraz do 20 % w przypadku TAC stosowanych w późniejszym okresie.Artykuł 8Procedura ustanawiania TAC przy braku wystarczających danychJeżeli ze względu na brak wystarczająco dokładnych i reprezentatywnych informacji STECF nie jest w stanie wydać opinii pozwalającej Radzie podjąć decyzję dotyczącą TAC zgodnie z art. 6, TAC ustanawia się w następujący sposób:a) jeżeli STECF zaleca, aby połowy morszczuka ograniczyć do maksymalnie niskiego poziomu, TAC ustanawia się na poziomie o co najmniej 25 % niższym w porównaniu do TAC na poprzedni rok;b) we wszystkich innych przypadkach TAC ustanawia się na poziomie o co najmniej 15 % niższym w porównaniu do TAC na poprzedni rok.Artykuł 9Dostosowanie środkówW przypadku gdy STECF uzna, że poziom minimalny i poziom ostrożnościowy biomasy lub docelowe wartości śmiertelności połowowej, o których mowa w art. 6 ust. 2, 3 i 4, nie są już odpowiednie dla utrzymania niskiego ryzyka uszczuplenia zasobów przy maksymalnym podtrzymywalnym połowie, Rada podejmuje decyzje o nowych wartościach dla wymienionych poziomów.ROZDZIAŁ IVMONITOROWANIE, INSPEKCJA I NADZÓRArtykuł 10Powiązanie z rozporządzeniem (WE) nr 2847/93Środki kontroli przewidziane w niniejszym rozdziale stosuje się w uzupełnieniu środków ustanowionych w rozporządzeniu (EWG) nr 2847/93 oraz w rozdziale V rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i przepisach wykonawczych do tych rozporządzeń.Artykuł 11Kontrole dzienników połowowych1. W przypadku statków wyposażonych w system monitorowania statków (VMS) państwa członkowskie sprawdzają za pomocą danych z tego systemu, czy informacje otrzymane w ośrodkach monitorowania rybołówstwa odpowiadają informacjom o przeprowadzonych działaniach zawartym w dzienniku połowowym. Takie kontrole krzyżowe są zapisywane w formie danych komputerowych i przechowywane przez okres trzech lat.2. Każde państwo członkowskie zamieszcza i udostępnia na swojej oficjalnej stronie internetowej dane kontaktowe dotyczące przedkładania dzienników połowowych i deklaracji wyładunkowych.Artykuł 12Ważenie morszczuka przy pierwszym wyładunku1. Kapitan statku rybackiego gwarantuje, że wszelka ilość morszczuka złowionego w obszarach określonych w art. 2 i wyładowanego w porcie wspólnotowym jest ważona na statku lub w porcie wyładunku przed sprzedażą lub przed przewiezieniem w inne miejsce. Waga użyta do ważenia podlega zatwierdzeniu przez właściwe organy krajowe. Wartość liczbowa uzyskana w wyniku ważenia jest zamieszczona w deklaracji, o której mowa w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93.2. W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą zezwolić na ważenie morszczuka na aukcjach rybnych na terytorium państwa członkowskiego, pod warunkiem że wyładunek poddaje się kontroli bezpośredniej i że ryby zostają zapieczętowane przed przewozem bezpośrednio na aukcje rybną i pozostają zapieczętowane do czasu ważenia. Dokumenty przewozowe zawierają szczegółowe informacje dotyczące kontroli przeprowadzonej przy wyładunku.Artykuł 13Zakaz przeładunkuW obszarach, o których mowa w art. 2, zakazuje się przeładunku morszczuka na morzu.Artykuł 14Uprzednie powiadomienie przed wyładunkiem1. Kapitan wspólnotowego statku rybackiego lub jego/jej przedstawiciel, przed wejściem do portu lub miejsca wyładunku w państwie członkowskim, przewożąc na statku więcej niż jedną tonę morszczuka, przekazuje właściwym organom odnośnego państwa członkowskiego następujące informacje, co najmniej cztery godziny przed wejściem do portu:a) nazwę portu lub miejsca wyładunku;b) szacowany czas przybycia do tego portu lub miejsca wyładunku;c) ilości podane w kilogramach wagi w relacji pełnej wszystkich gatunków, z których ponad 50 kg zostaje zatrzymane na statku.2. Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma zostać wyładowana więcej niż jedna tona morszczuka, mogą zażądać, by wyładunek znajdującego się na statku połowu nie rozpoczął się przed uzyskaniem zezwolenia od odnośnych organów.3. Kapitan wspólnotowego statku rybackiego lub jego/jej przedstawiciel, który chce dokonać przeładunku lub wyładunku na morzu jakiejkolwiek ilości zatrzymanej na statku lub dokonać wyładunku w porcie lub miejscu wyładunku państwa trzeciego, przekazuje właściwym organom państwa członkowskiego bandery na co najmniej 24 godziny przed dokonaniem przeładunku lub wyładunku na morzu bądź wyładunku w państwie trzecim informacje, o których mowa w ust. 1.Artykuł 15Wyznaczone porty1. Jeżeli ponad dwie tony morszczuka mają być wyładowane we Wspólnocie ze wspólnotowego statku rybackiego, kapitan statku dopilnowuje, by takie wyładunki odbywały się tylko w wyznaczonych portach.2. Każde państwo członkowskie wyznacza porty, w których może odbywać się wyładunek morszczuka przekraczający dwie tony.3. W terminie 15 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia każde państwo członkowskie przekazuje Komisji wykaz wyznaczonych portów, a w terminie 30 dni od tej daty – dane na temat powiązanych procedur inspekcji i nadzoru w odniesieniu do tych portów, w tym warunki rejestrowania oraz zgłaszania ilości morszczuka w ramach każdego wyładunku. Komisja przesyła te informacje do wszystkich państw członkowskich.Artykuł 16Margines tolerancji przy szacowaniu ilości wpisanych do dziennika połowowegoW drodze odstępstwa od art. 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez państwa członkowskie[10] dopuszczalny margines tolerancji w szacowaniu ilości, w kilogramach ryb zatrzymanych na statku, wynosi 5 % ilości wskazanej w dzienniku pokładowym.Artykuł 17Oddzielne sztauowanie morszczukaZabrania się przechowywania na wspólnotowym statku rybackim w jakimkolwiek pojemniku jakichkolwiek ilości morszczuka zmieszanego z innymi gatunkami organizmów morskich. Pojemniki zawierające morszczuka są sztauowane w ładowni oddzielnie od innych pojemników.Artykuł 18Przewóz morszczuka1. Właściwe organy państwa członkowskiego mogą nałożyć wymóg, aby wszelkie ilości morszczuka złowione w którymkolwiek obszarze, o którym mowa w art. 2, oraz po raz pierwszy wyładowane w tym państwie członkowskim były ważone w obecności kontrolerów przed przewozem z portu pierwszego wyładunku. Dla morszczuka wyładowanego po raz pierwszy w porcie wyznaczonym na mocy art. 15 próby reprezentatywne wynoszące przynajmniej 20 % wartości liczbowej wyładunku są ważone w obecności kontrolerów upoważnionych przez państwa członkowskie, zanim zostaną wystawione po raz pierwszy na sprzedaż i sprzedane. W tym celu państwa członkowskie przedstawiają Komisji, w ciągu miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, szczegółowe informacje dotyczące przyjętego przez siebie systemu pobierania prób.2. W drodze odstępstwa od art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 do wszelkich ilości morszczuka większych niż 50 kg, przewożonych do miejsca innego niż miejsce pierwszego wyładunku lub przywozu, dołączana jest kopia jednej z deklaracji przewidzianych w art. 8 ust. 1 wymienionego rozporządzenia dotycząca przewożonych ilości morszczuka. Zwolnienie przewidziane w art. 13 ust. 4 lit. b) wymienionego rozporządzenia nie ma zastosowania.Artykuł 19Krajowe programy kontroli1. Państwa członkowskie posiadające statki, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, określają krajowe programy kontroli zgodnie z załącznikiem I.2. Do dnia 31 stycznia każdego roku państwa członkowskie posiadające statki, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, udostępniają na swojej oficjalnej stronie internetowej do wiadomości Komisji i pozostałych państw członkowskich, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, krajowe programy kontroli wraz z harmonogramem realizacji.3. Co najmniej raz w ciągu roku Komisja zwołuje posiedzenie Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury w celu przeprowadzenia oceny stosowania oraz wyników krajowych programów kontroli.Artykuł 20Wartości odniesienia dla inspekcjiKrajowe programy kontroli, o których mowa w art. 19, ustanawiają szczegółowe wartości odniesienia dla inspekcji. Takie wartości odniesienia są poddawane okresowemu przeglądowi po przeprowadzeniu analizy otrzymanych wyników. Wartości odniesienia dla inspekcji są stopniowo udoskonalane do czasu osiągnięcia docelowych wartości odniesienia określonych w załączniku II.Artykuł 21Szczegółowe programy kontroli i inspekcjiW drodze odstępstwa od przepisów art. 34c ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 szczegółowe programy inspekcji w odniesieniu do przedmiotowego stada morszczuka mogą trwać ponad trzy lata od dnia ich wejścia w życie.ROZDZIAŁ VDZIAŁANIA NASTĘPCZEArtykuł 22Ocena planuKomisja – na podstawie opinii STECF i po konsultacji z odpowiednim regionalnym komitetem doradczym – ocenia oddziaływanie planu na stado morszczuka i połowy eksploatujące to stado najpóźniej w trzecim roku stosowania niniejszego rozporządzenia, a następnie każdego trzeciego roku stosowania niniejszego rozporządzenia oraz, w odpowiednich przypadkach, proponuje odpowiednie środki w celu zmiany planu.ROZDZIAŁ VIPOSTANOWIENIA KOŃCOWEArtykuł 23Pomoc z Europejskiego Funduszu Rybackiego1. W latach, w których liczebność stada jest niższa od ostrożnościowego poziomu biomasy, plan jest uznawany za plan odbudowy zasobów w rozumieniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 oraz do celów art. 21 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 1198/2006.2. W latach, w których liczebność stada jest równa ostrożnościowemu poziomowi biomasy lub wyższa od niego, plan jest uznawany za plan zarządzania w rozumieniu art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 oraz do celów art. 21 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia (WE) nr 1198/2006.Artykuł 24Uchylenie1. Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 811/2004.2. Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.Artykuł 25Wejście w życieNiniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK ITreść krajowych programów kontroliW krajowych programach kontroli należy określić, między innymi:1. ŚRODKI KONTROLIZasoby ludzkie1.1. Liczba inspektorów na lądzie i na morzu oraz okresy i strefy ich rozmieszczenia.Środki techniczne1.2. Liczba statków i samolotów patrolowych oraz okresy i strefy ich rozmieszczenia.Środki finansowe1.3. Środki z budżetu przeznaczone na rozmieszczenie zasobów ludzkich, statków i samolotów patrolowych.2. ELEKTRONICZNY ZAPIS I PRZEKAZ INFORMACJI ZWIĄZANYCH Z DZIAŁALNOŚCIĄ POŁOWOWĄOpis systemów wprowadzonych w celu zapewnienia przestrzegania art. 11, 12, 15 i 16.3. WYZNACZENIE PORTÓWW stosownych przypadkach, wykaz portów wyznaczonych do wyładunku morszczuka, zgodnie z art. 15.4. POWIADOMIENIE PRZED WYŁADUNKIEMOpis systemów wprowadzonych w celu zapewnienia zgodności z art. 14.5. KONTROLA WYŁADUNKÓWOpis urządzeń i systemów wprowadzonych w celu zapewnienia zgodności z przepisami art. 12, 14, 15, 16 i 18.6. PROCEDURY INSPEKCJIKrajowe programy kontroli określają procedury, jakie należy stosować:a) przy przeprowadzaniu inspekcji na morzu i na lądzie;b) przy wymianie informacji z właściwymi organami wyznaczonymi przez inne państwa członkowskie jako odpowiedzialnymi za krajowy program kontroli w odniesieniu do morszczuka;c) przy wspólnym nadzorze i wymianie inspektorów, w tym przy wyszczególnianiu uprawnień i kompetencji inspektorów prowadzących działania na wodach innych państw członkowskich.ZAŁĄCZNIK IISZCZEGÓŁOWE WARTOŚCI ODNIESIENIA DLA INSPEKCJICel1. Każde państwo członkowskie określa szczegółowe wartości odniesienia dla inspekcji zgodnie z niniejszym załącznikiem.Strategia2. Inspekcja i nadzór działalności połowowej koncentrują się na statkach, które prawdopodobnie będą prowadzić połowy morszczuka. Inspekcje wyrywkowe stosuje się w odniesieniu do przewozu i wprowadzania do obrotu morszczuka, jako uzupełniający mechanizm kontroli krzyżowej, w celu zbadania skuteczności inspekcji i nadzoru.Priorytety3. Różnym rodzajom narzędzi połowowych przypisuje się różne poziomy znaczenia, zależnie od stopnia, w jakim ograniczenia w uprawnieniach do połowów wpływają na floty. W związku z tym każde państwo członkowskie określa priorytety szczegółowe.Wartości docelowe4. Najpóźniej miesiąc od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie zobowiązane są wdrożyć swoje harmonogramy inspekcji uwzględniające cele wyznaczone poniżej.Państwa członkowskie określają i opisują strategię kontroli wyrywkowych, którą zamierzają stosować.Na wniosek Komisja może uzyskać dostęp do planu kontroli wyrywkowych stosowanego przez państwo członkowskie.a) Poziom inspekcji w portachZasadniczo dokładność, jaką należy osiągnąć, powinna odpowiadać co najmniej dokładności, jaka zostałaby osiągnięta przy zastosowaniu prostej metody losowego wyboru, przy czym inspekcją powinno zostać objętych 20 % masy wszystkich wyładunków morszczuka w danym państwie członkowskim.b) Poziom kontroli w odniesieniu do wprowadzania do obrotuInspekcja 5 % ilości morszczuka oferowanego do sprzedaży na aukcjach.c) Poziom kontroli na morzuElastyczna wartość odniesienia: do określenia po szczegółowej analizie działalności połowowej w każdym obszarze. Wartością odniesienia dla inspekcji na morzu jest liczba dni patrolowania obszarów objętych zarządzaniem w odniesieniu do morszczuka, z możliwością ustalenia odrębnej wartości odniesienia dla dni patrolowania określonych obszarów.d) Poziom nadzoru z powietrzaElastyczna wartość odniesienia: do określenia po szczegółowej analizie działalności połowowej w każdym obszarze oraz uwzględniająca zasoby będące do dyspozycji państwa członkowskiego.ZAŁĄCZNIK IIITabela korelacjiRozporządzenie (WE) nr 811/2004 | Niniejsze rozporządzenie |Artykuł 1 | Artykuł 1 |Artykuł 2 | Artykuł 4 |Artykuł 3 | - |Artykuł 4 | Artykuł 5 |Artykuł 5 | Artykuł 6 i 7 |Artykuł 6 | Artykuł 8 |Artykuł 7 | - |Artykuł 8 | Artykuł 14 |Artykuł 9 | Artykuł 15 |Artykuł 10 | Artykuł 16 |Artykuł 11 | Artykuł 17 |Artykuł 12 | Artykuł 18 |Artykuł 13 | Artykuł 21 |[1] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.[2] Długoterminowe plany zarządzania północnym stadem morszczuka. Lizbona, 4-8 czerwca 2007 r. Sprawozdanie z posiedzenia Podgrupy STECF ds. Równowagi między Zasobami a ich Eksploatacją.[3] Ocena skutków długoterminowego planu zarządzania północnym stadem morszczuka. Sprawozdanie Podgrupy STECF ds. Równowagi między Zasobami a ich Eksploatacją.[4] Dz.U. C […] z […], s. […].[5] Dz. U. …[6] Dz.U. L 150 z 30.4.2004, s. 1.[7] Dz.U. L 261 z 20.10.1993, s. 1.[8] Dz.U. L 223 z 15.8.2006, s. 1.[9] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.[10] Dz.U. L 276 z 10.10.1983, s. 1.