Ważna informacja prawna

|

52006PC0582

Wniosek rozporządzenie Rady rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem (WE) nr 769/2002 w odniesieniu do przywozu kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz kumaryny wysyłanej z Indonezji lub Malezji, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Indonezji lub Malezji  /* COM/2006/0582 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 9.10.2006KOM(2006) 582 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYrozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem (WE) nr 769/2002 w odniesieniu do przywozu kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz kumaryny wysyłanej z Indonezji lub Malezji, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Indonezji lub Malezji(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. („rozporządzenie podstawowe”) w postępowaniu dotyczącym przywozu kumaryny wysyłanej z Indonezji lub Malezji, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Indonezji lub Malezji. |120 | Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z materialnymi i proceduralnymi wymogami określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek W następstwie przeglądu związanego z wygaśnięciem środków antydumpingowych, Rada, rozporządzeniem (WE) nr 769/2002 (zwanym dalej „rozporządzeniem pierwotnym”) nałożyła ostateczne cła antydumpingowe w wysokości 3479 EUR za tonę przywożonej kumaryny objętej kodem CN ex 2932 21 00 pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). W grudniu 2004 r. po stwierdzeniu występowania praktyk związanych z obejściem ceł za pośrednictwem Indii i Tajlandii, środki zostały rozszerzone, rozporządzeniem (WE) nr 2272/2004 na przywóz kumaryny wysyłanej z Indii lub Tajlandii, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Indii lub Tajlandii. |141 | Spójność z innymi politykami i celami Unii Nie dotyczy. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |Konsultacja z zainteresowanymi stronami |211 | Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Zainteresowane strony miały możliwość wyrażenia swoich opinii na piśmie i złożenia wniosku o przesłuchanie w ramach limitu czasowego określonego w rozporządzeniu wszczynającym. Wszystkie strony poinformowano, że brak współpracy może spowodować zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego oraz rozpoznanie sytuacji na podstawie dostępnych faktów. |212 | Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki były one uwzględniane Nie otrzymano odpowiedzi. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |230 | Ocena wpływu Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny wpływu, ale zawiera wyczerpujący wykaz warunków, które muszą zostać ocenione. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych działań Dnia 13 lutego 2006 r. Komisja otrzymała wniosek zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego o przeprowadzenie dochodzenia dotyczącego obejścia środków antydumpingowych, którego dotyczy zarzut, nałożonych na przywóz kumaryny pochodzącej z ChRL (zwany dalej „wnioskiem”). Wniosek został złożony przez Europejską Radę ds. Przemysłu Chemicznego (CEFIC) (zwaną dalej „wnioskodawcą”) w imieniu jedynego producenta we Wspólnocie. Komisja wszczęła dochodzenie na mocy rozporządzenia (WE) nr 499/2006 (zwanego dalej „rozporządzeniem wszczynającym”) w sprawie obejścia środków antydumpingowych, którego dotyczy zarzut, nałożonych na przywóz kumaryny pochodzącej z ChRL za pośrednictwem przywozu kumaryny wysyłanej z Indonezji lub Malezji, i zgodnie z art. 13 ust. 3 i 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, nakazała organom celnym rejestrowanie przywozu kumaryny wysyłanej z Indonezji lub Malezji, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Indonezji lub Malezji, objętej kodem CN ex 2932 21 00 (kod TARIC 2932 21 00 16). W wyniku dochodzenia wykazano obejście ceł w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W związku z powyższym obowiązujące środki antydumpingowe nałożone w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL powinny być rozszerzone na ten sam produkt wysyłany z Indonezji lub Malezji, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indonezji lub Malezji. Rozszerzone cło powinno być równe cłu ustanowionemu w art. 1 ust. 2 rozporządzenia pierwotnego. Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, które przewidują, że wszelkie rozszerzone środki są stosowane wobec zarejestrowanego przywozu od daty rejestracji, cło antydumpingowe powinno być pobierane od przywozu kumaryny wysyłanej z Indonezji lub Malezji, która została przywieziona do Wspólnoty w ramach procedury rejestracji nałożonej rozporządzeniem wszczynającym. |310 | Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. |329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów |331 | Formę działania opisano w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym i nie pozostawia ona miejsca na podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. |332 | Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku, nie mają zastosowania. |Wybór instrumentów |341 | Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |342 | Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów Inne środki nie byłyby odpowiednie, ponieważ rozporządzenie podstawowe nie przewiduje innych możliwości. |WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |1.  WniosekROZPORZĄDZENIE RADYrozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem (WE) nr 769/2002 w odniesieniu do przywozu kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz kumaryny wysyłanej z Indonezji lub Malezji, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Indonezji lub MalezjiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 13,uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,a także mając na uwadze, co następuje:A. PROCEDURA1. Obowiązujące środki(1) W następstwie przeglądu wygaśnięcia, Rada, rozporządzeniem (WE) nr 769/2002[2] (zwanym dalej „rozporządzeniem pierwotnym”) nałożyła ostateczne cła antydumpingowe w wysokości 3479 EUR za tonę przywożonej kumaryny objętej kodem CN ex 2932 21 00 pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).(2) W grudniu 2004 r. po stwierdzeniu występowania praktyk związanych z obchodzeniem ceł za pośrednictwem Indii i Tajlandii, środki zostały rozszerzone, rozporządzeniem (WE) nr 2272/2004[3] na przywóz kumaryny wysyłanej z Indii lub Tajlandii, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Indii lub Tajlandii.2. Wniosek(3) Dnia 13 lutego 2006 r. Komisja otrzymała wniosek zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego o przeprowadzenie dochodzenia dotyczącego obejścia środków antydumpingowych, którego dotyczy zarzut, nałożonych na przywóz kumaryny pochodzącej z ChRL (zwany dalej „wnioskiem”). Wniosek został złożony przez Europejską Radę ds. Przemysłu Chemicznego (CEFIC) (zwaną dalej „wnioskodawcą”) w imieniu jedynego producenta we Wspólnocie.(4) Wniosek zawierał wystarczające dowody prima facie , że nastąpiła zmiana w strukturze handlu po nałożeniu obowiązujących środków antydumpingowych i środków przeciwdziałających obejściu ceł na przywóz kumaryny pochodzącej z ChRL, polegająca na znacznym wzroście przywozu tego samego produktu z Indonezji i Malezji..(5) Istnieje przypuszczenie, że wspomniana zmiana w strukturze handlu wynika z dokonywanego w Indonezji i Malezji przeładunku kumaryny pochodzącej z ChRL. Stwierdzono ponadto, że nie było innej racjonalnej przyczyny ani ekonomicznego uzasadnienia takiej zmiany, niż istniejące środki antydumpingowe nałożone w odniesieniu do przywozu kumaryny pochodzącej z ChRL.(6) Wreszcie, wnioskodawca przedstawił dowody na to, że skutki naprawcze obowiązujących środków antydumpingowych nałożonych na kumarynę pochodzącą z ChRL zostały osłabione pod względem ilości i cen. Znaczna wielkość przywozu kumaryny z Indonezji i Malezji prawdopodobnie zastąpiła przywóz kumaryny z ChRL.. Ponadto, istniały wystarczające dowody na to, że wzrost przywozu nastąpił po cenach znacznie poniżej poziomu niewyrządzającego szkodę ustalonego w dochodzeniu, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących środków oraz, że wystąpił dumping w odniesieniu do normalnych wartości wcześniej określonych dla kumaryny pochodzącej z ChRL.3. Wszczęcie postępowania(7) Komisja wszczęła dochodzenie na mocy rozporządzenia (WE) nr 499/2006[4] (zwanego dalej „rozporządzeniem wszczynającym”) w sprawie obejścia środków antydumpingowych, którego dotyczy zarzut, nałożonych na przywóz kumaryny pochodzącej z ChRL za pośrednictwem przywozu kumaryny wysyłanej z Indonezji lub Malezji, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Indonezji lub Malezji, zgodnie z art. 13 ust. 3 i 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, i nakazała organom celnym rejestrowanie przywozu kumaryny wysyłanej z Indonezji lub Malezji, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Indonezji lub Malezji, objętej kodem CN ex 2932 21 00 (kod TARIC 2932 21 00 16).4. Dochodzenie(8) Komisja oficjalnie powiadomiła władze ChRL, Indonezji i Malezji, zainteresowanych producentów/eksporterów, importerów we Wspólnocie oraz wnioskodawcę o wszczęciu dochodzenia. Kwestionariusze zostały przesłane do producentów/eksporterów w ChRL oraz do importerów we Wspólnocie wymienionych we wniosku. Według posiadanych informacji w Indonezji i Malezji nie było żadnych producentów. Zainteresowane strony miały możliwość wyrażenia swoich opinii na piśmie i złożenia wniosku o przesłuchanie w ramach limitu czasowego określonego w rozporządzeniu wszczynającym. Wszystkie strony poinformowano, że brak współpracy może spowodować zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego oraz rozpoznanie sytuacji na podstawie dostępnych faktów.(9) Żaden producent lub eksporter w ChRL, Indonezji lub Malezji nie udzielił odpowiedzi na kwestionariusz. Władze indonezyjskie odpowiedziały, że o ile im wiadomo, w Indonezji nie ma żadnych producentów.5. Okres dochodzenia(10) Okres dochodzenia objął okres od 1 marca 2005 r. do 28 lutego 2006 r (zwany dalej „OD”). Zebrano dane od 2002 r. do końca OD celem zbadania domniemanej zmiany w strukturze handlu.B. WYNIKI DOCHODZENIA1. Uwagi ogólne/stopień współpracya) Indonezja i Malezja(11) Żaden producent ani eksporter z Indonezji i Malezji nie ujawnił się ani nie złożył odpowiedzi na kwestionariusz. W związku z powyższym, ustalenia dotyczące wywozu kumaryny wysyłanej z Indonezji i Malezji do Wspólnoty musiały zostać oparte na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. Na początku dochodzenia władze Indonezji i Malezji zostały poinformowane o konsekwencjach braku współpracy, jak określono w art. 18 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.b) ChRL(12) Żaden chiński producent lub eksporter nie podjął współpracy w ramach dochodzenia.(13) Znanym Komisji przedsiębiorstwom wyjaśniono, że brak współpracy może doprowadzić do zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego.2. Produkt objęty postępowaniem oraz produkt podobny(14) Produktem objętym postępowaniem związanym z obejściem ceł, którego dotyczy zarzut, jest, jak określono w rozporządzeniu podstawowym, kumaryna klasyfikowana obecnie w ramach kodu CN ex 2932 21 00. Kumaryna jest białawym krystalicznym proszkiem o charakterystycznym zapachu świeżo skoszonego siana. Wykorzystywana jest głównie jako aromatyczna substancja chemiczna i jako utrwalacz w przygotowywaniu komponentów zapachowych, które używane są w produkcji detergentów, kosmetyków i perfum.(15) Kumaryna może być wytworzona w wyniku dwóch różnych procesów produkcji: proces syntezy z fenolu (reakcja Perkina) lub na drodze syntezy z ortokrezolu (reakcja Raschiga). Jednakże kumaryna wyprodukowana w wyniku tych dwóch procesów ma te same właściwości fizyczne i chemiczne oraz to samo zastosowanie.(16) W obliczu braku współpracy stron z Indonezji i Malezji, należy wywnioskować, na podstawie dostępnych informacji oraz wobec braku dowodów przeciwnych, że kumaryna wywożona do Wspólnoty z ChRL i kumaryna wysyłana z Indonezji i Malezji mają takie same właściwości fizyczne i chemiczne oraz to samo zastosowanie. Należy je zatem uznać za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.3. Zmiana struktury handlu(17) Jak stwierdzono powyżej, istnieje przypuszczenie, że zmiana struktury handlu wynika z przeładunku towarów w Indonezji i Malezji.Indonezja(18) Ponieważ żadne indonezyjskie przedsiębiorstwo nie podjęło współpracy w ramach dochodzenia, zaistniała konieczność określenia wielkości wywozu towarów z Indonezji do Wspólnoty na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W związku z powyższym, w celu ustalenia cen eksportowych i wielkości przywozu z Indonezji wykorzystano dane Eurostatu, będące najwłaściwszymi dostępnymi informacjami.(19) Odnotowano napływ znacznych wielkości przywozu z Indonezji do Wspólnoty, na poziomie 12,5 ton w 2004 r., 15 ton w 2005 r. i 10 ton w okresie objętym dochodzeniem (stanowiącym 1,7 % konsumpcji w UE), zaraz po wszczęciu poprzedniego dochodzenia dotyczącego obejścia środków w odniesieniu do Indii i Tajlandii. Równocześnie chiński wywóz do Indonezji zwiększył się z 57 ton w 2003 r. do 83,8 ton w okresie objętym dochodzeniem.(20) W obliczu braku współpracy i wobec braku dowodów przeciwnych, stwierdzono, że wystąpiła zmiana w strukturze handlu między ChRL, Indonezją i Wspólnotą od 2004 r. do końca okresu objętego dochodzeniem, która wynikała z przeładunku kumaryny pochodzącej z ChRL w Indonezji.Malezja(21) Z uwagi na fakt, iż żadne malezyjskie przedsiębiorstwo nie podjęło współpracy w ramach dochodzenia, zaistniała konieczność określenia wielkości wywozu towarów z Malezji do Wspólnoty na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W związku z powyższym wykorzystano dane Eurostatu, będące najwłaściwszymi dostępnymi informacjami, w celu ustalenia cen eksportowych i wielkości przywozu z Malezji.(22) Napływ przywozu z Malezji do Wspólnoty rozpoczął się w 2005 r., osiągając poziom 13 ton w 2005 r. i 23 ton w okresie objętym dochodzeniem (stanowiący 3,9 % konsumpcji w UE). Równocześnie chiński wywóz do Malezji zwiększył się z 23,6 ton w 2004 r. do 43,76 ton w okresie objętym dochodzeniem.(23) W obliczu braku współpracy i wobec braku dowodów przeciwnych, stwierdzono, że wystąpiła zmiana w strukturze handlu między ChRL, Malezją i Wspólnotą od 2005 r. do końca okresu objętego dochodzeniem, która wynikała z przeładunku kumaryny pochodzącej z ChRL w Malezji.4. Racjonalna przyczyna lub ekonomiczne uzasadnienieIndonezja(24) W obliczu braku współpracy i wobec braku dowodów przeciwnych stwierdzono, mając na uwadze napływ znacznych wielkości przywozu zaraz po wszczęciu poprzedniego dochodzenia dotyczącego obejścia środków w odniesieniu do Indii i Tajlandii, równocześnie ze wzrostem chińskiego wywozu kumaryny do Indonezji, że zmiana struktury handlu wynikała raczej z istnienia środków antydumpingowych niż z innych wystarczających racjonalnych przyczyn lub ekonomicznego uzasadnienia w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W tym zakresie należy również podkreślić, że nie ma dowodów na istnienie rzeczywistej produkcji kumaryny w Indonezji.Malezja(25) W obliczu braku współpracy i wobec braku dowodów przeciwnych stwierdzono, mając na uwadze rozpoczęcie przywozu w 2005 r. po rozszerzeniu środków na przywóz kumaryny wysyłanej z Indii lub Tajlandii i równoczesne zwiększenie chińskiego wywozu do Malezji z 23,6 ton w 2004 r. do 43,76 ton w 2005 r., iż zmiana struktury handlu wynikała raczej z istnienia środków antydumpingowych niż z innych wystarczających racjonalnych przyczyn lub ekonomicznego uzasadnienia w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W tym zakresie należy również podkreślić, że nie ma dowodów na istnienie rzeczywistej produkcji kumaryny w Malezji.5. Osłabienie skutków zaradczych ceł w zakresie cen i/lub ilości produktów podobnychIndonezja(26) W oparciu o przeprowadzoną powyżej analizę przepływów handlowych, stwierdzono, że zmiana struktury przywozu do Wspólnoty wiąże się z faktem istnienia środków antydumpingowych i przeciwdziałających obejściu ceł. Podczas gdy do 2003 r. nie było w ogóle przywozu na rynek wspólnotowy zgłaszanego jako pochodzący z Indonezji, w 2003 r. wyniósł on 4 tony, w 2004 r. – 12,5 tony, w 2005 r. - 15 ton, a w okresie objętym dochodzeniem – 10 ton, stanowiąc 1,7 % konsumpcji we Wspólnocie.(27) Dochodzenie wykazało, że przywóz z Indonezji odbywał się po cenie niższej od poziomu ceny eksportowej ustalonej w pierwotnym dochodzeniu i znacznie poniżej pierwotnej wartości normalnej.(28) W związku z powyższym stwierdza się, że zmiany w przepływach handlowych w połączeniu z wyjątkowo niskimi cenami wywozu z Indonezji osłabiły skutki zaradcze środków antydumpingowych pod względem ilości i cen produktów podobnych.Malezja(29) W oparciu o przeprowadzoną powyżej analizę przepływów handlowych, stwierdzono, że zmiana struktury handlu wiąże się z faktem istnienia środków antydumpingowych i przeciwdziałających obejściu ceł. Podczas gdy przed 2005 r. nie było w ogóle przywozu kumaryny na rynek wspólnotowy, w 2005 r. wyniósł on 13 ton, a w okresie objętym dochodzeniem – 23 tony.(30) Dochodzenie wykazało, że przywóz z Malezji odbywał się po cenie niższej od poziomu ceny eksportowej ustalonej w pierwotnym dochodzeniu i znacznie poniżej pierwotnej wartości normalnej.(31) W związku z powyższym stwierdza się, że zmiany w przepływach handlowych w połączeniu z wyjątkowo niskimi cenami wywozu z Malezji osłabiły skutki zaradcze środków antydumpingowych pod względem ilości i cen produktów podobnych.6. Dowody dumpingu w odniesieniu do normalnych wartości ustalonych wcześniej dla produktów podobnychIndonezja(32) W celu określenia, czy możliwe jest znalezienie dowodów dumpingu względem wywozu kumaryny do Wspólnoty z Indonezji w OD, wykorzystano dane Eurostatu zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.(33) Art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wymaga przedstawienia dowodów dumpingu względem normalnej wartości ustalonej wcześniej dla produktów podobnych.(34) W celu obiektywnego porównania wartości normalnej z ceną eksportową uwzględniono, w postaci dostosowań, różnice mające wpływ na ceny i porównywalność cen. Dostosowania te zostały dokonane zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do transportu i ubezpieczenia, na podstawie dostępnych faktów, tj. wskazanych we wniosku, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.(35) Zgodnie z art. 2 ust. 11 i art. 2 ust. 12 rozporządzenia podstawowego, porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej w poprzednim dochodzeniu oraz średniej ważonej cen eksportowych w OD, wyrażone jako odsetek ceny CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem, wykazało dumping w zakresie przywozu kumaryny do Wspólnoty z Indonezji. Ustalony margines dumpingu, wyrażony jako odsetek ceny CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem, wyniósł ponad 100 %.Malezja(36) W celu określenia, czy możliwe jest znalezienie dowodów dumpingu względem wywozu kumaryny do Wspólnoty z Malezji w OD, wykorzystano dane Eurostatu zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.(37) W celu obiektywnego porównania wartości normalnej z ceną eksportową uwzględniono, w postaci dostosowań, różnice mające wpływ na ceny i porównywalność cen. Dostosowania te zostały dokonane zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do transportu i ubezpieczenia, na podstawie dostępnych faktów, tj. wskazanych we wniosku, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.(38) Zgodnie z art. 2 ust. 11 i art. 2 ust. 12 rozporządzenia podstawowego, porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej w poprzednim dochodzeniu oraz średniej ważonej cen eksportowych w OD, wyrażone jako odsetek ceny CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem, wykazało dumping w zakresie przywozu kumaryny do Wspólnoty z Malezji. Ustalony margines dumpingu, wyrażony jako odsetek ceny CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem, wyniósł ponad 100 %.C. ŚRODKI(39) W związku z powyższymi ustaleniami dotyczącymi obejścia środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, obowiązujące środki antydumpingowe nałożone względem przywozu produktu objętego dochodzeniem pochodzącego z ChRL powinny zostać rozszerzone na ten sam produkt wysyłany z Indonezji lub Malezji, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indonezji lub Malezji.(40) Rozszerzone cło powinno być równe cłu ustanowionemu w art. 1 ust. 2 rozporządzenia pierwotnego.(41) Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, które przewidują, że wszelkie rozszerzone środki są stosowane wobec zarejestrowanego przywozu od daty rejestracji, cło antydumpingowe powinno być pobierane od przywozu kumaryny wysyłanej z Indonezji lub Malezji, która została przywieziona do Wspólnoty w ramach procedury rejestracji nałożonej rozporządzeniem wszczynającym.D. WNIOSKI O WYŁĄCZENIE(42) Pomimo, iż w trakcie niniejszego dochodzenia nie ustalono istnienia w Indonezji lub Malezji żadnych rzeczywistych producentów kumaryny, ani też tacy producenci nie zgłosili się do Komisji, informuje się nowych producentów, którzy mają zamiar złożyć wniosek o wyłączenie z zastosowania rozszerzonego środka antydumpingowego zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, że będą musieli wypełnić kwestionariusz w celu umożliwienia Komisji podjęcia decyzji czy wyłączenie może być im przyznane. Tego rodzaju wyłączenie może zostać udzielone po dokonaniu oceny, między innymi, sytuacji rynkowej produktu objętego postępowaniem, mocy produkcyjnych i wykorzystania mocy produkcyjnych, zakupów i sprzedaży oraz prawdopodobieństwa stosowania praktyk, w odniesieniu do których nie ma wystarczającej racjonalnej przyczyny ani ekonomicznego uzasadnienia, a także dowodów na istnienie dumpingu. W takim przypadku Komisja najprawdopodobniej przeprowadzi również wizytę weryfikacyjną na miejscu. Wniosek należałoby niezwłocznie skierować do Komisji, razem z wszelkimi właściwymi informacjami, w szczególności wszelkimi zmianami w działalności przedsiębiorstwa związanymi z produkcją i sprzedażą.(43) Importerzy mogliby korzystać z wyłączenia z zastosowania środka, w takiej mierze, w jakiej ich przywóz pochodzi od eksportujących producentów, którym przyznano tego rodzaju wyłączenie oraz zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.(44) W przypadkach, w których udzielono wyłączenia, Rada wprowadzi odpowiednie zmiany do niniejszego rozporządzenia. Wszelkie udzielone wyłączenia będą następnie monitorowane przez Komisję w celu zapewnienia zgodności z warunkami określonymi w tych wyłączeniach.E. PROCEDURA(45) Zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i okolicznościach, na podstawie których Rada zamierzała rozszerzyć obowiązujące ostateczne środki antydumpingowe, oraz miały możliwość zabrania głosu w sprawie i przedstawienia swoich uwag. Nie otrzymano żadnych uwag, których charakter mógłby zmienić wyżej wspomniane wnioski.PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 11. Ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 769/2002 w odniesieniu do przywozu pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej kumaryny, objętej kodem CN ex 2932 21 00 zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz kumaryny objętej kodem CN ex 2932 21 00 wysyłanej z Indonezji lub Malezji, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Indonezji lub Malezji (kod TARIC 2932 21 00 16).2. Cło rozszerzone na mocy ust. 1 jest pobierane od przywozu zarejestrowanego zgodnie z art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 499/2006 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96.3. Zastosowanie mają obowiązujące przepisy celne.Artykuł 21. Wnioski o wyłączenie z rozszerzonego cła na mocy art. 1 muszą być sporządzone na piśmie, w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej oraz podpisane przez osobę upoważnioną do reprezentowania wnioskodawcy. Wniosek należy przesłać na poniższy adres: European Commission Directorate-General for Trade Directorate B Office: J-79 05/17 B - 1049 Brussels Fax (32 2) 295 65 052. Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 384/96, Rada może podjąć decyzję o wyłączeniu z cła rozszerzonego na mocy art. 1 przywozu, który nie stanowi obejścia środków antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 769/2002.Artykuł 3Niniejszym poleca się władzom celnym zaprzestanie rejestracji przywozu, ustanowionej zgodnie z art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 499/2006.Artykuł 4Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dniaW imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).[2] Dz.U. L 123 z 9.5.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1854/2003 (Dz.U. L 272 z 23.10.2003, str. 1).[3] Dz.U. L 396 z 31.12.2004, str. 18.[4] Dz.U. L 91 z 29.3.2006, str. 3.


|

52011PC0165

/* KOM/2011/0165 wersja ostateczna - NLE 2011/0071 */  Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1425/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 4.4.2011KOM(2011) 165 wersja ostateczna2011/0071 (NLE)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1425/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki LudowejUZASADNIENIEKontekst wniosku-  Podstawa i cele wnioskuNiniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”) w dochodzeniu dotyczącym możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1425/2006 wobec przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej.-  Kontekst ogólnyNiniejszy wniosek przedstawia się w związku z wykonaniem rozporządzenia podstawowego i w wyniku dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym, w szczególności jego art. 13.-  Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosekObowiązujące środki zostały wprowadzone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1425/2006 z dnia 25 września 2006 r. nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej.-  Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami UniiNie dotyczy.KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW-  Konsultacje z zainteresowanymi stronamiStrony zainteresowane postępowaniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego.-  Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznejNie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.-  Ocena skutkówNiniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego.Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU-  Krótki opis proponowanych działańW dniu 20 sierpnia 2010 r. Komisja opublikowała rozporządzenie (UE) nr 748/2010 wszczynające dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem Rady (WE) nr 1425/2006 w odniesieniu do przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, poprzez przywóz niektórych worków i toreb plastikowych dokonywany za pośrednictwem chińskiego przedsiębiorstwa objętego niższą stawką cła. Wszczęcie dochodzenia z urzędu było oparte na wystarczających dowodach prima facie świadczących o tym, iż środki antydumpingowe wprowadzone względem produktu objętego postępowaniem były obchodzone wskutek reorganizacji struktury lub kanałów sprzedaży produktu objętego postępowaniem.Załączony wniosek dotyczący rozporządzenia Rady jest oparty na ustaleniach przeprowadzonego dochodzenia, jak również na dostępnych faktach, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.Dochodzenie potwierdziło, że miała miejsce zmiana w strukturze handlu, zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.W związku z powyższym proponuje się rozszerzenie rezydualnego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1425/2006 na przedsiębiorstwo, którego dotyczy dochodzenie.Ponadto, aby umożliwić odtąd bardziej szczegółowy monitoring przepływów handlowych względem przedsiębiorstw nieobjętych próbą, każdemu nieobjętemu próbą przedsiębiorstwu wymienionemu w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1425/2006 należy przyznać dodatkowy kod TARIC.Występuje się zatem do Rady o przyjęcie załączonego wniosku dotyczącego rozporządzenia, które powinno zostać opublikowane najpóźniej dnia 20 maja 2011 r.-  Podstawa prawnaRozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, w szczególności jego art. 13.-  Zasada pomocniczościNiniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.-  Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:Formę działania opisano w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym.Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Unii, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku, nie mają zastosowania.-  Wybór instrumentówProponowane instrumenty: rozporządzenie.Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów:Inne instrumenty byłyby niewłaściwe, ponieważ w rozporządzeniu podstawowym nie przewiduje się innych możliwości.WPŁYW NA BUDŻETWniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii.2011/0071 (NLE)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1425/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki LudowejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”)[1], w szczególności jego art. 13 ust. 3, art. 14 ust. 3 i art. 14 ust. 5,uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,a także mając na uwadze, co następuje:1.  PROCEDURA2.  Obowiązujące środki3.  Rozporządzeniem (WE) nr 1425/2006[2] (rozporządzenie pierwotne) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do Unii niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL). Mając na uwadze dużą liczbę współpracujących chińskich producentów eksportujących, dobrano próbę producentów. Na przedsiębiorstwa włączone do próby nałożono indywidualne stawki cła od 4,8 % do 12,8 %, natomiast względem innych przedsiębiorstw współpracujących, niewłączonych do próby i wymienionych w załączniku I do rozporządzenia pierwotnego, zastosowano stawkę cła 8,4 %. Stawka cła wynosząca 28,8 % („stawka cła rezydualnego”) została nałożona na chińskie przedsiębiorstwa, które albo nie zgłosiły się, albo nie współpracowały w dochodzeniu.4.  Rozporządzeniem (WE) nr 189/2009[3] oraz zgodnie z art. 2 rozporządzenia pierwotnego trzy chińskie przedsiębiorstwa zostały dodane do wykazu producentów z ChRL wymienionego w załączniku I.5.  Wszczęcie z urzędu6.  Dowody prima facie , które posiada Komisja, wskazują, że po wprowadzeniu środków miała miejsce zmiana struktury handlu dotycząca wywozu z ChRL do Unii, dla której nie ma racjonalnej przyczyny lub uzasadnienia innych niż nałożenie obowiązujących ceł. Wydaje się, że ta zmiana struktury handlu spowodowana jest wywozem do Unii produktu objętego postępowaniem produkowanego przez chińskich producentów eksportujących, wobec których stosuje się stawkę cła rezydualnego, za pośrednictwem producenta eksportującego korzystającego z niższej stawki cła, a mianowicie za pośrednictwem przedsiębiorstwa Xiamen Xingxia Polymers Co., Ltd („Xiamen”) wymienionego w załączniku I do rozporządzenia pierwotnego.7.  Ponadto dowody wskazują na fakt, że skutki naprawcze obowiązujących środków antydumpingowych dotyczących produktu objętego postępowaniem były osłabiane w zakresie cen. Istnieją wystarczające dowody prima facie na to, że przywóz produktu objętego postępowaniem dokonywany jest po cenach znacznie niższych od ceny niewyrządzającej szkody ustalonej w dochodzeniu, które doprowadziło do wprowadzenia obowiązujących środków.8.  Wreszcie Komisja posiada wystarczające dowody prima facie wskazujące na to, iż ceny produktu objętego postępowaniem są dumpingowe w stosunku do ustalonej wcześniej wartości normalnej.9.  Ustaliwszy, po skonsultowaniu z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie dochodzenia zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego, Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej rozporządzenie (UE) nr 748/2010[4] wszczynające dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych („rozporządzenie wszczynające”). Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem wszczynającym Komisja poleciła również organom celnym rejestrowanie przywozu produktu objętego postępowaniem zgłoszonego jako wyprodukowany przez Xiamen pod określonym dodatkowym kodem TARIC A981, który został przyznany temu przedsiębiorstwu w celu zagwarantowania, że w przypadku gdy w dochodzeniu zostanie stwierdzone obejście środków, cła antydumpingowe zostaną pobrane we właściwej wysokości z mocą wsteczną od dnia rejestracji takiego przywozu.10.  Dochodzenie11.  Komisja oficjalnie poinformowała władze ChRL, Xiamen oraz przedsiębiorstwa, które dokonują domniemanego wywozu swoich produktów poprzez Xiamen („inni producenci eksportujący”), o wszczęciu dochodzenia oraz rozesłała kwestionariusze. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w rozporządzeniu wszczynającym. Zainteresowane strony poinformowano także, że brak współpracy może spowodować zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego oraz dokonanie ustaleń na podstawie dostępnych faktów.12.  Od innych producentów eksportujących nie otrzymano odpowiedzi, zaś przedsiębiorstwo Xiamen dostarczyło niepełną odpowiedź.13.  Okres objęty dochodzeniem14.  Dochodzenie objęło okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r. („OD”). W celu zbadania domniemanych zmian w strukturze handlu i innych aspektów sytuacji określonych w art. 13 rozporządzenia podstawowego zgromadzono dane z okresu od stycznia 2006 r. do końca OD.15.  WYNIKI DOCHODZENIA16.  Uwagi ogólne/stopień współpracy/zastosowane metody17.  Jak wyjaśniono w motywie 8 powyżej przedsiębiorstwo Xiamen dostarczyło niekompletną odpowiedź na pytania zawarte w kwestionariuszu. Służby Komisji wysłały do przedsiębiorstwa Xiamen pismo, w którym wskazano braki w odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz zwrócono się o pełne i spójne informacje, na co Xiamen nie zareagowało. Ponadto Xiamen odrzuciło propozycję weryfikacji danych na terenie swojego przedsiębiorstwa.18.  W rezultacie przedsiębiorstwo Xiamen zostało poinformowane, że w takich okolicznościach Komisja uznaje je za niewspółpracujące zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, oraz że ustalenia będą oparte na dostępnych faktach. Xiamen poinformowano także, że wyniki dochodzenia mogą być mniej korzystne niż w sytuacji, gdyby przedsiębiorstwo to w pełni współpracowało. Przedsiębiorstwo Xiamen nie zareagowało na to pismo.19.  W związku z powyższym oraz wobec braku dostępnych danych statystycznych umożliwiających ustalenie wielkości sprzedaży i cen na poziomie przedsiębiorstwa w OD, ustalenia dotyczące domniemanego obchodzenia środków musiały zostać dokonane na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, a mianowicie na podstawie dowodów otrzymanych od organów celnych państw członkowskich oraz niezweryfikowanej, częściowej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu przedstawionej przez Xiamen.20.  Produkt objęty postępowaniem21.  Produkt objęty postępowaniem to worki i torby plastikowe, w których zawartość polietylenu odpowiada co najmniej 20 % wagi oraz których grubość folii nie przekracza 100 mikrometrów (μm), pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, objęte obecnie kodami CN ex 3923 21 00, ex 3923 29 10 oraz ex 3923 29 90 (kody TARIC 3923 21 00 20, 3923 29 10 20 oraz 3923 29 90 20).22.  Zmiana struktury handlu23.  Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ustalenie obejścia ceł nastąpiło poprzez zbadanie czy zaszła zmiana w strukturze handlu pomiędzy poszczególnymi przedsiębiorstwami w ChRL a Unią, czy zmiana ta wyniknęła z praktyki, procesu lub prac, w odniesieniu do których nie ma racjonalnej przyczyny lub ekonomicznego uzasadnienia innego niż nałożone cła, czy istniały dowody wyrządzenia szkody lub podważania skutków naprawczych cła w odniesieniu do cen lub ilości produktu objętego postępowaniem oraz czy istniały dowody dumpingu w stosunku do wartości normalnej uprzednio ustalonej w odniesieniu do produktu podobnego.24.  Biorąc pod uwagę fakt, że w celu ustalenia wielkości wywozu i cen na poziomie przedsiębiorstwa nie można zastosować danych Eurostatu, ponieważ dostarczane są jedynie dane łączne na poziomie krajowym, a inne dane statystyczne na poziomie przedsiębiorstwa nie są dostępne, zastosowano wielkości wywozu i ceny zgłoszone przez przedsiębiorstwo Xiamen w ramach jego częściowej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.25.  Według informacji otrzymanych od Xiamen sprzedaż do Unii znacznie wzrosła po wprowadzeniu środków we wrześniu 2006 r. W niektórych okresach wywóz wzrósł dwukrotnie w porównaniu do okresu objętego próbą w pierwotnym dochodzeniu (1 kwietnia 2004 r. – 31 marca 2005 r.), a zgłoszone ceny były poniżej średniej docelowej ceny UE ustalonej podczas pierwotnego dochodzenia.26.  Niewystarczająca racjonalna przyczyna lub ekonomiczne uzasadnienie inne niż nałożenie ceł antydumpingowych27.  Oprócz wzrostu w wielkości sprzedaży zauważono, że zgodnie z informacjami przedstawionymi w ramach pierwotnego dochodzenia w kontroli wyrywkowej, przedsiębiorstwo Xiamen zadeklarowało, że nie posiada przedsiębiorstw powiązanych i nie prowadzi produkcji poza główną fabryką. W swojej częściowej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym obchodzenia środków przedsiębiorstwo Xiamen zgłosiło, że podczas OD niektóre etapy produkcji, takie jak drukowanie w kolorze lub pakowanie, zostały zlecone na zewnątrz, oraz że czasami sprzedaje ono surowce przedsiębiorstwom zamawiającym.28.  Częściowa odpowiedź na pytania zawarte w kwestionariuszu potwierdziła, że przedsiębiorstwa zamawiające wymienione przez Xiamen są innymi eksporterami, którzy zgodnie z dowodami prima facie , dokonują domniemanego wywozu do Unii. Jednakże odpowiedź ujawniła także, że nie jest to kwestia uzgodnień w sprawie zlecania na zewnątrz, w przypadku których przedsiębiorstwo zlecające wykonanie prac na zewnątrz pozostaje właścicielem surowców i towarów końcowych, lecz następuje wyjście poza ramy takich uzgodnień.29.  We wszystkich przypadkach określonych jako „częściowo przetworzone”, zgłoszonych płatności przez klientów europejskich dokonywano nie na rzecz Xiamen, lecz na konta bankowe dwóch przedsiębiorstw, które dokonywały domniemanej sprzedaży za pośrednictwem Xiamen. Sprzedaż ta stanowi ponad 20 % całkowitej sprzedaży UE w 2009 r. Co więcej, wykaz transakcji sprzedaży przedstawiony przez Xiamen ujawnia odmienne metody fakturowania, które różnią się układem alfanumerycznym oraz jego długością. W odniesieniu do sprzedaży produktów zgłoszonych jako „częściowo przetworzone” przez jedno z dwóch przedsiębiorstw, reprezentujących większość tej sprzedaży, wydaje się, że numer faktury zawiera dwie litery odnoszące się do nazwy przedsiębiorstwa, które dokonywało domniemanej sprzedaży za pośrednictwem Xiamen. Ponadto te dwa przedsiębiorstwa są położone w odległości około 1 000 km od Xiamen, co pozwala wątpić w ekonomiczne uzasadnienie takich ustaleń.30.  Oprócz tego nie można wykluczyć, że sprzedaż za pośrednictwem Xiamen dotyczy większej wielkości sprzedaży niż ta wskazana w szczegółowym wykazie transakcji przedstawionym przez Xiamen, gdyż według statystyk dotyczących produkcji i mocy produkcyjnych także dostarczonych przez Xiamen, 40 % jego produkcji w 2007, 2008 i 2009 r. została zgłoszona jako zlecona na zewnątrz.31.  Zauważono także, że sprzedaż produktów zgłaszanych jako „częściowo przetworzone” ustała w październiku 2009 r., tj. kiedy organy celne niektórych państw członkowskich odmówiły stosowania indywidualnej stawki cła antydumpingowego Xiamen stosowanego wobec przywozu niektórych produktów najwyraźniej produkowanych przez innego producenta eksportującego.32.  Z powyższego wynika zatem, że zmiana struktury handlu miała miejsce po wprowadzeniu środków względem produktu objętego postępowaniem, wobec czego nie ma żadnej innej racjonalnej przyczyny lub ekonomicznego uzasadnienia poza unikaniem obowiązującej stawki rezydualnego cła antydumpingowego.33.  Podważenie skutków zaradczych cła antydumpingowego wobec szkody34.  Wzrost przywozu zgłoszonego pod nazwą Xiamen był znaczący pod względem ilości. Według odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu przedsiębiorstwo Xiamen prawie dwukrotnie zwiększyło swoją sprzedaż do UE w 2007 i 2008 r. w porównaniu do sprzedaży zgłoszonej w pierwotnym OD, co spowodowane było głównie zaangażowaniem innych producentów eksportujących. Porównanie średniej docelowej ceny UE ustalonej podczas pierwotnego dochodzenia ze średnią ważoną ceną eksportową zgłoszoną podczas OD wskazuje na zaniżanie cen.35.  Uznaje się zatem, że praktyki opisane powyżej osłabiają skutki naprawcze środków wobec szkody zarówno w zakresie ilości, jak i cen.36.  Dowód na istnienie dumpingu37.  Wreszcie zgodnie z art. 13 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy istniały dowody dumpingu względem ustalonej wcześniej wartości normalnej.38.  Porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej w pierwotnym dochodzeniu (wartość normalna z analogicznego państwa, Malezji) oraz średniej ważonej ceny eksportowej w OD niniejszego dochodzenia zgłoszonej przez Xiamen w częściowej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu wskazuje na margines dumpingu przekraczający margines dumpingu ustalony w pierwotnym dochodzeniu względem przedsiębiorstw nieobjętych próbą.39.  ŚRODKI40.  W związku z powyższym i z zastosowaniem art. 18 rozporządzenia podstawowego stwierdzono, że miała miejsce zmiana w strukturze handlu, zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z art. 13 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia podstawowego stawka rezydualnego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL powinna zatem zostać rozszerzona na przywóz tego samego produktu zgłoszonego jako wyprodukowany przez przedsiębiorstwo Xiamen. W praktyce dodatkowy kod TARIC A999 należy zgłaszać dla tego przywozu od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.41.  Ponadto, aby umożliwić odtąd bardziej szczegółowy monitoring przepływów handlowych względem przedsiębiorstw nieobjętych próbą, każdemu nieobjętemu próbą przedsiębiorstwu wymienionemu w załączniku I do rozporządzenia pierwotnego należy przyznać dodatkowy kod TARIC.42.  Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, które stanowią, że wszelkie rozszerzone środki należy stosować do przywozu produktów wprowadzonych do Unii z zastrzeżeniem rejestracji wymaganej na mocy rozporządzenia wszczynającego, cło należy pobierać od tego zarejestrowanego przywozu wysyłanego z Xiamen.43.  UJAWNIENIE44.  Zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i okolicznościach, na podstawie których Rada zamierza rozszerzyć rezydualne cło antydumpingowe obowiązujące wobec przedsiębiorstwa Xiamen, oraz miały możliwość zabrania głosu w sprawie i przedstawienia swoich uwag. Nie otrzymano żadnych uwag mogących zmienić powyższe wnioski,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 145.  Ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 28,8 % stosowane wobec „wszystkich innych przedsiębiorstw” nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1425/2006 na przywóz niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz produktów zgłaszanych jako wyprodukowane przez XIAMEN XINGXIA POLYMERS CO., LTD.46.  W art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1425/2006 tabelę zastępuje się następującą tabelą:Państwo | Przedsiębiorstwo | Stawka cła antydumpingowego (%) | Dodatkowy kod TARIC |Chińska Republika Ludowa | Cedo (Shanghai) Limited and Cedo (Shanghai) Household Wrappings, Shanghai | 7,4 | A757 |Jinguan (Longhai) Plastics Packing Co., Ltd., Longhai | 5,1 | A758 |Sunway Kordis (Shanghai) Ltd. and Shanghai Sunway Polysell Ltd., Shanghai | 4,8 | A760 |Suzhou Guoxin Group Co., Ltd., Suzhou Guoxin Group Taicang Yihe Import & Export Co., Ltd., Taicang Dongyuan Plastic Co., Ltd. and Suzhou Guoxin Group Taicang Giant Packaging Co., Ltd., Taicang | 7,8 | A761 |Wuxi Jiayihe Packaging Co., Ltd. and Wuxi Bestpac Packaging Co., Ltd., Wuxi | 12,8 | A763 |Zhong Shan Qi Yu Plastic Products Co Ltd., Zhongshan | 5,7 | A764 |Huizhou Jun Yang Plastics Co,. Ltd., Huizhou | 4,8 | A765 |Xinhui Alida Polythene Limited, Xinhui | 4,3 | A854 |Przedsiębiorstwa wymienione w ZAŁĄCZNIKU I | 8,4 | Patrz ZAŁĄCZNIK I |Wszystkie inne przedsiębiorstwa | 28,8 | A999 |Tajlandia | King Pac Industrial Co., Ltd., Chonburi and Dpac Industrial Co., Ltd., Bangkok | 14,3 | A767 |Multibax Public Co., Ltd., Chonburi | 5,1 | A768 |Naraipak Co Ltd. and Narai Packaging (Thailand) Ltd., Bangkok | 10,4 | A769 |Sahachit Watana Plastic Industry Co., Ltd., Bangkok | 6,8 | A770 |Thai Plastic Bags Industries Co., Ltd., Nakornpathorn | 5,8 | A771 |Przedsiębiorstwa wymienione w ZAŁĄCZNIKU II. | 7,9 | A772 |Wszystkie inne przedsiębiorstwa | 14,3 | A999 |47.  Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1425/2006 zastępuje się tekstem zawartym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 248.  Cło rozszerzone na mocy art. 1 jest pobierane od przywozu zarejestrowanego zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 748/2010.49.  Stosuje się obowiązujące przepisy dotyczące ceł.Artykuł 3Niniejszym poleca się organom celnym zaprzestania rejestracji przywozu, ustanowionej zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 748/2010.Artykuł 4Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej . Jednakże art. 2 stosuje się od daty wejścia w życie rozporządzenia (UE) nr 748/2010.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w BrukseliW imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKZAŁĄCZNIK I: Chińscy współpracujący producenci eksportujący nieobjęci próbąPrzedsiębiorstwo | Miejscowość | Dodatkowy kod TARIC |BAO XIANG PLASTIC BAG MANUFACTURING (SHENZHEN) CO., LTD. | Shenzhen | B014 |BEIJING LIANBIN PLASTIC & PRINTING CO LTD | Beijing | B015 |CHANGLE BEIHAI PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. | Zhuliu | B016 |CHANGLE UNITE PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. | Changle | B017 |CHANGLE HUALONG PLASTIC PRODUCTS CO LTD | Changle | B018 |CHANGLE SANDELI PLASTIC PRODUCTS CO LTD | Changle | B019 |CHANGLE SHENGDA RUBBER PRODUCTS CO., LTD. | Changle | B020 |CHANGZHOU HUAGUANG PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. | Wujin | B021 |CHEONG FAT PLASTIC BAGS (CHINA) PRINTING FACTORY | Shenzhen | B022 |CHUN HING PLASTIC PACKAGING MANUFACTORY LTD | Hong Kong | B023 |CHUN YIP PLASTICS (SHENZHEN) LIMITED | Shenzhen | B024 |CROWN POLYETHYLENE PRODUCTS (INT'L) LTD. | Hong Kong | B025 |DALIAN JINSHIDA PACKING PRODUCTS CO., LTD | Dalian | B026 |DONG GUAN HARBONA PLASTIC & METALS FACTORY CO., LTD. | Dongguan | B027 |DONGGUAN CHERRY PLASTIC INDUSTRIAL, LTD | Dongguan | B028 |DONGGUAN FIRSTWAY PLASTIC PRODUCTS CO., LTD | Dongguan | B029 |DONGGUAN MARUMAN PLASTIC PACKAGING COMPANY LIMITED | Dongguan | B030 |DONGGUAN NAN SING PLASTICS LIMITED | Dongguan | B031 |DONGGUAN NOZAWA PLASTIC PRODUCTS CO. LTD | Dongguan | B032 |DONGGUAN RUI LONG PLASTICS FACTORY | Dongguan | B033 |FOSHAN SHUNDE KANGFU PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. | Shunde | B034 |FU YUEN ENTERPRISES CO. | Hong Kong | B035 |GOLD MINE PLASTIC INDUSTRIAL LIMITED | Jiangmen | B036 |GOOD-IN HOLDINGS LTD. | Hong Kong | B037 |HANG LUNG PLASTIC FACTORY (SHENZHEN) LTD | Shenzhen | B038 |HUIYANG KANLUN POLYETHYLENE MANUFACTURE FACTORY | Huizhou | B039 |JIANGMEN CITY XIN HUI HENGLONG PLASTIC LTD. | Jiangmen | B040 |JIANGMEN TOPTYPE PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. | Jiangmen | B041 |JIANGMEN XINHUI FENGZE PLASTIC COMPANY LTD. | Jiangmen | B042 |JIANGYIN BRAND POLYTHENE PACKAGING CO., LTD. | Jiangyin | B043 |JINAN BAIHE PLASTIC CO., LTD | Jinan | B044 |JINAN CHANGWEI PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. | Jinan | B045 |JINAN CHENGLIN PLASTIC PRODUCTS COMPANY LTD. | Jinan | B046 |JINAN MINFENG PLASTIC CO., LTD. | Jinan | B047 |JINYANG PACKING PRODUCTS (WEIFANG) CO. LTD | Qingzhou | B048 |JUXIAN HUACHANG PLASTIC CO., LTD | Liuguanzhuang | B049 |JUXIAN HUAYANG PLASTIC PRODUCTS CO., LTD | Liuguanzhuang | B050 |KIN WAI POLY BAG PRINTING LTD. | Hong Kong | B051 |LAIZHOU JINYUAN PLASTICS INDUSTRY & TRADE CO., LTD. | Laizhou | B052 |LAIZHOU YUANXINYIE PLASTIC MACHINERY CO., LTD. | Laizhou | B053 |LICK SAN PLASTIC BAGS (SHENZHEN) CO., LTD. | Shenzhen | B054 |LINQU SHUNXING PLASTIC PRODUCTS CO. LTD. | Linqu | B055 |LONGKOU CITY LONGDAN PLASTIC CORPORATION LTD. | Longkou | B056 |NEW CARING PLASTIC MANUFACTORY LTD. | Jiangmen | B057 |NEW WAY POLYPAK DONGYING CO., LTD. | Dongying | B058 |NINGBO HUASEN PLASTHETICS CO., LTD. | Ningbo | B059 |NINGBO MARUMAN PACKAGING PRODUCT CO. LTD. | Ningbo | B060 |POLY POLYETHYLENE BAGS AND PRINTING CO. | Hong Kong | B061 |QINGDAO NEW LEFU PACKAGING CO., LTD. | Qingdao | B062 |QUANZHOU POLYWIN PACKAGING CO. LTD | Nanan | B063 |RALLY PLASTICS CO., LTD. ZHONGSHAN | Zhongshan | B064 |RIZHAO XINAO PLASTIC PRODUCTS CO., LTD | Liuguanzhuang | B065 |DONGGUAN SEA LAKE PLASTIC PRODUCTS MANUFACTURING CO., LTD. | Dongguan | B066 |SHANGHAI HANHUA PLASTIC PACKAGE PRODUCT CO., LTD. | Shanghai | B067 |SHANGHAI HUAYUE PACKAGING PRODUCTS CO., LTD. | Shanghai | B068 |SHANGHAI LIQIANG PLASTICS INDUSTRY CO., LTD. | Zhangyan | B069 |SHANGHAI MINGYE PLASTICS GOODS COMPANY LIMITED | Shanghai | B070 |SHANGHAI QUTIAN TECHNOLOGY INDUSTRY DEVELOPMENT CO. LTD. | Shanghai | B071 |SHANTOU ULTRA DRAGON PLASTICS LTD. | Shantou | B072 |SHAOXING YUCI PLASTICS AND BAKELITE PRODUCTS CO., LTD. | Shangyu | B073 |SHENG YOUNG INDUSTRIAL (ZHONGSHAN) CO., LTD. | Zhongshan | B074 |SUPREME DEVELOPMENT COMPANY LIMITED | Hong Kong | B075 |TAISHING PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. ZHONGSHAN | Zhongshan | B076 |TIANJIN MINGZE PLASTIC PACKAGING CO., LTD. | Tianjin | B077 |UNIVERSAL PLASTIC & METAL MANUFACTURING LIMITED | Hong Kong | B078 |WAI YUEN INDUSTRIAL AND DEVELOPMENT LTD | Hong Kong | B079 |WEIFANG DESHUN PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. | Changle | B080 |WEIFANG HENGSHENG RUBBER PRODUCTS CO., LTD. | Changle | B081 |WEIFANG HONGYUAN PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. | Changle | B082 |WEIFANG HUASHENG PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. | Changle | B083 |WEIFANG KANGLE PLASTICS CO., LTD. | Changle | B084 |WEIFANG LIFA PLASTIC PACKING CO., LTD. | Weifang | B085 |WEIFANG XINLI PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. | Weifang | B086 |WEIFANG YUANHUA PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. | Weifang | B087 |WEIFANG YUJIE PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. | Weifang | B088 |WEIHAI WEIQUAN PLASTIC AND RUBBER PRODUCTS CO. LTD. | Weihai | B089 |WINNER BAGS PRODUCT COMPANY (SHENZHEN) LIMITED | Shenzhen | B090 |WUI HING PLASTIC BAGS PRINTING (SHENZHEN) COMPANY LIMITED | Shenzhen | B091 |XIAMEN EGRET PLASTICS CO., LTD. | Gaoqi | B092 |XIAMEN RICHIN PLASTIC CO., LTD | Xiamen | B093 |XIAMEN UNITED OVERSEA ENTERPRISES LTD. | Xiamen | B094 |XIAMEN XINGYATAI PLASTIC INDUSTRY CO. LTD. | Xiamen | B095 |XINTAI CHUNHUI MODIFIED PLASTIC CO., LTD | Xintai | B096 |YANTAI BAGMART PACKAGING CO., LTD. | Yantai | B097 |YANTAI LONGQUAN PLASTIC AND RUBBER PRODUCTS CO. LTD. | Yantai | B098 |YAU BONG POLYBAGS PRINTING CO., LTD. | Hong Kong | B099 |YINKOU FUCHANG PLASTIC PRODUCTS. CO., LTD. | Yingkou | B100 |YONGCHANG (CHANGLE) PLASTIC INDUSTRIES CO., LTD. | Weifang | B101 |ZHANGJIAGANG YUANHEYI PAPER & PLASTIC COLOR PRINTING & PACKING CO., LTD | Zhangjiagang | B102 |ZHONGSHAN DONGFENG HUNG WAI PLASTIC BAG MFY | Zhongshan | B103 |ZHONGSHAN HUANGPU TOWN LIHENG METAL & PLASTIC FACTORY | Zhongshan | B104 |ZHUHAI CHINTEC PACKING TECHNOLOGY ENTERPRISE CO. LTD | Zhuhai | B105 |ZIBO WEIJIA PLASTIC PRODUCTS CO., LTD. | Zibo | B106 |Xiamen Good Plastic Co., Ltd. | Xiamen | B109 |[1] Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.[2] Dz.U. L 270 z 29.9.2006, s. 4.[3] Dz.U. L 67 z 12.3.2009, s. 5.[4] Dz.U. L 219 z 20.8.2010, s. 1.


Ważna informacja prawna

|

52009PC0508

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)  /* COM/2009/0508 końcowy - CNS 2009/0136 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 29.9.2009KOM(2009) 508 wersja ostateczna2009/0136 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)UZASADNIENIE1. Kontekst wniosku• Podstawa i cele wnioskuKomisja przyczynia się do dostępności nowych funkcji SIS II i tym samym do utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa w przestrzeni sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa. Działania Komisji mają na celu nadanie rozwojowi SIS II nowego impulsu po okresie analiz i prac nad usunięciem wad systemowych, podczas którego znaczna część znanych problemów i błędów została naprawiona, a rozwiązania co do zapobiegania im w przyszłości zaprojektowane lub wdrożone.Celem niniejszego wniosku oraz wniosku dotyczącego decyzji Rady w tym samym przedmiocie jest uniknięcie sytuacji w której rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 regulujące migrację z systemu informacyjnego Schengen w jego obecnej formie (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) przestałoby obowiązywać zanim dokonanie migracji stanie się możliwe z technicznego punktu widzenia. Ponadto niniejszy wniosek zapewnia rozwojowi SIS II elastyczność prawną przy pomocy alternatywnego scenariusza technicznego SIS 1+ RE na wypadek gdyby takie przejście na scenariusz zamienny miało miejsce.Jednocześnie aby zapewnić skuteczne zarządzanie rozwojem i migracją SIS II ustanawia się Komisję ds. Całościowego Zarządzania Programem (zwaną dalej „GPMB”) złożoną z grupy ekspertów celem sprawniejszego zarządzania i koordynacji programu SIS II oraz działań z tym związanych na poziomie globalnym, a także spójności między centralnymi i krajowymi systemami. Niniejszy wniosek jest zgodny z konkluzjami Rady ze spotkań 4-5 czerwca 2009 r. w których zachęca się Komisję do złożenia propozycji udoskonalonej strategii zarządzania projektem SIS II, w oparciu o zdobyte doświadczenie i wnioski wyciągnięte z całościowego podejścia do zarządzania programem SIS II wynikającego z konkluzji Rady z 26-27 lutego 2009 r. i w zgodzie z ramami prawnymi.Parlament Europejski ma nadal przejrzysty wgląd w proces rozwoju SIS II dzięki istniejącemu obowiązkowi sprawozdawczemu.• Kontekst ogólnySystem informacyjny Schengen (SIS), ustanowiony na mocy postanowień tytułu IV konwencji wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (konwencja z Schengen) oraz późniejsza wersja tego systemu – SIS 1+, stanowią narzędzia o zasadniczym znaczeniu dla stosowania przepisów dorobku Schengen włączonych w ramy Unii Europejskiej.Rozwój SIS drugiej generacji (SIS II) powierzono Komisji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2424/2001 i decyzji Rady 2001/886/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie rozwoju systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II). SIS II zastąpi SIS 1+. Prace nad rozwojem SIS II uwzględniają najnowsze osiągnięcia w dziedzinie technologii informacyjnych i pozwalają na wprowadzenie dodatkowych funkcji.Przepisy w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania SIS II ustanowiono w rozporządzeniu (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady[1] z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz decyzji Rady 2007/533/WSiSW[2] z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II). W powyższych aktach przewidziano, że będą one stosowane wobec państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+ dopiero od dat wyznaczonych przez Radę jednomyślną decyzją członków reprezentujących rządy państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+. Od tego momentu będą one obowiązywać w miejsce przepisów dorobku Schengen regulujących SIS 1+, w szczególności właściwych postanowień konwencji z Schengen.Zanim to nastąpi, użytkownicy SIS 1+ muszą dokonać migracji do środowiska SIS II. Sporządzono zatem ramy prawne migracji ze środowiska SIS 1+ do środowiska SIS II. Aby zmniejszyć ryzyko poważnych zakłóceń w funkcjonowaniu systemu podczas migracji, stworzona zostanie tymczasowa architektura techniczna na potrzeby funkcjonowania SIS 1+, która umożliwi równoczesne funkcjonowanie SIS 1+ i określonych elementów technicznych architektury SIS II w okresie przejściowym.Ramy czasowe obecnych aktów prawnych dotyczących migracji nie mogą być dłużej uznawane za realistyczne, dotyczy to w szczególności daty z którą przestaną one obowiązywać, a która na dzień dzisiejszy została ustalona najpóźniej na dzień 30 czerwca 2010 r. Niniejszy wniosek ma zatem na celu zapobieżenie sytuacji w której rozporządzenie (WE) 1104/2008 przestałoby obowiązywać przed migracją. Rolą GPMB ma być działanie jako centralny punkt kontaktowy pomiędzy podmiotami i zainteresowanymi stronami zaangażowanymi w ogólny rozwój SIS II. W szczególności umożliwi to Komisji i państwom członkowskim koordynowanie programu na poziomie globalnym zgodnie z wyznaczonym im zakresem odpowiedzialności i działań w odniesieniu do centralnych i krajowych projektów SIS II.Niniejszy wniosek zoptymalizuje procesy zarządzania zachowując podstawowy podział obowiązków pomiędzy Komisją, Republiką Francji i uczestniczącymi państwami członkowskimi, zgodnie z treścią zmienianych aktów.• Przepisy obowiązujące w dziedzinie, której dotyczy wniosek-  Konwencja wykonawcza z dnia 19 czerwca 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach[3] (konwencja schengeńska);-  rozporządzenie Rady (WE) nr 2424/2001 z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie rozwoju systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[4], zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1988/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r.[5];-  decyzja Rady 2001/886/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r.[6] w sprawie rozwoju systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II), zmieniona decyzją Rady 2006/1007/WSiSW z dnia 21 grudnia 2006[7];-  rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II);-  decyzja Rady nr 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II);-  rozporządzenie (WE) nr 1986/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dostępu służb odpowiedzialnych w państwach członkowskich za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[8];-  decyzje Komisji 2007/170/WE i 2007/171/WE z dnia 16 marca 2007 r. ustanawiające wymogi sieciowe dla systemu informacyjnego Schengen II[9];-  rozporządzenie Rady (WE) NR 189/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie testów systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[10];-  decyzja Rady 2008/173/WE z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie testów systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[11];-  rozporządzenie Rady (WE) nr 1104/2008 z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[12];-  decyzja Rady 2008/839/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[13].Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami UniiNie dotyczy.2. Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków• Konsultacje z zainteresowanymi stronamiEksperci z państw członkowskich są ściśle zaangażowani w proces stałego rozwoju SIS II, w szczególności poprzez udział w pracach Komitetu ds. SIS VIS. Ponadto proces rozwoju SIS II został przedyskutowany w ramach spotkań organów przygotowawczych Rady oraz podczas spotkania Rady w dniu 4 czerwca 2009 r. W swoich konkluzjach z 4-5 czerwca 2009 r. Rada zwróciła się do Komisji o przedłożenie w najbliższym możliwym terminie, lecz nie później niż do października 2009 r., właściwych wniosków legislacyjnych w sprawie zmiany instrumentów migracyjnych.• Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnieniaW niniejszym wniosku uwzględniono wyniki szeroko zakrojonych rozmów z państwami członkowskimi, w szczególności w ramach Komitetu Art. 36 i spotkania Rady w dniu 4 czerwca 2009 r.• Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznejW celu opracowania niniejszego wniosku nie skorzystano z pomocy ekspertów zewnętrznych.• Ocena skutkówNie jest konieczne przeprowadzenie oceny skutków w przypadku niniejszego wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady, który nie jest zamieszczony w rocznym programie działalności legislacyjnej i prac Komisji, a jest kontynuacją projektu technicznego bez dających się jasno ustalić skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych.3. Aspekty prawne wniosku• Krótki opis proponowanych działańCelem niniejszego wniosku jest uniknięcie sytuacji w której rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 przestałoby obowiązywać przed migracją, zapewnienie elastyczności prawnej na potrzeby alternatywnego scenariusza technicznego tak, aby możliwe było osiągnięcie funkcji SIS II w oparciu o SIS 1+, na wypadek gdyby takie przejście na scenariusz zamienny miało miejsce, oraz usprawnienie w sposób jak najbardziej skuteczny zarządzania rozwojem i migracją SIS II, w szczególności w zakresie koordynacji projektów Komisji i państw członkowskich. Aby osiągnąć ostatni z wymienionych celów powołano GPMB, jako grupę ekspertów na poziomie globalnym programu.• Podstawa prawnaPodstawę prawną rozporządzenia stanowi art. 66 Traktatu WE dotyczący środków, które mają zapewnić współpracę między właściwymi służbami państw członkowskich, jak również między tymi służbami i Komisją, w zakresie strategii politycznych dotyczących swobodnego przepływu osób.• Zasada pomocniczościZgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu WE główny cel proponowanych działań, mianowicie migracja z SIS 1+ do SIS II, nie może zostać osiągnięty przez państwa członkowskie indywidualnie.• Zasada proporcjonalnościNiniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia jego celu. Jest on zgodny z zasadą proporcjonalności, ponieważ działania Komisji ograniczają się do Centralnego SIS II, koordynacji działań i dostarczenia narzędzia technicznego umożliwiającego udaną wymianę danych zawartych w SIS 1+ pomiędzy SIS 1+ a SIS II („konwerter”). Ponadto Komisja GPMB istniała już wcześniej jako nieformalna struktura konsultacyjna do potrzeb koordynacji wymaganej przez obowiązujące akty. Aby SIS II odniósł sukces potrzebna jest koordynacja pomiędzy Komisją i państwami członkowskimi.• Wybór instrumentówJak wcześniej wspomniano rozporządzenie Rady jest jedyną dostępną formą prawną aby odroczyć termin wygaśnięcia rozporządzenia (WE) nr 1104/2008. W odniesieniu do pozostałej części niniejszego wniosku rozporządzenie jest najwłaściwszym instrumentem do podjęcia zaproponowanych działań z uwagi na potrzebę zastosowania jednolitych przepisów i procesów do zarządzania migracją i rozwojem SIS II. Przepisy zawarte w niniejszym rozporządzeniu są precyzyjne, bezwarunkowe i podlegające bezpośredniemu zastosowaniu oraz, ze względu na swój charakter, nie wymagają podjęcia przez państwa członkowskie działań w celu ich transpozycji do prawa krajowego.Ze względu na fakt, że SIS II wchodzi w zakres dwóch filarów, rozporządzenie Rady będące przedmiotem niniejszego wniosku zostanie uzupełnione decyzją Rady opartą na art. 30 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2 lit. c) Traktatu o Unii Europejskiej.4. Wpływ na budżetW rozporządzeniu Rady (WE) nr 2424/2001 i decyzji Rady 2001/886/WSiSW w sprawie rozwoju systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji ustanowiono, że wydatki związane z tworzeniem SIS II pokryte zostaną z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.Podobnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. oraz z art. 5 decyzji Rady nr 533/2007 z dnia 12 czerwca 2007 r. wynika, że koszty ustanowienia, eksploatacji i konserwacji Centralnego SIS II oraz infrastruktury komunikacyjnej mają zostać pokryte z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Koszty ustanowienia, eksploatacji i konserwacji każdego modułu krajowego („N.SIS II”) ponosi dane państwo członkowskie.Artykuł 15 rozporządzenia (WE) nr 1104/2008 i decyzja Rady 2008/839/WSiSW sformułowane w dotychczasowym brzmieniu przewidują, że koszty dodatkowe wynikające z migracji, testów, środków związanych z konserwacją i tworzeniem systemów na szczeblu centralnym (Centralny SIS II i infrastruktura komunikacyjna) zostaną również pokryte z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Koszty związane z testowaniem, migracją, konserwacją i tworzeniem w zakresie systemów krajowych, w tym N.SIS II, mają być w dalszym ciągu ponoszone przez dane państwa członkowskie.Niniejszy wniosek nie zmienia tej podstawowej struktury. Istniejąca podstawa prawna, która została już ustanowiona rozporządzeniem (WE) nr 1104/2008 i decyzją Rady 2008/839/WSiSW ulegnie jednak rozszerzeniu w taki sposób, aby objęła ona okres czasu od dnia 30 czerwca 2010 r. do momentu migracji. Co więcej, koszty spotkań GPMB, którą powołuje się do życia w niniejszym wniosku, włączając wydatki związane z zatrudnieniem członków i ekspertów, zostaną pokryte z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Niezbędne środki na pokrycie kosztów spotkań GPMB będą pochodziły ze środków obecnie przewidzianych w programie finansowym na lata 2010-2013 na system informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II).Koszty wynikające z działań na szczeblu SIS 1+, w tym koszty działań uzupełniających prowadzonych przez Francję w imieniu państw członkowskich (uczestniczących w SIS 1+), zostaną pokryte zgodnie z art. 119 konwencji schengeńskiej. Artykuł ten przewiduje, że koszty zainstalowania i funkcjonowania jednostki centralnej SIS 1+, wymienionej w art. 92 ust. 3 konwencji, w tym koszty łączności między krajowymi modułami systemu informacyjnego Schengen a jednostką centralną, ponoszą wspólnie państwa członkowskie, natomiast koszty zainstalowania i funkcjonowania krajowego modułu systemu informacyjnego Schengen są ponoszone indywidualnie przez każde państwo członkowskie.Komisja przygotowała ocenę skutków finansowych załączoną do niniejszego wniosku.5. Informacje dodatkowe• Zmiana obowiązujących przepisów prawnychKonsekwencją przyjęcia wniosku będzie zmiana rozporządzenia (WE) nr 1104/2008.• Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięciaWniosek zawiera zmienioną klauzulę wygaśnięcia. Nowa data wygaśnięcia zostanie wyznaczona przez Radę stanowiącą zgodnie z art. 55 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006.• HarmonogramNiniejsze rozporządzenie musi zostać przyjęte najpóźniej w czerwcu 2010 r., aby zapewnić kontynuację przygotowań i terminową realizację przewidzianych działań.2009/0136 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 66,uwzględniając wniosek Komisji[14],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[15], a także mając na uwadze co następuje:(1) System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) został ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[16] oraz decyzją Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[17].(2) Warunki, procedury i zobowiązania mające zastosowanie do migracji z SIS 1+ do SIS II są ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1104/2008 z dnia 24 października 2008 w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[18] i decyzji Rady 2008/839/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[19]. Jednakże powyższe instrumenty utracą moc najpóźniej z dniem 30 czerwca 2010 r.(3) Warunki wstępne dotyczące migracji nie zostaną spełnione do dnia 30 czerwca 2010 r. Aby uruchomić SIS II zgodnie z wymogami rozporządzenia (WE) 1987/2006 i decyzją 2007/533/WSiSW, rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 i decyzja 2008/839/WSiSW powinny nadal mieć zastosowanie aż do ukończenia migracji.(4) Komisja i państwa członkowskie powinny kontynuować ścisłą współpracę na wszystkich etapach migracji, aby doprowadzić do ukończenia tego procesu. Należy ustanowić grupę ekspertów aby uzupełnić obecną strukturę organizacyjną.(5) Komisja powinna pozostać odpowiedzialna za centralny SIS II i jego infrastrukturę łączności. Należy zachować oraz, w stosownych przypadkach, dalej udoskonalać Centralny SIS II oraz jego infrastrukturę łączności. Dalsze etapy rozwoju Centralnego SIS II powinny w każdym przypadku obejmować korektę błędów. Komisja powinna zapewnić koordynację i wsparcie dla wspólnych działań.(6) Należy zaplanować techniczny plan awaryjny dla osiągnięcia funkcji SIS II. Zatem opis technicznych elementów architektury migracyjnej należy przystosować tak, aby możliwe było zastosowanie innego rozwiązania technicznego co do rozwoju centralnego SIS II.(7) Państwa członkowskie powinny w dalszym ciągu odpowiadać za swoje systemy krajowe (N.SIS II). Należy zachować oraz, w stosownych przypadkach, dalej rozbudowywać N. SIS II.(8) Francja powinna w dalszym ciągu odpowiadać za C.SIS.(9) Ponieważ cele zakładanych działań, mianowicie ustanowienie tymczasowej architektury technicznej i migracja danych z SIS 1+ do SIS II, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary lub skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na szczeblu Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w przywołanym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów.(10) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i dlatego nie jest nim związana ani nie ma ono do niej zastosowania. Ponieważ niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie dorobku Schengen stosownie do postanowień tytułu IV części trzeciej Traktatu WE, zgodnie z art. 5 wspomnianego Protokołu Dania powinna, w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu niniejszego rozporządzenia podjąć decyzję, czy dokona transpozycji niniejszego rozporządzenia do swego prawa krajowego.(11) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym nie uczestniczy Zjednoczone Królestwo, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec nich niektórych przepisów dorobku Schengen[20], dlatego Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związane ani ma ono do niego zastosowania.(12) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym nie uczestniczy Irlandia, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen[21]; Irlandia nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana i nie ma ono do niej zastosowania(13) Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla ustaleń dotyczących częściowego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w dorobku Schengen, przyjętych odpowiednio w decyzji 2000/365/WE i w decyzji 2002/192/WE.(14) W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie postanowień dorobku Schengen, w rozumieniu umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej, Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[22], które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt G decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r.[23] w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.(15) W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy podpisanej przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[24], które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE[25] w sprawie zawarcia tej umowy w imieniu Wspólnoty Europejskiej.(16) W odniesieniu do Lichtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt G decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/261/WE z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i tymczasowego stosowania niektórych postanowień Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[26].PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 1104/2008 wprowadza się następujące zmiany:1) W art. 4 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:„Aby zapewnić migrację z SIS 1+ do SIS II, udostępnione zostają w niezbędnym zakresie następujące elementy:”2) W art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:„3. Konwerter konwertuje dane w niezbędnym zakresie w dwóch kierunkach pomiędzy C.SIS a centralnym SIS II oraz synchronizuje dane C.SIS i centralnego SIS II.”3) Artykuł 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:„2. Państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ przeprowadzają migrację z N.SIS do N.SIS II, korzystając z tymczasowej architektury migracyjnej, przy wsparciu ze strony Francji i Komisji.”4) Dodaje się art. 17a w następującym brzmieniu:„Artykuł 17aKomisja ds. Całościowego Zarządzania Programem1. Niniejszym ustanawia się grupę ekspertów technicznych, zwaną Komisją ds. Całościowego Zarządzania Programem (zwaną dalej „GPMB”), bez uszczerbku dla obowiązków i działań właściwych Komisji, Francji i innym państwom członkowskim uczestniczącym w SIS 1+. GPMB stanowi forum koordynacji centralnych i krajowych projektów SIS II.2. GPMB składa się z maksymalnie 10 ekspertów. Państwa członkowskie działające w ramach Rady wyznaczają maksymalnie ośmiu ekspertów i taką samą liczbę zastępców. Dwóch ekspertów i dwóch zastępców wyznacza dyrektor generalny właściwej dyrekcji generalnej Komisji spośród urzędników Komisji. W posiedzeniach GPMB mogą uczestniczyć inni zainteresowani urzędnicy Komisji.3. Zależnie od potrzeb GPMB może zapraszać dalszych ekspertów do uczestnictwa w posiedzeniach GPMB, aby mogła ona osiągnąć swoje cele określone w ust. 1.4. Spotkania GPMB odbywają się w siedzibie Komisji. Sekretariat GPMB zapewnia Komisja.5. GPMB sporządza swój zakres wymagań i obowiązków. Staje się on skuteczny po otrzymaniu przychylnej opinii dyrektora generalnego właściwej dyrekcji generalnej Komisji.6. Bez uszczerbku dla art. 15 ust. 2 koszty administracyjne i koszty podróży wynikające z działalności prowadzonej przez GPMB pokrywane są z budżetu ogólnego Unii Europejskiej w takim zakresie, w jakim nie są zwracane z innych źródeł. W odniesieniu do kosztów podróży ekspertów GPMB wyznaczonych przez państwa członkowskie w ramach Rady oraz ekspertów zaproszonych na mocy ust. 3 niniejszego artykułu, które powstaną w związku z działalnością GPMB, stosuje „Zasady zwrotu kosztów poniesionych przez osoby niebędące pracownikami Komisji, powołane w charakterze ekspertów” Komisji.”5) W art. 19 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:„Rozporządzenie przestaje obowiązywać w dniu ustalonym przez Radę stanowiącą zgodnie z art. 55 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006.”Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyOCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI1. TYTUŁ WNIOSKU:Niniejsza ocena towarzyszy dwóm wnioskom legislacyjnym:wnioskowi dotyczącemu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II),wnioskowi dotyczącemu decyzji Rady zmieniającemu decyzję 2008/839/WSiSW w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)2. STRUKTURA ABM/ABBDziedzina/dziedziny polityki, których dotyczy wniosek i powiązane działanie/działania:Tytuł 18: Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwościRozdział 18 02: Solidarność – Granice zewnętrzne, polityka wizowa i swobodny przepływ osób3. POZYCJE W BUDŻECIE3.1. Pozycje w budżecie (pozycje operacyjne i powiązane pozycje pomocy technicznej i administracyjnej (dawniej pozycje B..A), wraz z treścią:18.02.04 01 – system informacyjny Schengen II (SIS II)3.2. Czas trwania działania i wpływu finansowego:Ponieważ niniejsze akty zmieniające przedłużają okres ważności zmienianych aktów, pod uwagę brane będą jedynie koszty spowodowane przedłużeniem fazy rozwoju i migracji po dniu 30 czerwca 2010 r. Powyższe wyliczenie nie uwzględnia kosztów poniesionych do dnia 30 czerwca 2010 r.Koszty operacyjne poniesione na innej podstawie prawnej, w szczególności takiej jak rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 oraz decyzja 2007/533/WSiSW z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania SIS II również nie zostaną uwzględnione.Dostępne środki na zobowiązania wynikające z niniejszych aktów zmieniających są przewidziane na okres czasu od 30 czerwca 2010 r. do momentu migracji, a tym samym wygaśnięcia aktów, w ramach budżetu przeznaczonego na pokrycie kosztów finansowania wielkoskalowych systemów informatycznych.3.3. Informacje budżetowe (w razie potrzeby należy dodać rubryki) :Pozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |18 02 04 01 | Nieobowiązkowe | Zróżnicowane[27] | Nr | Nr | Nr | 3a |4. ZESTAWIENIE ZASOBÓW4.1. Zasoby finansowe4.1.1. Zestawienie środków na zobowiązania (CA) i środków na płatności (PA)mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rodzaj wydatków | Sekcja nr | 2010 | 2011 | 2012 | Razem |Wydatki operacyjne[28] |Środki na zobowiązania (CA) | 8.1. | a | 6,566 | 6,284 | 0 | 12,850 |Środki na płatności (PA) | b | 4,924 | 6,355 | 1,571 | 12,850 |Wydatki administracyjne w ramach kwoty referencyjnej[29] |Pomoc techniczna i administracyjna (NDA) | 8.2.4. | c |KWOTA REFERENCYJNA OGÓŁEM |Środki na zobowiązania | a+c | 6,566 | 6,284 | 12,850 |Środki na płatności | b+c | 4,924 | 6,355 | 1,571 | 12,850 |Wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej[30] |Wydatki na zasoby ludzkie i powiązane wydatki (NDA) | 8.2.5. | d | 2,593 | 3,890 | 6,483 |Wydatki administracyjne, inne niż koszty zasobów ludzkich i powiązane koszty, nieuwzględnione w kwocie referencyjnej (NDA) | 8.2.6. | e | 0,177 | 0,241 | 0,418 |Indykatywne koszty finansowe interwencji ogółem |OGÓŁEM CA, w tym koszty zasobów ludzkich | a+c+d+e | 9,336 | 10,415 | 19,751 |OGÓŁEM PA, w tym koszty zasobów ludzkich | b+c+d+e | 7,694 | 10,486 | 1,571 | 19,751 |Szczegółowe informacje dotyczące współfinansowaniaJeżeli wniosek przewiduje współfinansowanie przez państwa członkowskie lub inne organy (należy określić które), w poniższej tabeli należy przedstawić szacowany poziom współfinansowania (można dodać kolejne rubryki, jeżeli współfinansowanie mają zapewniać różne organy): Nie dotyczy.-  wkład Norwegii: 2,200081 % i Islandii: 0,113386 % (dane z 2007 r.) na wydatki operacyjne, w oparciu o art. 12 ust. 1 akapit drugi umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36);-  wkład Szwajcarii: 2,402999 % (dane z 2007 r.), na wydatki operacyjne, w oparciu o art. 11 ust. 3 akapit drugi umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52).W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsze wnioski stanowią rozwinięcie dorobku Schengen, określonego w załączniku A do umowy zawartej pomiędzy Radą Unii Europejskiej i Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen. Artykuł 12 ust. 1 ostatni akapit tej umowy stanowi: „W przypadku, gdy koszty operacyjne przypisane są do ogólnego budżetu Wspólnoty Europejskiej, Islandia i Norwegia ponoszą te koszty, wnosząc do wymienionego budżetu roczną kwotę zgodnie z udziałem procentowym produktu narodowego brutto tych krajów w stosunku do produktu narodowego brutto wszystkich krajów uczestniczących.”W odniesieniu do Szwajcarii, niniejsze wnioski stanowią rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej między Unią Europejską i Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen. Artykuł 11 ust. 2 tej umowy stanowi: „W odniesieniu do kosztów rozwoju systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II), Szwajcaria wnosi do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich składkę roczną za odpowiednie lata budżetowe, począwszy od roku budżetowego 2002, obliczoną jako wartość procentową jej produktu krajowego brutto proporcjonalnie do produktu krajowego brutto wszystkich państw uczestniczących”.4.1.2. Zgodność z programowaniem finansowym( Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym. Niezbędne środki na pokrycie kosztów posiedzeń GPMB będą pochodziły ze środków obecnie przewidzianych w programie finansowym na lata 2010-2013 na system informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II).( Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w perspektywie finansowej.( Wniosek może wymagać zastosowania postanowień porozumienia międzyinstytucjonalnego[31] (tzn. instrumentu elastyczności lub zmiany perspektywy finansowej).4.1.3. Wpływ finansowy na dochody( Wniosek nie ma wpływu finansowego na dochody.( Wniosek ma następujący wpływ finansowy na dochody:mln EUR (do 1 miejsca po przecinku)Przed rozpoczęciem działania [Rok n-1] | Sytuacja po rozpoczęciu działania |Zasoby ludzkie ogółem | 50 | 50 |5. OPIS I CELE5.1. Potrzeba, która ma zostać zaspokojona w perspektywie krótko- lub długoterminowejWniosek ma na celu przedłużenie podstawy prawnej migracji do momentu kiedy stanie się ona wykonalna z technicznego punktu widzenia. Celem jest również stworzenie struktury zarządzania w zgodzie z najlepszymi międzynarodowo uznanymi praktykami w zakresie zarządzania. Ponadto wniosek zapewnia elastyczność prawną, aby możliwe było osiągnięcie funkcji SIS II dzięki alternatywnemu scenariuszowi technicznemu SIS 1+ na wypadek gdyby takie przejście na scenariusz zamienny miało miejsce. Wniosek nie zmienia podstawowej struktury odpowiedzialności, nie zmienia też podstawowej struktury finansowania.5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Wspólnoty i spójność wniosku z innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia.Biorąc pod uwagę włączenie dorobku Schengen w ramy instytucjonalne Unii Europejskiej i fakt, że SIS II leży w zakresie kompetencji zarówno Wspólnoty jak i Unii, projekt stworzenia wspólnego wielkoskalowego projektu informatycznego wymaga zaangażowania Wspólnoty.5.3. Cele, spodziewane wyniki oraz wskaźniki związane z wnioskiem w kontekście ABM (zarządzania kosztami działań).Głównym celem wniosku jest zapewnienie udanej inicjalizacji SIS II. Oczekuje się, że wniosek zapewni sprawną migrację danych z SIS 1+ do SIS II oraz całkowite przejście na SIS II. Wskaźnikiem powodzenia jest tutaj udane przeniesienie danych i systemów przez wszystkie państwa członkowskie.5.4. Metoda realizacji (indykatywna)( Zarządzanie scentralizowane( bezpośrednio przez Komisję( pośrednio przez:( agencje wykonawcze( ustanowione przez Wspólnoty organy określone w art. 185 rozporządzenia finansowego( krajowe organy sektora publicznego/organy pełniące misję służby publicznej( Zarządzanie dzielone lub zdecentralizowane( z państwami członkowskimi( z krajami trzecimi( Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy wyszczególnić)Uwagi: Nie dotyczy.6. MONITOROWANIE I OCENA6.1. System monitorowaniaPostępy w realizacji będą mierzone w regularnych odstępach czasu, a uzyskiwane rezultaty będą oceniane na podstawie obowiązujących norm i uprzednio ustalonych kryteriów. To zadanie zostanie powierzone przede wszystkim wykonawcy odpowiedzialnemu za zapewnienie jakości.6.2. Ocena6.2.1. Ocena ex anteSprawozdanie zawierające ocenę i porównanie dotyczące dalszego kierunku rozwoju SIS II przedłożone Radzie przez Prezydencję oraz Komisję stanowi ocenę ex-ante . Na tej podstawie, w konkluzjach Rady z 4-5 czerwca 2009 r. zwraca się uwagę na ukończenie okresu prac nad usunięciem wad systemowych i analiz, podczas którego znaczna część znanych problemów i błędów została naprawiona, a rozwiązania co do zapobiegania im w przyszłości zaprojektowane lub wdrożone. Rada postanowiła, że należy kontynuować rozwój SIS II według obecnego projektu SIS II, a scenariusz SIS 1+RE powinien być zachowany jako plan awaryjny.6.2.2. Działania podjęte w wyniku oceny pośredniej/ex post (wnioski wyciągnięte z podobnych doświadczeń w przeszłości)W niniejszych wnioskach ustanawia się Komisję ds. Całościowego Zarządzania Programem uwzględniając w ten sposób doświadczenie zarządzania rozwojem SIS II na podstawie funkcjonującej struktury takiej, jaka została ustanowiona przez akty, które obecnie podlegają zmianie.6.2.3. Warunki i częstotliwość przyszłych ocen.W przyszłości ocena będzie przeprowadzana na podstawie sześciomiesięcznych etapów, zgodnie z konkluzjami Rady z 4-5 czerwca 2009 r.7. Środki zwalczania nadużyć finansowychJeżeli niezbędne okaże się złożenie jakichkolwiek zamówień dodatkowych zastosowane zostaną procedury Komisji w zakresie udzielania zamówień, gwarantujące zgodność z przepisami wspólnotowymi dotyczącymi zamówień publicznych.8. SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZASOBÓW8.1. Cele wniosku z uwzględnieniem ich kosztu finansowegoŚrodki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)(Należy wskazać cele, działania i realizacje) | Rodzaj realizacji | Średni koszt | Rok 2010 | Rok 2011 | RAZEM |Rok 2010 | Rok 2011 |Urzędnicy lub pracownicy zatrudnieni na czas określony[32] (XX 01 01) | A*/AD | 24 | 24 |B*, C*/AST | 9 | 9 |Pracownicy finansowani[33] w ramach art. XX 01 02 | 17 | 17 |Inni pracownicy[34] finansowani w ramach art. XX 01 04/05 |RAZEM | 50 | 50 |8.2.2. Opis zadań związanych z działaniem-  Koordynacja programu-  Zarządzanie projektem-  Zarządzanie techniczne-  Ocena i sprawozdania-  Zarządzanie w zakresie zamówień publicznych, umów i finansów.8.2.3. Źródła zasobów ludzkich (stosunek pracy)( Stanowiska obecnie przypisane do zarządzania programem, które zostaną utrzymane lub przekształcone.( Stanowiska wstępnie przyznane w ramach rocznej strategii politycznej/wstępnego projektu budżetu (APS/PDB) na rok n( Stanowiska, o które zostanie złożony wniosek w ramach następnej procedury APS/PDB( Przesunięcia w ramach zasobów danej jednostki organizacyjnej (przesunięcia wewnętrzne)( Stanowiska, których obsadzenie będzie konieczne w roku n, nieprzewidziane w APS/PDB na dany rok8.2.4. Inne wydatki administracyjne uwzględnione w kwocie referencyjnej (XX 01 04/05 – wydatki na administrację i zarządzanie)Nie dotyczy.8.2.5. Koszt finansowy zasobów ludzkich i powiązane koszty nieuwzględnione w kwocie referencyjnejmln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rodzaj zasobów ludzkich | Rok 2010 (pro rata od 1 lipca) | Rok 2011 (pro rata od szacowanego czasu migracji) |Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony (XX 01 01) | 2,013 | 3,020 |Pracownicy finansowani w ramach artykułu XX 01 02 (personel pomocniczy, oddelegowani eksperci krajowi (END), personel kontraktowy itp.) (należy określić pozycję w budżecie) | 0,580 | 0,870 |Koszt zasobów ludzkich i koszty powiązane (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) ogółem | 2,593 | 3,890 |Kalkulacja – urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony |AD/AST – 122 000 EUR rocznie * 33 osoby = 4,026 mln EUR |Kalkulacja – pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 02 |Personel kontraktowy (art. 18 01 02 01 01): 64 000 EUR rocznie * 9 osób = 0,576 mln EUR |Oddelegowani eksperci krajowi (art. 18 01 02 01 01): 73 000 EUR rocznie * 8 osób = 0,584 mln EUR |8.2.6. Inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) |Rok 2010 | Rok 2011 | RAZEM |XX 01 02 11 01 – podróże służbowe | 0,082 | 0,099 | 0,181 |XX 01 02 11 02 – spotkania i konferencje | 0,095 | 0,142 | 0,237 |2 Inne wydatki na zarządzanie ogółem (XX 01 02 11) | 0,177 | 0,241 | 0,418 |3 Inne wydatki o charakterze administracyjnym (należy wskazać jakie, odnosząc się do pozycji w budżecie) |Ogółem wydatki administracyjne inne niż wydatki na zasoby ludzkie i powiązane koszty (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) | 0,177 | 0,241 | 0,418 |Do kosztów podróży służbowych zaliczono wydatki związane z wyjazdami jednej osoby rocznie do wszystkich 27 uczestniczących państw oraz cotygodniowych podróży do Strasburga dla maksymalnie dwóch osób do przewidywanego momentu migracji.Zapotrzebowanie na zasoby ludzkie i administracyjne zostanie pokryte z przydziału, który może być przyznany zarządzającej DG w ramach corocznej procedury przydziału środków w świetle ograniczeń budżetowych. [pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][1] Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 4.[2] Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63.[3] Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 19, zmieniona decyzją Rady 2008/839/WSiSW z dnia 24 października 2008 r., Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 43.[4] Dz.U. L 328 z 13.12.2001, s. 4.[5] Dz.U. L 411 z 30.12.2006, s. 1.[6] Dz.U. L 328 z 13.12.2001, s. 1.[7] Dz.U. L 411 z 30.12.2006, s. 78.[8] Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 1.[9] Dz.U. L 79 z 20.3.2007, s. 20 oraz Dz.U. L 79 z 20.3.2007, s. 29[10] Dz.U. L 57 z 1.3.2008, s. 1.[11] Dz.U. L 57 z 1.3.2008, s. 14.[12] Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 1.[13] Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 43.[14] Dz.U. C […] z […], s. […].[15] Dz.U. C […] z […], s. […].[16] Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 4.[17] Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63.[18] Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 1.[19] Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 43.[20] Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.[21] Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.[22] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.[23] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.[24] Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.[25] Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1.[26] Dz.U. L 83 z 26.3.2008, s. 3.[27] Środki zróżnicowane.[28] Wydatki niewchodzące w zakres rozdziału xx 01 w tytule xx.[29] Wydatki w ramach art. xx 01 04 w tytule xx.[30] Wydatki w ramach rozdziału xx 01 z wyłączeniem artykułu xx 01 04 lub xx 01 05.[31] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.[32] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.[33] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.[34] Koszty te są uwzględnione w kwocie referencyjnej.