               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 24.3.2021
            COM(2021) 201 final
            2021/0077(BUD)
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Grecji i Francji w związku z klęskami żywiołowymi oraz Albanii, Austrii, Belgii, Chorwacji, Czarnogórze, Czechom, Estonii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Irlandii, Litwie, Luksemburgowi, Łotwie, Niemcom, Portugalii, Rumunii, Serbii, Węgrom i Włochom w związku z wystąpieniem stanu zagrożenia zdrowia publicznego

               UZASADNIENIE

               1.Kontekst wniosku

               Niniejsza decyzja obejmuje uruchomienie Funduszu Solidarności Unii Europejskiej (zwanego dalej „FSUE”) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2012/2002
                  1
                (zwanym dalej „rozporządzeniem”) na kwotę 484 199 841 EUR w celu udzielenia pomocy Grecji i Francji w następstwie regionalnych klęsk żywiołowych, które miały miejsce w tych państwach w 2020 r., oraz dwudziestu państwom członkowskim i krajom przystępującym (Albania, Austria, Belgia, Chorwacja, Czarnogóra, Czechy, Estonia, Francja, Grecja, Hiszpania, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Niemcy, Portugalia, Rumunia, Serbia, Węgry, Włochy) w odpowiedzi na poważny stan zagrożenia zdrowia publicznego wywołany pandemią COVID-19 na początku 2020 r.

               Uruchomieniu środków towarzyszą projekt budżetu korygującego (PBK) nr 2/2021
                  2
               , w którym proponuje się przeniesienie kwoty 47 981 598 EUR z niewykorzystanego przydziału na 2020 r. bezpośrednio do operacyjnej linii budżetowej dotyczącej FSUE, oraz decyzja DEC nr 03/2021, w której proponuje się przeniesienie kwoty 427 543 750 EUR z linii budżetowej dotyczącej rezerwy na rzecz solidarności i pomocy nadzwyczajnej (zwanej dalej „SEAR”) do operacyjnej linii budżetowej dotyczącej FSUE zarówno w zobowiązaniach, jak i w płatnościach. Zgodnie z art. 4a ust. 4 rozporządzenia w sprawie FSUE w budżecie ogólnym na rok 2021 (w zobowiązaniach i płatnościach) zapisano już kwotę 50 000 000 EUR na potrzeby wypłaty zaliczek. Środki te zostaną wykorzystane do wypłacenia kwoty 8 674 493 EUR w związku z zaliczkami dotyczącymi regionalnych klęsk żywiołowych w Grecji i Francji. Zaliczki dotyczące spraw związanych z COVID-19 w wysokości 132 736 830 EUR wypłacono z przydziału na FSUE na 2020 r.

               2.Informacje i warunki

               2.1Grecja – powodzie w regionie Sterea Ellada w sierpniu 2020 r.

               1)W dniu 29 października 2020 r. Grecja złożyła wniosek o wkład finansowy z FSUE w celu sfinansowania działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie w następstwie powodzi w regionie Sterea Ellada w sierpniu 2020 r.

               2) Wniosek złożono w terminie dwunastu tygodni od zarejestrowania w dniu 9 sierpnia 2020 r. pierwszej szkody spowodowanej klęską żywiołową i zawiera on wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 4 rozporządzenia.

               3)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem FSUE.

               4)We wniosku zdarzenie zostało przedstawione jako „regionalna klęska żywiołowa”, określona w art. 2 ust. 3 rozporządzenia, którą definiuje się jako każdą klęskę żywiołową skutkującą, w regionie na poziomie NUTS 2 kwalifikującego się państwa, bezpośrednią szkodą przekraczającą 1,5 % produktu krajowego brutto (PKB) tego regionu. Władze greckie oszacowały łączną wartość szkód bezpośrednich na kwotę 132 004 000 EUR. Spowodowane szkody stanowią 1,54 % PKB przedmiotowego regionu na poziomie NUTS 2 – Sterea Ellada, a tym samym przekraczają próg 128 286 000 EUR (1,5 % regionalnego PKB). Wniosek władz greckich kwalifikuje się zatem do objęcia pomocą z FSUE.

               5)Podstawę obliczenia kwoty wkładu finansowego z FSUE stanowi łączna wartość szkód bezpośrednich. Wkład ten można wykorzystać jedynie do przeprowadzenia niezbędnych działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 2 rozporządzenia, z wyjątkiem lit. e).

               6)W swoim wniosku z dnia 29 października 2020 r. Grecja zwróciła się o wypłatę zaliczki, o której mowa w art. 4a rozporządzenia. W dniu 2 marca 2021 r. Komisja przyjęła decyzję wykonawczą C(2021) 1507 o udzieleniu zaliczki w wysokości 330 010 EUR. Wspomniana zaliczka zostanie uwzględniona przy obliczaniu pozostałej części wkładu dla państwa będącego beneficjentem. Nienależnie wypłacone zaliczki Komisja będzie odzyskiwać.

               7)We wniosku szczegółowo opisano zdarzenie i zakres szkód. W dniu 9 sierpnia 2020 r. letni układ burzowy „Thalia”, który dwa dni wcześniej przeszedł przez północną Grecję, nasilił się, przesuwając się w kierunku środkowej i południowo-wschodniej Grecji kontynentalnej, i spowodował rozwój pionowej aktywności meteorologicznej i ekstremalnych zjawisk pogodowych. Ekstremalna pogoda wywołała ulewne deszcze (opad 300 mm deszczu w ciągu 8 godzin), intensywne burze i silny wiatr. Z powodu ulewnych deszczów dwie rzeki wystąpiły z brzegów, zablokowały drogi i zalały 3 000 domów, a tym samym odcięły od świata zarówno turystów, jak i mieszkańców. Wszystkie sześć głównych mostów na rzece Lilas zawaliło się, a rzeka podmyła nasypy drogowe. Ekstremalna pogoda spowodowała rozległe szkody w sieci elektroenergetycznej, infrastrukturze publicznej i prywatnych budynkach mieszkalnych, a znaczna część regionalnej sieci drogowej stała się tymczasowo lub trwale nieprzejezdna. Ze względu na nachylenie w topografii terenu gwałtowne opady deszczu spowodowały katastrofalne w skutkach powodzie gwałtowne i osuwiska (głównie w zlewniach rzek). W wyniku powodzi i lawin błotnych zginęło 8 osób. Znaczne szkody poniosły również przedsiębiorstwa i sektor rolniczy. Ogólnie rzecz biorąc, fizyczne szkody w infrastrukturze sieciowej (sieć wodociągowa/kanalizacyjna, transport, mosty, sieć elektroenergetyczna i telekomunikacyjna) stanowią największą część kosztów w ogólnej szacowanej łącznej kwocie bezpośrednich szkód ujętych we wniosku.

               8)Grecja oszacowała koszty działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 106 124 000 EUR i przedstawiła je w podziale na rodzaje operacji. Największą część (ponad 69 mln EUR) stanowią koszty odnowienia infrastruktury transportowej (drogi i mosty), a następna co do wielkości część to koszty działań porządkowych na obszarze dotkniętym klęską (ponad 27 mln EUR).

               9)Władze greckie podkreśliły, że koszty kwalifikowalne nie są objęte ubezpieczeniem.

               10)Jeżeli chodzi o wdrożenie przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku związanemu z klęskami żywiołowymi i zarządzania nim, nie toczy się obecnie żadne postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

               11)W kontekście wdrażania dyrektywy 2007/60/WE w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim zrealizowano następujące działania: opracowano sprawozdanie ze wstępnej oceny ryzyka powodziowego (marzec 2012 r.), zidentyfikowano obszary potencjalnie wysokiego ryzyka powodziowego w 14 obszarach dorzeczy oraz zaktualizowano sprawozdanie ze wstępnej oceny ryzyka powodziowego (listopad 2012 r.). W marcu 2017 r. zakończono prace związane z zagrożeniem i ryzykiem powodziowym dotyczące 14 obszarów dorzeczy w kraju. Zakończono prace nad planem zarządzania ryzykiem powodziowym we wszystkich obszarach dorzeczy w kraju.

               2.2Grecja – cyklon Ianos we wrześniu 2020 r.

               1)W dniu 9 grudnia 2020 r. Grecja złożyła wniosek o wkład finansowy z FSUE w celu sfinansowania działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie w następstwie szkód wywołanych przez śródziemnomorski cyklon Ianos we wrześniu 2020 r.

               2)Wniosek złożono w terminie dwunastu tygodni od zarejestrowania w dniu 19 września 2020 r. pierwszej szkody spowodowanej klęską żywiołową i zawiera on wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 4 rozporządzenia.

               3)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem FSUE.

               4)We wniosku zdarzenie zostało przedstawione jako „regionalna klęska żywiołowa”, określona w art. 2 ust. 3 rozporządzenia, którą definiuje się jako każdą klęskę żywiołową skutkującą, w regionie na poziomie NUTS 2 kwalifikującego się państwa, bezpośrednią szkodą przekraczającą 1,5 % produktu krajowego brutto (PKB) tego regionu lub 1,5 % ważonego PKB w przypadku klęski obejmującej wiele regionów. Wniosek dotyczy pięciu greckich regionów na poziomie NUTS 2 (Ionia Nisia (EL62), Sterea Ellada (EL64), Ditiki Ellada (EL63), Thessalia (EL61), Peloponnisos (EL65)). Władze greckie oszacowały łączną wartość szkód bezpośrednich na kwotę 863 540 756 EUR. Szkody stanowią 11,08 % ważonego PKB pięciu przedmiotowych regionów na poziomie NUTS 2, a tym samym przekraczają wspomniany próg. Wniosek władz greckich kwalifikuje się zatem do objęcia pomocą z FSUE.

               5)Podstawę obliczenia kwoty wkładu finansowego z FSUE stanowi łączna wartość szkód bezpośrednich. Wkład ten można wykorzystać jedynie do przeprowadzenia niezbędnych działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 2 rozporządzenia, z wyjątkiem lit. e).

               6)W swoim wniosku z dnia 9 grudnia 2020 r. Grecja zwróciła się o wypłatę zaliczki, o której mowa w art. 4a rozporządzenia. W dniu 2 marca 2021 r. Komisja przyjęła decyzję wykonawczą C(2021) 1511 o udzieleniu zaliczki w wysokości 2 158 852 EUR. Wspomniana zaliczka zostanie uwzględniona przy obliczaniu pozostałej części wkładu dla państwa będącego beneficjentem. Nienależnie wypłacone zaliczki Komisja będzie odzyskiwać.

               7)We wniosku szczegółowo opisano zdarzenie i zakres szkód. Cyklon Ianos był rzadkim śródziemnomorskim cyklonem podobnym do cyklonu tropikalnego, który uderzył w Grecję w dniach 17–20 września 2020 r. Ta rzadka burza podobna do huraganu przeszła nad Grecją przez środkową Tesalię i wywołała w dotkniętych regionach silny wiatr osiągający prędkość 120 km/h, ulewne deszcze i powodzie, które spowodowały śmierć czterech osób oraz ogromne zniszczenia domów i infrastruktury. W szeregu obszarów dorzeczy o stromym ukształtowaniu terenu wystąpiły ulewne deszcze, które wywołały silne fale powodziowe. Ogromne ilości wody napłynęły do miast Karditsa i Mouzaki, które były zalane przez kilka dni. W mieście Karditsa zalanych zostało w sumie 5 000 nieruchomości, 97 % sklepów zostało uszkodzonych, a 15 wsi na tym obszarze uległo poważnemu zniszczeniu. Odnotowano długie przerwy w dostawie energii elektrycznej, a w wielu wsiach wystąpiły zakłócenia w zaopatrzeniu w wodę. Infrastruktura kolejowa i sieć drogowa zostały poważnie uszkodzone. Na obszarze górskim odnotowano 100 osuwisk i zerwanie 40 mostów. Tony szlamu i gruzu oraz setki wyrwanych drzew i gałęzi spowodowały problemy w sieci drogowej. Na wyspach Itaka, Kefalonia i Zakynthos ogłoszono stan wyjątkowy z powodu rozległych powodzi i przerw w dostawie prądu. Służby ratunkowe zgłosiły, że otrzymały ponad 2 500 wezwań o pomoc od osób uwięzionych w zalanych domach i samochodach, a grecka straż pożarna udzieliła ratunku prawie 1 000 osobom w dotkniętych regionach.

               8)Grecja oszacowała koszty działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 507 660 619 EUR i przedstawiła je w podziale na rodzaje operacji. Największą część (ponad 293 mln EUR) stanowią koszty odtworzenia infrastruktury transportowej, a następna co do wielkości część to koszty odtworzenia infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej (ponad 13 mln EUR).

               9)Władze greckie podkreśliły, że koszty kwalifikowalne nie są objęte ubezpieczeniem.

               10)Jeżeli chodzi o wdrożenie przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku związanemu z klęskami żywiołowymi i zarządzania nim, nie toczy się obecnie żadne postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

               11)W kontekście wdrażania dyrektywy 2007/60/WE w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim zrealizowano następujące działania: opracowano sprawozdanie ze wstępnej oceny ryzyka powodziowego (marzec 2012 r.), zidentyfikowano obszary potencjalnie wysokiego ryzyka powodziowego w 14 obszarach dorzeczy oraz zaktualizowano sprawozdanie ze wstępnej oceny ryzyka powodziowego (listopad 2012 r.). W marcu 2017 r. zakończono prace związane z zagrożeniem i ryzykiem powodziowym dotyczące 14 obszarów dorzeczy w kraju. Zakończono prace nad planem zarządzania ryzykiem powodziowym we wszystkich obszarach dorzeczy w kraju.

               2.3Grecja – trzęsienie ziemi na wyspach Samos, Ikaria i Chios w październiku 2020 r.

               1)W dniu 22 stycznia 2021 r. Grecja złożyła wniosek o wkład finansowy z FSUE w celu sfinansowania działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie w następstwie szkód wywołanych przez trzęsienie ziemi na wyspach Samos, Ikaria i Chios w październiku 2020 r.

               2)Wniosek złożono w terminie dwunastu tygodni od zarejestrowania w dniu 30 października 2020 r. pierwszej szkody spowodowanej klęską żywiołową i zawiera on wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 4 rozporządzenia.

               3)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem FSUE.

               4)We wniosku zdarzenie zostało przedstawione jako „regionalna klęska żywiołowa”, określona w art. 2 ust. 3 rozporządzenia, którą definiuje się jako każdą klęskę żywiołową skutkującą, w regionie na poziomie NUTS 2 kwalifikującego się państwa, bezpośrednią szkodą przekraczającą 1,5 % produktu krajowego brutto (PKB) tego regionu. Władze greckie oszacowały łączną wartość szkód bezpośrednich na kwotę 101 252 020 EUR. Spowodowane przez powódź szkody stanowią 39,72 % PKB przedmiotowego regionu na poziomie NUTS 2 – Voreio Aigaio, a tym samym przekraczają próg 38 239 500 EUR (1,5 % regionalnego PKB). Wniosek władz greckich kwalifikuje się zatem do objęcia pomocą z FSUE.

               5)Podstawę obliczenia kwoty wkładu finansowego z FSUE stanowi łączna wartość szkód bezpośrednich. Wkład ten można wykorzystać jedynie do przeprowadzenia niezbędnych działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 2 rozporządzenia, z wyjątkiem lit. e).

               6)W swoim wniosku z dnia 22 stycznia 2021 r. Grecja zwróciła się o wypłatę zaliczki, o której mowa w art. 4a rozporządzenia. W dniu 8 marca 2021 r. Komisja przyjęła decyzję wykonawczą C(2021) 1623 o udzieleniu zaliczki w wysokości 253 131 EUR. Wspomniana zaliczka zostanie uwzględniona przy obliczaniu pozostałej części wkładu dla państwa będącego beneficjentem. Nienależnie wypłacone zaliczki Komisja będzie odzyskiwać.

               7)We wniosku szczegółowo opisano zdarzenie i zakres szkód. W dniu 30 października 2020 r. 14 km na północny wschód od greckiej wyspy Samos miało miejsce trzęsienie ziemi o magnitudzie 7,0. W ciągu trzech dni po głównym trzęsieniu ziemi zarejestrowano około 150 wstrząsów wtórnych o różnej intensywności. Pęknięcie wywołane pierwszym trzęsieniem ziemi drastycznie zmieniło dno morskie i wywołało podmorskie osuwisko. W rezultacie po początkowym trzęsieniu ziemi powstały trzy fale grawitacyjne (tsunami) o wysokości do 1,5 metra, które przetoczyły się przez szereg obszarów w północnej części wyspy Samos. Trzęsienie ziemi i tsunami spowodowały szkody na wyspach Samos, Ikaria i Chios w północnej części Morza Egejskiego. W wyniku klęski zginęły dwie osoby, a 19 osób zostało rannych z powodu zawalenia się budynków i spadających odłamków. Odnotowano duże zniszczenia kościołów, szkół, wystaw muzealnych i domów prywatnych. W Vathi na Samos zniszczenia i szkody były znaczne, a 2 000–3 000 osób miało problemy mieszkaniowe. Każdy istniejący stary kamienny budynek doznał szkód w skali od niewielkich uszkodzeń do całkowitego zniszczenia. W sumie po trzęsieniu ziemi odnotowano problemy w 300 domach na Samos. Trzęsienie ziemi zniszczyło istotną część sieci drogowej.

               8)Grecja oszacowała koszty działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 23 785 020 EUR i przedstawiła je w podziale na rodzaje operacji. Największą część (ponad 10 mln EUR) stanowią koszty odtworzenia infrastruktury transportowej, a następna co do wielkości część to koszty odtworzenia infrastruktury edukacyjnej (ponad 6,6 mln EUR) i koszty oczyszczania obszaru dotkniętego klęską żywiołową (ponad 4,5 mln EUR).

               9)Władze greckie podkreśliły, że koszty kwalifikowalne nie są objęte ubezpieczeniem.

               10)Jeżeli chodzi o wdrożenie przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku związanemu z klęskami żywiołowymi i zarządzania nim, nie toczy się obecnie żadne postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

               11)Wniosek Grecji zawiera opis wdrożenia przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim z uwzględnieniem charakteru klęski. Z uwagi na silne trzęsienia ziemi, które miały miejsce w Grecji w latach 1978–1981, rząd Grecji stworzył program zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim, które miał zwiększyć odporność w społecznościach lokalnych za pośrednictwem ram wdrażania strategii mających na celu ograniczenie rozpoznanych zagrożeń i lepsze radzenie sobie ze skutkami trzęsień ziemi oraz obejmujących procedury/działania zapobiegające nowym zagrożeniom. Grecki kodeks budownictwa antysejsmicznego zawiera zaktualizowaną mapę zagrożeń sejsmicznych.

               2.4Francja – sztorm Alex w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże w październiku 2020 r.

               1)W dniu 21 grudnia 2020 r. Francja złożyła wniosek o wkład finansowy z FSUE w celu sfinansowania działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie w następstwie szkód wywołanych przez sztorm Alex w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże w październiku 2020 r.

               2)Wniosek złożono w terminie dwunastu tygodni od zarejestrowania w dniu 2 października 2020 r. pierwszej szkody spowodowanej klęską żywiołową i zawiera on wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 4 rozporządzenia.

               3)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem FSUE.

               4)We wniosku zdarzenie zostało przedstawione jako „regionalna klęska żywiołowa”, określona w art. 2 ust. 3 rozporządzenia, którą definiuje się jako każdą klęskę żywiołową skutkującą, w regionie na poziomie NUTS 2 kwalifikującego się państwa, bezpośrednią szkodą przekraczającą 1,5 % produktu krajowego brutto (PKB) tego regionu. Władze francuskie oceniają łączną wartość szkód bezpośrednich na kwotę 2 373 000 000 EUR. Szkody stanowią 1,5 % PKB przedmiotowego regionu na poziomie NUTS 2 Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, a tym samym przekraczają próg 2 372 040 600 EUR (1,5 % regionalnego PKB). Wniosek Francji kwalifikuje się zatem do objęcia pomocą z FSUE.

               5)Podstawę obliczenia kwoty wkładu finansowego z FSUE stanowi łączna wartość szkód bezpośrednich. Wkład ten można wykorzystać jedynie do przeprowadzenia niezbędnych działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 2 rozporządzenia, z wyjątkiem lit. e).

               6)W swoim wniosku z dnia 21 grudnia 2020 r. Francja zwróciła się o wypłatę zaliczki, o której mowa w art. 4a rozporządzenia. W dniu 22 lutego 2021 r. Komisja przyjęła decyzję wykonawczą C(2021) 1340 o udzieleniu zaliczki w wysokości 5 932 500 EUR. Wspomniana zaliczka zostanie uwzględniona przy obliczaniu pozostałej części wkładu dla państwa będącego beneficjentem. Nienależnie wypłacone zaliczki Komisja będzie odzyskiwać.

               7)We wniosku szczegółowo opisano zdarzenie i zakres szkód. Sztorm Alex przeszedł przez Francję w dniach 1–4 października 2020 r. Sztorm wyrządził szczególnie poważne szkody w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże – w szeregu dolin alpejskich położonych na północ od Nicei wystąpiły wyjątkowo silne opady deszczu, a w kilku miejscach ich intensywność przekroczyła poziom odnotowywany raz na 100 lat. Połączenie intensywnych opadów deszczu i lokalnej morfologii (charakteryzującej się wąskimi dolinami o stromych zboczach) uruchomiło wiele niebezpiecznych procesów, takich jak osuwiska, spływy kohezyjne, gwałtowne fale powodziowe i silne procesy erozyjne wzdłuż cieków wodnych. Łączne poziomy opadów osiągnęły rekordowe wartości nigdy wcześniej nie notowane. W rezultacie wszystkie sieci infrastruktury doznały poważnych uszkodzeń i zniszczeń, a kilka miast zostało odciętych z powodu zawalenia się mostów i głównych dróg. Setki domów zostały dotknięte skutkami i zginęło 9 osób. Opady o takiej intensywności i wielkości występują raz na sto lat lub rzadziej, a ponadto towarzyszył im silny wiatr (odnotowano do 161 km/h). Szczególnie ucierpiały gminy położone w dolinach Roya, Tiné i Vésubia. W mniejszym stopniu ucierpiały również doliny Estéron i Var. W pierwszych dniach sztormu doliny Roya, Tiné i Vésubia zostały odcięte od wszystkich sieci (wodociągowej, elektroenergetycznej i drogowej), co odizolowało ludność od świata zewnętrznego. Ogólnie rzecz biorąc, sztorm spowodował poważne szkody w mieniu publicznym i prywatnym, a także znaczne uszkodzenia infrastruktury drogowej i kolejowej oraz sieci elektroenergetycznych. Ta klęska żywiołowa znacznie wpłynęła na działalność gospodarczą i turystykę.

               8)Francja oszacowała koszty działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 1 805 243 000 EUR i przedstawiła je w podziale na rodzaje operacji. Największą część (ponad 663 mln EUR) stanowią koszty odtworzenia infrastruktury drogowej, a następna co do wielkości część to koszty naprawy budynków i obiektów publicznych (ponad 340 mln EUR).

               9)Władze francuskie potwierdziły, że koszty kwalifikowalne nie są objęte ubezpieczeniem.

               10)Jeżeli chodzi o wdrożenie przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku związanemu z klęskami żywiołowymi i zarządzania nim, nie toczy się obecnie żadne postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

               11)Dyrektywę 2007/60/WE transponowano do prawa francuskiego na mocy art. 221 ustawy nr 2010-788 z dnia 12 lipca 2010 r. ustanawiającej krajowe zobowiązanie na rzecz środowiska oraz dekretu nr 2011-227 z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim. Do celów transpozycji wspomnianej dyrektywy Francja postanowiła oprzeć się na działaniach krajowych poprzez opracowanie krajowej strategii zarządzania ryzykiem powodziowym oraz na działaniach terytorialnych w postaci planów zarządzania ryzykiem powodziowym opracowanych na poziomie obszarów dorzeczy. Wspomniane plany stanowią narzędzie wdrażania dyrektywy powodziowej na szczeblu lokalnym.

               2.5Albania, Austria, Belgia, Chorwacja, Czarnogóra, Czechy, Estonia, Francja, Grecja, Hiszpania, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Niemcy, Portugalia, Rumunia, Serbia, Węgry, Włochy – poważny stan zagrożenia zdrowia publicznego spowodowany pandemią COVID-19 na początku 2020 r.

               W grudniu 2019 r. miasto Wuhan w Chinach zgłosiło organizacji WHO epidemię zapalenia płuc o nieznanym pochodzeniu. Później stwierdzono, że powoduje ją nowy szczep koronawirusa, którego wcześniej nie wykryto u ludzi – choroba koronawirusowa z 2019 r. (COVID-19). W związku z nową epidemią koronawirusa w dniu 30 stycznia 2020 r. WHO ogłosiła nadzwyczajną sytuację epidemiczną na skalę międzynarodową.

               W 2020 r. w ramach inicjatywy inwestycyjnej w odpowiedzi na koronawirusa dokonano zmiany rozporządzenia w sprawie FSUE
                  3
               , za pomocą której włączono poważne zagrożenia zdrowia publicznego do zakresu obowiązywania unijnej zasady solidarności.

               Następnie do dnia 24 czerwca 2020 r. Komisja otrzymała 22 wnioski o wkład finansowy z FSUE. Ogółem z wnioskiem o pomoc zwróciło się 19 państw członkowskich UE (Austria, Belgia, Chorwacja, Czechy, Estonia, Francja, Niemcy, Grecja, Węgry, Irlandia, Włochy, Łotwa, Litwa, Luksemburg, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowenia i Hiszpania) oraz trzy kraje przystępujące (Albania, Czarnogóra i Serbia).

               Służby Komisji przeprowadziły dokładną analizę wszystkich otrzymanych wniosków zgodnie z rozporządzeniem, w szczególności z jego art. 2, 3 i 4. Poniżej przedstawiono najważniejsze elementy tych ocen.

               1)Wszystkie 22 wnioski złożono przed upływem oficjalnego ostatecznego terminu, tj. do dnia 24 czerwca 2020 r. (tj. w ciągu dwunastu tygodni od wejścia w życie rozporządzenia zmieniającego (UE) 2020/461), i dotyczyły one poważnego stanu zagrożenia zdrowia publicznego spowodowanego pandemią COVID-19.

               2)Pandemia COVID-19 to poważny stan zagrożenia zdrowia publicznego, w związku z czym jest objęta zakresem funduszu.

               3)22 otrzymane wnioski zawierają wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 4 rozporządzenia.

               4)Siedem państw członkowskich UE zwróciło się w swoich wnioskach o wypłatę zaliczki na poczet przewidywanego wkładu z FSUE (Chorwacja, Niemcy, Grecja, Węgry, Irlandia, Portugalia i Hiszpania). Art. 4a rozporządzenia przewiduje możliwość ubiegania się o zaliczki w ramach funduszu wyłącznie przez państwa członkowskie. Służby Komisji przeprowadziły wstępną ocenę wniosków otrzymanych od tych siedmiu państw członkowskich i stwierdziły, że wszystkie siedem wniosków spełnia warunki wypłaty zaliczki z FSUE.

               5)W 2020 r. na podstawie wstępnej oceny służby Komisji ustaliły łączną kwotę wydatków, które tymczasowo zatwierdzono w odniesieniu do Chorwacji, Niemiec, Grecji, Węgier, Irlandii, Portugalii i Hiszpanii, wyłącznie do celów określenia zaliczki. W ostatniej zmianie FSUE podniesiono maksymalny poziom płatności zaliczkowej do 25 % kwoty wkładu finansowego i do nie więcej niż 100 mln EUR.

               6)W dniu 27 listopada 2020 r. Komisja przyjęła decyzję wykonawczą C(2020) 8574 przyznającą zaliczkę z FSUE w wysokości 23 279 441 EUR, która została następnie wypłacona Irlandii.

               7)W dniu 2 grudnia 2020 r. Komisja przyjęła:

               –decyzję wykonawczą C(2020) 8686 przyznającą zaliczkę z FSUE w wysokości 8 462 280 EUR, która została następnie wypłacona Chorwacji;

               –decyzję wykonawczą C(2020) 8667 przyznającą zaliczkę z FSUE w wysokości 15 499 409 EUR, która została następnie wypłacona Niemcom;

               –decyzję wykonawczą C(2020) 8687 przyznającą zaliczkę z FSUE w wysokości 4 535 700 EUR, która została następnie wypłacona Grecji;

               –decyzję wykonawczą C(2020) 8683 przyznającą zaliczkę z FSUE w wysokości 26 587 069 EUR, która została następnie wypłacona Węgrom;

               –decyzję wykonawczą C(2020) 8688 przyznającą zaliczkę z FSUE w wysokości 37 528 511 EUR, która została następnie wypłacona Portugalii;

               –decyzję wykonawczą C(2020) 8696 przyznającą zaliczkę z FSUE w wysokości 16 844 420 EUR, która została następnie wypłacona Hiszpanii.

               8)Zgodnie z rozporządzeniem kwota zaliczki została uwzględniona przy obliczaniu pozostałej części wkładu dla państwa będącego beneficjentem. Nienależnie wypłacone zaliczki Komisja będzie odzyskiwać.

               9)Aby zapewnić spójne i równe traktowanie, wszystkie otrzymane wnioski oceniono w ramach jednego pakietu. Komisja dokładnie przeanalizowała szereg aspektów, takich jak kwalifikowalność wydatków (w tym zbadała, czy przedstawione wydatki obejmowały kwalifikowalne działania i czy wydatki mieściły się w okresie kwalifikowalności), nadzwyczajny charakter wydatków i bezpośredni związek z pandemią COVID-19, spójność ogólnej oceny. W stosownych przypadkach Komisja zwróciła się do państw ubiegających się o członkostwo o dostarczenie dodatkowych informacji, wyjaśnień i uzasadnień.

               10)Dzięki licznym wymianom informacji z właściwymi organami krajowymi Komisja wyjaśniła kwestie dotyczące kwalifikowalności niektórych rodzajów zadeklarowanych wydatków oraz sfinalizowała ocenę. W związku z tym służby Komisji ustaliły łączną kwotę wydatków publicznych na środki reagowania kryzysowego przyjętą w odniesieniu do każdego wniosku.

               11)W trakcie oceny i po wymianie informacji z władzami polskimi służby Komisji ustaliły, że całkowite bezpośrednie wydatki publiczne zgłoszone przez władze polskie we wniosku dotyczącym FSUE złożonym w dniu 22 czerwca 2020 r. były przeszacowane, w związku z czym musiały zostać obniżone za zgodą wspomnianych władz. Ponieważ próg na wypadek wystąpienia poważnego stanu zagrożenia zdrowia publicznego dla Polski na 2020 r. wynosi 1 430,574 mln EUR, a skorygowana łączna kwota wydatków publicznych mieści się znacznie poniżej tego progu, wniosek Polski nie kwalifikuje się do wsparcia z FSUE.

               12)W trakcie oceny i po wymianie informacji z władzami słoweńskimi służby Komisji ustaliły, że całkowite wydatki publiczne zgłoszone przez władze słoweńskie we wniosku dotyczącym FSUE złożonym w dniu 17 czerwca 2020 r. były przeszacowane, w związku z czym musiały zostać obniżone. Ponieważ próg na wypadek wystąpienia poważnego stanu zagrożenia zdrowia publicznego dla Słowenii na 2020 r. wynosi 135,102 mln EUR, a skorygowana łączna kwota wydatków publicznych mieści się poniżej tego progu, wniosek Słowenii nie kwalifikuje się do wsparcia z FSUE.

               2.6Wniosek

               Z przedstawionych powyżej powodów klęski żywiołowe, o których mowa we wnioskach złożonych przez Grecję i Francję, a także 20 wniosków dotyczących pandemii COVID-19 spełnia warunki określone w rozporządzeniu.

               3.Finansowanie ze środków FSUE przydzielonych na 2021 r.

               Rozporządzenie Rady (UE, EURATOM) nr 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021-2027
                  4
                (dalej „rozporządzenie w sprawie WRF”), w szczególności jego art. 9, dopuszcza możliwość uruchomienia środków z FSUE w kontekście SEAR. W pkt 10 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 16 grudnia 2020 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  5
                oraz w sprawie nowych zasobów własnych, zawierającego plan działania na rzecz wprowadzenia nowych zasobów własnych, przedstawiono warunki uruchomienia FSUE w kontekście SEAR.

               Ponieważ głównym uzasadnieniem utworzenia FSUE była zasada solidarności, Komisja jest zdania, że przedmiotowa pomoc powinna być udzielana progresywnie. Oznacza to, że zgodnie z uprzednio stosowaną praktyką część szkód powyżej progu uruchomienia FSUE w przypadku „poważnej klęski żywiołowej” (tj. 0,6 % DNB lub 3 mld EUR w cenach z 2011 r., w zależności od tego, która z tych kwot jest niższa) powinna być objęta pomocą o większej intensywności niż szkody poniżej tej wartości progowej. Współczynnik stosowany w przeszłości do ustalania przydziałów środków w związku z poważnymi klęskami wynosi 2,5 % całkowitej wartości szkód bezpośrednich poniżej progu uruchomienia środków z funduszu oraz 6 % w przypadku części szkód powyżej progu. W przypadku regionalnych klęsk żywiołowych oraz klęsk uwzględnionych na podstawie przepisu dotyczącego „państwa ościennego” współczynnik wynosi 2,5 %.

               Wkład nie może przekraczać szacowanych łącznych kosztów działań kwalifikowalnych. Metoda obliczania pomocy została określona w sprawozdaniu rocznym na temat FSUE (2002–2003) i zaakceptowana przez Radę i Parlament Europejski.

               Na podstawie wniosków złożonych przez Grecję i Francję dokonano obliczeń wkładu finansowego z FSUE w oparciu o szacowaną łączną wartość szkód bezpośrednich. Obliczenia przedstawiają się następująco:

                        Państwa członkowskie

                        Kategoria klęski żywiołowej

                        Łączna wartość szkód bezpośrednich

                        (w EUR)

                        Próg interwencji w przypadku regionalnych klęsk żywiołowych
                        [1,5% PKB]

                        ( EUR)

                        Kwota proponowanej pomocy ogółem

                        (w EUR)

                        2,5 % łącznej wartości szkód bezpośrednich

                        Zaliczki

                        (w EUR)

                        GRECJA

                        powodzie w regionie Sterea Ellada

                        regionalny

                        (art. 2 ust. 3)

                        132 004 000

                        128 286 000

                        3 300 100

                        330 010

                        GRECJA

                        cyklon Ianos

                        regionalny

                        (art. 2 ust. 3)

                        863 540 756

                        116 933 271
                           6

                        21 588 519

                        2 158 852

                        GRECJA

                        trzęsienie ziemi

                        regionalny

                        (art. 2 ust. 3)

                        101 252 020

                        38 239 500

                        2 531 301

                        253 131

                        FRANCJA

                        sztorm Alex

                        regionalny

                        (art. 2 ust. 3)

                        2 373 000 000

                        2 372 040 600

                        59 325 000

                        5 932 500

                        OGÓŁEM

                        86 744 920

                        8 674 493

               W przypadku poważnych zagrożeń zdrowia publicznego Komisja stosuje podobną metodę określania kwot pomocy jak w przypadku klęsk żywiołowych: dane państwo otrzymuje 2,5 % całkowitej kwoty kwalifikowalnych wydatków publicznych do wysokości progu krajowego na wypadek wystąpienia poważnego stanu zagrożenia zdrowia, powiększone o 6 % części wydatków publicznych przekraczającej ten próg. Stosowne informacje zamieszczono również na stronie internetowej Komisji
                  7
               . Ponieważ w wyniku tych obliczeń całkowita kwota dla wszystkich państw przekroczyła dostępne zasoby budżetowe, kwoty dla poszczególnych państw zostały proporcjonalnie zmniejszone.

               Jeżeli chodzi o wnioski dotyczące FSUE złożone przez Albanię, Austrię, Belgię, Chorwację, Czarnogórę, Czechy, Estonię, Francję, Grecję, Hiszpanię, Irlandię, Litwę, Luksemburg, Łotwę, Niemcy, Portugalię, Rumunię, Serbię, Węgry i Włochy  w związku z poważnym stanem zagrożenia zdrowia publicznego spowodowanym pandemią COVID-19, służby Komisji zwracają się zatem do władzy budżetowej o uruchomienie następujących kwot:

                        Państwo

                        Łączna kwota wydatków publicznych ujętych we wniosku
                        (w EUR)

                        Łączna kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych zatwierdzonych przez KE (w EUR)

                        Próg na wypadek wystąpienia poważnego stanu zagrożenia zdrowia publicznego

                        (mln EUR)

                        Potencjalna kwota pomocy

                        (w EUR)

                        Proporcjonalna

                         kwota pomocy

                        (w EUR)

                        Wypłacona zaliczka

                        Kwota na płatność salda, która ma zostać uruchomiona

                        (w EUR)

                        1

                        Albania

                        54 998 000

                        54 755 654

                        38,852

                        1 925 519

                        905 271

                        0

                        905 271

                        2

                        Austria

                        2 111 595 244

                        1 798 883 065

                        1 153,959

                        67 544 419

                        31 755 580

                        0

                        31 755 580

                        3

                        Belgia

                        2 192 550 000

                        2 132 102 000

                        1 388,322

                        79 334 850

                        37 298 777

                        0

                        37 298 777

                        4

                        Chorwacja

                        658 771 839

                        358 524 373

                        151,638

                        16 204 132

                        7 618 270

                        8 462 280

                        0
                           8

                        5

                        Czechy

                        1 832 510 000

                        959 231 097

                        588,597

                        36 952 971

                        17 373 205

                        0

                        17 373 205

                        6

                        Estonia

                        173 328 000

                        171 932 664

                        76,647

                        7 633 315

                        3 588 755

                        0

                        3 588 755

                        7

                        Francja

                        7 011 813 781

                        4 284 611 574

                        1 792,639

                        194 334 329

                        91 365 053

                        0

                        91 365 053

                        8

                        Niemcy

                        2 079 000 000

                        2 079 000 000

                        1 792,639

                        61 997 635

                        29 147 795

                        15 499 409

                        13 648 386

                        9

                        Grecja

                        623 925 000

                        623 925 000

                        551,220

                        18 142 800

                        8 529 722

                        4 535 700

                        3 994 022

                        10

                        Węgry

                        1 997 208 000

                        1 632 956 193

                        385,263

                        84 493 167

                        39 723 926

                        26 587 069

                        13 136 857

                        11

                        Irlandia

                        1 997 000 000

                        1 996 328 000

                        762,921

                        93 077 445

                        43 759 771

                        23 279 441

                        20 480 330

                        12

                        Włochy

                        3 755 558 000

                        3 749 558 000

                        1 792,639

                        162 231 115

                        76 271 930

                        0

                        76 271 930

                        13

                        Łotwa

                        178 626 000

                        91 884 602

                        85,947

                        2 504 931

                        1 177 677

                        0

                        1 177 677

                        14

                        Litwa

                        176 974 000

                        176 932 597

                        131,433

                        6 015 801

                        2 828 291

                        0

                        2 828 291

                        15

                        Luksemburg

                        168 230 000

                        168 230 000

                        114,768

                        6 076 920

                        2 857 025

                        0

                        2 857 025

                        16

                        Czarnogóra

                        15 329 000

                        15 329 000

                        14,154

                        424 350

                        199 505

                        0

                        199 505

                        17

                        Portugalia

                        3 470 870 000

                        2 318 870 000

                        598,233

                        118 194 045

                        55 568 181

                        37 528 511

                        18 039 670

                        18

                        Rumunia

                        848 631 000

                        841 391 000

                        596,025

                        29 622 585

                        13 926 870

                        0

                        13 926 870

                        19

                        Serbia

                        495 400 765

                        495 400 765

                        121,926

                        25 456 636

                        11 968 276

                        0

                        11 968 276

                        20

                        Hiszpania

                        15 750 543 061

                        2 941 717 381

                        1 792,639

                        113 760 678

                        53 483 861

                        16 844 420

                        36 639 441

                        OGÓŁEM

                        1 125 927 643

                        529 347 741

                        132 736 830

                        397 454 921

               Zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie WRF ogólny roczny pułap SEAR wynosi 1 200 000 000 EUR w cenach z 2018 r. lub 1 273 450 000 EUR w cenach bieżących. Art. 9 ust. 4 rozporządzenia w sprawie WRF stanowi, że 25 % przydziału na SEAR na 2021 r. (318 362 500 EUR w cenach bieżących) należy utrzymać do dnia 1 października 2021 r., ale po tej dacie kwota ta stanie się dostępna do wykorzystania w ramach wszystkich elementów SEAR. Również zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia w sprawie WRF maksymalna kwota, którą można uruchomić w ramach FSUE do dnia 1 września, wynosi 50 % całkowitego przydziału na SEAR po pomniejszeniu o wspomniane powyżej 25 %.W związku z tym maksymalna kwota, którą można uruchomić w ramach FSUE z przydziału na 2021 r. do dnia 1 września 2021 r., wynosi 477 543 750 EUR. Zgodnie z art. 4a ust. 4 rozporządzenia w sprawie FSUE w budżecie ogólnym na rok 2021 (w zobowiązaniach i płatnościach) zapisano już kwotę 50 000 000 EUR na potrzeby wypłaty zaliczek. Kwota ta zostanie wykorzystana na wypłatę zaliczek w związku z wspomnianymi czterema klęskami żywiołowymi, a pozostała kwota (tj. 41 325 507 EUR) będzie dostępna do wykorzystania na wszelkie przyszłe potrzeby dotyczące zaliczek w dalszej części roku.

               Ponadto z przydziału na 2020 r. nie wykorzystano kwoty 47 981 598 EUR, którą przeniesiono na 2021 r.

               W związku z tym maksymalna kwota dostępna w ramach FSUE w 2021 r. w tej chwili wynosi 525 525 348 EUR, co wystarcza na pokrycie potrzeb wynikających z niniejszej decyzji w sprawie uruchomienia środków z funduszu, jak wskazano powyżej (484 199 841 EUR, z czego kwota 86 744 920 EUR związana jest z klęskami żywiołowymi w Grecji i Francji, a kwota 397 454 921 EUR – z wnioskami dotyczącymi COVID-19).

                        Kwota obecnie dostępna w ramach FSUE:

                        Roczny przydział na SEAR na 2021 r.

                          1 273 450 000 EUR

                        Minus 25 % przydziału na SEAR na 2021 r., które zostanie zatrzymane do dnia 1 października 2021 r.

                        -318 362 500 EUR

                        Całkowity przydział na SEAR dostępny do dnia 1 października

                        955 087 500 EUR

                        Kwota dostępna w ramach FSUE do dnia 1 września z przydziału na SEAR na 2021 r. (50 % dostępnego przydziału na SEAR na 2021 r.)

                        477 543 750 EUR

                        W tym kwota przeznaczona na zaliczki

                        50 000 000 EUR

                        Plus niewydana kwota przydziału na 2020 r. przeniesiona na 2021 r.

                        47 981 598 EUR

                        Kwota dostępna w ramach FSUE do dnia 1 września 2021 r. ogółem

                        525 525 348 EUR

                        Łączna kwota, którą proponuje się uruchomić w związku z klęskami żywiołowymi w Grecji i Francji oraz w związku z wnioskami dotyczącymi COVID-19

                        484 199 841 EUR

                        Pozostałe dostępne środki do dnia 1 września

                        41 325 507 EUR

               2021/0077 (BUD)

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Grecji i Francji w związku z klęskami żywiołowymi oraz Albanii, Austrii, Belgii, Chorwacji, Czarnogórze, Czechom, Estonii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Irlandii, Litwie, Luksemburgowi, Łotwie, Niemcom, Portugalii, Rumunii, Serbii, Węgrom i Włochom w związku z wystąpieniem stanu zagrożenia zdrowia publicznego

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej
                  9
               , w szczególności jego art. 4 ust. 3,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2020 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych
                  10
               , w szczególności jego pkt 10,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („fundusz”) ma na celu umożliwienie szybkiej, skutecznej i elastycznej reakcji Unii w sytuacjach nadzwyczajnych w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte poważną lub regionalną klęską żywiołową lub poważnym stanem zagrożenia zdrowia publicznego.

               (2)Środki funduszu nie mogą przekroczyć pułapów określonych w art. 9 rozporządzenia Rady (UE, Euratom)  2020/2093
                  11
               . Zgodnie z art. 9 ust. 2 i 4 rozporządzenia w sprawie WRF maksymalna kwota, którą można uruchomić w ramach FSUE z przydziału na 2021 r. do dnia 1 września 2021 r., wynosi 477 543 750 EUR. Zgodnie z art. 4a ust. 4 rozporządzenia w sprawie FSUE w budżecie ogólnym na rok 2021 (w zobowiązaniach i płatnościach) zapisano już kwotę 50 000 000 EUR na potrzeby wypłaty zaliczek. Ponadto z przydziału na 2020 r. nie wykorzystano kwoty 47 981 598 EUR, którą przeniesiono na 2021 r. W związku z tym maksymalna kwota dostępna w ramach FSUE w 2021 r. wynosi 525 525 348 EUR, co wystarcza na pokrycie potrzeb wynikających z niniejszej decyzji w sprawie uruchomienia środków z funduszu.

               (3)W dniu 29 października 2020 r. Grecja złożyła wniosek o uruchomienie funduszu w następstwie powodzi w sierpniu 2020 r. w regionie Sterea Ellada.

               (4)W dniu 9 grudnia 2020 r. Grecja złożyła wniosek o uruchomienie funduszu w następstwie szkód wywołanych przez cyklon Ianos we wrześniu 2020 r., w wyniku którego ucierpiały regiony Ionia Nisia, Sterea Ellada, Ditiki Ellada, Thessalia i Peloponnisos.

               (5)W dniu 22 stycznia 2021 r. Grecja złożyła wniosek o uruchomienie funduszu w następstwie trzęsienia ziemi, które w październiku 2020 r. nawiedziło wyspy Samos, Ikaria i Chios.

               (6)W dniu 21 grudnia 2020 r. Francja złożyła wniosek o uruchomienie funduszu w następstwie szkód wywołanych przez sztorm Alex w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże w październiku 2020 r.

               (5)Do dnia 24 czerwca 2020 r. Albania, Austria, Belgia, Chorwacja, Czarnogóra, Czechy, Estonia, Francja, Grecja, Hiszpania, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Niemcy, Portugalia, Rumunia, Serbia, Węgry i Włochy złożyły wnioski o uruchomienie funduszu w związku z poważnym stanem zagrożenia zdrowia publicznego spowodowanym pandemią COVID-19 na początku 2020 r.

               (6)Wnioski tych państw członkowskich spełniają warunki przyznania wkładu finansowego z funduszu zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2012/2002.

               (7)Należy zatem uruchomić fundusz w celu przyznania wkładu finansowego Grecji i Francji w związku z klęskami żywiołowymi oraz Albanii, Austrii, Belgii, Czarnogórze, Czechom, Estonii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Irlandii, Litwie, Luksemburgowi, Łotwie, Niemcom, Portugalii, Rumunii, Serbii, Węgrom i Włochom w związku z wystąpieniem poważnego stanu zagrożenia zdrowia publicznego.

               (8) Jeżeli chodzi o Chorwację, ponieważ ostateczna kwota pomocy przekracza już wypłaconą zaliczkę, nie ma potrzeby uruchamiania dalszych kwot, a nienależnie wypłacona zaliczka zostanie odzyskana zgodnie z art. 4a rozporządzenia (WE) nr 2012/2002.

               (9)W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia funduszu niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2021 uruchamia się Fundusz Solidarności Unii Europejskiej w środkach na zobowiązania i środkach na płatności w związku z klęskami żywiołowymi, w następujących kwotach:

               a)Grecji przyznaje się kwotę 3 300 100 EUR w związku z powodziami w regionie Sterea Ellada, w tym kwotę 330 010 EUR tytułem płatności zaliczkowej;

               b)Grecji przyznaje się kwotę 21 588 519 EUR w związku z cyklonem Ianos, w tym kwotę 2 158 852 EUR tytułem płatności zaliczkowej;

               c)Grecji przyznaje się kwotę 2 531 301 EUR w związku z trzęsieniem ziemi na wyspach Samos, Chios i Ikaria, w tym kwotę 253 131 EUR tytułem płatności zaliczkowej;

               d)Francji przyznaje się kwotę 59 325 000 EUR w związku ze sztormem Alex, w tym kwotę 5 932 500 EUR tytułem płatności zaliczkowej.

               Artykuł 2

               W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2021 uruchamia się Fundusz Solidarności Unii Europejskiej w środkach na zobowiązania i środkach na płatności w związku z wystąpieniem poważnego stanu zagrożenia zdrowia publicznego, w następujących kwotach:

               a) Albanii przyznaje się kwotę 905 271 EUR;

               b) Austrii przyznaje się kwotę 31 755 580 EUR;

               c) Belgii przyznaje się kwotę 37 298 777 EUR;

               d) Czechom przyznaje się kwotę 17 373 205 EUR;

               e) Estonii przyznaje się kwotę 3 588 755 EUR;

               f) Francji przyznaje się kwotę 91 365 053 EUR;

               g) Niemcom przyznaje się kwotę 13 648 386 EUR;

               h)Grecji przyznaje się kwotę 3 994 022 EUR;

               i)Węgrom przyznaje się kwotę 13 136 857 EUR;

               j)Irlandii przyznaje się kwotę 20 480 330 EUR;

               k)Włochom przyznaje się kwotę 76 271 930 EUR;

               l)Łotwie przyznaje się kwotę 1 177 677 EUR;

               m)Litwie przyznaje się kwotę 2 828 291 EUR;

               n)Luksemburgowi przyznaje się kwotę 2 857 025 EUR;

               o)Czarnogórze przyznaje się kwotę 199 505 EUR;

               p)Portugalii przyznaje się kwotę 18 039 670 EUR;

               q)Rumunii przyznaje się kwotę 13 926 870 EUR;

               r)Serbii przyznaje się kwotę 11 968 276 EUR;

               s)Hiszpanii przyznaje się kwotę 36 639 441 EUR.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Stosuje się ją od dnia … [data przyjęcia]
                  12***.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                     (1)

                        Rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3), zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 661/2014 z dnia 15 maja 2014 r. (Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 143) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 461/2020 z dnia 30 marca 2020 r. (Dz.U. L 99 z 31.3.2020, s. 9).

                     (2)

                        COM(2021) 200.

                     (3)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/461 z dnia 30 marca 2020 r.

                     (4)

                        Dz.U. L 433I z 22.12.2020, s. 11.

                     (5)

                        Dz.U. C 433I z 22.12.2020, s. 28.

                     (6)

                        Jeżeli chodzi o cyklon Ianos, ponieważ ta klęska żywiołowa dotknęła wiele regionów, podstawą obliczenia progu jest uśredniony PKB tych regionów, ważony według udziału poszczególnych regionów w szkodach ogółem, jak określono w art. 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie FSUE.

                     (7)

                        https://ec.europa.eu/regional_policy/en/funding/solidarity-fund/covid-19

                     (8)

                        Od Chorwacji zostanie odzyskana kwota 844 010 EUR.

                     (9)

                        Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3.

                     (10)

                        Dz.U. L 433I z 22.12.2020, s. 28.

                     (11)

                        Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (Dz.U. L 433I z 22.12.2020, s. 11).

                     (12)
                  *** Datę wprowadza Parlament przed opublikowaniem w Dz.U.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.3.2021
            COM(2021) 145 final
            2021/0072(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Wspólnego Komitetu ds. Produktów Ekologicznych ustanowionego na mocy Umowy między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie handlu produktami ekologicznymi w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu

               UZASADNIENIE

               1.PRZEDMIOT WNIOSKU

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustanawiającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum Wspólnego Komitetu ds. Produktów Ekologicznych („wspólny komitet”), ustanowionego na mocy Umowy między Unią Europejską, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w związku z przewidywanym przyjęciem regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu („regulamin wewnętrzny”).

               2.KONTEKST WNIOSKU

               2.1 Umowa między UE a Republiką Chile w sprawie handlu produktami ekologicznymi

                  W Umowie między UE a Republiką Chile w sprawie handlu produktami ekologicznymi ustanowiono wspólny komitet.

                  Niniejsza decyzja ustanawia regulamin wewnętrzny tego komitetu. Wprowadzenie sprawiedliwych i jasnych zasad umożliwi owocne dyskusje w ramach Wspólnego Komitetu ds. Produktów Ekologicznych UE-Chile.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Jest to pierwszy raz, kiedy ustanowiono wspólny komitet między partnerami handlowymi zajmującymi się produktami ekologicznymi; choć mamy tu do czynienia z powszechną praktyką w innych międzynarodowych umowach handlowych. Umowa między UE a Chile jest pierwszą umową międzynarodową podpisaną w odniesieniu do handlu produktami ekologicznymi.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               3.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               4.•Podstawa prawna

               Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2017/436
                  1
                umowa została podpisana w dniu 27 kwietnia 2017 r. i zgodnie z decyzją Rady (UE) 2017/2307
                  2
                w sprawie zawarcia umowy, przedmiotowa umowa została zatwierdzona i weszła w życie w dniu 1 stycznia 2018 r.
                  3

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  4
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Wspólny komitet jest organem utworzonym na mocy umowy, a mianowicie Umowy między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie handlu produktami ekologicznymi.

               Akt, który ma zostać przyjęty przez wspólny komitet, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 8 Umowy między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie handlu produktami ekologicznymi.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, a mianowicie podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Planowany akt realizuje cele i zawiera elementy z dziedziny wspólnej polityki handlowej. Wspomniane elementy planowanego aktu są związane ze sobą w sposób nierozłączny, a żaden z nich nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych.

               Materialna podstawa prawna wnioskowanej decyzji obejmuje zatem następujące przepisy: Art. 207 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.PUBLIKACJA PLANOWANEGO AKTU

               Nie dotyczy.

               2021/0072 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Wspólnego Komitetu ds. Produktów Ekologicznych ustanowionego na mocy Umowy między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie handlu produktami ekologicznymi w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie handlu produktami ekologicznymi („umowa”) została zawarta przez Unię decyzją Rady (UE) 2017/2307
                  5
                i weszła w życie w dniu 1 stycznia 2018 r.

               (2)W art. 8 umowy ustanowiono Wspólny Komitet ds. Produktów Ekologicznych (zwany dalej „wspólnym komitetem”) w celu zarządzania umową oraz podejmowania decyzji dotyczących jej wykonania i prawidłowego funkcjonowania.

               (3)Zgodnie z art. 8 ust. 5 umowy wspólny komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny,

               (4)Właściwe wykonanie umowy wymaga przyjęcia regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu.

               (5)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum wspólnego komitetu w odniesieniu do jego regulaminu wewnętrznego, ponieważ ten regulamin wewnętrzny będzie dla Unii wiążący.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum Wspólnego Komitetu ds. Produktów Ekologicznych ustanowionego na mocy Umowy między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie handlu produktami ekologicznymi w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu opiera się na projekcie decyzji tego wspólnego komitetu zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 67 z 14.3.2017, s. 33.

                     (2)

                        Dz.U. L 331 z 14.12.2017, s. 1.

                     (3)

                        Dz.U. L 331 z 14.12.2017, s. 4.

                     (4)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy/Rada, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (5)

                        Decyzja Rady (UE) 2017/2307 z dnia 9 października 2017 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie handlu produktami ekologicznymi (Dz.U. L 331 z 14.12.2017, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.3.2021
            COM(2021) 145 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Wspólnego Komitetu ds. Produktów Ekologicznych ustanowionego na mocy Umowy między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie handlu produktami ekologicznymi w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu

               Załącznik

               DECYZJA nr 1 Wspólnego Komitetu ds. Produktów Ekologicznych

               z dnia [...] 2021 r.

               przyjmująca jego regulamin wewnętrzny

               WSPÓLNY KOMITET DS. PRODUKTÓW EKOLOGICZNYCH,

               uwzględniając Umowę między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie handlu produktami ekologicznymi
                  1
                (zwaną dalej „umową”), w szczególności jej art. 8,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z art. 8 ust. 5 umowy Wspólny Komitet ds. Produktów Ekologicznych przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

               (2)Należy zatem przyjąć regulamin wewnętrzny,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               REGULAMIN WEWNĘTRZNY WSPÓLNEGO KOMITETU DS. PRODUKTÓW EKOLOGICZNYCH

               Artykuł 1

               Skład i przewodnictwo

               1.Wspólny Komitet ds. Produktów Ekologicznych („wspólny komitet”) ustanowiony na podstawie art. 8 Umowy między Unią Europejską („UE”) a Republiką Chile („Chile”) wykonuje swoje zadania zgodnie z art. 8 ust. 3 umowy.

               2.Wspólny komitet ma współprzewodniczących z UE i z Chile.

               3.Każdy współprzewodniczący może delegować wszystkie lub niektóre funkcje współprzewodniczącego na wyznaczonego zastępcę, w którym to przypadku wszystkie poniższe odniesienia do współprzewodniczącego mają również zastosowanie do wyznaczonego zastępcy.

               4.Każdy współprzewodniczący wyznacza osobę, która jest osobą odpowiedzialną za kontakty we wszystkich sprawach dotyczących wspólnego komitetu. Osoby odpowiedzialne za kontakty wyznaczone przez współprzewodniczących ponoszą wspólną odpowiedzialność za zadania związane z obsługą sekretariatu wspólnego komitetu.

               Artykuł 2

               Posiedzenia

               Wspólny komitet zbiera się raz w roku, osobiście na przemian w UE i w Chile, lub zdalnie w formie wideokonferencji lub telekonferencji. Miejsce i sposób są wspólnie uzgadniane przez Strony, lecz nie później niż 90 dni po złożeniu wniosku przez jedną ze Stron.

               Artykuł 3

               Sekretariat

               Urzędnik Komisji Europejskiej i urzędnik sekretariatu międzynarodowych stosunków gospodarczych Chile działają wspólnie jako sekretariaty wspólnego komitetu.

               Artykuł 4

               Korespondencja

               1.Kopię wszelkiej korespondencji dotyczącej wspólnego komitetu przesyła się do obu sekretariatów.

               2.Korespondencja może być prowadzona w dowolnej formie pisemnej, w tym za pośrednictwem poczty elektronicznej.

               Artykuł 5

               Porządki obrad

               1.Wstępny porządek obrad sporządzany jest przez sekretariaty przed każdym posiedzeniem. Projekt porządku obrad może zawierać dowolny punkt objęty art. 8 ust. 3 umowy. Projekt porządku obrad jest przesyłany współprzewodniczącym nie później niż 20 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia.

               2.Ostateczny porządek obrad jest udostępniany współprzewodniczącym nie później niż 5 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia.

               3.Współprzewodniczący przyjmują porządek obrad za wspólną zgodą na początku każdego posiedzenia. Punkty inne niż zawarte w porządku obrad mogą zostać w nim umieszczone, jeżeli współprzewodniczący wyrażą na to zgodę.

               Artykuł 6

               Zmiana załącznika I lub załącznika II do umowy

               1.Każda ze Stron może wystąpić z wnioskiem o dodanie, usunięcie lub aktualizację produktów w wykazie produktów w załączniku I lub załączniku II do umowy.

               2.Wniosek jest przesyłany współprzewodniczącym przynajmniej 10 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia.

               3.Wniosek obejmuje kompletną dokumentację zawierającą główne argumenty przemawiające za dodaniem, usunięciem lub aktualizacją produktów z wykazu.

               4.Każda ze Stron rozpatruje wniosek drugiej Strony z zastrzeżeniem odpowiednich mających zastosowanie wymogów i procedur prawnych.

               Artykuł 7

               Decyzje i zalecenia

               1.Wspólny komitet może wydawać zalecenia i podejmować decyzje w drodze konsensusu, jak przewidziano w art. 8 ust. 5 umowy.

               2.Wspólny komitet przyjmuje decyzję w sprawie zmiany załącznika I lub załącznika II do umowy zgodnie z art. 8 ust. 3 lit. b) umowy, w przypadku uznania równoważności przez drugą Stronę.

               3.Zalecenia wspólnego komitetu dotyczące przeglądu umowy zgodnie z art. 11 ust. 2 umowy kierowane są do Stron i są opatrzone podpisami współprzewodniczących.

               Artykuł 8

               Protokoły

               1.Projekt protokołu z każdego posiedzenia jest sporządzany przez sekretariaty w terminie 30 dni od zakończenia posiedzenia. Projekt protokołu zawiera przyjęte zalecenia lub decyzje oraz wszelkie inne wnioski przyjęte na posiedzeniu.

               2.Protokół jest zatwierdzany na piśmie przez obie strony w terminie 60 dni od dnia posiedzenia lub w dowolnym innym terminie uzgodnionym przez Strony. Po zatwierdzeniu protokołu współprzewodniczący podpisują jego oryginał w dwóch egzemplarzach. Każdy współprzewodniczący zachowuje oryginalny egzemplarz.

               Artykuł 9

               Koszty

               1.Każda ze Stron ponosi koszty związane z uczestnictwem w posiedzeniach wspólnego komitetu.

               2.Koszty związane z organizacją posiedzeń oraz powielaniem dokumentów ponosi Strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.

               Artykuł 10

               Jawność i poufność

               1.Prace wspólnego komitetu są poufne.

               2.O ile współprzewodniczący nie postanowią inaczej, posiedzenia wspólnego komitetu nie są jawne.

               3.Gdy jedna ze Stron przedstawia informacje, które na mocy jej przepisów mają charakter poufny, druga Strona traktuje te informacje jako poufne, zgodnie z art. 10 umowy.

               4.Każda ze Stron może podjąć decyzję o publikacji decyzji i zaleceń wspólnego komitetu w swojej odpowiedniej urzędowej publikacji.

                     (1)

                        Dz.U. L 331 z 14.12.2017, s. 4.