               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.9.2017
            COM(2017) 481 final
            2017/0219(COD)
            Wniosek
            ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Demokracja jest jedną z podstawowych wartości, na których opiera się Unia Europejska. W celu zapewnienia funkcjonowania demokracji przedstawicielskiej na szczeblu europejskim, traktaty stanowią, że obywatele Unii Europejskiej są bezpośrednio reprezentowani w Parlamencie Europejskim.

               Prawo do swobodnego stowarzyszania się oraz prawo do wolności wypowiedzi są podstawowymi prawami każdego obywatela Unii.

               Partie polityczne spełniają kluczową rolę w demokracji przedstawicielskiej, tworząc bezpośredni związek pomiędzy obywatelami a systemem politycznym i tym samym zwiększając legitymację tego systemu. To samo dzieje się na szczeblu europejskim: zgodnie z art. 10 Traktatu o Unii Europejskiej Partie polityczne na poziomie europejskim przyczyniają się do kształtowania europejskiej świadomości politycznej i wyrażania woli obywateli Unii. Tę samą zasadę wyraża art. 12 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

               Komisja od dawna dąży do promowania ogólnoeuropejskiej debaty politycznej na temat zagadnień europejskich, prowadzonej przez dynamiczne europejskie partie polityczne.

               Podczas przygotowań do wyborów europejskich w 2014 r. Komisja wydała zalecenie
                  1
               , wzywając europejskie i krajowe partie polityczne, przy wsparciu instytucji UE i państw członkowskich, do podjęcia szeregu działań w celu wzmocnienia roli europejskich partii politycznych w przyczynianiu się do kształtowania europejskiej świadomości politycznej oraz wyrażania woli obywateli Unii. Jednym z tych działań było ustanowienie praktyki tzw. „Spitzenkandidat” (czyli głównego kandydata).

               Europejskie partie polityczne odpowiedziały na wezwanie Komisji i wybory do Parlamentu Europejskiego w 2014 r. zasadniczo różniły się od poprzednich wyborów. Po raz pierwszy ustanowiono jasny związek pomiędzy wynikami wyborów a wyborem obecnego przewodniczącego Komisji Europejskiej Jeana-Claude’a Junckera. „Spitzenkandidaten” czyli kandydaci na stanowisko przewodniczącego Komisji Europejskiej, przedstawiając różne programy polityczne, umożliwili wyborcom dokonanie świadomego wyboru pomiędzy alternatywnymi platformami politycznymi w Europie, a nie wyłącznie w odniesieniu do kwestii politycznych na szczeblu krajowym. Tym samym nastąpiła „europeizacja” wyborów.

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1141/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych
                  2
                przyjęto w celu zwiększenia widoczności, uznania, skuteczności, przejrzystości i rozliczalności europejskich partii politycznych i powiązanych z nimi fundacji politycznych.

               Partie i fundacje polityczne, pod warunkiem spełnienia szeregu warunków, uzyskały możliwość stania się europejskimi podmiotami prawnymi poprzez rejestrację na poziomie europejskim, a tym samym uzyskały większy dostęp do europejskiego wsparcia finansowego. Warunki te obejmują reprezentację w wystarczająco dużej liczbie państw członkowskich UE oraz poszanowanie – zarówno w swoim programie, jak i działalności – wartości, na których opiera się Unia Europejska: godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności oraz poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości.

               Powołano niezależny Urząd ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych („Urząd”) w celu rejestrowania, kontrolowania oraz, w stosownych przypadkach, nakładania kar na europejskie partie polityczne i fundacje, w tym badania przypadków rzekomego nieprzestrzegania przez nie tych podstawowych wartości europejskich. W razie wątpliwości co do tego, czy dana partia polityczna lub fundacja przestrzega tego wymogu w praktyce, Parlament Europejski, Rada lub Komisja mogą złożyć wniosek o sprawdzenie sytuacji do Urzędu ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych. Przed podjęciem decyzji o usunięciu z rejestru partii politycznej lub fundacji Urząd musi skonsultować się z komitetem niezależnych wybitnych osobistości.

               Niemniej jednak, w sprawozdaniu Komisji na temat wyborów europejskich w 2014 r.
                  3
                stwierdzono, że jest jeszcze dużo do zrobienia w celu zwiększenia zaangażowania obywateli i integracyjnego charakteru wyborów, wzmocnienia europejskiego wymiaru w debacie politycznej, odwrócenia tendencji do niskiej frekwencji, dalszego wzmocnienia legitymacji demokratycznej unijnego procesu decyzyjnego, podkreślenia powiązań między krajowymi i europejskimi partiami oraz promowania odpowiedzialności politycznej.

               Jednak pomimo postępów poczynionych wraz z przyjęciem rozporządzenia nr 1141/2014 obowiązujące przepisy mają braki, które należy usunąć.

               Parlament Europejski oraz wiele europejskich partii politycznych wezwali do ulepszenia i dostosowania tych przepisów. Służby Parlamentu Europejskiego odpowiedzialne za zarządzanie tym rozporządzeniem przeanalizowały szereg przypadków wynikających z niewłaściwego wykorzystania funduszy.

               W marcu 2017 r. Parlament zorganizował debatę na posiedzeniu plenarnym i wydał pytanie wymagające odpowiedzi ustnej skierowane do Komisji dotyczące zarówno harmonogramu wszelkich zmian dotyczących oraz pewnej liczby konkretnych zmian, które dotyczyły poziomu współfinansowania, możliwości członkostwa posłów do Parlamentu Europejskiego w wielu partiach, liczby posłów wymaganej do uzyskania finansowania, finansowania kampanii referendalnych, wprowadzenia kryterium zdolności finansowej oraz umożliwienia tworzenia rezerw finansowych.

               Podczas tej debaty Komisja wyraziła gotowość do współpracy z Parlamentem oraz Radą w zakresie monitorowania wczesnych etapów wdrażania nowych przepisów. W dniu 15 czerwca 2017 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję
                  4
                wzywającą Komisję do zaproponowania przeglądu obecnych ram prawnych w jak najkrótszym terminie w celu wyeliminowania niedociągnięć, zwłaszcza w odniesieniu do poziomu wnioskowanego współfinansowania, a także rozważenia możliwości członkostwa posłów Parlamentu Europejskiego w wielu partiach.

               Parlament Europejski i reprezentowane w nim partie polityczne wystosowały do Komisji pismo, w którym ponownie wezwały do wprowadzenia zmian; wezwanie to zostało opracowane w formie obszernego sprawozdania przekazanego Komisji.

               W związku z powyższym oraz na podstawie obszernych uwag otrzymanych od poszczególnych zainteresowanych stron (zob. sekcja 3), Komisja postanowiła zaproponować wprowadzenie ograniczonej liczby ukierunkowanych zmian do przedmiotowego rozporządzenia. Mają one na celu wyeliminowanie luk prawnych, zwiększenie przejrzystości, zapewnienie odpowiedniego przydziału i wydatkowania ograniczonych zasobów z budżetu UE, a tym samym wzmocnienie autentycznej reprezentacji wyborczej obywateli europejskich przez europejskie partie polityczne. Zmiany te zagwarantują, że obecne przepisy nie będą obchodzone lub niewłaściwe stosowane.

               Ukierunkowane zmiany powinny wejść w życie przed wyborami europejskimi w 2019 r. Pomogą one rozwiązać wyzwania określone przez Komisję w odniesieniu do wyborów europejskich w 2014 r., w szczególności w odniesieniu do powiązań między partiami krajowymi i europejskimi oraz zwiększenia odpowiedzialności politycznej.

               •Kwestie szczególne

                  Po pierwsze, obecne przepisy są podatne na nadużycia w odniesieniu do kwestii podmiotów, które mogą sponsorować rejestrację europejskiej partii politycznej, ponieważ pozwalają one, by wymagany poziom reprezentacji (tj. reprezentacja w siedmiu państwach członkowskich) został osiągnięty (i) przez wsparcie ze strony partii członkowskich reprezentowanych w parlamentach regionalnych, parlamencie krajowym lub Parlamencie Europejskim; (ii) poprzez wsparcie ze strony indywidualnych członków tych parlamentów, lub (iii) poprzez połączenie obu tych rozwiązań.

                  W pierwszych latach po wprowadzeniu finansowania europejskich partii politycznych większość beneficjentów stanowiły sojusze utworzone w oparciu o krajowe partie pochodzące z tej samej rodziny politycznej. Jednakże niektóre europejskie partie polityczne utworzone w ostatnich latach składają się głównie z indywidualnych polityków lub są silnie zdominowane przez jedną lub dwie krajowe partie polityczne. Istnieje szereg przypadków, w których członkowie jednej krajowej partii sponsorują więcej niż jedną europejską partię polityczną; w niektórych wyjątkowych przypadkach jeden poseł sponsorował więcej niż jedną partię polityczną.

                  Urząd stoi również w obliczu problemów praktycznych związanych z członkostwem w wielu partiach. Często nie jest jasne, jak uniknąć podwójnego liczenia w odniesieniu do reprezentacji, jak radzić sobie z wcześniejszymi członkostwami oraz jak ustanowić związek pomiędzy reprezentacją i kryteriami finansowania – np. w przypadku posła do Parlamentu Europejskiego, którego zalicza się do różnych europejskich partii politycznych z jednej strony w zakresie rejestracji, a z drugiej w zakresie finansowania.

               Druga niepokojąca kwestia dotyczy proporcjonalności unijnego finansowania otrzymywanego w związku z reprezentacją w Parlamencie Europejskim. Obecnie europejskie partie polityczne mogą ubiegać się o finansowanie tylko wtedy, gdy są reprezentowane w Parlamencie Europejskim przez przynajmniej jednego posła. Szereg europejskich partii politycznych oraz administracja Parlamentu Europejskiego zwróciły się o podwyższenie tego progu reprezentacji do trzech posłów w celu zapobieżenia niewłaściwemu wykorzystaniu środków publicznych za pośrednictwem „partii jednoosobowych”.

               Praktyczne skutki takiej zmiany byłyby jednak minimalne, ponieważ obecnie nawet najmniejsze europejskie partie polityczne kwalifikujące się do finansowania mają przynajmniej 3 posłów
                  5
                (zob. wykres). Co więcej taka zmiana mogłaby spowodować poważne problemy prawne związane z prawami podstawowymi – wolnością zrzeszania się oraz równością szans kandydatów w wyborach – oraz w sposób nieuzasadniony ograniczać pluralistyczny charakter polityki europejskiej.

               Istnieje jeszcze inny sposób rozwiązania tego problemu w drodze zmiany klucza podziału do celów finansowania kwalifikujących się europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych. Obecnie 15 % całkowitej dostępnej kwoty rozdziela się równo między wszystkie partie, które spełniają kryterium jednego posła, co oznacza, że 85 % zostanie rozdzielona proporcjonalnie do udziału procentowego każdej partii w łącznej liczbie wybranych posłów (ten sam klucz podziału stosuje się w odniesieniu do fundacji). Prowadzi to do raczej nieproporcjonalnego odzwierciedlenia wyniku wyborów do PE. Poniższe tabele
                  6
               , przekazane przez administrację Parlamentu Europejskiego, wskazują skutek zmiany stałej części finansowania w porównaniu z częścią związaną z poziomem reprezentacji w Parlamencie. Obniżenie odłożonej kwoty do poziomu 5 % mogłoby pomóc przywrócić bardziej odpowiednią równowagę i tym samym prowadziłoby do bardziej sprawiedliwego i lepszego odzwierciedlenia reprezentacji wyborczej w Parlamencie.

               Po trzecie, oprócz kwestii związanych z nadużyciami i proporcjonalnością, europejskie partie polityczne oraz – w jeszcze szerszym zakresie – fundacje polityczne mają trudności ze spełnieniem obecnego progu współfinansowania w wysokości 15 %. Służby Parlamentu Europejskiego spotkały się z pewnymi wątpliwymi praktykami w tym zakresie, takimi jak dążenie niektórych partii do zaspokojenia wymogu współfinansowania za pośrednictwem okrężnych przepływów finansowych. W odniesieniu do zdolności finansowej, w roku budżetowym 2015 audytor zewnętrzny Parlamentu zasygnalizował obawy w odniesieniu do 8 z 28 sprawozdań. Oznacza to, że środki własne beneficjentów nie są wystarczające.

               W wielu przypadkach niedobór zasobów własnych ze składek członkowskich i darowizn może zostać wyrównany jedynie poprzez wykorzystanie wkładów rzeczowych. W 2015 r. partie otrzymały wkłady rzeczowe na kwotę 238 009 EUR, a fundacje na kwotę 283 649 EUR. Obiektywna ocena tych wkładów stwarza istotne problemy. W kilku przypadkach administracja Parlamentu nie była w stanie szczegółowo zweryfikować tej wyceny i ustalić, czy wkłady były rzeczywiście konieczne i bezpośrednio powiązane ze wspomnianym działaniem i czy dane działania były wyłącznie w interesie partii europejskiej, czy też w interesie wspólnym tej partii i organizacji partnerskiej.

               Po czwarte, brakuje jasności i przejrzystości w obowiązujących przepisach dotyczących kroków, jakie należy podjąć w przypadku, gdy partia lub fundacja polityczna przestała spełniać kryteria lub okaże się, że została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych informacji.

               Po piąte, z doświadczeń administracji Parlamentu wynika, że istnieje potrzeba rozszerzenia zakresu możliwych działań mających na celu odzyskanie środków nieprawidłowo wydanych przez partie i fundacje.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  W sprawozdaniu z 2017 r. na temat obywatelstwa UE
                     7
                  , Komisja uznała, że funkcjonowanie Unii opiera się na demokracji przedstawicielskiej. Wymaga to przejrzystości i przystępnej, odpowiedzialnej kultury politycznej, wspieranej skutecznym systemem wyborczym oraz świadomym i zaangażowanym elektoratem. W tym celu Komisja zobowiązała się zintensyfikować dialogi z obywatelami i podjąć dalsze działania w celu wyjaśnienia im swojej polityki, co podkreślił przewodniczący Komisji Jean-Claude Juncker w swoim orędziu o stanie Unii z 2016 r.; przeprowadzenia przed wyborami w 2019 r. ogólnounijnej kampanii informacyjnej i uświadamiającej na temat praw obywateli UE, w tym praw wyborczych; zorganizowania w 2018 r. konferencji wysokiego szczebla na temat demokratycznego udziału z naciskiem na promowanie najlepszych praktyk mających na celu zwiększenie udziału ludzi młodych, grup szczególnie wrażliwych i niedostatecznie reprezentowanych; oraz promowania najlepszych praktyk, które ułatwiają obywatelom głosowanie i startowanie w wyborach europejskich, w tym praktyk umożliwiających obywatelom zachowanie prawa do głosowania w przypadku przeprowadzki do innego państwa członkowskiego, ułatwiających transgraniczny dostęp do wiadomości politycznych, a także przyczyniających się do poprawy frekwencji i jak najszerszego uczestnictwa demokratycznego w perspektywie wyborów europejskich w 2019 r.
                     8
                  . Obecny wniosek jest dostosowany do wyżej wymienionych priorytetów i uzupełnia je; oprócz kwestii opisanych w poprzedniej sekcji zawiera zatem pewne zmiany w celu zwiększenia przejrzystości powiązań między partiami na szczeblu państw członkowskich a europejskimi partiami politycznymi.

               Szereg inicjatyw jest pośrednio powiązanych z tymi zmianami, w szczególności Zalecenie Komisji
                  9
                dotyczące usprawnienia demokratycznego i skutecznego przeprowadzania wyborów do Parlamentu Europejskiego oraz reforma zarówno
                  europejskiego aktu wyborczego z 1976 r., jak i decyzji Rady Europejskiej w sprawie składu Parlamentu Europejskiego
                  10
               .

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawą wniosku jest art. 224 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który stanowi, że „Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, określają status partii politycznych na poziomie europejskim, o których mowa w artykule 10 ustęp 4 Traktatu o Unii Europejskiej, w szczególności zasady dotyczące ich finansowania", a także art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej
                  11
               .

               •Pomocniczość

               Ponieważ obowiązujące rozporządzenie przewiduje system na szczeblu UE, w tym specjalną europejską osobowość prawną dla partii i fundacji oraz finansowanie z budżetu UE, wszelkim niedociągnięciom w tym systemie można zaradzić jedynie poprzez unijny akt prawny. Działania podejmowane przez same państwa członkowskie nie są więc odpowiednim rozwiązaniem.

               W związku z powyższym zaproponowane ukierunkowane zmiany są w pełni zgodne z zasadą pomocniczości. Poziom UE to jedyny poziom, na którym można określić zasady regulujące zapisy statutowe i finansowanie europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych. Określając możliwe działania reformatorskie Komisja starała się oddać zasady określone w Protokole nr 2 do Traktatów.

               •Proporcjonalność

               Jak wyjaśniono w sekcji 5, proponowane ukierunkowane środki nie wykraczają poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia długoterminowego celu, jakim jest rozwój i wzmacnianie demokracji europejskiej i legitymacji instytucji UE, poprzez uczynienie z europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych bardziej skutecznych i rozliczalnych podmiotów procesu demokracji. W związku z powyższym wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności.

               •Wybór instrumentu

                  Obowiązujące rozporządzenie można zmienić jedynie w drodze rozporządzenia.

               3.KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

               Przygotowując poniższy wniosek, Komisja prowadziła zacieśniony dialog i konsultacje z właściwymi zainteresowanymi stronami. Odbyła szereg spotkań z przedstawicielami partii politycznych na poziomie europejskim, grupami politycznymi w Parlamencie Europejskim, posłami do Parlamentu Europejskiego, służbami Parlamentu Europejskiego, Urzędem ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych, a także ekspertami krajowymi.

               W dniu 12 lipca 2017 r. odbyło się przesłuchanie w Komisji Spraw Konstytucyjnych Parlamentu Europejskiego
                  12
               . Członkowie tej komisji wraz z dyrektorem Urzędu, dyrektorem generalnym ds. finansów Parlamentu Europejskiego oraz przedstawicielem Komisji omawiali możliwe zmiany do obecnego rozporządzenia. Powszechnie uznano, że istnieje konieczność zlikwidowania niektórych luk prawnych w rozporządzeniu przed następnymi wyborami do Parlamentu Europejskiego. Ukierunkowane zmiany zwiększyłyby poziom przejrzystości i wyeliminowałyby luki prawne, które umożliwiają obchodzenie celów obecnego rozporządzenia lub niewłaściwe stosowanie jego przepisów.

               Europejskie partie i fundacje polityczne, służby Parlamentu Europejskiego oraz Urząd wykryły również inne potencjalne niedociągnięcia w obecnym rozporządzeniu, uznały je jednak za mniej pilne.

                  W oparciu o swoje doświadczenia i fachową wiedzę zainteresowane strony dostarczyły informacji na temat obowiązujących przepisów regulujących zasady działania partii i fundacji politycznych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1141/2014 i rozporządzenia finansowego.

               •Ocena skutków

               Oczekuje się, że niniejszy wniosek poprawi skuteczność realizacji celów rozporządzenia nr 1141/2014 poprzez usunięcie niektórych istniejących luk prawnych. Opiera się on na określonych powyżej obszernych uwagach otrzymanych od różnych zainteresowanych stron oraz analizie ograniczonej liczby ukierunkowanych rozwiązań.

               Do niniejszego wniosku nie załączono odrębnej oceny wpływu, jako że nie przewiduje się, aby miała ona istotne skutki gospodarcze, społeczne i środowiskowe.

               •Prawa podstawowe

                  Artykuł 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) stanowi, że Unia opiera się na wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości. Wartości te są wspólne państwom członkowskim w społeczeństwie opartym na pluralizmie, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności oraz na równości kobiet i mężczyzn.

                  Artykuł 10 ust. 1 i 2 TUE stanowi, że podstawą funkcjonowania Unii jest demokracja przedstawicielska i że obywatele są bezpośrednio reprezentowani na poziomie Unii w Parlamencie Europejskim. Ustęp 4 tego samego artykułu stanowi, co następuje: Partie polityczne na poziomie europejskim przyczyniają się do kształtowania europejskiej świadomości politycznej i wyrażania woli obywateli Unii. W art. 11 i 12 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zapisano prawo do wolności słowa i zrzeszania się. W szczególności art. 12 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej stanowi, że Każdy ma prawo do swobodnego, pokojowego zgromadzania się oraz do swobodnego stowarzyszania się na wszystkich poziomach, zwłaszcza w sprawach politycznych, związkowych i obywatelskich, z którego wynika prawo każdego do tworzenia związków zawodowych i przystępowania do nich dla ochrony swoich interesów. Partie polityczne na poziomie Unii przyczyniają się do wyrażania woli politycznej jej obywateli.

                  Zmiany, które są przedmiotem niniejszego wniosku, są zbieżne z celami tych przepisów i są zatem zgodne z prawami podstawowymi zagwarantowanymi w art. 12 Karty i wprowadzają je w życie.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Finansowanie UE udzielane europejskim partiom politycznym i europejskim fundacjom politycznym będzie nadal pochodzić z budżetu Parlamentu Europejskiego. W niniejszym wniosku nie proponuje się zmian w stosunku do przydzielonych kwot. Niniejszy wniosek nie ma znaczącego wpływu finansowego na budżet Unii.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Ustalenia dotyczące oceny i sprawozdawczości

               Niniejszy wniosek dotyczy ograniczonej i ukierunkowanej reformy obowiązującego rozporządzenia, w którym przewidziano bardziej kompleksowy przegląd. Proponuje się zmianę harmonogramu tego przeglądu, tak by mógł on być oparty na istotnych dowodach uzyskanych podczas realizacji założeń zarówno istniejącego rozporządzenia, jak i proponowanych niniejszym zmian.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               W celu dalszego zapewnienia prawdziwie europejskiego wymiaru europejskich partii politycznych oraz zwiększenia przejrzystości, przy jednoczesnym zagwarantowaniu, że fundusze europejskie są wydawane właściwie, Komisja proponuje wprowadzenie ograniczonej liczby ukierunkowanych zmian do rozporządzenia (WE) nr 1141/2014, tak by uwzględnić to, kto może sponsorować rejestrację partii politycznej, by dokonać rozdziału finansowania bardziej proporcjonalnego w stosunku do reprezentatywności europejskich partii politycznych w Parlamencie Europejskim oraz by odnieść się do trudności, jakie napotykają europejskie partie i fundacje polityczne w związku z osiąganiem progu współfinansowania. Takie zmiany zlikwidują luki prawne w istniejących zasadach, które sprawiają, że są one podatne na nadużycia.

               W celu zajęcia się kwestią „członkostwa w wielu partiach” rozpatrzono różne warianty: (i) w celu zapobieżenia sponsorowania różnych partii europejskich przez posłów do Parlamentu Europejskiego z tej samej krajowej partii; (ii) w celu uniemożliwienia dalszego sponsorowania rejestracji przez regionalnych parlamentarzystów oraz (iii) aby umożliwić sponsorowanie wyłącznie partiom krajowym. Ostatnie rozwiązanie uznano za najbardziej skuteczne, ponieważ realizuje ten sam cel co opcja (i), ale w sposób bardziej obiektywny i sprawiedliwy, a także łatwiejszy do egzekwowania.

               W związku z tym Komisja proponuje zmianę art. 3 ust. 1 lit. b) w celu umożliwienia wyłącznie partiom, a nie również pojedynczym osobom, patronowania utworzeniu europejskiej partii politycznej. Utrudniłoby to podmiotom bez znaczącej reprezentacji w państwach członkowskich rejestrowanie się jako partie na szczeblu europejskim i otrzymywanie finansowania ze środków Unii Europejskiej, gdy przekroczą próg jednego posła do Parlamentu Europejskiego.

               Zmiana ta nie wyklucza dopuszczenia indywidualnego członkostwa w partiach europejskich, takie członkostwo nie miałoby już jedynie znaczenia dla kryteriów rejestracji. Nie proponuje się zatem zmiany definicji partii lub sojuszu politycznego.

               Aby ograniczyć problemy europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych z osiągnięciem aktualnie obowiązującego progu współfinansowania w wysokości 15 %, powinien on zostać obniżony, umożliwiając odpowiednie ukierunkowane większej ilości środków publicznych przeznaczonych na europejskie partie i fundacje, np. podczas kampanii wyborczych. Ograniczyłoby to również zachęty do wątpliwych praktyk. Po przeanalizowaniu różnorakich możliwości, Komisja zdecydowała się zaproponować obniżenie wymogu współfinansowania przewidzianego w art. 17 ust. 4 do 10 % dla europejskich partii politycznych i do 5 % dla europejskich fundacji politycznych.

               Poziom przejrzystości w wyborach europejskich zawsze stanowił dla Komisji istotny czynnik. Poprzez wyraźniejsze powiązanie krajowych i europejskich partii politycznych można zwiększyć jasność i transparentność. Jest to szczególnie ważne, ponieważ niniejszy wniosek ma umożliwić finansowanie europejskich partii politycznych tylko przez partie. Obywatele powinni otrzymać z góry jasne i istotne informacje, w tym w odniesieniu do przynależności do partii politycznych, tak by byli w stanie zrozumieć wpływ ich głosów na partie na szczeblu europejskim. Proponuje się wprowadzenie dodatkowego warunku, od którego spełnienia uzależnione będzie otrzymanie finansowania przez europejską partię polityczną. W tym celu dodany zostaje nowy art. 18 ust. 3a, zgodnie z którym wymagane będzie złożenia sprawozdania na temat publikowania na stronach internetowych partii jej programu politycznego i logo, a także informacji dotyczących reprezentacji płci wśród kandydatów biorących udział w ostatnich wyborach do Parlamentu Europejskiego i jej posłów do Parlamentu Europejskiego.

               Wnioskuje się o poprawę proporcjonalności finansowania UE poprzez jego wyraźniejsze powiązanie z reprezentacją w Parlamencie w drodze zmiany klucza rozdziału finansowania przewidzianego w art. 19. ust. 1. Proponuje się obniżenie do 5 % kwoty zryczałtowanej, zwiększając tym samym część, która jest rozdzielana proporcjonalnie wśród posłów wybranych do Parlamentu Europejskiego. Z powodów określonych powyżej inny wariant zwiększenia progu reprezentacji potrzebnego, aby ubiegać się o dofinansowanie, został odrzucony.

               Jeżeli europejska partia polityczna lub fundacja przestaje spełniać dowolne z kryteriów rejestracji, w tym w szczególności kryteria reprezentacji i udziału w wyborach europejskich, lub w przypadku gdy rejestracji dokonano w oparciu o nieprawidłowe lub wprowadzające w błąd informacje, Urząd powinien być uprawniony do jej usunięcia z rejestru. Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości dopuszcza możliwość wycofania z mocą wsteczną korzystnego aktu administracyjnego w rozsądnym terminie i z poszanowaniem uzasadnionych oczekiwań beneficjenta aktu, który mógł polegać na zgodności tego aktu z prawem. Zmiany wprowadzone w art. 27 wyjaśniają tę kwestię, umożliwiając Urzędowi skuteczniejsze egzekwowanie przepisów.

               Aby chronić interesy finansowe UE i reputację Unii, urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego musi być w stanie odzyskać kwoty nienależnie wypłacone od osób fizycznych, które prowadziły nielegalną działalność naruszającą interesy finansowe Unii Europejskiej, dla korzyści własnej lub innych podmiotów lub osób. W związku z tym Komisja wprowadza zmiany w art. 30.

               Wreszcie, obok środków przejściowych, Komisja proponuje, by klauzula przeglądowa zawarta w obowiązującym rozporządzeniu została dostosowana tak, by umożliwić opublikowanie sprawozdania z oceny w pierwszej części 2022 r. i uwzględnienie w ten sposób oceny zmian zaproponowanych w niniejszym rozporządzeniu.

               2017/0219 (COD)

               Wniosek

               ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 224,

               uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

               uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
                  13
               ,

               uwzględniając opinię Komitetu Regionów
                  14
               ,

               uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego
                  15
               ,

               stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 ustanawia specjalny europejski status prawny dla europejskich partii i fundacji politycznych oraz przewiduje ich finansowanie z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

               (2)Stwierdzono potrzebę zmiany rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014 w celu intensywniejszego zachęcania i wspierania europejskich partii politycznych i powiązanych z nimi europejskich fundacji politycznych do podejmowania wysiłków na rzecz ustanowienia bliskich powiązań między europejskim społeczeństwem obywatelskim a instytucjami Unii, zwłaszcza Parlamentem Europejskim.

               (3)Konieczne jest zapewnienie w większym stopniu prawdziwie międzynarodowego wymiaru europejskich partii i fundacji politycznych w następstwie nabycia przez nie europejskiego statusu prawnego w drodze rejestracji. Ponadto, w celu wzmocnienia powiązań między polityką na poziomie krajowym i na poziomie unijnym oraz zapobieżenia sztucznemu tworzeniu kilku europejskich partii politycznych o podobnych lub identycznych orientacjach politycznych przez tę sama partię krajową, należy wykluczyć możliwość, by członkowie tej samej krajowej partii politycznej byli uwzględniani w różnych sojuszach politycznych, co miało na celu spełnienie minimalnych wymogów reprezentacji przez te sojusze, aby móc zarejestrować się jako partia europejska. W związku z tym do celów spełnienia minimalnych wymogów reprezentacji powinno się uwzględniać obecnie partie polityczne, a nie osoby fizyczne.

               (4)Europejskie partie i fundacje polityczne powinny mieć możliwość otrzymywania większej części środków przeznaczonych na ich finansowanie z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, niż miało to miejsce dotychczas. W związku z tym należy zwiększyć maksymalny udział wkładów finansowych lub dotacji z budżetu ogólnego Unii Europejskiej w rocznych, podlegających zwrotowi wydatkach wskazanych w budżecie europejskich partii politycznych oraz w kosztach kwalifikowalnych poniesionych przez europejskie fundacje polityczne.

               (5)Ze względów przejrzystości oraz aby wzmocnić kontrolę i odpowiedzialność demokratyczną europejskich partii politycznych, a także powiązania pomiędzy europejskim społeczeństwem obywatelskim a instytucjami Unii, zwłaszcza Parlamentem Europejskim, dostęp do finansowania z budżetu ogólnego Unii Europejskiej powinien być uzależniony od publikacji przez partie członkowskie programu politycznego oraz logo danej europejskiej partii politycznej, a także informacji dotyczących reprezentacji płci wśród kandydatów biorących udział w ostatnich wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz wśród posłów do Parlamentu Europejskiego.

               (6)W celu ustanowienia bardziej proporcjonalnego przydziału zasobów z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, obiektywnie odzwierciedlającego rzeczywiste wsparcie wyborcze europejskich partii politycznych, finansowanie europejskich partii politycznych, a także powiązanych z nimi fundacji politycznych, powinno być ściślej powiązane z możliwym do wykazania poziomem wsparcia wyborczego. W związku z tym przepisy dotyczące podziału środków finansowych należy dostosować w taki sposób, aby w większym stopniu uwzględniać udział procentowy wybranych posłów każdej europejskiej partii politycznej w ogólnej liczbie posłów Parlamentu Europejskiego.

               (7)Jeżeli europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna, ze względu na zmianę okoliczności, nie spełnia już warunków rejestracji, należy usunąć ją z rejestru.

               (8)Ze względu na przejrzystość i pewność prawa należy wyraźnie określić, że europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna może zostać usunięta z rejestru w rozsądnym terminie, jeżeli partia ta lub fundacja przedstawiła fałszywe lub niekompletne informacje, na podstawie których została podjęta decyzja o jej rejestracji.

               (9)Ochrona interesów finansowych UE powinna zostać wzmocniona poprzez zagwarantowanie, że w przypadkach naruszenia rzeczywiste odzyskanie kwot z budżetu ogólnego Unii Europejskiej zostanie zapewnione poprzez odzyskanie kwot nienależnie wypłaconych również od osób fizycznych odpowiedzialnych za dane naruszenie.

               (10)W celu dokonania oceny skutków rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 zmienionego niniejszym rozporządzeniem w oparciu o solidne dowody związane z jego praktycznym funkcjonowaniem, należy opóźnić datę proponowanego kompleksowego przeglądu.

               (11)Nowe wymogi dotyczące publikacji informacji dotyczących programu, logo europejskich partii politycznych oraz informacji dotyczących reprezentacji płci powinny być stosowane w jak największym stopniu już w odniesieniu do wniosków o finansowanie złożonych na rok 2019 – rok, w którym odbędą się wybory do Parlamentu Europejskiego. W związku z tym należy przewidzieć przepisy przejściowe.

               (12)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1141/2014,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych wprowadza się następujące zmiany:

               1) w art. 3 ust. 1 lit. b) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

               „jego partie członkowskie są reprezentowane, w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich, przez członków Parlamentu Europejskiego, parlamentów narodowych, parlamentów regionalnych lub zgromadzeń regionalnych, lub”;

               2) art. 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

               „4. Wkłady finansowe lub dotacje z budżetu ogólnego Unii Europejskiej nie mogą przekroczyć 90 % rocznych, podlegających zwrotowi wydatków wskazanych w budżecie danej europejskiej partii politycznej i 95 % kosztów kwalifikowalnych poniesionych przez daną europejską fundację polityczną. Europejskie partie polityczne mogą wykorzystać niewykorzystaną część wkładu przyznanego przez Unię na pokrycie podlegających zwrotowi wydatków w ciągu jednego roku budżetowego następującego po przyznaniu tego wkładu. Kwoty nadal niewykorzystane po upływie tego roku budżetowego podlegają zwrotowi zgodnie z rozporządzeniem finansowym.”;

               3) w art. 18

               dodaje się ust. 3a w następującym brzmieniu:

               „3a. Europejska partia polityczna uwzględnia w swoim wniosku dowody wykazujące, iż jej partie członkowskie publikowały w sposób ciągły na swoich stronach internetowych, przez 12 miesięcy poprzedzających moment złożenia wniosku, program polityczny i logo europejskiej partii politycznej, a także – w odniesieniu do wszystkich jej partii członkowskich – informacje dotyczące reprezentacji płci wśród kandydatów biorących udział w ostatnich wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz wśród posłów do Parlamentu Europejskiego.”;

               4) art. 19 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

               „1. Odnośne środki dostępne dla europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych, którym przyznano wkłady lub dotacje zgodnie z art. 18, są rozdzielane co roku według następującego klucza:

               – 5 % jest dzielone między europejskie partie polityczne będące beneficjentami, w równych częściach,

               – 95 % jest dzielone między europejskie partie polityczne będące beneficjentami proporcjonalnie do liczby członków wybranych do Parlamentu Europejskiego.

               Ten sam klucz podziału stosowany jest przy przyznawaniu finansowania europejskim fundacjom politycznym, na podstawie ich powiązania z europejskimi partiami politycznymi.”;

               5) w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:

               a) ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

               „b) jeżeli zgodnie z procedurami określonymi w art. 10 ust. 2–5, stwierdzono, że nie spełnia już ona jednego lub kilku warunków określonych w art. 3 ust. 1 lub art. 3 ust. 2; lub”;

               b) w ust. 1 dodaje się akapit ba) w brzmieniu:

               „ba) w przypadku, gdy partia lub fundacja nie spełniała w momencie rejestracji jednego lub większej liczby warunków określonych w art. 3 ust. 1 lub art. 3 ust. 2 oraz w przypadku, gdy partia lub fundacja uzyskała decyzję o rejestracji na podstawie fałszywych lub niepełnych informacji odnoszących się do tych warunków; decyzję o usunięciu europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej z rejestru przyjmuje się w rozsądnym terminie od momentu, w którym organ uzyskał pewność, że dana partia lub fundacja nie spełnia wspomnianego warunku lub warunków;”;

               c) dodaje się ust. 5a w brzmieniu:

               „5a. W przypadku gdy Urząd nakłada karę finansową w sytuacjach, o których mowa w ust. 2 lit. a) ppkt (v) lub (vi) może, dla celów odzyskiwania środków finansowania na mocy art. 30 ust. 2, stwierdzić, że osoba fizyczna, która jest członkiem organów administracyjnych, zarządzających lub nadzorczych danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, lub która posiada uprawnienia do reprezentowania, uprawnienia decyzyjne lub kontrolne w odniesieniu do danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, jest również odpowiedzialna za naruszenie w następujących przypadkach:

               a)
                     w sytuacji, o której mowa w ust. 2 lit. a) ppkt (v), w przypadku, w którym w wyroku, o którym mowa w tym przepisie, osobę fizyczną uznano również za odpowiedzialną za przedmiotowe niezgodne z prawem działania;

               b)
                     w sytuacji, o której mowa w ust. 2 lit. a) ppkt (vi), w przypadku, w którym osoba fizyczna jest również odpowiedzialna za przedmiotowe postępowanie lub nieprawidłowości.”;

               6) w art. 30 ust. 2 dodaje się następujące zdanie:

               „Urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego odzyskuje również kwoty nienależnie wypłacone na mocy takiej umowy lub decyzji o przyznaniu wkładu lub dotacji od osoby fizycznej, w odniesieniu do której podjęto decyzję na mocy art. 27 (5a).”;

                7) art. 38 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 38

               Ocena

               Po konsultacji z Urzędem Parlament Europejski opublikuje pięć lat od momentu, w którym rozporządzenie wejdzie w życie, sprawozdanie na temat stosowania niniejszego rozporządzenia i finansowanych działań. W stosownych przypadkach sprawozdanie zawierać będzie ewentualne zmiany, jakie należy wprowadzić w statusie i systemach finansowania.

               Nie później niż sześć miesięcy po opublikowaniu sprawozdania przez Parlament Europejski, Komisja przedstawi sprawozdanie na temat stosowania niniejszego rozporządzenia, któremu w stosownych przypadkach towarzyszyć będzie wniosek ustawodawczy mający na celu zmianę niniejszego rozporządzenia.”;

               8) dodaje się art. 40a w brzmieniu:

               „Artykuł 40a

               Przepis przejściowy

               W drodze odstępstwa od art. 18 ust. 3a i w odniesieniu do wniosków o dofinansowanie na rok budżetowy 2019, urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego, przed podjęciem decyzji w sprawie finansowania, żąda dowodów od europejskiej partii politycznej wykazujących, że jej partie członkowskie publikowały w sposób ciągły na swoich stronach internetowych, przez okres rozpoczynający się jeden miesiąc po dniu wejścia w życie rozporządzenia (UE, Euratom) nr XX/2018 program polityczny i logo europejskiej partii politycznej, a także – w odniesieniu do wszystkich jej partii członkowskich – informacje dotyczące reprezentacji płci wśród kandydatów biorących udział w ostatnich wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz wśród posłów do Parlamentu Europejskiego.”.

               Artykuł 2

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  Zalecenie z dnia 12.3.2013 r. dotyczące usprawnienia demokratycznego i skutecznego przeprowadzania wyborów do Parlamentu Europejskiego C(2013)1303 final
                  http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=OJ:L:2013:079:TOC

                     (2)
                  Dz.U. L 317 z 4.11.2017, s. 1–27.

                     (3)
                  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów, Sprawozdanie w sprawie wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2014 r. (COM/2015/0206 final)
                  http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=COM:2015:0206:FIN
                  .

                     (4)
                  Zob.
                  http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+TA+P8-TA-2017-0274+0+DOC+XML+V0//EN

                     (5)
                  Przymierze na rzecz Pokoju i Wolności (APF), Alliance européenne des Mouvements Nationaux (EANM), Europejskie Przymierze na rzecz Wolności (EAF) i Demokraci UE (EUD). Europejska partia polityczna Coalition pour la Vie et la Famille (CVF) nie posiada reprezentacji w PE i tym samym nie kwalifikuje się do finansowania po 2017 r., który jest ostatnim rokiem stosowania dawnych przepisów zawartych w rozporządzeniu z 2004 r.

                     (6)
                  W oparciu o finansowanie w 2017 r. w ramach przepisów rozporządzenia z 2004 r., a więc bez uwzględnienia wymogu rozporządzenia z 2014 r. uzależniającego otrzymywanie finansowania od posiadania przynajmniej jednego posła w Parlamencie Europejskim.

                     (7)
                  COM(2017)30 final

                     (8)
                  Wspomniane najlepsze praktyki będą dotyczyły również narzędzi e-demokracji, rozwiązań w zakresie zdalnego głosowania (np. e-głosowania) oraz transgranicznego dostępu do informacji politycznych, a także będą miały na celu podniesienie niskiej frekwencji wyborczej.

                     (9)

                  http://ec.europa.eu/justice/citizen/document/files/c_2013_1303_en.pdf
                  .

                     (10)
                  Decyzja Rady Europejskiej z dnia 28 czerwca 2013 r. ustanawiająca skład Parlamentu Europejskiego http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=uriserv%3AOJ.L_.2013.181.01.0057.01.ENG .

                     (11)

                  https://europa.eu/european-union/sites/europaeu/files/docs/body/consolidated_version_of_the_treaty_establishing_the_european_atomic_energy_community_pl.pdf

                     (12)
                  Porządek obrad, lista mówców i wnioski z tego posiedzenia są dostępne tutaj:
                  http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//NONSGML+COMPARL+AFCO-OJ-20170712-1+01+DOC+PDF+V0//EN

                     (13)
                  Dz.U. C  z , s. .

                     (14)
                  Dz.U. C  z , s. .

                     (15)
                  Dz.U. C  z , s. .


				|

		52013PC0159

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie ustalenia współczynnika korygującego do płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013 /* COM/2013/0159 final - 2013/0087 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
ustanawia podstawową zasadę dotyczącą finansowania
unijnego, w myśl której roczny budżet Unii musi być zgodny z
wieloletnimi ramami finansowymi (WRF). W celu zapewnienia, że kwoty
przeznaczone na finansowanie wspólnej polityki rolnej (WPR) są zgodne z
rocznymi pułapami na wydatki związane z rynkiem i płatności
bezpośrednie w ramach działu 2 wieloletnich ram finansowych określonych
w rozporządzeniu Rady, które zostanie przyjęte przez Radę na
mocy art. 312 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w rozporządzeniu
Rady (WE) nr 73/2009 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia
bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym
określone systemy wsparcia dla rolników określono mechanizmy
dyscypliny finansowej[1].
Zgodnie z tymi mechanizmami, w momencie gdy prognozy na finansowanie płatności
bezpośrednich i wydatków związanych z rynkiem, z uwzględnieniem
wszelkich transferów środków finansowych między Europejskim Funduszem
Rolniczym Gwarancji (EFRG) oraz Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich (EFRROW), wskazują, że roczne pułapy w dziale
2 określone w ramach finansowych zostaną przekroczone, należy
dostosować poziom płatności bezpośrednich.
Przy sporządzaniu projektu budżetu
na 2014 r. wstępne szacunki płatności bezpośrednich i
wydatków związanych z rynkiem wykazały, że po transferach
środków finansowych między EFRG i EFRROW pułap pośredni w
pozycji 2 w roku budżetowym 2014 r., zostanie prawdopodobnie przekroczony.
W rezultacie poziom płatności bezpośrednich należy
zmniejszyć w celu zapewnienia zgodności z pułapem.
Na tej podstawie Komisja przedstawia wniosek w
sprawie ustalenia współczynnika korygującego stawki płatności
bezpośrednich w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013, który ma zostać
przyjęty przez Parlament Europejski i Radę do dnia 30 czerwca 2013
r., zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zmienionego
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 671/2012 r.[2] Jeżeli jednak taki współczynnik
korygujący nie zostanie ustalony do dnia 30 czerwca 2013 r., Komisja
ustanowi ten współczynnik zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia
Rady (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej[3].
Oprócz ustalenia współczynnika korygującego
określonego w niniejszym rozporządzeniu Komisja może także
zgodnie z art. 18 ust 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 zaproponować
dostosowanie wysokości tego współczynnika na podstawie nowych informacji
będących w jej posiadaniu. Komisja dokona przeglądu swoich
prognoz w odniesieniu do wydatków związanych z rynkiem i płatności
bezpośrednich podczas przygotowywania w październiku 2013 r.
propozycji zmian do projektu budżetu na 2014 r. i zaproponuje w stosownych
przypadkach przyjęcie współczynnika korygującego. Rada może
dostosować współczynnik korygujący do dnia 1 grudnia 2013 r.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Niniejszy wniosek wdraża zasady, o
których mowa w art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 i art. 18
rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005. Wcześniejsze konsultacje z
zainteresowanymi stronami, ani przygotowanie oceny skutków regulacji, nie były
potrzebne.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Niniejszy wniosek ustala stopę procentową
współczynnika korygującego dyscypliny finansowej w odniesieniu do
roku kalendarzowego 2013.
Mając na uwadze, że państwa członkowskie
mają możliwość realizacji na rzecz rolników zaległych
płatności poza regulacyjnym terminem płatności stosowanym w
odniesieniu do płatności bezpośrednich oraz że współczynnik
korygujący dyscypliny finansowej w różnych latach kalendarzowych może
być różny, dyscyplina finansowa nie powinna powodować
różnicowania kwot płatności bezpośrednich w zależności
od terminu dokonywania tych płatności na rzecz rolników przez państwa
członkowskie. W związku z tym, w celu zapewnienia równego traktowania
rolników, współczynnik korygujący powinien być stosowany do kwot
płatności bezpośrednich, które mają być przyznane
rolnikom w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy złożonych
jedynie w roku kalendarzowym 2013, niezależnie od tego, kiedy płatność
na rzecz rolnika zostanie faktycznie dokonana.
Nierówny rozdział płatności
bezpośrednich między małych i dużych beneficjentów pozostaje
problemem WPR. W niniejszym rozporządzeniu proponuje się zastosowanie
współczynnika korygującego dyscypliny budżetowej w odniesieniu
do kwot powyżej 5 000 EUR, tak by jego zastosowanie przyczyniło
się do osiągnięcia bardziej zrównoważonego rozdziału
płatności. Jest to zgodne z tym, co proponuje się w kwestii
dyscypliny finansowej w związku z reformą WPR w art. 8 wniosku
Komisji dotyczącego rozporządzenia (UE) ustanawiającego przepisy
dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie
systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej[4].
Płatności bezpośrednie w
Bułgarii, Rumunii i Chorwacji, z zastrzeżeniem jej przystąpienia
oraz od dnia jej przystąpienia, są w roku kalendarzowym 2013 na
etapie stopniowego dochodzenia do pełnych płatności bezpośrednich.
W związku z tym dyscyplina finansowa w tych państwach
członkowskich nie będzie miała zastosowania.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Obliczenie wysokości współczynnika
korygującego dyscypliny finansowej stanowi element przygotowania projektu
budżetu na 2014 r. w celu przestrzegania podpułapu na wydatki związane
z rynkiem i płatności bezpośrednie w ramach działu 2 na rok
budżetowy 2014, po transferach środków finansowych między EFRG i
EFRROW, ustalonego w konkluzjach Rady Europejskiej (posiedzenie w dniach 7–8
lutego 2013 r.) w sprawie wieloletnich ram finansowych[5]. Zgodnie z treścią
konkluzji do działu 2 włączono pozycję przewidującą
środki na rezerwę kryzysową, która zostanie utworzona w wyniku
zastosowania na początku każdego roku redukcji płatności
bezpośrednich za pomocą mechanizmu dyscypliny finansowej.
Wstępne szacunki wydatków
budżetowych na płatności bezpośrednie i wydatki
związane z rynkiem wykazały potrzebę zmniejszenia
całkowitej kwoty płatności bezpośrednich, które mogą
zostać przyznane rolnikom w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013, o 1 471,4
mln EUR poprzez zastosowanie dyscypliny finansowej w celu przestrzegania
podpułapu na rok 2014 określonego w konkluzjach Rady Europejskiej
(posiedzenie w dniach 7–8 lutego 2013 r.) w sprawie wieloletnich ram
budżetowych, pomniejszonego o kwoty udostępnione na rzecz EFRROW
zgodnie z art. 10 lit. b) i art. 136 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz
art. 52 wniosku Komisji dotyczącego rozporządzenia (UE)
ustanawiającego przepisy dotyczące płatności
bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach
wspólnej polityki rolnej. Redukcja w ramach dyscypliny finansowej obejmuje
również kwotę 424,5 mln EUR potrzebną na utworzenie rezerwy
kryzysowej.
Wartość procentowa
współczynnika korygującego dyscypliny finansowej niezbędna do
przestrzegania pułapu wynosi 4,981759 %. Obliczono ją z
uwzględnieniem faktu, że należy ją stosować tylko do
kwot przekraczających 5 000 EUR i nie we wszystkich państwach
członkowskich.
Stosowanie tego współczynnika
korygującego doprowadzi do zmniejszenia kwot płatności
bezpośrednich w odniesieniu do pozycji budżetowych obejmujących
wydatki odnoszące się do wniosków o przyznanie pomocy
złożonych przez rolników w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013
(roku budżetowego 2014). Całkowite zmniejszenie wynikające z
zastosowania dyscypliny finansowej wynosi 1 471,4 mln EUR.
5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE
Na obecnym etapie, jako środek
zapobiegawczy, współczynnik korygujący dyscypliny finansowej
zaproponowany w niniejszym rozporządzeniu został oparty na treści
konkluzji Rady Europejskiej (posiedzenie w dniach 7–8 lutego 2013 r.) w sprawie
wieloletnich ram finansowych. Jednakże ostateczne wyliczenie współczynnika
korygującego dyscypliny finansowej będzie zależeć od podpułapu
w ramach działu 2 określonego w rozporządzeniu Rady ustalającym
wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 oraz porozumienia międzyinstytucjonalnego
między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie współpracy
w kwestiach budżetu i należytego zarządzania finansami.
2013/0087 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie ustalenia współczynnika
korygującego do płatności bezpośrednich przewidzianych w
rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego
Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[7],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Artykuł 11 ust. 1
rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r.
ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego
dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego
określone systemy wsparcia dla rolników ([8])
stanowi, że w roku budżetowym 2014 r. kwoty przeznaczone na
finansowanie wydatków związanych z rynkiem i płatności
bezpośrednich w ramach wspólnej polityki rolnej (WPR) muszą
mieścić się w rocznych pułapach ustanowionych w ramach
stosowania rozporządzenia przyjętych przez Radę na podstawie
artykułu 312 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
Artykuł 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 stanowi
również, że korektę płatności bezpośrednich
(dyscyplina finansowa) należy ustalić w momencie, gdy prognozy
dotyczące finansowania płatności bezpośrednich i wydatków
związanych z rynkiem, powiększone o kwoty wynikające ze
stosowania art. 10c i 136 tego rozporządzenia, ale przed zastosowaniem
jego art. 10a, nie biorąc pod uwagę marginesu w wysokości 300 000 000
EUR, wskazują, że roczny pułap zostanie przekroczony. Zgodnie z
art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 Parlament Europejski i Rada
muszą ustalić to dostosowanie do dnia 30 czerwca w oparciu o wniosek
Komisji, który zostanie przedstawiony nie później niż dnia 31 marca
roku kalendarzowego, którego dotyczy odnośne dostosowanie.
(2)       Prognozy dotyczące
płatności bezpośrednich i wydatków związanych z rynkiem
określone w procesie przygotowania projektu budżetu rocznego na 2014
r. wykazują, że pułap roczny w ramach Europejskiego Funduszu
Rolniczego Gwarancji (EFRG) w odniesieniu do roku budżetowego 2014 r.
zostanie prawdopodobnie przekroczony z uwagi na potrzebę ustanowienia
rezerwy kryzysowej, o której mowa w konkluzjach Rady Europejskiej (posiedzenie
w dniach 7–8 lutego 2013 r.) w sprawie wieloletnich ram finansowych. Należy
zatem określić współczynnik korygujący odnośnie do
płatności bezpośrednich wymienionych w załączniku I do
rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
(3)       Zasadniczo rolnicy
składający wnioski o przyznanie pomocy w zakresie płatności
bezpośrednich w odniesieniu do jednego roku kalendarzowego (n)
otrzymują wypłatę w ramach ustalonego terminu
płatności objętego rokiem budżetowym (n+1). Jednakże w
przypadku przekroczenia tego terminu płatności państwa
członkowskie mają możliwość realizacji, w pewnych
granicach, zaległych płatności na rzecz rolników bez
żadnych limitów czasowych. Takie opóźnione płatności
mogą przypadać na następny rok budżetowy. W przypadku
zastosowania dyscypliny finansowej w odniesieniu do danego roku kalendarzowego
nie należy stosować współczynnika korygującego do
płatności, w odniesieniu do których złożono wnioski o
przyznanie pomocy w latach kalendarzowych innych niż te, wobec których
obowiązuje dyscyplina finansowa. W związku z tym, w celu zapewnienia
równego traktowania rolników, należy zapewnić, że
współczynnik korygujący zostanie zastosowany do płatności,
w odniesieniu do których wnioski o przyznanie pomocy złożono w roku
kalendarzowym, dla którego obowiązuje dyscyplina finansowa,
niezależnie od tego, kiedy dana płatność jest dokonywana na
rzecz rolników.
(4)       Mechanizm dyscypliny
finansowej, wraz z modulacją, został wprowadzony wraz z reformą
WPR z 2003 r. Oba instrumenty określały liniowe zmniejszenie kwoty
płatności bezpośrednich, które mają być przyznane na
rzecz rolników. Biorąc pod uwagę skutki nierównego rozdziału
płatności bezpośrednich między małych i dużych
beneficjentów, zastosowano modulację w odniesieniu do kwot
przekraczających 5 000 EUR w celu osiągnięcia bardziej
zrównoważonego rozdziału płatności. W odniesieniu do roku
kalendarzowego 2013 dostosowanie płatności bezpośrednich, o
którym mowa w art. 10a rozporządzenia (WE) nr 73/2009 r., nadal przewiduje
takie same zwolnienia jak modulacja. Dyscyplinę finansową należy
zastosować w podobny sposób także w celu uzyskania bardziej
zrównoważonego podziału płatności; w związku z tym
określenie zastosowania współczynnika korygującego jest
właściwe wyłącznie w przypadku kwot przekraczających 5 000
EUR.
(5)       Artykuł 11 ust. 3
rozporządzenia (WE) nr 73/2009 stanowi, że w ramach stosowania
harmonogramu przyrostów przewidzianego w art. 121 tego rozporządzenia do
wszystkich płatności bezpośrednich przyznawanych nowym
państwom członkowskim w rozumieniu art. 2 lit. g) wymienionego
rozporządzenia w odniesieniu do nowych państw członkowskich nie
należy stosować dyscypliny finansowej do rozpoczęcia roku
kalendarzowego, kiedy to poziom płatności bezpośrednich
stosowany w nowych państwach członkowskich będzie co najmniej
równy poziomowi płatności stosowanemu wówczas w innych państwach
członkowskich. Ponieważ płatności w Bułgarii i Rumunii
w roku kalendarzowym 2013 nadal podlegają stosowaniu harmonogramu
przyrostów, w odniesieniu do płatności dla rolników w tych
państwach członkowskich nie należy stosować
współczynnika korygującego, określonego w niniejszym rozporządzeniu.

(6)       Rozporządzenie (WE) nr 73/2009
zostało dostosowane aktem przystąpienia Chorwacji. Poprawki
wynikające ze wspomnianego dostosowania wchodzą w życie
wyłącznie pod warunkiem i w dniu wejścia w życie traktatu o
przystąpieniu Chorwacji. Ponieważ Chorwacja podlega stosowaniu
harmonogramu przyrostów przewidzianego w art. 121 rozporządzenia (WE) nr 73/2009,
w roku kalendarzowym 2013, współczynnika korygującego,
określonego w niniejszym rozporządzeniu nie należy stosować
w odniesieniu do płatności dla rolników w Chorwacji, z zastrzeżeniem
jej przystąpienia oraz od dnia jej przystąpienia,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.           Kwoty płatności
bezpośrednich w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 73/2009
wyższe niż 5 000 EUR, które mają być przyznane
rolnikowi na podstawie wniosku o przyznanie pomocy złożonego w
odniesieniu do roku kalendarzowego 2013, zostają zmniejszone o 4,981759 %.
2.           Zmniejszenie przewidziane w
ust. 1 nie ma zastosowania w Bułgarii, Rumunii i Chorwacji.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie
siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
Artykuł 1 ust. 2 stosuje się do
Chorwacji z zastrzeżeniem i od dnia wejścia w życie traktatu o
przystąpieniu Chorwacji.
Niniejsze rozporządzenie wiąże
w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach
członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
 OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH || FS/13/283098
 6.15.2013.1
   || DATA: 11.03.2013
 1. || POZYCJA W BUDŻECIE: Zob. prognoza budżetowa po zastosowaniu korekty (wcześniej modulacji) i dyscypliny finansowej w odniesieniu do poszczególnych pozycji budżetowych poniżej: 05 03 01 01 (system płatności jednolitych) 05 03 01 02 (SAPS – system jednolitej płatności obszarowej) 05 03 01 03 (oddzielna płatność z tytułu cukru) 05 03 01 04 (oddzielna płatność z tytułu owoców i warzyw) 05 03 01 05 (wsparcie specjalne, o którym mowa w art. 68 – płatność niezwiązana z wielkością produkcji) 05 03 01 06 (oddzielna płatność z tytułu owoców miękkich) 05 03 02 06 (premia z tytułu krów mamek) 05 03 02 07 (dodatkowa premia krajowa z tytułu krów mamek) 05 03 02 13 (premia za owce i kozy) 05 03 02 14 (dodatkowa premia za owce i kozy) 05 03 02 28 (pomoc w odniesieniu do jedwabników) 05 03 02 39 (kwota dodatkowa do produkcji buraka cukrowego i trzciny cukrowej). 05 03 02 40 (pomoc obszarowa w odniesieniu do upraw bawełny) 05 03 02 44 (wsparcie specjalne, o którym mowa w art. 68 – płatność związana z produkcją) 05 03 02 50 (POSEI – wspólnotowe programy wsparcia) 05 03 02 52) (POSEI – wyspy Morza Egejskiego) Środki na rezerwę kryzysową   || ŚRODKI:     30 107 mln EUR 7 302 mln EUR 274 mln EUR 12 mln EUR 473 mln EUR 11 mln EUR 882 mln EUR 47 mln EUR 21 mln EUR 7 mln EUR 0,5 mln EUR 20 mln EUR 230 mln EUR 987 mln EUR 406 mln EUR 19 mln EUR 424,5 mln EUR
 2. || TYTUŁ:   Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia współczynnika korygującego do płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013
 3. || PODSTAWA PRAWNA:   Artykuł 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
 4. || CELE: Niniejsze rozporządzenie ustanawia współczynnik korygujący dyscypliny finansowej, który należy zastosować w odniesieniu do kwot płatności bezpośrednich w wysokości powyżej 5 000 EUR, które mają być przyznane rolnikom na podstawie wniosków o przyznanie pomocy złożonych w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013.
 5. || SKUTKI FINANSOWE || OKRES 12 MIESIĘCY (w mln EUR) || BIEŻĄCY ROK BUDŻETOWY 2013 (w mln EUR) || NASTĘPNY ROK BUDŻETOWY 2014 (w mln EUR)
 5.0 || WYDATKI -               PONIESIONE Z BUDŻETU UE REFUNDACJE/SKUP INTERWENCYJNY -               ORGANY KRAJOWE -               INNE || –1 471,4 + 424,5 || n.d. || –1 471,4 + 424,5
 5.1 || DOCHODY -               ZASOBY WŁASNE UE OPŁATY WYRÓWNAWCZE/NALEŻNOŚCI CELNE -               KRAJOWE ||   ||   ||
   ||   || 2015 || 2016 || 2017 || 2018
 5.0.1 || SZACOWANE WYDATKI ||   ||   ||   ||
 5.1.1 || SZACOWANE DOCHODY ||   ||   ||   ||
 5.2 || METODA OBLICZENIOWA Zob. uwagi
 6.0 || CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? || n.d.
 6.1 || CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? || n.d.
 6.2 || CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? || NIE
 6.3 || CZY BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ ŚRODKI W KOLEJNYCH BUDŻETACH? || NIE
 UWAGI:   Wyliczenie współczynnika korygującego dyscypliny finansowej zostało oparte na treści konkluzji Rady Europejskiej (posiedzenie w dniach 7–8 lutego 2013 r.) w sprawie wieloletnich ram finansowych. Jednakże ostateczne skutki budżetowe będą zależeć od podpułapu w ramach działu 2 określonego w rozporządzeniu Rady ustalającym wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 oraz porozumienia międzyinstytucjonalnego między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie współpracy w kwestiach budżetu i należytego zarządzania finansami.   Wstępne szacunki wydatków budżetowych na płatności bezpośrednie i wydatki związane z rynkiem w projekcie budżetu na 2014 r. wykazały potrzebę zmniejszenia całkowitej kwoty płatności bezpośrednich, które mogą zostać przyznane rolnikom w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013, o 1 471,4 mln EUR poprzez zastosowanie dyscypliny finansowej w celu respektowania pułapu netto EFRG w roku budżetowym 2014 i ustanowienia rezerwy kryzysowej (424,5 mln EUR). Wymagany współczynnik korygujący dyscypliny finansowej wynosi 4,981759 %.   Współczynnik korygujący obliczono biorąc pod uwagę oszacowany udział płatności bezpośrednich w wysokości poniżej 5 000 EUR, które mają być przyznane rolnikom, w odniesieniu do wszystkich systemów płatności bezpośrednich podlegających dyscyplinie finansowej oraz dla poszczególnych państw członkowskich, z wyjątkiem Bułgarii, Rumunii i Chorwacji. Ponieważ płatności bezpośrednie w Bułgarii, Rumunii i Chorwacji, z zastrzeżeniem jej przystąpienia oraz od dnia jej przystąpienia, są w roku kalendarzowym 2013 na etapie stopniowego dochodzenia do pełnych płatności, nie należy stosować w stosunku do nich dyscypliny finansowej.   Szacunkowe kwoty zmniejszenia w wyniku zastosowania dyscypliny finansowej w odniesieniu do poszczególnych pozycji budżetowych wynoszą:   05 03 01 01 (system płatności jednolitych) || 1 172,3 mln EUR
 05 03 01 02 (SAPS – system jednolitej płatności obszarowej) || 160,5 mln EUR
 05 03 01 03 (oddzielna płatność z tytułu cukru) || 9,5 mln EUR
 05 03 01 04 (oddzielna płatność z tytułu owoców i warzyw) || 0,35 mln EUR
 05 03 01 05 (wsparcie specjalne, o którym mowa w art. 68 – płatność niezwiązana z wielkością produkcji) || 19,9 mln EUR
 05 03 01 06 (oddzielna płatność z tytułu owoców miękkich) || 0,2 mln EUR
 05 03 02 06 (premia z tytułu krów mamek) || 38,7 mln EUR
 05 03 02 07 (dodatkowa premia krajowa z tytułu krów mamek) || 2,4 mln EUR
 05 03 02 13 (premia za owce i kozy) || 0,3 mln EUR
 05 03 02 14 (dodatkowa premia za owce i kozy) || 0,2 mln EUR
 05 03 02 28 (pomoc w odniesieniu do jedwabników) || 0,0 mln EUR
 05 03 02 39 (kwota dodatkowa do produkcji buraka cukrowego i trzciny cukrowej). || 1,1 mln EUR
 05 03 02 40 (pomoc obszarowa w odniesieniu do upraw bawełny) || 11,6 mln EUR
 05 03 02 44 (wsparcie specjalne, o którym mowa w art. 68 – płatność związana z produkcją) || 39,5 mln EUR
 05 03 02 50 (POSEI – wspólnotowe programy wsparcia) || 14,5 mln EUR
 05 03 02 52) (POSEI – wyspy Morza Egejskiego) || 0,3 mln EUR
   ||
W związku z tym
  pułap netto EFRG na rok budżetowy 2014 został wyliczony na
  podstawie podpułapu na wydatki związane z rynkiem i
  płatności bezpośrednie w ramach działu 2 zgodnie z
  treścią konkluzji Rady Europejskiej (posiedzenie w dniach 7–8
  lutego 2013 r.) na rok budżetowy 2014, po odliczeniu kwot transferów
  środków finansowych między EFRG i EFRROW na mocy art. 10b i art. 136
  rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz art. 52 wniosku Komisji
  dotyczącego rozporządzenia (UE) ustanawiającego przepisy
  dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na
  podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej.
Proponowane
  rozporządzenie ma wpływu na budżet w tym sensie, że
  wstępne szacunki wydatków budżetowych na płatności
  bezpośrednie (przed uwzględnieniem dyscypliny finansowej)
  zmniejszono o wielkości zamieszczone powyżej po zastosowaniu
  współczynnika korygującego zaproponowanego w niniejszym projekcie
  rozporządzenia. W związku z tym wnioskowane środki w
  odniesieniu do rozdziału 05 03 (pomoc bezpośrednia) projektu
  budżetu na 2014 r., jak określono w pkt 1 niniejszej oceny skutków
  finansowych dla pozycji budżetu podlegających dyscyplinie
  finansowej, zapewniają zgodność z pułapem netto EFRG na
  rok budżetowy 2014.
[1]               Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16.
[2]               Dz.U. L 204 z 31.7.2012, s. 11.
[3]               Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1.
[4]               COM(2011) 625/2, z 19.10.2011.
[5]               EUCO 37/13 z 8.2.2013.
[6]               Dz.U. C [...] z [...], s. [...].
[7]               Dz.U. C [...] z [...], s. [...].
[8]               Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16.


				|

		52013PC0417

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające niektóre rozporządzenia w obszarze rybołówstwa i zdrowia zwierząt ze względu na zmianę statusu Majotty względem Unii Europejskiej /* COM/2013/0417 final - 2013/0191 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Decyzją 2012/419/UE[1] Rada Europejska zmieniła
status Majotty względem Unii Europejskiej ze skutkiem od dnia 1 stycznia
2014 r. Od tego dnia Majotta przestaje być zatem terytorium zamorskim i
otrzymuje status regionu najbardziej oddalonego w rozumieniu art. 349 i art. 355
ust. 1 TFUE. Prawo Unii będzie miało zastosowanie do Majotty od dnia
1 stycznia 2014 r.
W niniejszym wniosku uwzględnia się przedstawione
przez władze francuskie wnioski w sprawie zmiany dorobku prawnego Unii za
pomocą szczególnych środków mających zastosowanie do Majotty w
różnych obszarach, takich jak rybołówstwo i zdrowie zwierząt.
Analiza sytuacji Majotty wykazała,
że należy zapewnić ochronę biologicznie wrażliwego
stanu wód Majotty, a tym samym objąć wody otaczające
Majottę zakresem stosowania rozporządzenia (WE) nr 850/98 z dnia 30
marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki
techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich. W niektórych aspektach
Francja potrzebuje więcej czasu na zapewnienie zgodności z dorobkiem
prawnym Unii w odniesieniu do Majotty. Dotyczy to w szczególności obowiązków
rejestracji i kontroli w obszarze rybołówstwa w zakresie obejmującym
niektóre statki rozmieszczone wokół wyspy i niezwiązane z określonym
miejscem wyładunku.
W obszarze zdrowia zwierząt uzasadnione wydaje
się przyznanie dodatkowego czasu na zapewnienie zgodności z
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia
21 października 2009 r. określającym przepisy sanitarne
dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego,
nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającym
rozporządzenie (WE) nr 1774/2002, ponieważ Majotta nie posiada obecnie
żadnej zdolności przemysłowej do przetwarzania produktów
ubocznych pochodzenia zwierzęcego.
W celu uproszczenia i przyspieszenia uznano za
wskazane, aby nie przedstawiać indywidualnych wniosków dla każdego z
przedmiotowych aktów, lecz zebrać zmiany, które mają być
wprowadzone w kilku aktach, w jednym wniosku, o ile jest to możliwe z
prawnego punktu widzenia. Wszystkie zmiany zaproponowane w niniejszym
dokumencie odnoszą się do rozporządzeń i podlegają
zwykłej procedurze ustawodawczej (art. 289 ust. 1 oraz art. 294 TFUE).
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Komisja nie przeprowadziła oceny skutków. Rozpatrując różne
kwestie, w szczególności wnioski przedstawione przez Francję, Komisja
kontaktowała się jednak z przedstawicielami organów krajowych i
regionalnych, aby lepiej ocenić podstawy szczególnych środków.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Zgodnie z art. 43 ust. 2 TFUE Parlament Europejski i Rada są uprawnione
do określania przepisów niezbędnych dla osiągnięcia celów
wspólnej polityki rybołówstwa.
W oparciu o tę podstawę prawną proponuje się zmianę
czterech rozporządzeń Rady w obszarach rybołówstwa,
odnoszących się do szczególnej sytuacji Majotty, którą
podsumowano powyżej i przedstawiono szczegółowo w motywach
zaproponowanych poniżej:
- rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 z
dnia 30 marca 1998 r. w celu uwzględnienia wód otaczających
Majottę oraz wprowadzenia zakazu używania okrężnic do
połowu ławic tuńczyka oraz ryb tuńczykopodobnych wewnątrz
obszaru w obrębie 24 mil od linii podstawowej wyspy, aby zapewnić
ochronę ławic dużych migrujących gatunków ryb w
pobliżu wyspy Majotta;
- rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 z
dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów
rybołówstwa i akwakultury;
- rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z
dnia 20 grudnia 2002 r. w celu wprowadzenia szczególnych środków w
odniesieniu do rejestru floty rybackiej i systemu dostępu;
- rozporządzenia Rady (WE) nr 639/2004 z
dnia 30 marca 2004 r. w celu wprowadzenia planu rozwoju przedstawionego przez
Francję Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) jako
wskaźnika odniesienia dla zdolności floty zarejestrowanej w portach
Majotty oraz zezwolenia Francji na zwiększenie jej floty do poziomu celów
określonych we wspomnianym planie rozwoju;
- rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z
dnia 20 listopada 2009 r. w celu wprowadzenia środków przejściowych oraz
czasowych odstępstw od określonych przepisów dotyczących
kontroli statków rybackich, tak aby stopniowo zapewnić zgodność
ze wszystkimi unijnymi obowiązkami w zakresie kontroli oraz celami tego rozporządzenia.
Zgodnie z art. 168 ust. 4 lit. b) TFUE Parlament Europejski i Rada
są uprawnione do wprowadzania środków w dziedzinach weterynaryjnej i
fitosanitarnej, mających bezpośrednio na celu ochronę zdrowia
publicznego.
W oparciu o tę podstawę prawną proponuje się zmianę
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21
października 2009 r. w celu przyznania Francji pięcioletniego okresu
przejściowego w odniesieniu do Majotty na ustanowienie infrastruktury
niezbędnej do identyfikacji, przewozu, obróbki i usuwania produktów
ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz prowadzenia czynności
związanych z tymi produktami.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu finansowego na
budżet Unii Europejskiej.
2013/0191 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające niektóre rozporządzenia
w obszarze rybołówstwa i zdrowia zwierząt ze względu na
zmianę statusu Majotty względem Unii Europejskiej
PARLAMENT EUROPEJSKI ORAZ RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 oraz art. 168 ust.
4 lit. b,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[3],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Decyzją 2012/419/UE[4] Rada Europejska zmieniła
status Majotty względem Unii Europejskiej ze skutkiem od dnia 1 stycznia
2014 r. Od tego dnia Majotta przestaje być zatem terytorium zamorskim i
otrzymuje status regionu najbardziej oddalonego w rozumieniu art. 349 i art. 355
ust. 1 TFUE. Prawo Unii będzie miało zastosowanie do Majotty od dnia
1 stycznia 2014 r. W wielu obszarach należy wprowadzić pewne
środki szczególne uzasadnione szczególną sytuacją Majotty.
(2)       W odniesieniu do obszarów
rybołówstwa i zdrowia zwierząt należy zmienić rozporządzenia
wymienione poniżej.
(3)       Jeżeli chodzi o
rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie
zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony
niedojrzałych organizmów morskich[5],
należy włączyć wody otaczające Majottę w zakres
stosowania tego rozporządzenia oraz zakazać używania okrężnic
do połowu ławic tuńczyka oraz ryb tuńczykopodobnych wewnątrz
obszaru w obrębie 24 mil od linii podstawowej wyspy w celu ochrony
ławic dużych migrujących gatunków ryb w pobliżu wyspy
Majotta.
(4)       Jeżeli chodzi o
rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie
wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury[6] oraz biorąc pod uwagę
bardzo fragmentaryczne i niedostatecznie rozwinięte majotyjskie strategie wprowadzania
do obrotu, zastosowanie przepisów dotyczących etykietowania produktów
rybołówstwa oznaczałoby dla detalistów obciążenie nieproporcjonalne
do informacji, które będą przekazywane konsumentowi. W związku z
tym właściwe jest zapewnienie czasowego odstępstwa od stosowania
przepisów dotyczących etykietowania produktów rybołówstwa oferowanych
konsumentowi finalnemu w sprzedaży detalicznej na Majotcie.
(5)       Jeżeli chodzi o
rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie
ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej
polityki rybołówstwa[7],
należy wprowadzić szczególne środki w odniesieniu do rejestru
floty rybackiej oraz systemu dostępu.
(6)       Po pierwsze, istotna część
floty pływającej pod banderą Francji i wypływającej z francuskiego
departamentu Majotty składa się ze statków o długości nieprzekraczającej
9 metrów, rozmieszczonych wokół wyspy i nieposiadających
określonych miejsc wyładunku, które nadal wymagają
identyfikacji, pomiarów i wyposażenia w narzędzia zapewniające
minimalny poziom bezpieczeństwa, aby mogły być włączone
do rejestru statków rybackich UE; w związku z tym Francja nie będzie
mogła uzupełnić wspomnianego rejestru do dnia 31 grudnia 2016 r.
Francja powinna jednak wprowadzić tymczasowy rejestr floty rybackiej
gwarantujący minimalną identyfikację statków z tego segmentu, tak
aby uniknąć szybkiego wzrostu liczby niezarejestrowanych statków
rybackich.
(7)       Po drugie, z punktu widzenia
ochrony biologicznie wrażliwego stanu wód otaczających Majottę
oraz ochrony lokalnej gospodarki tej wyspy, a także uwzględniając
jej sytuację strukturalną, społeczną i gospodarczą,
konieczne jest ograniczenie określonej działalności
połowowej na tych wodach do statków zarejestrowanych w portach Majotty.
(8)       Jeżeli chodzi o
rozporządzenie Rady (WE) nr 639/2004 z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie
zarządzania flotami rybackimi zarejestrowanymi w najbardziej oddalonych
regionach Wspólnoty[8],
szczególna sytuacja Majotty polega na tym, że nie ustalono żadnego
celu w odniesieniu do jej floty, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2371/2002,
odnoszącego się do wieloletniego programu orientacji 1997–2002. Z
punktu widzenia ochrony zasobów ryb właściwe jest zamrożenie
zdolności połowowej flot na obecnych poziomach, w szczególności
w segmencie dużych statków o znacznej zdolności połowowej. W
odniesieniu do mniejszych statków, biorąc pod uwagę fakt, że
Francja przedstawiła Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC)
plan rozwoju, w którym określiła przewidywany rozwój floty zlokalizowanej
na Majotcie, którego nie zakwestionowała żadna z umawiających
się stron IOTC, w tym UE, właściwe jest jednak wykorzystanie
celów tego planu jako poziomów odniesienia dla zdolności połowowej
floty zarejestrowanej w portach Majotty oraz zezwolenie Francji na
zwiększenie jej floty do poziomu celów określonych we wspomnianym planie
rozwoju.
(9)       Jeżeli chodzi o
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21
października 2009 r. określające przepisy sanitarne
dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych
do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr
1774/2002[9],
należy zauważyć, że Majotta nie posiada obecnie żadnej
zdolności przemysłowej do przetwarzania produktów ubocznych
pochodzenia zwierzęcego. Należy zatem przyznać Francji pięcioletni
okres na stworzenie infrastruktury niezbędnej do identyfikacji, przewozu,
obróbki i usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz
prowadzenia czynności związanych z tymi produktami na Majotcie z
zachowaniem pełnej zgodności z rozporządzeniem (WE) nr
1069/2009.
(10)     Jeżeli chodzi o
rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r.
ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia
przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające
rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE)
nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr
509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr
1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr
1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006[10],
wydaje się, że Francja nie będzie w stanie zapewnić
zgodności ze wszystkimi unijnymi obowiązkami dotyczącymi
kontroli w segmencie „Majotta. Gatunki pelagiczne i denne.
Długość < 9 m” floty Majotty do dnia uzyskania przez
Majottę statusu regionu najbardziej oddalonego. Statki należące
do tego segmentu, rozmieszczone wokół wyspy, nie posiadają
określonych miejsc wyładunku i nadal wymagają identyfikacji. Ponadto
konieczne jest zorganizowanie szkoleń dla rybaków i kontrolerów oraz ustanowienie
odpowiedniej infrastruktury administracyjnej i fizycznej. Dlatego też
konieczne jest wprowadzenie czasowego odstępstwa od stosowania niektórych
przepisów dotyczących kontroli statków rybackich i ich właściwości,
działalności prowadzonej przez nie na morzu, stosowanych przez nie
narzędzi oraz osiąganych połowów na wszystkich etapach,
począwszy od statku, a na rynku kończąc, w odniesieniu do wspomnianego
segmentu floty. Aby osiągnąć przynajmniej niektóre z
najważniejszych celów rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, Francja
powinna jednak ustanowić krajowy system kontroli pozwalający jej na kontrolę
i monitorowanie działalności prowadzonej w tym segmencie floty oraz
zapewnić zgodność z międzynarodowymi obowiązkami
sprawozdawczymi Unii.
(11)     Należy zatem odpowiednio
zmienić rozporządzenia (WE) nr 850/98, (WE) nr 104/2000, (WE) nr
2371/2002, (WE) nr 639/2004, (WE) nr 1069/2009 oraz (WE) nr 1224/2009,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany wprowadzone w rozporządzeniu (WE) nr 850/98
W rozporządzeniu (WE) nr 850/98 wprowadza
się następujące zmiany:
1)           art. 2 ust. 1 lit. h) otrzymuje
brzmienie:
„h)     Region 8:
Wszystkie wody u wybrzeży francuskich
departamentów Reunion i Majotty będące pod władzą lub
jurysdykcją Francji.”;
2)           po art. 34 dodaje się art. 34a
w brzmieniu:
„Artykuł 34a
Ograniczenia w działalności
połowowej w obrębie 24-milowej strefy wokół wyspy Majotta
W odniesieniu do statków zakazane jest
używanie jakichkolwiek okrężnic do połowu ławic
tuńczyka oraz ryb tuńczykopodobnych wewnątrz obszaru w
obrębie 24 mil od wybrzeży wyspy Majotta, mierzonych od linii
podstawowej, od której mierzone są wody terytorialne.”.
Artykuł 2
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 104/2000
W art. 4 rozporządzenia (WE) nr 104/2000
po ustępie 3 dodaje się ustęp 3a w brzmieniu:
„3a.      Do dnia 16 grudnia 2016 r. ust. 1, 2
i 3 nie mają zastosowania do produktów oferowanych konsumentom finalnym w
sprzedaży detalicznej na wyspie Majotta.”.
Artykuł 3
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 2371/2002
W rozporządzeniu (WE) nr 2371/2002
wprowadza się następujące zmiany:
1)           w art. 15 dodaje się ust. 5 i 6
w brzmieniu:
„5.     Na zasadzie odstępstwa od ust. 1
Francja jest zwolniona do dnia 31 grudnia 2016 r. z obowiązku włączenia
do swojego rejestru unijnych statków rybackich tych statków, których
długość całkowita nie przekracza 9 metrów i które wypływają
z Majotty.
6.      Do dnia 31 grudnia 2016 r. Francja
prowadzi tymczasowy rejestr statków rybackich, których długość
całkowita nie przekracza 9 metrów i które wypływają z Majotty. Rejestr
ten zawiera co najmniej nazwę, długość całkowitą
i kod identyfikacyjny każdego statku.”;
2)           po art. 18 dodaje się art. 18a
w brzmieniu:
„Artykuł 18a
Majotta
Na zasadzie odstępstwa od art. 17 w
pasach wodnych do 100 mil morskich od linii podstawowej Majotty Francja
może ograniczyć połowy do statków rybackich zarejestrowanych w
portach Majotty i figurujących w rejestrze statków unijnych albo w
rejestrze tymczasowym, o którym mowa w art. 15 ust. 6, z wyjątkiem statków
unijnych, które w ciągu dwóch lat przed datą 1 stycznia 2014 r. prowadziły
połowy na tych wodach przez co najmniej 40 dni, o ile nie
przekraczają tradycyjnie wykorzystywanych nakładów połowowych.”.
Artykuł 4
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 639/2004
W rozporządzeniu (WE) nr 639/2004 po art.
1 dodaje się art. 1a w brzmieniu:
„Artykuł 1a
Flota Majotty
1.           Na zasadzie odstępstwa
od art. 1 ust. 1 lit. a) za poziomy odniesienia dla statków rybackich
zarejestrowanych w portach Majotty i figurujących w rejestrze statków
unijnych albo w rejestrze tymczasowym, o którym mowa w art. 15 ust. 6
rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, uznaje się zdolność
połowową tej floty na dzień 31 grudnia 2013 r.
W odniesieniu do statków rybackich, których
długość całkowita wynosi 8–12 metrów i które stosują
takle, oraz statków rybackich, których długość całkowita
nie przekracza 9 metrów, za poziom odniesienia uznaje się
zdolność połowową przewidzianą w planie rozwoju
przedstawionym przez Francję Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie
Indyjskim w dniu 7 stycznia 2011 r.
2.           Na zasadzie odstępstwa
od art. 13 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 Francja jest uprawniona do
wprowadzenia nowej zdolności połowowej w segmentach floty określonych
w odniesieniu do statków rybackich, których długość
całkowita wynosi 8–12 metrów i które stosują takle, oraz statków
rybackich, których długość całkowita nie przekracza 9
metrów, bez wycofania równoważnej zdolności połowowej.”.
Artykuł 5
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009
Artykuł 56 rozporządzenia (WE) nr
1069/2009 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 56
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje
się od dnia 4 marca 2011 r.
Niemniej art. 4 ma zastosowanie do Majotty
ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2019 r. Produkty uboczne pochodzenia
zwierzęcego oraz produkty pochodne wytworzone na Majotcie przed dniem 1
stycznia 2019 r. usuwa się zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. b).
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.”.
Artykuł 6
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009
W rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009 po
art. 2 dodaje się art. 2a w brzmieniu:
„Artykuł 2a
Stosowanie wspólnotowego systemu
kontroli do niektórych segmentów floty francuskiego departamentu zamorskiego Majotty
1.           Do dnia 31 grudnia 2016 r.
art. 5 ust. 3 oraz art. 6, 8, 41, 56, 58 to 62, 66, 68 i 109 nie mają
zastosowania do Francji w odniesieniu do statków rybackich, których
długość całkowita nie przekracza 9 metrów i które wypływają
z Majotty, prowadzonej przez nie działalności oraz osiąganych
przez nie połowów.
2.           Do dnia 1 stycznia 2014 r.
Francja ustanowi krajowy system kontroli mający zastosowanie do statków
rybackich, których długość całkowita nie przekracza 9
metrów i które wypływają z Majotty. System ten musi
spełniać następujące wymogi:
a)      jeden organ, zlokalizowany na wyspie
Majotta, koordynuje działania kontrolne wszystkich organów lokalnych;
b)      kontrola, inspekcja i egzekwowanie prawa
odbywają się na zasadzie niedyskryminacyjnej;
c)      system zapewnia kontrolę
połowów gatunków objętych zarządzaniem w ramach Komisji ds.
Tuńczyka na Oceanie Indyjskim oraz gatunków podlegających ochronie;
d)      system zapewnia kontrolę
dostępu do wód otaczających Majottę, w szczególności do
obszarów podlegających ograniczeniom dostępu mających
zastosowanie do niektórych segmentów floty;
e)      priorytetem systemu jest osiągnięcie
celu polegającego na sporządzeniu mapy działalności
połowowej prowadzonej wokół wyspy w celu przygotowania podstaw do podejmowania
ukierunkowanych działań w zakresie kontroli.
3.           Do dnia 30 września 2014 r.
Francja przedstawi Komisji plan działania, określając w nim
środki, które zostaną wprowadzone w celu zapewnienia pełnego wykonania
rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 od dnia 1 stycznia 2017 r. w odniesieniu
do statków rybackich, których długość całkowita nie
przekracza 9 metrów i które wypływają z francuskiego departamentu Majotty.
Plan działania jest przedmiotem dialogu między Francją a Komisją.
Francja podejmie wszelkie niezbędne środki, aby zrealizować ten plan
działania.”.
Artykuł 7
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia … r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 204, z 31.7.2012, s. 131.
[2]               Dz.U. C , z , s. .
[3]               Dz.U. C , z , s. . .
[4]               Dz.U. L 204, z 31.7.2012, s. 131.
[5]               Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1.
[6]               Dz.U. L 17 z 21.1.2000, s. 22.
[7]               Dz.U. L 320 z 5.12.2001, s. 7.
[8]               Dz.U. L 102 z 7.4.2004, s. 9.
[9]               Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1.
[10]             Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.