               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 10.9.2018
            COM(2018) 621 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwiewniosku Portugalii – EGF/2018/002 PT/Norte – Centro – Lisboa wearing apparelx0009

               UZASADNIENIE

               KONTEKST WNIOSKU

               1.Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  1
                („rozporządzenie w sprawie EFG”).

               2.W dniu 24 kwietnia 2018 r. Portugalia przedłożyła wniosek EGF/2018/002 PT/Norte – Centro - Lisboa wearing apparel o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami
                  2
                w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 14 według NACE Rev. 2 (Produkcja odzieży) w zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionach Norte (PT11), Centro (PT16) i Lisboa (PT17) w Portugalii.

               3.Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała, zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione.

               STRESZCZENIE WNIOSKU

                        Wniosek EFG

                        EGF/2018/002 PT/Norte - Centro - Lisboa wearing apparel

                        Państwo członkowskie

                        Portugalia

                        Region (regiony), którego (których) dotyczy wniosek (poziom NUTS
                           3
                         2)

                        Norte (PT11), Centro (PT16) i Lisboa (PT17)

                        Data złożenia wniosku

                        24 kwietnia 2018 r.

                        Data potwierdzenia przyjęcia wniosku

                        24 kwietnia 2018 r.

                        Data wniosku o dodatkowe informacje

                        8 maja 2018 r.

                        Termin przekazania dodatkowych informacji

                        19 czerwca 2018 r.

                        Termin przeprowadzenia oceny

                        11 września 2018 r.

                        Kryterium interwencji

                        Art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG

                        Liczba przedsiębiorstw, których dotyczy wniosek

                        2

                        Sektor (sektory) działalności gospodarczej

                        (Dział według klasyfikacji NACE Rev. 2)
                           4

                        Dział 14 – Produkcja odzieży

                        Okres odniesienia (dziewięć miesięcy):

                        1 maja 2017 r. – 1 lutego 2018 r.

                        Liczba zwolnień w okresie odniesienia (a)

                        1 161

                        Całkowita liczba uprawnionych beneficjentów

                        1 161

                        Całkowita liczba beneficjentów objętych pomocą

                           730

                        Liczba objętych pomocą młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (młodzież NEET)

                           730

                        Budżet na zindywidualizowane usługi (w EUR)

                        7 742 160

                        Budżet na realizację EFG
                           5
                         (w EUR)

                             17 646

                        Całkowity budżet (w EUR)

                        7 759 806

                        Wkład z EFG (60 %) (w EUR)

                        4 655 883

               OCENA WNIOSKU

               Procedura

               4.Dnia 24 kwietnia 2018 r., tj. w ciągu 12 tygodni od daty spełnienia kryteriów interwencji określonych w art. 4 rozporządzenia w sprawie EFG, Portugalia złożyła wniosek nr EGF/2018/002. W tym samym dniu Komisja potwierdziła jego otrzymanie, a w dniu 8 maja 2018 r. zwróciła się do władz Portugalii o dodatkowe informacje. Informacje te przedstawiono w terminie sześciu tygodni. Termin 12 tygodni od otrzymania kompletnego wniosku, w którym Komisja powinna ocenić zgodność wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego, upływa w dniu 11 września 2018 r.

               Kwalifikowalność wniosku

               Przedmiotowe przedsiębiorstwa i beneficjenci

               5.Wniosek dotyczy 1 161 pracowników zwolnionych w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 14 według NACE Rev. 2 (Produkcja odzieży). Zwolnienia miały miejsce w zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionach Norte (PT11), Centro (PT16) i Lisboa (PT17).

                        Przedsiębiorstwa i liczba zwolnień w okresie odniesienia

                        Grupa Ricon

                        709

                        Têxtil Gramax Internacional

                        452

                        Liczba przedsiębiorstw ogółem: 2

                        Liczba zwolnień ogółem:

                        1 161

                        Łączna liczba osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek:

                               0

                        Łączna liczba uprawnionych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek:

                        1 161

               Kryteria interwencji

               6.Portugalia złożyła wniosek na podstawie kryterium interwencji przewidzianego w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w dziewięciomiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwach działających w tym samym sektorze gospodarki według klasyfikacji NACE Rev. 2 i zlokalizowanych w jednym regionie lub w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach lub w więcej niż dwóch sąsiadujących regionach na poziomie NUTS 2, pod warunkiem że w dwóch regionach w państwie członkowskim łączna liczba pracowników zwolnionych przekracza 500. W sumie zwolniono 1 161 pracowników. Liczba zwolnień w rozbiciu na poszczególne regiony na poziomie NUTS 2 przedstawia się następująco: 609 zwolnionych osób w regionie Norte (PT11), 17 w regionie Centro (PT16) i 535 w regionie Lisboa (PT17).

               7.Dziewięciomiesięczny okres odniesienia dla wniosku trwa od dnia 1 maja 2017 r. do dnia 1 lutego 2018 r.

               Obliczenie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności

               8.Wszystkie zwolnienia liczono od daty faktycznego rozwiązania umowy o pracę lub jej wygaśnięcia.

               Kwalifikujący się beneficjenci

               9.Całkowita liczba kwalifikujących się beneficjentów wynosi 1 161.

               Związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami w strukturze światowego handlu spowodowanymi globalizacją.

               10.Aby ustalić związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w strukturze światowego handlu spowodowanymi globalizacją, Portugalia wskazuje na fakt, że w sektorze odzieżowym pojawiły się poważne problemy gospodarcze, a w szczególności nastąpił spadek udziału UE w rynku po wygaśnięciu w 2004 r. Porozumienia dotyczącego międzynarodowego handlu wyrobami włókienniczymi
                  6
               .

               Przywóz i wywóz odzieży w UE-28 (w mln euro)

                        2004

                        2005

                        2006

                        2007

                        2008

                        2009

                        2010

                        PRZYWÓZ

                        49 674,5

                        54 379,5

                        61 409,9

                        64 479,0

                        65 990,0

                        63 735,6

                        71 169,7

                        WYWÓZ

                        14 929,5

                        15 684,1

                        17 095,7

                        18 368,8

                        19 159,5

                        16 218,6

                        17 346,2

                        2011

                        2012

                        2013

                        2014

                        2015

                        2016

                        PRZYWÓZ

                        77 866,3

                        75 008,4

                        74 830,4

                        82 016,8

                        90 256,8

                        91 002,5

                        WYWÓZ

                        20 555,7

                        22 857,5

                        23 888,9

                        24 990,4

                        25 944,7

                        26 149,1

               11.W latach 2004–2016 przywóz do UE-28 wzrósł o 83,19 %. W tym samym okresie odnotowano również wzrost wywozu z UE-28, choć nie był on tak dynamiczny. W 2016 r. wywóz odzieży wzrósł w stosunku do 2004 r. o 75,15 %. Utrzymuje się w związku z tym deficyt handlowy.

               12.Największym dostawcą UE są obecnie Chiny – w latach 2008-2016 wywóz z tego państwa do UE-28 wzrósł o 108 %. Kolejnymi największymi dostawcami są Bangladesz i Turcja
                  7
               .

               13.Do chwili obecnej sektor odzieżowy był przedmiotem sześciu wniosków o wkład z EFG, z których cztery były uzasadnione globalizacją handlu, a dwa – światowym kryzysem finansowym i gospodarczym
                  8
               .

               Zdarzenia, które doprowadziły do zwolnień i przypadków ustania działalności

               14.Wzrost przywozu do UE wywarł presję na spadek cen towarów, co negatywnie odbiło się na sytuacji finansowej przedsiębiorstw w unijnym sektorze odzieżowym i doprowadziło do ogólnej tendencji do przenoszenia produkcji w przemyśle tekstylnym i odzieżowym do krajów pozaunijnych o niższych kosztach produkcji, takich jak Chiny i szereg innych państw azjatyckich
                  9
               . W portugalskich regionach Norte, Centro i Lisboa spowodowało to stały spadek liczby pracowników w sektorze odzieżowym (z 130 000 w 2005 r. do 90 000 w 2016 r.)
                  10
               .

               Spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie

               15.W 2017 r. stopa bezrobocia w obu regionach Norte i Lisboa (9,5 %) była wyższa od średniej krajowej (8,9 %), a masowe zwolnienia, do jakich doszło w odzieżowym sektorze gospodarki, jeszcze pogorszą tę sytuację
                  11
               .

               16.Stopa bezrobocia w sektorze odzieżowym w dystryktach, w których doszło do zwolnień, jest wyższa niż w regionach, do których należą, tj. Norte, Centro i Lisboa
                  12
               .

                        REGION

                        2017

                        NORTE

                        6,88

                        Penafiel

                        7,13

                        CENTRO

                        4,66

                        Coimbra

                        5,60

                        LISBOA

                        5,18

                        Lisboa (dystrykt)

                        7,39

               Zwolnienia miały zatem znaczący niekorzystny wpływ na sytuację na lokalnych rynkach pracy
                  13
               .

               17.Ponad 20 % pracowników objętych pomocą jest w wieku powyżej 55 lat; 88 % tych pracowników to kobiety.

               18.Spodziewany wpływ zwolnień jest związany z trudnościami dotyczącymi przeniesień pracowników o niskich umiejętnościach. Większość zwolnionych pracowników ma niskie umiejętności (78 % nie posiada wykształcenia średniego II stopnia). Dane dotyczące lat 2014–2017 pokazują, że stopa bezrobocia osób z wyższym wykształceniem jest niższa od stopy bezrobocia ogółem (np. w 2017 r. wyniosły one odpowiednio 6,5 % i 8,9 %). Z drugiej strony, stopa bezrobocia wśród osób z niskim wykształceniem lub nieposiadających wykształcenia jest zwykle wyższa niż krajowa stopa bezrobocia (obejmująca wszystkie poziomy wykształcenia).

               Stopa bezrobocia według poziomu wykształcenia
                  14

                        Bez wykształcenia

                        Wykształcenie podstawowe

                        Wykształcenie średnie

                        i pomaturalne

                        Wykształcenie wyższe

                        Ogółem

                        2017

                        11,1 %

                        9,5 %

                        9,9 %

                        6,5 %

                        8,9 %

                        2016

                        13,1 %

                        11,8 %

                        12,2 %

                        8,4 %

                        11,1 %

                        2015

                        13,2 %

                        13,3 %

                        13,9 %

                        9,2 %

                        12,4 %

                        2014

                        13,9 %

                        15 %

                        15,3 %

                        10 %

                        13,9 %

               Beneficjenci objęci pomocą i proponowane działania

               Beneficjenci objęci pomocą

               19.Szacowana liczba zwolnionych pracowników, co do których zakłada się, że skorzystają ze środków pomocy, wynosi 730. Podział tych pracowników według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco:

                        Kategoria

                        Liczba
                           beneficjentów objętych pomocą

                        Płeć:

                        Mężczyźni:

                        83

                        (11,37 %)

                        Kobiety:

                         647

                        (88,63 %)

                        Obywatelstwo:

                        Obywatele UE:

                        730

                        (100,00 %)

                        Obywatele spoza UE:

                         0

                        (0,00 %)

                        Grupa wiekowa:

                        15–24 lat:

                         12

                        (1,64 %)

                        25-29 lat:

                         21

                        (2,88 %)

                        30-54 lat:

                        547

                        (74,93 %)

                        55-64 lat:

                         150

                        (20,55 %)

                        osoby w wieku powyżej 64 lat:

                         0

                        (0,00 %)

               20.Oprócz tego Portugalia będzie świadczyć zindywidualizowane usługi współfinansowane przez EFG na rzecz maksymalnie 730 osób niepracujących, niekształcących się ani nieszkolących się (młodzieży NEET), które w dniu złożenia wniosku nie przekroczyły 30. roku życia. Wynika to z faktu, że 1 161 zwolnień, o których mowa w pkt 9, ma miejsce w zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionach Norte (PT11), Centro (PT16) i Lisboa (PT17), gdzie stopy bezrobocia osób młodych w wieku 15–24 lat wynosiły co najmniej 20 % (według rocznych danych dostępnych za 2017 r.).

               21.Całkowita szacowana liczba objętych pomocą beneficjentów, w tym młodzieży NEET, którzy, jak się oczekuje, skorzystają ze środków, wynosi zatem 1 460 osób.

               Kwalifikowalność proponowanych działań

               22.Zindywidualizowane usługi, które mają zostać zapewnione zwolnionym pracownikom i młodzieży NEET, obejmują następujące działania:

               –Szkolenia i przekwalifikowanie Działania te obejmują praktyki zawodowe, szkolenie zawodowe i ustawiczne oraz plany na rzecz integracji na rynku pracy skierowane do pracowników i młodzieży NEET. Działania te zostały zaplanowane w taki sposób, aby oferta odpowiadała na zapotrzebowanie rynku pracy i aby pomóc uczestnikom w rozwoju swoich umiejętności.

               –Promowanie przedsiębiorczości Środek ten zapewni uczestnikom dotację pomagającą w podjęciu działalności na własny rachunek, szkolenie w zakresie przedsiębiorczości i możliwość przyłączenia się do „inkubatora start-upów” wspieranego przez portugalskie publiczne służby zatrudnienia.

               –Dodatki Obejmują one: 1) dodatki na szkolenia na pokrycie kosztów poniesionych przez osoby poszukujące pracy lub młodzież NEET w trakcie szkolenia; 2) dodatki na koszty przeniesienia, mające skompensować koszty podróży pomiędzy miejscem zamieszkania a miejscem szkolenia; 3) dodatki na koszty posiłku, mające pomóc uczestnikom w przypadku konieczności żywienia się poza domem.

               23.Opisane proponowane działania stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

               24.Portugalia dostarczyła wymaganych informacji na temat działań, do których zobowiązane jest przedmiotowe przedsiębiorstwo na mocy ustawodawstwa krajowego lub układów zbiorowych. Potwierdzono, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi tego typu działań.

               Szacunkowy budżet

               25.Szacowane łączne koszty wynoszą 7 759 806 EUR i obejmują wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 7 742 160 EUR, a także wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji oraz działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 17 646 EUR.

               26.Objęty wnioskiem wkład finansowy z EFG wynosi ogółem 4 655 883 EUR (60 % łącznych kosztów).

                        Działania

                        Szacowana liczba uczestników

                        Szacowany koszt na uczestnika
                        (EUR) *

                        Szacowane łączne koszty

                        (EUR)**

                        Zindywidualizowane usługi (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Szkolenia i przekwalifikowanie (Estágios Profissionais/Cursos de Formação Profissional/Plano de Integração)

                        1 571***

                        3 147

                        4 943 633

                        Promowanie przedsiębiorczości (Bolsa de criação de emprego por conta própria/Formação em empreendedorismo/Possibilidade de integração do Ninho de Empresas do IEFP)

                        30

                        15 000

                        450 000

                        Ogółem a):

                        udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        5 393 633

                        (69,67 %)

                        Dodatki i zachęty (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Dodatki na szkolenia, na koszty przeniesienia i na posiłki (Bolsa de formação, transporte e alimentação)

                        861

                        2 728

                        2 348 527

                        Ogółem b):

                        udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        2 348 527

                        (30,33 %)

                         Działania na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG

                        1. Działania przygotowawcze

                        –

                        0,00

                        2. Zarządzanie

                        –

                        15 236

                        3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji

                        –

                        0,00

                        4. Kontrola i sprawozdawczość

                        –

                        2 410

                        Ogółem c):

                        udział procentowy w kosztach łącznych:

                        –

                        17 646

                        (0,23 %)

                        Łączne koszty (a + b + c):

                        –

                        7 759 806

                        Wkład z EFG (60 % łącznych kosztów)

                        –

                        4 655 883

                   * W celu uniknięcia ułamków szacunkowe koszty przypadające na jednego uczestnika zostały zaokrąglone. Zaokrąglenie nie ma jednak wpływu na całkowity koszt każdego środka. Pozostaje on w tej samej wysokości, co w złożonym przez Portugalię wniosku.

                ** Suma poszczególnych kwot nie jest równa łącznej kwocie ze względu na zaokrąglenia.

               *** Liczba uczestników jest wyższa od łącznej szacowanej liczby beneficjentów objętych pomocą, ponieważ niektóre osoby biorą udział w większej liczbie szkoleń.

               27.Koszty działań przedstawione w powyższej tabeli jako działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG nie przekraczają 35 % łącznych kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług. Portugalia potwierdziła, że działania te są uzależnione od czynnego zaangażowania się beneficjentów objętych pomocą w poszukiwanie pracy lub szkolenia.

               28.Portugalia potwierdziła, że koszty inwestycji dotyczących prowadzenia działalności na własny rachunek, rozpoczęcia działalności gospodarczej i wykupów pracowniczych nie przekroczą 15 000 EUR na jednego beneficjenta.

               Okres kwalifikowalności wydatków

               29.Portugalia rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą w dniu 1 czerwca 2018 r. Wydatki na te działania będą się zatem kwalifikować do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 1 czerwca 2018 r. do dnia 1 czerwca 2020 r.

               30.Portugalia zaczęła ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 1 czerwca 2018 r. Wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji oraz działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 1 czerwca 2018 r. do dnia 1 grudnia 2020 r.

               Komplementarność wobec działań finansowanych z funduszy krajowych lub unijnych

               31.Źródłem krajowego finansowania w formie płatności zaliczkowych lub współfinansowania są portugalskie publiczne służby zatrudnienia (IEFP).

               32.Portugalia potwierdziła, że opisane powyżej środki dofinansowywane z EFG nie otrzymają dodatkowo wkładu finansowego z innych instrumentów finansowych Unii.

               Procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub też z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi

               33.Portugalia wskazała, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług opracowano w porozumieniu z grupą roboczą, w skład której wchodziły publiczne służby zatrudnienia, przedstawiciele związków zawodowych, Instytut Ubezpieczeń Społecznych i Urząd ds. Warunków Pracy.

               Systemy zarządzania i kontroli

               34.Wniosek zawiera opis systemu zarządzania i kontroli, w którym określono obowiązki zaangażowanych podmiotów. Portugalia poinformowała Komisję, że zarządzanie wkładem finansowym i nadzór nad nim będą leżeć w gestii tych samych organów, które są odpowiedzialne za Europejski Fundusz Społeczny (EFS).

               Zobowiązania podjęte przez przedmiotowe państwo członkowskie

               35.Portugalia przedstawiła wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi:

               –w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji;

               –spełniono wymogi dotyczące zwolnień grupowych określone w przepisach krajowych i unijnych;

               –na proponowane działania nie zostanie przyznane wsparcie finansowe z innych funduszy ani instrumentów finansowych Unii oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania;

               –proponowane działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych,

               –wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa.

               WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek budżetowy

               36.Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  15
               .

               37.Po przeanalizowaniu wniosku pod kątem warunków określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG i po uwzględnieniu liczby beneficjentów objętych pomocą, proponowanych działań i szacowanych kosztów, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG w kwocie 4 655 883 EUR, która stanowi 60 % łącznych kosztów proponowanych działań, tak by zapewnić wkład finansowy w odpowiedzi na złożony wniosek.

               38.Decyzja o uruchomieniu EFG, której dotyczy wniosek, zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  16
               .

               Powiązane akty prawne

               39.Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia kwoty 4 655 883 EUR do odpowiedniej linii budżetowej.

               40.Równocześnie z przyjęciem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przyjmie decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego wchodzącego w życie w dniu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą proponowaną decyzję w sprawie uruchomienia środków z EFG.

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie
                  wniosku Portugalii – EGF/2018/002 PT/Norte – Centro – Lisboa wearing apparel

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  17
               , w szczególności jego art. 15 ust. 4,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  18
               , w szczególności jego pkt 13,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  19
               .

               (3)W dniu 24 kwietnia 2018 r. Portugalia przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 14 statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej („NACE”) Rev. 2 (produkcja odzieży) w zaliczanych do poziomu 2 wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych (NUTS)
                  20
                regionach Norte (PT11), Centro (PT16) i Lisboa (PT17) w Portugalii. Wniosek ten spełnia wymogi dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG ustanowione w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

               (4)Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 Portugalia zdecydowała się na świadczenie zindywidualizowanych usług współfinansowanych przez EFG także na rzecz 730 młodych osób niepracujących, niekształcących się ani nieszkolących się (młodzieży NEET).

               (5)Należy zatem uruchomić EFG, aby zapewnić wkład finansowy w wysokości 4 655 883 EUR w odpowiedzi na wniosek złożony przez Portugalię.

               (6)W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2018 uruchamia się Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 4 655 883 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [dzień przyjęcia]*.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (2)

                        W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

                     (3)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).

                     (4)

                        Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1.

                     (5)

                        Zgodnie z art. 7 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

                     (6)

                        Porozumienie dotyczące międzynarodowego handlu wyrobami włókienniczymi weszło w życie w 1974 r. i wygasło w 2004 r.

                  https://www.odi.org/sites/odi.org.uk/files/odi-assets/publications-opinion-files/6604.pdf
                  https://www.wto.org/english/tratop_e/texti_e/texintro_e.htm#MFA

                     (7)

                        W latach 2008–2016 przywóz z Bangladeszu wzrósł o 314 %, a z Turcji o 119 %.
                  http://epp.eurostat.ec.europa.eu/newxtweb/

                     (8)

                        Przypadki uzasadnione globalizacją handlu: EGF/2018/002 PT (niniejszy wniosek w sprawie decyzji) oraz EGF/2007/008 MT/Tekstylia, COM(2008) 94, EGF/2010/003 ES/Galicia Textiles, COM(2010) 437 i EGF/2017/006 ES/Galicia apparel, COM(2017) 686. Przypadki uzasadnione światowym kryzysem finansowym i gospodarczym: EGF/2009/018 LT/Odzież, COM(2010) 56 i EGF/2010/014 SI/Mura, COM(2010) 582.

                     (9)

                        Źródło: Cointega, galicyjska grupa odzieżowo-tekstylna (www.cointega.com)

                     (10)

                  http://epp.eurostat.ec.europa.eu/newxtweb/-EUROSTAT
                  : Statystyka strukturalna dotycząca przedsiębiorstw, Roczne szczegółowe dane statystyczne dotyczące przedsiębiorstw.

                     (11)

                  https://www.ine.pt/xportal/xmain?xpid=INE&xpgid=ine_indicadores&indOcorrCod=0006186&contexto=bd&selTab=tab2

                     (12)

                        IEFP, IP - Direção de Serviços de Estudos, Planeamento e Controlo de Gestão

                  https://www.iefp.pt/documents/10181/6814977/SIE+-+Desemprego+registado+por+concelhos+dezembro+2017.pdf/ab672c06-ce47-42c4-af0a-8d4c1ac62003
                  https://www.ine.pt/xportal/xmain?xpid=INE&xpgid=ine_indicadores&indOcorrCod=0008273&contexto=bd&selTab=tab2

                     (13)

                  https://www.iefp.pt/documents/10181/7971477/Informa%C3%A7%C3%A3o+Mensal+janeiro+2018.pdf/bea9ab6a-899c-4e92-a63b-5f2d12b5d259

                  https://www.iefp.pt/documents/10181/6817457/Informa%C3%A7%C3%A3o+Mensal+dezembro+2017.pdf/31a5727c-fd90-47f0-8e7c-8fc087d5e18b
                  https://www.iefp.pt/documents/10181/5565497/Informa%C3%A7%C3%A3o+Mensal+dezembro+2016.pdf/663d49b3-2cbe-4869-9f7c-4856af399891
                  https://www.iefp.pt/documents/10181/3943898/Informa%C3%A7%C3%A3o+Mensal+dezembro+2015.pdf/ff648dba-07db-4853-aced-ae4a44ceed61

                     (14)

                  https://www.pordata.pt/Portugal/Taxa+de+desemprego+total+e+por+n%C3%ADvel+de+escolaridade+completo+(percentagem)-1009

                     (15)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (16)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (17)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (18)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (19)

                        Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014-2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (20)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.9.2018
            COM(2018) 626 final
            2018/0327(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii na Zgromadzeniu Ogólnym OIV w dniu 23 listopada 2018 r. w związku z planowanym przyjęciem rezolucji OIV, które mogą wywoływać skutki prawne w przepisach Unii.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Szczególny status UE w OIV

               Obecnie członkami OIV jest 46 państw, z których 20 to państwa członkowskie Unii. Unia Europejska nie jest członkiem OIV. Jednak od dnia 20 października 2017 r. OIV przyznała Unii szczególny status przewidziany w art. 4 regulaminu wewnętrznego OIV, umożliwiając jej udział w pracach komisji, podkomisji i grup ekspertów oraz uczestniczenie w posiedzeniach Zgromadzenia Ogólnego i Komitetu Wykonawczego.

               2.2.OIV

               Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV) jest międzyrządową organizacją naukowo-techniczną działającą w sektorze winorośli, wina, napojów winopochodnych, winogron stołowych, suszonych winogron i innych produktów sektora wina. Cele tej organizacji to: (i) wskazywanie środków pozwalających na uwzględnianie problemów producentów, konsumentów i innych podmiotów sektora winorośli i wina, (ii) wspieranie innych międzynarodowych organizacji zaangażowanych w działania normalizacyjne oraz (iii) przyczynianie się do ujednolicenia istniejących praktyk i norm na poziomie międzynarodowym.

               2.3.Planowany akt OIV

               Następne Zgromadzenie Ogólne OIV odbędzie się w Urugwaju w dniu 23 listopada 2018 r. W tym kontekście i na podstawie dyskusji prowadzonych podczas spotkania grupy ekspertów, które odbyło się w kwietniu 2018 r. w Paryżu, można spodziewać się, że w porządku obrad Zgromadzenia Ogólnego znajdzie się przyjęcie następujących rezolucji, powodujących skutki prawne w przepisach Unii:

               –Projekty rezolucji OENO-TECHNO 14-567B i 14-567C, w których klasyfikuje się substancje stosowane do produkcji wina jako dodatki lub substancje pomocnicze. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

               –Projekty rezolucji OENO-SPECIF 15-573, 15-579, 16-603 i 16-604, w których określa się wymogi dotyczące czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych. Te praktyki enologiczne zostały opublikowane i są zalecane przez OIV, pod warunkiem przyjęcia wymogów dotyczących stosowanych substancji (Międzynarodowy Kodeks Praktyk Enologicznych, OIV, § 2.1.20 i § 3.4.14). Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz art. 9 rozporządzenia (WE) nr 606/2009 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

               –Projekty rezolucji OENO-SCMA 15-591A, 15-591B, 16-595, 16-597, 16-598, 16-599, 16-600, 16-606 i 17-623, w których ustanawia się metody analizy. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 80 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

                  Podobnie jak w przeszłości można oczekiwać, że porządek obrad posiedzenia Zgromadzenia Ogólnego OIV będzie jeszcze ulegać zmianom oraz że do porządku obrad zostaną dodane kolejne rezolucje powodujące skutki prawne w przepisach Unii. W celu zapewnienia skuteczności prac Zgromadzenia Ogólnego, z poszanowaniem postanowień Traktatów, Komisja w odpowiednim czasie uzupełni lub zmieni niniejszy wniosek, aby umożliwić Radzie przyjęcie stanowiska również w odniesieniu do tych rezolucji.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Projekty rezolucji, które zostaną poddane pod głosowanie następnego Zgromadzenia Ogólnego OIV, zostały szczegółowo omówione przez ekspertów naukowych i technicznych z sektora wina. Przyczyniają się one do międzynarodowej harmonizacji norm dotyczących wina oraz ustanowią ramy, które zapewnią uczciwą konkurencję w handlu produktami sektora wina. Z tego powodu należy je poprzeć.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Art. 218 ust. 9 TFUE ma zastosowanie niezależnie od tego, czy Unia jest członkiem organu czy też stroną danej umowy
                  1
               .

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  2
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV) jest międzyrządową organizacją naukowo-techniczną działającą w sektorze winorośli, wina, napojów winopochodnych, winogron stołowych, suszonych winogron i innych produktów sektora wina. Cele tej organizacji to: (i) wskazywanie środków pozwalających na uwzględnianie problemów producentów, konsumentów i innych podmiotów sektora winorośli i wina, (ii) wspieranie innych międzynarodowych organizacji zaangażowanych w działania normalizacyjne oraz (iii) przyczynianie się do ujednolicenia istniejących praktyk i norm na poziomie międzynarodowym. Obecnie członkami OIV jest 46 państw, z których 20 to państwa członkowskie Unii. Unia Europejska nie jest członkiem OIV. Jednak od dnia 20 października 2017 r. OIV przyznała Unii szczególny status przewidziany w art. 4 regulaminu wewnętrznego OIV, umożliwiając jej udział w pracach komisji, podkomisji i grup ekspertów oraz uczestniczenie w posiedzeniach Zgromadzenia Ogólnego i Komitetu Wykonawczego.

               Na poziomie UE, na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych
                  3
                (rozporządzenie o wspólnej organizacji rynków), niektóre rezolucje przyjęte i opublikowane przez OIV mają wpływ na przepisy UE.

               Rozporządzenie o wspólnej organizacji rynków zawiera odniesienia do OIV w następujących przepisach:

               –odniesienie do praktyk enologicznych przyjętych i opublikowanych przez OIV, które Komisja musi uwzględniać przy zatwierdzaniu takich praktyk (art. 80 ust. 3 lit. a) rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków);

               – odniesienie do tych samych praktyk enologicznych w przypadku ich stosowania – przed uzyskaniem pozwolenia zgodnie z art. 80 ust. 3 rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków – w odniesieniu do produkcji wina w państwach trzecich (art. 90 ust. 2 rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków);

               –odniesienie do niektórych wymogów dotyczących czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych, tak aby przepisy przyjęte i opublikowane przez OIV stały się tym samym wiążące w tym zakresie w UE (art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń
                  4
               );

               –odniesienie do niektórych metod analizy służącej określaniu składu produktów sektora wina, przyjętych i opublikowanych przez OIV, na których Komisja musi się opierać, chyba że byłyby one nieskuteczne lub niewłaściwe w kontekście celu, do którego dąży Unia (art. 80 ust. 5 rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków).

               Podobnie na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 2870/2000 z dnia 19 grudnia 2000 r. ustanawiającego wspólnotowe metody referencyjne dla analizy napojów spirytusowych
                  5
                niektóre rezolucje przyjęte i opublikowane przez OIV mają wpływ na przepisy UE. W art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2870/2000 przewiduje się odnoszenie się do rezolucji OIV, w przypadkach gdy nie zostały ustanowione wspólnotowe analityczne metody referencyjne wykrywania i kwantyfikacji substancji zawartych w niektórych napojach spirytusowych.

               Odnoszenie się do rezolucji OIV przewiduje też art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina
                  6
               . Zgodnie z tym przepisem przy określaniu dopuszczalnych procesów produkcji Komisja musi uwzględniać procesy produkcji zalecane i opublikowane przez OIV i przyjmować metody analizy oparte o wszelkie odpowiednie metody zalecane i opublikowane przez OIV, chyba że byłyby one nieskuteczne lub niewłaściwe w kontekście wyznaczonego celu.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Planowany akt dotyczy realizacji celów w obszarze rolnictwa i obejmuje elementy w tym obszarze. Wspomniane elementy planowanego aktu są związane ze sobą w sposób nierozłączny, a żaden z nich nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 43 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 43 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Nie dotyczy

               2018/0327 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Podczas następnego Zgromadzenia Ogólnego w dniu 23 listopada 2018 r. Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV) przeanalizuje i prawdopodobnie przyjmie rezolucje, które będą miały wpływ na przepisy Unii. Unia nie jest członkiem OIV. Jednak w dniu 20 października 2017 r. OIV przyznała Unii szczególny status przewidziany w art. 4 regulaminu wewnętrznego OIV.

               (2)Członkami OIV jest 20 państw członkowskich. Te państwa członkowskie mają możliwość proponowania poprawek do projektów rezolucji OIV i zostaną zaproszone do przyjęcia niektórych projektów rezolucji OIV podczas następnego Zgromadzenia Ogólnego OIV w dniu 23 listopada 2018 r.

               (3)Stanowisko Unii wobec tych rezolucji dotyczące spraw, które leżą w jej kompetencjach, powinno być zatem przyjmowane przez Radę i zajmowane na posiedzeniach OIV przez działające wspólnie w interesie Unii państwa członkowskie, które są członkami OIV.

               (4)Na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013
                  7
                oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009
                  8
                niektóre rezolucje przyjęte i opublikowane przez OIV mają wpływ na przepisy Unii.

               (5)Art. 80 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że przy zatwierdzaniu praktyk enologicznych Komisja uwzględnia praktyki enologiczne i metody analizy zalecane i opublikowane przez OIV.

               (6)Art. 80 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że przy ustanawianiu metod analizy do celów określania składu produktów sektora wina Komisja przyjmuję za podstawę wszelkie odpowiednie metody zalecane i opublikowane przez OIV, chyba że byłyby one nieskuteczne lub niewłaściwe w kontekście celu, do którego dąży Unia.

               (7)Art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że produkty sektora wina przywożone do Unii produkowane są zgodnie z praktykami enologicznymi dozwolonymi przez Unię na podstawie tego rozporządzenia lub – przed uzyskaniem pozwolenia – produkowane zgodnie z praktykami enologicznymi zalecanymi i opublikowanymi przez OIV.

               (8)Art. 9 rozporządzenia (WE) nr 606/2009 stanowi, że jeżeli Komisja nie określiła wymogów dotyczących czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych, stosuje się wymogi określone i opublikowane przez OIV.

               (9)Projekty rezolucji OENO-TECHNO 14-567B1, 14-567B2 i 14-567C klasyfikują substancje stosowane do produkcji wina jako dodatki lub substancje pomocnicze. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

               (10)Projekty rezolucji OENO-SPECIF 15-573, 15-579, 16-603 i 16-604 określają wymogi dotyczące czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych. Te praktyki enologiczne zostały opublikowane i są zalecane przez OIV, pod warunkiem przyjęcia wymogów dotyczących stosowanych substancji (Międzynarodowy Kodeks Praktyk Enologicznych, OIV, § 2.1.20 i § 3.4.14). Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz art. 9 rozporządzenia (WE) nr 606/2009 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

               (11)Projekty rezolucji OENO-SCMA 15-591A, 15-591B, 16-595, 16-597, 16-598, 16-599, 16-600, 16-606 i 17-623 ustanawiają metody analizy. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 80 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

               (12)Wyżej wymienione projekty rezolucji zostały szczegółowo omówione przez ekspertów naukowych i technicznych z sektora wina. Przyczyniają się one do międzynarodowej harmonizacji norm dotyczących wina oraz ustanowią ramy, które zapewnią uczciwą konkurencję w handlu produktami sektora wina. Z tego powodu należy je poprzeć.

               (13)W celu umożliwienia niezbędnej elastyczności podczas negocjacji przed posiedzeniem Zgromadzenia Ogólnego OIV państwa członkowskie będące członkami OIV powinny zostać uprawnione do wyrażenia zgody na zmiany tych rezolucji, pod warunkiem że zmiany te nie dotyczą zasadniczej treści tych rezolucji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na Zgromadzeniu Ogólnym OIV w dniu 23 listopada 2018 r., jest określone w załączniku i wyrażane przez państwa członkowskie będące członkami OIV, działające wspólnie w interesie Unii.

               Artykuł 2

               1.Jeżeli jest prawdopodobne, że stanowisko, o którym mowa w art. 1, może ulec zmianie ze względu na nowe informacje o charakterze naukowym lub technicznym przedstawione przed posiedzeniem OIV lub w czasie jego trwania, państwa członkowskie będące członkami OIV proszą o przełożenie głosowania, które ma odbyć się podczas Zgromadzenia Ogólnego OIV, do czasu uzgodnienia przez Unię stanowiska w oparciu o nowe elementy.

               2.W ramach koordynacji prac, w szczególności na miejscu, i bez kolejnej decyzji Rady ustanawiającej stanowisko Unii, państwa członkowskie będące członkami OIV, działające wspólnie w interesie Unii, mogą wyrażać zgodę na zmiany w projektach rezolucji, o których mowa w załączniku, jeżeli zmiany te nie dotyczą zasadniczej treści przedmiotowych rezolucji.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., C-399/12, Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 64.

                     (2)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., C-399/12, Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (3)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

                     (4)

                        Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1.

                     (5)

                        Dz.U. L 333 z 29.12.2000, s. 20.

                     (6)

                        Dz.U. L 84 z 20.3.2014, s. 14–34.

                     (7)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).

                     (8)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń (Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.9.2018
            COM(2018) 626 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego DECYZJI RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina

               ZAŁĄCZNIK

               Państwa członkowskie działające wspólnie w interesie Unii popierają jedynie, i z zastrzeżeniem wszelkich przyszłych przeglądów uwzględniających rozwój sytuacji, następujące projekty rezolucji w etapie 7. dotyczące praktyk enologicznych, wymogów dotyczących czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych oraz metod analizy służących określaniu składu produktów sektora wina.

                        Nr

                        Odniesienie do rezolucji

                        Tytuł

                        1

                        OENO-TECHNO 14-567B

                        Rozróżnienie między dodatkami a substancjami pomocniczymi – część 2 (glutation, CO2)

                        2

                        OENO-TECHNO 14-567C

                        Rozróżnienie między dodatkami a substancjami pomocniczymi – część 3 (taniny)

                        3

                        OENO-SPECIF 15-573

                        Oznaczanie aktywności hemicelulazy w preparatach enzymatycznych

                        4

                        OENO-SPECIF 16-603

                        Monografia dotycząca dezaktywowanych drożdży z gwarantowanym poziomem glutationu

                        5

                        OENO-SPECIF 16-604

                        Zmiana rezolucji OENO 7/2007 w odniesieniu do węgla enologicznego

                        6

                        OENO-SPECIF 15-579

                        Monografia dotycząca węglanu potasu

                        7

                        OENO-SCMA 15-591A

                        Wolny dwutlenek siarki – aktualizacja metody OIV-MA-AS323-04A

                        8

                        OENO-SCMA 15-591B

                        Całkowita zawartość dwutlenku siarki – aktualizacja metody OIV-MA-AS323-04A

                        9

                        OENO-SCMA 16-595

                        Oznaczanie całkowitej zawartości etanalu w winach za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej

                        10

                        OENO-SCMA 16-597

                        Zmiana metody oznaczania ogólnej kwasowości w occie

                        11

                        OENO-SCMA 16-598

                        Oznaczanie kwasu L-mlekowego w winach i moszczach

                        12

                        OENO-SCMA 16-599

                        Oznaczanie kwasu L-jabłkowego w winach i moszczach

                        13

                        OENO-SCMA 16-600

                        Oznaczanie D-glukozy i D-fruktozy w winach i moszczach

                        14

                        OENO-SCMA 16-606

                        Zatwierdzenie analizy lotnych związków w winach metodą chromatografii gazowej (rezolucja OENO-SCMA 14-553)

                        15

                        OENO-SCMA 16-623

                        Oznaczanie 2, 4, 6-trójchloroanizolu uwalnianego w winie przez korki


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 4.12.2018
            COM(2018) 784 final
            2018/0403(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Singapuru, z drugiej strony

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               W dniu 25 listopada 2004 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umów o partnerstwie i współpracy („umowa o partnerstwie i współpracy” albo „Umowa”) z sześcioma państwami ASEAN, w tym z Singapurem. Negocjacje z Singapurem rozpoczęły się w październiku 2005 r. i zostały sfinalizowane pod koniec maja 2013 r. Obydwie strony parafowały umowę o partnerstwie i współpracy w Singapurze 14 października 2013 r.

               Negocjacje prowadzono w porozumieniu z Grupą Roboczą ds. Azji i Pacyfiku (COASI), działającą w charakterze komitetu doradczego. Parlament Europejski był regularnie informowany przez cały czas trwania negocjacji.

               Po przyjęciu decyzji Rady w sprawie podpisania Umowy dnia 16 lipca 2018 r., Umowa ta została podpisana dnia 19 października 2018 r. w Brukseli.

               Niniejszy wniosek dotyczy instrumentu prawnego w spawie zawarcia Umowy.

               2.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               2.1.Cel i treść Umowy

               Umowa o partnerstwie i współpracy z Singapurem jest piątą umową zawartą z państwem ASEAN, po umowach zawartych z Indonezją, Filipinami, Wietnamem i Malezją. Zastąpi ona obecne ramy prawne, tj. umowę o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a państwami członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) z 1980 r.

               Przedmiotowa Umowa stanowi ważny krok w kierunku większego politycznego i gospodarczego zaangażowania UE w Azji Południowo-Wschodniej. Umowa o partnerstwie i współpracy będzie również stanowić podstawę do skuteczniejszego uczestnictwa UE i jej państw członkowskich w dwustronnych przedsięwzięciach z Singapurem poprzez wzmocnienie dialogu politycznego i zacieśnianie współpracy w szerokim zakresie dziedzin.

               Umowa o partnerstwie i współpracy zawiera standardowe klauzule polityczne UE dotyczące praw człowieka, Międzynarodowego Trybunału Karnego, broni masowego rażenia, broni strzeleckiej i lekkiej oraz zwalczania terroryzmu. Obejmuje ona również współpracę w dziedzinach takich jak handel i inwestycje, polityka przemysłowa, zdrowie, środowisko naturalne, zmiana klimatu, energia, podatki, edukacja i kultura, praca, zatrudnienie i sprawy społeczne, nauka i technologia oraz transport. Umowa dotyczy również współpracy w dziedzinie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa, między innymi współpracy prawnej, współpracy w zakresie przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy, finansowaniu terroryzmu, zorganizowanej przestępczości i korupcji.

               Umowa o partnerstwie i współpracy zawiera list uzupełniający, który stanowi integralną część umowy. W liście uzupełniającym potwierdzono ustalenia Stron, że w momencie podpisania Umowy nie wiedziały one, na podstawie obiektywnie dostępnych informacji, o jakichkolwiek przepisach prawa krajowego każdej ze Stron, które mogłyby doprowadzić do powołania się na mechanizm niewykonania umowy, albo o stosowaniu takich przepisów.

               Uzupełnieniem umowy o partnerstwie i współpracy są umowa o wolnym handlu i umowa o ochronie inwestycji, które są specjalnymi umowami nadającymi skuteczność postanowieniom umowy o partnerstwie i współpracy dotyczącym handlu i inwestycji, oraz które są integralną częścią ogólnych stosunków dwustronnych i, zgodnie z art. 9 ust. 2 umowy o partnerstwie i współpracy, stanowią wspólne ramy instytucjonalne.

               W Umowie przewidziano możliwość zawieszenia jej stosowania lub stosowania jakiejkolwiek umowy szczegółowej, o której mowa w art. 9 ust. 2 i w art. 43 ust. 3 Umowy, w przypadku naruszenia jednego z istotnych elementów Umowy, tj. klauzuli dotyczącej praw człowieka i klauzuli o nierozprzestrzenianiu.

               Umowa ustanawia Wspólny Komitet, którego zadaniem jest zapewnienie jej właściwego funkcjonowania i wykonania.

               2.2.Materialna podstawa prawna

               Zgodnie z orzecznictwem, w przypadku gdy analiza unijnego aktu wykaże, że wyznaczono w nim dwa cele lub że ma on dwa elementy składowe i jeżeli jeden z tych celów lub elementów można określić jako główny lub dominujący, podczas gdy drugi jest jedynie pomocniczy, wówczas ten akt należy wydać na jednej podstawie prawnej – na tej, której wymaga główny lub dominujący cel lub element. Z drugiej strony, w wyjątkowych przypadkach, jeżeli stwierdzono że akt ten zmierza jednocześnie do osiągnięcia kilku celów lub składa się z kilku elementów, z których to celów lub elementów żaden nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych, w taki sposób, że zastosowanie znajdują różne postanowienia Traktatu, akt taki należy wyjątkowo wydać na różnych, odpowiednich podstawach prawnych (w tym kontekście zob. wyroki: z dnia 10 stycznia 2006 r., Komisja przeciwko Parlamentowi i Radzie, C-178/03, EU:C:2006:4, pkt 42 i 43; z dnia 11 czerwca 2014 r. Komisja przeciwko Radzie, C-377/12, EU:C:2014:1903, pkt 34; z dnia 14 czerwca 2016 r. Parlament Europejski przeciwko Radzie, C-263/14, EU:C:2016:435, pkt. 44).

               W tym konkretnym przypadku głównym celem lub elementem jest współpraca z państwem trzecim. Z tego powodu proponowana decyzja powinna opierać się na art. 212 TFUE.

               2.3.Proceduralna podstawa prawna

               W art. 218 ust. 6 TFUE przewidziano przyjęcie decyzji upoważniającej do zawarcia umowy. W art. 218 ust. 8 TFUE przewidziano, że Rada stanowi większością kwalifikowaną, z wyjątkiem okoliczności wymienionych w art. 218 ust. 8 akapit drugi TFUE, w których Rada stanowi jednomyślnie. W tym konkretnym przypadku trybem głosowania jest większość kwalifikowana.

               2.4.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 212 TFUE w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) TFUE. Dodatkowe postanowienia nie są wymagane jako podstawa prawna
                  1
               .

               3.ELEMENTY FAKULTATYWNE: NIEZBĘDNY CHARAKTER DECYZJI, KTÓREJ DOTYCZY WNIOSEK

               Zgodnie z art. 216 TFUE Unia może zawierać umowy z jednym lub z większą liczbą państw trzecich, jeżeli przewidują to Traktaty lub gdy zawarcie umowy jest niezbędne do osiągnięcia, w ramach polityk Unii, jednego z celów, o których mowa w Traktatach, gdy zawarcie umowy jest przewidziane w prawnie wiążącym akcie Unii albo gdy może mieć wpływ na wspólne zasady lub zmienić ich zakres.

               W Traktatach przewidziano zawieranie umów takich jak umowa o partnerstwie i współpracy, konkretnie w art. 212 TFUE. Ponadto zawarcie umowy o partnerstwie i współpracy jest niezbędne, aby osiągnąć w ramach polityk unijnych cele określone w Traktatach w tym w obszarach: praw człowieka, nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia, walki z terroryzmem, walki z przestępczością zorganizowaną, walki z praniem brudnych pieniędzy i finansowaniem terroryzmu, handlu, migracji, ochrony środowiska, energii, zmian klimatu, transportu, zatrudnienia i spraw społecznych, zdrowia itp.

               2018/0403 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Singapuru, z drugiej strony

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją Rady 2018/1047
                  2
               ,Umowa o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Singapuru z drugiej strony (zwana dalej „Umową”), została podpisana w dniu 19 października 2018 r. z zastrzeżeniem zawarcia w późniejszym terminie.

               (2)
                     Celem Umowy jest zapewnienie podstawy dla skuteczniejszego uczestnictwa UE i jej państw członkowskich w dwustronnych przedsięwzięciach z Singapurem poprzez zacieśnienie współpracy i dialogu w ramach szerokiego zakresu kwestii dwustronnych, regionalnych i wielostronnych. Umowa stanowi krok w kierunku większego politycznego i ekonomicznego zaangażowania Unii w Azji Południowo-Wschodniej.

               (3)Umowa powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się, w imieniu Unii, Umowę o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Singapuru, z drugiej strony oraz wspólne deklaracje i list uzupełniający stanowiące integralną część Umowy.

               Tekst Umowy, wspólnych deklaracji oraz listu uzupełniającego są załączone do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby uprawnione do wystosowania w imieniu Unii powiadomienia, o którym mowa w art. 49 ust. 1 Umowy, w celu wyrażenia zgody Unii na to, aby Umowa stała się dla niej wiążąca.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia
                  3
               .

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Sprawa C-377/12 Komisja przeciwko Radzie, ECLI: EU: C: 2014: 1903 i sprawa C-244/17, Komisja przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2018:662.

                     (2)

                        Decyzja Rady (UE) 2018/1047 z dnia 16 lipca 2018 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Singapuru, z drugiej strony (Dz.U. L 189 z 26.7.2018, s. 2).

                     (3)

                        Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.