				|

		52013PC0097

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie utworzenia programu rejestrowania podróżnych /* COM/2013/097 final - 2013/0059 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
·      Podstawa i cele wniosku
Możliwości uzyskane dzięki
nowym technologiom w dziedzinie zintegrowanego zarządzania granicami
są szczegółowo analizowane na poziomie UE od 2008 r., kiedy Komisja
opublikowała swój komunikat „Przygotowanie kolejnych etapów rozwoju
zarządzania granicami w Unii”[1].
W swoim komunikacie Komisja zaproponowała utworzenie programu
rejestrowania podróżnych (RTP) dla często podróżujących
obywateli państw trzecich, którzy przeszli wstępne weryfikacje, by
ułatwić im przekraczanie granic.
Program rejestrowania podróżnych
został zatwierdzony w ramach programu sztokholmskiego[2] przyjętego przez Radę
Europejską w grudniu 2009 r.
W czerwcu 2011 r. Rada Europejska wezwała
do „szybkiej realizacji prac nad inteligentnymi granicami”. Komisja, w ramach
początkowych działań stanowiących odpowiedź na to
wezwanie, opublikowała w dniu 25 października 2011 r. komunikat[3] dotyczący wdrażania
wariantów systemu wjazdu/wyjazdu i programu rejestrowania podróżnych.
Niniejszy wniosek przedkłada się
wraz z wnioskiem w sprawie utworzenia systemu wjazdu/wyjazdu (EES) i wnioskiem
dotyczącym zmiany wspólnotowego kodeksu zasad regulujących
kontrolę na przejściach granicznych na granicach zewnętrznych
oraz nadzór nad granicami zewnętrznymi (kodeks graniczny Schengen)[4] do celów funkcjonowania tych dwóch nowych
systemów. Dla każdego systemu przedstawiono ocenę skutków.
Niniejszy wniosek nie ma wpływu na
kontrole celne, tj. kontrolę towarów.
·      Kontekst ogólny
Na potrzeby ustanowienia warunków, kryteriów i
przepisów szczegółowych regulujących kontrolę na
przejściach granicznych na granicach zewnętrznych oraz nadzór nad
granicami zewnętrznymi, w dniu 15 marca 2006 r. przyjęto kodeks
graniczny Schengen. Zgodnie z art. 7 wszystkie osoby podlegają kontroli
granicznej na granicach zewnętrznych.
Zazwyczaj przeprowadza się
szczegółową kontrolę graniczną obywateli państw
trzecich i minimalną kontrolę graniczną obywateli UE oraz innych
osób korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania się[5]. Obowiązujące
przepisy obejmujące obywateli państw trzecich można jednak
nazwać podejściem „uniwersalnym”, skoro tę samą
kontrolę stosuje się niezależnie od różnic w ryzyku, jakie
przypisuje się różnym podróżnym, lub częstotliwości, z
jaką podróżują. Dzieje się tak, ponieważ obecne
prawodawstwo nie przewiduje wyjątków od zasady szczegółowej kontroli
granicznej z wyjątkiem tych kategorii obywateli państw trzecich,
które zostały wyraźnie wymienione w kodeksie granicznym Schengen lub w
rozporządzeniu w sprawie małego ruchu granicznego[6], takie jak głowy
państw, pracownicy transgraniczni i mieszkańcy strefy przygranicznej.
Jedynie niewielka część osób
przekraczających granicę zewnętrzną może
skorzystać z wyżej wymienionych odstępstw: w przybliżeniu
dwa miliony odpowiadające 0,2 % łącznej liczby
podróżujących pasażerów. Można założyć,
że liczba ta pozostanie w znacznym stopniu niezmienna, przy niewielkim
wzroście wynikającym z powszechniejszego wprowadzania przepisów dotyczących
małego ruchu granicznego. Do końca 2010 r. państwa
członkowskie wydały 110 000 zezwoleń na przekraczanie granicy w
ramach małego ruchu granicznego.
Aby spełnić wymogi kodeksu
granicznego Schengen, straż graniczna musi przy każdym wjeździe
obywatela państwa trzeciego sprawdzić, czy spełnia on wszystkie wymogi
wjazdu do UE (cel pobytu w UE, posiadanie wystarczających środków
utrzymania i zamiar powrotu do państwa pochodzenia). Dokonuje się
tego w drodze rozmowy z podróżnym i weryfikacji niezbędnych
dokumentów, takich jak potwierdzenie zakwaterowania oraz potwierdzenie
rezerwacji biletu powrotnego na samolot, prom, pociąg. Straż
graniczna powinna również monitorować dozwolony okres pobytu na
terytorium Schengen, co jest obecnie dokonywane w drodze obliczeń opartych
na stemplach w dokumencie podróży.
Uwzględniając przewidywany wzrost
przepływów pasażerów na granicach zewnętrznych, należy
zapewnić alternatywną procedurę kontroli granicznej dla
często podróżujących obywateli państw trzecich; w tym celu
należałoby odejść stopniowo od podejścia
„skoncentrowanego na państwie” w kierunku podejścia „skoncentrowanego
na osobie”.
W praktyce program rejestrowania
podróżnych funkcjonowałby na granicach w następujący
sposób: zarejestrowany podróżny otrzymałby token w postaci karty
służącej do odczytu elektronicznego zawierającej jedynie
niepowtarzalny numer identyfikacyjny (tj. numer wniosku), która jest
odczytywana w automatycznych bramkach na granicy z chwilą przyjazdu i
odjazdu. W bramce odczytane zostałyby token i dokument podróży (i w
stosownych przypadkach numer naklejki wizowej) oraz odciski palców
podróżnych, a następnie porównane z danymi przechowywanymi w
centralnym repozytorium i innych bazach danych, w tym w wizowym systemie
informacyjnym (VIS) dla posiadaczy wizy. Jeżeli wszystkie kontrole zakończą
się powodzeniem, podróżny może przejść przez
automatyczną bramkę. W przypadku jakiegokolwiek problemu
podróżny uzyskałby pomoc straży granicznej.
Ułatwienie przekraczania granic
odnosiłoby się również do niezautomatyzowanej kontroli
granicznej, ponieważ straż graniczna nie miałaby
konieczności zadawania „dodatkowych” pytań zarejestrowanym
podróżnym, dotyczących takich kwestii jak cel podróży i
istnienie wystarczających środków utrzymania.
Utworzenie systemu wjazdu/wyjazdu (EES)
obejmującego lub nieobejmującego dane biometryczne, w którym na
granicach zewnętrznych zapisywano by wjazdy i wyjazdy obywateli
państw trzecich, którym zezwolono na krótkotrwały pobyt, byłby
warunkiem wstępnym pełnego zautomatyzowania kontroli granicznej
zarejestrowanych podróżnych, jak opisano powyżej. System
wjazdu/wyjazdu pozwoliłby na wyeliminowanie obowiązku stemplowania
dokumentu podróży przewidzianego na podstawie kodeksu granicznego
Schengen, ponieważ ręczne stemplowanie zostałoby zastąpione
zautomatyzowanym zapisywaniem i obliczaniem długości pobytu. Z
chwilą zniknięcia obowiązku stemplowania obligatoryjny
stałby się wgląd do systemu wjazdu/wyjazdu na granicy
zewnętrznej, w celu upewnienia się, że obywatel państwa
trzeciego nie przekroczył okresu przyznanego mu prawnie zezwolenia na
pobyt na terytorium Schengen. Wgląd ten mógłby być dokonywany w
sposób zautomatyzowany przy użyciu pola przeznaczonego do odczytu
maszynowego w dokumencie podróży lub odcisków palców.
Program rejestrowania podróżnych wraz z
systemem wjazdu/wyjazdu przyczyni się w znacznym stopniu do lepszego
zarządzania przepływami podróżnych i większej kontroli tych
przepływów na granicy, umożliwiając sprawniejsze przekraczanie
granicy podróżnym spoza UE, którzy przeszli wstępne kontrole i którzy
odbywają częste podróże.
Ocena skutków finansowych załączona
do niniejszego wniosku opiera się na badaniu kosztów EES i RTP
przeprowadzonym przez wykonawcę zewnętrznego.
Na podstawie wyżej wymienionych
względów celem niniejszego wniosku dotyczącego rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady jest:
–
ustanowienie procedur i warunków dostępu do
programu rejestrowania podróżnych,
–
określenie celu, funkcji i zadań w
zakresie korzystania z tokena[7]
w połączeniu z centralnym repozytorium jako systemu przechowywania
danych dotyczących zarejestrowanych podróżnych oraz
–
powierzenie Agencji do Spraw Zarządzania
Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni
Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości[8] („Agencji”) zadania
polegającego na rozwijaniu i zarządzaniu operacyjnym systemem
centralnym oraz opracowaniu specyfikacji technicznych dotyczących tokena.
Niniejsze rozporządzenie stanowi
zasadniczy instrument tworzący ramy prawne programu rejestrowania
podróżnych. Aby uzupełnić te ramy prawne, konieczna jest
również zmiana kodeksu granicznego Schengen w odniesieniu do
ułatwionego przekraczania granic przez obywateli państw trzecich,
którą przedstawia się równocześnie z niniejszym wnioskiem.
Ponadto przedstawia się jednocześnie wniosek dotyczący systemu
wjazdu/wyjazdu, w którym zapisuje się wjazdy i wyjazdy obywateli
państw trzecich.
·      Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek
Rozporządzenie (WE) nr 562/2006
Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające wspólnotowy kodeks zasad
regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen).
Rozporządzenie (WE) nr 1931/2006
Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające przepisy dotyczące
małego ruchu granicznego na zewnętrznych granicach lądowych
państw członkowskich i zmieniające postanowienia konwencji z
Schengen.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i
Rady (WE) nr 767/2008 dotyczące wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz
wymiany danych między państwami członkowskimi na temat wiz
krótkoterminowych (rozporządzenie VIS).
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i
Rady (WE) nr 810/2009 ustanawiające wspólnotowy kodeks wizowy.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską
Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami
Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa
i Sprawiedliwości.
2.           KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI
ORAZ OCENA SKUTKÓW
·      Konsultacje z zainteresowanymi stronami
W ocenie skutków towarzyszącej
niniejszemu wnioskowi zostały opisane konsultacje zainteresowanych stron.
·      Ocena skutków
Pierwsza ocena skutków[9] została przeprowadzona w 2008
r. podczas przygotowywania komunikatu Komisji na ten temat, natomiast druga
została zakończona w 2013 r.[10].
W pierwszej ocenie przeanalizowano warianty strategiczne i ich najbardziej
prawdopodobne skutki i stwierdzono, że powinien zostać ustanowiony
program rejestrowania podróżnych dla obywateli państw trzecich.
Po przeprowadzeniu konsultacji i dokonaniu
wstępnego przeglądu w ostatniej ocenie skutków poddano analizie
najważniejsze warianty wdrażania.
Po analizie wariantów i podwariantów, za
najbardziej realistyczny wariant gwarantujący sprawne przepływy
pasażerów przez granice zewnętrzne bez obniżenia poziomu
bezpieczeństwa w UE uznano program rejestrowania podróżnych oparty na
opłatach, dla często podróżujących obywateli państw
trzecich, którzy przeszli wstępne kontrole i weryfikacje, obejmujący
dane (dane biometryczne, dane alfanumeryczne i niepowtarzalny numer
identyfikacyjny) przechowywane w centralnym repozytorium i niepowtarzalny
identyfikator (numer wniosku) przechowywany w tokenie. Wariant ten minimalizuje
wykorzystanie danych osobowych w systemie informatycznym UE, ponieważ
straż graniczna w czasie kontroli pierwszej linii nie pobiera żadnych
danych osobowych, a ponadto ograniczone zostają główne wady systemu
opartego wyłącznie na tokenie związane z bezpieczeństwem.
Aby zapewnić odpowiednią ochronę danych w przypadku
preferowanego wariantu, byłoby niezbędne zastosowanie tych samych
przepisów dotyczących ochrony danych, które obowiązują w przypadku
wizowego systemu informacyjnego (VIS), oraz obecnie obowiązujących
unormowań, w tym dotyczących zatrzymywania informacji na
najwyżej pięć lat. Dane osobowe zgromadzone w centralnym
repozytorium (dane biometryczne i alfanumeryczne zawarte we wnioskach) powinny
być przechowywane nie dłużej niż jest to wymagane na
użytek programu rejestrowania podróżnych. Stosowne jest, by dane
były przechowywane przez najwyżej okres pięciu lat, by
umożliwić uwzględnienie danych zawartych we wcześniejszych
wnioskach do oceny następnych wniosków RTP, odnowienia dostępu do RTP
oraz także uwzględnienie ponownego użycia odcisków palców
przechowywanych w repozytorium (59 miesięcy). Ponadto pięcioletni
okres zatrzymywania danych umożliwiłby przyznawanie dostępu do
RTP na pięć lat bez konieczności składania nowego wniosku.
Pierwotny dostęp do programu rejestrowania podróżnych powinien
być przyznany na jeden rok. Dostęp
może być przedłużony na okres dwóch lat, po którym
następują kolejne dwa lata bez konieczności składania
nowego wniosku. Złożenie nowego
wniosku byłoby konieczne w celu odnowienia dostępu z chwilą
upływu pięcioletniego okresu ważności. Byłoby to
analogiczne do wydawania wiz wielokrotnego wjazdu podróżnym (maksymalnie okres
pięciu lat), których dane są przechowywane w wizowym systemie
informacyjnym przez pięć lat.
Aby dokładna weryfikacja zarejestrowanego
podróżnego na przejściu granicznym na granicy zewnętrznej.
była możliwa, w centralnym repozytorium powinny być
przechowywane cztery odciski palców. Przechowywanie odcisków czterech palców
gwarantuje, że w każdej sytuacji dostępna będzie
wystarczająca ilość danych, a jednocześnie, że
ilość przechowywanych danych będzie zasadna. Przechowywanie
jedynie jednego lub dwóch odcisków palców może być przyczyną
problemów dla podróżnych lub organów granicznych na granicach
zewnętrznych, ponieważ odciski palców mogą być rozmazane,
zniekształcone lub niekompletne. Jest to szczególnie istotne w przypadku
programu rejestrowania podróżnych, ponieważ dostęp jest
przyznawany na pięć lat i można ponownie użyć tych
samych odcisków palców (59 miesięcy) w przypadku złożenia przez
zarejestrowanego podróżnego nowego wniosku.
Dane przechowywane w centralnym repozytorium
byłyby dostępne dla straży granicznej jedynie podczas oceny
wniosku, cofnięcia/przedłużenia dostępu do RTP, utraty lub
kradzieży tokena lub w przypadku pojawienia się jakichkolwiek
problemów z ułatwieniem przekraczania granic przez zarejestrowanych
podróżnych. W czasie kontroli granicznej straż graniczna
otrzymałaby jedynie informacje mówiące o istnieniu lub nieistnieniu
wpisu w centralnym repozytorium. W preferowanym wariancie przewiduje się
zatem proporcjonalną równowagę między bezpieczeństwem,
ułatwieniami i ochroną danych.
Aby zagwarantować łatwy dostęp
do programu rejestrowania podróżnych, obywatele państw trzecich
powinni mieć możliwość złożenia wniosku o
objęcie RTP w konsulacie każdego państwa członkowskiego lub
na każdym przejściu granicznym na granicy zewnętrznej.
Zagwarantowałoby to dużą liczbę uczestników programu, pomagając
tym samym państwom członkowskim w zarządzaniu przepływami
pasażerów na przejściach granicznych na granicach zewnętrznych.
Wnioski powinny być weryfikowane na podstawie tych samych kryteriów, jakie
są stosowane w przypadku wydawania wiz wielokrotnego wjazdu. Jednak
weryfikacja wniosków złożonych przez członków rodzin obywateli
Unii powinna być przeprowadzana przy zastosowaniu tych samych kryteriów,
jakie są używane w przypadku weryfikacji ich wniosków o wizę
wjazdową. Państwa członkowskie mogą zdecydować, czy
będą stosować i czy zainstalują systemy automatycznej
kontroli granicznej na przejściach granicznych na granicach
zewnętrznych. Jest oczywiste, że całkowity wpływ
połączenia kryteriów weryfikacji, takich jak w przypadku wiz
wielokrotnego wjazdu, oraz w pełni automatycznej kontroli granicznej
wywrze największy skutek w zakresie ułatwienia przekraczania granic
przez zarejestrowanych podróżnych. Ponadto zachowany zostaje wysoki poziom
bezpieczeństwa, przy jednoczesnym przestrzeganiu praw podstawowych. Jest
to także najmniej kosztowne podejście, biorąc pod uwagę
koszty związane z bardziej rygorystyczną procedurą weryfikacji i
częściowo zautomatyzowaną kontrolą graniczną.
Pełna automatyzacja byłaby narzędziem racjonalnym pod
względem kosztów, zwłaszcza na najbardziej obciążonych
przejściach granicznych, na których już teraz istnieją problemy
związane z obsługą i pojawiają się kolejki. Każde
państwo członkowskie musiałoby jednak dokonać oceny
każdego pojedynczego przejścia granicznego pod kątem tego, czy system
automatycznej kontroli granicznej zwiększyłby przepustowość
przejść granicznych i tym samym zmniejszył czas przekraczania
granicy przez podróżnych, odciążył zasoby ludzkie i
zapewnił temu państwu członkowskiemu narzędzie
zarządzania rosnącymi przepływami pasażerów.
Niezależnie od tego, czy wykorzystuje się urządzenia
automatycznej kontroli granicznej, ułatwienie w zakresie przekraczania
granicy powinno mieć zastosowanie do wszystkich przejść
granicznych na granicach zewnętrznych wobec obywateli państw
trzecich, którym przyznano dostęp do programu rejestracji podróżnych.
Aby zapewnić wiarygodną weryfikację wnioskodawców,
niezbędne będzie przetwarzanie danych biometrycznych (odciski palców)
w centralnym repozytorium i weryfikacja danych biometrycznych na
przejściach granicznych na granicach zewnętrznych[11].
Rada ds. Oceny Skutków (IAB) oceniła
projekt oceny skutków i wydała opinię w dniu 14 marca 2012 r.
Zalecenia dotyczące ulepszeń zostały uwzględnione w
ostatecznej wersji sprawozdania. W szczególności dokonano
następujących zmian: doprecyzowano i wyjaśniono scenariusz
odniesienia; rozszerzono definicję problemów, w tym uwzględniono
doświadczenia z tworzeniem i rozwijaniem innych dużych
wielkoskalowych systemów informatycznych oraz doświadczenia z
wdrożonymi w państwach członkowskich i państwach spoza UE
systemami automatycznej kontroli granicznej i krajowymi programami
rejestrowania podróżnych; udoskonalono powiązania z
załącznikami i z oceną skutków z 2008 r.; przedstawiono opinie
zainteresowanych stron w najszerszym możliwym zakresie, biorąc pod
uwagę, że opinie wyrażone przez zainteresowane strony były
dosyć ogólne; rozszerzono wyjaśnienia dotyczące metody
obliczania kosztów i przedstawiono bardziej szczegółowo oczekiwane koszty
i korzyści dla różnych zainteresowanych stron; wyjaśniono
ponowne oddelegowanie straży granicznej, biorąc pod uwagę
oczekiwany wzrost przepływów podróżnych; i ostatecznie dodano
przegląd opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
·      Krótki opis proponowanych działań
Należy określić cel i funkcje
programu rejestrowania podróżnych, w tym wariant tokena w
połączeniu z centralnym repozytorium, oraz zadania w tym zakresie.
Ponadto konieczne jest upoważnienie Agencji ds. Zarządzania
Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni
Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości do rozwijania,
utworzenia i zarządzania operacyjnego centralnym repozytorium oraz
określenia specyfikacji technicznej tokena na podstawie uprzedniej
definicji wymagań biznesowych. Powinno się ustanowić procedury i
warunki sprawdzania wniosków RTP i przechowywania danych dotyczących
zarejestrowanych podróżnych. Szczegółowy opis każdego
artykułu wniosku można znaleźć w odrębnym dokumencie
roboczym Służb Komisji.
·      Podstawa prawna
Postawę prawną niniejszego wniosku
stanowi art. 74, art. 77 ust. 2 lit. b) i d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej. Artykuł 77 ust. 2 lit. b) i d) przewiduje odpowiednią
podstawę prawną dla dokładniejszego określenia środków
dotyczących przekraczania granic zewnętrznych państw
członkowskich oraz opracowania norm i procedur, których powinny
przestrzegać państwa członkowskie przy dokonywaniu kontroli osób
na tych granicach. Artykuł 74 stanowi właściwą
podstawę prawną utworzenia i eksploatacji RTP oraz stworzenia
procedur wymiany informacji między państwami członkowskimi,
zapewniających współpracę między właściwymi
organami państw członkowskich oraz między tymi organami i
Komisją w dziedzinach objętych tytułem V Traktatu.
·      Zasada pomocniczości
Zgodnie z art. 74, art. 77 ust. 2 lit. b) i d)
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Unia ma prawo do przyjmowania
środków dotyczących kontroli osób i skutecznego monitorowania
przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich.
Konieczna jest zmiana obecnych przepisów UE dotyczących przekraczania
granic zewnętrznych państw członkowskich,
umożliwiająca uwzględnienie rosnących przepływów
pasażerów i możliwości, które dają nam nowe technologie.
Niezbędny jest wspólny system w celu ustanowienia zharmonizowanych
przepisów dotyczących ułatwień w przekraczaniu granic przez
zarejestrowanych podróżnych, tak by ułatwienia miały
zastosowanie do wszystkich przejść granicznych strefy Schengen, bez
odrębnej weryfikacji i bez obniżenia poziomu bezpieczeństwa.
Dlatego też cele wniosku nie mogą
być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa
członkowskie.
·      Zasada proporcjonalności
Artykuł 5 Traktatu o Unii Europejskiej
stanowi, że działanie UE nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia celów Traktatu. Forma wybrana dla tego działania UE
musi zatem umożliwić osiągnięcie celów wniosku i jego
wprowadzenie w życie w jak najskuteczniejszy sposób. Proponowana
inicjatywa stanowi dalsze rozwinięcie dorobku Schengen w celu zapewnienia
jednakowego stosowania wspólnych przepisów na granicach zewnętrznych we
wszystkich państwach członkowskich. Wniosek jest zatem zgodny z
zasadą proporcjonalności.
·      Wybór instrumentów
Proponowane instrumenty: rozporządzenie.
Inne instrumenty byłyby
niewłaściwe z następujących względów:
Niniejszy wniosek określa przepisy
dotyczące kontroli granicznej na granicach zewnętrznych, które
są jednolite dla wszystkich państw członkowskich. W
konsekwencji jako instrument prawny można wybrać jedynie
rozporządzenie.
·      Prawa podstawowe
Zaproponowane rozporządzenie może
mieć wpływ na prawa podstawowe, zwłaszcza dotyczące ochrony
danych osobowych (art. 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej) i prawo do
skutecznego środka prawnego (art. 47 karty).
Wniosek zawiera zabezpieczenia, w
szczególności na podstawie art. 15 i 16 - w przypadku gdy odmówiono
dostępu do RTP lub taki dostęp cofnięto, które przewidują
prawo do skutecznego środka prawnego, a także na podstawie art. 48 i 49,
które dotyczą prawa do informacji, dostępu do danych, poprawienia i
usunięcia danych wykorzystanych do celów rozporządzenia, w stosunku
do czego przewidziano również prawo do skutecznego środka prawnego w
art. 51.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek Komisji dotyczący kolejnych
wieloletnich ram finansowych zawiera wniosek opiewający na kwotę 4,6
mld EUR dla Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego na lata 2014–2020.
We wniosku przeznaczono szacunkową kwotę 1,1 mld EUR na rzecz rozwoju
systemu wjazdu/wyjazdu i programu rejestrowania podróżnych, przy
założeniu że koszty prac rozwojowych ponoszone będą
począwszy od 2015 r.[12].
To wsparcie finansowe obejmie nie tylko koszty
głównych elementów przez cały okres objęty wieloletnimi ramami
finansowymi (na poziomie UE, zarówno rozwój, jak i koszty operacyjne), ale
także koszty rozwoju na szczeblu państw członkowskich w zakresie
krajowych elementów tych dwóch systemów, w ramach dostępnych zasobów.
Zapewnienie wsparcia finansowego na krajowe koszty prac rozwojowych
zagwarantowałoby, że trudne warunki gospodarcze na poziomie krajowym
nie zagrożą projektom lub ich nie opóźnią. . Obejmuje to
kwotę 145 mln EUR na poczet kosztów na szczeblu krajowym związanych z
hostingiem systemów informatycznych, pomieszczeniami służącymi
do przechowywania sprzętu użytkowników końcowych oraz
pomieszczeniami przeznaczonymi na biura operatorów. Obejmuje to również
kwotę 341 mln EUR na poczet kosztów na szczeblu krajowym związanych z
konserwacją sprzętu i licencjami na oprogramowanie.
Po uruchomieniu nowych systemów przyszłe
koszty operacyjne w państwach członkowskich mogłyby być
pokrywane w ramach ich programów krajowych. Proponuje się, aby
państwa członkowskie mogły wykorzystać 50 % przydzielonych
środków w ramach programów krajowych na pokrycie kosztów operacyjnych
systemów informatycznych służących do zarządzania
przepływami migracyjnymi przez granice zewnętrzne Unii. Koszty te
mogą obejmować koszty zarządzania systemem VIS, SIS i nowymi
systemami utworzonymi w przedmiotowym okresie, koszty personelu, koszty
obsługi, wynajmu zabezpieczonych pomieszczeń itp. Dlatego też
przyszły instrument zapewniłby ciągłość
finansowania w stosownych przypadkach.
Koszty automatyzacji różniłyby
się znacznie w zależności od liczby automatycznych bramek, które
zostałyby zainstalowane.
5.           INFORMACJE DODATKOWE
·      Uczestnictwo
Niniejszy wniosek stanowi rozwinięcie
dorobku Schengen, ponieważ dotyczy przekraczania granic zewnętrznych.
Z tego względu należy rozważyć następujące skutki
wniosku dla różnych protokołów i umów z państwami stowarzyszonymi.
Dania:
Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu
(nr 22) w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu
o Unii Europejskiej (TUE) i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej (TFUE), Dania nie uczestniczy w przyjęciu przez
Radę środków na mocy tytułu V części trzeciej TFUE.
Ponieważ niniejsze rozporządzenie
stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego
protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy po
przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia decyzję,
czy wdroży niniejsze rozporządzenie do swojego prawa krajowego.
Zjednoczone Królestwo i Irlandia:
Zgodnie z art. 4 i 5 Protokołu
włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej oraz z
decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą
wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
oraz z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r.
dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych
przepisów dorobku Schengen, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie
uczestniczą w przyjęciu rozporządzenia w sprawie utworzenia
programu rejestrowania podróżnych i nie są nim związane ani go
nie stosują.
Islandia i Norwegia:
Obowiązują procedury określone w
układzie o stowarzyszeniu, zawartym przez Radę z Republiką
Islandii i Królestwem Norwegii, dotyczącym włączenia tych dwóch
państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen,
ponieważ niniejszy wniosek oparty jest na dorobku Schengen, zgodnie z
załącznikiem A do wspomnianego układu[13].
Szwajcaria
Niniejsze rozporządzenie stanowi
rozwinięcie przepisów dorobku prawnego Schengen w rozumieniu Umowy
podpisanej przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i
Konfederację Szwajcarską oraz Republikę Islandii i Królestwo
Norwegii w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we
wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[14].
Liechtenstein:
Niniejsze rozporządzenie stanowi
rozwinięcie przepisów dorobku prawnego Schengen w rozumieniu
Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą
Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem
Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do
Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i
Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji
Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku
Schengen[15].
Cypr:
Niniejsze rozporządzenie stanowi akt
rozwijający dorobek Schengen lub w inny sposób powiązany
z tym dorobkiem w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia
z 2003 r.
Bułgaria i Rumunia:
Niniejsze rozporządzenie stanowi akt
rozwijający dorobek Schengen lub w inny sposób powiązany
z tym dorobkiem w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia
z 2005 r.
2013/0059 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie utworzenia programu rejestrowania
podróżnych
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 74 i art. 77
ust. 2 lit. b) i d),
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej[16],
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[17],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[18],
po konsultacji z Europejskim Inspektorem
Ochrony Danych,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
Kontrola graniczna musi zapewniać wysoki
poziom bezpieczeństwa przy jednoczesnym maksymalnym skróceniu czasu
oczekiwania. Zwiększające się przepływy podróżnych
przez granice zewnętrzne przyczyniają się do konieczności
znalezienia nowych rozwiązań, które pozwolą spełnić te
cele. Większe zróżnicowanie kontroli granicznych pozwoli
państwom członkowskim na stosowanie uproszczonych kontroli obywateli
państw trzecich, którzy zostali ocenieni jako osoby stanowiące niskie
ryzyko.
(2)
Systemy automatycznej kontroli granicznej mogą
być stosowane przez obywateli UE i już dowiodły swojej
skuteczności w przyspieszaniu kontroli granicznej.
Należy również umożliwić ich wykorzystanie przez
obywateli państw trzecich, co przyczyni się do skrócenia czasu
oczekiwania przy zapewnieniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa.
(3)
W komunikacie Komisji z dnia 13 lutego 2008 r. zatytułowanym
„Przygotowanie kolejnych etapów rozwoju zarządzania granicami w Unii
Europejskiej”[19]
zarysowano konieczność utworzenia programu rejestrowania
podróżnych (RTP) dla często podróżujących obywateli
państw trzecich oraz wprowadzenia urządzeń automatycznej
kontroli granicznej, by ułatwić przekraczanie granic
zewnętrznych; jest to element europejskiej strategii zintegrowanego
zarządzania granicą.
(4)
Rada Europejska w dniach 19 i 20 czerwca 2008 r.
podkreśliła znaczenie kontynuowania prac nad opracowywaniem strategii
zintegrowanego zarządzania granicą UE, w tym lepszego wykorzystania
nowoczesnych technologii na rzecz sprawniejszego zarządzania granicami.
(5)
W komunikacie Komisji z dnia 10 czerwca 2009 r.
zatytułowanym „Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i
sprawiedliwości w służbie obywateli”[20] podkreślono potrzebę
utworzenia RTP, by zapewnić sprawny wjazd na terytorium Unii.
(6)
Na szczycie Rady Europejskiej w dniach 23 i 24
czerwca 2011 r. wezwano do przyspieszenia prac, by osiągnąć
szybki postęp w zakresie „inteligentnych granic”.
W następstwie tego apelu, jako pierwsze działanie, Komisja
opublikowała w dniu 25 października 2011 r. komunikat „Inteligentne
granice – możliwe warianty i kierunki”.
(7)
Program rejestrowania podróżnych powinien
mieć na celu ułatwienie przekraczania granic zewnętrznych Unii
przez często podróżujących obywateli państw trzecich,
którzy przeszli wstępne kontrole i weryfikacje.
(8)
Przepisy dotyczące RTP powinny być
wspólne dla wszystkich państw członkowskich, by umożliwić
zarejestrowanym podróżnym skorzystanie z ułatwionej kontroli
granicznej na przejściach granicznych na granicy zewnętrznej we
wszystkich państwach członkowskich, bez potrzeby przeprowadzania
odrębnej wstępnej kontroli i weryfikacji przez każde pojedyncze
państwo członkowskie.
(9)
Niezbędne jest dokładne określenie
przeznaczenia RTP, jego struktury technicznej, ustanowienie zasad jego
funkcjonowania i użytkowania oraz określenie zadań systemu,
kategorii danych podlegających wprowadzeniu do systemu, celów, dla jakich
dane te mają być wprowadzane, kryteriów ich wprowadzania, organów
mających prawo dostępu do danych oraz dalszych zasad przetwarzania
danych i ochrony danych osobowych.
(10)
Za rozwinięcie scentralizowanego systemu
składającego się z centralnego repozytorium, centralnego
repozytorium zapasowego, jednolitych interfejsów w każdym państwie
członkowskim, punktów dostępu do sieci, infrastruktury
łączności między centralnym repozytorium a punktami
dostępu do sieci i operacyjne zarządzanie tym systemem powinna
być odpowiedzialna Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego
Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności,
Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości ustanowiona
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1077/2011 z dnia 25
października 2011 r. ustanawiającym Europejską Agencję ds.
Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w
Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości[21] (zwana dalej „Agencją”). Ponadto Agencja powinna być odpowiedzialna za
określenie specyfikacji technicznych dotyczących tokena, by
zagwarantować interoperacyjność RTP w całej Unii. Państwa członkowskie powinny być
odpowiedzialne za rozwijanie swoich własnych krajowych systemów i
operacyjne zarządzanie nimi.
(11)
Centralne repozytorium powinno być połączone
z krajowymi systemami państw członkowskich, by umożliwić
właściwym organom państw członkowskich przetwarzanie danych
związanych z wnioskami o objęcie RTP.
(12)
Aby zapewnić wiarygodną weryfikację
zarejestrowanego podróżnego, konieczne jest przechowywanie
niepowtarzalnego identyfikatora (numer wniosku), danych biometrycznych (odciski
palców) i danych alfanumerycznych, które pobrane zostały z wniosków, w
centralnym repozytorium, przechowywanie niepowtarzalnego numeru
identyfikacyjnego w tokenie oraz weryfikowanie danych biometrycznych na
granicach zewnętrznych. Dane
alfanumeryczne i odciski palców powinny być przechowywane w odrębnych
jednostkach centralnego repozytorium i nie powinny być ze sobą
skojarzone. Skojarzenie danych
alfanumerycznych i odcisków palców powinno być możliwe jedynie w
drodze użycia niepowtarzalnego identyfikatora.
(13)
Obywatele państw trzecich, którzy chcą
uczestniczyć w RTP, powinni uzasadnić potrzebę lub zamiar
odbywania częstych lub regularnych podróży, zwłaszcza ze
względu na ich sytuację zawodową lub rodzinną, np. gdy
są przedsiębiorcami, urzędnikami służby cywilnej
mającymi stałe kontakty służbowe z państwami
członkowskimi i instytucjami Unii, przedstawicielami organizacji
społeczeństwa obywatelskiego, osobami podróżującymi w celu
uczestnictwa w szkoleniach, seminariach i konferencjach, naukowcami, osobami
prowadzącymi działalność gospodarczą, członkami
rodziny obywatela Unii, członkami rodziny obywatela państwa
trzeciego, który ma miejsce pobytu zgodnie z prawem w państwie
członkowskim.
(14)
Obywatelom państw trzecich posiadającym
wizę wielokrotnego wjazdu lub wizę kategorii D ważną przez
co najmniej rok lub posiadaczom dokumentu pobytowego wydanego przez
państwo członkowskie powinien co do zasady zostać przyznany
dostęp do RTP, jeżeli wystąpią z takim żądaniem.
(15)
W przypadku gdy obywatel państwa trzeciego
ubiega się o wizę wielokrotnego wjazdu i o dostęp do RTP,
odpowiednie organy mogą zadecydować o zweryfikowaniu obu wniosków w
tym samym czasie na podstawie tej samej rozmowy i tych samych dokumentów
uzupełniających.
(16)
Członkom rodzin obywateli Unii należy, co
do zasady, przyznawać dostęp do RTP. Członkowie
rodzin obywateli Unii powinni również móc skorzystać z RTP, nawet
jeżeli nie mają miejsca pobytu na terytorium Unii, ale często
podróżują do państwa członkowskiego, by towarzyszyć
danemu obywatelowi Unii lub do niego dołączyć. Kontrola
członków rodzin obywateli Unii przekraczających granice
zewnętrzne powinna przebiegać zgodnie z przepisami dyrektywy 2004/38/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa
obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania
się i pobytu na terytorium państw członkowskich[22].
(17)
W przypadku weryfikacji wniosków
złożonych przez członków rodzin obywateli Unii należy
stosować te same kryteria, jakie stosuje się w przypadku weryfikacji
wniosków o wizę złożonych przez członków rodzin obywateli
Unii. Byłoby to zgodne z obecną polityką zarządzania
granicami.
(18)
Konieczne jest określenie właściwych
organów państw członkowskich, których należycie upoważniony
personel będzie miał dostęp do RTP w celu wprowadzania,
zmiany, usuwania, wyszukiwania lub przeszukiwania danych, w konkretnych celach
związanych z RTP, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem
i w zakresie niezbędnym do wykonywania swoich zadań.
(19)
Wszelkiego rodzaju przetwarzanie danych z RTP
przechowywanych w centralnym repozytorium powinno być proporcjonalne do
zamierzonych celów i niezbędne do wykonania zadań przez
właściwe organy. Korzystając z
RTP, właściwe organy powinny zapewnić poszanowanie godności
ludzkiej i integralności osób, od których pobrano danych, i nie powinny
dyskryminować osób ze względu na płeć, rasę lub
pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność,
wiek lub orientację seksualną.
(20)
Należy wprowadzić plany
ewentualnościowe i te plany powinny zostać wyjaśnione
podróżnym, liniom lotniczym/przewoźnikom i wszystkim organom
prowadzącym działania na przejściach granicznych. W przypadku gdy zarejestrowany podróżny na
przykład, z jakiegokolwiek powodu, nie może skorzystać z systemu
automatycznej kontroli granicznej i zostaje ponownie skierowany do
niezautomatyzowanej kontroli granicznej, należy zwrócić
należytą uwagę na to, by zastosowane procedury były w
pełni zgodne z prawami podstawowymi.
(21)
Dane osobowe zgromadzone w centralnym repozytorium
(biometryczne i alfanumeryczne) nie powinny być przechowywane
dłużej niż jest to wymagane na użytek RTP. Dane należy przechowywać przez okres
maksymalnie pięciu lat, by umożliwić uwzględnienie danych
alfanumerycznych z poprzednich wniosków w ocenie następnych wniosków
dotyczących RTP, a także by uwzględnić ponowne
wykorzystanie odcisków palców przechowywanych w repozytorium (59 miesięcy). Krótszy okres nie byłby wystarczający do
tych celów. Dane powinny być
usunięte po upływie okresu pięciu lat, chyba że
wystąpiły podstawy dla ich wcześniejszego usunięcia. Maksymalny okres ważności dostępu do
RTP powinien wynosić pięć lat.
(22)
W celu ułatwienia procedury dotyczącej
kolejnych wniosków powinna istnieć możliwość kopiowania
odcisków palców z pierwszego wpisu do centralnego repozytorium przez okres 59
miesięcy. Po tym terminie należy
ponownie pobrać odciski palców.
(23)
Aby ułatwić procedurę składania
wniosków, wnioskodawca powinien mieć możliwość
złożenia wniosku o dostęp do RTP w konsulacie każdego
państwa członkowskiego lub na każdym przejściu granicznym
na granicy zewnętrznej. Każde
państwo członkowskie powinno być w stanie zweryfikować
wniosek sporządzony na podstawie wspólnego formularza wniosku oraz
wspólnych przepisów i kryteriów dotyczących kwalifikowalności oraz
podjąć decyzję w jego sprawie. Co
do zasady należy przeprowadzić rozmowę.
(24)
Ze względu na rejestrację danych
biometrycznych w centralnym repozytorium, osobiste stawiennictwo wnioskodawcy –
przynajmniej w przypadku pierwszego wniosku – powinno być podstawowym
wymogiem zweryfikowania wniosku o dostęp do RTP i związanych z tym
decyzji.
(25)
W ramach automatycznej kontroli granicznej
weryfikacja tożsamości na granicy zewnętrznej powinna być
dokonywana na podstawie danych biometrycznych przechowywanych w centralnym
repozytorium. Weryfikacja powinna być
możliwa jedynie w drodze jednoczesnego faktycznego okazania tokena i
odczytu odcisków palców. W ramach
automatycznej i niezautomatyzowanej kontroli granicznej weryfikacja przyznanego
dostępu powinna się odbywać na podstawie danych alfanumerycznych
przechowywanych w centralnym repozytorium w drodze faktycznego okazania tokena
na granicach. Straż graniczna
przeprowadzająca kontrolę pierwszej linii powinna otrzymać w
następstwie weryfikacji tożsamości i przyznanego dostępu
jedynie wyniki mówiące o istnieniu lub nieistnieniu wpisu.
(26)
Należy przyjąć stosowne środki
pozwalające monitorować i oceniać niniejsze rozporządzenie. Skuteczne monitorowanie stosowania niniejszego
rozporządzenia wymaga regularnego dokonywania ocen.
(27)
Dane statystyczne stanowią cenną pomoc w
monitorowaniu procedur kontroli granicznej i mogą posłużyć
jako skuteczne narzędzie zarządzania. W
związku z tym należy systematycznie gromadzić takie dane we
wspólnym formacie.
(28)
W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych
przez państwa członkowskie w ramach stosowania niniejszego
rozporządzenia stosuje się dyrektywę 95/46/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony
osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego
przepływu tych danych[23]. Należy jednak bardziej szczegółowo
wyjaśnić pewne kwestie związane z legalnością
przetwarzania danych osobowych, odpowiedzialnością za przetwarzanie
danych, zabezpieczeniem praw osoby, której dane dotyczą, oraz nadzorem nad
ochroną danych.
(29)
Do działań instytucji lub organów Unii
wykonujących swoje zadania z zakresu zarządzania jako podmiotów
odpowiedzialnych za zarządzanie operacyjne tokenem w połączeniu
z repozytorium stosuje się rozporządzenie (WE) nr 45/2001
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób
fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i
organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[24]. Należy
jednak bardziej szczegółowo wyjaśnić pewne kwestie związane
z legalnością przetwarzania danych osobowych,
odpowiedzialnością za przetwarzanie danych oraz nadzorem nad
ochroną danych.
(30)
Organy nadzorcze ustanowione zgodnie z art. 28
dyrektywy 95/46/WE powinny monitorować zgodność przetwarzania
danych osobowych przez państwa członkowskie z prawem, zaś
Europejski Inspektor Ochrony Danych, powołany rozporządzeniem (WE) nr
45/2001, powinien monitorować działania instytucji i organów unijnych
w zakresie przetwarzania danych osobowych, biorąc pod uwagę
ograniczenia nałożone na działania instytucji i organów
unijnych w zakresie samych danych.
(31)
Europejski Inspektor Ochrony Danych oraz organy
nadzorcze powinny ze sobą aktywnie współpracować, by
zapewnić skoordynowany nadzór nad RTP.
(32)
Państwa członkowskie powinny
określić zasady dotyczące kar obowiązujących
w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia
i zapewnić, by były one stosowane.
(33)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania
niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia
wykonawcze. Uprawnienia te powinny być
wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady
ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania
uprawnień wykonawczych przez Komisję[25].
(34)
Aby przyjąć zmiany techniczne w
załącznikach, należy przekazać Komisji uprawnienie do
przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej w odniesieniu do zmian technicznych w załącznikach
zgodnie z art. 58. Szczególnie ważne jest, by w czasie prac
przygotowawczych Komisja przeprowadziła stosowne konsultacje, w tym na
poziomie ekspertów. Przygotowując
i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić
jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(35)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw
podstawowych i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie
praw podstawowych Unii Europejskiej, zwłaszcza dotyczących ochrony
danych osobowych (art. 8) i prawa do skutecznego środka prawnego (art. 51)
i powinno być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami.
(36)
W związku z tym, że utworzenie
wspólnego RTP i ustanowienie wspólnych obowiązków, warunków i procedur
przechowywania danych dotyczących zarejestrowanych podróżnych, nie
może być osiągnięte w sposób wystarczający przez
państwa członkowskie działające samodzielnie, oraz że
z uwagi na skalę i skutek tego działania może ono
zostać lepiej zrealizowane na poziomie Unii, Unia może
przyjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości
określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności
określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza
poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia tego celu.
(37)
Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w
sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej
i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w
przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani
go nie stosuje. Ponieważ niniejsze
rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen,
zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu
miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia
decyzję, czy wdroży niniejsze rozporządzenie do swojego prawa
krajowego.
(38)
Niniejsze rozporządzenie stanowi
rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania
do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29
maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej
Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych
przepisów dorobku Schengen[26];
Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zatem w jego przyjęciu, nie jest nim
związane ani go nie stosuje.
(39)
Niniejsze rozporządzenie stanowi
rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania
do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r.
dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych
przepisów dorobku Schengen[27].
Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu
i nie jest nim związana ani go nie stosuje.
(40)
W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze
rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w
rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej oraz Republikę
Islandii i Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch
państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[28], które wchodzą w zakres
obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999
r. w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy[29].
(41)
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze
rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen
w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą
Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia
Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój
dorobku Schengen[30], które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A
decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w związku z art. 3 decyzji
Rady 2008/146/WE[31].
(42)
W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze
rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen zgodnie
z Protokołem zawartym między Unią Europejską,
Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i
Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu
do Umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą
Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej
włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie,
stosowanie i rozwój dorobku Schengen[32],
które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A decyzji
Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w związku z art. 3 decyzji
Rady 2011/350/UE[33].
(43)
W odniesieniu do Cypru niniejsze
rozporządzenie jest aktem opartym na dorobku Schengen lub w inny sposób z
nim związanym w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r.
(44)
Niniejsze rozporządzenie jest aktem opartym na
dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu art. 4
ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r.
(45)
Ponieważ zarejestrowani podróżni zostali
poddani wszystkim niezbędnym wstępnym kontrolom i weryfikacjom
przeprowadzonym przez państwa członkowskie realizujące w
pełni dorobek Schengen i nie stanowią żadnego ryzyka dla
Bułgarii, Rumunii i Cypru, te ostatnie państwa członkowskie
mogą uznać jednostronnie przynależność
zarejestrowanych podróżnych do RTP, by skorzystać z
ułatwień kontroli granicznej na granicach zewnętrznych.
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ
I
Przepisy
ogólne
Artykuł 1
Zakres
przedmiotowy
Niniejsze rozporządzenie określa
warunki i procedury udzielania dostępu do programu rejestrowania
podróżnych (RTP) i określa cel, funkcje oraz zadania w odniesieniu do
systemu składającego się z tokena w połączeniu z
centralnym repozytorium, jako systemu przechowywania danych dotyczących
zarejestrowanych podróżnych w RTP.
Artykuł
2
Utworzenie
RTP
1.
Program rejestrowania podróżnych działa
na podstawie systemu przechowywania danych dotyczących zarejestrowanych
podróżnych, który opiera się na tokenach posiadanych przez
każdego podróżnego, z jednej strony, i na centralnym repozytorium, centralnie
zlokalizowanym miejscu fizycznego przechowywania danych RTP, z drugiej strony;
rozwiązanie to łącznie określa się jako „token w
połączeniu z centralnym repozytorium”.
2.
Strukturę techniczną tokena w
połączeniu z centralnym repozytorium określa się dalej w
art. 21.
3.
Niniejszym powierza się Agencji ds.
Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi
w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa
i Sprawiedliwości (zwanej dalej „Agencją”) zadanie rozwijania
centralnego repozytorium, jednolitego interfejsu w każdym państwie
członkowskim, punktów dostępu do sieci oraz infrastruktury
łączności pomiędzy centralnym repozytorium a punktami
dostępu do sieci i operacyjnego zarządzania nimi. Agencja odpowiada
również za określenie specyfikacji technicznych dotyczących
tokena.
Artykuł 3
Definicje
Dla celów niniejszego rozporządzenia
stosuje się następujące definicje:
1)      „program rejestrowania podróżnych”
(RTP) oznacza program umożliwiający obywatelom państw trzecich,
którzy zostali poddani wstępnej kontroli i którym przyznano dostęp do
RTP, korzystanie z ułatwień w zakresie kontroli granicznej na granicy
zewnętrznej Unii;
2)      „zarejestrowany podróżny” oznacza
obywatela państwa trzeciego, któremu przyznano dostęp do RTP zgodnie
z niniejszym rozporządzeniem;
3)      „Agencja” oznacza Europejską
Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami
Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i
Sprawiedliwości ustanowioną rozporządzeniem (UE) nr 1077/2011;
4)      „centralne repozytorium” oznacza centralnie
zlokalizowane miejsce fizycznego przechowywania danych RTP;
5)      „token” oznacza urządzenie
używane do przechowywania niepowtarzalnego identyfikatora, nadanego
zarejestrowanemu podróżnemu. Niepowtarzalny identyfikator kojarzy
podróżnego z jego danymi wprowadzonymi do centralnego repozytorium;
6)      „zarządzanie operacyjne” oznacza
wszystkie zadania niezbędne w celu zapewnienia funkcjonowania
wielkoskalowych systemów informatycznych, łącznie z
odpowiedzialnością za wykorzystywaną przez nie
infrastrukturą łączności;
7)      „rozwój” oznacza wszystkie zadania
niezbędne w celu utworzenia wielkoskalowego systemu informatycznego,
łącznie z wykorzystywaną przez system infrastrukturą
łączności;
8)      „właściwe organy”
oznaczają organy wizowe i graniczne w rozumieniu art. 4 ust. 3
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008[34] i organy, którym na podstawie
prawa krajowego powierzono dokonywanie kontroli osób na przejściach
granicznych na granicy zewnętrznej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 562/2006
Parlamentu Europejskiego i Rady[35];
9)      „obywatel państwa trzeciego” lub
„podróżny z państwa trzeciego” oznacza każdą osobę,
która nie jest obywatelem Unii w rozumieniu art. 20 Traktatu, lub obywatela
państwa trzeciego, który na podstawie umów między Unią a jej państwami
członkowskimi, z jednej strony, a tymi państwami trzecimi, z drugiej
strony, korzysta z praw do swobodnego przemieszczania się
równoważnych z prawami obywateli Unii;
10)    „formularz wniosku” oznacza jednolity
formularz wniosku o dostęp do RTP określony w załączniku 1;
11)    „dane biometryczne” oznaczają odciski
palców;
12)    „dokument podróży” oznacza paszport
lub inny równoważny dokument, który upoważnia jego posiadacza do
przekraczania granic zewnętrznych i w którym może być
umieszczona wiza;
13)    „weryfikacja” oznacza proces porównywania
zestawów danych w celu stwierdzenia autentyczności podawanej
tożsamości (kontrola jeden do jednego);
14)    „dane alfanumeryczne” oznaczają dane
wyrażone literami, cyframi, znakami specjalnymi, odstępami i znakami
przestankowymi;
15)    „system krajowy” oznacza sprzęt
komputerowy, oprogramowanie i krajową infrastrukturę
łączności, mające na celu połączenie
urządzeń użytkowników końcowych właściwych
organów określonych w art. 23 ust. 2 z punktami dostępu do sieci w
każdym państwie członkowskim;
16)    „token w połączeniu z centralnym
repozytorium” oznacza system przechowywania danych dotyczących
zarejestrowanych podróżnych składający się z centralnego
repozytorium i tokena;
17)    „odpowiedzialne państwo
członkowskie” oznacza państwo członkowskie, które
wprowadziło dane do centralnego repozytorium;
18)    „wspólny ośrodek przyjmowania
wniosków” oznacza ośrodek określony w art. 41 ust. 2
rozporządzenia (WE) nr 810/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady[36];
19)    „organ nadzorczy” oznacza organ nadzorczy
utworzony zgodnie z art. 28 dyrektywy 95/46/WE.
ROZDZIAŁ II
Procedury i warunki składania
wniosków o dostęp do RTP
Artykuł
4
Organy i państwa członkowskie właściwe do
rozpatrywania wniosku o dostęp do RTP i podejmowania decyzji w tej sprawie
Organami właściwymi do rozpatrywania
wniosku o dostęp do RTP i do podejmowania decyzji w tej sprawie są
należycie upoważnieni pracownicy organów wizowych i granicznych
każdego z państw członkowskich.
Artykuł 5
Złożenie wniosku
1.
Obywatel państwa trzeciego może złożyć
wniosek o dostęp do RTP w każdym konsulacie państwa
członkowskiego, w każdym wspólnym ośrodku przyjmowania wniosków
lub na każdym przejściu granicznym na granicy zewnętrznej.
Jeżeli dostępny jest formularz wniosku online, może
być on przyjmowany w takiej formie.
2.
Wnioskodawca może być zobowiązany do
umówienia się na spotkanie w celu złożenia wniosku. Spotkanie
odbywa się co do zasady w terminie dwóch tygodni od dnia
złożenia wniosku o spotkanie.
3.
W przypadku gdy wnioskodawca ubiega się o
dostęp do RTP po raz pierwszy wymaga się jego osobistego
stawiennictwa w celu złożenia przez niego odcisków palców, odbycia z
nim rozmowy i sprawdzenia dokumentu podróży.
4.
W przypadku gdy wnioskodawca składa wniosek online
lub jest objęty ust. 5, pobiera się dane biometryczne, sprawdza
się dokument podróży i przeprowadza rozmowę, w razie potrzeby,
kiedy decyzja dotycząca wniosku została podjęta a token wydany.
5.
Bez uszczerbku dla art. 8, właściwe
organy mogą odstąpić od wymogu, o którym mowa w ust. 3,
jeżeli wnioskodawca jest posiadaczem dokumentu pobytowego lub karty
pobytowej lub jeżeli wnioskodawca jest im znany jako osoba rzetelna i
wiarygodna.
6.
Składając wniosek, wnioskodawca:
a)      ma ukończone co najmniej 12 lat;
b)      przedstawia wniosek na formularzu, o
którym mowa w art. 6;
c)      przedstawia dokument podróży, o
którym mowa w art. 7;
d)      pozwala pobrać odciski swoich palców
zgodnie z art. 8;
e)      przedstawia, w stosownych przypadkach,
dokumenty uzupełniające, o których mowa w art. 9 i
załączniku II;
f)       uiszcza opłatę, o której mowa
w art. 10.
7.
Wnioskodawca może wycofać swój wniosek w
każdym czasie przed podjęciem decyzji w jego sprawie.
Artykuł 6
Formularz wniosku
1.
Każdy wnioskodawca składa wypełniony
i podpisany formularz wniosku. Małoletni składają wniosek na
formularzu podpisanym przez osobę sprawującą władzę
rodzicielską lub opiekuna prawnego.
2.
Państwa członkowskie
udostępniają wnioskodawcom formularz wniosku bezpłatnie i
dbają, by był on powszechnie i łatwo dostępny.
3.
Formularz wniosku jest dostępny przynajmniej w
następujących językach: języku lub językach
urzędowych danego państwa członkowskiego, języku lub
językach urzędowych państwa trzeciego lub państw trzecich,
w których wniosek może zostać złożony, oraz języku lub
językach urzędowych sąsiadujących państw trzecich, w
stosownych przypadkach.
4.
Państwo członkowskie informuje
wnioskodawcę, w jakim(-ch) języku(-ach) można
wypełniać formularz wniosku.
Artykuł 7
Dokument podróży
Wnioskodawca przedstawia dokument podróży
do odczytu maszynowego (MRTD) lub elektroniczny dokument podróży do
odczytu maszynowego (eMRTD), który jest ważny co najmniej przez
wnioskowany okres dostępu do RTP i który został wydany w okresie
ostatnich pięciu lat. Do dokumentu podróży musi być
dołączona wymagana wiza lub wymagany dokument pobytowy lub karta pobytowa
do odczytu maszynowego. W stosownych przypadkach wnioskodawca może
również złożyć wniosek o wizę w tym samym czasie, w
którym złożył wniosek o dostęp do RTP.
Artykuł 8
Dane biometryczne
1.
W przypadku gdy wnioskodawca nie ubiegał
się uprzednio o dostęp do RTP, państwa członkowskie
pobierają od wnioskodawców dane biometryczne obejmujące płaski
odcisk jego czterech palców i rejestrują je cyfrowo zgodnie z
zabezpieczeniami określonymi w Konwencji o ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności przyjętej przez Radę Europy, w Karcie praw
podstawowych Unii Europejskiej oraz w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach
dziecka.
2.
Jeżeli nie jest możliwe pobranie odcisków
czterech palców, należy pobrać maksymalną liczbę odcisków.
Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie odpowiednich
procedur gwarantujących poszanowanie godności wnioskodawcy w
sytuacji, gdy wystąpią problemy z pobraniem odcisków palców.
3.
Jeżeli odciski palców pobrane od wnioskodawcy
jako część jego wcześniejszego wniosku zostały
wprowadzone do centralnego repozytorium po raz pierwszy mniej niż 59
miesięcy przed dniem wpłynięcia nowego wniosku, mogą
zostać one skopiowane do kolejnego wniosku.
W przypadku gdy zachodzi jednak uzasadniona
wątpliwość dotycząca tożsamości wnioskodawcy lub
nie można bezzwłocznie potwierdzić, że odciski palców
zostały pobrane w okresie określonym w ustępie pierwszym,
właściwe organy pobierają od wnioskodawcy odciski palców.
4.
Komisja podejmuje zgodnie z art. 37 decyzję w
sprawie specyfikacji dotyczących rozdzielczości i wykorzystania
odcisków palców do weryfikacji biometrycznej w RTP.
5.
Odciski palców pobierane są przez
wykwalifikowany i należycie upoważniony personel właściwych
organów.
6.
Odciski palców nie są skojarzone z danymi
alfanumerycznymi i są przechowywane w odrębnych jednostkach
centralnego repozytorium.
Artykuł 9
Dokumenty uzupełniające
1.
Składając wniosek o dostęp do RTP,
wnioskodawca przedstawia:
a)      dokumenty wskazujące cele
podróży;
b)      dowód posiadania dostatecznych
środków utrzymania na podróż i zakwaterowanie w czasie dwóch
następnych wizyt;
c)      dokumenty wykazujące jego
sytuację zawodową i rodzinną, na przykład gdy są
przedsiębiorcami, urzędnikami służby cywilnej mającymi
stałe kontakty służbowe z państwami członkowskimi i
instytucjami Unii, przedstawicielami organizacji społeczeństwa
obywatelskiego, osobami podróżującymi w celu uczestnictwa w
szkoleniach, seminariach i konferencjach, osobami uczestniczącymi w
działalności gospodarczej, członkami rodziny obywatela Unii, członkami
rodziny obywatela państwa trzeciego, który ma miejsce pobytu zgodnie z
prawem w państwie członkowskim.
2.
W przypadku gdy wnioskodawca jest członkiem
rodziny obywatela Unii korzystającego z prawa do swobodnego
przemieszczania się, od wnioskodawcy wymaga się jedynie
przedstawienia karty pobytowej wydanej przez państwo członkowskie, w
stosownych przypadkach, i dowodu potwierdzającego jego
tożsamość, obywatelstwo i więzi rodzinne z obywatelem Unii,
do którego ma zastosowanie dyrektywa 2004/38/WE.
3.
W przypadku gdy obywatel państwa trzeciego
składa wniosek o wizę wielokrotnego wjazdu i wniosek o dostęp do
RTP w tym samym czasie i miejscu, wymaga się jedynie jednego zestawu
dokumentów uzupełniających.
4.
W przypadku gdy posiadacz wizy wielokrotnego wjazdu
składa wniosek dotyczący RTP w tym samym miejscu, w którym
została wydana wiza wielokrotnego wjazdu, ale dokonuje tego
późniejszym czasie, dokumenty uzupełniające dołączone
do wniosku o wizę wielokrotnego wjazdu mogą być wykorzystane
przy ocenie wniosku dotyczącego RTP. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości
odnośnie do aktualności uprzednio dostarczonych dokumentów
uzupełniających państwo członkowskie może
zażądać nowych dokumentów uzupełniających w okresie
dziesięciu dni roboczych.
Niewyczerpujący wykaz dokumentów
uzupełniających, których właściwe organy mogą
wymagać od wnioskodawców, został przedstawiony w załączniku
II.
5.
Państwa członkowskie mogą
wymagać od wnioskodawcy wypełnienia formularza opracowanego przez
dane państwo członkowskie jako dowodu pokrycia kosztów pobytu przez
inną osobę lub zakwaterowania prywatnego. Takiego dowodu można
żądać w odniesieniu do maksymalnie dwóch następnych wizyt.
W formularzu tym podaje się w szczególności:
a)      okres, pokrywania kosztów pobytu lub
zakwaterowania przez inną osobę;
b)      czy jest wypełniany w celu udowodnienia
pokrywania kosztów pobytu przez inną osobę lub zakwaterowania;
c)      czy przyjmujący jest osobą
fizyczną, spółką czy organizacją;
d)      dane identyfikujące
przyjmującego i jego dane kontaktowe;
e)      zaproszonego(-ych) wnioskodawcę
(-ów);
f)       adres zakwaterowania;
g)      ewentualne więzi rodzinne z
przyjmującym.
Poza językiem(-ami) urzędowym(-i)
państwa członkowskiego formularz jest sporządzany co najmniej w
jednym języku urzędowym instytucji Unii Europejskiej. W formularzu
zawiera się informacje dla osoby podpisującej taki formularz, które
zostały określone w art. 48 ust. 1. Wzór formularza przekazuje
się Komisji.
6.
Właściwe organy mogą
odstąpić od wymogu lub wymogów określonych w ust. 1, jeżeli
wnioskodawca posiada dokument pobytowy lub jeżeli wnioskodawca jest im znany
jako osoba rzetelna i wiarygodna.
Artykuł 10
Opłata rejestracyjna
1.
Wnioskodawca uiszcza opłatę
rejestracyjną określoną w załączniku III.
2.
Wysokość opłaty rejestracyjnej jest
regularnie weryfikowana, by odzwierciedlała ona koszty administracyjne.
Komisja jest upoważniona do przyjęcia aktów delegowanych
dotyczących dostosowania opłaty rejestracyjnej zgodnie z art. 59.
3.
Opłatę rejestracyjną pobiera
się w euro, walucie krajowej danego państwa trzeciego lub w walucie
zwykle używanej w państwie trzecim, w którym złożono
wniosek; opłata nie podlega zwrotowi niezależnie od wyniku
rozpatrzenia wniosku czy też jego wycofania.
4.
Jeżeli opłatę rejestracyjną
pobiera się w walucie innej niż euro, wysokość tak
pobieranej opłaty rejestracyjnej jest określana i regularnie weryfikowana
według referencyjnego kursu wymiany euro ogłaszanego przez Europejski
Bank Centralny. Pobieraną opłatę rejestracyjną można
zaokrąglić do góry.
5.
Wnioskodawca otrzymuje potwierdzenie uiszczenia
opłaty rejestracyjnej w formie papierowej lub elektronicznej.
ROZDZIAŁ
III
Rozpatrywanie wniosku i podejmowanie
decyzji w jego sprawie
Artykuł 11
Dopuszczalność
1.
Właściwy organ sprawdza, czy:
–
wnioskodawca ukończył co najmniej 12 lat;
–
wniosek zawiera elementy, o których mowa w art. 5
ust. 6 lit. b), c) i e);
–
pobrano dane biometryczne wnioskodawcy;
–
pobrano opłatę.
2.
Jeżeli właściwe organy
stwierdzą, że warunki określone w ust. 1 zostały
spełnione, uznają wniosek za dopuszczalny i:
–
stosują procedury opisane w art. 24;
–
przystępują do dalszego rozpatrywania wniosku.
3.
Jeżeli właściwe organy
stwierdzą, że warunki, o których mowa w ust. 1, nie zostały
spełnione, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, właściwe
organy nie rozpatrują wniosku i niezwłocznie:
–      zwracają wnioskodawcy wniosek i
wszystkie złożone przez niego dokumenty,
–
niszczą
pobrane dane biometryczne.
Artykuł 12
Rozpatrzenie wniosku
1.
Rozpatrywanie wniosków i, w stosownych przypadkach,
rozmowy przeprowadzane są jedynie przez właściwe organy, o
których mowa w art. 4.
2.
W toku rozpatrywania wniosku właściwy
organ weryfikuje:
a)      czy wnioskodawca spełnia warunki
wjazdu określone w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 562/2006;
b)      czy przedstawiony dokument podróży
wnioskodawcy, jego wiza, w stosownych przypadkach dokument pobytowy lub karta
pobytowa, jest ważny i nie jest fałszywy, podrobiony lub przerobiony;
c)      czy wnioskodawca dowiódł potrzeby
lub uzasadnił zamiar częstego lub regularnego podróżowania;
d)      czy wnioskodawca nie przekroczył
uprzednio dopuszczalnego okresu dozwolonego pobytu na terytorium państw
członkowskich i czy dowiódł swojej rzetelności i
wiarygodności, w szczególności rzeczywistego zamiaru opuszczenia
terytorium w należytym czasie;
e)      uzasadnienie wnioskodawcy dotyczące
celu i warunków planowanego pobytu;
f)       czy wnioskodawca udokumentował
swoją sytuację finansową w państwie pochodzenia lub pobytu
i posiada wystarczające środki, tak na pokrycie kosztów utrzymania
przez okres planowanego pobytu(-ów), jak i na pokrycie kosztów powrotu do
państwa pochodzenia lub pobytu, lub że może takie środki
zdobyć zgodnie z prawem;
g)      czy wnioskodawcy nie dotyczy
ostrzeżenie umieszczone w systemie informacyjnym Schengen (SIS);
h)      czy wnioskodawca nie jest uważany za
osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego,
bezpieczeństwa wewnętrznego, zdrowia publicznego lub stosunków
międzynarodowych któregokolwiek z państw członkowskich, a w
szczególności, czy w krajowych bazach danych państw
członkowskich nie umieszczono ostrzeżenia do celów odmowy wjazdu na
tej samej podstawie;
i)       czy wnioskodawcy przyznano uprzednio
dostęp do RTP, odmówiono dostępu, przedłużono go lub
cofnięto.
W toku weryfikacji, czy wnioskodawca spełnia
warunki wjazdu określone w art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 562/2006,
szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę, czy
wnioskodawca stanowi zagrożenie pod względem nielegalnej imigracji
lub zagrożenie dla bezpieczeństwa państw członkowskich oraz
czy zamierza opuścić terytorium państw członkowskich przed
upływem dozwolonego pobytu.
3.
Na potrzeby oceny środków utrzymania na
planowany pobyt uwzględnia się długość i cel pobytu
oraz ich relację do średnich cen przystępnego zakwaterowania i
wyżywienia w odnośnym(-ych) państwie(-ach)
członkowskim(-ich) przyjętych na podstawie kwot referencyjnych
ustalonych przez państwa członkowskie w myśl art. 34 kodeksu
granicznego Schengen. Dowód na posiadanie wystarczających środków
utrzymania mogą stanowić również oświadczenia
dotyczące pokrywania kosztów pobytu przez inną osobę lub
zakwaterowania prywatnego.
4.
Podstawowe znaczenie przy rozpatrywaniu wniosku ma
to, czy przedstawione dokumenty są autentyczne i wiarygodne oraz czy
oświadczenia złożone przez wnioskodawcę są prawdziwe
i wiarygodne. Jeżeli państwo członkowskie, które jest
odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku, ma wątpliwości dotyczące
wnioskodawcy, jego oświadczeń lub dokumentów
uzupełniających, które zostały przedstawione, może
zwrócić się do innych państw członkowskich przed
podjęciem jakiejkolwiek decyzji dotyczącej wniosku.
5.
W toku rozpatrywania wniosku właściwe
organy mogą, w zasadnych przypadkach, zażądać dodatkowych
dokumentów określonych w art. 9.
6.
Wcześniejsza odmowa przyznania dostępu do
RTP nie powoduje automatycznie odrzucenia nowego wniosku. Nowy wniosek jest
oceniany na podstawie wszystkich dostępnych informacji.
7.
W przypadku rozpatrywania wniosków
złożonych przez członków rodzin obywateli Unii należy
stosować te same kryteria, jakie stosuje się w przypadku
rozpatrywania ich wniosków o wizę.
Artykuł 13
Decyzja w sprawie wniosku
1.
Właściwe organy podejmują
decyzję w sprawie wniosku, który jest dopuszczalny, na podstawie art. 11 w
okresie 25 dni kalendarzowych od dnia jego złożenia.
2.
O ile wniosek nie został uznany za
niedopuszczalny lub wycofany przez wnioskodawcę, podejmuje się
decyzję o:
a)      przyznaniu dostępu do RTP zgodnie z
art. 14, lub
b)      odmowie przyznania dostępu do RTP
zgodnie z art. 15.
ROZDZIAŁ
IV
Przyznanie dostępu do RTP, jego
przedłużenie, odmowa i uchylenie
Artykuł 14
Przyznanie dostępu do RTP i jego
przedłużenie
1.
Początkowy dostęp do RTP przyznaje
się na rok. Dostęp może być przedłużony na
żądanie o dwa lata, a następnie na dalsze dwa lata, bez
konieczności składania nowego wniosku w przypadku podróżnych,
którzy przestrzegali przepisów i regulacji dotyczących przekraczania
granicy zewnętrznej i pobytu na terytorium Schengen. Przyznany okres
dostępu nie przekracza okresu ważności dokumentu(-ów)
podróży, wizy, w stosownych przypadkach, dokumentu pobytowego lub karty
pobytowej, i opiera się na analizie przeprowadzonej zgodnie z art. 12.
2.
Dostęp do RTP przyznaje się bez dalszych
wymogów proceduralnych, z zastrzeżeniem spełnienia materialnych
wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu, osobom
posiadającym wizę wielokrotnego wjazdu lub wizę kategorii D
ważną przynajmniej rok lub którym takie wizy wydano, osobom
posiadającym dokument pobytowy i członkom rodzin obywateli Unii.
3.
Dane określone w art. 26 wpisuje się do
centralnego repozytorium, kiedy podjęto decyzję przyznającą
dostęp do RTP.
4.
Dane określone w art. 27 umieszcza się w
tokenie, kiedy podjęto decyzję przyznającą dostęp do
RTP.
5.
Dane określone w art. 30 wpisuje się do
centralnego repozytorium, kiedy podjęto decyzję
przedłużającą dostęp do RTP.
Artykuł 15
Odmowa dostępu do RTP
1.
Odmawia się dostępu do RTP, jeżeli
wnioskodawca:
a)      przedstawia dokument podróży, który
nie jest ważny lub jest fałszywy, podrobiony lub przerobiony;
b)      nie posiada ważnego dokumentu
pobytowego, karty pobytowej lub wizy, jeżeli jest wymagana zgodnie z
rozporządzeniem (WE) nr 539/2001[37]
i nie spełnia wymogów, by taki dokument mógł mu zostać wydany;
c)      nie dowiódł potrzeby lub nie
uzasadnił zamiaru częstego lub regularnego podróżowania;
d)      przekroczył uprzednio dopuszczalny
okres dozwolonego pobytu na terytorium państw członkowskich i nie
dowiódł swojej rzetelności i wiarygodności, w szczególności
rzeczywistego zamiaru opuszczenia terytorium w należytym czasie;
e)      nie przedstawia uzasadnienia
dotyczącego celów i warunków planowanego pobytu lub pobytów;
f)       nie udokumentował swojej sytuacji
finansowej w państwie pochodzenia lub pobytu i nie posiada
wystarczających środków, tak na pokrycie kosztów utrzymania przez
okres planowanego pobytu(-ów), jak i na pokrycie kosztów powrotu do
państwa pochodzenia lub pobytu, lub nie może takich środków
zdobyć zgodnie z prawem;
g)      jest osobą, której dotyczy
ostrzeżenie w SIS;
h)      uważany jest za osobę
stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego,
bezpieczeństwa wewnętrznego, zdrowia publicznego lub stosunków
międzynarodowych któregokolwiek z państw członkowskich, a w
szczególności umieszczono ostrzeżenie w krajowych bazach danych
państw członkowskich do celów odmowy wjazdu na tej samej podstawie;
lub
i)       jeżeli autentyczność
dokumentów uzupełniających przedstawionych przez wnioskodawcę
lub prawdziwość ich treści bądź wiarygodność
oświadczeń złożonych przez wnioskodawcę budzą
poważne wątpliwości.
2.
Decyzję w sprawie odmowy oraz powody odmowy
przedstawia się wnioskodawcy na standardowym formularzu określonym w
załączniku IV.
3.
Bez uszczerbku dla prawa do kontroli sądowej,
zgodnie z prawem proceduralnym państwa członkowskiego, które
podjęło ostateczną decyzję w sprawie wniosku, wnioskodawca,
któremu odmówiono dostępu do RTP ma prawo do zaskarżenia odmowy lub
sprostowania ewentualnych błędów na podstawie prawa do skutecznego
środka prawnego[38].
Postępowanie odwoławcze jest prowadzone przeciwko państwu
członkowskiemu, które podjęło decyzję w sprawie wniosku,
zgodnie z prawem krajowym tego państwa członkowskiego. Państwa
członkowskie udzielają wnioskodawcom informacji dotyczących
trybu postępowania w przypadku odwołania, jak określono w
załączniku IV.
4.
W przypadku negatywnego rozpatrzenia wniosku o
dostęp do RTP, dane wprowadza się do centralnego repozytorium zgodnie
z art. 28.
Artykuł 16
Cofnięcie
1.
Dostęp do RTP zostaje cofnięty:
a)      kiedy staje się oczywiste, że
warunki przyznania dostępu do RTP nie zostały spełnione;
b)      kiedy staje się oczywiste, że
warunki przyznania dostępu do RTP już nie są spełnione;
c)      na żądanie zarejestrowanego
podróżnego.
2.
Właściwe organy każdego państwa
członkowskiego mogą w każdym czasie cofnąć dostęp
zgodnie z ust. 1.
3.
Jeżeli organy inne niż właściwe
organy mają dowody wskazujące na to, że dostęp do RTP
powinien zostać cofnięty zgodnie z ust. 1, niezwłocznie
informują o tym właściwe organy.
4.
Decyzję w sprawie cofnięcia dostępu
do RTP oraz powody takiej decyzji przedstawia się zarejestrowanemu
podróżnemu na standardowym formularzu określonym w
załączniku IV.
5.
Bez uszczerbku dla prawa do kontroli sądowej,
zgodnie z prawem proceduralnym państwa członkowskiego, które
cofnęło dostęp do RTP, zarejestrowany podróżny, którego
dostęp do RTP został cofnięty, ma prawo do zaskarżenia
decyzji o cofnięciu lub do sprostowania ewentualnych błędów na
podstawie prawa do skutecznego środka prawnego[39], chyba że dostęp
został cofnięty na żądanie zarejestrowanego podróżnego
zgodnie z ust. 1 lit. c). Postępowanie odwoławcze jest prowadzone
przeciwko państwu członkowskiemu, które podjęło
decyzję w sprawie cofnięcia, zgodnie z prawem krajowym tego
państwa członkowskiego. Państwa członkowskie udzielają
wnioskodawcom informacji dotyczących trybu postępowania w przypadku
odwołania, jak określono w załączniku IV.
6.
W przypadku gdy cofa się dostęp do RTP,
do centralnego repozytorium wprowadza się dane zgodnie z art. 29.
7.
W przypadku gdy cofnięcie dostępu
zostało dokonane na żądanie zarejestrowanego podróżnego, ma
on prawo zażądać bezzwłocznego usunięcia swoich
danych. Państwa członkowskie informują zarejestrowanych
podróżnych o tym prawie.
ROZDZIAŁ
V
Zarządzanie administracyjne i
organizacja
Artykuł 17
Administracja
1.
Właściwe organy prowadzą archiwa
wniosków. Każdy rejestr wniosku indywidualnego podróżnego zawiera
formularz wniosku, kopie odnośnych dokumentów uzupełniających,
informację o przeprowadzonych kontrolach oraz numer przyznanego
dostępu do RTP, tak aby personel mógł w razie potrzeby odtworzyć
podstawy decyzji podjętej w sprawie wniosku.
2.
Rejestr wniosku indywidualnego podróżnego
przechowuje się przez okres, na który został przyznany dostęp do
RTP.
3.
W przypadku gdy odmawia się dostępu do
RTP lub się go cofa, rejestry wniosków przechowuje się przez okres
maksymalnie dwóch lat. Okres ten rozpoczyna się w dniu wydania decyzji
właściwego organu o odmowie dostępu lub o jego cofnięciu.
Wnioski wycofane przez wnioskodawców usuwa się bez zwłoki.
Państwa członkowskie mogą przechowywać rejestry wniosku, w
tym dokumenty uzupełniające, w formie elektronicznej.
Artykuł 18
Zasoby umożliwiające
rozpatrywanie wniosków, wydawanie tokenów, monitorowanie i prowadzenie
statystyk
1.
Każde państwo członkowskie odpowiada
za opracowanie procedur związanych ze składaniem i rozpatrywaniem
wniosków, jak również z wydawaniem tokenów.
2.
Państwa członkowskie oddelegowują
wystarczającą liczbę stosownych pracowników do wykonywania
zadań związanych z rozpatrywaniem wniosków, tak aby zapewnić
odpowiednią i jednolitą jakość świadczonych publicznie
usług.
3.
Właściwe organy zapewniają
odpowiednie szkolenia personelu i odpowiadają za przekazanie personelowi
pełnych, dokładnych i aktualnych informacji na temat odpowiedniego
prawa unijnego i krajowego.
4.
Właściwe organy zapewniają
częste i odpowiednie monitorowanie przebiegu rozpatrywania wniosków,
wydawania tokenów oraz podejmują działania zaradcze w przypadku
wykrycia odstępstw od przepisów i procedur niniejszego
rozporządzenia.
5.
Państwa członkowskie opracowują,
zgodnie z tabelą przedstawioną w załączniku V, roczne statystyki
na temat RTP. Statystyki te przedstawia się Agencji do dnia 1 marca
każdego roku. Agencja je publikuje.
Artykuł 19
Zachowanie personelu
1.
Właściwe organy zapewniają
wnioskodawcom uprzejmą obsługę.
2.
Właściwe organy wykonują swoje
obowiązki służbowe z poszanowaniem godności ludzkiej.
Wszelkie podejmowane działania muszą być współmierne do
zamierzonych celów.
3.
Wypełniając obowiązki
służbowe, właściwe organy nie dyskryminują
wnioskodawców lub zarejestrowanych podróżnych ze względu na
płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, wiarę lub wyznanie,
niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.
Artykuł 20
Informowanie ogółu społeczeństwa
Państwa członkowskie podają do
publicznej wiadomości wszystkie istotne informacje związane ze
składaniem wniosków o dostęp do RTP, a zwłaszcza o:
a)      kryteriach, warunkach i procedurach
obowiązujących przy składaniu wniosku;
b)      terminach rozpatrywania wniosków;
c)      opłacie;
d)      miejscach, w których wnioski można
składać
ROZDZIAŁ
VI
Struktura techniczna tokena w
połączeniu z centralnym repozytorium, kategorie danych i wprowadzanie
danych przez właściwe organy
Artykuł 21
Architektura techniczna tokena w
połączeniu z centralnym repozytorium
Token w połączeniu z centralnym
repozytorium składa się z:
a)      centralnego repozytorium obejmującego
główne repozytorium oraz zapasowe repozytorium, które jest w stanie
przejąć wszystkie funkcje głównego repozytorium w przypadku
awarii tego ostatniego;
b)      jednolitego interfejsu w każdym
państwie członkowskim opartego na wspólnych technicznych specyfikacjach
i identycznego dla wszystkich państw członkowskich;
c)      punktów dostępu do sieci, które
są częścią jednolitego interfejsu i krajowymi punktami
dostępu łączącymi krajowy system określony w art. 3
ust. 15 każdego państwa członkowskiego z centralnym repozytorium;

d)      infrastruktury łączności
między centralnym repozytorium i punktami dostępu do sieci; oraz
e)      tokena opartego na wspólnych normach
technicznych.
Artykuł 22
Kategorie danych w tokenie w
połączeniu z centralnym repozytorium
1.
W centralnym repozytorium zapisuje się jedynie
następujące kategorie danych:
a)      dane alfanumeryczne, o których mowa w
art. 25 ust. 1–4, art. 26 oraz art. 28, 29 i 30, dotyczące wnioskodawcy i
przyznania dostępu, odmowy jego cofnięcia i przedłużenia;
b)      dane biometryczne, o których mowa w art. 25
ust. 5.
Dane alfanumeryczne i dane biometryczne zapisuje
się w odrębnych jednostkach w centralnym repozytorium.
2.
W tokenie, o którym mowa w art. 27, zapisuje
się jedynie niepowtarzalny identyfikator.
Artykuł 23
Wprowadzanie danych, ich zmienianie,
usuwanie, wyszukiwanie oraz przeszukiwanie
1.
Dostęp do centralnego repozytorium i tokena
w celu wprowadzania, zmieniania, usuwania, wyszukiwania lub przeszukiwania
danych, o których mowa w art. 22 ust. 1, zgodnie z niniejszym
rozporządzeniem, jest zastrzeżony wyłącznie dla
należycie upoważnionego personelu właściwych organów dla
celów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Dostęp tych
organów ogranicza się do zakresu wymaganego do wykonania zadań
zgodnie z tymi celami i jest on współmierny do zamierzonych celów.
2.
Każde państwo członkowskie wyznacza
właściwe organy, których należycie upoważniony personel ma
dostęp umożliwiający wprowadzanie, zmienianie, usuwanie,
wyszukiwania lub przeszukiwania danych zapisanych w centralnym repozytorium lub
w tokenie. Każde państwo członkowskie niezwłocznie
przekazuje Agencji wykaz tych organów, w tym organów, o których mowa w art. 52
ust. 4, oraz wszelkie zmiany tego wykazu.
3.
W okresie 4 miesięcy od wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia Agencja opublikuje ujednolicony
wykaz organów, o których mowa w ust. 2, w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej. W przypadku wprowadzenia zmian w wykazie Agencja publikuje
każdego roku zaktualizowany ujednolicony wykaz.
Artykuł 24
Procedury wprowadzania danych
zawartych we wniosku
1.
W przypadku gdy wniosek jest dopuszczalny zgodnie z
art. 11, właściwy organ niezwłocznie tworzy rejestr wniosku,
wprowadzając do centralnego repozytorium dane, o których mowa w art. 25, o
ile dane te są wymagane od wnioskodawcy.
2.
W przypadku gdy określone dane nie
są wymagane ze względów prawnych, w pole (pola) przeznaczone na
te dane wpisuje się „nie dotyczy”.
Artykuł 25
Dane podlegające wprowadzeniu z
chwilą złożenia wniosku o dostęp do RTP
Do rejestru wniosku właściwy organ
wprowadza następujące dane:
1)           niepowtarzalny numer wniosku;
2)           informację o statusie
wskazującą, że został złożony wniosek
o dostęp do RTP;
3)           organ, w którym złożono
wniosek, w tym jego adres;
4)           poniższe dane, pochodzące
z formularza wniosku:
a)      nazwisko; imiona;
b)      nazwisko rodowe (poprzednie nazwisko lub
nazwiska), państwo urodzenia, obywatelstwo lub obywatelstwa; oraz
płeć;
c)      datę urodzenia, miejsce urodzenia;
d)      rodzaj i numer dokumentu(-ów)
podróży, organ, który wydał dokument, oraz datę wydania
i datę upływu ważności dokumentu;
e)      miejsce i datę
złożenia wniosku;
f)       w stosownych przypadkach, zgodnie z art.
9 ust. 5, szczegóły dotyczące osoby odpowiedzialnej za poniesienie
kosztów utrzymania wnioskodawcy podczas pobytu, czyli:
(i)      w przypadku osoby fizycznej – nazwisko,
imię, adres tej osoby oraz numer telefonu;
(ii)      w przypadku spółki lub innej
organizacji – nazwę i adres spółki lub innej organizacji, nazwisko i
imię osoby, z którą należy się kontaktować w tej
spółce lub w tej organizacji oraz numer telefonu;
g)      główne cele podróży;
h)      adres zamieszkania wnioskodawcy oraz
numer telefonu;
i)       w stosownych przypadkach – numer
naklejki wizowej;
j)       w stosownych przypadkach – numer
dokumentu pobytowego lub karty pobytowej;
k)      obecnie wykonywany zawód i nazwę
pracodawcy; w przypadku studentów – nazwę placówki, w której odbywa
się kształcenie;
l)       w przypadku małoletnich –
nazwisko i imię (imiona) ojca i matki lub opiekuna prawnego
wnioskodawcy;
5)           odciski palców zgodnie z art. 8.
Artykuł 26
Dane podlegające wprowadzeniu do
centralnego repozytorium wraz z przyznaniem lub cofnięciem dostępu do
RTP
1.
W przypadku wydania decyzji o przyznaniu
dostępu do RTP, właściwy organ, który przyznał dostęp,
wprowadza do rejestru wniosku następujące dane:
a)      informację o statusie
wskazującą, że został przyznany dostęp do RTP;
b)      nazwę i adres organu, który
przyznał dostęp;
c)      miejsce, w którym została wydana
decyzja o przyznaniu dostępu do RTP, oraz datę decyzji;
d)      datę rozpoczęcia
i zakończenia okresu dostępu.
2.
W przypadku gdy wniosek został wycofany przez
wnioskodawcę przed podjęciem decyzji o przyznaniu dostępu do
RTP, właściwy organ odnotowuje, że rozpatrywanie wniosku
zostało zakończone z wspomnianego powodu, datę, kiedy
zakończono rozpatrywanie wniosku i usuwa dane z rejestru wniosku.
Artykuł 27
Dane podlegające wprowadzeniu do tokena
wraz z przyznaniem dostępu do RTP
1.
W przypadku gdy podjęto decyzję o
przyznaniu dostępu do RTP, właściwy organ, który przyznał
dostęp, wprowadza do tokena niepowtarzalny numer identyfikacyjny.
Niepowtarzalny numer identyfikacyjny jest taki sam jak numer wniosku.
2.
Token przekazuje się wnioskodawcy.
Artykuł 28
Dane podlegające wprowadzeniu do
centralnego repozytorium przy odmowie dostępu do RTP
1.
W przypadku wydania decyzji o odmowie dostępu
do RTP właściwy organ, który odmówił dostępu, wprowadza do
rejestru wniosku następujące dane:
a)      informację o statusie
wskazującą, że odmówiono dostępu do RTP;
b)      nazwę i adres organu, który
odmówił dostępu do RTP;
c)      miejsce i datę wydania decyzji o
odmowie dostępu do RTP.
2.
W rejestrze wniosku wskazuje się co najmniej
jedną przesłankę odmowy przyznania dostępu do RTP
wymienioną w art. 15 ust. 1.
Artykuł 29
Dane podlegające wprowadzeniu do
centralnego repozytorium przy cofnięciu dostępu do RTP
1.
Jeżeli została podjęta decyzja o
cofnięciu dostępu do RTP, właściwy organ, który
podjął decyzję, dodaje następujące dane do rejestru
wniosku:
a)      informację o statusie
wskazującą, że cofnięto dostęp do RTP;
b)      nazwę i adres organu, który
cofnął dostęp;
c)      miejsce i datę wydania decyzji o cofnięciu
dostępu do RTP.
2.
W rejestrze wniosku wskazuje się co najmniej
jedną przesłankę cofnięcia dostępu do RTP –
wymienioną w art. 16 ust. 1 lub żądanie zarejestrowanego
podróżnego, by cofnąć dostęp do RTP.
Artykuł 30
Dane podlegające wprowadzeniu do
centralnego repozytorium przy przedłużeniu dostępu do RTP
W przypadku podjęcia decyzji o
przedłużeniu dostępu do RTP właściwy organ, który
podjął decyzję, wprowadza do rejestru wniosku
następujące dane:
a)      informację o statusie
wskazującą, że przedłużono dostęp do RTP;
b)      nazwę i adres organu, który
przedłużył dostęp;
c)      miejsce i datę wydania decyzji;
d)      datę rozpoczęcia i
wygaśnięcia przedłużonego okresu.
ROZDZIAŁ VII
Wykorzystanie danych
Artykuł 31
Wykorzystanie danych w związku z
rozpatrzeniem wniosku, w związku z zagubieniem lub kradzieżą
tokena lub problemami związanymi z ułatwieniem przekraczania granicy
przez zarejestrowanych podróżnych
1.
Właściwy organ ma wgląd do
centralnego repozytorium do celów rozpatrzenia wniosków i decyzji
odnoszących się do tych wniosków, w tym decyzji cofających lub
przedłużających dostęp do RTP. Ponadto właściwe
organy mają wgląd do centralnego repozytorium w przypadku zagubienia
lub kradzieży tokena lub jakichkolwiek problemów z ułatwianiem
przekraczania granicy przez zarejestrowanych podróżnych.
2.
Do celów, o których mowa w ust. 1,
właściwy organ wyszukuje dane na podstawie jednej lub kilku
poniższych danych:
a)      niepowtarzalnego numeru wniosku;
b)      danych, o których mowa w art. 25 ust. 4
lit. a), b) i c);
c)      danych dotyczących dokumentu
podróży, o których mowa w art. 25 ust. 4 lit. d);
d)      w stosownych przypadkach – naklejki
wizowej, numeru dokumentu pobytowego lub karty pobytowej.
3.
Jeżeli wyszukiwanie za pomocą jednej lub
kilku danych wymienionych w ust. 2 wskazuje, że dane dotyczące
wnioskodawcy są zapisane w centralnym repozytorium, właściwy
organ otrzymuje dostęp do rejestru wniosku, ale nie do odrębnej
jednostki zawierającej dane biometryczne.
4.
Właściwy organ przeszukuje
odrębną jednostkę centralnego repozytorium zawierającą
dane biometryczne, gdy przedłuża dostęp do RTP, oraz jeżeli
pojawiają się jakieś problemy z ułatwianiem przekraczania
granicy przez zarejestrowanych podróżnych, jedynie gdy zarejestrowany
podróżny okaże jednocześnie token i odciski palców. Jeżeli
wyszukiwanie wskazuje, że dane dotyczące zarejestrowanego
podróżnego są zapisane w centralnym repozytorium, właściwy
organ otrzymuje dostęp do rejestru wniosku, w tym do danych
biometrycznych.
5.
Właściwy organ przeszukuje
odrębną jednostkę centralnego repozytorium zawierającą
wyłącznie dane biometryczne, bez tokena, jedynie w celu rozpatrzenia
wniosków, w toku podejmowania decyzji o cofnięciu dostępu do RTP i w
przypadku zagubienia lub kradzieży tokena. Jeżeli wyszukiwanie
wskazuje, że dane dotyczące wnioskodawcy są zapisane w
centralnym repozytorium, właściwy organ otrzymuje dostęp do
rejestru wniosku, w tym do danych biometrycznych.
Artykuł 32
Wykorzystanie
danych na potrzeby kontroli granicznej na przejściach granicznych na
granicy zewnętrznej
1.
Do celów ułatwienia przekraczania granicy
przez zarejestrowanych podróżnych za pomocą weryfikacji
tożsamości zarejestrowanych podróżnych i weryfikacji, że
został przyznany dostęp do RTP lub weryfikacji, czy warunki wjazdu na
terytorium państw członkowskich lub wyjazdu z niego zgodnie z
kodeksem granicznym Schengen zostały spełnione, właściwy
organ ma dostęp do wyszukiwania w centralnym repozytorium za pomocą
niepowtarzalnego numeru identyfikacyjnego (tokena) i numeru dokumentu
podróży, by zweryfikować, że przyznano dostęp do RTP, w połączeniu
z weryfikacją tożsamości zarejestrowanego podróżnego w
drodze sprawdzenia odcisków palców zarejestrowanego podróżnego.
2.
Jeżeli wyszukiwanie za pomocą danych
wymienionych w ust. 1 wskazuje, że dane dotyczące zarejestrowanego
podróżnego są zapisane w centralnym repozytorium, właściwy
organ otrzymuje informacje o istnieniu lub nieistnieniu wpisu.
3.
W przypadku gdy przeprowadza się
niezautomatyzowaną kontrolę graniczną, bez uszczerbku dla ust. 1,
weryfikacji tożsamości zarejestrowanego podróżnego można dokonać
ręcznie w drodze wzrokowego sprawdzenia dokumentu podróży.
Artykuł 33
Wykorzystywanie danych do
sporządzania sprawozdań i statystyk
Właściwe organy mają wgląd
do poniższych danych wyłącznie do celów sporządzania
sprawozdań i statystyk, w sposób uniemożliwiający
zidentyfikowanie poszczególnych wnioskodawców. Są to:
1)      informacje o statusie;
2)      obecne obywatelstwo wnioskodawcy;
3)      miejsce i data złożenia
wniosku;
4)      rodzaje i przesłanki decyzji
dotyczącej dostępu do RTP;
5)      rodzaje dokumentów podróży i
państwo wydające dokumenty;
6)      właściwy organ, w tym jego
adres, w którym podjęto decyzję o przyznaniu dostępu do RTP, o
odmowie dostępu, o cofnięciu dostępu lub jego
przedłużeniu oraz data decyzji;
7)      cele podróży;
8)      zagubione lub skradzione tokeny.
ROZDZIAŁ VIII
Okres zatrzymywania danych, zmiana danych
oraz zgubiony lub skradziony token
Artykuł 34
Okres zatrzymywania danych
1.
Każdy rejestr wniosku indywidualnego
podróżnego przechowywany jest w centralnym repozytorium maksymalnie
przez okres pięciu lat, bez uszczerbku dla możliwości usuwania
danych, o której mowa w art. 16 ust. 7, art. 26 ust. 2 i art. 35,
oraz możliwości prowadzenia rejestru, o którym mowa
w art. 45.
Z Okres ten rozpoczyna się:
a)      w dniu, w którym wygasa przyznany lub
przedłużony dostęp do RTP;
b)      w dniu utworzenia rejestru wniosku w
centralnym repozytorium, jeżeli wniosek został wycofany;
c)      w dniu podjęcia decyzji przez
właściwy organ, jeżeli odmówiono dostępu do RTP lub go
cofnięto.
2.
chwilą wygaśnięcia okresu, o którym
mowa w ust. 1, z centralnego repozytorium automatycznie usuwa się dany
rejestr wniosku.
3.
Zarejestrowany podróżny może
zatrzymać token.
Artykuł 35
Zmiana danych i wcześniejsze
usuwanie danych
1.
Jedynie odpowiedzialne państwo
członkowskie ma prawo do zmiany danych, które wprowadziło do
centralnego repozytorium, poprzez poprawienie lub usunięcie takich danych.
2.
Jeżeli odpowiedzialne państwo
członkowskie ma dowody na to, że dane przetworzone w centralnym
repozytorium są niedokładne lub dane te zostały przetworzone w
centralnym repozytorium niezgodnie z niniejszym rozporządzeniem, sprawdza
odnośne dane i, w stosownych przypadkach, niezwłocznie poprawia je
lub usuwa. Można tego również dokonać na wniosek
zarejestrowanego podróżnego.
3.
Jeżeli państwo członkowskie inne
niż odpowiedzialne państwo członkowskie ma dowody na to, że
dane przetworzone w centralnym repozytorium są niedokładne lub dane
te zostały przetworzone w centralnym repozytorium niezgodnie z niniejszym
rozporządzeniem, informuje o tym niezwłocznie odpowiedzialne
państwo członkowskie. Odpowiedzialne państwo członkowskie
sprawdza przedmiotowe dane oraz, w stosownych przypadkach, niezwłocznie
poprawia je lub usuwa.
4.
W przypadku gdy przed upływem okresu, o którym
mowa w art. 34 ust. 1, wnioskodawca uzyskał obywatelstwo państwa
członkowskiego, właściwy organ państwa członkowskiego,
którego obywatelstwo zostało uzyskane, usuwa niezwłocznie rejestry
wniosku z centralnego repozytorium.
5.
Jeżeli sąd lub organ odwoławczy
stwierdza nieważność odmowy dostępu do RTP, państwo
członkowskie, które odmówiło dostępu do RTP, usuwa dane, o
których mowa w art. 28, bezzwłocznie po uprawomocnieniu się
orzeczenia lub decyzji stwierdzającej nieważność odmowy
dostępu do RTP. Właściwy organ rozpatruje ponownie, biorąc
pod uwagę opinię sądu lub organu odwoławczego, poszczególne
wnioski podlegające orzeczeniu sądu lub decyzji organu
odwoławczego wymienionego powyżej.
Artykuł 36
Zgubiony lub skradziony token
1.
Zarejestrowany podróżny informuje organ
wydający, jeżeli token został zgubiony lub skradziony.
2.
W przypadku gdy strona trzecia informuje
właściwe organy o zgubieniu lub kradzieży tokena,
właściwe organy blokują dostęp do RTP i informują
państwo członkowskie, które przyznało dostęp. Odpowiedzialne
państwo członkowskie informuje zarejestrowanego podróżnego o
zgubionym lub skradzionym tokenie telefonicznie, przesyłając faks,
pocztą lub pocztą elektroniczną.
3.
W przypadku gdy o zgubionym lub skradzionym tokenie
informuje zarejestrowany podróżny, odpowiedzialne państwo
członkowskie weryfikuje, czy został przyznany dostęp do RTP.
Odpowiedzialne państwo członkowskie na wniosek zarejestrowanego
podróżnego wydaje nowy token. W przeciwnym razie dostęp zostaje
zablokowany.
4.
Zarejestrowany podróżny ponosi koszty wydania
nowego tokena.
ROZDZIAŁ IX
Rozwój, funkcjonowanie i obowiązki
Artykuł 37
Przyjęcie środków
wykonawczych przez Komisję
1.
Komisja przyjmuje środki konieczne do rozwoju
centralnego repozytorium, jednolitych interfejsów i infrastruktury
łączności, wdrożenia w nich rozwiązań
technicznych i wprowadzania zmian, dotyczących w szczególności:
a)       specyfikacji rozdzielczości
odcisków palców i ich wykorzystania do weryfikacji biometrycznej w RTP zgodnie
z art. 8;
b)      projektu struktury fizycznej systemu
łącznie z infrastrukturą łączności;
c)       wprowadzania danych zgodnie
z art. 24;
d)      dostępu do danych zgodnie z art. 31,
32 i 33;
e)       przechowywania, poprawiania, usuwania i
wcześniejszego usuwania danych zgodnie z art. 34 i 35;
f)       blokowania przyznanego dostępu w
przypadku zgubienia lub kradzieży tokena zgodnie z art. 36;
g)       prowadzenia rejestrów
i dostępu do nich zgodnie z art. 45;
h)       wymogów dotyczących
wydajności;
i)        definicji wymogów biznesowych, w tym
planu tokena.
Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 57.
Artykuł 38
Rozwój i zarządzanie operacyjne
1.
Agencja odpowiada za rozwój głównego
repozytorium, zapasowego repozytorium, jednolitych interfejsów, w tym punktów
dostępu do sieci, infrastruktury łączności między
systemami krajowymi i punktami dostępu do sieci i za specyfikacje
techniczne dotyczące tokena jak najszybciej po wejściu w życie
niniejszego rozporządzenia i przyjęciu przez Komisję
środków przewidzianych w art. 37. Agencja przyjmuje specyfikacje
techniczne dotyczące tokena i centralnego repozytorium, jednolitych
interfejsów i infrastruktury łączności z zastrzeżeniem
pozytywnej opinii Komisji.
Rozwój obejmuje opracowanie i wdrożenie
specyfikacji technicznych, etap testowania oraz ogólną koordynację
projektu.
Agencja przeprowadza szeroko zakrojone testy
centralnego repozytorium łącznie z państwami członkowskimi.
Komisja informuje o wynikach testów Parlament Europejski.
2.
Agencja odpowiada za zarządzanie operacyjne
głównym repozytorium, zapasowym repozytorium i jednolitymi interfejsami.
Zapewnia ona, we współpracy z państwami członkowskimi,
stosowanie przez cały czas najlepszej dostępnej technologii, z
zastrzeżeniem analizy kosztów i korzyści. Agencja odpowiada
również za zarządzanie operacyjne infrastrukturą
łączności między centralnym repozytorium i punktami
dostępu do sieci.
Zarządzanie operacyjne centralnym
repozytorium obejmuje wszystkie zadania niezbędne do zagwarantowania
funkcjonowania centralnego repozytorium przez całą dobę, siedem
dni w tygodniu, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności
prace konserwacyjne i techniczne konieczne dla zapewnienia zadowalającego
poziomu jakości działania systemu, zwłaszcza w zakresie czasu,
którego placówki konsularne i przejścia graniczne potrzebują na
dokonanie wglądu do centralnego repozytorium i który powinien być
możliwie najkrótszy.
3.
Bez uszczerbku dla art. 17 regulaminu pracowniczego
urzędników Unii Europejskiej, Agencja stosuje właściwe
reguły tajemnicy zawodowej lub nakłada inne równoważne
obowiązki dotyczące zachowania poufności na wszystkich swoich
pracowników zobowiązanych do pracy z danymi RTP. Zobowiązania te
ciążą na tych pracownikach także po odejściu ze
stanowiska lub z pracy bądź po zakończeniu przez nich
swojej działalności.
Artykuł 39
Obowiązki na szczeblu krajowym
1.
Każde państwo członkowskie odpowiada
za:
a)       rozwój systemu krajowego,
podłączenie do centralnego repozytorium, wydawanie tokenów;
b)      organizację, zarządzanie,
funkcjonowanie i utrzymanie swojego systemu krajowego;
c)       zarządzanie i ustalenia dotyczące
dostępu właściwych organów do centralnego repozytorium zgodnie z
niniejszym rozporządzeniem oraz sporządzenie wykazu takiego personelu
wraz z jego profilami oraz jego regularną aktualizację;
2.
Każde państwo członkowskie wyznacza
organ krajowy, który zapewnia dostęp właściwych organów do
centralnego repozytorium, i gwarantuje połączenie organu krajowego z
punktami dostępu do sieci.
3.
Każde państwo członkowskie
przestrzega zautomatyzowanych procedur przetwarzania danych.
4.
Personel organów mający prawo dostępu do
centralnego repozytorium lub do korzystania z niego zostaje odpowiednio
przeszkolony w zakresie bezpieczeństwa danych i przepisów ochrony danych,
zanim otrzyma upoważnienie do przetwarzania danych przechowywanych w
centralnym repozytorium.
5.
Koszty związane z systemami krajowymi, jak
również koszty utrzymania interfejsu krajowego, pokrywa się z
budżetu Unii.
Artykuł 40
Odpowiedzialność za
wykorzystanie danych
1.
Każde państwo członkowskie zapewnia,
by dane były przetwarzane zgodnie z prawem oraz w szczególności,
by wyłącznie odpowiednio upoważniony personel miał
dostęp do danych przetwarzanych w centralnym repozytorium w celu
wykonywania swoich zadań, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Odpowiedzialne państwo członkowskie zapewnia w
szczególności:
a)       gromadzenie danych zgodnie z prawem;
b)      przekazywanie danych do centralnego
repozytorium zgodnie z prawem;
c)       rzetelność
i aktualność danych w momencie ich przesyłania do
centralnego repozytorium.
2.
Agencja zapewnia, by centralne repozytorium
funkcjonowało zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i środkami
wykonawczymi do niego, o których mowa w art. 37. Agencja w szczególności:
a)       podejmuje środki niezbędne do
zapewnienia bezpieczeństwa centralnego repozytorium oraz infrastruktury
łączności pomiędzy centralnym repozytorium a punktami
dostępu do sieci, bez uszczerbku dla obowiązków każdego z
państw członkowskich;
b)      zapewnia, by do danych przetwarzanych
w centralnym repozytorium w celu wykonania zadań Agencji zgodnie
z niniejszym rozporządzeniem mieli dostęp jedynie odpowiednio
upoważnieni pracownicy.
3.
Agencja informuje Parlament Europejski, Radę i
Komisję o środkach podjętych przez nią zgodnie z ust. 2 w
celu rozpoczęcia działalności RTP.
Artykuł 41
Przechowywanie danych w aktach
krajowych
1.
Państwo członkowskie może
przechowywać w swoich aktach krajowych dane alfanumeryczne, które
wprowadziło do centralnego repozytorium, zgodnie z celami RTP i zgodnie z
odpowiednimi przepisami prawa, w tym dotyczącymi ochrony danych.
2.
Danych w aktach krajowych nie przechowuje się
dłużej niż wynosi okres ich przechowywania w centralnym
repozytorium.
3.
Wszelkie przypadki wykorzystywania danych w sposób
niezgodny z ust. 1 uznaje się za nadużycie zgodnie z prawem krajowym
każdego państwa członkowskiego.
4.
Niniejszego artykułu nie można interpretować
jako wprowadzającego wymóg jakiegokolwiek technicznego dostosowania
centralnego repozytorium. Państwa członkowskie mogą
przechowywać dane zgodnie z niniejszym artykułem jedynie na swój
własny koszt, swoje własne ryzyko i za pomocą swoich
własnych środków technicznych.
Artykuł 42
Przekazywanie danych państwom
trzecim lub organizacjom międzynarodowym
Dane przetwarzane w centralnym
repozytorium lub w toku rozpatrywania wniosków zgodnie z niniejszym
rozporządzeniem w żadnych okolicznościach nie są przekazywane
bądź udostępniane państwom trzecim lub organizacjom
międzynarodowym.
Artykuł 43
Bezpieczeństwo danych
1.
Odpowiedzialne państwo członkowskie
zapewnia bezpieczeństwo danych przed ich transmisją do punktu
dostępu do sieci i w trakcie ich transmisji. Każde
państwo członkowskie zapewnia bezpieczeństwo danych otrzymanych
z centralnego repozytorium.
2.
Każde państwo członkowskie, z
myślą o swoim systemie krajowym, przyjmuje niezbędne
środki, w tym również plan bezpieczeństwa, w celu:
a)      zapewnienia fizycznej ochrony danych,
w tym poprzez sporządzanie planów ewentualnościowych
służących ochronie najważniejszej infrastruktury;
b)      uniemożliwienia
jakiejkolwiek nieupoważnionej osobie dostępu do krajowych obiektów, w
których państwo członkowskie przeprowadza operacje zgodnie z celami
RTP (kontrole przy wejściu do obiektu);
c)      zapobiegania nieupoważnionemu
odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu nośników danych
(kontrola nośników danych);
d)      zapobiegania nieupoważnionemu
wprowadzaniu danych oraz nieupoważnionemu kontrolowaniu, zmienianiu lub
usuwaniu przechowywanych danych osobowych (kontrola przechowywania);
e)      uniemożliwienia nieuprawnionego
przetwarzania danych w centralnym repozytorium oraz dokonywania wszelkich
nieuprawnionych zmian i usuwania danych przetworzonych w centralnym
repozytorium (kontrola wprowadzania danych);
f)       zapewnienia, aby osoby mające
dostęp do centralnego repozytorium miały dostęp jedynie do
danych objętych ich upoważnieniem w drodze dostępu za
pomocą indywidualnych i niepowtarzalnych profilów identyfikacyjnych
oraz poufnych haseł (kontrola dostępu do danych);
g)      zapewnienia, aby wszystkie organy
mające prawo dostępu do centralnego repozytorium opracowywały
profile opisujące funkcje i zakres obowiązków osób upoważnionych
do wprowadzania danych, ich zmieniania, usuwania, wyszukiwania lub
przeszukiwania oraz aby niezwłocznie udostępniały te profile
organom nadzorczym, o których mowa w art. 52, na ich żądanie (profile
pracowników);
h)      zapewnienia
możliwości weryfikacji i ustalenia, jakim organom można
przekazywać dane osobowe za pośrednictwem sprzętu do
przekazywania danych (kontrola przekazywania danych);
i)       zapewnienia możliwości
sprawdzenia i określenia, jakiego rodzaju dane, kiedy, przez kogo i w
jakim celu zostały przetworzone w centralnym repozytorium (kontrola zapisu
danych);
j)       uniemożliwienia nieuprawnionego
odczytu, kopiowania, zmieniania lub usuwania danych osobowych w trakcie
przekazywania danych osobowych do lub z centralnego repozytorium lub podczas
transportu nośników danych, w szczególności za pomocą
odpowiednich technik szyfrowania (kontrola przekazywania danych);
k)      monitorowania skuteczności
środków bezpieczeństwa, o których mowa w niniejszym
ustępie, a także podjęcia niezbędnych
działań organizacyjnych związanych z kontrolą
wewnętrzną w celu zagwarantowania przestrzegania niniejszego
rozporządzenia (audyt wewnętrzny).
3.
Agencja podejmuje środki niezbędne do
osiągnięcia celów określonych w ust. 2 w odniesieniu do
funkcjonowania centralnego repozytorium, łącznie z przyjęciem planu
bezpieczeństwa.
Artykuł 44
Odpowiedzialność
1.
Każda osoba lub państwo
członkowskie, które poniosły szkodę w wyniku bezprawnej
operacji przetwarzania danych lub jakiegokolwiek działania niezgodnego
z niniejszym rozporządzeniem, są uprawnione do otrzymania
odszkodowania od państwa członkowskiego, które odpowiada za
poniesioną szkodę. Państwo to jest zwolnione z
odpowiedzialności, całkowicie lub częściowo, jeśli
udowodni, że nie jest odpowiedzialne za zdarzenie, które
wywołało szkodę.
2.
Jeżeli niewywiązanie się przez dane
państwo członkowskie ze swoich obowiązków wynikających z
niniejszego rozporządzenia spowoduje szkodę w RTP, odpowiada ono za
taką szkodę, chyba że, i w zakresie, w jakim Agencja lub inne państwo
członkowskie uczestniczące w RTP nie podjęło uzasadnionych
środków w celu zapobieżenia szkodzie lub zminimalizowania jej
skutków.
3.
Roszczenia odszkodowawcze wobec państwa
członkowskiego za szkodę, o której mowa w ust. 1 i 2, regulują
przepisy prawa krajowego pozwanego państwa członkowskiego.
Artykuł 45
Prowadzenie rejestrów
1.
Każde państwo członkowskie oraz
Agencja prowadzą rejestr dotyczący wszystkich operacji przetwarzania
danych dokonywanych w ramach centralnego repozytorium. W rejestrach tych
wykazuje się cel wykorzystania danych, o których mowa w art. 23 ust. 1 i w
art. 31–33, datę i godzinę, rodzaj przekazywanych danych, o których
mowa w art. 25 i 26 oraz w art. 28–30, rodzaj danych do wglądu, o których
mowa w art. 31–33 i nazwę organu wprowadzającego dane lub je
wyszukującego. Dodatkowo każde państwo członkowskie
prowadzi rejestr personelu odpowiednio upoważnionego do wprowadzania lub
pobierania danych.
2.
Takie rejestry mogą być wykorzystywane
jedynie do monitorowania dopuszczalności przetwarzania danych pod
kątem ochrony danych oraz w celu zapewnienia bezpieczeństwa
danych. Zapisy w rejestrze są chronione przed nieuprawnionym dostępem
przy zastosowaniu odpowiednich środków oraz usuwane jeden rok po
upływie pięcioletniego okresu przechowywania danych, o którym mowa w
art. 33 ust. 1, jeżeli dane te nie są wymagane do procedur
monitorowania, które zostały już rozpoczęte.
Artykuł 46
Kontrola własna
Państwa członkowskie zapewniają
podjęcie przez każdy organ uprawniony do dostępu do centralnego
repozytorium koniecznych działań zapewniających
zgodność z przepisami niniejszego rozporządzenia, i w razie
potrzeby współpracę z organem nadzorczym.
Artykuł 47
Sankcje
Państwa członkowskie podejmują
środki niezbędne do zapewnienia, za pomocą skutecznych,
proporcjonalnych i odstraszających sankcji, w tym za pomocą sankcji
administracyjnych lub karnych zgodnie z prawem krajowym, karalności
każdego nadużycia związanego z danymi wprowadzonymi do
centralnego repozytorium.
ROZDZIAŁ X
Prawo osób, których dane dotyczą, i
nadzór
Artykuł
48
Prawo do informacji
1.
Wnioskodawcy oraz osoby, o których mowa
art. 25 ust. 4 lit. f), są informowane przez odpowiedzialne
państwo członkowskie o:
a)       tożsamości administratora
danych, o którym mowa w art. 52 ust. 4, w tym danych umożliwiających
z nim kontakt;
b)      celach przetwarzania danych w ramach
RTP;
c)       kategoriach odbiorców danych;
d)      okresie przechowywania danych;
e)       obowiązku pobrania danych do celów
rozpatrzenia wniosku;
f)       prawie dostępu do danych
dotyczących danej osoby oraz prawie do żądania poprawienia
nieprawidłowych danych dotyczących danej osoby lub
usunięcia danych dotyczących danej osoby przetworzonych niezgodnie z
prawem, łącznie z prawem otrzymania informacji na temat trybu, w
jakim można wykonać te prawa, jak również o danych teleadresowych
organów nadzorczych, o których mowa w art. 52 ust. 1, które rozpatrują
skargi dotyczące ochrony danych osobowych.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1,
są udzielane wnioskodawcy w formie pisemnej w momencie
pobierania danych zawartych w formularzu wniosku oraz odcisków palców,
o których mowa w art. 25 ust. 4 i 5.
3.
Informacje, o których mowa w ust. 1, są
udzielane osobom, o których mowa w art. 25 ust. 4 lit. f), w formularzach,
które mają być podpisane przez te osoby jako dowód zaproszenia,
pokrywania kosztów pobytu przez inną osobę i zapewnienia
zakwaterowania.
W przypadku braku takiego formularza
podpisanego przez te osoby informacje są udzielane zgodnie
z art. 11 dyrektywy 95/46/WE.
Artykuł 49
Prawo do dostępu, poprawienia
i usunięcia danych
1.
Bez uszczerbku dla obowiązku dostarczenia
innych informacji zgodnie z art. 12 lit. a) dyrektywy 95/46/WE, każda
osoba ma prawo do uzyskania informacji na temat danych, które jej dotyczą,
zapisanych w centralnym repozytorium, oraz na temat państwa
członkowskiego, które przesłało te dane do centralnego repozytorium.
Taki dostęp do danych może być przyznany jedynie przez
państwo członkowskie. Każde państwo członkowskie
rejestruje wszelkie wnioski o przyznanie takiego dostępu.
2.
Każda osoba może wystąpić z
wnioskiem o poprawienie nieprawidłowych danych jej dotyczących i o
usunięcie danych, które zostały wprowadzone bezprawnie. Poprawianie i
usuwanie danych jest wykonywane bez nadmiernych opóźnień przez
państwo członkowskie, które przesłało dane, zgodnie z jego
przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz procedurami.
3.
Jeżeli wniosek określony w ust. 2
został skierowany do państwa członkowskiego innego niż
odpowiedzialne państwo członkowskie, organy państwa
członkowskiego, do którego wniosek został skierowany, kontaktują
się z organami odpowiedzialnego państwa członkowskiego w
terminie 14 dni. Odpowiedzialne państwo członkowskie sprawdza
dokładność danych oraz zgodność z prawem ich
przetwarzania w centralnym repozytorium w terminie jednego miesiąca.
4.
Jeżeli okaże się, że dane
zarejestrowane w centralnym repozytorium są nieprawidłowe lub
zostały wprowadzone bezprawnie, odpowiedzialne państwo
członkowskie poprawia lub usuwa te dane zgodnie z art. 35 ust. 2 i 3.
Odpowiedzialne państwo członkowskie niezwłocznie potwierdza na
piśmie osobie zainteresowanej, że podjęło działania
w celu poprawienia lub usunięcia danych jej dotyczących.
5.
Jeżeli odpowiedzialne państwo
członkowskie nie zgadza się z tym, że dane wpisane do
centralnego repozytorium są nieprawidłowe lub zostały
wprowadzone bezprawnie, niezwłocznie wyjaśnia na piśmie osobie
zainteresowanej, dlaczego nie jest gotowe poprawić lub usunąć
danych jej dotyczących.
6.
Odpowiedzialne państwo członkowskie
przekazuje również danej osobie informacje objaśniające
działania, które osoba ta może podjąć w przypadku
nieprzyjęcia przedstawionego wyjaśnienia. Obejmuje to informacje
dotyczące sposobu wszczęcia postępowania lub złożenia
skargi do właściwych organów lub sądów tego państwa
członkowskiego oraz wszelkiej pomocy, w tym ze strony organów nadzorczych,
o których mowa w art. 52, dostępnej zgodnie z przepisami ustawowymi,
przepisami wykonawczymi i procedurami tego państwa członkowskiego.
Artykuł
50
Współpraca w celu
zapewnienia praw z zakresu ochrony danych
1.
Państwa członkowskie aktywnie
współpracują w celu egzekwowania praw ustanowionych
w art. 49 ust. 2 i 3.
2.
W każdym państwie członkowskim
organ nadzorczy, po otrzymaniu odpowiedniego wniosku, udziela osobie
zainteresowanej pomocy oraz porad dotyczących skorzystania przez nią
prawa do poprawienia lub usunięcia danych jej dotyczących, zgodnie
z art. 28 ust. 4 dyrektywy 95/46/WE.
3.
Organ nadzorczy odpowiedzialnego państwa
członkowskiego, które przesłało dane, oraz organy nadzorcze
państw członkowskich, do których skierowano taki wniosek,
współpracują w tym zakresie.
Artykuł
51
Środki ochrony prawnej
1.
W każdym państwie członkowskim
każda osoba ma prawo do wszczęcia postępowania lub
złożenia skargi we właściwych organach lub prawo do
skutecznego środka prawnego przed sądem tego państwa
członkowskiego, które osobie takiej odmówiło prawa do dostępu
lub prawa do poprawienia lub usunięcia danych jej dotyczących,
określonego w art. 49 ust. 1 i 2.
2.
Przez cały czas trwania postępowania
dostępna jest pomoc organów nadzorczych.
Artykuł 52
Nadzór ze strony krajowego organu
nadzorczego
1.
Organ nadzorczy monitoruje zgodność z
prawem przetwarzania danych osobowych, o którym mowa w art. 22 ust. 1 przez
dane państwo członkowskie, w tym przesyłania danych z
centralnego repozytorium oraz do niego.
2.
Organ nadzorczy zapewnia przeprowadzenie co
najmniej co cztery lata kontroli operacji przetwarzania danych w systemie
krajowym zgodnie z odpowiednimi międzynarodowymi standardami
przeprowadzania audytów.
3.
Państwa członkowskie zapewniają, aby
ich organ nadzorczy dysponował zasobami wystarczającymi do wykonania
zadań powierzonych im na podstawie niniejszego rozporządzenia.
4.
W związku z przetwarzaniem w RTP danych
osobowych każde państwo członkowskie wyznacza organ, który ma
być traktowany jako administrator danych zgodnie z art. 2 lit. d)
dyrektywy 95/46/WE i który ponosi główną odpowiedzialność
za przetwarzanie danych przez to państwo członkowskie. Każde
państwo członkowskie przekazuje Komisji informację o tym
organie.
5.
Każde państwo członkowskie dostarcza
wszelkich informacji wymaganych przez organy nadzorcze, a w szczególności zapewnia
im informacje dotyczące działań prowadzonych zgodnie z art. 39 i
40 ust. 1 oraz umożliwia im dostęp do wykazów, o których mowa w art. 39
ust. 1 lit. c), i do swojego rejestru, o którym mowa w art. 45, oraz do
wszystkich swoich pomieszczeń w dowolnym czasie.
Artykuł 53
Nadzór ze strony Europejskiego
Inspektora Ochrony Danych
1.
Europejski Inspektor Ochrony Danych kontroluje, czy
działania Agencji w zakresie przetwarzania danych wykonywane są
zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Zastosowanie mają odpowiednio
obowiązki i uprawnienia określone w art. 46 i 47 rozporządzenia
(WE) nr 45/2001.
2.
Europejski Inspektor Ochrony Danych zapewnia, by co
najmniej co cztery lata przeprowadzany był audyt działań Agencji
związanych z przetwarzaniem danych osobowych, zgodnie z odpowiednimi
międzynarodowymi standardami przeprowadzania audytów. Sprawozdanie z
takiego audytu przesyłane jest Parlamentowi Europejskiemu, Radzie,
Agencji, Komisji i organom nadzorczym. Agencja ma możliwość
wniesienia uwag przed przyjęciem sprawozdania.
3.
Agencja dostarcza informacje wymagane przez
Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, zapewnia mu dostęp do wszystkich
dokumentów oraz do swojego rejestru, o którym mowa w art. 45 ust. 1, jak
również zapewnia mu dostęp do wszystkich swoich pomieszczeń w
każdym czasie.
Artykuł 54
Współpraca organów nadzorczych
z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych
1.
Organy nadzorcze oraz Europejski Inspektor Ochrony
Danych, działając w zakresie swoich kompetencji,
współpracują czynnie w ramach własnych zadań i zapewniają
skoordynowany nadzór nad RTP.
2.
W zależności od potrzeb,
działając w ramach swoich kompetencji, wymieniają oni istotne
informacje, wspomagają się wzajemnie w przeprowadzaniu audytów i
inspekcji, analizują trudności w interpretowaniu lub stosowaniu niniejszego
rozporządzenia, badają problemy związane ze sprawowaniem
niezależnego nadzoru lub z wykonywaniem praw osób, których dotyczą
dane, sporządzają uzgodnione wnioski w sprawie wspólnych
rozwiązań problemów oraz upowszechniają wiedzę o prawach
dotyczących ochrony danych.
3.
Organy nadzorcze oraz Europejski Inspektor Ochrony
Danych spotykają się w tym celu przynajmniej dwa razy do roku.
Koszty tych spotkań pokrywa Europejski Inspektor Ochrony Danych. Podczas
pierwszego spotkania przyjęty zostaje regulamin wewnętrzny. Dalsze
metody pracy opracowywane są wspólnie, zależnie od potrzeb.
4.
Wspólne sprawozdanie z działalności
przesyłane jest co dwa lata Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i
Agencji. W sprawozdaniu tym każdemu państwu członkowskiemu
poświęcony jest osobny rozdział przygotowany przez organ
nadzorczy tego państwa członkowskiego.
ROZDZIAŁ XI
Przepisy końcowe
Artykuł
55
Rozpoczęcie transmisji danych
1.
Każde państwo członkowskie informuje
Komisję o przeprowadzeniu koniecznych przygotowań technicznych i
prawnych umożliwiających transmisję danych, o których mowa w
art. 22 ust. 1, do centralnego repozytorium.
2.
Agencja informuje Komisję o przeprowadzeniu
niezbędnych przygotowań technicznych, o których mowa w art. 38 ust. 1.
Artykuł
56
Rozpoczęcie funkcjonowania
Komisja określa datę
rozpoczęcia funkcjonowania RTP, gdy:
a)      przyjęto środki, o których
mowa w art. 37 ust.1 i 2;
b)      po zatwierdzeniu przygotowań
technicznych państwa członkowskie poinformowały Komisję o
przeprowadzeniu koniecznych przygotowań technicznych i prawnych
umożliwiających zbieranie i transmisję danych, o których mowa w
art. 22 ust. 1, do centralnego repozytorium.
c)      Agencja oświadczyła, że z
wynikiem pozytywnym zakończyła szeroko zakrojony test centralnego
repozytorium, o którym mowa w 38 ust. 1; i,
d)      Agencja poinformowała Komisję,
że centralne repozytorium jest gotowe do rozpoczęcia funkcjonowania.
Artykuł 57
Procedura komitetowa
1.
Komisję wspomaga komitet. Komitet jest
komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.
W przypadku odesłania do niniejszego
ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 58
Zmiany w załącznikach
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 59 do załączników niniejszego
rozporządzenia.
Artykuł 59
Wykonywanie przekazanych
uprawnień
1.
Powierzenie Komisji uprawnień do
przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym
w niniejszym artykule.
2.
Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 10
ust. 2 i art. 58, następuje na czas nieokreślony od dnia X.X.201X r.
(Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia)
3.
Przekazanie uprawnień, o których mowa
w art. 10 ust. 2 i art. 58, może zostać w dowolnym momencie
odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja
o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień.
Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia
po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie
wpływa ona na ważność jakichkolwiek już
obowiązujących aktów delegowanych.
4.
Niezwłocznie po przyjęciu aktu
delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie.
5.
Akt delegowany przyjęty na podstawie art.
10 ust. 2 i art. 58 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament
Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch
miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament
Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie
wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się
o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 60
Powiadamianie
1.
Państwa członkowskie informują
Komisję o:
a)      w stosownym przypadku, krajowym
formularzu potwierdzającym pokrycie kosztów pobytu przez inną
osobę lub zakwaterowanie prywatne, o którym mowa w art. 9 ust. 5;
b)      organie, który ma być uznawany za
administratora danych, o którym mowa w art. 52 ust. 4;
c)      niezbędnych przygotowaniach
technicznych i prawnych, o których mowa w art. 56.
2.
Państwa członkowskie informują
Komisję o:
a)      właściwych organach, które
mają dostęp umożliwiający wprowadzanie, zmienianie,
usuwanie, wyszukiwania lub przeszukiwania danych, o którym mowa w art. 23;
b)      statystykach opracowanych zgodnie z art. 18
ust. 5 i załącznikiem V.
3.
Agencja informuje Komisję o przeprowadzeniu
koniecznych przygotowań technicznych i o tym, że centralne
repozytorium może rozpocząć funkcjonowanie.
4.
Komisja udostępnia informacje zgłoszone
zgodnie z ust. 1 lit. a) państwom członkowskim i podaje je do ogólnej
wiadomości za pośrednictwem stale aktualizowanej publikacji
elektronicznej.
5.
Bułgaria, Cypr i Rumunia informują
Komisję w terminie dziesięciu dni roboczych, czy uznają
jednostronnie przynależność zarejestrowanych podróżnych do
RTP, by móc skorzystać z ułatwień kontroli granicznej na swoich
granicach zewnętrznych. Komisja publikuje informacje przekazane przez te
państwa członkowskie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł
61
Grupa Doradcza
Grupa doradcza zapewnia Agencji wiedzę
fachową związaną z RTP, w szczególności w kontekście
przygotowywania rocznego programu prac oraz rocznego sprawozdania z
działalności.
Artykuł
62
Szkolenia
Agencja wykonuje zadania związane ze
szkoleniem dotyczącym technicznego wykorzystania centralnego repozytorium.
Artykuł
63
Monitorowanie i ocena
1.
Agencja zapewnia stosowanie procedur
monitorowania funkcjonowania centralnego repozytorium pod kątem
realizacji celów dotyczących rezultatów, efektywności
kosztowej, bezpieczeństwa i jakości działania.
2.
Na potrzeby konserwacji technicznej Agencja ma dostęp
do niezbędnych informacji związanych z operacjami przetwarzania
danych przeprowadzanymi w centralnym repozytorium.
3.
Dwa lata po rozpoczęciu funkcjonowania RTP, a
następnie co dwa lata, Agencja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu,
Radzie i Komisji sprawozdanie z technicznego funkcjonowania RTP, w tym jego
bezpieczeństwa.
4.
Trzy lata po rozpoczęciu funkcjonowania RTP, a
następnie co cztery lata, Komisja opracowuje całościową
ocenę RTP. Całościowa ocena obejmuje analizę
osiągniętych wyników w stosunku do wyznaczonych celów, ocenę
aktualności przesłanek, które doprowadziły do ustanowienia
systemu, ocenę stosowania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do
RTP, ocenę bezpieczeństwa RTP, ocenę realizacji procesu gromadzenia
i wykorzystywania danych biometrycznych, zgodności z przepisami ochrony
danych i ocenę organizacji wszelkich procedur związanych ze
składaniem wniosków i wydawaniem tokenów. Komisja przekazuje ocenę
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W razie potrzeby do sprawozdania
załącza się odpowiednie wnioski dotyczące zmiany
niniejszego rozporządzenia.
5.
Państwa członkowskie przekazują
Agencji i Komisji informacje niezbędne do sporządzania
sprawozdań, o których mowa w ust. 3 i 4, zgodnie z kryteriami
ilościowymi uprzednio określonymi odpowiednio przez Agencję lub
Komisję.
6.
Agencja przekazuje Komisji informacje
niezbędne do sporządzenia całościowych ocen, o których mowa
w ust. 4.
Artykuł
64
Wejście w życie i stosowanie
1.
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie
dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
2.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od
daty, o której mowa w art. 56.
3.
Artykuły 37–39, 43, 55–59 i 60 stosuje
się od daty, o której mowa w ust. 1.
Niniejsze rozporządzenie wiąże
w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach
członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I
UJEDNOLICONY FORMULARZ WNIOSKU[40]
Wniosek o objęcie
programem rejestrowania podróżnych
 1. Nazwisko(-ka) (x) || TYLKO DO UŻYTKU SŁUŻBOWEGO
 2. Nazwisko(-ka) rodowe (wcześniej używane nazwisko(-ka)) (x) || Data złożenia wniosku Numer wniosku: Wniosek złożony w □ ambasadzie/konsulacie □ wspólnym ośrodku przyjmowania wniosków □ na przejściu granicznym   Nazwa:   Wniosek rozpatrzony przez:   Dokumenty uzupełniające: □ Dokument podróży □ Środki utrzymania □ Zaproszenie □ Środki transportu □ Inne:   Decyzja: □ Odmowa □ Przyznano   Termin ważności: Od … do …
 3. Imię (Imiona) (x)
 4. Data urodzenia (dzień-miesiąc-rok)   || 5. Miejsce urodzenia 5a. Państwo urodzenia || 6. Obecne obywatelstwo 6a. Obywatelstwo w momencie urodzenia (jeżeli inne):
 7. Płeć □ Mężczyzna □ Kobieta □ Brak określenia || 8. Stan cywilny □ kawaler/panna □ żonaty/zamężna □ w separacji □ rozwiedziony/a □ wdowiec/wdowa □ inne (proszę określić)
 9. W przypadku małoletnich: nazwisko, imię, adres (jeżeli inny niż adres wnioskodawcy) oraz obywatelstwo osoby sprawującej władzę rodzicielską/opiekuna prawnego
 10. Rodzaj dokumentu podróży: □ paszport zwykły □ paszport dyplomatyczny □ paszport służbowy □ paszport urzędowy □ paszport specjalny Inny dokument podróży (proszę określić)
 11. Numer dokumentu podróży || 12. Data wystawienia || 13. Data ważności || 14. Wydany przez
 15. Adres zamieszkania oraz adres poczty elektronicznej wnioskodawcy ||  Numer(y) telefonu
 16. Miejsce pobytu w państwie innym niż państwo obecnego obywatelstwa □ Nie □ Tak Dokument pobytowy lub dokument równoważny______nr______________ważny do
 * 17. Obecnie wykonywany zawód i długość okresu zatrudnienia
 * 18. Nazwa, adres i numer telefonu pracodawcy. W przypadku uczniów i studentów – nazwa i adres placówki kształcenia
 19. Główne cele podróży: □ turystyka □ służbowe □ odwiedziny rodziny lub znajomych □ kultura □ sport □ wizyta urzędowa □ względy zdrowotne □ nauka □ inne (proszę określić)
* Pól oznaczonych symbolem * nie wypełniają
członkowie rodziny obywatela UE, EOG lub CH (małżonek, dziecko
lub pozostający na utrzymaniu wstępni) korzystający z prawa do
swobodnego przemieszczania się. Członkowie
rodziny obywatela UE, EOG lub CH przedstawiają dokumenty
potwierdzające pokrewieństwo i wypełniają rubryki nr 25 i 26.
(x) Wpisy do rubryk 1–3 powinny odpowiadać
danym w dokumencie podróży.
 20. Ważna wiza Schengen □ Nie______________ □ Tak. Data(-y) ważności od … do …   Numer identyfikacyjny wizy:   ||
 21. Odciski palców pobrane uprzednio do celów złożenia wniosku o objęcie programem rejestrowania podróżnych □ Nie [……………………………….] □ Tak. […………………………………….] Data, jeżeli jest znana
 *22. Nazwisko i imię osoby (osób) zapraszającej(-cych) z państwa (państw) członkowskich. Jeżeli nie dotyczy, nazwa hotelu(-li) lub adres tymczasowego zakwaterowania w państwie(-wach) członkowskich   ||
 Adres oraz adres poczty elektronicznej osoby(osób) zapraszającej(-cych)/hotelu(-i)/adres(-y) tymczasowy(-we)   || Nr telefonu i faksu   ||
 *23. Nazwa i adres spółki/organizacji zapraszającej     || Nr telefonu i faks spółki/organizacji ||
 Nazwisko i imię, adres, nr telefonu, faks i adres poczty elektronicznej osoby do kontaktów w spółce/organizacji:   ||
   ||
 *24. Koszty podróży i utrzymania wnioskodawcy w czasie pobytu pokrywa ||
 sam wnioskodawca       Środki utrzymania □ środki pieniężne □ czeki podróżne □ karta kredytowa □ opłacone z góry zakwaterowanie □ opłacony z góry transport □ inne (proszę określić) || □ jednostka pokrywająca koszty (przyjmujący, spółka, organizacja), proszę określić [… …] □ określone w polu 18 lub 19 [… …] □ inne (proszę określić):   Środki utrzymania □ środki pieniężne □ zapewnia zakwaterowanie □ pokrywa wszystkie koszty podczas pobytu □ z góry opłaca transport □ inne (proszę określić) ||
   ||
 25. Dane osobowe członka rodziny będącego obywatelem UE, EOG lub CH ||
 Nazwisko || Imię (imiona) ||
 Data urodzenia || Obywatelstwo: || Numer dokumentu podróży lub dowodu tożsamości ||
 Adres || Telefon || Adres poczty elektronicznej ||
 26. Pokrewieństwo z obywatelem UE, EOG lub CH □ małżonek □ dziecko □ wnuk □ wstępny pozostający na utrzymaniu ||
 27. Miejscowość i data || 28. Podpis (za małoletnich podpisuje osoba sprawująca władzę rodzicielską/opiekun prawny)     ||
 Jestem świadomy(-a), że opłata rejestracyjna uiszczana przy składaniu wniosku o objęcie programem RTP nie podlega zwrotowi niezależnie od okoliczności.
 Jestem świadomy(-a), że w czasie pierwszego pobytu i kolejnych wizyt na terytorium państw członkowskich konieczne jest posiadanie odpowiedniego podróżnego ubezpieczenia zdrowotnego.
Znam i akceptuję
poniższe warunki: pobranie danych określonych w niniejszym formularzu
wniosku oraz pobranie odcisków palców, w stosownych przypadkach, jest konieczne
do celów rozpatrzenia wniosku o objęcie programem rejestrowania
podróżnych (RTP). Wszelkie dane osobowe dotyczące mojej osoby,
zawarte w formularzu wniosku RTP, wraz z moimi odciskami palców, zostaną
przedłożone właściwym organom państw
członkowskich i będą przez nie przetwarzane w celu podjęcia
decyzji w sprawie mojego wniosku o objęcie RTP.
Dane te oraz dane
dotyczące decyzji w sprawie mojego wniosku lub decyzji o cofnięciu
lub przedłużeniu dostępu do RTP zostaną wprowadzone do
centralnego repozytorium, będą w nim przechowywane maksymalnie przez
okres pięciu lat i będą w tym okresie udostępniane
właściwym organom wizowym i granicznym. Organem odpowiedzialnym w
państwie członkowskim za przetwarzanie tych danych jest: [(…)].
Jestem świadomy/świadoma,
że mam prawo uzyskać w każdym państwie członkowskim
informację o danych dotyczących mojej osoby przechowywanych w
centralnym repozytorium oraz informację o państwie członkowskim,
które te dane przekazało, oraz żądać, by dane
dotyczące mojej osoby, które są nieścisłe, zostały
poprawione, zaś dane, które zostały przetworzone bezprawnie, –
usunięte. Na moje wyraźne żądanie organy analizujące
mój wniosek powiadomią mnie o tym, w jaki sposób mogę skorzystać
z prawa do sprawdzenia danych osobowych dotyczących mojej osoby i
wystąpić o ich poprawienie lub usunięcie, oraz powiadomią
mnie o odnośnych środkach zaskarżenia zgodnie z prawem krajowym
danego państwa. Skargi dotyczące ochrony danych osobowych
będą rozpatrywane przez organ nadzorczy tego państwa
członkowskiego [dane kontaktowe].
Oświadczam,
że zgodnie z moją wiedzą wszystkie informacje szczegółowe
przedłożone przeze mnie są poprawne i kompletne. Jestem
świadomy(-a), że podanie nieprawdziwych informacji spowoduje
odrzucenie mojego wniosku lub cofnięcie dostępu do RTP i może
podlegać odpowiedzialności karnej zgodnie z prawem państwa
członkowskiego, które rozpatruje wniosek.
Zobowiązuję
się do opuszczenia terytorium państw członkowskich w
należytym czasie.
 Miejscowość i data || Podpis (za małoletniego podpisuje osoba sprawująca władzę rodzicielską/opiekun prawny):
ZAŁĄCZNIK II
NIEWYCZERPUJĄCY
WYKAZ DOKUMENTÓW UZUPEŁNIAJĄCYCH
Dokumenty uzupełniające, o których
mowa w art. 9, składane przez osobę wnioskującą o
objęcie programem RTP, mogą obejmować:
1.
Dokumenty związane z celem podróży
1)      w przypadku podróży
służbowych:
a)       zaproszenie od spółki lub
instytucji do udziału w spotkaniach, konferencjach lub wydarzeniach
związanych z handlem, przemysłem lub działalnością
zawodową;
b)      inne dokumenty wykazujące istnienie
stosunków handlowych lub zawodowych;
c)       dokumenty poświadczające
działalność gospodarczą spółki;
d)      dokumenty poświadczające
zatrudnienie [status] [sytuację zawodową] wnioskodawców w
spółce.
2)      w przypadku podróży w celach
naukowych lub innych rodzajów szkolenia:
a)       zaświadczenie potwierdzające
przyjęcie przez instytucję szkoleniową w celu uczestnictwa
w kursach zawodowych lub teoretycznych w ramach szkolenia
podstawowego lub doskonalenia zawodowego;
b)      legitymacje studenckie lub
zaświadczenia o planowanych kursach.
3)      w przypadku podróży w celach
turystycznych lub prywatnych:
a)       dokumenty dotyczące zakwaterowania:
(i)      zaproszenie od przyjmującego,
jeżeli dana osoba zatrzymuje się u niego;
(ii)      dokument od instytucji
zapewniającej zakwaterowanie lub inny stosowny dokument zawierający
informacje na temat planowanego zakwaterowania;
b)      dokumenty dotyczące trasy
podróży:
(i)      potwierdzenie rezerwacji zrobionych w
czasie ostatniego roku lub inny odpowiedni dokument wskazujący
planowaną(-e) lub odbytą(-e) podróż(-e).
4)      w przypadku podróży w celu
uczestnictwa w imprezach politycznych, naukowych, kulturalnych, sportowych
bądź w wydarzeniach religijnych lub podróży planowanej z innych
przyczyn:
a)       zaproszenie(-a), zaświadczenia o
zapisie lub programy zawierające (w miarę możliwości)
nazwę organizacji przyjmującej i informacje na temat okresu pobytu
lub inny stosowny dokument wskazujący cel podróży.
5)      w odniesieniu do podróży
podejmowanych przez członków oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne
zaproszenie skierowane do rządu danego państwa trzeciego mają
uczestniczyć w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach
wymiany, a także w wydarzeniach organizowanych na terytorium jednego z
państw członkowskich przez organizacje międzyrządowe:
a)       pismo sporządzone przez organ
danego państwa trzeciego potwierdzające, że wnioskodawca jest
członkiem oficjalnej delegacji udającej się do państwa
członkowskiego w celu uczestnictwa w wyżej wymienionych wydarzeniach,
oraz kopia oficjalnego(-ych) zaproszenia(-ń).
2.
Dokumenty pozwalające ocenić, czy
wnioskodawca zamierza opuścić terytorium państw
członkowskich:
a)      dokument potwierdzający posiadanie
środków finansowych w państwie stałego pobytu;
b)      zaświadczenie o zatrudnieniu:
wyciągi bankowe;
c)      dokument potwierdzający tytuł
własności nieruchomości;
d)      dokumenty potwierdzające
integrację w państwie pobytu: więzi rodzinne, sytuację
zawodową.
3.
Dokumenty dotyczące sytuacji rodzinnej
wnioskodawcy
a)      zgoda rodziców (w przypadkach, gdy
małoletni nie podróżuje wraz z rodzicami);
b)      dokument potwierdzający więzi
rodzinne z przyjmującym/osobą zapraszającą;
c)      dokument pobytowy.
ZAŁĄCZNIK III
OPŁATA
REJESTRACYJNA
1.
Wnioskodawca uiszcza opłatę
rejestracyjną w wysokości 20 EUR.
2.
Jeżeli wniosek RTP jest rozpatrywany
jednocześnie z wnioskiem o wizę wielokrotnego wjazdu, wnioskodawca
uiszcza opłatę w wysokości 10 EUR.
ZAŁĄCZNIK IV
STANDARDOWY FORMULARZ
SŁUŻĄCY POWIADOMIENIU O ODMOWIE LUB COFNIĘCIU DOSTĘPU
DO PROGRAMU REJESTROWANIA PODRÓŻNYCH I UZASADNIENIU TEJ DECYZJI[41]
__________
__________________________________________________________________________
ODMOWA/COFNIĘCIE
Sz.P. _______________________________,
 Ambasada/Konsulat
Generalny/Konsulat________________/Wspólny ośrodek przyjmowania wniosków w
_________ ______;
 Organ graniczny ____________________[nazwa
przejścia granicznego i państwo]
przeanalizował(-ła)(-ły)
 Pana/Pani wniosek;
 Pana/Pani dostęp do programu
rejestrowania podróżnych, numer: __________,
przyznany:_______________ [dzień/miesiąc/rok].
 Odmówiono dostępu do RTP  Cofnięto dostęp do RTP
Decyzja zapadła z
następującego(-cych) powodu(-dów):
1.                nie ma
Pan/Pani ważnego dokumentu pobytowego/karty pobytowej, jeżeli
dotyczy, lub wizy wymaganej zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 539/2001
z marca 2001 r.
2.    przedstawił(a)
Pan/Pani fałszywy/podrobiony/przerobiony dokument podróży
3.    nie
dowiódł(-odła) Pan/Pani potrzeby lub nie uzasadnił(-a) zamiaru
częstego lub regularnego podróżowania
4.                nie
uzasadnił(-a) Pan/Pani celu ani warunków planowanego(-nych) pobytu(-ów)
5.                nie
dostarczył(-a) Pan/Pani dowodu, jaka jest Pana/Pani sytuacja ekonomiczna w
państwie pochodzenia lub pobytu bądź nie dostarczył(-a)
Pan/Pani dowodu posiadania wystarczających środków utrzymania
odpowiednich do okresu planowanego pobytu lub środków pozwalających
na powrót do państwa pochodzenia lub pobytu lub nie jest Pan/Pani w stanie
uzyskać takich środków zgodnie z prawem
6.                przekroczył(-a)
Pan/Pani uprzednio maksymalny okres dozwolonego pobytu na terytorium
państw członkowskich i nie dowiódł/dowiodła swojej
rzetelności i wiarygodności
7.    do Systemu
Informacyjnego Schengen (SIS) zostało wprowadzone przez (podać
państwo członkowskie) ostrzeżenie w celu odmowy zgody na
wjazd
8.                co
najmniej jedno państwo członkowskie uważa, że stanowi
Pan/Pani zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa
wewnętrznego, zdrowia publicznego w myśl art. 2 pkt 19 kodeksu
granicznego Schengen lub dla stosunków międzynarodowych co najmniej
jednego państwa członkowskiego
9.    okazało
się, że informacje złożone, by potwierdzić cele i
warunki planowanego pobytu, nie są wiarygodne
10.              nie
udało się potwierdzić zamiaru opuszczenia przez Pana/Panią
terytorium państw członkowskich
11.        cofnięcia dokonano na żądanie zarejestrowanego
podróżnego[42].
Uwagi:
___________________________________________________________________________
___________________________________________________________________________
___________________________________________________________________________
Uwagi: Osobie zainteresowanej
przysługuje prawo do odwołania od decyzji o odmowie lub
cofnięciu dostępu do programu rejestrowania podróżnych
przewidziane w przepisach prawa krajowego i w art. 47 ust. 1 Karty. Osoba
zainteresowana otrzymuje odpis niniejszego dokumentu (każde państwo
członkowskie ma obowiązek podać odniesienia do ustawodawstwa
krajowego i procedur dotyczących prawa do odwołania, w tym podać
właściwy organ, do którego można złożyć
odwołanie, oraz termin złożenia odwołania).
Data i pieczęć ambasady/konsulatu
generalnego/konsulatu/organów granicznych/innych właściwych organów.
Podpis osoby
zainteresowanej[43]
ZAŁĄCZNIK V
ROCZNE STATYSTYKI DOTYCZĄCE PROGRAMU REJESTROWANIA PODRÓŻNYCH
W terminie, o którym mowa w art. 18,
należy przedłożyć Agencji poniższe dane z każdego
przejścia granicznego i każdego miejsca, w którym poszczególne
państwa członkowskie przyznają dostęp do RTP:
–
Łączna liczba wniosków o dostęp
–
Łączna liczba przypadków przyznania
dostępu
–
Łączna liczba przypadków odmówienia
dostępu
–
Łączna liczba przypadków cofnięcia
dostępu
–
Łączna liczba spraw, w których ubiegano
się o dostęp, przyznano go, odmówiono, cofnięto lub
przedłużono w przypadku obywateli państw trzecich
posiadających wizę
–
Łączna liczba spraw, w których ubiegano
się o dostęp, przyznano go, odmówiono, cofnięto lub
przedłużono w przypadku obywateli państw trzecich
nieposiadających wizy
–
Średni czas dokonywania rejestracji
–
Czas przetwarzania na przejściu granicznym
–
Stopień dostępności centralnego
repozytorium
–
Poziom błędu np. nieudane dokonanie
rejestracji (FTE), fałszywa zgodność itp.
Ogólne zasady przekazywania danych:
–
Dane za pełny miniony rok należy
umieszczać w jednym pliku.
–
Dane należy przekazywać, korzystając
ze wspólnego szablonu (dostarczonego przez Agencję).
–      Dane są dostępne w rozbiciu na poszczególne przejścia
graniczne i poszczególne miejsca, w których dane państwa członkowskie
rozpatrują wnioski o objęcie RTP oraz w rozbiciu na państwa
trzecie.
W przypadku gdy dane nie są dostępne
lub nie są istotne dla określonej kategorii czy państwa
trzeciego, państwo członkowskie pozostawia odnośne pole puste
(nie wprowadza oznaczenia „0” (zero), „nd.” (nie dotyczy) ani żadnej innej
wartości).
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel/cele

              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Czas
trwania działania i jego wpływ finansowy
              1.7.    Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady
nadzoru i sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
              3.1.    Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na
które wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.3.    Szacunkowy wpływ na dochody
OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW

1.
STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.
Tytuł wniosku/inicjatywy

Rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia programu rejestrowania
podróżnych, z zastrzeżeniem przyjęcia przez władzę
prawodawczą wniosku ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, instrument wsparcia finansowego w zakresie granic
zewnętrznych i wiz (COM(2011) 750) oraz przyjęcia przez
władzę prawodawczą wniosku dotyczącego rozporządzenia
Rady określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (COM(2011)
398) i wystarczającego poziomu środków dostępnych w ramach
pułapu wydatków odnośnej pozycji budżetu.

1.2.
Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB,
których dotyczy wniosek/inicjatywa[44]

Dziedzina
polityki: Sprawy wewnętrzne (tytuł 18)

1.3.
Charakter wniosku/inicjatywy

x Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu
pilotażowego/działania przygotowawczego[45]
¨ Wniosek/inicjatywa
wiąże się z przedłużeniem bieżącego
działania
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy działania, które zostało przekształcone pod
kątem nowego działania

1.4.
Cele
1.4.1.
Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji
wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

W
programie sztokholmskim uzgodnionym przez Radę Europejską,
przyjętym w grudniu 2009 r., potwierdzono potencjał programu rejestrowania
podróżnych (RTP) w świetle zgodnego z prawem dostępu do
terytorium państw członkowskich. Wniosek w sprawie utworzenia RTP
został zatem uwzględniony w planie działania
służącym realizacji programu sztokholmskiego. Jednym z
priorytetów Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ISF)[46]
jest zapewnienie finansowania na opracowanie pakietu
dotyczącego inteligentnych granic.

1.4.2.
Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

Cele
szczegółowe nr 1 „Rozwój systemu” i nr 2 „Funkcjonowanie systemu”
Celem
RTP i systemu obejmującego token w połączeniu z centralnym
repozytorium jest ułatwienie przekraczania granic zewnętrznych Unii
Europejskiej przez podróżnych z państw trzecich, którzy przeszli
wstępne weryfikacje, odbywających częste podróże.
Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa
Zadania:
solidarność – granice zewnętrzne, powroty, polityka wizowa i
swobodny przepływ osób (rozdział 18.02).

1.4.3.
Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ

Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej.
Dzięki
wykorzystaniu nowych technologii RTP zredukuje czas przekraczania granic przez
zarejestrowanych podróżnych i obniży jego koszty, zwiększy
przepustowość przejść granicznych, dając tym samym
państwom członkowskim nowe narzędzie zarządzania
przepływami pasażerów skutecznie i racjonalnie pod względem
kosztów. Kontrola graniczna zarejestrowanych podróżnych nie powinna
zająć więcej niż średnio 20–40 sekund.
Ponadto
RTP spowoduje zmniejszenie o 25 % liczby personelu odpowiedzialnego za
kontrolę graniczną, zajmującego się kontrolą
przepływu podróżnych, którzy przeszli wstępne kontrole,
odbywających częste podróże i umożliwi lepszą
koncentrację na kontroli podróżnych stanowiących wyższe
ryzyko.

1.4.4.
Wskaźniki wyników i wpływu

Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy.
W
fazie rozwoju
Po
zatwierdzeniu projektu wniosku i przyjęciu specyfikacji technicznych
zewnętrzny wykonawca utworzy i będzie rozwijać system
techniczny. Rozwój systemów będzie się odbywał na szczeblu
centralnym i krajowym i będzie ogólnie koordynowany przez Agencję IT.
Agencja ta określi ogólne struktury zarządzania we współpracy z
wszystkimi zainteresowanymi stronami. Jak w przypadku tworzenia i rozwijania
takich systemów na początku projektu zostaną określone: ogólny
plan zarządzania projektem i plan zapewnienia jakości. Powinny one
zawierać tablice konkretnych wskaźników związanych szczególnie z
poniższymi elementami.
          Ogólny
stan zaawansowania projektu:
terminowy
postęp zgodnie z uzgodnionym harmonogramem (terminy danych etapów),
zarządzanie
ryzykiem,
zarządzanie
zasobami (ludzkimi i finansowymi) zgodnie z uzgodnionym przydziałem,
gotowość
organizacyjna.
…
Z
chwila rozpoczęcia funkcjonowania systemu:
liczba
osób w programie w podziale na kategorie (wymagana wiza/zwolnienie z
obowiązku wizowego) i według przesłanek przyznania dostępu,
o który wnioskowano (przedsiębiorcy/studenci/pracownicy itp.);
liczba
osób, którym cofnięto lub odmówiono dostępu do RTP;
średnia
długość czasu dokonywania rejestracji na przejściu
granicznym i w konsulacie;
czas
potrzebny na przekroczenie zewnętrznej granicy przez zarejestrowanych
podróżnych;
dostępność
systemu;
poziom
błędu np. błędne informacje o wpisach, fałszywa
zgodność, nieudane dokonanie rejestracji (FTE) oraz wskaźnik
błędnej akceptacji (FAR);
liczba
skarg jednostek do krajowych organów nadzorczych (organów ochrony danych);
liczba
skarg na organy w związku z błędnymi decyzjami lub
dyskryminacją;
przepustowość
przejść granicznych zwiększona o XX procent;
liczba
funkcjonariuszy straży granicznej zastąpionych lub
udostępnionych dzięki RTP, którzy mogą skoncentrować
się na kontroli podróżnych stanowiących wyższe ryzyko lub
wykonywać inne odpowiednie zadania.

1.5.
Uzasadnienie wniosku/inicjatywy
1.5.1.
Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać
zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Każdego
roku na przejściach granicznych (lądowych, morskich, powietrznych) na
granicy zewnętrznej odnotowuje się około 700 mln
przekroczeń granicy. Biorąc pod uwagę, że przepływy
graniczne na największych i najbardziej obciążonych
przejściach granicznych zwiększają się i nadal
będą się zwiększać w przyszłości,
niepodjęcie działań na szczeblu UE oznaczałoby, że
przekraczanie granicy przez obywateli państw trzecich nie uległoby
uproszczeniu, z wyjątkiem tych sytuacji, w których osoby zostały
wyraźnie wymienione w kodeksie granicznym Schengen oraz
rozporządzeniu w sprawie małego ruchu granicznego, co oznacza, że
obywatele państw trzecich podlegaliby dokładnej kontroli i nie
wprowadzono by dla nich dostępu do automatycznej kontroli granicznej.
Kilka państw członkowskich już teraz musi sobie radzić z
zarządzaniem grupami oczekujących na granicy osób. Jedynym rozwiązaniem
w przypadku tych państw byłoby zatrudnienie większej liczby
personelu i przebudowanie infrastruktury; a jakiekolwiek zwiększenie
przepływu podróżnych w przyszłości doprowadziłoby do
narastania tego typu problemów.
Istnieje
zatem konieczność wprowadzenia programu rejestrowania podróżnych,
by ułatwiać przejście zarejestrowanych pasażerów przez
granicę, by zwolnić z pewnych działań funkcjonariuszy
straży granicznej i by wprowadzić do kontroli granicznej
podejście skoncentrowane na osobie.

1.5.2.
Wartość dodana z tytułu
zaangażowania Unii Europejskiej

Konieczność
interwencji na poziomie europejskim jest widoczna. Żadne państwo
członkowskie nie jest w stanie samodzielnie stworzyć programu
rejestrowania podróżnych ułatwiającego kontrolę
graniczną we wszystkich państwach członkowskich. Konieczne jest
zatem wdrożenie RTP na wszystkich przejściach granicznych na granicy
zewnętrznej UE, bowiem wpłynie to pozytywnie na
dyspozycyjność personelu straży granicznej we wszystkich
państwach członkowskich i umożliwi jego efektywne wykorzystanie.
Wniosek
w sprawie RTP zapewni, że UE będzie miała wspólne podejście
do RTP na podstawie wspólnego prawodawstwa, a tym samym, że na wszystkich
granicach Schengen nadal będą stosowane takie same przepisy. W
przypadku podróżnych będących obywatelami państw trzecich
oznacza to, że na wszystkich przejściach granicznych Schengen,
udostępniony zostanie RTP, bez konieczności poddawania się
odrębnej weryfikacji. Innymi słowy, osoba zweryfikowana w jednym
państwie członkowskim może skorzystać z ułatwień
podczas przekraczania granic zewnętrznych innego państwa
członkowskiego. Bez wspólnych przepisów nie byłoby to możliwe,
tj. bez zaangażowania ze strony UE nie osiągnięto by celów RTP.

1.5.3.
Główne wnioski wyciągnięte z
podobnych działań

Z
doświadczeń związanych z rozwijaniem systemu informacyjnego
Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz wizowego systemu informacyjnego (VIS)
wyciągnięto poniższe wnioski
1)
Każdy nowy system informacyjny w przestrzeni wolności,
bezpieczeństwa i sprawiedliwości, zwłaszcza oparty na
wielkoskalowym systemie informatycznym, zostanie utworzony i rozwinięty
dopiero po ostatecznym przyjęciu podstawowych instrumentów prawnych
określających cel, zakres, funkcje i szczegóły techniczne tego
systemu. Podejście takie ma stanowić ewentualne zabezpieczenie przed
przekroczeniem kosztów i opóźnieniami wynikającymi ze
zmieniających się wymagań.
2) Trudne okazało się finansowanie krajowych
rozwiązań w odniesieniu do państw członkowskich, które nie
przewidziały odpowiednich działań w swoich programach
wieloletnich lub których programowanie w ramach Funduszu Granic
Zewnętrznych jest nieprecyzyjne. Z tego powodu wnioskuje się obecnie
o uwzględnienie tych kosztów rozwoju we wniosku.

1.5.4.
Spójność z innymi właściwymi
instrumentami oraz możliwa synergia

Niniejszy
wniosek należy uznać za element stałych wysiłków na rzecz
zrealizowania strategii zintegrowanego zarządzania granicami Unii
Europejskiej, a w szczególności komunikatu dotyczącego inteligentnych
granic[47],
a także w związku z wnioskiem w sprawie instrumentu wsparcia
finansowego w zakresie granic w ramach Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego [48],
za część wieloletnich ram finansowych. Ocena skutków finansowych
regulacji dołączona do zmienionego wniosku Komisji ustanawiające
Agencję[49]
obejmuje koszty związane z istniejącymi systemami informatycznymi,
tj. EURODAC, SIS II, VIS, ale nie obejmuje kosztów przyszłych systemów
zarządzania granicami, które zadanie to nie zostało jeszcze
powierzone Agencji na podstawie przepisów. W załączniku do wniosku
dotyczącego rozporządzenia Rady określającego wieloletnie
ramy finansowe na lata 2014-2020[50],
przewiduje się zatem objęcie w dziale 3 “Bezpieczeństwo i
obywatelstwo” istniejących systemów informatycznych w pozycji „Systemy IT”
(822 mln EUR) a przyszłych systemów zarządzania granicami w pozycji
„Bezpieczeństwo wewnętrzne” (1,1 mln EUR z 4,648 mln EUR). W ramach
Komisji dyrekcją generalną odpowiedzialną za utworzenie
przestrzeni swobodnego przepływu, w której osoby mogą
przekraczać granice wewnętrzne bez konieczności poddawania
się kontrolom granicznym i w której granice zewnętrzne są
objęte kontrolą oraz zarządzane spójnie na poziomie UE, jest
Dyrekcja Generalna do Spraw Wewnętrznych. Program rejestrowania
podróżnych jest w pełni spójny z polityką UE dotyczącą
granic: nie zmniejszy się bowiem bezpieczeństwo i nie zostanie
ograniczone zapobieganie nielegalnej imigracji w trakcie przekraczania granicy,
podczas gdy otwarcie UE na świat i jej zdolność do
ułatwiania kontaktów międzyludzkich o charakterze transgranicznym,
handlu i wymiany kulturalnej wzrośnie. Ponadto program jest spójny z
kodeksem wizowym (810/2009) i rozporządzeniem w sprawie VIS (767/2008).
Istnieje konieczność wprowadzenia zmiany do kodeksu granicznego
Schengen, by umożliwić dostęp obywatelom państw trzecich do
systemów w pełni zautomatyzowanej kontroli granicznej.
Istnieje
możliwość znalezienia synergii pod względem technicznym z
wizowym systemem informacyjnym (VIS). Wystąpią również synergie
z EES, ponieważ wjazdy i wyjazdy zarejestrowanych podróżnych
będą rejestrowane w EES, który będzie monitorować czas
trwania ich pobytu w strefie Schengen. Bez EES wdrożenie całkowicie
zautomatyzowanego przekraczania granic przez zarejestrowanych podróżnych
nie byłoby możliwe.
Ponadto
nie ma ryzyka pokrywania się z podobnymi inicjatywami podejmowanymi w pozostałych
dyrekcjach generalnych.

1.6.
Czas trwania działania i jego wpływ
finansowy

¨ Wniosek/inicjatywa o określonym
czasie trwania
–
¨  Czas trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.
–
¨Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.
x Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym
czasie trwania
–
Faza przygotowawcza od 2013 do 2015 r. (stworzenie
ram prawnych)
–
Faza rozwojowa od 2015 do 2017 r.,
–
po której następuje faza operacyjna.

1.7.
Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[51]

x Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję
x Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań
wykonawczych:
–
¨  agencjom wykonawczym
–
x organom utworzonym przez Wspólnoty[52]
–
¨  krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek
świadczenia usługi publicznej
–
¨  osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych
działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej,
określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu
art. 49 rozporządzenia finansowego
¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi
¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy
wyszczególnić)
W przypadku wskazania
więcej niż jednego trybu należy podać dodatkowe informacje
w części „Uwagi”.
Uwagi
We wniosku dotyczącym
rozporządzenia ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, instrument wsparcia finansowego w zakresie granic
zewnętrznych i wiz na lata 2014-2020 (COM(2011)750) art. 15 przewiduje
finansowanie utworzenia i rozwoju programu rejestrowania podróżnych.
Zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. c) i art. 60 rozporządzenia finansowego
(pośrednie zarządzanie scentralizowane) zadania wykonawcze wyżej
wymienionego programu wsparcia zostaną przekazane Agencji IT.
W latach 2015–2017
wszystkie działania związane z rozwojem zostaną powierzone
Agencji IT. Obejmie to fazę rozwojową wszystkich elementów projektu,
tj. systemu centralnego, systemów państw członkowskich, sieci i
infrastruktury w państwach członkowskich.
W 2017 r., w
okresie, na który przypada przegląd śródokresowy, przewiduje się
przeniesienie środków pozostałych z 587 000 mln EUR do pozycji
obejmującej Agencję IT na rzecz kosztów eksploatacji i konserwacji
systemu centralnego i sieci oraz pozycji obejmującej programy krajowe na
rzecz kosztów eksploatacji i konserwacji systemów krajowych, w tym kosztów
związanych z infrastrukturą (zob. tabela poniżej). Ocena skutków
finansowych regulacji zostanie poddana przeglądowi odpowiednio przed
upływem 2016 r.
 Pakiety || Tryb zarządzania || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020
 Rozwój systemu centralnego || Pośrednie scentralizowane zarządzanie || X || X || X ||   ||   ||
 Rozwój w państwach członkowskich || Pośrednie scentralizowane zarządzanie || X || X || X ||   ||   ||
 Konserwacja systemu centralnego || Pośrednie scentralizowane zarządzanie ||   ||   || X || X || X || X
 Konserwacja systemów krajowych || Pośrednie scentralizowane zarządzanie ||   ||   || X || X || X || X
 Sieć (1) || Pośrednie scentralizowane || X || X || X || X || X || X
 Infrastruktura w państwach członkowskich || Pośrednie scentralizowane zarządzanie || X || X || X || X || X || X
(1) rozwój sieci w latach 2015–2017,
eksploatacja sieci w latach 2017–2020

2.
ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.
Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Należy
określić częstotliwość i warunki.
Zasady
dotyczące monitorowania i oceny RTP zostały przewidziane w art. 63
wniosku dotyczącego RTP.
Artykuł
63
Monitorowanie
i ocena
1.
Agencja opracuje procedury monitorowania
funkcjonowania centralnego repozytorium pod kątem realizacji
celów w zakresie rezultatów, efektywności kosztowej,
bezpieczeństwa i jakości działania.
2.
Na potrzeby konserwacji technicznej Agencja ma dostęp do niezbędnych
informacji związanych z operacjami przetwarzania danych przeprowadzanymi w
centralnym repozytorium.
3.
Dwa lata po rozpoczęciu funkcjonowania RTP, a następnie co dwa lata,
Agencja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji
sprawozdanie z technicznego funkcjonowania RTP, w tym jego bezpieczeństwa.
4.
Trzy lata po rozpoczęciu funkcjonowania RTP, a następnie co cztery
lata, Komisja opracowuje całościową ocenę RTP.
Całościowa ocena obejmuje analizę osiągniętych wyników
w stosunku do wyznaczonych celów, ocenę aktualności przesłanek,
które doprowadziły do ustanowienia systemu, ocenę stosowania
niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do RTP, ocenę
bezpieczeństwa RTP, ocenę realizacji procesu gromadzenia i
wykorzystywania danych biometrycznych, zgodności z przepisami ochrony
danych i ocenę organizacji wszelkich procedur związanych ze
składaniem wniosków i wydawaniem tokenów. Komisja przekazuje ocenę
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W razie potrzeby do sprawozdania
załącza się odpowiednie wnioski dotyczące zmian niniejszego
rozporządzenia.
5.
Państwa członkowskie przekazują Agencji i Komisji informacje
niezbędne do sporządzania sprawozdań, o których mowa w ust. 3 i 4,
zgodnie z kryteriami ilościowymi uprzednio określonymi odpowiednio
przez Agencję lub Komisję.
6.
Agencja przekazuje Komisji informacje niezbędne do sporządzenia
całościowych ocen, o których mowa w ust. 4.

2.2.
System zarządzania i kontroli
2.2.1.
Zidentyfikowane ryzyko

1)
Trudności związane z rozwojem technicznym systemu
Krajowe
systemy informatyczne państw członkowskich różnią się
pod względem technicznym. Ponadto procesy kontroli granicznej mogą
się różnić zależnie od warunków lokalnych (dostępna
przestrzeń na przejściu granicznym, przepływy pasażerów
itp.). RTP musi zostać zintegrowany z krajową architekturą
informatyczną i krajowymi procesami kontroli granicznej. Dodatkowo
niezbędne jest, by rozwój krajowych elementów systemu był w
pełni dostosowany do wymogów centralnych. W tej dziedzinie stwierdzono dwa
główne rodzaje ryzyka:
a)
ryzyko, że techniczne i prawne elementy RTP mogą zostać
wdrożone w różny sposób przez różne państwa
członkowskie ze względu na niewystarczającą
koordynację pomiędzy stroną centralną i krajową.
b)
ryzyko wystąpienia niespójności w sposobie wykorzystywania systemu w
zależności od tego, w jaki sposób państwa członkowskie
włączą RTP do istniejących procedur kontroli granicznej.
2)
Trudności związane z terminowym rozwojem systemu
W
oparciu o doświadczenia zdobyte w trakcie opracowywania systemów VIS i SIS
II można się spodziewać, że zasadnicze znaczenie dla
pomyślnego wdrażania RTP będzie miał terminowy rozwój
systemu przez zewnętrznego wykonawcę. Jako centrum
doskonałości w dziedzinie rozwoju i zarządzania wielkoskalowymi
systemami informatycznymi Agencja IT będzie również odpowiedzialna za
przyznawanie umów i zarządzanie nimi, w szczególności w odniesieniu
do umów o podwykonawstwo na etapie rozwoju systemu. Istnieje kilka rodzajów
ryzyka związanych ze zleceniem zewnętrznemu wykonawcy prac
rozwojowych:
a)
w szczególności, ryzyko, że wykonawca nie przeznaczy
wystarczających środków na projekt lub że opracuje i będzie
rozwijać system, który nie odzwierciedlać najnowszej wiedzy naukowej
i technicznej;
b)
ryzyko, że wykonawca nie będzie w pełni przestrzegał
technik administracyjnych i metod prowadzenia wielkoskalowych projektów
informatycznych, dążąc do obniżenia kosztów;
c)
w kontekście obecnego kryzysu gospodarczego nie można całkowicie
wykluczyć ryzyka, że wykonawca stanie w obliczu trudności
finansowych ze względów niezwiązanych projektem.

2.2.2.
Przewidywane metody kontroli

1)
Agencja ma za zadanie stać się centrum doskonałości w
dziedzinie rozwoju wielkoskalowych systemów informatycznych i zarządzania
nimi. Będzie ona odpowiadać za rozwój i eksploatację centralnego
elementu systemu, w tym jednolitych interfejsów w państwach
członkowskich. Rozwiązanie to powinno pozwolić na
uniknięcie większości trudności, które napotkała
Komisja w czasie tworzenia i rozwijania SIS II i VIS.
W
fazie rozwojowej (2015–2017) Komisja zachowuje ogólną
odpowiedzialność, ponieważ projekt będzie realizowany w
drodze pośredniego zarządzania centralnego. Agencja będzie
odpowiedzialna za zarządzanie techniczne i finansowe, szczególnie za przyznawanie
umów i zarządzanie nimi. Umowa o powierzeniu zadań obejmie
część centralną za pośrednictwem zamówień
publicznych i krajową za pośrednictwem dotacji. Zgodnie z art. 40
przepisów wykonawczych Komisja zawrze umowę określającą
szczegółowe ustalenia dotyczące zarządzania środkami i ich
kontroli oraz ochrony interesów finansowych Komisji. Taka umowa będzie
zawierać postanowienia określone w art. 40 ust. 2. Pozwoli to zatem
Komisji na zarządzanie ryzykiem opisanym w pkt 2.2.1.
W
kontekście przeglądu śródokresowego (przewidzianego na 2017 r. w
ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, art. 15
rozporządzenia horyzontalnego) tryb zarządzania zostanie poddany
ponownej ocenie.
2)
Aby uniknąć opóźnień na poziomie krajowym, przewiduje
się wprowadzenie skutecznej struktury zarządzania obejmującej
wszystkie zainteresowane strony. Komisja zaproponowała w projekcie
rozporządzenia, że wiedzę ekspercką związaną z
RTP/EES zapewni Agencji grupa doradcza składająca się z
ekspertów krajowych z państw członkowskich. Ta grupa doradcza
będzie się spotykać regularnie w sprawie wdrożenia systemu,
wymieniać zdobytym doświadczeniem oraz udzielać porad
zarządowi Agencji. Ponadto Komisja zamierza zalecić państwom
członkowskim stworzenie krajowej infrastruktury projektowej lub grupy projektowej
do spraw rozwoju technicznego i operacyjnego, w tym rzetelnej infrastruktury
łączności z punktami kompleksowej obsługi.

2.3.
Środki zapobiegania nadużyciom finansowym
i nieprawidłowościom

Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony
Środki
przewidziane na zwalczanie nadużyć finansowych zostały
określone w art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, który stanowi
następująco.
1.       W celu zwalczania nadużyć finansowych,
korupcji i innych bezprawnych działań zastosowanie ma
rozporządzenie (WE) nr 1073/1999.
2.       Agencja przystępuje do porozumienia
międzyinstytucjonalnego dotyczącego wewnętrznych dochodzeń
prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć
Finansowych (OLAF) i niezwłocznie wydaje odpowiednie przepisy, które mają
zastosowanie do wszystkich pracowników agencji.
3.       Decyzje dotyczące finansowania oraz umowy i
akty wykonawcze do nich powinny wyraźnie zastrzegać, że
Trybunał Obrachunkowy i OLAF mogą, w razie konieczności,
przeprowadzać kontrole na miejscu wśród odbiorców funduszy agencji
oraz urzędników odpowiedzialnych za ich przyznawanie.
Zgodnie
z tym przepisem w dniu 28 czerwca 2012 r. przyjęto decyzję
Zarządu Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi
Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa
i Sprawiedliwości dotyczącą zasad i warunków
wewnętrznych dochodzeń w związku z zapobieganiem nadużyciom
finansowym, korupcji i wszelkiej innej nielegalnej działalności
przynoszącej szkody interesom finansowym Unii.
Ponadto
DG do Spraw Wewnętrznych przygotowuje obecnie strategię przeciwdziałania
nadużyciom finansowym i ich wykrywania.

3.
SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.
Dział(y) wieloletnich ram finansowych i
pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma
wpływ

W drodze umowy o powierzeniu zadań Agencji
zostanie powierzone zadanie stworzenia odpowiednich narzędzi na poziomie
jej lokalnych systemów finansowych w celu zapewnienia skutecznego
monitorowania, działań następczych i sprawozdawczości
dotyczącej kosztów związanych z wdrażaniem EES w zgodzie z art. 60
nowego rozporządzenia finansowego. Agencja podejmie odpowiednie
środki, aby móc prowadzić sprawozdawczość niezależnie
od ostatecznego brzmienia nomenklatury budżetowej.
·      Istniejące pozycje w budżecie
Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer    [Treść…...….] || Zróżnicowane/niezróżnicowane ([53]) || państw EFTA[54] || krajów kandydujących[55] || państw trzecich || w rozumieniu art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego
   || [XX.YY.YY.YY]   || Zróżnicowane || TAK/ NIE || TAK/ NIE || TAK/ NIE || TAK/ NIE
·      Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje
Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer [Pozycja……………………………………..] || Zróżnicowane /niezróżnicowane || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego
 3 || [18.02.CC] Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Granice || Zróżnicowane || NIE || NIE || TAK || NIE

3.2.
Szacunkowy wpływ na wydatki
3.2.1.
Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

Poniższa tabela obejmuje koszty roczne
państw członkowskich i systemu centralnego, jak również koszty
związane z rozwojem i koszty operacyjne. Koszty automatycznych bramek
kontroli granicznej będą ponoszone przez państwa
członkowskie.
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   Dział wieloletnich ram finansowych:   || 3 || Bezpieczeństwo i obywatelstwo
 Dyrekcja Generalna do Spraw Wewnętrznych ||   ||   || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017[56] || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejny rok || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie – 18.02.CC || Środki na zobowiązania || (1) || 137,674 || 34,836 || 167,402 || 82,362 || 82,363 || 82,363 ||   || 587,000
 Środki na płatności || (2) || 68,837 || 93,222 || 145,148 || 101,198 || 88,013 || 68,585 || 21,996 || 587,000
 Numer pozycji w budżecie || Środki na zobowiązania || (1a) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || (2a) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy[57] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie ||   || (3) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki dla Dyrekcji Generalnej do Spraw Wewnętrznych || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 137,674 || 34,836 || 167,402 || 82,362 || 82,363 || 82,363 ||   || 587,000
 Środki na płatności || =2+2a +3 || 68,837 || 93,222 || 145,148 || 101,198 || 88,013 || 68,585 || 21,996 || 587,000
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || (5) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy || (6) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ <….> wieloletnich ram finansowych – || Środki na zobowiązania || =4+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || =5+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie
ogranicza się do jednego działu:
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || (5) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy || (6) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || =5+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejny rok || OGÓŁEM
 Dyrekcja Generalna do Spraw Wewnętrznych ||   ||   ||   ||
  Zasoby ludzkie || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,190 || 0,190 || 0,190 || 0,191 || 0,191 ||   || 1,715
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0,201 || 0,201 || 0,201 || 0,200 || 0,200 || 0,200 || 0,200 || 0,200 ||   || 1,602
 OGÓŁEM Dyrekcja Generalna do Spraw Wewnętrznych || Środki || 0,455 || 0,455 || 0,455 || 0,390 || 0,390 || 0,390 || 0,391 || 0,391 ||   || 3,317
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 0,455 || 0,455 || 0,455 || 0,390 || 0,390 || 0,390 || 0,391 || 0,391 ||   || 3,317
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015[58] || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejny rok || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 0,455 || 0,455 || 138,129 || 35,226 || 167,793 || 82,753 || 82,753 || 82,753 ||   ||   590,317
 Środki na płatności || 0,455 || 0,455 || 69,292 || 93,613 || 145,539 || 101,589 || 88,403 || 68,975 || 21,996 || 590,317
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

3.2.2.
Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
–
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok 2015   || Rok 2016   || Rok 2017   || Rok 2018   || Rok 2019   || Rok 2020   || OGÓŁEM ||
 ||
 REALIZACJA Rodzaj[59] || Średni koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba  realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity ||
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 1[60] Utworzenie i rozwój systemu (centralnego i krajowego) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Realizacja || 1 || 137,674 || 1 || 34,836 || 1 || 50,356 ||   ||   ||   ||   ||   ||   || 1 || 222.866 ||
 Cel szczegółowy nr 1 - suma cząstkowa[61] ||   || 137,674 ||   || 34,836   ||   || 50,356 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   || 222.866 ||
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 2 Funkcjonowanie systemu (centralnego i krajowego)   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Realizacja ||   ||   ||   ||   || 1  || 117,047 ||  1 || 82,362 || 1 || 82,362 ||  1 || 82,363 || 1 || 364,134 ||
 Cel szczegółowy nr 2 - suma cząstkowa[62] ||   ||   ||   ||   ||   || 117,047 ||   || 82,362 ||   || 82,362 ||   || 82,363 ||   || 364,134 ||
 KOSZT OGÓŁEM || 1 || 137,674 ||  1 || 34,836 || 2 || 167,403 || 1 || 82,362 || 1 || 82,362 || 1 || 82,363 || 2 || 587,000 ||

3.2.3.
Szacunkowy wpływ na środki
administracyjne
3.2.3.1.
Streszczenie

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
–
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
   || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,190 || 0,190 || 0,190 || 0,191 || 0,191 || 1,715
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0,201 || 0,201 || 0,201 || 0,200 || 0,200 || 0,200 || 0,200 || 0,200 || 1,602
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 0,455 || 0,455 || 0,455 || 0,390 || 0,390 || 0,390 || 0,391 || 0,391 || 3,317
 Poza DZIAŁEM 5[63] wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pozostałe wydatki administracyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM || 0,455 || 0,455 || 0,455 || 0,390 || 0,390 || 0,390 || 0,391 || 0,391 || 3,317

3.2.3.2.
 Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich
–
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
   || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020
 ·        Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)
 XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 2 || 2 || 2 || 1,5 || 1,5 || 1,5 || 1,5 || 1,5
 XX 01 01 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ·        Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy )[64]
 XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 04 yy[65] || - w centrali[66] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - w delegaturach ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 02 (AC, END, INT - pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM || 2 || 2 || 2 || 1,5 || 1,5 || 1,5 || 1,5 || 1,5
XX oznacza
odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w
budżecie
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || 2 w fazie przygotowawczej od 2013 do 2015 r.: 1 administrator: negocjacje prawne, koordynowanie zadań z Agencją i nadzorowanie umowy o powierzeniu zadań 0,5 administrator: nadzór nad sprawami finansowymi i wiedza ekspercka dotycząca kontroli granicznej i spraw technicznych 0,5 asystent do spraw administracyjnych i finansowanych 1,5 w fazie rozwoju od 2016 do 2020 r.: 1 administrator: działania następcze do umowy o powierzeniu zadań (sprawozdania, procedura komitetowa, zatwierdzanie specyfikacji dotyczących funkcjonalności i specyfikacji technicznych, nadzór nad sprawami finansowymi i koordynacja z Agencją), jak również wiedza ekspercka dotycząca kontroli granicznej i spraw technicznych 0,5 asystent do spraw administracyjnych i finansowych
 Personel zewnętrzny || 0

3.2.4.
Zgodność z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi

–
x Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu
w wieloletnich ramach finansowych.
Należy wyjaśnić, na czym ma
polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie,
których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności
lub zmiany wieloletnich ram finansowych[67].
Należy wyjaśnić, który wariant jest
konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on
dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.

3.2.5.
Udział osób trzecich w finansowaniu

–
x Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony
osób trzecich
–
¨ Wniosek/inicjatywa przewiduje
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || Razem
 Określić organ współfinansujący ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||

3.3.
Szacunkowy wpływ na dochody

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
–
x Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
–
¨         wpływ na zasoby własne
–
x        wpływ na dochody różne
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy[68]
 Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejny rok
 Artykuł 6313 ||   || 4,188 || 5,672 || 8,832 || 6,157 || 5,355 || 4,173 || 1,338
W przypadku wpływu
na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w
budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie.
18.02.CC
Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Granice
Należy
określić metodę obliczania wpływu na dochody.
Budżet
zawiera wkład państw uczestniczących we wdrażaniu,
stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen oraz środków dotyczących
systemu Eurodac zgodnie z ustaleniami zawartymi w odnośnych umowach. Przedstawione
szacunki mają charakter czysto orientacyjny i są oparte na ostatnich
kalkulacjach przychodów na rzecz wdrożenia dorobku prawnego Schengen z
państw (Islandia, Norwegia i Szwajcaria), które obecnie wpłacają
do budżetu ogólnego Unii Europejskiej (zużytkowane
płatności) roczną kwotę za dany rok budżetowy,
obliczoną zgodnie z jej produktem krajowym brutto jako procent produktu
krajowego brutto wszystkich uczestniczących państw. Obliczenia
zostały dokonane na podstawie danych liczbowych Eurostatu z czerwca 2012
r., które podlegają znacznym wahaniom w zależności od sytuacji
gospodarczej uczestniczących państw.
[1]               COM(2008)
69 final.
[2]               Dz.U.
C 115 z 4.5.2010 r., s. 1.
[3]               COM(2011)
680 final.
[4]               Dz.U. L 105
z 13.4.2006 r.
[5]               Dz.U.
L 158 z 30.4.2004. Dyrektywa 2004/38/WE.
[6]               Dz.U.
L 405 z 30.12.2006 r.
[7]               W
kontekście programu rejestrowania podróżnych token jest fizycznie
istniejącym urządzeniem przekazanym upoważnionemu
użytkownikowi, by mógł on dowieść, że przyznano mu
dostęp do RTP w drodze elektronicznej. Token działa jak elektroniczny
klucz dostępu do danej jednostki, w tym wypadku do bramki elektronicznej.
Specyfikacje techniczne określą, czy stosowany będzie jedynie
kod kreskowy czy układ scalony, w którym przechowuje się niepowtarzalny
identyfikator (tj. numer wniosku).
[8]               Dz.U. L 286
z 1.11.2011 r.
[9]               SEC(2008)
153.
[10]             SWD(2013)
50.
[11]             Ocenę
skutków można znaleźć na następującej stronie
internetowej: http://ec.europa.eu/governance/impact/ia_carried_out/cia_2013_en.htm
[12]             Z
zastrzeżeniem przyjęcia przez władzę prawodawczą
wniosku ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, instrument wsparcia finansowego w zakresie granic
zewnętrznych i wiz (COM(2011) 750 final) oraz przyjęcia przez
władzę prawodawczą wniosku dotyczącego rozporządzenia
Rady określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (COM(2011)
398) i wystarczającego poziomu środków dostępnych w ramach
pułapu wydatków odnośnej pozycji budżetu.
[13]             Dz.U. L 176
z 10.7.1999, s. 36.
[14]             Dz.U. L 53
z 27.2.2008, s. 52.
[15]             Dz.U. L 160
z 18.6.2011, s. 19.
[16]             Dz.U.
C z […], s. […].
[17]             Dz.U.
C z […], s. […].
[18]             Dz.U.
C z […], s. […].
[19]             COM(2008)
69 final z 13.2.2008 r.
[20]             COM(2009)
262 final z 10.6.2009 r.
[21]             Dz.U. L 286
z 1.11.2011, s. 1.
[22]             Dz.U. L 158
z 29.4.2004, s. 77.
[23]             Dz.U. L 281
z 23.11.1995, s. 31.
[24]             Dz.U. L 8
z 12.1.2001, s. 1.
[25]             Dz.U.
L 55 z 28.2.2011, s. 13.
[26]             Dz.U. L 131
z 1.6.2000, s. 43.
[27]             Dz.U. L 64
z 7.3.2002, s. 20.
[28]             Dz.U. L 176
z 10.7.1999, s. 36.
[29]             Dz.U. L 176
z 10.7.1999, s. 31.
[30]             Dz.U. L 53
z 27.2.2008, s. 52.
[31]             Dz.U. L 53
z 27.2.2008, s. 1.
[32]             Dz.U. L 160
z 18.6.2011, s. 21.
[33]             Dz.U. L 160
z 18.6.2011, s. 19.
[34]             Dz.U.
L 218 z 13.8.2008, s. 60.
[35]             Dz.U. L 105
z 13.4.2006, s. 1.
[36]             Dz.U. L 243
z 15.9.2009, s. 1.
[37]             Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.
[38]             Artykuł
47 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.
[39]             Artykuł
47 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.
[40]             Logo
nie jest wymagane w przypadku Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu.
[41]             Logo
nie jest wymagane w przypadku Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu.
[42]             Od
decyzji o cofnięciu z tej przyczyny nie przysługuje odwołanie.
[43]             Jeżeli
wymaga tego prawo krajowe.
[44]             ABM:
Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB:
Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[45]             O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b) rozporządzenia
finansowego.
[46]             Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument
wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz (COM(2011)750.
[47]             Komunikat
Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady - Inteligentne granice -
możliwe warianty i kierunki COM(2011)680.
[48]             Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
instrument wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz (COM(2011)750.
[49]             COM(2010)93
z dnia 19 marca 2010 r.
[50]             COM(2011)398
z dnia 29 czerwca 2011 r.
[51]             Wyjaśnienia
dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia
finansowego znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html.
[52]             O których mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[53]             Środki
zróżnicowane/ środki niezróżnicowane
[54]             EFTA:
Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
[55]             Kraje
kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje
kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[56]             Zróżnicowanie
kosztów, a zwłaszcza wysokie koszty w 2015 r. i 2017 r. można
wytłumaczyć następująco: na początku fazy rozwojowej w
2015 r. dokonane zostaną zobowiązania na rozwój (koszty jednorazowe
na pokrycie trzech lat kosztów sprzętu, oprogramowania i podwykonawców).
Pod koniec fazy rozwojowej, w 2017 r., dokonane zostaną wymagane
środki na zobowiązania na nowe działania. Koszty
zarządzania sprzętem i oprogramowaniem różnią się w
zależności od okresu.
[57]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”),
pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[58]             Rok
N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie
wniosku/inicjatywy.
[59]             Realizacje
odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione
(np. liczba sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg
itp.).
[60]             Zgodnie
z opisem w pkt 1.4.2 „Cel(e) szczegółowy(-e) …”
[61]             Kwota
ta obejmuje w odniesieniu do rozwoju centralnego w szczególności
infrastrukturę sieciową, wymagany sprzęt i licencje na
oprogramowanie oraz koszty zewnętrznych wykonawców tworzących i
rozwijających system centralny. W odniesieniu do rozwoju krajowego
obejmuje ona także koszty wymaganego sprzętu i licencji na oprogramowanie
oraz rozwój obejmujący wykonawców zewnętrznych.
[62]             Kwota
ta obejmuje wymagane koszty utrzymania sprawności systemu centralnego, w
szczególności funkcjonowania sieci, konserwację systemu centralnego
przez zewnętrznego wykonawcę oraz wymagany sprzęt i licencje na
oprogramowanie. W przypadku działań krajowych obejmuje ona wymagane
koszty obsługi systemów krajowych, w szczególności licencje na
sprzęt i oprogramowanie, zarządzanie zdarzeniami oraz koszty
ponoszone na niezbędnych wykonawców zewnętrznych.
[63]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w
zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne
pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania
naukowe.
[64]             AC
= pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED = młodszy
oddelegowany ekspert; AL= członek personelu miejscowego; END= oddelegowany
ekspert krajowy;
[65]             W
ramach pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych
(dawne pozycje „BA”).
[66]             Przede
wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz Rybacki.
[67]             Zob.
pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.
[68]             W
przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty
wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto
po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.