title: Proposition de DÉCISION DU CONSEIL sur une position de l'Union au conseil de stabilisation et d’association UE ancienne République yougoslave de Macédoine en ce qui concerne la participation de l'ancienne République yougoslave de Macédoine en tant qu’observateur aux travaux de l’Agence des droits fondamentaux de l’Union européenne, ainsi que les modalités respectives en matière de participation aux initiatives prises par l’Agence, de contributions financières et de personnel, dans le cadre établi par les articles 4 et 5 du règlement (CE) n° 168/2007 du Conseil

text:
|

52010PC0720

	Bruksela, dnia 13.12.2010KOM(2010) 720 wersja ostateczna2010/0350 (NLE)WniosekDECYZJA RADYw sprawie stanowiska Unii w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Była Jugosłowiańska Republika Macedonii w odniesieniu do udziału Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz w odniesieniu do warunków tego udziału, w ramach określonych w art. 4 oraz art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 168/2007, z uwzględnieniem postanowień dotyczących udziału w inicjatywach podejmowanych przez tę agencję, wkładu finansowego oraz personeluUZASADNIENIE1. KontekstAgencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwana dalej „Agencją”) została ustanowiona rozporządzeniem Rady (WE) nr 168/2007[1] (zwanym dalej „rozporządzeniem”).Zgodnie z art. 2 rozporządzenia celem Agencji jest dostarczanie odpowiednim instytucjom, organom, biurom i agencjom Unii oraz jej państw członkowskich pomocy i wiedzy fachowej w zakresie praw podstawowych przy wdrażaniu przez nie prawa UE, by wspierać je przy podejmowaniu środków lub określaniu kierunków działań w dziedzinach należących do ich kompetencji, by w pełni przestrzegały one praw podstawowych.Zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia Rady 168/2007/WE w pracach Agencji mogą uczestniczyć, w charakterze obserwatorów, państwa kandydujące. Decyzję w sprawie udziału oraz w sprawie warunków tego udziału podejmuje odpowiednia rada stowarzyszenia, określając przy tym szczególny charakter, zakres i formę uczestnictwa. Od momentu przyjęcia takiej decyzji Agencja może zajmować się problematyką praw podstawowych w danym państwie kandydującym w zakresie określonym w art. 3 ust. 1 rozporządzenia oraz w stopniu koniecznym do stopniowego uzgodnienia prawa danego państwa z prawem unijnym.2. Proponowana decyzjaKomisja zwraca się do Rady o przyjęcie decyzji w sprawie stanowiska Unii w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Była Jugosłowiańska Republika Macedonii w odniesieniu do udziału Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w pracach Agencji. Proponowana decyzja zawiera projekt decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, spełniającej wymogi art. 28.Zgodnie z jedną z podstawowych zasad leżących u podstaw rozporządzenia (tj. że Agencja w swojej pracy stosuje podejście tematyczne, a nie dostosowane do poszczególnych państw), projekt decyzji umożliwia Agencji realizację w Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zadań ustanowionych w art. 4 i 5 rozporządzenia.Projekt decyzji stanowi również, że Była Jugosłowiańska Republika Macedonii wyznaczy obserwatora i obserwatora zastępczego do zarządu Agencji. Osoby te powinny spełniać kryteria ustanowione w art. 12 ust. 1 rozporządzenia. Będą one brać udział w pracach zarządu na tych samych zasadach, co członkowie i zastępcy członków wyznaczeni przez państwa członkowskie, jednak bez prawa głosu.Decyzja w sprawie udziału w pracach Agencji zawiera również przepisy dotyczące wkładu finansowego Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz personelu.Proponowana decyzja przewiduje uiszczanie wkładu finansowego z tytułu udziału w pracach Agencji począwszy od roku 2011 (pierwszy rok udziału reguluje załącznik I, pkt 5).Projekt decyzji jest również zgodny z Regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich oraz Warunkami zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich. Stosunek kosztów administracyjnych do kosztów operacyjnych budżetu Agencji dla państw członkowskich UE odnosi się również, w ujęciu średnim, do szacunkowych wartości państw kandydujących.Do projektu decyzji załączono ocenę skutków finansowych.2010/0350 (NLE)WniosekDECYZJA RADYw sprawie stanowiska Unii w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Była Jugosłowiańska Republika Macedonii w odniesieniu do udziału Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz w odniesieniu do warunków tego udziału, w ramach określonych w art. 4 oraz art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 168/2007, z uwzględnieniem postanowień dotyczących udziału w inicjatywach podejmowanych przez tę agencję, wkładu finansowego oraz personeluRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 352 w związku z art. 218 ust. 9,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Rada Europejska zebrana w Luksemburgu w grudniu 1997 r. uczyniła udział w agencjach unijnych sposobem przyspieszenia realizacji strategii przedakcesyjnej. Konkluzje Rady Europejskiej przewidują, że „agencje, w których mogą brać udział państwa kandydujące, określa się dla każdego przypadku odrębnie”.2.  Rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej przewiduje, że w pracach Agencji mogą, w charakterze obserwatorów, uczestniczyć państwa kandydujące w ramach określonych w art. 4 oraz art. 5.3.  Była Jugosłowiańska Republika Macedonii podziela cele i zadania ustanowione dla Agencji, a także akceptuje zakres i opis zadań Agencji ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 168/2007.4.  Ostatecznym celem Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii jest członkostwo w Unii Europejskiej, a uczestnictwo pracach w Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej pomoże Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii w osiągnięciu tego celu,PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:ArtykułStanowisko, które Unia Europejska zajmie w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Była Jugosłowiańska Republika Macedonii w odniesieniu do udziału Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz w odniesieniu do warunków tego udziału, opiera się na projekcie decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Była Jugosłowiańska Republika Macedonii załączonym do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKProjektDECYZJA NR …./w sprawie udziału Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii , w charakterze obserwatora, w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz w odniesieniu do warunków tego udziału, w ramach określonych w art. 4 oraz art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 168/2007, z uwzględnieniem postanowień dotyczących udziału w inicjatywach podejmowanych przez tę agencję, wkładu finansowego oraz personeluRADA STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA UE-BYłA JUGOSłOWIAńSKA REPUBLIKA MACEDONII,uwzględniając układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 2,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rada Europejska zebrana w Luksemburgu w grudniu 1997 r. uczyniła udział w agencjach unijnych sposobem przyspieszenia realizacji strategii przedakcesyjnej. Konkluzje Rady Europejskiej przewidują, że „agencje, w których mogą brać udział państwa kandydujące, określa się dla każdego przypadku odrębnie”.(2) Była Jugosłowiańska Republika Macedonii podziela cele i zadania ustanowione dla Agencji, a także akceptuje zakres i opis zadań Agencji ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 168/2007.(3) Należy umożliwić Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii udział, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji oraz określić warunki takiego udziału, z uwzględnieniem przepisów dotyczących udziału w inicjatywach podejmowanych przez Agencję, wkładu finansowego i personelu.(4) Agencja powinna zajmować się kwestiami praw podstawowych w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, w zakresie wskazanym w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 168/2007 oraz w stopniu koniecznym do ich stopniowego uzgodnienia z prawem unijnym.(5) Zgodnie z art. 12 ust. 2 lit. a) Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich przewidzianych w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68, dyrektor Agencji może zezwolić na zatrudnienie obywateli Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii korzystających z pełni praw obywatelskich,PRZYJMUJE DECYZJĘ:Artykuł 1Była Jugosłowiańska Republika Macedonii uczestniczy, jako państwo kandydujące, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej ustanowionej rozporządzeniem (WE) nr 168/2007.Artykuł 21. Agencja może zajmować się kwestiami praw podstawowych w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, w zakresie określonym w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 168/2007 oraz w stopniu koniecznym do stopniowego uzgodnienia ich z prawem unijnym.2. W tym celu Agencja będzie mogła realizować w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Jugosławii zadania ustanowione w art. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 168/2007.Artykuł 3Była Jugosłowiańska Republika Macedonii przyczynia się finansowo do działań Agencji, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 168/2007, zgodnie z przepisami ustanowionymi w załączniku do niniejszej decyzji.Artykuł 41. Była Jugosłowiańska Republika Macedonii wyznacza osoby spełniające kryteria ustanowione w art. 12 ust. 1 rozporządzenia do pełnienia odpowiednio funkcji obserwatora i obserwatora zastępczego. Mogą oni uczestniczyć w pracach zarządu na tych samych zasadach, co członkowie i ich zastępcy wyznaczeni przez państwa członkowskie, jednak bez prawa głosu.2. Była Jugosłowiańska Republika Macedonii mianuje urzędnika rządowego na krajowego urzędnika łącznikowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 168/2007.3. W terminie czterech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej decyzji Była Jugosłowiańska Republika Macedonii informuje Komisję Europejską o imionach i nazwiskach, kwalifikacjach oraz danych kontaktowych osób, o których mowa w ust. 1 i 2.Artykuł 5Dane dostarczane do Agencji lub przekazywane przez nią mogą być publikowane i są publicznie udostępniane, pod warunkiem że poufne informacje są chronione w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii w tym samym stopniu co w Unii.Artykuł 6Agencja korzysta w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii z takiej samej zdolności do czynności prawnych, jaka przysługuje osobom prawnym na mocy prawa Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.Artykuł 7Aby umożliwić Agencji i jej personelowi wykonywanie ich zadań, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii przyznaje przywileje i immunitety identyczne z tymi, które zawarte są w art. 1-4, 5, 6, 10-13, 15, 17 oraz 18 Protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, załączonego do Traktatów o Unii Europejskiej oraz w sprawie funkcjonowania Unii Europejskiej.Artykuł 8Strony podejmują wszelkie środki o charakterze ogólnym lub szczególnym wymagane do wypełnienia zobowiązań na mocy niniejszej decyzji i zawiadamiają o nich Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.Artykuł 9Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca po dacie jej przyjęcia.ZAŁĄCZNIKIWKŁAD FINANSOWY BYłEJ JUGOSłOWIAńSKIEJ REPUBLIKI MACEDONII W AGENCJĘ PRAW PODSTAWOWYCH UNII EUROPEJSKIEJ5.  Wkład finansowy, który ma zostać wpłacony przez Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii do budżetu Unii Europejskiej w celu uczestniczenia w Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Agencji), zgodnie z pkt 2, odpowiada pełnym kosztom udziału w tej Agencji.6.  Wkład finansowy, który ma zostać wpłacony przez Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii do budżetu Unii Europejskiej, wynosi:Rok 1: | 165 000 EUR |Rok 2: | 170 000 EUR |Rok 3: | 175 000 EUR |7.  Ewentualne wsparcie finansowe pochodzące z unijnych programów pomocy zostanie uzgodnione odrębnie zgodnie z odpowiednim programem unijnym.8.  Wkład Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii będzie zarządzany zgodnie z rozporządzeniem finansowym mającym zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej.9.  Koszty podróży i koszty utrzymania poniesione przez przedstawicieli i ekspertów Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w celu wzięcia udziału w działalności Agencji lub spotkaniach związanych z realizacją programu pracy Agencji są zwracane przez Agencję na takiej samej zasadzie co w przypadku państw członkowskich Unii Europejskiej i zgodnie z procedurami obowiązującymi obecnie w stosunku do tych państw.10.  Po wejściu w życie niniejszej decyzji i na początku każdego następującego roku Komisja przesyła Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii wezwanie do wniesienia środków odpowiadających jej wkładowi do Agencji na mocy niniejszej decyzji. W pierwszym roku kalendarzowym swojego uczestnictwa Była Jugosłowiańska Republika Macedonii wniesie wkład obliczony proporcjonalnie do daty rozpoczęcia uczestnictwa do końca roku. Wkład w kolejnych latach będzie zgodny z niniejszą decyzją.11.  Wkład ten wyrażony jest w euro i wpłacany jest na prowadzone w euro konto bankowe Komisji Unii Europejskiej.12.  Była Jugosłowiańska Republika Macedonii wpłaca swój wkład na podstawie wezwania do wniesienia jej części nie później niż w terminie 30 dni od daty wysłania przez Komisję wezwania do wniesienia wkładu.13.  Jakiekolwiek opóźnienie we wniesieniu wkładu spowoduje obowiązek zapłacenia przez Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii odsetek od zaległej kwoty naliczanych od dnia płatności. Stopa odsetek odpowiada stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny, w terminie wymagalności, w odniesieniu do jego operacji w euro, powiększonej o 1,5 punktu procentowego. OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy1.2. Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa1.3. Charakter wniosku/inicjatywy1.4. Cel/cele1.5. Uzasadnienie wniosku/inicjatywy1.6. Czas trwania działania i jego wpływu finansowego1.7. Przewidywany(-e) tryb(-y) zarządzania2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości2.2. System zarządzania i kontroli2.3. Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY3.1. Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ3.2. Szacunkowy wpływ na wydatki3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki operacyjne3.2.3. Szacunkowy wpływ na środki administracyjne3.2.4. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi3.2.5. Udział osób trzecich w finansowaniu3.3. Szacunkowy wpływ finansowy na dochodyOCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓWSTRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWYTytuł wniosku/inicjatywyDecyzja Rady w sprawie stanowiska Unii w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Była Jugosłowiańska Republika Macedonii w odniesieniu do udziału Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz w odniesieniu do warunków tego udziału, w ramach określonych w art. 4 oraz art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 168/2007, z uwzględnieniem postanowień dotyczących udziału w inicjatywach podejmowanych przez tę agencję, wkładu finansowego oraz personeluDziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa [2]Obszar polityki : 18 „Wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość”Działanie ABB: 18 04 „Prawa podstawowe i obywatelstwo”Charakter wniosku/inicjatywy( Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działaniaCeleWieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywieDecyzja ta przyczyni się do udanego przygotowania Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii do pełnoprawnego członkostwa w Unii Europejskiej.Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywaCel szczegółowy: Decyzja umożliwi Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii uczestnictwo, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji, a Agencji zajmowanie się problematyką praw podstawowych w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii.Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa: 18 04 „Prawa podstawowe i obywatelstwo”Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływDecyzja ta przyczyni się do udanego przygotowania Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii do pełnoprawnego członkostwa w Unii Europejskiej.Wskaźniki wyników i wpływuNależy określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy.Decyzja umożliwia Agencji wykonywanie w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii zadań ustanowionych w art. 4 i 5 rozporządzenia.W 2011 r. wdrożone zostaną ramy oceny wyników uzyskiwanych przez Agencję, których uzupełnieniem jest analiza wyników pozwalająca ustalić, w jakim zakresie Agencja uzyskała oczekiwane rezultaty.Model logiczny Agencji, wspólny dla wszystkich 9 różnych, ale wzajemnie powiązanych obszarów tematycznych, wyznacza z góry określone rodzaje rezultatów , które mają zostać osiągnięte w ramach poszczególnych projektów, i które mają doprowadzić do bezpośrednich wyników , ostatecznie przyczyniając się do osiągnięcia pośrednich wyników oraz do końcowego, nadrzędnego oddziaływania Agencji ( ostateczne wyniki ).Na poziomie rezultatów, zdolność porównywania różnych rodzajów rezultatów (przykładowo liczby sprawozdań instytucjonalnych, badań statystycznych, sprawozdań tematycznych, zidentyfikowanych dobrych praktyk, rozwoju narzędzi i metod statystycznych, szkolenia i wzajemnego nauczania itp.) oraz określenie bardziej precyzyjnych informacji jakościowych i ilościowych, które mają zostać zgromadzone w ciągu roku (standardowe formularze sprawozdawcze, badania statystyczne prowadzone na uczestnikach na podstawie ustandaryzowanego kwestionariusza, standardowa lista kontrolna do oceny jakości uzyskanych rezultatów) pozwolą stale uzyskiwać dane do monitorowania, które będą podsumowywane, analizowane i interpretowane dwa razy do roku (na potrzeby śródokresowych i rocznych sprawozdań z monitorowania).Podobnie, by umożliwić zgromadzenie bardziej szczegółowych informacji na poziomie wyników , w ramach monitorowania przewidziano prowadzenie pewnych rocznych badań statystycznych (w każdym obszarze tematycznym). Badania te będą oparte na w dużej mierze jednolitych kwestionariuszach, które zostaną dostosowane, tak by odpowiadały szczegółowym problemom należącym do danego obszaru tematycznego.Potrzebne będą także dokładne jakościowe analizy dokumentacyjne na poziomie wyników pośrednich, by umożliwić śledzenie analizy i interpretacji osiągnięć we wszystkich obszarach tematycznych oraz zdawanie z nich sprawozdań. Dodatkowo spotkania grup tematycznych pomogą zinterpretować zgromadzone informacje służące do monitorowania poprzez kontekstualizację i syntezę (np. w celu oceny w jaki sposób i w jakim zakresie Agencja przyczynia się (1) do skutecznej wymiany/przyswajania informacji oraz lepszego wspólnego pojmowania praw podstawowych wśród decydentów (także politycznych) oraz zainteresowanych podmiotów w państwach członkowskich, (2) do opartych na konkretnych danych polityk i przepisów UE w tej dziedzinie, odpowiadających potrzebom, wyzwaniom i warunkom w państwach członkowskich, (3) do lepszego uwzględnienia przekrojowych zagadnień praw podstawowych oraz lepszej spójności w powiązanych politykach i przepisach UE itd.).Uzasadnienie wniosku/inicjatywyPotrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowejDecyzja powinna umożliwić Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii uczestnictwo, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji, a Agencji zajmowanie się problematyką praw podstawowych w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii EuropejskiejPoprzez podjęcie problematyki praw podstawowych w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii Agencja pomoże w stopniowym uzgodnieniu przepisów tego państwa z prawem UE.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działańWniosek dotyczący rozporządzenia (WE) nr 168/2007 zawiera ocenę skutków, w której omówiono kwestię geograficznego zakresu działalności Agencji.Europejskie Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii (EUMC), będące prekursorem unijnej Agencji Praw Podstawowych, zrealizowało projekty PHARE w różnych państwach kandydujących (tzn. RO, BG, TR i HR), które przyniosły bardzo pozytywne wyniki zarówno dla państw kandydujących, jak i EUMC.Spójność z ewentualnymi innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergiaCzęść kosztów udziału Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zostanie pokryta z IPA.Czas trwania działania i jego wpływu finansowegoWniosek/inicjatywa o określonym czasie trwania-  Wniosek/inicjatywa ma obowiązywać od 2011 r. do daty przystąpienia przez Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii do UE-  Czas trwania wpływu finansowego: od 2011 r. do 2013 r.Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania [3]( Pośrednie zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych:-  ( organom utworzonym przez Wspólnoty[4]ŚRODKI ZARZĄDZANIAZasady nadzoru i sprawozdawczościNależy określić częstotliwość i warunki.Praca Agencji Praw Podstawowych UE, w tym udział państw kandydujących w działalności Agencji, będzie poddawana regularnej ocenie, zgodnie z ramami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 168/2007 oraz z uwzględnieniem wieloletnich ram Agencji, jak również rocznych programów prac.System zarządzania i kontroliZidentyfikowane ryzyka(1) Wiedza personelu na temat danego rynku.(2) Szczególne problemy z gromadzeniem danych na temat praw podstawowych ze względu na brak dostawców takich danych na rynku.(3) Wpływ na proces przetargowy ze względu na brak usługodawców gromadzących dane o prawach podstawowych.(4) Wpływ na wyniki badań ze względu na niezgromadzenie dostatecznych danych lub niedostępność danych.Przewidywane metody kontroli(1) Analiza szczególnej wiedzy, umiejętności i kompetencji wymaganych do realizacji zadania oraz ustalenie potrzeb szkoleniowych personelu.(2) Poprawa monitorowania działalności wykonawców, szczególnie jeżeli nie zajmowali się wcześniej dostarczaniem danych na temat praw podstawowych.Jasny opis specyfikacji technicznej i przetargowej oraz wykorzystanie wielu umów ramowych. Środki mające zapobiec nadużyciom finansowym i nieprawidłowościomOkreślić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochronyW celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i innych nielegalnych działań do Agencji Praw Podstawowych UE bez ograniczeń zastosowanie mają przepisy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999.Agencja przystąpi do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i niezwłocznie wyda odpowiednie przepisy obowiązujące wszystkich jej pracowników.Decyzje dotyczące finansowania oraz wynikające z nich porozumienia i instrumenty wykonawcze wyraźnie przewidują, że Trybunał Obrachunkowy i OLAF mogą w razie potrzeby prowadzić kontrole na miejscu u podmiotów otrzymujących od agencji środki finansowe oraz kontrole pracowników odpowiedzialnych za ich przydzielanie.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWYDział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ-  Istniejące pozycje w budżecieDział wieloletnich ram finansowych | Pozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Wkład |Liczba [treść………………………...……….] | ZRÓŻNICOWANE /NIEZRÓŻNICOWANE([5]) | państw EFTA[6] | krajów kandydujących[7] | państw trzecich | w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego |5 | XX 01 01 01 Wydatki na personel w centrali | NIEZRÓŻNICOWANE | NIE | NIE | NIE | NIE |Szacunkowy wpływ na wydatkiSynteza szacunkowego wpływu na wydatkiDział wieloletnich ram finansowych: | 5 | „Wydatki administracyjne” |w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)DG: JLS | Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 | OGÓŁEM |( Zasoby ludzkie | 0,061 | 0,061 | 0,061 | 0,183 |( Pozostałe wydatki administracyjne | - | - | - | - |OGÓŁEM DG JUST | Środki | 0,061 | 0,061 | 0,061 | 0,183 |OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych | (Środki na zobowiązania ogółem =środki na płatności ogółem) | 0,061 | 0,061 | 0,061 | 0,183 |w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 | OGÓŁEM |OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych | Środki na zobowiązania | 0,061 | 0,061 | 0,061 | 0,183 |Środki na płatności | 0,061 | 0,061 | 0,061 | 0,183 |Szacunkowy wpływ na środki operacyjne-  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnychSzacunkowy wpływ na środki administracyjneStreszczenie-  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 | OGÓŁEM |DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych |Zasoby ludzkie | 0,061 | 0,061 | 0,061 | 0,183 |Pozostałe wydatki administracyjne | - | - | - | - |DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych | 0,061 | 0,061 | 0,061 | 0,183 |Poza DZIAŁEM 5 [8]wieloletnich ram finansowych |Zasoby ludzkie | - | - | - | - |Pozostałe wydatki administracyjne | - | - | - | - |Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych | - | - | - | - |OGÓŁEM | 0,061 | 0,061 | 0,061 | 0,183 |Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie-  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 |( Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) |XX 01 01 01 (personel w centrali) | 0,5 | 0,5 | 0,5 |( Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy)[9] |OGÓŁEM | 0,5 | 0,5 | 0,5 |Zasoby ludzkie potrzebne Komisji zostaną zaspokojone przez personel z DG, który już teraz przydzielony jest do zarządzania działaniem.Opis zadań do wykonania:Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony | Gromadzenie danych na temat problematyki praw podstawowych w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii |Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi-  Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi.Udział osób trzecich w finansowaniu-  Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie z poniższym:Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rok N | Rok N+1 | Rok N+2 | Ogółem |Określić źródło współfinansowania/organ współfinansujący | 0,165 | 0,170 | 0,175 | 0,510 |OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem | 0.165 | 0.175 | 0,175 | 0,510 |Szacunkowy wpływ finansowy na dochody-  Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:-  ( wpływ na zasoby własne-  ( wpływ na dochody różnew mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Pozycja w budżecie dotycząca dochodów | Kwoty wpisane w budżecie na bieżący rok | Wpływ wniosku/inicjatywy[10] |Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 |Artykuł 603.1 | 0,165 | 0,170 | 0,175 |W przypadku wpływu na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie.18 04 05 03 oraz 18 04 05 04Należy określić metodę obliczania wpływu na dochody.Zob. załącznik I do decyzjiZAŁĄCZNIK do OCENY SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJITytuł wniosku/inicjatywyDecyzja Rady w sprawie stanowiska Unii w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Była Jugosłowiańska Republika Macedonii w odniesieniu do udziału Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz w odniesieniu do warunków tego udziału, w ramach określonych w art. 4 oraz art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 168/2007, z uwzględnieniem postanowień dotyczących udziału w inicjatywach podejmowanych przez tę agencję, wkładu finansowego oraz personelu14.  LICZBA i KOSZT ZASOBÓW LUDZKICH UZNANYCH ZA NIEZBĘDNE15.  KOSZT INNYCH WYDATKÓW ADMINISTRACYJNYCH16.  Liczba i koszt zasobów ludzkich uznanych za niezbędne17.  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych | Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 |( Personel zewnętrzny || Stanowiska w przeliczeniu na pełne etaty |Środki | Stanowiska w przeliczeniu na pełne etaty |Środki | Stanowiska w przeliczeniu na pełne etaty |Środki | | OGÓŁEM DZIAŁ 5 i poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych |0,5 |0,061 |0,5 |0,061 |0,5 |0,061 | |Zasoby ludzkie potrzebne Komisji zostaną zaspokojone przez personel z DG,który już teraz przydzielony jest do zarządzania działaniem.18.  Koszt innych wydatków administracyjnych19.  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych[1] Rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1.[2] ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.[3] Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html[4] O których mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.[5] Środki zróżnicowane/ środki niezróżnicowane[6] EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu[7] Kraje kandydujące oraz, w odpowiednich przypadkach, potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.[8] Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.[9] AC= pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED= młodszy oddelegowany ekspert; AL= członek personelu miejscowego; END= oddelegowany ekspert krajowy;[10] W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.


				|

		52014PC0563

			Wniosek DECYZJA RADY upoważniająca państwa członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, Protokołu z 2014 r. do Konwencji z 1930 r. dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej Międzynarodowej Organizacji Pracy w odniesieniu do kwestii dotyczących polityki społecznej /* COM/2014/0563 final - 2014/0259 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Proponowane decyzje Rady umożliwią
państwom członkowskim ratyfikowanie Protokołu do Konwencji
dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej z 1930 r.
Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), zwanego dalej „Protokołem”.
Przyjęta w 1930 r. przez MOP Konwencja
(nr 29) dotycząca pracy przymusowej lub obowiązkowej ( zwana dalej
„Konwencją”), jest jedną z ośmiu podstawowych Konwencji MOP –
podstawowych międzynarodowych norm pracy – i jest uznawana za instrument
na rzecz praw człowieka. Przyjmując Konwencję w 1930 r.,
Międzynarodowa Konferencja Pracy („Konferencja“) wezwała państwa
do zniesienia stosowania pracy przymusowej w możliwie najszybszym terminie
i do objęcia tego przestępstwa sankcjami karnymi. Jednak ponad 80 lat
później, pomimo niemal powszechnego ratyfikowania Konwencji, praktyka ta
istnieje nadal, choć w innych formach niż te, które
wywołały takie obawy na początku XX wieku. MOP szacuje, że
co najmniej 20,9 mln ludzi na całym świecie jest ofiarami pracy
przymusowej.
Protokół przyjęty na 103. sesji
Konferencji ma na celu wyeliminowanie niedociągnięć we
wdrażaniu treści Konwencji oraz poczynienie postępów w
zapobieganiu handlu ludźmi do celów pracy przymusowej, jak również w
ochronie ofiar pracy przymusowej i zapewnieniu im odszkodowania.
Unia Europejska (UE) zaangażowana jest w
promowanie praw człowieka, godnej pracy i w likwidację handlu
ludźmi, zarówno wewnątrz samej Unii, jak i w swoich stosunkach
zewnętrznych. Szczególne znaczenie ma w kontekście Protokołu
również zobowiązanie UE do propagowania ochrony praw dziecka i
równości płci, ponieważ kobiety mogą być szczególnie
narażone na niektóre formy pracy przymusowej. Istnienie uregulowań
prawnych gwarantujących prawa w miejscu pracy jest kluczowym filarem
godnej pracy. Poprzez ratyfikację konwencji Międzynarodowej
Organizacji Pracy (MOP) i powiązanych protokołów państwa
członkowskie UE wysyłają ważny sygnał
świadczący o spójności polityki UE w promowaniu podstawowych
zasad i praw dotyczących pracy oraz poprawy warunków pracy na całym
świecie.
Ponadto, w ramach strategii UE na rzecz
wyeliminowania handlu ludźmi[1],
Komisja wezwała państwa członkowskie do ratyfikowania wszystkich
istotnych instrumentów międzynarodowych, porozumień i
zobowiązań prawnych. Działania te przyczynią się do
zwalczania handlu ludźmi w skuteczniejszy, lepiej skoordynowany i spójny
sposób. Od kilku lat również działania na rzecz praw ofiar w UE
zaliczają się do strategicznych priorytetów Komisji. Dyrektywa
horyzontalna w sprawie praw ofiar zagwarantuje ofiarom przestępstw
możliwość powołania się na wspólne minimalne normy
prawne w trakcie prowadzonych przez policję dochodzeń i
postępowania sądowego. Protokół powinien być postrzegany
jako część tych działań.
Konieczne jest zatem, aby wszelkie przeszkody prawne
na szczeblu UE dla ratyfikacji protokołu przez państwa
członkowskie zostały usunięte na poziomie UE. Treść
Protokołu nie koliduje z istniejącym dorobkiem prawnym UE.
Postanowienia Protokołu wzmacniają
międzynarodowe ramy prawne poprzez ustanowienie obowiązku
zapobiegania pracy przymusowej i zapewnienia ofiarom ochrony i dostępu do
środków naprawczych, takich jak odszkodowania.
W art. 1 i 6 Protokołu zobowiązuje
się państwa członkowskie MOP do opracowania polityki krajowej
oraz planu działania na rzecz skutecznego i trwałego zwalczania pracy
przymusowej, a także do podjęcia środków w celu stosowania
przepisów Protokołu w porozumieniu z organizacjami pracodawców i
pracowników.
W art. 2 Protokołu przedstawiono
środki, jakie państwa członkowskie MOP powinny podjąć
w celu zapobiegania pracy przymusowej, a mianowicie:
·
prowadzenie akcji edukacyjnych i informacyjnych
wśród osób szczególnie zagrożonych pracą przymusową oraz
wśród pracodawców;
·
prowadzenie działań zmierzających do
zagwarantowania, że zakres obowiązywania i stopień egzekwowania
przepisów prawa mających znaczenie dla zapobiegania pracy przymusowej
mają zastosowanie do wszystkich pracowników i wszystkich sektorów
gospodarki oraz że służby inspekcji pracy zostały
wyposażone w odpowiednie uprawnienia;
·
ochrona osób, zwłaszcza pracowników
migrujących, przed potencjalnymi nadużyciami i nieuczciwymi
praktykami w zakresie naboru i pośrednictwa pracy;
·
wspieranie należytej staranności zarówno
w sektorze publicznym, jak i prywatnym; oraz
·
działania mające na celu eliminację
podstawowych przyczyn zwiększających ryzyko wystąpienia zjawiska
pracy przymusowej.
W odniesieniu do ofiar pracy przymusowej
art. 3 stanowi, że należy podjąć skuteczne środki
w celu ich identyfikacji, uwalniania, ochrony, rekonwalescencji i rehabilitacji,
jak również zapewnić inne formy pomocy i wsparcia. W art. 4
zobowiązano państwa członkowskie MOP do zagwarantowania
wszystkim ofiarom dostępu do środków naprawczych, takich jak
odszkodowania, oraz zapewnienia, że właściwe organy nie
będą pociągać ofiar do odpowiedzialności karnej za
niezgodne z prawem działania, do których te osoby zostały zmuszone.
Ponadto w art. 5 przewidziano
współpracę międzynarodową w celu zapobiegania i eliminacji
pracy przymusowej, a art. 7 wykreśla postanowienia przejściowe
Konwencji.
Protokół odnosi się do obszarów
prawa UE, które są już objęte zaawansowanym poziomem regulacji.
Zawarte w nim przepisy w sprawie zapobiegania
pracy przymusowej dotyczą aspektów objętych polityką
społeczną UE, w odniesieniu do których prawo UE określa
minimalne zasady dotyczące warunków pracy[2].
Zawarte w Protokole przepisy dotyczące
ochrony ofiar i dostępu do środków naprawczych odnoszą się
do aspektów związanych ze współpracą wymiarów
sprawiedliwości w sprawach karnych, dla których w prawie UE określono
minimalne standardy dotyczące zwalczania handlu ludźmi i praw ofiar[3].
Części Protokołu dotyczą
również swobodnego przepływu pracowników[4] oraz przepisów
dotyczących azylu i imigracji[5].
Protokół powiązany jest ponadto z
zasadami wspólnej polityki handlowej, postanowieniami umów
międzynarodowych UE, instrumentami współpracy na rzecz rozwoju i
instrumentami handlowymi odnoszącymi się do podstawowych norm pracy,
a także do ratyfikacji i skutecznego wdrażania podstawowych konwencji
MOP przez państwa trzecie i państwa członkowskie UE.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Nie dotyczy.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Protokół stanowi
wiążącą umowę międzynarodową,
podlegającą ratyfikacji, oraz powiązany jest z Konwencją.
Tworzy on zobowiązania prawne dla państw ratyfikujących, i
może być ratyfikowany wyłącznie przez te państwa,
które ratyfikowały Konwencję.
W MOP Protokół wykorzystywany jest do
częściowego zmieniania lub dodawania nowych elementów do Konwencji,
co umożliwia dostosowywanie jej do zmieniających się warunków i
zwiększanie jej znaczenia. Artykuł 19 ust. 4 Konstytucji
MOP w sprawie przyjęcia i ratyfikacji konwencji ma zastosowanie także
do Protokołu.
Zgodnie z orzecznictwem Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej (ETS)[6],
a dokładniej opinią dotyczącą zawarcia i ratyfikacji
Konwencji MOP[7],
państwa członkowskie nie mogą podejmować decyzji o
ratyfikowaniu Protokołu poza ramami instytucji UE, jako że
części Protokołu wchodzą w zakres kompetencji UE.
Unia Europejska jako taka nie może jednak
ratyfikować protokołu MOP, ponieważ zgodnie z zasadami MOP
jedynie państwa mogą być stronami takich protokołów.
Ponieważ przedmiot niniejszego
Protokołu wchodzi częściowo w zakres kompetencji Unii, a
częściowo w zakres kompetencji państw członkowskich,
instytucje UE oraz państwa członkowskie muszą podjąć
niezbędne środki w celu współpracy na rzecz ratyfikacji
Protokołu[8]
i wdrażania zobowiązań z niego wynikających.
W ciągu ostatnich dziesięciu lat
Rada upoważniła już państwa członkowskie do
ratyfikowania w interesie UE pięciu konwencji MOP, których pewne
części wchodzą w zakres kompetencji Unii[9].
W odniesieniu do Protokołu uregulowania
pod względem różnych, objętych nim aspektów zwalczania handlu
ludźmi, ochrony ofiar i polityki rynku pracy, są na zaawansowanym
etapie w takim stopniu, że państwa członkowskie nie mogą
już działać samodzielnie w kontaktach z podmiotami
zewnętrznymi[10].
Artykuł 82 ust. 2 i art. 153 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej (TFUE) stanowią główną podstawę prawną
odnośnych przepisów unijnych, które są bardziej szczegółowe
niż ogólne zasady ustanowione w Protokole.
Brak jest jakiejkolwiek
sprzeczności pomiędzy przepisami Protokołu i określonymi w
dorobku prawnym UE minimalnymi wymaganiami w tych dziedzinach.
Zgodnie z art. 19 ust. 8 Konstytucji
MOP, Protokół określa minimalne standardy. Takie samo podejście
cechuje dorobek prawny UE. Oznacza to, że przepisy unijne mogą
być bardziej rygorystyczne niż normy MOP i vice versa[11].
W proponowanych decyzjach Rada upoważni w
związku z tym państwa członkowskie do ratyfikowania w interesie
Unii tych części Protokołu, które wchodzą w zakres
kompetencji UE, i zaleci im podjąć starania, aby zostało to
przeprowadzone do końca 2016 r.
Proponowane decyzje Rady oparte są z
jednej strony na art. 218 ust. 6 TFUE, w związku z art. 82 ust. 2 TFUE,
który stanowi główną podstawę prawną dla przepisów unijnych
dotyczących współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach
karnych, istotnych w kontekście zwalczania handlu ludźmi i ochrony
praw ofiar, a z drugiej strony na art. 153 ust. 2 akapit drugi TFUE, w
związku z art. 218 ust. 6 TFUE, który stanowi główną
podstawę prawną dla przepisów unijnych dotyczących ochrony i
poprawy warunków pracy, istotnych w kontekście zapobiegania pracy
przymusowej.
Protokół doprowadzić ma do
osiągnięcia kilku celów, które są ze sobą nierozerwalnie
związane, przy czym żaden z nich nie jest drugorzędny lub
pośredni w stosunku do drugiego. W szczególności celem Protokołu
jest z jednej strony zapewnienie godnych warunków pracy, a z drugiej ochrona
ofiar pracy przymusowej lub obowiązkowej i nałożenie sankcji na
sprawców. Dlatego musi on być oparty zarówno na art. 82 ust. 2 TFUE, jak i
na art. 153 ust. 1 lit. a) i b). Pojedyncza decyzja nie może zostać
przyjęta na podwójnej podstawie prawnej, w przypadku gdy procedury
wymagane przez obie podstawy prawne są ze sobą niespójne[12]. Jest tak w niniejszym
przypadku z uwagi na fakt, że kwestie związane ze
współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych nie
są wiążące dla Danii, co prowadzi do różnic pod
względem prawa głosu w Radzie. W związku z tym potrzebne są
dwie odrębne decyzje Rady.
Odnośnie do celu ochrony ofiar pracy
przymusowej lub obowiązkowej i nałożenia sankcji na sprawców,
art. 82 ust. 2 TFUE jest jedyną podstawą prawną, na której
niniejszy wniosek powinien być oparty. Faktem jest, że Protokół
odnosi się także do statusu pobytowego ofiary pracy przymusowej lub
obowiązkowej, w zakresie, w jakim jest to niezbędne do umożliwienia
tym ofiarom dostępu do odpowiednich i skutecznych środków naprawczych
(zob. w szczególności art. 4 Protokołu). Ten powiązany z
art. 79 TFUE cel ma jednak tylko charakter pomocniczy, podczas gdy cele
zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania go oraz ochrony ofiar,
powiązane z art. 82 ust. 2 TFUE[13],
stanowią wyraźnie jego najważniejszą część i
główne założenie.
Komisja przypomina w tym kontekście,
że w dniu 14 kwietnia 2014 r., zgodnie z art. 218 ust. 3 i 4 TFUE,
przekazała ona Radzie zalecenie dotyczące decyzji Rady
wyrażającej zgodę na otwarcie negocjacji i wytycznych
negocjacyjnych na 103. sesję Międzynarodowej Konferencji Pracy w
odniesieniu do Protokołu uzupełniającego Konwencję nr 29
dotyczącą pracy przymusowej lub obowiązkowej, przyjętą
przez Międzynarodową Organizację Pracy (MOP) w 1930 r.
(COM(2014)238 z 14.4.2014 r.). Ponadto Komisja przypomina, że zalecenie to
zostało omówione podczas posiedzeń grupy roboczej Rady w dniach 5
maja, 14 maja i 16 maja 2014 r. oraz, że pomimo kilku nieudanych prób
osiągnięcia akceptowalnego rozwiązania, zdecydowano na
posiedzeniu COREPER-u w dniu 23 maja 2014 r. nie podejmować dalszych kroków
w tej sprawie i w związku z tym nie przedkładać Radzie projektu
decyzji do przyjęcia. W rezultacie Komisja wydała
następującą deklarację, która została zarejestrowana w
protokole COREPER-u:
„Komisja przypomina o obowiązku lojalnej
współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w
każdych okolicznościach. Brak tych decyzji doprowadzi do
sytuacji, która nie będzie zgodna z Traktatami, ponieważ państwa
członkowskie nie mają prawa podejmować zobowiązań
prawnych w sprawach wchodzących w zakres kompetencji Unii w
międzynarodowych negocjacjach bez odpowiednich ram prawnych w postaci
decyzji unijnych. Komisja oceni, jakie kroki należy
podjąć w tym zakresie. Komisja przypomina o potrzebie
respektowania kompetencji Unii, aby uniknąć wszelkich
niezgodności między dorobkiem prawnym Unii a instrumentami
Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), które będą negocjowane,
i o konieczności działania przez państwa członkowskie
zgodnie z interesem UE w ramach MOP.”
Komisja zauważa ponadto, że pomimo
braku przyjęcia wspomnianego projektu decyzji, państwa
członkowskie rozpoczęły w ramach MOP proces negocjacji i
przyjęcia Protokołu z 2014 r. do Konwencji dotyczącej pracy
przymusowej lub obowiązkowej. Ze względu na wagę Protokołu
z 2014 r. do Konwencji dotyczącej pracy przymusowej lub
obowiązkowej, zgodnie z art. 218 ust. 6 TFUE Komisja proponuje niniejszym,
aby upoważnić państwa członkowskie, działające
wspólnie w interesie Unii, do ratyfikowania wspomnianego Protokołu. Jednocześnie
Komisja podkreśla, że niniejszy wniosek nie może w żaden
sposób być traktowany jako uznanie przez Komisję legalności
procedury, która doprowadziła do przyjęcia wspomnianego
protokołu w ramach MOP.
2014/0259 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
upoważniająca państwa
członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej,
Protokołu z 2014 r. do Konwencji z 1930 r. dotyczącej pracy
przymusowej lub obowiązkowej Międzynarodowej Organizacji Pracy w
odniesieniu do kwestii dotyczących polityki społecznej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 153 ust. 1 lit. a) i b) TFUE
w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
uwzględniając zgodę Parlamentu
Europejskiego[14],

a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Unia Europejska wspiera
ratyfikację międzynarodowych konwencji dotyczących pracy, które
zostały przez Międzynarodową Organizację Pracy uznane za
uaktualnione, aby przyczynić się do wysiłków Unii Europejskiej
na rzecz wspierania praw człowieka i godnej pracy dla wszystkich, a
także w celu wyeliminowania handlu ludźmi, zarówno wewnątrz UE,
jak i poza nią, w związku z którymi to działaniami ochrona
podstawowych zasad i praw dotyczących pracy ma kluczowe znaczenie.
(2)       Części przepisów
Protokołu z 2014 r. do Konwencji z 1930 r. dotyczącej pracy
przymusowej lub obowiązkowej Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP),
zwanego dalej „Protokołem”, wchodzą w zakres kompetencji Unii,
zgodnie z art. 153 ust. 1 lit. a) i b) TFUE. W
szczególności niektóre postanowienia Protokołu zostały już
uwzględnione w dorobku prawnym UE w dziedzinie polityki społecznej[15].
(3)       W rezultacie państwa
członkowskie nie mogą podejmować zobowiązań w
odniesieniu do tych części poza ramami instytucji Unii Europejskiej[16].
(4)       Artykuł 19
ust. 4 Konstytucji MOP w sprawie przyjęcia i ratyfikacji konwencji ma
zastosowanie także do Protokołu, który jest prawnie
wiążącym porozumieniem międzynarodowym, podlegającym
ratyfikacji i powiązanym z Konwencją.
(5)       Unia Europejska nie może
ratyfikować Protokołu, ponieważ jedynie państwa mogą
być jego stronami.
(6)       Dlatego konieczne jest, aby
państwa członkowskie zostały upoważnione do ratyfikowania
Protokołu, działając wspólnie w interesie Unii Europejskiej,
odnośnie do części wchodzących w zakres kompetencji Unii
zgodnie z art. 153 ust. 1 lit. a) i b) TFUE.
(7)       Postanowienia projektu
Protokołu inne niż przepisy odnoszące się do polityki
społecznej będą przedmiotem decyzji przyjętej równolegle z
niniejszą decyzją,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym upoważnia się
państwa członkowskie do ratyfikowania, odnośnie do
części wchodzących w zakres kompetencji Unii zgodnie z art. 153
ust. 1 lit a) i b) TFUE, Protokołu z 2014 r. do Konwencji
dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej z 1930 r.
Międzynarodowej Organizacji Pracy.
Artykuł 2
Państwa członkowskie powinny
podjąć niezbędne kroki w celu złożenia dokumentów
ratyfikacji Protokołu na ręce Dyrektora Generalnego
Międzynarodowego Biura Pracy możliwie jak najszybciej, najlepiej do dnia
31 grudnia 2016 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do
państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Strategia UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi
na lata 2012-2016, COM(2012) 286 z 19.6.2012.
[2]               W tym w dyrektywie 91/533/EWG w sprawie obowiązku
pracodawcy dotyczącego informowania pracowników o warunkach stosowanych do
umowy lub stosunku pracy („dyrektywa w sprawie pisemnego oświadczenia”), w
dyrektywie 2008/104/WE w sprawie pracy tymczasowej, jak również w dyrektywach
dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym dyrektywie ramowa
89/391/EWG, dyrektywie 2003/88/WE w sprawie czasu pracy, dyrektywie 94/33/EWG w
sprawie ochrony pracy osób młodych i dyrektywie 92/85/EWG w sprawie
ochrony macierzyństwa.
[3]               Dyrektywa 2011/36/UE („dyrektywa w sprawie zapobiegania
handlowi ludźmi”); Dyrektywa 2012/29/UE („dyrektywa w sprawie praw
ofiar”);
[4]               Art. 45 TFUE i rozporządzenie nr 492/2011 w sprawie
swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii.
[5]               Dyrektywa 2004/81/WE („dyrektywa w sprawie dokumentu
pobytowego dla ofiar handlu ludźmi”) oraz dyrektywa 2009/52/WE („dyrektywa
w sprawie kar dla pracodawców”). Wybrane przepisy Protokołu oraz
powiązanego z nim zalecenia odnoszą się również do
dyrektywy 2008/115/WE („ dyrektywa w sprawie powrotów”), dyrektywy 2011/98/UE
(dyrektywa w sprawie jednego wniosku o jedno zezwolenie) i dyrektywy 2014/36/UE
(„dyrektywa w sprawie warunków wjazdu i pobytu pracowników sezonowych”).
[6]               Wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawie AETR
22/70 z dnia 31 marca 1971 r., Rec. 1971, 263; Zob. również art. 3 ust. 2
TFUE, w którym skodyfikowano te zasady.
[7]               Opinia 2/91 Trybunału Sprawiedliwości z dnia
19 marca 1993 r. w sprawie Konwencji nr 170 dotyczącej substancji
chemicznych, Rec. 1993-I, s. 1061.
[8]               Opinia 2/91 Europejskiego Trybunału
Sprawiedliwości, (ibidem), pkt 36, 37 i 38.
[9]               Decyzja Rady z dnia 14 kwietnia 2005 r.
upoważniająca państwa członkowskie do ratyfikowania, w
interesie Wspólnoty Europejskiej, Konwencji Międzynarodowej Organizacji
Pracy dotyczącej dokumentów tożsamości marynarzy (Konwencja nr
185, Dz.U. L 136 z 30.5.2005, s. 1);
decyzja Rady z dnia 7 czerwca 2007 r. upoważniająca państwa
członkowskie do ratyfikowania, w interesie Wspólnoty Europejskiej,
Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy o pracy na morzu z 2006 r.
(Dz.U. L 161 z 22.6.2007, s. 63);
decyzja Rady z dnia 7 czerwca 2010 r. upoważniająca państwa
członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, Konwencji
Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej pracy w sektorze rybołówstwa
z 2007 r. (Konwencja nr 188), Dz.U L 145 z 11.6.2010, s. 12;
decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2014 r. upoważniająca państwa
członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, Konwencji
Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej bezpieczeństwa przy
używaniu substancji i preparatów chemicznych w pracy z 1990 r. (konwencja
nr 170) (2014/52/UE);
decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2014 r. upoważniająca państwa
członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, Konwencji
Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej godnej pracy dla osób
pracujących w gospodarstwie domowym z 2011 r. (konwencja nr 189)
(konwencja nr 189) (2014/51/UE);
[10]             Opinia 2/91 Trybunału Sprawiedliwości, pkt 25 i
26.
[11]             Opinia 2/91 Trybunału Sprawiedliwości, pkt 18.
[12]             Zobacz ostatni wyrok Trybunału Sprawiedliwości z
dnia 11 czerwca 2014 r., sprawa C-377/12, pkt 34.
[13]             Zob. w szczególności dyrektywa 2012/29/UE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca
normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw,
która oparta jest na art. 82 ust. 2 TFUE oraz dyrektywa 2011/36/UE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania
handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, która
oparta jest na art. 82 ust. 2 i 83 ust. 1 TFUE. Artykuły 1 ust. 1, ust. 2,
ust. 3, art. 2 lit. a), art. 2 lit c), art. 3, art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 2
Protokołu mają bezpośrednie znaczenie dla kwestii uregulowanych
tymi dyrektywami.
[14]             Dz.U. C z , s. .
[15]             W szczególności art. 1 ust. 1, art. 2 lit. a) i ust.
2 lit. d) Protokołu dotyczą kwestii uregulowanych dyrektywą
91/533/EWG w sprawie obowiązku pracodawcy dotyczącego informowania
pracowników o warunkach stosowanych do umowy lub stosunku pracy („dyrektywa w
sprawie pisemnego oświadczenia”), dyrektywą 2008/104/WE w sprawie
pracy tymczasowej, jak również dyrektywami dotyczącymi
bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym dyrektywą ramową
89/391/EWG, dyrektywą 2003/88/WE w sprawie czasu pracy, dyrektywą
94/33/EWG w sprawie ochrony pracy osób młodych i dyrektywą 92/85/EWG
w sprawie ochrony macierzyństwa.
[16]             Trybunał Sprawiedliwości, sprawa 22/70, Komisja
przeciwko Radzie („AETR”), Rec. [1971] 263, pkt 22, opinia 2/91 („MOP”), Rec.
1993-I1061, pkt 26, oraz sprawa C-45/07, Komisja przeciwko Radzie, Zb.Orz.
[2009] I- 701, pkt 31.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.3.2016
            COM(2016) 131 final
            2016/0072(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(linia budżetowa 04 03 01 03)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               W celu zapewnienia wymaganej pewności prawa oraz jednolitości rynku wewnętrznego Wspólny Komitet EOG ma za zadanie włączyć do Porozumienia EOG całe istotne prawodawstwo UE jak najszybciej po jego przyjęciu, a także umożliwić państwom EFTA należącym do EOG udział w działaniach i programach UE mających znaczenie dla obszaru EOG.

               2.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

               Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączony do niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady) ma na celu zmianę Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami w celu kontynuowania współpracy w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

               3.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.

               Komisja przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić je Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               2016/0072 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
                  (linia budżetowa 04 03 01 03)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 i 48 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  1
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  2
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG („protokół 31”).

               (3)Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera szczególne postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (4)Należy kontynuować współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG, w tym współpracę w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

               (5)Protokół 31 do Porozumienia EOG powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić kontynuowanie tej rozszerzonej współpracy po dniu 31 grudnia 2015 r.

               (6)Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (2)
                  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.3.2016
            COM(2016) 131 final
            ZAŁĄCZNIK
            DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG nr .../2016zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOGw sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodamiWniosekdecyzja Radyw sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(linia budżetowa 04 03 01 03)

               ZAŁĄCZNIK

                  DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG nr .../2016

                  zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG
                  w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w celu włączenia współpracy w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

               (2)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie tej rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2016 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W art. 5 ust. 5 i 13 protokołu 31 do Porozumienia EOG słowa „i 2015” zastępuje się słowami „, 2015 i 2016”.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG*.

                  1Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                     Przewodniczący

                     Sekretarze
                     Wspólnego Komitetu EOG

                     (1)
                  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]