               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.11.2020
            COM(2020) 759 final
            2020/0336(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Komitetu Sterującego Wspólnoty Transportowej w odniesieniu do przyjęcia budżetu Wspólnoty Transportowej na rok 2021

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Regionalnym Komitecie Sterującym powołanym na mocy Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Transportową („TWT”) w związku z przewidywanym przyjęciem decyzji w sprawie budżetu Wspólnoty Transportowej na rok 2021.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Traktat ustanawiający Wspólnotę Transportową

               Celem Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Transportową („umowa”) jest utworzenie Wspólnoty Transportowej w dziedzinie transportu drogowego, kolejowego, wodnego śródlądowego i morskiego, a także rozwijanie sieci transportowej między Unią Europejską a stronami z Europy Południowo-Wschodniej. Umowa weszła w życie w dniu 1 maja 2019 r.

               Unia Europejska jest stroną tej umowy
                  1
               .

               2.2.Regionalny Komitet Sterujący

               Regionalny Komitet Sterujący został ustanowiony na mocy art. 24 umowy. Jest on odpowiedzialny za zarządzanie umową i zapewnienie jej prawidłowego wdrożenia. W tym celu Komitet przygotowuje zalecenia i podejmuje decyzje w sprawach przewidzianych w umowie. W szczególności Regionalny Komitet Sterujący:

               a)przygotowuje prace Rady Ministerialnej;

               b)podejmuje decyzje dotyczące utworzenia komitetów technicznych;

               c)w odniesieniu do nowo przyjętych aktów prawnych UE podejmuje stosowne działania, w szczególności przez zmianę załącznika I do umowy;

               d)powołuje dyrektora Stałego Sekretariatu po konsultacji z Radą Ministerialną;

               e)może wyznaczyć jednego lub większą liczbę zastępców Stałego Sekretariatu;

               f)określa zasady obowiązujące Stały Sekretariat;

               g)może weryfikować, w drodze decyzji, wysokość wkładów do budżetu;

               h)przyjmuje roczny budżet Wspólnoty Transportowej;

               i)przyjmuje decyzję określającą procedurę na potrzeby wykonania budżetu, przedstawiania i kontrolowania rachunków oraz kontroli budżetowej;

               j)podejmuje decyzje dotyczące spraw spornych wnoszonych przez Umawiające się Strony;

               k)przyjmuje ogólne zasady dotyczące dostępu do dokumentów, w odniesieniu do dokumentów będących w posiadaniu organów ustanowionych umową lub na jej podstawie;

               l)przyjmuje roczne sprawozdania do wiadomości Rady Ministerialnej w sprawie wdrożenia sieci kompleksowej;

               m)w odniesieniu do określonych aktów Unii ustanawia terminy i sposoby transpozycji przez Strony z Europy Południowo-Wschodniej.

               Każda Umawiająca się Strona ma jednego przedstawiciela i jednego zastępcę przedstawiciela w składzie Regionalnego Komitetu Sterującego. Udział w charakterze obserwatora jest otwarty dla wszystkich państw członkowskich UE.

               Regionalny Komitet Sterujący działa na zasadzie jednomyślności.

               2.3.Planowany akt Regionalnego Komitetu Sterującego

               W 2021 r. podczas pierwszej sesji/pierwszego posiedzenia Regionalny Komitet Sterujący ma przyjąć decyzję w sprawie budżetu Wspólnoty Transportowej na rok 2021 („planowany akt”).

               Celem planowanego aktu jest określenie rocznego budżetu Wspólnoty Transportowej na 2021 r.

               Planowany akt stanie się wiążący dla stron zgodnie z art. 25 ust. 1 umowy, który stanowi, że: „Decyzja Regionalnego Komitetu Sterującego jest wiążąca dla Umawiających się Stron. W przypadku gdy decyzja podjęta przez Regionalny Komitet Sterujący zawiera wymóg podjęcia działań przez Umawiającą się Stronę, zainteresowana strona podejmuje wszelkie konieczne działania i informuje o nich Regionalny Komitet Sterujący”.

               3.Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii

               Wkład do budżetu Wspólnoty Transportowej jest określony w załączniku V do umowy. Udział Unii wynosi 80 % budżetu, natomiast pozostałe 20 % jest przekazywane przez strony z Bałkanów Zachodnich.

               Budżet na 2020 r. wynosi ogółem 3,000 mln EUR, z czego 2,400 mln EUR (80 %) pochodzi od UE, a 0,6 mln EUR od Stron z Europy Południowo-Wschodniej.

               Proponuje się, aby budżet na rok 2021 został zwiększony do 3,525 mln EUR, przy czym kwota 0,225 mln EUR zostanie przeniesiona z budżetu na rok 2020, 80 % nowych kredytów pochodzić będzie od UE (2,640 mln EUR)
                  2
               , a pozostałe 20 % nowych kredytów (0,66 mln EUR) – od Stron z Europy Południowo-Wschodniej.

               Kwota ta pokryje koszty bieżące Stałego Sekretariatu oraz organizację posiedzeń różnych organów Wspólnoty Transportowej. Proponowane zwiększenie środków uzasadnia się zbliżającą się rekrutacją dodatkowego personelu, planowanym zwiększeniem częstotliwości posiedzeń komitetów technicznych, zakupem zapasowego sprzętu informatycznego i oprogramowania komputerowego oraz planowanymi częstszymi podróżami dyrektora i urzędników Stałego Sekretariatu. Oczekuje się, że rok 2021 będzie pierwszym rokiem normalnej działalności Stałego Sekretariatu, z pełną obsadą stanowisk kierowniczych i niekierowniczych oraz wdrożonymi głównymi ramami administracyjnymi. Zgodnie z załącznikiem I do umowy w sprawie siedziby między Wspólnotą Transportową a Serbią państwo przyjmujące, którym jest Serbia, zapewnia nieodpłatnie biura Stałego Sekretariatu oraz niektóre wyposażenie i usługi związane z tymi biurami (meble, bezpieczeństwo, energia elektryczna, woda i sprzątanie).

               Przyjęcie przedmiotowej decyzji przez Regionalny Komitet Sterujący jest niezbędne do wdrożenia umowy i funkcjonowania Stałego Sekretariatu.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               W art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano przyjmowanie decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono również instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  3
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Regionalny Komitet Sterujący jest organem utworzonym przez umowę, a mianowicie traktat.

               Akt, który Regionalny Komitet Sterujący ma przyjąć, stanowi akt mający skutki prawne. Zgodnie z art. 35 TWT Regionalny Komitet Sterujący jest uprawniony do przyjmowania budżetu Wspólnoty Transportowej, a decyzja ta jest wiążąca dla stron TWT. Z racji swojej natury, jak i zgodnie z prawem międzynarodowym regulującym kwestie Regionalnego Komitetu Sterującego, akt ten obejmuje elementy wpływające na sytuację prawną stron TWT, a zatem również Unii. W związku z tym należy go uznać za mający skutki prawne. Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych TWT. W związku z tym proceduralną podstawę prawną proponowanej decyzji stanowi art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma być zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Planowany akt jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania TWT. Sam TWT służy realizacji różnych celów i zawiera elementy składowe z obszarów transportu drogowego, kolejowego i wodnego śródlądowego, tj. rodzajów transportu objętych art. 91 TFUE, jak również z obszaru transportu morskiego, tj. rodzaju transportu objętego art. 100 ust. 2 TFUE. Ze względu na swój horyzontalny charakter planowany akt dotyczy wszystkich tych elementów. Wszystkie te elementy są ze sobą nierozerwalnie związane, a żaden z nich nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych.

               Materialna podstawa prawna wnioskowanej decyzji obejmuje zatem następujące przepisy: art. 91 oraz art. 100 ust. 2 TFUE.

               4.3.Konkluzja

               Podstawę prawną wnioskowanej decyzji powinny stanowić art. 91 i art. 100 ust. 2 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Zgodnie z art. 25 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Transportową decyzje Regionalnego Komitetu Sterującego są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2020/0336 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej
                  w ramach Regionalnego Komitetu Sterującego Wspólnoty Transportowej w odniesieniu do przyjęcia budżetu Wspólnoty Transportowej na rok 2021

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 i art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Traktat ustanawiający Wspólnotę Transportową („TWT”) został podpisany przez Unię zgodnie z decyzją Rady (UE) 2017/1937
                  4
               . W dniu 4 marca 2019 r. został on zatwierdzony w imieniu Unii Europejskiej decyzją Rady (UE) 2019/392
                  5
               . TWT wszedł w życie w dniu 1 maja 2019 r.

               (2)Zgodnie z art. 35 tej umowy Regionalny Komitet Sterujący Wspólnoty Transportowej (zwany dalej „Komitetem Sterującym”) przyjmuje corocznie budżet Wspólnoty Transportowej. Zgodnie z tym samym przepisem Komitet Sterujący jest uprawniony do przyjmowania decyzji określających procedurę wykonania budżetu.

               (3)Na posiedzeniu w grudniu 2020 r. Komitet Sterujący ma przyjąć decyzję w sprawie budżetu Wspólnoty Transportowej na 2021 r.; jeżeli sprawa nie zostanie rozpatrzona podczas tego posiedzenia, przyjęcie zostanie zaplanowane na kolejne posiedzenie.

               (4)Proponowany budżet Wspólnoty Transportowej na rok 2021 jest niezbędny do właściwego funkcjonowania organów Wspólnoty Transportowej. Pokrywa on koszty zasobów ludzkich, podróży, sprzętu informatycznego i oprogramowania komputerowego, a także wydatki operacyjne, takie jak analizy, pomoc techniczna oraz organizacja konferencji i spotkań.

               (5)Należy określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Komitecie Sterującym, ponieważ wspomniana decyzja jest niezbędna do funkcjonowania Stałego Sekretariatu Wspólnoty Transportowej i będzie miała skutki prawne w stosunku do Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Podstawę stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Regionalnym Komitecie Sterującym Wspólnoty Transportowej w sprawie przyjęcia budżetu Wspólnoty Transportowej na rok 2021, stanowi projekt decyzji Regionalnego Komitetu Sterującego dołączony do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady (UE) 2017/1937 z dnia 11 lipca 2017 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Transportową, Dz.U. L 278 z 27.10.2017, s. 1.

                     (2)

                        Decyzja wykonawcza Komisji z 25.6.2020, C(2020) 4356.

                     (3)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (4)

                        Decyzja Rady (UE) 2017/1937 z dnia 11 lipca 2017 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Transportową (Dz.U. L 278 z 27.10.2017, s. 1).

                     (5)

                        Decyzja Rady (UE) 2019/392 z dnia 4 marca 2019 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Transportową.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.11.2020
            COM(2020) 759 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Komitetu Sterującego Wspólnoty Transportowej w odniesieniu do przyjęcia budżetu Wspólnoty Transportowej na rok 2021

               ZAŁĄCZNIK I

               PROJEKT

               DECYZJA nr /2020
               REGIONALNEGO KOMITETU STERUJĄCEGO WSPÓLNOTY TRANSPORTOWEJ

               z dnia [...] r.

               w sprawie przyjęcia budżetu Wspólnoty Transportowej na rok 2021

               REGIONALNY KOMITET STERUJĄCY WSPÓLNOTY TRANSPORTOWEJ,

               uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Transportową, w szczególności jego art. 24 ust. 1 i art. 35,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Budżet Wspólnoty Transportowej na rok 2021, dołączony do niniejszej decyzji, zostaje niniejszym przyjęty.

               Artykuł 2

               1)Zgodnie z art. 10 ust. 1 zasad finansowych i procedur audytu mających zastosowanie do Wspólnoty Transportowej, środki przydzielone na daną linię budżetową w budżecie na 2021 r. mogą zostać wykorzystane do celów związanych z przypisaniem do innej linii budżetowej, do maksymalnej łącznej wysokości 10 % środków z poprzedniej linii budżetowej. Nie ma to zastosowania do linii budżetowej dotyczącej zasobów ludzkich.

               2)Środki przeniesione w związku ze zobowiązaniami podpisanymi na koniec 2020 r., jak określono w dołączonym budżecie, nie kwalifikują się do wykorzystania, o którym mowa w akapicie pierwszym. Nie mogą być one brane pod uwagę przy określaniu maksymalnej kwoty odpowiadającej limitowi 10 %, o którym mowa w tych przepisach.

               Artykuł 3

               3)Środki, na które nie zaciągnięto zobowiązań do końca lat budżetowych 2019 i 2020, zostają anulowane i zwrócone stronom zgodnie z wartościami procentowymi określonymi w załączniku V do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Transportową oraz faktycznie wpłaconymi wkładami.

               Sporządzono w …. dnia … 2020 r.

               W imieniu Regionalnego Komitetu Sterującego

                  Przewodniczący

               BUDŻET WSPÓLNOTY TRANSPORTOWEJ NA ROK 2021

                        Linia budżetowa

                        Kwota

                        (w EUR)

                        1.Stały Sekretariat

                        1.1. Zasoby ludzkie

                         1 465 706

                        1.2. Koszty podróży

                         237 600

                        1.3. Koszty biurowe, sprzęt i oprogramowanie

                        403 080

                        -w tym nowe kredyty

                        308 080

                        -w tym przeniesione środki budżetowe odpowiadające zobowiązaniom podpisanym na koniec 2020 r., w odniesieniu do których płatności są wymagalne w 2021 r.

                        95 000
                           1

                        1.4. Inne koszty i usługi, w tym:

                        - usługi zlecane na zewnątrz i inne usługi (audyt, eksponowanie, szkolenie pracowników, opłaty bankowe)

                        - koszty posiedzeń i konferencji

                        - koszty technologii informacyjnych i komunikacji

                        - koszty rekrutacji personelu

                         262 890

                        1.5. ANALIZY, pomoc techniczna na rzecz wspierania wdrażania dorobku prawnego UE i planów działania.

                                      690 000

                        -w tym nowe kredyty

                        560 000

                        -w tym przeniesione środki budżetowe odpowiadające zobowiązaniom podpisanym na koniec 2020 r., w odniesieniu do których płatności są wymagalne w 2021 r.

                        130 000
                           2

                        2.Rada Ministerialna

                        2.1. Koszty posiedzeń i konferencji

                                 60 000

                        3.Regionalny Komitet Sterujący

                        3.1. Koszty posiedzeń i konferencji

                                              25 450

                        4.Komitety techniczne

                        4.1. Koszty posiedzeń i konferencji

                                 114 100

                        5.Forum socjalne

                        5.1. Koszty posiedzeń i konferencji

                        16 300

                        Rezerwa (ok. 8 % nowych kredytów)

                        249 874

                        Nowe kredyty ogółem

                        3 300 000

                        Środki przeniesione z 2020 r. ogółem

                        225 000
                           3

                        Suma całkowita

                        3 525 000
                           4

                        Wkład UE (80 % nowych kredytów)

                        2 640 000

                        Wkład Stron z Europy Południowo-Wschodniej (20 % nowych kredytów: załącznik V do TWT określa wkłady poszczególnych państw)

                        660 000

                     (1)

                        Kwota orientacyjna: trwające postępowania o udzielenie zamówienia na wideokonferencje i oprogramowanie księgowe/HR; umowy mają zostać podpisane w grudniu 2020 r.

                     (2)

                        Kwota orientacyjna: trwające postępowanie o udzielenie zamówienia na pomoc techniczną dla Obserwatorium ds. Transportu; umowa ma zostać podpisana w grudniu 2020 r.

                     (3)

                        Kwota orientacyjna; ostateczna kwota do potwierdzenia w grudniu 2020 r. po zamknięciu odpowiednich postępowań o udzielenie zamówienia i podpisaniu umów.

                     (4)

                        Kwota orientacyjna; ostateczna kwota do potwierdzenia, kiedy znana będzie łączna kwota przeniesiona z 2020 r.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.11.2020
            COM(2020) 765 final
            2020/0339(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego w Eurośródziemnomorskiej umowie lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Państwa Izrael, z drugiej strony

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego w Eurośródziemnomorskiej umowie lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Państwa Izrael, z drugiej strony (zwanej dalej „umową”)
                  1
               .

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Eurośródziemnomorska umowa lotnicza między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Państwa Izrael, z drugiej strony

               Umowa ma na celu utworzenie wspólnego obszaru lotniczego (CAA) opierającego się na wzajemnym dostępie do rynków transportu lotniczego stron, na zasadzie równych warunków konkurencji i z poszanowaniem tych samych przepisów – w tym w dziedzinie bezpieczeństwa, ochrony, zarządzania ruchem lotniczym, kwestii społecznych i ochrony środowiska. Zasady CAA powinny opierać się na odpowiednich przepisach obowiązujących w Unii Europejskiej, określonych w załączniku IV do przedmiotowej umowy, w szczególności w odniesieniu do bezpieczeństwa, ochrony i zarządzania ruchem lotniczym.

               Umowa została podpisana w dniu 10 czerwca 2013 r. i weszła w życie w dniu 2 sierpnia 2020 r.

               2.2.Wspólny Komitet

               Wspólny Komitet ustanowiono na mocy art. 22 umowy. Wspólny Komitet jest odpowiedzialny za zarządzanie umową i zapewnienie jej prawidłowego wykonania.

               W tym celu rozwija współpracę w wielu dziedzinach oraz wydaje zalecenia i podejmuje decyzje w przypadkach wyraźnie przewidzianych w umowie. Jego główne zadania polegają na rozwijaniu współpracy poprzez: a) realizację konkretnych zadań związanych z procesem współpracy regulacyjnej, jak określono w tytule II tej umowy; b) wspieranie wymiany ekspertów w przypadku nowych inicjatyw i zmian w zakresie prawodawstwa lub regulacji, w tym w dziedzinach ochrony lotnictwa, bezpieczeństwa, środowiska, infrastruktury lotniczej (włączając w to przydziały czasu na start lub lądowanie), otoczenia konkurencyjnego oraz ochrony konsumentów; c) stałe badanie społecznych skutków umowy, zwłaszcza w dziedzinie zatrudnienia, a także opracowywanie właściwych rozwiązań w przypadku uznania zgłoszonych obaw za zasadne; d) uzgadnianie, na zasadzie porozumienia, wniosków, koncepcji lub dokumentów o charakterze proceduralnym, związanych bezpośrednio z funkcjonowaniem tej umowy; e) rozważanie ewentualnych obszarów dalszego rozwoju umowy, w tym zaleceń dotyczących zmian umowy; i f) podejmowanie kwestii związanych ze stosowaniem załącznika IV sekcja A.1 (wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów).

               Dodatkowo, zgodnie z: art. 5 (Inwestycje) tej umowy Wspólny Komitet rozpatruje kwestie związane z dwustronnymi inwestycjami dotyczącymi udziałów większościowych lub ze zmianami w zakresie skutecznej kontroli nad przewoźnikami lotniczymi stron.

               Zgodnie z art. 22 ust. 3 umowy Wspólny Komitet przyjmuje w drodze decyzji swój regulamin wewnętrzny.

               2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu

               Podczas swojego pierwszego posiedzenia Wspólny Komitet ma przyjąć decyzję dotyczącą przyjęcia regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu („planowany akt”).

               Celem planowanego aktu jest przyjęcie, zgodnie z art. 22 ust. 3 umowy, regulaminu wewnętrznego stanowiącego podstawę organizacji i funkcjonowania Wspólnego Komitetu, aby umożliwić właściwe wykonanie umowy.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Celem stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii, powinno być przyjęcie regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu ustanowionego na podstawie umowy. Stanowisko to powinno opierać się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               W art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano przyjmowanie decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”.

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Wspólny Komitet jest organem utworzonym na mocy umowy, a mianowicie w tym przypadku Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Państwa Izrael, z drugiej strony.

               Akt, który ma przyjąć Wspólny Komitet, jest aktem mającym skutki prawne, ponieważ będzie wiążący dla stron na podstawie prawa międzynarodowego.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do kwestii transportu lotniczego.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 100 ust. 2 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 100 ust. 2 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               W akcie Wspólnego Komitetu zostanie uchwalony regulamin wewnętrzny Komitetu, dlatego akt ten należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po jego przyjęciu.

               2020/0339 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego w Eurośródziemnomorskiej umowie lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Państwa Izrael, z drugiej strony

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Eurośródziemnomorska umowa lotnicza między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Państwa Izrael, z drugiej strony („umowa”) została zawarta przez Unię w drodze decyzji Rady (UE) 2020/952
                  2
                i weszła w życie w dniu 2 sierpnia 2020 r.

               (2)W art. 22 umowy ustanawia się Wspólny Komitet, aby zagwarantować zarządzanie umową i zapewnienie jej prawidłowego wykonania.

               (3)Art. 22 ust. 3 umowy stanowi, że Wspólny Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.

               (4)Właściwe wykonanie umowy wymaga przyjęcia regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu.

               (5)Należy ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu, ponieważ decyzja Wspólnego Komitetu dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego będzie dla Unii wiążąca. Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu powinno zatem być oparte na załączonym projekcie decyzji Wspólnego Komitetu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii podczas pierwszego posiedzenia Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy art. 22 Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Państwa Izrael, z drugiej strony w związku z przyjęciem regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu załączonym do niniejszej decyzji.

               Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić niewielkie zmiany w projekcie decyzji Wspólnego Komitetu.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady (UE) 2020/952 z dnia 26 czerwca 2020 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Państwa Izrael, z drugiej strony (Dz.U. L 212 z 3.7.2020, s. 10).

                     (2)

                        Decyzja Rady (UE) 2020/952 z dnia 26 czerwca 2020 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Państwa Izrael, z drugiej strony (Dz.U. L 212 z 3.7.2020, s. 10).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.11.2020
            COM(2020) 765 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego w Eurośródziemnomorskiej umowie lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Państwa Izrael, z drugiej strony

               DECYZJA Nr 1/[rok] WSPÓLNEGO KOMITETU UE-IZRAEL USTANOWIONEGO NA MOCY EUROŚRÓDZIEMNOMORSKIEJ UMOWY LOTNICZEJ MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ I JEJ PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI, Z JEDNEJ STRONY, A RZĄDEM PAŃSTWA IZRAEL, Z DRUGIEJ STRONY

               z dnia [...] r.

               w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego

               WSPÓLNY KOMITET UE-IZRAEL,

               uwzględniając Eurośródziemnomorską umowę lotniczą między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Państwa Izrael, z drugiej strony („umowę”), w szczególności jej art. 22 ust. 3,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł

               Niniejszym przyjmuje się regulamin wewnętrzny Wspólnego Komitetu zawarty w załączniku do niniejszej decyzji.

               Sporządzono w …

               W imieniu Wspólnego Komitetu,

               Szef Delegacji Unii Europejskiej

               [Imię i nazwisko]

               Szef Delegacji rządu Państwa Izrael

               [Imię i nazwisko]

               Załącznik

               REGULAMIN WEWNĘTRZNY

               Artykuł 1

               Szefowie delegacji

               1.
                     Jak przewidziano w art. 22 ust. 1 umowy Wspólny Komitet składa się z przedstawicieli Umawiających się Stron.

               2.
                     Wspólnemu Komitetowi przewodniczą wspólnie szefowie delegacji Umawiających się Stron.

               Artykuł 2

               Posiedzenia

               1.
                     Zgodnie z art. 22 ust. 4 umowy Wspólny Komitet zbiera się w zależności od potrzeb i przynajmniej raz w roku. Każda z Umawiających się Stron może zażądać zwołania posiedzenia.

               2.
                     Wspólny Komitet może organizować spotkania osobiste lub za pośrednictwem innych środków (telekonferencji lub wideokonferencji).

               3.
                     Posiedzenia odbywają się, w miarę możliwości, na przemian w państwie członkowskim UE i w Izraelu, chyba że Umawiające się Strony uzgodnią inaczej.

               4.
                     Po uzgodnieniu terminu i miejsca posiedzeń między Umawiającymi się Stronami posiedzenia są zwoływane przez Komisję Europejską dla Unii Europejskiej i jej państw członkowskich oraz przez krajowy organ lotnictwa cywilnego Izraela dla Izraela.

               5.
                     Posiedzenia Wspólnego Komitetu są niejawne, chyba że Umawiające się Strony postanowią inaczej. W razie potrzeby na zakończenie posiedzenia można za obopólną zgodą sporządzić komunikat prasowy.

               Artykuł 3

               Delegacje

               1.
                     Przed każdym posiedzeniem szefowie delegacji informują się nawzajem o planowanym składzie swoich delegacji na dane posiedzenie.

               2.
                     Przedstawiciele zainteresowanych stron z branży transportu lotniczego mogą zostać zaproszeni do udziału w posiedzeniach w charakterze obserwatorów, jeżeli Wspólny Komitet wyrazi na to zgodę.

               3.
                     Wspólny Komitet może zaprosić inne zainteresowane strony lub ekspertów do uczestnictwa w posiedzeniach w celu dostarczenia informacji na konkretne tematy.

               Artykuł 4

               Sekretariat

               Urzędnik Komisji Europejskiej oraz urzędnik krajowego organu lotnictwa cywilnego Izraela działają wspólnie w charakterze sekretarzy Wspólnego Komitetu.

               Artykuł 5

               Porządek obrad

               1.
                     Szefowie delegacji ustalają wstępny porządek obrad każdego posiedzenia za porozumieniem stron. Sekretarze przekazują członkom delegacji wstępny porządek obrad najpóźniej piętnaście dni przed datą posiedzenia.

               2.
                     Wspólny komitet przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Jeżeli strony wyrażają na to zgodę, w porządku obrad można umieścić punkty, których nie uwzględniono we wstępnym porządku obrad.

               3.
                     Szefowie delegacji mogą skrócić termin wskazany w ust. 1 niniejszego artykułu w celu uwzględnienia wymogów lub pilnego charakteru danej sprawy.

               Artykuł 6

               Protokół

               1.
                     Po każdym posiedzeniu Wspólnego Komitetu sporządza się projekt protokołu. Wskazuje się w nim omawiane punkty, sformułowane zalecenia i przyjęte decyzje.

               2.
                     Po zatwierdzeniu protokół zostaje podpisany w dwóch egzemplarzach przez szefów delegacji i każda ze stron zachowuje po jednym oryginalnym egzemplarzu. Szefowie delegacji mogą zdecydować, że podpisanie i wymiana kopii w formie elektronicznej spełniają powyższy wymóg.

               3.
                     Protokoły posiedzeń Wspólnego Komitetu są jawne, chyba że jedna z Umawiających się Stron zgłosi wniosek, by było inaczej.

               Artykuł 7

               Procedura pisemna

               W razie konieczności i w należycie uzasadnionych przypadkach decyzje i zalecenia Wspólnego Komitetu mogą zostać przyjęte w drodze procedury pisemnej. W tym celu szefowie delegacji wymieniają projekty środków, w odniesieniu do których zwrócono się do Wspólnego Komitetu o wydanie opinii, które następnie można potwierdzić w drodze wymiany korespondencji. Każda z Umawiających się Stron może jednak zażądać zwołania Wspólnego Komitetu w celu omówienia danej kwestii.

               Artykuł 8

               Obrady

               1.
                     Wspólny Komitet formułuje zalecenia i podejmuje decyzje na podstawie konsensusu.

               2.
                     Decyzje i zalecenia Wspólnego Komitetu noszą nazwę odpowiednio „decyzji” lub „zalecenia”, po których następuje numer porządkowy, data przyjęcia oraz opis przedmiotu.

               3.
                     Szefowie delegacji podpisują decyzje i zalecenia Wspólnego Komitetu, które są następnie załączane do protokołu.

               4.
                     Decyzje podejmowane przez Wspólny Komitet są wdrażane przez Umawiające się Strony zgodnie z ich własnymi procedurami wewnętrznymi.

               5.
                     Decyzje podejmowane przez Wspólny Komitet mogą być publikowane przez Umawiające się Strony w ich odpowiednich dziennikach urzędowych. Każda ze stron może podjąć decyzję o publikacji wszelkich innych aktów przyjętych przez Wspólny Komitet. Każda z Umawiających się Stron zachowuje po jednym oryginalnym egzemplarzu decyzji i zaleceń.

               Artykuł 9

               Grupy robocze

               1.
                     Wspólny Komitet może powoływać grupy robocze wspierające Wspólny Komitet w wykonywaniu jego obowiązków. Zakres uprawnień grupy roboczej jest zawarty w załączniku do decyzji ustanawiającej grupę roboczą.

               2.
                     W skład grup roboczych wchodzą przedstawiciele Umawiających się Stron.

               3.
                     Grupy robocze podlegają Wspólnemu Komitetowi, któremu składają sprawozdanie po każdym ze swoich posiedzeń. Grupy robocze nie podejmują decyzji, mogą jednak formułować zalecenia dla Wspólnego Komitetu.

               4.
                     Wspólny Komitet może w każdej chwili podjąć decyzję o rozwiązaniu istniejących grup roboczych, zmianie zakresu ich zadań lub powołaniu nowych grup roboczych w celu wspierania go w wykonywaniu jego obowiązków.

               Artykuł 10

               Wydatki

               1.
                     Umawiające się Strony pokrywają wydatki, które ponoszą w związku z uczestnictwem w posiedzeniach Wspólnego Komitetu i grup roboczych, zarówno w odniesieniu do kosztów personelu, podróży i pobytu, jak i opłat pocztowych i telekomunikacyjnych.

               2.
                     Wszelkie inne wydatki związane z organizacją posiedzeń ponosi Umawiająca się Strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.

               Artykuł 11

               Zmiany w regulaminie wewnętrznym

               Wspólny Komitet może w każdej chwili zmienić niniejszy regulamin wewnętrzny na podstawie decyzji podjętej zgodnie z art. 22 umowy.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.11.2020
            COM(2020) 780 final
            2020/0344(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w sprawie daty, od której postanowienia części drugiej tytuł III umowy będą mieć zastosowanie do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Komisja proponuje, aby Rada określiła stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej („umowa o wystąpieniu”), w sprawie daty, od której postanowienia części drugiej tytuł III umowy będą mieć zastosowanie do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

               Umowa o wystąpieniu określa warunki uporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”) z Unii Europejskiej („Unia”) i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej. Umowa ta weszła w życie dnia 1 lutego 2020 r.

               2.2.Triangulacja

               W art. 33 ust. 1 umowy o wystąpieniu Unia i Zjednoczone Królestwo zobowiązały się do stosowania wzajemnej ochrony praw do zabezpieczenia społecznego (zgodnie z częścią drugą tytuł III umowy o wystąpieniu) w odniesieniu do obywateli państw będących członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego („EOG”) oraz, jednocześnie, Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu („państwa EOG i EFTA”), a także do obywateli Szwajcarii, pod warunkiem zawarcia odpowiednich umów, z jednej strony między Unią a państwami EOG i EFTA oraz między Unią a Konfederacją Szwajcarską, które to umowy miałyby zastosowanie do obywateli Zjednoczonego Królestwa, a także z drugiej strony między Zjednoczonym Królestwem a państwami EOG i EFTA oraz między Zjednoczonym Królestwem a Konfederacją Szwajcarską, które to umowy miałyby z kolei zastosowanie do obywateli Unii.

               System ten, w którym uczestniczą trzy strony, a mianowicie Unia, państwa EOG i EFTA/Konfederacja Szwajcarska i Zjednoczone Królestwo, zwany jest triangulacją. Celem takiej triangulacji jest zapewnienie ochrony wzajemnych praw do zabezpieczenia społecznego obywateli tych państw, bezpaństwowców i uchodźców, a także członków ich rodzin oraz osób pozostałych przy życiu po ich śmierci, którzy do końca okresu przejściowego określonego w art. 126 umowy o wystąpieniu znajdują się lub znajdowali się w sytuacji transgranicznej z udziałem trzech wymienionych stron.

               Zjednoczone Królestwo zawarło już takie umowy odpowiednio z państwami EOG i EFTA
                  1
                i z Konfederacją Szwajcarską
                  2
               . Unia zamierza zawrzeć takie umowy z państwami EOG i EFTA i Konfederacją Szwajcarską w drodze, odpowiednio, decyzji Wspólnego Komitetu EOG zmieniającej załącznik VI (Zabezpieczenia społeczne) do Porozumienia EOG oraz decyzji Wspólnego Komitetu ustanowionego na podstawie Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób zmieniającej załącznik II do tej umowy dotyczący koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

               Jak przewidziano w art. 33 ust. 2 umowy o wystąpieniu, Unia i Zjednoczone Królestwo powiadamiają Wspólny Komitet o dacie wejścia w życie swoich odpowiednich umów z państwami EOG i EFTA i Konfederacją Szwajcarską.

               Dopiero wówczas Wspólny Komitet przyjmuje decyzję określającą datę, od której przepisy dotyczące koordynacji zabezpieczenia społecznego mają zastosowanie do obywateli państw EOG i EFTA oraz do obywateli Szwajcarii. Dopiero w tym dniu wdrażanie art. 33 zostanie zakończone, co zapewni ochronę praw do zabezpieczenia społecznego obywateli Unii, obywateli Zjednoczonego Królestwa, obywateli EOG i EFTA i obywateli Szwajcarii w sytuacjach trójstronnych.

               2.3.Planowana decyzja Wspólnego Komitetu

               Na podstawie art. 33 ust. 1 umowy o wystąpieniu postanowienia części drugiej tytuł III umowy, dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, mające zastosowanie do obywateli Unii, mają zastosowanie do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej, pod warunkiem że państwa te zawarły i stosują odpowiednie umowy, z jednej strony, ze Zjednoczonym Królestwem, które to umowy mają zastosowanie do obywateli Unii, oraz, z drugiej strony, z Unią, które to umowy mają zastosowanie do obywateli Zjednoczonego Królestwa.

               Na podstawie art. 33 ust. 2 umowy o wystąpieniu, po powiadomieniu przez Zjednoczone Królestwo i Unię o dacie wejścia w życie tych umów Wspólny Komitet ustala datę, od której postanowienia części drugiej tytuł III umowy mają zastosowanie odpowiednio do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej.

               Planowana decyzja Wspólnego Komitetu, w odniesieniu do której należy określić stanowisko Unii, służy ustaleniu takiej daty.

               3.Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii

               Ze względu na datę wejścia w życie odpowiednich umów, o których mowa w pkt 2.2, oraz aby uniknąć luk w ochronie zainteresowanych obywateli po zakończeniu okresu przejściowego określonego w art. 126 umowy o wystąpieniu, datą, od której postanowienia części drugiej tytuł III Umowy będą miały zastosowanie do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej, powinien być dzień 1 stycznia 2021 r.

               Stanowisko Unii powinno zatem polegać na poparciu przyjęcia przez Wspólny Komitet, na podstawie art. 33 ust. 2 umowy o wystąpieniu, decyzji ustalającej taką datę zgodnie z projektem decyzji załączonym do niniejszego wniosku.

               4.Podstawa prawna

               W art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano przyjmowanie decyzji Rady ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Decyzja, którą Wspólny Komitet ma przyjąć, stanowi akt mający skutki prawne.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy o wystąpieniu.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               Cel i treść planowanego aktu dotyczą wyłącznie ustalenia stanowiska Unii w sprawie daty, od której postanowienia części drugiej tytuł III umowy będą mieć zastosowanie do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej. Podstawą zawarcia umowy był art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej.

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien zatem być art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Celem decyzji Wspólnego Komitetu jest ustalenie daty, od której postanowienia części drugiej tytuł III umowy o wystąpieniu będą mieć zastosowanie do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej, po przyjęciu decyzji przez Wspólny Komitet należy zatem ją opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2020/0344 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w sprawie daty, od której postanowienia części drugiej tytuł III umowy będą mieć zastosowanie do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 50 ust. 2,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej („umowa o wystąpieniu”) została zawarta przez Unię decyzją Rady (UE) 2020/135
                  3
                i weszła w życie w dniu 1 lutego 2020 r.

               (2)Na podstawie art. 33 ust. 1 umowy o wystąpieniu postanowienia części drugiej tytuł III umowy, dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, mające zastosowanie do obywateli Unii, mają zastosowanie do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej, pod warunkiem że państwa te zawarły i stosują odpowiednie umowy, z jednej strony, ze Zjednoczonym Królestwem, które to umowy mają zastosowanie do obywateli Unii, oraz, z drugiej strony, z Unią, które to umowy mają zastosowanie do obywateli Zjednoczonego Królestwa.

               (3)Na podstawie art. 33 ust. 2 umowy o wystąpieniu, po powiadomieniu przez Zjednoczone Królestwo i Unię o dacie wejścia w życie tych umów, Wspólny Komitet ustanowiony na podstawie art. 164 ust. 1 umowy („Wspólny Komitet”) ustala datę, od której postanowienia części drugiej tytuł III umowy mają zastosowanie odpowiednio do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej.

               (4)Unia zawarła odpowiednie umowy z Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii
                  4
                oraz z Konfederacją Szwajcarską
                  5
               , które to umowy mają zastosowanie do obywateli Zjednoczonego Królestwa. Zjednoczone Królestwo zawarło odpowiednie umowy z Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii
                  6
                oraz z Konfederacją Szwajcarską
                  7
               , które to umowy mają zastosowanie do obywateli Unii.

               (5)Ze względu na planowaną datę wejścia w życie wspomnianych umów oraz aby uniknąć luk w ochronie zainteresowanych obywateli po zakończeniu okresu przejściowego określonego w art. 126 umowy o wystąpieniu, datą, od której postanowienia części drugiej tytuł III umowy będą miały zastosowanie do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej, powinien być dzień 1 stycznia 2021 r.

               (6)Należy zatem określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu, po powiadomieniu przez Zjednoczone Królestwo i Unię o dacie wejścia w życie umów, które zostały przez nie zawarte z Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską.

               (7)Aby umożliwić szybkie stosowanie środków przewidzianych w niniejszej decyzji, powinna ona wejść w życie z dniem jej przyjęcia,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na podstawie art. 164 ust. 1 umowy o wystąpieniu, w sprawie decyzji, która ma zostać podjęta zgodnie z art. 33 ust. 2 umowy, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu załączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Decyzja Wspólnego Komitetu zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Umowa w sprawie ustaleń między Islandią, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii i Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej, Porozumienia EOG i innych umów mających zastosowanie w stosunkach między Zjednoczonym Królestwem i państwami EOG i EFTA z uwagi na członkostwo Zjednoczonego Królestwa w Unii Europejskiej, podpisana w Londynie w dniu 28 stycznia 2020 r.

                     (2)

                        Umowa między Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie praw obywateli w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej i umowy o swobodnym przepływie osób, podpisana w Bernie w dniu 25 lutego 2019 r.

                     (3)

                        Decyzja Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. L 29 z 31.1.2020, s. 1).

                     (4)

                        Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr [...] z dnia [...] zmieniająca załącznik VI (Zabezpieczenia społeczne) do Porozumienia EOG.

                     (5)

                        Decyzja nr.../... Wspólnego Komitetu ustanowionego na podstawie Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, z dnia [...] w sprawie swobodnego przepływu osób, zmieniająca załącznik II do tej umowy dotyczący koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

                     (6)

                        Umowa w sprawie ustaleń między Islandią, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii i Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej, Porozumienia EOG i innych umów mających zastosowanie w stosunkach między Zjednoczonym Królestwem i państwami EOG i EFTA z uwagi na członkostwo Zjednoczonego Królestwa w Unii Europejskiej, podpisana w Londynie w dniu 28 stycznia 2020 r.

                     (7)

                        Umowa między Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie praw obywateli w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej i umowy o swobodnym przepływie osób, podpisana w Bernie w dniu 25 lutego 2019 r.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.11.2020
            COM(2020) 780 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w sprawie daty, od której postanowienia części drugiej tytuł III umowy będą mieć zastosowanie do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej

               ZAŁĄCZNIK

               Decyzja nr .../2020 Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

               z dnia [...] r.

               ustalająca datę, od której postanowienia części drugiej tytuł III umowy mają zastosowanie do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej

               WSPÓLNY KOMITET,

               uwzględniając Umowę o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej
                  1
                („umowa o wystąpieniu”), w szczególności jej art. 33 ust. 2,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Na podstawie art. 33 ust. 1 umowy o wystąpieniu postanowienia części drugiej tytuł III umowy, dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, mające zastosowanie do obywateli Unii, mają zastosowanie do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej, pod warunkiem że państwa te zawarły i stosują odpowiednie umowy, z jednej strony, ze Zjednoczonym Królestwem, które to umowy mają zastosowanie do obywateli Unii, oraz, z drugiej strony, z Unią, które to umowy mają zastosowanie do obywateli Zjednoczonego Królestwa.

               (2)Na podstawie art. 33 ust. 2 umowy o wystąpieniu, po powiadomieniu przez Zjednoczone Królestwo i Unię o dacie wejścia w życie tych umów Wspólny Komitet ustala datę, od której postanowienia części drugiej tytuł III umowy mają zastosowanie odpowiednio do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej.

               (3)Unia zawarła odpowiednie umowy z Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii
                  2
                oraz z Konfederacją Szwajcarską
                  3
               , które to umowy mają zastosowanie do obywateli Zjednoczonego Królestwa. Zjednoczone Królestwo zawarło odpowiednie umowy z Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii
                  4
                oraz z Konfederacją Szwajcarską
                  5
               , które to umowy mają zastosowanie do obywateli Unii.

               (4)W związku z powiadomieniem przez Zjednoczone Królestwo i Unię o dacie wejścia w życie umów, o których mowa w motywie 3, datą, od której postanowienia części drugiej tytuł III umowy o wystąpieniu mają zastosowanie odpowiednio do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej, powinien być 1 stycznia 2021 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Datą, od której postanowienia części drugiej tytuł III umowy o wystąpieniu mają zastosowanie do obywateli Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej, jest dzień 1 stycznia 2021 r.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w … dnia … r.

               W imieniu Wspólnego Komitetu

               Współprzewodniczący

                     (1)

                  Dz.U. L 29 z 31.1.2020, s. 7.

                     (2)

                        Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr [...] z dnia [...] zmieniająca załącznik VI (Zabezpieczenia społeczne) do Porozumienia EOG.

                     (3)

                        Decyzja nr.../... Wspólnego Komitetu ustanowionego na podstawie Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, z dnia [...] w sprawie swobodnego przepływu osób, zmieniająca załącznik II do tej umowy dotyczący koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

                     (4)

                        Umowa w sprawie ustaleń między Islandią, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii i Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej, Porozumienia EOG i innych umów mających zastosowanie w stosunkach między Zjednoczonym Królestwem i państwami EOG i EFTA z uwagi na członkostwo Zjednoczonego Królestwa w Unii Europejskiej, podpisana w Londynie w dniu 28 stycznia 2020 r.

                     (5)

                        Umowa między Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie praw obywateli w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej i umowy o swobodnym przepływie osób, podpisana w Bernie w dniu 25 lutego 2019 r.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.11.2020
            COM(2020) 764 final
            2020/0338(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach wspólnego komitetu ustanowionego na mocy Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony („umowa”)
                  1
               .

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Eurośródziemnomorska umowa lotnicza między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony

               Umowa ma na celu sprzyjanie stopniowemu otwieraniu dostępu do rynku i harmonizacji przepisów, między innymi w dziedzinie bezpieczeństwa, ochrony, zarządzania ruchem lotniczym, regulacji gospodarczych, ochrony konsumentów i środowiska, w celu zbliżenia ich do przepisów UE. Przepisy te powinny opierać się na odpowiednim prawodawstwie obowiązującym w Unii Europejskiej, jak określono w załączniku III do tej umowy.

               Umowa przewiduje zniesienie między obiema stronami umowy wszelkich ograniczeń opartych na przynależności państwowej, zdolności i częstotliwości. Przewiduje ona również daleko idącą konwergencję regulacyjną w obszarach takich jak: zarządzanie ruchem lotniczym, bezpieczeństwo, ochrona, środowisko, konkurencja i ochrona konsumentów.

               Umowa weszła w życie w dniu 2 sierpnia 2020 r.

               2.2.Wspólny komitet

               Wspólny komitet ustanowiono na mocy art. 21 umowy. Wspólny komitet jest odpowiedzialny za zarządzanie umową i zapewnienie jej właściwego wykonania.

               W tym celu prowadzi on współpracę w szeregu dziedzin, a w przypadkach wyraźnie przewidzianych w umowie wydaje zalecenia i podejmuje decyzje. Do jego głównych zadań należy współpraca poprzez: a) wspieranie wymiany ekspertów w przypadku nowych inicjatyw i zmian w zakresie prawodawstwa lub regulacji, w tym w dziedzinach ochrony lotnictwa, bezpieczeństwa, środowiska, infrastruktury lotniczej (włączając w to przydziały czasu na start lub lądowanie), otoczenia konkurencyjnego oraz ochrony konsumentów; b) stałe badanie społecznych skutków umowy, zwłaszcza w dziedzinie zatrudnienia, a także opracowywanie właściwych rozwiązań w przypadku uznania zgłoszonych obaw za zasadne; c) rozważanie ewentualnych obszarów dalszego rozwoju umowy, w tym zalecenia dotyczące zmian umowy; d) uzgadnianie, na zasadzie porozumienia, wniosków, koncepcji lub dokumentów o charakterze proceduralnym, związanych bezpośrednio z funkcjonowaniem umowy.

               Ponadto, zgodnie z art. 5 (Inwestycje) umowy, wspólny komitet rozpatruje kwestie związane z dwustronnymi inwestycjami w zakresie udziałów większościowych lub ze zmianami w zakresie skutecznej kontroli nad przewoźnikami lotniczymi stron.

               Zgodnie z art. 21 ust. 3 umowy wspólny komitet przyjmuje w drodze decyzji swój regulamin wewnętrzny.

               2.3.Planowany akt wspólnego komitetu

               Podczas pierwszego posiedzenia wspólny komitet przyjmuje decyzję dotyczącą przyjęcia regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu („planowany akt”).

               Celem planowanego aktu jest przyjęcie, zgodnie z art. 21 ust. 3 umowy, regulaminu wewnętrznego stanowiącego podstawę organizacji i funkcjonowania wspólnego komitetu, aby umożliwić właściwe wykonanie umowy.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Celem stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii, powinno być przyjęcie regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu ustanowionego na mocy umowy. Stanowisko to powinno opierać się na projekcie decyzji wspólnego komitetu.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               W art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano przyjmowanie decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”.

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Wspólny komitet jest organem ustanowionym na mocy umowy, a mianowicie Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony.

               Akt, który wspólny komitet ma przyjąć, jest aktem mającym skutki prawne, ponieważ będzie on dla stron wiążący na mocy prawa międzynarodowego.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do transportu lotniczego.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 100 ust. 2 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 100 ust. 2 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               W akcie wspólnego komitetu zostanie uchwalony regulamin wewnętrzny komitetu, dlatego po jego przyjęciu akt ten należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2020/0338 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Eurośródziemnomorska umowa lotnicza między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony („umowa”) została zawarta przez Unię na mocy decyzji Rady (UE) 2020/953
                  2
                i weszła w życie w dniu 2 sierpnia 2020 r.

               (2)W art. 21 umowy ustanawia się wspólny komitet mający zapewnić zarządzanie umową i jej właściwe wykonanie.

               (3)Art. 21 ust. 3 umowy stanowi, że wspólny komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

               (4)Właściwe wykonanie umowy wymaga przyjęcia regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu.

               (5)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach wspólnego komitetu, ponieważ decyzja wspólnego komitetu w sprawie przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego będzie dla Unii wiążąca. Stanowisko Unii w ramach wspólnego komitetu powinno być oparte na załączonym projekcie decyzji wspólnego komitetu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii podczas pierwszego posiedzenia wspólnego komitetu ustanowionego na mocy art. 21 Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony w związku z przyjęciem regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu, opiera się na projekcie decyzji wspólnego komitetu dołączonym do niniejszej decyzji.

               Przedstawiciele Unii we wspólnym komitecie mogą uzgodnić niewielkie zmiany w projekcie decyzji wspólnego komitetu bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady (UE) 2020/953 z dnia 26 czerwca 2020 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony (Dz.U. L 212 z 3.7.2020, s. 12).

                     (2)

                        Decyzja Rady (UE) 2020/953 z dnia 26 czerwca 2020 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony (Dz.U. L 212 z 3.7.2020, s. 12).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.11.2020
            COM(2020) 764 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku w sprawie decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony

               DECYZJA NR 1/[rok] WSPÓLNEGO KOMITETU UE-JORDANIA, USTANOWIONEGO NA PODSTAWIE EUROŚRODZIEMNOMORSKIEJ UMOWY LOTNICZEJ MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ I JEJ PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI, Z JEDNEJ STRONY, A JORDAŃSKIM KRÓLESTWEM HASZYMIDZKIM, Z DRUGIEJ STRONY

               z dnia...

               w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego

               WSPÓLNY KOMITET UE–JORDANIA,

               uwzględniając Eurośródziemnomorską umowę lotniczą między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony (zwaną dalej „umową”), w szczególności jej art. 21 ust. 3,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł

               Niniejszym przyjęty zostaje regulamin wewnętrzny wspólnego komitetu zawarty w załączniku do niniejszej decyzji.

               Sporządzono w …

               W imieniu wspólnego komitetu

               Szef Delegacji Unii Europejskiej

               [nazwisko]

               Szef Delegacji Jordanii

               [nazwisko]

               Załącznik

               Regulamin wewnętrzny wspólnego komitetu

               Artykuł 1

               Szefowie delegacji

               1.
                     Zgodnie z art. 21 ust. 1 umowy, członkami wspólnego komitetu są przedstawiciele Umawiających się Stron.

               2.
                     Wspólnemu komitetowi przewodniczą wspólnie szefowie delegacji Umawiających się Stron.

               Artykuł 2

               Posiedzenia

               1.
                     Zgodnie z art. 21 ust. 4 umowy, wspólny komitet zbiera się w zależności od potrzeb. Każda z Umawiających się Stron może zażądać zwołania posiedzenia.

               2.
                     Wspólny komitet może organizować spotkania osobiste lub za pośrednictwem innych środków (np. telekonferencji lub wideokonferencji).

               3.
                     W miarę możliwości posiedzenia odbywają się na przemian w państwie członkowskim Unii Europejskiej i w Jordanii, chyba że Umawiające się Strony uzgodnią inaczej.

               4.
                     Po uzgodnieniu terminu i miejsca posiedzenia przez Umawiające się Strony posiedzenie zwołuje Komisja Europejska w odniesieniu do Unii Europejskiej i jej państw członkowskich oraz Jordańska Komisja Regulacyjna Lotnictwa Cywilnego w odniesieniu do Jordanii.

               5.
                     O ile Umawiające się Strony nie uzgodnią inaczej, posiedzenia wspólnego komitetu są niejawne. W razie potrzeby na zakończenie posiedzenia można za obopólną zgodą sporządzić komunikat prasowy.

               Artykuł 3

               Delegacje

               1.
                     Przed każdym posiedzeniem szefowie delegacji informują się nawzajem o planowanym składzie swoich delegacji na dane posiedzenie.

               2.
                     Przedstawiciele zainteresowanych stron z branży transportu lotniczego mogą zostać zaproszeni do udziału w posiedzeniach w charakterze obserwatorów, jeżeli wspólny komitet wyrazi na to zgodę.

               3.
                     Wspólny komitet może zaprosić inne zainteresowane strony lub ekspertów do udziału w posiedzeniach, aby przedstawili informacje na konkretne tematy.

               Artykuł 4

               Sekretariat

               Urzędnik Komisji Europejskiej oraz urzędnik Jordańskiej Komisji Regulacyjnej Lotnictwa Cywilnego pełnią wspólnie funkcje sekretarzy wspólnego komitetu.

               Artykuł 5

               Porządek obrad

               1.
                     Szefowie delegacji ustalają za porozumieniem wstępny porządek obrad każdego posiedzenia. Sekretarze przekazują członkom delegacji wstępny porządek obrad najpóźniej piętnaście dni przed datą posiedzenia.

               2.
                     Na początku każdego posiedzenia wspólny komitet przyjmuje porządek obrad. Punkty nieujęte we wstępnym porządku obrad można umieścić w porządku obrad, jeżeli wspólny komitet wyrazi na to zgodę.

               3.
                     Szefowie delegacji mogą skrócić termin wskazany w ust. 1 niniejszego artykułu w celu uwzględnienia potrzeb lub pilnego charakteru danej sprawy.

               Artykuł 6

               Protokół

               1.
                     Po każdym posiedzeniu wspólnego komitetu sporządza się projekt protokołu posiedzenia. Zawiera on omawiane punkty oraz wszelkie wydane zalecenia i przyjęte decyzje.

               2.
                     W ciągu miesiąca od daty posiedzenia szef delegacji strony, która była gospodarzem posiedzenia, przekazuje projekt protokołu szefowi drugiej delegacji do zatwierdzenia w drodze procedury pisemnej.

               3.
                     Po zatwierdzeniu protokół w dwóch egzemplarzach jest podpisywany przez szefów delegacji i każda z Umawiających się Stron zachowuje po jednym oryginalnym egzemplarzu. Szefowie delegacji mogą zdecydować, że wymóg ten jest spełniony w przypadku podpisania i wymiany kopii w formie elektronicznej.

               4.
                     Protokoły posiedzeń wspólnego komitetu są jawne, chyba że jedna z Umawiających się Stron zgłosi wniosek, by było inaczej.

               Artykuł 7

               Procedura pisemna

               W razie konieczności i w należycie uzasadnionych przypadkach, decyzje i zalecenia wspólnego komitetu mogą być przyjmowane w drodze procedury pisemnej. W tym celu szefowie delegacji wymieniają projekty środków, w odniesieniu do których zwrócono się do wspólnego komitetu o wydanie opinii, co może zostać następnie potwierdzone w drodze wymiany korespondencji. Każda z Umawiających się Stron może jednak zażądać zwołania wspólnego komitetu w celu omówienia danej kwestii.

               Artykuł 8

               Obrady

               1.
                     Wspólny komitet formułuje zalecenia i podejmuje decyzje w drodze konsensusu.

               2.
                     Decyzje i zalecenia wspólnego komitetu noszą odpowiednio nazwę „decyzja” i „zalecenie”, po czym następuje numer porządkowy, data przyjęcia oraz opis przedmiotu.

               3.
                     Szefowie delegacji podpisują decyzje i zalecenia wspólnego komitetu, które są następnie załączane do protokołów z posiedzeń.

               4.
                     Decyzje przyjmowane przez wspólny komitet są wdrażane przez Umawiające się Strony zgodnie z ich własnymi procedurami wewnętrznymi.

               5.
                     Decyzje przyjmowane przez wspólny komitet mogą być publikowane przez Umawiające się Strony w ich odpowiednich dziennikach urzędowych. Każda z Umawiających się Stron może podjąć decyzję o publikacji wszelkich innych aktów przyjętych przez wspólny komitet. Każda z Umawiających się Stron otrzymuje po jednym oryginalnym egzemplarzu decyzji i zaleceń.

               Artykuł 9

               Grupy robocze

               1.
                     Wspólny komitet może powoływać grupy robocze, aby wspierały go w wykonywaniu jego obowiązków. Załącznik do decyzji ustanawiającej grupę roboczą zawiera zakres zadań danej grupy roboczej.

               2.
                     W skład grup roboczych wchodzą przedstawiciele Umawiających się Stron.

               3.
                     Grupy robocze pracują pod zwierzchnictwem wspólnego komitetu, któremu po każdym posiedzeniu składają sprawozdanie. Grupy robocze nie podejmują decyzji, mogą jednak formułować zalecenia dla wspólnego komitetu.

               4.
                     Wspólny komitet może w każdej chwili podjąć decyzję o rozwiązaniu dowolnej istniejącej grupy roboczej, zmianie jej zakresu zadań lub powołaniu nowych grup roboczych w celu wspierania go w wykonywaniu jego obowiązków.

               Artykuł 10

               Wydatki

               1.
                     Umawiające się Strony pokrywają wydatki związane z ich uczestnictwem w posiedzeniach wspólnego komitetu i grup roboczych, zarówno w odniesieniu do kosztów personelu, podróży i pobytu, jak i opłat pocztowych i telekomunikacyjnych.

               2.
                     Wszelkie inne wydatki związane z organizacją posiedzeń ponosi Umawiająca się Strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.

               Artykuł 11

               Zmiany w regulaminie wewnętrznym

               Wspólny komitet może w każdej chwili zmienić niniejszy regulamin wewnętrzny w drodze decyzji podjętej zgodnie z art. 21 umowy.


Wniosek dotyczący decyzji Rady zatwierdzającej zawarcie konwencji w sprawie szybkiego powiadamiania o awarii nuklearnej # Wniosek dotyczący decyzji Rady zatwierdzającej zawarcie konwencji w sprawie pomocy w przypadku awarii nuklearnej lub zdarzenia radiacyjnego