				|

		52011PC0873

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające europejski system nadzoru granic (EUROSUR) /* KOM/2011/0873 wersja ostateczna - 2011/0427 (COD) */

			   	UZASADNIENIE

1.
KONTEKST WNIOSKU
1.1.
Wprowadzenie

Niniejszy wniosek zapewnia niezbędne ramy
prawne w odpowiedzi na wezwanie Rady Europejskiej z dnia 23–24 czerwca 2011 r.
do dalszego rozwijania europejskiego systemu nadzoru granic (EUROSUR) jako
działania priorytetowego, tak aby system ten został wdrożony do
2013 r., umożliwiając organom państw członkowskich
prowadzącym działania w zakresie ochrony granic oraz Europejskiej
Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na
Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej[1] (FRONTEX), zwanej dalej
„Agencją”, wymianę informacji operacyjnych oraz pogłębienie
współpracy.
EUROSUR ma na celu wzmocnienie kontroli na
granicach zewnętrznych strefy Schengen. Dzięki EUROSUR organy
państw członkowskich prowadzące działania w zakresie
ochrony granic uzyskają możliwość wymiany informacji
operacyjnych oraz współpracy między sobą i z Agencją w celu
zmniejszenia liczby ofiar śmiertelnych na morzu i liczby nielegalnych imigrantów,
którym udaje się przedostać na terytorium UE, oraz poprawy
bezpieczeństwa wewnętrznego poprzez przeciwdziałanie
przestępczości transgranicznej, takiej jak handel ludźmi oraz
przemyt narkotyków.
Obecnie realizowane działania obejmujące
testowanie i stopniowe tworzenie EUROSUR opierają się na planie działania
przedstawionym w komunikacie Komisji z 2008 r.[2].

1.2.
Podstawa prawna

Niniejszy wniosek
ustawodawczy został przygotowany na podstawie art. 77 ust. 2 lit. d)
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), na mocy którego Parlament
Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą
ustawodawczą, przyjmują środki dotyczące wszelkich
środków niezbędnych dla stopniowego wprowadzania zintegrowanego
systemu zarządzania granicami zewnętrznymi[3].
Utworzenie EUROSUR stanowi
element polityki służącej wzmocnieniu zarządzania granicami
zewnętrznymi państw członkowskich. W związku z tym EUROSUR
będzie stanowił nowy instrument polityki, który usprawni
współpracę i umożliwi systematyczną wymianę informacji
w zakresie ochrony granic między państwami członkowskimi oraz z
Agencją, wprowadzając mechanizm, który nie funkcjonuje obecnie na
szczeblu UE.
Po przyjęciu akt ustawodawczy
dotyczący EUROSUR stanowiłby rozwinięcie przepisów dorobku
Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i
Irlandii, ale które stosuje się do czterech państw stowarzyszonych
(Norwegii, Islandii, Szwajcarii oraz Liechtensteinu). Państwa Schengen
są zobowiązane do utrzymywania wspólnych norm w zakresie kontroli
granic zewnętrznych.

1.3.
Cel i treść wniosku ustawodawczego

Celem niniejszego wniosku ustawodawczego jest poprawa
znajomości aktualnego obrazu sytuacji oraz zdolności reagowania państw
członkowskich i Agencji w ramach zapobiegania nielegalnej migracji oraz przeciwdziałania
przestępczości transgranicznej na zewnętrznych granicach
lądowych i morskich (art. 1).
Cel ten realizuje się poprzez
ustanowienie wspólnych ram (art. 4) przy jasno określonym zakresie
odpowiedzialności i kompetencji krajowych ośrodków koordynacji
ochrony granic w państwach członkowskich (art. 5) oraz Agencji (art.
6), które stanowią centralny element EUROSUR. Wspomniane ośrodki,
które zapewniają skuteczne i efektywne zarządzanie zasobami i
personelem na szczeblu krajowym, oraz Agencja komunikują się ze
sobą za pośrednictwem sieci komunikacyjnej (art. 7), co
umożliwia wymianę zarówno danych szczególnie chronionych, które nie
są niejawne, jak i informacji niejawnych.
Współpraca i wymiana informacji między
krajowymi ośrodkami koordynacji a Agencją odbywają się za
pośrednictwem „obrazów sytuacji” (art. 8), które zostaną utworzone na
szczeblu krajowym (art. 9) i europejskim (art. 10), a także w odniesieniu
do przedpola granic (art. 11). Te trzy obrazy, z których dwoma ostatnimi
zarządza Agencja, mają podobną strukturę, co ma
ułatwić przepływ informacji pomiędzy nimi.
Obrazy sytuacji nie będą co do
zasady dotyczyć danych osobowych, ale raczej wymiany informacji na temat
incydentów i obiektów pozbawionych cech umożliwiających
identyfikację osoby, takich jak wykrywanie i śledzenie statków. W
wyjątkowych przypadkach dane osobowe mogą stanowić
część danych wymienianych między państwami
członkowskimi a Agencją, pod warunkiem że spełnione są
warunki określone w rozporządzeniu (WE) nr 2007/2004 z dnia 26
października 2004 r.[4].
W zakresie, w jakim dane osobowe stanowią część krajowego
obrazu sytuacji dotyczącego sąsiadujących odcinków granicy
zewnętrznej, mogą one być przedmiotem wymiany
wyłącznie między sąsiadującymi państwami
członkowskimi na warunkach określonych w horyzontalnych ramach
prawnych UE dotyczących ochrony danych.
Ponadto Agencja zapewnia usługę
umożliwiającą wspólne stosowanie narzędzi nadzoru (art.
12), uwzględniając fakt, że jej świadczenie może
być bardziej efektywne pod względem kosztów na szczeblu europejskim. Taką
usługę można realizować przy wsparciu odpowiednich
europejskich programów kosmicznych, w tym operacyjnego europejskiego programu
monitorowania Ziemi (GMES).
Wybrane w ramach EUROSUR podejście polega
na jak najlepszym wykorzystywaniu istniejących informacji,
rozwiązań i systemów dostępnych w innych agencjach UE w
możliwie najszerszym zakresie (art. 17). Z tego względu Agencja
będzie prowadziła ścisłą współpracę z
Centrum Satelitarnym UE, Europejską Agencją Kontroli Rybołówstwa
oraz z Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa na Morzu w zakresie
zapewniania usługi umożliwiającej wspólne stosowanie
narzędzi nadzoru, a także z Europolem w celu wymiany informacji
dotyczących przestępczości transgranicznej.
W odniesieniu do informacji o ruchu morskim,
które mają być dostarczane za pomocą systemu SafeSeaNet zgodnie
z przepisami dyrektywy 2002/59/WE, Komisja zamierza przedstawić w 2013 r. odpowiedni
wniosek w celu zmiany tej dyrektywy. Przewiduje się, że odpowiednie
informacje zawarte w systemie SafeSeaNet będą również udostępniane
do celów innych niż cele związane z bezpieczeństwem morskim,
ochroną na morzu i ochroną środowiska morskiego, a tym samym staną
się elementem narzędzi nadzoru wykorzystywanych w ramach EUROSUR.
Większa świadomość tego,
co dzieje się na granicach zewnętrznych, ma ograniczoną wartość,
jeżeli nie towarzyszy jej zwiększona zdolność reagowania państw
członkowskich UE na wyzwania pojawiające się na tych granicach. Z
tego względu państwa członkowskie dzielą swoje granice
zewnętrzne na odcinki graniczne (art. 13), którym przypisują poziom
wpływu na podstawie analizy ryzyka i liczby incydentów (art. 14). W
zależności od przypisanego poziomu wpływu krajowe ośrodki
koordynacji i Agencja podejmują środki zaradcze
służące zmniejszeniu wpływu wywieranego na dany odcinek
granicy (art. 15).
Współpraca z sąsiadującymi
państwami trzecimi ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia skutecznego
działania EUROSUR. Dlatego też istniejące i planowane sieci
regionalne ustanawiane między państwami członkowskimi a
sąsiadującymi z nimi państwami trzecimi powinny być
powiązane z EUROSUR za pośrednictwem krajowych ośrodków
koordynacji (por. art. 9 ust. 2 lit. h) oraz art. 18). Biorąc pod
uwagę fakt, że państwa członkowskie i Agencja prowadzą
już działania w zakresie tworzenia różnych elementów EUROSUR na
szczeblu krajowymi i europejskim, EUROSUR powinien zostać uruchomiony w
drugiej połowie 2013 r. (art. 21). Wspólne Centrum Badawcze Komisji
Europejskiej powinno zapewniać Agencji wsparcie techniczne w zakresie
dalszego rozwoju technicznego EUROSUR.
Ponieważ EUROSUR nie ma być w
założeniu systemem służącym regulowaniu kwestii
związanych z gromadzeniem, przechowywaniem lub transgraniczną
wymianą danych osobowych, nie został on objęty zakresem komunikatu
Komisji pt. „Przegląd zarządzania informacjami w przestrzeni wolności,
bezpieczeństwa i sprawiedliwości z 2010 r.”[5]. Proces opracowywania EUROSUR
został jednak poddany analizie pod kątem zasad przedstawionych w tym
komunikacie, jak szczegółowo omówiono w dołączonej ocenie
skutków. Dotyczy to w szczególności: zasady konieczności, zgodnie z
którą możliwość wykorzystywania EUROSUR na potrzeby wymiany
danych osobowych została ograniczona do absolutnego minimum; zasady efektywności
pod względem kosztów, zgodnie z którą wybrano podejście krok po
kroku, stosując najmniej złożone rozwiązania techniczne; oraz
zasady oddolnego kształtowania polityki, zgodnie z którą Komisja od
2008 r. prowadzi ścisłą współpracę z ekspertami z
państw członkowskich w celu dokonania oceny różnych
rozwiązań technicznych i wspólnego zatwierdzenia ustaleń i
zaleceń z przeprowadzonych badań.
Niniejszy wniosek poddano kontroli, aby
upewnić się, że jego przepisy są w pełni zgodne z
prawami podstawowymi, w szczególności nie naruszają godności człowieka,
zakazu tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub
karania, prawa do wolności i bezpieczeństwa osobistego, prawa do
ochrony danych osobowych, zasady non-refoulement, prawa do
niedyskryminacji oraz praw dziecka. Szczególną uwagę zwrócono na przepisy
art. 4 i art. 19 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, zakazujące
wydalania osób do państwa, w którym istnieje poważne ryzyko, że
mogą być poddane karze śmierci, torturom lub innemu nieludzkiemu
lub poniżającemu traktowaniu lub karaniu. W art. 18 ust. 2
niniejszego rozporządzenia wyraźnie zakazuje się wymiany
jakichkolwiek informacji z państwem trzecim, które mogłoby
wykorzystać te informacje do identyfikacji osób lub grup osób, w
odniesieniu do których istnieje poważne ryzyko, że mogą
zostać poddane torturom, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu
lub karaniu lub jakiemukolwiek innemu działaniu naruszającemu ich
prawa podstawowe.
Ponadto znaczenie miał również art.
24 Karty, ponieważ znaczna część nielegalnych migrantów i
ofiar handlu ludźmi to dzieci. Artykuł 1 ust. 3 wyraźnie stanowi,
że państwa członkowskie i Agencja traktują priorytetowo
kwestie związane ze szczególnymi potrzebami dzieci, ofiar handlu
ludźmi, osób wymagających pilnej pomocy medycznej, osób
wymagających ochrony międzynarodowej, osób znajdujących się
w niebezpieczeństwie na morzu oraz innych osób znajdujących się
w szczególnie trudnej sytuacji. Artykuł 8 Karty dotyczący ochrony
danych osobowych ma również szczególne znaczenie, ponieważ wymiana
danych może obejmować dane osobowe i w takim przypadku zastosowanie
mają zasady ochrony danych, które muszą być w pełni
przestrzegane.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
W dołączonym do niniejszego wniosku
dokumencie roboczym służb Komisji, w którym dokonano oceny skutków
niniejszego wniosku, zaprezentowano szczegółowy przegląd konsultacji
przeprowadzonych w latach 2008–2011, a także przedstawiono
szczegółowe wyjaśnienia dotyczące ram EUROSUR oraz różnych
wariantów polityki i kosztów związanych z ich wprowadzeniem.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Podstawę prawną dla niniejszego
wniosku stanowi art. 77 ust. 2 lit. d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Poszczególne elementy EUROSUR będą
wdrażane głównie przez Agencję i państwa członkowskie
(zarządzanie dzielone) w oparciu o plan działania EUROSUR z 2008 r.
(COM(2008) 68 wersja ostateczna).
W odniesieniu do tworzenia krajowych
ośrodków koordynacji państwa członkowskie otrzymają w
latach 2012–2013 wsparcie w ramach Funduszu Granic Zewnętrznych oraz w
ramach instrumentu wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i
wiz jako części planowanego Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego w latach 2014–2020.
Agencja pokryje z kolei z własnego
budżetu koszty utworzenia sieci komunikacyjnej oraz pozostałych
elementów horyzontalnych EUROSUR, takich jak europejski obraz sytuacji oraz
wspólny obraz wywiadowczy sytuacji na przedpolu granicy, w razie potrzeby
korzystając ze wsparcia w ramach Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego (bezpośrednie lub pośrednie zarządzanie scentralizowane
finansami).
Finansowanie zapewnione w ramach siódmego
programu ramowego na rzecz badań i rozwoju będzie stanowiło wsparcie
na rzecz tworzenia planowanej usługi umożliwiającej wspólne
stosowanie narzędzi nadzoru w latach 2012–2013.
Środki wprowadzane w sąsiednich państwach
trzecich będą wspierane w latach 2012–2013 w ramach Programu
tematycznego dotyczącego współpracy z państwami trzecimi w
obszarze migracji i azylu jako części instrumentu finansowania
współpracy na rzecz rozwoju.
2011/0427 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
ustanawiające europejski system nadzoru
granic (EUROSUR)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit.
d),
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Ustanowienie europejskiego
systemu nadzoru granic (zwanego dalej „EUROSUR”) jest konieczne, aby
poprawić wymianę informacji i współpracę operacyjną
między organami krajowymi państw członkowskich, a także z
Europejską Agencją Zarządzania Współpracą
Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich
Unii Europejskiej ustanowioną rozporządzeniem Rady (WE) nr 2007/2004
z dnia 26 października 2004 r.[6]
(FRONTEX), zwaną dalej „Agencją”. EUROSUR powinien zapewnić tym
organom i Agencji infrastrukturę i narzędzia niezbędne do
poprawy ich znajomości sytuacji oraz zdolności reagowania w zakresie
wykrywania i zapobiegania nielegalnej migracji i przestępczości
transgranicznej, a także ochrony i ratowania życia migrantów na
granicach zewnętrznych państw członkowskich Unii.
(2)       W celu usprawnienia
współpracy i wymiany informacji między państwami
członkowskimi a Agencją państwa członkowskie powinny utworzyć
krajowe ośrodki koordynacji ochrony granic. Dla właściwego funkcjonowania
EUROSUR konieczna jest współpraca wszystkich organów krajowych
odpowiedzialnych za ochronę granic zewnętrznych na mocy prawa
krajowego za pośrednictwem krajowych ośrodków koordynacji.
(3)       Niniejsze rozporządzenie
nie powinno utrudniać państwom członkowskim powierzania swoim
krajowym ośrodkom koordynacji zadań związanych również z
koordynowaniem wymiany informacji i współpracy w zakresie ochrony granic
powietrznych oraz z odprawą na przejściach granicznych.
(4)       Niniejsze rozporządzenie
stanowi część europejskiego modelu zintegrowanego
zarządzania granicami oraz strategii bezpieczeństwa wewnętrznego
Unii Europejskiej. EUROSUR przyczynia się również do rozwoju
wspólnego mechanizmu wymiany informacji do celów nadzoru nad obszarami morskimi
UE (CISE), zapewniając szersze ramy znajomości sytuacji na morzu
dzięki wymianie informacji między organami publicznymi we wszystkich
sektorach Unii.
(5)       Zgodnie z art. 2 lit. i)
rozporządzenia nr 2007/2004 Agencja powinna zapewnić
niezbędną pomoc w opracowywaniu i wdrażaniu EUROSUR, a w
stosownych przypadkach w opracowywaniu wspólnego mechanizmu wymiany informacji,
w tym współdziałania systemów.
(6)       Niniejsze rozporządzenie
nie narusza praw podstawowych i zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii
Europejskiej, w szczególności: prawa do godności człowieka, zakazu
tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub karania, prawa
do wolności i bezpieczeństwa osobistego, prawa do ochrony danych
osobowych, zasady non-refoulement, prawa do niedyskryminacji oraz praw
dziecka. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane przez
państwa członkowskie zgodnie z tymi prawami i zasadami.
(7)       Każda wymiana danych
osobowych za pomocą sieci komunikacyjnej w ramach EUROSUR powinna się
odbywać zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego i
unijnego oraz zgodnie z odpowiednimi wymogami w zakresie ochrony danych. Przepisy
dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października
1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych
osobowych i swobodnego przepływu tych danych[7], rozporządzenia (WE) nr
45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie
osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez
instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[8] oraz, w ramach współpracy
policyjnej i sądowej, decyzji ramowej Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27
listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach
współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych[9] mają zastosowanie w
przypadkach, w których bardziej szczegółowe instrumenty, takie jak
rozporządzenie (WE) nr 2007/2004, nie zapewniają pełnej ochrony
danych.
(8)       Ponieważ cel
polegający na ustanowieniu EUROSUR nie może być osiągnięty
w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, zaś
działanie Unii, z uwagi na skalę i wpływ tego działania, zapewni
lepsze jego osiągnięcie, Unia może przyjąć środki
zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o
Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejsze
rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do
osiągnięcia tego celu.
(9)       Aby zrealizować stopniowe
geograficzne rozszerzenie zakresu EUROSUR, należy nałożyć
obowiązek wyznaczenia i prowadzenia krajowych ośrodków koordynacji w trzech
kolejnych etapach: najpierw na państwa członkowskie, których granice
stanowią południową zewnętrzną granicę
morską oraz wschodnią zewnętrzną granicę
lądową, następnie na pozostałe państwa
członkowskie posiadające zewnętrzne granice lądowe lub
morskie i wreszcie na pozostałe państwa członkowskie.
(10)     Zgodnie z art. 1 i 2
Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o
Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie
uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i w związku z
tym nie jest nim związana ani nie ma ono do niej zastosowania. Ponieważ
niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie dorobku Schengen, na
mocy części trzeciej tytuł V Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej Dania, zgodnie z art. 4 tego protokołu, podejmuje
decyzję, w terminie sześciu miesięcy od dnia jego przyjęcia,
czy dokona transpozycji niniejszego rozporządzenia do swojego prawa
krajowego.
(11)     Niniejsze rozporządzenie
stanowi rozwinięcie dorobku Schengen w obszarze, w którym Zjednoczone Królestwo
nie uczestniczy, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r.
dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i
Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku
Schengen[10].
Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zatem w jego przyjęciu, nie jest nim
związane ani nie ma ono do niego zastosowania.
(12)     Niniejsze rozporządzenie
stanowi rozwinięcie dorobku Schengen w obszarze, w którym Irlandia nie
uczestniczy, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r.
dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych
przepisów dorobku Schengen[11].
Irlandia nie uczestniczy zatem w jego przyjęciu, nie jest nim
związana ani nie ma ono do niej zastosowania.
(13)     W odniesieniu do Islandii i
Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie dorobku
Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej oraz
Republikę Islandii i Królestwo Norwegii dotyczącej
włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie,
stosowanie i rozwój dorobku Schengen[12].

(14)     W odniesieniu do Szwajcarii
niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie dorobku Schengen w
rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą
Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie
włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie,
stosowanie i rozwój dorobku Schengen[13].

(15)     W odniesieniu do
Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie dorobku
Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską,
Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i
Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa
Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą
Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej
włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie,
stosowanie i rozwój dorobku Schengen[14].
(16)     Wprowadzanie niniejszego
rozporządzenia w życie pozostaje bez uszczerbku dla podziału
kompetencji między Unią a państwami członkowskimi i nie
wpływa na zobowiązania państw członkowskich wynikające
z Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, Międzynarodowej
konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, Międzynarodowej
konwencji o poszukiwaniu i ratownictwie morskim, Konwencji Narodów
Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości
zorganizowanej i uzupełniającego ją Protokołu przeciwko
przemytowi migrantów drogą lądową, morską i powietrzną,
Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, Konwencji o ochronie praw
człowieka i podstawowych wolności oraz innych właściwych
instrumentów międzynarodowych.
(17)     Wykonanie niniejszego
rozporządzenie nie wpływa na zasady dotyczące ochrony
zewnętrznych granic morskich w kontekście współpracy operacyjnej
koordynowanej przez Agencję, jak określono w decyzji Rady 2010/252/UE
z dnia 26 kwietnia 2010 r.[15],
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
PRZEPISY
OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się
wspólne ramy wymiany informacji i współpracy między państwami
członkowskimi a Agencją w celu poprawy znajomości sytuacji i
zdolności reagowania na granicach zewnętrznych państw
członkowskich Unii Europejskiej, zwane dalej europejskim systemem nadzoru
granic (EUROSUR).
Artykuł 2
Zakres
1.           Niniejsze rozporządzenie
ma zastosowanie do ochrony zewnętrznych granic lądowych i morskich
państw członkowskich, z uwzględnieniem środków w zakresie nielegalnego
przekraczania granicy dotyczących monitorowania, wykrywania,
identyfikowania, śledzenia, zapobiegania i przechwytywania.
2.           Niniejsze rozporządzenie
nie ma zastosowania do środków operacyjnych, proceduralnych i prawnych
podejmowanych po przechwyceniu.
3.           Stosując przepisy
niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie i Agencja
przestrzegają praw podstawowych, w tym wymogów w zakresie ochrony danych. Traktują
one priorytetowo kwestie związane ze szczególnymi potrzebami dzieci, ofiar
handlu ludźmi, osób wymagających pilnej pomocy medycznej, osób
wymagających ochrony międzynarodowej, osób znajdujących się
w niebezpieczeństwie na morzu oraz innych osób znajdujących się
w szczególnie trudnej sytuacji.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia
stosuje się następujące definicje:
a)           „znajomość sytuacji”
oznacza zdolność monitorowania, wykrywania, identyfikowania,
śledzenia i rozumienia działalności transgranicznej w celu
oparcia środków kontrolnych na właściwych przesłankach
poprzez łączenie nowych informacji z aktualną wiedzą;
b)           „zdolność reagowania”
oznacza zdolność przeprowadzania działań mających na
celu przeciwdziałanie nielegalnym przepływom transgranicznym,
uwzględniając środki i harmonogramy, jakie są potrzebne, by
odpowiednio zareagować w nadzwyczajnych okolicznościach;
c)           „obraz sytuacji” oznacza
interfejs graficzny służący przedstawieniu w czasie rzeczywistym
danych, informacji oraz informacji wywiadowczych pochodzących od
różnych organów, z różnych czujników, platform oraz innych
źródeł, które są wymieniane poprzez kanały komunikacyjne i informacyjne
z pozostałymi organami w celu uzyskania znajomości sytuacji i
wspierania zdolności reagowania na graniach zewnętrznych oraz na
przedpolu granic;
d)           „przestępczość
transgraniczna” oznacza wszelką poważną lub zorganizowaną
działalność przestępczą realizowaną na granicach
zewnętrznych państw członkowskich, taką jak handel
ludźmi, przemyt narkotyków oraz inne rodzaje nielegalnej
działalności;
e)           „odcinek granicy
zewnętrznej” oznacza całość lub część
zewnętrznej granicy lądowej lub morskiej państwa
członkowskiego określonej w prawodawstwie krajowym lub wskazanej
przez krajowy ośrodek koordynacji lub każdy inny właściwy
organ krajowy;
f)            „przedpole granicy” oznacza
obszar geograficzny poza zewnętrzną granicą państw
członkowskich, który nie jest objęty krajowym systemem nadzoru granic.
TYTUŁ II
RAMY
ROZDZIAŁ
I
Elementy
Artykuł 4
Ramy
EUROSUR
1.           Na potrzeby wymiany informacji
i współpracy w dziedzinie ochrony granic państwa członkowskie i
Agencja korzystają z ram EUROSUR, składających się z
następujących elementów:
a)           krajowych ośrodków
koordynacji ochrony granic;
b)           krajowych obrazów sytuacji;
c)           sieci komunikacyjnej;
d)           europejskiego obrazu
sytuacji;
e)           wspólnego obrazu
wywiadowczego sytuacji na przedpolu granicy;
f)            wspólnego stosowania
narzędzi nadzoru.
2.           Krajowe ośrodki
koordynacji dostarczają Agencji za pośrednictwem sieci komunikacyjnej
wszystkie informacje pochodzące z krajowych obrazów sytuacji, które
są niezbędne w celu utworzenia i utrzymania europejskiego obrazu
sytuacji oraz wspólnego obrazu wywiadowczego sytuacji na przedpolu granicy.
3.           Za pośrednictwem sieci
komunikacyjnej Agencja zapewnia krajowym ośrodkom koordynacji
nieograniczony dostęp do europejskiego obrazu sytuacji oraz do wspólnego
obrazu wywiadowczego sytuacji na przedpolu granicy.
4.           Elementy wymienione w ust. 1 tworzy
się i utrzymuje zgodnie z zasadami określonymi w
załączniku.
Artykuł 5
Krajowy
ośrodek koordynacji
1.           Każde państwo członkowskie
posiadające lądową lub morską granicę
zewnętrzną wyznacza, prowadzi i utrzymuje krajowy ośrodek
koordynacji ochrony granic, który służy koordynacji i wymianie
informacji między wszystkimi organami krajowymi prowadzącymi
działania w zakresie ochrony granic zewnętrznych na szczeblu krajowym,
a także z pozostałymi krajowymi ośrodkami koordynacji oraz Agencją.
Państwo członkowskie powiadamia Komisję o utworzeniu
ośrodka, a Komisja przekazuje następnie tę informację
pozostałym państwom członkowskim i Agencji.
2.           Nie naruszając przepisów
art. 16, krajowy ośrodek koordynacji stanowi pojedynczy punkt kontaktowy
służący wymianie informacji i współpracy z innymi krajowymi
ośrodkami koordynacji oraz z Agencją.
3.           Krajowy ośrodek
koordynacji:
a)           zapewnia terminową
wymianę informacji i współpracę między wszystkimi organami
krajowymi odpowiedzialnymi za ochronę granic zewnętrznych oraz z
odpowiednimi krajowymi organami ścigania na szczeblu krajowym, a
także z innymi krajowymi ośrodkami koordynacji oraz z Agencją;
b)           przyczynia się do
skutecznego i efektywnego zarządzania zasobami i personelem;
c)           tworzy i utrzymuje krajowy
obraz sytuacji zgodnie z art. 9;
d)           wspiera proces planowania i
wdrażania wszystkich krajowych działań w zakresie ochrony
granic;
e)           zarządza krajowym
systemem nadzoru granic, w stosownych przypadkach zgodnie z prawem krajowym;
f)            dokonuje regularnego pomiaru
skutków krajowych działań w zakresie ochrony granic;
g)           koordynuje środki
operacyjne z pozostałymi państwami członkowskimi, bez uszczerbku
dla kompetencji Agencji.
4.           Krajowy ośrodek
koordynacji działa dwadzieścia cztery godziny na dobę przez
siedem dni w tygodniu.
Artykuł 6
Agencja
1.           Agencja:
a)           zarządza siecią
komunikacyjną w ramach EUROSUR zgodnie z art. 7;
b)           tworzy i utrzymuje europejski
obraz sytuacji zgodnie z art. 10;
c)           tworzy i utrzymuje wspólny
obraz wywiadowczy sytuacji na przedpolu granicy zgodnie z art. 11;
d)           ułatwia wspólne
stosowanie narzędzi nadzoru zgodnie z art. 12.
2.           Do celów ust. 1 Agencja
działa dwadzieścia cztery godziny na dobę przez siedem dni w
tygodniu.
Artykuł 7
Sieć
komunikacyjna
1.           Agencja ustanawia i utrzymuje
sieć komunikacyjną w celu zapewnienia łączności i
narzędzi analitycznych oraz umożliwienia bezpiecznej wymiany danych
szczególnie chronionych, które nie są niejawne, oraz informacji niejawnych
między krajowymi ośrodkami koordynacji w czasie zbliżonym do
rzeczywistego. Sieć funkcjonuje dwadzieścia cztery godziny na
dobę przez siedem dni w tygodniu i umożliwia:
a)           dwustronną i
wielostronną wymianę informacji w czasie zbliżonym do
rzeczywistego;
b)           organizowanie konferencji
audio i wideo;
c)           bezpieczne wykorzystywanie,
przechowywanie i przetwarzanie danych szczególnie chronionych, które nie
są niejawne;
d)           bezpieczne wykorzystywanie,
przechowywanie, przekazywanie i przetwarzanie informacji niejawnych UE do
poziomu RESTREINT UE lub do poziomu objętego równoważną
krajową klauzulą tajności przy zapewnieniu przetwarzania
informacji niejawnych w ramach odrębnej i należycie akredytowanej
części sieci komunikacyjnej.
2.           Agencja zapewnia pomoc
techniczną i gwarantuje interoperacyjność sieci komunikacyjnej z
każdym innym systemem teleinformatycznym, którym zarządza.
3.           Agencja i krajowe
ośrodki koordynacji wymieniają, przetwarzają i przechowują
dane szczególnie chronione, które nie są niejawne, oraz informacje
niejawne w ramach sieci komunikacyjnej zgodnie z zasadami i normami, które stanowią
realizację podstawowych zasad i wspólnych standardów przewidzianych w
decyzji Komisji 2001/844/WE zmieniającej jej regulamin wewnętrzny[16] lub są im równoważne.
4.           Organy, agencje i inne
instytucje państw członkowskich korzystające z sieci
komunikacyjnej zapewniają przestrzeganie zasad i standardów
bezpieczeństwa równoważnych tym stosowanym przez Agencję w
zakresie przetwarzania informacji niejawnych.
ROZDZIAŁ II
Znajomość
sytuacji
Artykuł 8
Obrazy
sytuacji
1.           Krajowe obrazy sytuacji,
europejski obraz sytuacji oraz wspólny obraz wywiadowczy sytuacji na przedpolu
granicy opracowuje się poprzez gromadzenie, ocenianie, zestawianie,
analizowanie, interpretowanie, generowanie, sporządzanie wizualizacji i
rozpowszechnianie informacji.
2.           Obrazy, o których mowa w ust.
1, składają się z następujących poziomów:
a)           poziom „zdarzenia”, zawierający
informacje na temat incydentów związanych z nielegalną migracją,
przestępczością transgraniczną i sytuacjami kryzysowymi;
b)           poziom „operacje”,
zawierający informacje dotyczące statusu i pozycji środków
własnych, obszarów działań oraz informacje o środowisku;
c)           poziom „analizy”, zawierający
informacje strategiczne, analizy i usługi analityczne, informacje
wywiadowcze, a także obrazy i dane geograficzne.
Artykuł 9
Krajowy
obraz sytuacji
1.           Krajowy ośrodek
koordynacji tworzy i utrzymuje krajowy obraz sytuacji, aby dostarczyć wszystkim
organom odpowiedzialnym za ochronę granic na szczeblu krajowym rzeczywistych,
dokładnych i aktualnych informacji, które są istotne dla zapobiegania
nielegalnej migracji i przestępczości transgranicznej na granicach
zewnętrznych danego państwa członkowskiego.
2.           Na krajowy obraz sytuacji
składają się informacje pochodzące z
następujących źródeł:
a)           krajowego systemu nadzoru
granic, w stosownych przypadkach zgodnie z prawem krajowym;
b)           stacjonarnych i ruchomych
czujników obsługiwanych przez krajowe organy odpowiedzialne za ochronę
granic zewnętrznych;
c)           patroli chroniących granice
oraz inne misje obserwacyjne;
d)           lokalnych, regionalnych oraz
innego rodzaju ośrodków koordynacji;
e)           pozostałych istotnych
organów i systemów krajowych;
f)            Agencji;
g)           krajowych ośrodków
koordynacji w pozostałych państwach członkowskich i
państwach trzecich;
h)           sieci regionalnych utworzonych
z sąsiadującymi państwami trzecimi, takich jak sieć SEAHORSE
na obszarze Atlantyku, sieć SEAHORSE basenie Morza Śródziemnego,
sieć CoastNet w ramach Współpracy Służb Granicznych Państw
Regionu Morza Bałtyckiego, Centrum Koordynacyjno-Informacyjne ds. Granic
Morza Czarnego oraz inne sieci regionalne utworzone na zewnętrznych
granicach lądowych;
i)            systemów zgłaszania
statków, takich jak system automatycznej identyfikacji (AIS) oraz satelitarny
system monitorowania statków (VMS). Dane pochodzące z tych systemów
uzyskuje się na szczeblu krajowym od właściwych organów
krajowych oraz Centrów Monitorowania Rybołówstwa;
j)            innych odpowiednich
organizacji europejskich i międzynarodowych;
k)           innych źródeł.
3.           Na poziom „zdarzenia”
krajowego obrazu sytuacji składają się następujące
podpoziomy:
a)           podpoziom „nielegalna migracja”,
który zawiera informacje na temat incydentów związanych z nielegalnym
przekraczaniem granicy przez migrantów na granicach zewnętrznych danego
państwa członkowskiego lub w ich pobliżu, na temat przypadków ułatwiania
nielegalnego przekraczania granicy oraz wszelkich innych istotnych incydentów
związanych z nielegalną migracją, takich jak misje poszukiwawcze
i ratunkowe przeprowadzane w odniesieniu do osób próbujących
przekroczyć granicę nielegalnie;
b)           podpoziom „przestępczość
transgraniczna”, który zawiera informacje na temat incydentów związanych z
handlem ludźmi, terroryzmem, przemytem narkotyków i innych nielegalnych
towarów oraz na temat wszelkich innych incydentów dotyczących
poważnej przestępczości zorganizowanej lub przestępczości
zorganizowanej na granicach zewnętrznych danego państwa
członkowskiego lub w ich pobliżu;
c)           podpoziom „sytuacje kryzysowe”,
który zawiera informacje na temat klęsk żywiołowych i katastrof
wywołanych przez człowieka, wypadków oraz wszelkich innych sytuacji
kryzysowych na granicach zewnętrznych danego państwa
członkowskiego lub w ich pobliżu, które mogą wywrzeć
poważny wpływ na kontrole przeprowadzane na granicach
zewnętrznych;
d)           podpoziom „pozostałe zdarzenia”,
który zawiera informacje na temat niezidentyfikowanych i wzbudzających
podejrzenia platform i osób obecnych na granicach zewnętrznych danego
państwa członkowskiego lub w ich pobliżu, a także wszelkich
innych zdarzeń, które mogą wywrzeć poważny wpływ na
kontrole przeprowadzane na granicach zewnętrznych.
4.           Każdemu incydentowi na poziomie
„zdarzenia” krajowego obrazu sytuacji przypisuje się jednolity
orientacyjny poziom wpływu, który można określić jako
„niski”, „średni” lub „wysoki”. Informacje na temat wszystkich zdarzeń,
którym przypisano „średni” lub „wysoki” poziom wpływu,
udostępnia się Agencji.
5.           Na poziom „operacje”
krajowego obrazu sytuacji składają się następujące podpoziomy:
a)           podpoziom „środki
własne”, który zawiera informacje na temat pozycji, terminu, kursu,
prędkości, statusu i rodzaju środków własnych oraz planu
rozmieszczenia z uwzględnieniem współrzędnych geograficznych obszaru
działań, harmonogramów patroli oraz kodów komunikacyjnych; w
przypadku rozmieszczenia środków własnych w ramach misji
wielozadaniowej, która obejmuje wykonywanie zadań wojskowych, krajowy
ośrodek koordynacji może podjąć decyzję o
nieprzekazywaniu takich informacji pozostałym krajowym ośrodkom
koordynacji ani Agencji, chyba że środki własne rozmieszczono na
sąsiadujących odcinkach granicy innego państwa
członkowskiego;
b)           podpoziom „obszary
działania”, który zawiera informacje na temat misji, lokalizacji, statusu,
czasu trwania operacji oraz organów w nie zaangażowanych;
c)           podpoziom „informacje o
środowisku”, który zawiera lub umożliwia dostęp do informacji na
temat terenu i warunków pogodowych na zewnętrznych granicach danego
państwa członkowskiego.
6.           Na poziom „analizy” krajowego
obrazu sytuacji składają się następujące podpoziomy:
a)           podpoziom „informacje",
który zawiera informacje na temat kluczowych zmian i wskaźników istotnych
dla analizy w zakresie nielegalnej migracji i przestępczości transgranicznej;
b)           podpoziom „analizy”, który przedstawia
sprawozdania analityczne, tendencje w zakresie oceny ryzyka, obserwacje
dotyczące regionu oraz notatki informacyjne dotyczące danego
państwa członkowskiego;
c)           podpoziom „obraz wywiadowczy”,
który przedstawia charakterystykę migrantów, szlaki oraz informacje na
temat poziomów wpływu przypisanych odcinkom zewnętrznej granicy
lądowej i morskiej oraz analizy w zakresie przemytu nielegalnych
imigrantów;
d)           podpoziom „obrazy i dane
geograficzne”, który zawiera obrazy referencyjne, mapy kontekstowe, oceny
dotyczące zatwierdzenia informacji wywiadowczych, analizy zmian (obrazy
uzyskane w ramach obserwacji Ziemi), a także informacje na temat
wykrywania zmian, informacje geograficzne oraz mapy przenikalności granic.
7.           Informacje na poziomie „analizy”
oraz informacje o środowisku na poziomie „operacje” krajowego obrazu
sytuacji mogą bazować na informacjach przedstawionych w europejskim obrazie
sytuacji oraz we wspólnym obrazie wywiadowczym sytuacji na przedpolu granicy.
8.           Informacje na temat środków
własnych na poziomie „operacje” klasyfikuje się jako RESTREINT UE.
9.           Krajowe ośrodki
koordynacji w sąsiadujących państwach członkowskich wymieniają
się między sobą bezpośrednio i w czasie zbliżonym do
rzeczywistego obrazem sytuacji sąsiednich odcinków granicy
zewnętrznej zawierającym informacje dotyczące:
a)           wszystkich incydentów dotyczących
nielegalnej migracji i przestępczości transgranicznej oraz innych
istotnych zdarzeń objętych poziomem zdarzeń;
b)           pozycji patroli własnych
na poziomie „operacje”, w przypadku gdy główna misja patrolu polega na
zapobieganiu nielegalnej migracji i przestępczości transgranicznej;
c)           systemów planowania,
harmonogramów i kodów komunikacyjnych dotyczących następnego dnia patroli
na sąsiadujących odcinkach granicy zewnętrznej;
d)           sprawozdań w zakresie
taktycznej analizy ryzyka na poziomie „analizy”.
Artykuł 10
Europejski
obraz sytuacji
1.           Agencja tworzy i utrzymuje europejski
obraz sytuacji, aby dostarczyć wszystkim krajowym ośrodkom
koordynacji informacji i analiz, które są istotne dla zapobiegania
nielegalnej migracji i przestępczości transgranicznej na
zewnętrznych granicach państw członkowskich.
2.           Na europejski obraz sytuacji
składają się informacje pochodzące z
następujących źródeł:
a)           krajowych obrazów sytuacji, z
uwzględnieniem podstawowych informacji otrzymanych zgodnie z art. 9 ust.
8;
b)           Agencji;
c)           innych odpowiednich
organizacji europejskich i międzynarodowych;
d)           innych źródeł.
3.           Poziom „zdarzenia” w ramach
europejskiego obrazu sytuacji obejmuje informacje dotyczące:
a)           incydentów związanych z nielegalną
migracją i przestępczością transgraniczną, a
także sytuacjami kryzysowymi, jak również z wszelkimi innymi zdarzeniami
uwzględnionymi na poziomie „zdarzenia” w krajowym obrazie sytuacji,
któremu krajowy ośrodek koordynacji przypisał średni lub wysoki
poziom wpływu;
b)           incydentów związanych z
nielegalną migracją i przestępczością
transgraniczną, a także sytuacjami kryzysowymi, jak również z
wszelkimi innymi zdarzeniami uwzględnionymi we wspólnym obrazie
wywiadowczym sytuacji na przedpolu granicy, jeżeli wywierają one
średni lub istotny wpływ na sytuację na granicach
zewnętrznych państw członkowskich;
c)           incydentów związanych z
nielegalną migracją i przestępczością
transgraniczną na obszarze operacyjnym objętym wspólnymi
działaniami koordynowanymi przez Agencję.
4.           W europejskim obrazie
sytuacji Agencja stosuje poziom wpływu przypisany określonemu
incydentowi w krajowym obrazie sytuacji przez krajowy ośrodek koordynacji.
5.           Na poziom „operacje”
europejskiego obrazu sytuacji składają się następujące
podpoziomy:
a)           podpoziom „środki
własne”, który zawiera informacje na temat pozycji, terminu, kursu,
prędkości, statusu i rodzaju środków zaangażowanych we
wspólne działania podejmowane przez Agencję lub pozostających do
dyspozycji Agencji, oraz planu rozmieszczenia, z uwzględnieniem informacji
na temat obszaru działań, harmonogramów patroli oraz kodów
komunikacyjnych;
b)           podpoziom „operacje”, który
zawiera informacje na temat wspólnych działań koordynowanych przez
Agencję, z uwzględnieniem opisu misji, lokalizacji, statusu, czasu
trwania, informacji na temat zaangażowanych państw członkowskich
i innych zaangażowanych podmiotów, codziennych i cotygodniowych
sprawozdań sytuacyjnych, danych statystycznych oraz pakietów
informacyjnych dla mediów;
c)           podpoziom „informacje o
środowisku”, który zawiera informacje na temat terenu lub warunków
pogodowych na zewnętrznych granicach państw członkowskich.
6.           Na poziom „analizy”
europejskiego obrazu sytuacji składają się następujące
podpoziomy:
a)           podpoziom ”informacje”, który
zawiera informacje na temat kluczowych zmian i wskaźników istotnych dla
analizy w zakresie nielegalnej migracji i przestępczości transgranicznej;
b)           podpoziom „analizy”, który przedstawia
mapy wskaźników ryzyka ogólnego i w podziale na podkategorie, tendencje w
zakresie wskaźników ryzyka, obserwacje dotyczące regionu, notatki
informacyjne, a także wskaźniki korelacji określone dla
wskaźników ryzyka oraz wskaźniki stosowane w ramach sieci analizy
ryzyka agencji FRONTEX;
c)           podpoziom „obraz wywiadowczy,
który zawiera charakterystykę migrantów, szlaki oraz informacje na temat poziomów
wpływu przypisanych odcinkom zewnętrznej granicy lądowej i
morskiej oraz analizy w zakresie przemytu nielegalnych imigrantów;
d)           podpoziom „obrazy i dane
geograficzne, który zawiera obrazy referencyjne, mapy kontekstowe, oceny
dotyczące zatwierdzenia informacji wywiadowczych, analizy zmian (obrazy
uzyskane w ramach obserwacji Ziemi), a także informacje na temat wykrywania
zmian, informacje geograficzne oraz mapy przenikalności granic.
6.           Informacje dotyczące
środków własnych przedstawione na poziomie „operacje” europejskiego
obrazu sytuacji klasyfikuje się jako RESTREINT UE.
Artykuł 11
Wspólny
obraz wywiadowczy sytuacji na przedpolu granicy
1.           Agencja tworzy i utrzymuje
wspólny obraz wywiadowczy sytuacji na przedpolu granicy w celu dostarczenia
krajowym ośrodkom koordynacji informacji i analiz dotyczących
przedpola granicy, które są istotne w kontekście zapobiegania
nielegalnej migracji oraz poważnej lub zorganizowanej
przestępczości na zewnętrznych granicach państw
członkowskich i w sąsiadujących państwach trzecich.
2.           Wspólny obraz wywiadowczy
sytuacji na przedpolu granicy składa się z informacji
pochodzących z następujących źródeł:
a)           krajowych ośrodków
koordynacji;
b)           informacji i sprawozdań
przekazanych przez urzędników łącznikowych ds. imigracji;
c)           Agencji;
d)           innych odpowiednich organizacji
europejskich i międzynarodowych;
e)           państw trzecich;
f)            innych źródeł.
3.           Wspólny obraz wywiadowczy
sytuacji na przedpolu granicy może zawierać informacje istotne dla
działań w zakresie ochrony granicy powietrznej oraz odpraw
granicznych na przejściach granicznych.
4.           Poziom „zdarzenia” wspólnego
obrazu wywiadowczego sytuacji na przedpolu granicy zawiera informacje na temat wszelkich
incydentów, sytuacji kryzysowych lub jakichkolwiek innych zdarzeń na
przedpolu granicy, które mogły wywrzeć umiarkowany lub znaczny wpływ
na nielegalną migrację i przestępczość
transgraniczną na zewnętrznych granicach państw
członkowskich.
5.           Agencja przypisuje pojedynczy
orientacyjny poziom wpływu każdemu incydentowi w ramach poziomu „zdarzenia”
wspólnego obrazu wywiadowczego sytuacji na przedpolu granicy. Agencja
przekazuje krajowym ośrodkom koordynacji informacje dotyczące
wszelkich incydentów na przedpolu granicy, którym przypisano średni lub
wysoki poziom wpływu.
6.           Poziom „operacje” wspólnego
obrazu wywiadowczego sytuacji na przedpolu granicy jest zorganizowany w taki
sam sposób, jak poziom „operacje” europejskiego obrazu sytuacji, i zawiera
informacje na temat środków operacyjnych i działań prowadzonych
na przedpolu granicy, a także informacje o środowisku.
7.           Poziom „analizy” wspólnego
obrazu wywiadowczego sytuacji na przedpolu granicy jest zorganizowany w taki
sam sposób, jak poziom „analizy” europejskiego obrazu sytuacji, i zawiera
informacje strategiczne, analizy oraz usługi analityczne, informacje
wywiadowcze, a także obrazy i danego geograficzne dotyczące przedpola
granicy.
Artykuł 12
Wspólne
stosowanie narzędzi nadzoru
1.           Agencja ułatwia wspólne
stosowanie narzędzi nadzoru, takich jak satelity oraz systemy
zgłaszania statków, przez państwa członkowskie, aby
zapewnić krajowym ośrodkom koordynacji i własnym strukturom informacje
na temat ochrony granic zewnętrznych oraz przedpola granicy w sposób
regularny, rzetelny i efektywny pod względem kosztów.
2.           Na wniosek krajowego
ośrodka koordynacji Agencja może dostarczyć mu informacji na
temat granic zewnętrznych danego państwa członkowskiego i przedpola
granicy, uzyskanych w ramach:
a)           selektywnego monitorowania
wyznaczonych portów i terenów nadbrzeżnych państw trzecich, które
zostały zidentyfikowane na podstawie analizy ryzyka i danych wywiadowczych
jako punkt zaokrętowania lub punkt tranzytowy dla statków wykorzystywanych
do celów związanych z nielegalną migracją i
przestępczością transgraniczną;
b)           śledzenia na morzu pełnym
statków, co do których zachodzi podejrzenie lub zostało wskazane, że
są wykorzystywane do celów związanych z nielegalną migracją
oraz przestępczością transgraniczną;
c)           monitorowania wyznaczonych
stref na obszarach morskich w celu wykrywania, identyfikacji i śledzenia jednostek
pływających, co do których zachodzi podejrzenie, że są
wykorzystywane do celów związanych z nielegalną migracją oraz
przestępczością transgraniczną, lub które są
wykorzystywane do takich celów;
d)           oceny oddziaływania na
środowisko w odniesieniu do wyznaczonych stref na obszarach morskich oraz
na lądowej granicy zewnętrznej, przeprowadzonej w celu
zoptymalizowania działań w zakresie monitorowania i patrolowania;
e)           selektywnego monitorowania
wyznaczonych obszarów na przedpolu zewnętrznej granicy lądowej, które
zostały zidentyfikowane na podstawie analizy ryzyka i danych wywiadowczych
jako potencjalne strefy wyjazdu lub tranzytu na potrzeby nielegalnej migracji
oraz przestępczości transgranicznej.
3.           Agencja może
dostarczyć informacje, o których mowa w ust. 1, poprzez połączenie
i analizę danych uzyskanych z następujących systemów, czujników
i platform:
a)           systemów zgłaszania
statków, takich jak system automatycznej identyfikacji (AIS) oraz satelitarny
system monitorowania statków (VMS), w ramach określonych dla nich ograniczeń
prawnych;
b)           obrazu satelitarnego;
c)           czujników umieszczonych na
wszelkich platformach, w tym na załogowych i bezzałogowych statkach
powietrznych.
4.           Agencja może
odrzucić wniosek złożony przez krajowy ośrodek koordynacji
ze względu na ograniczenia techniczne i finansowe, a także z innych
uzasadnionych względów.
5.           Agencja może z
własnej inicjatywy korzystać z narzędzi nadzoru, o których mowa
w ust. 2, w celu gromadzenia informacji istotnych w kontekście wspólnego
obrazu wywiadowczego sytuacji na przedpolu granicy.
ROZDZIAŁ III
Zdolność
reagowania
Artykuł 13
Wyznaczenie
odcinków granicy zewnętrznej
Każde państwo członkowskie
dokonuje podziału swoich zewnętrznych granic lądowych i morskich
na odcinki, a lokalne lub regionalne ośrodki koordynacji zapewniają
skuteczne i efektywne zarządzanie personelem i zasobami.
Artykuł 14
Przypisanie
poziomów wpływu odcinkom granicy zewnętrznej
1.           Na podstawie analizy ryzyka przygotowanej
przez Agencję i po przeprowadzeniu konsultacji z zainteresowanymi
państwami członkowskimi Agencja przypisuje następujące
poziomy wpływu każdemu odcinkowi zewnętrznych granic
lądowych i morskich państw członkowskich:
a)           niski poziom wpływu w
przypadku incydentów związanych z nielegalną migracją i przestępczością
transgraniczną występujących na danym odcinku granicy, które
mają nieznaczny wpływ na bezpieczeństwo granic;
b)           średni poziom
wpływu w przypadku incydentów związanych z nielegalną
migracją i przestępczością transgraniczną
występujących na danym odcinku granicy, które mają umiarkowany
wpływ na bezpieczeństwo granic;
c)           wysoki poziom wpływu w
przypadku incydentów związanych z nielegalną migracją i przestępczością
transgraniczną występujących na danym odcinku granicy, które
mają istotny wpływ na bezpieczeństwo granic.
2.           Krajowy ośrodek
koordynacji regularnie dokonuje oceny konieczności skorygowania poziomu
wpływu każdego odcinka granicy. Krajowy ośrodek koordynacji
może zwrócić się do Agencji z wnioskiem o zmianę poziomu
wpływu, przekazując potwierdzone informacje na temat zmienionych warunków
na danym odcinku granicy zewnętrznej.
3.           Agencja przedstawia
wizualizację poziomów wpływu przypisanych granicom zewnętrznym w
europejskim obrazie sytuacji.
Artykuł 15
Działania
odpowiadające poziomom wpływu
1.           Państwa
członkowskie dopilnowują, aby działania w zakresie ochrony i
patrolowania prowadzone na odcinkach granicy zewnętrznej odpowiadały
poziomom wpływu przypisanym tym odcinkom w następujący sposób:
a)           jeżeli odcinkowi granicy
zewnętrznej przypisano niski poziom wpływu, lokalny lub regionalny
ośrodek koordynacji organizuje regularny nadzór na podstawie analizy
ryzyka i zapewnia utrzymanie w strefie granicznej wystarczającej liczby
patroli w stanie gotowości do śledzenia, identyfikacji i
przechwycenia;
b)           jeżeli odcinkowi granicy
zewnętrznej przypisano średni poziom wpływu, krajowy
ośrodek koordynacji wspiera lokalny lub regionalny ośrodek
koordynacji, tymczasowo przydzielając dodatkowy personel i zasoby;
c)           jeżeli odcinkowi granicy
zewnętrznej przypisano wysoki poziom wpływu, krajowy ośrodek
koordynacji dopilnowuje, aby lokalny lub regionalny ośrodek koordynacji
otrzymał wszelkie niezbędne wsparcie na poziomie krajowym, w tym
informacje, zasoby i personel; krajowy ośrodek koordynacji może
również zwrócić się do Agencji z prośbą o udzielenie wsparcia
zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 2007/2004.
2.           Krajowy ośrodek
koordynacji niezwłocznie informuje Agencję o środkach
podejmowanych na szczeblu krajowym zgodnie z ust. 1 lit. b) i c).
3.           W przypadku przypisania
średniego lub wysokiego poziomu wpływu odcinkowi granicy
zewnętrznej, który sąsiaduje z odcinkiem granicy innego państwa
członkowskiego lub państwa trzeciego, krajowy ośrodek
koordynacji koordynuje podejmowane środki wraz z krajowym ośrodkiem
koordynacji sąsiadującego państwa.
4.           W przypadku, gdy krajowy
ośrodek koordynacji złoży wniosek zgodnie z ust. 1 lit. c),
Agencja może udzielić wsparcia temu ośrodkowi w
szczególności poprzez:
a)           zastosowanie preferencyjnego
traktowania w odniesieniu do wspólnego stosowania narzędzi nadzoru;
b)           koordynowanie rozmieszczenia
europejskich zespołów straży granicznej zgodnie z przepisami
rozporządzenia (WE) nr 2007/2004;
c)           zapewnienie rozmieszczenia
wyposażenia technicznego pozostającego do dyspozycji Agencji, zgodnie
z przepisami rozporządzenia (WE) nr 2007/2004;
d)           koordynowanie wszelkiego
dodatkowego wsparcia oferowanego przez państwa członkowskie.
5.           Agencja ocenia przypisanie
poziomów wpływu oraz odpowiednie środki podjęte na szczeblu
krajowym i unijnym w swoich sprawozdaniach z analizy ryzyka.
TYTUŁ IV
PRZEPISY
SZCZEGÓŁOWE
Artykuł 16
Przypisanie
zadań innym ośrodkom w państwach członkowskich
1.           Państwa
członkowskie mogą powierzyć ośrodkom regionalnym, lokalnym,
o właściwości funkcjonalnej, lub innym, które mają
możliwość podejmowania decyzji operacyjnych, zadanie zapewnienia
znajomości sytuacji oraz zdolności reagowania w ramach odpowiedniego
obszaru kompetencji, z uwzględnieniem zadań i kompetencji, o których
mowa w art. 5 ust. 3 lit. b), d) i e).
2.           Decyzja państw
członkowskich, o której mowa w ust. 1, nie może wpływać na
możliwość prowadzenia przez krajowy ośrodek koordynacji
współpracy i wymiany informacji z innymi krajowymi ośrodkami koordynacji
i Agencją.
3.           W uprzednio zdefiniowanych przypadkach
krajowy ośrodek koordynacji może upoważnić ośrodek, o
którym mowa w ust. 1, do komunikowania się i wymiany informacji z
regionalnym ośrodkiem koordynacji lub krajowym ośrodkiem koordynacji
innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, pod warunkiem
że będzie on regularnie informował swój krajowy ośrodek
koordynacji o takich działaniach.
Artykuł 17
Współpraca
Agencji z osobami trzecimi
1.           Agencja wykorzystuje
istniejące informacje, potencjał i systemy dostępne w ramach innych
agencji i podmiotów UE, działając zgodnie z odpowiednimi ramami
prawnymi.
2.           Zgodnie z ust. 1 Agencja
współpracuje w szczególności z następującymi podmiotami:
a)           Europejskim Urzędem
Policji (Europol), Morskim Centrum Analiz i Operacji ds. Zwalczania Narkotyków
(MAOC-N) oraz Ośrodkiem Koordynacji Walki z Narkotykami na Morzu
Śródziemnym (CeCLAD-M) w celu wymiany informacji na temat przestępczości
transgranicznej, które mają zostać zawarte w europejskim obrazie
sytuacji;
b)           Centrum Satelitarnym Unii
Europejskiej, Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa na Morzu
oraz Europejską Agencją Kontroli Rybołówstwa przy zapewnianiu wspólnego
stosowania narzędzi nadzoru;
c)           Komisją Europejską
oraz agencjami UE, które mogą dostarczać Agencji informacji istotnych
dla utrzymania europejskiego obrazu sytuacji oraz wspólnego obrazu
wywiadowczego sytuacji na przedpolu granicy;
d)           organizacjami
międzynarodowymi, które mogą dostarczać Agencji informacji
istotnych dla utrzymania europejskiego obrazu sytuacji oraz wspólnego obrazu
wywiadowczego sytuacji na przedpolu granicy.
3.           Wymiana informacji
między Agencją a podmiotami, o których mowa w ust. 2, odbywa się
za pośrednictwem sieci, o której mowa w art. 7, lub za pośrednictwem
innych sieci komunikacyjnych spełniających kryteria dostępności,
poufności i integralności.
4.           Współpracę Agencji
z podmiotami, o których mowa w ust. 2, regulują postanowienia robocze,
zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2007/2004, oraz podstawa prawna
właściwa dla każdego podmiotu. W odniesieniu do przetwarzania
informacji niejawnych porozumienia te zapewniają zgodność
działania agencji UE i innych zaangażowanych podmiotów z zasadami i standardami
bezpieczeństwa równoważnymi zasadom i standardom stosowanym przez
Agencję.
5.           Agencje i ośrodki, o
których mowa w ust. 2, mogą wykorzystywać informacji uzyskane w
kontekście EUROSUR w granicach mających do nich zastosowanie ram
prawnych oraz z poszanowaniem praw podstawowych.
Artykuł 18
Współpraca
z sąsiednimi państwami trzecimi
1.           Wymiana informacji i
współpraca z sąsiadującymi państwami trzecimi w zakresie
zapobiegania nielegalnej migracji i przestępczości transgranicznej
może odbywać się na podstawie dwustronnych lub wielostronnych
umów zawartych między jednym lub kilkoma państwami członkowskimi
oraz jednym lub kilkoma zainteresowanymi sąsiadującymi państwami
trzecimi. Krajowe ośrodki koordynacji państw członkowskich
stanowią punkt kontaktowy wymiany informacji między siecią, o
której mowa w art. 7, a sieciami regionalnymi utworzonymi z sąsiadującymi
państwami trzecimi.
2.           Zakazuje się jakiejkolwiek
wymiany informacji na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu oraz art. 9
ust. 2 lit. h) z państwem trzecim, które mogłoby wykorzystać te
informacje do zidentyfikowania osób lub grup osób, w odniesieniu do których
istnieje poważne ryzyko, że mogą zostać poddane torturom,
nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu lub karaniu lub
jakiemukolwiek innemu działaniu naruszającemu ich prawa podstawowe.
3.           Wszelka wymiana informacji na
podstawie ust. 1 niniejszego artykułu oraz art. 9 ust. 2 lit. h) odbywa
się na warunkach określonych w dwustronnych i wielostronnych umowach zawartych
z sąsiadującymi państwami trzecimi.
4.           Konieczne jest uzyskanie
uprzedniej zgody każdego innego państwa członkowskiego, które
przekazało informacje w ramach EUROSUR i nie jest stroną żadnej
z umów, o których mowa w ust. 1, ani sieci wymienionych w art. 9 ust. 2 lit.
h), zanim takie informacje będzie można udostępnić
jakiemukolwiek państwu trzeciemu w ramach takiej umowy lub sieci.
5.           Wszelka wymiana informacji z
państwami trzecimi w ramach usługi dotyczącej wspólnego
stosowania narzędzi nadzoru podlega przepisom i zasadom mającym
zastosowanie do tych narzędzi i systemów, a także odpowiednim
przepisom dyrektywy 95/46/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 45/2001.
Artykuł 19
Podręcznik
Komisja Europejska, w ścisłej
współpracy z państwami członkowskimi i Agencją,
udostępnia praktyczny podręcznik wdrażania EUROSUR i
zarządzania tym systemem (zwany dalej „podręcznikiem”),
zawierający wytyczne techniczne i operacyjne, zalecenia oraz najlepsze
praktyki. Komisja Europejska przyjmuje podręcznik w formie zalecenia.
Artykuł 20
Monitorowanie
i ocena
1.           Agencja zapewnia stosowanie procedur
monitorowania funkcjonowania EUROSUR pod względem technicznym i
operacyjnym w kontekście realizacji celów dotyczących
osiągnięcia odpowiedniej znajomości sytuacji oraz zdolności
reagowania na granicach zewnętrznych.
2.           Agencja przedstawia
sprawozdanie z funkcjonowania EUROSUR w dniu 1 października 2015 r., a
następnie co dwa lata.
3.           Komisja przedstawia
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ogólną ocenę EUROSUR w dniu 1
października 2016 r., a następnie co cztery lata. Ocena obejmuje
analizę osiągniętych wyników w stosunku do wyznaczonych celów
oraz ocenę aktualności przesłanek, które doprowadziły do
ustanowienia systemu, ocenę stosowania niniejszego rozporządzenia w
państwach członkowskich i przez Agencję, a także ocenę
przestrzegania praw podstawowych. W stosownych przypadkach ocenie
towarzyszą odpowiednie wnioski dotyczące zmiany niniejszego
rozporządzenia.
4.           Państwa
członkowskie przekazują Agencji informacje niezbędne do
sporządzenia projektu sprawozdania, o którym mowa w ust. 2. Agencja
przekazuje Komisji informacje niezbędne do opracowania oceny, o której
mowa w ust. 3.
Artykuł 21
Wejście w życie i stosowanie
1.           Niniejsze rozporządzenie
wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
2.           Niniejsze rozporządzenie
stosuje się od dnia 1 października 2013 r.
3.           Artykuł 5 ust. 1 ma
zastosowanie do państw członkowskich położonych na
południowej zewnętrznej granicy morskiej oraz wschodniej
zewnętrznej granicy lądowej Unii (Bułgarii, Cypru, Estonii, Finlandii,
Francji, Grecji, Hiszpanii, Litwy, Łotwy, Malty, Polski, Portugalii,
Rumunii, Słowacji, Słowenii, Węgier i Włoch) od dnia 1
października 2013 r.
4.           Artykuł 5 ust. 1 ma
zastosowanie do pozostałych państw członkowskich
posiadających lądową lub morską granicę
zewnętrzną (Belgii, Niderlandów, Niemiec, Szwecji) od dnia 1
października 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w
państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
Załącznik
Przy ustanawianiu, uruchamianiu i utrzymywaniu
różnych elementów ram EUROSUR należy kierować się
następującymi zasadami:
a)           zasada wspólnot interesów:
krajowe ośrodki koordynacji i Agencja tworzą określone wspólnoty
interesów do celów wymiany informacji i prowadzenia współpracy w ramach
EUROSUR. Wspólnoty interesów wykorzystuje się do organizowania różnych
krajowych ośrodków koordynacji i Agencji w celu wymiany informacji w
ramach realizacji wspólnych celów, wymogów i interesów;
b)           zasady spójnego
zarządzania i korzystania z istniejących struktur: Agencja
zapewnia spójność między różnymi elementami ram EUROSUR,
uwzględniając dostarczanie wytycznych i zapewnianie wsparcia krajowym
ośrodkom koordynacji oraz promowanie interoperacyjności informacji i
technologii. W miarę możliwości w ramach EUROSUR wykorzystuje
się istniejące systemy i potencjał. W tym kontekście
EUROSUR ustanawia się przy zachowaniu pełnej zgodności z
inicjatywą na rzecz opracowania wspólnego mechanizmu wymiany informacji do
celów ochrony obszarów morskich UE (CISE), przyczyniając się tym
samym do utworzenia skoordynowanego i racjonalnego pod względem kosztów
podejścia do międzysektorowej wymiany informacji w Unii i czerpania z
niego korzyści;
c)           zasady wymiany informacji
i zabezpieczania informacji: udostępnione w ramach EUROSUR informacje
są dostępne dla wszystkich krajowych ośrodków koordynacji i dla Agencji,
chyba że ustanowiono lub uzgodniono określone ograniczenia w tym
zakresie. Krajowe ośrodki koordynacji zapewniają
dostępność, poufność oraz integralność
informacji wymienianych na szczeblu krajowym i europejskim. Agencja zapewnia
dostępność, poufność oraz integralność
informacji wymienianych na szczeblu europejskim;
d)           zasady ukierunkowania na
usługi oraz normalizacji: różne aspekty potencjału EUROSUR wykorzystuje
się z zastosowaniem podejścia ukierunkowanego na usługi. Agencja
upewnia się, że ramy EUROSUR w miarę możliwości opierają
się na normach ustalonych na szczeblu międzynarodowym;
e)           zasada elastyczności:
należy opracować strukturę organizacyjną, informacyjną
i technologiczną, aby umożliwić zainteresowanym stronom EUROSUR reagowanie
na zmianę sytuacji w sposób elastyczny i ustrukturyzowany.
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH
REGULACJI
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel/cele

              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Czas
trwania działania i jego wpływu finansowego
              1.7.    Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady
nadzoru i sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
              3.1.    Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na
które wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki
              3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne
              3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne
              3.2.4. Zgodność
z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
              3.2.5. Udział
osób trzecich w finansowaniu
              3.3.    Szacunkowy wpływ na
dochody
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1.
STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.
Tytuł wniosku/inicjatywy

Wniosek
dotyczący rozporządzenia ustanawiającego europejski system nadzoru
granic (EUROSUR)

1.2.
Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB,
których dotyczy wniosek/inicjatywa[17]

Obecnie
dział 3a tytuł 18 – Sprawy wewnętrzne
Przyszłe
wieloletnie perspektywy finansowe: Dział 3 (Bezpieczeństwo i
obywatelstwo)
Charakter wniosku/inicjatywy
þ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania (finansowanie
spraw wewnętrznych na lata 2014–2020)
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu
pilotażowego/działania przygotowawczego[18]
¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z
przedłużeniem bieżącego działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania,
które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

1.3.
Cele
1.3.1.
Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji
wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

W konkluzjach
z dnia 23–24 czerwca 2011 r. Rada Europejska stwierdziła, że „dalej
rozwijany będzie europejski system nadzoru granic (EUROSUR) jako
działanie priorytetowe, tak by stał się operacyjny do 2013 roku
i by pozwolił władzom państw członkowskich na prowadzenie
działań w zakresie nadzoru granic, dzięki czemu możliwa
byłaby wymiana informacji operacyjnych i sprawniejsza współpraca”.
Jak
stwierdzono w programie prac Komisji na rok 2011[19] „celem systemu EUROSUR jest
wzmocnienie kontroli na granicach zewnętrznych obszaru Schengen,
zwłaszcza na południowej granicy morskiej i wschodniej granicy
lądowej. EUROSUR zapewni mechanizm, który pozwoli władzom państw
członkowskich odpowiedzialnym za ochronę granicy (straży
granicznej, straży przybrzeżnej, policji, służbie celnej i
marynarce wojennej) wymieniać informacje i współpracować ze
sobą nawzajem, jak również z agencją FRONTEX, aby
ograniczyć liczbę osób, które giną na morzu, oraz liczbę
nielegalnych imigrantów, którym udaje się wjechać na terytorium UE, a
także pozwoli zwiększyć bezpieczeństwo wewnętrzne,
utrudniając przestępczość transgraniczną,
obejmującą terroryzm, handel ludźmi, przemyt broni i narkotyków
itp.”.
Od 2008 r.
państwa członkowskie UE, agencja UE ds. granic FRONTEX oraz Komisja
Europejska prowadzą ścisłą współpracę w celu
określenia i opracowania ram systemu EUROSUR. Od 2011 r. elementy systemu
EUROSUR są testowane i stopniowo wdrażane w ramach projektów
pilotażowych z wykorzystaniem funduszy pochodzących z budżetu
FRONTEXU. Równolegle od 2008 r. państwa członkowskie korzystają
z Funduszu Granic Zewnętrznych w celu ustanowienia krajowych elementów
systemu EUROSUR, takich jak krajowe ośrodki koordynacji oraz krajowe
systemy nadzoru granic.
W związku
z tym wniosek/inicjatywa dotyczy następujących działań ABB:

18.02 –
Solidarność, granice zewnętrzne, powroty, polityka wizowa i
swobodny przepływ osób – cel 1: umożliwienie osobom przekraczania
granic wewnętrznych bez konieczności przechodzenia odpraw
granicznych, wspieranie działań na rzecz bezpiecznych granic i
zwalczanie nielegalnej migracji dzięki dalszemu rozbudowywaniu
zintegrowanego systemu zarządzania granicami zewnętrznymi oraz
stosowaniu wysokich norm w zakresie przeprowadzania odpraw granicznych, w tym
ustanowienie SIS II oraz zapewnienie wsparcia finansowego z Funduszu Granic
Zewnętrznych.
Równoczesne
opracowywanie i wdrażanie systemu EUROSUR przyczynia się do znacznego
skrócenia czasu potrzebnego do jego ustanowienia oraz daje także
możliwość przetestowania i dostosowania różnych elementów
systemu EUROSUR przed jego uruchomieniem na koniec 2013 r.
Realizowane
obecnie prace związane z opracowywaniem, testowaniem i stopniowym
wprowadzaniem systemu EUROSUR opierają się na planie działania
przedstawionym w komunikacie Komisji z 2008 r.[20].Wspomniany
plan działania został zatwierdzony przez Radę ds. Wymiaru
Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w jej konkluzjach z czerwca 2008
r. oraz z lutego 2010 r., a także w ramach programu sztokholmskiego oraz
Planu działań służącego realizacji programu
sztokholmskiego.

1.3.2.
Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a)
ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

System EUROSUR
ma dwa cele szczegółowe, a mianowicie istotną poprawę znajomości
sytuacji oraz zdolności reagowania organów kontroli granicznej
państw członkowskich oraz agencji FRONTEX, tak aby w najlepszym
przypadku każda nowa trasa lub metoda nielegalnej migracji oraz
przestępczości transgranicznej mogła zostać wykryta i
zlikwidowana w krótkim czasie po jej wprowadzeniu.

1.3.3.
Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ

Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej.
1.         Znajomość
sytuacji jest miarą zdolności organów do wykrywania
przepływów transgranicznych oraz wyszukiwania uzasadnionych
przesłanek do podjęcia środków kontrolnych. Można to
osiągnąć, realizując następujące cele operacyjne
na szczeblu krajowym i europejskim:
a.         pogłębianie współpracy
między organami dzięki usprawnieniu struktur oraz
połączeniu systemów egzekwowania prawa;
b.         stosowanie scalania danych w połączeniu
z nowoczesnymi możliwościami technologicznymi w celu wykrywania i
śledzenia przepływów transgranicznych, w szczególności w
odniesieniu do (małych) jednostek pływających;
c.         prowadzenie międzysektorowej wymiany
informacji z innymi podmiotami działającymi na obszarach morskich np.
w zakresie transportu, ceł, kontroli rybołówstwa oraz obrony;
d.         usprawnienie wymiany informacji z sąsiednimi
państwami trzecimi.
2.         Zdolność
reagowania jest miarą czasu potrzebnego, aby dotrzeć na miejsce
przepływu transgranicznego, który ma zostać poddany kontroli, oraz
czasu i środków niezbędnych do odpowiedniego zareagowania w
wyjątkowych okolicznościach. W związku z tym przedstawione
poniżej cele operacyjne powinny zostać osiągnięte zarówno
na szczeblu krajowym, jak i na szczeblu europejskim:
a.         wymiana danych, informacji oraz danych
wywiadowczych w czasie zbliżonym do rzeczywistego, w razie
konieczności w bezpieczny sposób, odchodząc tym samym od
podejścia opartego na organizowaniu patroli na rzecz podejścia
uwzględniającego większym stopniu ustalenia wywiadu, opartego na
analizie ryzyka;
b.         skuteczne zarządzanie personelem i
zasobami, a także czujnikami i patrolami;
c.         pomiar wyników, uwzględniający ocenę wyniku
działań w zakresie nadzoru granic i zapewniający nową podstawę
dla przeprowadzania oceny ryzyka oraz zmiany priorytetów.
Tabela powiązań problemów, celów
oraz działań
 Cele szczegółowe || Przewidywane działania
 1a – Usprawnienie struktur i połączenie systemów na szczeblu krajowym. 2a – Skuteczne zarządzanie personelem i zasobami. 2c – Pomiar wyników. || Ustanowienie krajowego ośrodka koordynacji (NCC) oraz Centrum Sytuacyjnego FRONTEX (FSC).
 2a – Wymiana danych, informacji oraz danych wywiadowczych w czasie zbliżonym do rzeczywistego. || Ustanowienie sieci EUROSUR, łączącej krajowe ośrodki koordynacji z agencją FRONTEX. Ustanowienie wspólnego obrazu wywiadowczego sytuacji na przedpolu granicy.
 1d – Usprawnienie wymiany informacji z sąsiadującymi państwami trzecimi.   || Połączenie sieci EUROSUR z sieciami regionalnymi ustanowionymi pomiędzy państwami członkowskimi a sąsiadującymi państwami trzecimi.
 1b – Stosowanie scalania danych w połączeniu z możliwościami technologicznymi w zakresie wykrywania i śledzenia przepływów transgranicznych. 1c – Międzysektorowa wymiana informacji z innymi podmiotami działającymi na obszarach morskich. || Ustanowienie usługi dotyczącej wspólnego stosowania narzędzi nadzoru na szczeblu UE.

1.3.4.
Wskaźniki wyników i wpływu

Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy.
FRONTEX zapewnia wdrożenie metod
umożliwiających monitorowanie funkcjonowania systemu EUROSUR w
kontekście ogólnych celów polityki, uwzględniając
następujące wskaźniki[21]:
Wskaźniki wpływu[22]
zmniejszenie liczby nielegalnych
migrantów przedostających się do strefy Schengen bez ich wykrycia;
zmniejszenie liczby ofiar
śmiertelnych wśród migrantów na morzu;
zmniejszenie natężenia
przestępczości transgranicznej, w szczególności w zakresie
narkotyków przemycanych przez granice zewnętrzne.
Wskaźniki wyników i realizacji[23]
zwiększenie znajomości
sytuacji na granicach zewnętrznych oraz na przedpolu granicy;
zapewnienie lepszej współpracy
między organami na szczeblu krajowym;
zapewnienie lepszej współpracy
między państwami członkowskimi oraz z agencją FRONTEX;
zacieśnienie współpracy z
sąsiadującymi państwami trzecimi;
zwiększenie potencjału
technicznego i operacyjnego w zakresie wykrywania i śledzenia małych
łodzi;
zwiększenie ilości jawnych i
niejawnych informacji wymienianych w czasie zbliżonym do rzeczywistego;
zwiększenie zdolności w
zakresie reagowania na alarmy, incydenty i inne zdarzenia na granicach
zewnętrznych.

1.4.
Uzasadnienie wniosku/inicjatywy
1.4.1.
Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać
zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

W latach
2012–2020 UE będzie w dalszym ciągu stała w obliczu szeregu
ogólnych i konkretnych problemów w dziedzinie ochrony granicy, które
będą objęte zakresem działalności systemu EUROSUR[24].
Zewnętrzne
granice UE są narażone na znaczącą presję
wynikającą z nielegalnej migracji, która prawdopodobnie utrzyma
się w nadchodzących latach. Korzystanie z małych,
nienadających się do żeglugi łodzi spowodowało
drastyczny wzrost liczby migrantów, którzy utonęli w Morzu
Śródziemnym, co stanowi poważne wyzwanie dla organów ścigania,
ponieważ wykrycie i śledzenie tego rodzaju małych łodzi na
morzu pełnym jest niezwykle trudne. Siatki przestępcze zajmujące
się przemytem nielegalnych imigrantów często wykorzystują te
same szlaki i metody do celów transgranicznych działań
przestępczych, takich jak handel ludźmi i narkotykami.
Pogłębiona współpraca organów kontroli granicznej i organów
policji powinna znacząco przyczynić się do walki z takimi
poważnymi przestępstwami na granicach zewnętrznych.
Siatki
przestępcze, zmieniając swoje szlaki i metody nielegalnej migracji
oraz przestępczości transgranicznej, często działają
szybciej i bardziej elastycznie niż organy państw członkowskich podejmują
działania w odpowiedzi na zmianę sytuacji. Jednym z powodów takiej
opóźnionej reakcji jest fakt, że w niektórych państwach
członkowskich nadzór nad granicami morskimi sprawuje bezpośrednio
nawet sześć różnych organów, przy czym brakuje przejrzystych
zasad oraz obiegu dokumentów w ramach współpracy i wymiany informacji
między tymi organami. Koordynacji brakuje jednak nie tylko wewnątrz
niektórych państw członkowskich, lecz także między
państwami członkowskimi z powodu braku odpowiednich procedur, sieci
lub kanałów komunikacji na potrzeby wymiany informacji. Presja migracyjna
stanowi duże wyzwanie również dla państw trzecich
położonych na południowym wybrzeżu Morza Śródziemnego.
W związku z tym należy zacieśnić współpracę z
krajami pochodzenia oraz krajami, w których nielegalni imigranci
rozpoczynają podróż.

1.4.2.
Wartość dodana z tytułu
zaangażowania Unii Europejskiej

Zgodnie z zasadą
pomocniczości[25]
system EUROSUR opiera się na podejściu zdecentralizowanym, przy czym
krajowe ośrodki koordynacji stanowią podstawę współpracy w
ramach EUROSUR. Dzięki połączeniu istniejących systemów
krajowych i europejskich oraz dzięki rozwijaniu nowych zdolności,
system EUROSUR umożliwia organom kontroli granicznej państw
członkowskich i agencji FRONTEX komunikowanie się ze sobą i
wymianę informacji w celu uzyskania lepszej znajomości sytuacji na
granicach zewnętrznych, wnosząc rzeczywistą wartość
dodaną w obszarze ochrony granic.
Usprawnienie
wymiany informacji umożliwi bardziej precyzyjne identyfikowanie celów
takich jak łodzie wykorzystywane w związku z nielegalną
migracją oraz przestępczością transgraniczną,
pozwalając na bardziej ukierunkowane, szybsze i bardziej efektywne pod
względem kosztów wykorzystanie dostępnego wyposażenia
służącego do przechwytywania. Cel ten nie może zostać
w wystarczającym stopniu osiągnięty przez same państwa
członkowskie i może być lepiej osiągnięty na poziomie
Unii.

1.4.3.
Główne wnioski wyciągnięte z
podobnych działań

Inicjatywa
EUROSUR opiera się na doświadczeniach zgromadzonych w
przeszłości, np. w ramach koordynowanej przez FRONTEX europejskiej
sieci patroli (EPN). Ponadto celem jest jak najlepsze wykorzystanie
istniejącej infrastruktury krajowej w zakresie kontroli granicznej w
połączeniu z funkcjonującymi międzynarodowymi i
europejskimi systemami, a także jak najlepsze wykorzystanie najnowszych
osiągnięć technologicznych (np. stosowanie satelitów). W
szczególności w odniesieniu do wykorzystywania nowoczesnej technologii,
system EUROSUR korzysta z szeregu projektów badawczych realizowanych w ramach
7. programu ramowego na rzecz badań i rozwoju (7PR)[26].

1.4.4.
Spójność z ewentualnymi innymi
instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia

Wykorzystując
w jak najlepszy sposób istniejące systemy, potencjał i programy
finansowania dostępne na szczeblu unijnym, system EUROSUR ma na celu
zapewnienie jak największej spójności i synergii z innymi istotnymi
instrumentami.

1.5.
Czas trwania działania i jego wpływu
finansowego

þ Wniosek/inicjatywa o określonym
czasie trwania
–
¨  Czas trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.
–
þ  Czas trwania wpływu finansowego: od 2014 r. do 2020 r.
¨ Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie trwania
–
Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od
RRRR r. do RRRR r.,
–
po którym następuje faza operacyjna.

1.6.
Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[27]

þ Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję
þ Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań
wykonawczych:
–
¨  agencjom wykonawczym
–
þ  organom utworzonym przez Wspólnoty[28]

–
¨  krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek
świadczenia usługi publicznej
–
¨  osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych
działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej,
określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu
art. 49 rozporządzenia finansowego
þ Zarządzania dzielone z państwami członkowskimi
¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy
wyszczególnić)
W przypadku wskazania
więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje
w części „Uwagi”.
Poszczególne
elementy systemu EUROSUR będą wdrażane głównie przez
FRONTEX oraz przez państwa członkowskie (zarządzanie dzielone) w
oparciu o plan działania EUROSUR z 2008 r. (COM(2008)68 wersja
ostateczna). W odniesieniu do tworzenie krajowych ośrodków koordynacji,
państwa członkowskie otrzymają wsparcie w ramach Funduszu Granic
Zewnętrznych w latach 2012–2013 oraz w ramach instrumentu wsparcia
finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz w ramach planowanego
Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego na lata 2014–2020. FRONTEX
pokryje natomiast z własnego budżetu koszty utworzenia sieci EUROSUR
oraz pozostałych elementów horyzontalnych systemu EUROSUR, takich jak
wspólny obraz wywiadowczy sytuacji na przedpolu granicy, w razie potrzeby
korzystając ze wsparcia w ramach Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego (bezpośrednie lub pośrednie scentralizowane zarządzanie
finansami).
Finansowanie
zapewnione w ramach siódmego programu ramowego na rzecz badań i rozwoju
będzie stanowiło wsparcie na tworzenie planowanej usługi
umożliwiającej wspólne stosowanie narzędzi nadzoru w latach
2012–2013.
Środki
wprowadzane w sąsiadujących państwach trzecich będą
wspierane w latach 2012–2013 w ramach Programu tematycznego dotyczącego
współpracy z państwami trzecimi w obszarze migracji i azylu jako
części instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju.

2.
ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.
Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Należy określić częstotliwość i warunki.
Po upływie dwóch lat od
pełnego uruchomienia systemu EUROSUR, a następnie raz do roku FRONTEX
przedkłada Komisji sprawozdanie dotyczące technicznych i operacyjnych
aspektów funkcjonowania systemu EUROSUR, uwzględniając wymienione
wyżej wskaźniki[29].
Ponadto po upływie trzech lat od rozpoczęcia działania systemu
EUROSUR, a następnie co cztery lata Komisja opracowuje ogólną
ocenę systemu EUROSUR, obejmującą analizę wyników w
odniesieniu do celów oraz ocenę aktualności przesłanek, które
doprowadziły do ustanowienia systemu. Przewiduje się, że
pierwsza ocena zostanie przeprowadzona w 2016 r., o ile system EUROSUR zostanie
uruchomiony w 2013 r. Komisja powinna przedłożyć sprawozdania z
oceny Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w stosownych przypadkach
dołączając do nich odpowiednie wnioski dotyczące zmiany
rozporządzenia ustanawiającego EUROSUR.

2.2.
System zarządzania i kontroli
2.2.1.
Zidentyfikowane ryzyko

–      Szacunki kosztów przedstawione w ocenie skutków towarzyszącej
wnioskowi zostały sporządzone na podstawie danych dostarczonych przez
państwa członkowskie, agencje UE oraz podmioty sektora prywatnego i
zweryfikowane przez zewnętrznego wykonawcę, któremu zlecono
przeprowadzenie analizy technicznej służącej ocenie wpływu
finansowego systemu EUROSUR (GHK). Stanowią one najlepszy szacunek kosztów
wdrażania uwzględnionych wariantów, sporządzony w oparciu o ich
opis przedstawiony w planie działań EUROSUR z 2008 r. oraz w
późniejszej dokumentacji technicznej. Oczekuje się, że
dostosowania zakresu, struktur organizacyjnych i struktur zarządzania,
wymagań technicznych, charakteru świadczenia usług oraz
rozłożenie procesu wdrażania planu działań EUROSUR na
etapy doprowadzi do zmian kosztów świadczenia tych usług.
–      Wynika to z faktu, że poszczególne elementy i etapy określone
w planie działań EUROSUR z 2008 r. (KOM(2008) 68 wersja ostateczna)
są opracowywane, testowane i wdrażane równolegle. Zastosowanie
takiego podejścia jest spowodowane tym, że zwykły cykl opracowania
systemu, w ramach którego kolejny etap opiera się na wynikach uzyskanych
dzięki wdrożeniu wcześniejszego etapu i w którym wdrożenie
systemu następuje po jego opracowaniu, byłby zbyt czasochłonny.
Przy łączeniu wyników uzyskanych w ramach poszczególnych etapów w
jedne wspólne ramy należy zachować szczególną
ostrożność. Wymaganą spójność można w
najlepszy sposób zapewnić dzięki opracowaniu odpowiednich przepisów,
które wyraźnie określą zawartość poszczególnych
elementów oraz funkcje i obowiązki poszczególnych podmiotów.

2.2.2.
Przewidywane metody kontroli

Stosowane będą systemy zarządzania i
kontroli ustanowione w ramach różnych programów finansowych (np. w ramach
Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego). Ponadto przewiduje się
również możliwość wykorzystania wewnętrznej (np.
Wspólne Centrum Badawcze) i zewnętrznej wiedzy eksperckiej (np.
zewnętrzni wykonawcy) w celu zapewnienia właściwego i sprawnego
wdrożenia poszczególnych elementów systemu EUROSUR.

2.3.
Środki zapobiegania nadużyciom finansowym
i nieprawidłowościom

Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony.
Środki zwalczania nadużyć finansowych
ustanowione na szczeblu krajowym i europejskim mają zastosowanie w
pełnym zakresie.

3.
SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.
Dział(y) wieloletnich ram finansowych i
pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma
wpływ

·      Istniejące pozycje w budżecie[30]
Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie.
 Dział wieloletnich ram finansowych   || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer || Zróżnicowane/niezróżnicowane ([31]) || państw EFTA[32] || krajów kandydujących[33] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 3a || 18 02 03 02 – FRONTEX || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
 3a || 18 02 06 – Fundusz Granic Zewnętrznych || Zróżnicowane || NIE || NIE || TAK || NIE
·      Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje
Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie.
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer || Zróżnicowane/niezróżnicowane || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 3 || 18 02 cc – Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Granice i wizy || Zróżnicowane || NIE || NIE || TAK || NIE
 3 || 18 02 05 02 – FRONTEX || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE

3.2.
Szacunkowy wpływ na wydatki w latach 2014–2020[34]
3.2.1.
Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || Numer 3 || Bezpieczeństwo i obywatelstwo
 Dyrekcja Generalna do Spraw Wewnętrznych ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejne lata || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego[35] || Środki na zobowiązania || (1) || 14,107 || 16,111 || 16,111 || 16,411 || 16,411 || 16,411 || 16,411 ||   || 111,973
 Środki na płatności || (2) || 1,915 || 3,997 || 7,720 || 12,130 || 15,751 || 16,266 || 16,347 || 37,848 || 1 111,973
 18 02 03 02[36] || Środki na zobowiązania || (1a) || 20,601 || 19,997 || 18,290 || 18,290 || 18,290 || 18,290 || 18,290 ||   || 132,048
 Środki na płatności || (2a) || 10,301 || 20,299 || 19,144 || 18,290 || 18,290 || 18,290 || 18,290 || 9,145 || 132,048
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[37] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie ||   || (3) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 ||   || 0
 OGÓŁEM środki dla Dyrekcji Generalnej do Spraw Wewnętrznych || Środki na zobowiązania || =1+1a +1b+1c || 34,708 || 36,108 || 34,401 || 34,701 || 34,701 || 34,701 || 34,701 ||   || 244,021
 Środki na płatności ||   || 12,215 || 24,296 || 26,864 || 30,420 || 34,041 || 34,556 || 34,637 || 46,993 || 244,021
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || 34,708 || 36,108 || 34,401 || 34,701 || 34,701 || 34,701 || 34,701 ||   || 244,021
 Środki na płatności || (5) || 12,215 || 24,296 || 26,864 || 30,420 || 34,041 || 34,556 || 34,637 || 46,993 || 244,021
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 ||   || 0
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 3 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 34,708 || 36,108 || 34,401 || 34,701 || 34,701 || 34,701 || 34,701 ||   || 244,021
 Środki na płatności || =5+ 6 || 12,215 || 24,296 || 26,864 || 30,420 || 34,041 || 34,556 || 34,637 || 46,993 || 244,021
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejne lata || OGÓŁEM
 Dyrekcja Generalna do Spraw Wewnętrznych ||
  Zasoby ludzkie || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 ||   || 1,778
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 ||   || 0
 OGÓŁEM Dyrekcja Generalna do Spraw Wewnętrznych || Środki || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 ||   || 1,778
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 ||   || 1,778
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 ||   || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 34,962 || 36,362 || 34,655 || 34,955 || 34,955 || 34,955 || 34,955 ||   || 245,799
 Środki na płatności || 12,469 || 24,550 || 27,118 || 30,674 || 34,295 || 34,810 || 34,891 || 46,993 || 245,799

3.2.2.
Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
–
þ  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM ||
 REALIZACJA ||
 Rodzaj[38] || Średni koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity ||
 CELE SZCZEGÓŁOWE nr 1a, 2a i 2c[39] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja[40] || Ośrodek || 2,179 || 24 || 7,470 || 24 || 7,470 || 24 || 7,470 || 24 || 7,470 || 24 || 7,470 || 24 || 7,470 || 24 || 7,470 || 24 || 52,29 ||
 - Realizacja[41] || Ośrodek || 75,765 || 1 || 11,316 || 1 || 12,164 || 1 || 10,457 || 1 || 10,457 || 1 || 10,457 || 1 || 10,457 || 1 || 10,457 || 1 || 75,765 ||
 Cele szczegółowe nr 1a, 2a i 2c – suma cząstkowa || 25 || 18,786 || 25 || 19,634 || 25 || 17,927 || 25 || 17,927 || 25 || 17,927 || 25 || 17,927 || 25 || 17,927 || 25 || 128,055 ||
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 2a[42] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja[43] || Sieć || 33,071 || 1 || 5,969 || 1 || 4,517 || 1 || 4,517 || 1 || 4,517 || 1 || 4,517 || 1 || 4,517 || 1 || 4,517 || 1 || 33,071 ||
 - Realizacja[44] || Obraz || 23,212 || 1 || 3,316 || 1 || 3,316 || 1 || 3,316 || 1 || 3,316 || 1 || 3,316 || 1 || 3,316 || 1 || 3,316 || 1 || 23,212 ||
 Cel szczegółowy nr 2a – suma cząstkowa || 2 || 9,285 || 2 || 7,833 || 2 || 7,833 || 2 || 7,833 || 2 || 7,833 || 2 || 7,833 || 2 || 7,833 || 2 || 56,283 ||
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 1d[45] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || - Realizacja[46] || Sieci || 537,75 || 4 || 951 || 4 || 0 || 4 || 0 || 4 || 300 || 4 || 300 || 4 || 300 || 4 || 300 || 4 || 2,151
 || Cel szczegółowy nr 1d – suma cząstkowa || 4 || 0,951 || 4 || 0 || 4 || 0 || 4 || 0,300 || 4 || 0,300 || 4 || 0,300 || 4 || 0,300 || 4 || 2,151
 CELE SZCZEGÓŁOWE nr 1b i 1c[47] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja[48] || Usługa ||   || 1 || 5,686 || 1 || 8,641 || 1 || 8,641 || 1 || 8,641 || 1 || 8,641 || 1 || 8,641 || 1 || 8,641 || 1 || 57,532
 Cele szczegółowe nr 1b i 1c – suma cząstkowa || 1 || 5,686 || 1 || 8,641 || 1 || 8,641 || 1 || 8,641 || 1 || 8,641 || 1 || 8,641 || 1 || 8,641 || 1 || 57,532
 KOSZT OGÓŁEM || 32 || 37,198 || 32 || 38,688 || 32 || 36,891 || 32 || 37,191 || 32 || 37,191 || 32 || 37,191 || 32 || 37,191 || 32 || 244,021 ||

3.2.3.
Szacunkowy wpływ na środki
administracyjne
3.2.3.1.
Streszczenie

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
–
þ  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
   || Rok 2014[49] || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 1,778
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 1,778
 Poza DZIAŁEM 5[50] wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 OGÓŁEM || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 0,254 || 1,778

3.2.3.2.
 Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich
–
þ  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej[51]:
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)
 18 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 2 AD || 2 AD || 2 AD || 2 AD || 2 AD || 2 AD || 2 AD
 XX 01 01 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy)[52]
 XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 04 yy [53] || - w centrali[54] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - w delegaturach ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 02 (AC, END, INT – pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 02 (AC, END, INT – bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM || 2 AD || 2 AD || 2 AD || 2 AD || 2 AD || 2 AD || 2 AD
XX oznacza
odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w
budżecie.
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej,
uzupełnionych w razie potrzeby dodatkowymi zasobami, które mogą
zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach
procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle
istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Monitorowanie i udzielanie wsparcia w bieżącym zarządzaniu systemem EUROSUR.
 Personel zewnętrzny ||

3.2.4.
Zgodność z obowiązującymi i
kolejnymi wieloletnimi ramami finansowymi

–
þ  Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi i
kolejnymi wieloletnimi ramami finansowymi.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu
w wieloletnich ramach finansowych.
Należy wyjaśnić, na czym ma
polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie,
których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności
lub zmiany wieloletnich ram finansowych[55].
Należy wyjaśnić, który wariant jest
konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma ono dotyczyć,
oraz podając odpowiednie kwoty.

3.2.5.
Udział osób trzecich w finansowaniu

–
þ  Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony
osób trzecich
–
¨  Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie szacowane
zgodnie z poniższym:
Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || Ogółem
 Określić organ współfinansujący ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||

Szacunkowy wpływ na dochody
–
þ  Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
–
¨  Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
¨         wpływ na zasoby własne
¨         wpływ na dochody różne
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy[56]
 Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6)
 Artykuł …. ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
W przypadku wpływu
na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w
budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie.
Należy
określić metodę obliczania wpływu na dochody.
[1]               Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.
[2]               COM(2008) 68 wersja ostateczna z dnia 13 lutego 2008 r.
(plan działania EUROSUR). W celu uzyskania informacji na temat
postępów w latach 2008–2010 zob. SEC(2009) 1265 wersja ostateczna z dnia 24
września 2009 r. oraz SEC(2011) 145 wersja ostateczna z dnia 28 stycznia 2011
r.
[3]               Porównaj także z art. 77 ust. 1 lit. c) TFUE.
[4]               Por. art. 11c rozporządzenia (WE) nr 2007/2004,
dodany rozporządzeniem (UE) nr 1168/2011.
[5]               COM(2010) 385 wersja ostateczna z 20.7.2010.
[6]               Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.
[7]               Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.
[8]               Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.
[9]               Dz.U. L 350 z 30.12.2008, s. 60.
[10]             Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.
[11]             Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.
[12]             Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.
[13]             Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.
[14]             Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19.
[15]             Dz.U. L 111 z 4.5.2010, s. 20.
[16]             Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.
[17]             ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami
działań – ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[18]             O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b)
rozporządzenia finansowego.
[19]             KOM(2010) 623 wersja ostateczna z 27.10.2010,
CZĘŚĆ II, 43, 14.
[20]             COM(2008) 68 wersja ostateczna z 13.2.2008 („plan
działania EUROSUR”).
[21]             Por. rozdział 8 oceny skutków towarzyszącej
wnioskowi.
[22]             W porównaniu z danymi z 2011 r. zawartymi w
przedstawionych przez FRONTEX sprawozdaniach w zakresie analizy ryzyka oraz w
odpowiednich sprawozdaniach Europolu. Wskaźniki te będą
również uzależnione od czynników niezależnych od funkcjonowania
systemu EUROSUR, takich jak zmiany sytuacji politycznej i gospodarczej w
sąsiadujących państwach trzecich.
[23]             W porównaniu z obecną sytuacją opisaną w
ocenie skutków towarzyszącej wnioskowi dotyczącemu
rozporządzenia ustanawiającego EUROSUR.
[24]             Por. rozdział 3.2 i 3.3 oceny skutków
towarzyszącej wnioskowi.
[25]             Por. rozdział 3.5 oceny skutków towarzyszącej
wnioskowi.
[26]             Zob. listy projektów w Załączniku 1.5 do
[27]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html.
[28]             O którym mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[29]             Por. rozdział 8 oceny skutków towarzyszącej
wnioskowi.
[30]             Przedmiotowe pozycje w budżecie są
wykorzystywane na potrzeby stopniowego opracowywania i testowania
poszczególnych komponentów systemu EUROSUR do 2013 r. Biorąc pod
uwagę, że proponowane rozporządzenie dotyczące systemu
EUROSUR powinno wejść w życie na koniec 2013 r., ocena skutków
finansowych regulacji obejmuje lata 2014–2020. Przegląd kosztów
poniesionych w związku z opracowywaniem systemu EUROSUR w latach 2008–2010
oraz przegląd w zakresie szacunkowych kosztów związanych z systemem
EUROSUR w latach 2011–2020 został zawarty w ocenie skutków
towarzyszącej wnioskowi.
[31]             Środki zróżnicowane/ środki
niezróżnicowane.
[32]             EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu.
[33]             Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach
potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[34]             Przegląd łącznych szacunkowych kosztów
poniesionych w latach 2011-2020 został zawarty w ocenie skutków
towarzyszącej wnioskowi.
[35]             Przedmiotowa pozycja w budżecie obejmuje
następujące koszty: 1) 75 % kwoty współfinansowania przez UE
kosztów operacyjnych związanych z krajowymi ośrodkami koordynacji w 24
państwach członkowskich posiadających lądowe i morskie
granice zewnętrzne, o ile tego rodzaju koszty zostały zaplanowane
przez państwa członkowskie przy wykorzystaniu budżetu Unii; 2)
koszty związane z usługą dotyczącą wspólnego
stosowania narzędzi nadzoru, która powinna również być
współfinansowana w ramach odpowiednich europejskich programów kosmicznych,
w tym w ramach operacyjnego europejskiego programu monitorowania Ziemi (GMES),
w zakresie, w jakim będzie to możliwe w latach 2014–2020; 3) koszty
związane z połączeniem sieci EUROSUR z sieciami regionalnymi
ustanowionymi pomiędzy państwami członkowskimi a sąsiadującymi
państwami trzecimi; 4) wszelkie inne koszty niezbędne do
wdrożenia systemu EUROSUR.
[36]             Dotyczy kosztów operacyjnych związanych z Centrum
Sytuacyjnym FRONTEX, siecią łączącą krajowe
ośrodki koordynacji z agencją FRONTEX oraz wspólnym obrazem
wywiadowczym sytuacji na przedpolu granicy. Przewiduje się, że w
ramach tych szacunkowych kosztów kwota 5–10 mln EUR rocznie zostanie pokryta z
budżetu agencji FRONTEX, a kwota 10–15 mln EUR rocznie z Funduszu
Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Dokładna
wysokość kwot finansowanych przez FRONTEX zostanie określona w
ramach corocznej procedury budżetowej.
[37]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[38]             Realizacje odnoszą się do produktów i
usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian
studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).
[39]             Zob. sekcja 1.4.2: 1a – Usprawnienie struktur i
połączenie systemów na szczeblu krajowym; 2a – Skuteczne
zarządzanie zasobami i personelem; 2c – Pomiar wyników.
[40]             75 % kwoty współfinansowania przez UE kosztów
operacyjnych związanych z krajowymi ośrodkami koordynacji w 24
państwach członkowskich posiadających lądowe i morskie
granice zewnętrzne.
[41]             Koszty operacyjne związane z Centrum Sytuacyjnym
FRONTEX.
[42]             2a – Wymiana danych, informacji oraz danych wywiadowczych
w czasie zbliżonym do rzeczywistego.
[43]             Koszty operacyjne związane z siecią
łączącą krajowe ośrodki koordynacji z agencją FRONTEX.
[44]             Koszty operacyjne związane ze wspólnym obrazem
wywiadowczym sytuacji na przedpolu granicy (CPIP).
[45]             1d – Usprawnienie wymiany informacji z sąsiadującymi
państwami trzecimi.
[46]             Połączenie sieci EUROSUR z sieciami
regionalnymi ustanowionymi pomiędzy państwami członkowskimi
a sąsiadującymi państwami trzecimi.
[47]             1b – Wykorzystanie scalania danych w połączeniu
z możliwościami technologicznymi w zakresie wykrywania i
śledzenia przepływów transgranicznych; 1c – Międzysektorowa
wymiana informacji z innymi podmiotami działającymi na obszarach
morskich.
[48]             Koszty operacyjne związane z usługą
dotyczącą wspólnego stosowania narzędzi nadzoru na
szczeblu UE.
[49]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się
wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.
[50]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[51]             Stanowiska 2 AD, o których mowa w poniższej tabeli,
zostały uwzględnione we wniosku dotyczącym rozporządzenia
ustanawiającego Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
[52]             AC= pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED=
młodszy oddelegowany ekspert; AL= członek personelu miejscowego; END=
oddelegowany ekspert krajowy;
[53]             Poniżej
pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne
pozycje „BA”).
[54]             Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz
Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz
Rybacki.
[55]             Zob. pkt 19 i 24 porozumienia
międzyinstytucjonalnego.
[56]             W przypadku tradycyjnych zasobów własnych
(opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać
kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.