               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 28.1.2016
            COM(2016) 30 final
            2016/0013(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie Unia Europejska ma zająć na forum Komitetu Ambasadorów AKP–UE w odniesieniu do zatwierdzenia odstępstw od rozporządzenia finansowego Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości (CRP)

               UZASADNIENIE

               Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości (zwane dalej „CRP”) jest organem ustanowionym na mocy załącznika III do umowy o partnerstwie AKP–UE
                  1
               .

               Na ramy prawne Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości składają się statut i regulamin CRP, przyjęte decyzją nr 8/2005 Komitetu Ambasadorów AKP–UE
                  2
                (zwane dalej „statutem CRP”), regulamin pracowniczy CRP przyjęty decyzją nr 9/2005 Komitetu Ambasadorów AKP–UE
                  3
                oraz rozporządzenie finansowe CRP
                  4
                przyjęte decyzją nr 5/2004 Komitetu Ambasadorów AKP–UE (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym CRP”).

               Podczas 39. posiedzenia Rady Ministrów AKP–UE, które odbyło się w Nairobi w dniach 19 i 20 czerwca 2014 r., uzgodniono – w formie wspólnego oświadczenia – przystąpienie do zorganizowanego zamknięcia CRP. We wspomnianym wspólnym oświadczeniu Rada Ministrów przekazała Komitetowi Ambasadorów AKP–UE uprawnienia do przyjęcia decyzji niezbędnych w celu doprowadzenia do zamknięcia CRP.

               Od czerwca 2014 r. podejmowano stopniowe działania w celu zamknięcia CRP. W kontekście procesu prowadzącego do zamknięcia CRP wymagane jest wprowadzenie pewnych dostosowań dotyczących rozporządzenia finansowego CRP.

               Rozporządzenie finansowe CRP zostało przyjęte przez Komitet Ambasadorów AKP–UE, będący jego organem nadzorczym zgodnie ze statutem CRP. W piśmie z dnia 19 października 2015 r. zarząd CRP zwrócił się w związku z tym do Komitetu Ambasadorów AKP–UE o wydanie uprzedniej zgody na odstępstwo od rozporządzenia finansowego CRP. Odstępstwa te dotyczą:

               i) możliwości przeprowadzenia jednego wieloletniego badania ustawowego za ostatnie cztery lata funkcjonowania CRP (tj. od 2013 do 2016 r.) w miejsce obowiązkowego corocznego badania ustawowego przewidzianego w art. 27 ust. 5 rozporządzenia finansowego CRP;

               ii) możliwości podpisania w tym celu umowy z jedną firmą audytorską, pomimo przewidzianego w art. 27 ust. 1 rozporządzenia finansowego CRP zakazu wyznaczania tej samej firmy audytorskiej na okres dłuższy niż trzy kolejne lata.

               Aby zapewnić sprawne zamknięcie CRP, proponuje się, by Komitet Ambasadorów AKP–UE przekazał zarządowi CRP uprawnienia do dostosowania wyżej wymienionego rozporządzenia CRP do szczególnych potrzeb istniejących w kontekście zorganizowanego zamknięcia CRP.

               2016/0013 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie Unia Europejska ma zająć na forum Komitetu Ambasadorów AKP–UE w odniesieniu do zatwierdzenia odstępstw od rozporządzenia finansowego Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości (CRP)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając załącznik III do Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, (zwanej dalej „umową o partnerstwie AKP–UE”)
                  5
               , w szczególności jego art. 2 ust. 6,

               uwzględniając decyzję nr 5/2004 Komitetu Ambasadorów AKP–UE z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie rozporządzenia finansowego Centrum Rozwoju Przedsiębiorstw (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym CRP”)
                  6
               ,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Na 39. posiedzeniu Rady Ministrów AKP–UE, które odbyło się w Nairobi w dniach 19 i 20 czerwca 2014 r., uzgodniono – w formie wspólnego oświadczenia – przystąpienie do zorganizowanego zamknięcia Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości („CRP”) i zmianę załącznika III do umowy o partnerstwie AKP–UE oraz przekazanie w tym celu Komitetowi Ambasadorów AKP–UE uprawnień do podjęcia działań w tej sprawie, aby mógł on przyjąć konieczne decyzje.

               (2)W swojej decyzji nr 4/2014 z dnia 23 października 2014 r.
                  7
                Komitet Ambasadorów AKP–UE stwierdza, że zamknięcie CRP odbywa się z poszanowaniem kompetencji organów nadzorczych CRP określonych w załączniku III do umowy o partnerstwie AKP–UE oraz warunków przedstawionych przez Radę Ministrów AKP–UE w jej wspólnym oświadczeniu.

               (3)Zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. d) załącznika III do umowy o partnerstwie AKP–UE Komitet Ambasadorów AKP–UE ma monitorować ogólną strategię Centrum i nadzorować pracę jego zarządu.

               (4)Art. 2 ust. 7 lit. a) załącznika III do umowy o partnerstwie AKP–UE przewiduje, że zarząd CRP „określa regulaminy finansowe i pracownicze oraz zasady funkcjonowania”.

               (5)We wniosku przedstawionym Komitetowi Ambasadorów AKP–UE w piśmie z dnia 19 października 2015 r. zarząd CRP wyjaśnia, że w kontekście zamknięcia Centrum zamierza odstąpić od przepisów art. 27 ust. 1 i art. 27 ust. 5 rozporządzenia finansowego CRP i zwraca się w związku z tym o wydanie uprzedniej zgody przez organy nadzorcze.

               (6)Zmiany rozporządzenia finansowego CRP i Regulaminu pracowniczego Centrum Rozwoju Przedsiębiorstw
                  8
                (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym CRP”) lub odstępstwa od nich – stosownie do potrzeb, które mogą się pojawić w związku z zorganizowanym procesem zamknięcia CRP – wymagają elastycznej procedury.

               (7)Przewidziany w art. 27 ust. 1 rozporządzenia finansowego CRP wymóg dotyczący wyznaczania firmy audytorskiej na okres trzech lat i ustanowiony w art. 27 ust. 5 rozporządzenia finansowego CRP wymóg, aby firma ta sporządzała co roku sprawozdanie z badania ustawowego, przestają mieć zastosowanie w obecnej sytuacji, gdy CRP jest zamykane,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               1.Stanowisko, jakie Unia Europejska ma zająć na forum Komitetu Ambasadorów AKP–UE w sprawie zatwierdzenia odstępstw od rozporządzenia finansowego CRP, opiera się na projekcie decyzji Komitetu Ambasadorów AKP–UE załączonym do niniejszej decyzji.

               2.Niewielkie zmiany w projekcie decyzji mogą zostać uzgodnione przez przedstawicieli Unii w Komitecie Ambasadorów AKP–UE bez konieczności podejmowania przez Radę kolejnej decyzji.

               Artykuł 2

               Po przyjęciu decyzji Komitetu Ambasadorów AKP–UE zostanie ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3. Umowa podpisana w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r., zmieniona umową podpisaną w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 27) i umową podpisaną w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r. (Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3).

                     (2)
                  Dz.U. L 66 z 8.3.2006, s. 16.

                     (3)
                  Dz.U. L 348 z 30.12.2005, s. 54.

                     (4)
                  Dz.U. L 70 z 9.3.2006, s. 52.

                     (5)
                  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3. Umowa podpisana w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r., zmieniona umową podpisaną w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 27) i umową podpisaną w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r. (Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3).

                     (6)
                  Dz.U. L 70 z 9.3.2006, s. 52.

                     (7)
                  Dz.U. L 330 z 15.11.2014, s. 61.

                     (8)
                  Dz.U. L 348 z 30.12.2005, s. 54.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 28.1.2016
            COM(2016) 30 final
            ZAŁĄCZNIK

            WniosekDECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie Unia Europejska ma zająć na forum Komitetu Ambasadorów AKP–UE w odniesieniu do zatwierdzenia odstępstw od rozporządzenia finansowego Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości (CRP)

               ZAŁĄCZNIK

               Wniosek

                  DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie Unia Europejska ma zająć na forum Komitetu Ambasadorów AKP–UE w odniesieniu do zatwierdzenia odstępstw od rozporządzenia finansowego Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości (CRP)

               ZAŁĄCZNIK

               Projekt

               DECYZJA KOMITETU AMBASADORÓW AKP-UE

               w sprawie zatwierdzenia odstępstw od rozporządzenia finansowego Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości (CRP)

               KOMITET AMBASADORÓW AKP–UE,

               uwzględniając załącznik III do Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, (zwanej dalej „umową o partnerstwie AKP–UE”)
                  1
               , w szczególności jego art. 2 ust. 6,

               uwzględniając decyzję nr 5/2004 Komitetu Ambasadorów AKP–UE z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie rozporządzenia finansowego Centrum Rozwoju Przedsiębiorstw (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym CRP”)
                  2
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. d) załącznika III do umowy o partnerstwie AKP–UE Komitet Ambasadorów AKP–UE ma monitorować ogólną strategię Centrum i nadzorować pracę jego zarządu.

               (2)Art. 2 ust. 7 lit. a) załącznika III do umowy o partnerstwie AKP–UE przewiduje, że zarząd CRP „określa regulaminy finansowe i pracownicze oraz zasady funkcjonowania”.

               (3)Statut i regulamin Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości, przyjęte decyzją nr 8/2005 Komitetu Ambasadorów AKP–UE
                  3
                (zwane dalej „statutem CRP”) oraz rozporządzenie finansowe CRP określają zabezpieczenia prawne dotyczące informowania Komitetu Ambasadorów AKP–UE i sprawowania nadzoru przez ten komitet.

               (4)Na 39. posiedzeniu Rady Ministrów AKP–UE, które odbyło się w Nairobi w dniach 19 i 20 czerwca, uzgodniono – w formie wspólnego oświadczenia – przystąpienie do zorganizowanego zamknięcia CRP i zmianę załącznika III do umowy o partnerstwie AKP–UE oraz przekazanie w tym celu Komitetowi Ambasadorów AKP–UE uprawnień do podjęcia działań w tej sprawie, aby mógł on przyjąć konieczne decyzje.

               (5)W swojej decyzji nr 4/2014 z dnia 23 października 2014 r.
                  4
                Komitet Ambasadorów AKP–UE stwierdza, że zamknięcie CRP odbywa się z poszanowaniem kompetencji organów nadzorczych CRP określonych w załączniku III do umowy o partnerstwie AKP–UE oraz warunków przedstawionych przez Radę Ministrów AKP–UE w jej wspólnym oświadczeniu.

               (6)We wniosku przedstawionym Komitetowi Ambasadorów AKP–UE w piśmie z dnia 19 października 2015 r. zarząd CRP wyjaśnia, że w kontekście zamknięcia Centrum zamierza odstąpić od przepisów art. 27 ust. 1 i art. 27 ust. 5 rozporządzenia finansowego CRP i zwraca się w związku z tym o wydanie uprzedniej zgody przez organy nadzorcze.

               (7)Zmiany rozporządzenia finansowego CRP i Regulaminu pracowniczego Centrum Rozwoju Przedsiębiorstw
                  5
                (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym CRP”) lub odstępstwa od nich – stosownie do potrzeb, które mogą się pojawić w związku z zorganizowanym procesem zamknięcia CRP – wymagają elastycznej procedury.

               (8)Przewidziany w art. 27 ust. 1 rozporządzenia finansowego CRP wymóg dotyczący wyznaczania firmy audytorskiej na okres trzech lat i ustanowiony w art. 27 ust. 5 rozporządzenia finansowego CRP wymóg, aby firma ta sporządzała co roku sprawozdanie z badania ustawowego, przestają mieć zastosowanie w obecnej sytuacji, gdy CRP jest zamykane,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               1.Komitet Ambasadorów AKP–UE wydaje pozytywną opinię w sprawie odstępstwa od art. 27 ust. 1 i art. 27 ust. 5 rozporządzenia finansowego CRP, ze skutkiem natychmiastowym.

               2.W drodze odstępstwa od art. 27 ust. 1 rozporządzenia finansowego CRP, CRP będzie mogło wyznaczyć firmę audytorską na okres czterech lat obejmujący lata obrachunkowe 2013–2016. Firma audytorska zostanie wyznaczona w ramach postępowania o udzielenie zamówienia, jak przewidziano w rozporządzeniu finansowym CRP.

               W drodze odstępstwa od art. 27 ust. 5 rozporządzenia finansowego CRP, w odniesieniu do lat, dla których nie przeprowadzono jeszcze badania, przeprowadzone zostanie badanie wieloletnie, a zarządowi CRP zostanie przedstawione łączne sprawozdanie końcowe za te lata.

               Artykuł 2

               Komitet Ambasadorów AKP–UE upoważnia zarząd CRP do odstępstw od rozporządzenia finansowego CRP i regulaminu pracowniczego CRP lub do ich zmian, stosownie do potrzeb, które mogą się pojawić w związku z zorganizowanym procesem zamknięcia CRP.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w […] dnia […] r.

                     W imieniu Komitetu Ambasadorów AKP–UE

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3. Umowa podpisana w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r., zmieniona umową podpisaną w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 27) i umową podpisaną w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r. (Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3).

                     (2)
                  Dz.U. L 70 z 9.3.2006, s. 52.

                     (3)

                        Dz.U. L 66 z 8.3.2006, s. 16.

                     (4)
                  Dz.U. L 330 z 15.11.2014, s. 61.

                     (5)
                  Dz.U. L 348 z 30.12.2005, s. 54.


				|

		52013PC0747

			Wniosek DECYZJA WYKONAWCZA RADY zmieniająca decyzję wykonawczą 2011/344/UE w sprawie przyznania Portugalii pomocy finansowej Unii /* COM/2013/0747 final - 2013/0362 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
W odpowiedzi na
wniosek władz Portugalii w dniu 17 maja 2011 r. Rada przyznała temu
państwu pomoc finansową (decyzja wykonawcza Rady 2011/344/UE) w celu
wsparcia ambitnego programu reform gospodarczych ukierunkowanego na
przywrócenie zaufania, umożliwienie powrotu gospodarki na
ścieżkę trwałego wzrostu gospodarczego oraz zapewnienie
stabilności finansowej w Portugalii, w strefie euro i w UE.
Zgodnie z art. 3 ust. 10 decyzji 2011/344/UE
Komisja, wraz z MFW i we współpracy z EBC, dokonała ósmego i
dziewiątego przeglądu postępów poczynionych we wdrażaniu
uzgodnionych środków, a także ich skuteczności i wpływu na
gospodarkę i społeczeństwo.
Uwzględniając ostatnie zmiany
sytuacji gospodarczej, budżetowej i finansowej oraz podjęte
działania polityczne, Komisja uważa za konieczne wprowadzenie pewnych
zmian w warunkach polityki gospodarczej stanowiących podstawę do
udzielenia pomocy w celu zagwarantowania realizacji celów przedmiotowego
programu. Opinia ta została uzasadniona w motywach do wniosku zawierającego
propozycje zmian w decyzji wykonawczej Rady.
2013/0362 (NLE)
Wniosek
DECYZJA WYKONAWCZA RADY
zmieniająca decyzję wykonawczą
2011/344/UE w sprawie przyznania Portugalii pomocy finansowej Unii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie
Rady (UE) nr 407/2010 z dnia 11 maja 2010 r. ustanawiające europejski
mechanizm stabilizacji finansowej[1],
w szczególności jego art. 3 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Zgodnie z art. 3 ust. 10
decyzji wykonawczej Rady 2011/344/UE Komisja, wraz z Międzynarodowym
Funduszem Walutowym (MFW) i we współpracy z Europejskim Bankiem Centralnym
(EBC), w dniach od 16 września do 3 października 2013 r.
dokonała połączonego ósmego i dziewiątego przeglądu
postępów poczynionych przez władze Portugalii we wdrażaniu
uzgodnionych środków.
(2)       Wzrost realnego PKB w
ujęciu kwartalnym ponownie osiągnął wartości dodatnie
w drugim kwartale bieżącego roku, również wskaźniki
krótkoterminowe świadczą o stopniowym wychodzeniu z recesji.
Przewiduje się, że w bieżącym roku realny PKB obniży
się o 1,8 %, a następnie wzrośnie o 0,8 % i 1,5 %
odpowiednio w latach 2014 i 2015. W pewnym stopniu mają się
zmniejszyć napięcia na rynku pracy. Oczekuje się jednak, że
stopa bezrobocia w przyszłym roku wzrośnie do 17,7 %, a
następnie zacznie stopniowo się obniżać. Panuje duża
niepewność co do perspektyw makroekonomicznych, ponieważ
trwałość zakładanego ożywienia w latach 2014 i 2015
jest uzależniona od korzystnego rozwoju sytuacji handlowej i na rynkach
finansowych, czego w dalszym ciągu nie można być pewnym.
(3)       Do sierpnia 2013 r.
odnotowano poprawę deficytu kasowego sektora instytucji rządowych i
samorządowych o 0,6 punktu procentowego PKB (nie uwzględniając
czynników nadzwyczajnych) w porównaniu z tym samym okresem w roku
ubiegłym. Stały poziom wpływów podatkowych oraz rygorystyczne
przestrzeganie wysokości większości wydatków pomagają w
wykonaniu zakładanego budżetu. Stwierdzono jednak pewne
odstępstwa od prognoz budżetowych zawartych w siódmym
przeglądzie. Do odstępstw tych należą niedobory
związane z przeprogramowanie funduszy UE oraz odroczenie sprzedaży
koncesji na eksploatację portu (środki jednorazowe) oraz inne
czynniki, takie jak wyższy od przewidywanego wkład do budżetu
UE, nieosiągnięcie zakładanych dochodów pozapodatkowych,
przeniesienie do Grecji dywidend z obligacji rządu greckiego w portfelu
inwestycyjnym Banco de Portugal, niższe niż przewidywano wpływy
ze składek na zabezpieczenie społeczne do systemu
emerytalno-rentowego pracowników sektora publicznego, a także
przekroczenie poziomu wynagrodzeń i zużycia pośredniego. Po
wykorzystaniu tymczasowych środków budżetowych (0,3 % PKB)
zakłada się, że efekt netto tych odstępstw doprowadzi do
zwiększenia deficytu budżetowego w 2013 r. do 0,5 % PKB. Ponadto
dokapitalizowanie BANIF w wysokości 0,4 % PKB również
zwiększyło lukę budżetową, chociaż ta operacja nie
jest brana pod uwagę do celów programu.
(4)       Rząd podejmuje środki
naprawcze w celu zapewnienia osiągnięcia przewidzianego w programie
deficytu docelowego na poziomie 5,5 % PKB, w szczególności poprzez
ograniczenie funduszy dostępnych na inwestycje i wzmocnienie kontroli
zużycia pośredniego poszczególnych ministerstw (0,1 % PKB).
Ponadto rząd ogłosił jednorazowy program ściągania
wierzytelności z tytułu podatków i składek na zabezpieczenie
społeczne, który ma umożliwić odzyskanie dochodów w
wysokości około 0,4 % PKB i którego uzupełnieniem jest
zaostrzenie kar dla przestępców podatkowych.
(5)       Według aktualnych
prognoz budżetowych na 2013 r. wysiłek fiskalny, mierzony
poprawą salda strukturalnego, wyniesie 0,5 % PKB, czyli nieco
poniżej poziomu 0,6 % PKB zakładanego w siódmym
przeglądzie. Taki gorszy wynik jest głównie spowodowany
opóźnieniami w realizacji początkowo planowanego pakietu
konsolidacyjnego oraz częściowego zastąpienia tego pakietu
środkami jednorazowymi, przy jednoczesnym wywieraniu nieoczekiwanej presji
na rezerwy budżetowe. Opóźnienia w realizacji są konsekwencją
pewnych przeszkód, takich jak: kryzys polityczny w lipcu i późniejsza
zmiana w rządzie; wyzwanie, jakim jest reakcja na wydaną w dniu 29
sierpnia opinię Trybunału Konstytucyjnego, w której niektóre przepisy
projektu ustawy w sprawie nowego systemu przekwalifikowywania zostały
uznane za niezgodne z konstytucją oraz trudności techniczne z
wdrażaniem niektórych środków, w szczególności zmienionego – po
wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 kwietnia 2013 r. – systemu
składek na zabezpieczenie społeczne pobieranych od
świadczeń z tytułu bezrobocia i świadczeń chorobowych
przekraczających minimalny poziom.
(6)       Rząd ponownie
potwierdził swoje zaangażowanie w osiągniecie w 2014 r. deficytu
docelowego na poziomie 4 % PKB. W odniesieniu do tej kwestii rząd
przyjął działania konsolidacyjne o wartości około
2,3 % PKB, pokrywające także część odchyleń
w 2013 r., które zostaną przeniesione na 2014 r. Działania
konsolidacyjne zostały w znacznym stopniu uwzględnione w projekcie
ustawie budżetowej, choć niektóre działania są wprowadzane
w życie poprzez przepisy szczegółowe. Obejmują one przede
wszystkim działania o charakterze stałym i polegają głównie
na oszczędnościach wydatków. Ogólnie rzecz biorąc, skumulowana
wartość pakietu konsolidacyjnego koniecznego do osiągnięcia
przewidzianej korekty budżetowej nie zmieniła się w porównaniu z
siódmym przeglądem i wynosi w latach 2013-2014 około 4,7 mld EUR w
postaci stałych środków oszczędnościowych, czyli 2,8 %
PKB. Jednakże część wysiłków na rzecz konsolidacji
budżetowej została przeniesiona na 2014 r. wskutek wspomnianych
opóźnień w realizacji w 2013 r.
(7)       Większa cześć
konsolidacji w 2014 r., około 1,8 % PKB, powinna wynikać z
przeglądu wydatków publicznych przeprowadzonego w ciągu
ubiegłego roku w celu zwiększenia równego dostępu do transferów
socjalnych i usług publicznych oraz ich efektywności. Główne
skutki środków podjętych w ramach przeglądu wydatków publicznych
mają dotyczyć trzech głównych obszarów: (1) ograniczenia
wydatków na wynagrodzenia w sektorze publicznym poprzez zmniejszenie liczby
pracowników w sektorze publicznym, przy jednoczesnym zwiększeniu
udziału pracowników wysoko wykwalifikowanych, dostosowanie zasad pracy
sektora publicznego do zasad obowiązujących w sektorze prywatnym oraz
sprawienie, że polityka wynagrodzeń będzie bardziej przejrzysta
i oparta na zasługach; (2) reformy świadczeń emerytalnych oraz
(3) sektorowych cięć wydatków w poszczególnych ministerstwach i
programach.
(8)       By zrównoważyć
negatywny efekt przeniesienia z wykonania budżetu w 2013 r. i
osiągnąć deficyt docelowy na poziomie 4 %, pakiet w
zakresie przeglądu wydatków publicznych zostanie uzupełniony innymi
środkami o charakterze stałym mającymi na celu dalszą
poprawę efektywności i równości obecnej struktury podatków i
świadczeń socjalnych (o wartości 0,4 % PKB). Ponadto
wdrożony zostanie szereg jednorazowych środków o wartości
0,2 %, co pozwoli pokryć z nadwyżką koszty wynikające
z jednorazowych płatności wynikających z wprowadzenia programu
odchodzenia z pracy na zasadzie porozumienia stron w sektorze publicznym, które
zostaną wypłacone na początku realizacji programu.
(9)       Przewiduje się, że
relacja długu do PKB osiągnie wartość szczytową na
poziomie 127,8 % w 2013 r., a następnie obniży się. Wzrost
zadłużenia w porównaniu z przewidywaniami zawartymi w siódmym
przeglądzie wynika z korekty danych dotyczących zadłużenia
z 2012 r., które w chwili obecnej są nieco wyższe, oraz z
niezrealizowania niektórych krótkoterminowych operacji mających na celu
obniżenie zadłużenia. W szczególności przewiduje się
obecnie, że Fundusz Stabilizacji Zabezpieczenia Społecznego
będzie bardziej stopniowo zwiększał liczbę posiadanych
przez siebie obligacji emitowanych przez rząd Portugalii, a wpływy z
prywatyzacji w większości pozostaną w posiadaniu Parpublica do
czasu wejścia w życie nowego systemu ESA 2010 r. i określenia
statusu firmy. Ponadto według szacunków środki pieniężne
skarbu państwa pod koniec roku mają być wyższe niż
zakładano pierwotnie (o około 2 mld EUR).
(10)     Procedura korekty
budżetowej wsparta jest szeregiem środków strukturalnych
mających na celu ulepszenie kontroli nad wydatkami publicznymi oraz
usprawnienie poboru dochodów. W szczególności kompleksowa reforma
dostosowuje ramy budżetowe, w tym na szczeblu centralnym, regionalnym i
lokalnym, do najlepszych praktyk zarządzania finansami publicznymi. Nowy
system kontroli zobowiązań przynosi efekty, ale jego wdrażanie
musi być ściśle monitorowane w celu zagwarantowania, że
zobowiązania mają pokrycie w dostępnych środkach
finansowych. Reformy administracji publicznej są kontynuowane w celu
modernizacji i racjonalizacji zatrudnienia w sektorze i podmiotach publicznych.
Postęp w realizacji reformy administracji podatkowej poprawia
monitorowanie zgodności dochodów i wzmacniają tę
zgodność. Poczyniono już znaczne postępy w zakresie
renegocjowania umów partnerstwa publiczno-prywatnego, a w 2013 r. i w kolejnych
latach przewiduje się osiągnięcie znacznych
oszczędności. Przedsiębiorstwa państwowe osiągnęły
równowagę operacyjną średnio do końca 2012 r., a w celu
uniknięcia ponownego pogorszenia ich wyników przewiduje się
wprowadzenie dodatkowych reform. Reformy w sektorze służby zdrowia
przynoszą znaczne oszczędności, a ich wdrażanie nadal
następuje zasadniczo zgodnie z wyznaczonymi celami.
(11)     W ubiegłym roku znacznie
wzrosły współczynniki kapitałowe banków, co umożliwiło
im spełnienie regulacyjnych wymogów EUNB dotyczących buforów
kapitałowych oraz osiągnięcie przewidzianego w programie
docelowego współczynnika kapitału podstawowego Tier I w
wysokości 10 %. Ten bufor kapitałowy pozostaje na odpowiednim
poziomie w całym sektorze przy zastosowaniu nowych przepisów zmienionej
dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych (CRD IV) w odniesieniu do oceny
funduszy własnych banków. Te nowe przepisy dotyczące kapitału
będą obowiązywać od stycznia 2014 r. Banco de Portugal
opracowuje obecnie podejście do wprowadzenia CRD IV. Wskaźnik relacji
kredytów do depozytów zostanie prawdopodobnie obniżony do docelowego
orientacyjnego poziomu około 120 % do 2014 r., a niektóre banki
już osiągnęły wyniki poniżej tego pułapu.
Podejmowane są wzmożone wysiłki na rzecz dywersyfikacji
źródeł finansowania sektora prywatnego. W oparciu o wyniki niedawnego
audytu zewnętrznego istniejących finansowanych przez państwo
linii kredytowych i na podstawie zestawu zaleceń dotyczących polityki
władze przedłożyły plan obejmujący środki
mające na celu poprawę skuteczności działania i ładu
administracyjnego tych instrumentów. Dobiegają końca prace nad
narzędziami zarządzania w sytuacjach kryzysowych, które obejmują
fundusz na cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banku,
uprawnienia do wczesnej interwencji i ustawę w sprawie dokapitalizowania.
(12)     Poczyniono dalsze postępy
we wdrażaniu reform strukturalnych służących
zwiększeniu wzrostu gospodarczego i konkurencyjności. W dniu 1
października weszły w życie przepisy dalej ograniczające
wysokość odpraw oraz utworzono dwa fundusze kompensacyjne w celu
częściowego finansowania odpraw. Podjęto dodatkowe
działania na rzecz wzmocnienia aktywnej polityki rynku pracy.
Przyjęto dodatkowe środki w obszarze edukacji, gdzie postępy
są ogólnie zadowalające.
(13)     Wdrażanie dyrektywy
usługowej mającej na celu zmniejszenie barier dla wejścia na
rynek oraz zwiększenie konkurencji i działalności gospodarczej poprzez
ułatwienie dostępu do rynku dla nowych podmiotów w różnych
sektorach gospodarki przeprowadzane jest w dobrym tempie, a transpozycja
dyrektywy jest niemal zakończona. Przyjęto ustawę ramową w
celu poprawy funkcjonowania zawodów regulowanych z udziałem organu
zawodowego, a kolejnym etapem, który ma zakończyć przeprowadzanie tej
reformy, jest przegląd statutów osiemnastu zawodów, których ona dotyczy.
Ustawa ramowa mająca na celu określenie głównych zasad
funkcjonowania najważniejszych krajowych organów regulacyjnych, w tym
zapewnienie im znacznej niezależności i autonomii weszła
już w życie, a wkrótce zostaną przyjęte rozporządzenia
wykonawcze rożnych regulatorów sektorowych. Wdrożenie środków
mających na celu zmniejszenie długu taryfowego związanego z energią
elektryczną zostało opóźnione, chociaż rząd
przedstawił niedawno nowy podatek, który ma częściowo
rozwiązać tę kwestię. Przyjęto przepisy prawne
mające na celu uproszczenie procedur wydawania zezwoleń oraz
realizacji innych obciążeń administracyjnych, takie jak projekt
ustawy o gruntach, planowaniu przestrzennym i gospodarce miejskiej.
(14)     Nadal konieczne są dalsze
postępy, aby sektor transportu był bardziej zgodny z wymogami
zrównoważonego rozwoju i otwarty na konkurencję. Odnotowano
pewną poprawę pod względem sytuacji finansowej zarządcy
infrastruktury kolejowej, jednakże konieczne jest podjęcie znacznych
dodatkowych wysiłków w celu doprowadzenia do równowagi operacyjnej do 2015
r. Reformy w portach powinny zostać zintensyfikowane.
(15)     Przyjęto pewne dodatkowe
środki w celu poprawy płynności sektora przedsiębiorstw, w
szczególności małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP).
Niemal zakończono już reformę systemu sądownictwa.
Odnotowano postępy w zakresie zmniejszenia liczby zaległych spraw, a
istotne reformy, takie jak geograficzna reorganizacja sądów rejonowych i
reforma kodeksu postępowania cywilnego, zbliżają się do
końca. Konieczna jest jednak dalsza poprawa funkcjonowania systemu
sądownictwa, co ma zasadnicze znaczenie dla właściwego i
sprawiedliwego funkcjonowania gospodarki, poprzez: (i) zapewnienie skutecznego
i terminowego wykonywania umów i egzekwowania reguł konkurencji; (ii)
podnoszenie wydajności poprzez restrukturyzację systemu
sądownictwa oraz przyjęcie nowych modeli zarządzania pracą
sądów; (iii) dalsze zmniejszenie opóźnień w rozstrzyganiu spraw
sądowych (w tym spraw podatkowych),
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W art. 3 decyzji wykonawczej 2011/344/UE ust.
7-9 otrzymują brzmienie:
„7. W 2013 r. Portugalia przyjmie następujące
środki, zgodnie z protokołem ustaleń:
a)      deficyt sektora instytucji rządowych
i samorządowych w 2013 r. nie może przekroczyć 5,5 %
PKB. Na potrzeby obliczenia deficytu nie uwzględnia się ewentualnych
kosztów budżetowych środków wsparcia banków przyjętych w
kontekście rządowej strategii dotyczącej sektora finansowego.
Działania konsolidacyjne przewidziane w budżecie na 2013 r. i w
budżecie uzupełniającym będą rygorystycznie
wdrażane w pozostałej części roku. Ponadto, jeżeli
pojawią się kolejne odchylenia w realizacji budżetu, rząd
wdroży dodatkowe środki naprawcze;
b)      Portugalia będzie kontynuować
wdrażanie programu prywatyzacji;
c)      Portugalia zakończy wdrażanie
strategii polegającej na korzystaniu ze wspólnych służb w
administracji publicznej;
d)      Portugalia będzie nadal
reorganizować i racjonalizować funkcjonowanie sieci szpitali poprzez
specjalizację, koncentrację i ograniczanie zakresu usług
szpitalnych, wspólne zarządzanie oraz wspólne działanie szpitali. Portugalia
zapewni realizację wieloletniego planu działania na rzecz
reorganizacji szpitali;
e)      W następstwie przyjęcia zmian
do nowej ustawy w sprawie umów najmu i dzierżawy na obszarach miejskich nr
6/2006 oraz dekretu z mocą ustawy upraszczającego procedury
administracyjne dotyczące renowacji Portugalia przeprowadzi kompleksowy
przegląd funkcjonowania rynku mieszkaniowego;
f)       Portugalia opracuje krajowy system
ewidencji gruntów, który umożliwi bardziej sprawiedliwy podział
korzyści i kosztów miejskiego planowania przestrzennego;
g)      Portugalia opracuje i wdroży
alternatywne warianty reformy rynku pracy o podobnym skutku do tych, które
zostały uznane za niezgodne z konstytucją orzeczeniem Trybunału
Konstytucyjnego z dnia 26 września 2013 r.;
h)      Portugalia będzie wspierać
takie kształtowanie się wynagrodzeń, które będzie
sprzyjać tworzeniu miejsc pracy i zwiększaniu konkurencyjności
przedsiębiorstw, w dążeniu do skorygowania zaburzeń
równowagi makroekonomicznej. W okresie obowiązywania programu ewentualne
podniesienie płacy minimalnej nastąpi tylko wtedy, gdy będzie
uzasadnione rozwojem sytuacji gospodarczej i sytuacji na rynku pracy;
i)       Portugalia będzie nadal
podnosić skuteczność swojej aktywnej polityki rynku pracy
zgodnie z wnioskami zawartymi w sprawozdaniu z oceny oraz zgodnie z planem
działania na rzecz poprawy funkcjonowania publicznych służb
zatrudnienia;
j)       Portugalia będzie nadal
wdrażać środki określone w jej planach działania na
rzecz poprawy jakości kształcenia i szkolenia na poziomie
ponadgimnazjalnym i zawodowym, w szczególności rząd przedstawi plany
zwiększenia efektywności ram finansowania szkół oraz doprowadzi
do powstania referencyjnych szkół zawodowych;
k)      Portugalia zakończy proces
przyjmowania pozostałych sektorowych zmian niezbędnych do
pełnego wdrożenia dyrektywy usługowej;
l)       Portugalia przedstawi Parlamentowi
zmienione statuty organizacji zawodowych;
m)     Portugalia zatwierdzi odpowiednie poprawki
do rozporządzeń wykonawczych krajowych organów regulacyjnych;
n)      Portugalia będzie publikowała
kwartalne sprawozdania dotyczące stopy odzysku, długości i
kosztów spraw dotyczących niewypłacalności przedsiębiorstw,
długości i kosztów spraw podatkowych oraz wskaźnika
zakończonych sądowych postępowań egzekucyjnych;
o)      Portugalia poprawi warunki prowadzenia
działalności gospodarczej poprzez realizację zaplanowanych
reform dotyczących zmniejszenia obciążeń administracyjnych
(w pełni operacyjne punkty kompleksowej obsługi i wdrożenie
inicjatywy przewidującej zniesienie zezwoleń) oraz poprzez dalsze
uproszczenie istniejących procedur wydawania zezwoleń,
uregulowań i innych obciążeń administracyjnych w
gospodarce, które stanowią główną przeszkodę na drodze do
rozwoju działalności gospodarczej;
p)      Portugalia dokończy reformę
systemu zarządzania portami, w tym dokona przeglądu koncesji na
eksploatację portu;
q)      Portugalia wdroży środki
służące poprawie funkcjonowania sektorów telekomunikacji i
usług pocztowych;
r)       Portugalia wdroży środki
służące poprawie funkcjonowania systemu transportu;
s)       Portugalia wdroży środki
służące wyeliminowaniu długu taryfowego związanego z
energią;
t)       Portugalia zapewni stosowanie nowych ram
prawnych i instytucjonalnych w odniesieniu do partnerstw publiczno-prywatnych,
ponadto zapewni dalsze renegocjacje umów partnerstwa publiczno-prywatnego
dotyczących dróg zgodnie z planem strategicznym przedstawionym przez
rząd oraz ze zmianami ram regulacyjnych w celu uzyskania znacznych
korzyści budżetowych, zwłaszcza w 2013 r.;
u)      Portugalia będzie nadal
koncentrować się na środkach ukierunkowanych na zwalczanie
oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania oraz zwiększy
poziom przestrzegania przepisów prawa podatkowego przez podatników.
8. W 2014 r. Portugalia przyjmie
następujące środki, zgodnie z protokołem ustaleń:
a)      deficyt sektora instytucji rządowych
i samorządowych w 2014 r. nie może przekroczyć 4 %
PKB. Na potrzeby obliczania deficytu nie uwzględnia się ewentualnych
kosztów budżetowych środków wsparcia banków przyjętych w
kontekście rządowej strategii dotyczącej sektora finansowego.
Aby osiągnąć ten cel, Portugalia zrealizuje działania
konsolidacyjne o wartości 2,3 % PKB, głównie poprzez ustawę
budżetową na 2014 r. Działania te będą obejmowały
przede wszystkim działania o charakterze stałym i będą
polegały głównie na oszczędnościach wydatków;
b)      Pakiet konsolidacyjny będzie oparty
na środkach mających na celu ograniczenie wydatków, które
zostały przygotowane w ramach przeglądu wydatków publicznych. Ogólnie
rzecz biorąc, środki te wyniosą łącznie do1,8 %
PKB w 2014 r. i będą obejmować: (1) ograniczenie wydatków
na wynagrodzenia w sektorze publicznym poprzez zmniejszenie liczby pracowników
w sektorze publicznym, przy jednoczesnym zwiększeniu udziału
pracowników wysoko wykwalifikowanych, w szczególności poprzez program
zmiany kwalifikacji i program dobrowolnego odchodzenia z pracy; dalsze
dostosowanie zasad pracy sektora publicznego do zasad obowiązujących
w sektorze prywatnym (w tym zwiększenie liczby godzin pracy w tygodniu i
zmniejszenie liczby dni płatnego urlopu) oraz wprowadzenie jednolitej
skali wynagrodzeń i uproszczenie dodatków do wynagrodzeń.
Składki beneficjentów do specjalnych systemów ubezpieczeń zdrowotnych
zostaną podwyższone, co przyczyni się do zwiększenia
równego dostępu do wydatków publicznych oraz ich efektywności; (2)
reformy systemu emerytalnego polegające na podniesieniu ustawowego wieku
emerytalnego poprzez zmianę czynnika stabilności; dostosowaniu zasad
obliczania wysokości świadczeń emerytalnych w przypadku systemu
emerytalnego służby cywilnej do analogicznych zasad
obowiązujących w przypadku ogólnego systemu emerytalnego, przy
jednoczesnej ochronie świadczeń emerytalnych poniżej minimalnych
progów; uproszczenie systemu rent rodzinnych zarówno w systemie emerytalnym
służby cywilnej, jak i w ogólnym systemie emerytalnym, w szczególności
w przypadku gdy łączą się one z innymi świadczeniami;
(3) oszczędności w zużyciu pośrednim oraz opracowanie
programów wydatków w poszczególnych ministerstwach. Biorąc pod uwagę
zagrożenia polityczne i prawne, niektóre z tych środków mogą
zostać częściowo lub w pełni zastąpione innymi o
podobnej wielkości i jakości;
c)      Pakiet w zakresie przeglądu wydatków
publicznych zostanie uzupełniony innymi środkami o charakterze
stałym zwiększającymi dochody w celu dalszej poprawy
efektywności i równości obecnej struktury podatków i świadczeń
socjalnych (o wartości 0,4 % PKB). W szczególności stawka
podatku od osób prawnych dotycząca wydatków związanych z samochodami
służbowymi zostanie podwyższona, a opodatkowanie związane z
ochroną środowiska i opieką zdrowotną zostanie udoskonalone
dzięki zmianie opodatkowania samochodów z silnikiem
wysokoprężnym i poprzez podwyższenie akcyzy nakładanej na
wyroby tytoniowe i napoje alkoholowe. W odniesieniu do opodatkowania
nieruchomości zniesione zostaną zwolnienia podatkowe dla funduszy
emerytalno-rentowych i funduszy nieruchomości. Pułapy składek na
zabezpieczenie społeczne członków organów statutowych zostaną
zniesione. Na sektor energetyczny zostanie nałożona specjalna
opłata w celu ograniczenia nadmiernej wysokości rent ekonomicznych z
sektora energetycznego. Część dochodów uzyskanych dzięki
tej opłacie zostanie wykorzystana w celu zmniejszenia długu
taryfowego. Sprzedawane będą zezwolenia na prowadzenie gier
hazardowych przez internet w celu uregulowania tego rynku, a
działalność ta będzie również podlegać
opodatkowaniu. Na spektrum przestrzeni medialnej zostanie nałożona
specjalna opłata, a opłata nakładana na instytucje finansowe
zostanie podwyższona. Ponadto wdrożony zostanie szereg jednorazowych środków,
co pozwoli pokryć z nadwyżką koszty wynikające z
jednorazowych płatności wynikających z wprowadzenia programu
odchodzenia z pracy na zasadzie porozumienia stron w sektorze publicznym, które
zostaną wypłacone na początku realizacji programu. Obejmują
one przeniesienie funduszu zdrowia CTT do sektora instytucji rządowych i
samorządowych, sprzedaż koncesji na eksploatację portu i
silosów, a także specjalne dywidendy ze sprzedaży nadmiernych rezerw
ropy przez spółkę państwową;
d)      Portugalia przedstawi sprawozdanie w celu
(i) zidentyfikowania przypadków powielania usług i jurysdykcji i innych
źródeł nieefektywności na centralnym i lokalnym poziomie
rządu oraz (ii) reorganizacji sieci zdecentralizowanych usług
ministerstw głownie poprzez sieć punktów obsługi dla obywateli i
inne rozwiązania obejmujące bardziej efektywny podział
geograficzny i zintensyfikowanie wykorzystania wspólnych służb w
administracji publicznej i administracji elektronicznej;
e)      Portugalia będzie nadal
reorganizować i racjonalizować funkcjonowanie sieci szpitali poprzez
specjalizację, koncentrację i ograniczanie zakresu usług
szpitalnych, wspólne zarządzanie oraz wspólne działanie szpitali.
Portugalia zapewni realizację wieloletniego planu działania na rzecz
reorganizacji szpitali;
f)       Portugalia wdroży plan utworzenia
niezależnego operatora logistyki w zakresie gazu ziemnego i energii
elektrycznej;
g)      Portugalia wdroży środki
służące poprawie funkcjonowania systemu transportu;
h)      Portugalia oceni wpływ fakultatywnej
rachunkowości kasowej systemu VAT;
i)       Portugalia przeprowadzi spis i
analizę kosztów regulacji, które prawdopodobnie będą miały
znaczny wpływ na działalność gospodarczą.
9. W celu przywrócenia zaufania do sektora
finansowego Portugalia będzie dążyć do utrzymania
odpowiedniego poziomu kapitału w swoim sektorze bankowym oraz zapewni
przeprowadzenie uporządkowanego zmniejszenia udziału finansowania
dłużnego zgodnie z terminami określonymi w protokole
ustaleń. W związku z tym, aby zachować stabilność
finansową, Portugalia wdroży strategię dla portugalskiego
sektora bankowego, którą uzgodniono z Komisją, EBC oraz MFW. W
szczególności Portugalia:
a)      będzie monitorowała
przejście banków na nowe przepisy dotyczące kapitału ustanowione
w zmienionej dyrektywie w sprawie wymogów kapitałowych (CRD IV) oraz
zapewni adekwatność tych buforów kapitałowych do trudnych
warunków prowadzenia działalności;
b)      zaleci bankom trwałe wzmocnienie ich
bufora zabezpieczeń;
c)      zapewni zrównoważone i
uporządkowane zmniejszanie udziału finansowania dłużnego w
sektorze bankowym, co ma nadal zasadnicze znaczenie dla trwałego
wyeliminowania braku równowagi w zakresie finansowania oraz dla ograniczenia
uzależnienia od finansowania w ramach Eurosystemu w perspektywie
średniookresowej. Będzie przeprowadzała kwartalne przeglądy
planów finansowania banków i planów uzupełnienia kapitału;
d)      będzie wspierała
zróżnicowanie możliwości finansowania sektora
przedsiębiorstw, a w szczególności małych i średnich
przedsiębiorstw poprzez szeroki wachlarz środków mających na
celu poprawę ich dostępu do rynków kapitałowych;
e)      będzie kontynuowała
reorganizację grupy CGD będącej własnością skarbu
państwa;
f)       zleci zarządzanie kredytami BPN
będącymi obecnie w posiadaniu Parvalorem przedsiębiorstwom
wybranym w drodze procedury przetargowej, nadając im upoważnienie do
stopniowego odzyskania wartości aktywów. Rząd Portugalii zapewni
także możliwie szybkie zbycie jednostek zależnych i aktywów w
pozostałych dwóch spółkach celowych będących
własnością skarbu państwa;
g)      w oparciu o przedstawione propozycje
środków służących wspieraniu zróżnicowania
możliwości finansowania sektora przedsiębiorstw, opracuje i
wdroży rozwiązania stanowiące alternatywne – w stosunku do
tradycyjnych kredytów bankowych – źródła finansowania dla sektora
przedsiębiorstw. W oparciu o wyniki niedawnego audytu zewnętrznego i
na podstawie przedstawionego planu działania rząd Portugalii oceni
możliwość wprowadzenia ewentualnych usprawnień
funkcjonowania istniejących finansowanych przez państwo linii
kredytowych i zarządzania nimi;
h)      przeprowadzi analizę planów naprawy
banków i wyda wytyczne w sprawie planów naprawy, a także przygotuje plany
restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na podstawie sprawozdań
przedłożonych przez banki. Przedłoży do Parlamentu
konieczne zmiany do ustawy w sprawie dokapitalizowania odzwierciedlające
niedawny komunikat Komisji w sprawie stosowania zasad pomocy państwa w
odniesieniu do środków wsparcia banków w kontekście kryzysu
finansowego;
i)       wdroży ramy dla instytucji
finansowych celem przeprowadzenia pozasądowej restrukturyzacji
zadłużenia gospodarstw domowych, złagodzi wymogi dotyczące
wniosków o restrukturyzację zadłużenia przedsiębiorstw i
wdroży plan działania w celu zwiększenia publicznej
świadomości w kwestii narzędzi restrukturyzacji;
j)       sporządzi kwartalne sprawozdania na
temat wdrażania nowych narzędzi służących
restrukturyzacji. W oparciu o niedawno przeprowadzone badanie poszukiwać
będzie alternatywnych możliwości intensyfikacji
działań na rzecz naprawy gospodarczej przedsiębiorstw
przystępujących do programu PER (specjalna procedura dla
przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej)
oraz SIREVE (system naprawy gospodarczej przedsiębiorstw poprzez
pozasądowe porozumienia dla przedsiębiorstw w trudnej sytuacji
finansowej, którym grozi niewypłacalność lub które już
ją ogłosiły).”.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do
Portugalii.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 1.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 22.9.2015
            COM(2015) 464 final
            2015/0215(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            ustalająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej WTO w odniesieniu do wniosku Stanów Zjednoczonych o przyznanie przez WTO zwolnienia dotyczącego przedłużenia programu AGOA

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Celem niniejszego wniosku jest ustalenie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska na forum Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu (WTO) w sprawie wniosku Stanów Zjednoczonych o odnowienie przez WTO przyznanego im zwolnienia z obowiązków i umożliwienie w ten sposób Unii Europejskiej poparcia tego wniosku.

               Udzielenie zgody na wniosek USA o przedłużenie przez WTO zwolnienia z obowiązków umożliwiłoby USA do dnia 30 września 2025 r. dalsze bezcłowe traktowanie dla kwalifikujących się produktów pochodzących z będących beneficjentami państw Afryki Subsaharyjskiej, określonych zgodnie z African Growth and Opportunity Act (AGOA).

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               Artykuł 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że gdy organ utworzony na mocy umowy międzynarodowej ma podjąć decyzję mającą skutki prawne, Rada na wniosek Komisji lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa przyjmuje decyzję ustalającą stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej. Przyznanie zwolnienia pozwalającego Stanom Zjednoczonym na preferencyjne traktowanie taryfowe w odniesieniu do kwalifikujących się produktów pochodzących z będących beneficjentami państw Afryki Subsaharyjskiej, określonych zgodnie z AGOA, objęte jest tym przepisem, jako że decyzja podejmowana jest przez organ ustanowiony na mocy umowy międzynarodowej (Radę Generalną lub Konferencję Ministerialną WTO) mającej wpływ na prawa i obowiązki Unii Europejskiej.

               3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               Nie dotyczy

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Nie dotyczy

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               Komisja zostanie upoważniona do zajęcia stanowiska w imieniu Unii Europejskiej, aby poprzeć wniosek Stanów Zjednoczonych o przyznanie przez WTO zwolnienia w stopniu niezbędnym do umożliwienia Stanom Zjednoczonym przyznania bezcłowego traktowania dla kwalifikujących się produktów pochodzących z będących beneficjentami państw Afryki Subsaharyjskiej na okres do dnia 30 września 2025 r.

               Celem AGOA jest ograniczanie ubóstwa i promowanie stabilności oraz zrównoważonego rozwoju gospodarczego w Afryce Subsaharyjskiej, poprzez wspieranie zwiększonej wymiany handlowej i inwestycji między USA a państwami beneficjentami. AGOA ma również zachęcać do regionalnej integracji gospodarczej oraz pomóc państwom będącym beneficjentami pełniej uczestniczyć w gospodarce światowej.

               Według Stanów Zjednoczonych bezcłowe traktowanie przyznane od 2000 r. na podstawie AGOA uzupełnia wysiłki podejmowane przez innych członków WTO na rzecz promowania wzrostu i rozwoju w tym regionie.

               Wnioskowane zwolnienie byłoby drugim przedłużeniem tego szczególnego traktowania taryfowego. W dniu 27 maja 2009 r. Stanom Zjednoczonym przyznane zostało zwolnienie z obowiązków zawartych w art. I ust. 1 oraz w art. XIII ust. 1 i 2, obejmujące okres do 30 września 2015 r.

               Wniosek o zwolnienie nie stanowi problemu ekonomicznego dla Unii Europejskiej, jako że bezcłowe traktowanie nie ma wpływu na handel UE z państwami beneficjentami.

               Biorąc pod uwagę powyższe względy, Unia Europejska powinna w Radzie Generalnej WTO przystąpić do konsensusu w sprawie przedmiotowego wniosku o zwolnienie.

               2015/0215 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               ustalająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej WTO w odniesieniu do wniosku Stanów Zjednoczonych o przyznanie przez WTO zwolnienia dotyczącego przedłużenia programu AGOA

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4, akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Art. IX ust. 3 i 4 Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu („Porozumienie ustanawiające WTO”) określa procedury stosowane przy przyznawaniu zwolnień dotyczących wielostronnych porozumień handlowych w załącznikach 1A, 1B lub 1C Porozumienia ustanawiającego WTO i w załącznikach do nich.

               (2)Stanom Zjednoczonym przyznane zostało w dniu 27 maja 2009 r. zwolnienie z obowiązków zawartych w art. I ust. 1 i w art. XIII ust. 1 i 2 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 („GATT 1994”), obejmujące okres do dnia 30 września 2015 r.

               (3)Na mocy art. IX ust. 3 Porozumienia ustanawiającego WTO Stany Zjednoczone wystąpiły z wnioskiem o zwolnienie do dnia 30 września 2025 r. ze swoich obowiązków wynikających z art. I ust. 1 i art. XIII ust. 1 i 2 GATT 1994, w stopniu niezbędnym do umożliwienia Stanom Zjednoczonym dalszego bezcłowego traktowania dla kwalifikujących się produktów pochodzących z będących beneficjentami państw Afryki Subsaharyjskiej, określonych zgodnie z African Growth and Opportunity Act (AGOA).

               (4)Zgoda na wniosek Stanów Zjednoczonych o zwolnienie WTO nie wpłynie negatywnie ani na gospodarkę Unii Europejskiej, ani na stosunki handlowe z beneficjentami tego zwolnienia. Ponadto Unia Europejska zasadniczo popiera działania mające na celu ograniczenie ubóstwa i stabilizację w państwach beneficjentach.

               (5)Należy zatem określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej WTO na poparcie złożonego przez Stany Zjednoczone wniosku o zwolnienie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu, to poparcie wniosku Stanów Zjednoczonych o zwolnienie z obowiązków zawartych w art. I ust. 1 i art. XIII ust. 1 i 2 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994, na okres do dnia 30 września 2025 r., zgodnie z warunkami określonymi we wniosku Stanów Zjednoczonych o zwolnienie.

               Niniejsze stanowisko zostanie przedstawione przez Komisję.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący


|

52011PC0040

/* COM/2011/0040 końcowy - NLE 2011/0019 */  Wniosek DECYZJA RADY zezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę GHB614 (BCS-GHØØ2-5), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 7.2.2011KOM(2011) 40 wersja ostateczna2011/0019 (NLE)WniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę GHB614 (BCS-GHØØ2-5), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG)UZASADNIENIEZałączony wniosek w sprawie decyzji Rady dotyczy żywności i paszy zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę GHB614 (BCS-GHØØ2-5), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, w odniesieniu do której w dniu 18 stycznia 2008 r. przedsiębiorstwo Bayer CropScience AG przedłożyło właściwym organom Niderlandów wniosek o wprowadzenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.Załączony wniosek dotyczy również wprowadzenia do obrotu produktów innych niż żywność i pasza zawierających bawełnę GHB614 i składających się z niej, do takich samych zastosowań jak każda inna bawełna, z wyjątkiem uprawy.W dniu 10 marca 2009 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Uznał on, że pod względem potencjalnego wpływu na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko bawełna GHB614 jest równie bezpieczna jak jej niezmodyfikowany genetycznie odpowiednik. W związku z tym Urząd stwierdził, że jest mało prawdopodobne, by wprowadzenie do obrotu produktów zawierających bawełnę GHB614, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych zgodnie z opisem we wniosku miało negatywny wpływ na zdrowie ludzi lub zwierząt lub na środowisko w kontekście zamierzonych zastosowań produktów.Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności zalecił w swej opinii wprowadzenie, w ramach ogólnego nadzoru, środków szczegółowych służących aktywnemu monitorowaniu występowania zdziczałych roślin bawełny na obszarach, na których prawdopodobne jest wysypanie się nasion i rozwój roślin.W związku z powyższym w dniu 24 września 2010 r. projekt decyzji Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu w Unii produktów zawierających zmodyfikowaną genetycznie bawełnę GHB614, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, przedłożono Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w celu poddania go głosowaniu. Komitet nie wydał opinii: 13 państw członkowskich (157 głosów) głosowało za jego przyjęciem, 9 państw członkowskich (106 głosów) przeciw, 4 państwa członkowskie (75 głosów) wstrzymały się od głosu, a przedstawiciele jednego państwa członkowskiego (7 głosów) nie byli obecni podczas głosowania.W związku z tym, na mocy art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 i zgodnie z art. 5 decyzji Rady 1999/468/WE zmienionej decyzją Rady 2006/512/WE, Komisja jest zobowiązana przedłożyć Radzie wniosek dotyczący środków, które należy przedsięwziąć, i poinformować o tym Parlament, przy czym Rada ma trzy miesiące na podjęcie decyzji większością kwalifikowaną.2011/0019 (NLE)WniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę GHB614 (BCS-GHØØ2-5), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy[1], w szczególności jego art. 7 ust. 3 i art. 19 ust. 3,a także mając na uwadze, co następuje:1.  W dniu 18 stycznia 2008 r. przedsiębiorstwo Bayer CropScience AG zwróciło się, zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, do właściwego organu Niderlandów z wnioskiem o wprowadzenie do obrotu żywności, składników żywności i pasz zawierających zmodyfikowaną genetycznie bawełnę GHB614, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych („wniosek”).2.  Wniosek odnosi się również do wprowadzenia do obrotu produktów innych niż żywność i pasze, zawierających bawełnę GHB614 lub z niej się składających, do takich samych zastosowań jak każda inna bawełna, z wyjątkiem uprawy. Dlatego też do wniosku, zgodnie z art. 5 ust. 5 i art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, załączono dane i informacje wymagane na podstawie załączników III i IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG[2], a także informacje i ustalenia dotyczące oceny ryzyka przeprowadzonej według zasad określonych w załączniku II do dyrektywy 2001/18/WE. Wniosek zawiera również plan monitorowania skutków dla środowiska zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.3.  W dniu 10 marca 2009 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Uznał on, że pod względem potencjalnego wpływu na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko bawełna GHB614 jest równie bezpieczna jak jej niezmodyfikowany genetycznie odpowiednik. W związku z tym Urząd stwierdził, że jest mało prawdopodobne, by wprowadzenie do obrotu produktów zawierających bawełnę GHB614, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych zgodnie z opisem we wniosku („produkty”), miało negatywny wpływ na zdrowie ludzi lub zwierząt lub na środowisko w kontekście zamierzonych zastosowań produktów[3]. W swojej opinii Urząd rozpatrzył wszystkie szczegółowe pytania i wątpliwości zgłaszane przez państwa członkowskie w ramach konsultacji z właściwymi organami krajowymi, przewidzianych w art. 6 ust. 4 i art. 18 ust. 4 wymienionego rozporządzenia.4.  W szczególności Urząd stwierdził, że bawełna GHB614 jest równoważna pod względem składu i właściwości agronomicznych z jej niezmodyfikowanymi genetycznie odpowiednikami i innymi tradycyjnymi odmianami kukurydzy, z wyjątkiem wprowadzonego genu, oraz że jej charakterystyka molekularna nie wykazuje niepożądanych skutków modyfikacji genetycznej, a także iż w związku z tym nie są potrzebne dalsze badania w zakresie bezpieczeństwa zwierząt na całych środkach żywnościowych/paszowych (np. 90-dniowe badanie toksyczności u szczurów).5.  W swojej opinii EFSA uznał również złożony przez wnioskodawcę plan monitorowania skutków dla środowiska, obejmujący plan ogólnego nadzoru, za zgodny z zamierzonym wykorzystaniem produktów. Ze względu na właściwości fizyczne nasion bawełny i metody transportu Urząd zalecił jednak wprowadzenie, w ramach ogólnego nadzoru, środków szczegółowych służących aktywnemu monitorowaniu występowania zdziczałych roślin bawełny na obszarach, na których prawdopodobne jest wysypanie się nasion i rozwój roślin.6.  W celu dokładniejszego opisania wymogów monitorowania oraz zapewnienia zgodności z zaleceniem EFSA wnioskodawca wprowadził zmiany do przedstawionego planu monitorowania. Wprowadzono środki szczegółowe służące ograniczeniu utraty i wysypywania się nasion oraz zwalczaniu powstawania przypadkowych populacji roślin bawełny.7.  W związku z powyższym należy wydać zezwolenie na wspomniane produkty.8.  Każdemu organizmowi zmodyfikowanemu genetycznie należy przypisać niepowtarzalny identyfikator zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 65/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. ustanawiającym system ustanawiania oraz przypisywania niepowtarzalnych identyfikatorów organizmom zmodyfikowanym genetycznie[4].9.  Według opinii EFSA nie są konieczne żadne szczególne wymagania dotyczące etykietowania żywności, składników żywności i pasz zawierających bawełnę GHB614, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, inne niż wymogi ustanowione w art. 13 ust. 1 i w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Aby jednak zapewnić wykorzystanie produktów w granicach zezwolenia przewidzianego w niniejszej decyzji, etykiety paszy zawierającej organizmy zmodyfikowane genetycznie lub składającej się z nich oraz etykiety produktów innych niż żywność i pasze, zawierających organizmy zmodyfikowane genetycznie lub składających się z nich, w odniesieniu do których złożono wniosek o zezwolenie, powinny zostać uzupełnione o wyraźne wskazanie, że danych produktów nie wolno stosować do celów uprawy.10.  W art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE[5] określono wymogi dotyczące etykietowania produktów zawierających organizmy zmodyfikowane genetycznie lub z nich się składających. Wymagania dotyczące możliwości śledzenia produktów zawierających organizmy zmodyfikowane genetycznie lub składających się z nich zawarto w art. 4 ust. 1 – 5, natomiast wymogi dotyczące możliwości śledzenia żywności i paszy wyprodukowanej z organizmów zmodyfikowanych genetycznie ustanowiono w art. 5 tego rozporządzenia.11.  Posiadacz zezwolenia powinien przedkładać coroczne sprawozdania z realizacji i wyników działań przewidzianych w planie monitorowania skutków dla środowiska. Wyniki te należy przedstawiać zgodnie z decyzją Komisji 2009/770/WE z dnia 13 października 2009 r. ustanawiającą standardowe formaty sprawozdań na potrzeby przedstawiania wyników monitorowania zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie jako produktów lub w ich składzie w celu wprowadzania do obrotu, na mocy dyrektywy 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[6]. Opinia wydana przez EFSA nie uzasadnia nałożenia szczególnych warunków lub ograniczeń na wprowadzanie do obrotu lub szczególnych warunków lub ograniczeń dotyczących wykorzystania produktu i obchodzenia się z nim, w tym wymagań monitorowania po wprowadzeniu do obrotu z przeznaczeniem na żywność i pasze, czy też szczególnych warunków dotyczących ochrony poszczególnych ekosystemów/środowiska naturalnego lub poszczególnych obszarów geograficznych, przewidzianych w art. 6 ust. 5 lit. e) oraz art. 18 ust. 5 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.12.  Wszelkie stosowne informacje dotyczące zezwolenia na te produkty powinny zostać wprowadzone do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003.13.  O niniejszej decyzji należy powiadomić strony Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej za pośrednictwem Systemu Wymiany Informacji o Bezpieczeństwie Biologicznym, zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 15 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych[7].14.  Przeprowadzono konsultacje z wnioskodawcą w sprawie środków przewidzianych w niniejszej decyzji.15.  Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1 Organizm zmodyfikowany genetycznie i niepowtarzalny identyfikatorGenetycznie zmodyfikowana bawełna ( Gossypium hirsutum ) GHB614, określona w lit. b) załącznika do niniejszej decyzji, otrzymuje niepowtarzalny identyfikator BCS-GHØØ2-5, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 65/2004.Artykuł 2ZezwolenieNiniejszym zezwala się na wprowadzanie do obrotu, dla celów art. 4 ust. 2 i art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji, następujących produktów:a) żywności i składników żywności zawierających bawełnę BCS-GHØØ2-5, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;b) paszy zawierającej bawełnę BCS-GHØØ2-5, składającej się z niej lub z niej wyprodukowanej;c) produktów innych niż żywność i pasza, zawierających bawełnę BCS-GHØØ2-5 lub składających się z niej, do takich samych zastosowań jak każda inna bawełna, z wyjątkiem uprawy.Artykuł 3 Etykietowanie1. Zgodnie z wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „bawełna”.2. Na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i lit. c), zawierających bawełnę BCS-GHØØ2-5 lub składających się z niej, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.Artykuł 4 Monitorowanie skutków dla środowiska1. Posiadacz zezwolenia zapewnia wprowadzenie i realizację planu monitorowania skutków dla środowiska naturalnego, określonego w lit. h) załącznika.2. Posiadacz zezwolenia składa Komisji coroczne sprawozdania z realizacji i wyników działań przewidzianych w planie monitorowania, zgodnie z decyzją Komisji 2009/770/WE.Artykuł 5Rejestr wspólnotowyInformacje zawarte w załączniku do niniejszej decyzji wprowadza się do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.Artykuł 6Posiadacz zezwoleniaPosiadaczem zezwolenia jest przedsiębiorstwo Bayer Cropscience AG.Artykuł 7Okres ważnościNiniejszą decyzję stosuje się przez okres 10 lat od daty powiadomienia o niej.Artykuł 8AdresatNiniejsza decyzja skierowana jest do przedsiębiorstwa Bayer CropScience AG, Alfred-Nobel-Strasse 50, D - 40789 Monheim am Rhein – Niemcy.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKa) Wnioskodawca i posiadacz zezwolenia:Nazwa: Bayer CropScience AGAdres: Alfred-Nobel-Strasse 50, D - 40789 Monheim am Rhein - Niemcyb) Opis i specyfikacja produktów:(1) żywność i składniki żywności zawierające bawełnę BCS-GHØØ2-5, składające się z niej lub z niej wyprodukowane;(2) pasza zawierająca bawełnę BCS-GHØØ2-5, składająca się z niej lub z niej wyprodukowana;(3) produkty inne niż żywność i pasza, zawierające bawełnę BCS-GHØØ2-5 lub składające się z niej, do takich samych zastosowań jak każda inna bawełna, z wyjątkiem uprawy.Zmodyfikowana genetycznie bawełna BCS-GHØØ2-5 ( Gossypium hirsutum ), zgodnie z opisem we wniosku, wykazuje ekspresję białka 2mEPSPS nadającego tolerancję na herbicyd glifosat.c) Etykietowanie:(1) zgodnie ze szczegółowymi wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „bawełna”.(2) na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i lit. c) niniejszej decyzji, zawierających bawełnę BCS-GHØØ2-5 lub składających się z niej, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.d) Metoda wykrywania:-  specyficzna dla danej modyfikacji technika ilościowego oznaczania bawełny BCS-GHØØ2-5 metodą PCR w czasie rzeczywistym.-  zwalidowana na nasionach przez wspólnotowe laboratorium referencyjne ustanowione na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, opublikowana pod następującym adresem: http://gmo-crl.jrc.ec.europa.eu/statusofdoss.htm;-  materiały referencyjne: AOCS 1108-A i 0306-A dostępny za pośrednictwem strony internetowej American Oil Chemists Society (AOCS) pod adresem: http://www.aocs.org/tech/crm/.e) Niepowtarzalny identyfikator:BCS-GHØØ2-5(f) Informacje wymagane zgodnie z załącznikiem II do Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej:System Wymiany Informacji o Bezpieczeństwie Biologicznym, ID: zob. [ do uzupełnienia po powiadomieniu o decyzji ].g) Warunki lub ograniczenia dotyczące wprowadzania produktów do obrotu, ich stosowania lub obchodzenia się z nimi:Brak.h) Plan monitorowania:Plan monitorowania skutków dla środowiska, zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.[Odsyłacz: plan opublikowany w internecie ]i) Wymogi dotyczące monitorowania stosowania żywności przeznaczonej do spożycia przez ludzi po jej wprowadzeniu do obrotuBrak.Uwaga: z czasem odsyłacze do odpowiednich dokumentów mogą wymagać aktualizacji. Zmiany te udostępnia się publicznie w postaci aktualizacji wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy. [1] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1.[2] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, s. 1.[3] http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/questionLoader?question=EFSA-Q-2006-020[4] Dz.U. L 10 z 16.1.2004, s. 5.[5] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 24.[6] Dz.U. L 275 z 21.10.2009, s. 9.[7] Dz.U. L 287 z 5.11.2003, s. 1.


				|

		52012PC0677

			Wniosek DECYZJA RADY upoważniająca państwa członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej bezpieczeństwa przy używaniu substancji i preparatów chemicznych w pracy z 1990 r. (Konwencja nr 170) /* COM/2012/0677 final - 2012/0320 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Niniejszy wniosek umożliwi państwom
członkowskim ratyfikację Konwencji nr 170 Międzynarodowej
Organizacji Pracy (MOP) dotyczącej bezpieczeństwa przy używaniu
substancji i preparatów chemicznych w pracy z 1990 r., zwanej dalej
„Konwencją nr 170 dotyczącą substancji chemicznych” lub
„Konwencją”.
Konwencja nr 170 dotycząca substancji
chemicznych została przyjęta na 77. sesji Międzynarodowej
Konferencji Pracy w dniu 25 czerwca 1990 r. i weszła w życie w dniu 4
listopada 1993 r. Jej celem jest zapobieganie występowaniu chorób
zawodowych lub obrażeń spowodowanych przez substancje i preparaty
chemiczne i ograniczenie ich zakresu. Ma ona również za zadanie
zwiększenie ochrony ogółu społeczeństwa oraz
środowiska.
W czerwcu 2012 r. Konwencję nr 170
dotyczącą substancji chemicznych ratyfikowało 17
państw–stron MOP. Jest ona jedną z konwencji MOP, które MOP
klasyfikuje jako uaktualnione i w związku z tym aktywnie propaguje.
Unia Europejska (UE) zobowiązana jest do
promowania programu godnej pracy, zarówno w Unii, jak i w jej stosunkach
zewnętrznych. Normy pracy są podstawowym elementem konceptu godnej
pracy. Ratyfikacja konwencji MOP przez państwa członkowskie jest
więc ważnym sygnałem świadczącym o spójności
polityki Unii idącej w kierunku ulepszania norm pracy na całym
świecie. Należy w związku z tym usunąć wszelkie
przeszkody prawne na szczeblu UE uniemożliwiające państwom
członkowskim ratyfikację takich konwencji, jako że ich
treść nie budzi obaw w świetle istniejącego dorobku prawnego
Unii.
Przepisy Konwencji nr 170 dotyczącej
substancji chemicznych obejmują następujące kwestie:
ustanowienie obowiązku oceny substancji i preparatów chemicznych,
uzyskiwanie przez pracodawców informacji od dostawców, udzielanie informacji
pracownikom, konieczność stosowania odpowiednich środków
zapobiegawczych oraz ustanowienie programów ochrony dla pracowników. W
części I Konwencji zawarte są przepisy dotyczące zakresu
stosowania i definicji, w części II ustanawia się zasady ogólne,
część III odnosi się do systemu klasyfikacji i środków
z nią związanych, części IV i V odnoszą się,
odpowiednio, do odpowiedzialności pracodawców i obowiązków
pracowników, zaś część VI stanowi o prawach pracowników, w
tym o prawie pracowników do oddalenia się z miejsca zagrożenia, przy
jednoczesnym zapewnieniu im ochrony przed nieuzasadnionymi konsekwencjami ich
postępowania przy korzystaniu z ich praw. Część VII odnosi
się do obowiązku przekazywania informacji importującym państwom
członkowskim MOP w związku z eksportem niebezpiecznych substancji i
preparatów.
W UE bezpieczeństwo substancji i
produktów chemicznych stanowi przedmiot szczególnego zainteresowania w ramach
polityki społecznej, środowiskowej oraz polityki rynku
wewnętrznego i regulowane jest w unijnym prawodawstwie, obejmującym:
- rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji,
oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i
uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające
rozporządzenie (WE) nr 1907/2006[1];
- rozporządzenie (WE) nr 1907/2006
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie
rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w
zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów,
zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające
rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94,
jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG,
93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE[2];
- dyrektywę 2004/37/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie ochrony
pracowników przed zagrożeniem dotyczącym narażenia na
działanie czynników rakotwórczych lub mutagenów podczas pracy (szósta
dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG)[3];
- dyrektywę Rady 98/24/WE w sprawie
ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed ryzykiem związanym
ze środkami chemicznymi w miejscu pracy (czternasta dyrektywa
szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)[4].
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Nie dotyczy.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Zgodnie z zasadami dotyczącymi
zewnętrznych kompetencji, opracowanymi przez Trybunał
Sprawiedliwości Unii Europejskiej[5],
szczególnie odnośnie do przystąpienia do Konwencji nr 170
dotyczącej substancji chemicznych oraz jej ratyfikacji[6], państwa członkowskie
nie mogą samodzielnie decydować o ratyfikacji Konwencji bez
uprzedniego zezwolenia ze strony Rady, gdyż zakres pewnych części
Konwencji podlega kompetencji Unii.
Jednocześnie Unia Europejska nie
może ratyfikować żadnej konwencji MOP, ponieważ jedynie
państwa mogą być ich stronami.
Jeśli przedmiot porozumienia lub umowy
wchodzi częściowo w zakres kompetencji Unii, a częściowo w
zakres kompetencji państw członkowskich, instytucje Unii i
państwa członkowskie muszą przedsięwziąć wszelkie
niezbędne środki, aby zapewnić jak najlepszą
współpracę przy ratyfikacji Konwencji oraz wdrożeniu
wynikających z niej zobowiązań[7].

Odnośnie do trzech konwencji MOP
przyjętych w ciągu ostatnich dziesięciu lat, których pewne
części wchodzą w zakres kompetencji Unii, Rada
upoważniła państwa członkowskie do ratyfikacji, w interesie
Unii, tych części, które wchodzą w zakres kompetencji Unii[8].
Szczególnie odnośnie do Konwencji nr 170
dotyczącej substancji chemicznych Trybunał wypowiedział się
już w 1993 r., że stopień regulacji klasyfikacji, pakowania i
oznakowania niebezpiecznych substancji i preparatów jest tak zaawansowany,
że państwa członkowskie nie są dalej w stanie
działać pod tym względem w sposób niezależny na poziomie
stosunków zewnętrznych[9].
Od tamtego czasu odnośny dorobek prawny Unii był nadal rozwijany i
konsolidowany. Obszar ten jest głównie regulowany rozporządzeniem
(WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i
mieszanin, zwanym dalej „rozporządzeniem”. Rozporządzenie wdraża
na poziomie Unii globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania
chemikaliów („GHS”) opracowany przez Organizację Narodów Zjednoczonych.
Przepisy Unii, w oparciu o art. 114 TFUE, są o wiele bardziej
szczegółowe niż ogólne zasady ustanowione w Konwencji nr 170
dotyczącej substancji chemicznych. Ogólne zasady ustanowione w Konwencji
nie są sprzeczne z rozporządzeniem.
Z art. 19 ust. 8 Konstytucji MOP wynika,
że Konwencja zawiera minimalne normy, co oznacza, że przepisy krajowe
mogą przewidywać bardziej surowe normy niż te ustanowione w
Konwencji.
Podejście wybrane w ramach zasad
dotyczących bezpieczeństwa i zdrowia pracowników zawartych w
Konwencji jest zgodne z minimalnymi wymogami w ramach dorobku prawnego Unii w
tej dziedzinie. Oznacza to, że środki unijne mogą być
bardziej surowe niż normy MOP i vice versa[10].
Celem niniejszego wniosku jest w związku
z tym upoważnienie państw członkowskich do ratyfikacji, w
interesie Unii, tych części Konwencji nr 170 dotyczącej
substancji chemicznych, które objęte są zakresem kompetencji Unii.
Podstawą wniosku jest art. 218 ust. 6
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), stosowany przez
analogię, w związku z art. 114 TFUE, który jest podstawą
prawną przepisów Unii dotyczących zbliżenia przepisów
odnoszących się do klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i
mieszanin.
2012/0320 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
upoważniająca państwa
członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, Konwencji
Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej bezpieczeństwa przy
używaniu substancji i preparatów chemicznych w pracy z 1990 r. (Konwencja
nr 170)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku
z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 8 akapit pierwszy,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
uwzględniając opinię Parlamentu
Europejskiego[11],

a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Parlament Europejski, Rada i
Komisja popierają ratyfikację międzynarodowych konwencji
dotyczących pracy, które MOP klasyfikuje jako uaktualnione, traktując
to jako przyczynienie się do starań Unii Europejskiej na rzecz upowszechniania
godnej pracy dla wszystkich zarówno w Unii, jak i poza nią i których
istotnym aspektem jest ochrona oraz poprawa zdrowia i bezpieczeństwa
pracowników.
(2)       Zasady zawarte w
części III Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) nr 170
dotyczącej bezpieczeństwa przy używaniu substancji i preparatów
chemicznych w pracy z 1990 r., zwanej dalej „Konwencją”, w dużej
mierze pokrywają się z dorobkiem prawnym Unii dotyczącym
zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych
odnoszących się do klasyfikacji, oznakowania i pakowania,
opracowywanych od 1967 r. i nadal konsolidowanych[12].
(3)       W związku z tym
części Konwencji wchodzą w zakres kompetencji Unii i
państwa członkowskie nie mogą, odnośnie do tych
części, podejmować zobowiązań poza ramami instytucji
Unii[13].
(4)       Unia Europejska nie może
ratyfikować konwencji, ponieważ jedynie państwa mogą
być jej stronami.
(5)       W takiej sytuacji
państwa członkowskie i instytucje Unii muszą
współpracować, jeśli chodzi o ratyfikację Konwencji.
(6)       Rada upoważnia zatem
państwa członkowskie, związane przepisami unijnymi
dotyczącymi zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i
administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, oznakowania i
pakowania, do ratyfikowania Konwencji w interesie Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym upoważnia się
państwa członkowskie do ratyfikowania, w przypadku części
wchodzących w zakres kompetencji przyznanych Unii na podstawie Traktatów,
Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej
bezpieczeństwa przy używaniu substancji i preparatów chemicznych w
pracy z 1990 roku (Konwencji nr 170).
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do
państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 351 z 31.1.2008, s. 1.
[2]               Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.
[3]               Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 50.
[4]               Dz.U. L 131 z 5.5.1998, s. 11.
[5]               Wyrok ETS w sprawie AETR 22/70 z dnia 31 marca 1971 r.,
Rec. 1971, 263; zob. również art. 3 ust. 2 TFUE który skodyfikował te
zasady.
[6]               Opinia 2/91 ETS z dnia 19 marca 1993 r., Zb. Orz. 1993-I,
s. 1061.
[7]               Opinia 2/91 ETS (Ibid.), pkt 36, 37 i 38.
[8]               W ciągu ostatnich dziesięciu lat Rada
przyjęła trzy decyzje upoważniające państwa
członkowskie do ratyfikacji konwencji MOP: decyzję Rady z dnia 7
czerwca 2007 r. upoważniającą państwa członkowskie do
ratyfikowania, w interesie Wspólnoty Europejskiej, Konwencji
Międzynarodowej Organizacji Pracy o pracy na morzu z 2006 r. (Dz.U. L 161/63
z 22.6.2007); decyzję Rady z dnia 14 kwietnia 2005 r.
upoważniającą państwa członkowskie do ratyfikowania, w
interesie Wspólnoty Europejskiej, Konwencji Międzynarodowej Organizacji
Pracy dotyczącej dokumentów tożsamości marynarzy (Konwencja nr 185),
Dz.U. L 136/1 z 30.5.2005, oraz decyzję Rady z dnia 7 czerwca 2010 r.
upoważniającą państwa członkowskie do ratyfikowania, w
interesie Unii Europejskiej, Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy
dotyczącej pracy w sektorze rybołówstwa z 2007 r. (Konwencja nr 188),
Dz.U. L 145/12 z 11.6.2010.
[9]               Opinia 2/91 ETS, pkt 25 i 26.
[10]             Opinia 2/91 ETS, pkt 18.
[11]             Dz.U. C z […], s. […].
[12]             Rozporządzenie (WE) nr 1272/2008 w sprawie
klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające
i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające
rozporządzenie (WE) nr 1907/2006, Dz.U. L 353/1 z 31 stycznia 2008 r.
[13]             Opinia 2/91 ETS z dnia 19 marca 1993 r., Zb. Orz. 1993-I,
s. 1061, pkt 26.