				|

		52012PC0507

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej /* COM/2012/0507 final - 2012/0241 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
 Kontekst wniosku
   || Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy wdrożenia sprawozdania przyjętego przez Organ Rozstrzygania Sporów WTO w sprawie zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych („rozporządzenie upoważniające WTO”). W dniu 28 lipca 2011 r. Organ Rozstrzygania Sporów WTO („DSB”) przyjął sprawozdanie Organu Apelacyjnego oraz sprawozdanie zespołu orzekającego zmienione przez sprawozdanie Organu Apelacyjnego w sprawie DS. 397 „Wspólnoty Europejskie – ostateczne środki antydumpingowe wprowadzone względem przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chin” („sprawozdania”). Sprawozdania dotyczą rozporządzenia (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, które wynikało ze stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. („rozporządzenie podstawowe”)
   || Kontekst ogólny Niniejszy wniosek został złożony zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1515/2001 r. w sprawie środków, które Unia Europejska może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych.
   || Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
   || Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie dotyczy.
 Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków
   || Konsultacje z zainteresowanymi stronami
   || Zainteresowane strony objęte wdrożeniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas ujawnienia ustaleń, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego.
   || Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej
   || Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.
   || Ocena skutków Niniejszy wniosek dotyczy wdrożenia sprawozdania przyjętego przez Organ Rozstrzygania Sporów WTO, dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych („rozporządzenie upoważniające WTO ”). Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione.
 Aspekty prawne wniosku
   || Krótki opis proponowanych działań Rozporządzenie Rady (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. W następstwie sprawozdania przyjętego przez Organ Rozstrzygania Sporów WTO ponownej ocenie poddano ostateczne ustalenia dochodzenia pierwotnego na podstawie informacji zgromadzonych podczas dochodzenia pierwotnego oraz informacji zebranych po opublikowaniu zawiadomienia o wszczęciu. Aspekty rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych uznane w sprawozdaniach DSB za niespójne zostały poprawione, a zaproponowane działania mają na celu doprowadzenie do zgodności rozporządzenia Rady nr 91/2009 r. z zaleceniami i orzeczeniami wydanymi przez DSB. Występuje się zatem do Rady o przyjęcie załączonego wniosku dotyczącego rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 91/2009 r.
   || Podstawa prawna Artykuł 233 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001 z dnia 23 lipca 2001 r. w sprawie środków, które Wspólnota może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych.
   || Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.
   || Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:
   || Formę działania opisano w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym.
   || Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku, nie mają zastosowania.
   || Wybór instrumentów
   || Proponowane instrumenty: rozporządzenie.
   || Inne środki byłyby niewłaściwe z następujących względów. W rozporządzeniu podstawowym nie przewiduje się innych możliwości.
 Wpływ na budżet
   || Wniosek nie ma żadnego wpływu na budżet Unii.
2012/0241 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 91/2009 z
dnia 26 stycznia 2009 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz
niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej
Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr
1515/2001 z dnia 23 lipca 2001 r. w sprawie środków, które Wspólnota może
podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania
dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych[1] („rozporządzenie upoważniające
WTO”), w szczególności jego art. 1,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI
(1)       Rada, rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009
r., nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów
złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej[2] („rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych”).
B. SPRAWOZDANIA PRZYJĘTE PRZEZ ORGAN
ROZSTRZYGANIA SPORÓW WTO
(2)       W dniu 28 lipca 2011 r. Organ
Rozstrzygania Sporów („DSB”) Światowej Organizacji Handlu („WTO”) przyjął
sprawozdanie Organu Apelacyjnego oraz sprawozdanie zespołu orzekającego
zmienione sprawozdaniem Organu Apelacyjnego w sporze „Wspólnoty Europejskie –
Ostateczne środki antydumpingowe nałożone na przywóz niektórych elementów złącznych
z żeliwa lub stali z Chin”[3]
(„sprawozdania”). W wymienionych sprawozdaniach stwierdzono między innymi,
że UE działała w sposób niezgodny z:
–
artykułem 6.10 i 9.2 Porozumienia antydumpingowego
WTO w odniesieniu do art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 w sprawie
ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących
członkami Wspólnoty Europejskiej („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe
UE”) zastosowanego w dochodzeniu w sprawie przywozu niektórych elementów
złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
(„dochodzenie w sprawie elementów złącznych”);
–
artykułem 6.4, 6.2 i 2.4 Porozumienia
antydumpingowego WTO w odniesieniu do niektórych aspektów stwierdzenia dumpingu
w dochodzeniu w sprawie elementów złącznych;
–
artykułem 4.1 Porozumienia antydumpingowego WTO w
odniesieniu do definicji przemysłu unijnego w dochodzeniu w sprawie elementów
łącznych;
–
artykułem 3.1 i 3.2 Porozumienia antydumpingowego
WTO w odniesieniu do określenia wielkości przywozu po cenach dumpingowych w
dochodzeniu w sprawie elementów złącznych;
–
artykułem 3.1 i 3.5 Porozumienia antydumpingowego
WTO w odniesieniu do analizy związku przyczynowego w dochodzeniu w sprawie
elementów złącznych; oraz
–
artykułem 6.5 i 6.5.1 Porozumienia antydumpingowego
WTO w odniesieniu do traktowania informacji poufnych w dochodzeniu w sprawie
elementów złącznych.
C. PROCEDURA
(3)       W dniu 6 marca 2012 r. na
mocy rozporządzenia upoważniającego WTO został wszczęty przegląd poprzez
opublikowanie zawiadomienia[4]
w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu”).
Komisja Europejska poinformowała strony dochodzenia, które skutkowało
rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 („pierwotne dochodzenie”) o przeglądzie i
trybie uwzględniania ustaleń zawartych w sprawozdaniach w odniesieniu do
rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych.
D. PRODUKT
OBJĘTY POSTĘPOWANIEM
(4)       Produktem objętym
postępowaniem są niektóre elementy złączne z żeliwa lub stali, innej niż stal
nierdzewna, tj. wkręty do drewna (z wyłączeniem wkrętów do podkładów), wkręty
samogwintujące, inne śruby i wkręty z główką (także z nakrętkami lub
podkładkami, ale z wyłączeniem wkrętów toczonych ze sztab, prętów, profili lub
drutu, o pełnym przekroju, o grubości trzpienia nieprzekraczającej 6 mm oraz z wyłączeniem
śrub i wkrętów do mocowania kolejowych, torowych materiałów konstrukcyjnych)
oraz podkładki, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej (zwane dalej
„elementami złącznymi” lub „produktem objętym postępowaniem”).
(5)       Produkt objęty postępowaniem
zgłaszany jest obecnie w ramach kodów CN 7318 12 90, 7318 14 91, 7318 14 99,
7318 15 59, 7318 15 69, 7318 15 81, 7318 15 89, ex 7318 15 90, ex 7318 21 00 i
ex 7318 22 00.
(6)       Sprawozdania nie mają wpływu
na ustalenia zawarte w motywach 40–57 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych
dotyczących produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego.
E. ZWERYFIKOWANE USTALENIA NA
PODSTAWIE SPRAWOZDAŃ
(7)       Jak wskazano w zawiadomieniu
o wszczęciu, Komisja dokonała ponownej oceny ostatecznych ustaleń dochodzenia
pierwotnego, biorąc pod uwagę zalecenia i orzeczenia DSB. Ponowna ocena
opierała się na informacjach zebranych w pierwotnym dochodzeniu oraz na
informacjach zgromadzonych po opublikowaniu zawiadomienia.
(8)       Pierwotne dochodzenie
dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od 1 października 2006
r. do dnia 30 września 2007 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). W
odniesieniu do parametrów istotnych w kontekście oceny szkody, analizowane były
dane obejmujące okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do końca okresu objętego
dochodzeniem („okres badany”).
(9)       Niniejsze rozporządzenie ma
na celu skorygowanie aspektów rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych
uznanych za sprzeczne przez DSB w przyjętych przez niego sprawozdaniach i
doprowadzenie do zgodności między rozporządzeniem w sprawie ceł ostatecznych a
zaleceniami i orzeczeniami Organu Rozstrzygania Sporów.
1.           Indywidualne traktowanie:
stosowanie art. 9 ust. 5 w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych
(10)     W
niniejszej sekcji przedstawiono ustalenia oceny pierwotnego dochodzenia
dotyczącego następujących zaleceń i orzeczeń przedstawionych w sprawozdaniach,
z których wynika, że UE działała niezgodnie z art. 6.10 i 9.2 Porozumienia
antydumpingowego WTO w odniesieniu do art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego
stosowanego w pierwotnym dochodzeniu w sprawie elementów złącznych.
(11)     Jak wskazano w motywach 81 i
84 rozporządzania w sprawie ceł ostatecznych, ustalono, że każdy z pięciu
objętych próbą producentów eksportujących oraz trzech indywidualnie zbadanych producentów
eksportujących, którzy wystąpili o indywidualne traktowanie („IT”), spełniają
wszystkie wymogi konieczne do uzyskania zgody na indywidualne traktowanie
zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z motywami 62 i 78
rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, czterech producentów eksportujących,
początkowo objętych próbą, jak również jedno przedsiębiorstwo, które uzyskało
zgodę na indywidualne badanie, uznano za niewspółpracujące przedsiębiorstwa,
gdyż w toku dochodzenia przekazały one informacje niezgodne z dowodami.
(12)     W świetle zaleceń dotyczących
art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego zawartych w sprawozdaniach Komisja
zwróciła się do producentów eksportujących w Chińskiej Republice Ludowej o
zgłoszenie się i przedstawienie informacji niezbędnych do dokonania przeglądu
ich bieżącej sytuacji, jeśli realizowany przez nich wywóz do Unii Europejskiej
podlega obecnie środkom antydumpingowym obowiązującym w odniesieniu do przywozu
niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej
Republiki Ludowej; oraz jeśli uważali, że zostali zniechęceni do współpracy i
wnioskowania o indywidualne traktowanie w pierwotnym dochodzeniu z powodu
związanych z tym obciążeń administracyjnych lub ponieważ uznali, że nie spełniają
wszystkich kryteriów określonych w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(13)     Komisja zwróciła się do tych
producentów o oświadczenie, czy uważają, że zostali zniechęceni do współpracy i
wnioskowania o indywidualne traktowanie w pierwotnym dochodzeniu z powodu
związanych z tym obciążeń administracyjnych lub ponieważ uznali, że nie
spełniają wszystkich kryteriów określonych w art. 9 ust. 5 rozporządzenia
podstawowego. Zainteresowane strony zostały poproszone o przedstawienie w
terminie 30 dni od daty publikacji zawiadomienia o wszczęciu następujących
informacji:
–
czy uważają, że zostały zniechęcone do współpracy i
wnioskowania o indywidualne traktowanie na etapie wszczęcia pierwotnego
dochodzenia; oraz
–
informacji dotyczących wielkości wywozu do Unii Europejskiej
oraz cen eksportowych w okresie objętym dochodzeniem stosowanym w pierwotnym
dochodzeniu.
(14)     Niektórzy
producenci eksportujący w ChRL wyrazili obawy dotyczące procedury wdrażania
wniosków ze sprawozdań DSB ustanowionej w zawiadomieniu o wszczęciu.
Podkreślili oni w szczególności, że ich zdaniem opublikowane terminy były zbyt
krótkie. Stwierdzili również, że na producentów eksportujących nałożono
nadmierne obciążenie administracyjne, co miało skutek odstraszający i
uniemożliwiło im uzyskanie zgody na indywidualne traktowanie.
(15)     Obawy
sformułowane przez tych producentów eksportujących uznano za bezzasadne.
Komisja stwierdziła, że termin ten jest odpowiedni, biorąc pod uwagę obciążenie
administracyjne oraz niewielki zakres wymaganych informacji. W zawiadomieniu o
wszczęciu faktycznie wyjaśniono, że będzie się rozważać dokonanie przeglądu
obecnej sytuacji producenta eksportującego, po otrzymaniu wniosku zawierającego
przede wszystkim następujące informacje:
–
proste stwierdzenie, że producent eksportujący
uważa, że został zniechęcony i z tego powodu nie współpracował ani nie złożył
wniosku o indywidualne traktowanie. oraz
–
bardzo podstawowe dane wskazujące na to, że
prowadził wywóz produktu objętego postępowaniem do UE w okresie objętym
pierwotnym dochodzeniem.
(16)     Prośba o udzielenie powyższych
informacji miała wyłącznie na celu umożliwienie Komisji zidentyfikowanie tych
producentów eksportujących, którzy byliby w stanie współpracować i wnioskować o
indywidualne traktowanie w czasie pierwotnego dochodzenia, lecz uznali, że
zostali do tego zniechęceni. Termin 30 dni uznano za odpowiedni, aby przekazać
uproszczone oświadczenie i bardzo podstawowe dane liczbowe, i nie można go
traktować jako nakładanie niewspółmiernego obciążenia administracyjnego. Chińska
Izba Gospodarcza oraz chiński producent eksportujący twierdzili, że zwracając
się o informacje, o których mowa w motywie 15 powyżej, Komisja nałożyła warunki
na chińskich producentów eksportujących, chociaż co do zasady zgoda na
indywidualne traktowanie powinna zostać przyznana zgodnie z art. 6.10 i
9.3 Porozumienia antydumpingowego WTO. Podejście to było sprzeczne z
zaleceniami sformułowanymi w sprawozdaniach Organu Rozstrzygania Sporów i
strony te zwróciły się do Komisji z prośbą, by z urzędu skontaktowała się z
chińskimi producentami eksportującymi i zaznaczyła, że zostanie im przyznana
zgoda na indywidualne traktowanie. W tym względzie Komisja uważa, że poprzez
opublikowanie zawiadomienia o wszczęciu, które zostało rozesłane do wszystkich
znanych chińskich producentów eksportujących, ich stowarzyszenia handlowego
oraz organów krajowych, Komisja skontaktowała się ze wszystkimi chińskimi
producentami eksportującymi, zachęcając ich do zgłoszenia się w terminie 30
dni, jeżeli prowadzili wywóz w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem i nie
ujawnili się podczas pierwotnego dochodzenia. Tej ostatniej kwestii nie należy
traktować jako „warunku” w znaczeniu „testu”, jak to zostało przedstawione
przez wspomniane strony, lecz raczej jako stwierdzenie faktu wskazujące, że
byli oni objęci pierwotnym dochodzeniem. Ponadto należy zauważyć, że wszelkie
kwestie związane z wywożonymi produktami są wymagane w celu sprawdzenia, czy
konieczna jest zmiana pierwotnie dobranej próby i nie odnoszą się do kwestii
indywidualnego traktowania. W związku z powyższym argument ten został
odrzucony.
(17)     Spośród 15 przedsiębiorstw,
które zgłosiły się po publikacji zawiadomienia o wszczęciu i złożyły zapytania
w terminie:
–
dziesięć przedsiębiorstw to producenci
eksportujący, którzy już się zgłosili i współpracowali przy pierwotnym
dochodzeniu. Oznaczało to, że nie zostali oni zniechęceni do współpracy i
wnioskowania o zgodę na indywidualne traktowanie w pierwotnym dochodzeniu i w
związku z tym ich sytuacja nie mogła zostać ponownie zbadana w kontekście
bieżącego przeglądu; Jedno z tych dziesięciu przedsiębiorstw, które wnioskowały
o przegląd swoich bieżących należności celnych, zostało poproszone o złożenie
do Komisji wniosku o dokonanie przeglądu na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia
podstawowego;
–
jedno przedsiębiorstwo to nowy producent
eksportujący (tj. nie dokonywał wywozu do UE w toku pierwotnego dochodzenia). Z
tego powodu przedsiębiorstwo to nie było w stanie współpracować ani wnioskować
o zgodę na indywidualne traktowanie w pierwotnym dochodzeniu. Poinformowano je
o procedurach ubiegania się o status podmiotu traktowanego jako nowy producent
eksportujący zgodnie z art. 2 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych;
–
dwa przedsiębiorstwa nie zostały uznane za
producentów eksportujących, lecz za przedsiębiorstwa handlowe, w związku z czym
poinformowano je, że przegląd ich nie dotyczy;
–
dwaj producenci eksportujący oświadczyli, że
spełniali kryteria i wystąpili z wnioskiem o zbadanie ich sytuacji. Jedno z
tych przedsiębiorstw jednakże wycofało następnie swój wniosek.
(18)     Przedsiębiorstwa, które
złożyły zapytania, uzyskały możliwość wniesienia swoich uwag na temat
informacji, które zostały im przekazane.
(19)     Ustalono, że producent
eksportujący, który twierdził, że spełnia kryteria i wnioskował o zbadanie jego
sytuacji, spełniał kryteria ustanowione w pkt 1 zawiadomienia o wszczęciu.
Wystąpił on także o indywidualne badanie na podstawie art. 17 ust. 3
rozporządzenia podstawowego, twierdząc, że gdyby nie został zniechęcony do
współpracy w trakcie pierwotnego dochodzenia, wnioskowałby o indywidualne
traktowanie. Jego wniosek został przyjęty zważywszy na fakt, że w trakcie
pierwotnego dochodzenia wszyscy producenci eksportujący, którzy złożyli taki
wniosek, zostali objęci indywidualnym badaniem z uwagi na zasadę równego
traktowania.
(20)     W dniu 6 czerwca 2012 r.
opublikowane zostało zawiadomienie[5]
o przeglądzie obecnej sytuacji producenta eksportującego, Bulten Fasteners
(China) Co., Ltd („BFC”): W okresie objętym dochodzeniem wielkość wywozu tego producenta
eksportującego wyniosła poniżej 0,4 % całkowitego wywozu z ChRL w tym okresie.
W związku z powyższym Komisja uznała, że nie jest konieczna modyfikacja
pierwotnej próby producentów eksportujących. Do producenta eksportującego w
ChRL i powiązanych z nim przedsiębiorstw w UE uczestniczących w odsprzedaży
produktu objętego postępowaniem w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem
został rozesłany kwestionariusz.
(21)     Komisja zgromadziła i
zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do celów stwierdzenia
dumpingu oraz przeprowadziła wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących
przedsiębiorstw powiązanych:
–
Bulten Sweden AB, Göteborg, Szwecja
–
Bulten GmbH, Bergkamen, Niemcy
(22)     Komisja stwierdziła, że
przedsiębiorstwu BFC należy przyznać zgodę na indywidualne traktowanie zgodnie
z zaleceniami dotyczącymi art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego w
sprawozdaniach DSB.
2.           Niektóre aspekty stwierdzenia
dumpingu w dochodzeniach w sprawie elementów złącznych
(23)     W niniejszej sekcji
przedstawiono ustalenia oceny pierwotnego dochodzenia dotyczące następujących
zaleceń i orzeczeń zawartych w sprawozdaniach, według których UE działała
niezgodnie z art. 6.4, 6.2 i 2.4 Porozumienia antydumpingowego WTO w
odniesieniu do niektórych aspektów stwierdzenia dumpingu w pierwotnym
dochodzeniu w sprawie elementów złącznych.
(24)     W kontekście otwartego dialogu
prowadzonego z niektórymi chińskimi producentami eksportującymi oraz z Izbą
Gospodarczą strony uzyskały bardziej szczegółowe informacje na temat
właściwości produktów sprzedawanych przez współpracującego producenta
indyjskiego w celu wykonania zaleceń DSB WTO w odniesieniu do art. 6.4, 6.2 i
2.4 Porozumienia antydumpingowego WTO, jak określono w motywach 28–53 powyżej.
Informacje te obejmowały w szczególności właściwości produktu, które uznano za
istotne przy ustalaniu wartości normalnej i które zostały użyte przy porównaniu
z produktem objętym postępowaniem, tj. fakt, że sprzedaż krajowa w Indiach
została podzielona na „standardową” i „specjalną” oraz dla każdej transakcji
określona została klasa wytrzymałości. Następnie zgodnie z tabelą NKP dla
każdej klasy wytrzymałości obliczona została wartość normalna na 1 kg.
(25)     Komisja skupiła się na dwóch
kluczowych elementach porównania, mianowicie klasie wytrzymałości oraz
standardowych i specjalnych elementach złącznych, jak wskazano w motywach 48–50
rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. Rozróżnienie między specjalnymi i
standardowymi elementami złącznymi zostało dodane jako nowy element porównania
w trakcie dochodzenia, a klasa wytrzymałości była stosowana jako inne główne
kryterium porównania przedstawione przez większość chińskich producentów
eksportujących w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem.
(26)     Jak wspomniano w motywie 56
rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, standardowe elementy złączne
produkowane w kraju analogicznym można porównać z elementami złącznymi
wywożonymi do UE przez objętych próbą chińskich producentów, ponieważ
stwierdzono, że mają one te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne,
jak produkty wywożone z ChRL.
(27)     Wartość
normalna została wyrażona w postaci ceny ex-works i dostosowana, tak aby
uwzględnić wpływ na ceny kontroli jakości wykonanej przez indyjskiego
producenta, która nie została przeprowadzona w Chinach. W efekcie powstały dwa
wykazy wartości normalnych denominowanych w chińskiej walucie yuan (CNY) na kg
według klasy wytrzymałości: jeden wykaz dla standardowych elementów złącznych,
drugi – dla specjalnych elementów złącznych.
2.1.        Pismo
z dnia 30 maja 2012 r. w sprawie ujawnienia informacji
(28)     W dniu 30 maja 2012 r.
wszystkim zainteresowanym stronom ujawniono dodatkowe informacje dotyczące
typów produktu wykorzystywanych do celów porównania wartości normalnej i ceny
eksportowej. Jak stwierdzono w zawiadomieniu o wszczęciu, wszystkie
zainteresowane strony otrzymały bardziej szczegółowe informacje dotyczące
właściwości produktu, które uznano za istotne dla ustalenia wartości normalnej.
(29)     Treść pisma w sprawie
ujawnienia informacji dotyczyła wartości normalnej, która została ustalona na
podstawie cen produktu objętego postępowaniem, sprzedawanego na rynku krajowym
przez współpracującego producenta z Indii. Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a)
rozporządzenia podstawowego wartość normalną dla producentów eksportujących,
którym nie przyznano zgody na traktowanie na zasadach rynkowych („MET”),
należało ustalić na podstawie cen lub wartości konstruowanej w kraju
analogicznym. Na współpracę poprzez udzielenie odpowiedzi na kwestionariusz
zgodziło się dwóch producentów z Indii. Dane zawarte w odpowiedziach w
kwestionariuszu zostały zweryfikowane w ich siedzibach. Jednak tylko jeden z
nich dostarczył dostatecznie szczegółowe dane, aby można było na ich podstawie
ustalić wartość normalną.
(30)     Jak
wspomniano w motywie 90 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych: „kilku
importerów i eksporterów zakwestionowało odpowiedniość używania danych
uzyskanych od tego producenta indyjskiego, ponieważ: (i) ilości produkowane
i sprzedawane na indyjskim rynku krajowym przez tego producenta rzekomo
nie są reprezentatywne w odniesieniu do ilości wywożonych z ChRL do Wspólnoty;
oraz (ii) indyjski producent ma handlowe powiązania z jednym z
popierających skargę producentów wspólnotowych. W tym zakresie należy zauważyć,
że: (i) wielkość sprzedaży indyjskiego producenta została uznana za
wystarczająco reprezentatywną dla ustalenia wiarygodnych wartości normalnych;
oraz (ii) fakt istnienia związków między producentem z kraju analogicznego a
popierającym skargę producentem wspólnotowym nie podważa racji związanych z
wyborem tego kraju analogicznego. Zauważono także, że związki te zostały
nawiązane po OD. Uwzględniając powyższe fakty, a także brak współpracy ze
strony producentów z innych krajów trzecich, wybór Indii jako kraju
analogicznego został uznany za uzasadniony.”
(31)     Biorąc
pod uwagę warunki konkurencji i otwartości indyjskiego rynku oraz fakt, iż
współpracujący producent z Indii prowadził sprzedaż typów produktu, które są
porównywalne z produktami wywożonymi przez chińskich producentów eksportujących,
uznano, że Indie są odpowiednim krajem trzecim o gospodarce rynkowej w
rozumieniu art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego.
(32)     W
piśmie w sprawie ujawnienia informacji stwierdzono, że dane dotyczące sprzedaży
krajowej odnosiły się do okresu objętego dochodzeniem, ale nie zawierały numeru
kontrolnego produktu („NKP”). Indyjski producent był jednak w stanie
zidentyfikować klasę wytrzymałości sprzedawanych elementów złącznych, a także
czy taki element złączny był „standardowy” czy „specjalny” zgodnie z definicją
zawartą w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych. Na początku dochodzenia,
gdy został utworzony NKP, nie stwierdzono konieczności rozróżniania
standardowych i specjalnych elementów złącznych.
(33)     Komisja zauważyła jednak, że
rozróżnienie to rzutowało na porównywalność cen i w związku z tym zwrócono się
do indyjskiego producenta o przekazanie takich danych, co uczynił. Sprzedaż na
indyjskim rynku krajowym została zatem podzielona na sprzedaż „standardową” i
„specjalną”, a następnie dla każdej transakcji ustalono klasę wytrzymałości.
Dla każdej klasy wytrzymałości obliczona została wartość normalna na kg zgodnie
z pierwotnymi ustaleniami w tabeli NKP.
(34)     Pozostałe właściwości
pierwotnego NKP nie były stosowane, nie tylko dlatego, że indyjski producent
nie był w stanie dostarczyć danych na tym poziomie szczegółowości, ale również
z następujących względów:
–
średnica i długość zostały uznane za nieistotne,
ponieważ analiza została przeprowadzona na podstawie wagi, tym samym
automatycznie biorąc pod uwagę wszelkie różnice wynikające z różnej średnicy lub
długości elementu złącznego;
–
nic nie wskazywało na to, że istniały jakiekolwiek
różnice pod względem zawartości chromu w powłoce lub generalnie pod względem
powłoki – zasadniczo wskaźnik galwanizacji – między produktami indyjskiego
producenta i chińskimi elementami złącznymi;
–
w odniesieniu do jedynego pozostałego elementu NKP,
mianowicie kodu CN, uznano, że nie będzie to wiarygodny wskaźnik, ponieważ w
przeciwieństwie do organów UE, organy chińskie lub indyjskie nie rozróżniają 10
kodów CN, które są stosowane do zdefiniowania produktu objętego postępowaniem.
(35)     W związku z tym Komisja
skoncentrowała się na dwóch zasadniczych różnicach między produktami: z jednej
strony na klasie wytrzymałości; z drugiej na standardowych i specjalnych
elementach złącznych, co stanowi wskaźnik różnic między klientami oraz różnic w
jakości.
(36)     Wartość normalna została
wyrażona w postaci ceny ex-works, pomniejszonej o dostosowanie eliminujące
wpływ na ceny kontroli jakości wykonanej przez indyjskiego producenta, która
nie została przeprowadzona w Chinach. W efekcie powstały dwa wykazy wartości
normalnych denominowanych w chińskiej walucie yuan (CNY) na kg według klasy
wytrzymałości: jeden wykaz dla standardowych elementów złącznych, drugi – dla
specjalnych elementów złącznych.
(37)     Komisja poinformowała
wszystkie zainteresowane strony, że wartość normalna nie może zostać ujawniona,
ponieważ dotyczy ona poufnej ceny jednego indyjskiego producenta na rynku
krajowym. Jednakże zainteresowane strony zostały poinformowane, że
„standardowa” wartość normalna w przypadku klasy wytrzymałości elementu
złącznego równej 8,8 („G” w tabeli NKP), która jest standardowym typem produktu
powszechnie wywożonym przez chińskich producentów, została obliczona w
przedziale od 9 do 12 CNY/kg ceny ex-works.
2.2.        Zgłoszone uwagi dotyczące
pisma w sprawie ujawniania informacji z dnia 30 maja 2012 r.
(38)     Jeden importer i czterech
producentów eksportujących twierdziło, że czas dany stronom na przedstawienie
uwag do dodatkowych informacji (10 dni) był zbyt krótki. Komisja jest jednak
zdania, iż wyżej wymieniony termin był odpowiedni, zważywszy, że przekazane
informacje były jedynie uzupełnieniem informacji już ujawnionych w
rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych na koniec pierwotnego dochodzenia. W
związku z tym uznano, że termin na zapoznanie się z tymi dodatkowymi
informacjami oraz na przedstawienie do nich uwag, jest rozsądny.
(39)     Niektóre
strony utrzymywały, że Komisja stwierdziła, że nie posiada żadnych nowych
informacji dotyczących właściwości fizycznych, poza klasą wytrzymałości
produktów, stosowaną do ustalenia wartości normalnej. Argument ten należy
odrzucić. Na tym etapie przeglądu Komisja przedstawiała jedynie dodatkowe
wyjaśnienia, w jaki sposób wartość normalna została ustalona w pierwotnym
dochodzeniu. Należy podkreślić, że „wytrzymałość” została uznana przez
chińskich producentów eksportujących za jedną z istotnych właściwości. Nie
oznaczało to jednak, że Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących
innych właściwości fizycznych.
(40)     Te
same strony utrzymywały, że Komisja twierdziła w toku przesłuchań, odnosząc się
do ewentualnych dostosowań, które mogą mieć miejsce w celu porównania cen
eksportowych i wartości normalnej, że preferowane będzie dostosowanie raczej na
podstawie analizy cen niż analizy kosztów. Faktem jest, że Komisja wyjaśniła,
że zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego należy dokonać
porównania z należytym uwzględnieniem różnic wpływających na porównywalność
cen, a nie różnice w kosztach.
(41)     Następnie strony po raz
kolejny zażądały, by dokonać dostosowań, które uwzględniałyby różnice w
kosztach produkcji, takich jak różnice w wydajności zużycia surowca; różnice w
zużyciu walcówki; w zużyciu energii elektrycznej, w wytwarzanej we własnym
zakresie energii elektrycznej, w produktywności w przeliczeniu na jednego
pracownika, w rozsądnym poziomie zysku oraz różnic związanych z
oprzyrządowaniem. Jak stwierdzono powyżej, art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego
odnosi się do cen, a nie do kosztów. Strony nie przytoczyły dowodów, jakoby
rzekome różnice w kosztach przekładały się na różnice w cenach. W dochodzeniach
dotyczących gospodarek państw będących w okresie transformacji, takich jak
Chiny, w uzasadnionych przypadkach stosuje się przykład kraju analogicznego,
aby zapobiec uwzględnianiu cen i kosztów w państwach o gospodarce nierynkowej,
które nie są zwykłym wynikiem sił rynkowych. Stąd też dla celów ustalenia
wartości normalnej stosuje się wycenę zastępczą kosztów i cen producentów w
funkcjonujących gospodarkach rynkowych. W związku z powyższym odrzuca się
wspomniane wnioski o dokonanie dostosowań uwzględniających różnice w kosztach
produkcji.
(42)     Strony
twierdziły również, że dodatkowe informacje przekazane w dniu 30 maja
2012 r. na temat właściwości produktów sprzedawanych przez producenta
indyjskiego były niekompletne, tj. rzekomo brakowało informacji na temat:
różnic dotyczących typu elementu złącznego; powłoki i wykorzystania chromu;
średnicy i długości; identyfikowalności; ISO 9000; jednostki wskaźnika
wadliwości; i innych aspektów takich jak twardość, zginanie, wytrzymałość,
udarność i inne współczynniki tarcia. Strony zwróciły się o wyjaśnienie
przyczyn, dla których pozostałe właściwości pierwotnego NKP nie zostały uznane
za istotne. Kwestie te zostały omówione w dwóch pismach w sprawie ujawnienia
informacji przesłanych w dniu 5 lipca i załączonych do dokumentacji do wglądu
przez zainteresowane strony w dniu 11 lipca 2012 r.
2.3.        Pismo w sprawie ujawnienia
informacji z dnia 5 lipca 2012 r.
(43)     W odpowiedzi na wniosek o
dodatkowe informacje złożony przez strony, jak wspomniano w motywie 42 powyżej,
w dniu 5 lipca 2012 r. do wszystkich zainteresowanych stron przesłane zostało
drugie pismo w sprawie ujawnienia informacji. W piśmie tym zawarto następujące
dodatkowe informacje:
–
tabelę przedstawiającą zakresy poziomów cenowych
wartości normalnych obliczonych według klasy wytrzymałości w przypadku
standardowych elementów złącznych sprzedawanych na indyjskim rynku krajowym
niezależnym klientom przez jednego współpracującego producenta indyjskiego.
Uściślono również, że zdecydowana większość wywozu przez chińskich producentów
posiada klasę wytrzymałości G.
–
Dogłębna analiza danych w Indiach wykazała, że
standardowe elementy złączne sprzedawane na rynku krajowym były powlekane
elektrolitycznie czemu odpowiada kod NKP „A”. Komisja zaproponowała zatem
porównanie wartości normalnej z powłoką typu A w przypadku wywożonych modeli.
–
W wyniku ręcznej analizy danych dotyczących cen na
krajowym rynku w Indiach, z ciągu tekstowego na temat kodowania sprzedaży
stosowanego przez producenta indyjskiego zaczerpnięte zostały informacje o
średnicy i długości. Aby umożliwić porównanie z wywozem prowadzonym przez
chińskie przedsiębiorstwa, dane te zostały zebrane w formie zakresów w celu
rozróżnienia głównych wymiarów produktu:
 Wskaźnik || Średnica || Długość
 Mała || M4 do M10 || 0 do 100 mm
 Średnia || M12 do M20 || 100 do 200 mm
 Duża || M22 do M30 || 200 do 300 mm
–
W związku z tym Komisja zaproponowała wykorzystanie
tych danych w celu doprecyzowania wartości normalnej i obliczenia na tej
podstawie marginesów dumpingu. Wywożone elementy złączne, które nie mieściły się
w podanych zakresach, nie były uwzględnianie przy obliczaniu dumpingu.
Dotyczyło to jedynie niewielkiej ilości wywozu.
–
Komisja przekazała w celach informacyjnych
zaproponowane zmienione NKP:
 Wskaźnik || Opis || NKP
 Standardowe/Specjalne || Standardowy element złączny || S
   || Specjalny element złączny || P
 Klasa wytrzymałości || 3,6 || A
   || 4,6 || B
   || 4,8 || C
   || 5,6 || D
   || 5,8 || E
   || 6,8 || F
   || 8,8 || G
   || 9,8 || H
   || 10,9 || I
   || 12,9 || J
 Powłoka || Powłoka elektrolityczna || A
 Średnica || M4 do M10 || S
   || M12 do M20 || M
   || M22 do M30 || L
 Długość || 0 do 100 mm || S
   || 101 do 200 mm || M
   || 201 do 300 mm || L
–
Komisja przedstawiła ogólny przegląd marginesów
dumpingu zmienionych zgodnie z wnioskiem wymienionym w piśmie w sprawie
ujawnienia informacji, zwracając uwagę, że te zmienione marginesy antydumpingu
nie będą automatycznie cłami antydumpingowymi, które byłyby objęte zasadą niższego
cła.
–
Ponadto dostarczone zostały nowe tabele: 22, 23,
32, 33 i 34 jednego producenta unijnego w odpowiedzi na uwagi zgłoszone przez
niektóre zainteresowane strony mówiące o tym, że dodatkowe informacje
przekazane w piśmie w sprawie ujawnienia informacji z dnia 30 maja 2012 r. były
niekompletne do tego stopnia, że w tabelach tych niektóre elementy nie zostały
ujęte bądź były niewłaściwie podsumowane.
2.4.        Uwagi do pisma w sprawie
ujawnienia informacji z dnia 5 lipca 2012 r.
(44)     Niektóre strony zwróciły się o
dodatkowe informacje na temat poziomu cenowego wartości normalnej. Jak
wspomniano w motywie 82 poniżej, informacja o poziomie cen jest poufna i
dotyczy cen pojedynczego producenta z kraju analogicznego, stąd nie można jej
ujawniać zainteresowanym stronom. Jednakże nieopatrzona klauzulą poufności
informacja o wartości normalnej według klasy wytrzymałości dla standardowych
elementów złącznych została ujawniona w dniu 5 lipca 2012 r. chińskim
producentom eksportującym, którzy wystąpili o tę informację; została ona również
umieszczona w dokumentacji do wglądu przez zainteresowane strony. W piśmie tym
Komisja przedstawiła tabelę zawierającą zakresy poziomów cenowych wartości
normalnych obliczonych według klasy wytrzymałości dla standardowych elementów złącznych
sprzedawanych na indyjskim rynku krajowym niezależnym odbiorcom przez jedynego
współpracującego producenta z Indii.
(45)     Niektóre ze stron twierdziły
również, że Komisja poinformowała je podczas przesłuchania zorganizowanego w
dniu 26 czerwca 2012 r., że indyjska sprzedaż krajowa obejmuje dwa rodzaje powłok:
„A” i „B” według tabeli NKP użytej w pierwotnym dochodzeniu. Zarzut ten jest
bezpodstawny. Komisja poinformowała wspomniane strony, że na tym etapie
przeglądu badała rodzaje powłok stosowanych przez producenta indyjskiego przy
produkcji standardowych elementów złącznych. W trakcie kolejnego przesłuchania,
które odbyło się dnia 3 lipca 2012 r., oraz w drodze pisma informacyjne załączonego
w dniu 11 lipca 2012 r. do dokumentacji do wglądu przez zainteresowane strony,
wszystkie strony zostały poinformowane, że indyjski producent stosuje powłokę
„A” do produkcji standardowych elementów złącznych.
(46)     Podczas
przesłuchania zorganizowanego dnia 11 lipca 2012 r. te same strony zwróciły się
do Komisji z prośbą o wyjaśnienie, w jaki sposób producent indyjski dokonał
podziału wartości normalnej na specjalne i standardowe elementy złączne.
Komisja zaznaczyła, że podział ten został przeprowadzony na podstawie nazw
klientów. Komisja oświadczyła jednak przed zakończeniem przesłuchania, o czym
świadczy protokół sporządzony przez urzędnika DG ds. Handlu pełniącego rolę
rzecznika praw stron, że będzie musiała wyjaśnić tę kwestię, co też uczyniła w
kolejnym piśmie informacyjnym z dnia 13 lipca 2012 r., która została rozesłana
do stron uczestniczących w tym przesłuchaniu, a następnie umieszczona w
nieopatrzonej klauzulą poufności dokumentacji do wglądu przez wszystkie
zainteresowane strony. Oświadczenie złożone przez wyżej wymienione strony,
według którego Komisja stwierdziła, że „podział wartości normalnej na specjalne
i standardowe elementy złączne został dokonany między innymi na podstawie nazw
klientów” jest niekompletne, ponieważ w tej kwestii udzielono dodatkowych
informacji, jak wspomniano w motywie poniżej.
(47)     Jeśli
chodzi o różnicę między standardowymi i specjalnymi elementami złącznymi,
Komisja w piśmie z dnia 13 lipca 2012 r. wyjaśniła, że „nie można wykluczyć, że
przemysł motoryzacyjny również wykorzystuje standardowe elementy złączne do
określonych zastosowań”. Niektóre ze stron twierdziły, że Komisja uznała, że
elementy złączne dla sektora motoryzacyjnego można było również uznać za
standardowe. Zarzut ten jest bezpodstawny. Jak wyjaśniono we wspomnianym
piśmie, Komisja wydała oświadczenie w związku z nieotrzymaniem od producenta
indyjskiego wykazu odbiorców. Jednakże jak ustalono w pierwotnym dochodzeniu, a
następnie wyjaśniono w motywie 2.7 poniżej, z powodów dotyczących jakości i ze
względów handlowych, producenci działający w branży motoryzacyjnej zawsze
zamawiają elementy złączne, które są projektowane na zamówienie, tak aby
przestrzegać wymogów ISO obowiązujących w tej branży. Dlatego też wszystkie
elementy złączne przeznaczone dla branży motoryzacyjnej są przez producentów
elementów złącznych, również w Indiach, uważane za produkty „specjalne” zgodnie
z informacjami dostępnymi na stronach internetowych indyjskich producentów z
branży motoryzacyjnej. Jako że indyjski producent jasno zdefiniował wszystkie
części produkowane na zamówienie odbiorcy jako „specjalne elementy złączne”,
Komisja uważa, że standardowe elementy złączne przeznaczone dla przemysłu
motoryzacyjnego nie zostały ujęte w wykazie standardowych elementów złącznych
dostarczonym w toku pierwotnego dochodzenia.
(48)     Chińska Izba Gospodarcza oraz
chiński producent eksportujący przedłożyli podobne argumenty jak powyżej w
odniesieniu do ewentualnego ujęcia elementów złącznych przeznaczonych dla
przemysłu motoryzacyjnego w ramach wartości normalnej, a ponadto zarzucili, że
elementy złączne dla przemysłu motoryzacyjnego, które nie są wykonane według
konkretnego projektu odbiorcy, nadal muszą być poddawane specjalnej kontroli
jakości lub muszą spełniać wymogi dotyczące identyfikowalności, co powoduje, że
stają się one droższe i powinny być zazwyczaj uznawane za specjalne elementy
złączne. Wyżej wymienione strony twierdziły, że ustalenia Komisji, z których
wynika, że elementy złączne mające zaawansowane zastosowania, lecz nie wykonane
według rysunków użytkownika, zostały mimo to uznane za specjalne elementy
złączne, były bezpodstawne, a tym samym Komisja działała niezgodnie z art. 2
ust 10 rozporządzenia podstawowego, naruszając zasadę obiektywnego porównania. Ponadto
stwierdzili oni, że ustalenia Komisji oparte na podziale dokonanym przez
indyjskiego producenta nie były przedmiotem wizyty weryfikacyjnej na miejscu. W
świetle powyższego zwrócili się oni do Komisji z prośbą o weryfikację
rozróżnienia pomiędzy standardowymi i specjalnymi elementami złącznymi, a gdyby
nie było to możliwe, o odwołanie się do innego zestawu danych na temat wartości
normalnej.
(49)     Argumentacja Komisji dotycząca
rozróżniania standardowych i specjalnych elementów złącznych została już
omówiona w motywie 47 powyżej. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku
weryfikacji podziału dokonanego przez producenta indyjskiego, Komisja
zweryfikowała wykaz sprzedaży, przeprowadzając szereg testów przeglądowych (tj.
szczegółową weryfikację próby transakcji sprzedaży uwzględnionych w wykazie
sprzedaży w celu sprawdzenia jej poprawności) zgodnie ze standardową procedurą
weryfikacji na miejscu. Ponadto kolejny podział tego samego wykazu sprzedaży
przedstawiony przez indyjskiego producenta został porównany ze średnim poziomem
cen tego podziału zgodnie z wyjaśnieniem podanym we wspomnianym piśmie. W
związku z powyższym zarzut, jakoby Komisja założyła z góry prawidłowość danych
dostarczonych przez producenta indyjskiego według wartości nominalnej, jest
bezzasadny.
(50)     Co więcej, kryteria
zastosowane przez producenta indyjskiego w celu zdefiniowania specjalnych
elementów złącznych, tj. zgodnie z rysunkiem klienta wspomnianym w motywie 47
powyżej, daje wystarczającą pewność co do wiarygodności tych danych. W
pierwotnym dochodzeniu Komisja skorygowała już wartość normalną, tak aby
uwzględnić etapy kontroli jakości realizowane przez producenta indyjskiego,
których nie stwierdzono u chińskich producentów objętych próbą. W tych
okolicznościach Komisja nie uważa za konieczne odwoływanie się do innego
zestawu danych na temat wartości normalnej, co sugerowały zainteresowane
strony. Ponadto jak wspomniano w motywie 89 rozporządzenia w sprawie ceł
ostatecznych, pomimo starań Komisji żaden inny producent z innego kraju
analogicznego nie zadeklarował chęci współpracy w trakcie postępowania.
(51)     Jeśli chodzi o wykorzystanie
danych producenta z Indii jako kraju analogicznego w celu ustalenia wartości
normalnej, Europejskie Stowarzyszenie Dystrybutorów Elementów Złącznych (EFDA)
twierdziło, że taka metoda nie jest właściwa, biorąc pod uwagę, że jego
asortyment produktów, wielkość produkcji, profil klienta, metoda dystrybucji i
pozycja rynkowa nie są porównywalne z sytuacją chińskich producentów
eksportujących. Ponadto EFDA twierdziło, że chińskie ceny były niskie, gdyż
odzwierciedlały korzyści wynikające z wytwarzania w dużych ilościach
standardowych produktów, ponieważ chińscy producenci eksportujący są
wyspecjalizowani i wydajni. Co więcej, EFDA zwróciło się o bardziej szczegółowe
informacje na temat cen i wielkości produkcji standardowych elementów złącznych
indyjskiego producenta. EFDA przedłożyło dane Eurostatu na poparcie swoich
zarzutów, że porównanie dotyczące cen eksportowych z ChRL i Indii w przypadku
dwóch konkretnych kodów CN pokazałoby, że indyjski wywóz tychże produktów
wynosi poniżej 4 % wywozu ChRL oraz że Indie nie są wiarygodnym dostawcą tych
produktów na rynki eksportowe.
(52)     Jeśli
chodzi o kwestię stosowności wyboru producenta z Indii jako kraju
analogicznego, odsyła się do ostatniej części motywu 49 powyżej. Jeśli chodzi o
ogólne twierdzenie, że chińskie ceny eksportowe odzwierciedlały korzyści
związane z produkcją na dużą skalę, to nie było ono uzasadnione ani określone
ilościowo w na tyle znaczący sposób, aby pomóc w dokonywanej na tym etapie
przeglądu analizie. Odnośnie do wniosku o dodatkowe informacje dotyczące danych
producenta indyjskiego, odsyła się do motywu 82 dotyczącego poufności. W
odniesieniu do twierdzenia, że wywóz z Indii nie był porównywalny z tym z ChRL
zarówno w okresie objętym dochodzeniem, jak i po nim, dla celów określenia
wartości normalnej, zgodnie z rozporządzeniem podstawowym za właściwe przyjmuje
się ceny na rynku krajowym w Indiach, a nie indyjskie ceny eksportowe. Dlatego
też stwierdzenia ze strony EFDA były bezpodstawne.
(53)     Jeżeli
chodzi o kwestię powłoki stosowanej przez producenta indyjskiego, Chińska Izba
Gospodarcza i chiński producent eksportujący wyrazili wątpliwości i zwrócili
się do Komisji o wyjaśnienie, w jaki sposób poufne informacje stanowiły
przekonujący dowód na to, że indyjski producent sprzedawał tylko elementy
złączne powlekane elektrolitycznie na swoim rynku krajowym. W trakcie
weryfikacji indyjski producent przedstawił dowody, które pozwoliły Komisji
stwierdzić, że standardowe elementy złączne sprzedawane na rynku krajowym były
powlekane elektrolitycznie, co odpowiada powłoce typu „A” pierwotnego NKP. W
tych okolicznościach Komisja uważa, że dowody zawarte w dokumentacji są
wystarczające, by stwierdzić, że standardowe elementy złączne sprzedawane na
rynku krajowym były powlekane elektrolitycznie. W tym kontekście dokonano
dostosowania ze względu na różnicę w zawartości chromu, jak wspomniano w
motywie 81 poniżej.
2.5.        Dalsze informacje wymagane w
następstwie pisma w sprawie ujawnienia informacji z dnia 5 lipca 2012 r.
(54)     Niektórzy producenci
eksportujący zwrócili się o dalsze wyjaśnienia i informacje, tak aby móc
ewentualnie wnioskować o dostosowanie ich własnego marginesu dumpingu
ustalonego w pierwotnym dochodzeniu w oparciu o następujące przesłanki:
(a)
właściwości „typów produktu” (kody CN, klasa
wytrzymałości, części standardowe i specjalne) służące do określenia wartości
normalnej;
(b)
dalsze informacje dotyczące właściwości produktów
sprzedawanych przez producenta indyjskiego, służące do ustalenia wartości
normalnej;
(c)
wyjaśnienie, dlaczego nie zostały wykorzystane
pozostałe właściwości pierwotnego NKP; oraz
(d)
dostosowania, które zostaną dokonane ze względu na
różnice we właściwościach fizycznych.
(55)     W odniesieniu do lit. a)
powyżej, jak wskazano w piśmie informacyjnym przekazanym w dniu 30 maja 2012
r., klasa wytrzymałości elementów złącznych sprzedawanych przez
współpracującego producenta indyjskiego była wskaźnikiem wytrzymałości zawartym
w NKP stosowanych w kwestionariuszu rozesłanym do wszystkich stron. Klasa
wytrzymałości została określona przy użyciu tego samego elementu NKP przez
producenta indyjskiego w wykazach sprzedaży skontrolowanych podczas wizyty
weryfikacyjnej na miejscu.
(56)     Rozróżnienie między
standardowymi i specjalnymi elementami złącznymi zostało wyjaśnione w motywie
54 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. „Specjalne” elementy złączne
oznaczają elementy produkowane według rysunku klienta. Przez „standardowe”
elementy złączne należy rozumieć elementy produkowane na magazyn, a nie według
specyfikacji konkretnego klienta. Potrzeba rozróżnienia między standardowymi i
specjalnymi elementami złącznymi produkowanymi przez współpracującego
producenta indyjskiego została w pełni uznana i jak wspomniano w motywach 51 i
54 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych porównanie ceny eksportowej z
wartością normalną w przypadku objętych próbą chińskich producentów
eksportujących zostało wykonane w obrębie „standardowych” elementów złącznych.
(57)     W odniesieniu do kwestii
poruszonych w lit. b), ze względu na poufność, nie jest możliwe ujawnienie
dokładnych rodzajów modelu wkrętów i śrub sprzedawanych przez producenta
indyjskiego. Jednakże jak wskazano powyżej, porównania dokonano na podstawie
wagi w ramach tej samej kategorii – standardowych lub specjalnych elementów
złącznych – i w obrębie tej same klasy wytrzymałości określonej w NKP.
(58)     Ponownie w odniesieniu do
kwestii poruszonych w lit. b) kilka zainteresowanych stron zwróciło się o
szczegółowe informacje na temat powłoki. Dane z pierwotnego dochodzenia zostały
poddane dalszej analizie, która wykazała, że produkt sprzedawany jako „standardowy”
na indyjskim rynku krajowym miał podstawową powłokę, tj. powłokę
elektrolityczną. Informacje te zostały przekazane w trakcie przesłuchań, o
które poprosiły zainteresowane strony, i ponownie ujawnione wnioskującym o nie
zainteresowanym stronom, a następnie zostały również umieszczone w dokumentacji
do wglądu przez zainteresowane strony.
(59)     Dwóch objętych próbą
producentów eksportujących zwróciło się o bardziej szczegółowe informacje
dotyczące dostosowań ze względu na wykorzystanie chromu w procesie powlekania.
Dane na temat sprzedaży przekazane przez współpracującego producenta
indyjskiego zostały poddane dalszej analizie, co doprowadziło do dostosowania
wartości normalnej ze względu na różnice w zawartości chromu zgodnie z
wyjaśnieniami w motywie 81 poniżej. Ci sami producenci eksportujący zwrócili
się o dokładniejsze wyjaśnienia, w jaki sposób określona została rentowność dla
sprzedaży krajowej realizowanej przez współpracującego producenta indyjskiego;
czy koszty produkcji zostały zgłoszone na podstawie NKP lub czy wykorzystano
średnie koszty; i czy wartość normalna obejmowała sprzedaż na rzecz dowolnego
przedsiębiorstwa powiązanego.
(60)     Wszystkie istotne informacje
dotyczące wartości normalnej zostały przywołane w motywie 94 rozporządzenia w
sprawie ceł ostatecznych. Doprecyzowano również, że wzięto pod uwagę tylko
sprzedaż krajową na rzecz niepowiązanych przedsiębiorstw.
(61)     Wspomnianych dwóch producentów
eksportujących utrzymywało później, że mieli poważne wątpliwości co do tego,
czy badania rentowności i reprezentatywności zostały przeprowadzone w
prawidłowy sposób. W szczególności w odniesieniu do badania reprezentatywności
producenci eksportujący mieli wątpliwości, czy wielkość sprzedaży krajowej
producenta indyjskiego przekraczała 5 % ich sprzedaży eksportowej według
zmienionych grup produktów. Wyniki badania reprezentatywności pokazały, że w
przypadkach, w których dla konkretnego typu produktu nie zostały spełnione
kryteria testu zakładającego sprzedaż krajową na poziomie 5 %, stwierdzono jednak,
że sprzedaż krajowa była wystarczająco wysoka, aby umożliwić właściwe
porównanie. Jeśli chodzi o badanie rentowności, potwierdzono, że zostało ono
wykonane na podstawie typu produktu.
(62)     W
odniesieniu do kwestii poruszonych w lit. c) powyżej, tj. dlaczego pełen NKP
nie został wykorzystany do porównania wartości normalnej z ceną eksportową, w
trakcie dochodzenia okazało się, że pełen NKP nie jest wiarygodnym wskaźnikiem.
Po pierwsze dlatego, że w odróżnieniu od organów UE zarówno organy chińskie, jak
i indyjskie, nie rozróżniają 10 kodów CN zastosowanych przy definiowaniu
produktu objętego postępowaniem. Po drugie, jak wyjaśniono w motywie 48
rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, wiele zainteresowanych stron
twierdziło, że elementy złączne produkowane przez chińskich producentów
eksportujących stanowiły standardowe produkty (głównie w przedziale klas
wytrzymałości 4,8–8,8), który nie miały szczególnych właściwości dotyczących
surowca, wytrzymałości, powłoki czy kwestii związanych z certyfikacją lub
bezpieczeństwem; które miały prostsze zastosowania (zastosowanie
nieprofesjonalne i ogólna dystrybucja), w przeciwieństwie do zaawansowanych
zastosowań; i nie spełniały rygorystycznych wymogów konkretnych odbiorców
końcowych, takich jak przemysł motoryzacyjny, chemiczny lub lotniczy i
kosmonautyczny.
(63)     W odniesieniu do kwestii
poruszonych w lit. d) powyżej, elementy takie jak „identyfikowalność”, norma
ISO 9000, jednostka wskaźnika wadliwości i inne kryteria, takie jak „twardość,
zginanie, wytrzymałość, udarność, współczynnik tarcia”, które zostały zgłoszone
przez pozostałych dwóch producentów eksportujących, nie mogły zostać
zaakceptowane, ponieważ przedsiębiorstwa objęte postępowaniem nie wykazały, w
jaki sposób elementy te wpływają na porównywalność cen między wartością
normalną i ceną eksportową.
(64)     W związku z tym, że nie
dysponowano konkretnymi informacjami na temat braku porównywalności
stwierdzonego obok zaleceń sformułowanych przez zainteresowane strony w
pierwotnym dochodzeniu, a także biorąc pod uwagę ograniczoną ilość dalszych
dostępnych informacji dotyczących innych właściwości technicznych, takich jak
powłoka, w pierwotnym dochodzeniu stwierdzono, że główne czynniki i różnice
podkreślone przez same zainteresowane strony, w szczególności produkty
standardowe i specjalne oraz klasa wytrzymałości, stanowiły wystarczającą
podstawę porównania wartości normalnej i cen eksportowych.
2.6.        Dalsze ujawnianie informacji
dotyczących wartości normalnej w dniu 11 lipca 2012 r.
(65)     W dniu 11 lipca 2012 r.
Komisja ujawniła przeklasyfikowanie wartości normalnej, jak opisano powyżej,
oraz proponowane ponowne obliczenie marginesów dumpingu na podstawie
wyjaśnionych powyżej informacji, i zwróciła się o zgłaszanie uwag.
(66)     Jak wspomniano w motywie 32
powyżej, producent indyjski przekazał w swoim pierwotnym wniosku wykaz
sprzedaży krajowej („DMSAL”) bez podania NKP. Jedynym identyfikatorem każdej
sprzedaży był kod pozycji, który stanowił wewnętrzny kod dla każdego produktu,
oraz ciąg tekstu opisujący produkt. Przykładowo:
 M8X1.25X16 ŚRUBA WIEŃCOWA
(67)     Jak wyjaśniono w motywach
48–57 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, indyjskie przedsiębiorstwo
przedstawiło podział sprzedaży na rynku krajowym na standardowe i specjalne
elementy złączne, stosując rozróżnienie, o którym mowa w motywie 77. W
rezultacie wykaz sprzedaży krajowej został przedstawiony w dwóch plikach:
„standardowy DMSAL” i „specjalny DMSAL”. Sprzedaż, której nie można było
określić jako standardowa czy też specjalna, nie była uwzględniania w dalszych
obliczeniach wartości normalnej.
(68)     W toku dochodzenia okazało się
również, że do określenia wartości normalnej konieczna będzie klasa
wytrzymałości elementu złącznego. Indyjskie przedsiębiorstwo określiło klasę
wytrzymałości dla każdej linii w dokumentacji „standardowego DMSAL” oraz
„specjalnego DMSAL” i przekazało dokumentację zawierająca kolumnę „Klasa”, w
której podana została klasa wytrzymałości, na przykład:
 OPIS || KLASA
 M8X1.25X16 ŚRUBA WIEŃCOWA || 8,8
(69)     Na tej
podstawie została obliczona pierwotna wartość normalna, przy wykorzystaniu
podziału na elementy standardowe/specjalne oraz klasy wytrzymałości, jak
określono przy pierwszym ujawnieniu informacji na temat przeglądu wdrażania w
dniu 30 maja 2012 r.
(70)     Jak wspomniano w motywie 54,
niektórzy producenci eksportujący zwrócili się o dalsze wyjaśnienia, powołując
się na brak możliwości porównania na podstawie powłoki, średnicy i długości
elementu złącznego. Argumentowali oni, że może to wpłynąć na poziom pierwotnie
obliczonej wartości normalnej.
(71)     Wobec braku NKP ciąg tekstowy
opisujący każdą transakcję (po zebraniu transakcji w ramach jednego opisu)
został poddany analizie w celu pozyskania informacji na temat średnicy i
długości sprzedawanych elementów złącznych. Posługując się powyższym
przykładem: M8 = średnica oraz 16 = długość. W tym przypadku jest to opis śruby
o średnicy 8mm i długości 16mm. Wartość 1,25 odnosi się do skoku gwintu;
parametr ten nie został wykorzystany przy klasyfikacji produktu objętego
postępowaniem.
(72)     W NKP stosowanym przez
chińskich producentów eksportujących dane te zostały przedstawione nieco
inaczej. W przypadku wspomnianej powyżej śruby do średnicy i długości
odnosiłaby się wartość „080016”.
(73)     Aby zagwarantować, że wartość
normalna odpowiada cenie eksportowej, Komisja pogrupowała wartości średnicy i
długości według trzech równych zakresów zgodnie z drugim pismem w sprawie
ujawnienia informacji z dnia 5 lipca 2012 r.
 Wskaźnik || Średnica || Długość
 Mała || M4 do M10 || 0 do 100 mm
 Średnia || M12 do M20 || 100 do 200 mm
 Duża || M22 do M30 || 200 do 300 mm
(74)     Niewielki
odsetek sprzedaży producenta indyjskiego nie zmieścił się w zakresach podanych
powyżej i w związku z tym nie został on uwzględniony przy obliczaniu wartości
normalnej. Śruba w powyższym przykładzie zostałaby zatem opisana za pomocą
zmienionego NKP „GSS” = klasa wytrzymałości 8,8; mała średnica; mała długość.
(75)     Z powyższego przykładu jasno
wynikało, że ciąg tekstowy opisujący produkt nie zawiera żadnych informacji na
temat powłoki stosowanej przez krajowego producenta z Indii. Zbadano zatem, czy
dokumentacja dochodzenia zawierała jakiekolwiek dowody dotyczące rodzaju powłoki,
o ile istniała, stosowanej przez producenta indyjskiego przy sprzedaży
standardowych elementów złącznych na rynku krajowym. Poufne dane zawarte w
dokumentacji, zweryfikowane w siedzibie producenta indyjskiego, wskazały na
zastosowanie powłoki elektrolitycznej (NKP rodzaj A) w przypadku standardowych
elementów złącznych na rynku krajowym. Dane te zostały ujawnione wszystkim
stronom w dniu 5 lipca 2012 r.
2.7.        Uwagi do pisma w sprawie
ujawnienia informacji z dnia 11 lipca 2012 r.
(76)     Niektórzy producenci eksportujący
odpowiedzieli na opisane powyżej ujawnienie informacji. Na ich wniosek
zorganizowano przesłuchanie przeprowadzone przez urzędnika z DG ds. Handlu
pełniącego rolę rzecznika praw stron w celu kontynuowania dialogu z Komisją i
omówienia kwestii podnoszonych przez tych producentów. Producenci eksportujący
poruszyli przede wszystkim następujące kwestie:
(a)
metodyka, zgodnie z którą producent indyjski dokonał
podziału sprzedaży krajowej na standardową i specjalną;
(b)
w przypadku uznania niektórych elementów złącznych
sprzedawanych na rzecz podmiotów w branży motoryzacyjnej za standardowe,
uzasadnione byłoby „istotne dostosowanie”;
(c)
dostosowania wartości normalnej na mocy art. 2 ust.
10 lit. b) w przypadku podatków pośrednich poniesionych z tytułu przywozu
walcówki do Indii;
(d)
obecność chromu VI w powłoce standardowych
elementów złącznych;
(e)
metodyka stosowana przez Komisję w przypadku braku
sprzedaży krajowej odpowiadającej konkretnej transakcji wywozowej; oraz
(f)
ujawnienie kodów produktów w sprzedaży krajowej
realizowanej przez producenta indyjskiego.
(77)     W
odniesieniu do lit. a) powyżej producent indyjski dokonał podziału sprzedaży
krajowej na standardową i specjalną, wychodząc z założenia, że elementy złączne
produkowane według rysunku klienta stanowią specjalne elementy złączne,
natomiast pozostała sprzedaż obejmuje standardowe elementy złączne, tj.
niewyprodukowane według konkretnego rysunku lub rysunku klienta.
(78)     W odniesieniu do lit. b) powyżej oraz jak wspomniano w piśmie
załączonym do dokumentacji z dnia 13 lipca 2012 r. przesłanym wspomnianym
zainteresowanym stronom po przesłuchaniu, które odbyło się w dniu 11 lipca,
Komisja potwierdziła, że wobec braku nazwisk klientów, jak wspomniano powyżej,
odwołuje się do motywu 47 powyżej. Ponadto Komisja odnotowuje, że według
Europejskiego stowarzyszenia producentów elementów złącznych „w Europie, jeśli
klient – zwłaszcza z branży motoryzacyjnej – zamówi element złączny
wyprodukowany na podstawie rysunku, lecz równocześnie spełniający
międzynarodowe normy (ISO, EN, DIN, AFNOR, UNI), wówczas taki produkt jest
uważany przez producenta elementów złącznych jako produkt specjalny i w
konsekwencji zostaje zaklasyfikowany – w ramach klasyfikacji wewnętrznej
stosowanej przez przedsiębiorstwo – jako „specjalny” (…) Jest to tryb działania
przyjęty przez wszystkich producentów elementów złącznych na świecie, w tym
również w Indiach.” Komisja jest zatem przekonana, że standardowe elementy
złączne przeznaczone dla odbiorców w branży motoryzacyjnej nie zostały
wymienione w wykazie standardowych elementów złącznych przekazanym podczas
dochodzenia pierwotnego. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
(79)     W odniesieniu do lit. c)
powyżej, podczas przesłuchania producenci eksportujący podnieśli kwestię
dostosowania w myśl art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego, w celu
uwzględnienia należności celnych z tytułu przywozu walcówki do Indii, które są
zawarte w wartości normalnej, ale nie w cenie eksportowej z Chin. W toku
pierwotnego dochodzenia chińskie przedsiębiorstwa, które znalazły się w badanej
próbie, zakupiły walcówkę wyprodukowaną w Chinach.
(80)     Na
surowiec importowany przez indyjskiego producenta nałożone było cło podstawowe
(5 % możliwej do oszacowania wartości) oraz podatek na szkolnictwo w ramach cła
(3 % wartości cła podstawowego powiększonej o cło wyrównawcze). Jednakże
zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego, o takie
dostosowanie o kwotę odpowiadającą podatkom pośrednim można wnioskować, pod
warunkiem że opłaty przywozowe od produktu podobnego oraz jego fizycznych składników,
w przypadku gdy jest on przeznaczony do użytku na rynku krajowym, nie będą
pobrane lub zostaną zwrócone w przypadku wywozu produktu podobnego do Unii
Europejskiej. Wobec braku stwierdzenia oraz dowodów, że wywozu od podanych
powyżej producentów eksportujących do UE mogłoby dotyczyć niepobieranie lub
zwrot opłat przywozowych nakładanych na przywóz surowców (walcówka), argument
ten należy odrzucić. Ponadto takie dostosowanie nie jest zazwyczaj możliwe, gdy
dany producent eksportujący, a tak jest w przypadku tego przeglądu, pozyskuje
wszystkie surowce od dostawców krajowych, nie ponosząc w związku z tym żadnych
opłat przywozowych.
(81)     W
odniesieniu do lit. d) powyżej dowody w dokumentacji pierwotnego dochodzenia
wskazywały na to, że standardowa powłoka na standardowych elementach złącznych
sprzedawanych na indyjskim rynku krajowym zawierała chrom Cr3 i dlatego
odpowiadała definicji NKP zakładającej brak chromu VI dodawanego do powłoki.
Marginesy dumpingu zostały zatem ponownie obliczone, biorąc pod uwagę najdroższy
rodzaj powłoki zawierającej chrom po stronie eksportera, bez dostosowania ceny
eksportowej. Dwóch producentów eksportujących twierdziło, że informacje na
temat powłoki dotyczyły raczej obecnej sytuacji niż sytuacji w okresie objętym
dochodzeniem. Twierdzenie to jest bezpodstawne. W wyniku kontroli dokonanej w
toku pierwotnego dochodzenia uzyskano zweryfikowane dowody, z których wynikało,
że wszystkie standardowe elementy złączne sprzedawane na rynku krajowym w
Indiach były powlekane elektrolitycznie w okresie objętym pierwotnym
dochodzeniem.
(82)     W
odniesieniu do lit. e) powyżej potwierdzono, że marginesy dumpingu zostały
obliczone przy założeniu, że w przypadku braku odpowiadającej sprzedaży na
rynku krajowym, transakcja wywozowa nie będzie uwzględniana przy obliczaniu
dumpingu. Niektóre strony twierdziły, że nie było podstaw, by nie uwzględniać
niektórych transakcji wywozowych w obliczeniach marginesu dumpingu. Jednakże w
przypadku wszystkich chińskich producentów eksportujących, którzy zostali
objęci próbą, stwierdzono istotne dopasowanie między sprzedażą krajową i
eksportową, co pozwoliło uzyskać obiektywną reprezentację sprzedaży realizowanej
przez różne strony.
(83)     W odniesieniu do lit. f)
powyżej Chińska Izba Gospodarcza oraz chiński eksporter twierdzili, że indyjski
producent nie przedstawił przekonującego powodu, by nie pozwolić Komisji na
ujawnienie konkretnych informacji dotyczących kodów produktów w swojej
sprzedaży krajowej. Postępując zgodnie z zasadami poufności, Komisja przekazała
Chińskiej Izbie Gospodarczej i wszystkim eksporterom chińskim, którzy o nie
wnioskowali możliwie najwięcej informacji w drodze licznych pism załączanych do
dokumentacji, poprzez udostępnienie pisma w sprawie ujawnienia informacji
wszystkim zainteresowanym stronom oraz w drodze przesłuchań. W odniesieniu do
wniosku o ujawnienie kodów produktów producenta indyjskiego, ujawnienie takich
informacji pozwoli pozostałym stronom obliczyć z dużą dokładnością ceny krajowe
indyjskiego producenta, czego należy uniknąć ze względu na ochronę poufnych
informacji handlowych. Niezapewnienie ochrony poufnych informacji mogłoby
skutkować ewentualnymi roszczeniami o odszkodowanie wysuwanymi wobec Komisji
oraz zniechęcić do współpracy przy dochodzeniach przedsiębiorstwa w krajach
analogicznych, które do takiej współpracy przystępują na zasadzie
dobrowolności. W związku z powyższym wniosek ten został odrzucony.
2.8.        Dostosowania metodyki
stosowanej w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych przy obliczaniu wartości
normalnej
(84)     Mając na uwadze oświadczenia
złożone przez chińskich producentów eksportujących w ramach tego przeglądu w
odniesieniu do definicji typów produktu przy obliczaniu wartości normalnej z
Indii, w których twierdzili oni, że oprócz rozróżnienia pomiędzy standardowymi
i specjalnymi elementami złącznymi i klasą wytrzymałości, znaczenie mają
elementy średnicy, długości i powłoki, oraz w następstwie przesłuchań i rozmów,
które nastąpiły w obecności rzecznika praw stron, dane producenta indyjskiego
zostały ponownie ocenione.
(85)     W następstwie wspomnianej
powtórnej oceny Komisja była w stanie ustalić średnicę i długość elementów
złącznych sprzedawanych na rynku krajowym w Indiach. Aby umożliwić obiektywne
porównanie tych elementów złącznych z elementami złącznymi wywożonymi z ChRL,
wartości średnicy i długości zostały uszeregowane według zakresów, a następnie
dla każdego zakresu obliczona została wartość normalna. Szczegółowe wyjaśnienia
w tej kwestii zostały przedstawione w dwóch pismach w sprawie ujawnienia
informacji z dnia 5 i 11 lipca 2012 r., które zostały udostępnione wszystkim
zainteresowanym stronom. Ustalenie zakresów w celu rozróżnienia głównych
wymiarów produktu sprzedawanego przez producenta indyjskiego pozwoliło na
obiektywne porównanie, zgodnie z wnioskiem zainteresowanych stron, z wywozem
prowadzonym przez chińskie przedsiębiorstwa. Następnie dwóch producentów
eksportujących argumentowało, że nie dysponowali pełnymi informacjami,
twierdząc, że klasyfikacja była niejasna i nieodpowiednia, i w związku z tym
nie mieli oni wystarczających informacji, by wnioskować o dostosowanie ze
względu na różnice fizyczne. Jednakże poza tymi ogólnymi stwierdzeniami
wspomniani producenci nie przedstawili innej uzasadnionej propozycji ani
dowodów merytorycznych. W związku z tym zarzut ten został odrzucony.
(86)     EFDA stwierdziło, że użycie średnicy
i długości nie oddaje stanu faktycznego i zaproponowało inne rozwiązanie, które
dotyczyło wspomnianych dwóch kryteriów, i jego zdaniem pozwoliłoby uniknąć
sytuacji, w której niektóre produkty mogą zostać pominięte; EFDA nie uzasadniła
jednak tego alternatywnego rozwiązania. Zaproponowana przez Komisję
klasyfikacja nie wykluczała żadnego typu produktu (uwzględnione zostały
wszystkie możliwe kombinacje średnicy i długości), a zatem zarzut ten nie mógł
być dalej rozpatrywany.
(87)     Stwierdzono, że wszystkie
sprzedane standardowe elementy złączne były powlekane elektrolitycznie i w
rezultacie wartość normalna została obliczona na podstawie powłoki
odpowiadającej kodowi NKP „A”. W przypadku gdy objęty próbą chiński producent
eksportujący nie prowadził wywozu elementów złącznych z powłoką typu A,
stosowany był najbardziej zbliżony rodzaj powłoki bez jakiegokolwiek
dostosowania ceny eksportowej.
(88)     Dane na temat klasy
wytrzymałości oraz podział na standardowe i specjalne elementy złączne
pozostały bez zmian.
(89)     Dwóch producentów eksportujących
zwróciło się z wnioskiem o interwencję urzędnika DG ds. Handlu pełniącego rolę
rzecznika praw stron w celu zbadania poufnych danych dotyczących producenta z
Indii jako kraju analogicznego i przedstawienia poświadczeń dotyczących
poufnego charakteru jego krajowej sprzedaży, jak również w kwestii powlekania
standardowych elementów złącznych, obecności chromu w powłoce oraz uzyskania
informacji dotyczących długości i średnicy w przypadku standardowych elementów
złącznych. Rzecznik praw stron, po zbadaniu poufnych danych producenta z Indii
jako kraju analogicznego, odpowiedział na pytania postawione przez dwóch
producentów eksportujących. Sprawozdanie sporządzone przez rzecznika praw stron
wyjaśniające zostało załączone do dokumentacji do wglądu przez zainteresowane
strony.
(90)     Pomimo wyżej wymienionych
dodatkowych informacji, wyjaśnień, przesłuchań i przeprowadzonych rozmów,
niektóre strony nadal twierdziły, że nie dysponują informacjami, które
pozwoliłyby im wnioskować o dostosowania w celu zapewnienia obiektywnego
porównania. Komisja przekazała stronom obszerne informacje na temat grup
produktu stosowanych przy ustalaniu wartości normalnej zgodnie z wymogiem
postawionym przez Organ Apelacyjny[6].
Ponadto w dłuższym okresie rozpoczynającym się od dnia 30 maja 2012 r. i
kończącym w dniu 19 lipca 2012 r. Komisja dostarczyła informacje i
odpowiedziała na wszystkie pytania postawione przez wszystkie strony. Co
więcej, wszystkim stronom przyznano dodatkowe 20 dni na zgłaszanie uwag
dotyczących ujawnienia ostatecznych ustaleń.
(91)     Te same strony twierdziły, że
sprzecznie z treścią sprawozdania Organu Apelacyjnego, Komisja, bez podania
stosownego uzasadnienia, odmówiła ujawnienia informacji na temat konkretnych
produktów producenta indyjskiego wykorzystanych przy ustalaniu wartości
normalnej. Artykuł 6 ust. 5 Porozumienia w sprawie antydumpingu stanowi, że
informacje, które mają charakter poufny lub są dostarczone na zasadzie
poufności, są traktowane jako takie przez organy prowadzące dochodzenie. W tym
przypadku indyjski producent dostarczył informacje na temat typów produktu
sprzedawanego na rynku krajowym na zasadzie poufności i przedsiębiorstwo
ponowiło swój wniosek do Komisji o poufne traktowanie, stwierdzając, że w
dalszym ciągu uważa te informacje za ściśle poufne, o czym mowa w motywie 82.
Strony te twierdziły także, że Komisji nie udało się przedstawić nieopatrzonego
klauzulą poufności streszczenia informacji dostarczonych przez producenta
indyjskiego, zgodnie z wymogami zawartymi w sprawozdaniach. W trakcie
rozmów i jak wspomniano w motywach powyżej, Komisja, przy zachowaniu poufności,
ujawniła jednak zainteresowanym stronom wszystkie istotne informacje dotyczące
producenta indyjskiego, tak by mogły one bronić swoich interesów.
2.9.        Określenie wartości normalnej
dla producentów eksportujących w ChRL, wartość normalna, ceny eksportowe,
porównanie
(92)     Wartość normalna została
obliczona i porównana z ceną eksportową, jak określono powyżej. Dostosowania
ceny eksportowej miały na celu usunięcie różnicy w cenie w przypadku dodania
chromu VI do powłoki na elementach złącznych objętych postępowaniem. Wartość
normalna i cena eksportowa zostały porównane na podstawie ceny ex-works, jak w
pierwotnym dochodzeniu.
2.10.      Wnioski o dostosowania na
podstawie właściwości produktu
(93)     Jeden producent eksportujący
wnioskował o dostosowanie zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia
podstawowego ze względu na różnice we właściwościach fizycznych różnych typów
(śruby z łbem sześciokątnym, wkręty do drewna, śruby itp.) produktu objętego
postępowaniem. Jako że producent eksportujący objęty postępowaniem nie ma, z
uwagi na wymóg poufności, dostępu do pełnych danych na temat wartości
normalnej, przedsiębiorstwo zastosowało własne ceny eksportowe, by wykazać, do
jakiego stopnia ceny różnią się dla każdego typu elementu złącznego.
(94)     W
pierwotnym dochodzeniu porównano wartość normalną i cenę eksportową poprzez
rozróżnienie między standardowymi i specjalnymi typami elementów złącznych
zgodnie z motywem 102 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, a także
poprzez określenie klasy wytrzymałości. Pełne numery kontrolne produktu (NKP)
nie zostały w tym przypadku wykorzystane, mając na uwadze, że producent w kraju
analogicznym nie dostarczył wymaganych informacji pogrupowanych według
odpowiednich kategorii na podstawie NKP. Jeden z elementów pierwotnego NKP miał
na celu ustalenie różnych typów elementów złącznych według tego, jakim kodem NK
są objęte. Mając na uwadze, że informacje te nie zostały dostarczone przez
producenta indyjskiego, ten element nie mógł zostać wykorzystany przy
dokonywaniu porównania w pierwotnym dochodzeniu.
(95)     Z
informacji dostarczonych przez producenta eksportującego wynikało, że mogą
istnieć podstawy do dokonania dostosowań z uwagi na różnice w typach elementów
złącznych. Zaproponowana metodyka nie została jednak uznana za właściwą, biorąc
pod uwagę, że przedsiębiorstwo nie dostarczyło, zgodnie z pierwotnym wymogiem,
szczegółowych informacji na temat typu produktu zgodnie z kodem NK, jak
wyjaśniono w motywie 34. W ramach alternatywnego rozwiązania zbadano różnice w
cenach w przemyśle unijnym na rynku Unii w celu ustalenia, czy między różnymi
typami elementów złącznych istniały różnice w cenach. Informacje przekazane
przez przemysł unijny zostały przedstawione w całości według PCN zgodnie z
pierwotnym wnioskiem. Badanie to potwierdziło, że ceny na rynku UE różniły się
w zależności od typu elementu złącznego. Na tej podstawie za właściwe uznano
dostosowanie wartości normalnych w celu odzwierciedlenia tych różnic. Jako
podstawę dostosowania przyjęto, że średnia cena sprzedaży w przemyśle unijnym
na rynku Unii ma wartość „1”, a wszystkim poszczególnym typom przypisano własną
indywidualną wartość w zależności od stosunku ich ceny do średniej ceny.
Następnie wartości te zostały zastosowane do wartości normalnej użytej przy
porównaniu z każdym typem produktu wywożonym przez producenta eksportującego.
(96)     Jako że podstawą dostosowań była
wartość rynkowa różnic we właściwościach fizycznych na rynku UE, za właściwe
uznano dokonanie podobnych dostosowań w obliczeniach marginesów dumpingu
wszystkich producentów eksportujących.
(97)     Po opublikowaniu dokumentu
ujawniającego ogólne ustalenia Chińskie Stowarzyszenie Przemysłu Elementów
Złącznych („CCME”) oraz chiński eksporter twierdzili, że Komisja nadal narusza
art. 2.4, 6.2 i 6.4 Porozumienia antydumpingowego WTO, nie dostarczając
aktualnych informacji, na podstawie których porównana została cena eksportowa i
wartość normalna, a następnie zwrócili się z prośbą do Komisji o ujawnienie
kompletnych informacji na temat zastosowanej wartości normalnej typów produktu
i tym samym wypełnienie swojego zobowiązania, jakim jest stworzenie chińskim
producentom eksportującym, możliwości obrony swoich interesów, przedstawienia
swojej sprawy z pełną znajomością stanu rzeczy oraz zagwarantowanie
obiektywnego porównania cen eksportowych i wartości normalnej. Wyżej wymienione
strony wezwały zatem Komisję do ponownego zbadania następujących kwestii:
(g)
pełne ujawnienie wartości normalnej typów produktu;
(h)
dopilnowanie, by standardowe elementy złączne
produkowane przez chińskich producentów eksportujących nie były porównywane do
elementów złącznych produkowanych przez producenta z kraju analogicznego i
mających zaawansowane zastosowania;
(i)
przedstawienie instrukcji, w jaki sposób uzasadniać
wnioski o dostosowania;
(j)
poinformowanie o sposobie dokonania pewnych
dostosowań; oraz
(k)
zobowiązanie UE do tego, by nie pomijała żadnych
transakcji wywozowych.
(98)     W odniesieniu do lit. a), w
świetle informacji udostępnionych w postaci pism w sprawie ujawnienia
informacji z dnia 30 maja 2012 r., 11 lipca 2012 r., 13 lipca 2012 r.,
dokumentu ujawniającego ogólne ustalenia przesłanego w dniu 31 lipca 2012 r.
oraz w szczególności motywów 77–96 oraz przesłuchań zorganizowanych w trakcie
konsultacji, uznaje się, że wszystkie informacje, jakie mogły zostać ujawnione
w granicach wymogów dotyczących poufności, zostały przekazane zainteresowanym
stronom.
(99)     W odniesieniu do pkt b)
dotyczącego konieczności zagwarantowania, że standardowe elementy złączne
produkowane przez chińskich producentów eksportujących nie będą porównywane z
elementami złącznymi produkowanymi przez producenta z kraju analogicznego i
mającymi zaawansowane zastosowania, aspekt ten został omówiony w motywie 78
powyżej. Wobec braku nowych dowodów, a także w obliczu jedynie zarzutów
wysuwanych przez wyżej wymienione strony na temat ewentualnej obecności
elementów złącznych mających zaawansowane zastosowania inne niż przemysł
motoryzacyjny, Komisja uważa, że informacje udostępnione w aktach sprawy są na
tyle wiarygodne, aby moc zagwarantować, że przy określaniu wartości normalnej
do celów porównania z cenami eksportowymi wspomnianego chińskiego producenta
eksportującego wykorzystano jedynie standardowe elementy złączne.
(100)   W odniesieniu do lit. c) i
zarzutów, według których Komisja nie dostarczyła informacji na temat sposobu, w
jaki chińscy producenci eksportujący mogli uzasadnić wnioski o dostosowania
dotyczące aspektów takich jak identyfikowalność, norma ISO 9000, jednostka
wskaźnika wadliwości i innych kryteriów, takich jak „twardość, zginanie,
wytrzymałość, udarność, współczynniki tarcia” (zob. motyw 63 powyżej) oraz ceł
przywozowych (zob. motywy 79 i 80 powyżej), Komisja zwraca uwagę na poniższe
kwestie. Po pierwsze, przypomina się, że aspekty te zostały poruszone przez
strony bez przedstawienia żadnych dalszych szczegółowych informacji. W trakcie przesłuchania
zorganizowanego w dniu 11 lipca 2012 r. przez odpowiedzialnego za nie rzecznika
praw stron Komisja zwróciła się do stron z prośbą o przekazanie dodatkowych
informacji dotyczących wyżej wymienionych kwestii, jednak żadna ze stron tego
nie uczyniła. Jeśli chodzi o wniosek o dostosowania cen eksportowych w celu
uwzględnienia ceł na przywóz walcówki do Indii oraz, ogólnie rzecz biorąc,
tańszy dostęp do surowców dla chińskich producentów eksportujących, Komisja
szczegółowo wyjaśniła w motywie 80 powody, dla których wniosek ten nie mógł
zostać przyjęty. Ponadto, jak wskazano w motywie 63 rozporządzenia pierwotnego,
koszt głównego surowca – walcówki stalowej – nie odzwierciedla we właściwy
sposób wartości rynkowych. Ustalono, że ceny walcówki stalowej na rynku
krajowym były znacznie niższe od cen na innych rynkach. Dlatego też zniekształcone
ceny nie mogą służyć jako podstawa dostosowania, o co wnioskowały wyżej
wymienione strony. W tych okolicznościach Komisja nie potrafi wskazać, jakie
dodatkowe informacje, zdaniem Chińskiej Izby Gospodarczej oraz producenta
eksportującego, można by dostarczyć, by móc dalej uzasadnić wspomniane dwa
wnioski o dostosowania.
(101)   W odniesieniu do pkt d)
przypomina się, że informacje dotyczące „wartości normalnej typów produktu
producentów UE oraz ich poziomów cen, jak również wpływ wynikających z nich dostosowań
wartości normalnej typów produktu producenta z kraju analogicznego” mają
charakter poufny, a zatem nie mogą zostać ujawnione. Chińska Izba Gospodarcza i
jeden chiński producent eksportujący złożyli wniosek o dalsze wyjaśnienia, w
jaki sposób dokonano dostosowań ze względu na różnice cen powłoki. Jak wskazano
w motywie 92 powyżej, należy jednak zauważyć, że w dokumencie ujawniającym
szczegółowe ustalenia Komisja wskazała, które wywożone typy produktu zostały
dostosowane i tym samym umożliwiła zainteresowanym stronom zrozumienie, w jaki
sposób dokonano takiego dostosowania.
(102)   W odniesieniu do lit. e) oraz
domniemanej konieczności uwzględnienia wszystkich porównywalnych transakcji
wywozowych przy obliczaniu dumpingu, w celu zapewnienia obiektywnego porównania
cen na mocy art. 2.4.2 Porozumienia antydumpingowego WTO, Komisja zauważa, że
wartość normalna stosowana przy ustalaniu marginesów dumpingu została
dostosowana właśnie w następstwie wniosku i sugestii wyżej wymienionych stron.
Przyjęta metodyka została wyjaśniona w motywach 93–96 powyżej, a przyczyny
wyrażenia kwoty stwierdzonego dumpingu jako części procentowej transakcji
wywozowych uwzględnionych przy obliczaniu kwoty dumpingu przedstawione w
motywach 107 i 108 poniżej są w pełni zgodne z art. 2.4.2 Porozumienia
antydumpingowego WTO, który odnosi się do porównywalnych transakcji wywozowych.
W tym przypadku do celów porównania użyte zostały wszystkie porównywalne
transakcje (według typu produktu). W związku z tym zasadne było wyrażenie kwoty
stwierdzonego dumpingu jako części procentowej transakcji wywozowych
wykorzystanych przy obliczaniu kwoty dumpingu.
(103)   W następstwie ujawnienia
ogólnych ustaleń, dwóch chińskich producentów eksportujących podtrzymało swoje
stanowisko, że należy dokonać dostosowań z względu na rzekome różnice w
wydajności zużycia surowca i łatwiejszy dostęp do niego, bardziej wydajne
zużycie energii elektrycznej oraz niższą produktywność na pracownika.
Przypomina się, że żaden z chińskich producentów eksportujących nie uzyskał
zgody na traktowanie na zasadach rynkowych (MET) w pierwotnym dochodzeniu oraz
że nie można uznać, że stosowana przez nich struktura kosztów odzwierciedla
wartości rynkowe, które można wykorzystać jako podstawę dostosowań, w
szczególności w odniesieniu do dostępu do surowców. Ponadto należy zauważyć, że
procesy produkcji w ChRL uznano za porównywalne z procesem produkcji stosowanym
przez przedsiębiorcę indyjskiego, a rzekome różnice uznano za bardzo
nieznaczne. W tym przypadku stwierdzono, że producent indyjski konkuruje z
wieloma innymi producentami na indyjskim rynku krajowym i uważa się, że jego
ceny w pełni odzwierciedlały sytuację na rynku krajowym. Jak wspomniano w
motywie 41 powyżej, w celu ustalenia wartości normalnej należało użyć wyceny
zastępczej kosztów i cen producentów w funkcjonujących gospodarkach rynkowych.
(104)   Tych
samych dwóch chińskich producentów eksportujących twierdziło, że przy
szeregowaniu danych dotyczących średnicy i długości według zakresów Komisja nie
powinna odwoływać się do zakresów, lecz stosować faktyczne dane liczbowe
odnoszące się do długości i średnicy w celu przeprowadzenia porównania. Po
pierwsze, jak wspomniano w motywie 70 powyżej, Komisja zgodziła się, w
następstwie przesłuchania zorganizowanego w dniu 26 czerwca 2012 r. z tymi
samymi stronami, uszeregować średnice i długość według zakresów, tak by
uwzględnić wpływ właściwości fizycznych na ceny. Wspomniane strony wskazały
możliwe zakresy, jednak Komisja podkreśliła w trakcie przesłuchania, że
proponowane zakresy należy zweryfikować, tak aby mieć pewność, że wszystkie
wywożone typy produktu są dopasowane do bardzo podobnych typów produktu
producenta indyjskiego. Po drugie, wyżej wymienione strony przykładowo
stwierdziły w prezentacji podczas przesłuchania w dniu 3 lipca 2012 r., że
średnica będzie miała niewielki wpływ pod względem jednostkowego zużycia
surowca. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
2.11.      Marginesy dumpingu
(105)   Marginesy dumpingu zostały
ustalone na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej ze średnią
ważoną ceną eksportową.
(106)   Ostateczny margines dumpingu,
wyrażony jako część procentowa ceny importowej CIF na granicy Unii, przed
wniesieniem opłaty celnej, dla producenta eksportującego objętego tym przeglądem
wynosi:
 Bulten Fasteners (China) Co., Ltd || 0,0 %
(107)   Zmienione ostateczne marginesy
dumpingu wyrażone jako procent ceny importowej CIF na granicy Unii, przed
wniesieniem opłaty celnej, wynoszą:
 Producent eksportujący w ChRL || Obowiązujący margines dumpingu || Zmieniony margines dumpingu
 Biao Wu Tensile Fasteners Co., Ltd. || 69,9 % || 43,4 %
 Kunshan Chenghe Standard Components Co., Ltd. || 93,2 % || 63,7 %
 Ningbo Jinding Fastener Co., Ltd. || 74,5 % || 64,3 %
 Ningbo Yonghong Fasteners Co., Ltd. || 105,3 % || 69,7 %
 Changshu City Standard Parts Factory and Changshu British Shanghai International Fastener Co., Ltd. || 63,1 % || 38,3 %
 CELO Suzhou Precision Fasteners Co., Ltd || 0 % || 0 %
 Golden Horse (Dong Guan) Metal Manufactory Co., Ltd || 26,5 % || 22,9 %
 Yantai Agrati Fasteners Co., Ltd || 0 % || 0 %
 Współpracujący producenci eksportujący, nieobjęci próbą || 78,1 % || 54,1 %
 Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa || 115,4 % || 74,1 %
(108)   Jeden producent eksportujący
twierdził, że przy obliczaniu marginesu dumpingu całkowita kwota stwierdzonego
dumpingu powinna być wyrażona jako procent całkowitej wartości CIF wszystkich
transakcji wywozowych, a nie jako procent tych transakcji wywozowych uwzględnionych
przy obliczaniu wysokości dumpingu. W przeciwnym razie, zdaniem tego
przedsiębiorstwa, byłoby to równoznaczne z domniemaniem dumpingu dla tych
transakcji wywozowych, które nie zostały wykorzystane przy ustalaniu dumpingu.
(109)   Porównanie ceny eksportowej z
wartością normalną zostało dokonane na podstawie średniej ważonej jedynie w
odniesieniu do tych typów produktu wywożonych przez chińskiego producenta
eksportującego, w przypadku których producent indyjski produkował i sprzedawał
odpowiadający typ produktu. Uznano to za najbardziej wiarygodną podstawę
ustalania poziomu dumpingu, o ile występuje, u producenta eksportującego; próba
dopasowania wszystkich pozostałych wywożonych typów produktu do bardzo
podobnych typów produktu wytwarzanych przez producenta indyjskiego doprowadziłaby
do nieprecyzyjnych ustaleń. Na tej podstawie zasadne jest wyrażenie kwoty
stwierdzonego dumpingu jako procent tych transakcji wywozowych, które zostały
wykorzystane przy obliczaniu kwoty dumpingu – ustalenie to jest uważane za
reprezentatywne dla wszystkich typów wywożonego produktu. To samo podejście
zostało zastosowane do obliczania marginesów dumpingu innych producentów
eksportujących.
3.           Definicja przemysłu unijnego
(110)   Jak
wskazano w zawiadomieniu o wszczęciu Komisja dokonała ponownej oceny definicji
przemysłu unijnego w celu uwzględnienia zaleceń przedstawionych w
sprawozdaniach DSB, sugerujących, że UE działała niezgodnie z art. 4.1
Porozumienia antydumpingowego WTO, wyłączając z definicji przemysłu unijnego
tych producentów, którzy nie wyrażają chęci włączenia ich do próby oraz uznając,
że próg 25 %, o którym mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego,
automatycznie stanowił „znaczącą część” łącznej unijnej produkcji produktu objętego
postępowaniem. W pkt 430 sprawozdania Organu Apelacyjnego wydanego w dniu 15
lipca 2011 r. przyznaje się, że „rozproszony charakter przemysłu elementów złącznych
mógł jednak dopuszczać tak małą część z powodu braku możliwości uzyskania
dodatkowych informacji, pod warunkiem, że proces, za pomocą którego Komisja
zdefiniowała przemysł, nie doprowadził do istotnego ryzyka zakłócenia
konkurencji. […] ograniczając definicję przemysłu krajowego do
producentów, którzy wyrażają chęć włączenia ich do próby, Komisja wykluczyła
producentów, którzy dostarczyli odpowiednie informacje.” (podkreślenie
zostało dodane). To właśnie ci ostatni producenci są obecnie uwzględnieni w
definicji przemysłu unijnego.
(111)   W pierwotnym dochodzeniu
ustalono, że produkcja producentów unijnych, którzy wyrazili zgodę na włączenie
ich do próby i w pełni współpracowali w pierwotnym dochodzeniu, stanowiła 27,0 %
całkowitej produkcji produktu objętego postępowaniem w Unii. Tym samym uznano, że
przedsiębiorstwa te stanowią przemysł Unii w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5
ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(112)   W następstwie
konkluzji w sprawozdaniach DSB i w oparciu o wszystkie ważne wnioski otrzymane
od wszystkich producentów UE, którzy zgłosili się w terminie określonym w pkt 6
lit. b) ppkt (i) zawiadomienia o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego
przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej
Republiki Ludowej[7], niezależnie od tego, czy wskazali oni, że są gotowi do włączenia ich
do próby, Komisja ponownie obliczyła, że przemysł unijny faktycznie stanowił
36,3 % całkowitej produkcji produktu objętego postępowaniem w Unii w 2006 r.
(113)   Po dokonaniu weryfikacji
definicji przemysłu unijnego Komisja ustaliła, czy udział procentowy produkcji
elementów złącznych tego przemysłu w całkowitej szacunkowej produkcji stanowił
znaczącą część w rozumieniu art. 4.1 Porozumienia antydumpingowego WTO.
(114)   Jak
wspomniano w motywie 112 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, dochodzenie
wykazało, że produkt podobny produkowany jest przez wielu producentów w Unii,
których liczbę szacuje się na ponad 300 przedsiębiorstw, przeważnie małych i
średnich („MŚP”) poza kilkoma dużymi przedsiębiorstwami lub grupami
przedsiębiorstw. W momencie wszczęcia pierwotnego dochodzenia Komisja
skontaktowała się z każdym z tych znanych producentów i poprosiła o udział w
dochodzeniu oraz dostarczenie pewnych informacji na temat swojej działalności.
Ani w zawiadomieniu o wszczęciu opublikowanym przy wszczęciu pierwotnego
dochodzenia, ani w piśmie przewodnim przesłanym w dniu wszczęcia postępowania
wszystkim znanym producentom unijnym nie było odniesienia do faktu, że informacje
przedstawione przez producentów z UE, którzy nie chcą podjąć współpracy, zostaną
pominięte.
(115)   Jak wspomniano, większość
unijnych producentów elementów złącznych to małe przedsiębiorstwa lub
mikroprzedsiębiorstwa (przedsiębiorstwa rodzinne), które zwykle posiadają
ograniczone zasoby, w tym zasoby finansowe i kadrowe, i które nie są członkami
krajowych ani unijnych stowarzyszeń, które mogłyby ich reprezentować w trakcie
dochodzenia, oraz, co często ma miejsce w przypadku MŚP, nie mają żadnych środków,
by móc zatrudniać prawników i księgowych specjalizujących się w dziedzinie
handlu. Małe przedsiębiorstwa mają również poważne obawy co do ochrony ich
poufnych danych podczas takich dochodzeń, co ma dla nich zasadnicze znaczenie.
Niemniej jednak wielu producentów zgłosiło się (łącznie 63 producentów z UE) i
przekazało wymagane informacje. Należy zauważyć, że wśród tych producentów
znalazły się zarówno MŚP, jak i większe przedsiębiorstwa, które były
zlokalizowane na terenie całej UE. W świetle powyższego, z uwagi na szczególne
okoliczności niniejszej sprawy, tych producentów, którzy stanowili 36,3 % całkowitej
produkcji produktu objętego postępowaniem w UE, można uznać za znaczącą część
całkowitego unijnego przemysłu oraz w konsekwencji w rozumieniu art. 4.1 Porozumienia
antydumpingowego WTO. Ponadto jak wspomniano, jako że wszyscy najwięksi znani
producenci w UE zgłosili się po wszczęciu dochodzenia, w terminie określonym w
pierwotnym zawiadomieniu o wszczęciu, dobór próby w pierwotnym dochodzeniu można
uznać za reprezentatywny, nawet po uwzględnieniu w definicji przemysłu unijnego
kolejnych 18 producentów z UE.
(116)   Chińska Izba Gospodarcza
twierdziła, że Komisja nie może ograniczać się do wykorzystywania danych
otrzymanych od producentów unijnych, którzy zgłosili się w terminie wspomnianym
w motywie 112 powyżej, bowiem niektórzy producenci unijni mogli postanowić, że
nie będą się ujawniać, ponieważ nie chcieli zostać uwzględnieni przy doborze
próby i w związku z tym wiedzieli, że ich odpowiedź nie zostanie uwzględniona.
Stowarzyszenie chińskich eksporterów zwróciło się do Komisji z prośbą o
„uruchomienie całej procedury selekcji od nowa oraz skontaktowanie się ze
wszystkimi producentami z UE, pomijając fakt, że producenci muszą wyrazić chęć
włączenia ich do próby”[8].
W świetle powyższych ustaleń stwierdzono jednak, że nie istniała potrzeba
wznowienia procesu ostatecznego doboru próby, gdyż najwięksi znani producenci
unijni zgłosili się na początkowym etapie. Po ujawnieniu informacji Chińska
Izba Gospodarcza powtórzyła, że nie można wykluczyć, że duża liczba producentów
po prostu nie odpowiedziała na pytania zawarte w kwestionariuszu kontroli
wyrywkowej „w sposób precyzyjny, ponieważ wiedzieli oni, że ich niechęć do
włączenia do próby automatycznie skutkowałaby wykluczeniem ich z przemysłu
krajowego”. Należy zauważyć, że te same argumenty zostały przytoczone przez chińskich
producentów eksportujących i importerów europejskich w toku pierwotnego
dochodzenia, którzy argumentowali przeciw istnieniu progu. Jak wyjaśniono w
motywie 26 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, Komisja skontaktowała się
ze znaczną liczbą producentów unijnych po wszczęciu postępowania i tylko
nieliczni z nich odpowiedzieli. Należy zauważyć, że nie było żadnych
preferencji co do ich ewentualnego włączenia do ostatecznej próby. W
rzeczywistości ewentualne włączenie producentów unijnych do ostatecznej próby
nie odgrywało roli przy podejmowaniu przez nich decyzji o zgłoszeniu się w
trakcie postępowania, ponieważ na ich decyzję wpływ miały inne czynniki, jak te
podkreślone w motywie 115 powyżej. Dlatego też wniosek skierowany do Komisji o
ponowne przeprowadzenie oceny szkody, został odrzucony.
4.           Sytuacja w przemyśle unijnym
(117)   Przyjęte
w pierwotnym dochodzeniu ustalenia dotyczące szkody zostały w następstwie
sprawozdań ponownie zbadane na poziomie przemysłu unijnego zdefiniowanego
zgodnie z motywem 114 powyżej pod kątem tendencji dotyczących produkcji, mocy
produkcyjnych i ich wykorzystania, sprzedaży, cen jednostkowych, udziału w
rynku, zatrudnienia i wydajności, tj. na podstawie informacji zebranych na
temat sześciu producentów objętych próbą i kolejnych 57 producentów stanowiących
obecnie część przemysłu unijnego. Jeśli chodzi o pozostałe czynniki szkody
stwierdzone dla objętego próbą przemysłu UE, jako że informacje dotyczące
zapasów, rentowności, przepływów środków pieniężnych, inwestycji, zwrotu z
inwestycji, możliwości pozyskania kapitału i płac zostały zebrane na podstawie
zweryfikowanych odpowiedzi na kwestionariusz udzielonych przez sześciu
producentów objętych próbą, potwierdza się ustalenia w ramach przeglądu.
4.1.        Produkcja, moce produkcyjne i
ich wykorzystanie
(118)   Rozwój produkcji, mocy
produkcyjnych oraz ich wykorzystania w przypadku przemysłu unijnego w oparciu o
wszystkie dostępne informacje (zob. motyw 112) przedstawiał się następująco:
 Przemysł unijny ogółem || 2003 || 2004 || 2005 || 2006 || OD
 Wielkość produkcji (Mt) || 489 993 || 524 571 || 493 924 || 519 880 || 537 877
 Wskaźnik || 100 || 107 || 100 || 106 || 110
 Moce produkcyjne (Mt) || 859 766 || 881 454 || 902 741 || 919 485 || 944 817
 Wskaźnik || 100 || 102 || 105 || 107 || 110
 Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%) || 57 % || 60 % || 55 % || 57 % || 57 %
(119)   Mimo znacznego wzrostu popytu o
29 % między rokiem 2004 a okresem objętym dochodzeniem, wielkość produkcji
przemysłu unijnego podlegała w badanym okresie wahaniom i była wyższa o 9 % w
okresie objętym dochodzeniem w porównaniu z rokiem 2003, co można następnie
porównać z 6 % podczas pierwotnego dochodzenia, tj. wciąż znacznie poniżej
wzrostu popytu o 29 %.
(120)   W odniesieniu do mocy
produkcyjnych i ich wykorzystania, wnioski wyciągnięte w trakcie pierwotnego
dochodzeniu, aczkolwiek na podstawie różnych zestawów danych, potwierdziły się
(zob. motywy 130–133 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych).
4.2.        Sprzedaż, udział w rynku,
wzrost i średnie ceny jednostkowe w Unii
(121)   Poniższe dane liczbowe dotyczą
sprzedaży w przemyśle unijnym na rzecz niezależnych klientów w Unii (pod względem
wielkości i wartości) i zostały opracowane na podstawie wszystkich dostępnych
informacji.
 Przemysł unijny ogółem || 2003 || 2004 || 2005 || 2006 || OD
 Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego w Unii (w tys. EUR) || 990 540 || 1 050 039 || 1 102 684 || 1 198 794 || 1 289 940
 Wskaźnik || 100 || 106 || 111 || 121 || 130
 Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego w Unii (Mt) || 445 769 || 494 307 || 468 892 || 506 752 || 507 750
 Wskaźnik || 100 || 111 || 105 || 114 || 114
 Cena jednostkowa sprzedaży przemysłu unijnego w Unii (EUR/ Mt) || 2 222 || 2 124 || 2 351 || 2 365 || 2 540
 Wskaźnik || 100 || 96 || 106 || 106 || 114
 Udział rynkowy przemysłu unijnego w rynku (Mt) || Nie dotyczy || 28 % || 27 % || 24 % || 22 %
 Wskaźnik || Nie dotyczy || 100 || 96 || 86 || 80
(122)   Zweryfikowane dane zebrane w
tabeli powyżej potwierdzają ustalenia przedstawione w motywach 137–140 rozporządzenia
w sprawie ceł ostatecznych w zakresie, w jakim potwierdza się wszystkie
tendencje dotyczące szkody. Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego wzrosła o 14
% w badanym okresie zamiast, jak ustalono w pierwotnym dochodzeniu, o 12 %,
natomiast wartość sprzedaży wzrosła o 30 % zamiast o 21 %. Stwierdzono, że
tendencje są w rzeczywistości bardzo zbliżone do tych stwierdzonych w
pierwotnym dochodzeniu. Ten sam spadek wielkości sprzedaży między 2004 r. a
2005 r. potwierdza wniosek wspomniany w motywie 139 rozporządzenia w sprawie
ceł ostatecznych, że przemysł unijny nie był w stanie skorzystać ze wzrostu
zużycia w Unii, a tym samym udział w rynku producentów unijnych zmalał o 20 % w
okresie krótszym niż trzy lata.
4.3.        Zatrudnienie i wydajność
(123)   Rozwój zatrudnienia i wydajności
przemysłu unijnego przedstawiał się następująco:
 Przemysł unijny ogółem || 2003 || 2004 || 2005 || 2006 || OD
 Liczba zatrudnionych || 7 530 || 8 340 || 8 559 || 8 549 || 8 581
 Wskaźnik || 100 || 111 || 114 || 114 || 114
 Wydajność (Mt/pracownik) || 65 || 63 || 58 || 61 || 63
 Wskaźnik || 100 || 97 || 89 || 93 || 96
4.4.        Wnioski
dotyczące szkody
(124)   W świetle powyższego wnioski
sformułowane w motywach 153–161 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych
zostały potwierdzone.
5.           Wielkość przywozu towarów po
cenach dumpingowych
(125)   Jak wskazano w zawiadomieniu o
wszczęciu, Komisja wzięła pod uwagę wnioski ze sprawozdań DSB, sugerujące, że
UE działała niezgodnie z art. 3.1 i 3.2 Porozumienia antydumpingowego WTO w
kwestii uwzględnienia wielkości przywozu towarów po cenach dumpingowych w
pierwotnym dochodzeniu w sprawie elementów złącznych.
(126)   W konsekwencji Komisja ponownie
zbadała ocenę szkody w świetle ustaleń, według których niektórzy producenci
eksportujący nie stosowali dumpingu w okresie objętym dochodzeniem. Należy
przypomnieć, że w pierwotnym dochodzeniu dwóch chińskich producentów
eksportujących nie stosowało dumpingu. Jak wspomniano w motywie 105 powyżej, w
ramach niniejszego przeglądu ustalono, że jeszcze jeden producent nie stosował
dumpingu. Całkowita wielkość przywozu zrealizowana przez tych trzech
producentów eksportujących stanowiła zaledwie od 0,01 % do 0,40 % całkowitego
przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL w okresie objętym dochodzeniem.
Analiza szkody dotycząca kształtowania się przywozu z ChRL, która została
dokonana na podstawie wielkości przywozu towarów po cenach dumpingowych, z wyłączeniem
przywozu towarów po cenach niedumpingowych, wskazuje na nieistotne zmiany w
tendencjach opisanych w motywie 121 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych.
 Źródło: Eurostat || 2003 || 2004 || 2005 || 2006 || OD
 Wielkość przywozu z ChRL (Mt) || 216 085 || 295 227 || 387 783 || 485 435 || 577 811
 Wskaźnik || 100 || 137 || 179 || 225 || 267
 Udział w rynku ChRL || Nie dotyczy || 17 % || 22 % || 23 % || 25 %
6.           Związek przyczynowy - wyniki
wywozu przemysłu unijnego
(127)   Jak wskazano w zawiadomieniu o
wszczęciu, Komisja ponownie oceniła swoją analizę związku przyczynowego w celu
uwzględnienia wniosków płynących ze sprawozdań, które sugerują, że UE, biorąc
pod uwagę ogólne dane statystyczne na temat wywozu przedstawione przez EUROSTAT
zamiast danych na temat wyników eksportowych przemysłu UE, działała niezgodnie
z art. 3.1 i 3.5 Porozumienia antydumpingowego WTO.
(128)   Wyniki wywozu przemysłu Unii
zostały przeanalizowane w motywie 175 rozporządzenia w sprawie ceł
ostatecznych. Ustalono, że wywóz do państw trzecich stanowił zaledwie 11 % całkowitej
produkcji podobnego produktu przez przemysł Unii w 2006 r. Jednakże, jak wskazano
w sprawozdaniach DSB, wykorzystane dane dotyczyły wywozu realizowanego przez
wszystkich producentów w Unii, w oparciu o dane Eurostatu, a nie wywozu przemysłu
unijnego. W następstwie sprawozdań DSB Komisja ponownie oceniła swoją analizę
związku przyczynowego, badając, czy wyniki wywozu nowo zdefiniowanego przemysłu
unijnego mogły być czynnikiem powodującym szkodę. Ustalono, że wywóz do państw
trzecich stanowił jedynie 3,7 % nowo zdefiniowanej produkcji podobnego
produktu przez przemysł unijny w okresie objętym dochodzeniem, a nie 11 %, jak
wspomniano w motywie 175 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. Wywóz ten
wzrósł o blisko 4 % między 2003 r. a okresem objętym dochodzeniem. Ponadto
wywóz był stale realizowany po cenach znacznie przekraczających ceny sprzedaży
na rynku Unii.
 Przemysł unijny ogółem || 2003 || 2004 || 2005 || 2006 || OD
 Wywóz unijny produktu objętego postępowaniem poza granice UE (Mt) || 19 599 || 23 613 || 21 098 || 20 967 || 20 400
 Wskaźnik || 100 || 120 || 108 || 107 || 104
 Wywóz unijny produktu objętego postępowaniem poza granice UE (000 EUR) || 47 261 || 55 657 || 52 958 || 58 831 || 55 477
 Wskaźnik || 100 || 118 || 112 || 124 || 117
 Cena jednostkowa: (EUR/Mt): || 2 411 || 2 357 || 2 510 || 2 806 || 2 719
(129)   Można zatem stwierdzić, że
wyniki wywozu do państw trzecich, odnotowane przez przemysł unijny, nie były
źródłem istotnej szkody. Ponadto potwierdzony zostaje ostateczny wniosek
sformułowany w motywie 184 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, według
którego przywóz towarów po cenach dumpingowych z ChRL wyrządził istotną szkodę
przemysłowi unijnemu w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
7.           Postępowanie z informacjami
poufnymi
(130)   Jak wskazano w zawiadomieniu o
wszczęciu, Komisja zobowiązała się do przeprowadzenia ponownej oceny wniosków w
oparciu o orzeczenia zawarte w sprawozdaniach, sugerujące, że UE działała
niezgodnie z art. 6.5 i 6.5.1 Porozumienia antydumpingowego WTO w odniesieniu
do postępowania z informacjami poufnymi.
(131)   W następstwie sprawozdań
Komisja zwróciła się do dwóch zainteresowanych producentów unijnych o przedstawienie
odpowiedniego uzasadnienia, dlaczego informacje poufne nie mogły być przedłożone
w formie niepoufnego streszczenia. Dwóch producentów przekazało dodatkowe
informacje w trybie jawnym bądź, jeśli pewne informacje nie mogły być przedłożone
w formie streszczenia, podało przyczyny takiego stanu rzeczy. Informacje
dostarczone w ten sposób przez wspomnianych producentów zostały przesłane do
wszystkich zainteresowanych stron. Jedno stowarzyszenie reprezentujące
importerów Unii Europejskiej twierdziło, że informacje dostarczone przez tych
dwóch producentów unijnych były niezrozumiałe i nie umożliwiały kontroli krzyżowej
z powszechnie dostępnymi danymi Eurostatu. W świetle powyższej argumentacji
należy zauważyć, że z uwagi na to, że informacje dostarczone przez tych dwóch
producentów stanowią informacje dotyczące konkretnego przedsiębiorstwa, jest mało
prawdopodobne, by istniały jakiekolwiek Źródła publiczne, które pozwoliłoby na
kontrolę krzyżową.
(132)   Chińska Izba Gospodarcza oraz
EFDA twierdziły, że przekazane dodatkowe informacje były niekompletne, gdyż w
tabelach 22, 23 i 32 – 34 nadal brakowało niektórych elementów i tym samym nie
były one zgodne ze sposobem, w jaki należało zastosować ustalenia DSB w tej
sprawie. Nie otrzymano żadnych innych uwag po ujawnieniu tych dodatkowych
niezastrzeżonych informacji. Ponieważ tabele 32–34 zawierają szczegółowe dane
na temat sprzedaży i kosztów poniesionych przez przedsiębiorstwo objęte postępowaniem,
dane te, mające poufny charakter, zostały podsumowane, tak by dostarczyć
pewnych informacji na ich temat, bez ujawniania poufnych informacji. Pozostałe
informacje, których brakuje w tabeli 22 (typy dostarczonych surowców oraz ilość
zakupionych surowców), w tabeli 23 (podane są jedynie uszeregowane dane na
temat marży zysku przed opodatkowaniem, a nie oddzielne dane liczbowe dotyczące
sprzedaży wewnątrz UE i poza nią), zostały ponownie dostarczone przez unijne
przedsiębiorstwo objęte postępowaniem, tak aby umożliwić poprawne zrozumienie
informacji, a do dokumentacji będącej do wglądu przez zainteresowane strony
dodana została odpowiedź. Podsumowując, uznaje się, że zalecenia sformułowane w
sprawozdaniach dotyczących tej sprawy, zostały w pełni wykonane.
(133)   Ponadto EFDA twierdziło, że
tabela 24 dostarczona przez producenta unijnego nie dała podstaw do wyciągnięcia
wniosku, że przedsiębiorstwo to poniosło znaczącą szkodę, jako że odnotowywało
ono stały wzrost zysku, wykorzystania mocy produkcyjnych i produkcji. Komisja
dokonała jednak ponownej oceny szkody, w tym danych dotyczących sześciu
producentów UE objętych próbą i stwierdziła, że została poniesiona istotna
szkoda, co potwierdza motyw 124 powyżej. Wniosek ten jest zatem bezpodstawny.
(134)   Jak wspomniano w pkt 6
zawiadomienia o wszczęciu, w następstwie ustalenia dotyczącego art. 6.5 i 6.5.1
Porozumienia antydumpingowego WTO w sprawie postępowania z informacjami
poufnymi, w dniu 30 maja 2012 r. Komisja ujawniła dane Eurostatu dotyczące całkowitej
produkcji elementów złącznych przez przemysł UE w ich pierwotnej wersji.
8.           Pozostałe zalecenia i
orzeczenia
(135)   Jak wspomniano w powiadomieniu,
Komisja zobowiązała się uwzględnić uwagi przekazane przez strony uczestniczące
w dochodzeniu w sprawie elementów złącznych, które uważają, że ujawnienie
ustaleń co do traktowania na zasadach rynkowych lub co do jakichkolwiek innych
zaleceń czy orzeczeń DSR było dla nich niekorzystne. Komisja przyznała zgodę na
indywidualne traktowanie jednemu przedsiębiorstwu zgodnie z zaleceniami dotyczącymi
art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego w sprawozdaniach DSB.
F. UJAWNIENIE USTALEŃ
(136)   Wszystkie strony zostały
poinformowane o wyżej wymienionych ustaleniach. Wyznaczono im również termin, w
którym mają możliwość przedstawienia uwag i wniosków dotyczących ujawnionych
informacji. Po ujawnieniu informacji otrzymano kilka uwag.
(137)   Z powyższych ustaleń wynika, że
środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu niektórych elementów złącznych
z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, nałożonych
rozporządzeniem Rady (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. powinny zostać
utrzymane oraz że przywóz od przedsiębiorstwa Bulten Fasteners Chiny powinien
podlegać stawce celnej równej 0 %.
G. PODSUMOWANIE
(138)   Na podstawie powyższej ponownej
oceny stwierdza się, że wyrządzający szkodę dumping stwierdzony w pierwotnym
dochodzeniu, zostaje potwierdzony. Jednakże jednemu producentowi eksportującemu
przyznano zgodę na indywidualne traktowanie zgodnie z zaleceniami dotyczącymi
art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, sformułowanymi w sprawozdaniach DSB.
Należy zatem odpowiednio zmienić art. 1 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ceł
ostatecznych. Należy zmienić ten sam artykuł, aby uwzględnić zweryfikowane cła
antydumpingowe obliczone dla niektórych przedsiębiorstw wymienionych w tabeli w
art. 1 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, jak przedstawiono poniżej:
 Producent eksportujący w ChRL || Margines dumpingu || Margines szkody || Ostateczne środki
 Biao Wu Tensile Fasteners Co., Ltd. || 43,4 % || 99,9 % || 43,4 %
 Kunshan Chenghe Standard Components Co., Ltd. || 63,7 % || 79,5 % || 63,7 %
 Ningbo Jinding Fastener Co., Ltd. || 64,3 % || 64,4 % || 64,3 %
 Ningbo Yonghong Fasteners Co., Ltd. || 69,7 % || 78,3 % || 69,7 %
 Changshu City Standard Parts Factory and Changshu British Shanghai International Fastener Co., Ltd. || 38,3 % || 65,3 % || 38,3 %
 CELO Suzhou Precision Fasteners Co., Ltd || 0,0 % || 0,3 % || 0,0 %
 Golden Horse (Dong Guan) Metal Manufactory Co., Ltd || 22,9 % || 133,2 % || 22,9 %
 Yantai Agrati Fasteners Co., Ltd || 0,0 % || 0,0 % || 0,0 %
 Współpracujący producenci eksportujący, nieobjęci próbą || 54,1 % || 77,5 % || 54,1 %
 Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa || 74,1 % || 85,0 % || 74,1 %
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Tabela zawierająca stawki ostatecznego cła
antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed
ocleniem, dla produktów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa wymienione w art. 1
ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 91/2009 otrzymuje brzmienie:
 Przedsiębiorstwo || Stawka celna (%) || Dodatkowy kod TARIC
 Biao Wu Tensile Fasteners Co., Ltd., Shanghai || 43,4 % || A924
 CELO Suzhou Precision Fasteners Co., Ltd., Suzhou || 0,0 % || A918
 Changshu City Standard Parts Factory and Changshu British Shanghai International Fastener Co., Ltd., Changshu || 38,3 % || A919
 Golden Horse (Dong Guan) Metal Manufactory Co., Ltd., Dongguan City || 22,9 % || A920
 Kunshan Chenghe Standard Components Co., Ltd., Kunshan || 63,7 % || A921
 Ningbo Jinding Fastener Co., Ltd., Ningbo City || 64,3 % || A922
 Ningbo Yonghong Fasteners Co., Ltd. Jiangshan Town || 69,7 % || A923
 Yantai Agrati Fasteners Co., Ltd., Yantai || 0,0 % || A925
 Bulten Fasteners (China) Co., Ltd., Beijing || 0,0 % || A997
 Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku I || 54,1 % || A928
 Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa || 74,1 % || A999
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie
wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości
i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 201 z 26.7.2001, s. 10.
[2]               Dz.U. L 29 z 31.1.2009, s. 1.
[3]               WTO, Sprawozdanie Organy Apelacyjnego, AB-2011-2, WT/DS397/AB/R,
15 lipca 2011 r. WTO, Sprawozdanie zespołu orzekającego, WT/DS397/R, 3 grudnia 2010
r.
[4]               Dz.U C 66 z 6.3.2012, s. 29
[5]               Dz.U C 160 z 6.6.2012, s. 19
[6]               Sprawozdanie Organu Apelacyjnego: pkt 512, który
stanowi, że „art. 2 ust. 4 zobowiązuje organy dochodzeniowe... przynajmniej do
tego, by poinformowały strony grup produktu używanych do celów porównania cen”.
[7]               Dz.U. C 267 z 9.11.2007, s. 31.
[8]               „Przegląd środków antydumpingowych obowiązujących w
odniesieniu do przywozu elementów złącznych z ChRL”, przesłuchanie
zorganizowane przez rzecznika praw stron z przedstawicielami Chińskiego
Stowarzyszenia Przemysłu Elementów Złącznych (CCME), 11 lipca 2012 r.