               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.9.2015
            COM(2015) 463 final
            2015/0213(NLE)
            Wniosek
            ROZPORZĄDZENIE RADY
            zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju

               UZASADNIENIE

               1.
                     KONTEKST WNIOSKU

               Umowa wewnętrzna ustanawiająca jedenasty Europejski Fundusz Rozwoju (11. EFR) weszła życie z dniem 1 marca 2015 r. po ratyfikacji przez wszystkie państwa członkowskie.

               Mimo że 11. EFR nie został uwzględniony w budżecie UE, a pulę jego środków finansowych ustalono w umowie wewnętrznej, środki będą wdrażane zgodnie z rozporządzeniem finansowym dotyczącym 11. EFR, które zostało maksymalnie dostosowane do rozporządzenia finansowego oraz zasad jego stosowania.

               Rozporządzenie finansowe dotyczące 11. EFR zostało przyjęte w dniu 2 marca 2015 r. i weszło w życie z dniem 6 marca 2015 r.

               Wniosek ma na celu wyjaśnienie obecnie stosowanych rozwiązań. Odzwierciedla on doświadczenia zdobyte w ostatnim czasie w zakresie sprawozdań finansowych EFR.

               Cel proponowanej przez Komisję zmiany przedstawiono poniżej.

               2.
                     TREŚĆ WNIOSKU

               Zapewnienie, że rachunki EFR Komisji Europejskiej (art. 22 ust. 3 rozporządzenia 2015/323) są wolne od wszelkich opłat i ujemnych odsetek.

               Zgodnie z art. 22 ust. 3 rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/323 wkład na EFR jest przekazywany przez każde państwo członkowskie na specjalny rachunek zatytułowany „Komisja Europejska – Europejski Fundusz Rozwoju” otwarty w banku centralnym odpowiedniego państwa członkowskiego lub wyznaczonej przez nie instytucji finansowej.

               Należy wyjaśnić, że te specjalne rachunki otwarte przez państwa członkowskie w imieniu Komisji do celów przechowywania wkładów na EFR do czasu, kiedy środki na nich zgromadzone muszą zostać wykorzystane na płatności, mają być nie tylko wolne od opłat, ale także odsetek (dodatnich lub ujemnych). Celem tego przepisu jest zapobieżenie stratom w budżecie EFR. Wszelkie opłaty stosowane w odniesieniu do tych rachunków oznaczałyby zmniejszenie funduszy dostępnych w budżecie EFR. W związku z tym należy również unikać stosowania ujemnych odsetek, które mają taki sam negatywny skutek jak opłaty. Wnioskuje się zatem, aby zainteresowane państwo członkowskie miało obowiązek zrekompensować wszelkie straty w budżecie EFR wynikające z jakichkolwiek opłat lub ujemnych odsetek mających zastosowanie do rachunków, na których przechowywane są wkłady na EFR, otwartych w imieniu Komisji zgodnie z art. 22 ust. 3 rozporządzenia 2015/323.

               Niniejsza poprawka gwarantuje ponadto, że decyzja 2014/337/UE (ECB/2014/23) Europejskiego Banku Centralnego z dnia 5 czerwca 2014 r.
                  1
               , przewidująca ujemną stopę procentową, która pociąga za sobą obowiązek dokonania przez deponenta zapłaty na rzecz właściwego krajowego banku centralnego (KBC), włączając prawo tego KBC do dokonania stosownego obciążenia rachunku danego depozytu sektora publicznego, lub podobne decyzje podejmowane przez inne banki centralne UE obsługujące rachunki, na których muszą być przechowywane środki EFR zgodnie z art. 22 rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/323, nie wywierają negatywnego wpływu na budżet EFR. W tym kontekście należy przypomnieć, że jak dotąd Komisja nie zwróciła się do państw członkowskich o rekompensatę w odniesieniu do rachunków EFR w przypadku dodatniej stopy oprocentowania depozytu EBC.

               2015/0213 (NLE)

               Wniosek

               ROZPORZĄDZENIE RADY

               zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                  2
                (zwaną dalej „Umową wewnętrzną”), a w szczególności jej art. 10 ust. 2,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając opinię Europejskiego Trybunału Obrachunkowego
                  3
               ,

               uwzględniając opinię Europejskiego Banku Inwestycyjnego w sprawie odnośnych przepisów
                  4
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Europejski Bank Centralny wydał w dniu 5 czerwca 2014 r. decyzję
                  5
                przewidującą ujemną stopę procentową, która pociąga za sobą obowiązek dokonania przez deponenta zapłaty na rzecz właściwego krajowego banku centralnego (KBC), włączając prawo tego KBC do dokonania stosownego obciążenia rachunku danego depozytu sektora publicznego. Inne banki centralne w UE obsługujące rachunki, na których muszą być przechowywane środki EFR zgodnie z art. 22 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR, przyjęły podobne decyzje.

               (2)Zgodnie z art. 22 ust. 3 rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/323
                  6
                z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju (11. EFR) wkłady na EFR są przekazywane przez każde państwo członkowskie na specjalny rachunek zatytułowany „Komisja Europejska – Europejski Fundusz Rozwoju” otwarty w banku centralnym państwa członkowskiego lub wyznaczonej przez nie instytucji finansowej.

               (3)Należy wyjaśnić, że te specjalne rachunki otwarte przez państwa członkowskie w imieniu Komisji do celów przechowywania wkładów na EFR do czasu, kiedy środki na nich zgromadzone muszą zostać wykorzystane na płatności, powinny być wolne od jakichkolwiek opłat i odsetek. Celem tego przepisu jest zapobieżenie stratom w budżecie EFR. Wszelkie opłaty stosowane w odniesieniu do tych rachunków oznaczałyby zmniejszenie funduszy dostępnych w budżecie EFR. W związku z tym należy również unikać stosowania ujemnych odsetek, które mają taki sam negatywny skutek jak opłaty. Zatem dane państwo członkowskie powinno zrekompensować do budżetu EFR wszelkie opłaty lub ujemne odsetki zastosowane do rachunków na których przechowywane są wkłady na EFR, otwartych w imieniu Komisji zgodnie z art. 22 ust. 3 rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/323.

               (4)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 2015/323.

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               Artykuł 22 rozporządzenia (UE) 2015/323 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 22

               Płatność rat

               1. Wezwania do wniesienia wkładu w pierwszej kolejności wykorzystują jedną po drugiej kwoty określone dla poprzednich Europejskich Funduszy Rozwoju.

               2. Wkłady państw członkowskich są wyrażone w euro i są uiszczane w euro.

               3. Wkład, o którym mowa w art. 21 ust. 7 lit. a), jest przekazywany przez każde państwo członkowskie na specjalny rachunek zatytułowany „Komisja Europejska – Europejski Fundusz Rozwoju” otwarty w banku centralnym odpowiedniego państwa członkowskiego lub wyznaczonej przez nie instytucji finansowej. Wkłady te pozostają na powyższych specjalnych rachunkach do terminu uiszczenia płatności. Komisja dokłada wszelkich starań, aby dokonując wypłat z tych specjalnych rachunków, zachować takie rozłożenie aktywów na tych rachunkach, które będzie odpowiadało kluczowi wkładów zgodnie z art. 1 ust. 2 lit. a) Umowy wewnętrznej.

               Wkład, o którym mowa w art. 21 ust. 7 lit. b) niniejszego rozporządzenia, jest przekazywany przez każde państwo członkowskie zgodnie z art. 53 ust. 1.

               4. Rachunki, o których mowa w ust. 3, są wolne od wszelkich opłat i odsetek.

               5. Państwa członkowskie rekompensują Komisji wszelkie opłaty lub ujemne odsetki zastosowane do przedmiotowych rachunków w pierwszym dniu roboczym drugiego miesiąca po zastosowaniu tych opłat lub ujemnych odsetek.”.

               Artykuł 2

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  2014/337/UE: decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 5 czerwca 2014 r. w sprawie oprocentowania depozytów, sald oraz nadwyżek rezerw (ECB/2014/23), Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 115.

                     (2)
                  Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (3)
                  Dz.U. C […], […], s. […].

                     (4)
                  Dz.U. C […], […], s. […].

                     (5)
                  2014/337/UE: decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 5 czerwca 2014 r. w sprawie oprocentowania depozytów, sald oraz nadwyżek rezerw (ECB/2014/23), Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 115.

                     (6)
                  Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17.


|

52008PC0214

Wniosek rozporządzenie Rady (WE) Nr …/… z dnia […] r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (Wersja ujednolicona)  /* KOM/2008/0214 wersja ostateczna - CNS 2008/0085 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 24.4.2008KOM(2008) 214 wersja ostateczna2008/0085 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR …/…z dnia […] r.w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich(Wersja ujednolicona)(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIE1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.Z tego powodu ujednolicenie przepisów często zmienianych jest potrzebne, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były ujednolicane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę ujednolicenia , które daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.Ujednolicenie musi być podejmowane w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do ujednolicanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania takich aktów.4. Celem niniejszego wniosku jest ujednolicenie rozporządzenia Rady (WE) nr 519/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich i uchylającego rozporządzenia (EWG) nr 1765/82, (EWG) nr 1766/82 oraz (EWG) nr 3420/83[3]. Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść ujednolicanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania ujednolicenia.5. Wniosek w sprawie ujednolicenia został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, rozporządzenia (WE) nr 519/94 i aktów je zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku IV do ujednoliconego rozporządzenia.ê 519/94 (dostosowany)2008/0085 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR …/…z dnia r.w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecichRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,uwzględniając akty ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz akty dotyczące przetworzonych produktów rolnych przyjęte na podstawie art. 308 Traktatu, w szczególności przepisy tych aktów pozwalające na odstąpienie od ogólnej zasady, według której ograniczenia ilościowe lub środki o skutku równoważnym mogą być zastępowane jedynie środkami przewidzianymi w samych tych aktach,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],a także mając na uwadze, co następuje:ê(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 519/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 1765/82, (EWG) nr 1766/82 oraz (EWG) nr 3420/83[6] zostało kilkakrotnie znacząco zmienione[7]. W celu zapewnienia jego jasności i zrozumiałości należy je zatem ujednolicić.ê 519/94 motyw 1 (dostosowany)(2) Wspólna polityka handlowa powinna być oparta na jednolitych zasadachê 519/94 motyw 2(3) Na mocy art. 14 Traktatu, od dnia 1 stycznia 1993 r. rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału.ê 519/94 motyw 3 (dostosowany)(4) Wprowadzenie wspólnej polityki handlowej w zakresie reguł przywozu jest jedynym środkiem gwarantującym, że reguły mające zastosowanie do handlu wspólnotowego z krajami trzecimi prawidłowo odzwierciedlają integrację rynków.ê 519/94 motyw 4 (dostosowany)(5) Ö Większa jednolitość Õ w regułach przywozu powinna być osiągnięta poprzez ustanowienie przepisów podobnych do przepisów stosowanych w ramach wspólnych reguł dla pozostałych krajów trzecich, Ö w takim stopniu, w jakim jest to możliwe przy uwzględnieniu Õ szczególnych cech systemu gospodarczego danych krajów trzecich.ê 168/96 art. 1 (dostosowany)(6) Wspólne reguły przywozu stosowane są także do produktów Ö węgla i stali Õ, bez uszczerbku dla środków wykonawczych do porozumienia dotyczącego szczególnie takich produktów.ê 519/94 motyw 6(7) Liberalizacja przywozu, a mianowicie brak wszelkich ograniczeń ilościowych, powinna zatem stanowić punkt wyjścia dla reguł wspólnotowych.ê 519/94 motyw 8 (dostosowany)(8) W przypadku Ö niektórych Õ produktów Komisja powinna zbadać warunki przywozu, Ö jego trendy Õ, różne aspekty sytuacji gospodarczej i handlowej oraz środki, jeżeli takie istnieją, które mają być podjęte.ê 519/94 motyw 9 (dostosowany)(9) W odniesieniu do tych produktów może stać się oczywista Ö potrzeba Õ istnienia nadzoru wspólnotowego nad niektórymi Ö rodzajami przywozu Õ.ê 519/94 motyw 10(10) Do Komisji i Rady należy przyjęcie środków ochronnych stosowanych wymaganych przez interes Wspólnoty, z odpowiednim uwzględnieniem istniejących zobowiązań międzynarodowych.ê 519/94 motyw 11(11) Nadzór lub środki ochronne ograniczone do jednego lub więcej regionów Wspólnoty mogą jednakże okazać się bardziej odpowiednie niż środki mające zastosowanie do całej Wspólnoty. Tym niemniej takie środki powinny być dopuszczone tylko wyjątkowo oraz jeżeli nie istnieją środki alternatywne. Niezbędne jest także zagwarantowanie, że środki te są tymczasowe oraz że powodują możliwie najmniejsze zakłócenia w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.ê 519/94 motyw 12 (dostosowany)(12) W przypadku zastosowania nadzoru wspólnotowego, dopuszczenie danych produktów do swobodnego obrotu powinno być uwarunkowane okazaniem dokumentu Ö nadzoru Õ spełniającego jednolite kryteria. Dokument taki, na zwykły wniosek importera, powinien być Ö wydany Õ przez organ Państw Członkowskich w określonym terminie, lecz bez uzyskania w ten sposób przez importera prawa do przywozu. Dlatego też dokument Ö nadzoru Õ powinien być ważny jedynie przez taki okres, w którym reguły przywozowe pozostają bez zmian.ê 139/96 motyw 2 (dostosowany)(13) W interesie skutecznego zarządzania oraz dla pomocy wspólnotowym podmiotom gospodarczym, a także mając na uwadze cechy techniczne dokumentu nadzoru, należy dostosować możliwie najpełniej zarówno zawartość, jak i układ dokumentu nadzoru do wspólnych formularzy pozwoleń przywozowych przewidzianych w rozporządzeniach Komisji (WE) nr 3168/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. ustanawiającym wspólnotowe pozwolenia przywozowe w ramach stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z państw trzecich nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami, lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu i zmieniającym niektóre przepisy rozporządzenia[8], (WE) nr 3169/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. zmieniającym załącznik III do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3030/93 w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich[9] i (WE) nr Ö 738/94 z dnia 30 marca 1994 r. ustanawiającym niektóre zasady w celu wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 520/94 ustanawiającego wspólnotową procedurę zarządzania kontyngentami ilościowymi[10] Õ.ê 519/94 motyw 13(14) Interes Wspólnoty wymaga, aby Państwa Członkowskie i Komisja prowadziły możliwie pełną wymianę informacji wynikających z nadzoru wspólnotowego.ê 519/94 motyw 14 (dostosowany)(15) Konieczne jest przyjęcie dokładnych kryteriów określających możliwe szkody oraz wprowadzenie Ö postępowań wyjaśniających, Õ umożliwiając Komisji równoczesne wprowadzanie właściwych środków w pilnych przypadkach.ê 519/94 motyw 15 (dostosowany)(16) W tym celu powinny być wprowadzone szczegółowe przepisy w sprawie wszczynania Ö postępowań wyjaśniających Õ, wymaganych kontroli i inspekcji, przesłuchań danych osób, postępowania dotyczącego uzyskanych informacji oraz kryteriów dotyczących szacowania szkód.ê 519/94 motyw 16 (dostosowany)(17) Przepisy dotyczące Ö postępowań wyjaśniających Õ wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem nie naruszają wspólnotowych lub krajowych zasad dotyczących tajemnicy zawodowej.ê 519/94 motyw 17 (dostosowany)(18) Konieczne jest również określenie terminów wszczynania Ö postępowań wyjaśniających Õ oraz terminów rozstrzygnięć, co do właściwości tych środków, pod kątem zagwarantowania szybkości podejmowania tych rozstrzygnięć dla zwiększenia bezpieczeństwa prawnego zainteresowanych podmiotów gospodarczych.ê 519/94 motyw 18 (dostosowany)(19) Dla uzyskania jednolitości reguł przywozu formalności, których dokonują importerzy, powinny być uproszczone i identyczne niezależnie od miejsca odprawy celnej produktów. Pożądane jest dlatego, aby wszelkie formalności były przeprowadzane z zastosowaniem formularzy odpowiadających wzorowi załączonemu do niniejszego rozporządzenia.ê 519/94 motyw 19 (dostosowany)(20) Dokumenty Ö nadzoru Õ wydane w związku ze wspólnotowymi Ö środkami Õ nadzoru powinny być ważne w całej Wspólnocie, niezależnie od Państwa Członkowskiego ich wystawienia.ê 519/94 motyw 22(21) Wyroby włókiennicze objęte rozporządzeniem Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu[11] podlegają szczególnemu traktowaniu na szczeblu wspólnotowym i międzynarodowym. Wyroby te powinny więc zostać całkowicie wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia,ê 519/94PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:ROZDZIAŁ IPrzepisy ogólneArtykuł 1ê 168/96 art. 21. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu produktów pochodzących z krajów trzecich wskazanych w załączniku I, z wyjątkiem wyrobów włókienniczych objętych rozporządzeniem (WE) nr 517/94.ê 519/942. Przywóz do Wspólnoty produktów określonych w ust. 1 odbywa się swobodnie i nie podlega żadnym ograniczeniom ilościowym, z zastrzeżeniem środków, które mogą być podjęte na mocy rozdziału V.ê 519/94 (dostosowany)ROZDZIAŁ IIWspólnotowa procedura Ö powiadamiania Õ i konsultacjiArtykuł 2Jeżeli tendencje przywozu Ö mogą wskazywać potrzebę Õ zastosowania nadzoru lub środków ochronnych, Państwa Członkowskie powiadamiają o tym Komisję. Informacja ta zawiera dostępne dowody Ö uzyskane na podstawie Õ kryteriów ustanowionych w art. 8. Komisja niezwłocznie przekazuje te informacje wszystkim Państwom Członkowskim.Artykuł 31. Konsultacje odbywają się w ramach komitetu doradczego, zwanego dalej «Komitetem», składającego się z przedstawicieli Ö każdego z Õ Państw Członkowskich oraz przedstawiciela Komisji jako przewodniczącego.2. Ö Posiedzenia Komitetu zwoływane są Õ przez przewodniczącego. Dostarcza on Państwom Członkowskim wszelkich istotnych informacji tak szybko, jak to możliwe.Artykuł 41. Konsultacje mogą być przeprowadzane na wniosek Państwa Członkowskiego albo z inicjatywy Komisji.2. Konsultacje odbywają się w ciągu 8 dni roboczych od otrzymania przez Komisję informacji przewidzianych w art. 2 oraz w każdym przypadku przed wprowadzeniem jakichkolwiek wspólnotowych Ö środków nadzoru lub ochronnych Õ.3. Konsultacje obejmują w szczególności:a) warunki przywozu, tendencje przywozowe oraz różne aspekty sytuacji gospodarczej i handlowej dotyczące danego produktu;b) sprawy dotyczące zarządzania umowami handlowymi między Wspólnotą a krajami trzecimi określonymi w załączniku I;c) środki, które ewentualnie mają być podjęte.4. Konsultacje mogą być przeprowadzane w razie konieczności w formie pisemnej. W takim przypadku Komisja poinformuje Państwa Członkowskie, które mogą, w terminie od pięciu do ośmiu dni roboczych, Ö określonym przez Õ Komisję, wyrazić swoją opinię lub zwrócić się o przeprowadzenie konsultacji ustnych.ROZDZIAŁ IIIWspólnotow e Ö postępowanie wyjaśniające ÕArtykuł 51. Jeżeli po przeprowadzeniu konsultacji Komisja stwierdza, że istnieją dostateczne dowody uzasadniające Ö wszczęcie postępowania wyjaśniającego Õ, wszczyna ona takie Ö postępowania Õ w terminie jednego miesiąca od otrzymania informacji od Państwa Członkowskiego oraz publikuje Ö zawiadomienie Õ w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Ö Zawiadomienie to Õ:a) przedstawia streszczenie otrzymanej informacji oraz wzywa do przekazywania wszelkich informacji związanych ze sprawą do Komisji;b) podaje termin, w którym zainteresowane strony mogą przedstawiać na piśmie swoje opinie oraz przekazywać informacje, jeśli te opinie oraz informacje mają być uwzględnione w Ö postępowaniu wyjaśniającym; Õc) podaje termin składania przez zainteresowane strony wniosków o Ö wysłuchanie Õ przez Komisję zgodnie z przepisami ust. 4.Ö Komisja Õ wszczyna Ö postępowanie Õ działając we współpracy z Państwami Członkowskimi.2. Komisja zbiera wszelkie informacje, które uzna za niezbędne, oraz, w przypadkach uznanych przez nią za uzasadnione, po przeprowadzeniu konsultacji z Komitetem, sprawdza uzyskane informacje u importerów, Ö przedsiębiorców Õ, ich przedstawicieli, producentów, w zrzeszeniach i organizacjach handlowych.Komisja jest wspomagana podczas realizacji tego zadania przez Ö urzędników Õ Państwa Członkowskiego, na terytorium którego takie kontrole są przeprowadzane, pod warunkiem, że zażąda tego dane Państwo Członkowskie.Zainteresowane strony, które zgłosiły się w sposób określony w ust. 1 Ö akapit pierwszy Õ, oraz przedstawiciele kraju wywozu mogą uzyskać wgląd we wszystkie informacje udostępniane Komisji w związku z Ö postępowaniem Õ, oprócz dokumentów wewnętrznych przygotowywanych przez organy Wspólnoty lub przez Państw Członkowskich, z zastrzeżeniem, że udostępniane informacje mają związek z obroną ich interesów i nie są poufne w rozumieniu art. 7 oraz że są one wykorzystywane przez Komisję w Ö postępowaniu Õ. W tym celu kierują pisemny wniosek do Komisji, wskazując potrzebne informacje.3. Państwa Członkowskie dostarczają Komisji, na jej wniosek oraz zgodnie z procedurami przez nią przewidzianymi, posiadane przez nie informacje na temat rozwoju rynku produktu będącego przedmiotem Ö postępowania Õ.4. Komisja może Ö wysłuchać Õ zainteresowane strony. Strony te muszą być Ö wysłuchane Õ, jeżeli wnioskowały o to na piśmie w terminie przewidzianym w Ö zawiadomieniu Õ opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskie , wykazując, że wynik Ö postępowania Õ może Ö rzeczywiście wpłynąć na położenie stron Õ oraz że istnieją szczególne powody Ö dla ich wysłuchania Õ.5. W przypadku, gdy informacje nie są dostarczone w terminie określonym w niniejszym rozporządzeniu lub przez Komisję na podstawie przepisów niniejszego rozporządzenia, albo gdy Ö postępowanie napotyka poważne przeszkody Õ, ustaleń można dokonywać w oparciu o dostępne fakty. Jeżeli Komisja stwierdzi, że którakolwiek z zainteresowanych stron lub Ö osób trzecich Õ dostarczyła informacji nieprawdziwych lub Ö wprowadzających w błąd Õ, nie uwzględnia ona tych informacji i może wykorzystać dostępne fakty.6. Jeżeli po przeprowadzeniu konsultacji określonych w ust. 1 Komisja uzna, że przedstawione dowody nie są wystarczające do uzasadnienia Ö wszczęcia postępowania Õ, informuje ona Państwa Członkowskie o swojej decyzji w terminie jednego miesiąca od otrzymania od Państw Członkowskich informacji.Artykuł 61. Po zakończeniu Ö postępowania Õ Komisja przedstawia Komitetowi sprawozdanie o wynikach.2. Jeżeli w terminie dziewięciu miesięcy od rozpoczęcia Ö postępowania Õ Komisja uzna, że zastosowanie wspólnotowych środków ochronnych lub nadzoru nie jest konieczne, Ö postępowania Õ zostaje zakończone w ciągu jednego miesiąca, po przeprowadzeniu konsultacji z Komitetem. Decyzja o zakończeniu Ö postępowania podająca główne Õ wnioski z Ö postępowania Õ oraz streszczenie powodów jego zakończenia podlega opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .3. Jeżeli Komisja uznaje, że zastosowanie wspólnotowych środków ochronnych lub nadzoru jest konieczne, podejmuje niezbędne decyzje zgodnie z przepisami rozdziału IV i V, najpóźniej w terminie dziewięciu miesięcy od rozpoczęcia Ö postępowania Õ.W przypadkach wyjątkowych termin ten może być przedłużony o maksymalnie dwa miesiące. W takim przypadku Komisja publikuje Ö zawiadomienie Õ w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej , podając termin przedłużenia oraz streszczenie jego powodów.4. Przepisy niniejszego rozdziału nie wykluczają przyjęcia, w dowolnym momencie, środków nadzoru zgodnie z art. 9–14 lub, w sytuacji krytycznej, w której jakiekolwiek opóźnienie spowodowałoby szkody trudne do naprawienia Ö i która wymaga zatem Õ natychmiastowej interwencji, środków ochronnych zgodnie z art. 15, 16 i 17.Komisja niezwłocznie podejmuje środki Ö wyjaśniające Õ, które uznaje za jeszcze konieczne. Wyniki Ö postępowania wyjaśniającego Õ są wykorzystywane w celu ponownego zbadania podjętych środków.Artykuł 71. Informacje otrzymane na podstawie niniejszego rozporządzenia wykorzystywane są wyłącznie w celu, dla którego o nie wnioskowano.2. Rada, Komisja, Państwa Członkowskie ani ich urzędnicy nie udostępniają żadnych informacji o charakterze poufnym otrzymanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, ani żadnych informacji udostępnionych z zastrzeżeniem poufności, bez Ö wyraźnej zgody Õ osoby dostarczającej te informacje.3. Każdy wniosek o zastrzeżenie poufności określa przyczyny, dla których informacja jest poufna.Jednakże, jeżeli wydaje się, że wniosek o zachowanie poufności jest nieuzasadniony oraz jeżeli osoba dostarczająca informacje nie życzy sobie, aby informacje były upubliczniane, oraz nie zezwala na ich ujawnianie w Ö zarysie Õ lub streszczeniu, dane informacje mogą być pominięte.4. Informacje są uważane za poufne w każdym przypadku, jeżeli ich ujawnienie może mieć znacząco niekorzystne skutki dla osoby dostarczającej informacje lub źródła tych informacji.5. Przepisy Ö ust. 1–4 Õ nie wykluczają powołania się przez organy wspólnotowe na informacje ogólne oraz, w szczególności, na przyczyny na których oparto decyzje podjęte zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. Organy te muszą jednak brać pod uwagę uzasadniony interes osób fizycznych i prawnych, których dotyczy sprawa, aby nie ujawniać ich tajemnic handlowych.Artykuł 81. Badanie tendencji przywozowych, warunków ich kształtowania oraz poważnych szkód lub groźby poważnych szkód dla Ö producentów wspólnotowych Õ wynikających z takiego przywozu obejmuje w szczególności następujące czynniki:a) wielkość przywozu, w szczególności, jeżeli miał miejsce znaczący wzrost, zarówno w wartościach bezwzględnych jak i względnych w stosunku do produkcji lub konsumpcji we Wspólnocie;b) cenę przywożonych produktów, szczególnie w sytuacji, gdy Ö nastąpiło znaczne podcięcie cenowe Õ w porównaniu z cenami podobnych produktów we Wspólnocie;c) Ö wynikający z powyższych czynników Õ wpływ na wspólnotowych producentów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych produktów, Ö wskazywany przez zmiany takich Õ czynników gospodarczych jak:-  produkcja,-  stopień wykorzystania zdolności produkcyjnych,-  zapasy,-  sprzedaż,-  udział w rynku,-  ceny (to znaczy obniżanie cen lub zapobieganie wzrostowi cen, który normalnie by wystąpił),-  zyski,-  Ö stopa Õ zwrotu z Ö inwestycji Õ,-  przepływ środków pieniężnych,-  zatrudnienie.2. Przeprowadzając Ö postępowanie Õ Komisja uwzględnia szczególny system ekonomiczny krajów określonych w załączniku I.3. W przypadku domniemania Ö groźby Õ poważnej szkody, Komisja bada również, czy da się jasno przewidzieć, że dana sytuacja może przekształcić się w rzeczywistą szkodę. W tym celu uwzględnić można takie czynniki jak:a) stopa wzrostu wywozu do Wspólnoty;b) potencjał wywozowy w kraju pochodzenia lub wywozu, aktualnie istniejący oraz mogący zostać uruchomiony w przewidywalnej przyszłości, a także prawdopodobieństwo, że wywóz taki zostanie skierowany do Wspólnoty.ROZDZIAŁ IVNadzórArtykuł 91. Jeśli wymaga tego interes Wspólnoty, Komisja może, na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy:a) zdecydować o wprowadzeniu wstecznego nadzoru wspólnotowego niektórych przywożonych produktów, zgodnie z procedurą ustanowioną przez Komisję;b) zdecydować, do celów monitorowania tendencji tego przywozu, aby niektóre przywożone produkty podlegały uprzedniemu nadzorowi wspólnotowemu, zgodnie z przepisami art. 10.2. Środki nadzoru podejmuje się na czas określony. O ile nie postanowiono inaczej, okres ważności tych środków wygasa z końcem drugiego okresu sześciomiesięcznego następującego po sześciu miesiącach, w których środki ochronne obowiązywały.Artykuł 10ê 139/96 art. 2 pkt 1 (dostosowany)1. Produkty podlegające uprzedniemu nadzorowi wspólnotowemu można wprowadzić do swobodnego obrotu jedynie po przedłożeniu dokumentu nadzoru. Ö Dokument ten Õ wystawiany jest nieodpłatnie przez właściwy organ wyznaczony przez Państwa Członkowskie, na wszystkie wnioskowane ilości oraz w ciągu najwyżej pięciu dni roboczych od otrzymania przez właściwy organ krajowy wniosku importera wspólnotowego, niezależnie od Ö miejsca prowadzenia przez niego działalności Õ we Wspólnocie. Wniosek ten uznaje się za dostarczony właściwemu organowi krajowemu nie później niż w terminie trzech dni roboczych od jego złożenia, o ile nie przedstawiono dowodu przeciwnego.ê 139/96 art. 2 pkt 12. Dokument nadzoru wystawia się na formularzu odpowiadającym wzorowi w załączniku II.Z wyjątkiem przypadku, gdy decyzja w sprawie wprowadzeniu nadzoru stanowi inaczej, wniosek importera o wydanie dokumentu nadzoru zawiera jedynie, co następuje:a) pełną nazwę (nazwisko) i dokładny adres wnioskodawcy (włącznie z numerami telefonu i telefaksu oraz numerem umożliwiającym identyfikację wnioskodawcy przez właściwy organ krajowy) oraz numer rejestru VAT, jeżeli importer jest płatnikiem VAT;b) tam gdzie stosowne, nazwisko i pełny adres zgłaszającego lub przedstawiciela wyznaczonego przez wnioskodawcę (włącznie z numerami telefonu i telefaksu);c) opis towarów z podaniem:-  ich nazwy handlowej;-  odpowiadającego im kodu Nomenklatury Scalonej;-  ich miejsca pochodzenia i miejsca nadania;d) deklarowane ilości w kilogramach i, tam gdzie stosowne, w innych dodatkowych jednostkach miary (pary, sztuki itd.);e) wartość towarów, CIF na granicy Wspólnoty, w euro;f) następujące oświadczenie, z datą i podpisem wnioskodawcy oraz jego nazwiskiem, z wypisanym drukowanymi literami:«Ja, niżej podpisany oświadczam, że informacje zawarte w niniejszym wniosku są prawdziwe i podane w dobrej wierze oraz że moje przedsiębiorstwo ma siedzibę we Wspólnocie.»ê 519/94 (dostosowany)3. Dokument Ö nadzoru Õ jest ważny w całej Wspólnocie niezależnie od Państwa Członkowskiego wystawienia, w którym został wydany.4. Okoliczność, że cena jednostkowa transakcji przekracza cenę podaną w dokumencie Ö nadzoru Õ o mniej niż 5 % albo, że całkowita wartość lub ilość produktów przedstawionych do przywozu przekracza wartość lub ilość podaną w dokumencie Ö nadzoru Õ o mniej niż 5 %, nie wyklucza dopuszczenia danych produktów do swobodnego obrotu. Po wysłuchaniu opinii Komitetu oraz uwzględniając rodzaj produktów, a także inne specyficzne cechy danej transakcji, Komisja może ustalić inny margines procentowy, który nie powinien jednak zwykle przekraczać 10 %.5. Dokumenty Ö nadzoru Õ mogą być stosowane jedynie w okresie, w którym obowiązują uzgodnienia dotyczące liberalizacji przywozu w odniesieniu do danych transakcji. Dokumenty Ö nadzoru Õ nie mogą w żadnym razie być stosowane po wygaśnięciu terminu, który należy ustanowić w tym samym czasie oraz z zastosowaniem tej samej procedury co Ö przy ustanawianiu Õ nadzoru, z uwzględnieniem rodzaju produktów oraz innych specyficznych cech danych transakcji.6. Jeżeli jest to wymagane na mocy decyzji podjętej zgodnie z przepisami art. 9, pochodzenie produktów objętych wspólnotowym nadzorem musi być udowodnione świadectwem pochodzenia. Niniejszy ustęp nie narusza innych przepisów dotyczących Ö przedstawiania Õ takiego świadectwa.7. Jeżeli produkt Ö objęty Õ uprzednim nadzorem wspólnotowym jest przedmiotem regionalnych środków ochronnych w Państwie Członkowskim, zezwolenie na przywóz udzielone przez to Państwo Członkowskie może zastąpić dokument Ö nadzoru Õ.ê 139/96 art. 2 pkt 2 (dostosowany)8. Dokumenty nadzoru i wyciągi z tych dokumentów sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których pierwszy nosi nazwę «oryginał dla wnioskodawcy» i jest oznaczony numerem 1, do wydania wnioskodawcy, a drugi nosi nazwę «egzemplarz dla właściwego organu» i jest oznaczony numerem 2, do zatrzymania przez organ wystawiający dokument. Właściwy organ może dołączać do egzemplarza nr 2 dodatkowe egzemplarze, do celów administracyjnych.9. Formularze drukuje się na białym papierze bezdrzewnym, przystosowanym do pisania i mającym gramaturę od 55 do 65 g/m2. Formularze mają format 210 × 297 mm. Odstęp między wierszami wynosi 4,24 mm (jedna szósta cala). Należy dokładnie zachować układ formularzy. Obydwie strony egzemplarza nr 1, stanowiącego właściwy dokument nadzoru, dodatkowo mają wydrukowany w tle żółty wzór giloszowy, pozwalający na ujawnienie fałszerstwa dokonanego przy użyciu środków mechanicznych lub chemicznych.10. Państwa Członkowskie odpowiedzialne są za drukowanie formularzy. Ö Państwa Członkowskie mogą również wyznaczyć do tego celu drukarnie mające siedzibę na ich terytorium. Õ W Ö takim Õ przypadku na każdym formularzu musi znaleźć się Ö informacja o tej decyzji Õ Państwa Członkowskiego. Na każdym formularzu znajduje się nazwa i adres drukarni lub znak umożliwiający jej identyfikację.ê 519/94Artykuł 11W przypadkach, gdy wymaga tego interes Wspólnoty, jeżeli może powstać sytuacja opisana w art. 15 ust. 1, Komisja może, na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy:ê 519/94 (dostosowany)-  ograniczyć okres ważności wymaganego dokumentu Ö nadzoru Õ ,-  uzależnić wydanie tego dokumentu od spełnienia pewnych warunków i, jako środek nadzwyczajny, od umieszczenia klauzuli uchylającej lub od uprzedniej procedury Ö powiadomienia i Õ konsultacji określonej w art. 3 i 4, z częstotliwością i na czas trwania określone przez Komisję.Artykuł 12Jeżeli przywóz danego produktu nie Ö został poddany Õ uprzedniemu nadzorowi wspólnotowemu w terminie ośmiu dni roboczych od zakończenia konsultacji, Komisja może, zgodnie z art. 17, zastosować nadzór nad przywozem produktu Ö ograniczony Õ do jednego lub kilku regionów Wspólnoty.Artykuł 13ê 139/96 art. 2 pkt 3 (dostosowany)1. Produkty podlegające nadzorowi Ö regionalnemu Õ można wprowadzić do swobodnego obrotu Ö w danym regionie Õ jedynie po przedłożeniu dokumentu nadzoru. Ö Dokument ten Õ wystawiany jest nieodpłatnie przez właściwy organ wyznaczony przez dane Państwo Członkowskie, na wszystkie wnioskowane ilości oraz w ciągu najwyżej pięciu dni roboczych od otrzymania przez właściwy organ krajowy wniosku importera wspólnotowego, niezależnie od Ö miejsca prowadzenia przez niego działalności Õ we Wspólnocie. Wniosek ten uznaje się za dostarczony właściwemu organowi krajowemu nie później niż w terminie trzech dni roboczych od jego złożenia, o ile nie przedstawiono dowodu przeciwnego. Dokumenty nadzoru można stosować jedynie w okresie, w którym uzgodnienia dotyczące przywozu pozostają zliberalizowane w odniesieniu do danych transakcji.ê 139/96 art. 2 pkt 32. Stosuje się art. 10 ust. 2.ê 519/94Artykuł 141. W przypadku zastosowania nadzoru wspólnotowego lub nadzoru regionalnego, do dziesiątego dnia każdego miesiąca Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję:ê 519/94 (dostosowany)a) w przypadku stosowania uprzedniego nadzoru, o dokładnych kwotach pieniędzy (obliczonych na podstawie cen CIF) oraz ilości towarów, w odniesieniu do których wydano dokumenty Ö nadzoru Õ w poprzednim okresie;ê 519/94b) w każdym przypadku, o dokładnych danych dotyczących przywozu w okresie poprzedzającym okres wskazany w lit. a).Informacje przekazywane są przez Państwa Członkowskie w rozbiciu według produktu i kraju.W tym samym czasie oraz zgodnie z tą samą procedurą, co stosowana przy ustaleniach w zakresie nadzoru, mogą zostać wydane inne przepisy.2. Z uwagi na rodzaj produktu lub gdy wymagają tego szczególne okoliczności, na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy, Komisja może zmienić terminy składania tych informacji.3. Komisja powiadamia Państwa Członkowskie.ROZDZIAŁ VŚrodki ochronneArtykuł 151. W przypadku, gdy przywóz danego produktu do Wspólnoty tak znacząco się zwiększył lub odbywa się na takich warunkach, że powoduje lub może spowodować poważne szkody u wspólnotowych producentów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych produktów, Komisja, w celu zabezpieczenia interesów Wspólnoty, na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy, może zmienić reguły przywozu danego produktu poprzez uzależnienie wprowadzenia danego produktu do swobodnego obrotu od przedstawienia zezwolenia na przywóz, którego przyznanie podlega przepisom oraz ograniczeniom ustanowionych przez Komisję.2. Radzie i Państwom Członkowskim informacja o przyjętych środkach jest przekazywana niezwłocznie, a środki te stają się natychmiastowo skuteczne.3. Środki, o których mowa w niniejszym artykule, są stosowane do każdego produktu, który znalazł się w swobodnym obrocie po wejściu w życie tych środków. Zgodnie z art. 17 środki mogą być ograniczone do jednego lub kilku regionów Wspólnoty.ê 519/94 (dostosowany)Jednakże takie środki nie stanowią przeszkody dla dopuszczenia do swobodnego obrotu produktów już wysłanych do Wspólnoty, pod warunkiem, że miejsce przeznaczenia takich produktów nie może zostać zmienione oraz że produktom, które zgodnie z art. 10 i 13 mogą być dopuszczone do swobodnego obrotu jedynie po Ö przedstawieniu Õ dokumentu Ö nadzoru, rzeczywiście towarzyszy Õ taki dokument.ê 519/944. W przypadku, gdy Państwo Członkowskie zwróciło się do Komisji z wnioskiem o interwencję, Komisja podejmuje decyzję w tej sprawie w terminie pięciu dni roboczych od dnia otrzymania takiego wniosku.5. Rada oraz Państwa Członkowskie są powiadamiane o wszelkich decyzjach podjętych przez Komisję zgodnie z przepisami niniejszego artykułu. Każde Państwo Członkowskie może, w terminie jednego miesiąca od daty powiadomienia, przekazać taką decyzję do rozpatrzenia Radzie.6. Jeżeli Państwo Członkowskie przekazuje decyzję podjętą przez Komisję do rozpatrzenia Radzie, Rada kwalifikowaną większością głosów może zatwierdzić, zmienić lub uchylić decyzję Komisji.Jeżeli w terminie trzech miesięcy od daty przekazania sprawy Radzie, nie podejmuje ona decyzji, środek podjęty przez Komisję uważa się za uchylony.Artykuł 161. Rada może, szczególnie w sytuacji określonej w art. 15 ust. 1, przyjąć właściwe środki. Rada stanowi większością kwalifikowaną na wniosek Komisji.2. Stosuje się przepisy art. 15 ust. 3.ê 519/94 (dostosowany)Artykuł 17Jeżeli, w szczególności na podstawie czynników określonych w art. 8, okazuje się, że warunki ustanowione dla przyjęcia środków na podstawie Ö rozdziału Õ IV oraz art. 15 są spełnione w jednym lub więcej regionach Wspólnoty, Komisja może, po zbadaniu rozwiązań alternatywnych, wyjątkowo zezwolić na zastosowanie środków nadzoru lub środków ochronnych ograniczonych do danych regionów, jeżeli uznaje, że takie środki zastosowane na tym poziomie są bardziej właściwe niż środki zastosowane w całej Wspólnocie.ê 519/94Takie środki muszą być tymczasowe oraz muszą w jak najmniejszym stopniu zakłócać działanie rynku wewnętrznego.Środki te zostają przyjęte zgodnie z procedurami ustanowionymi odpowiednio w art. 9 i 15.ê 519/94 (dostosowany)Artykuł 181. Podczas trwania środków ochronnych lub nadzoru stosowanych zgodnie z przepisami Ö rozdziału Õ IV i V, na wniosek Państwa Członkowskiego lub z inicjatywy Komisji, w ramach Komitetu Ö , o którym mowa w art. 3, Õ przeprowadzane są konsultacje. Celem takich konsultacji jest:a) zbadanie skutków stosowania środka;b) upewnienie się, czy stosowanie środka jest nadal konieczne.2. Jeżeli w wyniku konsultacji, o których mowa w ust. 1, Komisja uzna, że środki ochronne lub nadzoru określone w Ö rozdziałach Õ IV i V powinny zostać zmienione lub uchylone, Komisja podejmuje następujące działania:a) w przypadku, gdy Rada nie podjęła żadnej decyzji w sprawie środka przyjętego przez Komisję, Komisja bezzwłocznie zmienia lub uchyla taki środek i niezwłocznie dostarcza sprawozdanie Radzie;b) we wszystkich innych przypadkach, Komisja przedkłada Radzie wniosek o zmianę lub uchylenie środków przyjętych przez Radę. Rada stanowi kwalifikowaną większością głosów.Jeżeli decyzja dotyczy regionalnych środków nadzoru, stosuje się ją od szóstego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .ROZDZIAŁ VIPrzepisy końcoweArtykuł 191. Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza realizacji zobowiązań wynikających ze Ö szczególnych norm Õ znajdujących się w porozumieniach zawartych między Wspólnotą a krajami trzecimi.ê 519/942. Bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych, niniejsze rozporządzenie nie wyklucza przyjmowania lub stosowania przez Państwa Członkowskie:a) zakazów, ograniczeń ilościowych lub środków nadzoru ze względu na moralność publiczną, porządek publiczny lub bezpieczeństwo publiczne; ochronę zdrowia i życia ludzkiego, zwierząt lub roślin, ochronę narodowych dóbr kultury posiadających wartość artystyczną, historyczną lub archeologiczną, lub ochronę własności przemysłowej i handlowej;b) szczególnych formalności dotyczących wymiany dewiz;c) formalności wprowadzanych na mocy umów międzynarodowych zgodnie z Traktatem.Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o środkach lub formalnościach, które mają być wprowadzone lub zmienione zgodnie z przepisami niniejszego ustępu. W nagłych przypadkach Komisja jest powiadamiana o danych krajowych środkach lub formalnościach niezwłocznie po ich przyjęciu.Artykuł 20ê 519/94 (dostosowany)1. Niniejsze rozporządzenie Ö nie uchybia działaniu ani instrumentów Õ ustanawiających wspólną organizację rynków rolnych Ö , ani wspólnotowych i Õ krajowych przepisów administracyjnych wydanych na podstawie tych Ö instrumentów, ani instrumentów szczególnych Õ przyjętych na mocy art. 308 Traktatu mających zastosowanie do towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych. Niniejsze rozporządzenie uzupełnia te Ö instrumenty Õ.2. W przypadku produktów objętych Ö instrumentami Õ określonymi w ust. 1, przepisy art. 9–14 oraz art. 18 nie mają zastosowania do tych produktów, co do których normy wspólnotowe dotyczące handlu z krajami trzecimi wymagają Ö przedstawienia pozwolenia Õ lub innego dokumentu przywozowego.Artykuły 15, 17 i 18 nie mają zastosowania do tych produktów Ö , w odniesieniu do których takie normy przewidują stosowanie Õ ograniczeń ilościowych w przywozie.êArtykuł 21Rozporządzenie (WE) nr 519/94 traci moc.Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku IV.ê 519/94 (dostosowany)Artykuł 22Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie Ö dwudziestego dnia po Õ jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .ê 519/94Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia r.W imieniu RadyPrzewodniczącyê 519/94ZAŁĄCZNIK IWykaz krajów trzecichArmeniaAzerbejdżanBiałoruśKazachstanKorea PółnocnaRosjaTadżykistanTurkmenistanUkrainaUzbekistanWietnam_____________ê 139/96 art. 2 pkt 4 i Załącznik IIZAŁĄCZNIK II.[pic][pic][pic][pic]_____________éZAŁĄCZNIK IIIUchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmianRozporządzenie Rady (WE) nr 519/94 (Dz.U. L 67, 10.3.1994, str. 89) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 1921/94 (Dz.U. L 198, 30.7.1994, str. 1) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 538/95 (Dz.U. L 55, 11.3.1995, str. 1) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 839/95 (Dz.U. L 85, 19.4.1995, str. 9) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/96 (Dz.U. L 21, 27.1.1996, str. 7) | Wyłącznie art. 2 |Rozporządzenie Rady (WE) nr 168/96 (Dz.U. L 25, 1.2.1996, str. 2) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 752/96 (Dz.U. L 103, 26.4.1996, str. 1) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 1897/96 (Dz.U. L 250, 2.10.1996, str. 1) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/97 (Dz.U. L 122, 14.5.1997, str. 1) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 1138/98 (Dz.U. L 159, 3.6.1998, str. 1) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 427/2003 (Dz.U. L 65, 8.3.2003, str. 1) | Wyłącznie Artykuł 22 ustęp 1 i 2 |_____________ZAŁĄCZNIK IVTabela korelacjiRozporządzenie (WE) nr 519/94 | Niniejsze rozporządzenie |Artykuł 1 ustęp 1 i 2 | Artykuł 1 ustęp 1 i 2 |Artykuł 1 ustęp 4 | _ |Artykuł 2 | Artykuł 2 |Artykuł 3 wyrażenie początkowe Artykuł 3 wyrażenie końcowe | Artykuł 3 ustęp 1 Artykuł 4 ustęp 2 |Artykuł 4 ustęp 1, i 2 | Artykuł 3 ustęp 1 i 2 |Artykuł 4 ustęp 3 i 4 | Artykuł 4 ustęp 3 i 4 |Artykuł 5 ustęp 1 słowa wprowadzające | Artykuł 5 ustęp 1 akapit pierwszy zdanie wprowadzające słowa początkowe |Artykuł 5 ustęp 1 litera a) | Artykuł 5 ustęp 1 akapit pierwszy zdanie wprowadzające wyrażenie końcowe oraz litery a), b) i c) |Artykuł 5 ustęp 1 litera b) | Artykuł 5 ustęp 1 akapit drugi |Artykuł 5 ustępy 2 - 6) | Artykuł 5 ustępy 2 - 6) |Artykuł 6 | Artykuł 6 |Artykuł 7 ustęp 1 | Artykuł 7 ustęp 1 |Artykuł 7 ustęp 2 litera a) | Artykuł 7 ustęp 2 |Artykuł 7 ustęp 2 litera b) akapit pierwszy | Artykuł 7 ustęp 3 akapit pierwszy |Artykuł 7 ustęp 2 litera b) akapit drugi | Artykuł 7 ustęp 3 akapit drugi |Artykuł 7 ustęp 3 | Artykuł 7 ustęp 4 |Artykuł 7 ustęp 4 | Artykuł 7 ustęp 5 |Artykuły 8 - 14 | Artykuły 8 - 14 |Artykuł 15 ustęp 1 i 2 | Artykuł 15 ustęp 1 i 2 |Artykuł 15 ustęp 3 litera a) | Artykuł 15 ustęp 3 akapit pierwszy |Artykuł 15 ustęp 3 litera b) | Artykuł 15 ustęp 3 akapit drugi |Artykuł 15 ustęp 4, 5 i 6 | Artykuł 15 ustęp 4, 5 i 6 |Artykuły 16, 17 i 18 | Artykuły 16, 17 i 18 |Artykuł 19 ustęp 1 | Artykuł 19 ustęp 1 |Artykuł 19 ustęp 2 litera a) słowa wprowadzające | Artykuł 19 ustęp 2 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające |Artykuł 19 ustęp 2 litera a) podpunkty (i), (ii) i (iii) | Artykuł 19 ustęp 2 akapit pierwszy, litery a), b) i c) |Artykuł 19 ustęp 2 litera b) | Artykuł 19 ustęp 2 akapit drugi |Artykuł 20 | Artykuł 20 |Artykuł 21 | _ |Artykuł 22 | _ |Artykuł 23 | _ |_ | Artykuł 21 |Artykuł 24 | Artykuł 22 |Załącznik I | Załącznik I |Załącznik IV | Załącznik II |_ | Załącznik III |_ | Załącznik IV |_____________[1] KOM(87) 868 PV.[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.[3] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Kodyfikacja Acquis communautaire, KOM(2001) 645 wersja ostateczna.[4] Zob. załącznik III do niniejszego wniosku.[5] Dz.U. C z , str. .[6] Dz.U. L 67 z 10.3.1994, str. 89. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 427/2003 (Dz.U. L 65, 8.3.2003, str. 1).[7] Zob. załącznik III.[8] Dz.U. L 335 z 23.12.1994, str. 23. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1792/2006 (Dz.U. L 362, 20.12.2006, s. 1).[9] Dz.U. L 335 z 23.12.1994, str. 33.[10] Dz.U. L 87 z 31.3.1994, str. 47. Rozporządzenie ostatnio zmienionerozporzadzeniem (WE) nr 983/96 (Dz.U. L 131, 1.6.1996, str. 47).[11] Dz.U. L 67 z 10.3.1994, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1398/2007 (Dz.U. L 311, 29.11.2007 , str. 5). 12. Wartość w euro, cif granica Wspólnoty12. Wartość w euro, cif granica Wspólnoty