               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 7.6.2021
            COM(2021) 274 final
            2021/0133(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) oraz protokołu 37 (zawierającego wykaz przewidziany w art. 101) do Porozumienia EOG
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii we wspólnym komitecie EOG w związku z planowanym przyjęciem decyzji Wspólnego Komitetu dotyczących zmian załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) oraz protokołu 37 (zawierającego wykaz przewidziany w art. 101) do Porozumienia EOG.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Porozumienie EOG

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) gwarantuje obywatelom i podmiotom gospodarczym EOG równe prawa i obowiązki w ramach rynku wewnętrznego. Porozumienie przewiduje objęcie prawodawstwem UE dotyczącym czterech swobód wszystkich 30 państw EOG, a mianowicie państw członkowskich UE, Norwegii, Islandii i Liechtensteinu. Ponadto Porozumienie EOG obejmuje współpracę w innych ważnych dziedzinach, takich jak badania i rozwój, kształcenie, polityka społeczna, środowisko, ochrona konsumentów, turystyka i kultura, zwanych wspólnie „działaniami wspierającymi i politykami horyzontalnymi”. Porozumienie weszło w życie z dniem 1 stycznia 1994 r. Unia Europejska wraz z jej państwami członkowskimi jest stroną Porozumienia.

               2.2.Wspólny Komitet EOG

               Za zarządzanie Porozumieniem EOG odpowiada Wspólny Komitet EOG. Jest to forum wymiany poglądów dotyczących funkcjonowania Porozumienia EOG. Jego decyzje podejmowane są w drodze konsensusu. Zgodnie z Traktatem z Lizbony odpowiedzialność za koordynację spraw dotyczących EOG po stronie UE spoczywa na Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych.

               2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu EOG

               Oczekuje się, że Wspólny Komitet EOG przyjmie dwie decyzje Wspólnego Komitetu EOG („planowane akty”) dotyczące zmiany załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) i protokołu 37 (zawierającego wykaz przewidziany w art. 101) do Porozumienia EOG.

               Celem przyjęcia dwóch planowanych aktów jest włączenie rozporządzenia (UE) 2018/1971 ustanawiającego Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC)
                  1
                oraz dyrektywy (UE) 2018/1972 ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej (wersja przekształcona) do Porozumienia EOG.

               Planowane akty będą wiążące dla stron zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               ESDZ we współpracy ze służbami Komisji przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. ESDZ ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić ten projekt Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               Treść i charakter projektu załączonych decyzji Wspólnego Komitetu EOG wykraczają poza to, co można uznać za zwykłe dostosowania techniczne w rozumieniu rozporządzenia Rady nr 2894/94. Rada powinna zatem ustalić stanowisko Unii.

               Załączone decyzje Wspólnego Komitetu EOG zawierają między innymi wymienione niżej dostosowania.

               3.1.Dostosowania do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 ustanawiającego Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) – decyzja Wspólnego Komitetu w załączniku 1

               Wprowadzenie

               Zgodnie ze strukturą instytucjonalną Porozumienia EOG Urząd Nadzoru EFTA wykonuje uprawnienia nadzorcze Komisji w ramach filaru EFTA i w związku z tym będzie odzwierciedlał uprawnienia nadzorcze Komisji przewidziane w rozporządzeniu (UE) 2018/1971 (rozporządzenie w sprawie BEREC) oraz w dyrektywie (UE) 2018/1972 (dyrektywa ustanawiająca Europejski kodeks łączności elektronicznej
                  2
               ) w ramach filaru EFTA.

               W rozporządzeniu w sprawie BEREC i w dyrektywie w sprawie Europejskiego kodeksu łączności elektronicznej określono szereg zadań BEREC, których celem jest zapewnienie spójnego wdrażania ram regulacyjnych łączności elektronicznej. Ponieważ BEREC odgrywa ważną rolę w stosowaniu rozporządzenia w sprawie BEREC i dyrektywy w sprawie Europejskiego kodeksu łączności elektronicznej, są one ze sobą nierozerwalnie powiązane. Powiązanie to znajduje również odzwierciedlenie w dwóch projektach decyzji Wspólnego Komitetu włączających wspomnianą dyrektywę i rozporządzenie w sprawie BEREC do Porozumienia EOG. Ważne jest, aby przeanalizować oba projekty decyzji Wspólnego Komitetu, aby zrozumieć pełną strukturę w kontekście EOG.

               Projekt decyzji Wspólnego Komitetu (w załączniku 1) zawiera trzy różne zestawy dostosowań, które zostaną przedstawione poniżej: warunki uczestnictwa państw EFTA w BEREC (sekcja B), dostosowania dotyczące relacji między Urzędem Nadzoru EFTA a BEREC (sekcja C), inne dostosowania dotyczące udziału państw EFTA w BEREC (sekcja D), a także ogólne dostosowania powszechnie stosowane w kontekście EOG (sekcja E).

               Warunki uczestnictwa państw EFTA w BEREC

               BEREC został ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1211/2009 i rozporządzeniem (UE) 2018/1971 w celu przyczynienia się do rozwoju i lepszego funkcjonowania rynku wewnętrznego sieci i usług łączności elektronicznej poprzez dążenie do zapewnienia spójnego wdrażania ram regulacyjnych łączności elektronicznej. W rozporządzeniu uznaje się również potrzebę osiągnięcia takich celów w kontekście EOG i stwierdza się, że Rada Organów Regulacyjnych BEREC, grupy robocze i Zarząd BEREC powinny być otwarte na udział krajowych organów regulacyjnych państw EOG–EFTA w celu rozszerzenia spójnego wdrażania ram regulacyjnych łączności elektronicznej na Islandię, Lichtenstein i Norwegię
                  3
               .

               Zgodnie z art. 101 Porozumienia EOG:

               „1. W odniesieniu do komitetów nieobjętych ani art. 81 [tj. komitety programowe], ani art. 100 [tj. komitety procedury komitetowej], eksperci państw EFTA są włączani do prac, gdy wymaga tego prawidłowe funkcjonowanie niniejszego Porozumienia.

               Komitety te wymienione są w Protokole 37. Warunki takiego włączenia ekspertów regulują właściwe protokoły sektorowe oraz załączniki dotyczące danych spraw.

               2. Jeśli Umawiające się Strony uznają, że tego rodzaju włączenie ekspertów do prac powinno objąć również inne komitety, które przejawiają podobne cechy, Wspólny Komitet EOG może wprowadzić zmiany do Protokołu 37.”
                  4

               BEREC nie jest ani komitetem procedury komitetowej, ani nie został ustanowiony na podstawie programu. Jako forum współpracy między organami regulacyjnymi BEREC należy do kategorii „innych komitetów” w rozumieniu art. 101 Porozumienia EOG, które są wymienione w protokole 37. Zgodnie z tym przepisem „warunki włączenia ekspertów reguluje właściwy załącznik dotyczący danej sprawy.” Takie warunki wprowadzono do załączników (do Porozumienia EOG) pod odpowiednim punktem i poprzedzone formułą wprowadzającą w brzmieniu „Procedury włączania państw EFTA zgodnie z art. 101 Porozumienia” (zob. np. projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 192/2014, nr 18/2013, nr 92/2010, nr 10/2004). Takich warunków nie uznaje się za „teksty dostosowania”, ponieważ nie mają one na celu zmiany zasad zawartych w akcie włączonym do Porozumienia EOG, lecz raczej ich uzupełnienie, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania stowarzyszenia.

               Warunki stowarzyszenia przewidują, że krajowe organy regulacyjne państw EOG–EFTA w pełni uczestniczą w pracach Rady Organów Regulacyjnych BEREC, grup roboczych BEREC i Zarządu Urzędu BEREC, oraz że krajowe organy regulacyjne EOG–EFTA mają takie same prawa i obowiązki jak inne krajowe organy regulacyjne UE, z wyjątkiem prawa głosu, ale nie kwalifikują się do przewodniczenia Radzie Organów Regulacyjnych BEREC i Zarządowi Urzędu BEREC. Krajowe organy regulacyjne państw EOG–EFTA mogą jednak przewodniczyć grupom roboczym. Krajowe organy regulacyjne państw EOG–EFTA są reprezentowane na odpowiednim szczeblu zgodnie z przepisami rozporządzeń w sprawie BEREC (zob. art. 7 rozporządzenia w sprawie BEREC). Udział krajowych organów regulacyjnych państw EFTA ma kluczowe znaczenie dla wspierania zbieżności przepisów.

               Zasady te przewidują również, że BEREC i Urząd BEREC będą wspierać krajowe organy regulacyjne państw EOG–EFTA oraz Urząd Nadzoru EFTA.

               Dostosowania dotyczące relacji między Urzędem Nadzoru EFTA a BEREC

               Dostosowania a) ppkt (i) oraz (ii) określają, że BEREC ma pomagać Urzędowi Nadzoru EFTA i doradzać mu, odpowiednio, przy wydawaniu wytycznych na wniosek Urzędu Nadzoru EFTA.

               Ponieważ krajowe organy regulacyjne EOG–EFTA nie będą miały prawa głosu w BEREC, dostosowanie lit. a) ppkt (iii), które dodaje nowy ust. 1a do art. 4, stanowi, że stanowiska krajowych organów regulacyjnych państw EOG–EFTA są rejestrowane oddzielnie przez BEREC przy wydawaniu opinii zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (i) oraz (ii) rozporządzenia. Dotyczy to w szczególności opinii w sprawie projektów środków krajowych organów regulacyjnych państw EOG–EFTA zgodnie z art. 32 i 33 dyrektywy w sprawie Europejskiego kodeksu łączności elektronicznej oraz opinii w sprawie sporów transgranicznych zgodnie z art. 27 dyrektywy w sprawie Europejskiego kodeksu łączności elektronicznej.

               Zgodnie z dostosowaniem lit. a) ppkt v) Urząd Nadzoru EFTA uwzględnia w jak najwyższym stopniu wszelkie wytyczne, opinie, zalecenia, wspólne stanowiska i dobre praktyki przyjęte przez BEREC.

               Inne dostosowania dotyczące udziału państw EOG–EFTA w BEREC

               Urząd BEREC jest organem UE posiadającym osobowość prawną
                  5
                i agencją wspierającą BEREC. Zgodnie z wcześniejszym włączeniem do Porozumienia EOG dokumentów założycielskich agencji UE
                  6
                udział państw EFTA w działaniach Urzędu BEREC jest regulowany w dostosowaniach do rozporządzenia w sprawie BEREC. Ponieważ Urząd BEREC nie wykonuje żadnych zadań politycznych we własnym imieniu, uczestnictwo to ma charakter raczej administracyjny.

               Zgodnie z dostosowaniem lit. e) do rozporządzenia w sprawie BEREC państwa EOG–EFTA wniosą wkład finansowy do zasobów Urzędu BEREC poprzez udział w dotacji unijnej. Zgodnie z dotychczasową praktyką ten wkład finansowy zostanie ustalony zgodnie z procedurami zawartymi w art. 82 ust. 1 lit. a) Porozumienia EOG.

               Zgodnie z art. 12 ust. 2 lit. a) i art. 82 ust. 3 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich („WZIP”), pracownicy czasowi lub pracownicy kontraktowi są zwykle zatrudniani, pod warunkiem że są obywatelami państwa członkowskiego UE, chyba że organ powołujący postanowi inaczej. Dostosowanie lit. f) przewiduje zatem szerokie odstępstwo dla obywateli państw EOG–EFTA, którzy powinni zostać uznani za kwalifikujących się na takich samych zasadach i na takich samych warunkach jak obywatele UE.

               Art. 12 ust. 2 lit. e), art. 82 ust. 3 lit. e) i art. 85 ust. 3 WZIP odnoszą się do art. 55 ust. 1 TUE dotyczącego języków Unii. Dostosowanie lit. f) stanowi ponadto, że Urząd BEREC uznaje języki urzędowe, o których mowa w art. 129 ust. 1 Porozumienia EOG, za języki Unii w odniesieniu do swojego personelu.

               Ponadto dostosowanie lit. g) stanowi, że państwa EOG–EFTA stosują te same przywileje i immunitety co państwa członkowskie UE w odniesieniu do Urzędu BEREC i jego personelu, jak opisano w protokole (nr 7) załączonym do TUE i TFUE.

               Inne dostosowania

               Zgodnie z art. 7 Porozumienia EOG wiążące dla państw EFTA są jedynie akty, które zostały uwzględnione w Porozumieniu EOG. W związku z tym odniesienie do prawa Unii w art. 4 ust. 4 dostosowuje się, aby odzwierciedlić fakt, że w kontekście EOG ramy odniesienia stanowi Porozumienie EOG (dostosowanie lit. a) ppkt (iv)).

               W celu ułatwienia spójnego egzekwowania przepisów EOG dostosowania lit. b) i d) do rozporządzenia stanowią, że Urząd Nadzoru EFTA wraz z Komisją jest również reprezentowany w Radzie Organów Regulacyjnych BEREC i Zarządzie BEREC. Urząd Nadzoru EFTA, w przeciwieństwie do Komisji, nie będzie miał prawa głosu w Zarządzie.

               Dostosowanie c) w art. 13 ust. 3 dostosowuje jego treść, aby umożliwić Urzędowi Nadzoru EFTA udział w grupach roboczych ustanowionych przez Radę Organów Regulacyjnych BEREC. Podobnie jak w przypadku Komisji, Urząd Nadzoru EFTA nie może uczestniczyć w pracach grup roboczych ustanowionych w celu wykonywania zadań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) rozporządzenia.

               Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji nie stanowi części Porozumienia EOG. Dostosowanie lit. h) do art. 36 ma na celu zapewnienie, aby wszelkie dokumenty przygotowywane przez BEREC lub Urząd BEREC dotyczące państw EOG–EFTA były rozpatrywane zgodnie z tym rozporządzeniem. Takie samo dostosowanie jest zwykle przewidziane w odniesieniu do agencji, w których uczestniczą państwa EOG–EFTA.

               Dostosowanie lit. i) dostosowuje treść art. 40 ust. 2 w celu odzwierciedlenia roli Urzędu Nadzoru EFTA w odnośnym przepisie oraz wyjaśnienia, że w kontekście EOG odniesienie do „prawa unijnego i krajowego” należy rozumieć jako „Porozumienie EOG i prawo krajowe”.

               Dostosowanie j) dostosowuje tekst art. 41 ust. 1 lit. a) w celu zapewnienia Urzędowi Nadzoru EFTA takiego samego dostępu do systemu informacyjnego i komunikacyjnego, jaki posiada Komisja, co jest istotne dla zapewnienia dobrej współpracy i spójnego wdrażania ram regulacyjnych łączności elektronicznej.

               3.2.Dostosowania do dyrektywy (UE) 2018/1972 ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej (wersja przekształcona) – decyzja Wspólnego Komitetu w załączniku 2

               Dyrektywa ma na celu stworzenie wewnętrznego rynku łączności elektronicznej w UE i zastępuje dyrektywy 2002/19/WE, 2002/20/WE, 2002/21/WE i 2002/22/WE, które zostały włączone do załącznika XI do Porozumienia EOG. Równolegle z przyjęciem dyrektywy UE przyjęła nowe rozporządzenie (UE) 2018/1971 ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Agencję Wsparcia BEREC (Urząd BEREC).

               W dyrektywie określono szereg zadań BEREC, których celem jest zapewnienie spójnego wdrażania ram regulacyjnych łączności elektronicznej. Ponieważ BEREC odgrywa ważną rolę w stosowaniu rozporządzenia w sprawie BEREC i dyrektywy w sprawie BEREC, są one ze sobą nierozerwalnie powiązane. Powiązanie to znajduje również odzwierciedlenie w dwóch projektach decyzji Wspólnego Komitetu, które włączają dyrektywę i rozporządzenie w sprawie BEREC do Porozumienia EOG i które są dołączone do niniejszego projektu decyzji Rady. Ważne jest, aby przeanalizować oba projekty decyzji Wspólnego Komitetu, aby zrozumieć pełną strukturę w kontekście EOG.

               Jednym z ważnych zadań przypisanych BEREC jest wydawanie, w stosownych przypadkach, opinii w sprawie środków stosowanych przez krajowe organy regulacyjne oraz w sprawie sporów transgranicznych (art. 27, 32 i 33 dyrektywy). Do celów Porozumienia EOG w projekcie decyzji Wspólnego Komitetu do rozporządzenia określono warunki udziału krajowych organów regulacyjnych państw EOG–EFTA w BEREC. Stanowi on również, że stanowiska krajowych organów regulacyjnych państw EOG–EFTA w sprawie opinii BEREC są rejestrowane oddzielnie oraz że Urząd Nadzoru EFTA ma w jak największym stopniu uwzględniać wszelkie wytyczne, opinie, zalecenia, wspólne stanowisko i najlepsze praktyki przyjęte przez BEREC. Ponadto projekt decyzji Wspólnego Komitetu zawiera kilka innych niezbędnych dostosowań w kontekście EOG.

               Projekt decyzji Wspólnego Komitetu uwzględniający dyrektywę przewiduje z kolei inne dostosowania do dyrektywy, które są niezbędne w świetle Porozumienia EOG.

               Prawo Unii/Porozumienie EOG (dostosowanie lit. a))

               Zgodnie z art. 7 Porozumienia EOG wiążące dla państw EFTA są jedynie akty, które zostały uwzględnione w Porozumieniu EOG. W związku z tym należy dostosować odniesienie do prawa Unii, aby odzwierciedlić fakt, że w kontekście EOG ramy prawne odniesienia stanowi Porozumienie EOG.

               Opinie Zespołu ds. Polityki Spektrum Radiowego (dostosowanie lit. b)):

               Zgodnie z dostosowaniem lit. b) do art. 28 Urząd Nadzoru EFTA jest uprawniony do podejmowania decyzji skierowanych do państw EFTA.

               Dostosowanie przewiduje ponadto, że Urząd Nadzoru EFTA powinien w jak największym stopniu uwzględnić opinię Zespołu ds. Polityki Spektrum Radiowego. Ma to na celu zapewnienie, aby Urząd Nadzoru EFTA opierał się na tej samej wiedzy fachowej co Komisja przy wypełnianiu swojego zadania wobec państw EFTA w ramach dwufilarowej struktury Porozumienia EOG.

               Ponadto w przypadkach, w których dotyczy to zarówno państw EFTA, jak i państw członkowskich UE, Urząd Nadzoru EFTA i Komisja mają współpracować w celu uzgodnienia decyzji mających na celu usunięcie szkodliwych zakłóceń transgranicznych.

               Odniesienie do art. 267 TFUE/art. 34 porozumienia o nadzorze i Trybunale (dostosowanie lit. c)):

               Dostosowanie lit. c) dostosowuje ramy prawne dotyczące sądów lub trybunałów w państwach EFTA poprzez zastąpienie odesłania do art. 267 TFUE odesłaniem do art. 34 Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości.

               Identyfikacja rynków ponadnarodowych (dostosowanie lit. d)):

               Tekst dostosowania zaproponowany w projekcie decyzji Wspólnego Komitetu odpowiada temu, co obecnie przewiduje się w dostosowaniu lit. d) dyrektywy 2002/21/WE (zob. pkt 5cl załącznika XI do Porozumienia EOG) w odniesieniu do warunków współpracy między Urzędem Nadzoru EFTA a Komisją.

               Odniesienie do dostosowanej Karty (dostosowanie lit. e)):

               Karta praw podstawowych Unii Europejskiej stanowi instrument unijnego prawa pierwotnego, który nie jest wiążący dla państw trzecich i nie ma znaczenia w kontekście EOG. W związku z tym dostosowanie lit. g) dyrektywy dostosowuje odniesienie do Karty zawarte w art. 100 ust. 1, tak by odnosiło się do „praw podstawowych i ogólnych zasad Porozumienia EOG”, a odniesienia w art. 100 ust. 2, tak by odnosiły się do „praw podstawowych”.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  7
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Wspólny Komitet EOG jest organem utworzonym przez umowę, a mianowicie Porozumienie EOG. Akt, który ma zostać przyjęty przez Wspólny Komitet EOG, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy. W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 2894/94 jest uzależniona głównie od materialnej podstawy prawnej aktów prawnych Unii, które mają zostać włączone do Porozumienia EOG.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanych aktów odnoszą się zatem do zbliżenia przepisów, a materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 114 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 114 w związku z art. 218 ust. 9 TFUE i art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Akty Wspólnego Komitetu EOG zmienią załącznik XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) oraz protokół 37 (zawierający wykaz przewidziany w art. 101) do Porozumienia EOG, w związku z tym należy opublikować je w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po ich przyjęciu.

               2021/0133 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) oraz protokołu 37 (zawierającego wykaz przewidziany w art. 101) do Porozumienia EOG

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  8
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  9
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) oraz protokołu 37 (zawierającego wykaz przewidziany w art. 101) do Porozumienia EOG.

               (3)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
                  10
                (UE) 2018/1971.

               (4)Mając na uwadze odpowiednie funkcjonowanie Porozumienia EOG, należy rozszerzyć protokół 37 o zapis dotyczący Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) ustanowionego rozporządzeniem (UE) 2018/1971.

               (5)Aby zapewnić spójne wdrażanie ram regulacyjnych łączności elektronicznej w zakresie Porozumienia EOG, krajowe organy regulacyjne państw EFTA będą w pełni uczestniczyć w pracach Rady Organów Regulacyjnych BEREC, grup roboczych BEREC i Zarządu Urzędu BEREC, nie przysługuje im jednak prawo do głosowania. Stanowiska krajowych organów regulacyjnych państw EFTA będą rejestrowane oddzielnie, w przypadku gdy BEREC wyda opinię. Urząd Nadzoru EFTA w jak największym stopniu uwzględni opinie przyjęte przez BEREC.

               (6)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę (UE) 2018/1972 Parlamentu Europejskiego i Rady
                  11
               .

               (7)Dyrektywa (UE) 2018/1972 uchyla, ze skutkiem od dnia 21 grudnia 2020 r., dyrektywy Komisji 2002/19/WE, 2002/20/WE. 2002/21/WE oraz 2002/22/WE, które są uwzględnione w Porozumieniu EOG i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia EOG ze skutkiem od dnia 21 grudnia 2020 r.

               (8)Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XI oraz protokół 37 do Porozumienia EOG,

               (9)Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno w związku z tym opierać się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG określonym w załączniku do niniejszej decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) i protokołu 37 (zawierającego wykaz przewidziany w art. 101 do Porozumienia EOG), opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                        W imieniu Rady

                        Przewodniczący

                     (1)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Agencję Wsparcia BEREC (Urząd BEREC), zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/2120 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1211/2009, Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 1.

                     (2)

                        Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 36.

                     (3)

                        Zob. motyw 34 rozporządzenia (UE) 2018/1971.

                     (4)

                        W ciągu ostatnich dwudziestu pięciu lat państwa EOG–EFTA zostały stowarzyszone z różnymi organami UE na mocy tego przepisu. Pełny wykaz takich organów znajduje się w zaktualizowanej wersji protokołu 37. Zobacz
                  tutaj
                  .

                     (5)

                        Art. 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie BEREC.

                     (6)

                        Wykaz agencji UE z udziałem EFTA oraz decyzji Wspólnego Komitetu włączających do Porozumienia EOG rozporządzenia ustanawiające te agencje można znaleźć na stronie
                  http://www.efta.int/eea/eu-agencies
                  .

                     (7)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy/Rada, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (8)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (9)

                        Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

                     (10)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Agencję Wsparcia BEREC (Urząd BEREC), zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/2120 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1211/2009, Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 1.

                     (11)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiająca Europejski kodeks łączności elektronicznej (wersja przekształcona), z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 334 z 27.12.2019, s. 164, Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 36.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 7.6.2021
            COM(2021) 274 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) oraz protokołu 37 (zawierającego wykaz przewidziany w art. 101) do Porozumienia EOG

               ZAŁĄCZNIK 1

               DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

               Nr [...]

               z dnia […]

               zmieniająca załącznik XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) i protokół 37 (zawierający wykaz przewidziany w art. 101) do Porozumienia EOG

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Agencję Wsparcia BEREC (Urząd BEREC), zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/2120 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1211/2009
                  1
               .

               (2)Mając na uwadze odpowiednie funkcjonowanie Porozumienia EOG, należy rozszerzyć protokół 37 Porozumienia EOG o zapis dotyczący Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) ustanowionego rozporządzeniem (UE) 2018/1971.

               (3)Aby zapewnić spójne wdrażanie ram regulacyjnych łączności elektronicznej w zakresie Porozumienia EOG, krajowe organy regulacyjne państw EFTA będą w pełni uczestniczyć w pracach Rady Organów Regulacyjnych BEREC, grup roboczych BEREC i Zarządu Urzędu BEREC, nie przysługuje im jednak prawo do głosowania. Stanowiska krajowych organów regulacyjnych państw EFTA będą rejestrowane oddzielnie, w przypadku gdy BEREC wyda opinię. Urząd Nadzoru EFTA w jak największym stopniu uwzględni opinie przyjęte przez BEREC.

               (4)Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XI oraz protokół 37 do Porozumienia EOG,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W załączniku XI do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

               1.
                     po pkt 5czp (decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/784) dodaje się punkt w brzmieniu:

               „5czq. 32018 R 1971: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Agencję Wsparcia BEREC (Urząd BEREC), zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/2120 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1211/2009 (Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 1).

               Procedury włączania państw EFTA zgodnie z art. 101 Porozumienia:

               Krajowe organy regulacyjne państw EFTA odpowiedzialne przede wszystkim za nadzór nad bieżącym funkcjonowaniem rynków sieci i usług łączności elektronicznej pełni uczestniczą w pracach Rady Organów Regulacyjnych BEREC, grup roboczych BEREC i Zarządu Urzędu BEREC.

               Są one reprezentowane na odpowiednim szczeblu zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie BEREC.

               W tym celu krajowe organy regulacyjne państw EFTA mają takie same prawa i obowiązki jak krajowe organy regulacyjne państw członkowskich UE; nie przysługuje im jednak prawo do głosowania. Członkowie z państw EFTA nie kwalifikują się do przewodniczenia Radzie Organów Regulacyjnych i Zarządowi.

               BEREC i Urząd BEREC w miarę potrzeb wspierają Urząd Nadzoru EFTA i krajowe organy regulacyjne państw EFTA, w zależności od przypadku, w wypełnianiu powierzonych im zadań.

               Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

               a) w art. 4:

               (i) w ust. 1 lit. a) przed słowami », i Komisji« dodaje się słowa »oraz Urzędowi Nadzoru EFTA«;

               (ii) w ust. 1 lit. e) przed słowami »i Komisji« dodaje się słowa »Urzędowi Nadzoru EFTA«;

               (iii) dodaje się ustęp w brzmieniu:

               »1a. Stanowiska krajowych organów regulacyjnych państw EFTA są protokołowane oddzielnie przez BEREC przy wydawaniu opinii zgodnie z ust. 1 lit. c) ppkt (i) oraz (ii).«;

               (iv) w ust. 4 odniesieniu do państw EFTA, słowa »odpowiednie przepisy prawa Unii« otrzymują brzmienie »porozumienie EOG«;

               (v) w ust. 4, po słowach »i Komisji« dodaje się słowa »lub, w zależności od przypadku, Urzędowi Nadzoru EFTA«;

               b)w art. 7 ust. 4 po słowie »Komisji« dodaje się słowa »i Urząd Nadzoru EFTA«;

               c)w art. 13 ust. 3:

               (i)po słowie »BEREC« dodaje się słowa », Urząd Nadzoru EFTA«;

               (ii)po słowie »z Komisji« dodaje się słowa »oraz Urząd Nadzoru EFTA«;

               d)w art. 15:

               (i)w ust. 1 na końcu akapitu pierwszego dodaje się zdanie w brzmieniu: »Przedstawiciel Urzędu Nadzoru EFTA uczestniczy w Zarządzie bez prawa głosu.«;

               (ii)w ust. 2 po słowie »Komisji« dodaje się słowa »oraz Urzędowi Nadzoru EFTA«;

               e)w art. 25 dodaje się ustęp w brzmieniu:

               »5.
                     Państwa EFTA uczestniczą we wkładzie Unii, o którym mowa w ust. 3 lit. a). W tym celu stosuje się odpowiednio procedury ustanowione w art. 82 ust. 1 lit. a) i Protokole 32 do Porozumienia EOG«;

               f)w art. 30 dodaje się akapity w brzmieniu:

               »Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 12 ust. 2 lit. a) oraz art. 82 ust. 3 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, obywatele państw EFTA posiadający pełnię praw obywatelskich mogą być zatrudniani na podstawie umowy przez urząd ds. rekrutacji Agencji.

               W drodze odstępstwa od przepisów art. 12 ust. 2 lit. e), art. 82 ust. 3 lit. e) i art. 85 ust. 3 warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich języki, o których mowa w art. 129 ust. 1 Porozumienia EOG, są uznawane przez Urząd, w odniesieniu do jego personelu, za języki Unii, o których mowa w art. 55 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej.«;

               g)w art. 34 dodaje się tekst w brzmieniu:

               »Państwa członkowskie przyznają Urzędowi BEREC przywileje i immunitety analogiczne do tych przewidzianych w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.«;

               h)w art. 36 dodaje się ustęp w brzmieniu:

               »4.
                     Do celów stosowania niniejszego rozporządzenia rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji ma zastosowanie do krajowych organów regulacyjnych państw EFTA w odniesieniu do dokumentów przygotowanych przez BEREC lub Urząd BEREC«;

               (i)w art. 40 ust. 2:

               (i) po słowie »Komisji« dodaje się słowa »Urząd Nadzoru EFTA«;

               (ii) w odniesieniu do państw EFTA słowa »prawa Unii i prawa krajowego« otrzymują brzmienie »Porozumienia EOG i prawa krajowego«.

               j)w art. 41 ust. 1 lit. a) i b) po słowie »Komisji« dodaje się słowa », Urząd Nadzoru EFTA«.”.

               2.
                     W pkt 5ob (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2120) dodaje się, co następuje:

               „, zmieniona:

               -32018 R 1971: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 z dnia 11 grudnia 2018 r. (Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 1).”.

               Artykuł 2

               W protokole 37 do Porozumienia EOG dodaje się punkt w brzmieniu:

               „41.Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971).”.

               Artykuł 3

               Teksty rozporządzenia (UE) 2018/1971 w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  2*.

               Artykuł 5

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  […]

                  Sekretarze

                  Wspólnego Komitetu EOG

                  […]

                     (1)

                        Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 1.

                     (2)
                  *
                        [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]

    ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 7.6.2021
            COM(2021) 274 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) oraz protokołu 37 (zawierającego wykaz przewidziany w art. 101) do Porozumienia EOG

               ZAŁĄCZNIK 2

               DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

               Nr [...]

               z dnia […]

               zmieniająca załącznik XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne
                  i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić Dyrektywę Parlamentu Europejskiego
                  i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiającą Europejski kodeks łączności elektronicznej (wersja przekształcona),
                  1
                z poprawkami wprowadzonymi
                  w Dz.U. L 334 z 27.12.2019, s. 164 i Dz.U. L 419 z 11.12.2020, s. 36.

               (2)Dyrektywa (UE) 2018/1972 uchyla, ze skutkiem od dnia 21 grudnia 2020 r., dyrektywy 2002/19/WE,
                  2
                2002/20/WE
                  3
               , 2002/21/WE
                  4
                i 2002/22/WE
                  5
                Parlamentu Europejskiego i Rady, które zostały uwzględnione w Porozumieniu EOG i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia EOG ze skutkiem od dnia 21 grudnia 2020 r.

               (3)Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XI do Porozumienia EOG,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W załączniku XI do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

               1.
                     Po punkcie 5czq (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971) dodaje się punkt w brzmieniu:

               „5czr. 32018 L 1972: Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiająca Europejski kodeks łączności elektronicznej (wersja przekształcona) (Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 36),
                  z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 334 z 27.12.2019, s. 164 i Dz.U. L 419 z 11.12.2020, s. 36.

               Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

               a)
                     Odniesienia do prawa Unii, w tym odniesienia do TFUE i jego postanowień, należy rozumieć jako odniesienia do Porozumienia EOG;

               b)
                     w art. 28 po ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:

               »Po konsultacji z krajowymi organami regulacyjnymi Urząd Nadzoru EFTA może, uwzględniając w jak największym stopniu opinię Zespołu ds. Polityki Spektrum Radiowego, przyjąć decyzje skierowane do zainteresowanych państw EFTA.

               Jeżeli Urząd Nadzoru EFTA lub Komisja zamierza podjąć decyzję dotyczącą problemu lub sporu, który dotyczy zarówno państwa EFTA, jak i państwa członkowskiego UE, współpracują one w celu uzgodnienia decyzji w sprawie rozwiązania szkodliwych zakłóceń transgranicznych. Urząd Nadzoru EFTA i Komisja uwzględniają zatem w jak największym stopniu opinię Zespołu ds. Polityki Spektrum Radiowego. Art. 109 Porozumienia EOG stosuje się mutatis mutandis.«;

               c)
                     w art. 31 ust. 2, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »art. 267 TFUE« otrzymują brzmienie »art. 34 Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości.«;

               d)
                     w art. 65 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:

                »Po konsultacji z krajowymi organami regulacyjnymi Urząd Nadzoru EFTA może przyjąć decyzje identyfikujące ponadnarodowe rynki między dwoma lub więcej Państwami EFTA.

               Jeżeli Urząd Nadzoru EFTA lub Komisja mają zamiar zidentyfikować rynek ponadnarodowy, który ma wpływ zarówno na państwo EFTA,
                  jak i na państwo członkowskie Wspólnoty, współpracują one w celu uzgodnienia identycznych decyzji określających ten rynek ponadnarodowy. Art. 109 Porozumienia EOG stosuje się mutatis mutandis.«;

               e)w odniesieniu do państw EFTA,

               (i) w art. 100 ust. 1 słowa »Karty praw podstawowych Unii ('Karta') i ogólnych zasad prawa Unii« otrzymują brzmienie »praw podstawowych i zasad ogólnych Porozumienia EOG«;

               (ii)w art. 100 ust. 2 słowa »praw lub wolności uznanych w Karcie, słowa „art. 52 ust. 1 Karty« oraz słowo „Kartą” otrzymują brzmienie »praw podstawowych«.”.

               2.
                     Ze skutkiem od dnia 21 grudnia 2020 r. w pkt 5cla (decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 243/2012/UE) dodaje się, co następuje:

               „, zmieniona:

               -32018 L 1972: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972
                  z dnia 11 grudnia 2018 r. (Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 36).”.

               3.
                     Skreśla się pkt 5cj, 5ck, 5cl i 5cm ze skutkiem od dnia 21 grudnia 2020 r.

               Artykuł 2

               Tekst dyrektywy (UE) 2018/1972, z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 334 z 27.12.2019, s. 164 i Dz.U. L 419 z 11.12.2020, s. 36, w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  6*.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  […]

                  Sekretarze

                  Wspólnego Komitetu EOG

                  […]

                     (1)

                        Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 36.

                     (2)

                        Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 7.

                     (3)

                        Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 21.

                     (4)

                        Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 33.

                     (5)

                        Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 51.

                     (6)
                  *
                        [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.7.2021
            COM(2021) 418 final
            2021/0235(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w drodze procedury pisemnej przez uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, dotyczącego przeglądu uzgodnienia sektorowego, zawartego w załączniku VI, w sprawie kredytów eksportowych odnoszących się do projektów dotyczących wytwarzania energii elektrycznej z węgla

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej przez Komisję w związku z przeglądem uzgodnienia sektorowego w sprawie kredytów eksportowych odnoszących się do projektów dotyczących wytwarzania energii elektrycznej z węgla („uzgodnienie sektorowe”), które znajduje się w załączniku VI do Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych („Porozumienie”).

               Aktualizacja uzgodnienia sektorowego jest przedmiotem dyskusji na szczeblu uczestników Porozumienia na wniosek Unii Europejskiej przedłożony w dniu 21 kwietnia 2021 r. („wniosek”). We wniosku wzywa się uczestników do dostosowania Porozumienia do ich wspólnych celów klimatycznych – ponieważ wszyscy uczestnicy podpisali porozumienie paryskie – poprzez zmianę zasad uzgodnienia sektorowego w celu wyeliminowania wszelkich możliwości udzielania wsparcia w formie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych i pomocy wiązanej w myśl zasad Porozumienia na rzecz wywozu elektrowni węglowych i powiązanych projektów.

               Kwestie związane z klimatem, a w szczególności stopniowe wycofywanie węgla przeznaczonego do produkcji energii elektrycznej, znajdują się w centrum uwagi, dlatego uczestnicy mogą być w stanie osiągnąć porozumienie w tej sprawie przed konferencją klimatyczną COP26 zaplanowaną na listopad 2021 r. W szczególności przewodniczący COP26 wzywa państwa do odejścia od wytwarzania energii z węgla, a w dniu 21 maja 2021 r. państwa G-7 zobowiązały się do zaprzestania do końca 2021 r. nowego bezpośredniego rządowego wsparcia dla międzynarodowej produkcji energii z węgla energetycznego o nieobniżonej emisji, w tym za pośrednictwem oficjalnej pomocy rozwojowej, finansowania eksportu, inwestycji, wsparcia finansowego i promocji handlu. Aby Unia Europejska mogła utrzymać swoje bardzo ambitne cele, niezwykle ważne jest, by była gotowa zająć stanowisko w sprawie ewentualnego porozumienia w tej kwestii na długo przed konferencją COP26, która odbędzie się w dniach 1–12 listopada 2021 r.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Porozumienie w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych

               Porozumienie jest dżentelmeńską umową między UE, USA, Kanadą, Japonią, Koreą, Norwegią, Szwajcarią, Australią, Nową Zelandią, Turcją i Zjednoczonym Królestwem, która ma na celu stworzenie ram dla uporządkowanego korzystania z oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. W praktyce oznacza to ustanowienie równych warunków działania (w ramach których konkurencja opiera się na cenie i jakości wywożonych towarów i usług, a nie na oferowanych warunkach finansowych), przy jednoczesnym działaniu na rzecz eliminacji subsydiów i zakłóceń w handlu związanych z oficjalnie wspieranymi kredytami eksportowymi. Porozumienie weszło w życie w kwietniu 1978 r. na czas nieokreślony i chociaż otrzymuje wsparcie administracyjne Sekretariatu OECD, nie jest aktem prawnym OECD
                  1
               .

               Porozumienie jest regularnie aktualizowane, aby uwzględnić zmiany zachodzące na rynkach finansowych i w zakresie polityki, mające wpływ na udzielanie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. Porozumienie zostało przetransponowane i, co za tym idzie, uznane za prawnie wiążące w UE, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011
                  2

                  3
               . Zmiany warunków Porozumienia są włączane do prawa UE w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 2 wymienionego rozporządzenia.

               2.2.Uczestnicy Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych

               Komisja Europejska reprezentuje Unię na posiedzeniach uczestników Porozumienia, jak również w pisemnych procedurach podejmowania decyzji przez uczestników Porozumienia. Decyzje w sprawie wszystkich zmian Porozumienia podejmowane są w drodze konsensusu. Stanowisko Unii jest przyjmowane przez Radę i omawiane przez państwa członkowskie na forum grupy roboczej Rady ds. kredytów eksportowych
                  4
               .

               2.3.Planowany akt uczestników uzgodnienia sektorowego

               Uczestnicy po raz pierwszy wspólnie opracowali uzgodnienie sektorowe w 2016 r., aby zachęcić eksporterów i nabywców do odejścia od nisko wydajnych elektrowni węglowych. Uzgodnienie sektorowe składa się z przepisów sektorowych stanowiących uzupełnienie horyzontalnych zasad i warunków Porozumienia. Umożliwia ono jedynie finansowanie dużych elektrowni (powyżej 500 MW) stosujących „technologię ultranadkrytyczną” lub charakteryzujących się niską intensywnością emisji (poniżej 750 g CO2/kWh wyprodukowanej energii elektrycznej) i ogranicza finansowanie mniejszych elektrowni niespełniających standardów dotyczących wysokiej wydajności do krajów kwalifikujących się do korzystania z zasobów Międzynarodowego Stowarzyszenia Rozwoju.

               Uzgodnienie sektorowe zawiera klauzulę przeglądową mającą na celu dalsze wzmocnienie jej warunków. Pkt 6 lit. a) stanowi, że „Niniejsze uzgodnienie sektorowe jest poddawane przeglądowi nie później niż w dniu 30 czerwca 2020 r. w celu dalszego wzmocnienia jego warunków na drugim etapie, rozpoczynającym się nie później niż w dniu 1 stycznia 2021 r., aby przyczynić się do osiągnięcia wspólnego celu, jakim jest przeciwdziałanie zmianie klimatu, i do kontynuowania stopniowego wyeliminowania oficjalnego wsparcia dla elektrowni węglowych, w tym również w celu zmniejszenia stosowania mniej wydajnych elektrowni węglowych”. W szczególności pkt 6 lit. b) stanowi, że „Przegląd obejmuje: 1) Ostatnie sprawozdania dotyczące wiedzy na temat klimatu i wpływu na decyzje inwestycyjne w zakresie globalnej infrastruktury wywieranego przez dążenie do ograniczenia globalnego ocieplenia do poziomu nieprzekraczającego 2 °C powyżej poziomów sprzed okresu uprzemysłowienia”.

               Od czasu przyjęcia uzgodnienia sektorowego w 2016 r. w gruntownej analizie zwrócono uwagę na szybkie tempo i skalę wycofywania się z produkcji energii z węgla energetycznego, aby móc utrzymać ocieplenie poniżej 2 °C: scenariusze są zasadniczo zgodne co do potrzeby zamknięcia niemal wszystkich elektrowni węglowych przed 2040 r. Zgodnie z zasadami uzgodnienia sektorowego przyjętymi w 2016 r. nadal możliwe jest jednak bezpośrednie i pośrednie wsparcie na rzecz elektrowni węglowych. W związku z tym pojawia się kwestia spójności. Grupa robocza Rady ds. kredytów eksportowych pracuje od 2020 r. nad wnioskiem dotyczącym przeglądu uzgodnienia sektorowego w celu zajęcia się tą kwestią.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               W dniu 21 kwietnia 2021 r. Komisja Europejska, w imieniu Unii, przedstawiła uczestnikom Porozumienia wniosek dotyczący przeglądu uzgodnienia sektorowego, który został pierwotnie omówiony i przyjęty przez grupę roboczą Rady ds. kredytów eksportowych. Wniosek przewiduje globalne wycofanie finansowania eksportu w sektorze energetyki węglowej. W szczególności we wniosku wzywa się do natychmiastowego zaprzestania oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych i pomocy wiązanej na rzecz:

               –wywozu nowych elektrowni wytwarzających energię z węgla o nieobniżonej emisji i ich części,

               –dostaw wyposażenia do istniejących elektrowni wytwarzających energię elektryczną z węgla o nieobniżonej emisji, chyba że celem dostarczonego sprzętu jest redukcja zanieczyszczeń i nie prowadzi on ani do wydłużenia okresu użytkowania elektrowni, ani do zwiększenia zdolności produkcyjnych oraz

               –wywozu towarów i usług związanych z rozwojem, budową lub ekspansją górnictwa węgla energetycznego oraz wszelkiego rodzaju transportu wykorzystywanego głównie do przemieszczania węgla energetycznego.

               Niniejszy wniosek ma na celu wypełnienie luki między zobowiązaniem uczestników do osiągnięcia długoterminowych celów porozumienia paryskiego a postanowieniami uzgodnienia sektorowego, które nadal umożliwiają wspieranie eksportu elektrowni węglowych i światowego łańcucha wartości wytwarzania energii z węgla energetycznego. Wniosek jest w pełni zgodny z priorytetami polityki Unii Europejskiej. W szczególności w dniu 25 stycznia 2021 r. Rada Unii Europejskiej w swoich konkluzjach w sprawie dyplomacji klimatycznej i energetycznej zaapelowała o globalne wycofywanie szkodliwych dla środowiska dopłat do paliw kopalnych zgodnie z wyraźnie określonym harmonogramem – podkreślając zapotrzebowanie na innowacje technologiczne i rozwój technologii – oraz o zdecydowaną i sprawiedliwą światową transformację w kierunku neutralności klimatycznej, w tym o wycofywanie stosowania węgla o nieobniżonej emisji w produkcji energii oraz – jako pierwszy krok– o natychmiastowe zaprzestanie wszelkiego finansowania nowej infrastruktury węglowej w państwach trzecich.

               Niezwykle istotne jest, aby społeczność OECD zajmująca się kredytami eksportowymi odpowiednio przełożyła cele polityki klimatycznej na zasady Porozumienia oraz na praktyczne środki, dlatego podczas nadchodzących posiedzeń Unia Europejska będzie dążyła do osiągnięcia porozumienia w sprawie tego stopniowego wycofywania. Kilku innych uczestników z pewnością będzie również dążyło w tym samym kierunku (głównie Zjednoczone Królestwo, Kanada i Stany Zjednoczone), a inni (Korea i Japonia) ogłosili w tym roku, że zakończą wsparcie dla międzynarodowej produkcji energii z węgla energetycznego o nieobniżonej emisji. Jeżeli negocjacje okażą się owocne, uczestnicy będą mogli zostać wezwani do przyjęcia zmian do uzgodnienia sektorowego – oraz ewentualnie do niektórych artykułów Porozumienia w celu odzwierciedlenia przeglądu uzgodnienia sektorowego – na jednym z najbliższych posiedzeń, w miarę możliwości podczas nadzwyczajnego posiedzenia uczestników przed COP26 we wrześniu lub październiku 2021 r. Taki scenariusz zakłada, że Unia Europejska powinna mieć możliwość zajęcia stanowiska w sprawie przeglądu uzgodnienia sektorowego w terminie.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na podstawie przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  5
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Planowany akt może w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów UE, a mianowicie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylającego decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE. Wynika to z faktu, iż art. 2 przedmiotowego rozporządzenia stanowi, że „Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 3 w celu zmiany załącznika II w wyniku poprawek do wytycznych, uzgodnionych przez uczestników Porozumienia”. Obejmuje to zmiany załączników do Porozumienia.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do kredytów eksportowych, co wchodzi w zakres wspólnej polityki handlowej. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest w związku z tym art. 207 TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2021/0235 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w drodze procedury pisemnej przez uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, dotyczącego przeglądu uzgodnienia sektorowego, zawartego w załączniku VI, w sprawie kredytów eksportowych odnoszących się do projektów dotyczących wytwarzania energii elektrycznej z węgla

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Wytyczne zawarte w Porozumieniu w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych („Porozumienie”), w tym uzgodnienie sektorowe w sprawie kredytów eksportowych odnoszących się do projektów dotyczących wytwarzania energii elektrycznej z węgla („uzgodnienie sektorowe”), zawarte w załączniku VI, zostały transponowane i tym samym stały się prawnie wiążące w Unii na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011
                  6
               .

               (2)Zgodnie z art. 6 uzgodnienia sektorowego uczestnicy Porozumienia („uczestnicy”) powinni dokonać przeglądu uzgodnienia sektorowego w celu dalszego wzmocnienia jego warunków, aby przyczynić się do osiągnięcia wspólnego celu, jakim jest przeciwdziałanie zmianie klimatu, oraz do kontynuowania stopniowego wyeliminowania oficjalnego wsparcia dla elektrowni węglowych.

               (3)Planowana decyzja w sprawie przeglądu uzgodnienia sektorowego powinna być zgodna z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii Europejskiej wynikającymi z porozumienia paryskiego i unijnej polityki przeciwdziałania zmianie klimatu.

               (4)Rada Unii Europejskiej w swoich konkluzjach w sprawie dyplomacji klimatycznej i energetycznej z dnia 25 stycznia 2021 r. zaapelowała o globalne wycofywanie szkodliwych dla środowiska dopłat do paliw kopalnych zgodnie z wyraźnie określonym harmonogramem – podkreślając zapotrzebowanie na innowacje technologiczne i rozwój technologii – oraz o zdecydowaną i sprawiedliwą światową transformację w kierunku neutralności klimatycznej, w tym o wycofywanie stosowania węgla o nieobniżonej emisji w produkcji energii oraz – jako pierwszy krok– o natychmiastowe zaprzestanie wszelkiego finansowania nowej infrastruktury węglowej w państwach trzecich.

               (5)Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii, dotyczące przeglądu uzgodnienia sektorowego w sprawie kredytów eksportowych odnoszących się do projektów dotyczących wytwarzania energii elektrycznej z węgla, jako że planowana decyzja uczestników Porozumienia będzie wiążąca dla Unii i będzie mogła mieć decydujący wpływ na przepisy prawa Unii, na podstawie art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1233/2011,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W załączniku określono stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii, dotyczące przeglądu uzgodnienia sektorowego w sprawie kredytów eksportowych odnoszących się do projektów dotyczących wytwarzania energii elektrycznej z węgla, zawartego w załączniku VI do Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych.

               Artykuł 2

               Zmiany do załącznika VI do Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, które są zgodne z kierunkiem określonym w tym załączniku, mogą zostać uzgodnione przez przedstawicieli Unii bez konieczności przyjęcia przez Radę kolejnej decyzji.

               Artykuł 3

               W przypadku gdy nowe wnioski dotyczące przedmiotu wymienionego w załączniku są przedstawiane na posiedzeniu uczestników lub przed tym posiedzeniem, w odniesieniu do których to wniosków nie ma jeszcze stanowiska Unii, stanowisko Unii określa się w drodze koordynacji na szczeblu Unii, zanim uczestnicy zostaną wezwani do przyjęcia zmiany Porozumienia. W takich przypadkach stanowisko Unii jest zgodne z istniejącymi politykami i przepisami.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        W rozumieniu art. 5 Konwencji OECD.

                     (2)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylające decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE (Dz.U. L 326 z 8.12.2011, s. 45).

                     (3)

                        W przeszłości wcześniejsze wersje Porozumienia OECD transponowano do prawa UE w drodze decyzji Rady.

                     (4)

                        Decyzja Rady w sprawie ustanowienia Grupy ds. Koordynacji Polityki w zakresie Ubezpieczeń Kredytów, Poręczeń i Kredytów Finansowych (Dz.U. 66 z 27.10.1960, s. 1339).

                     (5)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., C-399/12 Niemcy/Rada, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (6)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylające decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE (Dz.U. L 326 z 8.12.2011, s. 45) („rozporządzenie (UE) nr 1233/2011”).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.7.2021
            COM(2021) 418 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w drodze procedury pisemnej przez uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, dotyczącego przeglądu uzgodnienia sektorowego, zawartego w załączniku VI, w sprawie kredytów eksportowych odnoszących się do projektów dotyczących wytwarzania energii elektrycznej z węgla

               ZAŁĄCZNIK

               WNIOSEK

               Stanowisko Unii Europejskiej ma wspierać:

               1)Natychmiastowe zakończenie udzielania oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych i pomocy wiązanej w odniesieniu do:

               a)wywozu nowych projektów dotyczących wytwarzania energii elektrycznej z węgla lub części takich projektów.

               Projekty dotyczące wytwarzania energii elektrycznej z węgla stanowią kompletne elektrownie, lub ich części, zasilane węglem; obejmują one wszelkie części składowe, wyposażenie, materiały i usługi (w tym szkolenie personelu) bezpośrednio potrzebne do wybudowania takich elektrowni i oddania ich do eksploatacji;

               b)dostaw wyposażenia do istniejących elektrowni wytwarzających energię elektryczną z węgla, chyba że spełnione są wszystkie następujące warunki:

               (i)celem dostarczanego wyposażenia jest redukcja zanieczyszczenia;

               (ii)dostarczone wyposażenie nie prowadzi ani do wydłużenia okresu użytkowania elektrowni, ani do zwiększenia zdolności produkcyjnej.

               2)Natychmiastowe zakończenie udzielania oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych i pomocy wiązanej w odniesieniu do wywozu towarów i usług związanych z:

               a)rozwojem, budową lub rozbudową górnictwa węgla energetycznego. Obejmuje to poszukiwanie, wydobycie i produkcję węgla energetycznego i powiązaną infrastrukturę;

               b)każdym rodzajem transportu (w tym ze środkami transportu i powiązaną infrastrukturą) wykorzystywanym głównie do przemieszczania węgla energetycznego.

               Pkt 1 lit. a) i b) nie mają zastosowania do projektów dotyczących wytwarzania energii elektrycznej z węgla, które wchodzą w zakres dodatku II do uzgodnienia sektorowego w sprawie kredytów eksportowych w zakresie energii odnawialnej, łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej oraz inżynierii wodnej (załącznik IV) i spełniają warunki określone w tym dodatku. Warunki finansowe mające zastosowanie do takich projektów są określone w załączniku IV.

               Pkt 2 lit. a) i b) stosuje się do całego wywozu towarów i usług objętych Porozumieniem, w tym w przypadku gdy są one objęte uzgodnieniami sektorowymi.

               Wdrożenie niniejszego wniosku może doprowadzić do zmian w uzgodnieniu sektorowym w sprawie kredytów eksportowych dotyczących projektów wytwarzania energii elektrycznej z węgla zawartym w załączniku VI, a także potencjalnie do zmiany postanowień Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, w szczególności jego pkt 6.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 9.8.2021
            COM(2021) 461 final
            2021/0259(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Regionalnego Komitetu Sterującego Wspólnoty Transportowej w odniesieniu do ustanowienia Komitetu Technicznego ds. Transportu Wodnego i Multimodalności

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Regionalnym Komitecie Sterującym Wspólnoty Transportowej w związku z przewidywanym przyjęciem decyzji Regionalnego Komitetu Sterującego w sprawie ustanowienia Komitetu Technicznego ds. Transportu Wodnego i Multimodalności.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Traktat ustanawiający Wspólnotę Transportową

               Unia Europejska jest stroną Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Transportową (TWT), który był tymczasowo stosowany od 2017 r. Celem Traktatu jest utworzenie Wspólnoty Transportowej w dziedzinie transportu drogowego, kolejowego, wodnego śródlądowego i morskiego, a także rozwijanie sieci transportowej między Unią Europejską a stronami z Europy Południowo-Wschodniej. Traktat wszedł w życie w dniu 1 maja 2019 r.
                  1

               2.2.Regionalny Komitet Sterujący

               Regionalny Komitet Sterujący został ustanowiony na mocy art. 24 TWT. Jest on odpowiedzialny za zarządzanie TWT i zapewnienie jego prawidłowego wdrożenia. W tym celu Komitet przygotowuje zalecenia i podejmuje decyzje w sprawach przewidzianych w TWT. W szczególności Regionalny Komitet Sterujący:

               a) przygotowuje prace Rady Ministerialnej;

               b) podejmuje decyzje dotyczące utworzenia komitetów technicznych;

               c) wydaje zalecenia i podejmuje decyzje zgodnie z TWT;

               d) w odniesieniu do nowo przyjętych aktów prawnych UE podejmuje stosowne działania, w szczególności przez zmianę załącznika I do TWT;

               e) powołuje dyrektora Stałego Sekretariatu po zasięgnięciu opinii Rady Ministerialnej;

               f) może powołać co najmniej jednego zastępcę dyrektora Stałego Sekretariatu;

               g) określa zasady obowiązujące Stały Sekretariat;

               h) może weryfikować, w drodze decyzji, wysokość wkładów do budżetu;

               i) przyjmuje roczny budżet Wspólnoty Transportowej;

               j) przyjmuje decyzję określającą procedurę na potrzeby wykonania budżetu, przedstawiania i kontrolowania rachunków oraz kontroli budżetowej;

               k) podejmuje decyzje dotyczące spraw spornych wnoszonych przez Umawiające się Strony;

               l) przyjmuje ogólne zasady dotyczące dostępu do dokumentów, w odniesieniu do dokumentów będących w posiadaniu organów ustanowionych TWT lub na jego podstawie;

               m) przyjmuje roczne sprawozdania do wiadomości Rady Ministerialnej w sprawie wdrożenia sieci kompleksowej;

               n) w odniesieniu do określonych aktów Unii ustanawia terminy i sposoby transpozycji przez strony z Europy Południowo-Wschodniej.

               2.3.Planowany akt Regionalnego Komitetu Sterującego

               Na swoim najbliższym posiedzeniu Regionalny Komitet Sterujący ma przyjąć decyzję w sprawie ustanowienia Komitetu Technicznego ds. Transportu Wodnego i Multimodalności („planowany akt”)

               Planowany akt będzie wiążący dla stron zgodnie z art. 25 ust. 1 TWT, który stanowi: „Decyzja Regionalnego Komitetu Sterującego jest wiążąca dla Umawiających się Stron”.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Przyjęcie przez Regionalny Komitet Sterujący przedmiotowej decyzji jest niezbędne do właściwego wykonania TWT w zakresie utworzenia Wspólnoty Transportowej w dziedzinie transportu drogowego, kolejowego, wodnego śródlądowego i morskiego, a także rozwijania sieci transportowej między Unią Europejską a stronami z Europy Południowo-Wschodniej. Celem Komitetu Technicznego ds. Transportu Wodnego i Multimodalności będzie podjęcie kluczowych kwestii dotyczących transportu wodnego (sprawy transportu morskiego, śródlądowe drogi wodne oraz porty), a także aspektów multimodalności i promowanie ich efektywnego wykorzystania. W związku z tym, że Unia jest stroną TWT, konieczne jest ustalenie stanowiska Unii.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  2
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Regionalny Komitet Sterujący jest organem utworzonym na mocy Traktatu, a mianowicie Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Transportową.

               Akt, który ma zostać przyjęty przez Regionalny Komitet Sterujący, stanowi akt mający skutki prawne. Zgodnie z art. 26 TWT Regionalny Komitet Sterujący może przyjmować decyzje dotyczące ustanowienia komitetów technicznych. Z racji swojej natury, jak i zgodnie z prawem międzynarodowym regulującym kwestie Regionalnego Komitetu Sterującego, decyzje te obejmują elementy wpływające na sytuację prawną stron TWT, a zatem również Unii. W związku z tym należy uznać je za mające skutki prawne.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, a mianowicie podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Planowany akt jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania TWT. Sam TWT służy realizacji różnych celów i zawiera elementy składowe z obszarów transportu drogowego, kolejowego i wodnego śródlądowego, tj. rodzajów transportu objętych art. 91 TFUE, jak również z obszaru transportu morskiego, tj. rodzaju transportu objętego art. 100 ust. 2 TFUE. Ze względu na swój horyzontalny charakter planowany akt dotyczy wszystkich tych elementów.

               Materialna podstawa prawna proponowanej decyzji obejmuje w związku z tym następujące postanowienia: art. 91 i art. 100 ust. 2 TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinny być art. 91 i art. 100 ust. 2 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Zgodnie z art. 25 ust. 2 TWT decyzje Regionalnego Komitetu Sterującego są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2021/0259 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Regionalnego Komitetu Sterującego Wspólnoty Transportowej w odniesieniu do ustanowienia Komitetu Technicznego ds. Transportu Wodnego i Multimodalności

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 i art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Traktat ustanawiający Wspólnotę Transportową (TWT) został zatwierdzony w imieniu Unii decyzją Rady (UE) 2019/392
                  3
                i wszedł w życie dnia 1 maja 2019 r.

               (2)Regionalny Komitet Sterujący został ustanowiony przez TWT w celu zarządzania TWT oraz zapewnienia jego prawidłowego wdrożenia. Zgodnie z art. 26 TWT Regionalny Komitet Sterujący może przyjmować decyzje dotyczące ustanowienia komitetów technicznych.

               (3)Komitety techniczne mogą przedkładać wnioski w sferze swoich kompetencji Regionalnemu Komitetowi Sterującemu, który podejmuje decyzje. Komitety techniczne składają się z przedstawicieli Umawiających się Stron. Udział w charakterze obserwatora jest otwarty dla wszystkich państw członkowskich UE.

               (4)Regionalny Komitet Sterujący ma wkrótce przyjąć decyzję w sprawie ustanowienia Komitetu Technicznego ds. Transportu Wodnego i Multimodalności.

               (5)Ustanowienie Komitetu Technicznego ds. Transportu Wodnego i Multimodalności ułatwi właściwe wykonanie TWT w zakresie utworzenia Wspólnoty Transportowej w dziedzinie transportu drogowego, kolejowego, wodnego śródlądowego i morskiego, a także rozwijania sieci transportowej między Unią Europejską a stronami z Europy Południowo-Wschodniej.

               (6)Celem Komitetu Technicznego ds. Transportu Wodnego i Multimodalności powinno być podjęcie kluczowych kwestii dotyczących transportu wodnego (sprawy transportu morskiego, śródlądowe drogi wodne oraz porty), a także aspektów multimodalności i promowanie ich efektywnego wykorzystania.

               (7)Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w Regionalnym Komitecie Sterującym, gdyż takie decyzje są niezbędne do wykonania TWT i będą wiążący dla Unii.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Podstawę stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w Regionalnym Komitecie Sterującym Wspólnoty Transportowej ustanowionym na podstawie Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Transportową w sprawie ustanowienia Komitetu Technicznego ds. Transportu Wodnego i Multimodalności, stanowi projekt decyzji Regionalnego Komitetu Sterującego dołączony do niniejszej decyzji.

               Niewielkie zmiany w tym projekcie decyzji mogą zostać uzgodnione przez przedstawicieli Unii w ramach Regionalnego Komitetu Sterującego bez dodatkowej decyzji Rady.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady (UE) 2019/392 z dnia 4 marca 2019 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Transportową (Dz.U. L 71 z 13.3.2019, s. 1).

                     (2)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy przeciwko Radzie, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (3)

                        Decyzja Rady (UE) 2019/392 z dnia 4 marca 2019 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Transportową (Dz.U. L 71 z 13.3.2019, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 9.8.2021
            COM(2021) 461 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Regionalnego Komitetu Sterującego Wspólnoty Transportowej w odniesieniu do ustanowienia Komitetu Technicznego ds. Transportu Wodnego i Multimodalności

               ZAŁĄCZNIK

               PROJEKT

               DECYZJA nr 2021/
               REGIONALNEGO KOMITETU STERUJĄCEGO WSPÓLNOTY TRANSPORTOWEJ

               z dnia... r.

               dotycząca przyjęcia decyzji w sprawie ustanowienia Komitetu Technicznego ds. Transportu Wodnego i Multimodalności

               REGIONALNY KOMITET STERUJĄCY WSPÓLNOTY TRANSPORTOWEJ,

               uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Transportową, w szczególności jego art. 26,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               1.
                     Niniejszym przyjmuje się decyzję w sprawie ustanowienia Komitetu Technicznego ds. Transportu Wodnego i Multimodalności.

               2
                     Celem Komitetu Technicznego ds. Transportu Wodnego i Multimodalności jest podjęcie kluczowych kwestii dotyczących transportu wodnego (sprawy transportu morskiego, śródlądowe drogi wodne oraz porty), a także aspektów multimodalności i promowanie ich efektywnego wykorzystania.

                     W imieniu Regionalnego Komitetu Sterującego

                     Przewodniczący