               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 7.3.2019
            COM(2019) 125 final
            2019/0070(COD)
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            zmieniająca decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Art. 19 decyzji nr 1313/2013/UE w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności
                     1
                   („unijny mechanizm”) oraz powiązane przepisy odnoszą się do puli środków finansowych dostępnych na wspieranie ochrony ludności w ramach obecnych wieloletnich ram finansowych (2014–2020). Biorąc pod uwagę fakt, że okres obowiązywania obecnych wieloletnich ram finansowych dobiega końca, należy zmienić te przepisy, aby zapewnić dalsze finansowanie unijnego mechanizmu.

                  Zakres tej zmiany jest ściśle ograniczony do przepisów budżetowych decyzji nr 1313/2013/UE i nie powinien zmieniać ich treści. Proponowana zmiana jest zgodna z wnioskiem Komisji z dnia 2 maja 2018 r.
                     2
                   dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027. Kwota wskazana w niniejszym wniosku odzwierciedla również poziom ambicji określony przez Komisję w jej wniosku dotyczącym zmiany decyzji nr 1313/2013/UE z dnia 23 listopada 2017 r. (wniosek w sprawie rescEU)
                     3
                  .

                  Niniejszy wniosek przewiduje datę wejścia w życie od dnia 1 stycznia 2021 r. i jest dostosowany do Unii składającej się z 27 państw członkowskich, zgodnie z zamiarem wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE i Euratomu.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Niniejszy wniosek zapewnia niezbędne środki budżetowe na wspieranie wzmocnionego unijnego mechanizmu. Przyczynia się on do osiągnięcia nadrzędnego celu, jakim jest dążenie do „Europy, która chroni”, określonego przez Komisję w jej komunikacie dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027
                     4
                  .

                  Zgodnie z nowym wnioskiem finansowanie związane z ochroną ludności zostało ujęte w jednym dziale (dział 5 „Bezpieczeństwo i obrona”) wraz z innymi programami związanymi z ochroną. Dział ten będzie obejmował zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne aspekty ochrony ludności.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Proponowana zmiana zapewni zasoby niezbędne do wspierania synergii i wzmocnienia istniejących powiązań między unijnym mechanizmem a innymi politykami UE.

                  Zmiana ta zagwarantuje, że unijny mechanizm przyczyni się do zwiększenia zdolności UE w zakresie zarządzania ryzykiem związanym z klęskami i katastrofami (począwszy od zapobiegania, poprzez gotowość na wypadek klęsk i katastrof, reagowanie na nie, aż do wychodzenia z nich).

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Podstawę prawną wniosku stanowi art. 196 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Komisja posiada kompetencje wspierające w dziedzinie ochrony ludności. Państwa członkowskie nadal ponoszą główną odpowiedzialność w zakresie zapobiegania klęskom i katastrofom, przygotowania się do nich i reagowania na nie. Unijny mechanizm został ustanowiony, ponieważ wielkie klęski i katastrofy mogą przerastać zdolności reagowania państw członkowskich działających w pojedynkę. Istotą mechanizmu jest zapewnienie państwom członkowskim dobrze skoordynowanej i szybkiej wzajemnej pomocy.

                  Niniejsza zmiana ma na celu dostosowanie przepisów budżetowych programu do wniosku Komisji dotyczącego wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027. Ze względu na techniczny/finansowy charakter tej zmiany, nie ma ona wpływu na zasadę pomocniczości ani jej nie zmienia.

               •Proporcjonalność

                  Niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wyznaczonych celów. Przedstawiono go, aby zapewnić osiągnięcie wyznaczonych celów.

                  Kwoty zaproponowane w ramach niniejszej zmiany odpowiadają kwotom zawartym we wniosku Komisji dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027. Są one zgodne z zasadą proporcjonalności.

               •Wybór instrumentu

                  Niniejszy wniosek ma na celu zmianę obowiązującej decyzji. Najodpowiedniejszym i najprostszym instrumentem do tego celu jest wniosek dotyczący decyzji.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               Niniejszy wniosek ma charakter techniczny, gdyż ma na celu dostosowanie przepisów budżetowych przedmiotowej decyzji do wniosku Komisji dotyczącego wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 przyjętego w dniu 2 maja 2018 r. Jego treść opiera się na wniosku dotyczącym zmiany decyzji nr 1313/2013/UE z dnia 23 listopada 2017 r. (wniosek w sprawie rescEU). W związku z tym nie przeprowadzono oceny skutków.

                  Jednakże zasady lepszego stanowienia prawa zostały zastosowane zarówno w przypadku pierwotnego wniosku Komisji, w którym określono ogólne wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027, jak i w przypadku wniosku dotyczącego zmiany decyzji nr 1313/2013/UE z dnia 23 listopada 2017 r. (wniosek w sprawie rescEU).

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy (zob. powyżej)

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy (zob. powyżej)

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy (zob. powyżej)

               •Ocena skutków

                  Nie dotyczy (zob. powyżej)

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Nie dotyczy (zob. powyżej)

               •Prawa podstawowe

                  Nie dotyczy (zob. powyżej)

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Zgodnie z wnioskiem Komisji dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 na wdrożenie unijnego mechanizmu w tym okresie przeznaczono kwotę 1 400 000 000 EUR
                     5
                   (w cenach bieżących). Proponowany przydział budżetowy odzwierciedla poziom ambicji określony we wniosku dotyczącym zmiany decyzji nr 1313/2013/UE z dnia 23 listopada 2017 r. (wniosek w sprawie rescEU). Dodatkowy budżet umożliwi przeprowadzenie następujących działań:

               ·wzmocnienie wspólnej zdolności państw członkowskich i UE do reagowania na klęski i katastrofy poprzez stworzenie specjalnych rezerw zdolności reagowania (rescEU);

               ·wyższe (lub nowe) współfinansowanie ze strony UE przeznaczone na dostosowania, naprawy, transport lub obsługę zdolności, które są zaangażowane w europejską pulę ochrony ludności;

               ·położenie większego nacisku na zapobieganie oraz poprawę spójności z innymi kluczowymi politykami UE;

               ·utworzenie sieci wiedzy w zakresie ochrony ludności oraz

               ·wzmocnienie współpracy z państwami sąsiadującymi,

               Ocena skutków finansowych regulacji, która towarzyszy niniejszemu wnioskowi, zawiera dalsze szczegółowe informacje na temat wpływu na budżet oraz wymaganych zasobów ludzkich i administracyjnych.

               5.
                     ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  Art. 34 ust. 2 decyzji nr 1313/2013/UE w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności ma zastosowanie. Artykuł ten stanowi, że „działania objęte pomocą finansową są regularnie monitorowane w celu śledzenia postępów w ich realizacji”. Zawiera on również bardziej ogólne wymogi, zgodnie z którymi Komisja co dwa lata przedkładała Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie informujące „o postępach w osiąganiu celów w zakresie zdolności oraz o pozostałych brakach” w odniesieniu do europejskiej puli ochrony ludności, biorąc pod uwagę ustanowienie rezerw zdolności reagowania (rescEU). Komisja powinna ponadto również ocenić stosowanie odnośnej decyzji, przedkładając Parlamentowi Europejskiemu i Radzie co pięć lat komunikat w sprawie skuteczności, opłacalności i dalszego wykonywania decyzji. Ocena ta powinna opierać się na wskaźnikach określonych w art. 3 decyzji nr 1313/2013/UE.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  Nie dotyczy

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  Niniejszy wniosek ma na celu jedynie zmianę przepisów budżetowych decyzji nr 1313/2012/UE.

                  Pula środków finansowych, o której mowa w art. 19 decyzji nr 1313/2013/UE, wymaga aktualizacji i zastąpienia nowymi kwotami przewidzianymi we wniosku Komisji dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027. Ponadto, biorąc pod uwagę, że unijny mechanizm oraz rezerwy rescEU zostaną objęte tylko jednym działem (dział 5: „Bezpieczeństwo i obrona”), w przeciwieństwie do obecnego podziału na działy 3 i 4, należy odpowiednio zmienić tekst.

                  W niniejszym wniosku przewidziano również skreślenie załącznika I, w którym obecnie określony jest względny podział procentowy środków, jakie powinny otrzymywać poszczególne filary unijnego mechanizmu (zapobieganie, gotowość i reagowanie) w ramach finansowania z ogólnej puli środków finansowych. Biorąc pod uwagę zmiany zaproponowane we wniosku dotyczącym zmiany decyzji nr 1313/2013/UE z dnia 23 listopada 2017 r. (wniosek w sprawie rescEU), wydaje się, że podział procentowy określony w załączniku I nie zapewnia wystarczającej elastyczności umożliwiającej UE osiągnięcie wyznaczonych celów. W sytuacji nadzwyczajnej podział procentowy określony w załączniku I prowadzi do nadmiernych obciążeń administracyjnych i może ograniczać elastyczność potrzebną do dostosowania się do potrzeb w zakresie klęsk i katastrof w danym roku. Potrzebę inwestowania na wszystkich etapach cyklu zarządzania ryzykiem związanym z klęskami i katastrofami – zapobiegania, gotowości i reagowania – ujęto w każdym razie w unijnym mechanizmie.

                  W wyniku uchylenia załącznika I należy również uchylić art. 19 ust. 4, 5 i 6, ponieważ odnoszą się one bezpośrednio do podziału procentowego, o którym mowa w załączniku I.

                  W związku z tym we wniosku zmieniono również art. 30 dotyczący wykonywania przekazanych Komisji uprawnień. Zasadnicza treść artykułu pozostaje bez zmian, usunięto natomiast odesłania do art. 19. Nie uchylono art. 30 w celu uwzględnienia możliwości przyjęcia aktów delegowanych, jak przewidziano we wniosku dotyczącym zmiany decyzji nr 1313/2013/UE z dnia 23 listopada 2017 r. (wniosek w sprawie rescEU)
                     6
                  .

               2019/0070 (COD)

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               zmieniająca decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 196,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

               uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
                  7
               ,

               uwzględniając opinię Komitetu Regionów
                  8
               ,

               stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Komisja przyjęła wniosek
                  9
                dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 1313/2013/UE w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności z dnia 23 listopada 2017 r.
                  10

               (2)Wniosek Komisji dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 1313/2013/UE ma na celu zwiększenie zbiorowej zdolności do przygotowania się i reagowania na klęski i katastrofy poprzez zwiększenie możliwości oferowanych przez europejską pulę ochrony ludności. Obejmuje to ustanowienie rezerw zdolności w zakresie ochrony ludności do wykorzystania w działaniach Unii (rescEU) oraz wzmocnienie środków mających zastosowanie w dziedzinie zapobiegania.

               (3)Konieczne jest zwiększenie unijnego finansowania, aby możliwe było dalsze rozwijanie europejskiej puli ochrony ludności i pokrywanie dodatkowych kosztów wynikających z dotacji przystosowawczych oraz wykorzystywanie zdolności zaangażowanych w europejską pulę ochrony ludności.

               (4)Aby ustanowić, wdrożyć i wykorzystywać zdolności rescEU, potrzebne są odpowiednie środki finansowe.

               (5)W decyzji nr 1313/2013/UE określono pulę środków finansowych na unijny mechanizm, która stanowi główną kwotę odniesienia przeznaczoną na pokrycie wydatków w ramach programu do końca okresu budżetowego 2014–2020.

               (6)Pula środków finansowych określona w art. 19 decyzji nr 1313/2013/UE wymaga aktualizacji i zastąpienia nowymi kwotami przewidzianymi we wniosku Komisji dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027
                  11
               .

               (7)Na mocy wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 środki finansowe na Unijny Mechanizm Ochrony Ludności ujęte są w nowym dziale 5 „Bezpieczeństwo i obrona”.

               (8)Załącznik I do decyzji nr 1313/2013/UE nie zapewnia wystarczającej elastyczności, która umożliwiałaby Unii właściwe dostosowania inwestycji w zakresie zapobiegania, gotowości i reagowania. Poziomy inwestycji, które mają zostać przydzielone na poszczególne etapy cyklu zarządzania ryzykiem związanym z klęskami i katastrofami, muszą być określane z wyprzedzeniem. Uniemożliwia to Unii odpowiednie reagowanie w związku z nieprzewidywalnym charakterem zarządzania klęskami i katastrofami.

               (9)Nowy przepis finansowy powinien zastąpić przepisy finansowe decyzji nr 1313/2013/UE, które odnoszą się do puli środków finansowych Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności zgodnie z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi (2014–2020). Aby dostosować pulę środków finansowych Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności do kwot zaproponowanych w odniesieniu do wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027, art. 1 ust. 1 lit. a) należy stosować od dnia 1 stycznia 2021 r.

               (10)Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję nr 1313/2013/UE,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W decyzji nr 1313/2013/UE wprowadza się następujące zmiany:

               1)w art. 19 wprowadza się następujące zmiany:

               a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

               „1. Pula środków finansowych na wdrożenie unijnego mechanizmu w latach 2021–2027 wynosi 1 400 000 000 EUR w cenach bieżących”;

               b) uchyla się ust. 4, 5 i 6;

               2)w art. 20a
                  12
                wprowadza się następujące zmiany:

               a)ust. 1 otrzymuje brzmienie:

               „1. Odbiorcy finansowania unijnego uznają pochodzenie i zapewniają eksponowanie finansowania unijnego, w szczególności podczas promowania działań i ich rezultatów, poprzez dostarczanie spójnych, skutecznych i proporcjonalnych informacji skierowanych do różnych grup odbiorców, w tym do mediów i opinii publicznej. Każdy udział Unii w pomocy lub finansowaniu na mocy niniejszej decyzji jest również odpowiednio wyeksponowany, włączając w to odpowiednio wyrazistą ekspozycję symbolu Unii w przypadku zdolności, o których mowa w art. 11, art. 12 i art. 21 ust. 2 lit. c).

               2. Komisja prowadzi działania informacyjne i komunikacyjne związane z niniejszą decyzją, jej działaniami i rezultatami. Zasoby finansowe przydzielone na niniejszą decyzję przyczyniają się również do komunikacji instytucjonalnej w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z celami, o których mowa w art. 3 ust. 1.

               Komisja opracowuje strategię komunikacji, aby konkretne rezultaty działań podejmowanych w ramach unijnego mechanizmu były widoczne dla obywateli.

               3. Komisja przyznaje medale w celu uznania i uhonorowania wieloletnich zobowiązań i nadzwyczajnego wkładu na rzecz unijnej ochrony ludności.”;

               3)w art. 30
                  13
                wprowadza się następujące zmiany:

               a)uchyla się ust. 2;

               b)ust. 4 otrzymuje brzmienie:

               „4. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 21 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu stanowi zakończenie przekazania określonych w niej uprawnień. Decyzja ta staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym określonym w niej terminie. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.”;

               c)ust. 7 otrzymuje brzmienie:

               „Akt delegowany przyjęty na mocy art. 21 ust. 3 wchodzi w życie wyłącznie w przypadku braku sprzeciwu ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady wyrażonego w terminie dwóch miesięcy od powiadomienia o tym akcie Parlamentu Europejskiego i Rady lub jeżeli przed upływem tego terminu Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie wyrażą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

               4)uchyla się załącznik I.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Art. 1 ust. 1 lit. a) niniejszej decyzji stosuje się jednak od dnia 1 stycznia 2021 r.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

               OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

               1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

               1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy

               1.2.Dziedziny polityki, których dotyczy wniosek/inicjatywa

               1.3.Wniosek/inicjatywa dotyczy

               1.4.Cel(e)

               1.4.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej, w tym szczegółowy terminarz przebiegu realizacji inicjatywy

               1.4.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej (może wynikać z różnych czynników, na przykład korzyści koordynacyjnych, pewności prawa, większej efektywności lub komplementarności). Na potrzeby tego punktu „wartość dodaną z tytułu zaangażowania Unii” należy rozumieć jako wartość wynikającą z unijnej interwencji wykraczającą poza wartość, która zostałaby wytworzona przez same państwa członkowskie.

               1.4.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

               1.4.4.Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia

               1.5.Okres trwania działania i jego wpływ finansowy

               1.6.Planowane tryby zarządzania

               2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA

               2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości

               2.2.Systemy zarządzania i kontroli

               2.2.1.Uzasadnienie dla systemu zarządzania, mechanizmów finansowania wykonania, warunków płatności i proponowanej strategii kontroli

               2.2.2.Informacje dotyczące zidentyfikowanego ryzyka i systemów kontroli wewnętrznej ustanowionych w celu jego ograniczenia

               2.2.3.Oszacowanie i uzasadnienie efektywności kosztowej kontroli (relacja kosztów kontroli do wartości zarządzanych funduszy powiązanych) oraz ocena prawdopodobnego ryzyka błędu (przy płatności i przy zamykaniu)

               2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

               3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

               3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

               3.2.Szacunkowy wpływ finansowy wniosku na środki

               3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na środki operacyjne

               3.2.2.Synteza szacunkowego wpływu na środki administracyjne

               3.2.3.Udział osób trzecich w finansowaniu

               3.3.Szacunkowy wpływ na dochody

               OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

               1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

               1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy

               Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 1313/2013/UE w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności.

               1.2.Obszary polityki, których dotyczy wniosek/inicjatywa (klaster programów)

               Niniejszy wniosek zapewnia niezbędne środki budżetowe na wspieranie działań UE w dziedzinie ochrony ludności, w szczególności poprzez wzmocniony unijny mechanizm. Mechanizm ten przyczynia się do realizacji nadrzędnego celu pt. „Europa, która chroni”, o którym mowa w komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej i Rady w sprawie „nowych, nowoczesnych, wieloletnich ram finansowych dla Unii Europejskiej, która skutecznie realizuje swoje priorytety po 2020 r.”
                  14
               .

               W ramach wniosku dotyczącego nowych wieloletnich ram finansowych finansowanie związane z ochroną ludności zostało ujęte w jednym dziale: dział 5 „Bezpieczeństwo i obrona”. Konkretny klaster to „reagowanie kryzysowe”, tytuł 14, rozdział 02. Klaster ten będzie obejmował zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne aspekty ochrony ludności.

               1.3.Wniosek/inicjatywa dotyczy:

               ◻ nowego działania

               ◻ nowego działania, będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego
                  15

               X przedłużenia bieżącego działania

               ◻ połączenia lub przekształcenia co najmniej jednego działania pod kątem innego/nowego działania

               1.4.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

               1.4.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej, w tym szczegółowy terminarz przebiegu realizacji inicjatywy

               Decyzja ta zmienia pulę środków finansowych przeznaczonych na istniejące działanie w celu umożliwienia kontynuacji tego działania w następnym okresie wieloletnich ram finansowych. Ogólnym celem istniejącego prawodawstwa jest dalsze wzmacnianie współpracy między UE i państwami członkowskimi oraz ułatwianie koordynacji w obszarze ochrony ludności podczas zapobiegania klęskom żywiołowym i katastrofom spowodowanym przez człowieka, zapewnienia gotowości w przypadku ich wystąpienia i reagowania na nie.

               Pomoc finansowa na zapobieganie i gotowość w ramach unijnego mechanizmu wydatkowana jest zgodnie z rocznym programem prac przyjętym przez Komitet Ochrony Ludności. Komitet ten określa wymogi i kryteria wydatkowania środków przeznaczonych na ten cel.

               Niniejsza inicjatywa odnosi się do puli środków finansowych dostępnych na unijny mechanizm w wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027. W związku z tym będzie ona wdrażana co roku począwszy od 2021 r.

               Przyjmuje się również oddzielną decyzję finansową w sprawie reagowania na klęski i katastrofy. Z uwagi na nieprzewidywalny charakter klęsk i katastrof nie ma konkretnego harmonogramu wdrażania. Wszystkie aspekty decyzji będą wdrażane szybko lub w razie potrzeby.

               1.4.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej (może wynikać z różnych czynników, na przykład korzyści koordynacyjnych, pewności prawa, większej efektywności lub komplementarności). Na potrzeby tego punktu „wartość dodaną z tytułu zaangażowania Unii” należy rozumieć jako wartość wynikającą z unijnej interwencji wykraczającą poza wartość, która zostałaby wytworzona przez same państwa członkowskie.

               Przyczyny działania na poziomie UE (ex ante)

               Niedawne sytuacje nadzwyczajne i doświadczenia wskazują na istnienie pewnych braków w ochronie ludności w całej Europie. Braki te stają się jeszcze bardziej widoczne w związku ze zmianą klimatu oraz wzrostem częstotliwości i intensywności klęsk żywiołowych. Było to szczególnie widoczne w okresie pożarów lasów w 2017 r. Proponowaną zmianę decyzji nr 1313/2013/UE z dnia 23 listopada 2017 r. (wniosek w sprawie rescEU)
                  16
                uznano zatem za niezbędną w celu wzmocnienia unijnego mechanizmu.

               Proponowany przydział środków budżetowych odzwierciedla poziom ambicji określony we wniosku Komisji dotyczącym zmiany Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności. Dodatkowy budżet umożliwi przeprowadzenie następujących działań:

               ·wzmocnienie wspólnej zdolności państw członkowskich i Unii do reagowania na klęski i katastrofy poprzez stworzenie specjalnych rezerw zdolności reagowania (rescEU);

               ·wyższe (lub nowe) współfinansowanie ze strony UE w celu dostosowania, naprawy, transportu lub obsługi zdolności, które są zaangażowane w europejską pulę ochrony ludności;

               ·położenie większego nacisku na zapobieganie oraz poprawę spójności z innymi kluczowymi politykami UE;

               ·utworzenie sieci wiedzy w zakresie ochrony ludności oraz

               ·wzmocnienie współpracy z państwami sąsiadującymi.

               Oczekiwana wygenerowana wartość dodana UE (ex post)

               Przewidziane w niniejszym wniosku finansowanie powinno skutkować:

               1)
                     zmniejszeniem luki między potrzebami ludności dotkniętej klęskami a dostępną pomocą dzięki (prawdopodobnemu) uwzględnieniu większych zdolności w europejskiej puli ochrony ludności i w rezerwie zdolności na szczeblu UE;

               2)
                     korzyściami skali wynikającymi z posiadania „minimalnej” rezerwy zdolności na szczeblu UE zamiast inwestowania w zapewnienie najwyższych poziomów gotowości we wszystkich państwach członkowskich;

               3)
                     większą spójnością i silniejszymi powiązaniami między różnymi obszarami polityki, zapewniającymi jak najlepsze wykorzystanie istniejących instrumentów UE;

               4)
                     zwiększeniem wydajności, w szczególności w zakresie szybkości wsparcia unijnego w ramach unijnego mechanizmu w odpowiedzi na klęski i katastrofy, również dzięki uproszczeniu procedur administracyjnych.

               1.4.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

               Wyniki unijnego mechanizmu w każdym z trzech filarów (zapobieganie/gotowość/reagowanie) są dotychczas zachęcające. W ujęciu ogólnym jest on postrzegany pozytywnie przez państwa uczestniczące i główne zainteresowane strony. Taki był ogólny wniosek ze śródokresowej oceny unijnego mechanizmu (za lata 2014–2016) przeprowadzonej przez konsultanta zewnętrznego i opublikowanej w sierpniu 2017 r.

               Kolejnym wnioskiem płynącym z oceny śródokresowej, jak również ze sprawozdania Europejskiego Trybunału Obrachunkowego
                  17
               , była potrzeba poprawy ram monitorowania wyników unijnego mechanizmu. Chodzi między innymi o większą wymierność w postaci możliwych wskaźników ilościowych i wartości bazowych, aby ułatwić skoncentrowanie się w większym stopniu na długofalowych skutkach. W odniesieniu do wszystkich działań Komisja wprowadziła wymierne wskaźniki produktu. Jest to pierwszy krok w długoterminowym procesie polegającym na zapewnieniu, by pomoc finansowa w ramach unijnego mechanizmu podlegała podejściu bardziej ukierunkowanemu na wyniki.

               Innym istotnym źródłem, którym Komisja oparła swój wniosek w sprawie poprawy obecnego funkcjonowania unijnego mechanizmu, jest unijny przegląd zagrożeń
                  18
               . Do sporządzenia tego przeglądu opartego na istniejącym prawodawstwie wykorzystano krajowe oceny ryzyka przedłożone przez państwa członkowskie.

               Komisja korzysta również z doświadczenia zdobytego:

               ·w sytuacjach nadzwyczajnych, w których skorzystano z unijnego mechanizmu od czasu jego utworzenia w 2001 r.;

               ·w wyniku projektów finansowanych w ramach zaproszeń do składania wniosków w dziedzinie gotowości i zapobiegania ogłoszonych od 2013 r. oraz

               ·w wyniku projektu pilotażowego finansowanego w ramach ogłoszonego w 2008 r. zaproszenia do zacieśnienia współpracy między państwami członkowskimi w zakresie zwalczania pożarów lasów.

               1.4.4.Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia

               Spójność z następującymi aktami:

               –rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczącym pomocy humanitarnej;

               –rozporządzeniem (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającym Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu;

               –rozporządzeniem Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiającym Fundusz Solidarności Unii Europejskiej;

               –rozporządzeniem (WE) nr 1717/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiającym Instrument na rzecz Stabilności;

               –decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności;

               –rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 375/2014 z dnia 3 kwietnia 2014 r. ustanawiającym Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej („inicjatywa »Wolontariusze pomocy UE«”);

               –rozporządzeniem Rady (UE) 2016/369 z dnia 15 marca 2016 r. w sprawie udzielania wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii;

               –rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).

               1.5.Okres trwania działania i jego wpływ finansowy

               X Ograniczony okres trwania

               –X
                     obowiązuje od 01.01.2021 r. do 31.12.2027 r.

               –X
                     okres trwania wpływu finansowego: od 2021 r. do 2027 r. w odniesieniu do środków na zobowiązania oraz od 2020 r. do 2032 r. w odniesieniu do środków na płatności.

               ◻ Nieograniczony okres trwania

               –Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r. do RRRR r.,

               –po którym następuje faza operacyjna.

               1.6.Planowane tryby zarządzania
                  19

               X Bezpośrednie zarządzanie przez Komisję

               –X w ramach jej służb, w tym za pośrednictwem jej pracowników w delegaturach Unii;

               –◻
                     przez agencje wykonawcze

               ◻ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi

               X Zarządzanie pośrednie poprzez przekazanie zadań związanych z wykonaniem budżetu:

               –◻ państwom trzecim lub organom przez nie wyznaczonym;

               –X organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (należy wyszczególnić);

               –◻ EBI oraz Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu;

               –◻ organom, o których mowa w art. 70 i 71 rozporządzenia finansowego;

               –◻ organom prawa publicznego;

               –◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu, które świadczą usługi użyteczności publicznej, o ile zapewniają one odpowiednie gwarancje finansowe;

               –◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego, którym powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego oraz które zapewniają odpowiednie gwarancje finansowe;

               –◻ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym akcie prawnym.

               2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA

               2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości

               Działania i środki, na które przekazywana będzie pomoc finansowa na mocy tych decyzji są poddawane regularnemu monitorowaniu.

               Komisja zobowiązana jest do oceny unijnego mechanizmu zgodnie z art. 34 decyzji nr 1313/2013/UE.

               2.2.System zarządzania i kontroli

               2.2.1.Uzasadnienie dla systemu zarządzania, mechanizmów finansowania wykonania, warunków płatności i proponowanej strategii kontroli

               Pomoc finansowa na zapobieganie i gotowość w ramach unijnego mechanizmu wydatkowana jest zgodnie z rocznym programem prac przyjętym przez Komitet Ochrony Ludności. Komisja regularnie informuje Komitet o realizacji programu prac. Przyjmuje się również oddzielną decyzję finansową w sprawie reagowania na klęski i katastrofy.

               W oparciu o wnioski wyciągnięte z dotychczasowego wdrażania unijnego mechanizmu Komisja nie przewiduje istotnych zmian obecnie stosowanych środków zarządzania.

               2.2.2.Informacje dotyczące zidentyfikowanego ryzyka i systemów kontroli wewnętrznej ustanowionych w celu jego ograniczenia

               Zastosowanie ma obowiązujący w Komisji Europejskiej system kontroli wewnętrznej w celu zapewnienia właściwego i zgodnego z odpowiednimi przepisami wykorzystania środków finansowych dostępnych w ramach unijnego mechanizmu.

               Obecny system ma następującą konstrukcję:

               1. Zespół kontroli wewnętrznej w służbie wiodącej (Dyrekcja Generalna ds. Europejskiej Ochrony Ludności i Pomocy Humanitarnej / DG ECHO) skupia się na przestrzeganiu procedur administracyjnych i obowiązujących przepisów w dziedzinie ochrony ludności. Do tego celu wykorzystywane są ramy kontroli wewnętrznej Komisji.

               2. Przeprowadzany przez audytorów zewnętrznych regularny audyt dotacji i zamówień udzielanych w ramach budżetu na ochronę ludności jest w pełni uwzględniony w rocznym planie audytów DG ECHO.

               3. Ocena ogólnej działalności przez ekspertów zewnętrznych.

               Prowadzone działania mogą być kontrolowane przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz Trybunał Obrachunkowy.

               W odniesieniu do nadzoru i monitorowania wdrażania unijnego mechanizmu w ramach zarządzania pośredniego wykorzystane zostanie rozległe doświadczenie zdobyte w wyniku wdrażania instrumentu pomocy humanitarnej, z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

               2.2.3.Oszacowanie i uzasadnienie efektywności kosztowej kontroli (relacja kosztów kontroli do wartości zarządzanych funduszy powiązanych) oraz ocena prawdopodobnego ryzyka błędu (przy płatności i przy zamykaniu)

               Szacowany koszt strategii kontroli realizowanej przez DG ECHO stanowi 1,1 % kwoty przeznaczonej w budżecie na 2017 r. na zarządzanie pośrednie oraz 0,6 % kwoty przeznaczonej w budżecie na 2017 r. na zarządzanie bezpośrednie. Główne elementy tego wskaźnika obejmują:

               –łączne koszty personelu związane z ekspertami DG ECHO w tej dziedzinie, plus koszty działów finansowych i operacyjnych pomnożone przez szacowany procent czasu (50 %) poświęconego na zapewnienie jakości oraz działania w zakresie kontroli i monitorowania;

               –łączne zasoby w sektorze kontroli zewnętrznej DG ECHO przeznaczone na kontrole i weryfikacje.

               Biorąc pod uwagę niskie koszty takich kontroli, a także korzyści, zarówno wymierne (korekty i odzyskanie środków), jak i niewymierne (skutek odstraszający oraz efekt kontroli polegający na zapewnieniu jakości), które z nich płyną, Komisja może stwierdzić, że wymierne i niewymierne korzyści z kontroli w dużej mierze przeważają nad ich ograniczonymi kosztami.

               W odniesieniu do podmiotów, którym powierzono wdrażanie finansowania UE w trybie zarządzania pośredniego, Komisja wnosi do 7 % ich bezpośrednich kosztów kwalifikowalnych w celu zapewnienia nadzoru finansowania UE i zarządzania nim.

               Potwierdza to wieloletni poziom błędu resztowego wynoszący 1,08 %, podany przez Komisję w 2017 r. dla jej dyrekcji generalnej ds. pomocy humanitarnej i ochrony ludności.

               2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

               Strategia zwalczania nadużyć finansowych obowiązująca w DG ECHO zgodnie z nową strategią Komisji w tym zakresie, jest stosowana w celu zagwarantowania, że:

               –kontrole wewnętrzne DG ECHO w zakresie zwalczania nadużyć finansowych są w pełni zgodne ze strategią Komisji w zakresie zwalczania nadużyć finansowych;

               –podejście DG ECHO do zarządzania ryzykiem nadużyć finansowych jest ukierunkowane na rozpoznawanie obszarów ryzyka występowania nadużyć i odpowiednich środków reakcji.

               Systemy stosowane do celów wydatkowania funduszy UE w państwach trzecich umożliwiają odzyskiwanie istotnych danych w celu wykorzystania ich przy zarządzaniu ryzykiem nadużyć (np. w celu wykrywania podwójnego finansowania).

               W razie potrzeby mogą zostać utworzone grupy sieci kontaktów i odpowiednie narzędzia informatyczne, opracowane specjalnie do celów analizowania przypadków nadużyć finansowych.

               3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

               3.1.Dział wieloletnich ram finansowych i proponowane nowe linie budżetowe po stronie wydatków

                        Dział wieloletnich ram finansowych

                        Linia budżetowa

                        Rodzaj środków

                        Wkład

                        Numer i treść

                        Zróżn. / niezróżn.
                           20

                        państw EFTA
                           21

                        krajów kandydujących
                           22

                        państw trzecich
                           23

                        w rozumieniu art. [21 ust. 2 lit. e)] rozporządzenia finansowego

                        5

                        14 02 01 – Unijny Mechanizm Ochrony Ludności: zapobieganie i gotowość

                        Zróżn.

                        TAK

                        TAK

                        TAK

                        NIE

                        5

                        14 02 02 – Unijny Mechanizm Ochrony Ludności: reagowanie

                           Zróżn.

                        TAK

                        TAK

                        TAK

                        NIE

               3.2.Szacunkowy wpływ na wydatki

               3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na wydatki
                  24

               w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        Dział wieloletnich ram
                        finansowych

                        5

                        Bezpieczeństwo i obrona

                        2021

                        2022

                        2023

                        2024

                        2025

                        2026

                        2027

                        po 2027 r.

                        OGÓŁEM

                        14 02 01 – Unijny Mechanizm Ochrony Ludności: zapobieganie i gotowość

                        Środki na zobowiązania

                        1

                        165,464

                        169,794

                        173,189

                        176,653

                        180,186

                        183,790

                        187,368

                        1 236,446

                        Środki na płatności

                        2

                        50,000

                        92,272

                        138,419

                        164,867

                        169,103

                        172,994

                        176,793

                        271,998

                        1 236,446

                        14 02 02 – Unijny Mechanizm Ochrony Ludności: reagowanie

                        Środki na zobowiązania

                        3

                        22,000

                        22,440

                        22,889

                        23,347

                        23,814

                        24,290

                        24,776

                        163,554

                        Środki na płatności

                        4

                        8,965

                        17,000

                        19,455

                        19,845

                        21,432

                        21,861

                        22,298

                        32,698

                        163,554

                        OGÓŁEM środki przydzielone na program

                        Środki na zobowiązania

                        =1+3

                        187,464

                        192,234

                        196,078

                        200,000

                        204,000

                        208,080

                        212,144

                        1 400,000

                        Środki na płatności

                        =2+4

                        58,965

                        109,272

                        157,874

                        184,712

                        190,535

                        194,855

                        199,091

                        304,696

                        1 400,000

                        Dział wieloletnich ram
                        finansowych

                        7

                        „Wydatki administracyjne”

               w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        2021

                        2022

                        2023

                        2024

                        2025

                        2026

                        2027

                        po 2027 r.

                        OGÓŁEM

                        Zasoby ludzkie

                        21,448

                        21,665

                        21,882

                        22,099

                        22,099

                        22,099

                        22,099

                        153,391

                        Pozostałe wydatki administracyjne

                        1,098

                        1,107

                        1,115

                        1,124

                        1,124

                        1,124

                        1,124

                        7,817

                        OGÓŁEM środki na DZIAŁ 7 wieloletnich ram finansowych

                        22,546

                        22,772

                        22,997

                        23,223

                        23,223

                        23,223

                        23,223

                        161,208

               w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        2021

                        2022

                        2023

                        2024

                        2025

                        2026

                        2027

                        po 2027 r.

                        OGÓŁEM

                        OGÓŁEM środki
                        z wszystkich DZIAŁÓW
                        wieloletnich ram finansowych

                        Środki na zobowiązania

                        210,010

                        215,006

                        219,075

                        223,223

                        227,223

                        231,303

                        235,367

                        1 561,208

                        Środki na płatności

                        81,511

                        132,044

                        180,871

                        207,935

                        213,758

                        218,078

                        222,314

                        304,696

                        1 561,208

               3.2.2.Synteza szacunkowego wpływu na środki administracyjne

               –◻
                     Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych

               –X
                     Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:

               w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        Rok

                        2021

                        2022

                        2023

                        2024

                        2025

                        2026

                        2027

                        OGÓŁEM

                        DZIAŁ 7
                        wieloletnich ram finansowych

                        Zasoby ludzkie

                        21,448

                        21,665

                        21,882

                        22,099

                        22,099

                        22,099

                        22,099

                        153,391

                        Pozostałe wydatki administracyjne

                        1,098

                        1,107

                        1,115

                        1,124

                        1,124

                        1,124

                        1,124

                        7,817

                        Suma cząstkowa DZIAŁU 7
                        wieloletnich ram finansowych

                        22,546

                        22,772

                        22,997

                        23,223

                        23,223

                        23,223

                        23,223

                        161,208

                        Poza DZIAŁEM 7
                           25

                        wieloletnich ram finansowych

                        Zasoby ludzkie

                        Pozostałe wydatki
                        administracyjne

                        Suma cząstkowa
                        poza DZIAŁEM 7
                        wieloletnich ram finansowych

                        OGÓŁEM

                        22,546

                        22,772

                        22,997

                        23,223

                        23,223

                        23,223

                        23,223

                        161,208

               Potrzeby w zakresie środków na zasoby ludzkie i inne wydatki o charakterze administracyjnym zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

               3.2.2.1.Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

               –◻
                     Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich.

               –X
                     Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:

               Wartości szacunkowe należy wyrazić w ekwiwalentach pełnego czasu pracy

                        Rok

                        2021

                        2022

                        2023

                        2024

                        2025

                        2026

                        2027

                        • Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)

                        W centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji

                         102

                        103

                        104

                        105

                        105

                         105

                        105

                        W delegaturach

                        Badania naukowe

                        • Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: EPC) – CA, LA, SNE, INT i JED
                           26

                        Dział 7

                        Finansowanie z DZIAŁU 7 wieloletnich ram finansowych

                        - w centrali

                        91

                        92

                        93

                        94

                        94

                        94

                        94

                        - w delegaturach

                        Finansowanie ze środków przydzielonych na program
                           27

                        - w centrali

                        - w delegaturach

                        Badania naukowe

                        Inne (określić)

                        OGÓŁEM

                        193

                        195

                        197

                        199

                        199

                        199

                        199

               Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

               Opis zadań do wykonania:

                        Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony

                        W poniższej tabeli przedstawiono orientacyjne dane dotyczące całkowitego zapotrzebowania na personel w całym okresie 2021–2027. Poziom odniesienia, na podstawie którego wnioskowano o dodatkowy personel, wynosi 189 EPC (tj. pracownicy zatrudnieni w dziedzinie ochrony ludności na dzień 31 grudnia 2020 r.). Poziom ten obejmuje już personel, o który wnioskowano w 2017 r. w celu wsparcia wniosku Komisji dotyczącego wzmocnienia Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (wniosek w sprawie rescEU).

                        Łączna liczba dodatkowych pracowników wnioskowanych na lata 2021–2027 wynosi 10 EPC. Wniosek ten jest uzasadniony faktem, że kształtujący się kompromis w sprawie przeglądu Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności doprowadzi do powstania systemu, którego ustanowienie i którym zarządzanie będzie o wiele bardziej skomplikowane niż wniosek przedstawiony przez Komisję w listopadzie 2017 r. Wynika to ze wzrastających zawiłości administracyjnych, które Rada zgodziła się wprowadzić, w szczególności wspólnego opracowywania aktywów współfinansowanych przez Komisję. Ponadto elementy, które Komisja pierwotnie zaproponowała w ramach wniosku ustawodawczego, będą musiały zostać określone w drodze aktów wykonawczych, m.in. zdolności wchodzące w skład rezerw rescEU (np. zwalczanie pożarów z powietrza, zespół ratownictwa medycznego), a także sposób zarządzania operacyjnego tymi zdolnościami (np. określanie procedury podejmowania decyzji w celu ich wykorzystania).

                        Ogólnie rzecz biorąc, do objęcia tych zadań będzie się dążyć poprzez profile prawne, w tym ekspertów w dziedzinie zamówień publicznych, oraz profile międzyinstytucjonalne. Wniosek o dodatkowy personel jest rozłożony na cały okres kolejnych wieloletnich ram finansowych, aby umożliwić powielanie tego powtarzalnego procesu w odniesieniu do różnych nowych zdolności, przy jednoczesnym utrzymaniu personelu w celu zarządzania istniejącymi zdolnościami.

                        W związku z tym w pierwszej kolejności potrzebny będzie dodatkowy personel, aby przygotować akty wykonawcze i monitorować proces legislacyjny w celu określenia rodzaju zdolności, które będą wchodzić w skład rezerw rescEU (np. zdolności w zakresie zwalczania pożarów z powietrza, zespoły ratownictwa medycznego, zdolności do zwalczania zagrożeń chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych), a następnie przygotować warunki korzystania z tych zdolności.

                        Istnieje ogólna polityczna zgoda co do tego, że pierwszy akt wykonawczy określający zdolności rescEU będzie koncentrować się na zdolnościach w zakresie zwalczania pożarów z powietrza. Po wejściu w życie aktów wykonawczych dotyczących zdolności w zakresie zwalczania pożarów z powietrza rozpocznie się faza rozwoju tych zdolności w ramach rezerw rescEU. Jak zauważono powyżej, będzie to prawdopodobnie złożony proces, biorąc pod uwagę, że kilka państw członkowskich może uczestniczyć w rozwijaniu jednej zdolności w drodze umowy w sprawie wspólnego udzielania zamówień, w przeciwieństwie do pierwotnego wniosku Komisji przewidującego uproszczenie współfinansowania i upoważnienie Komisji do samodzielnego nabywania lub dzierżawienia aktywów. Przygotowanie umów w sprawie wspólnego udzielania zamówień i zarządzanie nimi doprowadzi do powstania dodatkowych zawiłości, których pierwotnie nie przewidziano.

                        Proces ten (określanie zdolności i warunków korzystania z nich, rozwijanie zdolności, wykorzystanie zdolności itp.) będzie musiał zostać powtórzony w odniesieniu do innych rodzajów zdolności, takich jak zdolności w zakresie ratownictwa medycznego lub zdolności do zwalczania zagrożeń chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych. Wynika to z faktu, że pojawiający się kompromis umożliwia uwzględnienie w ramach rezerw rescEU znacznie szerszego zakresu zdolności, w przeciwieństwie do pierwotnego wniosku Komisji, w którym wymieniono tylko cztery rodzaje zdolności. W związku z tym potrzebny będzie dodatkowy personel w całym okresie wieloletnich ram finansowych, aby móc reagować na te pojawiające się potrzeby, przy jednoczesnym dalszym zarządzaniu już ustanowionymi zdolnościami w ramach rezerw rescEU. W związku z tym, aby wesprzeć rozwój innego rodzaju zdolności, potrzebne będą profile zapewniające odpowiednią wiedzę fachową w kluczowych dziedzinach ochrony ludności.

                        Personel zewnętrzny

                        Do objęcia wyżej wymienionych funkcji potrzebny będzie również personel zewnętrzny.

                        Ponadto personel zewnętrzny może również zapewniać wiedzę fachową w zakresie pewnych kwestii technicznych związanych z rozwojem zdolności.

               3.2.3.Udział osób trzecich w finansowaniu

               Wniosek/inicjatywa:

               –◻
                     nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich

               –X
                     przewiduje współfinansowanie ze strony osób trzecich

               Na tym etapie nie można obliczyć wkładów finansowych osób trzecich
                  28
               , ponieważ nie podjęto jeszcze decyzji w sprawie odnośnych kwot.

               3.3.Szacunkowy wpływ na dochody

               –X
                     Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.

               –◻
                     Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:

               –◻
                     wpływ na zasoby własne

               –◻
                     wpływ na dochody inne

               Wskazać, czy dochody są przypisane do linii budżetowej po stronie wydatków ◻

               w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        Linia budżetowa po stronie dochodów

                        Wpływ wniosku/inicjatywy
                           29

                        2021

                        2022

                        2023

                        2024

                        2025

                        2026

                        2027

                        Artykuł …

                     (1)

                        Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 924).

                     (2)

                        COM(2018)321 final.

                     (3)

                        COM(2017)772 final.

                     (4)

                        Tytuł komunikatu brzmi „Nowoczesny budżet dla Unii, która chroni, wspiera i broni”.

                     (5)

                        COM(2018)321 final, s. 29.

                     (6)

                        COM(2017)772 final.

                     (7)

                        Dz.U. C […] z […], s. […].

                     (8)

                        Dz.U. C […] z […], s. […].

                     (9)

                        Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 1313/2013/UE w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności z dnia 23 listopada 2017 r. (COM(2017)772 final).

                     (10)

                        Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 924).

                     (11)

                        COM(2018)321 final.

                     (12)

                        Do czasu prawdopodobnego przyjęcia niniejszego wniosku powinien już wejść w życie (przewidywane wejście w życie w dniu 21 marca 2019 r.) wniosek dotyczący zmiany decyzji nr 1313/2013/UE z dnia 23 listopada 2017 r. (wniosek w sprawie rescEU), w którym dodano nowy artykuł dotyczący eksponowania finansowania unijnego (art. 20a). W związku z potrzebą uproszczenia języka komunikacji instytucjonalnej we wszystkich nowych wnioskach dotyczących wieloletnich ram finansowych w następstwie wytycznych SG (ARES (2018)4555072), zmienia się art. 20a w celu zapewnienia zgodności z wewnętrznymi przepisami w tej kwestii.

                     (13)

                        Do czasu prawdopodobnego przyjęcia niniejszego wniosku powinien już wejść w życie (przewidywane wejście w życie w dniu 21 marca 2019 r.) wniosek dotyczący zmiany decyzji nr 1313/2013/UE z dnia 23 listopada 2017 r. (wniosek w sprawie rescEU). Zmiana przedstawiona w niniejszym dokumencie odnosi się zatem do art. 30 w brzmieniu w zmienionej decyzji nr 1313/2013/UE.

                     (14)

                        COM(2018)98 final.

                     (15)

                        O którym mowa w art. 58 ust. 2 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.

                     (16)

                        COM(2017)772 final.

                     (17)

                        Europejski Trybunał Obrachunkowy, „Unijny Mechanizm Ochrony Ludności: koordynacja reagowania na klęski żywiołowe poza terytorium UE była zasadniczo skuteczna”, sprawozdanie specjalne nr 33, 2016 r.

                     (18)

                        Dokument roboczy służb Komisji: „Przegląd zagrożeń związanych z klęskami żywiołowymi i katastrofami spowodowanymi przez człowieka, wobec jakich może stanąć Unia Europejska”, SWD(2017) 176 final z 23.5.2017.

                     (19)

                        Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie:
                  https://myintracomm.ec.europa.eu/budgweb/EN/man/budgmanag/Pages/budgmanag.aspx

                     (20)

                        Środki zróżnicowane / środki niezróżnicowane

                     (21)

                        EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu Państwa EFTA będące częścią EOG mogą przystąpić do Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności jako „państwa uczestniczące” zgodnie z art. 28 ust. 1 lit. a) decyzji nr 1313/2013/UE.

                     (22)

                        Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich. Kraje te mogą przystąpić do Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności jako „państwa uczestniczące” zgodnie z art. 28 ust. 1 lit. b) decyzji nr 1313/2013/UE.

                     (23)

                        Do celów niniejszej tabeli odniesienie do państw trzecich należy rozumieć jako „inne państwa europejskie”, które nie przystąpiły jeszcze do Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności, ale które mogą do niego przystąpić w przyszłości zgodnie z art. 28 ust. 1 lit. a) decyzji nr 1313/2013/UE. Od państw trzecich nie oczekuje się żadnych wkładów innych niż wymienione powyżej.

                     (24)

                        „Suma poszczególnych kwot może nie być równa łącznej kwocie ze względu na zaokrąglenia”.

                     (25)

                        Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne linie „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.

                     (26)

                        CA = personel kontraktowy; LA = personel miejscowy; SNE = oddelegowany ekspert krajowy; INT = personel tymczasowy; JED = młodszy oddelegowany ekspert.

                     (27)

                        W ramach podpułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne linie „BA”).

                     (28)

                        Wkłady osób trzecich odnoszą się do wkładów „państw uczestniczących” w Unijnym Mechanizmie Ochrony Ludności, jak określono w tabeli 3.1 (powyżej) oraz zgodnie z wyjaśnieniami przedstawionymi w przypisach 21, 22 i 23.

                     (29)

                        W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 20 % na poczet kosztów poboru.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 30.4.2019
            COM(2019) 207 final
            2019/0100(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Współpracy powołanego na mocy Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino w odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych oraz w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Współpracy powołanego na mocy Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino w odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do produkcji ekologicznej, znakowania produktów ekologicznych oraz ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Umowa w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino

               Umowa w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino (zwana dalej „Umową”) ma na celu ustanowienie unii celnej między stronami i wspieranie wszechstronnej współpracy między nimi, aby w ten sposób przyczynić się do rozwoju społeczno–gospodarczego w San Marino i do pogłębienia stosunków obu stron Umowy. Umowa weszła w życie w dniu 1 kwietnia 2002 r.

               2.2.Komitet ds. Współpracy UE–San Marino

               Zadaniem Komitetu ds. Współpracy UE–San Marino jest zarządzanie Umową i zapewnienie jej prawidłowego wykonania. W skład komitetu wchodzą przedstawiciele Komisji (wspomagani przez delegatów z państw członkowskich) i przedstawiciele Republiki San Marino. Decyzje podejmowane są za porozumieniem. W okresie od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca każdego roku przewodniczącym komitetu jest przedstawiciel Komisji, natomiast w drugiej połowie każdego roku funkcję tę sprawuje przedstawiciel Republiki San Marino.

               2.3.Planowany akt Komitetu ds. Współpracy UE–San Marino

               Na kolejnej sesji Komitet ds. Współpracy UE–San Marino ma przyjąć decyzję w sprawie przepisów mających zastosowanie do produkcji ekologicznej, znakowania produktów ekologicznych oraz ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych („planowany akt”).

               Zgodnie ze swoim regulaminem wewnętrznym Komitet ds. Współpracy zamierza skorzystać z pisemnej procedury przewidzianej w art. 6 załącznika I do decyzji zbiorczej (decyzja nr 1/2010 Komitetu ds. Współpracy UE–San Marino z dnia 29 marca 2010 r.
                  1
               ).

               Celem planowanego aktu jest ustanowienie między stronami Umowy obowiązujących przepisów UE dotyczących produkcji ekologicznej, znakowania produktów ekologicznych oraz ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych.

               Doprecyzowanie przepisów umożliwi San Marino prawidłowe stosowanie dorobku prawnego UE i wznowienie wymiany handlowej produktami ekologicznymi w UE. Co więcej, UE będzie mogła dodać San Marino do zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego („system TRACES”). Od października 2017 r., w myśl rozporządzenia (WE) nr 2016/1842, wystawianie i zatwierdzanie elektronicznych świadectw kontroli (wymaganych do dopuszczenia produktów przywożonych do swobodnego obrotu w Unii) jest dozwolone wyłącznie za pośrednictwem systemu TRACES. Wcześniej takie świadectwa były wystawiane wyłącznie w formie papierowej.

               Planowany akt umożliwi ponadto władzom San Marino przyjmowanie decyzji w obszarze objętym zakresem tego aktu i wydawanie komunikatów w przypadkach, w których odnośne przepisy odwołują się do decyzji lub komunikatów państw członkowskich UE.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Umowa między UE i San Marino wymaga od San Marino stosowania części dorobku prawnego UE objętych zakresem Umowy, w formie mającej zastosowanie na terytorium UE, o ile jest to konieczne dla należytego funkcjonowania Umowy. Umowa przewiduje, że Komitet ds. Współpracy doprecyzuje obowiązujące przepisy, w tym przepisy dotyczące jakości. Aby zagwarantować pewność prawa i wspierać należyte funkcjonowanie unii celnej ustanowionej na mocy Umowy, konieczne jest obecnie doprecyzowanie obowiązującego dorobku prawnego dotyczącego produkcji ekologicznej, znakowania produktów ekologicznych oraz ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych. Niniejszy projekt decyzji Komitetu ds. Współpracy UE–San Marino przewiduje takie doprecyzowanie przepisów.

                  Odnośne części dorobku prawnego (ze zmianami i poprawkami) obejmują:

               –rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych
                  2
               ;

               –rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008
                  3
                ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007; oraz

               –rozporządzenie Komisji (WE) nr 1235/2008
                  4
                ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich.

               Doprecyzowanie, w drodze decyzji Komitetu ds. Współpracy, umożliwi San Marino prawidłowe stosowanie dorobku prawnego UE, wznowienie wymiany handlowej produktami ekologicznymi w UE, a UE pozwoli z kolei dodać San Marino do systemu TRACES (zob. sekcja 2.3).

               Umowa UE–San Marino ma na celu wspieranie wszechstronnej współpracy między stronami Umowy, pogłębienie ich stosunków oraz przyczynienie się do rozwoju społeczno–gospodarczego w San Marino. Doprecyzowanie przepisów, które mają obowiązywać względem produktów ekologicznych, pozwoli San Marino na wymianę handlową tymi produktami i tym samym pogłębi szczególne stosunki UE z San Marino, jak przewidziano w art. 8 TUE i deklaracji nr 3 dotyczącej tych postanowień.

               Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości, gdyż jego celem jest doprecyzowanie zastosowania w państwie niebędącym członkiem UE przepisów obowiązujących w sektorze rolnictwa ekologicznego, ustanowionych na szczeblu UE. Cel ten nie może być osiągnięty przez państwa członkowskie.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „aktów mających skutki prawne” obejmuje akty mające skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego regulujących dany organ oraz instrumenty, które nie mają mocy wiążącej na mocy prawa międzynarodowego, ale „mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  5
               .

               4.1.2.Zastosowanie w przedmiotowej sprawie

               Komitet ds. Współpracy UE–San Marino jest organem ustanowionym na mocy Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino.

               Akt, który Komitet ds. Współpracy ma przyjąć, jest aktem mającym skutki prawne.

               Planowany akt ma skutki prawne opisane poniżej.

               Umowa między UE i San Marino wymaga od San Marino stosowania części dorobku prawnego UE objętych zakresem Umowy, w formie mającej zastosowanie na terytorium UE, o ile jest to konieczne dla należytego funkcjonowania Umowy.

               Umowa przewiduje, że Komitet ds. Współpracy doprecyzuje obowiązujące przepisy, w tym przepisy dotyczące jakości. Aby zagwarantować pewność prawa i wspierać należyte funkcjonowanie unii celnej ustanowionej na mocy Umowy, konieczne jest obecnie doprecyzowanie obowiązującego dorobku prawnego dotyczącego produkcji ekologicznej, znakowania produktów ekologicznych oraz ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych. Projekt decyzji Komitetu ds. Współpracy przewiduje takie doprecyzowanie przepisów.

               Doprecyzowanie przepisów umożliwi San Marino prawidłowe stosowanie dorobku prawnego UE i wznowienie wymiany handlowej produktami ekologicznymi w UE. Co więcej, UE będzie mogła dodać San Marino do zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego („system TRACES”).

               Od października 2017 r., w myśl rozporządzenia (WE) nr 2016/1842, wystawianie i zatwierdzanie elektronicznych świadectw kontroli (wymaganych do dopuszczenia produktów przywożonych do swobodnego obrotu w Unii) jest dozwolone wyłącznie za pośrednictwem systemu TRACES. Wcześniej takie świadectwa były wystawiane wyłącznie w formie papierowej.

               Planowany akt umożliwi władzom San Marino podejmowanie decyzji w obszarze objętym zakresem tego aktu i wydawanie komunikatów w przypadkach, w których odnośne przepisy odwołują się do decyzji lub komunikatów państw członkowskich UE.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych Umowy.

               Proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Merytoryczna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii należy zająć stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w przedmiotowej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do rolnictwa.

               Rozporządzenia, które są przedmiotem planowanego aktu (rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 i 1235/2008), opierają się na art. 43 TFUE (dawny art. 37 TWE).

               Materialną podstawą prawną dla decyzji, której dotyczy wniosek, jest zatem art. 43 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną decyzji będącej przedmiotem wniosku powinien być zatem art. 43 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja przewidywanego aktu

               Decyzja Komitetu ds. Współpracy UE–San Marino będzie miała skutki prawne wskazane w pkt 4.1.2., dlatego należy ją opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po jej przyjęciu.

               2019/0100 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Współpracy powołanego na mocy Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino w odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych oraz w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43, w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino
                  6
                („Umowa”) została zawarta przez Unię na mocy decyzji Rady 2002/245/WE
                  7
                i weszła w życie w dniu 1 kwietnia 2002 r.

               (2)Zgodnie z art. 7 ust. 2 Umowy Komitet ds. Współpracy ma doprecyzować przepisy rozporządzeń dotyczących jakości.

               (3)Komitet ds. Współpracy ma przyjąć decyzję w sprawie obowiązujących w ramach Umowy przepisów prawa Unii, dotyczących produkcji ekologicznej, znakowania produktów ekologicznych oraz ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych.

               (4)Należy określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Komitecie ds. Współpracy, gdyż doprecyzowanie obowiązujących przepisów prawa Unii poprawi pewność prawa między stronami Umowy i umożliwi prawidłowe funkcjonowanie unii celnej między Unią i San Marino.

               (5)W związku z tym konieczne jest doprecyzowanie przepisów Unii mających zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych: rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007
                  8
                oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008
                  9
                i (WE) nr 1235/2008
                  10
               . Ponadto należy określić niezbędne ustalenia dotyczące przywozu produktów ekologicznych, a także procedurę, której należy przestrzegać w sytuacji, gdy Unia przyjmuje nowe przepisy prawa w zakresie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych, mające wpływ na odniesienia do obowiązujących przepisów i przyjętych ustaleń,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Komitetu ds. Współpracy powołanego na mocy umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino, opiera się na projekcie aktu Komitetu ds. Współpracy załączonym do niniejszej decyzji.

               Przedstawiciele Unii w ramach Komitetu ds. Współpracy mogą uzgodnić niewielkie zmiany do projektu aktu, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 156 z 23.6.2010, s. 13.

                     (2)

                        Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1).

                     (3)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1).

                     (4)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1235/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich (Dz.U. L 334 z 12.12.2008, s. 25).

                     (5)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C 2014, 2258, pkt 61–64.

                     (6)

                        Dz.U. L 84 z 28.3.2002, s. 43.

                     (7)

                        Decyzja Rady 2002/245/WE z dnia 28 lutego 2002 r. w sprawie zawarcia Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino oraz Protokołu do Umowy w następstwie rozszerzenia z dnia 1 stycznia 1995 r. (Dz.U. L 84 z 28.3.2002, s. 41).

                     (8)

                        Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1).

                     (9)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1).

                     (10)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1235/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich (Dz.U. L 334 z 12.12.2008, s. 25).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 30.4.2019
            COM(2019) 207 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Współpracy powołanego na mocy Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino w odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych oraz w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych

               ZAŁĄCZNIK

               Projekt

               DECYZJA KOMITETU DS. WSPÓŁPRACY UE-SAN MARINO NR …/2018

               z dnia XX YY 2018 r.

               w sprawie przepisów mających zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych oraz ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych, przyjętych na mocy Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino

               KOMITET DS. WSPÓŁPRACY UE-SAN MARINO,

               uwzględniając Umowę w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino
                  1
               , w szczególności jej art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3 lit. c) oraz art. 23 ust. 1,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)
                     Art. 6 ust. 4 Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino („Umowa”) przewiduje, że w przypadkach gdy jest to konieczne do należytego funkcjonowania Umowy, Republika San Marino zobowiązuje się do przyjęcia w obszarze wymiany handlowej produktami rolnymi przepisów prawa Unii w zakresie jakości.

               (2)
                     Zgodnie z art.7 ust. 1 tiret piąte Umowy Republika San Marino zobowiązana jest stosować, w odniesieniu do państw niebędących członkami Unii („państwa trzecie”) i w przypadkach gdy jest to konieczne do należytego funkcjonowania Umowy, przepisy prawa Unii w zakresie jakości.

               (3)
                     Aby uniknąć przeszkód w swobodnym obrocie towarów i zagwarantować należyte funkcjonowanie unii celnej ustanowionej na mocy Umowy, konieczne jest doprecyzowanie przepisów prawa Unii w zakresie jakości mających zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych.

               (4)
                     Aby zapewnić przestrzeganie prawa Unii w zakresie przywozu produktów ekologicznych z państw trzecich do Republiki San Marino, konieczne jest przyjęcie stosownych ustaleń, którymi kierować się mają władze krajowe Republiki San Marino.

               (5)
                     Aby zapewnić przestrzeganie prawa Unii w zakresie produktów ekologicznych przygotowanych lub wytworzonych w Republice San Marino, należy przyjąć stosowne ustalenia.

               (6)
                     Należy również wprowadzić procedurę obowiązującą w sytuacji, gdy Unia przyjmie nowe przepisy prawne dotyczące produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych, mające wpływ na odniesienia do przepisów i ustaleń w niniejszej decyzji,

                  PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Przepisy prawa Unii mające zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych wymieniono w załączniku A.

               Artykuł 2

               Ustalenia konieczne dla zapewnienia przestrzegania przepisów prawa Unii, o których mowa w art. 1, dotyczących przywozu produktów ekologicznych z państw trzecich do Republiki San Marino, podano w załączniku B.

               Artykuł 3

               Ustalenia konieczne dla zapewnienia przestrzegania przepisów prawa Unii, o których mowa w art. 1, dotyczących produktów ekologicznych przygotowanych lub wytworzonych w Republice San Marino, przedstawiono w załączniku C.

               Artykuł 4

               Służby Komisji Europejskiej i władze Republiki San Marino uzgadniają zmiany do załączników A, B i C, a także inne praktyczne ustalenia konieczne do stosowania przepisów prawa podanych we wspomnianych załącznikach.

               Artykuł 5

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli, dnia XX YYY 2018 r.

                  W imieniu Komitetu Współpracy

                  Przewodniczący

               ZAŁĄCZNIK A

               WYKAZ PRZEPISÓW MAJĄCYCH ZASTOSOWANIE DO PRODUKCJI EKOLOGICZNEJ I ZNAKOWANIA PRODUKTÓW EKOLOGICZNYCH

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1), zmienione:

               -
                     rozporządzeniem Rady (WE) nr 967/2008 z dnia 29 września 2008 r. (Dz.U. L 264 z 3.10.2008, s. 1),

               -
                     rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 z dnia 13 maja 2013 r. (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1).

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1), zmienione:

               -
                     rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1254/2008 z dnia 15 grudnia 2008 r. (Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 80),

               -
                     rozporządzeniem Komisji (WE) nr 710/2009 z dnia 5 sierpnia 2009 r. (Dz.U. L 204 z 6.8.2009, s. 15),

               -
                     rozporządzeniem Komisji (UE) nr 271/2010 z dnia 24 marca 2010 r. (Dz.U. L 84 z 31.3.2010, s. 19),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 344/2011 z dnia 8 kwietnia 2011 r. (Dz.U. L 96 z 9.4.2011, s. 15),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 426/2011 z dnia 2 maja 2011 r. (Dz.U. L 113 z 3.5.2011, s. 1),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 126/2012 z dnia 14 lutego 2012 r. (Dz.U. L 41 z 15.2.2012, s. 5),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 203/2012 z dnia 8 marca 2012 r. (Dz.U. L 71 z 9.3.2012, s. 42),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 505/2012 z dnia 14 czerwca 2012 r. (Dz.U. L 154 z 15.6.2012, s. 12),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 392/2013 z dnia 29 kwietnia 2013 r. (Dz.U. L 118 z 30.4.2013, s. 5),

               -
                     rozporządzeniem Komisji (UE) nr 519/2013 z dnia 21 lutego 2013 r. (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 74),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1030/2013 z dnia 24 października 2013 r. (Dz.U. L 283 z 25.10.2013, s. 15),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1364/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. (Dz.U. L 343 z 19.12.2013, s. 29),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 354/2014 z dnia 8 kwietnia 2014 r. (Dz.U. L 106 z 9.4.2014, s. 7),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 836/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. (Dz.U. L 230 z 1.8.2014, s. 10),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1358/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. (Dz.U. L 365 z 19.12.2014, s. 97),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/673 z dnia 29 kwietnia 2016 r. (Dz.U. L 116 z 30.4.2016, s. 8),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1842 z dnia 14 października 2016 r. (Dz.U. L 282 z 19.10.2016, s. 19),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/838 z dnia 17 maja 2017 r. (Dz.U. L 125 z 18.5.2017, s. 5),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/2273 z dnia 8 grudnia 2017 r. (Dz.U. L 326 z 9.12.2017, s. 42).

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1235/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich (Dz.U. L 334 z 12.12.2008, s. 25), zmienione:

               -
                     rozporządzeniem Komisji (WE) nr 537/2009 z dnia 19 czerwca 2009 r. (Dz.U. L 159 z 20.6.2009, s. 6),

               -
                     rozporządzeniem Komisji (UE) nr 471/2010 z dnia 31 maja 2010 r. (Dz.U. L 134 z 1.6.2010, s. 1),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 590/2011 z dnia 20 czerwca 2011 r. (Dz.U. L 161 z 21.6.2011, s. 9),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1084/2011 z dnia 27 października 2011 r. (Dz.U. L 281 z 28.10.2011, s. 3),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1267/2011 z dnia 6 grudnia 2011 r. (Dz.U. L 324 z 7.12.2011, s. 9),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 126/2012 z dnia 14 lutego 2012 r. (Dz.U. L 41 z 15.2.2012, s. 5),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 508/2012 z dnia 20 czerwca 2012 r. (Dz.U. L 162 z 21.6.2012, s. 1),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 751/2012 z dnia 16 sierpnia 2012 r. (Dz.U. L 222 z 18.8.2012, s. 5),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 125/2013 z dnia 13 lutego 2013 r. (Dz.U. L 43 z 14.2.2013, s. 1),

               -
                     rozporządzeniem Komisji (UE) nr 519/2013 z dnia 21 lutego 2013 r. (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 74),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 567/2013 z dnia 18 czerwca 2013 r. (Dz.U. L 167 z 19.6.2013, s. 30),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 586/2013 z dnia 20 czerwca 2013 r. (Dz.U. L 169 z 21.6.2013, s. 51),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 355/2014 z dnia 8 kwietnia 2014 r. (Dz.U. L 106 z 9.4.2014, s. 15),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 442/2014 z dnia 30 kwietnia 2014 r. (Dz.U. L 130 z 1.5.2014, s. 39),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 644/2014 z dnia 16 czerwca 2014 r. (Dz.U. L 177 z 17.6.2014, s. 42),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 829/2014 z dnia 30 lipca 2014 r. (Dz.U. L 228 z 31.7.2014, s. 9),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1287/2014 z dnia 28 listopada 2014 r. (Dz.U. L 348 z 4.12.2014, s. 1),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/131 z dnia 26 stycznia 2015 r. (Dz.U. L 23 z 29.1.2015, s. 1),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/931 z dnia 17 czerwca 2015 r. (Dz.U. L 151 z 18.6.2015, s. 1),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1980 z dnia 4 listopada 2015 r. (Dz.U. L 289 z 5.11.2015, s. 6),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2345 z dnia 15 grudnia 2015 r. (Dz.U. L 330 z 16.12.2015, s. 29),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/459 z dnia 18 marca 2016 r. (Dz.U. L 80 z 31.3.2016, s. 14),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/910 z dnia 9 czerwca 2016 r. (Dz.U. L 153 z 10.6.2016, s. 23),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1330 z dnia 2 sierpnia 2016 r. (Dz.U. L 210 z 4.8.2016, s. 43),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1842 z dnia 14 października 2016 r. (Dz.U. L 282 z 19.10.2016, s. 19),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2259 z dnia 15 grudnia 2016 r. (Dz.U. L 342 z 16.12.2016, s. 4),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/872 z dnia 22 maja 2017 r. (Dz.U. L 134 z 23.5.2017, s. 6),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/1473 z dnia 14 sierpnia 2017 r. (Dz.U. L 210 z 15.8.2017, s. 4),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/1862 z dnia 16 października 2017 r. (Dz.U. L 266 z 17.10.2017, s. 1),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/2329 z dnia 14 grudnia 2017 r. (Dz.U. L 333 z 15.12.2017, s. 29),

               -
                     rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/949 z dnia 3 lipca 2018 r. (Dz.U. L 167 z 4.7.2018, s. 3),

               poprawione:

               Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 48 (1287/2014),

               Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 51 (2015/131).

               ZAŁĄCZNIK B

               USTALENIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2

                1. Do produktów ekologicznych przywożonych do Republiki San Marino z państw trzecich dołącza się świadectwo kontroli, o którym mowa w art. 33 ust. 1 lit. d) akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 834/2007.

               2. Republika San Marino korzysta ze zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (system TRACES) ustanowionego decyzją Komisji 2003/24/WE
                  2
                do obsługi elektronicznych świadectw kontroli w przypadku przywozu produktów ekologicznych z państw trzecich.

               3. Do celów art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1235/2008, w odniesieniu do przywozu produktów ekologicznych z państw trzecich do Republiki San Marino, weryfikacją i zatwierdzaniem świadectw kontroli przy użyciu systemu TRACES zajmują się w imieniu Republiki San Marino urzędy celne wymienione w załączniku II do decyzji zbiorczej nr 1/2010
                  3
               .

               4. Do celów art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 Republika San Marino może zostać wyznaczona do działania w charakterze współsprawozdawcy. Republika San Marino może zgodzić się na przyjęcie tego zadania według własnego uznania.

               ZAŁĄCZNIK C

               USTALENIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3

                1.W odnośnych artykułach rozporządzeń wymienionych w załączniku A pojęcie „państwo członkowskie” lub „państwa członkowskie” należy rozumieć jako obejmujące Republikę San Marino.

               2.W przypadku gdy odnośne artykuły rozporządzeń wymienionych w załączniku A stanowią, że państwo członkowskie musi podjąć decyzję albo przekazać komunikat lub powiadomienie, za podjęcie takiej decyzji albo przekazanie takiego komunikatu lub powiadomienia odpowiadają władze Republiki San Marino. Władze Republiki San Marino uwzględniają opinie komitetów naukowych Unii i podejmują decyzje na podstawie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i przepisów postępowania administracyjnego przyjętych przez Komisję Europejską.

                     (1)

                        Dz.U. L 84 z 28.3.2002, s. 43.

                     (2)

                        Decyzja Komisji 2003/24/WE z dnia 30 grudnia 2002 r. dotycząca opracowania zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (Dz.U. L 8 z 14.1.2003, s. 44).

                     (3)

                        Decyzja zbiorcza nr 1/2010 Komitetu ds. Współpracy UE – San Marino z dnia 29 marca 2010 r. ustanawiająca różne środki wykonawcze do Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino (Dz.U. L 156 z 23.6.2010, s. 13).