               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.4.2018
            COM(2018) 174 final
            2018/0083(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającej Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Rozporządzeniem (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r.
                  1
                (dalej zwanym „zmianą kodeksu granicznego Schengen”) zmieniono konwencję wykonawczą do układu z Schengen
                  2
               , rozporządzenie (WE) nr 562/2006
                  3
                (kodeks graniczny Schengen) oraz rozporządzenie (WE) nr 810/2009
                  4
               , a oprócz tego zmieniono między innymi definicję pojęcia „pobytu krótkoterminowego” obywateli państw trzecich w strefie Schengen. Począwszy od dnia 18 października 2013 r. w odniesieniu do obywateli państw trzecich planujących podróż do strefy Schengen na pobyt krótkoterminowy – bez względu na to, czy podlegają oni obowiązkowi wizowemu czy są z niego zwolnieni – maksymalny czas dozwolonego pobytu definiuje się jako „90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu”. W odróżnieniu od definicji, która obowiązywała do dnia 18 października 2013 r. (trzy miesiące w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu), nowe pojęcie jest bardziej precyzyjne, ponieważ określa czas pobytu w dniach, a nie w miesiącach. Oprócz tego termin „po dacie pierwszego wjazdu”, który budził wiele wątpliwości i pytań, został z tej definicji usunięty.

               W drodze zmiany kodeksu granicznego Schengen wprowadzono wszystkie niezbędne zmiany w dorobku prawnym UE dotyczącym wiz i granic, czyli w konwencji wykonawczej do układu z Schengen, kodeksie granicznym Schengen, kodeksie wizowym oraz rozporządzeniu (WE) nr 539/2001
                  5
               . Pojęcie pobytu krótkoterminowego pojawia się też jednak w umowach międzynarodowych zawartych przez Unię Europejską. W umowach w sprawie zniesienia wiz zawartych z Antiguą i Barbudą
                  6
               , Bahamami
                  7
               , Barbadosem
                  8
               , Brazylią
                  9
               , Mauritiusem
                  10
               , Saint Kitts i Nevis
                  11
                oraz Seszelami
                  12
                wciąż znajdują się odniesienia do poprzedniej definicji czasu pobytu niewymagającego wizy („trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu”
                  13
               ).

               Dnia 16 lipca 2014 r. Komisja przyjęła zalecenie dotyczące decyzji Rady w sprawie upoważnienia do podjęcia rokowań w celu zmiany umów w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych między Unią Europejską a wymienionymi wyżej państwami
                  14
               ; Rada przyjęła tę decyzję w dniu 9 października 2014 r.
                  15
                Celem zmiany było wdrożenie w przypadku tych siedmiu państw nowej definicji pobytu krótkoterminowego, określonej w zmianie kodeksu granicznego Schengen. Co więcej, zdefiniowanie „pobytu krótkoterminowego” w umowach w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych w dniach, a nie w miesiącach jest łatwiejsze do zweryfikowania i obliczenia za pomocą środków elektronicznych lub informatycznych, a zatem jest lepiej dostosowane do wymogów scentralizowanych systemów zarządzania granicami, takich jak proponowany system wjazdu/wyjazdu
                  16
               .

               Po uzyskaniu upoważnienia Rady Komisja rozpoczęła rokowania w celu zmiany umów w sprawie zniesienia wiz z siedmioma państwami (Antiguą i Barbudą, Bahamami, Barbadosem, Brazylią, Mauritiusem, Saint Kitts i Nevis oraz Seszelami).

               Rokowania z Brazylią zakończyły się dnia 31 października 2017 r. parafowaniem umów zmieniających dwie umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych oraz dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych i urzędowych. Strony uzgodniły, że zastosują nową definicję „pobytu krótkoterminowego” oraz zmienią kilka innych szczegółów technicznych (zob. niżej), ale wszystkie takie zmiany są nieistotne z punktu widzenia podróżnych.

                  Szczególną sytuację Zjednoczonego Królestwa i Irlandii uwzględniono w preambule umów.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Umowa między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniająca Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych (zwana dalej: „Umową”) wymaga zatwierdzenia przez obie umawiające się strony zgodnie z ich odnośnymi procedurami. Po stronie Unii wymaga to przyjęcia przez Radę decyzji w sprawie podpisania i zawarcia Umowy.

               Niniejszy wniosek zostaje przedłożony Radzie w celu uzyskania jej upoważnienia do podpisania Umowy.

               Umowa zapewnia spójność prawną, a także harmonizację między państwami członkowskimi dzięki stosowaniu w niej nowej definicji pobytu krótkoterminowego przewidzianej w zmianie kodeksu granicznego Schengen, w której przedstawiono jasną wykładnię terminu „pobyt krótkoterminowy”.

               Podstawą prawną niniejszego wniosku jest art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z jego art. 218.

               Unia nie posiada uprawnień do takiej zmiany umów w sprawie zniesienia wiz, aby były one wiążące dla czterech państw stowarzyszonych w ramach stosowania dorobku Schengen, w tym wspólnej polityki wizowej. W celu zapewnienia zharmonizowanego podejścia i wdrożenia postanowień dotyczących czasu dozwolonego pobytu w strefie Schengen do Umowy dołączono wspólną deklarację, zgodnie z którą byłoby pożądane, aby Brazylia z jednej strony oraz Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria z drugiej strony odpowiednio zmieniły wiążące je umowy dwustronne w sprawie zniesienia wiz.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Na mocy art. 77 ust. 2 lit. a) TFUE negocjowanie umów w sprawie zniesienia wiz wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii.

               Ponadto, jeśli jedną z umawiających się stron umowy międzynarodowej jest Unia Europejska, to jakakolwiek zmiana takiej umowy zgodnie z prawem nie może zostać samodzielnie wdrożona przez państwa członkowskie. Niezbędne jest w związku z tym działanie na poziomie Unii.

               •Proporcjonalność

               Niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia założonego celu, a mianowicie zmiany obowiązującej umowy między Federacyjną Republiką Brazylii a Unią Europejską w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych.

               3.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejszy wniosek nie wiąże się z dodatkowymi obciążeniami dla budżetu UE.

               4. WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Dnia 9 października 2014 r. Rada przyjęła wytyczne negocjacyjne, w których upoważniła Komisję do podjęcia rokowań z Brazylią w celu zmiany umowy pomiędzy stronami w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych. O postępach w przebiegu rokowań informowano państwa członkowskie w trakcie posiedzeń Grupy Roboczej ds. Wiz.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Wynik rokowań

                  Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt Umowy może zostać przyjęty przez Unię.

                  Ostateczną treść Umowy można podsumować następująco:

                  a. Czas pobytu

                  Umowa przewiduje, że obywatele Unii Europejskiej oraz obywatele Brazylii mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu (zamiast maksymalnie trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu). Nowa definicja ma zastosowanie w całym tekście umowy.

                  b. Przepisy końcowe – zawieszenie umowy (art. 9 ust. 4)

               W art. 9 ust. 4 umowy ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie: „Z chwilą ustania powodów zawieszenia stosowania niniejszej umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, niezwłocznie informuje o tym fakcie drugą Umawiającą się Stronę i przywraca stosowanie niniejszej umowy.”. Przez dodanie słów: „i przywraca stosowanie niniejszej umowy” Umowa precyzuje, że zawieszenie zniesienia wiz zostanie zakończone, jeśli ustaną powody takiego zawieszenia. W tej kwestii powyższa zmiana zapewnia dostosowanie brzmienia umowy z Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych do wszystkich pozostałych umów w tej sprawie podpisanych przez Unię w 2015 i 2016 r. W dniu 14 czerwca 2016 r. zasięgnięto opinii Grupy Roboczej ds. Wiz w sprawie tej zmiany i żadne państwo członkowskie nie zgłosiło zastrzeżeń.

                  c. Wspólne deklaracje

                  Do Umowy dołączono dwie wspólne deklaracje:

                  – w sprawie wykładni 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu oraz

                  – dotyczącą Islandii, Norwegii, Szwajcarii i Liechtensteinu.

                  e. Wejście w życie

                  Umowa wejdzie w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po dniu, w którym ostatnia z Umawiających się Stron powiadomi drugą stronę o zakończeniu procedur ratyfikacyjnych. Aby zagwarantować pewność prawa i umożliwić podróżnym jego zrozumienie i przestrzeganie, niezbędny jest wystarczająco długi okres przejściowy. Okres sześciu miesięcy po zakończeniu ratyfikacji Umowy umożliwi podróżnym zakończenie pobytów krótkoterminowych obliczanych w całości zgodnie z poprzednią definicją, zanim wejdzie w życie nowa definicja pobytu krótkoterminowego, a wraz z nią – liczony wstecz okres referencyjny wynoszący 180 dni.

                  Umowa nie ma wpływu na pozostałe postanowienia dotychczasowej Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych, w tym na jej terytorialny zakres stosowania.

               6.WNIOSEK

               W świetle wyżej przedstawionych wyników Komisja proponuje, aby Rada przyjęła decyzję o podpisaniu Umowy w imieniu Unii i aby upoważniła przewodniczącego Rady do wyznaczenia w tym celu należycie umocowanej osoby (lub osób).

               2018/0083 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającej Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 610/2013
                  17
                wprowadzono przekrojowe zmiany w dorobku prawnym UE dotyczącym wiz i granic oraz zdefiniowano pobyt krótkoterminowy jako okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

               (2)W Umowie między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych należy uwzględnić tę nową definicję, aby zapewnić harmonizację unijnego systemu pobytu krótkoterminowego.

               (3)Dnia 9 października 2014 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia rokowań w sprawie Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającej Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych („Umowy”). Rokowania z Brazylią w sprawie Umowy zakończyły się jej parafowaniem dnia 31 października 2017 r.

               (4)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE
                  18
               ; Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (5)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE
                  19
               ; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (6)Należy, w imieniu Unii, podpisać umowę zmieniającą oraz zatwierdzić dołączone do niej deklaracje,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się, w imieniu Unii, podpisanie Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającej Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych („Umowy”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               Tekst Umowy, która ma zostać podpisana, dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.

               Artykuł 3

               Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument pełnomocnictwa do podpisania Umowy, z zastrzeżeniem jej zawarcia, dla osoby wskazanej (osób wskazanych) przez negocjatora Umowy.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej przyjęciu.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 1.

                     (2)

                        Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 19.

                     (3)

                        Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1.

                     (4)

                        Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1.

                     (5)

                        Dz.U. L 081 z 21.3.2001, s. 1.

                     (6)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 1.

                     (7)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 23.

                     (8)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 9.

                     (9)

                        Z Brazylią Unia zawarła dwie umowy. Jedną dotyczącą posiadaczy paszportów zwykłych (Dz.U. L 255 z 21.9.2012, s. 4) i drugą dotyczącą posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych i urzędowych (Dz.U. L 66 z 12.3.2011, s. 2).

                     (10)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 16.

                     (11)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 37.

                     (12)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 30.

                     (13)

                        Zob. artykuły tych umów zatytułowane „Cel” i „Czas pobytu”.

                     (14)

                        COM(2014) 468 final.

                     (15)

                        Decyzja Rady w sprawie upoważnienia Komisji do podjęcia rokowań w celu zmiany umów w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych zawartych pomiędzy Unią/Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą, Wspólnotą Bahamów, Barbadosem, Federacyjną Republiką Brazylii, Republiką Mauritiusu, Federacją Saint Kitts i Nevis oraz Republiką Seszeli, przyjęta przez Radę w dniu 9 października 2014 r.

                     (16)

                        COM(2016)194 final.

                     (17)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 562/2006 ustanawiające wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), konwencję wykonawczą do układu z Schengen, rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/95 i (WE) nr 539/2001 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 i (WE) nr 810/2009 (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 1).

                     (18)

                        Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

                     (19)

                        Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia11.4.2018
            COM(2018) 174 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającej Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych

               ZAŁĄCZNIK

               do

               wniosku dotyczącego decyzji Rady

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającej Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych

               UMOWA

               między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniająca Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych

               UNIA EUROPEJSKA,

               z jednej strony, oraz

               FEDERACYJNA REPUBLIKA BRAZYLII, zwana dalej „Brazylią”,

               z drugiej strony,

               zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,

               UWZGLĘDNIAJĄC Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych (zwaną dalej „Umową”), która weszła w życie w dniu 1 października 2012 r.,

               POTWIERDZAJĄC znaczenie, jakie ma ułatwianie kontaktów międzyludzkich,

               ODNOTOWUJĄC, że Umowa funkcjonuje w sposób satysfakcjonujący dla obywateli Umawiających się Stron,

               BIORĄC POD UWAGĘ, że przewidziana w Umowie definicja pobytu krótkoterminowego (trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu) nie jest wystarczająco dokładna, a wątpliwości i pytania może budzić w szczególności pojęcie „daty pierwszego wjazdu”,

               MAJĄC NA UWADZE, że rozporządzeniem (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. wprowadzono przekrojowe zmiany w unijnym wewnętrznym dorobku prawnym dotyczącym wiz i granic oraz zdefiniowano pobyt krótkoterminowy jako „90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu”;

               BIORĄC POD UWAGĘ, że system wjazdu/wyjazdu, który ma zostać ustanowiony przez Unię Europejską, wymaga zastosowania jednolitej i jasno określonej definicji pobytu krótkoterminowego w odniesieniu do wszystkich obywateli państw trzecich,

               PRAGNĄC zapewnić płynny przepływ podróżnych na przejściach granicznych Umawiających się Stron,

               UWZGLĘDNIAJĄC Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz Protokół w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej Umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,

               UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Do Umowy wprowadza się zmiany zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu:

               1)w art. 1 wyrażenie „trzy miesiące w okresie sześciu miesięcy” zastępuje się wyrażeniem „90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu”;

               2)art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

               „Do celów niniejszej umowy obywatele Unii mogą przebywać na terytorium Brazylii przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.”;

               3)art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               „Do celów niniejszej umowy obywatele Brazylii mogą przebywać na terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu. Okres ten jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.”;

               4)art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

               „Obywatele Brazylii mogą przebywać na terytorium każdego państwa członkowskiego, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen, przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu, niezależnie od okresu pobytu obliczanego dla terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen.”;

               5)w art. 5 ust. 4 wyrażenie „trzy miesiące” zastępuje się wyrażeniem „90 dni”;

               6)w art. 9 ust. 4 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

               „Z chwilą ustania powodów zawieszenia stosowania niniejszej umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, niezwłocznie informuje o tym fakcie drugą Umawiającą się Stronę i przywraca stosowanie niniejszej umowy.”.

               Artykuł 2

               Niniejsza umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po dniu, w którym ostatnia ze Stron powiadamia drugą Stronę o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.

               Sporządzono w […] [....] dnia […] roku dwa tysiące siedemnastego w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każda wersja językowa jest na równi autentyczna.

               W imieniu Unii Europejskiej

               W imieniu Federacyjnej Republiki Brazylii

               WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII ORAZ LIECHTENSTEINU

               Pożądane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, oraz władze Brazylii, z drugiej strony, zmieniły niezwłocznie obowiązujące umowy dwustronne w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych zgodnie z warunkami niniejszej umowy.

               WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI 90 DNI W CIĄGU KAŻDEGO 180-DNIOWEGO OKRESU

               Umawiające się Strony uznają, że okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu, o którym mowa w art. 5 Umowy, oznacza albo ciągły pobyt albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas trwania nie przekracza 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

               Pojęcie „każdy” oznacza stosowanie ruchomego 180-dniowego okresu odniesienia, zakładającego sprawdzenie wstecz, dla każdego dnia pobytu, ostatniego 180-dniowego okresu w celu ustalenia, czy wymóg dotyczący nieprzekroczenia 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu pozostaje spełniony. Oznacza to między innymi, że nieobecność przez nieprzerwany okres 90 dni umożliwia kolejny pobyt nieprzekraczający 90 dni.

               ________


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.4.2018
            COM(2018) 175 final
            2018/0084(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającej Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Rozporządzeniem (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r.
                  1
                (dalej zwanym „zmianą kodeksu granicznego Schengen”) zmieniono konwencję wykonawczą do układu z Schengen
                  2
               , rozporządzenie (WE) nr 562/2006
                  3
                (kodeks graniczny Schengen) oraz rozporządzenie (WE) nr 810/2009
                  4
               , a oprócz tego zmieniono między innymi definicję pojęcia „pobytu krótkoterminowego” obywateli państw trzecich w strefie Schengen. Począwszy od dnia 18 października 2013 r. w odniesieniu do obywateli państw trzecich planujących podróż do strefy Schengen na pobyt krótkoterminowy – bez względu na to, czy podlegają oni obowiązkowi wizowemu czy są z niego zwolnieni – maksymalny czas dozwolonego pobytu definiuje się jako „90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu”. W odróżnieniu od definicji, która obowiązywała do dnia 18 października 2013 r. (trzy miesiące w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu), nowe pojęcie jest bardziej precyzyjne, ponieważ określa czas pobytu w dniach, a nie w miesiącach. Oprócz tego termin „po dacie pierwszego wjazdu”, który budził wiele wątpliwości i pytań, został z tej definicji usunięty.

               W drodze zmiany kodeksu granicznego Schengen wprowadzono wszystkie niezbędne zmiany w dorobku prawnym UE dotyczącym wiz i granic, czyli w konwencji wykonawczej do układu z Schengen, kodeksie granicznym Schengen, kodeksie wizowym oraz rozporządzeniu (WE) nr 539/2001
                  5
               . Pojęcie pobytu krótkoterminowego pojawia się też jednak w umowach międzynarodowych zawartych przez Unię Europejską. W umowach w sprawie zniesienia wiz zawartych z Antiguą i Barbudą
                  6
               , Bahamami
                  7
               , Barbadosem
                  8
               , Brazylią
                  9
               , Mauritiusem
                  10
               , Saint Kitts i Nevis
                  11
                oraz Seszelami
                  12
                wciąż znajdują się odniesienia do poprzedniej definicji czasu pobytu niewymagającego wizy („trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu”
                  13
               ).

               Dnia 16 lipca 2014 r. Komisja przyjęła zalecenie dotyczące decyzji Rady w sprawie upoważnienia do podjęcia rokowań w celu zmiany umów w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych między Unią Europejską a wymienionymi wyżej państwami
                  14
               ; Rada przyjęła tę decyzję w dniu 9 października 2014 r.
                  15
                Celem zmiany było wdrożenie w przypadku tych siedmiu państw nowej definicji pobytu krótkoterminowego, określonej w zmianie kodeksu granicznego Schengen. Co więcej, zdefiniowanie „pobytu krótkoterminowego” w umowach w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych w dniach, a nie w miesiącach jest łatwiejsze do zweryfikowania i obliczenia za pomocą środków elektronicznych lub informatycznych, a zatem jest lepiej dostosowane do wymogów scentralizowanych systemów zarządzania granicami, takich jak proponowany system wjazdu/wyjazdu
                  16
               .

               Po uzyskaniu upoważnienia Rady Komisja rozpoczęła rokowania w celu zmiany umów w sprawie zniesienia wiz z siedmioma państwami (Antiguą i Barbudą, Bahamami, Barbadosem, Brazylią, Mauritiusem, Saint Kitts i Nevis oraz Seszelami).

               Rokowania z Brazylią zakończyły się dnia 31 października 2017 r. parafowaniem umów zmieniających dwie umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych i urzędowych oraz dla posiadaczy paszportów zwykłych. Strony uzgodniły, że zastosują nową definicję „pobytu krótkoterminowego” oraz zmienią kilka innych szczegółów technicznych (zob. niżej), ale wszystkie takie zmiany są nieistotne z punktu widzenia podróżnych.

                  Szczególną sytuację Zjednoczonego Królestwa i Irlandii uwzględniono w preambule umów.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Umowa między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniająca Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych (zwana dalej: „Umową”) wymaga zatwierdzenia przez obie umawiające się strony zgodnie z ich odnośnymi procedurami. Po stronie Unii wymaga to przyjęcia przez Radę decyzji w sprawie podpisania i zawarcia Umowy.

               Niniejszy wniosek zostaje przedłożony Radzie w celu uzyskania jej upoważnienia do zawarcia Umowy.

               Umowa zapewnia spójność prawną, a także harmonizację między państwami członkowskimi dzięki stosowaniu w niej nowej definicji pobytu krótkoterminowego przewidzianej w zmianie kodeksu granicznego Schengen, w której przedstawiono jasną wykładnię terminu „pobyt krótkoterminowy”.

               Podstawą prawną niniejszego wniosku jest art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z jego art. 218.

               Unia nie posiada uprawnień do takiej zmiany umów w sprawie zniesienia wiz, aby były one wiążące dla czterech państw stowarzyszonych w ramach stosowania dorobku Schengen, w tym wspólnej polityki wizowej. W celu zapewnienia zharmonizowanego podejścia i wdrożenia postanowień dotyczących czasu dozwolonego pobytu w strefie Schengen do Umowy dołączono wspólną deklarację, zgodnie z którą byłoby pożądane, aby Brazylia z jednej strony oraz Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria z drugiej strony odpowiednio zmieniły wiążące je umowy dwustronne w sprawie zniesienia wiz.

               Niniejszy wniosek stanowi instrument prawny umożliwiający zawarcie Umowy. Rada podejmie decyzję kwalifikowaną większością głosów po podpisaniu Umowy w imieniu Unii przez osobę wyznaczoną przez prezydencję Rady i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego zgodnie z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) TFUE.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Na mocy art. 77 ust. 2 lit. a) TFUE negocjowanie umów w sprawie zniesienia wiz wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii.

               Ponadto, jeśli jedną z umawiających się stron umowy międzynarodowej jest Unia Europejska, to jakakolwiek zmiana takiej umowy zgodnie z prawem nie może zostać samodzielnie wdrożona przez państwa członkowskie. Niezbędne jest w związku z tym działanie na poziomie Unii.

               •Proporcjonalność

               Niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia założonego celu, a mianowicie zmiany obowiązującej umowy między Federacyjną Republiką Brazylii a Unią Europejską w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych.

               3.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejszy wniosek nie wiąże się z dodatkowymi obciążeniami dla budżetu UE.

               4. WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Dnia 9 października 2014 r. Rada przyjęła wytyczne negocjacyjne, w których upoważniła Komisję do podjęcia rokowań z Brazylią w celu zmiany umowy pomiędzy stronami w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych. O postępach w przebiegu rokowań informowano państwa członkowskie w trakcie posiedzeń Grupy Roboczej ds. Wiz.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Wynik rokowań

                  Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt Umowy może zostać przyjęty przez Unię.

                  Ostateczną treść Umowy można podsumować następująco:

                  a. Czas pobytu

                  Umowa przewiduje, że obywatele Unii Europejskiej oraz obywatele Brazylii mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu (zamiast maksymalnie trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu). Nowa definicja ma zastosowanie w całym tekście umowy.

                  b. Przepisy końcowe – zawieszenie umowy (art. 9 ust. 4)

               W art. 9 ust. 4 umowy ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie: „Z chwilą ustania powodów zawieszenia stosowania niniejszej umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, niezwłocznie informuje o tym fakcie drugą Umawiającą się Stronę i przywraca stosowanie niniejszej umowy.”. Przez dodanie słów: „i przywraca stosowanie niniejszej umowy” Umowa precyzuje, że zawieszenie zniesienia wiz zostanie zakończone, jeśli ustaną powody takiego zawieszenia. W tej kwestii powyższa zmiana zapewnia dostosowanie brzmienia umowy z Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych do wszystkich pozostałych umów w tej sprawie podpisanych przez Unię w 2015 i 2016 r. W dniu 14 czerwca 2016 r. zasięgnięto opinii Grupy Roboczej ds. Wiz w sprawie tej zmiany i żadne państwo członkowskie nie zgłosiło zastrzeżeń.

                  c. Wspólne deklaracje

                  Do Umowy dołączono dwie wspólne deklaracje:

                  – w sprawie wykładni 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu oraz

                  – dotyczącą Islandii, Norwegii, Szwajcarii i Liechtensteinu.

                  e. Wejście w życie

                  Umowa wejdzie w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po dniu, w którym ostatnia z Umawiających się Stron powiadomi drugą stronę o zakończeniu procedur ratyfikacyjnych. Aby zagwarantować pewność prawa i umożliwić podróżnym jego zrozumienie i przestrzeganie, niezbędny jest wystarczająco długi okres przejściowy. Okres sześciu miesięcy po zakończeniu ratyfikacji Umowy umożliwi podróżnym zakończenie pobytów krótkoterminowych obliczanych w całości zgodnie z poprzednią definicją, zanim wejdzie w życie nowa definicja pobytu krótkoterminowego, a wraz z nią – liczony wstecz okres referencyjny wynoszący 180 dni.

                  Umowa nie ma wpływu na pozostałe postanowienia dotychczasowej Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych, w tym na jej terytorialny zakres stosowania.

               6.WNIOSEK

               W świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada zatwierdziła, po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającą Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych.

               2018/0084 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającej Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego
                  17
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją Rady (UE) XXX/[...] Umowa z Federacyjną Republiką Brazylii zmieniająca Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych („Umowa”) została podpisana dnia [...] r.

               (2)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE
                  18
               ; Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (3)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE
                  19
               ; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (4)Umowę należy zatwierdzić w imieniu Unii Europejskiej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się, w imieniu Unii, Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającą Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych („Umowę”).

               Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę umocowaną do dokonania, w imieniu

               Unii Europejskiej, powiadomienia, o którym mowa w art. 2 Umowy.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po dniu jej przyjęcia
                  20
               .

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 1.

                     (2)

                        Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 19.

                     (3)

                        Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1.

                     (4)

                        Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1.

                     (5)

                        Dz.U. L 081 z 21.3.2001, s. 1.

                     (6)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 1.

                     (7)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 23.

                     (8)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 9.

                     (9)

                        Z Brazylią Unia zawarła dwie umowy. Jedną dotyczącą posiadaczy paszportów zwykłych (Dz.U. L 255 z 21.9.2012, s. 4) i drugą dotyczącą posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych i urzędowych (Dz.U. L 66 z 12.3.2011, s. 2).

                     (10)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 16.

                     (11)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 37.

                     (12)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 30.

                     (13)

                        Zob. artykuły tych umów zatytułowane „Cel” i „Czas pobytu”.

                     (14)

                        COM(2014) 468 final.

                     (15)

                        Decyzja Rady w sprawie upoważnienia Komisji do podjęcia rokowań w celu zmiany umów w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych zawartych pomiędzy Unią/Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą, Wspólnotą Bahamów, Barbadosem, Federacyjną Republiką Brazylii, Republiką Mauritiusu, Federacją Saint Kitts i Nevis oraz Republiką Seszeli, przyjęta przez Radę w dniu 9 października 2014 r.

                     (16)

                        COM(2016)194 final.

                     (17)

                        Zgoda udzielona dnia [...] r.

                     (18)

                        Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen, Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

                     (19)

                        Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen, Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

                     (20)

                        Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia11.4.2018
            COM(2018) 175 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającej Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych

               ZAŁĄCZNIK

               Wniosek dotyczący decyzji Rady

               w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającej Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych

               UMOWA

               między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniająca Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych

               UNIA EUROPEJSKA,

               z jednej strony, oraz

               FEDERACYJNA REPUBLIKA BRAZYLII, zwana dalej „Brazylią”,

               z drugiej strony,

               zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,

               UWZGLĘDNIAJĄC Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych (zwaną dalej „Umową”), która weszła w życie w dniu 1 października 2012 r.,

               POTWIERDZAJĄC znaczenie, jakie ma ułatwianie kontaktów międzyludzkich,

               ODNOTOWUJĄC, że Umowa funkcjonuje w sposób satysfakcjonujący dla obywateli Umawiających się Stron,

               BIORĄC POD UWAGĘ, że przewidziana w Umowie definicja pobytu krótkoterminowego (trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu) nie jest wystarczająco dokładna, a wątpliwości i pytania może budzić w szczególności pojęcie „daty pierwszego wjazdu”,

               MAJĄC NA UWADZE, że rozporządzeniem (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. wprowadzono przekrojowe zmiany w unijnym wewnętrznym dorobku prawnym dotyczącym wiz i granic oraz zdefiniowano pobyt krótkoterminowy jako „90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu”;

               BIORĄC POD UWAGĘ, że system wjazdu/wyjazdu, który ma zostać ustanowiony przez Unię Europejską, wymaga zastosowania jednolitej i jasno określonej definicji pobytu krótkoterminowego w odniesieniu do wszystkich obywateli państw trzecich,

               PRAGNĄC zapewnić płynny przepływ podróżnych na przejściach granicznych Umawiających się Stron,

               UWZGLĘDNIAJĄC Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz Protokół w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej Umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,

               UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Do Umowy wprowadza się zmiany zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu:

               1)w art. 1 wyrażenie „trzy miesiące w okresie sześciu miesięcy” zastępuje się wyrażeniem „90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu”;

               2)art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

               „Do celów niniejszej umowy obywatele Unii mogą przebywać na terytorium Brazylii przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.”;

               3)art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               „Do celów niniejszej umowy obywatele Brazylii mogą przebywać na terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu. Okres ten jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.”;

               4)art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

               „Obywatele Brazylii mogą przebywać na terytorium każdego państwa członkowskiego, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen, przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu, niezależnie od okresu pobytu obliczanego dla terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen.”;

               5)w art. 5 ust. 4 wyrażenie „trzy miesiące” zastępuje się wyrażeniem „90 dni”;

               6)w art. 9 ust. 4 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

               „Z chwilą ustania powodów zawieszenia stosowania niniejszej umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, niezwłocznie informuje o tym fakcie drugą Umawiającą się Stronę i przywraca stosowanie niniejszej umowy.”.

               Artykuł 2

               Niniejsza umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po dniu, w którym ostatnia ze Stron powiadamia drugą Stronę o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.

               Sporządzono w […] [....] dnia […] roku dwa tysiące siedemnastego w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każda wersja językowa jest na równi autentyczna.

               W imieniu Unii Europejskiej

               W imieniu Federacyjnej Republiki Brazylii

               WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII ORAZ LIECHTENSTEINU

               Pożądane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, oraz władze Brazylii, z drugiej strony, zmieniły niezwłocznie obowiązujące umowy dwustronne w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych zgodnie z warunkami niniejszej umowy.

               WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI 90 DNI W CIĄGU KAŻDEGO 180-DNIOWEGO OKRESU

               Umawiające się Strony uznają, że okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu, o którym mowa w art. 5 Umowy, oznacza albo ciągły pobyt albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas trwania nie przekracza 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

               Pojęcie „każdy” oznacza stosowanie ruchomego 180-dniowego okresu odniesienia, zakładającego sprawdzenie wstecz, dla każdego dnia pobytu, ostatniego 180-dniowego okresu w celu ustalenia, czy wymóg dotyczący nieprzekroczenia 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu pozostaje spełniony. Oznacza to między innymi, że nieobecność przez nieprzerwany okres 90 dni umożliwia kolejny pobyt nieprzekraczający 90 dni.

               ________


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 25.5.2018
            COM(2018) 341 final
            2018/0187(COD)
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie komputeryzacji przepływu wyrobów akcyzowych i nadzoru nad nimi (wersja przekształcona)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Niniejszy wniosek towarzyszy wnioskowi dotyczącemu dyrektywy Rady ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego w odniesieniu do automatyzacji procedury przemieszczania wyrobów akcyzowych, które zostały dopuszczone do konsumpcji na obszarze jednego państwa członkowskiego i są przemieszczane na obszar innego państwa członkowskiego w celu ich dostawy do celów handlowych w tym innym państwie członkowskim.

                  Decyzja nr 1152/2003/WE stanowi podstawową decyzję w odniesieniu do systemu skomputeryzowanego (system przemieszczania wyrobów akcyzowych – EMCS). W chwili obecnej obejmuje ona wyłącznie przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Aby umożliwić automatyzację procedury przemieszczania wyrobów akcyzowych, które zostały dopuszczone do konsumpcji na obszarze jednego państwa członkowskiego i są przemieszczane na obszar innego państwa członkowskiego w celu ich dostawy do celów handlowych w tym innym państwie członkowskim, decyzja ta musi zostać zmieniona. Ponieważ jednak taka modyfikacja będzie miała wpływ na większość przepisów tej decyzji, decyzję należy przeredagować w celu zapewnienia jasności.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Wniosek jest powiązany z przekształceniem dyrektywy Rady 2008/118/WE.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Nie dotyczy.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Artykuł ten przewiduje, że Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, przyjmują środki dotyczące zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, które mają na celu ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Zasada pomocniczości ma zastosowanie, o ile wniosek nie wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej.

               Cele wniosku nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii.

               •Proporcjonalność

                  Proponowane przekształcenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do rozwiązania stwierdzonego problemu, a tym samym do osiągnięcia zapisanych w Traktacie celów, a mianowicie właściwego i skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

                  Niniejszy wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej.

                  Celem wniosku jest rozszerzenie systemu przemieszczania wyrobów akcyzowych na wewnątrzunijne przemieszczania wyrobów akcyzowych, które zostały dopuszczone do konsumpcji, aby uprościć procedurę i umożliwić odpowiednie monitorowanie tych przemieszczeń, a także stworzyć podstawę dla zarządzania dalszą automatyzacją procesów określonych w unijnych przepisach dotyczących akcyzy, jeżeli taką automatyzację uznaje się za korzystną. W przypadku braku niniejszego wniosku skoordynowane planowanie automatyzacji wewnątrzunijnego przemieszczania wyrobów akcyzowych, które zostały dopuszczone do konsumpcji, nie będzie możliwe.

               •Wybór instrumentu

               Wybór instrumentu jest w pełni zgodny z obecnie obowiązującym aktem prawnym. Ponieważ niniejszy wniosek stanowi wersję przekształconą decyzji 1152/2003/WE, musi on być wnioskiem dotyczącym decyzji.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Dyrektywa 2008/118/WE została oceniona, a wniosek dotyczący dyrektywy Rady ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego opiera się na tej ocenie i na sprawozdaniu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącym wdrożenia i oceny dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego z dnia 21.04.2017 r. (COM(2017) 184 final). W sprawozdaniu tym podkreślono potrzebę dalszej automatyzacji, a niniejszy wniosek dotyczy jedynie dostosowania uwzględniającego ten wariant strategiczny.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Konsultacje z zainteresowanymi stronami odbyły się w ramach przeglądu dyrektywy Rady 2008/118/WE.

               •Ocena skutków

               Przeprowadzenie odrębnej oceny skutków nie było konieczne, ponieważ decyzja polityczna co do dalszej automatyzacji jest oparta na ocenie skutków przekształcenia dyrektywy 2008/118/WE.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Ocena dyrektywy 2008/118/WE została przeprowadzony w ramach realizowanego przez Komisję programu REFIT. W kwietniu 2017 r. Komisja przedłożyła sprawozdanie dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie wdrożenia i oceny dyrektywy Rady 2008/118/WE.

               •Prawa podstawowe

                  Nie dotyczy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Finansowanie projektu centralnego będzie pokrywane z budżetu programu Fiscalis ze środków już przewidzianych w oficjalnym programowaniu finansowym. Nie będzie konieczności uruchamiania dodatkowych zasobów z budżetu UE. Niniejsza inicjatywa nie przesądza ponadto o wniosku Komisji dotyczącym kolejnych wieloletnich ram finansowych.

                  Szacunkowe koszty dla administracji i przedsiębiorców zostały ujęte w ocenie skutków przygotowanej w odniesieniu do przekształcenia dyrektywy 2008/118/WE.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  Nie dotyczy.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  Dokumenty wyjaśniające dotyczące transpozycji przepisów zawartych w niniejszym wniosku nie są konieczne.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               Decyzja nr 1152/2003/WE stanowi podstawową decyzję w odniesieniu do systemu skomputeryzowanego (system przemieszczania wyrobów akcyzowych – EMCS). W chwili obecnej obejmuje ona wyłącznie przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Aby umożliwić automatyzację procedury przemieszczania wyrobów akcyzowych, które zostały dopuszczone do konsumpcji na obszarze jednego państwa członkowskiego i są przemieszczane na obszar innego państwa członkowskiego w celu ich dostawy do celów handlowych w tym innym państwie członkowskim, decyzja ta musi zostać zmieniona.

               Modyfikacjami jest dotknięta większość przepisów tej decyzji, tak by zapewnić bardziej ogólne brzmienie decyzji, co mogłoby dać możliwość automatyzacji każdej z procedur stosowanych do przemieszczania towarów objętych podatkiem akcyzowym i nadzoru nad nimi. Niektóre sformułowania muszą zostać skreślone, ponieważ zawierają odniesienia do przestarzałego prawodawstwa lub utraciły swoje znaczenie (z uwagi na fakt, że skomputeryzowany system dla procedury zawieszenia poboru akcyzy funkcjonuje od 2010 r.). W związku z tym art. od 1 do 14 zostają zmienione, jak zaproponowano we wniosku dotyczącym przekształcenia decyzji.

               ê 1152/2003/WE (dostosowany)

               2018/0187 (COD)

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie komputeryzacji przepływu wyrobów akcyzowych i nadzoru nad nimi (wersja przekształcona)

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską Ö o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Õ, w szczególności jego art. 95 Ö 114 ust. 1 Õ ,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

               uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

               stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               ò nowy

               (1)Do decyzji nr 1152/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  1
                wprowadzony ma być szereg zmian. Dla zachowania przejrzystości decyzja ta powinna zostać przekształcona.

               ê 1152/2003/WE motyw 1 (dostosowany)

               (2)[Dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących produktów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania
                  2
                XXX/EC
                  3
               ] stanowi, że produktom Ö towarom Õ przewożonym między terytoriami państw członkowskich w ramach systemu zawieszenia podatku akcyzowego towarzyszyć musi dokument wypełniony przez nadawcę.

               ê 1152/2003/WE motyw 2 (dostosowany)

               (3)Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2719/92 z dnia 11 września 1992 r. w sprawie towarzyszącego dokumentu urzędowego dotyczącego przepływu w ramach systemu zawieszenia podatku wyrobów objętych podatkiem akcyzowym
                  4
                (WE) nr 684/2009
                  5
                określa formę Ö strukturę Õ i treść dokumentu towarzyszącego przewidzianego Ö, o którym mowa Õ w [dyrektywie XXX/WE 92/12/EWG] Ö, oraz procedurę jego stosowania Õ.

               ò nowy

               (4)Aby poprawić kontrole i umożliwić uproszczenie przemieszczania wyrobów akcyzowych w Unii, decyzją 1152/2003/WE wprowadzono system skomputeryzowany.

               ê 1152/2003/WE motyw 3 (dostosowany)

               ð nowy

               (5)Niezbędne jest Ö dalsze utrzymywanie i rozwijanie tego Õ posiadanie skomputeryzowanego systemu monitorowania przepływu towarów objętych podatkiem akcyzowym Ö wyrobów akcyzowych Õ, który umożliwi Ö aby umożliwić Õ państwom członkowskim uzyskiwanie informacji w czasie rzeczywistym dotyczących tych przepływów i przeprowadzanie wymaganych Ö ręcznych i zautomatyzowanych Õ kontroli, łącznie z kontrolami podczas przepływu Ö przepływów Õ Ö wyrobów akcyzowych Õ wyrobów, w rozumieniu rozdziałów III, IV i V art. 15 [dyrektywy 92/12/EWG XXX/WE] ð oraz rozdziału IV rozporządzenia Rady (UE) nr 389/2012
                  6
                ï .

               ê 1152/2003/WE motyw 4 (dostosowany)

               ð nowy

               (6)Stworzenie Ö Modyfikacja, rozszerzenie i funkcjonowanie Õ systemu komputerowego Ö skomputeryzowanego Õ powinnyo również umożliwić uproszczenie wewnątrzwspólnotowego Ö wewnątrzunijny Õ przepływu Ö wyrobów akcyzowych Õ towarów w ramach zawieszenia Ö poboru akcyzy Õ podatku akcyzowego ð oraz przepływ wyrobów akcyzowych, które zostały już dopuszczone do konsumpcji na obszarze jednego państwa członkowskiego i są przemieszczane na obszar innego państwa członkowskiego w celu dostarczenia do celów handlowych ï .

               ê 1152/2003/WE motyw 12 (dostosowany)

               ð nowy

               (7)Ö Modyfikacja i rozszerzenie Õ Tworzenie skomputeryzowanego systemu służą y uwydatnieniu aspektu rynku wewnętrznego przepływu towarów objętych podatkiem akcyzowym Ö wyrobów akcyzowych Õ . Wszelkie aspekty fiskalne odnoszące się do przepływu towarów objętych podatkiem akcyzowym Ö wyrobów akcyzowych Õ powinny być rozwiązane zmianą [dyrektywy 92/12/EWG XXX/WE] ð lub rozporządzenia (UE) nr 389/2012 ï . Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla podstawy prawnej wszelkich dalszych zmian [dyrektywy 92/12/EWG XXX/WE] ð lub rozporządzenia (UE) nr 389/2012 ï .

               ê 1152/2003/WE motyw 9 (dostosowany)

               (8)Ö Niezbędne jest określenie Õ Określony powinien być także podziału na wspólnotowe Ö unijne Õ i niewspólnotowe Ö nieunijne Õ części składowe skomputeryzowanego systemu, jak również odpowiedniche obowiązkówi Komisji i państw członkowskich w odniesieniu do rozwoju i wprowadzenia systemu. W tym kontekście Komisja, wspomagana przez stosowny komitet, powinna spełniać istotną rolę w koordynowaniu, organizowaniu i zarządzaniu systemem.

               ê 1152/2003/WE motyw 5

               Skomputeryzowany system wewnątrzwspólnotowego przepływu i monitorowania produktów objętych podatkiem akcyzowym (EMCS) powinien być zgodny i, jeśli jest to technicznie możliwe, połączony z nowym skomputeryzowanym systemem tranzytowym (NCTS), w celu uproszczenia procedur administracyjnych i handlowych.

               ê 1152/2003/WE motyw 6

               Dla celów wykonania niniejszej decyzji Komisja powinna koordynować działania Państw Członkowskich, aby zapewnić sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

               ò nowy

               (9)W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania środków niezbędnych dla modyfikacji, rozszerzenia i funkcjonowania skomputeryzowanego systemu należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te są wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011
                  7
               .

               ê 1152/2003/WE motyw 10 (dostosowany)

               (10)Należy dokonać uzgodnień dotyczących oceny wdrażania skomputeryzowanego systemu monitorowania towarów objętych podatkiem akcyzowym Ö wyrobów akcyzowych Õ .

               ê 1152/2003/WE motyw 13 (dostosowany)

               ð nowy

               (11)Zanim the EMCS Ö nowe rozszerzenie skomputeryzowanego systemu Õ zacznie funkcjonować i z uwzględnieniem problemów, których doświadczono, Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi i z uwzględnieniem poglądów zainteresowanych sektorów handlu, powinna ð sprawdzić, czy jakiekolwiek obecne systemy oparte ï przyjrzeć się sposobom poprawy istniejącego systemu opartego na dokumentach papierowych ð są wciąż odpowiednie ï .

               ê 1152/2003/WE motyw 11 (dostosowany)

               (12)Finansowanie Ö Koszty skomputeryzowanego Õ systemu powinnyo być rozdzielone między Wspólnotę Ö Unię Õ i państwa członkowskie, a udział Wspólnoty wyraźnie przewidziany jako taki w budżecie ogólnym Unii Europejskiej.

               ê 1152/2003/WE motywy 7 i 8 (dostosowany)

               (13)Z powodu rozmiaru i złożoności takiego skomputeryzowanego systemu, zarówno Wspólnota Ö Unia Õ, jak i państwa członkowskie Ö muszą zapewnić Õ będą potrzebowały do tego celu znacznych dodatkowych zasobyów ludzkiech i finansoweych. Odpowiednio, należy ustanowić przepisy, za pomocą których Komisja i Państwa Członkowskie udostępnią zasoby niezbędne do rozwijania i wprowadzenia systemu. Rozwijając krajowe części składowe, państwa członkowskie powinny stosować zasady ustanowione w odniesieniu do rządowych systemów elektronicznych i traktować podmioty gospodarcze w taki sam sposób jak w innych dziedzinach, w których utworzone są systemy komputerowe. W szczególności, powinny one umożliwiać podmiotom gospodarczym, w szczególności zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom działającym w tym sektorze, użytkowanie tych krajowych części składowych przy możliwie najniższym koszcie oraz powinny wspierać wszystkie środki mające na celu zachowanie ich konkurencyjności.

               ò nowy

               (14)Ponieważ cel niniejszej decyzji, a mianowicie zapewnienie podstawy dla zarządzania dalszą automatyzacją procesów określonych w przepisach unijnych dotyczących podatku akcyzowego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu,

               ê 1152/2003/WE motyw 14

               Niniejsza decyzja ustanawia, na cały okres niezbędny do rozwijania i wprowadzania systemu, ramy finansowe stanowiące podstawowe odniesienie, w rozumieniu pkt 33 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej, dla władz budżetowych w trakcie rocznej procedury budżetowej.

               ê 1152/2003/WE motyw 15

               Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji,

               ê 1152/2003/WE (dostosowany)

               ð nowy

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               1.
                     Ö W niniejszej decyzji określa się przepisy dotyczące zarządzania modyfikacją, rozszerzeniem i funkcjonowaniem skomputeryzowanego systemu wykorzystywanego do monitorowania Õ Skomputeryzowany system przepływu produktów objętych podatkiem akcyzowym i nadzoru nad nimi, których rodzaj określony jest Ö wyrobów akcyzowych, o których mowa Õ w art. 3 ust. 1 1 ust. 1 dyrektywy XXX/WE92/12/EWG, zwany dalej („skomputeryzowanym systemem”) Ö i nadzoru nad takimi wyrobami Õ zostaje utworzony.

               2.
                     Skomputeryzowany system ma na celu:

               a)umożliwienie elektronicznego przesyłania dokumentów towarzyszących Ö administracyjnych Õ, przewidzianych w ð dyrektywie XXX/WE i ï rozporządzeniu (EWG) nr 2719/92 (UE) nr 389/2012, oraz usprawnienia kontroli;

               b)poprawę funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez uproszczenie wewnątrzwspólnotowego Ö wewnątrzunijnego Õ przepływu wyrobów Ö akcyzowych Õ w ramach systemu zawieszenia podatku akcyzowego oraz poprzez przyznanie państwom członkowskim możliwości monitorowania w czasie rzeczywistym przepływów i przeprowadzania, tam gdzie jest to konieczne, wymaganych kontroli.

               Artykuł 2

               Państwa Członkowskie i Komisja utworzą skomputeryzowany system w ciągu sześciu lat od wejścia w życie niniejszej decyzji.

               Działania odnoszące się do rozpoczęcia stosowania Ö rozszerzania Õ skomputeryzowanego systemu rozpoczynają się nie później niż po 12 miesiącach od wejścia w życie niniejszej decyzji.

               Artykuł 3

               1.
                     Skomputeryzowany system składa się ze wspólnotowych Ö unijnych Õ i niewspólnotowych Ö nieunijnych Õ części składowych.

               2.
                     Komisja zapewnia, aby w pracy nad wspólnotowymi Ö unijnymi Õ częściami składowymi skomputeryzowanego systemu zwracano szczególną uwagę na powtórne wykorzystanie w jak najszerszym zakresie NCTS Ö istniejących systemów Õ oraz na zapewnienie, aby skomputeryzowany system był zgodny Ö z innymi odpowiednimi skomputeryzowanymi systemami Komisji i państw członkowskich Õ i, jeśli to technicznie możliwe, połączony z NCTS, w celu stworzenia połączonego systemu komputerowego ð, zintegrowanym zespołem systemów komputerowych ï nadzorowania zarówno wewnątrzwspólnotowego Ö wewnątrzunijnego Õ przepływu towarów objętych podatkiem akcyzowym Ö wyrobów akcyzowych Õ, jak i przepływu towarów objętych podatkiem akcyzowym i towarów objętych innymi podatkami i opłatami, pochodzących Ö przywożonych Õ z państw trzecich lub przywożonych Ö wywożonych Õ do nich.

               3.
                     Wspólnotowymi Ö Unijnymi Õ częściami składowymi systemu są wspólne specyfikacje, produkty techniczne, usługi wspólnej sieci łączności i sieci wspólnego systemu połączeń oraz usługi w zakresie koordynacji wykorzystywane przez wszystkie państwa członkowskie do wyłączenia wszelkich wariantów lub szczególnych właściwości tych usług, które mają na celu spełnianie wymogów krajowych.

               4.
                     Niewspólnotowymi Ö nieunijnymi Õ częściami składowymi systemu są krajowe specyfikacje, krajowe bazy danych stanowiące część systemu, połączenia sieciowe między Ö unijnymi Õ wspólnotowymi i niewspólnotowymi Ö nieunijnymi Õ częściami składowymi oraz każde oprogramowanie lub sprzęt, które państwo członkowskie uznaje za niezbędne do zapewnienia pełnego wykorzystania systemu w całej swej administracji.

               Artykuł 4

               1.
                     Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 2, koordynuje tworzenie Ö modyfikację, rozszerzenie Õ i funkcjonowanie wspólnotowych Ö unijnych Õ i niewspólnotowych Ö nieunijnych Õ części składowych skomputeryzowanego systemu, w szczególności:

               a)infrastrukturę i narzędzia niezbędne do zapewnienia powiązań wewnętrznych systemu oraz jego ogólnej interoperacyjności;

               b)rozwój polityki bezpieczeństwa o możliwie wysokim standardzie w celu zapobiegania nieuprawnionemu dostępowi do danych oraz zapewnienia integralności systemu;

               c)instrumenty wykorzystywania danych w celu zwalczania nadużyć finansowych.

               2.
                     Aby osiągnąć cele określone w ust. 1, Komisja zawiera niezbędne umowy dotyczące Ö modyfikacji i rozszerzenia Õ tworzenia wspólnotowych Ö unijnych Õ części składowych skomputeryzowanego systemu i, we współpracy z państwami członkowskimi zebranymi w Komitecie określonym w art. 7 ust. 1, sporządza plan ogólny i plany zarządzania wymagane do Ö modyfikacji, rozszerzenia Õ utworzenia i funkcjonowania systemu.

               Plan ogólny i plany zarządzania określają wstępne i bieżące zadania, które Komisja i każde państwo członkowskie ma wykonać. Plany zarządzania określają daty zakończenia zadań wymaganych do zrealizowania każdego z projektów wskazanych w planie ogólnym.

               Artykuł 5

               1.
                     Państwa członkowskie zapewniają zakończenie Ö kończą wykonanie Õ przydzielonych im wstępnych i bieżących zadań w terminie określonym w planach zarządzania wymienionych Ö, o których mowa Õ w art. 4 ust. 2.

               Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania dotyczące wyników wykonania każdego zadania i termin jego zakończenia. Komisja z kolei powiadamia komitet określony w art. 7 ust. 1 niniejszej decyzji.

               2.
                     Żadne Państwo Członkowskie nie podejmie żadnego działania Ö Państwa członkowskie nie podejmują żadnych działań Õ odnoszącychego się do tworzenia lub Ö modyfikacji, rozszerzenia i Õ funkcjonowania skomputeryzowanego systemu, które mogłoby wpłynąć na wewnętrzne powiązania systemu i jego ogólną interoperacyjność oraz na jego funkcjonowanie jako całości.

               Wszelkie środki, które państwo członkowskie zamierza podjąć, a które mogą wpłynąć na wewnętrzne powiązania i ogólną interoperacyjność systemu lub jego funkcjonowanie jako całości, podejmowane są wyłącznie za uprzednią zgodą Komisji,stanowiącej zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 2.

               3.
                     Państwa członkowskie regularnie powiadamiają Komisję o wszelkich podjętych środkach umożliwiających swoim odpowiednim administracjom pełne wykorzystanie skomputeryzowanego systemu. Komisja z kolei powiadamia komitet określony w art. 7 ust. 1 niniejszej decyzji.

               Artykuł 6

               ð Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające ï śŚrodki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji, odnoszące się do tworzenia Ö modyfikacji, rozszerzenia Õ i funkcjonowania skomputeryzowanego systemu Ö w odniesieniu Õ oraz do spraw określonych w art. 4 ust. 1 i w art. 5 ust. 2 akapit drugi. ð Te akty wykonawcze ï, przyjmowane są zgodnie z procedurą ð sprawdzającą ï przewidzianą Ö, o której mowa Õ w art. 7 ust. 2. Te środki wykonawcze nie naruszają przepisów wspólnotowych Ö unijnych Õ w odniesieniu do nakładania i kontroli podatków pośrednich lub administracyjnej współpracy oraz wzajemnej pomocy w sprawach dotyczących opodatkowania pośredniego.

               Artykuł 7

               1.
                     Komisja jest wspomagana przez Komitet ds. Podatku Akcyzowego, ustanowiony na podstawie art. 24 dyrektywy 92/12/EWG. Ö Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Õ

               2.
                     W przypadku gdy jest dokonane odniesienie do niniejszego ustępu, zastosowanie ma art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE ð art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 ï mają zastosowanie, uwzględniając przepisy art. 8 niniejszej decyzji.

               Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

               3.
                     Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.

               Artykuł 8

               1.
                     Komisja podejmuje wszelkie inne kroki niezbędne do kontrolowania Ö sprawdza Õ, czy środki finansowane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej realizowane są prawidłowo i zgodnie z przepisami niniejszej decyzji.

               We współpracy z państwami członkowskimi, zebranymi w komitecie określonym w art. 7 ust. 1, Komisja regularnie monitoruje różne etapy rozwoju i wprowadzania skomputeryzowanego systemu w celu ustalenia, czy osiągnięte zostały pożądane cele, oraz wydawania wytycznych w sprawie sposobu podnoszenia skuteczności działań składających się na wdrażanie skomputeryzowanego systemu.

               2.
                     Trzydzieści miesięcy po wejściu w życie niniejszej decyzji Komisja składa Komitetowi określonemu w art. 7 ust. 1 tymczasowe sprawozdanie dotyczące działań w zakresie monitorowania. Stosownie do potrzeb, sprawozdanie to określa metody i kryteria, które mają być zastosowane w późniejszej ocenie funkcjonowania skomputeryzowanego systemu.

               23.
                     ð Pięć lat po wejściu w życie niniejszej decyzji, a następnie co pięć lat ï W chwili upływu okresu sześcioletniego określonego w art. 2 akapit pierwszy Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące wdrożenia Ö i funkcjonowania Õ skomputeryzowanego systemu.

               Sprawozdanie określa, między innymi, metody i kryteria, które mają być zastosowane w późniejszej ocenie funkcjonowania skomputeryzowanego systemu.

               Artykuł 9

               Państwa ubiegające się o członkostwo w Unii Europejskiej są powiadamiane przez Komisję o rozwoju i wprowadzaniu skomputeryzowanego systemu i mogą, jeśli wyrażają takie życzenie, brać udział w testach, które mają być przeprowadzone.

               Artykuł 10

               1.
                     Koszty Ö modyfikacji i rozszerzenia Õ tworzenia skomputeryzowanego systemu zostają podzielone między Wspólnotę Ö Unię Õ i państwa członkowskie zgodnie z ust. 2 i 3.

               2.
                     Wspólnota Ö Unia Õ ponosi koszty zaprojektowania, nabycia, instalacji i konserwacji wspólnotowych Ö unijnych Õ części składowych skomputeryzowanego systemu oraz bieżące koszty operacyjne wspólnotowych Ö unijnych Õ części składowych zainstalowanych w pomieszczeniach Komisji lub pomieszczeniach podwykonawcy wyznaczonego przez Komisję.

               3.
                     Państwa członkowskie ponoszą koszt Ö modyfikacji, rozszerzenia Õ tworzenia i funkcjonowania niewspólnotowych Ö nieunijnych Õ części składowych systemu oraz bieżące koszty operacyjne wspólnotowych Ö unijnych Õ części składowych zainstalowanych w ich pomieszczeniach lub pomieszczeniach podwykonawcy wyznaczonego przez zainteresowane państwo członkowskie

               Artykuł 11

               1.
                     Ramy finansowe skomputeryzowanego systemu na okres wskazany w art. 2 akapit pierwszy zostają ustalone na 35 000 000 EUR w zakresie, w jakim dotyczy to budżetu ogólnego Unii Europejskiej

               1. Roczne środki, w tym środki przeznaczone na używanie i funkcjonowanie systemu po powyższym okresie wdrażania, zatwierdza organ budżetowy w ramach ograniczeń perspektywy finansowej Ö określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2013
                  8
                Õ .

               2.
                     Państwa członkowskie szacują i udostępniają budżety i zasoby ludzkie niezbędne do spełnienia swoich obowiązków opisanych w art. 5. Komisja oraz państwa członkowskie dostarczają zasoby ludzkie, budżetowe i techniczne niezbędne do stworzenia i funkcjonowania Ö modyfikacji, rozszerzenia, funkcjonowania i dalszego rozwoju Õ skomputeryzowanego systemu.

               ê

               Artykuł 12

               Decyzja 1152/2003/WE traci moc.

               Odesłania do uchylonej decyzji traktuje się jako odesłania do niniejszej decyzji i odczytuje się je zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku.

               ê 1152/2003/WE (dostosowany)

               Artykuł 13

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie Ö dwudziestego dnia po jej opublikowaniu Õ z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 14

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego

                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący

                        Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja nr 1152/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie komputeryzacji przepływu wyrobów objętych podatkiem akcyzowym i nadzoru nad nimi (Dz.U. L 162 z 1.7.2003, s. 5).

                     (2)

                        (Dz.U. L 76 z 23.3.1992, str. 1.

                     (3)

                        Dyrektywa Rady xxx/WE z (Dz.U. L, z, s.).

                     (4)

                        Dz.U. L 276 z 19.9.1992, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2225/93 (Dz.U. L 198 z 7.8.1993, str. 5).

                     (5)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 684/2009 z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy Rady 2008/118/WE w odniesieniu do skomputeryzowanych procedur przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy (Dz.U. L 197 z 29.7.2009, s. 24).

                     (6)

                        Rozporządzenie Rady (UE) nr 389/2012 z dnia 2 maja 2012 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 2073/2004 (Dz.U. L 121 z 8.5.2012, s. 1).

                     (7)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

                     (8)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program działań na rzecz poprawy skuteczności systemów podatkowych w Unii Europejskiej na okres 2014–2020 (Fiscalis 2020) i uchylające decyzję nr 1482/2007/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 25).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia25.5.2018
            COM(2018) 341 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady
            w sprawie komputeryzacji przepływu wyrobów akcyzowych i nadzoru nad nimi (wersja przekształcona)

               ZAŁĄCZNIK 1 Tabela korelacji

                        Decyzja nr 1152/2003/WE

                        Niniejsza decyzja

                        Artykuł 1

                        Artykuł 1

                        Artykuł 2 akapit pierwszy

                        _

                        Artykuł 2 akapit drugi

                        Artykuł 2

                        Artykuł 3

                        Artykuł 3

                        Artykuł 4

                        Artykuł 4

                        Artykuł 5

                        Artykuł 5

                        Artykuł 6

                        Artykuł 6

                        Artykuł 7 ust. 1

                        Artykuł 7 ust. 1

                        Artykuł 7 ust. 2

                        Artykuł 7 ust. 2

                        Artykuł 7 ust. 3

                        -

                        Artykuł 8 ust. 1

                        Artykuł 8 ust. 1

                        Artykuł 8 ust. 2

                        -

                        Artykuł 8 ust. 3

                        Artykuł 8 ust. 2

                        Artykuł 9

                        Artykuł 9

                        Artykuł 10

                        Artykuł 10

                        Artykuł 11 ust. 1 akapit pierwszy

                        _

                        Artykuł 11 ust. 1 akapit drugi

                        Artykuł 11 ust. 1

                        Artykuł 11 ust. 2

                        Artykuł 11 ust. 2

                        -

                        Artykuł 12

                        Artykuł 12

                        Artykuł 13

                        Artykuł 13

                        Artykuł 14

                        _

                        Załącznik


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 25.5.2018
            COM(2018) 362 final
            2018/0188(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(Linia budżetowa 33.02.03.01 Prawo spółek)
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Podstawa i cele wniosku

               W celu zapewnienia wymaganej pewności prawa oraz jednolitości rynku wewnętrznego Wspólny Komitet EOG ma za zadanie uwzględnić w Porozumieniu EOG całe istotne prawodawstwo UE jak najszybciej po jego przyjęciu, a także umożliwić państwom EFTA należącym do EOG udział w działaniach i programach UE mających znaczenie dla EOG.

               Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączony do niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady) ma na celu zmianę Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami w celu umożliwienia państwom EFTA należącym do EOG (Norwegii, Islandii i Liechtensteinowi) uczestnictwa w działaniach Unii związanych z linią budżetową 33 02 03 01: „Prawo spółek” włączoną do budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu jest w pełni zgodny z celem Porozumienia EOG polegającym na promowaniu stałego i zrównoważonego wzmacniania więzi handlowych i gospodarczych między umawiającymi się stronami na równych warunkach konkurencji oraz przestrzegania tych samych zasad, by stworzyć jednolity Europejski Obszar Gospodarczy.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Decyzja Wspólnego Komitetu jest również spójna z innymi politykami Unii, zwłaszcza z uwagi na cel ochrony jednorodności rynku wewnętrznego UE.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawą wniosku jest art. 114 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 tego traktatu. Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94
                  1
                w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.

               Komisja we współpracy z ESDZ przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić stanowisko Unii Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości z następującego względu.

               Cel niniejszego wniosku, a mianowicie zapewnienie jednorodności rynku wewnętrznego, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii.

               •Proporcjonalność

                  Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celu – zapewnienia jednorodności rynku wewnętrznego.

               •Wybór instrumentu

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG wybranym instrumentem jest decyzja Wspólnego Komitetu EOG. Wspólny Komitet EOG zapewnia skuteczną realizację i funkcjonowanie Porozumienia EOG. W tym celu Komitet podejmuje decyzje w przypadkach przewidzianych w Porozumieniu.

               3.WPŁYW NA BUDŻET

                  Państwa EFTA należące do EOG wnoszą wkład finansowy do budżetu Unii, linii budżetowej 33 02 03 01: „Prawo spółek”. Dokładna kwota zostanie ustalona zgodnie z postanowieniami Porozumienia EOG po przyjęciu niniejszego projektu decyzji Rady.

               4.ELEMENTY FAKULTATYWNE

                  Zgodnie z unijną polityką budżetową jakiekolwiek uczestnictwo w działaniach UE może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy wpłacony zostanie odpowiedni wkład finansowy. Jednakże zgodnie z protokołem 32 do Porozumienia EOG roczne wkłady finansowe państw EFTA należących do EOG wpływają co roku do dnia 31 sierpnia, w następstwie wezwania UE o przekazanie środków, sporządzonego przez Komisję Europejską i przedkładanego państwom członkowskim EFTA należącym do EOG do dnia 15 sierpnia.

                  W związku z tym, w celu uzupełnienia luki w finansowaniu w okresie od stycznia do sierpnia, projekt decyzji Wspólnego Komitetu stosuje się z mocą wsteczną od stycznia. W ten sposób zapewnia się ciągłość współpracy w trakcie całego roku kalendarzowego, zgodnie z tym, co przewidziano w Porozumieniu EOG.

                  Stosowanie z mocą wsteczną nie ma wpływu na prawa i obowiązki zainteresowanych podmiotów i nie narusza zasady uzasadnionych oczekiwań.

               2018/0188 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej
                  we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

                  (Linia budżetowa 33.02.03.01 Prawo spółek)

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  2
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

               (3)Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (4)Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczących prawa spółek.

               (5)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2018 r.

               (6)Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6-8.

                     (2)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (3)

                        Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia25.5.2018
            COM(2018) 362 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(Linia budżetowa 33.02.03.01 Prawo spółek)

               ZAŁĄCZNIK
               DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG nr …/2018
                  z dnia [...] r.
                  zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG
                  w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
                  (Linia budżetowa 33.02.03.01 Prawo spółek)

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Należy kontynuować współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG, by uwzględnić działania Unii finansowane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczące prawa spółek.

               (2)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2018 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W art. 7 pkt 13 protokołu 31 do Porozumienia EOG słowa „i 2017” zastępuje się słowami „, 2017 i 2018”.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  1*.

               Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.

               Artykuł 3

               Niniejszą decyzję publikuje się w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                     Przewodniczący

                     Sekretarze
                     Wspólnego Komitetu EOG

                     (1)
                  *
                        [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]