               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 4.4.2016
            COM(2016) 175 final
            2016/0093(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            zatwierdzająca zawarcie przez Komisję Europejską umowy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii o współpracy w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii jądrowej

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Podczas szczytu UE-Indie, który odbył się 29 września 2008 r. w Marsylii, przyjęto nowy wspólny plan działania UE-Indie, który stanowi, że obie Strony powinny „współpracować w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie cywilnych zastosowań energii jądrowej w sposób zgodny z międzynarodowymi zobowiązaniami”.

               Taka współpraca powinna opierać się na wspólnych interesach, przewidywać dostęp każdej ze Stron do działań badawczych prowadzonych przez drugą Stronę, tak jak ma to miejsce w przypadku umowy o współpracy naukowej i technologicznej między UE a Indiami, oraz obejmować obszary badań zawarte w programie ramowym Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (zwanej dalej „Euratom”) uzupełniającym „Horyzont 2020”.

               Dnia 3 lipca 2009 r. Rada przyjęła wytyczne dla Komisji Europejskiej dotyczące prowadzenia negocjacji w sprawie umowy między Euratomem a Indiami o współpracy w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii jądrowej.

               Zdaniem Komisji projekt umowy dołączony do niniejszego wniosku jest zgodny z powyższymi wytycznymi negocjacyjnymi.

               Proponowana umowa nie będzie mieć skutków finansowych dla budżetu UE. Działania objęte umową będą finansowane w ramach programów ramowych Euratom na rzecz badań i rozwoju.

               W związku z powyższym Komisja Europejska wnioskuje, by zgodnie z art. 101 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (zwanego dalej „traktatem Euratom”) Rada przyjęła załączony projekt wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia przez Komisję Europejską Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii jądrowej.

               2.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

               Nie dotyczy

               3.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               Zawarcie tej umowy opiera się na art. 101 akapit drugi traktatu Euratom.

               2016/0093 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               zatwierdzająca zawarcie przez Komisję Europejską umowy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii o współpracy w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii jądrowej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 2,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z zaleceniami Rady z dnia 3 lipca 2009 r. Komisja Europejska przeprowadziła negocjacje w sprawie zawarcia umowy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii o współpracy w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii jądrowej.

               (2)Negocjacje te zostały pomyślnie zakończone.

               (3)Należy zatwierdzić zawarcie przez Komisję Europejską umowy,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł

               Niniejszym zatwierdza się zawarcie przez Komisję Europejską umowy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii o współpracy w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii jądrowej. Tekst umowy dołączony jest do niniejszej decyzji.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 4.4.2016
            COM(2016) 175 final
            ZAŁĄCZNIK
            do wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję Europejską umowy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii o współpracy w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii jądrowej
            Decyzja Rady
            Umowa między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii o współpracy w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii jądrowej

               ZAŁĄCZNIK

               do wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję Europejską umowy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii o współpracy w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii jądrowej

               Decyzja Rady

               Umowa między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii o współpracy w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii jądrowej

               EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ (EURATOM),

               zwana dalej „Wspólnotą ”, z jednej strony, oraz

               RZĄD REPUBLIKI INDII,

               zwany dalej „Indiami”,

               z drugiej strony,

               zwane dalej „Stronami”,

               PRAGNĄC dalszego rozwoju – na zasadzie wzajemności i obustronnych korzyści oraz zgodnie z obowiązującymi Strony przepisami i zobowiązaniami międzynarodowymi – długoterminowej, stałej współpracy w dziedzinach będących przedmiotem ich wspólnego zainteresowania dotyczącego pokojowego i niezagrażającego wybuchem wykorzystania energii jądrowej;

               UWZGLĘDNIAJĄC umowę z 1985 r. między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Indii w sprawie współpracy handlowej i gospodarczej oraz umowę w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Republiki Indii podpisaną w 1998 r., w ramach których podjęto aktywną współpracę i wymianę informacji;

               UWZGLĘDNIAJĄC w szczególności umowę o współpracy pomiędzy Rządem Republiki Indii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w dziedzinie badań nad energią fuzji jądrowej, która weszła w życie dnia 17 maja 2010 r.;

               UWZGLĘDNIAJĄC znaczenie nauki i technologii dla rozwoju gospodarczego i społecznego Wspólnoty i Indii;

               UWZGLĘDNIAJĄC potrzebę wspierania wykorzystania rezultatów współpracy naukowej i technologicznej dla wzajemnych korzyści gospodarczych i społecznych;

               UWZGLĘDNIAJĄC fakt, że Wspólnota i Indie obecnie prowadzą działania badawczo-rozwojowe w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii jądrowej i że udział w prowadzonych przez obie Strony działaniach badawczo-rozwojowych na zasadzie wzajemności przyniesie obustronne korzyści;

               MAJĄC NA UWADZE, że współpraca w celu pokojowego wykorzystania energii jądrowej pomiędzy Wspólnotą i Indiami powinna powinna stanowić zachętę do dalszych badań w dziedzinach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania;

               MAJĄC NA UWADZE, że Wspólnota i wszystkie jej państwa członkowskie posiadają konkretne umowy w sprawie zabezpieczeń z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (MAEA, zwana dalej „Agencją”);

               MAJĄC NA UWADZE, że umowa w sprawie zabezpieczeń między Indiami a Agencją przewiduje długoterminową, stałą współpracę z Indiami w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii jądrowej oraz w zakresie dalszego rozwoju indyjskiego programu cywilnych zastosowań energii jądrowej;

               POTWIERDZAJĄC wsparcie celów Agencji przez Rząd Indii, Wspólnotę i rządy jej państw członkowskich;

               ODNOTOWUJĄC, że zabezpieczenia materiałów jądrowych są stosowane we Wspólnocie zarówno zgodnie z rozdziałem VII Traktatu Euratom, jak i zgodnie z porozumieniami w sprawie bezpieczeństwa zawartymi między Wspólnotą, jej państwami członkowskimi i Agencją;

               UZNAJĄC, że Indie, Wspólnota i jej państwa członkowskie osiągnęły porównywalny poziom zaawansowania w pokojowym wykorzystaniu energii jądrowej i w dziedzinie bezpieczeństwa dzięki odpowiednim przepisom ustawowym i wykonawczym dotyczącym zdrowia, bezpieczeństwa, pokojowego wykorzystania energii jądrowej i ochrony środowiska;

               UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1
                  Definicje

               Do celów niniejszej umowy:

               1)„Strony” oznaczają Rząd Indii i Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. „Strona” oznacza jedną z wyżej wymienionych „Stron”;

               2)„Wspólnota” oznacza zarówno:

               a)osobę prawną powołaną przez Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Euratom); jak i

               b)terytoria, w stosunku do których stosuje się postanowienia traktatu Euratom;

               3)„wspólne działanie” oznacza każde działanie, w tym wspólne badania naukowe, które Strony podejmują lub wspierają na podstawie niniejszej umowy;

               4)„informacja” oznacza dane naukowe lub techniczne, rezultaty bądź metody badań i rozwoju wynikające ze wspólnych badań naukowych oraz wszelkie inne informacje uznane za niezbędne przez Strony lub uczestników zaangażowanych we wspólne badania naukowe, dostarczone lub wymienione zgodnie z niniejszą umową lub w ramach badań przeprowadzonych na podstawie niniejszej umowy;

               5)„własność intelektualna” otrzymuje znaczenie określone w art. 2 Konwencji o ustanowieniu Światowej Organizacji Własności Intelektualnej, sporządzonej w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 roku;

               6)„wspólne badania naukowe” oznaczają badania naukowe oraz związaną z nimi edukację i szkolenia lub rozwój technologiczny realizowane przy wsparciu finansowym jednej bądź obu Stron lub bez takiego wsparcia, prowadzone przy współdziałaniu uczestników zarówno ze strony Wspólnoty, jak i Indii oraz wskazane na piśmie przez Strony lub uczestników realizujących naukowe programy badawcze jako wspólne badania naukowe. W przypadku gdy fundusze na finansowanie pochodzą od jednej ze Stron, takiej kwalifikacji dokonuje ta Strona i uczestnik projektu;

               7)„uczestnik” oznacza każdą osobę fizyczną, każdy instytut badawczy, każdą osobę prawną, spółkę bądź każdą inną jednostkę, wliczając organizacje i agencje naukowe i technologiczne dopuszczone w inny sposób przez jedną ze Stron do udziału we wspólnych działaniach zgodnie z niniejszą umową, w tym same Strony;

               8)„rezultaty działalności intelektualnej” oznaczają informacje lub własność intelektualną;

               9) „osoby” oznaczają wszelkie osoby fizyczne, przedsiębiorstwa lub inne podmioty wyznaczone przez Strony i podlegające obowiązującym przepisom ustawowym i wykonawczym na odpowiednich obszarach jurysdykcji Stron;

               10)„materiał jądrowy” oznacza każdy materiał wyjściowy lub specjalny materiał rozszczepialny, jak określono w glosariuszu MAEA.

               Artykuł 2
                  Cel

               1. Ogólnym celem niniejszej umowy jest wspieranie i ułatwianie – w oparciu o wzajemne korzyści, równość i wzajemność – współpracy badawczo-rozwojowej w dziedzinie pokojowego, niezagrażającego wybuchem i pozamilitarnego wykorzystania energii jądrowej w celu pogłębienia ogólnych relacji w zakresie współpracy między Wspólnotą a Indiami zgodnie z potrzebami i priorytetami realizowanych przez nie programów jądrowych.

               2. Niniejsza umowa ma na celu wspieranie współpracy badawczo-rozwojowej między Wspólnotą a Indiami, szczególnie w zakresie ułatwiania podmiotom badawczym każdej ze Stron udziału w projektach badawczych w ramach odpowiednich programów badawczych drugiej Strony.

               3. Postanowień niniejszej umowy nie można interpretować jako zobowiązujących Strony do jakiejkolwiek formy wyłączności, a każda ze Stron jest uprawniona do prowadzenia swojej działalności niezależnie od drugiej Strony.

               4. Niniejszą umowę wykonuje się w sposób zmierzający do:

               a) uniknięcia zakłócenia lub opóźnienia działalności jądrowej na terytorium każdej Strony;

               b) uniknięcia ingerencji w taką działalność;

               c) zapewnienia zgodności z rozsądną praktyką zarządzania, niezbędną w celu ekonomicznego i bezpiecznego prowadzenia takiej działalności.

                5. Postanowienia niniejszej umowy nie są wykorzystywane do celów:

               a) ingerencji w politykę lub programy jądrowe żadnej ze Stron ani utrudniania promocji pokojowego wykorzystania energii jądrowej;

               b) utrudniania swobodnego przepływu materiału jądrowego, materiału niejądrowego i sprzętu na terytorium Wspólnoty lub na terytorium Indii.

               Artykuł 3
                  Zasady

               Wspólne działania opierają się na następujących zasadach:

               1)wzajemnych korzyściach wynikającym z ogólnego bilansu zysków;

               2)wzajemnym dostępie do działań w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego podejmowanych przez każdą ze Stron;

               3)terminowej wymianie informacji, które mogą wpłynąć na działania uczestników wspólnych działań;

               4)skutecznej ochronie własności intelektualnej i równego udziału w prawach własności intelektualnej.

               Artykuł 4
                  Obszary wspólnych działań badawczo-rozwojowych

               Współpraca w ramach niniejszej umowy może obejmować wszystkie działania z zakresu badań i rozwoju technologicznego, zwane dalej „działaniami badawczo-rozwojowymi”, przewidziane w programach ramowych Euratom w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej realizowanych przez Wspólnotę zgodnie z art. 7 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej oraz działania badawczo-rozwojowe w zakresie pokojowego wykorzystania energii atomowej prowadzone w Indiach w odpowiednich obszarach nauki i technologii. Taką współpracę prowadzi się w zakresie odpowiednich kompetencji i programów każdej Strony oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami i zobowiązaniami międzynarodowymi Stron. Współpraca ta może obejmować następujące obszary działań badawczo-rozwojowych:

               rozszczepienie jądrowe

               –(i) bezpieczeństwo reaktorów, z wyłączeniem tych zasilanych wysoko (ponad 20 % U235) wzbogaconym uranem, oraz bezpieczeństwo elektrowni i cyklu paliwowego związanych z takimi reaktorami;

               –(ii) ochrona przed promieniowaniem i monitorowanie stanu środowiska;

               –(iii) gospodarowanie odpadami promieniotwórczymi, w szczególności ograniczanie ilości odpadów, ich kondycjonowanie i zachowanie odpadów składowanych;

               –(iv) likwidacja, odkażanie i rozbiórka obiektów jądrowych

                postęp w rozwoju technik i metod w zakresie bezpieczeństwa jądrowego, ochrony fizycznej i zabezpieczeń materiałów jądrowych;

                podstawowe i stosowane badania w dziedzinie nauk jądrowych;

                niezwiązane z energią zastosowania technologii jądrowej, np. w rolnictwie, opiece zdrowotnej, izotopach w przemyśle;

                kontrolowana synteza termojądrowa;

                kształcenie i szkolenia;

                inne obszary współpracy w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie cywilnych zastosowań energii jądrowej, ustalane za wzajemnym porozumieniem Stron, pod warunkiem że są objęte przez ich odpowiednie programy.

               Współpraca między Stronami, o której mowa w niniejszym artykule, może się także odbywać między upoważnionymi osobami i przedsiębiorstwami mającymi siedzibę na terytoriach Stron.

                Artykuł 5
                  Formy wspólnych działań

               1.Z uwzględnieniem mających zastosowanie przepisów ustawowych i wykonawczych oraz strategii politycznych Strony wspierają w najwyższym możliwym stopniu zaangażowanie uczestników objętych niniejszą umową w celu zapewnienia porównywalnych możliwości udziału w prowadzonych przez Strony działaniach w zakresie badań i rozwoju naukowego i technologicznego.

               2.Wspólne działania mogą przybierać następujące formy:

               a)udział indyjskich podmiotów badawczych w projektach naukowo-badawczych w ramach realizowanych przez Wspólnotę programów ramowych Euratom w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej oraz udział podmiotów badawczych mających swoją siedzibę we Wspólnocie w podobnych programach naukowo-badawczych realizowanych przez Indie. Uczestnictwo to podlega zasadom i procedurom obowiązującym w programach naukowo-badawczych każdej ze Stron;

               b)wspólne projekty naukowo-badawcze: wspólne projekty naukowo-badawcze są realizowane, gdy uczestnicy opracują plan zarządzania technologicznego, jak wskazano w załączniku A;

               c)wizyty i wymiany studentów, naukowców i ekspertów technicznych;

               d)wspólna organizacja seminariów naukowych, konferencji, sympozjów, warsztatów i szkół krótkoterminowych, a także udział ekspertów w takich wydarzeniach;

               e)wymiana, wspólne korzystanie i przekazywanie próbek, materiałów, przyrządów i aparatury do celów badawczych;

               f)wymiana informacji dotyczących praktyk, przepisów ustawowych i wykonawczych oraz programów mających znaczenie dla współpracy w ramach niniejszej umowy;

               g)wszelkie inne formy zalecane przez komitet sterujący ustanowiony zgodnie z art. 10 niniejszej umowy oraz zgodne ze strategiami politycznymi i procedurami stosowanymi przez każdą ze Stron.

               Artykuł 6
                  Pokojowe wykorzystanie

               1.
                     Współpraca w ramach niniejszej umowy będzie prowadzona w celach pokojowych wykluczających przeprowadzanie próbnych wybuchów.

               2.
                     Strony zapewniają, aby materiał, materiał jądrowy, sprzęt i technologia transferowane na mocy niniejszej umowy, a także materiał jądrowy odzyskany lub otrzymany jako produkt uboczny, były wykorzystywane wyłącznie w celach pokojowych wykluczających przeprowadzanie próbnych wybuchów.

               Artykuł 7
                  Bezpieczeństwo jądrowe

               Zastosowanie mają postanowienia Konwencji bezpieczeństwa jądrowego (CNS – dokument MAEA INFCIRC/449), której stronami są Indie, Wspólnota i jej państwa członkowskie. Stron umowy i państw członkowskich Wspólnoty nie wiążą żadne dodatkowe zobowiązania ponad zobowiązania podjęte na mocy wspomnianej wyżej konwencji.

               Artykuł 8
                  Zabezpieczenia materiałów jądrowych

               1.
                     Materiał jądrowy i sprzęt transferowany do Republiki Indii na mocy niniejszej umowy, a także kolejne generacje materiału jądrowego odzyskane lub otrzymane jako produkt uboczny, podlegają zabezpieczeniom MAEA na podstawie umowy między Rządem Indii a Międzynarodową Agencją Energii Atomowej w sprawie stosowania zabezpieczeń w cywilnych obiektach jądrowych (INFCIRC/754), która weszła w życie dnia 11 maja 2009 r., i jej kolejnymi uzupełnieniami.

               2.
                     Materiał jądrowy i sprzęt transferowany do państw członkowskich Wspólnoty na mocy niniejszej umowy, a także kolejne generacje materiału jądrowego odzyskane lub otrzymane jako produkt uboczny, podlegają zabezpieczeniom Euratom zgodnie z Traktatem Euratom oraz zabezpieczeniom Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej na podstawie następujących porozumień:

               (i)
                     porozumienie między Republiką Austrii, Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Finlandii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Grecką, Irlandią, Republiką Włoską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republiką Portugalską, Królestwem Hiszpanii, Królestwem Szwecji, Republiką Czeską, Republiką Estońską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Rzeczpospolitą Polską, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką, Republiką Bułgarii, Republiką Rumunii, Wspólnotą a Agencją w związku z wykonaniem art. III ust. 1 i 4 Traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, zawartego w dniu 5 kwietnia 1973 r. (zwane dalej „porozumieniem w sprawie środków bezpieczeństwa dla Państw Członkowskich Wspólnoty nieposiadających broni jądrowej”), uzupełnione protokołem dodatkowym sporządzonym dnia 22 września 1998 r. (INFCIRC/193);

               (ii)
                     porozumienie między Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Wspólnotą a Agencją o wdrażaniu zabezpieczeń w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w połączeniu z Traktatem o nierozpowszechnianiu podpisanym dnia 6 września 1976 r. (zwane dalej „porozumieniem o zabezpieczeniach dla Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej”), z poprawkami wprowadzonymi Protokołem dodatkowym podpisanym dnia 22 września 1998 r.(INFCIRC/263); oraz

               (iii)
                     porozumienie między Francją, Wspólnotą a Agencją dotyczące stosowania zabezpieczeń we Francji sporządzone dnia 27 lipca 1978 r. (zwane dalej „porozumieniem o zabezpieczeniach dla Francji”), uzupełnione protokołem dodatkowym podpisanym dnia 22 września 1998 r. (INFCIRC/290).

               Artykuł 9

               Dalszy transfer

               1.
                     Strona otrzymująca zwraca się do Strony dostarczającej o uprzednią pisemną zgodę na dalszy transfer poza jurysdykcję Stron materiału, materiału jądrowego, sprzętu i odpowiedniej technologii przetransferowanych do Strony otrzymującej na mocy niniejszej umowy.

               2.
                     Strona otrzymująca zwraca się również do Strony dostarczającej o uprzednią pisemną zgodę na wszelki transfer materiału, materiału jądrowego, sprzętu i odpowiedniej technologii odzyskanych, wyprodukowanych lub otrzymanych dzięki wykorzystaniu materiału, materiału jądrowego, sprzętu i odpowiedniej technologii pierwotnie przetransferowanych Stronie otrzymującej przez Stronę dostarczającą.

               3.
                     Strona otrzymująca uzyskuje również gwarancje międzyrządowe od Strony trzeciej, do której zamierza dokonać dalszego transferu, o którym mowa w ust. 1, lub transferu, o którym mowa w ust. 2, potwierdzające, że to, co przetransferowano dalej lub przetransferowano, będzie:

               a) wykorzystywane wyłącznie w celach pokojowych wykluczających przeprowadzanie próbnych wybuchów, oraz

               b) podlegać zabezpieczeniom MAEA.

               Artykuł 10
                  Koordynacja i ułatwienie wspólnych działań

               1.Koordynacja i ułatwianie wspólnych działań w ramach niniejszej umowy są prowadzone, w imieniu Indii, przez Departament Energii Atomowej oraz, w imieniu Wspólnoty, przez służby Komisji Europejskiej odpowiedzialne za zarządzanie działaniami badawczymi w ramach programów ramowych Euratom, działające jako agencje wykonawcze.

               2.Do celów zarządzania wykonaniem niniejszej umowy pełnomocnicy wykonawczy powołują komitet sterujący ds. współpracy badawczo-rozwojowej, zwany dalej „komitetem sterującym”; w skład tego komitetu wchodzi taka sama liczba urzędowych przedstawicieli każdej ze Stron; komitet uchwala własny regulamin wewnętrzny.

               3.Zadania komitetu sterującego obejmują:

               a)wspieranie różnych wspólnych działań badawczo-rozwojowych, wymienionych w art. 5, i sprawowanie nadzoru nad tymi działaniami;

               b)rekomendowanie do finansowania na zasadzie podziału kosztów przez Strony wspólnych projektów badawczo-rozwojowych, otrzymanych w odpowiedzi na wspólne zaproszenie do składania wniosków projektowych opublikowane równocześnie przez pełnomocników wykonawczych;

               wspólne projekty złożone przez naukowców jednej Strony dotyczące ich uczestnictwa w programach drugiej Strony będą wybierane przez każdą Stronę zgodnie z odpowiednimi procedurami selekcji mającymi zastosowanie w każdej ze Stron, z możliwością udziału ekspertów z obu Stron;

               c)wskazywanie na nadchodzący rok, na podstawie art. 5 ust. 2 lit. a), spośród potencjalnych sektorów współpracy badawczo-rozwojowej priorytetowych sektorów lub podsektorów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w których pożądana jest współpraca;

               d)przedkładanie naukowcom obu Stron propozycji, na podstawie art. 5 ust. 2 lit. c), dotyczących łączenia projektów przynoszących wzajemne korzyści i uzupełniających się;

               e)sprawdzanie, czy art. 5 ust. 2 lit. e), f) i g) są wdrażane z zachowaniem pełnej spójności z postanowieniami niniejszej umowy;

               f)formułowanie zaleceń na podstawie art. 5 ust. 2;

               g)doradzanie Stronom w sprawie sposobów rozwijania i usprawniania współpracy zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej umowie;

               h)kontrolę skutecznego funkcjonowania i realizacji niniejszej umowy;

               i)coroczne dostarczanie Stronom sprawozdania dotyczącego statusu, osiągniętego poziomu i efektywności współpracy podjętej na mocy niniejszej umowy.

               4.Komitet sterujący zbiera się zasadniczo raz w roku, według wspólnie uzgodnionego harmonogramu; spotkania odbywają się na przemian we Wspólnocie i w Indiach. Posiedzenia nadzwyczajne mogą być organizowane na wniosek każdej ze Stron.

               5.Decyzje komitetu sterującego zapadają w drodze konsensusu. Na każdym posiedzeniu sporządza się protokół obejmujący rejestr decyzji oraz głównych zagadnień rozpatrywanych na tym posiedzeniu. Treść protokołu uzgadniana jest przez wyznaczonych współprzewodniczących komitetu sterującego.

               6.Koszty, inne niż koszty podróży i zakwaterowania, bezpośrednio związane z posiedzeniami komitetu sterującego pokrywa Strona przyjmująca. Inne koszty ponoszone przez komitet sterujący lub w jego imieniu pokrywa Strona, której członków takie koszty dotyczą.

               Artykuł 11
                  Finansowanie

               1.Wspólne działania uzależnione są od dostępności środków finansowych oraz stosownych przepisów ustawowych i wykonawczych, strategii politycznych i programów Stron. Koszty wspólnych działań poniesione przez uczestników nie będą skutkować transferem środków pieniężnych przez jedną Stronę na rzecz drugiej.

               2.Jeżeli konkretne programy współpracy jednej ze Stron przewidują wsparcie finansowe dla uczestników drugiej Strony, wszelkie takie dotacje lub wkłady finansowe są realizowane zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi stosowanymi na terytorium każdej ze Stron. W takim przypadku zastosowanie mają warunki określone w odrębnej umowie, które nie są sprzeczne z warunkami niniejszej umowy.

               Artykuł 12

               Wjazd personelu i przywóz sprzętu badawczego

               Każda ze Stron podejmuje wszelkie uzasadnione kroki i dokłada wszelkich starań, w granicach wyznaczonych przepisami ustawowymi i wykonawczymi stosowanymi na terytorium każdej ze Stron, w celu ułatwienia wjazdu na swoje terytorium, pobytu w nim i wyjazdu z niego osób zaangażowanych we wspólne działania oraz przywozu i wywozu materiałów, danych, próbek, przyrządów i aparatury do celów badawczych wykorzystywanych w tych działaniach, określonych przez Strony na mocy postanowień niniejszej umowy.

               Artykuł 13
                  Rozpowszechnianie i wykorzystywanie informacji

               1.
                     Jednostki badawcze mające siedzibę w Indiach, uczestniczące w realizacji projektów badawczo-rozwojowych Wspólnoty, przestrzegają – w odniesieniu do własności, rozpowszechniania i wykorzystywania informacji oraz w odniesieniu do własności intelektualnej wynikającej z tego uczestnictwa – zasad rozpowszechniania wyników badań pochodzących z określonych programów badawczo-rozwojowych Wspólnoty, a także zapisów załącznika A do niniejszej umowy, stanowiącego jej integralną część. Do wspomnianego załącznika można jednak wprowadzać zmiany bez uszczerbku dla postanowień niniejszej umowy.

               2.
                     Jednostki badawcze mające siedzibę we Wspólnocie, uczestniczące w indyjskich projektach badawczo-rozwojowych, przestrzegają – w odniesieniu do własności, rozpowszechniania i wykorzystywania informacji oraz w odniesieniu do własności intelektualnej i wynikającej z tego uczestnictwa – zasad i procedur obowiązujących w indyjskich jednostkach badawczych oraz postanowień załącznika A do niniejszej umowy.

               3.
                     Postanowień niniejszej umowy nie wykorzystuje się w celu osiągnięcia korzyści komercyjnych lub przemysłowych ani ingerowania w komercyjne lub przemysłowe interesy, zarówno wewnętrzne, jak i międzynarodowe żadnej ze Stron lub upoważnionych osób, ani też ingerowania w politykę jądrową żadnej ze Stron lub rządów państw członkowskich Wspólnoty.

               Artykuł 14
                  Poufność

               Bez uszczerbku dla zastosowania art. 12, każda ze Stron zobowiązuje się do utrzymywania w tajemnicy, maksymalnie do 10 lat po rozwiązaniu lub wygaśnięciu niniejszej umowy, wszelkich informacji, faktów lub zdarzeń dotyczących drugiej Strony i niezwiązanych bezpośrednio z przedmiotem niniejszej umowy, z którymi Strona mogła się zapoznać w trakcie wykonywania niniejszej umowy, o ile informacje te nie zostały upublicznione (inaczej niż w drodze ujawnienia przez Stronę w sposób naruszający niniejszą umowę lub inne zobowiązania).

               Artykuł 15
                  Dwustronne umowy o współpracy jądrowej

               1.
                     Postanowienia niniejszej umowy nie naruszają obowiązujących umów dwustronnych, w szczególności umowy o współpracy między Rządem Republiki Indii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w dziedzinie badań nad energią fuzji jądrowej, która weszła w życie dnia 17 maja 2010 r., ani umów zawartych między Indiami i poszczególnymi państwami członkowskimi Wspólnoty.

               2.
                     Państwa członkowskie Wspólnoty pragnące nawiązać z Indiami współpracę dwustronną mogą to uczynić w ramach niniejszej umowy.

               Artykuł 16
                  Prawo właściwe

               Niniejszą umowę interpretuje się zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi obowiązującymi na terytorium Wspólnoty i Indii, a także z międzynarodowymi zobowiązaniami Stron. W przypadku Wspólnoty mające zastosowanie prawo obejmuje traktat Euratom i tworzone na jego podstawie prawo wtórne.

               Artykuł 17
                  Wejście w życie, rozwiązanie umowy i rozstrzyganie sporów

               1.
                     Niniejsza umowa wchodzi w życie z dniem, w którym Strony dokonają wzajemnej pisemnej notyfikacji o dopełnieniu wymagań prawnych niezbędnych do jej wejścia w życie.

               2.
                     Niniejsza umowa obowiązuje przez dziesięć lat. Po upływie tego okresu niniejszą umowę przedłuża się automatycznie na dodatkowe okresy pięcioletnie, chyba że jedna ze Stron powiadomi drugą o zamiarze rozwiązania niniejszej umowy zgodnie z procedurą przewidzianą ust. 5 i 6 niniejszego artykułu.

               3.
                     Załącznik do niniejszej umowy stanowi integralną część niniejszej umowy i można go zmieniać zgodnie z postanowieniami ust. 2 niniejszego artykułu.

               4.
                     Niniejsza umowa może zostać zmieniona za porozumieniem Stron. Zmiany wchodzą w życie z dniem, w którym Strony dokonają wzajemnej pisemnej notyfikacji o zakończeniu odpowiednich procedur wewnętrznych, niezbędnych do wprowadzenia zmian w niniejszej umowie.

               5.
                     Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę, w drodze pisemnego powiadomienia przekazanego drugiej Stronie, z zachowaniem sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia. Wygaśnięcie lub rozwiązanie niniejszej umowy nie wpływa na ważność ani czas obowiązywania jakichkolwiek ustaleń dokonanych na jej mocy, ani szczegółowych praw i obowiązków ustanowionych zgodnie z załącznikiem A.

               6.
                     W przypadku gdy Strona lub państwo członkowskie Wspólnoty w dowolnym czasie po wejściu w życie niniejszej umowy podejmuje działania o jakimkolwiek charakterze skutkujące poważnym naruszeniem zobowiązań wynikających z niniejszej umowy, druga Strona ma prawo do zaniechania – w drodze odpowiedniego pisemnego powiadomienia – dalszej współpracy na mocy niniejszej umowy, zawieszenia lub rozwiązania niniejszej umowy w całości lub w części.

               7.
                     Wszystkie kwestie lub spory związane z wykładnią lub wdrożeniem niniejszej umowy rozstrzygane są w drodze wzajemnego porozumienia Stron w ramach komitetu sterującego ustanowionego w art. 10.

               8.
                     Bez względu na zaniechanie dalszej współpracy w ramach niniejszej umowy, w całości lub w części, lub rozwiązanie niniejszej umowy z dowolnego względu, art. 13 i 14 nadal mają zastosowanie.

               Artykuł 18

               Autentyczne wersje językowe

               Niniejsze porozumienie sporządza się w dwóch egzemplarzach w każdym z następujących języków: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i hindi, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.

               W dowód czego odpowiednio upoważnieni niżej podpisani złożyli swoje podpisy pod niniejszą Umową.

                        W imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

                        W imieniu rządu Republiki Indii

                        Departament Energii Atomowej

               ZAŁĄCZNIK A

               PRAWA WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ

               Prawa własności intelektualnej, powstałe lub nabyte na mocy umowy, są przyznawane w sposób przewidziany w niniejszym załączniku.

               ZASTOSOWANIE

               O ile Strony nie postanowiły inaczej, niniejszy załącznik ma zastosowanie do wspólnych badań naukowych prowadzonych na podstawie umowy.

               I.
                     Własność, przydział i wykonywanie praw

               1.
                     Do celów niniejszego załącznika „własność intelektualna” jest zdefiniowana w art. 1 umowy.

               2.
                     Niniejszy załącznik dotyczy przydziału praw i korzyści Stronom i ich uczestnikom. Każda Strona i jej uczestnicy zapewniają, aby druga Strona i jej uczestnicy mogli uzyskać prawa do własności intelektualnej, przydzielone im zgodnie z niniejszym załącznikiem. Niniejszy załącznik nie zmienia ani nie narusza przydziału Stronom i jej obywatelom lub uczestnikom praw, korzyści i opłat licencyjnych , które zostaną ustalone na mocy przepisów ustawowych i praktyk stosowanych przez każdą ze Stron oraz zgodnie z przepisami międzynarodowymi (konwencjami Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO)) i odpowiednimi przepisami krajowymi obowiązującymi w zakresie własności intelektualnej.

               3.
                     Strony stosują następujące zasady, które są przewidziane w szczególnych ustaleniach umownych:

               a)
                     skuteczna ochrona własności intelektualnej, w tym praw autorskich do oprogramowania. Strony zapewniają, by w stosownym terminie one oraz ich uczestnicy powiadamiały się wzajemnie o powstaniu jakiejkolwiek własności intelektualnej wynikającej ze stosowania niniejszej umowy lub uzgodnień wykonawczych oraz, w stosownych przypadkach, dążyły do terminowego uzyskania ochrony tej własności intelektualnej;

               b)
                     skuteczne wykorzystanie rezultatów;

                c)
                     uwzględnienie wkładów Stron i ich uczestników przy określaniu praw i korzyści Stron i uczestników;

                d)
                     niedyskryminacyjne traktowanie uczestników drugiej Strony, w porównaniu do traktowania uczestników własnej Strony, w odniesieniu do posiadania, wykorzystania i rozpowszechniania informacji oraz posiadania, przydzielania i wykonywania praw własności intelektualnej;

               e)
                     ochrona poufnych informacji gospodarczych.

               4.
                     Uczestnicy wspólnie opracowują Plan Zarządzania Technologią (PZT). PZT jest szczególną umową zawieraną między uczestnikami wspólnych badań naukowych, określającą odpowiednio ich prawa i obowiązki, w tym te wynikające z posiadania i używania, wraz z publikacją, informacji i własności intelektualnej powstałych w toku prowadzenia wspólnych badań naukowych. W odniesieniu do własności intelektualnej PZT zwykle określa m.in.: posiadanie, ochronę, prawa użytkownika dla celów badań i rozwoju, wykorzystanie i rozpowszechnianie, w tym ustalenia w odniesieniu do wspólnych publikacji, prawa i obowiązki wizytujących naukowców oraz procedury rozstrzygania sporów. PZT dotyczy również traktowania informacji pierwszoplanowych i uzupełniających, licencjonowania oraz dokumentacji naukowej. PZT opracowuje się z zachowaniem przepisów ustawowych i wykonawczych obowiązujących każdą Stronę oraz bez uszczerbku dla przepisów międzynarodowych (z odniesieniem do konwencji WIPO) i odpowiednich przepisów krajowych obowiązujących w dziedzinie własności intelektualnej, uwzględniając cele wspólnych badań naukowych, właściwe wkłady finansowe i inne Stron i uczestników, korzyści i niedogodności wynikające z udzielania zezwoleń na zasadzie terytorialnej lub na zasadzie dziedzin działalności, wymagania nałożone przez stosowne przepisy krajowe, procedury rozstrzygania sporów oraz inne czynniki uznane przez uczestników za właściwe. Prawa i obowiązki dotyczące badań prowadzonych przez zaproszonych naukowców w odniesieniu do własności intelektualnej są również uwzględniane we wspólnych planach zarządzania technologią. PZT zostaje zatwierdzony przez odpowiedzialną agencję finansującą lub departament Strony zaangażowanej w finansowanie badań naukowych przed zawarciem umów o współpracy w zakresie badań i rozwoju, do których jest załączony.

               5.
                     Informacje lub własność intelektualna, powstałe w toku wspólnych badań naukowych i nieobjęte PZT, będą traktowane zgodnie z zasadami określonymi w PZT, który należy przyjąć możliwie najszybciej. W przypadku braku PZT oraz w razie niezgodności, która nie może być usunięta w toku procedury rozwiązywania sporów, taka informacja lub własność intelektualna znajduje się we wspólnym posiadaniu uczestników zaangażowanych we wspólne badania naukowe, z których wynika informacja lub własność intelektualna. Każdy uczestnik, do którego ma zastosowanie niniejsze postanowienie, ma prawo wykorzystywać takie informacje lub własność intelektualną dla własnych celów handlowych, bez ograniczenia terytorialnego.

               6.
                     Zgodnie ze stosownymi przepisami krajowymi i z poszanowaniem powyższych zasad każda Strona zapewni, by drugiej Stronie i jej uczestnikom przysługiwały prawa własności intelektualnej.

               7.
                     Z zachowaniem warunków konkurencji w dziedzinach objętych niniejszą umową każda Strona podejmuje wszelkie starania w celu zapewnienia przestrzegania praw nabytych na podstawie niniejszej umowy oraz uzgodnień dokonanych na jej podstawie w sposób zachęcający w szczególności do rozpowszechniania i wykorzystywania informacji wytworzonych, ujawnionych lub udostępnionych w inny sposób w ramach niniejszej umowy.

               8.
                     Rozwiązanie lub wygaśnięcie niniejszej umowy nie będzie miało wpływu na prawa i obowiązki uczestników w odniesieniu do własności intelektualnej wynikającej z zatwierdzonych projektów będących w toku, zgodnie z niniejszym załącznikiem.

               II.
                     Utwory chronione prawem autorskim i literatura naukowa

               Prawa autorskie należące do Stron lub ich uczestników są traktowane zgodnie z Konwencją berneńską o ochronie utworów literackich i artystycznych (Akt paryski z 1971 r.) oraz porozumieniem TRIPS. Bez uszczerbku dla sekcji I, dla możliwości uzyskania prawa własności intelektualnej i dla sekcji III oraz jeśli nie uzgodniono inaczej w PZT, rezultaty badań naukowych publikują wspólnie Strony lub uczestnicy. Z zastrzeżeniem powyższej zasady ogólnej, stosuje się następujące procedury:

               1.
                     w przypadku publikacji przez Stronę lub jej uczestników czasopism naukowych i technicznych, artykułów, sprawozdań, książek, z uwzględnieniem nagrań wideo, zawierających rezultaty wspólnych badań naukowych prowadzonych na mocy niniejszej umowy, druga Strona lub jej uczestnicy są uprawnieni do światowej, niewyłącznej, nieodwołalnej, nieodpłatnej licencji na tłumaczenie, odtwarzanie, adaptację, przekazywanie i publiczne rozpowszechnianie takich dzieł.

               2.
                     Strony zapewniają, by dzieła literackie o charakterze naukowym powstałe w wyniku wspólnych badań naukowych zgodnie z niniejszą umową oraz opublikowane przez wydawców niezależnych zostały upowszechnione na możliwie najszerszą skalę.

               3.
                     Wszystkie egzemplarze utworów chronionych prawami autorskimi, które mają być publicznie rozpowszechniane i przygotowywane zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy, zawierają nazwiska autora bądź autorów, chyba że autor wyraźnie sobie tego nie życzy. Egzemplarze opatrzone są również czytelnym potwierdzeniem wspólnego wsparcia obu Stron.

               III.
                     Informacje niejawne

               A.
                     Informacje niejawne w formie dokumentacji

               1.
                     Każda ze Stron bądź, odpowiednio, jej pełnomocnicy lub uczestnicy możliwie najwcześniej, najlepiej w PZT, za pomocą stosownych środków dokumentacyjnych wskazują informacje, które zgodnie z ich wolą mają pozostać niejawne w odniesieniu do umowy, uwzględniając m.in. następujące kryteria:

               a)
                     tajność informacji w takim znaczeniu, że informacje te jako całość bądź w określonym układzie lub połączeniu ich elementów nie są powszechnie znane ani łatwo dostępne – przy zastosowaniu legalnych środków – ekspertom w danych dziedzinach;

               b)
                     rzeczywistą lub potencjalną handlową wartość informacji z tytułu ich tajności;

               c)
                     uprzednią ochronę informacji w takim znaczeniu, że osoba prawnie sprawująca kontrolę podjęła względem tych informacji działania zasadne w danych okolicznościach, mające na celu zachowanie ich tajności. O ile nie wskazano inaczej, Strony i ich uczestnicy w niektórych przypadkach mogą ustalić, że część lub całość informacji dostarczonych, wymienianych lub powstałych w trakcie wspólnych badań naukowych, realizowanych na podstawie umowy, nie może zostać ujawniona.

               2.
                     Każda ze Stron zapewnia wyraźną identyfikację informacji niejawnych dokonywaną przez nią samą i jej uczestników, na przykład przy pomocy właściwego oznakowania, wpisanego zastrzeżenia lub odpowiedniej umowy o nieujawnianiu informacji. Powyższe ma również zastosowanie do każdej reprodukcji, w całości lub w części, wspomnianych informacji, które mają takie same oznakowanie lub zastrzeżenie. Strona otrzymująca niejawne informacje na podstawie niniejszej umowy szanuje ich uprzywilejowany charakter. Ograniczenia te wygasają automatycznie, kiedy informacje zostają podane przez właściciela do wiadomości publicznej.

               3.
                     Informacje niejawne przekazane na mocy niniejszej umowy mogą zostać upowszechnione przez Stronę je otrzymującą tylko osobom Strony bądź osobom przez nią zatrudnionym oraz innym określonym departamentom lub agencjom Strony otrzymującej informacje, upoważnionym w szczegółowych celach związanych ze wspólnymi badaniami naukowymi, pod warunkiem że wszelkie niejawne informacje rozpowszechniane tą drogą są objęte pisemną umową o poufności i są z łatwością rozpoznawalne jako takie, jak określono w ust. 2 powyżej.

               4.
                     Strona otrzymująca niejawne informacje może, za uprzednią pisemną zgodą Strony udostępniającej takie informacje, rozpowszechniać je szerzej niż jest to dozwolone postanowieniami ust. 3. Strony współpracują w celu wypracowania procedur ubiegania się o taką uprzednią pisemną zgodę i otrzymywania zgody na szersze rozpowszechnianie informacji, przy czym każda ze Stron udziela takiej zgody w zakresie dozwolonym w ramach jej polityki wewnętrznej oraz zgodnie z jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi.

               B. Informacje niejawne w formie innej niż dokumentacja

               1.     Jeżeli informacje niejawne przekazywane są w formie ustnej, w szczególności w ramach seminariów, spotkań, wizyt w siedzibach i laboratoriach, stosuje się odpowiednio postanowienia ust. 1–4, pod warunkiem że osoby udostępniające i otrzymujące takie niejawne lub inne poufne bądź uprzywilejowane informacje wspólnie sporządzą, przed dowolnym przekazem ustnym, protokół określający zakres i treść takich ustnych przekazów.

               2.      Kontrola

               Każda Strona podejmuje starania w celu zapewnienia, by informacje niejawne otrzymane przez nią na mocy niniejszej umowy były kontrolowane, jak przewidziano w niniejszym załączniku. Jeżeli jedna ze Stron dochodzi do wniosku lub ma uzasadnione powody, by przypuszczać, że nie będzie mogła wypełnić postanowień niniejszej sekcji w zakresie nieujawniania informacji, niezwłocznie powiadamia o tym drugą Stronę. Następnie Strony konsultują się w celu określenia właściwego sposobu działania.

               __________________


title: Wniosek decyzja Rady w sprawie wprowadzenia do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, produktów rzepaku oleistego (Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) genetycznie zmodyfikowanych pod kątem tolerancji na herbicyd glufosynat amonowy

text:
Ważna informacja prawna

|

52006PC0078

Wniosek Decyzja Rady w sprawie wprowadzenia do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, produktów rzepaku oleistego (Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) genetycznie zmodyfikowanych pod kątem tolerancji na herbicyd glufosynat amonowy  /* COM/2006/0078 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 11.7.2006KOM(2006) 78 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYw sprawie wprowadzenia do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, produktów rzepaku oleistego (Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) genetycznie zmodyfikowanych pod kątem tolerancji na herbicyd glufosynat amonowy(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1. Zgodnie z art. 13 dyrektywy 2001/18/WE, władze Belgii otrzymały zgłoszenie (nr ref. C/BE/96/01) dotyczące wprowadzenia do obrotu produktów rzepaku oleistego ( Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) genetycznie zmodyfikowanych pod kątem tolerancji na herbicyd glufosynat amonowy.2. Zgłoszenie obejmowało uprawę i przywóz produktów genetycznie zmodyfikowanego rzepaku oleistego ( Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) do wszystkich zastosowań, jak w przypadku każdego innego rzepaku oleistego włączając jego zastosowanie jako pasza lub w paszy, z wyjątkiem zastosowań jako żywność lub w żywności we Wspólnocie.3. Zgodnie z art. 14 dyrektywy, właściwe władze Belgii przekazały Komisji swoje sprawozdanie z oceny zgłoszenia, w którym stwierdzono, że należy wprowadzić do obrotu produkty genetycznie zmodyfikowanego rzepaku oleistego ( Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) do przywozu i przetwarzania oraz do tych samych zastosowań, co w przypadku każdego innego rzepaku oleistego, lecz nie do zastosowania w uprawie, o które wnioskowano.4. Komisja przekazała sprawozdanie z oceny wszystkim pozostałym państwom członkowskim. Niektóre z nich zgłosiły i podtrzymały sprzeciw wobec wprowadzenia do obrotu produktów dotyczące ich działania uczulającego, toksyczności, planu monitorowania, rozsiewania się pyłku kwiatowego, przypadkowego rozsypania oraz wykrywania produktów; Zgodnie z art. 18 dyrektywy 2001/18/WE Komisja jest zobowiązana do podjęcia decyzji zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 dyrektywy, do której zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE z uwzględnieniem jej art. 8.5. Zgodnie z art. 5 ust. 2 decyzji 1999/468/WE, Komitetowi ustanowionemu na mocy art. 30 dyrektywy 2001/18/WE został przedłożony do zaopiniowania wniosek dotyczący działań, które należy podjąć.6. Komitet nie wydał opinii, w związku z tym zachodzi konieczność, aby zgodnie z art. 5 ust. 4 decyzji 1999/468/WE Komisja niezwłocznie przedłożyła Radzie wniosek dotyczący podjęcia odpowiednich działań i powiadomiła o tym Parlament Europejski (powiadomiono dnia 6 grudnia 2005 r.). Parlament Europejski może uznać za stosowne zajęcie stanowiska zgodnie z art. 8 powyższej decyzji.7. Artykuł 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE przewiduje, że Rada może, jeżeli jest to stosowne w obliczu stanowiska Parlamentu, podjąć decyzję w sprawie wniosku większością kwalifikowaną w terminie trzech miesięcy ustanowionym w art. 30 ust 2 dyrektywy 2001/18/WE. Jeżeli w ciągu wspomnianego okresu trzech miesięcy Rada stwierdzi większością kwalifikowaną, że sprzeciwia się wnioskowi, Komisja zbada go ponownie. Natomiast jeżeli po upływie tego terminu Rada nie przyjmie proponowanego aktu wykonawczego ani nie sprzeciwi się wnioskowi dotyczącemu środków wykonawczych, Komisja przyjmuje proponowane środki wykonawcze.WniosekDECYZJA RADYw sprawie wprowadzenia do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, produktów rzepaku oleistego ( Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) genetycznie zmodyfikowanych pod kątem tolerancji na herbicyd glufosynat amonowy(Jedynie teksty w językach francuskim i niderlandzkim są autentyczne)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającą dyrektywę Rady 90/220/EWG[1], w szczególności jej art. 18 ust. 1 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE wprowadzenie do obrotu produktu zawierającego lub składającego się z genetycznie zmodyfikowanego organizmu lub kombinacji genetycznie zmodyfikowanych organizmów wymaga pisemnej zgody udzielonej przez zainteresowany właściwy organ zgodnie z procedurą ustanowioną w wymienionej dyrektywie.(2) Bayer BioScience N.V. przedstawiło właściwemu organowi Belgii zgłoszenie dotyczące wprowadzenia do obrotu produktów genetycznie zmodyfikowanego rzepaku oleistego ( Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3).(3) Zgłoszenie obejmuje uprawę i przywóz produktów genetycznie zmodyfikowanego rzepaku oleistego ( Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) do wszystkich zastosowań, jak w przypadku każdego innego rzepaku oleistego włączając jego zastosowanie jako pasza lub w paszy, z wyjątkiem zastosowań jako żywność lub w żywności we Wspólnocie.(4) Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 dyrektywy 2001/18/WE właściwy organ w Belgii sporządził sprawozdanie z oceny, które zostało przedłożone Komisji i właściwym organom innych państw członkowskich; w sprawozdaniu z oceny stwierdzono, że należy wprowadzić do obrotu produkty genetycznie zmodyfikowanego rzepaku oleistego ( Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) do przywozu i przetwarzania oraz do tych samych zastosowań, co w przypadku każdego innego rzepaku oleistego, lecz nie do zastosowania w uprawie, o które wnioskowano.(5) Właściwe organy niektórych państw członkowskich zgłosiły sprzeciw wobec wprowadzenia wspomnianych produktów do obrotu.(6) W związku ze sprzeciwem wobec uprawy produktów genetycznie zmodyfikowanego rzepaku oleistego ( Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) zgłoszonym przez właściwe organy Belgii i innych państw członkowskich, opinia EFSA ogranicza się do przywozu i przetwarzania, włączając zastosowanie jako pasza.(7) W opinii przyjętej we wrześniu 2005 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że produkty genetycznie zmodyfikowanego rzepaku oleistego ( Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) są tak samo bezpieczne dla ludzi i zwierząt jak konwencjonalny rzepak oleisty oraz, w kontekście planowanych zastosowań, dla środowiska naturalnego. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności uznał również, że plan monitorowania przedłożony w zgłoszeniu jest dopuszczalny w kontekście planowanych zastosowań.(8) Badanie każdego ze sprzeciwów w świetle dyrektywy 2001/18/WE, informacji przedstawionych w zgłoszeniu oraz opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności nie ujawniło powodów, aby sądzić, że wprowadzenie do obrotu produktów genetycznie zmodyfikowanego rzepaku oleistego ( Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) niekorzystnie wpłynie na zdrowie ludzi lub zwierząt albo na środowisko.(9) Przetworzony olej z genetycznie zmodyfikowanych nasion rzepaku uzyskanych z a) rzepaku oleistego odmiany Ms8 oraz wszystkich tradycyjnych krzyżówek, b) rzepaku oleistego odmiany Rf3 oraz wszystkich tradycyjnych krzyżówek oraz c) kombinacji hybrydowej Ms8 x Rf3 został dopuszczony do obrotu zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczącego nowej żywności i nowych składników żywności[2]. W związku z powyższym podlega wymaganiom określonym w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy[3] oraz może być wprowadzony do obrotu i wykorzystywany zgodnie z warunkami określonymi we wspólnotowym rejestrze genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.(10) Do celów rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE[4] i rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie ustanowienia systemu opracowywania i przypisywania niepowtarzalnych identyfikatorów dla organizmów genetycznie zmodyfikowanych[5] produktom genetycznie zmodyfikowanego rzepaku oleistego ( Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) należy przypisać niepowtarzalne identyfikatory.(11) Przypadkowe lub technicznie nieuniknione ślady zmodyfikowanych genetycznie organizmów w produktach są zwolnione z wymagań etykietowania i możliwości śledzenia zgodnie z progami ustanowionymi na podstawie dyrektywy 2001/18/WE i rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.(12) W świetle opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności nie jest konieczne ustanawianie specjalnych warunków w odniesieniu do planowanego stosowania produktów z punktu widzenia obchodzenia się z produktem lub jego pakowania oraz ochrony określonych ekosystemów, środowisk, bądź obszarów geograficznych.(13) W świetle opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności należy wprowadzić odpowiedni system zarządzania w celu niedopuszczenia do przedostawania się ziaren produktów genetycznie zmodyfikowanego rzepaku oleistego ( Brassica napus L., odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3) do upraw.(14) Przed wprowadzeniem produktu do obrotu należy podjąć niezbędne środki w celu zapewnienia etykietowania i możliwości śledzenia na wszystkich etapach wprowadzania produktu do obrotu, w tym również weryfikację przy zastosowaniu odpowiedniej zatwierdzonej metodologii wykrywania.(15) Po konsultacji Komitetu ustanowionego na mocy art. 30 dyrektywy 2001/18/WE przeprowadzonej dnia 5 grudnia 2005 r. zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 30 ust. 2 wymienionej dyrektywy, Komitet nie wydał opinii na temat środków określonych w projekcie decyzji Komisji,PRZYJMUJE NINIEJSZY WNIOSEK DOTYCZĄCY DECYZJI RADY:Artykuł 1 ZezwolenieBez uszczerbku dla innych przepisów prawnych Wspólnoty, w szczególności rozporządzenia (WE) nr 258/97 i rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, właściwy organ Belgii udziela pisemnego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu, zgodnie z niniejszą decyzją, produktu określonego w art. 2, zgłoszonego przez Bayer BioScience N.V. (nr referencyjny C/BE/96/01).Zgodnie z art. 19 ust. 3 dyrektywy 2001/18/WE zezwolenie wyraźnie określa warunki jakim podlega. Warunki te są ustanowione w art. 3 i 4.Artykuł 2Produkty1. Genetycznie zmodyfikowanymi organizmami, które mają być wprowadzone do obrotu jako produkty lub składniki produktów, zwanymi dalej „produktami”, są ziarna rzepaku oleistego ( Brassica napus L.) z poszczególnych żeńskich i męskich odmian zawierających zdarzenia odpowiednio Ms8 i Rf3 oraz ziarna otrzymane z tradycyjnych krzyżówek (hybryda Ms8xRf3) między tymi żeńskimi i męskimi odmianami rodzicielskimi, które zawierają następujące wprowadzone DNA;Odmiana żeńska (Ms8)1.  PTA29- barnase -3’nos:2.  Tapetum swoisty dla komórki promotor PTA29 z Nicotiana tabacum3.  Gen barnase z Bacillus amyloliquefaciens odpowiedzialny za męską bezpłodność4.  Sekwencja 3’ niekodujących obszarów (3’ nos) genu syntazy nopaliny z Agrobacterium tumefaciens5.  PssuAra-bar-3’g7:6.  Promotor PssuAra z Arabidopsis thaliana7.  Gen bar wyizolowany ze Streptomyces hygroscopicus powodujący tolerancję na herbicyd glufosynat amonowy8.  niekodująca sekwencja 3’ genu 7 TL-DNA z Agrobacterium tumefaciensOdmiana męska (Rf3)9.  PTA29- barnase -3’nos:10.  Tapetum swoisty dla komórki promotor PTA29 z Nicotiana tabacum11.  Gen barstar z Bacillus amyloliquefaciens odpowiedzialny za przywrócenie płodności12.  Sekwencja 3’ niekodujących obszarów (3’ nos) genu syntazy nopaliny z Agrobacterium tumefaciens13.  PssuAra-bar-3’g7:14.  Promotor PssuAra z Arabidopsis thaliana15.  Gen bar wyizolowany ze Streptomyces hygroscopicus powodujący tolerancję na herbicyd glufosynat amonowy16.  niekodująca sekwencja 3’ genu 7 TL-DNA z Agrobacterium tumefaciens2. Zezwolenie obejmuje ziarna potomstwa uzyskanego ze skrzyżowań rzepaku oleistego odmiany Ms8, Rf3 i Ms8xRf3 z dowolnym tradycyjnie uprawianym rzepakiem oleistym, jako produkty lub składniki produktów.Artykuł 3Warunki wprowadzenia do obrotuProdukt może być wykorzystany do takich samych zastosowań, jak każdy inny rzepak oleisty, z wyjątkiem uprawy i zastosowania jako żywność lub składnik żywności, i może zostać wprowadzony do obrotu, jeżeli spełnione zostały następujące warunki:a) okres ważności zezwolenia wynosi 10 lat licząc od dnia, w którym zostało ono wydane;b) niepowtarzalnymi identyfikatorami produktów są;ACS-BNØØ5-8 dla odmian zawierających jedynie zdarzenie Ms8;ACS-BNØØ5-6 dla odmian zawierających jedynie zdarzenie Rf3, oraz;ACS-BNØØ5-8 x ACS-BNØØ3-6 dla odmian hybrydowych zawierających zdarzenie Ms8 oraz Rf3.c) bez uszczerbku dla art. 25 dyrektywy 2001/18/WE, posiadacz zezwolenia udostępnia każdorazowo na wniosek właściwych organów dodatnie i ujemne kontrolne próbki produktów, ich materiału genetycznego lub materiałów odniesienia;d) bez uszczerbku dla szczególnych wymagań dotyczących etykietowania ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003, na etykiecie lub w dokumencie dołączonym do produktu zamieszczany jest odpowiednio zwrot „Produkt zawiera genetycznie zmodyfikowany rzepak oleisty” lub „Produkt zawiera genetycznie zmodyfikowany rzepak oleisty odmiany Ms8” lub „Produkt zawiera genetycznie zmodyfikowany rzepak oleisty odmiany Rf3” lub „Produkt zawiera genetycznie zmodyfikowany rzepak oleisty odmiany Ms8xRf3” poza przypadkami, dla których prawodawstwo Wspólnoty ustala próg, poniżej którego taka informacja nie jest wymagana; oraze) o ile produkt nie został zatwierdzony do wprowadzenia do obrotu do celów uprawy, na etykiecie lub w dokumencie dołączonym do produktu zamieszczany jest zwrot „nieprzeznaczony do uprawy”.Artykuł 4Monitorowanie1. Posiadacz zezwolenia zapewnia wprowadzenie i realizację przez cały okres ważności zezwolenia planu monitorowania, ujętego w zgłoszeniu i obejmującego ogólny plan obserwacji, mającego na celu kontrolowanie wszelkiego negatywnego wpływu produktów na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko, w związku z ich przetwarzaniem lub używaniem.2. Posiadacz zezwolenia bezpośrednio informuje przetwórców i użytkowników o bezpieczeństwie i ogólnych cechach charakterystycznych produktów oraz o warunkach monitorowania, w tym również o odpowiednich środkach zarządzania, jakie należy podjąć w razie przypadkowego rozsypania ziaren. Techniczne wskazówki dotyczące wdrażania tego artykułu umieszczone są w Załączniku do niniejszej decyzji.3. Posiadacz zezwolenia składa Komisji oraz właściwym organom państw członkowskich coroczne sprawozdania z wyników działań monitorujących.4. Bez uszczerbku dla art. 20 dyrektywy 2001/18/WE, posiadacz zezwolenia i/lub właściwy organ państwa członkowskiego, który otrzymał pierwotne zgłoszenie, dostosowuje zgłoszony plan monitorowania na podstawie wyników monitorowania, jeśli zachodzi taka konieczność, oraz za zgodą Komisji i właściwego organu państwa członkowskiego, które otrzymało pierwotne zgłoszenie. Wnioski dotyczące dostosowania planu monitorowania przedkłada się właściwym organom państw członkowskich.5. Posiadacz zezwolenia musi być w stanie dostarczyć Komisji oraz właściwym organom państw członkowskich dowody na to, że:a) istniejące sieci monitorowania określone w planie monitorowania zawartym w zgłoszeniu gromadzą informacje istotne dla monitorowania produktów, orazb) wyżej wymienione sieci monitorowania zgodziły się na udostępnienie tych informacji posiadaczowi zezwolenia przed datą przedstawienia Komisji i właściwym organom państw członkowskich sprawozdań z monitorowania zgodnie z ust. 3.Artykuł 5StosowanieNiniejszą decyzję stosuje się od dnia, w którym metoda wykrywania właściwa dla zdarzeń Ms8 i Rf3 oraz hybrydy Ms8xRf3 rzepaku oleistego została zatwierdzona przez wspólnotowe laboratorium referencyjne wymienione w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 i określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 641/2004[6] w sprawie szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKTechniczne wskazówki dotyczące wdrażania art. 4 ust. 21. Posiadacz zezwolenia informuje podmioty gospodarcze we Wspólnocie, które zajmują się i przetwarzają mieszanki luzem przywożonych ziaren rzepaku oleistego, które mogą zawierać rzepak oleisty Ms8, Rf3 i Ms8xRf3, że:a) rzepak oleisty Ms8, Rf3 i Ms8xRf3 otrzymał zezwolenie na przywóz i zastosowanie we Wspólnocie zgodnie z definicją w art. 3 niniejszej decyzji;b) warunkiem udzielenia zezwolenia jest ustanowienie ogólnego planu obserwacji nieprzewidzianych negatywnych skutków wprowadzenia do obrotu rzepaku oleistego Ms8, Rf3 i Ms8xRf3 dla powyższych zastosowań.2. Posiadacz zezwolenia zapewnia podmiotom gospodarczym krajową osobę kontaktową do zgłaszania wszelkich nieprzewidzianych negatywnych skutków.3. Posiadacz zezwolenia informuje podmioty gospodarcze, że możliwość przypadkowego rozsypania ziaren rzepaku oleistego Ms8, Rf3 i Ms8xRf3 oraz konsekwencje z tego wynikające zostały ocenione przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w kontekście jego planowanych zastosowań. Posiadacz zezwolenia utrzymuje regularny kontakt z podmiotami gospodarczymi, aby zapewnić informowanie ich o wszelkich zmianach obecnych praktyk mogących zmieniać wnioski z oceny ryzyka dla środowiska naturalnego.4. Posiadacz zezwolenia zapewnia, że podmioty gospodarcze są ostrzeżone, że przypadkowe rozsypanie przywożonych ziaren rzepaku oleistego w portach i urządzeniach do przetwarzania może prowadzić do kiełkowania i pojawienia się roślin samosiewnych zawierających rzepak oleisty Ms8, Rf3 i Ms8xRf3.5. W przypadku, gdy rośliny samosiewne zawierają rzepak oleisty Ms8, Rf3 i Ms8xRf3, posiadacz zezwolenia:a) informuje podmioty gospodarcze, że te rośliny powinny zostać zlikwidowane w celu zminimalizowania możliwości nieprzewidzianych negatywnych skutków wynikających z obecności rzepaku oleistego Ms8, Rf3 i Ms8xRf3;b) udostępnia podmiotom gospodarczym stosowne plany likwidacji roślin samosiewnych zawierających rzepak oleisty Ms8, Rf3 i Ms8xRf3.6. Na mocy art. 4 ust. 5 dyrektywy 2001/18/WE i sekcji C.1.6 decyzji Rady 2002/811/WE z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającej noty wyjaśniające uzupełniające załącznik VII do dyrektywy 2001/18/WE[7], państwa członkowskie mogą przeprowadzać kontrole i/lub dodatkowe monitorowanie w odniesieniu do przypadkowego rozsypania ziaren rzepaku oleistego Ms8, Rf3 i Ms8xRf3 oraz określania wynikających z niego nieprzewidzianych negatywnych skutków.[1] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1830/2003 (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24).[2] Dz.U. L 43 z 14.2.1997, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).[3] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 1.[4] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24.[5] Dz.U. L 10 z 16.1.2004, str. 5-10.[6] Dz.U. L 102 z 7.4.2004, str. 14.[7] Dz.U. L 280 z 18.10.2002, str. 27.


title: Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej

text:
                 KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

                                               Bruksela, dnia 1.12.2004
                                               COM(2004) 782 końcowy

                                 Wniosek dotyczący

                                  DECYZJI RADY

     w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Europy
                              Południowo-Wschodniej

                            (przedstawiona przez Komisję)

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                              UZASADNIENIE
     Pakt Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej (PS) stanowi ramy polityki regionalnej
     ustanowione przez wspólnotę międzynarodową w Kolonii dnia 10 czerwca 1999 r. w celu
     wsparcia państw tego regionu w ich wysiłkach na rzecz rozwijania pokoju, demokracji,
     poszanowania praw człowieka, poprawy sytuacji gospodarczej oraz osiągnięcia stabilności w
     całym regionie. Ustęp 13 Paktu Stabilizacji dla Południowo-Wschodniej Europy (PS)
     stanowi, że Paktu będzie posiadał Specjalnego Koordynatora powoływanego przez Unię
     Europejską i zatwierdzanego przez urzędującego przewodniczącego OBWE po zasięgnięciu
     opinii urzędującego przewodniczącego OBWE i innych uczestników Paktu.
     Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1080/2000 z dnia 22 maja 2000 r. w sprawie wsparcia
     Misji Tymczasowej ONZ w Kosowie (UNMIK) oraz Biura Wysokiego Przedstawiciela w
     Bośni i Hercegowinie (OHR) i Paktu Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej (PS)1,
     Rada stanowiąc wniosek Komisji, mianuje co rok Specjalnego Koordynatora Paktu
     Stabilizacji. W związku z tym zachodzi konieczność przyjęcia przez Radę przed dniem 31
     grudnia 2004 r. decyzji w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora; decyzja ta będzie
     obowiązywać od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.

     Po zasięgnięciu opinii przewodniczącego OBWE i innych uczestników Paktu Stabilizacji,
     Komisja wnioskuje o ponowne mianowanie przez Radę dr Erharda Buseka na Specjalnego
     Koordynatora Paktu Stabilizacji. Mandat Specjalnego Koordynatora jest sprawowany na
     mocy decyzji Rady (WE) nr 2003/910 z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie mianowania
     Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej na rok
     20042.

     1
            Dz.U. L 122 z 24.5.2000, str. 27. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr
            2098/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. (Dz. U. L 316 z 29.11.2003, str. 1).
     2
            Dz.U. L 342 z 30.12.2003, str. 51.
PL                                                     2                                                       PL
 ---pagebreak---                                               Wniosek dotyczący

                                              DECYZJI RADY

           w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Europy
                                    Południowo-Wschodniej

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

     uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

     uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1080/2000 z dnia 22 maja 2000 r. w sprawie
     wsparcia Misji Tymczasowej ONZ w Kosowie (UNMIK) oraz Biura Wysokiego
     Przedstawiciela w Bośni i Hercegowinie (OHR) i Pakt Stabilizacji dla Europy Południowo-
     Wschodniej (PS)3, w szczególności jego art. 1a,

     uwzględniając wniosek Komisji,

     a także mając na uwadze, co następuje:

     (1)     Dnia 10 lipca 1999 r. ministrowie spraw zagranicznych Państw Członkowskich Unii
             Europejskiej i Komisja Europejska, wraz z innymi uczestnikami Paktu Stabilizacji dla
             Europy Południowo-Wschodniej, uzgodnili ustanowienie Paktu Stabilizacji dla
             Europy Południowo-Wschodniej, zwanego dalej „Paktem Stabilizacji”.

     (2)     Artykuł 1a rozporządzenia Rady (WE) nr 1080/2000 z dnia 22 maja 2000 r.
             przewiduje, że Specjalny Koordynator Paktu Stabilizacji jest powoływany corocznie.

     (3)     Wraz z mianowaniem należy ustanowić mandat Specjalnego Koordynatora. Z
             dotychczasowych doświadczeń wynika, że mandat ustanowiony decyzją Rady (WE)
             nr 2003/910 z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie mianowania Specjalnego
             Koordynatora Paktu Stabilizacji dla południowo-wschodniej Europy na rok 20044 jest
             właściwy.

     (4)     Wskazane jest wyraźne wyznaczenie zakresu odpowiedzialności, jak również
             ustanowienie wytycznych dotyczących koordynacji i składania sprawozdań,

     3
             Dz.U. L 122 z 24.5.2000, str. 27. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr
             2098/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. (Dz. U. L 316 z 29.11.2003, str. 1).
     4
             Dz.U. L 342 z 30.12.2003, str. 51.

PL                                                      3                                                       PL
 ---pagebreak---      PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

                                              Artykuł 1

     Niniejszym mianuje się dr Erharda BUSEKA na Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji
     dla Europy Południowo-Wschodniej.

                                              Artykuł 2

     Specjalny Koordynator pełni funkcje przewidziane w pkt 13 Paktu Stabilizacji z dnia 10
     czerwca 1999 r.

                                              Artykuł 3

     Aby zrealizować cele, o których mowa w art. 2, mandat Specjalnego Koordynatora obejmuje
     następujące zadania:

     (a)     wspieranie osiągania celów Paktu Stabilizacji w obrębie poszczególnych krajów jak i
             miedzy nimi, tam gdzie Pakt stanowi rzeczywistą dodatkową korzyść,

     (b)     przewodniczenie w obradach regionalnego stołu Europy Południowo-Wschodniej
     (c)     utrzymywanie ścisłych kontaktów ze wszystkimi uczestnikami Paktu i
             wspomagającymi państwami, organizacjami i instytucjami Paktu Stabilizacji oraz
             odpowiednimi inicjatywami regionalnymi i organizacjami w celu wspierania
             współpracy regionalnej oraz wzmocnienia zaangażowania na poziomie regionalnym.
     d)      ścisła współpraca ze wszystkimi instytucjami Unii Europejskiej i Państwami
             Członkowskimi w celu promowania roli Unii Europejskiej w Pakcie, zgodnie z pkt
             18, 19 i 20 Paktu Stabilizacji oraz zapewnienie komplementarności pomiędzy
             działaniem Paktu a procesu stabilizacji i stowarzyszenia.

     (e)     spotkania o charakterze okresowym i, gdzie to właściwe, zbiorczym z
             przewodniczącymi grup roboczych w celu zapewnienia ogólnej strategicznej
             koordynacji oraz z sekretariatem Regionalnego Stołu Południowo-Wschodniej
             Europy i jego instrumentami;

     f)      ustalenie na podstawie wykazu wcześniej uzgodnionego oraz w konsultacji z
             uczestnikami Paktu Stabilizacji działań priorytetowych dla Paktu Stabilizacji w celu
             wdrożenia ich w ciągu 2005 r. oraz stałe kontrolowanie metod pracy i struktur Paktu
             Stabilizacji, zapewniające spójność i efektywne wykorzystanie zasobów.

                                              Artykuł 4

     Specjalny Koordynator zawiera porozumienie finansowe z Komisją.

PL                                                4                                                 PL
 ---pagebreak---                                                 Artykuł 5

     Działania Specjalnego Koordynatora są skoordynowane z działaniami sekretarza generalnego
     Rady/wysokiego przedstawiciela ds. WPZiB, przewodniczących Rady i Komisji, szczególnie
     w ramach Nieformalnego Komitetu Konsultacyjnego. Na miejscu podtrzymuje ścisłe
     kontakty z przewodniczącymi Rady i Komisją, szefami misji Państw Członkowskich,
     specjalnymi przedstawicielami Unii Europejskiej, jak również biurem wysokiego
     przedstawiciela w Bośni i Hercegowinie oraz z administracją cywilną Narodów
     Zjednoczonych w Kosowie.

                                                Artykuł 6

     Specjalny Koordynator składa sprawozdania odpowiednio Radzie i Komisji Będzie nadal
     regularnie informował Parlament o swoich działaniach.

                                                Artykuł 7

     Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku
     Urzędowym Unii Europejskiej.

     Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.

     Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

                                                 W imieniu Rady
                                                 Przewodniczący

PL                                                  5                                           PL


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 6.7.2015
            COM(2015) 325 final
            2015/0142(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            ustalająca stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie przystąpienia Republiki Mołdawii do Porozumienia w sprawie zamówień rządowych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Podstawa i cele wniosku

               W dniu 7 stycznia 2002 r. Republika Mołdawii złożyła wniosek o przystąpienie do Porozumienia WTO w sprawie zamówień rządowych (GPA). Przedłożyła następnie kolejne oferty z odpowiednimi zmianami zakresu stosowania dnia 13 września 2012 r., dnia 16 stycznia 2014 r. i dnia 24 czerwca 2014 r.

               W imieniu Unii Komisja wynegocjowała szereg zobowiązań do otwarcia rynku złożonych przez Republikę Mołdawii, zarówno w formie dwustronnej, jak i w ramach Komitetu WTO ds. Zamówień Rządowych (Komitetu GPA).

               Następnie Republika Mołdawii przedłożyła Komitetowi GPA ostateczną ofertę dnia 27 maja 2015 r. Poniżej przedstawiono podsumowanie ostatecznej oferty Republiki Mołdawii i ocenę tej oferty sporządzoną przez Komisję.

               Decyzja umożliwia Komisji wyrażenie unijnej opinii w sprawie przystąpienia Republiki Mołdawii w ramach Komitetu GPA.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Standardowa procedura stosowana gdy Komisja ma sformułować opinię Unii w sprawie przystąpienia państwa trzeciego w ramach Komitetu GPA.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Nie dotyczy.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Artykuł 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że gdy należy podjąć decyzję mającą skutki prawne w ramach organu utworzonego przez umowę międzynarodową, Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje decyzję ustalającą stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii. Decyzja Komitetu GPA, która określi warunki przystąpienia Republiki Mołdawii, wchodzi w zakres art. 218 ust. 9 TFUE jako decyzja podejmowana przez organ ustanowiony przez umowę międzynarodową, i będzie miała skutki prawne.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Sprawy handlu należą do wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej. Skoordynowane działanie na szczeblu Unii zapewnia najsilniejszą pozycję przetargową w stosunkach z państwami trzecimi.

               •Proporcjonalność

               Nie dotyczy.

               •Wybór instrumentu

               Artykuł 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że gdy należy podjąć decyzję mającą skutki prawne w ramach organu utworzonego przez umowę międzynarodową, Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje decyzję ustalającą stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii.

               3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex-post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

               Nie dotyczy.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Nie dotyczy.

                •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

               Nie dotyczy.

               •Ocena skutków

               Przystąpienie państwa trzeciego do porozumienia międzynarodowego, którego Unia jest stroną, nie wymaga oceny skutków.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

               Nie dotyczy.

               •Prawa podstawowe

               Nie dotyczy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Brak.

               5.INNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

               Nie dotyczy.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

               Nie dotyczy.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych postanowień wniosku

               Ostateczna oferta Republiki Mołdawii

               Zobowiązania dotyczące dostępu do rynku (podmioty, towary, usługi i usługi budowlane objęte zakresem zastosowania)

               Progi

               Zaoferowane przez Republikę Mołdawii w poszczególnych załącznikach progi odpowiadają standardowym progom stosowanym przez strony porozumienia GPA. Republika Mołdawii przewidziała jednak dwuletni okres przejściowy dla progów obowiązujących w przypadku zamówień publicznych na produkty i usługi składanych przez podmioty objęte postanowieniami załączników 1-3 w formie przypisów.

               Podmioty

               W załączniku 1 („Instytucje administracji centralnej”) Republika Mołdawii zamieściła wyczerpujący wykaz podmiotów administracji centralnej, o których zamówienia publiczne mogą się ubiegać podmioty z państw będących stronami GPA. Ten załącznik nie zawiera żadnych przypisów. Z kolei próg obejmujący produkty i usługi zamawiane w pierwszym roku po przystąpieniu ustalono na poziomie 300 000 SDR, a w drugim roku na poziomie 200 000 SDR.

               W załączniku 2 („podmioty administracji na szczeblu regionalnym i lokalnym”) Republika Mołdawii zamieściła wyczerpujący wykaz podmiotów administracji lokalnej zdefiniowanych ustawą o lokalnej administracji publicznej nr 436-XVI z dnia 28 grudnia 2006. W przypisie do tego załącznika Republika Mołdawii precyzuje, że do tych podmiotów administracji zalicza również podległe im jednostki i organizacje przez nie nadzorowane bądź kontrolowane. W tym wypadku próg obejmujący produkty i usługi zamawiane w pierwszym roku po przystąpieniu ustalono na poziomie 400 000 SDR, a w drugim roku na poziomie 300 000 SDR.

               W załączniku 3 („inne podmioty”) Republika Mołdawii daje stronom porozumienia GPAdostęp do zamówień publicznych składanych przez wszelkie podmioty prawne (władze, instytucje i fundacje) prawa publicznego, które nie mają charakteru przemysłowego ani komercyjnego, a których zamówienia reguluje ustawa o zamówieniach publicznych nr 96-XVI z dnia 13 kwietnia 2007 r. Zamieszcza ponadto orientacyjny wykaz takich podmiotów.

               Dodatkowo w ramach załącznika 3 Republika Mołdawii oferuje wszystkim osobom prawnym w rozumieniu prawa międzynarodowego prowadzącym działalność w sektorach użyteczności publicznej takich jak produkcja, transport lub dystrybucja wody pitnej, energii elektrycznej lub cieplnej, infrastruktury portowej lub innych terminali, lotnisk, transportu miejskiego i kolejowego. Załącznik zawiera orientacyjną listę takich podmiotów. Nie wymienia się w tym przypadku żadnych zastrzeżeń.

               W tym załączniku próg obejmujący produkty i usługi zamawiane w pierwszym roku po przystąpieniu ustalono na poziomie 600 000 SDR, a w drugim roku na poziomie 500 000 SDR.

               Produkty

               Wymienione przez Republikę Mołdawii produkty niemal dokładnie pokrywają się z dostarczanymi przez UE. W szczególności, Republika Mołdawii zawarła również w załączniku 4 działy 36, 72, 88 i 97 Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów („HS”). Jednocześnie Republika Mołdawii wykluczyła jednak pozycje 65.05, 82.08, 89.03.

               W ramach kolejnych modyfikacji ostatecznej oferty przedłożonej dnia 27 maja 2015 r. Republika Mołdawii dodała również dział 85 HS z wyłączeniem pozycji 85.03, 85.13 oraz 85.15 do wykazu kategorii produktów i wyposażenia zamawianego przez jej ministerstwo obrony.

               Usługi

               Republika Mołdawii ustaliła również szerszy od unijnego wykaz usług objętych porozumieniem GPA. Niemniej jednak, umieszczony pod załącznikiem przypis precyzuje, że usługi te wchodzą w zakres stosowania porozumienia w stosunkach z daną stroną GPA o tyle, o ile strona ta również włączyła dane usługi do swojego załącznika 5.

               Usługi budowlane

               W załączniku 6 Republika Mołdawii udostępnia cały wykaz działu 51 CPC prov (Centralnej Klasyfikacji Produktów Urzędu Statystycznego ONZ). Nie uwzględnia jednak żadnych koncesji na roboty budowlane.

               Przypisy ogólne

               Załącznik 7 Republika Mołdawii opatrzyła trzema przypisami. Przypis 1 dotyczy zamówień na produkty rolne, mające na celu realizację rolniczych programów wsparcia i programów żywienia ludności i odzwierciedla pierwszą część przypisu 1 w załączniku 7 Unii Europejskiej. Pozostałe dwa przypisy nie dotyczą UE.

               Ustawodawstwo Republiki Mołdawii

               Ustawodawstwo Republiki Mołdawii w sferze zamówień publicznych opiera się na zakazie dyskryminacji. Nie ma przepisów, które zapewniałyby miejscowym dostawcom i produktom bądź usługom bardziej łaskawe traktowanie w stosunku do konkurencji zagranicznej. Ustawodawstwo Republiki Mołdawii w sferze zamówień publicznych ma charakter otwarty, przejrzysty i wolny od dyskryminacji w myśl wymogów porozumienia GPA.

               Oferta Republiki Mołdawii w ocenie Komisji

               Ostateczna oferta Republiki Mołdawii zawiera wyczerpujący zakres podmiotów administracji centralnej, lokalnej oraz działających w sektorze użyteczności publicznej, produktów, usług i prac budowlanych. Jest zatem zadowalająca i można ją zaakceptować. Ustawodawstwo Republiki Mołdawii w zakresie zamówień publicznych jest zgodne z GPA.

               W szczególności w unijnym dodatku I zostaną odzwierciedlone następujące warunki przystąpienia Republiki Mołdawii:

               Ze względu na to, że Republika Mołdawii oferuje wyczerpujący wykaz podmiotów w swoim załączniku 1, dostęp mołdawskich towarów, usług, dostawców i usługodawców do unijnego zakresu zastosowania powinien być taki, jak określono w sekcji 2 pkt 2 załącznika 1 dotyczącego UE, tj. dostęp do zamówień publicznych instytucji zamawiających administracji centralnej wymienionych w załączniku 1.

               ZALECENIE

               Oczekuje się, że przystąpienie Republiki Mołdawii do GPA znacznie przyczyni się do szerszego międzynarodowego otwarcia rynków zamówień publicznych, zwiększając liczbę stron GPA i tym samym zachęcając inne państwa do przystąpienia do GPA. Komisja zaleca przyjęcie ostatecznej oferty Republiki Mołdawii na wyżej wymienionych warunkach.

               W związku z tym proponuje się upoważnienie Komisji do wyrażenia w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych stanowiska Unii przewidującego zgodę na przystąpienie Republiki Mołdawii, które zostanie uwzględnione w decyzji Komitetu GPA w sprawie przystąpienia Republiki Mołdawii.

               2015/0142 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               ustalająca stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie przystąpienia Republiki Mołdawii do Porozumienia w sprawie zamówień rządowych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W dniu 7 stycznia 2002 r. Republika Mołdawii złożyła wniosek o przystąpienie do Porozumienia WTO w sprawie zamówień rządowych (GPA).

               (2)Zobowiązania Republiki Mołdawii co do zakresu zastosowania są określone w jej ostatecznej ofercie przedstawionej stronom GPA dnia 27 maja 2015 r.

               (3)Ostateczna oferta Republiki Mołdawii zawiera wyczerpujący zakres podmiotów administracji centralnej, lokalnej oraz działających w sektorze użyteczności publicznej, produktów, usług i prac budowlanych. Jest zatem zadowalająca i można ją zaakceptować. Warunki przystąpienia Republiki Mołdawii, określone w załączniku do niniejszej decyzji, zostaną odzwierciedlone w decyzji przyjętej przez Komitet ds. Zamówień Rządowych (Komitet GPA) w sprawie przystąpienia Republiki Mołdawii.

               (4)Oczekuje się, że przystąpienie Republiki Mołdawii do GPA przyczyni się do szerszego międzynarodowego otwarcia rynków zamówień publicznych.

               (5)Zgodnie z art. XXII ust. 2 GPA każdy członek WTO może przystąpić do Porozumienia na warunkach uzgodnionych między tym członkiem i stronami, a warunki te są ustanawiane w decyzji Komitetu GPA.

               (6)W związku z tym konieczne jest określenie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska na forum Komitetu GPA w odniesieniu do przystąpienia Republiki Mołdawii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie przystąpienia Republiki Mołdawii do Porozumienia w sprawie zamówień rządowych polega na wyrażeniu zgody na przystąpienie Republiki Mołdawii z zastrzeżeniem szczególnych warunków przystąpienia określonych w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 6.7.2015
            COM(2015) 325 final
            ZAŁĄCZNIK
            Wniosek
            Decyzja Rady
            ustalająca stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie przystąpienia Republiki Mołdawii do Porozumienia w sprawie zamówień rządowych

               ZAŁĄCZNIK

               WARUNKI UE DOTYCZĄCE PRZYSTĄPIENIA REPUBLIKI MOŁDAWII DO GPA

               Z chwilą przystąpienia Republiki Mołdawii do Porozumienia w sprawie zamówień rządowych sekcja 2 pkt 2 („Instytucje zamawiające administracji centralnej państw członkowskich UE”) w załączniku 1 do dodatku I dotyczącego Unii Europejskiej otrzymuje brzmienie:

               „2. W przypadku towarów, usług, dostawców i usługodawców z Izraela, Czarnogóry i Republiki Mołdawii zamówienia udzielane przez wymienione poniżej instytucje zamawiające administracji centralnej.”.