				|

		52012PC0356

			Wniosek DECYZJA RADY w sprawie upoważnienia Węgier do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Jedynie tekst w języku węgierskim jest autentyczny) /* COM/2012/0356 final - 2012/0173 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Na mocy art. 395 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28
listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej[1] (zwanej dalej „dyrektywą
VAT”) Rada – stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji – może
upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia
szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów
tejże dyrektywy w celu uproszczenia procedury poboru VAT lub zapobiegania
niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania
opodatkowania.
W piśmie, które wpłynęło do
Komisji dnia 3 lutego 2012 r., Węgry zwróciły się z
prośbą o upoważnienie do wprowadzenia na okres dwóch lat
środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy VAT w celu
wyznaczenia podlegającego opodatkowaniu odbiorcy dostaw pszenicy i
meslinu, żyta, jęczmienia, owsa zwyczajnego, kukurydzy,
pszenżyta, nasion soi, nasion rzepaku lub rzepiku i nasion
słonecznika jako osoby odpowiedzialnej w miejsce dostawcy za
zapłacenie podatku VAT na rzecz organów podatkowych (tak zwane „odwrotne
obciążenie”).
Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy VAT pismem z
dnia 26 kwietnia 2012 r. Komisja poinformowała pozostałe
państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Węgry. W
piśmie z dnia 2 maja 2012 r. Komisja zawiadomiła Węgry, że
posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku.
Węgry wyjaśniły, że miały
do czynienia z różnymi rodzajami oszustw podatkowych, które co do zasady
polegały na wystawieniu przez dostawcę, który następnie znika
nie odprowadzając podatku do organów podatkowych, faktury
zachowującej jednak ważność i dającej klientowi
będącemu podatnikiem podstawę do odliczenia podatku. Schemat
oszustw został wykryty na poziomie krajowym, a także – handlu
wewnątrzwspólnotowego.
Na podstawie informacji przedstawionych przez
Węgry około 20 % całego odliczonego lub odzyskanego podatku
VAT w odniesieniu do wyżej wymienionych produktów rolnych wynikałoby
z oszustwa, a według cen z 2010 r. skutkowałoby szacunkową
stratą dla skarbu państwa w wysokości 13,5 mld HUF.
W odpowiedzi na to Węgry chcą
zastosować procedurę odwrotnego obciążenia, eliminując
tym samym potencjalne nadużycia o tyle, że w przypadku braku
obłożenia podatkiem VAT potencjalny „znikający” podmiot
gospodarczy nie byłby w stanie pobrać podatku VAT od swojego klienta. Odbiorca podlegający
opodatkowaniu, o ile jest podatnikiem mającym pełne prawo do
dokonania odliczenia, zadeklarowałby a następnie odliczył
podatek VAT w tej samej deklaracji VAT. Pozwoliłoby to natychmiast
zapobiec dalszym znaczącym stratom wpływów z podatku.
Równocześnie Węgry powinny
ustanowić odpowiednie środki kontroli i obowiązki sprawozdawcze
dla podatników zaangażowanych w dostawę produktów rolnych, w
odniesieniu do których ma zastosowanie odstępstwo, aby zapewnić
prawidłowe funkcjonowanie środka oraz zapobiec przeniesieniu się
unikania opodatkowania na inne etapy produkcji (np. podczas których przetwarza
się produkty surowe), produkty rolne lub sektory. Komisja powinna
zostać poinformowana o tych środkach.
W trakcie dwuletniego
okresu stosowania środka Węgry będą w stanie ustanowić
konwencjonalne i bardziej definitywne środki kontroli zgodne z przepisami
dyrektywy w sprawie VAT, aby zapobiegać i zwalczać tę formę
oszustwa po wygaśnięciu upoważnienia. Węgry
zobowiązały się nie występować o
przedłużenie okresu stosowania środka.
Towary objęte środkiem stanowiącym
odstępstwo powinny być określone jak najdokładniej, aby
uniknąć niepewności prawa. Należy zatem stosować
Nomenklaturę scaloną ustanowioną na mocy rozporządzenia
Rady (EWG) nr 2658/87. Środek będzie dotyczyć jedynie
towarów surowych, zasadniczo niemogących stanowić przedmiotu
konsumpcji końcowej.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Nie zaistniała potrzeba skorzystania z
konsultacji oraz z pomocy ekspertów zewnętrznych.
Celem wniosku w sprawie decyzji jest zwalczanie
oszustw dotyczących podatku VAT na rynku rolnym na Węgrzech, w
związku z czym ma on potencjalnie pozytywne skutki.
W każdym przypadku skutki będą
ograniczone ze względu na wąski zakres odstępstwa i ograniczony czas
jego stosowania.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Decyzja upoważnia Węgry do zastosowania
środka stanowiącego odstępstwo od dyrektywy VAT w zakresie
przeniesienia odpowiedzialności za zapłatę podatku VAT z
dostawcy na klienta będącego podatnikiem w odniesieniu do dostaw
określonych produktów rolnych.
Podstawę decyzji stanowi art. 395 dyrektywy
VAT.
Niniejszy wniosek wchodzi w zakres
wyłącznych kompetencji UE. Zasada pomocniczości nie ma zatem
zastosowania.
Decyzja dotyczy upoważnienia przyznanego
państwu członkowskiemu w odpowiedzi na złożony przez nie
wniosek i nie stanowi jakiegokolwiek zobowiązania.
Biorąc pod uwagę ścisłe
ograniczenie zarówno zakresu, jak i okresu stosowania środka, środek
szczególny jest proporcjonalny do wyznaczonego celu.
Zgodnie z art. 395 dyrektywy VAT odstępstwo
od wspólnych zasad dotyczących podatku VAT jest możliwe jedynie po
uzyskaniu zgody Rady, stanowiącej jednomyślnie na wniosek Komisji.
Decyzja Rady jest jedynym właściwym instrumentem, ponieważ
może być skierowana do poszczególnych państw członkowskich.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu finansowego na
budżet Unii.
5.           INFORMACJE DODATKOWE
Wniosek zawiera klauzulę
wygaśnięcia.
2012/0173 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie upoważnienia Węgier do
wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art.
193 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
dodanej
(Jedynie tekst w języku
węgierskim jest autentyczny)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady
2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
wartości dodanej[2],
w szczególności jej art. 395 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       W piśmie, które
wpłynęło do Komisji dnia 3 lutego 2012 r., Węgry
zwróciły się o upoważnienie do wprowadzenia na okres dwóch lat
odstępstwa od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do osoby zobowiązanej
do zapłaty podatku od wartości dodanej (VAT) na rzecz organów
podatkowych. W piśmie tym Węgry zaznaczyły, że nie
będą występować o przedłużenie tego
upoważnienia.
(2)       Zgodnie z art. 395
ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE Komisja poinformowała
pozostałe państwa członkowskie pismem z dnia 26 kwietnia 2012 r.
o wniosku złożonym przez Węgry. W piśmie z dnia 2 maja 2012
r. Komisja zawiadomiła Węgry, że posiada wszystkie informacje,
które uznaje za niezbędne do rozpatrzenia wniosku.
(3)       Osobą zobowiązaną
do zapłaty podatku VAT jest zasadniczo podatnik dokonujący dostawy
towarów zgodnie z art. 193 dyrektywy 2006/112/WE. Celem odstępstwa, o
które wystąpiły Węgry, jest nałożenie tego
obowiązku na określony czas na podatnika otrzymującego dostawy
określonych nieprzetworzonych produktów rolnych w sektorze zbóż i
nasion oleistych.
(4)       W tych sektorach Węgry
odnotowały, że pewna liczba podmiotów gospodarczych dokonuje
różnych oszustw podatkowych, zarówno na szczeblu krajowym, jak i handlu
wewnątrzwspólnotowego, w postaci nieodprowadzania do organów podatkowych
podatku VAT, który naliczyli od swoich dostaw. Ich klienci, o ile są
podatnikami mającymi pełne prawo do dokonania odliczenia,
zachowują prawo do odliczenia tego podatku.
(5)       Ustanowienie podatnika
będącego odbiorcą dostarczanych towarów jako osoby
zobowiązanej zamiast dostawcy do zapłaty podatku VAT stanowiłoby
środek wyjątkowy stosowany przejściowo, którego celem
byłoby wyeliminowanie możliwości stosowania omawianej formy
uchylania się od podatku. Stosowanie tego środka przez okres dwóch
lat powinno pozostawić Węgrom czas konieczny na opracowanie dla
sektora rolnego środków ostatecznych zgodnych z dyrektywą
2006/112/WE, aby zapobiegać tej formie oszustwa i ją zwalczać.
(6)       Aby uniknąć ryzyka
przeniesienia oszustw podatkowych na etap przetwarzania towarów, na inne
produkty lub sektory, Węgry powinny wprowadzić odpowiednie
środki kontroli i obowiązki sprawozdawcze oraz poinformować o
nich Komisję.
(7)       Aby omawiany środek
stanowiący odstępstwo stosował się wyłącznie do
określonych szczególnych produktów rolnych oraz aby zagwarantować
pewność prawa, towary objęte tym środkiem powinny
zostać zdefiniowane przy użyciu Nomenklatury scalonej ustanowionej na
mocy rozporządzenia Rady nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie
nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej[3].
(8)       Środek jest
proporcjonalny do zamierzonego celu, ponieważ jest ograniczony w czasie i
nie ma być stosowany powszechnie, lecz jedynie w stosunku do kilku starannie
zdefiniowanych produktów, które normalnie, w stanie nieprzetworzonym nie
są przeznaczone do końcowej konsumpcji, a w przypadku których skala
uchylania się od zobowiązań podatkowych prowadzi do znacznych
strat z tytułu wpływów z podatku VAT.
(9)       Omawiany szczególny
środek nie zmieni ogólnej kwoty wpływów Węgier z podatku VAT
pobieranego na etapie konsumpcji końcowej, ani nie będzie miał
negatywnego wpływu na zasoby własne Unii pochodzące z podatku
VAT,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 193 dyrektywy
2006/112/WE Węgry mogą wyznaczyć podlegającego
opodatkowaniu podatnika będącego odbiorcą
następujących towarów znajdujących się w Nomenklaturze
scalonej ustanowionej na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 jako
osobę zobowiązaną do zapłaty podatku VAT:
 Kod CN || Produkt
 1001 || Pszenica i meslin
 1002 || Żyto
 1003 || Jęczmień
 1004 || Owies zwyczajny
 1005 || Kukurydza
 1008 60 00 || Pszenżyto
 1201 || Nasiona soi, nawet łamane
 1205 || Nasiona rzepaku lub rzepiku, nawet łamane
 1206 00 || Nasiona słonecznika, nawet łamane
Artykuł 2
Upoważnienie, o którym mowa w art. 1,
jest uzależnione od wprowadzenia przez Węgry odpowiednich i
skutecznych środków kontroli i obowiązków sprawozdawczych w
odniesieniu do podatników dostarczających towary, do których stosuje
się tę decyzję.
Węgry informują Komisję o
wprowadzeniu środków i obowiązków, o których mowa w akapicie
pierwszym.
Artykuł 3
Niniejszą decyzję stosuje się
przez okres dwóch lat od daty jej notyfikacji.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Węgier.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.
[2]               Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.
[3]               Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 18.7.2016
            COM(2016) 473 final
            2016/0228(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            concerning the allocation of funds decommitted from projects under the 10th European Development Fund for the purpose of replenishing the African Peace Facility

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Instrument na rzecz Pokoju w Afryce został ustanowiony w 2003 r. na mocy umowy z Kotonu
                  1
                i jest finansowany z Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), czyli spoza budżetu ogólnego Unii. Instrument na rzecz Pokoju w Afryce stał się jednym z najważniejszych instrumentów służących skutecznej współpracy Afryki i UE na rzecz pokoju i bezpieczeństwa. Duża część środków finansowych Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce na okres 2014–2016
                  2
                została wyczerpana. Przy obecnym tempie ich wykorzystywania zostaną one wyczerpane przed końcem tego okresu. Także w środkach na lata 2017–2018 należy uwzględnić możliwość reagowania na stałe potrzeby i wymagania Unii Afrykańskiej, aby rozwiązać zarówno obecny, jak i nadchodzące kryzysy bezpieczeństwa w Afryce, a także nieprzewidziane okoliczności. Należy zapewnić przewidywalność i stabilność finansowania tego instrumentu. Potrzeby finansowe Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce do końca 2018 r. szacuje się obecnie na 685 mln EUR.

               Na podstawie propozycji Komisji Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) i Komitet Stałych Przedstawicieli (Coreper) Rady omówiły stabilność finansową Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce w celu zapewnienia finansowania do 2018 r.
                  3
                Na posiedzeniu w dniu 18 maja Coreper zatwierdził przedstawiony przez Prezydencję
                  4
                kompromis dotyczący wykorzystania połączenia środków z 10. i 11. EFR.

               Celem niniejszego projektu wniosku dotyczącego decyzji Rady jest uzyskanie zatwierdzenia przez nią wykorzystania środków uwolnionych z 10. EFR na uzupełnienie zasobów Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce o dodatkową kwotę wynoszącą maksymalnie 491,38 mln EUR, z czego 475 mln EUR przyczyni się do sfinansowania jego potrzeb do końca 2018 r., a 16,38 mln EUR pokryje wydatki pomocnicze ponoszone przez Komisję. W celu uzupełnienia tych środków z rezerwy na wykonanie (fr. „réserve non-mobilisable”), zostaną uruchomione dodatkowe środki finansowe na Instrument na rzecz Pokoju w Afryce z rezerwy 11. EFR (100 mln EUR z wewnętrznej rezerwy państw AKP – po zatwierdzeniu wniosku Unii Afrykańskiej przez Komitet Ambasadorów AKP – oraz 110 mln EUR z rezerw krajowych programów orientacyjnych i regionalnych programów orientacyjnych (KPO/RPO)).

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Instrument na rzecz Pokoju w Afryce jest jednym z kluczowych instrumentów realizacji współpracy Afryki i UE na rzecz pokoju i bezpieczeństwa w ramach wspólnej strategii Afryka-UE przyjętej w Lizbonie w 2007 r. Podczas 4. szczytu Afryka-UE w 2014 r., potwierdzono, że pokój i bezpieczeństwo stanowi jeden z pięciu obszarów priorytetowych w zakresie wdrażania wspólnej strategii.

                  W następstwie konkluzji Rady w sprawie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) z dnia 18 maja 2015 r. Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) i służby Komisji ocenią potencjał unijnych instrumentów w zakresie budowania zdolności na rzecz wspierania bezpieczeństwa i rozwoju, w tym realności dostosowania Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce w celu zmniejszenia jego ograniczeń. W międzyczasie ważne jest, by instrument na rzecz Pokoju w Afryce nadal funkcjonował i przyczyniał się do utrzymania pokoju i realizacji celów polityki bezpieczeństwa UE.

                  Niniejszy wniosek, poprzez przyczynianie się do kontynuacji działań związanych z Instrumentem na rzecz Pokoju w Afryce do 2018 r., ostatecznie wspomoże również realizację celów zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza celu zrównoważonego rozwoju nr 16 – „wspieranie pokojowych i integracyjnych społeczeństw na rzecz rozwoju zrównoważonego, zapewnienie wszystkim dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz tworzenie na każdym poziomie instytucji, które będą skuteczne, odpowiedzialne i będą sprzyjały włączeniu społecznemu”.

                  Instrument na rzecz Pokoju w Afryce jest w normalnych okolicznościach finansowany z puli środków EFR przeznaczonych na współpracę między państwami AKP. Działania finansowane z dodatkowych środków przeznaczonych na Instrument na rzecz Pokoju w Afryce z rezerwy na wykonanie (fr. „réserve non-mobilisable”) nadal będą zgodne z ogólnymi i szczególnymi dla państw AKP celami określonymi w wewnętrznej strategii państw AKP
                     5
                  .

                  Te dodatkowe środki zostaną wykorzystane zgodnie z zasadami i procedurami mającymi zastosowanie do 11. EFR. Programowanie tych funduszy zostanie zaprojektowane w drodze decyzji Komisji o wprowadzeniu poprawek do programu działania Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce na lata 2014–2016
                     6
                   i decyzji Komisji o przyjęciu przyszłego planu działania dotyczącego Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce na lata 2017–2018. W obydwu przypadkach wymagane jest zatwierdzenie Coreperu, jak przewidziano w art. 15 rozporządzenia wykonawczego dotyczącego 11. EFR
                     7
                  .

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  nd.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Artykuł 1 ust. 4 umowy wewnętrznej dotyczącej 11. EFR
                     8
                  .

                  Artykuł 1 ust. 4 umowy wewnętrznej dotyczącej 11. EFR stanowi, iż Rada musi przyjąć swoją decyzję jednomyślnie.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  nd.
                     EFR został ustanowiony na mocy umowy wewnętrznej między przedstawicielami państw członkowskich i przewiduje możliwość użycia umorzonych środków, jeśli zadecyduje o tym Rada
                     9
                  .

               •Proporcjonalność

                  Wniosek, a w szczególności zaproponowane środki, opierają się na kompleksowej analizie przeprowadzonej przez ESDZ i służby Komisji (załącznik do dok. Rady nr 8662/16 z dnia 10.5.2016 r.). Wniosek ten uwzględnia wytyczne KPiB, na przykład ograniczenia określonych kosztów (diety żołnierzy) i dlatego też, w odróżnieniu od przeszłości, nie wszystkie potrzeby finansowe Unii Afrykańskiej w zakresie działań w tym obszarze, w szczególności operacji wspierania pokoju, zostaną pokryte przez EFR. Wniosek ten opiera się również na założeniu, że inne podmioty będą przyczyniać się do wysiłków finansowych. Zakłada on w szczególności, że państwa członkowskie Unii Afrykańskiej będą stopniowo realizować zobowiązania podjęte podczas szczytu Unii Afrykańskiej w Johannesburgu w Republice Południowej Afryki w czerwcu 2015 r., aby do 2020 r. osiągnąć 25 % udziału w operacjach wspierania pokoju oraz że inni darczyńcy, w tym ONZ, również wnieśliby środki. Państwa członkowskie UE mają również możliwość wniesienia dobrowolnych wkładów. Wniosek ten jest ponadto zgodny z prośbą KPiB o poprawę równowagi między wsparciem udzielonym w ramach Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce w zakresie operacji wspierania pokoju i działań dotyczących budowania zdolności.

               •Wybór instrumentu

                  EFR jest jedynym źródłem finansowania Instrumentu na szczeblu UE. Z powodu ograniczeń prawnych istniejące unijne instrumenty finansowane z budżetu ogólnego Unii nie mogą zostać wykorzystać do finansowania operacji o charakterze wojskowym lub mającym wpływ na kwestie obronne, ani też w celu wsparcia beneficjentów wojskowych w celu realizacji zadań innych niż wyraźnie cywilne.

               3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex-post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  nd.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  nd.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy fachowej

                  nd.

               •Ocena skutków

                  nd.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  nd.

               •Prawa podstawowe

                  Instrument na rzecz Pokoju w Afryce wspiera operacje wspierania pokoju kierowane przez państwa afrykańskie, realizowane tam, gdzie zagrożone mogą być prawa podstawowe. Oprócz przepisów dotyczących praw człowieka zawartych w rozporządzeniu wykonawczym dotyczącym 11. EFR, wieloletni program działania na lata 2014–2016 zawiera specjalne przepisy wspierające „uwzględnianie stosownych wytycznych dotyczących praw człowieka oraz ochrony kobiet i dzieci w konfliktach zbrojnych oraz roli kobiet w rozwiązywaniu konfliktów, jak również stosowanie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325, 1820 i 1612”. Konkretnym przykładem są szkolenia sił pokojowych w zakresie praw człowieka, które są wspierane za pośrednictwem Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce. Przepisy te przekładają się następnie na ustalenia umowne w ramach Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce z Komisją Unii Afrykańskiej.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Brak (EFR znajduje się poza budżetem UE).

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  Ustalenia dotyczące monitorowania, oceny i sprawozdawczości mają zastosowanie do 11. EFR oraz odpowiednich wieloletnich programów działania. Odpowiednie dodatkowe środki zawarto również w dokumencie roboczym dotyczącym środków mających na celu wzmocnienie Komisji Unii Afrykańskiej, podpisanym między Komisją Europejską i Komisją Unii Afrykańskiej w dniu 15 kwietnia 2016 r.; mają one być przestrzegane przez Komisję Unii Afrykańskiej w realizacji EFR w ramach zarządzania pośredniego.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  nd.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  Artykuł 1 ust. 1 wniosku przewiduje, że środki umorzone z projektów w ramach 10. EFR, do maksymalnej kwoty 491 387 500 EUR, zostaną przydzielone w celu uzupełnienia Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce, aby pokryć jego potrzeby finansowe na lata 2014–2016 oraz szacunkowe potrzeby finansowe związane z programem działań na lata 2017–2018.

                  Artykuł 1 ust. 2 stanowi, że maksymalnie 16 387 500 EUR z kwoty określonej w ust. 1 zostanie przydzielonych Komisji na wydatki na działania wspierające. Kwota ta została obliczona według takiej samej proporcji (3,45 %), jak ta przewidziana na zarządzanie środkami 11. EFR w art. 1 ust. 2 lit. a) umowy wewnętrznej dotyczącej 11. EFR.

                  Artykuł 1 ust. 3 przewiduje, że przepisy 11. EFR będą mieć zastosowanie (rozporządzenia wykonawcze i finansowe
                     10
                  ).

                  Artykuł 2 przewiduje datę wejścia w życie tej decyzji.

               2016/0228 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie przydzielenia środków umorzonych w ramach 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju w celu uzupełnienia Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                  11
               , w szczególności jej art. 1 ust. 4,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Komisja, przyjmując decyzję C(2014)4907 z dnia 15 lipca 2014 r. w sprawie programu działania dotyczącego Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce na lata 2014–2016 na rzecz Komisji Unii Afrykańskiej
                  12
               , przeznaczyła łączną kwotę 901 339 064,53 EUR na program działania dotyczący Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce na lata 2014–2016. Z kwoty tej 900 000 000 EUR pochodzi z Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), a 1 339 064,53 EUR z dodatkowego dobrowolnego wkładu Królestwa Danii.

               (2)Unia Europejska zapewnia już znaczny wkład finansowy na wsparcie działań Unii Afrykańskiej w odpowiedzi na trwające i rozpoczynające się kryzysy bezpieczeństwa w Afryce. Wdrożono szereg środków mających na celu utrzymanie wkładu finansowego dla Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce na stałym poziomie. Niemniej jednak obecna i przyszła sytuacja będzie wymagać większego wkładu finansowego Unii, w tym poprzez Instrument na rzecz Pokoju w Afryce, w celu umożliwienia reagowania na potrzeby Unii Afrykańskiej.

               (3)Dodatkowe potrzeby Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce w okresie 2016–2018 szacuje się na 685 000 000 EUR.

               (4)Właściwe jest przeznaczenie środków umorzonych w ramach projektów 10. EFR na finansowanie Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce, aby pokryć niezaspokojone potrzeby finansowe na 2016 r., ewentualne nieprzewidziane okoliczności, a także aby zapewnić przewidywalność finansowania Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce do końca 2018 r.

               (5)Dodatkowe fundusze powinny stanowić źródło finansowania działań Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce, w tym wsparcia dla afrykańskich operacji wspierania pokoju, wsparcia na rzecz wdrożenia afrykańskiej architektury pokoju i bezpieczeństwa, wsparcia na działania przynoszące szybkie rezultaty (mechanizm szybkiego reagowania) oraz pokrycia poniesionych przez Komisję wydatków na działania wspierające.

               (6)Fundusze te powinny być wykorzystywane zgodnie z odpowiednimi wieloletnimi programami działania
                  13
                oraz zgodnie z zasadami i procedurami mającymi zastosowanie do 11. EFR, określonymi w rozporządzeniach Rady (UE) 2015/322
                  14
                i 2015/323
                  15
               .

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Kwota w maksymalnej wysokości 491 387 500 EUR ze środków umorzonych w ramach 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju zostanie przydzielona w celu uzupełnienia środków Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce na lata 2016–2018.

               Z kwoty tej maksymalnie 16 387 500 EUR zostanie przydzielone na wydatki na działania wspierające ponoszone przez Komisję.

               Środki te zostaną wykorzystane zgodnie z zasadami i procedurami mającymi zastosowanie do 11. EFR.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisana w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r.

                     (2)
                  Decyzja Komisji C(2014) 4907 z dnia 15 lipca 2014 r.

                     (3)
                  Dok. 164/15 ACP z dnia 15.12.2015.

                     (4)
                  Dok. 8662/16 z dnia 10.5.2016.

                     (5)
                  Decyzja Komisji C(2015) 7766 z dnia 13.11.2015 r. w sprawie przyjęcia dokumentu strategicznego na lata 2014–2020 oraz programu orientacyjnego w odniesieniu do współpracy w ramach AKP między Unią Europejską a grupą państw AKP.

                     (6)
                  Decyzja Komisji C(2014) 4907 z dnia 15 lipca 2014 r.

                     (7)
                  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/322 z dnia 2 marca 2015 r. (Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 1).

                     (8)
                  Umowa wewnętrzna między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1).

                     (9)
                  Artykuł 1 ust. 4 umowy wewnętrznej dotyczącej 11. EFR oraz art. 61 rozporządzenia Rady (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17).

                     (10)
                  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/322 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie realizacji 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 1) oraz rozporządzenie Rady (UE) nr 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17).

                     (11)
                  Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (12)
                  Decyzja Komisji C(2014)4907, zmieniona decyzjami Komisji C(2015) 1254, C(2015) 4995 oraz C(2015) 8627.

                     (13)
                  Decyzja Komisji C(2014) 4907 z dnia 15 lipca 2014 r.

                     (14)
                  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/322 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie realizacji 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 1).

                     (15)
                  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17).


Ważna informacja prawna

|

52009PC0012

Wniosek decyzja Rady dotycząca tymczasowego zakazu stosowania i sprzedaży na Węgrzech zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy (Zea mays L. linia MON810) wyrażającej gen Bt cry1Ab, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady  /* COM/2009/0012 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 21.1.2009KOM(2009) 12 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYdotycząca tymczasowego zakazu stosowania i sprzedaży na Węgrzech zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy (Zea mays L. linia MON810) wyrażającej gen Bt cry1Ab, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1. Decyzją Komisji 98/294/WE z dnia 22 kwietnia 1998 r. dotyczącą wprowadzenia do obrotu zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy ( Zea mays L. linia MON810), w zastosowaniu dyrektywy Rady 90/220/EWG postanowiono udzielić zgody na wprowadzenie do obrotu tego produktu.2. Dnia 3 sierpnia 1998 r. władze francuskie wyraziły zgodę na wprowadzenie tego produktu do obrotu. Zgodnie z art. 13 ust. 5 dyrektywy 90/220/EWG produkt może być stosowany w całej Wspólnocie.3. Zgodnie z art. 23 ust. 1 dyrektywy 2001/18/EWG w dniu 20 stycznia 2005 r. władze węgierskie poinformowały Komisję o swojej decyzji dotyczącej tymczasowego zakazu stosowania i sprzedaży wymienionej zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy oraz podały uzasadnienie.4. Dnia 8 czerwca 2005 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) uznał, iż informacje przedłożone przez Węgry nie stanowią nowych dowodów naukowych, które unieważniałyby ocenę kukurydzy Zea mays L. linia MON810 pod kątem ryzyka środowiskowego i w związku z tym uzasadniałyby zakaz jej stosowania i sprzedaży na Węgrzech.5. Dnia 24 czerwca 2005 r. Komisja przyjęła do wiadomości oświadczenie Rady ds. Środowiska Naturalnego, która – w celu wyrażenia sprzeciwu wobec wniosku wymagającego od kolejnego państwa członkowskiego uchylenia klauzuli ochronnej dotyczącej tego samego GMO – stwierdziła, że nadal pozostaje margines niepewności w odniesieniu do środka ochronnego związanego z wprowadzaniem do obrotu kukurydzy MON810 i wezwała Komisję do zgromadzenia dalszych danych naukowych i dokonania dalszej oceny zasadności krajowego środka oraz tego, czy zezwolenie na wprowadzenie do obrotu wspomnianego organizmu zmodyfikowanego genetycznie na mocy dyrektywy 90/220/EWG nadal spełnia wymogi bezpieczeństwa zawarte w dyrektywie 2001/18/WE.6. W listopadzie 2005 r. Komisja zwróciła się do EFSA o ustalenie, czy istnieją jakiekolwiek podstawy naukowe pozwalające sądzić, że dalsze wprowadzanie do obrotu organizmów zmodyfikowanych genetycznie podlegających klauzulom ochronnym (w tym Zea mays L. linia MON810) na warunkach, na których udzielono zgody, może mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzi lub na środowisko, i poprosiła EFSA o uwzględnienie wszelkich nowych informacji naukowych, które pojawiły się od czasu wydania poprzednich opinii naukowych dotyczących bezpieczeństwa wspomnianych organizmów zmodyfikowanych genetycznie.7. Uznano za stosowne, aby zaczekać na nową opinię EFSA dotyczącą Zea mays L. linia MON810 przed podjęciem jakichkolwiek działań w sprawie środka ochronnego zgłoszonego przez Węgry z powodu potencjalnego wpływu tej opinii na poprzednią opinię przyjętą w czerwcu 2005 r.8. W swojej opinii z dnia 29 marca 2006 r. (opublikowanej dnia 11 kwietnia 2006 r.) EFSA stwierdził, iż nie ma powodu by sądzić, że dalsze wprowadzanie do obrotu Zea mays L. linia MON810 na warunkach, na których udzielono zgody, może mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko.9. W takich okolicznościach zgodnie z art. 23 dyrektywy 2001/18/WE wymagane jest, aby Komisja podjęła decyzję zgodnie z procedurami określonymi w art. 30 ust. 2 dyrektywy, do której stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.10. Ponieważ EFSA uznał, że omawiany produkt nie stanowi ryzyka dla zdrowia ludzi ani dla środowiska, Komisja przygotowała projekt decyzji z wnioskiem o uchylenie przez Węgry środka dotyczącego Zea mays L. linia MON810.11. Zgodnie z art. 5 ust. 2 decyzji 1999/468/WE komitetowi ustanowionemu na mocy art. 30 dyrektywy 2001/18/WE przedłożono do zaopiniowania propozycję działań, które należy podjąć.12. Komitet, do którego zwrócono się dnia 18 września 2006 r., nie wydał opinii i w związku z tym zaszła konieczność, aby zgodnie z art. 5 ust. 4 decyzji 1999/468/WE Komisja przedłożyła Radzie wniosek dotyczący podjęcia odpowiednich działań i powiadomiła o tym Parlament Europejski.13. W dniu 20 lutego 2007 r. Rada ds. Środowiska Naturalnego, stanowiąc większością kwalifikowaną, wyraziła sprzeciw wobec wniosku.14. W swojej decyzji Rada odniosła się do oceny ryzyka środowiskowego zgodnie z przepisami dyrektywy 2001/18/WE i stwierdziła, że w ocenie ryzyka środowiskowego należy w bardziej systematyczny sposób uwzględnić różne struktury rolnicze i regionalne właściwości ekologiczne w Unii Europejskiej.15. Dnia 30 listopada 2007 r. Węgry przedłożyły Komisji dodatkowe informacje na temat uprawy Zea mays L. linia MON810 w celu poparcia wprowadzonego środka.16. W konsekwencji dnia 18 kwietnia 2008 r. EFSA został poproszony o zbadanie, czy informacje przedłożone przez Węgry zawierają elementy wpływające na ocenę ryzyka środowiskowego, które to elementy wskazywałyby na istnienie szczególnych powodów, by uznać, że wyżej wymieniona kukurydza stanowi zagrożenie dla środowiska w odniesieniu do zastosowań określonych w odnośnej zgodzie.17. W swojej opinii z dnia 2 lipca 2008 r. (opublikowanej dnia 11 lipca 2008 r.) EFSA potwierdził wcześniejsze wnioski dotyczące bezpieczeństwa Zea mays L. linia MON810 i oświadczył, że z oceny naukowej nie wynikają żadne nowe dane ani informacje, które mogłyby wpłynąć na zmianę poprzednich ocen ryzyka przeprowadzonych w odniesieniu do tego produktu. EFSA stwierdził również, że przedłożone przez Węgry informacje nie dostarczyły dowodów naukowych świadczących o tym, że obszar Węgier różni się od innych regionów UE na tyle, by zasługiwać na odrębną ocenę ryzyka w stosunku do ocen przeprowadzonych w odniesieniu do pozostałych regionów UE.18. W tych okolicznościach Węgry powinny uchylić swój środek ochronny w odniesieniu do stosowania i sprzedaży Zea mays L. linia MON810. W związku z tym w wyniku decyzji Rady z lutego 2007 r. oraz zgodnie z art. 5 ust. 6 akapit drugi decyzji Rady 1999/468/WE Komisja przedłożyła ponownie swój wniosek dotyczący działań, które należy podjąć, i poinformowała Parlament Europejski.WniosekDECYZJA RADYdotycząca tymczasowego zakazu stosowania i sprzedaży na Węgrzech zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy ( Zea mays L. linia MON810) wyrażającej gen Bt cry1Ab , zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(Jedynie tekst w języku węgierskim jest autentyczny)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającą dyrektywę Rady 90/220/EWG[1], w szczególności jej art. 23 ust. 2,po zasięgnięciu opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Decyzją Komisji 98/294/WE z dnia 22 kwietnia 1998 r. dotyczącą wprowadzenia do obrotu zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy ( Zea mays L. linia MON810), w zastosowaniu dyrektywy Rady 90/220/EWG[2] postanowiono udzielić zgody na wprowadzenie do obrotu tego produktu.(2) Dnia 3 sierpnia 1998 r. właściwe organy Francji udzieliły takiej zgody.(3) Dnia 20 stycznia 2005 r. Węgry poinformowały Komisję, że zgodnie z art. 23 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2001/18/WE wprowadziły tymczasowy zakaz stosowania i sprzedaży Zea mays L. linia MON810 i podały powody tej decyzji.(4) Komisja zasięgnęła opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), powołanego na mocy rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności[3], w odniesieniu do informacji przedstawionych przez Węgry.(5) Dnia 8 czerwca 2005 r., po zbadaniu informacji przedstawionych przez Węgry, EFSA uznał, iż obecnie dostępne dowody naukowe nie podtrzymują argumentów przedstawionych przez Węgry oraz, że informacje przedłożone przez Węgry nie stanowią nowych dowodów naukowych wystarczających do unieważnienia oceny Zea mays L. linia MON810 pod kątem ryzyka środowiskowego ustanowionej w dyrektywie 90/220/EWG, i nie uzasadniają zakazu stosowania i sprzedaży tego produktu na Węgrzech.(6) Dnia 24 czerwca 2005 r. Komisja przyjęła do wiadomości oświadczenie Rady ds. Środowiska Naturalnego, która – w celu wyrażenia sprzeciwu wobec wniosku wymagającego od kolejnego państwa członkowskiego uchylenia środka ochronnego dotyczącego tego samego GMO – stwierdziła, że nadal pozostaje margines niepewności w odniesieniu do środka ochronnego związanego z wprowadzaniem do obrotu kukurydzy MON810 i wezwała Komisję do zgromadzenia dalszych danych naukowych i dokonania dalszej oceny zasadności krajowego środka i tego, czy zezwolenie na wprowadzenie do obrotu wspomnianego organizmu zmodyfikowanego genetycznie na mocy dyrektywy 90/220/EWG nadal spełnia wymogi bezpieczeństwa zawarte w dyrektywie 2001/18/WE.(7) W listopadzie 2005 r. Komisja zwróciła się do EFSA o ustalenie, czy istnieją jakiekolwiek podstawy naukowe pozwalające sądzić, że dalsze wprowadzanie do obrotu Zea mays L. linia MON810 na warunkach, na których udzielono zgody, może mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzi lub na środowisko, i poprosiła EFSA o uwzględnienie wszelkich nowych informacji naukowych, które pojawiły się od czasu wydania poprzednich opinii naukowych dotyczących bezpieczeństwa wspomnianych organizmów zmodyfikowanych genetycznie.(8) W swojej opinii z dnia 29 marca 2006 r. EFSA stwierdził, opierając się na ocenie różnych zastosowań hybryd zawierających kukurydzę MON810, iż nie ma żadnego powodu by sądzić, że dalsze wprowadzanie do obrotu Zea mays L. linia MON810 na warunkach, na których udzielono zgody, może mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko.(9) Nie ma zatem powodu, by twierdzić, że produkt ten stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt lub dla środowiska.(10) Węgry powinny zatem uchylić środek ochronny dotyczący Zea mays L. linia MON810.(11) Komitet ustanowiony na mocy art. 30 dyrektywy 2001/18/WE nie wydał opinii na temat środków określonych w projekcie decyzji Komisji, po przeprowadzonej z nim konsultacji dnia 18 września 2006 r. zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 30 ust. 2 wymienionej dyrektywy.(12) Na mocy art. 5 ust. 4 decyzji Rady 1999/468/WE Komisja przedłożyła Radzie wniosek dotyczący działań, jakie należy podjąć, i powiadomiła o tym Parlament Europejski.(13) W dniu 20 lutego 2007 r. Rada ds. Środowiska Naturalnego, stanowiąc większością kwalifikowaną, wyraziła sprzeciw wobec wniosku.(14) W swojej decyzji Rada odniosła się do oceny ryzyka środowiskowego zgodnie z przepisami dyrektywy 2001/18/WE i stwierdziła, że w ocenie ryzyka środowiskowego należy w bardziej systematyczny sposób uwzględnić różne struktury rolnicze i regionalne właściwości ekologiczne w Unii Europejskiej.(15) Dnia 30 listopada 2007 r. Węgry przedłożyły Komisji dodatkowe informacje na temat uprawy Zea mays L. linia MON810 w celu poparcia wprowadzonego środka ochronnego.(16) W konsekwencji dnia 18 kwietnia 2008 r. EFSA został poproszony o zbadanie, czy informacje przedłożone przez Węgry zawierają elementy wpływające na ocenę ryzyka środowiskowego, które to elementy wskazywałyby na istnienie szczegółowych powodów, by uznać, że wyżej wymieniona kukurydza stanowi zagrożenie dla środowiska w odniesieniu do zastosowań określonych w odnośnej zgodzie.(17) W swojej opinii z dnia 2 lipca 2008 r. (opublikowanej dnia 11 lipca 2008 r.) EFSA potwierdził wcześniejsze wnioski dotyczące bezpieczeństwa Zea mays L. linia MON810 i oświadczył, że z oceny naukowej nie wynikają żadne nowe dane ani informacje, które mogłyby wpłynąć na zmianę poprzednich ocen ryzyka przeprowadzonych w odniesieniu do tego produktu. EFSA stwierdził również, że przedłożone przez Węgry informacje nie dostarczyły dowodów naukowych świadczących o tym, że obszar Węgier różni się od innych regionów UE na tyle, by zasługiwać na odrębną ocenę ryzyka w stosunku do ocen przeprowadzonych w odniesieniu do pozostałych regionów UE.(18) W tych okolicznościach Węgry powinny uchylić swój środek ochronny w odniesieniu do stosowania i sprzedaży Zea mays L. linia MON810.(19) W wyniku decyzji Rady z lutego 2007 r. oraz zgodnie z art. 5 ust. 6 akapit drugi decyzji Rady 1999/468/WE Komisja przedłożyła ponownie swój wniosek dotyczący działań, które należy podjąć, i poinformowała o tym Parlament Europejski.(20) Artykuł 5 ust. 6 akapit pierwszy decyzji 1999/468/WE przewiduje, że Rada może podjąć decyzję w sprawie wniosku większością kwalifikowaną w terminie trzech miesięcy ustanowionym zgodnie z art. 30 ust. 2 dyrektywy 2001/18/WE,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Środki podjęte przez Republikę Węgierską w celu wprowadzenia zakazu stosowania i sprzedaży zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy Zea mays L. linia MON810, wyrażającej gen Bt cry1Ab , zatwierdzonej do wprowadzenia do obrotu decyzją 98/294/WE, nie są uzasadnione na mocy dyrektywy 2001/18/WE.Artykuł 2Republika Węgierska podejmie kroki niezbędne dla uchylenia środków podjętych w celu wprowadzenia zakazu stosowania i sprzedaży zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy Zea mays L. linia MON810 na swoim terytorium oraz dla spełnienia wymogów niniejszej decyzji najpóźniej 20 dni po niniejszym powiadomieniu.Artykuł 3Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Węgierskiej.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, s. 1.[2] Dz.U. L 131 z 5.5.1998, s. 32.[3] Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 575/2006 (Dz.U. L 100 z 8.4.2006, s. 3).


Ważna informacja prawna

|

52009PC0198

Wniosek decyzja Rady w sprawie przyjęcia dodatkowego programu badawczego realizowanego przez Wspólne Centrum Badawcze Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej  /* COM/2009/0198 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 22.4.2009KOM(2009) 198 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYw sprawie przyjęcia dodatkowego programu badawczego realizowanego przez Wspólne Centrum Badawcze Europejskiej Wspólnoty Energii AtomowejUZASADNIENIE1. KONTEKST WNIOSKUW dniu 19 lutego 2004 r. Rada przyjęła trzyletni dodatkowy program badawczy, który ma być realizowany przez Wspólne Centrum Badawcze Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (2004-2006), dotyczący eksploatacji wspólnotowego reaktora wysokostrumieniowego (HFR) w Petten (Niderlandy). W dniu 26 listopada 2007 r. Rada przyjęła roczne przedłużenie (na 2007 r.) okresu realizacji programu dodatkowego. Realizacja tego programu zakończyła się zatem dnia 31 grudnia 2007 r. HFR był eksploatowany przez cały 2008 r. bez dodatkowego programu badawczego. W tym czasie dokładano wszelkich starań, aby eksploatacja i wykorzystanie reaktora zostały uregulowane w ramach niezależnego i bardziej trwałego porządku prawnego. Ponieważ te starania nie odniosły skutku, obecnie konieczne jest zapewnienie dalszego wsparcia finansowego zgodnie z nowym dodatkowym programem badawczym.Niniejszy wniosek dotyczy zatem nowego trzyletniego programu dotyczącego eksploatacji HFR (2009-2011).HFR jest wykorzystywany przez Komisję zgodnie z porozumieniem zawartym pomiędzy Euratomem i Niderlandami dnia 25 lipca 1961 r. W ramach tego porozumienia Komisja zobowiązała się w imieniu Wspólnoty do zbudowania niezbędnych obiektów i zapewnienia dodatkowego wyposażenia w celu zagwarantowania optymalnego wykorzystania tych obiektów (w tym HFR). Porozumienie to zostało zawarte na okres 99 lat. W celu wykonania go obie strony dnia 31 października 1962 r. zawarły długoterminową umowę dzierżawy przyznającą prawo przedmiotowe („bail emphytéotique”).HRF odgrywa w Unii Europejskiej istotną rolę z uwagi na wspieranie bezpiecznych technologii jądrowych, na użyteczność w badaniach nad materiałami w zakresie syntezy termojądrowej, badania podstawowe i zastosowania medyczne.-  Mimo zmniejszenia zasobów przeznaczonych na badania i rozwój w dziedzinie rozszczepień jądrowych, HFR pełni w dalszym ciągu istotną rolę w badaniach nad bezpieczeństwem istniejących i przyszłych reaktorów. HRF przyczynia się do realizacji następujących programów: starzenia się reaktorów i zarządzania ich cyklem eksploatacyjnym, zwiększania bezpieczeństwa paliwa jądrowego, transmutacji odpadów jądrowych w celu poprawy warunków ostatecznego usuwania odpadów, badania bezpieczeństwa paliwa dla nowej generacji reaktorów jądrowych (IV generacja).-  W badaniu podstawowym wiązki neutronów wykorzystywane są do badania struktury materiałów. Działalność ta podlega stałemu rozwojowi i przyczynia się do zrozumienia mechanizmów degradacji oraz łagodzenia ich skutków, co ma znaczenie dla bezpieczeństwa istniejących elektrowni jądrowych. Metody stosowane w badaniu stanowią nieniszczące techniki oceny, w których wykorzystywane są wiązki neutronów oraz ich własności. Koordynacja wysiłków, rozpowszechnienie wyników i wspieranie harmonizacji prowadzone są przy pomocy sieci obejmującej całą Europę.-  Reaktor wykorzystywany jest również do produkcji towarowej izotopów promieniotwórczych dla potrzeb ponad 60 % spośród 10 mln diagnoz medycznych stawianych każdego roku w Europie. Działanie reaktora sprawia, że jest on ważnym narzędziem dla przedsiębiorstw farmaceutycznych tego sektora. Ponadto ze względu na lokalizację reaktora w Europie jego produkcja jest szybko kierowana do europejskich ośrodków zdrowia. Jest to kluczowy aspekt w przypadku stosowania najnowszych izotopów o krótkim czasie życia.-  HFR jest również obiektem szkoleniowym goszczącym naukowców stopnia doktorskiego i podoktorskiego, którzy prowadzą swoje działania badawcze w ramach programów krajowych lub europejskich.2. KONSULTACJE ZAINTERESOWANYCH STRON I OCENA SKUTKÓWSpośród państw członkowskich, z którymi przeprowadzono konsultacje z uwagi na ich działalność badawczą w dziedzinie jądrowej, trzy państwa członkowskie (NL, FR i BE) zgodziły się wziąć udział w finansowaniu HFR.3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKUPodstawą wniosku jest art. 7 traktatu EURATOM.4. WPŁYW NA BUDŻETW sprawozdaniu finansowym nowy program dodatkowy przedstawia wkład wnoszony przez trzy uczestniczące w programie państwa członkowskie, tj. Niderlandy, Francję i Belgię. Wkład tych trzech państw członkowskich wynosi w sumie około 35 mln EUR. Kwota ta obejmuje rezerwy przeznaczone na wycofanie reaktora z eksploatacji. Część wkładu zgodnie z obecnym programem dodatkowym pokryje wydatki (łącznie z rezerwami przeznaczonymi na wycofanie reaktora z eksploatacji) poniesione na eksploatację HFR w 2008 r., tj. w okresie, w którym nie obowiązywał żaden program dodatkowy ani inny mechanizm w odniesieniu do tego finansowania.Komisja potwierdza oświadczenie zawarte w protokole z posiedzenia Rady w dniu 27 czerwca 1996r., w którym stwierdza się, że „na podstawie odpowiedniego finansowania, HFR może przyczynić się do wykonania programów wspólnotowych realizowanych w kontekście programów ramowych lub poza nimi. Uczestnictwo będzie realizowane na zasadzie konkursu lub poprzez świadczenie instytutom WCB usług w zakresie napromieniowania podczas prowadzenia przez te instytuty odnośnych działań”. Oznacza to, że Komisja nie będzie miała wkładu finansowego w koszty eksploatacyjne HFR z funduszy budżetu instytucjonalnego, w tym w żadne koszty poniesione w związku z konserwacją lub naprawą reaktora.5. INFORMACJE DODATKOWENie dotyczyWniosekDECYZJA RADYw sprawie przyjęcia dodatkowego programu badawczego realizowanego przez Wspólne Centrum Badawcze Europejskiej Wspólnoty Energii AtomowejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 7,uwzględniając wniosek Komisji,po konsultacji z Komitetem Naukowo-Technicznym[1]a także mając na uwadze, co następuje:(1) W ramach europejskiej przestrzeni badawczej reaktor wysokostrumieniowy w Petten (zwany dalej „HFR”) zawsze był i jest ważnym narzędziem Wspólnoty mającym na celu przyczynianie się do rozwoju materiałoznawstwa i badań w tym zakresie, medycyny nuklearnej i badań nad bezpieczeństwem w dziedzinie energii jądrowej.(2) Eksploatacja HFR była wspierana przez serię dodatkowych programów badawczych, z których ostatni – decyzja Rady 2007/773/Euratom z dnia 26 listopada 2007 r. w sprawie rocznego przedłużenia okresu realizacji dodatkowego programu badawczego realizowanego przez Wspólne Centrum Badawcze Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej – zakończył się dnia 31 grudnia 2007 r.[2].(3) HFR był eksploatowany przez cały 2008 r. bez dodatkowego programu badawczego. W tym czasie dokładano wszelkich starań, aby eksploatacja i wykorzystanie reaktora zostały uregulowane w ramach niezależnego i bardziej trwałego porządku prawnego. Ponieważ te starania nie odniosły skutku, konieczne jest zapewnienie dalszego wsparcia finansowego zgodnie z nowym dodatkowym programem badawczym.(4) HFR może być eksploatowany co najmniej do 2015 r. przy obecnym zezwoleniu eksploatacyjnym.(5) Z uwagi na stałe zapotrzebowanie na HFR jako niezastąpioną infrastrukturę dla badań wspólnotowych w dziedzinach zwiększania bezpieczeństwa istniejących reaktorów jądrowych, zdrowia, w tym rozwoju izotopów medycznych w celu odpowiedzi na pytania związane z badaniami medycznymi, syntezy jądrowej, badań podstawowych i szkoleń oraz gospodarki odpadami, łącznie z możliwością badania bezpieczeństwa paliw jądrowych dla nowej generacji systemów reaktorów, należy kontynuować eksploatację HFR do 2011 r. w ramach niniejszego dodatkowego programu badawczego.(6) Z uwagi na szczególne zainteresowanie kwestią dalszej eksploatacji HFR, Niderlandy, Francja i Belgia powinny, zgodnie z własnymi wskazaniami, finansować ten program poprzez wkład finansowy wniesiony do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich w ramach dochodów przeznaczonych na określony cel.(7) Wkłady finansowe zgodnie z obecnym programem dodatkowym powinny pokrywać również wydatki poniesione w roku 2008,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym przyjmuje się na okres trzech lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r., dodatkowy program badawczy dotyczący funkcjonowania reaktora wysokostrumieniowego w Petten (HFR), (zwany dalej „programem”), którego cele określone są w załączniku I.Artykuł 2Wkłady finansowe oszacowane jako niezbędne dla wykonania programu wynoszą 34,992 mln EUR. Podział wkładów przedstawiono w załączniku II. Wkładt te należy uważać za dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia Rady 1605/2002[3].Artykuł 31. Za zarządzanie programem odpowiada Komisja. W tym celu Komisja korzysta z usług Wspólnego Centrum Badawczego.2. Rada Gubernatorów Wspólnego Centrum Badawczego jest informowana o realizacji programu.Artykuł 4Komisja co roku, przed dniem 15 czerwca, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszej decyzji.Artykuł 5Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejszą decyzję stosuje się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2009 r.Artykuł 6Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁACZNIK ICELE NAUKOWE I TECHNICZNEGłówne cele programu są następujące:1. Zapewnienie bezpiecznej i pewnej eksploatacji wysokostrumieniowego reaktora (HFR), aby zagwarantować dostępność strumieni neutronów do celów eksperymentalnych.2. Umożliwienie efektywnego wykorzystania HFR przez instytucje badawcze w wielu dziedzinach: zwiększenie bezpieczeństwa istniejących reaktorów jądrowych, zdrowie, w tym rozwój izotopów medycznych w celu odpowiedzi na pytania związane z badaniami medycznymi, synteza jądrowa, badania podstawowe i szkolenia oraz gospodarka odpadami, łącznie z możliwością badania bezpieczeństwa paliw jądrowych dla nowej generacji systemów reaktorów.___________________________________________________________________________ZAŁACZNIK IIPODZIAŁ WKŁADÓWWkłady finansowe na rzecz programu pochodzą z Niderlandów, Francji i Belgii.Podział tych wkładów jest następujący:Niderlandy: 32,892 mln EUR;Francja: 0,9 mln EUR;Belgia: 1,2 mln EUR;Ogółem: 34,992 mln EUR.Wkłady te zostaną wniesione do budżetu ogólnego Wspólnoty Europejskiej i przeznaczone na niniejszy program. Wkłady finansowe zgodnie z obecnym programem dodatkowym mogą również pokrywać wydatki poniesione w wyniku eksploatacji HFR w roku 2008.OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI1. TYTUŁ WNIOSKU:Dodatkowy program badawczy realizowany przez Wspólne Centrum Badawcze Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej2. STRUKTURA ABM/ABBDziedzina/dziedziny polityki, których dotyczy wniosek, i powiązane działanie/działania:Dziedzina polityki: Tytuł 10 – Bezpośrednie badania naukoweDziałalność: 10 04 Zakończenie wcześniejszych programów ramowych i innych działań3. POZYCJE W BUDŻECIE3.1. Pozycje w budżecie [pozycje operacyjne i powiązane pozycje pomocy technicznej i administracyjnej (dawniej pozycje B..A)], wraz z treścią:10 04 04 Eksploatacja reaktora wysokostrumieniowego (HFR)Pozycja 10 04 04 02[4] - Program dodatkowy HFR (2009-2011)Pozycja 6 2 2 1 – Dochody pochodzące z działalności HFR dające prawo do otwarcia dodatkowych linii kredytowych — Dochody przeznaczone na określony cel3.2. Czas trwania działania i wpływu finansowego:1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. (wkłady finansowe zgodnie z obecnym programem dodatkowym mogą również pokrywać wydatki poniesione w roku 2008)3.3. Informacje budżetowe:Pozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkłady krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |Nieobowiązkowe | Niezróżnicowane[5] | TAK | NIE | NIE | Nr 1a |4. ZESTAWIENIE ZASOBÓW4.1. Zasoby finansowe4.1.1. Zestawienie środków na zobowiązania (CA) i środków na płatności (PA)mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)Rodzaj wydatków | Sekcja nr | 2009 | 2010 | 2011 | Razem |Wydatki operacyjne[6] |Środki na zobowiązania (CA) | 8.1. | a | pm | pm | pm | pm |Środki na płatności (PA) | b | pm | pm | pm | pm | pm | pm |Wydatki administracyjne w ramach kwoty referencyjnej[7] |Pomoc techniczna i administracyjna (NDA) | 8.2.4. | c | pm | pm | pm |KWOTA REFERENCYJNA OGÓŁEM |Środki na zobowiązania | a+c | pm | pm | pm |Środki na płatności | b+c | pm | pm | pm | pm | pm | pm |Wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej[8] |Wydatki na zasoby ludzkie i powiązane wydatki (NDA) | 8.2.5. | d | pm | pm | pm |Wydatki administracyjne inne niż koszty zasobów ludzkich i powiązane koszty nieuwzględnione w kwocie referencyjnej (NDA) | 8.2.6. | e | pm | pm | pm |Indykatywne koszty finansowe interwencji ogółem |OGÓŁEM CA, w tym koszty zasobów ludzkich | a+c+d+e | pm | pm | pm |OGÓŁEM PA, w tym koszty zasobów ludzkich | b+c+d+e | pm | pm | pm | pm | pm | pm |Szczegółowe informacje dotyczące współfinansowaniaw mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)Organ współfinansujący | 2009 | 2010 | 2011 | Razem |Niderlandy | f | 16,446 | 8,223 | 8,223 | 32,892 |Francja | 0,300 | 0,300 | 0,300 | 0,900 |Belgia | g | 0,600 | 0,300 | 0,300 | 1,200 |OGÓŁEM CA, w tym współfinansowanie | a+c+d+e+f | 17,346 | 8,823 | 8,823 | 34,992 |* Wydatki poniesione w 2008 r. zostaną pokryte przez wkłady finansowe z 2009 r. Wkłady te stanowią dochody przeznaczone na określony cel.Kwota ta została obliczona przez zainteresowane państwa członkowskie w celu zrównoważenia prognozowanych kosztów reaktora w latach 2008-2011 z uwzględnieniem oczekiwanego poziomu dochodów z działalności komercyjnej. Komisja w żadnym wypadku nie pokryje żadnego deficytu operacyjnego, w tym ewentualnych kosztów konserwacji lub naprawy.4.1.2. Zgodność z programowaniem finansowymx Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym.( Wniosek będzie wymagał przeprogramowania stosownego działu w perspektywie finansowej.( Wniosek może wymagać zastosowania postanowień porozumienia międzyinstytucjonalnego[9] (tj. instrumentu elastyczności lub zmiany perspektywy finansowej).4.1.3. Wpływ finansowy na dochody( Wniosek nie ma wpływu finansowego na dochody.x Wniosek ma następujący wpływ finansowy na dochody:Niniejszy program dodatkowy finansują trzy państwa członkowskie – Niderlandy, Francja i Belgia.mln EUR (do jednego miejsca po przecinku)Przed rozpoczęciem działania [rok n-1] | Sytuacja po rozpoczęciu działania |Zasoby ludzkie ogółem | pm | pm | pm | pm | pm | pm |5. OPIS I CELE5.1. Potrzeba, którą należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowejHFR odgrywa istotną rolę w Unii Europejskiej we wspieraniu bezpiecznych technologii jądrowych, w dziedzinach badań dotyczących starzenia się i wydłużania cyklu eksploatacyjnego elektrowni jądrowych, transmutacji aktynowców długożyciowych w celu zwiększenia bezpieczeństwa składowania odpadów, poprawy w zakresie bezpieczeństwa paliwowego, badań bezpieczeństwa paliwa dla nowej generacji reaktorów (IV generacja). Ponadto w badaniu podstawowym wiązki neutronów wykorzystywane są w celu badania struktury materiałów. Działalność ta podlega stałemu rozwojowi i przyczynia się do zrozumienia mechanizmów degradacji oraz łagodzenia ich skutków, co ma znaczenie dla bezpieczeństwa istniejących elektrowni jądrowych. W ramach badań nad syntezą termojądrową wprowadzanych jest kilka projektów mających na celu zbadanie materiałów strukturalnych i paliworodnych do wykorzystania w przyszłych reaktorach termojądrowych.5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Wspólnoty i spójność wniosku z innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergiaWłaścicielem HFR jest Komisja. Niniejszy program dodatkowy jest konieczny do prowadzenia eksploatacji reaktora, uwzględniając fakt, że wprowadzenie przewidywanego wspólnego przedsięwzięcia nie było możliwe ze względu na brak wsparcia dla takiego instrumentu prawnego ze strony potencjalnych partnerów. Należy zauważyć, że reaktor oprócz wykorzystania w celach naukowych ma również duże znaczenie dla sektora medycznego (wytwarzanie izotopów promieniotwórczych do zastosowań w medycynie).5.3. Cele, spodziewane wyniki oraz wskaźniki związane z wnioskiem w kontekście ABM (zarządzania kosztami działań)Główne cele programu dodatkowego HFR są następujące:1. Bezpieczne i niezawodne działanie reaktora wysokostrumieniowego w Petten, co oznacza normalną eksploatację instalacji przez maksymalny czas eksploatacji oraz wytwarzanie strumieni neutronów do celów eksperymentalnych.2. Rozwój efektywnego wykorzystania reaktora w szerokim zakresie dyscyplin naukowych; główne dziedziny badawcze i rozwojowe, w których wykorzystywany jest HFR, obejmują następujące przykłady: zwiększenie bezpieczeństwa istniejących reaktorów jądrowych i reaktorów nowej generacji, zdrowie, w tym rozwój izotopów medycznych w celu odpowiedzi na pytania związane z badaniami medycznymi, badania nad materiałami w zakresie reaktorów termojądrowych, badania podstawowe i szkolenia oraz gospodarka odpadami, łącznie z możliwością badania bezpieczeństwa paliw jądrowych dla nowej generacji systemów reaktorów.5.4. Metoda realizacji (indykatywna)x Zarządzanie scentralizowane( bezpośrednio przez Komisję( pośrednio przez:( agencje wykonawcze,( ustanowione przez Wspólnotę organy określone w art. 185 rozporządzenia finansowego,( krajowe organy sektora publicznego/organy pełniące misję służby publicznej.( Zarządzanie dzielone lub zdecentralizowane( z państwami członkowskimi,( z krajami trzecimi.( Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy wyszczególnić)Uwagi:6. MONITOROWANIE I OCENA6.1. System monitorowaniaObowiązki Komisji obejmują zarządzanie programem dodatkowym, a w konsekwencji składanie sprawozdań dotyczących (i) stanu technicznego pracy reaktora, (ii) jego wykorzystania w celach naukowych, (iii) jego sytuacji budżetowej w zakresie dochodu finansowego od państw członkowskich i (iv) wykonanych płatności.Program jest uwzględniony w cyklu planowania ABM Wspólnego Centrum Badawczego oraz w rocznym planie zarządzania. W rezultacie monitorowanie określonych celów zostanie uwzględnione w rocznym sprawozdaniu z działalności WCB.Dodatkowo WCB (Instytut Energii) sporządzi sprawozdanie roczne. Sprawozdanie będzie dotyczyć zarządzania programem dodatkowym oraz uwzględniać następujące kwestie:-  sprawozdanie techniczne zapewniające dane operacyjne dotyczące HFR;-  skrócony opis głównych osiągnięć naukowych;-  status działań związanych z naprawami i konserwacją;-  stan budżetu w zakresie dochodów od państw członkowskich oraz wykorzystania budżetu programu dodatkowego (w tym rezerw przeznaczonych na demontaż, opłat z tytułu zarządzania, płatności na rzecz operatora, itp.);-  sprawozdanie będzie kierowane do Parlamentu Europejskiego, Rady i Rady Gubernatorów WCB.6.2. Ocena6.2.1. Ocena ex-anteDotyczy odnowienia poprzednich programów dodatkowych. Przygotowanie nowego programu dodatkowego zostało poddane ocenie wewnętrznej dokonanej przez państwa członkowskie uczestniczące w programie.6.2.2. Środki podejmowane na podstawie oceny pośredniej/ex post (wnioski wyciągnięte z podobnych doświadczeń w przeszłości)Treść sprawozdań zostanie poprawiona według przedstawionych powyżej ustaleń, zgodnie z obowiązkami określonymi w decyzji Rady.6.2.3. Warunki i częstotliwość przyszłych ocenPo zakończeniu programu dodatkowego państwa członkowskie uczestniczące w programie przeprowadzają ocenę wewnętrzną.7. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUŻYĆ FINANSOWYCHAudyt oraz kontrola wewnętrzna wspomnianej wyżej sprawozdawczości są przeprowadzane przez Wspólne Centrum Badawcze, obejmując zarówno aspekty techniczne, jak i budżetowe. Trybunał Obrachunkowy będzie miał zapewniony dostęp do wszystkich audytów i kontroli wewnętrznych.Kontrolę nad obiegiem materiałów rozszczepialnych sprawuje Euratom i MAEA.8. SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZASOBÓW8.1. Cele wniosku z uwzględnieniem ich kosztu finansowegoŚrodki na zobowiązania w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 |Urzędnicy lub pracownicy zatrudnieni na czas określony[11] (XX 01 01) | A*/AD |B*, C*/AST |Pracownicy finansowani[12] w ramach art. XX 01 02 |Inni pracownicy[13] finansowani w ramach art. XX 01 04/05 |OGÓŁEM |8.2.2. Opis zadań związanych z działaniamiJedynym zadaniem wykonywanym przez Wspólne Centrum Badawcze jest zarządzanie programem dodatkowym. Personel (1 AD i 1 AST) Wspólnego Centrum Badawczego jest finansowany w pełni ze środków programu dodatkowego.8.2.3. Źródła zasobów ludzkich (stosunek pracy)x Stanowiska obecnie przypisane do zarządzania programem, które zostaną utrzymane lub przekształcone.( Stanowiska wstępnie przyznane w ramach rocznej strategii politycznej/wstępnego projektu budżetu (APS/PDB) na rok n.( Stanowiska, o które zostanie złożony wniosek w ramach następnej procedury APS/PDB.( Przesunięcia w ramach istniejącej kadry kierowniczej (przesunięcia wewnętrzne).( Stanowiska wymagane na rok n, które nie zostały przewidziane w APS/PDB w danym roku.8.2.4. Inne wydatki administracyjne uwzględnione w kwocie referencyjnej (XX 01 04/05 – wydatki na administrację i zarządzanie) - nie dotyczyw mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)Pozycja w budżecie (numer i treść) | Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | n + n+5 i później | RAZEM |Inna pomoc techniczna i administracyjna |- wewnętrzna |- zewnętrzna |Pomoc techniczna i administracyjna ogółem |8.2.5. Koszt finansowy zasobów ludzkich i powiązane koszty nieuwzględnione w kwocie referencyjnejw mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)Rodzaj zasobów ludzkich | Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 i później |Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony (XX 01 01) |Pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 02 [personel pomocniczy, oddelegowani eksperci krajowi (END), personel kontraktowy, itp.] (należy określić pozycję w budżecie) |Koszt zasobów ludzkich i koszty powiązane (NIEUWZGLĘDNIONE w kwocie referencyjnej) ogółem |Kalkulacja – urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony |Stanowiska 1 AD i 1 AST są opłacane z dochodów przeznaczonych na określony cel pochodzących bezpośrednio z niniejszego programu dodatkowego. |Kalkulacja - pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 02 |pm |8.2.6. Inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) |Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 i później | RAZEM |XX 01 02 11 01 – podróże służbowe |XX 01 02 11 02 – spotkania i konferencje |XX 01 02 11 03 – komitety[15] |XX 01 02 11 04 – badania i konsultacje |XX 01 02 11 05 – systemy informacyjne |2 Inne wydatki na zarządzanie ogółem (XX 01 02 11) |3 Inne wydatki o charakterze administracyjnym (należy wskazać jakie, odnosząc się do pozycji w budżecie) |Ogółem wydatki administracyjne inne niż koszty zasobów ludzkich i powiązane koszty (NIEUWZGLĘDNIONE w kwocie referencyjnej) |Kalkulacja - Inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej |pm |[1] Opinia z dnia 1 kwietnia 2009 r.[2] Dz.U. L 312 z 30.11.2007, s. 29.[3] Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.[4] Należy utworzyć nową pozycję w budżecie.[5] Środki niezróżnicowane zwane dalej „NDA”.[6] Wydatki niewchodzące w zakres rozdziału xx 01 w tytule xx.[7] Wydatki w ramach art. Xx 01 04 w tytule xx.[8] Wydatki w ramach rozdziału xx 01 z wyłączeniem artykułu xx 01 04 lub xx 01 05.[9] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.[10] Zgodnie z postanowieniami sekcji 5.3.[11] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.[12] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.[13] Koszty te są uwzględnione w kwocie referencyjnej.[14] Należy odnieść się do oceny skutków finansowych regulacji dla danej agencji wykonawczej.[15] Należy określić rodzaj komitetu i grupę, do których należy.