title: Wniosek rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zakazujące wprowadzania do obrotu, przywozu do Wspólnoty i wywozu ze Wspólnoty futra z kotów i psów oraz produktów zawierających takie futro {SEK(2006) 1448} {SEK(2006) 1449}

text:
Ważna informacja prawna

|

52006PC0684

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 20.11.2006KOM(2006) 684 wersja ostateczna2006/0236 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzakazujące wprowadzania do obrotu, przywozu do Wspólnoty i wywozu ze Wspólnoty futra z kotów i psów oraz produktów zawierających takie futro(przedstawiona przez Komisję){SEK(2006) 1448}{SEK(2006) 1449}UZASADNIENIE1. KONTEKST WNIOSKU( Podstawa i cele wnioskuNiniejszy wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ma na celu zakazanie wprowadzania do obrotu, przywozu do Wspólnoty i wywozu ze Wspólnoty futra z kotów i psów oraz produktów z takiego futra. Ustala on ponadto wymogi informacyjne mające na celu zapewnienie, że informacje dotyczące nowych metod wykrywania będą udostępniane Komisji i wymieniane pomiędzy państwami członkowskimi mając na uwadze ewentualne ustanowienie na poziomie UE wspólnych metodyk wykrywania służących do identyfikacji gatunków, z których pochodzą futra i produkty futrzarskie przywożone lub wprowadzane do obrotu.Zakazy mają zastąpić istniejące różnorodne środki ustanowione w kilku państwach członkowskich, służące do wykonania zakazu produkcji i/lub handlu futrem z kotów i psów oraz mające na celu zapobieganie zakłóceniom funkcjonowania rynku wewnętrznego, a tym samym zapewnienie swobodnego przepływu futer i produktów futrzarskich w ujęciu ogólnym. Przepisy projektu rozporządzenia mają również na celu zapewnienie, że futro z kotów i psów oraz produkty zawierające takie futro (futro używane jest również jako podbicie lub ozdoba w ubraniach lub w zabawkach) produkowane poza Wspólnotą nie mogą być przywożone do niej lub nie mogą być wywożone poza Wspólnotę.Istnieją dowody, że futro z kotów i psów oraz produkty zawierające takie futro są obecnie wprowadzane do UE i są przedmiotem handlu na jej terenie, niezgłoszone jako takie, choć trudno jest ilościowo określić część, jaką stanowi futro z kotów i psów w całkowitych wielkościach dotyczących ogólnego handlu futrami. Dostępne dowody wskazują, że większość tych produktów pochodzi z krajów trzecich, gdyż w państwach członkowskich nie ma tradycji hodowania kotów i psów do celów produkcji futra.Od kilku lat konsumenci są zaniepokojeni tym, że mogliby kupić futro lub produkty futrzarskie wykonane z kotów i psów. Ponieważ zwierzęta te uważane są za towarzyszy człowieka, ich futro lub produkty futrzarskie ogólnie nie są akceptowane z powodów etycznych. Komisja oraz państwa członkowskie otrzymali w ciągu ostatnich lat ogromną ilość listów i petycji w kwestii handlu futrem z kotów i psów, wyrażających głębokie oburzenie i odrazę konsumentów, polityków i obywateli wobec handlu futrem z kotów i psów lub produktami z takiego futra. Uczucia te wywołały przedstawione w Internecie i transmitowane w telewizji sceny pokazujące, jak koty i psy są wykorzystywane do produkcji futra i traktowane w Azji. Materiał filmowy pokazuje okrutny sposób, w jaki zwierzęta są zabijane lub żywcem obdzierane ze skóry.Niepokoje konsumentów częściowo wyjaśnia fakt, że nie mogą oni łatwo rozróżnić futra z kotów i psów od innych rodzajów futra lub materiału syntetycznego wykonanego w celu imitowania futra. Ponieważ futro z kotów i psów jest ponadto mniej kosztowne niż inne rodzaje futra i może być używane jako substytut droższych rodzajów futra, istnieje bodziec do nieuczciwych lub oszukańczych praktyk w wykorzystywaniu produktów futrzarskich, w tym również oszukańczego lub wprowadzającego w błąd etykietowania oraz innych praktyk mających na celu zatajenie prawdziwego rodzaju lub pochodzenia produktu.W wyniku obaw wyrażonych przez konsumentów i obywateli, kilka państw członkowskich przyjęło (albo jest w trakcie przyjmowania lub badania) ustawodawstwo mające na celu ograniczenie lub zakazanie działalności gospodarczej związanej z produkcją futra z kotów i psów. Krajowi ustawodawcy stawiają czoła temu problemowi za pomocą różnych środków, począwszy od zakazu hodowli kotów i psów do celów produkcji futra, a skończywszy na zakazie produkcji i/lub przywozu futra otrzymywanego z tych zwierząt lub wymogach etykietowania. W niektórych przypadkach ograniczenia dotyczą kotów i psów, podczas gdy w innych obejmują one również inne zwierzęta domowe. Rosnąca świadomość wśród społeczeństwa i jego nacisk na krajowych ustawodawców mogą doprowadzić do dalszych inicjatyw ustawodawczych w państwach członkowskich, mających na celu zareagowanie na powszechne zaniepokojenie wywołane udostępnianiem informacji i danych dotyczących zabijania do celów produkcji futra zwierząt będących towarzyszami człowieka.W piętnastu państwach członkowskich obowiązuje ustawodawstwo, którego celem jest ograniczenie produkcji futra z kotów i psów lub handlu produktami zawierającymi takie futro.Choć wydaje się, że we wszystkich państwach członkowskich istnieje ogólne porozumienie co do niedopuszczalności handlu i przywozu futra z kotów i psów oraz produktów z takiego futra do Wspólnoty, współistnienie różnych instrumentów ustawodawczych, z których wszystkie mają na celu zaradzenie temu samemu problemowi, oznacza, że przedsiębiorstwa handlowe muszą sprostać różnym wymogom prawnym w poszczególnych państwach członkowskich, w których pragną handlować, bądź do których pragną importować lub eksportować. W rezultacie, wewnętrzny rynek futer może być podzielony, ponieważ:a) współistnienie różnych wymogów prawnych uniemożliwia „normalnym rodzajom” futra legalnie przywiezionym do Wspólnoty, lub wyprodukowanym we Wspólnocie swobodny obrót w obrębie jej granic, przy czym wewnątrzwspólnotowe przepływy handlowe podlegają szeregowi różnych ograniczeń egzekwowanych na poziomie krajowym;b) przedsiębiorstwa handlowe muszą dostosować swoje praktyki handlowe do różnych przepisów obowiązujących w każdym państwie członkowskim, ponosząc tym samym dodatkowe koszty spowodowane, na przykład, koniecznością zdobycia określonej wiedzy prawnej lub potrzebą zapewnienia zgodności z wymogami etykietowania;c) konsumenci produktów futrzarskich w ujęciu ogólnym są zniechęceni do kupowania poza granicami z powodu niepewności co do obowiązujących ram prawnych w kraju innym niż ich własny. Niepewność taka działa jak czynnik odstraszający u konsumentów, którzy chcą uniknąć zakupu futra z kotów lub psów lub przyczynić się w jakikolwiek sposób do takiego handlu.Traktat nie pozwala Wspólnocie ustanawiać prawa na podstawie względów etycznych. Niektóre państwa członkowskie, z drugiej strony, uwzględniły te kwestię przy ustanawianiu prawa w sprawach takich, jak obecna.Traktat przyznaje jednak Wspólnocie prawo do przyjmowania środków mających na celu zapobieganie zakłóceniom, które mogą wpływać na funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Handel futrami ze zwierząt futerkowych jest legalnym handlem na podstawie prawodawstwa wspólnotowego. Przeszkodom dotyczącym takiego handlu należy więc przeciwdziałać.Z przyjętego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości wynika, że gdy istnieją różnice między przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub administracyjnymi państw członkowskich, które są takie, iż stanowią przeszkodę dla podstawowych swobód, a przez to mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego, uzasadnione są wspólnotowe środki mające na celu zapobieganie takim przeszkodom.Jak orzekł Trybunał w swoim wyroku z 14 grudnia 2004 r. w sprawie C-434/02 (Arnold André), „ w przypadku istnienia przeszkód w handlu lub gdy istnieje prawdopodobieństwo, że przeszkody takie wystąpią w przyszłości z powodu tego, iż państwa członkowskie w stosunku do jakiegoś produktu lub jakiejś kategorii produktów podjęły rozbieżne środki lub są w trakcie podejmowania takich środków, które zapewniają różny poziom ochrony, utrudniając w ten sposób swobodny przepływ danego produktu lub danych produktów we Wspólnocie, art. 95 WE upoważnia ustawodawcę wspólnotowego do działania w drodze przyjęcia odpowiednich środków, z poszanowaniem zarówno ust. 3 tego artykułu, jak i zasad prawnych wymienionych w Traktacie bądź wypracowanych przez orzecznictwo, w tym w szczególności zasady proporcjonalności.W zależności od okoliczności, te odpowiednie środki mogą polegać na [...] zakazaniu – tymczasowo lub ostatecznie – sprzedaży pewnego produktu lub pewnych produktów”.Biorąc również pod uwagę rosnącą świadomość i zaniepokojenie społeczeństwa obecnością futra z kotów i psów na rynku futer i produktów futrzarskich prawdopodobne jest, że może pojawić się więcej przeszkód dla swobodnego przepływu tych produktów wskutek przyjęcia w państwach członkowskich nowych zasad mających na celu zapobieganie wprowadzaniu do obrotu futra z kotów i psów.Ujednolicenie różnych obowiązujących zakazów i/lub środków ograniczających jest najłatwiejszym i najlżejszym sposobem zapobiegania zakłóceniom rynku futer ze zwierząt futerkowych.Dowody udostępnione Komisji prowadzą do wniosku, że ogromna większość obecnych we Wspólnocie produktów z futra z kotów i psów pochodzi z krajów trzecich. Zatem ustanowieniu zakazu handlu musi towarzyszyć równoważny zakaz przywozu tych produktów do Wspólnoty.Zakaz przywozu, wzmacniając zakaz handlu wewnątrzwspólnotowego, odpowiada również na wyrażane przez unijnych konsumentów etyczne obawy co do możliwego wprowadzania do Wspólnoty futra ze zwierząt hodowanych i zabijanych w sposób niehumanitarny. Zakaz wywozu powinien zapewnić, że futro z kotów i psów oraz produkty zawierające takie futro nie będą produkowane we Wspólnocie do celów eksportowych.( Kontekst ogólnyIstnieje silne polityczne żądanie zakazu handlu futrem z kotów i psów lub produktami z takiego futra. Państwa członkowskie kilkakrotnie zwracały się do Komisji o podjęcie inicjatywy w sprawie zakazu handlu we Wspólnocie futrem z kotów i psów lub produktami zawierającymi takie futro.W grudniu 2003 r. Parlament Europejski przyjął deklarację w sprawie zakazu handlu futrem z kotów i psów żądającą, aby Komisja, na podstawie uprawnień dotyczących rynku wewnętrznego, sporządziła rozporządzenie zakazujące przywozu, wywozu, sprzedaży i produkcji futra z kotów i psów oraz skór, tak aby przywrócić zaufanie unijnych konsumentów i detalistów oraz powstrzymać ten handel.Rada Ministrów ds. Rolnictwa, na posiedzeniu w listopadzie 2003 r. i ponownie w maju 2005 r., przeważającą większością wezwała do podjęcia inicjatywy na poziomie Wspólnoty, mającej na celu powstrzymanie handlu futrem z kotów i psów oraz produktami z takiego futra. Podkreśliła ona, że zakaz na poziomie Wspólnoty będzie skuteczniejszy niż krajowe zakazy, które nie mogą być skuteczne. Niektóre państwa członkowskie wprowadziły już zakaz handlu futrem z kotów i psów.( Spójność z innymi politykami i celami UniiProponowane zakazy są zgodne z normalnymi praktykami hodowlanymi we Wspólnocie i są bez uszczerbku dla innych wspólnotowych przepisów obowiązujących w sektorze rolniczym.Zakazując wprowadzania do obrotu produktów, którym sprzeciwia się większość konsumentów i obywateli, niniejszy wniosek pomaga przywrócić zaufanie konsumentów do dopuszczalności produktów, których wprowadzanie do obrotu jest regulowane na poziomie Wspólnoty.Ponadto, w odniesieniu do zakazu przywozu, jest on również zgodny z art. XX lit. a) Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT), na podstawie którego przyjęcie lub stosowanie przez dowolną umawiającą się stronę środków niezbędnych do ochrony moralności publicznej jest dozwolone pod warunkiem, że środki takie nie są stosowane w sposób, który stanowiłby arbitralną lub nieuzasadnioną dyskryminację. W swoim kontekście przyjęcie zakazu wewnątrzwspólnotowego handlu zapewnia zgodność z wymogami GATT.2. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU( Konsultacje z zainteresowanymi stronamiPodczas Rady Ministrów ds. Rolnictwa w listopadzie 2003 r. i w maju 2005 r. państwa członkowskie wyraziły wolę dotyczącą zakazu handlu futrem z kotów i psów, wskazując, że krajowe zakazy handlu nie są tak skuteczne, jak inicjatywa na poziomie Wspólnoty.Kilku członków Parlamentu Europejskiego prowadziło aktywną kampanię na rzecz inicjatywy wspólnotowej.W ciągu ostatnich lat napłynęła do Komisji ogromna ilość listów od zaniepokojonych obywateli wyrażających głębokie oburzenie i odrazę wobec takiego handlu.Komisja kontaktowała się z Międzynarodową Federacją Handlu Futrami, która podkreśliła, że jej członkowie, którzy przeważnie prowadzą działalność w wyższym segmencie rynku, nie handlują futrem z kotów i psów, przyznając jednocześnie, że handel futrem z kotów i psów jest trudny do wykrycia.Federacja wyraziła również swoje obawy co do możliwych dalszych inicjatyw zmierzających do zakazania wprowadzania futer w ujęciu ogólnym do obrotu w UE, gdyż zakłóciłoby to zupełnie jej handel. Zakres niniejszego wniosku i jego uzasadnienie stanowią reakcję na takie niepokoje.( Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznejDane dotyczące handlu futrami pochodzą z EUROSTATu i przedstawiają następujące wielkościCAŁKOWITY PRZYWÓZ FUTER SUROWYCH W UE 25 (tony)Rok | Całkowity przywóz | z Chin | Główne źródło |1998 | 1101,5 | 22,1 | Norwegia 383,1 |2005 | 1254,9 | 39,3 | Kanada 288,7 |CAŁKOWITY PRZYWÓZ FUTER GARBOWANYCH W UE 25 (tony)Rok | Całkowity przywóz | z Chin | Główne źródło |1998 | 3780,4 | 531,5 | Chiny |2005 | 4051,8 | 1295,6 | Chiny |CAŁKOWITY PRZYWÓZ ARTYKUŁÓW ODZIEŻOWYCH, DODATKÓW DO UBIORÓW I POZOSTAŁYCH ARTYKUŁÓW ZE SKÓR FUTERKOWYCH według kodu 4303 W UE 25 (tony)Rok | Całkowity przywóz | z Chin | Główne źródło |1998 | 1985,5 | 890,2 | Chiny |2005 | 3001,6 | 2128 | Chiny |Z powodów podanych powyżej, nie ma dostępnych oficjalnych danych na temat handlu futrem z kotów i psów.Do państw członkowskich skierowano kwestionariusz mający na celu zebranie informacji na temat istniejącego i mającego pojawić się w przyszłości ustawodawstwa w tej sprawie oraz na temat metod wykrywania używanych do stosowania krajowych zakazów (z wynikami można zapoznać się w dokumencie dotyczącym oceny wpływu).( Ocena wpływuUstalone opcje polityki były następujące:Brak działaniaOpcja ta nie wpływa na obecną sytuację, a zatem nie zapobiega istniejącym przeszkodom w funkcjonowaniu wewnętrznego rynku produktów futrzarskich. Nie uwzględnia ona też możliwego wystąpienia dalszych zakłóceń tego rynku z powodu przyszłego przyjęcia nowych środków ustawodawczych przez różne państwa członkowskie.Rosnące zaniepokojenie społeczne związane z wprowadzaniem na rynek wewnętrzny futra z kotów i psów lub produktów z takiego futra, na tle powszechnego uczucia odrazy do takich produktów, również pozostałoby nieuwzględnione.Krajowe zakazy i inne przyjęte na poziomie krajowym środki ograniczające w odniesieniu do handlu futrem z kotów i psów nie są w stanie rozwiać obaw konsumentów.Zakaz handlu, przywozu i wywozu futra z kotów i psów oraz zawierających je produktówOpcja ta dotyczyłaby bezpośrednio istoty problemu, który jest rozwiązywany za pomocą szeregu różnych instrumentów na poziomie państw członkowskich (niepożądana obecność futra z kotów i psów na rynku futer i produktów futrzarskich), eliminując tym samym wymóg, aby podmioty handlujące futrami i produktami futrzarskimi dostosowywały swoje zachowanie handlowe do różnych warunków istniejących w poszczególnych państwach członkowskich.Jednocześnie, opcja ta odpowiadałaby na społeczne oczekiwania, aby futro z kotów i psów lub produkty z takiego futra nie były już dłużej przywożone i/lub wprowadzane na rynek wewnętrzny. Pozwoli ona nie dopuścić do zniechęcenia konsumentów do kupowania futer lub produktów futrzarskich z powodu braku pewności, że kupują futra ze zwierząt tradycyjnie hodowanych jako zwierzęta futerkowe.Dostępnych jest jedynie bardzo niewiele danych dotyczących przywozu futra z kotów i psów lub produktów zawierających takie futro, choć na podstawie niepotwierdzonych informacji można przyjąć, że produkty takie stanowią marginalną część całkowitej ilości futer i produktów futrzarskich będących przedmiotem handlu lub przywozu do Wspólnoty. Dlatego niemożliwe jest dokładne ilościowe określenie skutków zakazu, który zabraniałby handlu i przywozu takich produktów.Z tego powodu można by również przyjąć, że stosowanie proponowanego zakazu prawdopodobnie nie wpłynie niekorzystnie na wielkość handlu futrami i produktami futrzarskimi otrzymywanymi ze zwierząt normalnie hodowanych do produkcji futra. Oczywiście, stwierdzenie to nie dotyczy handlu futrem z kotów i psów oraz produktami zawierającymi takie futro, które nie są zgłoszone jako takie, zważywszy że tego rodzaju handel jest niezgodny z prawem w wielu państwach członkowskich.SamoregulacjaIstnieją już programy dobrowolnego etykietowania, które mają na celu identyfikację gatunku, od którego pochodzi futro. Inicjatywy te zostały poparte przez stowarzyszenia przedsiębiorstw handlu futrami we Włoszech, Niemczech, Norwegii i Zjednoczonym Królestwie. We wrześniu 2003 r. Międzynarodowa Federacja Handlu Futrami – federacja stowarzyszeń i organizacji handlowych reprezentująca wszystkie sektory handlu futrami w 30 krajach na całym świecie[1] – przedstawiła nową inicjatywę etykietowania mającą na celu poprawę informacji konsumenckiej. Etykieta ta zawiera naukową nazwę łacińską, a także nazwę gatunku w lokalnym języku i/lub tłumaczenie na język angielski. Program został zatwierdzony we Włoszech przez Włoską Organizację ds. Normalizacji[2] (UNI). Program etykietowania jest stosowany głównie do futer wysokiej jakości.Z uwagi na szczególny charakter handlu, podmioty wykorzystujące futro z kotów i psów lub produkty zawierające takie futro nie biorą zwykle udziału w programach dobrowolnego etykietowania. Ponadto, również istniejące systemy nie zawsze obejmują etykietowanie futer, które są używane jako ozdoba, podbicie lub zabawki.Programy dobrowolnego etykietowania nie zapewniają satysfakcjonującej odpowiedzi na oszukańcze etykietowanie lub niedozwolony handel i okazały się w rzeczywistości bezużyteczne w zapobieganiu wprowadzania futra z kotów i psów do Wspólnoty. Konsumenci obawiają się, że zakupią futro z kotów lub psów, nawet jeśli produkt ma etykietę, gdyż publikowano w gazetach i nadawano w telewizji doniesienia o tym, jak sprzedawane jest futro z kotów i psów fałszywie opisane nazwą innego gatunku lub wymyślną nazwą.Program obowiązkowego etykietowaniaOpcja ta wiązałaby się z ustanowieniem wymogu obowiązkowego etykietowania dla wszystkich futer i produktów zawierających futro, zgodnie z którym wszystkie takie produkty muszą być etykietowane w sposób, który pozwala na identyfikację gatunku, z którego otrzymano futro (lub składnik futra). Taki ogólny wymóg nakładałby znaczny ciężar na wszystkie podmioty handlujące futrami (w tym również tych, którzy nie handlują futrem z kotów i psów), nieproporcjonalny do rezultatu, do którego się dąży, gdyż futro z kotów i psów stanowi tylko niewielką część futer sprzedawanych na europejskim rynku.Obowiązkowe etykietowanie może okazać się szczególnie uciążliwe i kosztowne w przypadku drobnych i/lub niskiej wartości produktów zawierających futro, gdzie sama obecność niewielkiego składnika w postaci futra uruchamiałaby obowiązek ustalenia pochodzenia użytego futra.3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU( Krótki opis proponowanych działańRozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady, którego dotyczy wniosek, zakazuje wprowadzania do obrotu, przywozu i wywozu futra z kotów i psów oraz produktów zawierających takie futro oraz nakłada na państwa członkowskie obowiązek informowania się nawzajem o metodach analitycznych służących identyfikacji futra z kotów i psów.( Podstawa prawnaWniosek oparty jest na art. 95 i 133 traktatu. Sporządzając niniejszy wniosek Komisja wzięła należycie pod uwagę orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości, w którym Trybunał ustanowił warunki odwoływania się do art. 95 (wyroki: Arnold André z 14 grudnia 2004 r., C-434/02, pkt 34 oraz Swedish Match, C-210/03, pkt 33; British American Tobacco i Imperial Tobacco, C-491/01 z 10 grudnia 2002 r., pkt 60 i 61; C-66/04 z grudnia 2005 r., pkt 41 oraz C-154/04 i C-155/04 (Alliance for Natural Health), pkt 32).Ponieważ wniosek ma na celu również zakazanie przywozu i wywozu produktów, o których mowa, spoza Wspólnoty, konieczne jest także odwołanie się do przepisów art. 133. Wniosek ma w rzeczywistości podwójny aspekt, gdyż dąży jednocześnie do dwóch różnych celów (zakazu wewnątrzwspólnotowego handlu oraz zakazu przywozu i wywozu), które są nierozdzielnie powiązane, przy czym żaden nie jest wtórny i pośredni w stosunku do drugiego.Procedury ustanowione dla przyjęcia prawodawstwa wspólnotowego na podstawie, odpowiednio, art. 95 i 133 nie są ze sobą niezgodne.( Zasada pomocniczościWniosek ma na celu ujednolicenie przepisów prawnych dotyczących handlu futrem z kotów i psów lub produktami z takiego futra. To ujednolicenie na poziomie Wspólnoty jest konieczne, aby nie dopuścić do zakłóceń na rynku futer produkowanych ze zwierząt futerkowych we Wspólnocie. Wynik taki mógłby być uzyskany tylko za pomocą środków podjętych na poziomie Wspólnoty. Krajowe środki, w tym całkowite zakazy, z definicji obowiązujące tylko w częściach rynku wewnętrznego, okazały się nieskuteczne i powodują fragmentację rynku futer.Państwa członkowskie wyraziły swój pogląd, że zakaz handlu futrem z kotów i psów oraz zawierającymi je produktami na poziomie Wspólnoty jest niezbędny, gdyż krajowe zakazy nie są tak skuteczne. Państwa członkowskie, które wprowadziły już krajowy zakaz wskazały, że jednolity zakaz na poziomie Wspólnoty jest niezbędny do tego, aby zakazać wprowadzania futra z kotów i psów na rynek wewnętrzny.Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości.( Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:Etykietowanie futer i produktów futrzarskich nie jest alternatywą dla zakazu handlu futrem z kotów i psów oraz produktami z takiego futra. Etykietowanie takie nie może całkowicie rozwiać obaw konsumentów dotyczących tego, że koty i psy mogą być zabijane do celów produkcji futer i że w związku z tym, w przypadku fałszywego lub wprowadzającego w błąd etykietowania, mogliby kupić futro z kotów i psów.Ponadto, na obecnym etapie, opcja ustanowienia ogólnego wymogu obowiązkowego etykietowania dla wszystkich futer i produktów futrzarskich nałożyłaby na przemysł dodatkowy i nieproporcjonalny ciężar. Choć ciężar taki byłby niewątpliwie możliwością nadającą się do rozważenia, gdyby trzeba było zbadać bardziej horyzontalne podejście do handlu futrami, wydaje się on nieodpowiedni w obecnym przypadku, gdyż problemem, który należy rozwiązać jest (powszechnie uznawana za niepożądaną) obecność na rynku futer otrzymywanych z gatunków zwierząt będących towarzyszami człowieka, takich jak koty i psy.Ponadto, proponuje się, aby przewidzieć ograniczoną możliwość odstępstw od ogólnego zakazu w przypadku futra z kotów i psów oraz produktów zawierających takie futro, jeżeli można zapewnić, że pochodzą one od kotów i psów, które nie były hodowane lub zabite do produkcji futra, i jeżeli są one opisane jako takie, jak również w przypadku futer wprowadzonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty do osobistego użytku.W tych okolicznościach zakaz dotyczący tego rodzaju futer jest najmniej uciążliwym środkiem, jaki ma być podjęty.( Wybór instrumentówProponowany instrument: rozporządzenie.Daje ono korzyści polegające na tym, że ma ogólne i jednolite zastosowanie, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich w tym samym dniu, bez dodatkowego administracyjnego obciążenia, jakie stwarza krajowa ustawa wymagając transpozycji.Jedynie jeśli jest to konieczne dla jednolitego stosowania rozporządzenia, w ramach procedury komitologii można ustanowić wspólne zasady dotyczące metod analitycznych, które mają być zastosowane do celów kontroli.Inne sposoby nie byłyby wystarczające. Dyrektywa wymaga krajowych środków wdrażania i zwiększa ryzyko rozbieżnego zastosowania. Wykonanie zakazu spoczywa na państwach członkowskich, natomiast mają one swobodę w zakresie sposobu zapewnienia, że futro z kotów i psów oraz produkty z takiego futra nie będą dłużej wprowadzane do obrotu, przywożone i wywożone oraz opracowania metod egzekwowania zakazu.( Wykonanie zakazuWykonanie zakazu, którego dotyczy wniosek, wymaga dostępności i udoskonalenia metod analitycznych służących do odróżniania futra z kotów i psów od futra innych gatunków (zwłaszcza lisów i wilków). Ponieważ większość futer z kotów i psów jest produkowana i przetwarzana w krajach trzecich i wprowadzana do Wspólnoty jako część odzieży lub zabawek, metody analityczne muszą pozwalać na identyfikację futra z kotów i psów również wtedy, gdy zostało ono poddane obróbce (np. barwieniu, gdyż barwienie może zniszczyć naturalną strukturę futra, a nawet zniszczyć DNA).Obecnie istnieje kilka metod dostępnych i zgłoszonych jako będące w użyciu przez właściwe organy tych państw członkowskich, w których zakaz handlu, przywozu i wywozu już obowiązuje. Metodami dającymi najbardziej wiarygodne wyniki zgodnie z ocenami dostarczonymi przez organy państw członkowskich są: mikroskopia, badanie DNA oraz spektrometria masowa MALDI-TOF. Metody te zapewniają różne stopnie wiarygodności. W szczególności, spektrometria masowa MALDI-TOF umożliwia na ogół wykrycie futra z domowego kota i psa, a ostatnie wyniki sugerują, że prawdopodobnie dotyczy to również futra poddanego obróbce. W UE istnieje obecnie przynajmniej jedno laboratorium oferujące komercyjnie tę analizę futra. Komisję poinformowano, że technologia niezbędna do wykonywania spektrometrii masowej MALDI-TOF jest dostępna w kilku laboratoriach w państwach członkowskich. Z chwilą, gdy obowiązywał będzie ogólnounijny zakaz, inne laboratoria byłyby więc zdolne do przeprowadzania tej analizy, gdyby opracowały niezbędną bazę danych.Pomimo stosowania obecnie różnych technik do wykrywania futra z kotów i psów, wejście w życie ogólnounijnego zakazu powinno doprowadzić w przyszłości do pozytywnego efektu w postaci zastosowania przez państwa członkowskie wspólnego podejścia do wykonania zakazu. Dlatego stosownym jest, aby informacje dotyczące takich technik były wymieniane między państwami członkowskimi i udostępniane Komisji, tak aby organy wykonawcze miały stale aktualne informacje o innowacjach w tej dziedzinie.4. WPłYW NA BUDżETWniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.5. DODATKOWE INFORMACJE( Klauzula przeglądu/weryfikacji/wygaśnięciaWniosek nie zawiera żadnej z tych klauzul.( Tabela korelacjiNie dotyczy.( Europejski Obszar GospodarczyAkt prawny, którego dotyczy wniosek, ma znaczenie dla EOG i w związku z tym jego zakres powinien być rozszerzony na Europejski Obszar Gospodarczy.2006/0236 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzakazujące wprowadzania do obrotu, przywozu do Wspólnoty i wywozu ze Wspólnoty futra z kotów i psów oraz produktów zawierających takie futro(Tekst mający znaczenie dla EOG)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95 i 133,uwzględniając wniosek Komisji[3],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[4],działając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 traktatu[5],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Istnieją dowody obecności we Wspólnocie nieetykietowanego futra z kotów i psów oraz produktów zawierających takie futro. Wskutek tego konsumenci stali się zaniepokojeni tym, że mogliby kupić futro z kotów i psów oraz produkty zawierające takie futro. W dniu 18 grudnia 2003 r. Parlament Europejski przyjął deklarację wyrażającą obawy dotyczące tego handlu i żądającą jego wstrzymania, tak aby przywrócić zaufanie europejskich konsumentów i detalistów. Jak odzwierciedlają to konkluzje Prezydencji dotyczące Wspólnotowego planu działań na rzecz ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010[6], potrzeba przyjęcia możliwie jak najszybciej zasad dotyczących handlu futrem z kotów i psów została podkreślona podczas posiedzenia Rady ds. Rolnictwa i Rybołówstwa 19 czerwca 2006 r.(2) W odpowiedzi na niepokój konsumentów kilka państw członkowskich przyjęło ustawodawstwo mające na celu uniemożliwienie produkcji i sprzedaży futra z kotów i psów.(3) Istnieją różnice między przepisami państw członkowskich regulującymi handel, przywóz, produkcję i etykietowanie futer i produktów futrzarskich, mającymi na celu niedopuszczenie do wprowadzania do obrotu futra z kotów i psów lub wykorzystywania ich w inny sposób do celów komercyjnych. Podczas gdy niektóre państwa członkowskie przyjęły całkowity zakaz produkcji futra z kotów i psów poprzez zakazanie hodowli lub uboju takich zwierząt do celów produkcji futer, inne wprowadziły ograniczenia produkcji lub przywozu futer i produktów zawierających takie futra. W niektórych państwach członkowskich wprowadzone zostały wymogi etykietowania. Rosnąca świadomość problemu wśród obywateli może skłonić więcej państw członkowskich do przyjęcia dalszych środków ograniczających na poziomie krajowym.(4) W rezultacie, podmioty handlujące futrami, zwłaszcza te, sprzedające futra, których gatunek pochodzenia nie jest podany i nie jest łatwo rozpoznawalny lub kupujące produkty zawierające takie futra stają wobec ryzyka, że dane produkty nie mogą być przedmiotem legalnego handlu w jednym lub kilku państwach członkowskich lub że handel w jednym lub kilku państwach członkowskich podlega dodatkowym wymogom mającym na celu niedopuszczenie do używania futra z kotów i psów.(5) Różnice między krajowymi środkami w odniesieniu do futra z kotów i psów stanowią bariery dla handlu futrami w ujęciu ogólnym. Środki te utrudniają płynne działanie rynku wewnętrznego, gdyż istnienie różnych wymogów prawnych hamuje ogólnie produkcję futer i sprawia, że swobodny obrót na terenie Wspólnoty futer legalnie przywiezionych lub wyprodukowanych we Wspólnocie staje się trudniejszy. Zróżnicowane wymogi prawne w różnych państwach członkowskich prowadzą do dodatkowych ciężarów i kosztów dla przedsiębiorstw handlowych.(6) Ponadto, zwykli konsumenci produktów futrzarskich są zniechęceni do kupowania w innych państwach członkowskich z powodu niepewności co do obowiązujących tam ram prawnych.(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny więc ułatwić wprowadzanie do obrotu futer i produktów futrzarskich uzyskiwanych z gatunków innych niż koty i psy oraz zapobiec zakłóceniom na rynku wewnętrznym futer i produktów futrzarskich w ujęciu ogólnym.(8) Aby zapobiec obecnej fragmentacji rynku wewnętrznego futer i produktów futrzarskich konieczne jest ujednolicenie, najbardziej skutecznym i proporcjonalnym instrumentem przeciwdziałania barierom dla handlu wynikającym z rozbieżnych krajowych wymogów byłby zakaz wprowadzania do obrotu we Wspólnocie oraz przywozu i wywozu futra z kotów i psów oraz produktów zawierających takie futro.(9) Dla osiągnięcia tego samego rezultatu wymóg etykietowania nie byłby odpowiedni, gdyż nieproporcjonalnie obciążałby wszystkie podmioty handlujące futrami bez względu na to, czy zajmują się futrem z kotów i psów, czy nie. Byłby on ponadto nieproporcjonalnie kosztowny w przypadkach, w których futro stanowi niewielką część produktu.(10) We Wspólnocie nie ma tradycji hodowania kotów i psów do celów produkcji futer, ani też tradycji wytwarzania futer z przywożonego futra z kotów i psów. Wydaje się faktycznie, że większość obecnych we Wspólnocie produktów z futra z kotów i psów pochodzi z krajów trzecich. Zatem, aby zakaz wewnątrzwspólnotowego handlu był skuteczniejszy, powinien mu towarzyszyć zakaz przywozu tych produktów do Wspólnoty. Taki zakaz przywozu byłby również odpowiedzią na wyrażane przez obywateli niepokoje etyczne dotyczące możliwego wprowadzania do Wspólnoty futra z kotów i psów, zwłaszcza iż są oznaki wskazujące, że zwierzęta te mogą być hodowane i zabijane w sposób niehumanitarny.(11) Zakaz wywozu powinien zapewnić, że futro z kotów i psów oraz produkty zawierające takie futro nie będą produkowane we Wspólnocie na eksport.(12) Jednakże, właściwe jest zapewnienie możliwości odstępstwa od ogólnego zakazu wprowadzania do obrotu, przywozu do Wspólnoty lub wywozu ze Wspólnoty futra z kotów i psów oraz produktów zawierających takie futro, jeżeli można zapewnić, że pochodzą one od kotów i psów, które nie były hodowane lub zabite w celu produkcji futra i jeżeli są one opisane jako takie i dlatego nie będą mieć jakiegokolwiek negatywnego wpływu na zaufanie konsumentów do futer i produktów futrzarskich. Ponadto właściwe jest zapewnienie możliwości odstąpienia od zakazu, jeżeli futra są wprowadzane do Wspólnoty lub wywożone ze Wspólnoty wyłącznie do użytku osobistego i dlatego można uznać, że nie zakłócają prawidłowego działania rynku wewnętrznego.(13) Środki zakazujące wykorzystywania kotów i psów do produkcji futer powinny być stosowane jednolicie w całej Wspólnocie. Jednakże, techniki stosowane obecnie do identyfikacji futra z kotów i psów, takie jak badanie DNA, mikroskopia i spektrometria masowa MALDI-TOF, różnią się w poszczególnych państwach członkowskich. Należy zatem udostępnić Komisji informacje dotyczące tych technik, tak aby organy wykonawcze miały stale aktualne informacje o innowacjach w tej dziedzinie i można było ocenić możliwość zalecenia jednolitej techniki.(14) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [7]. W szczególności konieczne jest odwołanie się do nowej procedury regulacyjnej połączonej z prawem kontroli w przypadku środków o zasięgu ogólnym, mających na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia, polegających między innymi na wykreśleniu takich elementów lub uzupełnieniu rozporządzenia o nowe elementy tego rodzaju.(15) Państwa członkowskie powinny ustanowić zasady dotyczące kar mających zastosowanie do naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz zapewnić ich wdrożenie. Kary te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.(16) Ponieważ cel środków, które mają być podjęte, a mianowicie niedopuszczenie zakłóceń w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego poprzez ujednolicenie na poziomie Wspólnoty krajowych zakazów dotyczących handlu futrem z kotów i psów oraz produktami zawierającymi takie futro nie może być w wystarczającym stopniu osiągnięty przez państwa członkowskie a zatem może być lepiej osiągnięty na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wychodzi poza zakres niezbędny dla osiągnięcia wymienionych celów.PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1 ZakazyZakazuje się wprowadzania do obrotu, przywozu do Wspólnoty lub wywozu ze Wspólnoty futra z kotów i psów oraz produktów zawierających takie futro.Artykuł 2 DefinicjeDo celów niniejszego rozporządzenia stosują się następujące definicje:-  „kot” oznacza zwierzę gatunku felis catus ;-  „pies” oznacza zwierzę gatunku canis familiaris .Artykuł 3 Metody identyfikacji gatunku pochodzenia futraPaństwa członkowskie informują Komisję o metodach analitycznych stosowanych w celu identyfikacji gatunku pochodzenia futra do dnia [30 marca 2009 r.] a następnie co roku nie później niż do [30 marca].Artykuł 4 Uprawnienia wykonawczeZgodnie z procedurą wymienioną w art. 5 ust. 2 mogą zostać przyjęte następujące przepisy:1. przepisy dotyczące stosowania metod analitycznych do identyfikacji gatunku pochodzenia futra;2. przepisy, które stanowią odstępstwo od zakazów przewidzianych w art. 1 dla takiego futra lub produktów zawierających takie futro,-  które są opisane jako pochodzące od kotów lub psów, które nie były hodowane lub zabite do celów produkcji futra lub-  które są przedmiotami osobistymi lub domowymi wprowadzanymi do Wspólnoty lub wywożonymi z niej.Artykuł 5 Komitet1. Komisja wspomagana jest przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt (zwany dalej „Komitetem”).2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 5a ust. 1 do 4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, przy uwzględnieniu przepisów jej art. 8.3. Komitet przyjmuje swój regulamin.Artykuł 6 KaryPaństwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące kar mających zastosowanie do naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich wykonania. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję najpóźniej do dnia [dd/mm/rrrr] oraz powiadamiają ją bezzwłocznie o wszelkiej następnej zmianie mającej na nie wpływ.Artykuł 7 Wejście w życie i stosowanieNiniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Stosuje się od [1 stycznia 2008 r.].Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskichSporządzono w Brukseli,W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący[pic][pic][pic] [1] Na stronie internetowej: http://www.iftf.com/newhome.html[2] Norma UNI 11007.[3] Dz.U. C , , s. .[4] Dz.U. C , , s. .[5] Dz.U. C , , s. .[6] Dokument Rady 10811/06 z 22 czerwca 2006 r.[7] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23, zmieniona decyzją Rady 2006/512/WE z dnia 17 lipca 2006 r., Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11.


title: Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2866/98 w sprawie kursów wymiany między euro a walutami państw członkowskich przyjmujących euro

text:
Ważna informacja prawna

|

52006PC0320(02)

Wniosek Rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2866/98 w sprawie kursów wymiany między euro a walutami państw członkowskich przyjmujących euro  /* COM/2006/0320 końcowy - CNB 2006/0110 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 28.6.2006KOM(2006) 320 wersja ostateczna2006/0109 (CNS)2006/0110 (CNB)KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY ORAZ EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGOPrawo wtórne dotyczące euro i SłoweniiWniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euroWniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 2866/98 w sprawie kursów wymiany między euro a walutami państw członkowskich przyjmujących euro(przedstawione przez Komisję)KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY ORAZ EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGOPrawo wtórne dotyczące euro i SłoweniiDnia 16 maja 2006 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący decyzji Rady na podstawie art. 122 ust. 2 traktatu WE, w którym stwierdzono, że Słowenia spełnia warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty, i w którym proponuje się uchylenie od dnia 1 stycznia 2007 r. derogacji w stosunku do Słowenii.W przypadku podjęcia pozytywnej decyzji Rada będzie następnie musiała ustalić kurs wymiany między euro a słoweńskim tolarem, który będzie obowiązywał od dnia 1 stycznia 2007 r. oraz uchwalić inne środki niezbędne do wprowadzenia euro w Słowenii.Komisja przedstawia odpowiednie wnioski przed podjęciem przez Radę decyzji w sprawie uchylenia derogacji w stosunku do Słowenii w celu zapewnienia elastyczności w odniesieniu do daty przyjęcia rozporządzeń przez Radę.Komunikat zawiera wnioski dotyczące:-  rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euro;-  rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2866/98 w sprawie kursów wymiany między euro a walutami państw członkowskich przyjmujących euro.-  UZASADNIENIE1. Kontekst wnioskuDnia 16 maja 2006 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący decyzji Rady na podstawie art. 122 ust. 2 traktatu WE, w którym stwierdzono, że Słowenia spełnia warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty, i w którym proponuje się uchylenie od dnia 1 stycznia 2007 r. derogacji w stosunku do Słowenii.W przypadku podjęcia pozytywnej decyzji Rada będzie następnie musiała uchwalić inne środki niezbędne do wprowadzenia euro w Słowenii.Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euro[1] reguluje wprowadzenie euro w pierwszej grupie państw członkowskich należących do strefy euro oraz w Grecji. Rozporządzenie to zostało dostosowane rozporządzeniem (WE) nr 2169/2005 w celu przygotowania przyszłych rozszerzeń strefy euro. Niemniej jednak, aby rozporządzenie (WE) nr 974/98 obejmowało Słowenię, należy do niego dodać odniesienie do tego państwa członkowskiego. Niniejsza inicjatywa proponuje zatem zmianę tego rozporządzenia.Słoweński plan wprowadzenia wspólnej waluty przewiduje zastosowanie tzw. scenariusza „big bang”. Oznacza to, że przyjęcie euro jako waluty Słowenii oraz wprowadzenie do obiegu banknotów i monet euro powinno nastąpić jednocześnie.2. Aspekty prawne2.1. Podstawa prawnaPodstawę prawną dla niniejszego wniosku stanowi art. 123 ust. 5 traktatu WE, umożliwiający podjęcie decyzji o innych środkach niezbędnych do wprowadzenia euro w państwie członkowskim, w stosunku do którego uchylono derogację na mocy art. 122 ust. 2 traktatu WE.W sprawie wniosku Komisji Rada stanowi jednomyślnie głosami państw członkowskich nieobjętych derogacją oraz danego państwa członkowskiego, po przeprowadzeniu konsultacji z EBC.2.2. Zasada pomocniczości i zasada proporcjonalnościNiniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.Inicjatywa nie wykracza poza zakres konieczny dla osiągnięcia jej celów, zatem jest ona zgodna z zasadą proporcjonalności.2.3. Wybór instrumentów prawnychRozporządzenie stanowi jedyny właściwy instrument prawny umożliwiający zmianę rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euro.3. Wpływ na budżetWniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.4. Komentarz do poszczególnych artykułów4.1. Artykuł 1Zgodnie z art. 1 lit. a) oraz z art. 1a rozporządzenia (WE) nr 974/98 tabela zamieszczona w Załączniku do tego rozporządzenia wymienia uczestniczące państwa członkowskie oraz określa datę przyjęcia euro, datę wymiany pieniądza gotówkowego oraz, w stosownych przypadkach, okres stopniowego wycofywania dla danych państw członkowskich. Zgodnie z art. 1 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 974/98, okres stopniowego wycofywania ma zastosowanie wyłącznie w tych państwach członkowskich, w których data przyjęcia euro pokrywa się z datą wymiany pieniądza gotówkowego. Sytuacja taka nie miała miejsca w przypadku obecnie uczestniczących państw członkowskich, natomiast słoweński plan wprowadzenia wspólnej waluty wyznacza tę samą datę dla przyjęcia euro i dla wymiany pieniądza gotówkowego. Jednakże Słowenia zdecydowała nie wprowadzać okresu stopniowego wycofywania.Niniejszy artykuł dodaje Słowenię oraz następujące istotne dane dotyczące tego państwa członkowskiego do tabeli zamieszczonej w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 974/98 w porządku protokolarnym.Państwo członkowskie | Data przyjęcia euro | Data wymiany pieniądza gotówkowego | Państwo członkowskie korzystające z okresu stopniowego wycofywania |"Słowenia | 1 stycznia 2007 r. | 1 stycznia 2007 r. | Nie" |4.2. Artykuł 2Niniejszy artykuł wyznacza datę wejścia w życie rozporządzenia na dzień 1 stycznia 2007 r., zapewniając jego stosowanie zgodnie z ramami czasowymi ustalonymi w innych aktach Rady związanych z przyjęciem euro przez Słowenię, tzn. datą uchylenia derogacji oraz datą, od której obowiązuje kurs wymiany słoweńskiego tolara na euro.2006/0109 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euroRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 123 ust. 5,uwzględniając wniosek Komisji[2],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[3],uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego[4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro[5] stanowi o zastąpieniu walutą euro walut tych państw członkowskich, które spełniały warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty w momencie, w którym Wspólnota rozpoczęła trzeci etap unii gospodarczej i walutowej.(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2596/2000[6] zmieniło rozporządzenie (WE) nr 974/98 w celu zastąpienia waluty Grecji przez walutę euro.(3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2169/2005[7] zmieniło rozporządzenie (WE) nr 974/98 w celu przygotowania do przyszłego wprowadzenia euro w państwach członkowskich, które nie przyjęły jeszcze euro jako wspólnej waluty.(4) Zgodnie z art. 4 aktu dotyczącego warunków przystąpienia z 2003 r. Słowenia jest państwem członkowskim objętym derogacją w rozumieniu art. 122 traktatu WE.(5) Na mocy decyzji Rady 2006/…/WE z dnia … … 2006 r. zgodnie z art. 122 ust. 2 traktatu WE w sprawie przyjęcia jednej waluty przez Słowenię z dniem 1 stycznia 2007 r.[8], Słowenia spełnia warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty i derogacja w stosunku do Słowenii zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r.(6) Wprowadzenie euro w Słowenii wymaga rozszerzenia na Słowenię obecnie obowiązujących przepisów dotyczących wprowadzenia euro określonych w rozporządzeniu (WE) nr 974/98.(7) Słoweński plan wprowadzenia wspólnej waluty przewiduje, że banknoty i monety euro powinny stać się prawnym środkiem płatniczym w tym państwie członkowskim jednocześnie z przyjęciem euro jako waluty. Przyjęcie euro i wymiana pieniądza gotówkowego nastąpią zatem dnia 1 stycznia 2007 r. Nie przewidziano wprowadzenia okresu stopniowego wycofywania.(8) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 974/98,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 974/98 wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.Zgodnie z traktatem WE niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich, z zastrzeżeniem protokołów nr 25 i nr 26 oraz art. 122 ust. 1 traktatu WE.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZałącznikW Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 974/98 dodaje się następujący wiersz między wierszami dotyczącymi Portugalii i Finlandii:Państwo członkowskie | Data przyjęcia euro | Data wymiany pieniądza gotówkowego | Państwo członkowskie korzystające z okresu stopniowego wycofywania |- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -„Słowenia | 1 stycznia 2007 r. | 1 stycznia 2007 r. | Nie” |UZASADNIENIE1. KONTEKST WNIOSKUDnia 16 maja 2006 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący decyzji Rady zgodnie z art. 122 ust. 2 traktatu WE, w którym stwierdzono, że Słowenia spełnia warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty, i w którym proponuje się uchylenie od dnia 1 stycznia 2007 r. derogacji w stosunku do Słowenii.W przypadku podjęcia pozytywnej decyzji Rada będzie następnie musiała ustalić kurs wymiany między euro a słoweńskim tolarem, który będzie obowiązywał od dnia 1 stycznia 2007 r.Rozporządzenie Rady (WE) nr 2866/98 w sprawie kursów wymiany między euro a walutami państw członkowskich przyjmujących euro[9] reguluje wprowadzenie euro w pierwszej grupie państw członkowskich należących do strefy euro oraz w Grecji. W celu rozszerzenia zakresu obowiązywania tego rozporządzenia na tolara słoweńskiego, do wymienionego rozporządzenia należy dodać odniesienie do tej waluty. Niniejsza inicjatywa proponuje zatem zmianę tego rozporządzenia.2. Aspekty prawne2.1. Podstawa prawnaPodstawę prawną dla niniejszego wniosku stanowi art. 123 ust. 5 traktatu WE, umożliwiający określenie kursu wymiany na euro waluty państwa członkowskiego, w stosunku do którego uchylono derogację na mocy art. 122 ust. 2 traktatu WE.W sprawie wniosku Komisji Rada stanowi jednomyślnie głosami państw członkowskich nieobjętych derogacją oraz danego państwa członkowskiego, po przeprowadzeniu konsultacji z EBC.2.2. Zasada pomocniczości i zasada proporcjonalnościNiniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.Inicjatywa nie wykracza poza zakres konieczny dla osiągnięcia jej celów, zatem jest ona zgodna z zasadą proporcjonalności.2.3. Wybór instrumentów prawnychRozporządzenie stanowi jedyny właściwy instrument prawny umożliwiający zmianę rozporządzenia Rady (WE) nr 2866/98 w sprawie kursów wymiany między euro a walutami państw członkowskich przyjmujących euro.3. Wpływ na budżetWniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.4. Komentarz do poszczególnych artykułów4.1. Artykuł 1Zaproponowany kurs wymiany to obecny kurs centralny tolara w mechanizmie kursów walut (ERM II).Podobnie jak w przypadku innych walut i zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1103/97 w sprawie niektórych przepisów dotyczących wprowadzenia euro kurs zostaje wyrażony jako liczba sześciocyfrowa.4.2. Artykuł 2Niniejszy artykuł wyznacza datę wejścia w życie rozporządzenia na dzień 1 stycznia 2007 r., zapewniając jego stosowanie zgodnie z ramami czasowymi ustalonymi w innych aktach Rady związanych z przyjęciem euro przez Słowenię, tzn. datą uchylenia derogacji oraz datą wprowadzenia w życie innych środków niezbędnych do wprowadzenia euro w Słowenii.2006/0110 (CNB)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 2866/98w sprawie kursów wymiany między euro a walutami państw członkowskich przyjmujących euroRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 123 ust. 5,uwzględniając wniosek Komisji[10],uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego[11],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2866/98 z dnia 31 grudnia 1998 r. w sprawie kursów wymiany między euro a walutami państw członkowskich przyjmujących euro[12]określa kursy wymiany walut obowiązujące od dnia 1 stycznia 1999 r.(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1478/2000[13] zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2866/98 reguluje zastąpienie waluty Grecji przez walutę euro.(3) Zgodnie z art. 4 aktu dotyczącego warunków przystąpienia z 2003 r. Słowenia jest państwem członkowskim objętym derogacją w rozumieniu art. 122 traktatu WE.(4) Na mocy decyzji Rady 2006/…/WE z dnia … … 2006 r. zgodnie z art. 122 ust. 2 traktatu WE w sprawie przyjęcia jednej waluty przez Słowenię z dniem 1 stycznia 2007 r.[14], Słowenia spełnia warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty i derogacja w stosunku do Słowenii zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r.(5) Wprowadzenie euro w Słowenii wymaga ustalenia kursu wymiany między euro a słoweńskim tolarem. Kurs wymiany zostaje ustalony na 239,640 tolarów słoweńskich za 1 euro, co odpowiada obecnemu kursowi centralnemu tolara w mechanizmie kursów walut (ERM II).(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2866/98,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2866/98 dodaje się następujący wiersz między wierszami określającymi kursy wymiany dla portugalskiego escudo i fińskiej marki:„= 239,640 tolarów słoweńskich”,Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 139 z 11.5.1998, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2169/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 1).[2] Dz.U. C […] z […], str. […].[3] Dz.U. C […] z […], str. […].[4] Dz.U. C […] z […], str. […].[5] Dz.U. L 139 z 11.5.1998, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2169/2005 (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 1).[6] Dz.U. L 300 z 29.11.2000, str. 2.[7] Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 1.[8] Dz.U. L , , str.[9] Dz.U. L 359 z 31.12.1998, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1478/2000 z dnia 19 czerwca 2000 r. (Dz.U. L 167 z 7.7.2000, str. 1).[10] Dz.U. C […] z […], str. […].[11] Dz.U. C […] z […], str. […].[12] Dz.U. L 359 z 31.12.1998, str. 1., zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1478/2000 z dnia 19.6.2000 r. (Dz.U. L 167 z 7.7.2000, str. 1).[13] Dz.U. L 167 z 7.7.2000 r., str.1.[14] …


				|

		52012PC0041

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie zmiany rozporządzenia rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej /* COM/2012/041 final - 2012/0019 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
W dniu 28 lipca 2011 r. Organ Rozstrzygania
Sporów („ORS”) Światowej Organizacji Handlu przyjął sprawozdanie
Organu Apelacyjnego oraz sprawozdanie Panelu zmienione sprawozdaniem Organu
Apelacyjnego w sprawie „Wspólnoty Europejskie – Ostateczne środki
antydumpingowe nałożone na przywóz niektórych elementów
złącznych z żeliwa lub stali z Chin”[1]
(„sprawozdania”).
W sprawozdaniach stwierdzono między
innymi, że art. 9 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia
30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach
dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty
Europejskiej („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”)[2] jest
niezgodny z art. 6.10, art. 9.2 i art. 18.4 Porozumienia antydumpingowego WTO
oraz z art. XVI:4 Porozumienia WTO. Artykuł 9 ust. 5 podstawowego
rozporządzenia antydumpingowego stanowi, że indywidualni producenci
eksportujący z krajów o gospodarce nierynkowej, którym nie przyznano
traktowania na zasadach rynkowych zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c) podstawowego
rozporządzenia antydumpingowego, podlegają ogólnokrajowej stawce
cła, chyba że eksporterzy ci mogą wykazać, że
spełniają warunki dotyczące indywidualnego traktowania określone
w art. 9 ust. 5 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego („ustalenie
ORS dotyczące art. 9 ust. 5 podstawowego rozporządzenia
antydumpingowego”).
W dniu 18 sierpnia 2011 r. Unia Europejska
poinformowała ORS, że zamierza wdrożyć zalecenia i
orzeczenia ORS w zakresie tego sporu w sposób zgodny z jej zobowiązaniami
w ramach WTO.
W dniu 19 stycznia 2012 r. Unia Europejska i
Chiny uzgodniły, że rozsądny termin na wykonanie zaleceń i
orzeczeń ORS będzie wynosić 14 miesięcy i dwa tygodnie od
daty przyjęcia sprawozdań przez ORS. Wspomniany rozsądny termin
upływa zatem w dniu 12 października 2012 r.
Celem niniejszego wniosku ustawodawczego jest
wdrożenie zaleceń i orzeczeń ORS dotyczących art. 9 ust. 5
podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Nie
dotyczy.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
·
Podstawa prawna
Podstawą prawną wniosku jest art.
207 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym
Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń
zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, przyjmują
środki określające ramy realizacji wspólnej polityki handlowej.
Niniejszy wniosek zmienia rozporządzenie
Rady (WE) nr 1225/2009 (podstawowe rozporządzenie antydumpingowe), którego
podstawą był odpowiadający przytoczonemu ustępowi przepis
Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, tzn. art. 133.
·
Zasada pomocniczości
Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. e) Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej niniejszy wniosek wchodzi w zakres
wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem
zastosowania.
·
Zasada proporcjonalności
Wniosek jest zgodny z zasadą
proporcjonalności.
·
Wybór instrumentów
Proponowane instrumenty: rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady.
Inne instrumenty byłyby
niewłaściwe z następującego względu: rozporządzenie
zmienia się rozporządzeniem.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Nie dotyczy.
5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE
Nie dotyczy.
2012/0019 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie zmiany rozporządzenia rady
(WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem
produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami
Wspólnoty Europejskiej
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207,
uwzględniając rozporządzenie
Rady (WE) nr 1515/2001 w sprawie środków, które Wspólnota może
podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO
sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i
antysubsydyjnych,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
W dniu 28 lipca 2011 r. Organ Rozstrzygania Sporów
(„ORS”) Światowej Organizacji Handlu przyjął sprawozdanie Organu
Apelacyjnego oraz sprawozdanie Panelu zmienione sprawozdaniem Organu
Apelacyjnego w sprawie „Wspólnoty Europejskie – Ostateczne środki
antydumpingowe nałożone na przywóz niektórych elementów
złącznych z żeliwa lub stali z Chin”[3]
(„sprawozdania”).
(2)
W sprawozdaniach stwierdzono między innymi,
że art. 9 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009[4] z dnia 30
listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach
dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty
Europejskiej („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”) jest niezgodny z
art. 6.10, art. 9.2 i art. 18.4 Porozumienia antydumpingowego WTO oraz z art.
XVI:4 Porozumienia WTO („ustalenie ORS dotyczące art. 9 ust. 5
podstawowego rozporządzenia antydumpingowego”). Artykuł 9 ust. 5
podstawowego rozporządzenia antydumpingowego stanowi, że indywidualni
producenci eksportujący z krajów o gospodarce nierynkowej, którym nie
przyznano traktowania na zasadach rynkowych zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c)
podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, podlegają
ogólnokrajowej stawce cła, chyba że eksporterzy ci mogą
wykazać, że spełniają warunki dotyczące indywidualnego
traktowania, określone w art. 9 ust. 5 podstawowego rozporządzenia
antydumpingowego.
(3)
Organ Apelacyjny uznał, że w art. 9 ust.
5 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego przyjęto
założenie, że producenci eksportujący z krajów o gospodarce
nierynkowej nie są uprawnieni do indywidualnego traktowania, zaś w celu
kwalifikowania się do takiego traktowania ponoszą ciężar
wykazania, że spełniają kryteria indywidualnego traktowania.
Według Organu Apelacyjnego WTO w porozumieniach zawartych w ramach WTO
brak jest podstawy prawnej dla takiego założenia.
(4)
Jednakże Organ Apelacyjny wyjaśnił,
że kwestia, czy ustalenie pojedynczego marginesu dumpingu i jednej stawki
cła antydumpingowego dla kilku eksporterów jest niezgodne z art. 6.10 i
art. 9.2 Porozumienia antydumpingowego WTO, zależy od istnienia szeregu
sytuacji, które mogłyby wskazywać, że dwaj eksporterzy (lub
większa ich liczba), jakkolwiek prawnie odrębni, są wobec siebie
w takiej relacji, że powinni być traktowani jako pojedynczy podmiot.
Przykłady takich sytuacji to: (i) istnienie pomiędzy tymi
eksporterami powiązań korporacyjnych i strukturalnych, takich jak wspólna
kontrola, udziałowcy i kierownictwo; (ii) istnienie powiązań
korporacyjnych i strukturalnych pomiędzy państwem a tymi eksporterami
w zakresie wspólnej kontroli, udziałów i kierownictwa; oraz (iii) kontrola
lub znaczny wpływ ze strony państwa w odniesieniu do ustalania cen i
produkcji. W tym kontekście sformułowania w proponowanych zmianach,
będące odzwierciedleniem takich sytuacji, powinny być stosowane
w świetle wyjaśnień Organu Apelacyjnego bez uszczerbku dla
takich samych lub podobnych sformułowań zastosowanych w innych
przepisach podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.
(5)
W dniu 18 sierpnia 2011 r. Unia Europejska
poinformowała ORS, że zamierza wdrożyć zalecenia i
orzeczenia ORS w zakresie tego sporu w sposób zgodny z jej zobowiązaniami
w ramach WTO.
(6)
W tym celu niezbędna jest zmiana przepisów
art. 9 ust. 5 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1225/2009
wprowadza się następujące zmiany:
1. artykuł 9 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. „Cło antydumpingowe nakłada się
w odpowiedniej wysokości dla każdego przypadku, w sposób
niedyskryminujący, na przywóz towarów ze wszystkich źródeł, co
do którego stwierdzono, że jest dumpingowy i powoduje szkodę, z
wyłączeniem przywozu towarów ze źródeł, z których
zobowiązania na podstawie niniejszego rozporządzenia zostały
przyjęte.
W rozporządzeniu wprowadzającym
środki antydumpingowe określa się cło dla każdego
dostawcy lub, jeżeli jest to niewykonalne, dla danego państwa
dokonującego dostaw. Dostawcy, którzy są prawnie odrębni od
innych dostawców bądź którzy są prawnie odrębni od
państwa, mogą jednak być uznawani na potrzeby określenia
cła za pojedynczy podmiot. W celu stosowania niniejszego ustępu
mogą być uwzględniane takie czynniki jak istnienie
powiązań strukturalnych lub korporacyjnych między tymi
dostawcami lub pomiędzy nimi a państwem, kontrola lub znaczący
wpływ ze strony państwa w odniesieniu do ustalania cen i produkcji
lub struktura gospodarcza państwa dokonującego dostaw.”
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie […] dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
do wszystkich dochodzeń wszczętych na podstawie rozporządzenia
(WE) nr 1225/2009 po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               WTO,
sprawozdanie Organu Apelacyjnego, AB-2011-2,
WT/DS397/AB/R z dnia 15 lipca 2011 r. WTO, sprawozdanie Panelu,
WT/DS397/R z dnia 29 września 2010 r. Sprawozdania można pobrać
ze strony internetowej WTO (http://www.wto.org/english/tratop_e/dispu_e/cases_e/ds397_e.htm)
[2]               Dz.U. L 343
z 22.12.2009, s. 51.
[3]               WTO,
sprawozdanie Organu Apelacyjnego, AB-2011-2,
WT/DS397/AB/R z dnia 15 lipca 2011 r. WTO, sprawozdanie Panelu,
WT/DS397/R z dnia 29 września 2010 r. Sprawozdania można pobrać
ze strony internetowej WTO
(http://www.wto.org/english/tratop_e/dispu_e/cases_e/ds397_e.htm)
[4]               Dz.U. L 343
z 22.12.2009, s. 51.


Ważna informacja prawna

|

52007PC0481

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1487/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej  /* COM/2007/0481 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 24.8.2007KOM(2007) 481 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1487/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEKontekst wniosku |Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. („rozporządzenie podstawowe”), do przywozu niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. |Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek. Nie dotyczy. |Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach Nie dotyczy. |Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena wpływu |Konsultacje z zainteresowanymi stronami. |Strony zainteresowane postępowaniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |Ocena wpływu Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny wpływu, lecz zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione. |Aspekty prawne wniosku |Krótki opis proponowanych działań Dnia 28 grudnia 2006 r. rozpoczęto zgodnie z art. 12 rozporządzenia podstawowego ponowne dochodzenie w odniesieniu do środków antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem Rady (WE) Nr 1487/2005 na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Załączony wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniający powyższe rozporządzenie Rady opiera się na ustaleniach ponownego dochodzenia mającego na celu wyjaśnienie, czy doszło do absorpcji powyższych środków antydumpingowych. W wyniku powyższych ustaleń obliczono nowy margines dumpingu i nową stawkę cła. Proponuje się zatem, aby Rada przyjęła załączony wniosek dotyczący rozporządzenia Rady, które powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej najpóźniej w dniu 27 września 2007 r. |Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. |Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów. |Formę działania opisano w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. |Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku, nie mają zastosowania. |Wybór instrumentów |Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |Inne środki nie byłyby odpowiednie, ponieważ rozporządzenie podstawowe nie przewiduje innych możliwości. |Wpływ na budżet |Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty |WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1487/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki LudowejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 i 12,uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,a także mając na uwadze, co następuje:A. PROCEDURA1. Środki pierwotne(1) We wrześniu 2005 r., po przeprowadzeniu dochodzenia antydumpingowego („dochodzenie pierwotne”), Rada nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 1487/2005[2] ostateczne cła antydumpingowe („środki pierwotne”) na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych („FPFAF”) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”). Stawki celne stosowane wobec chińskich FPFAF wynosiły od 14,1 % do 56,2 %.2. Wniosek o ponowne dochodzenie antyabsorpcyjne(2) W dniu 13 listopada 2006 r. złożono, zgodnie z art. 12 rozporządzenia podstawowego, wniosek o wszczęcie ponownego dochodzenia dotyczącego pierwotnych środków. Wniosek został złożony przez AIUFFASS („wnioskodawca”) w imieniu producentów reprezentujących znaczącą część, w tym wypadku ponad 30 %, ogólnej produkcji wspólnotowej FPFAF.(3) Wnioskodawca przedłożył wystarczające informacje wskazujące, iż po nałożeniu pierwotnych ceł antydumpingowych na przywóz FPFAF pochodzących z Chin, ceny eksportowe obniżyły się i nastąpiły niewystarczające zmiany cen odsprzedaży lub dalszych cen sprzedaży we Wspólnocie. Miało to doprowadzić do zwiększenia się poziomu dumpingu, co ograniczyło planowane skutki zaradcze obowiązujących środków. Wnioskodawca dostarczył również dowodów na to, że produkt objęty postępowaniem był nadal przywożony z Chin na rynek wspólnotowy w znaczących ilościach.3. Ponowne dochodzenie antyabsorpcyjne(4) W dniu 28 grudnia 2006 r. w ogłoszeniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [3], Komisja powiadomiła o rozpoczęciu, zgodnie z art. 12 rozporządzenia podstawowego, ponownego dochodzenia dotyczącego środków antydumpingowych na przywóz FPFAF pochodzących z Chin.(5) Komisja oficjalnie poinformowała zainteresowanych producentów/eksporterów, przedstawicieli kraju wywozu, importerów i użytkowników o wszczęciu ponownego dochodzenia. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Komisja przesłała kwestionariusze do wszystkich znanych jej zainteresowanych stron.(6) Ze względu na dużą liczbę zainteresowanych producentów eksportujących i importerów w czasie postępowania pierwotnego, zawiadomienie o wszczęciu przeglądu przewidywało kontrolę wyrywkową, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeśli tak, dokonanie wyboru próby, poproszono wszystkich producentów eksportujących i importerów o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie podstawowych informacji.(7) Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uważane za konieczne do określenia, czy ceny eksportowe spadły i czy nastąpiły niewystarczające zmiany cen odsprzedaży lub dalszych cen sprzedaży we Wspólnocie. Tam, gdzie było to konieczne, przeprowadzono wizyty sprawdzające w siedzibach współpracujących eksporterów/producentów w Chinach i powiązanych z nimi przedsiębiorstw:-  Nantong Teijin Co. Ltd i jego powiązanego importera NI-Teijin Shoji Europe GmbH-  Fuzhou Fuhua Textile & Printing Dyeing Co. Ltd.-  Fuzhou Ta-Tung Textile Works Co., Ltd-  Hangzhou Delicacy Textile Co. Ltd-  Shaoxing County Jiade Weaving and Dyeing Co. Ltd-  Wujiang Xiangsheng Textile dyeing & Finishing Co. Ltd i jego przedsiębiorstwa powiązanego-  Wujiang Longsheng Textile Co. Ltd(8) Okres objęty ponownym dochodzeniem („nowy OD”) trwał od dnia 1 października 2005 r. do dnia 30 września 2006 r. Nowy OD został wykorzystany w celu określenia obecnego poziomu cen eksportowych oraz poziomu cen sprzedaży pierwszemu niezależnemu odbiorcy we Wspólnocie. Podczas ustalania, czy ceny we Wspólnocie uległy znacznej zmianie, poziomy cen stosowanych podczas nowego OD zostały porównane z cenami stosowanymi podczas okresu postępowania pierwotnego (pierwotny OD), który obejmował okres od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 30 marca 2004 r.(9) Należy zauważyć, że Komisja musiała zapewnić stronom odpowiednią ilość czasu na zgłoszenie się i wybrać próbę producentów eksportujących w Chinach, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. W obliczu różnorakich wyjątkowych okoliczności, współpracujące strony wnioskowały również o przedłużenie terminów, tak by mogły przedstawić swoje odpowiedzi. Terminy były przedłużane pod warunkiem, że wniosek był właściwie uzasadniony. Z uwagi na to, ponowne dochodzenie nieznacznie przekroczyło prawidłowy okres sześciu miesięcy, przewidziany w art. 12 ust. 4 podstawowego rozporządzenia.B. ROZPATRYWANY PRODUKT(10) Produkt, w odniesieniu do którego rozpoczęto ponowne dochodzenie, jest taki sam, jak w trakcie dochodzenia pierwotnego, tj. wykończone tkaniny z włókien poliestrowych, normalnie sklasyfikowane w ramach kodów CN ex 5407 51 00, 5407 52 00, 5407 54 00, ex 5407 61 10, 5407 61 30, 5407 61 90 oraz ex 5407 69 10 i ex 5407 69 90. Produkt objęty postępowaniem to tkaniny z przędzy z włókien syntetycznych z zawartością co najmniej 85 % włókna poliestrowego teksturowanego lub nieteksturowanego według wagi, barwionego (włączając tkaniny bielone) lub z nadrukiem, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej. Produkt objęty postępowaniem jest stosowany głównie w przemyśle włókienniczym.C. PONOWNE DOCHODZENIE(11) Zasadniczo ponowne dochodzenie zgodne z art. 12 rozporządzenia podstawowego miało na celu ustalenie, czy po nałożeniu pierwotnych środków antydumpingowych występowały na terenie Wspólnoty wystarczające zmiany cen FPFAF pochodzących z Chin. W drugim etapie, w przypadku stwierdzenia absorpcji należało obliczyć nowy margines dumpingu. Artykuł 12 rozporządzenia podstawowego przewiduje możliwość dostarczenia przez importerów/użytkowników i eksporterów dowodów mogących uzasadnić brak zmian cen we Wspólnocie po nałożeniu środków, z przyczyn innych niż absorpcja cła antydumpingowego.1. Kontrola wyrywkowa(12) Jak wspomniano w motywie (6) powyżej, Komisja poprosiła wszystkich producentów eksportujących i importerów o zgłoszenie się do niej i dostarczenie podstawowych informacji na temat ich działalności w trakcie nowego OD. Strony te poproszono także o wskazanie, czy wyrażają gotowość do włączenia ich do próby.(a) Eksporterzy/producenci(13) 26 eksporterów/producentów zgodziło się dostarczyć informacje, o które poproszono, i uczestniczyć w próbie. W związku z dużą liczbą eksporterów/producentów zdecydowano, że w celu ustalenia możliwej absorpcji przez eksporterów/producentów w Chinach konieczna jest kontrola wyrywkowa. Choć pierwszeństwo dano przedsiębiorstwom objętym próbą w dochodzeniu pierwotnym, to dokonano jednak wyboru pozwalającego na objęcie największej reprezentatywnej wielkości eksportu, którą można zbadać w rozsądnym zakresie w określonym terminie. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, skonsultowano się w sprawie przedsiębiorstw wybranych do próby z władzami Chin, a te nie wniosły sprzeciwu.(14) W pierwszej kolejności do włączenia do próby wybrano dziewięć przedsiębiorstw. W czasie dochodzenia pierwotnego jednemu z nich przyznano traktowanie indywidualne (TI), a ośmiu pozostałym traktowanie na zasadach gospodarki rynkowej (MES). Tuż przed wizytami weryfikacyjnymi w Chinach dwie firmy (jedna o statusie TI, druga o statusie MES), postanowiły wycofać się z uczestnictwa w próbie. Obydwa przedsiębiorstwa zostały uznane dla potrzeb bieżącego ponownego dochodzenia za podmioty niewspółpracujące. W konsekwencji pozostały 24 przedsiębiorstwa współpracujące i próba obejmowała siedmiu eksporterów/producentów o statusie MES. Na tym etapie Komisja stwierdziła, że w dochodzeniu nie współpracuje żaden eksporter/producent o statusie TI.(15) Wszystkie siedem przedsiębiorstw objętych próbą miało status MES i reprezentowało ok. 78 % wywozu do UE realizowanego przez wszystkie przedsiębiorstwa współpracujące oraz 23,9 % całości chińskiego wywozu FPFAF na rynek wspólnotowy. Na tym etapie ponownego dochodzenia stwierdzono, że przedsiębiorstwa te realizowały największą część eksportu, jaką można zbadać w rozsądnym zakresie w określonym terminie. W związku z powyższym te siedem przedsiębiorstw uznano za reprezentatywne dla celów przeprowadzenia kontroli wyrywkowej w trakcie ponownego dochodzenia.(b) Importerzy(16) W terminie określonym w zawiadomieniu o rozpoczęciu ponownego dochodzenia żaden niepowiązany importer nie przedstawił wymaganych informacji.2. Brak współpracy(17) 24 współpracujących eksporterów/producentów, którzy zgodzili się na objęcie próbą, reprezentowało ok. 30 % całego wywozu chińskich FPFAF do Wspólnoty. Jak wspomniano w motywie (14) powyżej, dwóch dodatkowych producentów wycofało się ze współpracy. W związku z tym brak współpracy dotyczył ok. 70 % całego wywozu FPFAF na rynek wspólnotowy.(18) Na tej podstawie uznano, że brak współpracy w tym przypadku był wysoki.3. Zmiany cen we Wspólnocie3.1. Kontekst ogólny(19) Należy przypomnieć, że żadni niepowiązani importerzy/użytkownicy produktu objętego postępowaniem nie zaoferowali współpracy w trakcie ponownego dochodzenia. Jak wspomniano w motywie (18), odsetek przedsiębiorstw niewspółpracujących wśród eksporterów/producentów w Chinach był wysoki.(20) Poza jednym eksporterem/producentem objętym próbą, struktura handlu FPFAF pochodzącymi z Chin charakteryzuje się brakiem powiązanych pośredników przywożących przedmiotowy produkt na teren Wspólnoty w celu odsprzedaży. Niezależni kupujący FPFAF to zazwyczaj przedsiębiorstwa-użytkownicy, które bezpośrednio przywożą przedmiotowy produkt dla własnego użytku wewnętrznego.(21) Stwierdzono, że warunki sprzedaży produktu przeznaczonego do wywozu są ustalane przez eksporterów/producentów objętych próbą w czasie nowego OD zazwyczaj na zasadzie CIF (koszt, ubezpieczenie i fracht). Stąd też, dla celów oceny wszelkich zmian cen, poziom cen dla przedmiotowego produktu ustalono na początku na poziomie CIF. Na czas nowego OD cena CIF na granicy Wspólnoty została ustalona na podstawie informacji dostarczonych przez współpracujących chińskich eksporterów/producentów objętych próbą.3.2. Zmiany cen odsprzedaży we Wspólnocie dla przedsiębiorstw objętych próbą(22) Aby ocenić wszelkie zmiany cen na poziomie eksporterów/producentów we Wspólnocie, średnia cena FPFAF, z podziałem na rodzaje produktów, ustalona dla nowego OD, została porównana ze średnią ceną FPFAF ustaloną w czasie pierwotnego OD na tym samym poziomie obrotu handlowego i w tych samych warunkach dostaw.(23) Na tej podstawie porównanie wykazało, że na terenie Wspólnoty średnia cena FPFAF pochodzących z Chin nie spadła w czasie nowego OD w przypadku żadnego z przedsiębiorstw objętych próbą.(24) Zmiany cen odsprzedaży w przypadku jednego powiązanego importera mającego siedzibę we Wspólnocie oceniono oddzielnie dla każdego typu produktu. Ceny odsprzedaży do niepowiązanych klientów we Wspólnocie porównano dla tych samych warunków dostaw pomiędzy obydwoma okresami dochodzenia. W oparciu o zebrane informacje wykazano, że ceny wzrosły w stopniu przekraczającym cło antydumpingowe.3.3. Roszczenia zgłoszone przez zainteresowane strony(25) Kilka zainteresowanych stron stwierdziło, że należy dokonać korekty ich ceny eksportowej. Powołały się one na fakt, iż zmiana kursu wymiany USD/EUR doprowadziła do sztucznego zaniżenia ich ceny eksportowej w trakcie nowego OD. Jednakże biorąc pod uwagę, że nie stwierdzono spadku cen w czasie nowego OD, nawet przed zastosowaniem żądanej korekty, która doprowadziłaby do obniżenia cen w starym OD, nie uznano za konieczne zbadanie tego roszczenia.3.4. Zmiany cen odsprzedaży we Wspólnocie dla przedsiębiorstw niewspółpracujących(26) Uwzględniając wysoki poziom braku współpracy, wynoszący w tym przypadku ok. 70 %, na wszystkich niewspółpracujących eksporterów/producentów w ChRL należy nałożyć cło absorpcyjne. Cło absorpcyjne powinno zostać ustalone zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie najlepszych dostępnych informacji.(27) W bieżącym przypadku uważa się, że dane dostępne w ramach statystyki importowej Eurostatu stanowią najbardziej bezpośrednie i wiarygodne informacje, jakich można użyć do ustalenia poziomu, na jakim niewspółpracujący chińscy eksporterzy wywozili swoje FPFAF na rynek wspólnotowy. Po wyłączeniu z informacji Eurostatu danych zweryfikowanych na poziomie przedsiębiorstw współpracujących, w przypadku których nie stwierdzono absorpcji, margines absorpcji dla przedsiębiorstw niewspółpracujących, w oparciu o dane Eurostatu, ustalono w wysokości 18,6 %.3.5. Wniosek dotyczący zmian cen sprzedaży we Wspólnocie(28) W oparciu o powyższe fakty i czynniki stwierdzono, że żaden z eksporterów/producentów objętych próbą nie dokonał absorpcji obowiązującego cła antydumpingowego. W związku z tym nie należy ustalać żadnego cła absorpcyjnego dla tych eksporterów/producentów w Chinach, którzy zgodzili się na współpracę i objęcie próbą.(29) Należy jednakże zastosować cło absorpcyjne w wysokości 18,6 % wobec wszystkich niewspółpracujących eksporterów/producentów w Chinach.4 . Nowy poziom środków(a) Dla przedsiębiorstw objętych próbą,(30) Biorąc pod uwagę, że przedsiębiorstwa objęte próbą były w stanie wykazać, że ich ceny eksportowe przedmiotowego produktu wwożonego na rynek wspólnotowy nie spadły, poziom środków pozostaje niezmieniony:Przedsiębiorstwo | Cło ostateczne |Fuzhou Fuhua Textile & Printing Dyeing Co., Ltd | 14,1% |Fuzhou Ta-Tung Textile Works Co., Ltd | 14,1% |Hangzhou De Licacy Textile Co., Ltd | 14,1% |Nantong Teijin Co. Ltd | 14,1% |Shaoxing County Jiade Weaving and Dyeing Co., Ltd | 14,1% |Wujiang Longsheng Textile Co., Ltd | 14,1% |Wujiang Xiangsheng Textile Dyeing & Finishing Co., Ltd | 14,1% |(b) Dla współpracujących producentów eksportujących niewłączonych do próby,(31) Ten sam wniosek powinien stosować się do 17 przedsiębiorstw, które wyraziły gotowość do współpracy i zgodziły się na objęcie próbą:Przedsiębiorstwo | Stawka ostatecznego cła antydumpingowego |Shaoxing Zhengda Group Co., Ltd | 14,1% |Far Eastern Industries (Shanghai) Ltd | 14,1% |Zhejiang Yonglong Enterprises Co., Ltd | 14,1% |Zhuji Bolan Textile Industrial Development Co., Ltd | 14,1% |Zhejiang Shaoxing Tianyuan Textile Printing and Dyeing Co., Ltd | 14,1% |Zhejiang XiangSheng Group Co., Ltd | 14,1% |Hangzhou ZhenYa Textile Co., Ltd | 14,1% |Huzhou Styly Jingcheng Textile Co., Ltd | 14,1% |Hangzhou Yongsheng Textile Co., Ltd | 14,1% |Zhejiang Shaoxing Yongli Printing and Dyeing Co., Ltd | 14,1% |Hangzhou Hongfeng Textile Co., Ltd | 14,1% |Shaoxing Yinuo Printing & Dyeing Co., Ltd | 14,1% |Shaoxing Ancheng Cloth industrial Co., Ltd | 14,1% |Hangzhou Jieenda Textile Co., Ltd | 14,1% |Hangzhou Mingyuan Textile Co., Ltd | 14,1% |Hangzhou Yililong Textile Co., Ltd | 14,1% |Zheijiang Singmetat Print and Dyeing Co. Ltd | 56,2% |(c) Dla wszystkich pozostałych producentów eksportujących,(32) W przypadku przedsiębiorstw niewspółpracujących, jak wspomniano powyżej w motywie (26), uznano za właściwą zmianę poziomu cła antydumpingowego, zgodnie z ostatnim zdaniem art. 12 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Zmieniona stawka cła antydumpingowego stosowanego do ceny netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, wynosi:Przedsiębiorstwo | Cło ostateczne |Hangzhou CaiHong Textile Co., Ltd | 55,7% |Hangzhou Fuen Textile Co., Ltd | 55,7% |Hangzhou Jinsheng Textile Co., Ltd | 55,7% |Hangzhou Shenda Textile Co., Ltd | 28,2% |Hangzhou Xiaoshan Phoenix Industry Co., Ltd | 55,7% |Hangzhou Zhengda Textile Co., Ltd | 55,7% |Shaoxing China Light & Textile Industrial City Somet Textile Co., Ltd | 55,7% |Shaoxing County Fengyi Textile Printing & Dyeing Co., Ltd | 55,7% |Shaoxing County Huaxiang Textile Co., Ltd | 45,3 % |Shaoxing County Pengyue Textile Co., Ltd | 28,2% |Shaoxing County Qing Fang Cheng Textiles Imp. & Exp. Co., Ltd | 52,5% |Shaoxing County Xingxin Textile Co., Ltd | 28,2% |Shaoxing Golden tree silk Printing Dyeing and Sandwashing Co., Ltd | 55,7% |Shaoxing Nanchi Textile Printing-Dyeing Co., Ltd | 55,7% |Shaoxing Ronghao Textiles Co., Ltd | 52,5% |Shaoxing Tianlong Import and Export Co., Ltd | 65 % |Shaoxing Xinghui Textile Co., Ltd | 55,7% |Shaoxing Yongda Textiles Co., Ltd | 55,7% |Wujiang Canhua Imp. & Exp. Co., Ltd | 74,8% |Zhejiang Golden Time Printing and Dyeing knitwear Co., Ltd | 55,7% |Zhejiang Huagang Dyeing and Weaving Co., Ltd | 55,7% |Zhejiang Shaoxiao Printing and Dyeing Co., Ltd | 55,7% |Wszystkie inne przedsiębiorstwa | 74,8% |5. Specjalny przepis dla chińskich eksporterów, którzy mogli nie dokonywać absorpcji(33) W świetle wyników dochodzenia, ograniczonej współpracy w Chinach, która może mieć związek z faktem, że eksportujący producenci FPFAF to małe i średnie przedsiębiorstwa, Wspólnota może ponownie zbadać sytuację eksporterów, którzy nie mogli współpracować w czasie ponownego dochodzenia, w przypadku gdy dostarczą oni dowody na to, że nie dokonywali absorpcji obowiązujących środków antydumpingowych w trakcie bieżącego okresu dochodzenia. Możliwość ta jest dostępna dla wszystkich producentów/eksporterów produktu objętego postępowaniem w Chinach,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZADZENIE:Artykuł 1Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1487/2005 otrzymuje brzmienie:‘2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa wynosi:Przedsiębiorstwo | Ostateczne cło antydumpingowe | Dodatkowy kod TARIC |Fuzhou Fuhua Textile & Printing Dyeing Co., Ltd | 14,1% | A617 |Fuzhou Ta-Tung Textile Works Co., Ltd | 14,1% | A617 |Hangzhou De Licacy Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |Nantong Teijin Co. Ltd | 14,1% | A617 |Shaoxing County Jiade Weaving and Dyeing Co., Ltd | 14,1% | A617 |Wujiang Longsheng Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |Wujiang Xiangsheng Textile Dyeing & Finishing Co., Ltd | 14,1% | A617 |Shaoxing Zhengda Group Co., Ltd | 14,1% | A617 |Far Eastern Industries (Shanghai) Ltd | 14,1% | A617 |Zhejiang Yonglong Enterprises Co., Ltd | 14,1% | A617 |Zhuji Bolan Textile Industrial Development Co., Ltd | 14,1% | A617 |Zhejiang Shaoxing Tianyuan Textile Printing and Dyeing Co., Ltd | 14,1% | A617 |Zhejiang XiangSheng Group Co., Ltd | 14,1% | A617 |Hangzhou ZhenYa Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |Huzhou Styly Jingcheng Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |Hangzhou Yongsheng Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |Zhejiang Shaoxing Yongli Printing and Dyeing Co., Ltd | 14,1% | A617 |Hangzhou Hongfeng Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |Shaoxing Yinuo Printing & Dyeing Co., Ltd | 14,1% | A617 |Shaoxing Ancheng Cloth industrial Co., Ltd | 14,1% | A617 |Hangzhou Jieenda Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |Hangzhou Mingyuan Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |Hangzhou Yililong Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |Zheijiang Singmetat Print and Dyeing Co. Ltd | 56,2% | A836 |Hangzhou CaiHong Textile Co., Ltd | 55,7% | A623 |Hangzhou Fuen Textile Co., Ltd | 55,7% | A623 |Hangzhou Jinsheng Textile Co., Ltd | 55,7% | A623 |Hangzhou Shenda Textile Co., Ltd | 28,2% | A837 |Hangzhou Xiaoshan Phoenix Industry Co., Ltd | 55,7% | A623 |Hangzhou Zhengda Textile Co., Ltd | 55,7% | A623 |Shaoxing China Light & Textile Industrial City Somet Textile Co., Ltd | 55,7% | A623 |Shaoxing County Fengyi Textile Printing & Dyeing Co., Ltd | 55,7% | A623 |Shaoxing County Huaxiang Textile Co., Ltd | 45,3 % | A619 |Shaoxing County Pengyue Textile Co., Ltd | 28,2% | A837 |Shaoxing County Qing Fang Cheng Textiles Imp. & Exp. Co., Ltd | 52,5% | A621 |Shaoxing County Xingxin Textile Co., Ltd | 28,2% | A837 |Shaoxing Golden tree silk Printing Dyeing and Sandwashing Co., Ltd | 55,7% | A623 |Shaoxing Nanchi Textile Printing-Dyeing Co., Ltd | 55,7% | A623 |Shaoxing Ronghao Textiles Co., Ltd | 52,5% | A620 |Shaoxing Tianlong Import and Export Co., Ltd | 65 % | A622 |Shaoxing Xinghui Textile Co., Ltd | 55,7% | A623 |Shaoxing Yongda Textiles Co., Ltd | 55,7% | A623 |Wujiang Canhua Imp. & Exp. Co., Ltd | 74,8% | A618 |Zhejiang Golden Time Printing and Dyeing knitwear Co., Ltd | 55,7% | A623 |Zhejiang Huagang Dyeing and Weaving Co., Ltd | 55,7% | A623 |Zhejiang Shaoxiao Printing and Dyeing Co., Ltd | 55,7% | A623 |Wszystkie inne przedsiębiorstwa | 74,8% | A999 |Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dniaW imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005.[2] Dz.U. L 240 z 16.9.2005, str. 1.[3] Dz.U. C 320 z 28.12.2006, str. 8.