title: Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne

text:
Ważna informacja prawna

|

52007PC0719

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 16.11.2007KOM(2007) 719 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1) KONTEKST WNIOSKU |Podstawa i cele wniosku Komisja, z pomocą Grupy ds. Aspektów Ekonomicznych Taryf Celnych, rozpatrzyła wszystkie złożone przez państwa członkowskie wnioski o czasowe zawieszenie ceł autonomicznych Wspólnej Taryfy Celnej. Załączony wniosek dotyczy niektórych produktów przemysłowych, rolnych i rybnych. Wnioski o zawieszenie dotyczące powyższych produktów zostały przeanalizowane na podstawie kryteriów określonych w komunikacie Komisji dotyczącym zawieszenia autonomicznych taryf i kontyngentów taryfowych (zob. Dz.U. C 128 z 25.4.1998, str. 2). Po rozpatrzeniu wniosków Komisja uważa, że zawieszenie lub obniżenie ceł jest uzasadnione w przypadku produktów wymienionych w załączniku do załączonego wniosku dotyczącego rozporządzenia. Wycofano natomiast produkty, w przypadku których zawieszenie przestało leżeć w interesie ekonomicznym Wspólnoty. W załączniku do niniejszego rozporządzenia wymieniono produkty, dla których proponuje się zawieszenie lub których opis powinien ulec zmianie. Okres obowiązywania środka jest ograniczony, aby umożliwić przeprowadzenie w jego trakcie analizy aspektów ekonomicznych poszczególnych zawieszeń. Zawieszenia, których anulowanie lub podtrzymanie zostanie uznane za niezbędne przez Komisję i Grupę ds. Aspektów Ekonomicznych Taryf Celnych, zostaną przedłużone lub uchylone po tej dacie. |Kontekst ogólny W interesie Wspólnoty leży częściowe lub całkowite zawieszenie ceł autonomicznych Wspólnej Taryfy Celnej dla szeregu nowych produktów niewymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/96 zawieszającego czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne. |Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Dz.U. L 158 z 29.6.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 729/2007 (Dz.U. L 166 z 28.6.2007, str. 4). |Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Zgodne z polityką w zakresie rolnictwa, handlu, przedsiębiorstw, rozwoju i stosunków zewnętrznych. W szczególności rozporządzenie, którego dotyczy wniosek, nie będzie miało negatywnych skutków dla krajów rozwijających się, które korzystają z preferencyjnych umów handlowych z UE (np. w ramach systemu ogólnych preferencji taryfowych i programu dla państw AKP). |2) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Skonsultowano się z Grupą ds. Aspektów Ekonomicznych Taryf Celnych, reprezentującą odpowiednie gałęzie przemysłu w poszczególnych państwach członkowskich. Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Wszystkie wymienione zawieszenia są zgodne z porozumieniem osiągniętym w trakcie dyskusji w ramach grupy. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |Dziedziny nauki i wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosek Eksperci reprezentujący państwa członkowskie w Grupie ds. Aspektów Ekonomicznych Taryf Celnych. Zastosowana metodyka Otwarte konsultacje Główne organizacje/eksperci, z którymi przeprowadzono konsultacje Eksperci wyznaczeni przez każde z państw członkowskich Podsumowanie otrzymanych i wykorzystanych informacji doradczych Nie stwierdzono potencjalnie poważnych zagrożeń pociągających za sobą nieodwracalne skutki. Sposoby udostępnienia opinii ekspertów Publikacja wniosku |Ocena skutków Nie dotyczy Wniosek nie został ujęty w programie działalności legislacyjnej i prac Komisji na 2008 r. |3) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |Krótki opis proponowanych działań Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne |Podstawa prawna Artykuł 26 |Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów. |Środki, których dotyczy wniosek, są zgodne z celami programu działań „Cła 2008”. |Zestaw środków jest zgodny z zasadami ustalonymi w celu uproszczenia procedur obowiązujących podmioty prowadzące działalność w zakresie handlu zagranicznego, a także z komunikatem Komisji dotyczącym zawieszenia autonomicznych taryf i kontyngentów taryfowych. |Wybór instrumentów |Proponowane instrumenty: rozporządzenie |Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów. Na mocy art. 26 Traktatu WE autonomiczne zawieszenia taryf celnych są zatwierdzane przez Radę, która stanowi kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji. |4) WPłYW NA BUDżET |Niepobrane należności celne o łącznej wartości 9 400 000 EUR rocznie. |5) INFORMACJE DODATKOWE |Uproszczenie |Wniosek przewiduje uproszczenie prawa. |W załączniku do rozporządzenia, którego dotyczy wniosek, opublikowany zostanie skonsolidowany wykaz wszystkich zawieszeń ceł, nie będzie więc konieczności wyszukiwania właściwych środków w wielu rozporządzeniach. |WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybneRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 26,uwzględniając wniosek Komisji[1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) W interesie Wspólnoty leży częściowe lub całkowite zawieszenie ceł autonomicznych Wspólnej Taryfy Celnej dla sześćdziesięciu sześciu nowych produktów niewymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/96[2].(2) Sześć produktów aktualnie uwzględnionych w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1255/96 należy skreślić z wykazu, ponieważ utrzymanie zawieszeń ceł autonomicznych Wspólnej Taryfy Celnej na te produkty nie leży już w interesie Wspólnoty.(3) Ponadto opis niektórych produktów wymaga modyfikacji w celu uwzględnienia wprowadzonych w nich zmian technicznych oraz tendencji gospodarczych na rynku. W związku z tym produkty te należy uznać za wykreślone z wykazu i dodać je do niego jako nowe produkty.(4) W celu zapewnienia większej przejrzystości i w związku z dużą liczbą poprawek wchodzących w życie w dniu 1 stycznia 2008 r. załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1255/96 należy zastąpić zupełnie nową wersją obowiązującą od tej daty. W wersji tej wpisy nowe i zmienione będą oznaczone gwiazdką.(5) Z doświadczeń wynika, że konieczne jest wskazanie daty wygaśnięcia zawieszeń wymienionych w rozporządzeniu (WE) nr 1255/96, aby zapewnić uwzględnienie zmian technicznych i gospodarczych. Nie powinno to stać na przeszkodzie wcześniejszemu wycofaniu niektórych środków lub ich podtrzymaniu po zakończeniu okresu obowiązywania, jeżeli przedstawione zostaną względy ekonomiczne zgodnie z zasadami określonymi w komunikacie Komisji z roku 1998 dotyczącym zawieszenia autonomicznych taryf i kontyngentów taryfowych[3].(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1255/96.(7) W związku z tym, że okresy ważności, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, muszą stać się skuteczne od dnia 1 stycznia 2008 r., niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od tej samej daty i wejść w życie bezzwłocznie,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1255/96 zastępuje się tekstem zawartym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 2Czasowe zawieszenia autonomicznych ceł Wspólnej Taryfy Celnej dla produktów wymienionych w załączniku stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r. Są one ważne do dat wymienionych w załączniku.Artykuł 3Z dniem 1 stycznia 2008 r. zamyka się zawieszenia autonomicznych ceł Wspólnej Taryfy Celnej dla produktów oznaczonych kodami TARIC 0304 19 39 45, 0304 19 99 60, 0304 29 61 10, 0304 99 99 21, 2903 39 90 20, 2932 29 85 75, 2933 19 90 10, 2933 39 99 70, 3920 62 19 61 i 3920 62 19 63.Artykuł 4Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w BrukseliW imieniu KomisjiPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK[table to be inserted]OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI DLA WNIOSKÓW, KTÓRYCH WPŁYW NA BUDŻET OGRANICZA SIĘ WYŁĄCZNIE DO DOCHODÓW1. TYTUŁ WNIOSKU:Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne2. POZYCJE W BUDŻECIE:Rozdział i artykuł: Rozdział 12, art. 120Utrata dochodów w nadchodzących latach zawarta w kolumnie „okres ważności” zostanie obliczona oddzielnie w następnych rozporządzeniach.Kwota zapisana w budżecie na 2008 r.: 16 431 900 000 EUR3. WPŁYW FINANSOWY( Wniosek nie ma wpływu finansowego(x Wniosek nie ma wpływu finansowego na wydatki, lecz ma następujący wpływ finansowy na dochody:(mln EUR do jednego miejsca po przecinku)Pozycja w budżecie | Dochody[4] | Okres 12 miesięcy, od dnia dd/mm/rrrr | [Rok 2008] |Artykuł 120 | Wpływ na zasoby własne | 01/01/2008 | - 9,4 |4. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUŻYĆ FINANSOWYCHKontrole ostatecznego przeznaczenia niektórych produktów objętych niniejszym rozporządzeniem Rady zostaną przeprowadzone zgodnie z art. 291-300 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wdrażania Wspólnotowego Kodeksu Celnego.5. INNE UWAGIW celu ograniczenia problemów gospodarczych określono datę wygaśnięcia.Wniosek obejmuje istniejące niezmienione produkty oraz zmiany, które należy wprowadzić w załączniku do istniejącego rozporządzenia w celu uwzględnienia:1. nowych wniosków o zawieszenie, które zostały złożone i przyjęte;2. wprowadzonych w produktach zmian technicznych oraz tendencji gospodarczych na rynku, prowadzących do zniesienia niektórych dotychczasowych zawieszeń.W związku z powyższym opublikowany zostanie skonsolidowany załącznik.DodanieOprócz poprawek wynikających ze zmian w kodach CN, załącznik zawiera również 66 nowych produktów. Niepobrane cła odpowiadające tym zawieszeniom, obliczone na podstawie przewidywanej na rok 2008 wielkości przywozu do państwa członkowskiego składającego wniosek, wyniosą 29,62 mln EUR.Z dostępnych danych statystycznych za ubiegłe lata wynikałoby jednak, że kwotę tę należy przemnożyć przez uśredniony współczynnik – szacowany na 1,8 – w celu uwzględnienia przywozu do innych państw członkowskich z zastosowaniem tych samych zawieszeń. Oznacza to stratę w dochodach w wysokości ok. 53,32 mln EUR rocznie.Wycofanie:Z załącznika wycofano 6 produktów w związku z ponownym wprowadzeniem opłat celnych. Oznacza to wzrost zasobów o 44,37 mln EUR , obliczony na podstawie wniosków o zawieszenie lub dostępnych danych statystycznych (2006 r.).Szacowany koszt działaniaPrzyjmując za podstawę dostępne dane statystyczne (2006 r.), utratę dochodów wynikającą z niniejszego rozporządzenia można zatem szacować na 8,95 mln EUR (kwota brutto, z uwzględnieniem kosztów poboru ceł) x 0,75 = 6,71 mln EUR dla okresu od 1.1.2008 do 31.12.2008. [1] Dz.U. C z , str. .[2] Dz.U. L 158 z 29.6.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 729/2007 (Dz.U. L 166 z 28.6.2007, str. 4).[3] Dz.U. C 128 z 25.4.1998, str. 2.[4] W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty rolne, opłaty wyrównawcze od cukru, cła) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 18.7.2016
            COM(2016) 460 final
            2016/0218(COD)
            Wniosek
            ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie pewnych procedur dotyczących stosowania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem*, z drugiej strony

               UZASADNIENIE

               Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem
                  1*, z drugiej strony (zwany dalej „układem”) został podpisany dnia 27 października 2015 r. i wszedł w życie dnia 1 kwietnia 2016 r.

               Należy obecnie ustanowić zasady dotyczące wdrażania pewnych postanowień układu, jak również procedury przyjmowania szczegółowych zasad dotyczących wdrażania.

               W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania układu należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję
                  2
               . Ponieważ akty wykonawcze stanowią część wspólnej polityki handlowej, do celu ich przyjęcia należy zastosować procedurę sprawdzającą.

               W przypadku gdy w układzie przewidziano – w wyjątkowych i poważnych okolicznościach – możliwość stosowania pilnych środków niezbędnych do zaradzenia sytuacji, Komisja powinna natychmiast przyjąć takie akty wykonawcze. W odniesieniu do środków dotyczących produktów rolnych i produktów rybołówstwa, w przypadkach należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby, Komisja powinna natychmiast przyjąć stosowne akty wykonawcze.

               Układ stanowi, że pewne produkty rolne i produkty rybołówstwa pochodzące z Kosowa mogą być przywożone do Unii po obniżonych stawkach celnych w granicach określonych kontyngentów taryfowych. Konieczne jest zatem ustanowienie przepisów regulujących zarządzanie tymi kontyngentami taryfowymi i ich przegląd w celu umożliwienia ich dokładnej oceny.

               Niniejsze rozporządzenie zawiera środki wykonawcze dotyczące układu, a zatem powinno być stosowane od dnia wejścia w życie układu w celu zapewnienia skutecznego stosowania kontyngentów taryfowych przyznanych na mocy układu oraz zarządzania nimi, a także w celu zapewnienia pewności prawa i równego traktowania w odniesieniu do pobierania ceł.

               2016/0218 (COD)

               Wniosek

               ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie pewnych procedur dotyczących stosowania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem
                  3*, z drugiej strony

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

               stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem, z drugiej strony, (zwany dalej „układem”) został podpisany dnia 27 października 2015 r. Układ wszedł w życie z dniem 1 kwietnia 2016 r.

               (2)
                  4
               Należy ustanowić zasady dotyczące wdrażania pewnych postanowień układu, jak również procedury przyjmowania szczegółowych zasad dotyczących wdrażania.

               (3)W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania układu należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011
                  5
               . Ponieważ akty wykonawcze stanowią część wspólnej polityki handlowej, do celu ich przyjęcia należy zastosować procedurę sprawdzającą. W przypadku gdy w układzie przewidziano – w wyjątkowych i poważnych okolicznościach – możliwość stosowania pilnych środków niezbędnych do zaradzenia sytuacji, Komisja powinna natychmiast przyjąć takie akty wykonawcze. W odniesieniu do środków dotyczących produktów rolnych i produktów rybołówstwa, w przypadkach należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby, Komisja powinna natychmiast przyjąć stosowne akty wykonawcze.

               (4)Układ stanowi, że pewne produkty rolne i produkty rybołówstwa pochodzące z Kosowa mogą być przywożone do Unii po obniżonych stawkach celnych w granicach określonych kontyngentów taryfowych. Konieczne jest zatem ustanowienie przepisów regulujących zarządzanie tymi kontyngentami taryfowymi i ich przegląd w celu umożliwienia ich dokładnej oceny.

               (5)W przypadku konieczności wprowadzenia środków ochrony handlu należy je przyjąć zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 260/2009
                  6
               , rozporządzeniem Rady (WE) nr 1225/2009
                  7
                lub, w zależności od przypadku, z rozporządzeniem Rady (WE) nr 597/2009
                  8
               .

               (6)Jeżeli państwo członkowskie powiadomi Komisję o możliwym przypadku nadużycia lub braku współpracy administracyjnej, zastosowanie mają odpowiednie przepisy Unii, w szczególności rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97
                  9
               .

               (7)Niniejsze rozporządzenie zawiera środki wykonawcze dotyczące układu, a zatem powinno być stosowane od dnia wejścia w życie układu.

               (8)W celu zapewnienia skutecznego stosowania kontyngentów taryfowych przyznanych na mocy układu oraz zarządzania nimi, a także w celu zapewnienia pewności prawa i równego traktowania w odniesieniu do pobierania ceł, niektóre przepisy niniejszego rozporządzenia powinny mieć zastosowanie od daty wejścia w życie układu,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               Przedmiot

               Niniejsze rozporządzenie określa zasady i procedury dotyczące przyjęcia szczegółowych zasad wdrażania pewnych postanowień Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem
                  10*, z drugiej strony (zwanego dalej „układem”).

               Artykuł 2

               Koncesje na ryby i produkty rybołówstwa

               Komisja przyjmuje szczegółowe zasady wdrażania art. 31 układu dotyczące kontyngentów taryfowych na przywóz ryb i produktów rybołówstwa w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 13 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

               Artykuł 3

               Obniżenie stawek celnych

               1.Z zastrzeżeniem ust. 2, preferencyjne stawki celne zaokrągla się w dół, do pierwszego miejsca po przecinku.

               2.Jeśli wynik obliczenia preferencyjnej stawki celnej na podstawie ust. 1 jest równy wartościom podanym poniżej, stawkę preferencyjną uznaje się za całkowite zwolnienie:

               (a)1 % lub mniej w przypadku opłat celnych naliczanych ad valorem;

               (b)1 EUR lub mniej w przypadku stawki kwotowej cła specyficznego.

               Artykuł 4

               Dostosowania techniczne

               Komisja przyjmuje zmiany i dostosowania techniczne przepisów przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, konieczne w związku ze zmianą kodów nomenklatury scalonej i podpodziałów Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich (TARIC) lub wynikające z zawarcia między Unią a Kosowem nowych lub zmienionych umów, protokołów, wymiany listów lub innych aktów w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 13 ust. 3.

               Artykuł 5

               Ogólna klauzula ochronna

               W przypadku potrzeby zastosowania środka, o którym mowa w art. 43 układu, Komisja przyjmuje ten środek w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 13 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, o ile art. 43 układu nie przewiduje inaczej.

               Artykuł 6

               Klauzula niedoboru

               W przypadku potrzeby zastosowania środka, o którym mowa w art. 44 układu, Komisja przyjmuje ten środek w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 13 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

               Artykuł 7

               Wyjątkowe i poważne okoliczności

               W przypadku wystąpienia wyjątkowych i poważnych okoliczności w rozumieniu art. 43 ust. 5 lit. b) i art. 44 ust. 4 układu Komisja może podjąć środki mające natychmiastowe zastosowanie przewidziane w art. 41 i 42 układu, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.

               Artykuł 8

               Klauzula ochronna dotycząca produktów rolnych i produktów rybołówstwa

               1.Niezależnie od procedur przewidzianych w art. 5 i 6 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy w odniesieniu do produktów rolnych i produktów rybołówstwa Unia musi zastosować środek, o którym mowa w art. 34 ust. 2 lub art. 43 układu, Komisja podejmuje decyzję w sprawie koniecznych środków na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy, po zastosowaniu, w stosowanych przypadkach, procedury przekazania sprawy przewidzianej w art. 41 układu. Środki te przyjmowane są przez Komisję w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 13 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

               W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby, łącznie z przypadkiem, o którym mowa w ust. 2, Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.

               2.W przypadku gdy Komisja otrzyma wniosek, o którym mowa w ust. 1, od państwa członkowskiego, podejmuje stosowną decyzję w terminie:

               (a)trzech dni roboczych od dnia otrzymania wniosku, w przypadku gdy nie ma zastosowania procedura przekazania sprawy przewidziana w art. 43 układu; lub

               (b)w terminie trzech dni roboczych od upływu trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w art. 43 ust. 5 lit. a) układu, w przypadku gdy ma zastosowanie procedura przekazania sprawy przewidziana w art. 43 układu.

               Komisja powiadamia Radę o środkach, w których sprawie podjęła decyzję.

               Artykuł 9

               Nadzór

               Do celów wdrażania art. 34 układu ustanawia się unijny nadzór przywozu towarów wymienionych w załączniku V protokołu 3 do układu. Zastosowanie ma procedura określona w art. 308 lit. d) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93
                  11
               .

               Artykuł 10

               Dumping i dotacje

               W przypadku praktyk, które mogą spowodować zastosowanie przez Unię środków, o których mowa w art. 42 ust. 2 układu, decyzję w sprawie wprowadzenia środków antydumpingowych, wyrównawczych lub obu przyjmuje się zgodnie z przepisami ustanowionymi odpowiednio w rozporządzeniu (WE) nr 1225/2009 i rozporządzeniu (WE) nr 597/2009.

               Artykuł 11

               Konkurencja

               1.W przypadku praktyk, które Komisja uznaje za niezgodne z art. 75 układu, po zbadaniu sprawy z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego podejmuje ona decyzję o zastosowaniu odpowiedniego środka przewidzianego w art. 75 układu.

               Środki przewidziane w art. 75 ust. 9 układu są przyjmowane w przypadkach dotyczących pomocy zgodnie z procedurami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 597/2009.

               2.W przypadku praktyk, które mogą prowadzić do zastosowania przez Kosowo wobec Unii środków na podstawie art. 75 układu, po zbadaniu sprawy Komisja podejmuje decyzję w sprawie zgodności tych praktyk z zasadami określonymi w układzie. W razie konieczności Komisja podejmuje stosowne decyzje na podstawie kryteriów wynikających ze stosowania art. 101, 102 i 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               Artykuł 12

               Nadużycia finansowe lub brak współpracy administracyjnej

               1.Jeżeli Komisja na podstawie informacji dostarczonych przez państwo członkowskie lub z własnej inicjatywy stwierdzi, że spełnione są warunki określone w art. 48 układu, niezwłocznie:

               (a)informuje ona Parlament Europejski i Radę oraz

               (b)powiadamia o swoich ustaleniach Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia, przekazując równocześnie obiektywne informacje stanowiące podstawę tych ustaleń, a także rozpoczyna konsultacje w ramach Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               2.Wszystkie zawiadomienia na mocy art. 48 ust. 5 układu są publikowane przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               3.Komisja może zadecydować, w drodze aktów wykonawczych przyjmowanych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 13 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, o tymczasowym zawieszeniu zastosowanego preferencyjnego traktowania produktów, zgodnie z art. 48 ust. 4 układu.

               Artykuł 13

               Procedura komitetowa

               1.Do celów art. 2, 4 i 12 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony na mocy art. 285 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

               2.Do celów art. 5–8 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga komitet ustanowiony na mocy art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

               3.W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się procedurę sprawdzającą zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

               4.W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 ust. 1–4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

               Artykuł 14

               Powiadamianie

               Komisja, działając w imieniu Unii, odpowiada za powiadamianie odpowiednio Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia zgodnie z wymogami określonymi w układzie.

               Artykuł 15

               Wejście w życie

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 kwietnia 2016 r.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  *          Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

                     (2)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

                     (3)
                  *Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

                     (4)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

                     (5)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1).

                     (6)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).

                     (7)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93).

                     (8)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997 r. w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego (Dz.U. L 82 z 22.3.1997, s. 1).

                     (9)
                  *            Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

                     (10)
                  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).


				|

		52011PC0518

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustanawiające wspólnotowy system rejestracji przewoźników materiałów promieniotwórczych /* KOM/2011/0518 wersja ostateczna - 2011/0225 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE

1.
UZASADNIENIE I CEL

Na poziomie europejskim, przewoźnicy
materiałów promieniotwórczych podlegają prawodawstwu w zakresie
transportu zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i
prawodawstwu w zakresie aspektów dotyczących promieniowania, w tym ochrony
zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa na mocy Traktatu
ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Euratom).
Przepisy TFUE zostały uproszczone
dyrektywą 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września
2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych poprzez
połączenie wszystkich rodzajów transportu lądowego i
śródlądowego.
Dyrektywa Rady 96/29/Euratom z dnia 13 maja 1996
r. ustanawia podstawowe normy bezpieczeństwa w zakresie ochrony zdrowia
pracowników i ogółu społeczeństwa przed zagrożeniami
wynikającymi z promieniowania jonizującego. Zgodnie z art. 30
Traktatu te podstawowe normy oznaczają:
a)      maksymalne dopuszczalne dawki
niestanowiące zagrożenia;
b)      maksymalne dopuszczalne poziomy narażenia
na promieniowanie i skażenia;
c)      podstawowe zasady opieki medycznej nad
pracownikami.
Państwa członkowskie zgodnie z art. 33
przyjmują odpowiednie przepisy w celu zapewnienia przestrzegania
ustanowionych podstawowych norm.
W celu ochrony zdrowia pracowników oraz
ogółu społeczeństwa, a także lepszego zorganizowania swojej
pracy, organy państw członkowskich muszą wiedzieć, jakie
osoby, organizacje lub przedsiębiorstwa powinny zostać poddane
kontroli. W tym celu art. 3 i 4 dyrektywy zobowiązują państwa
członkowskie do objęcia niektórych rodzajów działalności
dotyczących zagrożenia promieniowaniem jonizującym systemem
sprawozdawczości oraz wcześniejszymi zezwoleniami lub zakazania
niektórych rodzajów działalności.
Dyrektywa 96/29/Euratom ma zastosowanie do
wszystkich rodzajów działalności, które wiążą się
z ryzykiem promieniowania jonizującego emanującego ze sztucznego lub
naturalnego źródła promieniowania, w tym transportu.
Ponieważ transport jest jedynym
„mobilnym” rodzajem działalności i biorąc pod uwagę
często transgraniczny charakter operacji transportowych, przewoźnik
może być zobowiązany do przestrzegania wspomnianych procedur w
zakresie sprawozdawczości i wydawania zezwoleń w kilku państwach
członkowskich. Ponadto państwa członkowskie wdrożyły
wspomniane procedury w zróżnicowanych systemach, co jeszcze komplikuje
same operacje transportowe.
Zastąpienie krajowych procedur w zakresie
sprawozdawczości wydawania zezwoleń jednym systemem rejestracji do
celów transportu przyczyni się zatem do uproszczenia procedury,
zmniejszenia obciążeń administracyjnych, zniesienia barier przy
wjeździe, przy jednoczesnym utrzymaniu dotychczasowych wysokich poziomów
ochrony przed promieniowaniem.
Niniejsze rozporządzenie zastępuje
jednym systemem rejestracji systemy sprawozdawczości i wydawania
zezwoleń wprowadzone w państwach członkowskich w ramach
wykonania dyrektywy Rady 96/29/Euratom. Niniejsze rozporządzenie ustanawia
europejski system rejestracji przewoźników. Przewoźnicy powinni
składać wnioski poprzez centralny interfejs internetowy. Wnioski te
będą sprawdzane przez odpowiedni krajowy właściwy organ,
który wydaje decyzję o rejestracji, jeśli wnioskodawca spełnia
podstawowe normy bezpieczeństwa. Jednocześnie system umożliwia
właściwym organom bardziej dokładny nadzór nad
przewoźnikami, którzy działają w ich krajach. System musi
być dostępny, przetestowany i operacyjny w chwili wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia.
Rozporządzenie przyjmuje stopniowe
podejście poprzez wyłączenie z procedury rejestracji
przewoźników, którzy przewożą wyłącznie „opakowania
wyłączone”. Z drugiej strony rozporządzenie pozostawia
państwom członkowskim swobodę dodania dodatkowych wymogów w
zakresie rejestracji przewoźników materiałów rozszczepialnych i
materiałów wysoce promieniotwórczych.
Nadal stosowane są inne przepisy prawa
wspólnotowego oraz międzynarodowe zasady dotyczące ochrony fizycznej,
zabezpieczeń i odpowiedzialności osób trzecich. Dotyczy to w
szczególności dyrektywy 2008/68/WE.

2.
PODSTAWA PRAWNA

Przepisy niniejszego rozporządzenia
są powiązane z podstawowymi normami ochrony zdrowia pracowników i
ogółu społeczeństwa. W związku z tym podstawą
prawną jest Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę
Energii Atomowej, w szczególności jego art. 31 i 32.

3.
ZASADA POMOCNICZOŚCI I ZASADA PROPORCJONALNOŚCI

Zasada pomocniczości ma zastosowanie, o
ile wniosek nie wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty.
Jako że uprawnienia ustawodawcze Wspólnoty na mocy tytułu II
rozdział 3 traktatu EURATOM mają charakter wyłączny, nie
podlegają one zasadzie pomocniczości.
Zagwarantowane jest również
przestrzeganie zasady proporcjonalności. Zaproponowany mechanizm,
według oceny skutków przeprowadzonej w trakcie jego opracowywania,
umożliwia zachowanie równowagi pomiędzy skuteczną ochroną pracowników
i ogółu społeczeństwa w trakcie operacji transportowych,
ochroną uzasadnionych interesów zainteresowanych stron oraz interesów
państw członkowskich. Przede wszystkim preferowana opcja obejmuje
minimalne środki konieczne do skutecznego osiągnięcia wyznaczonych
celów przy jednoczesnym utrzymaniu kosztów w rozsądnych granicach.
2011/0225 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
ustanawiające wspólnotowy system
rejestracji przewoźników materiałów promieniotwórczych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający
Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art.
31 akapit drugi i art. 32,
uwzględniając wniosek Komisji
sporządzony po uzyskaniu opinii grupy osób powołanej przez Komitet
Naukowo-Techniczny,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[1],
uwzględniając opinię Parlamentu
Europejskiego[2],
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)          Artykuł 33 Traktatu wymaga, aby
państwa członkowskie ustanowiły odpowiednie przepisy w celu
zapewnienia zgodności z podstawowymi normami bezpieczeństwa w
zakresie ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa przed
zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego.
(2)          Podstawowe normy bezpieczeństwa
określone są w dyrektywie Rady 96/29/Euratom z dnia 13 maja 1996 r.[3]
Wspomniana dyrektywa ma zastosowanie do wszystkich rodzajów
działalności, które wiążą się z ryzykiem
promieniowania jonizującego emanującego ze sztucznego lub z
naturalnego źródła promieniowania, w tym transportu.
(3)          W celu zapewnienia zgodności z
podstawowymi normami, konieczne jest ustalenie, które osoby, organizacje lub
przedsiębiorstwa powinny zostać poddane kontroli przez organy
państw członkowskich. W tym celu dyrektywa 96/29/Euratom
zobowiązuje państwa członkowskie do objęcia niektórych
rodzajów działalności dotyczących zagrożenia
promieniowaniem jonizującym systemem sprawozdawczości oraz
wcześniejszymi zezwoleniami lub zakazania pewnych rodzajów
działalności.
(4)          Ponieważ transport jest jedynym
rodzajem działalności o charakterze transgranicznym, przewoźnicy
materiałów promieniotwórczych mogą być zobowiązani do
przestrzegania wymagań w zakresie sprawozdawczości i wydawania
zezwoleń w kilku państwach członkowskich. Niniejsze
rozporządzenie zastępuje wspomniane systemy sprawozdawczości i
wydawania zezwoleń w państwach członkowskich jednym systemem
rejestracji ważnym dla całej Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej
(zwanej dalej „Wspólnotą”).
(5)          Dla przewoźników lotniczych i
morskich takie systemy rejestracji i certyfikacji już istnieją.
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie
harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w
dziedzinie lotnictwa cywilnego[4] stanowi, że
przewoźnicy lotniczy muszą posiadać specjalne certyfikaty
przewoźnika lotniczego do celów transportu towarów niebezpiecznych. Do
celów transportu drogą morską dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawia wspólnotowy system
monitorowania i informacji o ruchu statków[5]. Uznaje się,
że certyfikaty wydawane przez urzędy lotnictwa cywilnego oraz system
monitorowania i informacji o ruchu statków w zadowalający sposób
wdrażają wymagania w zakresie sprawozdawczości i wydawania
zezwoleń określone w dyrektywie 96/29/Euratom. Rejestracja
przewoźników lotniczych i morskich na mocy niniejszego rozporządzenia
nie jest zatem konieczna, aby umożliwić państwom
członkowskim zagwarantowanie zgodności z podstawowymi normami dla
tych rodzajów transportu.
(6)          Przewoźnicy materiałów
promieniotwórczych podlegają wielu wymogom zawartym w przepisach Unii i
Euratomu, jak również w międzynarodowych instrumentach prawnych.
Przepisy Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) dotyczące
bezpiecznego transportu materiałów promieniotwórczych, seria norm
bezpieczeństwa MAEA nr TS-R-l oraz rozporządzenia modalne
dotyczące transportu towarów niebezpiecznych nadal stosuje się
bezpośrednio lub są one wdrażane przez państwa
członkowskie na mocy dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów
niebezpiecznych[6] w odniesieniu do
transportu drogowego, kolejowego i transportu wodnego śródlądowego.
Przepisy niniejszego rozporządzenia pozostają bez uszczerbku dla
stosowania innych przepisów w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy
oraz ochrony środowiska naturalnego.
PRZYJMUJE
NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
1.           Niniejsze rozporządzenie
ustanawia wspólnotowy system rejestracji przewoźników materiałów
promieniotwórczych, co ułatwia państwom członkowskim spełnienie
obowiązku zapewnienia przestrzegania podstawowych norm ochrony zdrowia
pracowników i ogółu społeczeństwa przed zagrożeniami
wynikającymi z promieniowania jonizującego, ustanowionych w
dyrektywie 96/29/Euratom.
2.           Niniejsze rozporządzenie
stosuje się do wszystkich przewoźników przewożących
materiały promieniotwórcze na terytorium Wspólnoty, z państw trzecich
do Wspólnoty oraz ze Wspólnoty do państw trzecich. Niniejszego
rozporządzenia nie stosuje się do przewoźników
przewożących materiały promieniotwórcze drogą
powietrzną i morską.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
1)           „przewoźnik” oznacza
osobę, organizację lub przedsiębiorstwo państwowe
prowadzące działalność w zakresie transportu
materiałów promieniotwórczych za pomocą wszelkich środków
transportu we Wspólnocie, w tym przewoźników prowadzących
działalność na podstawie umów wynajmu lub za wynagrodzeniem;
2)           „właściwy organ” oznacza
wszelki organ wyznaczony przez państwo członkowskie do wykonywania
zadań zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
3)           „transport” oznacza wszelkie
czynności związane z transportem z miejsca pochodzenia do miejsca
przeznaczenia wraz z załadunkiem, przechowywaniem podczas transportu i
rozładunkiem materiałów promieniotwórczych;
4)           „materiał promieniotwórczy”
oznacza każdy materiał zawierający pierwiastki promieniotwórcze,
w których zarówno stężenie aktywności oraz aktywność
całkowita w przesyłce przekracza wartości podane w pkt 402–407
przepisów MAEA dotyczących bezpiecznego transportu materiałów
promieniotwórczych, wymagania bezpieczeństwa MAEA nr TS-R-l, 2009,
Wiedeń;
5)           „towary niebezpieczne dużego
ryzyka – materiały promieniotwórcze” oznaczają materiały
promieniotwórcze, które mogą być użyte niezgodnie z
przeznaczeniem w akcie terrorystycznym, który może w rezultacie
spowodować poważne konsekwencje, takie jak masowe ofiary wśród
ludności lub masowe zniszczenia określone w załączniku A.9.
do dokumentu MAEA z serii ochrona fizyczna materiałów jądrowych nr 9
pt. „Ochrona fizyczna w transporcie materiałów promieniotwórczych” (IAEA
Nuclear Security Series, Security in the Transport of Radioactive Material),
Wiedeń, 2008;
6)           „sztuka przesyłki
wyłączona” oznacza dowolną sztukę przesyłki, w której
dozwolona aktywność promieniotwórcza zawartości nie przekracza
poziomów aktywności określonych w tabeli V sekcji IV przepisów MAEA
dotyczących bezpiecznego transportu materiałów promieniotwórczych, nr
TS-R-1 lub jednej dziesiątej tych limitów w przypadku transportu
drogą pocztową przesyłek oznakowanych jako UN nr 2908, 2909, 2910
lub 2911;
7)           „materiał rozszczepialny”
oznacza uran-233, uran-235, pluton -239 i pluton -241 lub dowolną
kombinację powyższych pierwiastków promieniotwórczych.
Artykuł 3
Przepisy ogólne
1.           Przewoźnicy materiałów
promieniotwórczych powinni mieć ważny certyfikat rejestracji uzyskany
zgodnie z art. 5. Rejestracja umożliwia przewoźnikowi prowadzenie
działalności transportowej w całej Unii Europejskiej.
2.           Poszczególnym operacjom
transportowym musi towarzyszyć kopia certyfikatu rejestracji
przewoźnika lub zezwolenie lub rejestracja uzyskane zgodnie z
obowiązującymi krajowymi procedurami w przypadku transportu, o którym
mowa w ust. 3.
3.           Posiadacz ważnych zezwoleń
lub rejestracji wydanych zgodnie z dyrektywą 96/29/Euratom w odniesieniu
do przewozu materiałów promieniotwórczych lub stosowania sprzętu
zawierającego materiały promieniotwórcze lub źródła
może transportować te materiały lub źródła bez
rejestracji na mocy niniejszego rozporządzenia, jeżeli transport jest
objęty zezwoleniami lub rejestracjami dla wszystkich państw
członkowskich, w których odbywa się transport.
4.           Krajowe wymagania w zakresie
sprawozdawczości i wydawania zezwoleń, które są dodatkowe w
stosunku do wymagań przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu
mają zastosowanie jedynie w odniesieniu do przewoźników
następujących materiałów:
–
materiałów rozszczepialnych, z wyjątkiem
naturalnego lub zubożonego uranu, który został napromieniony jedynie
w reaktorach termicznych;
–
towarów niebezpiecznych dużego ryzyka –
materiałów promieniotwórczych.
Artykuł 4
Elektroniczny system rejestracji przewoźników (ESCReg)
1.           Do celów nadzoru i kontroli
transportu materiałów promieniotwórczych Komisja powinna ustanowić i
utrzymywać elektroniczny system rejestracji przewoźników (ESCReg).
Komisja określa dodatkowe informacje oraz specyfikacje techniczne i
wymagania ESCReg.
2.           ESCReg umożliwia ograniczony i
bezpieczny dostęp do właściwych organów państw
członkowskich, zarejestrowanych przewoźników oraz do wnioskodawców, z
zastrzeżeniem przestrzegania odpowiednich przepisów dotyczących
ochrony danych osobowych, ustanowionych w szczególności w dyrektywie 95/46/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady[7]. Właściwe
organy mają dostęp do wszystkich dostępnych danych.
3.           Komisja nie ponosi
odpowiedzialności za treść i prawdziwość informacji
przekazywanych za pomocą ESCReg.
Artykuł 5
Procedura rejestracji
1.           Przewoźnik składa wniosek
o rejestrację za pomocą ESCReg.
2.           Przewoźnik składający
wniosek jest zobowiązany do złożenia wypełnionego
elektronicznego formularza wniosku określonego w załączniku I.
3.           Po wypełnieniu i
złożeniu wniosku, wnioskodawca otrzyma automatyczne potwierdzenie
odbioru wraz z numerem wniosku.
4.           Jeżeli wnioskodawca ma
siedzibę w jednym lub większej liczbie państw
członkowskich, wniosek rozpatruje właściwy organ państwa
członkowskiego, w którym wnioskodawca ma siedzibę zarządu.
5.           Jeżeli wnioskodawca ma
siedzibę w państwie trzecim, wniosek rozpatruje właściwy
organ państwa członkowskiego, w którym przewoźnik zamierza po
raz pierwszy wjechać na terytorium Unii.
6.           Właściwy organ
państwa członkowskiego, który wydał pierwszy certyfikat
rejestracji przewoźnika, wydaje również nowy certyfikat w przypadku
zmiany danych zgodnie z art. 6.
7.           W ciągu ośmiu tygodni od
wydania potwierdzenia odbioru, właściwy organ wydaje certyfikat
rejestracji przewoźnika, jeżeli uzna, że przedstawione
informacje są kompletne i zgodne z mającymi zastosowanie wymaganiami
niniejszego rozporządzenia, oraz z dyrektywą 96/29/Euratom i
dyrektywą 2008/68/WE.
8.           Certyfikat rejestracji
przewoźnika zawiera informacje określone w załączniku II i
jest on wydawany w formie znormalizowanego certyfikatu rejestracji za
pomocą ESCReg.
9.           Kopia certyfikatu rejestracji
przewoźnika jest automatycznie dostarczana za pomocą ESCReg wszystkim
właściwym organom państw członkowskich, w których
przewoźnicy zamierzają prowadzić działalność.
10.         Jeżeli właściwy organ
odmawia wydania certyfikatu rejestracji przewoźnika, ze względu na
to, że wniosek nie jest kompletny lub zgodny z obowiązującymi
wymogami, powiadamia o tym wnioskodawcę na piśmie w terminie
ośmiu tygodni od wydania potwierdzenia odbioru. Właściwy organ
przedstawia uzasadnienie przyczyn odmowy.
11.         Kopia odmowy i uzasadnienie przyczyn
odmowy rejestracji przewoźnika są automatycznie dostarczane za
pomocą ESCReg wszystkim właściwym organom państw
członkowskich, w których przewoźnicy zamierzają prowadzić
działalność.
12.         W przypadku odmowy wydania certyfikatu
rejestracji przewoźnika, wnioskodawca może złożyć
odwołanie zgodnie z obowiązującymi krajowymi wymogami prawnymi.
13.         Ważny certyfikat rejestracji
jest uznawany przez wszystkie państwa członkowskie.
14.         Certyfikat rejestracji
przewoźnika jest ważny pięć lat i może być
odnowiony na wniosek przewoźnika.
Artykuł 6
Zmiana danych
1.           Przewoźnik jest odpowiedzialny
za zapewnienie ciągłej aktualności danych podanych w formularzu
wniosku wspólnotowego systemu rejestracji przewoźników złożonego
za pomocą ESCReg.
2.           Przewoźnik występuje o
nowy certyfikat w przypadku zmiany danych zawartych w części A
formularza wniosku wspólnotowego systemu rejestracji przewoźników.
Artykuł 7
Zapewnienie zgodności
1.           Jeżeli przewoźnik nie
spełnia wymogów niniejszego rozporządzenia, właściwy organ
państwa członkowskiego, w którym niezgodność została
ujawniona, stosuje środki egzekucyjne wchodzące w zakres ram prawnych
danego państwa członkowskiego, takie jak pisemne upomnienia,
szkolenia i środki edukacyjne, zawieszenie, cofnięcie lub zmianę
rejestracji lub ściganie sądowe, w zależności od wagi
niezgodności z przepisami dla bezpieczeństwa oraz udokumentowanego
dotychczasowego przestrzegania przepisów przez przewoźnika.
2.           Wspomniany właściwy organ
powiadamia przewoźnika i właściwe organy zainteresowanych
państw członkowskich, na których terytorium miał odbywać
się transport materiałów promieniotwórczych o planowanych
działaniach egzekucyjnych oraz uzasadnieniu ich zastosowania. Jeżeli
przewoźnik nie podporządkuje się działaniom egzekucyjnym
zastosowanym zgodnie z ust. 1, właściwy organ państwa
członkowskiego, w którym wnioskodawca ma siedzibę zarządu lub,
jeśli przewoźnik ma siedzibę w państwie trzecim,
właściwy organ państwa członkowskiego, w którym
przewoźnik zamierza po raz pierwszy wjechać na terytorium Unii
cofają rejestrację.
3.           Właściwy organ przekazuje
przewoźnikowi oraz pozostałym zainteresowanym właściwym
organom decyzję o cofnięciu rejestracji wraz z jej uzasadnieniem.
Artykuł 8
Właściwe organy i krajowy punkt kontaktowy
1.           Państwa członkowskie
wyznaczają właściwy organ i krajowy punkt kontaktowy do celów
transportu materiałów promieniotwórczych.
2.           Państwa członkowskie
przekazują Komisji, nie później niż miesiąc po wejściu
w życie niniejszego rozporządzenia, nazwy, adresy oraz wszelkie inne
dane niezbędne do szybkiej wymiany informacji z właściwymi
organami i z krajowym punktem kontaktowym do celów transportu materiałów
promieniotwórczych, a także wszelkie kolejne zmiany tych danych.
3.           Komisja przekazuje te dane oraz wszelkie
kolejne ich zmiany wszystkim właściwym organom we Wspólnocie za
pomocą ESCReg.
Artykuł 9
Współpraca właściwych organów
Właściwe organy państw
członkowskich współpracują ze sobą w celu zharmonizowania
swoich wymogów w zakresie rejestracji oraz w celu zapewnienia jednolitego
stosowania i egzekwowania niniejszego rozporządzenia.
W przypadku, gdy w danym państwie
członkowskim istnieje kilka właściwych organów, kontaktują
się one ze sobą i ściśle współpracują na
podstawie zawartych porozumień prawnych lub formalnych obejmujących
zakres odpowiedzialności każdego z tych organów. Komunikują
się one ze sobą i przekazują informacje sobie nawzajem,
krajowemu punktowi kontaktowemu oraz innym organizacjom rządowym i pozarządowym,
które mają powiązany zakres odpowiedzialności.
Artykuł 10
Grupa ekspertów
Komisja ustanawia grupę ekspertów w
drodze decyzji Komisji na podstawie art. 135 Traktatu Euratom.
Wspomniana grupa doradza Komisji i wspiera
ją przy wykonywaniu zadań przewidzianych w niniejszym
rozporządzeniu.
Grupa składa się z ekspertów
wyznaczonych przez państwa członkowskie i ekspertów powołanych
przez Komisję, a przewodniczy jej przedstawiciel Komisji.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
po upływie sześciu miesięcy od jego wejścia w życie.
Niniejsze rozporządzenie wiąże
w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich
państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
                                                                       […]
ZAŁĄCZNIK I
FORMULARZ WNIOSKU WSPÓLNOTOWEGO SYSTEMU REJESTRACJI PRZEWOŹNIKÓW
NINIEJSZY WNIOSEK NALEŻY
PRZESŁAĆ WYŁĄCZNIE PRZY UŻYCIU BEZPIECZNEGO
ELEKTRONICZNEGO SYSTEMU REJESTRACJI PRZEWOŹNIKÓW (ESCReg)
ZNAJDUJĄCEGO SIĘ NA STRONIE INTERNETOWEJ KOMISJI EUROPEJSKIEJ
INFORMACJE W CZĘŚCI A SĄ
PRZEDMIOTEM NOWEJ REJESTRACJI, JEŻELI WNIOSKOWANA JEST MODYFIKACJA DANYCH.
Informacje podane w niniejszym formularzu
wniosku będą przetwarzane przez Komisję Europejską zgodnie
z rozporządzeniem Euratom xxxxx
         NOWY
CERTYFIKAT REJESTRACJI
         ZMIANA
ISTNIEJĄCEJ REJESTRACJI
         ODNOWIENIE
ISTNIEJĄCEJ REJESTRACJI
Numer/y certyfikatu rejestracji:
Proszę uzasadnić wniosek o
zmianę istniejącej rejestracji.
1. IDENTYFIKACJA WNIOSKODAWCY:
 CZĘŚĆ A || CZĘŚĆ B
 NAZWA PRZEDSIĘBIORSTWA: PEŁNY ADRES: KRAJOWY NUMER EWIDENCYJNY:   || 1. Nazwisko, stanowisko, pełny adres, numer telefonu i adres poczty elektronicznej odpowiedzialnego przedstawiciela organizacji przewoźnika (osoby upoważnionej do podejmowania zobowiązań w imieniu organizacji przewoźnika): 2. Nazwisko, stanowisko, pełny adres, numer telefonu i adres poczty elektronicznej osoby reprezentującej organ, z którym należy się kontaktować w kwestiach technicznych/administracyjnych (która jest odpowiedzialna za zgodność z przepisami w odniesieniu do działalności prowadzonej przez przedsiębiorstwo przewoźnika): 3. Nazwisko, stanowisko oraz pełny adres doradcy ds. bezpieczeństwa (wyłącznie w odniesieniu do transportu śródlądowego oraz jeżeli różni się od podanych w pkt 1 lub 2): 4. Nazwisko, stanowisko oraz pełny adres osoby odpowiedzialnej za wdrożenie programu ochrony przed promieniowaniem, jeśli różni się od podanych w pkt 1 lub 2 lub 3:
2. RODZAJ TRANSPORTU:
 CZĘŚĆ A || CZĘŚĆ B
        DROGOWY        KOLEJOWY        WODNY ŚRÓDLĄDOWY  || 1 Personel zaangażowany i przeszkolony do celów transportu (informacja)        1 do 5         5 do 10                   10 do 20                 >20 2 Przeznaczenie transportowych przesyłek: ogólny opis charakteru czynności transportowych, które będą podejmowane (informacja)  do użytku medycznego        do użytku przemysłowego, badania nieniszczące, badania naukowe            do zastosowania w jądrowym cyklu paliwowym      odpady  towary niebezpieczne dużego ryzyka – materiały promieniotwórcze
3. ZASIĘG GEOGRAFICZNY
Proszę zaznaczyć na poniższej
liście państwa członkowskie, do których planowany jest przewóz
materiałów promieniotwórczych i wybrać rodzaj działalności.
 Jeżeli działania prowadzone są również w państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie, w którym został złożony wniosek o rejestrację, należy podać bardziej szczegółowe informacje dla każdego kraju; tj. jedynie tranzyt, lub główne miejsca załadunku/rozładunku na terytorium danego kraju; częstotliwość:
 CZĘŚĆ A || CZĘŚĆ B
 Austria Belgia Bułgaria Cypr Republika Czeska Dania Estonia Finlandia Francja Niemcy Grecja Węgry Irlandia Włochy Łotwa Litwa Luksemburg Malta Niderlandy Polska Portugalia Rumunia Słowacja Słowenia Hiszpania Szwecja Zjednoczone Królestwo ||  tranzyt  rozładunek  załadunek główne miejsca załadunku: główne miejsca rozładunku: częstotliwość:  dziennie  tygodniowo  miesięcznie  rzadziej
4. RODZAJ PRZESYŁEK
Wniosek o rejestrację w odniesieniu do:
 CZĘŚĆ A RODZAJ PRZESYŁKI – klasyfikacja według TS-R-1 || CZĘŚĆ B: Szacunkowa liczba przesyłek/rok
 UN 2908 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA – PRÓŻNE OPAKOWANIE UN 2909 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA – PRZEDMIOTY WYKONANE Z URANU NATURALNEGO lub URANU ZUBOŻONEGO lub TORU NATURALNEGO UN 2910 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA –ILOŚĆ MATERIAŁU OGRANICZONA UN 2911 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA – PRZYRZĄDY lub PRZEDMIOTY UN 2912 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-I), nierozszczepialny lub rozszczepialny-wyłączony UN 2913 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY PRZEDMIOT SKAŻONY POWIERZCHNIOWO (SCO-I lub SCO II), nierozszczepialny lub rozszczepialny wyłączony UN 2915 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI TYPU A, nierozszczepialny lub rozszczepialny wyłączony UN 2916 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI TYPU (B)U, nierozszczepialny lub rozszczepialny wyłączony UN 2917 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI TYPU (B)M, nierozszczepialny lub rozszczepialny wyłączony UN 2919 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, PRZEWOŻONY NA WARUNKACH SPECJALNYCH, nierozszczepialny lub rozszczepialny wyłączony UN 2977 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZEŚCIOFLUOREK URANU, ROZSZCZEPIALNY UN 2978 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZEŚCIOFLUOREK URANU, nierozszczepialny lub rozszczepialny wyłączony UN 3321 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-II), nierozszczepialny lub rozszczepialny-wyłączony UN 3322 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-III), nierozszczepialny lub rozszczepialny-wyłączony UN 3323 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI TYPU C, nierozszczepialny lub rozszczepialny-wyłączony UN 3324 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-II) ROZSZCZEPIALNY UN 3325 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-III) ROZSZCZEPIALNY UN 3326 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, PRZEDMIOT SKAŻONY POWIERZCHNIOWO (SCO-I LUB SCO-II), ROZSZCZEPIALNY UN 3327 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI TYPU A, ROZSZCZEPIALNY, w postaci innej niż specjalna UN 3328 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI TYPU B(U), ROZSZCZEPIALNY UN 3329 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI TYPU (B)M, ROZSZCZEPIALNY UN 3330 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI TYPU C, ROZSZCZEPIALNY UN 3331 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, PRZEWOŻONY NA WARUNKACH SPECJALNYCH, ROZSZCZEPIALNY UN 3332 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI TYPU A, nierozszczepialny lub rozszczepialny-wyłączony UN 3333 MATERIAŁ PROMIENIOTWÓRCZY, SZTUKA PRZESYŁKI TYPU A, W POSTACI SPECJALNEJ, ROZSZCZEPIALNY   ||
5. PROGRAM OCHRONY PRZED PROMIENIOWANIEM (RPP)
 CZĘŚĆ A:  Zaznaczając tę rubrykę: Oświadczam, że mamy program ochrony przed promieniowaniem, który jest w pełni wdrożony i ściśle stosowany.       || CZĘŚĆ B: odniesienia i data dokumentu opisującego program ochrony przed promieniowaniem   Załadowanie programu ochrony przed promieniowaniem
6. PROGRAM ZAPEWNIANIA JAKOŚCI (QAP)
Wspomniany program zapewniania jakości
powinien być udostępniony do kontroli prowadzonej przez
właściwy organ zgodnie z art. 1.7.3 Umowy europejskiej
dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów
niebezpiecznych)
 CZĘŚĆ A:  Zaznaczając tę rubrykę: Oświadczam, że mamy program zapewniania jakości, który jest w pełni wdrożony i ściśle stosowany. || CZĘŚĆ B: Odniesienia i data dokumentu  ISO 9002
7.
Oświadczenie
 Ja niżej podpisany, przewoźnik,
niniejszym oświadczam, że spełniam wszystkie stosowne
międzynarodowe, wspólnotowe i krajowe przepisy dotyczące transportu
materiałów promieniotwórczych.
 Ja niżej podpisany, przewoźnik,
niniejszym oświadczam, że informacje podane w niniejszym formularzu
są prawdziwe.
Data ………..            Nazwisko ………..……..        Podpis………
ZAŁĄCZNIK II
ELEKTRONICZNY CERTYFIKAT REJESTRACJI PRZEWOŹNIKA DO CELÓW TRANSPORTU
MATERIAŁÓW PROMIENIOTWÓRCZYCH
UWAGA:
KOPIA NINIEJSZEGO CERTYFIKATU REJESTRACJI
TOWARZYSZY KAŻDEMU PRZEWOZOWI OBJĘTEMU ZAKRESEM NINIEJSZEGO
ROZPORZĄDZENIA.
Niniejszy certyfikat rejestracji jest wydawany
zgodnie z rozporządzeniem Rady (Euratom) xxxxx
Niniejszy certyfikat nie zwalnia przewoźnika
z obowiązku zgodności z innymi obowiązującymi przepisami
transportowymi.
1) NUMER REFERENCYJNY REJESTRACJI
BE/XXXX/dd-mm-rrrr
2) NAZWA ORGANU / PAŃSTWA:
3) NAZWA I ADRES PRZEDSIĘBIORSTWA
4) RODZAJ TRANSPORTU
       DROGOWY
       KOLEJOWY
       WODNY
ŚRÓDLĄDOWY
7) PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE, w których
certyfikat ma zastosowanie
8) RODZAJ OPAKOWANIA – NUMER UN (zob.
załącznik 1 – ten sam formularz)
9) DATA
PODPIS ELEKTRONICZNY
OKRES WAŻNOŚCI: DATA + 5 lat
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI
DLA WNIOSKÓW, KTÓRYCH WPŁYW NA BUDŻET OGRANICZA SIĘ
WYŁĄCZNIE DO DOCHODÓW
1.           TYTUŁ WNIOSKU:
Rozporządzenie Rady ustanawiające
wspólnotowy system rejestracji przewoźników materiałów
promieniotwórczych
2.           POZYCJE BUDŻETU:
Rozdział i artykuł: 320102110005 -
(E)-Opracowanie systemu IT
Kwota zapisana w budżecie na dany rok: 350000
EUR
3.           SKUTEK FINANSOWY
¨      Wniosek nie ma wpływu finansowego
¨      Wniosek nie ma wpływu finansowego na wydatki, lecz ma
następujący wpływ finansowy na dochody:
(mln EUR do jednego miejsca po przecinku)
   ||   ||
 Pozycja w budżecie || Dochody || Okres 12 miesięcy, od dnia dd/mm/rrrr || [rok n]
 Artykuł 4 ||   ||   || 0.35
 Sytuacja po rozpoczęciu działania
   || [n+1] || [n+2] || [n+3] || [n+4] || [n+5]
 Artykuł 4   || 0.05 || 0.05 || 0.05 || 0.05 || 0.05
4.           ŚRODKI ZWALCZANIA NADUŻYĆ
FINANSOWYCH
5.           INNE
UWAGI
[1]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[2]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[3]               Dz.U. L 159 z 29.6.1996, s. 1.
[4]               Dz.U. L 373 z 31.12.1991, s. 4.
[5]               Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 10.
[6]               Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13.
[7]               Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.


|

52011PC0562

Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające uprawnienia do połowów na 2012 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach Morza Bałtyckiego  /* KOM/2011/0562 wersja ostateczna - 2011/0240 (NLE) */

	UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU-  Podstawa i cele wnioskuZgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, WPRyb zapewnia przestrzeganie zrównoważonych warunków ekonomicznych, środowiskowych i społecznych przy eksploatacji żywych zasobów wodnych. Jednym z istotnych narzędzi w tym kontekście jest coroczne ustalanie uprawnień do połowów w formie całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC), kwot oraz ograniczeń nakładu połowowego.Celem niniejszego wniosku jest ustalenie uprawnień do połowów przysługujących państwom członkowskim w 2012 r. w odniesieniu do stad ryb Morza Bałtyckiego o najwyższej wartości handlowej.-  Kontekst ogólnyW komunikacie Komisji dotyczącym konsultacji w sprawie uprawnień do połowów (COM(2011)298 wersja ostateczna) przedstawiono kontekst niniejszego wniosku. W celu uproszczenia i zwiększenia przejrzystości podejmowanych corocznie decyzji w sprawie TAC i kwot, od 2006 r. uprawnienia do połowów na wodach Morza Bałtyckiego są ustalane na mocy odrębnego rozporządzenia.W maju 2011 r. Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) oraz w czerwcu 2011 r. Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) przedstawiły opinię naukową dotyczącą stad na Morzu Bałtyckim w 2012 r.Wniosek obejmuje dwie istotne dziedziny zarządzania rybołówstwem przy pomocy uprawnień do połowów na Morzu Bałtyckim w 2012 r.: pierwsza z nich to ustalanie poziomów TAC i kwot, a druga to ograniczanie nakładu połowowego poprzez ustanawianie limitów czasu pracy (liczby dni na morzu).-  Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosekUprawnienia do połowów oraz sposób ich przyznawania państwom członkowskim ustala się co roku. Najnowsze ustalenia w tym zakresie znajdują się w rozporządzeniu Rady (UE) nr 1124/2010 z dnia 29 listopada 2010 r. w sprawie ustalenia uprawnień do połowów na rok 2011 w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb na wodach Morza Bałtyckiego.Z zarządzaniem połowami na Morzu Bałtyckim wiąże się również rozporządzenie Rady (WE) nr 2187/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund poprzez zastosowanie środków technicznych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1434/98 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 88/98.Rozporządzenie Rady (WE) nr 1098/2007 z dnia 18 września 2007 r. ustanawiające wieloletni plan w zakresie zasobów dorsza w Morzu Bałtyckim oraz połowów tych zasobów, zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 779/97, określa środki kontroli i monitorowania stosowane w związku z odbudową odnośnych stad dorsza. Ponadto ustanawia ono reguły ustalania TAC dla zachodniego i wschodniego stada dorsza oraz związane z nimi ograniczenia nakładu połowowego.-  Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami UniiProponowane środki są zgodne z celami i zasadami wspólnej polityki rybołówstwa i są spójne z polityką Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW-  Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznejGłówne organizacje/eksperci, z którymi przeprowadzono konsultacjeOrganizacje naukowe, z którymi przeprowadzono konsultacje, to Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) oraz Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF).Co roku Unia zwraca się do ICES i STECF o opinię naukową dotyczącą stanu istotnych stad ryb. Otrzymane opinie dotyczą wszystkich stad ryb w Morzu Bałtyckim, dla których proponuje się TAC.-  Konsultacje z zainteresowanymi stronamiW czerwcu 2011 r. w oparciu o komunikat Komisji dotyczący konsultacji w sprawie uprawnień do połowów na wspólnym posiedzeniu Grup Roboczych ds. Zasobów Przydennych, Zasobów Pelagicznych i Łososia zasięgnięto opinii Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Morza Bałtyckiego. Podstawę naukową wniosku opracowały ICES i STECF. W ramach odbytych posiedzeń na podstawie przedmiotowego komunikatu przedstawiono zasady ustalania poziomów TAC i kwot na 2012 r. We wniosku uwzględniono wstępne opinie wyrażone podczas odbytych posiedzeń i dotyczące wszystkich odnośnych stad ryb w takim zakresie, w jakim było to możliwe bez tworzenia sprzeczności z istniejącą polityką lub zubożania stanu wrażliwych zasobów.Regionalny Komitet Doradczy ds. Morza Bałtyckiego wspiera starania Komisji o ustanowienie TAC na takim poziomie, aby były one bardziej zgodne z opinią naukową oraz skuteczniej wpisywały się w poziomy TAC ustalane w ramach wieloletniego planu stosowanego w odniesieniu do dorsza. Ponadto obniżanie TAC o 25 % dla stad, w przypadku których dane nie są dostępne a naukowcy nie byli w stanie przedstawić ich analitycznej oceny, jest niezgodne z polityką Komisji.-  Ocena skutkówZgodnie z wieloletnim planem TAC dla wschodnio- i zachodniobałtyckich stad dorsza został zwiększony średnio o 14 %. W przypadku dwóch z pięciu stad pelagicznych TAC ma zostać podwyższony, a w przypadku pozostałych trzech obniżony. Ogólnie proponowane środki doprowadzą do ogólnego zmniejszenia uprawnień do połowów – pod względem wielkości połowów – dla statków unijnych na Morzu Bałtyckim o około 16 % dla wszystkich gatunków z wyjątkiem stad łososia.Wniosek uwzględnia nie tylko problemy krótkoterminowe, lecz stanowi część podejścia długoterminowego, zgodnie z którym poziom połowów jest stopniowo ograniczany do poziomów gwarantujących długoterminowe zrównoważenie.W związku z powyższym, stanowisko przyjęte we wniosku będzie skutkowało w perspektywie średnio- i długoterminowej zmniejszeniem nakładu połowowego przy jednoczesnym utrzymaniu lub zwiększeniu kwot. Oczekiwane długoterminowe skutki takiego podejścia obejmują mniejsze oddziaływanie na środowisko wynikające ze zmniejszenia nakładu połowowego, ograniczenie w sektorze połowowym w formie zmniejszenia liczby statków lub średniego nakładu połowowego na statek oraz niezmienione bądź większe wyładunki. W perspektywie długoterminowej wzrośnie zrównoważenie działań połowowych.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU-  Krótki opis proponowanych działańWniosek określa ograniczenia połowowe i ograniczenia nakładu połowowego mające zastosowanie do unijnego rybołówstwa; zmierzają one do osiągnięcia celu Wspólnej Polityki Rybołówstwa, polegającego na zagwarantowaniu, że połowy są utrzymane na ekologicznie, gospodarczo i społecznie zrównoważonym poziomie.-  Podstawa prawnaArtykuł 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.-  Zasada pomocniczościWniosek jest przedmiotem kompetencji wyłącznej Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.-  Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:Wspólna polityka rybołówstwa jest polityka wspólną. Zgodnie z art. 43 ust. 3 TFUE na Radzie spoczywa obowiązek przyjęcia środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowu.Przedmiotowe rozporządzenie Rady przydziela uprawnienia do połowu państwom członkowskim. Uwzględniając art. 20 ust. 3 rozporządzenia 2371/2002, państwa członkowskie mają swobodę rozdzielania tych uprawnień między regiony lub podmioty gospodarcze według własnego uznania. Dlatego też państwa członkowskie dysponują szerokimi możliwościami w zakresie podejmowania decyzji dotyczących wybranego przez nie społeczno-ekonomicznego modelu korzystania z przydzielonych im uprawnień do połowów.Niniejszy wniosek nie ma żadnych nowych konsekwencji finansowych dla państw członkowskich. Rada przyjmuje przedmiotowe rozporządzenie co roku i istnieją już publiczne i prywatne środki służące jego wdrażaniu.-  Wybór instrumentówProponowane instrumenty: rozporządzenie.Niniejszy wniosek dotyczy zarządzania rybołówstwem w oparciu o art. 43 ust. 3 TFUE oraz zgodnie z art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002.WPłYW NA BUDżETWniosek nie ma wpływu na budżet UE.INFORMACJE DODATKOWE-  UproszczenieWniosek nadal przewiduje uproszczenie procedur administracyjnych dla organów publicznych (na szczeblu UE lub krajowym), ponieważ zawiera on przepisy podobne do tych z rozporządzenia z 2011 r. w sprawie uprawnień do połowów na wodach Morza Bałtyckiego.-  Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięciaNiniejszy wniosek dotyczy przyjęcia rozporządzenia na 2012 r.; tego typu rozporządzenie jest przyjmowane co roku i z tego względu nie zawiera klauzuli rewizji.-  Szczegółowe wyjaśnienieWniosek ustala na 2012 r. uprawnienia do połowów dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, obowiązujące państwa członkowskie prowadzące połowy na Morzu Bałtyckim.Zaproponowane liczby odzwierciedlają opinię naukową, wyniki konsultacji z Regionalnym Komitetem Doradczym ds. Morza Bałtyckiego oraz ramy dla ustalania TAC i kwot przedstawione w komunikacie Komisji dotyczącym konsultacji w sprawie uprawnień do połowów. W stosownych przypadkach od proponowanego poziomu TAC odjęto teoretyczne ilości dotyczące stad eksploatowanych wspólnie z Federacją Rosyjską.Uwzględniając fakt, że celem Komisji jest zapewnienie zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych zgodnie z polityką oraz zobowiązaniami międzynarodowymi Unii oraz jednocześnie utrzymanie uprawnień do połowów na stabilnym poziomie, roczne wahania TAC ogranicza się w maksymalnym stopniu, na jaki pozwala stan danego stada.Poziomy TAC oraz kwoty przydzielone państwom członkowskim podane zostały w załączniku I, a ograniczenia nakładów połowowych – w załączniku II do rozporządzenia.W przypadku stad dorsza proponowane TAC i ograniczenia nakładów połowowych zostały dostosowane do wymogów planu wieloletniego dotyczącego stad dorsza w Morzu Bałtyckim oraz połowów tych stad. Plan ukierunkowany jest przede wszystkim na stopniowe ograniczanie śmiertelności połowowej do zrównoważonych poziomów w perspektywie długoterminowej, co zapewnia odbudowę zasobów oraz duże i stabilne połowy. Ponieważ śmiertelność połowowa stad dorsza została już obniżona do poziomów określonych w planie wieloletnim, dalsze ograniczanie nakładu połowowego, tj. liczby dni na morzu, nie jest koniczne, w związku z czym możliwe jest podwyższenie TAC.W przypadku dwóch stad śledzia (Bałtyk Zachodni i Morze Botnickie/Zatoka Botnicka) proponowany poziom TAC odpowiada poziomowi śmiertelności połowowej zgodnemu z maksymalnym podtrzymywalnym połowem. W przypadku pozostałych stad pelagicznych poziom TAC ma na celu obniżenie śmiertelności połowowej, czyli osiągnięcie poziomu znajdującego się między obecnym poziomem a poziomem śmiertelności połowowej zgodnym z maksymalnym podtrzymywalnym połowem, z wyjątkiem centralnego stada śledzia. W tym konkretnym przypadku połowiczne osiągnięcie obniżenia poziomu śmiertelności połowowej oznaczałoby przekroczenie poziomów śmiertelności referencyjnej ostrożnego zarządzania, w związku z czym proponowany TAC ustanawia się na poziomie między poziomem odpowiadającym poziomowi śmiertelności połowowej zgodnemu z maksymalnym podtrzymywalnym połowem a poziomem odpowiadającym poziomowi śmiertelności referencyjnej ostrożnego zarządzania.W przypadku gładzicy, dla której brak jest wystarczającej ilości danych, poziom TAC odpowiada 25 % obniżce w stosunku do poziomu TAC z 2011 r. Opinia Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Morza Bałtyckiego w sprawie mniejszej obniżki nie mogła zostać uwzględniona, ponieważ zgodnie z podejściem opisanym w komunikacie w sprawie uprawnień do połowów, brak danych nie może służyć jako uzasadnienie dla utrzymania obecnych poziomów połowów; jednocześnie konieczne jest stosowanie zasady ostrożności.W odniesieniu do stad łososia, uwzględniając wątpliwości wynikające z opinii naukowej wydanej przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES) w maju, w sierpniu Regionalny Komitet Doradczy ds. Morza Bałtyckiego zorganizował posiedzenie z udziałem przedstawicieli ICES. Wynikiem tego posiedzenia było ponowne potwierdzenie przez ICES wniosków z wydanej wcześniej opinii.2011/0240 (NLE)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYustalające uprawnienia do połowów na 2012 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach Morza BałtyckiegoRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu Rada, na wniosek Komisji, powinna przyjąć środki dotyczące ustalania i przydziału uprawnień do połowów.2.  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[1] zawiera wymóg ustanowienia środków regulujących kwestię dostępu do wód i zasobów oraz zrównoważonej działalności połowowej z uwzględnieniem dostępnych opinii naukowych, a w szczególności sprawozdania przygotowanego przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STEFC).3.  Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów w podziale na łowiska lub grupy łowisk, w tym – w stosownych przypadkach – określonych warunków, które są funkcjonalnie z nimi związane. Uprawnienia do połowów należy rozdzielić między państwa członkowskie w taki sposób, żeby zapewnić każdemu państwu członkowskiemu względną stabilność działalności połowowej dla każdego zasobu lub łowiska oraz z należytym uwzględnieniem celów wspólnej polityki rybołówstwa ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 2371/2002.4.  Poziomy całkowitego dopuszczalnego połowu (TAC) należy ustalać na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-ekonomicznych, gwarantując jednocześnie sprawiedliwe traktowanie sektorów rybołówstwa, oraz w świetle opinii wyrażanych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami, w szczególności podczas posiedzeń z Komitetem Doradczym ds. Rybołówstwa i Akwakultury oraz odpowiednimi regionalnymi komitetami doradczymi.5.  W odniesieniu do stad objętych szczegółowymi planami wieloletnimi uprawnienia do połowów należy ustalać zgodnie z zasadami, które zostały określone w tych planach. Limity połowowe oraz ograniczenia nakładów połowowych dla stad dorsza w Morzu Bałtyckim należy zatem ustanowić zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1098/2007 z dnia 18 września 2007 r. ustanawiającym wieloletni plan w zakresie zasobów dorsza w Morzu Bałtyckim oraz połowów tych zasobów[2].6.  Korzystanie z uprawnień do połowów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu podlega przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa[3], a w szczególności jego art. 33 i 34 dotyczącym odpowiednio zapisu połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. Należy zatem koniecznie określić kody, jakie państwa członkowskie powinny stosować, przesyłając Komisji dane dotyczące wyładunków stad objętych niniejszym rozporządzeniem.7.  Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzającego dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami[4], niezbędne jest określenie stad, które podlegają różnym środkom w nim ustanowionym.8.  W celu zapewnienia rybakom unijnym środków utrzymania ważne jest otworzenie odnośnych połowów z dniem 1 stycznia 2012 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Rozdział I Zakres stosowania i definicjeArtykuł 1 PrzedmiotNiniejsze rozporządzenie ustala uprawnienia do połowów na 2012 r. dla pewnych stad ryb i grup stad ryb na wodach Morza Bałtyckiego.Artykuł 2 Zakres stosowaniaNiniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do statków unijnych prowadzących działalność na Morzu Bałtyckim.Artykuł 3 DefinicjeDo celów niniejszego rozporządzenia, poza definicjami określonymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, stosuje się następujące definicje:a) obszary Międzynarodowej Rady Badań Morza (obszary ICES) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 2187/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund poprzez zastosowanie środków technicznych[5];b) „Morze Bałtyckie” oznacza podrejony ICES 22–32;c) „statek unijny” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii;d) „całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza ilość, którą można odłowić każdego roku z poszczególnych stad;e) „kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwu członkowskiemu lub państwu trzeciemu;f) „dzień przebywania poza portem” oznacza dowolny nieprzerwany okres 24 godzin lub jego część, kiedy statek przebywa poza portem.Rozdział IIUprawnienia do połowówArtykuł 4 TAC i ich przydziałyWysokość TAC, ich przydział poszczególnym państwom członkowskim oraz – w stosownych przypadkach – warunki, które są funkcjonalnie z nimi związane, zostały określone w załączniku I.Artykuł 5 Przepisy szczególne dotyczące przydziałów9.  Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu nie stanowi uszczerbku dla:a) wymian dokonywanych na podstawie art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;b) przeniesień dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;c) dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96;d) ilości zatrzymanych na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96;e) potrąceń dokonywanych na podstawie art. 37, 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.10.  Jeżeli w załączniku I do niniejszego rozporządzenia nie stwierdzono inaczej, art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 stosuje się do stad, dla których obowiązuje TAC przezornościowy, a art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia – do stad, dla których obowiązuje TAC analityczny.Artykuł 6 Warunki wyładunku połowów i przyłowów11.  Ryby pochodzące ze stad, dla których ustalono limity połowowe, są zatrzymywane na burcie lub wyładowywane wyłącznie, jeżeli:a) połowów dokonały statki państwa członkowskiego posiadającego określoną kwotę, która nie została wyczerpana; lubb) połowy stanowią część kwoty Unii, której nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot i która nie została wyczerpana.Artykuł 7 Ograniczenia nakładu połowowego12.  Ograniczenia nakładu połowowego określono w załączniku II.13.  Ograniczenia, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie do podrejonów ICES 27 i 28.2, chyba że Komisja podejmie decyzję na podstawie art. 29 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1098/2007 o wyłączeniu tych podrejonów z ograniczeń przewidzianych w art. 8 ust. 1 lit. b), ust. 3, 4 i 5 oraz w art. 13 wymienionego rozporządzenia.14.  Ograniczenia, o których mowa w ust. 1, nie mają zastosowania do podrejonu ICES 28.1, chyba że Komisja podejmie decyzję na podstawie art. 29 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1098/2007 o stosowaniu ograniczeń przewidzianych w art. 8 ust. 1 lit. b), ust. 3, 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1098/2007 do tego podrejonu.Rozdział IIIPrzepisy końcoweArtykuł 8 Przekazywanie danychPaństwa członkowskie, przesyłając Komisji na podstawie art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dane odnoszące się do wyładunków ilości złowionych stad, stosują kody stad wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 9 Wejście w życieNiniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK I POZIOMY TAC OBOWIĄZUJĄCE DLA STATKÓW UNIJNYCH NA OBSZARACH, GDZIE WPROWADZONO TAC, W PODZIALE NA GATUNKI I OBSZARYW tabelach poniżej określono poziomy TAC i kwoty (w tonach wagi w relacji pełnej, o ile nie zaznaczono inaczej) w podziale na gatunki oraz – w stosownych przypadkach – warunki, które są funkcjonalnie z nimi związane.Odniesienia do obszarów połowowych oznaczają odniesienia do obszarów ICES, o ile nie zaznaczono inaczej.W granicach każdego obszaru stada ryb określa się zgodnie z kolejnością alfabetyczną łacińskich nazw gatunków. Do celów niniejszego rozporządzenia poniżej podano tabelę zgodności nazw łacińskich i nazw zwyczajowych:Nazwa systematyczna | Kod alfa-3 | Nazwa zwyczajowa |Clupea harengus | HER | Śledź |Gadus morhua | COD | Dorsz |Pleuronectes platessa | PLE | Gładzica |Salmo salar | SAL | Łosoś atlantycki |Sprattus sprattus | SPR | Szprot |Gatunek: | Śledź | Obszar: | Podrejony 30-31 |Clupea harengus | HER/3D30.; HER/3D31. |Finlandia | 86 905 | (1) | TAC analityczny |Szwecja | 19 095 | (2) |Unia | 106 000 | (3) |TAC | 106 000 | (3) |__________ |(1) Połowy w podrejonie 31 ograniczono do 1 640 (2) Połowy w podrejonie 31 ograniczono do 360 (3) Połowy w podrejonie 31 ograniczono do 2 000 |Gatunek: | Śledź | Obszar: | Podrejony 22-24 |Clupea harengus | HER/3B23.; HER/3C22.; HER/3D24. |Dania | 2 930 | TAC analityczny Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96. Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96. |Niemcy | 11 532 |Finlandia | 1 |Polska | 2 719 |Szwecja | 3 718 |Unia | 20 900 |TAC | 20 900 |Gatunek: | Śledź | Obszar: | Wody unijne podrejonów 25–27, 28.2, 29 i 32 |Clupea harengus | HER/3D25.; HER/3D26.; HER/3D27.; HER/3D28.; HER/3D29.; HER/3D32. |Dania | 1 588 | TAC analityczny Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96. Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96. |Niemcy | 421 |Estonia | 8 109 |Finlandia | 15 829 |Łotwa | 2 001 |Litwa | 2 107 |Polska | 17 983 |Szwecja | 24 140 |Unia | 72 178 |TAC | Nie dotyczy |Gatunek: | Śledź | Obszar: | Podrejon 28.1 |Clupea harengus | HER/03D.RG |Estonia | 13 336 | TAC analityczny |Łotwa | 15 542 |Unia | 28 878 |TAC | 28 878 |Gatunek | Dorsz | Obszar: | Wody unijne podrejonów 25-32 |Gadus morhua | COD/3D25.; COD/3D26.; COD/3D27.; COD/3D28.; COD/3D29.; COD/3D30.; COD/3D31.; COD/3D32. |Dania | 15 587 | TAC analityczny |Niemcy | 6 200 |Estonia | 1 519 |Finlandia | 1 193 |Łotwa | 5 795 |Litwa | 3 818 |Polska | 17 947 |Szwecja | 15 791 |Unia | 67 850 |TAC | Nie dotyczy |Gatunek: | Dorsz | Obszar: | Podrejonów 22-24 |Gadus morhua | COD/3B23.; COD/3C22.; COD/3D24. |Dania | 9 298 | TAC analityczny Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96. Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96. |Niemcy | 4 546 |Estonia | 206 |Finlandia | 183 |Łotwa | 769 |Litwa | 499 |Polska | 2 487 |Szwecja | 3 312 |Unia | 21 300 |TAC | 21 300 |Gatunek: | Gładzica | Obszar: | Wody unijne podrejonów 22-32 |Pleuronectes platessa | PLE/3B23.; PLE/3C22.; PLE/3D24.; PLE/3D25.; PLE/3D26.; PLE/3D27.; PLE/3D28.; PLE/3D29.; PLE/3D30.; PLE/3D31.; PLE/3D32. |Dania | 1 634 | TAC przezornościowy Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96. |Niemcy | 182 |Polska | 342 |Szwecja | 123 |Unia | 2 281 |TAC | 2 281 |Gatunek: | Łosoś atlantycki | Obszar: | Wody unijne podrejonów 22-31 |Salmo salar | SAL/3B23.; SAL/3C22.; SAL/3D24.; SAL/3D25.; SAL/3D26.; SAL/3D27.; SAL/3D28.; SAL/3D29.; SAL/3D30.; SAL/3D31. |Dania | 10 977 | (1) | TAC analityczny Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96. Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96. |Niemcy | 1 221 | (1) |Estonia | 1 116 | (1) |Finlandia | 13 688 | (1) |Łotwa | 6 982 | (1) |Litwa | 821 | (1) |Polska | 3 330 | (1) |Szwecja | 14 839 | (1) |Unia | 52 974 | (1) |TAC | Nie dotyczy |__________ |(1) Wyrażona liczbą sztuk ryb. |Gatunek: | Łosoś atlantycki | Obszar: | Wody unijne podrejonu 32 |Salmo salar | SAL/3D32. |Estonia | p.m. | (1) | TAC analityczny Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96. Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96. |Finlandia | p.m. | (1) |Unia | p.m. | (1) |TAC | Nie dotyczy |__________ |(1) Wyrażona liczbą sztuk ryb. [wartość zostanie wpisana po otrzymaniu wyjaśnień do opinii naukowej] |Gatunek: | Szprot | Obszar: | Wody unijne podrejonu 22-32 |Sprattus sprattus | SPR/3B23.; SPR/3C22.; SPR/3D24.; SPR/3D25.; SPR/3D26.; SPR/3D27.; SPR/3D28.; SPR/3D29.; SPR/3D30.; SPR/3D31.; SPR/3D32. |Dania | 21 022 | TAC analityczny Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96. Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96. |Niemcy | 13 318 |Estonia | 24 411 |Finlandia | 11 004 |Łotwa | 29 483 |Litwa | 10 665 |Polska | 62 568 |Szwecja | 40 639 |Unia | 213 110 |TAC | Nie dotyczy |ZAŁĄCZNIK II OGRANICZENIA NAKŁADU POŁOWOWEGO15.  Państwa członkowskie dopilnowują w odniesieniu do działalności statków pływających pod ich banderą, aby połowy z użyciem włoków, niewodów duńskich lub podobnych narzędzi połowowych o rozmiarze oczek równym co najmniej 90 mm, lub z użyciem sieci skrzelowych, sieci oplatających lub sieci trójściennych o rozmiarze oczek równym co najmniej 90 mm, za pomocą sznurów stawnych dennych kotwiczonych, takli (z wyjątkiem takli dryfujących), węd ręcznych oraz węd ciągnionych dozwolone były przez maksymalną liczbę:a) 163 dni przebywania poza portem w podrejonach 22-24, z wyjątkiem okresu od dnia 1 do dnia 30 kwietnia, kiedy ma zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1098/2007, orazb) 160 dni przebywania poza portem w podrejonach 25-28, z wyjątkiem okresu od dnia 1 lipca do dnia 31 sierpnia, kiedy ma zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1098/2007.16.  Roczna maksymalna liczba dni przebywania poza portem, podczas których statek może być obecny na dwóch obszarach określonych w pkt 1 lit. a) i b) z narzędziami połowowymi, o których mowa w pkt 1, nie może przekraczać maksymalnej liczby dni przyznanej dla jednego z tych dwóch obszarów.[1] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.[2] Dz.U. L 248 z 22.9.2007, s. 1.[3] Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.[4] Dz.U. L 115 z 9.5.1996, s. 3.[5] Dz.U. L 349 z 31.12.2005, s. 1.