               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 10.10.2016
            COM(2016) 651 final
            2016/0318(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym trzeciej raty za 2016 r.

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Niniejszy wniosek dotyczy projektu decyzji Rady dotyczącej 3. raty wkładów finansowych na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), wnoszonych przez państwa członkowskie w roku 2016.

                  11. EFR oraz inne fundusze EFR, które nie zostały jeszcze zamknięte (tj. 8., 9. i 10. EFR), są zarządzane według zasad, na które składają się następujące dokumenty:

                  obowiązująca Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („umowa o partnerstwie AKP-UE”), z późniejszymi zmianami
                     1
                  ,

                  Umowa wewnętrzna między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                     2
                   („umowa wewnętrzna” dotycząca 11. EFR),

                  rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju
                     3
                   („rozporządzenie finansowe dotyczące 11. EFR”).

                  Wymienione wyżej dokumenty zawierają wieloletnie zobowiązania państw członkowskich do zapewnienia wsparcia finansowego na rzecz EFR. Rozporządzenie finansowe dotyczące 11. EFR przewiduje regularne wnoszenie wkładów przez państwa członkowskie do EFR na podstawie wcześniej ustalonych zobowiązań finansowych. Regularne wkłady są następstwem technicznych decyzji Rady odzwierciedlających realizację podjętych wcześniej zobowiązań finansowych.

                  Niektóre pozycje w uzasadnieniu nie mają zatem zastosowania do wezwań do wnoszenia regularnych wkładów, takich jak niniejsze wezwanie.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Zgodnie z art. 21 ust. 7 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR w przypadku każdej z tych kwot określa się kwotę, którą zarządza Komisja, i kwotę, którą zarządza Europejski Bank Inwestycyjny (EBI).

                  Zgodnie z art. 52 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Europejski Bank Inwestycyjny przekazał Komisji swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

                  Zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują dostępne kwoty z tytułu poprzednich EFR, jednego po drugim. Wezwania do wniesienia wkładów, o których mowa w niniejszym wniosku, dotyczą zatem kwot w ramach 10. EFR dla EIB i dla Komisji.

                  Zgodnie z art. 21 ust. 5 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Rada podejmuje decyzję w sprawie niniejszego wniosku nie później niż w terminie 21 dni kalendarzowych od jego przedstawienia przez Komisję.

                  Zgodnie z art. 1 decyzji Rady 2013/759/UE ustanawiającej instrument pomostowy
                     4
                   po wejściu w życie umowy wewnętrznej w sprawie 11. EFR odpowiednio zmniejsza się wkłady wniesione przez państwa członkowskie, które określono w art. 1 ust. 2 lit. a) umów wewnętrznych w sprawie 8., 9. i 10. EFR. Zmniejszenie to będzie miało wpływ na wkłady państw członkowskich w 2015, 2016 i 2017 r. zgodnie z wariantem korekty wybranym przez poszczególne państwa członkowskie.

                  Artykuł 23 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR stanowi, że w przypadku nieprzekazania raty wkładu w terminie dane państwo członkowskie zobowiązane jest zapłacić odsetki od niewpłaconej kwoty, zgodnie z zasadami określonymi w tym artykule.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               •Proporcjonalność

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               •Wybór instrumentu

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex-post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy

               •Ocena skutków

                  Nie dotyczy

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Nie dotyczy

               •Prawa podstawowe

                  Nie dotyczy

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Nie dotyczy

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  Nie dotyczy

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  Nie dotyczy

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  Nie dotyczy

               2016/0318 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym trzeciej raty za 2016 r.

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, ostatnio zmienioną
                  5
                (zwaną dalej „umową o partnerstwie AKP-UE”),

               uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                  6
                („umowa wewnętrzna”), w szczególności jej art. 7 ust. 2,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym dotyczącym 11. EFR”)
                  7
               , w szczególności jego art. 21 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z procedurą określoną w art. 21 ust. 5 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Komisja do dnia 10 października 2016 r. przedstawia wniosek określający a) kwotę trzeciej raty wkładu na 2016 r. oraz b) skorygowaną roczną kwotę wkładu na rok 2016, jeżeli kwota ta odbiega od rzeczywistych potrzeb.

               (2)Zgodnie z art. 52 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR w dniu 28 lipca 2016 r. Europejski Bank Inwestycyjny przekazał Komisji swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

               (3)Artykuł 22 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR stanowi, że wezwania do wniesienia wkładu w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich EFR. Należy zatem wezwać do wpłacenia wkładów w ramach 10. EFR.

               (4)W dniu 24 listopada 2015 r., na wniosek Komisji, Rada przyjęła decyzję ustalającą pułap rocznej kwoty wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2016 r. w wysokości 3 450 000 000 EUR dla Komisji oraz 150 000 000 EUR dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego
                  8
               .

               (5)Dnia 12 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję ustanawiającą instrument pomostowy, dotyczącą przejściowych środków zarządzania EFR w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia wejścia w życie 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju
                  9
               .

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Poszczególne wkłady na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, które państwa członkowskie przekazują Komisji Europejskiej i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu w ramach trzeciej raty za 2016 r., określono w tabeli w załączniku 1.

               Płatność tych wkładów może być połączona z korektą w ramach wykorzystania odliczeń funduszy przeznaczonych na mocy instrumentu pomostowego, w oparciu o plan korekty przekazany przez poszczególne państwa członkowskie Komisji w chwili przyjmowania trzeciej raty za 2015 r.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

                     (2)
                  Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (3)
                  Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17–38.

                     (4)
                  Dz.U. L 335 z 14.12.2013, s. 48–49.

                     (5)
                  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

                     (6)
                  Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (7)
                  Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17–38.

                     (8)
                  COM/2015/0524 – międzyinstytucjonalny numer referencyjny 2015/0248 (NLE) – akty przyjęte nr CELEX: 32015D2288.

                     (9)
                  Dz.U. L 335 z 14.12.2013, rozporządzenie Rady (UE) 2015/322 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie realizacji 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 10.10.2016
            COM(2016) 651 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku w sprawie decyzji Rady
            ustalającej wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym trzeciej raty za 2016 r.

               ZAŁĄCZNIK

                        PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE

                        Klucz dot. 10. EFR w %

                        3. rata za 2016 r. (w EUR)

                        wpłacana na rzecz

                        wpłacana na rzecz

                        Ogółem

                        EBI

                        Komisji

                        10. EFR

                        10. EFR

                        AUSTRIA

                        2,41

                        1 205 000,00

                        16 870 000,00

                        18 075 000,00

                        BELGIA

                        3,53

                        1 765 000,00

                        24 710 000,00

                        26 475 000,00

                        BUŁGARIA

                        0,14

                        70 000,00

                        980 000,00

                        1 050 000,00

                        CYPR

                        0,09

                        45 000,00

                        630 000,00

                        675 000,00

                        REPUBLIKA CZESKA

                        0,51

                        255 000,00

                        3 570 000,00

                        3 825 000,00

                        DANIA

                        2,00

                        1 000 000,00

                        14 000 000,00

                        15 000 000,00

                        ESTONIA

                        0,05

                        25 000,00

                        350 000,00

                        375 000,00

                        FINLANDIA

                        1,47

                        735 000,00

                        10 290 000,00

                        11 025 000,00

                        FRANCJA

                        19,55

                        9 775 000,00

                        136 850 000,00

                        146 625 000,00

                        NIEMCY

                        20,50

                        10 250 000,00

                        143 500 000,00

                        153 750 000,00

                        GRECJA

                        1,47

                        735 000,00

                        10 290 000,00

                        11 025 000,00

                        WĘGRY

                        0,55

                        275 000,00

                        3 850 000,00

                        4 125 000,00

                        IRLANDIA

                        0,91

                        455 000,00

                        6 370 000,00

                        6 825 000,00

                        WŁOCHY

                        12,86

                        6 430 000,00

                        90 020 000,00

                        96 450 000,00

                        ŁOTWA

                        0,07

                        35 000,00

                        490 000,00

                        525 000,00

                        LITWA

                        0,12

                        60 000,00

                        840 000,00

                        900 000,00

                        LUKSEMBURG

                        0,27

                        135 000,00

                        1 890 000,00

                        2 025 000,00

                        MALTA

                        0,03

                        15 000,00

                        210 000,00

                        225 000,00

                        NIDERLANDY

                        4,85

                        2 425 000,00

                        33 950 000,00

                        36 375 000,00

                        POLSKA

                        1,30

                        650 000,00

                        9 100 000,00

                        9 750 000,00

                        PORTUGALIA

                        1,15

                        575 000,00

                        8 050 000,00

                        8 625 000,00

                        RUMUNIA

                        0,37

                        185 000,00

                        2 590 000,00

                        2 775 000,00

                        SŁOWACJA

                        0,21

                        105 000,00

                        1 470 000,00

                        1 575 000,00

                        SŁOWENIA

                        0,18

                        90 000,00

                        1 260 000,00

                        1 350 000,00

                        HISZPANIA

                        7,85

                        3 925 000,00

                        54 950 000,00

                        58 875 000,00

                        SZWECJA

                        2,74

                        1 370 000,00

                        19 180 000,00

                        20 550 000,00

                        ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

                        14,82

                        7 410 000,00

                        103 740 000,00

                        111 150 000,00

                        OGÓŁEM UE-27

                        100,00

                        50 000 000,00

                        700 000 000,00

                        750 000 000,00


|

52011PC0028

/* COM/2011/0028 końcowy - NLE 2011/0010 */  Wniosek DECYZJA RADY zezwalająca na wprowadzenie do obrotu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON 89034 × MON 88017 (MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 1.2.2011KOM(2011) 28 wersja ostateczna2011/0010 (NLE)WniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON 89034 × MON 88017 (MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych(Jedynie teksty w języku francuskim i niderlandzkim są autentyczne) (Tekst mający znaczenie dla EOG)UZASADNIENIEZałączony wniosek w sprawie decyzji Rady dotyczy żywności i paszy zawierających zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON 89034 × MON 88017 (MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, w odniesieniu do których w dniu 6 lutego 2007 r. przedsiębiorstwo Monsanto Europe S.A. przedłożyło właściwemu organowi Niderlandów wniosek o wprowadzenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.Załączony wniosek dotyczy również wprowadzenia do obrotu produktów innych niż żywność i pasze, zawierających kukurydzę MON 89034 × MON 88017 i składających się z niej, do takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy.W dniu 30 marca 2010 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Uznał on, że kukurydza MON 89034 × MON 88017 jest równie bezpieczna jak jej niezmodyfikowany genetycznie odpowiednik pod względem potencjalnego wpływu na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko. W związku z tym Urząd stwierdził, że jest mało prawdopodobne, by wprowadzenie do obrotu produktów zawierających kukurydzę MON 89034 × MON 88017, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych zgodnie z opisem we wniosku miało negatywny wpływ na zdrowie ludzi lub zwierząt lub na środowisko w kontekście zamierzonych zastosowań produktów.W związku z powyższym w dniu 15 listopada 2010 r. projekt decyzji Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu w Unii produktów zawierających zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON 89034 × MON 88017, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, przedłożono Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w celu poddania go głosowaniu. Komitet nie wydał opinii: 12 państw członkowskich (154 głosy) głosowało za przyjęciem projektu, 10 państw członkowskich (138 głosów) głosowało przeciw, 5 państw członkowskich (53 głosy) wstrzymało się od głosu.W związku z tym, na podstawie art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 i zgodnie z art. 5 decyzji Rady 1999/468/WE zmienionej decyzją Rady 2006/512/WE, Komisja jest zobowiązana przedłożyć Radzie wniosek dotyczący środków, które należy przedsięwziąć, i poinformować o tym Parlament, przy czym Rada ma trzy miesiące na podjęcie decyzji większością kwalifikowaną.2011/0010 (NLE)WniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON 89034 × MON 88017 (MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych(Jedynie teksty w języku francuskim i niderlandzkim są autentyczne) (Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy[1], w szczególności jego art. 7 ust. 3 i art. 19 ust. 3,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,a także mając na uwadze, co następuje:1.  W dniu 6 lutego 2007 r. przedsiębiorstwo Monsanto Europe S.A. zwróciło się, zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, do właściwego organu Niderlandów z wnioskiem o wprowadzenie do obrotu żywności, składników żywności i pasz zawierających zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON 89034 × MON 88017, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych („wniosek”).2.  Wniosek odnosi się również do wprowadzenia do obrotu produktów innych niż żywność i pasza, zawierających kukurydzę MON 89034 × MON 88017 lub składających się z niej, do takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy. Dlatego też do wniosku, zgodnie z art. 5 ust. 5 i art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, załączono dane i informacje wymagane na podstawie załączników III i IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG[2], a także informacje i ustalenia dotyczące oceny ryzyka przeprowadzonej według zasad określonych w załączniku II do dyrektywy 2001/18/WE. Wniosek zawiera również plan monitorowania skutków dla środowiska zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.3.  W dniu 30 marca 2010 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Uznał on, że kukurydza MON 89034 × MON 88017 jest równie bezpieczna jak jej niezmodyfikowany genetycznie odpowiednik pod względem potencjalnego wpływu na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko. W związku z tym Urząd stwierdził, że jest mało prawdopodobne, by wprowadzenie do obrotu produktów zawierających kukurydzę MON 89034 × MON 88017, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych zgodnie z opisem we wniosku („produkty”) miało negatywny wpływ na zdrowie ludzi lub zwierząt lub na środowisko w kontekście zamierzonych zastosowań produktów[3]. W swojej opinii Urząd rozpatrzył wszystkie szczegółowe pytania i wątpliwości zgłaszane przez państwa członkowskie w ramach konsultacji z właściwymi organami krajowymi, przewidzianych w art. 6 ust. 4 i art. 18 ust. 4 wymienionego rozporządzenia.4.  W swojej opinii EFSA uznał również złożony przez wnioskodawcę plan monitorowania skutków dla środowiska, obejmujący plan ogólnego nadzoru, za zgodny z zamierzonym wykorzystaniem produktów.5.  W związku z powyższym należy wydać zezwolenie na wspomniane produkty.6.  Każdemu organizmowi zmodyfikowanemu genetycznie należy przypisać niepowtarzalny identyfikator zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 65/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. ustanawiającym system ustanawiania oraz przypisywania niepowtarzalnych identyfikatorów organizmom zmodyfikowanym genetycznie[4].7.  Według opinii EFSA nie są konieczne żadne szczególne wymagania dotyczące etykietowania żywności, składników żywności i pasz zawierających kukurydzę MON 89034 × MON 88017, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, z wyjątkiem wymogów ustanowionych w art. 13 ust. 1 i w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Aby zapewnić jednak wykorzystanie produktów w granicach zezwolenia przewidzianego w niniejszej decyzji, etykiety paszy zawierającej organizmy zmodyfikowane genetycznie lub składającej się z nich oraz etykiety produktów innych niż żywność i pasze, zawierających organizmy zmodyfikowane genetycznie lub składających się z nich, w odniesieniu do których złożono wniosek o zezwolenie, powinny zostać uzupełnione o wyraźne wskazanie, że danych produktów nie wolno stosować do celów uprawy.8.  W art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE[5] określono wymogi dotyczące etykietowania produktów zawierających organizmy zmodyfikowane genetycznie lub z nich się składających. Wymagania dotyczące możliwości śledzenia produktów zawierających organizmy zmodyfikowane genetycznie lub składających się z nich zawarto w art. 4 ust. 1-5, natomiast wymogi dotyczące możliwości śledzenia żywności i paszy wyprodukowanej z organizmów zmodyfikowanych genetycznie ustanowiono w art. 5 tego rozporządzenia.9.  Posiadacz zezwolenia powinien przedkładać coroczne sprawozdania z realizacji i wyników działań przewidzianych w planie monitorowania skutków dla środowiska. Wyniki te należy przedstawiać zgodnie z decyzją Komisji 2009/770/WE z dnia 13 października 2009 r. ustanawiającą standardowe formaty sprawozdań na potrzeby przedstawiania wyników monitorowania zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie jako produktów lub w ich składzie w celu wprowadzania do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[6]. Opinia wydana przez EFSA nie uzasadnia nałożenia szczególnych warunków lub ograniczeń na wprowadzanie do obrotu lub szczególnych warunków lub ograniczeń dotyczących wykorzystania produktu i obchodzenia się z nim, w tym wymagań monitorowania po wprowadzeniu do obrotu z przeznaczeniem na żywność i pasze, czy też szczególnych warunków dotyczących ochrony poszczególnych ekosystemów/środowiska naturalnego lub poszczególnych obszarów geograficznych, przewidzianych w art. 6 ust. 5 lit. e) oraz art. 18 ust. 5 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.10.  Wszelkie stosowne informacje dotyczące zezwolenia na te produkty powinny zostać wprowadzone do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003.11.  O niniejszej decyzji należy powiadomić strony Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej za pośrednictwem Systemu Wymiany Informacji o Bezpieczeństwie Biologicznym, zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 15 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych[7].12.  Przeprowadzono konsultacje z wnioskodawcą w sprawie środków przewidzianych w niniejszej decyzji.13.  Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1 Organizm zmodyfikowany genetycznie i niepowtarzalny identyfikatorZmodyfikowana genetycznie kukurydza ( Zea mays L.) MON 89034 × MON 88017, określona w lit. b) załącznika do niniejszej decyzji, otrzymuje niepowtarzalny identyfikator MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 65/2004.Artykuł 2ZezwolenieDla celów art. 4 ust. 2 i art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji, zezwala się na wprowadzanie do obrotu następujących produktów:a) żywności i składników żywności zawierających kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;b) pasz zawierających kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;c) produktów innych niż żywność i pasze, zawierających kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3 lub z niej się składających, do takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy.Artykuł 3 Etykietowanie1. Zgodnie z wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „kukurydza”.2. Na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i c), zawierających kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3 lub z niej się składających, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.Artykuł 4 Monitorowanie skutków dla środowiska1. Posiadacz zezwolenia zapewnia wprowadzenie i realizację planu monitorowania skutków dla środowiska naturalnego, określonego w lit. h) załącznika.2. Posiadacz zezwolenia składa Komisji coroczne sprawozdania z realizacji i wyników działań przewidzianych w planie monitorowania, zgodnie z decyzją Komisji 2009/770/WE.Artykuł 5Rejestr wspólnotowyInformacje zawarte w załączniku do niniejszej decyzji wprowadza się do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.Artykuł 6Posiadacz zezwoleniaPosiadaczem zezwolenia jest przedsiębiorstwo Monsanto Europe S.A., Belgia, występujące w imieniu Monsanto Company, Stany Zjednoczone.Artykuł 7Okres ważnościNiniejszą decyzję stosuje się przez okres 10 lat od daty powiadomienia o niej.Artykuł 8AdresatNiniejsza decyzja skierowana jest do Monsanto Europe S.A., Avenue de Tervuren 270-272, B-1150 Bruxelles, Belgia.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKa) Wnioskodawca i posiadacz zezwolenia:Nazwa : Monsanto Europe S.A.Adres : Avenue de Tervuren 270-272, B-1150 Bruxelles, Belgiaw imieniu Monsanto Company - 800 N. Lindbergh Boulevard, St. Louis, Missouri 63167, Stany Zjednoczone Ameryki.b) Opis i specyfikacja produktów:(1) żywność i składniki żywności zawierające kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3, składające się z niej lub z niej wyprodukowane;(2) pasze zawierające kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3, składające się z niej lub z niej wyprodukowane;(3) produkty inne niż żywność i pasze, zawierające kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3 lub z niej się składające, do takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy.Zmodyfikowana genetycznie kukurydza MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3, zgodnie z opisem we wniosku, jest otrzymywana w drodze krzyżowania kukurydzy zawierającej modyfikacje MON-89Ø34-3 i MON-88Ø17-3 i wykazuje ekspresję białek Cry1A.105 i Cry2Ab2 nadających odporność na niektóre szkodniki z rzędu Lepidoptera (motyle), białka Cry3Bb1 nadającego odporność na niektóre szkodniki z rzędu Coleoptera (chrząszcze) oraz białka CP4 EPSPS nadającego tolerancję na herbicyd glifosat.c) Etykietowanie:(1) zgodnie ze szczegółowymi wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „kukurydza”;(2) na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i c) niniejszej decyzji, zawierających kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3 lub składających się z niej, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.d) Metoda wykrywania:-  specyficzne dla danej modyfikacji techniki ilościowego oznaczania metodą PCR w czasie rzeczywistym, stosowane w odniesieniu do zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy MON-89Ø34-3 i MON-88Ø17-3, zwalidowane na kukurydzy MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3;-  zwalidowana na nasionach przez laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ustanowione na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, opublikowana pod następującym adresem: http://gmo-crl.jrc.ec.europa.eu/statusofdoss.htm;-  materiały referencyjne: AOCS 0406-A i AOCS 0906-E (dla MON-89Ø34-3) oraz AOCS 0406-A i AOCS 0406-D (dla MON-88Ø17-3), dostępne za pośrednictwem strony internetowej American Oil Chemists Society pod adresem http://www.aocs.org/tech/crm.e) Niepowtarzalny identyfikator:MON-89Ø34-3xMON-88Ø17-3.f) Informacje wymagane zgodnie z załącznikiem II do Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej:System Wymiany Informacji o Bezpieczeństwie Biologicznym, ID: zob. [ do uzupełnienia po powiadomieniu o decyzji ].g) Warunki lub ograniczenia dotyczące wprowadzania produktów do obrotu, ich stosowania lub obchodzenia się z nimi:Brak.h) Plan monitorowania:Plan monitorowania skutków dla środowiska, zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.[Odsyłacz: plan opublikowany w internecie ]i) Wymogi dotyczące monitorowania stosowania żywności przeznaczonej do spożycia przez ludzi po jej wprowadzeniu do obrotuBrak.Uwaga: z czasem odsyłacze do odpowiednich dokumentów mogą wymagać aktualizacji. Zmiany te udostępnia się publicznie w postaci aktualizacji wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy. [1] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1.[2] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, s. 1.[3] http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/questionLoader?question=EFSA-Q-2007-056[4] Dz.U. L 10 z 16.1.2004, s. 5.[5] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 24.[6] Dz.U. L 275 z 21.10.2009, s. 9.[7] Dz.U. L 287 z 5.11.2003, s. 1.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 28.2.2017
            COM(2017) 119 final
            2017/0049(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej podczas sześćdziesiątej sesji Komisji ds. Środków Odurzających w sprawie umieszczenia w wykazie substancji wymienionych w tabeli I załączonej do Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Komisja ds. Środków Odurzających – na podstawie zaleceń Międzynarodowego Organu Kontroli Środków Odurzających – regularnie zmienia wykaz substancji załączanych do Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r. (konwencja ONZ z 1988 r.).

               UE jest stroną konwencji ONZ z 1988 r. w odniesieniu do kwestii, które są przedmiotem art. 12 konwencji
                  1
               . Art. 12 odnosi się do substancji, które są często wykorzystywane do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych („prekursory narkotyków”).

               Komisja ds. Środków Odurzających działa przy Radzie Gospodarczo-Społecznej (ECOSOC) Narodów Zjednoczonych, a jej funkcje i uprawnienia określono m.in. w konwencji ONZ z 1988 r. Członkami tej komisji są 53 państwa członkowskie ONZ wybierane przez ECOSOC. Prawo głosu ma obecnie 12 państw członkowskich wchodzących w skład komisji
                  2
               . Unia ma w tej komisji status obserwatora.

               W dniu 1 lutego 2017 r. Międzynarodowy Organ Kontroli Środków Odurzających zalecił umieścić w tabeli I załączonej do konwencji ONZ z 1988 r. dwie substancje, a mianowicie 4-anilino-N-fenetylopiperydynę (ANPP) i N-fenetylo-4-piperydon (NPP).

               Zmiany w tabelach załączonych do konwencji ONZ z 1988 r. mają bezpośredni wpływ na zakres stosowania prawa Unii w obszarze kontroli prekursorów narkotyków, gdyż substancje umieszczane w tabelach załączonych do konwencji ONZ z 1988 r. należy włączyć do prawa Unii
                  3
               . W celu zapewnienia tego Komisję uprawniono do przyjęcia aktów delegowanych.

               Państwa członkowskie powinny koniecznie przygotować się, przez ustalenie wspólnego stanowiska w Radzie, do posiedzenia Komisji ds. Środków Odurzających, podczas którego komisja ta zdecyduje o umieszczeniu konkretnych substancji w wykazach. Ze względu na ograniczenia związane ze statusem obserwatora, jaki posiada Unia, wspólne stanowisko powinno zostać przedstawione przez państwa członkowskie będące aktualnie członkami Komisji ds. Środków Odurzających, działające wspólnie w interesie Unii w obrębie tej komisji. Unia, która w Komisji ds. Środków Odurzających ma jedynie status obserwatora, nie ma w niej prawa głosu.

               W związku z powyższym Komisja proponuje stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej podczas sześćdziesiątej sesji Komisji ds. Środków Odurzających, która ma odbyć się w Wiedniu w dniach 13–17 marca 2017 r. i dotyczyć umieszczenia konkretnych substancji w wykazach załączonych do konwencji ONZ z 1988 r.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 207 w związku z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

                  Umieszczanie prekursorów w wykazach w celu monitorowania handlu tymi substancjami jest kwestią wchodzącą w zakres wspólnej polityki handlowej, a art. 207 ust. 3 TFUE stanowi, że „jeżeli istnieje potrzeba wynegocjowania i zawarcia umów z jednym lub większą liczbą państw trzecich lub organizacji międzynarodowych, stosuje się artykuł 218, z zastrzeżeniem postanowień szczególnych niniejszego artykułu”.

               Art. 218 ust. 9 TFUE ma zastosowanie niezależnie od tego, czy Unia jest członkiem odnośnego organu, czy stroną danego porozumienia. Komisja ds. Środków Odurzających jest „organem utworzonym przez umowę” w rozumieniu wspomnianego artykułu, ponieważ jest to organ, któremu powierzono konkretne zadania na mocy konwencji ONZ z 1988 r.

               Decyzje tej komisji o umieszczeniu substancji w wykazie są „aktami mającymi skutki prawne” w rozumieniu art. 218 ust. 9 TFUE. Zgodnie z konwencją ONZ z 1988 r. decyzje Komisji ds. Środków Odurzających stają się wiążące, chyba że jedna ze stron przedłoży daną decyzję do rewizji przez ECOSOC w obowiązującym terminie
                  4
               . Decyzje ECOSOC w tej sprawie są ostateczne.

                  •
                        Pomocniczość

               Nie dotyczy.

                  •
                        Proporcjonalność

                  Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności i nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celów, ponieważ dotyczy on tych nowych prekursorów narkotyków, które budzą obawy w UE.

               •Wybór instrumentu

                  Zastosowanie decyzji Rady jest wymagane na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE w celu ustalenia stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii w organie utworzonym przez umowę międzynarodową.

               2017/0049 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej podczas sześćdziesiątej sesji Komisji ds. Środków Odurzających w sprawie umieszczenia w wykazie substancji wymienionych w tabeli I załączonej do Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207, w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Konwencja Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r. (zwana dalej „konwencją”) została zawarta przez Unię decyzją Rady 90/611/EWG
                  5
                i weszła w życie z dniem 11 listopada 1990 r.

               (2)Zgodnie z art. 12 ust. 2–7 konwencji substancje mogą być umieszczane w tabelach załączonych do konwencji, w których wymienione są prekursory narkotyków.

               (3)Podczas swej sześćdziesiątej sesji w dniach 13–17 marca 2017 r. w Wiedniu Komisja ds. Środków Odurzających powinna podjąć decyzję o dodaniu dwóch nowych substancji do tabeli I załączonej do konwencji.

               (4)Unia ma status obserwatora w Komisji ds. Środków Odurzających, w której członkami z prawem głosu jest obecnie 12 państw członkowskich Unii. Ze względu na fakt, że decyzje w sprawie umieszczenia nowych substancji w tabeli I załączonej do konwencji wchodzą w zakres wyłącznej kompetencji Unii, konieczne jest, aby Rada upoważniła państwa członkowskie do wyrażania stanowiska Unii w sprawie umieszczenia tych substancji w wykazie substancji wymienionych w tabeli I załączonej do konwencji.

               (5)
                     Zgodnie z oceną Międzynarodowego Organu Kontroli Środków Odurzających, dwie substancje, 4-anilino-N-fenetylopiperydyna (ANPP) i N-fenetylo-4-piperydon (NPP) są często wykorzystywane w nielegalnej produkcji fentanylu i bardzo dobrze nadają się do nielegalnej produkcji fentanylu i różnych analogów fentanylu, które są bardzo silnymi syntetycznymi opioidowymi lekami przeciwbólowymi. Istnieją dowody na to, że wielkość i zakres nielegalnej produkcji fentanylu i jego analogów stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego i stwarza problemy społeczne, co uzasadnia objęcie tych substancji kontrolą międzynarodową.

               (6)
                     W związku z tym, w dniu 1 lutego 2017 r., Międzynarodowy Organ Kontroli Środków Odurzających zalecił Komisji ds. Środków Odurzających umieścić ANPP i NPP w tabeli I załączonej do konwencji.

               (7)
                     Nielegalnie produkowany fentanyl i jego analogi spowodowały w niektórych państwach członkowskich znaczne problemy w zakresie zdrowia publicznego i problemy społeczne.

               (8)W związku z tym państwa członkowskie Unii powinny zająć stanowisko w Komisji ds. Środków Odurzających w celu umieszczenia ANPP i NPP w tabeli I załączonej do konwencji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii przez państwa członkowskie podczas sześćdziesiątej sesji Komisji ds. Środków Odurzających w dniach 13–17 marca 2017 r., jest następujące:

               4-anilino-N-fenetylopiperydyna i N-fenetylo-4-piperydon mają zostać włączone do tabeli I załączonej do konwencji.

               Stanowisko to ma zostać wyrażone przez państwa członkowskie będące członkami Komisji ds. Środków Odurzających, działające wspólnie.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Decyzja Rady z dnia 22 października 1990 r. dotycząca podpisania w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r.

                     (2)
                  Austria, Belgia, Chorwacja, Republika Czeska, Francja, Hiszpania, Niderlandy, Niemcy, Słowacja, Węgry, Włochy i Zjednoczone Królestwo.

                     (3)
                  ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. określające zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Unią a państwami trzecimi (Dz.U. L 22 z 26.1.2005, s. 1) i ROZPORZĄDZENIE (WE) nr 273/2004 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie prekursorów narkotykowych (Dz.U. L 47 z 18.2.2004, s. 1).

                     (4)
                  Art. 12 ust. 7 konwencji ONZ z 1988 r.

                     (5)
                  Decyzja Rady z dnia 22 października 1990 r. dotycząca podpisania w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi (Dz.U. L 326 z 24.11.1990, s. 56).


title: Wniosek dotyczący decyzji Rady zmieniającej decyzję 2001/865/WE zezwalającą Królestwu Hiszpanii na stosowanie środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (przedstawiona przez Komisję)

text:
     PL

PL        PL
 ---pagebreak---                      KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

                                                   Bruksela, dnia 13.10.2004
                                                   COM(2004)662 końcowy

                                     Wniosek dotyczący

                                     DECYZJI RADY

        zmieniającej decyzję 2001/865/WE zezwalającą Królestwu Hiszpanii na stosowanie
        środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w
     sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków
                                         obrotowych

                                (przedstawiona przez Komisję)

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                           UZASADNIENIE

     1.    Zgodnie z art. 27 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie
           harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków
           obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa
           wymiaru podatku1, Rada, stanowiąc jednogłośnie na wniosek Komisji, może
           upoważnić każde z Państw Członkowskich do wprowadzenia lub rozszerzenia
           zastosowania specjalnych środków stanowiących odstępstwo od stosowania
           przepisów tej dyrektywy, w celu uproszczenia procedury poboru podatków oraz
           zapobieżenia niektórym rodzajom oszustw podatkowych lub omijania
           opodatkowania.

     2.    Z zasady takie upoważnienia wydawane są tymczasowo, co umożliwia oszacowanie
           po upływie kilku lat czy specjalne środki są właściwe i skuteczne.

     3.    Decyzja Rady 2001/865/WE2 zezwoliła Królestwu Hiszpanii, w drodze odstępstwa
           od art. 11 sekcja A pkt 1 lit. a), na włączenie do podstawy opodatkowania dostaw
           towarów lub usług wartości złota użytego przez dostawcę i dostarczonego przez
           odbiorcę, w przypadku gdy dostawa złota do odbiorcy była zwolniona z podatku
           zgodnie z przepisami dyrektywy 98/80/WE3.

     4.    Omawiane odstępstwo pozwoliło Hiszpanii na przeciwdziałanie obniżaniu podstawy
           opodatkowania w odniesieniu do transakcji w sektorze biżuterii, w przypadku kiedy
           klient dostarcza jubilerowi złoto, które pozyskał „do celów inwestycyjnych” i z tego
           względu dostawa towaru (np. diamentu oprawionego złotem) lub usługi (np.
           stopienie złota na pierścionek) przez jubilera jest zwolniona z podatku VAT.

     5.    W liście zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym Komisji dnia 4 sierpnia 2004
           r., rząd Hiszpanii wystąpił o rozszerzenie zastosowania decyzji 2001/865/WE
           zezwalającej Hiszpanii na stosowanie specjalnych środków podatkowych
           dotyczących podstawy opodatkowania określonych dostaw towarów i usług
           zawierających obróbkę złota.

     6.    Zgodnie z art. 27 ust. 2 szóstej dyrektywy, dnia 9 sierpnia 2004 r. Komisja
           poinformowała listownie inne Państwa Członkowskie o wniosku złożonym przez
           Królestwo Hiszpanii, i w liście z dnia 10 sierpnia 2004 r. zawiadomiła Królestwo
           Hiszpanii, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu
           rozpatrzenia wniosku.

     7.    Komisja przyjmuje do wiadomości, że to odstępstwo przeciwdziała nadużyciom w
           systemie poboru podatku VAT. Zauważa również, że dwa inne Państwa
           Członkowskie uzyskały podobne odstępstwa. Komisja zaczęła już pracować nad
           uregulowaniem odstępstw od art. 27, które mogą zostać wzięte pod uwagę w trakcie
           pracy. Z tego powodu odstępstwo będące przedmiotem wniosku, o którym mowa
           powinno zostać przyznane aż do czasu wejścia w życie dyrektywy regulującej
           odstępstwa zawarte w art. 27, które w chwili obecnej przeciwdziałają tego rodzaju
           sposobom unikania podatku VAT związanej ze zwolnieniem złota na inwestycje ale
           nie później niż dnia 31 grudnia 2009 r.

     1
          Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/7/WE (Dz.U. L 27 z
          30.1.2004, str. 44-45).
     2
          Dz.U. L 323 z 7.12.2001, str. 24.
     3
          Dz.U. L 281 z 17.10.1998, str. 31.
PL                                                  2                                                       PL
 ---pagebreak---                                             Wniosek dotyczący

                                             DECYZJI RADY

        zmieniającej decyzję 2001/865/WE zezwalającą Królestwu Hiszpanii na stosowanie
        środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w
     sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków
                                         obrotowych

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

     uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

     uwzględniając dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji
     ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny
     system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku4, w
     szczególności jej art. 27 ust.1,

     uwzględniając wniosek Komisji5,

     a także mając na uwadze, co następuje:

     (1)    Decyzją 2001/865/WE Rada zezwoliła Królestwu Hiszpanii, w drodze odstępstwa od
            art. 11 sekcja A pkt 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG, na włączenie do podstawy
            opodatkowania dostaw towarów lub usług, wartości złota użytego przez dostawcę i
            dostarczonego przez odbiorcę, w przypadku gdy dostawa złota do odbiorcy była
            zwolniona z opłat zgodnie z art. 26 lit. b dyrektywy 77/388/WE.

     (2)    Celem tego odstępstwa było uniknięcie nadużywania zwolnienia z podatku złota na
            inwestycje i tym samym zapobieżenie niektórym rodzajom oszustw podatkowych lub
            omijania opodatkowania.

     (3)    W liście zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym Komisji dnia 4 sierpnia 2004
            r., rząd Hiszpanii wystąpił o przedłużenia obowiązywania decyzji 2001/865/WE,
            której termin upływa dnia 31 grudnia 2004 r.

     (4)    Zgodnie z art. 27 ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG, dnia 9 sierpnia 2004 r. Komisja
            poinformowała listownie inne Państwa Członkowskie o wniosku złożonym przez
            Królestwo Hiszpanii. W liście z dnia 10 sierpnia 2004 r. Komisja zawiadomiła
            Królestwo Hiszpanii, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w
            celu rozpatrzenia wniosku.

     4
            Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/7/WE (Dz.U. L 27 z
            30.1.2004, str. 44-45).
     5
            Dz.U. C z , str. .

PL                                                    3                                                       PL
 ---pagebreak---      (5)    Według władz Hiszpanii odstępstwo, na które zezwala decyzja 2001/865/WE jest
            skuteczne w osiąganiu opisanych powyżej celów.

     (6)    Odstępstwa na mocy art. 27 dyrektywy 77/388/EWG, które przeciwdziałają unikaniu
            podatku VAT związanej ze zwolnieniem od opłat złota na inwestycje mogą zostać
            włączone do przyszłej propozycji dyrektywy regulującej niektóre z odstępstw na mocy
            tego artykułu.

     (7)    W związku z powyższym konieczne przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa
            udzielonego na mocy decyzji 2001/865/WE do momentu wejścia w życie dyrektywy
            regulującej odstępstwa na mocy art. 27 dyrektywy 77/388/EWG, która obejmuje
            unikanie podatku VAT związanej ze zwolnieniem od opłat złota na inwestycje albo do
            dnia 31 grudnia 2009 r., w zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.

     (8)    Odstępstwo nie będzie miało negatywnego wpływu na środki własne Wspólnoty
            pochodzące z podatku VAT.

     PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
                                              Artykuł 1
     Artykuł 2 decyzji 2001/865/WE otrzymuje brzmienie:

     „Artykuł 2

     Zezwolenie udzielone na mocy art. 1 wygasa z dniem wejścia w życie dyrektywy regulującej
     odstępstwa na mocy art. 27 dyrektywy 77/388/EWG, który przeciwdziała unikaniu opłaty
     VAT związanej ze zwolnieniem od opłat złota na inwestycje albo dnia 31 grudnia 2009 r., w
     zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.

                                              Artykuł 2

     Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii.

     Sporządzono w Brukseli, dnia r.

                                                W imieniu Rady
                                                Przewodniczący

PL                                                4                                                PL