				|

		52013PC0192

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej i rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej /* COM/2013/0192 final - 2013/0103 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Podstawa i cele wniosku
Niniejszy wniosek dotyczy zmian rozporządzenia
(WE) nr 1225/2009 („podstawowego rozporządzenia antydumpingowego”) i
rozporządzenia (WE) nr 597/2009 („podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego”).
Uwzględniając fakt, że do ww. rozporządzeń nie wprowadzono istotnych zmian od
zakończenia Rundy Urugwajskiej w 1995 r., oraz uwzględniając wnioski badania
oceniającego działanie ww. instrumentów, wnioskuje się o ich uaktualnienie i
modernizację.
Kontekst ogólny
W art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej przewidziano m.in. ustanowienie środków ochrony handlu, tym
środków podejmowanych w przypadku dumpingu lub subsydiów.
Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której
dotyczy wniosek
Wyżej wymienione rozporządzenia Rady.
Spójność z pozostałymi obszarami polityki i
celami Unii
Nie ma sprzeczności z innymi politykami lub
celami Unii.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Zainteresowane strony, których dotyczy
niniejszy wniosek, miały możliwość wzięcia udziału w konsultacjach publicznych
prowadzonych od kwietnia do lipca 2012 r. Od października 2012 r. podsumowanie
wyników konsultacji publicznych jest dostępne na stronie internetowej DG ds.
Handlu.
Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy
specjalistycznej
Badanie oceniające działanie unijnych
instrumentów antydumpingowych i antysubsydyjnych zakończono na początku 2012 r.
Od tamtej pory jego wyniki są dostępne na stronie internetowej DG ds. Handlu.
Ocena skutków
Jesienią 2012 r. przeprowadzono ocenę skutków,
uwzględniającą wyniki konsultacji publicznych, badanie oceniające i szerokie
doświadczenie Komisji w stosowaniu przedmiotowych instrumentów. W sprawozdaniu
z oceny skutków określono problemy w funkcjonowaniu instrumentów ochrony handlu
i zaproponowano szereg rozwiązań. W grudniu 2012 r. Rada ds. Ocen Skutków
rozpatrzyła sprawozdanie i oceniła je pozytywnie, uzależniając jednocześnie
swoją opinię od wprowadzenia kilku poprawek do tekstu sprawozdania.
Sprawozdanie następnie skorygowano i sfinalizowano. Preferowane rozwiązania
stanowią podstawę niniejszego wniosku.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Krótki opis proponowanych działań
Aby ulepszyć rozporządzenie antydumpingowe i
rozporządzenie antysubsydyjne w kilku obszarach, proponuje się wprowadzenie do
nich zmian. Przejrzystość i przewidywalność zostaną poprawione dzięki
zagwarantowaniu, że zainteresowane strony będą powiadamiane o nałożeniu środków
tymczasowych z dwutygodniowym wyprzedzeniem. Strony otrzymają też gwarancję, że
środki nie zostaną nałożone w okresie tych dwóch tygodni. Do zainteresowanych
stron zostanie przesłane podsumowanie, na podstawie którego planuje się
nałożenie środków; strony będą miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących obliczenia
marginesów dumpingu i szkody. Ponadto, jeżeli zapadnie decyzja, że środki
tymczasowe nie zostaną nałożone, ale dochodzenie będzie kontynuowane, to
zainteresowane strony zostaną powiadomione, że środki nie zostaną nałożone, dwa
tygodnie przed ostatnim możliwym terminem ich nałożenia.
Jeżeli chodzi o zagrożenie retorsjami
handlowymi wobec unijnych producentów, którzy rozważają wniesienie skargi
antydumpingowej lub antysubsydyjnej, groźby takie można uznać za szczególne
okoliczności umożliwiające wszczęcie dochodzenia z urzędu. Ponadto proponuje
się, aby w przypadku wszczęcia dochodzenia z urzędu unijni producenci byli
zobowiązani do współpracy w ramach postępowania.
W odniesieniu do skuteczności instrumentów
proponuje się zniesienie zasady niższego cła w przypadku obejścia środków, w
przypadku stwierdzenia strukturalnych zakłóceń handlu surowcami i w przypadku
subsydiowania. W odniesieniu do przeglądów proponuje się zwrot ceł pobranych w
trakcie dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia, które zakończyło się
uchyleniem środków.
Wreszcie w szeregu obszarów proponuje się
ujednolicenie pewnych praktyk wynikających z wydanych w ostatnich latach
orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości lub WTO. Obszary te dotyczą definicji
przemysłu unijnego, konsekwencji dla producentów eksportujących, w przypadku
których w pierwotnym dochodzeniu nie stwierdzono stosowania dumpingu lub
stwierdzono stosowanie dumpingu na poziomie de minimis, traktowania
zmienionych okoliczności w dochodzeniu przeglądowym, traktowania powiązanych
przedsiębiorstw w dochodzeniu w sprawie obejścia środków, warunków rejestracji
przywozu i podstaw doboru próby unijnych producentów.
Podstawa prawna
Artykuł 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej.
Zasada pomocniczości
Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych
kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.
Zasada proporcjonalności
Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności
z następujących względów:
Formę działania opisano w wyżej wspomnianych
rozporządzeniach podstawowych; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie
krajowym.
Wniosek nie zwiększy obciążeń finansowych ani
administracyjnych dla Unii, rządów krajowych, władz regionalnych i samorządów
terytorialnych, podmiotów gospodarczych i obywateli. Zwracaniem ceł pobranych w
trakcie przeglądu wygaśnięcia, który nie doprowadzi do przedłużenia środków,
zajmują się jednak krajowe organy celne. Obciążenie organów celnych dodatkową
pracą uznaje się za niewielkie i proporcjonalne do celów wniosku, tj.
zwiększenia uczciwości instrumentów.
Niestosowanie zasady niższego cła w przypadku
obejścia środków, w przypadku stwierdzenia strukturalnych zakłóceń handlu
surowcami i w przypadku subsydiowania jest proporcjonalne do potrzeby
dodatkowej ochrony handlu w ww. sytuacjach.
Wybór instrumentów
Proponowane instrumenty: rozporządzenie.
Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z
następujących względów:
W wyżej wspomnianych rozporządzeniach
podstawowych nie przewiduje się innych możliwości.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek ma wpływ finansowy na budżet Unii.
Niestosowanie zasady niższego cła w określonych okolicznościach doprowadzi w
niektórych przypadkach do podniesienia poziomu ceł i tym samym zwiększenia
dochodów. Zwrot ceł w przypadku uchylenia środków po zakończeniu przeglądu
wygaśnięcia stanowi wydatek dla unijnego budżetu. Przeprowadzenie kwantyfikacji
jest utrudnione, gdyż dochody lub wydatki są uzależnione od okoliczności każdej
poszczególnej sprawy.
Proponowane zmiany legislacyjne pociągną też
za sobą zmiany praktyczne. Nie będą one miały wpływu na budżet, jednak wpłyną
na metody pracy (np. wcześniejsze informowanie, zawiadomienia z wyprzedzeniem,
podsumowania). Zmiany w punkcie pomocy dla MŚP (wyjaśnione w komunikacie) mają
wpływ na zasoby, określony w załączonej ocenie skutków finansowych regulacji.
5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE
Nie dotyczy.
2013/0103 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I
RADY
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr
1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z
krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej i rozporządzenie Rady (WE)
nr 597/2009 w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów
niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust.
2,
uwzględniając
wniosek Komisji Europejskiej,
po
przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc
zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)       Wspólne reguły dotyczące
ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych i przywozem towarów
subsydiowanych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej znajdują się
odpowiednio w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r.
w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów
niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1]
oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie
ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami
Wspólnoty Europejskiej[2]
(wspólnie zwanych dalej „rozporządzeniami”). Rozporządzenia pierwotnie przyjęto
w 1995 r. w następstwie zakończenia Rundy Urugwajskiej. Ze względu na liczne
zmiany wprowadzone od tamtej pory do rozporządzeń, w 2009 r. Rada podjęła
decyzję o ich ujednoliceniu w interesie jasności i racjonalności.
(2)       Chociaż do rozporządzeń
wprowadzano zmiany, od 1995 r. nie odbył się żaden zasadniczy przegląd
funkcjonowania tych instrumentów. W związku z tym w 2011 r. Komisja wszczęła
przegląd rozporządzeń, m.in. aby lepiej odzwierciedlały one potrzeby
przedsiębiorstw na początku XXI wieku.
(3)       W następstwie przeglądu
niektóre przepisy rozporządzeń należy zmienić w celu zwiększenia przejrzystości
i przewidywalności, zapewnienia skutecznych środków do walki z retorsjami
handlowymi, zwiększenia wydajności i skuteczności egzekwowania przepisów oraz
optymalizacji procedur przeglądu. Ponadto w rozporządzeniach należy ująć
niektóre praktyki stosowane w ostatnich latach w dochodzeniach antydumpingowych
i antysubsydyjnych.
(4)       Aby zwiększyć przejrzystość i
przewidywalność dochodzeń antydumpingowych i antysubsydyjnych, strony, których
dotyczy nałożenie tymczasowych środków antydumpingowych i wyrównawczych, a w
szczególności importerów, należy powiadamiać o zbliżającym się nałożeniu ww.
środków. Przyznany czas powinien odpowiadać okresowi pomiędzy przedłożeniem
projektu aktu wykonawczego do komitetu antydumpingowego powołanego zgodnie z
art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 oraz do komitetu antysubsydyjnego
powołanego zgodnie z art. 25 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 a przyjęciem tego
aktu przez Komisję. Okres ten określono w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr
182/2011. Ponadto, jeżeli w danym dochodzeniu nałożenie środków tymczasowych
nie jest wskazane, strony należy odpowiednio wcześnie powiadomić, że środki nie
zostaną nałożone.
(5)       Eksporterom i producentom
należy dać krótki okres czasu przed nałożeniem środków tymczasowych, aby mogli
sprawdzić wyliczenia dotyczące swoich indywidualnych marginesów dumpingu i
marginesów subsydium. Wówczas błędy w obliczeniach będzie można poprawić przed
nałożeniem środków.
(6)       Aby zapewnić skuteczne środki
do walki z retorsjami, producentom unijnym należy umożliwić powoływanie się na
rozporządzenia bez obawy, że strony trzecie zastosują retorsje. W szczególnych
okolicznościach istniejące przepisy przewidują wszczęcie dochodzenia bez
uprzedniego otrzymania skargi, jeżeli istnieją wystarczające dowody istnienia
dumpingu, subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, szkody i
związku przyczynowego. Szczególne okoliczności powinny obejmować również
zagrożenie retorsjami.
(7)       W przypadku dochodzenia,
które nie jest wszczynane na podstawie skargi, unijni producenci powinni być
zobowiązani do przedłożenia niezbędnych informacji, które umożliwią
kontynuowanie dochodzenia; ma to na celu zapewnienie dostępu do informacji
wystarczających do przeprowadzenia dochodzenia w przypadku zagrożenia
retorsjami.
(8)       Państwa trzecie coraz silniej
ingerują w handel surowcami, aby zatrzymać je w kraju z korzyścią dla krajowych
dalszych użytkowników; robią to np. poprzez nakładanie podatków wywozowych lub
stosowanie podwójnych cen. Koszty surowców nie wynikają więc z działania
zwykłych mechanizmów rynkowych, odzwierciedlających podaż i popyt na dany
surowiec. Tego typu ingerencje dodatkowo zakłócają handel. W rezultacie unijnym
producentom szkodzi nie tylko dumping, ale również dodatkowe zakłócenia handlu,
które nie dotyczą producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw w
krajach stosujących tego typu praktyki. Aby zapewnić odpowiednią ochronę
handlu, zasada niższego cła nie będzie stosowana w przypadku strukturalnych
zakłóceń handlu surowcami.
(9)       Subsydia stanowiące podstawę
środków wyrównawczych są w Unii zasadniczo zakazane zgodnie z art. 107 ust. 1
TFUE. W związku z tym subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych
przyznawane przez państwa trzecie wyjątkowo silnie zakłócają handel. Wielkość
pomocy państwa zatwierdzona przez Komisję z upływem czasu stale ulegała
zmniejszeniu. W związku z tym w przypadku instrumentu antysubsydyjnego zasada
niższego cła nie powinna być już stosowana w odniesieniu do przywozu z
kraju(-ów) stosującego(-ych) subsydiowanie.
(10)     Aby zoptymalizować procedury
przeglądu, cła pobrane podczas dochodzenia należy zwrócić importerom, jeżeli po
zakończeniu dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia środki nie są
przedłużane. Takie działanie jest wskazane, ponieważ w okresie objętym
dochodzeniem nie stwierdzono spełnienia warunków niezbędnych do przedłużenia
środków.
(11)     W rozporządzeniach należy ująć
niektóre praktyki stosowane w ostatnich latach w dochodzeniach antydumpingowych
i antysubsydyjnych.
(12)     Przemysłu unijnego nie należy
już definiować w odniesieniu do progów wszczęcia określonych w
rozporządzeniach.
(13)     W przypadku gdy w dochodzeniu
pierwotnym stwierdzono, że marginesy dumpingu lub marginesy subsydium są niższe
od progów de minimis, dochodzenie należy niezwłocznie zakończyć w
odniesieniu do eksporterów, którzy nie będą objęci kolejnymi dochodzeniami
przeglądowymi.
(14)     W ramach antydumpingowych i
antysubsydyjnych dochodzeń przeglądowych powinna istnieć możliwość zmiany
metodyki w stosunku do tej stosowanej w dochodzeniu, które doprowadziło do
nałożenia środków. Zapewniłoby to m.in. stosowanie spójnych metod w różnych
dochodzeniach prowadzonych w danym momencie. W szczególności umożliwi to zmianę
metod, które z upływem czasu zmodyfikowano w następstwie rozwoju sytuacji.
(15)     Gdy zostaną spełnione warunki
wszczęcia dochodzenia w sprawie obejścia środków, przywóz powinien zostać
objęty rejestracją we wszelkich okolicznościach.
(16)     W dochodzeniu w sprawie
obejścia środków należy usunąć warunek zakładający, że w celu uzyskania
zwolnienia z wymogu rejestracji lub z rozszerzonego cła producenci produktu
objętego postępowaniem nie powinni być powiązani z żadnym z producentów
objętych pierwotnymi środkami. Doświadczenie pokazuje bowiem, że czasami
producenci produktu objętego postępowaniem nie stosują praktyk mających na celu
obejście środków, ale są powiązani z producentem objętym pierwotnymi środkami.
W takich przypadkach producentowi nie należy odbierać możliwości uzyskania
zwolnienia tylko dlatego, że przedsiębiorstwo jest powiązane z producentem objętym
pierwotnymi środkami. Ponadto jeżeli obchodzenie środków ma miejsce w Unii,
powiązanie importerów z producentami objętymi środkami nie powinno być
decydującym czynnikiem przy podejmowaniu decyzji, czy importer może uzyskać
zwolnienie.
(17)     W przypadku gdy liczba
unijnych producentów jest na tyle wysoka, że konieczny jest dobór próby,
producentów należy dobrać spośród wszystkich unijnych producentów, a nie tyko
spośród producentów, którzy wnieśli skargę.
(18)     Podczas oceniania interesu
Unii możliwość zgłoszenia uwag powinni mieć wszyscy unijni producenci, a nie
tylko producenci, którzy wnieśli skargę.
(19)     Należy zatem odpowiednio
zmienić rozporządzenie (WE) nr 1225/2009 i rozporządzenie (WE) nr 597/2009,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE)
nr 1225/2009 wprowadza się następujące zmiany:
1.         w art. 4
ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
„1. Dla celów
niniejszego rozporządzenia pojęcie „przemysł unijny” oznacza wszystkich
unijnych producentów produktów podobnych lub tych spośród nich, których łączna
produkcja stanowi znaczącą część produkcji tych produktów w całej Unii, z
wyjątkiem następujących przypadków:”;
2.         w art. 6
dodaje się ust. 10 w brzmieniu:
„10.      Unijni
producenci produktu podobnego są zobowiązani do współpracy w ramach postępowań,
które wszczęto zgodnie z art. 5 ust. 6.”;
3.         w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 dodaje
się zdania w brzmieniu:
„Ceł tymczasowych
nie stosuje się w okresie dwóch tygodni od przesłania informacji do zainteresowanych
stron na podstawie art. 19a. Dostarczenie
takich informacji pozostaje bez uszczerbku dla późniejszych decyzji, które mogą
zostać podjęte przez Komisję.";
b) ust. 2
otrzymuje brzmienie:
„Wysokość
tymczasowego cła antydumpingowego nie przekracza wstępnie ustalonego marginesu
dumpingu. Jeżeli nie stwierdzono występowania strukturalnych zakłóceń handlu
surowcami w odniesieniu do przedmiotowego towaru w państwie wywozu, wysokość
tymczasowego cła antydumpingowego powinna być niższa od marginesu dumpingu,
jeżeli takie niższe cło byłoby wystarczające do usunięcia szkody, jaką ponosi
przemysł unijny.”;
4.         w art. 9
wprowadza się następujące zmiany:
a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Dla celów
czynności rozpoczętych na podstawie art. 5 ust. 9 szkodę zwykle uważa się za
nieznaczną, gdy dany przywóz jest mniejszy od wielkości określonych w art. 5
ust. 7. Czynności te zostają również natychmiast zakończone w przypadku
stwierdzenia, że margines dumpingu wynosi mniej niż 2 % wyrażone jako udział
procentowy w cenie eksportowej.”;
b) w ust. 4 zdanie
ostatnie otrzymuje brzmienie:
„Wysokość cła
antydumpingowego nie przekracza stwierdzonego marginesu dumpingu. Jeżeli nie
stwierdzono występowania strukturalnych zakłóceń handlu surowcami w odniesieniu
do przedmiotowego towaru w państwie wywozu, wysokość cła antydumpingowego jest
niższa od marginesu dumpingu, jeżeli takie niższe cło byłoby wystarczające do
usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł unijny.”;
5.         w art. 11
wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 5 dodaje się
akapit w brzmieniu:
„Jeżeli w następstwie
dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z ust. 2 środki wygasają, wszelkie cła
pobrane od dnia wszczęcia dochodzenia są zwracane, pod warunkiem że krajowe
organy celne otrzymały wniosek o zwrot cła i rozpatrzyły go pozytywnie zgodnie
z odpowiednim unijnym prawodawstwem celnym dotyczącym zwrotu i umorzenia cła.
Zwrot cła nie powoduje zapłaty odsetek przez dane krajowe organy celne.”;
b) skreśla się ust.
9;
6.         w art. 13
wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 3 zdanie
drugie otrzymuje brzmienie:
„Wszczęcie następuje po zasięgnięciu opinii
Komitetu Doradczego w drodze rozporządzenia Komisji, które nakazuje także
organom celnym odprawienie przywozu z zastrzeżeniem rejestracji zgodnie z art.
14 ust. 5 lub żądanie gwarancji.”;
b) w ust. 4 akapit
pierwszy otrzymuje brzmienie:
„Przywożone towary
nie podlegają rejestracji na podstawie art. 14 ust. 5 ani środkom w przypadku
gdy handel nimi prowadzą przedsiębiorstwa korzystające ze zwolnień. Wnioski o
przyznanie zwolnienia wraz ze stosownymi dowodami przedstawia się w terminach
wskazanych we wszczynającym postępowanie rozporządzeniu Komisji. W przypadku
gdy praktyka, proces lub prace skutkujące obejściem mają miejsce poza Unią,
zwolnienie może zostać przyznane producentom przedmiotowego towaru, co do
których uznano, iż nie biorą udziału w praktyce obejścia środków, stosownie do
definicji w ust. 1 i ust. 2 niniejszego artykułu. W przypadku gdy praktyka,
proces lub prace skutkujące obejściem mają miejsce wewnątrz Unii, zwolnienie
może zostać przyznane importerom, którzy wykażą, iż nie biorą udziału w
praktyce obejścia środków, stosownie do definicji w ust. 1 i ust. 2 niniejszego
artykułu.”;
7.         art. 17
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W przypadku
dużej liczby producentów unijnych, eksporterów lub importerów, typów produktu
lub transakcji postępowanie można ograniczyć do uzasadnionej liczby stron,
produktów lub transakcji, wykorzystując statystycznie reprezentatywne próby w
oparciu o informacje dostępne w momencie ich doboru, albo do największej
reprezentatywnej wielkości produkcji, sprzedaży lub wywozu, która może zostać
właściwie zbadana w dostępnym czasie.”;
8.         po art. 19 dodaje się następujący artykuł:
„Artykuł 19a
Informacje o środkach tymczasowych
1.
Unijni producenci, importerzy i eksporterzy oraz ich
reprezentatywne stowarzyszenia, jak również przedstawiciele kraju wywozu mogą
wystąpić o informacje dotyczące planowanego nałożenia ceł tymczasowych. Wniosek o udzielenie takich informacji składany
jest na piśmie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Informacje są przekazywane ww. stronom co najmniej
dwa tygodnie przed upływem terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 w odniesieniu
do nałożenia ceł tymczasowych. Informacje te
obejmują:
a) krótki opis
proponowanych ceł, wyłącznie do celów informacyjnych, oraz
b) szczegóły
obliczeń dotyczących marginesu dumpingu i marginesu wystarczającego do
usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł unijny, z należytym uwzględnieniem
obowiązku zachowania poufności, o którym mowa w art. 19. Strony mają trzy dni robocze na zgłoszenie uwag dotyczących
poprawności obliczeń.
2.         Jeżeli planuje się kontynuowanie dochodzenia, jednak bez nakładania ceł
tymczasowych, zainteresowane strony zostają powiadomione o nienakładaniu ceł
dwa tygodnie przed upływem terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 w odniesieniu
do nałożenia ceł tymczasowych.”;
9.         art. 21 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W celu zapewnienia
solidnej podstawy, w oparciu o którą organy będą mogły uwzględnić wszystkie
uwagi i informacje przy podejmowaniu decyzji, czy nakładanie środków leży w
interesie Unii, unijni producenci, importerzy i ich reprezentatywne
stowarzyszenia, reprezentatywni użytkownicy oraz organizacje reprezentujące
konsumentów mogą w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu
dochodzenia antydumpingowego zgłosić się do postępowania i dostarczać Komisji
informacje. Informacje te lub ich streszczenia udostępnia się innym stronom
określonym w niniejszym artykule i strony te są uprawnione do udzielenia na nie
odpowiedzi.”.
Artykuł 2
W rozporządzeniu (WE) nr 597/2009 wprowadza
się następujące zmiany:
1.         w art. 9
ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
„1. Dla celów
niniejszego rozporządzenia pojęcie „przemysł unijny” oznacza wszystkich
unijnych producentów produktów podobnych lub tych spośród nich, których łączna
produkcja stanowi znaczną część produkcji tych produktów w całej Unii, z
wyjątkiem gdy:”;
2.         w art. 11
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„11.      Unijni
producenci produktu podobnego są zobowiązani do współpracy w ramach postępowań,
które wszczęto zgodnie z art. 10 ust. 8.”;
3.         w art. 12 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) akapit trzeci
otrzymuje brzmienie:
„Kwota tymczasowego
cła wyrównawczego nie przekracza wstępnie ustalonej łącznej kwoty subsydiów
stanowiących podstawę środków wyrównawczych.”;
b) na końcu dodaje
się następujący akapit:
„Ceł tymczasowych nie
stosuje się w okresie dwóch tygodni od przesłania informacji do
zainteresowanych stron na podstawie art. 29b. Dostarczenie
takich informacji pozostaje bez uszczerbku dla późniejszych decyzji, które mogą
zostać podjęte przez Komisję.";
4.         w artykule
14 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Kwotę subsydiów
stanowiących podstawę środków wyrównawczych uznaje się za kwotę de minimis,
jeżeli jest ona niższa niż 1 % ad valorem, z wyjątkiem dochodzeń
dotyczących przywozu z krajów rozwijających się, w których próg de minimis
wynosi 2 % ad valorem.”;
5.         w art. 15
ust. 1 ostatni akapit otrzymuje brzmienie:
„Kwota cła
wyrównawczego nie przekracza ustalonej kwoty subsydiów stanowiących podstawę
środków wyrównawczych.”;
6.         w art. 22
wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 dodaje
się akapit w brzmieniu:
„Jeżeli w następstwie
dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z art. 18 środki wygasają, wszelkie cła
pobrane po wszczęciu tego dochodzenia są zwracane. Wniosek o zwrot należy
złożyć do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującym unijnym
prawodawstwem celnym.”;
b) skreśla się ust.
6;
7.         w art. 23
wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 4 zdanie
drugie słowa „które może także nakazać” zastępuje się słowami „które nakazuje
też”;
b) w ust. 6 akapit
drugi otrzymuje brzmienie:
„W przypadku gdy
praktyka, proces lub prace skutkujące obejściem mają miejsce poza Unią,
zwolnienie może zostać przyznane producentom przedmiotowego towaru, co do
których uznano, iż nie biorą udziału w praktyce obejścia środków, stosownie do
definicji w ust. 3.”;
c) w ust. 6 akapit
trzeci otrzymuje brzmienie:
„W przypadku gdy
praktyka, proces lub prace skutkujące obejściem mają miejsce wewnątrz Unii,
zwolnienie może zostać przyznane importerom, którzy wykażą, iż nie biorą
udziału w praktyce obejścia środków, stosownie do definicji w ust. 3.”;
8.         art. 27
ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„1. W przypadkach
gdy liczba unijnych producentów, eksporterów lub importerów, rodzajów produktu
lub transakcji jest duża, dochodzenie może zostać ograniczone do:”;
9.         po artykule 29 dodaje się następujący artykuł:
„Artykuł 29b
Informacje o środkach tymczasowych
1.
Unijni producenci, importerzy i eksporterzy oraz ich
stowarzyszenia przedstawicielskie, a także kraj pochodzenia lub wywozu mogą
wystąpić o informacje dotyczące planowanego nałożenia ceł tymczasowych. Wniosek o udzielenie takich informacji składany
jest na piśmie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Informacje są przekazywane ww. stronom co najmniej
dwa tygodnie przed upływem terminu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w odniesieniu
do nałożenia ceł tymczasowych.
Informacje te
obejmują:
a) krótki opis
proponowanych ceł, wyłącznie do celów informacyjnych, oraz
b) szczegóły
obliczeń dotyczących marginesu subsydium i marginesu wystarczającego do
usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł unijny, z należytym uwzględnieniem
obowiązku zachowania poufności, o którym mowa w art. 29. Strony mają trzy dni robocze na zgłoszenie uwag dotyczących
poprawności obliczeń.
2.
Jeżeli planuje się kontynuowanie dochodzenia, jednak bez
nakładania ceł tymczasowych, zainteresowane strony zostają powiadomione o
nienakładaniu ceł dwa tygodnie przed upływem terminu, o którym mowa w art. 12
ust. 1 w odniesieniu do nałożenia ceł tymczasowych.”;
10.       art. 31
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W celu
zapewnienia solidnej podstawy, w oparciu o którą organy będą mogły uwzględnić
wszystkie uwagi i informacje przy podejmowaniu decyzji, czy nakładanie środków
leży w interesie Unii, unijni producenci, importerzy i ich stowarzyszenia
przedstawicielskie, reprezentatywni użytkownicy oraz organizacje reprezentujące
konsumentów mogą w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu
dochodzenia w sprawie środków wyrównawczych zgłosić się do postępowania i
dostarczać Komisji informacje. Informacje te lub ich streszczenia udostępnia
się innym stronom określonym w niniejszym ustępie i strony te są uprawnione do
udzielenia na nie odpowiedzi.”.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie
następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsze
rozporządzenie stosuje się do wszystkich dochodzeń, w odniesieniu do których
zawiadomienie o wszczęciu na podstawie art. 10 ust. 11 rozporządzenia (WE) nr
597/2009 lub art. 5 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 zostało
opublikowane w Dzienniku Urzędowym po dacie wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w
całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […]
r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
UPROSZCZONA OCENA SKUTKÓW
FINANSOWYCH
(przeznaczona do stosowania przy każdym
wewnętrznym rozporządzeniu Komisji o charakterze ogólnym, które ma wpływ na
budżet pod względem administracyjnym lub pod względem zasobów ludzkich, w
przypadku gdy stosowanie innego rodzaju oceny skutków finansowych nie jest
właściwe – art. 23 przepisów wewnętrznych)
1          Tytuł projektu rozporządzenia:
Modernizacja instrumentów ochrony handlu
2          Dziedzina(-y) polityki oraz
odpowiednie działania budżetu zadaniowego:
20: Polityka handlowa
3          Podstawa prawna:
            ¨ Autonomia administracyjna   þ Inna (proszę określić):
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 w
sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów
niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej
Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 w sprawie
ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących
członkami Wspólnoty Europejskiej
4          Opis i uzasadnienie:
Obecne unijne instrumenty ochrony handlu są
modernizowane w celu zwiększenia ich wydajności i skuteczności. Inicjatywa
obejmuje komunikat, wniosek ustawodawczy i wytyczne.
5          Czas trwania oraz skutki
finansowe:
5.1       Okres stosowania:
¨         Rozporządzenie o ograniczonym okresie obowiązywania:
rozporządzenie obowiązuje od [data] do [data]
þ         Rozporządzenie o nieokreślonym okresie obowiązywania:
obowiązuje od [data]
5.2       Szacowany wpływ na budżet:
Projekt rozporządzenia wiąże się z:
¨         oszczędnościami
þ         dodatkowymi kosztami (w takim przypadku proszę podać
odpowiedni dział wieloletnich ram finansowych):
dział 5: wydatki administracyjne
Należy wypełnić załączoną tabelę szacowanych
skutków finansowych danymi dotyczącymi środków o charakterze administracyjnym
lub przeznaczonych na zasoby ludzkie. W przypadku projektu rozporządzenia o
nieokreślonym okresie obowiązywania należy podać koszty za każdy rok
opracowywania, a następnie za każdy rok w pełni operacyjnego działania (w
kolumnie „Ogółem/koszt roczny”).
5.3       Wkład stron trzecich w
finansowanie projektu rozporządzenia:
Jeżeli wniosek dotyczy współfinansowania przez
państwa członkowskie lub inne organy (proszę wymienić jakie), należy podać
szacunkowy poziom współfinansowania, jeżeli jest on znany.
Środki w mln EUR (do
3 miejsc po przecinku)
   || Rok n || Rok n+1 || Rok n+2 || Rok n+3 || Rok n+4 || Rok n+5 || Rok n+6 || Ogółem
 Źródło współfinansowania / organ współfinansujący ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
5.4       Wyjaśnienie danych liczbowych:
Średnie koszty
personelu są przedstawione na dole strony internetowej http://www.cc.cec/budg/pre/legalbasis/pre-040-020_preparation_en.html.
6          Zgodność z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi:
þ         Wniosek jest zgodny z obecnym programowaniem finansowym.
¨         Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w
wieloletnich ramach finansowych.
¨         Wniosek wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub
zmiany wieloletnich ram finansowych[3].
7          Wpływ oszczędności lub
dodatkowych kosztów na alokację zasobów:
þ         Zasoby, które zostaną pozyskane dzięki przesunięciom
wewnętrznym w ramach departamentu
¨         Zasoby, które zostały już przydzielone do odpowiednich
departamentów
¨         Zasoby, o które zostanie złożony wniosek w ramach kolejnej
procedury przydziału środków
Potrzeby związane z zasobami ludzkimi i
administracyjnymi zostaną zaspokojone w ramach środków przydzielonych
zarządzającej DG w ramach corocznej procedury przydziału środków z
uwzględnieniem istniejących ograniczeń budżetowych.
ZAŁĄCZNIK:
SZACOWANE SKUTKI FINANSOWE (oszczędności lub
dodatkowe koszty) DOTYCZĄCE ŚRODKÓW O CHARAKTERZE ADMINISTRACYJNYM LUB
PRZEZNACZONYCH NA ZASOBY LUDZKIE
EPC = ekwiwalent
pełnego czasu pracy           XX oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub
odpowiedni tytuł w budżecie         w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
 EPC w osobach/rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || OGÓŁEM /koszt roczny
 n || n+1 || n+2 || n+3 || n+4 || n+5 || n+6
 Dział 5 || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki
 Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)
 XX 01 01 01 (w siedzibie głównej i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 1 || 0,13 || 1 || 0,13 || 1 || 0,13 || 1 || 0,13 || 1 || 0,13 || 1 || 0,13 || 1 || 0,13 || 1 || 0,13
 XX 01 01 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Personel zewnętrzny ||
 XX 01 02 01 (ogólna pula środków finansowych) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 02 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Ogółem – dział 5 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Poza działem 5 ||
 Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)
 XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Personel zewnętrzny
 XX 01 04 yy ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Siedziba główna ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Delegatury ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 02 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 02 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Ogółem – poza działem 5 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
Potrzeby związane z
zasobami ludzkimi i administracyjnymi zostaną zaspokojone w ramach środków
przydzielonych zarządzającej DG w ramach corocznej procedury przydziału środków
z uwzględnieniem istniejących ograniczeń budżetowych.
Inne środki
administracyjne     XX oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni
tytuł w budżecie            w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
   || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || OGÓŁEM
 n || n+1 || n+2 || n+3 || n+4 || n+5 || n+6
 Dział 5 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Siedziba główna: ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 02 11 01 – Wydatki na podróże służbowe i cele reprezentacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 02 11 02 – Koszty konferencji i spotkań ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 02 11 03 – Komitety ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 02 11 04 – Badania i konsultacje ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 03 01 03 – Wyposażenie i umeblowanie ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 03 01 04 – Wydatki na usługi i inne koszty operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inne pozycje w budżecie (określić w stosownych przypadkach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Delegatury: ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 02 12 01 – Wydatki na podróże służbowe, konferencje i cele reprezentacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 02 12 02 – Szkolenia specjalistyczne personelu ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 03 02 01 – Nabywanie, wynajem i koszty pochodne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 03 02 02 – Wyposażenie, umeblowanie, materiały i usługi ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Ogółem – dział 5 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Poza działem 5 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 04 yy – Wydatki na pomoc techniczną i administracyjną (oprócz personelu zewnętrznego) ze środków operacyjnych (uprzednio pozycje „BA”) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Siedziba główna ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Delegatury ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 03 – Inne wydatki na zarządzanie w ramach pośrednich badań naukowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 03 – Inne wydatki na zarządzanie w ramach bezpośrednich badań naukowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inne pozycje w budżecie (określić w stosownych przypadkach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Ogółem – poza działem 5 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 SUMA CAŁKOWITA ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
Potrzeby związane z
zasobami ludzkimi i administracyjnymi zostaną zaspokojone w ramach środków
przydzielonych zarządzającej DG w ramach corocznej procedury przydziału środków
z uwzględnieniem istniejących ograniczeń budżetowych.
[1]               Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.
[2]               Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93.
[3]               Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.


Ważna informacja prawna

|

52008PC0793

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1628/2004 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1629/2004 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii  /* COM/2008/0793 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 25.11.2008KOM(2008) 793 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1628/2004 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1629/2004 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, („rozporządzenie podstawowe”) w postępowaniu antysubsydyjnym dotyczącym przywozu systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii. |Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z określonymi w tymże rozporządzeniu wymogami merytorycznymi i proceduralnymi. |Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie (WE) nr 1628/2004 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1629/2004 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii. |Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie dotyczy. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |Strony zainteresowane postępowaniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami prawodawstwa podstawowego. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |Ocena skutków Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |Krótki opis proponowanych działań Dnia 2 października 2007 r. Komisja z własnej inicjatywy wszczęła częściowy, okresowy i ograniczony do poziomu subsydiowania przegląd środków wyrównawczych mających zastosowanie do przywozu do Wspólnoty systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii. Powodem wszczęcia przeglądu były dostępne Komisji wystarczające dowody prima facie na to, iż okoliczności dotyczące subsydiowania, na podstawie których przyjęto obowiązujące środki, uległy zmianie i że zmiany te mają charakter trwały. Załączony wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Rady zawiera ustalenia wynikające z tego przeglądu. Występuje się zatem do Rady o przyjęcie załączonego wniosku dotyczącego rozporządzenia, które powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej najpóźniej dnia 1 stycznia 2009 r. |Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 461/2004 z dnia 8 marca 2004 r. |Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, gdyż formę działania opisano w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym i wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. |Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku, nie mają zastosowania. |Wybór instrumentów |Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |Inne środki nie byłyby odpowiednie, ponieważ wskazane wyżej rozporządzenie podstawowe nie przewiduje innych możliwości. |WPłYW NA BUDżET |Wniosek nie ma wpływu na budżet Wspólnoty. |WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1628/2004 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1629/2004 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z IndiiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 15 i 19,uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,a także mając na uwadze, co następuje:A. PROCEDURAI. Poprzednie dochodzenie i obowiązujące środki(1) Rozporządzeniem (WE) nr 1628/2004[2] Rada nałożyła ostateczne cło wyrównawcze na przywóz elektrod grafitowych w rodzaju stosowanych w piecach elektrycznych, o pozornym ciężarze właściwym wynoszącym 1,65 g/cm³ lub więcej oraz o oporności elektrycznej 6,0 μΩ.m lub mniejszej, objęte kodem CN ex 8545 11 00 oraz złączki stosowane do takich elektrod, objęte kodem CN ex 8545 90 90, przywożone razem lub osobno i pochodzące z Indii. Stawka cła dotyczącego wymienionych z nazwy eksporterów wynosi od 7,0% do 15,7%, przy stawce cła rezydualnego wynoszącej 15,7% obowiązującej w odniesieniu do przywozu pochodzącego od innych eksporterów.(2) Jednocześnie, rozporządzeniem (WE) nr 1629/2004[3], Rada nałożyła ostateczne cło wyrównawcze w wysokości 18,3% na przywóz tego samego produktu pochodzącego z Indii.II. Wszczęcie częściowego przeglądu okresowego(3) Według informacji przedłożonych przez rząd Indii po nałożeniu ostatecznego cła wyrównawczego, okoliczności dotyczące dwóch programów subsydyjnych (programu paszportowego uprawnienia celnego oraz programu zwolnień z podatku dochodowego zgodnego z sekcją 80 HHC ustawy o podatku dochodowym) uległy zmianom, a zmiany te mają charakter trwały. Następnie podniesiono argument, iż poziom subsydiowania najprawdopodobniej się obniży, a tym samym środki, ustalone w części na podstawie na tych programów należy poddać przeglądowi.(4) Komisja zbadała dowody dostarczone przez rząd Indii i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia przeglądu zgodnie z przepisami art. 19 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym, poprzez ogłoszenie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej[4] Komisja wszczęła z urzędu częściowy, okresowy przegląd obowiązujących środków.(5) Celem tego częściowego przeglądu okresowego jest ocena ewentualnej potrzeby utrzymania w mocy, zniesienia lub zmiany poziomu obowiązujących środków w odniesieniu do przedsiębiorstw, które korzystały z jednego lub z obu programów subsydyjnych, które uległy zmianie, a także w stosunku do tych przedsiębiorstw objętych innymi programami, w przypadku których dostępne są wystarczające dowody zgodnie z odpowiednimi obowiązującymi przepisami wymienionymi w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.III. Okres objęty dochodzeniem(6) Dochodzenie objęło okres od dnia 1 października 2006 r. do dnia 30 września 2007 r. (zwany dalej „okresem objętym dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).IV. Strony zainteresowane dochodzeniem(7) Komisja oficjalnie powiadomiła rząd Indii, obu producentów eksportujących z Indii wymienionych w zawiadomieniu na temat wszczęcia częściowego przeglądu okresowego, a także producentów wspólnotowych o wszczęciu dochodzenia w sprawie częściowego przeglądu okresowego. Strony objęte dochodzeniem miały możliwość przedstawienia swoich opinii w formie pisemnej i złożenia wniosku o przeprowadzenie przesłuchania. Przedłożone przez strony pisemne i ustne komentarze zostały rozpatrzone i wzięte pod uwagę w przypadkach, w których okazało się to właściwe.(8) Komisja rozesłała kwestionariusze do obu współpracujących producentów eksportujących i do rządu Indii. Wpłynęły odpowiedzi zarówno od obu współpracujących producentów jak i od rządu Indii.(9) Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do określenia dumpingu. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących zainteresowanych stron:1. Rząd Indii-  Ministerstwo Handlu, New Delhi2. Producenci eksportujący z Indii-  Graphite India Limited (GIL), Kalkuta-  Hindustan Electro Graphite (HEG) Limited, NoidaVI. Ujawnienie informacji i uwagi w sprawie procedury(10) Rząd Indii i pozostałe strony objęte postępowaniem zostały poinformowane o zasadniczych faktach i względach, w oparciu o które zamierzano wnioskować o zmianę stawek cła obowiązujących w odniesieniu do dwóch współpracujących producentów z Indii oraz o utrzymanie obowiązujących środków w odniesieniu do pozostałych przedsiębiorstw, które nie współpracowały w toku obecnego częściowego przeglądu okresowego. Wszyscy oni mieli również stosowną ilość czasu na zgłoszenie uwag. Wszystkie przedstawione uwagi i komentarze zostały należycie wzięte pod uwagę, jak podano niżej.B. PRODUKT OBJęTY POSTęPOWANIEM(11) Produktami objętymi niniejszym przeglądem, tożsamymi z produktami objętymi rozporządzeniem Rady (WE) nr 1628/2004, są elektrody grafitowe w rodzaju stosowanych w piecach elektrycznych, o gęstości pozornej wynoszącej 1,65 g/cm³ lub więcej oraz o oporności elektrycznej 6,0 μΩ.m lub mniejszej, objęte kodem CN ex 8545 11 00 oraz złączki stosowane do takich elektrod, objęte kodem CN ex 8545 90 90, przywożone razem lub osobno i pochodzące z Indii.C. SUBSYDIAI. Wprowadzenie(12) W oparciu o informacje przedłożone przez rząd Indii i eksporterów współpracujących, oraz na podstawie odpowiedzi na kwestionariusz Komisji, dochodzeniem objęto następujące programy, co do których istnieje domniemanie, że są subsydiowane:a) System zezwoleń zaliczkowych (dawniej: system pozwoleń zaliczkowych),b) Program paszportowy uprawnienia celnego,c) Program wspierania przywozu dóbr inwestycyjnych promujący wywóz,d) Program zwolnień z podatku dochodowego,e) Program zwolnień z podatków od energii elektrycznej stanu Madhja Pradeś.(13) Podstawą dla wyżej wymienionych programów od lit. a) do c) jest Ustawa o handlu zagranicznym (Rozwój i regulacja) z 1992 r. (nr 22 z 1992 r.), która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1992 r. („Ustawa o handlu zagranicznym”). Ustawa o handlu zagranicznym upoważnia rząd Indii do wydawania zawiadomień dotyczących polityki eksportowej i importowej. Ich streszczenia publikowane są następnie w dokumentach „Polityka eksportowa i importowa”, wydawanych co pięć lat i regularnie uaktualnianych przez Ministerstwo Handlu. Do okresu objętego dochodzeniem (ODP) odnosi się jeden dokument z zakresu polityki eksportowej i importowej; obejmuje on okres od 1 września 2004 r. do 31 marca 2009 r. (dokument zwany dalej „polityką EXIM 2004-2009”). Dodatkowo, w „Podręczniku procedur – od 1 września 2004 r. do 31 marca 2009 r., tom I: („t. I podręcznika procedur 2004-2009”) rząd Indii ustalił również procedury polityki eksportowej i importowej w latach 2004-2009. Podręcznik procedur jest również regularnie aktualizowany.(14) Program zwolnień z podatku dochodowego wymieniony powyżej pod lit. d) opiera się na Ustawie o podatku dochodowym z 1961 r., zmienianej corocznie ustawą o finansach.(15) Natomiast program zwolnień z podatków od energii elektrycznej wymieniony powyżej pod lit. d) opiera się na ustawie o podatku za energię elektryczną w stanie Madhja Pradeś z 1949 r., część 3-B.(16) Zgodnie z przepisami art. 11(10) podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego Komisja poprosiła rząd Indii o dodatkowe konsultacje, tak w odniesieniu do zmienionych, jak i niezmienionych programów, których celem było wyjaśnienie obecnego stanu domniemanych programów oraz wypracowanie rozwiązania zadowalającego obie strony. W efekcie tych konsultacji, wobec braku wspólnie uzgodnionego rozwiązania w odniesieniu do przedmiotowych programów, Komisja objęła wszystkie te programy dochodzeniem w sprawie subsydiowania.II. Poszczególne programy1 Program zezwoleń zaliczkowych ( Advance Authorisation Order , „AAS”)a) Podstawa prawna(17) Szczegółowy opis programu znajduje się w ust. od 4.1.1 do 4.1.14 polityki EXIM-04-09 oraz w rozdziałach od 4.1 do 4.30 t. I podręcznika procedur 04-09. Program ten w czasie poprzedniego dochodzenia przeglądowego prowadzącego do nałożonego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1628/2004 obecnie obowiązującego ostatecznego cła wyrównawczego występował jeszcze pod nazwą: System pozwoleń zaliczkowych ( Advance Licence Scheme , „ALS”).b) Kwalifikowalność(18) AAS składa się z sześciu podprogramów, które zostały opisane bardziej szczegółowo poniżej. Podprogramy te różnią się między innymi zakresem kwalifikowalności. Przetwórcy eksporterzy i handlowcy eksporterzy „powiązani” z wytwórcami pomocniczymi kwalifikują się do korzystania z AAS w odniesieniu do wywozu oraz do pomocy z AAS przyznawanej w ramach zapotrzebowań rocznych. Producenci-eksporterzy realizujący dostawy do eksportera końcowego mają prawo do korzystania z AAS z tytułu dostaw pośrednich. Głównym wykonawcom, zaopatrującym kategorie „uznane za wywóz” wymienione w ustępie 8.2 polityki EXIM 04-09, takim jak dostawcy do jednostek zorientowanych na wywóz („EOU”), przysługuje prawo do korzystania z pomocy AAS przeznaczonej na kategorie „uznawane za wywóz”. Wreszcie, dostawcom pośrednim producentów-eksporterów przysługują świadczenia na kategorie „uznane za wywóz” w ramach podprogramów zamówień wcześniejszego uwolnienia ( Advance Release Order , „ARO”) oraz krajowej akredytywy otwartej przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólnej).c) Zastosowanie w praktyce(19) Zezwolenia zaliczkowe mogą być wystawiane na:(i) Wywóz fizyczny: jest to główny podprogram. Umożliwia bezcłowy przywóz materiałów będących składnikami do produkcji konkretnego docelowego wyrobu na eksport. Termin „fizyczny” oznacza w tym kontekście, że produkt eksportowy musi opuścić terytorium Indii. W zezwoleniu wyszczególniona jest ulga przywozowa, określa ono również obowiązek wywozu wraz z typem produktu przeznaczonego na wywóz.(ii) Zapotrzebowania roczne: takie zezwolenie nie jest związane z konkretnym produktem eksportowym, ale z szerszą grupą produktów (np. z produktami chemicznymi i produktami zbliżonymi). Posiadacz pozwolenia może – do pewnego progu wartości ustalonego na podstawie dotychczasowych wielkości dokonywanego przez siebie wywozu – dokonywać bezcłowego przywozu każdego surowca używanego do produkcji artykułów zakwalifikowanych do takiej grupy produktów. Może zadecydować o wywozie dowolnego produktu powstałego przy użyciu takiego materiału zwolnionego z cła i wchodzącego w skład określonej grupy produktów.(iii) Dostawy pośrednie: ten podprogram obejmuje przypadki, gdzie dwóch producentów zamierza wspólnie wytwarzać jeden produkt eksportowy, dzieląc między siebie proces wytwórczy. Producent eksporter wytwarza produkt pośredni. Może dokonywać bezcłowego przywozu komponentów oraz uzyskać na ten cel wsparcie AAS przeznaczone na dostawy pośrednie. Eksporter końcowy finalizuje produkcję i zobowiązany jest dokonać wywozu gotowego produktu.(iv) Kategoria „uznane za wywóz”: ten podprogram umożliwia głównemu kontrahentowi bezcłowy przywóz komponentów niezbędnych do produkcji towarów, które mają być sprzedawane w charakterze „uznanych jako wywóz” dla kategorii klientów wymienionych w ust. 8.2. lit. b)–f), g), i) oraz j) polityki EXIM na lata 2004-2009. Zdaniem rządu Indii sprzedaż uznana za wywóz odnosi się do tych transakcji, w których dostarczone towary nie opuszczają kraju. Szereg kategorii dostaw uznawany jest za wywóz, pod warunkiem że towar wyprodukowany jest w Indiach, np. dostawa towarów do EOU lub do przedsiębiorstwa znajdującego się w specjalnej strefie ekonomicznej („SSE”).(v) ARO: posiadacz AAS zamierzający pozyskać komponenty ze źródeł lokalnych w miejsce przywozu bezpośredniego ma możliwość zaopatrywania się w nie w oparciu o program ARO. W takich przypadkach zezwolenia zaliczkowe nabierają mocy ARO i są przyznawane lokalnemu dostawcy przy dostawie wymienionych w nich towarów. Przyznanie ARO upoważnia dostawcę lokalnego do korzystania ze świadczeń z tytułu kategorii uznawanych za wywóz zgodnie z zapisem ustępu 8.3 polityki EXIM 04-09 (czyli AAS na dostawy pośrednie/kategorie uznane za wywóz, system ceł zwrotnych na uznany wywóz i zwrot ostatecznego podatku akcyzowego). Mechanizm ARO refunduje podatki i cła dostawcy zamiast refundować je końcowemu eksporterowi w postaci zwrotu/refundacji ceł. Zwrot podatków/ceł można uzyskać zarówno w odniesieniu do materiałów do produkcji ze źródeł lokalnych, jak i tych pochodzących z przywozu.(vi) Krajowa akredytywa otwarta (przez nabywcę na rzecz sprzedawcy, tj. obopólna): podprogram ten obejmuje również dostawy ze źródeł lokalnych na rzecz posiadaczy zezwoleń zaliczkowych. Posiadacz zezwolenia zaliczkowego może zwrócić się do banku o otwarcie krajowej akredytywy na rzecz lokalnego dostawcy. W przypadku przywozu bezpośredniego zezwolenie zostanie przez bank unieważnione jedynie w odniesieniu do wartości i ilości towarów pochodzących ze źródeł lokalnych zamiast z przywozu. Dostawca lokalny będzie uprawniony do świadczeń za kategorie uznane za wywóz zgodnie z zapisem w ustępie 8.3 polityki EXIM 04-09 (czyli AAS na dostawy pośrednie/kategorie uznane za wywóz, system ceł zwrotnych na uznany wywóz oraz zwrot ostatecznego podatku akcyzowego).(20) Jak ustalono, jeden z współpracujących eksporterów uzyskał w trakcie ODP ulgi z tytułu pierwszego podprogramu, to jest AAS z tytułu wywozu fizycznego. Dlatego też nie zachodzi potrzeba analizy pozostałych programów pod kątem podlegania środkom wyrównawczym.(21) Po nałożeniu rozporządzeniem Rady (WE) nr 1628/2004 obecnie obowiązującego ostatecznego cła wyrównawczego, rząd Indii zmodyfikował system kontroli mający zastosowanie do AAS. Konkretnie, w celu umożliwienia przeprowadzonej przez władze Indii kontroli, posiadacz zezwolenia zaliczkowego jest prawnie zobowiązany do prowadzenia „zgodnej z prawdą i odpowiedniej dokumentacji dotyczącej konsumpcji i wykorzystania towarów przywożonych bezcłowo/pozyskiwanych w kraju” we wskazanym formacie” (rozdziały 4.26 i 4.30 i załącznik 4 4,26 t. I podręcznika procedur 2004-2009), czyli rejestru rzeczywistej konsumpcji. Rejestr ten musi zostać skontrolowany przez zewnętrznego biegłego rewidenta/księgowego kosztów i prac, który wydaje zaświadczenie stwierdzające, że określone rejestry i odpowiednia ewidencja zostały zbadane, a informacje dostarczone zgodnie z załącznikiem 23 są prawdziwe i poprawne pod każdym względem. Wyżej wspomniane przepisy mają jednak zastosowanie jedynie do zezwoleń zaliczkowych wydanych w dniu 13 maja 2005 r. lub później. W odniesieniu do wszystkich zezwoleń lub pozwoleń zaliczkowych wydanych przed tą datą wymaga się, aby ich posiadacze stosowali się do mających uprzednio zastosowanie przepisów dotyczących kontroli, tj. aby prowadzili zgodną z prawdą i odpowiednią dokumentację dotyczącą zużycia i wykorzystania przywożonych towarów objętych pozwoleniem, w formacie wskazanym w załączniku 18 (rozdział 4.30 i załącznik 18 do t. I podręcznika procedur 02-07).(22) W odniesieniu do podprogramów, z których korzystał jedyny współpracujący producent eksportujący, tj. wywozu fizycznego, zarówno ulga przywozowa, jak i obowiązek wywozu są ustalane pod względem wielkości i wartości przez rząd Indii oraz są udokumentowane w treści zezwolenia. Ponadto w trakcie realizacji przywozu i wywozu odpowiednie transakcje muszą być udokumentowane przez urzędników państwowych na formularzu zezwolenia. Wielkość przywozu dozwolonego w ramach tego programu ustalana jest przez rząd Indii na podstawie standardowych norm nakładów i wyników („normy SION”). Normy SION istnieją dla większości produktów, włączając produkt rozpatrywany, i są publikowane w t. II podręcznika procedur 04-09.(23) Przywożone komponenty nie są zbywalne i muszą być wykorzystane do wytworzenia końcowego produktu przeznaczonego na wywóz. Obowiązek wywozu musi być spełniony w określonych ramach czasowych od wydania pozwolenia (24 miesięcy z dopuszczalnością dwóch przedłużeń po sześć miesięcy).(24) Jak wykazało dochodzenie przeglądowe, pozwolenia zaliczkowe stosowane w przywozie surowców w ODP zostały wystawione przed 13 maja 2005 r. Dlatego też opisane wyżej w motywie (21) nowe wymagania w dziedzinie kontroli określone przez władze indyjskie w t. I podręcznika procedur 04-09 nie zostały jak na razie wypróbowane w praktyce. Co więcej, przedsiębiorstwo nie było w stanie wykazać, że rzeczywista konsumpcja i stan zapasów były dokumentowane w formacie wymaganym zgodnie z rozdziałem 4.30 i załącznikiem 18 t. I podręcznika procedur 02-07, jak to miało miejsce w przypadku pozwoleń zaliczkowych wystawionych przed 13 maja 2005 r. Zważywszy na taki stan rzeczy, należy stwierdzić, że eksporter objęty dochodzeniem nie zdołał wykazać spełnienia obowiązujących podówczas przepisów polityki EXIM.d) Uwagi do ujawnionych informacji(25) Współpracujący eksporter, który korzystał z AAS podczas ODP, stwierdził, że dobrowolnie przedłożył wykorzystane zezwolenia zaliczkowe, mimo, iż zostały one wydane przed 13 maja 2005 r., w celu kontroli przez biegłego rewidenta zgodnie z wymogami t. I podręcznika procedur 2004-2009 oraz, że stanowi to dowód na istnienie prawidłowego systemu kontroli zgodnie z nowymi przepisami wskazanymi w podręczniku procedur.(26) Zaświadczenie na formularzu wskazanym w dodatku 23 podręcznika procedur, podpisane przez biegłego rewidenta i opatrzone datą 1 lutego 2008 r., zostało faktycznie przekazane służbom Komisji podczas wizyty kontrolnej na terenie przedsiębiorstwa. Jednakże, zważywszy, że zezwolenia zaliczkowe obejmowały okres od 2004 r. i nowy podręcznik procedur nie miał do nich zastosowania, należy stwierdzić, że było to dobrowolne działanie przedsiębiorstwa, które nie dowodzi wdrożenia skutecznego systemu kontroli przez rząd Indii. Ponadto wykazano, że nadmierne umorzenie należności celnej, obliczone przez biegłego rewidenta, zostało w rzeczywistości zwrócone rządowi.e) Wniosek(27) Zwolnienie z ceł przywozowych stanowi subsydium w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, czyli finansowy wkład rządu Indii, który wypłacił świadczenie na rzecz eksporterów objętych dochodzeniem.(28) Dodatkowo, AAS w kategorii wywóz fizyczny są niewątpliwie prawnie uzależnione od wyników wywozu i w związku z tym mają charakter szczególny i stanowią podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Bez zobowiązania się do wywozu przedsiębiorstwo nie może uzyskać korzyści wynikających z tych programów.(29) Podprogramu zastosowanego w aktualnie rozpatrywanym przypadku nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł ani za system substytucji ceł zwrotnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w załączniku I lit. i), załączniku II (definicja i zasady systemu zwrotu ceł) oraz załączniku III (definicja i zasady substytucji ceł zwrotnych) rozporządzenia podstawowego. Rząd Indii nie zastosował skutecznie własnego systemu ani procedury kontroli w celu sprawdzenia, czy i w jakim zakresie komponenty były zużyte do wytworzenia produktu wywożonego (załącznik II część II pkt 4 rozporządzenia podstawowego, a w przypadku systemów substytucji ceł zwrotnych – załącznik III część II pkt 2 rozporządzenia podstawowego). Same normy SION nie mogą zostać uznane za mechanizm weryfikacyjny rzeczywistego zużycia, gdyż nie dają one rządowi Indii możliwości odpowiednio dokładnej weryfikacji ilości komponentów zużytych do produkcji przeznaczonej na wywóz. Ponadto rząd Indii nie przeprowadził w ODP skutecznej kontroli w oparciu o prawidłowo prowadzony rejestr rzeczywistej konsumpcji. Co więcej rząd Indii nie przeprowadził dalszego badania opartego na faktycznie zaangażowanych do produkcji środkach, mimo że czynność ta powinna być normalnie wymagana w przypadku braku skutecznie wdrożonego systemu weryfikacji (załącznik II część II pkt 5 oraz załącznik III część II pkt 3 do rozporządzenia podstawowego).(30) Uwzględniając powyższe, wymieniony podprogram stanowi podstawę dla środków wyrównawczych.f) Obliczenie kwoty subsydium(31) Przy braku dozwolonych systemów zwrotu cła lub systemów substytucji ceł zwrotnych, świadczenie wyrównawcze jest umorzeniem całkowitych należności celnych przywozowych, zwyczajowo należnych w przywozie produktów. W związku z powyższym trzeba zauważyć, że w rozporządzeniu podstawowym przewiduje się nie tylko objęcie wyrównaniem „nadmiernego” umorzenia należności celnych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt ii) i załącznikiem I lit. i) rozporządzenia podstawowego, wyrównaniu podlega jedynie nadmierne umorzenie należności celnych, pod warunkiem spełnienia warunków określonych w załącznikach II i III do rozporządzenia podstawowego. W niniejszym przypadku warunki te nie były jednak spełnione. Zatem, w przypadku stwierdzenia braku odpowiedniego systemu monitorowania, nie ma zastosowania powyższy wyjątek dotyczący systemów zwrotu ceł i substytucji ceł zwrotnych, natomiast zastosowanie ma zwykła zasada wyrównywania kwot niezapłaconych należności celnych (dochód utracony) w miejsce jakiegokolwiek w domniemaniu nadmiernego umorzenia. Jak podano w załączniku II część II oraz załączniku III część II do rozporządzenia podstawowego, obliczenie takiego nadmiernego umorzenia nie obciąża organu prowadzącego dochodzenie. Przeciwnie, zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt ii) rozporządzenia podstawowego, do organu tego należy jedynie ustalenie wystarczającego dowodu pozwalającego odrzucić adekwatność domniemanego systemu weryfikacji.(32) Kwotę subsydiów dla eksportera, który korzystał z AAS, obliczono na podstawie niepobranych ceł przywozowych (cła podstawowe i szczególne cła dodatkowe) na materiały przywożone w ramach podprogramu stosowanego dla produktu rozpatrywanego w ODP (licznik). Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, w przypadkach złożenia uzasadnionych wniosków, poniesione opłaty, niezbędne do uzyskania subsydium, zostały odjęte od kwoty subsydium. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego ta kwota subsydium została przydzielona jako właściwy mianownik do obrotu pochodzącego z wywozu produktu objętego postępowaniem podczas ODP, ponieważ subsydium zależy od wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywiezionych ani transportowanych.(33) Stopa subsydiowania współpracującego producenta podczas ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 0,3 %.2. Program „paszportowy” uprawnienia celnego („DEPBS”)a) Podstawa prawna(34) Szczegółowy opis DEPBS zawarto w ustępie 4.3 strategii EXIM 04-09 oraz w rozdziale 4 podręcznika procedur I 04-09.b) Kwalifikowalność(35) Do skorzystania z tego programu kwalifikuje się dowolny wytwórca eksporter lub handlowiec eksporter.c) Stosowanie DEPBS w praktyce(36) Kwalifikujący się eksporter może złożyć wniosek o przyznanie mu w ramach DEPBS kredytów, które są obliczane jako procent od wartości produktów wywiezionych w ramach tego programu. Takie stawki DEPBS zostały ustalone przez władze indyjskie dla większości produktów, włącznie z produktem objętym dochodzeniem. Są one ustalane na podstawie SION z uwzględnieniem zakładanej zawartości komponentów przywożonych z zagranicy w produkcie wytwarzanym na wywóz oraz częstotliwości występowania cła na takie materiały przywozowe, bez względu na to, czy cła przywozowe z tytułu domniemanego przywozu zostały rzeczywiście uiszczone czy nie.(37) Aby kwalifikować się do korzyści wynikających z tego programu, przedsiębiorstwo musi dokonać wywozu produktu. W chwili dokonywania transakcji wywozu eksporter musi przedłożyć władzom indyjskim zgłoszenie wskazujące, że wywóz produktu odbywa się na podstawie programu DEPBS. Aby produkty mogły być wywiezione, indyjskie władze celne wystawiają podczas trwania procedury wysyłkowej eksportowy dokument przewozowy. Dokument ten wskazuje między innymi kwotę kredytu DEPBS, jaki ma zostać przyznany dla tej transakcji wywozowej. W tym momencie eksporter zna kwotę korzyści, jaką otrzyma. Gdy władze celne wystawią wywozowy list przewozowy, RI nie ma wyboru w zakresie przyznania kwoty w ramach DEPBS. Stawką DEPBS stosowaną do obliczenia kwoty korzyści jest stawka obowiązująca w chwili sporządzania zgłoszenia wywozowego.(38) Kredyty DEPBS są zbywalne bez ograniczeń i ważne w okresie 12 miesięcy od daty przyznania. Kredyty te mogą być wykorzystane na uiszczenie opłat celnych z tytułu kolejnych transakcji wywozowych dowolnych produktów podlegających prawu wywozu bez ograniczeń, z wyjątkiem dóbr kapitałowych. Tego rodzaju przywożone produkty z wykorzystaniem tak uzyskanych kredytów mogą być sprzedawane na rynku krajowym (podlegają wtedy podatkowi od sprzedaży) lub wykorzystane do innych celów.(39) Wniosek o przyznanie środków z DEPBS wypełniany jest w formie elektronicznej i może on obejmować nieograniczoną ilość transakcji wywozowych. W praktyce nie istnieją żadne ścisłe terminy ograniczające składanie wniosków o przyznanie kredytów z programu DEPBS. System elektroniczny używany do zarządzania DEPBS nie wyklucza automatycznie transakcji wywozowych dokonanych po upływie terminów składania wniosków, o których mowa w rozdziale 4.47 t.1 podręcznika procedur 04-09. Co więcej, jak wyraźnie zaznaczono w rozdziale 9.3 t.1 podręcznika procedur 04-09, wnioski otrzymane po upływie terminu ich składania mogą jeszcze zostać rozpatrzone, przy nałożeniu opłaty karnej (wynoszącej 10 % uprawnienia).d) Uwagi do ujawnionych informacji(40) Jeden współpracujący producent twierdził, że kredyty DEPB uzyskane przez przedsiębiorstwo zostały wykorzystane na przywóz materiałów stosowanych w produkcji produktu objętego postępowaniem, mimo, iż mogły zostać zasadniczo wykorzystane do innych celów, jak stwierdzono powyżej. Wymieniony eksporter utrzymywał, że w związku z powyższym faktyczne wykorzystanie DEPB było zgodne ze zwykłym systemem zwrotu ceł, a zatem jedynie ewentualne nadmierne umorzenie powinno podlegać środkom wyrównawczym. Jednak, zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt ii) i załącznikiem I lit. i) rozporządzenia podstawowego, wyrównaniu podlega jedynie nadmierne umorzenie należności celnych, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w załącznikach II i III do rozporządzenia podstawowego. Wskazane warunki, jak opisano w motywie (43), nie zostały spełnione w niniejszym przypadku. Dlatego też zastosowanie ma zwykła zasada wyrównywania kwot niezapłaconych należności celnych (dochód utracony), a nie jakiegokolwiek domniemanego nadmiernego umorzenia.e) Wnioski dotyczące DEPBS(41) DEPBS zapewnia subsydia w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Środki DEPBS stanowią wkład finansowy rządu Indii, gdyż zostaną w końcu wykorzystane jako wyrównanie przywozowych opłat celnych, tym samym zmniejszając przychód z ceł uzyskiwanych przez rząd Indii, który w innym przypadku byłby należny. Ponadto środki otrzymywane w ramach DEPBS zapewniają korzyści eksporterowi, gdyż poprawiają jego płynność finansową.(42) Środki przysługujące w ramach DEPBS są uwarunkowane na mocy prawa wynikami wywozu, i tym samym są uważane za szczególne i podlegające środkom wyrównawczym zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego.(43) Programu tego nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu cła ani substytucji ceł zwrotnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w załączniku I lit. i), załączniku II (definicja i zasady zwrotu ceł) oraz w załączniku III (definicja i zasady substytucji ceł zwrotnych) do rozporządzenia podstawowego. Eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych na zasadach bezcłowych do procesu produkcji, a kwota przyznanej korzyści nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich komponentów. Ponadto nie istnieje żaden system lub procedura odpowiednia dla potwierdzenia, które środki są wykorzystywane do produkcji produktu na wywóz lub czy wystąpiła nadmierna płatność należności celnych przywozowych w znaczeniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III rozporządzenia podstawowego. Wreszcie, eksporter kwalifikuje się do korzystania z programu DEPBS niezależnie od tego, czy przywozi jakiekolwiek komponenty. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych komponentów pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywali wszystkie komponenty ze źródeł lokalnych i nie przywozili żadnych towarów, których można było użyć jako komponentów w procesie produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu DEPBS.f) Obliczenie kwoty subsydium(44) Zgodnie z art. 2 ust. 2 i art. 5 rozporządzenia podstawowego wysokość subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona w odniesieniu do potwierdzonych korzyści przyznanych beneficjentowi w trakcie okresu objętego dochodzeniem przeglądowym. W tym względzie uznano, że przeniesienie korzyści na odbiorcę zostało dokonane w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu rząd Indii ponosi odpowiedzialność z tytułu rezygnacji z opłat celnych, stanowiącej wkład finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt ii) rozporządzenia podstawowego. Z chwilą gdy władze celne wystawią list przewozowy, określający między innymi wysokość środków przyznanych w ramach DEPBS w odniesieniu do tej konkretnej transakcji, rząd nie może już zadecydować o przyznaniu lub odmowie subsydium, ani też o jego wysokości. Co więcej, współpracujący producenci eksportujący księgowali świadczenia z tytułu DEPBS w ujęciu memoriałowym jako dochód uzyskany w momencie zawarcia transakcji wywozowej.(45) W przypadkach uzasadnionych roszczeń, zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego poniesione opłaty niezbędne do uzyskanie subsydium zostały odjęte od ustalonej tą metodą kwoty otrzymanych środków dla uzyskania wielkości subsydium figurującej w liczniku. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została przydzielona w zależności od całkowitej wysokości obrotu dokonanego wywozu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.(46) Stopa subsydiowania współpracującego producenta podczas ODP ustalona w odniesieniu do współpracujących producentów eksportujących wynosi, odpowiednio 6,2% i 5,7%.3. Program wspierania przywozu dóbr inwestycyjnych promujący wywóz („EPCGS”)a) Podstawa prawna(47) Szczegółowy opis EPCGS zawarto w rozdziale 5 polityki EXIM 04-09 oraz w rozdziale 5 podręcznika procedur I 04-09.b) Kwalifikowalność(48) Do korzystania z tego programu kwalifikują się producenci eksporterzy, handlowcy eksporterzy powiązani z producentami pomocniczymi i dostawcami usług.c) Zastosowanie w praktyce(49) Pod warunkiem spełnienia obowiązku wywozu przedsiębiorstwo może dokonywać przywozu dóbr inwestycyjnych (nowych oraz – od kwietnia 2003 r. – używanych dóbr inwestycyjnych mających do 10 lat) po obniżonej stawce cła. W tym celu po otrzymaniu wniosku i zainkasowaniu opłaty rząd Indii wystawia licencję EPCGS. Do 31 marca 2000 r. stosowano efektywną stawkę celną w wysokości 11% (w tym 10% dopłata), a w przypadku przywozu o znacznej wartości obowiązywała zerowa stawka cła. Od kwietnia 2000 r. począwszy, program ten przewiduje dla przywozu dóbr obniżoną stawkę celną wynoszącą 5% w odniesieniu do wszystkich dóbr przywożonych w ramach tego programu. Aby spełnić zobowiązanie wywozowe, przywożone dobra inwestycyjne winny zostać wykorzystane do wyprodukowania określonej ilości dóbr na wywóz w określonym okresie.(50) Posiadacze licencji EPCGS mogą również zaopatrywać się w dobra inwestycyjne lokalnie. W takim wypadku lokalny producent dóbr inwestycyjnych może spożytkować korzyści na bezcłowy przywóz składników potrzebnych do produkcji tych dóbr inwestycyjnych. Lokalny producent może również wystąpić o wypłatę premii eksportowej w związku z dostarczeniem przeznaczonych na wywóz dóbr kapitałowych posiadaczowi licencji EPCGS.d) Wnioski w sprawie programu EPCGS(51) EPCGS pozwala na udzielanie subsydiów w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Obniżenie stawki cła stanowi finansowy wkład rządu Indii, jako że ulga ta zmniejsza przychody rządu Indii z tytułu cła, które w przeciwnym wypadku byłoby należne. Ponadto obniżenie cła oznacza korzyść dla eksportera, ponieważ środki zaoszczędzone na cle przywozowym poprawiają jego płynność finansową.(52) Ponadto EPCGS jest prawnie uwarunkowane wynikami wywozu, ponieważ takich licencji nie można uzyskać nie zobowiązując się do wywozu. Program ten jest zatem uznany za subsydium szczególne, stanowiące podstawę środków wyrównawczych w myśl art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego.(53) W rezultacie program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu cła czy system substytucji ceł zwrotnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Dobra kapitałowe nie wchodzą w zakres takich dopuszczalnych systemów określonych w załączniku I pkt i) rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie zostały one wykorzystane do wytworzenia wywiezionych produktów.e) Obliczenie kwoty subsydium(54) Kwota subsydium została obliczona, zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, na podstawie sumy niezapłaconego cła od przywożonych dóbr kapitałowych rozłożonej na okres, który odzwierciedla normalną amortyzację takich dóbr inwestycyjnych. Zgodnie z ustaloną praktyką, tak obliczona kwota, która odnosi się do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, została dostosowana przez dodanie odsetek z tego okresu w celu odzwierciedlenia całkowitej wartości korzyści odniesionych w czasie. Uznano, że komercyjna długoterminowa stopa procentowa obowiązująca w Indiach w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym była właściwa dla wyżej wymienionego celu. W przypadkach uzasadnionych roszczeń opłaty niezbędne opłaty poniesione na uzyskanie subsydium zostały od tej sumy odjęte zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, aby w liczniku otrzymać kwotę subsydium. Zgodnie z art. 7 ust. 2 i art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego ta kwota subsydium została przydzielona na całkowity obrót wywozu dokonanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium zależy od wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywiezionych lub przetransportowanych.(55) Stopa subsydiowania współpracującego producenta podczas ODP ustalona w odniesieniu do współpracujących producentów eksportujących wynosi, odpowiednio 0,7 % i 0,3%.(f) Uwagi do ujawnionych informacji(56) Jeden współpracujący eksporter wskazał błąd w metodyce wstępnie stosowanej w celu obliczenia korzyści EPCG, zwłaszcza w odniesieniu do kwoty naliczonych odsetek. Błąd ten, który dotyczył obu współpracujących eksporterów, został skorygowany.4. System zwolnień od podatku dochodowego („ITES”)Sekcja 80HHC Ustawy o podatku dochodowym z 1961 r. („UPD”)(57) W ramach tego programu eksporterzy mogli korzystać z częściowego zwolnienia z podatku dochodowego od zysków pochodzących ze sprzedaży eksportowej. Podstawa prawna dla tego zwolnienia ustalona została w sekcji 80HHC UPD.(58) Ten przepis UPD uchylono, począwszy od roku podatkowego 2005/2006 (tj. od roku budżetowego trwającego od dnia 1 kwietnia 2004 r. do dnia 31 marca 2005 r.), a tym samym przepisy sekcji 80HHC UPD nie obejmują żadnych korzyści uzyskanych po 31 marca 2004 r. Współpracujący producenci eksportujący nie mogli otrzymywać żadnych korzyści w ramach tego programu w ciągu ODP. W konsekwencji, od czasu wycofania tego programu, nie będą w odniesieniu do niego ustalane środki wyrównawcze zgodnie art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.Sekcja 80 I A UPDa) Podstawa prawna(59) Program ten opiera się na przepisach sekcji 80 I A UPD Przepis ten wprowadzono do UPD na mocy ustawy o finansach z 2001 r.b) Kwalifikowalność(60) Sekcja 80 I A UPD dotyczy przedsiębiorstw zaangażowanych w tworzenie obiektów infrastruktury, w tym służących tworzeniu i dystrybucji energii elektrycznej, na całym terytorium Indii.c) Zastosowanie w praktyce(61) Według sekcji 80 I A UPD, kwota równa zyskom, płynącym z wytwarzania energii elektrycznej zwolniona jest z podatku dochodowego przez dziesięć kolejnych lat w ciągu pierwszych piętnastu lat działalności zakładu wytwarzającego energię. Musi to być nowy zakład, a jego działalność musi zostać rozpoczęta najwcześniej z dniem 1 kwietnia 2003 r., nie później niż 31 marca 2010 r.(62) Wyliczenie kwoty ulgi w podatku dochodowym stanowi część rocznego zeznania podatkowego przedsiębiorstwa i podlega kontroli razem z pozostałymi danymi zawartymi w deklaracjach zysków i strat oraz pozostałych sprawozdaniach finansowych. Podlega ono regułom określonym w UPD, a mianowicie: wycena wytworzonej energii elektrycznej do celów księgowych musi odzwierciedlać jej wartość rynkową. Rolą organów skarbowych odpowiedzialnych za podatek dochodowy jest weryfikacja kalkulacji odliczenia od podatku dochodowego pod kątem zgodności z przepisami UPD oraz zbadanego przez audytora sprawozdania finansowego. Jak wykazało dochodzenie, istnieją dowody na praktyczne przeprowadzenie weryfikacji tej kalkulacji przez odpowiednie władze oraz na dokonane przez nie w uzasadnionych wypadkach korekt.(63) Dochodzenie wykazało również, że obaj producenci eksportujący objęci dochodzeniem utworzyli zakłady energetyczne używane na własne potrzeby, w ramach posiadanych przez nie fabryk grafitu. Wystąpili w związku z tym o stosowne odliczenie od podatku dochodowego zgodnie z przepisami UPD.d) Wnioski w sprawie ITES na mocy sekcji 80 I A UPD(64) Zwolnienie z podatku dochodowego stanowi subsydium w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, czyli finansowy wkład rządu Indii, który wypłacił świadczenie na rzecz eksporterów objętych dochodzeniem.(65) Dochodzenie wykazało jednak, że dostęp do ITES na mocy sekcji 80 I A UPD nie był ograniczony do określonych przedsiębiorstw w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Program ten udostępnia się wszystkim przedsiębiorstwom, w oparciu o określone obiektywne kryteria. Nie potwierdzono również żadnymi innymi dowodami domniemania, że program ten ma charakter szczególny.(66) Co więcej, dotyczy on produktu (energia elektryczna) innego niż produkt objęty postępowaniem, a zatem korzyści płynące z programu uzasadnione są działalnością inną niż produkcja i sprzedaż produktu objętego postępowaniem. Wobec powyższych okoliczności stwierdzono, że korzyści odnoszone przez zainteresowanych producentów eksportujących w związku z tym programem nie powinny podlegać środkom wyrównawczym.3. Program zwolnień z podatków od energii elektrycznej (Electricity Duty Exemption, „EDE”)(67) W ramach swojej polityki wspomagania przemysłu z roku 2004, stan Madhja Pradeś udziela zwolnienia z podatków od energii elektrycznej przedsiębiorstwom przemysłowym, które inwestują w wytwarzanie energii elektrycznej na własne potrzeby.a) Podstawa prawna(68) Opis programu zwolnień z podatków od energii elektrycznej rządu stanu Madhja Pradeś znajduje się w ustawie o podatku za energię elektryczną z 1949 r., część 3-B.b) Kwalifikowalność(69) Program skierowany jest do wszystkich przedsiębiorstw przemysłowych z siedzibą na terytorium stanu Madhja Pradeś inwestujących w nowe elektrownie używane na własne potrzeby.c) Zastosowanie w praktyce(70) Zgodnie z obwieszczeniem rządu stanu Madhja Pradeś z 29 września 2004 r. przedsiębiorstwa lub osoby fizyczne inwestujące w nowe elektrownie dla potrzeb własnych o całkowitej mocy przekraczającej 10 kW mogą się ubiegać o poświadczenie zwolnienia z podatków od energii elektrycznej wystawiane przez odpowiedni urząd energetyczny stanu Madhja Pradeś. Zwolnienie przysługuje jedynie w przypadku energii elektrycznej wytwarzanej na własne potrzeby, i to wyłącznie w przypadkach, gdy nowa elektrownia dla potrzeb własnych nie zastępuje elektrowni używanej uprzednio. Zwolnienie takie przyznaje się na pięć lat.(71) Obwieszczeniem rządu stanu Madhja Pradeś z dnia 5 kwietnia 2005 r. nowe elektrownie zakładane przez współpracujących w niniejszym postępowaniu producentów eksportujących zostały zwolnione na okres dziesięciu lat z podatków od energii elektrycznej.d) Uwagi do ujawnionych informacji(72) Współpracujący eksporter, któremu przyznano zwolnienie z opłat celnych za energię elektryczną, twierdził, że program EDE nie ma szczególnego charakteru i jest stosowany bez dyskryminacji do wszystkich kwalifikujących się przedsiębiorstw. Według tego eksportera, początkowa polityka przyznawania zwolnień na pięć lat została zmieniona przez rząd Madhja Pradeś w celu przyznawania zwolnień na dziesięć lat. Jednakże w swoich odpowiedziach na kwestionariusz ani współpracujący eksporter ani rząd Indii nie przedstawili żadnego opublikowanego zawiadomienia na temat takiej zmiany polityki.e) Wnioski w sprawie programu EDE(73) Powyższy program stanowi subsydium w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Stanowi on finansowy wkład rządu stanu Madhja Pradeś, ponieważ ten środek zachęcający obniża uzyskiwane wpływy do budżetu stanu, które w przeciwnym razie byłyby należne. Dodatkowo, przyznaje on korzyść przedsiębiorstwu przyjmującemu.(74) Pomimo pięcioletniego okresu zwolnienia ustalonego w dokumencie nt. polityki wspomagania przemysłu z roku 2004 oraz w obwieszczeniu rządu stanu Madhja Pradeś z 29 września 2004 r., przedmiotowy producent eksportujący uzyskał zwolnienie na okres dziesięciu lat. Z tego względu zachęty tej najprawdopodobniej nie udzielono zgodnie z wyraźnie określonymi prawem (ustawą, rozporządzeniem lub innym dokumentem o mocy urzędowej) kryteriami i warunkami.f) Obliczenie kwoty subsydium(75) Korzyść na rzecz producenta eksportującego została obliczona na podstawie wielkości należności celnej za energię elektryczną, która byłaby normalnie należna w okresie dochodzenia, ale która pozostawała niezapłacona w ramach omawianego programu. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, kwota subsydium (licznik), została następnie podzielona przez całkowitą sprzedaż w okresie dochodzenia (mianownik), ponieważ dotyczyła całości sprzedaży, krajowej i zagranicznej, a nie została przyznana w odniesieniu do ilości wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych.(76) Margines subsydiów w wysokości 0,7% został ustalony dla jednej spółki, która otrzymała świadczenia w ramach EDE.III. Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych(77) Kwota subsydiów będących podstawą środków wyrównawczych, określona ad valorem w rozporządzeniu Rady nr 1628/2004, w odniesieniu do dwóch producentów eksportujących współpracujących w toku obecnego częściowego przeglądu okresowego wynosi odpowiednio 15,7% i 7%.(78) Kwoty subsydiów będących podstawą środków wyrównawczych, ustalone ad valorem w ramach obecnego częściowego przeglądu okresowego, są następujące:Przedsiębiorstwo | ALS | DEPB | EPCG | EDE | Razem |Graphite India Ltd. | zero | 6,2% | 0,1% | zero | 6,3% |HEG Ltd. | 0,3% | 5,7% | 0,5% | 0,7% | 7,2% |IV. ŚRODKI WYRÓWNAWCZE(79) Zgodnie z przepisami art. 19 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego oraz wymienionymi w pkt 3 zawiadomienia o wszczęciu postępowania przesłankami, na jakich opierał się niniejszy częściowy przegląd okresowy, ustalono, że poziom subsydiów w odniesieniu do współpracujących producentów uległ zmianie, a zatem stawkę cła wyrównawczego nałożonego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1628/2004 należy poddać odpowiednim zmianom.(80) Cło wyrównawcze objęte przeglądem było wynikiem toczonych równolegle dochodzeń antysubsydyjnego i antydumpingowego („dochodzenia pierwotne”). Zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, cła antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1629/2004 zostały dostosowane z uwzględnieniem faktu, iż kwoty subsydiów i marginesy dumpingu zostały obliczone na podstawie tych samych okoliczności.(81) Objęte dochodzeniem programy subsydyjne uznane za stanowiące podstawę środków wyrównawczych w ramach obecnego dochodzenia przeglądowego – z wyjątkiem programu EDE – stanowiły subsydia wywozowe w rozumieniu art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.(82) Dlatego też należy dostosować cło antydumpingowe przy uwzględnieniu nowych poziomów subsydiowania, jakie ustalono w ramach obecnego przeglądu w odniesieniu do subsydiów wywozowych. Ponadto zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego kwota cła wyrównawczego nie może przekraczać marginesu usuwającego szkodę ustalonego w dochodzeniu pierwotnym. Podobnie jak w dochodzeniu pierwotnym, zważywszy na wysoki (100%) poziom współpracy, margines subsydium rezydualnego ustalono na poziomie właściwym dla przedsiębiorstwa o najwyższym marginesie indywidualnym.(83) Stawki ceł wyrównawczych i antydumpingowych powinny zatem zostać dostosowane w sposób następujący:Przedsiębiorstwo | Margines subsydium | Margines dumpingu | Margines usuwający szkodę | Cło wyrównawcze | Cło antydumpingowe |Graphite India Ltd. | 6,3% | 31,1% | 15,7% | 6,3% | 9,4% |HEG Ltd. | 7,2% | 24,4% | 7,0% | 7,0% | 0% |Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 7,2% | 31,1% | 15,7% | 7,4% | 8,3% |(84) Jeden współpracujący eksporter stwierdził, że zważywszy na ograniczenie zakresu niniejszego częściowego przeglądu okresowego do poziomu subsydiowania, cła antydumpingowe nie powinny zostać zmienione.(85) W tym względzie należy przypomnieć, że zawiadomienie o wszczęciu niniejszego przeglądu wskazywało, iż „w odniesieniu do przedsiębiorstw, które podlegają zarówno środkom antydumpingowym, jak i środkom wyrównawczym, środki antydumpingowe mogą zostać odpowiednio dostosowane, jeżeli środki wyrównawcze ulegną zmianie”. Zmiana ceł antydumpingowych nie wynika z żadnych nowych ustaleń dotyczących poziomu dumpingu, lecz stanowi automatyczną konsekwencję tego, iż pierwotne marginesy dumpingu zostały dostosowane w celu odzwierciedlenia ustalonego poziomu subsydiów wywozowych, który poddano obecnie przeglądowi.(86) Stawki ceł wyrównawczych dla poszczególnych przedsiębiorstw wymienione w niniejszym rozporządzeniu odzwierciedlają sytuację stwierdzoną w trakcie dochodzenia w sprawie częściowego przeglądu okresowego. Tym samym obowiązują one wyłącznie w odniesieniu do przywozu produktu objętego dochodzeniem wytwarzanego przez te przedsiębiorstwa. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek, a do ich produktów stosowane są stawki mające zastosowanie dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.(87) Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji[5], wraz ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności: dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i na rynki zagraniczne, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. Jeżeli zajdzie taka potrzeba, Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, zostaje niniejszym upoważniona do dokonania odpowiednich zmian niniejszego rozporządzenia, aktualizujących wykaz przedsiębiorstw objętych indywidualnymi stawkami celnymi,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1628/2004 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:„Stawka ostatecznego cła wyrównawczego stosowanego w odniesieniu do ceny netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, dla produktów wytwarzanych przez niżej wymienione przedsiębiorstwa:Przedsiębiorstwo | Cło ostateczne | Dodatkowy kod TARIC |Graphite India Limited (GIL), 31 Chowringhee Road, Kolkatta — 700016, West Bengal | 6,3% | A530 |Hindustan Electro Graphite (HEG) Limited, Bhilwara Towers, A-12, Sector- 1, Noida — 201301, Uttar Pradesh | 7,0% | A531 |Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 7,2% | A999 |”Artykuł 2W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1629/2004 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:„Stawka ostatecznego cła antydumpingowego stosowana do cen netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, dla produktów wytwarzanych przez niżej wymienione przedsiębiorstwa jest następująca:Przedsiębiorstwo | Cło ostateczne | Dodatkowy kod TARIC |Graphite India Limited (GIL), 31 Chowringhee Road, Kolkatta — 700016, West Bengal | 9,4% | A530 |Hindustan Electro Graphite (HEG) Limited, Bhilwara Towers, A-12, Sector- 1, Noida — 201301, Uttar Pradesh | 0% | A531 |Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 8,5% | A999 |”Artykuł 3Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący […] [1] Dz.U. L 288 z 21.10.1997, s. 1.[2] Dz.U. L 295 z 18.9.2004, s. 4.[3] Dz.U. L 295 z 18.9.2004, s. 10.[4] Dz.U. C 230 z 2.10.2007, s. 9.[5] Adres: European Commission, Directorate General for Trade, Directorate H, N-105 4/92, 1049 Brussels, Belgia.