               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 24.3.2020
            COM(2020) 108 final
            2020/0040(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie przyjęcia dodatkowego programu badawczego na lata 2020–2023 dotyczącego reaktora wysokostrumieniowego w Petten, realizowanego przez Wspólne Centrum Badawcze na rzecz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Reaktor wysokostrumieniowy (zwany dalej HFR) to instalacja badawcza w Petten (Niderlandy), którą udostępniono Europejskiej Wspólnocie Energii Atomowej (Euratom), reprezentowanej przez Komisję, zgodnie z umową zawartą w 1961 r. z Królestwem Niderlandów na okres 99 lat. W ramach tej umowy Komisja, w imieniu Wspólnoty, zobowiązała się do skonstruowania niezbędnych obiektów oraz do zapewnienia dodatkowego wyposażenia w celu optymalnego wykorzystania tych obiektów (w tym HFR). Od 1967 r., w ramach umowy o współpracy opartej na umowie z 1961 r., Komisja (JRC) powierza eksploatację reaktora niderlandzkiemu operatorowi „Nuclear Research and consultancy Group – NRG”.

                  HFR był eksploatowany w ramach programu wspólnotowego do 1971 r., kiedy to program ten został przekształcony w program dodatkowy oparty na art. 7 Traktatu Euratom, obejmujący programy wspólnotowe finansowane z budżetu wspólnotowego. Od tego czasu HFR jest eksploatowany w ramach kolejnych programów dodatkowych z udziałem różnych państw członkowskich.

                  W ramach dodatkowego programu badawczego finansowanego przez dwa lub więcej państw członkowskich HFR zapewnia stabilny i niezawodny strumień neutronów do celów eksperymentalnych. Badania w ramach programów dodatkowych obejmują: dziedzinę wiedzy dotyczącą materiałów jądrowych i paliwa jądrowego w celu podniesienia bezpieczeństwa reaktorów jądrowych (bazujących zarówno na rozszczepieniu, jak i syntezie jądrowej), badania nad starzeniem się reaktorów i zarządzaniem ich cyklem eksploatacyjnym, badania nad zaawansowanymi cyklami paliwowymi i gospodarką odpadami. HFR jest również obiektem szkoleniowym dla doktorantów i naukowców pracujących na poziomie podoktorskim prowadzących badania w ramach projektów krajowych lub europejskich.

                  Obecny program dodatkowy przyjęto w dniu 29 maja 2017 r. i obejmuje on cztery lata (2016–2019) (decyzja Rady (Euratom) 2017/956 – Dz.U. L 144/23 z 7.6.2017). Program jest realizowany przez Wspólne Centrum Badawcze (JRC) na rzecz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej. Środki na dodatkowy program badawczy na lata 2016–2019 pochodzą od dwóch uczestniczących w nim państw członkowskich, tj. Niderlandów i Francji, i wynoszą łącznie 30,2 mln EUR. Kwota ta obejmuje rezerwy na roczne wkłady przeznaczone na fundusz likwidacyjny reaktora. Dodatkowy program badawczy zakończył się w dniu 31 grudnia 2019 r.

                  Reaktor jest również wykorzystywany do komercyjnej produkcji izotopów promieniotwórczych (za którą odpowiedzialność ponosi operator) dla ponad 60 % ze wszystkich 10 mln diagnoz medycznych przeprowadzanych co roku w Europie. Stanowi on niezastąpione źródło dostaw dla europejskich przedsiębiorstw radiofarmaceutycznych działających w tej dziedzinie. Ponadto ze względu na lokalizację reaktora jego produkcja jest szybko kierowana do europejskich ośrodków zdrowia. Ten aspekt ma kluczowe znaczenie w przypadku najczęściej stosowanych izotopów krótkożyciowych.

                  Niniejszy wniosek dotyczy decyzji Rady w sprawie nowego czteroletniego programu eksploatacji HFR (na lata 2020–2023) w oparciu o prace badawcze Nuclear Research and consultancy Group – NRG (w imieniu Niderlandów) i Commissariat à l'énergie atomique et aux énergies alternatives – CEA (w imieniu Francji). Wkład w dodatkowy program badawczy na lata 2020–2023 wyniesie 27,854 mln EUR w czteroletnim okresie, pod warunkiem regularnej eksploatacji i konserwacji HFR. Kwota ta obejmie rezerwy na roczne wkłady przeznaczone na fundusz likwidacyjny reaktora. Jeśli w okresie 2020–2023 operator NRG przedstawi krajowym organom ds. bezpieczeństwa oficjalne zawiadomienie w sprawie ostatecznego zamknięcia przed wydaniem oświadczenia o bezpiecznym stanie konserwacji, płatności, które pozostały do zrealizowania, a także wezwania do wpłacania środków finansowych przez Komisję zostaną zawieszone.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Na posiedzeniu w dniu 27 czerwca 1996 r. Rada stwierdziła, że HFR może przyczynić się, przy założeniu dostatecznego finansowania, do realizacji programów wspólnotowych realizowanych w programach ramowych lub poza nimi.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  N.D.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Podstawą wniosku jest art. 7 Traktatu Euratom.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  N.D.

               •Proporcjonalność

                  N.D.

               •Wybór instrumentu

                  N.D.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa

                  N.D.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Spośród państw członkowskich, z którymi przeprowadzono konsultacje z uwagi na ich działalność badawczą w dziedzinie jądrowej, dwa państwa członkowskie (Niderlandy i Francja) zgodziły się wziąć udział w finansowaniu HFR.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  N.D.

               •Ocena skutków

                  N.D.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  N.D.

               •Prawa podstawowe

                  N.D.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               W sprawozdaniu finansowym nowy program dodatkowy przedstawia wkład wnoszony przez dwa uczestniczące w programie państwa członkowskie, tj. Niderlandy i Francję. Wkłady tych dwóch państw członkowskich wynoszą łącznie 27,854 mln EUR w okresie 2020–2023 r. Kwoty te wraz z oczekiwanym poziomem dochodu z działalności komercyjnej zapewniają wystarczający budżet operacyjny w celu zbilansowania przewidywanych kosztów reaktora w latach 2020–2023. Należy zauważyć, że budżet zawiera rezerwy przeznaczone na wycofanie reaktora z eksploatacji, a także na pokrycie kosztów związanych z ogólnym utrzymaniem HFR, mediami, ubezpieczeniami i gospodarką wypalonym paliwem jądrowym.

               Komisja potwierdza swoje oświadczenie odnotowane w sprawozdaniu z posiedzenia Rady w dniu 27 czerwca 1996 r., zgodnie z którym „HFR może przyczynić się, przy założeniu dostatecznego finansowania, do realizacji programów wspólnotowych realizowanych w programach ramowych lub poza nimi. Uczestnictwo to będzie realizowane na zasadzie konkursu lub poprzez świadczenie instytutom JRC usług w zakresie napromieniowania podczas prowadzenia przez te instytuty odnośnych działań”. Oznacza to, że Komisja nie będzie miała wkładu finansowego w koszty eksploatacyjne HFR z funduszy budżetu instytucjonalnego, w tym w żadne koszty poniesione w związku z konserwacją lub naprawą reaktora.

                  5.
                        ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  Rada Gubernatorów Wspólnego Centrum Badawczego jest stale informowana o wdrażaniu programu. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie końcowe z wprowadzania w życie niniejszej decyzji.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  N.D.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  N.D.

               2020/0040 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie przyjęcia dodatkowego programu badawczego na lata 2020–2023 dotyczącego reaktora wysokostrumieniowego w Petten, realizowanego przez Wspólne Centrum Badawcze na rzecz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 7,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               po konsultacji z Komitetem Naukowo-Technicznym
                  1
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Reaktor wysokostrumieniowy w Petten („HFR”) jest ważnym zasobem, dzięki któremu Wspólnota może przeprowadzać badania w dziedzinie energii jądrowej poświęcone materiałoznawstwu i testowaniu materiałów, medycynie nuklearnej i bezpieczeństwu reaktorów jądrowych.

               (2)Eksploatacja HFR była wspierana w ramach szeregu dodatkowych programów badawczych. Ostatni dodatkowy program badawczy ustanowiony decyzją Rady (Euratom) 2017/956
                  2
                na okres czterech lat wygasł w dniu 31 grudnia 2019 r.

               (3)Z uwagi na to, że HFR jest stale potrzebny, gdyż stanowi niezastąpioną infrastrukturę dla badań wspólnotowych w dziedzinach zwiększania bezpieczeństwa reaktorów jądrowych, zdrowia (w tym rozwoju izotopów medycznych do celów badań medycznych), syntezy jądrowej, badań podstawowych i szkoleń oraz gospodarki odpadami, łącznie z możliwością badania bezpieczeństwa paliw jądrowych dla systemów reaktorów o istotnym znaczeniu dla Europy, należy wspierać eksploatację tego reaktora do końca roku 2023 w ramach dodatkowego programu badawczego.

               (4)Z uwagi na szczególne zainteresowanie kwestią możliwości HFR w zakresie napromieniowania NRG (Nuclear Research and consultancy Group V.O.F) i CEA (Commissariat à l'énergie atomique et aux énergies alternatives), jako podmioty wdrażające odpowiednio w przypadku Francji i Niderlandów, uzgodniły sfinansowanie całego dodatkowego programu badawczego dotyczącego HFR na lata 2020–2023 poprzez składki, które wniosą do budżetu ogólnego Unii Europejskiej za pośrednictwem dochodów przeznaczonych na określony cel.

               (5)Wkłady te mają służyć sfinansowaniu eksploatacji HFR w celu wsparcia programu badawczego, jak również regularnej eksploatacji i konserwacji HFR. Jeśli operator NRG przedstawi niderlandzkiemu krajowemu organowi regulacyjnemu oficjalne zawiadomienie w sprawie ostatecznego zamknięcia przed wydaniem oświadczenia o bezpiecznym stanie konserwacji, płatności, które pozostały do zrealizowania, a także wszelkie wezwania do wpłacania środków finansowych przez Komisję powinny zostać zawieszone.

               (6)Aby zapewnić ciągłość pomiędzy dodatkowymi programami badawczymi i sprawne działanie dodatkowego programu badawczego dotyczącego HFR na lata 2020–2023, niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2020 r.

               (7)Rada Gubernatorów Wspólnego Centrum Badawczego wydała wstępną opinię
                  3
                zgodnie z art. 4 decyzji Komisji 96/282/Euratom
                  4
               ,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym przyjmuje się na okres czterech lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2020 r., dodatkowy program badawczy dotyczący eksploatacji reaktora wysokostrumieniowego w Petten (HFR), (zwany dalej „programem”), którego cele określone są w załączniku I.

               Artykuł 2

               Koszty realizacji programu, szacowane na 27 854 000 EUR, finansowane są w całości z wkładów wnoszonych przez Francję i Niderlandy za pośrednictwem odpowiednio CEA i NRG. Podział tej kwoty przedstawiono w załączniku II. Wkłady te uważa się za dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046
                  5
               .

               Artykuł 3

               1.Za zarządzanie programem odpowiada Komisja. W tym celu Komisja korzysta z usług Wspólnego Centrum Badawczego.

               2.Komisja informuje Radę Gubernatorów Wspólnego Centrum Badawczego o wdrażaniu programu.

               Artykuł 4

               W przypadku przedstawienia niderlandzkiemu krajowemu organowi ds. bezpieczeństwa oficjalnego zawiadomienia w sprawie ostatecznego zamknięcia HFR (przed wydaniem oświadczenia o bezpiecznym stanie konserwacji), zobowiązania ze strony Francji i Niderlandów, za pośrednictwem odpowiednio CEA i NRG, w sprawie dalszych płatności, a także wszelkie wezwania do wpłacania środków finansowych przez Komisję na mocy niniejszej decyzji zostają zawieszone.

               Artykuł 5

               Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie końcowe z wprowadzania w życie niniejszej decyzji po zakończeniu dodatkowego programu badawczego dotyczącego HFR na lata 2020–2023.

               Artykuł 6

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2020 r.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

               OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

               1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

               1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy

                  Dodatkowy program badawczy na lata 2020–2023 dotyczący reaktora wysokostrumieniowego realizowany przez Wspólne Centrum Badawcze na rzecz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

               1.2.Dziedziny polityki, których dotyczy wniosek/inicjatywa

                  Tytuł 10:

                        Bezpośrednie badania naukowe

                  Rozdział 10 04:
                        Inne działania Wspólnego Centrum Badawczego

                  Artykuł 10 04 04:
                        Funkcjonowanie reaktora wysokostrumieniowego (HFR)

               1.3.Wniosek/inicjatywa dotyczy:

               ◻ nowego działania

               ◻ nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego / działania przygotowawczego
                  6

               ⌧ przedłużenia bieżącego działania

               ◻ połączenia lub przekształcenia co najmniej jednego działania pod kątem innego/nowego działania

               1.4.Cel(e)

               1.4.1.Cel(e) ogólny(e)

                  Reaktor wysokostrumieniowy (HFR) odgrywa w Unii Europejskiej ważną rolę we wspieraniu produkcji medycznych izotopów promieniotwórczych, w obszarach badań dotyczących bezpieczeństwa starzenia się i wydłużania cyklu eksploatacyjnego elektrowni jądrowych, poprawy bezpieczeństwa paliwowego, bezpiecznej gospodarki odpadami promieniotwórczymi, a także w obszarze szkoleń.

                  Ponadto w badaniach podstawowych wiązki neutronów wykorzystywane są w celu badania struktury materiałów. Działalność ta charakteryzuje się stałym postępem i przyczynia się do zrozumienia mechanizmów degradacji oraz łagodzenia ich skutków, co ma znaczenie dla bezpieczeństwa istniejących obiektów jądrowych. W ramach badań nad syntezą termojądrową realizowanych jest kilka projektów mających na celu zbadanie materiałów strukturalnych i paliworodnych do wykorzystania w przyszłych reaktorach termojądrowych.

               1.4.2.Cel(e) szczegółowy(e)

                  Cel szczegółowy nr:

                  Głównym celem programu dodatkowego dotyczącego HFR jest bezpieczna i niezawodna eksploatacja HFR. Działanie to oznacza normalną eksploatację instalacji przez maksymalny czas eksploatacji oraz wytwarzanie strumieni neutronów do celów eksperymentalnych i produkcji izotopów medycznych.

               1.4.3.Oczekiwane wyniki i wpływ

               Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej.

                  Dane i wyniki badań dotyczące napromieniowania w odniesieniu do szerokiego spektrum dziedzin, takich jak: bezpieczeństwo reaktorów jądrowych, rozwój i produkcja izotopów promieniotwórczych do celów medycyny i badań medycznych, badania nad materiałami w zakresie reaktorów termojądrowych, podstawowe badania i szkolenia w dziedzinie jądrowej, gospodarka odpadami oraz paliwa jądrowe dla nowej, bezpieczniejszej generacji systemów reaktorów.

               1.4.4.Wskaźniki dotyczące realizacji celów

               Należy wskazać wskaźniki stosowane do monitorowania postępów i osiągnięć.

                  Obowiązki Komisji obejmują zarządzanie dodatkowym programem badawczym, a w konsekwencji składanie sprawozdań dotyczących stanu technicznego pracy reaktora, jego wykorzystania w celach naukowych oraz jego sytuacji budżetowej. Ponadto JRC przygotuje sprawozdanie końcowe obejmujące następujące kwestie:

                  - sprawozdanie techniczne zapewniające dane operacyjne dotyczące HFR;

                  - skrócony opis głównych osiągnięć naukowych;

                  - status działań związanych z konserwacją i naprawami;

                  - stan budżetu w zakresie dochodów od państw członkowskich oraz wykorzystania budżetu dodatkowego programu badawczego (w tym rezerw przeznaczonych na wycofanie reaktora z eksploatacji, kosztów zarządzania, płatności na rzecz operatora itp.).

               1.5.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

               1.5.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej, w tym szczegółowy terminarz przebiegu realizacji inicjatywy

                  HFR ma na celu wsparcie działań w zakresie badań i rozwoju uczestniczących państw członkowskich w następujących dziedzinach: bezpieczeństwo instalacji jądrowych i cyklu paliwowego, gospodarka odpadami, synteza termojądrowa, podstawowe zdolności w zakresie badań i szkoleń.

                  HFR jest nadal aktywny w zakresie poprawy bezpieczeństwa reaktorów. Koordynacja starań, rozpowszechnianie wyników badań oraz wspieranie harmonizacji prowadzone są przy pomocy sieci obejmujących całą Europę.

                  HFR ma również na celu dostarczanie medycznych izotopów promieniotwórczych.

               1.5.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej (może wynikać z różnych czynników, na przykład korzyści koordynacyjnych, pewności prawa, większej efektywności lub komplementarności). Na potrzeby tego punktu „wartość dodaną z tytułu zaangażowania Unii” należy rozumieć jako wartość wynikającą z unijnej interwencji wykraczającą poza wartość, która zostałaby wytworzona przez same państwa członkowskie.

                  Wartość dodana działalności badawczej w zakresie HFR wynika ze skutków transgranicznych, korzyści skali oraz przyczyniania się do zmniejszenia krajowych inwestycji w badania.

                  Reaktor wykorzystywany jest również do komercyjnej produkcji izotopów promieniotwórczych dla ponad 60 % z 10 mln diagnoz medycznych przeprowadzanych co roku w Europie. Jest to bardzo ważny obiekt dla sektora medycznego w Europie (szpitali, klinik, lekarzy itd.), ponieważ izotopy promieniotwórcze są wykorzystywane w różnych dziedzinach medycyny, ale głównie do diagnostyki, profilaktyki i leczenia nowotworów. Istnieje bardzo niewiele alternatyw, ponieważ HFR produkuje większość wykorzystywanych obecnie izotopów krótkożyciowych. Ponadto ze względu na lokalizację reaktora w Europie jego produkcja jest szybko kierowana do europejskich ośrodków medycznych.

                  Interwencja na szczeblu europejskim jest również uzasadniona ze względu na ograniczoną liczbę reaktorów badawczych dostępnych w UE.

               1.5.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

                  Obecne dostawy technetu Tc-99m do celów medycznych zależą od zbyt małej liczby reaktorów produkcyjnych, do których należy HFR. Jako że reaktory te powstały w latach 50-tych i 60-tych XX wieku, okres ich eksploatacji dobiega końca, co powoduje, że coraz częściej niezbędne są planowane wyłączenia w celach konserwacji oraz zdarzają się nieplanowane zakłócenia produkcji. W połowie maja 2009 r. kanadyjski reaktor NRU (służący do produkcji izotopów do celów medycznych) został wycofany z eksploatacji i był niedostępny do końca 2009 r., co wywołało utrzymujący się deficyt izotopów medycznych na całym świecie. W 2010 r. HFR został zamknięty w celu naprawy w obrębie dna reaktora (Bottom Plug Liner). W 2015 r. francuski reaktor badawczy Osiris został definitywnie wyłączony. Wydarzenia te zakłóciły dostawy izotopów medycznych.

               1.5.4.Spójność z wieloletnimi ramami finansowymi oraz możliwa synergia z innymi właściwymi instrumentami

                  W ramach proponowanego dodatkowego programu badawczego uwzględnione zostaną różne wyzwania naukowe i technologiczne związane z bezpieczeństwem technologii jądrowych. Będzie on ściśle związany z przedłużeniem programu badawczo-szkoleniowego Euratom w uzupełniającego program „Horyzont 2020” na lata 2019–2020 oraz z nowym programem badawczo-szkoleniowym programu „Horyzont Europa” (2021–2025).

                  Ostateczna likwidacja HFR jako instalacji służącej do badań jądrowych JRC jest obecnie przedmiotem wniosku Komisji dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie likwidacji obiektów jądrowych i gospodarowania odpadami promieniotwórczymi w latach 2021–2027. Program dodatkowy odnosi się wyłącznie do bezpiecznej eksploatacji reaktora i nie ma wpływu na zakres ani na budżet wspomnianego projektu dotyczącego rozporządzenia Rady, zaś rozporządzenie to nie ma wpływu na zakres i budżet programu.

               1.5.5.Ocena różnych dostępnych możliwości finansowania, w tym zakresu przegrupowania środków

                  Nie dotyczy

               1.6.Okres trwania i wpływ finansowy wniosku/inicjatywy

               ⌧
                     ograniczony okres trwania

               ⌧
                     od 1.01.2020 r. do 31.12.2023 r.

               ⌧
                     Okres trwania wpływu finansowego: od 2020 r. do 2023 r. w odniesieniu do środków na zobowiązania i od 2020 r. do 2024 r. w odniesieniu do środków na płatności.

               ◻
                     nieograniczony czas trwania

               Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r. do RRRR r.,

               po którym następuje faza operacyjna.

               1.7.Planowane tryby zarządzania
                  7

               ⌧
                     Bezpośrednie zarządzanie przez Komisję

               ⌧
                     w ramach jej służb, w tym za pośrednictwem jej pracowników w delegaturach Unii;

               ◻
                     przez agencje wykonawcze;

               ◻
                     Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi

               ◻
                     Zarządzanie pośrednie poprzez przekazanie zadań związanych z wykonaniem budżetu:

               ◻
                     państwom trzecim lub organom przez nie wyznaczonym;

               ◻
                     organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (należy wyszczególnić);

               ◻
                     EBI oraz Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu;

               ◻
                     organom, o których mowa w art. 70 i 71 rozporządzenia finansowego;

               ◻
                     organom prawa publicznego;

               ◻
                     podmiotom podlegającym prawu prywatnemu, które świadczą usługi użyteczności publicznej, o ile zapewniają one odpowiednie gwarancje finansowe;

               ◻
                     podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego, którym powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego oraz które zapewniają odpowiednie gwarancje finansowe;

               ◻
                     osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym akcie prawnym.

               W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”.

               Uwagi

                  Komisja jest właścicielem HFR zgodnie z porozumieniem zawartym między Euratomem i Niderlandami w dniu 25 lipca 1961 r. (wynajem na 99 lat). Eksploatacja HFR leży w gestii posiadacza zezwolenia na eksploatację – NRG (NL), co umożliwia eksploatację/użytkowanie w oparciu o niezależny i trwały system prawny. Dodatkowy program badawczy zarządzany przez JRC zapewnia dodatkowy dochód przeznaczony na badania dla finansujących państw członkowskich.

               2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA

               2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości

               Określić częstotliwość i warunki

                  Obowiązki Komisji obejmują zarządzanie dodatkowym programem badawczym, a w konsekwencji składanie rocznych sprawozdań dotyczących:

                  (i)
                        stanu technicznego pracy reaktora;

                  (ii)
                        jego wykorzystania w celach naukowych;

                  (iii)
                        jego sytuacji budżetowej w zakresie dochodu finansowego z państw członkowskich; oraz

                  (iv)
                        wykonanych płatności.

                  Program jest uwzględniony w cyklu planowania JRC oraz w rocznym planie zarządzania. W rezultacie monitorowanie określonych celów zostanie uwzględnione w rocznym sprawozdaniu z działalności JRC.

                  Dodatkowo JRC sporządzi sprawozdanie końcowe. Sprawozdanie będzie dotyczyć zarządzania programem dodatkowym oraz uwzględniać następujące kwestie:

                  - sprawozdanie techniczne zapewniające dane operacyjne dotyczące HFR,

                  - skrócony opis głównych osiągnięć naukowych,

                  - status działań związanych z konserwacją,

                  - stan budżetu w zakresie dochodów od państw członkowskich oraz wykorzystania budżetu dodatkowego programu badawczego (w tym rezerw przeznaczonych na wycofanie reaktora z eksploatacji, kosztów zarządzania itp.).

               2.2.System zarządzania i kontroli

               2.2.1.Uzasadnienie dla systemu zarządzania, mechanizmów finansowania wykonania, warunków płatności i proponowanej strategii kontroli

                  Niniejszy program stanowi kontynuację poprzednich dodatkowych programów badawczych. Przygotowanie nowego programu dodatkowego zostało poddane ocenie wewnętrznej dokonanej przez uczestniczące w nim państwa członkowskie, dotyczącej zagrożeń związanych z udziałem w programie.

               2.2.2.Informacje dotyczące zidentyfikowanego ryzyka i systemów kontroli wewnętrznej ustanowionych w celu jego ograniczenia

                  Sprawozdawczość dotyczyć będzie zarządzania dodatkowym programem badawczym oraz uwzględni kwestie techniczne, naukowe i budżetowe (w tym rezerwy przeznaczone na wycofanie reaktora z eksploatacji itp.).

               2.2.3.Oszacowanie i uzasadnienie efektywności kosztowej kontroli (relacja kosztów kontroli do wartości zarządzanych funduszy powiązanych) oraz ocena prawdopodobnego ryzyka błędu (przy płatności i przy zamykaniu)

                  Nie dotyczy

               2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

               Należy określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony, np. pochodzące ze strategii w zakresie zwalczania nadużyć finansowych.

                  Audyt oraz kontrola wewnętrzna wspomnianej wyżej sprawozdawczości są przeprowadzane przez JRC i obejmują zarówno aspekty techniczne, jak i budżetowe.

                  Prawodawstwo zapewni możliwość przeprowadzania audytów i kontroli na miejscu przez służby Komisji, w tym OLAF, przy użyciu standardowych przepisów zalecanych przez OLAF.

                  Strategia JRC dotycząca zwalczania nadużyć finansowych została zaktualizowana w grudniu 2017 r., aby przyczynić się do aktualizacji strategii Komisji w zakresie zwalczania nadużyć finansowych w celu uwzględnienia najnowszych metod OLAF.

                  Kontrolę nad obiegiem materiałów rozszczepialnych sprawuje Euratom i MAEA.

               3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

               3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

               Istniejące linie budżetowe

               Według działów wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych

                        Dział wieloletnich ram finansowych

                        Linia budżetowa

                        Rodzaj wydatków

                        Wkład

                        Numer

                        Zróżn. / niezróżn.
                           8

                        państw EFTA
                           9

                        krajów kandydujących
                           10

                        państw trzecich

                        w rozumieniu art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego

                        1a

                        Artykuł 10 04 04 – Funkcjonowanie reaktora wysokostrumieniowego (HFR)

                        Pozycja 10 04 04 01– Funkcjonowanie reaktora wysokostrumieniowego (HFR) – Dodatkowe programy HFR

                        ZRÓŻNICOWANE

                        NIE

                        NIE

                        NIE

                        TAK

               Nowe linie budżetowe, o których utworzenie się wnioskuje (nie dotyczy)

               Według działów wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych

                        Dział wieloletnich ram finansowych

                        Linia budżetowa

                        Rodzaj wydatków

                        Wkład

                        Numer

                        Zróżn. / niezróżn.

                        państw EFTA

                        krajów kandydujących

                        państw trzecich

                        w rozumieniu art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego

                        [XX.YY.YY.YY]

                        TAK/ NIE

                        TAK/ NIE

                        TAK/ NIE

                        TAK/ NIE

               3.2.Szacunkowy wpływ finansowy wniosku na środki

               3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na środki operacyjne

               ⌧
                     Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych

               ◻
                     Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:

               w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        Dział wieloletnich ram finansowych

                        1a

                        Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia

                        DYREKCJA GENERALNA: JRC

                        Rok 2020
                           11

                        Rok 2021

                        Rok 2022

                        Rok 2023

                        Rok >-2023

                        OGÓŁEM

                        • Środki operacyjne

                        Pozycja w budżecie
                           12
                         10 04 04 01

                        Środki na zobowiązania

                        (1a)

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        Środki na płatności

                        (2a)

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne
                           13

                        Linia budżetowa

                        (3)

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        OGÓŁEM środki dla DG JRC

                        Środki na zobowiązania

                        =1a+1b +3

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        .

                        p.m.

                        Środki na płatności

                        =2a+2b

                        +3

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        • OGÓŁEM środki operacyjne

                        Środki na zobowiązania

                        (4)

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        Środki na płatności

                        (5)

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        • OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne

                        (6)

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        OGÓŁEM środki w ramach DZIAŁU 1a

                        wieloletnich ram finansowych

                        Środki na zobowiązania

                        =4+ 6

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        Środki na płatności

                        =5+ 6

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

               Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie ogranicza się do jednego działu operacyjnego, należy powtórzyć powyższą część: Nie dotyczy

                        • OGÓŁEM środki operacyjne (wszystkie działy operacyjne)

                        Środki na zobowiązania

                        (4)

                        Środki na płatności

                        (5)

                         OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy (wszystkie działy operacyjne)

                        (6)

                        OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna)

                        Środki na zobowiązania

                        =4+ 6

                        Środki na płatności

                        =5+ 6

                        Dział wieloletnich ram finansowych

                        5

                        „Wydatki administracyjne”

               Niniejszą część uzupełnia się przy użyciu „danych budżetowych o charakterze administracyjnym”, które należy najpierw wprowadzić do

                  załącznika do oceny skutków finansowych regulacji

                (załącznik V do zasad wewnętrznych), przesyłanego do DECIDE w celu konsultacji między służbami.

               w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        Rok N

                        Rok N+1

                        Rok N+2

                        Rok N+3

                        Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6)

                        OGÓŁEM

                        DYREKCJA GENERALNA: <…….>

                        • Zasoby ludzkie

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        • Pozostałe wydatki administracyjne

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        OGÓŁEM Dyrekcja Generalna <….>

                        Środki

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych

                        (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem)

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

                        Nie dotyczy

               w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        Rok N
                           14

                        Rok N+1

                        Rok N+2

                        Rok N+3

                        Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6)

                        OGÓŁEM

                        OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych

                        Środki na zobowiązania

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        Środki na płatności

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

               3.2.2.Przewidywany produkt finansowany ze środków operacyjnych

               Środki na zobowiązania w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        Określić cele i produkty

                        ⇩

                        Rok 2020

                        Rok 2021

                        Rok 2022

                        Rok 2023

                        OGÓŁEM

                        PRODUKT

                        Rodzaj
                           15

                        Średni koszt

                        Liczba

                        Koszt

                        Liczba

                        Koszt

                        Liczba

                        Koszt

                        Liczba

                        Koszt

                        Liczba ogółem

                        Koszt całkowity

                        CEL SZCZEGÓŁOWY nr 1
                           16
                        …

                        Bezpieczne i niezawodne funkcjonowanie HFR

                        - Produkt

                        Dni eksploatacji pełną mocą

                        Nie dotyczy

                        250

                        p.m.

                        250

                        p.m.

                        250

                        p.m.

                        250

                        p.m.

                        1 000

                        p.m.

                        Cel szczegółowy nr 1 – suma cząstkowa

                        250

                        p.m.

                        250

                        p.m.

                        250

                        p.m.

                        250

                        p.m.

                        1 000

                        p.m.

                        OGÓŁEM

                        250

                        p.m.

                        250

                        p.m.

                        250

                        p.m.

                        250

                        p.m.

                        1 000

                        p.m.

               3.2.3.Synteza szacunkowego wpływu na środki administracyjne

               ⌧
                     Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych

               ◻
                     Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:

               w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        Rok N
                           17

                        Rok N+1

                        Rok N+2

                        Rok N+3

                        Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6)

                        OGÓŁEM

                        DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych

                        Zasoby ludzkie

                        Pozostałe wydatki administracyjne

                        Suma cząstkowa DZIAŁU 5 wieloletnich ram finansowych

                        Poza DZIAŁEM 5
                           18
                         wieloletnich ram finansowych

                        Zasoby ludzkie

                        Pozostałe wydatki administracyjne

                        Suma cząstkowa poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych

                        OGÓŁEM

               Potrzeby w zakresie środków na zasoby ludzkie i inne wydatki o charakterze administracyjnym zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

               3.2.3.1.Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

               ⌧
                     Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich.

               ◻
                     Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:

               Wartości szacunkowe należy wyrazić w ekwiwalentach pełnego czasu pracy

                        Rok N

                        Rok N+1

                        Rok N+2

                        Rok N+3

                        Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6)

                        • Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)

                        XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji)

                        XX 01 01 02 (w delegaturach)

                        XX 01 05 01/11/21 (pośrednie badania naukowe)

                        10 01 05 01/11 (bezpośrednie badania naukowe)

                        • Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: EPC)
                           19

                        XX 01 02 01 (CA, SNE, INT z globalnej koperty finansowej)

                        XX 01 02 02 (CA, LA, SNE, INT i JED w delegaturach)

                        XX 01 04 yy
                           20

                        - w centrali

                        - w delegaturach

                        XX 01 05 02/12/22 (CA, SNE, INT – pośrednie badania naukowe)

                        10 01 05 02/12 (CA, INT, SNE – bezpośrednie badania naukowe)

                        Inna linia budżetowa (określić)

                        OGÓŁEM

               XX oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie.

               Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

               Opis zadań do wykonania:

                        Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony

                        Jedynym zadaniem wykonywanym przez JRC jest zarządzanie programem dodatkowym. Zadanie to jest wykonywane z wykorzystaniem środków finansowanych w całości z dochodów przeznaczonych na określony cel pochodzących z dodatkowego programu badawczego.

                        Personel zewnętrzny

                        Nie dotyczy

               3.2.4.Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

               Wniosek/inicjatywa:

               ◻
                     może zostać w pełni sfinansowany(a) przez przegrupowanie środków w ramach odpowiedniego działu wieloletnich ram finansowych (WRF).

               ◻
                     wymaga zastosowania nieprzydzielonego marginesu środków w ramach odpowiedniego działu WRF lub zastosowania specjalnych instrumentów zdefiniowanych w rozporządzeniu w sprawie WRF.

               ◻
                     wymaga rewizji WRF.

               3.2.5.Udział osób trzecich w finansowaniu

               Wniosek/inicjatywa:

               ◻
                     nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich

               ⌧
                     przewiduje współfinansowanie ze strony osób trzecich szacowane zgodnie z poniższymi szacunkami:

               Środki w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        Rok 2020

                        Rok 2021

                        Rok 2022

                        Rok 2023

                        Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6)

                        Ogółem

                        Niderlandy

                        7 451

                        6 401

                        6 401

                        6 401

                        26 654

                        Francja

                        300

                        300

                        300

                        300

                        1 200

                        OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem

                        7 751

                        6 701

                        6 701

                        6 701

                        27 854

               Szacunkowy wpływ na dochody

               ◻
                     Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.

               ⌧
                     Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:

               ◻
                     wpływ na zasoby własne

               ⌧
                     wpływ na dochody inne

               Wskazać, czy dochody są przypisane do linii budżetowej po stronie wydatków ⌧

               w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        Linia budżetowa po stronie dochodów

                        Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy

                        Wpływ wniosku/inicjatywy
                           21

                        Rok 2020

                        Rok 2021

                        Rok 2022

                        Rok 2023

                        Pozycja 6221

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                        p.m.

                  Pozycja 6 2 2 1:

               Pozostałe uwagi (np. metoda/wzór użyte do obliczenia wpływu na dochody albo inne informacje).

                  Dodatkowy program badawczy jest finansowany ze składek pochodzących od uczestniczących państw członkowskich, obliczonych na podstawie budżetu w latach 2016–2019.

                     (1)

                        Protokół posiedzenia Komitetu Naukowo-Technicznego, które odbyło się w dniu 4 października 2019 r.

                     (2)

                        Decyzja Rady (Euratom) 2017/956 z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie przyjęcia dodatkowego programu badawczego na lata 2016–2019 dotyczącego reaktora wysokostrumieniowego, realizowanego przez Wspólne Centrum Badawcze na rzecz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. L 144 z 7.6.2017, s. 23).

                     (3)

                        Opinia z dnia 18.12.2019 r.

                     (4)

                        Decyzja Komisji 96/282/Euratom z dnia 10 kwietnia 1996 r. w sprawie reorganizacji Wspólnego Centrum Badawczego (Dz.U. L 107 z 30.4.1996, s. 12).

                     (5)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).

                     (6)

                        O którym mowa w art. 58 ust. 2 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.

                     (7)

                        Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie:
                  https://myintracomm.ec.europa.eu/budgweb/PL/man/budgmanag/Pages/budgmanag.aspx

                     (8)

                        Środki zróżnicowane / środki niezróżnicowane

                     (9)

                        EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu

                     (10)

                        Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.

                     (11)

                        Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy. „N” należy zastąpić oczekiwanym pierwszym rokiem realizacji (np.: 2021). Tak samo należy postąpić dla kolejnych lat.

                     (12)

                        Zgodnie z oficjalną nomenklaturą budżetową na rok 2020; pozycja na lata 2021–2023 ma zostać określona zgodnie z nomenklaturą WRF na lata 2021–2027

                     (13)

                        Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne linie „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.

                     (14)

                        Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy. „N” należy zastąpić oczekiwanym pierwszym rokiem realizacji (np.: 2021). Tak samo należy postąpić dla kolejnych lat.

                     (15)

                        Produkty odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).

                     (16)

                        Zgodnie z opisem w pkt 1.4.2. „Cele szczegółowe …”.

                     (17)

                        Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy. „N” należy zastąpić oczekiwanym pierwszym rokiem realizacji (np.: 2021). Tak samo należy postąpić dla kolejnych lat.

                     (18)

                        Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne linie „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.

                     (19)

                        CA = personel kontraktowy; LA = personel miejscowy; SNE = oddelegowany ekspert krajowy; INT = personel tymczasowy; JED = młodszy oddelegowany ekspert.

                     (20)

                        W ramach podpułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne linie „BA”).

                     (21)

                        W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 20 % na poczet kosztów poboru.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 24.3.2020
            COM(2020) 108 final
            ZAŁĄCZNIKI
            do wniosku dotyczącego
            DECYZJI RADY
            w sprawie przyjęcia dodatkowego programu badawczego na lata 2020–2023 dotyczącego reaktora wysokostrumieniowego w Petten, realizowanego przez Wspólne Centrum Badawcze na rzecz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

               ZAŁĄCZNIK I

               CELE NAUKOWE I TECHNICZNE

               Główne cele programu są następujące:

               1)
                     zapewnienie bezpiecznej i niezawodnej eksploatacji HFR, aby zagwarantować dostępność strumieni neutronów do celów eksperymentalnych;

               2)
                     umożliwienie efektywnego wykorzystania HFR przez instytucje badawcze reprezentujące szerokie spektrum obszarów: zwiększenie bezpieczeństwa reaktorów jądrowych, zdrowie (w tym rozwój izotopów medycznych), synteza jądrowa, badania podstawowe i szkolenia oraz gospodarka odpadami, łącznie z możliwością badania bezpieczeństwa paliw jądrowych dla systemów reaktorów o istotnym znaczeniu dla Europy.

               ZAŁĄCZNIK II

               PODZIAŁ WKŁADÓW

               Wkłady finansowe na rzecz programu będą pochodzić z Niderlandów i Francji.

               Podział tych wkładów jest następujący:

               Niderlandy: 26 654 000 EUR;

               Francja: 1 200 000 EUR;

               Ogółem: 27 854 000 EUR.

               Wkłady te zostaną wniesione do budżetu ogólnego Unii i przeznaczone na niniejszy program. Z części wkładów w ramach niniejszego programu dodatkowego można również pokrywać wydatki poniesione w związku z eksploatacją HFR w roku 2020, zgodnie z programem prac, który ma zostać uzgodniony przez państwa wnoszące wkład oraz Komisję.

               Wkłady te są stałe i nie podlegają zmianom w odniesieniu do wahań kosztów eksploatacji, utrzymania i wycofania reaktora z eksploatacji.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.5.2020
            COM(2020) 185 final
            2020/0074(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w odniesieniu do ustanowienia Komitetu Specjalnego ds. Usług

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu ds. Handlu i Rozwoju ustanowionego na mocy art. 230 Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („umowa”), w związku z planowanym przyjęciem decyzji dotyczącej ustanowienia Komitetu Specjalnego ds. Usług w ramach umowy.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Umowa o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a CARIFORUM

               Umowa ta została podpisana w dniu 15 października 2008 r. między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony. Jest ona stosowana tymczasowo od dnia 29 grudnia 2008 r.

               2.2.Komitet ds. Handlu i Rozwoju

               Komitet ds. Handlu i Rozwoju utworzono na mocy art. 230 umowy. W jego skład wchodzą przedstawiciele stron, z zasady na szczeblu wysokich urzędników. Komitet ds. Handlu i Rozwoju odpowiada za kwestie związane z handlem i rozwojem w ramach umowy. W odniesieniu do kwestii handlowych Komitet nadzoruje i jest odpowiedzialny za wdrożenie i właściwe stosowanie postanowień umowy (w tym postanowień związanych z handlem usługami). W odniesieniu do kwestii związanych z rozwojem Komitet ds. Handlu i Rozwoju wspomaga Wspólną Radę CARIFORUM–UE w pełnieniu jej funkcji dotyczących współpracy w zakresie rozwoju wchodzących w zakres umowy.

               Decyzją nr 1/2010 Wspólnej Rady CARIFORUM–UE z dnia 17 maja 2010 r. ustanowiono regulamin wewnętrzny Komitetu ds. Handlu i Rozwoju oraz regulaminy wewnętrzne wszystkich komitetów specjalnych, które mogą zostać ustanowione na podstawie art. 230 ust. 4 umowy.

               2.3.Planowany akt Komitetu ds. Handlu i Rozwoju

               Zgodnie z art. 230 ust. 4 umowy Komitet ds. Handlu i Rozwoju może w ramach wykonywania swoich funkcji ustanawiać i nadzorować wszelkie komitety i organy specjalne zajmujące się sprawami podlegającymi jego kompetencjom oraz ustalać ich skład i obowiązki oraz ich regulaminy wewnętrzne.

               Handel usługami jest ważną dziedziną wchodzącą w zakres tytułu 2 umowy i został uznany przez członków CARIFORUM na wielu spotkaniach dwustronnych za kluczowy dla ich rozwoju i wzrostu gospodarczego. Na posiedzeniu Wspólnej Rady CARIFORUM–UE w listopadzie 2017 r. stwierdzono potrzebę ustanowienia Komitetu Specjalnego ds. Usług w celu bardziej szczegółowego uregulowania wszystkich kwestii handlowych związanych z usługami w ramach umowy. Na ósmym dorocznym posiedzeniu Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju, które odbyło się w Saint Lucia w dniu 6 grudnia 2018 r., kontynuowano dyskusję na temat funkcji i składu tego komitetu specjalnego. Projekt decyzji Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju w sprawie ustanowienia Komitetu Specjalnego ds. Usług załączony do niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady odzwierciedla dyskusje przeprowadzone w tej sprawie między stronami.

               Do Komitetu Specjalnego ds. Usług powinien mieć zastosowanie regulamin wewnętrzny ustanowiony dla wszystkich komitetów specjalnych, które mogą zostać ustanowione na podstawie art. 230 ust. 4 umowy, przyjęty decyzją nr 1/2010 Wspólnej Rady CARIFORUM–UE.

               Komitet ds. Handlu i Rozwoju ustanawia komitety lub organy specjalne w drodze decyzji. Proponuje się ustanowienie Komitetu Specjalnego ds. Usług decyzją Komitetu ds. Handlu i Rozwoju po zakończeniu procedury.

               2.4.Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Stanowisko Unii jest zgodne z obowiązującymi przepisami w tej dziedzinie.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji Rady w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu ds. Handlu i Rozwoju w ramach umowy w odniesieniu do ustanowienia Komitetu Specjalnego ds. Usług. Stanowisko, jakie ma być zajęte, powinno opierać się na projekcie decyzji Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju, załączonym do niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady.

               W projekcie decyzji określono rolę, funkcje i skład planowanego Komitetu Specjalnego ds. Usług. W szczególności w art. 2 projektu decyzji określono funkcje Komitetu Specjalnego ds. Usług. Do głównych funkcji Komitetu należy nadzór nad wszystkimi aspektami tytułu II części II umowy odnoszącymi się do handlu usługami, wspieranie Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju w tym obszarze oraz formułowanie zaleceń dla Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju oraz Podkomitetu Technicznego ds. Współpracy na rzecz Rozwoju w celu poprawy stosowania i funkcjonowania postanowień umowy dotyczących usług.

               Art. 3 stanowi, że Komitet Specjalny składa się z przedstawicieli UE, z jednej strony, i przedstawicieli państw sygnatariuszy CARIFORUM, z drugiej strony.

               Projekt decyzji stanowi również, że Komitet Specjalny ds. Usług będzie pełnił funkcję forum, na którym Strony będą wymieniać się doświadczeniami, informacjami i najlepszymi praktykami oraz przeprowadzać konsultacje w kwestiach związanych z celami określonymi w tytule II części II umowy i istotnych dla handlu pomiędzy Stronami. Projekt decyzji odzwierciedla dyskusje, które odbyły się między stronami.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               W art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano przyjmowanie decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „aktów mających skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  1
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Komitet CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju jest organem utworzonym na mocy umowy, mianowicie Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony.

               Akt, do przyjęcia którego wzywa się Komitet CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 230 ust. 4 umowy.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii należy zająć stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do wspólnej polityki handlowej.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE.

               4.3.Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               W art. 3 TFUE wspólną politykę handlową określono jako należącą do wyłącznych kompetencji Unii.

               4.4.Proporcjonalność

               Niniejszy wniosek jest niezbędny w celu ustanowienia ewentualnego komitetu specjalnego, zgodnie art. 230 ust. 4 umowy oraz regulaminem wewnętrznym Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju.

               4.5.Wybór instrumentu

               Niniejszy wniosek jest zgodny z art. 218 ust. 9 TFUE przewidującego przyjęcie przez Radę decyzji ustalających stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę międzynarodową. Nie istnieje żaden inny instrument prawny, który mógłby posłużyć do osiągnięcia celu wyrażonego w niniejszym wniosku.

               4.6.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Planowany akt należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po jego przyjęciu przez Komitet CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju.

               2020/0074 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w odniesieniu do ustanowienia Komitetu Specjalnego ds. Usług

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowę o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony
                  2
                („umowa”), podpisano dnia 15 października 2008 r. i jest ona stosowana tymczasowo od dnia 29 grudnia 2008 r.

               (2)Zgodnie z art. 230 ust. 4 umowy Komitet CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju może ustanawiać i nadzorować wszelkie komitety specjalne zajmujące się sprawami podlegającymi jego kompetencjom.

               (3)W celu skuteczniejszego uregulowania wszystkich kwestii związanych z umową odnoszących się do handlu usługami należy ustanowić Komitet Specjalny ds. Usług, którego zadaniem będzie wykonywanie funkcji określonych w projekcie decyzji Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju załączonym do niniejszej decyzji.

               (4)Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju w odniesieniu do ustanowienia Komitetu Specjalnego ds. Usług.

               (5)Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju, powinno opierać się na załączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w odniesieniu do ustanowienia Komitetu Specjalnego ds. Usług, opiera się na projekcie decyzji Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju dołączonym do niniejszej decyzji.

               Przedstawiciele Unii zasiadający w Komitecie CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju mogą wyrazić zgodę na niewielkie zmiany w projekcie decyzji tego komitetu bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji.

               Artykuł 2

               Decyzja Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju zostaje opublikowana po jej przyjęciu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (2)

                        Dz.U. L 289 z 30.10.2008, s. 3.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.5.2020
            COM(2020) 185 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w odniesieniu do ustanowienia Komitetu Specjalnego ds. Usług

               ZAŁĄCZNIK

               PROJEKT

               DECYZJA NR …/2020 KOMITETU CARIFORUM–UE DS. HANDLU I ROZWOJU

               ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, dotycząca ustanowienia Komitetu Specjalnego ds. Usług

               KOMITET CARIFORUM–UE DS. HANDLU I ROZWOJU,

               uwzględniając Umowę o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („umowa”), w szczególności jej art. 230 ust. 4 lit. a),

               uwzględniając regulamin wewnętrzny Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju, ustanowiony przez Wspólną Radę CARIFORUM–UE w dniu 17 maja 2010 r. decyzją nr 1/2010, w szczególności jego art. 11,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               Na czwartym posiedzeniu Wspólnej Rady CARIFORUM–UE, które odbyło się w dniu 17 listopada 2017 r., uzgodniono, że należy powołać Komitet Specjalny ds. Usług w celu uregulowania kwestii handlowych związanych z usługami oraz w celu osiągnięcia celów postanowień umowy dotyczących usług,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               1.Niniejszym ustanawia się Komitet Specjalny CARIFORUM–UE ds. Usług w celu wykonywania zadań określonych w art. 2.

               2.Komitet Specjalny CARIFORUM–UE ds. Usług stanowi również forum, na którym Strony wymieniają się doświadczeniami, informacjami i najlepszymi praktykami oraz przeprowadzać konsultacje w kwestiach związanych z celami określonymi w tytule II części II umowy i istotnych dla handlu pomiędzy Stronami.

               Artykuł 2

               Komitet Specjalny CARIFORUM–UE ds. Usług:

               a)sprawuje nadzór nad wszystkimi aspektami tytułu II części II umowy odnoszącymi się do handlu usługami;

               b)zasadniczo sprawuje nadzór nad wszystkimi pozostałymi aspektami umowy odnoszącymi się do handlu usługami, w tym nad art. 5 Protokołu III w sprawie współpracy kulturalnej;

               c)prowadzi dialog i wymianę informacji na temat kwestii związanych z handlem usługami w ramach umowy, w tym na temat następujących kwestii:

               (i)rozwój i wdrażanie ram regulujących handel usługami na terytorium Stron na szczeblu wspólnotowym, krajowym i niższym niż krajowy;

               (ii)kwestie dotyczące handlu usługami w ramach umowy oraz zmiany na rynku w różnych sektorach usług;

               (iii)wszelkie kwestie, które mogą wpływać na osiągnięcie celów postanowień umowy dotyczących usług;

               d)monitoruje i ocenia wpływ postanowień umowy dotyczących usług na gospodarkę Stron;

               e)wspomaga Komitet CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju w zakresie następujących zadań:

               (i)nadzorowanie i odpowiedzialność za wdrożenie i właściwe stosowanie postanowień umowy związanych z usługami, ocena wyników stosowania tych postanowień, a także omawianie i zalecanie priorytetów w odniesieniu do współpracy w tym zakresie;

               (ii)podejmowanie działań mających na celu unikanie sporów oraz rozwiązywanie sporów, które mogą wyniknąć w związku z interpretacją lub stosowaniem postanowień umowy dotyczących usług, zgodnie z postanowieniami zawartymi w jej części III;

               (iii)omawianie i podejmowanie działań, które mogą sprzyjać rozwojowi możliwości handlowych, inwestycyjnych i biznesowych pomiędzy Stronami w sektorach usług; oraz

               f)formułuje zalecenia dla Komitetu CARIFORUM–UE ds. Handlu i Rozwoju i Podkomitetu Technicznego ds. Współpracy na rzecz Rozwoju w celu poprawy stosowania i funkcjonowania postanowień umowy dotyczących usług.

               Artykuł 3

               Komitet Specjalny ds. Usług składa się z przedstawicieli UE, z jednej strony, i przedstawicieli państw sygnatariuszy CARIFORUM, z drugiej strony.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] r.

               Sporządzono w […] dnia […] 2020 r.

                        W imieniu państw CARIFORUM

                        W imieniu strony UE


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.5.2020
            COM(2020) 198 final
            2020/0082(CNS)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            zmieniająca dyrektywy (UE) 2017/2455 i (UE) 2019/1995 w odniesieniu do terminu transpozycji i daty rozpoczęcia stosowania ze względu na kryzys związany z COVID-19

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               W dniu 5 grudnia 2017 r. Rada przyjęła dyrektywę (UE) 2017/2455
                  1
                („dyrektywa o VAT w handlu elektronicznym”) zmieniającą dyrektywę 2006/112/WE
                  2
                („dyrektywa VAT”) i dyrektywę 2009/132/WE
                  3
                w odniesieniu do niektórych obowiązków wynikających z podatku od wartości dodanej w przypadku świadczenia usług i sprzedaży towarów na odległość.

               W dniu 21 listopada 2019 r. Rada przyjęła dyrektywę (UE) 2019/1995
                  4
                („druga dyrektywa o VAT w handlu elektronicznym”) zmieniającą dyrektywę VAT w odniesieniu do przepisów dotyczących sprzedaży towarów na odległość oraz niektórych krajowych dostaw towarów.

               Data rozpoczęcia stosowania głównej części tego kompleksowego pakietu prawodawczego w sprawie modernizacji systemu VAT w odniesieniu do transgranicznego handlu elektronicznego typu B2C („pakiet dotyczący VAT w handlu elektronicznym”) została ustalona na dzień 1 stycznia 2021 r., co daje państwom członkowskim wystarczająco dużo czasu na dostosowanie własnego ustawodawstwa i systemów informatycznych.

               W dniu 14 lutego 2020 r. Komisja przedstawiła stan prac w państwach członkowskich, w ramach którego większość państw członkowskich potwierdziła, że będzie w stanie zacząć stosować te przepisy w terminie. Dwa państwa członkowskie zgłosiły zastrzeżenia i wystąpiły o odroczenie rozpoczęcia stosowania o co najmniej rok. Komisja zaoferowała wsparcie tym państwom członkowskim, które napotykają trudności, aby pomóc im przezwyciężyć te przeszkody, i była przekonana, że państwa członkowskie będą gotowe do 1 stycznia 2021 r.

               Ze względu jednak na nieprzewidziany wybuch kryzysu związanego z COVID-19 i jego poważne skutki państwa członkowskie musiały zmienić priorytety i przesunąć środki z wdrażania pakietu dotyczącego VAT w handlu elektronicznym na walkę z pandemią. W związku z tym inne państwa członkowskie nie mogą już zagwarantować, że będą w stanie zakończyć prace przygotowawcze do stosowania nowych przepisów do dnia 1 stycznia 2021 r., w tym przeprowadzić terminową transpozycję wspomnianych dyrektyw do prawa krajowego. Istnieje poważne ryzyko, że wprowadzenie systemu informatycznego na szczeblu krajowym niezbędnego do wdrożenia przepisów określonych w dyrektywach o VAT w handlu elektronicznym opóźni się, przez co kilku państwom członkowskim grozi brak gotowości do stosowania nowych przepisów od dnia 1 stycznia 2021 r. Podobne obawy pojawiły się u głównych podmiotów gospodarczych, zwłaszcza operatorów pocztowych i podmiotów świadczących usługi kurierskie, którzy wezwali Komisję do odroczenia daty rozpoczęcia stosowania pakietu dotyczącego VAT w handlu elektronicznym o 6 miesięcy z powodu kryzysu związanego z COVID-19.

               W dniu 24 kwietnia 2020 r. Komisja odbyła spotkanie z państwami członkowskimi w celu oceny ich gotowości do stosowania nowych przepisów od dnia 1 stycznia 2021 r. Większość państw członkowskich ponownie potwierdziła gotowość do terminowego rozpoczęcia ich stosowania, ale podkreśliła, że przepisy dotyczące funkcjonowania pakietu dotyczącego VAT w handlu elektronicznym opierają się na zasadzie, zgodnie z którą wszystkie państwa członkowskie powinny być w stanie prawidłowo je stosować, w związku z czym wyraziła gotowość do poparcia odroczenia nieprzekraczającego 6 miesięcy.

               W związku z powyższym celem niniejszego wniosku jest przesunięcie o sześć miesięcy daty rozpoczęcia stosowania zmienionych przepisów określonych w dyrektywie Rady (UE) 2017/2455 i dyrektywie Rady (UE) 2019/1995, wyznaczonej na dzień 1 stycznia 2021 r. Nową datą rozpoczęcia stosowania jest zatem dzień 1 lipca 2021 r. Sugeruje się przesunięcie terminu o sześć miesięcy, ponieważ należy zachować możliwie jak najkrótsze opóźnienie w celu zminimalizowania dodatkowych strat budżetowych dla państw członkowskich.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Ogólny cel wniosku to sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego, konkurencyjność unijnych przedsiębiorstw oraz konieczność zapewnienia skutecznego opodatkowania gospodarki cyfrowej. Pakiet dotyczący VAT w handlu elektronicznym jest spójny z przyszłym zastosowaniem zasady miejsca przeznaczenia w odniesieniu do VAT określonej w przyjętym niedawno planie działania w sprawie VAT popartym przez Radę
                  5
               .

               Obok planu działania w sprawie VAT pakiet dotyczący VAT w handlu elektronicznym został określony jako jedna z najważniejszych inicjatyw w strategii jednolitego rynku cyfrowego
                  6
               , strategii jednolitego rynku
                  7
                oraz planie działania na rzecz administracji elektronicznej
                  8
               .

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Podstawą niniejszego wniosku jest art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). W artykule tym przewiduje się, że Rada, stanowiąc jednomyślnie zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą i po konsultacji z Parlamentem Europejskim oraz Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, uchwala przepisy dotyczące harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do podatków pośrednich.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Niniejszy wniosek dotyczy odroczenia wyznaczonej na 1 stycznia 2021 r. daty rozpoczęcia stosowania dyrektyw o VAT w handlu elektronicznym, które zostały przyjęte przez Radę w grudniu 2017 r. i listopadzie 2019 r. i które muszą zostać przetransponowane do prawa krajowego wszystkich państw członkowskich do dnia 31 grudnia 2020 r. Wniosek ten opracowano w wyniku kryzysu związanego z COVID-19 i w reakcji na ten kryzys, który stawia przed państwami członkowskimi wyzwania na szczeblu krajowym polegające na konieczności radzenia sobie z obecną sytuacją nadzwyczajną i który sprawia, że niektóre państwa mają trudności w zagwarantowaniu terminowego wdrożenia wymaganych zmian w krajowych systemach informatycznych. Przepisy dotyczące funkcjonowania pakietu dotyczącego VAT w handlu elektronicznym opierają się na zasadzie, zgodnie z którą wszystkie państwa członkowskie powinny być w stanie prawidłowo je stosować.

               Biorąc pod uwagę, że VAT jest podatkiem zharmonizowanym na szczeblu UE, państwa członkowskie nie mogą same ustalać różnych zasad. W związku z tym każda inicjatywa mająca na celu zmianę przepisów dotyczących VAT w handlu elektronicznym, w tym zmiana daty rozpoczęcia ich stosowania, wymaga przedłożenia przez Komisję wniosku w sprawie zmiany dyrektywy VAT i nie można takiej zmiany przeprowadzić w ramach jednostronnych działań na szczeblu krajowym.

                  Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.

               •Proporcjonalność

                  Wniosek jest spójny z zasadą proporcjonalności, tj. nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów Traktatów, a w szczególności sprawnego funkcjonowania jednolitego rynku. Podobnie jak w przypadku kontroli zgodności z zasadą pomocniczości państwa członkowskie nie mają możliwości rozwiązania problemów bez wniosku w sprawie zmiany dat rozpoczęcia stosowania dyrektyw o VAT w handlu elektronicznym.

               •Wybór instrumentu

                  Wniosek dotyczy zmiany dyrektywy Rady (UE) 2017/2455 i dyrektywy Rady (UE) 2019/1995. Do tego celu wybrano decyzję Rady, ponieważ jedyną wprowadzaną zmianą jest przesunięcie terminu transpozycji i daty rozpoczęcia stosowania.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Kilka państw członkowskich, a także operatorów pocztowych i podmiotów świadczących usługi kurierskie, skontaktowało się z Komisją, podkreślając, że ze względu na kryzys związany z COVID-19 jest bardzo mało prawdopodobne, aby były w stanie przygotować i uruchomić swoje systemy informatyczne do celów stosowania i wdrażania pakietu dotyczącego VAT w handlu elektronicznym do dnia 1 stycznia 2021 r.

               W dniu 24 kwietnia 2020 r. Komisja odbyła spotkanie z państwami członkowskimi w celu oceny ich gotowości do stosowania nowych przepisów od dnia 1 stycznia 2021 r. Większość państw członkowskich ponownie potwierdziła gotowość do terminowego rozpoczęcia ich stosowania, ale podkreśliła, że przepisy dotyczące funkcjonowania pakietu dotyczącego VAT w handlu elektronicznym opierają się na zasadzie, zgodnie z którą wszystkie państwa członkowskie powinny być w stanie prawidłowo je stosować, w związku z czym wyraziła gotowość do poparcia odroczenia nieprzekraczającego 6 miesięcy.

               •Ocena skutków

               Ocenę skutków przeprowadzono w odniesieniu do wniosku
                  9
               , w wyniku którego przyjęto dyrektywę o VAT w handlu elektronicznym. Niniejszy wniosek dotyczy jedynie zmiany dat rozpoczęcia stosowania zmian określonych w dyrektywie (UE) 2017/2455 i dyrektywie (UE) 2019/1995 ze względu na kryzys związany z COVID-19.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

               Głównym celem wniosku jest przesunięcie daty rozpoczęcia stosowania pakietu dotyczącego VAT w handlu elektronicznym o sześć miesięcy z powodu wybuchu kryzysu związanego z COVID-19.

               Wniosek nie zmienia istoty przepisów, lecz jedynie odracza datę rozpoczęcia ich stosowania o sześć miesięcy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Niniejszy wniosek jest częścią projektu mającego na celu odroczenie daty rozpoczęcia stosowania pakietu dotyczącego VAT w handlu elektronicznym.

                  Skutki budżetowe już przyjętego pakietu dotyczącego VAT w handlu elektronicznym zostały szczegółowo określone w uzasadnieniu wniosku dotyczącego dyrektywy Rady 2017/2455, dokument COM (2016) 757 final
                     10
                  .

                  Straty budżetowe dla państw członkowskich w przypadku, gdyby pakiet dotyczący VAT w handlu elektronicznym nie został pomyślnie wdrożony, szacuje się na około 5–7 mld EUR rocznie. Opóźnienie o 6 miesięcy spowodowałoby zatem straty rzędu 2,5–3,5 mld EUR. Jeżeli jednak państwa członkowskie i przedsiębiorstwa nie będą gotowe do stosowania nowych przepisów dotyczących VAT w handlu elektronicznym, ryzyko nieprawidłowego działania systemu mogłoby wiązać się z niemal takimi samymi stratami.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  Wdrażanie będzie nadzorował Stały Komitet Współpracy Administracyjnej (SCAC), wspierany przez swój podkomitet w zakresie IT – Stały Komitet ds. Technologii Informacyjnej (SCIT).

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie daty rozpoczęcia stosowania już przyjętych ram prawnych pakietu dotyczącego VAT w handlu elektronicznym, określonych w dyrektywie VAT. Datę rozpoczęcia stosowania odracza się o sześć miesięcy. Oznacza to, że przepisy te stosuje się od dnia 1 lipca 2021 r., a nie od dnia 1 stycznia 2021 r. W związku z tym państwa członkowskie przyjmują i publikują swoje krajowe akty wykonawcze do dnia 30 czerwca 2021 r., a nie do dnia 31 grudnia 2020 r.

               Przyczyną tego wniosku jest kryzys związany z COVID-19, przez który państwa członkowskie są zmuszone do szybkiego reagowania i przyjmowania środków w trybie pilnym na szczeblu krajowym w celu złagodzenia skutków kryzysu dla przedsiębiorstw i ogółu ludności. Ze względu na te bezprecedensowe, nadzwyczajne okoliczności szereg państw członkowskich nie może zagwarantować dotrzymania terminu transpozycji i wdrożenia niezbędnych przepisów pakietu dotyczącego VAT w handlu elektronicznym na szczeblu krajowym do dnia 1 stycznia 2021 r.

               2020/0082 (CNS)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               zmieniająca dyrektywy (UE) 2017/2455 i (UE) 2019/1995 w odniesieniu do terminu transpozycji i daty rozpoczęcia stosowania ze względu na kryzys związany z COVID-19

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 113,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

               uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego
                  11
               ,

               uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
                  12
               ,

               stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Dyrektywa Rady 2006/112/WE
                  13
                zmieniona dyrektywą Rady (UE) 2017/2455
                  14
                i dyrektywą Rady (UE) 2019/1995
                  15
                ustanawia ramy prawne pakietu legislacyjnego w sprawie modernizacji systemu podatku od wartości dodanej (VAT) w odniesieniu do transgranicznego handlu elektronicznego między przedsiębiorstwami a konsumentami (B2C). Większość tych nowych przepisów ma być stosowana od dnia 1 stycznia 2021 r.

               (2)W dniu 30 stycznia 2020 r. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała epidemię COVID-19 za stan zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym. W dniu 11 marca 2020 r. WHO uznała epidemię COVID-19 za pandemię. Przypadki COVID-19 wystąpiły we wszystkich państwach członkowskich. W związku z niepokojącym wzrostem liczby przypadków i brakiem skutecznych środków dostępnych natychmiast w reakcji na wybuch epidemii COVID-19 wiele państw członkowskich ogłosiło stan wyjątkowy.

               (3)Wybuch kryzysu związanego z COVID-19 stanowi niespotykaną i nieprzewidywalną sytuację wyjątkową, która ma głęboki wpływ na wszystkie państwa członkowskie i wymaga od nich podejmowania natychmiastowych działań na szczeblu krajowym w celu uporania się z trwającym kryzysem, co jest ich priorytetem, przez realokację zasobów na inne kwestie. Ze względu na ten kryzys szereg państw członkowskich ma trudności z zakończeniem do dnia 31 grudnia 2020 r. opracowania systemów informatycznych niezbędnych do stosowania przepisów określonych w dyrektywach (UE) 2017/2455 i (UE) 2019/1995 i z rozpoczęciem stosowania tych przepisów od dnia 1 stycznia 2021 r. W związku z tym niektóre państwa członkowskie, jak również operatorzy pocztowi i podmioty świadczące usługi kurierskie, zwróciły się o przesunięcie dat rozpoczęcia stosowania dyrektyw (UE) 2017/2455 i (UE) 2019/1995 .

               (4)Biorąc pod uwagę wyzwania, przed którymi stoją państwa członkowskie w obliczu kryzysu związanego z COVID-19, oraz fakt, że nowe przepisy opierają się na zasadzie, zgodnie z którą wszystkie państwa członkowskie muszą zaktualizować swoje systemy informatyczne, aby móc stosować przepisy określone w dyrektywach (UE) 2017/2455 i (UE) 2019/1995, zapewniając w ten sposób gromadzenie i przekazywanie informacji i płatności w ramach zmienionych procedur, konieczne jest odroczenie terminu transpozycji i daty rozpoczęcia stosowania tych dyrektyw o sześć miesięcy. Stosowne jest przesunięcie terminu o sześć miesięcy, ponieważ należy zachować możliwie jak najkrótsze opóźnienie w celu zminimalizowania dodatkowych strat budżetowych dla państw członkowskich.

               (5)Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy (UE) 2017/2455 i (UE) 2019/1995,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1
                  Zmiany w dyrektywie (UE) 2017/2455

               W dyrektywie (UE) 2017/2455 wprowadza się następujące zmiany:

               1)w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

               a)nagłówek otrzymuje brzmienie:

                „Zmiany w dyrektywie 2006/112/WE ze skutkiem od dnia 1 lipca 2021 r.”;

               b)formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

               „Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2021 r. w dyrektywie 2006/112/WE wprowadza się następujące zmiany:”;

               2)art. 3 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 3
                  Zmiany w dyrektywie 2009/132/WE

               Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2021 r. w dyrektywie 2009/132/WE skreśla się tytuł IV.”;

               3)w art. 4 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

               a)akapit drugi otrzymuje brzmienie:

               „Państwa członkowskie przyjmują i publikują, do dnia 30 czerwca 2021 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 2 i 3 niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.”;

               b)akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

               „Państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 2 i 3 niniejszej dyrektywy od dnia 1 lipca 2021 r.”.

               Artykuł 2
                  Zmiany w dyrektywie (UE) 2019/1995

               w art. 2 ust. 1 dyrektywy (UE) 2019/1995 akapit pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

               „Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 30 czerwca 2021 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

               Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 lipca 2021 r.”.

               Artykuł 3
                  Wejście w życie

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 4
                  Adresaci

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dyrektywa Rady (UE) 2017/2455 z dnia 5 grudnia 2017 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE i dyrektywę 2009/132/WE w odniesieniu do niektórych obowiązków wynikających z podatku od wartości dodanej w przypadku świadczenia usług i sprzedaży towarów na odległość (Dz.U. L 348 z 29.12.2017, s. 7).

                     (2)

                        Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).

                     (3)

                        Dyrektywa Rady 2009/132/WE z dnia 19 października 2009 r. określająca zakres stosowania art. 143 lit. b) i c) dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do zwolnienia z podatku od wartości dodanej przy ostatecznym imporcie niektórych towarów (Dz.U. L 292 z 10.11.2009, s. 5).

                     (4)

                        Dyrektywa Rady (UE) 2019/1995 z dnia 21 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do przepisów dotyczących sprzedaży towarów na odległość oraz niektórych krajowych dostaw towarów (Dz.U. L 310 z 2.12.2019, s. 1).

                     (5)

                  http://www.consilium.europa.eu/en/press/press-releases/2016/05/25-conclusions-vat-action-plan/

                     (6)

                        COM(2015) 192 final.

                     (7)

                        COM(2015) 550 final.

                     (8)

                        COM(2016) 179 final.

                     (9)

                        DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI, OCENA SKUTKÓW, towarzyszący dokumentowi Wnioski dotyczące dyrektywy Rady, rozporządzenia wykonawczego Rady i rozporządzenia Rady w sprawie modernizacji systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do transgranicznego handlu elektronicznego typu B2C, https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=SWD:2016:0379:FIN

                     (10)

                        Wniosek dotyczący DYREKTYWY RADY zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE i dyrektywę 2009/132/WE w odniesieniu do niektórych zobowiązań wynikających z podatku od wartości dodanej w przypadku świadczenia usług i sprzedaży towarów na odległośćCOM/2016/0757 final – 2016/0370 (CNS), https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?qid=1586260266830&uri=CELEX:52016PC0757

                     (11)

                        Dz.U. C  z , s. .

                     (12)

                        Dz.U. C  z , s. .

                     (13)

                        Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).

                     (14)

                        Dyrektywa Rady (UE) 2017/2455 z dnia 5 grudnia 2017 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE i dyrektywę 2009/132/WE w odniesieniu do niektórych obowiązków wynikających z podatku od wartości dodanej w przypadku świadczenia usług i sprzedaży towarów na odległość (Dz.U. L 348 z 29.12.2017, s. 7).

                     (15)

                        Dyrektywa Rady (UE) 2019/1995 z dnia 21 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do przepisów dotyczących sprzedaży towarów na odległość oraz niektórych krajowych dostaw towarów (Dz.U. L 310 z 2.12.2019, s. 1).