               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 15.12.2016
            COM(2016) 789 final
            2016/0394(COD)
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            zmieniająca dyrektywę Rady 87/217/EWG, dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013, dyrektywę Rady 86/278/EWG i dyrektywę 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przepisów proceduralnych w zakresie sprawozdawczości w dziedzinie środowiska oraz uchylająca dyrektywę Rady 91/692/EWG

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Kontekst ogólny

               Wiele unijnych aktów prawnych zostało przyjętych bez ustalenia daty wygaśnięcia ich ważności. Akty te formalnie nadal obowiązują, nawet jeżeli ich skutki prawne wygasły.

               Usuwanie aktów, które nie mają już zastosowania lub są nieistotne, umożliwia bardziej przyjazną dla użytkownika prezentację oraz bardziej efektywną i mniej czasochłonną kontrolę narzędzi ułatwiających dostęp do prawa Unii, takich jak CELEX, EUR-Lex i wykaz obowiązującego prawodawstwa (np. wyniki wyszukiwania nie będą już pokazywały nieaktualnych aktów wraz z aktami obowiązującymi). Poprawa przejrzystości prawa Unii jest istotnym elementem Programu lepszego stanowienia prawa, który instytucje unijne realizują również w ramach nowego Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa
                  1
               . W komunikacie z 2014 r. dotyczącym programu sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT)
                  2
                ogłoszono, że Komisja przygotuje akty uchylające m.in. w odniesieniu do znormalizowanej sprawozdawczości w dziedzinie środowiska naturalnego. Ponadto w komunikacie z 2015 r. dotyczącym lepszego stanowienia prawa
                  3
                wezwano do przeprowadzenia szeroko zakrojonego przeglądu sprawozdawczości w kilku obszarach polityki, w tym w obszarze ochrony środowiska. Biorąc pod uwagę te powiązania, obecnie przedmiotem zainteresowania jest uchylenie dyrektywy Rady 91/692/EWG z dnia 23 grudnia 1991 normalizującej i racjonalizującej sprawozdania w sprawie wykonywania niektórych dyrektyw odnoszących się do środowiska („dyrektywy 91/692/EWG”). Uchylenie jest także powiązane z szerzej zakrojoną kontrolą sprawności w odniesieniu do monitoringu środowiska i sprawozdawczości w zakresie środowiska. Kontrola sprawności jest obecnie w toku zgodnie z programem prac Komisji na 2016 r.
                  4
               , w którym wspomniano o wniosku w sprawie uchylenia dyrektywy 91/692/EWG oraz powiązanej decyzji 95/337/EWG w sprawie kwestionariuszy odnoszących się do dyrektyw w sektorze wodnym w ramach inicjatyw dotyczących uchylenia określonych w załączniku V.

               Pakiet uchylający obejmuje cztery zaproponowane inicjatywy dotyczące uchylenia dyrektywy 91/692/EWG i decyzji 95/337/EWG, a mianowicie:

               1.komunikat, w którym uznaje się przestarzałość 11 aktów wykonawczych przyjętych przez Komisję w celu sporządzenia kwestionariuszy dotyczących sprawozdawczości środowiskowej, w tym decyzji 95/337/EWG;

               2.dwa wnioski dotyczące decyzji Komisji uchylających dwie decyzje wykonawcze (w drodze procedury komitetowej), a mianowicie decyzję Komisji 2011/92/UE z dnia 10 lutego 2011 r.
                  5
                i decyzję Komisji 2010/681/UE z dnia 9 listopada 2010 r.
                  6
               , których skutki prawne wygasły, ale z przyczyn proceduralnych zostaną uchylone w drodze późniejszej procedury komitetowej przez Komisję;

               3.wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady, który uchyli i zmieni przepisy sześciu aktów prawnych odsyłających do dyrektywy 91/692/EWG.

               W ramach przygotowywania tych inicjatyw Komisja przeprowadziła analizę i zbadała skutki utrzymania bądź uchylenia różnych zobowiązań. Wyniki tych prac podsumowano poniżej i przedstawiono bardziej szczegółowo w badaniu uzupełniającym, opublikowanym oddzielnie
                  7
               . Ponieważ celem jest uchylenie nieaktualnych przepisów i aktów prawnych, uważa się, że nie ma potrzeby przeprowadzania formalnej oceny skutków. Należy podkreślić, że w związku z uchyleniem nie oczekuje się żadnych realnych korzyści ekonomicznych. Główne korzyści będą związane przede wszystkim z uzyskaniem bardziej przejrzystego zbioru przepisów dotyczących sprawozdawczości w związku z uporządkowaniem prawodawstwa.

               Uchybienia dyrektywy 91/692/EWG

               Celem dyrektywy 91/692/EWG (SRD) jest usprawnienie obowiązków sprawozdawczych w odniesieniu do całego unijnego prawodawstwa dotyczącego środowiska obowiązującego w momencie jej przyjęcia. W praktyce jednak nie wszystkie wymogi dotyczące sprawozdawczości w zakresie środowiska zostały ujednolicone dyrektywą 91/692/EWG. Na przykład dyrektywy 91/271/EWG
                  8
                i 91/676/EWG
                  9
                nie zostały objęte zakresem stosowania tej dyrektywy. Można także odnotować, że wykonanie dyrektywy było uciążliwe i nieefektywne od samego początku. Jednym z głównych problemów było przyjęcie dyrektywy, zanim rozpowszechniło się wykorzystanie technologii informacyjnej (IT). Ponadto wiele pojedynczych instrumentów, w odniesieniu do których dyrektywa 91/692/EWG określa wymogi w zakresie sprawozdawczości, zastąpiono później instrumentami, które nie uwzględniały przepisów dotyczących sprawozdawczości określonych w tej dyrektywie. Na przykład dyrektywą 2000/60/WE
                  10
                uchylono siedem aktów prawnych dotyczących wody, a więc powiązana decyzja 95/337/EWG dotycząca kwestionariusza wodnego przyjęta na mocy dyrektywy 91/692/EWG stała się zbędna. Za pomocą instrumentów takich jak dyrektywa 2000/60/WE i dyrektywa 2010/75/WE
                  11
                (oraz jej poprzednia wersja, dyrektywa 96/61/WE)
                  12
                wprowadzono niezależne obowiązki sprawozdawcze.

               Wraz z pomyślnym opracowaniem platformy Reportnet Europejskiej Agencji Środowiska (EEA) i inicjatyw sektorowych dotyczących usprawniania sprawozdawczości (np. Europejski System Informacji Wodnej) w coraz większym stopniu kwestionowano potrzebę i skuteczność horyzontalnego instrumentu w zakresie sprawozdawczości. Ponadto w wyniku przyjęcia dyrektywy ustanawiającej infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (2007/2/WE) oraz związanego z tym rozwoju wspólnego systemu informacji o środowisku (SEIS)
                  13
                wprowadzono bardziej nowoczesne i skuteczne podejście horyzontalne do zarządzania informacjami i sprawozdawczości w ramach unijnej polityki ochrony środowiska.

               Komisja uznała wówczas, że „[...] podstawowym etapem wdrożenia systemu SEIS, zwłaszcza w kontekście uzyskania oczekiwanych korzyści związanych z uproszczeniem, będzie unowocześnienie przepisów prawnych dotyczących metod udostępniania informacji wymaganych na mocy prawodawstwa dotyczącego środowiska. Oczekuje się, że nastąpi to dzięki przeglądowi dyrektywy 91/692/WE w sprawie normalizacji sprawozdań, którą należy zaktualizować i dostosować do zasad systemu SEIS. W tym celu Komisja zamierza w 2008 r. przedstawić odpowiedni wniosek legislacyjny obejmujący uchylenie przestarzałych przepisów w obowiązującej dyrektywie w sprawie normalizacji sprawozdań.”
                  14
               . Ponadto Komisja postanowiła nie wprowadzać nowego instrumentu prawnego w zakresie sprawozdawczości tylko realizować dany program w drodze podejścia o charakterze pozaprawnym (zob. przegląd wdrażania unijnego wspólnego systemu informacji o środowisku
                  15
               ) połączonego z koordynowanym działaniem w różnych obszarach polityki ochrony środowiska (takich jak woda, powietrze, natura itd.).

               Podsumowanie bieżącego zakresu stosowania i istotności dyrektywy 91/692/EWG

               Dyrektywa 91/692/EWG odwołuje się do 28 aktów dotyczących ochrony środowiska objętych jej przepisami. Szereg dalszych aktów opiera się na dyrektywie 91/692/EWG. Obecnie ze względu na późniejsze uchylenia tych aktów(zob. przegląd w tabeli 2), jednego rozporządzenia i dziewięciu dyrektyw (zob. przegląd w tabeli 1), dwie dyrektywy nadal podlegają przepisom przedmiotowej dyrektywy, mianowicie dyrektywa 86/278/EWG i dyrektywa 87/217/EWG, natomiast nadal obowiązują 23 decyzje, które zawierają odniesienia do tych przepisów (zob. przegląd w tabeli 3).

               Podsumowując, większość pierwotnych zobowiązań określonych w dyrektywie 91/692/EWG stała się nieaktualna i nie ma już skutku prawnego. W rezultacie złożono wniosek w sprawie uchylenia w celu zapewnienia pewności prawa, poprawy przejrzystości, zmniejszenia obciążeń administracyjnych i zapewnienia, aby prawodawstwo UE było „dostosowane do potrzeb” zgodnie z Programem lepszego stanowienia prawa.

               Proponowane działania mające na celu uchylenie dyrektywy 91/692/EWG i powiązanych aktów

               Pierwszym działaniem jest sporządzenie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady znoszącej wymogi znormalizowanej sprawozdawczości. Proponuje się także zastąpienie odniesień do starych zasad procedury komitetowej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję zgodnie z art. 13 dotyczącym środków przejściowych.

               Celem drugiego działania jest przyjęcie komunikatu w sprawie ogłoszenia nieaktualności decyzji wykonawczych przyjętych na mocy ciągle obowiązującej dyrektywy 91/692/EWG. W komunikacie wskazano decyzje, które stały się nieaktualne i których podstawa prawna została uchylona.

               Trzecie działanie będzie miało na celu uchylenie dwóch decyzji wykonawczych, które nadal mają ważną podstawę prawną, ale których skutki prawne w międzyczasie wygasły
                  16
               .

               W ramach analizy przygotowawczej rozważono kilka wariantów w celu zapewnienia skutecznego uchylenia z jednoczesnym utrzymaniem skutków prawnych w stosownych przypadkach. Wyniki tej analizy przedstawiono w badaniu uzupełniającym
                  17
               , w którym zaleca się całkowite uchylenie przepisów dyrektywy 91/692/EWG i usunięcie nieaktualnych przepisów oraz wprowadzenie odniesień do nowych przepisów dotyczących aktów wykonawczych. Powyższy wariant składający się z wyżej wymienionych trzech działań uznano za najbardziej skuteczny w ograniczaniu biurokracji i zwiększaniu przejrzystości prawnej.

               Istniejące wcześniej dyrektywy, o których mowa w dyrektywie 91/692/EWG

               Jak wspomniano powyżej, z 28 instrumentów (zob. przegląd w tabeli 2) pierwotnie wymienionych w dyrektywie 91/692/EWG tylko dyrektywa 86/278/EWG i 87/217/EWG (zob. przegląd w tabeli 1) pozostaje w mocy.

               Proponuje się utrzymanie przepisów dyrektywy 86/278/EWG dotyczących sprawozdawczości przy jednoczesnym dostosowaniu ich do nowych przepisów dotyczących aktów wykonawczych ustanowionych na mocy TFUE.

               Nie stosuje się wymogów w zakresie sprawozdawczości określonych w dyrektywie 87/217/EWG głównie ze względu na zaprzestanie stosowania azbestu w państwach członkowskich UE w następstwie odchodzenia od produkcji i stosowania w UE surowego azbestu i produktów zawierających azbest na mocy rozporządzenia REACH (1907/2006/WE).

               Tabela 1: Przegląd dyrektyw i rozporządzeń objętych decyzją, której dotyczy wniosek, uchylającą dyrektywę 91/692/EWG (wszystkie pozostałe akty mające znaczenie dla dyrektywy 91/692/EWG stały się w międzyczasie nieaktualne lub nieistotne).

                        Nadal obowiązujące akty prawne odnoszące się do dyrektywy 91/692/EWG lub do których dyrektywa zawiera odniesienie

                        Uchylenie dyrektywy 91/692/EWG mające wpływ na przepisy aktów prawnych

                        Artykuł proponowanej decyzji dotyczącej aktów prawnych

                        1) Dyrektywa 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska, w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie.

                        Art. 13, 14, 15, 15a i 17

                        Art. 3

                        2) Dyrektywa Rady 87/217/EWG z dnia 19 marca 1987 r. w sprawie ograniczania zanieczyszczenia środowiska azbestem i zapobiegania temu zanieczyszczeniu.

                        Art. 13

                        Art. 4

                        3) Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie.

                        Art. 21

                        Art. 1

                        4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla odnosi się do dyrektywy 91/692/EWG.

                        Art. 27, 29 i 30

                        Art. 2

                        5) Rozporządzenie (UE) nr 1257/2013 w sprawie recyklingu statków.

                        Art. 21

                        Art. 5

                        6) Dyrektywa 94/63/WE z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie kontroli emisji lotnych związków organicznych (LZO) wynikających ze składowania paliwa i jego dystrybucji z terminali do stacji paliw.

                        Art. 9

                        Art. 6

                        7) Art. 37 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 17 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy
                           18
                        .

                        Uwzględniono w pakiecie dotyczącym odpadów

                        Uwzględniono w pakiecie dotyczącym odpadów

                        8) Art. 9 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji
                           19
                        .

                        Uwzględniono w pakiecie dotyczącym odpadów

                        Uwzględniono w pakiecie dotyczącym odpadów

                        9) Art. 15 dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów
                           20
                        .

                        Uwzględniono w pakiecie dotyczącym odpadów

                        Uwzględniono w pakiecie dotyczącym odpadów

                        10) Art. 17 dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych
                           21
                        .

                        Uwzględniono w pakiecie dotyczącym odpadów

                        Uwzględniono w pakiecie dotyczącym odpadów

               Tabela 2: Przegląd uchylonych dyrektyw i rozporządzeń wcześniej objętych dyrektywą 91/692/EWG

                        Uchylone akty prawne wcześniej objęte dyrektywą 91/692/EWG

                        Data uchylenia

                        Dyrektywa Rady 76/160/EWG z dnia 8 grudnia 1975 r. dotycząca jakości wody w kąpieliskach
                           22
                        , zmieniona art. 3 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. dotyczącą zarządzania jakością wody w kąpieliskach i uchylającą dyrektywę 76/160/EWG
                           23
                        .

                        31 grudnia 2014 r.

                        Dyrektywa Rady 76/464/EWG z dnia 4 maja 1976 r. w sprawie zanieczyszczenia spowodowanego przez niektóre substancje niebezpieczne odprowadzane do środowiska wodnego Wspólnoty
                           24
                        , zmieniona art. 2 ust. 1 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 2006/11/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie zanieczyszczenia spowodowanego przez niektóre substancje niebezpieczne odprowadzane do środowiska wodnego Wspólnoty
                           25
                        .

                        23 marca 2006 r.

                        Dyrektywa Rady 78/176/EWG z dnia 20 lutego 1978 r. w sprawie odpadów pochodzących z przemysłu ditlenku tytanu
                           26
                         zmieniona dyrektywą 83/29/EWG
                           27
                        , zmieniona art. 2 ust. 1 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych
                           28
                        .

                        7 stycznia 2014 r.

                        Dyrektywa Rady 78/659/EWG z dnia 18 lipca 1978 r. w sprawie jakości słodkich wód wymagających ochrony lub poprawy w celu zachowania życia ryb
                           29
                        , zmieniona art. 2 ust. 1 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 2006/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie jakości wód słodkich wymagających ochrony lub poprawy w celu zachowania życia ryb
                           30
                        , która z kolei została uchylona dyrektywą 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającą ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej
                           31
                        .

                        21 grudnia 2013 r.

                        Dyrektywa Rady 79/869/EWG z dnia 9 października 1979 r. dotycząca metod pomiaru i częstotliwości pobierania próbek oraz analizy wód powierzchniowych przeznaczonych do pozyskiwania wody pitnej w państwach członkowskich
                           32
                        , zmieniona art. 2 ust. 1 dyrektywy 91/692/EWG i ostatnio zmieniona dyrektywą 81/855/EWG
                           33
                        , została uchylona dyrektywą 2000/60/WE.

                        21 grudnia 2007 r.

                        Dyrektywa Rady 79/923/EWG z dnia 30 października 1979 r. w sprawie wymaganej jakości wód, w których żyją skorupiaki
                           34
                        , zmieniona art. 2 ust. 1 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona i skodyfikowana dyrektywą 2006/113/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie wymaganej jakości wód, w których żyją skorupiaki
                           35
                        , która z kolei została uchylona dyrektywą 2000/60/WE.

                        21 grudnia 2013 r.

                        Dyrektywa Rady 80/68/EWG z dnia 17 grudnia 1979 r. w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem spowodowanym przez niektóre substancje niebezpieczne
                           36
                        , zmieniona art. 2 ust. 1 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 2000/60/WE.

                        21 grudnia 2013 r.

                        Dyrektywa Rady 82/176/EWG z dnia 22 marca 1982 r. w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów rtęci z przemysłu elektrolizy chlorków metali alkalicznych
                           37
                        , zmieniona art. 2 ust. 1 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 2008/105/WE w sprawie środowiskowych norm jakości w dziedzinie polityki wodnej
                           38
                        .

                        22 grudnia 2012 r.

                        Dyrektywa Rady 83/513/EWG z dnia 26 września 1983 r. w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów kadmu
                           39
                        , zmieniona art. 2 ust. 1 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 2008/105/WE.

                        22 grudnia 2012 r.

                        Dyrektywa Rady 84/156/EWG z dnia 8 marca 1984 r. w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów rtęci z sektorów innych niż przemysł elektrolizy chlorków metali alkalicznych
                           40
                        , zmieniona art. 2 ust. 1 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 2008/105/WE.

                        22 grudnia 2012 r.

                        Dyrektywa Rady 84/491/EWG z dnia 9 października 1982 r. w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów heksachlorocycloheksanu
                           41
                        , zmieniona art. 2 ust. 1 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 2008/105/WE.

                        22 grudnia 2012 r.

                        Dyrektywa Rady 86/280/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów niektórych substancji niebezpiecznych zawartych w wykazie I załącznika do dyrektywy 76/464/EWG
                           42
                        , ostatnio zmieniona dyrektywą 90/415/EWG
                           43
                        , zmienioną art. 2 ust. 1 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 2008/105/WE.

                        22 grudnia 2012 r.

                        Dyrektywa Rady 75/440/EWG z dnia 16 czerwca 1975 r. dotycząca wymaganej jakości wód powierzchniowych przeznaczonych do pozyskiwania wody pitnej w państwach członkowskich
                           44
                        , zmieniona art. 2 ust. 2 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 2000/60/WE.

                        21 grudnia 2007 r.

                        Dyrektywa Rady 80/778/EWG z dnia 15 lipca 1980 r. odnosząca się do jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi
                           45
                        , zmieniona art. 2 ust. 2 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą Rady 98/83/WE z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi
                           46
                        .

                        25 grudnia 2003 r.

                        Dyrektywa Rady 85/203/EWG z dnia 7 marca 1985 r. w sprawie norm jakości powietrza w odniesieniu do dwutlenku azotu
                           47
                        , zmieniona dyrektywą 85/580/EWG
                           48
                        , zmienioną art. 4 ust. 3 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą Rady 1999/30/WE z dnia 22 kwietnia 1999 r. odnoszącą się do wartości dopuszczalnych dla dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu oraz pyłu i ołowiu w otaczającym powietrzu, która nie zawierała żadnego odesłania do dyrektywy 91/692/EWG i sama została uchylona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy.

                        11 czerwca 2010 r.

                        Dyrektywa Rady 75/716/EWG z dnia 24 listopada 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zawartości siarki w niektórych paliwach płynnych
                           49
                        , zmieniona art. 4 ust. 2 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 93/12/EWG
                           50
                        .

                        30 września 1994 r.

                        Dyrektywa Rady 84/360/EWG z dnia 28 czerwca 1984 r. w sprawie zwalczania zanieczyszczeń powietrza z zakładów przemysłowych
                           51
                        , zmieniona art. 4 ust. 2 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/1/WE z dnia 15 stycznia 2008 r. dotyczącą zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli
                           52
                        , która z kolei została uchylona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych
                           53
                        .

                        7 stycznia 2014 r.

                        Dyrektywa Rady 80/779/EWG z dnia 15 lipca sprawie dopuszczalnych i zalecanych wartości jakości powietrza dla dwutlenku siarki i pyłów zawieszonych
                           54
                        , zmieniona art. 4 ust. 1 i 3 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 1999/30/WE
                           55
                        , która z kolei została uchylona z dniem 11 czerwca 2010 r. dyrektywą 2008/50/WE.

                        11 czerwca 2010 r.

                        Dyrektywa Rady 82/884/EWG z dnia 3 grudnia 1982 r. w sprawie wartości dopuszczalnej dla ołowiu w powietrzu
                           56
                        , zmieniona art. 4 ust. 1 i 3 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 1999/30/WE, która z kolei została uchylona dyrektywą 2008/50/WE.

                        11 czerwca 2010 r.

                        Dyrektywa Rady 85/203/EWG z dnia 7 marca 1985 r. w sprawie norm jakości powietrza w odniesieniu do dwutlenku azotu
                           57
                        , zmieniona dyrektywą 85/580/EWG
                           58
                        , zmieniona art. 4 ust. 1 i 3 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 1999/30/WE, która z kolei została uchylona dyrektywą 2008/50/WE.

                        11 czerwca 2010 r.

                        Dyrektywa Rady 75/439/EWG z dnia 16 czerwca 1975 r. w sprawie unieszkodliwiania olejów odpadowych
                           59
                        , zmieniona art. 5 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów
                           60
                        .

                        12 grudnia 2010 r.

                        Dyrektywa Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów
                           61
                        , zmieniona art. 5 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów, która z kolei została uchylona dyrektywą 2008/98/WE
                           62
                        .

                        11 grudnia 2010 r.

                        Dyrektywa rady 76/403/EWG z dnia 6 kwietnia 1976 r. w sprawie unieszkodliwiania polichlorowanych bifenyli i polichlorowanych trifenyli
                           63
                        , zmieniona art. 5 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą Rady 96/59/WE z dnia 16 września 1996 r. w sprawie unieszkodliwiania polichlorowanych bifenyli i polichlorowanych trifenyli (PCB/PCT)
                           64
                        .

                        16 września 1996 r.

                        Dyrektywa Rady 78/319/EWG z dnia 20 marca 1978 r. w sprawie odpadów toksycznych i niebezpiecznych
                           65
                        , zmieniona art. 5 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą Rady 91/689/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. w sprawie odpadów niebezpiecznych
                           66
                        .

                        27 czerwca 1995 r.

                        Dyrektywa Rady 84/631/EWG z dnia 6 grudnia 1984 r. w sprawie nadzoru i kontroli transgranicznego przesyłania odpadów niebezpiecznych w ramach Wspólnoty Europejskiej
                           67
                        , zmieniona art. 5 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar
                           68
                        , które z kolei zostało uchylone rozporządzeniem (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów
                           69
                        .

                        11 lipca 2007 r.

                        Dyrektywa Rady 85/339/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie pojemników na płyny przeznaczone do spożycia przez ludzi
                           70
                        , zmieniona art. 5 dyrektywy 91/692/EWG, została uchylona dyrektywą Rady 94/62/WE z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych
                           71
                        .

                        29 czerwca 1996 r.

               Tabela 3: Przegląd aktów wykonawczych pozostających w mocy, które zostaną uchylone lub uznane za nieaktualne

                        Akty prawne przyjęte na mocy dyrektywy 91/692/EWG

                        Pozostające w mocy

                        Proponowane do uznania za nieaktualne

                        Proponowane do uchylenia

                        1) Decyzja wykonawcza Komisji 2014/166/UE z dnia 21 marca 2014 r. zmieniająca decyzję 2005/381/WE w odniesieniu do kwestionariusza do składania sprawozdań ze stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 1726)
                           72
                        .

                        

                        2) Decyzja Komisji 2005/381/WE z dnia 4 maja 2005 r. ustanawiająca kwestionariusz do składania sprawozdań ze stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1359)
                           73
                        .

                        

                        3) Decyzja Komisji 2006/803/WE z dnia 23 listopada 2006 r. zmieniająca decyzję 2005/381/WE ustanawiającą kwestionariusz do składania sprawozdań ze stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 5546)
                           74
                        .

                        

                        4) Decyzja Komisji z dnia 18 kwietnia 2012 r. ustanawiająca kwestionariusz na potrzeby sprawozdań państw członkowskich z wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE w sprawie odpadów
                           75
                        .

                        

                        5) Decyzja Komisji 2004/249/WE z dnia 11 marca 2004 r. dotycząca wykonania dyrektywy 2002/96/WE (WEEE)
                           76
                        .

                        

                        6) Decyzja Komisji 2007/151/WE z dnia 6 marca 2007 r. zmieniająca decyzje 94/741/WE oraz 97/622/WE w odniesieniu do kwestionariuszy wykorzystywanych przy sporządzaniu sprawozdań z wykonywania przepisów dyrektywy 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odpadów oraz wykonywania przepisów dyrektywy Rady 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych
                           77
                        .

                        

                        7) Decyzja Komisji 2000/738/WE z dnia 17 listopada 2000 r. dotycząca kwestionariusza raportów państw członkowskich dotyczących wdrożenia dyrektywy 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów
                           78
                        .

                        

                        8) Decyzja Komisji 2001/753/WE z dnia 17 października 2001 r. dotycząca kwestionariusza stanowiącego podstawę sprawozdań państw członkowskich z wykonania dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji
                           79
                        .

                        

                        9) Decyzja Komisji 97/622/WE z dnia 27 maja 1997 r. dotycząca kwestionariuszy stanowiących podstawę sprawozdań państw członkowskich w sprawie wykonania niektórych dyrektyw w sektorze odpadów
                           80
                        .

                        

                        10) Decyzja Komisji 94/741/WE z dnia 24 października 1994 r. dotycząca kwestionariuszy stanowiących podstawę sprawozdań państw członkowskich w sprawie wykonania niektórych dyrektyw w sektorze odpadów
                           81
                        .

                        

                        11) Decyzja wykonawcza Komisji 2011/632/UE z dnia 21 września 2011 r. ustanawiająca kwestionariusz do zastosowania w sprawozdaniu z wykonania dyrektywy 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie spalania odpadów
                           82
                        .

                        

                        12) Decyzja Komisji 2011/92/UE z dnia 10 lutego 2011 r. wprowadzająca kwestionariusz służący do sporządzenia pierwszego sprawozdania z wprowadzania w życie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla
                           83
                        .

                        

                        13) Decyzja Komisji 2010/681/UE z dnia 9 listopada 2010 r. dotycząca kwestionariusza stanowiącego podstawę sprawozdań państw członkowskich za okres 2011–2013 z wykonania dyrektywy Rady 1999/13/WE w sprawie ograniczenia emisji lotnych związków organicznych spowodowanej użyciem organicznych rozpuszczalników podczas niektórych czynności i w niektórych urządzeniach
                           84
                        .

                        

                        14) Decyzja Komisji 2007/531/WE z dnia 26 lipca 2007 r. dotycząca kwestionariusza stanowiącego podstawę sprawozdań państw członkowskich za okres 2008–2010 z wykonania dyrektywy Rady 1999/13/WE w sprawie ograniczenia emisji lotnych związków organicznych spowodowanej użyciem organicznych rozpuszczalników podczas niektórych czynności i w niektórych urządzeniach
                           85
                        .

                        

                        15) Decyzja Komisji 2003/241/WE z dnia 26 marca 2003 r. zmieniająca dyrektywę Komisji 1999/391/WE z dnia 31 maja 1999 r. dotyczącą kwestionariusza odnoszącego się do dyrektywy Rady 96/61/WE dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli
                           86
                        .

                        

                        16) Decyzja Komisji 2002/605/WE z dnia 17 lipca 2002 roku dotycząca kwestionariusza odnoszącego się do dyrektywy Rady 96/82/WE w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi
                           87
                        .

                        

                        17) Decyzja Komisji 1999/391/WE z dnia 31 maja 1999 r. dotycząca kwestionariusza odnoszącego się do dyrektywy Rady 96/61/WE dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli
                           88
                        .

                        

                        18) Decyzja Komisji 1999/314/WE z dnia 9 kwietnia 1999 r. dotycząca kwestionariusza odnoszącego się do dyrektywy Rady 96/82/WE w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi
                           89
                        .

                        

                        19) Decyzja Komisji 98/184/WE z dnia 25 lutego 1998 r. dotycząca kwestionariusza stanowiącego podstawę sprawozdań państw członkowskich w sprawie wykonania dyrektywy Rady 94/67/WE w sprawie spalania odpadów niebezpiecznych
                           90
                        .

                        

                        20) Decyzja Komisji 96/511/WE z dnia 29 lipca 1996 r. dotycząca kwestionariuszy przewidzianych w dyrektywach Rady 80/779/EWG, 82/884/EWG, 84/360/EWG oraz 85/203/EWG
                           91
                        .

                        

                        21) Decyzja Komisji 96/302/WE z dnia 17 kwietnia 1996 r. ustanawiająca formularz, na którym należy dostarczać informacje zgodnie z art. 8 ust. 3 dyrektywy Rady 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych
                           92
                        .

                        

                        22) Decyzja Komisji 92/446/EWG z dnia 27 lipca 1992 r. dotycząca kwestionariuszy odnoszących się do dyrektyw w sektorze wodnym została zmieniona decyzją Komisji 95/337/WE z dnia 25 lipca 1995 r. dotyczącą kwestionariuszy odnoszących się do dyrektyw w sektorze wodnym
                           93
                        .

                        

                        23) Decyzja Komisji 95/337/WE z dnia 25 lipca 1995 r. zmieniająca decyzję 92/446/EWG z dnia 27 lipca 1992 r. dotyczącą kwestionariuszy odnoszących się do dyrektyw w sektorze wodnym
                           94
                        .

                        

               Ocena skutków

               W ramach przygotowywania komunikatu w sprawie wspólnego systemu informacji o środowisku (SEIS)
                  95
                przeprowadzono już ocenę skutków gospodarczych, środowiskowych i społecznych oraz szersze konsultacje. Od tamtej pory podstawowa analiza została zaktualizowana i przygotowano szczegółowy dokument referencyjny
                  96
               . Dokument ten zawierał wystarczające dowody na potrzeby wniosku w sprawie uchylenia, w związku z czym dodatkowa ocena skutków nie była konieczna.

               Wybrane instrumenty umożliwiające osiągnięcie celów, dwie decyzje i jeden komunikat, w praktyce nie spowodowałyby zmian w zakresie sprawozdawczości. Wynika to stąd, że proponowany pakiet uchylający doprowadzi do zwiększenia przejrzystości prawnej dzięki usunięciu nieaktualnych już przepisów i usprawni szereg obowiązków sprawozdawczych poprzez „lizbonizację”
                  97
                procedur. Oczekuje się, że w wyniku uproszczenia dorobku prawnego UE nastąpi wzrost efektywności, co oznacza generowanie korzyści technicznych i prawnych, zamiast korzyści gospodarczych. Nie można jednak uzyskać żadnych danych ilościowych dotyczących kosztów lub korzyści, które byłyby bezpośrednio związane z uchyleniem głównie dlatego, że duża część pierwotnych obowiązków wynikających z dyrektywy jest już w praktyce nieaktualna.

               3.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               Krótki opis proponowanych środków

               We wniosku dotyczącym uchylenia w zakresie sprawozdawczości środowiskowej określono środki prawne, które są nieaktualne, lub w stosownych przypadkach zastąpiono istniejące przepisy odpowiednimi odesłaniami do rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

               Podstawa prawna

               Podstawę prawną dla przyjęcia uchylenia decyzji stanowi art. 192 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

               Zasady pomocniczości i proporcjonalności

               Środki, których dotyczy niniejszy wniosek, są nieaktualne, ponieważ ich treść została włączona do kolejnych aktów lub ponieważ przestały być istotne z uwagi na ich tymczasowy charakter. W związku z tym uchylenie tych środków jest zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. Zadaniem prawodawcy Unii jest przyjęcie środków niezbędnych do osiągnięcia tego celu.

               Najważniejsze przepisy prawne decyzji, której dotyczy wniosek

               Artykuł 1

               Wprowadza się zmianę w art. 21 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE przez dodanie odesłania do rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

               Artykuł 2

               Wprowadza się zmianę w art. 27 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla przez dodanie odesłania do rozporządzenia (UE) nr 182/2011 i dostosowuje się art. 29 dyrektywy 2009/31/WE, w którym przewiduje się zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, do art. 290 TFUE.

               Artykuł 3

               Wprowadza się zmianę w art. 13, 15, 17 i dodaje się nowy art. 15a w dyrektywie Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska, w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie, przez dodanie odesłań do rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

               Artykuł 4

               Wprowadza się zmianę w art. 13 dyrektywy 87/217/EWG z dnia 19 marca 1987 r. w sprawie ograniczania zanieczyszczenia środowiska azbestem i zapobiegania temu zanieczyszczeniu przez usunięcie pierwszego ustępu tego artykułu.

               Artykuł 5

               Wprowadza się zmianę w art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1257/2013 w sprawie recyklingu statków.

               Artykuł 6

               Wprowadza się zmianę dyrektywy 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie kontroli emisji lotnych związków organicznych (LZO) wynikających ze składowania paliwa i jego dystrybucji z terminali do stacji paliw poprzez zmianę art. 4 ust. 4 i art. 6 ust. 4 oraz usunięcie zdania pierwszego w art. 9 dotyczącym monitorowania i sprawozdań.

               Artykuł 7 i 8

               Uchyla się dyrektywę oraz ustanawia datę wejścia w życie i rozpoczęcia stosowania uchylającego aktu prawnego. Wejście w życie musi być zgodne z wnioskiem w sprawie gospodarki o obiegu zamkniętym
                  98
                obejmującym przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 17 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji, dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów oraz dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych oraz z wnioskiem w sprawie dyrektywy zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE w celu zwiększenia opłacalnych redukcji emisji i inwestycji w technologie niskoemisyjne
                  99
               .

               Wybór instrumentu

               Proponowany instrument: decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet.

               2016/0394 (COD)

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               zmieniająca dyrektywę Rady 87/217/EWG, dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013, dyrektywę Rady 86/278/EWG i dyrektywę 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przepisów proceduralnych w zakresie sprawozdawczości w dziedzinie środowiska oraz uchylająca dyrektywę Rady 91/692/EWG

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

               uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
                  100
               ,

               uwzględniając opinię Komitetu Regionów
                  101
               ,

               stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Dyrektywa Rady 86/278/EWG
                  102
                i dyrektywa Rady 87/217/EWG
                  103
                opierają się na art. 100 i 235 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, obecnie art. 115 i 352 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Zmiany w tych dyrektywach są związane z polityką Unii w zakresie ochrony środowiska oraz wynikają bezpośrednio z uchylenia dyrektywy Rady 91/692/EWG
                  104
                na podstawie art. 192 ust. 1 TFUE. Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 86/278/EWG i 87/217/EWG na podstawie art. 192 ust. 1 TFUE.

               (2)Dyrektywa 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  105
                opiera się na art. 100a Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, obecnie art. 114 TFUE. Zmiany w tej dyrektywie są związane z polityką Unii w zakresie ochrony środowiska oraz wynikają bezpośrednio z uchylenia dyrektywy 91/692/EWG na podstawie art. 192 ust. 1 TFUE. Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 94/63/WE na podstawie art. 192 ust. 1 TFUE.

               (3)Dyrektywę 91/692/EWG przyjęto w celu racjonalizacji i poprawy, według podstawy sektorowej, przepisów w sprawie przepływu informacji i publikacji sprawozdań dotyczących niektórych dyrektyw odnoszących się do ochrony środowiska. Aby osiągnąć ten cel, kilka dyrektyw zmieniono dyrektywą 91/692/EWG w celu wprowadzenia jednolitych wymogów w zakresie sprawozdawczości.

               (4)Wdrażanie wymogów w zakresie sprawozdawczości wprowadzonych dyrektywą 91/692/EWG jest uciążliwe i nieefektywne. Wiele aktów unijnych zmienionych dyrektywą 91/692/EWG zostało zastąpionych i nie zawierają już wymogów w zakresie sprawozdawczości wprowadzonych na mocy dyrektywy 91/692/EWG. Na przykład dyrektywą 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  106
                uchylono siedem aktów unijnych w dziedzinie polityki wodnej i nie włączono do niej systemu sprawozdawczości wprowadzonego dyrektywą 91/692/EWG. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE
                  107
                nie zawarto żadnych odesłań do dyrektywy 91/692/EWG, jednak przewidziano odrębny system sprawozdawczości.

               (5)W dyrektywie 91/692/EWG nie przewidziano również wykorzystania narzędzi elektronicznych. Wraz z pomyślnym rozwojem platformy Reportnet Europejskiej Agencji Środowiska i inicjatyw sektorowych dotyczących usprawniania sprawozdawczości (np. Europejski System Informacji Wodnej) w coraz większym stopniu kwestionowano potrzebę i skuteczność horyzontalnego instrumentu w zakresie sprawozdawczości. Ponadto w wyniku przyjęcia dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  108
                oraz związanego z tym rozwoju wspólnego systemu informacji o środowisku
                  109
                wprowadzono bardziej nowoczesne i skuteczne podejście horyzontalne do zarządzania informacjami i sprawozdawczości związanej z unijną polityką ochrony środowiska.

               (6)Dyrektywę 91/692/EWG należy zatem uchylić.

               (7)Większość dyrektyw zmienionych dyrektywą 91/692/EWG przestała obowiązywać. Nadal obowiązują jednak dyrektywy 87/217/EWG i 86/278/EWG.

               (8)Zgodnie z dyrektywą 86/278/EWG państwa członkowskie są zobowiązane do przedstawienia sprawozdania z wykonania wspomnianej dyrektywy na podstawie kwestionariusza lub wzoru opracowanego przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w dyrektywie 91/692/EWG. W celu uniknięcia próżni prawnej w związku z uchyleniem dyrektywy 91/692/EWG konieczne jest zastąpienie odesłania do dyrektywy 91/692/EWG odesłaniem do procedury, o której mowa w dyrektywie 86/278/EWG.

               (9)Sprawozdawczość na podstawie dyrektywy 87/217/EWG nie jest już konieczna w państwach członkowskich po przyjęciu rozporządzenia (WE) nr 1907/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  110
               , w którym przewiduje się odchodzenie od produkcji i stosowania w Unii surowego azbestu i produktów zawierających azbest. Należy zatem usunąć wymogi w zakresie sprawozdawczości ustanowione w dyrektywie 87/217/EWG.

               (10)Po przyjęciu dyrektywy 91/692/WE następujące rozporządzenia i dyrektywy zawierały odesłanie do dyrektywy 91/692/WE: dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  111
               , dyrektywa 94/63/WE, dyrektywa Rady 1999/31/WE
                  112
               , dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE
                  113
               , dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  114
               , dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE
                  115
               , dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE
                  116
                oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013
                  117
               .

               (11)W ramach planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym
                  118
                Komisja zaproponowała zmianę dyrektyw 2008/98/WE, 94/62/WE, 1999/31/WE i 2000/53/WE w celu zastąpienia odesłania do dyrektywy 91/692/EWG. Aby zapewnić brak próżni prawnej w związku z uchyleniem dyrektywy 91/692/EWG, niniejsza decyzja powinna być stosowana od tego samego dnia co akty zaproponowane w ramach pakietu dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym.

               (12)Zgodnie z dyrektywami 2009/31/WE i 2003/87/WE państwa członkowskie są zobowiązane do przedstawienia sprawozdania z wykonania tych dyrektyw na podstawie kwestionariusza lub wzoru opracowanego przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w dyrektywie 91/692/EWG. W celu uniknięcia próżni prawnej w związku z uchyleniem dyrektywy 91/692/EWG konieczne jest zastąpienie odesłania do dyrektywy 91/692/EWG odesłaniem do procedury, o której mowa w odpowiedniej dyrektywie.

               (13)W celu zapewnienia aktualności niektórych przepisów zawartych w załącznikach do dyrektywy 86/278/EWG należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do dostosowywania tych przepisów do postępu naukowo-technicznego. W celu zapewnienia aktualności załączników do dyrektywy 2009/31/WE należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do dostosowywania tych załączników do postępu naukowo-technicznego. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

               (14)Rozporządzenie (UE) nr 1257/2013 zawiera odesłanie do dyrektywy 91/692/EWG. Odpowiedni przepis odnosi się do pierwszego działania sprawozdawczego, które zostało już zakończone. Należy zatem usunąć odpowiedni przepis.

               (15)Wymóg w zakresie sprawozdawczości określony w dyrektywie 94/63/WE nie jest już niezbędny do monitorowania procesu wykonania dyrektywy 94/63/WE. Należy zatem usunąć odpowiedni przepis.

               (16)Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 87/217/EWG, 2003/87/WE i 2009/31/WE, rozporządzenie (UE) nr 1257/2013 i dyrektywy 86/278/EWG i 94/63/WE,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1
                  Zmiana dyrektywy 2003/87/WE

               W art. 21 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE zdanie czwarte otrzymuje brzmienie:

               „Sprawozdanie sporządzane jest na podstawie kwestionariusza lub wzoru przyjętego przez Komisję w formie aktów wykonawczych. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 22a ust. 2.”.

               Artykuł 2
                  Zmiany dyrektywy 2009/31/WE

               W dyrektywie 2009/31/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)w art. 27 ust. 1 zdanie trzecie otrzymuje brzmienie:

               „Sprawozdanie sporządzane jest na podstawie kwestionariusza lub wzoru przyjętego przez Komisję w formie aktów wykonawczych. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 30 ust. 2.”;

               2)art. 29 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 29
                  Zmiany załączników

               Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 29a w odniesieniu do dostosowania załączników do postępu naukowo-technicznego.”;

               3) dodaje się art. 29a w brzmieniu:

               „Artykuł 29a
                  Wykonywanie przekazanych uprawnień

               1.
                     Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

               2.
                     Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 29, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia [date of entry into force of this Decision] .

               3.
                     Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 29, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

               4.
                     Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.

               5.
                     Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

               6.
                     Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 29 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie [dwóch miesięcy] od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

               4)art. 30 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 30
                  Procedura komitetowa

               1.
                     Komisję wspomaga Komitet ds. Zmian Klimatu ustanowiony na mocy art. 26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013*. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011**.

               2.
                     W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

               ______________________________________

               *
                     Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, mających znaczenie dla zmiany klimatu, oraz uchylające decyzję nr 280/2004/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 13).

               **
                     Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”.

               Artykuł 3
                  Zmiany dyrektywy 86/278/EWG

               W dyrektywie 86/278/EWG wprowadza się następujące zmiany:

               1) art. 13 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 13

               Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 15a w celu dostosowania załączników do postępu naukowo-technicznego.

               Ustęp 1 nie ma zastosowania do parametrów i wartości wymienionych w załącznikach I A, I B i I C, jakichkolwiek czynników mających wpływ na ocenę wartości oraz parametrów analizy, o których mowa w załącznikach II A i II B.”;

               2) skreśla się art. 14;

               3) art. 15 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 15

               1.
                     Komisję wspomaga komitet ustanowiony na mocy art. 39 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE*. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011**.

               2.
                     W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

               _______________________________________________

               *
                     Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).

               **
                     Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;

               4) dodaje się art. 15a w brzmieniu:

               „Artykuł 15a

               1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

               2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 13, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

               3. Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 13, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

               4. Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.

               5. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

               6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 13 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

               5) w art. 17 ust. 1 zdanie drugie otrzymuje następujące brzmienie:

               „Sprawozdania sektorowe opracowywane są na podstawie kwestionariusza lub wzoru przyjętego przez Komisję w formie aktu wykonawczego. Wspomniany akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.”.

               Artykuł 4
                  Zmiana dyrektywy 87/217/WE

               Skreśla się art. 13 ust. 1 dyrektywy 87/217/EWG.

               Artykuł 5
                  Zmiana rozporządzenia (UE) nr 1257/2013

               W art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1257/2013 otrzymuje brzmienie:

               „2. Każde sprawozdanie obejmuje okres trzech lat i jest przekazywane Komisji drogą elektroniczną nie później niż dziewięć miesięcy od zakończenia objętego nim trzyletniego okresu.

               Pierwsze sprawozdanie elektroniczne obejmuje okres od dnia publikacji europejskiego wykazu do dnia 31 grudnia 2018 r.”.

               Artykuł 6
                  Zmiany dyrektywy 94/63/WE

               W dyrektywie 94/63/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1) w art. 4 ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

               „Państwa członkowskie informują Komisję o terminalach, których dotyczy powyższe odstępstwo.”;

               2) w art. 6 ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

               „Państwa członkowskie przekazują Komisji dane szczegółowe dotyczące obszarów, na których zamierzają zezwolić na takie odstępstwa, a następnie informują o wszelkich zmianach na tych obszarach.”;

               3) w art. 9 ust. 3 skreśla się zdanie pierwsze.

               Artykuł 7
                  Uchylenie dyrektywy 91/692/EWG

               Dyrektywa 91/692/EWG traci moc.

               Artykuł 8
                  Wejście w życie i stosowanie

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia [OP: DATE of entry into force of amendment to Article 37(1)
                  119
                of Directive 2008/98/EC, the amendment to Article 9
                  120
                of Directive 2000/53/EC, the amendment to Article 15
                  121
                of Directive 1999/31/EC, the amendment to Article 17
                  122
                of Directive 94/62/EC.]

               Artykuł 1 stosuje się od dnia [OP: the DATE of entry into force of the amendment of Article 22a of Directive 2003/87/EC
                  123
               ].

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

                     (2)
                  COM(2014) 368 Program sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT): aktualna sytuacja i perspektywa, sekcja III Przyszłe inicjatywy REFIT.

                     (3)
                  COM(2015) 215 z dnia 19 maja 2015 r.

                     (4)
                  COM(2015) 610 z dnia 27 października 2015 r.

                     (5)
                  Dz.U. L 37 z 11.2.2011, s. 19.

                     (6)
                  Dz.U. L 292 z 10.11.2010, s. 65.

                     (7)
                  Dostępne na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/environment/legal/reporting/other_actions_en.htm

                     (8)
                  Dyrektywa w sprawie oczyszczania ścieków komunalnych.

                     (9)
                  Dyrektywa azotanowa.

                     (10)
                  Ramowa dyrektywa wodna.

                     (11)
                  Dyrektywa w sprawie emisji przemysłowych.

                     (12)
                  Dyrektywa w sprawie IPPC.

                     (13)
                  COM(2008) 46 z dnia 1 lutego 2088 r.

                     (14)
                  Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Wprowadzenie wspólnego systemu informacji o środowisku (SEIS) {SEC(2008) 111} {SEC(2008) 112} /* COM(2008) 46 final *.

                     (15)
                  SWD(2013) 18 z dnia 25 stycznia 2013 r.

                     (16)
                  Decyzja Komisji 2011/92/UE z dnia 10 lutego 2011 r. (Dz.U. L 37 z 11.2.2011, s. 19) i decyzja Komisji 2010/681/UE z dnia 9 listopada 2010 r. (Dz.U. L 292 z 10.11.2010, s. 65).

                     (17)
                  Dostępne na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/environment/legal/reporting/index_en.htm

                     (18)
                  Art. 37 ust. 1.

                     (19)
                  Art. 9.

                     (20)
                  Art. 15.

                     (21)
                  COM(2015) 595 final, COM(2015) 593 final, COM(2015) 594 final, COM(2015) 596 final.

                     (22)
                  Dz.U. L 31 z 5.2.1976, s. 1.

                     (23)
                  Dz.U. L 64 z 4.3.2006, s. 37.

                     (24)
                  Dz.U. L 129 z 18.5.1976, s. 23.

                     (25)
                  Dz.U. L 64 z 4.3.2006, s. 52.

                     (26)
                  Dz.U. L 54 z 25.2.1978, s. 19.

                     (27)
                  Dz.U. L 32 z 3.2.1983, s. 28.

                     (28)
                  Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17.

                     (29)
                  Dz.U. L 222 z 14.8.1978, s. 1.

                     (30)
                  Dz.U. L 264 z 25.9.2006, s. 20.

                     (31)
                  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1.

                     (32)
                  Dz.U. L 271 z 29.10.1979, s. 44.

                     (33)
                  Dz.U. L 319 z 7.11.1981, s. 16.

                     (34)
                  Dz.U. L 281 z 10.11.1979, s. 47.

                     (35)
                  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 14.

                     (36)
                  Dz.U. L 20 z 26.1.1980, s. 43.

                     (37)
                  Dz.U. L 81 z 27.3.1982, s. 29.

                     (38)
                  Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 84.

                     (39)
                  Dz.U. L 291 z 24.10.1983, s. 1.

                     (40)
                  Dz.U. L 74 z 17.3.1984, s. 49.

                     (41)
                  Dz.U. L 274 z 17.10.1984 r., s. 11.

                     (42)
                  Dz.U. L 181 z 4.7.1986, s. 16.

                     (43)
                  Dz.U. L 219 z 14.8.1990, s. 49.

                     (44)
                  Dz.U. L 194 z 25.7.1975, s. 26.

                     (45)
                  Dz.U. L 229 z 30.8.1980, s. 11.

                     (46)
                  Dz.U. L 330 z 5.12.1998, s. 32.

                     (47)
                  Dz.U. L 87 z 27.3.1985, s. 1.

                     (48)
                  Dz.U. L 372 z 31.12.1985, s. 36.

                     (49)
                  Dz.U. L 307 z 27.11.1975, s. 22.

                     (50)
                  Dz.U. L 74 z 27.3.1993, s. 81.

                     (51)
                  Dz.U. L 188 z 16.7.1984, s. 20.

                     (52)
                  Dz.U. L 24 z 29.1.2008, s. 8.

                     (53)
                  Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17.

                     (54)
                  Dz.U. L 229 z 30.8.1980, s. 30.

                     (55)
                  Dz.U. L 163 z 29.6.1999, s. 41.

                     (56)
                  Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 15.

                     (57)
                  Dz.U. L.87 z 27.3.1985, s. 1.

                     (58)
                  Dz.U. L 372 z 31.12.1985, s. 36.

                     (59)
                  Dz.U. L 194 z 25.7.1975, s. 23.

                     (60)
                  Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3.

                     (61)
                  Dz.U. L 194 z 25.7.1975, s. 39.

                     (62)
                  Dz.U. L 114 z 27.4.2006, s. 9.

                     (63)
                  Dz.U. L 108 z 26.4.1976, s. 41.

                     (64)
                  Dz.U. L 243 z 24.9.1996, s. 31.

                     (65)
                  Dz.U. L 84 z 31.3.1978, s. 43.

                     (66)
                  Dz.U. L 377 z 31.12.1991, s. 20.

                     (67)
                  Dz.U. L 326 z 13.12.1984, s. 31.

                     (68)
                  Dz.U. L 30 z 6.2.1993, s. 1.

                     (69)
                  Dz.U. L 190 z 12.7.2006, s. 1.

                     (70)
                  Dz.U. L 176 z 6.7.1985, s. 18.

                     (71)
                  Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 10.

                     (72)
                  Dz.U. L 89 z 25.3.2014, s. 45.

                     (73)

                     Dz.U. L 126 z 19.5.2005, s. 43.

                     (74)
                  Dz.U. L 329 z 25.11.2006, s. 38.

                     (75)
                  C(2012) 2384 final.

                     (76)
                  Dz.U. L 78 z 16.3.2004, s. 56.

                     (77)
                  Dz.U. L 67 z 7.3.2007, s. 7.

                     (78)
                  Dz.U. L 298 z 25.11.2000, s. 24.

                     (79)
                  Dz.U. L 282 z 26.10.2001, s. 77.

                     (80)
                  Dz.U. L 256 z 19.9.1997, s. 13.

                     (81)
                  Dz.U. L 296 z 17.11.1994, s. 42.

                     (82)
                  Dz.U. L 247 z 24.9.2011, s. 54.

                     (83)
                  Dz.U. L 37 z 11.2.2011, s. 19.

                     (84)
                  Dz.U. L 292 z 10.11.2010, s. 65.

                     (85)
                  Dz.U. L 195 z 27.7.2007, s. 47.

                     (86)
                  Dz.U. L 89 z 5.4.2003, s. 17.

                     (87)
                  Dz.U. L 195 z 24.7.2002, s. 74.

                     (88)
                  Dz.U. L 148 z 15.6.1999, s. 39.

                     (89)
                  Dz.U. L 120 z 8.5.1999, s. 43.

                     (90)
                  Dz.U. L 67 z 7.3.1998, s. 48.

                     (91)
                  Dz.U. L 213 z 22.8.1996, s. 16.

                     (92)
                  Dz.U. L 116 z 11.5.1996, s. 26.

                     (93)
                  Dz.U. L 247 z 27.8.1992, s. 10.

                     (94)
                  Dz.U. L 200 z 24.8.1995, s. 1.

                     (95)
                  Zob. ocena skutków dotycząca SEIS, SWD(2008) 111 z dnia 1 lutego 2008 r.

                     (96)
                  http://ec.europa.eu/environment/legal/reporting/index_en.htm

                     (97)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję; Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

                     (98)
                  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Zamknięcie obiegu – plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym”; COM(2015) 614 final.

                     (99)
                  COM(2015) 337 final/2.

                     (100)
                  Dz.U. C […] z […], s. […].

                     (101)
                  Dz.U. C […] z […], s. […].

                     (102)
                  Dyrektywa Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska, w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie (Dz.U. L 181 z 4.7.1986, s. 6).

                     (103)
                  Dyrektywa Rady 87/217/EWG z dnia 19 marca 1987 r. w sprawie ograniczania zanieczyszczenia środowiska azbestem i zapobiegania temu zanieczyszczeniu (Dz.U. L 85 z 28.3.1987, s. 40).

                     (104)
                  Dyrektywa Rady 91/692/EWG z dnia 23 grudnia 1991 r. normalizująca i racjonalizująca sprawozdania w sprawie wykonywania niektórych dyrektyw odnoszących się do środowiska (Dz.U. L 377 z 31.12.1991, s. 48).

                     (105)
                  Dyrektywa 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie kontroli emisji lotnych związków organicznych (LZO) wynikających ze składowania paliwa i jego dystrybucji z terminali do stacji paliw (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 24).

                     (106)
                  Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1).

                     (107)
                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17).

                     (108)
                  Dyrektywa 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiająca infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (Dz.U. L 108 z 25.4.2007, s. 1).

                     (109)
                  COM(2008) 46 z dnia 1 lutego 2088 r.

                     (110)
                  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

                     (111)
                  Dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 10).

                     (112)
                  Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz.U. L 182 z 16.7.1999, s. 1).

                     (113)
                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. L 269 z 21.10.2000, s. 34).

                     (114)
                  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).

                     (115)
                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).

                     (116)
                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniająca dyrektywę Rady 85/337/EWG, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE, 2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).

                     (117)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie recyklingu statków oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 i dyrektywę 2009/16/WE (Dz.U. L 330 z 10.12.2013, s. 1).

                     (118)
                  COM(2015) 614 final z dnia 2 grudnia 2015 r.

                     (119)
                  COM(2015) 595 final.

                     (120)
                  COM(2015) 593 final.

                     (121)
                  COM(2015) 594 final.

                     (122)
                  COM(2015) 596 final, COM(2015) 337.

                     (123)
                  COM(2015) 337.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 22.6.2016
            COM(2016) 407 final
            2016/0189(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Załącznika XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG(alternatywne metody rozstrzygania sporów)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączony do niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady) ma na celu zmianę Załącznika XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG, aby umożliwić państwom EFTA należącym do EOG (Norwegii, Islandii i Liechtensteinowi) uczestnictwo w europejskim systemie internetowego rozstrzygania sporów.

               Zostanie to osiągnięte dzięki uwzględnieniu w Porozumieniu EOG rozporządzenia (UE) nr 524/2013 w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich
                  1
                (dalej „rozporządzenie ODR”), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1051
                  2
                oraz dyrektywy 2013/11/UE w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich
                  3
                (dalej „dyrektywa ADR”).

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu rozszerza zakres obowiązującej polityki UE na państwa EOG–EFTA.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Rozszerzenie dorobku prawnego UE na państwa EOG–EFTA poprzez jego uwzględnienie w Porozumieniu EOG jest przeprowadzane zgodnie z celami i zasadami przedmiotowego Porozumienia w celu stworzenia dynamicznego i jednorodnego Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opartego na wspólnych przepisach i równych warunkach konkurencji.

               Działania te obejmują wszystkie polityki w obszarze swobodnego przepływu towarów, osób, usług i kapitału, oraz działania wspierające i polityki horyzontalne określone w Porozumieniu EOG.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Przepisy, które mają zostać uwzględnione w Porozumieniu EOG, opierają się na art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94
                  4
                w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.

               Komisja we współpracy z ESDZ przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić je Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości z następującego względu.

               Cel niniejszego wniosku, a mianowicie zapewnienie jednorodności rynku wewnętrznego, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii.

               Proces uwzględnienia dorobku prawnego UE w Porozumieniu EOG jest przeprowadzany zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym potwierdza się przyjęte podejście.

               •Proporcjonalność

               Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celu – zapewnienia jednorodności rynku wewnętrznego.

               •Wybór instrumentu

               Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG wybranym instrumentem jest decyzja Wspólnego Komitetu EOG. Wspólny Komitet EOG zapewnia skuteczną realizację i funkcjonowanie Porozumienia EOG. W tym celu Komitet podejmuje decyzje w przypadkach przewidzianych w Porozumieniu.

               3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

               W ramach przygotowywania przedmiotowych przepisów Komisja przeprowadziła szereg badań w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich i zajęła się kwestiami związanymi z narzędziami internetowego rozstrzygania sporów.

               •Ocena skutków

               W ramach przygotowania przedmiotowych przepisów Komisja przeprowadziła szczegółową ocenę skutków, poddając analizie wiele wariantów strategicznych dotyczących zarówno „Zasięgu, informacji i jakości alternatywnych metod rozstrzygania sporów”, jak i „Internetowego systemu rozstrzygania sporów w przypadku transgranicznych transakcji handlu elektronicznego”.

               Załączona decyzja Wspólnego Komitetu EOG ma na celu rozszerzenie obecnego systemu na państwa EOG–EFTA.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Uwzględnienie tych przepisów w Porozumieniu EOG ma niewielki wpływ na budżet. Koszty te zostały już jednak pokryte za pomocą środków przewidzianych wcześniej w ramach programowania finansowego „Programu na rzecz konsumentów” (linia budżetowa 33 04 01), w którym uczestniczą Islandia i Norwegia. Nie przewiduje się dodatkowych środków.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

               We wniosku przewiduje się, że Komisja i Islandia dołożą starań, aby poprawić obsługę tłumaczeniową dostępną w ramach platformy internetowego systemu rozstrzygania sporów (dalej „platforma ODR”) w odniesieniu do języka islandzkiego, w celu zapewnienia jakości wszystkich funkcji porównywalnej z jakością funkcji oferowanych w przypadku innych języków, oraz że będą regularnie informować Wspólny Komitet EOG o postępach w tym zakresie.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               Platforma ODR musi być dostępna we wszystkich językach, o których mowa w art. 129 ust. 1 Porozumienia EOG, w tym w języku norweskim i islandzkim.

               W drodze odstępstwa od art. 5 ust. 4 lit. e) rozporządzenia ODR obsługa tłumaczeniowa w ramach platformy ODR w przypadku tłumaczeń na język islandzki i z tego języka zostanie początkowo udostępniona jedynie w odniesieniu do wyników postępowania z zastosowaniem alternatywnych metod rozstrzygania sporów (ADR) przekazywanych przez podmiot ADR.

               Dopóki jakość tłumaczeń przygotowywanych za pomocą narzędzi tłumaczenia maszynowego wykorzystywanych przez platformę ODR nie stanie się porównywalna z jakością tłumaczeń w przypadku innych języków należy stworzyć i stosować szczególne rozwiązania przejściowe w odniesieniu do innych wymian informacji za pośrednictwem platformy ODR.

               Islandia zapewnia, że użytkownicy platformy ODR mogą otrzymać tłumaczenie wszelkich innych informacji w języku islandzkim i tłumaczenie z tego języka za pośrednictwem punktu kontaktowego ds. ODR, gdy informacje te są niezbędne w celu rozstrzygnięcia sporu i są wymienianie za pośrednictwem platformy ODR w innym języku. Informacje na temat rozwiązań dotyczących języka islandzkiego zostają umieszczone na stronie internetowej platformy ODR.

               Komisja i Islandia dokładają starań, aby poprawić obsługę tłumaczeniową dostępną w ramach platformy ODR w odniesieniu do języka islandzkiego w celu zapewnienia jakości wszystkich funkcji porównywalnej z jakością funkcji oferowanych w przypadku innych języków oraz regularnie informują Wspólny Komitet EOG o postępach w tym zakresie. Gdy obsługa tłumaczeniowa w przypadku języka islandzkiego osiągnie poziom jakości porównywalnej z jakością w odniesieniu do innych języków, Wspólny Komitet EOG bez zbędnej zwłoki podejmie decyzję o zakończeniu stosowania rozwiązań przejściowych w załączonej decyzji Wspólnego Komitetu EOG.

               2016/0189 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej
                  we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Załącznika XIX
                  (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG
                  (alternatywne metody rozstrzygania sporów)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r.
                  5
                w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, Załącznika XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG.

               (3)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013
                  6
               .

               (4)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1051
                  7
               .

               (5)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE
                  8
               .

               (6)Należy zatem odpowiednio zmienić Załącznik XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG.

               (7)Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany Załącznika XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 1).

                     (2)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1051 z dnia 1 lipca 2015 r. dotyczące rozwiązań w zakresie korzystania z funkcjonalności platformy internetowego rozstrzygania sporów, rozwiązań dotyczących elektronicznego formularza skargi i rozwiązań w zakresie współpracy między punktami kontaktowymi przewidzianymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich (Dz.U. L 171 z 2.7.2015, s. 1).

                     (3)
                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63).

                     (4)
                  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6-8.

                     (5)
                  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6-8.

                     (6)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 1).

                     (7)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1051 z dnia 1 lipca 2015 r. dotyczące rozwiązań w zakresie korzystania z funkcjonalności platformy internetowego rozstrzygania sporów, rozwiązań dotyczących elektronicznego formularza skargi i rozwiązań w zakresie współpracy między punktami kontaktowymi przewidzianymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich (Dz.U. L 171 z 2.7.2015, s. 1).

                     (8)
                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 22.6.2016
            COM(2016) 407 final
            ZAŁĄCZNIK

               Wniosekdecyzja Radyw sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Załącznika XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG
            (alternatywne metody rozstrzygania sporów)

               DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
                  nr

                  z dnia

                   zmieniająca Załącznik XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE
                  1
               .

               (2)Konieczne jest stworzenie szczególnych rozwiązań przejściowych stosowanych do czasu pełnego wdrożenia obsługi tłumaczeniowej w ramach platformy ODR, o której mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 524/2013, w odniesieniu do języka islandzkiego.

               (3)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1051 z dnia 1 lipca 2015 r. dotyczące rozwiązań w zakresie korzystania z funkcjonalności platformy internetowego rozstrzygania sporów, rozwiązań dotyczących elektronicznego formularza skargi i rozwiązań w zakresie współpracy między punktami kontaktowymi przewidzianymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich
                  2
               .

               (4)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE
                  3
               .

               (5)Należy zatem odpowiednio zmienić Załącznik XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W Załączniku XIX do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

               1.w pkt 7d (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/22/WE) dodaje się, co następuje:

               „, zmieniona:

               - 32013 R 0524: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 1),

               -32013 L 0011: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63).”;

               2.w pkt 7f (rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się tiret w brzmieniu:

               „-32013 R 0524: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 1),

               -32013 L 0011: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63).”;

               3.po pkt 7i (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/WE) dodaje się, co następuje:

               „7j.32013 R 0524: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 1).

               Do celów Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

               a)w odniesieniu do państw EFTA platforma ODR, o której mowa w art. 5 rozporządzenia, zostaje udostępniona w terminie 40 dni roboczych od wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr.../... z dnia... [niniejszej decyzji],

               b)platforma ODR musi być dostępna we wszystkich językach, o których mowa w art. 129 ust. 1 Porozumienia EOG,

               c)w drodze odstępstwa od art. 5 ust. 4 lit. e) rozporządzenia obsługa tłumaczeniowa w ramach platformy ODR w przypadku tłumaczeń na język islandzki i z tego języka zostaje początkowo udostępniona jedynie w odniesieniu do wyników postępowania ADR przekazywanych przez podmiot ADR. Islandia zapewnia, że użytkownicy platformy ODR mogą otrzymać tłumaczenie wszystkich innych informacji na język islandzki i tłumaczenie z tego języka za pośrednictwem punktu kontaktowego ds. ODR, gdy informacje te są niezbędne w celu rozstrzygnięcia sporu i są wymienianie za pośrednictwem platformy ODR w innym języku. Informacje na temat rozwiązań dotyczących języka islandzkiego zostają umieszczone na stronie internetowej platformy ODR.

               Komisja i Islandia dokładają starań, aby poprawić obsługę tłumaczeniową dostępną w ramach platformy ODR w odniesieniu do języka islandzkiego w celu zapewnienia jakości obsługi porównywalnej z jakością obsługi oferowaną w przypadku innych języków oraz regularnie informują Wspólny Komitet EOG o postępach w tym zakresie. Gdy obsługa tłumaczeniowa w przypadku języka islandzkiego osiągnie poziom jakości porównywalnej z jakością w odniesieniu do innych języków, Wspólny Komitet EOG bez zbędnej zwłoki podejmie decyzję o zakończeniu stosowania środków określonych w niniejszym punkcie.

               7ja.32015 R 1051: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1051 z dnia 1 lipca 2015 r. dotyczące rozwiązań w zakresie korzystania z funkcjonalności platformy internetowego rozstrzygania sporów, rozwiązań dotyczących elektronicznego formularza skargi i rozwiązań w zakresie współpracy między punktami kontaktowymi przewidzianymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich (Dz.U. L 171 z 2.7.2015, s. 1).

               7k.32013 L 0011: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63).

               Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

               a)odniesienia do innych aktów znajdujące się w dyrektywie są uwzględniane w stopniu i w formie, w jakich akty te są włączone do Porozumienia,

               b)w odniesieniu do państw EFTA art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               »2.
                     Do celów niniejszego artykułu ‘miejsce zwykłego pobytu’ ustala się zgodnie z tym, co następuje:

               a)za miejsce zwykłego pobytu spółek i innych podmiotów, posiadających osobowość prawną lub nieposiadających jej, uznaje się miejsce siedziby ich głównego organu zarządzającego.

               Za miejsce zwykłego pobytu osoby fizycznej, działającej w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, uznaje się miejsce głównego przedsiębiorstwa;

               b)w razie zawarcia umowy w ramach działalności filii, agencji lub innego oddziału lub gdy na mocy umowy spełnienie świadczenia należy do obowiązków takiej filii, agencji lub oddziału, za miejsce zwykłego pobytu uznaje się miejsce siedziby tej filii, agencji lub oddziału;

               c)jako chwilę właściwą dla ustalenia miejsca zwykłego pobytu przyjmuje się chwilę zawarcia umowy.«,

               c)w art. 18 ust. 2 dodaje się następującą treść:

               »Komisja umieszcza na tym wykazie właściwe organy i pojedyncze punkty kontaktowe wyznaczone przez państwa EFTA.«,

               d)w art. 20 ust. 4 po słowach »zostanie poinformowana o zmianach.« dodaje się następującą treść:

               »Komisja umieszcza w tym wykazie podmioty ADR mające siedzibę w państwach EFTA i wymienione w sposób zgodny z ust. 2.«.”.

               Artykuł 2

               Teksty rozporządzenia (UE) nr 524/2013, rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1051 oraz dyrektywy 2013/11/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG*.

                  4Artykuł 4

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                     Przewodniczący

                     Sekretarze
                     Wspólnego Komitetu EOG

                     (1)
                  Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 1.

                     (2)
                  Dz.U. L 171 z 2.7.2015, s. 1.

                     (3)
                  Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63.

                     (4)
                  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]