				|

		52013PC0250

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 302/2009 dotyczące wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym /* COM/2013/0250 final - 2013/0133 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Unia jest umawiającą się
stroną Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka
atlantyckiego (zwanej dalej „konwencją)”. Tuńczyk
błękitnopłetwy jest najważniejszym gatunkiem w
Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (zwanej
dalej „ICCAT”), a obecnie jest jedynym gatunkiem stanowiącym przedmiot
wieloletniego planu odbudowy. Przedmiotowa transpozycja dotyczy zasadniczych
przepisów zawartych w planie odbudowy, które były szeroko dyskutowane i zostały
przyjęte na dorocznym posiedzeniu ICCAT w listopadzie 2012 r. na podstawie
zalecenia 12-03.
W 2008 r. na swoim 16. specjalnym posiedzeniu
ICCAT przyjęła zalecenie 08-05 w celu ustanowienia nowego planu
odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku
i w Morzu Śródziemnym, zastępując plan odbudowy przyjęty w
2006 r. W oczekiwaniu na wejście w życie zalecenia 08-05
przyjęto rozporządzenie (WE) nr 302/2009[1].
Na swoim 17. specjalnym posiedzeniu w
2010 r. ICCAT przyjęła zalecenie 10-04 zmieniające wieloletni
plan odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego. W celu
odbudowania zasobów zalecenie 10-04 przewiduje dalsze obniżenie
całkowitego dopuszczalnego połowu, zaostrzenie środków
zmierzających do ograniczenia zdolności połowowej i środków
kontroli, w szczególności w odniesieniu do operacji transferu i
umieszczania w sadzach, a także dodatkowe doradztwo ze strony Stałego
Komitetu ds. Badań Naukowych i Statystyki (SCRS) w 2012 r. w zakresie
identyfikacji tarlisk i tworzenia rezerwatów.
Na swoim specjalnym posiedzeniu w 2012 r.
ICCAT przyjęła zalecenie 12-03 zmieniające wieloletni plan
odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego. W celu lepszego
dostosowania okresów połowu do działalności floty zalecenie
12-03 przewiduje zmianę okresów otwartych dla połowu, które
różnią się od okresów zamkniętych dla połowu
określonych w art. 7 rozporządzenia Rady (WE) 302/2009 zmienionego
art. 1 pkt 6 rozporządzenia (UE) nr 500/2012[2]. Ponadto zmieniono faktyczne
daty, w których połowy są dozwolone w odniesieniu do statków
rybackich do połowów okrężnicą, statków do połowu
wędami oraz statków do połowu wędami holowanymi. Na koniec, w
celu uniknięcia wszelkiej niepewności w odniesieniu do narzędzi,
które nie podlegają konkretnym zasadom dotyczącym okresu połowu,
konieczne było wprowadzenie przepisu wyraźnie zezwalającego na
dokonywanie połowów wszystkimi pozostałymi narzędziami w trakcie
całego roku.
Zalecenie to było jednak przedmiotem
pewnej liczby sprzeciwów ze strony umawiających się stron ICCAT,
które opóźniły jego wejście w życie najprawdopodobniej do
sierpnia 2013 r. Sprzeciwy te były jednak związane z przydziałem
TAC i nie dotyczyły okresów połowu. Ponadto podczas ostatniego
międzysesyjnego posiedzenia, które odbyło się w Sewilli (18-20
lutego 2013 r.) umawiające się strony ICCAT powiadomiły o swoim
zamiarze wdrożenia przepisów zalecenia 12-03, w tym nowego okresu
połowu dla statków rybackich do połowów okrężnicą (26
maja do 24 czerwca), określonych w pkt 22 zalecenia.
W odniesieniu do okresu połowu 2013 Rada
ustanowiła już w swoim rozporządzeniu (UE) nr 40/2013
ustalającym uprawnienia do połowów na 2013 r. dostępne w wodach
UE oraz – dla statków UE – na określonych wodach nienależących
do UE w odniesieniu do pewnych stad ryb oraz grup stad ryb, które są
przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych[3], że okres dla statków
rybackich do połowów okrężnicą rozpocznie się dnia 26
maja 2013 r. i zakończy się dnia 24 czerwca 2013 r., w celu
pozostawienia państwom członkowskim wystarczającego czasu na planowanie.
W wymienionym rozporządzeniu został ustalony jedynie okres
połowu statków rybackich do połowów okrężnicą z uwagi
na jego termin oraz duże znaczenie tego narzędzia, biorąc pod
uwagę jego wyższą zdolność połowową i
wcześniejsze przypadki niezgodności.
W oczekiwaniu na pełne wdrożenie
zalecenia 12-03 oraz jego wejście w życie należy zatem
zmienić przepis dotyczący okresów połowu zawarty w
rozporządzeniu Rady (WE) nr 302/2009 w celu, z jednej strony, zapewnienia
skutecznej ochrony zasobów tuńczyka błękitnopłetwego,
dopilnowując, by te nowe okresy połowu były przestrzegane, a
także ułatwiając działania w zakresie egzekwowania prawa,
oraz, z drugiej strony, zagwarantowania bezpieczeństwa prawnego w zakresie
odnośnych okresów połowu.
Z wyżej wymienionych powodów oraz w celu
umożliwienia państwom członkowskim określenia we
właściwy sposób ich planów w zakresie połowów, zdolności i
inspekcji, które są związane z okresami połowu, jak również
wypełniania ich obowiązków przekazywania informacji, należy jak
najszybciej zmienić ten przepis i zastosować te zmiany z mocą
wsteczną od dnia 1 stycznia 2013 r.
Należy zatem odpowiednio zmienić
rozporządzenie (WE) nr 302/2009.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Podczas spotkania grupy sterującej
odpowiedzialnej za wspólny plan rozmieszczenia dotyczący tuńczyka
błękitnopłetwego, które odbyło się w siedzibie
Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa w Vigo dnia 11 grudnia 2012 r. w
sprawie konieczności doprecyzowania dat okresów połowu,
przeprowadzono konsultacje z państwami członkowskimi zainteresowanymi
tym łowiskiem (CY, ES, FR, GR, IT, MT oraz PT). Wszystkie z nich
zgadzają się, że należy wprowadzić daty określone
w ust. 21-26 zalecenia ICCAT 12-03 zmieniającego zalecenie ICCAT
mające na celu ustanowienie wieloletniego planu odbudowy zasobów
tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu
Śródziemnym.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Celem wniosku jest transpozycja do prawa Unii
zalecenia przyjętego w ramach ICCAT poprzez zmianę
rozporządzenia (WE) nr 302/2009 w odniesieniu do okresów połowu
tuńczyka dla statków do połowu tuńczyka błękitnopłetwego. Niniejszy wniosek jest z uwagi na jego
ograniczony zakres niezbędny w celu zagwarantowania szybkiego
przyjęcia rozporządzenia przed rozpoczęciem okresu połowu
2013.
2013/0133 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie Rady
(WE) nr 302/2009 dotyczące wieloletniego planu odbudowy zasobów
tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu
Śródziemnym
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[4],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Unia jest stroną
Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego (zwanej
dalej „konwencją”).
(2)       W 2008 r. na swoim 16.
specjalnym posiedzeniu Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka
Atlantyckiego (zwana dalej „ICCAT”), ustanowiona konwencją,
przyjęła zalecenie 08-05 w celu ustanowienia nowego planu odbudowy
zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i
w Morzu Śródziemnym, zastępując plan odbudowy przyjęty w
2006 r. Rozporządzenie (WE) nr 302/2009[5]
zostało przyjęte w celu wdrożenia tych międzynarodowych
środków ochronnych na szczeblu Unii.
(3)       Na swoim 17. specjalnym
posiedzeniu w 2010 r. ICCAT przyjęła zalecenie 10-04
zmieniające wieloletni plan odbudowy zasobów tuńczyka
błękitnopłetwego. Rozporządzenie (WE) nr 302/2009
zostało następnie zmienione rozporządzeniem (UE) nr 500/2012[6] w celu wdrożenia tych
zmienionych międzynarodowych środków ochronnych na szczeblu Unii.
(4)       Na swoim 18. specjalnym
posiedzeniu w 2012 r. ICCAT przyjęła zalecenie 12-03 ponownie
zmieniające wieloletni plan odbudowy zasobów tuńczyka
błękitnopłetwego. W celu lepszego dostosowania okresów
połowu do działalności flot zalecenie 12-03 przewiduje
zmianę okresów połowu, które są od tej pory określane jako
okresy otwarte dla połowu, w przeciwieństwie do okresów
zamkniętych dla połowu wymienionych w poprzednich zaleceniach ICCAT.
Ponadto zmieniono faktyczne daty, w których połowy są dozwolone w
odniesieniu do statków rybackich do połowów okrężnicą, statków
do połowu wędami oraz statków do połowu wędami holowanymi.
Na koniec, w celu uniknięcia wszelkiej niepewności w odniesieniu do
narzędzi, które nie podlegają konkretnym zasadom dotyczącym
okresów połowu, konieczne było wprowadzenie przepisu wyraźnie zezwalającego
na dokonywanie połowów wszystkimi pozostałymi narzędziami w
trakcie całego roku.
(5)       W oczekiwaniu na wejście
w życie zalecenia 12-03 ICCAT oraz jego pełne wdrożenie
należy jak najszybciej zmienić przepisy dotyczące okresów
połowu wymienionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 302/2009 i zastosować
te zmiany od początku 2013 r. w celu zapewnienia skutecznej ochrony
zasobów tuńczyka błękitnopłetwego, zagwarantowania
bezpieczeństwa prawnego w zakresie odnośnych okresów połowu
oraz, na koniec, umożliwienia państwom członkowskim
określenia we właściwy sposób ich planów w zakresie
połowów, zdolności i inspekcji jak również wypełniania ich
obowiązków przekazywania informacji,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 7 rozporządzenia (WE)
nr 302/2009 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 7
Okresy połowu
1.           Zezwala się na
połowy tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim
Atlantyku i w Morzu Śródziemnym przez duże statki łowcze o
długości ponad 24 m, poławiające gatunki pelagiczne taklami
oceanicznymi, w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 maja, z wyjątkiem
obszaru na zachód od 10° W i na północ od 42° N, na którym zezwala
się na tego rodzaju połowy od dnia 1 sierpnia do dnia 31 stycznia.
2.           Zezwala się na
połowy tuńczyka błękitnopłetwego okrężnicami
we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym w okresie od dnia 26 maja do
dnia 24 czerwca.
3.           Zezwala się na
połowy tuńczyka błękitnopłetwego statkami do
połowu wędami i taklami i statkami do połowu wędami
holowanymi we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym w okresie od dnia
1 lipca do dnia 31 października.
4.           Zezwala się na
połowy tuńczyka błękitnopłetwego trawlerami do
połowów pelagicznych we wschodnim Atlantyku w okresie od dnia 16 czerwca
do dnia 14 października.
5.           Zezwala się na
połowy rekreacyjne i sportowe tuńczyka
błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu
Śródziemnym w okresie od dnia 16 czerwca do dnia 14 października.
6.           Zezwala się na
połowy tuńczyka błękitnopłetwego narzędziami
innymi niż narzędzia wymienione w ust. 1-5 przez cały rok.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie
trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1
stycznia 2013 r.
Niniejsze
rozporządzenie wiąże w całości i jest
bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 96 z 15.4.2009
[2]               Dz.U. L 157 z 16.6.2012
[3]               Dz.U. L 23 z 25.1.2013
[4]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[5]               Dz.U. L 96 z 15.4.2009
[6]               Dz.U. L 157 z 16.6.2012


				|

		52011PC0663

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 3/2008 w sprawie działań informacyjnych i promocyjnych dotyczących produktów rolnych na rynku wewnętrznym i w krajach trzecich /* KOM/2011/0663 wersja ostateczna - 2011/0290 (COD) */

			   	UZASADNIENIE

1.
KONTEKST WNIOSKU

W art. 290 i 291 Traktatu o Funkcjonowaniu
Unii Europejskiej (TFEU) wprowadzono rozróżnienie między dwoma
rodzajami aktów wydawanych przez Komisję:
Zgodnie z art. 290 TFEU prawodawca może
przekazywać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów o charakterze
nieprawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub
zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu prawodawczego.
Akty prawne przyjęte w ten sposób przez Komisję są według
terminologii stosowanej w traktacie aktami „delegowanymi” (art. 290 ust. 3).
Zgodnie z art. 291 TFEU państwa
członkowskie przyjmują wszelkie środki prawa krajowego
niezbędne do wprowadzenia w życie prawnie wiążących
aktów Unii. Jeżeli potrzebne są jednolite warunki wdrażania tych
aktów, powierza się w nich Komisji uprawnienia wykonawcze. Akty prawne
przyjęte w ten sposób przez Komisję są według terminologii
stosowanej w Traktacie „aktami wykonawczymi” (art. 291 ust. 4).
Celem
niniejszego wniosku jest ujednolicenie rozporządzenia Rady (WE) nr 3/2008[1] z dnia 17
grudnia 2007 r. w sprawie działań informacyjnych i promocyjnych
dotyczących produktów rolnych na rynku wewnętrznym i w krajach
trzecich z tymi postanowieniami TFUE.
Na mocy
niniejszego wniosku, cele i zasady oraz inne zasadnicze elementy polityki w
sprawie działań informacyjnych i promocyjnych dotyczących
produktów rolnych na rynku wewnętrznym i w państwach trzecich są
określone przez prawodawcę. Co za tym idzie, to prawodawca decyduje o
celach tej konkretnej polityki i zasadach strategicznego podejścia, o jej
programowaniu, komplementarności, spójności i zgodności z innymi
politykami unijnymi. Podobnie to prawodawca ustanawia zasady partnerstwa,
pomocniczości, równości mężczyzn i kobiet oraz
niedyskryminacji.
Komisja powinna – w drodze aktów delegowanych
– określić, co rozumie się pod pojęciem programu
informacyjnego i promocyjnego (art. 1 ust. 1). Podobnie Komisja przyjmuje akty
delegowane w celu określenia cech komunikatów informacyjnych i
promocyjnych rozpowszechnianych w ramach programów, aby zwiększyć
obiektywność tych komunikatów oraz chronić konsumentów (art. 1
ust. 3). Komisja sporządza również wykazy tematów, produktów i krajów
trzecich, które mogą zostać objęte tymi środkami (art. 4).
Przyjmuje ona również przepisy w odniesieniu do programów informacyjnych i
promocyjnych (art. 5). Ponadto Komisja przyjmuje szczegółowe zasady
dotyczące programów, które mają być realizowane w krajach
trzecich we współpracy z organizacjami międzynarodowymi w celu
zapewnienia ich sprawnego funkcjonowania (art. 6). Aby zapewnić jak
najbardziej efektywne wykorzystanie środków Unii, Komisja może
również dokładniej zdefiniować priorytety dotyczące wyboru
programów, obok tych warunków i wymagań, które już zostały określone
przez prawodawcę (art. 8 ust. 1).
Ponadto prawodawca powinien przyznać
Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 ust. 2
Traktatu w odniesieniu do jednolitych warunków wstępnej selekcji programów
przez państwa członkowskie (art. 7) i ich wyboru przez Komisję
(art. 8), procedury w przypadku braku programów (art. 9), zatwierdzenia organów
odpowiedzialnych za realizację (art. 11 ust. 4), wykorzystania
materiałów i monitorowania programów (art. 12 ust. 3), zasad finansowania
programów, zawierania umów w sprawie realizacji programów, ustanawiania
zabezpieczeń, zasad płatności i odzyskiwania nienależnych
płatności, zasad kontroli i kar (art. 13 ust. 9).
Co więcej niektóre uprawnienia, które do
tej pory były wykonywane przez Komisję na mocy uprawnień
nadanych jej rozporządzeniem (WE) nr 3/2008 zostały uznane za tak
ważne, że postanowiono je włączyć do tego
rozporządzenia. Dotyczy to (i) wykluczenia ze wsparcia na mocy
rozporządzenia (WE) nr 3/2008 działań informacyjnych i
promocyjnych na rynku wewnętrznym otrzymujących wsparcie na mocy
rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów
wiejskich, w celu wyeliminowania ryzyka podwójnego finansowania (por. art. 15
ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 501/2008[2]); (ii)
zasady, zgodnie z którą w celu zapewnienia skutecznego zarządzania
budżetem Unii organizacje proponujące powinny złożyć
zabezpieczenia w celu zagwarantowania należytego wykonania programów (por.
art. 16 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 501/2008) oraz, (iii) zasady,
zgodnie z którą podlegają one karze, jeżeli nie
wypełnią swoich zobowiązań (por. art. 27
rozporządzenia (WE) nr 501/2008).

2.
WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

Nie wystąpiła konieczność
konsultacji z zainteresowanymi stronami ani przeprowadzenia oceny skutków,
ponieważ wniosek w sprawie dostosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 3/2008
do TFUE jest kwestią międzyinstytucjonalną dotyczącą
wszystkich rozporządzeń Rady.

3.
ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

·      Streszczenie wniosku
Określenie uprawnień delegowanych i
wykonawczych Komisji w rozporządzeniu Rady (WE) nr 3/2008 i ustanowienie
odpowiedniej procedury w celu przyjęcia tych aktów.
Włączenie do rozporządzenia (WE) nr
3/2008 niektórych uprawnień, które dotychczas były wykonywane przez
Komisję.
·      Podstawa prawna
Artykuły 42 i 43 Traktatu o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej.
·      Zasada pomocniczości
Polityka informacyjna i promocyjna UE korzystnie
uzupełnia i wzmacnia działania prowadzone przez państwa
członkowskie poprzez wzmocnienie wizerunku produktów w oczach konsumentów
UE i w krajach trzecich, w szczególności w odniesieniu do jakości,
wartości odżywczej i bezpieczeństwa środków
spożywczych oraz metod ich produkcji. Ten rodzaj działalności,
pomagając w zdobywaniu nowych rynków zbytu w krajach trzecich, może
też wywierać efekt mnożnikowy na inicjatywy krajowe lub
prywatne.
Niniejszy wniosek jest przedmiotem kompetencji
dzielonych UE i państw członkowskich oraz jest zgodny z zasadą
pomocniczości.
·      Zasada proporcjonalności
Ze względu na coraz większą
liberalizację handlu – włącznie z handlem produktami rolnymi i
żywnością – wymiana handlowa między państwami
członkowskimi UE i krajami trzecimi staje się coraz bardziej
znacząca. Jednocześnie wsparcie dla producentów z UE
konkurujących na rynkach UE i światowym z producentami spoza UE zostało
ograniczone (np. refundacje wywozowe). Rozporządzenie w sprawie
działań informacyjnych i promocyjnych dotyczących produktów
rolnych na rynku wewnętrznym i w krajach trzecich jest zatem zasadniczym
instrumentem, który jest zgodny z nowymi ramami porozumienia WTO w sprawie
rolnictwa.
Jest również rzeczą naturalną,
że to UE powinna promować wysokie normy jakości produktów
rolnych UE i wspierać wspólne programy promocji obejmujące
więcej niż jeden kraj UE lub więcej niż jeden sektor
rolnictwa.
Wniosek jest zgodny z zasadą
proporcjonalności.
·      Wybór instrumentów prawnych
Proponowany instrument: rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady

4.
WPŁYW NA BUDŻET

Wniosek nie ma wpływu finansowego na
budżet Wspólnoty.

5.
ELEMENTY FAKULTATYWNE

Nie istnieją elementy fakultatywne.
2011/0290 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie Rady
(WE) nr 3/2008 w sprawie działań informacyjnych i promocyjnych
dotyczących produktów rolnych na rynku wewnętrznym i w krajach
trzecich
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 akapit
pierwszy i art. 43 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej[3],
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[4],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą[5],
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 3/2008[6] przyznaje
Komisji uprawnienia w celu przyjęcia przepisów wykonawczych do tego
rozporządzenia.
(2)
W wyniku wejścia w życie Traktatu z
Lizbony uprawnienia przekazane Komisji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 3/2008
należy dostosować do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej (zwanego dalej Traktatem).
(3)
Aby zapewnić spójność i
skuteczność środków ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 3/2008,
jak również należyte zarządzanie nimi oraz najbardziej efektywne
wykorzystanie środków unijnych, zgodnie z art. 290 Traktatu należy
przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów w odniesieniu do
definicji programu informacyjnego i promocyjnego, określania cech, które
komunikaty informacyjne i promocyjne muszą zawierać, opracowania
wykazów tematów, produktów i krajów trzecich, które mogą być
objęte tymi środkami, przyjęcie zasad określających
strategię w odniesieniu do programów informacyjnych i promocyjnych,
przyjmowania zasad określających strategię w zakresie programów
informacyjnych i promocyjnych, przyjmowania szczegółowych zasad w
odniesieniu do programów, które mają być realizowane w krajach
trzecich we współpracy z organizacjami międzynarodowymi oraz w
odniesieniu do określenia dalszych priorytetów wyboru programów w dodatku
do warunków i wymagań już określonych w rozporządzeniu (WE)
nr 3/2008. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych
Komisja prowadziła stosowne konsultacje, również z ekspertami. W
trakcie przygotowania i opracowania aktów delegowanych Komisja powinna
zapewnić jednoczesne i odpowiednie przekazanie na czas właściwych
dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(4)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania
rozporządzenia (WE) nr 3/2008 należy przyznać Komisji
uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16
lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące
trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień
wykonawczych przez Komisję[7].
(5)
Niektóre uprawnienia, które do tej pory były
realizowane przez Komisję na mocy uprawnień nadanych jej
rozporządzeniem (WE) nr 3/2008 uznaje się za tak ważne, że
postanowiono je włączyć do tego rozporządzenia. Dotyczy to
(i) wykluczenia ze wsparcia na mocy rozporządzenia (WE) nr 3/2008
działań informacyjnych i promocyjnych otrzymujących wsparcie w
ramach innych programów unijnych, co mogłoby oznaczać ryzyko
podwójnego finansowania; (ii) zasady, zgodnie z którą organizacje
proponujące powinny złożyć zabezpieczenia w celu
zagwarantowania należytego wykonania programów; oraz (iii) zasady, zgodnie
z którą w celu zapewnienia prawidłowego zarządzania
budżetem Unii organizacje proponujące podlegają karze,
jeżeli nie wypełnią swoich zobowiązań.
(6)
Należy zatem odpowiednio zmienić
rozporządzenie (WE) nr 3/2008,
PRZYJMUJE NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 3/2008 wprowadza
się następujące zmiany:
(1)
W art. 1 wprowadza się następujące
zmiany:
(a)
w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Komisja określa, w formie aktów
delegowanych, cechy programów informacyjnych i promocyjnych, oraz okres ich
realizacji.”;
(b)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„3.     Komisja określa, w formie aktów
delegowanych, cechy komunikatów informacyjnych i promocyjnych.
4.       Komisja przyjmuje, w formie aktów
wykonawczych, przepisy odnoszące się do wyznaczenia przez
państwa członkowskie właściwych organów odpowiedzialnych za
wdrażanie środków, o których mowa w ust. 1.”.
(2)
W art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje
brzmienie:
„ Komisja sporządza, w formie aktów
delegowanych, wykazy tematów i produktów określonych w art. 3 oraz krajów
trzecich, których to dotyczy.”.
(3)
Artykuł 5 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł
5
Strategia w odniesieniu do programów informacyjnych
i promocyjnych
1.      Komisja przyjmuje, w formie aktów
delegowanych, zasady, których należy przestrzegać przy opracowywaniu
strategii w odniesieniu do programów informacyjnych i promocyjnych na rynku
wewnętrznym.
Zasady te zawierają ogólne wskazania, w
szczególności dotyczące:
a)       celów i kierunków działań;
b)      wskazania jednego lub więcej tematów
objętych wybranymi działaniami;
c)       rodzaju działań, jakie
mają zostać podjęte;
d)      czasu trwania programu;
e)       orientacyjnego rozdzielenia
dostępnych środków finansowych, stanowiących wkład Unii w
realizację programów, w rozbiciu na rynki i rodzaj planowanych
działań.
W zakresie promocji świeżych owoców i
warzyw zwraca się szczególną uwagę na działania promocyjne
skierowane do dzieci w placówkach szkolnych.
2.      Komisja może – w drodze aktów
delegowanych – przyjąć przepisy określające
założenia strategii, z którą muszą być zgodne wnioski
dotyczące programów informacyjnych i promocyjnych w krajach trzecich w
odniesieniu do niektórych lub wszystkich produktów określonych w art. 3
ust. 2).”.
(4)
W art. 6 wprowadza się następujące
zmiany:
(a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1.     W celu realizacji działań, o
których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), b) i c), art. 2 ust. 2 i art. 2 ust. 3
lit. a), b) i c), oraz zgodnie z aktami delegowanymi, o których mowa w art. 5
ust. 1, i z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu, organizacja(-e)
branżowa(-e) lub międzybranżowa(-e) reprezentująca(-e)
zainteresowany(-e) sektor(-y) w jednym lub większej liczbie państw
członkowskich lub na poziomie Unii, opracowuje(-ą) propozycje
programów informacyjnych i promocyjnych trwających maksymalnie trzy
lata.”;
(b)
w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Komisja przyjmuje, w formie aktów delegowanych,
przepisy dotyczące wdrażania działań promocyjnych w krajach
trzecich realizowanych we współpracy z organizacjami
międzynarodowymi.”
(5)
W art. 7 wprowadza się następujące
zmiany:
(a)
w ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Zainteresowane państwo(-a) członkowskie
bada(-ją) stosowność każdego zaproponowanego programu i
weryfikuje(-ją) jego zgodność z niniejszym rozporządzeniem,
aktami delegowanymi, o których mowa w art. 5 oraz stosownymi specyfikacjami.
Sprawdza(-ją) także efektywność cenową danego
programu.”;
(b)
w ust. 2 akapity drugi i trzeci otrzymują
brzmienie:
Jeżeli przedłożony program lub
niektóre działania w ramach tego programu zostanie uznany przez
Komisję za niezgodny z przepisami Unii lub w odniesieniu do
działań, jakie mają być zrealizowane na rynku
wewnętrznym, za niezgodny z aktami delegowanymi, o których mowa w art. 5,
lub jeżeli nie jest on efektywny cenowo, powiadamia ona dane
państwo(-a) członkowskie w określonym terminie o braku
kwalifikowalności części lub całości danego programu.
W przypadku nieotrzymania takiej informacji we wskazanym terminie program
uważa się za zakwalifikowany.
Państwo(-a) członkowskie
bierze(biorą) pod uwagę ewentualne uwagi przedstawione przez Komisję
i w ustalonym terminie przesyła(-ją) Komisji wykaz programów
zrewidowanych po uzgodnieniu z organizacjami inicjującymi, o których mowa
w art. 6 ust. 1.”;
(c)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
"3.     Komisja, w formie aktów
wykonawczych, określa:
a)       zasady odnoszące się do
składania propozycji programów do państw członkowskich;
b)      wymagania, które programy muszą
być spełniać oraz kryteria kontroli programów;
c)       zasady odnoszące się do
procedury, zgodnie z którą przeprowadzana jest selekcja wstępna przez
państwa członkowskie oraz dokonywany wybór przez Komisję i
związanych z nimi terminów.”.
(6)
Artykuł 8 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł
8
Wybór programów informacyjnych i promocyjnych
1.      Przy wyborze programów przyznaje się
pierwszeństwo programom zaproponowanym przez kilka państw
członkowskich lub programom przewidującym działania w kilku
państwach członkowskich lub krajach trzecich.
Komisja może, w drodze aktów delegowanych,
dokładniej zdefiniować priorytety dotyczące wyboru programów.
2.      Komisja przyjmuje, w formie aktów
wykonawczych, decyzje o tym, które programy szczegółowe mają być
wybierane, decyzje o wszelkich zmianach w nich dokonywanych oraz
odpowiadające im budżety.”.
(7)
W art. 9 wprowadza się następujące
zmiany:
(a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1.     W przypadku braku programów, które
mają zostać zrealizowane na rynku wewnętrznym w odniesieniu do
jednego lub kilku działań informacyjnych, o których mowa w art. 2
ust. 1 lit. b), przedstawionych zgodnie z art. 6 ust. 1,
każde zainteresowane państwo członkowskie opracowuje program i
jego specyfikację w oparciu o akty delegowane, o których mowa w art. 5
ust. 1, oraz wybiera w drodze publicznego zaproszenia do składania
ofert organ odpowiedzialny za realizację programu, jaki zobowiązuje
się współfinansować.”;
(b)
w ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„W przypadku braku programów, które mają
zostać zrealizowane w krajach trzecich w odniesieniu do jednego lub kilku
działań informacyjnych, o których mowa w art. 2 ust. 1
lit. a), b) i c), przedstawionych zgodnie z art. 6 ust. 1,
każde zainteresowane państwo członkowskie opracowuje program i
specyfikację w oparciu o akty delegowane, o których mowa w art. 5
ust. 2, oraz wybiera w drodze publicznego zaproszenia do składania
ofert organ odpowiedzialny za realizację programu, jaki zobowiązuje
się współfinansować.”;
(c)
ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)     zgodności programu z przepisami
niniejszego rozporządzenia i w odpowiednim przypadku, z mającymi
aktami delegowanymi;”;
(d)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4.     Do celów związanych ze zbadaniem
programów przez Komisję stosuje się art. 7 ust. 2 i art. 8.”;
(e)
skreśla się ust. 5.
(8)
W art. 10 zdanie wprowadzające otrzymuje
brzmienie:
„Po uprzednim poinformowaniu komitetu, o którym
mowa w art. 16b ust. 1 lub, w miarę potrzeby, Komitetu ds. Rolnictwa Ekologicznego
ustanowionego przez art. 38e rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28
czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów
ekologicznych* lub Komitetu ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych
utworzonego na podstawie art. [54] rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady nr XXX/201X z dnia xx xxxxx 201X w sprawie systemów zapewniania
jakości produktów rolnych**, Komisja może zdecydować o
realizacji jednego lub więcej spośród następujących
środków:
* Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.
**Dz.U. L z […], s. […].”.
(9)
W art. 11 wprowadza się następujące
zmiany:
(a)
w ust. 2 skreśla się akapit drugi.
(b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4.     Komisja określa, w formie aktów
wykonawczych, warunki zatwierdzenia przez państwa członkowskie
wybranych organów wykonawczych, jak również warunki, na jakich organizacja
proponująca może otrzymać zgodę na realizację pewnych
części programu.”.
(10)
W art. 12 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3.     Komisja przyjmuje, w formie aktów
wykonawczych, zasady dotyczące wykorzystywania materiałów
informacyjnych i promocyjnych oraz monitorowania programów.”.
(11)
W art. 13 wprowadza się następujące
zmiany:
(a)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6.     W drodze odstępstwa od art. [XXX
dawniej 180 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007,] rozporządzenia (UE) nr
xxxx/20.. Parlamentu Europejskiego i Rady* z dnia […] r.. [ustanawiającego
wspólną organizację rynku produktów rolnych (rozporządzenie o
jednolitej wspólnej organizacji rynku)], [dostosowane] [oraz art. 3
rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 z dnia 24 lipca 2006 r.
dotyczącego stosowania niektórych reguł konkurencji w odniesieniu do
produkcji rolnej i handlu niektórymi produktami rolnymi**, art. 107, 108 i 109
Traktatu nie stosuje się do płatności dokonywanych przez
państwa członkowskie, w tym do ich udziału w finansowaniu, ani
do udziału w finansowaniu pochodzącego z wpływów o charakterze
parafiskalnym albo z obowiązkowych składek państw
członkowskich albo organizacji proponujących w przypadku programów kwalifikujących
się do wsparcia unijnego z tytułu art. 42 Traktatu, wybranych przez
Komisję zgodnie z art. 8 niniejszego rozporządzenia.
*Dz.U. C z […], s. […].
**Dz.U. L 214 z 4.8.2006, s. 7.”;
(b)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„7.     Działania informacyjne i promocyjne
otrzymujące wsparcie na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z
dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich
przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)*
nie kwalifikują się do uzyskania wkładu finansowego Unii
Europejskiej na mocy niniejszego rozporządzenia.
8.       Zabezpieczenia składane są
przez organizacje proponujące w celu zapewnienia należytej realizacji
programów oraz kary są nakładane na organizacje proponujące
jeśli nie wypełnią swoich zobowiązań.
9.       Komisja przyjmuje, w formie aktów
wykonawczych, przepisy dotyczące:
a)       zasad finansowania programów
zatwierdzonych na mocy niniejszego rozporządzenia;
b)      zawierania umów w celu wykonania
programów zatwierdzonych na mocy niniejszego rozporządzenia;
c)       zabezpieczeń składanych przez
organizacje proponujące oraz zasad ich zwolnienia;
d)      zasad płatności i odzyskania
nienależnych płatności;
e)       zasad kontroli, które mają być
przeprowadzone przez państwa członkowskie, oraz kar, którym
podlegają organizacje proponujące.
*Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1.”.
(12)
Skreśla się art. 15 i art. 16;
(13)
Dodaje się art. 15a, 16a i 16b w brzmieniu:
„Artykuł
15a
Uprawnienia Komisji
W przypadku przyznania Komisji uprawnień do
przyjmowania aktów delegowanych stosuje się art. 16a.
W przypadku przyznania Komisji uprawnień do
przyjmowania aktów wykonawczych działa ona zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w artykule 16b.
Artykuł
16a
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.      Powierzone Komisji uprawnienia do
przyjęcia aktów delegowanych podlegają warunkom określonym w
niniejszym artykule.
2.      Przekazanie uprawnień, o którym mowa
w niniejszym rozporządzeniu, obowiązuje przez czas nieokreślony.
3.      Parlament Europejski lub Rada mogą w
dowolnym momencie odwołać przekazanie uprawnień, o którym mowa w
niniejszym rozporządzeniu. Decyzja o odwołaniu kończy
przekazanie uprawnień określone w tej decyzji. Staje się ona
skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej lub od późniejszej daty, która jest w niej
określona. Nie wpływa ona na ważność aktów
delegowanych już obowiązujących.
4.      Niezwłocznie po przyjęciu aktu
delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i
Radę.
5.      Akt delegowany przyjęty na podstawie
niniejszego rozporządzenia wchodzi w życie wyłącznie w przypadku
braku sprzeciwu ze strony Parlamentu Europejskiego albo Rady wyrażonego w
ciągu dwóch miesięcy od przekazania takiego aktu Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie lub jeżeli przed upływem tego terminu
Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie
wyrażą sprzeciwu. Wspomniany termin przedłuża się o 2
miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł
16b
Akty wykonawcze – komitet
1.      Komisja jest wspomagana przez Komitet ds.
Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych ustanowiony na mocy art. 323 ust. 2
rozporządzenia (UE) nr xxxx/20.. Parlamentu Europejskiego i Rady* z dnia
[…] r.. [ustanawiającego wspólną organizację rynku produktów
rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku)]
[dostosowane]. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r.
ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli
przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych
przez Komisję**.
2.      W przypadku odesłania do niniejszego
ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
*Dz.U. L z […], s. […].
** Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.”.
(14)
Artykuł 17 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł
17
Konsultacje
Przed przyjęciem aktów delegowanych lub
wykonawczych, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, Komisja
może zasięgnąć opinii:
a)      grupy doradczej ds. promocji produktów
rolnych, utworzonej na mocy decyzji Komisji nr 2004/391/WE;
b)      technicznych grup roboczych utworzonych
"ad hoc", w skład których wchodzą członkowie komitetu
lub specjaliści do spraw promocji i reklamy.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia następującego po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze
rozporządzenie wiąże w całości i jest
bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
 OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH ||
   ||
 1. || LINIA BUDŻETOWA: Rozdział 05: Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich || ŚRODKI: CA: EUR 57 292 184 763 PA: EUR 55 269 004 060
 2. || TYTUŁ ŚRODKA: Wniosek rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3/2008 w sprawie działań informacyjnych i promocyjnych dotyczących produktów rolnych na rynku wewnętrznym i w krajach trzecich
 3. || PODSTAWA PRAWNA: Artykuł 43 TFUE.
 4. || CELE: Określenie uprawnień delegowanych i wykonawczych Komisji w rozporządzeniu Rady (WE) nr 3/2008 i ustanowienie odpowiedniej procedury w celu przyjęcia tych aktów (dostosowanie rozporządzenia do Traktatu z Lizbony)
 5. || SKUTKI FINANSOWE || OKRES 12 MIESIĘCY (w mln EUR) || BIEŻĄCY ROK BUDŻETOWY [2011] (w mln EUR) || NASTĘPNY ROK BUDŻETOWY [2012] (w mln EUR)
 5.0 || WYDATKI -           PONIESIONE Z BUDŻETU UE (REFUNDACJE/SKUP INTERWENCYJNY) -           PONIESIONE Z BUDŻETÓW KRAJOWYCH -           INNE || - || - || -
 5.1 || DOCHODY -           ZASOBY WŁASNE UE (OPŁATY WYRÓWNAWCZE/NALEŻNOŚCI CELNE) -           KRAJOWE || - || - || -
   ||   || [2013] || [2014] || [2015] || [2016]
 5.0.1 || SZACOWANE WYDATKI || - || - || - || -
 5.1.1 || SZACOWANE DOCHODY || - || - || - || -
 5.2 || METODA OBLICZENIOWA:
 6.0 || CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? || TAK NIE
 6.1 || CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? || TAK NIE
 6.2 || CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? || TAK NIE
 6.3 || CZY ŚRODKI BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ W KOLEJNYCH BUDŻETACH? || TAK NIE
 UWAGI: Celem niniejszego wniosku jest dostosowanie rozporządzenia Rady zgodnie z Traktatem z Lizbony; Pozostaje ono zatem bez wpływu na wydatki budżetowe.
[1]               Dz.U. L 3
z 5.1.2008, s. 1.
[2]               Dz.U. L 147
z 6.6.2008, s. 3.
[3]               Dz.U. C
[…], s. […].
[4]               Dz.U. C
[…], s. […].
[5]               Dz.U. C
[…], s. […].
[6]               Dz.U. L 3
z 5.1.2008, s. 1.
[7]               Dz.U. L 55
z 28.2.2011, s. 13.


Ważna informacja prawna

|

52007PC0585

Wniosek rozporządzenie Rady ustanawiającego wspólnotową procedurę zarządzania kontyngentami ilościowymi (Wersja skodyfikowana)  /* COM/2007/0585 końcowy - CNS 2007/0203 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 10.10.2007KOM(2007) 585 wersja ostateczna2007/0203 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYustanawiającego wspólnotową procedurę zarządzania kontyngentami ilościowymi(Wersja skodyfikowana)(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIE1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.Z tego powodu kodyfikacja przepisów często zmienianych jest potrzebna, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były kodyfikowane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej kodyfikować teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę kodyfikacji , która daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.Kodyfikacja musi być podejmowana w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do kodyfikowanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania kodyfikowanych aktów.4. Celem niniejszego wniosku jest skodyfikowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 520/94 z dnia 7 marca 1994 r. ustanawiającego wspólnotową procedurę zarządzania kontyngentami ilościowymi[3]. Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść kodyfikowanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania kodyfikacji.5. Wniosek kodyfikacyjny został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, rozporządzenia (WE) nr 520/94 i aktów je zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku II do skodyfikowanego rozporządzenia.ê 520/942007/0203 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYustanawiającego wspólnotową procedurę zarządzania kontyngentami ilościowymiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6],a także mając na uwadze, co następuje:ê(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 520/94 z dnia 7 marca 1994 r. ustanawiające wspólnotową procedurę zarządzania kontyngentami ilościowymi[7] zostało kilkakrotnie znacząco zmienione[8]. Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać skodyfikowane.ê 520/94 motyw 2(2) Na mocy art. 14 Traktatu rynek wewnętrzny obejmuje od dnia 1 stycznia 1993 r. obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału.ê 520/94 motyw 3 (dostosowany)(3) Należy dlatego ustanowić system zarządzania kontyngentami ilościowymi, zgodny z tym celem i oparty na zasadzie jednolitej wspólnej polityki handlowej, zgodnie z wytycznymi przewidzianymi przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.ê 520/94 motyw 4(4) Należy przewidzieć możliwość wyboru między wieloma metodami rozdysponowania, w zależności od takich kryteriów jak sytuacja na rynku wspólnotowym, rodzaj produktu, cechy krajów dostawców i międzynarodowe zobowiązania Wspólnoty, w szczególności te zobowiązania, które stanowią zasadę uwzględniającą tradycyjny obrót handlowy.ê 138/96 motyw 3 (dostosowany)(5) Należy przewidzieć elastyczność przy ponownym przydzieleniu ilości nierozdysponowanych, nieprzydzielonych lub niewykorzystanych. Jednakże, w celu uniknięcia nadmiernej kumulacji przywozu, należy stwierdzić na zasadzie jednostkowych przypadków, czy takie ponowne przydzielenie po zakończeniu okresu kontyngentowego jest właściwe i przyjąć odpowiednie przepisy, w szczególności w odniesieniu do okresu ważności pozwoleń, z uwzględnieniem rodzaju przedmiotowych produktów i celów, dla których rozpatrywane kontyngenty zostały ustanowione.ê 520/94 motyw 5(6) Zarządzanie kontyngentami przywozowymi lub wywozowymi powinno opierać się na systemie pozwoleń wydawanych przez Państwa Członkowskie zgodnie z kryteriami ilościowymi ustanowionymi na poziomie wspólnotowym.ê 520/94 motyw 6 (dostosowany)(7) Procedura administracyjna Ö powinna Õ zapewniać wszystkim wnioskodawcom równe warunki dostępu do kontyngentów, a wystawiane dokumenty powinny być możliwe do wykorzystania w całej Wspólnocie.ê 138/96 motyw 4(8) Ponowne optymalne rozdysponowanie ilości niewykorzystanych wymaga wiarygodnych i kompletnych informacji na temat faktycznego wykorzystania wydanych pozwoleń na przywóz. W tym celu wszystkie pozwolenia na przywóz, wykorzystane lub nie, powinny być zwrócone do właściwych organów krajowych najpóźniej w ciągu dziesięciu dni roboczych po upływie daty ważności.ê(9) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[9].ê 520/94 motyw 8(10) Przepisy niniejszego rozporządzenia i przepisy regulujące jego wykonanie nie powinny naruszać krajowych i wspólnotowych zasad dotyczących tajemnicy zawodowej.ê 520/94 motyw 9(11) Należy wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia produkty wymienione w załączniku I do Traktatu, a także wyroby włókiennicze lub inne produkty, które są objęte specjalnymi wspólnymi porozumieniami importowymi ustanawiającymi szczególne przepisy dotyczące zarządzania kontyngentamiê 520/94PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:ROZDZIAŁ IOGÓLNE ZASADY ZARZĄDZANIAArtykuł 11. Niniejsze rozporządzenie ustala zasady regulujące zarządzanie przywozowymi i wywozowymi kontyngentami ilościowymi, zwanymi dalej „kontyngentami”, autonomicznymi bądź konwencyjnymi, ustanowionymi przez Wspólnotę.2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do produktów wymienionych w załączniku I do Traktatu ani do innych produktów, które są objęte wspólnymi porozumieniami importowymi lub eksportowymi ustanawiającymi szczególne przepisy dotyczące zarządzania kontyngentami.ê 520/94 (dostosowany)Artykuł 21. Kontyngenty zostają rozdysponowane między wnioskodawcami w jak najszybszym terminie po ich ustanowieniu. Można zadecydować, zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2, o rozdysponowaniu kontyngentów w transzach.ê 520/942. Zarządzanie kontyngentami może odbywać się między innymi poprzez zastosowanie jednej z następujących metod lub ich kombinacji:a) metody opartej na uwzględnieniu tradycyjnego obrotu handlowego, zgodnie z art. 6–11;b) metody opartej na chronologicznej kolejności składania wniosków (według zasady „kto pierwszy ten lepszy”), zgodnie z art. 12;c) metody rozdysponowania kontyngentów proporcjonalnie do wnioskowanych ilości w trakcie składania wniosków (według procedury zwanej „rozpatrywaniem równoczesnym”), zgodnie z art. 13.ê 520/94 (dostosowany)3. Wybór metody rozdysponowania zostaje dokonany zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2.4. W przypadku stwierdzenia, że żadna z metod wymienionych w ust. 2 nie jest dostosowana do szczególnych wymagań ustanowionego kontyngentu, Komisja ustala jakąkolwiek inną właściwą metodę zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2.ê 138/96 art.1 pkt 15. Ilości nierozdysponowane, nieprzydzielone lub niewykorzystane zostają ponownie przydzielone zgodnie z art. 14 w terminie umożliwiającym ich wykorzystanie przed końcem okresu kontyngentowego.ê 138/96 art. 1 pkt 1 (dostosowany)W przypadku stwierdzenia, że nie jest możliwe ponowne przydzielenie ilości w takim terminie, Komisja decyduje, na zasadzie jednostkowych przypadków, zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2 o ich ewentualnym ponownym przydzieleniu w trakcie następnego okresu kontyngentowego.ê 520/946. Dopuszczenie do swobodnego obrotu lub wywóz produktów objętych kontyngentem, z wyjątkiem przypadków ustanowienia innych przepisów, gdy ustanowiono kontyngent, jest objęty wymogiem przedstawienia pozwolenia na przywóz lub wywóz, wydanego przez Państwa Członkowskie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.7. Państwa Członkowskie wyznaczają właściwy organ administracyjny w celu zastosowania środków wykonawczych, za które są odpowiedzialni zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Powiadamiają one Komisję o wyznaczonym organie.Artykuł 3Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenie o ustanowieniu kontyngentów, określając w nim wybraną metodę rozdysponowania, warunki przyjęcia wniosków o wydanie pozwoleń, terminy ich składania i wykaz krajowych właściwych organów, do których należy je kierować.Artykuł 41. Każdy importer lub eksporter ze Wspólnoty, bez względu na siedzibę we Wspólnocie, może złożyć, do właściwego organu w wybranym przez siebie Państwie Członkowskim, jeden wniosek o pozwolenie na każdy kontyngent lub na każdą transzę kontyngentu, sporządzony w języku urzędowym lub językach urzędowych danego Państwa Członkowskiego.W przypadku gdy kontyngent jest ograniczony do jednego lub więcej regionów Wspólnoty, wniosek ten zostaje złożony do właściwych organów Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich danego regionu lub danych regionów.ê 520/94 (dostosowany)2. Wnioski o pozwolenia składa się zgodnie z zasadami ustalonymi zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2.ê 520/94Artykuł 5Komisja zapewnia, by pozwolenia, które mają być wydane, odnosiły się do ilości o istotnym znaczeniu ekonomicznym, z uwzględnieniem rodzaju produktu objętego kontyngentem.ROZDZIAŁ IISZCZEGÓLNE ZASADY RÓŻNYCH METOD ZARZĄDZANIASekcja AMETODA OPARTA NA TRADYCYJNYM OBROCIE HANDLOWYMARTYKUł 61. W przypadku gdy kontyngenty są rozdysponowane z uwzględnieniem tradycyjnego obrotu handlowego, jedna część kontyngentu zostaje zarezerwowana dla importerów lub eksporterów tradycyjnych, a druga dla innych importerów lub eksporterów.2. Za importerów lub eksporterów tradycyjnych uważa się tych, którzy mogą wykazać że dokonali we wcześniejszym okresie, zwanym „okresem odniesienia”, przywozu do Wspólnoty lub wywozu ze Wspólnoty produktu lub produktów objętych kontyngentem.ê 520/94 (dostosowany)3. Część przeznaczoną dla importerów lub eksporterów tradycyjnych, okres odniesienia, a także część do rozdysponowania na rzecz innych wnioskodawców ustala się zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2.ê 520/944. Rozdysponowanie kontyngentu jest dokonywane według zasad określonych w art. od 7 do 11.Artykuł 7Importerzy lub eksporterzy tradycyjni, aby kwalifikować się do rozdysponowania części kontyngentu dla nich przeznaczonej oraz aby przedstawić dowody dokonania wywozu lub przywozu w okresie odniesienia, dołączają do swego wniosku o pozwolenie:-  uwierzytelniony odpis oryginału zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu lub zgłoszenia wywozowego, wystawionego na importera lub eksportera, lub, w stosownym przypadku, na podmiot gospodarczy, którego działalność przejęli,ê 520/94 (dostosowany)-  każdy inny równorzędny dowód ustalony zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2.ê 520/94Artykuł 8Państwa Członkowskie przekazują Komisji, w terminie ustalonym w ogłoszeniu o ustanowieniu kontyngentu, informacje dotyczące liczby i całkowitej wielkości wniosków o pozwolenie na przywóz lub wywóz, w podziale według importerów lub eksporterów tradycyjnych i importerów lub eksporterów pozostałych, a także o wielkości przywozu dokonanego wcześniej lub wywozu dokonanego przez wnioskodawców w okresie odniesienia.Artykuł 9Komisja rozpatruje jednocześnie informacje przekazane przez Państwa Członkowskie i ustala kryteria ilościowe, według których mają być rozpatrywane wnioski tradycyjnych importerów lub eksporterów, w następujący sposób:ê 520/94 (dostosowany)a) w przypadku gdy zebrane wnioski odnoszą się do ilości równej lub mniejszej niż ilość przeznaczona dla importerów lub eksporterów tradycyjnych, wszystkie te wnioski Ö są uwzględniane Õ w całości;ê 520/94b) w przypadku gdy zebrane wnioski dotyczą ilości przekraczającej ilość przeznaczoną dla importerów lub eksporterów tradycyjnych, wnioski te zostają uwzględnione proporcjonalnie do udziału każdego z nich w całości przywozu lub wywozu odniesienia;ê 520/94 (dostosowany)c) w przypadku gdy zastosowanie tego kryterium ilościowego prowadziłoby do rozdysponowania ilości większej od wnioskowanej, nadwyżki Ö zostają Õ rozdzielone zgodnie z art. 14.ê 520/94Artykuł 10Rozdysponowanie części kontyngentu przeznaczonego dla importerów lub eksporterów nietradycyjnych zostaje dokonane zgodnie z art. 12.Artykuł 11W przypadku gdy importerzy lub eksporterzy tradycyjni nie złożyli żadnych wniosków, wszyscy importerzy lub eksporterzy, którzy składają wnioski, mają dostęp do całości kontyngentu lub danej transzy.W takim wypadku rozdysponowanie dokonywane jest zgodnie z art. 12.Sekcja BMETODA OPARTA NA CHRONOLOGICZNEJ KOLEJNOśCI SKłADANIA WNIOSKÓWê 520/94 (dostosowany)Artykuł 121. W przypadku, gdy rozdysponowanie kontyngentu lub transzy dokonuje się według zasady „kto pierwszy ten lepszy”, ilość, do jakiej podmioty gospodarcze są uprawnione aż do wykorzystania kontyngentu Ö ustala się zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 2 Õ.ê 520/94Ustalając tę ilość, taką samą dla wszystkich podmiotów gospodarczych, uwzględnia się konieczność przydzielenia ilości o istotnym znaczeniu ekonomicznym, w zależności od rodzaju danego produktu.2. Po sprawdzeniu dostępnego wspólnotowego salda, właściwe władze przydzielają każdemu importerowi lub eksporterowi ilości ustalone zgodnie z ust. 1.ê 520/94 (dostosowany)3. Gdy posiadacz pozwolenia może udowodnić, że rzeczywiście dokonał przywozu lub wywozu całkowitej ilości, na którą wydano mu pozwolenie, lub części, która ma być ustalona zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2, może on złożyć nowy wniosek o wydanie pozwolenia. Wniosek jest rozpatrywany na takich samych warunkach, jak poprzedni. Taka procedura może być powtarzana aż do wykorzystania kontyngentu.ê 520/944. W celu zapewnienia równego dostępu do kontyngentu dla wszystkich wnioskodawców, Komisja wskazuje w ogłoszeniu o ustanowieniu kontyngentu dni i godziny dostępu do dostępnego wspólnotowego salda.Sekcja CMETODA ROZDYSPONOWANIA PROPORCJONALNIE DO WNIOSKOWANYCH ILOśCIê 520/94 (dostosowany)Artykuł 131. W przypadku gdy kontyngent jest rozdysponowany proporcjonalnie do wnioskowanych ilości, właściwe organy Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o wnioskach o pozwolenia, które otrzymały w terminach i zgodnie z warunkami ustalonymi według procedury Ö określonej Õ w art. 22 ust. 2.ê 520/94Informacje te określają liczbę wnioskodawców i całej całkowitej wnioskowanej ilości.ê 520/94 (dostosowany)2. W nieprzekraczalnym terminie ustalonym zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2, Komisja jednocześnie rozpatruje informacje dostarczone przez właściwe organy Państw Członkowskich i ustala wielkość kontyngentu lub jego transz, odnośnie których organy te powinny wydać pozwolenia na przywóz lub wywóz.ê 520/943. W przypadku gdy zebrane wnioski o pozwolenia odnoszą się do ilości równej lub niższej od kontyngentu, wszystkie wnioski zostają uwzględnione w całości.4. W przypadku gdy wnioski przekraczają wielkość kontyngentu, zostają uwzględnione proporcjonalnie do wnioskowanych ilości.Sekcja DILOśCI DO PONOWNEGO ROZDYSPONOWANIAARTYKUł 141. Ilości do ponownego rozdysponowania ustala Komisja w oparciu o informacje dostarczone przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 20.2. W przypadku wstępnego rozdysponowania kontyngentu metodą ustanowioną w art. 12, ilości do ponownego rozdysponowania są niezwłocznie dodawane przez Komisję do ilości pozostających jeszcze do dyspozycji lub służą do odtworzenia kontyngentu.ê 520/94 (dostosowany)3. W przypadku, gdy wstępne rozdysponowanie zostało dokonane z zastosowaniem innej metody, ilości do ponownego rozdysponowania są przydzielane zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2.ê 520/94W takim wypadku Komisja publikuje dodatkowe ogłoszenie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.ROZDZIAŁ IIIZASADY DOTYCZĄCE POZWOLEŃ NA PRZYWÓZ LUB WYWÓZArtykuł 151. W przypadku zastosowania metody ustanowionej w art. 12, Państwa Członkowskie wydają pozwolenia niezwłocznie po sprawdzeniu dostępnego wspólnotowego salda.ê 520/94 (dostosowany)2. W innych wypadkach Ö mają zastosowanie następujące zasady Õ :a) Komisja powiadamia właściwe organy Państw Członkowskich, w terminie, który ma być ustanowiony zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2, o ilościach, na które organy te wydają pozwolenia dla różnych wnioskodawców. Powiadamia również pozostałe Państwa Członkowskie;ê 520/94b) właściwe organy Państw Członkowskich wydają pozwolenia na przywóz lub wywóz w ciągu dziesięciu dni roboczych od notyfikacji decyzji Komisji lub w terminie ustalonym przez Komisję;ê 520/94 (dostosowany)c) Ö właściwe Õ organy powiadamiają Komisję o wydaniu pozwoleń na przywóz lub wywóz.Artykuł 16Wydanie pozwoleń może być uzależnione od złożenia zabezpieczenia zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2.ê 520/94Artykuł 171. Pozwolenia na przywóz lub wywóz upoważniają do przywozu lub do wywozu produktów objętych kontyngentem i są ważne w całej Wspólnocie, bez względu na miejsce przywozu lub wywozu wymienione we wnioskach przez podmioty gospodarcze.W przypadku ograniczenia kontyngentu do jednego lub kilku regionów Wspólnoty pozwolenia na przywóz lub wywóz są ważne tylko w Państwie(-ach) Członkowskim(-ch) danego(-ych) regionu(-ów).ê 520/94 (dostosowany)2. Okres ważności pozwoleń na przywóz lub wywóz, które mają być wydane przez właściwe organy Państw Członkowskich, wynosi cztery miesiące. Jednakże może być wyznaczony inny okres ważności zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2.ê 520/943. Posiadacze pozwoleń na przywóz lub wywóz mogą, na wniosek, otrzymać od właściwych organów Państwa Członkowskiego, które wydały licencje, wyciągi z tych pozwoleń.Wyciągi takie mają takie same skutki prawne, jak pozwolenia, z których pochodzą, w granicach ilości, na jaką wydane zostały pozwolenia.ê 520/94 (dostosowany)4. Wnioski o pozwolenie na przywóz lub wywóz, pozwolenia lub wyciągi są sporządzane na formularzach odpowiadających wzorowi, którego cechy ustala się zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2.Artykuł 18Bez uszczerbku dla zastosowania szczególnych przepisów, które mają być przyjęte zgodnie z właściwą procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2, pozwolenia na przywóz lub wywóz nie mogą być pożyczane lub przenoszone, zarówno za opłatą, jak i nieodpłatnie, przez osobę, na którą został wydany ten dokument.ê 520/94Artykuł 191. Pozwolenia na przywóz są zwracane właściwym organom Państwa Członkowskiego wydania najpóźniej w terminie dziesięciu dni od daty ich wygaśnięcia, z wyjątkiem przypadku siły wyższej.2. W przypadku gdy wydanie pozwoleń na przywóz lub wywóz jest uzależnione od złożenia zabezpieczenia, ulega ono, z wyjątkiem przypadku siły wyższej, przepadkowi w przypadku niedotrzymania terminu określonego w ust. 1.Artykuł 20Właściwe organy Państw Członkowskich powiadamiają Komisję, niezwłocznie po otrzymaniu informacji i najpóźniej w ciągu dwudziestu dni po dacie upływu ważności pozwoleń, o ilości kontyngentów przyznanych i niewykorzystanych, w celu ich ponownego rozdysponowania zgodnie z art. 2 ust. 5.Artykuł 21Właściwe organy Państw Członkowskich powiadamiają Komisję, przed końcem każdego miesiąca, o ilościach produktów podlegających kontyngentom, które zostały przywiezione lub wywiezione w poprzednim miesiącu.CZĘŚĆ IVPRZEPISY KOŃCOWEê 806/2003 art. 2 i załącznik II pkt 11Artykuł 221. Komisję wspomaga komitet.ê 806/2003 art. 2 i załącznik II pkt 11 (dostosowany)2. W przypadku odesłania do niniejszego Ö ustępu Õ stosuje się art. 4 i 7 decyzji Rady 1999/468/WE.ê 806/2003 art. 2 i załącznik II pkt 11Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.ê 520/94 (dostosowany)Artykuł 23Procedury stosowania niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2. Określają one w szczególnosci zastosowanie metod rozdysponowania, informacje, które mają przekazywać właściwe organy Państw Członkowskich i środki zapewniające zgodność z niniejszym rozporządzeniem.ê 520/94Artykuł 241. Informacje otrzymywane przez Radę, Komisję lub Państwa Członkowskie na mocy niniejszego rozporządzenia mogą być użyte tylko do celów, dla których były wymagane.2. Rada, Komisja i Państwa Członkowskie, a także podmioty działające w ich imieniu, nie ujawniają informacji, w odniesieniu do których złożono właściwie umotywowany wniosek o traktowanie poufne, z wyjątkiem wyraźnego upoważnienia strony dostarczającej informacji.3. Niniejszy artykuł nie stanowi przeszkody dla władz Wspólnoty w ujawnianiu informacji ogólnych, w szczególności uzasadnienia podejmowanych decyzji na mocy niniejszego rozporządzenia lub stosowanych przez nie dowodów w celu poparcia argumentów w wypadku postępowania sądowego. Takie ujawnienie musi uwzględniać uzasadniony interes stron zainteresowanych w ochronie tajemnicy handlowej.ê 520/94 (dostosowany)Artykuł 25Państwa Członkowskie i Komisja dostarczają sobie wzajemnie niezbędnych informacji i współpracują przy zastosowaniu niniejszego rozporządzenia. Warunki dotyczące przekazywania i rozpowszechniania tych informacji przyjmuje się, w razie potrzeby, zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 22 ust. 2.êArtykuł 26Rozporządzenie (WE) nr 520/94 zostaje uchylone.Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.ê 520/94 (dostosowany)Artykuł 27Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie Ö dwudziestego Õ dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.ê 520/94Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia r.W imieniu RadyPrzewodniczącyéZAŁĄCZNIK IUchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmianRozporządzenie Rady (WE) nr 520/94 (Dz.U. L 66 z 10.3.1994, str. 1) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 138/96 (Dz.U. L 21 z 27.1.1996, str. 6) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1) | Tylko załącznik II pkt 11 |_____________ZAŁĄCZNIK IITabela korelacjiRozporządzenie (WE) nr 520/94 | Niniejsze rozporządzenie |Artykuły 1- 5 | Artykuły 1 - 5 |Artykuł 6 ustęp 1, 2 i 3 | Artykuł 6 ustęp 1, 2 i 3 |Artykuł 6 ustęp 4 | _ |Artykuł 6 ustęp 5 | Artykuł 6 ustęp 4 |Artykuły 7 i 8 | Artykuły 7 i 8 |Artykuł 9 wyrażenie wprowadzające | Artykuł 9 wyrażenie wprowadzające |Artykuł 9 tiret pierwsze, drugie i trzecie | Artykuł 9 litera a), b) i c) |Artykuły 10 – 14 | Artykuły 10 - 14 |Artykuł 15 ustęp 1 | Artykuł 15 ustęp 1 |Artykuł 15 ustęp 2 wyrażenie wprowadzające | Artykuł 15 ustęp 2 wyrażenie wprowadzające |Artykuł 15 ustęp 2 tiret pierwsze, drugie i trzecie | Artykuł 15 ustęp 2 litera a), b) i c) |Artykuł 16 – 21 | Artykuł 16 - 21 |Artykuł 22 ustęp 1 | Artykuł 22 ustęp 1 |Artykuł 22 ustęp 2 | Artykuł 22 ustęp 3 |Artykuł 23 akapit pierwszy | Artykuł 22 ustęp 2 akapit pierwszy |Artykuł 23 akapit drugi | Artykuł 22 ustęp 2 akapit drugi |Artykuł 24 | Artykuł 23 |Artykuł 25 | Artykuł 24 |Artykuł 26 | Artykuł 25 |Artykuł 27 | _ |_ | Artykuł 26 |Artykuł 28 | Artykuł 27 |_ | Załącznik I |_ | Załącznik II |_____________[1] COM(87) 868 PV.[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.[3] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Kodyfikacja Acquis communautaire, COM(2001) 645 wersja ostateczna.[4] Zob. załącznik I do niniejszego wniosku.[5] Dz.U. C z , str. .[6] Dz.U. C z , str. .[7] Dz.U. L 66 z 10.3.1994, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).[8] Zob. załącznik I.[9] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).