               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 10.8.2018
            COM(2018) 580 final
            2018/0306(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            dotycząca stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii w Komitecie CETA ds. Zrównoważonego Rozwoju, utworzonego na mocy kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w związku z przyjęciem wykazów osób chętnych do pełnienia funkcji członków zespołów ekspertów na podstawie rozdziałów 23 i 24 umowy

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w Komitecie CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju w związku z planowanym przyjęciem wykazów osób gotowych pełnić rolę członków zespołów ekspertów na podstawie rozdziałów 23 i 24 umowy.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Kompleksowa umowa gospodarczo-handlowa (CETA)

                  Kompleksowa umowa gospodarczo-handlowa (CETA) między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (zwana dalej „umową”), ma na celu wdrożenie wspólnej polityki handlowej Unii wobec Kanady, a w szczególności stworzenie strefy wolnego handlu. Umowa została podpisana w Brukseli dnia 30 października 2016 r.
                     1
                  .

                  Umowa jest tymczasowo stosowana od dnia 21 września 2017 r.

               2.2.Komitet CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju

               Komitet CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, ustanowiony na mocy art. 26.2 ust. 1 lit. g) umowy, nadzoruje wykonywanie rozdziałów 22 („Handel i zrównoważony rozwój”), 23 („Handel i praca”) i 24 („Handel i środowisko”), w tym wspólne działania i przegląd wpływu umowy na zrównoważony rozwój, oraz zajmuje się w sposób zintegrowany każdą kwestią będącą przedmiotem wspólnego zainteresowania stron w związku z wzajemnymi powiązaniami rozwoju gospodarczego, rozwoju społecznego i ochrony środowiska.

               2.3.Planowany akt Komitetu CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju

               Na swoim pierwszym posiedzeniu po wejściu w życie umowy Komitet CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju ma przyjąć decyzję ustanawiającą wykazy osób chętnych do pełnienia funkcji członków zespołów ekspertów na podstawie rozdziałów 23 i 24 umowy („planowany akt”).

               W każdej sprawie, która może wyniknąć w ramach rozdziałów 23 i 24, strony powinny dołożyć wszelkich starań, aby dojść do obopólnie zadowalającego rozwiązania w drodze konsultacji rządowych. Niemniej jednak na wypadek uznania przez jedną ze Stron, że kwestia ta nie została rozwiązana w sposób satysfakcjonujący w drodze konsultacji rządowych, w umowie przewidziano możliwość zwrócenia się przez tę Stronę o zwołanie zespołu ekspertów w celu zbadania tej kwestii. Art. 23.10 umowy stanowi, że Komitet CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju ma sporządzić wykaz co najmniej dziewięciu osób, które są chętne i zdolne do pełnienia roli członków zespołu ekspertów w odniesieniu do kwestii pojawiających się w kontekście rozdziału 23 („Handel i praca”) i które, zgodnie z art. 23.10 ust. 7, posiadają specjalistyczną lub fachową wiedzę w zakresie prawa pracy, innych kwestii będących przedmiotem rozdziału 23 lub w zakresie rozstrzygania sporów wynikających z umów międzynarodowych. Podobnie art. 24.15 umowy stanowi, że Komitet CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju ma sporządzić wykaz co najmniej dziewięciu osób, które są chętne i zdolne do pełnienia roli członków zespołu ekspertów w odniesieniu do kwestii pojawiających się w kontekście rozdziału 24 („Handel i środowisko”) i które, zgodnie z ust. 7, posiadają specjalistyczną lub fachową wiedzę w zakresie prawa ochrony środowiska, kwestii będących przedmiotem rozdziału 24 lub w zakresie rozstrzygania sporów wynikających z umów międzynarodowych. Zgodnie z art. 23.10 ust. 6 i art. 24.15 ust. 6 każdy wykaz powinien obejmować co najmniej trzy osoby wskazane przez każdą Stronę i co najmniej trzy osoby wskazane przez Strony i niebędące obywatelami żadnej ze Stron, które to osoby są chętne i zdolne do pełnienia funkcji przewodniczącego zespołu ekspertów.

               W planowanym akcie ustanawia się oba wykazy, tj. wykaz osób chętnych do pełnienia funkcji członków zespołu ekspertów, o którym mowa w rozdziale 23, oraz wykaz osób chętnych do pełnienia funkcji członków zespołu ekspertów, o którym mowa w rozdziale 24 umowy.

               Planowany akt stanie się skuteczny w dniu przyjęcia go przez Komitet CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii, powinno mieć na celu przyjęcie wykazu osób chętnych do pełnienia funkcji członków zespołów ekspertów, o których mowa w rozdziałach 23 i 24 umowy.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  2
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Komitet CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju jest organem utworzonym na mocy umowy, mianowicie kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kanadą, z drugiej strony (zwanej dalej „umową”).

               Decyzja, którą ma przyjąć Komitet CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, jest wiążąca i nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               Proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanych aktów odnoszą się do wspólnej polityki handlowej.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4.

               4.3.Wniosek

                  Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 ust. 4 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Przewiduje się opublikowanie przedmiotowej decyzji Komitetu CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po jej przyjęciu.

               2018/0306 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               dotycząca stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii w Komitecie CETA ds. Zrównoważonego Rozwoju, utworzonego na mocy kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w związku z przyjęciem wykazów osób chętnych do pełnienia funkcji członków zespołów ekspertów na podstawie rozdziałów 23 i 24 umowy

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Decyzja Rady (UE) 2017/37
                  3
                przewiduje podpisanie, w imieniu Unii Europejskiej, kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej (CETA) między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (zwanej dalej „umową”). Umowa została podpisana dnia 30 października 2016 r.

               (2)Decyzja Rady (UE) 2017/38
                  4
                przewiduje tymczasowe stosowanie umowy, w tym ustanowienie Wspólnego Komitetu CETA i komitetów specjalnych. Umowa jest tymczasowo stosowana od dnia 21 września 2017 r.

               (3)Zgodnie z art. 26.2 ust. 1 lit. g) Umowy ustanowiono Komitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju.

               (4)Podczas pierwszego posiedzenia Komitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju ma przyjąć planowany akt ustanawiający wykazy osób chętnych i zdolnych do pełnienia funkcji członków zespołów ekspertów na podstawie rozdziału 23 („Handel i praca”) oraz rozdziału 24 („Handel i środowisko”) umowy.

               (5)Należy zatem określić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju na podstawie dołączonego projektu decyzji, aby zapewnić skuteczne wdrożenie umowy,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na pierwszym posiedzeniu Komitetu CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju utworzonego na mocy kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w związku z przyjęciem wykazów osób chętnych do pełnienia funkcji członków zespołów ekspertów na podstawie rozdziałów 23 i 24 umowy, opiera się na projekcie decyzji Komitetu CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przedmiotową decyzję Komitetu CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju publikuje się po jej przyjęciu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 11 z 14.1.2017, s. 1.

                     (2)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (3)

                        Dz.U. L 11 z 14.1.2017, s. 1.

                     (4)

                        Dz.U. L 11 z 14.1.2017, s. 1080.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 10.8.2018
            COM(2018) 580 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            dotyczącej stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii w Komitecie CETA ds. Zrównoważonego Rozwoju, utworzonego na mocy kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w związku z przyjęciem wykazów osób chętnych do pełnienia funkcji członków zespołów ekspertów na podstawie rozdziałów 23 i 24 umowy

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA nr [X /2018]
                  KOMITETU CETA DS. HANDLU I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU

                  z dnia xxx r.

               ustanawiająca wykazy osób chętnych do pełnienia funkcji członków zespołów ekspertów, o których mowa w rozdziałach 23 i 24 umowy

               KOMITET CETA DS. HANDLU I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU,

               Uwzględniając kompleksową umowę gospodarczo-handlową (CETA) między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w szczególności jej art. 23.10 ust. 6 i 7 oraz art. 24.15 ust. 6 i 7,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z art. 30.7 ust. 3 umowy niektóre jej części stosuje się tymczasowo od dnia 21 września 2017 r.

               (2)Zgodnie z art. 23.10 ust. 6 umowy Komitet CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju ma sporządzić wykaz co najmniej dziewięciu osób, które są chętne i zdolne do pełnienia roli członków zespołu ekspertów w odniesieniu do kwestii pojawiających się w kontekście rozdziału 23 („Handel i praca”) i które, zgodnie z ust. 7, posiadają specjalistyczną lub fachową wiedzę w zakresie prawa pracy, innych kwestii będących przedmiotem rozdziału 23 lub w zakresie rozstrzygania sporów wynikających z umów międzynarodowych.

               (3)Zgodnie z art. 24.15 ust. 6 umowy Komitet CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju ma sporządzić wykaz co najmniej dziewięciu osób, które są chętne i zdolne do pełnienia roli członków zespołu ekspertów w odniesieniu do kwestii pojawiających się w kontekście rozdziału 24 („Handel i środowisko”) i które, zgodnie z ust. 7, posiadają specjalistyczną lub fachową wiedzę w zakresie prawa ochrony środowiska, innych kwestii będących przedmiotem rozdziału 24 lub w zakresie rozstrzygania sporów wynikających z umów międzynarodowych.

               (4)Zgodnie z art. 23.10 ust. 6 i art. 24.15 ust. 6 każdy wykaz powinien obejmować co najmniej trzy osoby wskazane przez każdą Stronę i co najmniej trzy osoby wskazane przez Strony i niebędące obywatelami żadnej ze Stron, które to osoby są chętne i zdolne do pełnienia funkcji przewodniczącego zespołu ekspertów,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               1.Ustanawia się wykazy osób chętnych do pełnienia funkcji członków zespołów ekspertów, przedstawione w załączniku.

               2.Decyzja staje się skuteczna w dniu przyjęcia jej przez Komitet CETA ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju.

               W imieniu KOMITETU CETA DS. HANDLU I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU

                        W imieniu UE

                        W imieniu Kanady

               ZAŁĄCZNIK

               WYKAZ OSÓB CHĘTNYCH DO PEŁNIENIA FUNKCJI CZŁONKÓW ZESPOŁU EKSPERTÓW W ODNIESIENIU DO KWESTII POJAWIAJĄCYCH SIĘ W KONTEKŚCIE ROZDZIAŁU 23 UMOWY („HANDEL I PRACA”)

               Osoby posiadające specjalistyczną lub fachową wiedzę w zakresie prawa pracy, innych kwestii będących przedmiotem rozdziału 23 lub w zakresie rozstrzygania sporów wynikających z umów międzynarodowych:

               Osoby wskazane przez Kanadę:

               Kevin Banks

               Adelle Blackett

               Carol Nelder-Corvari

               Osoby wskazane przez Unię Europejską:

               Jorge Cardona

               Eddy Laurijssen

               Karin Lukas

               Przewodniczący (osoby niebędące obywatelami żadnej ze Stron):

               Janice Bellace

               Kathleen Claussen

               Christian Häberli

               Jill Murray

               Patrick Pearsall

               Ross Wilson

               WYKAZ OSÓB CHĘTNYCH DO PEŁNIENIA FUNKCJI CZŁONKÓW ZESPOŁU EKSPERTÓW W ODNIESIENIU DO KWESTII POJAWIAJĄCYCH SIĘ W KONTEKŚCIE ROZDZIAŁU 24 UMOWY („HANDEL I ŚRODOWISKO”)

               Osoby posiadające specjalistyczną lub fachową wiedzę w zakresie prawa ochrony środowiska, innych kwestii będących przedmiotem rozdziału 24 lub w zakresie rozstrzygania sporów wynikających z umów międzynarodowych:

               Osoby wskazane przez Kanadę:

               Anne Daniel

               Armand de Mestral

               Elaine Feldman

               Matthew Kronby

               Brendan McGivern

               Osoby wskazane przez Unię Europejską:

               Laurence Boisson de Chazournes

               Hélène Ruiz Fabri

               Geert Van Calster

               Przewodniczący (osoby niebędące obywatelami żadnej ze Stron):

               Arthur Edmond Appleton

               James Bacchus

               Nathalie Bernasconi-Osterwalder

               Christian Häberli


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.4.2018
            COM(2018) 177 final
            2018/0086(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającej Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Rozporządzeniem (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r.
                  1
                (dalej zwanym „zmianą kodeksu granicznego Schengen”) zmieniono konwencję wykonawczą do układu z Schengen
                  2
               , rozporządzenie (WE) nr 562/2006
                  3
                (kodeks graniczny Schengen) oraz rozporządzenie (WE) nr 810/2009
                  4
               , a oprócz tego zmieniono między innymi definicję pojęcia „pobytu krótkoterminowego” obywateli państw trzecich w strefie Schengen. Począwszy od dnia 18 października 2013 r. w odniesieniu do obywateli państw trzecich planujących podróż do strefy Schengen na pobyt krótkoterminowy – bez względu na to, czy podlegają oni obowiązkowi wizowemu czy są z niego zwolnieni – maksymalny czas dozwolonego pobytu definiuje się jako „90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu”. W odróżnieniu od definicji, która obowiązywała do dnia 18 października 2013 r. (trzy miesiące w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu), nowe pojęcie jest bardziej precyzyjne, ponieważ określa czas pobytu w dniach, a nie w miesiącach. Oprócz tego termin „po dacie pierwszego wjazdu”, który budził wiele wątpliwości i pytań, został z tej definicji usunięty.

               W drodze zmiany kodeksu granicznego Schengen wprowadzono wszystkie niezbędne zmiany w dorobku prawnym UE dotyczącym wiz i granic, czyli w konwencji wykonawczej do układu z Schengen, kodeksie granicznym Schengen, kodeksie wizowym oraz rozporządzeniu (WE) nr 539/2001
                  5
               . Pojęcie pobytu krótkoterminowego pojawia się też jednak w umowach międzynarodowych zawartych przez Unię Europejską. W umowach w sprawie zniesienia wiz zawartych z Antiguą i Barbudą
                  6
               , Bahamami
                  7
               , Barbadosem
                  8
               , Brazylią
                  9
               , Mauritiusem
                  10
               , Saint Kitts i Nevis
                  11
                oraz Seszelami
                  12
                wciąż znajdują się odniesienia do poprzedniej definicji czasu pobytu niewymagającego wizy („trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu”
                  13
               ).

               Dnia 16 lipca 2014 r. Komisja przyjęła zalecenie dotyczące decyzji Rady w sprawie upoważnienia do podjęcia rokowań w celu zmiany umów w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych między Unią Europejską a wymienionymi wyżej państwami
                  14
               ; Rada przyjęła tę decyzję w dniu 9 października 2014 r.
                  15
                Celem zmiany było wdrożenie w przypadku tych siedmiu państw nowej definicji pobytu krótkoterminowego, określonej w zmianie kodeksu granicznego Schengen. Co więcej, zdefiniowanie „pobytu krótkoterminowego” w umowach w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych w dniach, a nie w miesiącach jest łatwiejsze do zweryfikowania i obliczenia za pomocą środków elektronicznych lub informatycznych, a zatem jest lepiej dostosowane do wymogów scentralizowanych systemów zarządzania granicami, takich jak proponowany system wjazdu/wyjazdu
                  16
               .

               Po uzyskaniu upoważnienia Rady Komisja rozpoczęła rokowania w celu zmiany umów w sprawie zniesienia wiz z siedmioma państwami (Antiguą i Barbudą, Bahamami, Barbadosem, Brazylią, Mauritiusem, Saint Kitts i Nevis oraz Seszelami).

               Rokowania z Brazylią zakończyły się dnia 31 października 2017 r. parafowaniem umów zmieniających dwie umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych i urzędowych oraz dla posiadaczy paszportów zwykłych. Strony uzgodniły, że zastosują nową definicję „pobytu krótkoterminowego” oraz zmienią kilka innych szczegółów technicznych (zob. niżej), ale wszystkie takie zmiany są nieistotne z punktu widzenia podróżnych.

                  Szczególną sytuację Zjednoczonego Królestwa i Irlandii uwzględniono w preambule umów.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Umowa między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniająca Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych (zwana dalej: „Umową”) wymaga zatwierdzenia przez obie umawiające się strony zgodnie z ich odnośnymi procedurami. Po stronie Unii wymaga to przyjęcia przez Radę decyzji w sprawie podpisania i zawarcia Umowy.

               Niniejszy wniosek zostaje przedłożony Radzie w celu uzyskania jej upoważnienia do zawarcia Umowy.

               Umowa zapewnia spójność prawną, a także harmonizację między państwami członkowskimi dzięki stosowaniu w niej nowej definicji pobytu krótkoterminowego przewidzianej w zmianie kodeksu granicznego Schengen, w której przedstawiono jasną wykładnię terminu „pobyt krótkoterminowy”.

               Podstawą prawną niniejszego wniosku jest art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z jego art. 218.

               Unia nie posiada uprawnień do takiej zmiany umów w sprawie zniesienia wiz, aby były one wiążące dla czterech państw stowarzyszonych w ramach stosowania dorobku Schengen, w tym wspólnej polityki wizowej. W celu zapewnienia zharmonizowanego podejścia i wdrożenia postanowień dotyczących czasu dozwolonego pobytu w strefie Schengen do Umowy dołączono wspólną deklarację, zgodnie z którą byłoby pożądane, aby Brazylia z jednej strony oraz Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria z drugiej strony odpowiednio zmieniły wiążące je umowy dwustronne w sprawie zniesienia wiz.

               Niniejszy wniosek stanowi instrument prawny umożliwiający zawarcie Umowy. Rada podejmie decyzję kwalifikowaną większością głosów po podpisaniu Umowy w imieniu Unii przez osobę wyznaczoną przez prezydencję Rady i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego zgodnie z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) TFUE.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Na mocy art. 77 ust. 2 lit. a) TFUE negocjowanie umów w sprawie zniesienia wiz wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii.

               Ponadto, jeśli jedną z umawiających się stron umowy międzynarodowej jest Unia Europejska, to jakakolwiek zmiana takiej umowy zgodnie z prawem nie może zostać samodzielnie wdrożona przez państwa członkowskie. Niezbędne jest w związku z tym działanie na poziomie Unii.

               •Proporcjonalność

               Niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia założonego celu, a mianowicie zmiany obowiązującej umowy między Federacyjną Republiką Brazylii a Unią Europejską w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych.

               3.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejszy wniosek nie wiąże się z dodatkowymi obciążeniami dla budżetu UE.

               4. WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Dnia 9 października 2014 r. Rada przyjęła wytyczne negocjacyjne, w których upoważniła Komisję do podjęcia rokowań z Brazylią w celu zmiany umowy pomiędzy stronami w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych. O postępach w przebiegu rokowań informowano państwa członkowskie w trakcie posiedzeń Grupy Roboczej ds. Wiz.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Wynik rokowań

                  Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt Umowy może zostać przyjęty przez Unię.

                  Ostateczną treść Umowy można podsumować następująco:

                  a. Czas pobytu

                  Umowa przewiduje, że obywatele Unii Europejskiej posiadający ważny paszport dyplomatyczny, urzędowy lub służbowy oraz obywatele Brazylii posiadający ważny paszport dyplomatyczny, urzędowy lub służbowy mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu (zamiast maksymalnie trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu). Nowa definicja ma zastosowanie w całym tekście umowy.

                  b. Przepisy końcowe – zawieszenie umowy (art. 8 ust. 4)

               W art. 8 ust. 4 umowy ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie: „Z chwilą ustania powodów zawieszenia stosowania niniejszej umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, niezwłocznie informuje o tym fakcie drugą Umawiającą się Stronę i przywraca stosowanie niniejszej umowy.”. Przez dodanie słów: „i przywraca stosowanie niniejszej umowy” Umowa precyzuje, że zawieszenie zniesienia wiz zostanie zakończone, jeśli ustaną powody takiego zawieszenia. W tej kwestii powyższa zmiana zapewnia dostosowanie brzmienia umowy z Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych do wszystkich pozostałych umów w tej sprawie podpisanych przez Unię w 2015 i 2016 r. W dniu 14 czerwca 2016 r. zasięgnięto opinii Grupy Roboczej ds. Wiz w sprawie tej zmiany i żadne państwo członkowskie nie zgłosiło zastrzeżeń.

                  c. Wspólne deklaracje

                  Do Umowy dołączono dwie wspólne deklaracje:

                  – w sprawie wykładni 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu oraz

                  – dotyczącą Islandii, Norwegii, Szwajcarii i Liechtensteinu.

                  e. Wejście w życie

                  Umowa wejdzie w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po dniu, w którym ostatnia z Umawiających się Stron powiadomi drugą stronę o zakończeniu procedur ratyfikacyjnych. Aby zagwarantować pewność prawa i umożliwić podróżnym jego zrozumienie i przestrzeganie, niezbędny jest wystarczająco długi okres przejściowy. Okres sześciu miesięcy po zakończeniu ratyfikacji Umowy umożliwi podróżnym zakończenie pobytów krótkoterminowych obliczanych w całości zgodnie z poprzednią definicją, zanim wejdzie w życie nowa definicja pobytu krótkoterminowego, a wraz z nią – liczony wstecz okres referencyjny wynoszący 180 dni.

                  Umowa nie ma wpływu na pozostałe postanowienia dotychczasowej Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych, w tym na jej terytorialny zakres stosowania.

               6.WNIOSEK

               W świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada zatwierdziła, po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającą Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych.

               2018/0086 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającej Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego
                  17
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Komisja prowadziła w imieniu Unii Europejskiej rokowania w sprawie umowy z Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającej Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych („Umowy”).

               (2)Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2017/[…] Umowa została podpisana.

               (3)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE
                  18
               ; Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (4)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE
                  19
               ; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (5)Umowę należy zatwierdzić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się, w imieniu Unii, Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniającą Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych („Umowę”).

               Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia, o którym mowa w art. 2 Umowy
                  20
               .

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 1.

                     (2)

                        Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 19.

                     (3)

                        Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1.

                     (4)

                        Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1.

                     (5)

                        Dz.U. L 081 z 21.3.2001, s. 1.

                     (6)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 1.

                     (7)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 23.

                     (8)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 9.

                     (9)

                        Z Brazylią Unia zawarła dwie umowy. Jedną dotyczącą posiadaczy paszportów zwykłych (Dz.U. L 255 z 21.9.2012, s. 4) i drugą dotyczącą posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych i urzędowych (Dz.U. L 66 z 12.3.2011, s. 2).

                     (10)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 16.

                     (11)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 37.

                     (12)

                        Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 30.

                     (13)

                        Zob. artykuły tych umów zatytułowane „Cel” i „Czas pobytu”.

                     (14)

                        COM(2014) 468 final.

                     (15)

                        Decyzja Rady w sprawie upoważnienia Komisji do podjęcia rokowań w celu zmiany umów w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych zawartych pomiędzy Unią/Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą, Wspólnotą Bahamów, Barbadosem, Federacyjną Republiką Brazylii, Republiką Mauritiusu, Federacją Saint Kitts i Nevis oraz Republiką Seszeli, przyjęta przez Radę w dniu 9 października 2014 r.

                     (16)

                        COM(2016)194 final.

                     (17)

                        Zgoda udzielona dnia [...] r.

                     (18)

                        Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen, Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

                     (19)

                        Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen, Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

                     (20)

                        Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia11.4.2018
            COM(2018) 177 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku w sprawie decyzji Rady
            dotyczącego zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniająca Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych

               ZAŁĄCZNIK

               UMOWA

               między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii zmieniająca Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych

               UNIA EUROPEJSKA,

               z jednej strony, oraz

               FEDERACYJNA REPUBLIKA BRAZYLII, zwana dalej „Brazylią”,

               z drugiej strony,

               zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,

               UWZGLĘDNIAJĄC Umowę między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych (zwaną dalej „Umową”), która weszła w życie w dniu 1 kwietnia 2011 r.,

               ODNOTOWUJĄC, że Umowa funkcjonuje w sposób satysfakcjonujący dla obywateli Umawiających się Stron będących posiadaczami paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych,

               BIORĄC POD UWAGĘ, że przewidziana w Umowie definicja pobytu krótkoterminowego (trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu) nie jest wystarczająco dokładna, a wątpliwości i pytania może budzić w szczególności pojęcie „daty pierwszego wjazdu”,

               MAJĄC NA UWADZE, że rozporządzeniem (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. wprowadzono przekrojowe zmiany w unijnym wewnętrznym dorobku prawnym dotyczącym wiz i granic oraz zdefiniowano pobyt krótkoterminowy jako „90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu”;

               BIORĄC POD UWAGĘ, że system wjazdu/wyjazdu, który ma zostać ustanowiony przez Unię Europejską, wymaga zastosowania jednolitej i jasno określonej definicji pobytu krótkoterminowego w odniesieniu do wszystkich obywateli państw trzecich,

               PRAGNĄC zapewnić płynny przepływ podróżnych na przejściach granicznych Umawiających się Stron,

               UWZGLĘDNIAJĄC Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz Protokół w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej Umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,

               UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Do Umowy wprowadza się zmiany zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu:

               1)w art. 1 wyrażenie „trzy miesiące w okresie sześciu miesięcy” zastępuje się wyrażeniem „90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu”;

               2)art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

               „Obywatele Unii posiadający ważny paszport dyplomatyczny, urzędowy lub służbowy mogą przebywać na terytorium Brazylii przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.”;

               3)art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               „Obywatele Brazylii posiadający ważny paszport dyplomatyczny, urzędowy lub służbowy mogą przebywać na terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu. Okres ten jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.

               Obywatele Brazylii posiadający ważny paszport dyplomatyczny, urzędowy lub służbowy mogą przebywać na terytorium każdego państwa członkowskiego, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen, przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu, niezależnie od okresu pobytu obliczanego dla terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen.”;

               4)w art. 4 ust. 3 wyrażenie „trzy miesiące” zastępuje się wyrażeniem „90 dni”;

               5)w art. 8 ust. 4 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

               „Z chwilą ustania powodów zawieszenia stosowania niniejszej umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, niezwłocznie informuje o tym fakcie drugą Umawiającą się Stronę i przywraca stosowanie niniejszej umowy.”.

               Artykuł 2

               Niniejsza umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po dniu, w którym ostatnia ze Stron powiadamia drugą Stronę o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.

               Sporządzono w […] [....] dnia […] roku dwa tysiące siedemnastego w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każda wersja językowa jest na równi autentyczna.

               W imieniu Unii Europejskiej

               W imieniu Federacyjnej Republiki Brazylii

               WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII ORAZ LIECHTENSTEINU

               Pożądane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, oraz władze Brazylii, z drugiej strony, zmieniły niezwłocznie obowiązujące umowy dwustronne w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych zgodnie z warunkami niniejszej umowy.

               WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI 90 DNI W CIĄGU KAŻDEGO 180-DNIOWEGO OKRESU

               Umawiające się Strony uznają, że okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu, o którym mowa w art. 4 Umowy, oznacza albo ciągły pobyt albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas trwania nie przekracza 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

               Pojęcie „każdy” oznacza stosowanie ruchomego 180-dniowego okresu odniesienia, zakładającego sprawdzenie wstecz, dla każdego dnia pobytu, ostatniego 180-dniowego okresu w celu ustalenia, czy wymóg dotyczący nieprzekroczenia 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu pozostaje spełniony. Oznacza to między innymi, że nieobecność przez nieprzerwany okres 90 dni umożliwia kolejny pobyt nieprzekraczający 90 dni.

               ________