				|

		52011PC0665

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające instrument „Łącząc Europę” /* KOM/2011/0665 wersja ostateczna - 2011/0302 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Dnia 29 czerwca 2011
r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący kolejnych wieloletnich ram
finansowych obejmujących lata 2014-2020[1]: „Budżet z perspektywy „Europy 2020”.
Komisja postanowiła zaproponować w tym wniosku stworzenie nowego
zintegrowanego instrumentu wspierającego inwestycje w zakresie
priorytetowej infrastruktury UE w dziedzinie transportu, energetyki i
telekomunikacji: „Łącząc Europę” (zwanego dalej „CEF”).
Inteligentne,
zrównoważone i w pełni powiązane ze sobą sieci
transportowe, energetyczne i cyfrowe to warunek konieczny dla urzeczywistnienia
jednolitego rynku w Europie. Inwestycje w kluczową infrastrukturę o
silnej wartości dodanej dla UE mogą ponadto zwiększyć
konkurencyjność Europy w trudnych warunkach gospodarczych, które
charakteryzują się spowolnionym wzrostem i ograniczeniami
budżetów państwowych. Inwestycje infrastrukturalne mają wreszcie
kluczowe znaczenie także dla realizacji przez UE celów w zakresie
zrównoważonego wzrostu, określonych w strategii „Europa 2020”, oraz
unijnych celów „20-20-20” w dziedzinie polityki energetycznej i polityki
przeciwdziałania zmianie klimatu[2].
Niniejsze
rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące CEF. Wykorzystano w nim
prace związane z przygotowaniem zmian ram polityki we wszystkich trzech
sektorach (transport, energetyka i telekomunikacja) w związku z kolejnymi
wieloletnimi ramami finansowymi (2014-2020). W oparciu o art. 170 TFUE
proponuje się zgodne z CEF nowe wytyczne dla każdego sektora. W
związku z tym zmienione wytyczne dla transportu, energetyki i
telekomunikacji, z jednej strony, oraz dla CEF, z drugiej strony,
składają się na spójny pakiet regulacji.
Średnie wydatki na infrastrukturę w
Europie zmniejszały się w ciągu ostatniej dekady. Kryzys
gospodarczo-finansowy przywrócił jednak zainteresowanie inwestycjami
infrastrukturalnymi. W dobie kryzysu gospodarczego ukierunkowane inwestycje w
zakresie modernizacji lub budowy infrastruktury były istotnym elementem
stymulującym gospodarkę i służącym realizacji planów
naprawczych na szczeblu UE i państw członkowskich, wspomagającym
zagregowany popyt, a równocześnie zapewniającym długoterminowy
zwrot z zainwestowanych środków. Co najważniejsze, kryzys
pokazał, że infrastruktura ma kluczowe znaczenie dla gospodarczej
przyszłości Europy.
W pełni zintegrowany jednolity rynek, jak
stwierdzono w sprawozdaniu Montiego[3],
nie jest możliwy bez sprawnych połączeń między
wszystkimi jego składnikami. Połączenia transportowe, sieci
elektroenergetyczne i sieci szerokopasmowe mają kluczowe znaczenie dla
funkcjonowania zintegrowanego obszaru gospodarczego oraz dla jego
spójności społecznej i terytorialnej. Pomimo postępującej
integracji regulacyjnej w UE i coraz większej integracji rynków,
zwłaszcza ostatnio w sektorze energetycznym dzięki przyjęciu i
wejściu w życie trzeciego pakietu przepisów liberalizujących ten
rynek, nadal w tyle pozostaje fizyczny rozwój transgranicznych
połączeń międzysystemowych. Brak jest
połączeń, głównie w nowych państwach
członkowskich, co powoduje podziały między centrum a peryferiami
Unii Europejskiej i utrudnia dalszy rozwój wymiany wewnątrzunijnej lub
wzrost gospodarczy nowych sektorów gospodarki, takich jak handel elektroniczny.

Określono
znaczne potrzeby inwestycyjne. W sektorze energetycznym proponowane rozporządzenie
w sprawie wytycznych dotyczących realizacji priorytetów europejskiej
infrastruktury energetycznej (zwanych dalej „wytycznymi dotyczącymi
transeuropejskiej infrastruktury energetycznej”) określa dwanaście
priorytetowych korytarzy i obszarów infrastrukturalnych, po cztery dla
każdego z sektorów: przesyłu energii elektrycznej i gazu,
wprowadzenia inteligentnych sieci przesyłowych, autostrad
elektroenergetycznych oraz transgranicznej sieci przesyłowej dwutlenku
węgla. Europejski system energetyczny wymagałby inwestycji o
wartości około jednego biliona EUR do 2020 r., z czego ocenia
się, że tylko na ważne dla Europy sieci przesyłowe energii
elektrycznej i gazu potrzebne są inwestycje o wartości około 200
mld EUR. 100 mld EUR z tej kwoty powinien zapewnić
sam rynek, natomiast pozostałe 100 mld EUR wymaga działań ze
strony sektora publicznego, aby przyciągnąć niezbędne
inwestycje.
W dziedzinie
transportu określono ogólnoeuropejską sieć bazową za
pomocą paneuropejskiej metodyki planowania . Sieć bazowa z korytarzami
obsługującymi ruch towarowy i pasażerski, charakteryzujący
się wysoką efektywnością i niską emisją dwutlenku
węgla, w dużym stopniu wykorzystuje istniejącą
infrastrukturę. Po uzupełnieniu brakujących
połączeń i wyeliminowaniu wąskich gardeł, a także
dzięki wykorzystaniu bardziej efektywnych usług multimodalnych,
sieć obsługiwać będzie większość
przepływów transportowych na jednolitym rynku. Koszt rozwoju
infrastruktury w UE w celu zaspokojenia zapotrzebowania na transport oszacowano
na ponad 1,5 biliona EUR w okresie 2010-2030 dla całej sieci transportowej
państw członkowskich UE. Zakończenie budowy transeuropejskich
sieci transportowych wymaga około 500 mld EUR do 2020 r., z czego 250 mld
EUR potrzebne będzie na dokończenie brakujących
połączeń i wyeliminowanie wąskich gardeł w sieci
bazowej.
W odniesieniu do sieci
telekomunikacyjnych kluczowym celem jest usunięcie wąskich
gardeł (cyfrowych), które uniemożliwiają urzeczywistnienie
jednolitego rynku cyfrowego. Powoduje to konieczność ogólnej poprawy całej
sieci szerokopasmowej i ustanowienia platform infrastruktury usług
cyfrowych, które umożliwią spójne wdrożenie cyfrowe europejskich
usług publicznych. Istotnie sieci cyfrowe, zarówno fizyczne, jak i oparte
na usługach, mają kluczowe znaczenie dla inteligentnego wzrostu
gospodarczego. W ramach agendy cyfrowej do 2013 r.
każdy Europejczyk powinien mieć dostęp do podstawowej sieci
szerokopasmowej, a do 2020 r. do szybkiej i ultraszybkiej sieci
szerokopasmowej. We wrześniu 2010 r. Komisja określiła
działania potrzebne do uruchomienia 270 mld EUR na inwestycje, które
są niezbędne dla zapewnienia do 2020 r. wszystkim europejskim
gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom szybkiego łącza
szerokopasmowego. W obecnych warunkach część tych inwestycji
musi zostać sfinansowana przez sektor prywatny. Potrzeby inwestycyjne
niezbędne do realizacji tych celów ocenia się na 270 mld EUR. Jednak bez interwencji ze strony Unii inwestycje
sektora prywatnego prawdopodobnie nie przekroczą 50 mld EUR w okresie do 2020
r. Luka inwestycyjna wynosi zatem 220 mld EUR. Ponieważ
korzyści społeczne wynikające z inwestycji w infrastrukturę
cyfrową znacznie przekraczają skłonności sektora prywatnego
do inwestycji, konieczna jest interwencja ze strony sektora publicznego, aby
pobudzić rynek.
Analizy
przeprowadzone przez służby Komisji pod kątem przygotowania
niniejszego rozporządzenia wykazały, że rynek i budżety
krajowe mają odegrać istotną rolę w budowaniu
niezbędnej infrastruktury poprzez odpowiednie inwestycje i mechanizmy
cenowe, jednak niektóre inwestycje infrastrukturalne nie będą
realizowane lub będą realizowane z opóźnieniem
sięgającym daleko poza rok 2020, jeżeli UE nie podejmie
działań. Dlatego też niezbędny jest wkład z unijnego
budżetu w kolejnych wieloletnich ramach finansowych, aby zapewnić
realizację priorytetowych projektów infrastrukturalnych w UE.
W celu zwiększenia wpływu unijnych
zasobów budżetowych Komisja proponuje bardziej regularne korzystanie z
innowacyjnych instrumentów finansowych jako alternatywę dla tradycyjnych
form dotacji oraz metodę wypełnienia luk finansowych dla inwestycji
strategicznych. Ważną cechą innowacyjnych instrumentów
finansowych jest to, że tworzą one silniejszy efekt mnożnikowy
dla budżetu unijnego w porównaniu z instrumentami tradycyjnymi, ułatwiając
korzystanie z innych form finansowania publicznego i prywatnego przy realizacji
projektów leżących w interesie UE, a także zachęcając
sektor publiczny i prywatny do finansowania takich projektów. Są one
dźwignią inwestycji i tym samym zwiększają wpływ
budżetu unijnego.
Czerpiąc z doświadczeń
związanych z instrumentami finansowymi określonymi
bieżącymi ramami finansowymi, realizowanymi we współpracy z
Europejskim Bankiem Inwestycyjnym (EBI), takimi jak gwarancje finansowe dla
projektów transeuropejskiej sieci transportowej (zwane dalej „LGTT”), Komisja
proponuje realizację znacznej części swoich działań w
ramach CEF poprzez instrumenty finansowe. W szczególności, jako
zabezpieczenie środków na inwestycje w ramach projektów
infrastrukturalnych o kluczowym znaczeniu dla Europy, wykorzystywana
będzie inicjatywa w zakresie obligacji projektowych w ramach strategii
„Europa 2020”[4].

2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW
2.1       Konsultacje
oraz zalecenia ekspertów
Niniejsze rozporządzenie
opiera się na zakrojonych na szeroką skalę konsultacjach
przeprowadzonych wśród zainteresowanych stron, instytucji i organów UE,
państw członkowskich, władz regionalnych lub lokalnych,
partnerów społeczno-gospodarczych, naukowców oraz instytucji międzynarodowych.
Wykorzystano także wyniki oceny śródokresowej programów
obejmujących lata 2007-2013, a także wyniki licznych analiz oraz
zalecenia ekspertów.
W odniesieniu do przedmiotowych trzech
sektorów zainteresowane strony zgłosiły, między innymi, następujące
kwestie:
Z konsultacji wyłania się powszechna
zgoda co do faktu, że przyspieszenie rozwoju infrastruktury o
wartości dodanej w wymiarze europejskim wymaga zwiększenia
dofinansowania unijnego.
Zainteresowane strony wnioskują, aby
zwiększyć zakres dofinansowania unijnego na rzecz realizacji celów
związanych z sieciami transeuropejskimi, na przykład poprzez
większą koordynację poszczególnych instrumentów finansowych, a
mianowicie Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rozwoju
Regionalnego (EFRR), programów sieci transeuropejskich oraz działań
EBI.
Poszerzenie portfelu dostępnych
instrumentów finansowych jest postrzegane przez zainteresowane strony jako
sposób na lepsze dostosowanie wsparcia do konkretnych potrzeb danego projektu,
co pozwala na efektywne ustrukturyzowanie projektu i przyciągnięcie
nowych inwestorów Planowane obligacje projektowe są szczególnie
odpowiednie dla większych inwestycji realizowanych w ramach CEF.
2.2       Ocena
skutków
Proponowane
rozporządzenie zostało poddane ocenie skutków dotyczącej
ewentualnych wariantów wdrożenia CEF jako inicjatywy politycznej, to
znaczy wariantów dotyczących ustalenia zasad funkcjonowania CEF. Ocena
skutków wyszła od nadrzędnego celu CEF zaproponowanego w komunikacie
dotyczącym wieloletnich ram finansowych „Budżet z perspektywy „Europy
2020”[5]
– przyspieszenia rozwoju infrastruktury, który potrzebny jest UE do realizuje
celów strategii „Europa 2020”, a także celów 20-20-20 w zakresie energii i
zmian klimatu – i oparła się na wynikach konsultacji z zainteresowanymi
stronami oraz wynikach analiz dotyczących obecnych programów unijnych
zapewniających wsparcie finansowe na rzecz rozwoju TEN.
W ocenie skutków
możliwych wariantów polityki nacisk położono na
osiągnięcie w najbardziej efektywny, skuteczny i spójny sposób dwóch
podstawowych celów:
1)
zwiększenie efektu dźwigni finansowania unijnego – poprzez
określenie form, metod i zasad finansowania, które zapewnią
maksymalny efekt dźwigni w celu przyciągnięcia inwestycji
publicznych i prywatnych na potrzeby projektów o wymiarze ogólnoeuropejskim i
ogólnorynkowym, w szczególności sieci priorytetowych, które muszą
zostać wdrożone do 2020 r. i w przypadku których europejska
wartość dodana jest najbardziej uzasadniona, w tym, w razie potrzeby,
sieci zlokalizowanych ewentualnie w państwach trzecich;
2)
ułatwienie dotrzymywania terminów realizacji projektów
współfinansowanych przez UE – poprzez monitorowanie i mechanizmy oceny,
które przewidują nagrody za skuteczność działania i kary za
nieefektywne wykorzystanie funduszy unijnych.
Równocześnie
ocena wariantów polityki musiała uwzględnić dwa nadrzędne,
powiązane cele polityki unijnej: z jednej strony realizacja
właściwych sektorowych celów polityki w dziedzinie infrastruktury,
zgodnie z art. 170 i 171 TFUE, z drugiej strony uproszczenie zasad finansowania
unijnego poprzez wykorzystanie synergii w ramach i pomiędzy sektorami, do
czego Komisja bezwzględnie się zobowiązała[6].
Ponieważ te dwa cele nie są w pełni kompatybilne, znalezienie
odpowiedniej równowagi pomiędzy spójnością z celami polityki
sektorowej a maksymalizacją synergii leżało u podstaw oceny
wariantów definiujących zasady funkcjonowania CEF.
Początkowo rozważano
dziewięć głównych, alternatywnych wariantów polityki,
począwszy od podstawowego założenia leżącego u podstaw
decyzji Komisji proponującej ustanowienie instrumentu
„Łącząc Europę”, a mianowicie uproszczenia
obowiązujących ram w zakresie finansowania unijnego dzięki
wykorzystaniu synergii sektorowych. Alternatywne warianty polityki oparto na
połączonych scenariuszach odpowiadających trzem podstawowym
wariantom służącym uproszczeniu zasad finansowania –
harmonizacja minimalna, maksymalna i zmienna (lub „à la carte”) przepisów
sektorowych – w dwóch obszarach działań odpowiadających dwóm
głównym celom szczegółowym wskazanym wcześniej – dźwigni
inwestycyjnej i realizacji programu.
Proponowane warianty
sytuują się zatem na dwóch przeciwległych biegunach. Z jednej
strony minimalna harmonizacja zarówno dźwigni inwestycyjnej, jak i zasad
realizacji programu, odnosząca się do sytuacji, w której dla
każdego sektora ustanowione zostałyby zupełnie odrębne,
szczegółowe zasady i struktury udzielania wsparcia finansowego przez UE w
ramach CEF. Na przeciwległym biegunie wariant charakteryzujący
się maksymalną harmonizacją zarówno dźwigni inwestycyjnej,
jak i zasad realizacji programu, odnoszący się do sytuacji, w której
dla wszystkich trzech sektorów obowiązywałyby zasadniczo te same
zasady finansowania i struktury zarządzania programem na potrzeby
korzystania z funduszy w ramach CEF. Pomiędzy tymi przeciwległymi
biegunami pozostałe warianty przewidują sytuacje, w których niektóre
z obowiązujących zasad i struktur byłyby wspólne dla wszystkich
sektorów, natomiast pozostałe byłyby odrębne i specyficzne, to
znaczy kombinacja maksymalnej lub zmiennej harmonizacji zasad w jednym obszarze
działania oraz zmienna i minimalna harmonizacja zasad sektorowych w innym
obszarze.
Ocena skutków tych
wariantów polityki, w odniesieniu do realizacji celów określonych
powyżej, doprowadziła do stwierdzenia, że dwa z rozważanych
wariantów mogłyby w najlepszy sposób zagwarantować, że poprzez
zasady funkcjonowania CEF wspierać się będzie przyspieszony
rozwój infrastruktury leżącej w interesie UE:
wariant polityki, w
którym harmonizacja zasad byłaby zmienna – to znaczy niektóre zasady
wspólne, pozostałe zasady specyficzne dla poszczególnych sektorów –
zarówno w zakresie dźwigni inwestycyjnej, jak i w zakresie realizacji
programu – byłby najlepszym wariantem z punktu widzenia spójności z
pozostałymi istotnymi celami polityki unijnej;
- natomiast wariant
polityki, w którym wybrano zmienną harmonizację zasad na poziomie
dźwigni inwestycyjnej i maksymalną harmonizację zasad na
poziomie realizacji programu, może okazać się bardziej skuteczny
z punktu widzenia kosztów.
Niemniej jednak drugi
wariant może mieć negatywne skutki w okresie długoterminowym w
zakresie możliwości sprostania właściwym dla sektora
okolicznościom, zwłaszcza w kwestii programowania finansowania, które
w okresie długoterminowym mogą zniwelować początkowe
oszczędności. W związku z tym ostatecznie stwierdzono, że
najlepszym wariantem gwarantującym osiągnięcie celów CEF
byłby pewien margines elastyczności sektorowej w określaniu zasad
CEF w zakresie realizacji programu.
Przepisy dotyczące korzystania z funduszy
w ramach CEF przedstawione w niniejszym rozporządzeniu zostały
opracowane w oparciu o kwestie i wnioski wymienione w przedmiotowej ocenie
skutków.
2.3       Wartość
dodana CEF dla UE
Konsultacje wśród zainteresowanych stron,
a także analizy przeprowadzone w ramach oceny skutków wskazały,
że wartość dodana CEF jako wspólnych ram finansowania jest
czworakiego rodzaju:
(1)
Wspólne ramy przyczynią się do
uproszczenia unijnych ram prawnych dotyczących finansowania infrastruktury
TEN. Zapewnią także spójne podejście do finansowania projektów
unijnych we wszystkich trzech sektorach.
(2)
Równocześnie jednolite ramy finansowe
infrastruktury UE i jeden fundusz zapewnią spójne i przejrzyste
podejście do finansowania unijnego, które gwarantować będzie
pewność i tym samym ogromny potencjał, jeśli chodzi o
przyciągnięcie w większym zakresie sektora prywatnego do
udziału w finansowaniu projektów. Instrumenty finansowe będą
dostępne w sposób scentralizowany i skoordynowany, przyciągając
inwestorów prywatnych i partnerskie instytucje finansowe oraz
zwiększając skuteczność relacji z tymi podmiotami.
(3)
Ponadto stale rosnącą
zależność ekonomiczna między projektami
infrastrukturalnymi, sieciami i sektorami umożliwi uzyskanie korzyści
skali. Zintegrowane ramy finansowania infrastruktury UE pozwolą
wykorzystać synergie międzysektorowe na etapie planowania i
realizacji projektów, przynosząc oszczędności lub bardziej
skuteczne wykorzystanie dostępnych środków oraz większy zwrot z
inwestycji.
(4)
Poza tym wspólne ramy pozwolą zdobyć
doświadczenie i określić najlepsze rozwiązania
międzysektorowe, zapewniając tym samym większą
efektywność i skuteczność finansowania unijnego we
wszystkich sektorach.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Kwestię
sieci transeuropejskich reguluje art. 170 TFUE, zgodnie z którym: „Unia
przyczynia się do ustanowienia i rozwoju sieci transeuropejskich w
infrastrukturach transportu, telekomunikacji i energetyki”. Prawo UE do
działania w dziedzinie finansowania infrastruktury określa art. 171,
który stanowi, że Unia „może wspierać projekty będące
przedmiotem wspólnego zainteresowania, popierane przez państwa
członkowskie, (…) w szczególności poprzez analizy
możliwości wykonania, gwarancje kredytowe lub bonifikaty
oprocentowania”. W art. 172 TFUE stwierdza się, że „wytyczne i inne
środki określone w artykule 171 ustęp 1 są przyjmowane
przez Parlament Europejski i Radę, stanowiące zgodnie ze
zwykłą procedurą prawodawczą i po konsultacji z Komitetem
Ekonomiczno-Społecznym oraz Komitetem Regionów”.
W komunikacie
dotyczącym przeglądu budżetu Komisja podkreśliła
znaczenie wykorzystania budżetu unijnego, aby „zniwelować luki
wynikające z polityki prowadzonej na szczeblu krajowym,
umożliwiając podejmowanie przede wszystkim wyzwań transgranicznych
w dziedzinach takich jak infrastruktura, mobilność,
spójność terytorialna (…). W przeciwnym razie luki te
wyrządziłyby szkodę interesom całej UE”[7].
Planując i finansując infrastrukturę, państwa
członkowskie zazwyczaj nadają priorytet projektom o istotnym
znaczeniu dla danego państwa, a nie zawsze są to projekty
transgraniczne, które niosą ze sobą większą
wartość dodaną dla obywateli na poziomie ogólnounijnym[8].
Łączne wydatki UE i państw członkowskich powinny być
efektywne i zapewniać odpowiednią skalę inwestycji, a także
sprzyjać synergiom.
Instrument
legislacyjny oraz rodzaj środka (np. finansowanie) określono w TFUE,
który stanowi podstawę prawną CEF i w którym stwierdza się,
że zadania, cele priorytetowe oraz organizacja sieci transeuropejskich
mogą zostać określone w rozporządzeniach.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek Komisji
dotyczący kolejnych wieloletnich ram finansowych zawiera propozycję 50
mld EUR[9]
na lata 2014-2020, z czego 10 mld EUR zarezerwowano z Funduszu Spójności
na infrastrukturę transportową.
 CEF || 40 mld EUR
 ·                Energetyka || 9,1 mld EUR
 ·                Transport || 21,7 mld EUR
 ·                Telekomunikacja/usługi cyfrowe || 9,2 mld EUR
 Kwoty przeznaczone w Funduszu Spójności na infrastrukturę transportową || 10 mld EUR
 Ogółem || 50 mld EUR
Doświadczenie związane z obecnymi
ramami finansowymi pokazuje, że wiele państw członkowskich,
uprawnionych do korzystania z Funduszu Spójności ma trudności z
przygotowaniem i realizacją złożonych projektów związanych
z transgraniczną infrastrukturą transportową. Dlatego też odnośnie do kolejnych wieloletnich ram
finansowych Komisja proponuje, aby z Funduszu Spójności dofinansowanie w
zakresie inwestycji w sieci transeuropejskie i ochronę środowiska
nadal otrzymywały państwa członkowskie, których produkt krajowy
brutto (PKB) na mieszkańca wynosi poniżej 90 % średniej dla UE-27,
jednak część środków z Funduszu Spójności (10 mld EUR)
będzie przeznaczona na finansowanie projektów transportowych
związanych z siecią bazową w państwach członkowskich
kwalifikujących się do korzystania z Funduszu Spójności, w
ramach instrumentu „Łącząc Europę”.
5.           PODSUMOWANIE ZAWARTOŚCI
ROZPORZĄDZEŃ
5.1       Jednolite
ramy dotyczące inwestycji związanych z unijnymi priorytetami
infrastrukturalnymi.
Doświadczenie z przeszłości
związane z finansowaniem infrastruktury poprzez ramy TEN, Europejski plan
naprawy gospodarczej, Fundusz Spójności i fundusze strukturalne pokazuje,
że UE może zapewnić wartość dodaną dla
infrastruktury. Zainteresowane strony zgadzają się co do tego,
że przy dotychczasowym scenariuszu postępowania Europa może nie
być w stanie zrealizować na czas inwestycji niezbędnych do
modernizacji sieci infrastrukturalnych i uzupełniających luki w
połączeniach.
W następstwie kryzysu finansowego
budżety państw członkowskich zmagają się z problemem
niezbędnej konsolidacji podatkowej. Wydatki kapitałowe są
poddawane często znacznym cięciom, a wydatki na inwestycje
infrastrukturalne są wstrzymywane lub przesuwane w czasie.
Równocześnie perspektywy zwiększenia inwestycji finansowanych ze
źródeł prywatnych są niepewne. Niezależnie od
ograniczeń finansowych, przeszkody prawne także opóźniają
lub uniemożliwiają realizację niezbędnych projektów
infrastrukturalnych. W tej sytuacji obecne przepisy unijne dotyczące
finansowania infrastruktury wydają się nieodpowiednie i nieskuteczne.
Finansowanie jest rozdrobnione pomiędzy zbyt dużą liczbę
programów i uniemożliwia pełne wykorzystanie synergii między
programami a sektorami.
Przekształcając strategię
finansowania infrastruktury, Komisja miała na uwadze następujące
cele:
·
zapewnienie skutecznej pod względem kosztów i
terminowej realizacji kluczowej infrastruktury sieci priorytetowych w sektorach
energetycznym, transportowym i ICT, określonych w pakiecie dotyczącym
infrastruktury energetycznej, białej księdze dotyczącej
konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu[10] oraz w
Europejskiej agendzie cyfrowej;
·
maksymalizacja synergii między programami
dotyczącymi energetyki, transportu i ICT, tak aby finansowanie
odpowiadało spójnej strategii politycznej i projektom wybranym na
podstawie w pełni ujednoliconych kryteriów;
·
zwiększenie możliwości funduszy
unijnych w zakresie przyciągania innych funduszy publicznych lub
prywatnych, tak aby ogólna wielkość zgromadzonych zasobów
odpowiadała przewidywanym potrzebom inwestycyjnym do 2020 r.;
·
zapewnienie optymalnej procedury selekcji, nadzoru
i monitorowania projektów, tak aby fundusze unijne były prawidłowo
kierowane, przynosiły jak największe korzyści oraz były
wydatkowane w jak najbardziej efektywny sposób.
Powody ustanowienia wspólnej podstawy prawnej,
jeśli chodzi o zapewnienia dofinansowania w trzech odrębnych
sektorach, w ramach różnych ram politycznych, związane są z
możliwością wykorzystania synergii pomiędzy sektorami,
wynikających ze wspólnych kwestii odnoszących się do finansowania
realizacji znacząco różnych pod innymi względami celów
politycznych. Wartość dodana wspólnych ram będzie trojakiego
rodzaju.
Wspólne ramy przyczynią się do
uproszczenia unijnych ram prawnych dotyczących finansowania infrastruktury
TEN. Zapewnią także spójne podejście do finansowania projektów
unijnych we wszystkich trzech sektorach. Jak podkreślono wcześniej,
ramy finansowania infrastruktury unijnej są obecnie dosyć
skomplikowane, głównie z powodu liczby i różnorodności
obowiązujących w UE aktów prawnych. Uproszczenie zasad jest jednym z
kluczowym elementów nowego podejścia zaproponowanego przez Komisję w
odniesieniu do wydatków budżetowych UE.
Równocześnie jednolite ramy finansowania
infrastruktury i jeden fundusz UE zapewnią spójne i przejrzyste
podejście do finansowania unijnego, które gwarantować będzie pewność
i tym samym ogromny potencjał, jeśli chodzi o
przyciągnięcie w większym zakresie sektora prywatnego do
udziału w finansowaniu projektów. Instrumenty finansowe będą
dostępne w sposób scentralizowany i skoordynowany, przyciągając
inwestorów prywatnych i partnerskie instytucje finansowe oraz
zwiększając skuteczność relacji z tymi podmiotami.
Ponadto stale rosnąca
zależność ekonomiczna między projektami
infrastrukturalnymi, sieciami i sektorami umożliwi uzyskanie korzyści
skali. Zintegrowane ramy finansowania infrastruktury UE pozwolą
wykorzystać synergie międzysektorowe na etapie planowania i
realizacji projektów, przynosząc oszczędności lub bardziej
skuteczne wykorzystanie dostępnych środków oraz większy zwrot z
inwestycji.
I wreszcie, co równie ważne, wspólne ramy
pozwolą zdobyć doświadczenie i określić najlepsze
rozwiązania międzysektorowe, zapewniając większą
efektywność i skuteczność finansowania unijnego we
wszystkich sektorach.
5.2       Środki
upraszczające i spójność z obowiązującymi zasadami
Uproszczenie zasad jest jednym z kluczowym
elementów nowego podejścia zaproponowanego przez Komisję w
odniesieniu do wydatków budżetowych UE. Wspólne ramy CEF
przyczynią się do uproszczenia unijnych ram prawnych dotyczących
finansowania infrastruktury TEN. Jeden tekst prawny reguluje kwestię
finansowania przez UE projektów związanych z sieciami: transportową,
energetyczną i cyfrową.
Chociaż sektory te są
zróżnicowane pod względem technologicznym/finansowym/prawnym,
istnieje odpowiednia liczba elementów stycznych, aby zaproponować
prawdziwą usprawnienie w stosunku do obecnie obowiązujących,
odmiennych instrumentów. Równocześnie wniosek określa
szczegółowe zasady, które są niezbędne dla realizacji ogólnego
celu CEF: a mianowicie, przyspieszenia i lepszego ukierunkowania środków
publicznych z UE na ważne projekty infrastrukturalne leżące w
interesie UE.
Obecny
tekst wprowadza uproszczenie, zwłaszcza w odniesieniu do
następujących elementów:
·
dostosowanie wskaźników do celów strategii
„Europa 2020”
·
elastyczny przydział środków
budżetowych;
·
scentralizowane zarządzanie dla wszystkich
trzech sektorów, w miarę możliwości realizowane przez
agencję wykonawczą;
·
wspólne instrumenty finansowania;
·
wspólne kryteria udzielania zamówień;
·
wspólne warunki udzielania pomocy finansowej;
·
pełny obraz sytuacji dzięki wspólnym
rocznym programom prac – co jest istotne dla sektora – oraz dzięki
wspólnemu komitetowi – co jest istotne dla państw członkowskich.
Ponadto
zapewniona została pełna zgodność z obowiązującym
obecnie oraz w przyszłości rozporządzeniem finansowym.
Przewidziano wyjątki, dopuszczalne w oparciu o odpowiednie akty prawne lub
na podstawie precedensu.
5.3       Większy
nacisk na instrumenty finansowe
CEF uzupełni
bezpośrednie wsparcie unijne o instrumenty finansowe, aby zoptymalizować
skutki finansowania. Dzięki wysokiemu efektowi mnożnikowemu
charakteryzującemu instrumenty finansowe (który na przykład może
dawać stosunek od 1:15 do 1:20) ułatwiony zostanie dostęp do
kapitału przeznaczonego na istotne potrzeby inwestycyjne. Wraz z
pomyślną absorpcją bezpośredniego finansowania unijnego
(jak w przypadku Europejskiego planu naprawy gospodarczej i programu TEN-T),
skorzystanie w większym stopniu z instrumentów finansowych w istotny
sposób przyczyni się do ograniczenia ryzyka ponoszonego przez promotorów
projektów i tym samym zapewni realizację projektów będących
przedmiotem wspólnego zainteresowania.
Ponadto konieczne
jest stworzenie otoczenia sprzyjającego inwestycjom prywatnym i
opracowanie instrumentów, które staną się atrakcyjną siłą
napędową dla wyspecjalizowanych inwestorów infrastrukturalnych. Aby
instrumenty te były naprawdę efektywne, muszą one mieć na
celu ograniczenie ryzyka poprzez dywersyfikację portfela ewentualnych
projektów. Maksymalną dywersyfikację można uzyskać poprzez
ukierunkowanie na wiele sektorów w jak największej liczbie państw.
Najlepsze efekty można osiągnąć na poziomie europejskim
oraz w oparciu o dokładnie określone korytarze i zdefiniowane obszary
inwestycyjne. Dlatego też
większość instrumentów finansowych powinna być wspólna dla
wszystkich sektorów. Nie wyklucza się
jednak możliwości opracowania określonych instrumentów
finansowych odpowiadających szczególnym potrzebom danego sektora.
Na podstawie
analiz przeprowadzonych na etapie przygotowywania niniejszego
rozporządzenia służby Komisji oceniają, że finansowe
wsparcie sieci szerokopasmowych będzie się opierać głównie
na instrumentach finansowych, natomiast unijne środki budżetowe
potrzebne na instrumenty finansowe z przeznaczeniem na transport i energetykę
nie powinny przekroczyć, odpowiednio, 2 mld EUR i 1 mld EUR. Wyliczeń tych nie należy traktować
jako wiążących pułapów, gdyż wielkość
unijnego finansowania przyznanego na potrzeby instrumentów finansowych
będzie dostosowywana każdego roku na podstawie oceny rezerwy
projektów przeprowadzonej przez pośredników finansowych (np. EBI w
przypadku obligacji projektowych).
5.4       Instrument
„Łącząc Europę” w kontekście wieloletnich ram
finansowych
Instrument „Łącząc Europę”
będzie zasadniczym elementem unijnej agendy wzrostu gospodarczego,
skupiającej się na zwiększeniu długoterminowego
potencjału wzrostu gospodarczego Unii Europejskiej. Instrument będzie
skoordynowany z innymi działaniami wynikającymi z unijnego budżetu,
takimi jak „Horyzont 2020” oraz Fundusz Spójności i fundusze strukturalne.

Jeśli chodzi o koordynację z
„Horyzontem 2020”, konieczne jest zapewnienie komplementarności przy
równoczesnym unikaniu ewentualnego powielania działań. Ważne
jest także zapewnienie koordynacji między CEF a „Horyzontem 2020”,
aby nie został przerwany łańcuch badawczo-rozwojowy
skutkujący wdrożeniem infrastruktury. Jest to szczególnie ważne
w sytuacji, gdy dla realizacji ambitnych celów strategii „Europa 2020”
konieczny będzie istotny postęp technologiczny w dziedzinie transportu,
energetyki i ICT. Wsparcie działalności badawczo-rozwojowej za
pomocą instrumentów finansowych będzie realizowane poprzez
instrumenty finansowe związane z programem „Horyzont 2020”.
Co do powiązań z Funduszem
Spójności i funduszami strukturalnymi, wspólne ramy strategiczne polityki
spójności, a także umowy partnerskie z państwami
członkowskimi będą ściśle koordynowane z ramami
polityki w sektorach transportu, energetyki i telekomunikacji. Odpowiednie
wytyczne odwoływać się będą do Funduszu Spójności
i funduszy strukturalnych, aby możliwa była realizacja infrastruktury
lokalnej i regionalnej oraz jej powiązanie z infrastrukturą
priorytetową dla UE, co umożliwi połączenie wszystkich
obywateli w całej UE.
Ponadto
instrument „Łącząc Europę” będzie centralnie
zarządzanym instrumentem korzystającym z wydzielonych w Funduszu
Spójności kwot przeznaczonych na transport (10 mld EUR wg cen z 2011 r.)
Podczas rozdziału tych 10 mld EUR możliwie największym
priorytetem stanie się przestrzeganie alokacji krajowych na projekty w
ramach Funduszu Spójności. Ponadto owe 10 mld EUR zostanie zarezerwowane
dla państw członkowskich uprawnionych do korzystania z Funduszu
Spójności, a stawki współfinansowania z budżetu unijnego
zostaną ustalone na tym samym poziomie jak w przypadku Funduszu
Spójności.
2011/0302 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
ustanawiające instrument
„Łącząc Europę”
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 172,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej[11],
po przekazaniu wniosku parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[12],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[13],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
Utworzenie instrumentu „Łącząc
Europę” powinno zwiększyć potencjał wzrostu dzięki
uzyskaniu synergii między politykami w dziedzinie transportu, energetyki i
telekomunikacji i ich realizacją, podnosząc tym samym
skuteczność działań Unii Europejskiej.
(2)
Pełne funkcjonowanie jednolitego rynku
zależy od nowoczesnej, wysoce sprawnej infrastruktury
łączącej Europę – szczególnie w takich dziedzinach jak
transport, energetyka i telekomunikacja. Sprzyjające
rozwojowi połączenia zapewnią lepszy dostęp do jednolitego
rynku i tym samym przyczynią się podniesienia konkurencyjności
gospodarki rynkowej zgodnie z celami i docelowymi poziomami określonymi w
strategii „Europa 2020”[14].
(3)
Ustanowienie instrumentu „Łącząc
Europę” ma na celu przyspieszenie inwestycji w zakresie sieci
transeuropejskich i przyciągnięcie funduszy zarówno z sektora
publicznego, jak i prywatnego.
(4)
Stworzenie efektywnych sieci infrastruktury
transportowej i energetycznej jest jednym z 12 kluczowych działań
wskazanych przez Komisję w jej komunikacie dotyczącym Aktu o
jednolitym rynku[15].

(5)
Komisja zobowiązała się
uwzględnić zmiany klimatu w unijnych programach wydatków i
przeznaczyć co najmniej 20 % budżetu unijnego na cele związane z
przeciwdziałaniem zmianom klimatu. Istotne
znaczenie ma, aby zapewnić uregulowanie kwestii łagodzenia i
przystosowania się do zmiany klimatu oraz zapobiegania zagrożeniom i
zarządzania nimi na etapie przygotowania, opracowania i realizacji
projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Inwestycje infrastrukturalne objęte niniejszym
rozporządzeniem powinny przyczynić się do promocji idei
przekształcenia gospodarki i społeczeństwa w taki sposób, aby
charakteryzowały się niską emisją dwutlenku węgla i
były odporne na zmiany klimatu.
(6)
Parlament Europejski w swojej rezolucji z dnia 8
czerwca 2011 r. „Inwestycja w przyszłość: nowe wieloletnie ramy
finansowe (WRF) na rzecz Europy konkurencyjnej, zrównoważonej i
sprzyjającej integracji społecznej” podkreślił znaczenie
zapewnienia szybkiej realizacji unijnej agendy cyfrowej i dalszych
wysiłków na rzecz realizacji do 2020 r. celów związanych z
dostępnością szybkiego internetu dla wszystkich obywateli UE,
także w regionach słabiej rozwiniętych[16]. Parlament podkreślił także, że
inwestycje w efektywną infrastrukturę transportową
spełniają w Europie kluczową rolę w utrzymaniu
konkurencyjności i przecieraniu drogi ku pokryzysowemu,
długoterminowemu wzrostowi gospodarczemu, a sieć transeuropejska
(„TEN-T”) determinuje możliwość zagwarantowania
prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego i zapewnienia
odpowiedniej wartości dodanej dla Unii. Parlament
stwierdził, iż głęboko wierzy, że sieć TEN-T
powinna zyskać najwyższy priorytet w kolejnych WRF oraz że
konieczne jest zwiększenie funduszy przeznaczonych na TEN-T w kolejnych
WRF. Ponadto Parlament zaakcentował
konieczność maksymalnego zwiększenia wpływu finansowania
unijnego i możliwości oferowanych przez Fundusz Spójności,
fundusze strukturalne i instrumenty finansowe w celu sfinansowania kluczowych,
krajowych i transgranicznych projektów priorytetowych związanych z
infrastrukturą energetyczną, a także podkreślił
konieczność przyznania istotnych środków z budżetu unijnego
na instrumenty finansowe w tej dziedzinie.
(7)
Dnia 28 marca 2011 r. Komisja przyjęła
białą księgę zatytułowaną „Plan utworzenia
jednolitego europejskiego obszaru transportu – dążenie do
osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu
transportu”[17]. W Białej księdze określono cel
zakładający ograniczenie do 2050 r. emisji gazów cieplarnianych w
sektorze transportu o co najmniej 60 % w stosunku do 1990 r. Jeśli chodzi o infrastrukturę, biała
księga zakłada utworzenie do 2030 r. w pełni
funkcjonującej, ogólnounijnej i multimodalnej „sieci bazowej” TEN-T. Biała księga ma na celu także
optymalizację skuteczności działania multimodalnych
łańcuchów logistycznych, m.in. poprzez większe wykorzystanie
bardziej energooszczędnych rodzajów transportu. W
związku z tym określa one następujące cele polityki TEN-T: do 2030 r. 30 % drogowego transportu towarów na
odległość powyżej 300 km należy przenieść na
inne rodzaje transportu, zaś do 2050 r. powinno to być ponad 50 %; do 2030 r. powinno nastąpić trzykrotne
wydłużenie istniejącej sieci kolei dużych
prędkości, a do 2050 r. większość ruchu
pasażerskiego na średnie odległości powinna odbywać
się koleją; do 2050 r. wszystkie
porty lotnicze należące do sieci bazowej powinny zostać
połączone z siecią kolejową; wszystkie
porty morskie powinny zostać połączone z systemem kolejowego
transportu towarów oraz, w miarę możliwości, z systemem
transportu śródlądowego.
(8)
Parlament Europejski w swojej rezolucji z dnia 6
lipca 2010 r. w sprawie zrównoważonej przyszłości transportu[18]
podkreśla, że skuteczna polityka transportowa wymaga odpowiednich ram
finansowych odpowiadających pojawiającym się wyzwaniom i w
związku z tym należy zwiększyć obecnie dostępne zasoby
w zakresie transportu i mobilności; Parlament
Europejski uznał także za konieczne ustanowienie instrumentu
mającego na celu koordynację korzystania z różnych
źródeł finansowania transportu, funduszy dostępnych w ramach
polityki spójności, partnerstwa publiczno-prywatnego („PPP”) lub innych
instrumentów finansowych, takich jak gwarancje.
(9)
Rada ds. Transportu, Telekomunikacji i Energii we
wnioskach z dnia 11 czerwca 2009 r. dotyczących przeglądu polityki
TEN-T[19]
potwierdziła konieczność dalszych inwestycji w
infrastrukturę transportową, aby zapewnić odpowiedni rozwój
TEN-T dla wszystkich rodzajów transportu, jako podstawę wspólnego rynku
oraz konkurencyjności, spójności gospodarczej, społecznej i
terytorialnej Unii Europejskiej, a także podstawę
połączeń z państwami sąsiadującymi,
skupiając się na europejskiej wartości dodanej. Rada podkreśliła konieczność
udostępnienia przez Wspólnotę środków finansowych niezbędnych
do pobudzenia inwestycji związanych z projektami TEN-T, a także, w
szczególności, konieczność dostosowania odpowiedniego
dofinansowania z budżetu TEN-T do projektów priorytetowych, które
obejmują ważne odcinki transgraniczne i których realizacja wykroczy
poza 2013 r., z uwzględnieniem ograniczeń instytucjonalnych
związanych z programowaniem finansowym. W
tym kontekście należy, zdaniem Rady, w razie potrzeby nadal
rozwijać i wspierać podejście oparte na partnerstwie
publiczno-prywatnym.
(10)
Na podstawie celów przedstawionych w białej
księdze wytyczne dotyczące TEN-T, zawarte w rozporządzeniu (UE)
nr XXX/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia …[20],
określają infrastrukturę transeuropejskiej sieci transportowej,
ustalają wymogi, jakie musi ona spełniać, oraz ustanawiają
środki jej realizacji. W wytycznych
przewidują w szczególności zakończenie budowy sieci bazowej do 2030
r.
(11)
Na podstawie analiz planów państw
członkowskich dotyczące infrastruktury transportowej Komisja ocenia,
że potrzeby inwestycyjne w transporcie wynoszą 500 mld EUR dla
całej sieci TEN-T w latach 2014-2020, z czego około 250 mld EUR
będzie musiało zostać zainwestowanych w sieć bazową
TEN-T. Biorąc pod uwagę zasoby dostępne na poziomie UE,
konieczne jest skoncentrowanie się na najważniejszych elementach o
najwyższej wartości dodanej dla Europy, aby osiągnąć
pożądane skutki. Dofinansowanie
powinno zatem zostać skierowane na potrzeby sieci bazowej (w
szczególności korytarzy sieci bazowej) i projekty będące
przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie systemów zarządzania
ruchem (mianowicie systemów zarządzania ruchem lotniczym związanych z
programem SESAR, którego potrzeby w zakresie unijnych środków
budżetowych wynoszą około 3 mld EUR).
(12)
W ramach przeglądu polityki TEN-T
zainicjowanego w lutym 2009 r., powołano specjalną grupę
ekspercką wspierającą Komisję i zajmującą
się kwestią strategii finansowania oraz perspektyw finansowych TEN-T.
Grupa ekspercka numer 5 czerpała z doświadczeń ekspertów
zewnętrznych w różnych dziedzinach: zarządców
infrastruktury, urbanistów, przedstawicieli władz krajowych, regionalnych
i lokalnych, ekspertów ds. ochrony środowiska, naukowców oraz
przedstawicieli sektora prywatnego. Raport
końcowy grupy eksperckiej nr 5[21]
przyjęty w lipcu 2010 r. zawiera 40 zaleceń; niektóre z nich
uwzględniono w niniejszym wniosku.
(13)
Doświadczenie związane z obecnymi ramami
finansowymi pokazuje, że wiele państw członkowskich,
uprawnionych do korzystania z Funduszu Spójności, ma poważne
trudności z terminową realizacją złożonych projektów
związanych z transgraniczną infrastrukturą transportową o
dużej wartości dodanej dla Unii. W związku
z tym, w celu zwiększenia możliwości realizacji projektów
transportowych, szczególnie o charakterze transgranicznym i cechujących
się wysoką wartością dodaną dla Unii,
część środków z Funduszu Spójności (10 mld EUR[22]) powinna
zostać przekazana na finansowanie projektów transportowych związanych
z transportową siecią bazową w państwach członkowskich
uprawnionych do korzystania z Funduszu Spójności w ramach instrumentu
„Łącząc Europę”. Komisja powinna wspierać państwa
członkowskie uprawnione do korzystania z Funduszu Spójności w
realizacji szeregu projektów, aby nadać najwyższy priorytet alokacjom
krajowym w ramach Funduszu Spójności.
(14)
W komunikacie pt. „Priorytety w odniesieniu do
infrastruktury energetycznej na 2020 r. i w dalszej perspektywie – plan
działania na rzecz zintegrowanej europejskiej sieci energetycznej”,
przyjętym w listopadzie 2010 r.[23],
Komisja ustaliła priorytetowe korytarze, które są niezbędne UE
do realizacji do 2020 r. ambitnych celów w zakresie energii i klimatu
odnoszących się do urzeczywistnienia wewnętrznego rynku
energetycznego, zapewnienia bezpieczeństwa dostaw i umożliwienia
integracji odnawialnych źródeł energii, a także przygotowania
sieci do dalszego obniżenia emisyjności systemu energetycznego po
roku 2020.
(15)
Aby zrealizować cele unijnej polityki
energetycznej i klimatycznej zapewniające w oszczędny sposób
konkurencyjność, stabilność i bezpieczeństwo dostaw,
konieczne są poważne inwestycje w celu modernizacji i rozbudowy
europejskiej infrastruktury energetycznej oraz w celu wprowadzenia wzajemnych
połączeń między sieciami ponad granicami państw. Szacunkowe potrzeby inwestycyjne w zakresie
infrastruktury energetycznej do 2020 r. wynoszą 1 bilion EUR, z czego
około 200 mld EUR w przypadku sieci przesyłowych energii elektrycznej
i gazu oraz infrastruktury magazynowej o istotnym znaczeniu dla Europy. Wśród projektów o istotnym znaczeniu dla
Europy około 100 mld EUR inwestycji jest zagrożonych ze względu
na trudności związane z uzyskaniem zezwoleń, kwestiami prawnymi
lub finansowymi.
(16)
Pilna potrzeba budowy infrastruktury energetycznej
przyszłości oraz znaczny wzrost inwestycji w porównaniu z minionym
okresem wymuszają radykalną zmianę w systemie dofinansowania
przez UE infrastruktury energetycznej. We
wnioskach[24]
z dnia 28 lutego 2011 r. Rada ds. Transportu, Telekomunikacji i Energii
uznała korytarze energetyczne za priorytet dla Europy.
(17)
Dnia 4 lutego 2011 r. Rada Europejska[25]
wezwała Komisję do uproszczenia i udoskonalenia procedur udzielania
zezwoleń oraz do propagowania atrakcyjnych dla inwestycji przepisów
prawnych. Rada Europejska podkreśliła, że duża liczba
inwestycji będzie musiała zostać zrealizowana przez rynek, a
koszty ich zostaną odzyskane z opłat pobieranych za korzystanie z
infrastruktury. Rada Europejska uznała za
konieczne finansowanie ze środków publicznych projektów niezbędnych z
punktu widzenia bezpieczeństwa dostaw lub solidarności, które nie
są w stanie przyciągnąć środków finansowych z rynku.
(18)
Rozporządzenie (UE) nr XXX/2012 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia … [wytyczne dotyczące transeuropejskiej
infrastruktury energetycznej][26]
określa priorytety w zakresie transeuropejskiej infrastruktury
energetycznej, która musi zostać wdrożona do 2020 r., aby
zrealizować unijne cele polityki energetycznej i polityki
przeciwdziałania zmianie klimatu; Rozporządzenie
to określa zasady ustalania projektów będących przedmiotem
wspólnego zainteresowania niezbędnych dla realizacji tych priorytetów,
wprowadza środki w zakresie wydawania zezwoleń, udziału sektora
publicznego oraz regulacje przyspieszające lub ułatwiające
realizację tych projektów, w tym kryteria ogólnej kwalifikowalności
tego rodzaju projektów do unijnej pomocy finansowej.
(19)
Infrastruktury telekomunikacyjne w coraz
większym stopniu opierają się na internecie oraz
ściśle ze sobą powiązanych sieciach szerokopasmowych i
usługach cyfrowych. Internet staje
się dominującą platformą komunikacji, oferującą
usługi i pomagającą prowadzić działalność
gospodarczą. Dlatego też
ogólnoeuropejski dostęp do szybkiego internetu i usług cyfrowych ma
zasadnicze znaczenie dla wzrostu gospodarczego i jednolitego rynku.
(20)
Nowoczesne sieci internetowe, działające
w oparciu o światłowody, stanowią kluczową dla
przyszłości infrastrukturę w zakresie łączności
dla firm europejskich, szczególnie MŚP, które chcą korzystać z
chmury obliczeniowej w celu podniesienia rentowności.
(21)
W strategii „Europa 2020”[27] wzywa
się do realizacji Europejskiej agendy cyfrowej[28], która
ustanawia stabilne ramy prawne sprzyjające inwestycjom w otwartą i
konkurencyjną infrastrukturę szybkiego internetu oraz
powiązanych z nim usług. Rada
Europejska w czerwcu 2010 r. zatwierdziła Europejską agendę
cyfrową i wezwała wszystkie instytucje, aby w pełni
zaangażowały się w jej realizację[29].
(22)
W dniu 31 maja 2010 r. Rada stwierdziła,
że Europa powinna zapewnić niezbędne zasoby na potrzeby
stworzenia jednolitego rynku cyfrowego opartego na szybkim i ultraszybkim
internecie oraz interoperacyjnych aplikacjach, a także uznała,
że efektywne i konkurencyjne inwestycje w szerokopasmowe sieci nowej
generacji będą miały istotne znaczenie dla innowacji,
możliwości wyboru dla konsumenta oraz konkurencyjności Unii i będą
mogły zapewnić lepszą jakość życia dzięki lepszej
opiece zdrowotnej, bezpieczniejszemu transportowi, nowym możliwościom
dla mediów oraz łatwiejszemu dostępowi do towarów i usług,
zwłaszcza w wymiarze transgranicznym[30].
(23)
Prywatne zachęty do inwestowania w bardzo
szybkie sieci szerokopasmowe wydają się słabsze niż
korzyści dla społeczeństwa jako ogółu. Wartość potrzeb inwestycyjnych
niezbędnych dla realizacji celów agendy cyfrowej w zakresie zapewnienia
dostępu do szybkiego internetu wszystkim obywatelom i
przedsiębiorstwom w Europie ocenia się na kwotę
sięgająca 270 mld EUR. Jednak bez
interwencji ze strony Unii inwestycje sektora prywatnego prawdopodobnie nie
przekroczą 50 mld EUR w okresie do 2020 r. Wynikająca z tego luka
inwestycyjna stanowi poważne ograniczenie dla realizacji infrastruktury, a
równocześnie jednolity rynek cyfrowy uzależniony jest od
podłączenia wszystkich obywateli do infrastruktury
przyszłości.
(24)
Konieczne jest opracowanie solidnych i spójnych
sieci ogólnounijnych dla realizacji działań cyfrowych o znaczeniu
społecznym, obejmujących zarówno podmioty publiczne, jak i
przedstawicieli społeczeństwa na szczeblu krajowym i regionalnym, i w
tym celu konieczne jest zapewnienie strukturalnego unijnego finansowania
kosztów opracowania systemu i oprogramowania, a także utrzymania sprawnego
centrum takich sieci, przy obciążeniu budżetów operatorów
krajowych jedynie kosztami wewnątrzkrajowymi.
(25)
W celu zwiększenia efektywności i
znaczenia unijnej pomocy finansowej niezbędne są różnorodne
metody realizacji, wymagające różnej wielkości finansowania, aby
zachęcić sektor prywatny do inwestycji i sprostać konkretnym
wymogom poszczególnych projektów.
(26)
W dziedzinie telekomunikacji niektóre platformy
usług podstawowych, które zapewniają europejską
interoperacyjność, będą wymagały większej stawki
finansowania przez Unię, w szczególności w fazie rozruchu, przy
jednoczesnym poszanowaniu zasady współfinansowania.
(27)
Aby zapewnić interoperacyjność
transgraniczną projektom infrastrukturalnym realizowanym na szeroką
skalę, szczególnie na poziomie usług podstawowych, może
okazać się konieczne zamawianie i instalacja urządzeń
równocześnie przez Komisję, państwa członkowskie lub
beneficjentów. W takich przypadkach finansowa
pomoc Unii może zostać przyznana na poczet zakupów dokonywanych przez
dostawców infrastruktury w państwach członkowskich, w ich
własnym imieniu albo we współpracy z Komisją. Przepisy dopuszczają także dokonywanie
zakupów u wielu dostawców, co może okazać się niezbędne,
między innymi, ze względu na konieczność zapewnienia
rozwiązań wielojęzykowych, bezpieczeństwa dostaw lub
redundancji sieci, która jest konieczna, aby wyeliminować przestoje sieci
infrastrukturalnej, które mogłyby powstać w wyniku awarii w jednym
tylko punkcie.
(28)
Ogólne usługi w obszarach interesu publicznego
(jak usługi podstawowe) są często niewydolne z powodu
poważnych niedoskonałości rynku. W
istocie obszary wymagające finansowania związane są z
usługami publicznymi (wdrożenie na szeroką skalę i
interoperacyjność usług w zakresie e-zdrowia,
e-tożsamości, elektronicznych zamówień publicznych), a zatem nie
mającymi z definicji charakteru komercyjnego na starcie. Ponadto, jeżeli finansowaniu podlegają
tylko usługi podstawowe, wyzwaniem jest stworzenie na poziomie
państwa członkowskiego i regionu odpowiednich zachęt do
rzeczywistego wdrożenia usług leżących w interesie
publicznym: wynika to przede wszystkim z braku
na szczeblu krajowym bodźców do połączenia systemów krajowych z
systemami bazowymi (a tym samym stworzenia warunków dla usług
interoperacyjnych i transgranicznych), a także z faktu, że prywatni
inwestorzy nie byliby sami w stanie zapewnić wdrożenia usług o
charakterze interoperacyjnym.
(29)
Wytyczne cyfrowe określone w
rozporządzeniu (UE) nr XXX/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia …[31]
[wytyczne INFSO] ustalają procedury i kryteria finansowania, a także
różne kategorie inwestycji.
(30)
Przyszły program ramowy w zakresie badań
i innowacji „Horyzont 2020” skupi się między innymi na problemach
społecznych (np. inteligentny, ekologiczny i zintegrowany transport;
bezpieczna, ekologiczna i wydajna energia; usługi zdrowotne i
administracyjne oparte o technologie informacji i komunikacji; oraz
zrównoważony rozwój), aby bezpośrednio sprostać wyzwaniom
wskazanym w strategii „Europa 2020” poprzez wspieranie działań
obejmujących całe spektrum działalności, od prac
badawczo-rozwojowych do wprowadzenia na rynek. „Horyzont
2020” będzie wspierał wszystkie etapy łańcucha innowacji,
zwłaszcza działania bliższe rynkowi, obejmujące innowacyjne
instrumenty finansowe. W celu uzyskania
większego wpływu finansowania unijnego oraz zapewnienia
spójności instrument „Łącząc Europę” tworzyć
będzie ścisłe synergie z programem „Horyzont 2020”.
(31)
Unia Europejska i większość
państw członkowskich są stronami konwencji ONZ o prawach osób
niepełnosprawnych, natomiast pozostałe państwa członkowskie
są w trakcie jej ratyfikacji. W procesie
realizacji odpowiednich projektów istotne znaczenie ma uwzględnienie w ich
specyfikacji kwestii dostępu dla osób niepełnosprawnych, zgodnie z
art. 9 tej konwencji.
(32)
Instrumenty finansowe wdrażane na podstawie
niniejszego rozporządzenia powinny odpowiadać zasadom podanym w
Tytule VIII rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [nowe rozporządzenie
finansowe] i w akcie delegowanym, a także najlepszym praktykom stosowanym
w odniesieniu do instrumentów finansowych[32].
(33)
Środki polityki budżetowej spowodują
lub już spowodowały w wielu państwach członkowskich
konieczność przeprowadzenia przez władze publiczne ponownej
oceny programów dotyczących inwestycji infrastrukturalnych. W związku z tym partnerstwo publiczno-prywatne
(PPP) postrzegane jest jako skuteczny środek realizacji projektów
infrastrukturalnych, zapewniający osiągnięcie celów
politycznych, takich jak przeciwdziałanie zmianom klimatu; promocja alternatywnych źródeł energii, a
także efektywność energetyczna i efektywna gospodarka zasobami,
wspieranie transportu zorganizowanego z poszanowaniem zasady
zrównoważonego rozwoju oraz rozwój sieci szerokopasmowych. W komunikacie dotyczącym PPP z dnia 19
listopada 2009 r.[33]
Komisja zobowiązała się do poprawy dostępu do
źródeł finansowania dla PPP poprzez rozszerzenie zakresu
istniejących instrumentów finansowych.
(34)
Nawet jeżeli większość
inwestycji w ramach strategii „Europa 2020” można zrealizować przy
pomocy środków rynkowych i prawnych, wyzwanie finansowe wymaga interwencji
publicznej i wsparcia unijnego w formie dotacji i innowacyjnych instrumentów
finansowych. Instrumenty finansowe powinny być wykorzystywane w celu
realizacji określonych potrzeb rynkowych, zgodnie z celami CEF, i nie
powinny wypierać finansowania prywatnego. Przed
podjęciem decyzji o zastosowaniu instrumentów finansowych Komisja
przeprowadza ocenę ex-ante takich instrumentów.
(35)
W komunikacie dotyczącym przeglądu
budżetu unijnego[34]
podkreślono, że projekty o długoterminowym potencjale
komercyjnym powinny korzystać z funduszy unijnych w ramach partnerstwa z
sektorami finansowym i bankowym, w szczególności z Europejskim Bankiem
Inwestycyjnym (EBI) oraz publicznymi instytucjami finansowymi państw
członkowskich, ale także z innymi międzynarodowymi instytucjami
finansowymi i prywatnym sektorem finansowym.
(36)
W strategii „Europa 2020” Komisja
zobowiązała się zmobilizować unijne instrumenty finansowe
jako część spójnej strategii finansowe łączącej
unijne oraz krajowe fundusze publiczne i prywatne na rzecz rozwoju infrastruktury. Wynika to z faktu, że w wielu przypadkach
kwestie związane z niewystarczającym poziomem inwestycji oraz
niedoskonałością rynku można rozwiązać
skuteczniej za pomocą instrumentów finansowych, a nie dotacji.
(37)
Instrument „Łącząc Europę”
powinien zaproponować instrumenty finansowe promujące zasadniczy
udział inwestorów prywatnych i instytucji finansowych w inwestycjach
infrastrukturalnych. Aby uczynić
instrumenty finansowe dostatecznie atrakcyjnymi dla sektora prywatnego,
należy przy ich projektowaniu i wdrażaniu mieć na uwadze
uproszczenie i ograniczenie procedur administracyjnych, a jednocześnie
zagwarantowanie odpowiedniego poziomu elastyczności w celu sprostania
określonym potrzebom finansowym w sposób elastyczny. Instrumenty te powinny być zaprojektowane w
oparciu o doświadczenie zdobyte podczas realizacji instrumentów
finansowych objętych wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2007-2013,
takich jak gwarancje finansowe dla projektów TEN-T (LGTT), mechanizm
finansowania oparty na podziale ryzyka (RSFF) oraz europejski fundusz na rzecz
energii, zmiany klimatu i infrastruktury 2020 („fundusz Marguerite”).
(38)
Większość instrumentów finansowych
powinna być wspólna dla wszystkich sektorów, jednak niektóre z nich
mogą być przeznaczone dla określonego sektora. Służby Komisji oceniają, że
finansowe wsparcie sieci szerokopasmowych będzie się opierać
głównie na instrumentach finansowych, natomiast unijne środki
budżetowe potrzebne na instrumenty finansowe dla transportu i energetyki
nie powinny przekroczyć, odpowiednio, 2 mld EUR i 1 mld EUR.
(39)
W celu zapewnienia dywersyfikacji sektorowej
beneficjentów instrumentów finansowych, a także pobudzenia stopniowej
dywersyfikacji geograficznej w poszczególnych państwach
członkowskich, Komisja we współpracy z EBI, poprzez takie inicjatywy
jak Europejskie Centrum Wiedzy Specjalistycznej w zakresie PPP oraz JASPERS,
powinna wspierać państwa członkowskie w przygotowaniu
odpowiedniej rezerwy projektów możliwych do objęcia finansowaniem.
(40)
Jeśli chodzi o warunki mające zastosowanie
do instrumentów finansowych, konieczne może być uzupełnienie
programów prac o dodatkowe wymogi, na przykład w celu zapewnienia
konkurencyjności rynków w świetle rozwoju unijnych polityk,
postępu technologicznego oraz innych czynników, które mogą okazać
się istotne.
(41)
Wieloletnie programowanie wsparcia poprzez
instrument „Łącząc Europę” powinno być ukierunkowane
na realizację unijnych priorytetów poprzez zapewnienie
dostępności niezbędnych zasobów finansowych oraz spójności
i ciągłości wspólnych działań Unii i państw
członkowskich. Dla wniosków
złożonych po wdrożeniu pierwszego wieloletniego programu prac w
sektorze transportu, kwalifikowalność kosztów powinna zaczynać
się od dnia 1 stycznia 2014 r., aby zapewnić
ciągłość projektów objętych już rozporządzeniem
(WE) nr 680/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r.
ustanawiającym ogólne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w
zakresie transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych[35].
(42)
Ze względu wielkość budżetu
potrzebnego do realizacji niektórych projektów infrastrukturalnych należy
przewidzieć możliwość podziału na roczne raty
środków budżetowych przeznaczonych na pomoc finansową na rzecz
niektórych działań.
(43)
Komisja powinna przeprowadzać oceny
śródokresowe oraz ex post, aby ocenić skuteczność i
efektywność finansowania oraz jego wpływu na ogólne cele
instrumentu „Łącząc Europę” i priorytety strategii „Europa 2020”.
(44)
Na podstawie wytycznych właściwych dla
poszczególnych sektorów, określonych w odrębnych
rozporządzeniach, opracowano wykaz obszarów priorytetowych, do których
niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie, a wykaz ten
powinien znaleźć się w załączniku. W celu uwzględnienia ewentualnych zmian w
zakresie priorytetów politycznych i możliwości technologicznych, a
także przepływów ruchu, należy przyznać Komisji, zgodnie z
art. 290 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uprawnienie do
przyjmowania aktów prawnych w zakresie wprowadzania zmian do tego
załącznika. Szczególnie ważne
jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne
konsultacje, w tym również z ekspertami. Przygotowując
i redagując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić równoczesne,
terminowe i właściwe przekazywanie odpowiednich dokumentów
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(45)
W celu zapewnienia jednolitych warunków
wdrożenia niniejszego rozporządzenia należy przyznać
Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do wieloletnich i rocznych
programów prac. Uprawnienia te powinny
być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i
Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i
zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa
członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[36].
(46)
Należy zatem uchylić rozporządzenie
Rady (WE) nr 2236/95 z dnia 18 września 1995 r.[37]
ustanawiające ogólne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w
zakresie sieci transeuropejskich oraz rozporządzenie (WE) nr 680/2007
Parlamentu Europejskiego i Rady.
(47)
Interesy finansowe Unii Europejskiej powinny
być chronione za pomocą proporcjonalnych środków w całym
cyklu wydatków, obejmujących zapobieganie, wykrywanie i badanie
nieprawidłowości, odzyskiwanie utraconych, niesłusznie
wypłaconych lub nieprawidłowo wykorzystanych funduszy oraz, w
stosownych przypadkach, kary.
(48)
Niektóre z projektów infrastrukturalnych
leżących w interesie UE będą być może
musiały zostać powiązane z państwami
sąsiadującymi, państwami ubiegającymi się o
członkostwo i innymi państwami trzecimi oraz przechodzić przez
te państwa. Instrument
„Łącząc Europę” powinien oferować uproszczone sposoby
łączenia i finansowania infrastruktury w celu zapewnienia
spójności między instrumentami wewnętrznymi i zewnętrznymi
budżetu unijnego.
(49)
Ponieważ cele podejmowanego działania, a
w szczególności koordynacja, rozwój i finansowanie sieci
transeuropejskich, nie mogą być osiągnięte w
wystarczający sposób przez państwa członkowskie, natomiast
możliwe jest ze względu na potrzebę koordynacji tych celów ich
skuteczniejsze osiągnięcie na poziomie unijnym, Unia może
przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości
określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z
zasadą proporcjonalności, także określoną w tym
artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne
do osiągnięcia tych celów,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
PRZEPISY WSPÓLNE
ROZDZIAŁ I
INSTRUMENT „ŁĄCZĄC EUROPĘ”
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia
instrument „Łącząc Europę” oraz określa warunki,
metody i procedury finansowania ze środków unijnych sieci
transeuropejskich w celu wspierania projektów w dziedzinie infrastruktury
transportowej, energetycznej i telekomunikacyjnej.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia
stosuje się następujące definicje:
(1)
„projekt będący przedmiotem wspólnego
zainteresowania” oznacza projekt wskazany w rozporządzeniu (UE) nr XXXX/2012
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia [do uzupełnienia po
przyjęciu rozporządzenia, wraz z datą przyjęcia i
pełną nazwą] [wytyczne dotyczące TEN-T][38], rozporządzeniu (UE) nr
XXXX/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia [do uzupełnienia po
przyjęciu rozporządzenia, wraz z datą przyjęcia i
pełną nazwą] [wytyczne dotyczące transeuropejskiej
infrastruktury energetycznej][39]
lub rozporządzeniu (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne INFSO] Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia [do uzupełnienia po przyjęciu
rozporządzenia, wraz z datą przyjęcia i pełną
nazwą][40];
(2)
„odcinek transgraniczny” oznacza odcinek, który
zapewnia ciągłość projektu będącego przedmiotem
wspólnego zainteresowania między co najmniej dwoma państwami
członkowskimi lub między państwem członkowskim a
państwem sąsiadującym;
(3)
„roboty” oznaczają, w zależności od
przypadku, zakup, dostawę i rozmieszczenie części
składowych, systemów i usług, w tym oprogramowania,
realizację związanych z projektem prac rozwojowych, budowlanych i
instalacyjnych, odbiór instalacji oraz uruchomienie projektu;
(4)
„prace studyjne” oznaczają działania
niezbędne do przygotowania realizacji projektu, w tym analizy
przygotowawcze, studia wykonalności, analizy oceniające, testy i
analizy zatwierdzające, także w postaci oprogramowania, oraz wszelkie
inne środki wsparcia technicznego, w tym wstępne działania
zmierzające do pełnego zdefiniowania i opracowania projektu oraz podjęcia
decyzji o jego finansowaniu, takie jak rozpoznanie danego terenu i
przygotowanie pakietu finansowego;
(5)
„działania wspierające program”
oznaczają środki towarzyszące niezbędne do realizacji
instrumentu „Łącząc Europę” oraz szczegółowych
wytycznych odnoszących się do poszczególnych sektorów, takie jak
usługi (mianowicie pomoc techniczna), a także analizy przygotowawcze,
studia wykonalności, czynności związane z monitorowaniem,
kontrolą audytem i oceną, które są bezpośrednio wymagane do
zarządzania instrumentem „Łącząc Europę” oraz
realizacji jego celów, w szczególności analizy, spotkania, informacje,
tworzenie map infrastruktury, programy twinningowe, działania w zakresie
rozpowszechniania informacji, podnoszenia świadomości i komunikacji,
wydatki związane z sieciami IT skupiające się na wymianie informacji,
wraz z pozostałymi wydatkami na pomoc techniczną i
administracyjną, która może być niezbędna do celów
zarządzania instrumentem „Łącząc Europę” lub
wdrożenia szczegółowych wytycznych odnoszących się do
poszczególnych sektorów;
(6)
„działanie” oznacza wszelką
działalność niezbędną do realizacji projektu
będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania, niezależną
finansowo, technicznie lub czasowo;
(7)
„koszty kwalifikowalne” mają takie samo
znaczenie jak w rozporządzeniu Komisji (UE) nr XXXX/2012 [nowe rozporządzenie
finansowe];
(8)
„beneficjent” oznacza państwo
członkowskie, organizację międzynarodową,
przedsiębiorstwo państwowe lub prywatne, bądź organ,
wybrane do otrzymania wsparcia finansowego na mocy niniejszego
rozporządzenia i zgodnie z zasadami określonymi w każdym
programie prac;
(9)
„instytucja wdrażająca” oznacza
przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne, bądź organ publiczny
lub prywatny, wyznaczone przez beneficjenta będącego państwem
członkowskim lub organizacją międzynarodową do realizacji
działania. Beneficjent wyznacza instytucję wdrażającą
na własną odpowiedzialność oraz, jeżeli wymagane jest
udzielenie zamówienia, zgodnie z obowiązującymi przepisami w zakresie
zamówień publicznych;
(10)
„sieć bazowa” oznacza infrastrukturę
transportową określoną zgodnie z rozdziałem III
rozporządzenia (UE) XXXX/2012 (wytyczne dotyczące TENT-T);
(11)
„korytarze sieci bazowej” oznaczają instrument
ułatwiający skoordynowane wdrażanie sieci bazowej, zgodnie z
rozdziałem IV rozporządzenia (UE) XXXX/2012 (wytyczne dotyczące
TENT-T) i załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;
(12)
„wąskie gardło” oznacza barierę
fizyczną skutkującą przerwaniem systemu, co z kolei wpływa
na ciągłość długodystansowych przepływów. Tego
rodzaju barierę można wyeliminować dzięki stworzeniu nowej
infrastruktury, takiej jak mosty lub tunele niwelujące przeszkody typu
nachylenie terenu, promień zakrętu, szerokość torów;
Konieczności modernizacji istniejącej infrastruktury nie uznaje
się za wąskie gardło;
(13)
„priorytet” oznacza jeden z priorytetów w zakresie
infrastruktury energetycznej o numerze od 1 do 8 oraz od 10 do 12 zgodnie z
załącznikiem I do rozporządzenia (UE) XXXX/2012 [wytyczne
dotyczące transeuropejskiej infrastruktury energetycznej];
(14)
„infrastruktura energetyczna” oznacza
infrastrukturę określoną w art. 2 rozporządzenia (UE) XXXX/2012
[wytyczne dotyczące transeuropejskiej infrastruktury energetycznej];
(15)
„sieci szerokopasmowe” oznaczają przewodowe i
bezprzewodowe (w tym satelitarne) sieci dostępu, infrastrukturę
pomocniczą i sieci bazowe zdolne do zapewnienia połączenia o
bardzo dużej prędkości, zgodnie z definicją w art. 3
rozporządzenia (UE) XXXX/2012 [wytyczne INFSO];
(16)
„infrastruktura usług cyfrowych” oznacza
usługi sieciowe świadczone elektronicznie – zazwyczaj przez internet
– zapewniające transeuropejskie interoperacyjne usługi realizowane w
interesie publicznym, tj. stwarzające możliwości działania
obywatelom, przedsiębiorstwom i administracjom rządowym, zgodnie z
definicją w art. 3 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [wytyczne INFSO];
(17)
„platformy usług podstawowych” oznaczają
usługi określone w załączniku do rozporządzenia (UE)
XXXX/2012 [wytyczne INFSO];
(18)
„usługi ogólne” oznaczają usługi
określone w załączniku do rozporządzenia (UE) XXXX/2012
[wytyczne INFSO];
(19)
„funkcjonowanie i utrzymanie usług” oznacza
zapewnianie ciągłości funkcjonowania określonej
infrastruktury usług cyfrowych, szczegółowo opisanej w
załączniku do rozporządzenia (UE) XXXX/2012 [wytyczne INFSO];
(20)
„krajowe organy regulacyjne” oznaczają organy
określone w art. 3 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług
łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa)[41].
Artykuł 3
Cele ogólne
Instrument „Łącząc Europę”
umożliwia przygotowanie i realizację projektów będący
przedmiotem wspólnego zainteresowania w ramach polityki w zakresie
transeuropejskich sieci w sektorach energetycznym, transportu i
telekomunikacji. W szczególności
instrument „Łącząc Europę” ma wpierać realizację
projektów służących opracowaniu lub budowie nowej lub
modernizacji istniejącej infrastruktury w dziedzinie transportu,
energetyki i telekomunikacji. W związku z tym instrument
„Łącząc Europę” służy realizacji
następujących celów:
(a)
przyczynia się do inteligentnego i
zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu
społecznemu poprzez tworzenie nowoczesnych i wysoce efektywnych sieci
transeuropejskich, przynosząc tym samym korzyści dla całej Unii
Europejskiej w zakresie konkurencyjności, spójności gospodarczej,
społecznej i terytorialnej w ramach jednolitego rynku oraz kreując
bardziej sprzyjające inwestycjom publicznym i prywatnym otoczenie
dzięki połączeniu instrumentów finansowych z bezpośrednim
finansowaniem unijnym, a także dzięki wykorzystaniu synergii
między sektorami. Poziom realizacji tego celu będzie oceniany na
podstawie wielkości udziału inwestycji publicznych i prywatnych w
projektach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w
szczególności na podstawie wielkości udziału inwestycji
publicznych i prywatnych w projektach będących przedmiotem wspólnego
zainteresowania realizowanych poprzez instrumenty finansowe określone
niniejszym rozporządzeniem;
(b)
umożliwia Unii osiągnięcie do 2020
r. poziomów docelowych w postaci 20 % ograniczenia emisji gazów cieplarnianych[42], 20 % zwiększenia
efektywności energetycznej i podniesienia udziału energii ze
źródeł odnawialnych do 20%, przy jednoczesnym zapewnieniu
większej solidarności między państwami członkowskimi.
Artykuł 4
Szczegółowe cele sektorowe
1.           Oprócz ogólnych celów
określonych w art. 3 instrument „Łącząc Europę”
powinien przyczyniać się do realizacji następujących,
szczegółowych celów sektorowych:
(a)
w dziedzinie transportu instrument
„Łącząc Europę” powinien wspierać projekty
będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, służące
realizacji poniższych celów, szczegółowo opisanych w art. 4
rozporządzenia (UE) nr xxxx/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T]:
(i)      usunięciu wąskich gardeł
i uzupełnieniu brakujących połączeń – realizacja tego
celu będzie oceniana na podstawie liczby nowych i zmodernizowanych
połączeń transgranicznych oraz usuniętych wąskich
gardeł na szlakach transportowych, które skorzystały z CEF;
(ii)      zapewnieniu zrównoważonego i
efektywnego transportu w okresie długoterminowym – realizacja tego celu
będzie oceniana na podstawie długości sieci kolei konwencjonalnych
w UE-27 i długości sieci kolei dużych prędkości w UE-27;
(iii)     optymalizacji integracji poszczególnych
rodzajów transportu i ich wzajemnych połączeń oraz poprawie
interoperacyjności usług transportowych. Realizacja tego celu
będzie oceniana na podstawie liczby portów i portów lotniczych
połączonych z siecią kolejową;
(b)
w dziedzinie energetyki instrument
„Łącząc Europę” powinien wspierać projekty
będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, służące
realizacji poniższych celów, szczegółowo opisanych w
rozporządzeniu (UE) nr xxxx/2012:
(i)      promowaniu dalszej integracji
jednolitego rynku energetycznego oraz interoperacyjności transgranicznych
sieci energii elektrycznej i gazu, w tym poprzez zagwarantowanie, że
żadne państwo członkowskie nie pozostanie odizolowane od sieci
europejskiej – realizacja tego celu będzie oceniana na podstawie liczby
projektów faktycznie łączących sieci państw
członkowskich i eliminujących wąskie gardła;
(ii)      zapewnieniu Unii bezpieczeństwa
dostaw – realizacja tego celu będzie oceniana na podstawie
wytrzymałości systemu i jego bezpiecznego funkcjonowania, a
także na podstawie liczby projektów umożliwiających
dywersyfikację źródeł zaopatrzenia, partnerskich dostawców i
szlaków przesyłowych;
(iii)     zapewnieniu zrównoważonego rozwoju
i ochrony środowiska, w szczególności poprzez rozwiązania
sprzyjające włączeniu energii ze źródeł odnawialnych
do sieci przesyłowych i rozwój sieci przesyłowej dwutlenku węgla
– realizacja tego celu będzie oceniana na podstawie ilości energii ze
źródeł odnawialnych przesłanej od miejsca wytworzenia do miejsc
jej poboru i składowania, a także sumy emisji dwutlenku węgla
zaoszczędzonych dzięki realizacji projektów korzystających z
CEF;
(c)
w dziedzinie telekomunikacji instrument
„Łącząc Europę” powinien zapewniać działania
wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego
zainteresowania, służące realizacji poniższych celów,
szczegółowo opisanych w rozporządzeniu (UE) nr xxxx/2012 [wytyczne
INFSO]:
(i)      przyspieszeniu wdrożenia szybkich i
ultraszybkich sieci szerokopasmowych oraz ich uruchomienia, w tym przez
małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) – realizacja tego
celu będzie oceniana na podstawie poziomu pokrycia szybką i
ultraszybką siecią szerokopasmową oraz na podstawie liczby
gospodarstw domowych posiadających dostęp do internetu
szerokopasmowego o prędkości powyżej 100 Mbps;
(ii)      promowaniu wzajemnych
połączeń i interoperacyjności krajowych usług
publicznych świadczonych online, a także dostępu do takich sieci
– realizacja tego celu będzie oceniana na podstawie odsetka obywateli i
przedsiębiorstw korzystających z usług publicznych online oraz
dostępności takich usług w wymiarze transgranicznym.
Artykuł 5
Budżet
1.
Kopertę finansową dla realizacji
instrumentu „Łącząc Europę” na lata 2014–2020 ustala
się na 50 000 000 000 EUR[43].
Kwota ta podlega podziałowi między sektory, o których mowa w art. 3,
w następujący sposób:
a)      transport: 31 694 000 000 EUR, z czego 10
000 000 000 EUR przenosi się z Funduszu Spójności na wydatki zgodnie
z niniejszym rozporządzeniem w państwach członkowskich
uprawnionych do korzystania z Funduszu Spójności;
b)      energetyka: 9 121 000 000
EUR;
c)      telekomunikacja: 9 185 000 000 EUR.
2.
Koperta finansowa instrumentu
„Łącząc Europę” może obejmować wydatki
dotyczące czynności związanych z fazą przygotowawczą,
monitorowaniem, kontrolą, audytem i oceną, które są wymagane do
zarządzania programem i realizacji jego celów, w szczególności
analizy, spotkania ekspertów, w zakresie, w jakim dotyczą ogólnych celów
niniejszego rozporządzenia, koszty związane z sieciami IT
służącymi przetwarzaniu i wymianie informacji, a także
wszelkie koszty obsługi technicznej i administracyjnej poniesione przez
Komisję w związku z zarządzaniem programem.
Przydzielone środki finansowe mogą
także obejmować koszty niezbędnej obsługi technicznej i
administracyjnej, aby zapewnić przejście między programem a
środkami przyjętymi na podstawie rozporządzenia (WE) nr 680/2007[44]. W razie konieczności środki
można wpisać do budżetu poza rok 2020 na pokrycie podobnych
wydatków, aby umożliwić zarządzanie działaniami, które nie
zostały jeszcze zakończone przed dniem 31 grudnia 2020 r.
3.
W następstwie śródokresowej oceny zgodnie
z art. 26 ust. 1 Komisja może przenosić środki pomiędzy
sektorami w ramach przydzielonych kwot zgodnie z ust. 1, z wyjątkiem 10 000
000 000 EUR przeniesionych z Funduszu Spójności na finansowanie projektów
w sektorze transportu w państwach członkowskich uprawnionych do
korzystania z Funduszu Spójności.
ROZDZIAŁ II
FORMY FINANSOWANIA I PRZEPISY FINANSOWE
Artykuł 6
Formy pomocy finansowej
1.           Instrument
„Łącząc Europę” jest realizowany za pomocą jednej
formy lub większej liczby form pomocy finansowej określonych
rozporządzeniem (UE) nr XXX/2012 [nowe rozporządzenie finansowe], w
szczególności dotacji, zamówień i instrumentów finansowych.
2.           Komisja może powierzyć
częściową realizację instrumentu „Łącząc
Europę” organom określonym w art. 55 ust. 1 lit. c)
rozporządzenia (UE) XXXX/2012 [nowe rozporządzenie finansowe].
Artykuł 7
Kwalifikowalność i warunki pomocy finansowej
1.           Jedynie działania
związane z realizacją projektów będących przedmiotem
wspólnego zainteresowania zgodnie z rozporządzeniami (UE) XXX/2012
[wytyczne dotyczące TEN-T], (UE) XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-E],
(UE) XXX/2012 [wytyczne dotyczące infrastruktury energetycznej] oraz (UE)
XXX/2012 [wytyczne INFSO], a także działania wspierające
program, kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w
formie dotacji, instrumentów finansowych oraz zamówień.
2.           W dziedzinie transportu
jedynie działania służące realizacji projektów
będących przedmiotem wspólnego zainteresowania zgodnie z
rozporządzeniem (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T] oraz
działania wspierające program kwalifikują się do otrzymania
unijnej pomocy finansowej w formie zamówień i instrumentów finansowych na
podstawie niniejszego rozporządzenia. Jedynie poniższe działania
kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie
dotacji na podstawie niniejszego rozporządzenia:
(a)
działania służące realizacji
sieci bazowej zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (UE) nr
XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T], w tym wdrożenie nowych
technologii i rozwiązań innowacyjnych zgodnie z art. 39
rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];
(b)
prace studyjne dotyczące projektów będących
przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) i c)
rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];
(c)
działania wspierające projekty
będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z art. 8 ust. 1
lit. a) i d) rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące
TEN-T];
(d)
działania wspierające systemy
zarządzania ruchem zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012
[wytyczne dotyczące TEN-T];
(e)
działania wspierające usługi w
zakresie transportu towarowego zgodnie z art. 38 rozporządzenia (UE) nr
XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];
(f)
działania służące ograniczeniu
hałasu powodowanego przez kolejowy transport towarowy poprzez
modernizację obecnie używanego taboru;
(g)
działania wspierające program.
Projekty związane z transportem
obejmujące odcinek transgraniczny lub część takiego odcinka
kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej, jeżeli
między zainteresowanymi państwami członkowskimi lub między państwami
członkowskimi a zainteresowanymi państwami trzecimi została
zawarta pisemna umowa w sprawie ukończenia odcinka transgranicznego. W
wyjątkowych przypadkach, gdy dany projekt jest niezbędny do celów
połączenia z siecią sąsiadującego państwa
członkowskiego lub państwa trzeciego, ale faktycznie nie przecina
granicy, pisemna umowa, o której mowa powyżej, nie jest wymagana.
Dotacje na rzecz projektów o rozpoznawalnych
źródłach przychodów opartych na użytkownikach będą w
pierwszej kolejności dostępne na cele związane z przygotowaniem
projektów, a w szczególności oceną PPP.
3.           W dziedzinie energetyki
szczegółowe warunki kwalifikowalności działań,
służących realizacji projektów będących przedmiotem
wspólnego zainteresowania, do uzyskania unijnej pomocy finansowej w formie
instrumentów finansowych i dotacji na podstawie niniejszego rozporządzenia
określa art. 15 rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne
dotyczące infrastruktury energetycznej].
4.           W dziedzinie telekomunikacji
wszystkie działania w sektorze telekomunikacji służące
realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania
oraz działania wspierające program określone w
załączniku I do rozporządzenia (UE) XXXX/2012 [wytyczne INFSO]
kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie
dotacji, zamówień i instrumentów finansowych na podstawie niniejszego
rozporządzenia.
ROZDZIAŁ III
DOTACJE
Artykuł 8
Forma dotacji i koszty kwalifikowalne
1.           Dotacje przyznane zgodnie z
niniejszym rozporządzeniem mogą przyjmować dowolną
formę określoną w art. XXX rozporządzenia (UE) nr XXX/2012
[nowe rozporządzenie finansowe].
Programy prac określają formy dotacji,
które mogą być zastosowane w odniesieniu do finansowania
przedmiotowych działań.
2.           Wydatki mogą być
kwalifikowalne od daty złożenia wniosku o pomoc finansową.
[Wydatki na działania wynikające z projektów ujętych w pierwszym
programie wieloletnim mogą być kwalifikowalne od dnia 1 stycznia 2014
r.]
3.           Kwalifikowalne mogą
być wyłącznie wydatki poniesione w państwach
członkowskich, z wyjątkiem projektów będących przedmiotem
wspólnego zainteresowania dotyczących terytorium państw trzecich,
jeżeli przedmiotowe działanie jest niezbędne do realizacji celów
danego projektu.
4.           Koszty urządzeń i
infrastruktury traktowane jako wydatki kapitałowe beneficjenta mogą
być kwalifikowalne w całości.
5.           Kwalikowalne mogą
być wydatki na badania środowiskowe związane z ochroną
środowiska naturalnego i dostosowaniem się do prawa unijnego.
6.           Wydatki związane z
nabyciem ziemi nie są kosztem kwalifikowanym.
7.           VAT nie jest kosztem
kwalifikowalnym.
8.           Zasady dotyczące
kwalikowalności kosztów ponoszonych przez beneficjentów stosuje się
odpowiednio do kosztów ponoszonych przez instytucje wdrażające.
Artykuł 9
Warunki udziału
1.           Wnioski mogą być
składane przez pojedyncze lub działające w większej liczbie
państwa członkowskie, organizacje międzynarodowe, wspólne
przedsiębiorstwa, bądź przedsiębiorstwa lub instytucje
publiczne lub prywatne ustanowione w państwach członkowskich.
2.           W tym celu wnioski mogą
być składane przez podmioty, które nie posiadają osobowości
prawnej zgodnie z obowiązującym prawem krajowym, pod warunkiem
że ich przedstawiciele są umocowani do podejmowania
zobowiązań w ich imieniu i udzielania gwarancji co do ochrony
finansowych interesów Unii równoważnych gwarancjom udzielanym przez osoby
prawne.
3.           Wnioski osób fizycznych nie
kwalifikują się.
4.           W razie konieczności
realizacji celów danego projektu będącego przedmiotem wspólnego
zainteresowania, państwa trzecie i podmioty ustanowione w państwach
trzecich mogą uczestniczyć w działaniach służących
realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.
Nie mogą one uzyskać finansowania na
podstawie niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem przypadków, gdy
jest to konieczne dla realizacji celów danego projektu będącego
przedmiotem wspólnego zainteresowania.
W razie konieczności bardziej skutecznego
wykonania odpowiednich działań służących realizacji
projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w
państwach trzecich zgodnie z rozporządzeniami(UE) nr XXX/2012
[wytyczne dotyczące TEN-T], (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące
TEN-E], (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące infrastruktury energetycznej]
oraz (UE) nr XXX/2012 [wytyczne INFSO], finansowanie na podstawie niniejszego
rozporządzenia może być łączone z finansowaniem
objętym innymi stosownymi rozporządzeniami unijnymi. W takim
przypadku Komisja może podjąć decyzję, w formie aktu
wykonawczego, o jednym obowiązującym zestawie przepisów
dotyczących realizacji działań.
5.           Zgodę państw
członkowskich, których dotyczy działanie, dołącza się do
wszystkich składanych wniosków o dotacje, z wyjątkiem
działań w dziedzinie telekomunikacji i w dziedzinie transportu w
zakresie zarządzania ruchem lotniczym.
6.           Wieloletnie i roczne programy
prac mogą określać dodatkowe, szczegółowe zasady
składania wniosków.
Artykuł 10
Stawki finansowania
1.           Z wyjątkiem przypadków,
o których mowa w art. XXX rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [nowe
rozporządzenie finansowe], wnioski wybiera się w drodze zaproszenia
do składania ofert w oparciu o program prac określony w art. 17.
2.           W dziedzinie transportu:
(a)
w odniesieniu do dotacji na prace studyjne,
wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza 50 % kosztów
kwalifikowalnych;
(b)
 w odniesieniu do dotacji na roboty:
(i)      koleje i śródlądowe drogi
wodne: wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza 20 % kosztów
kwalifikowalnych; stawki finansowania mogą zostać podniesione do 30 %
dla działań związanych z eliminacją wąskich
gardeł; stawka finansowania może zostać podniesiona do 40 % dla
działań związanych z odcinkami transgranicznymi;
(ii)      połączenia transportu
lądowego z portami i portami lotniczymi, działania ograniczające
hałas powodowany przez kolejowy ruch towarowy poprzez modernizację
obecnie używanego taboru, a także rozwój portów i platform
multimodalnych: wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza 20 %
kosztów kwalifikowalnych;
(c)
 w odniesieniu do dotacji na systemy i usługi
zarządzania ruchem:
(i)      europejski system zarządzania
ruchem kolejowym (ERTMS): wartość unijnej pomocy finansowej nie
przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych;
(ii)      systemy zarządzania ruchem,
usługi transportu towarowego, bezpieczne miejsca parkingowe na drogach i
sieć bazowa, a także działania wspierające rozwój autostrad
morskich: wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza 20 % kosztów
kwalifikowalnych;
3.           W dziedzinie energetyki:
(a)
wartość unijnej pomocy finansowej nie
przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych prac studyjnych i robót;
(b)
stawki współfinansowania mogą zostać
podniesione do maksymalnie 80 % dla działań, które, w oparciu o elementy
określone w art. 15 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012
[wytyczne dotyczące infrastruktury energetycznej], zapewniają wysoki
poziom regionalnego i ogólnounijnego bezpieczeństwa dostaw lub
zwiększają poziom solidarności w Unii, bądź obejmują
wysoce innowacyjne rozwiązania.
4.           W dziedzinie telekomunikacji:
(a)
działania w zakresie sieci szerokopasmowych:
wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza 50 % kosztów
kwalifikowalnych;
(b)
działania w zakresie usług ogólnych:
wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza 75 % kosztów
kwalifikowalnych;
(c)
platformy usług podstawowych są
zasadniczo finansowane poprzez zamówienia. W wyjątkowych przypadkach
mogą być one finansowane za pomocą dotacji pokrywającej do 100
% kosztów kwalifikowalnych, bez uszczerbku dla zasady współfinansowania;
(d)
działania wspierające program,
obejmujące tworzenie map infrastruktury, programy twinningowe i
obsługę techniczną: wartość unijnej pomocy finansowej
nie przekracza 75 % kosztów kwalifikowalnych;
5.           Stawki współfinansowania
podane wyżej mogą zostać podniesione o maksymalnie 10 punktów
procentowych dla działań charakteryzujących się synergiami
międzysektorowymi, realizujących cele w zakresie
przeciwdziałania zmianie klimatu, podnoszących poziom odporności
na skutki zmiany klimatu lub ograniczających emisje gazów cieplarnianych.
Możliwość podniesienia stawek współfinansowania nie dotyczy
stawek, o których mowa w art. 11.
6.           Wartość pomocy
finansowej przydzielanej na wybrane działania będzie dostosowywana w
oparciu o analizę kosztów i korzyści dla każdego projektu,
dostępność środków budżetowych oraz
konieczność maksymalnego zwiększenia efektu dźwigni
finansowania unijnego.
Artykuł 11
Specjalne zaproszenia do składania wniosków o fundusze przeniesione z
Funduszu Spójności w dziedzinie transportu
1.           Jeśli chodzi o 10 000 000
000 EUR przeniesione z Funduszu Spójności [art. XX rozporządzenia
XXX] z przeznaczeniem dla państw członkowskich uprawnionych do
korzystania z Funduszu Spójności, ogłaszane będą specjalne
zaproszenia dotyczące projektów związanych z realizacją sieci
bazowej wyłącznie w państwach członkowskich uprawnionych do
korzystania z Funduszu Spójności.
2.           Przepisy
mające zastosowanie do sektora transportu na podstawie niniejszego
rozporządzenia stosuje się do specjalnych zaproszeń do
składania wniosków, o których mowa powyżej. W trakcie realizacji tych
zaproszeń największy możliwy priorytet nadaje się projektom
odpowiadającym alokacjom krajowym w ramach Funduszu Spójności.
3.           Nie
naruszając przepisów art. 10, oraz w odniesieniu do 10 000 000 000 EUR
przeniesionych z Funduszu Spójności [art. XX rozporządzenia XXX] do
wydatkowania w państwach członkowskich uprawnionych do korzystania z
Funduszu Spójności, maksymalne stawki finansowania odpowiadają
stawkom obowiązującym w przypadku Funduszu Spójności,
określonym w art. 22 i art. 110 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012
[rozporządzenie ustanawiające wspólne przepisy dotyczące
Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu
Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na
rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i
Rybackiego objętych zakresem wspólnych ram strategicznych oraz
ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju
Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu
Spójności, oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1083/2006][45] dla
następujących działań:
(a)
w odniesieniu do dotacji na prace studyjne:
(b)
w odniesieniu do dotacji na roboty:
(i)      koleje i śródlądowe drogi
wodne;
(ii)      działania wspierające
budowę odcinków transgranicznych;
(iii)     połączenia transportu
lądowego z portami i portami lotniczymi, rozwój platform multimodalnych i
portów;
(c)
w odniesieniu do dotacji na systemy i usługi
zarządzania ruchem:
(i)      europejski system zarządzania
ruchem kolejowym (ERTMS);
(ii)      systemy zarządzania ruchem.
Artykuł 12
Anulowanie, zmniejszenie, zawieszenie i wstrzymanie dotacji
1.           Komisja anuluje, z
wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, pomoc finansową
przyznaną na działania, których realizacji nie rozpoczęto w
ciągu jednego roku od daty rozpoczęcia działania ustalonej w
warunkach regulujących przyznanie pomocy.
2.           Komisja może
zawiesić, zmniejszyć, odebrać lub wstrzymać pomoc
finansową zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (UE)
nr XXX/2012 [nowe rozporządzenie finansowe], w szczególności:
(a)
w przypadku nieprawidłowości, do których
doszło w trakcie realizacji działania, odnoszących się do
przepisów prawa unijnego;
(b)
w przypadku nieprzestrzegania warunków
regulujących przyznanie dotacji, zwłaszcza jeżeli bez zgody
Komisji wprowadzono poważną zmianę wpływającą na
charakter projektu lub działania;
(c)
w wyniku oceny postępów w realizacji projektu,
zwłaszcza w przypadku poważnych opóźnień w realizacji
działania.
3.           Komisja może
zażądać zwrotu przyznanej pomocy finansowej, jeżeli w
terminie dwóch lat od daty zakończenia realizacji ustalonej w warunkach
regulujących przyznanie pomocy, realizacja działania
korzystającego z pomocy finansowej nie została zakończona.
4.           Przed podjęciem jednej z
decyzji przewidzianych w ust. 1, 2 i 3 Komisja analizuje daną sprawę
i informuje zainteresowanych beneficjentów, aby umożliwić im
przedstawienie uwag w określonym terminie.
ROZDZIAŁ IV
Udzielanie zamówień
Artykuł 13
Udzielanie zamówień
1.           Procedury zamówień
publicznych przeprowadzane przez Komisję lub przez jeden z organów
określonych w art. 6 ust. 2, w imieniu własnym lub wspólnie z
państwami członkowskimi:
(a)
mogą określać szczegółowe
warunki, takie jak miejsce wykonywania zleconych zadań, w przypadkach
odpowiednio uzasadnionych koniecznością realizacji celów
działań oraz pod warunkiem, że warunki te nie naruszają
zasad regulujących zamówienia publiczne;
(b)
mogą przewidywać możliwość
wyrażenia zgody na udzielenie większej liczby zamówień w ramach
tej samej procedury („zakupy u wielu dostawców”).
2.           W odpowiednio uzasadnionych
przypadkach i jeżeli wymaga tego realizacja działań, ust. 1
może mieć również zastosowanie do procedur udzielania
zamówień przeprowadzanych przez beneficjentów dotacji.
ROZDZIAŁ V
INSTRUMENTY FINANSOWE
Artykuł 14
Rodzaj instrumentów finansowych
1.           Instrumenty finansowe
określone zgodnie z tytułem VIII rozporządzenia (WE) nr XXXX/2012
[nowe rozporządzenie finansowe 2012] mogą być stosowane w celu
ułatwienia dostępu do finansowania podmiotom prowadzącym
działania służące realizacji projektów będących
przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z rozporządzeniami (UE) nr
XXXX/2012, (UE) nr XXX/2012 i (UE) nr XXX/2012, a także realizacji ich
celów. Instrumenty finansowe opierają się na ocenach ex-ante
niedoskonałości rynku lub przypadków charakteryzujących się
niewystarczającym poziomem inwestycji oraz potrzeb inwestycyjnych.
2.           Instrumenty finansowe
ustanowione na podstawie rozporządzenia (WE) nr 680/2007 mogą
być łączone, w stosownych przypadkach, z instrumentami
stworzonymi na podstawie instrumentu „Łącząc Europę”.
3.           Stosowane mogą być
następujące instrumenty finansowe:
a)      instrumenty kapitałowe, takie jak
fundusze inwestycyjne zapewniające kapitał ryzyka dla
działań służących realizacji projektów
będących przedmiotem wspólnego zainteresowania;
b)      pożyczki lub gwarancje
ułatwiane poprzez instrumenty oparte na podziale ryzyka, w tym mechanizm
wspierający obligacje projektowe wyemitowane przez instytucję
finansową na jej własne zasoby z wkładem finansowym Unii w
zasilenie i/lub przydział kapitału;
c)      wszelkie pozostałe instrumenty.
Artykuł 15
Warunki przyznawania pomocy finansowej w formie instrumentów finansowych
1.           Działania wspierane za
pomocą instrumentów finansowych są wybierane na zasadzie „kto
pierwszy, ten lepszy” i sprzyjają dywersyfikacji sektorowej zgodnie z art.
3 i 4, a także stopniowej dywersyfikacji geograficznej w poszczególnych
państwach członkowskich.
2.           Unia, państwa
członkowskie oraz pozostali inwestorzy mogą przekazać dodatkowe
środki w stosunku do środków uzyskanych dzięki instrumentom
finansowym, pod warunkiem że Komisja wyrazi zgodę na zmianę
kryteriów kwalifikowalności działań lub strategii inwestycyjnej
instrumentu, która może okazać się konieczna dla wniesienia dodatkowych
środków.
3.           Instrumenty finansowe
mają na celu zachowanie wartości aktywów przekazanych z budżetu
UE. Mogą one generować zyski na akceptowalnym poziome, aby
sprostać oczekiwaniom pozostałych partnerów lub inwestorów.
4.           Instrumenty finansowe mogą
być łączone z dotacjami finansowanymi z budżetu Unii, w tym
także na podstawie niniejszego rozporządzenia.
5.           Programy prac mogą
ustanawiać dodatkowe warunki zgodnie z określonymi potrzebami
poszczególnych sektorów.
6.           Zgodnie z art. 18 ust. 2
rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [nowe rozporządzenie finansowe],
dochody i płatności wygenerowane za pośrednictwem danego
instrumentu finansowego przydziela się do tego instrumentu. W przypadku
instrumentów finansowych ustanowionych już w wieloletnich ramach finansowych
obejmujących lata 2007-2013 dochody i płatności wygenerowane w
ramach transakcji rozpoczętych w tym okresie przydziela się na dany
instrument finansowy na lata 2014-2020.
Artykuł 16
Działania w państwach trzecich
Działania w państwach trzecich
mogą być wspierane za pomocą instrumentów finansowych,
jeżeli jest to konieczne dla realizacji projektu będącego
przedmiotem wspólnego zainteresowania.
ROZDZIAŁ VI
PROGRAMOWANIE, REALIZACJA I KONTROLA
Artykuł 17
Wieloletnie lub roczne programy prac
1.           Komisja przyjmuje wieloletnie
i roczne programy prac dla każdego sektora. Komisja może także
przyjąć wieloletnie i roczne programy prac, które obejmują
więcej niż jeden sektor. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24 ust. 2.
2.           Wieloletni program prac
podlega przeglądowi przynajmniej w połowie okresu. W razie
konieczności Komisja poddaje przeglądowi wieloletni program prac w
drodze aktu wykonawczego. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24 ust. 2.
3.           Wieloletni program prac w
dziedzinie transportu przyjmuje się dla projektów będących
przedmiotem wspólnego zainteresowania wymienionych w części I
załącznika do niniejszego rozporządzenia.
Kwota koperty finansowej mieści się w
przedziale 80–85 % zasobów budżetowych, o których mowa w art. 5 ust. 1
lit. a).
4.           Wieloletnie programy prac w
dziedzinie energetyki i telekomunikacji zawierają wytyczne strategiczne
dotyczące projektów będących przedmiotem wspólnego
zainteresowania i mogą obejmować konkretne projekty będące
przedmiotem wspólnego zainteresowania.
5.           Roczne sektorowe programy
prac w dziedzinie transportu, energetyki i telekomunikacji przyjmuje się
dla projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania
nieujętych w programie wieloletnim.
6.           Stanowiąc zgodnie z
procedurą określoną w ust. 1, Komisja, ustanawiając
wieloletnie i roczne, sektorowe programy prac, ustala kryteria selekcji i
udzielania zamówień zgodne z celami i priorytetami określonymi:
(a)     dla transportu – w rozporządzeniu
(UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];
(b)     dla energetyki – w rozporządzeniu
(UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące transeuropejskiej sieci
energetycznej];
(c)     dla telekomunikacji – w
rozporządzeniu (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne INFSO];
7.           Programy prac podlegają
koordynacji w celu wykorzystania synergii między sektorami transportu,
energetyki i telekomunikacji, w szczególności w takich obszarach jak
inteligentne sieci energetyczne, mobilność elektryczna, inteligentne
i zrównoważone systemy transportowe lub wspólne prawa dostępu.
Można organizować wielosektorowe zaproszenia do składania
wniosków.
Artykuł 18
Transze roczne
Zobowiązania budżetowe mogą
być podzielone na transze roczne. W takim wypadku Komisja przeznacza
poszczególne transze roczne, uwzględniając postęp prac nad
realizacją działań otrzymujących pomoc finansową,
przewidywane potrzeby oraz dostępność zasobów budżetowych.
Beneficjenci dotacji oraz, w stosownych
przypadkach w odniesieniu do instrumentów finansowych, zainteresowane
instytucje finansowe otrzymują informacje na temat orientacyjnego
harmonogramu zobowiązań dotyczących poszczególnych transz
rocznych.
Artykuł 19
Przeniesienie środków na kolejny rok
Środki, które nie zostały
wykorzystane do końca roku budżetowego, na który zostały
zapisane, zostają automatycznie przeniesione na kolejny rok.
[Artykuł 20
Akty delegowane
Komisja jest upoważniona do przyjmowania
aktów delegowanych zgodnie z art. 25 w celu uzupełnienia lub modyfikacji
wykazów znajdujących się w załączniku.]
Artykuł 21
Obowiązki beneficjentów i państw członkowskich
W ramach swoich kompetencji i nie
naruszając obowiązków spoczywających na beneficjentach zgodnie z
warunkami dotyczącymi dotacji, beneficjenci i państwa
członkowskie dokładają wszelkich starań w celu realizacji
projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, którym
przyznano unijną pomoc finansową na podstawie niniejszego
rozporządzenia.
W odniesieniu do projektów w sektorze
transportu i energetyki państwa członkowskie prowadzą monitoring
techniczny i kontrolę finansową działań w ścisłej
współpracy z Komisją oraz poświadczają stan faktyczny i
zgodność wydatków poniesionych z tytułu projektów lub
części projektów. Państwa członkowskie mogą
domagać się udziału Komisji w kontrolach przeprowadzanych na
miejscu.
W szczególności w dziedzinie
telekomunikacji krajowe organy regulacyjne dokładają wszelkich
starań, aby zapewnić niezbędną pewność
prawną i warunki inwestycyjne ułatwiające realizację projektów,
którym przyznano unijną pomoc finansową na podstawie niniejszego
rozporządzenia.
Państwa członkowskie informują
Komisję w trybie ciągłym, w stosownych przypadkach poprzez
interaktywne systemy informacji geograficznej i technicznej, które w
odniesieniu do transeuropejskich sieci transportowych oznaczają TENtec, o
postępach w realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego
zainteresowania oraz inwestycjach poczynionych w tym celu, w tym o
wielkości wsparcia przeznaczonego na realizację celów
dotyczących zmiany klimatu.
Artykuł 22
Zgodność z polityką Unii i prawem unijnym
Na podstawie niniejszego rozporządzenia
finansuje się jedynie działania zgodne z prawem unijnym i
odpowiadające celom właściwych polityk unijnych.
Artykuł 23
Ochrona interesów finansowych Unii
1.           Komisja przyjmuje odpowiednie
środki zapewniające, w trakcie realizacji działań
finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, ochronę
interesów finansowych Unii przez stosowanie środków zapobiegania
nadużyciom finansowym, korupcji i innym bezprawnym działaniom, przez
skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez
odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych oraz, w stosownych
przypadkach, przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary.
2.           Komisja lub jej
przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do
audytu, na podstawie dokumentacji i na miejscu, wobec wszystkich beneficjentów
dotacji, instytucji wdrażających, wykonawców i podwykonawców, którzy
otrzymują środki od Unii.
3.           Europejski Urząd ds.
Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) jest upoważniony do
przeprowadzania kontroli i inspekcji na miejscu u podmiotów gospodarczych
korzystających bezpośrednio lub pośrednio z takiego
finansowania, zgodnie z procedurami określonymi w rozporządzeniu
(Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na
miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony
interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi
i innymi nieprawidłowościami[46], w celu określenia, czy zaszło
nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne bezprawne
działanie, które wywiera wpływ na interesy finansowe Unii
Europejskiej w związku z umową o udzielenie dotacji, decyzją o
udzieleniu dotacji lub zamówieniem dotyczącym finansowania przez
Unię.
4.           Nie naruszając przepisów
powyższych akapitów, w umowach o współpracy z państwami trzecimi
i organizacjami międzynarodowymi oraz umowach o udzielenie dotacji,
decyzjach o udzieleniu dotacji i zamówieniach wynikających z wdrożenia
niniejszego rozporządzenia wyraźnie upoważnia się
Komisję, Trybunał Obrachunkowy i OLAF do prowadzenia takich audytów,
kontroli i inspekcji na miejscu.
TYTUŁ II
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 24
Komitety
1.           Komisja jest wspierana przez
komitet koordynujący instrument. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu
rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.           W przypadku odniesienia do
niniejszego ustępu zastosowanie ma art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.           Komitet zapewnia horyzontalny
przegląd programów prac określonych w art. 18, aby zapewnić spójność
oraz rozpoznanie i wykorzystanie synergii między sektorami.
Artykuł 25
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.           Uprawnienia do przyjęcia
aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w
niniejszym artykule.
2.           Uprawnienia do przyjęcia
aktów delegowanych, o których mowa w art. 20, powierza się Komisji na czas
nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia.
3.           Przekazanie uprawnień, o
których mowa w art. 20, może zostać odwołane w dowolnym momencie
przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy
przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona
skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej lub od późniejszej daty, która jest w
niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów
delegowanych już obowiązujących.
4.           Niezwłocznie po
przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie
Parlament Europejski i Radę.
5.           Akt delegowany przyjęty
na podstawie art. 20 wchodzi w życie tylko pod warunkiem, że w
okresie dwóch miesięcy od powiadomienia o tym akcie Parlamentu
Europejskiego i Rady ani Parlament Europejski ani Rada nie zgłoszą
wobec niego sprzeciwu, lub pod warunkiem, że przed upływem tego
terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję,
że nie zamierzają zgłaszać sprzeciwu. Z inicjatywy
Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o dwa
miesiące.
Artykuł 26
Ocena
1.           Nie później niż w
połowie 2018 r. Komisja sporządza sprawozdanie z oceny na temat
realizacji celów wszystkich środków (na poziomie wyników i skutków),
skuteczności wykorzystania zasobów i europejskiej wartości dodanej,
pod kątem decyzji o przedłużeniu, modyfikacji lub zawieszeniu
środków. W ocenie uwzględnia się ponadto kwestie uproszczenia,
wewnętrznej i zewnętrznej spójności, dalszego znaczenia
wszystkich celów, a także wkładu środków w realizację
unijnych priorytetów w zakresie inteligentnego i zrównoważonego rozwoju
sprzyjającego włączeniu społecznemu. Uwzględnia
się także wyniki oceny długoterminowych skutków poprzednich
środków.
2.           Komisja przeprowadza
ocenę ex post w ścisłej współpracy z państwami
członkowskimi i beneficjentami. W ramach oceny ex post poddaje się
analizie efektywność i skuteczność instrumentu
„Łącząc Europę” oraz jego wpływ na spójność
ekonomiczną, społeczną i terytorialną, jak również
wkład w realizację unijnych priorytetów w zakresie inteligentnego i
zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu
społecznemu, a także skalę i wyniki wsparcia zastosowanego w
celu realizacji celów dotyczących zmiany klimatu. Ocena ex post jest
podstawą decyzji o ewentualnym przedłużeniu, modyfikacji lub
zawieszeniu odpowiedniego środka.
3.           W ocenach uwzględnia
się postępy osiągnięte w odniesieniu do wskaźników
skuteczności działania określonych w art. 3 i 4.
4.           Komisja przekazuje wnioski z
tych ocen Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi
Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
5.           Komisja i państwa
członkowskie, wspierane przez innych ewentualnych beneficjentów, mogą
przystąpić do oceny sposobów realizacji projektów oraz skutków ich
wdrożenia, aby oszacować, czy zostały osiągnięte
zakładane cele, w tym także cele w zakresie ochrony środowiska.
6.           Komisja może
zwrócić się do państwa członkowskiego będącego
beneficjentem w związku z projektem będącym przedmiotem
wspólnego zainteresowania o przedstawienie szczegółowej oceny
działań i powiązanych projektów finansowanych na podstawie
niniejszego rozporządzenia lub, w stosownych przypadkach, o przekazanie
jej informacji i zapewnienie pomocy niezbędnej do przeprowadzenia oceny
takich projektów.
Artykuł 27
Informacja, komunikacja i jawność
1.           Beneficjenci oraz, w
stosownych przypadkach, zainteresowane państwa członkowskie,
dopilnowują, aby pomocy przyznanej na podstawie niniejszego
rozporządzenia towarzyszyła odpowiednia promocja w celu
poinformowania opinii publicznej o roli Unii w realizacji projektów.
2.           Komisja
prowadzi działania informacyjne i komunikacyjne dotyczące projektów i
wyników instrumentu „Łącząc Europę”. Ponadto budżet
przeznaczony na działania komunikacyjne na podstawie niniejszego
rozporządzenia obejmuje także komunikację wewnętrzną
dotyczącą priorytetów polityki unijnej[47].
Artykuł 28
Przepisy przejściowe
Niniejsze rozporządzenie nie ma
wpływu na kontynuację albo modyfikację, w tym całkowite lub
częściowe anulowanie, przedmiotowych projektów, aż do ich
zamknięcia, bądź pomocy finansowej udzielonej przez Komisję
na podstawie rozporządzeń (WE) nr 2236/95 i (WE) nr 680/2007, lub
wszelkich innych przepisów prawa mających zastosowanie do tej pomocy na
dzień 31 grudnia 2013 r., które nadal stosuje się do przedmiotowych
działań aż do ich zamknięcia.
Artykuł 29
Uchylenie
Nie naruszając przepisów art. 28 niniejszego
rozporządzenia, uchyla się rozporządzenie (WE) nr 680/2007 z
dniem 1 stycznia 2014 r.
Artykuł 30
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
CZĘŚĆ
I: WYKAZ WSTĘPNIE USTALONYCH PROJEKTÓW ZWIĄZANYCH Z SIECIĄ
BAZOWĄ W DZIEDZINIE TRANSPORTU
 a) Priorytety horyzontalne
 Innowacyjne zarządzanie i usługi || Jednolita europejska przestrzeń powietrzna - SESAR
 Innowacyjne zarządzanie i usługi || Systemy zarządzania ruchem drogowym, kolejowym i śródlądowym (ITS, ERTMS i RIS)
 Innowacyjne zarządzanie i usługi || Porty i porty lotnicze sieci bazowej
 Korytarze sieci bazowej
1.
Korytarz Bałtyk – Adriatyk
 Helsinki – Tallinn – Ryga –
Kowno – Warszawa – Katowice
Gdynia – Katowice
Katowice – Ostrawa – Brno – Wiedeń
Katowice – Żylina – Bratysława – Wiedeń
Wiedeń – Graz – Klagenfurt – Villach – Udine – Wenecja – Bolonia – Rawenna

 Wstępnie ustalone odcinki || Rodzaj transportu || Opis/terminy
 Helsinki – Tallinn || porty, autostrady morskie || połączenia między portami, (dalszy) rozwój platform multimodalnych i ich wzajemnych połączeń, autostrady morskie (w tym potencjał w zakresie łamania lodu)
 Tallinn – Ryga – Kowno – Warszawa || kolej || (szczegółowe) prace studyjne dla nowej, w pełni interoperacyjnej, linii o rozstawie szyn UIC; roboty związane z nową linią rozpoczną się przed 2020 r.; wzajemne połączenia kolej – porty lotnicze/porty
 Gdynia – Katowice || kolej || modernizacja
 Gdynia, Gdańsk || porty || połączenia między portami, (dalszy) rozwój platform multimodalnych
 Warszawa – Katowice || kolej || modernizacja
 Katowice – Ostrawa – Brno – Wiedeń oraz Katowice – Żylina – Bratysława – Wiedeń || kolej || modernizacja, zwłaszcza odcinków transgranicznych PL-CZ, PL-SK i SK-AT; (dalszy) rozwój platform multimodalnych
 Wiedeń – Graz – Klagenfurt – Udine – Wenecja – Rawenna || kolej || modernizacja i roboty w toku; (dalszy) rozwój platform multimodalnych
 Triest, Wenecja, Rawenna || porty || połączenia między portami, (dalszy) rozwój platform multimodalnych
2.
Warszawa – Berlin – Amsterdam/Rotterdam – Felixstowe – Midlands
Granica BY – Warszawa –
Poznań – Frankfurt nad Odrą – Berlin – Hanower – Osnabrück – Enschede
– Utrecht – Amsterdam/Rotterdam – Felixstowe – Birmingham/Manchester – Liverpool

 Wstępnie ustalone odcinki || Rodzaj transportu || Opis/terminy
 granica BY – Warszawa – Poznań – granica Niemiec || kolej || modernizacja istniejącej linii, prace studyjne dotyczące kolei dużych prędkości
 granica PL – Berlin – Hanower – Amsterdam/Rotterdam || kolej || modernizacja kilku odcinków (Amsterdam – Utrecht – Arnhem; Hanower – Berlin)
 kanały zachodnioniemieckie, Mittellandkanal, Hanower – Magdeburg – Berlin || śródlądowe drogi wodne || modernizacja
 śluzy Amsterdamu || śródlądowe drogi wodne || prace studyjne w toku
 Felixstowe – Midlands || kolej, port, platformy multimodalne || połączenia między portami i platformy multimodalne
3.
Korytarz śródziemnomorski
Algeciras – Madryt –
Tarragona
Sewilla – Walencja – Tarragona
Tarragona – Barcelona – Perpignan – Lyon – Turyn – Mediolan – Wenecja – Lublana
– Budapeszt – granica UA

 Wstępnie ustalone odcinki || Rodzaj transportu || Opis/terminy
 Algeciras – Madryt || kolej || prace studyjne w toku, roboty mają ruszyć przed 2015 r. i mają zostać zakończone w 2020 r.
 Sewilla – Antequera – Granada – Almería – Kartagena – Murcia – Alicante – Walencja || kolej || prace studyjne i roboty
 Walencja – Tarragona – Barcelona || kolej || budowa między 2014 r. a 2020 r.
 Barcelona || port || połączenia kolejowe z portem i portem lotniczym
 Barcelona – Perpignan || kolej || odcinek transgraniczny, roboty w toku, nowa linia ma powstać do 2015 r., modernizacja istniejącej linii
 Perpignan – Montpellier || kolej || obwodnica kolejowa Nîmes – Montpellier ma być gotowa w 2017 r., Montpellier – Perpignan w 2020 r.
 Lyon - Turyn || kolej || odcinek transgraniczny, roboty w tunelu podstawowym mają ruszyć przed 2020 r.; prace studyjne dotyczące dróg dojazdowych
 Mediolan – Brescia || kolej || częściowa modernizacja, częściowo nowa linia dużych prędkości
 Brescia – Wenecja – Triest || kolej || roboty mają rozpocząć się przed 2014 r. na kilku odcinkach
 Mediolan – Mantua – Wenecja – Triest || śródlądowe drogi wodne || prace studyjne, modernizacja, roboty
 Triest – Divača || kolej || prace studyjne i częściowa modernizacja w toku; odcinek transgraniczny ma być zrealizowany po 2020 r.
 Koper – Divača – Lublana – Maribor || kolej || prace studyjne i modernizacja/ częściowo nowa linia
 węzeł Lublana || kolej || węzeł kolejowy Lublana, w tym platforma multimodalna; połączenie kolejowe z portem lotniczym
 Maribor – Zalalövö || kolej || odcinek transgraniczny: prace studyjne, roboty mają rozpocząć się przed 2020 r.
 Boba – Szekesferhervar || kolej || modernizacja
 Budapeszt – Miszkolc –granica UA || kolej || modernizacja
4.
Hamburg – Rostock – Burgas/granica TR – Pireus – Nikozja
Hamburg/Rostock – Berlin –
Praga – Brno – Bratysława – Budapeszt – Arad – Timiszoara – Sofia
 Sofia – Burgas/granica TR
Sofia – Saloniki – Pireus – Limassol – Nikozja
 Wstępnie ustalone odcinki || Rodzaj transportu || Opis/terminy
 Drezno – Praga || kolej || prace studyjne dotyczące kolei dużych prędkości
 Praga || kolej || modernizacja, obwodnica towarowa; połączenie kolejowe z portem lotniczym
 Hamburg – Drezno – Praga – Pardubice || śródlądowe drogi wodne || modernizacja na Łabie
 śluzy Děčín || śródlądowe drogi wodne || prace studyjne
 Brzecław – Bratysława || kolej || odcinek transgraniczny, modernizacja
 Bratysława – Hegyeshalom || kolej || odcinek transgraniczny, modernizacja
 Budapeszt – Arad – Timiszoara – Calafat || kolej || modernizacja na Węgrzech prawie zakończona, w Rumunii w toku
 Vidin – Sofia – Burgas/granica TR Sofia – Saloniki – Ateny/Pireus || kolej || prace studyjne i roboty na odcinku Vidin – Sofia – Saloniki; modernizacja odcinka Sofia – Burgas/granica TR
 Ateny/Pireus – Limassol || autostrady morskie || przepustowość portu i połączenia ze strefami przylegającymi do portu
 Limassol – Nikozja || porty, platformy multimodalne || modernizacja połączenia intermodalnego
5.
Helsinki – Valletta
Helsinki – Turku – Sztokholm
– Malmö – Kopenhaga – Fehmarn – Hamburg – Hanower
Brema – Hanower – Norymberga – Monachium – Brenner – Werona – Bolonia – Rzym –
Neapol – Bari
Neapol – Palermo – Valletta

 Wstępnie ustalone odcinki || Rodzaj transportu || Opis/terminy
 Kotka/Hamina – Helsinki || port, kolej || połączenia ze strefami przylegającymi do portu, modernizacja linii kolejowej
 Helsinki || kolej || połączenie kolejowe z portem lotniczym
 granica RU – Helsinki || kolej || roboty w toku
 Turku – Sztokholm || porty, autostrady morskie || połączenia ze strefami przylegającymi do portu, potencjał w zakresie łamania lodu
 Sztokholm – Malmö (trójkąt nordycki) || kolej || roboty w toku na określonych odcinkach
 Fehmarn || kolej || prace studyjne w toku, prace konstrukcyjne dotyczące stałego połączenia Fehmarn Belt między 2014 r. a 2020 r.
 Kopenhaga – Hamburg przez Fehmarn: drogi dojazdowe || kolej || drogi dojazdowe w Danii mają zostać ukończone do 2020 r., drogi dojazdowe w Niemczech mają zostać ukończone w dwóch etapach (2020 r. i 2027 r.)
 Hamburg/Brema – Hanower || kolej || roboty mają rozpocząć się przed 2020 r.
 Monachium – Wörgl || kolej || dojazd do tunelu bazowego Brenner i odcinek transgraniczny: prace studyjne
 tunel bazowy Brenner || kolejowy || prace studyjne i roboty
 Fortezza – Werona || kolej || prace studyjne i roboty
 Neapol – Bari || kolej || prace studyjne i roboty
 Neapol – Reggio Calabria || kolej || modernizacja
 Messyna – Palermo || kolej || modernizacja (pozostałych odcinków)
 Palermo – Valletta || porty, autostrady morskie || połączenia ze strefami przylegającymi do portu
 Valletta – Marsaxlokk || port, port lotniczy || wdrożenie systemu zarządzania ruchem, modernizacja połączenia intermodalnego
6.
Genua – Rotterdam
Genua – Mediolan/Novara –
Simplon/Lötschberg/Gotthard – Bazylea – Mannheim – Kolonia
Kolonia – Düsseldorf – Rotterdam/Amsterdam
Kolonia– Liège – Bruksela – Zeebrugge

 Wstępnie ustalone odcinki || Rodzaj transportu || Opis/terminy
 Genua – Mediolan/Novara – granica CH || kolej || prace studyjne; roboty rozpoczną się przed 2020 r.
 Bazylea – Rotterdam/Amsterdam/Antwerpia || śródlądowe drogi wodne || modernizacja
 Karlsruhe – Bazylea || kolej || prace mają zostać zakończone do końca 2020 r.
 Frankfurt – Mannheim || kolej || prace studyjne w toku
 Zevenaar – Emmerich - Oberhausen || kolej || prace mają zostać zakończone do 2017 r.
 Zeebrugge || port || śluzy: prace studyjne w toku
7.
Lizbona - Strasburg
Sines/Lizbona – Madryt –
Valladolid
Lizbona – Aveiro – Porto
Aveiro – Valladolid – Vitoria – Bordeaux – Paryż – Mannheim/Strasburg

 Wstępnie ustalone odcinki || Rodzaj transportu || Opis/terminy
 kolej dużych prędkości Sines/Lizbona – Madryt || kolej, porty || prace studyjne i roboty w toku, modernizacja połączenia intermodalnego portów Sines/Lizbona
 kolej dużych prędkości Porto – Lizbona || kolej || prace studyjne w toku
 połączenie kolejowe Aveiro – Hiszpania || kolej || odcinek transgraniczny: roboty w toku
 połączenie kolejowe Bergara – San Sebastián – Bayonne || kolej || zakończenie spodziewane w Hiszpanii do 2016 r., we Francji do 2020 r.
 Bayonne – Bordeaux || kolej || konsultacje społeczne w toku
 Tours – Bordeaux || kolej || roboty w toku
 Paryż || kolej || południowa obwodnica dużych prędkości
 Baudrecourt – Mannheim || kolej || modernizacja
 Baudrecourt – Strasburg || kolej || roboty w toku, mają zostać zakończone do 2016 r.
8. Dublin – Londyn – Paryż – Bruksela
Belfast – Dublin – Holyhead –
Birmingham
Glasgow/Edynburg –
Birmingham
Birmingham – Londyn –
Lille – Bruksela
Dublin/Cork/Southampton – Hawr – Paryż
Londyn – Dover – Calais – Paryż
 Wstępnie ustalone odcinki || Rodzaj transportu || Opis/terminy
 Dublin – Belfast || kolej || modernizacja; połączenia z DART (Dublin)
 Glasgow – Edynburg || kolej || modernizacja
 kolej dużych prędkości 2 || kolej || prace studyjne
 Swansea – Cardiff – Bristol – Londyn || kolej || modernizacja
 Dublin, Cork, Southampton, Hawr || porty || połączenia ze strefami przylegającymi do portu
 Hawr – Paryż || śródlądowe drogi wodne || modernizacja
 Hawr – Paryż || kolej || prace studyjne
 Calais – Paryż || kolej || wstępne prace studyjne
9.
Amsterdam – Bazylea/Lyon – Marsylia
Amsterdam – Rotterdam –
Antwerpia – Bruksela – Luksemburg
Luksemburg – Dijon – Lyon
Luksemburg – Strasburg – Bazylea

 Wstępnie ustalone odcinki || Rodzaj transportu || Opis/terminy
 Maas || śródlądowe drogi wodne || modernizacja
 Albertkanaal || śródlądowe drogi wodne || modernizacja
 Terneuzen || morski || śluzy: prace studyjne w toku
 Terneuzen – Gandawa || śródlądowe drogi wodne || prace studyjne, modernizacja
 Antwerpia || morski, port || śluzy: prace studyjne w toku, port: połączenia ze strefami przylegającymi do portu
 Kanał Sekwany – Escaut || śródlądowe drogi wodne || projekt zakończony, rozpoczęty dialog konkurencyjny, całkowite zakończenie do 2018 r.
 modernizacja dróg wodnych w Walonii || śródlądowe drogi wodne || prace studyjne, modernizacja
 Bruksela – Luksemburg – Strasburg || kolej || roboty w toku
 Strasburg – Miluza – Bazylea || kolej || modernizacja
 połączenia kolejowe Luksemburg – Dijon – Lyon (TGV Ren – Rodan) || kolej || prace studyjne i roboty
 Lyon || kolej || wschodnia obwodnica: prace studyjne i roboty
 Kanał Saône – Mozela/Ren || śródlądowe drogi wodne || wstępne prace studyjne w toku
 Rodan || śródlądowe drogi wodne || modernizacja
10.
Korytarz Strasburg – Dunaj
Strasburg – Stuttgart –
Monachium – Wels/Linz
Strasburg – Mannheim – Frankfurt – Würzburg – Norymberga – Regensburg – Passau
– Wels/Linz
Wels/Linz – Wiedeń – Budapeszt – Arad – Braszów – Bukareszt – Konstanca -
Sulina

 Wstępnie ustalone odcinki || Rodzaj transportu || Opis/terminy
 połączenie kolejowe Strasburg – Kehl Appenweier || kolej || roboty na połączeniu Appenweier
 Karlsruhe – Stuttgart – Monachium || kolej || prace studyjne i roboty w toku
 Monachium – Mühldorf – Freilassing – Salzburg || kolej || prace studyjne i roboty w toku
 Salzburg – Wels || kolej || prace studyjne
 Norymberga – Regensburg – Passau – Wels || kolej || prace studyjne; roboty częściowo w toku
 połączenie kolejowe Wels – Wiedeń || kolej || planowane zakończenie do 2017 r.
 Wiedeń – Budapeszt || kolej || prace studyjne dotyczące linii dużych prędkości na Węgrzech
 Arad – Braszów – Bukareszt – Konstanca || kolej || modernizacja określonych odcinków; prace studyjne dotyczące kolei dużych prędkości
 Men – kanał Men-Dunaj – Dunaj || śródlądowe drogi wodne || prace studyjne i roboty na kilku odcinkach i wąskich gardłach; porty śródlądowe: połączenia ze strefami przylegającymi do portu
 Konstanca || port || połączenia ze strefami przylegającymi do portu
b)
Pozostałe odcinki sieci bazowej
 Sofia – granica z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii || transgraniczny || kolej || prace studyjne w toku
 Sofia – granica z Serbią || transgraniczny || kolej || prace studyjne w toku
 Timiszoara – granica z Serbią || transgraniczny || kolej || prace studyjne w toku
 Monachium – Praga || transgraniczny || kolej || prace studyjne
 Norymberga – Praga || transgraniczny || kolej || prace studyjne
 Wrocław – Drezno || transgraniczny || kolej || modernizacja
 Wrocław – Praga || transgraniczny || kolej || prace studyjne
 Graz – Maribor – Pragersko || transgraniczny || kolej || prace studyjne
 korytarz botnicki: Lulea – Oulu || transgraniczny || kolej || prace studyjne i roboty
 północno-zachodnia Hiszpania i Portugalia || wąskie gardło || kolej || roboty w toku
 Frankfurt – Fulda – Erfurt – Berlin || wąskie gardło || kolej || prace studyjne
 Halle – Lipsk – Norymberga || wąskie gardło || kolej || roboty w toku, mają zostać zakończone do 2017 r.
 linia kolejowa Egnatia || wąskie gardło || kolej || prace studyjne w toku
 śródlądowa droga wodna Dunkierka – Lille || wąskie gardło || śródlądowe drogi wodne || prace studyjne w toku
 równoległa linia kolei dużych prędkości Paryż – Lyon || wąskie gardło || kolej || wstępne prace studyjne w toku
 Sundsvall – Umea – Lulea || wąskie gardło || kolej || prace studyjne i roboty
 Malmö – Göteborg || pozostała sieć bazowa || kolej || roboty
 Zatoka Botnicka – Kiruna – granica NO || pozostała sieć bazowa || kolej || prace studyjne i roboty
 połączenie kolejowe Shannon – Cork – Dublin || pozostała sieć bazowa || kolej || prace studyjne w toku
 połączenie kolejowe do Wilhelmshaven i Bremerhaven || pozostała sieć bazowa || kolej || prace studyjne w toku
 Żylina – granica UA || pozostała sieć bazowa || kolej || modernizacja
 Ventspils – Ryga – granica RU || pozostała sieć bazowa || kolej || modernizacja
 Kłajpeda – Kowno – Wilno – granica BY || pozostała sieć bazowa || kolej || modernizacja, połączenie kolejowe z portem lotniczym
 Katowice – Wrocław – granica DE || pozostała sieć bazowa || kolej || modernizacja
 Marsylia – Toulon – Nicea – granica IT || pozostała sieć bazowa || kolej || prace studyjne dotyczące kolei dużych prędkości
 Bordeaux – Tuluza || pozostała sieć bazowa || kolej || prace studyjne dotyczące kolei dużych prędkości
 Tampere – Oulu || pozostała sieć bazowa || kolej || modernizacja odcinków
 Pamplona – Saragossa – Sagunto || pozostała sieć bazowa || kolej || prace studyjne i roboty
CZĘŚĆ
II: WYKAZ PRIORYTETOWYCH KORYTARZY I OBSZARÓW W DZIEDZINIE INFRASTRUKTURY
ENERGETYCZNEJ
 a) Korytarze priorytetowe
   || Cel || Zainteresowane państwa członkowskie
 1. Sieć przesyłowa morskiej energii wiatrowej na morzach północnych („NSOG”) || budowa zintegrowanej sieci przesyłowej morskiej energii elektrycznej na Morzu Północnym, Morzu Irlandzkim, Kanale La Manche, Morzu Bałtyckim i sąsiednich wodach do przesyłania energii elektrycznej z morskich źródeł energii odnawialnej do miejsc jej poboru i składowania oraz w celu zwiększenia transgranicznej wymiany energii elektrycznej || Belgia, Dania, Francja, Irlandia, Luksemburg, Niderlandy, Niemcy, Szwecja, Zjednoczone Królestwo
 2. Połączenia międzysystemowe Północ-Południe dla energii elektrycznej w Europie Południowo-Zachodniej („NSI West Electricity”) || budowa połączeń systemowych między państwami członkowskimi regionu i z państwami trzecimi Basenu Morza Śródziemnego, a w szczególności włączenie energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł odnawialnych || Belgia, Francja, Hiszpania, Irlandia, Luksemburg, Malta, Niderlandy Niemcy, Portugalia, Włochy, Zjednoczone Królestwo
 3. Połączenia międzysystemowe Północ-Południe dla gazu w Europie Zachodniej („NSI West Gas”) || zwiększenie przepustowości połączeń międzysystemowych Północ-Południe dla przepływów gazu w Europie Zachodniej w celu dalszej dywersyfikacji szlaków przesyłowych i zwiększenia dostępności gazu w cyklu krótkoterminowym || Belgia, Francja, Hiszpania, Irlandia, Luksemburg, Malta, Niderlandy, Niemcy, Portugalia, Włochy, Zjednoczone Królestwo
 4. Połączenia międzysystemowe Północ-Południe dla energii elektrycznej w Europie Środkowo-Wschodniej i Europie Południowo-Wschodniej („NSI East Electricity”) || zwiększenie połączeń międzysystemowych i wewnętrznych linii przesyłowych w kierunkach Północ-Południe i Wschód-Zachód w celu urzeczywistnienia jednolitego rynku oraz włączenia energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych || Austria, Bułgaria, Cypr, Grecja, Niemcy, Polska, Republika Czeska, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Węgry, Włochy
 5. Połączenia międzysystemowe Północ-Południe dla gazu w Europie Środkowo-Wschodniej i Europie Południowo-Wschodniej („NSI East Gas”) || zwiększenie regionalnych połączeń przesyłowych gazu między regionem Morza Bałtyckiego, Morzem Adriatyckim, Morzem Egejskim i Morzem Czarnym, a w szczególności zwiększenie dywersyfikacji i bezpieczeństwa dostaw gazu || Austria, Bułgaria, Cypr, Grecja, Niemcy, Polska, Republika Czeska, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Węgry, Włochy
 6. Plan działań w zakresie połączeń międzysystemowych na rynku energii państw bałtyckich („BEMIP Electricity”) || budowa połączeń międzysystemowych między państwami członkowskimi w regionie Morza Bałtyckiego oraz odpowiednia rozbudowa infrastruktury wewnętrznej sieci przesyłowej morskiej energii wiatrowej w celu zlikwidowania izolacji państw bałtyckich i zwiększenia integracji rynkowej w regionie || Dania, Estonia, Finlandia, Litwa, Łotwa, Niemcy, Polska, Szwecja
 7. Plan działań w zakresie połączeń międzysystemowych na rynku gazu państw bałtyckich („BEMIP Gas”) || likwidacja izolacji trzech państw bałtyckich i Finlandii poprzez wyeliminowanie zależności od jednego dostawcy i zwiększenie dywersyfikacji dostaw w regionie Morza Bałtyckiego || Dania, Estonia, Finlandia, Litwa, Łotwa, Niemcy, Polska, Szwecja
 8. Południowy korytarz gazu („SGC”) || przesył gazu z Basenu Morza Kaspijskiego, Azji Środkowej, Bliskiego Wschodu i wschodniego basenu Morza Śródziemnego do Unii Europejskiej w celu zwiększenia dywersyfikacji dostaw gazu || Austria, Bułgaria, Cypr, Francja, Grecja, Niemcy, Polska, Republika Czeska, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Węgry, Włochy
 b) Obszary priorytetowe
   || Cel || Zainteresowane państwa członkowskie
 Wdrożenie inteligentnych sieci przesyłowych || Przyspieszenie przyjęcia technologii inteligentnych sieci przesyłowych w Unii, aby efektywnie zintegrować zachowania i działania wszystkich użytkowników podłączonych do sieci energii elektrycznej. || wszystkie
 Autostrady elektroenergetyczne || Stworzenie pierwszej autostrady elektroenergetycznej do 2020 r., w perspektywie budowy systemu autostrad elektroenergetycznych w całej Unii. || wszystkie
 Transgraniczna sieć przesyłowa dwutlenku węgla || Przygotowanie budowy infrastruktury przesyłowej dwutlenku węgla między państwami członkowskimi w perspektywie wdrożenia systemu wychwytywania i składowania dwutlenku węgla. || wszystkie
CZĘŚĆ III: WYKAZ
WSTĘPNIE USTALONYCH PRIORYTETÓW I OBSZARÓW DZIAŁANIA
W
DZIEDZINIE TELEKOMUNIKACJI
a)
Priorytety horyzontalne
 Innowacyjne zarządzanie, tworzenie map i usługi || Obsługa techniczna i środki powielania projektów, gdy jest to konieczne dla wdrożenia i zarządzania, w tym planowanie projektów i inwestycji oraz studia wykonalności. Tworzenie map paneuropejskiej infrastruktury sieci szerokopasmowej w celu opracowania szczegółowej bieżącej ekspertyzy fizycznej i dokumentacji dla poszczególnych lokalizacji, analizy praw dostępu, oceny możliwości w zakresie modernizacji istniejących obiektów itp. Analiza oceny wpływu na środowisko uwzględniająca konieczność dostosowania się do zmiany klimatu i jej łagodzenia oraz odporność na klęski żywiołowe.
 Działania wspierające i pozostałe środki wsparcia technicznego || Działania niezbędne do przygotowania realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub działań służących temu celowi, w tym analizy przygotowawcze, studia wykonalności, analizy oceniające i zatwierdzające oraz wszelkie inne środki wsparcia technicznego, w tym wstępne działania zmierzające do pełnego zdefiniowania i opracowania działania.
b)
Sieci szerokopasmowe
Działania w dziedzinie sieci szerokopasmowych
przyczynią się do inteligentnego i sprzyjającego
włączeniu społecznemu rozwoju poprzez tworzenie
zrównoważonego i zróżnicowanego geograficznie portfela projektów w
zakresie sieci szerokopasmowych, w tym projektów obejmujących zarówno
prędkości 30Mbps, jak i 100Mbps plus, a także projektów
realizowanych na terenach miejskich, podmiejskich i wiejskich w celu
osiągnięcia zadowalającego poziomu łączności we
wszystkich państwach członkowskich.
 Charakterystyka działania || Opis
 Działanie w dziedzinie sieci szerokopasmowych obejmuje: || inwestycje w sieci szerokopasmowe zdolne do osiągnięcia celu agendy cyfrowej 2020 w zakresie powszechnego pokrycia o prędkości 30Mbps; lub
 inwestycje w sieci szerokopasmowe zdolne do osiągnięcia celu agendy cyfrowej 2020, zgodnie z którym co najmniej 50 % gospodarstw domowych posiadać będzie dostęp do prędkości powyżej 100Mbps;
 Działanie w dziedzinie sieci szerokopasmowych obejmuje zwłaszcza jeden lub kilka z poniższych elementów:   || Wdrożenie pasywnej infrastruktury fizycznej lub wdrożenie połączonej pasywnej i aktywnej infrastruktury fizycznej oraz elementów infrastruktury pomocniczej, a także uruchomienie usług niezbędnych do obsługi takiej infrastruktury;
 Budowa urządzeń towarzyszących i zapewnianie usług towarzyszących, takich jak np. okablowanie budynków, budowa anten, wież i innych konstrukcji nośnych, instalacja kanałów, przewodów, masztów, studzienek i szafek;
 Wykorzystanie potencjalnych synergii między wprowadzeniem sieci szerokopasmowych a innymi sieciami użyteczności publicznej (sieciami energetycznymi, transportowymi, wodno-kanalizacyjnymi itd.), w szczególności sieciami związanymi z inteligentną dystrybucją energii elektrycznej.
c)
Infrastruktura usług cyfrowych
W dziedzinie infrastruktury usług
cyfrowych wspierane będą poniższe działania.
 Usługa cyfrowa || Opis
 Wysokoprzepustowe transeuropejskie sieci szkieletowe łączące organy administracji publicznej   || Publiczna transeuropejska infrastruktura szkieletowa usług informatycznych, która zapewni szybkie połączenia między instytucjami publicznymi w takich obszarach jak administracja publiczna, kultura, edukacja i zdrowie.
 Transgraniczne świadczenie usług e-administracji   || Wprowadzenie ujednoliconych, transgranicznych i łatwych w obsłudze platform interakcji doprowadzi do wzrostu wydajności zarówno w całej gospodarce, jak i w sektorze publicznym, oraz przyczyni się do rozwoju jednolitego rynku. Platformy te umożliwią elektroniczne udzielanie zamówień, usługi w zakresie opieki zdrowotnej świadczone online, znormalizowaną sprawozdawczość gospodarczą, elektroniczną wymianę informacji sądowych, usługi e-administracji dla przedsiębiorców, w tym transeuropejską rejestrację działalności gospodarczej online.
 Umożliwienie dostępu do informacji sektora publicznego i usług wielojęzycznych   || Digitalizacja ogromnych zasobów kulturowych Europy oraz stymulowanie ich wykorzystania przez osoby trzecie. Zapewnienie do 2020 r. pełnego dostępu do wszystkich informacji jawnych przechowywanych przez sektor publiczny w UE i możliwości ponownego ich wykorzystania. Umożliwienie wszystkim przedsiębiorcom w UE możliwości oferowania swoich usług online w ich własnym języku, które będą łatwo dostępne i użyteczne we wszystkich językach UE.
 Bezpieczeństwo i ochrona   || Wspólne systemy obliczeniowe, bazy danych i narzędzia informatyczne dla centrów bezpieczniejszego internetu w państwach członkowskich, a także zaplecze administracyjne, które odpowiedzialne będzie za podejmowanie działań w odniesieniu do nielegalnych treści związanych z wykorzystywaniem seksualnym. Krytyczna infrastruktura usługowa, obejmująca kanały i platformy komunikacyjne opracowane i wdrożone w celu podniesienia potencjału Unii w zakresie gotowości, unijnej wymiany informacji, koordynacji i systemu reagowania.
 Wdrożenie rozwiązań w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych na potrzeby inteligentnych sieci energetycznych i świadczenia inteligentnych usług energetycznych   || Nowoczesne technologie informacyjno-komunikacyjne w dziedzinie inteligentnych usług energetycznych odpowiadających potrzebom obywateli (czy to producentów, czy to odbiorców energii), dostawców energii i organów publicznych.
OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1.
STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.
Tytuł wniosku/inicjatywy

Rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające instrument
„Łącząc Europę”

1.2.
Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB,
których dotyczy wniosek/inicjatywa[48]

06      Mobilność
i transport
32      Energetyka
09      Społeczeństwo
informacyjne i media
13      Polityka
regionalna

1.3.
Charakter wniosku/inicjatywy

X
Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania

¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego
następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego[49]
¨ Wniosek/inicjatywa
wiąże się z przedłużeniem bieżącego
działania
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy działania, które zostało przekształcone pod
kątem nowego działania

1.4.
Cele
1.4.1.
Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji
wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

Dział
1           Inteligentny rozwój sprzyjający włączeniu
społecznemu
CEF
realizować będzie następujące cele ogólne w sektorach
energetyki, transportu i telekomunikacji:
a)
przyczyni się do inteligentnego i zrównoważonego rozwoju
sprzyjającego włączeniu społecznemu poprzez budowę
nowoczesnych i wysoce efektywnych sieci transeuropejskich, przynosząc tym
samym korzyści dla całej Unii Europejskiej w zakresie
konkurencyjności, spójności gospodarczej, społecznej i
terytorialnej w ramach jednolitego rynku oraz tworząc bardziej
sprzyjające inwestycjom publicznym i prywatnym otoczenie dzięki
połączeniu instrumentów finansowych z bezpośrednim finansowaniem
unijnym, a także poprzez wykorzystanie synergii między sektorami.
b)
umożliwi Unii Europejskiej osiągnięcie do 2020 r. celu w postaci
20 % ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, 20 % zwiększenia
efektywności energetycznej i podniesienia udziału energii ze
źródeł odnawialnych do 20%, przy równoczesnym zapewnieniu
większej solidarności między państwami członkowskimi.

1.4.2.
Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a)
ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

CEF służy realizacji następujących celów
szczegółowych w sektorach transportu, energetyki i telekomunikacji:
1.       W dziedzinie transportu:
a)       usunięcie wąskich gardeł i
uzupełnienie brakujących połączeń;
b)       zapewnienie zrównoważonego i efektywnego
transportu w okresie długoterminowym;
c)       optymalizacja integracji i wzajemnych
połączeń poszczególnych rodzajów transportu oraz poprawa
interoperacyjności, bezpieczeństwa i ochrony usług
transportowych.
2.       W dziedzinie energetyki:
a)       promowanie dalszej integracji jednolitego rynku
energetycznego oraz interoperacyjności transgranicznych sieci
przesyłowych energii elektrycznej i gazu, w tym poprzez zagwarantowanie,
że żadne państwo członkowskie nie pozostanie odizolowane od
sieci europejskiej;
b)       zapewnienie Unii większego bezpieczeństwa
dostaw;
c)       wkład w zrównoważony rozwój i
ochronę środowiska, w szczególności poprzez rozwiązania
sprzyjające włączeniu energii pochodzącej ze
źródeł odnawialnych do sieci przesyłowych i rozwój sieci
przesyłowej dwutlenku węgla.
3.       W dziedzinie sieci telekomunikacyjnych:
a)       przyspieszenie wdrożenia szybkich i
ultraszybkich sieci szerokopasmowych oraz ich uruchomienia, przede wszystkim
przez małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP);
b)       promowanie wzajemnych połączeń i
interoperacyjności krajowych usług publicznych świadczonych
online, a także dostępu do takich sieci.
Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy
wniosek/inicjatywa
06 03
32 03
09 03
13 14

1.4.3.
Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ

Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej.
Szeroko
pojęte skutki społeczne, gospodarcze i wpływ na środowisko
naturalne:
Pomyślna
realizacja CEF przyspieszy rozwój wysoce efektywnej infrastruktury w UE w
dziedzinie transportu, energetyki oraz technologii
informacyjno-komunikacyjnych, a tym samym przyczyni się do realizacji
celów strategii „Europa 2020” w zakresie energetyki i przeciwdziałaniu
zmianie klimatu, a także osiągnięciu przez UE trwałej
konkurencyjności. Zasady funkcjonowania
CEF będą sprzyjać realizacji działań i maksymalnie
zwiększać efekt dźwigni uzyskany dzięki środkom
pochodzącym z budżetu UE w celu przyciągania inwestycji
publiczne i prywatnych w związku z realizacją projektów. Ponadto,
przy pomocy instrumentów finansowych ustanowionych przy wsparciu finansowym UE,
infrastruktura o europejskim znaczeniu stanie się atrakcyjnym
kapitałem inwestycyjnym dla inwestorów instytucjonalnych z i spoza Europy.
Skutki
dla poszczególnych sektorów:
Transport:
Szybsza
realizacja korytarzy transeuropejskiej sieci bazowej sprzyjać będzie
bardziej równomiernemu pokryciu Unii infrastrukturą transportową,
zmianie transportu i współmodalności. Innowacyjne systemy
informacyjne i zarządzania, które stanowić będą
część sieci, usprawnią funkcje logistyczne, integrację
intermodalną i zrównoważone funkcjonowanie transportu służące
ustanowieniu konkurencyjnych łańcuchów transportowych
spełniających potrzeby użytkowników. Podniesie się
skuteczność systemu transportowego, zmniejszy się tłok i
skróceniu ulegnie czas podróży.
Energetyka:
Opracowanie
i budowa priorytetowych korytarzy i obszarów infrastruktury energetycznej
służących m.in.:
-        rozpowszechnieniu na szeroką skalę
energii ze źródeł odnawialnych;
-        optymalizacji
przesyłu na poziomie UE;
-        bezpieczeństwu
dostaw.
Telekomunikacja:
-        zwiększenie
liczby obywateli posiadających dostęp do szerokopasmowego Internetu;
-        dostępność
interoperacyjnej infrastruktury usług cyfrowych, szczególnie
dostępność usług inteligentnej dystrybucji energii
elektrycznej;
-        mobilizacja
inwestycji prywatnych i dalszych inwestycji publicznych w infrastrukturę
cyfrową.
Jeśli
chodzi o ICT, w analizie OECD sugeruje się, że wyższy o 10 %
wskaźnik penetracji szerokopasmowego internetu w jednym roku zwiększa
o 1,5 % wydajność pracy w kolejnych pięciu latach[50].
Z
metabadania przygotowanego dla Komisji Europejskiej wynika, że
podłączenie całej Europy do nowoczesnej sieci szerokopasmowej
stworzy około 3,99 mln miejsc pracy w państwach członkowskich
UE-27. Analiza ta pokazuje, że średni poziom wzrostu PKB
wynikającego z inwestycji w sieci szerokopasmowe wynosi 7,03 %. Odpowiada
to wzrostowi PKB w UE-27 o 862,47 mld EUR. Ponadto w analizie OECD[51] sugeruje
się, że rządy w pełni finansujące krajową,
ogólnodostępną sieć FTTH, typu punkt-punkt, mogą
uzyskać zwrot z inwestycji w ciągu dziesięciu lat.

1.4.4.
          Przegląd
istotnych etapów i celów:

Transport:
 Cel ogólny 1:   || Wkład w inteligentny i zrównoważony rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu
 Wskaźnik   || Bieżąca sytuacja   || Istotny etap 2017 || Cel długoterminowy do 2020 r.
 Wielkość udziału inwestycji publicznych i prywatnych w projektach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania   ||   || 280 mld EUR inwestycji zrealizowanych na całej sieci TEN-T, z czego 140 mld EUR na sieci bazowej || 500 mld EUR inwestycji zrealizowanych na całej sieci TEN-T, z czego 250 mld EUR na sieci bazowej
 Wielkość udziału inwestycji publicznych i prywatnych w projektach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, realizowanych poprzez instrumenty finansowe na podstawie niniejszego rozporządzenia ||   || 15 mld EUR inwestycji prywatnych zrealizowanych na całej sieci TEN-T || 40 mld EUR inwestycji prywatnych zrealizowanych na całej sieci TEN-T.
 Cel ogólny 2   || Realizacja przez UE celów 20-20-20
 Wskaźnik   || Bieżąca sytuacja   || Istotny etap 2017 || Cel długoterminowy
 Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych   || (*) || (*) || (*)
 Zwiększenie efektywności energetycznej   || (*) || (*) || (*)
 Udział energii ze źródeł odnawialnych   || (*) || (*) || (*)
(*) Dane jeszcze
niedostępne, gdyż nie opracowano jeszcze metodyki.
 Cel szczegółowy 1 - transport   || Usunięcie wąskich gardeł i uzupełnienie brakujących połączeń
 Wskaźnik   || Najnowsze znane wyniki || Istotny etap 2017 || Cel
 Liczba nowych i zmodernizowanych połączeń transgranicznych || koleje: 36 (do modernizacji)   || 6 || 14
 Usunięcie wąskich gardeł na szlakach transportowych   || koleje: 30 (do usunięcia) transport śródlądowy: 14 || 4   1 || 10   3
 Cel szczegółowy 2 - transport   || Zapewnienie zrównoważonego i efektywnego transportu w okresie długoterminowym;
 Wskaźnik   || Najnowsze znane wyniki || Istotny etap 2017 || Cel 2020
 Długość sieci kolei konwencjonalnych TEN-T w UE-27 (w km) || 81 230 (2005) || 74 071 || 71 490
 Długość sieci kolei dużych prędkości TEN-T w UE-27 (w km) || 10 733 (2010) || 20 022 || 23 198
 Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych || (*) || (*) || (*)
 Zwiększenie efektywności energetycznej || (*) || (*) || (*)
(*) Dane jeszcze
niedostępne, gdyż nie opracowano jeszcze metodyki.
 Cel szczegółowy 3 - transport   || Optymalizacja integracji i wzajemnych połączeń poszczególnych rodzajów transportu oraz poprawa interoperacyjności usług transportowych.
 Wskaźnik   || Najnowsze znane wyniki (już istniejące połączenia) || Istotny etap 2017 || Cel
 Liczba portów podłączonych do sieci kolejowej (z ogólnej liczby 82 portów) || 27 || 41 || 54
 Liczba portów lotniczych podłączonych do sieci kolejowej (z ogólnej liczby 37 portów lotniczych) || 12 || 18 || 24
Energetyka:
 Cel ogólny 1   || Wkład w inteligentny i zrównoważony rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu
 Wskaźnik   || Bieżąca sytuacja   || Istotny etap 2017 || Cel długoterminowy
 Wielkość udziału inwestycji publicznych i prywatnych w projektach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania   || 0 || 200 mld || 200 mld
 Wielkość udziału inwestycji publicznych i prywatnych w projektach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania finansowanych przez CEF || 0 || 30-60 mld || 30-60 mld
 Cel ogólny 2   || Realizacja przez UE celów 20-20-20
 Wskaźnik   || Bieżąca sytuacja   || Istotny etap 2017 || Cel długoterminowy
 Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych   || (*) || (*) || (*)
 Zwiększenie efektywności energetycznej   || oszczędność energii o ok. 6 % w stosunku do scenariusza BAU || oszczędność energii o ok. 14 % w stosunku do scenariusza BAU || oszczędność energii o 20 %
 Udział energii ze źródeł odnawialnych   || udział energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii na poziomie 10 % || udział energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii na poziomie 15 % || udział energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii na poziomie 20 %
(*)
Dane będą dostępne po wdrożeniu metodyki określonej w
wytycznych dotyczących infrastruktury energetycznej.
 Cel szczegółowy 1 – energetyka   || Promowanie dalszej integracji jednolitego rynku energetycznego oraz interoperacyjności transgranicznych sieci elektroenergetycznych i gazowych
 Wskaźnik   || Najnowsze znane wyniki || Istotny etap || Cel
  Liczba projektów faktycznie łączących sieci państw członkowskich i eliminujących wąskie gardła || (*) || (*) || (*)
(*)
Dane będą dostępne po wdrożeniu metodyki określonej w
wytycznych dotyczących infrastruktury energetycznej.
 Cel szczegółowy 2 – energetyka   || Zapewnienie Unii większego bezpieczeństwa dostaw
 Wskaźnik || Najnowsze znane wyniki || Istotny etap 2017 || Cel
 Zwiększenie odporności systemu   || gaz: N-1 (9 państw członkowskich nie spełnia N-1) || gaz: N-1 spełniają wszystkie państwa UE-27 || gaz: N-1 spełniają wszystkie państwa UE-27 w 100 %
 Bezpieczeństwo funkcjonowania systemu   || (*) || (*) || (*)
 Liczba projektów umożliwiających dywersyfikację źródeł zaopatrzenia, partnerskich dostawców i szlaków przesyłowych || 3 główne źródła gazu dla UE niezależnie od skroplonego gazu ziemnego (LNG) ||   || minimum 5 ważnych źródeł gazu dla UE niezależnie od skroplonego gazu ziemnego (LNG)
(*)
Dane będą dostępne po wdrożeniu metodyki określonej w
wytycznych dotyczących infrastruktury energetycznej.
 Cel szczegółowy 3 – energetyka   || Wkład w zrównoważony rozwój i ochronę środowiska
 Wskaźnik   || Najnowsze znane wyniki || Istotny etap 2017 || Cel
 Energia ze źródeł odnawialnych przesyłana od miejsca wytworzenia do miejsc jej poboru i składowania || (*)   || (*)   || (*)
 Suma emisji dwutlenku węgla zaoszczędzonych dzięki realizacji projektów korzystających z CEF. || (*)   || (*) || (*)
(*)
Dane będą dostępne po wdrożeniu metodyki określonej w
wytycznych dotyczących infrastruktury energetycznej.
Telekomunikacja:
 Cel ogólny 1   || Wkład w inteligentny i zrównoważony rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu
 Wskaźnik   || Bieżąca sytuacja   || Istotny etap 2017 || Cel długoterminowy
 Wielkość prywatnych i publicznych inwestycji w szybki i ultraszybki internet szerokopasmowy[52]   ||   ||   || Przewidywane inwestycje prywatne między 2011 r. a 2020 r.: do 50 mld EUR (potrzeby inwestycyjne do 2020 r.: 270 mld EUR)
 Wielkość udziału inwestycji publicznych i prywatnych w projektach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania związanych z szybkim i ultraszybkim internetem szerokopasmowym, finansowanych przez CEF[53]   || 0 || 16,4 mld EUR || 2020: 45,5 mld EUR[54]
 Cel szczegółowy 1 – ICT   || Przyspieszenie wdrożenia szybkich i ultraszybkich sieci szerokopasmowych oraz ich uruchomienia
 Wskaźnik   || Najnowsze znane wyniki || Istotny etap 2017 || Cel
 Poziom pokrycia siecią szerokopasmową (≥30 Mbs) || grudzień 2010: 28,7 % gospodarstw domowych || 2017: 60 % || 2020: 100 %
 Udział użytkowników posiadających internet szerokopasmowy o prędkości powyżej 100 Mbs || grudzień 2010: <1 % || 2017: 20 % || 2020: 50 %
 Cel szczegółowy 2 – ICT   || Wzajemne połączenia i interoperacyjność krajowych usług publicznych świadczonych online, a także dostęp do takich sieci
 Wskaźnik   || Najnowsze znane wyniki || Istotny etap 2017 || Cel
 Obywatele i przedsiębiorcy korzystający z usług publicznych online[55]   || 2010: 41,2 % obywateli i 75,7 % przedsiębiorców || 2017: 50 % obywateli i 85 % przedsiębiorców || 2020: 60 % obywateli i 100 % przedsiębiorców
 Dostępność transgranicznych usług publicznych[56]   || brak danych || 80 % || 2020: 100 %

1.4.5.
Wskaźniki wyników i skutków

Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy.
Skuteczność
działania CEF ocenia się na podstawie następujących ogólnych
wskaźników skuteczności działania:
(a)      Poziom
realizacji celu ogólnego określonego w lit. a) będzie oceniany na
podstawie wielkości udziału inwestycji publicznych i prywatnych w
projektach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w
szczególności na podstawie wielkości udziału inwestycji
publicznych i prywatnych w projektach będących przedmiotem wspólnego
zainteresowania realizowanych poprzez instrumenty finansowe na podstawie
rozporządzenia ustanawiającego CEF;
(b)     Poziom
realizacji celu ogólnego określonego w lit. b) będzie oceniany na
podstawie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, wzrostu efektywności
energetycznej i udziału energii ze źródeł odnawialnych do 2020
r. Skuteczność działania CEF ocenia się także na
podstawie następujących sektorowych wskaźników
skuteczności działania:
1.       W
dziedzinie transportu:
a)       poziom
realizacji celu szczegółowego określonego w lit. a) będzie
oceniany na podstawie liczby nowych i zmodernizowanych połączeń
transgranicznych oraz usuniętych wąskich gardeł na liniach
kolejowych TEN-T i śródlądowych drogach wodnych, które
skorzystały z CEF;
b)       poziom
realizacji celu szczegółowego określonego w lit. b) będzie
oceniany na podstawie długości sieci kolei w UE-27 i
długości sieci kolei dużych prędkości w UE-27;
c)       poziom
realizacji celu szczegółowego określonego w lit. c) będzie
oceniany na podstawie liczby portów i portów lotniczych połączonych z
siecią kolejową.
2.       W
dziedzinie energetyki:
a)       poziom
realizacji celu szczegółowego określonego w lit. a) będzie
oceniany na podstawie liczby projektów faktycznie łączących
sieci państw członkowskich i eliminujących wąskie
gardła;
b)       poziom
realizacji celu szczegółowego określonego w lit. b) będzie
oceniany na podstawie wytrzymałości systemu i jego bezpiecznego
funkcjonowania, a także na podstawie dywersyfikacji źródeł
zaopatrzenia, partnerskich dostawców i szlaków przesyłowych;
c)       poziom
realizacji celu szczegółowego określonego w lit. c) będzie
oceniany na podstawie ilości energii ze źródeł odnawialnych
przesłanej od miejsca wytworzenia do miejsc jej poboru i składowania,
a także sumy emisji dwutlenku węgla zaoszczędzonych dzięki
realizacji projektów korzystających z CEF.
3.       W
dziedzinie telekomunikacji:
a)       poziom
realizacji celu szczegółowego określonego w lit. a) będzie
oceniany na podstawie poziomu pokrycia szybką i ultraszybką
siecią szerokopasmową oraz na podstawie liczby gospodarstw domowych
posiadających dostęp do internetu szerokopasmowego o
prędkości powyżej 100 Mbps;
b)       poziom
realizacji celu szczegółowego określonego w lit. b) będzie
oceniany na podstawie odsetka obywateli i przedsiębiorców
korzystających z usług publicznych online oraz dostępności
takich usług w wymiarze transgranicznym.

1.5.
Uzasadnienie wniosku/inicjatywy
1.5.1.
Warunki, które mają zostać spełnione
w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Zob.
uzasadnienie dotyczące potrzeb
Docelowa
populacja: cała UE

1.5.2.
Wartość dodana z tytułu
zaangażowania UE (zob. także pkt 2.3 uzasadnienia)

W
dniu 29 czerwca 2011 r. Komisja przyjęła komunikat „Budżet z
perspektywy „Europy 2020”” (zwany dalej „komunikatem WRF”), który jest
zasadniczym stanowiskiem Komisji w sprawie unijnego finansowania w latach 2014-2020.
Skupia się on przede wszystkim na finansowaniu priorytetowym na szczeblu
unijnym, przynoszącym rzeczywistą wartość dodaną
obywatelom UE. Programy i instrumenty uwzględnione w WRF zmodyfikowano,
aby zagwarantować, że wynikające z nich rezultaty i skutki
będą przyczyniać się do osiągnięcia
najważniejszych priorytetów polityki UE. W szczególności
zmodernizowano WRF, aby przesunąć zasoby do obszarów priorytetowych.
Jednym z nich jest infrastruktura paneuropejska.
W
komunikacie WRF podkreślono, że w pełni funkcjonujący
jednolity rynek potrzebuje nowoczesnej, wysoce efektywnej infrastruktury
łączącej Europę, zwłaszcza w obszarach transportu, energetyki
i ICT. Wymaga to poważnych inwestycji, zarówno po stronie sektora
publicznego, jak i sektora prywatnego. Szacuje się, że w latach 2014-2020
potrzeba ok. 200 mld EUR na dokończenie budowy transeuropejskich sieci
energetycznych (tylko w zakresie sieci przesyłowych), 500 mld EUR na
inwestycje w rozwój transeuropejskiej sieci transportowej, a ponad 250 mld EUR
na ICT.
Pomimo
że rynek może i powinien zapewnić większość
niezbędnych inwestycji, w komunikacie WRF podkreśla się
wartość dodaną unijnych środków finansowych na rzecz
transgranicznych projektów paneuropejskich, które połączą
centrum z peryferiami z korzyścią dla wszystkich. Doświadczenie
pokazuje, że inwestycje transgraniczne, wymagające udziału większej
liczby państw i zmierzające do wyposażenia jednolitego rynku w
niezbędną infrastrukturę, nie są traktowane w planach
krajowych wystarczająco priorytetowo. Ponadto następstwa kryzysu
gospodarczego i finansowego oraz ograniczenia finansowe sektora prywatnego i
publicznego skutkują ogromną niepewnością co do zakresu
realizacji niezbędnych inwestycji. Szczególnie narażone mogą
być projekty o znaczeniu transeuropejskim, które wymagają
wyjątkowo dużych nakładów i długoterminowych inwestycji, ze
względu na ich nieodłącznie skomplikowany technicznie charakter,
a także konieczność koordynowania działań w wymiarze
transgranicznym. W celu wypełnienia luki konieczne jest znalezienie
rozwiązań uzupełniających, aby odblokować kapitał
prywatny i przywrócić stabilny dopływ środków poprzez rynek
kapitałowy i bankowy. Fundusze unijne powinny towarzyszyć dynamice
rynku, stanowiąc raczej zachętę niż zastępując
udział rynku w finansowaniu infrastruktury. W szczególności, jak
podkreślono w komunikacie dotyczącym przeglądu budżetu,
unijne środki powinny zostać wykorzystane głównie do
wypełniania luk pozostawionych przez państwa członkowskie.
W
tym celu instrument „Łącząc Europę” zapewni unijne
środki na projekty o faktycznej wartości dodanej dla UE, a mianowicie
projekty transgraniczne, projekty eliminujące wąskie gardła lub
projekty przynoszące korzyści w wymiarze ogólnounijnym.
Ze
względu na rozmiar niezbędnych inwestycji unijne instrumenty
finansowe, zwłaszcza innowacyjne instrumenty finansowe, przyczynią
się do pozyskania niezbędnego zaangażowania sektora prywatnego w
celu przyspieszenia rozwoju infrastruktury paneuropejskiej.

1.5.3.
Główne wnioski wyciągnięte z
podobnych działań w przeszłości

Wieloletnie
ramy finansowe na lata 2007-2013 obejmowały liczne programy
finansujące infrastrukturę w dziedzinie transportu, energetyki i
telekomunikacji, między innymi program TEN-T, program TEN-E, CIP ICT PSP,
Fundusz Spójności, EFRR, Europejski program energetyczny na rzecz naprawy
gospodarczej oraz program Marco Polo.
Oceny
ex post tych programów pokazały, że we wszystkich trzech sektorach
dofinansowanie unijne odegrało ważną rolę
stymulującą rozwój infrastruktury. Jednak w ocenach podkreślono
także, że miniona polityka w zakresie finansowania TEN nie była
skuteczna w zakresie korygowania nieprawidłowości rynkowych/prawnych,
które determinują obecną sytuację, a także jeśli
chodzi o podniesienie efektywności w wydatkowaniu środków.
Rozwój
infrastruktury ucierpiał z powodu rozdrobnienia programów i instrumentów
finansowych, a także z powodu istotnej różnorodności aktualnych
warunków finansowania, zarówno łącznie we wszystkich trzech sektorach
infrastruktury, jak i w każdym z nich oddzielnie, co skutkuje powielaniem
działań, lukami w finansowaniu i niedostatecznym wykorzystaniem
synergii. Różne zasady kwalifikowalności i zarządzania, a także
pokrywające się cele i luźno, jeśli w ogóle, skoordynowane
priorytety komplikują realizację projektów i ograniczają
skuteczność pomocy finansowej. Dostępność różnych
źródeł finansowania w ramach tych samych sektorów skutkuje także
zjawiskiem „na zakupy po fundusze”, gdzie wniosek dotyczący tego samego
projektu jest składany wielokrotnie w przypadku, gdy nie zaakceptowano go
wcześniej do udziału w jednym z programów.
Ponadto
wsparcie ogólnounijnej infrastruktury w przedmiotowych sektorach można by
usprawnić w następujący sposób:
-
skupiając się na projektach o faktycznej wartości dodanej dla
UE, a mianowicie projektach transgranicznych, projektach eliminujących
wąskie gardła lub projektach przynoszących korzyści w
wymiarze ogólnounijnym dzięki synergiom dwóch lub trzech sektorów;
-
zwiększając efekt dźwigni finansowania unijnego: efektywne
stawki współfinansowania są często zbyt niskie, aby
zachęcać do realizacji projektów;
-
zachęcając do dodatkowego zaangażowania się sektora
prywatnego poprzez stosowanie instrumentów finansowych
uzupełniających dotacje, które okazały się na przykład
bardzo skuteczne i efektywne dla mechanizmu finansowania opartego na podziale
ryzyka;
-
upraszczając zasady i procedury finansowania.
CEF
grupuje instrumenty finansowe dla trzech sektorów, co pozwoli skuteczniej
rozwiązać wspomnianą kwestię rozdrobnienia, wyraźnie
definiuje priorytety finansowania, proponuje lepiej ukierunkowane stawki
finansowania i rozszerza zestaw instrumentów finansowych, wprowadzając
nowe instrumenty finansowe zachęcające do zwiększenia poziomu
finansowania z sektora prywatnego.

1.5.4.
Spójność z ewentualnymi innymi
instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia

Wewnętrzna
spójność CEF:
Rozporządzenie
ustanawiające CEF musi znaleźć równowagę między
koniecznością uproszczenia i dostosowania zasad i warunków
finansowania z jednej strony, a zgodnością ze szczególnymi celami
polityk sektorowych.
Rozporządzenie
ustanawiające CEF określa warunki, metody i procedury udzielania
unijnej pomocy finansowej na rzecz sieci transeuropejskich, w odniesieniu do
których przyjęte zostaną wytyczne dla poszczególnych sektorów w
postaci trzech rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady.
Zachowana
musi być pełna spójność z obecnym i przyszłym
rozporządzeniem finansowym. Wszelkie odstępstwa są dopuszczalne
na podstawie tekstów prawnych.
Synergie
z innymi istotnymi instrumentami:
Proponowana
inicjatywa jest w pełni zgodna z komunikatem w sprawie WRF z 2011 r. i
towarzyszącym mu dokumentem. Strategia „Europa 2020”, przegląd
budżetu UE, Akt o jednolitym rynku i komunikat w sprawie WRF
określają zakres proponowanej inicjatywy, której cele
odzwierciedlają założenia wspomnianych wyżej polityk
horyzontalnych. Fundusz Spójności i EFRR będą nadal dostępne,
jeśli chodzi o finansowanie podstawowej i kompleksowej infrastruktury
transportowej, ICT oraz energetycznych sieci dystrybucyjnych w ramach
zdecentralizowanego zarządzania.

1.6.
Czas trwania działania i jego wpływu
finansowego

Wniosek/inicjatywa o określonym czasie
trwania
·      X    Czas trwania wniosku/inicjatywy: od 01.01.2014 do 31.12.2020
·      X    Czas trwania wpływu finansowego: od 2014 r. do 2030 r.
¨ Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym
czasie trwania
·      Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r. do RRRR r.,
·      po którym następuje faza operacyjna.

1.7.
Przewidywany(-e) tryb(-y) zarządzania[57]

X Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję
X Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych:
·      X    agencjom wykonawczym
·      X    organom utworzonym przez Wspólnoty[58]
·      X    krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek
świadczenia usługi publicznej
·      ¨    osobom
odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań na mocy
tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej, określonym we
właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu art. 49
rozporządzenia finansowego
¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi
¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
X Zarządzanie wspólne z organizacjami
międzynarodowymi (wyszczególnionymi poniżej)
W przypadku wskazania
więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje
w części „Uwagi”.
Uwagi
Dotacje (dla
wszystkich lub niektórych sektorów, w zależności od późniejszych
decyzji) będą realizowane przez istniejącą(-e) lub
przyszłą(-e) agencję(-e) wykonawczą(-e).
Dodatkowe
zadania mogą zostać powierzone EBI, EFI lub innym instytucjom
finansowym, organizacjom międzynarodowym (np. Eurocontrol), organom
pełniącym służbę publiczną lub organom, o których
mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego (np. Agencja ds.
Współpracy Organów Regulacji Energetyki) (art. 200 i 201 zmienionego
rozporządzenia finansowego).

2.
ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.
Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Należy
określić częstotliwość i warunki.
Bieżący
program będzie monitorowany poprzez okresową ocenę
rozporządzenia ustanawiającego CEF, obejmującą
przegląd skuteczności działania. Ponadto przeprowadzane
zostaną śródokresowe przeglądy wieloletnich programów prac.
W
ramach oceny ex post, przeprowadzonej w ścisłej współpracy z
państwami członkowskimi i beneficjentami, analizie poddana zostanie
skuteczność i efektywność CEF oraz skutki gospodarcze,
społeczne i związane ze spójnością terytorialną, a
także jego wkład w realizację unijnych priorytetów w zakresie
inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego
włączeniu społecznemu.
Wniosek
w sprawie CEF przewiduje także możliwość przeprowadzenia
oceny metod realizacji projektów oraz skutków ich wdrożenia, aby
stwierdzić, czy zostały osiągnięte zakładane cele, w
tym cele odnoszące się do ochrony środowiska.
Jeśli
chodzi o działania, beneficjenci będą regularnie
składać na zasadach określonych w umowach/decyzjach sprawozdania
z ich realizacji. Rozporządzenie ustanawiające CEF przewiduje ponadto
możliwość wystąpienia do państw członkowskich o
szczegółowe oceny działań i związanych z nimi projektów.

2.2.
System zarządzania i kontroli
2.2.1.
Zidentyfikowane ryzyko

-
opóźnienia w realizacji projektów
-
możliwa niegospodarność ze strony beneficjentów w zakresie
unijnej pomocy finansowej
-
niedostateczna penetracja rynku przez instrumenty finansowe
-
zmieniające się z czasem warunki rynkowe

2.2.2.
Przewidywane metody kontroli

CEF
będzie zarządzany w sposób scentralizowany, bezpośredni i
pośredni, przez Komisję. Mogą zostać przewidziane przypadki
wspólnego zarządzania. Jeśli chodzi o dotacje, głównymi
elementami wewnętrznego systemu kontroli są procedury selekcji i
oceny wniosków o dotacje (kontrole ex-ante), kontrole techniczne i kontrole
transakcji finansowych w trakcie zarządzania projektami w oparciu o
sprawozdawczość i audyty ex-post beneficjentów.
Jeśli
chodzi o metody kontroli dotacji, nie przewiduje się większych zmian.
Ocenia się, że CEF charakteryzować się będzie podobnym
ryzykiem i dlatego stosowana będzie podobna strategia kontroli.
Spodziewamy się zatem poziomu niezgodności podobnego do tego, jaki wynika
z doświadczeń TEN-T EA w zakresie zarządzania projektami TEN-T,
a mianowicie:
Kontrola
wyrywkowa w trakcie audytów to połączenie podejścia losowego i
podejścia opartego na ocenie ryzyka. Wskaźnik wykrytych
błędów (zalecane dostosowania finansowe jako % dokonanych
płatności) był na poziomie poniżej 1 % w 2009 r. i 2010 r.
Można ten wynik częściowo przypisać wymianie
doświadczeń w obiegu finansowym ex-ante (w formie sesji na temat
doświadczeń zebranych w trakcie audytów w 2008 r. i 2009 r. oraz
technik zapobiegania nadużyciom). Ze względu na ograniczony rozmiar
próbki oraz zastosowane narzędzie łączące metodę
losową z oceną ryzyka, wskaźnika błędów nie można
odnieść do wszystkich projektów zarządzanych przez TEN-T EA.
Umowy
i decyzje dotyczące realizacji działań w ramach CEF powinny
zawierać postanowienia w zakresie nadzoru oraz kontroli finansowej
sprawowanych przez Komisję lub przez upoważniony przez nią
podmiot, jak również postanowienia w zakresie audytów przeprowadzanych
przez Trybunał Obrachunkowy i kontroli na miejscu przeprowadzanych przez
Europejski Urząd ds. Nadużyć Finansowych (OLAF), zgodnie z
procedurami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z
dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji
przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych
Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi
nieprawidłowościami oraz zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącym
dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania
Nadużyć Finansowych.
Jeśli
chodzi o realizację instrumentów finansowych, wszelkie umowy z podmiotem,
któremu powierzono zadania lub z innymi zaangażowanymi instytucjami
finansowymi, jednoznacznie określają kompetencje kontrolne Komisji i
Trybunału Obrachunkowego w odniesieniu do dokumentów, pomieszczeń i
informacji, również przechowywanych w formie elektronicznej,
należących do osób trzecich, które otrzymały unijne fundusze.

2.2.3.
          Charakter i intensywność kontroli

 Zestawienie kontroli || Kwota w mln EUR || Liczba beneficjentów: transakcje (% z ogółu) || Intensywność kontroli* (ocena 1-4) || Pokrycie (% wartości)
 Zarządzanie działaniami od oceny do audytu ex-post || 371** || 1) globalny monitoring wszystkich projektów 100% || 1 || 100%
 2) audyt wybranych projektów: 5% || 4 || 10%
(**) Szacunki opierają się na
założeniu 9,9 mln EUR x 7 x 6, gdzie:
·
9,9 mln EUR odpowiada rocznym kosztom
administracyjnym TEN-T EA dla 8 000 mln EUR środków operacyjnych
·
7 odpowiada liczbie lat WRF
·
6 odpowiada mnożnikowi
służącemu osiągnięciu koperty finansowej CEF
wartości 50 000 mln EUR

2.3.
Środki zapobiegania nadużyciom
finansowym i nieprawidłowościom

Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony
Komisja
zapewni ochronę interesów finansowych Unii w trakcie realizacji
działań finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia
przez stosowanie środków zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji
i innym bezprawnym działaniom, przez skuteczne kontrole oraz przez
odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych oraz, w razie wykrycia
nieprawidłowości, przez skuteczne, proporcjonalne i
odstraszające kary, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95,
rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 oraz rozporządzeniem
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/1999.
Komisja
lub jej przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy będą
mieć uprawnienia do audytu, na podstawie dokumentacji i na miejscu, wobec
wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców i podwykonawców, którzy
otrzymują środki od Unii.
Europejski
Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) jest uprawniony
do przeprowadzenia kontroli i inspekcji na miejscu u podmiotów gospodarczych
korzystających bezpośrednio lub pośrednio z takiego
finansowania, zgodnie z procedurami określonymi w rozporządzeniu
(Euratom, WE) nr 2185/96, w celu określenia, czy zaszło
nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne bezprawne
działanie, które wywiera wpływ na interesy finansowe Unii
Europejskiej w związku z umową o udzielenie dotacji, decyzją o
udzieleniu dotacji lub zamówieniem dotyczącym finansowania przez
Unię.
DG
INFSO, MOVE i ENER przyjęły lub przyjmą do 2013 r. strategie
zwalczania nadużyć i odpowiednie plany działań na poziomie
DG, obejmujące całe cykle wydatków, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności
oraz oceny kosztów i korzyści wynikających ze środków, które
mają być realizowane, umożliwiając ocenę ryzyka
programu.
Te
trzy DG zagwarantują, że ich podejście do zarządzania
ryzykiem związanym z nadużyciami finansowymi pozwala identyfikować
obszary, gdzie takie nadużycia mogą wystąpić, z
uwzględnieniem właściwej dla sektora analizy kosztów i
korzyści wykonanej przez DG oraz przy pomocy działań OLAF w
zakresie zapobiegania nadużyciom i analizy ryzyka.
Umowy
na dotacje i zamówienia opierać się będą na standardowych
modelach, które określają ogólnie obowiązujące środki
zwalczania nadużyć finansowych.
Dla
wszystkich pracowników zajmujących się projektami zorganizowane
zostaną szkolenia z zakresu zarządzania dotacjami.
Jeśli
chodzi o instrumenty finansowe, instytucje finansowe uczestniczące w
realizacji operacji finansowych związanych z instrumentem finansowym
będą musiały przestrzegać odpowiednich standardów w
zakresie zapobiegania praniu pieniędzy i zwalczania terroryzmu. Nie
mogą one mieć siedziby na terytoriach, których jurysdykcje nie
współpracują z Unią w zakresie stosowania norm podatkowych
ustalonych na szczeblu międzynarodowym.

3.
SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

(w cenach bieżących)

3.1.
Dział(y) wieloletnich ram finansowych i
pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma
wpływ

·      Istniejące pozycje w budżecie
Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie.
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj wydatków || Wkład
 Numer Opis: Transeuropejskie sieci transportowe || Zróżnicowane/niezróżnicowane ([59])   || państw EFTA[60]   || krajów kandydujących[61]   || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 1 || 06 03 03   || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
 1 || 06 01 04 31 || Zróżnicowane/niezróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj wydatków || Wkład
 Numer Opis: Transeuropejskie sieci energetyczne || Zróżnicowane/niezróżnicowane ([62])   || państw EFTA[63]   || krajów kandydujących[64]   || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 1 || 32 03 02 (TEN-E)   || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
 1 || 32 01 04 XX || Zróżnicowane/niezróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj wydatków || Wkład
 Numer Opis: Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji – ICT-PSP || Zróżnicowane/niezróżnicowane ([65])   || państw EFTA[66]   || krajów kandydujących[67]   || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 1 || 09 03 XX || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
 1 || 09 01 04 XX || Zróżnicowane/niezróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj wydatków || Wkład
 Numer Opis: Fundusz Spójności || Zróżnicowane/niezróżnicowane ([68])   || państw EFTA[69]   || krajów kandydujących[70]   || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 1 || 13 04 02   || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
 1 || 13 01 04 XX || Zróżnicowane/niezróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
·      Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje
Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie.
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj wydatków || Wkład
 Numer [treść…...….] || Zróżnicowane /niezróżnicowane || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
   || [XX.YY.YY.YY]   ||   || TAK/ NIE || TAK/ NIE || TAK/ NIE || TAK/ NIE
Dla instrumentu „Łącząc
Europę” przewidziano jedną pozycję w budżecie, jednak
decyzja w tej sprawie zostanie podjęta w terminie późniejszym.

3.2.
Szacunkowy wpływ na wydatki
3.2.1.
Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || Numer 1 || Treść: Inteligentny rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu
 DG: MOVE ||   ||   || Rok N[71] 2014 || Rok N+1 2015 || Rok N+2 2016 || Rok N+3 2017 || Rok N+4 2018 || Rok N+5 2019 || Rok N+6 2020 || > 2020 || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie 06 03 03 || Środki na zobowiązania || (1) || 2 427,3 || 2 687,5 || 3 183,2 || 3 471,8 || 4 000,5 || 4 315,2 || 4 401,9 ||   || 24 487,4
 Środki na płatności || (2) || 0 || 2 099,7 || 2 299,7 || 2 449,7 || 2 599,7 || 2 799,7 || 2 999,7 || 9 239,2 || 24 487,4
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[72]   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie – 06.01.04.31(*) ||   || (3) || 12,7 || 17,5 || 17,8 || 18,2 || 18,5 || 18,8 || 19,1 ||   || 122,6
 OGÓŁEM środki dla DG MOVE || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 2 440,0 || 2 705,0 || 3 201,0 || 3 490,0 || 4 019,0 || 4 334,0 || 4 421,0 || 0,0 || 24 610,0
 Środki na płatności || =2+2a +3 || 12,7 || 2 117,2 || 2 317,5 || 2 467,9 || 2 618,2 || 2 818,5 || 3 018,8 || 9 239,2 || 24 610,0
(*) Wartości te odnoszą się do
subwencji dla agencji wykonawczej TEN-T i obejmują zarządzanie
transportową częścią CEF oraz sfinalizowanie finansowania
projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w zakresie
sieci transeuropejskich z poprzednich programów. Wynikają one z
założenia przewidującego portfel 500 projektów.
 DG: REGIO ||   ||   || Rok N[73] 2014 || Rok N+1 2015 || Rok N+2 2016 || Rok N+3 2017 || Rok N+4 2018 || Rok N+5 2019 || Rok N+6 2020 || > 2020 || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie 13 04 02 || Środki na zobowiązania || (1) || 1 477,9 || 1 511,9 || 1 544,3 || 1 587,4 || 1 648,9 || 1 693,9 || 1774 ||   || 11 238,3
 Środki na płatności || (2) || 0,0 || 972,9 || 1 102,6 || 1 236,5 || 1 291,7 || 1 373,2 || 1 551,3 || 3710,1 || 11 238,3
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[74]   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie 13 01 04 XX (**) ||   || (3) || 5,1 || 5,4 || 5,6 || 5,9 || 6,2 || 6,6 || 6,6 ||   || 41,4
 OGÓŁEM środki dla DG REGIO || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 1 483,0 || 1 517,4 || 1 549,9 || 1 593,3 || 1 655,1 || 1 700,4 || 1 780,6 ||   || 11 279,7
 Środki na płatności || =2+2a +3 || 5,1 || 978,3 || 1 108,3 || 1 242,4 || 1 297,9 || 1 379,7 || 1 557,9 || 3710,1 || 11 279,7
 (**)       Dodatkowe środki na
uzupełnienie subwencji dla agencji wykonawczej TEN-T (należy
stworzyć nową pozycję w budżecie) przy założeniu,
że kwoty te zostaną przekazane agencji wykonawczej TEN-T. Powinny
mieć zastosowanie obowiązujące zgodnie z niniejszym
rozporządzeniem zasady dotyczące transeuropejskich sieci
transportowych. Należy zorganizować specjalne zaproszenia do
składania wniosków na projekty dotyczące realizacji sieci bazowej
wyłącznie w państwach członkowskich uprawnionych do
korzystania z Funduszu Spójności. Wynikają one z założenia
przewidującego portfel ok. 160 projektów.
 DG: ENER ||   ||   || Rok N[75] 2014 || Rok N+1 2015 || Rok N+2 2016 || Rok N+3 2017 || Rok N+4 2018 || Rok N+5 2019 || Rok N+6 2020 || > 2020 || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie 32 03 02 || Środki na zobowiązania || (1) || 1 029,522 || 1 333,022 || 1 139,022 || 1 319,022 || 1 495,022 || 1 759,022 || 2 271,022 || 0 || 10 345,654
 Środki na płatności || (2) || 452,542 || 915,785 || 1 174,822 || 1 264,782 || 1 353,262 || 1 568,942 || 1 921,382 || 1 694,137 || 10 345,654
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[76]   ||
 Numer pozycji w budżecie – 3201XX(***) ||   || (3) || 3,478 || 1,978 || 1,978 || 1,978 || 1,978 || 1,978 || 1,978 || 0 || 15,346
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki dla DG ENER || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 1 033 || 1 335 || 1 141 || 1 321 || 1 497 || 1 761 || 2 273 || 0 || 10 361
 Środki na płatności || =2+2a +3 || 456,02 || 917,763 || 1 176,8 || 1 266,76 || 1 355,24 || 1 570,92 || 1 923,36 || 1 694,137 || 10 361
(***)    (***)
Środki te obejmują wydatki na koordynatorów UE. Ponadto można
zwrócić się do Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji
Energetyki, aby wykonała zadania określone przepisami
rozporządzenia w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej
infrastruktury energetycznej, w zależności od późniejszych
decyzji.
 DG: INFSO ||   ||   || Rok N[77] 2014 || Rok N+1 2015 || Rok N+2 2016 || Rok N+3 2017 || Rok N+4 2018 || Rok N+5 2019 || Rok N+6 2020 || > 2020 || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie 0903XX || Środki na zobowiązania || (1) || 679,000 || 843,800 || 1 302,600 || 1 621,400 || 1 734,200 || 2 003,000 || 2 284,000 || 0 || 10 468,000
 Środki na płatności || (2) || 454,000 || 683,800 || 1 262,600 || 1 581,400 || 1 719,200 || 2 003,000 || 2 258,000 || 506,000 || 10 468,000
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[78]   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie 090104XX ||   || (3) || 2,000 || 2,200 || 2,400 || 2,600 || 2,800 || 3,000 || 3,000 || 0 || 18,000
 OGÓŁEM środki dla DG INFSO || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 681,000 || 846,000 || 1 305,000 || 1 624,000 || 1 737,000 || 2 006,000 || 2 287,000 || 0 || 10 486,000
 Środki na płatności || =2+2a +3 || 456,000 || 686,000 || 1 265,000 || 1 584,000 || 1 722,000 || 2 006,000 || 2 261,000 || 506,000 || 10 486,000
  OGÓŁEM środki operacyjne (*) || Środki na zobowiązania || (4) || 4 135,822 || 4 864,322 || 5 624,822 || 6 412,222 || 7 229,722 || 8 077,222 || 8 956,922 || 0,000 || 45 301,054
 Środki na płatności || (5) || 906,542 || 3 699,285 || 4 737,122 || 5 295,882 || 5 672,162 || 6 371,642 || 7 179,082 || 11 439,34 || 45 301,054
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne (*) || (6) || 18,178 || 21,678 || 22,178 || 22,778 || 23,278 || 23,778 || 24,078 || 0 || 155,946
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 1(*) wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 4 154,000 || 4 886,000 || 5 647,000 || 6 435,000 || 7 253,000 || 8 101,000 || 8 981,000 || 0,000 || 45 457,000
 Środki na płatności || =5+ 6 || 924,720 || 3 720,963 || 4 759,300 || 5 318,660 || 5 695,440 || 6 395,420 || 7 203,160 || 11 439,337 || 45457,000
(*)        bez środków z DG REGIO (Fundusz Spójności)
  OGÓŁEM środki operacyjne(**) || Środki na zobowiązania || (4) || 5 613,722 || 6 376,222 || 7 169,122 || 7 999,622 || 8 878,622 || 9 771,122 || 10 730,922 || 0,000 || 56 539,354
 Środki na płatności || (5) || 906,542 || 4 672,185 || 5 839,722 || 6 532,382 || 6 963,862 || 7 744,842 || 8 730,382 || 15 149,44 || 56 539,354
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne(**) || (6) || 23,278 || 27,078 || 27,778 || 28,678 || 29,478 || 30,378 || 30,678 || 0 || 197,346
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 1(**) wieloletnich ram finansowych   || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 5 637,000 || 6 403,300 || 7 196,900 || 8 028,300 || 8 908,100 || 9 801,500 || 1 0761,600 || 0,000 || 56 736,700
 Środki na płatności || =5+ 6 || 929,820 || 4 699,263 || 5 867,500 || 6 561,060 || 6 993,340 || 7 775,220 || 8 761,060 || 15 149,437 || 56 736,700
(**)      wraz ze środkami z DG REGIO (Fundusz Spójności)
Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie
ogranicza się do jednego działu: (nie dotyczy)
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || (5) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki na działy 1 do 4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || =5+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DG: MOVE ||
  Zasoby ludzkie || 4,198 || 4,516 || 4,771 || 5,089 || 5,280 || 5,280 || 5,280 || 34,414
  Pozostałe wydatki administracyjne || 1,100 || 1,110 || 1,120 || 1,230 || 1,240 || 1,250 || 1,260 || 8,310
 OGÓŁEM DG MOVE || Środki || 5,298 || 5,626 || 5,891 || 6,319 || 6,520 || 6,530 || 42,724 || 42,724
 DG: ENER(*) ||
  Zasoby ludzkie || 5,406 || 6,233 || 7,123 || 7,315 || 7,315 || 7,506 || 7,506 || 48,404
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0,171 || 0,171 || 0,171 || 0,471 || 0,171 || 0,171 || 0,471 || 1,797
 OGÓŁEM DG ENER ||   || 5,577 || 6,404 || 7,294 || 7,786 || 7,486 || 7,677 || 7,977 || 50,201
 DG: INFSO(*) ||
  Zasoby ludzkie || 11,117 || 12,451 || 14,484 || 15,310 ||  16,263 ||  17,025 ||  17,279 ||  103,929
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0,200 || 0,210 || 0,220 || 0,230 || 0,240 || 0,250 || 0,260 || 1,610
 OGÓŁEM DG INFSO || Środki || 11,317 || 12,661 || 14,704 || 15,540 ||  16,503 ||  17,275 ||  17,539 ||  105,539
(*) DG ENER i DG INFSO także
przewidują (częściowe) przekazanie realizacji CEF na
zewnątrz, do agencji. Kwoty i środki będą dostosowywane w
razie konieczności, zgodnie z wynikami procesu przekazywania na
zewnątrz.
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 22,192 || 24,691 || 27,889 || 29,645 || 30,509 || 31,482 || 32,056 || 198,464
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2014[79]   || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || > 2020 || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5(*) wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 4 176,192 || 4 910,691 || 5 674,889 || 6 464,645 || 7 283,509 || 8 132,482 || 9 013,056 || 0,000 || 45 655,464
 Środki na płatności || 946,912 || 3 745,654 || 4 787,189 || 5 348,305 || 5 725,949 || 6 426,902 || 7 235,216 || 11 439,337 || 45 655,464
(*) bez środków z DG REGIO (Fundusz
Spójności)
   ||   ||   || Rok 2014[80]   || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || > 2020 || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5(**) wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 5 659,192 || 6 427,991 || 2 327,889 || 8 057,945 || 8 057,945 || 9 832,982 || 10 793,656 || 0,000 || 56 935,164
 Środki na płatności || 952,012 || 4 723,954 || 5 895,389 || 6 590,705 || 7 023,849 || 7 806,702 || 8 793,116 || 15 149,437 || 56 935,164
(**) wraz ze środkami z DG REGIO (Fundusz
Spójności)

3.2.2.
Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

·      ¨    Wniosek/inicjatywa
nie wiąże się z koniecznością wykorzystania
środków operacyjnych
·      X    Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak
określono poniżej:
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || OGÓŁEM ||
 REALIZACJA ||
 Rodzaj realizacji[81]   || Średni koszt realizacji || Numer realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba całkowita realizacji || Koszt całkowity
 || CELE SZCZEGÓŁOWE[82] sieci transportowe   ||
 - Realizacja       ||   Spodziewany udział w finansowaniu inwestycji wynosi 150 mld EUR z 237 618,21 mln EUR szacowanych inwestycji podanych w wykazie wstępnie ustalonych projektów w zakresie infrastruktury transportowej w części 1 załącznika do rozporządzenia ustanawiającego CEF.     ||
   || - 2 256,9 mln EUR środków unijnych w formie instrumentów finansowych przyciągnie 40 mld EUR inwestycji; - 11 238,3 mln EUR środków unijnych z Funduszu Spójności przyciągnie 11,5 mld EUR inwestycji; - pozostałe 22 320,5 mln EUR środków unijnych przyciągnie 98,5 mld EUR inwestycji (w oparciu o przeciętny wskaźnik współfinansowania wynoszący 20 %).   ||
 w mln EUR || Szacowane inwestycje dla wykazu wstępnie ustalonych projektów w części 1 załącznika do rozporządzenia ustanawiającego CEF
 Priorytety horyzontalne || 47 500,00
 w tym SESAR || 30 000,00
 1. Korytarz Bałtyk – Adriatyk || 13 353,20
 2. Warszawa – Berlin – Amsterdam/Rotterdam – Felixstowe – Midlands || 5 673,00
 3. Korytarz śródziemnomorski || 37 690,00
 4. Hamburg – Rostock – Burgas/granica TR – Pireus – Nikozja || 8 037,60
 5. Helsinki – Valletta || 31 936,00
 6. Genua – Rotterdam || 15 622,50
 7. Lizbona - Strasburg || 17 170,00
 8. Dublin – Londyn – Paryż – Bruksela || 4 582,00
 9. Amsterdam – Bazylea/Lyon – Marsylia || 12 551,30
 10. Korytarz Strasburg – Dunaj || 15 939,40
 Pozostałe odcinki sieci bazowej || 27 563,21
 Ogółem || 237 618,21
Szczegółowe dane dla
poszczególnych korytarzy będą dostępne na etapie planowania i
realizacji programu.
 || CELE SZCZEGÓŁOWE sieci energetyczne
 - Realizacja || Realizacja 11 priorytetowych korytarzy i obszarów za średnią kwotę 940,514 mln EUR za jeden korytarz           ||
 || CELE SZCZEGÓŁOWE sieci telekomunikacyjne[83]:
 - Realizacja || Infrastruktury usług cyfrowych zrealizowane i rozmieszczone w całej Europie || Planowane jest wsparcie w ramach CEF następujących infrastruktur usług cyfrowych:   ·                         interoperacyjne elektroniczne systemy identyfikacji oraz uwierzytelniania w całej Europie; ·                         centralna platforma europejska łącząca ze sobą europejskie rejestry podmiotów prowadzących działalność gospodarczą; ·                         elektroniczne procedury zakładania i prowadzenia działalności gospodarczej w innym państwie europejskim; ·                         interoperacyjne transgraniczne usługi w zakresie elektronicznego udzielania zamówień; ·                         interoperacyjne transgraniczne usługi w zakresie e-sprawiedliwości; ·                         interoperacyjne transgraniczne usługi w zakresie e-zdrowia; ·                         infrastruktura służąca do obsługi programu „Bezpieczniejszy Internet”; ·                         krytyczna infrastruktura teleinformatyczna; ·                         dostęp do zasobów cyfrowych stanowiących część europejskiego dziedzictwa kulturowego; ·                         dostęp do informacji sektora publicznego, które mogą zostać ponownie wykorzystane; ·                         wielojęzyczny dostęp do usług online; ·                         transeuropejskie szybkie połączenia szkieletowe dla administracji publicznej; ·                         wdrożenie rozwiązań w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych na potrzeby inteligentnych sieci energetycznych i świadczenia inteligentnych usług energetycznych || 2446,000
 - Realizacja || Tys. gospodarstw domowych podłączonych do internetu szerokopasmowego || 0,18 || 1827 || 321,000 || 3573 || 627,800 || 5547 || 974,600 || 6269 || 1 101,400 || 8031 || 1411,200 || 9276 || 1630,000 || 11126 || 1955,000 || 45649 || 8021,000
 || Cel szczegółowy – telekomunikacja – suma cząstkowa ||   || 679,000 ||   ||  843,800 ||   ||  1 302,600 ||   ||  1 621,400 ||   ||  1 734,200 ||   ||  2 003,000 ||   ||  2 284,000 ||   ||  10 468,000
 || KOSZT CAŁKOWITY ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   || 56 539,354
 ||
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||

3.2.3.
Szacunkowy wpływ na środki
administracyjne
3.2.3.1.
Streszczenie

·      ¨    Wniosek/inicjatywa
nie wiąże się z koniecznością wykorzystania
środków administracyjnych
·      X    Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak
określono poniżej:
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 DG MOVE || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 4,198 || 4,516 || 4,771 || 5,089 || 5,280 || 5,280 || 5,280 || 34,414
 Pozostałe wydatki administracyjne || 1,100 || 1,110 || 1,120 || 1,230 || 1,240 || 1,250 || 1,260 || 8,310
  suma cząstkowa DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || 5,298 || 5,626 || 5,891 || 6,319 || 6,520 || 6,530 || 6.54 || 42,724
 Poza DZIAŁEM 5[84] wieloletnich ram finansowych(*) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pozostałe wydatki administracyjne 06 01 04 31 || 12,7 || 17,5 || 17,8 || 18,2 || 18,5 || 18,8 || 19,1 || 122,6
 Pozostałe wydatki administracyjne 13 01 04 XX || 5,1 || 5,4 || 5,6 || 5,9 || 6,2 || 6,6 || 6,6 || 41,4
 Suma cząstkowa poza DZIAŁEM 5(**) wieloletnich ram finansowych || 12,7 || 17,5 || 17,8 || 18,2 || 18,5 || 18,8 || 19,1 || 122,6
 Suma cząstkowa poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych || 17,8 || 22,9 || 23,4 || 24,1 || 24,7 || 25,4 || 25,7 || 164,0
 OGÓŁEM MOVE(**) || 17,998 || 23,126 || 23,691 || 24,519 || 25,02 || 25,33 || 25,64 || 165,324
 OGÓŁEM MOVE || 23,098 || 28,526 || 29,291 || 30,419 || 31,22 || 31,93 || 32,24 || 206,724
(*) Przy założeniu, że
część transportowa CEF oraz jego część
związana z Funduszem Spójności zostaną przekazane agencji
wykonawczej TEN-T.
(**) bez Funduszu
Spójności 13 01 04 XX
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 DG ENER || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 (*) wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 5,406 || 6,233 || 7,123 || 7,315 || 7,315 || 7,506 || 7,506 || 48,404
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0,171 || 0,171 || 0,171 || 0,471 || 0,171 || 0,171 || 0,471 || 1,797
 suma cząstkowa DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || 5,577 || 6,404 || 7,294 || 7,786 || 7,486 || 7,677 || 7,977 || 50,201
 Poza DZIAŁEM 5[85] wieloletnich ram finansowych   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pozostałe wydatki administracyjne(**) || 3,478 || 1,978 || 1,978 || 1,978 || 1,978 || 1,978 || 1,978 || 15,346
 Suma cząstkowa poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych || 3,478 || 1,978 || 1,978 || 1,978 || 1,978 || 1,978 || 1,978 || 15,346
 OGÓŁEM ENER || 9,055 || 8,382 || 9,272 || 9,764 || 9,464 || 9,655 || 9,955 || 65,547
(*)           (*) DG ENER
przewiduje (częściowe) przekazanie realizacji CEF na zewnątrz,
do agencji. Kwoty i środki będą dostosowywane w razie
konieczności, zgodnie z wynikami procesu przekazywania na zewnątrz.
(**)      (***)
Środki te obejmują wydatki na koordynatorów UE. Ponadto można
zwrócić się do Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji
Energetyki, aby wykonała zadania określone przepisami
rozporządzenia w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej
infrastruktury energetycznej, w zależności od późniejszych
decyzji.
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 DG INFSO || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 (*) wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 11,117 || 12,451 || 14,484 || 15,310 ||  16,263 ||  17,025 ||  17,279 ||  103,929
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0,2 || 0,21 || 0,22 || 0,23 || 0,24 || 0,25 || 0,26 || 1,61
 suma cząstkowa DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || 11,317 || 12,661 || 14,704 || 15,540 ||  16,503 ||  17,275 ||  17,539 ||  105,539
 Poza DZIAŁEM 5[86] wieloletnich ram finansowych   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pozostałe wydatki administracyjne || 2 || 2,2 || 2,4 || 2,6 || 2,8 || 3 || 3 || 18
 Suma cząstkowa poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych || 2 || 2,2 || 2,4 || 2,6 || 2,8 || 3 || 3 || 18
 OGÓŁEM INFSO || 13,317 || 14,861 || 17,104 || 18,140 ||  19,303 ||  20,275 ||  20,539 ||  123,539
(*)           (*) DG INFSO przewiduje (częściowe) przekazanie realizacji
CEF na zewnątrz, do agencji. Kwoty i środki będą
dostosowywane w razie konieczności, zgodnie z wynikami procesu
przekazywania na zewnątrz.
 OGÓŁEM środki administracyjne DZIAŁ 5 WRF || 22,192 || 24,691 || 27,889 || 29,645 || 30,509 || 31,482 || 32,056 || 198,464
 OGÓŁEM środki administracyjne poza DZIAŁEM 5 WRF(*) || 18,178 || 21,678 || 22,178 || 22,778 || 23,278 || 23,778 || 24,078 || 155,946
 OGÓŁEM środki administracyjne poza DZIAŁEM 5 WRF || 23,278 || 27,078 || 27,778 || 28,678 || 29,478 || 30,378 || 30,678 || 197,346
 OGÓŁEM środki administracyjne(*) || 40,37 || 46,369 || 50,067 || 52,423 || 53,787 || 55,26 || 56,134 || 354,410
 OGÓŁEM środki administracyjne || 45,47 || 51,769 || 55,667 || 58,323   || 59,987 || 61,86 || 62,734 || 395,810
(*) bez Funduszu Spójności 13 01 04 XX

3.2.3.2.
Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

·      ¨    Wniosek/inicjatywa
nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów
ludzkich
·      X    Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono
poniżej:
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w ekwiwalentach pełnego czasu pracy
 || DG MOVE || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) ||
 || 06 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji ) || 26 || 28 || 29 || 31 || 32 || 32 || 32
 || XX 01 01 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 06 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ||  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: FTE)[87]   ||
 || 06 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || 14 || 15 || 17 || 18 || 19 || 19 || 19
 || XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 04 yy[88]   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 06 01 05 02 (AC, END, INT – pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 02 (AC, END, INT – bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || OGÓŁEM MOVE || 40 || 43 || 46 || 49 || 51 || 51 || 51
XX oznacza odpowiednią dziedzinę
polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych. Kwoty i
środki będą dostosowywane w zależności od wyników
planowanego procesu przekazywania na zewnątrz.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Kształtowanie polityki i strategii, zarządzanie projektami i ich kontrola, wybór projektów, koordynacja i współpraca ze wszystkimi zainteresowanymi stronami na wszystkich poziomach programu (ministerstwa, inne DG, instytucje europejskie, banki międzynarodowe (np. EBI), nadzór nad odpowiednimi agencjami i ich kontrola (personel zewnętrzny).
 Personel zewnętrzny || Zarządzanie systemem informatycznym TENtec: gromadzenie danych technicznych, finansowych i geograficznych na potrzeby analiz, zarządzania i decyzji politycznych odnoszących się do programu.
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w ekwiwalentach pełnego czasu pracy
 || DG ENER || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) ||
 || 32 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 34 || 39 || 45 || 45 || 45 || 46 || 46
 || XX 01 01 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ||  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: FTE)[89] ||
 || 32 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || 17 || 20 || 22 || 25 || 25 || 26 || 26
 || XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 04 yy[90]   || - w centrali[91]   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || - w delegaturach ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 05 02 (AC, END, INT - pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 02 (AC, END, INT – bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || OGÓŁEM ENER || 51 || 59 || 67 || 70 || 70 || 72 || 72
XX oznacza odpowiednią dziedzinę polityki
lub odpowiedni tytuł w budżecie
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych. Kwoty i
środki będą dostosowywane w zależności od wyników
planowanego procesu przekazywania na zewnątrz.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || - wspomaganie regionalnych i tematycznych forów w ustalaniu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania; - procedura selekcji; - zarządzanie corocznymi zaproszeniami do składania wniosków i wyborem projektów do wsparcia finansowego ze strony UE; - zarządzanie finansowe i zarządzanie projektami; - oceny.
 Personel zewnętrzny || - wspomaganie regionalnych i tematycznych forów w ustalaniu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania; - procedura selekcji; - zarządzanie corocznymi zaproszeniami do składania wniosków i wyborem projektów do wsparcia finansowego ze strony Unii; - zarządzanie finansowe i zarządzanie projektami; - oceny.
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w ekwiwalentach pełnego czasu pracy
 || DG INFSO || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) ||
 || 09 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji ) || 83 || 93 || 108 || 114 || 121 || 127 || 129
 || XX 01 01 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ||  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: FTE)[92]   ||
 || 09 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || 9 || 10 || 12 || 13 || 14 || 14 || 14
 || XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 04 yy[93]   || - w centrali[94]   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || - w delegaturach ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 05 02 (AC, END, INT - pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 02 (AC, END, INT – bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || OGÓŁEM || 92 || 103 || 120 || 127 || 135 || 141 || 143
XX oznacza odpowiednią dziedzinę
polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych. Kwoty i
środki będą dostosowywane w zależności od wyników
planowanego procesu przekazywania na zewnątrz.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Koordynacja polityki i strategii, zarządzanie programem, zarządzanie projektami i dotacjami
 Personel zewnętrzny || Zarządzanie projektami i dotacjami
 Ogółem szacowane potrzeby w zakresie zasobów ludzkich || 183 || 205 || 233 || 246 || 256 || 264 || 266

3.2.4.
Zgodność z wieloletnimi ramami
finansowymi 2014-2020

·      X    Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z wieloletnimi ramami
finansowymi 2014-2020.
·      ¨    Wniosek/inicjatywa
wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w wieloletnich ramach
finansowych.
Należy wyjaśnić, na czym ma
polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie,
których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
n.d.
·      ¨    Wniosek/inicjatywa
wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub zmiany wieloletnich ram
finansowych[95].
Należy wyjaśnić, który wariant jest
konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on
dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
n.d.

3.2.5.
Udział osób trzecich w finansowaniu

·      X    Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony
osób trzecich
·      Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie
z poniższym:
Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || Ogółem
 Określić organ współfinansujący ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||

3.3.
Szacunkowy wpływ na dochody

·      ¨    Wniosek/inicjatywa
nie ma wpływu finansowego na dochody.
·      X    Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
–
¨         wpływ na zasoby własne
–
X          wpływ na dochody różne
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Kwoty wpisane w budżecie na bieżący rok || Wpływ wniosku/inicjatywy[96]
 Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6)
 Artykuł …. ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
W przypadku wpływu
na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w
budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie.
do
ustalenia (Zyski generowane przez instrumenty finansowe zostaną
wykorzystane w trakcie trwania programu, a ostatecznie spieniężone
jako zyski wraz z kwotą zasadniczą na koniec programu.)
Należy
określić metodę obliczania wpływu na dochody.
[1]               Komunikat
Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Budżet z perspektywy
„Europy 2020””, COM(2011)500 wersja ostateczna z 29 czerwca 2011 r.
[2]               20%
ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, 20% udział energii ze
źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii w UE oraz 20%
poprawa skuteczności energetycznej do 2020 r.
[3]               „Nowa
strategia na rzecz jednolitego rynku – w służbie gospodarki i
społeczeństwa Europy”. Sprawozdanie dla przewodniczącego Komisji
Europejskiej przygotowane przez prof. Mario Montiego, 9 maja 2010 r., s. 64-65
[4]               COM(2011)xxx
w sprawie uruchomienia fazy pilotażowej inicjatywy w zakresie obligacji
projektowych w ramach strategii „Europa 2020”.
[5]               COM(2011)
500.
[6]               Komunikaty
Komisji: w sprawie przeglądu budżetu (COM(2010) 700), w sprawie
inteligentnych regulacji (COM (2010) 543) oraz w sprawie budżetu z
perspektywy „Europy 2020” (COM(2011) 500).
[7]               COM(2010)
700, s. 5.
[8]               Zob.
sprawozdania z oceny skutków zmienionych wytycznych dotyczących TEN-T,
SEC(2011)xxx, zmienionych wytycznych dotyczących TEN-E, SEC(2011)xxx oraz
wytycznych dotyczących e-TEN, SEC(20111)xxx.
[9]               Wszystkie
kwoty w cenach stałych z 2011 r. Odpowiednie kwoty wyrażone w
aktualnych cenach podano w ocenie skutków finansowych regulacji.
[10]             COM(2011) 144.
[11]             Dz.U. C
[…], s. […].
[12]             Dz.U. C
[…], s. […].
[13]             Dz.U. C
[…], s. […].
[14]             Komunikat
Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska agenda cyfrowa”,
COM(2011) 245 wersja ostateczna z 26.8.2010.
[15]             Komunikat
Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Akt o jednolitym rynku.
Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i
wzmocnienia zaufania. „Wspólnie na rzecz nowego wzrostu gospodarczego””, COM(2011)
206 wersja ostateczna z 13.4.2011.
[16]                    Rezolucja Parlamentu
Europejskiego nr 2010/2211/INI.
[17]             Plan
utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu (COM(2011) 144).
[18]             Rezolucja
Parlamentu Europejskiego nr 2009/2096/INI.
[19]             Dokument
Rady 10850/09
[20]             Dz.U. L
[…], s. […].
[21]             http://ec.europa.eu/transport/infrastructure/ten-t-policy/review/doc/expert-groups/expert_group_5_final_report.pdf
[22]             Według
cen z 2011 r.
[23]             Komunikat
Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Priorytety w odniesieniu do
infrastruktury energetycznej na 2020 r. i w dalszej perspektywie – plan
działania na rzecz zintegrowanej europejskiej sieci energetycznej”, (COM (2010)
677) wersja ostateczna z 17.11.2010.
[24]             Dokument
Rady 6950/11
[25]             EUCO 2/1/11
[26]             Dz.U. L […], s. […].
[27]                    COM(2010) 2020 wersja
ostateczna z 3.3.2010.
[28]             Komunikat
Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska agenda cyfrowa”,
COM(2011) 245 wersja ostateczna/2 z 26.8.2010.
[29]                    Konkluzje Rady
Europejskiej dotyczące nowej europejskiej strategii na rzecz zatrudnienia
i wzrostu gospodarczego – Sfinalizowanie strategii „Europa 2020” i wprowadzenie
jej w życie, 17 czerwca 2010 r.
[30]                    Konkluzje Rady w
sprawie Europejskiej agendy cyfrowej, 3017-te posiedzenie Rady ds. Transportu,
Telekomunikacji i Energii, Bruksela, 31 maja 2010 r.
[31]             Dz.U. L
[…], s. […].
[32]             COM(2011)xxx,
Ramy instrumentów finansowych nowej generacji.
[33]             Komunikat
Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów „Wspieranie inwestycji
publiczno-prywatnych krokiem w kierunku naprawy gospodarki i
długoterminowej zmiany strukturalnej: zwiększanie znaczenia
partnerstw publiczno-prywatnych”, COM(2009) 615 wersja ostateczna.
[34]             Komunikat
Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i Parlamentów Narodowych
„Przegląd budżetu UE”, COM(2011) 700 wersja ostateczna z 19.10.2010.
[35]             Dz.U. L 162
z 22.6.2007, s. 1.
[36]             Dz.U. L 55
z 28.2.2011, s. 13.
[37]             Dz.U. L 228
z 23.9.1995, s. 1.
[38]             Dz.U. L
[…], s. […].
[39]             Dz.U. L
[…], s. […].
[40]             Dz.U. L
[…], s. […].
[41]             Dz.U. L 108
z 24.4.2002, s. 33.
[42]             W
sprzyjających okolicznościach do 30 %.
[43]             Wszystkie
kwoty w cenach stałych z 2011 r. Odpowiednie kwoty wyrażone w
aktualnych cenach podano w ocenie skutków finansowych regulacji.
[44]                    Rozporządzenie
(WE) nr 680/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r.
ustanawiającego ogólne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w
zakresie transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych (Dz.U. L 162 z
22.6.2007, s.1).
[45]             COM(2011) 615
wersja ostateczna
[46]             Dz.U. L 292
z 15.11.1996, s. 2.
[47]             Komunikat
Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów - Budżet z perspektywy
„Europy 2020”, część II (poszczególne dziedziny polityki), COM(2011)
500 wersja ostateczna z 29.6.2011, s. 7.
[48]             ABM:
Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB:
Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[49]             O którym
mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.
[50]             Roman
Friedrich, Karim Sabbagh, Bahjat El-Darwiche i Milind Singh (2009): Digital
Highways. The Role of Government in 21st Century Infrastructure.
Booz & Company.
[51]             OECD (2010),
OECD Information Technology Outlook 2010, OECD Publishing. Dostępne na
http://dx.doi.org/10.1787/it_outlook-2010-en. Dostęp 17 maja 2011 r.
[52]             Jest to
prognoza inwestycji sporządzona niezależnie od i bez udziału
CEF.
[53]             Jest to
prognoza tego, co można uzyskać dzięki CEF.
[54]             Przy
założeniu, że 6,5 mld EUR pochodzących ze środków CEF
przyciągnie prywatne i (inne) publiczne inwestycje w siedmiokrotnie
większej wysokości.
[55]             Wskaźnik
ustalany na podstawie liczby obywateli i przedsiębiorców
korzystających z usług e-administracji
[56]             Transgraniczne
usługi publiczne: nie można jeszcze podać tego wskaźnika,
gdyż wykaz usług jest nadal na etapie ustalania przez państwa
członkowskie (działanie z agendy cyfrowej nr 91, do realizacji do
końca 2011 r.)
[57]             Wyjaśnienia
dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia
finansowego znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
[58]             O którym
mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[59]             Zróżnicowane
= środki zróżnicowane / Niezróżnicowane = środki
niezróżnicowane.
[60]             EFTA:
Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
[61]             Kraje
kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje
kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[62]             Zróżnicowane
= środki zróżnicowane / Niezróżnicowane = środki
niezróżnicowane.
[63]             EFTA:
Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
[64]             Kraje
kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje
kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[65]             Zróżnicowane
= środki zróżnicowane / Niezróżnicowane = środki
niezróżnicowane.
[66]             EFTA:
Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
[67]             Kraje
kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje
kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[68]             Zróżnicowane
= środki zróżnicowane / Niezróżnicowane = środki
niezróżnicowane.
[69]             EFTA:
Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
[70]             Kraje
kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje
kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[71]             Rok N jest
rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie
wniosku/inicjatywy.
[72]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”),
pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[73]             Rok N jest
rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie
wniosku/inicjatywy.
[74]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”),
pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[75]             Rok N jest
rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.
[76]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”),
pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[77]             Rok N jest
rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie
wniosku/inicjatywy.
[78]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”),
pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[79]             Rok N jest
rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie
wniosku/inicjatywy.
[80]             Rok N jest
rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie
wniosku/inicjatywy.
[81]             Realizacje
odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione
(np. liczba sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg
itp.).
[82]             Zgodnie z
sekcją 1.4.2. „Cel(e) szczegółowy(-e)…”
[83]             Ostateczny
podział środków wydatkowanych poprzez instrumenty finansowe w
stosunku do dotacji zależeć będzie od poziomu upowszechnienia się
instrumentów finansowych na rynku.
[84]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w
zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne
pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania
naukowe.
[85]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”),
pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[86]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”),
pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[87]             AC=
pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED= młodszy
oddelegowany ekspert ; AL= członek personelu miejscowego; END=
oddelegowany ekspert krajowy;
[88]             Poniżej
pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne
pozycje „BA”).
[89]             AC=
pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED= młodszy
oddelegowany ekspert ; AL= członek personelu miejscowego; END=
oddelegowany ekspert krajowy
[90]             Poniżej
pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne
pozycje „BA”).
[91]             Przede
wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz Rybacki
[92]             AC=
pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED= młodszy
oddelegowany ekspert ; AL= członek personelu miejscowego; END=
oddelegowany ekspert krajowy;
[93]             Poniżej
pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne
pozycje „BA”).
[94]             Przede
wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz Rybacki
[95]             Zob. pkt 19
i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.
[96]             W
przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty
wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto
po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.