				|

		52012PC0093

			Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie zasad rozliczania i planów działania dotyczących emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem /* COM/2012/093 final - 2012/0042 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU:
Konieczność podjęcia
natychmiastowych działań w zakresie zmiany klimatu
Pod koniec 2010 r. w kontekście Ramowej
konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) uznano,
że globalne ocieplenie nie może przekroczyć temperatury sprzed
rewolucji przemysłowej o więcej niż 2˚ C[1]. Jest to niezbędne dla
ograniczenia negatywnego wpływu działalności człowieka na
klimat. Globalne emisje muszą być zatem coraz niższe. Ten
długoterminowy cel wymaga obniżenia globalnych emisji gazów
cieplarnianych do roku 2050 o co najmniej 50 % poniżej poziomu z 1990 r.[2].
Państwa rozwinięte powinny do 2050
r. ograniczyć emisje o 80-95 % w porównaniu z poziomem z 1990 r. W
perspektywie średniookresowej Unia zobowiązała się do
ograniczenia emisji gazów cieplarnianych o 20 % poniżej poziomu z 1990 r.
do 2020 r., a gdyby spełnione zostały określone warunki,
wartość ta miałaby wynieść 30 %[3]. Sektor użytkowania
gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa (sektor LULUCF) nie
jest objęty tym zobowiązaniem.
Jednakże w dyrektywie Parlamentu
Europejskiego i Rady 2009/29/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniającej
dyrektywę 2003/87/WE w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego
systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych[4] (unijnego systemu handlu
uprawnieniami do emisji, „EU ETS”) i w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady
nr 2009/406/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków
podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do
zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020
zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów
cieplarnianych[5]
(decyzji dotyczącej wspólnego wysiłku redukcyjnego, „ESD”)
stwierdzono, że wszystkie sektory gospodarki powinny przyczyniać
się do osiągnięcia unijnego celu redukcji emisji gazów
cieplarnianych do 2020 r. Ponadto zgodnie z art. 9 decyzji nr 2009/406/WE
Komisja powinna dokonać oceny warunków włączenia emisji i
pochłaniania emisji związanych z sektorem LULUCF do zobowiązania
Unii w zakresie ograniczenia emisji oraz w stosownych wypadkach
przedstawić wniosek ustawodawczy, przy jednoczesnym zapewnieniu
trwałości i integralności środowiskowej wkładu sektora
oraz ścisłego monitorowania i rozliczania.
W wyniku szeroko zakrojonych konsultacji z
państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami oraz oceny
skutków Komisja przedstawia - jako pierwszy etap - wniosek dotyczący
decyzji, której zadaniem byłoby ustanowienie ram prawnych dla rzetelnych,
zharmonizowanych i kompleksowych zasad rozliczania dla sektora LULUCF,
zaprojektowanych z myślą o specyficznym profilu sektora. We wniosku
ustanawia się ramy prawne dla sektora LULUCF, oddzielne od ram
regulujących obecne zobowiązania (EU ETS i ESD), co oznacza, że
oficjalnie na obecnym etapie sektor nie zostałby uwzględniony w celu
zakładającym ograniczenie emisji gazów cieplarnianych o 20 %. Dopiero
po wdrożeniu rzetelnych zasad rozliczania oraz monitorowania i
sprawozdawczości sektor LULUCF mógłby zostać oficjalnie
włączony do unijnych celów redukcji emisji. W tym celu Komisja
przedstawiła również wniosek dotyczący uchylenia decyzji nr 280/2004/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotyczącej
mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz
wykonania Protokołu z Kioto[6]
i jej zastąpienia rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady w
sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji
gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie
krajowym i unijnym, istotnych dla zmiany klimatu[7].
Rola użytkowania gruntów i
leśnictwa w związku ze zmianą klimatu
Emisje gazów cieplarnianych w Unii
pochodzą głównie z produkcji energii i innych źródeł
związanych z działalnością człowieka.
Jednocześnie dwutlenek węgla jest usuwany (pochłaniany) z
atmosfery przez fotosyntezę, a węgiel przechowywany w drzewach i
produktach drzewnych oraz pozostałych roślinach i glebie. W
związku z tym stosowne użytkowanie gruntów i praktyki gospodarowania
w leśnictwie i rolnictwie mogą przyczynić się do
ograniczenia emisji związków węgla oraz zwiększenia poziomu
pochłaniania z atmosfery. Praktyki te są objęte zakresem sektora
LULUCF, który obejmuje głównie emisje dwutlenku węgla (CO2)
i pochłanianie go przez ekosystemy lądowe, określane ogólnie
jako zmiany zasobów węgla[8].
W 2009 r. sektor LULUCF usunął z atmosfery ilość
związków węgla równoważną ok. 9 % łącznych
unijnych emisji gazów cieplarnianych w innych sektorach.
Rolnictwo, leśnictwo, przemysł
powiązany i energetyka to najważniejsze sektory gospodarcze
związane z sektorem LULUCF, które mogą na różne sposoby
przyczynić się do ograniczenia emisji i zwiększenia liczby
pochłaniaczy. Środki rolnicze, których celem jest ograniczenie
przekształcenia użytków zielonych i strat węgla
wynikających z uprawy gleb organicznych mogłyby obejmować praktyki
rolnicze takie jak stosowanie różnych gatunków roślin uprawnych (np.
większej liczby upraw strączkowych) i powszechniejsze stosowanie
płodozmianu. Praktyki rolniczo-leśne prowadzące do wyższego
poziomu zasobów węgla w glebie mogłyby przyczynić się do
osiągnięcia założonego celu poprzez chów zwierząt lub
uprawę roślin spożywczych na terenie, na którym uprawia się
drzewa w celu pozyskania drewna, energii lub innych produktów drzewnych.
Materiały organiczne mogą być przywracane na ten teren lub
pozostawiane na nim w celu poprawy wydajności gruntów uprawnych i
użytków zielonych, a ponowne nawadnianie, odłogowanie lub zaniechanie
osuszania gleby organicznej, w tym torfowisk, oraz rekultywacja zdegradowanych
gleb może przynieść znaczące korzyści związane z
łagodzeniem zmiany klimatu i zachowaniem różnorodności
biologicznej. W świetle powyższego uwzględnienie gospodarki
gruntami uprawnymi i użytkami zielonymi w rozliczaniu emisji byłoby
niezbędnym krokiem w dążeniu do pełnego wkładu tej
działalności w realizację celów związanych z klimatem.
Leśnictwo również posiada znaczny
potencjał w zakresie łagodzenia zmiany klimatu. Obejmuje on praktyki takie jak przekształcanie terenu
niezalesionego w zalesiony (zalesianie)[9],
unikanie przekształcania lasu w inny rodzaj terenu (wylesiania),
składowanie związków węgla w istniejących lasach poprzez
dłuższy okres rotacji drzew, rezygnacja ze zrębu zupełnego
(np. gospodarka leśna w zakresie przerzedzania lub selektywnego pozyskiwania
drewna) i przekształcanie w las niezakłócony ludzką
działalnością oraz szersze stosowanie środków
zapobiegawczych w celu ograniczenia skutków zjawisk takich jak pożary,
szkodniki i burze. Jednocześnie wydajność lasów można
zwiększyć poprzez ustalanie rotacji w odstępach
zapewniających jak największe wykorzystanie maksymalnej
produktywności, większe wykorzystanie lasów o niskiej wydajności
i zwiększenie pozyskiwania odpadów drzewnych i gałęzi, przy
zachowaniu różnorodności biologicznej, żyzności gleby i
materii organicznej. Inne możliwe działania to zmiana składu
gatunkowego i tempa wzrostu.
Oprócz bezpośrednich skutków dla
leśnictwa i rolnictwa łagodzenie zmiany klimatu oferuje potencjalne
korzyści dla powiązanych gałęzi przemysłu (np.
sektor papierniczy, przetwarzania drewna) oraz sektorów energii odnawialnej,
jeśli gospodarka gruntami rolnymi i lasami uwzględni produkcję
drewna i energii. Węgiel jest składowany w drzewach, innych
roślinach i glebie, ale przez wiele dziesięcioleci może
również być składowany w produktach (np. drewno budowlane). Polityka
przemysłowa i konsumencka może znacząco przyczynić się
do zwiększenia długoterminowego korzystania z drewna i jego
recyklingu lub do produkcji pulpy, papieru i produktów drzewnych w
zastępstwie ich wysokoemisyjnych odpowiedników (np. betonu, stali, tworzyw
sztucznych uzyskanych z paliw kopalnych). Przemysł oparty na
biotechnologii może skorzystać z roślin uprawianych na potrzeby
zastępowania surowców (np. konopie i trawa stosowane do izolacji zamiast
włókna szklanego, słoma stosowana w produkcji mebli, panele drzwi
samochodowych produkowane z włókien lnu lub sizalu, biologiczne tworzywa
sztuczne) lub w celach energetycznych (np. wykorzystanie biomasy zamiast paliw
kopalnych). Z badań wynika, że dla każdej tony związków węgla
w produktach drzewnych zastępujących produkty niewykonane z drewna
można się spodziewać ograniczenia emisji gazów cieplarnianych o
ok. 2 tony związków węgla[10].
Wprowadzenie obowiązku rozliczania dla
gospodarki leśnej, gospodarki gruntami uprawnymi i gospodarki pastwiskami
poprawiłoby widoczność działań podejmowanych przez
rolników, leśników i sektory związane z leśnictwem oraz
stanowiłoby podstawę dla opracowania zachęt politycznych
mających na celu zwiększenie działań w zakresie
łagodzenia. Gdyby działania te
były rozliczane, ich ogólny wpływ na emisje gazów cieplarnianych
mógłby zostać lepiej odzwierciedlony, co spowodowałoby
osiągnięcie celów w zakresie redukcji emisji po niższych
kosztach.
Biorąc pod uwagę, że
potencjał emisyjny użytkowania gruntów rolnych, lasów oraz
powiązanych gałęzi przemysłu różni się
znacząco w państwach członkowskich Unii, nie jest możliwe
przyjęcie jednego podejścia politycznego. Należy opracować
podejście dostosowane do lokalnych warunków umożliwiające
uwzględnienie różnych rodzajów użytkowania gruntów i praktyk w
zakresie leśnictwa. Niezbędnym warunkiem ochrony i zwiększenia
zasobów węgla oraz stopnia pochłaniania jest zapewnienie równych
warunków dla różnych środków stosowanych w różnych sektorach w
państwach członkowskich (np. w gospodarce pastwiskami lub w produkcji
bioenergii) poprzez dokładne i zharmonizowane rozliczanie emisji i
pochłaniania w sektorze LULUCF.
Obecna polityka to za mało
Chociaż sektor LULUCF nie został
jeszcze ujęty w unijnych celach redukcji emisji do roku 2020, jest on
częściowo uwzględniany w zobowiązaniach Unii w ramach
Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie
zmian klimatu („protokołu z Kioto”), zgodnie z decyzją Rady 2002/358/WE[11], w okresie 2008-2012 r. Jednakże obowiązujące
międzynarodowe zasady rozliczania, stanowiące zbiór dobrowolnych i
obowiązkowych praktyk, cechują się poważnymi
niedociągnięciami. Przede wszystkim
rozliczanie jest dobrowolne dla większości działań w
sektorze LULUCF, w szczególności w dziedzinie gospodarki leśnej
(stanowiącej ok. 70 % sektora) i gospodarki gruntami uprawnymi i
pastwiskami (ok. 17 % sektora). W związku
z tym rozliczanie w pierwszym okresie rozliczeniowym na mocy protokołu z
Kioto różni się znacząco w państwach członkowskich. Kolejnym niedociągnięciem jest brak
zachęt dla łagodzenia zmiany klimatu w leśnictwie. Niezbędne jest ulepszenie systemu
rozliczania pozwalające na stworzenie równych warunków w sektorze
rolnym, leśnym i w sektorach powiązanych oraz w energetyce w
państwach członkowskich, umożliwiając równe traktowanie
tych sektorów na rynku wewnętrznym Unii.
Rzetelne i zharmonizowane oszacowanie poziomu
emisji i pochłaniania w rolnictwie i leśnictwie wymaga inwestycji w
monitorowanie i sprawozdawczość. Niemniej
jednak nadal istnieją poważne luki. Należy zwiększyć
stopień dokładności i kompletności przekazywanych danych, w
szczególności danych dotyczących gleb rolniczych. Poprawa systemu monitorowania i
sprawozdawczości nie tylko wspomoże rozliczanie, ale także
zapewni rzetelny, wyraźny i widoczny wskaźnik postępów w
dziedzinie rolnictwa i leśnictwa.
Należy dążyć do uzyskania
efektu synergii z szerszymi celami politycznymi: istnieją
już zachęty promujące stosowanie bioenergii[12], ale obecnie nie ma spójnego
podejścia do łagodzenia zmiany klimatu w sektorze LULUCF poprzez
środki podejmowane w rolnictwie, leśnictwie i powiązanych
sektorach.
Łagodzenie
zmiany klimatu mogłoby odgrywać coraz większą rolę we
wspólnej polityce rolnej (WPR). W unijnej
polityce rozwoju obszarów wiejskich po 2013 r. działania w zakresie
łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej mogłyby
być podejmowane poprzez oferowanie lepszych zachęt do
pochłaniania dwutlenku węgla w rolnictwie i leśnictwie. Niektóre zachęty mogłyby
równocześnie prowadzić do zwiększenia stanu zasobów węgla i
ich ochrony oraz przynieść korzyści dla różnorodności
biologicznej i dla przystosowania się do zmiany klimatu poprzez
zwiększenie zdolności do retencji wody oraz ograniczenie erozji. Obowiązkowe rozliczanie powiązanych
fluktuacji węgla pierwiastkowego przyczyniłoby się do wzrostu
zauważalności pozytywnych skutków takich środków oraz
zagwarantowałoby ich pełny udział w przeciwdziałaniu
zmianie klimatu. Rozliczanie w sektorze LULUCF pozwoliłoby na
sprecyzowanie korzyści wynikających ze zrównoważonego rozwoju
bioenergii poprzez lepsze odzwierciedlenie powiązanych emisji, w
szczególności wynikających ze spalania biomasy, które w tej chwili
nie podlega rozliczaniu. Stanowiłoby to
dodatkowe wzmocnienie zachęt płynących z kryteriów
zrównoważenia w kontekście celów w zakresie energii odnawialnej.
LULUCF różni się od pozostałych
sektorów. Pochłanianie gazów cieplarnianych i ich emisje w tym sektorze
są wynikiem stosunkowo powolnych procesów naturalnych. Zanim środki
takie jak zalesianie przyniosą znaczące efekty, mogą minąć
dziesięciolecia. Dlatego działania związane ze zwiększeniem
pochłaniania i ograniczeniem emisji z leśnictwa i rolnictwa
należy rozważać w perspektywie długoterminowej. Ponadto
emisje i pochłanianie są mają odwracalny charakter. Może to
wynikać z ekstremalnych zdarzeń, takich jak pożary, burze, susze
czy działanie szkodników, mających wpływ na pokrywę
leśną lub pokrycie terenu albo z decyzji wynikających z
gospodarowania (np. pozyskiwanie drewna lub sadzenie drzew). Ponadto roczne
fluktuacje poziomu emisji i pochłaniania w lasach są wysokie i w
rezultacie zjawisk katastrofalnych i pozyskiwania drewna mogą
stanowić nawet 35 % łącznych rocznych emisji w niektórych
państwach członkowskich. Powyższe czynniki sprawiają,
że państwa członkowskie miałyby problemy z osiąganiem
rocznych celów.
Chociaż emisje i pochłanianie
związane z sektorem LULUCF są zgłaszane na mocy UNFCCC i
częściowo rozliczane w ramach protokołu z Kioto, sektor ten nie
został uwzględniony w zobowiązaniach Unii w ramach pakietu
klimatyczno-energetycznego ze względu na stwierdzone poważne
niedociągnięcia w międzynarodowych zasadach rozliczania emisji i
pochłaniania w tym sektorze. Ponadto w chwili ustalania celu Unii w
zakresie redukcji emisji oczekiwano, że podczas szczytu w Kopenhadze w 2009
r. poświęconego kwestiom klimatu zawarte zostanie międzynarodowe
porozumienie w sprawie zmiany klimatu obejmujące zmienione zasady
rozliczania sektora LULUCF, które mogłoby następnie zostać
przyjęte przez Unię. Tak się jednak nie stało.
Jednakże podczas 17. konferencji stron
konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu służącej
jako spotkanie stron protokołu z Kioto w Durbanie w grudniu 2011 r.
osiągnięto pewien postęp. W tych ramach w decyzji -/CMP.7
określono zasady, definicje i warunki rozliczania dla sektora LULUCF
począwszy od drugiego okresu rozliczeniowego na mocy protokołu z
Kioto. W szczególności obowiązkowe będzie rozliczanie
działalności związanej z gospodarką leśną, w tym
w odniesieniu do pozyskanych produktów drzewnych. Ustalono również definicje
zjawisk katastrofalnych oraz osuszania i ponownego nawadniania terenów
podmokłych. Ważne jest zatem, aby na szczeblu Unii podjąć
działania odpowiadające procesom międzynarodowym. Wniosek
ustawodawczy dotyczący rozliczania emisji i pochłaniania w wyniku
działalności związanej z sektorem LULUCF w Unii musi być
zgodny z decyzjami podjętymi na szczeblu międzynarodowym, tak aby
zapewnić odpowiedni poziom spójności; jednocześnie powinien on
sprawić, że Unia będzie mogła stanowić przykład
dla innych, mając na względzie osiągnięcie w drugim okresie
rozliczeniowym na mocy protokołu z Kioto międzynarodowego
porozumienia.
Celem wniosku jest więc stopniowe
włączenie sektora LULUCF do unijnej polityki w dziedzinie klimatu
poprzez stworzenie oddzielnych ram prawnych dostosowanych do specyficznego
profilu sektora oraz poprzez zapewnienie rzetelnych i zharmonizowanych ram
rozliczeniowych. Przede wszystkim dzięki wnioskowi rozliczanie
antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych objęłoby wszystkie rodzaje
działalności gospodarczej w Unii. Wniosek przyczyniłby się
do większej widoczności już podejmowanych oraz nowych
działań w zakresie łagodzenia zmiany klimatu w rolnictwie,
leśnictwie i powiązanych sektorach i stanowiłby podstawę
dla opracowania odpowiednich zachęt politycznych (np. w ramach WPR oraz w
świetle „Planu działania na rzecz zasobooszczędnej Europy”[13]). Ustanowienie wspólnych
unijnych zasad rozliczania stworzyłoby równe warunki we wszystkich
państwach członkowskich. Pozwoliłoby na uwzględnienie zmian
zasobów węgla związanych z zastosowaniem biomasy produkcji krajowej,
co pozwoliłoby na uzupełnienie rozliczania w dziedzinie bioenergii na
poziomie gospodarki. Wzmocniłoby to integralność
środowiskową polityki Unii w dziedzinie klimatu. Byłby to
również ważny i niezbędny krok w dążeniu do
osiągnięcia bardziej ambitnych celów w zakresie klimatu przy
niższych kosztach. Dlatego ważne jest ustanowienie rzetelnych i
zharmonizowanych zasad rozliczania w sektorze oraz zapewnienie ich wkładu
w rozwiązywanie wyzwań związanych ze zmianą klimatu.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Na początku 2010 r. w ramach
Europejskiego programu zapobiegania zmianie klimatu utworzono grupę
ekspercką ds. polityki klimatycznej w zakresie sektora LULUCF. W
skład grupy weszło wiele zainteresowanych stron: proekologiczne
organizacje pozarządowe, stowarzyszenia handlowe, eksperci
reprezentujący administracje publiczne i naukowcy. Celem grupy było
określenie krytycznych kwestii związanych z włączeniem
sektora LULUCF do działań Unii na rzecz łagodzenia zmiany
klimatu i wyrażenie opinii w ich sprawie. Działania grupy
pomogły w określeniu zakresu prac Komisji i ich ukierunkowaniu.
Sprawozdanie podsumowujące zawierające główne wnioski jest
dostępne na stosownych stronach internetowych Komisji[14].
W 2010 r. przeprowadzono internetowe
konsultacje społeczne, których celem było zgromadzenie opinii na
temat możliwości i wyzwań związanych z włączeniem
sektora LULUCF do zobowiązań Unii w zakresie ograniczenia emisji
gazów cieplarnianych[15].
Otrzymano 153 odpowiedzi stanowiących opinie przedsiębiorstw
prywatnych, organizacji biznesowych i przemysłowych, osób prywatnych i
prywatnych właścicieli gruntów, organizacji pozarządowych,
przedstawicieli środowiska naukowego i organów publicznych. Pytania te
wykorzystano następnie w osobnych konsultacjach z państwami
członkowskimi, w ramach których otrzymano 14 odpowiedzi. Dane zebrane w
wyniku konsultacji pozwoliły stwierdzić, że:
·
większość respondentów uważa,
że działalność związana z użytkowaniem gruntów
mogłaby przyczynić się do łagodzenia zmiany klimatu
także w perspektywie krótkoterminowej (do 2020 r.) oraz w perspektywie
długoterminowej (2020-2050 r.);
·
większość respondentów
stwierdziła, że sektor LULUCF powinien mieć wkład w
osiągnięcie celów Unii w zakresie ograniczenia emisji gazów
cieplarnianych do 2020 r., przy czym znaczna część odpowiedzi
wskazywała, że sektor ten należałoby włączyć
jedynie w przypadku przyjęcia przez Unię bardziej ambitnego
zobowiązania;
·
według respondentów lepszym rozwiązaniem
byłoby utworzenie oddzielnych ram rozliczania dla sektora LULUCF, a nie
włączenie go do EU ETS lub ESD;
·
większość respondentów zgodziła
się również, że zachodzi potrzeba większej harmonizacji i
normalizacji sprawozdawczości i monitorowania w Unii;
·
znaczna większość respondentów
uważała, że obowiązująca polityka Unii i państw
członkowskich jest niewystarczająca dla dopilnowania, aby
działalność związana z użytkowaniem gruntów
przyczyniała się do łagodzenia zmiany klimatu.
Pełne wyniki internetowych konsultacji
społecznych i konsultacji z państwami członkowskimi są
dostępne na stosownych stronach internetowych Komisji[16].
W dniu 28 stycznia 2011 r. Komisja
zorganizowała w Brukseli spotkanie z zainteresowanymi stronami. W
rozmowach udział wzięło ok. 75 uczestników, w tym
przedstawiciele państw członkowskich, stowarzyszeń handlowych,
środowiskowych organizacji pozarządowych i instytutów badawczych.
Informacje dotyczące spotkania są dostępne na stosownych stronach
internetowych Komisji[17].
Ocena skutków
W ocenie skutków dokonano analizy trzech
kwestii niezbędnych dla oceny, w jako sposób sektor LULUCF należy
włączyć do zobowiązań Unii w zakresie ograniczenia
emisji gazów cieplarnianych. Dotyczyły one sposobu:
·
zapewnienia rzetelnych zasad rozliczania dla emisji
i pochłaniania;
·
zapewnienia rzetelnego systemu monitorowania i
sprawozdawczości;
·
utworzenia stosownego kontekstu politycznego dla
włączenia sektora do zobowiązań Unii w zakresie zmiany
klimatu.
W oparciu o kontekst polityczny
włączenia sektora do zobowiązań Unii, które obecnie
regulują ESD i EU ETS, w ocenie skutków rozważono trzy warianty
włączenia sektora LULUCF: jako części ESD, w osobnych
ramach lub odroczenie włączenia. W ramach każdego wariantu
rozważono kwestie związane z rozliczaniem i monitorowaniem.
Szczegółowo rozważono potencjalne społeczne, gospodarcze i
środowiskowe skutki wariantów.
W ocenie skutków
stwierdzono, że istnieją uzasadnione powody przemawiające za
włączeniem sektora LULUCF do zobowiązań Unii w zakresie
ograniczenia emisji gazów cieplarnianych – poprawa spójności polityki,
integralności środowiskowej i efektywności gospodarczej. Będzie to jednak możliwe
wyłącznie w przypadku zapewnienia właściwego kontekstu
politycznego dla sektora LULUCF. Wysoka
zmienność emisji i pochłaniania w lasach oznacza, że roczne
cele w redukcji emisji podobne do tych obowiązujących w innych
sektorach są niewłaściwe. Innym
czynnikiem odróżniającym sektor LULUCF od innych sektorów jest
długi okres konieczny, aby podjęte środki łagodzące
przyniosły rezultaty. W związku z
powyższym w ocenie skutków stwierdzono, że najlepszym wariantem
byłoby opracowanie oddzielnych ram prawnych dla sektora LULUCF. W odniesieniu do rozliczania stosowne
określone warianty obejmują obowiązek rozliczania emisji i
pochłaniania w odniesieniu do działalności związanej z
leśnictwem i rolnictwem oraz równe traktowanie działań
łagodzących, niezależnie od tego, czy prowadzone one są w
sektorze leśnictwa, rolnictwa, w powiązanych sektorach czy energetyce. Podejście takie sprzyja
oszczędnościom oraz zapewni równe warunki nie tylko dla państw
członkowskich, ale również dla różnych sektorów rynku
wewnętrznego Unii. Zapewni ono
również ramy umożliwiające oferowanie zachęt
skłaniających rolników, leśników i przedstawicieli
powiązanych sektorów do podejmowania działań
łagodzących, zapewniając tym samym ich widoczność i
właściwe uwzględnienie. Szeroko
zakrojone uwzględnienie emisji i pochłaniania zapewni ujęcie w
systemie rozliczania potencjalnego odwrócenia sytuacji.
Działań w zakresie łagodzenia nie należy
odwlekać. Strategię oraz prognozy
związane z sektorem LULUCF można określić w krajowych
planach działania. Byłby to etap
pośredni przed pełnym włączeniem sektora do obecnych ram
politycznych. W ocenie skutków stwierdzono
również, że należy udoskonalić system monitorowania i
sprawozdawczości związany z zasadami rozliczania i wskaźnikami
określającymi postępy w rolnictwie i leśnictwie. Komisja proponuje osiągnięcie tego
założenia poprzez oddzielne ramy, a mianowicie poprzez przegląd
decyzji dotyczącej mechanizmu monitorowania. Ze
względu na kwestie porównywalności i oszczędności kosztów
należałoby lepiej wykorzystać unijne instrumenty monitorowania
takie jak LUCAS i CORINE.
Pełne wyniki przedstawiono w ocenie
skutków dołączonej do wniosku.
Streszczenie wniosku
Głównym celem
niniejszej decyzji jest ustanowienie rzetelnych i kompleksowych zasad
rozliczania dla sektora LULUCF oraz umożliwienie przyszłego rozwoju
polityki pod kątem pełnego włączenia sektora LULUCF do
zobowiązań Unii w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych,
jeżeli spełnione zostaną odpowiednie warunki. W tym celu decyzja
ustanawia ramy dla:
·
obowiązku rozliczania przez państwa
członkowskie emisji gazów cieplarnianych przez źródła i ich
pochłaniania przez pochłaniacze w odniesieniu do
działalności rolniczej i leśnej w sektorze LULUCF oraz
dobrowolnego rozliczania w odniesieniu do odnowy szaty roślinnej oraz
osuszania i ponownego nawadniania terenów podmokłych;
·
ogólnych zasad rozliczania, które należy
stosować;
·
szczególnych zasad rozliczania dla zalesiania,
ponownego zalesiania, wylesiania, gospodarki leśnej, zmian w zasobach
pozyskanych produktów drzewnych, gospodarki gruntami uprawnymi, gospodarki
pastwiskami, odnowy szaty roślinnej oraz osuszania i ponownego nawadniania
terenów podmokłych;
·
szczególnych zasad rozliczania dla zjawisk
katastrofalnych;
·
przyjęcia w państwach członkowskich
planów działania dotyczących sektora LULUCF mających na celu
ograniczenie lub zmniejszenie emisji przez źródła i utrzymanie lub
zwiększenie stopnia ich pochłaniania przez pochłaniacze w
odniesieniu do działalności sektora LULUCF oraz oceny tych planów
przez Komisję;
·
uprawnień Komisji w zakresie aktualizacji
definicji określonych w art. 2 w świetle zmian definicji
przyjętych przez organy UNFCCC lub protokołu z Kioto lub innych
wielostronnych porozumień w zakresie zmiany klimatu zawartych przez
Unię, w zakresie zmiany załącznika I w celu dodania okresów
rozliczeniowych oraz zapewnienia spójności między tymi okresami i
odpowiednimi okresami mającymi zastosowanie do zobowiązań Unii w
zakresie redukcji emisji w innych sektorach, w zakresie zmiany
załącznika II poprzez aktualizację poziomów odniesienia zgodnie
z przedstawionymi przez państwa członkowskie zgodnie z art. 6
proponowanymi poziomami odniesienia, z uwzględnieniem korekt dokonanych
zgodnie z niniejszą decyzją, w zakresie zmiany informacji
określonych w załączniku III zgodnie z postępem naukowym
oraz zmiany warunków dotyczących zasad rozliczania dla zjawisk katastrofalnych
określonych w art. 9 ust. 2 w świetle postępu naukowego lub w
celu uwzględnienia zmian aktów przyjętych przez organy UNFCCC lub
protokołu z Kioto.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Podstawa prawna
Podstawą prawną wniosku
ustawodawczego jest art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej. Wniosek służy realizacji słusznego celu w ramach
art. 191 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a mianowicie
przeciwdziałaniu zmianie klimatu. Celem wniosku ustawodawczego jest
zapewnienie dokładnego i spójnego rozliczania przez państwa
członkowskie emisji przez źródła i pochłaniania przez
pochłaniacze w odniesieniu do sektora LULUCF, a tym samym poprawa
dostępności informacji dla celów tworzenia polityki i procesu
decyzyjnego w kontekście zobowiązań Unii w dziedzinie zmiany
klimatu oraz zapewnienie zachęt dla podejmowania działań
łagodzących. Celu tego nie można osiągnąć,
stosując środki mniej restrykcyjne niż wniosek ustawodawczy.
Zasada pomocniczości
Aby działanie Unii było uzasadnione,
konieczne jest przestrzeganie zasady pomocniczości.
(a)
Transnarodowy charakter problemu (test
konieczności)
Zmiana klimatu jest zjawiskiem
transgranicznym, wymagającym wspólnych działań państw
członkowskich. Działania krajowe nie wystarczyłyby dla
osiągnięcia wspólnych celów redukcji emisji gazów cieplarnianych
ustalonych na szczeblu Unii; nie byłyby one w stanie
osiągnąć celów ani zapewnić przestrzegania
zobowiązań ustalonych na szczeblu międzynarodowym. Dlatego Unia
musi utworzyć ramy prawne zapewniające zharmonizowane rozliczanie we
wszystkich możliwych gałęziach sektora LULUCF, tak aby
zwiększyć wkład w wypełnienie zobowiązań Unii w
zakresie zmian klimatu.
(b)
Test efektywności (wartość
dodana)
Ze względu na efektywność
podjęcie działań na szczeblu Unii przyniosłoby
wyraźniejsze korzyści w porównaniu z działaniami na szczeblu
państw członkowskich. Ponieważ nadrzędne zobowiązania
w zakresie zmiany klimatu podejmowane są na poziomie Unii, bardziej
efektywne jest także opracowanie na tym samym poziomie niezbędnych zasad
rozliczania. Ponadto rozwiązanie określonych problemów, takich jak
konieczność ustalenia dokładnej i spójnej metodyki rozliczania
dla różnych rodzajów działalności w ramach LULUCF wymaga
wprowadzenia wspólnych zasad dla wszystkich państw członkowskich.
Można to osiągnąć jedynie na szczeblu Unii.
Omawiane ramy prawne zapewnią
skuteczność poprzez zastosowanie zharmonizowanego i rzetelnego
rozliczania oraz planów działania w zakresie sektora LULUCF oraz poprzez
umożliwienie bardziej szczegółowej oceny postępów dokonywanych w
państwach członkowskich. Pozwoli to na zapewnienie spójności
polityki klimatycznej Unii, dalszej poprawy integralności
środowiskowej zobowiązań Unii w zakresie zmiany klimatu oraz
większej efektywności gospodarczej polityki klimatycznej Unii.
Zasada proporcjonalności
Wniosek jest zgodny z zasadą
proporcjonalności z następujących względów:
Wniosek nie wykracza poza to, co jest
konieczne do osiągnięcia celów w zakresie poprawy jakości danych
dotyczących zmiany klimatu i zapewniania zgodności w ramach
międzynarodowych i unijnych wymogów i zobowiązań.
Wniosek jest proporcjonalny do ogólnego celu
Unii, jakim jest osiągnięcie celów Unii zawartych w pakiecie
klimatyczno-energetycznym, protokole z Kioto, porozumieniu kopenhaskim i
decyzjach 1/CP.16, 1/CMP.6 i 2/CMP.6 („ustalenia z Cancún”).
Wniosek przewiduje wdrożenie zasad
rozliczania podobnych do zasad omawianych i stosowanych na szczeblu
międzynarodowym, w szczególności określonych w decyzji -/CMP.7,
ale bardziej rzetelnych i kompleksowych.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Jak określono w ocenie skutków
finansowych załączonej do niniejszej decyzji, decyzja będzie
wdrażana z wykorzystaniem obecnego budżetu i nie będzie
mieć wpływu na wieloletnie ramy finansowe.
5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE
Wniosek obejmuje przepis, zgodnie z którym
Komisja dokona przeglądu zasad rozliczania określonych w niniejszej
decyzji najpóźniej w ciągu jednego roku od zakończenia
pierwszego okresu rozliczeniowego.
2012/0042 (COD)
Wniosek
DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie zasad rozliczania i planów
działania dotyczących emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych
w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów,
zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[18],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[19],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
Unijny sektor użytkowania gruntów, zmiany
użytkowania gruntów i leśnictwa („LULUCF”) jest pochłaniaczem
netto, pochłaniającym z atmosfery gazy cieplarniane
odpowiadające znacznej części łącznych emisji Unii. W
wyniku zmian ilości węgla składowanego w roślinności i
glebie sektor odpowiada również za antropogeniczne emisje gazów
cieplarnianych oraz pochłanianie tych gazów. Emisje i pochłanianie
gazów cieplarnianych z sektora LULUCF nie są uwzględnione w unijnym
celu redukcji emisji gazów cieplarnianych o 20 % do 2020 r. zgodnie z
decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE z dnia 23 kwietnia 2009
r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie,
zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu
realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących
redukcji emisji gazów cieplarnianych[20]
i dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13
października 2003 r. ustanawiającą system handlu
przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz
zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE[21], ale wliczają się
częściowo do ilościowego celu Unii w zakresie ograniczenia
emisji zgodnie z art. 3 ust. 3 Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji
Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu („UNFCCC”) („protokołu z
Kioto”) zatwierdzonego decyzją Rady nr 2002/358/WE[22].
(2)
W art. 9 decyzji nr 2009/406/WE zobowiązano
Komisję do dokonania oceny warunków włączenia emisji gazów
cieplarnianych i ich pochłaniania w związku z użytkowaniem
gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do
zobowiązania Unii w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych,
przy jednoczesnym zapewnieniu trwałości i integralności
środowiskowej wkładu sektora oraz dokładnego monitorowania i
rozliczania stosownych emisji i pochłaniania. W niniejszej decyzji
należy zatem w pierwszym etapie określić zasady rozliczania
mające zastosowanie do emisji gazów cieplarnianych i ich pochłaniania
w odniesieniu do sektora LULUCF. Aby zapewnić zachowanie i
zwiększenie zasobów węgla w okresie przejściowym decyzja powinna
przewidywać przyjęcie przez państwa członkowskie planów
działania dotyczących sektora LULUCF określających
środki ograniczenia lub zmniejszenia emisji oraz utrzymania lub
zwiększenia stopnia ich pochłaniania w sektorze LULUCF.
(3)
Podczas 17. konferencji stron UNFCCC w Durbanie w
grudniu 2011 r. przyjęto decyzję -/CMP.7 konferencji stron
służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto („decyzja
-/CMP.7”). W decyzji tej określono zasady rozliczania dla sektora LULUCF
począwszy od drugiego okresu rozliczeniowego na mocy protokołu z
Kioto. Niniejsza decyzja powinna być zgodna z powyższą
decyzją w celu zapewnienia właściwego stopnia spójności
między wewnętrznymi zasadami Unii a metodyką uzgodnioną w
ramach UNFCCC. Niniejsza decyzja powinna również uwzględniać
szczególny charakter unijnego sektora LULUCF.
(4)
Zasady rozliczania dla sektora LULUCF powinny
odzwierciedlać działania podejmowane w rolnictwie i leśnictwie w
celu zwiększenia wpływu zmian w użytkowaniu gruntów na
ograniczenie emisji. Niniejsza decyzja powinna obejmować obowiązkowe
zasady rozliczania dla działalności leśnej w zakresie
zalesiania, ponownego zalesiania, wylesiania i gospodarki leśnej oraz
działalności rolniczej w zakresie gospodarki pastwiskami i gruntami
uprawnymi. Powinna również zawierać dobrowolne zasady rozliczania dla
odnowy szaty roślinnej oraz osuszania i ponownego nawadniania terenów
podmokłych.
(5)
W celu zapewnienia integralności
środowiskowej zasad rozliczania dla unijnego sektora LULUCF zasady te
powinny opierać się na zasadach rozliczania określonych w
decyzji -/CMP.7 i decyzji 16/CMP.1 konferencji stron służącej
jako spotkanie stron protokołu z Kioto.
(6)
Zasady rozliczania powinny prawidłowo
odzwierciedlać zmiany w emisjach i pochłanianiu związane z
działalnością człowieka. Niniejsza decyzja powinna
przewidywać wykorzystanie właściwej metodyki w odniesieniu do
różnych rodzajów działalności sektora LULUCF. Emisje i
pochłanianie związane z zalesianiem, ponownym zalesianiem i
wylesianiem są bezpośrednim skutkiem działalności
człowieka i należy je rozliczać w całości. Jednak
uwzględniając, że nie wszystkie emisje i pochłanianie
związane z gospodarką leśną wynikają z
działalności człowieka, stosowne zasady rozliczania powinny
obejmować stosowanie poziomów odniesienia w celu wykluczenia skutków cech
naturalnych i charakterystyki poszczególnych państw. Poziomy odniesienia
stanowią szacunkowy roczny poziom netto emisji lub pochłaniania wynikających
z gospodarki leśnej na terytorium państwa członkowskiego w
latach objętych okresem rozliczeniowym, określane w sposób
przejrzysty zgodnie z decyzją -/CMP.7. Powinny one być aktualizowane
w celu odzwierciedlenia poprawy metodyki lub danych dostępnych w
państwach członkowskich. Zasady rozliczania powinny przewidywać
górną granicę emisji gazów cieplarnianych netto i ich
pochłaniania dla gospodarki leśnej, które można
uwzględnić na rachunkach, biorąc pod uwagę
niepewność prognoz, na których opierają się poziomy
odniesienia.
(7)
Zasady rozliczania powinny zapewniać
prawidłowe uwzględnienie w rachunkach przez państwa
członkowskie czasu, w jakim ma miejsce emisja gazów cieplarnianych z
pozyskanego drewna, w celu zachęcenia do stosowania pozyskanych produktów
drzewnych o długim cyklu życia. Funkcja rozpadu pierwszego stopnia
mająca zastosowanie do emisji wynikających z pozyskanych produktów
drzewnych powinna zatem odpowiadać równaniu 12.1 wytycznych
Międzyrządowego Zespołu do spraw Zmiany Klimatu („IPCC”) dotyczących
krajowych wykazów gazów cieplarnianych z 2006 r., zaś standardowe stosowne
wartości czasu połowicznego rozpadu powinny opierać się na
tabeli 3a.1.3 wytycznych IPCC dotyczących dobrych praktyk w zakresie
użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa z 2003
r.
(8)
Jako że rokroczne wahania emisji gazów
cieplarnianych i ich pochłaniania wynikających z rolnictwa są o
wiele mniejsze niż wahania emisji i pochłaniania wynikających z
leśnictwa, państwa członkowskie powinny rozliczać emisje
gazów cieplarnianych i ich pochłanianie dla gospodarki gruntami uprawnymi
i pastwiskami w oparciu o rok referencyjny, zgodnie ze zweryfikowanym
sprawozdaniem wstępnym dotyczącym danych w zakresie emisji w roku
referencyjnym przedłożonym UNFCCC zgodnie z decyzją 13/CMP.1
konferencji stron służącej jako spotkanie stron protokołu z
Kioto („decyzja 13/CMP.1”).
(9)
Zjawiska katastrofalne, takie jak pożary
lasów, plagi owadów, choroby roślin, ekstremalne zjawiska pogodowe i
zakłócenia geologiczne mogą prowadzić do tymczasowych emisji
gazów cieplarnianych lub ich ograniczenia w sektorze LULUCF lub do odwrócenia
wcześniejszych tendencji zachodzących w pochłanianiu. Jako
że odwrócenie może być również skutkiem decyzji
związanych z gospodarowaniem, takich jak decyzje o pozyskaniu drewna lub
sadzeniu drzew, w niniejszej decyzji należy zadbać o to, aby
odwrócenie pochłaniania wynikające z działalności
człowieka było zawsze prawidłowo odzwierciedlane na rachunkach
sektora LULUCF. Ponadto niniejsza decyzja powinna zapewniać państwom
członkowskim ograniczoną możliwość
wyłączenia emisji wynikających ze zjawisk katastrofalnych
będących poza ich kontrolą z rachunków sektora LULUCF.
Jednakże sposób wykorzystania tych przepisów przez państwa
członkowskie nie powinien prowadzić do nieuzasadnionego
zaniżonego rozliczania.
(10)
Przepisy dotyczące sprawozdawczości w
zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz innych informacji związanych ze
zmianą klimatu, w tym informacji dotyczących sektora LULUCF, są
objęte zakresem rozporządzenia (UE) nr .../... [wniosek Komisji
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie
mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów
cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i
unijnym, istotnych dla zmiany klimatu (COM/2011/0789 wersja ostateczna, 2011/0372
(COD))], w związku z czym nie są one objęte zakresem niniejszej
decyzji.
(11)
Ze względu na rokroczne wahania emisji gazów
cieplarnianych i ich pochłaniania, potrzebę częstego ponownego
obliczania niektórych przekazywanych danych oraz długi czas
niezbędny, aby zmiany sposobu gospodarowania w rolnictwie i
leśnictwie wywarły wpływ na ilość związków
węgla składowanych w roślinności i glebie, rozliczenia w sektorze
LULUCF dokonywane na zasadzie corocznej byłyby niedokładne i
niewiarygodne. Niniejsza decyzja powinna zatem określać
dłuższy i bardziej stosowny okres rozliczania.
(12)
Plany działania państw członkowskich
dotyczące sektora LULUCF powinny określać środki
mające na celu ograniczenie lub zmniejszenie emisji oraz utrzymanie lub
zwiększenie stopnia ich pochłaniania w sektorze LULUCF. Każdy
plan działania dotyczący sektora LULUCF powinien zawierać pewne
informacje określone w niniejszej decyzji. Ponadto w celu promowania
najlepszych praktyk w załączniku do niniejszej decyzji należy
podać orientacyjny wykaz środków, który można również
zawrzeć w planach działania. Komisja powinna okresowo oceniać
treść i realizację planów działania państw
członkowskich dotyczących sektora LULUCF oraz w stosownych
przypadkach wydawać zalecenia mające na celu wzmożenie
działań państw członkowskich.
(13)
Należy przekazać Komisji uprawnienia do
przyjęcia aktów prawnych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej w celu aktualizacji definicji określonych w art. 2 w
świetle zmian definicji przyjętych przez organy UNFCCC lub
protokołu z Kioto lub innych wielostronnych porozumień w zakresie
zmiany klimatu zawartych przez Unię, w celu zmiany załącznika I
w celu dodania okresów rozliczeniowych oraz zapewnienia spójności
między tymi okresami i odpowiednimi okresami mającymi zastosowanie do
zobowiązań Unii w zakresie redukcji emisji w innych sektorach, w celu
zmiany załącznika II poprzez aktualizację poziomów odniesienia
zgodnie z przedstawionymi przez państwa członkowskie zgodnie z art. 6
proponowanymi poziomami odniesienia, z uwzględnieniem korekt dokonanych
zgodnie z niniejszą decyzją, w celu zmiany informacji
określonych w załączniku III zgodnie z postępem naukowym
oraz zmiany warunków dotyczących zasad rozliczania dla zjawisk katastrofalnych
określonych w art. 9 ust. 2 w świetle postępu naukowego lub w
celu uwzględnienia zmian aktów przyjętych przez organy UNFCCC lub
protokołu z Kioto. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac
przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na
poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane,
Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie
przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(14)
Ponieważ cele zamierzonego działania
nie mogą, ze względu na ich charakter, zostać
osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa
członkowskie, i w związku z tym mogą, ze względu na
rozmiary i skutki proponowanego działania, zostać lepiej osiągnięte
na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki, zgodnie z
zasadą pomocniczości, jak określono w art. 5 Traktatu o Unii
Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną
w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia tych celów,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ
DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przedmiot
i zakres
W niniejszej decyzji określono zasady
rozliczania mające zastosowanie do emisji i pochłaniania
wynikających z działalności związanej z użytkowaniem
gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem. Przewidziano w
niej również sporządzenie przez państwa członkowskie planów
działania dotyczących sektora LULUCF w celu ograniczenia lub
zmniejszenia emisji oraz utrzymania lub zwiększenia stopnia
pochłaniania oraz ocenę tych planów przez Komisję.
Artykuł 2
Definicje
1.
Do celów niniejszej decyzji stosuje się
następujące definicje:
(a)
„emisje” oznaczają antropogeniczne emisje
gazów cieplarnianych ze źródeł;
(b)
„pochłanianie” oznacza pochłanianie
antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych przez pochłaniacze;
(c)
„zalesianie” oznacza bezpośrednie spowodowane
przez człowieka przekształcenie terenu, który nie był zalesiony
przez okres co najmniej 50 ostatnich lat, w teren zalesiony poprzez sadzenie,
siew lub hodowlę przez człowieka drzew wyrosłych z nasion w
sposób naturalny, jeżeli przekształcenie miało miejsce po dniu 1
stycznia 1990 r.;
(d)
„ponowne zalesianie” oznacza bezpośrednie
spowodowane przez człowieka przekształcenie terenu niezalesionego w
zalesiony przez sadzenie, siew lub hodowlę przez człowieka drzew
wyrosłych z nasion w sposób naturalny na terenie, który wcześniej
był zalesiony i który został przekształcony w teren
niezalesiony, jeżeli przekształcenie miało miejsce po dniu 1
stycznia 1990 r.;
(e)
„wylesianie” oznacza bezpośrednie spowodowane
przez człowieka przekształcenie terenu zalesionego w niezalesiony,
jeżeli przekształcenie miało miejsce po dniu 1 stycznia 1990 r.;
(f)
„gospodarka leśna” oznacza
działalność w ramach systemu praktyk mającego zastosowanie
do lasu, której celem jest poprawa funkcji ekologicznych, gospodarczych lub
społecznych lasu;
(g)
„gospodarka gruntami uprawnymi” oznacza
działalność w ramach systemu praktyk mającego zastosowanie
do terenu, na którym uprawia się uprawy rolne, oraz do terenu
odłogowanego lub tymczasowo niestosowanego do produkcji roślinnej;
(h)
„gospodarka pastwiskami” oznacza
działalność w ramach systemu praktyk mającego zastosowanie
do terenu stosowanego do chowu zwierząt gospodarskich i mającą
na celu kontrolę ilości i rodzaju produkowanej roślinności
lub zwierząt gospodarskich lub oddziaływanie na nie;
(i)
„odnowa szaty roślinnej” oznacza
bezpośrednią działalność człowieka, której celem
jest zwiększenie zasobów węgla danego terenu obejmującego obszar
co najmniej 0,05 hektara poprzez rozrost roślinności, jeżeli
działalność ta nie stanowi zalesiania ani ponownego zalesiania;
(j)
„zasoby węgla” oznaczają ilość
pierwiastka węgla składowaną w rezerwuarze węgla,
wyrażoną w milionach ton;
(k)
„osuszanie i ponowne nawadnianie terenów
podmokłych” oznacza działalność w ramach systemu osuszania
lub nawadniania terenu obejmującego obszar co najmniej 1 hektara, na
którym występują gleby organiczne, jeżeli
działalność ta nie stanowi innego rodzaju
działalności, o której mowa w art. 3 ust. 1, oraz jeżeli
osuszanie stanowi bezpośrednie spowodowane przez człowieka
obniżenie zwierciadła wody gruntowej, a nawadnianie stanowi
bezpośrednie spowodowane przez człowieka częściowe lub
całkowite odwrócenie osuszania;
(l)
„źródło” oznacza dowolny proces,
dowolną działalność lub dowolny mechanizm, który/a uwalnia
do atmosfery gaz cieplarniany, aerozol lub prekursor gazu cieplarnianego.
(m)
„pochłaniacz” oznacza dowolny proces,
dowolną działalność lub dowolny mechanizm, który/a
pochłania z atmosfery gaz cieplarniany, aerozol lub prekursor gazu
cieplarnianego;
(n)
„rezerwuar węgla” oznacza
całość lub część cechy lub systemu biogeochemicznego
na terytorium państwa członkowskiego, w którym przechowywane są
związki węgla, dowolny prekursor gazu cieplarnianego zawierający
węgiel lub dowolny gaz cieplarniany zawierający węgiel;
(o)
„prekursor gazu cieplarnianego” oznacza
związek chemiczny uczestniczący w reakcjach chemicznych
wytwarzających jakikolwiek gaz cieplarniany wymieniony w art. 3 ust. 2;
(p)
„pozyskany produkt drzewny” oznacza jakikolwiek
produkt pochodzący z pozyskania drewna, w tym materiał drzewny i
korę, znajdujący się poza obszarem pozyskania drewna;
(q)
„las” oznacza teren o obszarze co najmniej 0,5
hektara, o zwarciu drzewostanu lub równoważnym stopniu zadrzewienia
wynoszącym co najmniej 10 procent obszaru, pokryty drzewami o potencjale
wzrostu do co najmniej 5 metrów w stanie dojrzałym w miejscu wzrostu, w
tym grupy rosnących młodych drzew naturalnych, lub plantacje, które
jeszcze nie zwarcia drzewostanu lub równoważnego stopnia zadrzewienia
wynoszącego co najmniej 10 procent obszaru lub wysokości drzew
wynoszącej co najmniej 5 metrów, w tym każdy obszar, który zwykle
stanowi część obszaru lasu, na którym tymczasowo nie ma drzew w
wyniku interwencji człowieka takiej jak pozyskanie, lub z przyczyn
naturalnych, lecz w przypadku którego można się spodziewać,
że ponownie przekształci się w las;
(r)
„zwarcie drzewostanu” oznacza część
określonego obszaru pokrytą koronami drzew, wyrażoną w
procentach;
(s)
„stopień zadrzewienia” oznacza
gęstość stojących i rosnących drzew na terenie
pokrytym lasem, mierzoną zgodnie z metodyką ustaloną przez
państwo członkowskie;
(t)
„zjawisko katastrofalne” oznacza jakiekolwiek
nieantropogeniczne wydarzenie lub okoliczność, prowadzące do
znacznych emisji z lasów lub gleb rolniczych, będące poza
kontrolą danego państwa członkowskiego, jeżeli to
państwo członkowskie obiektywnie nie jest w stanie znacząco
ograniczyć skutków emisji spowodowanych wydarzeniem lub
okolicznością, także po jego/jej wystąpieniu;
(u)
„czas połowicznego rozpadu” oznacza
liczbę lat niezbędną, aby zawartość węgla w
produkcie drzewnym zmalała do połowy jej pierwotnej wartości;
(v)
„metoda natychmiastowego utleniania” oznacza
metodę rozliczania, która zakłada, że uwolnienie do atmosfery
całości węgla składowanego w pozyskanych produktach
drzewnych następuje w momencie, gdy państwo członkowskie wpisuje
te produkty do swoich rachunków zgodnie z niniejszą decyzją;
(w)
„pozyskanie drewna z terenów objętych
zjawiskami katastrofalnymi” oznacza działalność
polegającą na odzyskiwaniu drewna dotkniętego zjawiska
katastrofalnego, które nadal może być stosowane przynajmniej częściowo.
2.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 12 w celu zmiany definicji określonych w ust. 1
niniejszego artykułu, mając na względzie aktualizację tych
definicji w świetle zmian definicji przyjętych przez organy UNFCCC lub protokołu z Kioto lub innych
wielostronnych porozumień w zakresie zmiany klimatu zawartych przez
Unię.
Artykuł 3
Obowiązek
ustanowienia i prowadzenia rachunków dla sektora LULUCF
1.
Dla każdego okresu rozliczeniowego
określonego w załączniku I państwa członkowskie
ustanawiają i prowadzą rachunki prawidłowo
odzwierciedlające poziom wszystkich emisji i pochłaniania
wynikających z działalności na ich terytorium objętej
następującymi kategoriami działalności:
(a)
zalesianie;
(b)
ponowne zalesianie;
(c)
wylesianie;
(d)
gospodarka leśna;
(e)
gospodarka gruntami uprawnymi;
(f)
gospodarka pastwiskami.
Państwa członkowskie mogą
również ustanowić i prowadzić rachunki prawidłowo
odzwierciedlające poziom emisji i pochłaniania wynikających z
odnowy szaty roślinnej oraz osuszania i ponownego nawadniania terenów
podmokłych.
2.
Rachunki, o których mowa w ust. 1, obejmują
emisje i pochłanianie następujących gazów cieplarnianych:
(a)
dwutlenek węgla (CO2);
(b)
metan (CH4);
(c)
podtlenek azotu (N2O).
3.
Państwa członkowskie
uwzględniają w swoich rachunkach daną
działalność, o której mowa w ust. 1, od początku
prowadzenia tej działalności lub od dnia 1 stycznia 2013 r., w
zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.
Artykuł 4
Ogólne
zasady rozliczania
1.
W rachunkach, o których mowa w art. 3 ust. 1,
państwa członkowskie oznaczają źródła znakiem dodatnim
(+), a pochłaniacze znakiem ujemnym (-).
2.
Emisje i pochłanianie wynikające z
jakiegokolwiek rodzaju działalności należącej do jednej lub
kilku kategorii, o których mowa w art. 3 ust. 1, rozlicza się
wyłącznie w ramach jednej kategorii.
3.
Państwa członkowskie określają
obszar, na którym prowadzona jest działalność należąca
do kategorii, o której mowa w art. 3 ust. 1, na podstawie przejrzystych i
weryfikowalnych danych. Państwa członkowskie dopilnowują, aby
wszystkie takie obszary były precyzyjnie identyfikowalne na rachunku danej
kategorii.
4.
Państwa członkowskie
uwzględniają w rachunkach, o których mowa w art. 3 ust 1, wszelkie
zmiany zasobów węgla w następujących rezerwuarach węgla:
(a)
biomasa nadziemna;
(b)
biomasa podziemna;
(c)
ściółka;
(d)
drewno posuszowe;
(e)
węgiel organiczny w glebie;
(f)
pozyskane produkty drzewne.
Państwa członkowskie mogą jednak
zdecydować o nieuwzględnianiu w rachunkach zmian zasobów węgla
dla rezerwuarów węgla wymienionych w lit. a)-e) akapitu pierwszego,
jeżeli rezerwuar węgla nie jest malejącym pochłaniaczem ani
źródłem. Państwa członkowskie uznają, że
rezerwuar węgla nie jest malejącym pochłaniaczem ani
źródłem wyłącznie, jeżeli zostało to wykazane na
podstawie przejrzystych i weryfikowalnych danych.
5.
Państwa członkowskie
uzupełniają rachunki, o których mowa w art. 3 ust. 1, pod koniec
każdego okresu rozliczeniowego wymienionego w załączniku I
poprzez określenie całkowitego poziomu emisji oraz całkowitego
poziomu pochłaniania objętych tymi rachunkami w danym okresie
rozliczeniowym.
6.
Państwa członkowskie prowadzą
kompletny i dokładny rejestr wszystkich metodyk i danych stosowanych dla
celów wypełnienia zobowiązań zgodnie z niniejszą
decyzją.
7.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 12 w celu zmiany załącznika I w celu
dodania okresów rozliczeniowych oraz zapewnienia spójności między
tymi okresami i odpowiednimi okresami mającymi zastosowanie do
zobowiązań Unii w zakresie redukcji emisji w innych sektorach.
Artykuł 5
Zasady rozliczania dotyczące zalesiania, ponownego zalesiania i
wylesiania
1.
Na rachunkach dotyczących ponownego zalesiania
państwa członkowskie zapisują emisje i pochłanianie
wynikające wyłącznie z takiej działalności prowadzonej
na tych terenach, które nie były lasem w dniu 1 stycznia 1990 r.
2.
Jeżeli państwa członkowskie
zapisują na swoich rachunkach zmiany netto w emisjach i pochłanianiu
dwutlenku węgla (CO2) w wyniku zalesiania, ponownego zalesiania
i wylesiania, takie zmiany netto odpowiadają całkowitemu poziomowi
pochłaniania i emisji dla wszystkich lat każdego okresu
rozliczeniowego określonego w załączniku I, obliczonemu poprzez
dodanie dla każdego roku tego okresu rozliczeniowego stanu zasobów
węgla w dniu 31 grudnia tego roku pomniejszonego o stan zasobów węgla
w dniu 1 stycznia tego samego roku, na podstawie przejrzystych i weryfikowalnych
danych.
3.
Jeżeli państwa członkowskie
zapisują na swoich rachunkach emisje metanu (CH4) i podtlenku
azotu (N2O) w wyniku zalesiania, ponownego zalesiania i wylesiania,
takie emisje odpowiadają całkowitemu poziomowi emisji dla wszystkich
lat każdego okresu rozliczeniowego określonego w załączniku
I, obliczonemu poprzez dodanie poziomu emisji w każdym roku tego okresu
rozliczeniowego, na podstawie przejrzystych i weryfikowalnych danych.
4.
Państwa członkowskie w dalszym ciągu
ustanawiają i prowadzą rachunki odzwierciedlające poziom emisji
i pochłaniania w odniesieniu do terenu, który został zaklasyfikowany
na rachunkach zgodnie z art. 4 ust. 3 do kategorii zalesiania, ponownego
zalesiania lub wylesiania, nawet jeżeli działalność ta nie
jest już prowadzona na tym terenie.
5.
Państwa członkowskie stosują w
obliczeniach tę samą jednostkę oceny przestrzennej w celu
określenia obszaru lasu w kategorii zalesiania, ponownego zalesiania lub
wylesiania.
Artykuł 6
Zasady rozliczania dotyczące gospodarki leśnej
1.
Na rachunkach dotyczących gospodarki
leśnej państwa członkowskie zapisują emisje i
pochłanianie wynikające z takiej działalności, obliczone
jako emisje i pochłanianie w każdym okresie rozliczeniowym
określonym w załączniku I pomniejszone o wartość
uzyskaną poprzez pomnożenie liczby lat w tym okresie rozliczeniowym
przez poziom odniesienia określony w załączniku II.
2.
Jeżeli wynik obliczenia, o którym mowa w ust. 1
dla okresu rozliczeniowego jest ujemny, państwa członkowskie
zapisują na rachunkach dotyczących gospodarki leśnej
całkowity poziom emisji i pochłaniania wynoszący nie więcej
niż równowartość 3,5 % emisji państwa członkowskiego w
roku referencyjnym, zgodnie ze zweryfikowanym sprawozdaniem wstępnym
dotyczącym danych w zakresie emisji w roku referencyjnym zgodnie z załącznikiem
do decyzji 13/CMP.1, które to państwo członkowskie
przedłożyło UNFCCC, z wyłączeniem emisji i
pochłaniania w rodzajach działalności, o których mowa w art. 3
ust. 1, pomnożony przez liczbę lat w okresie rozliczeniowym.
3.
Państwa członkowskie dopilnowują,
aby metody obliczeniowe stosowane w odniesieniu do rachunków dotyczących
gospodarki leśnej były zgodne z metodami obliczeniowymi stosowanymi
do obliczenia poziomów odniesienia określonych w załączniku II,
w odniesieniu do następujących aspektów:
(a)
rezerwuary węgla i gazy cieplarniane;
(b)
obszar objęty gospodarką leśną;
(c)
pozyskane produkty drzewne;
(d)
zjawiska katastrofalne.
4.
Nie później niż rok przed
zakończeniem każdego okresu rozliczeniowego państwa
członkowskie zgłaszają Komisji proponowane zmienione poziomy
odniesienia na następny okres rozliczeniowy zgodnie z metodyką
określoną w decyzji -/CMP.7 stosowaną w celu obliczenia poziomów
odniesienia określonych w tej decyzji.
5.
Jeżeli stosowne postanowienia decyzji -/CMP.7
ulegną zmianie, państwa członkowskie zgłaszają Komisji
proponowane zmienione poziomy odniesienia uwzględniające te zmiany
nie później niż sześć miesięcy po przyjęciu
zmian.
6.
Jeżeli udostępniona zostanie poprawiona
metodyka umożliwiająca państwom członkowskim obliczenie
poziomów odniesienia w sposób o wiele bardziej dokładny, lub w przypadku
znacznej poprawy jakości danych dostępnych w państwie
członkowskim, dane państwo członkowskie niezwłocznie
zgłasza Komisji proponowane zmienione poziomy odniesienia
uwzględniające te zmiany.
7.
Dla celów ust. 4, 5 i 6 państwa
członkowskie określają ilość rocznych emisji
wynikających ze zjawisk katastrofalnych, które zostały
uwzględnione w proponowanych zmienionych poziomach odniesienia, oraz
sposób oszacowania tej ilości.
8.
Komisja weryfikuje dokładność
proponowanych zmienionych poziomów odniesienia.
9.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 12 w celu aktualizacji, w stosownych
przypadkach, poziomów odniesienia, o których mowa w załączniku II.
10.
Państwa członkowskie odnotowują na
rachunkach dotyczących gospodarki leśnej wpływ każdej
zmiany załącznika II w odniesieniu do całego stosownego okresu
rozliczeniowego.
Artykuł 7
Zasady rozliczania dotyczące pozyskanych produktów drzewnych
1.
Państwa członkowskie zapisują na
rachunkach ustanowionych zgodnie z art. 3 ust. 1 emisje z pozyskanych produktów
drzewnych zawierających związki węgla w dniu 1 stycznia 2013 r.,
nawet jeżeli takie pozyskane produkty drzewne zostały pozyskane przed
tą datą.
2.
Na rachunkach ustanowionych zgodnie z art. 3 ust. 1
dotyczących pozyskanych produktów drzewnych państwa członkowskie
zapisują emisje z następujących pozyskanych produktów drzewnych
na podstawie obliczeń zgodnie z funkcją rozpadu pierwszego stopnia i
standardowymi wartościami czasu połowicznego rozpadu określonymi
w załączniku III:
(a)
papieru;
(b)
płyt drewnianych;
(c)
tarcicy.
Zamiast wartości połowicznego rozpadu
określonych w załączniku III państwa członkowskie
mogą stosować wartości połowicznego rozpadu odpowiednie dla
poszczególnych państw, pod warunkiem, że wartości te zostały
określone przez państwa członkowskie na podstawie przejrzystych
i weryfikowalnych danych.
Na rachunkach dotyczących wywożonych
pozyskanych produktów drzewnych państwa członkowskie mogą
stosować wartości połowicznego rozpadu odpowiednie dla
poszczególnych państw zamiast wartości połowicznego rozpadu
określonych w załączniku III, pod warunkiem, że
wartości te zostały określone przez państwa
członkowskie na podstawie przejrzystych i weryfikowalnych danych
dotyczących stosowania tych pozyskanych produktów drzewnych w
państwie przywozu.
3.
Jeżeli państwa członkowskie
zapisują na rachunkach ustanowionych zgodnie z art. 3 ust. 1 emisje
dwutlenku węgla (CO2) z pozyskanych produktów drzewnych w
obiektach unieszkodliwiania odpadów stałych, dokonują one tego
zgodnie z metodą natychmiastowego utleniania.
4.
Jeżeli państwa członkowskie
zapisują na rachunkach emisje z pozyskanych produktów drzewnych
pozyskanych w celach energetycznych, dokonują one tego również
zgodnie z metodą natychmiastowego utleniania.
5.
Państwo członkowskie zapisuje emisje z
pozyskanych produktów drzewnych na rachunkach wyłącznie w przypadku,
gdy emisje pochodzą z pozyskanych produktów drzewnych usuniętych z
terenów objętych rachunkami tego państwa członkowskiego zgodnie
z art. 3 ust 1.
6.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 12 w celu przeglądu informacji, o których
mowa w załączniku III, zgodnie z postępem naukowym.
Artykuł 8
Zasady
rozliczania dotyczące gospodarki gruntami uprawnymi, gospodarki
pastwiskami, odnowy szaty roślinnej oraz osuszania i ponownego nawadniania
terenów podmokłych
1.
Na rachunkach dotyczących gospodarki gruntami
uprawnymi i gospodarki pastwiskami państwa członkowskie zapisują
emisje i pochłanianie wynikające z takiej działalności,
obliczone jako emisje i pochłanianie w każdym okresie rozliczeniowym,
o którym mowa w załączniku I, pomniejszone o wartość
uzyskaną poprzez pomnożenie liczby lat w tym okresie rozliczeniowym
przez poziom emisji i pochłaniania tego państwa członkowskiego z
tej działalności w roku referencyjnym, zgodnie ze zweryfikowanym sprawozdaniem
wstępnym dotyczącym danych w zakresie emisji w roku referencyjnym
zgodnie z załącznikiem do decyzji 13/CMP.1, które to państwo
członkowskie przedłożyło UNFCCC.
2.
Jeżeli państwo członkowskie decyduje
się na ustanowienie i prowadzenie rachunków dla odnowy szaty
roślinnej lub osuszania i ponownego nawadniania terenów podmokłych,
stosuje ono metodę obliczeniową określoną w ust. 1.
Na rachunkach dotyczących osuszania i
ponownego nawadniania terenów podmokłych państwa członkowskie
zapisują emisje i pochłanianie wynikające z tej
działalności na wszystkich terenach osuszonych od 1990 r. i na
wszystkich terenach ponownie nawodnionych od 1990 r.
Artykuł 9
Zasady rozliczania dotyczące zjawisk katastrofalnych
1.
Jeżeli spełnione są warunki
określone w ust. 2, państwa członkowskie mogą
wyłączyć z obliczeń mających zastosowanie do ich
obowiązków w zakresie rozliczania zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a), b),d),
e) i f) nieantropogeniczne emisje gazów cieplarnianych ze źródeł wynikających
ze zjawisk katastrofalnych. Jeżeli państwa członkowskie
wyłączają takie emisje, wyłączają one
również wszelkie powiązane przypadki pochłaniania na terenach,
na których wystąpiły zjawiska katastrofalne. Jednakże nie
można wyłączać nieantropogenicznych emisji gazów
cieplarnianych ze źródeł wynikających ze zjawisk
katastrofalnych, uwzględnionych w obliczeniach poziomu odniesienia zgodnie
z art. 6 ust. 4, 5 lub 6.
2.
Państwa członkowskie mogą
wyłączyć z obliczeń mających zastosowanie do ich
obowiązków w zakresie rozliczania zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a), b) i d)
nieantropogeniczne emisje gazów cieplarnianych ze źródeł zgodnie z
ust. 1, jeżeli emisje te z takich zjawisk katastrofalnych w jednym roku
przekraczają 5 % łącznych emisji państwa członkowskiego
w roku referencyjnym zgodnie ze zweryfikowanym sprawozdaniem wstępnym
dotyczącym danych w zakresie emisji w roku referencyjnym zgodnie z
załącznikiem do decyzji 13/CMP.1, które to państwo
członkowskie przedłożyło UNFCCC, z wyłączeniem
emisji i pochłaniania w rodzajach działalności, o których mowa w
art. 3 ust. 1, pod warunkiem spełnienia następujących warunków:
(a)
państwo członkowskie określa
cały obszar wyłączony z rozliczania na rachunkach tego
państwa zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a), b) i d), uwzględniając
położenie geograficzne, rok i rodzaj zjawisk katastrofalnych;
(b)
państwo członkowskie szacuje roczne
nieantropogeniczne emisje gazów cieplarnianych ze źródeł
wynikających ze zjawisk katastrofalnych oraz powiązane
pochłanianie na wyłączonych obszarach;
(c)
na wyłączonych obszarach nie
nastąpiła zmiana użytkowania gruntów, a państwo
członkowskie stosuje przejrzyste i weryfikowalne metody i kryteria
określenia zmiany użytkowania gruntów na tych obszarach;
(d)
państwo członkowskie w miarę
możliwości podejmuje środki służące
zarządzaniu skutkami zjawisk katastrofalnych lub ich kontroli;
(e)
państwo członkowskie w miarę
możliwości podejmuje środki służące rekultywacji
obszarów wykluczonych;
(f)
emisje z pozyskanych produktów drzewnych w wyniku
pozyskania drewna z terenów objętych zjawiskami katastrofalnymi nie
zostały wyłączone z rozliczania.
3.
Państwa członkowskie mogą również
oddzielnie wyłączyć z obliczeń mających zastosowanie
do ich obowiązków w zakresie rozliczania zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. e) i
f) nieantropogeniczne emisje gazów cieplarnianych ze źródeł zgodnie z
ust. 1, jeżeli emisje te z takich zjawisk katastrofalnych w jednym roku
przekraczają 5 % łącznych emisji państwa
członkowskiego w roku referencyjnym zgodnie ze zweryfikowanym
sprawozdaniem wstępnym dotyczącym danych w zakresie emisji w roku
referencyjnym zgodnie z załącznikiem do decyzji 13/CMP.1, które to
państwo członkowskie przedłożyło UNFCCC, z
wyłączeniem emisji i pochłaniania w rodzajach
działalności, o których mowa w art. 3 ust. 1, pod warunkiem
spełnienia warunków określonych w art. 9 ust. 2.
4.
Państwa członkowskie zapisują na
rachunkach, o których mowa w art. 3 ust. 1, emisje z pozyskanych produktów
drzewnych w wyniku pozyskania drewna z terenów objętych zjawiskami
katastrofalnymi zgodnie z art. 7.
5.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 12 w celu przeglądu warunków określonych
w ust. 2 akapit pierwszy w świetle postępu naukowego lub w celu
uwzględnienia zmian aktów przyjętych przez organy UNFCCC lub
protokołu z Kioto.
Artykuł 10
Plany
działania dotyczące sektora LULUCF
1.
Nie później niż sześć
miesięcy po rozpoczęciu każdego okresu rozliczeniowego
określonego w załączniku I państwa członkowskie
sporządzają i przekazują Komisji projekty planów działania
dotyczących sektora LULUCF określające środki mające
na celu ograniczenie lub zmniejszenie emisji oraz utrzymanie lub
zwiększenie stopnia ich pochłaniania w wyniku działalności,
o której mowa w art. 3 ust. 1. Państwa członkowskie zapewniają
konsultacje z szeregiem zainteresowanych stron.
Projekty planów działania dotyczących
sektora LULUCF obejmują stosowny okres rozliczeniowy określony w
załączniku I.
2.
W projektach planów działania dotyczących
sektora LULUCF państwa członkowskie zawierają
następujące informacje w odniesieniu do każdego rodzaju
działalności, o której mowa w art. 3 ust 1:
(a)
opis wcześniejszych tendencji w zakresie
emisji i pochłaniania;
(b)
prognozy dotyczące emisji i pochłaniania
w danym okresie rozliczeniowym;
(c)
analiza potencjału w zakresie ograniczenia lub
zmniejszenia emisji i utrzymania lub zwiększenia pochłaniania;
(d)
wykaz środków obejmujący, w stosownych
przypadkach, środki określone w załączniku IV, które
mają zostać przyjęte w celu zwiększenia potencjału w
zakresie łagodzenia zmiany klimatu, jeżeli został on
określony w analizie, o której mowa w lit. c);
(e)
działania polityczne przewidziane w celu
realizacji środków, o których mowa w lit. d), wraz z opisem przewidywanych
skutków tych środków dla emisji i pochłaniania;
(f)
harmonogram przyjęcia i realizacji
środków, o których mowa w lit. d).
3.
Komisja ocenia projekt planu działania
państwa członkowskiego dotyczącego sektora LULUCF w ciągu
trzech miesięcy od otrzymania od tego państwa członkowskiego
wszystkich stosownych informacji. Komisja publikuje wyniki oceny oraz
może, w stosownych przypadkach, wydać zalecenia, w celu
wspomożenia wysiłków państw członkowskich w zakresie
ograniczenia lub zmniejszenia emisji oraz utrzymania lub zwiększenia ich
pochłaniania.
Państwa członkowskie należycie
uwzględniają ustalenia Komisji i publikują swoje plany
działania dotyczące sektora LULUCF w wersji elektronicznej oraz
upowszechniają je w ciągu trzech miesięcy od otrzymania oceny
Komisji.
4.
Do dnia przypadającego w połowie
każdego okresu rozliczeniowego określonego w załączniku I
oraz do końca każdego okresu rozliczeniowego określonego w
załączniku I państwa członkowskie przedkładają
Komisji sprawozdanie opisujące postępy w realizacji planów
działania dotyczących sektora LULUCF.
5.
Komisja ocenia realizację planów
działania dotyczących sektora LULUCF w państwach
członkowskich w ciągu sześciu miesięcy od otrzymania
sprawozdań, o których mowa w ust. 4.
Komisja publikuje te sprawozdania oraz wyniki
oceny oraz może, w stosownych przypadkach, wydać zalecenia, w celu
wspomożenia wysiłków państw członkowskich w zakresie
ograniczenia lub zmniejszenia emisji oraz utrzymania lub zwiększenia ich
pochłaniania. Państwa członkowskie należycie
uwzględniają ustalenia Komisji.
Artykuł 11
Przegląd
Komisja dokonuje przeglądu zasad
rozliczania określonych w niniejszej decyzji najpóźniej w ciągu
roku od zakończenia pierwszego okresu rozliczeniowego określonego w
załączniku I.
Artykuł 12
Wykonywanie
przekazanych uprawnień
1.
Powierzenie Komisji uprawnień do
przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym
artykule.
2.
Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o
których mowa w art. 2 ust. 2, art. 4 ust. 7, art. 6 ust. 9, art. 7 ust. 6 i
art. 9 ust. 4, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia
wejścia w życie niniejszej decyzji.
3.
Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2
ust. 2, art. 4 ust. 7, art. 6 ust. 9, art. 7 ust. 6 i art. 9 ust. 4, może
zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub
przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie
określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje
się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji
późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność
jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4.
Niezwłocznie po przyjęciu aktu
delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie.
5.
Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 2
ust. 2, art. 4 ust. 7, art. 6 ust. 9, art. 7 ust. 6 i art. 9 ust. 4 wchodzi w
życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły
sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu,
zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że
nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa
miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 13
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem
1 stycznia 2013 r.
Artykuł 14
Niniejsza decyzja jest skierowana do
państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 12.3.2012 r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
OKRESY
ROZLICZENIOWE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3 UST. 1
 Okres rozliczeniowy || Lata
 Pierwszy okres rozliczeniowy || Od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
ZAŁĄCZNIK II
POZIOMY
ODNIESIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 6
 Państwo członkowskie || Gg ekwiwalentu dwutlenku węgla (CO2) rocznie
 Austria || -6516
 Belgia || -2499
 Bułgaria || -7950
 Cypr || -157
 Republika Czeska || -4686
 Dania || 409
 Estonia || -2741
 Finlandia || -20466
 Francja || -67410
 Niemcy || -22418
 Grecja || -1830
 Węgry || -1000
 Irlandia || -142
 Włochy || -22166
 Łotwa || -16302
 Litwa || -4552
 Luksemburg || -418
 Malta || -49
 Niderlandy || -1425
 Polska || -27133
 Portugalia || -6830
 Rumunia || -15793
 Słowacja || -1084
 Słowenia || -3171
 Hiszpania || -23100
 Szwecja || -41336
 Zjednoczone Królestwo || -8268
ZAŁĄCZNIK III
FUNKCJA ROZPADU PIERWSZEGO STOPNIA ORAZ STANDARDOWE WARTOŚCI CZASU
POŁOWICZNEGO ROZPADU, O KTÓRYCH MOWA W ART. 7
Funkcja rozpadu
pierwszego stopnia począwszy od  kontynuowana do roku
obecnego:
               z
      ,
gdzie:
rok
 zasoby
węgla w zasobach pozyskanych produktów drzewnych na początku roku , w
Gg C
stała
rozpadu dla rozpadu pierwszego stopnia w jednostkach wynoszących rok-1
, gdzie HL oznacza
czas połowicznego rozpadu zasobów pozyskanych produktów drzewnych w
latach)
napływ
do zasobów pozyskanych produktów drzewnych w roku , w Gg C na rok-1
zmiana
zasobów węgla w zasobach pozyskanych produktów drzewnych w roku , w
Gg C na rok-1
Standardowe
wartości czasu połowicznego rozpadu (HL):
            2 lata
dla papieru
            25 lat
dla płyt drewnianych
            35 lat
dla tarcicy.
ZAŁĄCZNIK IV
ŚRODKI, KTÓRE MOŻNA WŁĄCZYĆ DO PLANÓW
DZIAŁANIA DOTYCZĄCYCH SEKTORA LULUCF ZGODNIE Z ART. 10 UST. 2 LIT. D)
(a)
Środki w zakresie gospodarki gruntami
uprawnymi, takie jak:
–
poprawa praktyk rolniczych poprzez wybór lepszych
odmian roślin uprawnych;
–
powszechniejsze stosowanie płodozmianu oraz
unikanie lub mniej intensywne stosowanie ugorów;
–
poprawa gospodarowania substancjami
odżywczymi, gospodarowania orką/odpadami oraz gospodarki wodnej;
–
promowanie praktyk rolniczo-leśnych oraz
potencjału w zakresie zmiany użytkowania pokrycia terenu;
(b)
Środki w zakresie gospodarki pastwiskami i
ulepszania pastwisk, takie jak:
–
zapobieganie przekształceniu użytków
zielonych w grunty uprawne oraz przekształcanie gruntów uprawnych w
rodzimą roślinność;
–
poprawa gospodarki pastwiskami poprzez
uwzględnienie zmian dotyczących intensywności i czasu wypasania;
–
zwiększenie wydajności;
–
poprawa gospodarowania substancjami
odżywczymi;
–
poprawa zarządzania wypalaniem;
–
wprowadzenie bardziej stosownych gatunków, a w
szczególności gatunków o głębokim systemie korzeniowym;
(c)
Środki w zakresie poprawy gospodarki uprawnymi
glebami organicznymi, w szczególności torfowiskami, takie jak:
–
zachęcanie do stosowania zrównoważonych
praktyk w zakresie użytkowania torfowisk;
–
zachęcanie do stosowania dostosowanych praktyk
rolniczych, takich jak minimalizacja wzruszania gleby lub praktyki ekstensywne;
(d)
Środki w zakresie zapobiegania osuszaniu oraz
promowania ponownego nawadniania terenów podmokłych;
(e)
Środki w zakresie istniejących lub
częściowo osuszonych bagien, takie jak:
–
zapobieganie dalszemu osuszaniu;
–
zachęcanie do ponownego nawadniania i
rekultywacji bagien;
–
zapobieganie pożarom torfowisk;
(f)
Rekultywacja terenów zdegradowanych;
(g)
Środki w zakresie leśnictwa, takie jak:
–
zapobieganie wylesianiu;
–
zalesianie i ponowne zalesianie;
–
zachowanie węgla w istniejących lasach;
–
zwiększenie produkcji w istniejących
lasach;
–
zwiększenie zasobów pozyskanych produktów
drzewnych;
–
lepsza gospodarka leśna m.in. poprzez
optymalizację składu gatunkowego, pielęgnowanie i przerzedzanie
oraz ochrona gleby;
(h)
Wzmocnienie ochrony przed zjawiskami
katastrofalnymi takimi jak pożary, szkodniki i burze.
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel/cele
              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Czas
trwania działania i jego wpływu finansowego
              1.7.    Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady
nadzoru i sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
              3.1.    Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na
które wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.2.1. Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki
              3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne
              3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne
              3.2.4. Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
              3.2.5. Udział osób
trzecich w finansowaniu
              3.3.    Szacunkowy wpływ na dochody
OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1.
STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.
Tytuł wniosku/inicjatywy

Decyzja
Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zasad rozliczania i planów
działania dotyczących emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych
w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów,
zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem

1.2.
Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB,
których dotyczy wniosek/inicjatywa[23]

ŚRODOWISKO
I DZIAŁANIA W DZIEDZINIE KLIMATU [07]

1.3.
Charakter wniosku/inicjatywy

x Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego
następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego[24]
¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem
bieżącego działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało
przekształcone pod kątem nowego działania

1.4.
Cele
1.4.1.
Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji
wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

Wniosek
jest zgodny ze strategią „Europa 2020” oraz powinien przyczynić
się do osiągnięcia unijnych celów redukcji emisji.

1.4.2.
Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a)
ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

Cel szczegółowy nr:
Wdrożenie polityki i prawodawstwa UE w zakresie
działań w dziedzinie klimatu (kod ABB 07 12)
Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy
wniosek/inicjatywa
07 12 01 (Wdrożenie polityki i prawodawstwa Unii w
zakresie działań w dziedzinie klimatu)

1.4.3.
Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ

Należy wskazać, jakie efekty
przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej.
Wniosek ustanawia rzetelne i zharmonizowane ramy prawne dla
rozliczania emisji gazów cieplarnianych i ich pochłaniania w wyniku
działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą
użytkowania gruntów i leśnictwem (LULUCF) w Unii poprzez
umożliwienie szczegółowej oceny postępów w państwach
członkowskich. W szczególności wniosek:
- zapewnia lepszą widoczność
działań w zakresie łagodzenia oraz zachęca do prowadzenia
takich działań poprzez zwiększenie stopnia pochłaniania i
ograniczenia emisji w rolnictwie i leśnictwie oraz poprzez produkcję
pozyskanych produktów drzewnych w przemyśle;
- wzmacnia integralność środowiskową
zobowiązań poprzez zagwarantowanie właściwego
uwzględnienia emisji i pochłaniania oraz zapewnia
zrównoważoną, przyjazną dla klimatu produkcję bioenergii poprzez
uzupełnienie obowiązujących środków politycznych; oraz
- zapewnia większą efektywność
gospodarczą, dążąc do realizacji ambitniejszych celów
poprzez umożliwienie wszystkim sektorom wniesienia swojego wkładu.
Wskaźniki wyników i wpływu
Należy określić wskaźniki,
które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy.
Poniższe wskaźniki odpowiadają ogólnym,
szczegółowym i operacyjnym celom wniosku:
- tendencje w zakresie emisji i pochłaniania;
- liczba przypadków nieprzestrzegania przepisów przez
państwa członkowskie, planów działania państw
członkowskich dotyczących sektora LULUCF oraz sprawozdań
przedstawionych Komisji w terminie, liczba państw członkowskich,
które terminowo przedłożyły Komisji poziomy odniesienia;
- zgodność sprawozdań państw
członkowskich z wymogami określonymi we wniosku;
- zakres kompletności sprawozdań państw
członkowskich przedłożonych Komisji oraz stopień
zastosowania przez państwa członkowskie wspólnych zasad rozliczania;
- dostępność danych i informacji w obszarach
objętych wnioskiem.

1.5.
Uzasadnienie wniosku/inicjatywy
1.5.1.
Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać
zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Wniosek ma dwa cele, którymi są:
- zapewnienie rzetelnego i zharmonizowanego rozliczania
emisji i pochłaniania w odniesieniu do sektora LULUCF w państwach
członkowskich;
- zachęcenie państw członkowskich do
podejmowania działań w zakresie łagodzenia zmiany klimatu
poprzez opracowanie i realizację planów działania.

1.5.2.
Wartość dodana z tytułu
zaangażowania Unii Europejskiej

Ze względu na efektywność podjęcie
działań na szczeblu Unii przyniosłoby wyraźniejsze
korzyści w porównaniu z działaniami na szczeblu państw
członkowskich. Ponieważ nadrzędne zobowiązania w zakresie
zmiany klimatu podejmowane są na poziomie Unii, bardziej efektywne jest także
opracowanie na tym samym poziomie niezbędnych zasad rozliczania. Ponadto
rozwiązanie określonych problemów, takich jak konieczność
ustalenia dokładnych i spójnych zasad rozliczania dla różnych
rodzajów działalności w ramach sektora LULUCF, wymaga wprowadzenia wspólnego
podejścia we wszystkich państwach członkowskich, co można
osiągnąć tylko na poziomie Unii.
Takie ramy prawne zapewnią wartość
dodaną poprzez zastosowanie wspólnych i dokładnych zasad rozliczania
we wszystkich państwach członkowskich, opracowanie planów
działania oraz umożliwienie bardziej szczegółowej oceny
postępów w państwach członkowskich. Pozwoli to na zapewnienie
spójności polityki klimatycznej Unii, dalszej poprawy integralności
środowiskowej zobowiązań Unii w zakresie zmiany klimatu oraz
większej efektywności gospodarczej polityki klimatycznej Unii.

1.5.3.
Główne wnioski wyciągnięte z
podobnych działań

Wniosek
opiera się na doświadczeniach międzynarodowych, zaś jego
celem jest zaradzenie niedociągnięciom obowiązujących zasad
rozliczania na mocy protokołu z Kioto. Na potrzeby wniosku w sprawie
rzetelnych i zharmonizowanych zasad rozliczania dla sektora LULUCF
przeprowadzono szczegółową ocenę.

1.5.4.
Spójność z ewentualnymi innymi
instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia

Wniosek jest zgodny ze strategią „Europa 2020” i jej
inicjatywą przewodnią „Europa efektywnie korzystająca z
zasobów”. Uzupełnia on również istniejącą politykę
Unii dotyczącą klimatu, energii i spraw społecznych.
Wniosek uzupełnia także wspólną politykę
rolną (WPR) na okres po 2013 r., mając na względzie
wdrożenie „składników ekologicznych”; w kontekście unijnej
polityki rozwoju obszarów wiejskich można uzyskać znaczącą
poprawę w odniesieniu do zachęt dla pochłaniania dwutlenku
węgla w rolnictwie i leśnictwie. Właściwe rozliczanie
powiązanych fluktuacji węgla pierwiastkowego sprawiłoby, że
pozytywny wkład tych środków politycznych realizowanych w ramach WPR
byłby bardziej widoczny.
Rozliczanie w sektorze LULUCF nie tylko wspomogłoby
zrównoważone wykorzystanie bioenergii, ale także zapewniło
rzetelny, wyraźny i widoczny wskaźnik postępów w dziedzinie
rolnictwa i leśnictwa. Bez kompleksowych obowiązkowych zasad
rozliczania działalności LULUCF działania podejmowane przez
państwa członkowskie, rolników i leśników w zakresie funkcji związanych
z łagodzeniem zmiany klimatu nie zostałyby uwzględnione w
staraniach Unii w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych.

1.6.
Czas trwania działania i jego wpływu
finansowego

¨ Wniosek/inicjatywa
o określonym czasie trwania
¨         Czas trwania wniosku/inicjatywy: od
[DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.
¨         Czas trwania wpływu finansowego:
od RRRR r. do RRRR r.
x Wniosek/inicjatywa
o nieokreślonym czasie trwania
Rozpoczęcie
realizacji przewiduje się na 1 stycznia 2013 r., zależnie od
postępu procesu ustawodawczego.

1.7.
Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[25]

x Bezpośrednie
zarządzanie scentralizowane przez Komisję
¨ Pośrednie
zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie
zadań wykonawczych:
¨         agencjom wykonawczym
¨         organom utworzonym przez Wspólnoty[26]
¨         krajowym organom publicznym/organom
mającym obowiązek świadczenia usługi publicznej
¨         osobom odpowiedzialnym za wykonanie
określonych działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii
Europejskiej, określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym
w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego
¨ Zarządzanie
dzielone z państwami członkowskimi
¨ Zarządzanie
zdecentralizowane z państwami trzecimi
¨ Zarządzanie
wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy
wyszczególnić)
W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu, należy
podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”.
Uwagi
Państwa
członkowskie będą odpowiedzialne za wdrożenie większej
części środków określonych w niniejszym wniosku. Komisja
oceni informacje zawarte w sprawozdaniach przedłożonych przez
państwa członkowskie i w stosownych przypadkach wyda zalecenia.

2.
ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.
Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Należy określić częstotliwość i warunki.
Państwa członkowskie co roku zapisują
informacje na rachunkach sektora LULUCF oraz pod koniec każdego roku
rozliczeniowego uwzględniają emisje i pochłanianie w odniesieniu
do sektora LULUCF zgodnie z niniejszym wnioskiem.
Sprawozdania przygotowane zgodnie z niniejszym wnioskiem
są oceniane przez Komisję dla każdego okresu rozliczeniowego, w
oparciu o ekspertyzę techniczną.
W celu oceny realizacji niniejszej decyzji w kontekście
klauzuli przeglądu niezbędne będzie przeprowadzenie badania.

2.2.
System zarządzania i kontroli
2.2.1.
Zidentyfikowane ryzyko

Jako
że przedmiotowy wniosek dotyczy decyzji, ryzyko związane z
realizacją jest ograniczone, ponieważ proponowane zobowiązania
opierają się na już ustanowionych zasadach międzynarodowych
stosowanych przez państwa członkowskie w ramach zobowiązań
wynikających z protokołu z Kioto.

2.2.2.
Przewidywane metody kontroli

Środki
dotyczące przeciwdziałania ewentualnemu ryzyku obejmują:
konstruktywny dialog i współpracę z państwami
członkowskimi, utrzymanie kontaktów z odpowiednimi służbami
Komisji, w szczególności w odniesieniu do zaspokojenia potrzeb
związanych z wymaganymi danymi, konsultacje z ekspertami, w szczególności
podczas przyjmowania aktów delegowanych, dostęp do zewnętrznej
technicznej wiedzy eksperckiej na potrzeby oceny, prowadzenie badań
podczas przeglądu aktu prawnego oraz - w stosownych przypadkach -
organizację konferencji tematycznych.

2.3.
Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

Określić istniejące lub
przewidywane środki zapobiegania i ochrony
Biorąc pod uwagę przedmiotowe kwoty i rodzaj
zamówień, inicjatywa ta nie wiąże się ze szczególnym
ryzykiem nadużyć finansowych. Komisja będzie
zarządzała pracami i kontrolowała je przy pomocy wszystkich
stosownych zwykłych narzędzi, takich jak roczny plan zarządzania
DG CLIMA.
Szczególnie istotne są normy kontroli wewnętrznej
nr 2, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 15 i 16. Ponadto w pełni stosowane
będą zasady ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom)
nr 1605/2002 („rozporządzenie finansowe”) i jego przepisach
wykonawczych.
Procedurami udzielania zamówień będzie
kierował obieg finansowy DG CLIMA: częściowo zdecentralizowany
obieg, który charakteryzuje się tym, że osoby inicjujące wydatki
i dokonujące weryfikacji są pod względem hierarchii
niezależne od subdelegowanych urzędników zatwierdzających.
Ponadto komitet kontroli wewnętrznej (ENVAC) bada
proces wyboru wykonawcy i weryfikuje spójność procedur
przyjętych przez urzędników zatwierdzających z przepisami
rozporządzenia finansowego i z przepisami wykonawczymi w odniesieniu do
losowej próby zamówień publicznych i próby zamówień publicznych
wybranej na podstawie analizy ryzyka.
Ponadto, w odniesieniu do przyjmowania aktów oddelegowanych,
osoby uczestniczące w konsultacjach z ekspertami będą
niezależne i właściwie wykwalifikowane.

3.
          SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.
Dział(y) wieloletnich ram finansowych i
pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma
wpływ

·
Istniejące pozycje w budżecie
Według działów wieloletnich ram
finansowych i pozycji w budżecie.
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer [treść …...….] || Zróżnicowane /niezróżnicowane ([27]) || państw EFTA[28] || krajów kandydujących[29] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 5 || 07 01 02 11 Inne wydatki na zarządzanie w obszarze polityki „Środowisko i działania w dziedzinie klimatu” || niezróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
·      Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje
Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie.
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer [treść…..] || Zróżnico-wane/niezró-żnicowwane || państw EFTA || krajów kandydują-cych || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 […] || [XX.YY.YY.YY] […] || […] || TAK/NIE || TAK/NIE || TAK/NIE || TAK/NIE

3.2.
Szacunkowy wpływ na wydatki
3.2.1.
Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || Numer || Pozycja 2
 DG: CLIMA ||   ||   || Rok N[30] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie || Środki na zobowiązania || (1) || - || - || - || - || - || - || - || -
 Środki na płatności || (2) || - || - || - || - || - || - || - || -
 Numer pozycji w budżecie || Środki na zobowiązania || (1a) || - || - || - || - || - || - || - || -
 Środki na płatności || (2a) || - || - || - || - || - || - || - || -
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[31] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie 07 01 04 05 (i kolejne) ||   || (3) || 0 ,100 || - || - || 0 ,600 || - || - || 0 ,600 || 1 ,300
 OGÓŁEM środki dla DG CLIMA || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 0 ,100 || - || - || 0 ,600 || - || - || 0 ,600 || 1 ,300
 Środki na płatności || =2+2a +3 || 0 ,100 || - || - || 0 ,600 || - || - || 0 ,600 || 1 ,300
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || (5) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || 0 ,100 || - || - || 0 ,600 || - || - || 0 ,600 || 1 ,300
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 0 ,100 || - || - || 0 ,600 || - || - || 0 ,600 || 1 ,300
 Środki na płatności || =5+ 6 || 0 ,100 || - || - || 0 ,600 || - || - || 0 ,600 || 1 ,300
Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie
ogranicza się do jednego działu:
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || (5) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || 0 ,100 ||   ||   || 0 ,600 ||   ||   || 0 ,600 || 1 ,300
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 0 ,100 ||   ||   || 0 ,600 ||   ||   || 0 ,600 || 1 ,300
 Środki na płatności || =5+ 6 || 0 ,100 ||   ||   || 0 ,600 ||   ||   || 0 ,600 || 1 ,300
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || OGÓŁEM
 DG: CLIMA ||
  Zasoby ludzkie || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,889
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0 ,348 || 0 ,348 || 0 ,348 || 0 ,348 || 0 ,348 || 0 ,348 || 0 ,348 || 2 ,433
 OGÓŁEM DG CLIMA || Środki || 0 ,475 || 0 ,457 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 3 ,322
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na obowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 0,475 || 0,475 || 0,475 || 0,475 || 0,475 || 0,475 || 0,475 || 3,322
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok N[32] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 0,575 || 0,475 || 0,475 || 1,075 || 0,475 || 0,475 || 1,075 || 4,622
 Środki na płatności || 0,575 || 0,475 || 0,475 || 1,075 || 0,475 || 0,475 || 1,075 || 4,622

3.2.2.
Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

¨      Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
x      Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak
określono poniżej:
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || OGÓŁEM
 REALIZACJA
 Rodzaj[33] || Średni koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całko-wity
 CEL SZCZEGÓŁOWY: Wdrożenie polityki i prawodawstwa UE w zakresie działań w dziedzinie klimatu (kod ABB 07 12)
 - Realizacja || Ocena || 0 004 || 27 || 0,100 ||   ||   ||   ||   || 27 || 0,100 ||   ||   ||   ||   || 27 || 0,100 || 81 || 0, 300
 - Realizacja || Badanie || 0 500 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   || 1 || 0,500 || 1 || 0 ,500
 - Realizacja || Przegląd || 0 500 ||   ||   ||   ||   ||   ||   || 1 || 0,500 ||   ||   ||   ||   ||   ||   || 1 || 0, 500
 Cel szczegółowy nr 1 - suma cząstkowa || 27 || 0, 100 || 0 || - || 0 || - || 28 || 0,600 || 0 || - || 0 || - || 28 || 0,600 || 83 || 1,300
 KOSZT OGÓŁEM || 0 || 0, 100 || 0 || - || 0 || - || 0 || 0,600 || 0 || - || 0 || - || 0 || 0,600 || 0 || 1,300

3.2.3.
Szacunkowy wpływ na środki
administracyjne
3.2.3.1.
Streszczenie

¨      Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
x      Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak
określono poniżej:
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
   || Rok N[34] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 ||
 Zasoby ludzkie (1 ekwiwalent pełnego czasu pracy AD już zatrudniony w DG CLIMA) || 0,127 || 0,127 || 0,127 || 0,127 || 0,127 || 0,127 || 0,127 || 0,889
 Pozostałe wydatki administracyjne - 07 01 02 11 01 misje (5 rocznie; 0 0015 mln EUR /misja) - 07 01 02 11 02 konferencje (2 rocznie; 150 uczestników; ; 0 035 mln EUR /konferencja) - 07 01 02 11 02 spotkania (2 rocznie ; maksymalnie 168 ekspertów (28 * 6); 1 dzień; 0135 mln EUR /spotkanie) SUMA CZĄSTOKOWA ||       0 ,0075     0 ,070       0 ,270         0 ,348   ||       0 ,0075     0 ,070       0 ,270         0 ,348   ||       0 ,0075     0, 070       0 ,270         0 ,348   ||       0 ,0075     0, 070       0 ,270         0 ,348   ||       0 ,0075     0 ,070       0 ,270         0 ,348   ||       0 ,0075     0 ,070       0 ,270         0 ,348   ||       0 ,0075     0 ,070       0 ,270         0 ,348   ||       0 ,053     0 ,490       1 ,890         2 ,433
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 0 ,475 || 0, 475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 3 ,322
 Poza DZIAŁEM 5[35] wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pozostałe wydatki administracyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM || 0,475 || 0,475 || 0,475 || 0,475 || 0,475 || 0,475 || 0,475 || 3,322

3.2.4.
Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

¨      Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich
x      Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono
poniżej:
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
 ||   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) ||
 || 07 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 0 ,127 || 0, 127 || 0, 127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127
 || XX 01 01 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ||  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy)[36] ||
 || XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 04 yy[37] || w centrali[38] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || w delegaturach ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 05 02 (AC, END, INT - pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || OGÓŁEM || 0,127 || 0,127 || 0,127 || 0,127 || 0,127 || 0,127 || 0,127
XX oznacza odpowiednią dziedzinę
polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie.
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle
istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Podejmowanie działań w celu wdrożenia wymogów Komisji (np. dokonywanie przeglądu sprawozdań państw członkowskich, przeprowadzanie analiz, monitorowanie wdrożenia).
 Personel zewnętrzny ||

3.2.5.
Zgodność z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi

x      Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi.
¨      Wniosek/inicjatywa wymaga
przeprogramowania odpowiedniego działu w wieloletnich ramach finansowych.
¨      Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania
instrumentu elastyczności lub zmiany wieloletnich ram finansowych[39].

3.2.6.
Udział osób trzecich w finansowaniu

xWniosek/inicjatywa nie przewiduje
współfinansowania ze strony osób trzecich
Wniosek/inicjatywa
przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie z poniższym:

3.3.
Szacunkowy wpływ na dochody

x      Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu
finansowego na dochody.
¨      Wniosek/inicjatywa ma wpływ
finansowy określony poniżej:
¨         wpływ na zasoby własne
¨         wpływ na
dochody różne.
[1]               Decyzja 1/CP.16 konferencji stron UNFCC (ustalenia z
Cancún).
[2]               W oparciu o czwarte sprawozdanie oceniające
Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC).
[3]               Konkluzje ze szczytu Rady Europejskiej w dniach 8-9
marca 2007 r.
[4]               Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 63.
[5]               Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136. .
[6]               Dz.U. L 49 z 19.2.2004, s. 1.
[7]               COM(2011) 789 wersja ostateczna – 2011/0372 (COD).
[8]               Inne gazy cieplarniane z działalności
rolniczej, np. metan i podtlenek azotu pochodzące od przeżuwaczy i z
nawozów, nie są objęte sektorem LULUCF, który dotyczy głównie
emisji węgla i ich pochłaniania w odniesieniu do
roślinności i gleby. Emisje gazów innych niż CO2 z
rolnictwa są objęte oddzielną inwentaryzacją w dziedzinie
rolnictwa.
[9]               Należy jednak dopilnować, aby
przekształcenie nie powodowało ucieczki emisji, czyli
zastąpienia żywności produkowanej wewnętrznie
żywnością importowaną o większym śladzie
węglowym.
[10]             Zob. np. Sathre R. i O'Connor J. (2010), „A synthesis of
research on wood products and greenhouse gas impacts”, wydanie drugie,
Vancouver, B. C. FP Innovations, s. 117 .
[11]             Dz.U. L 130 z 15.5.2002, s. 1.
[12]             Dyrektywa 2009/28/WE.
[13]             COM(2011) 571 wersja ostateczna.
[14]             http://ec.europa.eu/clima/events/0029/index_en.htm
.
[15]             http://ec.europa.eu/clima/consultations/0003/index_en.htm
.
[16]             http://ec.europa.eu/clima/events/0029/index_en.htm
.
[17]             http://ec.europa.eu/clima/events/0029/index_en.htm
.
[18]             Dz.U. C z , s. .
[19]             Dz.U. C z , s. .
[20]             Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136.
[21]             Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.
[22]             Dz.U. L 130 z 15.5.2002, s. 1.
[23]             ABM: Activity-Based Management: zarządzanie kosztami
działań; ABB: Activity-Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[24]             O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b)
rozporządzenia finansowego.
[25]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
[26]             O których mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[27]             Środki zróżnicowane/ środki
niezróżnicowane.
[28]             EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu. .
[29]             Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach
potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[30]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie
w życie wniosku/inicjatywy.
[31]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[32]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się
wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy. Wdrożenie nastąpi
prawdopodobnie w 2013 r., zależnie od postępu procesu ustawodawczego
[33]             Realizacje odnoszą się do produktów i
usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian
studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).
[34]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się
wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy. Wdrożenie nastąpi
prawdopodobnie w 2013 r., zależnie od postępu procesu ustawodawczego
[35]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[36]             AC= pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED=
młodszy oddelegowany ekspert AL= członek personelu miejscowego; END=
oddelegowany ekspert krajowy;
[37]             W ramach pułapu na personel zewnętrzny ze
środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”).
[38]             Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz
Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz
Rybacki.
[39]             Zob. pkt 19 i 24 porozumienia
międzyinstytucjonalnego.