               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.2.2016
            COM(2016) 86 final
            2016/0052(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską, Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie mechanizmu finansowego EOG na lata 2014-2021, Umowy między Królestwem Norwegii a Unią Europejską w sprawie Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014-2021, Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii oraz Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią

               UZASADNIENIE

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem”) pozwala Norwegii, Islandii i Liechtensteinowi („zwanymi dalej państwami EOG-EFTA”) na pełne uczestnictwo w jednolitym rynku. W związku z powyższym od chwili wejścia w życie Porozumienia EOG w 1994 r. wspomniane trzy państwa również przyczyniały się do zmniejszania zróżnicowania gospodarczego i społecznego w EOG na podstawie art. 115 Porozumienia. Ponadto Norwegia wniosła swój wkład w postaci oddzielnego Norweskiego Mechanizmu Finansowego. Ostatnie mechanizmy finansowe wygasły w dniu 30 kwietnia 2014 r.

               W związku z utrzymującą się potrzebą zmniejszania zróżnicowania gospodarczego i społecznego w Europejskim Obszarze Gospodarczym, w dniu 7 października 2013 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Islandią, Liechtensteinem i Norwegią dotyczących umowy w sprawie przyszłych wkładów finansowych, jakich państwa EOG-EFTA dokonają na rzecz poprawy spójności gospodarczej i społecznej w Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  1
               . Formalne negocjacje rozpoczęto w styczniu 2014 r. Jednocześnie, lecz niezależnie od negocjacji w sprawie mechanizmu finansowego, rozpoczęto przegląd protokołów w sprawie handlu rybami zawartych przez UE i Islandię oraz UE i Norwegię na podstawie klauzuli przeglądowej protokołów dodatkowych do umów o wolnym handlu zawartych z Norwegią i Islandią
                  2
               .

               Na szczeblu negocjatorów negocjacje zakończono dnia 17 lipca 2015 r. parafowaniem:

               Umowy między Unią Europejską, Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie mechanizmu finansowego EOG na lata 2014-2021;

               Umowy między Królestwem Norwegii a Unią Europejską w sprawie Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014-2021;

               Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii; oraz

               Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią.

               Załączony wniosek dotyczy zawarcia Umowy w sprawie mechanizmu finansowego EOG, Umowy z Norwegią, Protokołu z Norwegią i Protokołu z Islandią.

               Umowa w sprawie mechanizmu finansowego EOG oraz Umowa z Norwegią wspólnie zapewniają wkład finansowy państw EOG-EFTA na rzecz poprawy spójności gospodarczej i społecznej w EOG na lata 2014-2021, który wynosi 2,8 mld EUR. Państwa te przeznaczą także określoną część środków finansowych na zwalczanie bezrobocia wśród młodzieży. Wynik ten odzwierciedla wytyczne negocjacyjne uzgodnione przez Radę, w których znajduje się odniesienie do a) „ogólnego wzrostu” wkładu finansowego (wzrost ogólny wynosi 11,3 % w porównaniu z okresem 2009-2014); b) ewentualnych nowych środków na radzenie sobie ze skutkami bezrobocia młodzieży; c) zastosowania klucza podziału Funduszu Spójności; d) dostosowania nowego okresu finansowego do harmonogramu instrumentu unijnej polityki spójności (2014-2020); e) ograniczonej liczby priorytetów w porównaniu z poprzednim okresem finansowym; oraz f) usprawnienia przepisów dotyczących wdrożenia.

               Przegląd w sprawie protokołów w sprawie handlu rybami zawartych przez UE i Islandię oraz UE i Norwegię doprowadził do udzielenia obydwu państwom nowych koncesji na lata 2014-2021. Koncesje te stanowią zasadniczo odnowienie koncesji, które obowiązywały w latach 2009-2014 dla: a) Islandii - nieznaczne zwiększenie dwóch kontyngentów taryfowych; oraz b) Norwegii - nieznaczne zwiększenie koncesji dla niektórych pozycji taryfowych i przedłużenie poprzednich koncesji dla innych pozycji taryfowych. Norwegia odnowi umowę w sprawie tranzytu ryb na okres siedmiu lat, począwszy od daty tymczasowego stosowania nowych koncesji.

               Umowy i protokoły powinny być stosowane tymczasowo od dat określonych w odpowiednich artykułach, do czasu zakończenia odpowiednich procedur wymaganych do ich ratyfikacji lub zawarcia i wejścia w życie.

               Komisja uznała wyniki negocjacji za zadowalające i zwraca się do Rady z wnioskiem o przyjęcie załączonej decyzji dotyczącej zawarcia umowy w sprawie mechanizmu finansowego EOG, Umowy z Norwegią, Protokołu z Islandią i Protokołu z Norwegią, po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego.

               2016/0052 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską, Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie mechanizmu finansowego EOG na lata 2014-2021, Umowy między Królestwem Norwegii a Unią Europejską w sprawie Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014-2021, Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii oraz Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 175 akapit trzeci i art. 207, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)nadal istnieje potrzeba zmniejszenia zróżnicowania gospodarczego i społecznego w Europejskim Obszarze Gospodarczym, należy zatem ustanowić nowy mechanizm wnoszenia wkładów finansowych przez państwa EOG-EFTA oraz nowy Norweski Mechanizm Finansowy.

               (2)W dniu 7 października 2013 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie umowy dotyczącej przyszłych wkładów finansowych państw EOG-EFTA na rzecz spójności gospodarczej i społecznej w Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               (3)Mechanizm finansowy EOG (na lata 2014-2021) i dotacje z Norwegii (na lata 2014-2021) przyczynią się do osiągnięcia ogólnych celów strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu.

               (4)W dniu (...) w Brukseli podpisano Umowę między Unią Europejską, Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie mechanizmu finansowego EOG na lata 2014-2021, Umowę między Królestwem Norwegii a Unią Europejską w sprawie Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014-2021, Protokół dodatkowy do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii oraz Protokół dodatkowy do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią. Wymienione umowy i protokoły powinny zostać zatwierdzone w imieniu Unii Europejskiej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym w imieniu Unii Europejskiej zatwierdza się Umowę między Unią Europejską, Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie mechanizmu finansowego EOG na lata 2014-2021, Umowę między Królestwem Norwegii a Unią Europejską w sprawie Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014-2021, Protokół dodatkowy do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii oraz Protokół dodatkowy do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią.

               Tekst umów i protokołów załącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osoby uprawnione do zdeponowania w imieniu Unii Europejskiej aktów zatwierdzenia przewidzianych w art. 3 Umowy między Unią Europejską, Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie mechanizmu finansowego EOG na lata 2014-2021, w art. 11 Umowy między Królestwem Norwegii a Unią Europejską w sprawie Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014-2021, w art. 5 Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii oraz w art. 4 Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią w celu wyrażenia zgody na związanie się postanowieniami umów i protokołów.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] r.
                  3

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dokument 12239/13 ADD 1 Rady.

                     (2)
                  Dz.U. L 291 z 9.11.2010, s. 14 i 18.

                     (3)
                  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.2.2016
            COM(2016) 86 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosek dotyczący decyzji Rady
            w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw czlonkowskich, oraz tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską, Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie mechanizmu finansowego EOG na lata 2014-2021, Umowy między Królestwem Norwegii a Unią Europejską w sprawie Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014-2021, Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii oraz Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią

               UMOWA
                  MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ, ISLANDIĄ
                  KSIĘSTWEM LIECHTENSTEINU I KRÓLESTWEM NORWEGII
                  W SPRAWIE MECHANIZMU FINANSOWEGO EOG NA LATA 2014-2021

               UNIA EUROPEJSKA,

               ISLANDIA,

               KSIĘSTWO LIECHTENSTEINU,

               KRÓLESTWO NORWEGII,

               MAJĄC NA UWADZE, że strony Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienia EOG”) zgadzają się co do potrzeby zmniejszenia zróżnicowania gospodarczego i społecznego między ich regionami w celu wspierania stałego i zrównoważonego wzmacniania stosunków handlowych i gospodarczych między nimi;

               MAJĄC NA UWADZE, że aby przyczynić się do osiągnięcia tego celu, państwa EFTA ustanowiły Mechanizm Finansowy w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego;

               MAJĄC NA UWADZE, że postanowienia regulujące Mechanizm Finansowy EOG na lata 2004-2009 określono w Protokole 38a i w dodatku do Protokołu 38a do Porozumienia EOG;

               MAJĄC NA UWADZE, że postanowienia regulujące Mechanizm Finansowy EOG na lata 2009-2014 określono w Protokole 38b i w dodatku do Protokołu 38b do Porozumienia EOG;

               MAJĄC NA UWADZE, że potrzeba zmniejszenia zróżnicowania gospodarczego i społecznego w Europejskim Obszarze Gospodarczym istnieje nadal, i że należy zatem ustanowić nowy mechanizm wnoszenia wkładów finansowych przez państwa EOG-EFTA na lata 2014-2021,

               POSTANOWIŁY ZAWRZEĆ NASTĘPUJĄCĄ UMOWĘ:

               ARTYKUŁ 1

               Tekst art. 117 Porozumienia EOG otrzymuje brzmienie:

               „Postanowienia regulujące funkcjonowanie mechanizmów finansowych zawarte są w Protokole 38, Protokole 38a, dodatku do Protokołu 38a, Protokole 38b, dodatku do Protokołu 38b oraz w Protokole 38c.”.

               ARTYKUŁ 2

               Po Protokole 38b do Porozumienia EOG dodaje się nowy Protokół 38c. Tekst Protokołu 38c znajduje się w załączniku do niniejszej umowy.

               ARTYKUŁ 3

               Niniejsza umowa jest ratyfikowana lub zatwierdzona przez strony zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi. Dokumenty ratyfikacyjne lub zatwierdzające zostają złożone w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.

               Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca po złożeniu ostatniego dokumentu ratyfikacyjnego lub zatwierdzającego.

               Do czasu zakończenia procedur, o których mowa w ust. 1 i ust. 2, niniejszą umowę stosuje się tymczasowo od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po złożeniu w tym celu ostatniej notyfikacji.

               ARTYKUŁ 4

               Niniejsza umowa, sporządzona w jednym egzemplarzu w języku angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, islandzkim litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, norweskim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każda z tych wersji językowych jest na równi autentyczna, zostaje złożona w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej, który przekaże każdej ze stron niniejszej umowy jej uwierzytelniony odpis.

               Sporządzono w Brukseli dnia [...]

               W imieniu Unii Europejskiej,

               W imieniu Islandii

               W imieniu Księstwa Liechtensteinu

               W imieniu Królestwa Norwegii

               ZAŁĄCZNIK

                  PROTOKÓŁ 38C

               w sprawie Mechanizmu Finansowego EOG (2014-2021)

               Artykuł 1

               1. Islandia, Liechtenstein i Norwegia („państwa EFTA”) przyczyniają się do zmniejszania zróżnicowania gospodarczego i społecznego w Europejskim Obszarze Gospodarczym i do wzmacniania swoich stosunków z państwami będącymi beneficjentami, dokonując wkładów finansowych na rzecz obszarów priorytetowych wymienionych w art. 3.

               2. Wszystkie programy i działania finansowane w ramach Mechanizmu Finansowego EOG na lata 2014–2021 opierają się na wspólnych wartościach, takich jak poszanowanie godności ludzkiej, wolność, demokracja, równość, praworządność i poszanowanie praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości.

               Artykuł 2

               1. Całkowita kwota wkładu finansowego przewidzianego w art. 1 wynosi 1 548,1 mln EUR i jest udostępniana na pokrycie zobowiązań w rocznych transzach wynoszących 221,16 mln EUR w okresie od dnia 1 maja 2014 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. włącznie.

               2. Całkowita kwota obejmuje przydziały dla poszczególnych państw określone w art. 6 oraz globalny fundusz współpracy regionalnej określony w art. 7.

               Artykuł 3

               1.
                     Przydziały dla poszczególnych państw są udostępniane w następujących obszarach priorytetowych:

               (a)innowacje, badania naukowe, edukacja i konkurencyjność;

               b)
                     włączenie społeczne, zatrudnienie młodzieży i ograniczanie ubóstwa;

               c)
                     środowisko naturalne, energia, zmiany klimatu i gospodarka niskoemisyjna;

               d)
                     kultura, społeczeństwo obywatelskie, dobre zarządzanie, podstawowe prawa i wolności;

               e)
                     wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne.

               Obszary objęte programami w obrębie sektorów priorytetowych wraz z określeniem celów i obszarów wsparcia określono w załączniku do niniejszego protokołu.

               2.
                     a) Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 3, obszary priorytetowe wybiera się, kierunkuje i dostosowuje na podstawie różnych potrzeb w poszczególnych państwach będących beneficjentami, z uwzględnieniem ich wielkości i wysokości wkładu.

               b) 10 % całkowitej wartości przydziałów dla poszczególnych państw jest przeznaczana na potrzeby funduszu na rzecz społeczeństwa obywatelskiego i jest udostępniane zgodnie z kluczem podziału, o którym mowa w art. 6.

               Artykuł 4

               1.
                     Mając na celu skupienie się na sektorach priorytetowych oraz zapewnienie skutecznego wdrożenia, zgodnie z ogólnymi celami, o których mowa w art. 1, oraz biorąc pod uwagę strategię „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, ze szczególnym uwzględnieniem zatrudnienia, priorytetów krajowych, zaleceń dla poszczególnych krajów oraz umów o partnerstwie zawartych z Komisją Europejską w ramach polityki spójności UE, państwa EFTA podpisują z każdym państwem będącym beneficjentem protokół ustaleń, zgodnie z art. 10 ust. 3.

               2.
                     Konsultacje z Komisją Europejską odbywają się na poziomie strategicznym i mają miejsce podczas negocjacji protokołów ustaleń, o których mowa w art. 10 ust. 3, a ich celem jest promowanie komplementarności i synergii z polityką spójności UE, a także zbadanie możliwości stosowania instrumentów finansowych na rzecz zwiększenia oddziaływania wkładów finansowych.

               Artykuł 5

               1.
                     Wkład EFTA nie przekracza, w odniesieniu do tych programów realizowanych w ramach przydziałów dla poszczególnych państw, w przypadku których państwa będące beneficjentami odpowiadają za wdrożenie, 85 % kosztów programu, chyba że państwa EFTA zdecydują inaczej.

               2.
                     Należy przestrzegać obowiązujących przepisów w zakresie pomocy państwa.

               3.
                     Odpowiedzialność państw EFTA za projekty ogranicza się do zapewniania środków zgodnie z uzgodnionym planem. Nie ponoszą one odpowiedzialności wobec osób trzecich.

               Artykuł 6

               Przydziały dla poszczególnych państw są udostępniane następującym państwom będącym beneficjentami: Bułgarii, Chorwacji, Cyprowi, Republice Czeskiej, Estonii, Grecji, Węgrom, Łotwie, Litwie, Malcie, Polsce, Portugalii, Rumunii, Słowacji i Słowenii, zgodnie z następującym podziałem:

                        Państwo będące beneficjentem

                        Środki finansowe (mln EUR)

                        Bułgaria

                        115,0

                        Chorwacja

                        56,8

                        Cypr

                        6,4

                        Republika Czeska

                        95,5

                        Estonia

                        32,3

                        Grecja

                        116,7

                        Węgry

                        108,9

                        Łotwa

                        50,2

                        Litwa

                        56,2

                        Malta

                        4,4

                        Polska

                        397,8

                        Portugalia

                        102,7

                        Rumunia

                        275,2

                        Słowacja

                        54,9

                        Słowenia

                        19,9

               Artykuł 7

               1.
                     Udostępnia się globalny fundusz współpracy regionalnej na kwotę 55,25 mln EUR. Przyczynia się on do osiągnięcia celów Mechanizmu Finansowego EOG, jak stanowi art. 1.

               2.
                     70 % środków funduszu udostępnia się na promowanie trwałego i wysokiej jakości zatrudnienia młodych ludzi, ze szczególnym naciskiem na następujące obszary:

               a)
                     programy wspierające mobilność na rzecz zatrudnienia i szkolenia młodych ludzi, ze szczególnym uwzględnieniem osób, które nie pracują, nie kształcą się ani nie szkolą;

               b)
                     programy kształcenia dwutorowego, przygotowanie zawodowe, włączenie młodzieży;

               c)
                     wymiana wiedzy, wymiana dobrych praktyk na szczeblu politycznym oraz wzajemne uczenie się przez organizacje/instytucje prowadzące usługi w zakresie zatrudnienia młodzieży.

               Przedmiotową część funduszu udostępnia się na rzecz realizacji projektów z udziałem państw będących beneficjentami oraz innych państw członkowskich UE, w których stopa bezrobocia młodzieży przekracza 25 % (Eurostat, rok odniesienia 2013) i obejmuje co najmniej dwa państwa, w tym co najmniej jedno państwo będące beneficjentem. Jako państwa partnerskie mogą uczestniczyć państwa EFTA.

               3.
                     30 % środków funduszu udostępnia się na współpracę regionalną w obszarach priorytetowych wymienionych w art. 3, w szczególności w zakresie wymiany wiedzy, wymiany najlepszych praktyk na szczeblu politycznym oraz tworzenia instytucji.

               Przedmiotową część funduszu udostępniona się na projekty z udziałem państw będących beneficjentami i sąsiadujących państw trzecich. W projektach muszą uczestniczyć co najmniej trzy państwa, w tym co najmniej dwa państwa będące beneficjentami. Jako państwa partnerskie mogą uczestniczyć państwa EFTA.

               Artykuł 8

               Państwa EFTA przeprowadzą do 2020 r. przegląd śródokresowy, mając na celu rozdysponowanie wszelkich dostępnych funduszy, które nie zostały wykorzystane, w ramach przydziałów przypadających na poszczególne państwa będące beneficjentami.

               Artykuł 9

               1.
                     Wkład finansowy przewidziany w niniejszym protokole jest ściśle skoordynowany z wkładem dwustronnym Norwegii w ramach Norweskiego Mechanizmu Finansowego.

               2.
                     W szczególności państwa EFTA zapewniają zasadniczo jednakowe procedury składania wniosków i warunki wdrażania dla obydwu mechanizmów finansowych, o których mowa w poprzednim ustępie.

               3.
                     W stosownych przypadkach uwzględnia się odpowiednio wszystkie istotne zmiany w polityce spójności realizowanej przez Unię Europejską.

               Artykuł 10

               Przy wdrażaniu Mechanizmu Finansowego EOG stosuje się następujące zasady:

               1.
                     Na wszystkich etapach wdrażania stosuje się najwyższy stopień przejrzystości, rozliczalności i gospodarności, a także zasady dobrych rządów, partnerstwa i zarządzania na wielu szczeblach, zrównoważonego rozwoju i promowania równości między mężczyznami a kobietami oraz niedyskryminacji.

               Cele Mechanizmu Finansowego EOG realizuje się w ramach ścisłej współpracy między państwami będącymi beneficjentami a państwami EFTA.

               2.
                     a) państwa EFTA prowadzą globalny fundusz współpracy regionalnej, określony w art. 7 ust 1, są odpowiedzialne za jego wdrażanie, w tym zarządzanie i kontrolę;

               b) państwa EFTA prowadzą fundusz na rzecz społeczeństwa obywatelskiego, określony w art. 3 ust. 2b), są odpowiedzialne za jego wdrażanie, w tym zarządzanie i kontrolę, chyba że uzgodniono inaczej w protokole ustaleń, określonym w art. 10 ust. 3;

               3.
                     Państwa EFTA podpisują z każdym państwem będącym beneficjentem protokół ustaleń dotyczący odpowiednich przydziałów dla poszczególnych państw, z wyłączeniem funduszu, o którym mowa w ust. 2 lit. a), który określa wieloletnie ramy programowania oraz struktury zarządzania i kontroli.

                  a) Na podstawie protokołów ustaleń państwa będące beneficjentami składają wnioski w sprawie programów szczegółowych do państw EFTA, które oceniają i zatwierdzają wnioski, a następnie zawierają umowy na dotację z państwami będącymi beneficjentami w odniesieniu do każdego programu. Na wyraźny wniosek państwa EFTA lub danego państwa będącego beneficjentem Komisja Europejska dokonuje przeglądu wniosku dotyczącego programu szczegółowego przed jego przyjęciem, tak by zapewnić zgodność z polityką spójności Unii Europejskiej.

               b) Za wdrażanie uzgodnionych programów odpowiadają państwa będące beneficjentami, które wprowadzają odpowiedni system zarządzania i kontroli w celu zapewnienia należytego wdrażania i zarządzania.

               c) Państwa EFTA mogą przeprowadzać kontrole zgodnie ze swoimi wymogami wewnętrznymi. Państwa będące beneficjentami zapewniają w tym celu wszelką konieczną pomoc, informacje i dokumentację.

               d) Państwa EFTA mogą zawiesić finansowanie i zażądać zwrotu środków w przypadku wystąpienia nieprawidłowości.

                  e) W stosownych przypadkach podczas przygotowywania, wdrażania, monitorowania i dokonywania oceny wkładu finansowego stosuje się zasadę partnerstwa, co umożliwia zapewnienie szerokiego uczestnictwa. Partnerzy mogą reprezentować między innymi poziom lokalny, regionalny i krajowy oraz sektor prywatny, społeczeństwo obywatelskie, a także partnerów społecznych w państwach będących beneficjentami i w państwach EFTA.

                  f) Każdy projekt objęty wieloletnimi ramami programowymi w państwach będących beneficjentami można wdrażać w formie współpracy na przykład pomiędzy podmiotami mającymi siedzibę w państwach będących beneficjentami i w państwach EFTA zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi zamówień publicznych.

               4.
                     Koszty zarządzania poniesione przez państwa EFTA pokrywa się z ogólnej kwoty, o której mowa w art. 2 ust. 1; są one określone w postanowieniach dotyczących wdrażania, o których mowa w ust. 5.

               5.
                     Państwa EFTA ustanawiają komitet ds. ogólnego zarządzania Mechanizmem Finansowym EOG. Dalsze postanowienia dotyczące wdrażania Mechanizmu Finansowego EOG zostaną wydane przez państwa EFTA po przeprowadzeniu konsultacji z państwami będącymi beneficjentami, w których uczestniczyć może Komisja Europejska. Państwa EFTA dołożą starań zmierzających do wydania tych postanowień przed podpisaniem protokołów ustaleń.

               6.
                     Państwa EFTA składają sprawozdania ze swojego wkładu w realizację celów Mechanizmu Finansowego EOG oraz, w stosownych przypadkach, jedenastu celów tematycznych europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na lata 2014–2020
                  1
               .

               Artykuł 11

               Na koniec okresu określonego w art. 2 oraz nie naruszając praw i obowiązków wynikających z umowy, umawiające się strony dokonają – w świetle art. 115 umowy – przeglądu w celu oceny potrzeby przeciwdziałania zróżnicowaniu gospodarczemu i społecznemu w Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               Załącznik do protokołu 38C

               Innowacje, badania naukowe, edukacja i konkurencyjność

               1.Rozwój przedsiębiorczości, innowacje i MŚP

               2.Badania naukowe

               3.Edukacja, stypendia, przygotowanie do zawodu, przedsiębiorczość młodzieży

               4.Równowaga między życiem zawodowym a prywatnym

               Włączenie społeczne, zatrudnienie młodzieży i ograniczanie ubóstwa

               5.Europejskie wyzwania w zakresie zdrowia publicznego

               6.Integracja i wzmocnienie pozycji Romów

               7.Zagrożone dzieci i młodzież

               8.Obecność młodzieży na rynku pracy

               9.Rozwój lokalny i ograniczanie ubóstwa

               Środowisko naturalne, energia, zmiany klimatu i gospodarka niskoemisyjna

               1.Środowisko naturalne i ekosystemy

               2.Energia odnawialna, efektywność energetyczna i bezpieczeństwo dostaw energii

               3.Łagodzenie zmian klimatu i przystosowanie się do tych zmian

               Kultura, społeczeństwo obywatelskie, dobre zarządzanie, podstawowe prawa i wolności

               1.Przedsiębiorczość kulturalna, dziedzictwo kulturowe i współpraca kulturalna

               2.Społeczeństwo obywatelskie

               3.Dobre zarządzanie, rozliczalne instytucje, przejrzystość

               4.Prawa człowieka – wdrażanie na szczeblu krajowym

               Wymiar Sprawiedliwości i Sprawy Wewnętrzne

               1.Azyl i migracja

               2.Służby kuratorskie i areszt tymczasowy

               3.Międzynarodowa współpraca policyjna i zwalczanie przestępczości

               4.Skuteczność i efektywność systemu sądownictwa, umacnianie rządów prawa

               5.Przemoc domowa i przemoc ze względu na płeć

               6.Zapobieganie klęskom żywiołowym i gotowość na wypadek takich klęsk

                     (1)
                  1) Wzmacnianie badań naukowych, rozwoju technologicznego i innowacji; 2) zwiększanie dostępności, stopnia wykorzystania i jakości technologii informacyjnych i komunikacyjnych; 3) wzmacnianie konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), sektora rolnictwa oraz sektora rybołówstwa i akwakultury; 4) wspieranie przejścia na gospodarkę niskoemisyjną we wszystkich sektorach; 5) promowanie dostosowania do zmian klimatu, zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem; 6) zachowanie i ochrona środowiska naturalnego i wspieranie efektywnego gospodarowania zasobami; 7) promowanie zrównoważonego transportu i usuwanie niedoborów przepustowości w działaniu najważniejszej infrastruktury sieciowej; 8) promowanie trwałego zatrudnienia  wysokiej jakości oraz mobilności pracowników; 9) promowanie włączenia społecznego oraz walka z ubóstwem i wszelką dyskryminacją; 10) inwestowanie w kształcenie, szkolenie oraz szkolenie zawodowe na rzecz zdobywania umiejętności i uczenia się przez całe życie; 11) wzmacnianie zdolności instytucjonalnych instytucji publicznych i zainteresowanych stron oraz sprawności administracji publicznej.

    ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.2.2016
            COM(2016) 86 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            Wniosek dotyczący decyzji Rady
            w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw czlonkowskich, oraz tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską, Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie mechanizmu finansowego EOG na lata 2014-2021, Umowy między Królestwem Norwegii a Unią Europejską w sprawie Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014-2021, Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii oraz Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią

               UMOWA
                  MIĘDZY KRÓLESTWEM NORWEGII A UNIĄ EUROPEJSKĄ W SPRAWIE NORWESKIEGO MECHANIZMU FINANSOWEGO NA LATA 2014-2021

               Artykuł 1

               1. Królestwo Norwegii zobowiązuje się działać na rzecz zmniejszania zróżnicowania gospodarczego i społecznego w Europejskim Obszarze Gospodarczym i wzmacniania swoich stosunków z państwami będącymi beneficjentami, za pośrednictwem oddzielnego Norweskiego Mechanizmu Finansowego na rzecz sektorów priorytetowych wymienionych w art. 3.

               2. Wszystkie programy i działania finansowane w ramach Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014–2021 opierają się na wspólnych wartościach, takich jak poszanowanie godności ludzkiej, wolność, demokracja, równość, praworządność i poszanowanie praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości.

               Artykuł 2

               1. Całkowita kwota wkładu finansowego przewidzianego w art. 1 wynosi 1253,7 mln EUR i jest udostępniana na pokrycie zobowiązań w rocznych transzach wynoszących 179,1 mln EUR w okresie od dnia 1 maja 2014 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. włącznie.

               2. Całkowita kwota obejmuje przydziały dla poszczególnych państw określone w art. 6 oraz globalny fundusz współpracy regionalnej określony w art. 7.

               Artykuł 3

               1. Przydziały dla poszczególnych państw są udostępniane w następujących obszarach priorytetowych:

               a) innowacje, badania naukowe, edukacja i konkurencyjność;

               b)
                     włączenie społeczne, zatrudnienie młodzieży i ograniczanie ubóstwa;

               c)
                     środowisko naturalne, energia, zmiany klimatu i gospodarka niskoemisyjna;

               d)
                     kultura, społeczeństwo obywatelskie, dobre zarządzanie, podstawowe prawa i wolności;

               e)
                     wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne.

               Obszary objęte programami w obrębie sektorów priorytetowych wraz z określeniem celów i obszarów wsparcia określono w załączniku do umowy.

               2.
                     a) Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 3, obszary priorytetowe wybiera się, kierunkuje i dostosowuje na podstawie różnych potrzeb w poszczególnych państwach będących beneficjentami, z uwzględnieniem ich wielkości i wysokości wkładu.

               b) 1 % całkowitej wartości przydziałów dla poszczególnych państw jest przeznaczany na potrzeby wspierania godnej pracy i dialogu trójstronnego i jest udostępniany zgodnie z kluczem podziału, o którym mowa w art. 6.

               c) Zachęca się do współpracy ze społeczeństwem obywatelskim, współpracy transgranicznej oraz współpracy z sąsiadującymi państwami trzecimi.

               Artykuł 4

               1.
                     Mając na celu skupienie się na sektorach priorytetowych oraz zapewnienie skutecznego wdrożenia, zgodnie z ogólnymi celami, o których mowa w art. 1, oraz biorąc pod uwagę strategię „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, ze szczególnym uwzględnieniem zatrudnienia, priorytetów krajowych, zaleceń dla poszczególnych krajów oraz umów o partnerstwie zawartych z Komisją Europejską w ramach polityki spójności UE, Królestwo Norwegii podpisuje z każdym państwem będącym beneficjentem protokół ustaleń, zgodnie z art. 10 ust. 3.

               2.
                     Konsultacje z Komisją Europejską odbywają się na poziomie strategicznym i mają miejsce podczas negocjacji protokołów ustaleń, o których mowa w art. 10 ust. 3, a ich celem jest promowanie komplementarności i synergii z polityką spójności UE, a także zbadanie możliwości stosowania instrumentów finansowych na rzecz zwiększenia oddziaływania wkładów finansowych.

               Artykuł 5

               1.
                     Wkład Królestwa Norwegii nie przekracza, w odniesieniu do programów realizowanych w ramach przydziałów dla poszczególnych państw, w przypadku których państwa będące beneficjentami odpowiadają za wdrożenie, 85 % kosztów programu, chyba że Królestwo Norwegii zdecyduje inaczej.

               2.
                     Należy przestrzegać obowiązujących przepisów w zakresie pomocy państwa.

               3.
                     Odpowiedzialność Królestwa Norwegii za projekty ogranicza się do zapewniania środków zgodnie z uzgodnionym planem. Nie ponosi ono odpowiedzialności wobec osób trzecich.

               Artykuł 6

               Przydziały dla poszczególnych państw są udostępniane następującym państwom będącym beneficjentami: Bułgarii, Chorwacji, Cyprowi, Republice Czeskiej, Estonii, Węgrom, Łotwie, Litwie, Malcie, Polsce, Rumunii, Słowacji i Słowenii, zgodnie z następującym podziałem:

                        Państwo będące beneficjentem

                        Środki finansowe (mln EUR)

                        Bułgaria

                        95,1

                        Chorwacja

                        46,6

                        Cypr

                        5,1

                        Republika Czeska

                        89,0

                        Estonia

                        35,7

                        Węgry

                        105,7

                        Łotwa

                        51,9

                        Litwa

                        61,4

                        Malta

                        3,6

                        Polska

                        411,5

                        Rumunia

                        227,3

                        Słowacja

                        58,2

                        Słowenia

                        17,8

               Artykuł 7

               1.
                     Udostępnia się globalny fundusz współpracy regionalnej na kwotę 44,75 mln EUR. Przyczynia się on do osiągnięcia celów Norweskiego Mechanizmu Finansowego, jak stanowi art. 1.

               2.
                     60 % środków funduszu udostępnia się na promowanie trwałego i wysokiej jakości zatrudnienia młodych ludzi, ze szczególnym naciskiem na następujące obszary:

               a) programy wspierające mobilność na rzecz zatrudnienia i szkolenia młodych ludzi, ze szczególnym uwzględnieniem osób, które nie pracują, nie kształcą się ani nie szkolą

               b) programy kształcenia dwutorowego, przygotowanie zawodowe, włączenie młodzieży

               c) wymiana wiedzy, wymiana dobrych praktyk na szczeblu politycznym oraz wzajemne uczenie się przez organizacje/instytucje prowadzące usługi w zakresie zatrudnienia młodzieży

               Przedmiotową część funduszu udostępnia się na rzecz realizacji projektów z udziałem państw będących beneficjentami oraz innych państw członkowskich UE, w których stopa bezrobocia młodzieży przekracza 25 % (Eurostat, rok odniesienia 2013) i obejmuje co najmniej dwa państwa, w tym co najmniej jedno państwo będące beneficjentem. Jako partnerzy uczestniczyć mogą podmioty norweskie.

               3.
                     40 % środków funduszu udostępnia się na współpracę regionalną w obszarach priorytetowych wymienionych w art. 3, w szczególności w zakresie wymiany wiedzy, wymiany najlepszych praktyk na szczeblu politycznym oraz tworzenia instytucji.

               Przedmiotową część funduszu udostępniona się na projekty z udziałem państw będących beneficjentami i sąsiadujących państw trzecich. W projektach muszą uczestniczyć co najmniej trzy państwa, w tym co najmniej dwa państwa będące beneficjentami. Jako partnerzy uczestniczyć mogą podmioty norweskie.

               Artykuł 8

               Królestwo Norwegii przeprowadzi do 2020 r. przegląd śródokresowy, mając na celu rozdysponowanie wszelkich dostępnych funduszy, które nie zostały wykorzystane, w ramach przydziałów przypadających na poszczególne państwa będące beneficjentami.

               Artykuł 9

               1.
                     Wkład finansowy przewidziany w art. 1 jest ściśle skoordynowany z wkładem państw EOG w ramach Mechanizmu Finansowego EOG.

               2.
                     W szczególności Królestwo Norwegii zapewnia zasadniczo jednakowe procedury składania wniosków i warunki wdrażania dla obydwu mechanizmów finansowych, o których mowa w poprzednim ustępie.

               3.
                     W stosownych przypadkach uwzględnia się odpowiednio wszystkie istotne zmiany w polityce spójności realizowanej przez Unię Europejską.

               Artykuł 10

               Przy wdrażaniu Norweskiego Mechanizmu Finansowego stosuje się następujące zasady:

               1.
                     Na wszystkich etapach wdrażania stosuje się najwyższy stopień przejrzystości, rozliczalności i gospodarności, a także zasady dobrych rządów, partnerstwa i zarządzania na wielu szczeblach, zrównoważonego rozwoju i promowania równości między mężczyznami a kobietami oraz niedyskryminacji.

               Cele Norweskiego Mechanizmu Finansowego realizuje się w ramach ścisłej współpracy między państwami będącymi beneficjentami a Królestwem Norwegii.

               2.
                     Królestwo Norwegii prowadzi wymienione poniżej fundusze, jest odpowiedzialne za ich wdrażanie, w tym zarządzanie i kontrolę;

               a)globalny fundusz współpracy regionalnej, określony w art 7 ust. 1;

               b)fundusz na rzecz wspierania godnej pracy i dialogu trójstronnego, określony w art. 3 ust 2b);

               (2)Królestwo Norwegii podpisuje z każdym państwem będącym beneficjentem protokół ustaleń dotyczący odpowiednich przydziałów dla poszczególnych państw, z wyłączeniem takich funduszy, o jakich mowa w ust. 2, który określa wieloletnie ramy programowania oraz struktury zarządzania i kontroli.

                  a) Na podstawie protokołów ustaleń państwa będące beneficjentami składają wnioski w sprawie programów szczegółowych do Królestwa Norwegii, które ocenia i zatwierdza wnioski, a następnie zawiera umowy na dotację z państwami będącymi beneficjentami w odniesieniu do każdego programu. Na wyraźny wniosek Królestwa Norwegii lub danego państwa będącego beneficjentem Komisja Europejska dokonuje przeglądu wniosku dotyczącego programu szczegółowego przed jego przyjęciem, tak by zapewnić zgodność z polityką spójności Unii Europejskiej.

               b) Za wdrażanie uzgodnionych programów odpowiadają państwa będące beneficjentami, które wprowadzają odpowiedni system zarządzania i kontroli w celu zapewnienia należytego wdrażania i zarządzania.

                  c) Królestwo Norwegii może przeprowadzać kontrole zgodnie ze swoimi wymogami wewnętrznymi. Państwa będące beneficjentami zapewniają w tym celu wszelką konieczną pomoc, informacje i dokumentację.

                  d) Królestwo Norwegii może zawiesić finansowanie i zażądać zwrotu środków w przypadku wystąpienia nieprawidłowości.

               e) W stosownych przypadkach podczas przygotowywania, wdrażania, monitorowania i dokonywania oceny wkładu finansowego stosuje się zasadę partnerstwa, co umożliwia zapewnienie szerokiego uczestnictwa. Partnerzy mogą reprezentować między innymi poziom lokalny, regionalny i krajowy oraz sektor prywatny, społeczeństwo obywatelskie, a także partnerów społecznych w państwach będących beneficjentami i w Królestwie Norwegii.

                  f) Każdy projekt objęty wieloletnimi ramami programowymi w państwach będących beneficjentami można wdrażać w formie współpracy na przykład pomiędzy podmiotami mającymi siedzibę w państwach będących beneficjentami i w Królestwie Norwegii zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi zamówień publicznych.

               4.
                     Koszty zarządzania poniesione przez Królestwo Norwegii pokrywa się z ogólnej kwoty, o której mowa w art. 2 ust. 1; są one określone w postanowieniach dotyczących wdrażania, o których mowa w ust. 5.

               5.
                     Za ogólne zarządzanie Norweskim Mechanizmem Finansowym odpowiedzialne jest Królestwo Norwegii lub wyznaczony przez nie podmiot. Dalsze postanowienia dotyczące wdrażania Norweskiego Mechanizmu Finansowego zostaną wydane przez Królestwo Norwegii po przeprowadzeniu konsultacji z państwami będącymi beneficjentami, w których uczestniczyć może Komisja Europejska. Królestwo Norwegii dołoży starań zmierzających do wydania tych postanowień przed podpisaniem protokołów ustaleń.

               6.
                     Królestwo Norwegii składa sprawozdania ze swojego wkładu w realizację celów Norweskiego Mechanizmu Finansowego oraz, w stosownych przypadkach, jedenastu celów tematycznych europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na lata 2014–2020
                  1
               .

               Artykuł 11

               (1)Niniejsza umowa jest ratyfikowana lub zatwierdzona przez strony zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi. Dokumenty ratyfikacyjne lub zatwierdzające zostają złożone w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.

               (2)Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca po złożeniu ostatniego dokumentu ratyfikacyjnego lub zatwierdzającego.

               (3)Do czasu zakończenia procedur, o których mowa w ust. 1 i ust. 2, niniejszą umowę stosuje się tymczasowo od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po złożeniu w tym celu ostatniej notyfikacji.

               Artykuł 12

               Niniejsza umowa, sporządzona w jednym egzemplarzu w języku angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i norweskim, przy czym każda z tych wersji językowych jest na równi autentyczna, zostaje złożona w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej, który przekaże każdej ze stron niniejszej umowy jej uwierzytelniony odpis.

               Sporządzono w Brukseli dnia [...] [rok]

               W imieniu Unii Europejskiej,

               W imieniu Królestwa Norwegii

               ZAŁĄCZNIK

               DO UMOWY MIĘDZY

               KRÓLESTWEM NORWEGII A UNIĄ EUROPEJSKĄ

               W SPRAWIE NORWESKIEGO MECHANIZMU FINANSOWEGO NA LATA 2014-2021

               Innowacje, badania naukowe, edukacja i konkurencyjność

               1.Rozwój przedsiębiorczości, innowacje i MŚP

               2.Badania naukowe

               3.Edukacja, stypendia, przygotowanie do zawodu, przedsiębiorczość młodzieży

               4.Równowaga między życiem zawodowym a prywatnym

               5.Dialog społeczny - godna praca

               Włączenie społeczne, zatrudnienie młodzieży i ograniczanie ubóstwa

               1.Europejskie wyzwania w zakresie zdrowia publicznego

               2.Integracja i wzmocnienie pozycji Romów

               3.Zagrożone dzieci i młodzież

               4.Obecność młodzieży na rynku pracy

               5.Rozwój lokalny i ograniczanie ubóstwa

               Środowisko naturalne, energia, zmiany klimatu i gospodarka niskoemisyjna

               1.Środowisko naturalne i ekosystemy

               2.Energia odnawialna, efektywność energetyczna i bezpieczeństwo dostaw energii

               3.Łagodzenie zmian klimatu i przystosowanie się do tych zmian

               Kultura, społeczeństwo obywatelskie, dobre zarządzanie, podstawowe prawa i wolności

               1.Przedsiębiorczość kulturalna, dziedzictwo kulturowe i współpraca kulturalna

               2.Społeczeństwo obywatelskie

               3.Dobre zarządzanie, rozliczalne instytucje, przejrzystość

               4.Prawa człowieka – wdrażanie na szczeblu krajowym

               Wymiar Sprawiedliwości i Sprawy Wewnętrzne

               1.Azyl i migracja

               2.Służby kuratorskie i areszt tymczasowy

               3.Międzynarodowa współpraca policyjna i zwalczanie przestępczości

               4.Skuteczność i efektywność systemu sądownictwa, umacnianie rządów prawa

               5.Przemoc domowa i przemoc ze względu na płeć

               6.Zapobieganie klęskom żywiołowym i gotowość na wypadek takich klęsk

                     (1)
                  1) Wzmacnianie badań naukowych, rozwoju technologicznego i innowacji; 2) zwiększanie dostępności, stopnia wykorzystania i jakości technologii informacyjnych i komunikacyjnych; 3) wzmacnianie konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), sektora rolnictwa oraz sektora rybołówstwa i akwakultury; 4) wspieranie przejścia na gospodarkę niskoemisyjną we wszystkich sektorach; 5) promowanie dostosowania do zmian klimatu, zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem; 6) zachowanie i ochrona środowiska naturalnego i wspieranie efektywnego gospodarowania zasobami; 7) promowanie zrównoważonego transportu i usuwanie niedoborów przepustowości w działaniu najważniejszej infrastruktury sieciowej; 8) promowanie trwałego zatrudnienia wysokiej jakości oraz mobilności pracowników; 9) promowanie włączenia społecznego oraz walka z ubóstwem i wszelką dyskryminacją; 10) inwestowanie w kształcenie, szkolenie oraz szkolenie zawodowe na rzecz zdobywania umiejętności i uczenia się przez całe życie; 11) wzmacnianie zdolności instytucjonalnych instytucji publicznych i zainteresowanych stron oraz sprawności administracji publicznej.

    ---documentbreak--- NA ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.2.2016
            COM(2016) 86 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            Wniosek dotyczący decyzji Rady
            w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw czlonkowskich, oraz tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską, Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie mechanizmu finansowego EOG na lata 2014-2021, Umowy między Królestwem Norwegii a Unią Europejską w sprawie Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014-2021, Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii oraz Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią

               PROTOKÓŁ DODATKOWY DO UMOWY MIĘDZY EUROPEJSKĄ WSPÓLNOTĄ GOSPODARCZĄ A REPUBLIKĄ ISLANDII

               UNIA EUROPEJSKA,

               oraz

               ISLANDIA

               UWZGLĘDNIAJĄC umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii podpisaną dnia 22 lipca 1972 r. oraz dotychczasowe ustalenia dotyczące handlu rybami i produktami rybołówstwa między Islandią a Wspólnotą,

               UWZGLĘDNIAJĄC Protokół dodatkowy do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią w sprawie postanowień szczegółowych mających zastosowanie w latach 2009-2014 do przywozu do Unii Europejskiej niektórych ryb i produktów rybołówstwa, w szczególności jego art. 1,

               UWZGLĘDNIAJĄC protokół dodatkowy do umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią związany z przystąpieniem Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 2,

               POSTANOWIŁY ZAWRZEĆ NINIEJSZY PROTOKÓŁ:

               ARTYKUŁ 1

               1. Postanowienia szczególne regulujące przywóz do Unii Europejskiej niektórych ryb i produktów rybołówstwa pochodzących z Islandii są określone w niniejszym protokole i w załączniku do niego. Roczne bezcłowe kontyngenty taryfowe są określone w załączniku do niniejszego protokołu. Wspomniane kontyngenty taryfowe stosuje się od dnia, w którym tymczasowe stosowanie niniejszego protokołu staje się skuteczne, zgodnie z procedurami określonymi w art. 4 ust. 3, oraz do dnia 30 kwietnia 2021 r.

               2. Pod koniec tego okresu umawiające się strony ocenią potrzebę utrzymania szczególnych postanowień, o których mowa w ust. 1, oraz w razie potrzeby dokonają przeglądu poziomu kwot, uwzględniając wszystkie przedmiotowe interesy.

               ARTYKUŁ 2

               1. Kontyngenty taryfowe stosuje się od dnia, w którym tymczasowe stosowanie niniejszego protokołu staje się skuteczne, zgodnie z procedurami określonymi w art. 4 ust. 3.

               2. Wielkość kontyngentów taryfowych jest określona w załączniku do niniejszego protokołu. Pierwszy kontyngent taryfowy będzie dostępny od daty rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego protokołu do dnia 30 kwietnia 2017 r. Począwszy od dnia 1 maja 2017 r. corocznie, na okres od dnia 1 maja do dnia 30 kwietnia, przydzielane będą kolejne kontyngenty taryfowe, do dnia zakończenia okresu, o którym mowa w art. 1 niniejszego protokołu.

               3. Wielkość kontyngentów taryfowych na okres od dnia 1 maja 2014 r. do dnia rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego protokołu jest przydzielana proporcjonalnie i zostaje udostępniona do końca okresu, o którym mowa w art. 1 niniejszego protokołu.

               ARTYKUŁ 3

               Regułami pochodzenia obowiązującymi w odniesieniu do kontyngentów taryfowych wymienionych w załączniku do niniejszego protokołu są reguły określone w protokole 3 do umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią podpisanej dnia 22 lipca 1972 r.

               ARTYKUŁ 4

               1. Niniejszy protokół jest ratyfikowany lub zatwierdzony przez strony zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi. Dokumenty ratyfikacyjne lub zatwierdzające składa się w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.

               2. Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca po złożeniu ostatniego dokumentu ratyfikacyjnego lub zatwierdzającego.

               3. Do czasu zakończenia procedur, o których mowa w ust. 1 i ust. 2 tego artykułu, niniejszy protokół stosuje się tymczasowo od pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po złożeniu w tym celu ostatniej notyfikacji.

               ARTYKUŁ 5

               Niniejszy protokół, sporządzony w jednym egzemplarzu w języku angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i islandzkim, przy czym tekst w każdym z tych języków jest na równi autentyczny, zostaje złożony w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej, który przekaże każdej ze stron jego uwierzytelniony odpis.

               Sporządzono w Brukseli dnia [...] 2016 r.

               W imieniu Unii Europejskiej,

               Fyrir Ísland

               ZAŁĄCZNIK

               POSTANOWIENIA SZCZEGÓLNE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 PROTOKOŁU

               Unia Europejska otwiera następujące roczne bezcłowe kontyngenty taryfowe na produkty pochodzące z Islandii poza już istniejącymi stałymi bezcłowymi kontyngentami taryfowymi:

                        Kod CN

                        Opis produktów

                        Roczna (od dnia 1 maja do dnia 30 kwietnia) wielkość kontyngentu taryfowego wyrażona jako masa netto, chyba że określono inaczej*

                        0303 51 00

                        Śledzie z gatunku Clupea harengus i Clupea pallasii, zamrożone, z wyłączeniem wątroby i ikry(1)

                        950 ton

                        0306 15 90

                        Zamrożony homarzec (nerczan) (Nephrops norvegicus)

                        1 000 ton

                        0304 49 50

                        Filety z karmazyna (Sebastes spp.), świeże lub schłodzone

                        2 000 ton

                        1604 20 90

                        Pozostałe przetwory z ryb

                        2 500 ton

                        (1) Korzystanie z kontyngentu taryfowego nie przysługuje w odniesieniu do towarów zgłoszonych do dopuszczenia do swobodnego obrotu w okresie od dnia 15 lutego do dnia 15 czerwca.

                * Ilości podawane są zgodnie z art. 2.3 protokołu dodatkowego.

    ---documentbreak--- NA ---documentbreak--- NA ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.2.2016
            COM(2016) 86 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            Wniosek dotyczący decyzji Rady
            w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw czlonkowskich, oraz tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską, Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie mechanizmu finansowego EOG na lata 2014-2021, Umowy między Królestwem Norwegii a Unią Europejską w sprawie Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014-2021, Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii oraz Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią

               PROTOKÓŁ DODATKOWY DO UMOWY MIĘDZY EUROPEJSKĄ WSPÓLNOTĄ GOSPODARCZĄ A KRÓLESTWEM NORWEGII

               UNIA EUROPEJSKA,

               oraz

               KRÓLESTWO NORWEGII

               UWZGLĘDNIAJĄC Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii podpisaną w Brukseli dnia 14 maja 1973 r., zwaną dalej „Umową”, oraz dotychczasowe ustalenia dotyczące handlu rybami i produktami rybołówstwa między Norwegią a Wspólnotą,

               UWZGLĘDNIAJĄC Protokół dodatkowy do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii w sprawie postanowień szczegółowych mających zastosowanie w latach 2009-2014 do przywozu do Unii Europejskiej niektórych ryb i produktów rybołówstwa, a w szczególności jego art. 1,

               UWZGLĘDNIAJĄC Protokół dodatkowy do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii związany z przystąpieniem Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 2 i 3,

               POSTANOWIŁY ZAWRZEĆ NINIEJSZY PROTOKÓŁ:

               ARTYKUŁ 1

               1.Postanowienia szczególne regulujące przywóz do Unii Europejskiej niektórych ryb i produktów rybołówstwa pochodzących z Norwegii są określone w niniejszym protokole i załączniku do niniejszego protokołu.

               2.Roczne bezcłowe kontyngenty taryfowe są określone w załączniku do niniejszego protokołu. Przedmiotowe kontyngenty obejmują okres od dnia 1 maja 2014 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. Przed upływem tego okresu wielkość kontyngentów zostaje poddana przeglądowi z uwzględnieniem wszystkich interesów.

               ARTYKUŁ 2

               1.Kontyngenty taryfowe stosuje się od dnia, w którym tymczasowe stosowanie niniejszego protokołu staje się skuteczne, zgodnie z procedurami określonymi w art. 5 ust. 3.

               2.Pierwszy kontyngent taryfowy będzie dostępny od daty rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego protokołu do dnia 30 kwietnia 2017 r. Począwszy od dnia 1 maja 2017 r. corocznie, na okres od dnia 1 maja do dnia 30 kwietnia, przydzielane będą kolejne kontyngenty taryfowe, do dnia zakończenia okresu, o którym mowa w art. 1 niniejszego protokołu.

               3.Wielkość kontyngentów taryfowych na okres od dnia 1 maja 2014 r. do dnia rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego protokołu jest przydzielana proporcjonalnie i zostaje udostępniona do końca okresu, o którym mowa w art. 1 niniejszego protokołu.

               Artykuł 3

               Norwegia podejmuje konieczne kroki w celu zapewnienia kontynuacji uregulowania umożliwiającego swobodny tranzyt ryb i produktów rybołówstwa wyładowywanych w Norwegii ze statków pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

               Mając na uwadze okres od dnia 1 maja 2014 r. do rozpoczęcia tymczasowego stosowania tego protokołu, gdy uregulowanie dotyczące tranzytu nie obowiązywało, uregulowanie obowiązuje przez okres siedmiu lat począwszy od dnia, w którym tymczasowe stosowanie niniejszego protokołu staje się skuteczne.

               Artykuł 4

               Regułami pochodzenia obowiązującymi w odniesieniu do kontyngentów taryfowych wymienionych w załączniku do niniejszego protokołu są reguły określone w protokole 3 do umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii podpisanej dnia 14 maja 1973 r.

               ARTYKUŁ 5

               1.Niniejszy protokół jest ratyfikowany lub zatwierdzony przez strony zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi. Dokumenty ratyfikacyjne lub zatwierdzające składa się w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.

               2.Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po złożeniu ostatniego dokumentu ratyfikacyjnego lub zatwierdzającego.

               3.Do czasu zakończenia procedur, o których mowa w ust. 1 i ust. 2 tego artykułu, niniejszy protokół stosuje się tymczasowo od pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po złożeniu w tym celu ostatniej notyfikacji.

               ARTYKUŁ 6

               Niniejszy protokół, sporządzony w jednym egzemplarzu w języku angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i norweskim, przy czym tekst w każdym z tych języków jest na równi autentyczny, zostaje złożony w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej, który przekaże każdej ze stron jego uwierzytelniony odpis.

               Sporządzono w Brukseli dnia [...] 2016 r.

               W imieniu Unii Europejskiej,

               W imieniu Królestwa Norwegii

               Załącznik

               POSTANOWIENIA SZCZEGÓLNE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 PROTOKOŁU

               Unia Europejska otwiera następujące roczne bezcłowe kontyngenty taryfowe na produkty pochodzące z Norwegii poza już istniejącymi stałymi bezcłowymi kontyngentami taryfowymi:

                        Kod CN

                        Opis produktów

                        Roczna (od dnia 1 maja do dnia 30 kwietnia) wielkość kontyngentu taryfowego wyrażona jako masa netto, chyba że określono inaczej*

                        0303 19 00

                        Pozostałe łososiowate, zamrożone

                        2 000 ton

                        0303 51 00

                        Śledzie z gatunku Clupea harengus i Clupea pallasii, zamrożone, z wyłączeniem wątroby i ikry
                           1

                        26 500 ton

                        0303 54 10

                        Makrele z gatunku Scomber scombrus i Scomber japonicus, zamrożone, w całości, z wyłączeniem wątroby i ikry
                           2

                        25 000 ton

                        Ex 0304 89 49
                           Ex 0304 99 99

                        Makrele, zamrożone filety i zamrożone płaty

                        11 300 ton

                        0303 55 30

                        Ex 0303 55 90

                        0303 56 00

                        0303 69 90

                        0303 82 00

                        0303 89 55

                        0303 89 90

                        Ostrobok chilijski (Trachurus murphyi), zamrożony

                        Pozostałe ryby, zamrożone, inne niż ostrobok (Caranx trachurus)

                        Rachica (Rachycentron canadum)

                        Pozostałe ryby, zamrożone

                        Rajowate (Rajidae)

                        Dorada (sparus złotogłowy) (Sparus aurata)

                        Pozostałe ryby, zamrożone

                        Wszystkie produkty z wyłączeniem wątroby i ikry

                        2 200 ton

                        0304 86 00

                        Ex 0304 99 23

                        Mrożone filety ze śledzia z gatunku Clupea harengus i Clupea pallasii

                        Mrożone płaty ze śledzia z gatunku Clupea harengus i Clupea pallasii (butterflies)
                           3

                        55 600 ton

                        Ex 0304 49 90

                        Ex 0304 59 50

                        Świeże filety ze śledzia z gatunku Clupea harengus i Clupea pallasii

                        Świeże płaty ze śledzia z gatunku Clupea harengus i Clupea pallasii (butterflies)

                        9 000 ton

                        Ex 1605 21 10

                        Ex 1605 21 90

                        Ex 1605 29 00

                        Krewetki oczyszczone i zamrożone, przetworzone lub zakonserwowane

                        7 000 ton

                        Ex 1604 12 91

                        Ex 1604 12 99

                        Śledzie, przyprawiane lub konserwowane octem winnym, w solance

                        11 400 ton netto po odsączeniu

                        0305 10 00

                        Mąki, mączki i granulki, z ryb, nadające się do spożycia przez ludzi

                        1 000 ton

               * Ilości podawane są zgodnie z art. 2.3 protokołu dodatkowego.

                     (1)
                  Korzystanie z kontyngentu taryfowego nie przysługuje w odniesieniu do towarów zgłoszonych do dopuszczenia do swobodnego obrotu w okresie od dnia 15 lutego do dnia 15 czerwca.

                     (2)
                  Korzystanie z kontyngentu taryfowego nie przysługuje w odniesieniu do towarów zgłoszonych do dopuszczenia do swobodnego obrotu w okresie od dnia 15 lutego do dnia 15 czerwca.

                     (3)
                  Korzystanie z kontyngentu taryfowego nie przysługuje w odniesieniu do towarów objętych kodem CN 0304 99 23 zgłoszonych do dopuszczenia do swobodnego obrotu w okresie od dnia 15 lutego do dnia 15 czerwca.


				|

		52012PC0475

			Wniosek DECYZJA RADY zmieniająca decyzje 2009/791/WE i 2009/1013/UE upoważniające, odpowiednio, Niemcy i Austrię do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 168 i 168a dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej /* COM/2012/0475 final - 2012/0233 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Podstawa i cele wniosku
Zgodnie z art. 395 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE
z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
wartości dodanej Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek
Komisji, może upoważnić każde z państw
członkowskich do stosowania szczególnych środków stanowiących
odstępstwo od przepisów powyższej dyrektywy w celu uproszczenia
procedury poboru podatku lub zapobieżenia niektórym rodzajom uchylania się
od opodatkowania lub unikania opodatkowania.
Pismami zarejestrowanymi przez Komisję
odpowiednio w dniach 5 stycznia 2012 r. i 16 kwietnia 2012 r. Republika
Federalna Niemiec i Republika Austrii zwróciły się o
upoważnienie ich do dalszego stosowania środka stanowiącego
odstępstwo od art. 168 i 168a dyrektywy 2006/112/WE w celu
wyłączenia z prawa do odliczenia podatku VAT nałożonego na
towary i usługi, które są wykorzystywane w ponad 90 % do celów innych
niż prowadzenie przedsiębiorstwa.
Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE
Komisja pismem z dnia 4 kwietnia 2012 r. poinformowała pozostałe
państwa członkowskie o wniosku złożonym przez
Republikę Federalną Niemiec oraz pismem z dnia 20 kwietnia 2012 r. –
o wniosku złożonym przez Republikę Austrii. Komisja
zawiadomiła Republikę Federalną Niemiec pismem z dnia 11
kwietnia 2012 r. oraz Republikę Austrii pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r.,
że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku.
Kontekst ogólny
Artykuł 168 dyrektywy 2006/112/WE
stanowi, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT
nałożonego na towary lub usługi zakupione na potrzeby
opodatkowanych transakcji podatnika. Artykuł 168a ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE
stanowi, że podatek VAT od wydatków związanych z
nieruchomością stanowiącą część majątku
przedsiębiorstwa danego podatnika i wykorzystywanej zarówno do celów
prowadzonej przez niego działalności, jak i do celów innych niż
prowadzona działalność, podlega odliczeniu wyłącznie
do wysokości udziału procentowego, w jakim dana
nieruchomość została wykorzystana do celów
działalności prowadzonej przez podatnika. Zgodnie z art. 168a ust. 2
dyrektywy 2006/112/WE państwa członkowskie mogą również
stosować tę zasadę w odniesieniu do wydatków związanych z
innymi określonymi składnikami majątku przedsiębiorstwa.
Środek stosowany przez Republikę Federalną Niemiec oraz
Republikę Austrii odbiega jednak od wymienionych zasad, ponieważ w
całości wyłącza z zakresu prawa do odliczenia podatek VAT
od towarów i usług wykorzystywanych przez podatnika w ponad 90 % do celów
prywatnych lub do celów innych niż prowadzenie przedsiębiorstwa.
Środek stanowiący odstępstwo
wprowadzony przez Republikę Federalną Niemiec został uprzednio
przyznany decyzją Rady 2000/186/WE z dnia 28 lutego 2000 r.[1] na okres od dnia 31 grudnia 2002
r. oraz ponownie przyznany decyzją Rady 2003/354/WE z dnia 13 maja 2003 r.[2] na okres do dnia 30 czerwca 2004
r., decyzją 2004/817/WE z dnia 19 listopada 2004 r.[3] na okres do dnia 31 grudnia 2009
r. i decyzją Rady 2009/791/WE z dnia 20 października 2009 r.[4] na okres do dnia 31 grudnia 2012
r.
Środek stanowiący odstępstwo
wprowadzony przez Republikę Austrii został uprzednio przyznany
decyzją Rady 2004/866/WE z dnia 13 grudnia 2004 r.[5] na okres do dnia 31 grudnia 2009
r. oraz ponownie przyznany decyzją Rady 2009/1013/UE z dnia 22 grudnia 2009
r.[6] na okres do 31 grudnia 2012 r.
W swoich odnośnych wnioskach Republika
Federalna Niemiec oraz Republika Austrii poinformowały Komisję o
dotychczasowym stosowaniu tego środka szczególnego i zebranych
doświadczeniach wskazujących na jego użyteczność w
kontekście upraszczania poboru podatku VAT oraz zapobiegania uchylaniu
się od opodatkowania i unikaniu opodatkowania.
Aby umożliwić ocenę
stosowności i skuteczności danego środka szczególnego, prawo do
stosowania odstępstwa przyznaje się zazwyczaj na ograniczony okres. W
oparciu o informacje dostarczone przez Republikę Federalną Niemiec
oraz Republikę Austrii w tym zakresie Komisja rozumie, że
przyjęty wskaźnik proporcji 90 %/10 % wykorzystania towarów
i usług do celów prowadzenia przedsiębiorstwa lub do celów innych
niż jego prowadzenie nadal stanowi rzetelną podstawę
umożliwiającą wyłączenie transakcji, w przypadku
których wykorzystanie do celów prowadzenia przedsiębiorstwa można
uznać za nieistotne. W konsekwencji przedmiotowy środek szczególny
stanowi ułatwienie zarówno dla administracji podatkowej, jak i
przedsiębiorców, ponieważ usuwa konieczność monitorowania
sposobu wykorzystania towarów i usług, w odniesieniu do których w momencie
ich nabycia zastosowano wyłączenie z prawa do odliczenia, w
szczególności w odniesieniu do ewentualnego opodatkowania wykorzystania do
celów prywatnych zgodnie z art. 16 lub 26 dyrektywy 2006/112/WE lub w
odniesieniu do korekt odliczeń przewidzianych w art. 184 – 192 wspomnianej
dyrektywy. Środek jedynie w nieznacznym stopniu wpływa na kwotę
podatku należnego na końcowym etapie konsumpcji. Z tego też
względu właściwe jest przedłużenie środka
stanowiącego odstępstwo.
Przedłużenie powinno być jednak
ograniczone w czasie, aby można było ocenić, czy warunki, na które
powołuje się w momencie stosowania odstępstwa, nadal
występują. W związku z tym proponuje się
przedłużenie stosowania odstępstwa do końca 2015 r. oraz
zwrócenie się do Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Austrii o
przedstawienie do dnia 1 kwietnia 2015 r., wraz z wnioskiem o
przedłużenie, sprawozdania zawierającego weryfikację
stosowanego wskaźnika proporcji wykorzystania towarów i usług do
celów prowadzenia przedsiębiorstwa i do celów innych niż jego
prowadzenie, stanowiącego podstawę wyłączenia z prawa do
odliczenia podatku, jeśli przewidują dalsze przedłużenie
stosowania odstępstwa po 2015 r. Niniejsza decyzja wygaśnie jednak,
jeśli po jej wejściu w życie Rada przyjmie unijne przepisy
ustanawiające ograniczenia w odniesieniu do prawa do odliczenia, które
państwa członkowskie będą miały obowiązek lub
możliwość stosować.
Obowiązujące przepisy w
dziedzinie, której dotyczy wniosek
Artykuł 176 dyrektywy 2006/112/WE
stanowi, że Rada określa wydatki, które nie dają prawa do
odliczenia VAT. Do czasu wejścia w życie odpowiednich przepisów
państwa członkowskie są upoważnione do utrzymania
wszystkich wyłączeń obowiązujących w dniu 1 stycznia 1979
r. W związku z tym istnieje pewna liczba przepisów „wstrzymujących”,
które ograniczają prawo do odliczenia.
W 2004 r. Komisja przedstawiła wniosek[7] zawierający przepisy
określające kategorie wydatków, które mogą podlegać
ograniczeniom w zakresie prawa do odliczenia, Rada nadal nie zdołała
jednak osiągnąć porozumienia w sprawie tego wniosku.
Spójność z pozostałymi
obszarami polityki i celami Unii
Nie dotyczy.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Nie dotyczy.
Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy
specjalistycznej
Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy
ekspertów zewnętrznych.
Ocena skutków
Celem wniosku jest uproszczenie procedury
poboru podatku, w związku z czym wniosek powinien mieć pozytywne
skutki zarówno dla przedsiębiorców, jak i administracji. Wspomniane
rozwiązanie zostało uznane przez Republikę Federalną
Niemiec oraz Republikę Austrii za odpowiedni środek i jest
porównywalne z wcześniejszymi i obecnie obowiązującymi
odstępstwami.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Krótki opis proponowanych
działań
Celem wniosku jest upoważnienie Republiki
Federalnej Niemiec i Republiki Austrii do stosowania w dalszym ciągu
środka stanowiącego odstępstwo od art. 168 i 168a dyrektywy 2006/112/WE
w celu wyłączenia z zakresu prawa do odliczenia podatek VAT od
towarów i usług wykorzystywanych przez podatnika w ponad 90 % do celów
innych niż prowadzenie przedsiębiorstwa.
Republika Federalna Niemiec i Republika
Austrii zweryfikują wskaźnik proporcji oraz potrzebę stosowania
środka stanowiącego odstępstwo i przedstawią odpowiednie
sprawozdanie przy okazji ewentualnych wniosków dotyczących
przedłużenia. Niniejsza decyzja wygaśnie z dniem określonym
w decyzji lub z dniem, kiedy państwa członkowskie będą
miały obowiązek lub możliwość stosować
przyjęte przez Radę przepisy unijne regulujące ograniczenia
prawa do odliczenia, w zależności od tego, która z dat będzie
wcześniejsza.
Podstawa prawna
Artykuł 395 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE
z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku
od wartości dodanej.
Zasada pomocniczości
Niniejszy wniosek wchodzi w zakres
wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem
zastosowania.
Zasada proporcjonalności
Wniosek jest zgodny z zasadą
proporcjonalności z następujących względów:
Niniejsza decyzja dotyczy upoważnienia
przyznanego państwu członkowskiemu w odpowiedzi na jego własny
wniosek i nie stanowi zobowiązania.
Biorąc pod uwagę ograniczony zakres
odstępstwa, niniejszy środek szczególny jest proporcjonalny do
wyznaczonego celu.
Wybór instrumentów
Proponowane instrumenty: decyzja Rady.
Inne instrumenty byłyby
niewłaściwe z następujących względów.
Zgodnie z art. 395 dyrektywy Rady 2006/112/WE
odstępstwo od wspólnych zasad dotyczących podatku VAT jest
możliwe jedynie po uzyskaniu zgody Rady, stanowiącej
jednogłośnie na wniosek Komisji. Decyzja Rady jest jedynym
właściwym instrumentem, ponieważ może być skierowana
do poszczególnych państw członkowskich.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Niniejsze odstępstwo nie wpłynie
negatywnie na zasoby własne Unii z tytułu VAT.
5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE
Wniosek zawiera klauzule przeglądu i
wygaśnięcia.
2012/0233 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
zmieniająca decyzje 2009/791/WE i 2009/1013/UE
upoważniające, odpowiednio, Niemcy i Austrię do dalszego
stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 168 i 168a
dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
dodanej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE
z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
wartości dodanej[8],
w szczególności jej art. 395 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Pismem zarejestrowanym przez
Komisję w dniu 5 stycznia 2012 r. Niemcy zwróciły się o
upoważnienie do dalszego stosowania środka szczególnego, przyznanego
uprzednio decyzją Rady 2009/791/WE[9],
stanowiącego odstępstwo od przepisów dyrektywy 2006/112/WE
dotyczących prawa do odliczenia.
(2)       Pismem zarejestrowanym przez
Komisję w dniu 16 kwietnia 2012 r. Austria zwróciła się o
upoważnienie do dalszego stosowania środka szczególnego, przyznanego
uprzednio decyzją Rady 2009/1013/UE[10],
stanowiącego odstępstwo od przepisów dyrektywy 2006/112/WE
dotyczących prawa do odliczenia.
(3)       Zgodnie z art. 395 ust. 2
akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE Komisja poinformowała pozostałe
państwa członkowskie pismem z dnia 4 kwietnia 2012 r. o wniosku
złożonym przez Niemcy. Pismem z dnia 11 kwietnia 2012 r. Komisja
zawiadomiła Niemcy, że posiada wszystkie informacje konieczne do
rozpatrzenia wniosku.
(4)       Zgodnie z art. 395 ust. 2
akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE Komisja poinformowała pozostałe
państwa członkowskie pismem z dnia 20 kwietnia 2012 r. o wniosku
złożonym przez Austrię. Pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r.
Komisja zawiadomiła Austrię, że posiada wszystkie informacje
konieczne w celu rozpatrzenia wniosku.
(5)       Przedmiotowy środek
stanowiący odstępstwo i stosowany przez oba państwa
członkowskie ma na celu całkowite wyłączenie z prawa do
odliczenia podatku VAT nałożonego na towary i usługi
wykorzystywane w ponad 90 % do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników
lub ogólnie do celów innych niż prowadzenie przedsiębiorstwa.
(6)       Środek szczególny
stanowi odstępstwo od przepisów art. 168 i 168a dyrektywy 2006/112/WE
regulujących prawo podatnika do odliczenia podatku VAT
nałożonego na dostarczane mu towary i świadczone na jego rzecz
usługi wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika.
Celem przedmiotowego środka szczególnego jest uproszczenie procedury
naliczania i poboru VAT. Jedynie w nieznacznym stopniu wpływa on na
kwotę podatku należnego na końcowym etapie konsumpcji.
(7)       Zgodnie z informacjami
przekazanymi przez Niemcy i Austrię stan faktyczny i prawny, który
stanowił uzasadnienie obecnego stosowania przedmiotowego środka
szczególnego, nie uległ zmianie i nadal się utrzymuje. Niemcy i
Austria powinny zatem uzyskać upoważnienie do stosowania w dalszym
ciągu wspomnianego środka szczególnego, nie dłużej jednak
niż do dnia 31 grudnia 2015 r. w celu umożliwienia weryfikacji
konieczności i skuteczności stosowania tego stanowiącego
odstępstwo środka oraz będącego jego podstawą
wskaźnika proporcji wykorzystania towarów i usług do celów prowadzenia
przedsiębiorstwa i do celów innych niż jego prowadzenie.
(8)       Jeśli Niemcy i Austria
uznają za konieczne dalsze przedłużenie środka po roku 2015 r.,
nie później niż dnia 31 marca 2015 r. powinny przedstawić
Komisji sprawozdanie dotyczące stosowania tego środka
zawierające weryfikację stosowanego wskaźnika proporcji wraz z
wnioskiem o przedłużenie w celu zapewnienia wystarczającej
ilości czasu Komisji – na rozpatrzenie wniosku oraz Radzie – na
przyjęcie tego wniosku, w przypadku gdyby Komisja przedłożyła
go Radzie.
(9)       W dniu 29 października 2004
r. Komisja przyjęła wniosek[11]
dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG
(obecnie dyrektywę 2006/112/WE), obejmujący harmonizację
kategorii wydatków, w odniesieniu do których mogą mieć zastosowanie
wyjątki od prawa do odliczenia. Przewidziany w niniejszej decyzji
środek stanowiący odstępstwo powinien wygasnąć w dniu,
w którym państwa członkowskie będą miały
obowiązek lub możliwość stosować przepisy określone
w takiej dyrektywie zmieniającej przyjętej przez Radę po
wejściu w życie niniejszej decyzji, o ile dzień ten będzie
wcześniejszy w stosunku do daty wygaśnięcia przewidzianej w
niniejszej decyzji.
(10)     Odstępstwo będzie
miało jedynie nieistotny wpływ na ogólną kwotę podatku
pobieranego w końcowym etapie konsumpcji i nie wpłynie negatywnie na
zasoby własne Unii z tytułu podatku od wartości dodanej.
(11)     Należy zatem odpowiednio
zmienić decyzje 2009/791/UE i 2009/1013/UE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Artykuły 1 i 2 decyzji 2009/791/WE
otrzymują następujące brzmienie:
„Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 168 i art. 168a
dyrektywy 2006/112/WE upoważnia się Niemcy do wyłączenia z
prawa do odliczenia podatku VAT nałożonego na towary i usługi
wykorzystywane w ponad 90 % do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników
lub ogólnie do celów innych niż prowadzenie przedsiębiorstwa.
Artykuł 2
1.           Niniejsza decyzja wygasa w
dniu, od którego państwa członkowskie stosują lub mogą
stosować unijne przepisy regulujące ograniczenia prawa podatnika do
odliczenia przyjęte przez Radę po wejściu w życie
niniejszej decyzji lub w dniu 31 grudnia 2015 r., w zależności od
tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.
2.           Ewentualny wniosek o
przedłużenie środka szczególnego określonego w niniejszej
decyzji zostaje przedłożony Komisji najpóźniej do dnia 31 marca 2015
r.
Do tego wniosku załącza się sprawozdanie obejmujące
weryfikację stosowanego wskaźnika proporcji dotyczącego prawa do
odliczenia VAT na podstawie niniejszej decyzji.”.
Artykuł 2
Artykuły 1 i 2 decyzji 2009/1013/UE
otrzymują następujące brzmienie:
„Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 168 i 168a
dyrektywy 2006/112/WE upoważnia się Austrię do
wyłączenia z prawa do odliczenia podatku VAT nałożonego na
towary i usługi wykorzystywane w ponad 90 % do celów prywatnych
podatnika lub jego pracowników lub ogólnie do celów innych niż prowadzenie
przedsiębiorstwa.
Artykuł 2
1.           Niniejsza decyzja wygasa w
dniu, od którego państwa członkowskie stosują lub mogą
stosować unijne przepisy regulujące ograniczenia prawa podatnika do
odliczenia przyjęte przez Radę po wejściu w życie
niniejszej decyzji, lub w dniu 31 grudnia 2015 r., w zależności od
tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.
2.           Ewentualny wniosek o
przedłużenie środka szczególnego określonego w niniejszej
decyzji przedkłada się Komisji najpóźniej do dnia 31 marca 2015
r.
Do tego wniosku załącza się sprawozdanie obejmujące
weryfikację stosowanego wskaźnika proporcji dotyczącego prawa do
odliczenia VAT na podstawie niniejszej decyzji.”.
Artykuł 3
Niniejszą decyzję stosuje się
od dnia 1 stycznia 2013 r.
Artykuł 4
Niniejsza
decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec oraz do Republiki
Austrii.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 59 z 4.3.2000, s. 12.
[2]               Dz.U. L 123 z 17.5.2003, s. 47.
[3]               Dz.U. L 357 z 2.12.2004, s. 33.
[4]               Dz.U. L 283 z 30.10.2009, s. 55.
[5]               Dz.U. L 371 z 18.12.2004, s. 47.
[6]               Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 21.
[7]               COM(2004) 728 wersja ostateczna
                http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/site/pl/com/2004/com2004_0728pl01.pdf
[8]               Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.
[9]               Dz.U. L 283 z 30.10.2009, s. 55.
[10]             Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 21.
[11]             COM(2004) 728 wersja ostateczna
                http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/site/pl/com/2004/com2004_0728pl01.pdf


Ważna informacja prawna

|

52005PC0285

Wniosek dotyczący decyzji Rady zezwalającej Królestwu Niderlandów na stosowanie środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych  /* COM/2005/0285 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 29.6.2005COM(2005) 285 końcowyWniosek dotyczącyDECYZJI RADYzezwalającej Królestwu Niderlandów na stosowanie środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |Podstawa i cele wniosku Zgodnie z art. 27 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku Rada, stanowiąc jednogłośnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde z Państw Członkowskich do wprowadzenia specjalnych środków stanowiących odstępstwo od wymienionej dyrektywy, w celu uproszczenia procedury poboru podatków oraz zapobieżenia uchylaniu się od zobowiązań podatkowych lub unikaniu opodatkowania. W piśmie zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji w dniu 4 października 2004 r. Królestwo Niderlandów zwróciło się z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia specjalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy. Zgodnie z art. 27 ust. 2 szóstej dyrektywy dnia 1 grudnia 2004 r. Komisja poinformowała listownie inne Państwa Członkowskie o wniosku złożonym przez Królestwo Niderlandów, a w piśmie z dnia 2 grudnia 2004 r. zawiadomiła Królestwo Niderlandów, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia wniosku. |Kontekst ogólny Artykuł 11 sekcja A pkt 1 lit. a) szóstej dyrektywy określa jako ogólną zasadę, że za podstawę opodatkowania uznaje się wszystko to, co stanowi wartość otrzymanego wzajemnego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługi otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Królestwo Niderlandów coraz częściej staje wobec problemu działań mających na celu unikanie opodatkowania w kilku sektorach gospodarki. Działania te dotyczą dostaw dóbr inwestycyjnych oraz usług związanych z dobrami inwestycyjnymi. Przybierają one formę umowy lub przekazania praw, które skutkują przekazaniem wymienionych dóbr do dyspozycji odbiorcy. Podstawą działań mających na celu unikanie opodatkowania są transakcje pomiędzy powiązanymi stronami, obejmujące wypłacanie wynagrodzenia niezgodnego z wartością rynkową w przypadku, gdy odbiorca nie jest uprawniony do odliczeń podatku VAT lub jest upoważniony do częściowych odliczeń. Przykładowo dostawca będący podatnikiem upoważnionym do pełnego odliczania nałożonego podatku VAT powstaje często wyłącznie w celu nabywania drogich dóbr inwestycyjnych, które są następnie przekazywane (powiązanemu) odbiorcy za pośrednictwem dzierżawy lub wynajmu. Dzierżawa może być ustalona na niskim poziomie, odzwierciedlającym fakt, że strony są powiązane, a następnie dobra inwestycyjne są sprzedawane odbiorcy po cenie, która ma również niewiele wspólnego z wartością środka. Odbiorca czasami otrzymuje dobra w wyniku fuzji lub dzięki konsolidacji podatników VAT (tzw. VAT grouping). Podobne działania mające na celu unikanie opodatkowania są stosowane w przypadku usług, które mają dużą wartość i które zazwyczaj są amortyzowane na potrzeby podatku dochodowego lub podatku od firm. Działania te spowodowały znaczne straty wpływów z podatków. Królestwo Niderlandów zwróciło się zatem z wnioskiem o pozwolenie na oparcie w tych przypadkach podstawy opodatkowania VAT na wartości rynkowej, a nie na wartości świadczenia. Komisja przyjmuje do wiadomości, że odstępstwo to będzie przeciwdziałać nadużyciom w systemie poboru podatku VAT. Dnia 16 marca 2005 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący dyrektywy zmieniającej szóstą dyrektywę w odniesieniu do niektórych środków upraszczających procedurę poboru podatku VAT w celu pomocy w zapobieganiu niektórym rodzajom oszustw podatkowych lub omijaniu opodatkowania oraz uchylającej niektóre decyzje udzielające odstępstw (regulacja art. 27 dotyczącego wykonywania odstępstw). Wniosek ten dotyczy m.in. rozwiązania problemu oceny wartości dostaw dokonywanych przez dwie powiązane osoby. Niniejszy wniosek powinien być zatem rozpatrzony pozytywnie i pozostać w mocy do momentu, kiedy wymieniona wyżej dyrektywa regulująca odstępstwa od art. 27 wejdzie w życie, ale nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2009 r. |Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Podobne odstępstwa dotyczące art. 11 szóstej dyrektywy zostały przyznane innym Państwom Członkowskim. |Zgodność z innymi politykami i celami Unii Nie dotyczy. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCENA WPłYWU |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |Nie dotyczy |Gromadzenie i wykorzystanie ekspertyz |Ekspertyzy zewnętrzne nie były potrzebne. |Ocena wpływu Wniosek dotyczący decyzji ma na celu zwalczanie unikania opodatkowania VAT w Królestwie Niderlandów, dlatego jego potencjalny wpływ na gospodarkę jest pozytywny. W każdym wypadku wpływ będzie ograniczony ze względu na wąski zakres odstępstwa. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |Streszczenie proponowanych działań Celem wniosku jest upoważnienie Królestwa Niderlandów do stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie podstawy opodatkowania w odniesieniu do dóbr inwestycyjnych i pokrewnych usług. |Podstawa prawna Artykuł 27 ust. 1 szóstej dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku. |Zasada pomocniczości Wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |Decyzja dotyczy upoważnienia przyznanego Państwu Członkowskiemu w odpowiedzi na jego własny wniosek i nie stanowi jakiegokolwiek zobowiązania. |Biorąc pod uwagę ograniczony zasięg odstępstwa, środek specjalny jest proporcjonalny do wyznaczonego celu. |Wybór instrumentów |Proponowane instrumenty: inne. |Inne środki nie byłyby odpowiednie z następujących powodów: Zgodnie z art. 27 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, wyłącznie Rada może podjąć odpowiednią decyzję. |KONSEKWENCJE DLA BUDżETU |Odstępstwo nie ma żadnego negatywnego wpływu na dochody własne Wspólnoty pochodzące z podatku VAT. |INFORMACJE DODATKOWE |Klauzula przeglądu/weryfikacji/wygaśnięcia |Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia. |1.  Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYzezwalającej Królestwu Niderlandów na stosowanie środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku[1], w szczególności jej art. 27,uwzględniając wniosek Komisji[2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) W piśmie zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji w dniu 4 października 2004 r. Królestwo Niderlandów zwróciło się z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia specjalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 sekcja A pkt 1 lit. a) dyrektywy Rady 77/388/EWG.(2) Zgodnie z art. 27 ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG dnia 1 grudnia 2004 r. Komisja poinformowała listownie inne Państwa Członkowskie o wniosku złożonym przez Królestwo Niderlandów. W piśmie z dnia 2 grudnia 2004 r. Komisja zawiadomiła Królestwo Niderlandów, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia wniosku.(3) Odstępstwo ma na celu zapobieganie unikaniu opodatkowania podatkiem od wartości dodanej (VAT), poprzez zaniżanie wartości świadczeń przez powiązane osoby, gdy odbiorca nie jest uprawniony do odliczeń podatku VAT lub jest uprawniony do częściowych odliczeń. Odstępstwo ma za zadanie udaremnić nadużycia w dziedzinie dostaw dóbr inwestycyjnych oraz usług związanych z dobrami inwestycyjnymi, takie jak dzierżawienie lub wynajmowanie lub inne sposoby przekazywania towarów do dyspozycji odbiorcy. Ponieważ strony są powiązane, wartość wzajemnego świadczenia jest często ustalana na poziomie niezgodnym z wartością rynkową, co powoduje znaczne obniżenie dochodów z podatku VAT.(4) Środek specjalny powinien mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy administracja jest w stanie stwierdzić, że stosunek między stronami miał wpływ na podstawę opodatkowania określoną zgodnie z art. 11 sekcja A pkt 1 lit. a) dyrektywy Rady 77/388/EWG. Stwierdzenie to musi w każdym przypadku opierać się na konkretnych faktach, a nie na przypuszczeniach.(5) Pozwolenie udzielone Królestwu Niderlandów na traktowanie wartości rynkowej wymienionych świadczeń jako podstawy opodatkowania jest zatem odpowiednie i proporcjonalne.(6) Odstępstwa na mocy art. 27 dyrektywy 77/388/EWG przeciwdziałające unikaniu opodatkowania VAT w związku z podstawą opodatkowania w przypadku dostaw pomiędzy powiązanymi stronami zostały włączone do wniosku dotyczącego dyrektywy regulującej niektóre z odstępstw na mocy tego artykułu. Konieczne jest zatem ograniczenie okresu stosowania niniejszego odstępstwa do czasu, kiedy wymieniona dyrektywa wejdzie w życie.(7) Odstępstwo nie ma żadnego negatywnego wpływu na dochody własne Wspólnoty pochodzące z podatku VAT.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Na mocy odstępstwa od art. 11 sekcja A pkt. 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG Królestwo Niderlandów upoważnia się niniejszym do traktowania wartości rynkowej w rozumieniu art. 11 sekcja A pkt 1 lit. d) dyrektywy 77/388/EWG jako podstawy opodatkowania w przypadku dostaw dóbr inwestycyjnych lub jakichkolwiek innych dostaw usług, które skutkują przekazaniem dóbr inwestycyjnych do dyspozycji odbiorcy, o ile spełnione zostały następujące warunki:2.  odbiorca jest osobą prawną nie podlegającą opodatkowaniu lub podatnikiem wykonującym działania częściowo lub całkowicie zwolnione z opodatkowania, które nie dają prawa do odliczeń podatku,3.  dostawca oraz odbiorca są osobami bezpośrednio lub pośrednio powiązanymi zgodnie z ustawodawstwem krajowym,4.  szereg faktów umożliwia stwierdzenie, że stosunki tych powiązanych osób wpłynęły na ustalenie podstawy opodatkowania określonej zgodnie z art. 11 sekcja A pkt 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG.Dla celów tego artykułu dobra inwestycyjne to dobra zdefiniowane przez Królestwo Niderlandów zgodnie z art. 20 ust. 4 dyrektywy 77/388/EWG oraz, w zakresie, w którym nie są one uwzględnione w wymienionej dyrektywie, usługi o znaczącej wartości, które mogą być amortyzowane.Artykuł 2Upoważnienie udzielone na mocy art. 1 wygasa z dniem wejścia w życie dyrektywy regulującej odstępstwa na mocy art. 27 dyrektywy 77/388/EWG, który przeciwdziała unikaniu opłaty VAT w związku z podstawą opodatkowania lub do dnia 31 grudnia 2009 r. w zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.Artykuł 3Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.Sporządzono w Brukseli, dniaW imieniu KomisjiPrzewodniczący [1] Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/66/WE (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 35).[2] Dz.U. C […] […], str. […].