title: Wniosek decyzja Rady dotycząca stanowiska, jakie ma zostać przyjęte we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (ISA)

text:
|

52010PC0122

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 30.3.2010KOM(2010)122 wersja ostateczna2010/0068 (NLE)WniosekDECYZJA RADYdotycząca stanowiska, jakie ma zostać przyjęte we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (ISA)UZASADNIENIE1. Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera szczegółowe postanowienia w sprawie współpracy pomiędzy Unią Europejską a państwami EFTA należącymi do EOG poza czterema swobodami.2. Załączony do niniejszego wniosku w sprawie decyzji Rady projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG ma na celu zmianę protokołu 31 poprzez rozszerzenie współpracy Umawiających się Stron Porozumienia w celu uwzględnienia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 922/2009/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA)[1], ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2010 r. Państwa EFTA uczestniczą w pełni, bez prawa głosu, w istotnych dla EOG spotkaniach komitetu ds. rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (komitetu ISA), który wspiera Komisję Europejską we wdrażaniu programu, zarządzaniu nim i pracach nad nim w zakresie istotnych dla EOG części projektowych programu.3. Artykuł 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowi, że stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii dla takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.4. Komisja przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję przedstawić takie stanowisko Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.2010/0068 (NLE)WniosekDECYZJA RADYdotycząca stanowiska, jakie ma zostać przyjęte we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodamiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 9,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym[2], w szczególności jego art. 1 ust. 3,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera szczegółowe postanowienia w sprawie współpracy pomiędzy Unią Europejską a państwami EFTA należącymi do EOG poza czterema swobodami.2.  Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia w celu uwzględnienia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 922/2009/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA)[3], ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2010 r. Państwa EFTA uczestniczą w pełni, bez prawa głosu, w istotnych dla EOG spotkaniach komitetu ds. rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (komitetu ISA), który wspiera Komisję Europejską we wdrażaniu tego programu, zarządzaniu nim i pracach nad nim w zakresie istotnych dla EOG części projektowych programu.3.  Należy zatem wprowadzić zmiany w protokole 31,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułStanowisko, jakie ma zostać przyjęte we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie planowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, określa się w załączniku do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK ProjektDECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG nr […]z dnia […] r.zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodamiWSPÓLNY KOMITET EOG,uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,a także mając na uwadze, co następuje:4.  Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr …/… z dnia […] r.[4].5.  Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia w celu uwzględnienia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 922/2009/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA)[5].6.  Należy zatem zmienić Protokół 31 do Porozumienia, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2010 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W Protokole 31 do Porozumienia wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia*.Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej .Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Wspólnego Komitetu EOGPrzewodniczący Sekretarze Wspólnego Komitetu EOGZAŁĄCZNIKdo decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr …/…W art. 17 (Telematyczna wymiana danych) protokołu 31 do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:(a) W ust. 1 słowa „ust. 5 lit. a)” oraz „ust. 5 lit. b)” zastępuje się słowami „ust. 6 lit. a)” oraz „ust. 6 lit. b)”.(b) W ust. 1 wprowadza się akapit w brzmieniu:„Państwa EFTA uczestniczą od dnia 1 stycznia 2010 r. w projektach i działaniach programu unijnego, o którym mowa w ust. 6 lit. c), w zakresie, w jakim wspomniane projekty i działania stanowią wsparcie pozostałych działań w ramach współpracy Umawiających się Stron.”.(c) W ust. 2 słowa „ust. 5” zastępuje się słowami „ust. 6”.(d) W ust. 3 słowa „ust. 5 lit. a)” zastępuje się słowami „ust. 6 lit. a)”.(e) W ust. 4 słowa „ust. 5 lit. b)” zastępuje się słowami „ust. 6 lit. b)”.(f) Ust. 5 otrzymuje oznaczenie ust. 6.(g) Po ust. 4 wprowadza się następujący ustęp:„5. Państwa EFTA, od momentu rozpoczęcia współpracy w ramach programu, o którym mowa w ust. 6 lit. c), uczestniczą w pełni, bez prawa głosu, w istotnych dla EOG spotkaniach komitetu ds. rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (komitetu ISA), który wspiera Komisję Europejską we wdrażaniu tego programu, zarządzaniu nim i pracach nad nim w zakresie istotnych dla EOG części projektowych programu.”.(h) Na końcu ust. 6 dodaje się, co następuje:„(c) w celu uczestniczenia od dnia 1 stycznia 2010 r.:- 32009 D 0922 : decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 922/2009/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA) (Dz.U. L 260 z 3.10.2009, s. 20).”.[1] Dz.U. L 260 z 3.10.2009, s. 20.[2] Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.[3] Dz.U. L 260 z 3.10.2009, s. 20.[4] Dz.U. L […] z […], s.[…].[5] Dz.U. L 260 z 3.10.2009, s. 20.* [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


|

52010PC0804

Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Gruzji  /* COM/2010/0804 końcowy - COD 2010/0390 */

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 13.1.2011KOM(2010) 804 wersja ostateczna2010/0390 (COD)WniosekDECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej GruzjiSEK(2010) 1617 wersja ostatecznaUZASADNIENIEKontekst wniosku |110 | Podstawa i cele wniosku Na początku sierpnia 2010 r. UE zakończyła operację wypłaty pomocy makrofinansowej na rzecz Gruzji w kwocie 46 mln EUR, przyznanej decyzją Rady z listopada 2009 r. Ta udzielona w formie dotacji pomoc stanowiła jedną z dwóch możliwych operacji pomocy makrofinansowej o tej samej wysokości, których zrealizowanie Komisja Europejska zadeklarowała na międzynarodowej konferencji darczyńców w październiku 2008 r.[1] Warunkiem zatwierdzenia drugiej operacji pomocy makrofinansowej jest utrzymujące się zapotrzebowanie na finansowanie zewnętrzne, przekraczające poziom objęty umową z MFW. W piśmie z dnia 10 maja 2010 r. minister finansów Gruzji zwrócił się z prośbą o uruchomienie drugiej części przyrzeczonych przez Komisję środków UE w kwocie 46 mln EUR. W związku z tym zespół pracowników Komisji Europejskiej złożył na początku września wizytę roboczą w Gruzji celem oceny sytuacji makroekonomicznej kraju oraz jego perspektyw na lata 2010-2011, koncentrując uwagę na potrzebach związanych z finansowaniem bilansu płatniczego i budżetu. Komisja uznaje uruchomienie drugiej operacji pomocy makrofinansowej zadeklarowanej w roku 2008 za uzasadnione. Wprawdzie po podwójnym wstrząsie, którego przyczyną był konflikt zbrojny z Rosją w sierpniu 2008 r. oraz światowy kryzys finansowy, gospodarka Gruzji wraca do formy, jednak bilans płatniczy i budżet są w dalszym ciągu nadwątlone i podatne na zagrożenia. W szczególności utrzymujące się skutki konfliktu z Rosją, w tym blokada większej części bezpośredniej wymiany handlowej z tym krajem oraz fakt, że napływ bezpośrednich inwestycji zagranicznych nie wrócił do poziomu sprzed kryzysu, w połączeniu z nadal bardzo wysokim deficytem na rachunku obrotów bieżących i znacznymi zobowiązaniami do spłaty zadłużenia (które będą się szczególnie koncentrować w latach 2012-2014) stwarzają zagrożenia dla stabilności bilansu płatniczego kraju. W tym kontekście Komisja proponuje udzielenie Gruzji dalszej pomocy makrofinansowej w kwocie 46 mln EUR. Pomoc makrofinansowa UE miałaby na celu pokrycie części potrzeb kraju w zakresie finansowania zewnętrznego, które zostały określone we współpracy z MFW w ramach obowiązującej od października 2008 r. promesy kredytowej MFW na kwotę 1,17 mld USD. Proponowana pomoc miałaby zostać udzielona w połowie w formie dotacji, a w połowie w formie pożyczki. Nowa pomoc makrofinansowa ułatwiłaby Gruzji poradzenie sobie z gospodarczymi skutkami konfliktu z Rosją oraz następstwami globalnego kryzysu gospodarczego. Nowa pomoc makrofinansowa będzie wspierać realizację rządowego programu reform gospodarczych. W krótkim okresie umożliwiłaby ona ograniczenie podatności na zagrożenia finansowe, przed którymi w dalszym ciągu stoi gospodarka kraju, wnosząc jednocześnie wkład w realizację reform służących lepszemu zrównoważeniu bilansu płatniczego i budżetu w średnim okresie. Pomoc stanowiłaby również wsparcie dla działań politycznych mających na celu poprawę zarządzania finansami publicznymi (nawiązujących do środków podejmowanych w trakcie pierwszej operacji pomocy makrofinansowej oraz sektorowych środków wsparcia budżetowego ze strony UE) oraz dla środków służących pogłębieniu gospodarczej i finansowej integracji z UE, w szczególności poprzez wykorzystanie potencjału przyszłego układu o stowarzyszeniu, który ma prowadzić do zawarcia obszernej i kompleksowej umowy o wolnym handlu między obiema stronami. Będąca przedmiotem niniejszego wniosku dalsza pomoc makrofinansowa ma być ograniczona w czasie i udzielona wyjątkowo, równolegle do promesy kredytowej MFW. Miałaby ona uzupełniać wsparcie od darczyńców dwustronnych i międzynarodowych. |120 | Kontekst ogólny Po podwójnym wstrząsie, wynikającym z konfliktu zbrojnego z Rosją w sierpniu 2008 r. oraz światowego kryzysu finansowego, gospodarka Gruzji wykazuje pierwsze sygnały ożywienia. Po dwóch latach niskiego bądź nawet negatywnego wzrostu, w roku 2010 można się spodziewać ożywienia działalności gospodarczej. Podczas gdy w roku 2009 realny PKB zmniejszył się o 3,9 % PKB, w pierwszej połowie 2010 r. odnotowano dynamiczny wzrost w wysokości 6,6 % (w ujęciu rocznym). Oczekuje się, że roczna stopa inflacji mierzona indeksem cen towarów konsumpcyjnych będzie rosła i do końca 2010 r. przekroczy 8 %, co po części wynika ze wzrostu cen importowanych zbóż. W związku z ożywieniem koniunktury rząd postanowił zaostrzyć kurs prowadzonej polityki budżetowej i pieniężnej. Zgodnie z programem uzgodnionym z MFW deficyt budżetowy ma zostać zmniejszony z 9,2 % PKB w roku 2009 do 6,3 % PKB w roku 2010 oraz do 4,8 % PKB w roku 2011. Latem rozpoczęto zaostrzanie polityki pieniężnej, nieznacznie podnosząc główną stopę procentową celem utrzymania inflacji pod kontrolą. Ożywienie gospodarcze zdaje się wprawdzie stabilizować, jednakże dalszy rozwój sytuacji gospodarczej jest w dalszym ciągu obarczony ryzykiem, gdyż niepewne pozostaje finansowanie znacznego deficytu na rachunku obrotów bieżących. W wyniku osłabienia popytu wewnętrznego w związku z kryzysem deficyt na rachunku obrotów bieżących w 2009 r. uległ obniżeniu o połowę, jednak nadal jest on bardzo wysoki – zgodnie z prognozami osiągnie w 2010 r. 12 % i raczej nie zmniejszy się w roku 2011. Gruziński eksport w dalszym ciągu boryka się z konsekwencjami embarga handlowego nałożonego przez Rosję w roku 2006 i rozszerzonego w roku 2008. Finansowanie rachunku obrotów bieżących w latach 2010-2011 jest w dalszym ciągu niepewne. Kryzys miał negatywne skutki dla napływu bezpośrednich inwestycji zagranicznych, które według prognoz ulegną dalszemu zmniejszeniu w roku 2010, a w roku 2011 nie można się spodziewać ich istotnego wzrostu. Rozczarowujące wskaźniki napływu bezpośrednich inwestycji zagranicznych stwarzają zagrożenie dla finansowania obrotów bieżących oraz procesu gromadzenia rezerw walutowych. Wskazują one również, że inwestorzy zagraniczni nadal nie odzyskali zaufania, które zostało poważnie nadszarpnięte w wyniku zbrojnego konfliktu z Rosją w 2008 r. Odzwierciedlają one również utratę dynamiki procesu prywatyzacji, gdyż większość atrakcyjnych składników majątku państwa została już sprzedana. Na koniec września 2010 r. rezerwy walutowe brutto wzrosły wprawdzie z osiągniętego w trakcie kryzysu poziomu 1,5 mld USD do 2,1 mld USD, jednak ich wysokość jest w dalszym ciągu niższa od optymalnej, tym bardziej że wzrost ten wynika jest częściowo skutkiem pożyczenia środków od MFW. Rezerwy walutowe netto zmniejszyły się bowiem z 850 mln USD we wrześniu 2008 r. do 740 mln USD we wrześniu 2010 r. Kolejne zagrożenie dla bilansu płatniczego stanowi wysoki poziom zagranicznego zadłużenia sektora publicznego oraz znaczne w nadchodzących latach potrzeby w zakresie refinansowania zadłużenia. We wrześniu 2008 r. MFW zatwierdził 18-miesięczną promesę kredytową dla Gruzji w wysokości 750 mln USD. W trakcie trzeciego przeglądu programu, zatwierdzonego przez zarząd MFW w sierpniu 2009 r., promesę kredytową przedłużono do dnia 14 czerwca 2011 r., zwiększając jednocześnie wolumen pakietu pomocy finansowej, w związku z czym łączna wartość promesy kredytowej osiągnęła 1,17 mld USD. Realizacja programu postępuje zgodnie z planem: dnia 9 lipca 2010 r. zarząd MFW zakończył szósty przegląd promesy kredytowej MFW, stwierdzając, że wyniki osiągnięte w trakcie realizacji programu są zasadniczo zadowalające. Kolejny przegląd MFW, łączący przeglądy siódmy i ósmy, był przewidziany na listopad 2010 r. Łączny pakiet pomocy na lata 2008-2010 zadeklarowanej przez międzynarodowych darczyńców na konferencji w roku 2008 sięgnął 4,5 mld USD, w tym 1 mld USD od Stanów Zjednoczonych, 200 mln USD od Japonii, 173 mln USD od państw członkowskich UE i 2,4 mld USD od międzynarodowych instytucji finansowych. Łączne zaangażowanie sektora publicznego sięga 2,6 mld USD, a wypłaty zadeklarowanych środków nastąpiły w dużej mierze na wczesnych etapach realizacji programu. |Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Brak |140 | Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Gruzja należy do krajów partnerskich UE objętych europejską polityką sąsiedztwa. Pięcioletni plan działania UE-Gruzja w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa przyjęto w listopadzie 2006 r. Dążenie do stabilności, lepszych rządów i rozwoju gospodarczego w krajach znajdujących się za wschodnimi granicami UE leży w żywotnym interesie Unii Europejskiej. W tym celu podczas szczytu praskiego w dniu 7 maja 2009 r. UE wraz z sześcioma krajami partnerskimi oficjalnie zapoczątkowała inicjatywę pod nazwą Partnerstwo Wschodnie. Podczas międzynarodowej konferencji darczyńców w październiku 2008 r. Komisja Europejska zobowiązała się do przekazania Gruzji pomocy w maksymalnej kwocie 500 mln EUR. Finansowanie to pochodzić będzie zarówno ze środków zaprogramowanych w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI), jak i z instrumentów kryzysowych, takich jak Instrument na rzecz Stabilności, pomoc humanitarna i pomoc makrofinansowa. Pakiet stanowi bezpośrednią reakcję na trudności gospodarcze i społeczne, jakich kraj ten doświadczył w wyniku zbrojnego konfliktu z sierpnia 2008 r. oraz w związku ze światowym kryzysem finansowym. Pomoc makrofinansowa UE uzupełnia inne instrumenty pomocy, zapewniając Gruzji krótkoterminowe wsparcie makroekonomiczne w kontekście zawartej z MFW umowy dotyczącej promesy kredytowej. Uzupełnia ona także wsparcie budżetowe w ramach ENPI, które przyczynia się do zaspokojenia potrzeb Gruzji w zakresie finansowania i jest związane z konkretnymi reformami sektorowymi. Niniejszy wniosek w sprawie dalszej pomocy makrofinansowej dla Gruzji jest w pełni zgodny z wytycznymi dotyczącymi tego rodzaju pomocy, zawartymi w konkluzjach Rady z 2002 r. w sprawie pomocy makrofinansowej oraz towarzyszącym im piśmie przewodniczącego Rady do przewodniczącego Komisji. W szczególności, jak bardziej szczegółowo wyjaśniono w dokumencie roboczym służb Komisji uzupełniającym niniejszy wniosek Komisji, wniosek spełnia następujące wymogi dotyczące udzielanej pomocy makrofinansowej: wyjątkowy i uzupełniający charakter, uzależnienie od spełnienia określonych warunków – w tym: politycznych – oraz dyscyplina finansowa. |Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |219 | Niniejsza pomoc makrofinansowa stanowi integralną część międzynarodowego wsparcia na rzecz ożywienia gospodarki Gruzji w okresie po konflikcie gruzińsko-rosyjskim. Przygotowując się do międzynarodowej konferencji darczyńców, służby Komisji ściśle współpracowały z Bankiem Światowym, a konsultacje w sprawie realizacji obiecanego pakietu pomocy prowadzone były z darczyńcami wielostronnymi i dwustronnymi. Przygotowując niniejszy wniosek w sprawie pomocy makrofinansowej, służby Komisji kontaktowały się z Międzynarodowym Funduszem Walutowym. Przed przedłożeniem wniosku Komisja konsultowała się również z państwami członkowskimi UE na forum Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Komisja utrzymywała również regularne kontakty z rządem Gruzji. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |229 | Przy wsparciu ekspertów zewnętrznych Komisja przeprowadzi ocenę operacyjną jakości i wiarygodności publicznego obiegu środków finansowych oraz procedur administracyjnych w Gruzji. |230 | Ocena skutków Pomoc makrofinansowa i powiązany z nią program dostosowań i reform gospodarczych przyczynią się w krótkim okresie do złagodzenia potrzeb finansowych Gruzji, wspierając jednocześnie realizację działań politycznych służących poprawie sytuacji bilansu płatniczego i stabilności finansów publicznych w średnim okresie, wzmocnieniu trwałego wzrostu gospodarczego oraz wspieraniu integracji gospodarczej i konwergencji regulacyjnej z UE. Przyczyni się ona również do zwiększenia sprawności i przejrzystości zarządzania finansami publicznymi, w oparciu o pozytywne efekty osiągnięte w trakcie pierwszej operacji pomocy makrofinansowej na rzecz tego kraju. Pomoc makrofinansowa będzie również wspierać stabilizację makroekonomiczną oraz realizację polityk strukturalnych w ramach programu uzgodnionego z MFW. |Aspekty prawne wniosku |305 | Krótki opis proponowanych działań Unia Europejska udostępni Gruzji pomoc makrofinansową na łączną maksymalną kwotę 46 mln EUR, przy czym połowa tej pomocy zostanie przyznana w formie dotacji, a połowa w formie pożyczki. Pomoc przyczyni się do pokrycia pozostających do zaspokojenia potrzeb Gruzji w zakresie finansowania zewnętrznego w latach 2009-2011, ustalonych przez Komisję w oparciu o szacunki Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Pomoc ma zostać wypłacona w roku 2011 w dwóch równych transzach, z których każda obejmować będzie zarówno dotację, jak i pożyczkę. Pomocą będzie zarządzać Komisja. Uwzględnione zostaną szczegółowe przepisy dotyczące zapobiegania nadużyciom finansowym oraz innym nieprawidłowościom, zgodne z rozporządzeniem finansowym. Zakłada się, że wypłata pierwszej transzy nastąpi w pierwszym kwartale 2011 r. Wypłata drugiej transzy, uzależniona od spełnienia szeregu warunków dotyczących polityki, mogłaby nastąpić w trzecim kwartale 2011 r. Jak zwykle w przypadku instrumentu pomocy makrofinansowej, wypłaty środków byłyby uzależnione od pozytywnych wyników przeglądów programu dokonywanych w ramach umowy promesy kredytowej z MFW. Ponadto Komisja i władze Gruzji uzgodnią w formie protokołu ustaleń konkretne środki na rzecz reform strukturalnych. W kontekście dotychczasowych operacji pomocy makrofinansowej służby Komisji ściśle współpracowały z władzami Gruzji w kwestii reformy zarządzania finansami publicznymi, mającej prowadzić do ustanowienia bardziej przejrzystego, spójnego i rozliczalnego systemu zarządzania finansami publicznymi. W ramach nowej operacji pomocy makrofinansowej zakres warunków politycznych zostałby poszerzony, konkretnie o środki mające na celu wspieranie integracji gospodarczej i finansowej z UE oraz konwergencji regulacyjnej z Unią w wybranych obszarach, w toku realizacji planu działania w sferze europejskiej polityki sąsiedztwa oraz z uwzględnieniem planu zawarcia układu o stowarzyszeniu pomiędzy UE i Gruzją. W obliczu sukcesu ostatniej operacji udzielenia pomocy makrofinansowej, w kontekście której władze Gruzji wykazały wolę polityczną oraz faktyczne możliwości realizacji reform strukturalnych, Komisja uważa, że również ta druga operacja pomocy makrofinansowej przyczyni się do realizacji rządowego programu reform strukturalnych. Uzgodnione warunki polityczne będą zgodne z priorytetami planu działania w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa uzgodnionego przez UE i Gruzję. Decyzja o wypłacie połowy proponowanej pomocy w formie dotacji, a drugiej połowy w formie pożyczki jest uzasadniona stopniem rozwoju Gruzji (mierzonym poziomem dochodu na mieszkańca) i wskaźnikami zadłużenia, a także odnotowaną ostatnio poprawą sytuacji gospodarczej kraju. Udzielenie pomocy wyłącznie w postaci dotacji w ramach poprzedniej operacji należy traktować jako decyzję o wyjątkowym charakterze, uzasadnioną bardzo trudną sytuacją, w jakiej znalazła się Gruzja pod koniec 2008 r. Połączenie dotacji i pożyczki jest również spójne ze strategią, jaką od stycznia 2009 r. przyjął w odniesieniu do Gruzji Bank Światowy. Planuje się bowiem, że w ramach przyszłych operacji Banku Światowego kraj otrzyma jedną trzecią pomocy tej instytucji w postaci pożyczek Międzynarodowego Stowarzyszenia Rozwoju, natomiast dwie trzecie pomocy zostanie udzielonych na warunkach Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju. |310 | Podstawa prawna Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 212 TFUE. |329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres dzielonych kompetencji UE. Zasada pomocniczości ma zastosowanie, gdyż cel przywrócenia krótkoterminowej stabilności makroekonomicznej w Gruzji nie może zostać tak skutecznie osiągnięty przez poszczególne państwa członkowskie jak przez Unię Europejską. Głównymi przyczynami są ograniczenia budżetowe na szczeblu krajowym oraz konieczność ścisłej koordynacji między darczyńcami celem zmaksymalizowania pomocy. |Zasada proporcjonalności |331 | Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności: ogranicza się on do minimum koniecznego do osiągnięcia celu krótkoterminowej stabilności makroekonomicznej i nie wykracza poza to, co niezbędne do osiągnięcia tego celu. |332 | Zgodnie z ustaleniami Komisji w oparciu o szacunki MFW w kontekście umowy promesy kredytowej, kwota pomocy odpowiada 14 % pozostających do zaspokojenia potrzeb finansowych Gruzji w latach 2009-2011. Biorąc pod uwagę wielkość pomocy dla Gruzji zadeklarowanej przez państwa członkowskie UE oraz innych darczyńców dwustronnych i wierzycieli wielostronnych, uznaje się, że jest to odpowiedni poziom finansowania ze strony UE. |Wybór instrumentów |341 | Proponowane instrumenty: inne. |342 | Pozostałe instrumenty byłyby niewłaściwe, gdyż wobec braku rozporządzenia ramowego dla instrumentu pomocy makrofinansowej doraźne decyzje Rady podejmowane na mocy art. 212 TFUE są jedynym dostępnym instrumentem prawnym w odniesieniu do rozpatrywanej pomocy. Pomoc na finansowanie projektów lub pomoc techniczna nie byłyby odpowiednim narzędziem realizacji zakładanych celów makroekonomicznych. Główna wartość dodana pomocy makrofinansowej w porównaniu z innymi instrumentami UE polegałaby na złagodzeniu ograniczeń w zakresie finansowania zewnętrznego oraz wsparciu budowy stabilnych ram makroekonomicznych, w tym poprzez przyczynienie się do zrównoważenia bilansu płatniczego i budżetu, oraz właściwych warunków ramowych dla reform strukturalnych. Poprzez pomoc w ustanowieniu właściwych ogólnych ram dla polityki makroekonomicznej i strukturalnej, pomoc makrofinansowa może zwiększyć skuteczność działań finansowanych w Gruzji w ramach innych, bardziej ukierunkowanych instrumentów finansowych UE. |Wpływ na budżet |401 | Pomoc w formie dotacji (w wysokości 23 mln EUR) zostanie sfinansowana ze środków na zobowiązania w budżecie na 2011 r., w ramach pozycji w budżecie nr 01 03 02 (Pomoc makroekonomiczna), przy czym wypłaty nastąpią w 2011 r. Zgodnie z rozporządzeniem ustanawiającym Fundusz Gwarancyjny[2], wpłata do funduszu ma nastąpić w roku 2013 i wyniesie maksymalnie 2,1 mln EUR. Stanowi to 9 % całości pożyczki w kwocie 23 mln EUR przewidzianej do wypłacenia w 2011 r. |Informacje dodatkowe |Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia |533 | Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia. Proponowana pomoc makrofinansowa udostępniana jest na dwuipółroczny okres, rozpoczynający się pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń. |1.  2010/0390 (COD)WniosekDECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej GruzjiPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji[3],po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą[4],a także mając na uwadze, co następuje:2.  Stosunki między Gruzją a Unią Europejską rozwijają się w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa. W 2006 r. UE uzgodniła z Gruzją plan działania w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa, określający średnioterminowe priorytety w stosunkach między UE a Gruzją. W 2010 r. UE i Gruzja rozpoczęły negocjacje układu o stowarzyszeniu, który ma zastąpić obecną umowę o partnerstwie i współpracy. Ramy stosunków między UE a Gruzją zostały dodatkowo wzmocnione dzięki niedawno zainicjowanemu Partnerstwu Wschodniemu.3.  Na nadzwyczajnym posiedzeniu Rady Europejskiej w dniu 1 września 2008 r. potwierdzono wolę UE w odniesieniu do zacieśnienia stosunków unijno-gruzińskich w następstwie konfliktu zbrojnego między Gruzją a Rosją z sierpnia 2008 r.4.  Od trzeciego kwartału 2008 r. gospodarka gruzińska odczuwa negatywne skutki światowego kryzysu finansowego, czego przejawem jest zmniejszenie produkcji, spadek dochodów budżetowych oraz rosnące potrzeby w zakresie finansowania zewnętrznego.5.  Podczas międzynarodowej konferencji darczyńców, która odbyła się w październiku 2008 r., społeczność międzynarodowa zobowiązała się do wsparcia procesu ożywienia gospodarki Gruzji zgodnie ze wspólną oceną potrzeb przeprowadzoną przez Organizację Narodów Zjednoczonych i Bank Światowy.6.  Unia Europejska zadeklarowała udzielenie Gruzji pomocy w kwocie do 500 mln EUR.7.  Procesom dostosowań gospodarczych w Gruzji i ożywieniu jej gospodarki służy pomoc finansowa Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW). We wrześniu 2008 r. władze Gruzji uzgodniły z MFW porozumienie w sprawie promesy kredytowej na kwotę 750 mln USD, mającej pomóc w dokonaniu w gruzińskiej gospodarce dostosowań niezbędnych w związku z kryzysem gospodarczym.8.  W związku z dalszym pogorszeniem sytuacji gospodarczej, koniecznością skorygowania założeń gospodarczych będących podstawą programu, jak również wzrostem potrzeb w zakresie finansowania zewnętrznego, Gruzja i MFW uzgodniły zwiększenie środków udostępnianych przez MFW na rzecz Gruzji o kwotę 424 mln USD, które zostało zatwierdzone przez zarząd MFW w sierpniu 2009 r.9.  Unia Europejska zamierza przyznać w latach 2010-2012 dotacje na wsparcie budżetowe w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI) o łącznej wartości 37 mln EUR rocznie.10.  W związku z pogorszeniem sytuacji gospodarczej i perspektyw gospodarczych Gruzja wystąpiła o dodatkową pomoc makrofinansową Unii Europejskiej.11.  Biorąc pod uwagę, że w bilansie płatniczym Gruzji utrzymuje się pozostająca do pokrycia luka finansowa, udzielenie pomocy makrofinansowej jest w obecnych nadzwyczajnych okolicznościach właściwą odpowiedzią na wniosek tego kraju, służącą wsparciu jego stabilizacji gospodarczej w powiązaniu z bieżącym programem MFW.12.  Unijna pomoc makrofinansowa nie powinna jedynie uzupełniać programów i zasobów MFW i Banku Światowego, lecz powinna zapewnić wartość dodaną wynikającą z zaangażowania Unii.13.  Komisja powinna zapewnić pełną zgodność prawną i merytoryczną pomocy makrofinansowej Unii ze środkami podejmowanymi w innych obszarach działań zewnętrznych oraz z innymi odpowiednimi strategiami politycznymi Unii.14.  Cele szczególne pomocy makrofinansowej Unii powinny służyć zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i odpowiedzialności. Komisja powinna regularnie monitorować te cele.15.  Warunki stanowiące podstawę udzielenia pomocy makrofinansowej Unii powinny odzwierciedlać kluczowe zasady i cele polityki Unii wobec Gruzji.16.  W celu zagwarantowania skutecznej ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej związanych z niniejszą pomocą makrofinansową konieczne jest, aby Gruzja wprowadziła stosowne środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z tą pomocą oraz w zakresie ich zwalczania. Konieczne jest również zapewnienie stosownych kontroli przez Komisję i stosownych audytów przez Trybunał Obrachunkowy.17.  Udostępnienie pomocy finansowej Unii Europejskiej nie narusza uprawnień władzy budżetowej.18.  Pomocą tą powinna zarządzać Komisja. Aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu możliwość śledzenia wykonania niniejszej decyzji, Komisja powinna je regularnie informować o rozwoju sytuacji w związku z pomocą i udostępniać im odpowiednie dokumenty.19.  Zgodnie z art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję zostają ustanowione z wyprzedzeniem w drodze rozporządzenia przyjętego zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Do czasu przyjęcia tego nowego rozporządzenia zastosowanie ma nadal decyzja Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiająca warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[5], z wyjątkiem procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, która nie ma zastosowania,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 120.  Unia Europejska udostępnia Gruzji pomoc makrofinansową w maksymalnej kwocie 46 mln EUR, z przeznaczeniem na wsparcie stabilizacji gospodarczej tego kraju oraz pokrycie jego potrzeb w zakresie bilansu płatniczego określonych w aktualnym programie MFW. Z kwoty tej maksymalnie 23 mln EUR udostępnia się w formie dotacji, natomiast maksymalnie 23 mln EUR udostępnia się w formie pożyczki. Udostępnienie proponowanej pomocy makrofinansowej następuje pod warunkiem zatwierdzenia przez władzę budżetową budżetu na rok 2011.21.  W celu sfinansowania pożyczki stanowiącej część udzielanej pomocy, Komisję upoważnia się do pożyczenia w imieniu Unii Europejskiej niezbędnych środków. Maksymalny termin wymagalności pożyczki wynosi 15 lat.22.  Udostępnianiem pomocy finansowej Unii Europejskiej zarządza Komisja, w sposób spójny z umowami lub ustaleniami zawartymi między Gruzją a MFW oraz z głównymi zasadami i celami reform gospodarczych określonymi w umowie o partnerstwie i współpracy UE-Gruzja. Komisja regularnie informuje Parlament Europejski i Komitet Ekonomiczno-Finansowy o rozwoju sytuacji w zakresie zarządzania pomocą i udostępnia im odpowiednie dokumenty.23.  Pomoc finansowa Unii Europejskiej udostępniana jest na okres dwóch lat i sześciu miesięcy, począwszy od pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń, o którym mowa w art. 2 ust. 1.Artykuł 21. Komisja, działając zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 6 ust. 2, jest uprawniona do uzgodnienia z władzami Gruzji warunków dotyczących polityki gospodarczej oraz warunków finansowych związanych z pomocą makrofinansową Unii Europejskiej, które określone zostaną w protokole ustaleń zawierającym harmonogram ich realizacji (zwanym dalej „protokołem ustaleń”). Warunki te muszą być zgodne z umowami lub ustaleniami, o których mowa w art. 1 ust. 3. Warunki te mają w szczególności służyć zwiększeniu skuteczności i przejrzystości pomocy oraz odpowiedzialności z nią związanej, w tym systemów zarządzania finansami publicznymi w Gruzji. Komisja regularnie monitoruje postępy w osiąganiu tych celów. Szczegółowe warunki finansowe pomocy określają umowa o dotację i umowa pożyczki do uzgodnienia między Komisją a władzami Gruzji.2. W okresie realizacji pomocy finansowej Unii Europejskiej Komisja monitoruje prawidłowość regulacji finansowych Gruzji, procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli, które są istotne z punktu widzenia takiej pomocy, jak również przestrzeganie uzgodnionego harmonogramu.3. W regularnych odstępach czasu Komisja ocenia, czy polityka gospodarcza Gruzji jest zgodna z celami pomocy makrofinansowej Unii Europejskiej oraz czy uzgodnione warunki dotyczące polityki gospodarczej są przestrzegane w zadowalający sposób. W tym zakresie Komisja działa w ścisłej współpracy z Międzynarodowym Funduszem Walutowym i Bankiem Światowym oraz, jeżeli jest to wymagane, z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym.Artykuł 31. Pomoc finansowa Unii Europejskiej jest udostępniana Gruzji przez Komisję w dwóch transzach, z których każda obejmuje dotację i pożyczkę, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w ust. 2. Wysokość każdej transzy określa się w protokole ustaleń.2. O wypłacie każdej transzy decyduje Komisja, przy czym warunkiem wypłaty jest zadowalająca realizacja warunków dotyczących polityki gospodarczej do uzgodnienia w protokole ustaleń. Wypłata drugiej transzy następuje nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od wypłaty pierwszej transzy.3. Środki Unii Europejskiej są wypłacane bankowi centralnemu Gruzji. Środki Unii mogą zostać przekazane na rzecz skarbu państwa Gruzji jako beneficjenta końcowego, z zastrzeżeniem postanowień uzgodnionych w protokole ustaleń, w tym potwierdzenia budżetowych potrzeb finansowych pozostających do zaspokojenia.Artykuł 41. Operacje zaciągania i udzielania pożyczek związane z instrumentem pożyczkowym, który stanowi część przedmiotowej pomocy Unii Europejskiej, przeprowadzane są w euro z tą samą datą waluty i nie wiążą się dla Unii Europejskiej ze zmianą terminów wymagalności ani z ryzykiem walutowym, ryzykiem stopy procentowej ani innym ryzykiem handlowym.2. Na wniosek Gruzji Komisja podejmuje niezbędne kroki w celu dopilnowania, aby w warunkach udzielanej pożyczki uwzględniona została klauzula wcześniejszej spłaty i aby odpowiadała jej odpowiednia klauzula w warunkach zaciąganej pożyczki.3. Na wniosek Gruzji oraz jeśli okoliczności pozwalają na poprawę oprocentowania udzielonej pożyczki, Komisja może refinansować całość lub część zaciągniętej przez nią pierwotnie pożyczki lub zmienić odpowiednie warunki finansowe. Operacje refinansowania lub zmiany warunków pożyczki przeprowadzane są zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 i nie skutkują przedłużeniem średniego terminu wymagalności pożyczki ani zwiększeniem kwoty głównej pozostającej do spłaty na dzień refinansowania lub zmiany warunków pożyczki.4. Gruzja pokrywa wszystkie koszty poniesione przez Unię Europejską w związku z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek na podstawie niniejszej decyzji.5. Parlament Europejski i Komitet Ekonomiczno-Finansowy są na bieżąco informowane o rozwoju sytuacji w zakresie operacji, o których mowa w ust. 2 i 3.Artykuł 5Pomoc finansowa Unii Europejskiej jest udzielana zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[6] oraz przepisów wykonawczych do tego rozporządzenia. Protokół ustaleń, umowa pożyczki oraz umowa o dotację do uzgodnienia z władzami Gruzji przewidują w szczególności podjęcie przez Gruzję stosownych środków w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji oraz wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z udzielaną pomocą i zwalczania ich. W celu zapewnienia większej przejrzystości zarządzania środkami oraz ich wydatkowania, protokół ustaleń, umowa pożyczki oraz umowa o dotację przewidują także kontrole, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, przeprowadzane przez Komisję, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych. Przewidują one ponadto audyty Trybunału Obrachunkowego, w tym w stosownych przypadkach audyty na miejscu.Artykuł 624.  Komisja jest wspierana przez komitet.25.  W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.Artykuł 726.  Do dnia 30 czerwca każdego roku Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wykonania niniejszej decyzji w poprzednim roku, zawierające ocenę wykonania. Sprawozdanie zawiera informacje o związku pomiędzy warunkami dotyczącymi polityki określonymi w protokole ustaleń, bieżącymi wynikami gospodarczymi i budżetowymi Gruzji a decyzjami Komisji dotyczącymi wypłaty poszczególnych transz pomocy.27.  Nie później niż dwa lata po upływie okresu na jaki udostępniona została pomoc, o którym mowa w art. 1 ust. 4, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny ex post .Artykuł 8Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący […] […]Załącznik 3: OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJISTRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWYTytuł wniosku/inicjatywyPomoc makrofinansowa dla GruzjiDziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[7]Dziedzina polityki: Tytuł 01 – Sprawy gospodarcze i finansoweDziałanie: 03 – Międzynarodowe kwestie gospodarcze i finansoweCharakter wniosku/inicjatywyX Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania( Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego[8]( Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania( Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działaniaCeleWieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie„Promowanie dobrobytu poza obszarem Unii Europejskiej”Główne obszary działań DG ds. Gospodarczych i Finansowych związane z przedmiotową pomocą obejmują:1. Wspieranie realizacji europejskiej polityki sąsiedztwa poprzez pogłębianie analizy ekonomicznej oraz wzmocnienie dialogu i doradztwa politycznego w zakresie gospodarczych aspektów planu działania.2. Przygotowywanie, wdrażanie i monitorowanie pomocy makrofinansowej dla partnerskich państw trzecich we współpracy z właściwymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi.Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywaCel szczegółowy nr 3: „Udzielanie pomocy makrofinansowej krajom trzecim w ramach rozwiązywania sytuacji kryzysowych dotykających ich bilansów płatniczych i przywracania zadłużenia zewnętrznego do zrównoważonego poziomu”Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa : Międzynarodowe stosunki gospodarcze i finansowe, ład globalny.Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływProponowana pomoc dla Gruzji składa się z pożyczki UE w kwocie 23 mln EUR oraz dotacji w kwocie maksymalnie 23 mln EUR (dotacja ma być finansowana z budżetu ogólnego), które mają się przyczynić do lepszego zrównoważenia bilansu płatniczego tego kraju. Pomoc ta ułatwi Gruzji przezwyciężenie trudności gospodarczych i społecznych, jakich kraj ten doświadcza w wyniku zbrojnego konfliktu z sierpnia 2008 r. oraz w związku z następstwami światowego kryzysu finansowego. Pomoc ta będzie również wspierać reformy strukturalne mające na celu wzmocnienie trwałego wzrostu gospodarczego, poprawę zarządzania finansami publicznymi oraz zacieśnienie integracji gospodarczej z UE i większe zbliżenie gruzińskich przepisów do regulacji unijnych.We wrześniu i październiku 2010 r. służby Komisji (jednostka D2 DG ds. Gospodarczych i Finansowych) przeprowadziły ocenę ex ante (zob. towarzyszący wnioskowi Komisji dokument roboczy służb Komisji), stwierdzając, że udostępnienie pomocy makrofinansowej przez UE jest uzasadnione.Wskaźniki wyników i wpływuWładze Gruzji, a w szczególności krajowe ministerstwo finansów, zobowiązane będą do składania służbom Komisji regularnych sprawozdań dotyczących określonych wskaźników. Przed wypłatą drugiej transzy pomocy złożą one również obszerne sprawozdanie dotyczące spełnienia uzgodnionych warunków dotyczących polityki.Po dokonaniu oceny operacyjnej obiegu środków finansowych oraz procedur administracyjnych, przeprowadzanej w Gruzji w fazie przygotowawczej tego przedsięwzięcia, służby Komisji kontynuować będą monitorowanie zarządzania finansami publicznymi. Delegatura Unii Europejskiej w Gruzji będzie także składać regularne sprawozdania dotyczące kwestii istotnych z punktu widzenia monitorowania pomocy. Służby Komisji pozostają w ścisłym kontakcie z MFW oraz Bankiem Światowym, by korzystać z wiedzy, jaką instytucje te dysponują dzięki prowadzonej przez nie w Gruzji działalności.W styczniu 2010 r. zakończono niezależną ocenę ex post pomocy makrofinansowej udzielonej Gruzji przez UE w latach 2006-2008. Operacja pomocy makrofinansowej realizowana między końcem 2009 r. a połową 2010 r. zostanie poddana ocenie ex post w trakcie 2011 r. Operacja będąca przedmiotem niniejszego wniosku zostanie poddana ocenie ex post w ciągu dwóch lat po upływie okresu, na jaki udostępniona została pomoc.W proponowanej decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady przewidziano coroczne sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady, obejmujące ocenę realizacji operacji udzielenia pomocy makrofinansowej.Uzasadnienie wniosku/inicjatywyPotrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowejWypłata pomocy będzie uzależniona od zadowalających postępów w realizacji aktualnie obowiązującego, trzyletniego programu uzgodnionego przez Gruzję i MFW w ramach umowy dotyczącej promesy kredytowej. Ponadto Komisja uzgodni z władzami Gruzji szczególne warunki dotyczące polityki, które muszą zostać spełnione przed wypłatą drugiej raty pomocy przez Komisję. Warunki te będą zgodne z uzgodnieniami dokonanymi przez Gruzję i MFW. Przed wypłatą drugiej transzy pomocy służby Komisji, we współpracy z władzami krajowymi, ocenią, czy warunki te zostały spełnione.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii EuropejskiejPomagając Gruzji w przezwyciężeniu szoku gospodarczego będącego następstwem konfliktu z Rosją oraz globalnego kryzysu finansowego, proponowana pomoc makrofinansowa UE przyczyni się do zwiększenia stabilności makroekonomicznej i politycznej w regionie obejmującym kraje sąsiedztwa wschodniego, względnie Partnerstwa Wschodniego, oraz do zacieśnienia więzów gospodarczych i politycznych łączących Gruzję i UE. Uzupełniając zasoby udostępnione przez międzynarodowe instytucje finansowe i pozostałych darczyńców, pomoc ta przyczynia się do ogólnej skuteczności pakietu wsparcia finansowego uzgodnionego przez międzynarodową społeczność darczyńców w następstwie kryzysu.Oprócz finansowych efektów pomocy makrofinansowej, proponowany program wzmocni zaangażowanie rządu na rzecz reform oraz jego aspiracje związane z zacieśnieniem stosunków z UE. Uwzględniając szerszy kontekst, proponowane działanie dobrze wpisuje się w ogólną strategię UE wobec Gruzji, którą charakteryzuje zwiększenie zaangażowania wyrażające się otwarciem negocjacji w sprawie układu o stowarzyszeniu, którego podstawowym elementem będzie zawarcie kompleksowej umowy w sprawie wolnego handlu.Operacja pomocy makrofinansowej wnosi wartość dodaną do zaangażowania UE w Gruzji, gdyż jest ona uruchamiana dla udzielenia pomocy temu krajowi w rozwiązaniu znacznych krótkoterminowych problemów z bilansem płatniczym. Oczekuje się, że ułatwi ona stworzenie stabilnych ram makroekonomicznych, między innymi dzięki wsparciu procesów równoważenia bilansu płatniczego i budżetu. Pomoc stanowi podstawę wdrażania zdecydowanych środków dostosowawczych i reform strukturalnych służących rozwiązaniu tych trudności. Pomoc w postaci wsparcia dla budżetu ogólnego, udostępniana w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa, służy realizacji celów o charakterze w większym stopniu długoterminowym, w związku z czym nie byłaby ona właściwym instrumentem wsparcia dla bilansu płatniczego.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działańW przeprowadzonej ostatnio zewnętrznej ocenie podobnej pomocy udzielonej Gruzji w przeszłości wskazano, że praktyka wyboru ograniczonej liczby zasadniczych reform strukturalnych okazała się sukcesem i zaproponowano jej kontynuowanie – z zastrzeżeniem utrzymania odpowiedniego monitorowania oraz ścisłego dialogu politycznego przez cały okres realizacji operacji pomocy. Ponadto dobre wyniki osiągnięte w trakcie realizacji ogólnego programu reform w ramach poprzedniej operacji pomocy makrofinansowej umożliwiają Komisji dalsze stosowanie tego samego podejścia w przypadku proponowanej operacji.Spójność z ewentualnymi innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergiaJeśli chodzi o spójność i możliwą synergię z innymi instrumentami UE, unijny pakiet pomocy dla Gruzji obejmuje zarówno środki zaprogramowane w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI), jak i instrumenty kryzysowe, takie jak Instrument na rzecz Stabilności, pomoc humanitarna i pomoc makrofinansowa. Pakiet ten obejmuje również koszty prowadzonej przez UE cywilnej misji obserwacyjnej w Gruzji. Poprzez programowane sektorowe wsparcie budżetowe ze środków dostępnych w ramach ENPI wspierano dotychczas reformy w obszarach zarządzania finansami publicznymi, sądownictwa karnego, kształcenia zawodowego oraz rozwoju regionalnego. Na lata 2011-2013 zatwierdzono nowy pakiet środków w ramach ENPI w wysokości 180 mln EUR. Główna wartość dodana pomocy makrofinansowej w porównaniu z innymi instrumentami UE polegałaby na stworzeniu stabilnych ram makroekonomicznych, w tym poprzez przyczynienie się do zrównoważenia bilansu płatniczego i budżetu, oraz właściwych warunków ramowych dla reform strukturalnych.Pomoc makrofinansowa nie stanowi regularnej pomocy finansowej ani nie ma na celu wspierania rozwoju gospodarczego i społecznego w otrzymujących ją krajach. Wypłata pomocy makrofinansowej jest wstrzymywana, gdy tylko sytuacja kraju pod względem finansowania zewnętrznego wraca na ścieżkę równowagi. W kolejnym etapie korzysta się wówczas z regularnych unijnych instrumentów pomocy i współpracy, takich jak np. wspomniane bezpośrednie wsparcie budżetowe udzielane na mocy rozporządzenia w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa.Pomoc makrofinansowa stanowi również w zamyśle uzupełnienie interwencji podejmowanych przez międzynarodowe instytucje finansowe, w szczególności wspieranych przez MFW programów reform i dostosowań. Pomoc o charakterze makroekonomicznym udostępniana jest jedynie wówczas, gdy spełnione są warunki dotyczące polityki gospodarczej i finansowej.Czas trwania działania i jego wpływu finansowegoX Wniosek/inicjatywa o określonym czasie trwania-  X Czas trwania wniosku/inicjatywy: dwa i pół roku od wejścia w życie protokołu ustaleń, zgodnie z art. 2 ust. 1 proponowanej decyzji.-  ( Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.( Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie trwania-  Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r. do RRRR r.,-  po którym następuje faza operacyjna.Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[9]X Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane przez Komisję( Pośrednie zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych:-  ( agencjom wykonawczym-  ( organom utworzonym przez Unię[10]-  ( krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek świadczenia usługi publicznej-  ( osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej, określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego( Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi( Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi( Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymiW przypadku wskazania więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”.Uwagi:Przy monitorowaniu pomocy finansowej oczekuje się aktywnej współpracy ze strony delegatur UE.ŚRODKI ZARZĄDZANIAZasady nadzoru i sprawozdawczościNiniejsza pomoc ma charakter makroekonomiczny i dostosowana została do programu gospodarczego wspieranego przez MFW. Monitorowanie działań przez służby Komisji będzie prowadzone na podstawie postępów w realizacji programu związanego z promesą kredytową oraz konkretnych środków reform, które zostaną uzgodnione z władzami Gruzji w protokole ustaleń. Władze Gruzji, a w szczególności jej ministerstwo finansów, zobowiązane będą do składania służbom Komisji kwartalnych sprawozdań dotyczących określonych wskaźników oraz złożą obszerne sprawozdanie dotyczące spełnienia uzgodnionych warunków przed wypłatą drugiej transzy pomocy makrofinansowej.Po dokonaniu oceny operacyjnej obiegu środków finansowych oraz procedur administracyjnych, przeprowadzanej w Gruzji w fazie przygotowawczej tego przedsięwzięcia w grudniu 2010 r., służby Komisji kontynuować będą monitorowanie zarządzania finansami publicznymi. Delegatura Unii Europejskiej w Gruzji będzie także składać regularne sprawozdania dotyczące kwestii istotnych z punktu widzenia monitorowania pomocy. Służby Komisji pozostaną w ścisłym kontakcie z MFW oraz Bankiem Światowym, by korzystać z wiedzy, jaką instytucje te dysponują dzięki prowadzonej przez nie w Gruzji działalności.W proponowanej decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady przewidziano coroczne sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady, obejmujące ocenę realizacji operacji udzielenia pomocy. Ponadto w ciągu dwóch lat od upływu okresu realizacji pomocy planowane jest przeprowadzenie przez Komisję lub jej należycie upoważnionych przedstawicieli niezależnej oceny ex-post dotyczącej udzielonej pomocy.System zarządzania i kontroliZidentyfikowane ryzykoZ proponowaną operacją pomocy makrofinansowej wiąże się ryzyko o charakterze powierniczym, ryzyko związane z prowadzoną polityką gospodarczą, a także ogólne ryzyko polityczne.Nie można wykluczyć, że pomoc makrofinansowa, która nie jest przeznaczona na sfinansowanie konkretnych wydatków (w przeciwieństwie chociażby do finansowania projektów), zostanie wykorzystana w sposób mający charakter oszustwa. Zasadniczo ryzyko to powiązane jest z takimi czynnikami jak niezależność banku centralnego, jakość systemów zarządzania i procedur administracyjnych, funkcje kontroli i nadzoru w odniesieniu do obiegu środków finansowych, bezpieczeństwo systemów informatycznych oraz odpowiednie możliwości prowadzenia audytów wewnętrznych i zewnętrznych.Jeśli chodzi o ryzyko związane z prowadzoną polityką gospodarczą, punkt wyjścia stanowi założenie, że rząd Gruzji utrzyma swoje zobowiązanie do dokonania dostosowań budżetowych oraz spełnienia wymogów umowy zawartej z MFW. Będzie to weryfikowane przy pomocy regularnego monitorowania przez MFW wskaźników osiągnięć oraz strukturalnych wartości odniesienia. Istnieje ryzyko, że rząd Gruzji nie spełni warunków określonych w programie MFW, gdyż osiągnięcie wskazanych w nim celów może się okazać trudniejsze niż zakładano lub gdyby doszło do zmiany ogólnych warunków politycznych w kraju. Władze wykazały jednak dotychczas silne zaangażowanie we współpracę z instytucjami międzynarodowymi na rzecz wdrożenia programu reform.Konsolidacja demokratycznych reform i instytucji stanowi centralny element stosunków UE z Gruzją. Odnotować można pewne niedociągnięcia w sferze niezawisłości sądownictwa, wyraźna jest również potrzeba wzmocnienia pluralizmu w mediach. Trwający proces reformy konstytucyjnej jest obiecujący, ale utrzymuje się niepewność co do kierunku, jaki zostanie ostatecznie obrany. Wybory parlamentarne przewidziane są na rok 2012, a najbliższe wybory prezydenckie odbędą się w roku 2013. Ogólnie rzecz biorąc, ryzyko niestabilności politycznej oraz ryzyko regresu w procesie reform demokratycznych wydają się możliwe do opanowania.Należy również zaznaczyć, że znaczne ogólne ryzyko polityczne wiąże się z ewentualnością niepowodzenia w pokojowym rozwiązaniu zbrojnego konfliktu z Rosją.Przewidywane metody kontroliPomoc makrofinansowa podlegać będzie procedurom weryfikacji, kontroli i audytu, za które odpowiedzialna będzie Komisja, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), oraz Trybunał Obrachunkowy.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościomSłużby Komisji zainicjowały realizowany obecnie program oceny operacyjnej obiegu środków finansowych oraz procedur administracyjnych we wszystkich państwach trzecich korzystających z pomocy makrofinansowej Unii Europejskiej w celu spełnienia wymogów wynikających z rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich. Uwzględniane są również ewentualne dostępne wnioski z ocen („safeguard assessments”) MFW oraz z innych odpowiednich sprawozdań MFW i Banku Światowego.Na początku grudnia 2010 r. służby Komisji, przy wsparciu należycie upoważnionych ekspertów zewnętrznych, przeprowadzą w Gruzji ocenę operacyjną obiegu środków finansowych oraz procedur administracyjnych w ministerstwie finansów oraz banku centralnym Gruzji. Przegląd ten obejmie takie obszary jak: struktura i organizacja zarządzania, zarządzanie i kontrola funduszy, bezpieczeństwo systemów informatycznych, możliwości w zakresie kontroli wewnętrznych i zewnętrznych oraz niezależność banku centralnego. Zweryfikowana zostanie ważność ustaleń dokonanych w trakcie ostatniej oceny operacyjnej z 2005 r., w ramach której stwierdzono, że struktury mające zagwarantować należyte zarządzanie finansami są zasadniczo efektywne. Stwierdzono wówczas w szczególności, że ministerstwo finansów jest skuteczne w odniesieniu do kontroli budżetowej, ale winno zostać wzmocnione i rozbudowane w odniesieniu do kontroli wewnętrznej w ramach organizacji budżetowych oraz w odniesieniu do audytów wewnętrznych i zewnętrznych. Stwierdzono również, że struktury mające zagwarantować należyte zarządzanie finansami w banku centralnym Gruzji są efektywne.Proponowana podstawa prawna pomocy makrofinansowej dla Gruzji obejmuje przepis dotyczący środków zapobiegania nadużyciom finansowym. Środki te zostaną bardziej szczegółowo określone w protokole ustaleń. Przewiduje się, że pomoc podlegać będzie warunkom właściwym dla odnośnych obszarów polityki, szczególnie w dziedzinie zarządzania finansami publicznymi, w celu zwiększenia skuteczności, przejrzystości i rozliczalności.Ponadto określając uwarunkowania polityczne, którym podlegać ma niniejsza operacja udzielenia pomocy makrofinansowej, Komisja zamierza położyć nacisk na reformy zarządzania finansami publicznymi.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWYDział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(-e) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ-  Istniejące pozycje w budżecie01 03 02: Pomoc makroekonomicznaDział wieloletnich ram finansowych | Pozycja w budżecie | Rodzaj środków | Wkład |Numer [Treść………………………...……….] | ZRÓŻNICOWANE /NIEZRÓŻNICOWANE ([11]) | państw EFTA[12] | krajów kandydujących[13] | państw trzecich | w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego |4 | 01 03 02 01 Pomoc makroekonomiczna | ZRÓŻNICOWANE | NIE | NIE | NIE | NIE |01 04 01 14 – Finansowanie Funduszu GwarancyjnegoDział wieloletnich ram finansowych | Pozycja w budżecie | Rodzaj środków | Wkład |Numer [Treść……………………………………..] | ZRÓŻNICOWANE /NIEZRÓŻNICOWANE | państw EFTA | krajów kandydujących | państw trzecich | w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia finansowego |4 | 01 04 01 14 Finansowanie Funduszu Gwarancyjnego | ZRÓŻNICOWANE | NIE | NIE | NIE | NIE |Fundusz gwarancyjny dla działań zewnętrznych musi zostać zasilony wpłatami zgodnie ze zmienionym rozporządzeniem ustanawiającym Fundusz. Zgodnie z tym rozporządzeniem wpłaty są dokonywane na podstawie kwoty pożyczki pozostającej do spłaty na koniec roku. Wysokość wpłaty jest obliczana na początku roku „n” jako różnica pomiędzy kwotą docelową a wartością aktywów netto Funduszu na koniec roku „n–1”. Jest ona włączana w roku „n” do budżetu wstępnego na rok „n+1” i faktycznie przekazywana w ramach jednej transakcji na początku roku „n+1” z pozycji „Finansowanie Funduszu Gwarancyjnego” (pozycja w budżecie nr 01 04 01 14). W konsekwencji 9 % (maksymalnie 2,1 mln EUR) wypłaconej faktycznie kwoty zostanie uwzględnione w kwocie docelowej na koniec roku „n–1” do celów obliczenia wpłat zasilających Fundusz.01 04 01 04 – Gwarancja Unii Europejskiej związana z pożyczkami UE zaciągniętymi na pomoc makrofinansową dla państw trzecich.Wpis w budżecie („p.m.”) odzwierciedlający gwarancję budżetową z tytułu pożyczki (23 mln EUR) zostanie uruchomiony tylko w razie faktycznego wykorzystania gwarancji. Oczekuje się, że gwarancja budżetowa nie zostanie uruchomiona.-  Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje Nie dotyczy.Szacunkowy wpływ na wydatkiSynteza szacunkowego wpływu na wydatkiw mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Dział wieloletnich ram finansowych: | 4 | 01 03 02 Pomoc makrofinansowa |EUR( Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) |Sprawy Gospodarcze i Finansowe 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji ) | 0,33 | 0,33 | 0,33 |XX 01 01 02 (w delegaturach) | - | - | - |XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) | - | - | - |10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) | - | - | - |( Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy)[18] |XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) | - | - | - |XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) |10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) |Inna pozycja w budżecie (określić) |OGÓŁEM | 0,33 | 0,33 | 0,33 |-  XX oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżeciePotrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych. Koszty wymaganego personelu szacowane są w oparciu o 30 % rocznych wydatków na urzędnika kategorii AD5–AD12.Opis zadań do wykonania:Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony | Np. przygotowywanie protokołów ustaleń i umów w sprawie przyznania dotacji, konsultacje z władzami oraz międzynarodowymi instytucjami finansowymi, konsultacje z ekspertami zewnętrznymi dotyczące ocen operacyjnych, odbywanie podróży służbowych w celu dokonywania przeglądów, przygotowywanie sprawozdań służb Komisji oraz procedur Komisji związanych z zarządzaniem pomocą |Personel zewnętrzny | n.d. |Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi-  X Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi.-  ( Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w wieloletnich ramach finansowych.-  ( Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub zmiany wieloletnich ram finansowych[21].Udział osób trzecich w finansowaniu-  Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecichSzacunkowy wpływ finansowy na dochody-  X Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.-  ( Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:-  ( wpływ na zasoby własne-  ( wpływ na dochody różne[1] Łączna pomoc zadeklarowana przez KE podczas tej konferencji darczyńców sięgała maksymalnie 500 mln EUR i miała ona służyć wsparciu gospodarki Gruzji w kontekście następstw konfliktu zbrojnego z Rosją z sierpnia 2008 r. oraz światowego kryzysu finansowego.[2] Artykuł 5 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 z dnia 25 maja 2009 r. ustanawiającego Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych (wersja ujednolicona). Wpłata pochodzi ze środków z pozycji „Finansowanie Funduszu Gwarancyjnego” (pozycja w budżecie 01 04 01 14).[3] Dz.U. C […] z […], s. […].[4] Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia […] 2010 r. oraz decyzja Rady z dnia […] 2010 r.[5] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.[6] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, s. 1).[7] ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.[8] O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.[9] Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html[10] O którym mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.[11] Środki zróżnicowane/ środki niezróżnicowane.[12] EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu.[13] Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.[14] Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy (2010).[15] Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.[16] Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy (2010).[17] Realizacje odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).[18] AC= pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED= młodszy oddelegowany ekspert AL= członek personelu miejscowego; END= oddelegowany ekspert krajowy.[19] Poniżej pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”).[20] Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz Rybacki.[21] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.


title: Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska Unii Europejskiej w kwestii regulaminu wewnętrznego Komitetu UPG, przewidzianego w Przejściowej umowie o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską , z drugiej strony

text:
               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 31.7.2015
            COM(2015) 381 final
            2015/0166(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska Unii Europejskiej w kwestii regulaminu wewnętrznego Komitetu UPG, przewidzianego w Przejściowej umowie o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Przejściowa umowa o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, która obejmuje obecnie Republikę Kamerunu, z drugiej strony, podpisana została w dniu 15 stycznia 2009 r. i jest stosowana tymczasowo od dnia 4 sierpnia 2014 r.

               W art. 92 wspomnianej umowy ustanowiono Komitet UPG, który jest odpowiedzialny za zarządzanie wszystkimi dziedzinami objętymi tą umową i za realizację wszystkich zadań, o których w niej mowa.

               Artykuł 92 stanowi również, że Strony decydują o składzie, organizacji i działaniu Komitetu UPG.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               Wniosek obejmuje projekt decyzji Rady Unii Europejskiej na podstawie art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w sprawie określenia jej stanowiska. W przeszłości przyjmowane były podobne decyzje w celu przyjęcia regulaminów wewnętrznych innych umów o partnerstwie gospodarczym.

               Do niniejszej decyzji Rady załączono projekt decyzji do przyjęcia przez Komitet UPG na jednym z przyszłych posiedzeń, zawierający w załączniku projekt regulaminu wewnętrznego Komitetu UPG. Przedmiotowy regulamin wewnętrzny został zatwierdzony i parafowany przez obie Strony na posiedzeniu inauguracyjnym Komitetu UPG, które odbyło się w dniach 11 i 12 maja 2015 r. w Brukseli.

               3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               Obowiązek ustanowienia regulaminu wewnętrznego przewidziany jest w przejściowej umowie. Obie Strony umowy wcześniej konsultowały się ze sobą i tekst regulaminu został przez nie zatwierdzony i parafowany na posiedzeniu inauguracyjnym Komitetu UPG, które odbyło się w dniach 11 i 12 maja 2015 r. w Brukseli.

               Nie dokonano oceny skutków niniejszego wniosku, ponieważ niniejsza inicjatywa nie ma bezpośrednich skutków gospodarczych, społecznych ani związanych ze środowiskiem.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Wpływ na budżet ogranicza się do wydatków administracyjnych.

               2015/0166 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska Unii Europejskiej w kwestii regulaminu wewnętrznego Komitetu UPG, przewidzianego w Przejściowej umowie o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską
                  1
               , z drugiej strony

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 209 oraz art. 218 ust. 9,

               uwzględniając decyzję Rady 2009/152/WE w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym (UPG) między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony
                  2
               ,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Przejściowa umowa o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, podpisana została w dniu 15 stycznia 2009 r. i jest stosowana tymczasowo od dnia 4 sierpnia 2014 r.

               (2)W art. 92 wspomnianej umowy ustanowiono Komitet UPG, który jest odpowiedzialny za zarządzanie tą umową i realizację wszystkich zadań, o których w niej mowa.

               (3)W art. 92 przewidziano, że Strony decydują o składzie, organizacji i działaniu Komitetu UPG.

               (4)Unia Europejska powinna określić stanowisko, jakie należy zająć w kwestii przyjęcia regulaminu wewnętrznego Komitetu UPG,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko Unii Europejskiej dotyczące przyjęcia decyzji Komitetu UPG, przewidzianego w Przejściowej umowie o partnerstwie gospodarczym (UPG) między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w sprawie regulaminu wewnętrznego opiera się na projekcie decyzji Komitetu UPG załączonym do niniejszej decyzji.

               Niewielkie modyfikacje tego projektu decyzji, które nie powodują istotnych zmian jego treści, mogą zostać przyjęte bez kolejnej decyzji Komisji lub Rady.

               Artykuł 2

               Po przyjęciu decyzji Komitetu UPG musi ona zostać opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Na tym etapie i do celów przejściowej umowy UPG, Strona Afryka Środkowa obejmuje Republikę Kamerunu, która jak dotąd jest jedynym państwem, które tę umowę podpisało i ratyfikowało.

                     (2)
                  Dz.U. L 57 z 28.2.2009, s. 1.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 31.7.2015
            COM(2015) 381 final
            ZAŁĄCZNIK

            Decyzja Rady
            w sprawie stanowiska Unii Europejskiej w kwestii regulaminu wewnętrznego Komitetu UPG, przewidzianego w Przejściowej umowie o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA nr …/2015 z dnia... KOMITETU UPG

               ustanowionego w Przejściowej umowie o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Komitetu UPG

               KOMITET UPG,

               uwzględniając Przejściową umowę o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony („Umowa“), podpisaną w Brukseli w dniu 15 stycznia 2009 r. i stosowaną tymczasowo od dnia 4 sierpnia 2014 r.,

               uwzględniając, że zgodnie ze wspomnianą wyżej Umową i niniejszą decyzją Strona Afryka Środkowa obejmuje obecnie Republikę Kamerunu,

               uwzględniając art. 92 Umowy dotyczący Komitetu UPG,

               uwzględniając, iż w Umowie przewidziano, że Strony decydują o składzie, organizacji i działaniu Komitetu UPG,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Ustanawia się regulamin wewnętrzny Komitetu UPG w brzmieniu podanym w załączniku.

               Regulamin ten nie narusza postanowień szczególnych zawartych w Umowie lub które mogą zostać przyjęte przez Komitet UPG.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej podpisania.

               Sporządzono w … dnia … r.

                        W imieniu Republiki Kamerunu

                        W imieniu Unii Europejskiej

               ZAŁĄCZNIK

               REGULAMIN WEWNĘTRZNY KOMITETU UPG

               ustanowionego w Przejściowej umowie o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony

               SEKCJA I

               POSTANOWIENIA OGÓLNE

               Artykuł 1

               Zadania Komitetu UPG

               Komitet UPG odpowiedzialny jest za zarządzanie wszystkimi dziedzinami objętymi niniejszą Umową i za realizację wszystkich zadań, o których w niej mowa.

               Zadania Komitetu UPG obejmują:

               1.W dziedzinie handlu:

               a.nadzorowanie i zapewnienie odpowiedniego wdrożenia postanowień niniejszej Umowy. W tym celu powinien on monitorować sytuację w priorytetowych dziedzinach współpracy i wydawać odpowiednie zalecenia co do wyboru tych dziedzin;

               b.dokonywanie oceny wyników osiągniętych w ramach Umowy i, w razie potrzeby, wprowadzanie poprawek do jej postanowień;

               c.podejmowanie wszelkich działań mających na celu uniknięcie sporów lub rozstrzyganie sporów wynikających z interpretacji lub ze stosowania Umowy;

               d.monitorowanie rozwoju integracji regionalnej oraz stosunków gospodarczych i handlowych między Stronami;

               e.monitorowanie i ocena wpływu wdrożenia Umowy na zrównoważony rozwój Stron;

               f.prowadzenie dyskusji na temat wszelkich działań, które mogłyby skutkować promowaniem handlu, inwestycji i możliwości biznesowych między Stronami, i podejmowanie takich działań;

               g.omawianie wszelkich zagadnień wynikających z Umowy oraz wszelkich innych kwestii, które mogłyby zagrozić realizacji jej celów.

               2.W dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju:

               a.zapewnienie stosowania przepisów regulujących współpracę na rzecz rozwoju w zakresie, w jakim dotyczą one kwestii objętych niniejszą Umową.

               b.monitorowanie i koordynowanie, wspólnie z innymi partnerami, wprowadzania w życie postanowień Umowy dotyczących współpracy;

               c.okresowa ocena określonych w Umowie priorytetów współpracy oraz, w razie potrzeby, formułowanie zaleceń dotyczących włączenia do niej nowych priorytetów;

               d.zapewnienie odpowiedniego wdrożenia wytycznych zamieszczonych w załączniku do niniejszej Umowy.

               SEKCJA II

               STRUKTURA ORGANIZACYJNA

               Artykuł 2

               Skład i przewodniczący

               1.Komitet UPG składa się z jednej strony z przedstawicieli Unii Europejskiej, a z drugiej strony z przedstawicieli Republiki Kamerunu na szczeblu ministerialnym lub na szczeblu wyższych urzędników.

               2.Odniesienie do „stron” w regulaminie wewnętrznym jest zgodne z definicją podaną w art. 95 Umowy.

               3.Komitetowi przewodniczą rotacyjnie przez okres dwunastu miesięcy przedstawiciel Unii Europejskiej oraz przedstawiciel Republiki Kamerunu. Pierwszy okres przewodnictwa rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Komitetu, a kończy się w dniu 31 grudnia następnego roku. Pierwszym przewodniczącym jest przedstawiciel Republiki Kamerunu.

               Artykuł 3

               Obserwatorzy

               1.Do udziału we wszystkich posiedzeniach Komitetu UPG zapraszani są w charakterze obserwatorów przedstawiciele Komisji Wspólnoty Gospodarczej i Monetarnej Państw Afryki Środkowej (CEMAC) oraz Sekretariatu Generalnego Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Środkowej (CEFAC).

               2.Strony mogą podjąć decyzję o zaproszeniu na posiedzenia Komitetu, w charakterze obserwatorów, przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i sektora prywatnego, jak również ekspertów lub wszelkich innych osób według swego wyboru.

               3.Komitet UPG może podjąć decyzję o zamknięciu dla obserwatorów dowolnej części posiedzeń dotyczących newralgicznych kwestii i podczas podejmowania przez Komitet decyzji.

               Artykuł 4

               Sekretariat

               Działanie sekretariatu Komitetu UPG zapewniają rotacyjnie przez okres 12 miesięcy Komisja Europejska oraz Republika Kamerunu. Okresy te są powiązane z pełnieniem funkcji przewodniczącego Komitetu UPG.

               Artykuł 5

               Podkomitety

               Aby sprawnie korzystać ze swoich uprawnień, Komitet może ustanowić podlegające mu podkomitety odpowiedzialne za zajmowanie się specjalnymi zagadnieniami wynikającymi z Umowy. W tym celu Komitet określa skład podkomitetów i zadania, którymi mają się one zajmować.

               SEKCJA III

               DZIAŁALNOŚĆ

               Artykuł 6

               Decyzje i zalecenia

               1.Komitet UPG przyjmuje swoje decyzje i zalecenia na zasadzie konsensusu.

               2.Komitet UPG może podjąć decyzję o przedłożeniu wszelkich spraw ogólnych, które wynikają z Umowy i mają znaczenie dla państw AKP i dla Unii Europejskiej Radzie Ministrów AKP-UE, o której mowa w art. 15 Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP), z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („umowa z Kotonu“).

               3.W okresie pomiędzy posiedzeniami Komitet UPG może przyjmować decyzje lub zalecenia w drodze procedury pisemnej, jeżeli obie Strony wyrażą na to zgodę. Procedura pisemna polega na wymianie not między stronami.

               4.Decyzje lub zalecenia Komitetu UPG zatytułowane są następująco: słowo „decyzja” lub „zalecenie”, po którym następują: numer seryjny, data przyjęcia oraz określenie przedmiotu aktu. Każda decyzja zawiera datę jej wejścia w życie.

               5.Przyjmowane przez Komitet UPG decyzje i zalecenia uwierzytelniane są przez przedstawiciela Komisji Europejskiej w imieniu UE oraz przez przedstawiciela Republiki Kamerunu.

               6.Decyzje i zalecenia są przesyłane stronom jako dokumenty Komitetu UPG.

               Artykuł 7

               Korespondencja

               1.Wszelka korespondencja adresowana do Komitetu UPG jest kierowana do jego sekretariatu.

               2.Pracownicy sekretariatu dopilnowują, aby korespondencja adresowana do Komitetu UPG była przesyłana do przewodniczącego Komitetu oraz, w stosownych przypadkach, przekazywana do centrum koordynacji każdej ze Stron, o którym mowa w art. 92 Umowy, jako dokumenty, o których mowa w art. 10 niniejszego regulaminu wewnętrznego.

               3.Komunikaty przewodniczącego Komitetu UPG są wysyłane do centrum koordynacji każdej ze Stron przez sekretariat, a w stosownych przypadkach wysyłane do innych członków Komitetu UPG, jako dokumenty, o których mowa w art. 10 niniejszego regulaminu.

               Artykuł 8

               Posiedzenia

               1.Komitet UPG spotyka się w regularnych odstępach czasu nieprzekraczających jednego roku oraz w trybie nadzwyczajnym, gdy wymagają tego okoliczności, po uzgodnieniu przez Strony.

               2.Każde posiedzenie Komitetu UPG odbywa się w terminie i w miejscu uzgodnionym przez obie Strony.

               3.Posiedzenia Komitetu UPG zwoływane są przez Stronę, która mu w danym okresie przewodniczy, po konsultacjach z drugą Stroną.

               4.Zawiadomienia wysyłane są do uczestników co najmniej 15 dni przed terminem każdego posiedzenia.

               Artykuł 9

               Delegacje

               Przed każdym posiedzeniem przewodniczący Komitetu jest informowany o planowanym składzie delegacji Unii Europejskiej, Republiki Kamerunu oraz o ewentualnych obserwatorach.

               Artykuł 10

               Dokumenty

               Jeśli obrady Komitetu UPG oparte są na związanych z nimi pisemnych dokumentach towarzyszących, dokumenty takie są numerowane i rozpowszechniane jako dokumenty Komitetu UPG najpóźniej 14 dni przed rozpoczęciem posiedzenia.

               Artykuł 11

               Porządek obrad

               1.Wstępny porządek obrad każdego posiedzenia jest sporządzany przez sekretariat Komitetu UPG na podstawie wniosków złożonych przez Strony. Sekretariat Komitetu UPG przekazuje go do centrum koordynacji każdej ze Stron najpóźniej piętnaście dni przed rozpoczęciem posiedzenia.

               2.Tymczasowy porządek obrad obejmuje punkty, w odniesieniu do których sekretariat otrzymał wnioski o włączenie do wstępnego porządku obrad najpóźniej 21 dni przed rozpoczęciem posiedzenia, pod warunkiem że do dnia wysłania porządku obrad sekretariat otrzyma odpowiednią dokumentację towarzyszącą.

               3.Komitet UPG przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Jeżeli Strony wyrażą na to zgodę, w porządku obrad można umieścić punkty, które nie znajdowały się we wstępnym porządku obrad.

               4.Przewodniczący Komitetu UPG, w porozumieniu ze stronami, może zaprosić ekspertów do uczestnictwa w posiedzeniach w celu uzyskania informacji na konkretne tematy.

               5.Sekretariat może, za zgodą Stron, skrócić terminy ustanowione w ust. 1 i 2 w celu uwzględnienia wymagań dotyczących konkretnych przypadków.

               Artykuł 12

               Protokół z posiedzenia

               1.Po zakończeniu każdego posiedzenia sporządzane jest zestawienie ustaleń, które podpisują członkowie Komitetu UPG.

               2.Sekretariat sporządza projekt protokołu z każdego posiedzenia w terminie maksymalnie jednego miesiąca.

               3.W protokole zasadniczo podsumowuje się każdy punkt porządku obrad, w razie potrzeby wyszczególniając:

               a)wszystkie dokumenty przedłożone Komitetowi UPG,

               b)oświadczenia, o których włączenie wystąpił członek Komitetu UPG,

               c)przyjęte decyzje, dokonane zalecenia, uzgodnione oświadczenia oraz wnioski przyjęte w określonych kwestiach.

               4.Protokół zawiera również listę członków Komitetu UPG, jak również listę członków towarzyszących im delegacji oraz listę ewentualnych obserwatorów.

               5.Protokół jest zatwierdzany na piśmie przez obie strony w terminie dwóch miesięcy od dnia posiedzenia. Po zatwierdzeniu dwa egzemplarze protokołu podpisuje sekretarz i każda ze stron otrzymuje po jednym oryginalnym egzemplarzu.

               Artykuł 13

               Jawność

               1.O ile strony nie postanowiły inaczej, posiedzenia Komitetu UPG są niejawne.

               2.Każda ze stron może podjąć decyzję o publikacji decyzji Komitetu UPG we własnym wydawnictwie urzędowym.

               SEKCJA IV

               POSTANOWIENIA KOŃCOWE

               Artykuł 14

               Języki

               1.Językami roboczymi Komitetu UPG są języki urzędowe wspólne dla obu stron.

               2.Podstawę obrad Komitetu UPG oraz przyjmowania przez niego decyzji i zaleceń stanowi dokumentacja i wnioski sporządzone w jednym z języków, o których mowa w pkt. 1.

               Artykuł 15

               Koszty

               1.Każda ze stron pokrywa wszelkie poniesione przez siebie koszty wynikające z uczestnictwa w posiedzeniach Komitetu UPG, zarówno jeśli chodzi o koszty personelu, podróży i pobytu, jak i opłaty pocztowe i telekomunikacyjne.

               2.Koszty związane z organizacją posiedzeń oraz powielaniem dokumentów ponosi strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.

               3.Koszty związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń oraz tłumaczeniem pisemnym decyzji i zaleceń na języki robocze Komitetu UPG ponosi strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia. Koszty związane z tłumaczeniem ustnym oraz tłumaczeniem pisemnym decyzji i zaleceń na inne języki urzędowe Unii Europejskiej ponosi Unia Europejska.

               Artykuł 16

               Zmiany w regulaminie wewnętrznym

               Niniejszy regulamin wewnętrzny może zostać zmieniony decyzją Komitetu UPG zgodnie z art. 6 ust. 1 regulaminu.