				|

		52011PC0814

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie realizacji i eksploatacji europejskich systemów radionawigacji satelitarnej /* KOM/2011/0814 wersja ostateczna - 2011/0392 (COD) */

			   	UZASADNIENIE

1.
KONTEKST WNIOSKU

Rozporządzenie (WE) nr 683/2008, które
weszło w życie dnia 25 lipca 2008 r., określa nowe ramy
publicznego zarządzania programami Galileo i EGNOS oraz ich finansowania[1]. W rozporządzeniu na
programy te przyznano w szczególności kwotę 3 405 mln EUR na okres od
dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.
Zgodnie z art. 22 rozporządzenia (WE) nr
683/2008 w dniu 18 stycznia 2011 r.[2]
Komisja przyjęła sprawozdanie skierowane do Parlamentu Europejskiego
i Rady dotyczące przeglądu śródokresowego europejskich programów
radionawigacji satelitarnej. W sprawozdaniu tym szczegółowo opisano
przebieg programów od czasu reformy ich zarządzania przeprowadzonej w 2007
r., przedstawiono szacunki kosztów i przyszłe wyzwania, w szczególności
w zakresie ryzyka, oraz zarysowano wnioski pozwalające na sprostanie temu
ryzyku, w szczególności w celu uwzględnienia potrzeb w zakresie
eksploatacji obu systemów stworzonych w ramach programów.
We wnioskach przyjętych w dniu 31 marca
2011 r. w wyniku przekazania sprawozdania Komisji z dnia 18 stycznia 2011 r.
Rada między innymi ponownie wyraziła poparcie dla europejskich
programów radionawigacji satelitarnej określonych w rozporządzeniu
(WE) nr 683/2008. Uwzględniła również szacunki ich ogólnych
kosztów oraz fakt, że Komisja przedstawi, w związku z przyszłymi
wieloletnimi ramami finansowymi, wniosek, który będzie zawierał
zmiany systemu zarządzania. W związku z tym Rada wezwała
Komisję do racjonalizacji i optymalizacji stosowania istniejących
struktur.
Z kolei Parlament w rezolucji przyjętej w
dniu 8 czerwca 2011 r. również potwierdził swoje poparcie dla
europejskich programów radionawigacji satelitarnej i stwierdził, że
powinny być one zasadniczo finansowane z budżetu Unii.
Podkreślił znaczenie ustanowienia polityki ścisłej kontroli
kosztów i ograniczania ryzyka. Wezwał Komisję do szybkiego
przedstawienia wniosków ustawodawczych, ze szczególnym naciskiem na
konieczność przewidzenia stabilnych, długoterminowych ram, w szczególności
w odniesieniu do eksploatacji systemów.
W komunikacie z dnia 29 czerwca 2011 r.[3], któremu towarzyszy wniosek w
sprawie rozporządzenia Rady z tego samego dnia[4], Komisja zaproponowała
przydzielenie na finansowanie europejskich programów radionawigacji
satelitarnej kwoty [7 000] mln EUR w czasie obowiązywania przyszłych
wieloletnich ram finansowych obejmujących okres 2014–2020. Komisja
wskazuje jednak, że konieczne jest kontynuowanie wysiłków
umożliwiających kontrolę kosztów i że należałoby
przewidzieć nowe zasady zarządzania w perspektywie bardziej
długoterminowej. Należy zauważyć,
że kwota [7 000] mln EUR, w cenach stałych z 2011 r., stanowi
nieprzekraczalny pułap na mocy art. [14 wniosku w sprawie] wspomnianego
rozporządzenia Rady i odpowiada kwocie [7 897] mln EUR w cenach rynkowych.
Należy podkreślić, że
występowanie nieprzewidzianych zagrożeń, które mogą
doprowadzić do przekroczenia kosztu i do opóźnień, jest nieodłącznie związane z tego
rodzaju złożonymi programami. Sytuacja ta wymusza wprowadzenie
skutecznych systemów zarządzania ryzykiem i może prowadzić do
podejmowania trudnych decyzji. Na przykład zwiększenie kosztu fazy
rozwoju, zarządzanej przez Europejską Agencję Kosmiczną,
odpowiada łącznie kwocie ok. 500 mln EUR. Na wniosek państw
członkowskich Komisja zgodziła się pokryć te koszty, aby
zapewnić ciągłość programu. „Walidacja na orbicie”
stanowi bowiem kamień węgielny programu Galileo, a brak finansowania
mógłby zagrozić jej kontynuacji oraz doprowadzić do utraty przemysłowego
know-how i częściowo skonstruowanego wyposażenia.
Rozporządzenie będące
przedmiotem wniosku stanowi odpowiedź na wnioski ze strony Parlamentu i
Rady przy jednoczesnym uwzględnieniu elementów zawartych w komunikacie
Komisji z dnia 29 czerwca 2011 r. Stanowi ono podstawę europejskich
programów radionawigacji satelitarnej w okresie objętym przyszłymi
wieloletnimi ramami finansowymi i przewiduje w szczególności finansowanie
programów i system zarządzania programami. W związku ze znacznymi
zmianami, które należy wprowadzić do rozporządzenia (WE) nr
683/2008, konieczne okazało się przedstawienie wniosku w celu jego
zastąpienia nowym rozporządzeniem zamiast wprowadzania do niego
zmian.
Należy wspomnieć, że programy
Galileo i EGNOS stanowią inicjatywy przewodnie Unii. Promocja tej
technologii, będąca ważnym czynnikiem wspomagającym
wychodzenie z kryzysu, doskonale wpisuje się w ramy strategii „Europa
2020” oraz polityki zrównoważonego rozwoju. Nowe generacje zaawansowanych
usług radionawigacji satelitarnej oferują szerokie perspektywy dla
wszystkich rodzajów działalności wraz z możliwością
utworzenia wielu miejsc pracy związanych z rozwojem rynków, których tempo
wzrostu w ostatnich latach wynosiło 30 % rocznie. W tym kontekście
celem działań Komisji jest opracowanie ekosystemu zastosowań,
który ma na celu optymalizację wykorzystania usług oferowanych przez
system i maksymalne zwiększenie uzyskiwanych korzyści
społeczno-ekonomicznych. Komisja wprowadza zatem 24 środki, o których
mowa w planie działania w sprawie zastosowań GNSS z dnia 14 czerwca
2010 r.[5]
Plan ten przewiduje w szczególności finansowanie projektów w zakresie
badań naukowych i rozwoju, zwiększenie dostępu do finansowania
MŚP oraz różnorodne środki promowania programów Galileo i EGNOS
w sektorach priorytetowych ze względu na wzrost gospodarczy, innowacje i
zatrudnienie.
Należy także podkreślić,
że europejskie programy nawigacji satelitarnej nie dotyczą jedynie
państw członkowskich, które są najaktywniejsze w sektorze
przestrzeni kosmicznej, lecz dotyczą one bezpośrednio wszystkich
państw członkowskich Unii. Wszyscy obywatele UE będą bowiem
korzystać z usług zapewnianych przez stworzoną
infrastrukturę. Ponadto MŚP w całej Europie odgrywają
znaczną rolę w programach, gdyż jednym z celów Unii jest
promowanie jak najszerszego i jak najbardziej dostępnego uczestnictwa
wszystkich przedsiębiorstw w procedurach zamówień publicznych.
W związku z tym Komisja w ramach
inicjatywy przewodniej strategii „Europa 2020” „Polityka przemysłowa w
erze globalizacji” ma za zadanie „opracować skuteczną politykę
kosmiczną, co pozwoli nam zająć się niektórymi z
najważniejszych problemów globalnych i przede wszystkim zrealizować
projekty Galileo”.

2.
KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

Wniosek przedstawia się w
następstwie licznych szczegółowych konsultacji z zainteresowanymi
stronami i z opinią publiczną. Uzupełnia go ocena skutków.
Przeprowadzono konsultacje z zainteresowanymi
stronami w sprawie różnych aspektów technicznych, prawnych lub
operacyjnych dotyczących programów, takich jak świadczenie
usług, koszt infrastruktury i jej eksploatacji, analizy ryzyka i
możliwe systemy zarządzania. W związku z tym zorganizowano
warsztaty tematyczne i konferencje docelowych użytkowników i grup
roboczych z ekspertami z Europejskiej Agencji Kosmicznej, Agencji Europejskiego
GNSS i państw członkowskich. Odbyły się również
rozmowy z ekspertami z sektora kosmicznego i przedstawicielami środowisk
przemysłowych.
Opinia publiczna została także
zaangażowana w ramach badań Eurobarometru z 2007 i 2009 r. oraz w
związku z oceną skutków dotyczącą europejskiej polityki
kosmicznej.
Wszystkie te działania w ramach wymiany
informacji ujawniły następujące kwestie:
·
obywatele popierają stworzenie autonomicznego
systemu radionawigacji satelitarnej i uznają rosnącą
zależność współczesnych społeczeństw od
usług radionawigacji;
·
należy ustanowić stabilne
zarządzanie w perspektywie długoterminowej w celu zapewnienia
skutecznego zarządzania programami;
·
„usługa bezpieczeństwa życia” (zwana
„Safety of Life Service” lub „SoL”) oferowana przez system stworzony w ramach
programu Galileo musi zostać ponownie określona w związku ze
zmieniającymi się oczekiwania użytkowników;
·
ponadto zainteresowane strony sektora lotnictwa
cywilnego kładą nacisk na potrzebę długoterminowego
zobowiązania w zakresie świadczenia usług EGNOS. Jest to warunek
wstępny rzeczywistego zaistnienia EGNOS na rynkach.
Ponadto w związku z poczynionymi ostatnio
postępami i trudnościami, które należy pokonać, w ocenie
skutków skoncentrowano się na kontynuacji wdrażania programów i
skupiono się na dwóch podstawowych problemach: na konfiguracji
przyszłych usług, biorąc pod uwagę fakt, że
budżet przeznaczony na lata 2008-2013 jest niewystarczający do
ukończenia infrastruktury systemu stworzonego w ramach programu Galileo i
zapewnienia eksploatacji EGNOS oraz na definicji systemu zarządzania
eksploatacją i wymaganym finansowaniu.
W odniesieniu do pierwszego punktu, jeśli
chodzi o system stworzony w ramach programu Galileo, w ocenie różnych
wariantów wykazano, że najlepszy z nich polega na zachowaniu pierwotnie
określonych usług, z wyjątkiem usługi SoL. Rozwiązanie
to, wymagające mniejszej infrastruktury naziemnej, powoduje ograniczenie
kosztów.
Jeśli chodzi o system EGNOS, system ten
już działa i wielu użytkowników korzysta z jego zalet. Ponadto,
gdy usługę SoL uznano za operacyjną, Komisja
zobowiązała się do zapewnienia ciągłości tej
usługi w stosunku do użytkowników, którzy w związku z tym
dokonali znacznych inwestycji. W tym kontekście zakończenie programu
EGNOS nie jest rozwiązaniem możliwym do wzięcia pod uwagę.
W odniesieniu do drugiego punktu w ocenie
skutków stwierdzono, że Komisja, reprezentująca Unię, powinna
nadal odpowiadać za programy, ponieważ Unia będzie nadal sama
zapewniała ich finansowanie, zgodnie z propozycją Komisji
zawartą we wspomnianym wyżej komunikacie z dnia 29 czerwca 2011 r.
Zarządzanie eksploatacją powinno jednak zostać powierzone
agencji regulacyjnej. Umożliwiłoby to z jednej strony
maksymalizację oczekiwanych skutków społeczno-gospodarczych
eksploatacji systemów i zapewnienie większej spójności z innymi
dziedzinami w ramach polityki Unii, z drugiej zaś strony
właściwe określenie odpowiedzialności finansowej i
politycznej różnych zainteresowanych stron. W związku z tym i przy uwzględnieniu
wspomnianych wyżej konkluzji Rady z dnia 31 marca 2011 r. wydaje się,
że wybór Agencji Europejskiego GNSS, która została ustanowiona
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 912/2010 z dnia 22
września 2010 r. w celu wykonywania zadań związanych z
przebiegiem programów i która już istnieje i działa w dziedzinie
radionawigacji satelitarnej, jest najbardziej naturalnym rozwiązaniem.
Konieczne byłoby jednak ponowne określenie zadań i zasobów tej
agencji.

3.
ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr
683/2008 i z innymi aktami dorobku prawnego Unii dotyczącego europejskich
programów radionawigacji satelitarnej wniosek Komisji pod względem prawnym
opiera się na art. 172 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dawnym
art. 156 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.
Zachowano w nim ponadto formę rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady, ponieważ – podobnie jak rozporządzenie (WE) nr 683/2008,
które ma zostać zastąpione niniejszym rozporządzeniem – akt ten
ma ogólny zakres, a jego treść powinna mieć bezpośrednie
zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich.
Określenie programów i systemów,
określenie przydzielanych na nie zasobów budżetowych i
określenie systemu zarządzania nimi stanowią główne
środki zawarte we wniosku, w którym w celu zracjonalizowania dorobku
prawnego Unii przewidziano również zmianę lub uchylenie innych aktów
ustawodawczych dotyczących europejskich programów radionawigacji
satelitarnej.
Wniosek jest zgodny z zasadami
pomocniczości i proporcjonalności. Cel wniosku, mianowicie realizacja
i eksploatacja systemów radionawigacji satelitarnej, przekracza
możliwości finansowe i techniczne państwa członkowskiego
działającego pojedynczo i może zostać osiągnięty
w zadowalający sposób jedynie na poziomie Unii. Nie wykracza on jednak
poza to, co konieczne do osiągnięcia tego celu z dwóch powodów: po
pierwsze, przewidziane obciążenie budżetowe odpowiada kosztom
oszacowanym w wyniku szczegółowych analiz i po drugie, utrzymany system
zarządzania wydaje się najodpowiedniejszy.

4.
WPŁYW NA BUDŻET

Jak wskazano w pkt 2 powyżej, Unia
będzie nadal sama zapewniać finansowanie programów Galileo i EGNOS.
Jej wkład w programy w latach 2014-2020 nie przekroczy [7 897] mln EUR w
cenach rynkowych w zastosowaniu art. [14 wniosku dotyczącego]
rozporządzenia Rady wspomnianego w pkt 1 powyżej. Wkład ten
obejmuje trzy podstawowe działania, mianowicie zakończenie fazy
rozmieszczania programu Galileo, fazę eksploatacji tego programu i
eksploatację systemu EGNOS. Ostatnie działanie obejmuje
ciągłe ulepszanie usług oferowanych przez system w celu
uwzględnienia zmian potrzeb użytkowników.
Szacunki kosztów programów wynikają ze
szczegółowych analiz. Opierają się one również na wynikach
dyskusji z ekspertami, w szczególności z ekspertami z państw
członkowskich, Europejskiej Agencji Kosmicznej i Agencji Europejskiego
GNSS. Przeprowadzono również konsultacje z różnymi zainteresowanymi
stronami, takimi jak przedsiębiorcy sektora kosmicznego.
Zachowanie wewnątrz Komisji zdobytej
wiedzy specjalistycznej jest istotnym czynnikiem umożliwiającym
ciągłość programów. W rezultacie Komisja zachowa
pracujący obecnie personel zatrudniony na czas określony na okresy,
które zostaną określone w zależności od różnych faz
programów, i przeniesie pewną liczbę personelu do Agencji
Europejskiego GNSS.

5.
ELEMENTY FAKULTATYWNE

Należy podkreślić, że
niniejsze rozporządzenie przewiduje w szczególności system
zarządzania programami i ich finansowaniem w latach 2014-2020. W ramach
systemu najważniejsze zadania związane z wykorzystywaniem systemu
będą mogły zostać powierzone Agencji Europejskiego GNSS,
która jest agencją UE w rozumieniu art. 185 rozporządzenia (WE,
Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia
finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot
Europejskich. W tym celu Komisja zamierza zawrzeć z agencją
jedną lub wiele umów o przekazaniu uprawnień.
W opinii Komisji wykorzystanie umów o
przekazaniu uprawnień, które zawierają ogólne warunki
zarządzania środkami przekazanymi agencji, w tym środki
monitorowania i kontroli kosztów, stanowi najodpowiedniejszy środek
pełnego realizowania przez Komisję, Parlament Europejski i Radę
ich uprawnień kontrolnych.
Aby umożliwić Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie pełny wgląd w warunki w jakich Agencja
Europejskiego GNSS będzie realizować zadania, które zostaną jej
powierzone w ramach nowego systemu zarządzania, zwłaszcza w
odniesieniu do zasobów, Komisja przedstawi w 2012 r. wniosek dotyczący
zmiany rozporządzenia (UE) 912/2010 i powiązanego sprawozdania
finansowego. Należy zauważyć, że budżet przydzielony
na programy, tj. [7 897] mln EUR w cenach rynkowych, uwzględnia już
koszty związane z eksploatacją systemów, w tym koszty funkcjonowania
podmiotów zarządzających eksploatacją systemów. W związku z
tym wykonywanie przez agencję przekazanych jej nowych zadań nie
spowoduje żadnego dodatkowego wydatku budżetowego.
Komisja oceni ponadto zgodność
rozporządzenia (UE) nr 912/2010 z nowym systemem zarządzania w
zakresie homologacji bezpieczeństwa systemów.
Należy również dokonać aktualizacji
wspólnego działania Rady 2004/552/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie
aspektów działania europejskiego systemu radionawigacji satelitarnej
mających wpływ na bezpieczeństwo Unii Europejskiej[6].
Uproszczenie zasad jest jednym z
najważniejszych zagadnień nowego podejścia zaproponowanego przez
Komisję w zakresie wydatków budżetowych Unii. Tekst w swojej obecnej
formie wprowadza środki upraszczające w szczególności w
odniesieniu do następujących kwestii:
–
dostosowania wskaźników do celów strategii
2020;
–
delegowania działań związanych z
eksploatacją systemów, w szczególności zarządzania umowami
Agencji Europejskiego GNSS.
2011/0392 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie realizacji i eksploatacji
europejskich systemów radionawigacji satelitarnej
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 172,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[7],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[8],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
Europejska polityka radionawigacji satelitarnej ma
na celu utworzenie w Unii dwóch systemów radionawigacji satelitarnej, systemu
stworzonego w ramach programu Galileo i systemu EGNOS (zwanych dalej
„systemami”). Systemy te utworzono odpowiednio w ramach programów Galileo i
EGNOS (zwanych dalej „programami”). Każda z dwóch infrastruktur obejmuje
satelity i sieć stacji naziemnych.
(2)
Program Galileo ma na celu ustanowienie i
eksploatację pierwszej infrastruktury radionawigacji satelitarnej i
pozycjonowania satelitarnego przeznaczonej specjalnie do celów cywilnych. System
stworzony w ramach programu Galileo jest całkowicie niezależny od
już istniejących albo mogących dopiero powstać innych
systemów.
(3)
Program EGNOS ma na celu poprawę jakości
sygnałów emitowanych przez istniejące globalne systemy radionawigacji
satelitarnej (zwane dalej „GNSS” od Global Navigation Satellite Systems).
(4)
Parlament Europejski, Rada, Europejski Komitet
Ekonomiczno-Społeczny i Komitet Regionów niezmiennie i bez wahania
popierały programy.
(5)
W związku z tym, że programy
znajdują się na zaawansowanym i prowadzącym do systemów w fazie
eksploatacji etapie rozwoju, należy oprzeć je na szczegółowej
podstawie prawnej, która może stanowić odpowiedź na ich
potrzeby, w szczególności w zakresie zarządzania, i spełnić
wymóg należytego zarządzania finansami.
(6)
Systemy ustanowione w ramach europejskich programów
radionawigacji satelitarnej stanowią infrastruktury stworzone jako sieci
transeuropejskie, których zastosowanie znacznie wykracza poza granice
państw członkowskich. Ponadto usługi oferowane za
pośrednictwem tych systemów przyczyniają się w
szczególności do rozwoju sieci transeuropejskich w zakresie infrastruktury
transportowej, telekomunikacyjnej i energetycznej.
(7)
Programy Galileo i EGNOS stanowią
narzędzie polityki przemysłowej i wpisują się w ramy
strategii „Europa 2020”, jak wynika z komunikatu Komisji z dnia 17 listopada
2010 r. „Zintegrowana polityka przemysłowa w erze globalizacji
Konkurencyjność i zrównoważony rozwój na pierwszym planie”[9]. Wspomina się o nich
również w komunikacie przyjętym przez Komisję w dniu 4 kwietnia
2011 r. i zatytułowanym „Ku strategii Unii Europejskiej w zakresie
przestrzeni kosmicznej w służbie obywateli”[10]. Programy mają liczne
zalety dla gospodarki i dla obywateli Unii, a ich skumulowaną
wartość szacuje się na ok. 130 mld EUR na lata 2014-2034.
(8)
Uwzględniając rosnące korzystanie z
radionawigacji satelitarnej w wielu dziedzinach działalności, przerwa
w świadczeniu usług może spowodować poważne szkody dla
współczesnych społeczeństw. Ponadto w związku z ich
strategicznym wymiarem systemy radionawigacji satelitarnej stanowią
wrażliwe struktury, które mogą w szczególności stanowić
przedmiot wykorzystania w złej wierze. Powyższe elementy mogą
wpłynąć na bezpieczeństwo Unii i państw
członkowskich. Należy zatem uwzględnić wymogi
bezpieczeństwa podczas projektowania, wprowadzania i eksploatacji
infrastruktur powstających w ramach programów Galileo i EGNOS.
(9)
Program Galileo dzieli się na
zakończoną już fazę definicji, fazę rozwoju i
walidacji, która powinna zakończyć się w 2013 r.; fazę
rozmieszczania, która rozpoczęła się w 2008 r. i która powinna
się zakończyć w 2020 r., i fazę eksploatacji, która powinna
rozpoczynać się stopniowo począwszy od lat 2014/2015, aby
kompletny system był całkowicie operacyjny w 2020 r.
(10)
Program EGNOS jest w fazie eksploatacyjnej,
odkąd jego usługę otwartą i jego usługę
zwaną „Safety of Life” uznano za operacyjne odpowiednio w
październiku 2009 r. i w marcu 2011 r.
(11)
W celu optymalizacji korzystania ze
świadczonych usług systemy, sieci i usługi wynikające z
programów Galileo i EGNOS powinny być zgodne i interoperacyjne między
sobą oraz w miarę możliwości z innymi systemami
radionawigacji satelitarnej i z konwencjonalnymi środkami radionawigacji.
(12)
Ponieważ Unia zasadniczo zapewnia
całość finansowania programów, należy przewidzieć, aby
była ona właścicielem wszystkich rzeczowych
aktywów trwałych i wartości niematerialnych
stworzonych lub rozbudowanych w ramach programów. Należy jednak
dokonać odpowiednich ustaleń z obecnymi właścicielami, w
szczególności w odniesieniu do istotnych części infrastruktury i
ich bezpieczeństwa, aby w pełni przestrzegać wszelkich
podstawowych praw związanych z własnością. W celu
ułatwienia przyjęcia radionawigacji satelitarnej przez rynki należy
zapewnić optymalne korzystanie przez osoby trzecie szczególnie z praw
własności intelektualnej wynikających z programów i
należących do Unii, w szczególności w dziedzinie
społeczno-gospodarczej.
(13)
Fazy rozmieszczania i eksploatacji programu Galileo
i faza eksploatacji programu EGNOS powinny zasadniczo być całkowicie
finansowane przez Unię. Zgodnie z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr
1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego
mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[11], państwa
członkowskie powinny mieć jednak możliwość
przeznaczenia na programy dodatkowych funduszy lub wkładu w naturze, w
oparciu o właściwe porozumienia, w celu sfinansowania dodatkowych
elementów, o których realizację wnioskują, np. w zakresie architektury
systemów lub pewnych dodatkowych potrzeb związanych z
bezpieczeństwem. Państwa trzecie i organizacje międzynarodowe
również powinny mieć możliwość wniesienia wkładu
w te programy.
(14)
W celu zagwarantowania dalszej realizacji programów
niezbędne jest stworzenie odpowiednich ram finansowych pozwalających
Unii na kontynuację finansowania tych programów. Należy także
określić kwotę wymaganą w okresie od dnia 1 stycznia 2014
r. do dnia 31 grudnia 2020 r. w celu finansowania ukończenia fazy
rozmieszczania Galileo oraz eksploatacji systemów.
(15)
Parlament Europejski i Rada, na wniosek Komisji z
dnia 29 czerwca 2011 r., [zdecydowały] o przyznaniu maksymalnej kwoty [7
897] mln EUR w cenach rynkowych na sfinansowanie działań
związanych z programami trwającymi w okresie od dnia 1 stycznia 2014
r. do dnia 31 grudnia 2020 r. Należy sprecyzować, że
działania te obejmują również ochronę systemów i ich
funkcjonowania, także w czasie wynoszenia satelitów na orbitę.
Dlatego też udział w kosztach wymagany w przypadku korzystania z
usług umożliwiających zapewnienie ochrony, między innymi
usług systemów informujących o sytuacji w przestrzeni kosmicznej
(„Space Situational Awareness” lub „SSA”) mógłby być finansowany z
budżetu przeznaczonego na programy w miarę możliwości
wynikających z rygorystycznego zarządzania kosztami oraz
respektując wskazaną powyżej całkowitą kwotę
ustanowioną w art. [x] rozporządzenia Rady XYZ ustanawiającego
ramy finansowe na lata 2014-2020. Niniejsze rozporządzenie ustanawia na
cały dalszy okres realizacji programów kopertę finansową
stanowiącą odniesienie uprzywilejowane w rozumieniu pkt [17]
Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia xx/yy/201z r. między
Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją o współpracy w sprawach
budżetowych i o należytym zarządzaniu finansowym w sprawie
dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami i w
rozumieniu art. 14 [wniosku w sprawie rozporządzenia Rady z dnia 29
czerwca 2011 r.] określającego wieloletnie ramy finansowe na lata
2014-2020[12].
(16)
Należy określić działania, na
które przyznano środki budżetowe Unii na mocy niniejszego
rozporządzenia na rzecz programów na lata 2014-2020. Środki te
należy zasadniczo przyznać na działania związane z
fazą rozmieszczania programu Galileo, w tym na działania w zakresie
zarządzania i monitorowania tej fazy, i na działania związane z
eksploatacją systemu stworzonego na podstawie programu Galileo, w tym na
działania poprzedzające lub przygotowujące tę fazę, i
systemu EGNOS. Należy je również przyznać na finansowanie
pewnych działań koniecznych do zarządzania celami programów i do
ich realizacji.
(17)
Należy podkreślić, że koszty
inwestycji oraz koszty eksploatacji systemów szacowane na lata 2014–2020 nie
uwzględniają nieprzewidzianych zobowiązań finansowych,
które Unia może być zobowiązana ponieść, w
szczególności zobowiązań związanych z systemem
odpowiedzialności pozaumownej wynikającej z publicznego charakteru
własności systemów, w szczególności w odniesieniu do przypadków
siły wyższej i katastrof. Zobowiązania te są przedmiotem
szczegółowej analizy przeprowadzonej przez Komisję.
(18)
Należy również podkreślić,
że środki budżetowe przewidziane w niniejszym
rozporządzeniu nie obejmują prac finansowanych ze środków
przydzielonych na działania w ramach programu ramowego w zakresie
badań naukowych i innowacji „Horyzont 2020”, takich jak działania związane
z rozwojem zastosowań pochodzących z systemów. Prace te
umożliwią optymalizację korzystania z usług oferowanych w
ramach programów, zapewnienie właściwego zwrotu z inwestycji
poniesionych przez Unię w zakresie korzyści społecznych i
gospodarczych oraz zwiększenie know-how przedsiębiorstw
unijnych w zakresie technologii radionawigacji satelitarnej.
(19)
Unia powinna również uzyskiwać dochody z
systemów w celu zapewnienia zrekompensowania inwestycji uprzednio przez
nią poniesionych. Ponadto we wszelkich umowach zawartych z podmiotami
sektora prywatnego można przewidzieć mechanizm podziału
dochodów.
(20)
W celu uniknięcia przekroczenia kosztów i
opóźnień, które wpłynęły na przebieg programów
prowadzonych w poprzednich latach konieczne jest zwiększenie wysiłków
umożliwiających kontrolę ryzyka mogącego spowodować
zwiększone koszty, czego wymagają Rada i Parlament w konkluzjach i
rezolucjach odpowiednio z dnia 31 marca 2011 r. i z dnia 8 czerwca 2011 r. i co
wynika z komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego
Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 29 czerwca
2011 r. „Budżet z perspektywy »Europy 2020«”[13].
(21)
Należyte publiczne zarządzanie programami
Galileo i EGNOS oznacza, po pierwsze, że istnieje ścisły
podział zadań między Komisję, Agencję Europejskiego
GNSS a Europejską Agencję Kosmiczną, a po drugie, że
zarządzanie to będzie stopniowo dostosowywane do potrzeb eksploatacji
systemów.
(22)
W związku z tym, że Komisja reprezentuje
Unię, która jest zasadniczo jedynym źródłem finansowania
programów i właścicielem systemów, powinna ona odpowiadać za
przebieg programów i zapewnić nad nimi nadzór polityczny. W związku z
tym powinna ona zarządzać funduszami przydzielonymi na programy na
podstawie niniejszego rozporządzenia i czuwać nad wdrażaniem
wszystkich działań w ramach programów i nad jasnym podziałem
zadań, w szczególności między Agencją Europejskiego GNSS i
Europejską Agencją Kosmiczną. W tym celu należy
wyznaczyć Komisji, oprócz zadań związanych z tym ogólnymi
obowiązkami i innymi zadaniami wynikającymi z niniejszego
rozporządzenia, pewne zadania szczegółowe wymienione w
niewyczerpujący sposób. W celu optymalizacji zasobów i kompetencji
różnych zainteresowanych stron Komisja powinna mieć możliwość
delegowania pewnych zadań poprzez porozumienia w sprawie delegowania,
zgodnie z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1605/2002, w szczególności
jego art. 54.
(23)
Agencja Europejskiego GNSS została ustanowiona
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 912/2010 z dnia 22
września 2010 r. ustanawiającym Agencję Europejskiego GNSS,
uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 w sprawie
ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami
radionawigacyjnymi i zmieniającym rozporządzenie Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008[14], aby
realizować cele programów Galileo i EGNOS oraz wykonywać zadania
związane z przebiegiem programów.
Jest ona agencją unijną, która jako organ w rozumieniu art. 185
rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 podlega obowiązkom
mającym zastosowanie do agencji unijnych. Należy przyznać jej
pewne zadania związane z bezpieczeństwem programów, z jej ewentualnym
wyznaczeniem jako organu odpowiedzialnego za usługi publiczne o
regulowanym dostępie i z jej wkładem w komercjalizację systemów.
Musi się ona również wykonywać zadania, które Komisja może
jej powierzyć w drodze porozumienia w sprawie
delegowania obejmującego różne inne zadania
szczegółowe związane z programami, m. in. zadania związane z
fazami eksploatacji systemów i promowanie aplikacji i usług na rynku
radionawigacji satelitarnej. W celu umożliwienia Komisji,
reprezentującej Unię, pełnego wykonywania jej uprawnień kontrolnych te porozumienia w sprawie delegowania powinny w szczególności
zawierać ogólne warunki zarządzania środkami powierzonymi Agencji
Europejskiego GNSS.
(24)
Unia powinna zawrzeć z Europejską
Agencją Kosmiczną wieloletnie porozumienie w sprawie delegowania
obejmujące aspekty techniczne i aspekty związane z programowaniem. W celu umożliwienia Komisji,
reprezentującej Unię, pełnego wykonywania jej uprawnień kontrolnych porozumienie
w sprawie delegowania powinno w
szczególności zawierać ogólne warunki zarządzania środkami powierzonymi Europejskiej Agencji Kosmicznej. W odniesieniu do działań finansowanych wyłącznie
przez Unię jego warunki powinny gwarantować stopień kontroli
porównywalny ze stopniem, który byłby wymagany, gdyby Europejska Agencja
Kosmiczna była agencją unijną.
(25)
Odpowiedzialność za przebieg programów
obejmuje w szczególności odpowiedzialność za bezpieczeństwo
tych programów, systemów i ich eksploatacji. Z wyjątkiem przypadków
zastosowania wspólnego działania 2004/552/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w
sprawie aspektów działania europejskiego systemu radionawigacji
satelitarnej mających wpływ na bezpieczeństwo Unii Europejskiej[15], które, w miarę potrzeby,
będzie mogło zostać dostosowane do ewolucji programów,
zarządzania nimi i do traktatu lizbońskiego,
odpowiedzialność za bezpieczeństwo ponosi Komisja, nawet
jeżeli niektóre zadania w zakresie bezpieczeństwa są powierzane
Agencji Europejskiego GNSS. Do Komisji należy w szczególności
wdrażanie mechanizmów odpowiednich do zapewnienia właściwej
koordynacji między różnymi podmiotami odpowiedzialnymi za
bezpieczeństwo.
(26)
Biorąc pod uwagę szczegółową
wiedzę specjalistyczną, którą posiada Europejska
Służba Działań Zewnętrznych, i jej regularne umowy z
organami administracji państw trzecich i z organizacjami
międzynarodowymi, służba ta wydaje się organem odpowiednim
do wspierania Komisji w realizacji pewnych zadań związanych z
bezpieczeństwem systemów i programów w dziedzinie stosunków
zewnętrznych, zgodnie z decyzją Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010
r. określającą organizację i zasady funkcjonowania
Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych[16], w szczególności z jej
art. 2 ust. 2.
(27)
Do celów przydziału tych funduszy unijnych
przeznaczonych na programy, których kwota stanowi pułap, którego Komisja
nie może przekroczyć, zasadnicze znaczenie ma stosowanie skutecznych
procedur udzielania zamówień publicznych, w szczególności
negocjowanie umów w sposób zapewniający optymalne wykorzystanie zasobów,
zadowalające świadczenie usług, zapewnienie harmonijnej
kontynuacji programów, właściwe zarządzanie ryzykiem i
przestrzeganie zaproponowanego harmonogramu. Instytucja zamawiająca
powinna zapewnić przestrzeganie tych wymogów.
(28)
Biorąc pod uwagę, że programy
będą zasadniczo finansowane przez Unię, udzielanie zamówień
publicznych w ramach tych programów powinno być zgodne z zasadami Unii
dotyczącymi zamówień publicznych oraz powinno mieć przede
wszystkim na celu optymalne wykorzystanie zasobów, kontrolowanie kosztów,
ograniczenie ryzyka, poprawę skuteczności i zmniejszenie
zależności od jednego dostawcy. Należy dążyć do
zapewnienia otwartej i sprawiedliwej konkurencji na wszystkich etapach
łańcucha dostaw, aby zapewnić zrównoważone
możliwości uczestnictwa dla różnych sektorów przemysłu na
wszystkich poziomach, w tym w szczególności dla nowych podmiotów oraz
małych i średnich przedsiębiorstw (zwanych dalej „MŚP”). Należy unikać możliwego nadużywania
dominującej pozycji dostawców i długotrwałej
zależności od jednego dostawcy. W miarę potrzeb należy korzystać z wielu
źródeł dostaw, tak aby ograniczyć ryzyko związane z
programem, uniknąć zależności od jednego dostawcy i
zapewnić lepszą ogólną kontrolę programów oraz ich kosztów
i harmonogramu. Unijne sektory przemysłu powinny mieć
możliwość oparcia się na źródłach
pochodzących spoza Unii w odniesieniu do niektórych elementów i
usług, w przypadku gdy wykazane zostaną znaczne korzyści pod
względem jakości i kosztów, uwzględniając jednakże
strategiczny charakter programów oraz wymogów Unii w zakresie
bezpieczeństwa i kontroli wywozu. Należy wykorzystywać
inwestycje oraz doświadczenia i kompetencje przemysłu, w tym
doświadczenia zdobyte podczas fazy definicji oraz fazy rozwoju i walidacji
programów, dbając jednocześni, aby nie naruszać zasad
konkurencyjnych przetargów.
(29)
Nawigacja satelitarna jest nową,
złożoną i stale rozwijającą się technologią.
Wiąże się z tym aspekt niepewności i ryzyko związane z
zamówieniami publicznymi udzielanymi w ramach programów, zwłaszcza,
że zamówienia te mogą dotyczyć urządzeń lub
świadczenia usług w perspektywie długoterminowej. Sytuacja ta
wymaga przewidzenia środków szczegółowych w zakresie zamówień
publicznych, które mają zastosowanie jako środki dodatkowe w stosunku
do rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002. Instytucja zamawiająca
powinna ustanowić równe warunki konkurencji, jeżeli przed
rozpoczęciem przetargu co najmniej jedno przedsiębiorstwo posiada
uprzywilejowane informacje dotyczące działań związanych z
tym przetargiem. Musi również być w stanie udzielić zamówienia
publicznego w postaci zamówienia w transzach warunkowych, wprowadzić
warunkowo aneks do umowy w ramach jej realizacji lub nałożyć
obowiązek minimalnego zakresu podwykonawstwa. Ponadto w związku z
wątpliwościami technologicznymi, które charakteryzują programy,
ceny w ramach zamówień publicznych nie zawsze można ustalić w
dokładny sposób i w związku z tym należałoby zawierać
umowy w szczególnej formie, która zarazem nie określa konkretnej i
ostatecznej ceny i zawierają klauzule ochronne w stosunku do interesów
finansowych Unii.
(30)
Należy potwierdzić, że zgodnie z
art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej państwa członkowskie
powinny powstrzymać się od podejmowania środków mogących zakłócać
właściwy przebieg programów, w
szczególności w zakresie praw własności intelektualnej i w
zakresie dalszego funkcjonowania infrastruktur. Należy również
wyjaśnić, że zainteresowane państwa członkowskie
powinny podejmować wszystkie środki konieczne, aby stacje naziemne
systemów były wyznaczone jako europejskie infrastruktury krytyczne.
(31)
Uwzględniając globalne przeznaczenie
systemów, istotne jest, aby Unia mogła zawierać porozumienia z
państwami trzecimi i z organizacjami międzynarodowymi w ramach programów
zgodnie z art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w
szczególności w celu zapewnienia ich właściwego przebiegu,
optymalizacji usług świadczonych na rzecz obywateli Unii,
zaspokojenia potrzeb państw trzecich i organizacji międzynarodowych.
W odpowiednim przypadku wskazane byłoby również dostosowanie
istniejących umów do zmian programów. W toku przygotowywania i zawierania
umów Komisja może skorzystać z pomocy Europejskiej Służby
Działań Zewnętrznych, Europejskiej Agencji Kosmicznej i Agencji
Europejskiego GNSS w granicach zadań, jakie zostały im wyznaczone w
ramach niniejszego rozporządzenia.
(32)
Należy potwierdzić, że w celu
wykonania niektórych swoich zadań o charakterze nieregulacyjnym Komisja
może w odpowiednim przypadku i w niezbędnym zakresie
odwołać się do pomocy technicznej niektórych stron
zewnętrznych. Inne podmioty zaangażowane w zarządzanie publiczne
programami mogą również korzystać z tej samej pomocy technicznej
w wykonywaniu zadań powierzonych im na mocy niniejszego
rozporządzenia.
(33)
Należy zapewnić ochronę danych
osobowych i prywatności w ramach programów.
(34)
Interesy finansowe Unii powinny być chronione
przez cały cykl wydatkowania za pomocą proporcjonalnych środków,
w szczególności środków w zakresie zapobiegania
nieprawidłowościom i ich wykrywania, przeprowadzania dochodzeń,
odzyskiwania utraconych środków, niewłaściwie wypłaconych
lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach,
nakładania kar.
(35)
Niezbędne jest zapewnienie regularnego
informowania Parlamentu Europejskiego i Rady o realizacji programów. Parlament
Europejski, Rada i Komisja będą ponadto uczestniczyć w
międzyinstytucjonalnym panelu ds. Galileo, zgodnie ze wspólną
deklaracją z dnia 9 lipca 2008 r. nt. międzyinstytucjonalnego panelu
ds. Galileo.
(36)
Komisja powinna przeprowadzać oceny
skuteczności i efektywności środków podejmowanych na rzecz
realizacji celów programów.
(37)
W celu określenia środków koniecznych do
zagwarantowania zgodności i interoperacyjności systemów z innymi
systemami radionawigacji satelitarnej oraz z konwencjonalnymi systemami
radionawigacji, oraz by zapewnić bezpieczeństwo systemów i ich
funkcjonowania, należy przekazać Komisji uprawnienie do przyjmowania
aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w zakresie
tych dwóch dziedzin kompetencji. Szczególnie istotne jest, aby w czasie prac
przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym
konsultacje z ekspertami. Przygotowując i opracowując akty
delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie
przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(38)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania
niniejszego rozporządzenia uprawnienia wykonawcze powinny zostać
przekazane Komisji. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16
lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące
trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień
wykonawczych przez Komisję[17].
(39)
Ponieważ należyte zarządzanie
publiczne wymaga jednolitego zarządzania programami, szybszego
podejmowania decyzji i równego dostępu do informacji, w prace
powołanego na mocy art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i
Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie dalszej realizacji
europejskich programów radionawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo)[18] Komitetu ds. Europejskich
Programów GNSS powinni być zaangażowani przedstawiciele Agencji
Europejskiego GNSS i Europejskiej Agencji Kosmicznej. Z tych samych powodów
przedstawiciele państw trzecich lub organizacji międzynarodowych,
które zawarły umowę międzynarodową z Unią, powinni
być zaangażowani w prace Komitetu ds. Europejskich Programów GNSS.
Przedstawiciele Agencji Europejskiego GNSS, Europejskiej Agencji Kosmicznej,
państw trzecich i organizacji międzynarodowych nie mogą
uczestniczyć w głosowaniach komitetu.
(40)
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia,
a mianowicie ustanowienie i eksploatacja systemów radionawigacji satelitarnej,
nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez
państwa członkowskie, gdyż przekracza możliwości
finansowe i techniczne państwa członkowskiego działającego
pojedynczo, natomiast działania na szczeblu Unii są najlepszym
sposobem realizacji tych programów, Unia może podjąć
działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w
art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą
proporcjonalności ustanowioną we wspomnianym artykule niniejsze
rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia tego celu.
(41)
Wspólne Przedsiębiorstwo Galileo, ustanowione
na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 876/2002 z dnia 21 maja 2002 r.
ustanawiającego Wspólne Przedsiębiorstwo Galileo[19], zakończyło
działalność w dniu 31 grudnia 2006 r., a proces likwidacji
przedsiębiorstwa został zakończony. Wynika z tego, że
należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 876/2002.
(42)
Ze względu na potrzebę oceny programów,
na znaczenie zmian, które należy wprowadzić do tekstu oraz dla
zapewnienia przejrzystości i pewności prawnej rozporządzenie
(WE) nr 683/2008 należy uchylić.
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY
OGÓLNE
Artykuł 1
Europejskie
systemy i programy radionawigacji satelitarnej
1.           Programy EGNOS i Galileo
obejmują wszystkie działania konieczne do celów definiowania,
rozwoju, walidacji, budowy, eksploatacji, odnawiania i udoskonalania obu
europejskich systemów radionawigacji satelitarnej, tj. systemu utworzonego w
ramach programu Galileo i systemu EGNOS oraz zapewniania ich
bezpieczeństwa.
2.           System stworzony w ramach
programu Galileo stanowi autonomiczną infrastrukturę globalnego
systemu radionawigacji satelitarnej (GNSS) obejmującą
konstelację satelitów i światową sieć stacji naziemnych.
3.           System EGNOS jest
infrastrukturą monitorującą i korygującą sygnały
emitowane przez istniejące globalne systemy radionawigacji satelitarnej.
Obejmuje on stacje naziemne i kilka transponderów zainstalowanych na satelitach
geostacjonarnych.
4.           Cele szczegółowe
programu Galileo polegają na zapewnieniu możliwości
wykorzystania sygnałów emitowanych przez system stworzony w ramach tego
programu do wypełnienia następujących pięciu funkcji:
a)      oferowania „usługi otwartej” (zwanej
„Open Service” lub OS), bezpłatnej dla użytkowników i
dostarczającej informacje niezbędne do pozycjonowania i
określania czasu, przeznaczonej dla szerokiego zakresu zastosowań
radionawigacji satelitarnej;
b)      oferowania „usługi
bezpieczeństwa życia” (zwanej „Safety of Life Service” lub SoL),
przeznaczonej dla użytkowników, dla których bezpieczeństwo ma
zasadnicze znaczenie; usługa ta spełnia również wymogi
niektórych sektorów dotyczące ciągłości,
dostępności i dokładności i zawiera funkcję
integralności pozwalającą na ostrzeganie użytkowników w
przypadku zakłócenia funkcjonowania systemu;
c)      oferowania „usługi komercyjnej”
(zwanej „Commercial Service” lub CS) pozwalającej na rozwój
zastosowań profesjonalnych i komercyjnych dzięki zwiększonej
wydajności oraz dzięki danym o większej wartości dodanej
niż dane uzyskiwane w ramach usługi otwartej;
d)      oferowania „usługi publicznej o
regulowanym dostępie” (zwanej „Public Regulated Service” lub PRS)
zarezerwowanej jedynie dla użytkowników upoważnionych przez
władze publiczne, przeznaczonej do szczególnych zastosowań, które
wymagają wysokiego poziomu ciągłości usług;
usługa publiczna o regulowanym dostępie korzysta z silnych,
zakodowanych sygnałów;
e)      uczestniczenia w „usłudze
poszukiwawczo-ratowniczej” (zwanej „Search and Rescue Support Service” lub SAR)
systemu COSPAS-SARSAT przez wykrywanie sygnałów alarmowych wysyłanych
przez nadajniki i przez wysyłanie sygnałów zwrotnych.
5.           Cele szczegółowe
programu EGNOS polegają na zapewnieniu możliwości wykorzystania
sygnałów emitowanych przez system EGNOS do wypełnienia
następujących trzech funkcji:
a)      oferowania „usługi otwartej” (OS),
bezpłatnej dla użytkowników i dostarczającej informacje
niezbędne do pozycjonowania i określania czasu, przeznaczonej dla
szerokiego zakresu zastosowań radionawigacji satelitarnej na obszarze
objętym systemem;
b)      oferowania „usługi rozpowszechniania
danych o charakterze komercyjnym” (zwanej „EGNOS Data Access Service” lub EDAS)
pozwalającej na rozwój zastosowań profesjonalnych lub komercyjnych
dzięki zwiększonej wydajności oraz dzięki danym o
większej wartości dodanej niż dane uzyskiwane w ramach
usługi otwartej;
c)      oferowania „usługi
bezpieczeństwa życia” (zwanej „Safety of Life Service” lub SoL),
przeznaczonej dla użytkowników, dla których bezpieczeństwo ma
zasadnicze znaczenie; usługa ta spełnia w szczególności wymogi
niektórych sektorów dotyczące ciągłości,
dostępności i dokładności i zawiera funkcję
integralności pozwalającą na ostrzeganie użytkowników w
przypadku zakłócenia funkcjonowania systemu na obszarze nim objętym.
Celem szczegółowym programu EGNOS jest
również rozszerzenie zakresu geograficznego tych usług na całe
terytorium Unii i, w zależności od wymogów technicznych i w oparciu o
porozumienia międzynarodowe, na inne regiony świata, w
szczególności na terytoria państw trzecich, nad którymi rozciąga
się jednolita europejska przestrzeń powietrzna.
Artykuł
2
Przedmiot
Niniejsze
rozporządzenie ustanawia zasady realizacji i eksploatacji systemów w
ramach europejskich programów radionawigacji satelitarnej, w szczególności
zasady dotyczące zarządzania i wkładu finansowego Unii.
Artykuł
3
Fazy programu Galileo
Program Galileo obejmuje następujące
fazy:
a)           fazę definiowania, w ramach
której zaprojektowano strukturę systemu i określono jego elementy i
która zakończyła się w 2001 r.;
b)           fazę rozwoju i walidacji
obejmującą budowę i umieszczenie na orbicie pierwszych
satelitów, zainstalowanie pierwszych elementów infrastruktury naziemnej oraz
wszystkie prace i działania niezbędne do przeprowadzenia walidacji
systemu na orbicie; zakończenie tej fazy planuje się na 2013 rok;
c)           fazę rozmieszczania, która
obejmuje budowę i ochronę całej infrastruktury kosmicznej i
naziemnej oraz działania z tym związane i która obejmuje
przygotowania do fazy eksploatacji; zakończenie tej fazy, rozpoczętej
w 2008 r., planuje się na 2020 r.;
d)           fazę eksploatacji
obejmującą zarządzanie infrastrukturą, utrzymanie,
stałe doskonalenie, odnowę i ochronę systemu, związane z
programem działania w zakresie certyfikacji i normalizacji,
świadczenie usług i wprowadzenie ich do obrotu oraz wszystkie inne
działania niezbędne dla rozwoju systemu i zapewnienia
właściwego przebiegu programu; stopniowe rozpoczęcie tej fazy
planuje się w latach 2014-2015 wraz z rozpoczęciem świadczenia
pierwszych usług.
Artykuł
4
Eksploatacja systemu EGNOS
Eksploatacja
systemu EGNOS obejmuje głównie zarządzanie infrastrukturą,
utrzymanie, stałe doskonalenie, odnowę i ochronę systemu,
homologację, certyfikację i normalizację związane z
programem, wszystkie elementy uzasadniające niezawodność systemu
i jego eksploatacji oraz świadczenie usług i wprowadzenie ich do
obrotu.
Artykuł
5
Zgodność i interoperacyjność
systemów
1.
Systemy, sieci i usługi wynikające z
programów Galileo i EGNOS są zgodne i wzajemnie interoperacyjne.
2.
Systemy, sieci i usługi wynikające z
programów Galileo i EGNOS są w miarę możliwości zgodne i
interoperacyjne z innymi systemami radionawigacji satelitarnej oraz z
konwencjonalnymi środkami radionawigacji.
3.
Komisja w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art.
34, przyjmuje wymogi i normy odpowiednie do zapewnienia zgodności i
interoperacyjności, o których mowa w ust. 2.
Artykuł
6
Własność
Unia jest właścicielem wszelkich
rzeczowych aktywów trwałych i wartości niematerialnych stworzonych
lub rozbudowanych w ramach programów, w związku z czym w stosownych
przypadkach ze stronami trzecimi zawierane są porozumienia w odniesieniu
do istniejących praw własności.
Komisja czuwa nad optymalnym korzystaniem w
szczególności z praw własności intelektualnej Unii.
ROZDZIAŁ II
WKŁAD
I MECHANIZM BUDŻETOWY
Artykuł 7
Działania
1.           Środki budżetowe
Unii przeznaczone na mocy niniejszego rozporządzenia na programy na lata
2014-2020 są przyznawane w celu finansowania:
a)      działań związanych z
fazą rozmieszczania programu Galileo, w tym działań
związanych z zarządzaniem tą fazą i jej monitorowaniem;
b)      działań związanych z
eksploatacją systemu stworzonego w ramach programu Galileo, w tym
działań poprzedzających lub przygotowujących tę
fazę;
c)      działań związanych z
eksploatacją systemu EGNOS.
2.           Środki budżetowe
Unii przeznaczone na programy mogą obejmować również wydatki
Komisji związane z działaniami w zakresie przygotowania,
monitorowania, kontroli, audytu i oceny koniecznymi do zarządzania tymi
programami i realizowania ich celów, w szczególności wydatki
obejmujące:
a)      analizy i posiedzenia ekspertów;
b)      działania informacyjne i
komunikacyjne, w tym komunikację instytucjonalną dotyczącą
priorytetów politycznych Unii, o ile mają one bezpośredni
związek z celami niniejszego rozporządzenia;
c)      sieci technologii informacyjnych („IT”),
których celem jest przetwarzanie lub wymiana informacji;
d)      każdą inną pomoc
techniczną lub administracyjną udzielaną Komisji w celu
zarządzania programami.
3.           W celu przejrzystego
określenia kosztów ponoszonych w ramach programów i ich poszczególnych faz
Komisja, zgodnie z zasadą przejrzystego zarządzania, informuje
corocznie komitet, o którym mowa w art. 35 ust. 1, o przeznaczaniu funduszy
unijnych na każde z działań określone w ust. 1 i 2.
Artykuł
8
Finansowanie programu Galileo
1.           Faza rozmieszczania i
eksploatacji jest finansowana przez Unię zgodnie z art. 10 ust. 1, nie
naruszając ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
2.           Państwa
członkowskie mogą zapewnić dodatkowe finansowanie programu
Galileo. Dochody pochodzące z tych wkładów stanowią dochody
przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia
(WE, Euratom) nr 1605/2002. Zgodnie z zasadą przejrzystego
zarządzania Komisja przekazuje komitetowi, o którym mowa w art. 35 ust. 1
niniejszego rozporządzenia, informacje na temat jakiegokolwiek wpływu
stosowania przepisów niniejszego ustępu na program Galileo.
3.           Państwa trzecie i
organizacje międzynarodowe także mogą zapewnić dodatkowe
finansowanie programu Galileo. Warunki i zasady ich udziału określa
się w umowach, o których mowa w art. 28.
Artykuł
9
Finansowanie eksploatacji systemu EGNOS
1.           Unia zapewnia finansowanie
eksploatacji systemu EGNOS zgodnie z art. 10 ust. 1, bez uszczerbku dla
ewentualnego wkładu z innych źródeł, a zwłaszcza ze
źródeł, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
2.           Państwa
członkowskie mogą zapewnić dodatkowe finansowanie programu EGNOS.
Dochody pochodzące z tych wkładów stanowią dochody przeznaczone
na określony cel zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE,
Euratom) nr 1605/2002. Zgodnie z zasadą przejrzystego zarządzania
Komisja przekazuje komitetowi, o którym mowa w art. 35 ust. 1 niniejszego
rozporządzenia, informacje na temat jakiegokolwiek wpływu stosowania
przepisów niniejszego ustępu na program EGNOS.
3.           Państwa trzecie i
organizacje międzynarodowe także mogą zapewnić dodatkowe
finansowanie programu EGNOS. Warunki i zasady ich udziału określa
się w umowach, o których mowa w art. 28.
Artykuł 10
Zasoby
1.           Maksymalna kwota przeznaczona
przez Unię na realizację działań określonych w art. 7
ust. 1 i 2 wynosi [7 897] mln EUR w cenach rynkowych na okres od dnia 1
stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
2.           Środki są wydawane
zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (WE,
Euratom) nr 1605/2002.
3.           Zobowiązania
budżetowe związane z programami są przyznawane w transzach
rocznych.
Artykuł 11
Dochody
generowane przez programy
1.           Dochody generowane w wyniku
eksploatacji systemów są pobierane przez Unię, przekazywane do
budżetu Unii i przeznaczane na programy. Jeżeli dochody okazują
się wyższe od kwoty koniecznej do finansowania faz eksploatacji programów,
wszelkie dostosowanie zasady przydziału podlega zatwierdzeniu przez
władzę budżetową na podstawie wniosku Komisji.
2.           Umowy zawierane z
przedsiębiorstwami sektora prywatnego mogą określać
mechanizm podziału dochodów.
3.           Odsetki od
płatności zaliczkowych dokonanych na rzecz podmiotów odpowiedzialnych
za realizację budżetu w sposób pośredni są przeznaczone na
działania będące przedmiotem porozumienia w sprawie delegowania
lub umowy zawartej między Komisją a zainteresowanym podmiotem.
Zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami podmioty
odpowiedzialne za realizację budżetu w sposób pośredni
otwierają rachunki umożliwiające identyfikację środków
i odpowiadających im odsetek.
ROZDZIAŁ III
PUBLICZNE
ZARZĄDZANIE PROGRAMAMI
Artykuł 12
Ogólne
ramy zarządzania programami
Publiczne zarządzanie programami jest
oparte na zasadzie ścisłego podziału zadań między
różne zaangażowane podmioty, w tym między Komisję,
Agencję Europejskiego GNSS i Europejską Agencję Kosmiczną.
Artykuł 13
Rola
Komisji
1.           Komisja jest odpowiedzialna za
przebieg programów. Zajmuje się zarządzaniem środkami, które
są przeznaczane na te programy na mocy niniejszego rozporządzenia i
czuwa nad realizacją wszystkich działań programów.
2.           Poza zadaniami ogólnymi, o
których mowa w ust. 1, i zadaniami, o których mowa w innych przepisach
niniejszego rozporządzenia, do zadań Komisji należą na mocy
niniejszego rozporządzenia następujące zadania szczegółowe:
a)      zapewnia przejrzysty przydział
zadań między różne podmioty zaangażowane w programy i w tym
celu powierza – w szczególności w drodze porozumień w sprawie
delegowania – Agencji Europejskiego GNSS i Europejskiej Agencji Kosmicznej
zadania, o których mowa odpowiednio w art. 15 ust. 1 lit. d) i art. 16;
b)      wprowadza odpowiednie instrumenty i
środki strukturalne w celu rejestrowania, kontroli, ograniczania i
monitorowania ryzyka związanego z programami, w szczególności w
zakresie kosztów i harmonogramu;
c)      zarządza – w imieniu Unii i w ramach
jej kompetencji – stosunkami z państwami trzecimi i z organizacjami
międzynarodowymi;
d)      zapewnia bezpieczeństwo programów i
ustanawia mechanizmy koordynacji między różnymi zaangażowanymi
podmiotami.
3.           W związku z
potrzebą właściwego przebiegu faz programu Galileo i
eksploatacji systemu EGNOS, o których mowa w art. 3 i 4, Komisja określa
środki konieczne w celu:
a)      określania lokalizacji i zapewniania
funkcjonowania infrastruktury naziemnej systemów;
b)      określania etapów decyzyjnych
istotnych dla oceny realizacji programów;
c)      ograniczenia ryzyka
nieodłącznie związanego z przebiegiem programów.
Te środki wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającej, o której mowa w art. 35 ust. 3.
Artykuł 14
Bezpieczeństwo
systemów i ich funkcjonowanie
1.           Systemy i ich funkcjonowanie
są bezpieczne.
2.           Nie naruszając art. 15 i
17 niniejszego rozporządzenia i art. 8 decyzji Parlamentu Europejskiego i
Rady 1104/2011/UE[20]
Komisja w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art. 34, może
przyjmować wymogi i normy odpowiednie do zapewnienia bezpieczeństwa
systemów i ich funkcjonowania, o których mowa w ust. 1. W tym celu
uwzględnia ona konieczność nadzoru i włączenia do
wszystkich programów wymogów w zakresie bezpieczeństwa oraz wpływu
tych wymogów na właściwy przebieg programów, w szczególności w
zakresie kosztów i harmonogramu.
3.           Europejska Służba
Zadań Zewnętrznych wspiera Komisję – zgodnie z art. 2 ust. 2
decyzji 2010/427/UE – w wykonywaniu zadań związanych z
bezpieczeństwem w dziedzinie stosunków zewnętrznych. W tej samej
dziedzinie wspiera również Komisję w nadzorowaniu przestrzegania minimalnych
wspólnych norm przewidzianych w decyzji 1104/2011/UE. W tym celu
udostępnia się odpowiednie zasoby i ustala się okresy
przejściowe umożliwiające zagwarantowanie
ciągłości programów i usług.
Artykuł 15
Rola
Agencji Europejskiego GNSS
1            Aby osiągnąć cele
programów, Agencja Europejskiego GNSS przyczynia się do realizacji
programów i wykonuje następujące zadania zgodnie z wytycznymi
Komisji:
a)      w kwestii bezpieczeństwa programów i
bez uszczerbku dla art. 14 i 17 zapewnia:
(i)      najpóźniej do dnia 30 czerwca 2016
r. akredytację systemów w zakresie bezpieczeństwa zgodnie z
rozdziałem III rozporządzenia (UE) nr 912/2010; w tym celu wprowadza
procedury bezpieczeństwa i nadzoruje ich stosowanie oraz przeprowadza
audyty bezpieczeństwa systemu;
(ii)      działanie centrum monitorowania
bezpieczeństwa systemu Galileo zgodnie z normami i wymogami przewidzianymi
w art. 14 ust. 3 oraz instrukcjami zawartymi we wspólnym działaniu
2004/552/WPZiB, o którym mowa w art. 17;
b)      wykonuje zadania organu odpowiedzialnego
za usługi publiczne o regulowanym dostępie, o których mowa w art. 5
decyzji nr 1104/2011/UE, jeżeli zostaje wyznaczona do tej roli, i wspiera
Komisję w monitorowaniu przestrzegania minimalnych norm wspólnych zgodnie
z art. 8 ust. 6 wspomnianej decyzji;
c)      w ramach eksploatacji systemów przyczynia
się do wprowadzenia usług do obrotu, w tym przez przeprowadzenie
niezbędnej analizy rynku;
d)      wykonuje także inne szczegółowe
zadania związane z programem, które mogą zostać przydzielone jej
przez Komisję w drodze porozumienia w sprawie delegowania przyjętego
w oparciu o decyzję o delegowaniu, zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. b)
rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 i które obejmują:
(i)      działania operacyjne związane
z zarządzaniem infrastrukturą, utrzymaniem, stałym doskonaleniem
i odnową systemów, z działaniami w zakresie certyfikacji i
normalizacji w ramach programów oraz świadczenie usług, o których
mowa w art. 3 lit. d) i art. 4;
(ii)      promowanie zastosowań i usług
na rynku radionawigacji satelitarnej.
2.           Poza zadaniami przewidzianymi
w ust. 1 i w granicach swoich uprawnień Agencja Europejskiego GNSS
udostępnia Komisji swoją techniczną wiedzę
specjalistyczną i dostarcza jej wszelkie informacje niezbędne do
wykonywania jej zadań w ramach niniejszego rozporządzenia.
3.           W odniesieniu do decyzji o
delegowaniu, o której mowa w ust. 1 lit d) niniejszego artykułu,
przeprowadza się konsultacje z komitetem, o którym mowa w art. 35 ust. 1,
zgodnie z procedurą konsultacji, o której mowa w art. 35 ust. 2. Komitet
jest informowany o porozumieniach w sprawie delegowania, które mają
zostać zawarte przez Unię, reprezentowaną przez Komisję, i
Agencję Europejskiego GNSS.
Artykuł 16
Rola
Europejskiej Agencji Kosmicznej
1.           Komisja zawiera wieloletnie
porozumienie w sprawie delegowania z Europejską Agencją
Kosmiczną w oparciu o decyzję o delegowaniu przyjętą przez
Komisję zgodnie z art. 54 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr
1605/2002. Porozumienie to obejmuje wykonywanie zadań i budżetu będących
przedmiotem delegowania w ramach realizacji programów, w szczególności
ukończenie infrastruktury stworzonej w ramach programu Galileo.
2.           Porozumienie w sprawie
delegowania określa – w zakresie niezbędnym, jeśli chodzi o
wykonywanie zadań i budżetu będących przedmiotem
delegowania na mocy ust. 1 – ogólne warunki zarządzania funduszami
przekazanymi Europejskiej Agencji Kosmicznej, w szczególności
działania, jakie należy podjąć, związane z tym
finansowanie, procedury w zakresie zarządzania, środki monitorowania
i kontroli, środki stosowane w przypadku niewłaściwego
wykonywania umów oraz zasady dotyczące własności wszystkich
rzeczowych aktywów trwałych i wartości niematerialnych.
Środki w zakresie monitorowania i kontroli
przewidują w szczególności okresowy plan przewidywania kosztów,
systematyczne informowanie Komisji o kosztach i – w przypadku różnicy
między przewidzianymi budżetami a poniesionymi kosztami –
działaniach naprawczych zapewniających realizację infrastruktury
w granicach przydzielonych budżetów.
3.           W odniesieniu do decyzji o
delegowaniu, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przeprowadza
się konsultacje z komitetem, o którym mowa w art. 35 ust. 1, zgodnie z
procedurą konsultacji, o której mowa w art. 35 ust. 2. Komitet jest
informowany o wieloletnim porozumieniu w sprawie delegowania, które ma
zostać zawarte przez Komisję i Europejską Agencję
Kosmiczną.
4.           Komitet, o którym mowa w art.
35 ust. 1, jest informowany przez Komisję o pośrednich i
końcowych wynikach oceny ofert przetargowych i umów, które mają
zostać zawarte przez Europejską Agencję Kosmiczną z
przedsiębiorstwami.
ROZDZIAŁ IV
ASPEKTY
ZWIĄZANE Z BEZPIECZEŃSTWEM UNII LUB PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
Artykuł 17
Wspólne
działanie
We wszystkich przypadkach, gdy działanie
systemów może mieć wpływ na bezpieczeństwo Unii
Europejskiej lub jej państw członkowskich, zastosowanie mają
procedury określone we wspólnym działaniu 2004/552/WPZiB.
Artykuł 18
Stosowanie
przepisów w zakresie informacji niejawnych
1.           Każde państwo
członkowskie dopilnowuje, aby do wszystkich osób fizycznych
mieszkających na jego terytorium oraz do wszystkich osób prawnych
mających siedzibę na jego terytorium, które przetwarzają
informacje niejawne UE dotyczące programów stosowały się
przepisy bezpieczeństwa zapewniające stopień ochrony co najmniej
równoważny stopniowi gwarantowanemu przez przepisy Komisji dotyczące
bezpieczeństwa określone w załączniku do decyzji Komisji
2001/844/WE, EWWiS, Euratom[21]
oraz przepisy Rady dotyczące bezpieczeństwa określone w
załączniku do decyzji Rady 2011/292/WE[22].
2.           Państwa
członkowskie niezwłocznie informują Komisję o
przyjęciu krajowych przepisów bezpieczeństwa, o których mowa w ust.
1.
3.           Osoby fizyczne
mieszkające w państwach trzecich i osoby prawne mające
siedzibę w państwach trzecich mogą przetwarzać informacje
niejawne UE dotyczące programów wyłącznie, jeżeli w
państwach tych podlegają przepisom bezpieczeństwa
zapewniającym stopień ochrony co najmniej równoważny stopniowi
gwarantowanemu przez przepisy Komisji dotyczące bezpieczeństwa,
określone w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS,
Euratom, oraz przepisy Rady dotyczące bezpieczeństwa określone w
załączniku do decyzji 2011/292/UE. Przepisy Europejskiej Agencji
Kosmicznej dotyczące bezpieczeństwa i decyzję 2011/C 304/05
Wysokiej Przedstawicielki Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki
Bezpieczeństwa[23]
uznaje się za równoważne z tymi przepisami.
Równoważność przepisów bezpieczeństwa stosowanych w
państwie trzecim może być uznana na mocy umowy zawartej z tym
państwem.
ROZDZIAŁ V
ZAMÓWIENIA
PUBLICZNE
SEKCJA I
Przepisy
ogólne mające zastosowanie do zamówień publicznych udzielanych w
fazach rozmieszczania i eksploatacji programów
Artykuł 19
Zasady
ogólne
Unijne zasady udzielania zamówień
publicznych przewidziane w rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 1605/2002, w
szczególności dotyczące otwartej i sprawiedliwej konkurencji na
wszystkich etapach łańcucha dostaw, ogłaszania zaproszeń do
składania ofert na podstawie przejrzystych i aktualnych informacji,
przekazywania jasnych informacji na temat mających zastosowanie zasad
udzielania zamówień publicznych, kryteriów wyboru i udzielania
zamówień oraz wszelkich innych istotnych informacji
umożliwiających zapewnienie równych szans wszystkim potencjalnym
oferentom, mają zastosowanie do zamówień publicznych udzielanych w fazie
rozmieszczania programu Galileo i w fazach eksploatacji programów, bez
uszczerbku dla środków koniecznych do ochrony podstawowych interesów
związanych z bezpieczeństwem Unii lub z bezpieczeństwem
publicznym bądź do spełnienia wymogów Unii w zakresie kontroli
wywozu.
Artykuł 20
Cele
szczegółowe
Podczas postępowania o udzielenie
zamówienia dąży się do osiągnięcia
następujących celów:
a)      promowania w całej Unii jak
najszerszego i jak najbardziej otwartego uczestnictwa w rynku wszystkich
przedsiębiorstw, w szczególności nowych podmiotów i MŚP;
b)      zapobiegania ewentualnemu
nadużywaniu pozycji dominującej i długotrwałej
zależności od jednego dostawcy;
c)      wykorzystywania wcześniejszych
inwestycji publicznych i związanych z nimi doświadczeń oraz
doświadczeń i kompetencji w zakresie przemysłu, między
innymi takich, które zdobyto w fazach definicji, rozwoju i walidacji oraz
rozmieszczania programów, przy jednoczesnej dbałości o przestrzeganie
zasad przetargowych.
SEKCJA 2
Przepisy
szczegółowe mające zastosowanie do zamówień publicznych udzielanych
w fazach rozmieszczania i eksploatacji programów
Artykuł 21
Ustanawianie równych warunków
działania
Instytucja zamawiająca jest
zobowiązana do podjęcia odpowiednich środków mających na
celu ustanowienie równych warunków działania, jeżeli wcześniejszy
udział przedsiębiorstwa w działaniach związanych z
działaniami będącymi przedmiotem zaproszenia do składania
ofert:
a)      może przynosić temu
przedsiębiorstwu znaczne korzyści związane z dostępem do
poufnych informacji i tym samym wzbudzać obawy, jeżeli chodzi o
przestrzeganie zasad równego traktowania; lub
b)      wpływa na warunki rynkowe lub na
bezstronność i obiektywizm przy udzielaniu lub realizacji
zamówień publicznych.
Powyższe środki nie mogą
zakłócać uczciwej konkurencji ani prowadzić do nierównego traktowania
lub do naruszenia poufności zgromadzonych informacji dotyczących
przedsiębiorstw, ich stosunków handlowych oraz struktury kosztów. W tym
kontekście powyższe środki uwzględniają charakter i
warunki planowanego zamówienia.
Artykuł 22
Zamówienia w transzach warunkowych
1.           Instytucja zamawiająca
może udzielić zamówienia w formie zamówienia w transzach warunkowych.

2.           Zamówienie w transzach
warunkowych obejmuje transzę stałą, z którą wiąże
się zobowiązanie budżetowe, oraz jedną lub więcej
niż jedną transzę warunkową. W dokumentach przetargowych
określa się elementy właściwe dla zamówień w transzach
warunkowych. W dokumentach tych określa się w szczególności
przedmiot zamówienia, cenę lub warunki jej określania oraz warunki
realizacji przedmiotu zamówienia w ramach każdej transzy.
3.           Elementy zamówienia w ramach
transzy stałej muszą tworzyć spójną całość;
wymóg ten dotyczy również przedmiotu zamówienia w ramach każdej
transzy warunkowej, biorąc pod uwagę przedmioty zamówienia w ramach
wszystkich poprzednich transz.
4.           Realizacja każdej
transzy warunkowej jest uzależniona od podjętej przez instytucję
zamawiającą decyzji, o której poinformowano wykonawcę na
warunkach określonych w zamówieniu. Jeżeli transza warunkowa jest potwierdzana
z opóźnieniem lub jeżeli nie jest potwierdzana, wykonawcy
przysługuje, o ile jest to przewidziane w zamówieniu oraz na warunkach w
nim określonych, dodatek za zwłokę lub dodatek z tytułu
odwołania.
Artykuł 23
Umowy koszt plus
1.           Instytucja zamawiająca
może wyjątkowo wybrać procedurę zamówienia wynagradzanego
częściowo lub w całości na podstawie umowy koszt plus, w
granicach ceny maksymalnej i na warunkach przewidzianych w ust. 2.
W odróżnieniu od zamówienia, w ramach którego
wynagrodzenie przyznaje się za wynik i w przypadku którego cenę lub
warunki jej określenia ustala się na początku w dokumentacji
dotyczącej zamówienia, wynagrodzenie na podstawie umowy koszt plus
obejmuje wynagrodzenie z tytułu wykorzystanych środków, a nie
produktu końcowego lub usługi końcowej. Cenę należną
stanowi łączna wartość wydatków faktycznie poniesionych
przez wykonawcę z tytułu realizacji zamówienia, takich jak wydatki
związane z kosztami pracy, materiałów eksploatacyjnych oraz
eksploatacji urządzeń i elementów infrastruktury niezbędnych do
realizacji zamówienia. Wartość tych wydatków powiększa się
o kwotę ryczałtową obejmującą koszty ogólne i zysk lub
o kwotę obejmującą koszty ogólne i premię motywacyjną,
w zależności od tego, czy osiągnięto cele dotyczące
wyników i harmonogramu.
2.           Instytucja zamawiająca
może wybrać zamówienie wynagradzane częściowo lub w
całości na podstawie umowy koszt plus, jeżeli obiektywnie
stwierdzono brak możliwości dokładnego określenia
stałej ceny oraz jeżeli można racjonalnie wykazać, że
taka stała cena byłaby zbyt wysoka z uwagi na element
niepewności nieodłącznie związany z realizacją
zamówienia, ponieważ:
a)      zamówienie dotyczy bardzo
złożonych lub zaawansowanych technologicznie elementów i tym samym
wiąże się ze znacznym ryzykiem technicznym; lub
b)      działania będące przedmiotem
zamówienia należy, ze względów operacyjnych, rozpocząć
bezzwłocznie, przy czym nie jest jeszcze możliwe ustalenie
stałej i ostatecznej ceny całkowitej z uwagi na występowanie
znacznego ryzyka lub na fakt, że realizacja zamówienia zależy
częściowo od realizacji innych zamówień.
3.           Cena maksymalna zamówienia
wynagradzanego w całości lub częściowo na podstawie umowy
koszt plus jest maksymalną należną ceną. Może
zostać przekroczona tylko w wyjątkowych i właściwie uzasadnionych
okolicznościach oraz po uzyskaniu zgody instytucji zamawiającej.
4.           W dokumentacji
dotyczącej zamówień wynagradzanych częściowo lub w
całości na podstawie umowy koszt plus określa się:
a)      charakter zamówienia, tj. że jest to
zamówienie wynagradzane częściowo lub w całości na podstawie
umowy koszt plus w granicach ceny maksymalnej;
b)      w przypadku zamówienia wynagradzanego
częściowo na podstawie umowy koszt plus elementy zamówienia, których
dotyczą wydatki kontrolowane;
c)      cenę maksymalną;
d)      kryteria udzielenia zamówienia
umożliwiające w szczególności ocenę prawdopodobieństwa
zakładanego budżetu, kosztów podlegających zwrotowi, mechanizmów
określania kosztów i zysków wyszczególnionych w ofercie;
e)      sposób powiększenia kwoty wydatków,
o którym mowa w ust. 1;
f)       zasady i procedury dotyczące
kwalifikowalności kosztów przewidywanych przez oferenta w odniesieniu do
realizacji zamówienia, zgodnie z zasadami określonymi w ust. 5;
g)      zasady zapisów księgowych, których
oferenci muszą przestrzegać;
h)      w przypadku zamówienia wynagradzanego częściowo
na podstawie umowy koszt plus, które ma zostać zamienione na zamówienie
obejmujące cenę stałą i ostateczną, parametry
dotyczące takiej zamiany;
5.           Koszty przedstawione przez
wykonawcę podczas realizacji zamówienia w całości lub
częściowo na podstawie umowy koszt plus są kwalifikowalne,
wyłącznie jeżeli:
a)      zostały faktycznie poniesione w
okresie objętym umową, z wyjątkiem kosztów dotyczących
wyposażenia, elementów infrastruktury oraz wartości niematerialnych,
które są niezbędne do realizacji zamówienia i które można
uznać za kwalifikowalne w odniesieniu do całej ich wartości ich
zakupu;
b)      są wyszczególnione w zakładanym
budżecie ewentualnie zmienionym aneksami do pierwotnej umowy
dotyczącej zamówienia;
c)      są konieczne do realizacji
zamówienia;
d)      wynikają z realizacji zamówienia i
możne je do niego przypisać;
e)      są identyfikowalne, możliwe do
sprawdzenia, ujęte w księgach rachunkowych wykonawcy i określone
zgodnie ze standardami rachunkowości, o których mowa w specyfikacji i w
umowie dotyczącej zamówienia;
f)       są zgodne z przepisami
mającego zastosowanie prawodawstwa podatkowego i socjalnego;
g)      nie odbiegają od warunków umowy;
h)      są racjonalne, uzasadnione i zgodne
z wymogami należytego zarządzania finansami, w szczególności
jeżeli chodzi o oszczędność i wydajność.
Wykonawca jest odpowiedzialny za obliczanie swoich
kosztów, należyte prowadzenie ksiąg rachunkowych lub wszelkich innych
dokumentów niezbędnych do wykazania, że koszty, o których zwrot
się ubiega, faktycznie zostały poniesione i są zgodne z zasadami
określonymi w niniejszym artykule. Koszty, których wykonawca nie jest w
stanie uzasadnić, uznaje się na niekwalifikowane i
niepodlegające zwrotowi.
6.           W celu zapewnienia
prawidłowej realizacji zamówień wynagradzanych na podstawie umowy
koszt plus instytucja zamawiająca wykonuje następujące zadania:
a)      określa jak najbardziej
prawdopodobną cenę maksymalną, zapewniając
jednocześnie niezbędną elastyczność
umożliwiającą uwzględnienie ryzyka technicznego;
b)      dokonuje zamiany zamówienia wynagradzanego
częściowo na podstawie umowy koszt plus na zamówienie w
całości oparte na cenie stałej i ostatecznej, jeżeli
podczas realizacji zamówienia można ustalić taką stałą
i ostateczną cenę; w tym celu określa parametry dotyczące
zamiany zamówienia wynagradzanego na podstawie umowy koszt plus na zamówienie
oparte na cenie stałej i ostatecznej;
c)      stosuje środki w zakresie
monitorowania i kontroli obejmujące w szczególności system
antycypacji kosztów;
d)      określa zasady, narzędzia i
procedury odpowiednie z punktu widzenia wykonywania zamówień, w
szczególności jeżeli chodzi o identyfikację i kontrolę
kwalifikowalności kosztów przedstawionych przez wykonawcę i jego
podwykonawców podczas realizacji zamówienia oraz o dołączanie aneksów
do umowy;
e)      sprawdza, czy wykonawca i jego
podwykonawcy przestrzegają standardów rachunkowości określonych
w umowie oraz obowiązku dostarczenia sprawozdań finansowych
mających wartość dowodową;
f)       podczas realizacji zamówienia stale
upewnia się co do skuteczności zasad, narzędzi i procedur, o
których mowa w lit. d).
Artykuł 24
Aneksy
Umowa może zostać zmieniona w drodze
aneksu, pod warunkiem że aneks ten spełnia wszystkie poniższe
warunki:
a)      nie zmienia przedmiotu zamówienia;
b)      nie podważa równowagi ekonomicznej
umowy;
c)      nie zawiera warunków, które, gdyby
zostały pierwotnie ujęte w dokumentach dotyczących zamówienia,
umożliwiałyby dopuszczenie oferentów innych niż oferenci
pierwotnie dopuszczeni lub wybór oferty innej niż oferta pierwotnie
wybrana.
Artykuł 25
Podwykonawstwo
1.
Instytucja zamawiająca może
zażądać od każdego wykonawcy zlecenia realizacji
części zamówienia, na różnych poziomach, spółkom
nienależącym do grupy, do której on należy. Ten minimalny poziom
podwykonawstwa jest wyrażony w formie przedziału zawierającego
minimalną i maksymalną wartość procentową. Wspomniany
przedział jest proporcjonalny do przedmiotu zamówienia i do wartości
zamówienia oraz do charakteru danego sektora działalności, a w
szczególności do zaobserwowanego stanu konkurencji i potencjału
przemysłowego.
2.
Instytucja zamawiająca może odrzucić
podwykonawców wybranych przez kandydata na etapie postępowania o
udzielenie głównego zamówienia lub przez oferenta wybranego podczas
realizacji zamówienia. Instytucja zamawiająca uzasadnia na piśmie
decyzję o odrzuceniu, którą można podjąć
wyłącznie w oparciu o kryteria stosowane do wyboru oferentów w ramach
głównego zamówienia.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY
RÓŻNE
Artykuł 26
Programowanie
Komisja ustanawia wieloletni program prac
obejmujący główne działania, zakładany budżet oraz harmonogram,
które są niezbędne do osiągnięcia celów programów Galileo i
EGNOS określonych w art. 1 ust. 4 i 5.
Na podstawie wieloletniego programu prac
Komisja przyjmuje roczny program prac zawierający plan wykonania programu
wieloletniego oraz informacje o odpowiednim finansowaniu.
Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 35 ust.
3.
Artykuł 27
Działanie
państw członkowskich
1.           Państwa
członkowskie wstrzymują się od stosowania środków
mogących zakłócić prawidłowy przebieg programów, w
szczególności jeżeli chodzi o prawa własności
intelektualnej oraz jeżeli chodzi o ciągłość
funkcjonowania elementów infrastruktury.
2.           Państwa
członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki, aby
stacje naziemne systemów były zaprojektowane jako elementy europejskiej
infrastruktury krytycznej w rozumieniu dyrektywy Rady 2008/114/WE[24].
Artykuł 28
Umowy
międzynarodowe
W ramach programów Unia może
zawierać umowy z państwami trzecimi i z organizacjami
międzynarodowymi, w szczególności umowy o współpracy, zgodnie z
procedurą przewidzianą w art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej.
Artykuł 29
Pomoc
techniczna
Do celów realizacji zadań o charakterze
technicznym, o których mowa w art. 13 ust. 2, Komisja może skorzystać
z niezbędnej pomocy, w szczególności z pomocy ekspertów z
właściwych agencji krajowych do spraw przestrzeni kosmicznej,
niezależnych ekspertów oraz podmiotów mogących przedstawić
bezstronne analizy i opinie dotyczące przebiegu programów.
Podmioty zaangażowane w publiczne
zarządzanie programami, inne niż Komisja, w szczególności
Agencja Europejskiego GNSS i Europejska Agencja Kosmiczna, mogą
również korzystać z tej samej pomocy technicznej przy wykonywaniu
zadań im powierzonych na mocy niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 30
Ochrona
danych osobowych i prywatności
1.           Komisja dopilnowuje, aby
podczas projektowania i stosowania systemów zapewniona była ochrona danych
osobowych i prywatności oraz aby systemy te posiadały odpowiednie
gwarancje.
2.           Wszelkie przetwarzanie danych
osobowych w ramach realizacji zadań i działań przewidzianych w
niniejszym rozporządzeniu odbywa się zgodnie z mającymi
zastosowanie przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych, w
szczególności z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego
i Rady[25]
oraz z dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[26].
Artykuł 31
Ochrona
interesów finansowych Unii
1.           Komisja przyjmuje odpowiednie
środki zapewniające w trakcie realizacji działań
finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia ochronę
interesów finansowych Unii poprzez stosowanie środków zapobiegania
nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom, przez
skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez
odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych, a także, w stosownych
przypadkach, przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary.
2.           Komisja lub jej
przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do audytu
na podstawie dokumentów i na miejscu wobec wszystkich beneficjentów dotacji,
wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Unii środki na
podstawie niniejszego rozporządzenia.
Europejski
Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może
przeprowadzać kontrole i inspekcje na miejscu u podmiotów gospodarczych,
których takie finansowanie bezpośrednio lub pośrednio dotyczy,
zgodnie z procedurami określonymi w rozporządzeniu (Euratom, WE) nr
2185/96[27] w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycia finansowe,
korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające
interesy finansowe Unii w związku z umową o udzielenie dotacji,
decyzją o przyznaniu dotacji, lub zamówieniem dotyczącym finansowania
przez Unię.
Nie naruszając
przepisów akapitów pierwszego i drugiego, w umowach współpracy z
państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, umowach o
udzielenie dotacji, decyzjach o udzieleniu dotacji i zamówieniach
wynikających z wdrożenia niniejszego rozporządzenia
wyraźnie upoważnia się Komisję, Trybunał Obrachunkowy
i OLAF do prowadzenia takich audytów, kontroli i inspekcji na miejscu.
Artykuł 32
Informacje
dla Parlamentu Europejskiego i Rady
Komisja zapewnia
wykonanie niniejszego rozporządzenia. Każdego roku,
przedstawiając wstępny projekt budżetu, Komisja składa
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania programów.
Artykuł 33
Ocena
stosowania niniejszego rozporządzenia
1.           Komisja przedstawia
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, najpóźniej dnia 30 czerwca 2018 r.,
sprawozdanie z oceny w celu podjęcia decyzji w sprawie
przedłużenia obowiązywania, zmiany lub zawieszenia środków
podjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia, dotyczące:
a)      realizacji celów tych środków,
zarówno z punktu widzenia rezultatów, jak i z punktu widzenia ich wpływu;
b)      skuteczności wykorzystywania
zasobów;
c)      europejskiej wartości dodanej.
W ramach oceny dokonuje się ponadto analizy
możliwości uproszczenia, spójności wewnętrznej i
zewnętrznej, zgodności celów z potrzebami oraz wkładu
środków w realizację priorytetów Unii w zakresie inteligentnego,
trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu
społecznemu. W ocenie uwzględnia się wyniki ocen
dotyczących długoterminowego wpływu stosowania poprzednich
środków.
2.           W ocenie uwzględnia
się poczynione postępy w realizacji celów programów Galileo i EGNOS
ustanowionych w art. 1 ust. 4 i 5 na podstawie następujących
wskaźników efektywności:
a)      jeżeli chodzi o Galileo: liczba
satelitów operacyjnych, wersja rozmieszczonej infrastruktury naziemnej oraz
liczba świadczonych usług;
b)      jeżeli chodzi o EGNOS: liczba zmian
w specyfikacjach usług przedstawionych instytucjom certyfikującym.
3.           Podmioty zaangażowane w
wykonanie niniejszego rozporządzenia dostarczają Komisji dane i
informacje niezbędne do zapewnienia monitorowania i oceny przedmiotowych
działań.
ROZDZIAŁ VII
PRZEKAZANIE
UPRAWNIEŃ I ŚRODKI WYKONAWCZE
Artykuł 34
Wykonywanie
przekazanych uprawnień
1.           Powierzenie Komisji
uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom
określonym w niniejszym artykule.
2.           Uprawnienia do przyjęcia
aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 i 14, powierza się
Komisji na czas nieokreślony od dnia 1 stycznia 2014 r.
3.           Przekazanie uprawnień,
o którym mowa w art. 5 i 14, może zostać w dowolnym
momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja
o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej
uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od
następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji
późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność
jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4.           Niezwłocznie po
przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5.           Akt delegowany przyjęty
na podstawie art. 5 i 14 wchodzi w życie tylko jeśli
Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie
dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno
Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że
nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa
miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 35
Procedura
komitetowa
1.           Komisję wspomaga Komitet
ds. Europejskich Programów GNSS (zwany dalej „komitetem”), ustanowiony na mocy
art. 19 rozporządzenia (WE) nr 683/2008. Komitet ten jest komitetem w
rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr
182/2011.
3.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr
182/2011.
4.           Przedstawiciele Agencji
Europejskiego GNSS i Europejskiej Agencji Kosmicznej mogą
uczestniczyć w pracach komitetu jako obserwatorzy na warunkach
określonych w jego regulaminie wewnętrznym.
5.           Umowy międzynarodowe
zawarte przez Unię zgodnie z art. 28 mogą dotyczyć uczestnictwa
przedstawicieli państw trzecich lub organizacji międzynarodowych w
pracach komitetu na warunkach określonych w jego regulaminie
wewnętrznym.
ROZDZIAŁ
VIII
PRZEPISY
KOŃCOWE
Artykuł 36
Uchylenia
1.           Rozporządzenie (WE) nr
876/2002 traci moc z dniem 1 stycznia 2014 r.
              Każdy aktualny
środek przyjęty na podstawie rozporządzenia (WE) nr 876/2002
nadal regulowany jest tym rozporządzeniem.
2.           Rozporządzenie (WE) nr
683/2008 traci moc z dniem 1 stycznia 2014 r.
              Każdy aktualny
środek przyjęty na podstawie rozporządzenia (WE) nr 683/2008
nadal regulowany jest tym rozporządzeniem.
              Odniesienia do uchylonego
rozporządzenia odczytuje się jako odniesienia do niniejszego
rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku.
Artykuł 37
Wejście
w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Tabela korelacji
 Dawna numeracja (rozporządzenie (WE) nr 683/2008[28]) || Nowa numeracja (niniejsze rozporządzenie)
 Artykuł 1 || Artykuł 1
 Artykuł 2 || Artykuł 2
 Artykuł 3 || Artykuł 3
 Artykuł 4 || Artykuł 8
 Artykuł 5 || Artykuł 4
 Artykuł 6 || Artykuł 9
 Artykuł 7 || Artykuł 5
 Artykuł 8 || Artykuł 6
 Artykuł 9 || Artykuł 7
 Artykuł 10 || Artykuł 10
 Artykuł 11 || Artykuł 11
 Artykuł 12 ust. 1 Artykuł 12 ust. 2 i 3 || Artykuł 12 Artykuł 13
 Artykuł 13 ust. 1 Artykuł 13 ust. 2 i 3 Artykuł 13 ust. 4 || Artykuł 13 Artykuł 14 Artykuł 17
 Artykuł 14 || Artykuł 18
 Artykuł 15 || Artykuł 26
 Artykuł 16 || Artykuł 15
 Artykuł 17 || Artykuły 19–25
 Artykuł 18 || Artykuł 16
 Artykuł 19 || Artykuł 35
 Artykuł 20 || Artykuł 30
 Artykuł 21 || Artykuł 31
 Artykuł 22 || Artykuł 32
 Artykuł 23 ||
 Artykuł 24 || Artykuł 37
 Załącznik || Artykuł 1
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel/cele

              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Czas
trwania działania i jego wpływu finansowego
              1.7.    Przewidywany(-e)
tryb(y) zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady
nadzoru i sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

              3.1.    Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(-e) wydatków w budżecie, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.2.1. Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki
              3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne
              3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne
              3.2.4. Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
              3.2.5. Udział osób
trzecich w finansowaniu
              3.3.    Szacunkowy wpływ na
dochody
OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1.
STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.
Tytuł wniosku/inicjatywy

Europejskie
programy nawigacji satelitarnej – GALILEO i EGNOS (europejski system
wspomagania satelitarnego)

1.2.
Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB,
których dotyczy wniosek/inicjatywa[29]

Tytuł
02: Przedsiębiorstwa
Rozdział
02 05: europejskie programy nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo)

1.3.
Charakter wniosku/inicjatywy

Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania
będącego następstwem projektu pilotażowego/działania
przygotowawczego[30]
þ Wniosek/inicjatywa wiąże się z
przedłużeniem bieżącego działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania,
które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

1.4.
Cel/cele
1.4.1.
Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji
wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

Należy
przypomnieć, że programy radionawigacji satelitarnej (zwane dalej
„programami”) są inicjatywami przewodnimi Unii. Wpisują się w
ramy strategii „Europa 2020” oraz strategii dotyczących
zrównoważonego rozwoju. Ich celem jest dostarczanie usług
radionawigacji jako bodźca do znacznego rozwoju w wielu sektorach
działalności, czynnika umożliwiającego wzrost
innowacyjności technologicznej i konkurencyjności gospodarki
europejskiej, źródła miejsc pracy, dochodów z działalności
handlowej i korzyści społeczno-gospodarczych.
Celem
wniosku jest wspieranie europejskich działań w przestrzeni kosmicznej
oraz rozwoju usług satelitarnych, a konkretniej udostępnienie dwóch
systemów radionawigacji satelitarnej.
W
szczególności program Galileo ma na celu stworzenie europejskiego
globalnego systemu nawigacji satelitarnej (zwanego dalej „GNSS”). Umożliwi
on dostarczanie użytkownikom na całym świecie usług w
zakresie pozycjonowania, określania czasu i nawigacji dla szerokiej gamy
zastosowań, od transportu, poprzez dostawy energii elektrycznej,
prognozowanie pogody i opłaty drogowe, po sprzedaż papierów
wartościowych.
EGNOS
jest systemem europejskim stworzonym w celu poprawy wydajności
amerykańskiego GPS w strefie europejskiej. Wpływa on na ulepszenie
obecnie dostępnych usług w zakresie nawigacji satelitarnej
przeznaczonych do zastosowań o kluczowym znaczeniu z punktu widzenia
bezpieczeństwa, takich jak transport lotniczy lub morski – pilotaż i
lądowanie samolotu lub przepłynięcie kanału statkiem.

1.4.2.
Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a)
ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

Cel szczegółowy nr 1
Rozwój i udostępnienie infrastruktury i usług globalnych w
zakresie radionawigacji satelitarnej (Galileo) do 2019 r.
Cele
szczegółowe programu Galileo określonego we wniosku dotyczącym
rozporządzenia polegają na dopilnowaniu, aby sygnały emitowane
przez system stworzony w ramach tego programu mogły być wykorzystane
do spełnienia następujących pięciu funkcji:
– zapewnienia „usługi otwartej” (zwanej „Open Service”
lub OS), bezpłatnej dla użytkownika, umożliwiającej
dostarczanie informacji niezbędnych do pozycjonowania i określania
czasu oraz przeznaczonej do powszechnych zastosowań w zakresie
radionawigacji satelitarnej,
– zapewnienia „usługi
bezpieczeństwa życia” (zwanej „Safety of Life Service” lub SoL),
skierowanej do użytkowników, dla których bezpieczeństwo jest
kwestią kluczową. Usługa ta spełnia także w
wymogi w zakresie ciągłości, dostępności i
dokładności obowiązujące w niektórych sektorach oraz
zawiera funkcję integralności pozwalającą na ostrzeganie
użytkowników w przypadku zakłócenia funkcjonowania systemu. Aby
skuteczniej zaspokajać potrzeby użytkowników, zmniejszyć
wpływ usługi na koszty oraz uwzględnić kwestię
komplementarności z równoważną usługą w ramach EGNOS,
prowadzi się badania mające na celu ponowne zdefiniowanie
usługi,
– zapewnienia „usługi handlowej” (zwanej „Commercial
Service” lub CS), umożliwiającej rozwój zastosowań
profesjonalnych lub handlowych dzięki zwiększonej wydajności i
dzięki danym o większej wartości dodanej niż dane
uzyskiwane w ramach „usługi otwartej”,
– zapewnienia „usługi publicznej o regulowanym
dostępie” (zwanej „Public Regulated Service” lub PRS) zarezerwowanej
jedynie dla użytkowników upoważnionych przez podmioty rządowe i
przeznaczonej do szczególnych zastosowań, które wymagają wysokiego
poziomu ciągłości usług. W ramach usługi
publicznej o regulowanym dostępie wykorzystuje się silne, zakodowane
sygnały,
– zapewnienia udziału w
świadczeniu usługi poszukiwawczo-ratowniczej (zwanej „Search and
Rescue Support Service” lub SAR) w ramach systemu COSPAS-SARSAT poprzez
wykrywanie sygnałów alarmowych wysyłanych przez nadajniki i poprzez
wysyłanie sygnałów zwrotnych.
Podcel nr 1:
Rozwój infrastruktury w zakresie radionawigacji satelitarnej oraz
udostępnienie wstępnych usług Galileo do lat 2014–2015
Celem
programu Galileo jest udostępnienie pierwszych trzech usług
wstępnych do lat 2014–2015 (usługi otwartej, usługi publicznej o
regulowanym dostępie oraz usługi poszukiwawczo-ratowniczej).
Cel szczegółowy nr 2
Udostępnienie usług satelitarnych umożliwiających
poprawę wydajności GPS, obejmujących stopniowo wszystkie
państwa należące do Europejskiej Konferencji Lotnictwa Cywilnego
(ECAC) do 2020 r. (EGNOS)
Program EGNOS, który uzupełnia sygnały
amerykańskiego GPS, aby zapewnić użytkownikom jak
najdokładniejsze pozycjonowanie w strefie europejskiej[31], ma na celu udostępnienie
trzech rodzajów usług:
—      – usługi otwartej
(OS): w odniesieniu do ogólnodostępnych odbiorników oraz do
zastosowań skierowanych do przeciętnego użytkownika.
Umożliwia emisję łatwo dostępnych sygnałów do celów
pozycjonowania. Operacyjność programu w tym zakresie zadeklarowano[32] w październiku 2009 r.;
usługa jest już stosowana w szeregu sektorów, między innymi w
rolnictwie,
—      usługi
bezpieczeństwa życia (Safety of Life lub SoL): do zastosowań o
kluczowym znaczeniu z punktu widzenia bezpieczeństwa życia w obszarze
transportu, w szczególności w obszarze lotnictwa cywilnego. Gwarantuje
większą wydajność i obejmuje system ostrzegawczy
mający związek z integralnością. Operacyjność
programu w tym zakresie zadeklarowano w marcu 2011 r.; usługa jest
stosowana w sektorach transportu lotniczego w Europie,
—      usługi w zakresie dostępu do
danych EGNOS (EDAS), do wzmocnionych zastosowań, w ramach której
dostarczane są dane handlowe o kontrolowanym dostępie (na
przykład przez Internet lub za pośrednictwem telefonów komórkowych).
Podcel nr 2:
Zastosowanie środków niezbędnych do zapewnienia
ciągłości działania po 2014 r. oraz stopniowa poprawa jakości
usług do 2020 r.
Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa
Rozdział
02 05: europejskie programy nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo)

1.4.3.
Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ

Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej.
Realizację europejskich programów radionawigacji
satelitarnej rozpoczęto ponad dziesięć lat temu; celem
politycznym tego działania było stworzenie i zapewnienie
możliwości stosowania ogólnoświatowego systemu, z którego Unia Europejska
mogłaby czerpać korzyści strategiczne i gospodarcze oraz który
umożliwiłby jej świadczenie usług w zakresie radionawigacji
satelitarnej w pełni dostosowanych do użytku cywilnego.
Galileo i EGNOS przyniosą Unii Europejskiej znaczne
korzyści społeczno-gospodarcze z uwagi na:
(i) bezpośrednie korzyści wynikające z
rozwoju rynku niższego szczebla GNSS (odbiorników i zastosowań). Na
przykład dzięki zwiększeniu liczby samolotów wyposażonych w
odbiorniki GNSS producenci tych odbiorników odniosą korzyść w
postaci dodatkowych dochodów;
(ii) pośrednie korzyści wynikające z nowych
zastosowań. Jeżeli czas trwania lotów zostanie skrócony dzięki
lepszej nawigacji, spadnie poziom zanieczyszczenia emitowanego przez samoloty a
pasażerowie zaoszczędzą cenny czas. Ponadto bardziej niezawodne
środki transportu i bardziej skuteczne działanie służb
ratowniczych pozwolą na uratowanie większej liczby osób;
(iii) bezpośrednie korzyści związane z
rozwojem rynku wyższego szczebla i z wpływem technologicznym na inne
sektory. Inwestycje realizowane w segmencie GNSS wyższego szczebla
przyniosą korzyści dla przedmiotowego sektora. Korzyści z
rozwoju przemysłu kosmicznego odniosą jednak również inne
sektory. Na przykład przyrządy stworzone do celów oceny i kontroli
budowy wyrzutni lub zbiorników mogą być wykorzystywane przez
przedsiębiorstwa należące do sektora motoryzacyjnego,
budowlanego i energetycznego oraz przez przedsiębiorstwa pożytku
publicznego.
Mimo że system wdrożony w ramach programu Galileo
będzie niezależny, optymalizacja usług świadczonych przy
jego użyciu będzie zapewniona dzięki jego
interoperacyjności z innymi systemami, takimi jak amerykański GPS lub
rosyjski GLONASS. W związku z tym współpraca z państwami świadczącymi
usługi w zakresie nawigacji satelitarnej zapewni optymalizację
korzyści dla użytkowników, obywateli lub gospodarki w ogóle.

1.4.4.
Wskaźniki wyników i wpływu

Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy.
Cel szczegółowy nr 1
Program
Galileo ma na celu opracowanie i udostępnienie infrastruktury i usług
globalnych w zakresie radionawigacji satelitarnej. Aby osiągnąć
ten cel, należy zapewnić stałą obsługę
techniczną gotowej infrastruktury oraz, w stosownych przypadkach,
odnawiać jej części składowe.
Wskaźnik
związany z infrastrukturą Galileo:
–        Łączna
liczba satelitów operacyjnych: 18 satelitów do 2015 r.; 30 satelitów do 2019 r.
–        Wersja
rozmieszczonej infrastruktury naziemnej: v2 do 2015 r.
Wskaźnik
związany ze świadczeniem usług w ramach Galileo:
–        Liczba
świadczonych usług: trzy usługi wstępne do 2015 r.;
pięć usług do 2020 r.
Cel szczegółowy nr 2
Program
EGNOS ma na celu udostępnienie ulepszonych usług w zakresie
radionawigacji satelitarnej w całej Europie. Infrastruktura musi
zostać utrzymana w stopniu zapewniającym operacyjność;
zakres programu należy rozszerzyć na całe terytorium Unii
Europejskiej, aby użytkownicy mieli równe możliwości korzystania
z usług w całej Unii.
Wskaźniki
związane z jakością świadczonej usługi oraz z
rozszerzeniem zasięgu geograficznego EGNOS:
–        Liczba
zmian w usługach przedstawionych instytucjom certyfikującym: 3 w
latach 2014–2020.
Zmiany
te zostaną odzwierciedlone w dokumentach zawierających opis
usług, dostępnych dla ogółu społeczeństwa.

1.5.
Uzasadnienie wniosku/inicjatywy
1.5.1.
Potrzeba(-y), która(-e) ma(ją) zostać
zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Dzięki
funkcjom umożliwiającym określanie z dużą
dokładnością pozycji, prędkości i czasu technologie
GNSS mają zasadnicze znaczenie, jeżeli chodzi o poprawę
wydajności w wielu obszarach. Doświadczenie zdobyte w ramach
stosowania amerykańskiego GPS (globalnego systemu pozycjonowania) tak
wyraźnie wykazało zalety nawigacji satelitarnej, że w Stanach
Zjednoczonych GPS uznaje się za piątą usługę
pożytku publicznego, obok wody, energii elektrycznej i gazu oraz telefonu.
Działania amerykańskich użytkowników wojskowych i cywilnych w
znacznym stopniu uzależnione są od GPS. Szereg innych państw
również uznało swoją zależność w tym zakresie i
obecnie buduje własny globalny system nawigacji satelitarnej (GNSS).
Obecnie
użytkownicy nawigacji satelitarnej w Europie nie mają innej
możliwości niż korzystanie z sygnałów satelitarnych
emitowanych przez amerykański GPS lub GLONASS do celów pozycjonowania i
nawigacji. Oznacza to, ze gospodarka europejska jest w coraz większym
stopniu zależna od infrastruktury wojskowej, która nie jest kontrolowana
przez Europę i której podstawowym celem nie jest realizacja europejskich
interesów gospodarczych. Ponadto wspomniane systemy posiadają wadę
dotyczącą ich dostępności, w szczególności w obszarach
miejskich o dużej gęstości zaludnienia[33]. Nie dają także
wystarczającej gwarancji, jeżeli chodzi o jakość i
ciągłość usług świadczonych na rzecz europejskich
użytkowników cywilnych.
Jeżeli
chodzi o aspekt polityczny, gdy GPS stał się w pełni operacyjny
na początku lat 90., Unia Europejska uznała, że Europa
potrzebuje własnego globalnego systemu nawigacji satelitarnej[34]. Na długo przed szerokim
rozpowszechnieniem zastosowań GNSS, takich jak usługi w zakresie lokalizacji
lub pokładowe systemy nawigacyjne, Rada i Parlament przewidziały,
że potrzeba opracowania narzędzi zapewniających pomoc w
nawigacji będzie coraz większa. Głównym motywem tego
przedsięwzięcia było dążenie do
niezależności europejskiej w zakresie nawigacji satelitarnej. W
ramach tego planu politycznego dąży się do realizacji
następujących celów:
•        stworzenia
pierwszej globalnej infrastruktury do nawigacji satelitarnej i pozycjonowania
satelitarnego, niezależnej i objętej kontrolą cywilną,
zapewniającej stałą dostępność usług GNSS
oraz gwarantującej Europie przewagę strategiczną. Następnie
dostrzeżono jednak potrzebę zapewnienia[35] interoperacyjności z
innymi systemami, w szczególności z amerykańskim GPS, aby
zoptymalizować jakość usług świadczonych na rzecz
użytkowników i zapewnić jak największe korzyści
społeczno-gospodarcze;
•        zwiększenia
odporności europejskiej infrastruktury gospodarczej poprzez stworzenie
systemu awaryjnego na wypadek zakłóceń w funkcjonowaniu
pozostałych systemów;
•        uzyskanie
jak największych pośrednich korzyści gospodarczych poprzez
zapewnienie europejskiemu społeczeństwu obywatelskiemu
dokładniejszych, lepiej dostępnych i silniejszych sygnałów,
dzięki wykorzystaniu nowych udogodnień, jakie gwarantuje precyzyjna
nawigacja satelitarna, w znacznie większym stopniu, niż jest to
obecnie możliwe;
•        wykazanie
możliwości Europy, jeżeli chodzi o rozwój, rozmieszczenie i
wykorzystanie złożonej infrastruktury kosmicznej na szeroką
skalę.

1.5.2.
Wartość dodana z tytułu
zaangażowania Unii Europejskiej

Prawo
UE do działania opiera się na art. 172 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej oraz na rozporządzeniu w sprawie dalszej realizacji
europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo).
Systemy
ustanowione w ramach europejskich programów radionawigacji satelitarnej
stanowią infrastruktury stworzone jako sieci transeuropejskie, których
zastosowanie znacznie wykracza poza granice państw członkowskich.
Ponadto usługi oferowane za pośrednictwem tych systemów przyczyniają
się w szczególności do rozwoju sieci transeuropejskich w zakresie
infrastruktury transportowej, telekomunikacyjnej i energetycznej.
Jedno
państwo członkowskie nie jest samowystarczalne, jeżeli chodzi o
wprowadzenie systemów nawigacji satelitarnej, ponieważ przekracza to jego
możliwości finansowe i techniczne. W związku z tym można
tego dokonać jedynie w ramach działania na szczeblu UE.
Ponadto
rozporządzenie GNSS stanowi, że Unia Europejska będzie
właścicielem wszystkich rzeczowych aktywów trwałych i
wartości niematerialnych stworzonych lub rozbudowanych w ramach programów.
Jako właściciel wszystkich powiązanych rzeczowych aktywów
trwałych i wartości niematerialnych, Unia Europejska musi
dopilnować, aby spełnione zostały wszystkie wymagane warunki
dotyczące zarządzania systemami oraz ich eksploatacji od dnia
wprowadzenia pierwszych usług w zakresie pozycjonowania w latach
2014–2015. Dlatego też zarządzanie ma de facto wymiar
europejski.

1.5.3.
Główne wnioski wyciągnięte z
podobnych działań

Mimo
że Unia Europejska po raz pierwszy jest jedynym właścicielem
infrastruktury o takim zasięgu, a Komisja po raz pierwszy zarządza
tak złożonym programem, dzięki doświadczeniu zdobywanemu od
2007 r. możliwe jest wprowadzenie bardziej istotnych ulepszeń,
jeżeli chodzi o dalszą realizację Galileo i EGNOS.
Jak
opisano w sprawozdaniu Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady
dotyczącym przeglądu śródokresowego europejskich programów
nawigacji satelitarnej[36]
oraz we wniosku w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
dotyczącego dalszej realizacji i eksploatacji europejskich systemów
nawigacji satelitarnej, wyciągnąć można
następujące wnioski:
<Zarządzanie
programem>
W
wyniku przekształcenia programów, którego dokonano w 2008 r., Komisja
stworzyła, w ramach swoich służb, strukturę umożliwiającą
zarządzanie programami w aktualnej fazie ich realizacji. Od tego czasu
możliwe było poczynienie znacznych postępów, jednak konieczna
będzie stopniowa zmiana zarządzania programami, aby
umożliwić włączenie bardziej operacyjnych funkcji
związanych z eksploatacją systemów.
Z
punktu widzenia interakcji między różnymi zainteresowanymi stronami,
w szczególności Europejską Agencją Kosmiczną i Agencją
Europejskiego GNSS, nowy podział kompetencji, w wyniku którego Europejska
Agencja Kosmiczna stała się faktycznie agencją wykonawczą
działającą w imieniu UE, przynosi dobre efekty, ale konieczne
będzie jego dostosowanie do zmian w programach oraz do przyszłych
wyzwań dotyczących eksploatacji.
<Kontrola
kosztów i instrumenty finansowe>
Galileo
i EGNOS są projektami złożonymi. Ich rozwój zależy w
dużej mierze od nowych technologii stworzonych specjalnie w celu
spełnienia potrzeb związanych z programami. W związku z
tym trudno jest przyznać pierwszeństwo jednemu podejściu w
zakresie kontroli kosztów, na które wpływ ma szereg czynników; istnieje
bardzo wiele czynników ryzyka, które mogą prowadzić do
zakłócenia prawidłowej realizacji programów.
W
przeszłości miały miejsce przypadki opóźnień w
realizacji i powstania dodatkowych kosztów programów, w szczególności z
uwagi na wysokie wymogi bezpieczeństwa państw członkowskich. Jak
wskazano w komunikacie Komisji zatytułowanym „Budżet z perspektywy
»Europy 2020«”[37],
zgodnie z postulatami Rady i Parlamentu Europejskiego, konieczne będą
dalsze wysiłki w kierunku kontroli kosztów. W związku z tą
potrzebą opracowano nowe ramy zarządzania, a Komisja prowadzi
już działania na rzecz kontroli ryzyka i kosztów.
–
Wszystkie czynniki ryzyka dotyczące programów są zgromadzone w
rejestrze zawierającym odpowiednio informacje o ryzyku związanym z
łańcuchem dostaw przemysłowych, z Europejską Agencją
Kosmiczną, z Agencją Europejskiego GNSS, z czynnikami
zewnętrznymi, takimi jak wpływ polityczny i wymogi
bezpieczeństwa, oraz z czynnikami wewnętrznymi, takimi jak
organizacja programów. Do każdego czynnika ryzyka
przyporządkowane są prawdopodobieństwo wystąpienia i skala
wpływu. Rejestr czynników ryzyka zawiera również wykaz
działań mających na celu zmniejszenie tego
prawdopodobieństwa.
–
Komisja rozważa możliwość ponownego zdefiniowania
usługi SoL w celu ograniczenia jej wpływu na koszty ogólne.
–
Komisja stara się także zapewnić skuteczne zarządzanie
programami, co powinno zapobiec wypaczeniom i umożliwić wprowadzenie
solidnego programu zarządzania na przyszłość.
Wraz
z Europejską Agencją Kosmiczną Komisja wywiera nacisk na
uczestników sektora, aby utrzymywali kontrolę nad cenami różnych
elementów infrastruktury Galileo.
–
Podejmuje się także środki dodatkowe na poziomie programu,
mające na celu zapewnienie kontroli kosztów i dotyczące na przykład
optymalnego czasu realizacji zamówienia, nowego rynku nabywania dodatkowych
satelitów lub podwójnego źródła zaopatrzenia w wyrzutnie.
–
Ponadto Komisja stara się wzmocnić współpracę w ekspertami
(niezależnymi i z państw członkowskich) do celów analizy
wymagań technicznych systemów, związanych z nimi kosztów oraz
potencjalnych rozwiązań alternatywnych.
<Wymogi
bezpieczeństwa>
Jeżeli
chodzi o bezpieczeństwo, należy przypomnieć, że Komisja
jest odpowiedzialna za zarządzanie bezpieczeństwem systemów na mocy
rozporządzenia, jej swoboda w tym zakresie jest jednak ograniczona na dwa
sposoby:
–
po pierwsze, potrzeby w zakresie bezpieczeństwa określają de
facto państwa członkowskie. Zagrożenia, które mogą
wpływać na bezpieczeństwo wrażliwej infrastruktury, takiej
jak infrastruktura radionawigacji satelitarnej, ulegają ciągłym
zmianom. W związku z tym projekt systemów należy ciągle
dostosowywać do tych zmian. Rozwiązanie części tych
problemów związanych z ryzykiem należy do zadań państw
członkowskich,
–
po drugie, zgodnie z obecnie obowiązującym rozporządzeniem GNSS
(WE) nr 683/2008 zadanie dotyczące akredytacji systemów w zakresie
bezpieczeństwa spoczywa na agencji UE. Taki podział funkcji
związanych z zarządzaniem i akredytacją ma związek z
praktyką dobrego zarządzania i jest powszechny oraz niezbędny
przy tego rodzaju projektach.
W
obu przypadkach dokonane wybory lub podjęte decyzje mogą mieć
istotny wpływ na koszty i harmonogram realizacji programów.
Biorąc
pod uwagę wpływ wymogów bezpieczeństwa na koszty i opóźnienia,
Komisja podkreśla, jak istotne jest to, aby dokonać zmiany ram
zarządzania programami oraz przekazać większą
część odpowiedzialności różnym zainteresowanym stronom
(w szczególności w odniesieniu do ich wykonawców oraz w ramach
postanowień ogólnych porozumień w sprawie delegowania).

1.5.4.
Spójność z ewentualnymi innymi
instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia

Możliwe
jest osiągnięcie synergii z innymi programami kosmicznymi
prowadzonymi obecnie lub w przyszłości, na przykład jeżeli
chodzi o rozszerzenie segmentu użytkowników (o zastosowania dla rynku
niższego szczebla) lub ochronę elementów systemu stworzonego w ramach
programu Galileo w przestrzeni kosmicznej lub przy umieszczaniu na orbicie.
Należy
także dołożyć starań w celu zapewnienia synergii z
działaniami innych dyrekcji Komisji Europejskiej w zakresie badań i
innowacji. Zastosowania i technologie GNSS stosowane w systemach nawigacji
satelitarnej mogą mieć wpływ na różne sektory gospodarki i
sektory społeczne, takie jak informacja, transport i energia. Należy
dopilnować, aby programy w zakresie badań i innowacji były
skoordynowane na poziomie Komisji w celu optymalizacji zwrotu z inwestycji.

1.6.
Czas trwania działania i jego wpływu
finansowego

¨ Wniosek/inicjatywa o określonym czasie trwania
¨         Czas trwania wniosku/inicjatywy: od […] r. do […] r.
¨         Czas trwania wpływu finansowego: od 2014 r. do RRRR r.
þ Wniosek/inicjatywa o
nieokreślonym czasie trwania[38]
–
Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od
2008 r. do 2020 r.,
–
po którym następuje faza operacyjna.

1.7.
Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[39]

þ Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję
þ Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań
wykonawczych:
–
¨  agencjom wykonawczym
–
þ  organom utworzonym przez Wspólnoty[40]

–
þ  krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek
świadczenia usługi publicznej[41]

–
þ  organizacji międzynarodowej[42]

–
¨  osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych
działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej,
określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu
art. 49 rozporządzenia finansowego
¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi
¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi
(należy wyszczególnić)
W przypadku wskazania
więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje
w części „Uwagi”.
Uwagi
Obowiązujące
ramy zarządzania stworzono do celów faz projektowania i rozmieszczania
Galileo oraz do celów początkowej eksploatacji EGNOS, tj. na lata
2008–2013. Należy dokonać przeglądu tych ram, biorąc pod
uwagę fakt, że faza rozmieszczania Galileo potrwa dłużej
niż do 2013 r. oraz że nowa faza programu rozpocznie się w 2014
r. wraz z rozpoczęciem świadczenia usług wstępnych.
Należałoby także określić tryb zarządzania EGNOS,
ponieważ system wszedł w fazę operacyjną.
W odniesieniu
do fazy eksploatacji Galileo należy określić stabilne,
zrównoważone i długoterminowe ramy zarządzania.
Umożliwią one optymalizację i racjonalizację wykorzystania
istniejących struktur oraz zapewnią stopniowe przejście od fazy
rozmieszczania do fazy eksploatacji przy jednoczesnej dbałości o
ciągłość usługi. Zarządzanie będzie
również dostosowane do różnych oferowanych usług, ponieważ
wymogi z nimi związane oraz użytkownicy różnią się
między sobą.
Komisja
Europejska będzie przede wszystkim odpowiedzialna za ogólny nadzór
polityczny nad programami. Będzie mogła delegować
zarządzanie działaniami operacyjnymi Agencji Europejskiego GNSS i
Europejskiej Agencji Kosmicznej, w zależności od ich obszarów
kompetencji.
Będzie
miała również możliwość konsultacji z ekspertami i z
krajowymi agencjami kosmicznymi w szczególnych kwestiach technicznych.

2.
ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.
Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Należy
określić częstotliwość i warunki.
Komisja dopilnuje, aby we wszystkich umowach i
porozumieniach zawartych w ramach programów GNSS przewidziane były nadzór
i kontrola finansowa. W ramach wszystkich mechanizmów monitorowania i oceny
szczególna uwaga zostanie zwrócona na kontrolę kosztów programów poprzez
świadczenie usług bez opóźnień.
W stosownych przypadkach monitorowanie realizacji programów
będzie wymagało pomocy zewnętrznych ekspertów technicznych.
Komisja, opierając się na wynikach kontroli na miejscu, w stosownych
przypadkach dopilnuje, aby wysokość lub warunki przyznania pierwotnie
zatwierdzonego wkładu finansowego oraz harmonogram płatności
zostały dostosowane.
Komisja zaproponuje:
- ramy strategiczne obejmujące główne
działania, szacunkowy budżet i harmonogram niezbędne do
realizacji celów programów Galileo i EGNOS, najpóźniej do dnia 30 czerwca
2014 r.,
- roczny program prac odzwierciedlający ramy
strategiczne w formie środków i szczegółowych wskaźników, które
zostaną zaproponowane dnia 15 grudnia roku poprzedniego,
- roczne sprawozdanie z wykonania zawierające
ocenę realizacji rocznego programu prac, które należy
sporządzić najpóźniej do dnia 15 marca roku
następującego po danym roku,
- śródokresową ocenę programów Galileo i
EGNOS dotyczącą przede wszystkim osiągniętych rezultatów
ilościowych i jakościowych, najpóźniej do dnia 30 czerwca 2018
r., ale dostatecznie wcześnie, aby możliwe było przygotowanie
kolejnych wieloletnich ram finansowych.
Oprócz tych zwykłych środków Komisja,
wykonując swoje uprawnienia w zakresie nadzoru politycznego nad programami
Galileo i EGNOS, wzmocni mechanizmy nadzoru i oceny dotyczące instytucji
odpowiedzialnej za zarządzanie programem, żądając od niej
przedstawiania rocznych planów zarządzania i sprawozdań z realizacji,
organizując regularne spotkania na temat stopnia zaawansowania realizacji
programów oraz przeprowadzając audyty finansowe i technologiczne.
Ponadto w monitorowanie programów powinny być
zaangażowane państwa członkowskie, na przykład poprzez
wykorzystanie ich zdolności technicznych w celu dostarczania danych na
temat monitorowania programów pod względem technicznym oraz zaproponowania
kluczowych wskaźników efektywności, na podstawie których
przeprowadzana będzie ocena programów.
Ponadto w ramach codziennego procesu zarządzania
Komisja wprowadzi mechanizm zarządzania ryzykiem i będzie
stosowała odpowiednie narzędzia zarządzania w celu kontrolowania
kosztów związanych z programami dzięki dokładniejszemu
szacowaniu kosztów, dokonując bilansu dotychczasowych
doświadczeń oraz faktycznego wdrożenia systemu.

2.2.
System zarządzania i kontroli
2.2.1.
Zidentyfikowane ryzyko

Komisja
umieściła w centrum swoich prac kwestię zarządzania
ryzykiem, której znaczenie podkreślono przy okazji reformy zarządzana
przeprowadzonej w 2007 r. Wszystkie czynniki ryzyka dotyczące programów
są zgromadzone w rejestrze zawierającym odpowiednio informacje o
ryzyku związanym z łańcuchem dostaw przemysłowych, z ESA, z
agencją UE, z czynnikami zewnętrznymi, takimi jak wpływ
polityczny i wymogi bezpieczeństwa, oraz z czynnikami wewnętrznymi,
takimi jak organizacja programów. Do każdego czynnika ryzyka
przyporządkowane są prawdopodobieństwo wystąpienia i skala
wpływu. Rejestr czynników ryzyka zawiera również wykaz
działań mających na celu zmniejszenie tego
prawdopodobieństwa. Czynniki ryzyka grupuje się
następująco:
•
ryzyko technologiczne: do nawigacji satelitarnej wykorzystuje się
najnowocześniejsze technologie, których walidacji należy jeszcze
dokonać i których specyfikacje stale ulegają zmianom;
•
ryzyko przemysłowe: w tworzenie infrastruktury zaangażowane są
liczne podmioty przemysłowe w różnych państwach, których prace
należy w skuteczny sposób skoordynować w celu uzyskania niezawodnych
i doskonale zintegrowanych systemów, w szczególności jeżeli chodzi o
bezpieczeństwo;
•
ryzyko rynkowe: nie należy dopuścić, aby możliwości
techniczne niższe niż zadeklarowane miały negatywny wpływ
na użytkowników na świecie oraz aby w konsekwencji infrastruktura nie
była w pełni wykorzystywana. Ponadto należy zapewnić
dostępność niezawodnych odbiorników od lat 2014–2015 do celów
świadczenia różnych usług wstępnych w ramach Galileo, w
szczególności usług publicznych o regulowanym dostępie;
•
ryzyko związane z harmonogramem: każde opóźnienie w realizacji
mogłoby spowodować niewykorzystanie istniejących
możliwości i doprowadzić do przekroczenia kosztów;
•
ryzyko związane z zarządzaniem: w zarządzanie programami
zaangażowane są różne podmioty, które ze sobą
współpracują, należy zatem zapewnić odpowiednią
stabilność i odpowiednią organizację. Ponadto należy
wziąć pod uwagę rozbieżności w opiniach różnych
podmiotów, w szczególności w opiniach państw członkowskich, na
temat wielu istotnych kwestii. W tym kontekście należy
rozważyć podział niektórych czynników ryzyka, w
szczególności ryzyka finansowego i ryzyka związanego z
bezpieczeństwem, pomiędzy zainteresowane strony najlepiej
przystosowane do ponoszenia takiego ryzyka;
•
ryzyko związane z odpowiedzialnością: podobnie jak każda
infrastruktura, dwa systemy europejskie mogą bezpośrednio lub
pośrednio powodować szkody dla użytkowników lub osób trzecich. Z
badania przeprowadzonego przez Komisję wynika, że obecny stan
mającego zastosowanie prawa nie zapewnia stosownych ram prawnych
gwarantujących odpowiednią równowagę między interesami
ofiar a interesami właścicieli i użytkowników europejskich
systemów radionawigacji satelitarnej. W związku z tym należy
podjąć, zarówno na szczeblu europejskim, jak i na szczeblu
światowym, odpowiednie inicjatywy mające na celu rozwiązanie
tego problemu przed 2014 r. Komisja prowadzi w tym celu odpowiednie badania w
porozumieniu z innymi organami międzynarodowymi.

2.2.2.
Przewidywane metody kontroli

Większością
środków zarządza się pośrednio w ramach porozumień w
sprawie delegowania. Należy szczególnie podkreślić, że
budżet GNSS jest wykonywany w drodze zaproszeń do składania
ofert. Metodyka kontroli wewnętrznej opiera się na kontroli ex
ante dotyczącej postępowań o udzielenie zamówienia (oceny i
wyboru wykonawcy) oraz na monitorowaniu transakcji zawieranych w ramach
porozumień w sprawie delegowania i planu zarządzania projektami, w
których określono role wszystkich zainteresowanych stron i w ramach
których przeprowadzono dokładne procedury dotyczące procesu
działań i kontroli. Dotyczy to w szczególności:
-
uczestnictwa w regularnych spotkaniach (technicznych i dotyczących
zarządzania),
-
wprowadzenia obowiązku sporządzania sprawozdań kwartalnych
dotyczących etapu realizacji programu,
-
obowiązku sporządzania sprawozdań kwartalnych z wykorzystania
funduszy wspólnotowych z jasnymi wskazaniami dotyczącymi wykorzystania w
odniesieniu do poszczególnych umów podpisanych z przedstawicielami
przemysłu oraz z aktualnymi wykazami wykorzystanych składników
majątku.
Ponadto,
jeżeli chodzi o zamówienia, metodyka kontroli nie będzie zmieniona:
dotyczy ona przede wszystkim realizacji etapów technicznych prawnie
powiązanych z płatnościami w ramach umowy.
Zadania
administracyjne Komisji polegają na monitorowaniu płatności
dokonanych przez pracownika oddelegowanego do danego sektora za pomocą
wyżej wspomnianych sprawozdań. Zespół składający
się z 5–10 pracowników (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy) jest
niezbędny do kontroli wykonania porozumień w sprawie delegowania z
punktu widzenia administracyjnego i technicznego. Komisja dopilnuje aby nie
miało miejsca podwójne finansowanie niektórych elementów za
pośrednictwem programu ramowego w zakresie badań naukowych i
innowacji „Horyzont 2020”.
Ponadto,
jak określono w pkt 1.5.3, Komisja wprowadziła rejestr czynników
ryzyka do celów nadzoru nad czynnikami mogącymi wpływać na realizację
programów.
Jak
wskazano w [art. 29 rozporządzenia], podmiotom odpowiedzialnym za
zarządzanie programami będzie przysługiwała niezbędna
pomoc techniczna.
Z
uwagi na wysoce techniczny i specjalistyczny charakter programów GNSS nie
oczekuje się wprowadzenia znacznych zmian w stosowanych sposobach
sprawowania kontroli.
Oczekujemy,
że wskaźnik niezgodności będzie równy obecnemu
wskaźnikowi. Każdego roku przeprowadza się audyty ex post
do celów weryfikacji transakcji zawartych w roku poprzednim. Poziom
błędu jest niższy niż 1 % w odniesieniu do roku 2009
(zalecana korekta finansowa w % całkowitej kwoty wypłaconej). Poziom
ten powinien nawet zostać obniżony przez audytorów, biorąc pod
uwagę zalecenia Europejskiej Agencji Kosmicznej. Biorąc pod
uwagę charakter umów, poziom ten może zostać zastosowany do
całości budżetu GNSS.

2.3.
Środki zapobiegania nadużyciom
finansowym i nieprawidłowościom

Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony.
Umowy
wynikające z niniejszego rozporządzenia, w tym umowy zawarte z
uczestniczącymi państwami trzecimi i organizacjami
międzynarodowymi, przewidują w szczególności monitorowanie i
kontrolę finansową wykonywane przez Komisję lub każdego
upoważnionego przez nią przedstawiciela oraz audyty przeprowadzane przez
Trybunał Obrachunkowy lub OLAF, w razie potrzeby na miejscu.

3.
SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.
Dział(y) wieloletnich ram finansowych i
pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma
wpływ

·      Istniejące pozycje w budżecie
Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie.
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
   || ZRÓŻNICOWANE/NIEZRÓŻNICOWANE([43])   || państw EFTA[44]   || krajów kandydujących[45]   || państw trzecich[46]   || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 [1] || 02010405 Europejskie programy nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) — Wydatki na zarządzanie administracyjne   || Środki niezróżnicowane || TAK || NIE || TAK || NIE
 [1] || 020501 Europejskie programy nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) || Środki zróżnicowane || TAK || NIE || TAK || NIE
·      Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje
Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie.
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer [Dział………………………………..] || ZRÓŻNICOWANE /NIEZRÓŻNICOWANE || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 [1] || 020503 Realizacja europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) || Środki zróżnicowane || TAK || NIE || TAK || NIE

3.2.
Szacunkowy wpływ na wydatki
3.2.1.
Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 1 || Inteligentny rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu
 DG: ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Rok 2021 || Rok 2022 || Lata 2023–2030 || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 020501 || Środki na zobowiązania || (1) || 1 163,5 || 1 187,5 || 990,25 || 1 010 || 799,75 || 1 049,5 || 1 668 ||  0 ||  0 ||  0 || 7 868,5
 Środki na płatności || (2) || 1 011,5 || 1 181,5 || 955,25 || 1 011 || 672,75 || 1 010,5 || 898 || 500 || 480 || 148 || 7 868,5
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[47]   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 02010405 ||   || (3) || 3,5 || 3,5 || 3,75 || 4 || 4,25 || 4,5 || 5 || 0 || 0 || 0 || 28,5
 OGÓŁEM środki dla DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 1 167 || 1 191 || 994 || 1 014 || 804 || 1 054 || 1 673 ||  0 || 0  || 0  || 7 897
 Środki na płatności || =2+2a +3 || 1 015 || 1 185 || 959 || 1 015 || 677 || 1 015 || 903 || 500 || 480 || 148 || 7 897
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || x ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || (5) || x ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || x ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ <….> wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || x ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || =5+ 6 || x ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie
ogranicza się do jednego działu:
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || (5) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || =5+ 6 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DG: ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu ||
  Zasoby ludzkie || 9,773 || 9,773 || 9,773 || 9,773 || 9,392 || 8,884 || 8,884 || 66,252
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0,850 || 0,850 || 0,850 || 0,850 || 0,850 || 0,850 || 0,850 || 5,950
 OGÓŁEM DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu || Środki || 10,623 || 10,623 || 10,623 || 10,623 || 10,242 || 9,734 || 9,734 || 72,202[48]
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 10,623 || 10,623 || 10,623 || 10,623 || 10,242 || 9,734 || 9,734 || 72,202
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Rok 2021 || Rok 2022 || Lata 2023-2030 || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 1 177,623 || 1 201,623 || 1 004,623 || 1 024,623 || 814,242 || 1 063,734 || 1 682,734 || 0,000 || 0,000 || 0,000 || 7 969,202
 Środki na płatności || 1 025,623 || 1 195,623 || 969,623 || 1 025,623 || 687,242 || 1 024,734 || 912,734 || 500,000 || 480,000 || 148,000 || 7 969,202

3.2.2.
Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

¨         Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
þ         Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak
określono poniżej:
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM ||
 REALIZACJA
 Rodzaj realizacji[49]   || Rodzaj realizacji || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 1[50] Rozwój i udostępnienie infrastruktury i usług globalnych w zakresie radionawigacji satelitarnej (Galileo) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Galileo || 5 usług || Nie dotyczy || 3 || 930,5 || 3 || 942,5 || 3 || 744,25 || 3 || 763 || 3 || 552,75 || 3/5 || 802,5 || 5 || 1 421 || 5 || 6 156,5
 Cel szczegółowy nr 1 – suma cząstkowa ||   || 930,5 ||   || 942,5 ||   || 744,25 ||   || 763 ||   || 552,75 ||   || 802,5 ||   || 1 421 ||   || 6 156,5
 CEL Szczegółowy nr 2[51] Udostępnienie usług satelitarnych umożliwiających poprawę wydajności GPS w Europie (EGNOS)   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 EGNOS || 3 usługi || Nie dotyczy || 3 || 233 || 3 || 245 || 3 || 246 || 3 || 247 || 3 || 247 || 3 || 247 || 3 || 247 || 3 || 1 712
 Cel szczegółowy nr 2 – suma cząstkowa ||   || 233 ||   || 245 ||   || 246 ||   || 247 ||   || 247 ||   || 247 ||   || 247 ||   || 1 712
 KOSZT OGÓŁEM || Nie dotyczy || 1 163,5 || Nie dotyczy || 1 187,5 || Nie dotyczy || 990,25 || Nie dotyczy || 1 010 || Nie dotyczy || 799,75 || Nie dotyczy || 1 049,5 || Nie dotyczy || 1 668 || Nie dotyczy || 7 868,5

3.2.3.
Szacunkowy wpływ na środki
administracyjne
3.2.3.1.
Streszczenie

¨         Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
þ         Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak
określono poniżej:
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 9,773 || 9,773 || 9,773 || 9,773 || 9,392 || 8,884 || 8,884 || 66,252
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0,850 || 0,850 || 0,850 || 0,850 || 0,850 || 0,850 || 0,850 || 5,950
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 10,623 || 10,623 || 10,623 || 10,623 || 10,242 || 9,734 || 9,734 || 72,202
 Poza działem 5[52] wieloletnich ram finansowych   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 OGÓŁEM || 10,623 || 10,623 || 10,623 || 10,623 || 10,242 || 9,734 || 9,734 || 72,202

3.2.3.2.
 Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

¨         Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich.
þ         Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono
poniżej:
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub przynajmniej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)
 02 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 63 || 63 || 63 || 63 || 60 || 56 || 56
 02 01 01 02 (w delegaturach) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 02 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy )[53]
 02 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || 26 || 26 || 26 || 26 || 26 || 26 || 26
 02 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 02 01 04 aa[54]   || - w centrali[55]   || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 - w delegaturach || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 02 01 05 02 (AC, END, INT – pośrednie badania naukowe) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 10 01 05 02 (AC, END, INT – bezpośrednie badania naukowe) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 Inna pozycja w budżecie (określić) || Nie dotyczy || Nie dotyczy || Nie dotyczy || Nie dotyczy || Nie dotyczy || Nie dotyczy || Nie dotyczy
 OGÓŁEM || 89 || 89 || 89 || 89 || 86 || 82 || 82
XX oznacza odpowiedni obszar polityki lub
odpowiedni tytuł w budżecie.
Opis zadań do wykonania:
Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich
zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie
tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej,
uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które
mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej
w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle
istniejących ograniczeń budżetowych. DG ds. Przedsiębiorstw
i Przemysłu zakłada częściowy outsourcing zadań
istniejącej agencji wykonawczej. Kwoty i środki będą
dostosowywane w razie konieczności, zgodnie z wynikami procesu
outsourcingu.
 Urzędnicy i personel zatrudniony na czas określony || - nadzór nad realizacją programów europejskiego GNSS mających na celu skuteczne i spójne rozmieszczenie i eksploatację EGNOS i Galileo, - analiza prawna i regulacyjna do celów wsparcia procesu tworzenia polityki, - zapewnienie zgodności zaproponowanych rozwiązań z mającymi zastosowanie zasadami, - zapewnienie prawidłowego zarządzania finansowego, - prowadzenie działań koniecznych do zapewnienia skutecznej kontroli kosztów, - zarządzanie działaniami związanymi ze współpracą międzynarodową.
 Personel zewnętrzny || Zapewnienie wsparcia w wykonywaniu powyższych zadań

3.2.4.
Zgodność z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi

þ         Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z wieloletnimi ramami
finansowymi na lata 2014–2020, zgodnie z komunikatem Komisji COM(2011)500 z
dnia 29 czerwca 2011 r.
¨         Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego
działu w wieloletnich ramach finansowych.
Należy wyjaśnić, na czym ma
polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie,
których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności
lub zmiany wieloletnich ram finansowych[56].
Należy wyjaśnić, który wariant jest
konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on
dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.

3.2.5.
Udział osób trzecich w finansowaniu

–
¨ Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób
trzecich.
–
þ Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie
z poniższym:
Obecnie prowadzone są negocjacje ze
Szwajcarią i z Norwegią, nie zawarto jednak jeszcze żadnej
formalnej umowy i nie oczekuje się, że nastąpi to w
najbliższym czasie. W związku z tym na obecnym etapie nie można
brać pod uwagę żadnego wkładu ze strony osób trzecich.
Należy zauważyć, że te państwa nie będą
współfinansowały bezpośrednio realizacji programów GNSS (nie
zostaną zatem również przyznane żadne dodatkowe środki
pochodzące z dochodów przeznaczonych na określony cel z budżetu
Unii), tylko wniosą wkład zewnętrzny.
Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Ogółem
 Określić organ współfinansujący ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||

3.3.
Szacunkowy wpływ na dochody

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
Nie przewiduje się żadnych dochodów
przed zakończeniem konstelacji, o ile wydajność usług
wstępnych nie będzie zgodna z oczekiwaniami potencjalnych
użytkowników przed całkowitym rozmieszczeniem infrastruktury.
Do tego czasu sposób zarządzania
środkami musi być przedmiotem analizy w celu określenia podmiotu
(prywatnego lub publicznego), który będzie odpowiedzialny za pobór
dochodów, konkretnych rodzajów dochodów oraz wartości potencjalnych
dochodów.
–
þ  Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
–
¨         wpływ na zasoby własne
–
þ         wpływ na dochody różne
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy[57]
 Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020
   ||   || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
W przypadku wpływu
na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w
budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie.
Należy
określić metodę obliczania wpływu na dochody.
[1]               Dz.U. L 196 z 24.7.2008, s. 1.
[2]               COM(2011) 5 wersja ostateczna.
[3]               COM(2011) 500 wersja ostateczna. Komunikat Komisji do
Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Budżet z perspektywy
»Europy 2020«”.
[4]               COM(2011) 398 wersja ostateczna. Wniosek dotyczący
rozporządzenia Rady określającego wieloletnie ramy finansowe na
lata 2014–2020.
[5]               COM(2010) 308
[6]               Dz.U. L 246 z 20.7.2004, s. 30.
[7]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[8]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[9]               COM(2010) 614 wersja ostateczna/2.
[10]             COM(2011) 152.
[11]             Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.
[12]             COM(2011) 398 wersja ostateczna.
[13]             COM(2011) 500 wersja ostateczna.
[14]             Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 1.
[15]             Dz.U. L 246 z 20.7.2004, s. 30.
[16]             Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30.
[17]             Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
[18]             Dz.U. L 196 z 24.7.2008, s. 1.
[19]             Dz.U. L 138 z 28.5.2002, s. 1.
[20]             Dz.U. L 287 z 4.11.2011, s. 1.
[21]             Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.
[22]             Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.
[23]             Dz.U. L 304 z 15.10.2011, s. 7.
[24]             Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 75.
[25]             Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.
[26]             Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.
[27]             Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2.
[28]             Dz.U. L 196 z 24.7.2008, s. 1.
[29]             ABM: zarządzanie kosztami działań (Activity
Based Management) – ABB: budżetowanie zadaniowe (Activity Based
Budgeting).
[30]             O którym(-ch) mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b)
rozporządzenia finansowego.
[31]             Strefa europejska systemu EGNOS jest strefą, do której
należą 44 państwa członkowskie Europejskiej Konferencji
Lotnictwa Cywilnego.
[32]             Dokument,
w którym zdefiniowano usługę otwartą EGNOS:
http://ec.europa.eu/enterprise/policies/satnav/egnos/files/brochures-leaflets/egnos-os-sdd_en.pdf.
[33]             Badanie dotyczące wpływu
utraty sygnałów GPS na usługi handlowe i wewnętrzne w
Zjednoczonym Królestwie (z 2001 r.): http://www.ofcom.org.uk/static/archive/ra/topics/research/topics/other/gpsreport/gps-report.pdf.
[34]             Rezolucja Rady w sprawie europejskiego wkładu w
tworzenie globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS) z dnia 19 grudnia
1994 r.
[35]             Umowa międzynarodowa z czerwca 2004 r. dotycząca
promocji, udostępniania i stosowania systemów nawigacji satelitarnej
Galileo i GPS oraz związanych z nimi zastosowań.
[36]             COM(2011) 5 wersja ostateczna.
[37]             COM(2011) 500 wersja ostateczna.
[38]             Program Galileo jest podzielony na cztery fazy: definicji,
rozwoju, rozmieszczania i eksploatacji. Faza rozmieszczania zakończy
się w 2019 r. Faza pełnej eksploatacji będzie więc
trwała dłużej niż do 2020 r.; okres eksploatacji systemu
oraz wprowadzania na poziom konstelacji będzie trwał wiele lat w celu
uniknięcia przerw w świadczeniu usług.
[39]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie internetowej:
http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_fr.html.
[40]             O których mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
Agencja Europejskiego GNSS zostanie włączona do zarządzania
programami GNSS.
[41]             Krajowe agencje kosmiczne państw europejskich.
[42]             ESA (Europejska Agencja Kosmiczna).
[43]             Środki zróżnicowane/ środki
niezróżnicowane.
[44]             EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu.
Zostaną podjęte negocjacje z Norwegią w sprawie jej uczestnictwa
w budżecie na lata 2014–2020.
[45]             Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach
potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[46]             Trwają negocjacje ze Szwajcarią w sprawie jej
uczestnictwa w budżecie na lata 2014–2020.
[47]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”).
[48]             Ograniczenie zasobów ludzkich w
bezpośrednim związku z nowym trybem zarządzania i wyznaczania agencji
europejskiego GNSS zadań związanych z eksploatacją systemów
zostanie szczegółowo przedstawione w zmianie rozporządzenia 912
agencji. Wiedza specjalistyczna, którą obecnie dysponuje Komisja zostałaby
w miarę potrzeb przekazana Agencji, aby umożliwić wykonywanie
zadań, które zostaną jej powierzone.
[49]             Realizacje odnoszą się do produktów i
usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian
studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).
[50]             Zgodnie z opisem w pkt 1.4.2 „Cel(e) szczegółowy(-e)
…”.
[51]             Zgodnie z opisem w pkt 1.4.2 „Cel(e) szczegółowy(-e)
…”.
[52]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[53]             AC = pracownik kontraktowy; INT = pracownik tymczasowy;
JED = młodszy oddelegowany ekspert. AL = personel miejscowy ; END =
oddelegowany ekspert krajowy.
[54]             Poniżej pułapu na personel zewnętrzny ze
środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”).
[55]             Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz
Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz
Rybacki.
[56]             Zob. pkt 19 i 24 porozumienia
międzyinstytucjonalnego.
[57]             W przypadku tradycyjnych zasobów własnych
(należności celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy
wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet
kosztów poboru.