title: Wniosek DECYZJA RADY ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju w 2012 r. i 2013 r., w tym pierwszej raty za 2012 r.

text:
|

52011PC0691

	UZASADNIENIEUmowa wewnętrzna i rozporządzenie finansowe dotyczące 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) przewidują nową procedurę wezwań do wniesienia wkładów, przekazywanych przez państwa członkowskie w celu finansowania EFR. Zgodnie z art. 157 rozporządzenia finansowego nowa procedura została zastosowana w praktyce po raz pierwszy wobec wkładów wpłacanych w ramach roku budżetowego 2009.Zgodnie z art. 57 ust. 2 rozporządzenia finansowego w sprawie 10. EFR niniejszy wniosek dotyczy:-  pułapu rocznej kwoty wkładów za rok budżetowy 2013,-  rocznej kwoty wkładów za rok budżetowy 2012 oraz-  kwoty pierwszej raty wkładów za rok budżetowy 2012.Zgodnie z art. 57 ust. 7 rozporządzenia finansowego w sprawie 10. EFR w przypadku każdej z tych kwot określa się kwotę, którą zarządza Komisja, i kwotę, którą zarządza EBI.Zgodnie z art. 145 rozporządzenia finansowego w sprawie 10. EFR EBI przekazał Komisji swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.Zgodnie z art. 57 ust. 2 rozporządzenia finansowego w sprawie 10. EFR Rada musi zająć stanowisko w sprawie tego wniosku do dnia 15 listopada 2011 r., a państwa członkowskie muszą przekazać pierwszą ratę swoich wkładów najpóźniej do dnia 21 stycznia 2012 r.Artykuł 58 ust. 2 rozporządzenia finansowego stanowi, że wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich EFR, jedną po drugiej. Wezwania do wniesienia wkładów, o których mowa w niniejszym wniosku, dotyczą zatem kwot w ramach 9. EFR dla EBI oraz kwot w ramach 10. EFR dla Komisji.Artykuł 60 ust. 1 rozporządzenia finansowego stanowi, że w przypadku nieprzekazania raty wkładu w terminie dane państwo członkowskie zobowiązane jest zapłacić odsetki od niewpłaconej kwoty, zgodnie z zasadami określonymi w tym artykule.2011/0305 (NLE)WniosekDECYZJA RADYustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju w 2012 r. i 2013 r., w tym pierwszej raty za 2012 r.RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,uwzględniając umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE[1], (zwaną dalej „umową wewnętrzną”), w szczególności jej art. 7,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 215/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym w sprawie 10. EFR”)[2], ostatnio zmienione w dniu 11 kwietnia 2011 r.[3], a w szczególności jego art. 57 ust. 5,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z procedurą określoną w art. 57–61 rozporządzenia finansowego w sprawie 10. EFR, Komisja powinna przedstawić wniosek do dnia 15 października 2011 r., określając pułap rocznej kwoty wkładów państw członkowskich na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) za 2013 r., roczną kwotę wkładów za 2012 r. i kwotę pierwszej raty wkładów za 2012 r.(2) Zgodnie z art. 145 akapit pierwszy rozporządzenia finansowego w sprawie 10. EFR Europejski Bank Inwestycyjny przekazał Komisji swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.(3) Artykuł 58 ust. 2 rozporządzenia finansowego w sprawie 10. EFR stanowi, że wezwania do wniesienia wkładu w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich EFR. Na podstawie art. 58 ust. 2 rozporządzenia finansowego w sprawie 10. EFR należy zatem także wezwać do wniesienia wkładów w ramach 9. EFR dla EBI.(4) Rada powinna zająć stanowisko w tej sprawie do dnia 15 listopada 2011 r., a państwa członkowskie powinny przekazać pierwszą ratę swoich wkładów za rok budżetowy 2012 najpóźniej do dnia 21 stycznia 2012 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Pułap rocznej kwoty wkładów państw członkowskich na poczet EFR w roku budżetowym 2013 ustala się na 3 800 000 000 EUR dla Komisji i 250 000 000 EUR dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego.Artykuł 2Roczną kwotę wkładów państw członkowskich na poczet EFR w roku budżetowym 2012 ustala się na 3 600 000 000 EUR dla Komisji i 280 000 000 EUR dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego.Artykuł 3Poszczególne wkłady, które państwa członkowskie przekazują Komisji i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu w ramach pierwszej raty za 2012 r., określono w tabeli w załączniku.Artykuł 4Niniejszą decyzję stosuje się od dnia jej przyjęcia.Artykuł 5Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKWkłady w ramach pierwszej raty za 2012 r. (w EUR)PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE | Klucz dot. 9. EFR | Klucz dot. 10. EFR | Pierwsza rata | Pierwsza rata ogółem |% | % | EBI 9. EFR | Komisja 10. EFR |BELGIA | 3,92 | 3,53 | 3 920.000 | 68 835 000 | 72 755 000 |DANIA | 2,14 | 2,00 | 2 140.000 | 39 000 000 | 41 140 000 |NIEMCY | 23,36 | 20,50 | 23 360.000 | 399 750 000 | 423 110 000 |GRECJA | 1,25 | 1,47 | 1 250 000 | 28 665 000 | 29 915 000 |HISZPANIA | 5,84 | 7,85 | 5 840 000 | 153 075 000 | 158 915 000 |FRANCJA | 24,30 | 19,55 | 24 300 000 | 381 225 000 | 405 525 000 |IRLANDIA | 0,62 | 0,91 | 620 000 | 17 745 000 | 18 365 000 |WŁOCHY | 12,54 | 12,86 | 12 540 000 | 250 770 000 | 263 310 000 |LUKSEMBURG | 0,29 | 0,27 | 290 000 | 5 265 000 | 5 555 000 |NIDERLANDY | 5,22 | 4,85 | 5 220 000 | 94 575 000 | 99 795 000 |AUSTRIA | 2,65 | 2,41 | 2 650 000 | 46 995 000 | 49 645 000 |PORTUGALIA | 0,97 | 1,15 | 970 000 | 22 425 000 | 23 395 000 |FINLANDIA | 1,48 | 1,47 | 1 480 000 | 28 665 000 | 30 145 000 |SZWECJA | 2,73 | 2,74 | 2 730 000 | 53 430 000 | 56 160 000 |ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO | 12,69 | 14,82 | 12 690 000 | 288 990 000 | 301 680 000 |Suma cząstkowa EUR-15 | 100 | 96,38 | 100 000 000 | 1 879 410 000 | 1 979 410 000 |REPUBLIKA CZESKA | 0,51 | 9 945 000 | 9 945 000 |BUŁGARIA | 0,14 | 2 730 000 | 2 730 000 |ESTONIA | 0,05 | 975 000 | 975 000 |CYPR | 0,09 | 1 755 000 | 1 755 000 |ŁOTWA | 0,07 | 1 365 000 | 1 365 000 |LITWA | 0,12 | 2 340 000 | 2 340 000 |WĘGRY | 0,55 | 10 725 000 | 10 725 000 |MALTA | 0,03 | 585 000 | 585 000 |POLSKA | 1,30 | 25 350 000 | 25 350 000 |RUMUNIA | 0,37 | 7 215 000 | 7 215 000 |SŁOWENIA | 0,18 | 3 510 000 | 3 510 000 |SŁOWACJA | 0,21 | 4 095 000 | 4 095 000 |Suma cząstkowa EUR-12 | 3,62 | 70 590 000 | 70 590 000 |OGÓŁEM UE-27 | 100 | 100 | 100 000 000 | 1 950 000 000 | 2 050 000 000 |[1] Dz.U. L 247 z 9.9.2006, s. 32.[2] Dz.U. L 78 z 19.3.2008, s. 1.[3] Dz.U. L 102 z 16.4.2011, s. 1.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.4.2016
            COM(2016) 188 final
            2016/0103(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Wysp Marshalla dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Rozporządzenie (WE) nr 539/2001
                  1
                zawiera wykaz państw trzecich, których obywatele muszą posiadać wizę podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich, oraz tych, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu. Rozporządzenie (WE) nr 539/2001 jest stosowane przez wszystkie państwa członkowskie, z wyjątkiem Irlandii i Zjednoczonego Królestwa.

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014
                  2
                zmieniło rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 poprzez przeniesienie 19 państw do załącznika II zawierającego wykaz państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z obowiązku wizowego. Tymi 19 państwami są: Dominika, Grenada, Kiribati, Kolumbia, Mikronezja, Nauru, Palau, Peru, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Samoa, Timor Wschodni, Tonga, Trynidad i Tobago, Tuvalu, Vanuatu, Wyspy Marshalla, Wyspy Salomona oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie. Przy odniesieniu do każdego z tych państw w załączniku II zamieszczony jest przypis wskazujący, że: „Zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy o zwolnieniu z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską”.

               Rozporządzenie (UE) nr 509/2014 zostało przyjęte w dniu 20 maja 2014 r. i weszło w życie w dniu 9 czerwca 2014 r. W lipcu 2014 r. Komisja przedstawiła zalecenie dotyczące decyzji Rady upoważniającej Komisję do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umów dotyczących zniesienia wiz z każdym z następujących 17 państw: Dominika, Grenada, Kiribati, Mikronezja, Nauru, Palau, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Samoa, Timor Wschodni, Tonga, Trynidad i Tobago, Tuvalu, Vanuatu, Wyspy Marshalla, Wyspy Salomona oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie
                  3
               . W dniu 9 października 2014 r. Rada wydała wytyczne negocjacyjne dla Komisji.

               Pierwsze umowy o zniesieniu wiz zostały podpisane w dniach 6 maja 2015 r. (Zjednoczone Emiraty Arabskie), 26 maja 2015 r. (Timor Wschodni) i 28 maja 2015 r. (Dominika, Grenada, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Samoa, Trynidad i Tobago oraz Vanuatu) i są tymczasowo stosowane od dnia ich podpisania do czasu ich wejścia w życie. Rada wyraziła zgodę na podpisanie drugiej serii umów o zniesieniu wiz z Tonga (podpisana w dniu 20 listopada 2015 r.), Kolumbią (podpisana w dniu 2 grudnia 2015 r.), Kiribati (data podpisania do ustalenia) i Palau (podpisana w dniu 7 grudnia 2015 r.). Te cztery umowy są stosowane tymczasowo od dnia następującego po dniu ich podpisania w oczekiwaniu na ich wejście w życie.

               Negocjacje z Wyspami Marshalla rozpoczęto w dniu 17 grudnia 2014 r. i prowadzono w drodze wymiany listów. Podczas dalszej wymiany osiągnięto porozumienie we wszystkich kwestiach. Umowa została parafowana w drodze wymiany listów między głównymi negocjatorami w dniu 11 grudnia 2015 r. (Wyspy Marshalla) i w dniu 13 stycznia 2016 r. (Unia). Państwa członkowskie zostały odpowiednio poinformowane podczas posiedzenia Grupy Roboczej ds. Wiz działającej przy Radzie, które odbyło się w dniu 18 stycznia 2016 r.

               2.PODSTAWA PRAWNA

               Dla Unii podstawą prawną umowy jest art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w związku z jego art. 218.

               Załączony wniosek stanowi instrument prawny umożliwiający zawarcie umowy. Rada podejmie decyzję kwalifikowaną większością głosów po podpisaniu umowy w imieniu Unii przez osobę wyznaczoną przez prezydencję Rady i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego zgodnie z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) TFUE.

               3.WYNIK NEGOCJACJI

               Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt umowy dotyczącej zniesienia wiz może zostać przyjęty przez Unię.

               Ostateczną treść umowy można podsumować następująco:

               Cel

               Umowa przewiduje, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Wysp Marshalla mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich obywateli UE w umowie zawarto postanowienie, że Wyspy Marshalla mogą zawiesić stosowanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej i że także Unia może zawiesić stosowanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich.

               Szczególna sytuacja Zjednoczonego Królestwa i Irlandii znajduje odzwierciedlenie w preambule.

               Zakres stosowania

               Zwolnienie z obowiązku wizowego obejmuje wszystkie kategorie osób (posiadaczy paszportów zwykłych, dyplomatycznych, służbowych/urzędowych i specjalnych) podróżujących we wszelkiego rodzaju celach z wyjątkiem prowadzenia działalności zarobkowej. W przypadku tej ostatniej kategorii każde państwo członkowskie, jak również Wyspy Marshalla mają swobodę nałożenia wymogów wizowych na obywateli drugiej strony zgodnie z obowiązującym prawem unijnym lub krajowym. W celu zapewnienia jednolitego wprowadzania w życie umowy dołączono do niej wspólną deklarację w sprawie wykładni kategorii osób podróżujących w celu prowadzenia działalności zarobkowej.

               Czas pobytu

               Umowa przewiduje, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Wysp Marshalla mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym. Do umowy załączono wspólną deklarację w sprawie wykładni okresu 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               Umowa uwzględnia sytuację państw członkowskich, które jeszcze nie stosują w pełni dorobku Schengen. Dopóki państwa te nie przystąpią do strefy Schengen bez granic wewnętrznych, zwolnienie z obowiązku wizowego daje obywatelom Wysp Marshalla prawo przebywania przez 90 dni w każdym okresie 180-dniowym na terytorium każdego z tych państw członkowskich (obecnie Bułgarii, Chorwacji, Cypru i Rumunii) niezależnie od okresu obliczanego dla całej strefy Schengen.

               Terytorialny zakres stosowania

               Umowa zawiera postanowienia dotyczące jej terytorialnego stosowania: w przypadku Francji i Niderlandów zwolnienie z obowiązku wizowego uprawniałoby obywateli Wysp Marshalla do pobytu wyłącznie na europejskim obszarze tych państw członkowskich.

               Deklaracje

               Oprócz wspólnych deklaracji, o których mowa powyżej, do umowy załączone są dwie inne wspólne deklaracje:

               –dotycząca włączenia Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku prawnego Schengen;

               –dotycząca poinformowania obywateli o treści i skutkach umowy dotyczącej zniesienia wiz oraz powiązanych kwestiach, takich jak warunki wjazdu.

               4.WNIOSEK

               W świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada zatwierdziła, po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, Umowę między Unią Europejską a Wyspami Marshalla dotyczącą zniesienia wiz krótkoterminowych.

               2016/0103 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Wysp Marshalla dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego
                  4
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Komisja wynegocjowała w imieniu Unii Europejskiej umowę z Wyspami Marshalla dotyczącą zniesienia wiz krótkoterminowych („Umowa”).

               (2)Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/… Umowa została podpisana i jest tymczasowo stosowana począwszy od dnia […].

               (3)Umowa ustanawia wspólny komitet ekspertów ds. zarządzania Umową. Unia będzie reprezentowana w ramach tego wspólnego komitetu przez Komisję, wspieraną przez przedstawicieli państw członkowskich.

               (4)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE
                  5
               ; Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (5)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE
                  6
               ; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (6)Umowę należy zatwierdzić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Umowa między Unią Europejską a Republiką Wysp Marshalla dotycząca zniesienia wiz krótkoterminowych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 8 ust. 1 Umowy
                  7
               .

               Artykuł 3

               Komisja, wspierana przez przedstawicieli państw członkowskich, reprezentuje Unię we wspólnym komitecie ekspertów, utworzonym zgodnie z art. 6 Umowy.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.

                     (2)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67.

                     (3)
                  COM(2014) 467 z 17.7.2014.

                     (4)
                  Zgoda udzielona dnia [...]

                     (5)
                  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

                     (6)
                  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

                     (7)
                  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.4.2016
            COM(2016) 188 final
            ZAŁĄCZNIK

            Wniosek dotyczący decyzji Rady
            w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Wysp Marshalla dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

               ZAŁĄCZNIK

               Wniosek dotyczący decyzji Rady

               w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Wysp Marshalla dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

               UMOWA

               między Unią Europejską a Republiką Wysp Marshalla dotycząca zniesienia wiz krótkoterminowych

               UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią” lub „UE”, oraz

               REPUBLIKA WYSPA MARSHALLA, zwana dalej „Wyspami Marshalla”,

               zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,

               MAJĄC NA CELU dalszy rozwój przyjaznych stosunków między Umawiającymi się Stronami oraz pragnąc ułatwić podróże poprzez zapewnienie bezwizowego wjazdu i pobytu krótkoterminowego dla swoich obywateli,

               UWZGLĘDNIAJĄC rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu
                  1
               , m.in. poprzez przeniesienie 19 państw trzecich, w tym Wysp Marshalla, do wykazu państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z obowiązku wizowego podczas pobytu krótkoterminowego w państwach członkowskich,

               MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 1 rozporządzenia (UE) nr 509/2014 zwolnienie z obowiązku wizowego w odniesieniu do tych 19 państw ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy dotyczącej zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią,

               PRAGNĄC zagwarantować przestrzeganie zasady równego traktowania wszystkich obywateli UE,

               BIORĄC POD UWAGĘ, że osoby podróżujące w celu prowadzenia działalności zarobkowej podczas pobytu krótkoterminowego nie są objęte niniejszą Umową i dlatego dla tej kategorii osób obowiązują w dalszym ciągu odpowiednie przepisy prawa unijnego, prawa krajowego państw członkowskich i prawa krajowego Wysp Marshalla dotyczące obowiązku wizowego lub zwolnienia z takiego obowiązku oraz dostępu do zatrudnienia,

               BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz Protokół w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej Umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,

               UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               ARTYKUŁ 1

               Cel

               Umowa przewiduje, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Wysp Marshalla mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               ARTYKUŁ 2

               Definicje

               Do celów niniejszej Umowy:

               a)
                     „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii, z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i Irlandii;

               b)
                     „obywatel Unii” oznacza obywatela państwa członkowskiego w rozumieniu definicji zawartej w lit. a);

               c)
                     „obywatel Wysp Marshalla” oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Wysp Marshalla;

               d)
                     „strefa Schengen” oznacza obszar bez granic wewnętrznych obejmujący terytoria państw członkowskich w rozumieniu definicji zawartej w lit. a), stosujących w pełni dorobek Schengen.

               ARTYKUŁ 3

               Zakres stosowania

               1.
                     Obywatele Unii posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny, służbowy, urzędowy lub specjalny wydany przez państwo członkowskie mogą wjechać na terytorium Wysp Marshalla i przebywać na nim bez wizy przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 1.

               Obywatele Wysp Marshalla posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny, służbowy, urzędowy lub specjalny wydany przez Wyspy Marshalla mogą wjechać na terytorium państw członkowskich i przebywać na nim bez wizy przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 2.

               2.
                     Ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania do osób podróżujących w celu prowadzenia działalności zarobkowej.

               W przypadku tej kategorii osób każde państwo członkowskie może indywidualnie podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego na obywateli Wysp Marshalla lub o jego zniesieniu zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001
                  2
               .

               W przypadku tej kategorii osób Wyspy Marshalla mogą podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego na obywateli poszczególnych państw członkowskich lub o jego zniesieniu, zgodnie ze swoim prawem krajowym.

               3.
                     Zniesienie wiz przewidziane niniejszą Umową obowiązuje bez uszczerbku dla przepisów Umawiających się Stron dotyczących warunków wjazdu i pobytu krótkoterminowego. Państwa członkowskie i Wyspy Marshalla zastrzegają sobie prawo do odmowy wjazdu i pobytu krótkoterminowego na ich terytorium, jeśli którykolwiek z powyższych warunków nie jest spełniony.

               4.
                     Zniesienie wiz obowiązuje niezależnie od środka transportu wykorzystywanego do przekroczenia granic Umawiających się Stron.

               5.
                     Kwestie nieobjęte niniejszą Umową są regulowane prawem unijnym, prawem krajowym państw członkowskich i prawem krajowym Wysp Marshalla.

               ARTYKUŁ 4

               Czas pobytu

               1.
                     Obywatele Unii mogą przebywać na terytorium Wysp Marshalla przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               2.
                     Obywatele Wysp Marshalla mogą przebywać na terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym. Okres ten jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.

               Obywatele Wysp Marshalla mogą przebywać na terytorium każdego państwa członkowskiego, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen, przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym, niezależnie od okresu pobytu obliczanego dla terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen.

               3.
                     Niniejsza Umowa nie ma wpływu na możliwość przedłużenia przez Wyspy Marshalla i państwa członkowskie okresu pobytu ponad okres 90 dni zgodnie z ich prawem krajowym oraz prawem unijnym.

               ARTYKUŁ 5

               Terytorialny zakres stosowania

               1.
                     W przypadku Republiki Francuskiej niniejszą Umowę stosuje się tylko do jej europejskiego terytorium.

               2.
                     W przypadku Królestwa Niderlandów niniejszą Umowę stosuje się tylko do jego europejskiego terytorium.

               ARTYKUŁ 6

               Wspólny komitet ds. zarządzania Umową

               1.
                     Umawiające się Strony powołują wspólny komitet ekspertów (zwany dalej „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Unii i przedstawiciele Wysp Marshalla. Unię reprezentuje Komisja Europejska.

               2.
                     Komitet wykonuje między innymi następujące zadania:

               a)
                     monitorowanie wykonania niniejszej Umowy;

               b)
                     proponowanie zmian lub uzupełnień niniejszej Umowy;

               c)
                     rozstrzyganie sporów dotyczących interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy.

               3.
                     Posiedzenia komitetu zwoływane są w każdym przypadku, gdy jest to niezbędne, na wniosek jednej z Umawiających się Stron.

               4.
                     Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.

               ARTYKUŁ 7

               Stosunek między niniejszą Umową a istniejącymi dwustronnymi umowami między państwami członkowskimi a Wyspami Marshalla dotyczącymi zniesienia wiz

               Niniejsza Umowa jest nadrzędna wobec wszelkich dwustronnych umów lub ustaleń zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Wyspami Marshalla w zakresie, w jakim dotyczą one kwestii objętych niniejszą Umową.

               ARTYKUŁ 8

               Postanowienia końcowe

               1.
                     Niniejsza Umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dacie późniejszego z dwóch powiadomień, w których Umawiające się Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu tych procedur.

               Niniejszą Umowę stosuje się tymczasowo od dnia następującego po dniu jej podpisania.

               2.
                     Niniejsza Umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony, z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 5.

               3.
                     Niniejszą Umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Umawiających się Stron. Zmiany wchodzą w życie po dokonaniu przez Umawiające się Strony wzajemnej notyfikacji o zakończeniu ich wewnętrznych procedur, które są niezbędne w tym celu.

               4.
                     Każda z Umawiających się Stron może zawiesić stosowanie wszystkich lub niektórych postanowień niniejszej Umowy, w szczególności ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego, ochronę zdrowia publicznego, nielegalną imigrację lub ponowne wprowadzenie obowiązku wizowego przez jedną z Umawiających się Stron. O decyzji w sprawie zawieszenia stosowania niniejszej Umowy powiadamia się drugą Umawiającą się Stronę nie później niż dwa miesiące przed jej planowanym wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia stosowania niniejszej Umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej Umowy, niezwłocznie informuje o tym fakcie drugą Umawiającą się Stronę i przywraca stosowanie niniejszej Umowy.

               5.
                     Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę za pisemnym zawiadomieniem drugiej Strony. Niniejsza Umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego zawiadomienia.

               6.
                     Wyspy Marshalla mogą zawiesić stosowanie niniejszej Umowy lub wypowiedzieć niniejszą Umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich.

               7.
                     Unia może zawiesić stosowanie niniejszej Umowy lub wypowiedzieć niniejszą Umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich swoich państw członkowskich.

               Sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są jednakowo autentyczne.

               WSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII
                  I LIECHTENSTEINU

               Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 r. i 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.

               W związku z tym pożądane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, oraz władze Wysp Marshalla, z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy dotyczące zniesienia wiz krótkoterminowych na podobnych warunkach, jak niniejsza Umowa.

               WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI KATEGORII OSÓB PODRÓŻUJĄCYCH W CELU PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI ZAROBKOWEJ,
                  O KTÓREJ MOWA W ART. 3 UST. 2 NINIEJSZEJ UMOWY

               Pragnąc zapewnić spójną wykładnię, Umawiające się Strony uzgadniają na potrzeby niniejszej Umowy, że kategoria osób prowadzących działalność zarobkową obejmuje osoby wjeżdżające w celu wykonywania działalności zawodowej lub pracy za wynagrodzeniem na terytorium innej Umawiającej się Strony jako pracownik lub dostawca usług.

               Kategoria ta nie obejmuje:

               –
                     przedsiębiorców, tj. osób podróżujących w celu rozmów biznesowych (bez zatrudnienia w państwie drugiej Umawiającej się Strony),

               –
                     sportowców lub artystów wykonujących działalność na zasadzie ad hoc,

               –
                     dziennikarzy wysłanych przez media działające w ich państwie zamieszkania oraz

               –
                     stażystów wewnątrzkorporacyjnych.

               Wdrażanie niniejszej deklaracji jest monitorowane przez wspólny komitet w ramach jego obowiązków na mocy art. 6 niniejszej Umowy, który może zaproponować zmiany niniejszej deklaracji, jeżeli uzna je za konieczne w oparciu o doświadczenia Umawiających się Stron.

               WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA INTERPRETACJI OKRESU 90 DNI
                  W KAŻDYM OKRESIE 180-DNIOWYM NA PODSTAWIE ART. 4 NINIEJSZEJ UMOWY

               Umawiające się Strony uznają, że okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym, o którym mowa w art. 4 niniejszej Umowy, oznacza albo ciągły pobyt albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas trwania nie przekracza 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               Pojęcie „każdy” oznacza stosowanie ruchomego 180-dniowego okresu odniesienia, zakładającego sprawdzenie wstecz, dla każdego dnia pobytu, ostatniego 180-dniowego okresu w celu ustalenia, czy wymóg dotyczący nieprzekroczenia 90 dni w każdym okresie 180-dniowym pozostaje spełniony. Oznacza to między innymi, że nieobecność przez nieprzerwany okres 90 dni umożliwia kolejny pobyt nieprzekraczający 90 dni.

               WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA INFORMOWANIA OBYWATELI O UMOWIE DOTYCZĄCEJ ZNIESIENIA WIZ

               Uznając znaczenie zasady przejrzystości dla obywateli Unii Europejskiej i obywateli Wysp Marshalla, Umawiające się Strony zgadzają się zapewnić rozpowszechnienie pełnych informacji o treści i skutkach umowy dotyczącej zniesienia wiz i związanych z nią kwestiach, takich jak warunki wjazdu.

               _________________

                     (1)
                  Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67.

                     (2)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1).