				|

		52014PC0324

			Wniosek DECYZJA RADY w sprawie przyjęcia przez Litwę euro w dniu 1 stycznia 2015 r. /* COM/2014/0324 final - 2014/0170 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
W dniu 3 maja 1998 r. Rada zdecydowała,
że Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja, Irlandia, Włochy, Luksemburg,
Niderlandy, Portugalia, Austria i Finlandia spełniły warunki
konieczne do przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 1999 r. Dania i Zjednoczone
Królestwo skorzystały z przyznanej im możliwości
nieprzystąpienia do unii walutowej i w związku z tym nie zostały
poddane ocenie przez Radę. Grecja i Szwecja zostały uznane przez
Radę za państwa członkowskie objęte derogacją. Dnia 19
czerwca 2000 r. Rada zdecydowała, że Grecja spełniła
warunki konieczne do przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2001 r. Kraje,
które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. (Cypr,
Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Republika Czeska, Słowacja,
Słowenia i Węgry), stały się państwami
członkowskimi objętymi derogacją zgodnie z art. 4 odpowiedniego
Aktu przystąpienia. Dnia 11 lipca 2006 r. Rada zdecydowała, że
Słowenia spełniła warunki konieczne do przyjęcia euro z
dniem 1 stycznia 2007 r. Bułgaria i Rumunia, które przystąpiły
do Unii Europejskiej w dniu 1 stycznia 2007 r., stały się
państwami członkowskimi objętymi derogacją zgodnie z art. 5
odpowiedniego Aktu przystąpienia. Dnia 10 lipca 2007 r. Rada
zdecydowała, że Cypr i Malta spełniły warunki konieczne do
przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2008 r. Dnia 8 lipca 2008 r. Rada
zdecydowała, że Słowacja spełniła warunki konieczne do
przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2009 r. Dnia 13 lipca 2010 r. Rada
zdecydowała, że Estonia spełniła warunki konieczne do
przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2011 r. Chorwacja przystąpiła
do Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r. i stała się państwem
członkowskim objętym derogacją zgodnie z art. 5 Aktu
przystąpienia. Dnia 9 lipca 2013 r. Rada zdecydowała, że
Łotwa spełniła warunki konieczne do przyjęcia euro z dniem
1 stycznia 2014 r.
Art. 140 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej („Traktat”) stanowi, że przynajmniej raz na dwa lata lub na
wniosek państwa członkowskiego objętego derogacją Komisja i
Europejski Bank Centralny (EBC) składają Radzie sprawozdania na temat
postępów dokonanych przez państwa członkowskie objęte
derogacją w wypełnianiu ich zobowiązań w zakresie
urzeczywistnienia unii gospodarczej i walutowej. Na podstawie własnego
sprawozdania oraz sprawozdania EBC Komisja powinna przedłożyć
Radzie wniosek dotyczący decyzji Rady, podejmowanej zgodnie z
procedurą określoną w art. 140 ust. 2 Traktatu, w sprawie
uchylenia derogacji w stosunku do państw członkowskich, które
spełniają konieczne warunki.
Zarówno Komisja, jak i EBC przyjęły
swoje najnowsze sprawozdanie z konwergencji dnia 4 czerwca 2014 r. Sprawozdania
obejmują analizę zgodności przepisów krajowych Litwy, w
szczególności statutu jej krajowego banku centralnego, z art. 130 i 131
Traktatu oraz ze Statutem ESBC i EBC. Określono w nich również,
analizując spełnienie kryteriów konwergencji i
uwzględniając szereg innych czynników wymienionych w art. 140 ust. 1
akapit ostatni Traktatu, czy osiągnięty został wysoki poziom
trwałej konwergencji.
W swoim sprawozdaniu z konwergencji Komisja
stwierdza, że Litwa spełnia warunki przyjęcia euro.
Na podstawie własnego sprawozdania oraz
sprawozdania EBC Komisja przyjęła załączony wniosek
dotyczący decyzji Rady w sprawie uchylenia derogacji w stosunku do Litwy z
dniem 1 stycznia 2015 r.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCENA SKUTKÓW
W ramach Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
Rady ECOFIN i Eurogrupy regularnie prowadzone są dyskusje z państwami
członkowskimi na różne tematy dotyczące wyzwań w zakresie
polityki gospodarczej w tych państwach. Obejmują one nieformalne
rozmowy na temat kwestii szczególnie istotnych w kontekście
przygotowań do ostatecznego wejścia do strefy euro (w tym strategii w
zakresie kursu wymiany). Dialog z naukowcami i innymi zainteresowanymi grupami
ma miejsce w ramach konferencji i seminariów oraz w trybie doraźnym.
Rozwój sytuacji gospodarczej w strefie euro i
państwach członkowskich jest oceniany w ramach różnych procedur
koordynacji i nadzorowania polityki gospodarczej (w szczególności na mocy
art. 121 Traktatu), jak również w kontekście – regularnie
prowadzonego przez Komisję – procesu monitorowania i analizy rozwoju
sytuacji w danym kraju i całej strefie euro (obejmującego prognozy,
regularne serie wydawnicze, informacje przekazywane Komitetowi
Ekonomiczno-Finansowemu, Radzie ECOFIN i Eurogrupie). Zgodnie z zasadą
proporcjonalności i dotychczasową praktyką nie przygotowano
formalnej oceny skutków.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
3.1.        Podstawa prawna
Podstawę prawną niniejszego wniosku
stanowi art. 140 ust. 2 Traktatu, który określa procedurę
dotyczącą podjęcia przez Radę decyzji w sprawie
przyjęcia euro i uchylenia derogacji w stosunku do danych państw
członkowskich.
W sprawie wniosku Komisji Rada stanowi po
przeprowadzeniu konsultacji z Parlamentem Europejskim, po dyskusji w Radzie
Europejskiej i po otrzymaniu zalecenia od kwalifikowanej większości
członków Rady reprezentujących państwa członkowskie,
których walutą jest euro.
3.2.        Pomocniczość i
proporcjonalność
Niniejszy wniosek wchodzi w zakres
wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem
zastosowania.
Niniejsza inicjatywa nie wykracza poza zakres
konieczny do osiągnięcia jej celów, zatem jest zgodna z zasadą
proporcjonalności.
3.3.        Wybór instrumentów prawnych
Decyzja jest jedynym właściwym
instrumentem prawnym zgodnie z art. 140 ust. 2 Traktatu.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu na budżet
Unii.
2014/0170 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie przyjęcia przez Litwę
euro w dniu 1 stycznia 2015 r.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 140 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
uwzględniając sprawozdanie Komisji
Europejskiej[1],
uwzględniając sprawozdanie
Europejskiego Banku Centralnego[2],
uwzględniając opinię Parlamentu
Europejskiego,
uwzględniając dyskusję w Radzie
Europejskiej,
uwzględniając zalecenie
członków Rady reprezentujących państwa członkowskie,
których walutą jest euro,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Trzeci etap unii gospodarczej
i walutowej („UGW”) rozpoczął się dnia 1 stycznia 1999 r. Rada,
zebrana w Brukseli w dniu 3 maja 1998 r. w składzie szefów państw lub
rządów, zdecydowała, że Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja,
Irlandia, Włochy, Luksemburg, Niderlandy, Austria, Portugalia i Finlandia
spełniły warunki konieczne do przyjęcia euro z dniem 1 stycznia
1999 r.[3].
(2)       Decyzją 2000/427/WE[4] Rada zdecydowała,
że Grecja spełniła warunki konieczne do przyjęcia euro z
dniem 1 stycznia 2001 r. Decyzją 2006/495/WE[5] Rada zdecydowała,
że Słowenia spełniła warunki konieczne do przyjęcia
euro z dniem 1 stycznia 2007 r. Decyzjami 2007/503/WE[6] i 2007/504/WE[7] Rada zdecydowała,
że Cypr i Malta spełniły warunki konieczne do przyjęcia
euro z dniem 1 stycznia 2008 r. Decyzją 2008/608/WE[8] Rada zdecydowała,
że Słowacja spełniła warunki konieczne do przyjęcia
euro. Decyzją 2010/416/UE[9]
Rada zdecydowała, że Estonia spełniła warunki konieczne do
przyjęcia euro. Decyzją 2013/387/UE[10]
Rada zdecydowała, że Łotwa spełniła warunki konieczne
do przyjęcia euro.
(3)       Zgodnie z pkt 1
Protokołu w sprawie niektórych postanowień dotyczących
Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę
Europejską („Traktat WE”) Zjednoczone Królestwo powiadomiło
Radę, że nie zamierza przejść do trzeciego etapu UGW z
dniem 1 stycznia 1999 r. Od tego czasu powiadomienie to nie zostało
zmienione. Zgodnie z pkt 1 Protokołu w sprawie niektórych postanowień
dotyczących Danii załączonego do Traktatu WE oraz zgodnie z
decyzją podjętą przez szefów państw lub rządów w
Edynburgu w grudniu 1992 r. Dania powiadomiła Radę, że nie
zamierza uczestniczyć w trzecim etapie UGW. Dania nie
złożyła wniosku o rozpoczęcie procedury, o której mowa w
art. 140 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktat”).
(4)       Na mocy decyzji 98/317/WE
Szwecja jest objęta derogacją w rozumieniu art. 139 ust. 1 Traktatu.
Zgodnie z art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r.[11] Republika Czeska,
Litwa, Węgry i Polska są objęte derogacją w rozumieniu art.
139 ust. 1 Traktatu. Zgodnie z art. 5 Aktu przystąpienia z 2005 r.[12] Bułgaria i
Rumunia są objęte derogacją w rozumieniu art. 139 ust. 1
Traktatu. Zgodnie z art. 5 Aktu przystąpienia[13] Chorwacja jest
objęta derogacją w rozumieniu art. 139 ust. 1 Traktatu.
(5)       Europejski Bank Centralny
(„EBC”) został utworzony dnia 1 lipca 1998 r. Europejski system walutowy
został zastąpiony mechanizmem kursowym, którego ustanowienie
zostało uzgodnione rezolucją Rady Europejskiej z dnia 16 czerwca 1997
r. w sprawie utworzenia mechanizmu kursów walut w trzecim etapie unii
gospodarczej i walutowej[14].
Funkcjonowanie mechanizmu kursowego w trzecim etapie unii gospodarczej i
walutowej (ERM II) zostało określone w porozumieniu z dnia 16 marca
2006 r. pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a krajowymi bankami
centralnymi państw członkowskich spoza strefy euro
określającym procedury operacyjne mechanizmu kursowego w trzecim
etapie unii gospodarczej i walutowej[15].
(6)       Art. 140 ust. 2 Traktatu
określa procedurę uchylenia derogacji w stosunku do państw
członkowskich, których to dotyczy. Przynajmniej raz na dwa lata lub na
wniosek państwa członkowskiego objętego derogacją Komisja i
EBC składają sprawozdania Radzie zgodnie z procedurą
określoną w art. 140 ust. 1 Traktatu.
(7)       Przepisy krajowe państw
członkowskich, w tym statuty krajowych banków centralnych, należy w
razie potrzeby dostosować w celu zapewnienia zgodności z art. 130 i
131 Traktatu oraz ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i
Europejskiego Banku Centralnego („Statut ESBC i EBC”). Sprawozdania Komisji i
EBC zawierają szczegółową ocenę zgodności przepisów
prawa Litwy z art. 130 i 131 Traktatu oraz ze Statutem ESBC i EBC.
(8)       Zgodnie z art. 1
Protokołu nr 13 w sprawie kryteriów konwergencji, o których mowa w art.
140 Traktatu, kryterium stabilności cen określone w art. 140 ust. 1
tiret pierwsze Traktatu oznacza, że państwo członkowskie
osiągnęło trwały poziom stabilności cen, a
średnia stopa inflacji, odnotowana w ciągu jednego roku
poprzedzającego badanie, nie przekracza o więcej niż 1,5 punktu
procentowego stopy inflacji w co najwyżej trzech państwach
członkowskich o najbardziej stabilnych cenach. Na potrzeby kryterium
stabilności cen inflacja jest mierzona za pomocą zharmonizowanych
wskaźników cen konsumpcyjnych zdefiniowanych w rozporządzeniu Rady
(WE) nr 2494/95[16].
W celu oceny, czy kryterium stabilności cen zostało spełnione,
inflacja w poszczególnych państwach członkowskich jest mierzona jako
procentowa zmiana średniej arytmetycznej 12 wskaźników
miesięcznych w stosunku do średniej arytmetycznej 12 wskaźników
miesięcznych w poprzednim okresie. W sprawozdaniach Komisji i EBC jako
wartość referencyjna przyjęta została zwykła
średnia arytmetyczna stóp inflacji trzech państw członkowskich o
najbardziej stabilnych cenach powiększona o 1,5 punktu procentowego.
Wyliczono, że w okresie jednego roku do kwietnia 2014 r.
włącznie wartość referencyjna inflacji wynosiła 1,7 %;
trzema państwami członkowskimi o najbardziej stabilnych cenach
były Łotwa, Portugalia i Irlandia, ze stopami inflacji
wynoszącymi, odpowiednio, 0,1 %, 0,3 % i 0,3 %. Uzasadnione jest
wykluczenie z grupy państw o najbardziej stabilnych cenach tych
państw, których stopa inflacji nie może zostać uznana za
miarodajną wartość referencyjną dla innych państw
członkowskich. Państwa, których wykluczenie jest uzasadnione,
zostały wymienione w sprawozdaniach z konwergencji z 2004, 2010 i 2013 r.
W obecnej sytuacji uzasadnione jest wykluczenie z grupy państw o
najbardziej stabilnych cenach Grecji, Bułgarii i Cypru[17]. Na potrzeby
obliczenia wartości referencyjnej inflacji państwa te zastępuje
się przez Łotwę, Portugalię i Irlandię – kolejne trzy
państwa członkowskie o najniższej średniej stopie inflacji.

(9)       Zgodnie z art. 2
Protokołu nr 13 kryterium sytuacji finansów publicznych określone w
art. 140 ust. 1 tiret drugie Traktatu oznacza, że w czasie badania
państwo członkowskie nie jest objęte decyzją Rady
podjętą zgodnie z art. 126 ust. 6 Traktatu, stwierdzającą
istnienie nadmiernego deficytu.
(10)     Zgodnie z art. 3
Protokołu nr 13 kryterium udziału w mechanizmie kursowym
Europejskiego Systemu Walutowego określone w art. 140 ust. 1 tiret trzecie
Traktatu oznacza, że państwo członkowskie utrzymywało
normalne granice wahań przewidziane w mechanizmie kursowym (ERM)
Europejskiego Systemu Walutowego bez poważnych napięć
przynajmniej przez dwa lata przed badaniem. W szczególności państwo
członkowskie nie mogło zdewaluować z własnej inicjatywy
dwustronnego centralnego kursu swojej waluty wobec euro przez ten sam okres. Od
dnia 1 stycznia 1999 r. punkt odniesienia dla oceny spełnienia kryterium
kursu wymiany stanowi mechanizm kursowy ERM II. Oceniając spełnienie
tego kryterium w swoich sprawozdaniach, Komisja i EBC zbadały okres dwóch
lat do dnia 15 maja 2014 r.
(11)     Zgodnie z art. 4
Protokołu nr 13 kryterium konwergencji stóp procentowych określone w
art. 140 ust. 1 tiret czwarte Traktatu oznacza, że w ciągu jednego
roku przed badaniem państwo członkowskie posiadało średnią
nominalną długoterminową stopę procentową
nieprzekraczającą więcej niż o dwa punkty procentowe stopy
procentowej w co najwyżej trzech państwach członkowskich o
najbardziej stabilnych cenach. Na potrzeby kryterium konwergencji stóp
procentowych wykorzystano porównywalne stopy procentowe referencyjnych
dziesięcioletnich obligacji skarbowych. Aby ocenić, czy kryterium
konwergencji stóp procentowych zostało spełnione, w sprawozdaniach
Komisji i EBC jako wartość referencyjną przyjęto
zwykłą średnią arytmetyczną nominalnych
długoterminowych stóp procentowych trzech państw członkowskich o
najbardziej stabilnych cenach powiększoną o dwa punkty procentowe.
Wartość referencyjna dla okresu jednego roku, do kwietnia 2014 r.
włącznie, wyniosła 6,2 % i została obliczona w oparciu o
długoterminowe stopy procentowe na Łotwie (3,3 %), w Irlandii (3,5 %)
i Portugalii (5,9 %).
(12)     Zgodnie z art. 5
Protokołu nr 13 Komisja dostarcza dane wykorzystywane w bieżącej
ocenie spełnienia kryteriów konwergencji. Komisja udostępniła
odpowiednie dane na potrzeby przygotowania niniejszego wniosku. Dane
budżetowe zostały dostarczone przez Komisję po tym, jak
państwa członkowskie złożyły do dnia 1 kwietnia 2014
r. odpowiednie sprawozdania zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr
479/2009[18].
(13)     Na podstawie
przedłożonych przez Komisję i EBC sprawozdań w sprawie
postępów dokonanych przez Litwę w wypełnieniu
zobowiązań w zakresie urzeczywistnienia unii gospodarczej i walutowej
stwierdza się, że:
a)      przepisy krajowe na Litwie, w tym statut
krajowego banku centralnego, są zgodne z art. 130 i 131 Traktatu i ze
Statutem ESBC i EBC;
b)      w odniesieniu do spełnienia przez
Litwę kryteriów konwergencji wymienionych w czterech tiret art. 140 ust. 1
Traktatu stwierdza się, że:
–
średnia stopa inflacji na Litwie w okresie
jednego roku, do kwietnia 2014 r. włącznie, wyniosła 0,6 %, a
więc kształtowała się znacznie poniżej wartości
referencyjnej, i prawdopodobnie utrzyma się poniżej tej wartości
w najbliższych miesiącach;
–
Litwa nie jest objęta decyzją Rady w
sprawie istnienia nadmiernego deficytu, a jej deficyt budżetowy
wyniósł w 2013 r. 2,1 % PKB;
–
od dnia 28 czerwca 2004 r. Litwa jest
członkiem mechanizmu ERM II; w momencie przystąpienia do ERM II
władze Litwy jednostronnie zobowiązały się do utrzymania
ówczesnego systemu zarządu walutą również w ramach mechanizmu
kursowego; w ciągu dwóch lat poprzedzających obecną ocenę
kurs lita nie odbiegał od kursu centralnego i nie odnotowano
napięć kursowych;
–
w okresie jednego roku, do kwietnia 2014 r.
włącznie, długoterminowa stopa procentowa na Litwie
wyniosła średnio 3,6 %, czyli kształtowała się
poniżej wartości referencyjnej;
c)      w świetle oceny zgodności
prawnej i spełnienia kryteriów konwergencji oraz dodatkowych czynników
Litwa spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Litwa spełnia warunki konieczne do
przyjęcia euro. Derogacja w stosunku do Litwy, o której mowa w art. 4 Aktu
przystąpienia z 2003 r., zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1
stycznia 2015 r.
Artykuł 2
Niniejsza
decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. […] z […], s. […].
[2]               Dz.U. […] z […], s. […].
[3]               Decyzja Rady 1998/317/WE z dnia 3 maja 1998 r. zgodnie z
art. 109j ust. 4 Traktatu (Dz.U. L 139 z 11.5.1998, s. 30).
[4]               Decyzja Rady 2000/427/WE z dnia 19 czerwca 2000 r.
zgodnie z art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia przez Grecję
jednej waluty z dniem 1 stycznia 2001 r. (Dz.U. L 167 z 7.7.2000, s. 19).
[5]               Decyzja Rady 2006/495/WE z dnia 11 lipca 2006 r. zgodnie
z art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia jednej waluty przez
Słowenię z dniem 1 stycznia 2007 r. (Dz.U. L 195 z 15.7.2006, s. 25).
[6]               Decyzja Rady 2007/503/WE z dnia 10 lipca 2007 r. zgodnie
z art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia jednej waluty przez Cypr z
dniem 1 stycznia 2008 r. (Dz.U. L 186 z 18.7.2007, s. 29).
[7]               Decyzja Rady 2007/504/WE z dnia 10 lipca 2007 r. zgodnie
z art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia jednej waluty przez
Maltę z dniem 1 stycznia 2008 r. (Dz.U. L 186 z 18.7.2007, s. 32).
[8]               Decyzja Rady 2008/608/WE z dnia 8 lipca 2008 r. zgodnie
z art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia przez Słowację
jednej waluty w dniu 1 stycznia 2009 r. (Dz.U. L 195 z 24.7.2008, s. 24).
[9]               Decyzja Rady 2010/416/UE z dnia 13 lipca 2010 r. zgodnie
z art. 140 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia przez Estonię euro w
dniu 1 stycznia 2011 r. (Dz.U. L 196 z 28.7.2010, s. 24).
[10]             Decyzja Rady 2013/387/UE z dnia 9 lipca 2013 r. w sprawie
przyjęcia przez Łotwę euro w dniu 1 stycznia 2014 r. (Dz.U. L
195 z 18.7.2013, s. 24).
[11]             Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33.
[12]             Dz.U. L 157 z 21.6.2005, s. 203.
[13]             Dz.U. L 112 z 24.4.2012, s. 21.
[14]             Dz.U. C 236 z 2.8.1997, s. 5.
[15]             Dz.U. C 73 z 25.3.2006, s. 21.
[16]             Rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23
października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen
konsumpcyjnych (Dz.U. L 257 z 27.10.1995).
[17]             W kwietniu 2014 r. średnia 12-miesięczna stopa
inflacji w Grecji, Bułgarii i na Cyprze wynosiła, odpowiednio: -1,2
%, -0,8 % i -0,4 %, a dla strefy euro wskaźnik ten wynosił 1,0 %.
[18]             Rozporządzenie Rady (WE) nr 479/2009 z dnia 25 maja
2009 r. o stosowaniu Protokołu w sprawie procedury dotyczącej
nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego
Wspólnotę Europejską (Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 1).


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 2.6.2017
            COM(2017) 266 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacjiw następstwie wniosku Hiszpanii – EGF/2017/001 ES Castilla y León mining

               UZASADNIENIE

               KONTEKST WNIOSKU

               1.Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  1
                („rozporządzenie w sprawie EFG”).

               2.W dniu 20 stycznia 2017 r. Hiszpania złożyła wniosek EGF/2017/001 ES/Castilla y León mining o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami
                  2
                w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 5 według NACE Rev. 2 (Górnictwo węgla kamiennego i brunatnego) w zaliczanym do poziomu NUTS 2 regionie Kastylia-Leon (ES41) w Hiszpanii.

               3.Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała, zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione.

               STRESZCZENIE WNIOSKU

                        Wniosek EFG

                        EGF/2017/001 ES/Castilla y León mining

                        Państwo członkowskie

                        Hiszpania

                        Region, którego dotyczy wniosek (poziom NUTS
                           3
                         2)

                        Kastylia-Leon (ES41)

                        Data złożenia wniosku

                        20 stycznia 2017 r.

                        Data potwierdzenia przyjęcia wniosku

                        20 stycznia 2017 r.

                        Data wniosku o dodatkowe informacje

                        3 lutego 2017 r.

                        Termin przekazania dodatkowych informacji:

                        17 marca 2017 r.

                        Termin przeprowadzenia oceny

                        9 czerwca 2017 r.

                        Kryteria interwencji

                        Art. 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EFG

                        Sektor (sektory) działalności gospodarczej

                        (Dział według klasyfikacji NACE Rev. 2)
                           4

                        Dział 5 (Górnictwo węgla kamiennego i brunatnego)

                        Liczba przedsiębiorstw, których dotyczy wniosek

                        5

                        Okres odniesienia (dziewięć miesięcy):

                        1 lutego 2016 r. – 1 listopada 2016 r.

                        Całkowita liczba zwolnień

                        339

                        Całkowita liczba uprawnionych beneficjentów

                        339

                        Całkowita liczba beneficjentów objętych pomocą

                        339

                        Liczba objętych pomocą młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (młodzież NEET)

                        125

                        Budżet na zindywidualizowane usługi (w EUR)

                        1 603 940

                        Budżet na realizację EFG
                           5
                         (w EUR)

                        66 500

                        Łączny koszt (EUR)

                        1 670 440

                        Wkład z EFG w EUR (60 %)

                        1 002 264

               OCENA WNIOSKU

               Procedura

               4.Dnia 20 stycznia 2017 r., tj. w ciągu 12 tygodni od daty spełnienia kryteriów interwencji określonych w art. 4 rozporządzenia w sprawie EFG, Hiszpania złożyła wniosek EGF/2017/001 ES/Castilla y León mining. W tym samym dniu Komisja potwierdziła jego otrzymanie, a w dniu 3 lutego 2017 r. zwróciła się do władz Hiszpanii o dodatkowe informacje. Informacje te przedstawiono w terminie sześciu tygodni od złożenia wniosku. Termin 12 tygodni od otrzymania kompletnego wniosku, w którym Komisja powinna ocenić zgodność wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego, upływa w dniu 9 czerwca 2017 r.

               Kwalifikowalność wniosku

               Przedmiotowe przedsiębiorstwa i beneficjenci

               5.Wniosek dotyczy 339 pracowników zwolnionych w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 5 według NACE Rev. 2 (Górnictwo węgla kamiennego i brunatnego)
                  6
               . Zwolnienia miały miejsce w zaliczanym do poziomu NUTS 2 regionie Kastylia-Leon (ES41) w Hiszpanii.

                        Przedsiębiorstwa i liczba zwolnień w okresie odniesienia

                        Hullera Vasco Leonesa S.A. (HVL)

                        227

                        Centro de Investigación y Desarrollo S.A. (CIDSA)

                        68

                        Hijos de Baldomero García S.A.

                        7

                        Minas del Bierzo Alto S.L.

                        8

                        Unión Minera del Norte S.A. (UMINSA)

                        29

                        Liczba przedsiębiorstw ogółem: 5

                        Liczba zwolnień ogółem:

                        339

                        Liczba uprawnionych pracowników ogółem:

                        339

               Kryteria interwencji

               6.Hiszpania złożyła wniosek na podstawie kryteriów interwencji przewidzianych w art. 4 ust. 2, stanowiących odstępstwo od kryteriów zawartych w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którymi wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w dziewięciomiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwach działających w jednym sektorze gospodarki według klasyfikacji NACE Rev. 2 i zlokalizowanych w jednym regionie lub w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach zaliczonych do poziomu NUTS 2 w państwie członkowskim.

               7.Dziewięciomiesięczny okres odniesienia dla wniosku biegnie od dnia 1 lutego 2016 r. do dnia 1 listopada 2016 r.

               Obliczenie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności

               8.Wszystkie zwolnienia w okresie odniesienia zostały obliczone od daty faktycznego rozwiązania umowy o pracę lub jej wygaśnięcia.

               Kwalifikujący się beneficjenci

               9.Łącznie kwalifikuje się 339 beneficjentów.

               Związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją

               10.W celu ustalenia związku między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją Hiszpania twierdzi, że europejski przemysł górniczy ponosi coraz większe straty z powodu konkurencji z tańszym węglem z państw trzecich.

               11.W latach 2005–2015 produkcja węgla w UE gwałtownie spadła. W 2005 r. europejska produkcja węgla wynosiła 198,8 mln toe
                  7
               , a w 2015 r. – 145,3 mln toe. Stanowi to spadek o 26,9 %. Produkcja węgla spadała stale w latach 2005–2010 (-17,9 %), wzrosła w 2011 r. (+1,7 %), a następnie ponownie spadała stale w latach 2012–2015 (-14,4 %). W tym samym okresie ogólnoświatowa produkcja węgla wzrosła o 26,3 %, z 3 033,6 mln toe w 2005 r. do 3 830,1 mln toe w 2015 r. Spowodowało to spadek udziału UE w światowym rynku produkcji węgla z 6,6 % w 2005 r. do 3,8 % w 2015 r.

               Produkcja węgla na świecie
                  (W milionach toe)

                        2005

                        2006

                        2007

                        2008

                        2009

                        2010

                        UE

                        198,8

                        193,2

                        187,0

                        178,9

                        167,9

                        165,6

                        Cały świat

                        3 033,6

                        3 188,5

                        3 326,7

                        3 436,0

                        3 435,3

                        3 627,6

                        2011

                        2012

                        2013

                        2014

                        2015

                        UE

                        168,4

                        167,7

                        157,3

                        150,3

                        145,3

                        Cały świat

                        3 891,4

                        3 930,4

                        3 986,5

                        3 988,9

                        3 830,1

                        Źródło: BP Statistical review
                           8

               12.Europejski rynek węgla charakteryzuje się wzrostem przywozu oraz spadkiem produkcji. Produkcja węgla w UE jest niższa niż przywóz od 2010 r., kiedy przywóz przewyższył produkcję po raz pierwszy. Co więcej, w latach 2010–2014 przywóz wzrósł o 16,5 % (z 230,9 mln ton w 2010 r. do 268,9 mln ton w 2014 r.).

               Przywóz węgla do UE i Hiszpanii, lata 2010–2014
                  (w mln ton)

                        2010

                        2011

                        2012

                        2013

                        2014

                        UE

                        230,9

                        245,2

                        262,1

                        267,0

                        268,9

                        Hiszpania

                        12,5

                        16,5

                        22 6

                        14,0

                        17,1

               Źródło: Datacomex, Ministerio de Economía y Competitividad.

               Przywóz węgla do UE i Hiszpanii, lata 2010–2014
                  zmiana w stosunku do poprzedniego roku (wyrażona w %)

                        2011

                        2012

                        2013

                        2014

                        UE

                        6,20

                        6,89

                        1,86

                        0,72

                        Hiszpania

                        32,71

                        37,55

                        -38,57

                        21,94

               13.Wielkość przywozu węgla z państw trzecich rosła wraz z obniżaniem się cen węgla. Spadek cen spowodowany był przede wszystkim osłabieniem światowej gospodarki w połączeniu z niskim zapotrzebowaniem wynikającym ze spowolnienia produkcji przemysłowej w Azji (głównie w Chinach) oraz nadwyżką podaży na terenie Chin spowodowanej gorączką węgla, jaka miała miejsce w pierwszej dekadzie tego wieku.
                  9
                Waluty głównych eksporterów węgla
                  10
                straciły na wartości w stosunku do dolara amerykańskiego, co spowodowało dalszy spadek cen. Z tego powodu cena sprzedaży węgla w Europie spadła z 120 EUR za tonę (połowa 2011 r.) do 50 EUR za tonę (2015 r.)
                  11
               . Spadek cen doprowadził do nierentowności oraz zamknięcia wielu kopalń węgla na terenie UE.

                        14.W Hiszpanii produkcja oraz przywóz węgla wykazały taką samą tendencję, jak w przypadku produkcji i przywozu węgla w UE. Zarówno tendencja spadkowa w produkcji, jak i tendencja wzrostowa w przywozie były jednak silniejsze w Hiszpanii. W latach 2010–2015 produkcja węgla w Hiszpanii spadła o 63,3 % (z 8,35 do 3,06 mln ton). Spadek produkcji węgla w regionie Kastylia-Leon, którego dotyczą zwolnienia, był jeszcze większy (86,27 %). W porównaniu z 2010 r. w 2014 r. przywóz węgla do Hiszpanii wzrósł o 36,76 % (tj. o 20 punktów procentowych więcej, niż w przypadku przywozu węgla do UE).

                        Produkcja węgla (w milionach ton)

                        2010

                        2011

                        2012

                        2013

                        2014

                        2015

                        Hiszpania

                        8,35

                        6,62

                        6,16

                        4,36

                        3,90

                        3,06

                        K-L

                        2,45

                        1,85

                        1,56

                        0,95

                        1,04

                        0,41

               Źródło: IRMC - Instituto para la restructuración de la minería del carbón.

                        Produkcja węgla, zmiana w stosunku do poprzedniego roku (wyrażona w %)

                        2010

                        2011

                        2012

                        2013

                        2014

                        2015

                        Hiszpania

                        -11,59

                        -20,73

                        -6,93

                        -29,16

                        10,58

                        -21,39

                        K-L

                        -22,66

                        -24,35

                        -15,56

                        -39,13

                        9,29

                        -60,41

               15.Reorganizacja oraz restrukturyzacja sektora wydobycia węgla w Hiszpanii w latach poprzedzających kryzys ekonomiczny i finansowy miały na celu sprzyjanie ciągłości funkcjonowania wyżej wymienionych przedsiębiorstw górniczych w lepszych warunkach rynkowych. Nikt nie przewidział jednak ostrego spadku cen węgla (o prawie 60 %), jaki nastąpił w wyniku pogorszenia się koniunktury gospodarczej, co spowodowało, że krajowa produkcja węgla stała się nierentowna. W latach 2010–2016 liczba przedsiębiorstw górniczych działających w regionie Kastylia-Leon zmalała o 25 %, gdyż spadek cen oraz produkcji węgla doprowadził w tym okresie do zamknięcia dziesięciu z nich.

               Przedsiębiorstwa produkujące węgiel w Kastylii-Leon (lata 2010–2016)

               Zdarzenia, które doprowadziły do zwolnień i przypadków ustania działalności

               16.Zdarzeniem, które doprowadziło do wyżej wspomnianych zwolnień, był spadek ceny węgla na rynku krajowym spowodowany niskimi cenami tego surowca na rynkach międzynarodowych wynikającymi, między innymi, z powodu spowolnienia gospodarczego. Przy obecnych cenach krajowa produkcja węgla jest nierentowna. Doprowadziło to do spadku krajowej produkcji węgla (o czym wspomniano już powyżej) oraz zamknięcia kilku zakładów górniczych, co było przyczyną zwolnień.

               Wyjaśnienie nadzwyczajnych okoliczności leżących u podstaw dopuszczalności wniosku

               17.Władze hiszpańskie twierdzą, że pomimo faktu, iż w dziewięciomiesięcznym okresie odniesienia dokonano mniej niż 500 zwolnień, przedmiotowy wniosek powinien zostać uznany za wniosek na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG, ponieważ obszar dotknięty zwolnieniami obejmuje głównie odizolowane doliny górskie, które są słabo zaludnione i wysoce zależne od jednego konkretnego sektora gospodarki. Z tego względu obszar ten może zostać uznany za mały rynek.

               18.Obszarem dotkniętym zwolnieniami jest region górniczy Kastylia-Leon. Region ten obejmuje doliny górskie w północnych prowincjach Leon i Palencia, w Górach Kantabryjskich
                  12
               , oraz 81 miast ekonomicznie zależnych (w tym 31 wysoce zależnych) od wydobycia węgla.

               Regiony wydobycia węgla

                        Regiony wysoce zależne od węgla

                        Regiony średnio zależne od węgla

               19.Omawiany region górniczy zamieszkuje 111 342 mieszkańców na obszarze około 8 696 km2. Gęstość zaludnienia jest w nim zatem bardzo niska i wynosi zaledwie 12,8 mieszkańców/km2, co znacznie odbiega od średniej krajowej (92,1 mieszkańców/km2) oraz średniej UE (117,5 mieszkańców/km2).

               20.Na region ten składają się małe miasta, przy czym liczba ludności 44 % z nich nie przekracza 500 mieszkańców. Zaledwie pięć największych miast w regionie liczy od 5 000 do 10 000 mieszkańców. Miasta te, zazwyczaj rozmieszczone na odizolowanych obszarach, dotknięte są problemami związanymi z mobilnością oraz dostępem do dróg o dużej przepustowości oraz infrastruktury technicznej, wykorzystaniem gruntów przemysłowych itd., głównie ze względu na trudności związane z położeniem na górzystym terenie.

               21.Sytuacja zatrudnienia w tym regionie jest bardzo trudna. Choć dane dotyczące bezrobocia mogą sugerować, że od 2012 r., tj. od najgorszego roku kryzysu, zatrudnienie poprawiło się, w rzeczywistości sytuacja jest odwrotna. W regionie stale spada liczba miejsc pracy, natomiast spadek bezrobocia odnotowany w latach 2010–2015 spowodowany był emigracją ludności do innych części kraju lub za granicę w poszukiwaniu lepszych perspektyw zawodowych.

               22.W grudniu 2015 r. liczba osób bezrobotnych była o 1,03 % niższa niż w grudniu 2010 r., przy czym liczba ludności w regionie zmalała w tym okresie o 8,5 %. Zmiany w stopie bezrobocia w podziale na grupy wiekowe odnotowane w odniesieniu do tych lat pokazują znaczny spadek liczby osób bezrobotnych w grupie wiekowej od 25 do 44 lat (-11 %), a jeszcze większy (-33 %) w grupie poniżej 25 lat. Identyczną tendencję zaobserwowano w zmianach liczby ludności w podziale na grupy wiekowe. Największy spadek liczby ludności odnotowano w grupie wiekowej poniżej 25 lat (-22 %), oraz w grupie wiekowej od 25 do 44 lat (-17 %). Zmian liczby ludności nie odnotowano w grupie wiekowej powyżej 45 lat (-0,08 %), podczas gdy bezrobocie w tej grupie wzrosło o około 27 %
                  13
               .

                Spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie

               23.Choć w ciągu ostatnich dwóch lat bezrobocie w Hiszpanii zmalało, stopa bezrobocia jest nadal wysoka (18,6 %)
                  14
               .

               24.Co więcej, z racji tego, że omawiany region górniczy jest małym, odizolowanym obszarem, wspomniane 339 zwolnień miały duży wpływ na gospodarkę regionu, która obecnie zmaga się z trudnościami spowodowanymi zwolnieniami w przemyśle współpracującym z przemysłem górniczym. Niniejszy wniosek nie obejmuje tych zwolnień, ponieważ przemysł współpracujący z przemysłem górniczym zalicza się do działu NACE odrębnego od działu 5 (Górnictwo węgla kamiennego i brunatnego). Z powodu zmian w sektorze górnictwa w ostatnich latach (tj. spadku produkcji spowodowanym zwiększonym przywozem) w regionie odnotowano już niedobór miejsc pracy. Kolejne zwolnienia dodatkowo skomplikują sytuację zatrudnienia w tym regionie.

               25.Ponieważ przedsiębiorstwa górnicze są zamykane, brak miejsc pracy spowodował wspomniany spadek liczby ludności w regionie, co dodatkowo zwiększyło ryzyko wyludnienia się tego obszaru. Zwolnienia, których dotyczy niniejszy wniosek, mają również inne negatywne skutki dla regionu — mogą one zniweczyć starania o to, by mieszkańcy pozostali na tym obszarze.

               Beneficjenci objęci pomocą i proponowane działania

               Beneficjenci objęci pomocą

               26.Szacuje się, że z powyższego środka skorzystają wszyscy zwolnieni pracownicy. Podział tych pracowników według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco:

                        Kategoria

                        Liczba
                           beneficjentów objętych pomocą

                        Płeć:

                        Mężczyźni

                        328

                        (96,8 %)

                        Kobiety

                        11

                        (3,2 %)

                        Obywatelstwo:

                        Obywatele UE

                        339

                        (100,0 %)

                        Obywatele państw trzecich

                        0

                        (0,0 %)

                        Grupa wiekowa:

                        15–24 lat:

                        0

                        (0,0 %)

                        25-29 lat:

                        6

                        (1,8 %)

                        30-54 lat:

                        326

                        (96,2 %)

                        55-64 lat:

                        7

                        (2,0 %)

                        osoby w wieku powyżej 64 lat:

                        0

                        (0,0 %)

               27.Ponadto władze Hiszpanii zapewnią zindywidualizowane usługi współfinansowane przez EFG maksymalnie 125 młodym osobom niekształcącym się, niepracującym ani nieszkolącym się (młodzieży NEET) mającym mniej niż 30 lat w dniu złożenia wniosku, przy założeniu, że wszystkie przypadki zwolnień, o których mowa w ust. 5, mają miejsce w zaliczanym do poziomu NUTS 2 regionie Kastylia-Leon (ES41), kwalifikującym się do otrzymania pomocy w ramach Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych.

               28.Całkowita szacowana liczba objętych pomocą beneficjentów, którzy, jak się oczekuje, skorzystają ze środków, łącznie z młodzieżą NEET, wynosi zatem 464 osób.

               Kwalifikowalność proponowanych działań

               29.Zindywidualizowane usługi, które mają zostać zapewnione zwolnionym pracownikom i młodzieży NEET, obejmują następujące działania:

               –spotkania wprowadzające i informacyjne: jest to pierwszy środek oferowany wszystkim beneficjentom objętym pomocą i obejmuje on: ogólne i indywidualne sesje informacyjne na temat umiejętności oraz wymogów dotyczących szkoleń, na temat dostępnego doradztwa i programów szkoleniowych oraz na temat dodatków i środków zachęty, jak i określenie profilu uczestniczących pracowników oraz opracowanie dostosowanej do indywidualnych potrzeb ścieżki reintegracyjnej.

               –W trakcie okresu wdrażania beneficjenci będą mieli dostęp do poradnictwa i doradztwa zawodowego;

               –pomoc w intensywnym poszukiwaniu pracy: działanie to obejmie intensywne poszukiwanie zatrudnienia, w tym poszukiwanie lokalnych i regionalnych możliwości zatrudnienia oraz pośrednictwo pracy;

               –szkolenia: będą one obejmować szereg kursów szkoleniowych, takich jak 1) Szkolenie z międzysektorowych umiejętności i kompetencji zawodowych. Oferta szkoleniowa będzie obejmowała warsztaty poświęcone technikom poszukiwania pracy, szkolenie w zakresie umiejętności osobistych i społecznych, w dziedzinie technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT) oraz języków obcych. 2) Szkolenie zawodowe. Szkolenie zawodowe będzie ukierunkowane na poprawę tych umiejętności związanych z górnictwem, które mogą być przydatne w innych sektorach gospodarki (np.: na poprawę umiejętności osób pracujących z materiałami wybuchowymi, ekspertów do spraw amunicji oraz górników strzałowych) lub na zdobywanie określonych umiejętności przydatnych w sektorach lub zawodach, w których istnieją możliwości pracy lub w których oczekuje się, że takowe się pojawią, za pomocą szkoleń w przemyśle hotelarsko-gastronomicznym i turystycznym na obszarach wiejskich, szkoleń związanych z renaturalizacją zagłębi górniczych, ponownym zalesianiem oraz zagospodarowaniem krajobrazu, opieką pielęgniarską w klinkach geriatrycznych, mykologią (szkolenie w zakresie grzybów leśnych, rozpoznawanie jadalnych odmian, zrównoważone zbieranie grzybów itp.). 3) Przygotowanie do testów służących uznaniu umiejętności nabytych w wyniku doświadczenia zawodowego.

               –Promowanie przedsiębiorczości: Zwolnionym pracownikom rozważającym założenie własnej działalności zapewnione będzie różnorodne wsparcie, takie jak: 1) moduły wprowadzające skoncentrowane na promowaniu inicjatyw samozatrudnienia i na opracowywaniu pomysłów na działalność; 2) doradztwo związane z projektami oraz inicjatywami ukierunkowanymi na opracowywanie i tworzenie wiarygodnych projektów w zakresie działalności gospodarczej lub samozatrudnienia i kierowanie nimi; 3) szkolenie dotyczące przedsiębiorczości obejmujące różne etapy procesu zakładania działalności, od podstawowych informacji lub pierwszego kontaktu do bardziej zaawansowanych kwestii, takich jak planowanie, prowadzenie studiów wykonalności, przygotowywanie biznesplanów itp.; 4) pomoc przy zakładaniu własnego przedsiębiorstwa: wsparcie to będzie polegać na zindywidualizowanej opiece mentorskiej podczas całego procesu rozpoczynania działalności gospodarczej;

               –wsparcie dla nowych przedsiębiorstw: pracownicy, którzy rozpoczną własną działalność, otrzymają do 15 000 EUR na pokrycie kosztów rozpoczęcia działalności, inwestycje w aktywa oraz wydatki bieżące;

               –Środki zachęty. Dostępnych będzie szereg środków zachęty. 1) Środek motywujący do uczestnictwa. Aby zachęcić do uczestnictwa pracowników i młodzież niekształcącą się, niepracującą ani nieszkolącą się (młodzież NEET), po trzech miesiącach aktywnego uczestnictwa oraz zrealizowania przynajmniej jednego środka z ich zindywidualizowanego pakietu środków, otrzymają oni zryczałtowaną kwotę w wysokości 150 EUR. 2) Wsparcie finansowe na koszty dojazdów. Pracownicy oraz młodzież NEET uczestniczący w działaniach odbywających się poza miejscem ich zamieszkania otrzymają wsparcie finansowe na koszty dojazdów równe kosztom transportu publicznego z ich miejscowości do miejscowości, w której przeprowadzane jest działanie. Jeżeli z powodu braku odpowiednich środków transportu publicznego uczestnicy będą musieli korzystać własnych środków transportu, aby dojechać na szkolenie, otrzymają kwotę w wysokości 0,19 EUR za kilometr. 3) Dopłata do wydatków na opiekę nad osobami pozostającymi na utrzymaniu. Pracownicy oraz młodzież NEET sprawujący obowiązki opiekuńcze (nad dziećmi, osobami starszymi lub niepełnosprawnymi), otrzymają 15 EUR za dzień uczestnictwa w środkach. Wsparcie to ma na celu pokrycie dodatkowych kosztów, jakie muszą ponieść uczestnicy sprawujący opiekę nad innymi osobami, żeby móc skorzystać ze szkolenia lub z innych środków. 4) Dodatek na szkolenia. Po zakończeniu szkolenia uczestnicy, którzy wezmą udział w przynajmniej 75 % sesji szkoleniowych zaplanowanych w ich indywidualnym planie ponownego zatrudnienia, otrzymają dodatek, którego wysokość będzie zależeć od liczby godzin szkolenia. Dodatek będzie wynosić od 100 EUR za krótkie szkolenia (25–50 godzin) do 600 EUR za szkolenia trwające przynajmniej 450 godzin. 5) Środki zachęty związane z zatrudnieniem. Osoby wracające do pracy otrzymają dopłatę do wynagrodzenia w wysokości 150 EUR miesięcznie przez okres maksymalnie sześciu miesięcy. 6) Dopłaty za zatrudnienie. Płatność ta przyniesie korzyści zwolnionym pracownikom, ułatwiając im podjęcie ponownego zatrudnienia na czas określony lub nieokreślony w innym przedsiębiorstwie. Za ponowne zatrudnienie na czas nieokreślony zatrudniające przedsiębiorstwo otrzyma za każdego pracownika 5 000 EUR, a za ponowne zatrudnienie na czas określony na okres co najmniej 6 miesięcy — 1 000 EUR.

               30.Opisane proponowane działania stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

               31.Hiszpania dostarczyła wymagane informacje na temat działań, do których zobowiązane są przedmiotowe przedsiębiorstwa na mocy ustawodawstwa krajowego lub układów zbiorowych. Potwierdziła ona, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi tego typu działań.

               Szacowany budżet

               32.Szacowane łączne koszty wynoszą 1 670 440 EUR i obejmują wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 1 603 940 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 66 500 EUR.

               33.Całkowity objęty wnioskiem wkład z EFG wynosi 1 002 264 EUR (60 % łącznych kosztów).

                        Działania

                        Szacowana liczba uczestników

                        Szacowany koszt na uczestnika
                        (w EUR)
                           15

                        Szacowane łączne koszty

                        (w EUR)
                           16

                        Zindywidualizowane usługi (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Spotkania wprowadzające i informacyjne
                           (Programa de información y acogida)

                        464

                        328

                        152 240

                        Poradnictwo i doradztwo zawodowe
                           (Acciones de orientación y asesoramiento)

                        355

                        284

                        100 800

                        Intensywna pomoc w poszukiwaniu pracy
                           (Acciones de intermediación y gestión)

                        270

                        333

                        90 000

                        Szkolenia
                           (Acciones de formación y requalificación profesional)

                        225

                        2 183

                        491 100

                        Promowanie przedsiębiorczości
                           (Programa de emprendimiento)

                        62

                        1 315

                        81 500

                        Wsparcie dla nowych przedsiębiorstw

                        30

                        12 500

                        375 000

                        Ogółem a):

                        Udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        1 290 640

                        (80,47 %)

                        Dodatki i zachęty (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Środki zachęty
                           (Programa de incentivos)

                        280

                        1 119

                        313 300

                        Ogółem b):

                        udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        313 300

                        (19,53 %)

                        Działania na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG

                        1. Działania przygotowawcze

                        –

                        18 000

                        2. Zarządzanie

                        –

                        28 500

                        3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji

                        –

                        8 000

                        4. Kontrola i sprawozdawczość

                        –

                        12 000

                        Ogółem c):

                        Udział procentowy w kosztach łącznych:

                        –

                        66 500

                        (3,98 %)

                        Łączne koszty (a + b + c):

                        –

                        1 670 440

                        Wkład z EFG (60 % łącznych kosztów)

                        –

                        1 002 264

               34.Koszty działań przedstawione w powyższej tabeli jako działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG nie przekraczają 35 % łącznych kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług. Hiszpania potwierdziła, że działania te są uzależnione od czynnego zaangażowania się objętych pomocą beneficjentów w poszukiwanie pracy lub szkolenia.

               35.Hiszpania potwierdziła, że koszty inwestycji z tytułu prowadzenia działalności na własny rachunek, rozpoczęcia działalności gospodarczej i przejęć pracowniczych nie przekroczą 15 000 EUR na jednego beneficjenta.

               Okres kwalifikowalności wydatków

               36.Hiszpania rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą w dniu 15 lutego 2017 r. Wydatki na te działania kwalifikują się zatem do objęcia finansowaniem z EFG od dnia 15 lutego 2017 r. do dnia 15 lutego 2019 r. Wydatki na działania przeznaczone dla młodzieży NEET kwalifikują się do finansowania do dnia 31 grudnia 2017 r., zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

               37.Hiszpania zaczęła ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 1 lutego 2017 r. Wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 1 lutego 2017 r. do dnia 15 sierpnia 2019 r.

               Komplementarność wobec działań finansowanych z funduszy krajowych lub unijnych

               38.Źródłem krajowego finansowania w formie płatności zaliczkowej lub współfinansowania jest finansowanie ze środków autonomicznego regionu Kastylia-Leon.

               39.Hiszpania potwierdziła, że opisane powyżej działania, na które przeznaczony jest wkład finansowy z EFG, nie będą jednocześnie wspierane finansowo z innych instrumentów finansowych Unii.

               Procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub też z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi

               40.Hiszpania poinformowała, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług opracowano w drodze konsultacji ze związkami zawodowymi (UGT
                  17
                i CCOO
                  18
               ), CECALE
                  19
               , konfederacją stowarzyszeń przedsiębiorców Kastylii-Leon, ADE
                  20
                (regionalną agencją rozwoju gospodarczego, innowacji, finansowania oraz umiędzynarodowiania przedsiębiorstw) oraz FAFECYL
                  21
                (fundacją publiczną działającą przy regionalnej publicznej służbie zatrudnienia). Niniejszy wniosek oraz jego treść została omówiona z partnerami społecznymi. W tym celu w okresie od czerwca do października 2016 r. odbyło się sześć spotkań.

               System zarządzania i kontroli

               41.Hiszpania poinformowała Komisję, że zarządzanie i nadzór nad wkładem finansowym będą leżeć w gestii tych samych organów, które są odpowiedzialne za zarządzanie i nadzór nad EFS. ADE będzie instytucją pośredniczącą dla instytucji zarządzającej.

               Zobowiązania podjęte przez przedmiotowe państwo członkowskie

               42.Hiszpania przedstawiła wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi:

               –w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji,

               –spełniono określone w przepisach krajowych i UE wymogi dotyczące zwolnień grupowych,

               –w przypadku gdy przedsiębiorstwa zwalniające kontynuują działalność po dokonaniu zwolnień, przedsiębiorstwa te wywiązały się z zobowiązań prawnych dotyczących zwolnień i odpowiednio zadbały o swoich pracowników,

               –proponowane działania nie będą finansowane ze środków innych unijnych funduszy lub instrumentów finansowych oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania,

               –proponowane działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych,

               –wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa.

               WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek budżetowy

               43.Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  22
               .

               44.Po przeanalizowaniu wniosku pod kątem warunków określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG i po uwzględnieniu liczby beneficjentów objętych pomocą, proponowanych działań i szacowanych kosztów, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG w kwocie 1 002 264 EUR, która stanowi 60 % łącznych kosztów proponowanych działań, tak by zapewnić wkład finansowy w odpowiedzi na złożony wniosek.

               45.Wnioskowana decyzja o uruchomieniu EFG zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  23
               .

               Powiązane akty prawne

               46.Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia środków z EFG Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia kwoty 1 002 264 EUR do odpowiedniej linii budżetowej.

               47.Równocześnie z przyjęciem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia środków z EFG Komisja przyjmie decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego wchodzącego w życie w dniu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą proponowaną decyzję w sprawie uruchomienia środków z EFG.

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji
                  w następstwie wniosku Hiszpanii – EGF/2017/001 ES Castilla y León mining

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  24
               , w szczególności jego art. 15 ust. 4,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  25
               , w szczególności jego pkt 13,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  26
               .

               (3)W dniu 20 stycznia 2017 r. Hiszpania przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 5 statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej („NACE”) Rev. 2 (Górnictwo węgla kamiennego i brunatnego) w zaliczanym do poziomu 2 wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych (NUTS)
                  27
                regionie Kastylia-Leon (ES41) w Hiszpanii. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG, ustanowione w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

               (4)Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 Hiszpania zdecydowała się na świadczenie zindywidualizowanych usług współfinansowanych przez EFG także na rzecz 125 młodych osób niepracujących, niekształcących się ani nieszkolących się (młodzieży NEET).

               (5)Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 wniosek Hiszpanii uznaje się za dopuszczalny, ponieważ zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i gospodarkę lokalną.

               (6)Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 1 002 264 EUR dla wniosku złożonego przez Hiszpanię.

               (7)W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie od dnia jej przyjęcia,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2017 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 002 264 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [data jej przyjęcia]*.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (2)
                  W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

                     (3)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).

                     (4)
                  Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1.

                     (5)
                  Zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

                     (6)
                  Jest to pierwszy wniosek dotyczący zwolnień w sektorze górnictwa węgla kamiennego i brunatnego.

                     (7)
                  Tona oleju ekwiwalentnego, w skrócie toe, stanowi standardową jednostkę energii. Zgodnie z przyjętą konwencją jest ona równa przybliżonej ilości energii, jaka może zostać uzyskana z jednej tony ropy naftowej. Jest to standardowa jednostka o przypisanej wartości kalorycznej netto 41 868 kilodżuli na kilogram, która może być wykorzystywana do porównywania energii pozyskiwanej z różnych źródeł.

                     (8)
                  www.bp.com

                     (9)
                  Inwestycje w zdolność produkcyjną górnictwa w latach 2006–2010 były 2,5 razy większe, niż kiedykolwiek w całej historii ChRL.

                     (10)
                  Pięć największych eksporterów węgla na świecie to Indonezja, Australia, Rosja, USA oraz Kolumbia.

                     (11)
                  Coal Medium-term Market Report 2015, OECD/IEA. www.iea.org

                     (12)
                  Góry Kantabryjskie położone są w północnej Hiszpanii i rozciągają się wzdłuż wybrzeża Morza Kantabryjskiego na długości ponad 300 km, od zachodniej granicy Pirenejów po Masyw Galicyjski. Wyraźnie rozdzielają one „zieloną Hiszpanię” na północy od suchego płaskowyżu w centrum.

                     (13)
                  Źródło: opracowanie ADE zawierające dane SEPE (bezrobocie) oraz dane instytucji Consejería de Economía y Hacienda de la Junta de Castilla y León (ludność).

                     (14)
                  Dane z 4 kwartału 2016 r. http://www.datosmacro.com/paro-epa/espana

                     (15)
                  W celu uniknięcia ułamków szacunkowe koszty na jednego pracownika zostały zaokrąglone. Zaokrąglenie nie ma jednak wpływu na całkowity koszt każdego środka. Pozostaje on w tej samej wysokości, co w złożonym przez Hiszpanię wniosku.

                     (16)
                  Suma poszczególnych kwot nie jest równa łącznej kwocie ze względu na zaokrąglenia.

                     (17)
                  Unión Regional de Trabajadores de Castilla y León (UGT).

                     (18)
                  Unión sindical de Comisiones obreras de Castilla y León (CCOO).

                     (19)
                  Confederación de Organizaciones Empresariales de Castilla y León (CECALE).

                     (20)
                  Agencia de Innovación y Financiación Empresarial de Castilla y León (ADE)

                     (21)
                  Fundación para el Anclaje Empresarial y para el Empleo de Castilla y León (FAFECYL)

                     (22)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (23)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (24)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (25)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (26)
                  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (27)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.2.2017
            COM(2017) 64 final
            2017/0020(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie UE–Meksyk w odniesieniu do zmian w załączniku III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. dotyczącym definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Dnia 8 grudnia 1997 r. podpisano w Brukseli Umowę o partnerstwie gospodarczym, koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony. Postanowienia dotyczące liberalizacji handlu zostały określone w decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk ustanowionej na mocy umowy (zwanej dalej „decyzją nr 2/2000”).

                  Załącznik III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk dotyczący definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej ustanawia reguły pochodzenia dla produktów pochodzących z terytorium stron umowy.

                  Unia Europejska posiada unię celną z Księstwem Andory w odniesieniu do produktów objętych działami 25–97 Systemu Zharmonizowanego oraz z Republiką San Marino w odniesieniu do wszystkich produktów. Na mocy tej unii celnej towary pochodzące z Meksyku korzystają z preferencyjnego traktowania na mocy umowy pomiędzy UE a Meksykiem przy przywozie na terytorium Andory i San Marino.

                  Uzgodniono, że Meksyk będzie uznawać produkty objęte działami 25–97 Systemu Zharmonizowanego pochodzące z Księstwa Andory i produkty pochodzące z Republiki San Marino za pochodzące z UE w rozumieniu załącznika III do decyzji nr 2/2000.

                  Uzgodniono z Meksykiem, że decyzję nr 1/2017 Wspólnego Komitetu UE–Meksyk należy zmienić, aby reguły odnoszące się do konkretnych produktów dotyczące substancji chemicznych objętych pozycjami 2914 i 2915 Systemu Zharmonizowanego określone w tej decyzji miały charakter stały. Jest to zgodne z podejściem trwającej modernizacji umowy UE–Meksyk w odniesieniu do reguł pochodzenia odnoszących się do konkretnych produktów.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  W umowach o wolnym handlu między Unią Europejską a państwami trzecimi Andorze i San Marino przyznano wzajemność, dzięki czemu produkty pochodzące z tych dwóch państw powinny być traktowane jako pochodzące z Unii Europejskiej. Wzajemność ta obejmie teraz Meksyk.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Nie dotyczy.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Ponieważ wniosek dotyczy polityki handlowej Unii Europejskiej, właściwą podstawą prawną jest art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

               •Proporcjonalność

                  Wniosek nie wykracza poza to, co jest niezbędne lub właściwe dla osiągnięcia zamierzonych celów.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy. Niniejszy wniosek wprowadza zmiany służące aktualizacji poprzedniego tekstu.

               •Ocena skutków

                  Niniejszy wniosek wprowadza zmiany do obowiązującej dwustronnej umowy handlowej. Żadne inne rozwiązania nie są brane pod uwagę.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Możliwy wpływ na budżet obejmuje utratę zasobów własnych z tytułu należności celnych w wysokości około 5 mln EUR rocznie.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

                  Brak.

               2017/0020 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie UE–Meksyk w odniesieniu do zmian w załączniku III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. dotyczącym definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z jego art. 218 ust. 9
                  1
               ,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Załącznik III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r.
                  2
                ustanawia reguły pochodzenia dla produktów pochodzących z terytorium stron umowy. Art. 38 umożliwia Wspólnemu Komitetowi UE–Meksyk zmianę załącznika III do decyzji nr 2/2000.

               (2)Unia Europejska posiada unię celną z Księstwem Andory w odniesieniu do produktów objętych działami 25–97 Systemu Zharmonizowanego oraz z Republiką San Marino w odniesieniu do działów 1–97 Systemu Zharmonizowanego. Dzięki tej unii celnej towary pochodzące z Meksyku mogą korzystać z preferencyjnego traktowania na mocy decyzji nr 2/2000 również w przypadku wywozu do Andory i San Marino.

               (3)Uzgodniono, że Meksyk będzie uznawać produkty objęte działami 25–97 Systemu Zharmonizowanego pochodzące z Księstwa Andory i produkty objęte działami 1–97 Systemu Zharmonizowanego pochodzące z Republiki San Marino za produkty pochodzące z UE w rozumieniu załącznika III do decyzji nr 2/2000.

               (4)Do załącznika III do decyzji nr 2/2000 należy dodać dodatek VI, aby przy przywozie tych produktów do Meksyku mogły być one traktowane w sposób podobny do produktów pochodzących z Unii oraz aby ustanowić przepisy dotyczące stosowania załącznika III do tych produktów.

               (5)Wspólna deklaracja V
                  3
                w sprawie decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk
                  4
                ustanowionej na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym, koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony, podpisanej w Brukseli dnia 8 grudnia 1997 r.
                  5
                przewiduje, że Wspólny Komitet UE–Meksyk, ustanowiony na mocy tej umowy, sprawdza konieczność przedłużenia poza dzień 30 czerwca 2003 r. stosowania reguł pochodzenia ustanowionych w uwagach 2 i 3 w dodatku II(a) do załącznika III do decyzji nr 2/2000. Weryfikacja ta dotyczy reguł odnoszących się do konkretnych produktów określonych w dodatku II do załącznika III do decyzji nr 2/2000 dla niektórych produktów chemicznych objętych pozycjami 2914 i 2915 Systemu Zharmonizowanego.

               (6)W dniu XX XX 2017 r. Wspólny Komitet przyjął decyzję nr 1/2017 przedłużającą po raz czwarty stosowanie reguł pochodzenia odnoszących się do konkretnych produktów dotyczących produktów chemicznych objętych pozycjami 2914 i 2915 Systemu Zharmonizowanego. Decyzję nr 1/2017 stosuje się do dnia 31 grudnia 2019 r.

               (7)Uznano, że należy na stałe przedłużyć okres stosowania reguł pochodzenia odnoszących się do konkretnych produktów ustanowionych w załączniku I do decyzji nr 1/2017, gdyż są one zgodne z zasadami modernizacji umowy między Meksykiem i Unią Europejską,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               1. Stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie Unia Europejska – Meksyk w odniesieniu do zmian decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk oraz decyzji nr 1/2017 Wspólnego Komitetu UE–Meksyk, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu Unia Europejska – Meksyk dołączonym do niniejszej decyzji.

               2. Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie Unia Europejska – Meksyk mogą bez kolejnej decyzji Rady wyrazić zgodę na niewielkie zmiany projektu decyzji Wspólnego Komitetu Unia Europejska – Meksyk, o którym mowa w ust. 1.

               Artykuł 2

               Po przyjęciu decyzja Wspólnego Komitetu Unia Europejska – Meksyk w sprawie zmian załącznika III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

               OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

               1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

               1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy

               1.2.Dziedziny polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

               1.3.Charakter wniosku/inicjatywy

               1.4.Cele

               1.5.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

               1.6.Okres trwania działania i jego wpływ finansowy

               1.7.Przewidywane tryby zarządzania

               2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA

               2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości

               2.2.System zarządzania i kontroli

               2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

               3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

               3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

               3.2.Szacunkowy wpływ na wydatki

               3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

               3.2.2.Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

               3.2.3.Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

               3.2.4.Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

               3.2.5.Udział osób trzecich w finansowaniu

               3.3.Szacunkowy wpływ na dochody

               OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

               1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

               1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy

                  Decyzja Rady w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie UE–Meksyk w odniesieniu do zmian w załączniku III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. dotyczącym definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej

               1.2.Dziedziny polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
                  6

                  Linia budżetowa po stronie dochodów: Rozdział 12 (Cła i inne opłaty celne, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) decyzji 2007/436/WE, EURATOM)

               1.3.Charakter wniosku/inicjatywy

               ◻Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania

               ◻Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego
                  7

               ☒Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania

               ◻Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

               1.4.Cele

               1.4.1.Wieloletnie cele strategiczne Komisji wskazane we wniosku/inicjatywie

                  Nie dotyczy

               1.4.2.Cele szczegółowe i działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

                  Cel szczegółowy nr:

                  Nie dotyczy

                  Działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

                  Cła

               1.4.3.Oczekiwane wyniki i wpływ

               Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej.

                  Handel między Meksykiem i UE tymi produktami chemicznymi z pozycji 2914 i 2915 HS (System Zharmonizowany), w przypadku których reguły pochodzenia odnoszące się do konkretnych produktów będą miały charakter stały, nie ulegnie zmniejszeniu.

               1.4.4.Wskaźniki wyników i wpływu

               Należy określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy.

                  Nie dotyczy

               1.5.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

               1.5.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej

                  Nie dotyczy

               1.5.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej

                  Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej.

               1.5.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

                  Nie dotyczy

               1.5.4.Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia:

                  Nie dotyczy

               1.6.Okres trwania działania i jego wpływ finansowy

               ◻ Wniosek/inicjatywa o ograniczonym okresie trwania

               –◻
                     Okres trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.

               –◻
                     Okres trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.

               ☒ Wniosek/inicjatywa o nieograniczonym okresie trwania

               –Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od 01/01/2020 r.,

               –po którym następuje faza operacyjna.

               1.7.Przewidywane tryby zarządzania
                  8

               ◻ Zarządzanie bezpośrednie przez Komisję

               –◻ w ramach jej służb, w tym za pośrednictwem jej pracowników w delegaturach Unii;

               –◻
                     przez agencje wykonawcze

               ☒ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi

               ◻ Zarządzanie pośrednie poprzez przekazanie zadań związanych z wykonaniem budżetu:

               –◻ państwom trzecim lub organom przez nie wyznaczonym;

               –◻ organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (należy wyszczególnić);

               –◻ EBI oraz Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu;

               –◻ organom, o których mowa w art. 208 i 209 rozporządzenia finansowego;

               –◻ organom prawa publicznego;

               –◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu, które świadczą usługi użyteczności publicznej, o ile zapewniają one odpowiednie gwarancje finansowe;

               –◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego, którym powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego oraz które zapewniają odpowiednie gwarancje finansowe;

               –◻ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym akcie prawnym.

               –W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”.

               Uwagi

                  Nie dotyczy

               2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA

               2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości

               Należy określić częstotliwość i warunki.

                  Nie dotyczy

               2.2.System zarządzania i kontroli

               2.2.1.Zidentyfikowane ryzyko.

                  Nie dotyczy

               2.2.2.Informacje dotyczące struktury wewnętrznego systemu kontroli.

                  Nie dotyczy

               2.2.3.Oszacowanie kosztów i korzyści wynikających z kontroli i ocena prawdopodobnego ryzyka błędu.

                  Nie dotyczy

               2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

               Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony

                  Nie dotyczy

               3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

               3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

               Nie dotyczy

               3.2.Szacunkowy wpływ na wydatki

               3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

               Nie dotyczy

               3.2.2.Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

               –☒
                     Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych

               –◻
                     Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:

               3.2.3.Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

               3.2.3.1.Streszczenie

               –☒
                     Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych

               –◻
                     Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:

               3.2.3.2.Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

               –☒
                     Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich

               –◻
                     Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:

               3.2.4.Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

               –☒
                     Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi.

               –◻
                     Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w wieloletnich ramach finansowych.

                  Należy wyjaśnić, na czym ma polegać przeprogramowanie, określając linie budżetowe, których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.

                  Nie dotyczy

               –◻
                     Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub zmiany wieloletnich ram finansowych.

                  Należy wyjaśnić, który wariant jest konieczny, określając linie budżetowe, których ma on dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.

                  Nie dotyczy

               3.2.5.Udział osób trzecich w finansowaniu

               –Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich

               3.3.Szacunkowy wpływ na dochody

               –◻
                     Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.

               –☒
                     Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:

               wpływ na zasoby własne

               wpływ na dochody różne

               w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

                        Linia budżetowa po stronie dochodów

                        Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy

                        Wpływ wniosku/inicjatywy
                           9

                        Rok
                        N

                        Rok
                        N+1

                        Rok
                        N+2

                        Rok
                        N+3

                        Wniosek nie ma daty końcowej

                        Artykuł 120

                        20 000 500 000

                        -5

                        -5

                        -5

                        -5

               W przypadku wpływu na dochody różne „przeznaczone na określony cel” należy wskazać linie budżetowe po stronie wydatków, które ten wpływ obejmie.

                  Nie dotyczy

               Należy określić metodę obliczania wpływu na dochody.

                  W przypadku niektórych produktów chemicznych objętych pozycjami 2914 i 2915 Systemu Zharmonizowanego, przywożonych z Meksyku, obowiązuje preferencyjna stawka celna w wysokości 0 % przez okres czasowego odstępstwa, który kończy się dnia 31 grudnia 2019 r. Stawka należności celnej stosowana względem kraju najbardziej uprzywilejowanego wynosząca 5,5 %, która miałaby zastosowanie od dnia 1 stycznia 2020 r., nie będzie pobierana w przypadku tych produktów chemicznych w wyniku nadania odstępstwu charakteru stałego.

                     (1)
                  Dz.U. C 326 z 26.10.2012, s. 146.

                     (2)
                  Dz.U. L 157 z 30.6.2000, s. 10.

                     (3)
                  Dz.U. L 245 z 29.9.2000, s. 1167.

                     (4)
                  Dz.U. L 245 z 29.9.2000, s. 1; por. Dz.U. L 157 z 30.6.2000, s. 10.

                     (5)
                  Dz.U. L 276 z 28.10.2000, s. 45.

                     (6)
                  ABM: activity-based management: zarządzanie kosztami działań; ABB: activity-based budgeting: budżet zadaniowy.

                     (7)
                  O którym mowa w art. 54 ust. 2 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.

                     (8)
                  Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie:

                     http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html

                     (9)
                  W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.2.2017
            COM(2017) 64 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie UE–Meksyk w odniesieniu do zmian w załączniku III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. dotyczącym definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej

               DECYZJA nr X/XXXX WSPÓLNEGO KOMITETU UNIA EUROPEJSKA – MEKSYK

               z dnia XX XXXXXX XXXX

               w sprawie zmian w załączniku III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. dotyczącym definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej

               WSPÓLNY KOMITET,

               uwzględniając decyzję nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. (zwaną dalej „decyzją nr 2/2000”), załącznik III do tej decyzji oraz w szczególności jego art. 38,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)
                     Załącznik III do decyzji nr 2/2000 ustanawia reguły pochodzenia dla produktów pochodzących z terytorium stron umowy.

               (2)
                     Unia Europejska posiada unię celną z Księstwem Andory oraz Republiką San Marino, w związku z czym towary pochodzące z Meksyku korzystają z preferencyjnego traktowania przy wywozie do tych dwóch państw.

               (3) Uzgodniono, że Meksyk będzie uznawać produkty objęte działami 25–97 Systemu Zharmonizowanego pochodzące z Księstwa Andory i produkty objęte działami 1–97 Systemu Zharmonizowanego pochodzące z Republiki San Marino za produkty pochodzące z UE w rozumieniu załącznika III do decyzji nr 2/2000.

               (4)
                     Do załącznika III do decyzji nr 2/2000 należy dodać nowy dodatek VI, aby przy przywozie tych produktów do Meksyku mogły być one traktowane w sposób podobny do produktów pochodzących z Unii Europejskiej oraz aby ustanowić przepisy dotyczące stosowania załącznika III do tych produktów.

               (5)
                     W dniu XX XX 2017 r. Wspólny Komitet przyjął decyzję nr 1/2017 przedłużającą po raz czwarty stosowanie reguł pochodzenia odnoszących się do konkretnych produktów dotyczących produktów chemicznych objętych pozycjami 2914 i 2915 Systemu Zharmonizowanego. Przedłużenie przewidziane decyzją nr 1/2017 stosuje się do dnia 31 grudnia 2019 r.

               (6)
                     Uznano, że należy na stałe przedłużyć okres stosowania reguł pochodzenia odnoszących się do konkretnych produktów przedłużony w załączniku I do decyzji nr 1/2017, gdyż są one zgodne z zasadami modernizacji umowy między Meksykiem i Unią Europejską.

               (7)
                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               1. W dodatku II do załącznika III do decyzji nr 2/2000 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej decyzji.

               2. Do załącznika III do decyzji nr 2/2000 dodaje się nowy dodatek VI w brzmieniu określonym w załączniku II do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym strony notyfikują się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu.

               Sporządzono w XXXX dnia XX XXXX 2017 r.

               W imieniu Wspólnego Komitetu

               ZAŁĄCZNIK I

               W dodatku II do załącznika III do decyzji nr 2/2000 wpisy dotyczące pozycji HS 2914 i 2915 otrzymują brzmienie:

                        „Pozycja HS

                        Opis produktu

                        Procesy obróbki lub przetworzenia, których przeprowadzenie na materiałach niepochodzących nadaje im status pochodzenia

                        (1)

                        (2)

                        (3)                  lub                     (4)

                        ex 2914

                        Alkohol diacetonowy

                        Keton metylowo-izobutylowy

                        Tlenek mesitylu

                        Wytwarzanie z acetonu

                        Wytwarzanie, w którym następuje reakcja chemiczna*

                        2915

                        Nasycone alifatyczne kwasy monokarboksylowe i ich bezwodniki, halogenki, nadtlenki i nadtlenokwasy; ich fluorowcowane, sulfonowane, nitrowane lub nitrozowane pochodne, w wyjątkiem:

                        Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją. Jednakże wartość wszystkich użytych materiałów objętych pozycjami 2915 i 2916 nie może przekroczyć 20 % ceny ex-works produktu.

                        Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 40 % ceny ex-works produktu.

                        bezwodnika octowego, octanu etylu i n-butylu, octanu winylu, octanu izopropylu i metyloamylu, kwasów mono-, di- lub trichlorooctowych, ich soli i estrów

                        Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją. Jednakże wartość wszystkich użytych materiałów objętych pozycją 2916 nie może przekroczyć 20 % ceny ex-works produktu.

                        Wytwarzanie, w którym następuje reakcja chemiczna**

               *
                     „Reakcja chemiczna” oznacza proces (w tym proces biochemiczny), którego skutkiem jest cząsteczka o nowej strukturze, powstała w wyniku zerwania wiązań międzycząsteczkowych i utworzenia nowych wiązań międzycząsteczkowych lub dzięki zmianie przestrzennego rozmieszczenia atomów w cząsteczce.

               Do celów określenia miejsca pochodzenia nie uwzględnia się następujących procesów:

               a)
                     rozpuszczania w wodzie lub innych rozpuszczalnikach;

               b)
                     eliminacji rozpuszczalników, w tym wody będącej rozpuszczalnikiem; lub

               c)
                     dodania lub eliminacji wody krystalizacyjnej.

               **
                     „Reakcja chemiczna” oznacza proces (w tym proces biochemiczny), którego skutkiem jest cząsteczka o nowej strukturze, powstała w wyniku zerwania wiązań międzycząsteczkowych i utworzenia nowych wiązań międzycząsteczkowych lub dzięki zmianie przestrzennego rozmieszczenia atomów w cząsteczce.

               Do celów określenia miejsca pochodzenia nie uwzględnia się następujących procesów:

               a)
                     rozpuszczania w wodzie lub innych rozpuszczalnikach;

               b)
                     eliminacji rozpuszczalników, w tym wody będącej rozpuszczalnikiem; lub

               c)
                     dodania lub eliminacji wody krystalizacyjnej. ”.

               ZAŁĄCZNIK II

               W załączniku III do decyzji nr 2/2000 dodaje się dodatek VI w brzmieniu:

               „Dodatek VI

               KSIĘSTWO ANDORY I REPUBLIKA SAN MARINO

               1.
                     Meksyk akceptuje produkty pochodzące z Księstwa Andory objęte działami 25–97 Systemu Zharmonizowanego na mocy takich samych procedur celnych jak procedury dla produktów przywożonych oraz pochodzących z Unii Europejskiej tak długo, jak obowiązywać będzie unia celna ustanowiona decyzją Rady 90/680/EWG z dnia 26 listopada 1990 r.
                  1
               .

               2.
                     Produkty pochodzące z Meksyku objęte działami 25–97 Systemu Zharmonizowanego przy przywozie do Andory korzystają z takiego samego preferencyjnego traktowania taryfowego, jak w Unii Europejskiej, tak długo, jak obowiązywać będzie unia celna ustanowiona decyzją Rady 90/680/EWG z dnia 26 listopada 1990 r.1.

               3.
                     Meksyk akceptuje produkty pochodzące z Republiki San Marino objęte działami 1–97 Systemu Zharmonizowanego na mocy takich samych procedur celnych jak procedury dla produktów przywożonych oraz pochodzących z Unii Europejskiej tak długo, jak obowiązywać będzie Umowa w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino zawarta w Brukseli dnia 16 grudnia 1991 r.

               4.
                     Produkty pochodzące z Meksyku objęte działami 1–97 Systemu Zharmonizowanego przy przywozie do San Marino korzystają z takiego samego preferencyjnego traktowania taryfowego, jak w Unii Europejskiej, tak długo, jak obowiązywać będzie Umowa w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino zawarta w Brukseli dnia 16 grudnia 1991 r.

               5.
                     Załącznik III do decyzji nr 2/2000 Wspólnej Rady WE–Meksyk z dnia 23 marca 2000 r. dotyczący definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej stosuje się mutatis mutandis do handlu produktami, o których mowa w pkt 1–4.

               6.
                     Eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel wpisują słowa »Meksyk« i odpowiednio »Księstwo Andory« lub »Republika San Marino« w polu 2 świadectwa przewozowego EUR.1 lub na deklaracji na fakturze. Informacje te podaje się ponadto w polu 4 świadectwa przewozowego EUR.1 lub na deklaracji na fakturze w przypadku produktów pochodzących z Księstwa Andory lub Republiki San Marino.

               7.
                     Unia Europejska przesyła Meksykowi wzory świadectw przewozowych EUR.1, pieczęci stosowanych przez Księstwo Andory i Republikę San Marino oraz adresy organów odpowiedzialnych za weryfikacje w Księstwie Andory i w Republice San Marino.

               8.
                     Jeżeli właściwy organ rządowy Księstwa Andory lub Republiki San Marino nie stosuje się do postanowień załącznika III, Meksyk może skierować sprawę do Specjalnego Komitetu ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia ustanowionego przez art. 17 decyzji nr 2/2000 w celu określenia odpowiednich środków rozwiązania problemu.”.

                     (1)
                  Decyzja Rady 90/680/EWG z dnia 26 listopada 1990 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Księstwem Andory (Dz.U. L 374 z 31.12.1990, s. 13).