               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.9.2021
            COM(2021) 595 final
            2021/0305(NLE)

            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem w celu uzgodnienia całkowitych dopuszczalnych połowów

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem w celu ustalenia całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) mających zastosowanie do stad dzielonych między Unię a Zjednoczone Królestwo („strony”).

               2.Kontekst wniosku

               W dniu 1 maja 2021 r. weszła w życie Umowa o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony („TCA”)
                  1
               .

               Strony zgodziły się współpracować w celu zapewnienia, aby działalność połowowa dotycząca wspólnie eksploatowanych stad w ich wodach była zrównoważona pod względem środowiskowym w perspektywie długoterminowej i przyczyniała się do osiągnięcia korzyści gospodarczych i społecznych, przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu praw i obowiązków niezależnych państw nabrzeżnych egzekwowanych przez strony.

               Strony mają wspólny cel, jakim jest eksploatacja wspólnie eksploatowanych stad w sposób umożliwiający utrzymywanie i stopniowe odbudowywanie populacji poławianych gatunków powyżej poziomów biomasy, co pozwala uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY).

               Zgodnie z art. 498 TCA strony prowadzą coroczne konsultacje w celu uzgodnienia TAC mających zastosowanie do wspólnych stad na kolejny rok lub kolejne lata. Komisja zaangażuje się w imieniu Unii w te coroczne konsultacje ze Zjednoczonym Królestwem.

               Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb)
                  2
                zadaniem Unii jest zapewnienie długoterminowego ekologicznego charakteru działań w obszarze rybołówstwa i akwakultury oraz zarządzanie tymi działaniami w sposób zgodny z celami polegającymi na uzyskaniu korzyści gospodarczych, społecznych i korzyści w obszarze zatrudnienia oraz zwiększeniu zaopatrzenia w żywność. Rozporządzenie stanowi również, że Unia ma stosować podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem i dążyć do zapewnienia, by eksploatacja żywych zasobów morza umożliwiała odbudowę populacji poławianych gatunków i utrzymywanie ich powyżej poziomów pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY).

               Rozporządzenie w sprawie WPRyb stanowi także, że Unia ma stosować środki zarządzania i ochrony oparte na najlepszych dostępnych opiniach naukowych, wspierać rozwój doradztwa naukowego i wiedzy, stopniowo eliminować odrzuty, propagować metody połowów, które przyczyniają się do bardziej selektywnych połowów, oraz eliminować i ograniczać w miarę możliwości przypadkowe połowy oraz dążyć do prowadzenia połowów o niskim stopniu oddziaływania na ekosystem morski i zasoby rybne.

               Art. 28 rozporządzenia w sprawie WPRyb wyraźnie stanowi, że te cele i zasady mają być stosowane przez Unię w ramach zewnętrznych stosunków w zakresie rybołówstwa. Na podstawie art. 33 tego rozporządzenia Unia dokłada wszelkich starań, by wypracować wspólne ustalenia odnośnie do połowów stad wspólnie eksploatowanych w celu umożliwienia zrównoważonego zarządzania.

               W trakcie procesu corocznych konsultacji w odpowiednich momentach należy zapewnić regularne i pełne zaangażowanie Rady poprzez koordynację i współpracę między Radą a Komisją. W tym celu Komisja powinna przekazać Radzie lub jej organom przygotowawczym, z odpowiednim wyprzedzeniem przed corocznymi konsultacjami, szczegółowy dokument opierający się na najnowszych informacjach naukowych i innych istotnych informacjach, określający stanowisko Unii do dyskusji i zatwierdzenia w imieniu Unii.

               Komisja zwróci się również do Rady o wytyczne przed zakończeniem corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem. Służby Komisji będą spotykać się z Grupą Roboczą ds. Rybołówstwa w odpowiednim czasie przed każdą rundą konsultacji, m.in. w celu przedstawienia i omówienia dalszych działań i będą jej składać sprawozdania podczas corocznych konsultacji. Państwa członkowskie zostaną zaproszone do udziału jako członkowie delegacji UE.

               Zgodnie z art. 218 ust. 10 TFUE i decyzją Rady (UE)2021/689
                  3
                Parlament Europejski powinien być natychmiast i w pełni informowany, z zastrzeżeniem niezbędnych ustaleń w celu zachowania poufności. Co do zasady Komisja będzie przekazywać informacje Parlamentowi Europejskiemu za pośrednictwem właściwej komisji parlamentarnej.

               3.Podstawa prawna

               3,1.Proceduralna podstawa prawna

               3.1.1.Zasady

               W art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano przyjmowanie decyzji Rady ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               3.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Zgodnie z umową o handlu i współpracy Unia musi konsultować się ze Zjednoczonym Królestwem w sprawie wspólnego zarządzania współdzielonymi żywymi zasobami morza (w szczególności stadami wspólnie eksploatowanymi). Obowiązek ten jest zgodny z art. 63 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza.

               Coroczne konsultacje są potrzebne stronom w celu uzgodnienia uprawnień do połowów i ściśle powiązanych warunków zgodnie z art. 498 ust. 2, art. 498 ust. 4 lit. a)–d) i art. 498 ust. 6 TCA.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy. W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               3,2.Materialna podstawa prawna

               3.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli akt ten ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie charakter pomocniczy, decyzja musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. tę podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               3.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do ustalania rocznych uprawnień do połowów stad dzielonych między Unię a Zjednoczone Królestwo.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 43 ust. 3 TFUE.

               3,3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 43 ust. 3 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2021/0305 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem w celu uzgodnienia całkowitych dopuszczalnych połowów

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 43 ust. 3 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2021/689
                  4
                Umowa o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony („umowa”) ma zastosowanie od dnia 1 maja 2021 r.

               (2)Na mocy art. 494 umowy Unia i Zjednoczone Królestwo („strony”) zgodziły się współpracować w celu zapewnienia, aby działalność połowowa dotycząca stad wspólnie eksploatowanych w ich wodach była zrównoważona pod względem środowiskowym w perspektywie długoterminowej i przyczyniała się do osiągnięcia korzyści gospodarczych i społecznych przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu praw i obowiązków niezależnych państw nabrzeżnych egzekwowanych przez strony. Strony mają wspólny cel, jakim jest wykorzystanie stad wspólnie eksploatowanych w sposób umożliwiający utrzymywanie i stopniowe odbudowywanie populacji poławianych gatunków powyżej poziomów biomasy, co pozwala uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów („MSY”).

               (3)Zgodnie z art. 498 umowy strony prowadzą coroczne konsultacje w celu uzgodnienia całkowitych dopuszczalnych połowów („TAC”) w odniesieniu do stad wspólnie eksploatowanych.

               (4)Komisja powinna przeprowadzać coroczne konsultacje w imieniu Unii i na podstawie stanowisk Unii, które zostaną ustalone przez Radę zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu.

               (5)Regularne i pełne zaangażowanie Rady i jej organów przygotowawczych w proces corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem w sprawie ustalania uprawnień do połowów w odniesieniu do przedmiotowych stad należy zapewnić poprzez szeroko zakrojoną koordynację i współpracę między Radą a Komisją, zgodnie z zasadą lojalnej współpracy między instytucjami Unii zawartą w art. 13 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej („TUE”).

               (6)Parlament Europejski powinien być natychmiast i w pełni informowany, jak przewidziano w art. 218 ust. 10 TFUE, aby być w stanie w pełni wykonywać swoje prerogatywy instytucjonalne zgodnie z Traktatami.

               (7)Art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013
                  5
                stanowi, że Unia musi zapewnić, by działalność w zakresie połowów i akwakultury była zrównoważona środowiskowo w perspektywie długoterminowej oraz zarządzana w sposób spójny z celami w zakresie osiągania korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz przyczyniania się do dostępności dostaw żywności.

               (8)Art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stanowi również, że Unia ma stosować podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem i dążyć do zapewnienia, by eksploatacja żywych zasobów morza umożliwiała odbudowę populacji poławianych gatunków i utrzymywanie ich powyżej poziomów pozwalających uzyskać MSY.

               (9)Art. 2 ust. 5 lit. j) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 wymaga, aby zarządzanie rybołówstwem było spójne z celem, jakim jest osiągnięcie dobrego stanu środowiska, jak określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE
                  6
               . Art. 2 ust. 5 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w związku z art. 7 ust. 1 lit. d) wymaga ponadto, aby Unia stopniowo eliminowała odrzuty przez między innymi promowanie metod połowów, które przyczyniają się do bardziej selektywnych połowów, oraz unikanie i ograniczanie w jak największym stopniu przypadkowych połowów, a także zachęcała do połowów o niskim wpływie na ekosystem morski i zasoby rybne.

               (10)Art. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stanowi, że Unia ma stosować środki zarządzania i ochrony zgodnie z najlepszymi dostępnymi opiniami naukowymi.

               (11)Art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stanowi, że przy utrzymywaniu zewnętrznych stosunków w zakresie rybołówstwa Unia ma stosować cele i zasady określone w jego art. 2 i 3, w tym wsparcie rozwoju wiedzy i opinii naukowych, oraz że przepisy dotyczące polityki zewnętrznej określone w tym rozporządzeniu pozostają bez uszczerbku dla przepisów szczegółowych przyjętych na podstawie art. 218 TFUE.

               (12)W art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 określono zasady i cele zarządzania stadami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania Unii i państw trzecich oraz umów w sprawie wymiany i wspólnego zarządzania.

               (13)Ze względu na zmiany zachodzące w zasobach rybnych objętych umową oraz konieczność ustalenia stanowiska unijnego, które uwzględniłoby nową sytuację, w tym nowe informacje naukowe i inne istotne informacje przedstawione przed corocznymi konsultacjami lub w ich trakcie, należy ustanowić procedury dotyczące corocznego doprecyzowania stanowiska Unii w tych konsultacjach. Procedury te powinny być zgodne z zasadą lojalnej współpracy między instytucjami Unii zawartą w art. 13 ust. 2 TUE.

               (14)Należy zatem ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem, ponieważ wynik tych konsultacji zostanie uwzględniony w prawie Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               1.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem dotyczących uprawnień do połowów w odniesieniu do wspólnych stad na podstawie art. 498 Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony („umowa”), jest określone w załączniku 1.

               2.Doprecyzowanie stanowiska Unii, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza się co roku zgodnie z załącznikiem II.

               Artykuł 2

               Regularne i pełne zaangażowanie Rady w coroczne konsultacje zapewnia się poprzez szeroko zakrojoną koordynację i współpracę między Radą a Komisją.

               Artykuł 3

               Do dnia 30 czerwca 2026 r. Rada dokonuje oceny i, w stosownych przypadkach, zmienia stanowisko Unii, o którym mowa w art. 1, na wniosek Komisji.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 149 z 30.4.2021, s. 10.

                     (2)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

                     (3)

                        Decyzja Rady (UE) 2021/689 z dnia 29 kwietnia 2021 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (Dz.U. L 149 z 30.4.2021, s. 2).

                     (4)

                        Decyzja Rady (UE) 2021/689 z dnia 29 kwietnia 2021 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (Dz.U. L 149 z 30.4.2021, s. 2).

                     (5)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

                     (6)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.9.2021
            COM(2021) 595 final

            ZAŁĄCZNIKI
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem w celu uzgodnienia całkowitych dopuszczalnych połowów

               ZAŁĄCZNIK I

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej
               w ramach corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem w celu uzgodnienia całkowitych dopuszczalnych połowów

               1.ZASADY

               W ramach corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem Unia:

               a)dąży do zapewnienia zgodności uzgodnionych uprawnień do połowów z prawem międzynarodowym, a w szczególności z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych (ONZ) o prawie morza z 1982 r. i porozumienia ONZ z 1995 r. w sprawie ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi;

               b)dąży do zapewnienia przestrzegania międzynarodowych zobowiązań Unii;

               c)dąży do spójności i osiągnięcia synergii z unijną polityką w ramach dwustronnych stosunków z innymi państwami trzecimi i z regionalnymi organizacjami ds. zarządzania rybołówstwem w dziedzinie rybołówstwa oraz zapewnia spójność z polityką w innych dziedzinach, zwłaszcza w zakresie stosunków zewnętrznych, zatrudnienia, środowiska, handlu, rozwoju, badań naukowych i innowacyjności;

               d)dąży do wspólnego określenia całkowitych dopuszczalnych połowów zgodnie z celem wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), którym jest zapewnienie długoterminowego ekologicznego charakteru działań w obszarze rybołówstwa oraz zarządzanie tymi działaniami w sposób zgodny z celami polegającymi na uzyskaniu korzyści gospodarczych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia, w tym z podstawowym celem ochrony we WPRyb, maksymalnym podtrzymywalnym połowem i mającymi zastosowanie wieloletnimi planami zarządzania;

               e)działa zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 19 marca 2012 r. dotyczącymi komunikatu Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa;

               f)dąży do zapewnienia dla floty unijnej niedyskryminacyjnego dostępu w oparciu o takie same zasady i normy jak w obowiązującym prawie Unii;

               g)dąży do ustalenia terminów dotyczących rocznych konsultacji w sprawie uprawnień do połowów;

               h)dąży do zapewnienia spójności z unijnym prawodawstwem w dziedzinie środowiska, w szczególności z dyrektywą 2008/56/WE oraz z innymi politykami Unii.

               2.KIERUNKI DZIAŁANIA

               Unia dokłada wszelkich starań, aby uzgodnić ze Zjednoczonym Królestwem uprawnienia do połowów (TAC i związane z nimi środki funkcjonalnie), w oparciu o podejście przedstawione poniżej.

               Czyniąc to, Komisja ściśle współpracuje z Radą podczas corocznych konsultacji, aby:

               a)dążyć do ustalenia TAC na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych w celu osiągnięcia współczynnika eksploatacji na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY);

               b)dążyć do ustalenia TAC w ramach podejścia ostrożnościowego do połowów, w przypadku gdy takie opinie naukowe dotyczące współczynnika eksploatacji na poziomie MSY nie są dostępne;

               c)dążyć do zapobieżenia nadmiernej eksploatacji odpowiednich stad poprzez ustalenie TAC na poziomie podobnym do wcześniejszych lat, kiedy opinie naukowe nie były dostępne;

               d)dążyć do połączenia różnych opinii naukowych dotyczących ustanowienia TAC, w tym w których opinia łączy MSY z opinią wydaną z zachowaniem zasady ostrożności, w odniesieniu do TAC, dla których istnieje rozbieżność między obszarem objętym opinią a obszarem zarządzania lub gdzie TAC dotyczą więcej niż jednego gatunku;

               e)dążyć do uzyskania poziomów TAC zgodnie z oceną MSY i opinią dotyczącą FMSY zgodnie z celem WPRyb dotyczącym MSY i mającymi zastosowanie wieloletnimi planami zarządzania. W przypadku gdy w wieloletnich planach zarządzania przewidziano wykorzystanie przedziałów FMSY zapewnionych przez ICES, Unia powinna dążyć do wykorzystania tych ustaleń, jeżeli zostały spełnione warunki określone w wieloletnich planach zarządzania;

               f)dążyć do ustalenia TAC w oparciu o podejście ostrożnościowe odpowiadające głównej opinii w dokumencie ICES zawierającym zalecenia wraz z opinią ostrożnościową w odniesieniu do: (i) stad stanowiących przyłów (w ramach wieloletnich planów zarządzania); (ii) stad docelowych (w ramach wieloletnich planów zarządzania), w przypadku których ICES przedstawia jedynie opinię wydaną z zachowaniem zasady ostrożności; oraz (iii) TAC objętych wieloletnimi opiniami wydanymi z zachowaniem zasady ostrożności, w przypadku których należy dążyć do stabilności.

               g)dążyć do uwzględnienia trudności związanych z połowami wszystkich stad w połowach wielogatunkowych na poziomie MSY w tym samym czasie, a w szczególności tam, gdzie bardzo trudno jest uniknąć zjawiska gatunków dławiących, w tym TAC gatunków, co do których doradzany jest połów zerowy gatunków docelowych lub TAC przyłowu. Unia będzie dążyć, tam gdzie jest to stosowne w ramach wieloletnich planów zarządzania, do uzupełnienia poziomu TAC środkami naprawczymi;

               h)dążyć do ustalenia TAC do celów naukowych lub monitorowania zgodnie z opiniami naukowymi;

               i)dążyć do spójności z mającym zastosowanie unijnym prawodawstwem w odniesieniu do konkretnych gatunków i stad;

               j)dążyć do osiągnięcia konwergencji w odniesieniu do gatunków, w przypadku których połowy powinny być zakazane w oparciu o opinie naukowe, obejmujące ogólny zakaz połowów rekinów głębinowych;

               k)dążyć do uzgodnienia podejścia dotyczącego metody i stosowania korekt uzgodnionych TAC po zastosowaniu wyłączeń z obowiązku wyładunku (wyłączeń de minimis i z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do obowiązku wyładunku wszystkich połowów). Unia powinna dążyć do jak najwyższego poziomu uzgodnionych podejść w odniesieniu do takich wyłączeń zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

               l)dążyć do uzgodnienia podejścia dotyczącego ochrony północnego stada labraksa w oparciu o opinię naukową ICES;

               m)dążyć do uzgodnienia innych funkcjonalnie powiązanych środków z TAC, w szczególności w odniesieniu do specjalnych warunków i elastyczności między obszarami, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, w szczególności jego art. 15 ust. 8 i 9.

               n)dążyć do określenia, w oparciu o najlepsze dostępne opinie naukowe i zgodnie z art. 499 ust. 4 umowy, stad, które należy uznać za „stada specjalne” do celów ustalania tymczasowych TAC w przypadku, gdy coroczne konsultacje nie mogą zostać zakończone w terminie zgodnie z art. 498 ust. 2 umowy.

               ZAŁĄCZNIK II

               Coroczne doprecyzowanie stanowiska Unii, jakie ma być zajęte podczas corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem w celu uzgodnienia całkowitych dopuszczalnych połowów

               Przed rozpoczęciem i w trakcie corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem Komisja podejmuje niezbędne kroki, aby stanowisko, jakie ma zostać wyrażone w imieniu Unii, uwzględniało najnowsze opinie naukowe i inne istotne dostępne informacje, zgodnie z zasadami i kierunkami działania określonymi w załączniku I. Stanowisko zostanie odzwierciedlone w pisemnym protokole dokumentującym ustalenia dokonane między Unią a Zjednoczonym Królestwem w wyniku konsultacji przeprowadzonych na podstawie art. 498 tej umowy.

               W tym celu i w oparciu o te opinie i informacje Komisja przekazuje Radzie z odpowiednim wyprzedzeniem przed corocznymi konsultacjami pisemny dokument zawierający proponowane elementy określające stanowisko Unii do dyskusji i w celu zatwierdzenia szczegółów stanowiska, jakie ma być przedstawione w imieniu Unii. W szczególności Komisja przekazuje Radzie z odpowiednim wyprzedzeniem przed podpisaniem pisemnego protokołu, o którym mowa powyżej, stanowisko Unii w celu zatwierdzenia szczegółów corocznych konsultacji.

               Ten proces obejmuje posiedzenia koordynacyjne na miejscu, prezentacje, odprawy i dyskusje oraz pełne zaangażowanie delegacji krajowych w coroczne konsultacje, w tym w ramach delegacji Unii, oraz, w razie potrzeby, spotkania o charakterze technicznym.

               Jeżeli w trakcie konsultacji Unia nie jest w stanie osiągnąć porozumienia ze Zjednoczonym Królestwem, oraz w celu uwzględnienia w stanowisku Unii nowych elementów, Komisja przekazuje sprawę Radzie, zgodnie z procedurą określoną w akapicie drugim powyżej.

               Jeżeli po zakończeniu corocznych konsultacji należy zmienić TAC w roku lub latach, w odniesieniu do których zostały one zawarte, Komisja, w odpowiednim czasie i na podstawie najnowszych informacji naukowych i innych istotnych informacji oraz zgodnie z zasadami i kierunkami działania określonymi w załączniku I, przedkłada Radzie nowy pisemny dokument zawierający szczegółowe określenie stanowiska Unii w odniesieniu do takiej zmiany, w celu omówienia i zatwierdzenia szczegółów stanowiska, jakie ma zostać przedstawione w imieniu Unii.

               ZAŁĄCZNIK […]


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 22.11.2021
            COM(2021) 712 final
            2021/0370(NLE)

            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG (dyrektywa w sprawie wyrobów tytoniowych)
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w związku z planowanym przyjęciem decyzji Wspólnego Komitetu dotyczącej zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Porozumienie EOG

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) gwarantuje obywatelom i podmiotom gospodarczym EOG równe prawa i obowiązki w ramach rynku wewnętrznego. Porozumienie przewiduje objęcie prawodawstwem UE dotyczącym czterech swobód wszystkich 30 państw EOG, a mianowicie państw członkowskich UE, Norwegii, Islandii i Liechtensteinu. Ponadto Porozumienie EOG obejmuje współpracę w innych ważnych dziedzinach, takich jak badania i rozwój, kształcenie, polityka społeczna, środowisko, ochrona konsumentów, turystyka i kultura, zwanych wspólnie „działaniami wspierającymi i politykami horyzontalnymi”. Porozumienie weszło w życie z dniem 1 stycznia 1994 r. Unia Europejska wraz z jej państwami członkowskimi jest stroną Porozumienia.

               2.2.WSPÓLNY KOMITET EOG

               Za zarządzanie Porozumieniem EOG odpowiada Wspólny Komitet EOG. Jest to forum wymiany poglądów dotyczących funkcjonowania Porozumienia EOG. Jego decyzje podejmowane są w drodze konsensusu. Zgodnie z Traktatem z Lizbony odpowiedzialność za koordynację spraw dotyczących EOG po stronie UE spoczywa na Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych.

               2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu EOG

               Oczekuje się, że Wspólny Komitet EOG przyjmie decyzję Wspólnego Komitetu EOG („planowany akt”) dotyczącą zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG.

               Celem planowanego aktu jest uwzględnienie w Porozumieniu EOG dyrektywy w sprawie wyrobów tytoniowych
                  1
               , w tym zmieniającej ją dyrektywy delegowanej Komisji
                  2
               , oraz uchylenie w ramach Porozumienia EOG dyrektywy 2001/37/WE
                  3
               .

               Planowany akt będzie wiążący dla stron zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Komisja przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Po przyjęciu stanowiska należy je przedstawić Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               Treść i charakter projektu załączonej decyzji Wspólnego Komitetu EOG wykraczają poza to, co można uznać za zwykłe dostosowania techniczne w rozumieniu rozporządzenia Rady nr 2894/94. Rada powinna zatem ustalić stanowisko Unii.

               Załączona decyzja Wspólnego Komitetu EOG zawiera między innymi wymienione niżej dostosowania.

               1.W związku z ograniczeniami konstytucyjnymi w państwach EFTA należących do EOG nie jest możliwe, by Komisja Europejska bezpośrednio nakładała opłaty na podmioty mające siedzibę w tych państwach. Zadanie to należy do kompetencji Urzędu Nadzoru EFTA. W art. 6 ust. 4 i art. 7 ust. 13 dodaje się zatem akapit w brzmieniu:

               „W przypadku producentów i importerów w państwach EFTA wszelkie opłaty nałożone przez Komisję pobiera Urząd Nadzoru EFTA.”.

               2.W odniesieniu do Norwegii w art. 12 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu: „Biorąc pod uwagę specyfikę krajowych uwarunkowań popartą danymi statystycznymi dotyczącymi zagrożeń dla zdrowia wynikających z zażywania tytoniu do stosowania doustnego i sposobów jego zażywania, na tytoniu do stosowania doustnego wprowadzanym do obrotu w Norwegii umieszcza się następujące alternatywne ostrzeżenie zdrowotne:

                  »Ten wyrób tytoniowy zwiększa ryzyko uszkodzenia płodu i urodzenia martwego dziecka«”.

               3.Sprzedaż tytoniu do stosowania doustnego jest dozwolona w Norwegii, podobnie jak w Szwecji, ponieważ jest on tam tradycyjnym wyrobem tytoniowym. Wyłączenie to powinno pozostać w mocy.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  4
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Wspólny Komitet EOG jest organem utworzonym przez umowę, a mianowicie Porozumienie EOG. Akt, który ma zostać przyjęty przez Wspólny Komitet EOG, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy. W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 jest uzależniona głównie od materialnej podstawy prawnej aktu prawnego Unii, który ma zostać uwzględniony w Porozumieniu EOG.

               Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, a mianowicie podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy. Jeżeli natomiast zostanie ustalone, że akt ma jednocześnie wiele celów lub elementów składowych, które są nierozerwalnie powiązane, a żaden nie ma charakteru pobocznego w stosunku do pozostałych, w związku z czym zastosowanie mają różne postanowienia Traktatu, środek taki musi być – na zasadzie wyjątku – oparty na różnych, odpowiadających tym elementom podstawach prawnych
                  5
               .

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Planowany akt służy osiągnięciu celów i obejmuje elementy z dziedziny ułatwienia prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego wyrobów tygodniowych i powiązanych wyrobów, przy uwzględnieniu wysokiego poziomu ochrony zdrowia. Te elementy planowanego aktu są związane w sposób nierozłączny, a żaden z nich nie ma charakteru pobocznego w stosunku do pozostałych.

               Materialna podstawa prawna proponowanej decyzji obejmuje w związku z tym następujące postanowienia: art. 53 ust. 1 oraz art. 62 i 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 53 ust. 1 oraz art. 62 i 114 w związku z art. 218 ust. 9 TFUE i art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Ponieważ akt Wspólnego Komitetu EOG zmieni załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG, po przyjęciu należy go opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2021/0370 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG

                  (dyrektywa w sprawie wyrobów tytoniowych)

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 53 ust.1 oraz art. 62 i 114 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  6
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  7
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie z dniem 1 stycznia 1994 r.

               (2)Na podstawie art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika II do Porozumienia EOG, w którym zawarto postanowienia dotyczące przepisów technicznych, norm, badań i certyfikacji.

               (3)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE
                  8
               .

               (4)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę delegowaną Komisji 2014/109/UE
                  9
               .

               (5)Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG.

               (6)Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno w związku z tym opierać się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG określonym w załączniku do niniejszej decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do proponowanej zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 1.

                     (2)

                        Dz.U. L 360 z 17.12.2014, s. 22.

                     (3)

                        Dz.U. L 194 z 18.7.2001, s. 26.

                     (4)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy/Rada, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (5)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 4 września 2018 r. w sprawie C-244/17 Komisja/Rada, ECLI:EU:C:2018:662, pkt 37.

                     (6)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (7)

                        Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

                     (8)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylająca dyrektywę 2001/37/WE, sprostowana w Dz.U. L 150 z 17.6.2015, s. 24.

                     (9)

                        Dyrektywa delegowana Komisji 2014/109/UE z dnia 10 października 2014 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE poprzez utworzenie biblioteki ostrzeżeń obrazkowych, które należy stosować na wyrobach tytoniowych, Dz.U. L 360 z 17.12.2014, s. 22.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 22.11.2021
            COM(2021) 712 final

            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego DECYZJI RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG(dyrektywa w sprawie wyrobów tytoniowych)

               ZAŁĄCZNIK

               PROJEKT DECYZJI WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

               nr […]

               z dnia […] r.

               zmieniającej załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylającą dyrektywę 2001/37/WE
                  1
               , sprostowaną w Dz.U. L 150 z 17.6.2015, s. 24.

               (2)W porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę delegowaną Komisji 2014/109/UE z dnia 10 października 2014 r. zmieniającą załącznik II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE poprzez utworzenie biblioteki ostrzeżeń obrazkowych, które należy stosować na wyrobach tytoniowych
                  2
               .

               (3)Dyrektywa 2014/40/UE uchyla dyrektywę 2001/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  3
               , która jest uwzględniona w Porozumieniu EOG i którą w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia EOG.

               (4)Norwegia powinna zachować własne dostosowanie do dyrektywy 2001/37/WE w odniesieniu do produktu określonego w art. 2 ust. 8 dyrektywy 2014/40/UE, tj. „tytoniu do stosowania doustnego”.

               (5)Biorąc pod uwagę dostosowanie w stosunku do produktu określonego w art. 2 ust. 8 dyrektywy 2014/40/UE, a także w oparciu o specyfikę krajowych uwarunkowań popartą danymi statystycznymi dotyczącymi zagrożeń dla zdrowia wynikających z zażywania tytoniu do stosowania doustnego i sposobów jego zażywania, należy przyjąć, że Norwegia powinna mieć swobodę w zakresie zastosowania alternatywnego ostrzeżenia zdrowotnego dla tytoniu do stosowania doustnego, jak wskazano w art. 1 lit. c) niniejszej decyzji.

               (6)Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Pkt 3 (dyrektywa 2001/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) rozdziału XXV załącznika II do Porozumienia EOG otrzymuje brzmienie:

               „32014 L 0040: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylająca dyrektywę 2001/37/WE (Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 1), sprostowana w Dz.U. L 150 z 17.6.2015, s. 24, zmieniona:

               - 32014 L 0109: dyrektywą delegowaną Komisji 2014/109/UE z dnia 10 października 2014 r. (Dz.U. L 360 z 17.12.2014, s. 22).

               Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

               a)w art. 5 ust. 1, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »do dnia 20 listopada 2016 r.« odczytuje się jako »w terminie najpóźniej sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr …/… z dnia … r. [niniejszej decyzji]«;

               b)w art. 6 ust. 4 i art. 7 ust. 13 dodaje się akapit w brzmieniu:

               »W przypadku producentów i importerów w państwach EFTA wszelkie opłaty nałożone przez Komisję pobiera Urząd Nadzoru EFTA.«;

               c)w art. 12 ust. 1 w odniesieniu do Norwegii dodaje się akapit w brzmieniu:

               »Biorąc pod uwagę specyfikę krajowych uwarunkowań popartą danymi statystycznymi dotyczącymi zagrożeń dla zdrowia wynikających z zażywania tytoniu do stosowania doustnego i sposobów jego zażywania, na tytoniu do stosowania doustnego wprowadzanym do obrotu w Norwegii umieszcza się następujące alternatywne ostrzeżenie zdrowotne:

               ‘Ten wyrób tytoniowy zwiększa ryzyko uszkodzenia płodu i urodzenia martwego dziecka’.«;

               d)w art. 15 ust. 13, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »od dnia 20 maja 2019 r.« odczytuje się jako »w terminie szesnastu miesięcy od wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr …/… z dnia … r. [niniejszej decyzji].«;

               e)w art. 16 ust. 3, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »od dnia 20 maja 2019 r.« odczytuje się jako »w terminie szesnastu miesięcy od wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr …/… z dnia … r. [niniejszej decyzji].«;

               f)zakaz określony w art. 17 nie ma zastosowania do wprowadzania do obrotu w Norwegii produktu określonego w art. 2 ust. 8. Norwegia wprowadza zakaz wywozu produktu określonego w art. 2 ust. 8 do wszystkich Umawiających się Stron Porozumienia EOG, z wyjątkiem Szwecji;

               g)w art. 30, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »do dnia 20 maja 2017 r.« odczytuje się jako »przez rok od wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG uwzględniającej w Porozumieniu EOG dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE«;

               w art. 30 lit. a) i c), w odniesieniu do państw EFTA, słowa »20 maja 2016 r.« odczytuje się jako »wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG uwzględniającej w Porozumieniu EOG dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE«;

               w art. 30 lit. b), w odniesieniu do państw EFTA, słowa »dniem 20 listopada 2016 r.« odczytuje się jako »upływem sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG uwzględniającej w porozumieniu EOG dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE«.”.

               Artykuł 2

               Teksty dyrektywy 2014/40/UE, sprostowanej w Dz.U. L 150 z 17.6.2015, s. 24, oraz dyrektywy delegowanej 2014/109/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  4*.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                     […]

                     Sekretarze

                     Wspólnego Komitetu EOG

                     […]

                     (1)

                        Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 1.

                     (2)

                        Dz.U. L 360 z 17.12.2014, s. 22.

                     (3)

                        Dz.U. L 194 z 18.7.2001, s. 26.

                     (4)
                  *
                        Wskazano wymogi konstytucyjne.