				|

		52012PC0512

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do jego powiązania z rozporządzeniem Rady (UE) nr .../... powierzającym Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi /* COM/2012/0512 final - 2012/0244 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Obecnie stabilność sektora bankowego
jest w wielu przypadkach wciąż ściśle związana z
sytuacją w państwie członkowskim, w którym banki prowadzą
przedsiębiorstwo. Wątpliwości dotyczące stabilności
długu publicznego, perspektyw wzrostu gospodarczego i prawidłowego
funkcjonowania instytucji kredytowych prowadziły do powstania wzajemnie
się nasilających negatywnych tendencji rynkowych. Może to
prowadzić do zagrożeń dla prawidłowego funkcjonowania
niektórych instytucji kredytowych, jak również dla stabilności
systemu finansowego oraz prowadzić do powstania znacznych
obciążeń dla i tak już osłabionych finansów
publicznych danych państw członkowskich.
Sytuacja ta jest szczególnie niebezpieczna dla
strefy euro, w której wspólna waluta zwiększa prawdopodobieństwo,
że rozwój sytuacji w jednym państwie członkowskim doprowadzi do
zagrożeń dla rozwoju gospodarczego i stabilności całej
strefy euro. Ponadto istniejące obecnie ryzyko dezintegracji
wzdłuż granic państwowych znacznie pogarsza sytuację na
jednolitym rynku usług finansowych i sprawia, że nie może on
przyczyniać się do ożywienia gospodarczego.
Ustanowienie Europejskiego Urzędu Nadzoru
Bankowego (EUNB) na mocy rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia
Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru
Bankowego), oraz Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego (ESNF)
przyczyniło się już do poprawy współpracy pomiędzy
krajowymi organami nadzoru oraz do opracowania jednolitego zbioru przepisów
dotyczących usług finansowych w UE. Jednakże nadzór nad bankami
w znacznym zakresie nadal należy do kompetencji krajowych, a zatem nie
nadąża za zintegrowanymi rynkami bankowymi. Od wybuchu kryzysu
bankowego błędy w zakresie nadzoru znacznie podważyły
zaufanie do sektora bankowego UE oraz przyczyniły się do
zwiększenia napięć na rynkach państwowych instrumentów
dłużnych w strefie euro.
W maju 2012 r. Komisja wezwała zatem, w
ramach długoterminowej wizji integracji gospodarczej i budżetowej, do
utworzenia unii bankowej, tak by przywrócić zaufanie do banków i euro.
Jednym z kluczowych elementów unii bankowej powinien być jednolity
mechanizm nadzorczy (SSM) umożliwiający bezpośredni dozór nad
bankami tak by w rygorystyczny i bezstronny sposób wdrażać normy
ostrożnościowe oraz przeprowadzać skuteczny dozór nad
transgranicznymi rynkami bankowymi. Zapewnienie w całej strefie euro
zgodności nadzoru nad bankami ze wspólnymi wysokimi standardami przyczyni
się do zbudowania koniecznego zaufania między państwami
członkowskimi, co stanowi warunek wstępny do wprowadzenia wspólnych
zabezpieczeń.
Podczas szczytu państw strefy euro dnia
29 czerwca 2012 r. szefowie państw i rządów wezwali Komisję do
pilnego „przedstawienia wniosku w sprawie ustanowienia jednolitego mechanizmu
nadzorczego. Kiedy taki skuteczny mechanizm będzie gotowy w odniesieniu do
banków w strefie euro, z mechanizmu ESM można by – po zapadnięciu
formalnej decyzji – bezpośrednio dokapitalizowywać banki”. W
konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej, które odbyło się w
dniach 28-29 czerwca 2012 r., stwierdzono, że w oświadczeniu
państw strefy euro oraz we wnioskach przedstawionych następnie przez
Komisję należy uwzględnić rozwój „konkretnego harmonogramu
działań prowadzących do faktycznej unii gospodarczej i
walutowej”.
W ramach tego nowego mechanizmu EBC
będzie wykonywać szereg najważniejszych zadań nadzorczych
nad instytucjami kredytowymi w państwach członkowskich
należących do strefy euro. W celu
utrzymania i pogłębienia rynku wewnętrznego inne państwa
członkowskie będą mogły nawiązać
ścisłą współpracę z EBC.
W celu uniknięcia fragmentacji rynku
wewnętrznego po utworzeniu jednolitego mechanizmu nadzorczego należy
zapewnić prawidłowe funkcjonowanie EUNB. Należy
zatem utrzymać rolę EUNB w celu dalszego opracowywania jednolitego
zbioru przepisów i zapewnienia spójności praktyk nadzorczych w całej
UE.
Wraz z wnioskiem dotyczącym
rozporządzenia Rady powierzającego EBC szczególne zadania w
odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad
instytucjami kredytowymi zgodnie z art. 127 ust. 6 TFUE, niniejszy wniosek
wprowadza odpowiednie zmiany w rozporządzeniu w sprawie ustanowienia
Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Komisja uwzględniła analizę
przeprowadzoną w kontekście przyjęcia „pakietu nadzorczego”, na
mocy którego utworzono Europejskie Urzędy Nadzoru, w ramach której
dokonano oceny operacyjnych, zarządczych, finansowych i prawnych aspektów
dotyczących utworzenia jednolitego mechanizmu nadzorczego. Przygotowanie
formalnej oceny skutków nie było możliwe w terminie określonym
na szczycie państw strefy euro dnia 29 czerwca.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Wniosek jest oparty na art. 114 TFUE,
gdyż zmienia rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 przyjęte na mocy
tej samej podstawy prawnej.
Wniosek jest ograniczony do dostosowań
zasad proceduralnych, zgodnie z którymi działa EUNB, w celu
uwzględnienia powierzenia zadań nadzorczych EBC oraz dopilnowania, by
EUNB mógł nadal wykonywać swoje funkcje dotyczące ochrony
integralności, skuteczności i prawidłowego funkcjonowania rynku
wewnętrznego usług finansowych oraz utrzymania stabilności
systemu finansowego w ramach rynku wewnętrznego. Wniosek nie zmienia równowagi
w zakresie odnośnych kompetencji EUNB i organów krajowych. Przepisy
zawarte we wniosku nie wykraczają poza to, co jest ściśle
konieczne do osiągnięcia zamierzonych celów. Wniosek jest zatem
zgodny z zasadami pomocniczości i proporcjonalności określonymi
w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej.
4.           Szczegółowe uzasadnienie wniosku
Uprawnienia EUNB, w szczególności
dotyczące wiążącej mediacji/sytuacji nadzwyczajnych
Zmienia się brzmienie art. 4, art. 18
ust. 1 i art. 35 ust. 1-3 w celu zagwarantowania, by EUNB mógł
wykonywać swoje zadania również w odniesieniu do EBC poprzez
wyjaśnienie, że pojęcie „właściwych organów” obejmuje
również EBC, tak jak ma to miejsce w innych artykułach
zawierających odniesienie do „właściwych organów”.
Aby zapewnić EUNB możliwość
wykonywania swoich zadań dotyczących rozstrzygania sporów i
podejmowania działań w sytuacjach nadzwyczajnych również w
odniesieniu do EBC, zarówno w art. 18, jak i w art. 19 wprowadza się ust.
3a określający specjalną procedurę w odniesieniu do decyzji
podejmowanych przez EUNB zgodnie z art. 18 ust. 3 lub art. 19 ust. 3. Procedura
ta przewiduje, że jeśli EBC nie zastosuje się do działania
EUNB w celu rozstrzygnięcia sporu lub zaradzenia sytuacji nadzwyczajnej,
jest zobowiązany do wyjaśnienia przyczyn. W tym mało
prawdopodobnym przypadku, kiedy odpowiednie wymogi są określone w
mających bezpośrednie zastosowanie przepisach UE, EUNB może
przyjąć indywidualną decyzję skierowaną do
odnośnej instytucji finansowej w celu wyegzekwowania określonego
działania, i zasadniczo oczekuje się od EUNB, aby to uczynił.
Zapewni to pełną wykonalność rozstrzygnięć sporów
przez EUNB i jego działania w sytuacjach nadzwyczajnych.
Zasady głosowania
Fakt, że EBC będzie koordynował
stanowisko państw członkowskich należących do strefy euro
wymaga przeglądu zasad głosowania przewidzianych obecnie w
rozporządzeniu o EUNB, tak aby zagwarantować, że decyzje EUNB
będą podejmowane w interesie utrzymania i wzmocnienia rynku
wewnętrznego usług finansowych.
Zgodnie z rozporządzeniem o EUNB decyzje
dotyczące kwestii regulacyjnych (wiążących standardów
technicznych, wytycznych i zaleceń przewidzianych w art. 10, 15 i 16 oraz
decyzji w sprawie ponownego rozpatrzenia ograniczeń dotyczących
działalności finansowej przewidzianych w art. 9 ust. 5, a także
kwestii budżetowych (rozdział VI)) są podejmowane przez
Radę Organów Nadzoru przez kwalifikowaną większość jej
członków, zgodnie z definicją określoną w art. 16 ust. 4 TUE
i art. 3 protokołu nr 36 dotyczącego przepisów przejściowych.
Decyzje w innych kwestiach (np. naruszenia
prawa zgodnie z art. 17, rozstrzygania sporów zgodnie z art. 19, wyboru
członków Zarządu) są przyjmowane przez Radę Organów Nadzoru
zwykłą większością głosów jej członków
zgodnie z zasadą „jedna osoba – jeden głos”.
Jeśli prawa głosu pozostaną
niezmienione, nie będzie można zagwarantować, że decyzje
podjęte zwykłą większością głosów
będą zawsze zgodne z interesami Unii jako całości. Ustalenia
dotyczące głosowania muszą zatem zostać dostosowane w
niektórych konkretnych przypadkach stosowania zwykłej większości
głosów w celu dopilnowania, by utrzymana została
integralność rynku wewnętrznego przy jednoczesnym
uniknięciu ryzyka sparaliżowania procesu decyzyjnego EUNB.
Ustalono, że najlepszym wariantem
umożliwiającym realizację tego celu będzie przekazanie
uprawnień decyzyjnych niezależnemu zespołowi oraz zapewnienie
silnego mechanizmu odwróconej większości, który zagwarantuje, że
wniosek przygotowany przez niezależny zespół uzyska poparcie
państw członkowskich należących do strefy euro i
pozostałych państw członkowskich. Pozwoli to również
dopilnować, by państwa członkowskie należące do strefy
euro nie dysponowały blokującą mniejszością w
przypadku działań podejmowanych przeciwko jednemu z tych państw.

W związku z tym zmienia się art. 41
rozporządzenia o EUNB w celu przekazania silniejszych uprawnień
decyzyjnych niezależnemu zespołowi odpowiedzialnemu za przypadki
naruszenia przepisów UE i rozstrzyganie sporów, a także odpowiedniego
dostosowania przepisów dotyczących składu tego zespołu.
Zmienia się art. 44 rozporządzenia o
EUNB, tak aby decyzje proponowane przez niezależny zespół były
przyjmowane, o ile nie zostaną odrzucone zwykłą
większością głosów, w tym co najmniej trzema głosami
uczestniczących państw członkowskich i nieuczestniczących
państw członkowskich. Dodaje się specjalny przepis
dotyczący wyznaczania niezależnego zespołu.
Skład Zarządu
W związku z decydującym wpływem
członków z państw członkowskich uczestniczących w
jednolitym mechanizmie nadzorczym lub ściśle współpracujących
w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego na wybór członków Zarządu
(zwykłą większością głosów obecnych
członków), nie było możliwe zapewnienie odpowiedniej
reprezentacji w Zarządzie członków z państw członkowskich
nieuczestniczących w jednolitym mechanizmie nadzorczym. W celu zapewnienia
wyważonego składu Zarządu odzwierciedlającego
całą UE i uwzględniającego państwa członkowskie
nieuczestniczące w jednolitym mechanizmie nadzorczym we wniosku przewiduje
się zmianę przypisów dotyczących składu Zarządu EUNB,
tak aby zapewnić reprezentację w Zarządzie co najmniej dwóch
członków pochodzących z państw członkowskich
nieuczestniczących w jednolitym mechanizmie nadzorczym.
W związku z tym zmienia się art. 45
rozporządzenia o EUNB w celu zapewnienia, by w skład Zarządu
wchodziły co najmniej dwa państwa członkowskie
nieuczestniczące w jednolitym mechanizmie nadzorczym.
Przegląd zasad głosowania w
świetle dalszego rozwoju sytuacji
W celu uwzględnienia zmian sytuacji w
tych państwach członkowskich, w których walutą jest euro lub
których właściwe organy nawiązały ścisłą
współpracę zgodnie z art. 6 rozporządzenia …/…, Komisja jest
zobowiązana do dokonania przeglądu proponowanych przepisów w celu
zbadania, czy w świetle tych zmian konieczne są kolejne dostosowania,
aby zagwarantować, że decyzje EUNB były podejmowane w interesie
utrzymania i wzmocnienia wewnętrznego rynku usług finansowych.
5.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie
ma wpływu na budżet UE.
2012/0244 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie (UE) nr
1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru
(Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do jego
powiązania z rozporządzeniem Rady (UE) nr .../... powierzającym
Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki
związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami
kredytowymi
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art.
114,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[1],
uwzględniając opinię
Europejskiego Banku Centralnego[2],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       W dniu 29 czerwca 2012 r.
szefowie państw lub rządów strefy euro wezwali Komisję do
przedstawienia wniosków w sprawie ustanowienia jednolitego mechanizmu
nadzorczego obejmującego Europejski Bank Centralny (EBC). W swoich
konkluzjach z dnia 29 czerwca 2012 r. Rada Europejska wezwała
przewodniczącego Rady Europejskiej do opracowania, w ścisłej
współpracy z przewodniczącym Komisji, przewodniczącym Eurogrupy
i prezesem EBC, konkretnego harmonogramu działań
umożliwiającego urzeczywistnienie prawdziwej unii gospodarczej i
walutowej, obejmującego konkretne propozycje zachowania jedności
i integralności jednolitego rynku usług finansowych i uwzględniającego
oświadczenie przywódców państw strefy euro oraz zamiar
przedłożenia przez Komisję wniosków na podstawie art. 127
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).
(2)       Ustanowienie jednolitego
mechanizmu nadzorczego jest pierwszym krokiem do utworzenia europejskiej unii
bankowej, której podstawą będzie prawdziwy jednolity zbiór przepisów
dotyczących usług finansowych, i obejmującą również
wspólny system gwarantowania depozytów oraz ramy restrukturyzacji i
uporządkowanej likwidacji.
(3)       W celu ustanowienia
jednolitego mechanizmu nadzorczego rozporządzenie Rady (UE) nr .../...[3] [rozporządzenie na
podstawie art. 127 ust. 6] powierza EBC szczególne zadania w odniesieniu do
polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami
kredytowymi w państwach członkowskich, których walutą jest euro.
Inne państwa członkowskie mogą przystąpić w
ścisłej współpracy z EBC. Zgodnie z tym rozporządzeniem EBC
koordynuje i przedstawia stanowisko tych państw członkowskich
dotyczące decyzji podejmowanych przez Radę Organów Nadzoru
Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) wchodzących w zakres
zadań EBC.
(4)       Powierzenie EBC zadań
nadzorczych w sektorze bankowym w odniesieniu do części państw
członkowskich Unii nie powinno w żaden sposób zakłócać
funkcjonowania rynku wewnętrznego w dziedzinie usług finansowych.
Niezbędne jest zatem zapewnienie prawidłowego funkcjonowania EUNB po
powierzeniu wspomnianych zadań.
(5)       W związku z zadaniami
nadzorczymi powierzonymi EBC na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr .../...
[rozporządzenie na podstawie art. 127 ust. 6], EUNB powinien być w
stanie wykonywać swoje zadania również w odniesieniu do EBC. Aby
utrzymać skuteczność istniejących mechanizmów rozstrzygania
sporów i podejmowania działań w sytuacjach nadzwyczajnych,
należy określić specjalną procedurę. W
szczególności jeśli EBC nie zastosuje się do działania EUNB
w celu rozstrzygnięcia sporu lub zaradzenia sytuacji nadzwyczajnej, jest
zobowiązany do wyjaśnienia przyczyn. W takim przypadku, kiedy na
podstawie wymogów określonych w mających bezpośrednie
zastosowanie przepisach UE EUNB może przyjąć indywidualną
decyzję skierowaną do odnośnej instytucji finansowej, powinien
to uczynić.
(6)       Aby zapewnić odpowiednie
uwzględnienie interesów wszystkich państw członkowskich oraz
umożliwić prawidłowe funkcjonowanie EUNB w celu utrzymania i
pogłębienia rynku wewnętrznego w dziedzinie usług
finansowych, należy dostosować zasady głosowania w Radzie
Organów Nadzoru, w szczególności te dotyczące decyzji podejmowanych
przez EUNB zwykłą większością głosów.
(7)       Decyzje dotyczące
naruszenia prawa Unii i rozstrzygania sporów powinny być rozpatrywane
przez niezależny zespół złożony z posiadających prawo
głosu członków Rady Organów Nadzoru, niebędących w sytuacji
konfliktu interesów, wyznaczonych przez Radę Organów Nadzoru. Decyzje
zaproponowane Radzie Organów Nadzoru przez zespół powinny być
uznawane za przyjęte, o ile nie zostaną odrzucone zwykłą
większością głosów, w tym wystarczającą
liczbą głosów członków z państw członkowskich
uczestniczących w jednolitym mechanizmie nadzorczym i członków z
państw członkowskich nieuczestniczących w tym mechanizmie.
(8)       Członkowie
niezależnego zespołu ustanowionego zgodnie z art. 41 ust. 2
rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 nie powinni zostać uznani za
będących w sytuacji konfliktu interesów jedynie dlatego, że reprezentują
właściwe organy należące do jednolitego mechanizmu
nadzorczego, a odnośna sprawa będąca przedmiotem decyzji
zespołu dotyczy jednolitego mechanizmu nadzorczego. EUNB powinien
opracować regulamin prac zespołu gwarantujący jego
niezależność i obiektywizm.
(9)       Skład Zarządu
powinien być wyważony i zapewniać odpowiednią
reprezentację państw członkowskich nieuczestniczących w
jednolitym mechanizmie nadzorczym.
(10)     Aby zapewnić
prawidłowe funkcjonowanie EUNB i odpowiednią reprezentację
wszystkich państw członkowskich, po upływie określonego
czasu i z uwzględnieniem nabytych doświadczeń oraz
późniejszych wydarzeń należy dokonać przeglądu zasad
głosowania, składu Zarządu oraz składu niezależnego
zespołu.
(11)     Ponieważ cele niniejszego
rozporządzenia, mianowicie zagwarantowanie wysokiego poziomu,
skuteczności i spójności regulacji ostrożnościowej
i nadzoru ostrożnościowego w całej Unii Europejskiej,
ochrona integralności, efektywności i prawidłowego
funkcjonowania rynków finansowych oraz utrzymanie stabilności systemu
finansowego, nie mogą zostać osiągnięte w sposób
wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi
na skalę działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie
na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie
z zasadą pomocniczości określoną w art. 5
Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności
określoną w wymienionym artykule niniejsze rozporządzenie nie
wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 1093/2010
wprowadza się następujące zmiany:
1.           Artykuł 4 pkt 2 ppkt (i)
otrzymuje brzmienie:
„(i) właściwe organy określone
w dyrektywach 2006/48/WE i 2006/49/WE, w tym EBC w sprawach dotyczących
zadań powierzonych mu na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr
.../...*[rozporządzenie Rady na podstawie art. 127 ust. 6], w dyrektywie
2007/64/WE, i o których mowa w dyrektywie 2009/110/WE.
__________________________
* Dz.U. L ..., ..., s. ... ”
2.           W art. 18 wprowadzania
się następujące zmiany:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W
przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji, który może poważnie
zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich
integralności lub stabilności całego systemu finansowego
w Unii lub jego części, Urząd aktywnie ułatwia
i w razie potrzeby koordynuje wszelkie działania podejmowane
przez odpowiednie właściwe organy nadzoru.
Aby umożliwić Urzędowi takie
ułatwianie i koordynowanie działań, Urząd jest
dokładnie informowany o wszelkich istotnych zmianach; jest
również zapraszany do udziału w charakterze obserwatora we
wszelkich stosownych spotkaniach organizowanych przez odpowiednie
właściwe organy nadzoru.”.
b) po ust. 3 dodaje się ustęp w
brzmieniu:
„3a       Jeśli
Urząd zażąda od EBC jako właściwego organu
podjęcia niezbędnych działań zgodnie z ust. 3, EBC stosuje
się do tego żądania lub najpóźniej w terminie 48 godzin
przedstawia Urzędowi odpowiednie uzasadnienie przyczyn niezastosowania
się do niego.”.
3.           W art. 19 po ust. 3 dodaje
się ustęp w brzmieniu:
„3a. Jeśli Urząd zażąda od
EBC jako właściwego organu podjęcia określonych działań
lub powstrzymania się od działań zgodnie z ust. 3, EBC stosuje
się do tego żądania lub w terminie dziesięciu dni roboczych
od otrzymania żądania przedstawia Urzędowi odpowiednie
uzasadnienie przyczyn niezastosowania się do niego.”.
4.           W art. 35 ust. 1, 2 i 3
otrzymują brzmienie:
„1. Na
wniosek Urzędu właściwe organy przekazują Urzędowi
wszelkie informacje niezbędne do wykonywania obowiązków
nałożonych na Urząd na mocy niniejszego rozporządzenia, pod
warunkiem że posiadają one na mocy odpowiednich przepisów dostęp
do odpowiednich informacji oraz że wniosek o informacje jest
niezbędny, biorąc pod uwagę charakter danego obowiązku.
2. Urząd
może również zwrócić się o przekazywanie informacji
w regularnych odstępach czasu i w określonych
formatach. W miarę
możliwości we wnioskach tych wykorzystuje się wspólne formaty
sprawozdawcze.
3. Na
podstawie należycie uzasadnionego wniosku właściwego organu
Urząd może przekazać mu wszelkie informacje niezbędne to
tego, aby właściwy organ mógł wypełniać swoje
obowiązki, zgodnie z obowiązkiem zachowania tajemnicy
służbowej określonym w prawodawstwie sektorowym
i w art. 70.”.
5.           W art. 41 ust. 2, 3 i 4
otrzymują brzmienie:
„2. Do celów art. 17 i 19 Rada Organów Nadzoru
powołuje niezależny zespół, w którego skład wchodzą
przewodniczący i dwóch członków wyznaczonych przez Radę Organów
Nadzoru spośród członków posiadających prawo głosu. Co
najmniej jeden członek niezależnego zespołu pochodzi z
nieuczestniczącego państwa członkowskiego zgodnie z
rozporządzeniem (UE) nr .../... [rozporządzenie Rady na podstawie
art. 127 ust. 6 TFUE].
Członkowie zespołu
działają niezależnie i obiektywnie zgodnie z art. 42, nie
są przedstawicielami odnośnego właściwego organu lub
właściwych organów będących stroną sporu.
3. Zespół proponuje decyzję do
ostatecznego przyjęcia przez Radę Organów Nadzoru, zgodnie
z procedurą określoną w art. 44 ust. 1
akapit trzeci.
4. Rada Organów Nadzoru przyjmuje regulamin
prac zespołu, o którym mowa w ust. 2, w tym zasady realizacji wymogu
określonego w drugim akapicie tego ustępu.”
6.           W art. 42 dodaje się
ustęp w brzmieniu:
„Ustępy pierwszy i drugi pozostają
bez uszczerbku dla zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia (UE)
nr .../... [rozporządzenie Rady na podstawie art. 127 ust. 6].
7.           Artykuł 44 ust. 1
otrzymuje brzmienie:
„1. Decyzje
Rady Organów Nadzoru podejmowane są zwykłą
większością głosów jej członków. Każdy członek ma jeden głos.
W odniesieniu do aktów określonych
w art. 10-16 oraz środków i decyzji podejmowanych na mocy
art. 9 ust. 5 akapit trzeci oraz przepisów rozdziału VI
i na zasadzie odstępstwa od przepisów akapitu pierwszego niniejszego
ustępu Rada Organów Nadzoru podejmuje decyzje kwalifikowaną
większością głosów swoich członków, jak określono
w art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej oraz
w art. 3 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień
przejściowych.
Jeśli chodzi o decyzje zgodnie z art. 17
i 19, decyzję zaproponowaną przez zespół uznaje się za
przyjętą, o ile nie zostanie ona odrzucona zwykłą
większością głosów, w tym co najmniej trzema głosami
członków pochodzących z uczestniczących państw
członkowskich i trzema głosami członków z państw
członkowskich, które nie są uczestniczącymi państwami
członkowskimi zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../...
[rozporządzenie Rady na podstawie art. 127 ust. 6 TFUE] ani nie
nawiązały ścisłej współpracy z EBC zgodnie z tym
rozporządzeniem.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu
trzeciego, od daty kiedy cztery lub mniej państw członkowskich nie
jest uczestniczącymi państwami członkowskimi zgodnie z
rozporządzeniem (UE) nr .../... [rozporządzenie Rady na podstawie
art. 127 ust. 6 TFUE] ani nie nawiązało ścisłej
współpracy z EBC zgodnie z tym rozporządzeniem, decyzję
zaproponowana przez zespół uznaje się za przyjętą, o ile
nie zostanie ona odrzucona zwykłą większością
głosów, w tym co najmniej jednym głosem członków z tych
państw członkowskich.
Każdy członek ma jeden głos.
Jeśli chodzi o skład zespołu
zgodnie z art. 41 ust. 2, Rada Organów Nadzoru dąży do uzyskania
konsensusu. W przypadku braku konsensusu
decyzje Rady Organów Nadzoru są podejmowane głosami
większości trzech czwartych członków. Każdy
członek ma jeden głos.”.
8.           W art. 45 ust. 1 akapit
trzeci otrzymuje brzmienie:
„Kadencja członków wybranych przez
Radę Organów Nadzoru wynosi dwa i pół roku. Kadencja może zostać odnowiona
jednokrotnie. Skład Zarządu jest
wyważony i proporcjonalny oraz odzwierciedla całą
Unię. W skład Zarządu wchodzi
co najmniej dwóch przedstawicieli z państw członkowskich, które nie
są państwami uczestniczącymi zgodnie z rozporządzeniem
[rozporządzenie Rady na podstawie art. 127 ust. 6 TFUE] ani nie
nawiązały ścisłej współpracy z EBC zgodnie z tym
rozporządzeniem. Kadencje zachodzą
na siebie i mają zastosowanie odpowiednie ustalenia dotyczące
rotacji.”.
Artykuł 2
Nie naruszając przepisów art. 81
rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, do dnia 1 stycznia 2016 r. Komisja
opublikuje sprawozdanie dotyczące stosowania przepisów niniejszego
rozporządzenia w odniesieniu do:
a)           adekwatności zasad
głosowania;
b)           składu Zarządu; oraz
c)           składu niezależnego
zespołu przygotowującego decyzje do celów art. 17 i 19.
Sprawozdanie będzie uwzględniać
w szczególności wszelkie wydarzenia w szeregu państw
członkowskich, których walutą jest euro lub których
właściwe organy nawiązały ścisłą
współpracę zgodnie z art. 6 rozporządzenia …/… i będzie
zawierać analizę, czy w świetle tych wydarzeń konieczne
są dalsze dostosowania tych przepisów w celu dopilnowania, by decyzje EUNB
były podejmowane w interesie utrzymania i wzmocnienia rynku
wewnętrznego usług finansowych.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi
w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[2]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[3]


Ważna informacja prawna

|

52009PC0476

Wniosek rozporządzenie Rady otwierające i ustanawiające administrowanie autonomicznymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2010 do 2012 r.  /* COM/2009/0476 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 11.9.2009KOM(2009) 476 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYotwierające i ustanawiające administrowanie autonomicznymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2010 do 2012 r.UZASADNIENIE1) KONTEKST WNIOSKU |Podstawa i cele wniosku/Kontekst ogólny Rozporządzenie Rady (WE) nr 824/2007 z dnia 10 lipca 200 7 r. (Dz.U. L 184) dotyczące autonomicznych wspólnotowych kontyngentów taryfowych na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2007 do 2009 r. wygasa z dniem 31 grudnia 2009 r. Niniejszy wniosek wprowadza podobny system na okres od 2010 do 2012 r. w celu zagwarantowania odpowiednich warunków dostaw dla przemysłu wspólnotowego w okresie od 2010 do 2012 r. W interesie UE leży zwiększenie wielkości niektórych obowiązujących autonomicznych kontyngentów taryfowych, ponieważ przemysł przetwórczy w niektórych państwach członkowskich ma poważne trudności z zapewnieniem sobie wystarczających wspólnotowych dostaw niektórych produktów rybołówstwa. Ponadto, ze względu na zmienione zapotrzebowanie na dostawy, we wniosku zawarto jeden nowy produkt, nie przedłużono jednego kontyngentu oraz, w odniesieniu do pozostałych produktów, zmniejszono wielkość kontyngentu. |Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 824/2007 z dnia 10 lipca 2007 r. otwierające i określające sposób zarządzania wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2007 do 2009 r. |Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Zgodne z polityką w obszarach rolnictwa, rybołówstwa, handlu, rozwoju i stosunków zewnętrznych. Kraje rozwijające się, korzystające z preferencyjnych umów handlowych z UE (np. w ramach systemu ogólnych preferencji taryfowych i programu dla państw AKP), nie będą ponosiły skutków finansowych tego rozporządzenia. |2) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Konsultacje z państwami członkowskimi poprzez Komitet Zarządzający ds. Produktów Rybołówstwa oraz Komitet Doradczy ds. Rybołówstwa i Akwakultury. Nieformalne kontakty konsultacyjne z przedstawicielami przemysłu UE (Europejskie Stowarzyszenie Producentów Ryb, Federacja Krajowych Organizacji Importerów i Eksporterów Ryb). Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Proponowane środki popierane są przez zdecydowaną większość państw członkowskich. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |Dziedziny nauki i wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosek Eksperci będący przedstawicielami państw członkowskich w Komitecie Zarządzającym ds. Produktów Rybołówstwa. Zastosowana metodyka Otwarte konsultacje Główne organizacje/eksperci, z którymi przeprowadzono konsultacje Eksperci wyznaczeni przez każde z państw członkowskich. Konsultacje z Komitetem Zarządzającym ds. Produktów Rybołówstwa, III grupą roboczą ds. rynków i handlu Komitetu Doradczego ds. Rybołówstwa i Akwakultury (ACFA), spotkanie z zainteresowanymi stronami Wspólnoty (Europejskie Stowarzyszenie Producentów Ryb (AIPCE) oraz Federacja Krajowych Organizacji Importerów i Eksporterów Ryb (CEP)) w pierwszej połowie 2009 r. Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych opinii Nie wskazano potencjalnych poważnych zagrożeń o nieodwracalnych skutkach. Sposoby udostępnienia opinii ekspertów Publikacja wniosku |Ocena skutków Nie dotyczy |3) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |Krótki opis proponowanych działań Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady otwierającego i ustalającego administrowanie autonomicznymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2010 do 2012 r. |Podstawa prawna Artykuł 26 Traktatu WE |Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |Przyjęcie środków jest konieczne, aby podczas kolejnego trzyletniego okresu rozpoczynającego się w roku 2010 zmniejszyć znaczne niedobory dostaw w przemyśle przetwórczym. |Zestaw środków jest zgodny z zasadami ustalonymi w celu uproszczenia procedur obowiązujących podmioty prowadzące działalność w zakresie handlu zagranicznego, a także z komunikatem Komisji dotyczącym autonomicznych zawieszeń i kontyngentów taryfowych (98/C 128/02). |Wybór instrumentów |Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następującego względu: Na mocy art. 26 Traktatu WE autonomiczne zawieszenia i kontyngenty taryfowe są zatwierdzane przez Radę, która stanowi kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji. Przyjęcie rozporządzenia jest konieczne dla zapewnienia bezpośredniego zastosowania i jednolitości w całej Wspólnocie. |4) WPłYW NA BUDżET |Przyjmując za podstawę najnowsze pełne dane statystyczne (2008 r.), utratę dochodów wynikającą z niniejszego rozporządzenia można szacować na 75 mln EUR w pierwszym roku trzyletniego okresu rozpoczynającego się w roku 2010. Wskazana kwota została obliczona na podstawie stawek celnych KNU i pełnego wykorzystania kontyngentów. Określa ona zatem maksymalny poziom utraty dochodów, ponieważ Wspólnota przyznaje bardziej korzystne preferencje handlowe różnym grupom krajów trzecich (GSP, GSP+, umowa o wolnym handlu), a przeciętne wykorzystanie kontyngentu w ciągu dwóch pierwszych lat stosowania rozporządzenia, którego okres obowiązywania upływa, wyniosło odpowiednio 78 % i 75 %. Dlatego też rzeczywista utrata dochodów zwykle jest niższa (około 25 mln EUR), ponieważ stawek celnych KNU nie stosuje się we wszystkich przypadkach. |5) INFORMACJE DODATKOWE |Europejski Obszar Gospodarczy Proponowany akt prawny dotyczy kwestii mających znaczenie dla EOG i z tego względu powinien objąć także Europejski Obszar Gospodarczy. |WniosekROZPORZĄDZENIE RADYotwierające i ustanawiające administrowanie autonomicznymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2010 do 2012 r.(Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 26,uwzględniając wniosek Komisji[1],a także mając na uwadze, co następuje:1.  Dostawy wspólnotowe niektórych produktów rybołówstwa zależą obecnie od przywozu z krajów trzecich. W ciągu ostatnich 10 lat wskaźnik samowystarczalności UE w zakresie produktów rybołówstwa spadł z 57 % do 36 %. W interesie Wspólnoty leży częściowe lub całkowite zawieszenie należności celnych w przypadku produktów, o których mowa, w ramach wspólnotowych kontyngentów taryfowych o odpowiedniej wielkości. Aby nie powodować zagrożenia dla produkcji produktów rybołówstwa we Wspólnocie i aby zapewnić odpowiednie dostawy dla unijnego przemysłu przetwórczego, kontyngenty takie powinny zostać otwarte zgodnie z wrażliwością danego produktu na rynku wspólnotowym. Właściwe jest zatem otwarcie takich kontyngentów taryfowych na okres od 2010 do 2012 r., przy zastosowaniu zmniejszenia lub zniesienia należności celnych.2.  W dniu 10 lipca 2007 r. Rada przyjęła rozporządzenie Rady (WE) nr 824/2007 otwierające i określające sposób zarządzania wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2007 do 2009 r.[2] Niniejsze rozporządzenie zastępuje rozporządzenie (WE) nr 824/2007 w celu zagwarantowania odpowiednich warunków dostaw dla przemysłu wspólnotowego w okresie od 2010 do 2012 r.3.  Wszyscy importerzy wspólnotowi powinni mieć zapewniony równy i niezakłócony dostęp do wspomnianych kontyngentów taryfowych, a stawki ustanowione dla tych kontyngentów powinny być stosowane w sposób nieprzerwany wobec całego przywozu do wszystkich państw członkowskich produktów, których to dotyczy, do wyczerpania kontyngentów taryfowych.4.  W celu zapewnienia skuteczności wspólnego administrowania kontyngentami taryfowymi, państwa członkowskie powinny zostać upoważnione do odejmowania z kontyngentu niezbędnych ilości odpowiadających ich aktualnemu przywozowi. Ponieważ ta metoda administrowania wymaga ścisłej współpracy między państwami członkowskimi a Komisją, musi ona przede wszystkim być w stanie monitorować tempo, w jakim kontyngenty są wykorzystywane, i informować o tym państwa członkowskie.5.  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny[3] przewiduje utworzenie systemu administrowania kontyngentami taryfowymi, które mają być wykorzystywane zgodnie z porządkiem chronologicznym dat przyjęcia zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu. Komisja oraz państwa członkowskie administrują kontyngentami taryfowymi przyznanymi na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z tym systemem.6.  W celu zachowania jasności należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 824/2007 z mocą od dnia 1 stycznia 2010 r.7.  Ze względu na pilny charakter tej kwestii należy przyznać wyjątek od terminu sześciu tygodni, o którym mowa w pkt I.3 Protokołu w sprawie roli parlamentów państw członkowskich w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 18.  Należności celne przywozowe na produkty wymienione w załączniku zawiesza się w odniesieniu do wskazanych w nim kontyngentów taryfowych, z uwzględnieniem wskazanych w nim stawek celnych, okresów i kwot.9.  Przywóz produktów wymienionych w załączniku objęty jest kontyngentami, o których mowa w ust. 1, tylko jeśli zadeklarowana wartość celna jest co najmniej równa ustalonej cenie referencyjnej lub cenie, jaka ma zostać ustalona na podstawie art. 29 rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000[4].Artykuł 2Kontyngentami taryfowymi, o których mowa w art. 1, administruje Komisja zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.Artykuł 3Komisja i organy celne państw członkowskich współpracują ściśle w celu zapewnienia właściwego administrowania oraz kontroli stosowania niniejszego rozporządzenia.Artykuł 4Rozporządzenie (WE) nr 824/2007 traci moc.Artykuł 5Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKArtykuł 1.2.0 | Wpływ na zasoby własne | - 56,2 rocznie |4. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUŻYĆ FINANSOWYCHKontrole ostatecznego przeznaczenia niektórych produktów objętych niniejszym rozporządzeniem Rady zostaną przeprowadzone zgodnie z art. 291–300 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wdrażania Wspólnotowego Kodeksu Celnego.5. INNE UWAGIZ uwagi na fakt, że okres obowiązywania poprzedniego systemu autonomicznych kontyngentów taryfowych upływa dnia 31 grudnia 2009 r., obecny wniosek ma na celu zapewnienie ciągłości i wprowadzenie podobnego systemu uwzględniającego przeważające w tym okresie zapotrzebowanie oraz ogólne okoliczności.Niniejszy wniosek obejmuje poprawki, które należy wprowadzić w załączniku do rozporządzenia, którego okres obowiązywania upływa, w celu uwzględnienia wniosków o włączenie nowych produktów, zwiększenie autonomicznych kontyngentów taryfowych i poprawki do opisów produktów objętych nimi, które zostały przedłożone i przyjęte.Szacowany koszt działaniaGłównym skutkiem rozporządzenia jest utrata dochodów przez Wspólnotę. Przyjmując za podstawę najnowsze pełne dane statystyczne (2008 r.), utratę dochodów wynikającą z niniejszego rozporządzenia można szacować na 75 mln EUR w pierwszym roku trzyletniego okresu rozpoczynającego się w roku 2010. Skutek wynikający z poprzedniego rozporządzenia obliczono na 69 mln EUR rocznie.Wskazana kwota została obliczona na podstawie stawek celnych KNU i pełnego wykorzystania kontyngentów. Określa ona zatem maksymalny poziom utraty dochodów, ponieważ Wspólnota przyznaje bardziej korzystne preferencje handlowe różnym grupom krajów trzecich (GSP, GSP+, umowa o wolnym handlu), a przeciętne wykorzystanie kontyngentu w ciągu dwóch pierwszych lat stosowania rozporządzenia, którego okres obowiązywania upływa, wyniosło odpowiednio 78 % i 75 %.Dlatego też rzeczywista utrata dochodów zwykle jest niższa (około 25 mln EUR), ponieważ stawek celnych KNU nie stosuje się we wszystkich przypadkach. Szacuje się, że przywóz produktów rybołówstwa do UE obłożony jest średnio cłem ad valorem wynoszącym poniżej 3 % w stosunku do średniego cła KNU na produkty rybołówstwa wynoszącego 10,9 %.Obliczając utratę dochodów, uwzględniono jednak zawieszenia taryfowe przyznane przez wspólną organizację rynku.[pic][pic][1] Dz.U. C […] z […], s. […].[2] Dz.U. L 184 z 14.7.2007, s. 1.[3] Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.[4] Dz.U. L 17 z 21.1.2000, s. 22.[5] W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty rolne, opłaty wyrównawcze od cukru, należności celne) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25% na poczet kosztów poboru.