				|

		52011PC0627

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) /* KOM/2011/0627 wersja ostateczna - 2011/0282 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
We wniosku Komisji dotyczącym rozporządzenia
określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014-2020 (wniosek w sprawie
wieloletnich ram finansowych)[1]
określono ramy budżetowe i główne kierunki wspólnej polityki rolnej (WPR). W
oparciu o te ramy Komisja przedstawia pakiet rozporządzeń ustanawiających
przepisy dotyczące realizacji WPR w latach 2014-2020 wraz z oceną skutków
realizacji alternatywnych wariantów rozwoju tej polityki.
Obecne propozycje reform są oparte na komunikacie
dotyczącym WPR do 2020 r.[2],
w którym przedstawiono szeroki wybór wariantów strategicznych, których
realizacja pozwoli zmierzyć się z przyszłymi wyzwaniami dla rolnictwa i
obszarów wiejskich i wypełnić cele wyznaczone dla WPR, czyli: 1) cel rentownej
produkcji żywności; 2) zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi i
działań na rzecz  klimatu; oraz 3) zrównoważonego rozwoju terytorialnego. Od
chwili przyjęcia komunikatu zaprezentowany w nim kierunek reform cieszy się
szerokim poparciem zarówno wśród uczestników debaty międzyinstytucjonalnej[3], jak i zainteresowanych
podmiotów, z którymi przeprowadzono konsultacje w ramach oceny skutków.
Wspólną potrzebą, która wyłoniła się w trakcie
tego procesu, jest potrzeba dbania o efektywność wykorzystania zasobów, aby móc
osiągnąć w unijnym rolnictwie i na obszarach wiejskich inteligentny, trwały
wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu zgodnie ze strategią
„Europa 2020”, z zachowaniem WPR opartej na dwóch filarach, w ramach których do
osiągnięcia tych samych celów wykorzystuje się komplementarne środki. Filar I
obejmuje płatności bezpośrednie i środki organizacji rynków, które zapewniają
podstawowe wsparcie rocznych dochodów unijnych rolników, a także pomoc w
przypadku szczególnych zakłóceń na rynku, filar II dotyczy zaś rozwoju obszarów
wiejskich. W ramach II filaru państwa członkowskie sporządzają i współfinansują
programy wieloletnie oparte na wspólnych ramach[4].
Dzięki kolejnym reformom WPR rolnictwo stało
się bardziej zorientowane na rynek, przy jednoczesnym zachowaniu wsparcia
dochodów producentów, poprawiła się spójność wymogów w zakresie ochrony
środowiska i zwiększyło poparcie dla polityki rozwoju obszarów wiejskich jako
zintegrowanej metody rozwoju obszarów wiejskich w całej UE. Ten sam proces
reform zwiększył jednak także oczekiwania co do lepszego rozdziału pomocy
między państwa członkowskie i w tych państwach, oraz dał początek wezwaniom do
lepszego ukierunkowania środków służących rozwiązaniu problemów ochrony
środowiska i skuteczniejszego przeciwdziałania większej niestabilności rynku.
Poprzednie reformy służyły głównie rozwiązaniu
problemów wewnętrznych UE, obejmujących znaczne nadwyżki produkcji i zagrożenia
związane z bezpieczeństwem żywności. Reformy te przyniosły korzyści zarówno w
samej UE, jak i na arenie międzynarodowej. Większość dzisiejszych problemów
wywołanych jest jednak przez czynniki zewnętrzne wobec rolnictwa, a zatem
wymagają szerzej zakrojonych środków politycznych.
Przewiduje się, że nasilą się negatywne skutki
dla dochodów z działalności rolniczej, gdyż rolnicy stoją w obliczu większej
liczby zagrożeń, spadku wydajności i obniżenia marż ze względu na rosnące ceny
środków produkcji. Istnieje zatem potrzeba utrzymania wsparcia dochodów i
zwiększenia skuteczności instrumentów służących do zwalczania zagrożeń i
reagowania w sytuacjach kryzysowych. Silne rolnictwo ma kluczowe znaczenie dla
europejskiego przemysłu spożywczego i światowego bezpieczeństwa żywnościowego.
Jednocześnie wzywa się podmioty działające w
rolnictwie i na obszarach wiejskich do nasilenia wysiłków na rzecz realizacji
ambitnych celów związanych ze zmianą klimatu i energetyką oraz strategii
dotyczącej różnorodności biologicznej stanowiących część strategii „Europa 2020”.
Konieczne będzie udzielanie pomocy rolnikom i leśnikom, na których w głównej
mierze spoczywa odpowiedzialność za gospodarowanie gruntami, z przeznaczeniem
na przyjmowanie i utrzymywanie przez nich systemów i praktyk rolnych
szczególnie sprzyjających realizacji celów w zakresie ochrony środowiska i
klimatu, ponieważ ceny rynkowe nie obejmują zapewniania tych dóbr publicznych.
Będzie to także konieczne do jak najlepszego wykorzystania zróżnicowanego
potencjału obszarów wiejskich, a zatem przyczyni się do osiągnięcia wzrostu
służącego włączeniu społecznemu i spójności społecznej.
Przyszła WPR nie będzie zatem polityką, która
służy jedynie potrzebom niewielkiej, choć bardzo ważnej części unijnej
gospodarki, ale polityką o strategicznym znaczeniu dla bezpieczeństwa
żywnościowego, środowiska naturalnego i równowagi terytorialnej. Z prowadzenia
takiej prawdziwie wspólnej polityki, która w najbardziej efektywny sposób
wykorzystuje ograniczone środki budżetowe na utrzymanie zrównoważonego
rolnictwa w całej UE, płynie unijna wartość dodana. Tak prowadzona polityka
pozwala rozwiązywać istotne problemy wykraczające poza granice jednego kraju,
takie jak zmiana klimatu, zwiększając solidarność między państwami
członkowskimi, a jednocześnie umożliwiając elastyczność we wdrażaniu, aby
dostosować rozwiązania do lokalnych potrzeb.
W ogólnych założeniach wniosku w sprawie
wieloletnich ram finansowych przewidziano, że WPR ma zachować swoją dwufilarową
strukturę, przy czym kwota budżetu dla każdego filara powinna zostać utrzymana
w wartościach nominalnych na poziomie z 2013 r., z wyraźnym ukierunkowaniem na
osiąganie wyników w odniesieniu do głównych priorytetów UE. Płatności
bezpośrednie powinny być przeznaczone na wspieranie zrównoważonej produkcji
dzięki przyznaniu 30 % finansowania z budżetu na obowiązkowe środki
korzystne dla klimatu i środowiska. Poziomy płatności powinny stopniowo zostać
zrównane, a płatności dla beneficjentów korzystających ze znaczących kwot
pomocy stopniowo ograniczone. Wspólne ramy strategiczne powinny obejmować
rozwój obszarów wiejskich, a także inne unijne fundusze podlegające zarządzaniu
dzielonemu, które powinny zostać jeszcze bardziej ukierunkowane na rezultaty i
podlegać bardziej przejrzystym ulepszonym zasadom dotyczącym warunków ex
ante. Wreszcie finansowanie WPR w zakresie środków wspierania rynków
powinno zostać zwiększone z użyciem dwóch instrumentów spoza wieloletnich ram
finansowych: 1) rezerwy na wypadek sytuacji kryzysowych oraz 2) Europejskiego
Funduszu Dostosowania do Globalizacji w rozszerzonym zakresie.
Główne elementy ram legislacyjnych WPR na lata
2014-2020, uwzględniające powyższe kwestie, zawarte są w następujących
rozporządzeniach:
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich
dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej
(„rozporządzenie w sprawie płatności bezpośrednich”);
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych
(„rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynków”);
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez
Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)
(„rozporządzenie w sprawie rozwoju obszarów wiejskich”);
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej,
zarządzania nią i monitorowania jej (rozporządzenie horyzontalne);
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Rady
określającego środki dotyczące ustalania niektórych dopłat, refundacji i cen
związanych z jednolitą wspólną organizacją rynków produktów rolnych;
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 w
zakresie stosowania płatności bezpośrednich dla rolników w odniesieniu do roku 2013;
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 w
odniesieniu do systemu płatności jednolitych oraz wsparcia dla plantatorów
winorośli.
Rozporządzenie w sprawie rozwoju obszarów
wiejskich opiera się na wniosku przedstawionym przez Komisję w dniu 6 października
2011 r., w którym określono wspólne zasady dotyczące wszystkich funduszy
we wspólnych ramach strategicznych[5].
W późniejszym terminie przygotowane zostanie rozporządzenie w sprawie programu
dostaw żywności dla osób najbardziej potrzebujących, który obecnie ujęty jest w
innym dziale budżetu wieloletnich ram finansowych.
Ponadto w trakcie przygotowywania są nowe
przepisy dotyczące publikowania informacji o beneficjentach, które uwzględniają
zastrzeżenia zgłoszone przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w celu
znalezienia najodpowiedniejszego sposobu pogodzenia prawa beneficjentów do
ochrony ich danych osobowych z zasadą przejrzystości.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW
Ocena skutków służy ocenie i porównaniu
skutków trzech alternatywnych scenariuszy działania w oparciu o ocenę bieżącej
strategii politycznej i analizę przyszłych wyzwań i potrzeb. Stanowi ona wynik
długiego procesu, kierowanego przez zespół przedstawicieli różnych służb,
zapoczątkowanego w kwietniu 2010 r., w ramach którego przeprowadzono szeroko
zakrojoną analizę ilościową i jakościową, obejmującą określenie scenariusza
wyjściowego w postaci średniookresowych prognoz dla rynków rolnych i dochodów
do 2020 r. i modelowanie skutków różnych scenariuszy strategicznych dla
sytuacji ekonomicznej sektora rolnictwa.
Ocena skutków obejmuje następujące trzy
warianty: 1) wariant dostosowania, w którym kontynuowana jest obecna strategia
polityczna jednocześnie z działaniami służącymi zajęciu się jej najsłabszymi
stronami takimi jak kwestia podziału płatności bezpośrednich; 2) wariant
integracji, który zakłada znaczące zmiany w strategii w postaci lepszego
ukierunkowania i ekologizacji płatności bezpośrednich dla rolników i bardziej
strategicznego ukierunkowania polityki rozwoju obszarów wiejskich, tak by była
lepiej skoordynowana z politykami unijnymi w innych dziedzinach, przy czym
wariant ten przewiduje także rozszerzenie zakresu podstawy prawnej, aby w
większym zakresie objąć współpracę producentów;         oraz 3) scenariusz
zmiany ukierunkowania, w ramach którego polityka zostaje ukierunkowana
wyłącznie na środowisko ze stopniowym wycofywaniem płatności bezpośrednich,
przy założeniu, że zdolność produkcyjna może zostać utrzymana bez płatności i
że inne środki polityczne mogą służyć spełnieniu społeczno-ekonomicznych potrzeb
obszarów wiejskich.
W kontekście kryzysu gospodarczego i jego
negatywnego wpływu na finanse publiczne, w związku z którym UE przyjęła
strategię „Europa 2020” oraz wniosek określający wieloletnie ramy finansowe, w
ramach każdego z tych trzech wariantów przywiązuje się wagę do innego z trzech
strategicznych celów przyszłej WPR, która służy temu, by rolnictwo stało się
bardziej konkurencyjne i zrównoważone, a obszary wiejskie tętniły życiem. W
celu lepszego dostosowania do strategii „Europa 2020”, zwłaszcza pod względem
efektywności wykorzystania zasobów, coraz istotniejsze będzie zwiększenie
wydajności rolnictwa przez wykorzystanie badań, transferu wiedzy i wspieranie
współpracy oraz innowacyjności (w tym za pośrednictwem europejskiego
partnerstwa innowacyjnego na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa). Choć
polityka rolna nie jest już realizowana w otoczeniu regulacyjnym prowadzącym do
zakłóceń rynku, przewiduje się, że dalsza liberalizacja handlu, w szczególności
w kontekście dauhańskiej agendy rozwoju czy umowy o wolnym handlu z Mercosur,
będzie źródłem dodatkowego negatywnego wpływu na ten sektor.
Trzy warianty strategiczne zostały opracowane
z uwzględnieniem preferencji wyrażonych w konsultacjach, które zostały
przeprowadzone w ramach oceny skutków. Zainteresowane podmioty zostały
zaproszone do przedstawienia swoich poglądów między 23 listopada 2010 r. a
25 stycznia 2011 r., a w dniu 12 stycznia 2011 r. zorganizowano posiedzenie
komitetu doradczego. Poniżej podsumowano najważniejsze wnioski[6]:
–
Między zainteresowanymi stronami panuje zgoda co do
tego, że do zmierzenia się z wyzwaniami w zakresie bezpieczeństwa
żywnościowego, zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi i rozwoju
terytorialnego potrzeba silnej WPR opartej na strukturze dwóch filarów.
–
Większość respondentów jest zdania, że WPR powinna
odgrywać rolę w stabilizowaniu rynków i cen.
–
Zainteresowane podmioty mają różne poglądy
dotyczące ukierunkowania wsparcia (a zwłaszcza redystrybucji wsparcia
bezpośredniego i ograniczania płatności).
–
Panuje zgoda co do tego, że obydwa filary mogą
istotnie posłużyć do realizacji działań służących do walki ze zmianą klimatu i
zwiększenia efektywności środowiskowej dla dobra unijnego społeczeństwa.
Podczas gdy wielu rolników uważa, że płatności I filara są już dobrze
wykorzystywane, w przekonaniu opinii publicznej mogą one być wykorzystywane
bardziej efektywnie.
–
Respondenci pragną, by wszystkie części UE, w tym
obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania, stały się miejscem
przyszłego wzrostu i rozwoju.
–
Wielu respondentów podkreślało potrzebę integracji
WPR z polityką w innych dziedzinach, takich jak: ochrona środowiska, zdrowie,
handel i rozwój.
–
Postrzegają oni innowacyjność, rozwój
konkurencyjnych przedsiębiorstw i dostarczanie dóbr publicznych obywatelom UE
jako sposoby dostosowania WPR do strategii „Europa 2020”.
Ocena skutków obejmuje zatem porównanie trzech
wariantów strategicznych:
W ramach wariantu zmiany ukierunkowania
zostałoby przyspieszone dostosowanie strukturalne w sektorze rolnym oraz
nastąpiłoby przesunięcie produkcji w stronę obszarów najbardziej efektywnych
pod względem kosztów i najrentowniejszych sektorów. Znacząco zwiększono by
finansowanie ochrony środowiska, przy jednoczesnym narażeniu sektora na większe
ryzyko ze względu na ograniczony zakres interwencji rynkowej. Ponadto wariant
ten wiązałby się z wysokimi kosztami społecznymi i szkodą dla środowiska,
ponieważ mniej konkurencyjne obszary doświadczyłyby znacznej utraty dochodu, a
jako że w ramach polityki utracono by możliwość oddziaływania poprzez płatności
bezpośrednie powiązane z wymogami wzajemnej zgodności, nastąpiłaby degradacja
środowiska.
W przeciwieństwie do powyższego, wariant
zakładający dostosowanie pozwoliłby najlepiej zachować ciągłość polityki przy
wprowadzeniu ograniczonych, ale wymiernych udoskonaleń zarówno w
konkurencyjności rolnictwa, jak i w efektywności środowiskowej. Panują jednak
poważne wątpliwości co do tego, czy wariant ten pozwoliłby odpowiednio sprostać
przyszłym wyzwaniom związanym ze zmianą klimatu i środowiskiem, które w
długoterminowej perspektywie także warunkują zrównoważenie rolnictwa.
Scenariusz integracji jest nowatorski ze
względu na lepsze ukierunkowanie i ekologizację płatności bezpośrednich.
Analiza wskazuje na to, że ekologizacja jest możliwa rozsądnym kosztem z punktu
widzenia rolników, choć nie da się całkowicie uniknąć obciążenia
administracyjnego. Wariant ten mógłby stać się nowym bodźcem do rozwoju
obszarów wiejskich pod warunkiem, że nowe możliwości zostaną skutecznie
wykorzystane przez państwa członkowskie i regiony oraz że oparcie się na
wspólnych ramach strategicznych z innymi unijnymi funduszami nie osłabi efektu
synergii z I filarem ani nie odbierze szczególnych możliwości związanych z
rozwojem na obszarach wiejskich. Jeśli osiągnięta zostałaby właściwa równowaga,
taki scenariusz najlepiej posłużyłby osiągnięciu celu długoterminowego
zrównoważonego rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich.
W związku z tym ocena skutków zawiera
podsumowanie, że scenariusz integracji pozwala na zachowanie największej
równowagi w stopniowym dostosowywaniu WPR do strategicznych celów UE i w
realizacji różnych przepisów wniosków ustawodawczych. Niezbędne będzie także
opracowanie zasad oceny, by mierzyć wyniki WPR w odniesieniu do wspólnego
zestawu wskaźników powiązanych ze strategicznymi celami.
W tym procesie istotnym założeniem było
uproszczenie, które powinno być osiągane na wiele sposobów, w tym przez
udoskonalenie przepisów dotyczących wzajemnej zgodności i instrumentów
rynkowych lub przez zaprojektowanie systemu dla drobnych producentów rolnych.
Ponadto ekologizacja płatności bezpośrednich powinna być zaplanowana w taki
sposób, by zminimalizować obciążenie dla administracji, w tym koszty inspekcji.

3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Proponuje się utrzymanie obecnej struktury WPR
opartej na dwóch filarach, w ramach której obowiązkowe środki powszechnego
stosowania do corocznego wdrażania w ramach I filara byłyby uzupełnione lepiej
dostosowanymi do uwarunkowań krajowych i regionalnych dobrowolnymi środkami w ramach
programów wieloletnich II filara. Nowa koncepcja płatności bezpośrednich ma na
celu lepsze wykorzystanie efektu synergii z II filarem, którego środki są z
kolei umieszczone we wspólnych ramach strategicznych, by można było lepiej je
skoordynować ze środkami funduszy w ramach zarządzania dzielonego.
Ponadto zostaje także zachowana obecna
struktura czterech podstawowych instrumentów prawnych, przy czym zostaje
rozszerzony zakres rozporządzenia finansowego, by ująć wspólne przepisy w jeden
dokument zwany obecnie rozporządzeniem horyzontalnym.
Wnioski są zgodne z zasadą pomocniczości. WPR
jest prawdziwie wspólną polityką: jest to obszar, w którym zarządzanie dzielone
jest między UE a państwa członkowskie i jest prowadzone na szczeblu unijnym dla
utrzymania zrównoważonego i zróżnicowanego rolnictwa w całej UE, objęcia
istotnych kwestii wykraczających poza granice państw, takich jak zmiana
klimatu, oraz dla zwiększenia solidarności między państwami członkowskimi. Ze
względu na znaczenie przyszłych wyzwań dla bezpieczeństwa żywnościowego,
środowiska i równowagi terytorialnej, WPR pozostaje polityką o strategicznym
znaczeniu dla skutecznego podejmowania strategicznych wyzwań i najbardziej
efektywnego wykorzystania środków budżetowych. Ponadto proponuje się utrzymanie
obecnej struktury instrumentów w obydwu filarach, w ramach której państwa
członkowskie miałyby większą swobodę w dostosowaniu rozwiązań do lokalnych
uwarunkowań oraz w dofinansowaniu środków II filara. W ramach II filara
udostępnia się także narzędzia takie jak europejskie partnerstwo innowacyjne i
instrumenty zarządzania ryzykiem. Jednocześnie wspólna polityka rolna zostanie
lepiej dostosowana do strategii „Europa 2020” (w tym przez umieszczenie jej we
wspólnych ramach z innymi funduszami UE) oraz usprawniona i uproszczona.
Wreszcie analiza przeprowadzona w ramach oceny skutków jasno ukazuje koszt
braku działania pod względem negatywnych konsekwencji dla gospodarki,
środowiska i społeczeństwa.
Rozporządzenie w sprawie rozwoju obszarów
wiejskich opiera się na podejściu strategicznym wprowadzonym w obecnym okresie
programowania, polegającym na tym, że państwa członkowskie opracowywały
strategie i programy na podstawie analizy SWOT, by jak najlepiej dostosować
interwencje do krajowych i regionalnych uwarunkowań, co odniosło pozytywny
skutek. Nowy mechanizm realizacji ma na celu zwiększenie skuteczności tego
podejścia strategicznego – między innymi poprzez ustanowienie na szczeblu UE
jasno określonych wspólnych celów rozwoju obszarów wiejskich (w powiązaniu ze
wspólnymi wskaźnikami celu), a także przez wprowadzenie niezbędnych dostosowań
na podstawie nabytego dotychczas doświadczenia.
Rozporządzenie obejmuje także europejskie
partnerstwo innowacyjne na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa, które ma
na celu promowanie efektywności wykorzystania zasobów, łączenie badań z
praktycznym zastosowaniem i ogólnie zachęcanie do innowacyjności. Partnerstwo
działa poprzez grupy operacyjne odpowiedzialne za innowacyjne projekty i jest
wspierane za pośrednictwem sieci.
Na podstawie wniosku przedstawionego przez
Komisję w dniu 6 października 2011 r., w którym określono wspólne
zasady dotyczące wszystkich funduszy we wspólnych ramach strategicznych, II
filar WPR powinien umożliwiać działanie w sposób skoordynowany i komplementarny
z I filarem, a także z innymi funduszami UE (w szczególności Europejskim
Funduszem Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskim Funduszem Społecznym (EFS),
Funduszem Spójności i Europejskim Funduszem Morskim i Rybackim).  Na szczeblu
UE fundusze te zostaną objęte wspólnymi ramami strategicznymi, które na
poziomie krajowym będą transponowane za pośrednictwem umów o partnerstwie, w
tym wspólnych celów i zasad ich działania. Ustanowienie wspólnych zasad
dotyczących wszystkich funduszy we wspólnych ramach strategicznych ułatwi
obsługę projektów zarówno z punktu widzenia beneficjentów, jak i organów
krajowych, a także ułatwi wdrażanie projektów zintegrowanych.
W tym kontekście polityka rozwoju obszarów
wiejskich nadal zachowuje swoje długoterminowe cele strategiczne, czyli
zwiększenie konkurencyjności rolnictwa, zrównoważone gospodarowanie zasobami
naturalnymi i działaniami na rzecz klimatu oraz zrównoważony rozwój
terytorialny obszarów wiejskich. Zgodnie ze strategią „Europa 2020” te ogólne
cele wsparcia rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020 są w bardziej
szczegółowy sposób wyrażone w następujących sześciu priorytetach
ogólnounijnych:
–
ułatwianie transferu wiedzy i innowacji w
rolnictwie i leśnictwie oraz na obszarach wiejskich;
–
poprawa konkurencyjności wszystkich rodzajów
gospodarki rolnej i zwiększenie rentowności gospodarstw rolnych;
–
poprawa organizacji łańcucha żywnościowego i
promowanie zarządzania ryzykiem w rolnictwie;
–
odtwarzanie, chronienie i wzmacnianie ekosystemów
zależnych od rolnictwa i leśnictwa;
–
wspieranie efektywnego gospodarowania zasobami i
przechodzenia na gospodarkę niskoemisyjną i odporną na zmianę klimatu w
sektorach rolnym, spożywczym i leśnym;
–
zwiększanie włączenia społecznego, ograniczenie
ubóstwa i promowanie rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich.
Te priorytety powinny stać się podstawą
programowania, w tym określenia dla każdego z nich wskaźników celu.
Rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące przygotowania, zatwierdzania i
zmiany programów, które bazują ogólnie na obowiązujących przepisach, otwiera
także możliwość tworzenia podprogramów (np. dla młodych rolników, drobnych
producentów rolnych, obszarów górskich, krótkich łańcuchów dostaw), które
korzystałyby z bardziej intensywnego wsparcia.
Lista poszczególnych środków została
uproszczona, a konkretne środki poddano przeglądowi i skorygowano, by rozwiązać
problemy związane z zakresem, wdrażaniem i wykorzystaniem środków, które
wystąpiły w obecnym okresie programowania. Jako że większość środków
potencjalnie służy osiągnięciu więcej niż jednego celu lub priorytetu, nie
wydaje się dłużej właściwe grupowanie ich w osie; programowanie w oparciu o
priorytety powinno zapewnić równowagę w programach. Utworzony zostaje specjalny
środek dla rolnictwa ekologicznego, na nowo wytycza się także obszary ze
szczególnymi naturalnymi ograniczeniami. Udoskonala się przepis mający na celu
wspieranie wspólnych działań w dziedzinie środowiska.
Obecnemu środkowi dotyczącemu współpracy
nadaje się większe znaczenie i rozszerza jego zakres, by wspierać różne formy
współpracy (gospodarczej, w dziedzinie ochrony środowiska i społecznej) między
szeroką rzeszą potencjalnych beneficjentów. Obecnie obejmuje on projekty
pilotażowe, a także współpracę między regionami i między krajami. Podejście Leader
i podejście oparte na tworzeniu sieci mają nadal odgrywać kluczową rolę,
szczególnie dla rozwoju obszarów wiejskich i popularyzowania innowacji.
Wsparcie za pośrednictwem środka Leader będzie spójne i skoordynowane ze
wsparciem rozwoju lokalnego pochodzącym z innych unijnych funduszy w ramach
zarządzania dzielonego. Nagroda dla lokalnych innowacyjnych projektów
współpracy będzie stanowić wsparcie dla transnarodowych inicjatyw na rzecz
innowacji.
Narzędzia dotyczące zarządzania ryzykiem, w
tym wsparcie dla funduszy wspólnego inwestowania i nowy instrument stabilizacji
dochodu, oferują nowe możliwości radzenia sobie z dużą zmiennością cen na
rynkach rolnych, która prawdopodobnie utrzyma się w średnioterminowej
perspektywie.
Zlikwidowanie obecnego systemu opartego na
osiach uprości także państwom członkowskim proces programowania środków.
Wreszcie proponowane jest oparcie się na
Wspólnych Ramach Monitorowania i Oceny (WRMiC) wprowadzonych w bieżącym
okresie, które zostaną uproszczone i udoskonalone na podstawie dotychczasowych
doświadczeń. Do celów monitorowania i oceny wspólny zestaw wskaźników zostanie
powiązany z celami strategicznymi.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek w sprawie wieloletnich ram finansowych
zawiera przepis stanowiący, że znaczna część unijnego budżetu powinna nadal być
przeznaczana na rolnictwo, które jest wspólną polityką o strategicznym
znaczeniu. Zatem proponuje się skoncentrowanie WPR na jej najważniejszych
działaniach i przeznaczenie 317,2 mld euro, według cen bieżących, na I filar
oraz 101,2 mld euro na II filar na okres 2014-2020.
Finansowanie I i II filara uzupełnione jest
dodatkową kwotą 17,1 mld euro, na którą składa się 5,1 mld euro na badania i
innowacyjność, 2,5 mld euro na bezpieczeństwo żywności oraz 2,8 mld euro na
pomoc żywnościową dla osób najbardziej potrzebujących, ujętą w innych działach
wieloletnich ram finansowych, a także 3,9 mld euro w nowej rezerwie
przeznaczonej na sytuacje kryzysowe w sektorze rolnym oraz do 2,8 mld euro w
Europejskim Funduszu Dostosowania do Globalizacji spoza wieloletnich ram
finansowych, co stanowi razem całkowity budżet w wysokości 435,6 mld euro na
okres 2014-2020.
Odnośnie do podziału wsparcia między państwa
członkowskie, proponuje się, by wszystkim państwom członkowskim, w których
płatności bezpośrednie wynoszą mniej niż 90 % unijnej średniej,
zmniejszono różnicę wysokości wsparcia o jedną trzecią. Krajowe pułapy w
rozporządzeniu w sprawie płatności bezpośrednich przeliczono w oparciu o
powyższą zasadę.
Podział wsparcia na rozwój obszarów wiejskich
oparty jest na obiektywnych kryteriach powiązanych z celami strategicznymi z
uwzględnieniem obecnie obowiązującego podziału. Podobnie jak obecnie, regiony
słabiej rozwinięte powinny nadal korzystać z wyższych stawek dofinansowania, co
ma dotyczyć także niektórych środków takich jak: transfer wiedzy, grupy
producentów, współpraca oraz Leader.
Wprowadzono pewną elastyczność pod względem
przenoszenia środków pieniężnych między filarami (do 5% płatności
bezpośrednich): z I filaru do II filaru, w celu umożliwienia państwom
członkowskim wzmacniania ich polityki rozwoju obszarów wiejskich, oraz z II
filaru do I filaru - w przypadku tych państw członkowskich, w których płatności
bezpośrednie wynoszą mniej niż 90% unijnej średniej.
Szczegóły finansowego wpływu wniosków w
sprawie reformy WPR określa sprawozdanie finansowe stanowiące załącznik do
wniosków ustawodawczych.
2011/0282 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I
RADY
w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich
przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej, w szczególności jego art. 42 i 43,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[7],
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego[8],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[9],
po konsultacji z Europejskim Inspektorem
Ochrony Danych[10],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego,
Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów WPR:
„WPR do 2020 r.: sprostać wyzwaniom przyszłości związanym z żywnością,
zasobami naturalnymi oraz aspektami terytorialnymi”[11] (zwany dalej „komunikatem w
sprawie WPR do 2020 r.”) określa potencjalne wyzwania, cele i kierunki
wspólnej polityki rolnej (zwanej dalej „WPR”) po 2013 r.  W świetle debaty
nad tym komunikatem należy zreformować WPR ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r.
Reforma ta powinna obejmować wszystkie główne instrumenty WPR, w tym
rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie
wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz
Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)[12].
Z uwagi na zakres reform należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 i
zastąpić je nowym dokumentem.
(2)
Polityka rozwoju obszarów wiejskich powinna
towarzyszyć płatnościom bezpośrednim i środkom rynkowym WPR oraz uzupełniać je,
a tym samym przyczyniać się do osiągnięcia celów tej polityki ustanowionych w
Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanym dalej „Traktatem”).
Polityka rozwoju obszarów wiejskich powinna również integrować główne cele
polityki określone w komunikacie Komisji z dnia 3 marca 2010 r. „Europa 2020
- Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego
włączeniu społecznemu”[13]
(zwanej dalej „strategią »Europa 2020«”) i być spójna z ogólnymi celami
polityki spójności gospodarczej i społecznej określonymi w Traktacie.
(3)
W związku z tym, że cel niniejszego rozporządzenia,
mianowicie rozwój obszarów wiejskich, nie może zostać osiągnięty w
wystarczający sposób na szczeblu państw członkowskich, ze względu na powiązania
pomiędzy tym celem a innymi instrumentami WPR, zakres różnic pomiędzy
poszczególnymi obszarami wiejskimi oraz ograniczenia środków finansowych państw
członkowskich w rozszerzonej Unii, a może zostać osiągnięty w lepszy sposób na
poziomie Unii poprzez wieloletnią gwarancję finansowania unijnego oraz poprzez
skoncentrowanie się na jego priorytetach, Unia może przyjmować środki zgodnie z
zasadą pomocniczości określoną w art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 ust. 4 tego Traktatu,
niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia
tego celu.
(4)
W celu uzupełnienia lub zmienienia pewnych
elementów niniejszego rozporządzenia innych niż istotne należy powierzyć
Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290
Traktatu. Szczególnie istotne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja
prowadziła stosowne konsultacje, w tym z ekspertami. Przygotowując i
opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i
odpowiednie przekazanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i
Radzie.
(5)
Aby zapewnić zrównoważony rozwój obszarów
wiejskich, trzeba skoncentrować się na ograniczonej liczbie podstawowych
priorytetów związanych z transferem wiedzy i innowacją w rolnictwie, leśnictwie
i na obszarach wiejskich, konkurencyjnością wszystkich rodzajów gospodarki
rolnej i rentownością gospodarstw, organizacją łańcuchów żywnościowych i
zarządzaniem ryzykiem w rolnictwie, odtwarzaniem, ochroną i wzmacnianiem
ekosystemów zależnych od rolnictwa i leśnictwa, efektywnym gospodarowaniem
zasobami i przechodzeniem na gospodarkę niskoemisyjną w sektorach rolnym,
spożywczym i leśnym oraz zwiększaniem włączenia społecznego, ograniczeniem
ubóstwa i promowaniem rozwoju gospodarczego obszarów wiejskich. Należy przy tym
uwzględnić zróżnicowanie sytuacji, które mają wpływ na obszary wiejskie, gdzie
występują różne cechy lub różne kategorie potencjalnych beneficjentów i celów
przekrojowych w zakresie innowacyjności, środowiska oraz przeciwdziałania
zmianie klimatu i do przystosowania się do niej. Działania w zakresie
przeciwdziałania zmianie klimatu powinny odnosić się zarówno do ograniczania
emisji w rolnictwie i leśnictwie, pochodzących z najważniejszych form działalności
takich jak produkcja zwierzęca i stosowanie nawozów, jak i do biotopów
obniżających zawartość dwutlenku węgla oraz zwiększania pochłaniania dwutlenku
węgla uwzględniając użytkowanie gruntów, zmiany użytkowania gruntów oraz sektor
leśny. Priorytet Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich dotyczący transferu
wiedzy i innowacji w rolnictwie, leśnictwie i na obszarach wiejskich powinno
stosować się horyzontalnie w odniesieniu do innych priorytetów Unii związanych
z rozwojem obszarów wiejskich.
(6)
Priorytety Unii w zakresie rozwoju obszarów
wiejskich powinny być realizowane w ramach zrównoważonego rozwoju i wspierania
przez Unię celu ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, zgodnie z
art. 11 i 19 Traktatu, z uwzględnieniem zasady „zanieczyszczający płaci”. Państwa
członkowskie powinny dostarczać informacji o wspieraniu celu dotyczącego zmiany
klimatu zgodnie z ambitnym założeniem przeznaczenia przynajmniej 20 % unijnego
budżetu na ten cel, przy zastosowaniu metodyki przyjętej przez Komisję.
(7)
Działalność Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz
Rozwoju Obszarów Wiejskich (zwanego dalej „EFRROW”) oraz operacje, do których
Fundusz się przyczynia, powinny być spójne i zgodne ze wsparciem w ramach
innych instrumentów WPR. W celu zapewnienia optymalnego przydziału i
efektywnego wykorzystania zasobów unijnych należy powierzyć Komisji uprawnienia
do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określania
wyjątków od zasady, że na mocy niniejszego rozporządzenia nie należy przyznawać
wsparcia operacjom wspieranym w ramach wspólnej organizacji rynków.
(8)
W celu zapewnienia niezwłocznego startu i
efektywnej realizacji programów rozwoju obszarów wiejskich wsparcie z EFRROW
powinno opierać się na istnieniu należytych ramowych warunków administracyjnych.
Z tego względu państwa członkowskie powinny oceniać zgodność z pewnymi
warunkami ex ante. Każde państwo członkowskie powinno przygotować
krajowy program rozwoju obszarów wiejskich dla całego terytorium kraju albo też
zbiór programów regionalnych. W każdym programie należy określić strategię
osiągania celów w odniesieniu do priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów
wiejskich oraz zestaw środków. Programowanie powinno być zgodne z priorytetami
unijnymi w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, a jednocześnie dostosowane do
kontekstu krajowego, oraz uzupełniać inne obszary polityki unijnej, w
szczególności politykę rynku rolnego, politykę spójności oraz wspólną politykę
rybołówstwa. Państwa członkowskie, które decydują się na opracowanie zestawu
programów regionalnych powinny również być w stanie opracować ramy krajowe –
bez alokacji oddzielnych środków budżetowych – w celu ułatwienia koordynacji
realizacji wyzwań ogólnokrajowych między regionami.
(9)
Państwa członkowskie powinny móc włączać do swoich
programów rozwoju obszarów wiejskich podprogramy tematyczne ukierunkowane na
określone potrzeby obszarów mających dla nich szczególne znaczenie. Podprogramy
tematyczne powinny dotyczyć m.in. młodych rolników, małych gospodarstw,
obszarów górskich i tworzenia krótkich łańcuchów dostaw. Podprogramy tematyczne
należy również wykorzystywać w celu uwzględnienia możliwości zajęcia się
tematem restrukturyzacji sektorów rolnych, które mają duży wpływ na rozwój
obszarów wiejskich. Aby wspomóc efektywne interwencje w ramach takich
podprogramów tematycznych, państwom członkowskim należy zezwolić na ustalenie
wyższych stawek wsparcia dla określonych operacji objętych tymi podprogramami.
(10)
W programach rozwoju obszarów wiejskich należy
określić potrzeby objętego nimi obszaru i opisać spójną strategię zaspokojenia
tych potrzeb, z uwzględnieniem priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów
wiejskich. Strategia ta powinna być oparta na wyznaczeniu celów. Należy ustalić
powiązania między określonymi potrzebami, wyznaczonymi celami i środkami
wybranymi w celu osiągnięcia celów i zaspokojenia potrzeb. Programy rozwoju
obszarów wiejskich powinny również zawierać wszystkie informacje potrzebne do
oceny ich zgodności z wymogami niniejszego rozporządzenia.
(11)
W programach rozwoju obszarów wiejskich należy
ustanowić cele w oparciu o wspólny zestaw wskaźników dla wszystkich państw
członkowskich. Aby ułatwić to zadanie, należy, zgodnie z priorytetami Unii w
zakresie rozwoju obszarów wiejskich, wyznaczyć obszary objęte tymi wskaźnikami.
Ze względu na horyzontalne stosowanie priorytetu Unii w zakresie rozwoju
obszarów wiejskich dotyczącego transferu wiedzy w rolnictwie i leśnictwie
interwencje w ramach tego priorytetu należy uważać za mające zasadnicze
znaczenie dla wskaźników celów określonych dla pozostałych priorytetów Unii.
(12)
Konieczne jest ustanowienie pewnych zasad
programowania i dokonywania przeglądów programów rozwoju obszarów wiejskich. W
przypadku zmian niemających wpływu na strategię programów lub odpowiedni wkład
finansowy Unii należy przewidzieć mniej rygorystyczną procedurę.
(13)
W celu zapewnienia pewności prawa i jasności w
kwestii procedury, która ma być stosowana w przypadku dokonywania zmian w
programie, należy powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z
art. 290 Traktatu w odniesieniu do ustalania kryteriów, na podstawie których
proponowane zmiany skwantyfikowanych celów programu będą uważane za istotne, a
zatem wymagające zmodyfikowania programu w drodze aktu wykonawczego przyjętego
zgodnie z art. 91 niniejszego rozporządzenia.
(14)
Rozwój i specjalizacja rolnictwa i leśnictwa oraz
szczególne wyzwania, przed którymi stoją mikroprzedsiębiorstwa oraz małe i
średnie przedsiębiorstwa (zwane dalej „MŚP”) na obszarach wiejskich wymagają
odpowiedniego poziomu szkolenia technicznego i gospodarczego, a także większej
zdolności do korzystania z wiedzy i informacji oraz ich wymiany, w tym poprzez
rozpowszechnianie najlepszych produkcyjnych praktyk rolnych i leśnych. Transfer
wiedzy i działania informacyjne powinny odbywać się nie tylko w postaci
tradycyjnych kursów szkoleniowych, ale także być dostosowane do potrzeb
podmiotów na obszarach wiejskich. Z tego względu należy również wspierać
warsztaty, coaching, demonstracje, działania informacyjne, jak również
krótkoterminową wymianę i programy wizyt w gospodarstwach. Wiedza i zdobyte
informacje powinny umożliwiać rolnikom, posiadaczom lasów, osobom działającym w
sektorze spożywczym i MŚP na obszarach wiejskich w szczególności zwiększenie
ich konkurencyjności oraz poprawienie efektywnego gospodarowania zasobami i
efektywności środowiskowej, przyczyniając się jednocześnie do osiągania
zrównoważonego charakteru gospodarki wiejskiej. W celu zapewnienia efektywnego
transferu wiedzy i działań informacyjnych pod względem osiągania tych wyników
należy wymagać, aby podmioty świadczące usługi w zakresie transferu wiedzy
miały wszystkie stosowne zdolności.
(15)
Aby zagwarantować, że podmioty świadczące usługi w
zakresie transferu wiedzy są w stanie świadczyć usługi o takiej jakości i takim
charakterze, jakie są zgodne z celami polityki rozwoju obszarów wiejskich, oraz
aby zapewnić lepsze dysponowanie środkami finansowymi i wyraźne rozgraniczenie
programów wymiany w gospodarstwach rolnych i wizyt w gospodarstwach od
podobnych działań w ramach innych programów unijnych, należy powierzyć Komisji
uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do
minimalnych kwalifikacji podmiotów zajmujących się transferem wiedzy, kosztów
kwalifikowalnych oraz czasu trwania i kwestii ujętych w programach wymiany w
gospodarstwach rolnych i wizyt w gospodarstwach.
(16)
Usługi doradcze dla gospodarstw rolnych umożliwiają
rolnikom, posiadaczom lasów i MŚP na obszarach wiejskich bardziej zrównoważone
zarządzanie i poprawę ogólnej efektywności ich gospodarstw lub przedsiębiorstw.
Z tego względu należy zachęcać zarówno do tworzenia takich usług, jak i do
korzystania z nich przez rolników, posiadaczy lasów i MŚP. W celu poprawy
jakości i skuteczności oferowanego doradztwa należy określić wymogi dotyczące
minimalnych kwalifikacji i regularnego szkolenia doradców. Usługi doradcze dla
gospodarstw rolnych, określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr HR/2012 z dnia […][14],
powinny wspierać rolników w ocenie efektywności ich gospodarstw rolnych i
określaniu koniecznych ulepszeń w odniesieniu do podstawowych wymogów w
zakresie zarządzania, zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska,
praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska, o których mowa w
rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr DP/2012 z dnia […][15], wymogów lub działań
związanych z przeciwdziałaniem zmianie klimatu i przystosowaniem się do niej,
różnorodnością biologiczną, ochroną wód, zgłaszaniem chorób zwierząt oraz
innowacją, przynajmniej w zakresie określonym w załączniku I do rozporządzenia
(UE) nr HR/2012. W stosownych przypadkach doradztwo powinno obejmować również
normy bezpieczeństwa pracy. Doradztwo może także obejmować kwestie związane z
efektywnością ekonomiczną, rolną i środowiskową gospodarstwa lub przedsiębiorstwa.
Usługi z zakresu zarządzania gospodarstwem rolnym i zastępstw powinny pomóc
rolnikom w usprawnieniu i ułatwieniu zarządzania gospodarstwem.
(17)
Aby zagwarantować, że podmioty i organy oferujące
usługi doradcze są w stanie zapewniać doradztwo o takiej jakości i takim
charakterze, jakie są zgodne z celami polityki rozwoju obszarów wiejskich,
należy powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290
Traktatu w odniesieniu do dalszego określenia minimalnych kwalifikacji organów i
podmiotów świadczących usługi doradcze.
(18)
Unijne lub krajowe systemy zapewniania jakości
produktów rolnych i żywności stanowią dla konsumentów potwierdzenie jakości i
cech produktu lub procesu produkcji stosowanego w wyniku udziału rolników w
takim systemie, wytwarzają wartość dodaną takich produktów i poprawiają ich
możliwości rynkowe. Z tego względu należy zachęcać rolników do udziału w tych
systemach. Z uwagi na fakt, że w momencie przystępowania do takiego programu i
w pierwszych latach udziału w nim dodatkowe koszty i obowiązki, którymi rolnicy
są obciążeni w związku z udziałem w programie, nie są w pełni rekompensowane
przez rynek, wsparcie powinno być ograniczone do przystępowania do takich
programów po raz pierwszy i obejmować okres nie dłuższy niż pięć lat. Biorąc
pod uwagę szczególne cechy bawełny jako produktu rolnego, należy uwzględnić
także systemy zapewniania jakości bawełny. W celu zapewnienia efektywnego i
racjonalnego wykorzystania zasobów budżetowych EFRROW należy powierzyć Komisji
uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do
unijnych systemów jakości, które mogą być objęte tym środkiem.
(19)
Aby zwiększyć efektywność gospodarczą i
środowiskową gospodarstw rolnych i przedsiębiorstw na obszarach wiejskich,
zwiększyć efektywność sektora handlu produktami rolnymi i ich przetwórstwa,
zapewnić infrastrukturę potrzebną do rozwoju rolnictwa i wspierać inwestycje
niedochodowe niezbędne do osiągnięcia celów środowiskowych, należy udzielać
wsparcia na rzecz inwestycji w środki trwałe przyczyniających się do
osiągnięcia tych celów. W okresie programowania 2007-2013 różne środki
obejmowały różne obszary interwencji. Aby to uprościć, ale również by umożliwić
beneficjentom opracowywanie i realizowanie połączonych projektów o zwiększonej
wartości dodanej, jeden środek powinien obejmować wszystkie rodzaje inwestycji
w środki trwałe. Aby lepiej ukierunkować pomoc, państwa członkowskie powinny określić
próg w odniesieniu do gospodarstw rolnych kwalifikujących się do pomocy na
rzecz inwestycji związanych ze wspieraniem rentowności gospodarstw w oparciu o
wyniki analizy mocnych i słabych stron oraz szans i zagrożeń („analizy SWOT”).
(20)
Potencjał produkcyjny sektora rolnego jest bardziej
niż w przypadku innych sektorów narażony na zniszczenia w wyniku klęsk
żywiołowych. Aby wspomóc rentowność i konkurencyjność gospodarstw w obliczu
takich klęsk, należy udzielać wsparcia stanowiącego dla rolników pomoc w
przywracaniu zniszczonego potencjału produkcji rolnej. Państwa członkowskie
powinny również dopilnować, aby nie dochodziło do wystąpienia nadwyżki
rekompensaty w wyniku połączenia unijnych (w szczególności w odniesieniu do
środka zarządzania ryzykiem), krajowych i prywatnych systemów rekompensat. W
celu zapewnienia efektywnego i racjonalnego wykorzystania zasobów budżetowych
EFRROW należy powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z
art. 290 Traktatu w odniesieniu do określania kosztów kwalifikowalnych w ramach
tego środka.
(21)
Tworzenie i rozwój nowej działalności gospodarczej
w postaci nowych gospodarstw, przedsiębiorstw lub inwestycji w działalność
pozarolniczą ma zasadnicze znaczenie dla rozwoju i konkurencyjności obszarów
wiejskich. Środek dotyczący rozwoju gospodarstw rolnych i działalności
gospodarczej powinien ułatwiać młodym rolnikom rozpoczęcie działalności i
strukturalne dostosowanie ich gospodarstw po rozpoczęciu działalności,
różnicowanie działalności w kierunku działalności pozarolniczej oraz tworzenie
i rozwijanie MŚP prowadzących działalność pozarolniczą na obszarach wiejskich.
Należy także wspierać rozwój małych gospodarstw, których działalność jest
potencjalnie gospodarczo rentowna. W celu zapewnienia rentowności nowej
działalności gospodarczej wspieranej w ramach tego środka należy uzależnić
wsparcie od przedłożenia planu operacyjnego. Wsparcie na rzecz założenia nowego
przedsiębiorstwa powinno obejmować jedynie początkowy okres działalności
przedsiębiorstwa i nie powinno stać się pomocą operacyjną. Z tego względu w
przypadku gdy państwa członkowskie decydują się na udzielanie pomocy w ratach,
pomoc ta nie powinna być udzielana przez okres dłuższy niż pięć lat. Ponadto w
celu zachęcania do restrukturyzacji sektora rolnictwa należy ustanowić wsparcie
w formie rocznych płatności dla rolników uczestniczących w systemie dla
drobnych producentów rolnych, ustanowionym w tytule V rozporządzenia (UE) nr
DP/2012, którzy zobowiązują się do przekazania całego gospodarstwa wraz z
odpowiednimi uprawnieniami do płatności innemu rolnikowi, który nie uczestniczy
w przedmiotowym programie.
(22)
MŚP stanowią podstawę unijnej gospodarki wiejskiej.
Rozwój gospodarstw i działalności pozarolniczej powinien mieć na celu
wspieranie zatrudnienia i tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy na obszarach
wiejskich, zachowanie istniejących już miejsc pracy, ograniczenie sezonowych
wahań zatrudnienia, rozwój sektorów nierolniczych poza rolnictwem i sektorem
rolnym oraz sektorem przetwórstwa spożywczego, sprzyjając jednocześnie
integracji przedsiębiorstw i powstawaniu lokalnych powiązań między sektorami. Należy
wspierać projekty łączące jednocześnie rolnictwo, turystykę wiejską poprzez
promowanie zrównoważonej i odpowiedzialnej turystyki na obszarach wiejskich
oraz dziedzictwo przyrodnicze i kulturowe, a także promować inwestycje w
energię odnawialną.
(23)
W celu zapewnienia efektywnego i racjonalnego
wykorzystania zasobów budżetowych EFRROW oraz zagwarantowania ochrony praw
beneficjentów i uniknięcia ich dyskryminowania należy powierzyć Komisji
uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do
określania warunków, na jakich osobę prawną można uznać za „młodego rolnika”,
ustanowienia okresu karencji na nabycie umiejętności zawodowych, minimalnej
zawartości planów operacyjnych oraz kryteriów stosowanych przez państwa
członkowskie w celu zdefiniowania małych gospodarstw i wyznaczenia górnych i
dolnych progów na potrzeby określania kwalifikowalności operacji w ramach
odpowiednio wsparcia dla młodych rolników lub rozwoju małych gospodarstw.
(24)
Rozwój infrastruktury lokalnej i lokalnych usług podstawowych
na obszarach wiejskich, w tym rekreacji i kultury, odnowa wsi i działalność
ukierunkowana na odbudowę i poprawę stanu dziedzictwa kulturowego i
przyrodniczego wsi i krajobrazów wiejskich stanowią zasadniczy element
wszelkich starań w zakresie realizowania potencjału wzrostu i promowania
zrównoważonego charakteru obszarów wiejskich. Z tego względu należy udzielać
wsparcia operacjom mającym taki cel, jak również związanym z dostępem do
technologii informacyjno-komunikacyjnych i rozwojem szybkich i bardzo szybkich
łączy szerokopasmowych. Zgodnie z tymi celami należy promować rozwój usług i
infrastruktury prowadzących do włączenia społecznego oraz odwrócenia tendencji
spowolnienia gospodarczego i społecznego oraz wyludniania obszarów wiejskich. W
celu osiągnięcia maksymalnej efektywności tego wsparcia objęte nim operacje
powinny być realizowane zgodnie z planami rozwoju gmin i ich podstawowych usług
opracowanymi przez co najmniej jedną społeczność wiejską, w przypadku gdy takie
plany istnieją. W celu zapewnienia spójności z celami Unii w zakresie klimatu
należy powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290
Traktatu w odniesieniu do określania rodzajów infrastruktury energii
odnawialnej kwalifikujących się do wsparcia.
(25)
Leśnictwo jest integralną częścią rozwoju obszarów
wiejskich, a wsparcie na rzecz zrównoważonego i przyjaznego dla klimatu
użytkowania gruntów powinno obejmować rozwój obszarów leśnych i zrównoważone
zarządzanie lasami. W okresie programowania 2007-2013 różne środki obejmowały
różne rodzaje wsparcia inwestycji i zarządzania w zakresie leśnictwa. Aby
uprościć ten system, ale również umożliwić beneficjentom opracowywanie i
realizowanie połączonych projektów o zwiększonej wartości dodanej, jeden środek
powinien obejmować wszystkie rodzaje wsparcia w zakresie inwestycji i
zarządzania w leśnictwie. Środek ten powinien obejmować poszerzanie i
ulepszanie zasobów leśnych poprzez zalesianie gruntów i tworzenie systemów
rolnoleśnych łączących ekstensywne rolnictwo z systemami leśnymi, odtwarzanie
lasów uszkodzonych w wyniku pożarów lub innych klęsk żywiołowych oraz
odpowiednie środki zapobiegawcze, inwestycje w nowe technologie w dziedzinie
leśnictwa oraz w przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów leśnych, w
celu zwiększenia efektywności gospodarczej i środowiskowej posiadaczy lasów
oraz inwestycji niedochodowych zwiększających odporność ekosystemów leśnych na
skutki zmiany klimatu i ich wartość dla środowiska. W ramach takiego wsparcia
należy unikać zakłócania konkurencji i zapewnić jego neutralność w stosunku do
rynku. W rezultacie należy narzucić ograniczenia dotyczące wielkości i statusu
prawnego beneficjentów. Działania zapobiegawcze przeciwko pożarom powinny
odbywać się na obszarach sklasyfikowanych przez państwa członkowskie jako
obszary wysokiego lub średniego ryzyka występowania pożarów. Wszystkie
działania zapobiegawcze powinny stanowić część planu ochrony lasów. W przypadku
działania w zakresie odtwarzania zniszczonego potencjału leśnego wystąpienie
klęski żywiołowej powinno podlegać formalnemu uznaniu przez naukową organizację
publiczną. Środek dotyczący leśnictwa powinien być podejmowany w świetle
przedsięwzięć prowadzonych przez Unię i państwa członkowskie na poziomie
międzynarodowym oraz oparty na planach leśnych państw członkowskich na poziomie
krajowym lub niższym niż krajowy lub na równorzędnych instrumentach, które
powinny uwzględniać zobowiązania podjęte na Konferencjach Ministerialnych w
sprawie Ochrony Lasów w Europie. Środek ten powinien przyczyniać się do
realizacji strategii leśnej dla Unii Europejskiej[16]. W celu zagwarantowania, że zalesianie
gruntów rolnych jest zgodne z celami polityki ochrony środowiska Komisja
powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu dotyczących
określenia niektórych minimalnych wymagań w dziedzinie środowiska naturalnego.
(26)
W celu zapewnienia efektywnego i racjonalnego
wykorzystania zasobów budżetowych EFRROW należy powierzyć Komisji uprawnienia
do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia
warunków, zgodnie z którymi państwa członkowskie stwierdzają wystąpienie klęski
żywiołowej bądź plagi szkodników lub ognisk choroby, oraz określenia rodzajów
działań zapobiegawczych kwalifikujących się do wsparcia w ramach EFRROW.
(27)
Grupy producentów pomagają rolnikom wspólnie
stawiać czoła wyzwaniom związanym z rosnącą konkurencją i konsolidacją rynków
niższego szczebla w odniesieniu do wprowadzania produktów do obrotu, w tym na
rynkach lokalnych. Z tego względu należy zachęcać do tworzenia grup
producentów. W celu zapewnienia najlepszego wykorzystania ograniczonych zasobów
finansowych jedynie grupy producentów kwalifikujące się jako MŚP powinny
korzystać ze wsparcia. Aby zagwarantować, że grupy producentów staną się
podmiotami rentownymi, warunkiem uznania grupy producentów przez państwa
członkowskie powinno być przedłożenie planu operacyjnego. W celu uniknięcia
udzielania pomocy operacyjnej i aby zachować motywującą rolę wsparcia,
maksymalny czas trwania pomocy należy ograniczyć do pięciu lat.
(28)
Płatności rolnośrodowiskowoklimatyczne powinny
nadal odgrywać znaczącą rolę we wspieraniu zrównoważonego rozwoju obszarów
wiejskich oraz w zaspokajaniu wzrastającego wśród społeczeństwa popytu na
usługi w zakresie ochrony środowiska. Powinny one dodatkowo zachęcać rolników i
inne osoby gospodarujące gruntami do służenia całemu społeczeństwu poprzez
wprowadzanie lub dalsze stosowanie praktyk rolnych przyczyniających się do
przeciwdziałania zmianie klimatu i do przystosowania się do niej oraz zgodnych
z ochroną i poprawą stanu środowiska naturalnego, krajobrazu i jego
właściwości, zasobów naturalnych, gleby i różnorodności genetycznej. W tym
kontekście powinno zwrócić się szczególną uwagę na zachowanie zasobów
genetycznych w rolnictwie oraz na dodatkowe potrzeby systemów rolniczych o
wysokiej wartości przyrodniczej. Płatności powinny przyczyniać się do pokrycia
dodatkowych kosztów i utraconych dochodów wynikających z podjętych zobowiązań i
powinny obejmować wyłącznie zobowiązania wykraczające poza odpowiednie
obowiązkowe normy i wymogi, zgodne z zasadą „zanieczyszczający płaci”. W wielu
sytuacjach synergie wynikające z zobowiązań podjętych wspólnie przez grupę
rolników zwielokrotniają korzyść dla środowiska i klimatu. Wspólne działanie
powoduje jednak dodatkowe koszty transakcyjne, które należy odpowiednio
zrekompensować. W celu zagwarantowania, że rolnicy i inne osoby gospodarujące
gruntami są w stanie prawidłowo zrealizować podjęte zobowiązania, państwa
członkowskie powinny dążyć do wyposażenia ich w konieczną wiedzę i
umiejętności. Państwa członkowskie powinny utrzymać poziom wysiłków podjętych w
okresie programowania 2007-2013 wydawać co najmniej 25 % całkowitego wkładu EFRROW
na każdy program rozwoju obszarow wiejskich na rzecz działań związanych z
przeciwdziałaniem zmianie klimatu i przystosowaniem się do niej i zarządzaniem
gruntami poprzez środki rolnośrodowiskowoklimatyczne, rolnictwo ekologiczne i
płatności na rzecz obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi
szczególnymi ograniczeniami.
(29)
W celu zagwarantowania, że zobowiązania
rolnośrodowiskowoklimatyczne są określone zgodnie z ogólnymi celami
środowiskowymi Unii, należy powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów
zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia warunków mających
zastosowanie do rocznego przedłużenia zobowiązań po okresie początkowym,
zobowiązań w sprawie ekstensyfikacji chowu zwierząt gospodarskich lub
zróżnicowanego gospodarowania chowem zwierząt gospodarskich, ograniczenia
użycia nawozów, środków ochrony roślin lub innych środków, hodowli lokalnych
ras zwierząt gospodarskich, których hodowla jest zagrożona, lub zachowania
genetycznych zasobów roślinnych, a także kwalifikujących się operacji
dotyczących ochrony zasobów genetycznych w rolnictwie.
(30)
Płatności z tytułu przejścia na rolnictwo
ekologiczne lub utrzymania takiego rolnictwa powinny zachęcać rolników do
udziału w takich programach, tym samym odpowiadając na rosnące zapotrzebowanie
społeczeństwa na stosowanie praktyk rolniczych przyjaznych dla środowiska i na
wysokie standardy dotyczące dobrostanu zwierząt. W celu zwiększenia synergii w
korzyściach w zakresie różnorodności biologicznej płynących z tego środka
należy zachęcać do zawierania umów zbiorowych i do współpracy między rolnikami,
aby objąć więcej obszarów przyległych. W celu uniknięcia masowego powrotu
rolników do rolnictwa konwencjonalnego należy wspierać zarówno środki związane
z przechodzeniem na rolnictwo ekologiczne, jak i z utrzymaniem takiego
rolnictwa. Płatności powinny przyczyniać się do pokrycia dodatkowych
poniesionych kosztów i utraconych dochodów wynikających z podjętego
zobowiązania i powinny obejmować wyłącznie zobowiązania wykraczające poza
odpowiednie obowiązkowe normy i wymogi.
(31)
Powinno się w dalszym ciągu przyznawać rolnikom i posiadaczom
lasów wsparcie pomagające im w zajęciu się szczególnymi niedogodnościami na
danych obszarach, wynikającymi z wdrażania dyrektywy 2009/147/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego
ptactwa[17]
i dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk
przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory[18],
w celu przyczynienia się do skutecznego zarządzania obszarami Natura 2000, przy
czym jednocześnie powinno się udostępniać rolnikom wsparcie pomagające im w
zajęciu się niedogodnościami na obszarach znajdujących się w dorzeczach,
wynikającymi z wdrażania dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w
dziedzinie polityki wodnej[19].
Wsparcie powinno być powiązane z określonymi wymogami opisanymi w programie
rozwoju obszarów wiejskich, które wykraczają poza właściwe obowiązkowe normy i
wymogi. Przy opracowywaniu programów rozwoju obszarów wiejskich państwa
członkowskie powinny ponadto uwzględniać specyficzne potrzeby obszarów Natura 2000.

(32)
Płatności dla rolników na obszarach górskich lub na
innych obszarach z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi
ograniczeniami powinny przyczyniać się, poprzez zachęcenie do dalszego
użytkowania gruntów rolnych, do utrzymania terenów wiejskich oraz utrzymania i
wspierania zrównoważonych systemów rolniczych. W celu zapewnienia efektywności
takiego wparcia płatności powinny rekompensować rolnikom utracone dochody i
dodatkowe koszty związane z niedogodnościami danego obszaru.
(33)
W celu zapewnienia efektywnego wykorzystywania
funduszy Unii i równego traktowania rolników obszary górskie i inne obszary z
ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami należy
zdefiniować według obiektywnych kryteriów. W przypadku obszarów z
ograniczeniami naturalnymi powinny to być kryteria biofizyczne poparte
wiarygodnymi dowodami naukowymi. W celu ułatwienia stopniowego znoszenia
płatności na obszarach, które wskutek zastosowania tych kryteriów nie będą już
uważane za obszary z ograniczeniami naturalnymi, należy przyjąć procedurę
przejściową.
(34)
Rolnicy powinni być w dalszym ciągu zachęcani do
przyjmowania wysokich norm w zakresie dobrostanu zwierząt poprzez wsparcie tych
rolników, którzy podejmują się przyjąć normy hodowli zwierząt, które wykraczają
poza właściwe normy obowiązkowe. W celu zagwarantowania, że zobowiązania
dotyczące dobrostanu zwierząt są zgodne z ogólną polityką Unii w tej
dziedzinie, należy powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie
z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określania obszarów, w których takie
zobowiązania powinny przewidywać bardziej rygorystyczne normy w zakresie metod
produkcji.
(35)
Płatności nadal powinny być przyznawane posiadaczom
lasów, którzy świadczą usługi w zakresie ochrony środowiska lub przyjazne dla
klimatu usługi w zakresie ochrony lasu poprzez podejmowanie zobowiązań w celu
poprawy różnorodności biologicznej, ochrony wysokiej wartości ekosystemów
leśnych, zwiększania ich potencjału w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu
i przystosowania się do niej oraz wzmacniania wartości ochronnej lasów w
związku z erozją gleby, utrzymaniem zasobów wodnych oraz zagrożeniami
naturalnymi. W tym kontekście powinno zwrócić się szczególną uwagę na zachowanie
i promowanie zasobów genetycznych lasów. Płatności te przyznaje się z tytułu
zobowiązań leśnośrodowiskowych, które wykraczają poza odpowiednie obowiązkowe
wymogi ustanowione w ustawodawstwie krajowym. W celu zapewnienia efektywnego i
racjonalnego wykorzystania zasobów budżetowych EFRROW należy powierzyć Komisji
uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do
rodzajów operacji kwalifikujących się do wsparcia w ramach tego środka.
(36)
W okresie programowania 2007-2013 tylko jeden
rodzaj współpracy był wyraźnie wspierany w ramach polityki rozwoju obszarów
wiejskich: współpraca na rzecz rozwoju nowych produktów, procesów i technologii
w sektorze rolnym i spożywczym oraz w sektorze leśnym. Wsparcie tego rodzaju
współpracy jest nadal konieczne, ale należy je dostosować w celu lepszego
spełnienia wymogów gospodarki opartej na wiedzy. W tym kontekście należy
przewidzieć możliwość finansowania w ramach tego środka projektów realizowanych
przez pojedynczy podmiot, pod warunkiem że uzyskane wyniki są rozpowszechniane,
a tym samym osiągany jest cel rozpowszechniania nowych praktyk, procesów lub
produktów. Ponadto stało się oczywiste, że wspieranie znacznie szerszego
zakresu rodzajów współpracy, obejmującej szerszy krąg beneficjentów, od małych
podmiotów po duże, może przyczyniać się do osiągania celów polityki rozwoju
obszarów wiejskich poprzez pomaganie podmiotom na obszarach wiejskich w
przezwyciężeniu wynikających z rozdrobnienia trudności gospodarczych,
środowiskowych i innych. Z tego względu środek ten należy poszerzyć. Wsparcie
dla małych podmiotów na rzecz organizowania wspólnych procedur pracy i
wspólnego korzystania z pomieszczeń i zasobów powinno pomóc im w osiągnięciu
rentowności ekonomicznej pomimo ich małych rozmiarów. Wsparcie horyzontalnej i
wertykalnej współpracy między podmiotami łańcucha dostaw oraz wsparcie działań
promocyjnych w kontekście lokalnym powinno być katalizatorem racjonalnego
gospodarczo rozwoju krótkich łańcuchów dostaw, rynków lokalnych i lokalnych łańcuchów
żywnościowych. Wsparcie dotyczące wspólnego podejścia do projektów i praktyk
środowiskowych powinno pomóc w zapewnieniu większych i bardziej spójnych
korzyści dla środowiska i klimatu niż mogą uzyskać indywidualne podmioty
działające bez kontaktu z innymi podmiotami (na przykład poprzez praktyki
stosowane w odniesieniu do niepodzielnych obszarów gruntów). Wsparcie w tych
różnych dziedzinach powinno być udzielane w różnej postaci. Klastry i sieci są
szczególnie istotne dla wymiany wiedzy fachowej, a także dla opracowywania
nowej i specjalistycznej wiedzy fachowej, usług i produktów. Projekty
pilotażowe są ważnymi narzędziami umożliwiającymi zbadanie komercyjnego
stosowania technologii, technik i praktyk w różnych kontekstach oraz
dostosowanie ich w razie konieczności. Grupy operacyjne stanowią zasadniczy
element europejskiego partnerstwa innowacyjnego (zwanego dalej „EPI”) na rzecz
wydajnego i zrównoważonego rolnictwa. Inne ważne narzędzie to lokalne strategie
rozwoju działające poza ramami rozwoju lokalnego w ramach LEADER – między
publicznymi i prywatnymi podmiotami z obszarów wiejskich i miejskich. W
przeciwieństwie do podejścia LEADER takie partnerstwa i strategie mogą być
ograniczone do jednego sektora lub do stosunkowo szczegółowych celów w zakresie
rozwoju, w tym do celów wyżej wspomnianych. Organizacje międzybranżowe również
powinny kwalifikować się do wsparcia w ramach tego środka. Wsparcie to powinno
ograniczać się do okresu siedmiu lat, z wyjątkiem wspólnych działań na rzecz
środowiska i klimatu w odpowiednio uzasadnionych przypadkach.
(37)
Rolnicy narażeni są obecnie na rosnące ryzyko
gospodarcze i środowiskowe wskutek zmiany klimatu i większej zmienności
cenowej. W tym kontekście efektywne zarządzanie ryzykiem ma dla rolników coraz
większe znaczenie. Z tej przyczyny należy ustanowić środki zarządzania
ryzykiem, aby pomagać rolnikom w rozwiązywaniu problemów związanych z
najczęściej spotykanymi zagrożeniami. Środek ten powinien zatem wspierać
rolników w pokrywaniu składek płaconych na ubezpieczenie plonów, zwierząt i
roślin, a także pomagać w tworzeniu funduszy wspólnego inwestowania i
rekompensat wypłacanych rolnikom za straty wynikające z ognisk chorób zwierząt
lub roślin bądź incydentów środowiskowych. Środek ten powinien również
obejmować narzędzie stabilizacji dochodów w postaci funduszu wspólnego
inwestowania w celu zapewnienia wsparcia rolnikom doświadczającym poważnego
spadku dochodów. W celu zapewnienia równego traktowania rolników w Unii,
niezakłóconej konkurencji i poszanowania międzynarodowych zobowiązań Unii
należy ustanowić szczegółowe warunki udzielania wsparcia w ramach tych środków.
W celu zapewnienia efektywnego wykorzystania zasobów budżetowych EFRROW należy
powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu
w odniesieniu do określania minimalnego i maksymalnego czasu trwania pożyczek
komercyjnych udzielanych funduszom wspólnego inwestowania.
(38)
W ciągu kilku lat podejście LEADER do rozwoju
obszarów wiejskich udowodniło swoją użyteczność we wspieraniu rozwoju obszarów
wiejskich poprzez całkowite uwzględnienie wielosektorowych potrzeb w zakresie
endogenicznego rozwoju obszarów wiejskich z zastosowaniem podejścia oddolnego.
Z tego względu należy kontynuować stosowanie podejścia LEADER w przyszłości i
podejście to powinno pozostać obowiązkowe dla wszystkich programów rozwoju
obszarów wiejskich.
(39)
W celu zagwarantowania, że lokalne strategie
rozwoju są stosowane na poziomie terytorialnym, który umożliwia im osiągnięcie
rezultatów efektywnie przyczyniających się do osiągnięcia priorytetów Unii w
zakresie rozwoju obszarów wiejskich i innowacyjności, należy powierzyć Komisji
uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do
ustalania kryteriów populacji dla obszaru objętego każdą z tych strategii i
szczegółowego zakresu kosztów przygotowania i aktywizacji, które zostaną objęte
wsparciem.
(40)
Wsparcie z EFRROW na rzecz rozwoju lokalnego w
ramach LEADER powinno obejmować wszystkie aspekty przygotowywania i
realizowania lokalnych strategii rozwoju i działania lokalnych grup działania,
a także współpracę między terytoriami i grupami przyczyniającą się do rozwoju
lokalnego, który odbywa się w sposób oddolny i którym kieruje społeczność. W
celu umożliwienia partnerom z obszarów wiejskich, gdzie inicjatywa LEADER nie
jest jeszcze stosowana, zbadania opracowywania i realizacji lokalnej strategii
rozwoju oraz przygotowania się do tych czynności, należy objąć finansowaniem
także „pakiet startowy LEADER”. W celu zapewnienia efektywnego i racjonalnego
wykorzystania zasobów budżetowych EFRROW należy powierzyć Komisji uprawnienia
do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do
szczegółowego określania kwalifikowalnych kosztów aktywizacji lokalnych grup
działania.
(41)
Inwestycje są wspólnym elementem wielu środków
rozwoju obszarów wiejskich w ramach niniejszego rozporządzenia i mogą dotyczyć
operacji o bardzo różnorodnym charakterze. W celu zapewnienia przejrzystości
realizacji tych operacji należy ustanowić pewne wspólne zasady dla wszystkich
inwestycji. Te wspólne zasady powinny zawierać określenie rodzajów wydatków,
które można uznać za wydatki inwestycyjne, i zapewniać udzielanie wsparcia
wyłącznie inwestycjom tworzącym nową wartość w rolnictwie. W celu uwzględnienia
specyfiki określonych rodzajów inwestycji, takich jak zakup używanych urządzeń
i proste inwestycje odtworzeniowe, i zapewnienia jednocześnie efektywnego
wykorzystania środków finansowych EFRROW należy powierzyć Komisji uprawnienia
do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do wyznaczania
warunków uznawania określonych rodzajów inwestycji za wydatki kwalifikowalne.
Aby ułatwić realizację projektów inwestycyjnych, należy umożliwić państwom
członkowskim wypłacanie zaliczek. W celu zapewnienia skuteczności, uczciwości i
trwałego wpływu pomocy z EFRROW należy ustanowić przepisy gwarantujące, że
inwestycje związane z operacjami są trwałe oraz że wsparcie w ramach EFRROW nie
jest wykorzystywane do zakłócania konkurencji.
(42)
Na mocy niniejszego rozporządzenia pewne środki
związane z obszarami wymagają podjęcia przez beneficjentów zobowiązań na okres
co najmniej pięciu lat. W tym okresie może nastąpić zmiana sytuacji
gospodarstwa lub beneficjenta. Z tego względu należy ustanowić zasady mające na
celu określenie postępowania w takich przypadkach. W celu zapewnienia
efektywnego wdrożenia środków związanych z obszarami i skutecznej ochrony
interesów finansowych Unii należy powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania
aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do ustalania warunków mających
zastosowanie w przypadku częściowego przekazania gospodarstwa, określając inne
sytuacje, w których zwrot pomocy nie będzie wymagany.
(43)
W przypadku niektórych środków w ramach niniejszego
rozporządzenia warunkiem udzielenia wsparcia jest podjęcie przez beneficjentów
zobowiązań wykraczających poza odpowiedni poziom bazowy określony w kategoriach
obowiązkowych norm i wymogów. Z uwagi na możliwe zmiany ustawodawstwa w okresie
istnienia zobowiązań, powodujące zmianę poziomu bazowego, należy przewidzieć możliwość
zmiany umów w celu zapewnienia ciągłego poszanowania tego warunku.
(44)
Aby zagwarantować, że zasoby finansowe na rozwój
obszarów wiejskich są wykorzystywane w najlepszy możliwy sposób, oraz aby
kierować środki w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z
priorytetami Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, ale również aby
zagwarantować równe traktowanie wnioskodawców, państwa członkowskie powinny
ustanowić kryteria wyboru na potrzeby selekcji projektów. Wyjątek od tej zasady
należy czynić wyłącznie w przypadku tych środków, w ramach których wsparcie
polega na płatnościach za świadczenie usług rolnośrodowiskowych lub dotyczących
dobrostanu zwierząt. Przy stosowaniu kryteriów wyboru należy uwzględnić zasadę
proporcjonalności w odniesieniu do małych dotacji.
(45)
EFRROW powinien wspierać – za pośrednictwem pomocy
technicznej – działania związane z realizacją programów rozwoju obszarów
wiejskich, w tym koszty związane z ochroną symboli i skrótów dotyczących
unijnych systemów jakości, na udział w których można otrzymać wsparcie na mocy
niniejszego rozporządzenia, oraz koszty ponoszone przez państwa członkowskie w
związku z wyznaczeniem obszarów z ograniczeniami naturalnymi. W celu
zapewnienia efektywnego wykorzystania zasobów budżetowych EFRROW należy
powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu
w odniesieniu do działań w zakresie kontroli, które mogą być finansowane w
ramach pomocy technicznej.
(46)
Tworzenie sieci kontaktów wśród krajowych sieci,
organizacji i administracji zaangażowanych na różnych etapach realizacji
programu, organizowane w kontekście Europejskiej Sieci Oceny Rozwoju Obszarów
Wiejskich, okazało się odgrywać bardzo ważną rolę w poprawianiu jakości
programów rozwoju obszarów wiejskich poprzez zwiększanie udziału
zainteresowanych stron w zarządzaniu rozwojem tych obszarów, a także w
informowaniu społeczeństwa o płynących z tego korzyściach. Należy zatem
sfinansować takie działania w ramach pomocy technicznej na poziomie Unii.
(47)
W celu przyczynienia się do osiągania celów EPI na
rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa należy utworzyć Sieć EPI
umożliwiającą nawiązywanie kontaktów między grupami operacyjnymi, służbami
doradczymi i badaczami zajmującymi się wdrażaniem działań ukierunkowanych na
innowacje w rolnictwie. Należy sfinansować takie działania w ramach pomocy
technicznej na poziomie Unii.
(48)
W trakcie okresu programowania 2007-2013 sieć
ekspercka ds. oceny działała w kontekście Europejskiej Sieci Oceny Rozwoju
Obszarów Wiejskich. W celu uwzględnienia określonych potrzeb związanych z oceną
należy utworzyć Europejską Sieć Oceny Rozwoju Obszarów Wiejskich dla okresu
programowania 2014-2020, by zebrać wszystkie podmioty zaangażowane w działania
w zakresie oceny i ułatwić wymianę wiedzy eksperckiej w tej dziedzinie. Należy
sfinansować takie działania w ramach pomocy technicznej.
(49)
Państwa członkowskie powinny zarezerwować część
całkowitej kwoty każdego programu rozwoju obszarów wiejskich przeznaczoną na
pomoc techniczną, aby sfinansować utworzenie i działanie krajowej sieci
obszarów wiejskich gromadzącej organizacje i organy administracji, w tym
partnerstwa, zajmujące się rozwojem obszarów wiejskich w celu zwiększenia ich
zaangażowania w realizację programu i poprawę jakości programów rozwoju
obszarów wiejskich. Krajowe sieci obszarów wiejskich powinny opracować i
zrealizować plan działania.
(50)
EFRROW powinien zasygnalizować, że Unia dostrzega
sposób, w jaki lokalne podejście do rozwoju i wymiar transnarodowy mogą
wzajemnie się wzmacniać, szczególnie gdy obecny jest duch innowacji. Należy to
uczynić poprzez przyznawanie nagród ograniczonej liczbie projektów, które
stanowią przykład tych cech. Nagrody te powinny uzupełniać inne źródła
finansowania dostępne za pośrednictwem polityki rozwoju obszarów wiejskich
poprzez wyróżnianie wiodących odpowiednich projektów, bez względu na to, czy są
one finansowane również w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich.
(51)
W programach rozwoju obszarów wiejskich należy
przewidzieć innowacyjne działania promujące sektor rolny, który jest efektywny
pod względem wykorzystania surowców, produktywny i niskoemisyjny, przy wsparciu
ze strony EPI na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa. Celem EPI powinno
być promowanie szybszego i szerszego zastosowania innowacyjnych rozwiązań w
praktyce. EPI powinno tworzyć wartość dodaną przez zwiększenie absorpcji i
efektywności instrumentów związanych z innowacyjnością i wzmocnienie synergii
między nimi. EPI powinno wypełnić luki poprzez lepsze powiązanie badań z
praktycznym rolnictwem.
(52)
Realizacją innowacyjnych projektów w kontekście EPI
na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa powinny zająć się grupy
operacyjne zrzeszające rolników, badaczy, doradców, przedsiębiorstwa i inne
podmioty zainteresowane innowacyjnością w sektorze rolnym. Aby zagwarantować,
że wyniki takich projektów przyniosą korzyść całemu sektorowi, wyniki te należy
rozpowszechniać.
(53)
Powinien zostać wprowadzony przepis pozwalający na
określenie całkowitej kwoty wsparcia unijnego na rzecz rozwoju obszarów
wiejskich zgodnie z niniejszym rozporządzeniem na okres od dnia 1 stycznia 2014
r. do dnia 31 grudnia 2020 r., jego podziału na poszczególne lata oraz
minimalnej kwoty, która zostanie skoncentrowana w regionach słabiej
rozwiniętych zgodnie z wieloletnimi ramami finansowymi na okres 2014-2020 oraz
porozumieniem międzyinstytucjonalnym w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy
procedury budżetowej[20]
dla tego samego okresu. Dostępne środki przydzielone powinny być indeksowane na
bazie stawki ryczałtowej dla programowania.
(54)
W celu ułatwienia zarządzania środkami finansowymi
w ramach EFRROW w odniesieniu do wydatków publicznych w państwach członkowskich
należy ustalić pojedynczą stawkę wkładu EFRROW w programowanie dotyczące
rozwoju obszarów wiejskich. Aby uwzględnić szczególne znaczenie lub charakter
niektórych rodzajów operacji, należy ustalić w odniesieniu do nich konkretne
stawki wkładu. W celu złagodzenia określonych ograniczeń wynikających z poziomu
rozwoju, oddalenia i odizolowania należy ustalić odpowiednią stawkę wkładu
EFRROW dla słabiej rozwiniętych regionów, najbardziej oddalonych regionów, o
których mowa w Traktacie, i dla mniejszych wysp Morza Egejskiego.
(55)
Środki finansowe uwolnione w państwach
członkowskich w wyniku zastosowania górnego pułapu dla płatności bezpośrednich
otrzymywanych przez duże poszczególne gospodarstwa w ramach pierwszego filaru
WPR należy zarezerwować dla celów finansowania w każdym państwie członkowskim
projektów związanych z innowacyjnością, mających na celu pomaganie
gospodarstwom, w tym dużym gospodarstwom, w zwiększeniu ich konkurencyjności w
ramach celów WPR. Projekty te powinny być inicjowane przez rolników, bez
względu na rozmiar ich gospodarstw, grupy operacyjne EPI lub lokalne grupy
działania bądź grupy partnerów zaangażowanych w sektor rolny.
(56)
Państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie
niezbędne działania i wprowadzić odpowiednie przepisy w celu zapewnienia
weryfikacji i kontroli swoich środków rozwoju obszarów wiejskich. W tym celu
instytucja zarządzająca i agencja płatnicza powinny dokonywać oceny ex ante
i oceniać środki przez cały czas realizacji programu. Środki niespełniające
tego warunku należy dostosować.
(57)
Komisja i państwa członkowskie powinny podjąć
wszelkie konieczne kroki w celu zapewnienia należytego zarządzania programami
rozwoju obszarów wiejskich. W tym kontekście Komisja powinna przeprowadzać
odpowiednie kontrole, a państwa członkowskie powinny podejmować środki w celu
zagwarantowania należytego funkcjonowania swoich systemów zarządzania.
(58)
Za zarządzanie każdym programem rozwoju obszarów
wiejskich i jego realizację powinna odpowiadać pojedyncza instytucja
zarządzająca. Jej obowiązki należy określić w niniejszym rozporządzeniu.
Instytucja zarządzająca powinna mieć możliwość przekazania części swoich
obowiązków, zachowując pełną odpowiedzialność za skuteczność i prawidłowość
zarządzania. W przypadku programu rozwoju obszarów wiejskich zawierającego
podprogramy tematyczne instytucja zarządzająca powinna mieć możliwość
wyznaczenia innego podmiotu do wykonywania całości zarządzania i realizacji
tego podprogramu w odniesieniu do przydziałów finansowych określonych w
programie, zapewniając jednocześnie należyte zarządzanie finansami tych
podprogramów.
(59)
Każdy program rozwoju obszarów wiejskich powinien
podlegać monitorowaniu, aby można było regularnie śledzić realizację programu i
postępy w osiąganiu określonych celów programu. Wykazywanie i zwiększanie
skuteczności i wpływu działań finansowanych w ramach EFRROW zależą również od
stosownej oceny na etapie przygotowania i realizacji programu oraz po jego ukończeniu.
Z tego względu Komisja i państwa członkowskie powinny utworzyć wspólny system
monitorowania i oceny w celu przedstawienia postępów oraz ocenienia wpływu i
skuteczności realizacji polityki rozwoju obszarów wiejskich.
(60)
W celu zagwarantowania możliwości gromadzenia
informacji na poziomie Unii system powinien obejmować zestaw wspólnych
wskaźników. Najważniejsze informacje o realizacji programów rozwoju obszarów
wiejskich należy rejestrować i przechowywać w formie elektronicznej, co stanowi
sposób na ułatwienie gromadzenia danych. Od beneficjentów należy zatem wymagać
przekazywania minimum koniecznych informacji, które są potrzebne do
monitorowania i oceny.
(61)
Odpowiedzialność za monitorowanie programu należy
podzielić między instytucję zarządzającą i komitet monitorujący utworzony w tym
celu. Zadaniem komitetu monitorującego powinno być monitorowanie skuteczności
realizacji programu. W tym celu należy określić jego obowiązki.
(62)
Monitorowanie programu powinno obejmować
sporządzenie rocznego sprawozdania z realizacji, które jest przesyłane Komisji.

(63)
Każdy program rozwoju obszarów wiejskich powinien
podlegać ocenie w celu poprawienia jego jakości i przedstawienia osiągnięć.
(64)
Do wsparcia środków rozwoju obszarów wiejskich w
ramach niniejszego rozporządzenia powinny stosować się art. 107, 108 i 109
Traktatu. Niemniej jednak należy ustalić, że ze względu na specyfikę sektora
rolnego środki rozwoju obszarów wiejskich dotyczące operacji wchodzących w
zakres stosowania art. 42 Traktatu, które są przeprowadzane w ramach niniejszego
rozporządzenia i zgodnie z nim, oraz płatności dokonywane przez państwa
członkowskie, mające stanowić dodatkowe krajowe finansowanie operacji na rzecz
rozwoju obszarów wiejskich, którym przyznano wsparcie unijne i które wchodzą w
zakres stosowania art. 42 Traktatu, powinny być wyłączone ze stosowania art. 107,
108 i 109 Traktatu.
(65)
Ponadto w celu zapewnienia spójności ze środkami
rozwoju obszarów wiejskich kwalifikującymi się do wsparcia unijnego i w celu
uproszczenia procedur, płatności dokonywane przez państwa członkowskie, mające
stanowić dodatkowe krajowe finansowanie operacji na rzecz rozwoju obszarów
wiejskich, którym przyznano wsparcie unijne i które wchodzą w zakres stosowania
art. 42 Traktatu, powinny być dozwolone w programowaniu w ramach procedury
notyfikacji, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. W celu
zapewnienia ich odpowiedniego monitorowania przy ocenianiu tych płatności
Komisja powinna stosować przez analogię kryteria ustanowione na potrzeby
stosowania art. 107 Traktatu. W celu zagwarantowania, że dodatkowe finansowanie
krajowe, które nie jest dozwolone przez Komisję, nie jest wdrożone,
zainteresowane państwo członkowskie nie powinno wprowadzać w życie swojego
proponowanego dodatkowego finansowania rozwoju obszarów wiejskich, dopóki nie
zostanie ono zatwierdzone. Płatności dokonywane przez państwa członkowskie,
mające stanowić dodatkowe krajowe finansowanie operacji na rzecz rozwoju
obszarów wiejskich, którym przyznano wsparcie unijne i które wchodzą w zakres
stosowania art. 42 Traktatu, należy zgłaszać Komisji zgodnie z art. 108 ust. 3
Traktatu, o ile nie wchodzą w zakres stosowania rozporządzenia przyjętego
zgodnie z rozporządzeniem Rady 994/98[21];
płatności te nie mogą być wprowadzone w życie, dopóki procedura ta nie zakończy
się ostateczną zgodą Komisji.
(66)
Należy ustanowić system informacji w celu
zapewnienia efektywnej i bezpiecznej wymiany danych.
(67)
Zastosowanie ma prawodawstwo Unii dotyczące ochrony
osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych oraz swobodnego przepływu
takich danych, w szczególności dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w
zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych oraz
rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18
grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich
danych.
(68)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrożenia
niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do prezentacji programów rozwoju
obszarów wiejskich, zatwierdzania programów i zmian w nich, procedur i
harmonogramów zatwierdzania programów, procedur i harmonogramów zatwierdzania
zmian w programach, w tym ich wejścia w życie i częstotliwości ich składania,
szczegółowych warunków realizacji środków rozwoju obszarów wiejskich, struktury
i działania sieci utworzonych na mocy niniejszego rozporządzenia, przyjęcia
systemu monitorowania i oceny oraz zasad działania systemu informacji, należy
powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane
zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z
dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu
kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez
Komisję[22].
(69)
Nowy system wsparcia określony w niniejszym
rozporządzeniu zastępuje system wsparcia ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005.
Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 z dniem 1 stycznia 2014
r.
(70)
W celu ułatwienia sprawnego przejścia z systemu
ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005 na system ustanowiony
niniejszym rozporządzeniem należy powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania
aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do ustanawiania przepisów
przejściowych,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
SPIS TREŚCI
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w
sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na
rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW).................. 11
TYTUŁ I Cele i strategia............................................................................................................. 31
Rozdział I Zakres i definicje......................................................................................................... 31
Rozdział II Misja, cele, priorytety i spójność................................................................................ 34
TYTUŁ II Programowanie.......................................................................................................... 37
Rozdział I  Treść programowania................................................................................................ 37
Rozdział II Przygotowanie, zatwierdzenie i
zmiana programów rozwoju obszarów wiejskich......... 41
TYTUŁ III Wsparcie rozwoju obszarów wiejskich...................................................................... 44
Rozdział I Środki........................................................................................................................ 44
Sekcja 1 Środki indywidualne..................................................................................................... 44
Sekcja 2 Leader......................................................................................................................... 70
Rozdział II Przepisy wspólne mające zastosowanie
do wielu środków.......................................... 72
Rozdział III Pomoc techniczna i tworzenie sieci
kontaktów........................................................... 74
Rozdział IV Nagroda za innowacyjną współpracę
lokalną na obszarach wiejskich........................ 79
TYTUŁ IV  EPI na rzecz wydajnego i zrównoważonego
rolnictwa............................................... 82
TYTUŁ V Przepisy finansowe..................................................................................................... 84
TYTUŁ VI Zarządzanie, kontrola i reklama................................................................................. 89
TYTUŁ VII Monitorowanie i ocena............................................................................................ 92
Rozdział I Przepisy ogólne........................................................................................................... 92
Sekcja 1 Ustanowienie i cele systemu
monitorowania i oceny....................................................... 92
Sekcja 2 Przepisy techniczne....................................................................................................... 93
Rozdział II Monitorowanie.......................................................................................................... 94
Rozdział III Ocena...................................................................................................................... 95
TYTUŁ VIII Przepisy dotyczące konkurencji.............................................................................. 97
TYTUŁ IX Uprawnienia Komisji, przepisy wspólne
oraz przepisy przejściowe i końcowe............ 98
Rozdział I Uprawnienia Komisji................................................................................................... 98
Rozdział II Przepisy wspólne....................................................................................................... 99
Rozdział III Przepisy przejściowe i końcowe............................................................................... 99
ZAŁĄCZNIK I  Kwoty i stawki wsparcia................................................................................ 101
ZAŁĄCZNIK II  Kryteria biofizyczne na potrzeby
wytyczania obszarów z ograniczeniami naturalnymi   106
ZAŁĄCZNIK III  Orientacyjny wykaz środków i
operacji mających szczególne znaczenie dla podprogramów tematycznych, o których
mowa w art. 8..................................................................................... 108
ZAŁĄCZNIK IV  Warunki ex ante rozwoju
obszarów wiejskich............................................. 110
ZAŁĄCZNIK V  Orientacyjny wykaz środków mających
znaczenie w kontekście co najmniej jednego priorytetu Unii w zakresie rozwoju
obszarów wiejskich........................................................................................ 117
TYTUŁ I
Cele i strategia
Rozdział I
Zakres i definicje
Artykuł 1
Zakres
1.
W niniejszym rozporządzeniu:
a)           ustanawia się ogólne zasady unijnego
wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, finansowanego z Europejskiego Funduszu
Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (zwanego dalej „EFRROW”),
ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr HR/2012;
b)           określa się cele, do realizacji
których ma się przyczyniać polityka rozwoju obszarów wiejskich, i odpowiednie
priorytety Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich;
c)           określa się kontekst strategiczny
polityki rozwoju obszarów wiejskich;
d)           określa się środki polityki rozwoju
obszarów wiejskich;
e)           ustanawia się zasady dotyczące
programowania, tworzenia sieci kontaktów, zarządzania, monitorowania i oceny na
podstawie obowiązków dzielonych przez państwa członkowskie i Komisję;
f)            ustanawia się zasady zapewniające
koordynację EFRROW z innymi instrumentami unijnymi.
2.
Niniejsze rozporządzenie uzupełniają przepisy
części drugiej rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012].
Artykuł 2
Definicje
1.
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się
następujące definicje:
a)           „programowanie”: podzielony na etapy
proces organizacji, podejmowania decyzji i przyznawania zasobów finansowych,
mający na celu realizację, w perspektywie wieloletniej, wspólnego działania
przez Unię i państwa członkowskie, zmierzającego do osiągnięcia priorytetów
Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich;
b)           „region”: jednostka terytorialna
odpowiadająca poziomowi 1 lub 2 Nomenklatury Jednostek Terytorialnych do Celów
Statystycznych (poziom NUTS 1 i 2) w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1059/2003
Parlamentu Europejskiego i Rady[23];
c)           „środek”: zespół operacji
przyczyniających się do wykonania co najmniej jednego z priorytetów Unii w
zakresie rozwoju obszarów wiejskich;
d)           „operacja”: projekt, grupa
projektów, umowa lub porozumienie bądź inne działanie wybrane zgodnie z
kryteriami danego programu rozwoju obszarów wiejskich i wykonywane przez
jednego lub wielu beneficjentów, w sposób pozwalający na osiągnięcie co
najmniej jednego z priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich;
e)           „beneficjent”: osoba fizyczna lub
prawna bądź inny podmiot, publiczny lub prywatny, odpowiedzialny za realizację
operacji lub otrzymujący wsparcie;
f)            „ramy monitorowania i oceny”:
ogólne podejście wypracowane przez Komisję i państwa członkowskie, określające
ograniczoną liczbę wspólnych wskaźników odnoszących się do stanu wyjściowego
oraz realizacji finansowej, produktów, rezultatów i oddziaływania programów;
g)           „lokalna strategia rozwoju”: spójna
grupa operacji nakierowanych na osiągnięcie lokalnych celów i zaspokojenie
lokalnych potrzeb, przyczyniająca się do realizacji priorytetów Unii w zakresie
rozwoju obszarów wiejskich, wdrażana na zasadzie partnerstwa na właściwym
poziomie;
h)           „stawka wsparcia”: stawka
całkowitego wkładu publicznego w operację;
i)            „wydatki publiczne”: pochodzący z
budżetu państwa, samorządów regionalnych i lokalnych lub budżetu Unii publiczny
wkład w finansowanie operacji lub inne wydatki o podobnym charakterze. Za wkład
publiczny uważany jest każdy wkład w finansowanie operacji pochodzący z budżetu
podmiotu prawa publicznego bądź związku co najmniej jednego samorządu regionalnego
lub lokalnego lub podmiotu prawa publicznego, w rozumieniu dyrektywy 2004/18/WE[24];
j)            „regiony słabiej rozwinięte”:
regiony, w których produkt krajowy brutto (PKB) na mieszkańca jest niższy niż 75%
średniego PKB w UE-27;
k)           „mikroprzedsiębiorstwa, małe i
średnie przedsiębiorstwa” (zwane dalej „MŚP”): mikroprzedsiębiorstwa, małe i
średnie przedsiębiorstwa określone w zaleceniu Komisji nr 2003/361/WE[25];
l)            „koszt transakcyjny”: koszt
związany z zobowiązaniem, ale niezwiązany bezpośrednio z jego wypełnieniem;
m)          użytki rolne: użytki rolne w
rozumieniu decyzji Komisji 2000/115/WE z dnia 24 listopada 1999 r.[26];
n)           „straty gospodarcze”: wszelkie
dodatkowe koszty poniesione przez rolnika w wyniku podjęcia przez niego środków
nadzwyczajnych w celu zmniejszenia podaży na danym rynku lub wszelka znaczna
utrata produkcji;
o)           „niekorzystne zjawiska klimatyczne”:
warunki pogodowe, które mogą być porównywane do klęsk żywiołowych, takie jak:
mróz, burze, grad, lód, ulewne deszcze lub poważna susza;
p)           „choroby zwierząt”: choroby
wymienione w wykazie chorób zwierząt ustanowionym przez Światową Organizację
Zdrowia Zwierząt lub w załączniku do decyzji Rady 90/424/EWG[27];
q)           „incydent środowiskowy”: konkretny
przypadek zanieczyszczenia, skażenia lub degradacji stanu środowiska związany z
konkretnym wydarzeniem oraz mający ograniczony zakres geograficzny. Pojęcie to
nie obejmuje ogólnych zagrożeń dla środowiska niezwiązanych z konkretnym
wydarzeniem, takich jak zmiana klimatu lub zanieczyszczenia atmosferyczne;
r)            „klęska żywiołowa”: naturalnie
występujące zdarzenie o charakterze biotycznym lub abiotycznym, które prowadzi
do ważnych zakłóceń w systemach produkcji rolnej i strukturach leśnych,
powodując ostatecznie znaczące szkody gospodarcze w sektorach rolnictwa i
leśnictwa;
s)            „klęska żywiołowa”: nieprzewidziane
zdarzenie o charakterze biotycznym lub abiotycznym, spowodowane przez
działalność człowieka, które prowadzi do ważnych zakłóceń w systemach produkcji
rolnej i strukturach leśnych, powodując ostatecznie znaczące szkody gospodarcze
w sektorach rolnictwa i leśnictwa;
t)            „krótki łańcuch dostaw”: łańcuch
dostaw, który obejmuje ograniczoną liczbę podmiotów gospodarczych
zaangażowanych we współpracę, przynosi lokalny rozwój gospodarczy oraz
charakteryzuje się ścisłymi związkami geograficznymi i społecznymi między
producentami i konsumentami;
u)           „młody rolnik”: rolnik, który ma
mniej niż 40 lat w chwili składania wniosku, posiada odpowiednie umiejętności i
kwalifikacje zawodowe i po raz pierwszy podejmuje działalność w gospodarstwie
rolnym jako kierujący gospodarstwem;
v)           „zakończona operacja”: operacja,
którą fizycznie zakończono lub w pełni zrealizowano oraz w odniesieniu do
której beneficjenci dokonali wszystkich powiązanych płatności i wypłacono
beneficjentom odpowiedni wkład publiczny;
w)          „cele tematyczne”: cele tematyczne
określone w art. 9 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012] Parlamentu Europejskiego i
Rady[28].
x)           wspólne ramy strategiczne (zwane
dalej „wspólnymi ramami strategicznymi”): wspólne ramy strategiczne, o których
mowa w art. 10 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2010].
2.
Jeżeli chodzi o definicję młodego rolnika określoną
w ust. 1 lit. u), Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych
zgodnie z art. 90 dotyczących warunków, na jakich osobę prawną można uznać za „młodego
rolnika”, w tym ustanowienia okresu karencji na nabycie umiejętności
zawodowych.
Rozdział II
Misja, cele, priorytety i spójność
Artykuł 3
Misja
EFRROW przyczynia się do realizacji strategii
„Europa 2020” przez promowanie zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich w
całej Unii w sposób uzupełniający inne instrumenty wspólnej polityki rolnej
(zwanej dalej „WPR”), politykę spójności i wspólną politykę rybołówstwa. EFRROW
przyczynia się do przekształcania sektora rolnego Unii w sektor bardziej
zrównoważony terytorialnie i środowiskowo, przyjazny dla klimatu i odporny na
jego zmianę oraz innowacyjny.
Artykuł 4
Cele
Wsparcie rozwoju obszarów wiejskich przyczynia
się do osiągnięcia następujących celów w ramach WPR:
1)           poprawy konkurencyjności rolnictwa;
2)           zrównoważonego zarządzania zasobami
naturalnymi oraz działaniami w dziedzinie klimatu;
3)           zrównoważonego rozwoju
terytorialnego obszarów wiejskich.
Artykuł 5
Priorytety Unii w zakresie rozwoju obszarów
wiejskich
Do osiągnięcia celów w zakresie rozwoju obszarów
wiejskich, które przyczyniają się do realizacji strategii „Europa 2020” na
rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu
społecznemu, dąży się poprzez realizację sześciu następujących priorytetów Unii
w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, które to priorytety stanowią
odzwierciedlenie celów tematycznych wspólnych ram strategicznych:
1)           ułatwianie transferu wiedzy i
innowacji w rolnictwie, leśnictwie i na obszarach wiejskich, ze szczególnym
naciskiem na następujące obszary:
a)      zwiększanie innowacyjności i bazy wiedzy
na obszarach wiejskich;
b)      wzmacnianie powiązań między rolnictwem i
leśnictwem a badaniami i innowacją;
c)      promowanie uczenia się przez całe życie
oraz szkolenia zawodowego w sektorach rolnym i leśnym.
2)           poprawa konkurencyjności wszystkich
rodzajów gospodarki rolnej i zwiększenie rentowności gospodarstw rolnych, ze
szczególnym naciskiem na następujące obszary:
a)      ułatwianie restrukturyzacji gospodarstw
rolnych stojących przed poważnymi problemami strukturalnymi, a szczególnie
gospodarstw rolnych o niskim poziomie uczestnictwa w rynku, gospodarstw
prowadzących działalność o charakterze rynkowym w określonych sektorach i
gospodarstw wymagających zróżnicowania produkcji rolnej;
b)      ułatwianie wymiany pokoleń w sektorze
rolnym.
3)           poprawa organizacji łańcucha
żywnościowego i promowanie zarządzania ryzykiem w rolnictwie, ze szczególnym
naciskiem na następujące obszary:
a)      lepsze zintegrowanie głównych producentów
z łańcuchem żywnościowym poprzez systemy jakości, promocję na rynkach lokalnych
i krótkie cykle dostaw, grupy producentów i organizacje międzybranżowe;
b)      wspieranie zarządzania ryzykiem w
gospodarstwach rolnych.
4)           odtwarzanie, chronienie i
wzmacnianie ekosystemów zależnych od rolnictwa i leśnictwa, ze szczególnym
naciskiem na następujące obszary:
a)      odtwarzanie i zachowanie różnorodności
biologicznej, w tym na obszarach Natura 2000, oraz rolnictwa o wysokiej
wartosci przyrodniczej i stanu europejskich krajobrazów;
b)      poprawa gospodarki wodnej;
c)      poprawa gospodarowania glebą.
5)           wspieranie efektywnego
gospodarowania zasobami i przechodzenia na gospodarkę niskoemisyjną i odporną
na zmianę klimatu w sektorach rolnym, spożywczym i leśnym, ze szczególnym
naciskiem na następujące obszary:
a)      poprawa efektywności korzystania z
zasobów wodnych w rolnictwie;
b)      poprawa efektywności korzystania z
energii w rolnictwie i przetwórstwie spożywczym;
c)      ułatwianie dostaw i wykorzystywania
odnawialnych źródeł energii, produktów ubocznych, odpadów, pozostałości i
innych surowców nieżywnościowych dla celów biogospodarki;
d)      redukcja emisji podtlenku azotu i metanu
z rolnictwa;
e)      promowanie pochłaniania dwutlenku węgla w
rolnictwie i leśnictwie;
6)           zwiększanie włączenia społecznego,
ograniczanie ubóstwa i promowanie rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich,
ze szczególnym naciskiem na następujące obszary:
a)      ułatwianie różnicowania działalności,
zakładania nowych małych przedsiębiorstw i tworzenia miejsc pracy;
b)      wspieranie lokalnego rozwoju na obszarach
wiejskich;
c)      zwiększanie dostępności technologii
informacyjno-komunikacyjnych (TIK) na obszarach wiejskich oraz podnoszenie
poziomu korzystania z nich i poprawianie ich jakości.
Wszystkie priorytety wpływają na osiąganie
celów przekrojowych w zakresie innowacyjności, środowiska oraz przeciwdziałania
zmianie klimatu i do przystosowania się do niej.
Artykuł 6
Spójność
1.
Wsparcie z EFRROW jest spójne ze środkami
finansowanymi przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji.
2.
Na mocy niniejszego rozporządzenia nie przyznaje
się wsparcia operacjom wspieranym w ramach wspólnej organizacji rynków. Komisja
jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 90 w celu
określenia wyjątków od tej zasady.
TYTUŁ II
Programowanie
Rozdział I
 Treść programowania
Artykuł 7
Programy rozwoju obszarów wiejskich
1.
EFRROW działa w państwach członkowskich poprzez
programy rozwoju obszarów wiejskich. W programach tych wdraża się strategię za
pośrednictwem zbioru środków określonych w tytule III w celu realizacji
priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, do osiągnięcia których
potrzebna będzie pomoc z EFRROW.
2.
Państwo członkowskie może przedłożyć jednolity
program dla całego swojego terytorium albo zbiór programów regionalnych.
3.
Państwa członkowskie, które przyjęły programy
regionalne, mogą również przedłożyć do zatwierdzenia krajowe ramy zawierające
elementy wspólne dla tych programów regionalnych bez przydzielania oddzielnych
środków budżetowych.
Artykuł 8
Podprogramy tematyczne
1.
Państwa członkowskie mogą włączać do swoich
programów rozwoju obszarów wiejskich podprogramy tematyczne przyczyniające się
do realizacji priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich,
ukierunkowane na zidentyfikowane określone potrzeby, szczególnie w odniesieniu
do:
a)      młodych rolników;
b)      małych gospodarstw rolnych, o których
mowa w art. 20 ust. 2 akapit trzeci;
c)      obszarów górskich, o których mowa w art. 33
ust. 2;
d)      krótkich łańcuchów dostaw.
Orientacyjny wykaz środków i rodzajów operacji
mających szczególne znaczenie dla każdego podprogramu tematycznego znajduje się
w załączniku III.
2.
Podprogramy tematyczne mogą również dotyczyć
szczególnych potrzeb związanych z restrukturyzacją sektorów rolnych mających
znaczący wpływ na rozwój określonych obszarów wiejskich.
3.
W przypadku operacji, które otrzymują wsparcie w
ramach podprogramów tematycznych dotyczących małych gospodarstw rolnych i
krótkich łańcuchów dostaw, stawki wsparcia określone w załączniku I mogą zostać
podwyższone o dziesięć punktów procentowych. W przypadku młodych rolników i
obszarów górskich maksymalne stawki wsparcia mogą być podwyższane zgodnie z
załącznikiem I. Maksymalna łączona stawka wsparcia nie przekracza jednak 90%.
Artykuł 9
Kwestie ujęte w programach rozwoju obszarów
wiejskich
1.
Poza elementami, o których mowa w art. 24 rozporządzenia
(UE) nr [CSF/2012], każdy program rozwoju obszarów wiejskich obejmuje:
a)      ocenę ex ante, o której mowa w
art. 48 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012];
b)      analizę sytuacji pod względem mocnych i
słabych stron, szans i zagrożeń (zwaną dalej „analizą SWOT”) oraz określenie
potrzeb, które trzeba zaspokoić na obszarze geograficznym objętym programem i,
w stosownych przypadkach, podprogramami tematycznymi, o których mowa w art. 8.
Wspomnianą analizę przeprowadza się w oparciu o
priorytety Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich. W odniesieniu do
priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich ocenia się szczególne
potrzeby dotyczące środowiska, przeciwdziałania zmianie klimatu i
przystosowywania się do niej oraz innowacji, aby określić dla każdego priorytetu
osobno oddziaływanie na obie te dziedziny;
c)      opis strategii obejmujący określenie
celów dla każdego obszaru zainteresowania w odniesieniu do ujętych w programie
priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, w oparciu o wspólne
wskaźniki celów, o których mowa w art. 76, zdefiniowane w ramach systemu
monitorowania i oceny, o którym mowa w art. 74, a także wybór środków w oparciu
o jasną logikę interwencji programu, w tym ocenę oczekiwanego wkładu wybranych
środków w osiąganie celów.
W programie rozwoju obszarów wiejskich wykazuje
się, że:
(i)      uwzględniono odpowiednie połączenia
środków w odniesieniu do priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich
ujętych w programie, logicznie wynikające z oceny ex ante, o której mowa
w lit. a), i analizy, o której mowa w lit. b);
(ii)      przydział środków finansowych na środki
programu jest zrównoważony i odpowiedni do osiągnięcia wyznaczonych celów;
(iii)     wzięto pod uwagę określone potrzeby
powiązane ze szczególnymi warunkami na poziomie regionalnym lub subregionalnym,
a ich zaspokojenie jest konkretnie zaplanowane poprzez odpowiednio opracowane
połączenia środków lub podprogramy tematyczne;
(iv)     program zawiera trafne podejście do
innowacji, środowiska, obejmujące szczególne potrzeby obszarów Natura 2000,
oraz przeciwdziałania zmianie klimatu i przystosowywania się do niej;
(v)     przewidziano odpowiednie działanie mające
na celu uproszczenie wdrożenia programu;
(vi)     podjęto środki w celu zapewnienia
dostępności wystarczającej zdolności w zakresie doradztwa dotyczącego wymogów
wynikających z uregulowań prawnych i wszystkich aspektów związanych ze
zrównoważonym zarządzaniem w rolnictwie i leśnictwie oraz działaniami w
dziedzinie klimatu;
(vii)    zaplanowano inicjatywy dotyczące
poszerzania wiedzy, działań innowacyjnych w zakresie aktywizacji i tworzenia
grup operacyjnych EPI na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa;
(viii)   zdefiniowano odpowiednie podejście
określające zasady dotyczące ustalania kryteriów wyboru w odniesieniu do
projektów i lokalnych strategii rozwoju, w którym uwzględniono odpowiednie
cele. W tym kontekście państwa członkowskie mogą przewidzieć priorytetowe
traktowanie lub wyższą stawkę wsparcia dla operacji podejmowanych wspólnie
przez grupy rolników;
d)      ocenę warunków ex ante i, w miarę
potrzeby, działań, o których mowa w art. 17 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012],
a także decydujących etapów określonych na potrzeby art. 19 rozporządzenia (UE)
nr [CSF/2012];
e)      opis każdego wybranego środka;
f)       w odniesieniu do rozwoju lokalnego –
szczegółowy opis mechanizmów koordynacji między lokalnymi strategiami rozwoju,
środkiem dotyczącym współpracy, o którym mowa w art. 36, środkiem dotyczącym
podstawowych usług i odnowy wsi na obszarach wiejskich, o którym mowa w art. 21,
i wsparciem dla działalności pozarolniczej na obszarach wiejskich w ramach
środka dotyczącego rozwoju gospodarstw rolnych i działalności gospodarczej na
obszarach wiejskich, o którym mowa w art. 20;
g)      opis podejścia do innowacji, biorąc pod
uwagę zwiększenie wydajności i zrównoważone gospodarowanie zasobami oraz wkład
w osiąganie celów EPI na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa, o których
mowa w art. 61;
h)      analizę potrzeb odnoszących się do
wymogów w zakresie monitorowania i oceny oraz planu oceny, o którym mowa w art.
49 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012]. Państwa członkowskie zapewniają
wystarczające zasoby i działania w dziedzinie budowania zdolności w celu
zaspokojenia zidentyfikowanych potrzeb;
i)       plan finansowy, składający się z:
(i)      tabeli wyszczególniającej, zgodnie z
art. 64 ust. 4, całkowity wkład EFRROW planowany na każdy rok. W odpowiednich
przypadkach tabela ta wskazuje oddzielnie w ramach całkowitego wkładu EFRROW
środki przyznane regionom słabiej rozwiniętym i środki przekazane EFRROW na
mocy art. 7 ust 2 rozporządzenia (UE) nr DP/2012. Planowany roczny wkład EFRROW
jest zgodny z wieloletnimi ramami finansowymi;
(ii)      tabeli wyszczególniającej, dla każdego
środka, rodzaj operacji wraz z określonym udziałem wkładu EFRROW i pomocą
techniczną, całkowitym zaplanowanym wkładem Unii i mającym zastosowanie
udziałem wkładu EFRROW. W odpowiednich przypadkach tabela ta ponadto wskazuje
oddzielnie udział wkładu EFRROW dla regionów słabiej rozwiniętych oraz dla
innych regionów;
j)       plan wskaźników, zawierający dla każdego
priorytetu Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich zawartego w programie
wskaźniki i wybrane środki wraz z planowanymi produktami i zaplanowanymi
wydatkami, w rozbiciu na wydatki publiczne i prywatne;
k)      w odpowiednich przypadkach tabelę
dotyczącą dodatkowego krajowego finansowania przypadającego na środek zgodnie z
art. 89;
l)       elementy potrzebne do dokonania oceny na
mocy art. 89 oraz, w odpowiednich przypadkach, wykaz programów pomocy objętych
art. 88 ust. 1, które mają zostać wykorzystane do realizacji programów;
m)     informacje dotyczące komplementarności ze
środkami finansowanymi przez inne instrumenty wspólnej polityki rolnej, w
ramach polityki spójności lub przez Europejski Fundusz Morski i Rybacki;
n)      rozwiązania dotyczące wdrażania programu,
w tym:
(i)      wyznaczenie przez państwo członkowskie
wszystkich organów, o których mowa w art. 72 ust. 2, oraz, w celach
informacyjnych, skrócony opis struktury zarządzania i kontroli;
(ii)      opis procedur monitorowania i oceny,
jak również skład komitetu monitorującego;
(iii)     przepisy zapewniające rozpowszechnienie
informacji na temat programu, w tym za pośrednictwem krajowej sieci obszarów
wiejskich, o której mowa w art. 55;
o)      wyznaczenie partnerów, o których mowa w
art. 5 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], oraz wyniki konsultacji
przeprowadzonych z partnerami;
p)      w stosownych przypadkach – główne
elementy planu działania krajowej sieci obszarów wiejskich i struktur, o
których mowa w art. 55 ust. 3, a także przepisy dotyczące zarządzania tą
siecią, które mogą stanowić podstawę jej rocznych planów działania.
2.
W przypadku gdy program rozwoju obszarów wiejskich
zawiera podprogramy tematyczne, każdy podprogram obejmuje:
a)      szczegółową analizę sytuacji pod względem
analizy SWOT oraz określenie potrzeb, które należy uwzględnić w podprogramie;
b)      szczegółowe cele na poziomie podprogramu
oraz wybór środków, w oparciu o dokładną definicję logiki interwencji
podprogramu, w tym ocenę oczekiwanego wkładu wybranych środków w osiąganie
celów;
c)      oddzielny szczegółowy plan wskaźników
zawierający planowane produkty i planowane wydatki, w podziale na publiczne i
prywatne.
3.
Komisja w drodze aktów wykonawczych określa zasady
prezentacji w programach rozwoju obszarów wiejskich elementów opisanych w ust. 1
i 2. Wspomniane akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 91.
Rozdział II
Przygotowanie, zatwierdzenie i zmiana programów rozwoju obszarów wiejskich
Artykuł 10
Warunki ex ante
Poza warunkami ex ante, o których mowa
w załączniku IV, do EFRROW stosują się ogólne warunki ex ante, o których
mowa w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012].
Artykuł 11
Zatwierdzanie programów rozwoju obszarów
wiejskich
1.
Państwa członkowskie przedkładają Komisji projekt
każdego programu rozwoju obszarów wiejskich, zawierający informacje, o których
mowa w art. 9.
2.
Każdy program rozwoju obszarów wiejskich jest
zatwierdzany przez Komisję w drodze aktu wykonawczego przyjmowanego zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 91.
Artykuł 12
Zmiana programów rozwoju obszarów wiejskich
1.
Wnioski o dokonanie zmian w programie przez państwa
członkowskie zatwierdzane są zgodnie z następującymi procedurami:
a)      Komisja w drodze aktów wykonawczych
podejmuje decyzje dotyczące wniosków w sprawie następujących zmian w programach:
(i)      zmiany strategii przedstawionej w
programie poprzez istotną zmianę skwantyfikowanych celów;
(ii)      zmiany stawki wkładu EFRROW dotyczącej
co najmniej jednego środka;
(iii)     zmiany wysokości całego wkładu unijnego
lub jego rocznego podziału na poziomie programu;
(iv)     przesunięcia funduszy między środkami
wdrażanymi w ramach różnych stawek wkładu EFRROW.
Wspomniane akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie
z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 91.
b)      Komisja w drodze aktów wykonawczych podejmuje
decyzje dotyczące wniosków w sprawie zmian w programach we wszystkich
pozostałych przypadkach. Obejmują one w szczególności:
(i)      wprowadzenie lub wycofanie środków lub
rodzajów operacji;
(ii)      zmiany opisu środków, w tym zmiany
warunków kwalifikowalności.
2.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczącym kryteriów określających istotną
zmianę skwantyfikowanych celów, o której mowa w ust. 1 lit. a) pkt (i).
Artykuł 13
Zasady dotyczące procedur i harmonogramów
Komisja w drodze aktów wykonawczych przyjmuje
zasady dotyczące procedur i harmonogramów odnoszących się do:
a)           zatwierdzania programów rozwoju
obszarów wiejskich;
b)           składania i zatwierdzania wniosków w
sprawie zmian w programach rozwoju obszarów wiejskich, w tym ich wejścia w
życie i częstotliwości składania tych wniosków w trakcie okresu programowania.
Wspomniane akty wykonawcze przyjmowane są
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 91.
TYTUŁ III
Wsparcie rozwoju obszarów wiejskich
Rozdział I
Środki
Artykuł 14
Środki
Każdy środek rozwoju obszarów wiejskich
programuje się w taki sposób, aby wyraźnie przyczyniał się do osiągnięcia co
najmniej jednego priorytetu Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich.
Orientacyjny wykaz środków mających szczególne znaczenie w kontekście
priorytetów Unii znajduje się w załączniku III.
Sekcja 1
Środki indywidualne
Artykuł 15
Transfer wiedzy i działania informacyjne
1.
Wsparcie w ramach tego środka obejmuje działania w
zakresie kształcenia zawodowego i nabywania umiejętności, demonstracje i
działania informacyjne. Działania w zakresie kształcenia zawodowego i nabywania
umiejętności mogą obejmować szkolenia, warsztaty i coaching.
Wsparcie może obejmować także krótkoterminową
wymianę zarządzających gospodarstwami rolnymi i wizyty w gospodarstwach.
2.
Wsparcia w ramach tego środka udziela się na rzecz
osób działających w sektorach rolnym, spożywczym i leśnym, osób gospodarujących
gruntami i innych podmiotów gospodarczych będących MŚP prowadzącymi działalność
na obszarach wiejskich.
Dostawca szkolenia lub innych usług transferu
wiedzy i działania informacyjnego zostaje beneficjentem wsparcia.
3.
Wsparcie w ramach tego środka nie obejmuje kursów
instruktażowych lub szkoleniowych, które stanowią część zwykłych programów lub
systemów edukacyjnych na poziomie szkoły średniej lub wyższym.
Podmioty świadczące usługi w zakresie transferu
wiedzy i usługi informacyjne posiadają odpowiednie zdolności do wykonywania
tego zadania w postaci wykwalifikowanego personelu odbywającego regularne szkolenia.
4.
Kosztami kwalifikowalnymi w ramach tego środka są
koszty organizowania i realizowania transferu wiedzy lub działań
informacyjnych. W przypadku projektów demonstracyjnych wsparcie może obejmować
także odpowiednie koszty inwestycji. Koszty podróży, zakwaterowania i diet
dziennych uczestników, a także koszty zastępstwa rolników również są kosztami
kwalifikowalnymi.
5.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących dalszej specyfikacji kosztów
kwalifikowalnych, minimalnych kwalifikacji podmiotów świadczących usługi w
zakresie transferu wiedzy, a także czasu trwania i kwestii ujętych w programach
wymiany pomiędzy gospodarstwami rolnymi i programach wizyt w gospodarstwach.
Artykuł 16
Usługi doradcze, usługi z zakresu zarządzania
gospodarstwem rolnym i zastępstw
1.
Wsparcia w ramach tego środka udziela się w celu:
a)      udzielania pomocy rolnikom, posiadaczom
lasów i MŚP na obszarach wiejskich w korzystaniu z usług doradczych w celu
poprawienia efektywności gospodarczej i środowiskowej ich gospodarstw,
przedsiębiorstw lub inwestycji, a także zwiększenia przyjazności tych
gospodarstw, przedsiębiorstw lub inwestycji dla klimatu oraz ich odporności na
zmianę klimatu;
b)      promowania tworzenia usług z zakresu
zarządzania gospodarstwem rolnym oraz usług pomocy i doradztwa w zakresie
prowadzenia gospodarstwa rolnego, jak również usług doradczych w zakresie
leśnictwa, w tym systemu doradztwa rolniczego, o którym mowa w art. 12-14
rozporządzenia (UE) nr HR/2012;
c)      wsparcia szkolenia doradców.
2.
Beneficjentem wsparcia, o którym mowa w ust. 1 lit.
a) i c), jest dostawca usług doradczych lub szkolenia. Wsparcia przewidzianego
w ust. 1 lit. b) udziela się organowi lub podmiotowi wybranemu w celu
świadczenia usług z zakresu zarządzania gospodarstwem rolnym, pomocy i
doradztwa w tym zakresie lub usług doradczych w zakresie leśnictwa.
3.
Organy lub podmioty wybrane do świadczenia usług
doradczych posiadają odpowiednie zasoby w postaci regularnie szkolonego i
wykwalifikowanego personelu oraz doświadczenie w zakresie doradztwa i cechuje
je wiarygodność w odniesieniu do dziedzin, których dotyczą świadczone przez
nich usługi doradcze. Beneficjenci wybierani są w drodze zaproszenia do
składania wniosków. Procedura wyboru jest obiektywna i otwarta zarówno dla
podmiotów publicznych, jak i prywatnych.
Podczas świadczenia usług doradczych dostawca
przestrzega obowiązków poszanowania poufności, o których mowa w art. 13 ust. 2
rozporządzenia (UE) nr HR/2012.
4.
Doradztwo dla rolników jest powiązane z co najmniej
jednym priorytetem Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich i obejmuje co
najmniej jeden z następujących elementów:
a)      co najmniej jeden podstawowy wymóg w
zakresie zarządzania lub co najmniej jedną normę dotyczącą zasad dobrej kultury
rolnej zgodnej z ochroną środowiska, określone w rozdziale I tytułu VI
rozporządzenia (UE) nr HR/2012;
b)      w stosownych przypadkach – praktyki
rolnicze korzystne dla klimatu i środowiska, o których mowa w rozdziale 2
tytułu III rozporządzenia (UE) nr DP/2012, oraz utrzymanie obszarów wiejskich,
o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr DP/2012;
c)      wymogi lub działania związane z
przeciwdziałaniem zmianie klimatu i przystosowywaniem się do niej,
różnorodnością biologiczną, ochroną wód i gleb, zgłaszaniem chorób zwierząt i
roślin oraz innowacjami, zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia (UE) nr HR/2012;

d)      zrównoważony rozwój działalności
gospodarczej małych gospodarstw zgodnie z definicją ustaloną przez państwa
członkowskie, a przynajmniej gospodarstw objętych systemem dla drobnych
producentów rolnych, o którym mowa w tytule V rozporządzenia (UE) nr DP/2012;
lub
e)      w stosownych przypadkach – normy
bezpieczeństwa pracy oparte na prawodawstwie Unii.
Doradztwo może obejmować także inne kwestie
związane z efektywnością gospodarczą, rolną i środowiskową gospodarstwa
rolnego.
5.
Doradztwo dla posiadaczy lasów obejmuje co najmniej
odpowiednie zobowiązania na mocy dyrektyw 92/43/EWG, 2009/147/WE i 2000/60/WE.
Może obejmować również kwestie związane z efektywnością gospodarczą i
środowiskową gospodarstwa leśnego.
6.
Doradztwo dla MŚP może obejmować kwestie związane z
efektywnością gospodarczą i środowiskową przedsiębiorstwa.
7.
W uzasadnionych i stosownych przypadkach usługi
doradcze mogą być częściowo świadczone grupowo, biorąc pod uwagę sytuację
poszczególnych użytkowników korzystających z usług doradczych.
8.
Wsparcie na mocy ust. 1 lit. a) i c) ogranicza się
do wysokości maksymalnych kwot określonych w załączniku I. Wsparcie na mocy
ust. 1 lit. b) ma charakter degresywny przez okres maksymalnie pięciu lat od
momentu ustanowienia.
9.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących dalszej specyfikacji minimalnych
kwalifikacji organów lub podmiotów świadczących usługi doradcze.
Artykuł 17
Systemy jakości produktów rolnych i środków
spożywczych
1.
Wsparcie w ramach tego środka obejmuje
przystąpienie rolników do:
a)      systemów jakości produktów rolnych,
bawełny lub środków spożywczych ustanowionych prawodawstwem Unii;
b)      systemów jakości produktów rolnych,
bawełny lub środków spożywczych uznanych przez państwa członkowskie za
spełniające następujące kryteria:
(i)      specyfika produktu końcowego
wytworzonego w ramach takich systemów wynika z jasnego wymogu zagwarantowania:
- określonych cech produktu; lub
- określonych metod uprawy lub produkcji; lub
- jakości produktu końcowego, która w sposób
znaczący przewyższa normy handlowe dotyczące danego produktu pod względem
zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt i ochrony
środowiska;
(ii)      system jest otwarty dla wszystkich
producentów;
(iii)     system obejmuje obowiązujące
specyfikacje produktów, a zgodność z tymi specyfikacjami jest weryfikowana
przez organy publiczne lub niezależny organ kontroli;
(iv)     system jest przejrzysty i zapewnia pełną
identyfikowalność produktów;
lub
c)      dobrowolnych systemów certyfikacji
produktów rolnych uznanych przez państwa członkowskie za zgodne z wytycznymi
Unii dotyczącymi najlepszych praktyk[29]
dla dobrowolnych systemów certyfikacji produktów rolnych i środków spożywczych.

2.
Wsparcie udzielane jest jako roczna płatność
motywująca, której poziom ustala się według poziomu kosztów stałych
wynikających z udziału we wspieranych systemach przez maksymalny okres pięciu
lat.
Do celów niniejszego ustępu „koszty stałe”
oznaczają koszty poniesione na wprowadzenie wspieranego systemu jakości i
roczną składkę za udział w tym systemie, w miarę potrzeby łącznie z wydatkami
na wymagane kontrole sprawdzenia zgodności z wymaganiami systemu.
3.
Wsparcie ogranicza się do wysokości maksymalnej
kwoty określonej w załączniku I.
4.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących określonych unijnych systemów
jakości objętych ust. 1 lit. a).
Artykuł 18
Inwestycje w środki trwałe
1.
Wsparcie w ramach tego środka obejmuje materialne
lub niematerialne inwestycje, które:
a)      poprawiają ogólną efektywność
gospodarstwa rolnego;
b)      dotyczą przetwarzania, wprowadzania do
obrotu lub rozwoju produktów rolnych objętych załącznikiem I do Traktatu lub
bawełny. Wynikiem procesu produkcyjnego może być produkt nieuwzględniony we
wspomnianym załączniku;
c)      dotyczą infrastruktury związanej z
rozwojem i dostosowaniem rolnictwa, w tym dostępu do gruntów rolnych i leśnych,
scalania i poprawy gruntów, dostaw energii i gospodarki wodnej; lub
d)      są inwestycjami nieprodukcyjnymi
związanymi z wypełnianiem zobowiązań rolno- i leśnośrodowiskowych, ze stanem
ochrony różnorodności biologicznej gatunków i siedlisk lub podwyższającymi
użyteczność publiczną obszaru Natura 2000 lub innego obszaru o wysokiej
wartości przyrodniczej, który zostanie określony w programie.
2.
Wsparcia na mocy ust. 1 lit. a) udziela się
gospodarstwom rolnym. W przypadku inwestycji wspierających restrukturyzację
gospodarstw kwalifikują się wyłącznie gospodarstwa rolne nieprzekraczające
określonego rozmiaru ustalonego przez państwa członkowskie w programie w
oparciu o analizę SWOT przeprowadzoną w odniesieniu do priorytetu Unii w
zakresie rozwoju obszarów wiejskich „zwiększanie konkurencyjności wszystkich
rodzajów rolnictwa i zwiększanie rentowności gospodarstwa”.
3.
Wsparcie w ramach tego środka ogranicza się do
maksymalnych stawek wsparcia określonych w załączniku I. Te maksymalne stawki
można podnieść w przypadku młodych rolników, inwestycji zbiorowych i projektów
zintegrowanych obejmujących wsparcie w ramach więcej niż jednego środka,
inwestycji na obszarach ze znacznymi ograniczeniami naturalnymi, o których mowa
w art. 33 ust. 3, oraz operacji wspieranych w ramach EPI na rzecz wydajnego i
zrównoważonego rolnictwa zgodnie ze stawkami wsparcia określonymi w załączniku
I. Maksymalna łączona stawka wsparcia nie może jednak przekroczyć 90%.
4.
Ustęp 3 nie stosuje się do inwestycji
nieprodukcyjnych, o których mowa w ust. 1 lit. d).
Artykuł 19
Przywracanie potencjału produkcji rolnej
zniszczonego w wyniku klęsk żywiołowych i katastrof oraz wprowadzanie
odpowiednich działań zapobiegawczych
1.
Wsparcie w ramach tego środka obejmuje:
a)      inwestycje w działania zapobiegawcze,
których celem jest ograniczanie skutków prawdopodobnych klęsk żywiołowych i
katastrof;
b)      inwestycje w odtwarzanie gruntów rolnych
i przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku klęsk
żywiołowych i katastrof.
2.
Wsparcia udziela się rolnikom lub grupom rolników.
Wsparcie może być także udzielone podmiotom publicznym, jeżeli stwierdzono
związek między inwestycją realizowaną przez ten podmiot a potencjałem produkcji
rolnej.
3.
Wsparcie na mocy ust. 1 lit. b) uzależnione jest od
formalnego uznania przez właściwe organy publiczne państw członkowskich, że
klęska żywiołowa wystąpiła i że klęska ta lub środki przyjęte zgodnie z
dyrektywą 2000/29/WE w celu zwalczenia lub powstrzymania choroby roślin lub
inwazji szkodników spowodowały zniszczenie co najmniej 30% istotnego potencjału
rolnego.
4.
W ramach tego środka nie udziela się wsparcia z
tytułu straty dochodu wynikającej z klęski żywiołowej lub katastrofy.
Państwa członkowskie dopilnowują, aby nie
wystąpiła nadwyżka rekompensaty w wyniku połączenia tego środka i innych
krajowych lub unijnych instrumentów wsparcia bądź prywatnych systemów
ubezpieczeń.
5.
Wsparcie na mocy ust. 1 lit. a) ogranicza się do
maksymalnej stawki wsparcia określonej w załączniku I. Ta maksymalna stawka nie
stosuje się do wspólnych projektów realizowanych przez więcej niż jednego
beneficjenta.
6.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących określenia kosztów kwalifikowalnych
w ramach tego środka.
Artykuł 20
Rozwój gospodarstw rolnych i działalności
gospodarczej
1.
Wsparcie w ramach tego środka obejmuje:
a)      pomoc na założenie nowego
przedsiębiorstwa na rzecz:
(i)      młodych rolników;
(ii)      działalności pozarolniczej na obszarach
wiejskich;
(iii)     rozwoju małych gospodarstw;
b)      inwestycje w działalność pozarolniczą;
c)      roczne płatności dla rolników
uczestniczących w systemie dla drobnych producentów rolnych, ustanowionym w
tytule V rozporządzenia (UE) nr DP/2012 (zwanym dalej „programem dla drobnych
producentów rolnych”), którzy definitywnie przekazali swoje gospodarstwo innemu
rolnikowi.
2.
Wsparcia na mocy ust. 1 lit. a) pkt (i) udziela się
młodym rolnikom.
Wsparcia na mocy ust. 1 lit. a) pkt (ii) udziela
się rolnikom lub członkom gospodarstwa rolnego różnicującym działalność w
kierunku działalności pozarolniczej lub mikroprzedsiębiorstwom i małym
przedsiębiorstwom prowadzącym działalność pozarolniczą na obszarach wiejskich.
Wsparcia na mocy ust. 1 lit. a) pkt (iii) udziela
się małym gospodarstwom zgodnie z definicją ustaloną przez państwa
członkowskie.
Wsparcia na mocy ust. 1 lit. b) udziela się
mikroprzedsiębiorstwom i małym przedsiębiorstwom prowadzącym działalność
pozarolniczą na obszarach wiejskich oraz rolnikom lub członkom gospodarstwa
rolnego.
Wsparcia w ramach ust. 1 lit. c) udziela się
rolnikom uczestniczącym w systemie dla drobnych producentów rolnych, w chwili
składania przez nich wniosków o przyznanie pomocy, na okres przynajmniej
jednego roku i jeśli zobowiązują się oni do przekazania całego gospodarstwa
wraz z odpowiednimi uprawnieniami do płatności innemu rolnikowi. Wsparcie
wypłacane jest od daty przekazania gospodarstwa do dnia 31 grudnia 2020 r.
3.
Każda osoba fizyczna lub prawna, bądź grupa osób
fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej
członków w świetle prawa krajowego, może być uważana za członka gospodarstwa
rolnego, z wyjątkiem robotników rolnych. W przypadku gdy za członka
gospodarstwa rolnego uważa się osobę prawną lub grupę osób prawnych, członek
ten musi prowadzić działalność rolniczą w gospodarstwie w chwili złożenia
wniosku o wsparcie.
4.
Wsparcie na mocy ust. 1 lit. a) uzależnione jest od
przedłożenia planu operacyjnego. Wdrożenie planu operacyjnego musi rozpocząć
się w terminie sześciu miesięcy od dnia wydania decyzji o udzieleniu pomocy.
Państwa członkowskie określają górne i dolne progi
umożliwiające gospodarstwom rolnym dostęp do wsparcia na mocy, odpowiednio,
ust. 1 lit. a) pkt (i) i ust. 1 lit. a) pkt (iii). Niższy próg wsparcia na mocy
ust. 1 lit. a) pkt (i) jest znacznie wyższy niż górny próg dla wsparcia na mocy
ust. 1 lit. a) pkt (iii). Wsparcie jest jednak ograniczone do gospodarstw
wchodzących w zakres definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych
przedsiębiorstw.
5.
Wsparcie na mocy ust. 1 lit. a) ma postać
zryczałtowanej płatności, która może być wypłacana w co najmniej dwóch ratach
przez okres maksymalnie pięciu lat. Raty mogą mieć charakter degresywny.
Wypłacenie ostatniej raty na mocy ust. 1 lit. a) pkt (i) i (ii) uzależnione
jest od prawidłowej realizacji planu operacyjnego.
6.
Maksymalna kwota wsparcia jest określona w
załączniku I pkt 1 lit. a). Państwa członkowskie określają kwotę wsparcia na
mocy pkt 1 lit. a) ppkt (i) i (ii), biorąc pod uwagę także sytuację
społeczno-gospodarczą obszaru objętego programem.
7.
Wsparcie na mocy pkt 1 lit. c) jest równe 120 %
rocznej płatności, którą beneficjent otrzymał w ramach systemu dla małych
producentów rolnych.
8.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących minimalnej zawartości planów
operacyjnych oraz kryteriów stosowanych przez państwa członkowskie w celu
wyznaczenia progów, o których mowa w ust. 4.
Artykuł 21
Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach
wiejskich
1.
Wsparcie w ramach tego środka obejmuje w
szczególności:
a)      sporządzanie i aktualizowanie planów
rozwoju gmin na obszarach wiejskich i ich podstawowych usług oraz planów ochrony
obszarów NATURA 2000 i innych obszarów o wysokiej wartości przyrodniczej i
planów zarządzania nimi;
b)      inwestycje związane z tworzeniem,
ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym
inwestycje w energię odnawialną;
c)      infrastrukturę szerokopasmową, w tym w
jej tworzenie, ulepszanie i rozbudowę, pasywną infrastrukturę szerokopasmową
oraz zapewnianie dostępu do łączności szerokopasmowej i rozwiązań z zakresu
publicznej e-administracji;
d)      inwestycje w tworzenie, ulepszanie i
rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji
i kultury, i powiązanej infrastruktury;
e)      inwestycje organów publicznych w
infrastrukturę rekreacyjną, informację turystyczną i oznaczanie miejsc
turystycznych;
f)       badania i inwestycje związane z
utrzymaniem, odbudową i poprawą stanu dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego
wsi i krajobrazu wiejskiego, w tym dotyczące powiązanych aspektów
społeczno-gospodarczych.
g)      inwestycje ukierunkowane na przeniesienie
działalności i przebudowę budynków lub innych obiektów położonych w pobliżu
osad wiejskich, mające na celu poprawę jakości życia lub zwiększenie
efektywności środowiskowej osady.
2.
Wsparcie w ramach tego środka dotyczy wyłącznie
małej infrastruktury zgodnie z definicją ustaloną w programie przez każde
państwo członkowskie. Programy rozwoju obszarów wiejskich mogą jednak
przewidywać określone odstępstwa od tej zasady w przypadku inwestycji w
infrastrukturę szerokopasmową i energię odnawialną. W tym przypadku ustalane są
jasne kryteria zapewniające komplementarność ze wsparciem w ramach innych
unijnych instrumentów.
3.
Inwestycje, o których mowa w ust. 1, kwalifikują
się do wsparcia, jeżeli wdrożone są właściwe operacje zgodne z planami rozwoju
gmin na obszarach wiejskich i ich podstawowych usług, w przypadku gdy takie
plany istnieją, oraz są one spójne z lokalną strategią rozwoju, w przypadku gdy
taka istnieje.
4.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących określenia rodzajów infrastruktury
energii odnawialnej, które kwalifikują się do wsparcia w ramach tego środka.
Artykuł 22
Inwestycje w rozwój obszarów leśnych i
poprawę rentowności lasów
1.
Wsparcie w ramach tego środka dotyczy:
a)      zalesiania i tworzenia terenu
zalesionego;
b)      zakładania systemów rolnoleśnych;
c)      zapobiegania zniszczeniom lasów wskutek
pożarów lasów i klęsk żywiołowych, w tym wysypu szkodników, ognisk choroby,
katastrof i zagrożeń związanych ze zmianą klimatu, oraz odtwarzania lasów;
d)      Inwestycje zwiększające odporność ekosystemów
leśnych, ich wartość dla środowiska oraz ich potencjał w zakresie
przeciwdziałania zmianie klimatu;
e)      inwestycji w nowe technologie w
dziedzinie leśnictwa oraz w przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów
leśnych.
2.
Ograniczenia własności lasów określone w art. 36-40
nie mają zastosowania do lasów tropikalnych i subtropikalnych oraz terenów
zalesionych terytoriów Azorów, Madery, Wysp Kanaryjskich, mniejszych wysp Morza
Egejskiego w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2019/93[30] oraz francuskich departamentów
zamorskich.
W przypadku gospodarstw powyżej określonego
rozmiaru, ustalanego w programie przez państwa członkowskie, wsparcie
uzależnione jest od przedłożenia planu urządzenia lasu lub równorzędnego
instrumentu zgodnego ze zrównoważoną gospodarką leśną zdefiniowaną przez
konferencję ministerialną w sprawie ochrony lasów w Europie z 1993[31] (zwaną dalej „zrównoważoną
gospodarką leśną”).
3.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących warunków stwierdzenia wystąpienia
klęski żywiołowej bądź wysypu szkodników lub ognisk choroby oraz określenia
kwalifikujących się rodzajów działań zapobiegawczych.
Artykuł 23
Zalesianie i tworzenie terenu zalesionego
1.
Wsparcia na mocy art. 22 ust. 1 lit. a) udziela się
prywatnym właścicielom i dzierżawcom gruntów, gminom i ich stowarzyszeniom;
wsparcie to obejmuje koszty ustanowienia i roczną premię na hektar w celu
pokrycia kosztów utrzymania, w tym wczesnego i późnego oczyszczania, przez
okres maksymalnie dziesięciu lat.
2.
Kwalifikują się tu zarówno grunty rolnicze, jak i
nierolnicze. Sadzone gatunki są dostosowane do warunków środowiskowych i
klimatycznych danego obszaru i spełniają minimalne wymagania w zakresie ochrony
środowiska. Nie udziela się wsparcia na sadzenie zagajników o krótkiej rotacji,
choinek świątecznych i szybko rosnących drzew z przeznaczeniem na produkcję
energii. Na obszarach, gdzie zalesianie jest utrudnione ze względu na surowe
warunki glebowe i klimatyczne, wsparcia można udzielać na sadzenie innych
wieloletnich gatunków drzewiastych, takich jak krzewy i krzaki odpowiednie do
warunków lokalnych.
3.
Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 w odniesieniu do definicji minimalnych wymagań w
zakresie ochrony środowiska, o których mowa w ust. 2.
Artykuł 24
Zakładanie systemów rolnoleśnych
1.
Wsparcia na mocy art. 22 ust. 1 lit. b) udziela się
prywatnym właścicielom i dzierżawcom gruntów, gminom i ich stowarzyszeniom;
obejmuje ono koszty założenia i roczną premię na hektar w celu pokrycia kosztów
utrzymania przez okres maksymalnie trzech lat.
2.
„Systemy rolnoleśne” oznaczają systemy użytkowania
gruntów, w których drzewa uprawia się w połączeniu z rolnictwem ekstensywnym na
tym samym gruncie. Państwa członkowskie określają maksymalną liczbę zasadzonych
drzew na hektar, uwzględniając lokalne warunki glebowe i klimatyczne, gatunki
leśne i konieczność zapewnienia ciągłości rolniczego użytkowania gruntów.
3.
Wsparcie ogranicza się do maksymalnej stawki
wsparcia określonej w załączniku I.
Artykuł 25
Zapobieganie zniszczeniom lasów wskutek
pożarów lasów, klęsk żywiołowych i katastrof oraz odtwarzanie lasów
1.
Wsparcia na mocy art. 22 ust. 1 lit. c) udziela się
prywatnym, parapublicznym i publicznym właścicielom lasów, gminom, lasom
państwowym i ich stowarzyszeniom; obejmuje ono koszty:
a)      utworzenia infrastruktury ochronnej. W
przypadku pasów przeciwpożarowych wsparcie może obejmować również pomoc na
pokrycie kosztów utrzymania. Nie udziela się wsparcia na działalność związaną z
rolnictwem na obszarach objętych zobowiązaniami rolnośrodowiskowymi;
b)      lokalnych działań zapobiegawczych na małą
skalę, przeciwdziałających pożarom lub innym zagrożeniom naturalnym;
c)      instalowania i modernizowania urządzeń do
monitorowania pożarów lasów, występowania szkodników i chorób oraz sprzętu do
komunikacji;
d)      przywracania potencjału leśnego
zniszczonego wskutek pożarów lub innych klęsk żywiołowych, w tym szkodników,
chorób, katastrof i zdarzeń związanych ze zmianą klimatu.
2.
W przypadku działań zapobiegawczych związanych ze
szkodnikami i chorobami ryzyko wystąpienia danej klęski musi być poparte
dowodami naukowymi i uznane przez publiczne organizacje naukowe. W stosownych
przypadkach program musi zawierać wykaz gatunków organizmów szkodliwych dla
roślin, które to gatunki mogą spowodować klęskę.
Kwalifikujące się operacje są spójne z planem
ochrony lasów ustanowionym przez państwa członkowskie. W przypadku gospodarstw
powyżej określonego rozmiaru, ustalanego w programie przez państwa
członkowskie, wsparcie uzależnione jest od przedłożenia planu urządzenia lasu,
w którym wyszczególnione są cele w zakresie działań zapobiegawczych.
Do wsparcia związanego z zapobieganiem pożarom
lasów kwalifikują się obszary leśne sklasyfikowane zgodnie z planem ochrony
lasów ustanowionym przez państwa członkowskie jako obszary wysokiego lub
średniego ryzyka występowania pożarów lasów.
3.
Wsparcie na mocy ust. 1 lit. d) uzależnione jest od
formalnego uznania przez właściwe organy publiczne państw członkowskich, że
klęska żywiołowa wystąpiła i że klęska ta lub środki przyjęte zgodnie z
dyrektywą 2000/29/WE w celu zwalczenia lub powstrzymania choroby roślin lub
inwazji szkodników spowodowały zniszczenie co najmniej 30% istotnego potencjału
leśnego. Odsetek ten określa się na podstawie średniego potencjału lasu
istniejącego w okresie trzech lat bezpośrednio poprzedzających klęskę albo
średniego potencjału w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających klęskę,
z wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej.
4.
W ramach tego środka nie udziela się wsparcia z
tytułu straty dochodu wynikającej z klęski żywiołowej.
Państwa członkowskie dopilnowują, aby nie
wystąpiła nadwyżka rekompensaty w wyniku połączenia tego środka i innych
krajowych lub unijnych instrumentów wsparcia bądź prywatnych systemów
ubezpieczeń.
Artykuł 26
Inwestycje zwiększające odporność
ekosystemów leśnych i ich wartość dla środowiska
1.
Wsparcia na mocy art. 22 ust. 1 lit. d) udziela się
osobom fizycznym, prywatnym właścicielom lasów, podmiotom prawa prywatnego,
podmiotom parapublicznym, gminom i ich stowarzyszeniom. W przypadku lasów
państwowych wsparcia można również udzielać niezależnym od budżetu państwa
podmiotom zarządzającym tymi lasami.
2.
Inwestycje mają na celu realizację zobowiązań
podjętych w odniesieniu do celów związanych ze środowiskiem lub zapewniania
funkcji ekosystemu, bądź zwiększających użyteczność publiczną lasu i gruntów
zalesionych na danym obszarze lub potencjał ekosystemów w zakresie
przeciwdziałania zmianie klimatu, nie wykluczając korzyści gospodarczych w
długim terminie.
Artykuł 27
Inwestycje w nowe technologie w dziedzinie
leśnictwa oraz w przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów leśnych
1.
Wsparcia na mocy art. 22 ust. 1 lit. e) udziela się
prywatnym właścicielom lasów, gminom i ich stowarzyszeniom oraz MŚP na rzecz inwestycji
zwiększających potencjał leśny lub związanych z przetwarzaniem i wprowadzaniem
do obrotu produktów leśnych w sposób zwiększający ich wartość dodaną. Na
terytorium Azorów, Madery, Wysp Kanaryjskich, mniejszych wysp Morza Egejskiego
w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 i francuskich departamentów
zamorskich wsparcia można również udzielać przedsiębiorstwom niebędącym MŚP.
2.
Inwestycje związane z podwyższaniem wartości
gospodarczej lasów przeprowadzane są na płaszczyźnie gospodarstw leśnych oraz
mogą obejmować inwestycje w maszyny leśne i praktyki oszczędzające gleby i
zasoby.
3.
Inwestycje związane z użyciem drewna jako surowca
lub źródła energii są ograniczone do wszystkich prac poprzedzających
przetwórstwo przemysłowe.
4.
Wsparcie ogranicza się do maksymalnych stawek
wsparcia określonych w załączniku I.
Artykuł 28
Tworzenie grup producentów
1.
Wsparcia w ramach tego środka udziela się w celu
ułatwienia tworzenia grup producentów w sektorze rolnym i leśnym do celów:
a)      dostosowania do wymogów rynkowych procesu
produkcyjnego i produkcji producentów, którzy są członkami takich grup;
b)      wspólnego wprowadzania towarów do obrotu,
w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do
odbiorców hurtowych;
c)      ustanowienia wspólnych zasad dotyczących
informacji o produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów i dostępności;
oraz
d)      innych działań, które mogą być
przeprowadzane przez grupy producentów, takich jak rozwijanie umiejętności
biznesowych i marketingowych oraz organizowanie i ułatwianie procesów
wprowadzania innowacji.
2.
Wsparcia udziela się grupom producentów, które
zostały oficjalnie uznane przez właściwy organ państwa członkowskiego na
podstawie planu operacyjnego. Wsparcie to ogranicza się do grup producentów
wchodzących w zakres definicji MŚP.
Państwa członkowskie sprawdzają, czy cele
określone w planie operacyjnym zostały osiągnięte w ciągu pięciu lat od uznania
grupy producentów.
3.
Wsparcia udziela się w postaci zryczałtowanej
pomocy w formie rocznych rat przez okres pierwszych pięciu lat następujących po
dacie, w której grupa producentów została uznana na podstawie jej planu
operacyjnego. Oblicza się je na podstawie rocznej sprzedanej produkcji grupy.
Państwa członkowskie wypłacają ostatnią ratę wyłącznie po potwierdzeniu
prawidłowej realizacji planu operacyjnego.
W pierwszym roku państwa członkowskie mogą
wypłacić grupie producentów wsparcie obliczone na podstawie średniej rocznej
wartości sprzedanej produkcji członków grupy z okresu trzech lat przed ich
przystąpieniem do grupy. W przypadku grup producentów w sektorze leśnym
wsparcie oblicza się na podstawie średniej sprzedanej produkcji członków grupy
w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających uznanie grupy, z wyłączeniem
wartości najwyższej i najniższej.
4.
Wsparcie ogranicza się do wysokości maksymalnych
stawek i kwot określonych w załączniku I.
Artykuł 29
Środek rolnośrodowiskowoklimatyczny
1.
Państwa członkowskie udostępniają wsparcie w ramach
tego środka na obszarze całego swojego terytorium zgodnie ze swoimi krajowymi,
regionalnymi lub lokalnymi szczególnymi potrzebami i priorytetami. Włączenie
tego środka do programów rozwoju obszarów wiejskich jest obowiązkowe.
2.
Płatności rolnośrodowiskowoklimatycznych udziela
się rolnikom, grupom rolników lub grupom rolników i innych osób gospodarujących
gruntami, którzy dobrowolnie podejmują się przeprowadzenia operacji
obejmujących co najmniej jedno zobowiązanie rolnośrodowiskowoklimatyczne
dotyczące gruntów rolnych. W należycie uzasadnionych przypadkach do osiągnięcia
celów środowiskowych płatności rolnośrodowiskowoklimatyczne mogą być udzielane
innym osobom gospodarującym gruntami lub grupom takich osób.
3.
Płatności rolnośrodowiskowoklimatyczne obejmują
jedynie te zobowiązania, które wykraczają poza odpowiednie obowiązkowe normy
ustanowione zgodnie z rozdziałem I tytułu VI rozporządzenia (UE) nr HR/2012 i
inne odpowiednie obowiązki ustanowione na mocy rozdziału 2 tytułu III
rozporządzenia (UE) nr DP/2012, jak również odpowiednie minimalne wymogi
dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin oraz inne odpowiednie
wymogi obowiązkowe ustanowione ustawodawstwem krajowym. Wszystkie te
obowiązkowe wymogi określa się w programie.
4.
Państwa członkowskie dążą do zapewnienia osobom
podejmującym się przeprowadzenia operacji w ramach tego środka wiedzy i
informacji potrzebnych do wykonania tych operacji, w tym przez doradztwo
eksperckie dotyczące określonych zobowiązań lub przez uzależnienie otrzymania
wsparcia w ramach tego środka od odpowiedniego szkolenia.
5.
Zobowiązania w ramach tego środka podejmowane są na
okres od pięciu do siedmiu lat. Jeśli jednak jest to konieczne do osiągnięcia
lub utrzymania oczekiwanych korzyści dla środowiska, państwa członkowskie mogą
wyznaczyć w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich dłuższy okres w
odniesieniu do określonych rodzajów zobowiązań, w tym przez przedłużenie czasu
na ich realizację o rok po zakończeniu okresu początkowego.
6.
Płatności udzielane są corocznie i rekompensują
beneficjentom całość lub część dodatkowych kosztów i dochodów utraconych w
wyniku podjętych zobowiązań. Jeśli jest to konieczne, płatności te mogą również
obejmować koszty transakcyjne do wartości maksymalnie 20% premii wypłaconej z
tytułu zobowiązań rolnośrodowiskowoklimatycznych. W przypadku gdy zobowiązania
podejmowane są przez grupę rolników, maksymalny poziom wynosi 30%.
7.
Jeśli jest to konieczne do zapewnienia efektywnego
stosowania tego środka, państwa członkowskie mogą zastosować procedurę, o
której mowa w art. 49 ust. 3, w celu dokonania wyboru beneficjentów.
8.
Wsparcie ogranicza się do wysokości maksymalnych
kwot określonych w załączniku I.
W ramach tego środka nie można udzielać wsparcia
na zobowiązania objęte środkiem dotyczącym rolnictwa ekologicznego.
9.
Wsparcie może zostać udzielone na zachowanie
zasobów genetycznych w rolnictwie w przypadku operacji nieobjętych przepisami
ust. 1-8.
10.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących rocznego przedłużenia zobowiązań po
początkowym okresie operacji, warunków mających zastosowanie do zobowiązań
dotyczących ekstensyfikacji chowu zwierząt gospodarskich lub zróżnicowanego
gospodarowania chowem zwierząt gospodarskich, ograniczenia użycia nawozów,
środków ochrony roślin lub innych środków, hodowli lokalnych ras zwierząt
gospodarskich, których hodowla jest zagrożona, lub zachowania genetycznych
zasobów roślinnych. W aktach delegowanych określa się także operacje
kwalifikujące się na mocy ust. 9.
Artykuł 30
Rolnictwo ekologiczne
1.
Wsparcia w ramach tego środka udziela się na hektar
użytków rolnych rolnikom lub grupom rolników, którzy dobrowolnie podejmują się
utrzymać lub przejść na praktyki i metody rolnictwa ekologicznego określone w
rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007[32].
2.
Wsparcia udziela się wyłącznie w odniesieniu do
zobowiązań, które wykraczają poza odpowiednie obowiązkowe normy ustanowione
zgodnie z rozdziałem I tytułu VI rozporządzenia (UE) nr HR/2012, odpowiednie
minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin oraz
inne odpowiednie obowiązkowe wymogi ustanowione ustawodawstwem krajowym.
Wszystkie te wymogi określa się w programie.
3.
Zobowiązania w ramach tego środka podejmowane są na
okres od pięciu do siedmiu lat. W przypadku gdy wsparcie udzielane jest na
utrzymanie rolnictwa ekologicznego, państwa członkowskie mogą przewidzieć w
swoich programach rozwoju obszarów wiejskich przedłużenie realizacji środka o
rok po zakończeniu okresu początkowego.
4.
Płatności udzielane są corocznie i rekompensują
beneficjentom całość lub część dodatkowych kosztów i dochodów utraconych w
wyniku podjętych zobowiązań. Jeśli jest to konieczne, płatności te mogą również
obejmować koszty transakcyjne do wartości maksymalnie 20% premii wypłaconej z
tytułu zobowiązań. W przypadku gdy zobowiązania podejmowane są przez grupę
rolników, maksymalny poziom wynosi 30%.
5.
Wsparcie ogranicza się do wysokości maksymalnych
kwot określonych w załączniku I.
Artykuł 31
Płatności dla obszarów Natura 2000 i
płatności związane z ramową dyrektywą wodną
1.
Wsparcie w ramach tego środka udzielane jest
rocznie na hektar użytków rolnych lub na hektar lasu w celu rekompensowania
beneficjentom poniesionych kosztów i dochodów utraconych w wyniku niedogodności
na danych obszarach związanych z wdrażaniem dyrektyw 92/43/EWG, 2009/147/WE i 2000/60/WE.

2.
Wsparcia udziela się rolnikom oraz odpowiednio prywatnym
właścicielom lasów i stowarzyszeniom właścicieli lasów. W należycie
uzasadnionych przypadkach wsparcie może także być udzielane innym osobom
gospodarującym gruntami.
3.
Wsparcia dla rolników powiązanego z dyrektywami 92/43/EWG
i 2009/147/WE udziela się wyłącznie w związku z niedogodnościami wynikającymi z
wymogów wykraczających poza zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną
środowiska określone w art. 94 oraz w załączniku II do rozporządzenia Rady (UE)
nr HR/2012.
4.
Wsparcia dla rolników powiązanego z dyrektywą 2000/60/WE
udziela się wyłącznie w odniesieniu do szczególnych wymogów, które:
a)      zostały wprowadzone dyrektywą 2000/60/WE,
są zgodne z programami środków przewidzianych w planach gospodarowania wodami w
dorzeczu sporządzonych z zamiarem osiągnięcia celów środowiskowych wymienionej
dyrektywy oraz wykraczają poza środki wymagane do wdrożenia pozostałego
prawodawstwa Unii dotyczącego ochrony wód;
b)      wykraczają poza podstawowe wymogi w
zakresie zarządzania i zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną
środowiska określone w rozdziale I tytułu VI rozporządzenia (UE) nr HR/2012
oraz obowiązki ustanowione na mocy rozdziału 2 tytułu III rozporządzenia (UE)
nr DP/2012;
c)      wykraczają poza poziom ochrony
przewidziany w prawodawstwie Unii obowiązującym w chwili przyjęcia dyrektywy 2000/60/WE,
zgodnie z art. 4 ust. 9 wymienionej dyrektywy; oraz
d)      narzucają zasadnicze zmiany dotyczące
rodzaju użytkowania gruntów lub zasadnicze ograniczenia odnoszące się do
praktyki rolnej, które powodują znaczne straty dochodu.
5.
Wymogi, o których mowa w ust. 3 i 4, określa się w
programie.
6.
Do płatności kwalifikują się następujące obszary:
a)      obszary rolne i leśne sieci Natura 2000
wyznaczane zgodnie z dyrektywami 92/43/WE i 2009/147/EWG;
b)      inne wyznaczone obszary ochrony
środowiska, na których obowiązują środowiskowe ograniczenia działalności rolnej
lub leśniczej, służące realizacji przepisów art. 10 dyrektywy 92/43/EWG.
Obszary te w każdym programie rozwoju obszarów wiejskich nie przekraczają 5%
powierzchni wyznaczonych obszarów Natura 2000 objętych jego zasięgiem
terytorialnym;
c)      obszary rolne włączone do planów
gospodarowania wodami w dorzeczach zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE.
7.
Wsparcie ogranicza się do wysokości maksymalnych
kwot określonych w załączniku I.
Artykuł 32
Płatności z tytułu obszarów z
ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami
1.
Płatności dla rolników na obszarach górskich i
innych obszarach z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi
ograniczeniami udzielane są rocznie na hektar użytków rolnych w celu
zrekompensowania rolnikom dodatkowych kosztów i dochodów utraconych w wyniku
ograniczeń dla produkcji rolnej na danym obszarze.
Dodatkowe koszty i utracone dochody oblicza się
przez porównanie z obszarami, które nie charakteryzują się ograniczeniami
naturalnymi ani innymi szczególnymi ograniczeniami, biorąc pod uwagę płatności
zgodnie z rozdziałem 3 tytułu III rozporządzenia (UE) nr DP/2012.
2.
Płatności udziela się rolnikom, którzy zobowiązują
się do kontynuowania działalności rolniczej na obszarach wyznaczonych zgodnie z
art. 33.
3.
Płatności ustala się między wysokościami kwot
minimalnych i maksymalnych określonymi w załączniku I.
4.
Państwa członkowskie ustanowią zasadę stopniowego
zmniejszania płatności dla gospodarstw o powierzchni gruntów powyżej
określonego progu, który zostanie określony w programie.
5.
W latach 2014-2017 państwa członkowskie mogą
udzielać płatności w ramach omawianego środka rolnikom na obszarach, które w
okresie programowania 2007-2013 kwalifikowały się na mocy art. 36 lit. a) pkt
(ii) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, ale wskutek nowego wytyczenia
obszarów, o którym mowa w art. 46 ust. 3, nie kwalifikują się już do wsparcia.
Płatności te zmniejszają się stopniowo, poczynając od 2014 r., w którym
przyznaje się 80% płatności otrzymanej w 2013 r., a kończąc na 20%
płatności w 2017 r.
6.
W państwach członkowskich, które do dnia 1 stycznia
2014 r. nie skończyły wytyczenia obszarów, o którym mowa w art. 33 ust. 3,
do rolników otrzymujących płatności na obszarach, które kwalifikowały się do
tych płatności w okresie 2007-2013, zastosowanie ma ust. 5. Po ukończeniu
wytyczenia obszarów rolnicy na obszarach, które wciąż się kwalifikują do
wsparcia, otrzymują pełne płatności w ramach tego środka. Rolnicy na obszarach,
które już się nie kwalifikują, otrzymują nadal płatności zgodnie z ust. 5.
Artykuł 33
Wytyczenie obszarów z ograniczeniami
naturalnymi i innymi szczególnymi ograniczeniami
1.
Państwa członkowskie na podstawie ust. 2, 3 i 4
wyznaczają obszary kwalifikujące się do płatności określonych w art. 32 w
ramach następujących kategorii:
a)      obszary górskie;
b)      obszary inne niż obszary górskie,
charakteryzujące się znacznymi ograniczeniami naturalnymi; oraz
c)      inne obszary charakteryzujące się
szczególnymi ograniczeniami.
2.
Obszary górskie kwalifikujące się do płatności na
mocy art. 32 charakteryzują się znacznymi ograniczeniami możliwości użytkowania
gruntów i znacznym wzrostem kosztów produkcji w związku z:
a)      występowaniem, ze względu na wysokość,
bardzo trudnych warunków klimatycznych, w wyniku których ulega znacznemu
skróceniu sezon wegetacyjny;
b)      na niższych wysokościach – występowaniem
na większej części danego obszaru zboczy zbyt stromych do użycia sprzętu
mechanicznego lub wymagających użycia bardzo drogiego sprzętu specjalistycznego,
lub połączeniem tych dwóch czynników, w przypadku gdy ograniczenie wynikające z
każdego z czynników z osobna jest mniej dotkliwe, ale połączenie ich obu
powoduje równorzędne ograniczenie.
Obszary położone na północ od 62. równoleżnika
oraz niektóre obszary przyległe uznaje się za obszary górskie.
3.
W celu kwalifikowania się do płatności na mocy art.
32 obszary inne niż obszary górskie uznaje się za charakteryzujące się
znacznymi ograniczeniami naturalnymi, jeśli co najmniej 66 % użytków rolnych
spełnia co najmniej jedno z kryteriów wymienionych w załączniku II na poziomie
podanej wartości progowej. Przestrzeganie tego warunku zapewniane jest na
odpowiednim poziomie lokalnych jednostek administracyjnych (poziom „LAU 2”).
Przy wytyczaniu obszarów, których dotyczy
niniejszy ustęp, państwa członkowskie przeprowadzają procedurę zawężania
wyboru, w oparciu o obiektywne kryteria, w celu wykluczenia obszarów, na
których znaczne ograniczenia naturalne wspomniane w akapicie pierwszym zostały
udokumentowane, ale przezwyciężono je dzięki inwestycjom lub działalności
gospodarczej.
4.
Obszary inne niż te, o których mowa w ust. 2 i 3,
kwalifikują się do płatności na mocy art. 32, jeśli charakteryzują się
szczególnymi ograniczeniami oraz jeśli gospodarowanie gruntami powinno być na
nich kontynuowane w celu zachowania lub poprawy środowiska naturalnego,
utrzymania terenów wiejskich i zachowania potencjału turystycznego obszaru lub
w celu ochrony linii brzegowej.
Obszary charakteryzujące się szczególnymi
ograniczeniami obejmują obszary rolne, które są jednolite z punktu widzenia
naturalnych warunków ochrony, a ich całkowita powierzchnia nie przekracza 10%
powierzchni danego państwa członkowskiego.
5.
Państwa członkowskie załączają do swoich programów
rozwoju obszarów wiejskich:
a)      obowiązujące lub zmienione wytyczenie
obszarów zgodnie z ust. 2 i ust. 4;
b)      nowe wytyczenie obszarów, o których mowa
w ust. 3.
Artykuł 34
Dobrostan zwierząt
1.
Płatności z tytułu dobrostanu zwierząt w ramach
tego środka udziela się rolnikom, którzy dobrowolnie podejmują się
przeprowadzenia operacji obejmujących co najmniej jedno zobowiązanie dotyczące
dobrostanu zwierząt.
2.
Płatności z tytułu dobrostanu zwierząt obejmują
jedynie te zobowiązania, które wykraczają poza odpowiednie obowiązkowe normy
ustanowione zgodnie z rozdziałem I tytułu VI rozporządzenia (UE) nr HR/2012
oraz inne odpowiednie obowiązkowe wymogi ustanowione ustawodawstwem krajowym.
Te odpowiednie wymogi są określone w programie.
Przedmiotowe zobowiązania podejmowane są na okres
jednego roku z możliwością przedłużenia.
3.
Płatności obszarowych lub innych płatności opartych
na kosztach jednostkowych udziela się corocznie i rekompensują one rolnikom
całość lub część dodatkowych kosztów i dochodów utraconych w wyniku podjętego
zobowiązania. Jeśli jest to konieczne, płatności te mogą również obejmować
koszty transakcyjne do wartości maksymalnie 20% premii wypłaconej z tytułu
zobowiązań dotyczących dobrostanu zwierząt.
Wsparcie ogranicza się do wysokości maksymalnej
kwoty określonej w załączniku I.
4.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących określenia obszarów, na których
zobowiązania dotyczące dobrostanu zwierząt przewidują bardziej rygorystyczne
normy w zakresie metod produkcji.
Artykuł 35
Usługi leśnośrodowiskowe i klimatyczne oraz
ochrona lasów
1.
Wsparcia w ramach tego środka udziela się na hektar
lasu posiadaczom lasów, gminom i ich stowarzyszeniom dobrowolnie podejmującym
się przeprowadzenia operacji obejmujących co najmniej jedno zobowiązanie
leśnośrodowiskowe. Podmioty zarządzające lasami państwowymi również mogą
korzystać ze wsparcia, o ile są niezależne od budżetu państwa.
W przypadku gospodarstw leśnych powyżej
określonego progu, ustalanego przez państwa członkowskie w programach rozwoju
obszarów wiejskich, wsparcie na mocy ust. 1 uzależnione jest od przedłożenia
planu urządzenia lasu lub równorzędnego instrumentu zgodnego ze zrównoważoną
gospodarką leśną.
2.
Płatności te obejmują jedynie te zobowiązania,
które wykraczają poza odpowiednie obowiązkowe wymogi ustanowione w krajowej
ustawie dotyczącej leśnictwa lub w innym właściwym ustawodawstwie krajowym.
Wszystkie te wymogi określa się w programie.
Zobowiązania podejmowane są na okres od pięciu do
siedmiu lat. Jeśli jednak jest to konieczne i należycie uzasadnione, państwa
członkowskie mogą wyznaczyć w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich
dłuższy okres w odniesieniu do określonych rodzajów zobowiązań.
3.
Płatności rekompensują beneficjentom całość lub
część dodatkowych kosztów i dochodów utraconych w wyniku podjętych zobowiązań.
Jeśli jest to konieczne, płatności te mogą również obejmować koszty
transakcyjne do wartości maksymalnie 20% premii wypłaconej z tytułu zobowiązań
leśnośrodowiskowych. Wsparcie ogranicza się do wysokości maksymalnej kwoty określonej
w załączniku I.
4.
Wsparcia można udzielać podmiotom prywatnym, gminom
i ich stowarzyszeniom na ochronę i promowanie genetycznych zasobów leśnych w
ramach operacji nieobjętych ust. 1, 2 i 3.
5.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących rodzajów operacji kwalifikujących
się do wsparcia na mocy ust. 4.
Artykuł 36
Współpraca
1.
Wsparcie w ramach tego środka ma na celu wspieranie
form współpracy z udziałem co najmniej dwóch podmiotów, a w szczególności:
a)      metod współpracy między różnymi
podmiotami w rolnictwie i łańcuchu żywnościowym Unii, w sektorze leśnictwa i
wśród innych podmiotów, które przyczyniają się do osiągania celów i priorytetów
polityki rozwoju obszarów wiejskich, w tym organizacji międzybranżowych;
b)      tworzenia klastrów i sieci;
c)      ustanawiania i funkcjonowania grup
operacyjnych EPI na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa, o których mowa
w art. 62.
2.
Współpraca, o której mowa w ust. 1, dotyczy przede
wszystkim:
a)      projektów pilotażowych;
b)      rozwoju nowych produktów, praktyk,
procesów i technologii w sektorach rolnym, spożywczym i leśnym;
c)      współpracy między małymi podmiotami przy
organizowaniu wspólnych procedur pracy, wspólnym korzystaniu z pomieszczeń i
zasobów;
d)      horyzontalnej i wertykalnej współpracy
między podmiotami łańcucha dostaw na rzecz utworzenia platform logistycznych w
celu promowania krótkich łańcuchów dostaw i rynków lokalnych;
e)      działań promocyjnych w kontekście
lokalnym, związanych z rozwojem krótkich łańcuchów dostaw i rynków lokalnych;
f)       wspólnych działań podejmowanych w celu
przeciwdziałania zmianie klimatu lub przystosowania się do niej;
g)      wspólnego podejścia do projektów
środowiskowych i ciągłych praktyk w zakresie ochrony środowiska;
h)      horyzontalnej i wertykalnej współpracy
między podmiotami łańcucha dostaw na rzecz zrównoważonej produkcji biomasy do
stosowania w produkcji żywności i energii oraz w procesach przemysłowych;
i)       realizowania, w szczególności przez
partnerstwa publiczno-prywatne inne niż te określone w art. 28 ust. 1 lit. b)
rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], lokalnych strategii rozwoju dotyczących co
najmniej jednego z priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich;
j)       opracowania planu urządzenia lasu lub
równorzędnych instrumentów.
3.
Wsparcia na mocy ust. 1 lit. b) udziela się
wyłącznie nowo powstałym klastrom i sieciom, a także tym, które podejmują
działalność nową dla nich.
Wsparcia na rzecz operacji na mocy ust. 2 lit. b)
można udzielać również podmiotom indywidualnym, jeżeli taka możliwość określona
jest w programie rozwoju obszarów wiejskich.
4.
Wyniki projektów pilotażowych i operacji
przeprowadzanych przez podmioty indywidualne na mocy ust. 2 lit. b) są
upowszechniane.
5.
Do wsparcia w ramach tego środka kwalifikują się
następujące koszty związane z formami współpracy, o których mowa w ust. 1:
a)      koszty badania danego obszaru, analizy
wykonalności oraz koszty opracowania planu operacyjnego, planu urządzenia lasu
lub równorzędnego instrumentu, lub lokalnej strategii rozwoju innej niż ta, o
której mowa w art. 29 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012];
b)      koszty aktywizacji danego obszaru w celu
osiągnięcia wykonalności zbiorowego projektu terytorialnego. W przypadku
klastrów aktywizacja może dotyczyć organizacji szkoleń, tworzenia sieci
kontaktów między członkami i rekrutacji nowych członków;
c)      koszty bieżące współpracy;
d)      bezpośrednie koszty określonych projektów
związane z realizacją planu operacyjnego, lokalnej strategii rozwoju innej niż
ta, o której mowa w art. 29 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], lub działania
ukierunkowanego na innowacyjność;
e)      koszty działań promocyjnych.
6.
W przypadku realizacji planu operacyjnego, planu
urządzenia lasu lub równorzędnego instrumentu, lub strategii rozwoju państwa
członkowskie mogą udzielić pomocy w postaci łącznej kwoty pokrywającej koszty
współpracy i koszty realizowanych projektów lub mogą pokryć wyłącznie koszty
współpracy i wykorzystać do zrealizowania projektu zasoby z innych środków lub
innych funduszy unijnych.
7.
Współpraca między podmiotami znajdującymi się w
różnych regionach lub państwach członkowskich również kwalifikuje się do
wsparcia.
8.
Wsparcie ogranicza się do okresu maksymalnie
siedmiu lat, z wyjątkiem wspólnych działań na rzecz środowiska w odpowiednio
uzasadnionych przypadkach.
9.
Współpraca w ramach tego środka może być połączona
z realizowanymi na tym samym terytorium projektami wspieranymi ze środków
funduszy unijnych innych niż EFRROW. Państwa członkowskie dopilnowują, aby nie
wystąpiła nadwyżka rekompensaty w wyniku połączenia tego środka z innymi krajowymi
lub unijnymi instrumentami wsparcia.
10.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących dalszej specyfikacji cech projektów
pilotażowych, klastrów, sieci, krótkich łańcuchów dostaw i rynków lokalnych,
które kwalifikują się do wsparcia, a także dotyczących warunków udzielania
pomocy rodzajom operacji wymienionym w ust. 2.
Artykuł 37
Zarządzanie ryzykiem
1.
Wsparcie w ramach tego środka obejmuje:
a)      wkład finansowy wypłacany bezpośrednio
rolnikom, na rzecz składek z tytułu ubezpieczenia upraw, zwierząt i roślin od
strat gospodarczych spowodowanych niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi oraz
chorobami zwierząt lub roślin lub inwazją szkodników;
b)      wkład finansowy na rzecz funduszy
wspólnego inwestowania w celu wypłacania rolnikom rekompensat finansowych z
tytułu strat gospodarczych spowodowanych wystąpieniem choroby zwierząt lub
roślin lub incydentem środowiskowym;
c)      narzędzie stabilizacji dochodów w postaci
wkładu finansowego na rzecz funduszy wspólnego inwestowania, zapewniające
rekompensatę dla rolników, którzy doświadczają poważnego spadku dochodów.
2.
Dla celów ust. 1 lit. b) i c) „fundusz wspólnego
inwestowania” oznacza system akredytowany przez państwo członkowskie zgodnie z
jego prawem krajowym, który umożliwia stowarzyszonym rolnikom ubezpieczanie się
i za pomocą którego rekompensaty wypłacane są tym rolnikom, którzy ponieśli
straty gospodarcze spowodowane wystąpieniem choroby zwierząt lub roślin, lub
incydentem środowiskowym bądź którzy doświadczają poważnego spadku dochodów.
3.
Państwa członkowskie dopilnowują, aby nie wystąpiła
nadwyżka rekompensaty w wyniku połączenia tego środka z innymi krajowymi lub
unijnymi instrumentami wsparcia bądź prywatnymi systemami ubezpieczeń. Przy
szacowaniu poziomu dochodów rolników uwzględnia się również bezpośrednie
wsparcie dochodów otrzymywane w ramach Europejskiego Funduszu Dostosowania do
Globalizacji[33]
(zwanego dalej „EFG”).
4.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących minimalnego i maksymalnego okresu
zaciągania pożyczek komercyjnych udzielanych funduszom wspólnego inwestowania,
o których mowa w art. 39 ust. 3 lit. b) i art. 40 ust. 4.
Artykuł 38
Ubezpieczenie upraw, zwierząt i roślin
1.
Wsparcia na mocy art. 37 ust. 1 lit. a) udziela się
wyłącznie na umowy ubezpieczenia, które pokrywają straty spowodowane
niekorzystnym zjawiskiem klimatycznym, chorobą zwierząt lub roślin, lub inwazją
szkodników bądź środkiem przyjętym zgodnie z dyrektywą 2000/29/WE w celu
zwalczenia lub powstrzymania choroby roślin lub inwazji szkodników, które
niszczą więcej niż 30% średniej rocznej produkcji rolnika z poprzednich trzech
lat lub średniej z trzech lat opartej na okresie pięciu wcześniejszych lat, z
wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej.
2.
Wystąpienie niekorzystnego zjawiska klimatycznego
lub epidemii choroby zwierząt lub roślin lub inwazji szkodników musi zostać
formalnie uznane przez właściwy organ danego państwa członkowskiego.
W stosownych przypadkach państwa członkowskie mogą
z wyprzedzeniem ustanowić kryteria, na podstawie których będzie można uważać,
że wystąpienie wymienionych okoliczności zostało formalnie uznane.
3.
Płatności z tytułu ubezpieczeń rekompensują nie
więcej niż całkowity koszt pokrycia poniesionych strat, o których mowa w art. 37
ust. 1 lit. a), i nie określają rodzaju lub ilości dalszej produkcji ani nie
wprowadzają wymagań w tym zakresie.
Państwa członkowskie mogą ograniczyć kwotę składki
kwalifikującej się do wsparcia, stosując odpowiednie pułapy.
4.
Wsparcie ogranicza się do maksymalnej stawki
określonej w załączniku I.
Artykuł 39
Fundusze wspólnego inwestowania dotyczące
chorób zwierząt i roślin oraz incydentów
środowiskowych
1.
Kwalifikujące się do wsparcia fundusze wspólnego
inwestowania:
a)      są akredytowane przez właściwy organ
zgodnie z prawem krajowym;
b)      prowadzą transparentną politykę w
odniesieniu do wpłat do funduszu i wypłat;
c)      posiadają przejrzyste zasady podziału
odpowiedzialności za długi.
2.
Państwa członkowskie określają zasady tworzenia
funduszy wspólnego inwestowania i zarządzania nimi, w szczególności w zakresie
przyznawania rolnikom rekompensat w przypadku kryzysu oraz w zakresie
zarządzania i monitorowania zgodności z tymi zasadami.
3.
Wkład finansowy, o którym mowa w art. 37 ust. 1
lit. b), może dotyczyć wyłącznie:
a)      kosztów administracyjnych utworzenia
funduszy wspólnego inwestowania, rozłożonych na okres nieprzekraczający trzech
lat przy zastosowaniu metody degresywnej;
b)      kwot wypłaconych przez fundusz wspólnego
inwestowania jako finansowa rekompensata dla rolników. Ponadto wkład finansowy
może dotyczyć odsetek od pożyczek komercyjnych zaciągniętych przez fundusz
wspólnego inwestowania w celu wypłaty rolnikom rekompensaty finansowej w
przypadku kryzysu.
Początkowy kapitał podstawowy nie jest zasilany z
wkładu ze środków publicznych.
4.
W przypadku chorób zwierząt rekompensata finansowa
na mocy art. 37 ust. 1 lit. b) może być przyznana tylko w odniesieniu do chorób
wymienionych w wykazie chorób zwierząt sporządzonym przez Światową Organizację
Zdrowia Zwierząt lub w załączniku do decyzji Rady 90/424/EWG.
5.
Wsparcie ogranicza się do maksymalnej stawki
wsparcia określonej w załączniku I.
Państwa członkowskie mogą ograniczyć koszty, które
kwalifikują się do wsparcia, przez zastosowanie:
a)      pułapów w odniesieniu do funduszu;
b)      odpowiednich pułapów jednostkowych.
Artykuł 40
Narzędzie stabilizacji dochodów
1.
Wsparcie na mocy art. 37 ust. 1 lit. c) można
przyznać wyłącznie w przypadku, gdy spadek dochodu przekracza 30% średniego
rocznego dochodu indywidualnego rolnika z poprzednich trzech lat lub średniej z
trzech lat opartej na okresie pięciu wcześniejszych lat, z wyłączeniem wartości
najwyższej i najniższej. Dla celów art. 37 ust. 1 lit. c) dochód oznacza sumę
przychodów, które rolnik uzyskuje na rynku, w tym wszelkich form wsparcia
publicznego, po odjęciu kosztów produkcji. Płatności z funduszu wspólnego
inwestowania na rzecz rolników rekompensują nie więcej niż 70% utraconych
dochodów.
2.
Kwalifikujące się do wsparcia fundusze wspólnego
inwestowania:
a)      są akredytowane przez właściwy organ zgodnie
z prawem krajowym;
b)      prowadzą transparentną politykę w
odniesieniu do wpłat do funduszu i wypłat;
c)      posiadają przejrzyste zasady podziału
odpowiedzialności za długi.
3.
Państwa członkowskie określają zasady tworzenia
funduszy wspólnego inwestowania i zarządzania nimi, w szczególności w zakresie
przyznawania rolnikom rekompensat w przypadku kryzysu oraz w zakresie
zarządzania i monitorowania zgodności z tymi zasadami.
4.
Wkład finansowy, o którym mowa w art. 37 ust. 1
lit. c) może dotyczyć wyłącznie kwot wypłaconych przez fundusz wspólnego
inwestowania jako finansowa rekompensata dla rolników. Ponadto wkład finansowy
może dotyczyć odsetek od pożyczek komercyjnych zaciągniętych przez fundusz
wspólnego inwestowania w celu wypłaty rolnikom rekompensaty finansowej w
przypadku kryzysu.
Początkowy kapitał podstawowy nie jest zasilany z
wkładu ze środków publicznych.
5.
Wsparcie ogranicza się do maksymalnej stawki
określonej w załączniku I.
Artykuł 41
Zasady wdrażania środków
Komisja w drodze aktów wykonawczych przyjmuje
zasady wdrażania środków określonych w niniejszej części, dotyczące:
a)           procedur wyboru organów lub
podmiotów oferujących usługi doradcze w zakresie gospodarstwa rolnego i
leśnictwa, w zakresie zarządzania gospodarstwem rolnym lub pomocy oraz degresywnego
charakteru pomocy w ramach środka dotyczącego usług doradczych, o którym mowa w
art. 16;
b)           oceny przez państwa członkowskie
postępów w realizacji planu operacyjnego, wariantów płatności, a także warunków
dostępu młodych rolników do innych środków w ramach środka dotyczącego rozwoju
gospodarstw rolnych i działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 20;
c)           określenia granicy z innymi
środkami, konwersji na jednostki inne niż stosowane w załączniku I, obliczenia
kosztów transakcyjnych i konwersji lub dostosowania zobowiązań w ramach środka
rolnośrodowiskowoklimatycznego, o którym mowa w art. 29, środka dotyczącego
rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w art. 30, i środka dotyczącego usług
leśnośrodowiskowych i ochrony lasu, o którym mowa w art. 35;
d)           możliwości wykorzystania
standardowych założeń dotyczących utraconych dochodów w ramach środków, o
których mowa w art. 29-32, 34 i 35, oraz kryteriów stosowanych do obliczania
tych dochodów;
e)           obliczania kwoty wsparcia, gdy
operacja kwalifikuje się do wsparcia w ramach więcej niż jednego środka.
Wspomniane akty wykonawcze przyjmowane są
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 91.
Sekcja 2
Leader
Artykuł 42
Lokalne grupy działania LEADER
1.
Oprócz zadań, o których mowa w art. 30
rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], lokalne grupy działania mogą również
wykonywać dodatkowe zadania powierzone im przez instytucję zarządzającą lub
agencję płatniczą.
2.
Lokalne grupy działania mogą złożyć wniosek do
właściwej agencji płatniczej o wypłatę zaliczki, jeśli taka możliwość określona
jest w programie rozwoju obszarów wiejskich. Kwota zaliczki nie przekracza 50%
wsparcia publicznego związanego z kosztami bieżącymi i kosztami aktywizacji.
Artykuł 43
Wsparcie przygotowawcze
1.
Wsparcie na mocy art. 31 lit. a) rozporządzenia
(UE) nr [CSF/2012] obejmuje:
a)      „pakiet startowy LEADER” złożony z
działań w zakresie budowania zdolności dla grup, które nie wdrażały LEADER w
okresie programowania 2007-2013, i wsparcie na rzecz małych projektów
pilotażowych;
b)      budowanie zdolności, szkolenie i
tworzenie sieci kontaktów w celu przygotowania i wdrożenia lokalnej strategii
rozwoju.
2.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących określenia kosztów kwalifikowalnych
działań na mocy ust. 1.
Artykuł 44
Działania LEADER dotyczące współpracy
1.
Wsparcia, o którym mowa w art. 31 lit. c)
rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], udziela się:
a)      na projekty współpracy
międzyterytorialnej lub transnarodowej;
„Współpraca międzyterytorialna” oznacza współpracę
w ramach państwa członkowskiego. „Współpraca transnarodowa” oznacza współpracę
pomiędzy terytoriami w kilku państwach członkowskich oraz z terytoriami w
państwach trzecich.
b)      na techniczne wsparcie przygotowawcze dla
projektów współpracy międzyterytorialnej i transnarodowej, pod warunkiem że
lokalne grupy działania mogą wykazać, iż planują realizację konkretnego
projektu.
2.
Oprócz innych lokalnych grup działania partnerem
lokalnej grupy działania w ramach EFRROW może być:
a)      lokalne partnerstwo publiczno-prywatne na
obszarze wiejskim, które realizuje lokalną strategię rozwoju w granicach Unii
lub poza nimi;
b)      lokalne partnerstwo publiczno-prywatne na
obszarze innym niż obszar wiejski, które realizuje lokalną strategię rozwoju w
granicach Unii lub poza nimi.
3.
W przypadku gdy projekty współpracy nie są
wybierane przez lokalne grupy działania, państwa członkowskie ustanawiają
system ciągłego naboru wniosków w sprawie projektów współpracy.
Najpóźniej w terminie dwóch lat od daty
zatwierdzenia ich programów rozwoju obszarów wiejskich państwa członkowskie
podają do wiadomości publicznej krajowe lub regionalne procedury
administracyjne dotyczące wyboru projektów współpracy transnarodowej oraz wykaz
kosztów kwalifikowalnych.
Zatwierdzenie projektów współpracy następuje nie
później niż w ciągu czterech miesięcy od daty złożenia projektu.
4.
Państwa członkowskie informują Komisję o
zatwierdzonych projektach współpracy transnarodowej.
Artykuł 45
Koszty bieżące i aktywizacja
1.
Koszty bieżące, o których mowa w art. 31 lit. d) rozporządzenia
(UE) nr [CSF/2012], są kosztami związanymi z zarządzaniem realizacją lokalnej
strategii rozwoju przez lokalną grupę działania.
2.
Koszty aktywizacji obszaru, o których mowa w art. 31
lit. d) rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], są kosztami działań informacyjnych
dotyczących lokalnej strategii rozwoju, a także zadań związanych z opracowaniem
projektu.
3.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących określenia kosztów kwalifikowalnych
działań na mocy ust. 2.
Rozdział II
          Przepisy wspólne mające zastosowanie do wielu środków
Artykuł 46
Inwestycje
1.
Kwalifikujące się do wsparcia z EFRROW operacje
inwestycyjne są poprzedzane oceną spodziewanego oddziaływania na środowisko
zgodnie z przepisami właściwymi dla danego rodzaju inwestycji, w przypadku gdy
inwestycja może mieć niekorzystne skutki dla środowiska.
2.
Wydatki kwalifikowalne ograniczają się do:
a)      kosztów budowy, nabycia, włącznie z
leasingiem, lub modernizacji nieruchomości;
b)      kosztów zakupu lub leasingu nowych
maszyn, urządzeń i wyposażenia, w tym oprogramowania komputerowego, do wartości
rynkowej majątku;
c)      kosztów ogólnych związanych z wydatkami,
o których mowa w lit. a) i b), takich jak honoraria architektów, inżynierów,
opłaty za konsultacje, studia wykonalności, nabycie patentów, pozwoleń lub
licencji.
3.
W przypadku nawadniania za wydatki kwalifikowalne
uznaje się wyłącznie inwestycje, które prowadzą do zmniejszenia wcześniejszego
zużycia wody o co najmniej 25%. Na zasadzie odstępstwa w państwach członkowskich,
które przystąpiły do Unii po 2004 r., inwestycje w nowe instalacje
nawadniające można uznać za wydatki kwalifikowalne, w przypadku gdy analiza
środowiskowa dostarcza dowodów na to, że dana inwestycja ma charakter
zrównoważony i nie ma negatywnego wpływu na środowisko.
4.
W przypadku inwestycji rolnych zakup praw do
produkcji rolnej, uprawnień do płatności, zwierząt, roślin jednorocznych i ich
sadzenie nie kwalifikują się do wsparcia inwestycyjnego. W przypadku
przywracania potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku klęsk
żywiołowych zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. b) wydatki na zakup zwierząt mogą być
jednak wydatkami kwalifikowalnymi.
5.
Beneficjenci środków wsparcia inwestycji mogą
wnioskować do właściwych agencji płatniczych o wypłatę zaliczki w wysokości do 50%
pomocy publicznej związanej z daną inwestycją, jeżeli taką możliwość przewiduje
program rozwoju obszarów wiejskich.
6.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących warunków, na jakich inne koszty
związane z umowami leasingu, urządzeniami używanymi i zwykłymi inwestycjami
odtworzeniowymi mogą być uważane za wydatki kwalifikowalne.
Artykuł 47
Zasady dotyczące płatności obszarowych
1.
Liczba hektarów, do której stosuje się zobowiązanie
zgodnie z art. 29, 30 i 35, może co roku ulegać zmianie, jeżeli:
a)      taka możliwość określona jest w programie
rozwoju obszarów wiejskich;
b)      dane zobowiązanie nie ma zastosowania do
działek o stałej powierzchni; oraz
c)      osiągnięcie celów zobowiązania nie jest
zagrożone.
2.
W przypadku gdy podczas trwania zobowiązania
podjętego jako warunek przyznania pomocy dojdzie do przekazania całości lub
części gruntów objętych zobowiązaniem lub całego gospodarstwa innej osobie,
osoba ta może przejąć zobowiązanie na pozostały okres lub zobowiązanie to może
stracić ważność.
3.
W przypadku gdy beneficjent nie jest w stanie nadal
wypełniać podjętego zobowiązania ze względu na fakt, że gospodarstwo jest
przedmiotem nowego podziału działek lub działań władz państwowych związanych ze
scalaniem gruntów lub działań związanych ze scalaniem gruntów zatwierdzonych
przez właściwe organy publiczne, państwa członkowskie podejmują środki
konieczne dla umożliwienia dostosowania zobowiązania do nowej sytuacji
gospodarstwa. Jeśli dostosowanie takie okazuje się niemożliwe, zobowiązanie
traci ważność.
4.
W przypadku siły wyższej zwrot pomocy nie jest
wymagany.
5.
Ustęp 2 w przypadku przekazania całego gospodarstwa
i ust. 4 mają również zastosowanie do zobowiązań na mocy art. 34.
6.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych
zgodnie z art. 90 dotyczących warunków mających zastosowanie w przypadku
częściowego przekazania gospodarstwa oraz określenia innych sytuacji, w których
zwrot pomocy nie jest wymagany.
Artykuł 48
Klauzula weryfikacji
W odniesieniu do operacji podjętych zgodnie z
art. 29, 30, 34 i 35 ustala się klauzulę weryfikacji w celu umożliwienia ich
dostosowania w przypadku zmiany odpowiednich obowiązkowych norm, wymogów lub
obowiązków, o których mowa w wymienionych artykułach, która wykracza poza
zakres zobowiązań. Operacje podjęte zgodnie z art. 29, 30 i 35, które
wykraczają poza bieżący okres programowania, zawierają klauzulę weryfikacji w
celu umożliwienia ich dostosowania do uregulowań prawnych kolejnego okresu
programowania.
Jeżeli beneficjent nie akceptuje takiego
dostosowania, zobowiązanie traci ważność.
Artykuł 49
Wybór projektów
1.
Po konsultacji z komitetem monitorującym instytucja
zarządzająca programem rozwoju obszarów wiejskich określa kryteria wyboru
operacji w ramach wszystkich środków. Celem kryteriów wyboru jest zapewnienie
równego traktowania wnioskodawców, lepszego wykorzystania zasobów finansowych i
ukierunkowanie środków zgodnie z priorytetami Unii w zakresie rozwoju obszarów
wiejskich. Przy określaniu kryteriów wyboru w odniesieniu do małych dotacji
uwzględniana jest zasada proporcjonalności.
2.
Organ państwa członkowskiego odpowiedzialny za
wybór projektów zapewnia selekcję projektów zgodnie z kryteriami wyboru, o
których mowa w ust. 1, i według przejrzystej oraz należycie udokumentowanej
procedury. Stosowanie kryteriów wyboru nie jest obowiązkowe w przypadku
środków, o których mowa w art. 29-32, 34 i 35, z wyjątkiem przypadków, gdy
dostępne środki pieniężne nie wystarczają na płatności dla wszystkich
kwalifikujących się wnioskodawców.
3.
W stosownych przypadkach beneficjenci mogą być
wybierani na podstawie zaproszenia do składania wniosków z zastosowaniem
kryteriów efektywności gospodarczej i środowiskowej.
Artykuł 50
Definicja obszaru wiejskiego
Do celów niniejszego rozporządzenia instytucja
zarządzająca określa definicję „obszaru wiejskiego” na poziomie programu.
Rozdział III
Pomoc techniczna i tworzenie sieci kontaktów
Artykuł 51
Finansowanie pomocy technicznej
1.
Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) nr HR/2012
EFRROW może wykorzystać do 0,25 % swojego przydziału rocznego na finansowanie
zadań, o których mowa w art. 51 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], w tym
kosztów utworzenia i funkcjonowania europejskiej sieci na rzecz rozwoju
obszarów wiejskich, o której mowa w art. 52, sieci EPI, o której mowa w art. 53
oraz europejskiej sieci oceny rozwoju obszarów wiejskich, o której mowa w art. 54,
z inicjatywy Komisji lub w jej imieniu.
EFRROW może również finansować działania określone
w art. 41 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr XXXX/XXXX [rozporządzenie w sprawie
jakości] w odniesieniu do unijnych oznaczeń i symboli systemów zapewniania
jakości.
Działania te prowadzone są zgodnie z art. 53 ust. 2
rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 oraz wszystkimi innymi
przepisami tego rozporządzenia, oraz jego przepisami wykonawczymi mającymi
zastosowanie do tej formy wykonania budżetu.
2.
Kwota 30 mln EUR wycofywana jest z
przydziału, o którym mowa w ust. 1, i wykorzystywana do sfinansowania nagrody
za innowacyjną współpracę lokalną, o której mowa w art. 56.
3.
Z inicjatywy państw członkowskich do 4 % całkowitej
kwoty w ramach każdego programu rozwoju obszarów wiejskich można przeznaczyć na
zadania, o których mowa w art. 52 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], oraz na
pokrycie kosztów związanych z pracami przygotowawczymi na potrzeby wytyczenia
obszarów z ograniczeniami naturalnymi, wspomnianych w art. 33 ust. 3.
Koszty związane z jednostką certyfikującą, o
której mowa w art. 9 rozporządzenia (UE) nr HR/2012, nie są kosztami
kwalifikowalnymi na mocy niniejszego ustępu.
W ramach limitu 4% rezerwowana jest kwota na
utworzenie i funkcjonowanie krajowej sieci obszarów wiejskich, o której mowa w
art. 55.
4.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących dalszego określenia działań
kontrolnych, które kwalifikują się do wsparcia na mocy ust. 3.
Artykuł 52
Europejska sieć na rzecz rozwoju obszarów
wiejskich
1.
Zgodnie z art. 51 ust. 1 zostaje utworzona
europejska sieć na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w celu objęcia jedną siecią
sieci krajowych, organizacji i struktur administracyjnych działających w
dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich na poziomie Unii.
2.
Tworzenie sieci kontaktów za pośrednictwem
europejskiej sieci na rzecz rozwoju obszarów wiejskich ma na celu:
a)      zwiększenie udziału zainteresowanych
stron we wdrażaniu programów rozwoju obszarów wiejskich;
b)      podniesienie jakości programów rozwoju
obszarów wiejskich;
c)      przyczynianie się do informowania opinii
publicznej o korzyściach płynących z polityki rozwoju obszarów wiejskich.
3.
Zadaniem sieci jest:
a)      zbieranie, analizowanie i
rozpowszechnianie informacji na temat działań w dziedzinie rozwoju obszarów
wiejskich;
b)      zbieranie, utrwalanie i rozpowszechnianie
na poziomie unijnym dobrych praktyk rozwoju obszarów wiejskich;
c)      tworzenie i prowadzenie grup tematycznych
lub warsztatów w celu ułatwienia wymiany wiedzy fachowej oraz wsparcia
realizacji, monitorowania i dalszego kształtowania polityki rozwoju obszarów
wiejskich;
d)      dostarczanie informacji na temat rozwoju
obszarów wiejskich w Unii oraz w państwach trzecich;
e)      organizowanie spotkań i seminariów na
poziomie Unii dla podmiotów aktywnie zaangażowanych w rozwój obszarów
wiejskich;
f)       wspieranie sieci krajowych i inicjatyw
współpracy transnarodowej;
g)      szczególnie w przypadku lokalnych grup działania:
(i)      tworzenie synergii z działaniami
realizowanymi przez odpowiednie sieci na poziomie krajowym lub regionalnym w
odniesieniu do działań w zakresie budowania potencjału i wymiany doświadczenia;
oraz
(ii)      współpraca z podmiotami zaangażowanymi
w tworzenie sieci kontaktów i pomoc techniczną w dziedzinie rozwoju lokalnego,
utworzonymi przez EFRR, EFS i Europejski Fundusz Morski i Rybacki w odniesieniu
do ich działań w zakresie rozwoju lokalnego i współpracy transnarodowej.
4.
Komisja w drodze aktów wykonawczych określa
strukturę organizacyjną i funkcjonowanie Europejskiej Sieci na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich. Wspomniane akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 91.
Artykuł 53
Sieć EPI
1.
Zgodnie z art. 51 ust. 1 zostaje utworzona sieć EPI
w celu wspierania EPI na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa, o którym
mowa w art. 61. Umożliwia ona kontakty między grupami operacyjnymi, służbami
doradczymi i badaczami.
2.
Zadaniem sieci EPI jest:
a)      zapewnienie funkcji pomocy technicznej i
dostarczanie informacji na temat EPI najważniejszym podmiotom;
b)      ożywianie dyskusji na poziomie programu w
celu zachęcania do tworzenia grup operacyjnych;
c)      monitorowanie wyników badań i wiedzy
istotnych dla EPI oraz powiadamianie o nich;
d)      zbieranie, utrwalanie i rozpowszechnianie
dobrych praktyk dotyczących innowacji;
e)      organizowanie konferencji i warsztatów
oraz rozpowszechnianie informacji na temat EPI.
3.
Komisja w drodze aktów wykonawczych określa
strukturę organizacyjną i funkcjonowanie sieci EPI. Wspomniane akty wykonawcze
przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 91.
Artykuł 54
Europejska sieć oceny rozwoju obszarów
wiejskich
1.
Zgodnie z art. 51 ust. 1 zostaje utworzona
europejska sieć oceny rozwoju obszarów wiejskich w celu wspierania oceny
programów rozwoju obszarów wiejskich. Umożliwia ona kontakty podmiotów
zaangażowanych w ocenę programów rozwoju obszarów wiejskich.
2.
Celem europejskiej sieci oceny rozwoju obszarów
wiejskich jest ułatwianie wymiany wiedzy fachowej i dobrych praktyk dotyczących
metodyki oceny, opracowywanie metod i narzędzi oceny, a także wspieranie
procesów oceny oraz gromadzenia danych i zarządzania nimi.
3.
Komisja w drodze aktów wykonawczych określa
strukturę organizacyjną i funkcjonowanie europejskiej sieci oceny rozwoju
obszarów wiejskich. Wspomniane akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 91.
Artykuł 55
Krajowa sieć obszarów wiejskich
1.
Każde państwo członkowskie tworzy krajową sieć obszarów
wiejskich, która skupia wszystkie organizacje i struktury administracyjne
zaangażowane w rozwój obszarów wiejskich. Partnerstwo, o którym mowa w art. 5
rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], również stanowi część krajowej sieci
obszarów wiejskich.
Państwa członkowskie, które przyjęły programy
regionalne, mogą przedłożyć do zatwierdzenia szczególny program utworzenia i
działania ich krajowej sieci obszarów wiejskich.
2.
Tworzenie sieci kontaktów za pośrednictwem krajowej
sieci obszarów wiejskich ma na celu:
a)      zwiększenie udziału zainteresowanych
stron we wdrażaniu programów rozwoju obszarów wiejskich;
b)      podniesienie jakości programów rozwoju
obszarów wiejskich;
c)      informowanie społeczeństwa i
potencjalnych beneficjentów o polityce rozwoju obszarów wiejskich;
d)      promowanie innowacji w rolnictwie.
3.
Wsparcie z EFRROW, o którym mowa w art. 51 ust. 3,
wykorzystuje się:
a)      na struktury potrzebne do prowadzenia
sieci;
b)      na przygotowanie i wdrożenie planu
działania obejmującego co najmniej następujące elementy:
(i)      zarządzanie siecią;
(ii)      zaangażowanie zainteresowanych stron w
opracowanie programu;
(iii)     wsparcie w zakresie monitorowania, w
szczególności poprzez gromadzenie i wymianę istotnych informacji zwrotnych,
zaleceń i analiz, zwłaszcza od komitetów monitorujących, o których mowa w art. 41
rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012]. Krajowa sieć obszarów wiejskich wspiera
również lokalne grupy działania w zakresie monitorowania i oceny lokalnych
strategii rozwoju;
(iv)     zapewnienie szkoleń dla organów
wdrażających program i lokalnych grup działania w procesie tworzenia;
(v)     gromadzenie przykładów projektów
obejmujących wszystkie priorytety programów rozwoju obszarów wiejskich;
(vi)     ciągłe badania i analizę;
(vii)    działania dotyczące tworzenia sieci
kontaktów dla lokalnych grup działania, a w szczególności pomoc techniczna w
zakresie współpracy międzyterytorialnej i transnarodowej, ułatwianie współpracy
między lokalnymi grupami działania i szukanie partnerów na potrzeby środka, o
którym mowa w art. 36;
(viii)   ułatwianie wymiany praktyk i
doświadczenia między doradcami lub służbami doradczymi;
(ix)     działania dotyczące tworzenia sieci
kontaktów na rzecz innowacji;
(x)     plan działań informacyjnych, w tym
uzgodnione z instytucjami zarządzającymi działania reklamowe i informacyjne
dotyczące programu rozwoju obszarów wiejskich oraz działania informacyjne i
komunikacyjne adresowane do społeczeństwa;
(xi)     zapis o udziale w działaniach
europejskiej sieci na rzecz rozwoju obszarów wiejskich;
c)      na utworzenie komisji kwalifikacyjnej złożonej
z niezależnych ekspertów oraz na proces wstępnej selekcji wniosków o nagrodę za
innowacyjną współpracę lokalną, o której mowa w art. 58 ust. 2.
4.
Komisja w drodze aktów wykonawczych przyjmuje
zasady dotyczące tworzenia i działania krajowych sieci obszarów wiejskich.
Wspomniane akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o
której mowa w art. 91.
Rozdział IV
Nagroda za innowacyjną współpracę lokalną na obszarach wiejskich
Artykuł 56
Nagroda za innowacyjną współpracę lokalną
na obszarach wiejskich
Środki pieniężne, o których mowa w art. 51
ust. 2, wykorzystywane są do sfinansowania nagrody przyznawanej projektom
współpracy z udziałem co najmniej dwóch podmiotów, które znajdują się w różnych
państwach członkowskich i realizują lokalnie innowacyjną koncepcję.
Artykuł 57
Zaproszenie do składania wniosków
1.
Najpóźniej począwszy od 2015 r., a następnie
co roku Komisja ogłasza zaproszenie do składania wniosków w celu przyznania
nagrody, o której mowa w art. 56. Ostatnie zaproszenie do składania wniosków
ogłaszane jest nie później niż w 2019 r.
2.
W zaproszeniu do składania wniosków określona jest
tematyka wniosków, która związana jest z jednym z priorytetów Unii w zakresie
rozwoju obszarów wiejskich. Tematyka ta musi być również odpowiednia do wdrożenia
poprzez współpracę na poziomie transnarodowym.
3.
Zaproszenie do składania wniosków otwarte jest
zarówno dla lokalnych grup działania, jak i dla indywidualnych podmiotów
współpracujących na potrzeby określonego projektu.
Artykuł 58
Procedura selekcji
1.
We wszystkich państwach członkowskich wnioski o
nagrodę składane są przez wnioskodawców odpowiednim krajowym sieciom obszarów
wiejskich, które będą odpowiedzialne za wstępną selekcję wniosków.
2.
Krajowe sieci obszarów wiejskich wyłaniają spośród
swoich członków komisję kwalifikacyjną złożoną z niezależnych ekspertów w celu
dokonania wstępnej selekcji wniosków. Wstępna selekcja wniosków odbywa się na
podstawie kryteriów wykluczenia, wyboru i przyznania, określonych w zaproszeniu
do składania wniosków. Każda krajowa sieć obszarów wiejskich w ramach wstępnej
selekcji wybiera nie więcej niż 10 wniosków i przekazuje je Komisji.
3.
Komisja jest odpowiedzialna za wybór pięćdziesięciu
zwycięskich projektów spośród wniosków wybranych w ramach selekcji wstępnej we
wszystkich państwach członkowskich. Komisja powołuje grupę sterującą ad hoc
złożoną z niezależnych ekspertów. Ta grupa sterująca przygotowuje wybór
zwycięskich wniosków na podstawie kryteriów wykluczenia, wyboru i przyznania,
określonych w zaproszeniu do składania wniosków.
4.
Komisja – w drodze aktów wykonawczych – podejmuje
decyzje dotyczące wykazu projektów, którym przyznaje się nagrodę.
Artykuł 59
Nagroda finansowa – warunki i płatność
1.
Aby projekty kwalifikowały się do nagrody, czas
potrzebny na ich ukończenie nie może przekraczać dwóch lat od daty przyjęcia
aktu wykonawczego, na mocy którego przyznawana jest nagroda. Ramy czasowe
dotyczące realizacji projektu są określone we wniosku.
2.
Nagrodę przyznaje się w postaci jednorazowej
płatności. Komisja w drodze aktów wykonawczych ustala kwotę płatności zgodnie z
kryteriami określonymi w zaproszeniu do składania wniosków i z uwzględnieniem
szacowanego kosztu realizacji projektu przedstawionego we wniosku. Maksymalna
wysokość nagrody dla projektu nie przekracza 100 000 EUR.
3.
Państwa członkowskie wypłacają nagrodę zwycięskim
wnioskodawcom po potwierdzeniu ukończenia projektu. Unia zwraca państwom
członkowskim odpowiednie wydatki zgodnie z przepisami sekcji 4 rozdziału II
tytułu IV rozporządzenia (UE) nr HR/2012. Państwa członkowskie mogą podjąć
decyzję o wypłaceniu zwycięskim wnioskodawcom całości lub części nagrody przed
potwierdzeniem ukończenia projektu, ale w tym przypadku do czasu potwierdzenia
ukończenia projektu ponoszą odpowiedzialność za wydatki.
Artykuł 60
Zasady dotyczące procedury, harmonogramów i
tworzenia grupy sterującej
Komisja w drodze aktów wykonawczych określa
szczegółowe przepisy dotyczące procedury i harmonogramu wyboru projektów oraz
zasady dotyczące powoływania grupy sterującej niezależnych ekspertów, o której
mowa w art. 58 ust. 3. Wspomniane akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 91.
TYTUŁ IV
EPI na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa
Artykuł 61
Cele
1.
EPI na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa
ma na celu:
a)      promowanie sektora rolnictwa, który jest
efektywny pod względem wykorzystania surowców, produktywny, niskoemisyjny oraz
przyjazny dla klimatu i odporny na jego zmianę, i który harmonijnie
współpracuje z istotnymi surowcami naturalnymi, na których opiera się
rolnictwo;
b)      udzielanie pomocy w zapewnianiu
stabilnych dostaw żywności, paszy i biomateriałów, zarówno istniejących, jak i
nowych;
c)      udoskonalanie procesów w celu zachowania
stanu środowiska, dostosowania się do zmiany klimatu i zapobiegania jej;
d)      tworzenie pomostu między najnowszymi
badaniami i technologiami a rolnikami, przedsiębiorcami i usługami doradczymi.
2.
EPI na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa
dąży do osiągnięcia swoich celów przez:
a)      tworzenie wartości dodanej poprzez lepsze
łączenie badań i praktyki rolnej oraz zachęcanie do powszechniejszego
stosowania dostępnych środków na rzecz innowacji;
b)      promowanie szybszego i szerszego
wdrażania innowacyjnych rozwiązań w praktyce; oraz
c)      informowanie środowiska naukowego o
potrzebach w zakresie badań w odniesieniu do praktyki rolnej.
3.
EFRROW przyczynia się do osiągania celów EPI na
rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa poprzez wspieranie, zgodnie z art. 36,
grup operacyjnych EPI, o których mowa w art. 62, oraz sieci EPI, o której mowa
w art. 53.
Artykuł 62
Grupy operacyjne
1.
Część EPI na rzecz wydajnego i zrównoważonego
rolnictwa stanowią grupy operacyjne EPI. Tworzą je zainteresowane podmioty,
takie jak: rolnicy, badacze, doradcy i przedsiębiorstwa z sektora rolnego i spożywczego.
2.
Grupy operacyjne EPI ustalają procedury wewnętrzne,
które zapewniają przejrzystość ich działania i unikanie sytuacji, w których
występują konflikty interesów.
Artykuł 63
Zadania grup operacyjnych
1.
Grupy operacyjne EPI opracowują plan, który zawiera
następujące elementy:
a)      opis projektu innowacyjnego, który ma być
opracowany, zbadany, dostosowany lub zrealizowany;
b)      opis spodziewanych wyników i
spodziewanego wkładu w osiąganie celu EPI dotyczącego zwiększenia wydajności i
zrównoważonego gospodarowania zasobami.
2.
Podczas realizacji swoich innowacyjnych projektów
grupy operacyjne:
a)      podejmują decyzje dotyczące rozwinięcia i
wdrożenia działań innowacyjnych; oraz
b)      wdrażają działania innowacyjne za
pośrednictwem środków finansowanych w ramach programów rozwoju obszarów
wiejskich.
3.
Grupy operacyjne rozpowszechniają wyniki swoich
projektów, w szczególności za pośrednictwem sieci EPI.
TYTUŁ V
Przepisy finansowe
Artykuł 64
Środki finansowe i ich podział
1.
Całkowita kwota wsparcia z Unii na rzecz rozwoju
obszarów wiejskich zgodnie z niniejszym rozporządzeniem na okres od dnia 1
stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., jej podział na poszczególne lata
oraz minimalna kwota, która zostanie skoncentrowana w regionach słabiej
rozwiniętych, są ustalane przez Parlament Europejski i Radę na wniosek Komisji,
zgodnie z wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2014-2020 oraz porozumieniem
międzyinstytucjonalnym w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania
finansami[34]
dla tego samego okresu.
2.
0,25 % środków finansowych, o których mowa w ust. 1,
przeznacza się dla Komisji na pomoc techniczną, o której mowa w art. 51 ust. 1.
3.
W celu ich programowania, a następnie uwzględnienia
w ogólnym budżecie Unii, kwoty, o których mowa w ust. 1, podlegają indeksacji w
wysokości 2 % w skali roku.
4.
Komisja, w drodze aktu wykonawczego, dokonuje
podziału kwot, o których mowa w ust. 1, na poszczególne lata według państw
członkowskich, po odliczeniu kwoty, o której mowa w ust. 2, i z uwzględnieniem
przesunięcia funduszy, o którym mowa w art. 14 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr
DP/2012. Przy podziale kwot na poszczególne lata Komisja uwzględnia:
a)      obiektywne kryteria związane z celami, o
których mowa w art. 4; oraz
b)      wyniki w przeszłości.
5.
Poza kwotami, o których mowa w ust. 4, akt wykonawczy,
o którym mowa w tym ustępie, obejmuje także środki pieniężne przekazane EFRROW
zgodnie z art. 7 ust. 2 i art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr DP/2012.
6.
Do celów przydzielania rezerwy na wykonanie, o
której mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], dostępne
dochody przeznaczone na określony cel zgromadzone zgodnie z art. 45
rozporządzenia (UE) nr HR/2012 na rzecz EFRROW, dodaje się do kwot, o których
mowa w art. 18 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012]. Rozdziela się je między
państwa członkowskie proporcjonalnie do ich udziału w całkowitej kwocie
wsparcia z EFRROW.
Artykuł 65
Wkład funduszu
1.
W decyzji zatwierdzającej program rozwoju obszarów
wiejskich ustanawia się maksymalny wkład z EFRROW na rzecz programu. W decyzji
określa się w sposób wyraźny, jeśli to konieczne, kwotę środków przydzielonych
regionom słabiej rozwiniętym.
2.
Wkład EFRROW oblicza się na podstawie kwoty
kwalifikujących się wydatków publicznych.
3.
W programach rozwoju obszarów wiejskich ustala się
pojedynczą stawkę wkładu EFRROW mającą zastosowanie do wszystkich środków. W
stosownych przypadkach ustala się odrębną stawkę wkładu EFRROW dla regionów
słabiej rozwiniętych, regionów najbardziej oddalonych oraz mniejszych wysp
Morza Egejskiego w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2019/93. Maksymalna
stawka wkładu EFRROW wynosi:
a)      85 % publicznych wydatków
kwalifikowalnych w regionach słabiej rozwiniętych, regionach najbardziej
oddalonych oraz na mniejszych wyspach Morza Egejskiego w rozumieniu
rozporządzenia (EWG) nr 2019/93;
b)      50 % kwalifikowalnych wydatków
publicznych w pozostałych regionach.
Minimalna stawka wkładu EFRROW wynosi 20 %.
4.
Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 maksymalny wkład
EFRROW wynosi:
a)      80 % w przypadku środków, o których mowa
w art. 15, 28 i 36, rozwoju lokalnego w ramach LEADER, o którym mowa w art. 28
rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], oraz operacji realizowanych na mocy art. 20
ust. 1 lit. a) pkt (i). Wkład ten może zostać zwiększony do 90% dla programów
dotyczących regionów słabiej rozwiniętych, regionów najbardziej oddalonych oraz
mniejszych wysp Morza Egejskiego w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2019/93;
b)      100 % w przypadku operacji otrzymujących
dofinansowanie na mocy art. 66.
5.
Kwotę równą co najmniej 5 % całkowitego wkładu
EFRROW w program rozwoju obszarów wiejskich rezerwuje się dla LEADER.
6.
Wydatki współfinansowane przez EFRROW nie są
współfinansowane w drodze wkładu z funduszy strukturalnych, FS lub
jakiegokolwiek innego unijnego instrumentu finansowego.
7.
Wydatki publiczne na pomoc przedsiębiorstwom są
zgodne z limitami pomocy ustanowionymi w odniesieniu do pomocy państwa, o ile
niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 66
Finansowanie na rzecz operacji o znaczącym
wkładzie w innowacje
Środki przekazane
EFRROW na mocy art. 7 ust 2 rozporządzenia (UE) nr DP/2012 rezerwuje się na
operacje, które zapewniają znaczący wkład w innowacje istotne dla wydajnego i
zrównoważonego rolnictwa, w tym dla przeciwdziałania zmianie klimatu i
przystosowania się do niej.
Artykuł 67
Kwalifikowalność wydatków
1.
Na zasadzie odstępstwa od art. 55 ust. 7
rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012] w przypadku środków nadzwyczajnych
wynikających z klęsk żywiołowych program rozwoju obszarów wiejskich może
zawierać zapis stanowiący, że kwalifikowalność wydatków związanych ze zmianami
programu może rozpocząć się od daty wystąpienia klęski żywiołowej.
2.
Wydatki kwalifikują się do wkładu z EFRROW tylko w
przypadku, gdy są ponoszone na operacje podjęte przez instytucję zarządzającą
danego programu lub na jej odpowiedzialność, zgodnie z kryteriami wyboru, o
których mowa w art. 49.
Z wyjątkiem kosztów ogólnych określonych w art. 46
ust. 2 lit. c) w przypadku operacji inwestycyjnych w ramach środków wchodzących
w zakres art. 42 Traktatu, za wydatki kwalifikowalne uważa się wyłącznie
wydatki poniesione po przedłożeniu wniosku właściwemu organowi.
Państwa członkowskie mogą określić w swoich
programach, że wydatkami kwalifikowalnymi są wyłącznie wydatki poniesione po
zatwierdzeniu wniosku o wsparcie przez właściwy organ.
3.
Ustępów 1 i 2 nie stosuje się do art. 51 ust. 1 i 2.
4.
Płatności dokonywane przez beneficjentów są
potwierdzone fakturami lub dokumentami potwierdzającymi płatność. Jeżeli nie
jest to możliwe, płatności należy poprzeć dokumentami o równoważnej wartości
dowodowej, z wyjątkiem form wsparcia na mocy art. 57 ust. 1 lit. b), c) i d)
rozporządzenia (UE) [CSF/2012].
Artykuł 68
Wydatki kwalifikowalne
1.
W przypadku gdy wsparcie udzielone na mocy
niniejszego rozporządzenia obejmuje koszty bieżące, wydatkami kwalifikowalnymi
są następujące rodzaje kosztów:
a)      koszty operacyjne;
b)      koszty personelu;
c)      koszty szkolenia;
d)      koszty związane z kształtowaniem
wizerunku;
e)      koszty finansowe;
f)       koszty związane z tworzeniem sieci
kontaktów.
2.
Koszty badań są kosztami kwalifikowalnymi wyłącznie
wówczas, gdy są powiązane z konkretną operacją w ramach programu lub z
określonymi celami programu.
3.
Wkłady rzeczowe w formie robót budowlanych,
towarów, usług, gruntów i nieruchomości, w przypadku których nie dokonano
żadnych płatności w gotówce poświadczonych fakturami lub dokumentami o
równoważnej wartości dowodowej, mogą stanowić wydatki kwalifikowalne z
zastrzeżeniem spełnienia warunków art. 59 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012].
4.
Koszty pośrednie kwalifikują się do wsparcia w
ramach środków, o których mowa w art. 15, 16, 19, 21, 25 i 36.
Artykuł 69
Weryfikowalność i kontrola środków
1.
Państwa członkowskie zapewniają weryfikowalność i
kontrolę wszystkich środków rozwoju obszarów wiejskich, jakie mają zamiar
wdrażać. W tym celu instytucja zarządzająca i agencja płatnicza każdego
programu rozwoju obszarów wiejskich zapewniają ocenę ex ante
weryfikowalności i kontroli środków, które mają być ujęte w programie rozwoju
obszarów wiejskich. Instytucja zarządzająca i agencja płatnicza przeprowadzają
także ocenę weryfikowalności i kontroli środków w trakcie realizacji programu
rozwoju obszarów wiejskich. W ocenie ex ante i ocenie w trakcie okresu
realizacji uwzględnia się wyniki kontroli w poprzednim i bieżącym okresie
programowania. W przypadku gdy ocena wykaże, że wymogi weryfikowalności i
kontroli nie są spełnione, przedmiotowe środki koryguje się odpowiednio.
2.
W przypadku gdy pomocy udziela się na podstawie
kosztów standardowych lub dodatkowych kosztów i utraconych dochodów, państwa
członkowskie dopilnowują, aby odpowiednie obliczenia były właściwe i dokładne
oraz określone z wyprzedzeniem na podstawie rzetelnej, sprawiedliwej i
weryfikowalnej kalkulacji. W tym celu podmiot niezależny od organów
odpowiedzialnych za obliczenia i posiadający odpowiednią wiedzę fachową
przedstawia poświadczenie potwierdzające stosowność i dokładność obliczeń.
Poświadczenie to włącza się do programu rozwoju obszarów wiejskich.
Artykuł 70
Zaliczki
1.
Wypłacenie zaliczki podlega ustanowieniu gwarancji
bankowej lub równoważnej gwarancji odpowiadającej 100 % kwoty zaliczki. W
przypadku beneficjentów publicznych zaliczki wypłaca się gminom, samorządom
regionalnym i ich stowarzyszeniom, a także podmiotom prawa publicznego.
Instrument przedłożony jako gwarancja przez organ
publiczny uznaje się za równoważny gwarancji, o której mowa w akapicie
pierwszym, pod warunkiem że organ zobowiązuje się do zapłaty kwoty objętej
udzieloną gwarancją w przypadku braku uprawnienia do otrzymania wypłaconej
zaliczki.
2.
Gwarancja może być zwolniona, jeżeli właściwa
agencja płatnicza stwierdzi, że kwota rzeczywistych wydatków odpowiadających
wkładowi publicznemu związanemu z operacją przekracza kwotę zaliczki.
TYTUŁ VI
Zarządzanie, kontrola i reklama
Artykuł 71
Obowiązki Komisji
W celu zapewnienia należytego zarządzania
finansami zgodnie z art. 317 Traktatu w kontekście zarządzania dzielonego
Komisja wykonuje środki i kontrole ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr HR/2012.
Artykuł 72
Obowiązki państw członkowskich
1.
W celu zapewnienia skutecznej ochrony interesów
finansowych Unii państwa członkowskie przyjmują wszystkie przepisy ustawowe,
wykonawcze i administracyjne zgodnie z art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr
HR/2012.
2.
Państwa członkowskie wyznaczają dla każdego
programu rozwoju obszarów wiejskich następujące organy:
a)      instytucję zarządzającą odpowiedzialną za
zarządzanie danym programem, którą może być publiczny lub prywatny podmiot
działający na poziomie krajowym lub regionalnym, albo samo państwo
członkowskie, jeżeli wykonuje to zadanie;
b)      akredytowaną agencję płatniczą w
rozumieniu art. 7 rozporządzenia (UE) nr HR/2012;
c)      jednostkę certyfikującą w rozumieniu art.
9 rozporządzenia (UE) nr HR/2012.
3.
Państwa członkowskie zapewniają dla każdego
programu rozwoju obszarów wiejskich ustanowienie odpowiedniego systemu
zarządzania i kontroli zapewniającego przejrzysty przydział i rozdział funkcji
pomiędzy instytucją zarządzającą i innymi organami. Państwa członkowskie są
odpowiedzialne za zapewnienie skutecznego funkcjonowania systemów przez cały
okres programu.
4.
Państwa członkowskie wyraźnie określają zadania
instytucji zarządzającej, agencji płatniczej oraz, w ramach LEADER, lokalnych
grup działania w odniesieniu do stosowania kryteriów kwalifikowalności i wyboru
oraz procedury wyboru projektu.
Artykuł 73
Instytucja zarządzająca
1.
Instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie
programem i za wdrażanie go w efektywny, skuteczny i prawidłowy sposób, w
szczególności za:
a)      zagwarantowanie, że istnieje odpowiedni
bezpieczny elektroniczny system do rejestrowania, przechowywania i zgłaszania
informacji statystycznych na temat programu i jego realizacji, niezbędnych do
celów monitorowania i oceny, a w szczególności informacji potrzebnych do
monitorowania postępów w osiąganiu celów, oraz do zarządzania takimi
informacjami;
b)      przekazywanie co kwartał Komisji
odpowiednich danych dotyczących wskaźników w odniesieniu do operacji wybranych
do finansowania, w tym najważniejszych cech beneficjenta i projektu;
c)      zagwarantowanie, że beneficjenci oraz
inne podmioty zaangażowane w realizację operacji:
(i)      są poinformowani o swoich obowiązkach
wynikających z udzielonej pomocy oraz prowadzą oddzielny system rachunkowości
albo korzystają z odpowiedniego kodu rachunkowego dla wszystkich transakcji
związanych z operacją;
(ii)      są świadomi wymogów dotyczących
dostarczania danych instytucji zarządzającej oraz zapisywania danych
dotyczących produktów i rezultatów;
d)      zagwarantowanie, że ocena ex ante,
o której mowa w art. 48 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], jest zgodna z
systemem oceny i monitorowania, jak również za przyjęcie jej i przedłożenie
Komisji;
e)      zagwarantowanie, że istnieje plan oceny,
o którym mowa w art. 49 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], oraz że ocena ex
post programu, o której mowa w art. 50 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012],
jest przeprowadzana w terminach ustanowionych we wspomnianym rozporządzeniu i
że oceny te są zgodne z systemem monitorowania i oceny, jak również za
przedkładanie ich komitetowi monitorującemu i Komisji;
f)       przekazywanie komitetowi monitorującemu
informacji i dokumentów potrzebnych do monitorowania realizacji programu w
świetle jego szczegółowych celów i priorytetów;
g)      sporządzenie rocznego sprawozdania z
postępu prac, wraz z zagregowanymi zestawieniami monitorującymi, oraz, po
zatwierdzeniu przez komitet monitorujący, przedłożenie go Komisji;
h)      zagwarantowanie, że agencja płatnicza
otrzymuje wszystkie niezbędne informacje, w szczególności dotyczące stosowanych
procedur oraz wszelkich przeprowadzanych kontroli w odniesieniu do operacji
wybranych do finansowania, przed zezwoleniem na płatność;
i)       zapewnienie reklamy i promocji programu,
w tym z wykorzystaniem krajowej sieci obszarów wiejskich, poprzez informowanie
potencjalnych beneficjentów, organizacji zawodowych, partnerów gospodarczych i
społecznych, podmiotów zaangażowanych we wspieranie równości kobiet i mężczyzn
oraz organizacji pozarządowych, w tym organizacji zajmujących się kwestiami
środowiska naturalnego, o możliwościach oferowanych przez program i zasadach
uzyskania dostępu do finansowania w ramach programu, a także poprzez
informowanie beneficjentów wkładu Unii i ogółu społeczeństwa o roli odgrywanej
przez Unię w programie.
2.
Państwo członkowskie lub instytucja zarządzająca
może wyznaczyć co najmniej jedną instytucję pośredniczącą, w tym samorządy
lokalne, organy rozwoju regionalnego lub organizacje pozarządowe, do
zarządzania operacjami rozwoju obszarów wiejskich i ich realizacji.
W przypadku gdy część jej zadań zostanie
powierzona innemu podmiotowi, instytucja zarządzająca zachowuje pełną
odpowiedzialność za skuteczność i prawidłowość zarządzania i wykonywania tych
zadań. Instytucja zarządzająca zapewnia istnienie odpowiednich przepisów
umożliwiających innemu podmiotowi uzyskanie wszystkich danych i informacji
potrzebnych do wykonania tych zadań.
3.
W przypadku gdy program rozwoju obszarów wiejskich
zawiera podprogram tematyczny, o którym mowa w art. 8, instytucja zarządzająca
może wyznaczyć co najmniej jedną instytucję pośredniczącą, w tym samorządy
lokalne, lokalne grupy działania lub organizacje pozarządowe, do zarządzania tą
strategią i jej realizacji. W tym przypadku stosuje się ust. 2.
Instytucja zarządzająca dopilnowuje, aby operacje
i rezultaty tego tematycznego podprogramu były określone oddzielnie dla celów
systemu monitorowania i oceny, o którym mowa w art. 74.
TYTUŁ VII
Monitorowanie i ocena
Rozdział I
Przepisy ogólne
Sekcja 1
Ustanowienie i cele systemu monitorowania i oceny
Artykuł 74
System monitorowania i oceny
Zgodnie z niniejszym tytułem wspólny system
monitorowania i oceny jest opracowywany wspólnie przez Komisję i państwa
członkowskie oraz jest przyjmowany przez Komisję w drodze aktów wykonawczych
przyjętych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 91.
Artykuł 75
Cele
System monitorowania i oceny ma na celu:
a)           zaprezentowanie postępów i osiągnięć
w dziedzinie polityki rozwoju obszarów wiejskich oraz ocenę wpływu,
efektywności, skuteczności i znaczenia interwencji z zakresu polityki rozwoju
obszarów wiejskich;
b)           przyczynianie się do lepszego
ukierunkowania wsparcia na rzecz rozwoju obszarów wiejskich;
c)           wspieranie wspólnego procesu uczenia
się w odniesieniu do monitorowania i oceny.
Sekcja 2
Przepisy techniczne
Artykuł 76
Wspólne wskaźniki
1.
Aby umożliwić gromadzenie danych na poziomie Unii,
w każdym systemie monitorowania i oceny określonym w art. 74 ustala się wykaz
wspólnych wskaźników dotyczących sytuacji wyjściowej, jak również realizacji
finansowej, produktów, wyników i wpływu programu, mający zastosowanie do
każdego programu.
2.
Wspólne wskaźniki połączone są ze strukturą i
celami ram polityki rozwoju obszarów wiejskich oraz umożliwiają ocenę postępów,
skuteczności i efektywności w zakresie realizacji polityki w stosunku do celów
na poziomie unijnym, krajowym i na poziomie programu.
Artykuł 77
System informacji elektronicznej
1.
Najważniejsze informacje na temat realizacji
programu, każdej operacji wybranej do finansowania, a także na temat
ukończonych operacji, potrzebne do monitorowania i oceny, w tym najważniejsze
cechy beneficjenta i projektu, są rejestrowane i zachowywane w wersji
elektronicznej.
2.
Komisja zapewnia istnienie odpowiedniego
bezpiecznego systemu elektronicznego do rejestrowania i przechowywania
najważniejszych informacji oraz zarządzania nimi, a także do celów
sprawozdawczości w zakresie monitorowani i oceny.
Artykuł 78
Przekazywanie informacji
Beneficjenci wsparcia w ramach środków rozwoju
obszarów wiejskich i lokalne grupy działania przekazują instytucji
zarządzającej lub wyznaczonym ewaluatorom, lub innym podmiotom wyznaczonym do
pełnienia funkcji w ich imieniu, wszystkie informacje niezbędne do umożliwienia
monitorowania i oceny programu, szczególnie w odniesieniu do osiągnięcia
określonych celów i priorytetów.
Rozdział II
Monitorowanie
Artykuł 79
Procedury monitorowania
1.
Instytucja zarządzająca oraz komitet monitorujący,
o którym mowa w art. 41 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], monitorują jakość
realizacji programu.
2.
Instytucja zarządzająca oraz komitet monitorujący
prowadzą monitorowanie każdego programu rozwoju obszarów wiejskich poprzez
wskaźniki finansowe oraz wskaźniki dotyczące produktów i celów.
Artykuł 80
Komitet monitorujący
Państwa członkowskie z programami regionalnymi
mogą ustanowić krajowy komitet monitorujący w celu koordynacji realizacji tych
programów w odniesieniu do ram krajowych oraz absorpcji środków finansowych.
Artykuł 81
Obowiązki komitetu monitorującego
1.
Komitet monitorujący upewnia się co do wykonania
programu rozwoju obszarów wiejskich i skuteczności jego realizacji. W tym celu,
poza funkcjami, o których mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) nr [CSF], komitet
monitorujący:
a)      uczestniczy w konsultacjach i wydaje
opinię, w terminie czterech miesięcy od wydania decyzji zatwierdzającej
program, na temat kryteriów wyboru finansowanych operacji. Kryteria wyboru
podlegają przeglądowi zgodnie z potrzebami programowania;
b)      bada działania i produkty związane z
planem oceny programu;
c)      bada działania w ramach programu
odnoszące się do spełniania warunków ex ante;
d)      uczestniczy w krajowej sieci obszarów
wiejskich w celu wymiany informacji o realizacji programu;
e)      analizuje i zatwierdza roczne
sprawozdania z realizacji przed wysłaniem ich do Komisji.
Artykuł 82
Roczne sprawozdanie z realizacji
1.
Do dnia 31 maja 2016 r. i do dnia 31 maja
każdego kolejnego roku do 2023 r. włącznie państwa członkowskie
przedstawiają Komisji roczne sprawozdania z realizacji dotyczące wdrażania
programu rozwoju obszarów wiejskich w poprzednim roku kalendarzowym.
Sprawozdanie przedłożone w 2016 r. obejmuje lata kalendarzowe 2014 i 2015.
2.
Poza tym, co określono w art. 44 rozporządzenia
(UE) nr [CSF/2012], roczne sprawozdania z realizacji zawierają informacje m.in.
na temat zobowiązań finansowych i wydatków w podziale na środki, a także
podsumowanie działań podjętych w odniesieniu do planu oceny.
3.
Poza tym, co określono w art. 44 rozporządzenia
(UE) nr [CSF/2012], roczne sprawozdania z realizacji złożone w 2017 r.
zawierają również opis realizacji wszystkich podprogramów ujętych w programie,
ocenę postępów w zapewnianiu zintegrowanego podejścia do wykorzystywania EFRROW
i innych instrumentów finansowych UE w celu wspierania rozwoju terytorialnego
obszarów wiejskich, w tym poprzez lokalne strategie rozwoju, a także ustalenia
dotyczące osiągnięcia celów w odniesieniu do każdego priorytetu zawartego w
programie rozwoju obszarów wiejskich.
4.
Poza tym, co określono w art. 44 rozporządzenia
(UE) nr [CSF/2012], roczne sprawozdania z realizacji złożone w 2019 r.
zawierają również opis realizacji wszystkich podprogramów ujętych w programie
oraz ocenę postępów w zapewnianiu zintegrowanego podejścia do wykorzystywania EFRROW
i innych instrumentów finansowych UE w celu wspierania rozwoju terytorialnego
obszarów wiejskich, w tym poprzez lokalne strategie rozwoju.
5.
Komisja – w drodze aktów wykonawczych – przyjmuje
przepisy dotyczące prezentacji rocznych sprawozdań z realizacji. Wspomniane
akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa
w art. 91.
Rozdział III
Ocena
Artykuł 83
Przepisy ogólne
1.
Komisja w drodze aktów wykonawczych określa
elementy, które należy zawrzeć w ocenach ex ante i ex post, o
których mowa w art. 48 i 50 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], oraz ustanawia
minimalne wymogi dotyczące planu oceny, o którym mowa w art. 49 rozporządzenia
(UE) nr [CSF/2012]. Wspomniane akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 91.
2.
Państwa członkowskie dopilnowują, aby oceny były
zgodne ze wspólnym podejściem do oceny, uzgodnionym zgodnie z art. 74,
organizują wytwarzanie i zbieranie koniecznych danych oraz udostępniają
ewaluatorom różne informacje dostarczane przez system monitorowania.
3.
Państwa członkowskie udostępniają sprawozdania
dotyczące oceny w Internecie, a Komisja udostępnia je na stronie internetowej
Unii Europejskiej.
Artykuł 84
Ocena ex ante
Państwa członkowskie dopilnowują, aby
przeprowadzający ocenę ex ante był od wczesnego etapu zaangażowany w
proces opracowywania programu rozwoju obszarów wiejskich, w tym w opracowywanie
analizy, o której mowa w art. 9 ust. 1 lit. b), projektowanie logiki
interwencji programu i ustalanie celów programu.
Artykuł 85
Ocena ex post
W 2023 r. państwa członkowskie
przygotowują sprawozdanie dotyczące oceny ex post w odniesieniu do
każdego swojego programu rozwoju obszarów wiejskich. Sprawozdanie to przedkłada
się Komisji najpóźniej do dnia 31 grudnia 2023 r.
Artykuł 86
Syntezy ocen
Na poziomie Unii podejmowana jest, w ramach
odpowiedzialności Komisji, synteza sprawozdań dotyczących ocen ex ante i
ex post.
Syntezy sprawozdań dotyczących oceny należy
zakończyć najpóźniej do dnia 31 grudnia roku przypadającego po roku przedłożenia
odpowiednich ocen.
TYTUŁ VIII
Przepisy dotyczące konkurencji
Artykuł 87
Przepisy mające zastosowanie do
przedsiębiorstw
W przypadku gdy wsparcia na mocy niniejszego
rozporządzenia udziela się formom współpracy między przedsiębiorstwami,
wsparcia tego można udzielić wyłącznie takim formom współpracy między
przedsiębiorstwami które są zgodne z regułami konkurencji mającymi zastosowanie
na mocy art. 143-145 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr
sCMO/2012.
Artykuł 88
Pomoc państwa
1.
O ile przepisy niniejszego tytułu nie stanowią
inaczej, art. 107, 108 i 109 Traktatu mają zastosowanie do wsparcia udzielonego
przez państwa członkowskie na rozwój obszarów wiejskich.
2.
Artykuły 107, 108 i 109 Traktatu nie mają
zastosowania do płatności dokonywanych przez państwa członkowskie zgodnie z
niniejszym rozporządzeniem lub na potrzeby dodatkowego finansowania krajowego,
o którym mowa w art. 89, w ramach art. 42 Traktatu.
Artykuł 89
Dodatkowe finansowanie krajowe
Płatności dokonywane przez państwa członkowskie
w związku z operacjami wchodzącymi w zakres stosowania art. 42 Traktatu i
mające na celu zapewnienie dodatkowego finansowania rozwoju obszarów wiejskich,
na które udzielane jest wsparcie unijne, podlegają zgłoszeniu przez państwa
członkowskie i zatwierdzeniu przez Komisję zgodnie z niniejszym rozporządzeniem
jako część programowania, o którym mowa w art. 7. Przy ocenie tych płatności
Komisja stosuje przez analogię kryteria ustanowione na potrzeby stosowania art.
107 Traktatu. Zainteresowane państwo członkowskie nie wprowadza w życie
proponowanego dodatkowego finansowania rozwoju obszarów wiejskich, dopóki nie
zostanie ono zatwierdzone.
TYTUŁ IX
Uprawnienia Komisji, przepisy wspólne oraz przepisy przejściowe i końcowe
Rozdział I
Uprawnienia Komisji
Artykuł 90
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.
Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych
powierza się Komisji na warunkach określonych w niniejszym artykule.
2.
Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o
których mowa w niniejszym rozporządzeniu, powierza się Komisji na czas
nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
3.
Przekazanie uprawnień, o którym mowa w niniejszym
rozporządzeniu, może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament
Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu stanowi zakończenie procesu
delegowania uprawnień określonych w tej decyzji. Decyzja ta staje się skuteczna
od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność
aktów delegowanych już obowiązujących.
4.
Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja
przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5.
Akt delegowany przyjęty na podstawie niniejszego
rozporządzenia wchodzi w życie wyłącznie, jeżeli ani Parlament Europejski, ani
Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeżeli przed upływem tego terminu
zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą
sprzeciwu. Termin ten można przedłużyć o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu
Europejskiego lub Rady.
Artykuł 91
Procedura komitetowa
1.
Komisję wspiera komitet zwany „Komitetem ds.
Rozwoju Obszarów Wiejskich”. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu
rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje
się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Rozdział II
Przepisy wspólne

Artykuł 92
Wymiana informacji i dokumentów
Komisja, we współpracy z państwami
członkowskimi, ustanawia system informacyjny umożliwiający bezpieczną wymianę
danych stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania Komisji i każdego
państwa członkowskiego. Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych –
przepisy odnośnie do funkcjonowania przednmiotowego systemu. Przedmiotowe akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
91.
Artykuł 93
Ogólne przepisy dotyczące WPR
Rozporządzenie (UE) nr HR/2012 i przepisy
przyjęte zgodnie z nim stosują się do środków określonych w niniejszym
rozporządzeniu.
Rozdział III
Przepisy
przejściowe i końcowe
Artykuł 94
Uchylenie
Rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 traci moc.
Rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 stosuje się
nadal do operacji realizowanych zgodnie z programami zatwierdzonymi przez
Komisję na mocy tego rozporządzenia przed dniem 1 stycznia 2014 r.
Artykuł 95
Przepisy przejściowe
W celu ułatwienia przejścia z systemu
ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005 na system ustanowiony
niniejszym rozporządzeniem Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 90 dotyczących warunków, na jakich wsparcie
zatwierdzone przez Komisję na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 może być
połączone ze wsparciem udzielonym na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym w odniesieniu
do pomocy technicznej i oceny ex post.
Artykuł 96
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie
dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1
stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w
całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w […]
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
Kwoty i stawki wsparcia
 Artykuł || Temat || Maksymalna kwota w euro lub stawka ||
 Art. 16 ust. 8 || Usługi doradcze, usługi z zakresu zarządzania gospodarstwem rolnym i zastępstw || 1.500 200.000 || za poradę za trzy lata szkolenia doradców
 Art. 17 ust. 3 || Systemy zapewniania jakości produktów rolnych i środków spożywczych || 3.000 || za gospodarstwo rocznie
   ||   ||   ||
 Art. 18 ust. 3 || Inwestycje w środki trwałe ||     50 %   75 %   65 %   40 %                       50 %   75 %   65 %     40 % || Sektor rolny kwoty kwalifikującej się inwestycji dokonywanej w regionach słabiej rozwiniętych kwoty kwalifikującej się inwestycji dokonywanej w regionach najbardziej oddalonych kwoty kwalifikującej się inwestycji dokonywanej w regionie mniejszych wysp Morza Egejskiego kwoty kwalifikującej się inwestycji dokonywanej w innych regionach Powyższe stawki mogą być podwyższone o 20 %,  pod warunkiem że maksymalna łączona stawka wsparcia nie przekracza 90 %, w przypadku: - podejmowania działalności przez młodych rolników - inwestycji zbiorowych i projektów zintegrowanych - obszarów z ograniczeniami naturalnymi, o których mowa w art. 33 - operacji wspieranych w ramach EPI Przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów objętych załącznikiem I kwoty kwalifikującej się inwestycji dokonywanej w regionach słabiej rozwiniętych kwoty kwalifikującej się inwestycji dokonywanej w regionach najbardziej oddalonych kwoty kwalifikującej się inwestycji dokonywanej w regionie mniejszych wysp Morza Egejskiego kwoty kwalifikującej się inwestycji dokonywanej w innych regionach Powyższe stawki mogą być podwyższone o 20 %,  pod warunkiem że maksymalna łączona stawka wsparcia nie przekracza 90 %, w przypadku operacji wspieranych w ramach EPI
 Art. 19 ust. 5 || Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku klęsk żywiołowych oraz wprowadzanie odpowiednich działań zapobiegawczych || 80 % || Kwoty kosztów kwalifikującej się inwestycji w operacje zapobiegawcze przeprowadzane przez indywidualnych rolników.
 Art. 20 ust. 6 || Rozwój gospodarstw rolnych i działalności gospodarczej || 70 000   70 000   15 000   || Na młodego rolnika na mocy art. 33 ust. 1 lit. a) pkt (i) Na przedsiębiorstwo na mocy art. 33 ust. 1 lit. a) pkt (ii) Na małe gospodarstwo na mocy art. 33 ust. 1 lit. a) pkt (iii)
 Art. 24 ust. 3 || Zakładanie systemów rolnoleśnych || 80 % || Kwoty kwalifikującej się inwestycji w zakładanie systemów rolnoleśnych
 Art. 27 ust. 5 || Inwestycje w nowe technologie w dziedzinie leśnictwa oraz w przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów leśnych || 50 %   75 %     65 %   40 % || Kwoty kwalifikującej się inwestycji dokonywanej w regionach słabiej rozwiniętych Kwoty kwalifikującej się inwestycji dokonywanej w regionach najbardziej oddalonych Kwoty kwalifikującej się inwestycji dokonywanej w regionie mniejszych wysp Morza Egejskiego Kwoty kwalifikującej się inwestycji dokonywanej w innych regionach
 Art. 28 ust. 4 || Tworzenie grup producentów || 10 %, 10 %, 8 %, 6 %, 4 %   5 % 5 % 4 % 3 % 2 %   100 000 || Dla produkcji sprzedanej o wartości do 1 000 000 EUR jako odsetek produkcji sprzedanej w ciągu pierwszych pięciu lat po uznaniu, odpowiednio za pierwszy, drugi, trzeci, czwarty i piąty rok Dla produkcji sprzedanej o wartości przekraczającej 1 000 000 EUR jako odsetek produkcji sprzedanej w ciągu pierwszych pięciu lat po uznaniu, odpowiednio za pierwszy, drugi, trzeci, czwarty i piąty rok.   We wszystkich przypadkach maksymalna kwota na rok.
 Art. 29 ust. 8 || Środek rolnośrodowiskowy || 600(*)   900(*)   450(*) 200(*) || na hektar rocznie na uprawy jednoroczne na hektar rocznie na specjalne uprawy wieloletnie na hektar rocznie na inne użytkowanie gruntów na rzecz rolników na dużą jednostkę przeliczeniową („DJP”) rocznie na lokalne rasy zwierząt gospodarskich, których hodowla jest zagrożona
 Art. 30 ust. 5 || Rolnictwo ekologiczne || 600(*)   900(*)   450(*) || na hektar rocznie na uprawy jednoroczne na hektar rocznie na specjalne uprawy wieloletnie na hektar rocznie na inne użytkowanie gruntów
 Art. 31 ust. 7 || Płatności dla obszarów Natura 2000 i płatności związane z ramową dyrektywą wodną || 500(*)   200(*) 50 || maksymalna kwota na hektar rocznie w okresie początkowym do pięciu lat maksymalna kwota na hektar rocznie minimalna kwota na hektar rocznie z tytułu płatności związanych z ramową dyrektywą wodną
 Art. 32 ust. 3 || Płatności z tytułu obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami || 25 250(*) 300(*)   || minimalna kwota na hektar rocznie maksymalna kwota na hektar rocznie maksymalna kwota na hektar rocznie na obszarach górskich określonych w art. 46 ust. 2
 Art. 34 ust. 3 || Dobrostan zwierząt || 500 || na DJP
 Art. 35 ust. 3 || Usługi leśnośrodowiskowe i ochrona lasów || 200(*) || na hektar rocznie
 Art. 38 ust. 5 || Ubezpieczenie upraw, zwierząt i roślin || 65 % || należnej składki z tytułu ubezpieczenia
 Art. 39 ust. 5 || Fundusz wspólnego inwestowania dotyczący chorób zwierząt i roślin oraz incydentów środowiskowych || 65 % || kosztów kwalifikowalnych.
 Art. 40 ust. 5 || Narzędzie stabilizacji dochodów || 65 % || kosztów kwalifikowalnych
   ||   ||   ||
   ||   ||   ||
   ||   ||   ||
* W wyjątkowych przypadkach kwoty te można
zwiększyć, uwzględniając szczególne okoliczności, które należy uzasadnić w
programach rozwoju obszarów wiejskich.
ZAŁĄCZNIK II
Kryteria biofizyczne na potrzeby wytyczania obszarów z ograniczeniami
naturalnymi
 KRYTERIUM   || DEFINICJA   || PRÓG
 KLIMAT ||   ||
 Niska temperatura || Długość okresu wegetacyjnego (liczba dni) określona liczbą dni ze średnią dzienną temperaturą > 5°C (LGPt5) LUB || ≤ 180 dni
 Suma czasu cieplnego (stopniodni) okresu wegetacyjnego określona kumulowaną średnią temperaturą dzienną > 5°C || ≤ 1500 stopniodni
 Suchość || Roczna suma opadów (P) w stosunku do rocznej potencjalnej ewapotranspiracji (PET) || P/PET ≤ 0,5
 KLIMAT I GLEBA
 Nadmierna wilgotność gleby || Liczba dni pełnego nasycenia gleby wodą lub wyższego poziomu || ³ 230 dni
 GLEBA
 Ograniczony drenaż gleby || Obszary, które są przez znaczną część roku zalane wodą || Wilgoć do głębokości 80 cm od powierzchni przez ponad 6 miesięcy lub wilgoć do głębokości 40 cm przez ponad 11 miesięcy LUB Gleba słabo lub bardzo słabo odwodniona LUB Glejowa mozaika barw do głębokości 40 cm od powierzchni
 Niekorzystna struktura i kamienistość gleby || Stosunkowo duża ilość frakcji iłu, pyłu, piasku, materii organicznej (% wagi) i materiału gruboziarnistego (% objętości) || ³ 15% objętości wierzchniej warstwy gleby stanowi materiał gruboziarnisty, w tym wychodnia skały, głazy LUB
 Grupa struktury wierzchniej warstwy gleby - piasek, piasek gliniasty określony jako: %pyłu + (2x %iłu) ≤ 30% LUB
 Grupa struktury wierzchniej warstwy gleby – glina ciężka (³ 60% gliny) LUB
 Gleba organiczna (materia organiczna ≥ 30%) do głębokości co najmniej 40 cm LUB
 Grupa struktury wierzchniej warstwy gleby - ił, ił pylasty, ił piaszczysty o właściwościach wertycznych do głębokości 100 cm od powierzchni gleby
 Mała głębokość ukorzenienia || Głębokość (w cm) od powierzchni gleby do spoistej skały twardej lub rudawca. || £ 30 cm
 Słabe właściwości chemiczne || Obecność soli i wymiennego sodu w wierzchniej warstwie gleby, nadmierna kwasowość gleby || Zasolenie: ³ 4 decysimensy na metr (dS/m) LUB
 Zawartość sodu: ³ 6 procentowy udział sodu wymiennego (ESP) LUB
 Kwasowość gleby: pH ≤ 5 (w wodzie)
 TEREN
 Strome nachylenie || Zmiana wzniesienia w stosunku do odległości planimetrycznej (w %). || ³ 15%
ZAŁĄCZNIK III
Orientacyjny wykaz środków i operacji mających szczególne znaczenie dla
podprogramów tematycznych, o których mowa w art. 8
Młodzi rolnicy:
Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników
po raz pierwszy podejmujących działalność w gospodarstwie rolnym
Inwestycje w środki trwałe
Transfer wiedzy i działania informacyjne
Usługi doradcze, usługi z zakresu zarządzania gospodarstwem rolnym i
zastępstw
Współpraca
Inwestycje w
działalność pozarolniczą
Małe gospodarstwa:
Pomoc na założenie nowego przedsiębiorstwa na rzecz rozwoju małych
gospodarstw
Inwestycje w środki trwałe
Systemy jakości produktów rolnych i środków spożywczych
Transfer wiedzy i działania informacyjne
Usługi doradcze, usługi z zakresu zarządzania gospodarstwem rolnym i
zastępstw
Współpraca
Inwestycje w
działalność pozarolniczą
Tworzenie grup producentów
Leader
Obszary górskie:
- Płatności z tytułu obszarów z ograniczeniami
naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami
- Operacje rolnośrodowiskowe
- Współpraca
- Inwestycje w środki trwałe
- Rozwój gospodarstw rolnych i działalności
gospodarczej na obszarach wiejskich
- Systemy jakości produktów rolnych i środków
spożywczych
- Zakładanie systemów rolnoleśnych
Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich
Transfer wiedzy i działania informacyjne
Usługi doradcze, usługi z zakresu zarządzania gospodarstwem rolnym i
zastępstw
Tworzenie grup producentów
Leader
Krótkie łańcuchy dostaw:
Współpraca
Tworzenie grup producentów
Leader
Systemy jakości produktów rolnych i środków spożywczych
Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich
Inwestycje w środki trwałe
Transfer wiedzy i działania informacyjne
Usługi doradcze, usługi z zakresu zarządzania gospodarstwem rolnym i
zastępstw
ZAŁĄCZNIK IV
Warunki ex ante rozwoju obszarów wiejskich
1. WARUNKI
ZWIĄZANE Z PRIORYTETAMI
 Priorytety UE w odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich / celu tematycznego wspólnych ram strategicznych || Warunek ex ante || Kryteria uprawniające
 Priorytet 1 rozwoju obszaru wiejskich: ułatwianie transferu wiedzy i innowacji w rolnictwie i leśnictwie oraz na obszarach wiejskich   Cel tematyczny 1: wzmacnianie badań, rozwoju technologicznego i innowacji || 1.1. Badania i innowacje: Obecność krajowej lub regionalnej strategii innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji zgodnie z krajowym programem reform, aby pozyskać wydatki prywatne na badania i rozwój, co jest zgodne z cechami dobrze działających krajowych i regionalnych systemów badań i innowacji[35].           1.2. Zdolności w zakresie doradztwa: wystarczająca zdolność, aby zapewnić doradztwo w zakresie wymogów wynikających z uregulowań prawnych i wszystkich aspektów związanych ze zrównoważonym zarządzaniem i przeciwdziałaniem zmianie klimatu w rolnictwie i leśnictwie || –  Istnieje krajowa lub regionalna strategia innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji, która: –     oparta jest na analizie SWOT w celu skupienia zasobów na ograniczonym zestaw priorytetów w zakresie badań i innowacji; –     zawiera określenie środków mających na celu stymulowanie prywatnych inwestycji badawczo-rozwojowych; –     obejmuje system monitorowania i przeglądu. –  Państwo członkowskie przyjęło ramy, w których określone są dostępne zasoby budżetowe dla badań i rozwoju. –  Państwo członkowskie przyjęło wieloletni plan na potrzeby sporządzenia budżetu i określenia priorytetów inwestycji powiązanych z priorytetami UE (ESFRI).   –  W programie zawarty jest opis struktury systemów upowszechniania wiedzy/doradztwa w odpowiedniej skali geograficznej (krajowe/regionalne), w tym ich roli w ramach priorytetów w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, wykazujący spełnienie warunku ex ante 1.2. 2. Priorytet rozwoju obszaru wiejskich:
 Priorytet 2 rozwoju obszaru wiejskich: poprawa konkurencyjności wszystkich rodzajów gospodarki rolnej i zwiększenie rentowności gospodarstw rolnych   Cel tematyczny 3: poprawa konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw   || 2-3.1. Tworzenie przedsiębiorstw: Przeprowadzono określone działania w celu efektywnego wdrożenia programu „Small Business Act” (SBA) i jego przeglądu z dnia 23 lutego 2011 r.[36], w tym zasady „najpierw myśl na małą skalę”. || –  Konkretne działania obejmują: –    środki skracające czas zakładania przedsiębiorstwa do trzech dni, a koszt do 100 EUR; –     środki mające na celu skrócenie czasu koniecznego do uzyskania licencji i zezwoleń związanych z podejmowaniem i wykonywaniem określonej działalności przedsiębiorstwa do trzech miesięcy zgodnie z programem „Small Business Act”; –    mechanizm systematycznej oceny wpływu prawodawstwa na MŚP z wykorzystaniem „testu MŚP”, uwzględniając jednocześnie w stosownych przypadkach różnice w rozmiarach przedsiębiorstw
 Priorytet 3 rozwoju obszaru wiejskich: poprawa organizacji łańcucha żywnościowego i promowanie zarządzania ryzykiem w rolnictwie   Cel tematyczny 3: poprawa konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw
 Priorytet 4 rozwoju obszaru wiejskich: odtwarzanie, chronienie i wzmacnianie ekosystemów zależnych od rolnictwa i leśnictwa   Cel tematyczny 5: promowanie przystosowania się do zmiany klimatu, zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem   Cel tematyczny 6: ochrona środowiska i wspieranie efektywnego gospodarowania zasobami || 4.1 Zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska: na poziomie krajowym ustalone są normy dotyczące zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska gruntów, o których to normach mowa w rozdziale I tytułu VI rozporządzenia (UE) nr HR/xxxx   4.2 Wymogi minimum w odniesieniu do nawozów i produktów ochrony roślin: na poziomie krajowym określone są wymogi minimum w odniesieniu do nawozów i produktów ochrony roślin, o których to wymogach mowa w art. 29 rozdziału I tytułu III niniejszego rozporządzenia   4.3 Inne istotne normy krajowe: na potrzeby art. 29 rozdziału I tytułu III niniejszego rozporządzenia określone są istotne obowiązkowe normy krajowe   4.4. Zapobieganie ryzyku: istnienie krajowych ocen ryzyka w odniesieniu do zarządzania klęskami żywiołowymi, z uwzględnieniem przystosowania się do zmiany klimatu[37]     || –   Zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska są określone w prawie krajowym i wyszczególnione w programach;     –  W programach określone są wymogi minimum w odniesieniu do nawozów i produktów ochrony roślin, o których to wymogach mowa w rozdziale I tytułu III niniejszego rozporządzenia;   –  W programach wyszczególnione są istotne obowiązkowe normy krajowe;   –  Istnieje krajowa ocena ryzyka, która obejmuje: –     opis procedury, metodyki, metod i danych niebędących danymi szczególnie chronionymi, wykorzystanych w krajowej ocenie ryzyka; –     przyjęcie jakościowych i ilościowych metod w zakresie oceny ryzyka; –    uwzględnienie, w stosownych przypadkach, krajowych strategii przystosowania się do zmiany klimatu,
 Priorytet 5 rozwoju obszaru wiejskich: wspieranie efektywnego gospodarowania zasobami i przechodzenia na gospodarkę niskoemisyjną i odporną na zmianę klimatu w sektorach rolnym, spożywczym i leśnym;   Cel tematyczny 4: wspieranie przechodzenia na gospodarkę niskoemisyjną we wszystkich sektorach   Cel tematyczny 5: promowanie przystosowania się do zmiany klimatu, zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem   || 5.1 Emisje gazów cieplarnianych: zgodność z art. 6 ust. 1 decyzji nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych   5.2 Efektywność energetyczna: transpozycja do prawa krajowego dyrektywy 2006/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych[38]   5.3 Ustalanie cen wody: istnienie polityki dotyczącej ustalania cen wody zapewniającej odpowiedni wkład różnych użytkowników wody do zwrotu kosztów usług wodnych, zgodnie z art. 9 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej[39].         5.4. Plany gospodarowania odpadami: transpozycja do prawa krajowego dyrektywy 2008/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy[40], a w szczególności opracowanie planów gospodarowania odpadami zgodnie z tą dyrektywą.   5.5 Odnawialne źródła energii: transpozycja do prawa krajowego dyrektywy 2009/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE[41] || –  Państwo członkowskie przedłożyło Komisji sprawozdanie z przyjętej polityki krajowej i środków w latach 2013-2020 zgodnie z art. 3 decyzji 406/2009/WE;     –  Państwo członkowskie przedłożyło Komisji plan działania dotyczącego efektywności energetycznej, w którym przekłada się cele w zakresie oszczędności energii na konkretne i spójne środki, zgodnie z art. 14 dyrektywy 2006/32/WE;   –  Państwo członkowskie uwzględniło zasadę zwrotu kosztów usług wodnych, włączając koszty ekologiczne i materiałowe, zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2000/60/WE; –  Państwo członkowskie przeprowadziło analizę ekonomiczną zgodnie z art. 5 i załącznikiem II dyrektywy 2000/60/WE, dotyczącą objętości, ceny i kosztu usług wodnych oraz oszacowania odpowiednich inwestycji; –  Państwo członkowskie zapewniło wnoszenie wkładu przez różnych użytkowników, w podziale na sektory, zgodnie z art. 9 ust. 3 dyrektywy 2000/60/WE   –  Państwo członkowskie zagwarantowało, że jego właściwe organy tworzą, zgodnie z art. 1, 4, 13 i 16 dyrektywy 2008/98/WE, co najmniej jeden plan gospodarowania odpadami, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 28 tej dyrektywy;   –  Państwo członkowskie przyjęło krajowy plan działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych zgodnie z art. 4 dyrektywy 2009/28/WE
 Priorytet 6 rozwoju obszaru wiejskich: zwiększanie włączenia społecznego, ograniczenie ubóstwa i promowanie rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich   Cel tematyczny 8: promocja zatrudnienia i wspieranie mobilności pracowników   Cel tematyczny 9: zwiększanie włączenia społecznego i ograniczenie ubóstwa || 6.1 Dostęp do EFRROW: Zapewnianie odpowiednim zainteresowanym stronom wsparcia w dostępie do EFRROW   6.2 Samozatrudnienie, przedsiębiorczość i tworzenie działalności gospodarczej: istnienie spójnej i integrującej strategii wspierania rozpoczynania działalności gospodarczej zgodnie z programem „Small Business Act”[42] i z wytycznymi w sprawie zatrudnienia nr 7, dotyczącymi warunków sprzyjających tworzeniu miejsc pracy             6.3 Infrastruktura sieci dostępu nowej generacji: Istnienie krajowych planów sieci dostępu nowej generacji, w których uwzględnia się regionalne działania służące osiąganiu celów UE w zakresie bardzo szybkiego dostępu do internetu[43], skupionych na obszarach, gdzie rynek nie jest w stanie zapewnić otwartej infrastruktury przy przystępnych kosztach i odpowiedniej jakości   || –      Zainteresowane strony mają zapewnione wsparcie w zakresie składania wniosków dotyczących projektów oraz w zakresie realizacji wybranych projektów i zarządzania nimi   –  Państwa członkowskie mają wprowadzoną spójną i integrującą strategię, która obejmuje: –    środki znacząco redukujące czas i koszt zakładania przedsiębiorstw, zgodnie z programem „Small Business Act”; –     środki mające na celu skrócenie czasu koniecznego do uzyskania licencji i zezwoleń związanych z podejmowaniem i wykonywaniem określonej działalności przedsiębiorstwa zgodnie z programem „Small Business Act”; –     działania wiążące świadczenie odpowiednich usług w zakresie rozwoju przedsiębiorczości i usług finansowych (dostęp do kapitału), w tym działania informacyjne ukierunkowane na grupy i obszary w niekorzystnej sytuacji     –  Wprowadzony jest krajowy plan sieci dostępu nowej generacji, który obejmuje: –     plan inwestycji w infrastrukturę poprzez koncentrację popytu i tworzenie map obrazujących rozbudowę infrastruktury i usług, regularnie aktualizowane; –    modele trwałych inwestycji, które poprawiają konkurencyjność i zapewniają dostęp do otwartej infrastruktury i usług o przystępnych kosztach, wysokiej jakości i możliwościach przyszłego rozwoju; –    działania stymulujące prywatne inwestycje.
2. warunki
HORYZONTALNE MAJĄCE ZASTOSOWANIE do niektórych priorytetów
   || Warunek horyzontalny 1. Efektywność administracyjna państw członkowskich: obecność strategii służącej zwiększeniu krajowej efektywności administracyjnej, w tym reformy administracji publicznej[44]               Warunek horyzontalny 2. Przydział zasobów ludzkich: w organach odpowiedzialnych za zarządzanie każdym programem rozwoju obszarów wiejskich i jego realizację istnieje wystarczająca zdolność pod względem przydziału zasobów ludzkich, zarządzania szkoleniem i systemów informatycznych   Warunek horyzontalny 3. Kryteria wyboru: zdefiniowane odpowiednie podejście obejmujące zasady dotyczące ustalania kryteriów wyboru w odniesieniu do projektów i rozwoju lokalnego   || –  Obecna i realizowana jest strategia służąca zwiększeniu administracyjnej efektywności państw członkowskich[45], obejmująca: –     analizę i strategiczne planowanie działań w zakresie reform prawnych, organizacyjnych lub proceduralnych; –    opracowanie systemów zarządzania jakością; –     zintegrowane działania na rzecz uproszczenia i racjonalizacji procedur administracyjnych; –     rozwijanie umiejętności na wszystkich poziomach; –     opracowanie procedur i narzędzi monitorowania i oceny;     –  Program zawiera opis przydziału zasobów ludzkich, zarządzania szkoleniem i systemów informatycznych w instytucjach zarządzających programem, wykazujący spełnienie 2. warunku horyzontalnego ex ante   –  Program zawiera opis wybranego podejścia do określania kryteriów wyboru w odniesieniu do projektu i rozwoju lokalnego, wykazujący spełnienie 3. warunku horyzontalnego ex ante
ZAŁĄCZNIK V
Orientacyjny wykaz środków mających znaczenie w kontekście co najmniej jednego
priorytetu Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich
Środki mające szczególne znaczenie w kontekście kilku
priorytetów Unii
Art. 16   Usługi doradcze, usługi z zakresu
zarządzania gospodarstwem rolnym i zastępstw
Art. 18   Inwestycje w środki trwałe
Art. 20   Rozwój gospodarstw rolnych i działalności
gospodarczej
Art. 36   Współpraca
Art. 42-45 LEADER
Środki mające szczególne znaczenie dla ułatwiania
transferu wiedzy i innowacji w rolnictwie i leśnictwie oraz na obszarach
wiejskich
Art. 15   Transfer wiedzy i działania informacyjne
Art. 27   Inwestycje w nowe technologie w dziedzinie
leśnictwa oraz w przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów leśnych
Środki mające szczególne znaczenie dla poprawy
konkurencyjności wszystkich rodzajów gospodarki rolnej i zwiększania
rentowności gospodarstw rolnych
Art. 17   Systemy jakości produktów rolnych i środków
spożywczych
Art. 32-33   Płatności z tytułu obszarów z
ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami
Środki mające szczególne znaczenie dla poprawy
organizacji łańcucha żywnościowego i promowania zarządzania ryzykiem w
rolnictwie
Art. 19   Przywracanie potencjału produkcji rolnej
zniszczonego w wyniku klęsk żywiołowych i katastrof oraz wprowadzanie
odpowiednich działań zapobiegawczych
Art. 25   Zapobieganie zniszczeniom lasów wskutek
pożarów lasów, klęsk żywiołowych i katastrof oraz odtwarzanie lasów
Art. 28   Tworzenie grup producentów
Art. 34   Dobrostan zwierząt
Art. 37   Zarządzanie ryzykiem
Art. 38   Ubezpieczenie upraw, zwierząt i roślin
Art. 39   Fundusze wspólnego inwestowania dotyczące
chorób zwierząt i roślin oraz incydentów środowiskowych
Art. 40   Narzędzie
stabilizacji dochodów
Środki mające szczególne znaczenie dla odtwarzania,
chronienia i wzmacniania ekosystemów zależnych od rolnictwa i leśnictwa
oraz
wspierania efektywnego gospodarowania zasobami i
przechodzenia na gospodarkę niskoemisyjną i odporną na zmianę klimatu w
sektorach rolnym, spożywczym i leśnym
Art. 22   Inwestycje w rozwój obszarów leśnych i
poprawę rentowności lasów
Art. 23   Zalesianie i tworzenie terenu zalesionego
Art. 24   Zakładanie systemów rolnoleśnych
Art. 26   Inwestycje zwiększające odporność
ekosystemów leśnych i ich wartość dla środowiska
Art. 29   Środek rolnośrodowiskowoklimatyczny
Art. 30   Rolnictwo ekologiczne
Art. 31   Płatności dla obszarów Natura 2000 i
płatności związane z ramową dyrektywą wodną
Art. 35   Usługi leśnośrodowiskowe i klimatyczne oraz
ochrona lasów
Środki mające szczególne znaczenie dla zwiększania
włączenia społecznego, ograniczania ubóstwa i promowania rozwoju gospodarczego
na obszarach wiejskich
Art. 21   Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach
wiejskich
Art. 42-45 LEADER
OCENA SKUTKÓW
FINANSOWYCH REGULACJI

1.
STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.
Tytuł wniosku/inicjatywy

-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego
przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów
wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej;
-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego
wspólną organizację rynków produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej
wspólnej organizacji rynków”);
-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wsparcia
rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów
Wiejskich (EFRROW);
-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie finansowania
wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej;
-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego
rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 w zakresie stosowania płatności
bezpośrednich dla rolników w odniesieniu do roku 2013;
-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Rady określającego środki dotyczące ustalania
niektórych dopłat, refundacji i cen związanych z jednolitą wspólną organizacją
rynków produktów rolnych;
-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego
rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do systemu płatności
jednolitych oraz wsparcia dla plantatorów winorośli.

1.2.
Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB,
których dotyczy wniosek/inicjatywa[46]

Dziedzina
polityki Tytuł 05 Dział 2

1.3.
Charakter wniosku/inicjatywy (ramy prawne dla WPR
po 2013 r.)

x Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem
projektu pilotażowego/działania przygotowawczego[47]
x Wniosek/inicjatywa
wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania
x Wniosek/inicjatywa
dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

1.4.
Cele
1.4.1.
Wieloletni(-e) cel(-e) strategiczny(-e) Komisji
wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

W
celu dbania o efektywność wykorzystania zasobów, aby móc osiągnąć w unijnym
rolnictwie inteligentny, trwały wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu
zgodnie ze strategią „Europa 2020”, WPR ma następujące cele:
-
rentowną produkcję żywności;
-
zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi i działania na rzecz klimatu;
-
zrównoważony rozwój terytorialny.

1.4.2.
Cel(-e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB,
których dotyczy wniosek/inicjatywa

Cele szczegółowe dziedziny polityki 05:
Cel szczegółowy nr 1:
Zapewnienie
środowiskowych dóbr publicznych
Cel szczegółowy nr 2:
Rekompensowanie
trudności związanych z produkcją na obszarach ze szczególnymi naturalnymi
ograniczeniami
Cel szczegółowy nr 3:
Realizowanie
działań związanych z przeciwdziałaniem zmianie klimatu i przystosowaniem się do
niej
Cel szczegółowy nr 4:
Zarządzanie
budżetem UE (WPR) zgodnie z wysokimi standardami zarządzania finansowego
Cel szczegółowy dla ABB 05 02 - interwencje na rynkach rolnych:
Cel szczegółowy nr 5:
Poprawa
konkurencyjności sektora rolniczego i wzmocnienie jego udziału jakościowego w
łańcuchu żywnościowym
Cel szczegółowy dla ABB 05 03 – pomoc bezpośrednia:
Cel szczegółowy nr 6:
Wsparcie
dochodów gospodarstw oraz zmniejszanie ich zmienności
Cele szczegółowe dla ABB 05 04 – rozwój obszarów wiejskich:
Cel szczegółowy nr 7:
Promowanie
ekologicznego wzrostu poprzez innowacje
Cel szczegółowy nr 8:
Wspieranie
zatrudnienia na obszarach wiejskich oraz wspomaganie zachowania struktur
społecznych w obszarach wiejskich
Cel szczegółowy nr 9:
Poprawa
gospodarki wiejskiej oraz promocja dywersyfikacji
Cel szczegółowy nr 10:
Uwzględnienie
różnorodności strukturalnej systemów rolniczych

1.4.3.
Oczekiwany(-e) wynik(-i) i wpływ

Na
tym etapie niemożliwe jest określenie celów ilościowych w odniesieniu do
wskaźników wpływu. Chociaż polityka może mieć określony kierunek, to ogólne
wyniki gospodarcze, środowiskowe i społeczne mierzone tymi wskaźnikami będą
ostatecznie zależały od wpływu szeregu czynników zewnętrznych, które, jak
wskazują ostatnie doświadczenia, stały się znaczące i nieprzewidywalne.
Prowadzona jest dalsza analiza, które będzie gotowa dla okresu po 2013 r.
W
odniesieniu do płatności bezpośrednich państwa członkowskie będą miały
możliwość postanowienia, w ograniczonym zakresie, o wdrożeniu określonych
elementów systemów płatności bezpośrednich.
W
odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich oczekiwane wyniki i wpływ będą
zależały od programów rozwoju obszarów wiejskich, które państwa członkowskie
przedłożą Komisji. Państwa członkowskie zostaną poproszone o wyznaczenie celów
w swoich programach.

1.4.4.
Wskaźniki wyników i wpływu

Wniosek
obejmuje utworzenie wspólnych ram monitorowania i oceny w celu mierzenia
wyników wspólnej polityki rolnej. Ramy te obejmują wszystkie instrumenty
odnoszące się do monitorowania i oceny środków WPR, a w szczególności do
płatności bezpośrednich, środków rynkowych, środków rozwoju obszarów wiejskich
i do stosowania zasady wzajemnej zgodności.
Wpływ
tych środków WPR jest mierzony w odniesieniu do następujących celów:
a)       rentownej produkcji żywności, z akcentem na
dochód z działalności rolniczej, wydajność rolnictwa i stabilność cen;
b)       zrównoważonego gospodarowania zasobami
naturalnymi i działań na rzecz klimatu, z akcentem na emisję gazów
cieplarnianych, różnorodność biologiczną, gleby i wodę;
c)       zrównoważonego rozwoju terytorialnego, z
akcentem na rozwój obszarów wiejskich, wzrost gospodarczy i ubóstwo na
obszarach wiejskich.
Komisja
– w drodze aktów wykonawczych – określa zestaw wskaźników właściwych dla tych
celów i obszarów.
Ponadto
w odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich proponuje się wzmocniony wspólny
system monitorowania i oceny. Celem tego systemu jest a) zaprezentowanie
postępów i osiągnięć w dziedzinie polityki rozwoju obszarów wiejskich oraz
dokonanie oceny wpływu, efektywności, skuteczności i znaczenia interwencji z
zakresu polityki rozwoju obszarów wiejskich, b)          przyczynianie się do
lepszego ukierunkowania wsparcia na rzecz rozwoju obszarów wiejskich oraz c)
wspieranie wspólnego procesu uczenia się w odniesieniu do monitorowania i
oceny. Komisja – w drodze aktów wykonawczych – opracuje wykaz wspólnych
wskaźników związanych z priorytetami polityki.

1.5.
Uzasadnienie wniosku/inicjatywy
1.5.1.
Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona
(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Aby
osiągnąć wieloletnie cele strategiczne WPR, które są bezpośrednim
odzwierciedleniem strategii „Europa 2020” dla europejskich obszarów wiejskich,
oraz aby spełnić odpowiednie wymogi Traktatu, wnioski mają na celu utworzenie
ram prawnych dla wspólnej polityki rolnej dla okresu po roku 2013.

1.5.2.
Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii

Przyszła
WPR nie będzie polityką, która służy jedynie potrzebom niewielkiej, choć bardzo
ważnej części unijnej gospodarki, ale polityką o strategicznym znaczeniu dla
bezpieczeństwa żywnościowego, środowiska naturalnego i równowagi terytorialnej.
Tym samym WPR, jako prawdziwie wspólna polityka, w najbardziej efektywny sposób
wykorzystuje ograniczone środki budżetowe na utrzymanie zrównoważonego
rolnictwa w całej UE. Tak prowadzona polityka pozwala rozwiązywać istotne
problemy wykraczające poza granice jednego kraju, takie jak zmiana klimatu,
zwiększając solidarność między państwami członkowskimi.
Jak
wspomniano w komunikacie Komisji „Budżet z perspektywy Europy 2020”[48], WPR jest prawdziwie
europejską polityką. Zamiast tworzyć 27 oddzielnych strategii i budżetów w
dziedzinie rolnictwa państwa członkowskie łączą dostępne zasoby na potrzeby
jednej europejskiej polityki z jednym europejskim budżetem. To naturalnie
oznacza, że na WPR przypada znacząca część budżetu UE. Podejście to jest jednak
bardziej efektywne i ekonomiczne niż nieskoordynowane podejście krajowe.

1.5.3.
Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

Na
podstawie oceny bieżących ram politycznych, szeroko zakrojonych konsultacji z
zainteresowanymi stronami oraz analizy przyszłych wyzwań i potrzeb dokonano
wyczerpującej oceny skutków. Więcej szczegółów można znaleźć w ocenie skutków i
uzasadnieniu towarzyszącym wnioskom legislacyjnym.

1.5.4.
Spójność z ewentualnymi innymi instrumentami
finansowymi oraz możliwa synergia

Wnioski
ustawodawcze dotyczące niniejszej oceny skutków finansowych należy postrzegać w
szerszym kontekście wniosku dotyczącego jednego ramowego rozporządzenia
zawierającego wspólne przepisy w odniesieniu do wspólnych strategicznych
funduszy ramowych (EFRROW, EFRR, EFS, Fundusz Spójności i Europejski Fundusz
Morski i Rybacki). To rozporządzenie ramowe w istotny sposób przyczyni się do
redukcji obciążenia administracyjnego, do wydatkowania środków UE w sposób
efektywny i do wprowadzenia uproszczenia w praktyce. To podkreśla także nowe
koncepcje wspólnych ram strategicznych dla wszystkich wymienionych funduszy i
przyszłych umów o partnerstwie, które również obejmą te fundusze.
We
wspólnych ramach strategicznych, które zostaną określone, cele i priorytety
strategii „Europa 2020” zostaną przełożone na priorytety dla EFRROW oraz EFRR,
EFS, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, co
zapewni zintegrowane wykorzystanie funduszy do osiągnięcia wspólnych celów.
We
wspólnych ramach strategicznych określone zostaną również mechanizmy
koordynacji między innymi istotnymi instrumentami i strategiami Unii.
W
odniesieniu do WPR osiągnięte ponadto zostaną znaczące synergie i uproszczenia
poprzez harmonizację i dostosowanie zasad zarządzania i kontroli dotyczących
pierwszego (EFRG) i drugiego (EFRROW) filaru WPR. Należy zachować silne powiązanie
między EFRG i EFRROW i utrzymać struktury już istniejące w państwach
członkowskich.

1.6.
Czas trwania działania i jego wpływu finansowego

x Wniosek/inicjatywa o określonym czasie
trwania (w odniesieniu do projektów rozporządzeń w sprawie systemów płatności
bezpośrednich, rozwoju obszarów wiejskich i przepisów przejściowych)
–
x   od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31
grudnia 2020 r.
–
x   Czas trwania wpływu finansowego: okres
przyszłych wieloletnich ram finansowych. W odniesieniu do rozwoju obszarów
wiejskich wpływ na płatności będzie trwał do 2023 r.
x Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie
trwania (w odniesieniu do projektu rozporządzenia o jednolitej wspólnej
organizacji rynku i rozporządzenia horyzontalnego)
–      Wprowadzenie w życie od 2014 r.

1.7.
Przewidywany(-e) tryb(-y) zarządzania[49]

x Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane
przez Komisję
¨ Pośrednie zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych:
–      ¨  agencjom
wykonawczym
–      ¨  organom
utworzonym przez Wspólnoty[50]

–      ¨  krajowym organom
publicznym/organom mającym obowiązek świadczenia usługi publicznej
–
¨  osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań na mocy
tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej, określonym we właściwym prawnym akcie
podstawowym w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego
x Zarządzanie dzielone z państwami
członkowskimi
¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
¨ Zarządzanie wspólne
z organizacjami międzynarodowymi (należy wyszczególnić)
Uwagi:
Nie ma
znaczących zmian w porównaniu z sytuacją obecną, tj. większość wydatków
związanych z wnioskami ustawodawczymi w sprawie reformy WPR będzie zarządzana w
drodze zarządzania dzielonego z państwami członkowskimi. Bardzo niewielka część
nadal jednak będzie podlegać bezpośredniemu zarządzaniu scentralizowanemu przez
Komisję.

2.
ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.
Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Pod
względem monitorowania i oceny WPR Komisja co cztery lata przedstawi
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, przy czym pierwsze
sprawozdanie zostanie przedłożone nie później niż pod koniec 2017 r.
Jest
to uzupełnione przepisami szczegółowymi we wszystkich obszarach WPR, a różne
wyczerpujące wymogi w zakresie sprawozdawczości i powiadamiania zostaną
określone w przepisach wykonawczych.
Jeżeli
chodzi o rozwój obszarów wiejskich, istnieją również przepisy dotyczące
monitorowania na poziomie programu, które zostanie powiązane z innymi
funduszami i połączone z ocenami ex ante, bieżącymi i ex post.

2.2.
System zarządzania i kontroli
2.2.1.
Zidentyfikowane ryzyko

Istnieje
ponad siedem milionów beneficjentów WPR otrzymujących wsparcie w ramach różnych
systemów pomocy, z których każdy posiada szczegółowe i czasami złożone kryteria
kwalifikowalności.
Obniżanie
poziomu błędu w obszarze wspólnej polityki rolnej można już uznać za tendencję.
Najnowszy poziom błędu, wynoszący niemal 2 %, potwierdza zatem ogólną pozytywną
ocenę poprzednich lat. Planowane są dalsze starania w celu osiągnięcia poziomu
błędu poniżej 2 %.

2.2.2.
Przewidywane metody kontroli

W
pakiecie ustawodawczym, w szczególności we wniosku dotyczącym rozporządzenia w
sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i jej
monitorowania, przewiduje się utrzymanie i wzmocnienie obecnego systemu
utworzonego przez rozporządzenie (WE) nr 1290/2005. W rozporządzeniu tym
określono istnienie obowiązkowej struktury administracyjnej na poziomie państwa
członkowskiego, skupionej wokół akredytowanych agencji płatniczych, które są
odpowiedzialne za przeprowadzanie kontroli na poziomie beneficjenta końcowego
zgodnie z zasadami określonymi w punkcie 2.3. Co roku kierownik każdej agencji
płatniczej jest zobowiązany do przedstawienia poświadczenia wiarygodności,
które obejmuje kompletność, dokładność i prawdziwość sprawozdań finansowych,
właściwe funkcjonowanie systemów kontroli wewnętrznej oraz zgodność z prawem i
prawidłowość transakcji podstawowych. Niezależny organ audytowy proszony jest o
wydanie opinii na temat wszystkich tych trzech elementów.
Komisja
będzie kontynuować kontrolę wydatków na rolnictwo, stosując podejście oparte na
ryzyku, aby zapewnić ukierunkowanie kontroli na obszary najwyższego ryzyka. W
przypadku gdy w drodze kontroli zostanie wykazane, że wydatki poniesiono z
naruszeniem prawa Unii, Komisja wykluczy odpowiednie kwoty z finansowania z
Unii zgodnie z kontrolą zgodności rozliczeń.
Jeżeli
chodzi o koszt kontroli, szczegółowa analiza przedstawiona jest w załączniku 8
do oceny skutków towarzyszącej wnioskom ustawodawczym.

2.3.
Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i
nieprawidłowościom

W
pakiecie ustawodawczym, w szczególności we wniosku dotyczącym rozporządzenia w
sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania
jej, przewiduje się utrzymanie i wzmocnienie obecnych szczegółowych systemów
kontroli i kar w odniesieniu do agencji płatniczych, mających wspólne
podstawowe cechy i specjalne zasady dostosowane do specyfiki każdego systemu
pomocy. Systemy te zasadniczo zapewniają gruntowną kontrolę administracyjną 100
% wniosków o przyznanie pomocy, kontrole krzyżowe z innymi bazami danych w
stosownych przypadkach, a także kontrole na miejscu przed dokonaniem płatności
w odniesieniu do minimalnej liczby transakcji, w zależności od ryzyka
związanego z danym systemem. Jeżeli te kontrole na miejscu wskazują na dużą
liczbę nieprawidłowości, należy przeprowadzić dodatkowe kontrole. W tym
kontekście najważniejszym systemem jest Zintegrowany System Zarządzania i
Kontroli (ZSZIK), który w roku budżetowym 2010 obejmował około 80 % wszystkich
wydatków w ramach EFRG i EFRROW. W odniesieniu do państw członkowskich
posiadających właściwie funkcjonujące systemy kontroli i niskie poziomy błędów
Komisja będzie uprawniona do zezwolenia na zmniejszenie liczby kontroli na
miejscu.
W
pakiecie ponadto przewiduje się, że państwa członkowskie zapobiegają nadużyciom
finansowym i nieprawidłowościom oraz je wykrywają i korygują, wymierzają
skuteczne, odstraszające i proporcjonalne kary określone w prawodawstwie Unii
lub w prawie krajowym oraz odzyskują wszelkie nieprawidłowe płatności wraz z
odsetkami. Obejmuje to automatyczny mechanizm rozliczania przypadków
nieprawidłowości, przy czym jeżeli w ciągu czterech lat od daty wniosku o
odzyskanie wierzytelności lub w ciągu ośmiu lat w przypadku postępowań sądowych
nie doszło do odzyskania, kwota nieodzyskana obciąża dane państwo członkowskie.
Mechanizm ten będzie dla państw członkowskich silną zachętą do możliwie
szybkiego odzyskiwania nieprawidłowych płatności.

3.
SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

Kwoty wskazane w tej ocenie skutków finansowych są
wyrażone w aktualnych cenach i w zobowiązaniach.
Poza zmianami wynikającymi z wniosków
ustawodawczych wymienionych w poniższych tabelach wnioski ustawodawcze powodują
dalsze zmiany, które nie mają wpływu finansowego.
W odniesieniu do każdego roku w okresie 2014-2020
nie można na tym etapie wykluczyć stosowania dyscypliny finansowej. Nie będzie
to jednak zależało od propozycji reform jako takich, ale od innych czynników,
takich jak udzielenie bezpośredniej pomocy lub przyszły rozwój rynków rolnych.
W odniesieniu do pomocy bezpośredniej podwyższone
pułapy netto dla 2014 r. (rok kalendarzowy 2013) zawarte we wniosku dotyczącym
okresu przejściowego są wyższe niż kwoty przydzielone na pomoc bezpośrednią
podane w załączonych tabelach. Celem tego podwyższenia pułapów jest zapewnienie
kontynuacji istniejącego prawodawstwa w scenariuszu, w którym wszystkie inne
elementy pozostałyby niezmienione, bez uszczerbku dla możliwej potrzeby
zastosowania mechanizmów dyscypliny finansowej.
Propozycje reform zawierają przepisy zapewniające
państwom członkowskim pewien poziom elastyczności w odniesieniu do przydziału
pomocy bezpośredniej w zakresie rozwoju obszarów wiejskich. W przypadku gdy
państwa członkowskie postanowią skorzystać z tej elastyczności, będzie to miało
w ramach danych kwot finansowych konsekwencje finansowe, których nie można
oszacować ilościowo na tym etapie.
W niniejszej ocenie skutków finansowych nie
uwzględnia się możliwego wykorzystania rezerwy kryzysowej. Należy podkreślić,
że uwzględnione kwoty na wydatki związane z rynkiem opierają się na braku
publicznego zakupu interwencyjnego i innych środków związanych z sytuacją
kryzysową w dowolnym sektorze.

3.1.
Dział(y) wieloletnich ram finansowych i
pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

Tabela 1: Kwoty dotyczące WPR, w tym
kwoty dodatkowe przewidziane we wnioskach w sprawie wieloletnich ram
finansowych oraz wnioskach w sprawie reformy WPR
w mln EUR (ceny bieżące)
 Rok budżetowy || 2013 || 2013 po korekcie (1) || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM 2014-2020
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Wieloletnie ramy finansowe ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Dział 2 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pomoc bezpośrednia oraz wydatki związane z rynkiem (2) (3) (4) || 44 939 || 45 304 || 44 830 || 45 054 || 45 299 || 45 519 || 45 508 || 45 497 || 45 485 || 317 193
 Szacowane dochody przeznaczone na określony cel || 672 || 672 || 672 || 672 || 672 || 672 || 672 || 672 || 672 || 4 704
 P1 Pomoc bezpośrednia i wydatki związane z rynkiem (włącznie z dochodami przeznaczonymi na określony cel) || 45 611 || 45 976 || 45 502 || 45 726 || 45 971 || 46 191 || 46 180 || 46 169 || 46 157 || 321 897
 P2 Rozwój obszarów wiejskich (4) || 14 817 || 14 451 || 14 451 || 14 451 || 14 451 || 14 451 || 14 451 || 14 451 || 14 451 || 101 157
 Ogółem || 60 428 || 60 428 || 59 953 || 60 177 || 60 423 || 60 642 || 60 631 || 60 620 || 60 608 || 423 054
    Dział 1 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Badania i innowacje w rolnictwie w ramach wspólnych ram strategicznych || - || - || 682 || 696 || 710 || 724 || 738 || 753 || 768 || 5 072
 Osoby najbardziej potrzebujące || - || - || 379 || 387 || 394 || 402 || 410 || 418 || 427 || 2 818
 Ogółem || - || - || 1 061 || 1 082 || 1 104 || 1 126 || 1 149 || 1 172 || 1 195 || 7 889
    Dział 3 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Bezpieczeństwo żywności || - || - || 350 || 350 || 350 || 350 || 350 || 350 || 350 || 2 450
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Poza wieloletnimi ramami finansowymi ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
    Rezerwa na wypadek kryzysu w rolnictwie || - || - || 531 || 541 || 552 || 563 || 574 || 586 || 598 || 3 945
    Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EGF) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Maksymalna ilość dostępnych środków na rolnictwo: (5) || - || - || 379 || 387 || 394 || 402 || 410 || 418 || 427 || 2 818
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ŁĄCZNA liczba wniosków Komisji (w ramach WRF oraz poza WRF) + dochody przeznaczone na określony cel || 60 428 || 60 428 || 62 274 || 62 537 || 62  823 || 63 084 || 63 114 || 63 146 || 63 177 || 440 156
 ŁĄCZNA liczba wniosków w sprawie WRF (tzn. z wyłączeniem Rezerwy i EGF) + dochody przeznaczone na określony cel || 60 428 || 60 428 || 61 364 || 61 609 || 61 877 || 62 119 || 62 130 || 62 141 || 62 153 || 433 393
Uwagi:
(1)           Biorąc pod uwagę wprowadzone zmiany
ustawodawcze, tzn. dobrowolną modulację w Wielkiej Brytanii oraz art. 136,
„niewydane kwoty” przestaną obowiązywać przed końcem 2013 r.
(2)           Kwoty te odnoszą
się do proponowanego pułapu rocznego dla pierwszego filaru. Należy jednak
zauważyć, że proponuje się przeniesienie ujemnych wydatków z księgowego
rozliczania rachunków (obecnie pozycja budżetu 05 07 01 06) na dochody
przeznaczone na określony cel (pozycja budżetu 67 03). Szczegółowe informacje –
zob. tabela dot. szacowanych dochodów na kolejnej stronie.
(3)           Dane liczbowe dotyczące 2013 r.
zawierają kwoty odnoszące się do środków weterynaryjnych i fitosanitarnych, a
także instrumentów rynkowych sektora rybołówstwa.
(4)           Kwoty zawarte w
powyższej tabeli odpowiadają tym z komunikatu Komisji „Budżet z perspektywy
Europy 2020” (COM(2011)500 wersja ostateczna z dnia 29 czerwca 2011 r.).
Należy zdecydować, czy WRF będą odzwierciedlać proponowane przesunięcie
finansowania przez państwo członkowskie krajowego programu restrukturyzacji
sektora bawełny na rozwój obszarów regionalnych od 2014 r. przy
dostosowaniu (4mln EUR rocznie) kwot odpowiednio poniżej pułapu EFRG oraz dla
drugiego filaru. Kwoty w tabelach zaprezentowanych w poniższych sekcjach
zostały przesunięte, bez względy na ich wskazanie w WRF.
(5)           Zgodnie z
założeniami komunikatu Komisji „Budżet z perspektywy Europy 2020” (COM(2011)500
wersja ostateczna) całkowita kwota 2,5 mld EUR w cenach z 2011 r.
będzie dostępna w ramach Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji na
rzecz zapewnienia dodatkowego wsparcia dla rolników odczuwających skutki
globalizacji. Zastosowany w powyższej tabeli podział na lata i bieżące ceny
jest orientacyjny. We wniosku w sprawie porozumienia
międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w
sprawie współpracy budżetowej oraz należytego zarządzania finansami (COM(2011)403
wersja ostateczna z dnia 29 czerwca 2011 r.) określono całkowitą
maksymalną kwotę roczną dla EGF w wysokości 429 mln EUR w cenach na 2011 r.

3.2.
Szacowany wpływ na wydatki
3.2.1.
Podsumowanie dotyczące szacowanego wpływu na
wydatki

Tabela 2: Szacunkowe dochody oraz
wydatki na obszar polityki 05 w ramach działu 2
w mln EUR (ceny bieżące)
 Rok budżetowy || 2013 || 2013 po korekcie || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM 2014-2020
 DOCHODY ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 123 – Opłata produkcyjna od cukru (zasoby własne) || 123 || 123 || 123 || 123 ||   ||   ||   ||   ||   || 246
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 67 03 - Dochody przeznaczone na określony cel || 672 || 672 || 741 || 741 || 741 || 741 || 741 || 741 || 741 || 5 187
   w tym: ex 05 07 01 06 – Księgowe rozliczanie rachunków || 0 || 0 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 483
 Ogółem || 795 || 795 || 864 || 864 || 741 || 741 || 741 || 741 || 741 || 5 433
 WYDATKI ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 05 02 – Rynki (1) || 3 311 || 3 311 || 2 622 || 2 641 || 2 670 || 2 699 || 2 722 || 2 710 || 2 699 || 18 764
 05 03 – Pomoc bezpośrednia (przed ograniczeniem) (2) || 42 170 || 42 535 || 42 876 || 43 081 || 43 297 || 43 488 || 43 454 || 43 454 || 43 454 || 303 105
 05 03 – Pomoc bezpośrednia (po ograniczeniu) || 42 170 || 42 535 || 42 876 || 42 917 || 43 125 || 43 303 || 43 269 || 43 269 || 43 269 || 302 027
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 05 04 - Rozwój obszarów wiejskich (przed ograniczeniem) || 14 817 || 14 451 || 14 455 || 14 455 || 14 455 || 14 455 || 14 455 || 14 455 || 14 455 || 101 185
 05 04 - Rozwój obszarów wiejskich (po ograniczeniu) || 14 817 || 14 451 || 14 455 || 14 619 || 14 627 || 14 640 || 14 641 || 14 641 || 14 641 || 102 263
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 05 07 01 06 – Księgowe rozliczanie rachunków || -69 || -69 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 Ogółem || 60 229 || 60 229 || 59 953 || 60 177 || 60 423 || 60 642 || 60 631 || 60 620 || 60 608 || 423 054
 BUDŻET NETTO po dochodach przeznaczonych na określony cel ||   ||   || 59 212 || 59 436 || 59 682 || 59 901 || 59 890 || 59 879 || 59 867 || 417 867
Uwagi:
(1)           Ocena wstępna w odniesieniu do 2013
r. w oparciu o Projekt budżetu na rok 2012 z uwzględnieniem ustalonych już
dostosowań prawnych na rok 2013 (np. pułap dotyczący sektora win, zniesienie
premii z tytułu skrobi ziemniaczanej, susz paszowy) oraz niektóre przewidywane
zmiany rozwojowe. Na wszystkie lata przyjęto założenie o braku konieczności
dodatkowego finansowania środków wsparcia z powodu zakłóceń lub kryzysu na
rynku.
(2)           Kwota
odnosząca się do 2013 r. zawiera oszacowanie dotyczące karczowania winorośli w 2012 r.
Tabela 3: Wyliczenie wpływu finansowego
wniosków w sprawie reformy WPR w odniesieniu do dochodów oraz wydatków WPR w podziale
na rozdziały dotyczące budżetu.
w mln EUR (ceny bieżące)
 Rok budżetowy || 2013 || 2013 po korekcie ||   || OGÓŁEM 2014-2020
   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 ||
 DOCHODY ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 123 – Opłata produkcyjna od cukru (zasoby własne) || 123 || 123 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 67 03 - Dochody przeznaczone na określony cel || 672 || 672 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 483
   w tym: kiedyś 05 07 01 06 – Księgowe rozliczanie rachunków || 0 || 0 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 483
 Ogółem || 795 || 795 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 483
 WYDATKI ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 05 02 – Rynki (1) || 3 311 || 3 311 || -689 || -670 || -641 || -612 || -589 || -601 || -612 || -4 413
 05 03 – Pomoc bezpośrednia (przed ograniczeniem) (2) || 42 170 || 42 535 || -460 || -492 || -534 || -577 || -617 || -617 || -617 || -3 913
 05 03 – Pomoc bezpośrednia – Szacunkowy produkt wynikający z ograniczenia przeznaczony do przesunięcia na rzecz rozwoju obszarów wiejskich ||   ||   || 0 || -164 || -172 || -185 || -186 || -186 || -186 || -1 078
 05 04 - Rozwój obszarów wiejskich (przed ograniczeniem) || 14 817 || 14 451 || 4 || 4 || 4 || 4 || 4 || 4 || 4 || 28
 05 04 – Rozwój obszarów wiejskich – Szacunkowy produkt wynikający z ograniczenia przeznaczony do przesunięcia z pomocy bezpośredniej. ||   ||   || 0 || 164 || 172 || 185 || 186 || 186 || 186 || 1 078
 05 07 01 06 – Księgowe rozliczanie rachunków || -69 || -69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 483
 Ogółem || 60 229 || 60 229 || -1 076 || -1 089 || -1 102 || -1 115 || -1 133 || -1 144 || -1 156 || -7 815
 BUDŻET NETTO po dochodach przeznaczonych na określony cel ||   ||   || -1 145 || -1 158 || -1 171 || -1 184 || -1 202 || -1 213 || -1 225 || -8 298
Uwagi:
(1)           Ocena wstępna w odniesieniu do 2013
r. w oparciu o Projekt budżetu na rok 2012 z uwzględnieniem ustalonych już
dostosowań prawnych na rok 2013 (np. pułap dotyczący sektora win, zniesienie
premii z tytułu skrobi ziemniaczanej, susz paszowy) oraz niektóre przewidywane
zmiany rozwojowe. Na wszystkie lata przyjęto założenie o braku konieczności
dodatkowego finansowania środków wsparcia z powodu zakłóceń lub kryzysu na
rynku.
(2)           Kwota
odnosząca się do 2013 r. zawiera oszacowanie dotyczące karczowania winorośli w 2012 r.
Tabela 4: Wyliczenie wpływu finansowego
wniosków w sprawie reformy WPR w odniesieniu do wydatków WPR związanych z
rynkami.
w mln EUR (ceny bieżące)
 ROK BUDŻETOWY ||   || Podstawa prawna || Przewidywane zapotrzebowanie || Zmiany w stosunku do 2013 r. ||
   ||   ||   || 2013 (1) || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM 2014-2020
 Środki nadzwyczajne: uproszczony oraz rozszerzony zakres podstawy prawnej ||   || art. 154, 155, 156 || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
 Zniesienie interwencji na rzecz pszenicy twardej oraz sorgo ||   || wcześniej art. 10 || p.m. || - || - || - || - || - || - || - || -
 Programy żywnościowe dla najbardziej potrzebujących || (2) || wcześniej art. 27 rozp. 1234/2007 || 500,0 || -500,0 || -500,0 || -500,0 || -500,0 || -500,0 || -500,0 || -500,0 || -3 500,0
 Prywatne przechowywanie (len zwyczajny) ||   || art. 16 || - || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
 Pomoc dla sektora bawełny - restrukturyzacja || (3) || wcześniej art. 5 rozp. 637/2008 || 10,0 || -4,0 || -4,0 || -4,0 || -4,0 || -4,0 || -4,0 || -4,0 || -28,0
 Ustanowienie programu pomocy dla grup producentów owoców i warzyw ||   || wcześniej art. 117 || 30,0 || 0,0 || 0,0 || 0,0 || -15,0 || -15,0 || -30,0 || -30,0 || -90,0
 Program „Owoce w szkole” ||   || art. 21 || 90,0 || 60,0 || 60,0 || 60,0 || 60,0 || 60,0 || 60,0 || 60,0 || 420,0
 Zniesienie organizacji producentów chmielu ||   || wcześniej art. 111 || 2,3 || -2,3 || -2,3 || -2,3 || -2,3 || -2,3 || -2,3 || -2,3 || -15,9
 Dobrowolne prywatne przechowywanie odtłuszczonego mleka w proszku ||   || art. 16 || - || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
 Pomoc w zniesieniu zastosowania odtłuszczonego mleka/ odtłuszczonego mleka w proszku jako paszy/ kazeiny oraz stosowania kazeiny. ||   || wcześniej art. 101, 102 || p.m. || - || - || - || - || - || - || - || -
 Dobrowolne prywatne przechowywanie masła || (4) || art. 16 || 14,0 || [-1,0] || [-14,0] || [-14,0] || [-14,0] || [-14,0] || [-14,0] || [-14,0] || [-85,0]
 Zniesienie promocyjnego sektora mleka ||   || wcześniej art. 309 || p.m. || - || - || - || - || - || - || - || -
 OGÓŁEM 05 02 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Wpływ netto wniosków w sprawie reformy (5) ||   ||   ||   || -446,3 || -446,3 || -446,3 || -461,3 || -461,3 || -476,3 || -476,3 || -3 213,9
Uwagi:
(1)           Zapotrzebowanie na 2013 r.
zostało oszacowane w oparciu o Projekt budżetu Komisji na rok 2012 z wyjątkiem
(a) sektora owoców i warzyw, którego potrzeby opiera się na ocenie skutków
finansowych poszczególnych reform oraz b) wszelkich już uzgodnionych zmian
prawnych.
(2)           Kwota
dotycząca 2013 r. odpowiada zapisom wniosku Komisji COM(2010)486.
Począwszy od 2014 r. działanie to będzie finansowane w ramach działu 1.
(3)           Od 2014 r. finansowanie
programu restrukturyzacji bawełny w Grecji (4 mln EUR rocznie) zostanie
przesunięte na rzecz rozwoju obszarów wiejskich. Finansowanie dla Hiszpanii (6,1
mln EUR rocznie) zostanie przekazane na system jednolitej płatności od 2018 r.
(decyzja została już podjęta).
(4)           Szacunkowy
rezultat w przypadku braku zastosowania działania.
(5)           Poza wydatkami w ramach
rozdziałów 05 02 oraz 05 03, spodziewane jest finansowanie wydatków
bezpośrednich w ramach rozdziałów 05 01, 05 07 oraz 05 08 z
dochodów przeznaczonych na EFRG.
Tabela 5: Wyliczenie wpływu finansowego
wniosków w sprawie reformy WPR w odniesieniu do pomocy bezpośredniej
w mln EUR (ceny bieżące)
 ROK BUDŻETOWY ||   || Podstawa prawna || Przewidywane zapotrzebowanie || Zmiany w stosunku do 2013 r. ||
   ||   || 2013 (1) || 2013 po korekcie (2) || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM 2014-2020
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pomoc bezpośrednia ||   ||   || 42 169,9 || 42 535,4 || 341,0 || 381,1 || 589,6 || 768,0 || 733,2 || 733,2 || 733,2 || 4 279,3
 - Zadeklarowane zmiany ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Stopniowe wprowadzanie EU 12 ||   ||   ||   ||   || 875,0 || 1 133,9 || 1 392,8 || 1 651,6 || 1 651,6 || 1 651,6 || 1 651,6 || 10 008,1
 Restrukturyzacja sektora bawełny ||   ||   ||   ||   || 0,0 || 0,0 || 0,0 || 0,0 || 6,1 || 6,1 || 6,1 || 18,4
 Badania kontrolne ||   ||   ||   ||   || -64,3 || -64,3 || -64,3 || -90,0 || -90,0 || -90,0 || -90,0 || -552,8
 Poprzednie reformy ||   ||   ||   ||   || -9,9 || -32,4 || -32,4 || -32,4 || -32,4 || -32,4 || -32,4 || -204,2
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Zmiany w związku z wnioskami w sprawie nowej reformy WPR ||   ||   || -459,8 || -656,1 || -706,5 || -761,3 || -802,2 || -802,2 || -802,2 || -4 990,3
 w tym: ograniczenie ||   ||   ||   ||   || 0,0 || -164,1 || -172,1 || -184,7 || -185,6 || -185,6 || -185,6 || -1 077,7
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM 05 03 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Wpływ netto wniosków w sprawie reformy ||   ||   ||   ||   || -459,8 || -656,1 || -706,5 || -761,3 || -802,2 || -802,2 || -802,2 || -4 990,3
 WYDATKI OGÓŁEM ||   ||   || 42 169,9 || 42 535,4 || 42 876,4 || 42 916,5 || 43 125,0 || 43 303,4 || 43 268,7 || 43 268,7 || 43 268,7 || 302 027,3
Uwagi:
(1)           Kwota
odnosząca się do 2013 r. zawiera oszacowanie dotyczące karczowania winorośli w 2012 r.
(2)           Biorąc
pod uwagę wprowadzone zmiany ustawodawcze, tzn. dobrowolną modulację w Wielkiej
Brytanii oraz art. 136, „niewydane kwoty” przestaną obowiązywać przed
końcem 2013 r.
Tabela 6: Części składowe pomocy
bezpośredniej
w mln EUR (ceny bieżące)
 ROK BUDŻETOWY ||   ||   ||   ||   || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM 2014-2020
 Załącznik II ||   ||   ||   ||   || 42 407,2 || 42 623,4 || 42 814,2 || 42 780,3 || 42 780,3 || 42 780,3 || 256 185,7
 Płatności na rzecz praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (30%) ||   ||   ||   ||   || 12 866,5 || 12 855,3 || 12 844,3 || 12 834,1 || 12 834,1 || 12 834,1 || 77 068,4
 Maksymalna kwota przeznaczona na płatności na rzecz młodych rolników (2 %)   ||   ||   ||   ||   || 857,8 || 857,0 || 856,3 || 855,6 || 855,6 || 855,6 || 5 137,9
 System płatności podstawowych, Płatności z tytułu obszarów z ograniczeniami naturalnymi, dobrowolne wsparcie powiązane z produkcją ||   ||   ||   ||   || 28 682,9 || 28 911,1 || 29 113,6 || 29 090,6 || 29 090,6 || 29 090,6 || 173 979,4
 Maksymalna możliwa kwota do przeniesienia z powyższych źródeł na finansowanie programu dla drobnych producentów rolnych (10 %) ||   ||   ||   ||   || 4 288,8 || 4 285,1 || 4 281,4 || 4 278,0 || 4 278,0 || 4 278,0 || 25 689,3
 Przesunięcia w sektorze wina, o których mowa w załączniku II[51] ||   ||   ||   ||   || 159,9 || 159,9 || 159,9 || 159,9 || 159,9 || 159,9 || 959,1
 Ograniczenie ||   ||   ||   ||   || -164,1 || -172,1 || -184,7 || -185,6 || -185,6 || -185,6 || -1 077,7
 Bawełna ||   ||   ||   ||   || 256,0 || 256,3 || 256,5 || 256,6 || 256,6 || 256,6 || 1 538,6
 POSEI/ małe wyspy Morza Egejskiego ||   ||   ||   ||   || 417,4 || 417,4 || 417,4 || 417,4 || 417,4 || 417,4 || 2 504,4
Tabela 7: Wyliczenie wpływu finansowego
wniosków w sprawie reformy WPR w odniesieniu do środków tymczasowych wobec
przyznawania pomocy bezpośredniej w 2014 r.
w mln EUR (ceny bieżące)
 ROK BUDŻETOWY ||   || Podstawa prawna || Przewidywane zapotrzebowanie || Zmiany w stosunku do 2013 r.
   ||   ||   || 2013 (1) || 2013 po korekcie || 2014 (2)
 Załącznik IV do rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 ||   ||   || 40 165,0 || 40 530,5 || 541,9
 Stopniowe wprowadzanie EU 10 ||   ||   ||   ||   || 616,1
 Badania kontrolne ||   ||   ||   ||   || -64,3
 Poprzednie reformy ||   ||   ||   ||   || -9,9
 OGÓŁEM 05 03 ||   ||   ||   ||   ||
 WYDATKI OGÓŁEM ||   ||   || 40 165,0 || 40 530,5 || 41 072,4
Uwagi:
(1)           Kwota
odnosząca się do 2013 r. zawiera oszacowanie dotyczące karczowania winorośli w 2012 r.
(2)           Zwiększone
pułapy netto obejmują oszacowanie przesunięć w sektorze wina na środki
sanitarne i fitosanitarne (SPS) w oparciu o decyzje podejmowane przez państwa
członkowskie w odniesieniu do 2013 r.
Tabela 8: Wyliczenie wpływu finansowego
wniosków w sprawie reformy WPR w odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich
w mln EUR (ceny bieżące)
 ROK BUDŻETOWY ||   || Podstawa prawna || Środki przyznane na rozwój obszarów wiejskich || Zmiany w stosunku do 2013 r. ||
   ||   ||   || 2013 || 2013 po korekcie (1) || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM 2014-2020
 Programy rozwoju obszarów wiejskich ||   ||   || 14 788,9 || 14 423,4 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pomoc dla sektora bawełny - restrukturyzacja || (2) ||   ||   ||   || 4,0 || 4,0 || 4,0 || 4,0 || 4,0 || 4,0 || 4,0 || 28,0
 Produkt wynikający z ograniczenia pomocy bezpośredniej ||   ||   ||   ||   ||   || 164,1 || 172,1 || 184,7 || 185,6 || 185,6 || 185,6 || 1 077,7
 Finansowanie BR z wyjątkiem pomocy technicznej || (3) ||   ||   ||   || -8,5 || -8,5 || -8,5 || -8,5 || -8,5 || -8,5 || -8,5 || -59,4
 Pomoc techniczna || (3) ||   || 27,6 || 27,6 || 8,5 || 3,5 || 3,5 || 3,5 || 3,5 || 3,5 || 3,5 || 29,4
 Nagroda za lokalne projekty innowacyjnej współpracy || (4) ||   || - || - || 0,0 || 5,0 || 5,0 || 5,0 || 5,0 || 5,0 || 5,0 || 30,0
 OGÓŁEM 05 04 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Wpływ netto wniosków w sprawie reformy ||   ||   ||   ||   || 4,0 || 168,1 || 176,1 || 188,7 || 189,6 || 189,6 || 189,6 || 1 105,7
 WYDATKI OGÓŁEM (przed ograniczeniem) ||   ||   || 14 816,6 || 14 451,1 || 14 455,1 || 14 455,1 || 14 455,1 || 14 455,1 || 14 455,1 || 14 455,1 || 14 455,1 || 101 185,5
 WYDATKI OGÓŁEM (po ograniczeniu) ||   ||   || 14 816,6 || 14 451,1 || 14 455,1 || 14 619,2 || 14 627,2 || 14 639,8 || 14 640,7 || 14 640,7 || 14 640,7 || 102 263,2
Uwagi:
(1)           Dostosowania
zgodne z obowiązującymi przepisami mające zastosowanie jedynie do końca roku
finansowego 2013.
(2)           Kwoty zawarte w tabeli 1
(sekcja 3.1) odpowiadają tym z komunikatu Komisji „Budżet z perspektywy
Europy 2020” (COM(2011)500 wersja ostateczna). Należy zdecydować, czy WRF będą
odzwierciedlać proponowane przesunięcie finansowania przez państwo członkowskie
krajowego programu restrukturyzacji sektora bawełny na rozwój obszarów
regionalnych od 2014 r. przy dostosowaniu (4 mln EUR rocznie) kwot
odpowiednio poniżej pułapu EFRG oraz dla drugiego filaru. Kwoty zaprezentowane
w tabeli 8 powyżej zostały przesunięte, bez względu na ich wskazanie w
WRF.
(3)           Kwota dotycząca pomocy
technicznej odnosząca się do 2013 r. została opracowana w oparciu o
wstępne finansowanie rozwoju obszarów wiejskich (nie uwzględnia przesunięć z
pierwszego filaru).
Pomoc techniczna na lata 2014-2020 wynosi 0,25 % całkowitego
finansowania rozwoju obszarów wiejskich.
(4)           Ze
środków dostępnych na pomoc techniczną.
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
Uwaga:  Szacuje się, że wnioski ustawodawcze
nie będą miały wpływu na wysokość przyznanych środków o charakterze
administracyjnym, tj. założenie jest takie, że ramy legislacyjne mogą zostać
wdrożone przy obecnym stanie zasobów ludzkich i przy obecnym poziomie wydatków
administracyjnych.
   ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DG: AGRI ||
  Zasoby ludzkie || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 958,986
  Inne wydatki administracyjne || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 67,928
 OGÓŁEM DG AGRI || Środki || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 1 026,914
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 1 026,914
mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok N[52] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || ... wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (zob. pkt 1.6) || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||

3.2.2.
Szacowany wpływ na środki operacyjne

–      ¨  Wniosek/inicjatywa
nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych.
–      x   Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków
operacyjnych, jak określono poniżej
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po
przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 REALIZACJE
 Rodzaj realizacji     || Średni koszt realizacji || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Łączna liczba realizacji || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 5: Poprawa konkurencyjności sektora rolniczego i wzmocnienie jego udziału jakościowego w łańcuchu żywnościowym ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Owoce i warzywa: wprowadzanie do obrotu przez organizacje producentów[53] || Procent wartości produkcji wprowadzonej do obrotu przez organizacje producentów w całkowitej produkcji ||   ||   || 830,0 ||   || 830,0 ||   || 830,0 ||   || 830,0 ||   || 830,0 ||   || 830,0 ||   || 830,0 ||   || 5 810,0
 - Winorośl: finansowanie krajowe – restrukturyzacja || Liczba hektarów ||   || 54 326 || 475,1 || 54 326 || 475,1 || 54 326 || 475,1 || 54 326 || 475,1 || 54 326 || 475,1 || 54 326 || 475,1 || 54 326 || 475,1 ||   || 3 326,0
 - Winorośl: finansowanie krajowe – inwestycje ||   ||   || 1 147 || 178,9 || 1 147 || 178,9 || 1 147 || 178,9 || 1 147 || 178,9 || 1 147 || 178,9 || 1 147 || 178,9 || 1 147 || 178,9 ||   || 1 252,6
 - Winorośl: finansowanie krajowe – destylacja produktów ubocznych || Hektolitry ||   || 700 000 || 98,1 || 700 000 || 98,1 || 700 000 || 98,1 || 700 000 || 98,1 || 700 000 || 98,1 || 700 000 || 98,1 || 700 000 || 98,1 ||   || 686,4
 - Winorośl: finansowanie krajowe –  alkohol spożywczy || Liczba hektarów ||   || 32 754 || 14.2 || 32 754 || 14,2 || 32 754 || 14,2 || 32 754 || 14,2 || 32 754 || 14,2 || 32 754 || 14,2 || 32 754 || 14,2 ||   || 14,2
 - Winorośl: finansowanie krajowe – wykorzystanie zagęszczonego moszczu || Hektolitry ||   || 9 || 37,4 || 9 || 37,4 || 9 || 37,4 || 9 || 37,4 || 9 || 37,4 || 9 || 37,4 || 9 || 37,4 ||   || 261,8
 - Winorośl: finansowanie krajowe – działania promocyjne ||   ||   ||   || 267,9 ||   || 267,9 ||   || 267,9 ||   || 267,9 ||   || 267,9 ||   || 267,9 ||   || 267,9 ||   || 1 875,3
 - Inne ||   ||   ||   || 720,2 ||   || 739,6 ||   || 768,7 ||   || 797,7 ||   || 820,3 ||   || 808,8 ||   || 797,1 ||   || 5 452,3
 Cel szczegółowy nr 5 – suma cząstkowa: ||   || 2 621,8 ||   || 2 641,2 ||   || 2 670,3 ||   || 2 699,3 ||   || 2 721,9 ||   || 2 710,4 ||   || 2 698,7 ||   || 18 763,5
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 6: Wsparcie dochodów gospodarstw oraz zmniejszanie ich zmienności ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Bezpośrednie wsparcie dochodów[54] || Liczba hektarów objęta płatnością (w mln) ||   || 161,014 || 42 876,4 || 161,014 || 43 080,6 || 161,014 || 43 297,1 || 161,014 || 43 488,1 || 161,014 || 43 454,3 || 161,014 || 43 454,3 || 161,014 || 43 454,3 || 161,014 || 303 105,0
 Cel szczegółowy nr 6 – suma cząstkowa: ||   || 42 876,4 ||   || 43 080,6 ||   || 43 297,1 ||   || 43 488,1 ||   || 43 454,3 ||   || 43 454,3 ||   || 43 454,3 ||   || 303 105,0
 KOSZT CAŁKOWITY ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
Uwaga: W przypadku celów szczegółowych nr 1-4
oraz 7-10, realizacje zostaną dopiero określone (zob. sekcja 1.4.2. powyżej).

3.2.3.
Szacunkowy wpływ na środki administracyjne
3.2.3.1.
Streszczenie

–      ¨  Wniosek/inicjatywa
nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
–      x   Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków
administracyjnych, jak określono poniżej:
mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie[55] || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 958,986
 Inne wydatki administracyjne || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 67,928
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inne wydatki administracyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 1 026,914

3.2.3.2.
 Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

–      ¨  Wniosek/inicjatywa
nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich
–      x   Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów
ludzkich, jak określono poniżej:
Uwaga: Szacuje się, że wnioski ustawodawcze
nie będą miały wpływu na wysokość przyznanych środków o charakterze
administracyjnym, tj. założenie jest takie, że ramy legislacyjne mogą zostać
wdrożone przy obecnym stanie zasobów ludzkich i przy obecnym poziomie wydatków
administracyjnych. Dane za lata 2014-2020 oparte są na wynikach z 2011 r.
Wartości szacunkowe należy wyrazić w pełnych
kwotach (lub najwyżej z dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) ||
 XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 1 034 || 1 034 || 1 034 || 1 034 || 1 034 || 1 034 || 1 034
 XX 01 01 02 (w delegaturach) || 3 || 3 || 3 || 3 || 3 || 3 || 3
 XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy)[56] ||
 XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || 78 || 78 || 78 || 78 || 78 || 78 || 78
 XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 04 yy || - w centrali ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - w delegaturach ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 02 (AC, END, INT - pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM[57] || 1 115 || 1 115 || 1 115 || 1 115 || 1 115 || 1 115 || 1 115
XX oznacza
odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie.
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie
tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w
razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone
zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału
środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony ||
 Personel zewnętrzny ||

3.2.4.
Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami
finansowymi

–      x   Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z PROPOZYCJĄ wieloletnich
ram finansowych NA LATA 2014-2020.
–      ¨  Wniosek/inicjatywa
wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w wieloletnich ramach
finansowych.
–      ¨  Wniosek/inicjatywa
wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub zmiany wieloletnich ram
finansowych.

3.2.5.
Udział osób trzecich w finansowaniu

–      Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób
trzecich
–      X  Wniosek/inicjatywa dotycząca rozwoju obszarów wiejskich (EFRROW)
przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie z poniższym:
Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Ogółem
 Określić organ współfinansujący || PC || PC || PC || PC || PC || PC || PC || PC
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem[58] || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia

3.3.
Szacunkowy wpływ na dochody

–      x   Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
–      ¨  Wniosek/inicjatywa
ma wpływ finansowy określony poniżej:
–
x   wpływ na zasoby własne
–
x   wpływ na dochody różne
mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów: || Kwoty wpisane w budżecie na bieżący rok || Wpływ wniosku/inicjatywy[59]
 Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || … wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (zob. pkt 1.6)
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
W przypadku wpływu na
dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w budżecie, którą(-e) ten wpływ
obejmie.
Zob.
tabele 2 i 3 w sekcji 3.2.1.
[1]               Komunikat Komisji do Parlamentu
Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu
Regionów Budżet z perspektywy „Europy 2020”, COM(2011)500 wersja ostateczna z 29.6.2011.
[2]               Komunikat Komisji do Parlamentu
Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu
Regionów WPR do 2020 r.: sprostać
wyzwaniom przyszłości związanym z żywnością, zasobami naturalnymi oraz
aspektami terytorialnymi, COM(2010)672 wersja ostateczna z 18.11.2010.
[3]               Zob. w szczególności rezolucję
Parlamentu Europejskiego z 23 czerwca 2011 r., 2011/2015(INI) oraz konkluzje
Prezydencji z 18.3.2011.
[4]               Obowiązujące obecnie ramy
legislacyjne obejmują rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (płatności
bezpośrednie), rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 (instrumenty rynkowe),
rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (rozwój obszarów wiejskich) oraz
rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 (finansowanie).
[5]               Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego
Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu
Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich
oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego objętych zakresem wspólnych
ram strategicznych oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego
Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu
Spójności, oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1083/2006, COM(2011)615 z 6.10.2011
[6]               Zob. załącznik nr 9 do oceny skutków, w którym zawarto
przegląd 517 otrzymanych opinii.
[7]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[8]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[9]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[10]             Dz.U. C […] z […], s. […].
[11]             COM(2010) 672 wersja ostateczna z 18.11.2010.
[12]             Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1.
[13]             COM(2010) 2020 wersja ostateczna z 3.3.2010.
[14]             Dz.U. L […] z […], s. […].
[15]             Dz.U. L […] z […], s. […].
[16]                    Rezolucja Rady z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie strategii leśnej dla
Unii Europejskiej, Dz.U. C 56 z 26/2/1999, s. 1. [Ma zostać zastąpiona  nową
strategią, która powinna ona zostać przyjęta do końca 2013 r.]
[17]             Dz.U. L 20 z 26.1.2010,
s. 7.
[18]             Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7.
[19]             Dz.U. L 327 z 22.12.2000,
s. 1.
[20]             Dz.U. L […] z […], s. […].
[21]             Rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja
1998 r. dotyczące stosowania art. 92 i 93 (obecnie odpowiednio
art. 107 i 108) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych
kategorii horyzontalnej pomocy państwa, Dz.U. L 142 z 14.5.1998, s.1.
[22]             Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
[23]             Dz.U. L 154 z 21.6.2003, s. 1.
[24]             Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 114.
[25]             Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36.
[26]             Dz.U. L 38 z 12.2.2000, s. 1.
[27]             Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 19.
[28]             Dz.U. L […] z […], s. […].
[29]             Komunikat Komisji – Wytyczne UE dotyczące najlepszych
praktyk dla dobrowolnych systemów certyfikacji produktów rolnych i środków
spożywczych, Dz.U. C 341 z 16.12.2010, s. 5.
[30]             Dz.U. L 184 z 27.7.1993, s. 1.
[31]             Druga ministerialna konferencja na temat ochrony lasów w
Europie , 16-17 czerwca 1993, Helsinki, Finlandia, „Resolution H1 - General
Guidelines for the Sustainable Management of Forests in Europe”.
[32]             Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.
[33]             Rozporządzenie (UE) nr […] z […] Parlamentu Europejskiego
i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014-2020),
Dz.U. L […], […], s. […].
[34]
[35]             Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady,
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Projekt
przewodni strategii Europa 2020 Unia innowacji (COM(2010) 546 wersja ostateczna
z 6.10.2010). Konkluzje Rady ds. Konkurencyjności: Konkluzje w sprawie Unii
innowacji dla Europy (dokument 17165/10 z 26.11.2010).
[36]             Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady,
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: „Najpierw
myśl na małą skalę” Program „Small Business Act” dla Europy (COM(2008) 394 z 23.6.2008);
konkluzje Rady ds. Konkurencyjności: „Najpierw myśl na małą skalę” Program
„Small Business Act” dla Europy (dokument 16788/08 z 1.12.2008); Komunikat
Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Przegląd programu „Small Business
Act” dla Europy (COM(2008) 78 wersja ostateczna z 23.2.2011); Konkluzje w
sprawie przeglądu programu „Small Business Act” dla Europy (dokument 10975/11 z
30.5.2011).
[37]             Konkluzje Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw
Wewnętrznych; Konkluzje dotyczące dalszego opracowywania ocen ryzyka na
potrzeby zarządzania kryzysowego w Unii Europejskiej, 11-12 kwietnia 2011 r.
[38]             Dz.U. L 48 z 23.2.2011, s. 1
[39]             Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1.
[40]             Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3.
[41]             Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16.
[42]             Należy dodać odniesienie.
[43]             Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego
Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Europejska agenda cyfrowa
(COM(2010) 245 wersja ostateczna/2 z 26.8.2010); dokument roboczy służb
Komisji: Tabela wyników agendy cyfrowej (SEC(2011) 708 z 31.5.2011).
Tabela wyników: http://ec.europa.eu/information_society/digital-agenda/scoreboard/index_en.htm
[44]             Jeżeli istnieje zalecenie Rady dla poszczególnego kraju
bezpośrednio związane z tym warunkiem, przy ocenianiu jego spełnienia
uwzględnia się postępy poczynione w realizowaniu tego zalecenia.
[45]             W okresie realizacji programu mogą zostać ustalone terminy
wykonania wszystkich elementów tu wymienionych, jeżeli ich wykonanie związane
jest z realizacją strategii.
[46]             ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami
działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[47]             O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b)
rozporządzenia finansowego.
[48]             COM(2011)500 wersja ostateczna z 29 czerwca 2011.
[49]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia
do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
[50]             O którym mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[51]             Pomoc bezpośrednia w latach 2014-2020 obejmuje oszacowanie
przesunięcia w sektorze wina na środki sanitarne i fitosanitarne (SPS) w
oparciu o decyzje podejmowane przez państwa członkowskie w odniesieniu do 2013 r.
[52]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w
życie wniosku/inicjatywy.
[53]             W oparciu o wykonanie w przeszłości oraz szacunki w
projekcie budżetu na rok 2012. W przypadku organizacji producentów w sektorze
owoców i warzyw kwoty są zgodne z reformą tego sektora i – jak już wskazano w
sprawozdaniach z działalności do projektu budżetu na rok 2012, produkty znane
będą dopiero pod koniec 2011 r.
[54]             W oparciu o potencjalnie kwalifikowalne obszary na rok 2009.
[55]             W oparciu o średni koszt 127 000 EUR stanowisk
przewidzianych w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników
zatrudnionych na czas określony).
[56]             AC = pracownik kontraktowy; INT = pracownik tymczasowy;
JED = młodszy oddelegowany ekspert; AL = członek personelu miejscowego; END =
oddelegowany ekspert krajowy;
[57]             Nie obejmuje pułapu cząstkowego pozycji 05.010404 w
budżecie.
[58]             Zostanie to określone w programach rozwoju obszarów
wiejskich przekazywanych przez państwa członkowskie.
[59]             W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne,
opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po
odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.