Ważna informacja prawna

|

52009PC0165

Wniosek rozporządzenie Rady nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych drutów i skrętek ze stali niestopowej do wyrobu kabli sprężających i strun sprężających (druty i skrętki PSC) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej  /* COM/2009/0165 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 8.4.2009KOM(2009) 165 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYnakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych drutów i skrętek ze stali niestopowej do wyrobu kabli sprężających i strun sprężających (druty i skrętki PSC) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1. Kontekst wniosku |Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. („rozporządzenie podstawowe”) w postępowaniu dotyczącym przywozu niektórych drutów i skrętek ze stali niestopowej do wyrobu kabli sprężających i strun sprężających (druty i skrętki PSC), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. |Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1129/2008 nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych drutów i skrętek ze stali niestopowej do wyrobu kabli sprężających i strun sprężających (druty i skrętki PSC) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. |Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie dotyczy. |2. Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |Strony zainteresowane postępowaniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |Ocena skutków Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione. |3. Aspekty prawne wniosku |Krótki opis proponowanych działań W dniu 16 lutego 2008 r. Komisja wszczęła dochodzenie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty niektórych drutów i skrętek ze stali niestopowej do wyrobu kabli sprężających i strun sprężających („druty i skrętki PSC”) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). Rozporządzeniem (WE) nr 1129/2008 Komisja nałożyła tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz wymienionych produktów. Załączony wniosek dotyczący rozporządzenia Rady jest oparty na ostatecznych ustaleniach w sprawie dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Wspólnoty. W odniesieniu do dumpingu ustalono, że dwóch producentów eksportujących, którym przyznano indywidualne traktowanie, w trakcie dochodzenia nie dostarczyło istotnych informacji. W konsekwencji i zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego ich wniosek o indywidualne traktowanie został odrzucony. Inny producent eksportujący, któremu nie przyznano indywidualnego traktowania na etapie tymczasowym, złożył wyjaśnienia dotyczące składu zarządu oraz jego prawa do głosowania, przez co wykazał, że brak było znaczącej interwencji państwa w rozumieniu art. 9 ust. 5 lit. c) rozporządzenia podstawowego. W związku z tym dla tego producenta eksportującego obliczono szczególną stawkę celną. W odniesieniu do innych kwestii dochodzenia potwierdzono ustalenia tymczasowe, wprowadzając jednocześnie pewne zmiany do obliczenia marginesów dumpingu i marginesów szkody i, w konsekwencji, ceł. Występuje się zatem do Rady o przyjęcie załączonego wniosku dotyczącego rozporządzenia, które powinno zostać opublikowane najpóźniej dnia 13 maja 2009 r. |Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. |Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |Formę działania opisano w wyżej wymienionym rozporządzeniu podstawowym; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. |Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku nie mają zastosowania. |Wybór instrumentów |Proponowany instrument: rozporządzenie. |Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następującego względu: w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym nie przewiduje się innych możliwości. |4. Wpływ na budżet |Wniosek nie ma wpływu na budżet Wspólnoty. |WniosekROZPORZĄDZENIE RADYnakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych drutów i skrętek ze stali niestopowej do wyrobu kabli sprężających i strun sprężających (druty i skrętki PSC) pochodzących z Chińskiej Republiki LudowejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,a także mając na uwadze, co następuje:1. PROCEDURA1.1. Środki tymczasowe(1) Rozporządzeniem (WE) nr 1129/2008[2] („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty niektórych drutów i skrętek ze stali niestopowej do wyrobu kabli sprężających i strun sprężających („druty i skrętki PSC”) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).(2) Zwraca się uwagę, że postępowanie wszczęto w wyniku skargi złożonej przez Eurostress Information Service (ESIS) w imieniu producentów reprezentujących znaczną część całkowitej produkcji drutów i skrętek PSC we Wspólnocie, w tym przypadku ponad 57 %.(3) Jak określono w motywie 13 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie w sprawie dumpingu oraz szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody obejmowała okres od dnia 1 stycznia 2004 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).1.2. Dalsze postępowanie(4) Po powiadomieniu o istotnych faktach i wnioskach, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się w formie ustnej. Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania jej ostatecznych ustaleń.(5) Komisja kontynuowała dochodzenie z uwzględnieniem aspektów interesu Wspólnoty i dokonała analizy danych uzyskanych od niektórych użytkowników we Wspólnocie w odpowiedzi na kwestionariusz przesłany po wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych.(6) Cztery dodatkowe wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw użytkowników:-  Hormipresa SL, Santa Coloma de Queralt, Hiszpania-  Group Pacadar SA, Madrid, Hiszpania-  Strongforce Engineering PLC, Dartford, Zjednoczone Królestwo-  Hanson Building Products Limited, Somercotes, Zjednoczone Królestwo(7) Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić wprowadzenie ostatecznych środków antydumpingowych na przywóz drutów i skrętek PSC pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej oraz ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego. Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji.(8) Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały uwzględnione, a, w stosownych przypadkach, ustalenia zostały odpowiednio zmienione.2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY2.1. Produkt objęty postępowaniem(9) Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że szczególny rodzaj skrętki z 19 kablami powinien zostać wyłączony z zakresu postępowania z uwagi na to, że ten rodzaj produktu ma bardzo specyficzne zastosowania, nie może być stosowany w zbrojeniu betonu, elementach zawieszenia lub w konstrukcjach mostów podwieszonych, należących do głównych zastosowań produktu objętego postępowaniem. Ponadto ten rodzaj produktu nie jest produkowany we Wspólnocie. Przemysł wspólnotowy został poinformowany i potwierdził, że opisany produkt, tj. skrętka z 19 lub większą ilością kabli nie jest produktem objętym postępowaniem. W związku z tym wniosek został zaakceptowany. Skrętki z 19 lub większą ilością kabli zostaną wyłączone z zakresu produktu.(10) Wobec braku innych uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego, motywy od 14 do 20 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.3. DUMPING3.1. Traktowanie na zasadach rynkowych (MET)(11) Jeden z chińskich producentów eksportujących zakwestionował ustalenia tymczasowe dotyczące ustalenia MET i stwierdził, że kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) kryteria 1-3 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione.(12) W odniesieniu do kryterium 1 w dochodzeniu dotyczącym MET ustalono, że koszty energii elektrycznej ponoszone przez zainteresowanego producenta eksportującego, stanowiące istotną część łącznych kosztów produkcji nie były wiarygodne. Ustalono, że koszty energii elektrycznej były fakturowane za pośrednictwem trzeciego przedsiębiorstwa znajdującego się w likwidacji (zamiast bezpośrednio przez dostawcę energii elektrycznej). Wyjaśniono, że przedsiębiorstwo znajdujące się w likwidacji, będące początkowo właścicielem zakładów produkcyjnych, gdzie produkowano produkt objęty postępowaniem, które jednak, w międzyczasie, znalazło się w likwidacji, nadal było uważane za właściciela części zakładów. W związku z tym przedsiębiorstwo dostarczające energii elektrycznej nadal wystawiało faktury za całe zużycie energii elektrycznej na przedsiębiorstwo znajdujące się w likwidacji, które następnie wystawiało odpowiednie faktury na zainteresowanego producenta eksportującego.(13) Ustalono jednak, że producent eksportujący nabył zakłady produkcyjne podczas OD w 2007 r. i przez przynajmniej część OD był ich prawnym właścicielem. Ponadto podane kwoty nie zgadzały się z rachunkami producenta eksportującego. Wreszcie, w następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwo nie dostarczyło żadnych informacji lub dowodów, które wykazałyby wiarygodność kosztów energii elektrycznej, a przez to zaprzeczyłyby ustaleniom tymczasowym w tym zakresie.(14) Ten sam producent eksportujący twierdził, że ograniczony okres jego zezwolenia na prowadzenie działalności nie wskazywałby na znaczącą interwencję państwa w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. c) kryterium 1 rozporządzenia podstawowego, jak ustalono w dochodzeniu dotyczącym MET. W tym względzie zwraca się uwagę, że ograniczony okres zezwolenia na prowadzenie działalności był postrzegany jako przeszkoda dla podejmowania długookresowych decyzji biznesowych i planowania. W szczególności ustalono, że przedsiębiorstwa znajdujące się w podobnej sytuacji zwykle korzystały ze znacznie dłuższych zezwoleń na prowadzenie działalności. W następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń wyjaśniono jednak, że przedłużenie zezwolenia na prowadzenie działalności producenta eksportującego było nieskomplikowaną formalnością, która nie może być postrzegana jako przeszkoda dla podejmowania długookresowych decyzji biznesowych i planowania.(15) Mając powyższe na uwadze stwierdzono, że w tym szczególnym przypadku czas trwania zezwolenia na prowadzenie działalności nie może być rzeczywistości zakwalifikowany jako znacząca interwencja państwa w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. c) kryterium 1, a argumenty producenta eksportującego zostały zaakceptowane. Ustalenia tymczasowe zostały odpowiednio zmienione.(16) Zainteresowany producent eksportujący zakwestionował także ustalenia, że nie spełnił warunków określonych w art. 2 ust. 7 lit. c) kryterium 2 rozporządzenia podstawowego, tj. nie posiadał jednego wyraźnego zestawu podstawowej dokumentacji księgowej kontrolowanej zgodnie z międzynarodowymi standardami księgowości. Zwraca się uwagę, że dochodzenie dotyczące MET ujawniło, iż znaczne sumy powtarzających się pożyczek zostały zaksięgowane pod błędną pozycją. Chociaż producent eksportujący twierdził, że ustalenia te nie odpowiadają rzeczywistości, nie dostarczył żadnych przekonujących wyjaśnień ani ważnych dowodów na poparcie swego twierdzenia. Z tego powodu wniosek musiał zostać odrzucony.(17) Wreszcie, ten sam producent eksportujący twierdził, że brak było znaczących wahań wynikających z przejścia od byłego nierynkowego systemu gospodarki, jak określono w art. 2 ust. 7 lit. c) kryterium 3 rozporządzenia podstawowego. W szczególności producent eksportujący zakwestionował ustalenie, że mógł uzyskać pożyczkę o oprocentowaniu znacznie niższym niż oprocentowanie na rynku. Producent eksportujący nie dostarczył jednakże żadnych nowych informacji lub dowodów, które mogłyby wpłynąć na zmianę ustaleń tymczasowych w tym względzie. Wniosek ten musiał zatem zostać odrzucony.(18) Na podstawie powyższego oraz pomimo ustaleń przedstawionych powyżej w motywie 14, ustalenia dotyczące MET w odniesieniu do tego producenta eksportującego, jak określono w motywie 35 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zostają niniejszym potwierdzone.(19) Z powodu braku innych uwag dotyczących ustalenia MET, ustalenia tymczasowe, jak określono w motywach od 25 do 36 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zostają niniejszym potwierdzone.3.2. Indywidualne traktowanie (IT)(20) Producent eksportujący, któremu nie przyznano IT twierdził, że podejmowanie przez niego decyzji było w wystarczającym stopniu niezależne od interwencji państwa w rozumieniu art. 9 ust. 5 lit. c) rozporządzenia podstawowego.(21) Na poparcie tego wniosku producent eksportujący złożył wyjaśnienia dotyczące składu rady dyrektorów przedsiębiorstwa oraz prawa do głosowania jego udziałowców. Producent eksportujący wykazał zatem, że był w wystarczającym stopniu niezależny od potencjalnej ingerencji państwa w ustalanie jego cen w rozumieniu art. 9 ust. 5 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Dodatkowo, jak wspomniano powyżej w motywie 14, producent eksportujący wykazał także, że czas trwania jego zezwolenia na prowadzenie działalności nie mógł zostać uznany za znaczącą ingerencję państwa. W konsekwencji, ponieważ ten producent eksportujący spełnił wymogi przyznania IT, jak określono w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, należy obliczyć indywidualną stawkę celną mającą zastosowanie do produktów produkowanych i wywożonych przez niego.(22) W odniesieniu do dwóch spośród producentów eksportujących, którym przyznano IT, nowe informacje dostępne po nałożeniu środków tymczasowych wykazały, że kluczowy personel tych przedsiębiorstw składał się z członków instytucji państwowych w rozumieniu art. 9 ust. 5 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Oba przedsiębiorstwa w swoich wnioskach dotyczących MET/IT pominęły te informacje.(23) Uznano, że pominięcie takich informacji było mylące w rozumieniu art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, a informacje zawarte w ich odpowiednich wnioskach o MET/IT nie powinny zostać uwzględnione. Zainteresowanym przedsiębiorstwom zapewniono możliwość przedstawienia dalszych wyjaśnień zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Żadne z zainteresowanych przedsiębiorstw nie dostarczyło satysfakcjonujących wyjaśnień. Na tej podstawie odmówiono przyznania IT wyżej wymienionym przedsiębiorstwom.(24) W odniesieniu do trzeciego przedsiębiorstwa, któremu przyznano IT, przemysł wspólnotowy poddał w wątpliwość fakt, że przedsiębiorstwo to było w rzeczywistości w całości własnością podmiotu zagranicznego i że w związku z tym spełniało kryterium określone w art. 9 ust. 5 lit. c) rozporządzenia podstawowego. W okresie dochodzenia zweryfikowano wszystkie odpowiednie płatności i transakcje bankowe dokonywane w związku z nabyciem przedsiębiorstwa oraz wykazano ich zgodność, potwierdzając, że przedsiębiorstwo to było w rzeczywistości w całości własnością podmiotu zagranicznego. Z tego powodu wniosek ten został odrzucony.4. WARTOŚĆ NORMALNA4.1. Kraj analogiczny(25) Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że wybór kraju analogicznego był nieprawidłowy. W szczególności twierdzono, że ze względu na fakt, iż na rynku tureckim istnieje tylko jeden producent PSC, poziom konkurencji w Turcji byłby niewystarczający do wykorzystania danych dotyczących tego producenta jako podstawy wartości normalnej.(26) Strony te nie dostarczyły jednak w tej kwestii żadnych nowych danych, a jedynie podtrzymały swoje twierdzenia zgłoszone przed wprowadzeniem środków tymczasowych. Jak podkreślono w motywie 44 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nawet jeśli w Turcji istniał tylko jeden producent, przywóz do Turcji miał ogromne znaczenie, gdyż odpowiadał za ponad 50 % całego rynku. Na tej podstawie oraz mając na uwadze, że żaden z producentów innych potencjalnych krajów analogicznych nie współpracował w bieżącym dochodzeniu, potwierdza się, że Turcja jest odpowiednim krajem analogicznym w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.(27) Z powodu braku innych uwag dotyczących kraju analogicznego, ustalenia tymczasowe zawarte w motywach od 40 do 45 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.4.2. Metoda obliczenia wartości normalnej(28) Jeden producent eksportujący twierdził, że wykorzystana wartość normalna była nieodpowiednia, ponieważ w odniesieniu do większości typów produktu, jak wskazano w motywach 48 i 49 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wartość normalna została skonstruowana na podstawie kosztów produkcji producenta tureckiego. Ten producent eksportujący twierdził, że wartość normalna dla typów produktu eksportowanych przez producentów chińskich powinna zostać oszacowana na podstawie kosztów produkcji samych producentów chińskich.(29) Zwraca się uwagę, że art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wyraźnie przewiduje, iż wartość normalna powinna być określona na podstawie ceny lub wartości skonstruowanej w kraju o gospodarce rynkowej. Dlatego fakt, że wartość normalna została określona na podstawie wartości skonstruowanych nie uzasadnia wniosku, że zastosowane wartości są nieodpowiednie. Zwraca się uwagę, że MET nie został przyznany danemu producentowi eksportującemu i z tego względu jego koszty dotyczące eksportowanych modeli zostały uznane za niewiarygodne. Celem wyboru kraju analogicznego jest ustalenie wiarygodnych kosztów i cen, których podstawą jest informacja uzyskana w odpowiednim kraju analogicznym. Ponieważ ustalono, że wybór Turcji jest odpowiedni, brak było podstaw do przyjęcia, że koszty związane z produkcją produktu objętego postępowaniem były niewiarygodne lub nieodpowiednie.(30) Zainteresowany producent eksportujący nie przedstawił żadnych szczególnych argumentów (innych niż wymienione powyżej w motywie 25 wskazujących, że wybór kraju analogicznego był nieodpowiedni, a w szczególności nie wskazał podstawy przyjęcia, że niemożliwe jest porównanie typów produktów wytwarzanych i sprzedawanych przez producenta eksportującego z typami produktów wytwarzanymi i sprzedawanymi przez producenta w kraju analogicznym. Z tego powodu wniosek musiał zostać odrzucony.(31) Z powodu braku innych uwag dotyczących metody obliczenia wartości normalnej, ustalenia tymczasowe zawarte w motywach od 46 do 50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.4.3. Cena eksportowa(32) Producent eksportujący, o którym mowa w motywie 52 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i który dokonywał sprzedaży eksportowej za pośrednictwem powiązanych importerów we Wspólnocie twierdził, że przy ustalaniu ceny eksportowej zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego należy oprzeć się na rzeczywistym zysku odniesionym przez powiązanego importera z odsprzedaży PSC we Wspólnocie.(33) Należy zauważyć, że ceny sprzedaży stosowane pomiędzy powiązanymi stronami są uważane za niewiarygodne na skutek związku pomiędzy kupującym a sprzedającym. W konsekwencji marża zysku z odsprzedaży musi także zostać uznana za niewiarygodną. Producent eksportujący nie dostarczył żadnych dowodów na poparcie faktu, że marża zysku tego powiązanego importera byłaby jednak wiarygodna. Wniosek ten musiał zatem zostać odrzucony.(34) Zwraca się uwagę, że producentowi eksportującemu, o którym mowa w motywie 32, odmówiono przyznania IT z powodów określonych w motywach 22 i 23, a ponieważ jego margines dumpingu został ustalony na podstawie metodologii określonej poniżej w motywie 41 problem metodologii zastosowanej do ustalania ceny eksportowej tego producenta eksportującego stał się nieistotny.(35) W odniesieniu do jednego spośród producentów eksportujących, którym przyznano IT, przemysł wspólnotowy poddał w wątpliwość wiarygodność podanej przez niego ceny eksportowej. Zarzucano, że ze względu na niską ilość wywożoną podczas OD oraz na szczególne okoliczności (przede wszystkim produkt eksportowany nie miał wymaganego świadectwa homologacji) można założyć istnienie związku pomiędzy importerem a producentem eksportującym, w związku z czym odpowiednia cena eksportowa nie powinna zostać uwzględniona. Przemysł wspólnotowy nie mógł jednak poprzeć swego twierdzenia żadnymi dowodami. Dochodzenie nie wykazało ponadto żadnego związku pomiędzy producentem eksportującym a niepowiązanym importerem. Z tego powodu wniosek musiał zostać odrzucony.(36) Z powodu braku innych uwag dotyczących ustalenia ceny eksportowej, ustalenia tymczasowe zawarte w motywie 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.4.4. Porównanie(37) Z powodu braku innych uwag dotyczących porównania wartości normalnej i ceny eksportowej, ustalenia tymczasowe zawarte w motywach 53 i 54 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.5. MARGINESY DUMPINGU5.1. Producenci współpracujący, którym przyznano IT(38) W przypadku przedsiębiorstw, którym przyznano IT, średnią ważoną wartość normalną porównano ze średnią ważoną ceną eksportową, jak określono w art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.(39) Ostateczny średni ważony margines dumpingu wyrażony jako odsetek ceny CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem, jest następujący:Przedsiębiorstwo | Ostateczny margines dumpingu |Kiswire Qingdao, Ltd. | 26,8 % |Ossen MaanShan Steel Wire and Co. Ltd, Maanshan, and Ossen Jiujiang Steel Wire Cable Co. Ltd, Jiujinag | 49,8 % |5.2. Wszyscy pozostali producenci eksportujący(40) Jak podkreślono w motywie 57 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych poziom współpracy był niewielki.(41) Uznano zatem za właściwe ustalenie ogólnokrajowego dumpingu na podstawie danych dostarczonych przez przedsiębiorstwa, którym nie przyznano ani MET, ani IT.(42) Na tej podstawie ogólnokrajowy poziom dumpingu obowiązujący dla wszystkich producentów eksportujących, którym nie przyznano indywidualnego traktowania, został ustalony na poziomie 50,0 % ceny CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem.6. SZKODA6.1. Produkcja wspólnotowa i definicja przemysłu wspólnotowego(43) Wobec braku uwag dotyczących produkcji i definicji przemysłu wspólnotowego, motywy od 60 do 63 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.6.2. Konsumpcja we Wspólnocie(44) Wobec braku uwag dotyczących konsumpcji we Wspólnocie, motywy od 64 do 66 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.6.3. Przywóz do Wspólnoty z ChRL(45) Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że średnia cena chińskiego przywozu była zbliżona do średniej ceny sprzedaży stosowanej przez przemysł wspólnotowy. Ustalenia Komisji, których podstawą były dane Eurostatu dotyczące cen importowych z ChRL oraz zweryfikowane dane dotyczące przemysłu wspólnotowego wykazały jednak nieprawidłowość tego twierdzenia. Wniosek ten musiał zatem zostać odrzucony.(46) Wobec braku innych uwag w tej kwestii, motywy od 67 do 70 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.6.4. Sytuacja przemysłu wspólnotowego(47) Jeden z użytkowników twierdził, że średnie ceny stosowane przez przemysł wspólnotowy w 2004 r. i 2005 r. były wyższe niż te określone w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, a w związku z tym nieprawidłowe. W odniesieniu do tego stwierdzenia należy podkreślić, że obecne ustalenia są wynikiem dochodzenia przeprowadzonego na poziomie UE, a nie na poziomie regionalnych czy krajowym. Ponieważ na poparcie tego wniosku strona zainteresowana nie dostarczyła żadnych dowodów, musiał on zostać odrzucony.(48) Wobec braku innych uwag dotyczących sytuacji przemysłu wspólnotowego, wniosek zawarty w motywach od 71 do 91 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wskazujący na poniesienie istotnej szkody przez przemysł wspólnotowy zostaje niniejszym potwierdzony.7. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY7.1. Skutki przywozu po cenach dumpingowych(49) Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że udział przywozu chińskiego w rynku nie był wystarczający, by spowodować szkodę dla przemysłu wspólnotowego. Jak wyraźnie wskazano w motywie 93 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, znaczny wzrost wielkości przywozu po cenach dumpingowych wynoszący 2 106 % pomiędzy 2004 r. a OD oraz odpowiedni wzrost udziału tego przywozu w rynku wspólnotowym z 0,4 % w 2004 r. do 8,2 % w OD, jak i ustalone w OD 18 % podcięcie cenowe zbiegły się w czasie z pogorszeniem sytuacji gospodarczej przemysłu wspólnotowego.(50) Dodatkowo, mimo wzrostu kosztów głównego surowca - walcówki, stanowiących 75 % kosztów produkcji, co dotyczyło wszystkich podmiotów na rynku, średnie ceny przywozu z ChRL spadły o 45 % pomiędzy 2004 r. a OD. W związku z tym stwierdza się, że presja wywierana przez przywóz po cenach dumpingowych, którego wielkość i udział w rynku znacznie wzrosły począwszy od 2006 r., odgrywała decydującą rolę w odniesieniu do szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy. Wniosek ten zostaje zatem odrzucony.(51) Na tej podstawie ustalenia i wnioski zawarte w motywach od 92 do 94 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.7.2. Wpływ innych czynników(52) Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że szkoda poniesiona przez przemysł wspólnotowy została spowodowana przez przywóz z innych krajów trzecich. Jak wskazano w motywach 95 i 96 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wielkość przywozu z innych krajów trzecich wzrosła o 112 % od 2004 r. do końca OD. Średnie ceny tego przywozu były jednak znacznie wyższe od cen stosowanych przez chińskich producentów eksportujących, a nawet cen stosowanych przez przemysł wspólnotowy. W związku z tym nie można uznać, że przywóz ten przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy.(53) Ustalono, że dwa spośród innych krajów trzecich posiadające łączny udział w rynku wynoszący 2,5 % miały ceny niższe niż ceny importowe produktu z ChRL objętego postępowaniem. Mając na uwadze stosunkowo niską wielkość tego przywozu, nie można uznać, by mógł on naruszyć związek przyczynowy pomiędzy przywozem po cenach dumpingowych z ChRL a szkodą poniesioną przez przemysł wspólnotowy.(54) Na tej podstawie ustalenia i wnioski zawarte w motywach 95 i 96 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.7.3. Wyniki eksportowe objętego próbą przemysłu wspólnotowego(55) Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że szkoda poniesiona przez przemysł wspólnotowy została spowodowana przez wywóz po cenach niższych niż koszty produkcji. Wywóz do krajów niewspólnotowych stanowił zaledwie około 14 % łącznej sprzedaży przez przemysł wspólnotowy produktu podobnego w OD. Wywóz ten wzrósł o około 16 % pomiędzy 2004 r. a OD. Jednostkowa eksportowa cena sprzedaży stosowana przez producentów wspólnotowych spadła jednak o 8 % z 715 EUR za tonę w 2004 r. do 660 EUR za tonę w OD. Jak wyjaśniono w motywie 98 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nie można zakładać, że sprzedaż ta była dokonywana po cenach niższych niż koszty produkcji, ponieważ pomiędzy przedsiębiorstwami istniały znaczne różnice pod względem kosztów i cen oraz pod względem czasowym. Spadek ceny eksportowej nastąpił na skutek presji polegającej na ostrym zaniżaniu cen, wywieranej przez wywóz z ChRL także na główne rynki eksportowe przemysłu wspólnotowego.(56) Na tej podstawie ustalenia i wnioski zawarte w motywach od 97 do 99 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.(57) Wobec braku innych uwag dotyczących wzrostu kosztów produkcji oraz konkurencji ze strony innych producentów we Wspólnocie, wnioski zawarte w motywach od 100 do 102 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.7.4. Wnioski w sprawie związku przyczynowego(58) Mając na uwadze powyższą analizę, w której we właściwy sposób rozróżniono i rozdzielono wpływ wszystkich innych znanych czynników na sytuację przemysłu wspólnotowego od szkodliwego wpływu przywozu po cenach dumpingowych, niniejszym potwierdza się, że te inne czynniki nie zaprzeczają faktowi, że szacowana istotna szkoda jest wynikiem przywozu po cenach dumpingowych.(59) W związku z powyższym potwierdza się, że przywóz po cenach dumpingowych drutów i skrętek PSC pochodzących z ChRL spowodował istotną szkodę przemysłowi wspólnotowemu w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.(60) Wobec braku innych uwag w tym zakresie, wnioski zawarte w motywach od 103 do 104 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.8. INTERES WSPÓLNOTY8.1. Interes przemysłu wspólnotowego i innych producentów wspólnotowych(61) Wobec braku uwag dotyczących interesu przemysłu wspólnotowego i interesu innych producentów, wnioski zawarte w motywach od 105 do 111 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.8.2. Interes importerów(62) Jedna z zainteresowanych stron przywożąca druty i skrętki PSC z ChRL twierdziła, że wprowadzenie jakichkolwiek środków antydumpingowych miałoby poważne skutki dla sytuacji importerów, ponieważ uniemożliwiłoby im przeniesienie ciężaru podwyżki cen na klientów.(63) Dochodzenie wykazało, że marże zysku importerów w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem byłyby stosunkowo wysokie. Ponadto niska proporcja kosztów produktu objętego postępowaniem w łącznych kosztach ich klientów ułatwiłaby importerom przeniesienie ciężaru każdej podwyżki cen na klientów. Dodatkowo warunki ich umów z dostawcami nie wykluczają zmiany przez importerów przedsiębiorstwa dostarczającego produkt objęty postępowaniem na przedsiębiorstwo płacące niższe cła lub nie płacące ceł albo na przedsiębiorstwo z innych krajów, takich jak Tajlandia i Republika Południowej Afryki. Dlatego wniosek ten musiał zostać odrzucony.(64) Wobec braku innych uwag w tym szczególnym względzie, ustalenia zawarte w motywach od 112 do 114 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.8.3. Interes użytkowników(65) Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że wprowadzenie jakichkolwiek środków antydumpingowych miałoby poważne skutki z punktu widzenia sytuacji użytkowników drutów i skrętek PSC, ponieważ uniemożliwiłoby im przeniesienie ciężaru podwyżki cen na klientów.(66) Jak podkreślono powyżej w motywach 4 i 5, możliwy wpływ środków na sytuację branży użytkowników był przedmiotem dalszych badań przeprowadzonych po nałożeniu środków tymczasowych, polegających na prowadzeniu dodatkowych dochodzeń na terenie zakładów czterech użytkowników. Użytkownicy ci byli pośrednimi użytkownikami produkującymi i dostarczającymi elementów betonowych do zbrojenia betonu, elementów zawieszenia oraz konstrukcji mostów podwieszonych(67) Ustalenia Komisji wykazały, że w przypadku najbardziej reprezentatywnego użytkownika, u którego przeprowadzono kontrolę oraz większości zastosowań produkt objęty postępowaniem stanowił zaledwie 5 % jego łącznych kosztów produkcji. Średni stosunek dla użytkowników może jednak sięgać 13 %. Wpływ cła antydumpingowego na ich koszty został oszacowany w przedziale 0-6 %. Jednakże w odniesieniu do ich konsumentów końcowych (przede wszystkim firm budowlanych) wpływ cła pozostanie minimalny i w każdym przypadku będzie wynosił mniej niż 1 % ich łącznych kosztów produkcji. W konsekwencji przedsiębiorstwa te nie powinny mieć trudności z przeniesieniem na klientów obciążeń związanych z cłem. Dlatego wniosek ten musiał zostać odrzucony.(68) Jedna zainteresowana strona twierdziła, że wprowadzenie jakichkolwiek środków antydumpingowych spowoduje niedobór drutów i skrętek PSC w Zjednoczonym Królestwie (UK) na skutek znaczącej roli przywozu w rynku UK. W tym względzie należy pamiętać, że obecne ustalenia dotyczą poziomu UE, a nie poziomu regionalnego albo poziomu jednego kraju. Z ustaleń wynika, że producenci z UK, których dotyczyło dochodzenie dysponują znacznymi mocami produkcyjnymi z punktu widzenia zaopatrywania rynku, jeśli wziąć pod uwagę jedynie sytuację na rynku UK. Ponadto, w ujęciu całościowym, przemysł wspólnotowy posiada wolne moce produkcyjne, aby móc zaspokoić łączną konsumpcję w UE. Dlatego wniosek ten musiał zostać odrzucony.(69) Niektóre zainteresowane strony zarzucały istnienie w przemyśle wspólnotowym kartelu kabli i skrętek PSC. W tym względzie należy zauważyć, że w październiku 2008 r. Komisja wydała pisemne zgłoszenie zastrzeżeń skierowane do kilku przedsiębiorstw zajmujących się dostawą stali sprężającej. W kwestii tej Komisja nie podjęła jednak jeszcze żadnej decyzji ostatecznej. Wysłanie pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń nie przesądza ostatecznego wyniku postępowania. W przypadku stwierdzenia istnienia kartelu na rynku wspólnotowym może nastąpić odpowiedni przegląd środków.(70) Z powodu braku innych uwag w tym szczególnym względzie, ustalenia zawarte w motywach od 115 do 117 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.8.4. Wnioski dotyczące interesu Wspólnoty(71) Biorąc pod uwagę wyniki dalszego dochodzenia dotyczącego interesu wspólnotowego, ustalenia zawarte w motywie 118 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.9. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE9.1. Poziom usuwający szkodę(72) Niektóre strony zainteresowane zakwestionowały ustalenie tymczasowe, wedle którego marża zysku wynosząca 8,5 % byłaby marżą zysku, którą – jak można oczekiwać – branża tego typu mogłaby osiągnąć w sektorze w warunkach normalnej konkurencji.(73) Jedna strona zainteresowana twierdziła, że w ustalaniu marży zysku nie należy uwzględniać rentowności z 2005 r., gdyż był to szczególnie rentowny rok dla sektora. Zostało to potwierdzone i w związku z tym wniosek został zaakceptowany. W konsekwencji do obliczenia poziomu usuwającego szkodę zastosowano marżę zysku wynoszącą 6,2 %, osiągniętą w 2004 r. w okresie, kiedy ilość przywozu z ChRL nie była znaczna, a ceny były wyższe niż ceny stosowane przez przemysł wspólnotowy.(74) Niezbędną podwyżkę cen ustalono następnie na podstawie porównania średniej ważonej ceny importowej, ustalonej dla obliczeń podcięcia cenowego, z niewyrządzającą szkody ceną produktów sprzedawanych przez przemysł wspólnotowy na rynku wspólnotowym. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w postaci odsetka całkowitej wartości importowej CIF.(75) Jedna strona zainteresowana twierdziła, że średni ważony margines sprzedaży po zaniżonych cenach powinien zostać obliczony przy zastosowaniu ilości każdego typu produktu sprzedawanego przez przemysł wspólnotowy, jako wagi. Powszechną praktyką jest stosowanie do obliczania średniego ważonego marginesu sprzedaży po zaniżonych cenach, wartości CIF wywozu każdego typu produktu, jako wagi. Uzasadnieniem dla takiego obliczenia jest fakt, że wynikiem cła obliczonego w ten sposób, zastosowanego do sprzedaży dokonywanej przez przedsiębiorstwo w OD, byłoby zerowe zaniżenie, a w konsekwencji cena niewyrządzająca szkody. Nie dotyczyłoby to przypadku, w którym ilość produktu każdego typu sprzedawanego przez przemysł wspólnotowy byłaby używana jako waga, jak podano we wniosku.(76) Poziom usuwający szkodę jednego z chińskich producentów eksportujących, którym przyznano IT, o czym była mowa powyżej w motywie 24, został powtórnie obliczony na skutek błędu pisarskiego w ustaleniach tymczasowych. W konsekwencji poziom usunięcia szkody wyniósł mniej niż 2 %, i został uznany za poziom de minimis . Nie należy zatem nakładać cła na przywóz produktu objętego postępowaniem wyprodukowanego przez to przedsiębiorstwo.(77) Wobec braku innych uwag dotyczących poziomu usuwającego szkodę, motywy od 119 do 122 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.(78) Ogólnokrajowy poziom usuwający szkodę został obliczony ponownie na podstawie danych dostarczonych przez przedsiębiorstwa, którym nie przyznano ani MET, ani IT.9.2. Forma i poziom ceł(79) W świetle powyższych wniosków i zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na poziomie wystarczającym do usunięcia szkody spowodowanej przez przywóz po cenach dumpingowych, jednak z zachowaniem ustalonych marginesów dumpingu.(80) Stawki ceł ostatecznych zostają ostatecznie ustalone, jak określono poniżej:Przedsiębiorstwo | Margines dumpingu | Margines usuwający szkodę | Ostateczna stawka ceł antydumpingowych |Kiswire Qingdao, Ltd | 26,8 % | 0 % | 0 % |Ossen MaanShan Steel Wire and Co. Ltd, Maanshan, and Ossen Jiujiang Steel Wire Cable Co. Ltd, Jiujinag | 49,8 % | 31,1 % | 31,1 % |Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 50,0 % | 46,2 % | 46,2 % |(81) Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały określone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich innych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu produktów pochodzących z kraju, którego dotyczy postępowanie, i wyprodukowanych przez wymienione przedsiębiorstwa. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek a do ich produktów stosowane są stawki dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.(82) Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianej indywidualnej stawki cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji[3] wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i na rynki zagraniczne, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła.9.3. Ostateczny pobór ceł tymczasowych(83) W świetle ustalonych wielkości marginesów dumpingu oraz poziomu szkody wyrządzonej przemysłowi wspólnotowemu uznaje się za konieczne dokonanie ostatecznego poboru, do wysokości ostatecznie nałożonego cła, kwot zabezpieczonych w formie tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych, tj. rozporządzeniem (WE) nr 1129/2008. Jeżeli cła ostateczne są niższe od ceł tymczasowych, kwoty tymczasowo zabezpieczone przekraczające ostateczną stawkę cła antydumpingowego zostaną zwolnione. W przypadku gdy cła ostateczne są wyższe niż cła tymczasowe, pobiera się ostatecznie tylko kwoty zabezpieczone na poziomie ceł tymczasowych. Kwoty zabezpieczone tymczasowo dla produktów wyłączonych spod zakresu produktu, zgodnie z motywem 9, powinny zostać zwolnione.9.4. Specjalny monitoring(84) W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z wysoką różnicą w stawkach celnych pomiędzy producentami eksportującymi, uważa się, że w tym przypadku potrzebne są specjalnie środki, aby zapewnić odpowiednie stosowanie ceł antydumpingowych. Te specjalne środki obejmują:(85) Przedstawienie organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rezydualnemu cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do wszystkich innych eksporterów.(86) Jeżeli wywóz dokonywany przez przedsiębiorstwa korzystające z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu danych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę w strukturze handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach oraz pod warunkiem spełnienia określonych wymagań, może zostać wszczęte dochodzenie dotyczące obchodzenia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych, a następnie nałożyć cło ogólnokrajowe.10. ZOBOWIĄZANIA(87) W następstwie ujawnienia istotnych faktów i uwag, na podstawie których zamierzano zalecić wprowadzenie ostatecznych środków antydumpingowych, jeden z producentów eksportujących, któremu przyznano indywidualne traktowanie, złożył zobowiązanie cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.(88) Ofertę zobowiązania cenowego poddano analizie, w toku której wykazano, że już podczas OD występowały znaczne różnice w cenach produktu, tj. różnica pomiędzy najniższą i najwyższą ceną sprzedaży do UE dla tej samej kategorii produktu w przypadku wspomnianego przedsiębiorstwa mogła wynosić nawet 46 %. Ponadto ustalono znaczne różnice w cenach sprzedaży stosowanych przez przemysł wspólnotowy w okresie badanym. W związku z tym, w odniesieniu do tego produktu niemożliwe jest przyjęcie stałego zobowiązania cenowego. Przedsiębiorstwo zaproponowało, aby cena minimalna była indeksowana na podstawie zmian w cenie surowca, mianowicie walcówki. Jednak w sytuacji braku publicznie dostępnych informacji o cenach surowca zastosowanego w produkcie objętym postępowaniem oraz z uwagi na przeciwną tendencję zmian cen porównywalnego surowca, mianowicie walcówki do produkcji siatek, niemożliwe było ustalenie korelacji pomiędzy ceną sprzedaży produktu gotowego we Wspólnocie a głównym surowcem. Dlatego oferta dotycząca zobowiązania uważana jest za niepraktyczną w rozumieniu art. 8 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie byłaby w stanie usunąć stwierdzonych szkodliwych skutków dumpingu.(89) Ponadto istnieją liczne różne typy produktu objętego postępowaniem. W celu ułatwienia wymaganej sprawozdawczości w ramach dochodzenia przedsiębiorstwo uprościło kryteria klasyfikacji produktu oraz pogrupowało produkowane i sprzedawane typy produktów. Nie zmienia to jednak faktu, że podczas OD przedsiębiorstwo produkowało i sprzedawało do UE różne typy drutów i skrętek. W celu ograniczenia ryzyka kompensacji pomiędzy różnymi typami produktu przedsiębiorstwo zadeklarowało gotowość przestrzegania trzech minimalnych cen importowych, jednej dla drutów i dwóch dla skrętek w zależności od średnicy. Z przyczyn przedstawionych w motywie 88 zobowiązanie złożone przez zainteresowanego producenta eksportującego nie może zostać zaakceptowane.11. ZMIANA NAZWY(90) Jeden z zainteresowanych producentów eksportujących, mianowicie Ossen MaanShan Steel Wire and Co. Ltd, Maanshan, and Ossen Jiujiang Steel Wire Cable Co. Ltd, Jiujinag, zmienił swoją nazwę po OD podczas obecnego dochodzenia na następującą: Ossen Innovation Materials Co. Joint Stock Company Ltd, Maanshan, and Ossen Jiujiang Steel Wire Cable Co. Ltd, Jiujinag.(91) Modyfikacja ta nie pociąga za sobą żadnych istotnych zmian, które miałyby wpływ na ustalenia podczas obecnego dochodzenia, w związku z czym stwierdzono, że ustalenia ostateczne dotyczące Ossen MaanShan Steel Wire and Co. Ltd, Maanshan, and Ossen Jiujiang Steel Wire Cable Co. Ltd, Jiujinag mają zastosowanie do Ossen Innovation Materials Co. Joint Stock Company Ltd, Maanshan, and Ossen Jiujiang Steel Wire Cable Co. Ltd, Jiujinag,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 11. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz drutu ze stali niestopowej niepokrytego lub niepowleczonego, drutu ze stali niestopowej pokrytego lub powleczonego cynkiem oraz skrętek ze stali niestopowej pokrytej lub powleczonej bądź nie, posiadających nie więcej niż 18 kabli , zawierających 0,6 % masy lub więcej węgla, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm, objętych kodami CN ex 7217 10 90, ex 7217 20 90, ex 7312 10 61, ex 7312 10 65 oraz ex 7312 10 69 (kody TARIC 7217 10 90 10, 7217 20 90 10, 7312 10 61 11, 7312 10 61 91, 7312 10 65 11, 7312 10 65 91, 7312 10 69 11 oraz 7312 10 69 91), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.2. Stawka cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:Przedsiębiorstwo | Cło antydumpingowe | Dodatkowe kody TARIC |Kiswire Qingdao, Ltd , Qingdao | 0 % | A899 |Ossen Innovation Materials Co. Joint Stock Company Ltd, Maanshan, and Ossen Jiujiang Steel Wire Cable Co. Ltd, Jiujinag | 31,1 % | A952 |Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 46,2 % | A999 |3. Stosowanie indywidualnej stawki celnej ustalonej dla przedsiębiorstwa wymienionego w ust. 2 będzie uwarunkowane przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która będzie zgodna z wymogami określonymi w załączniku. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury, obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich innych przedsiębiorstw.4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.Artykuł 2Kwoty zabezpieczone w formie tymczasowych ceł antydumpingowych na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1129/2008 nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych drutów i skrętek ze stali niestopowej do wyrobu kabli sprężających i strun sprężających (druty i skrętki PSC) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zostają ostatecznie pobrane. Kwoty zabezpieczone tymczasowo dla produktów nieobjętych zakresem art. 1 ust. 1 zostają zwolnione.Artykuł 3Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący […]  ZAŁĄCZNIKWażna faktura handlowa, o której mowa w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia musi zawierać oświadczenie podpisane przez pracownika przedsiębiorstwa w następującej formie:1. Nazwisko i funkcja pracownika przedsiębiorstwa, które wystawiło fakturę handlową.2. Oświadczenie o następującej treści - „Ja, niżej podpisany, poświadczam, że [ilość] drutów i skrętek PSC sprzedanych na wywóz do Wspólnoty Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez [nazwa i zarejestrowana siedziba przedsiębiorstwa] [Kod dodatkowy TARIC] w [kraj, którego dotyczy postępowanie]. Oświadczam, że informacje przedstawione na niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą.Data i podpis”.[1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, s. 17).[2] Dz.U. L 306 z 15.11.2008, s. 5.[3] European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, Office N-105 4/92, 1049 Brussels, Belgia.


|

52010PC0218

 Wniosek rozporządzenie Rady (UE) nr ../2010 zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1763/2004 nakładające określone środki ograniczające celem wspierania skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ) (przedstawiony wspólnie przez Komisję i Wysokiego Przedstawiciela UE ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa)  /* COM/2010/0218 końcowy - NLE 2010/0118 */

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 6.5.2010KOM(2010)218 wersja ostateczna2010/0118 (NLE)WniosekROZPORZĄDZENIE RADY (UE) nr ../2010zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1763/2004 nakładające określone środki ograniczające celem wspierania skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ)(przedstawiony wspólnie przez Komisję i Wysokiego Przedstawiciela UE ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa)UZASADNIENIE1.  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1763/2004, ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 895/2008, nakłada określone środki ograniczające dla wsparcia skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ) zgodnie ze wspólnym stanowiskiem 2004/694/WPZiB.2.  Należy dostosować rozporządzenie (WE) nr 1763/2004 do wprowadzonych niedawno zmian w praktykach w zakresie środków ograniczających, jeśli chodzi o opracowywanie przepisów o zamrażaniu funduszy, określaniu właściwych organów, odpowiedzialności za pewne rodzaje naruszeń przepisów, ochronę danych osobowych oraz formułowanie artykułu dotyczącego jurysdykcji Unii.3.  W celu zachowania przejrzystości należy opublikować w całości artykuły, w których konieczne jest wprowadzenie zmian.2010/0118 (NLE)WniosekROZPORZĄDZENIE RADY (UE) nr ../2010zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1763/2004 nakładające określone środki ograniczające celem wspierania skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215 ust. 2,uwzględniając wspólne stanowisko Rady 2004/694/WPZiB z dnia 11 października 2004 r. w sprawie dalszych środków dla wsparcia skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ)[1],uwzględniając wniosek przedstawiony wspólnie przez Wysokiego Przedstawiciela UE ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa i Komisję,,po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,a także mając na uwadze, co następuje:4.  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1763/2004 z dnia 11 października 2004 r. wprowadzające pewne środki ograniczające wspierające skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii[2] umożliwia zamrażanie funduszy i zasobów gospodarczych należących do niektórych osób fizycznych skazanych przez MTKJ lub będących własnością lub znajdujących w posiadaniu tych osób, zgodnie ze wspólnym stanowiskiem 2004/694/WPZiB.5.  Należy dostosować rozporządzenie (WE) nr 1763/2004 do wprowadzonych niedawno zmian w praktykach w zakresie środków ograniczających, jeśli chodzi o opracowywanie przepisów o zamrażaniu funduszy, określaniu właściwych organów, odpowiedzialności za pewne rodzaje naruszeń przepisów, ochronę danych osobowych oraz formułowanie artykułu dotyczącego jurysdykcji Unii. W celu zachowania przejrzystości należy ponownie opublikować w całości klika artykułów, w których konieczne jest wprowadzenie zmian,6.  Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i przestrzega w szczególności zasad przyjętych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej[3], a zwłaszcza prawa do skutecznego środka ochrony prawnej i do rzetelnego procesu sądowego, prawa własności i prawa do ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami.7.  Każdorazowe przetwarzanie danych osobowych osób fizycznych na mocy tego rozporządzenia powinno przebiegać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[4] oraz zgodnie z dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[5].8.  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1763/2004,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 1763/2004 wprowadza się następujące zmiany:(1) W art. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:„fundusze” oznaczają aktywa finansowe i różnego rodzaju korzyści ekonomiczne, w tym między innymi:a) gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, polecenia zapłaty, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;b) depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, długi i zobowiązania dłużne;c) publiczne i prywatne rynkowe papiery wartościowe i papiery dłużne, w tym akcje i udziały, zaświadczenia papierów wartościowych, obligacje, weksle, poręczenia, skrypty dłużne, kontrakty pochodne;d) odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wytwarzane przez aktywa;e) kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe;f) akredytywy, listy przewozowe (konosamenty), kwity zastawne;g) dokumenty poświadczające posiadanie udziałów w funduszach lub środkach finansowych;”(2) Art. 2 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 21. Zamraża się wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze należące, pozostające w posiadaniu lub kontrolowane przez osoby fizyczne oskarżone przez MTKJ i wymienione w załączniku I.2. Nie udostępnia się żadnych funduszy ani zasobów gospodarczych, bezpośrednio lub pośrednio, osobom fizycznym wymienionym w załączniku I lub na ich rzecz.3. Zabrania się udziału, umyślnego i świadomego, w czynnościach, których celem lub efektem jest bezpośrednie lub pośrednie obejście środków, o których mowa w ust. 1 i 2.4. Zakaz, o którym mowa w ust. 2, nie stanowi podstawy żadnej odpowiedzialności osób fizycznych lub prawnych, podmiotów bądź organów, które udostępniły fundusze lub zasoby gospodarcze, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć ten zakaz.”(3) Art. 3 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 31. Na zasadzie odstępstwa od art. 2, właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II, mogą wyrazić zgodę na zwolnienie określonych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie określonych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych na warunkach jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że fundusze i zasoby gospodarcze, o których mowa, są:a) niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób wymienionych w załączniku I i pozostających na ich utrzymaniu członków rodzin, w tym do pokrycia wydatków na środki spożywcze, czynsz lub kredyt hipoteczny, lekarstwa i leczenie, podatki, składki na ubezpieczenia i opłaty na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej;b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów i zwrotu wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych;c) przeznaczone wyłącznie w celu pokrycia kosztów opłat lub usług związanych z rutynowym prowadzeniem lub utrzymaniem zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych; lubd) niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że dane państwo członkowskie co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia poinformowało wszystkie pozostałe państwa członkowskie i Komisję o powodach, które skłaniają je do stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane.2. Państwa członkowskie informują pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu przyznanym na podstawie ust. 1.”;(4) Art. 4 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 41. Na zasadzie odstępstwa od art. 2, właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:a) fundusze lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osoba fizyczna, o której mowa w art. 2 została włączona do załącznika I lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą;b) fundusze lub zasoby gospodarcze będą używane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych przez taki zastaw lub uznanych za ważne na podstawie takiego orzeczenia, w ramach granic ustanowionych przez obowiązujące przepisy ustawowe i wykonawcze, które stosują się do praw osób posiadających takie roszczenia;c) zastaw lub orzeczenie nie stanowi korzyści dla osoby, podmiotu lub organu wymienionego w załączniku I;d) uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym w danym państwie członkowskim.2. Państwa członkowskie informują pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu przyznanym na podstawie ust. 1.”;(5) Art. 6 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 6Artykuł 2 ust. 2 nie uniemożliwia instytucjom finansowym lub kredytowym w Unii zasilania zamrożonych rachunków funduszami przekazanymi na rachunek osób fizycznych, osób prawnych, podmiotów lub organów umieszczonych w wykazie, pod warunkiem że wszelkie dodatkowe kwoty wpływające na takie rachunki również zostaną zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie powiadamia właściwe organy o takich transakcjach.”(6) Artykuł 7 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 71. Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:a) niezwłocznie dostarczają właściwym organom, wskazanym na stronach internetowych wymienionych w załączniku II, w państwie, w którym zamieszkują lub mają siedzibę, wszelkie informacje, które ułatwiłyby przestrzeganie niniejszego rozporządzenia, takie jak informacje o rachunkach i kwotach zamrożonych zgodnie z art. 2, oraz przekazują takie informacje Komisji bezpośrednio bądź pośrednio; orazb) współpracują z właściwymi organami, wskazanymi na stronach internetowych wymienionych w załączniku II, w zakresie weryfikacji tych informacji.2. Wszelkie informacje przekazane lub uzyskane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie w celu, w jakim zostały przekazane lub uzyskane.”;(7) Wprowadza się art. 10a w brzmieniu:„Artykuł 10a1. Komisja przetwarza dane osobowe w celu realizacji swoich zadań na mocy niniejszego rozporządzenia. Obejmują one:a) przygotowanie zmian do załącznika I do niniejszego rozporządzenia;b) konsolidację treści załącznika I w elektronicznym skonsolidowanym wykazie osób, grup i podmiotów podlegających sankcjom finansowym UE, dostępnym na stronie internetowej Komisji[6];c) przetwarzanie informacji dotyczących powodów umieszczenia w wykazie; orazd) przetwarzanie informacji na temat wpływu środków na mocy niniejszego rozporządzenia, takich jak wartość zamrożonych funduszy i informacje o zezwoleniach wydanych przez właściwe organy.2. Załącznik I zawiera wyłącznie następujące informacje o osobach fizycznych:a) nazwisko i imiona, w tym pseudonimy i tytuły, jeśli istnieją;b) data i miejsce urodzenia;c) obywatelstwo;d) numer paszportu i dowodu tożsamości;e) numer podatkowy i numer ubezpieczenia społecznego;f) płeć;g) adres i inne informacje o miejscu pobytu;h) stanowisko lub zawód;i) data określenia, o której mowa w art. 5 ppkt (ii).3. Załącznik I może również zawierać informacje dotyczące członków rodzin osób ujętych w wykazie, jeśli informacje te są niezbędne w konkretnym przypadku, wyłącznie do celów weryfikacji tożsamości danej osoby fizycznej ujętej w wykazie.4. Komisja może przetwarzać odpowiednie dane dotyczące przestępstw popełnionych przez osoby fizyczne ujęte w wykazie, wyroków skazujących za przestępstwa lub środków bezpieczeństwa dotyczących takich osób, jedynie w zakresie, w jakim przetwarzanie to jest niezbędne do przygotowania uzasadnienia i rozpatrzenia uwag przekazanych na ten temat przed zainteresowane osoby fizyczne, przy zapewnieniu odpowiednich konkretnych zabezpieczeń. Dane te nie mogą być publikowane lub wzajemnie przekazywane.5. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia dział Komisji wymieniony w załączniku II jest wyznaczony jako „administrator danych” w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 45/2001, w celu zapewnienia zainteresowanym osobom fizycznym możliwości wykonywania przysługujących im praw zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.”;(8) Wprowadza się art. 11a w brzmieniu:„Artykuł 11a1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w art. 3, 4 oraz 7, i wskazują je na stronach internetowych wymienionych w załączniku II. Państwa członkowskie informują Komisję o jakichkolwiek zmianach w adresach ich stron internetowych wymienionych w załączniku II zanim takie zmiany zostaną wprowadzone.2. Państwa członkowskie do dnia 15 lipca 2010 r. przekazują Komisji informacje o wyznaczonych przez siebie właściwych organach, podając ich dane teleadresowe, a także niezwłocznie informują Komisję o wszelkich późniejszych zmianach w tym zakresie.”;(9) Art. 12 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 12Niniejsze rozporządzenie stosuje się:a) na terytorium Unii, w tym w granicach jej przestrzeni powietrznej;b) na pokładzie każdego samolotu lub statku podlegającego jurysdykcji państwa członkowskiego;c) do każdej osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego i przebywającej na terytorium Unii lub poza nim,d) do każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu zarejestrowanego lub utworzonego na mocy prawa państwa członkowskiego;e) do każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do każdego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej, w całości lub częściowo, na terytorium Unii.”.(10) Załącznik II zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący […]ZAŁĄCZNIK„ZAŁĄCZNIK IIStrony internetowe, na których zamieszczane są informacje o właściwych organach, o których mowa w art. 3, 4 i 7, oraz adres dla powiadomień skierowanych do Komisji Europejskiej(do uzupełnienia przez państwa członkowskie)BELGIABUŁGARIAREPUBLIKA CZESKADANIANIEMCYESTONIAIRLANDIAGRECJAHISZPANIAFRANCJAWŁOCHYCYPRŁOTWALITWALUKSEMBURGWĘGRYMALTANIDERLANDYAUSTRIAPOLSKAPORTUGALIARUMUNIASŁOWENIASŁOWACJAFINLANDIASZWECJAZJEDNOCZONE KRÓLESTWOAdres, na który należy przesyłać powiadomienia skierowane do Komisji Europejskiej:European CommissionDG External RelationsDirectorate A. Crisis Platform and Policy Coordination in Common Foreign and Security PolicyUnit A2. Crisis Response and Peace BuildingCHAR 12/106B-1049 Bruxelles/Brussel (Belgia)Adres poczty elektronicznej: relex-sanctions@ec.europa.euTel. (32 2) 295 55 85Faks: (32 2) 299 08 73”[1] Dz.U. L 315 z 14.10.2004, s. 52.[2] Dz.U. L 315 z 14.10.2004, s. 14.[3] Dz.U. C 364 z 18.12.2000, s. 1.[4] Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.[5] Dz. U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.[6] http://ec.europa.eu/external_relations/cfsp/sanctions/list/consol-list.htm


Ważna informacja prawna

|

52008PC0188

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1683/95 ustanawiające jednolity formularz wizowy w odniesieniu do systemu numeracji wiz  /* KOM/2008/0188 wersja ostateczna - CNS 2008/0074 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 14.4.2008KOM(2008) 188 wersja ostateczna2008/0074 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1683/95 ustanawiające jednolity formularz wizowy w odniesieniu do systemu numeracji wiz(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIE1. KONTEKST WNIOSKU |Podstawa i cele wniosku Numer wizy stanowi jeden z integralnych elementów jednolitego wzorca wizowego. Numer umożliwiać ma identyfikację poszczególnych wiz wydawanych obywatelom krajów trzecich przez jedno z państw członkowskich. Numer jest drukowany na naklejce wizowej podczas procesu produkcji, zanim zostaną na niej zamieszczone dane posiadacza; ułatwia to identyfikację zgubionych lub skradzionych blankietów. Umożliwia on także ewidencjonowanie naklejek wizowych, co pozwala na kontrolowanie posiadanych zapasów i wydawanych wiz. System numeracji wiz jest obecnie określony częściowo w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1683/95 ustanawiającego jednolity formularz wizowy[1], a częściowo w specyfikacjach technicznych przyjętych przez Komisję[2]. Obecnie obejmuje on numer wizy, poprzedzony literą (-ami) wskazującą(-ymi) państwo członkowskie wystawiające wizę; stosowane do tych celów litery zostały określone w pkt 3 załącznika do rozporządzenia. Litery te odpowiadają międzynarodowym kodom stosowanym w przypadku tablic rejestracyjnych samochodów. Międzynarodowa Organizacja Lotnictwa Cywilnego (ICAO) ustaliła normy odnoszące się do dokumentów podróży nadających się do odczytu maszynowego, w szczególności wykaz kodów krajów. Zgodnie z określonymi przez ICAO normami, pierwszy wiersz w polu danych nadających się do odczytu maszynowego powinien zawierać trzyliterowy kod kraju przyjęty w ICAO, wskazujący państwo wydające wizę, a druga – numer wizy (dziewięć znaków). Jednolity wzorzec wizowy powinien nadawać się do odczytu maszynowego, a w związku z tym spełniać normy ICAO, tak, aby umożliwić przyśpieszenie procesu kontroli na granicach. Ponieważ numer wizy umieszczany w drugim wierszu pola zawierającego dane do odczytu maszynowego może składać się tylko z 9 znaków, obecnie stosowany system numeracji powodował już w przeszłości pewne problemy. Po pierwsze państwa członkowskie stosowały własną interpretację zasad numeracji (niektóre stosowały więcej niż 9 znaków, przez co numery nie mieściły się w polu danych do odczytu maszynowego i były tylko częściowo wprowadzane), która odpowiadała wprawdzie wymogom procesu produkcji ich własnych naklejek wizowych, ale nie była w pełni zgodna z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1683/95 ani normami określonymi przez ICAO. Dlatego też wizy nie mogły być odczytane maszynowo i zawarte w nich dane musiały być wprowadzane do systemu ręcznie lub też nie mogły w ogóle zostać odczytane. Po drugie, obecna wersja specyfikacji technicznych odnoszących się do jednolitego wzorca wizowego nie przewiduje odpowiedniej liczby znaków dla numerów seryjnych naklejek wizowych dla krajów, które wydają duże ilości wiz. Ponadto odnotowano przypadki braku spójności, gdy kod kraju stosowany w polu danych do odczytu maszynowego odpowiadał kodowi ICAO, natomiast kod w numerze naklejki wizowej – kodowi stosowanemu na tablicach rejestracyjnych. Dotychczas rozbieżności te nie miały takiego znaczenia, jako że kontrola wiz na przejściach granicznych była tylko kontrolą wzrokową lub odbywała się przez odczyt pola danych nadających się do odczytu maszynowego. Po wdrożeniu wizowego systemu informacyjnego (VIS), kontrola na przejściach na zewnętrznych granicach polegać będzie zasadniczo na weryfikacji numeru naklejki wizowej w połączeniu z kontrolą odcisków palców posiadacza. Dzięki numerowi naklejki wizowej, VIS odszuka właściwą dokumentację wniosku wizowego, po czym sprawdzone zostanie czy odciski palców osoby przedstawiającej daną wizę w trakcie kontroli na przejściu granicznym odpowiadają odciskom palców zamieszczonym przez urząd konsularny w dokumentacji wniosku wizowego. W większości przypadków, zapytanie zostanie wysłane do systemu VIS w momencie odczytu pola danych nadających się do odczytu maszynowego. Dlatego też każda wiza powinna posiadać własny, niepowtarzalny numer, który jest spójnie stosowany i na naklejce wizowej i w polu danych nadających się do odczytu maszynowego. W związku z tym konieczna jest zmiana obowiązujących zasad numeracji wiz i wprowadzenie jednego, niepowtarzalnego numeru naklejek wizowych, tak, aby w trakcie procesu weryfikacji w systemie odszukiwana była jedna, właściwa dokumentacja dotycząca wniosku wizowego, a nie kilka różnych zapisów dotyczących tej samej wizy. Właściwe będzie także, w celu dostosowania się do wymogów ICAO, zastosowanie w numerach naklejek wizowych kodów krajów określonych przez tę organizację. W odniesieniu do kodu kraju zabezpieczonego efektem kątowym, należałoby także go zmienić dla zachowania spójności. Jednakże, ze względu na fakt, że kod kraju zabezpieczony efektem kątowym wykonywany jest w druku wklęsłym, konieczna byłaby zmiana płyt drukarskich, co jest bardzo kosztowną operacją. Zmiana zabezpieczenia efektem kątowym nie jest pilną potrzebą i nie jest związana z systemem numeracji. Zmiana ta powinna zostać wprowadzana na późniejszym etapie, w chwili gdy przygotowywane będą inne poprawki do rozporządzenia (WE) 1683/95, co pozwoli uniknąć ponoszenia wysokich kosztów na obecnym etapie. |Kontekst ogólny Wprowadzenie w życie systemu VIS, jako narzędzia wymiany danych wizowych, jest jedną z kluczowych inicjatyw polityki unijnej, mającej na celu stworzenie obszaru wolności i bezpieczeństwa. System VIS przyspieszy wdrażanie wspólnej polityki wizowej, zacieśnianie współpracy konsularnej i ułatwi konsultacje między organami administracji centralnej, właściwymi w zakresie wydawania wiz. Celem jest usprawnienie procedury przyznawania wiz, zapobieganie przypadkom wielokrotnego lub równoczesnego składania wniosków wizowych w różnych państwach członkowskich, ułatwienie zwalczania nadużyć oraz usprawnienie odpraw na przejściach na granicach zewnętrznych i na terytorium państw członkowskich, ułatwienie identyfikacji i organizacji powrotu nielegalnych imigrantów, ułatwienie stosowania przepisów „rozporządzenia Dublin II” (WE) nr 343/2003[3] oraz przeciwdziałanie zagrożeniom dla bezpieczeństwa wewnętrznego państw członkowskich. Dlatego też konieczne jest, aby funkcjonariusze straży granicznej dokonujący weryfikacji w systemie VIS mogli posługiwać się jednym, niepowtarzalnym numerem naklejki wizowej, by odnaleźć stosowny zapis i porównać znajdujące się tam odciski palców z odciskami palców osoby, która znajduje się na przejściu granicznym. |Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Ze względu na fakt, iż przepisy rozporządzenia (WE) nr 1683/95 ustanawiającego jednolity formularz wizowy w obecnym brzmieniu oraz dodatkowe specyfikacje techniczne nie są w stanie zapewnić spójnej i jednolitej numeracji naklejek wizowych na potrzeby systemu VIS, konieczna jest zmiana zasad tej numeracji przed wprowadzeniem w życie systemu VIS. |Główne organizacje/eksperci, z którymi przeprowadzono konsultacje Przeprowadzono konsultacje z ekspertami państw członkowskich i ekspertami w dziedzinie VIS w celu znalezienia odpowiedniego, spójnego systemu numeracji naklejek wizowych . |Ocena skutków Jeśli nie podjęte zostaną żadne działania w celu zmiany zasad numeracji wiz, weryfikacje danych biometrycznych w systemie VIS nie będą wiarygodne. Dlatego też konieczne jest bądź wyegzekwowanie obowiązujących standardów w zakresie numeracji wiz oraz spójne stosowanie ich w polu danych nadających się do odczytu maszynowego bądź znalezienie innego, alternatywnego rozwiązania. Istniejący system nie jest optymalnym rozwiązaniem ponieważ liczba znaków, jaką on przewiduje jest zbyt mała. Komitet techniczny ustanowiony na mocy art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1683/95 zbadał kilka możliwych rozwiązań: Opcja 1 Wszystkie państwa członkowskie stosują 9-cio znakowy numer naklejki wizowej, rozpoczynający się od kodu kraju, odpowiadającego kodowi określonemu w specyfikacjach technicznych; te same dane powtarzane są w drugim wierszu pola danych nadających się do odczytu maszynowego. Opcja 2 Wprowadzony zostaje nowy system, wciąż opierający się na 9 znakach ale w ramach którego obecnie stosowany prefiks zastąpiony zostaje zatwierdzonym 3-literowym kodem ICAO (ISO) (kod trzyliterowy dla wszystkich krajów z wyjątkiem Niemiec, w przypadku których jest to litera „D”). Pozostała część numeru może składać się z 6 znaków – liter bądź cyfr, co daje 2 176 782 335 możliwych numerów seryjnych. Opcja 3 Umieszczanie w drugim wierszu pola danych nadających się do odczytu maszynowego numeru naklejki wizowej bez kodu kraju. Identyfikacja kraju, który wydał wizę byłaby możliwa dzięki informacjom umieszczonym w pierwszym wierszu pola danych nadających się do odczytu maszynowego. W ramach tej opcji liczba możliwych numerów seryjnych wynosiłaby 999 999 999 999. W prawym górnym rogu nie pojawiałby się kod kraju ponieważ identyfikacja kraju odbywałaby się przez odczyt maszynowy. Eksperci stwierdzili, że żadna z tych opcji nie byłaby właściwa i przyjęli rozwiązanie polegające na oddzieleniu kodu kraju od numeru wizy. Składający się z 9 cyfr numer wizy drukowany będzie w polu nr 5 naklejki wizowej (prawy górny róg). Aby umożliwić identyfikację blankietów wizowych i zapewnić jeden, niepowtarzalny numer, kod kraju, odpowiadający kodowi ICAO umieszczanemu w polu danych nadających się do odczytu maszynowego, drukowany będzie w tle tego pola, tuż pod numerem (nowe pole nr 5a). Dzięki temu rozwiązaniu nie tylko każda naklejka wizowa posiadać będzie swój własny, niepowtarzalny numer, ale możliwe będzie użycie większej liczby znaków, co stanowić będzie ułatwienie dla państw członkowskich wystawiających duże ilości wiz. Państwa członkowskie zmuszone będą wprowadzić zmiany w swoim procesie produkcji i dostarczyć swoim urzędom konsularnym nowe naklejki wizowe zanim system VIS będzie gotowy do działania. Kiedy to ostatnie nastąpi państwa członkowskie będą mogły bądź przyłączyć do systemu wszystkie urzędy konsularne bądź, co najmniej, realizować harmonogram kolejnego przyłączania poszczególnych regionów. Te państwa członkowskie, które nie zdecydują się na stosowanie systemu VIS w niektórych regionach przed tą datą, będą mogły wykorzystać zapasy starych wiz. W przeciwnym razie, stare wizy muszą zostać w bezpieczny sposób zniszczone. Wprowadzenie w życie niniejszego wniosku wymagać będzie odpowiedniego dostosowania specyfikacji technicznych po przyjęciu wniosku, jako że konieczne jest wprowadzenie zmian w jednolitym wzorcu. |2. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |Krótki opis proponowanych działań Numery naklejek wizowych, drukowane podczas procesu produkcji, muszą spełniać nowe wymogi systemu VIS i wymogi określone w jego podstawie prawnej. W systemie powinien istnieć jeden, niepowtarzalny numer naklejki wizowej, umożliwiający odszukanie właściwej dokumentacji wniosku wizowego i porównanie znajdujących się tam odcisków palców z odciskami zdjętymi w czasie kontroli. |Podstawa prawna Artykuł 62 pkt 2 lit. b) ppkt (iii) TWE. W odniesieniu do zastosowania niniejszego środka do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, uznaje się, że ma on zastosowanie. Podstawą rozporządzenia podstawowego (WE) nr 1683/95 był dawny art. 100c Traktatu WE. Po wejściu w życie traktatu amsterdamskiego nie zostało one zmienione ani zastąpione, tak jak stało się to w przypadku rozporządzenia (WE) nr 539/2001, które zostało całkowicie przeredagowane w oparciu o nową podstawę prawną. W związku z tym uznaje się, że środki przyjęte w ramach pierwszego filara, jeszcze przed wejściem w życie traktatu amsterdamskiego, nadal mają zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii. Dlatego też nie dodano żadnych motywów w preambule. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności jako że cele wniosku nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez same państwa członkowskie i niezbędne jest działanie na szczeblu Wspólnoty . |Wybór instrumentów |Proponowany instrument: zmiana rozporządzenia (WE) nr 1683/95. |3. WPłYW NA BUDżET |Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |Szczegółowe wyjaśnienie wniosku |Artykuł 1W art. 1 podane są wszystkie zmiany, jakie należy wprowadzić w załączniku w ramach planowanej zmiany zasad nadawania seryjnych numerów naklejkom wizowym.Dwie ostatnie zmiany (w ust. 5 i 6) odnoszą się do zmian wprowadzonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 334/2002[4]. Nie wprowadzono wtedy odpowiednich zmian w załączniku, jako że państwa członkowskie nie wyprodukowały jeszcze na tym etapie nowych naklejek wizowych, w związku z czym nowy wzór nie był jeszcze dostępny. Dlatego też załącznik do rozporządzenia pozostał w pierwotnej formie. Obecnie należy go dostosować do nowego wzoru znajdującego się w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Ponieważ element zabezpieczający, o którym mowa w pkt 1 („znak składający się z dziewięciu elips”) został w nowej wizie zastąpiony fotografią, tekst pkt 1 powinien zatem zostać zastąpiony tekstem pkt 2a, a pkt 2a musi zostać skreślony.Artykuł 2Artykuł 2 zawiera zasady wprowadzenia rozporządzenia w życie.Zakłada się, że VIS będzie gotowy do działania w maju 2009 r. i zostanie uruchomiony jak tylko państwa członkowskie potwierdzą, że zakończyły niezbędne przygotowania. Bardzo ważne jest aby państwa członkowskie, a co najmniej te państwa, które jako pierwsze zostaną podłączone do systemu VIS w określonych regionach, od samego początku jego funkcjonowania stosowały naklejki wizowe numerowane według nowych zasad; „stare” naklejki wizowe mogą być stosowane w pozostałych regionach, które nie będą jeszcze podłączone do systemu. Dlatego też termin wprowadzenia w życie ustalony został na 1 maja 2009 r., nawet jeśli przewidziano, że stare naklejki wizowe mogą być nadal stosowane w regionach jeszcze niepodłączonych do systemu do wyczerpania zapasów. Po przyjęciu niniejszego rozporządzenia, Komisja przystąpi tak szybko jak będzie to możliwe do sporządzania wymaganych specyfikacji technicznych, tak, aby decyzja mogła zostać podjęta w odpowiednim terminie. Specyfikacje techniczne pozwolą na odpowiednie dostosowanie jednolitego formatu, dzięki temu, że kod kraju znajdzie się bezpośrednio pod krajowym numerem wizy (patrz załącznik).2008/0074 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1683/95 ustanawiające jednolity formularz wizowy w odniesieniu do systemu numeracji wizRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 pkt 2 lit. b) ppkt (iii),uwzględniając wniosek Komisji[5],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[6],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Obecne ramy prawne określone w rozporządzeniu (WE) nr 1683/95 z dnia 29 maja 1995 r. ustanawiającym jednolity formularz wizowy[7] oraz dodatkowe specyfikacje techniczne przyjęte przez Komisję dnia 7 lutego 1996 r. i 27 grudnia 2000 r.[8], nie pozwalają na wykonywanie skutecznych przeszukiwań w wizowym systemie informacyjnym ustanowionym na mocy rozporządzenia (WE) nr […] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia […] r. w sprawie systemu informacji wizowej (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie VIS)[9].(2) Stosowany obecnie system numeracji wiz nie pozwala w szczególności na umieszczanie wystarczającej liczby znaków na wizach wystawianych przez te państwa członkowskie, które otrzymują dużą liczbę wniosków o wydanie wizy.(3) Aby umożliwić dokonywanie wyszukiwań w systemie VIS niezbędne jest zatem zastosowanie spójnego i jednolitego systemu numeracji naklejek wizowych.(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1683/95.(5) W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzenie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen [10] , należące do dziedziny, o której mowa w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE w sprawie niektórych warunków stosowania wymienionej umowy[11].(6) W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, należące do dziedziny, o której mowa w art. 1 pkt A decyzji 1999/437/WE w powiązaniu z art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2004/849/WE[12] i 2004/860/WE[13].PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 1683/95 wprowadza się następujące zmiany:1) W art. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:„3. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 7 ust. 2, można podjąć decyzję, że specyfikacje, o których mowa w art. 2 są tajne i nie zostaną opublikowane. W takim wypadku są one udostępniane wyłącznie wyznaczonym przez państwa członkowskie organom odpowiedzialnym za druk naklejek oraz osobom posiadającym odpowiednie upoważnienia państw członkowskich lub Komisji. ”.2) W art. 3 skreśla się ust. 1.3) Załącznik zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Państwa członkowskie wprowadzają w życie niniejsze rozporządzenie najpóźniej do dnia 1 maja 2009 r. W urzędach konsularnych, które niepodłączone są do wizowego systemu informacyjnego (VIS), państwa członkowskie mogą stosować posiadane naklejki do wyczerpania zapasów.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKWprowadza się następujący wzór:[pic]Elementy zabezpieczające1. Zintegrowana fotografia wykonana zgodnie z wysokimi standardami zabezpieczeń.2. W tym miejscu umieszczony jest optycznie zmienny element (kinegram lub znak równorzędny). W zależności od kąta padania promienia światła widoczne jest dwanaście gwiazd, litera „E” lub kula ziemska w różnych rozmiarach i kolorach.3. W tym miejscu znajduje się zabezpieczone efektem kątowym logo, składające się z liter odpowiadających państwu członkowskiemu, które wydało wizę (lub liter „BNL” w przypadku krajów Beneluksu, tzn. Belgii, Holandii i Luksemburga). Logo jest jasne w płaszczyźnie pionowej i ciemne przy obróceniu o 90°. Stosuje się następujące wersje: A dla Austrii, BG dla Bułgarii, BNL dla krajów Beneluksu, CY dla Cypru, CZE dla Republiki Czeskiej, D dla Niemiec, DK dla Danii, E dla Hiszpanii, EST dla Estonii, F dla Francji, FIN dla Finlandii, GR dla Grecji, H dla Węgier, I dla Włoch, IRL dla Irlandii, LT dla Litwy, LVA dla Łotwy, M dla Malty, P dla Portugalii, PL dla Polski, ROU dla Rumunii, S dla Szwecji, SK dla Słowacji, SVN dla Słowenii, UK dla Zjednoczonego Królestwa.4. Pośrodku tego pola znajduje się pisane dużymi literami słowo „wiza”, które zmienia kolor w zależności od kąta padania światła. W zależności od tego kąta jest ono zielone lub czerwone.5. To pole zawiera drukowany w procesie produkcji, 9-cyfrowy krajowy numer naklejki wizowej. Stosowany jest specjalny rodzaj czcionki.5a. To pole zawiera trzyliterowy kod kraju, wskazujący państwo członkowskie, które wydało wizę, odpowiadający kodom krajów określonym w dokumencie nr 9303 ICAO dotyczącym dokumentów podróży nadających się do odczytu maszynowego[14].„Numer naklejki wizowej” składa się z trzyliterowego kodu kraju, podanego w polu 5a i krajowego numeru, znajdującego się w polu 5.Rubryki do wypełnienia6. Ta rubryka zaczyna się od słów „Ważna do”. Organ wydający wskazuje terytorium lub terytoria, na których wiza jest ważna.7. Ta rubryka zaczyna się słowem „Od”, a dalej w tym samym wierszu widnieje słowo „do”. Organ wydający wizę wpisuje w tej rubryce okres ważności wizy.8. Ta rubryka zaczyna się słowami „Rodzaj wizy”. Organ wydający określa w tej rubryce kategorię wizy, zgodnie z art. 5 i 7 niniejszego rozporządzenia. Dalej w tym samym wierszu widnieją słowa „Liczba wjazdów”, „Okres pobytu” (tj. zakładany przez osobę ubiegającą się o wizę czas trwania pobytu) oraz ponownie słowo „dni”.9. Ta rubryka zaczyna się słowami „Wydana w” i służy do wskazania miejsca wydania wizy.10. Ta rubryka zaczyna się słowem „Dnia” (po którym właściwy organ wpisuje datę wydania wizy), a dalej w tym samym wierszu umieszczone są słowa „Numer paszportu” (po których wpisywany jest numer paszportu posiadacza wizy).11. Ta rubryka zaczyna się od słów „Nazwisko”, „Imię”.12. Ta rubryka zaczyna się słowem „Uwagi”. Organ wydający może w niej umieszczać wszelkie inne informacje, jakie uzna za niezbędne, pod warunkiem, że pozostają one zgodne z przepisami art. 4 niniejszego rozporządzenia. Kolejne dwa i pół wiersza pozostawia się puste na wpisanie takich uwag.13. Ta rubryka zawiera odpowiednie dane, nadające się do odczytu maszynowego, których celem jest usprawnienie kontroli na granicach zewnętrznych. W tle rubryki zawierającej dane do odczytu maszynowego drukowany jest kod państwa członkowskiego wydającego wizę. Kod nie powinien modyfikować technicznych właściwości rubryki danych do odczytu maszynowego ani utrudniać odczytu.Papier ma naturalne zabarwienie z czerwonymi i niebieskimi oznaczeniami.Słowa w poszczególnych rubrykach są w języku angielskim i francuskim. Państwo wydające może dodać tłumaczenie na trzeci urzędowy język Wspólnoty. Jednakże słowo „wiza” w górnym wierszu może być pisane w dowolnym języku urzędowym Wspólnoty.[1] Dz.U. L 164 z 14.7.1995, s. 1-4.[2] Decyzja 2/96 z 7.2.1996 oraz decyzja COM(2000) 4332 z 27.12.2000, niepublikowane.[3] Dz.U. L 50 z 25.2.2003, s. 1-10.[4] Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 7-8.[5] Dz.U. C […] z […], s. […].[6] Dz.U. C […] z […], s. […].[7] Dz.U. L 164 z 14.7.1995, s. 1-4; rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 334/2002 (Dz.U. L 53 z 23.2.2002, str. 7).[8] Decyzja 2/96 z dnia 7.2.1996 oraz decyzja COM(2000) 4332 z 27.12.2000, niepublikowane.[9] Dz. U. L (jeszcze formalnie nieprzyjęte)[10] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.[11] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.[12] Dz.U. L 368 z 15.12.2004, s. 26-27.[13] Dz.U. L 370 z 17.12.2004, s. 78-79.[14] Z wyjątkiem Niemiec – w przypadku tego kraju, dokument CIAO nr 9303 dotyczący dokumentów podróży nadających się do odczytu maszynowego przewiduje kod „D”.