               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.12.2018
            COM(2018) 835 final
            2018/0423(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej, rozszerzającego tę umowę na ochronę porządku publicznego

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Rozporządzenie (UE) nr 603/2013
                  1
               , stanowiące wersję przekształconą rozporządzenia nr 2725/2000 z dnia 11 grudnia 2000 r. dotyczącego ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania konwencji dublińskiej, zostało przyjęte i weszło w życie w dniu 19 lipca 2013 r. Rozporządzenie to obowiązuje od dnia 20 lipca 2015 r.

               Rozporządzenie (UE) nr 603/2013 umożliwia między innymi organom ścigania dokonywanie sprawdzeń w Eurodac na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie. Ma to na celu umożliwienie organom ścigania występowania z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi przechowywanymi w centralnej bazie Eurodac, w przypadku gdy organy te dążą do ustalenia dokładnej tożsamości osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa terrorystycznego lub poważnego przestępstwa bądź do uzyskania dalszych informacji o takiej osobie.

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Królestwa Danii (zwanego dalej „Danią”), załączonego do TUE i do TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjmowaniu dorobku prawnego w ramach tytułu V i tym samym nie uczestniczy w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013.

               W dniu 8 marca 2006 r. zawarto Umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej (zwaną dalej „umową z dnia 8 marca 2006 r.)
                  2
               .

               Dania stosuje elementy rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczące azylu zgodnie z umową z dnia 8 marca 2006 r. Dostęp do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego nie jest jednak objęty zakresem tej umowy.

               Na spotkaniu z przedstawicielami Komisji w dniu 14 maja 2014 r. Dania i państwa stowarzyszone potwierdziły zainteresowanie rozpoczęciem negocjacji z Unią Europejską w sprawie rozszerzenia na nie przepisów rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczących ochrony porządku publicznego w drodze umowy międzynarodowej.

               W dniu 14 grudnia 2015 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy między Unią Europejską, z jednej strony, a Danią, z drugiej strony, w sprawie warunków udziału Danii w procedurze porównywania i przekazywania danych na potrzeby ochrony porządku publicznego przewidzianej w rozdziale VI rozporządzenia (UE) nr 603/2013 w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               Negocjacje zakończono parafowaniem umowy w formie protokołu do umowy z dnia 8 marca 2006 r. rozszerzającego zakres stosowania umowy z dnia 8 marca 2006 r. na ochronę porządku publicznego.

               Rozszerzenie przepisów rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczących ochrony porządku publicznego na Danię umożliwiłoby organom ścigania Danii wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi wprowadzonymi przez inne państwa uczestniczące i przechowywanymi w bazie danych Eurodac, gdy organy te dążą do ustalenia tożsamości osoby podejrzanej o popełnienie poważnego przestępstwa lub przestępstwa terrorystycznego lub do uzyskania dalszych informacji o takiej osobie albo o ofierze przestępstwa. Z drugiej strony umożliwiłoby to organom ścigania wszystkich innych uczestniczących państw, zarówno innych państw członkowskich UE, jak i państw stowarzyszonych, wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych, w tym samym celu, z danymi wprowadzonymi przez Danię i przechowywanymi w bazie danych Eurodac.

               Celem protokołu jest ustanowienie prawnie wiążących praw i obowiązków w celu zapewnienia skutecznego udziału Danii w elementach rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczących ochrony porządku publicznego. Protokół stanowi, że wszystkie państwa uczestniczące, zarówno inne państwa członkowskie UE, jak i państwa stowarzyszone oraz Dania, mające dostęp do Eurodac, mogą również uzyskać wzajemny dostęp do swoich danych na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Wniosek jest spójny z polityką UE dotyczącą dostępu do bazy danych Eurodac.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Wniosek jest spójny z polityką UE w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawę prawną niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady stanowią art. 87 ust. 2 lit. a), art. 88 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) TFUE.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Umowa z dnia 8 marca 2006 r. to obowiązująca umowa międzynarodowa zawarta przez UE i Danię. Zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 TUE, cele protokołu do tej umowy można osiągnąć jedynie w drodze wniosku Komisji na szczeblu UE.

               •Proporcjonalność

                  Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, ponieważ nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów dotyczących skutecznego udziału Danii w elementach rozporządzenia (UE) nr 603/2013 w sprawie Eurodac dotyczących ochrony porządku publicznego.

               •Wybór instrumentu

               Zgodnie z art. 218 ust. 6 TFUE do zawarcia umowy wymagana jest decyzja Rady.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  W sprawie treści i postępów w negocjacjach przeprowadzono konsultacje z Radą (Grupą Roboczą ds. Azylu). Poinformowano Parlament Europejski (komisję LIBE).

               4.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  We wniosku przedstawiono treść decyzji upoważniającej do zawarcia protokołu między UE a Danią w imieniu Unii Europejskiej. TFUE stanowi, że Rada przyjmuje wniosek Komisji w sprawie decyzji upoważniającej do podpisania i zawarcia umowy międzynarodowej.

                  W protokole postanawia się o stosowaniu rozporządzenia (UE) nr 603/2013 do Danii w odniesieniu do dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego. Umożliwia to wyznaczonym organom ścigania innych uczestniczących państw i Europolowi wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi przesłanymi do systemu centralnego Eurodac przez Danię. Umożliwia to również wyznaczonym organom ścigania Danii wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi przesłanymi do systemu centralnego Eurodac przez inne uczestniczące państwa.

                  Protokół gwarantuje, że obecny poziom ochrony danych osobowych w UE ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych na podstawie protokołu przez organy Danii oraz państw członkowskich. Takie przetwarzanie danych osobowych powinno podlegać normom ochrony danych osobowych na mocy ich prawa krajowego, które jest zgodne z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW.

                  W protokole uzależnia się dostęp Danii do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego od wcześniejszego wdrożenia pod względem prawnym i technicznym decyzji 2008/615/WSiSW w odniesieniu do danych daktyloskopijnych.

                  Protokół stanowi, że mechanizmy dotyczące zmian przewidziane w umowie z dnia 8 marca 2006 r. powinny mieć zastosowanie do wszystkich zmian dotyczących dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               2018/0423 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej, rozszerzającego tę umowę na ochronę porządku publicznego

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 87 ust. 2 lit. a) oraz art. 88 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego
                  3
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją [XXX] z dnia [XXX] r.
                  4
                Protokół do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej, rozszerzający tę Umowę na ochronę porządku publicznego, został podpisany w dniu [XXX] r., z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (2)W celu wsparcia i wzmocnienia współpracy policyjnej między właściwymi organami państw członkowskich a organami Danii na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie, UE musi się zaangażować, umożliwiając Danii udział w aspektach Eurodac związanych z ochroną porządku publicznego.

               (3)Niniejszy Protokół należy zatwierdzić w imieniu Unii Europejskiej.

               (4)Zgodnie z art. 3 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, te dwa państwa członkowskie powiadomiły o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (5)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Protokół do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej, rozszerzający tę umowę na ochronę porządku publicznego („Protokół”).

               Tekst Protokołu załącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby uprawnione do dokonania w imieniu Unii Europejskiej powiadomienia, o którym mowa w art. 4 ust. 2 Protokołu, w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na to, aby Protokół stał się dla niej wiążący.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                        W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (wersja przekształcona) (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1).

                     (2)

                        Dz.U. L 66 z 8.3.2006, s. 38.

                     (3)

                        Dz.U. C […] z […], s. […].

                     (4)

                        Dz.U. L […] z […], s. […].

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.12.2018
            COM(2018) 835 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego DECYZJI RADY
            w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej, rozszerzającego tę Umowę na ochronę porządku publicznego

               ZAŁĄCZNIK

               do

               wniosku dotyczącego DECYZJI RADY

               w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej, rozszerzającego tę Umowę na ochronę porządku publicznego

               UNIA EUROPEJSKA

               oraz

               KRÓLESTWO DANII,

               zwane dalej „Stronami”,

               (1)
                     ZWAŻYSZY że w dniu 8 marca 2006 r. zawarto Umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii (zwanym dalej „Danią”) w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej (zwaną dalej „umową z dnia 8 marca 2006 r.)
                  1
               .

               (2)
                     PRZYPOMINAJĄC fakt, że w dniu 26 czerwca 2013 r. Unia przyjęła rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego
                  2
               .

               (3)
                     ODNOSZĄC SIĘ do Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Dania nie uczestniczy w przyjęciu rozporządzenia (UE) nr 603/2013 i nie jest nim związana ani go nie stosuje,

               (4)
                     PRZYPOMINAJĄC, że procedury porównywania i przekazywania danych na potrzeby ochrony porządku publicznego określone w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013 nie stanowią zmiany przepisów rozporządzenia Eurodac w rozumieniu art. 3 umowy z dnia 8 marca 2006 r. i tym samym nie wchodzą w zakres tej umowy.

               (5)
                     ZWAŻYWSZY że między Unią Europejską Danią należy zawrzeć protokół umożliwiający Islandii i Norwegii udział w aspektach Eurodac związanych z ochroną porządku publicznego, a tym samym umożliwiający wyznaczonym organom ścigania w Danii wystąpienie o porównanie danych daktyloskopijnych przekazywanych do systemu centralnego Eurodac przez inne uczestniczące państwa.

               (6)
                     ZWAŻYWSZY że zastosowanie do Danii rozporządzenia (UE) nr 603/2013 na potrzeby ochrony porządku publicznego powinno również umożliwić wyznaczonym organom ścigania innych uczestniczących państw i Europolowi występowanie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych przekazywanych do systemu centralnego Eurodac przez Danię.

               (7)
                     ZWAŻYWSZY że przetwarzanie danych osobowych przez organy państw członkowskich na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie na mocy niniejszego Protokołu powinno podlegać normom ochrony danych na mocy ich prawa krajowego, które jest zgodne z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW
                  3
               .

               (8)
                     ZWAŻYWSZY że dyrektywa (UE) 2016/680 stanowi zmianę przepisów składających się na dorobek prawny Schengen, na podstawie tytułu V część trzecia TFUE, a Dania, zgodnie z art. 4 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, przesłała w dniu 26 października 2016 r. powiadomienie, że wdroży wspomnianą dyrektywę do swojego prawa krajowego. Dania powinna zatem stosować dyrektywę (UE) 2016/680 i dalsze warunki określone w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013 w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez wyznaczone organy Danii na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych.

               (9)
                     ZWAŻYWSZY że powinny mieć również zastosowanie dalsze warunki określone w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013 w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez wyznaczone organy państw uczestniczących oraz przez Europol na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych.

               (10)
                     ZWAŻYWSZY że na dostęp należy zezwolić wyłącznie pod warunkiem, że porównania z krajowymi bazami daktyloskopijnymi państwa wnioskującego oraz ze zautomatyzowanymi systemami identyfikacji daktyloskopijnej wszystkich innych uczestniczących państw na mocy decyzji Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej
                  4
               , nie doprowadziły do ustalenia tożsamości osoby, której dane dotyczą. Zgodnie z tym warunkiem państwo wnioskujące musi przeprowadzić porównania ze zautomatyzowanymi systemami identyfikacji daktyloskopijnej wszystkich innych uczestniczących państw na mocy decyzji Rady 2008/615/WSiSW, gdy porównanie jest technicznie możliwe, chyba że państwo wnioskujące może wykazać, że istnieją uzasadnione podstawy, by sądzić, iż nie doprowadziłoby to do ustalenia tożsamości osoby, której dane dotyczą. Takie uzasadnione podstawy istnieją w szczególności, gdy w danym przypadku nie występują jakiejkolwiek powiązania operacyjne ani dochodzeniowe z danym uczestniczącym państwem. Warunek ten wymaga wcześniejszego wdrożenia pod względem technicznym i prawnym decyzji 2008/615/WSiSW przez państwo wnioskujące w zakresie danych daktyloskopijnych, ponieważ nie powinno się zezwalać na dokonywanie sprawdzeń w Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego, jeżeli nie zostały najpierw podjęte powyższe działania.

               (11)
                     ZWAŻYWSZY że przed sprawdzeniem w systemie Eurodac wyznaczone organy powinny także – pod warunkiem, że spełnione są warunki umożliwiające porównanie – dokonać sprawdzenia w wizowym systemie informacyjnym na mocy decyzji Rady 2008/633/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie dostępu wyznaczonych organów państw członkowskich i Europolu do wizowego systemu informacyjnego (VIS) do celów jego przeglądania, w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i ścigania
                  5
               .

               (12)
                     ZWAŻYWSZY że mechanizmy dotyczące zmian przewidziane w umowie z dnia 8 marca 2006 r. powinny mieć zastosowanie do wszystkich zmian dotyczących dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               (13)
                     ZWAŻYWSZY że niniejszy Protokół stanowi część umowy z dnia 8 marca 2006 r.,

               UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               1.
                     Rozporządzenie (UE) nr 603/2013 jest wprowadzane w życie przez Danię w odniesieniu do porównywania danych daktyloskopijnych z danymi przechowywanymi w centralnym systemie Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego i stosowane w stosunkach z innymi uczestniczącymi państwami zgodnie z prawem międzynarodowym.

               2.
                     Państwa członkowskie Unii Europejskiej, z wyjątkiem Danii, są uznawane za państwa uczestniczące w rozumieniu ust. 1. Stosują one przepisy rozporządzenia (UE) nr 603/2013 odnoszące się do dostępu na potrzeby ochrony porządku publicznego do Danii.

               3.
                     Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria są uznawane za państwa uczestniczące w rozumieniu ust. 1 w zakresie, w jakim między nimi a Unią Europejską obowiązuje umowa podobna do niniejszej umowy.

               Artykuł 2

               1.
                     Przepisy dyrektywy (UE) 2016/680 mają zastosowanie w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez Danię w związku ze stosowaniem niniejszego Protokołu.

               2.
                     W uzupełnieniu ust. 1 warunki określone w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013 w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez wyznaczone organy na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych mają zastosowanie do Danii.

               Artykuł 3

               Postanowienia umowy z dnia 8 marca 2006 r. dotyczące zmian mają zastosowanie do wszystkich zmian dotyczących dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               Artykuł 4

               1.
                     Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji lub zatwierdzeniu przez Strony. Akty ratyfikacji lub zatwierdzenia składa się u Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej, który pełni funkcję depozytariusza niniejszego Protokołu.

               2.
                     Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po powiadomieniu Stron przez depozytariusza, że zostały złożone akty ratyfikacji lub zatwierdzenia obu Umawiających się Stron.

               3.
                     Niniejszy Protokół nie ma zastosowania do czasu wdrożenia przez Danię przepisów rozdziału 6 decyzji Rady 2008/615/WSiSW i do czasu zakończenia procedur oceny na podstawie rozdziału 4 decyzji 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej
                  6
               , w odniesieniu do danych daktyloskopijnych w odniesieniu do Islandii.

               Artykuł 5

               1.
                     Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszy Protokół, przesyłając depozytariuszowi oświadczenie na piśmie. Takie oświadczenie staje się skuteczne sześć miesięcy po jego złożeniu.

               2.
                     Protokół traci moc, jeżeli Unia Europejska albo Dania go wypowiedzą.

               3.
                     Niniejszy Protokół traci moc, jeżeli utraci moc umowa z dnia 8 marca 2006 r.

               4.
                     Wypowiedzenie lub zakończenie obowiązywania niniejszego Protokołu nie ma wpływu na nieprzerwane stosowanie umowy z dnia 8 marca 2006 r.

               Artykuł 6

               Niniejszy Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

               Oryginał składa się u depozytariusza, który sporządza poświadczoną kopię dla każdej ze Stron.

               Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.

                     (1)

                        Dz.U. L 66 z 8.3.2006, s. 38.

                     (2)

                        Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1.

                     (3)

                        Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89.

                     (4)

                        Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

                     (5)

                        Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 129.

                     (6)

                        Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.12.2018
            COM(2018) 836 final
            2018/0424(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej, rozszerzającego tę umowę na ochronę porządku publicznego

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Rozporządzenie (UE) nr 603/2013
                  1
               , stanowiące wersję przekształconą rozporządzenia nr 2725/2000 z dnia 11 grudnia 2000 r. dotyczącego ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania konwencji dublińskiej, zostało przyjęte i weszło w życie w dniu 19 lipca 2013 r. Rozporządzenie to obowiązuje od dnia 20 lipca 2015 r.

               Rozporządzenie (UE) nr 603/2013 umożliwia między innymi organom ścigania dokonywanie sprawdzeń w Eurodac na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie. Ma to na celu umożliwienie organom ścigania występowania z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi przechowywanymi w centralnej bazie Eurodac, w przypadku gdy organy te dążą do ustalenia dokładnej tożsamości osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa terrorystycznego lub poważnego przestępstwa bądź do uzyskania dalszych informacji o takiej osobie.

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Królestwa Danii (zwanego dalej „Danią”), załączonego do TUE i do TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjmowaniu dorobku prawnego w ramach tytułu V i tym samym nie uczestniczy w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013.

               W dniu 8 marca 2006 r. zawarto Umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej (zwaną dalej „umową z dnia 8 marca 2006 r.)
                  2
               .

               Dania stosuje elementy rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczące azylu zgodnie z umową z dnia 8 marca 2006 r. Dostęp do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego nie jest jednak objęty zakresem tej umowy.

               Na spotkaniu z przedstawicielami Komisji w dniu 14 maja 2014 r. Dania i państwa stowarzyszone potwierdziły zainteresowanie rozpoczęciem negocjacji z Unią Europejską w sprawie rozszerzenia na nie przepisów rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczących ochrony porządku publicznego w drodze umowy międzynarodowej.

               W dniu 14 grudnia 2015 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy między Unią Europejską, z jednej strony, a Danią, z drugiej strony, w sprawie warunków udziału Danii w procedurze porównywania i przekazywania danych na potrzeby ochrony porządku publicznego przewidzianej w rozdziale VI rozporządzenia (UE) nr 603/2013 w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               Negocjacje zakończono parafowaniem umowy w formie protokołu do umowy z dnia 8 marca 2006 r. rozszerzającego zakres stosowania umowy z dnia 8 marca 2006 r. na ochronę porządku publicznego.

               Rozszerzenie przepisów rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczących ochrony porządku publicznego na Danię umożliwiłoby organom ścigania Danii wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi wprowadzonymi przez inne państwa uczestniczące i przechowywanymi w bazie danych Eurodac, gdy organy te dążą do ustalenia tożsamości osoby podejrzanej o popełnienie poważnego przestępstwa lub przestępstwa terrorystycznego lub do uzyskania dalszych informacji o takiej osobie albo o ofierze przestępstwa. Z drugiej strony umożliwiłoby to organom ścigania wszystkich innych uczestniczących państw, zarówno innych państw członkowskich UE, jak i państw stowarzyszonych, wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych, w tym samym celu, z danymi wprowadzonymi przez Danię i przechowywanymi w bazie danych Eurodac.

               Celem protokołu jest ustanowienie prawnie wiążących praw i obowiązków w celu zapewnienia skutecznego udziału Danii w elementach rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczących ochrony porządku publicznego. Protokół stanowi, że wszystkie państwa uczestniczące, zarówno inne państwa członkowskie UE, jak i państwa stowarzyszone oraz Dania, mające dostęp do Eurodac, mogą również uzyskać wzajemny dostęp do swoich danych na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Wniosek jest spójny z polityką UE dotyczącą dostępu do bazy danych Eurodac.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Wniosek jest spójny z polityką UE w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawę prawną niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady stanowią art. 87 ust. 2 lit. a), art. 88 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z art. 218 ust. 5 TFUE.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Umowa z dnia 8 marca 2006 r. to obowiązująca umowa międzynarodowa zawarta przez UE i Danię. Zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 TUE, cele protokołu do tej umowy można osiągnąć jedynie w drodze wniosku Komisji na szczeblu UE.

               •Proporcjonalność

                  W celu wsparcia i wzmocnienia współpracy policyjnej między właściwymi organami państw członkowskich a organami Danii na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie, UE musi się zaangażować, umożliwiając Danii udział w aspektach Eurodac związanych z ochroną porządku publicznego. Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, ponieważ nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów dotyczących skutecznego udziału Danii w elementach rozporządzenia (UE) nr 603/2013 w sprawie Eurodac dotyczących ochrony porządku publicznego.

               •Wybór instrumentu

               Zgodnie z art. 218 ust. 5 TFUE do podpisania umowy wymagana jest decyzja upoważniająca Rady.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  W sprawie treści i postępów w negocjacjach przeprowadzono konsultacje z Radą (Grupą Roboczą ds. Azylu). Poinformowano Parlament Europejski (komisję LIBE).

               4.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  We wniosku przedstawiono treść decyzji upoważniającej do podpisania protokołu między UE a Danią w imieniu Unii Europejskiej. TFUE stanowi, że Rada przyjmuje wniosek Komisji w sprawie decyzji upoważniającej do podpisania i zawarcia umowy międzynarodowej.

                  W protokole postanawia się o stosowaniu rozporządzenia (UE) nr 603/2013 do Danii w odniesieniu do dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego. Umożliwia to wyznaczonym organom ścigania innych uczestniczących państw i Europolowi wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi przesłanymi do systemu centralnego Eurodac przez Danię. Umożliwia to również wyznaczonym organom ścigania Danii wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi przesłanymi do systemu centralnego Eurodac przez inne uczestniczące państwa.

                  Protokół gwarantuje, że obecny poziom ochrony danych osobowych w UE ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych na podstawie protokołu przez organy Danii oraz państw członkowskich. Takie przetwarzanie danych osobowych powinno podlegać normom ochrony danych osobowych na mocy ich prawa krajowego, które jest zgodne z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW.

                  W protokole uzależnia się dostęp Danii do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego od wcześniejszego wdrożenia pod względem prawnym i technicznym decyzji 2008/615/WSiSW w odniesieniu do danych daktyloskopijnych.

                  Protokół stanowi, że mechanizmy dotyczące zmian przewidziane w umowie z dnia 8 marca 2006 r. powinny mieć zastosowanie do wszystkich zmian dotyczących dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               2018/0424 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej, rozszerzającego tę umowę na ochronę porządku publicznego

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 87 ust. 2 lit. a), art. 88 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W dniu 14 grudnia 2015 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Danią w sprawie warunków udziału Danii w procedurze porównywania i przekazywania danych na potrzeby ochrony porządku publicznego przewidzianej w rozdziale VI rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013
                  3
               .

               (2)Negocjacje zakończono i w dniu 11 grudnia 2017 r. parafowano Protokół do Umowy z dnia 8 marca 2006 r. pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej.

               (3)Protokół powinien zostać podpisany w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (4)Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, te dwa państwa członkowskie powiadomiły o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (5)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej podpisanie Protokołu do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej, rozszerzającego tę umowę na ochronę porządku publicznego, z zastrzeżeniem zawarcia tego Protokołu.

               Artykuł 2

               Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument przekazujący pełne uprawnienia do podpisania niniejszego Protokołu, z zastrzeżeniem jego zawarcia, osobie lub osobom wskazanym przez negocjatora Protokołu.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (wersja przekształcona) (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1).

                     (2)

                        Dz.U. L 66 z 8.3.2006, s. 38.

                     (3)

                        Rozporządzenie (UE) nr 603/2013 w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1).


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.2.2019
            COM(2019) 151 final
            2019/0056(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że państwa członkowskie uznają swoje polityki gospodarcze oraz wspieranie zatrudnienia za przedmiot wspólnego zainteresowania i koordynują swoje działania w ramach Rady. Stanowi on, że Rada przyjmuje wytyczne dotyczące zatrudnienia (art. 148), z zaznaczeniem, że muszą być zgodne z wytycznymi dotyczącymi ogólnych kierunków polityki gospodarczej (art. 121).

               Podczas gdy ogólne wytyczne polityki gospodarczej pozostają aktualne przez czas nieokreślony, wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia należy sporządzać co roku. Wytyczne zostały początkowo przyjęte razem („zintegrowany pakiet”) w 2010 r. i stanowią podstawę strategii „Europa 2020”. W 2018 r. zostały one dostosowane do zasad Europejskiego filaru praw socjalnych ogłoszonego w listopadzie 2017 r. przez Parlament Europejski, Radę i Komisję z myślą o stymulowaniu reform na szczeblu krajowym oraz wytyczeniu kierunku nowego procesu konwergencji w całej Europie.

               Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia, podobnie jak ogólne wytyczne polityki gospodarczej, są przedstawione w formie decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (zintegrowane wytyczne, część II) i stanowią podstawę prawną zaleceń dla poszczególnych krajów.

               Ogólne cele i priorytety przedstawione w wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia nadal obowiązują. Zgodnie z art. 148 ust. 2 TFUE ważność wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia na 2019 r. należy potwierdzić decyzją Rady po konsultacji z Parlamentem Europejskim, Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, Komitetem Regionów oraz Komitetem ds. Zatrudnienia. Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia przyjęto w dniu 16 lipca 2018 r. w celu zapewnienia wzmocnienia wdrażania polityki.

               2.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

               Nie dotyczy.

               3.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               Dz.U. L 224 z 5.9.2018, s. 4.

               2019/0056 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 148 ust. 2,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego
                  1
               ,

               uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
                  2
               ,

               uwzględniając opinię Komitetu Regionów
                  3
               ,

               uwzględniając opinię Komitetu ds. Zatrudnienia
                  4
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               1.Państwa członkowskie i Unia, mając na względzie osiągnięcie celów w zakresie pełnego zatrudnienia i postępu społecznego określonych w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, mają działać w celu wypracowania skoordynowanej strategii na rzecz zatrudnienia, a w szczególności na rzecz wspierania wysokiego poziomu kwalifikacji i wyszkolenia pracowników i ich zdolności do dostosowywania się, jak również wspierania rynków pracy reagujących na zmiany gospodarcze.

               2.Zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Unia opracowała i wdrożyła instrumenty koordynacji polityki w dziedzinie polityki budżetowej, makroekonomicznej i strukturalnej. Do instrumentów tych należą przedstawiane tutaj wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia państw członkowskich wraz z określonymi w zaleceniu Rady (UE) 2015/1184 ogólnymi wytycznymi dotyczącymi polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii
                  5
               , które to wytyczne stanowią razem zintegrowane wytyczne dotyczące wdrażania strategii „Europa 2020”. Założeniem wytycznych jest pokierowanie realizacją polityki w państwach członkowskich i Unii. Odzwierciedlają one współzależność między państwami członkowskimi. Otrzymany w ten sposób zestaw skoordynowanych polityk i reform na szczeblu europejskim i krajowym ma zapewnić odpowiednie połączenie ogólnych polityk gospodarczych i społecznych w celu zwiększenia ich wzajemnego pozytywnego oddziaływania.

               3.W ramach europejskiego semestru połączono ze sobą różne instrumenty, tworząc nadrzędne ramy zintegrowanego wielostronnego nadzoru nad polityką gospodarczą, polityką budżetową, polityką zatrudnienia i polityką społeczną; europejski semestr ma służyć osiągnięciu celów strategii „Europa 2020”, w szczególności w zakresie zatrudnienia, edukacji i ograniczania ubóstwa, określonych w decyzji Rady 2010/707/UE
                  6
               . Równolegle z podejściem promującym cele polityczne polegające na stymulowaniu inwestycji, przeprowadzaniu reform strukturalnych i zapewnianiu odpowiedzialnych polityk fiskalnych europejski semestr jest od 2015 r. stale wzmacniany i usprawniany. Przede wszystkim w większym stopniu skupiono się na kwestiach związanych z zatrudnieniem i na kwestiach społecznych oraz pogłębiono dialog z państwami członkowskimi, partnerami społecznymi i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego.

               4.W listopadzie 2017 r. Parlament Europejski, Rada i Komisja podpisały międzyinstytucjonalną proklamację Europejskiego filaru praw socjalnych, w którym określono dwadzieścia zasad i praw, na których mają opierać się sprawiedliwe i sprawnie funkcjonujące rynki pracy i systemy opieki społecznej. Filar stanowi ramy odniesienia, które pozwalają monitorować wyniki państw członkowskich, jeśli chodzi o zatrudnienie i sytuację społeczną, stymulować reformy na szczeblu krajowym oraz wytyczyć kierunek nowego procesu konwergencji w całej Europie.

               5. Zintegrowane wytyczne powinny stanowić podstawę zaleceń dla poszczególnych krajów, jakie Rada może kierować do państw członkowskich. Realizując wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia, państwa członkowskie powinny w pełni wykorzystywać Europejski Fundusz Społeczny i inne fundusze unijne. Choć zintegrowane wytyczne skierowane są do państw członkowskich i Unii, to ich realizacja powinna przebiegać w porozumieniu z wszystkimi władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, przy aktywnym udziale parlamentów, a także partnerów społecznych i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego.

               6.Komitet Zatrudnienia i Komitet Ochrony Socjalnej powinny monitorować wdrażanie stosownych polityk w świetle wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia zgodnie ze swoimi mandatami, których podstawa jest określona w Traktacie. Komitety te i inne organy przygotowawcze Rady zaangażowane w koordynację polityk gospodarczych i społecznych powinny ściśle ze sobą współpracować. Należy utrzymać dialog merytoryczny między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją, w szczególności w kwestii wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich.

               7.Zasięgnięto opinii Komitetu Ochrony Socjalnej.

               8.Tekst wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia przyjętych w 2018 r. powinien pozostać stabilny, aby można było skoncentrować się na ich wdrażaniu. W świetle oceny rozwoju sytuacji na rynkach pracy i sytuacji społecznej od przyjęcia wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia w 2018 r. ich aktualizacja nie jest konieczna. Przyczyny przyjęcia wytycznych w 2018 r. pozostają aktualne, w związku z tym wytyczne te należy utrzymać,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia państw członkowskich, określone w załączniku do decyzji (UE) 2018/1215
                  7
               , zostają utrzymane na rok 2019, a państwa członkowskie uwzględniają je w swoich politykach zatrudnienia i programach reform.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. C  z , s. .

                     (2)

                        Dz.U. C  z , s. .

                     (3)

                        Dz.U. C  z , s. .

                     (4)

                        Dz.U. C  z , s. .

                     (5)

                        Zalecenie Rady (UE) 2015/1184 z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii Europejskiej (Dz.U. L 192 z 18.7.2015, s. 27).

                     (6)

                        Decyzja Rady 2010/707/UE z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 308 z 24.11.2010, s. 46).

                     (7)

                        Decyzja Rady (UE) 2018/1215 z dnia 16 lipca 2018 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 224 z 5.9.2018, s. 4)


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 6.3.2019
            COM(2019) 103 final
            2019/0052(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            dotycząca stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Organizacji do Spraw Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego (NASCO), oraz uchylająca decyzję 9450/1/14 REV 1

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach Organizacji do Spraw Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego (NASCO) w latach 2019–2023, w związku z przewidywanym przyjęciem środków ochrony i zarządzania.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Konwencja w sprawie ochrony łososia w północnym Oceanie Atlantyckim

               Konwencja w sprawie ochrony łososia w północnym Oceanie Atlantyckim (konwencja NASCO) ma na celu, poprzez ustanowienie NASCO, ochronę, odbudowę, zwiększenie liczebności zasobów dzikiego łososia atlantyckiego oraz racjonalne zarządzanie nimi. Konwencja weszła w życie dnia 1 października 1983 r.

               Unia jest jedną ze stron konwencji NASCO i zatwierdziła ją zgodnie z decyzją Rady 82/886/EWG
                  1
               .

               2.2.Rada Organizacji do Spraw Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego

               Rada NASCO, wspierana przez trzy komisje NASCO (Komisję Północnoamerykańską, Komisję Północno-Wschodniego Atlantyku oraz Komisję Zachodniej Grenlandii), jest organem ustanowionym na mocy konwencji NASCO w celu ochrony, odbudowy, zwiększenia liczebności zasobów dzikiego łososia atlantyckiego oraz racjonalnego zarządzania nimi, w drodze współpracy międzynarodowej. Organ ten przyjmuje środki ochrony i zarządzania, aby zarządzać zasobami rybnymi, które podlegają jego kompetencji.

               Jako członek Rady NASCO i jej dwóch komisji (Komisji Północno-Wschodniego Atlantyku oraz Komisji Zachodniej Grenlandii) Unia ma prawo uczestnictwa i prawo głosu. Rada NASCO podejmuje decyzje jednomyślnie.

               2.3.Decyzje Rady NASCO

               Rada NASCO posiada upoważnienie do przyjmowania środków ochrony i egzekwowania w odniesieniu do zasobów objętych jej kompetencją, a środki te są wiążące dla umawiających się stron.

               Zgodnie z art. 13 ust. 2 konwencji NASCO środki te wchodzą w życie 60 dni po dniu, w którym umawiające się strony zostały o nich powiadomione przez NASCO.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na corocznych posiedzeniach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO), ustala się obecnie na dwóchetapach. Decyzja Rady określa podstawowe zasady i kierunki stanowiska Unii w perspektywie wieloletniej; podlega ono następnie dostosowaniu na potrzeby każdego corocznego posiedzenia w drodze nieoficjalnych dokumentów Komisji, które są przedmiotem dyskusji w ramach grupy roboczej Rady.

               W odniesieniu do NASCO podejście to jest wdrożone decyzją Rady 9450/1/14 REV 1 z dnia 19 maja 2014 r., która określa stanowisko Unii na forum NASCO na lata 2014–2018. Decyzja zawiera ogólne zasady i kierunki działań, ale uwzględnia również w możliwie największym stopniu specyfikę NASCO. Ponadto na wniosek państw członkowskich decyzja ustanawia standardowy proces doprecyzowania z roku na rok stanowiska Unii.

               W decyzji Rady 9450/1/14 REV 1 przewidziano dokonanie przeglądu stanowiska Unii przed dorocznym posiedzeniem w 2019 r. Niniejszy wniosek określa stanowisko Unii na forum NASCO na lata 2019–2023, zastępując tym samym decyzję 9450/1/14 REV 1.

               W decyzji 9450/1/14 REV 1 uwzględniono zasady i kierunki działań nowej wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) ustanowione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013
                  2
               , jak również cele określone w komunikacie Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa
                  3
               . Ponadto stanowisko Unii zostało w niej dostosowane do traktatu lizbońskiego.

               Obecna modyfikacja uwzględnia, w kontekście skutków rybołówstwa, komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym”
                  4
                oraz wspólny komunikat Komisji i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zatytułowany „Międzynarodowe zarządzanie oceanami: – program działań na rzecz przyszłości oceanów”
                  5
                i konkluzje Rady w sprawie tego wspólnego komunikatu
                  6
               .

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „aktów mających skutki prawne” obejmuje akty mające skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego regulujących dany organ oraz instrumenty, które nie mają mocy wiążącej na mocy prawa międzynarodowego, ale „mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  7
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Rada NASCO, wspierana przez swe komisje, jest organem utworzonym na mocy porozumienia, a mianowicie konwencji NASCO.

               Akty, które ma przyjąć Rada NASCO, to akty mające skutki prawne. Akty te będą wiążące na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 13 konwencji NASCO i mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów unijnych, w tym na:

               ·rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania
                  8
               ;

               ·rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa
                  9
               ; oraz

               ·rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi
                  10
               .

               Planowane akty nie uzupełniają, ani nie zmieniają ram instytucjonalnych konwencji NASCO.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli akt ten ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie charakter pomocniczy, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. tę podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do rybołówstwa. Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 stanowi podstawę prawną określającą zasady, które mają znaleźć odzwierciedlenie w tym stanowisku.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 43 ust. 2 TFUE. Decyzja ma zastąpić decyzję 9450/1/14 REV 1, która obejmuje lata 2014–2018.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 43 ust. 2 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2019/0052 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               dotycząca stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Organizacji do Spraw Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego (NASCO), oraz uchylająca decyzję 9450/1/14 REV 1

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Decyzją Rady (WE) nr 886/82
                  11
                Wspólnota Europejska zawarła Konwencję w sprawie ochrony łososia w północnym Oceanie Atlantyckim (konwencję NASCO), na mocy której ustanowiono Organizację ds. Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego (NASCO).

               (2)Rada NASCO, wspierana przez trzy komisje (Komisję Północnoamerykańską, Komisję Północno-Wschodniego Atlantyku oraz Komisję Zachodniej Grenlandii), jest organem ustanowionym na mocy konwencji NASCO w celu ochrony, odbudowy, zwiększenia liczebności zasobów dzikiego łososia atlantyckiego oraz racjonalnego zarządzania nimi, w drodze współpracy międzynarodowej. Rada NASCO przyjmuje środki ochrony i zarządzania, aby zarządzać zasobami rybnymi, które podlegają jej kompetencji. Takie środki mogą stać się wiążące dla Unii.

               (3)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013
                  12
                stanowi, że Unia musi zapewnić, by działalność w zakresie połowów i akwakultury była zrównoważona środowiskowo w perspektywie długoterminowej oraz zarządzana w sposób spójny z celami w zakresie osiągania korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz przyczyniania się do dostępności dostaw żywności. Rozporządzenie stanowi również, że Unia ma stosować podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem i dążyć do zapewnienia, by eksploatacja żywych zasobów morza umożliwiała odbudowę populacji poławianych gatunków i utrzymywanie ich powyżej poziomów pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów. Rozporządzenie stanowi także, że Unia ma stosować środki zarządzania i ochrony oparte na najlepszych dostępnych opiniach naukowych, wspierać rozwój doradztwa naukowego i wiedzy, stopniowo eliminować odrzuty, propagować metody połowów, które przyczyniają się do bardziej selektywnych połowów, oraz eliminować i ograniczać w miarę możliwości przypadkowe połowy, dążyć do prowadzenia połowów o niskim stopniu oddziaływania na ekosystem morski i zasoby rybne. Ponadto rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 wyraźnie stanowi, że te cele i zasady mają być stosowane przez Unię w ramach zewnętrznych stosunków w zakresie rybołówstwa.

               (4)Zgodnie ze wspólnym komunikatem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej, zatytułowanym „Międzynarodowe zarządzanie oceanami – program działań na rzecz przyszłości oceanów”
                  13
                oraz konkluzjami Rady na temat tego wspólnego komunikatu
                  14
                propagowanie środków na rzecz wsparcia i zwiększenia skuteczności regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) i, w stosownych przypadkach, środków usprawniających zarządzanie nimi jest kluczowe dla działań Unii na tych forach.

               (5)Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym”
                  15
                odnosi się do konkretnych środków mających na celu ograniczenie zanieczyszczenia mórz tworzywami sztucznymi, jak również gubienia lub porzucania narzędzi połowowych na morzu.

               (6)Należy ustalić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach Rady NASCO, ponieważ środki NASCO w zakresie ochrony i egzekwowania będą wiążące dla Unii i mogą mieć decydujący wpływ na treść prawa Unii, a mianowicie na rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008
                  16
               ; rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009
                  17
               ; i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403
                  18
               .

               (7)Obecnie stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach Rady NASCO, jest określone w decyzji Rady 9450/1/14 REV 1
                  19
               . Należy uchylić decyzję 9450/1/14 REV 1 i zastąpić ją nową decyzją obejmującą lata 2019–2023.

               (8)W związku ze zmianami zachodzącymi w zasobach rybnych w obszarze konwencji NASCO oraz związaną z tym koniecznością ustalenia stanowiska unijnego, które uwzględniłoby te zmiany, w tym nowe informacje naukowe i inne istotne informacje przedstawione przed corocznym posiedzeniem NASCO lub w jego trakcie, należy ustanowić procedury, zgodnie z zasadą lojalnej współpracy między instytucjami Unii zawartą w art. 13 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), w celu corocznego doprecyzowania stanowiska Unii na lata 2019–2023.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach Rady Organizacji ds. Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego (NASCO), jest określone w załączniku I.

               Artykuł 2

               Coroczne doprecyzowanie stanowiska Unii, jakie należy zająć na posiedzeniach Rady NASCO, odbywa się zgodnie z załącznikiem II.

               Artykuł 3

               Stanowisko Unii określone w załączniku I podlega ocenie i w stosownych przypadkach modyfikacji dokonywanej przez Radę na wniosek Komisji, najpóźniej do dnia corocznego posiedzenia Rady NASCO w 2024 r.

               Artykuł 4

               Decyzja 9450/1/14 REV 1 z dnia 19 maja 2014 r. traci moc.

               Artykuł 5

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady 82/886/EWG z dnia 13 grudnia 1982 r. dotycząca zawarcia Konwencji w sprawie ochrony łososia w północnym Oceanie Atlantyckim (Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 24).

                     (2)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

                     (3)

                        COM(2011) 424 z 13.7.2011.

                     (4)

                        COM(2018) 28 final z 16.1.2018.

                     (5)

                        JOIN(2016) 49 final z 10.11.2016.

                     (6)

                        7348/1/17 REV 1 z 24.3.2017.

                     (7)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014: 2258, pkt 61–64.

                     (8)

                        Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

                     (9)

                        Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

                     (10)

                        Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 81.

                     (11)

                        Decyzja Rady z dnia 13 grudnia 1982 r. dotycząca zawarcia Konwencji w sprawie ochrony łososia w północnym Oceanie Atlantyckim (Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 24).

                     (12)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

                     (13)

                        JOIN(2016) 49 final z 10.11.2016.

                     (14)

                        7348/1/17 REV 1 z 24.3.2017.

                     (15)

                        COM(2018) 28 final z 16.1.2018.

                     (16)

                        Rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1).

                     (17)

                        Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

                     (18)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi oraz uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 81).

                     (19)

                        Decyzja Rady z dnia 19 maja 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie należy zająć, w imieniu Unii, na forum Organizacji ds. Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego (NASCO).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 6.3.2019
            COM(2019) 103 final
            ZAŁĄCZNIKI
            do
            wniosku w sprawie decyzji Rady
            dotyczącej stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Organizacji do Spraw Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego (NASCO), oraz uchylającej decyzję 9450/1/14 REV 1

               ZAŁĄCZNIK I

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Organizacji ds. Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego (NASCO)

               1.ZASADY

               W ramach NASCO Unia Europejska:

               a) działa zgodnie z celami i zasadami Unii realizowanymi w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), w szczególności poprzez stosowanie zasady ostrożnego zarządzania zasobami oraz dzięki celom dotyczącym maksymalnego podtrzymywalnego połowu gatunków określonym w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, aby wspierać wdrażanie podejścia ekosystemowego do zarządzania rybołówstwem i ograniczającego wpływ działalności połowowej na środowisko, unikać przypadkowych połowów i w jak największym stopniu je ograniczać, stopniowo eliminować odrzuty, a także aby zminimalizować wpływ działalności połowowej na ekosystemy morskie i ich siedliska, jak również aby poprzez promowanie opłacalnego ekonomicznie i konkurencyjnego unijnego rybołówstwa zapewniać odpowiedni standard życia osobom zależnym od działalności połowowej i uwzględniać interesy konsumentów;

               b) zapewnia zgodność środków przyjętych w ramach NASCO z konwencją NASCO;

               c) gwarantuje zgodność środków podejmowanych przez NASCO z prawem międzynarodowym, a w szczególności z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza i jej art. 66 oraz Porozumienia o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu, a także porozumienia Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa z 2009 r. o środkach stosowanych przez państwo portu;

               d) propaguje stanowiska spójne z najlepszymi praktykami regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) w tym samym obszarze;

               e) dąży do spójności i osiągnięcia synergii z unijną polityką w ramach dwustronnych stosunków z państwami trzecimi w dziedzinie rybołówstwa oraz gwarantuje spójność z innymi politykami, zwłaszcza w zakresie stosunków zewnętrznych, zatrudnienia, środowiska, handlu, rozwoju, badań naukowych i innowacyjności;

               f)zapewnia przestrzeganie międzynarodowych zobowiązań Unii;

               g) działa zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 19 marca 2012 r. dotyczącymi komunikatu Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa
                  1
               ;

               h) dąży do stworzenia dla floty unijnej równych warunków na obszarze objętym konwencją, w oparciu o takie same zasady i normy jak w obowiązującym prawie Unii, oraz do promowania jednolitego stosowania tych zasad i norm;

               i) działa zgodnie z komunikatem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej, zatytułowanym „Międzynarodowe zarządzanie oceanami – program działań na rzecz przyszłości oceanów”
                  2
                oraz z konkluzjami Rady na temat tego wspólnego komunikatu
                  3
               , propaguje środki na rzecz wsparcia i zwiększenia skuteczności NASCO oraz, w stosownych przypadkach, poprawy jej zarządzania i wyników (np. w szczególności w dziedzinie nauki, zgodności z przepisami, przejrzystości i podejmowania decyzji) jako wkład w zrównoważone zarządzanie oceanami we wszystkich jego aspektach;

               j) wspiera koordynację między regionalnymi organizacjami ds. zarządzania rybołówstwem a regionalnymi konwencjami morskimi oraz współpracę z organizacjami światowymi, stosownie do przypadku, w ramach ich mandatów, w szczególności wspiera koordynację z OSPAR, której Unia jest również umawiającą się stroną;

               k)wspiera mechanizmy współpracy między regionalnymi organizacjami ds. rybołówstwa, które nie zajmują się połowami tuńczyka, które to mechanizmy są podobne do tzw. procesu z Kobe dotyczącego RFMO zajmujących się połowami tuńczyka.

               2.KIERUNKI DZIAŁANIA

               W stosownych przypadkach Unia stara się wspierać podejmowanie przez NASCO działań takich jak:

               a) środki ochrony i zarządzania w odniesieniu do zasobów rybnych w obszarze objętym konwencją w oparciu o najlepszą dostępną wiedzę naukową, w tym środki dotyczące całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) i kwot, nakładu połowowego lub zdolności połowowych dla żywych zasobów morza podlegających regulacjom NASCO, co pozwoliłoby osiągnąć produkcję na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu w sposób progresywny i stopniowy, najpóźniej do 2020 r. W razie konieczności należy rozważyć zastosowanie szczególnych środków w odniesieniu do stad ryb zagrożonych z powodu przełowienia w celu utrzymania nakładu połowowego na poziomie zgodnym z dostępnymi uprawnieniami do połowów;

               b) środki mające na celu zapobieganie nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywanie i eliminowanie na obszarze konwencji, w tym umieszczenie w wykazie statków NNN;

               c) środki monitorowania, kontroli i nadzoru w obszarze objętym konwencją NASCO w celu zapewnienia skuteczności kontroli i zgodności ze środkami przyjętymi w ramach NASCO;

               d) środki mające na celu zminimalizowanie negatywnego wpływu działalności połowowej i akwakultury na różnorodność biologiczną mórz oraz ekosystemy morskie i ich siedliska, w tym: środki służące zmniejszeniu zanieczyszczenia morza i niedopuszczaniu do wyrzucania tworzyw sztucznych do morza oraz ograniczeniu wpływu tworzyw sztucznych obecnych w morzu na różnorodność biologiczną mórz i ekosystemy, środki ochrony wrażliwych ekosystemów morskich znajdujących się na obszarach objętych konwencją NASCO i zgodne z tą konwencją oraz z międzynarodowymi wytycznymi FAO dotyczącymi zarządzania połowami głębinowymi na morzu pełnym, oraz środki, których celem jest zapobieżenie w jak największym stopniu przypadkowym połowom oraz ich ograniczenie, zwłaszcza w odniesieniu do wrażliwych gatunków morskich, jak również stopniowe wyeliminowanie odrzutów;

               e)środki służące zmniejszeniu wpływu porzuconych, zagubionych lub w inny sposób wyrzuconych do oceanu narzędzi połowowych oraz mające na celu ułatwienie identyfikacji i odzysku takich narzędzi;

               f) środki mające na celu zakaz połowów służących jedynie do pozyskiwania płetw rekinów oraz ustanowienie wymogu wyładunku wszystkich rekinów ze wszystkimi płetwami naturalnie połączonymi z korpusem;

               g)wspólne strategie z innymi RFMO, w stosownych przypadkach, w szczególności z tymi, które są zaangażowane w zarządzanie rybołówstwem w tym samym regionie;

               h)zalecenia, w stosownych przypadkach oraz w zakresie dozwolonym w ramach odpowiednich dokumentów statutowych, wspierające wdrażanie Konwencji dotyczącej pracy w sektorze rybołówstwa Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP);

               i) dodatkowe środki techniczne w oparciu o opinie organów pomocniczych i grup roboczych NASCO.

               ZAŁĄCZNIK II

               Coroczne doprecyzowanie stanowiska Unii, jakie należy zająć

               na posiedzeniach Organizacji ds. Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego

               Przed każdym posiedzeniem Rady NASCO, kiedy organ ten ma podjąć decyzje, które mogą stać się wiążące dla Unii, należy podjąć niezbędne kroki, aby stanowisko wyrażone w imieniu Unii uwzględniało najnowsze informacje naukowe i inne istotne informacje przekazane Komisji Europejskiej, zgodnie z zasadami i kierunkami działania określonymi w załączniku I.

               W tym celu i w oparciu o te informacje Komisja przekazuje Radzie lub jej organom przygotowawczym w odpowiednim terminie przed każdym corocznym posiedzeniem Rady NASCO pisemny dokument zawierający szczegółowe określenie stanowiska Unii do dyskusji i w celu zatwierdzenia szczegółów stanowiska, które ma być przedstawione w imieniu Unii.

               Jeżeli podczas posiedzenia Rady NASCO, w tym na miejscu, nie będzie możliwe osiągnięcie porozumienia, kwestię tę przekazuje się Radzie lub jej organom przygotowawczym, tak aby stanowisko Unii uwzględniało nowe elementy.

                     (1)

                        7087/12 REV 1 ADD 1 COR 1.

                     (2)

                        JOIN(2016) 49 final z 10.11.2016.

                     (3)

                        7348/1/17 REV 1 z 24.3.2017.