title: Proposal for a REGULATION OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL on market surveillance of products and amending Council Directives 89/686/EEC and 93/15/EEC, and Directives 94/9/EC, 94/25/EC, 95/16/EC, 97/23/EC, 1999/5/EC, 2000/9/EC, 2000/14/EC, 2001/95/EC, 2004/108/EC, 2006/42/EC, 2006/95/EC, 2007/23/EC, 2008/57/EC, 2009/48/EC, 2009/105/EC, 2009/142/EC, 2011/65/EU, Regulation (EU) No 305/2011, Regulation (EC) No 764/2008 and Regulation (EC) No 765/2008 of the European Parliament and of the Council

text:
                           KOMISJA
                           EUROPEJSKA

                                                  Bruksela, dnia 13.2.2013
                                                  COM(2013) 75 final

                                                  2013/0048 (COD)

     PAKIET DOTYCZĄCY BEZPIECZEŃSTWA PRODUKTÓW I NADZORU RYNKU

                                        Wniosek

            ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

     w sprawie nadzoru rynku w odniesieniu do produktów, zmieniające dyrektywy Rady
     89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE,
        1999/5/WE, 2000/9/WE, 2000/14/WE, 2001/95/WE, 2004/108/WE, 2006/42/WE,
       2006/95/WE, 2007/23/WE, 2008/57/WE, 2009/48/WE, 2009/105/WE, 2009/142/WE,
        2011/65/UE, a także rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr
                       305/2011, (WE) nr 764/2008 i (WE) nr 765/2008

                             (Tekst mający znaczenie dla EOG)

                                  {SWD(2013) 33 final}
                                  {SWD(2013) 34 final}

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                         UZASADNIENIE

     1.    KONTEKST WNIOSKU

           Unia Europejska potrzebuje jak najbardziej wydajnego jednolitego rynku, tak by móc
           skierować europejską gospodarkę ponownie na właściwe tory. Swobodny przepływ
           towarów jest najbardziej rozwiniętą i najlepiej ugruntowaną z przewidzianych w
           Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) czterech podstawowych
           swobód, które tworzą rynek wewnętrzny. Nie można jednak spocząć na laurach,
           sądząc, że prace w tym zakresie są już zakończone. To prawda, że obecnie przepisy
           harmonizacyjne1 funkcjonują w odniesieniu do większości produktów, a
           postanowienia TFUE dotyczące swobody przepływu, uzupełnione zasadą
           wzajemnego uznawania, są wystarczające dla pozostałej części produktów. Jednak
           nawet dobre ramy prawne są tylko na tyle skuteczne, na ile pozwalają na to ci, którzy
           je stosują. Obok odpowiedzialnych podmiotów gospodarczych, gotowych
           dostosować swoje metody i ponosić koszty niezbędne do zapewnienia zgodności z
           prawem, zawsze znajdą się przedsiębiorcy, którzy będą wybierać drogę na skróty lub
           celowo lekceważyć przepisy, aby osiągnąć szybki zysk lub uzyskać przewagę
           konkurencyjną.

           Te agresywne praktyki nie tylko zniekształcają jednolity rynek na niekorzyść tych
           przedsiębiorców, których chcielibyśmy wspierać, obniżając jego efektywność i
           szkodząc konsumentom i przedsiębiorstwom, ale również stanowią zagrożenie dla
           interesów publicznych, które nasze prawodawstwo ma na celu chronić. Oprócz
           obciążeń finansowych, obywatel UE jest narażony również na działanie potencjalnie
           niebezpiecznych produktów. Także środowisko jest zagrożone. Osłabione może być
           nawet bezpieczeństwo publiczne.

           Odpowiedzią na to jest nadzór rynku. Jeżeli z jednej strony ważne są wysokiej
           jakości przepisy, opracowane na podstawie rzetelnej oceny potrzeb, z drugiej strony
           istotny jest nadzór rynku. Powinien on umożliwić identyfikację niebezpiecznych lub
           w inny sposób szkodliwych produktów oraz wycofanie ich z rynku lub zapobieżenie
           wprowadzaniu ich na rynek, a także karanie podmiotów gospodarczych
           prowadzących nieuczciwą lub nawet przestępczą działalność. Powinien również
           stanowić silny czynnik odstraszający.

           Nadzór rynku nie nadążał dotychczas za zmianami dokonywanymi w ramach
           regulacyjnych Unii. Na jednolitym rynku, w ramach którego ma miejsce swobodny
           przepływ produktów na terytorium 27 (a w niektórych sektorach nawet 32)2 państw,
           nadzór rynku powinien być wysoce skoordynowany i zdolny do szybkiego
           reagowania na dużym obszarze. W ciągu ostatnich dziesięciu lat poczyniono znaczne
           postępy, w szczególności we wdrażaniu dyrektywy 2001/95/WE Parlamentu
           Europejskiego i Rady w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów3 („dyrektywa
           w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów"), którą należało przetransponować
           do 2004 r. oraz wraz z rozpoczęciem stosowania w 2010 r. rozporządzenia (WE) nr

     1
          Przepisy harmonizacyjne mają na celu umożliwienie swobodnego przepływu poprzez ochronę na
          wysokim szczeblu publicznych interesów, na które w przeciwnym razie mogłyby się powoływać
          państwa członkowskie, uzasadniając nakładania ograniczeń na obrót produktami.
     2
          Zgodnie z międzynarodowymi porozumieniami UE z państwami EFTA i Turcją.
     3
          Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.

PL                                                0                                                   PL
 ---pagebreak---            765/2008 ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku4.
           Jednakże nakładanie się na siebie przepisów dotyczących nadzoru rynku i
           obowiązków podmiotów gospodarczych określonych w różnych aktach
           prawodawstwa unijnego (dyrektywa w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów,
           rozporządzenie (WE) nr 765/2008 oraz sektorowe akty prawodawstwa
           harmonizacyjnego Unii) powoduje konsternację zarówno wśród podmiotów
           gospodarczych jak i wśród organów krajowych i poważnie obniża skuteczność
           działań w zakresie nadzoru rynku w Unii.

           Niniejszy wniosek ma na celu uściślenie ram prawnych dotyczących nadzoru rynku
           w zakresie produktów nieżywnościowych. Scala on przepisy dotyczące nadzoru
           rynku zawarte w dyrektywie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów,
           rozporządzeniu (WE) nr 765/2008 oraz w wielu sektorowych aktach prawodawstwa
           harmonizacyjnego Unii w jeden instrument prawny, który stosuje się horyzontalnie
           we wszystkich sektorach.

           Działania organów krajowych w zakresie nadzoru rynku mają istotne konsekwencje
           dla małych i średnich przedsiębiorstw. Dlatego należy brać pod uwagę ich sytuację w
           szczególności w odniesieniu do działań, które mogłyby powodować dodatkowe
           obciążenia administracyjne.

           Wniosek jest częścią „pakietu dotyczącego bezpieczeństwa produktów i nadzoru
           rynku”, który obejmuje także wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie
           bezpieczeństwa produktów konsumenckich (zastępującego dyrektywę w sprawie
           ogólnego bezpieczeństwa produktów) oraz wieloletni plan działania w zakresie
           nadzoru rynku na lata 2013-2015. Po tym jak w Akcie o jednolitym rynku (2011)5
           wymieniono zmianę dyrektywy w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów oraz
           sporządzenie wieloletniego planu działania w zakresie nadzoru rynku wśród
           inicjatyw, które przyczynią się do pobudzenia wzrostu gospodarczego i tworzenia
           miejsc pracy, Komisja dodała do tych dwóch inicjatyw niniejszy wniosek dotyczący
           jednolitego rozporządzenia w sprawie nadzoru rynku w odpowiedzi na wezwania ze
           strony Parlamentu Europejskiego i zainteresowanych stron reprezentujących
           przemysł i administrację publiczną. W Akcie o jednolitym rynku II6, przyjętym w
           2012 r., potwierdzono że „pakiet dotyczący bezpieczeństwa produktów i nadzoru
           rynku” jest podstawowym działaniem mającym na celu „poprawę bezpieczeństwa
           produktów będących w obrocie w UE dzięki większej spójności i skuteczniejszemu
           egzekwowaniu przepisów z zakresu bezpieczeństwa produktów oraz dozorowi nad
           rynkiem”.

     2.    WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ
           OCENY SKUTKÓW

           W latach 2009-2011 Komisja przeprowadziła szeroko zakrojone konsultacje
           społeczne na temat zmiany dyrektywy w sprawie ogólnego bezpieczeństwa
           produktów (więcej szczegółów na ten temat znajduje się we wniosku dotyczącym
           rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa produktów konsumenckich). Jeden z

     4
          Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30.
     5
          COM(2011) 206 final.
     6
          COM(2012) 573 final.

PL                                             1                                                 PL
 ---pagebreak---           głównych obszarów konsultacji dotyczył poprawy współpracy i koordynacji w
          ramach nadzoru rynku, w tym funkcjonowania systemu RAPEX.

          Jednym z rezultatów procesu konsultacji społecznych i dialogu z zainteresowanymi
          stronami było przeniesienie przepisów dotyczących nadzoru rynku z obecnej
          dyrektywy w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów do nowego
          samodzielnego rozporządzenia w sprawie nadzoru rynku, które ma zostać
          opracowane i przyjęte wraz z wnioskiem dotyczącym przeglądu dyrektywy w
          sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów.

          Przygotowana przez Komisję ocena skutków obejmuje zatem aspekty związane
          zarówno ze zmianą dyrektywy w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów, jak i
          z niniejszym wnioskiem.

          We wrześniu 2012 r. Rada Komisji ds. Oceny Skutków wydała pozytywną opinię

     3.   ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

          Główne elementy

          Nadrzędnym celem niniejszego rozporządzenia jest zasadnicze uproszczenie
          unijnych ram nadzoru rynku tak, aby funkcjonowały one lepiej dla ich głównych
          adresatów: organów nadzoru rynku i podmiotów gospodarczych. Obecnie
          obowiązują różne wymagania i procedury w zakresie oceny w zależności od
          kategorii produktu. Organy nadzoru rynku powinny mieć możliwość wykonywania
          swoich zadań w zakresie oceny ryzyka stwarzanego przez produkty bez przeszkód w
          postaci niepotrzebnych komplikacji, tak aby móc w sposób wydajny dzielić się
          wynikami swojej pracy.

          W nowym rozporządzeniu wyeliminowane zostaną nakładające się przepisy,
          wypełnione zostaną luki prawne, do minimum zostanie ograniczona konieczność
          klasyfikacji produktów, a przyjęte zostaną, w miarę możliwości, zasady i procedury
          mające zastosowanie do wszystkich produktów. Pozwoli to zapewnić bardziej
          jednolite stosowanie przepisów odnoszących się do nadzoru rynku we wszystkich
          państwach członkowskich, co pozwoli na lepszą ochronę konsumentów i innych
          użytkowników, a także bardziej jednolite warunki handlowe dla podmiotów
          gospodarczych, zmniejszenie obciążeń administracyjnych i poprawę jakości
          informacji oraz podział pracy między organami nadzoru rynku. Jest to szczególnie
          ważne w kontekście kryzysu gospodarczego, a zarazem stanowi odpowiedź na
          potrzebę, by rynek wewnętrzny towarów stał się bardziej wydajny i konkurencyjny.

          •    Ograniczenie liczby aktów prawnych zawierających przepisy dotyczące
               nadzoru rynku

          Na pierwszy rzut oka wydaje się, że jest to tylko kosmetyczna zmiana, ale obecnie
          zbiór przepisów dotyczących nadzoru rynku jest rozproszony w takich aktach, jak
          dyrektywa w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów i rozporządzenie nr
          765/2008 oraz w szeregu aktów sektorowych (które w coraz większym stopniu
          opierają się na przepisach odniesienia zawartych w decyzji 768/2008). Ten
          „trzypoziomowy” system stwarza problemy zarówno dla organów nadzoru rynku,
          jak i dla podmiotów gospodarczych, i został wyraźnie skrytykowany przez Parlament

PL                                            2                                                PL
 ---pagebreak---      Europejski. Nowe rozporządzenie spowodowałoby utworzenie jednopoziomowego
     systemu, w ramach którego wszystkie wspomniane przepisy zostałyby zebrane w
     jednym dokumencie. Może być ono uzupełnione przepisami sektorowymi
     określonymi w odpowiednim prawodawstwie harmonizacyjnym Unii.

     •    Wyeliminowanie nakładających się przepisów w obecnym systemie

     Rozporządzenie nr 765/2008 i sektorowe akty prawodawstwa mają zastosowanie do
     wszystkich produktów zharmonizowanych bez względu na to, czy są one
     przeznaczone dla konsumentów lub użytkowników profesjonalnych (lub czy istnieje
     prawdopodobieństwo, że będą przez nich stosowane). Dyrektywa w sprawie
     ogólnego bezpieczeństwa produktów ma zastosowanie do wszystkich produktów
     konsumenckich, niezależnie od tego, czy są one zharmonizowane. Sytuacja ta
     ewidentnie prowadzi do nakładania się przepisów w odniesieniu do
     zharmonizowanych produktów przeznaczonych dla konsumentów lub co do których
     istnieje prawdopodobieństwo, że będą przez nich stosowane. Obecny system próbuje
     zaradzić tej sytuacji poprzez skomplikowane przepisy szczególne, lecz rozwiązanie
     to jest powszechnie uznawane za niezadowalające.

     Nowe rozporządzenie w sprawie nadzoru rynku uczyniłoby zbędnym rozróżnienie do
     celów nadzoru rynku pomiędzy produktami konsumenckimi i produktami
     przeznaczonymi dla użytkowników profesjonalnych. Pozwoliłoby ono również
     uniknąć     rozróżnienia      między     produktami      zharmonizowanymi    i
     niezharmonizowanymi z wyjątkiem przypadków, gdy jest to nieuniknione przy
     stosowaniu niektórych przepisów szczegółowych. W możliwie najszerszym zakresie
     obowiązujące przepisy są takie same w odniesieniu do wszystkich produktów.

     •    Dostosowanie systemu RAPEX i unijnych procedur oceny

     Obecnie obowiązują dwie odrębne procedury, czasami równolegle, wymagające, aby
     państwa członkowskie powiadamiały Komisję i pozostałe państwa członkowskie o
     niektórych działaniach w zakresie nadzoru rynku podejmowanych na poziomie
     krajowym. Jest to szczególnie problematyczny aspekt nakładania się kategorii
     produktów, o czym mowa powyżej. Na mocy nowego rozporządzenia wspomniane
     dwie procedury zostaną zintegrowane w jeden proces, w ramach którego pewne
     zdarzenia będą wymagały pojedynczego powiadomienia pozostałych państw
     członkowskich i Komisji (przy wykorzystaniu sprawdzonego systemu szybkiego
     informowania RAPEX lub systemu informacyjnego i komunikacyjnego do celów
     nadzoru rynku, zgodnie z rozróżnieniem dokonanym w niniejszym rozporządzeniu).

     Odnośnie do produktów, które są objęte sektorowymi aktami prawodawstwa
     harmonizacyjnego Unii, w przypadku braku zgody między państwami
     członkowskimi co do działań podjętych przez jedno z nich, wniosek uprawniłby
     Komisję do podejmowania decyzji o tym, czy środki podjęte przez państwo
     członkowskie, które wystosowało pierwotne powiadomienie, są uzasadnione,
     konieczne i proporcjonalne i powinny być wprowadzone przez wszystkie państwa
     członkowskie w interesie jednolitego rynku. W ten sposób proces nadzoru rynku
     może zostać definitywnie zakończony. Nie ma to jednak zastosowania do produktów
     nieobjętych sektorowymi aktami prawodawstwa harmonizacyjnego Unii, ponieważ
     nie można podjąć takiej decyzji, skoro w tym prawodawstwie nie są określone
     zasadnicze wymagania dotyczące produktów.

PL                                      3                                                PL
 ---pagebreak---      W pilnych przypadkach Komisja jest upoważniona do przyjęcia tymczasowych lub
     trwałych środków wymagających spójnych działań w całej UE w stosunku do
     produktów stwarzających poważne zagrożenie, w sytuacji, gdy jedno lub kilka
     państw członkowskich nie może zadowalająco ograniczyć zagrożenia.

     •    Uczynienie prawodawstwa bardziej dostępnym i przyjaznym dla
          użytkowników

     Oprócz tego, że obecne przepisy dotyczące nadzoru rynku są rozproszone na trzech
     różnych poziomach prawodawstwa unijnego (a w przypadku dyrektyw, również w
     ramach krajowych środków wykonawczych), nie są one oparte na chronologicznym
     porządku zdarzeń - od identyfikacji przez organy nadzoru rynku produktu, który
     może stanowić zagrożenia, poprzez ocenę ryzyka, zaangażowanie podmiotów
     gospodarczych, działania organów krajowych, powiadomienie pozostałych państw
     członkowskich, po ewentualne działania wszystkich państwach członkowskich w
     całej Unii oraz, w stosownych przypadkach, ocenę i decyzję Komisji na poziomie
     unijnym. Organy nadzoru rynku i podmioty gospodarcze muszą zamiast tego szukać
     w prawodawstwie przepisów, które ich bezpośrednio dotyczą.

     W nowym rozporządzeniu określono cały proces nadzoru rynku chronologicznie,
     krok po kroku. Przedstawiono w nim łańcuch zdarzeń, włączając odpowiednie
     przepisy dotyczące aspektów związanych z naturalnym poczuciem sprawiedliwości,
     publikowania informacji, powiadomień itp. na każdym etapie procedury. Takie
     podejście znacznie zwiększa dostępność prawodawstwa i jego przystępność dla
     użytkowników, a co za tym idzie – jego skuteczność.

     Podstawa prawna

     Podstawą wniosku jest art. 33, 114 i 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
     Europejskiej.

     Zasada pomocniczości

     Nadzór rynku jest działalnością prowadzoną przez organy państw członkowskich
     Unii. To się nie zmieni. Jednakże, aby nadzór rynku był skuteczny, działania w jego
     ramach muszą być jednolite w całej Unii. Jeżeli nadzór rynku w niektórych częściach
     Unii będzie „łagodniejszy” niż w innych, powstaną słabe punkty, które będą
     stanowić zagrożenie dla interesu publicznego i doprowadzą do powstania
     nieuczciwych warunków wymiany handlowej. Ponadto, znaczna część stwarzanych
     przez produkty zagrożeń dla różnych interesów publicznych, które próbuje chronić
     prawodawstwo Unii, pochodzi od produktów z państw trzecich wprowadzanych na
     rynek unijny. Skuteczny nadzór rynku musi funkcjonować na wszystkich
     zewnętrznych granicach Unii.

     Istnieje zatem potrzeba uchwalenia prawodawstwa unijnego, które stworzy jednolite
     obowiązki w odniesieniu do przeprowadzanych działań, zasobów na nie
     przeznaczonych, oraz uprawnień i obowiązków organów nadzoru rynku. Musi także
     istnieć obowiązek współpracy oraz koordynacji nadzoru rynku i należy ustanowić
     mechanizmy i narzędzia, aby umożliwić i ułatwić realizację tych celów. Także
     kwestie kar, finansowania i sprawozdawczości powinny być regulowane na poziomie
     Unii.

PL                                       4                                                 PL
 ---pagebreak---           Zasada proporcjonalności

          Zgodnie z zasadą proporcjonalności proponowane zmiany nie wykraczają poza to, co
          jest konieczne do osiągnięcia wyznaczonych celów. Zmiany wprowadzone
          niniejszym rozporządzeniem nie nakładają zbędnych obciążeń i kosztów dla
          przemysłu, w szczególności w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw, lub
          administracji. Wiele zmian w istniejących ramach prawnych dotyczy poprawy ich
          przejrzystości i funkcjonalności bez konieczności wprowadzania znaczących nowych
          wymagań mających konsekwencje finansowe. W przypadku gdy dana zmiana ma
          wpływ na obciążenia lub koszty, w analizie skutków wykazano, że stanowi ona
          najbardziej proporcjonalną odpowiedź na zidentyfikowany problem.

     4.   WPŁYW NA BUDŻET

          Skutki budżetowe zostały już przewidziane w istniejących lub proponowanych
          programach i są zgodne z wnioskiem Komisji dotyczącym nowych wieloletnich ram
          finansowych. Niniejsza inicjatywa będzie finansowana poprzez przesunięcie
          istniejących zasobów. Szczegóły znajdują się w ocenie skutków finansowych
          dołączonej do niniejszego wniosku.

PL                                            5                                                PL
 ---pagebreak---                                                            2013/0048 (COD)

                                                 Wniosek

                 ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

         w sprawie nadzoru rynku w odniesieniu do produktów, zmieniające dyrektywy Rady
         89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE,
            1999/5/WE, 2000/9/WE, 2000/14/WE, 2001/95/WE, 2004/108/WE, 2006/42/WE,
           2006/95/WE, 2007/23/WE, 2008/57/WE, 2009/48/WE, 2009/105/WE, 2009/142/WE,
            2011/65/UE, a także rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr
                           305/2011, (WE) nr 764/2008 i (WE) nr 765/2008

                                      (Tekst mający znaczenie dla EOG)

     PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

     uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33, 114
     i 207,

     uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

     po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

     uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego7,

     po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,

     stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

     a także mając na uwadze, co następuje:

     (1)      Aby zagwarantować swobodny przepływ produktów, konieczne jest zapewnienie, by
              produkty te spełniały wysokie wymagania w zakresie ochrony interesów publicznych,
              takich jak szeroko rozumiane zdrowie i bezpieczeństwo, zdrowie i bezpieczeństwo w
              miejscu pracy, ochrona konsumentów, ochrona środowiska i bezpieczeństwo
              publiczne. Zdecydowane egzekwowanie tych wymagań jest niezbędne dla właściwej
              ochrony tych interesów i dla stworzenia warunków sprzyjających uczciwej
              konkurencji na unijnym rynku towarów. Konieczne są zatem przepisy dotyczące
              nadzoru rynku i kontroli produktów z państw trzecich wprowadzanych na rynek
              unijny.

     7
              Dz.U. C […] z […], s. […].

PL                                                   6                                             PL
 ---pagebreak---      (2)   Działania w zakresie nadzoru rynku objęte niniejszym rozporządzeniem nie powinny
           być zorientowane wyłącznie na ochronę zdrowia i bezpieczeństwa, lecz powinny
           również dotyczyć egzekwowania prawodawstwa unijnego, które ma na celu ochronę
           innych interesów publicznych, na przykład poprzez uregulowania w zakresie
           dokładności pomiaru, kompatybilności elektromagnetycznej i efektywności
           energetycznej.

     (3)   Konieczne jest ustanowienie ogólnych ram przepisów i zasad w odniesieniu do
           nadzoru rynkowego, które nie powinny mieć wpływu na przepisy materialne
           istniejącego prawodawstwa unijnego mające na celu ochronę interesów publicznych w
           takich dziedzinach jak zdrowie i bezpieczeństwo, ochrona konsumentów i ochrona
           środowiska, ale powinny służyć poprawie ich funkcjonowania.

     (4)   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca
           2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące
           się do warunków wprowadzania produktów do obrotu8 zostało przyjęte w celu
           ustanowienia ram nadzoru rynku w taki sposób, aby uzupełniać i wzmacniać istniejące
           w prawodawstwie harmonizacyjnym Unii przepisy dotyczące nadzoru rynku i ich
           egzekwowanie.

     (5)   W celu zapewnienia odpowiedniego i spójnego egzekwowania prawodawstwa
           harmonizacyjnego Unii rozporządzeniem (WE) nr 765/2008 wprowadzono unijne
           ramy w odniesieniu do nadzoru rynku, określając zarówno minimalne wymagania
           w kontekście celów, jakie mają być osiągnięte przez państwa członkowskie, jak i ramy
           współpracy administracyjnej, obejmującej wymianę informacji między państwami
           członkowskimi.

     (6)   Dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w
           sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów9 ustanowiono przepisy zapewniające
           bezpieczeństwo produktów przeznaczonych dla konsumentów lub w przypadku
           których istnieje prawdopodobieństwo, że będą używane przez konsumentów.
           Rozporządzeniem (WE) nr 765/2008 r. podtrzymano możliwość podjęcia przez organy
           nadzoru rynku bardziej szczegółowych działań dostępnych na podstawie tej
           dyrektywy.

     (7)   W swojej rezolucji z dnia 8 marca 2011 r. w sprawie przeglądu dyrektywy w sprawie
           ogólnego bezpieczeństwa produktów i nadzoru rynku10 Parlament Europejski
           stwierdził, że przyjęcie pojedynczego rozporządzenia jest jedynym sposobem na
           uzyskanie jednolitego systemu nadzoru rynku obejmującego wszystkie produkty i w
           związku z tym wezwał Komisję do stworzenia jednolitego systemu nadzoru rynku
           obejmującego wszystkie produkty, opartego na jednym akcie ustawodawczym
           obejmującym zarówno zakres dyrektywy 2001/95/WE, jak i rozporządzenia
           765/2008/WE.

     (8)   W niniejszym rozporządzeniu należy zatem scalić przepisy rozporządzenia nr
           765/2008, dyrektywy 2001/95/WE oraz szeregu sektorowych aktów prawodawstwa
           harmonizacyjnego Unii dotyczących nadzoru rynku, tak aby powstał jeden akt, który
           obejmie produkty zarówno ze zharmonizowanych, jak i niezharmonizowanych

     8
           Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30.
     9
           Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.
     10
           2010/2085(INI).

PL                                              7                                                 PL
 ---pagebreak---             obszarów prawodawstwa unijnego, niezależnie od tego, czy są one przeznaczone do
            użytkowania przez konsumentów i użytkowników profesjonalnych, czy tylko istnieje
            prawdopodobieństwo, że będą przez nich stosowane.

     (9)    W prawodawstwie unijnym mającym zastosowanie do produktów i procesów w
            łańcuchu dostaw żywności, a w szczególności w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004
            Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli
            urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i
            żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt11
            ustanowiono kompleksowe ramy dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych i
            innych czynności urzędowych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i
            żywnościowym oraz przepisami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt,
            organizmów genetycznie zmodyfikowanych, zdrowia roślin i materiału
            rozmnożeniowego roślin, produktów ochrony roślin i pestycydów. Obszary te
            powinny zatem zostać wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia.

     (10)   Prawodawstwo unijne dotyczące produktów leczniczych, wyrobów medycznych,
            wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz substancji pochodzenia ludzkiego
            zawierają przepisy szczególne mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa po
            wprowadzeniu tych produktów do obrotu, zwłaszcza w oparciu o sektorowe systemy
            obserwacji i nadzoru rynku. W związku z tym produkty te powinny również zostać
            wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem przepisów dotyczących
            kontroli produktów z państw trzecich wprowadzanych na rynek unijny, które powinny
            mieć zastosowanie, o ile stosowne prawodawstwo unijne nie zawiera przepisów
            szczegółowych dotyczących organizacji kontroli granicznych.

     (11)   Dyrektywa 2010/35/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2010 r. w
            sprawie ciśnieniowych urządzeń transportowych12 ma zastosowanie nie tylko do
            nowych ciśnieniowych urządzeń transportowych w celu udostępnienia ich na rynku,
            ale również do niektórych innych ciśnieniowych urządzeń transportowych w zakresie
            badań okresowych, badań bezpośrednich i badań nadzwyczajnych i użytkowania.
            Przewidziano w niej specjalny znak zgodności Pi oraz unijną procedurę ochronną oraz
            szczególne procedury postępowania w przypadku ciśnieniowych urządzeń
            transportowych stwarzających zagrożenie na poziomie krajowym, ciśnieniowych
            urządzeń transportowych stwarzających zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa oraz
            w przypadku braku zgodności pod względem formalnym. W związku z tym procedury
            kontroli produktów w Unii ustanowione w niniejszym rozporządzeniu nie powinny
            mieć zastosowania do ciśnieniowych urządzeń transportowych objętych dyrektywą
            2010/35/UE.

     (12)   Niniejszym rozporządzeniem należy ustanowić kompleksowe ramy nadzoru rynku w
            Unii. Należy w nim określić zakres produktów, do których ma ono zastosowanie, oraz
            produktów wyłączonych, nałożyć na państwa członkowskie obowiązek
            zorganizowania i prowadzenia nadzoru rynku, nałożyć na państwa członkowskie
            obowiązek wyznaczenia organów nadzoru rynku oraz określić ich uprawnienia i
            obowiązki, a także uczynić państwa członkowskie odpowiedzialnymi za ustanowienie
            ogólnych i sektorowych programów nadzoru rynku.

     11
            Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.
     12
            Dz.U. L 165 z 30.6.2010, s. 1.

PL                                               8                                                PL
 ---pagebreak---      (13)   Niektóre akty prawodawstwa harmonizacyjnego Unii zawierają przepisy dotyczące
            nadzoru rynku i klauzuli ochronnych. Przepisy te mogą być oparte na przepisach
            odniesienia dotyczących nadzoru rynku i klauzuli ochronnych, zawartych w decyzji nr
            768/2008/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie
            wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu13. Niniejsze
            rozporządzenie powinno zawierać wszystkie przepisy dotyczące nadzoru rynku
            mające zastosowanie do produktów wchodzących w jego zakres. Niniejsze
            rozporządzenie powinno zatem zawierać przepisy odniesienia dotyczące nadzoru
            rynku i klauzuli ochronnych zawarte w decyzji nr 768/2008/WE. Zawarte w
            istniejącym prawodawstwie harmonizacyjnym Unii przepisy dotyczące nadzoru rynku
            i klauzuli ochronnych, niezależnie czy zostały sformułowane przed przyjęciem decyzji
            nr 768/2008/WE czy na podstawie przepisów odniesienia w niej zawartych, powinny
            zostać usunięte z tego prawodawstwa harmonizacyjnego, chyba że istnieją specjalne
            względy sektorowe uzasadniające ich utrzymanie. Należy ustanowić wyłączenia od
            klauzul ochronnych w odniesieniu do produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr
            1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie
            rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie
            chemikaliów (REACH), określonego osprzętu objętego dyrektywą 2009/142/WE
            Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 listopada 2009 r., niektórych urządzeń
            ciśnieniowych objętych dyrektywą 97/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
            29 maja 1997 r. oraz niektórych zbiorników ciśnieniowych objętych dyrektywą
            2009/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r.

     (14)   Aby cały proces nadzorowania rynku był przejrzysty i przystępny zarówno dla
            organów nadzoru rynku, jak i dla podmiotów gospodarczych, w rozporządzeniu należy
            jasno określić etapy tego procesu w porządku chronologicznym, od momentu, gdy
            organy nadzoru rynku zidentyfikują produkt, który ich zdaniem może stwarzać
            zagrożenie, do przeprowadzenia oceny ryzyka stwarzanego przez ten produkt,
            podjęcia w określonym terminie działań naprawczych przez odpowiedni podmiot
            gospodarczy oraz wprowadzenia środków przez same organy nadzoru rynku, jeśli
            dany podmiot gospodarczy nie zastosuje się do ich wytycznych lub w przypadkach
            nadzwyczajnych.

     (15)   Nadzór rynku powinien być oparty na ocenie ryzyka stwarzanego przez produkt, przy
            uwzględnieniu wszystkich istotnych danych. Produkt objęty prawodawstwem
            harmonizacyjnym Unii, w którym ustanowiono zasadnicze wymagania dotyczące
            ochrony określonych interesów publicznych należy uznać za niestwarzający
            zagrożenia dla tych interesów publicznych, jeśli spełnia on te zasadnicze wymagania.

     (16)   Produkt objęty prawodawstwem harmonizacyjnym Unii, w którym nie ustanowiono
            zasadniczych wymaganiach, lecz które ma na celu zapewnienie ochrony określonych
            interesów publicznych, należy uznać za niestwarzający zagrożenia dla tych interesów
            publicznych, pod warunkiem że jest on zgodny z tym prawodawstwem.

     (17)   Podobnie, produkt, który nie jest objęty prawodawstwem harmonizacyjnym Unii, ale
            jest zgodny z krajowymi przepisami dotyczącymi zdrowia i bezpieczeństwa ludzi lub
            z europejskimi normami, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku
            Urzędowym Unii Europejskiej, należy uznać za niestwarzający zagrożenia dla zdrowia
            i bezpieczeństwa.

     13
            Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 82.

PL                                               9                                                 PL
 ---pagebreak---      (18)   Do celów niniejszego rozporządzenia należy dokonywać oceny ryzyka w celu
            zidentyfikowania produktów, które mają potencjalnie negatywny wpływ na interesy
            publiczne chronione na mocy [rozporządzenia (UE) nr xxxx (w sprawie
            bezpieczeństwa produktów konsumpcyjnych)], sektorowych aktów prawodawstwa
            harmonizacyjnego Unii i innych przepisów unijnych dotyczących produktów, które są
            objęte niniejszym rozporządzeniem. Taka ocena ryzyka powinna uwzględniać dane
            dotyczące zagrożeń, które uprzednio wystąpiły w związku z danym produktem.
            Należy także uwzględnić wszelkie środki wprowadzone przez zainteresowany
            podmiot gospodarczy w celu wyeliminowania zagrożenia. Szczególnie należy wziąć
            pod uwagę potencjalne narażenie konsumentów, w odróżnieniu od użytkowników
            profesjonalnych, jak również zwiększone narażenie niektórych kategorii
            konsumentów, takich jak dzieci, osoby starsze lub niepełnosprawne.

     (19)   Zarówno nowe, jak i używane produkty pochodzące spoza Unii mogą być
            wprowadzane do obrotu tylko w przypadku, gdy zostały one dopuszczone do
            swobodnego obrotu. Wymagane są skuteczne kontrole na zewnętrznych granicach
            Unii w celu zawieszenia dopuszczenia do swobodnego obrotu produktów, które mogą
            stwarzać zagrożenie, jeżeli wprowadzono by je do obrotu w Unii przed dokonaniem
            oceny i podjęciem ostatecznej decyzji przez organy nadzoru rynku.

     (20)   Zobowiązanie organów odpowiedzialnych za kontrolę produktów wprowadzanych na
            rynek unijny do przeprowadzania kontroli na właściwą skalę przyczyni się zatem do
            zwiększenia bezpieczeństwa unijnego rynku produktów. W celu zwiększenia
            skuteczności takich kontroli należy zacieśnić współpracę i zintensyfikować wymianę
            informacji pomiędzy tymi organami a organami nadzoru rynku w odniesieniu do
            produktów stwarzających zagrożenie.

     (21)   Organy nadzoru rynku powinny posiadać uprawnienia do zniszczenia produktów,
            uczynienia ich bezużytecznymi lub zarządzenia ich zniszczenie przez dany podmiot
            gospodarczy, jeżeli uznają to za konieczne i proporcjonalne w celu zapewnienia, by
            wyroby te nie stwarzały żadnych dodatkowych zagrożeń.

     (22)   Dopuszczenie do swobodnego obrotu produktów, które znajdują się w fizycznym
            posiadaniu pojedynczych osób przyjeżdżających do Unii i przywożących te produkty
            na swój osobisty, niekomercyjny użytek nie powinno być zawieszane lub odrzucane
            na mocy niniejszego rozporządzenia przez organy odpowiedzialne za kontrolę
            produktów wprowadzanych na rynek unijny.

     (23)   Między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a Komisją
            powinna funkcjonować skuteczna, szybka i dokładna wymiana informacji. Konieczne
            jest zatem zapewnienie skutecznych narzędzi do takiej wymiany. Unijny system
            szybkiego informowania (RAPEX) dowiódł swojej skuteczności i wydajności.
            RAPEX umożliwia wprowadzenie środków w całej Unii w odniesieniu do produktów,
            które stwarzają zagrożenie wykraczające poza terytorium jednego państwa
            członkowskiego. Aby uniknąć niepotrzebnego dublowania, system ten powinien być
            stosowany do celów wszystkich wymaganych niniejszym rozporządzeniem
            powiadomień dotyczących produktów stwarzających zagrożenie.

     (24)   Spójne i racjonalne pod względem kosztów działania w zakresie nadzoru rynku
            wymagają dobrze zorganizowanej i kompleksowej archiwizacji i wymiany między
            państwami członkowskimi wszystkich istotnych informacji na temat krajowych

PL                                              10                                               PL
 ---pagebreak---             działań w tym kontekście, w tym odniesień do powiadomień wymaganych niniejszym
            rozporządzeniem, tak aby stworzyć kompletną bazę informacji związanych z
            nadzorem rynku. Komisja ustanowiła bazę danych pn. „System informacyjny i
            komunikacyjny w zakresie nadzoru rynku”, która jest odpowiednia do tego celu i
            dlatego należy z niej korzystać.

     (25)   Biorąc pod uwagę wielkość unijnego rynku towarów i to, że nie ma on granic
            wewnętrznych, konieczne jest, aby organy nadzoru rynku państw członkowskich
            chciały i były w stanie skutecznie ze sobą współpracować i koordynować wspólne
            wsparcie i działania. W związku z tym należy ustanowić mechanizmy wzajemnej
            pomocy.

     (26)   W celu ułatwienia nadzoru rynku w odniesieniu do produktów z państw trzecich
            wprowadzanych na rynek unijny, niniejsze rozporządzenie powinno stanowić
            podstawę współpracy między organami nadzoru rynku państw członkowskich i
            organami tych państw trzecich.

     (27)   Należy utworzyć Europejskie Forum Nadzoru Runku złożone z przedstawicieli
            organów nadzoru rynku. Forum powinno zapewniać możliwość zaangażowania
            wszystkich zainteresowanych stron, łącznie z organizacjami zawodowymi i
            organizacjami konsumentów, aby wykorzystać dostępne informacje istotne dla
            nadzoru rynku przy tworzeniu, wdrażaniu i uaktualnianiu programów nadzoru rynku.

     (28)   Komisja powinna zapewnić wsparcie dla współpracy między organami nadzoru rynku
            i uczestniczyć w pracach Forum. W rozporządzeniu powinien znaleźć się wykaz
            zadań, jakie mają być realizowane przez Forum. Sekretariat wykonawczy powinien
            organizować posiedzenia Forum i udzielać pozostałego wsparcia operacyjnego dla
            realizacji jego zadań.

     (29)   W stosownych przypadkach należy ustanowić laboratoria referencyjne, które
            zapewniałyby specjalistyczne, bezstronne doradztwo techniczne oraz przeprowadzanie
            badań produktów wymaganych w związku z działaniami w zakresie nadzoru rynku.

     (30)   Niniejsze rozporządzenie powinno zapewniać równowagę między przejrzystością
            uzyskiwaną dzięki upublicznianiu możliwie jak największej ilości informacji a
            koniecznością zachowania poufności, np. ze względu na ochronę danych osobowych,
            tajemnicę handlową lub ochronę dochodzeń, zgodnie z zasadami poufności
            wynikającymi z obowiązującego prawa krajowego lub – w przypadku Komisji – z
            rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja
            2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego,
            Rady i Komisji14. W kontekście niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają
            przepisy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24
            października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania
            danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych15 i rozporządzenia (WE) nr
            45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób
            fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy
            wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych16.

     14
            Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.
     15
            Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.
     16
            Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

PL                                              11                                               PL
 ---pagebreak---      (31)   Informacje wymieniane pomiędzy właściwymi organami należy objąć gwarancją
            ścisłej poufności i tajemnicy zawodowej i traktować je tak, by dochodzenia
            przebiegały w sposób niezakłócony i by reputacja podmiotów gospodarczych nie
            doznała uszczerbku.

     (32)   Państwa członkowskie powinny zapewnić środki odwoławcze przed właściwymi
            sądami i trybunałami w odniesieniu do środków ograniczających wprowadzonych
            przez ich organy.

     (33)   Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy dotyczące kar mających
            zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz zapewnić ich
            egzekwowanie. Kary te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

     (34)   Nadzór rynku powinien być przynajmniej częściowo finansowany z opłat pobieranych
            od podmiotów gospodarczych w przypadku, gdy podmioty te zostały zobowiązane
            przez organy nadzoru rynku do podjęcia działań naprawczych lub jeżeli organy te są
            same zobowiązane do podjęcia odpowiednich działań.

     (35)   W celu realizacji celów niniejszego rozporządzenia Unia powinna wnieść wkład w
            finansowanie działań wymaganych w związku z realizacją polityk w dziedzinie
            nadzoru rynku, takich jak opracowanie i aktualizacja wytycznych, działania wstępne i
            pomocnicze związane z wdrażaniem prawodawstwa Unii i programów pomocy
            technicznej dla państw trzecich i ze współpracą z tymi państwami, jak również w
            związku ze wzmocnieniem polityk na poziomie unijnym i międzynarodowym.

     (36)   Należy udostępnić finansowanie unijne zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu
            Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 r. z dnia 25 października 2012 r. w
            sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii17, w
            zależności od charakteru działania, które ma być finansowane, szczególnie w celu
            wsparcia sekretariatu wykonawczego Europejskiego Forum Nadzoru Runku.

     (37)   Aby zapewnić jednolite warunki wdrażania niniejszego rozporządzenia, należy
            przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie środków krajowych
            wprowadzonych i zgłoszonych przez państwo członkowskie w odniesieniu do
            produktów objętych prawodawstwem harmonizacyjnym Unii oraz w zakresie
            ustanowienia unijnych laboratoriów referencyjnych.

     (38)   Aby zapewnić jednolite warunki wdrażania niniejszego rozporządzenia, należy
            przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie jednolitych warunków
            przeprowadzania kontroli w odniesieniu do poszczególnych kategorii produktów lub
            sektorów, w tym także skali przeprowadzanych kontroli i adekwatności pobieranych
            próbek. Uprawnienia wykonawcze powinny również zostać przyznane w odniesieniu
            do zasad przekazywania informacji organom nadzoru rynku przez podmioty
            gospodarcze oraz w odniesieniu do ustanowienia jednolitych warunków dla określania
            przypadków, w których informacje takie nie muszą być przekazywane. Uprawnienia
            wykonawcze powinny również zostać przyznane w odniesieniu do zasad i procedur
            wymiany informacji za pośrednictwem systemu RAPEX oraz w odniesieniu do
            przyjmowania na czas określony lub nieokreślony ograniczeń obrotu produktami
            stwarzającymi poważne zagrożenie, w zależności od przypadku, przy określeniu
            niezbędnych środków kontroli, jakie powinny zostać przyjęte przez państwa
     17
            Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

PL                                               12                                                PL
 ---pagebreak---             członkowskie w celu skutecznego wprowadzenia tych ograniczeń, o ile inne przepisy
            unijne nie przewidują szczególnej procedury mającej na celu likwidację danego
            zagrożenia. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem
            Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 ustanawiającym przepisy i zasady
            ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień
            wykonawczych przez Komisję18.

     (39)   Jeśli zajdzie szczególnie pilna potrzeba, w uzasadnionych przypadkach związanych ze
            środkami ograniczającymi w odniesieniu do produktów stwarzających poważne
            zagrożenie, Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe
            zastosowanie.

     (40)   Z przepisami niniejszego rozporządzenia pokrywają się przepisy dotyczące nadzoru
            rynku zawarte w dyrektywie Rady 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie
            zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia
            ochrony osobistej19, dyrektywie 93/15/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie
            harmonizacji przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów
            wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego20, dyrektywie 94/9/WE
            Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia
            ustawodawstw państw członkowskich dotyczących urządzeń i systemów ochronnych
            przeznaczonych do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem21, dyrektywie
            94/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 1994 r. w sprawie
            zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw
            członkowskich odnoszących się do rekreacyjnych jednostek pływających22,
            dyrektywie 95/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 1995 r. w
            sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących dźwigów23,
            dyrektywie 97/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 maja 1997 r. w
            sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących urządzeń
            ciśnieniowych24, dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1999/5/WE z dnia 9
            marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń
            telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności25, dyrektywie
            Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/9/WE z dnia 20 marca 2000 r. odnoszącej się
            do urządzeń kolei linowych przeznaczonych do przewozu osób26, dyrektywie
            2000/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie
            zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do emisji hałasu do
            środowiska przez urządzenia używane na zewnątrz pomieszczeń27, dyrektywie
            2001/95/WE, dyrektywie 2004/108/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15
            grudnia 2004 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich
            odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej28, dyrektywie 2006/42/WE
            Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn29,

     18
            Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 11.
     19
            Dz.U. L 399 z 30.12.1989, s. 18.
     20
            Dz.U. L 121 z 15.5.1993, s. 20.
     21
            Dz.U. L 100 z 19.4.1994, s. 1.
     22
            Dz.U. L 164 z 30.6.1994, s. 15.
     23
            Dz.U. L 213 z 7.9.1995, s. 1.
     24
            Dz.U. L 181 z 9.7.1997, s. 1.
     25
            Dz.U. L 91 z 7.4.1999, s. 10.
     26
            Dz.U. L 106 z 3.5.2000, s. 21.
     27
            Dz.U. L 162 z 3.7.2000, s. 1.
     28
            Dz.U. L 390 z 31.12.2004, s. 24.
     29
            Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 24.

PL                                              13                                                PL
 ---pagebreak---             dyrektywie 2006/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r.
            w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do
            sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach
            napięcia30, dyrektywie 2007/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja
            2007 r. w sprawie wprowadzania do obrotu wyrobów pirotechnicznych31, dyrektywie
            Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie
            interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie (przekształcenie)32, dyrektywie
            Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie
            bezpieczeństwa zabawek33, dyrektywie 2009/105/WE Parlamentu Europejskiego i
            Rady z dnia 16 września 2009 r. odnoszącej się do prostych zbiorników
            ciśnieniowych34, dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/142/WE z dnia
            30 listopada 2009 r. odnoszącej się do urządzeń spalających paliwa gazowe35,
            dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w
            sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie
            elektrycznym i elektronicznym36, rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady
            (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającemu zharmonizowane warunki
            wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych37, oraz w rozporządzeniu Parlamentu
            Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008. Przepisy te powinny zatem zostać skreślone.
            Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
            nr 764/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające procedury dotyczące stosowania
            niektórych krajowych przepisów technicznych do produktów wprowadzonych legalnie
            do obrotu w innym państwie członkowskim oraz uchylające decyzję nr 3052/95/WE38.

     (41)   Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zapewnienie, aby znajdujące
            się w obrocie produkty objęte prawodawstwem unijnym spełniały wysokie wymagania
            w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa oraz innych interesów publicznych, przy
            jednoczesnym zagwarantowaniu funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez
            stworzenie ram dla spójnego nadzoru rynku, nie może zostać osiągnięty w sposób
            wystarczający przez państwa członkowskie, gdyż realizacja tego celu wymaga
            wysokiego stopnia współpracy, interakcji i jednorodności działań między wszystkimi
            właściwymi organami wszystkich państw członkowskich, natomiast ze względu na
            skalę i skutki możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć
            działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii
            Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze
            rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

     (42)   Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami
            uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. W
            szczególności niniejsze rozporządzenie ma na celu pełne przestrzeganie obowiązku
            zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i ochrony konsumentów, a
            także swobody prowadzenia działalności gospodarczej oraz prawa własności,

     30
            Dz.U. L 374 z 27.12.2006, s. 10.
     31
            Dz.U. L 154 z 14.6.2007, s. 1.
     32
            Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1.
     33
            Dz.U. L 170 z 30.6.2009, s. 1.
     34
            Dz.U. L 264 z 8.10.2009, s. 12.
     35
            Dz.U. L 330 z 16.12.2009, s. 10.
     36
            Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.
     37
            Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 5.
     38
            Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 21.

PL                                               14                                                 PL
 ---pagebreak---      PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

                                        ROZDZIAŁ I

                                       Przepisy Ogólne

                                             Artykuł 1

                                            Przedmiot

     W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się ramy służące weryfikacji, czy produkty spełniają
     wymagania zapewniające, na wysokim poziomie, ochronę szeroko rozumianego zdrowia i
     bezpieczeństwa ludzi oraz zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy, ochronę konsumentów,
     ochronę środowiska, bezpieczeństwo publiczne, a także zabezpieczające inne interesy
     publiczne.

                                             Artykuł 2

                                              Zakres

     1.      Rozdziały I, II, III, V i VI niniejszego rozporządzenia stosuje się do wszystkich
             produktów, które są objęte zakresem rozporządzenia (UE) nr […w sprawie
             bezpieczeństwa        produktów     konsumpcyjnych]      lub      prawodawstwem
             harmonizacyjnym Unii, w tym do produktów montowanych bądź wytwarzanych na
             użytek własny producenta, o ile to prawodawstwo harmonizacyjne nie zawiera
             szczegółowych przepisów mających taki sam cel.

     2.      Rozdziały I i IV oraz art. 23 stosuje się do wszystkich produktów objętych
             prawodawstwem Unii, o ile to prawodawstwo harmonizacyjne nie zawiera
             szczegółowych przepisów dotyczących organizacji kontroli na granicach
             zewnętrznych lub współpracy między organami odpowiedzialnymi za kontrole na
             granicach zewnętrznych.

     3.      Rozdziały II, III, V i VI nie mają zastosowania do następujących produktów:

             a)    produktów leczniczych stosowanych u ludzi lub weterynaryjnych produktów
                   leczniczych;

             b)    wyrobów medycznych i wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro;

             c)    krwi, tkanek, komórek, narządów i innych substancji pochodzenia ludzkiego.

     4.      Rozdziału III niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do ciśnieniowych urządzeń
             transportowych objętych dyrektywą 2010/35/UE.

     5.      Artykułów 11 i 18 niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do następujących
             produktów:

             a)    produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006;

PL                                               15                                               PL
 ---pagebreak---           b)   osprzętu zdefiniowanego w art. 1 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2009/142/WE,

          c)   urządzeń ciśnieniowych objętych przepisami art. 3 ust. 3 dyrektywy 97/23/WE;

          d)   prostych zbiorników ciśnieniowych objętych przepisami art. 3 ust. 2 dyrektywy
               2009/105/WE.

     6.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania w obszarach regulowanych przez
          prawodawstwo Unii dotyczące kontroli urzędowych oraz innych czynności
          urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z następującymi
          przepisami:

          a)   przepisami dotyczącymi żywności i bezpieczeństwa żywności na każdym
               etapie produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności, w tym przepisami
               mającymi na celu zagwarantowanie uczciwych praktyk w handlu oraz ochronę
               interesów konsumenta i informacji dla konsumentów;

          b)   przepisami dotyczącymi produkcji i stosowania materiałów i wyrobów
               przeznaczonych do kontaktu z żywnością;

          c)   przepisami dotyczącymi zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów
               zmodyfikowanych genetycznie;

          d)   przepisami dotyczącymi paszy i bezpieczeństwa paszy na każdym etapie
               produkcji, przetwarzania, dystrybucji i stosowania paszy, w tym przepisami
               mającymi na celu zagwarantowanie uczciwych praktyk w handlu oraz ochronę
               interesów konsumenta i informacji dla konsumentów;

          e)   przepisami ustanawiającymi wymagania dotyczące zdrowia zwierząt;

          f)   przepisami mającymi na celu zapobieganie zagrożeniom dla zdrowia ludzi i
               zwierząt ze strony produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i
               produktów pochodnych oraz ich minimalizowanie;

          g)   przepisami ustanawiającymi wymagania w zakresie dobrostanu zwierząt;

          h)   przepisami dotyczącymi środków ochronnych przed organizmami szkodliwymi
               dla roślin;

          i)   przepisami dotyczącymi produkcji, w celu wprowadzania do obrotu, oraz
               wprowadzania do obrotu materiału rozmnożeniowego roślin;

          j)   przepisami ustanawiającymi wymagania w zakresie wprowadzania do obrotu i
               stosowania środków ochrony roślin oraz zrównoważonego stosowania
               pestycydów;

          k)   przepisami dotyczącymi produkcji ekologicznej i znakowania produktów
               ekologicznych;

          l)   przepisami dotyczącymi stosowania i etykietowania chronionych nazw
               pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i gwarantowanych
               tradycyjnych specjalności.

PL                                           16                                                PL
 ---pagebreak---                                                Artykuł 3

                                               Definicje

     Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

     1)      „produkt” oznacza produkt otrzymany w procesie produkcji;

     2)      „udostępnienie na rynku” oznacza każde dostarczenie produktu w celu jego
             dystrybucji, konsumpcji lub używania na rynku unijnym w ramach działalności
             handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie;

     3)      „wprowadzenie do obrotu” oznacza udostępnienie produktu na rynku unijnym po raz
             pierwszy;

     4)      „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza produkt lub
             która zleca zaprojektowanie lub wytworzenie produktu i prowadzi obrót tym
             produktem pod własną nazwą lub znakiem towarowym;

     5)      „upoważniony przedstawiciel” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, mającą
             siedzibę w Unii, posiadającą pisemne pełnomocnictwo od producenta do działania w
             jego imieniu w odniesieniu do określonych zadań;

     6)      „importer” oznacza osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w Unii,
             wprowadzającą do obrotu w Unii produkt z państwa trzeciego;

     7)      „dystrybutor” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, inną niż
             producent lub importer, która udostępnia produkt na rynku;

     8)      „podmioty gospodarcze” oznaczają producentów, upoważnionych przedstawicieli,
             importerów i dystrybutorów;

     9)      „ocena zgodności” oznacza ocenę zgodności zgodnie z definicją określoną w
             rozporządzeniu (WE) nr 765/2008;

     10)     „jednostka oceniająca zgodność” oznacza jednostkę oceniająca zgodność zgodnie z
             definicją określoną w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008;

     11)     „nadzór rynku” oznacza czynności wykonywane i środki wprowadzane przez organy
             publiczne w celu zapewnienia, by produkty nie stanowiły zagrożenia dla zdrowia,
             bezpieczeństwa lub jakiegokolwiek innego aspektu ochrony interesów publicznych, a
             w przypadku produktów objętych zakresem prawodawstwa harmonizacyjnego Unii,
             by były one zgodne z wymaganiami określonymi w tym prawodawstwie;

     12)     „organ nadzoru rynku” oznacza organ państwa członkowskiego odpowiedzialny za
             wykonywanie nadzoru rynku na jego terytorium;

     13)     „produkt stwarzający zagrożenie” oznacza produkt mogący mieć niekorzystny
             wpływ na szeroko rozumiane zdrowie i bezpieczeństwo ludzi, zdrowie i
             bezpieczeństwo w miejscu pracy, ochronę konsumentów, środowisko i
             bezpieczeństwo publiczne, jak również na innego rodzaju interesy publiczne w
             stopniu, który wykracza poza uznawany za racjonalny i dopuszczalny w zwykłych

PL                                                17                                             PL
 ---pagebreak---             lub w innych, dających się racjonalnie przewidzieć, warunkach jego używania, przy
            uwzględnieniu okresu jego używania, oraz w odpowiednich przypadkach, oddania do
            użytku, instalacji i konserwacji;

     14)    „produkt stwarzający poważne zagrożenie” oznacza produkt stwarzający zagrożenie
            wymagające szybkiej interwencji i działań następczych, włączając przypadki, gdzie
            skutki mogą nie być natychmiastowe;

     15)    „odzyskanie produktu” oznacza dowolny środek mający na celu doprowadzenie do
            zwrotu produktu, który już został udostępniony użytkownikowi końcowemu;

     16)    „wycofanie z obrotu” oznacza dowolny środek, którego celem jest zapobieżenie
            udostępnieniu na rynku produktu w danym łańcuchu dostaw;

     17)    „dopuszczenie do swobodnego obrotu” oznacza procedurę określoną w art. 79
            rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/9239;

     18)    „prawodawstwo harmonizacyjne Unii” oznacza prawodawstwo Unii harmonizujące
            warunki obrotu produktami;

     19)    „norma europejska” oznacza normę europejską zgodnie z definicją określoną w art. 2
            pkt 1) lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/201240;

     20)    „norma zharmonizowana” oznacza normę zharmonizowaną zgodnie z definicją
            określoną w art. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012.

                                              ROZDZIAŁ II

                                  Unijne ramy nadzoru rynku

                                                 Artykuł 4

                                        Obowiązek nadzoru rynku

     1.     Państwa członkowskie prowadzą nadzór rynku w odniesieniu do produktów objętych
            niniejszym rozporządzeniem.

     2.     Nadzór rynku jest organizowany i sprawowany zgodnie z niniejszym
            rozporządzeniem w celu zapewnienia, by produkty stanowiące zagrożenie nie były
            udostępniane na rynku unijnym, a jeżeli takie produkty zostały udostępnione – aby
            podjęte zostały skuteczne środki w celu wyeliminowania zagrożenia stwarzanego
            przez te produkty.

     3.     Realizacja działań w zakresie nadzoru rynku i kontrole na granicach zewnętrznych są
            monitorowane przez państwa członkowskie, które co roku przedkładają Komisji
            sprawozdania dotyczące tych działań i kontroli. Informacje zawarte w
            sprawozdaniach obejmują dane statystyczne dotyczące liczby przeprowadzonych

     39
           Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.
     40
           Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.

PL                                                  18                                            PL
 ---pagebreak---           kontroli i są przekazywane wszystkim państwom członkowskim. Państwa
          członkowskie mogą podawać streszczenie wyników do wiadomości publicznej.

     4.   Wyniki monitorowania i oceny działań w zakresie nadzoru rynku prowadzonych
          zgodnie z ust. 3 są udostępniane publicznie w formie elektronicznej oraz, w
          stosownych przypadkach, za pomocą innych środków.

                                         Artykuł 5

                                  Organy nadzoru rynku

     1.   Każde państwo członkowskie ustanawia lub wyznacza organy nadzoru rynku oraz
          określa ich obowiązki, uprawnienia i organizację.

     2.   Organom nadzoru rynku przyznaje się uprawnienia i powierza zasoby i środki
          niezbędne do prawidłowego wykonywania ich zadań.

     3.   Każde państwo członkowskie ustanawia odpowiednie mechanizmy mające na celu
          zapewnienie, by organy nadzoru rynku, które państwa członkowskie stworzyły lub
          wyznaczyły, wymieniały informacje, współpracowały i koordynowały swoje
          działania zarówno między sobą, jak i z organami odpowiedzialnymi za kontrole
          produktów na zewnętrznych granicach Unii.

     4.   Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję o swoich organach nadzoru
          rynku i obszarach ich kompetencji, podając niezbędne dane kontaktowe, a Komisja
          przekazuje te informacje pozostałym państwom członkowskim i publikuje wykaz
          organów nadzoru rynku.

     5.   Państwa członkowskie informują społeczeństwo o istnieniu, obowiązkach
          i tożsamości krajowych organów nadzoru rynku oraz o sposobach kontaktowania się
          z nimi.

                                         Artykuł 6

                        Ogólne obowiązki organów nadzoru rynku

     1.   Organy nadzoru rynku przeprowadzają odpowiednie kontrole właściwości
          produktów w wymaganym zakresie i z wymaganą częstotliwością, poprzez badanie
          dokumentacji oraz, w stosownych przypadkach, poprzez kontrole bezpośrednie i
          laboratoryjne produktów w oparciu o odpowiednie próbki. Państwa członkowskie
          prowadzą ewidencję tych kontroli w ramach systemu informacyjnego i
          komunikacyjnego do celów nadzoru rynku, o którym mowa w art. 21.

          W przypadkach znanych lub nowych zagrożeń dla celów określonych w art. 1
          niniejszego rozporządzenia, związanych z konkretnym produktem lub kategorią
          produktów, Komisja może przyjąć akty wykonawcze w celu ustanowienia
          jednolitych warunków przeprowadzania kontroli przez jeden lub kilka organów
          nadzoru rynku w odniesieniu do tego konkretnego produktu lub kategorii produktów
          oraz właściwości tego znanego lub nowego zagrożenia. Warunki te mogą obejmować
          wymagania dotyczące tymczasowego zwiększenia zakresu i częstotliwości

PL                                          19                                               PL
 ---pagebreak---           przeprowadzanych kontroli i adekwatności pobieranych próbek Wspomniane akty
          wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
          32 ust. 2.

     2.   W stosownych przypadkach organy nadzoru rynkowego ostrzegają w odpowiednim
          terminie użytkowników na ich terytorium przed produktami, które te organy uznały
          za stwarzające zagrożenie.

          Organy nadzoru współpracują z podmiotami gospodarczymi w celu zapobieżenia
          zagrożeniu stwarzanemu przez produkty udostępniane przez te podmioty lub w celu
          jego ograniczenia. W tym celu zachęcają podmioty gospodarcze do podejmowania
          dobrowolnych działań i propagują te działania, m.in., w stosownych przypadkach,
          poprzez opracowywanie i przestrzeganie kodeksów dobrych praktyk.

     3.   Organy nadzoru rynku wykonują swoje obowiązki w sposób niezależny, bezstronny i
          wolny od uprzedzeń i wypełniają swoje zobowiązania wynikające z niniejszego
          rozporządzenia; wykonują one swoje uprawnienia w odniesieniu do podmiotów
          gospodarczych zgodnie z zasadą proporcjonalności.

     4.   Organy nadzoru rynku mogą – w razie konieczności i jeżeli jest to uzasadnione w
          celu wykonania swoich obowiązków – wkroczyć na teren przedsiębiorstwa podmiotu
          gospodarczego i pobrać niezbędne próbki produktów.

     5.   Organy nadzoru rynku:

          a)   dają konsumentom i innym zainteresowanym stronom możliwość składania
               skarg dotyczących kwestii związanych z bezpieczeństwem produktów,
               działaniami w zakresie nadzoru rynku i zagrożeniami związanymi z
               produktami i rozpatrują te skargi zależnie od przypadku;

          b)   sprawdzają, czy przeprowadzone zostały działania naprawcze;

          c)   śledzą na bieżąco rozwój wiedzy naukowej i technicznej w zakresie
               bezpieczeństwa produktów.

     6.   Ustanawia się i podaje do publicznej wiadomości odpowiednie procedury, aby
          umożliwić organom nadzoru rynku wypełnienie tych obowiązków.

     7.   Bez uszczerbku dla ustawodawstwa krajowego w zakresie poufności, zapewnia się
          ochronę poufności w odniesieniu do informacji otrzymywanych i gromadzonych
          przez organy nadzoru rynku. Informacje wymieniane między organami nadzoru
          rynku oraz między nimi a Komisją na zasadach poufności pozostają poufne, chyba że
          organy, od których te informacje pochodzą, zgodziły się na ich ujawnienie.

     8.   Ochrona poufności nie może stanowić przeszkody w przekazywaniu organom
          nadzoru rynku informacji istotnych dla zapewnienia skuteczności nadzoru rynku.

                                         Artykuł 7

                                  Programy nadzoru rynku

PL                                           20                                               PL
 ---pagebreak---      1.   Każde państwo członkowskie opracowuje ogólny program nadzoru rynku oraz
          dokonuje przeglądu tego programu i, w razie potrzeby, jego aktualizacji co najmniej
          raz na cztery lata. Program obejmuje organizację nadzoru rynku i działań
          pokrewnych oraz uwzględnia szczególne potrzeby przedsiębiorstw, a zwłaszcza
          MŚP, podczas wdrażania prawodawstwa harmonizacyjnego Unii i rozporządzenia
          (UE) nr […/…] [w sprawie bezpieczeństwa produktów konsumpcyjnych], a także
          zapewnia doradztwo i wsparcie Obejmuje on następujące elementy:

          a)   sektorowe i geograficzne kompetencje organów wyznaczonych na podstawie
               art. 5 ust. 1;

          b)   zasoby finansowe, pracowników oraz środki techniczne i inne środki
               przeznaczone dla tych organów;

          c)   wskazanie priorytetowych obszarów działania poszczególnych organów;

          d)   mechanizmy koordynacji między poszczególnymi organami oraz organami
               celnymi;

          e)   udział organów w wymianie informacji na podstawie rozdziału V;

          f)   udział organów we współpracy sektorowej i współpracy w ramach
               konkretnych projektów na szczeblu unijnym;

          g)   środki w celu spełnienia wymagań określonych w art. 6 ust. 5.

     2.   Każde państwo członkowskie opracowuje programy sektorowe i dokonuje co roku
          przeglądu tych programów i, w razie potrzeby, ich aktualizacji. Programy te
          obejmują wszystkie sektory, w których organy prowadzą działania w zakresie
          nadzoru rynku.

     3.   Informacje o programach ogólnych i sektorowych oraz ich aktualizacje są
          przekazywane pozostałym państwom członkowskim i Komisji, oraz, z zastrzeżeniem
          art. 6 ust. 6, są publicznie udostępniane w formie elektronicznej i, w stosownych
          przypadkach, za pomocą innych środków.

                                          Artykuł 8

                       Ogólne obowiązki podmiotów gospodarczych

     1.   Na żądanie, podmioty gospodarcze i, w stosownych przypadkach, jednostki
          oceniające zgodność, udostępniają organom nadzoru rynku wszelkie dokumenty i
          informacje wymagane przez te organy do celów przeprowadzenia swoich działań, w
          języku łatwo dla nich zrozumiałym.

     2.   Podmioty gospodarcze przekazują wszelkie niezbędne informacje organom nadzoru
          rynku, w tym informacje, które umożliwiają dokładną identyfikację produktu i
          prześledzenie drogi produktu.

PL                                           21                                                 PL
 ---pagebreak---                                    ROZDZIAŁ III

                           Kontrola produktów w Unii

                                         Artykuł 9

                             Produkty stwarzające zagrożenie

     1.   Jeżeli w trakcie przeprowadzania kontroli, o których mowa w art. 6 ust. 1, lub w
          wyniku otrzymania informacji, organy nadzoru rynku mają wystarczający powód,
          aby sądzić, że produkt, który jest wprowadzany do obrotu, udostępniany na rynku,
          bądź używany w ramach świadczenia usługi, może stwarzać zagrożenie,
          przeprowadzają ocenę ryzyka w odniesieniu do tego produktu, biorąc pod uwagę
          względy i kryteria określone w art. 13.

          Organy nadzoru rynku należycie uwzględniają wszystkie powszechnie dostępne
          wyniki badań i oceny ryzyka już przeprowadzone lub wydane w odniesieniu do
          produktu przez podmiot gospodarczy lub dowolną inną osobę lub organ, w tym
          organy innych państw członkowskich.

     2.   W odniesieniu do produktu objętego prawodawstwem harmonizacyjnym Unii, brak
          zgodności pod względem formalnym z tym prawodawstwem daje organom nadzoru
          rynku wystarczający powód, aby sądzić, że produkt może stwarzać zagrożenie w
          każdym z następujących przypadków:

          a)   oznakowanie CE lub inne oznakowanie wymagane przez prawodawstwo
               harmonizacyjne Unii nie zostało umieszczone lub zostało umieszczone w
               sposób nieprawidłowy;

          b)   deklaracja zgodności UE, w przypadku gdy jest ona wymagana, nie została
               sporządzona lub została sporządzona niewłaściwie;

          c)   dokumentacja techniczna jest niekompletna lub niedostępna;

          d)   wymagane etykiety lub instrukcje stosowania są niekompletne lub nie zostały
               załączone.

          Niezależnie od tego, czy ocena ryzyka wskazuje, że produkt rzeczywiście stwarza
          zagrożenie, organy nadzoru rynku wymagają od podmiotu gospodarczego usunięcia
          braku zgodności pod względem formalnym. Jeżeli podmiot gospodarczy tego nie
          zrobi, organy nadzoru rynku dopilnowują, aby produkt został wycofany z obrotu lub
          odzyskany.

     3.   Nie naruszając przepisów art. 10 ust. 4, w przypadku gdy organy nadzoru rynku
          stwierdzą, że produkt stwarza zagrożenia, niezwłocznie określają one niezbędne
          działania naprawcze, które mają zostać podjęte przez zainteresowany podmiot
          gospodarczy w celu wyeliminowania zagrożenia w określonym terminie. Organy
          nadzoru rynku mogą zalecić danemu podmiotu gospodarczego lub z nim uzgodnić
          działania naprawcze, które należy podjąć.

PL                                           22                                               PL
 ---pagebreak---           Podmiot gospodarczy zapewnia podjęcie wszystkich niezbędnych działań
          naprawczych w odniesieniu do wszystkich produktów, których to dotyczy i które ten
          podmiot udostępnił na rynku w całej Unii.

          Podmiot gospodarczy jest zobowiązany przedstawić wszystkie konieczne informacje
          organom nadzoru rynku zgodnie z art. 8, a w szczególności następujące informacje:

          a)   pełny opis zagrożenia stwarzanego przez produkt;

          b)   opis wszelkich działań naprawczych podjętych w celu wyeliminowania
               zagrożenia.

          W miarę możliwości organy nadzoru rynku identyfikują producenta lub importera
          produktu i, oprócz działań wobec dystrybutora, podejmują działania w odniesieniu
          do tego podmiotu gospodarczego.

     4.   Działania naprawcze podejmowane przez podmioty gospodarcze w odniesieniu do
          produktów stwarzających zagrożenie mogą obejmować:

          a)   w przypadku produktu podlegającego wymaganiom określonym w
               prawodawstwie harmonizacyjnym Unii lub na podstawie tego prawodawstwa –
               wprowadzenie środków niezbędnych do zapewnienia zgodności produktu z
               tymi wymaganiami;

          b)   w przypadku produktu, który może stwarzać zagrożenie tylko w pewnych
               warunkach albo wyłącznie dla określonych osób, oraz jeżeli zagrożenie to nie
               jest uwzględnione w wymaganiach prawodawstwa harmonizacyjnego Unii:

               (i)    umieszczenie na produkcie odpowiednich, jasno sformułowanych, łatwo
                      zrozumiałych ostrzeżeń o zagrożeniu, jakie może on stwarzać, w języku
                      urzędowym lub językach urzędowych państwa członkowskiego, w
                      którym dany produkt jest udostępniany na rynku;

               (ii)   uzależnienie obrotu tym produktem od spełnienia wcześniej określonych
                      warunków;

               (iii) powiadomienie osób zagrożonych o zagrożeniu w odpowiednim czasie i
                     w stosownej formie, w tym poprzez publikację specjalnych ostrzeżeń;

          c)   w przypadku produktu, który może stwarzać poważne ryzyko, czasowe
               uniemożliwienie wprowadzania produktu do obrotu lub udostępniania go na
               rynku do czasu przeprowadzenia oceny ryzyka;

          d)   w przypadku produktu, który stwarza poważne zagrożenie:

               (i)    uniemożliwienie wprowadzania produktu do obrotu lub udostępniania go
                      na rynku;

               (ii)   wycofanie produktu z obrotu lub jego odzyskanie oraz powiadomienie
                      opinii publicznej o istniejącym zagrożeniu;

               (iii) zniszczenie produktu lub uczynienie go bezużytecznym w inny sposób.

PL                                           23                                               PL
 ---pagebreak---      5.   Komisja może przyjąć akty wykonawcze ustanawiające zasady przekazywania
          informacji zgodnie z ust. 3 akapit trzeci, przy jednoczesnym zapewnieniu
          efektywnego i prawidłowego funkcjonowania systemu. Wspomniane akty
          wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
          32 ust. 2.

                                          Artykuł 10

                     Środki wprowadzane przez organy nadzoru rynku

     1.   W przypadku gdy organy nadzoru rynku nie mogą ustalić tożsamości danego
          podmiotu gospodarczego lub gdy dany podmiot gospodarczy nie podjął niezbędnych
          działań naprawczych zgodnie z art. 9 ust. 3 w określonym terminie, organy nadzoru
          rynku wprowadzają wszelkie niezbędne środki mające na celu wyeliminowanie
          zagrożenia stwarzanego przez produkt.

     2.   Do celów ust. 1 organy nadzoru rynku mogą zobowiązać odpowiednie podmioty
          gospodarcze między innymi do podejmowania wszelkich działań naprawczych, o
          których mowa w art. 9 ust. 4, lub, w stosownych przypadkach, podjąć samemu takie
          działania.

          Organy nadzoru rynku mogą zniszczyć produkty stwarzające poważne zagrożenie
          lub uczynić je bezużytecznymi w inny sposób w przypadkach, gdy uznają to za
          niezbędne i proporcjonalne. Mogą one wymagać od danego podmiotu gospodarczego
          poniesienia kosztów takich działań.

          Przepis akapitu pierwszego nie stanowi dla państw członkowskich przeszkody w
          umożliwianiu organom nadzoru rynku wprowadzania innych, dodatkowych środków.

     3.   Przed wprowadzeniem środka na mocy ust. 1 w odniesieniu do podmiotu
          gospodarczego, który nie podjął niezbędnych działań naprawczych, organy nadzoru
          rynku zapewniają mu co najmniej 10 dni na przedstawienia swojego stanowiska.

     4.   W przypadku gdy organy nadzoru rynku uznają, że produkt stanowi poważne
          zagrożenie, wprowadzają one wszelkie niezbędne środki i mogą to uczynić bez
          uprzedniego zażądania od podmiotu gospodarczego podjęcia działań naprawczych
          zgodnie z art. 9 ust. 3 i bez konieczności zapewnienia mu możliwości przedstawienia
          swojego stanowiska. W takich przypadkach podmiot gospodarczy zostaje
          wysłuchany tak szybko, jak to możliwe.

     5.   Wszelkie środki podjęte na mocy ust. 1 lub 4 muszą:

          a)   być niezwłocznie podane do wiadomości podmiotu gospodarczego wraz z
               informacjami na temat środków odwoławczych dostępnych na mocy prawa
               krajowego obowiązującego w danym państwie członkowskim;

          b)   zawierać dokładne uzasadnienie, na którym zostały oparte;

          c)   zostać niezwłocznie uchylone w przypadku, gdy podmiot gospodarczy wykaże,
               że podjął niezbędne działania naprawcze.

PL                                           24                                                 PL
 ---pagebreak---             Do celów akapitu pierwszego lit. a), w przypadku gdy podmiot gospodarczy, którego
            poinformowano o wprowadzonym środku, nie jest właściwym podmiotem
            gospodarczym, o środku powiadamia się producenta mającego siedzibę w Unii lub
            importera, o ile organy nadzoru rynku znają jego tożsamość.

     6.     Organy nadzoru rynku publikują informacje na temat tożsamości produktu,
            charakteru zagrożenia i środków wprowadzonych w celu zapobieżenia zagrożeniu,
            jego zmniejszenia lub wyeliminowania, na specjalnej stronie internetowej, w jak
            najszerszym zakresie koniecznym dla ochrony interesów użytkowników w Unii.
            Informacje te nie mogą w żadnym przypadku być publikowane, jeśli jest to
            konieczne dla zachowania poufności w celu ochrony tajemnicy handlowej, ochrony
            danych osobowych zgodnie z prawodawstwem krajowym i unijnym lub w celu
            uniknięcia osłabienia skuteczności czynności monitorowania i czynności
            dochodzeniowych.

     7.     Na każdy środek podjęty zgodnie z ust. 1 lub 4, przysługuje środek odwoławczy, w
            tym odwołanie do właściwego sądu krajowego.

     8.     Wprowadzając środki zgodnie z ust. 1 lub 4, organy nadzoru rynku mogą pobierać
            od podmiotów gospodarczych opłaty, które całkowicie lub częściowo pokrywają
            koszty ich czynności, w tym koszty badań przeprowadzonych w celu oceny ryzyka.

                                           Artykuł 11

          Unijna ocena produktów kontrolowanych w Unii i objętych prawodawstwem
                                    harmonizacyjnym

     1.     W ciągu 60 dni od poinformowania przez Komisję państw członkowskich, zgodnie z
            art. 20 ust. 4, o środkach podjętych na mocy art. 10 ust. 1 lub 4 przez państwo
            członkowskie, które wystosowało pierwotne powiadomienie, państwo członkowskie
            może zgłosić sprzeciw wobec środków, w przypadku gdy dotyczą one produktu
            objętego prawodawstwem harmonizacyjnym Unii. Państwo członkowskie podaje
            powody swojego sprzeciwu, wskazuje wszelkie różnice w swojej ocenie zagrożenia
            stwarzanego przez produkt oraz wszelkie szczególne okoliczności i dodatkowe
            informacje dotyczące danego produktu.

     2.     Jeżeli żadne państwo członkowskie nie zgłosi sprzeciwu zgodnie z ust. 1, a Komisja
            nie uzna, że środki krajowe są sprzeczne z prawodawstwem Unii, środki podjęte
            przez państwo członkowskie, które wystosowało pierwotne powiadomienie, uznaje
            się za uzasadnione i każde państwo członkowskie zapewnia niezwłoczne
            wprowadzenie środków ograniczających w odniesieniu do danego produktu.

     3.     W przypadku gdy państwo członkowskie zgłosi sprzeciw zgodnie z ust. 1 lub
            Komisja uzna, że środki krajowe mogą być sprzeczne z prawodawstwem Unii,
            Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z odpowiednimi podmiotami
            gospodarczymi, oraz ocenia środki krajowe, biorąc pod uwagę wszystkie dostępne
            dowody naukowe lub techniczne.

     4.     Na podstawie wyników oceny przeprowadzonej zgodnie z ust. 3 Komisja może
            stwierdzić w drodze aktów wykonawczych, czy środki krajowe są uzasadnione i czy
            podobne środki powinny zostać podjęte przez wszystkie państwa członkowskie,

PL                                             25                                                PL
 ---pagebreak---           które jeszcze tego nie uczyniły. W takim przypadku Komisja kieruje swoją decyzję
          do państw członkowskich, których to dotyczy, oraz niezwłocznie informuje o niej
          wszystkie państwa członkowskie i odpowiednie podmioty gospodarcze.

     5.   Jeżeli Komisja uzna, że środki krajowe są uzasadnione, każde państwo członkowskie
          wprowadza niezwłocznie niezbędne środki ograniczające. Jeżeli Komisja uzna że
          środek krajowy jest nieuzasadniony, państwo członkowskie, które wystosowało
          pierwotne powiadomienie, i każde inne państwo członkowskie, które wprowadziło
          podobny środek, wycofuje ten środek i powiadomienie dokonane w ramach systemu
          szybkiego informowania zgodnie z art. 20.

     6.   Jeżeli środek krajowy uznaje się za uzasadniony, a produkt został uznany za
          niespełniający wymagań prawodawstwa harmonizacyjnego Unii z powodu braków w
          odpowiednich zharmonizowanych normach, Komisja informuje o tym odpowiedni
          europejski organ normalizacyjny i może złożyć odpowiedni wniosek zgodnie z art.
          11 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012.

                                         Artykuł 12

           Działania Unii wobec produktów stwarzających poważne zagrożenie

     1.   W sytuacjach, gdy oczywiste jest, że produkt lub określona kategoria lub grupa
          produktów, stosowane zgodnie z przeznaczeniem produktu lub w warunkach, które
          da się racjonalnie przewidzieć, stwarzają poważne zagrożenie, Komisja może – w
          drodze aktów wykonawczych – wprowadzić wszelkie właściwe środki w zależności
          od powagi sytuacji, w tym środki zakazujące, zawieszające lub ograniczające
          wprowadzenie do obrotu lub udostępnianie na rynku tych produktów lub
          ustanawiające specjalne warunki obrotu nimi, w celu zapewnienia wysokiego
          poziomu ochrony interesu publicznego, o ile zagrożenie to nie może być w
          wystarczającym stopniu zmniejszone za pomocą środków wprowadzonych przez
          państwa członkowskie, których to dotyczy, lub w ramach jakiejkolwiek innej
          procedury określonej w prawodawstwie unijnym. W drodze tych aktów
          wykonawczych Komisja może ustanowić odpowiednie środki kontroli, jakie mają
          zostać podjęte przez państwa członkowskie w celu zapewnienia skutecznego ich
          wykonania.

          Akty wykonawcze, o których mowa w akapicie pierwszym przyjmuje się zgodnie z
          procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 32 ust. 2.

          W należycie uzasadnionych szczególnie pilnych przypadkach związanych z szeroko
          rozumianym zdrowiem i bezpieczeństwem ludzi, zdrowiem i bezpieczeństwem w
          miejscu pracy, ochroną konsumentów, środowiskiem, bezpieczeństwem publicznym
          i innego rodzaju interesami publicznymi, Komisja przyjmuje akty wykonawcze
          mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 32
          ust. 3.

     2.   W przypadku produktów oraz rodzajów zagrożenia objętych rozporządzeniem (WE)
          nr 1907/2006 decyzja podjęta przez Komisję zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu
          jest ważna przez okres maksymalnie dwóch lat, przy czym okres ten może zostać
          przedłużony maksymalnie na kolejne dwa lata. Taka decyzja pozostaje bez
          uszczerbku dla procedur określonych w tym rozporządzeniu.

PL                                           26                                               PL
 ---pagebreak---      3.   Wywóz z Unii produktu, którego wprowadzanie do obrotu i udostępnianie na rynku
          unijnym zostało zakazane na podstawie środka przyjętego zgodnie z ust. 1, jest
          zakazany, chyba że wspomniany środek wyraźnie na to zezwala.

     4.   Każde państwo członkowskie może przedłożyć Komisji należycie uzasadniony
          wniosek o zbadanie przez Komisję potrzeby wprowadzenia środka, o którym mowa
          w ust. 1.

                                        Artykuł 13

                                      Ocena ryzyka

     1.   Ocena ryzyka powinna opierać się na dostępnych dowodach naukowych lub
          technicznych.

          W odniesieniu do produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006
          przeprowadza się ocenę ryzyka, odpowiednio do potrzeb, zgodnie z odpowiednimi
          częściami załącznika I do tego rozporządzenia.

     2.   W kontekście oceny ryzyka, organy nadzoru rynku biorą pod uwagę stopień, w jakim
          produkt jest zgodny z następującymi warunkami:

          a)   z    wszelkimi    wymaganiami       ustanowionymi     w     prawodawstwie
               harmonizacyjnym Unii lub na jego podstawie, które mają zastosowanie do
               danego produktu oraz odnoszą się do potencjalnego zagrożenia, biorąc w pełni
               pod uwagę sprawozdania z badań lub certyfikaty poświadczające zgodność i
               wydane przez jednostkę oceniającą zgodność;

          b)   w przypadku braku wymagań ustanowionych w prawodawstwie
               harmonizacyjnym Unii lub na jego podstawie – ze szczegółowymi przepisami
               określającymi wymagania dotyczące zdrowia i bezpieczeństwa w odniesieniu
               do takich produktów, określonymi w prawie krajowym państwa
               członkowskiego, w którym są one udostępniane na rynku, pod warunkiem że
               przepisy takie są zgodne z prawem Unii;

          c)   z wszelkimi europejskimi normami, do których odesłania               zostały
               opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

     3.   Zgodność z kryteriami, o których mowa w ust. 2 lit. a), b) i c) pozwala
          domniemywać, że produkt odpowiednio zabezpiecza interesy publiczne, do których
          te kryteria się odnoszą. Jednakże nie stanowi to przeszkody dla organów nadzoru
          rynku w podejmowaniu działań na podstawie niniejszego rozporządzenia, w
          przypadku gdy pojawią się nowe dowody, że – pomimo takiej zgodności – produkt
          stwarza zagrożenie.

     4.   Możliwość osiągnięcia wyższego poziomu ochrony interesu publicznego i
          dostępność innych produktów stwarzających mniejsze zagrożenie nie stanowi
          powodu, aby uznać, że produkt stwarza zagrożenie.

PL                                          27                                                PL
 ---pagebreak---                                     ROZDZIAŁ IV

               Kontrola produktów wprowadzanych do Unii

                                          Artykuł 14

                            Kontrole i zawieszenie dopuszczenia

     1.   Organy państw członkowskich odpowiedzialne za kontrolę produktów na
          zewnętrznych granicach Unii dysponują uprawnieniami i zasobami niezbędnymi w
          celu prawidłowego wykonywania swoich zadań. Organy te przeprowadzają
          odpowiednie kontrole dokumentacji dotyczącej produktów oraz, w razie
          konieczności, kontrole bezpośrednie i laboratoryjne produktów, zanim produkty te
          zostaną dopuszczone do swobodnego obrotu.

     2.   Jeśli w danym państwie członkowskim za nadzór rynku lub kontrole na granicach
          zewnętrznych odpowiedzialny jest więcej niż jeden organ, organy te współpracują ze
          sobą, prowadząc wymianę informacji mających znaczenie dla wykonywanych przez
          nie funkcji.

     3.   Organy odpowiedzialne za kontrole na granicach zewnętrznych zawieszają, z
          zastrzeżeniem art. 17, dopuszczenie produktu do swobodnego obrotu na rynku Unii,
          jeśli w trakcie kontroli, o których mowa w ust. 1, mają podstawę sądzić, że produkt
          może stanowić zagrożenie.

          W odniesieniu do produktu, który musi być zgodny z prawodawstwem
          harmonizacyjnym Unii w momencie dopuszczenia do swobodnego obrotu, brak
          niezgodności pod względem formalnym z tym prawodawstwem stanowi dla organów
          państw członkowskich wystarczającą podstawę, aby sądzić, że produkt może
          stwarzać zagrożenie w każdym z następujących przypadków:

          a)   produktowi nie towarzyszy dokumentacja wymagana na podstawie tego
               prawodawstwa;

          b)   produkt nie został oznaczony lub opatrzony etykietą zgodnie z tym
               prawodawstwem;

          c)   produkt nosi oznakowanie CE lub inne, wymagane na podstawie
               prawodawstwa harmonizacyjnego Unii, oznakowanie, którym został opatrzony
               w fałszywy lub wprowadzający w błąd sposób.

     4.   Organy odpowiedzialne za kontrole na granicach zewnętrznych niezwłocznie
          informują organy nadzoru rynku o każdym zawieszeniu na podstawie ust. 3.

     5.   W przypadku produktów łatwo psujących się organy odpowiedzialne za kontrole na
          granicach zewnętrznych starają się w miarę możliwości zapewnić, aby żadne
          wymagania przez nie nałożone w zakresie magazynowania tych produktów lub
          parkowania pojazdów użytych do ich przewożenia nie były sprzeczne z zasadami
          przechowywania tych produktów.

PL                                           28                                                 PL
 ---pagebreak---      6.   Jeśli w odniesieniu do produktów, które nie są zgłaszane do swobodnego obrotu,
          organy odpowiedzialne za kontrole na granicach zewnętrznych mają podstawę
          sądzić, że produkty te stanowią zagrożenie, przekazują wszystkie istotne informacje
          organom odpowiedzialnym za kontrole na granicach zewnętrznych w państwie
          członkowskim ostatecznego przeznaczenia.

                                          Artykuł 15

                                        Dopuszczenie

     1.   Produkt, którego dopuszczenie zostało zawieszone przez organy odpowiedzialne za
          kontrole na granicach zewnętrznych na podstawie art. 14, jest dopuszczany, jeżeli, w
          terminie trzech dni roboczych od zawieszenia dopuszczenia, organy te nie otrzymały
          od organów nadzoru rynku wniosku o kontynuację zawieszenia lub organy te zostały
          poinformowane przez organy nadzoru rynku o tym, że dany produkt nie stanowi
          zagrożenia, oraz pod warunkiem że spełnione zostały wszystkie inne wymagania i
          formalności dotyczące tego dopuszczenia.

     2.   Jeśli organy nadzoru rynku stwierdzą, że produkt, którego dopuszczenie zawieszono
          z powodu niezgodności formalnej na podstawie art. 14 ust. 3 akapit drugi, w
          rzeczywistości nie stanowi zagrożenia, podmiot gospodarczy jest mimo wszystko
          zobowiązany usunąć brak zgodności pod względem formalnym, zanim produkt
          zostanie dopuszczony.

     3.   Spełnienie wymagań prawodawstwa harmonizacyjnego Unii, które mają
          zastosowanie do produktu z chwilą jego dopuszczenia oraz odnoszą się do
          rozpatrywanego potencjalnego zagrożenia, uwzględniając w pełni sprawozdania z
          badań lub certyfikaty poświadczające zgodność wydane przez jednostkę oceniającą
          zgodność, stanowi dla organów nadzoru rynku podstawę, aby uznać, że dany produkt
          nie stanowi zagrożenia. Nie uniemożliwia to jednak tym organom polecenia organom
          odpowiedzialnym za kontrole na granicach zewnętrznych, by nie dopuszczały
          produktu, jeżeli istnieją dowody wskazujące na to, że – pomimo spełnienia tych
          wymagań – produkt w rzeczywistości stanowi zagrożenie.

                                          Artykuł 16

                                   Odmowa dopuszczenia

     1.   W przypadku gdy organy nadzoru rynku stwierdzą, że produkt stanowi zagrożenie,
          polecają organom odpowiedzialnym za kontrole na granicach zewnętrznych, by nie
          dopuszczały produktu do swobodnego obrotu oraz by umieszczały na fakturach
          handlowych towarzyszących produktowi oraz na wszelkich innych towarzyszących
          mu dokumentach następującą adnotację:

          „Produkt stanowi zagrożenie – niedopuszczony do swobodnego obrotu –
          rozporządzenie (UE) nr XXX/XXXX”.

     2.   Jeśli produkt zostaje później zgłoszony do procedury celnej innej niż dopuszczenie
          do swobodnego obrotu oraz pod warunkiem że organy nadzoru rynku nie zgłaszają

PL                                            29                                                 PL
 ---pagebreak---             zastrzeżeń, adnotację wymienioną w ust. 1 umieszcza się również – na warunkach
            określonych w ust. 1 – na dokumentach stosowanych w związku z tą procedurą.

     3.     Organy nadzoru rynku lub, stosownie do przypadku, organy odpowiedzialne za
            kontrole na granicach zewnętrznych mogą zniszczyć produkt stanowiący zagrożenie
            lub uczynić go bezużytecznym w inny sposób, jeśli uznają to za konieczne i
            proporcjonalne. Koszty tej czynności ponosi osoba zgłaszająca produkt do
            swobodnego obrotu.

     4.     Organy nadzoru rynku przekazują organom odpowiedzialnym za kontrole na
            granicach zewnętrznych informacje o kategoriach produktów, w stosunku do których
            stwierdzono, że stanowią zagrożenie zgodnie z ust. 1.

     5.     Na każdy środek wprowadzony zgodnie z ust. 1 lub 3 przysługuje środek
            odwoławczy, w tym odwołanie do właściwego sądu krajowego.

     6.     Wprowadzając środki zgodnie z ust. 1, organy nadzoru rynku mogą pobierać opłaty,
            które całkowicie lub częściowo pokrywają koszty ich czynności, w tym koszty badań
            przeprowadzonych w celu oceny ryzyka.

                                            Artykuł 17

                                  Przywóz do celów osobistych

     1.     W przypadku gdy produktowi wprowadzanemu do Unii towarzyszy osoba fizyczna i
            znajduje się on w jej fizycznym posiadaniu oraz racjonalne przesłanki wskazują, że
            przeznaczony on jest do osobistego użytku tej osoby, dopuszczenia tego produktu nie
            zawiesza się zgodnie z art. 14 ust. 3, chyba że korzystanie z tego produktu może
            stanowić zagrożenie zdrowia i życia osób, zwierząt lub roślin.

     2.     Produkt uznaje się za przeznaczony do osobistego użytku osoby fizycznej wwożącej
            go do Unii, jeśli ma charakter okazjonalny i jest wyłącznie przeznaczony do użytku
            tej osoby lub członków jej rodziny, a jego charakter lub ilość nie wskazuje na
            przeznaczenie handlowe.

                                            Artykuł 18

          Unijna ocena produktów wprowadzanych do Unii i objętych prawodawstwem
                                    harmonizacyjnym

     1.     W ciągu 60 dni od powiadomienia państw członkowskich przez Komisję, zgodnie z
            art. 20 ust. 4, o odmowie dopuszczenia produktu do swobodnego obrotu przez
            państwo członkowskie, które wystosowało pierwotne powiadomienie, państwo
            członkowskie może zgłosić sprzeciw wobec tej odmowy, jeśli dotyczy ona produktu
            podlegającego prawodawstwu harmonizacyjnemu Unii. Państwo członkowskie
            podaje powody swojego sprzeciwu, wskazuje wszelkie różnice w swojej ocenie
            zagrożenia stwarzanego przez produkt oraz wszelkie szczególne okoliczności i
            dodatkowe informacje dotyczące danego produktu.

PL                                             30                                                 PL
 ---pagebreak---      2.   Jeśli żadne państwo członkowskie nie zgłosi sprzeciwu zgodnie z ust. 1, a Komisja
          nie uzna środków krajowych za sprzeczne z przepisami Unii, odmowę państwa
          członkowskiego, które wystosowało pierwotne powiadomienie, uznaje się za
          uzasadnioną, a każde państwo członkowskie zapewnia niezwłoczne wprowadzenie w
          odniesieniu do danego produktu środków ograniczających.

     3.   W przypadku gdy państwo członkowskie zgłosi sprzeciw zgodnie z ust. 1 lub
          Komisja uzna, że odmowa może być sprzeczna z prawodawstwem Unii, Komisja
          niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z danymi podmiotami gospodarczymi oraz
          ocenia odmowę, biorąc pod uwagę wszystkie dostępne dowody naukowe lub
          techniczne.

     4.   Na podstawie wyników oceny przeprowadzonej zgodnie z ust. 3 Komisja może
          stwierdzić, w drodze aktów wykonawczych, czy odmowa jest uzasadniona i czy
          podobne działanie powinno zostać podjęte przez wszystkie państwa członkowskie,
          które jeszcze tego nie uczyniły. W takim przypadku Komisja kieruje decyzję do
          państw członkowskich, których to dotyczy, oraz niezwłocznie informuje o niej
          wszystkie państwa członkowskie i zainteresowane podmioty gospodarcze.

     5.   Jeśli Komisja uzna, że odmowa jest uzasadniona, każde państwo członkowskie
          wprowadza niezwłocznie niezbędne środki ograniczające. Jeśli Komisja uzna, że
          odmowa jest nieuzasadniona, państwo członkowskie, które wystosowało pierwotne
          powiadomienie, i każde inne państwo członkowskie, które wprowadziło podobny
          środek, wycofuje ten środek i powiadomienie dokonane w ramach systemu RAPEX
          zgodnie z art. 20.

     6.   Jeśli odmowę uznano za uzasadnioną, a produkt uznano za niespełniający wymagań
          prawodawstwa harmonizacyjnego Unii z powodu braków w odpowiednich
          zharmonizowanych normach, Komisja informuje o tym odpowiedni europejski organ
          normalizacyjny i może złożyć odpowiedni wniosek zgodnie z art. 11 rozporządzenia
          (UE) nr 1025/2012.

                                    ROZDZIAŁ V

                                Wymiana informacji

                                         Artykuł 19

                     Unijny system szybkiego informowania – RAPEX

     1.   Komisja prowadzi system szybkiego informowania (RAPEX). Państwa
          członkowskie stosują system RAPEX do wymiany informacji o produktach
          stwarzających zagrożenie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

     2.   Każde państwo członkowskie wyznacza na potrzeby systemu RAPEX jeden punkt
          kontaktowy.

     3.   Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, ustanowić zasady i procedury
          wymiany informacji za pośrednictwem sytemu RAPEX. Te akty wykonawcze
          przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 32 ust. 2.

PL                                           31                                               PL
 ---pagebreak---      4.       Udział w systemie RAPEX jest otwarty dla krajów kandydujących, państw trzecich
              lub organizacji międzynarodowych w ramach umów między Unią a tymi krajami,
              państwami lub organizacjami oraz zgodnie z postanowieniami tych umów. Wszelkie
              umowy tego rodzaju muszą opierać się na zasadzie wzajemności i zawierać
              postanowienia dotyczące poufności analogiczne do stosowanych w Unii przepisów w
              tym zakresie.

                                              Artykuł 20

          Powiadamianie o produktach stwarzających zagrożenie za pośrednictwem systemu
                                            RAPEX

     1.       Punkt kontaktowy systemu RAPEX niezwłocznie powiadamia Komisję o:

              a)    wszelkich działaniach naprawczych podjętych przez podmioty gospodarcze
                    zgodnie z art. 9 ust. 3;

              b)    wszelkich środkach zastosowanych przez organy nadzoru rynku zgodnie z art.
                    10 ust. 1 lub 4, chyba że dotyczą one produktu objętego powiadomieniem
                    zgodnie z lit. a);

              c)    każdej odmowie dopuszczenia produktu do swobodnego obrotu zgodnie z art.
                    16.

              Przepisów akapitu pierwszego nie stosuje się w przypadku, gdy punkt kontaktowy
              systemu RAPEX ma podstawy sądzić, że oddziaływanie zagrożenia stwarzanego
              przez produkt nie wykracza poza terytorium państwa członkowskiego, w którym
              mieści się dany punkt kontaktowy.

              Punkt kontaktowy sytemu RAPEX niezwłocznie informuje Komisję o każdej istotnej
              aktualizacji, zmianie lub cofnięciu działań naprawczych lub środków, o których
              mowa w akapicie pierwszym.

     2.       Informacje przekazywane zgodnie z ust. 1 obejmują wszystkie dostępne szczegółowe
              informacje dotyczące zagrożenia, a przynajmniej następujące informacje:

              a)    charakter i skalę zagrożenia, w tym podsumowanie wyników oceny ryzyka;

              b)    charakter każdego przypadku        niespełnienia   wymagań    prawodawstwa
                    harmonizacyjnego Unii;

              c)    dane konieczne do zidentyfikowania produktu;

              d)    informacje o pochodzeniu i łańcuchu dostaw produktu;

              e)    datę wprowadzenia środka lub działania naprawczego i czas jego trwania;

              f)    charakter wprowadzonego środka lub działania naprawczego oraz wskazanie,
                    czy środek lub działanie mają charakter dobrowolny, czy zostały zatwierdzone,
                    czy są wymagane;

PL                                                32                                                PL
 ---pagebreak---           g)    wskazanie, czy podmiot gospodarczy miał możliwość przedstawienia swojego
                stanowiska.

          Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, przekazuje się z
          wykorzystaniem standardowego formularza powiadomienia udostępnianego przez
          Komisję w systemie RAPEX.

     3.   Jeśli powiadomienie dotyczy produktu, który uznano za niezgodny z
          prawodawstwem harmonizacyjnym Unii, przekazane informacje muszą również
          wskazywać, czy niezgodność wynika z któregokolwiek z następujących powodów:

          a)    niespełnienia przez produkt wymagań prawodawstwa, które ma zastosowanie;

          b)    braków w zharmonizowanych normach, o których mowa w tym
                prawodawstwie, których spełnienie daje podstawę dla domniemania zgodności
                z tymi wymaganiami.

          W przypadku gdy środek lub działanie naprawcze, o którym mowa w ust. 1, dotyczy
          produktu, w stosunku do którego jednostka notyfikowana przeprowadziła ocenę
          zgodności, organy nadzoru rynku zapewniają powiadomienie zainteresowanej
          jednostki notyfikowanej o podjętym działaniu naprawczym lub zastosowanym
          środku.

     4.   Po otrzymaniu powiadomienia Komisja informuje o nim pozostałe państwa
          członkowskie. Jeśli powiadomienie nie spełnia wymagań określonych w ust. 1, 2 i 3,
          Komisja może je wstrzymać.

     5.   Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o działaniach lub środkach
          zastosowanych po otrzymaniu powiadomienia oraz przekazują wszelkie dodatkowe
          informacje, w tym wyniki wszelkich przeprowadzonych badań lub analiz lub
          ewentualne odmienne stanowisko. Komisja niezwłocznie przekazuje te informacje
          pozostałym państwom członkowskim.

                                          Artykuł 21

               System informacyjny i komunikacyjny do celów nadzoru rynku

     1.   Komisja prowadzi system informacyjny i komunikacyjny do celów nadzoru rynku
          (ICSMS) służący gromadzeniu i ustrukturyzowanemu przechowywaniu informacji
          dotyczących kwestii związanych z nadzorem rynku, a w szczególności następujących
          informacji na temat:

          a)    organów nadzoru rynku i obszarów ich kompetencji;

          b)    programów nadzoru rynku;

          c)    monitorowania, weryfikacji i oceny działań w zakresie nadzoru rynku;

          d)    skarg lub zgłoszeń dotyczących kwestii związanych z zagrożeniami, których
                źródłem są produkty;

PL                                            33                                               PL
 ---pagebreak---             e)   wszelkich przypadków niezgodności z prawodawstwem harmonizacyjnym
                 Unii, z wyłączeniem środków lub działań naprawczych zgłoszonych za
                 pośrednictwem systemu RAPEX zgodnie z art. 20;

            f)   wszelkich sprzeciwów zgłoszonych przez państwo członkowskie zgodnie z art.
                 11 ust. 1 lub art. 18 ust. 1 oraz działań następczych.

            System ICSMS zawiera odniesienia do powiadomień o środkach lub działaniach
            naprawczych dokonanych za pośrednictwem systemu RAPEX zgodnie z art. 20.

            System ICSMS może być również udostępniony, w razie konieczności lub w
            stosownych przypadkach, do użytku organów odpowiedzialnych za kontrole na
            granicach zewnętrznych.

     2.     Do celów ust. 1 państwa członkowskie wprowadzają do systemu ICSMS wszelkie
            informacje, będące w ich posiadaniu i które nie zostały przekazane na podstawie art.
            20, dotyczące produktów stwarzających zagrożenie, obejmujące w szczególności
            wskazanie zagrożeń, wyniki wykonanych badań, przyjęte środki ograniczając, dane
            kontaktowe zainteresowanych podmiotów gospodarczych oraz uzasadnienie
            podjętych działań lub braku działania.

     3.     Organy nadzoru rynku uznają ważność i korzystają ze sprawozdań z badań, które
            zostały sporządzone przez odpowiadające im organy w innych państwach
            członkowskich lub na zlecenie tych organów i które zostały wprowadzone do
            systemu ICSMS.

                                            Artykuł 22

                        Międzynarodowa wymiana informacji poufnych

     Komisja i państwa członkowskie mogą wymieniać informacje poufne, w tym informacje
     wymieniane za pośrednictwem systemu RAPEX, z organami regulacyjnymi państw trzecich
     lub z organizacjami międzynarodowymi, z którymi Komisja i państwa członkowskie lub
     grupa państw członkowskich zawarły dwustronne lub wielostronne porozumienia o
     zachowaniu poufności na zasadzie wzajemności.

                                      ROZDZIAŁ VI

                                         Współpraca

                                            Artykuł 23

                                        Wzajemna pomoc

     1.     Prowadzona jest skuteczna współpraca i wymiana informacji między organami
            nadzoru rynku z państw członkowskich, między różnymi organami w ramach
            poszczególnych państw członkowskich oraz między organami nadzoru rynku a
            Komisją i odpowiednimi unijnymi agencjami w zakresie programów nadzoru rynku
            oraz wszelkich kwestii dotyczących produktów stwarzających zagrożenie.

PL                                              34                                                 PL
 ---pagebreak---      2.   Organy nadzoru rynku, po otrzymaniu należycie umotywowanego wniosku organu
          nadzoru rynku z innego państwa członkowskiego, przekazują wszelkie istotne
          informacje lub dokumenty oraz przeprowadzają kontrole, inspekcje lub dochodzenia
          oraz składają wnioskującemu organowi sprawozdania z tych czynności oraz ze
          wszelkich działań następczych.

          Informacje, dokumenty i sprawozdania, o których mowa w akapicie pierwszym,
          mogą być wykorzystywane wyłącznie na potrzeby sprawy, w związku z którą
          wystąpiono o nie, i są przetwarzane możliwie jak najszybciej z wykorzystaniem
          środków elektronicznych.

                                        Artykuł 24

                   Współpraca z właściwymi organami państw trzecich

     1.   Organy nadzoru rynku mogą współpracować z właściwymi organami państw
          trzecich w celu wymiany informacji i wsparcia technicznego, upowszechniania i
          ułatwiania dostępu do unijnych systemów wymiany informacji, w tym systemu
          RAPEX zgodnie z art. 19 ust. 4, oraz upowszechniania działalności związanej z
          oceną zgodności i nadzorem rynku.

     2.   Współpraca z właściwymi organami z państw trzecich przybiera między innymi
          formę działań, o których mowa w art. 27. Państwa członkowskie zapewniają udział
          właściwych organów w tych działaniach.

                                        Artykuł 25

                           Europejskie Forum Nadzoru Rynku

     1.   Ustanawia się Europejskie Forum Nadzoru Rynku (EMSF).

     2.   Na posiedzeniach EMSF każde państwo członkowskie jest reprezentowane przez
          osobę lub osoby wybrane przez dane państwo członkowskie, które posiadają
          szczególną wiedzę i doświadczenie wymagane w kontekście przedmiotu danego
          posiedzenia.

     3.   Posiedzenia EMSF odbywają się w regularnych odstępach czasu oraz, w razie
          konieczności, na wniosek Komisji lub państwa członkowskiego.

     4.   EMSF dokłada wszelkich starań, aby osiągnąć konsensus. Jeśli konsensus nie może
          zostać osiągnięty, EMSF przyjmuje swoje stanowisko zwykłą większością głosów
          swoich członków. Członkowie mogą wystąpić o oficjalne zaprotokołowanie ich
          stanowiska oraz podstaw, na jakich się ono opiera.

     5.   EMSF może zapraszać ekspertów oraz inne osoby trzecie do udziału w
          posiedzeniach lub do przedstawienia uwag na piśmie.

     6.   EMSF może powoływać stałe lub tymczasowe podgrupy, które mogą obejmować
          grupy współpracy administracyjnej ds. nadzoru rynku ustanowione do celów
          wdrażania prawodawstwa harmonizacyjnego Unii. Do udziału w pracach tych

PL                                          35                                               PL
 ---pagebreak---             podgrup w charakterze obserwatorów zaproszone mogą zostać organizacje
            reprezentujące interesy przemysłu, małych i średnich przedsiębiorstw, konsumentów,
            laboratoriów i jednostek oceniających zgodność na szczeblu Unii.

     7.     EMSF ustanawia swój regulamin wewnętrzny, który wchodzi w życie po
            pozytywnym zaopiniowaniu przez Komisję.

     8.     EMSF współpracuje z forum wymiany informacji o egzekwowaniu przepisów
            ustanowionym rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006.

                                           Artykuł 26

                          Wsparcie Komisji i sekretariat wykonawczy

     1.     Komisja wspiera współpracę między organami nadzoru rynku. Komisja uczestniczy
            w posiedzeniach EMSF i jego podgrup.

     2.     W wykonywaniu zadań określonych w art. 27 EMSF pomocą służy sekretariat
            wykonawczy, który zapewnia EMSF i jego podgrupom wsparcie techniczne i
            logistyczne.

                                           Artykuł 27

                                        Zadania EMSF

     Zadania EMSF obejmują:

            a)   ułatwianie wymiany informacji na temat produktów stwarzających zagrożenie,
                 oceny ryzyka, metod prowadzenia badań i ich wyników, najnowszych
                 wydarzeń w świecie nauki i innych aspektów mających znaczenie dla
                 działalności kontrolnej;

            b)   koordynowanie opracowania i wdrażania ogólnych i sektorowych programów
                 nadzoru rynku, o których mowa w art. 7;

            c)   organizacja projektów z zakresu wspólnego nadzory rynku i wspólnych badań;

            d)   wymiana specjalistycznej wiedzy i najlepszych praktyk;

            e)   organizacja programów szkoleniowych oraz wymiana urzędników krajowych;

            f)   pomoc w prowadzeniu monitorowania opisanego w art. 4 ust. 3;

            g)   organizacja kampanii informacyjnych i programów wspólnych wizyt;

            h)   usprawnianie współpracy na poziomie Unii w zakresie monitorowania,
                 wycofywania z obrotu i odzyskiwania produktów stwarzających zagrożenie;

            i)   zapewnianie łatwego dostępu, wyszukiwania i wymiany informacji na temat
                 bezpieczeństwa produktów zgromadzonych przez organy nadzoru rynku, w

PL                                             36                                                PL
 ---pagebreak---                tym informacji na temat skarg, wypadków, sprawozdań na temat obrażeń oraz
               wyników dochodzeń i badań;

          j)   udział w opracowywaniu wytycznych służących zapewnieniu skutecznego i
               jednolitego wykonania niniejszego rozporządzenia, z należytym
               uwzględnieniem interesów przedsiębiorstw, zwłaszcza małych i średnich, oraz
               innych zainteresowanych stron;

          k)   doradzanie i wspieranie Komisji, na jej wniosek, przy przeprowadzaniu oceny
               wszelkich kwestii związanych z wykonywaniem niniejszego rozporządzenia;

          l)   przyczynianie się do ujednolicenia praktyki administracyjnej w odniesieniu do
               nadzoru rynku w państwach członkowskich.

                                          Artykuł 28

                        Laboratoria referencyjne Unii Europejskiej

     1.   W odniesieniu do konkretnych produktów lub kategorii lub grupy produktów lub w
          odniesieniu do konkretnych zagrożeń związanych z kategorią lub grupą produktów
          Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, wyznaczyć laboratoria referencyjne
          Unii, które spełniają kryteria określone w ust. 2.

     2.   Laboratoria referencyjne Unii muszą spełniać następujące kryteria:

          a)   dysponować należycie wykwalifikowanym personelem, odpowiednio
               przeszkolonym w dziedzinie technik analitycznych stosowanych w obszarze
               ich kompetencji oraz posiadający odpowiednią znajomość norm i praktyk;

          b)   posiadać wyposażenie i materiały referencyjne potrzebne do wykonywania
               powierzonych im zadań;

          c)   działać niezależnie i bezstronnie w interesie publicznym;

          d)   zapewniać przestrzeganie przez swój personel            poufnego   charakteru
               określonych zagadnień, wyników lub wiadomości.

     3.   Laboratoria referencyjne Unii, w wyznaczonym im obszarze, mają, w stosownych
          przypadkach, następujące zadania:

          a)   prowadzenie badań produktów w związku z działaniami w zakresie nadzoru
               rynku i dochodzeniami;

          b)   udział w rozstrzygania sporów między organami państw członkowskich,
               podmiotami gospodarczymi i jednostkami oceniającymi zgodność;

          c)   świadczenie niezależnego doradztwa technicznego lub naukowego na rzecz
               Komisji i państw członkowskich;

          d)   opracowywanie nowych technik i metod analizy;

          e)   rozpowszechnianie informacji i prowadzenie szkoleń.

PL                                            37                                               PL
 ---pagebreak---                                     ROZDZIAŁ VII

                                      Finansowanie

                                          Artykuł 29

                                    Działalność finansowa

     1.   Unia może finansować następujące działania związane ze stosowaniem niniejszego
          rozporządzenia:

          a)   opracowywanie i aktualizowanie materiałów            stanowiących    podstawę
               wytycznych w zakresie nadzoru rynku;

          b)   udostępnianie Komisji specjalistycznej wiedzy technicznej lub naukowej,
               służącej Komisji pomocą w realizacji współpracy administracyjnej w zakresie
               nadzoru rynku oraz unijnych procedur oceny, o których mowa w art. 11 i 18;

          c)   wykonywanie prac przygotowawczych lub pomocniczych w związku z
               realizacją działań w zakresie nadzoru rynku, mających związek ze
               stosowaniem przepisów Unii, takich jak badania, programy, oceny, wytyczne,
               analizy porównawcze, wzajemne wspólne wizyty, prowadzenie prac
               badawczych, opracowanie i utrzymanie baz danych, działalność szkoleniowa,
               prace laboratoryjne, badania biegłości, badania międzylaboratoryjne i prace z
               zakresu oceny zgodności, a także europejskie kampanie nadzoru rynku i
               podobna działalność;

          d)   działania realizowane w ramach programów pomocy technicznej, współpraca z
               państwami trzecimi oraz propagowanie i rozwijanie polityk i systemów z
               zakresu europejskiej oceny zgodności wśród zainteresowanych stron na
               poziomie europejskim i międzynarodowym;

          e)   funkcjonowanie współpracy między organami nadzoru rynku oraz wsparcie
               techniczne i logistyczne udzielane EMSF i jego podgrupom przez sekretariat
               wykonawczy.

     2.   Pomoc finansowa Unii przeznaczona na działania przewidziane w niniejszym
          rozporządzeniu realizowana jest zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr
          966/2012 albo bezpośrednio, albo pośrednio – przez powierzenie zadań związanych
          z wykonywaniem budżetu podmiotom wymienionym w art. 58 ust. 1 lit. c)
          rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.

     3.   Wysokość środków przydzielonych na działania określone w niniejszym
          rozporządzeniu jest ustalana każdego roku przez władzę budżetową w granicach
          obowiązujących ram finansowych.

     4.   Środki przeznaczone przez władzę budżetową na cele finansowania działań w
          zakresie nadzoru rynku mogą być również wykorzystywane do pokrycia wydatków
          związanych z działaniami przygotowawczymi oraz działaniami w zakresie
          monitoringu, kontroli, audytu i oceny, które są konieczne do zarządzania działaniami

PL                                            38                                                 PL
 ---pagebreak---            prowadzonymi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i osiągnięcia ich celów, w
           szczególności wydatków związanych z badaniami, spotkaniami ekspertów,
           działaniami informacyjnymi i komunikacyjnymi, w tym komunikacją instytucjonalną
           w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z ogólnymi celami,
           jakie przyświecają działaniom w zakresie nadzoru rynku, wydatków związanych z
           sieciami informatycznymi, których głównym przeznaczeniem jest przetwarzanie
           informacji i ich wymiana, wraz z wszelkimi innymi wydatkami na pomoc techniczną
           i administracyjną ponoszonymi przez Komisję w związku z zarządzaniem
           działaniami na podstawie niniejszego rozporządzenia.

     5.    Komisja ocenia odpowiedniość działań związanych z nadzorem rynku, które są
           finansowane ze środków Unii, pod kątem spełnienia wymogów wynikających
           z polityk i przepisów Unii oraz informuje Parlament Europejski i Radę o wynikach
           tej oceny do dnia [five years following the date of application] r., a następnie co pięć
           lat.

                                             Artykuł 30

                                 Ochrona interesów finansowych Unii

     1.    Komisja przyjmuje odpowiednie środki zapewniające, w trakcie realizacji działań
           finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, ochronę interesów
           finansowych Unii przez stosowanie środków zapobiegania nadużyciom finansowym,
           korupcji i innym nielegalnym działaniom, przez skuteczne kontrole oraz, w razie
           wykrycia nieprawidłowości, przez odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych a
           także, w stosownych przypadkach, przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające
           kary.

     2.    Komisja lub jej przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do
           przeprowadzania audytu, na podstawie dokumentacji i kontroli na miejscu, wobec
           wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców i podwykonawców oraz innych
           stron trzecich, którzy otrzymują środki od Unii na podstawie niniejszego
           rozporządzenia.

     3.    Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może
           przeprowadzać kontrole i inspekcje na miejscu u podmiotów gospodarczych, których
           takie finansowanie bezpośrednio lub pośrednio dotyczy, zgodnie z procedurami
           określonymi w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/9641, w celu ustalenia,
           czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne
           działanie naruszające interesy finansowe Unii w związku z umową o udzielenie
           dotacji, decyzją o udzieleniu dotacji lub zamówieniem dotyczącym finansowania
           przez Unię.

     4.    Nie naruszając przepisów ust. 1 i 2, w umowach o współpracy z państwami trzecimi
           i organizacjami międzynarodowymi, umowach o udzielenie dotacji, decyzjach o
           udzieleniu dotacji i zamówieniach wynikających z wdrożenia niniejszego
           rozporządzenia wyraźnie upoważnia się Komisję, Trybunał Obrachunkowy i OLAF
           do przeprowadzania audytów, kontroli i inspekcji na miejscu.

     41
          Dz.U. L 292 z 14.11.1996, s. 2.

PL                                               39                                                   PL
 ---pagebreak---                                         ROZDZIAŁ VIII

                                        Przepisy końcowe

                                                Artykuł 31

                                                  Kary

     Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar mających zastosowanie w
     przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, które nakładają na podmioty
     gospodarcze określone obowiązki, oraz w przypadku naruszenia jakichkolwiek przepisów
     prawodawstwa harmonizacyjnego Unii dotyczącego produktów objętych zakresem
     niniejszego rozporządzenia, które nakładają na podmioty gospodarcze określone obowiązki,
     jeśli prawodawstwo to nie przewiduje kar, oraz wprowadzają wszelkie środki niezbędne do
     zapewnienia ich wykonania. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne
     i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję do dnia
     [insert date - 3 months prior to the date of application of this Regulation] r. oraz niezwłocznie
     informują ją o wszystkich późniejszych zmianach tych przepisów.

     Wymiar kar, o których mowa w akapicie pierwszym, uwzględnia wielkość przedsiębiorstw, a
     w szczególności sytuację małych i średnich przedsiębiorstw. Wymiar kary można zwiększyć,
     jeśli dany podmiot gospodarczy popełnił już podobne naruszenie, a w przypadku poważnych
     naruszeń kary mogą obejmować sankcje karne.

                                                Artykuł 32

                                        Procedura komitetowa

     1.       Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu
              rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

     2.       W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE)
              nr 182/2011.

     3.       W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE)
              nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

                                                Artykuł 33

                                                 Ocena

     Nie później niż [pięć] lat po dacie rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia
     Komisja dokonuje oceny jego stosowania i przekazuje sprawozdanie z oceny Parlamentowi
     Europejskiemu i Radzie. W sprawozdaniu tym ocenia się, czy niniejsze rozporządzenie
     osiągnęło swoje cele, w szczególności w zakresie zapewnienia skuteczniejszego i
     wydajniejszego egzekwowania przepisów dotyczących bezpieczeństwa produktów i
     prawodawstwa harmonizacyjnego Unii, usprawnienia współpracy między organami nadzoru
     rynku, wzmocnienia mechanizmów kontroli produktów wprowadzanych do Unii oraz

PL                                                  40                                                   PL
 ---pagebreak---      skuteczniejszej ochrony szeroko rozumianego zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, zdrowia i
     bezpieczeństwa w miejscu pracy, ochrony konsumentów, środowiska, bezpieczeństwa
     publicznego i innych interesów publicznych, przy uwzględnieniu skutków niniejszego
     rozporządzenia dla przedsiębiorstw, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw.

                                                 Artykuł 34

                                                  Zmiany

     1.      Skreśla się następujące przepisy:

             a)   art. 18 dyrektywy 2011/65/UE

             b)   art. 7 dyrektywy Rady 89/686/EWG;

             c)   art. 7 ust. 2 i 3 oraz art. 8 dyrektywy 93/15/EWG;

             d)   artykuł 7 dyrektywy 94/9/WE;

             e)   art. 7, art. 10 ust. 4 i art. 11 dyrektywy 94/25/WE;

             f)   art. 7 i 11 dyrektywy 95/16/WE;

             g)   art. 8, 16 i 18 dyrektywy 97/23/WE;

             h)   art. 9 dyrektywy 1999/5/WE;

             i)   art. 14, 15 i 19 dyrektywy 2000/9/WE;

             j)   art. 5 dyrektywy 2000/14/WE;

             k)   art. 6 ust. 2 i 3 oraz artykuły 8, 9, 10, 11, 12 i 13 dyrektywy 2001/95/WE oraz
                  załącznik II do tej dyrektywy;

             l)   art. 10 i 11 dyrektywy 2004/108/WE;

             m)   art. 4 ust. 3 i 4 oraz art. 11, 17 i 20 dyrektywy 2006/42/WE;

             n)   art. 9 dyrektywy 2006/95/WE;

             o)   art. 14 ust. 5 i 6 oraz art. 15, 16 i 17 dyrektywy 2007/23/WE;

             p)   art. 13 ust. 5 i art. 14 dyrektywy 2008/57/WE;

             q)   art. 39, 40, 42–45 dyrektywy 2009/48/WE;

             r)   art. 7, 15 i 17 dyrektywy 2009/105/WE;

             s)   art. 7, 11 i 12 dyrektywy 2009/142/WE;

             t)   art. 56–59 rozporządzenia (UE) nr 305/2011.

     2.      Artykuł 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 764/2008 otrzymuje brzmienie:

PL                                                  41                                              PL
 ---pagebreak---              „a) art. 10 rozporządzenia (UE) nr […] [w sprawie nadzoru rynku w odniesieniu do
             produktów];”.

     3.      W rozporządzeniu (WE) nr 765/2008 wprowadza się następujące zmiany:

             a)    skreśla się art. 1 ust. 2 i 3, art. 2 pkt 14), 15), 17), 18) i 19), rozdział III i art. 32
                   ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 765/2008;

             b)    tytuł rozporządzenia (WE) nr 765/2008 otrzymuje brzmienie:

                   „Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9
                   lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji jednostek
                   oceniających zgodność i ogólne zasady dotyczące oznakowania CE i
                   uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93”.

     Odesłania do przepisów art. 15–29 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 odczytuje się jako
     odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku.

                                                 Artykuł 35

                                           Przepisy przejściowe

     Procedury zainicjowane na szczeblu krajowym lub na szczeblu Unii na podstawie
     jakichkolwiek przepisów, o których mowa w art. 34 niniejszego rozporządzenia lub art. 6–9
     dyrektywy 2001/95/WE, w dalszym ciągu podlegają tym przepisom.

                                                 Artykuł 36

                                              Wejście w życie

     Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem [insert date - the same day as Regulation
     (EU) No […/…] [on Consumer Product Safety] r.

     Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.

     Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich
     państwach członkowskich.

     Sporządzono w Brukseli dnia r.

     W imieniu Parlamentu Europejskiego             W imieniu Rady
     Przewodniczący                                 Przewodniczący

PL                                                    42                                                        PL
 ---pagebreak---                                           ZAŁĄCZNIK

                                         Tabela korelacji

     Rozporządzenie (WE) nr 765/2008                        Niniejsze rozporządzenie

           Artykuł 15 ust. 1, 2 i 5                                   Artykuł 2

              Artykuł 15 ust. 3                                            -

              Artykuł 15 ust. 4                                   Artykuł 3 ust. 1

              Artykuł 16 ust. 1                                   Artykuł 4 ust. 1

              Artykuł 16 ust. 2                     Artykuł 4 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 12);
                                                        Artykuł 17 ust. 1 oraz art. 26 ust. 5

              Artykuł 16 ust. 3                                            -

              Artykuł 16 ust. 4                                            -

              Artykuł 17 ust. 1                                   Artykuł 5 ust. 4

              Artykuł 17 ust. 2                                  Artykuł 26 ust. 1

              Artykuł 18 ust. 1                                   Artykuł 5 ust. 3

              Artykuł 18 ust. 2                                   Artykuł 6 ust. 6

              Artykuł 18 ust. 3                                   Artykuł 5 ust. 2

              Artykuł 18 ust. 4                                   Artykuł 6 ust. 4

            Artykuł 18 ust. 5 i 6                Artykuł 4 ust. 3, art. 6 ust. 7, 8 i 9 oraz art. 26
                                                                       ust. 2

      Artykuł 19 ust. 1 akapit pierwszy                           Artykuł 6 ust. 1

        Artykuł 19 ust. 1 akapit drugi                        Artykuł 6 ust. 5 i art. 7

       Artykuł 19 ust. 1 akapit trzeci                      Artykuł 8 ust. 1 akapit drugi

              Artykuł 19 ust. 2                                   Artykuł 6 ust. 2

              Artykuł 19 ust. 3                                Artykuł 9 ust. 5 lit. a)

              Artykuł 19 ust. 4                                   Artykuł 6 ust. 3

              Artykuł 19 ust. 5                              Artykuł 26 ust. 5 i art. 27

              Artykuł 20 ust. 1                        Artykuł 9 ust. 4 i art. 18 ust. 1 lit. b)

PL                                             43                                                      PL
 ---pagebreak---         Artykuł 20 ust. 2                        Artykuł 12

           Artykuł 21                      Artykuł 6 ust. 4 i art. 9

     Artykuł 22 ust. 1, 2 i 3               Artykuł 18 ust. 1 i 2

        Artykuł 22 ust. 4                        Artykuł 17

      Artykuł 23 ust. 1 i 2                      Artykuł 19

        Artykuł 23 ust. 3                        Artykuł 27

      Artykuł 24 ust. 1 i 2                      Artykuł 20

        Artykuł 24 ust. 3                     Artykuł 19 ust. 1

        Artykuł 24 ust. 4            Artykuł 18 ust. 2 oraz art. 19 ust. 2

           Artykuł 25                          Artykuły 22–24

           Artykuł 26                            Artykuł 21

           Artykuł 27                            Artykuł 13

           Artykuł 28                            Artykuł 14

           Artykuł 29                            Artykuł 15

PL                              44                                           PL
 ---pagebreak---                          OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

     1.       STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

     1.1.     Tytuł wniosku/inicjatywy

     1.2.     Dziedzina(-y) polityki      w    strukturze   ABM/ABB,      których   dotyczy
              wniosek/inicjatywa

     1.3.     Charakter wniosku/inicjatywy

     1.4.     Cel/cele

     1.5.     Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

     1.6.     Czas trwania działania i jego wpływ finansowy

     1.7.     Przewidywany(-e) tryb(-y) zarządzania

     2.       ŚRODKI ZARZĄDZANIA

     2.1.     Zasady nadzoru i sprawozdawczości

     2.2.     System zarządzania i kontroli

     2.3.     Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

     3.       SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

     3.1.     Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie,
              na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

     3.2.     Szacunkowy wpływ na wydatki

     3.2.1.   Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

     3.2.2.   Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

     3.2.3.   Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

     3.2.4.   Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

     3.2.5.   Udział osób trzecich w finansowaniu

     3.3.     Szacunkowy wpływ na dochody

PL                                                  45                                        PL
 ---pagebreak---                          OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

     1.        STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

     1.1.      Tytuł wniosku/inicjatywy

               Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie
               nadzoru rynku w odniesieniu do produktów

     1.2.      Dziedzina(-y) polityki          w    strukturze      ABM/ABB,         których      dotyczy
               wniosek/inicjatywa42

               Tytuł 2 – Przedsiębiorstwa – Rozdział 02 03: Rynek wewnętrzny towarów i polityki
               sektorowe

               Tytuł 17 – Zdrowie i ochrona konsumentów - Rozdział 17 02: Polityka ochrony
               konsumentów

     1.3.      Charakter wniosku/inicjatywy

               Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania

     1.4.      Cele

     1.4.1.    Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

               Rynek wewnętrzny towarów i polityki sektorowe: poprawa funkcjonowania
               jednolitego rynku oraz osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony konsumentów,
               innych użytkowników oraz innych interesów publicznych;

               Bezpieczeństwo i obywatelstwo – polityka ochrony konsumentów.

     1.4.2.    Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

               Szczegółowy cel ENTR: ciągły przegląd istniejącego dorobku w zakresie rynku
               wewnętrznego i proponowanie nowych działań legislacyjnych i pozalegislacyjnych
               w stosownych przypadkach.

               Szczegółowy cel SANCO: wzmocnienie i zwiększenie bezpieczeństwa produktów
               poprzez skuteczny nadzór rynku w całej Unii.

     42
              ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB: Activity Based Budgeting:
              budżet zadaniowy.

PL                                                     46                                                     PL
 ---pagebreak---      1.4.3.   Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ
              Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej.

              Oczekiwanym wynikiem przedmiotowej inicjatywy jest poprawa ram nadzoru rynku,
              które w Unii wciąż charakteryzują się rozdrobnieniem. Wniosek scala przepisy
              rozporządzenia 765/2008/WE i dyrektywy w sprawie ogólnego bezpieczeństwa
              produktów dotyczące nadzoru rynku w jednym instrumencie ustawodawczym
              obejmującym produkty wchodzące w zakres zarówno zharmonizowanego, jak i
              niezharmonizowanego prawodawstwa, niezależnie od tego, czy są one przeznaczone
              do użytku, lub w przypadku których istnieje prawdopodobieństwo, że będą używane,
              przez      konsumentów       lub      też      użytkowników      profesjonalnych.

              Niniejszy wniosek będzie miał wpływ na podmioty gospodarcze i organy krajowe,
              które będą bardziej świadome swoich obowiązków dotyczących działań w zakresie
              nadzoru                                                                rynku.

              Niniejszy wniosek przyczyni się również do zwiększenia ochrony konsumentów i
              innych użytkowników produktów dzięki skuteczniejszemu egzekwowaniu wymagań
              dotyczących produktów.

     1.4.4.   Wskaźniki wyników i wpływu
              Należy określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy.

              - liczba powiadomień o niebezpiecznych produktach w systemie informacyjnym
              GRAS-RAPEX;

              - odsetek powiadomień w ramach systemu RAPEX, które wywołały co najmniej
              jedną reakcję (innego państwa członkowskiego);

              - stosunek liczby reakcji do liczby powiadomień (poważne zagrożenia);

              - ilość i jakość danych wymienianych za pośrednictwem ogólnego systemu
              wspierającego wymianę informacji ICSMS;

              - liczba i wyniki wspólnych działań w zakresie nadzoru rynku;

              - podział pracy i współdzielenie zasobów;

              - wskaźniki dotyczące egzekwowania wymagań w zakresie bezpieczeństwa
              produktów (budżety, kontrole, badania laboratoryjne, zastosowane środki itp.).

     1.5.     Uzasadnienie wniosku

     1.5.1.   Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub
              długoterminowej

              Ogólnym celem inicjatywy jest poprawa funkcjonowania jednolitego rynku oraz
              osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony konsumentów, innych użytkowników oraz
              innych interesów publicznych poprzez ograniczenie liczby produktów
              niebezpiecznych i niezgodnych z wymaganiami.

PL                                                       47                                                PL
 ---pagebreak---      1.5.2.   Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej

              Pomimo istnienia jednolitego rynku w Europie, egzekwowanie wymagań
              dotyczących bezpieczeństwa produktów pozostaje w gestii państw członkowskich.
              Ze względu na istniejące różnice w sposobie organizacji nadzoru rynku na szczeblu
              krajowym w poszczególnych państwach członkowskich oraz ze względu na
              zależności istniejące między krajowymi organami nadzoru rynku, wciąż pojawiają
              się problemy. UE ma prawo podejmować działania na podstawie art. 114 TFUE w
              celu zapewnienia właściwego funkcjonowania jednolitego rynku produktów
              konsumenckich oraz zwiększania skuteczności nadzoru rynku w kontekście
              transgranicznym. Uzupełnienie tego prawa do działania stanowi art. 169 ust. 1
              TFUE. Stanowi on, że dążąc popierania interesów konsumentów i zapewnienia
              wysokiego poziomu ochrony konsumentów, Unia przyczynia się m.in. do ochrony
              zdrowia, bezpieczeństwa i interesów gospodarczych konsumentów. Aby zapewnić
              jednak zgodność z zasadą pomocniczości, niniejszy wniosek nie ma wpływu na
              kompetencje państw członkowskich w zakresie stosowania procedur i podejmowania
              działań skierowanych przeciwko konkretnym produktom stwarzającym zagrożenia.

     1.5.3.   Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

              Chociaż UE stworzyła jednolity rynek, a swobodny przepływ towarów jest najlepiej
              rozwiniętą i najbardziej ugruntowaną spośród czterech swobód stanowiących
              podstawę rynku wewnętrznego, wciąż pozostaje wiele do zrobienia. Zdrowie
              publiczne i bezpieczeństwo w miejscu pracy, ochrona konsumentów, ochrona
              środowiska i inne interesy publiczne mogą zostać nadwątlone w wyniku działań
              pewnych przedsiębiorców, którzy nie przestrzegają prawa i wprowadzają do obrotu
              niebezpieczne produkty. Nadzór rynku ma stanowić odpowiedź na wszystkie te
              problemy. Nadzór rynku nie nadążał jednak dotychczas za zmianami ram
              regulacyjnych Unii. Musi on być w wysokim stopniu skoordynowany i zdolny do
              szybkiego reagowania na terenie całej UE. To prawda, że osiągnięto postępy we
              wdrażaniu dyrektywy w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów oraz
              rozporządzenia 765/2008/WE, jednak sytuacja, w której przepisy dotyczące nadzoru
              rynku rozsiane są po różnorodnych aktach unijnego prawa (dyrektywa w sprawie
              ogólnego bezpieczeństwa produktów, rozporządzenie 765/2008/WE oraz wiele
              dyrektyw sektorowych), doprowadziła do dezorientacji tak wśród podmiotów
              gospodarczych, jak i wśród krajowych organów oraz do spadku skuteczności działań
              w zakresie nadzoru rynku w Unii. Dlatego też niniejszy wniosek dotyczący jednego,
              samodzielnego rozporządzenia w sprawie nadzoru rynku ma zasadnicze znaczenie
              dla rozwiązania tych problemów.

     1.5.4.   Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia

              Niniejsza inicjatywa jest w pełni spójna z dorobkiem prawnym w zakresie
              swobodnego przepływu towarów, w szczególności z dyrektywą Parlamentu
              Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie
              bezpieczeństwa zabawek, dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE
              z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych
              niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, dyrektywą
              2002/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie
              zużytego sprzętu elektrotechnicznego i elektronicznego (WEEE), dyrektywą
              Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie

PL                                               48                                               PL
 ---pagebreak---            zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE), dyrektywą 2006/95/WE
           Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie harmonizacji
           ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do sprzętu elektrycznego
           przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia, dyrektywą
           Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/142/WE z dnia 30 listopada 2009 r.
           odnosząca się do urządzeń spalających paliwa gazowe43.

           Niniejszy wniosek jest również spójny z towarzyszącym mu wnioskiem dotyczącym
           rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa produktów konsumenckich, które zastąpi
           dyrektywę 2001/95/WE w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów.

           Niniejszy wniosek tworzy efekt synergii w kontekście powiadamiania o produktach
           niebezpiecznych i środkach ochronnych na podstawie przepisów sektorowych, o
           których w przyszłości trzeba będzie powiadamiać tylko raz za pośrednictwem
           zmienionego systemu RAPEX.

     43
          Pełny wykaz prawodawstwa sektorowego znajduje się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

PL                                                   49                                                   PL
 ---pagebreak---      1.6.    Czas trwania działania i jego wpływ finansowy

     Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie trwania

     1.7.    Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania

             X Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane przez Komisję

             X Pośrednie zarządzanie                   scentralizowane          poprzez      przekazanie           zadań
             wykonawczych:

             •      X         agencjom wykonawczym

             •               organom utworzonym przez Wspólnoty44

             •             krajowym organom                 publicznym/organom             mającym        obowiązek
                    świadczenia usługi publicznej

                   osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań na mocy tytułu
             V Traktatu o Unii Europejskiej, określonym we właściwym prawnym akcie
             podstawowym w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego

                 Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi

                 Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi

                  Zarządzanie           wspólne       z     organizacjami        międzynarodowymi             (należy
             wyszczególnić)
             W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”.

             Uwagi:

             Niniejsza inicjatywa nie wymaga nowych środków budżetowych, będzie natomiast
             finansowana w drodze przesunięcia już przyznanych środków. Niektórymi
             działaniami zarządzać będzie Agencja Wykonawcza ds. Zdrowia i Konsumentów
             (EAHC): zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002
             r. ustanawiającym statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone
             niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi45, Komisja
             powierzyła46 Agencji Wykonawczej ds. Zdrowia i Konsumentów zadania
             wykonawcze w ramach zarządzania programem działań Wspólnoty w dziedzinie
             polityki ochrony konsumentów (2007–2013). Komisja może więc również
             postanowić powierzyć Agencji Wykonawczej ds. Zdrowia i Konsumentów zadania
             wykonawcze w ramach zarządzania programem ochrony konsumentów na lata 2014–
             2020, który, gdy zostanie już przyjęty, powinien stanowić podstawę prawną
             zamówień i dotacji w obszarze bezpieczeństwa produktów. Przewidywane
             powierzenie zadań związanych z realizacją programu stanowić będzie przedłużenie
             realizacji zadań już powierzonych EAHC.

     44
            O których mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
     45
            Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.
     46
            Decyzja Komisji C(2008) 4943 z dnia 9 września 2008 r.

PL                                                         50                                                              PL
 ---pagebreak---      Ponadto niniejsza inicjatywa nie wymaga dodatkowych środków budżetowych na
     pokrycie kosztów związanych z zarządzaniem, utrzymaniem i dostosowaniem obu
     systemów informatycznych, tzn. GRAS-RAPEX i ICSMS, oprócz tych, które już
     uwzględniono w budżetach operacyjnych DG SANCO i DG ENTR zgłoszonych do
     wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020.

PL                                   51                                            PL
 ---pagebreak---      2.       ŚRODKI ZARZĄDZANIA

     2.1.     Zasady nadzoru i sprawozdawczości
              Należy określić częstotliwość i warunki.

              Przyszłe Forum Nadzoru Rynku (EMSF) stanowić będzie platformę do dyskusji nad
              właściwym wykonaniem przyszłego rozporządzenia.

              W przepisach końcowych zobowiązano również Komisję do przeprowadzenia oceny
              i sporządzenia sprawozdania z wdrażania rozporządzenia pięć lat po jego wejściu w
              życie. Powinno to pozwolić wykryć ewentualne problemy i niedociągnięcia
              związane z rozporządzeniem i mogłoby stanowić punkt wyjścia do dalszych działań,
              w tym stanowić podstawę ewentualnego wniosku w sprawie zmiany rozporządzenia,
              w perspektywie dalszych usprawnień ram nadzoru rynku.

     2.2.     System zarządzania i kontroli

     2.2.1.   Zidentyfikowane ryzyko

              Ryzyko związane z prawidłowym funkcjonowaniem systemu RAPEX (np. wzrost
              liczby powiadomień odciągających uwagę od rzeczywiście niebezpiecznych
              produktów lub przyczyniających się do spadku wiarygodności systemu; problemy
              informatyczne takie jak awaria systemu, kwestie związane z poufnością danych).

              Źródłem ryzyka związanego z funkcjonowaniem systemu ICSMS są przede
              wszystkim problemy informatyczne, takie jak możliwa awaria systemu czy kwestie
              związane z poufnością danych.

     2.2.2.   Przewidywane metody kontroli

              Przewidywane metody kontroli określono w rozporządzeniu finansowymi i zasadach
              stosowania.

     2.3.     Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
              Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony

              Komisja musi zapewnić ochronę interesów finansowych Unii przez stosowanie
              środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym
              działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz odzyskiwanie nienależnie wypłaconych
              kwot, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – przez stosowanie
              skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar, zgodnie z rozporządzeniami
              (WE, Euratom) nr 2988/95, (Euratom, WE) nr 2185/96 oraz (WE) nr 1073/1999.
              Oprócz stosowania wszystkich mechanizmów kontroli regulacyjnej właściwe służby
              Komisji opracują strategię zwalczania nadużyć finansowych, zgodnie z nową
              strategią Komisji w zakresie zwalczania nadużyć finansowych (przyjętą w dniu 24
              czerwca 2011 r.), w celu dopilnowania m.in., by jej wewnętrzne kontrole odnoszące
              się do zwalczania nadużyć finansowych były w pełni zgodne ze wspomnianą
              strategią Komisji w zakresie zwalczania nadużyć finansowych oraz by jej podejście

PL                                                       52                                       PL
 ---pagebreak---      w zakresie zarządzania ryzykiem nadużyć finansowych było ukierunkowane na
     wykrywanie obszarów, w których istnieje takie ryzyko, oraz na podejmowanie w
     odpowiedzi na nie właściwych działań. W razie konieczności utworzone zostaną
     sieci kontaktów oraz odpowiednie narzędzia informatyczne służące analizie
     przypadków nadużyć finansowych odnoszących się do programu ochrony
     konsumentów. W szczególności wprowadzone zostaną następujące środki:

     •    decyzje, umowy i zamówienia w ramach realizacji programu ochrony
          konsumentów wyraźnie przyznają Komisji, w tym Europejskiemu Urzędowi
          ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych i Trybunałowi Obrachunkowemu,
          uprawnienia do przeprowadzania audytów, kontroli na miejscu oraz inspekcji;

     •    na etapie oceny zaproszeń do składania wniosków lub ofert wnioskodawcy i
          oferenci będą poddawani kontroli w odniesieniu do opublikowanych kryteriów
          wykluczenia, na podstawie oświadczeń i z wykorzystaniem systemu
          wczesnego ostrzegania;

     •    zasady kwalifikowalności kosztów zostaną uproszczone zgodnie z przepisami
          rozporządzenia finansowego;

     •    prowadzone będą regularne szkolenia dotyczące kwestii związanych z
          nadużyciami finansowymi i nieprawidłowościami dla wszystkich pracowników
          uczestniczących w zarządzaniu umowami oraz audytorów i kontrolerów
          weryfikujących oświadczenia beneficjentów na miejscu.

PL                                     53                                               PL
 ---pagebreak---         3.          SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

        3.1.        Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie,
                    na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

                    Istniejące pozycje w budżecie

                    Według działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie
                                                                     Rodzaj
                                Pozycja w budżecie                  środków
                                                                                Wkład
        Dział
     wieloletnic                                                   Zróżnicowa
        h ram                                                           ne                  krajów                  w rozumieniu art.
     finansowyc     Numer                                                        państw                   państw     18 ust. 1 lit. aa)
                                                                   /niezróżnic            kandydując
          h         [Treść…...….]                                                EFTA48                  trzecich    rozporządzenia
                                                                     owane                   ych49                    finansowego
                                                                       (47)

     Nr 1: Rynek
     wewnętrzny     02.03.01.                                      Zróżnic
      towarów i                                                                  TAK        NIE           NIE             NIE
       polityki                                                    owane
      sektorowe

    Nr 3:           17.01.04.01
 Bezpieczeńst                                                      Niezróż
    wo i            Wydatki administracyjne na wsparcie            nicowan       TAK        NIE           NIE             NIE
 obywatelstw        w zakresie programu ochrony konsumentów           e
      o             na lata 2014–2020

                    Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje
                    Według działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie
                                                                     Rodzaj
                                Pozycja w budżecie                  środków
                                                                                Wkład
        Dział
     wieloletnic
        h ram                                                      Zróżnicowa                                       w rozumieniu art.
                                                                                krajów
     finansowyc     Numer                                               ne       państw                   państw     18 ust. 1 lit. aa)
                                                                                kandydując
          h         [treść …...….]                                 /niezróżnic   EFTA                    trzecich    rozporządzenia
                                                                                ych                      finansowego
                                                                     owane

    Nr 3:
 Bezpieczeńst       17                 02                  01
                    Program ochrony konsumentów na lata 2014–      Zróżnic
    wo i                                                                         TAK        TAK           NIE             NIE
 obywatelstw        2020                                           owane
      o

        47
                   Środki zróżnicowane/ środki niezróżnicowane
        48
                   EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
        49
                   Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Bałkanów
                   Zachodnich.

PL                                                            54                                                          PL
 ---pagebreak---    3.2.       Szacunkowy wpływ na wydatki

   3.2.1.     Synteza szacunkowego wpływu na wydatki50
                                                                                w mln EUR według cen bieżących (do 3 miejsc po przecinku)

                          Dział wieloletnich ram finansowych:                       1              Rynek wewnętrzny towarów i polityki sektorowe

          Dyrekcja Generalna: ENTR                                       2015           2016         2017       2018       2019       2020       OGÓŁEM

 y Środki operacyjne
                                               Środki       na                                                              1,300      1,300
                                               zobowiązania
                                                                  (1)    1,300          1,300         1,300     1,300                                    7,800
 Numer pozycji w budżecie 02.03.01
                                               Środki       na                                                              1,300      1,300
                                               płatności
                                                                  (2)    1,300          1,300         1,300     1,300                                    7,800

 Środki               administracyjne                finansowane                                                                  0          0               0
                                                                                0              0            0          0
 ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne51
                                               Środki       na
                                               zobowiązania
                                                                 (1a)           0              0            0          0          0          0               0
 Numer pozycji w budżecie:
                                               Środki      na
                                               płatności
                                                                 (2a)           0              0            0          0          0          0               0

                                               Środki       na
                                               zobowiązania
                                                                 =1+1a   1,300          1,300         1,300     1,300       1,300      1,300             7,800
              OGÓŁEM środki
        dla Dyrekcji Generalnej ENTR           Środki      na
                                               płatności
                                                                 =2+2a   1,300          1,300         1,300     1,300       1,300      1,300             7,800

   50
             Wysokość kwot uzależniona od wyniku wniosku Komisji dotyczącego nowych wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020.
   51
             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie
             badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.

PL                                                                                55                                                                                PL
 ---pagebreak---                                               Środki       na                                                                                7,800
                                              zobowiązania
                                                                   (3)    1,300       1,300      1,300   1,300    1,300       1,300
 y OGÓŁEM środki operacyjne
                                              Środki         na                                                                                7,800
                                              płatności
                                                                   (4)    1,300       1,300      1,300   1,300    1,300       1,300

 y OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków            (5)     0           0          0       0       0           0                     0
 przydzielonych na określone programy operacyjne
                                                 Środki na                                                                               7,800
              OGÓŁEM środki                                       =3+ 5   1,300       1,300     1,300    1,300   1,300    1,300
                                               zobowiązania
                na DZIAŁ 02
        wieloletnich ram finansowych             Środki na
                                                                  =4+ 5   1,300       1,300     1,300    1,300   1,300    1,300
                                                                                7,800
                                                 płatności

                          Dział wieloletnich ram finansowych:                     3           Bezpieczeństwo i obywatelstwo

        Dyrekcja Generalna: SANCO                                         2015        2016      2017     2018    2019     2020        OGÓŁEM

 y Środki operacyjne
                                              Środki       na
                                              zobowiązania
                                                                   (1)    3,000       3,060      3,121   3,184    3,247    3,312             18,924
 Numer pozycji w budżecie 17.02.01
                                              Środki         na
                                              płatności
                                                                   (2)    1,500       3,030      3,091   3,152    3,215    4,936             18,924

 Środki               administracyjne                finansowane
 ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne52
                                              Środki       na
                                              zobowiązania
                                                                   (1a)   0,100       0,100      0,100   0,100    0,100    0,100                 0,600
 Numer pozycji w budżecie: 17.01.04.01
                                              Środki         na
                                              płatności
                                                                   (2a)   0,100       0,100      0,100   0,100    0,100    0,100                 0,600

   52
            Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie
            badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.

PL                                                                                56                                                                           PL
 ---pagebreak---                                           Środki       na
                                          zobowiązania
                                                            =1+1a   3,100   3,160   3,221   3,284   3,347   3,412   19,524
            OGÓŁEM środki
     dla Dyrekcji Generalnej SANCO        Środki      na
                                          płatności
                                                            =2+2a   1,600   3,130   3,191   3,252   3,315   5,036   19,524

                                          Środki       na
                                          zobowiązania
                                                             (3)    3,000   3,060   3,121   3,184   3,247   3,312   18,924
 y OGÓŁEM środki operacyjne
                                          Środki      na
                                          płatności
                                                             (4)    1,500   3,030   3,091   3,152   3,215   4,936   18,924

 yOGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków       (5)    0,100   0,100   0,100   0,100   0,100   0,100    0,600
 przydzielonych na określone programy operacyjne
                                          Środki       na
            OGÓŁEM środki                 zobowiązania
                                                            =3+ 5   3,100   3,160   3,221   3,284   3,347   3,412   19,524
               na DZIAŁ 3
       wieloletnich ram finansowych       Środki      na
                                          płatności
                                                            =4+ 5   1,600   3,130   3,191   3,252   3,315   5,036   19,524

   Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie ogranicza się do jednego działu:
                                          Środki       na
                                          zobowiązania
                                                             (6)    4,300   4,360   4,421   4,484   4,547   4,612   26,724
 y OGÓŁEM środki operacyjne
                                          Środki      na
                                          płatności
                                                             (7)    2,800   4,330   4,391   4,452   4,515   6,236   26,724

 y OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków      (8)    0,100   0,100   0,100   0,100   0,100   0,100    0,600
 przydzielonych na określone programy operacyjne

            OGÓŁEM środki                 Środki       na   =6+ 8
                                          zobowiązania              4,400   4,460   4,521   4,584   4,647   4,712   27,324
            na DZIAŁY 1 do 4
       wieloletnich ram finansowych       Środki      na
            (kwota referencyjna)                            =7+ 8
                                          płatności                 2,900   4,430   4,491   4,552   4,615   6,336   27,324

PL                                                                             57                                            PL
 ---pagebreak---            Dział wieloletnich ram finansowych:                     5     „Wydatki administracyjne”
                                                                                w mln EUR według cen bieżących (do 3 miejsc po przecinku)

                                                                       2015     2016     2017        2018       2019       2020              OGÓŁEM

 Dyrekcja Generalna: ENTR
 y Zasoby ludzkie                                                      0,786   0,786    0,786    0,786          0,786     0,786                 4,716

 y Pozostałe wydatki administracyjne                                   0,079   0,079    0,079    0,079          0,079     0,079                 0,474
 Dyrekcja Generalna: SANCO
 y Zasoby ludzkie                                                      1,048   1,048    1,048    1,048          1,048     1,048                 6,288
 y Pozostałe wydatki administracyjne (delegacje, spotkania)            0,079   0,079    0,079    0,079          0,079     0,079                 0,474

                OGÓŁEM                       Środki                    1,992   1,992    1,992    1,992         1,992      1,992                11,952

                                             (Środki na zobowiązania
            OGÓŁEM środki
                                             ogółem
                                                                       1,992   1,992    1,992    1,992         1,992      1,992               11,952
               na DZIAŁ 5                    = środki na płatności
       wieloletnich ram finansowych          ogółem)

                                                                                w mln EUR według cen bieżących (do 3 miejsc po przecinku)

                                                                       2015     2016     2017        2018       2019       2020              OGÓŁEM

            OGÓŁEM środki                    Środki na zobowiązania    6,392   6,452    6,513    6,576         6,639      6,704               39,276
           na DZIAŁY 1 do 5
      wieloletnich ram finansowych           Środki na płatności       4,892   6,422    6,483    6,544         6,607      8,328               39,276

PL                                                                                58                                                                                PL
 ---pagebreak---  3.2.2.      Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

             Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:
                                                                                Środki na zobowiązania w mln EUR w cenach bieżących (do 3 miejsc po przecinku)

                                                             2015                2016                2017                   2018                2019                2020          OGÓŁEM
            Określić cele i
             realizacje                                                                                REALIZACJA

                                                                                Liczba    Koszt

                                                    Liczba

                                                                        Liczba

                                                                                Liczba

                                                                                Liczba

                                                                                Liczba

                                                                                Liczba
                               Rodza     Średni
                  Ø               53                            Koszt               Koszt              Koszt                   Koszt               Koszt               Koszt   całkowit   całko
                                j        koszt
                                                                                a      wity

                                   54
      CEL        SZCZEGÓŁOWY :             Ciągły
      przegląd istniejącego dorobku w zakresie
      rynku wewnętrznego i proponowanie, w
      stosownych przypadkach, nowych działań
      legislacyjnych i pozalegislacyjnych.

             Wytyczne i                   0.050      1          0.050    1          0.050    1         0.050         1         0.050     1         0.050     1         0,050      6       0.300
          międzylaboratoryjn
              e badania
            porównawcze

           Specjalistyczna                0.600      1          0.600    1          0.600    1         0.600         1         0.600     1         0.600     1         0,600      6       3.600
           wiedze i pomoc
             techniczna

            Propagowanie                  0.050       1         0.050     1         0.050     1         0.050        1         0.050     1         0.050     1         0.050      6       0.300
           polityk z zakresu
            nadzoru rynku
            europejskiego

 53
            Realizacje odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).
 54
            Zgodnie z opisem w pkt 1.4.2 „Cel(e) szczegółowy(-e)…”

PL                                                                                59                                                                                PL
 ---pagebreak---        Współpraca z               0.100   1       0.100   1       0.100   1       0.100   1       0.100   1       0.100   1   0.100   6    0.600
     państwami trzecimi

     Wsparcie organów             0.500   2       0.500   2       0.500   2       0.500   2       0.500   2       0.500   2   0.500   12   3.000
     nadzoru rynku (w
       tym ICSMS)

         Cel szczegółowy ENTR - suma      6       1.300   6       1.300   6       1.300   6       1.300   6       1.300   6   1.300   36   7.800
                   cząstkowa

            CEL SZCZEGÓŁOWY:
                      SANCO

         Realizacja

         Działania w              2,357       3   2,242       3   2,287       3   2,333       3   2,380       3   2,427   3   2,425   18   14,144
      zakresie nadzoru
           rynku i
       egzekwowania
     przepisów (wspólne
     działania, wymiana
         urzędników,
        finansowanie
     sekretariatu Forum
      Nadzoru Rynku)

        Dalszy rozwój             0,797       1   0,758       1   0,773       1   0,788       1   0,804       1   0,820   1   0,837   6    4,780
       systemu RAPEX
     (zwłaszcza aplikacji
      komputerowych) i
       zarządzanie tym
          systemem

PL                                                                                60                                                                PL
 ---pagebreak---      Cel szczegółowy SANCO - suma   4   3,000   4   3,060   4   3,121   4   3,184   4   3,247   4   3,312   24   18,924
                cząstkowa

          KOSZT OGÓŁEM                  4,300       4,360       4,421       4,484       4,547       4,612        26,724

PL                                                              61                                                        PL
 ---pagebreak---        3.2.3.      Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

       3.2.3.1. Streszczenie

                          Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków
                          administracyjnych, jak określono poniżej:
       w mln EUR według cen bieżących (do 3 miejsc po przecinku)

                                    2015      2016       2017       2018       2019       2020      OGÓŁEM

           DZIAŁ 5
wieloletnich ram finansowych

 Zasoby ludzkie ENTR                0,786     0,786     0,786       0,786     0,786      0,786        4,716

 Zasoby    ludzkie   SANCO
 (środki koszt EPC: 131 000         1,048     1,048     1,048       1,048     1,048      1,048        6,288
 EUR)
 Pozostałe            wydatki
                                    0,079     0,079     0,079       0,079     0,079      0,079        0,474
 administracyjne ENTR
 Pozostałe           wydatki
                                    0,079     0,079     0,079       0,079     0,079      0,079        0,474
 administracyjne SANCO
            DZIAŁ 5
 wieloletnich ram finansowych –     1,992     1,992     1,992       1,992     1,992      1,992       11,952
         suma cząstkowa

      Poza DZIAŁEM 555
 wieloletnich ram finansowych

 Zasoby ludzkie                       0         0         0           0         0          0

 Pozostałe     wydatki      o
 charakterze administracyjnym       0,100     0,100     0,100       0,100     0,100      0,100        0,600
 SANCO
        Poza DZIAŁEM 5
 wieloletnich ram finansowych –     0,100     0,100     0,100       0,100     0,100      0,100        0,600
         suma cząstkowa

            OGÓŁEM                   2,092     2,092      2,092       2,092    2,092        2,092      12,552

       55
                  Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie
                  programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania
                  naukowe.

PL                                                            62                                                     PL
 ---pagebreak---      3.2.3.2. Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

                  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak
                  określono poniżej:
                                                        w mln EUR według cen bieżących (do 3 miejsc po przecinku)
                                                          2015      2016     2017      2018     2019      2020
          02 01 01 01 (w centrali i w biurach
                                                          0,786    0,786     0,786     0,786    0,786     0,786
          przedstawicielstw Komisji ) – ENTR
          17 01 01 01 (w centrali i w biurach
          przedstawicielstw Komisji ) – SANCO (średni     1,048    1,048     1,048     1,048    1,048     1,048
          koszt ECP: 131 000 EUR)
          XX 01 01 02 (w delegaturach)                      0        0         0         0        0         0
          XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe)           0        0         0         0        0         0
          10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe)        0        0         0         0        0         0
          XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej                                                   0         0
                                                            0        0         0         0
          koperty finansowej)
          XX 01 02 02 (AC, INT, JED, AL i END w                                                   0         0
                                                            0        0         0         0
          delegaturach)
                                   - w centrali57           0        0         0         0        0         0
          XX 01 04 yy   56

                                   - w delegaturach         0        0         0         0        0         0
          XX 01 05 02 (AC, END, INT – pośrednie                                                   0         0
                                                            0        0         0         0
          badania naukowe)
          10 01 05 02 (AC, END, INT – bezpośrednie                                                0         0
                                                            0        0         0         0
          badania naukowe)
          Inna pozycja w budżecie (określić)                0        0         0         0        0         0
          OGÓŁEM (ENTR, SANCO)                            1,834    1,834     1,834     1,834    1,834     1,834

                  XX oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie

                  Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już
                  przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
                  generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które
                  mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury
                  rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
                  Wymagane zasoby wskazano bez uwzględnienia zadań, które będą realizowane
                  przez agencję wykonawczą. Wniosek nie skutkuje zwiększeniem zasobów już
                  zaangażowanych w agencji wykonawczej.
     Opis zadań do wykonania:

 Urzędnicy       i     pracownicy Administratorzy:
 zatrudnieni na czas określony
                                     • zapewnienie oraz monitorowanie właściwego wdrożenia i stosowania
                                         polityki UE w obszarze nadzoru rynku oraz składanie sprawozdań z
                                         wdrożenia i stosowania tej polityki;

     56
                W ramach pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”).
     57
                Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów
                Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz Rybacki.

PL                                                         0                                                        PL
 ---pagebreak---         •   udział w opracowywaniu narzędzi i przeprowadzaniu analiz
            porównawczych dotyczących egzekwowania przez państwa
            członkowskie rozporządzenia w sprawie nadzoru rynku;

        •   udział w obsłudze systemu RAPEX, w tym ocena powiadomień i
            reakcji;

        •   zarządzanie i rozwijanie platformy ICSMS oraz opracowywanie
            związanych z nią wytycznych;

        •   monitorowanie zmian polityki w obszarze nadzoru rynku oraz
            wymiany informacji między państwami członkowskimi;

        •   udział i reprezentowanie Komisji w pracach grup ekspertów
            związanych z nadzorem rynku;

        •   formułowanie nowych działań lub przedłużanie dotychczasowych
            działań oraz praca koncepcyjna;

        •   rozwijanie i zapewnianie koordynacji i wspólnych działań państw
            członkowskich w zakresie nadzoru rynku;

        •   udział w opracowywaniu, przyjmowaniu a następnie wdrażaniu
            zmienionych wytycznych dotyczących systemu RAPEX oraz
            zmienionych wytycznych w zakresie oceny ryzyka.

     Asystenci:

        •   wsparcie administracyjne przy obsłudze systemu RAPEX jako członek
            wewnętrznego zespołu ds. systemu RAPEX;

        •   sygnalizowanie ewentualnych niespójności w powiadomieniach oraz
            sygnalizowanie powiadomień, których zakresy się pokrywają, oraz
            udział w spotkaniach punktów kontaktowych RAPEX i udzielanie
            wsparcia przy ich realizacji;

        •   udział w czynnościach podejmowanych w następstwie powiadomień
            za pośrednictwem systemu RAPEX, pod nadzorem odpowiedzialnego
            administratora, w przypadku formalnej niezgodności zgłoszenia;

        •   udział w przygotowaniu tygodniowych sprawozdań dotyczących
            zweryfikowanych i zatwierdzonych powiadomień;

        •   koordynacja i zatwierdzanie zleceń na tłumaczenia za pośrednictwem
            systemu Poetry;

        •   przyczynia nie się do wdrożenia i stosowania standardów kontroli
            wewnętrznej, zwłaszcza poprzez zapewnienie ciągłości działania
            systemu RAPEX poprzez powiadamianie koordynatora zespołu i
            kierownictwa w przypadku wystąpienia problemów wymagających ich
            zaangażowania;

        •   koordynacja zarządzania informacjami i dokumentami w kontekście
            weryfikacji i zatwierdzania powiadomień i reakcji w systemie
            RAPEX;

        •   opracowywanie danych statystycznych i sprawozdań dotyczących
            systemu RAPEX i zarządzanie nimi;

PL                    1                                                   PL
 ---pagebreak---                                      •   opracowywanie procedur wewnętrznych dotyczących zarządzania
                                         systemem GRAS RAPEX oraz udział w tworzeniu odnośnych
                                         podręczników.

 Personel zewnętrzny

     3.2.4.    Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

               Wniosek jest zgodny z nowymi wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2014–
               2020 w kształcie zaproponowanym przez Komisję.

     3.2.5.    Udział osób trzecich w finansowaniu

               Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich

     3.3.      Szacunkowy wpływ na dochody

               Wniosek nie ma wpływu finansowego na dochody.

PL                                                   2                                             PL