title: Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych # Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
Ważna informacja prawna

|

52005PC0158(01)

Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych  /* COM/2005/0158 końcowy - CNS 2005/0060 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 22.4.2005COM(2005) 158 końcowy2005/0060 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczychWniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych(przedstawione przez Komisję)UZASADNIENIEMiędzynarodowe stosunki w dziedzinie lotnictwa między Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi tradycyjnie są regulowane przez dwustronne umowy o usługach lotniczych wraz z załącznikami, zawierane pomiędzy Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi, a także przez inne dwustronne i wielostronne porozumienia między nimi.W świetle wyroków Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawach C-466/98, C-467/98, C-468/98, C-471/98, C-472/98, C-475/98 oraz C-476/98, Wspólnota ma wyłączną kompetencję w wielu aspektach stosunków zewnętrznych w dziedzinie usług lotniczych. Trybunał Sprawiedliwości szczegółowo określił również prawo wspólnotowych przewoźników lotniczych do korzystania z prawa przedsiębiorczości na terytorium Wspólnoty, włączywszy w to prawo do wolnego od dyskryminacji dostępu do rynku.Tradycyjne klauzule wyznaczania stosowane przez Państwa Członkowskie w dwustronnych umowach dotyczących usług lotniczych są niezgodne z prawem Wspólnoty. Umożliwiają one państwom trzecim odrzucenie, wycofanie lub zawieszenie pozwolenia lub upoważnienia wydanego danemu przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez Państwo Członkowskie, który nie jest w wystarczającym stopniu własnością ani nie znajduje się pod skuteczną kontrolą Państwa Członkowskiego lub jego obywateli. Taka sytuacja została uznana za dyskryminację przewoźników wspólnotowych mających siedzibę na terytorium któregoś z Państw Członkowskich, którzy są własnością bądź znajdują się pod kontrolą obywateli innych Państw Członkowskich. Sytuacja ta jest niezgodna z art. 43 Traktatu, który gwarantuje obywatelom Państw Członkowskich korzystającym ze swobody przedsiębiorczości w innym przyjmującym Państwie Członkowskim traktowanie na równi z obywatelami przyjmującego Państwa Członkowskiego.W następstwie wyroków Trybunału Sprawiedliwości, Rada w czerwcu 2003 r. upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia niektórych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową[1].Zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w Załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową, Komisja wynegocjowała umowę z Republiką Bułgarii, która zastępuje pewne postanowienia obecnie obowiązujących umów dwustronnych dotyczących usług lotniczych pomiędzy Państwami Członkowskimi a Republiką Bułgarii. Artykuł 2 umowy zastępuje tradycyjnie stosowane klauzule wyznaczania wspólnotową klauzulą wyznaczania, umożliwiającą wszystkim przewoźnikom ze Wspólnoty korzystanie z prawa przedsiębiorczości. Artykuły 4 i 5 umowy odnoszą się do dwóch typów klauzul dotyczących spraw pozostających w kompetencji Wspólnoty. Artykuł 4 dotyczy opodatkowania paliwa lotniczego - kwestii, która została zharmonizowana na mocy dyrektywy Rady 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, w szczególności jej art. 14 ust. 2. Artykuł 5 (ustalanie cen) rozwiązuje konflikt między obecnie obowiązującymi umowami dwustronnymi dotyczącymi usług lotniczych a rozporządzeniem Rady nr 2409/92 w sprawie taryf i stawek za usługi lotnicze, które uniemożliwia przewoźnikom z państw trzecich zdobycie pozycji liderów cenowych w dziedzinie usług lotniczych dotyczących przewozów ograniczonych do terytorium Wspólnoty.Do Rady kieruję się prośbę o zatwierdzenie decyzji w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania oraz zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii, dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych, jak również o wyznaczenie osób upoważnionych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty.Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji[2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(2) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z Republiką Bułgarii dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w Załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(3) Z zastrzeżeniem możliwego zawarcia wspomnianej umowy w późniejszym terminie, wynegocjowana umowa powinna być podpisana i tymczasowo stosowana,PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:Artykuł1. Z zastrzeżeniem zawarcia umowy w późniejszym terminie, niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do podpisania w imieniu Wspólnoty umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych.2. Do czasu wejścia w życie umowy, będzie ona stosowana tymczasowo od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wzajemnie notyfikowały zamknięcie procedur koniecznych do tego celu. Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 2 umowy.3. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący2005/0060 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji[3],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(2) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z Republiką Bułgarii dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w Załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(3) Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia […], z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …/…/WE z dnia […] r.[5].(4) Niniejsza umowa powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Umowa między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych zostaje zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.2. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKUMOWApomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotycząca pewnych aspektów usług lotniczychWSPÓLNOTA EUROPEJSKAz jednej strony, orazREPUBLIKA BUŁGARII(zwana dalej „Bułgarią”)z drugiej strony(zwane dalej „Stronami”)STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy dotyczące usług lotniczych zawarte między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Bułgarią zawierają postanowienia sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej,STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą zostać włączone do dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,STWIERDZAJĄC, że na podstawie prawa Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy z siedzibą w jednym z Państw Członkowskich mają prawo do pozbawionego dyskryminacji dostępu do tras lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a niektórymi państwami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych państw trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych posiadających licencje nadane zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Bułgarią, które są niezgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą być doprowadzone do pełnej zgodności z tym prawem celem ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla świadczenia usług lotniczych między Wspólnotą Europejską a Bułgarią, a także w celu zachowania ciągłości takich usług lotniczych,STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszych negocjacji celem Wspólnoty Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu powietrznego między Wspólnotą Europejską a Bułgarią ani naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi ze Wspólnoty a przewoźnikami lotniczymi z Bułgarii, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących umów dotyczących praw przewozowych,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1 Przepisy ogólne1. Dla celów niniejszej Umowy, określenie „Państwa Członkowskie” oznacza Państwa Członkowskie Wspólnoty Europejskiej.2. Zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1 odniesienia do obywateli Państwa Członkowskiego będącego stroną takiej umowy należy rozumieć jako odniesienia do obywateli Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej.3. Zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1 odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych pochodzących z Państwa Członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych bądź linii lotniczych wyznaczonych przez to Państwo Członkowskie.Artykuł 2 Wyznaczenie1. Postanowienia zawarte w ustępach 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku 2 lit. a) i b) dotyczące, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane Państwo Członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz pozwoleń udzielonych przez Bułgarię oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia, lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub pozwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu. Postanowienia zawarte w ustępach 4 i 5 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku 2 lit. a) i b) dotyczące, odpowiednio, wyznaczenia przez Bułgarię przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz pozwoleń udzielonych przez zainteresowane Państwo Członkowskie oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia, lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub pozwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.2. Po wyznaczeniu przez Państwo Członkowskie, Bułgaria udzieli odpowiednich upoważnień i pozwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem, że:i. przewoźnik lotniczy ma w Państwie Członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedzibę zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, oraz posiada ważne zezwolenie eksploatacyjne zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;ii. Państwo Członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu wymienione są wyraźnie odpowiednie władze lotnicze; oraziii. przewoźnik lotniczy jest i pozostanie własnością, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, Państw Członkowskich lub/i obywateli Państw Członkowskich bądź innych państw wymienionych w załączniku 3 oraz/lub obywateli tych państw, i pozostaje pod ciągłą, skuteczną kontrolą tych państw lub/i tych obywateli.3. Bułgaria może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub pozwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez Państwo Członkowskie jeżeli:i. przewoźnik lotniczy nie ma w Państwie Członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedziby zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską bądź nie posiada ważnego zezwolenia eksploatacyjnego zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;ii. Państwo Członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym, lub odpowiednie władze lotnicze nie są wyraźnie wymienione w wyznaczeniu; bądźiii. przewoźnik lotniczy nie jest własnością i nie znajduje się pod skuteczną kontrolą, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, Państw Członkowskich lub/i obywateli Państw Członkowskich, bądź innych państw wymienionych w załączniku 3 lub/i obywateli tych innych państw.Wykonując swoje prawa wynikające z niniejszego ustępu Bułgaria powstrzyma się od dyskryminacji przewoźników pochodzących ze Wspólnoty ze względu na ich narodowość.4. Po wyznaczeniu przez Bułgarię, Państwo Członkowskie udzieli odpowiednich upoważnień i pozwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem, że:i. przewoźnik lotniczy posiada ważne zezwolenie eksploatacyjne wydane zgodnie z prawem bułgarskim;ii. Bułgaria sprawuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, będąc stroną odpowiedzialną za wydanie jego certyfikatu przewoźnika lotniczego; oraziii. przewoźnik lotniczy jest i pozostanie własnością, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, Bułgarii i/lub osoby fizycznej lub osoby prawnej w Bułgarii, i pozostaje pod ciągłą, skuteczną kontrolą Bułgarii bądź wspomnianej osoby fizycznej lub osoby prawnej.5. Państwo Członkowskie może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub pozwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez Bułgarię jeżeli:i. przewoźnik lotniczy nie posiada ważnego zezwolenia eksploatacyjnego wydanego zgodnie z prawem bułgarskim;ii. Bułgaria, będąc stroną odpowiedzialną za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego, nie sprawuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym; bądźiii. przewoźnik lotniczy nie jest własnością i nie pozostaje pod kontrolą, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, Bułgarii i/lub osoby fizycznej lub osoby prawnej w Bułgarii.Artykuł 3 Prawa dotyczące kontroli regulacyjnej1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku 2 lit. c).2. Jeżeli Państwo Członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje inne Państwo Członkowskie, prawa Bułgarii zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między Państwem Członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Bułgarią będą miały również zastosowanie do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez wspomniane inne Państwo Członkowskie oraz do zezwolenia na prowadzenie działalności przez tego przewoźnika lotniczego.Artykuł 4 Opodatkowanie paliwa lotniczego1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie przepisy artykułów wymienionych w załączniku 2 lit. d).2. Nie naruszając wszelkich przeciwnych postanowień, żadne postanowienie umów wymienionych w załączniku 2 lit. d) nie będzie przeszkodą dla Państwa Członkowskiego w nałożeniu podatków, opłat specjalnych, należności, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium a przeznaczone do użytku w samolocie wyznaczonego przewoźnika pochodzącego z Bułgarii, który obsługuje trasy między punktem znajdującym się na terytorium tego Państwa Członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego Państwa Członkowskiego.Artykuł 5 Opłaty przewozowe w ramach Wspólnoty Europejskiej1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku 2 lit. e).2. Opłaty należne za przewóz wyłącznie w obrębie Wspólnoty Europejskiej, nakładane przez przewoźnika lotniczego/przewoźników lotniczych wyznaczonego/wyznaczonych przez Bułgarię zgodnie z umową wymienioną w załączniku 1 zawierającą postanowienie wymienione w załączniku 2 lit. e), będą regulowane prawem Wspólnoty Europejskiej.Artykuł 6 Załączniki do umowyZałączniki do niniejszej umowy są jej integralną częścią.Artykuł 7 Przeglądy lub zmianyStrony mogą w każdej chwili dokonać przeglądu lub zmienić niniejszą umowę w drodze wzajemnego porozumienia.Artykuł 8 Wejście w życie i tymczasowe stosowanie1. Niniejsza umowa wchodzi w życie po przekazaniu sobie wzajemnie przez Strony notyfikacji na piśmie stwierdzających, iż wewnętrzne procedury Stron niezbędne do wejścia w życie umowy zostały zakończone.2. Nie naruszając postanowień ust. 1, Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony wzajemnie notyfikowały zakończenie procedur koniecznych do tego celu.3. Umowy oraz inne ustalenia między Państwami Członkowskimi a Bułgarią, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, są wymienione w załączniku 1 lit. b). Niniejsza umowa stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub z dniem rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania.Artykuł 9 Wygaśnięcie1. W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku 1, wygasają jednocześnie wszystkie postanowienia niniejszej umowy mające zastosowanie do wygasającej umowy wymienionej w załączniku 1.2. W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku 1, wygasa jednocześnie niniejsza umowa.W DOWÓD CZEGO, odpowiednio upoważnieni niżej podpisani, złożyli swoje podpisy pod tekstem niniejszej umowy.Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w Brukseli dnia 24 stycznia 2005 r. w językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i bułgarskim. W razie rozbieżności pierwszeństwo przed innymi wersjami językowymi ma wersja angielska.W IMIENIU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ W IMIENIU REPUBLIKI BUŁGARII:Załącznik 1Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowya) Umowy dotyczące usług lotniczych między Bułgarią a Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub/i tymczasowo stosowane-  Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Federalnym Austrii a Rządem Republiki Bułgarii , podpisana w Sofii dnia 4 listopada 1997 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Austria”;Umowa powinna być odczytywana w zestawieniu z Protokołem Ustaleń sporządzonym w Wiedniu dnia 28 czerwca 1996 r.-  Umowa między Rządem Królestwa Belgii a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii dotycząca transportu lotniczego, podpisana w Sofii dnia 14 maja 1957 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Belgia”;-  Umowa między Rządem Republiki Cypru a Ludową Republiką Bułgarii dotycząca komercyjnych regularnych połączeń lotniczych, podpisana w Nikozji dnia 8 maja 1965 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Cypr”;-  Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej a rządem Ludowej Republiki Bułgarii , podpisana w Sofii dnia 25 września 1967, co do której Republika Czeska zadeklarowała, że uważa jej postanowienia za wiążące dla siebie, zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Republika Czeska”;-  Umowa między Rządem Królestwa Danii a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Sofii dnia 24 maja 1958 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Dania”;Ostatnio uzupełniona wymianą pism z dnia 24 maja 1958 r.-  Umowa między Rządem Republiki Finlandii a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii dotycząca usług lotniczych pomiędzy ich terytoriami, podpisana w Helsinkach dnia 19 marca 1970 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Finlandia”;-  Umowa między Rządem Republiki Francuskiej a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii dotycząca transportu lotniczego, podpisana w Paryżu dnia 4 sierpnia 1965 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Francja”;Uzupełniona wymianą pism z dnia 4 sierpnia 1965 r.;Zmieniona wymianą pism z dnia 12 czerwca i 10 lipca 1969 r.;Ostatnio zmieniona Protokołem Ustaleń sporządzonym w Sofii dnia 26 stycznia 2000 r.-  Umowa między Republiką Federalną Niemiec a Republiką Bułgarii dotycząca usług lotniczych pomiędzy i poza ich terytoriami, podpisana w Sofii dnia 11 czerwca 1993 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Niemcy”;Uzupełniona Protokołem Ustaleń sporządzonym w Sofii dnia 1 października 2001 r.Umowa powinna być odczytywana w zestawieniu z pismamiOstatnio zmieniona wymianą pism z dnia 15 sierpnia 2002 r. i z dnia 20 kwietnia 2004 r.-  Umowa między Rządem Republiki Greckiej a Rządem Republiki Bułgarii dotycząca usług lotniczych pomiędzy i poza ich terytoriami, podpisana w Atenach dnia 1 listopada 2002 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Grecja”;Umowa powinna być odczytywana w zestawieniu z Protokołem Ustaleń sporządzonym w Atenach dnia 23 lutego 2000 r.-  Umowa między Rządem Węgierskiej Republiki Ludowej a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii dotycząca transportu lotniczego, podpisana w Sofii dnia 29 sierpnia 1969 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Węgry”;-  Umowa o usługach lotniczych między Rządem Irlandii a Rządem Republiki Bułgarii , podpisana w Dublinie dnia 27 lipca 1995 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Irlandia”;-  Umowa między Rządem Republiki Włoch a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Sofii dnia 27 maja 1974 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Włochy”;Umowa powinna być odczytywana w zestawieniu z Uzgodnionym Protokołem sporządzonym w Rzymie dnia 4 kwietnia 1974 r.;Ostatnio zmieniona Protokołem Ustaleń sporządzonym w Rzymie dnia 25 lipca 1997 r.-  Umowa między Rządem Republiki Łotewskiej a Rządem Republiki Bułgarii dotycząca usług lotniczych pomiędzy i poza ich terytoriami, podpisana w Warszawie dnia 19 maja 1999 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Łotwa”;-  Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii , podpisana w Sofii dnia 8 maja 1965 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Luksemburg”;-  Umowa między Rządem Republiki Malty a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii dotycząca usług lotniczych pomiędzy i poza ich terytoriami, podpisana w Warnie dnia 23 lipca 1982 r. zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Malta”;Umowa powinna być odczytywana w zestawieniu z Protokołem Ustaleń sporządzonym na Malcie dnia 12 kwietnia 1982 r.-  Umowa między Rządem Królestwa Niderlandów a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii dotycząca transportu lotniczego, podpisana w Sofii dnia 7 lutego 1958 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Niderlandy”;Ostatnio uzupełniona Protokołem Ustaleń sporządzonym w Hadze dnia 6 sierpnia 2002 r.-  Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii , podpisana w Warszawie dnia 16 maja 1949 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Polska”;-  Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Portugalii a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii , podpisana w Lizbonie dnia 22 października 1975 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Portugalia”;-  Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Słowackiej a Rządem Republiki Bułgarii , podpisana w Sofii dnia 8 grudnia 1995 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Słowacja”;-  Umowa o usługach lotniczych między Rządem Hiszpanii a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii , podpisana w Sofii dnia 6 listopada 1971 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Hiszpania”;Ostatnio zmieniona Uzgodnionym Protokołem sporządzonym w Sofii dnia 21 października 1978 r.-  Umowa między Rządem Królestwa Szwecji a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Sofii dnia 17 kwietnia 1957 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Szwecja”;-  Umowa między Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Rządem Ludowej Republiki Bułgarii dotycząca usług lotniczych pomiędzy i poza ich terytoriami, podpisana w Londynie dnia 28 maja 1970 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Bułgaria-Zjednoczone Królestwo”;Zmieniona wymianą pism z dnia 23 sierpnia 1973 r.Umowa powinna być odczytywana w zestawieniu zOstatnio zmieniona Protokołem Ustaleń sporządzonym w Londynie dnia 15 stycznia 1998 r.b) Umowy dotyczące usług lotniczych i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Bułgarią a Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowane[umyślnie pozostawiono puste]Załącznik 2Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku 1, o których mowa w artykułach od 2 do 5 niniejszej umowya) Wyznaczenie przez Państwo Członkowskie:-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Austria;-  Artykuł 2 Umowy Bułgaria-Belgia;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Cypr;-  Artykuł 2 Umowy Bułgaria-Republika Czeska;-  Artykuł 2 Umowy Bułgaria-Dania;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Finlandia;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Francja;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Niemcy;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Grecja;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Węgry;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Irlandia;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Włochy;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Łotwa;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Luksemburg;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Malta;-  Artykuł 2 Umowy Bułgaria-Niderlandy;-  Artykuł 2 Umowy Bułgaria-Polska;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Portugalia;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Słowacja;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Hiszpania;-  Artykuł 2 Umowy Bułgaria-Szwecja;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Zjednoczone Królestwo.b) Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub pozwoleń:-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Austria;-  Artykuł 2 Umowy Bułgaria-Belgia;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Cypr;-  Artykuł 2 Umowy Bułgaria-Dania;-  Artykuł 3 ust. 4 Umowy Bułgaria-Finlandia;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Francja;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Niemcy;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Grecja;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Węgry;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Irlandia;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Włochy;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Łotwa;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Luksemburg;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Malta;-  Artykuł 2 Umowy Bułgaria-Niderlandy;-  Artykuł 6 Umowy Bułgaria-Polska;-  Artykuł 5 Umowy Bułgaria-Portugalia;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Słowacja;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Hiszpania;-  Artykuł 2 Umowy Bułgaria-Szwecja;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Zjednoczone Królestwo.c) Kontrola regulacyjna:-  Artykuł 7 Umowy Bułgaria-Grecja;-  Artykuł 11a Umowy Bułgaria-Niemcy;-  Artykuł 12a Umowy Bułgaria-Francja;-  Artykuł 9c Umowy Bułgaria-Włochy.d) Opodatkowanie paliwa lotniczego:-  Artykuł 7 Umowy Bułgaria-Austria;-  Artykuł 5 Umowy Bułgaria-Belgia;-  Artykuł 8 Umowy Bułgaria-Cypr;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Republika Czeska;-  Artykuł 5 Umowy Bułgaria-Dania;-  Artykuł 6 Umowy Bułgaria-Finlandia;-  Artykuł 10 Umowy Bułgaria-Francja;-  Artykuł 7 Umowy Bułgaria-Niemcy;-  Artykuł 10 Umowy Bułgaria-Grecja;-  Artykuł 12 Umowy Bułgaria-Węgry;-  Artykuł 11 Umowy Bułgaria-Irlandia;-  Artykuł 8 Umowy Bułgaria-Włochy;-  Artykuł 7 Umowy Bułgaria-Łotwa;-  Artykuł 7 Umowy Bułgaria-Luksemburg;-  Artykuł 6 Umowy Bułgaria-Malta;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Niderlandy;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Polska;-  Artykuł 7 Umowy Bułgaria-Portugalia;-  Artykuł 8 Umowy Bułgaria-Słowacja;-  Artykuł 11 Umowy Bułgaria-Hiszpania;-  Artykuł 5 Umowy Bułgaria-Szwecja;-  Artykuł 5 Umowy Bułgaria-Zjednoczone Królestwo.e) Opłaty za przewóz w obrębie Wspólnoty Europejskiej:-  Artykuł 11 Umowy Bułgaria-Austria;-  Artykuł 4 Umowy Bułgaria-Belgia;-  Artykuł 6 Umowy Bułgaria-Cypr;-  Artykuł 10 Umowy Bułgaria-Republika Czeska;-  Artykuł 6 Umowy Bułgaria-Dania;-  Artykuł 8 Umowy Bułgaria-Finlandia;-  Artykuł 13 Umowy Bułgaria-Francja;-  Artykuł 8 Umowy Bułgaria-Niemcy;-  Artykuł 13 Umowy Bułgaria-Grecja;-  Artykuł 6 Umowy Bułgaria-Węgry;-  Artykuł 6 Umowy Bułgaria-Irlandia;-  Artykuł 7 Umowy Bułgaria-Włochy;-  Artykuł 9 Umowy Bułgaria-Łotwa;-  Artykuł 5 Umowy Bułgaria-Luksemburg;-  Artykuł 9 Umowy Bułgaria-Malta;-  Artykuł 3 Umowy Bułgaria-Niderlandy;-  Artykuł 4 załącznika do Umowy Bułgaria-Polska;-  Artykuł 10 Umowy Bułgaria-Portugalia;-  Artykuł 10 Umowy Bułgaria-Słowacja;-  Artykuł 6 Umowy Bułgaria-Hiszpania;-  Artykuł 6 Umowy Bułgaria-Szwecja;-  Artykuł 9 Umowy Bułgaria-Zjednoczone Królestwo.ZAłąCZNIK 3Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej umowya) Republika Islandii (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);b) Księstwo Lichtensteinu (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);c) Królestwo Norwegii (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);d) Konfederacja Szwajcarska (w związku z umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).

[1] Decyzja Rady nr 11323/03 z dnia 5 czerwca 2003 r. (dokument zastrzeżony)

[2] Dz.U. C […] z […], str. […].

[3] Dz.U. C […] z […], str. […].

[4] Dz.U. C […] z […], str. […].

[5] Dz.U. C […] z […], str. […].


title: Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej

text:
Ważna informacja prawna

|

52008PC0209(01)

Wniosek decyzja Rady w sprawie podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej  /* COM/2008/0209 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 22.4.2008 r.KOM(2008) 209 wersja ostateczna2008/0080 (AVC)WniosekDECYZJA RADYw sprawie podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii EuropejskiejWniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej(przedstawione przez Komisję)UZASADNIENIEUmowa między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, weszła w życie w dniu 1 czerwca 2002 r.Umowa powinna zostać zmieniona w związku z przystąpieniem do niej Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron.Po udzieleniu Komisji upoważnienia w dniu 5 maja 2006 r. prowadzono negocjacje z Konfederacją Szwajcarską dotyczące Protokołu w sprawie dostosowania Umowy. Negocjacje zostały zakończone w dniu 29 stycznia 2008 r. a projekt Protokołu został parafowany dnia 29 lutego 2008 r.Projekt Protokołu zmieniającego Umowę przewiduje specjalne okresy przejściowe dla pracowników, a także usługodawców w niektórych sektorach, którzy są obywatelami Republiki Bułgarii i Rumunii. Okresy przejściowe zakończą się najpóźniej 10 lat od dnia wejścia w życie Protokołu.Ponadto projekt Protokołu wprowadza dostosowania w zakresie nabywania nieruchomości, a także dostosowania techniczne, zwłaszcza w odniesieniu do załącznika II (Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego). Wspólny Komitet ds. Umowy określi konieczne dostosowania do załącznika III o wzajemnym uznawaniu kwalifikacji zawodowych.Podstawy prawne poniższych wniosków dotyczących decyzji Rady są takie same jak podstawy zastosowane w pierwotnej Umowie.W odniesieniu do ratyfikacji przez państwa członkowskie, Komisja, zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia, przedkłada Radzie projekt Protokołu, która ma go podpisać i zatwierdzić.WniosekDECYZJA RADYw sprawie podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii EuropejskiejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy,uwzględniając Akt przystąpienia do Unii Europejskiej dołączony do Traktatu o przystąpieniu, w szczególności jego art. 6 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji[1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Po udzieleniu Komisji upoważnienia w dniu 5 maja 2006 r., zakończono negocjacje z Konfederacją Szwajcarską dotyczące Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej.(2) Zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Komisja przedłożyła Radzie projekt Protokołu.(3) Wskazane jest podpisanie projektu Protokołu, który został parafowany dnia 29 lutego 2008 r.,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby upoważnionej do podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej.Tekst protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący2008/0080 (AVC)WniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii EuropejskiejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie i art. 300 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając Akt przystąpienia do Unii Europejskiej dołączony do Traktatu o przystąpieniu, w szczególności jego art. 6 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji[2],uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego[3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Po udzieleniu Komisji upoważnienia w dniu 5 maja 2006 r., zakończono negocjacje z Konfederacją Szwajcarską dotyczące Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej.(2) Zgodnie z decyzją Rady …./…./WE z dnia […] 2008 r. i w oczekiwaniu na jego ostateczne zawarcie w późniejszym terminie, niniejszy Protokół został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich dnia […] 2008 r.(3) Protokół powinien zostać zawarty,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich Protokół do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej.Tekst protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, przekazuje powiadomienie o zatwierdzeniu na warunkach przewidzianych w art. 6 Protokołu.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący ProjektPROTOKÓŁ DO UMOWY MIęDZYWSPÓLNOTą EUROPEJSKą I JEJ PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKImi z jednej strony,A KONFEDERACJą SZWAJCARSKą Z DRUGIEJ STRONY,w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki BułgarII i rumunii w charakterzeUMAWIAJąCYCH SIę STRON,W NASTęPSTWIE PRZYSTąPIENIA TYCH PAńSTW DO UNII EUROPEJSKIEJProjekt Protokół do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii EuropejskiejWSPÓLNOTA EUROPEJSKA,reprezentowana przez Radę Unii EuropejskiejorazKRÓLESTWO BELGII, REPUBLIKA BUłGARII, REPUBLIKA CZESKA, KRÓLESTWO DANII, REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC, REPUBLIKA ESTOńSKA, IRLANDIA, REPUBLIKA GRECKA, KRÓLESTWO HISZPANII, REPUBLIKA FRANCUSKA, REPUBLIKA WłOSKA, REPUBLIKA CYPRYJSKA, REPUBLIKA ŁOTEWSKA, REPUBLIKA LITEWSKA, WIELKIE KSIęSTWO LUKSEMBURGA, REPUBLIKA WęGIERSKA, REPUBLIKA MALTY, KRÓLESTWO NIDERLANDÓW, REPUBLIKA AUSTRII, RZECZPOSPOLITA POLSKA, REPUBLIKA PORTUGALSKA, RUMUNIA, REPUBLIKA SłOWENII, REPUBLIKA SłOWACKA, REPUBLIKA FINLANDII, KRÓLESTWO SZWECJI ORAZ ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓłNOCNEJ,zwane dalej „państwami członkowskimi”,reprezentowanymi również przez Radę Unii Europejskiejz jednej stronyorazKONFEDERACJA SZWAJCARSKA,zwana dalej „Szwajcarią”z drugiej strony,zwane dalej „umawiającymi się stronami”,UWZGLęDNIAJąC Umowę z dnia 21 czerwca 1999 r. między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (dalej zwaną „Umową”), która weszła w życie w dniu 1 czerwca 2002 r.,UWZGLęDNIAJąC Protokół z dnia 26 października 2004 r. do Umowy z dnia 21 czerwca 1999 r. między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem w charakterze umawiających się stron Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej (zwany dalej „Protokołem z 2004 r.”), który wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2006 r.,UWZGLęDNIAJąC przystąpienie Republiki Bułgarii i Rumunii (zwanych dalej „nowymi państwami członkowskimi”) do Unii Europejskiej w dniu 1 stycznia 2007 r.,ZWAżYWSZY, że nowe państwa członkowskie mają stać się umawiającymi się stronami Umowy,ZWAżYWSZY, że Akt przystąpienia upoważnia Radę Unii Europejskiej do zawarcia w imieniu państw członkowskich Unii Europejskiej Protokołu w sprawie przystąpienia do Umowy nowych państw członkowskich,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:Artykuł 11. Nowe państwa członkowskie niniejszym stają się umawiającymi się stronami Umowy.2. Od momentu wejścia w życie niniejszego Protokołu postanowienia Umowy są wiążące dla nowych państw członkowskich tak samo jak dla aktualnych umawiających się stron Umowy na warunkach i zasadach określonych w niniejszym Protokole.Artykuł 2W tekście Umowy i w załączniku I do Umowy wprowadzone zostają następujące dostosowania:a) Wykaz umawiających się stron Umowy otrzymuje następujące brzmienie:„WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,KRÓLESTWO BELGII,Republika Bułgarii,REPUBLIKA CZESKA,Królestwo Danii,Republika Federalna Niemiec,Republika Estońska,Republika Grecka,Królestwo Hiszpanii,Republika Francuska,Irlandia,Republika Włoska,Republika Cypryjska,Republika ŁotEwska,Republika Litewska,Wielkie Księstwo Luksemburga,Republika Węgierska,REPUBLIKA MALTY,Królestwo Niderlandów,Republika Austrii,Rzeczpospolita Polska,Republika Portugalska,RUMUNIA,REPUBLIKA SŁOWENII,Republika Słowacka,Republika Finlandii,KRÓLESTWO SZWECJI,Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,Z JEDNEJ STRONYorazKonfederacjA SzwajcarskA,z drugiej strony,”b) W art. 10 Umowy na końcu ustępów 1a, 2a, 3a, 4b i 5a dodaje się odpowiednio następujące ustępy 1b, 2b, 3b, 4c i 5b:„1b. Do dwóch lat od dnia wejścia w życie Protokołu do niniejszej Umowy w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, Szwajcaria może utrzymać limity ilościowe w zakresie dostępu pracowników zatrudnionych w Szwajcarii oraz dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, będących obywatelami Republiki Bułgarii i Rumunii w odniesieniu do następujących dwóch kategorii pobytu: pobytu na okres przekraczający cztery miesiące, lecz krótszy niż jeden rok oraz pobytu na okres jednego roku lub przekraczający jeden rok. Pobyt nieprzekraczający czterech miesięcy nie podlega żadnym ograniczeniom ilościowym.Przed upływem okresu przejściowego wymienionego powyżej Wspólny Komitet dokona przeglądu funkcjonowania okresu przejściowego stosowanego wobec obywateli nowych państw członkowskich na podstawie sprawozdania Szwajcarii. Po zakończeniu przeglądu i najpóźniej w momencie upływu okresu wymienionego powyżej, Szwajcaria powiadomi Wspólny Komitet o tym, czy będzie nadal stosować limity ilościowe wobec pracowników zatrudnionych w Szwajcarii. Szwajcaria może nadal stosować wymienione środki przez okres najwyżej pięciu lat po wejściu w życie wyżej wymienionego Protokołu. W razie braku takiego powiadomienia okres przejściowy wygasa z końcem dwuletniego okresu określonego w pierwszym akapicie.Po upływie okresu przejściowego określonego w niniejszym ustępie, wszelkie limity ilościowe mające zastosowanie do obywateli Republiki Bułgarii i Rumunii zostają zniesione. Wymienione państwa członkowskie są uprawnione do wprowadzenia na takie same okresy takich samych ograniczeń ilościowych względem obywateli Szwajcarii.”„2b. Szwajcaria oraz Republika Bułgarii i Rumunia mogą utrzymać do dwóch lat po wejściu w życie Protokołu do niniejszej Umowy, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w odniesieniu do pracowników jednej z tych umawiających się stron zatrudnionych na ich terytorium, kontrolę pierwszeństwa pracowników włączonych do rynku legalnej pracy oraz warunków płacy i pracy mających zastosowanie do obywateli innej umawiającej się strony. Te same mechanizmy kontroli mogą być utrzymane względem osób świadczących usługi, o których mowa w art. 5 ust. 1 Umowy, w następujących czterech sektorach: działalność usługowa związana z produkcją roślinną; usługi budowlane, w tym działalność pokrewna; działalność detektywistyczna i ochroniarska; sprzątanie i czyszczenie obiektów (kody NACE[4] odpowiednio: 01.41; 45.1 do 4; 74.60; 74.70). W okresach przejściowych wymienionych w ust. 1b, 2b, 3b i 4c Szwajcaria przyzna pierwszeństwo dostępu do swojego rynku pracy pracownikom będącym obywatelami nowych państw członkowskich w stosunku do pracowników będących obywatelami krajów niebędących członkami UE czy EFTA. Mechanizmy kontroli pierwszeństwa pracowników włączonych do rynku legalnej pracy nie mają zastosowania wobec osób świadczących usługi zliberalizowane na mocy specjalnej umowy między umawiającymi się stronami w sprawie świadczenia usług (w tym Porozumieniem w sprawie zamówień rządowych w zakresie, w jakim obejmują one świadczenie usług). W tym samym okresie mogą być utrzymane wymogi dotyczące kwalifikacji w zakresie wydawania zezwoleń na pobyt nieprzekraczający czterech miesięcy[5] jak również wobec osób świadczących usługi, o których mowa w art. 5 ust. 1 Umowy, w czterech wyżej wymienionych sektorach.W terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie Protokołu do niniejszej Umowy, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, Wspólny Komitet dokona przeglądu funkcjonowania środków przejściowych zawartych w niniejszym ustępie na podstawie sprawozdania sporządzonego przez każdą z umawiających się stron wprowadzających wymienione środki w życie. Po zakończeniu przeglądu i najpóźniej dwa lata od dnia wejścia w życie wyżej wymienionego Protokołu, umawiająca się strona, która wprowadziła w życie środki przejściowe zawarte w niniejszym ustępie oraz powiadomiła Wspólny Komitet o zamiarze dalszego stosowania takich środków przejściowych, będzie mogła je nadal stosować przez okres pięciu lat od dnia wejścia w życie wyżej wymienionego Protokołu. W przypadku braku takiego powiadomienia okres przejściowy wygasa z końcem dwuletniego okresu określonego w pierwszym akapicie.Po upływie okresu przejściowego określonego w niniejszym ustępie, wszelkie ograniczenia, o których mowa w niniejszym ustępie, zostają zniesione.”„3b. Po wejściu w życie Protokołu do niniejszej Umowy, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, i do końca okresu wymienionego w ust. 1b, Szwajcaria zarezerwuje corocznie (pro rata temporis) , w ramach ogólnego limitu dotyczącego państw trzecich, minimalną liczbę wydawanych nowych zezwoleń na pobyt[6] dla pracowników zatrudnionych w Szwajcarii i osób prowadzących działalność na własny rachunek, będących obywatelami tych nowych państw członkowskich, zgodnie z następującym harmonogramem:Do końca | Liczba zezwoleń na okres jednego roku lub przekraczający jeden rok | Liczba zezwoleń na okres przekraczający cztery miesiące, lecz krótszy niż jeden rok |pierwszego roku | 362 | 3620 |drugiego roku | 523 | 4 987 |trzeciego roku | 684 | 6 355 |czwartego roku | 885 | 7 722 |piątego roku | 1 046 | 9 090” |„4c. Po upływie okresu wymienionego w ust. 1b i w niniejszym ustępie oraz przez okres do 10 lat od daty wejścia w życie Protokołu do niniejszej Umowy, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, postanowienia art. 10 ust. 4 Umowy mają zastosowanie do obywateli tych nowych państw członkowskich.W przypadku pojawienia się poważnych zakłóceń na rynku pracy bądź takiego ryzyka, Szwajcaria lub którekolwiek z nowych państw członkowskich, które wprowadziło w życie środki przejściowe, powiadamia o takim stanie rzeczy Wspólny Komitet przed upływem pięcioletniego okresu przejściowego określonego w ust. 2b, akapit 2. W takim przypadku kraj powiadamiający może nadal stosować wobec pracowników zatrudnionych na swoim terytorium środki opisane w ust. 1b, 2b i 3b przez okres do siedmiu lat od dnia wejścia w życie wyżej wymienionego Protokołu. W takiej sytuacji roczna liczba zezwoleń na pobyt, o której mowa w ust. 1b, jest następująca:Do końca | Liczba zezwoleń na okres jednego roku lub przekraczający jeden rok | Liczba zezwoleń na okres przekraczający cztery miesiące, lecz krótszy niż jeden rok |szóstego roku | 1 126 | 10 457 |siódmego roku | 1 207 | 11 664” |„5b. Postanowienia przejściowe zawarte w ust. 1b, 2b, 3b i 4c, w szczególności postanowienia ust. 2b dotyczące pierwszeństwa pracowników włączonych do rynku legalnej pracy oraz mechanizmy kontroli warunków płacy i pracy nie mają zastosowania do osób zatrudnionych i osób prowadzących działalność na własny rachunek, które w momencie wejścia w życie Protokołu do niniejszej Umowy, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, posiadają zgodę na prowadzenie działalności na własny rachunek na terytorium umawiających się stron. Takie osoby w szczególności korzystają z mobilności zawodowej i geograficznej.Posiadacze zezwoleń na pobyt ważnych przez okres krótszy niż rok są uprawnieni do przedłużania ich okresu ważności; w odniesieniu do tych osób nie można się powoływać na wyczerpanie limitów ilościowych. Posiadacze zezwoleń na pobyt ważnych przez okres jednego roku lub przekraczający jeden rok są automatycznie uprawnieni do przedłużenia ich okresu ważności. Takie zatrudnione i prowadzące działalność na własny rachunek osoby korzystają z prawa do swobodnego przepływu przysługującego osobom posiadającym miejsce zamieszkania lub siedzibę we Wspólnocie, na mocy podstawowych postanowień niniejszej Umowy, a w szczególności art. 7 Umowy, od momentu wejścia w życie wyżej wymienionego Protokołu.”c) W art. 27 ust. 2 załącznika I do Umowy odniesienie do „art. 10 ust. 2, 2a, 4a i 4b” zastępuje się odniesieniem do „art. 10 ust. 2, 2a, 2b, 4a, 4b i 4c”.Artykuł 3W drodze odstępstwa od art. 25 załącznika I do Umowy zastosowanie mają okresy przejściowe określone w załączniku I do niniejszego Protokołu.Artykuł 41. W załączniku II do Umowy wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem 2 do niniejszego Protokołu.2. Załącznik III do Umowy podlega dostosowaniu decyzją Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy art. 14 Umowy.Artykuł 51. Załączniki 1 i 2 do niniejszego Protokołu stanowią jego integralną część.2. Niniejszy Protokół wraz z Protokołem z 2004 r. stanowią integralną część Umowy.Artykuł 61. Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji lub zatwierdzeniu przez Radę Unii Europejskiej, w imieniu państw członkowskich oraz Wspólnoty Europejskiej, oraz przez Szwajcarię, zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.2. Rada Unii Europejskiej i Szwajcaria powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu tych procedur.Artykuł 7Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po złożeniu ostatniego dokumentu zatwierdzającego.Artykuł 8Niniejszy Protokół obowiązuje przez taki sam okres i na tych samych warunkach, co Umowa.Artykuł 91. Niniejszy Protokół, jak również załączone do niego Deklaracje, sporządzone są w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.2. Tekst Umowy w języku bułgarskim i rumuńskim, w tym wszystkich załączników, protokołów i aktu końcowego, jest na równi autentyczny. Wspólny Komitet ustanowiony na mocy art. 14 Umowy zatwierdza autentyczne teksty Umowy w nowych językach.Sporządzono w […] dnia […] dwa tysiące ósmego roku.W imieniu Rady Unii EuropejskiejW imieniu Konfederacji SzwajcarskiejZAŁĄCZNIK 1Środki przejściowe w zakresie zakupu gruntów i tzw. „drugich domów”1. Republika BułgariiRepublika Bułgarii może utrzymać w mocy przez okres pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu ograniczenia ustanowione w jej przepisach, istniejące w chwili podpisywania niniejszego Protokołu, dotyczące nabywania własności gruntów pod tzw. „drugie domy” przez obywateli Szwajcarii nie zamieszkujących w Bułgarii oraz przez osoby prawne utworzone zgodnie z prawem szwajcarskim.Obywatele Szwajcarii, legalnie zamieszkujący na terytorium Bułgarii, nie podlegają przepisom poprzedniego akapitu ani żadnym zasadom lub procedurom innym niż te, które mają zastosowanie wobec obywateli Bułgarii.Republika Bułgarii może utrzymać w mocy przez okres siedmiu lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu ograniczenia ustanowione w jej przepisach, istniejące w chwili podpisywania niniejszego Protokołu, dotyczące nabywania własności gruntów rolnych, lasów i gruntów leśnych przez obywateli Szwajcarii oraz przez osoby prawne utworzone zgodnie z prawem szwajcarskim. W żadnym przypadku obywatele Szwajcarii nie mogą być traktowani w sposób mniej korzystny przy nabywaniu gruntów rolnych, lasów i gruntów leśnych niż w dniu podpisania niniejszego Protokołu ani być traktowani w sposób bardziej restrykcyjny niż obywatele państw trzecich.Rolnicy indywidualni będący obywatelami Szwajcarii, którzy chcą osiedlić się i zamieszkać w Republice Bułgarii, nie podlegają przepisom poprzedniego akapitu, ani żadnym procedurom innym niż te, które mają zastosowanie wobec obywateli Republiki Bułgarii.Ogólny przegląd niniejszych środków przejściowych zostanie przeprowadzony w trzecim roku następującym od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu. Wspólny Komitet może podjąć decyzję o skróceniu lub zakończeniu okresu przejściowego wskazanego w pierwszym akapicie.2. RumuniaRumunia może utrzymać w mocy przez okres pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu ograniczenia ustanowione w jej przepisach, istniejące w chwili podpisywania niniejszego Protokołu, dotyczące nabywania własności gruntów pod tzw. „drugie domy” przez obywateli Szwajcarii nie zamieszkujących w Rumunii oraz przez przedsiębiorstwa utworzone zgodnie z prawem szwajcarskim, niemające siedziby ani oddziału lub przedstawicielstwa na terytorium Rumunii.Obywatele Szwajcarii, legalnie zamieszkujący na terytorium Bułgarii, nie podlegają przepisom poprzedniego akapitu ani żadnym zasadom lub procedurom innym niż te, które mają zastosowanie wobec obywateli Rumunii.Rumunia może utrzymać w mocy przez okres siedmiu lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu ograniczenia ustanowione w jej przepisach, istniejące w chwili podpisywania niniejszego Protokołu, dotyczące nabywania własności gruntów rolnych, lasów i gruntów leśnych przez obywateli Szwajcarii oraz przez przedsiębiorstwa utworzone zgodnie z prawem szwajcarskim, niemające siedziby ani niezarejestrowane w Rumunii. W żadnym przypadku obywatele Szwajcarii nie mogą być traktowani w sposób mniej korzystny przy nabywaniu gruntów rolnych, lasów i gruntów leśnych niż w dniu podpisania niniejszego Protokołu ani być traktowani w sposób bardziej restrykcyjny niż obywatele państw trzecich.Rolnicy indywidualni będący obywatelami Szwajcarii, którzy chcą osiedlić się i zamieszkać w Rumunii, nie podlegają przepisom poprzedniego akapitu, ani żadnym procedurom innym niż te, które mają zastosowanie wobec obywateli Rumunii.Ogólny przegląd niniejszych środków przejściowych zostanie przeprowadzony w trzecim roku następującym od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu. Wspólny Komitet może podjąć decyzję o skróceniu lub zakończeniu okresu przejściowego wskazanego w pierwszym akapicie.ZAŁĄCZNIK 2W załączniku II do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób wprowadza się następujące zmiany:1. W pozycji „Do celów niniejszej Umowy, rozporządzenie dostosowuje się w sposób następujący:”, w pkt 1 sekcji A załącznika II do Umowy wprowadza się następujące zmiany:a) w ppkt i) dotyczącym załącznika III, część A, pod ostatnim zapisem: „Słowacja – Szwajcaria”, dodaje się następujący tekst:„Bułgaria – SzwajcariaBrak.„Rumunia – SzwajcariaBrak umowy.”b) w ppkt j) dotyczącym załącznika III, część B, pod ostatnim zapisem: „Słowacja – Szwajcaria”, dodaje się następujący tekst:„Bułgaria – SzwajcariaBrak.„Rumunia – SzwajcariaBrak umowy.”2. W tytule „Sekcja A: Akty prawne, do których stosuje się odniesienie” w pkt 1. „rozporządzenie (EWG) nr 1408/71” po słowach „304 R 631: rozporządzenie (WE) nr 631/2004 …” dodaje się następujący tekst:„Sekcja 2 (Swobodny przepływ osób – zabezpieczenie społeczne) rozporządzenia Rady WE nr 1791/2006 z dnia 20 listopada 2006 r. dostosowującego niektóre rozporządzenia i decyzje w takich dziedzinach, jak: swobodny przepływ towarów, swobodny przepływ osób, prawo spółek, polityka konkurencji, rolnictwo (w tym prawo weterynaryjne i fitosanitarne), polityka transportowa, opodatkowanie, statystyka, energia, środowisko naturalne, współpraca w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, unia celna, stosunki zewnętrzne, wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa oraz instytucje, w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii, o ile przepisy dotyczą aktów wspólnotowych, o których mowa w załączniku II do niniejszej Umowy.”.3. W tytule „Sekcja A: Akty prawne, do których stosuje się odniesienie” w pkt 2. „rozporządzenie (EWG) nr 574/72” po słowach „304 R 631: rozporządzenie (WE) nr 631/2004 …” dodaje się następujący tekst:„Sekcja 2 (Swobodny przepływ osób – zabezpieczenie społeczne) rozporządzenia Rady WE nr 1791/2006 z dnia 20 listopada 2006 r. dostosowującego niektóre rozporządzenia i decyzje w takich dziedzinach, jak: swobodny przepływ towarów, swobodny przepływ osób, prawo spółek, polityka konkurencji, rolnictwo (w tym prawo weterynaryjne i fitosanitarne), polityka transportowa, opodatkowanie, statystyka, energia, środowisko naturalne, współpraca w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, unia celna, stosunki zewnętrzne, wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa oraz instytucje, w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii, o ile przepisy dotyczą aktów wspólnotowych, o których mowa w załączniku II do niniejszej Umowy.”.4. W tytule „Sekcja B: Akty prawne, uwzględniane przez umawiające się strony” w pkt „4.18. 383 D 0117: decyzja nr 117 …”, „4,27. 388 D 64: decyzja nr 136 …”, „4.37. 393 D 825: decyzja nr 150 …”, po słowach „12003 TN 02/02 A: Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, …” oraz w pkt „4.77: decyzja nr 192 …”:„Sekcja 2 (Swobodny przepływ osób – zabezpieczenie społeczne) rozporządzenia Rady WE nr 1791/2006 z dnia 20 listopada 2006 r. dostosowującego niektóre rozporządzenia i decyzje w takich dziedzinach, jak: swobodny przepływ towarów, swobodny przepływ osób, prawo spółek, polityka konkurencji, rolnictwo (w tym prawo weterynaryjne i fitosanitarne), polityka transportowa, opodatkowanie, statystyka, energia, środowisko naturalne, współpraca w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, unia celna, stosunki zewnętrzne, wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa oraz instytucje, w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii, o ile przepisy dotyczą aktów wspólnotowych, o których mowa w załączniku II do niniejszej Umowy.”.5. W odniesieniu do pracowników będących obywatelami Republiki Bułgarii i Rumunii, ustalenia zawarte w ust. 1 sekcji zatytułowanej „Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia” Protokołu do załącznika II obowiązują do końca siódmego roku od dnia wejścia w życie niniejszego protokołu.WSPÓLNA DEKLARACJAw sprawie dostosowania załącznika III do UmowyUmawiające się strony oświadczają, że mając na względzie zapewnienie sprawnego wdrożenia Umowy, należy jak najszybciej dostosować załącznik III do tej Umowy, aby włączyć, między innymi, dyrektywę 2005/36/WE, zmienioną dyrektywą 2006/100/WE i nowe wpisy Szwajcarii.DEKLARACJASzwajcarii w sprawie autonomicznych środków wprowadzonych od daty podpisaniaSzwajcaria zapewni tymczasowy dostęp do swojego rynku pracy obywatelom nowych państw członkowskich, na podstawie swojego ustawodawstwa krajowego, przed wejściem w życie ustaleń przejściowych zawartych w niniejszym Protokole. W tym celu Szwajcaria ustali specjalne limity w odniesieniu do krótkoterminowych oraz długoterminowych zezwoleń na pracę, jak określono w art. 10 ust. 1 Umowy, na rzecz obywateli nowych państw członkowskich, od daty podpisania niniejszego Protokołu. Limity będą corocznie obejmować 282 zezwoleń długoterminowych oraz 1006 zezwoleń krótkoterminowych. Ponadto 2011 pracowników krótkoterminowych otrzyma corocznie zezwolenie na pobyt krótszy niż 4 miesiące.[1] Dz.U. C , , s. .[2] Dz.U. C , , s. .[3] Opinia PE.[4] NACE: rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.U. L 293 z 24.10.1990, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 września 2003 r. (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, s. 1).[5] Pracownicy mogą składać wnioski o krótkoterminowe zezwolenia na pobyt w ramach limitów wymienionych w akapicie 3b, nawet na okres nieprzekraczający czterech miesięcy.[6] Pozwolenia te będą przyznawane obok limitów wymienionych w art. 10 Umowy zarezerwowanych dla osób zatrudnionych i prowadzących działalność na własny rachunek, będących obywatelami państw członkowskich w momencie podpisywania Umowy (21 czerwca 1999 r.) oraz państw członkowskich, które stały się umawiającymi się stronami do tej Umowy w Protokole z 2004 r. Pozwolenia te również obowiązują obok pozwoleń przyznawanych na podstawie istniejących umów dwustronnych między Szwajcarią i nowymi państwami członkowskimi.


title: Wniosek decyzja Rady dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych - Wniosek decyzja Rady dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
Ważna informacja prawna

|

52009PC0049(01)

Wniosek decyzja Rady dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych  /* COM/2009/0049 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 12.2.2009KOM(2009) 49 wersja ostateczna2009/0013 (CNS)WniosekDECYZJA RADYdotycząca podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowychWniosekDECYZJA RADYdotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIE1. TŁO POLITYCZNO-PRAWNERozporządzeniem Rady (WE) nr 1932/2006[1] zmieniono rozporządzenie (WE) nr 539/2001[2] wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny), m.in. przenosząc sześć krajów trzecich z wykazu negatywnego do pozytywnego. Są to następujące kraje: Antigua i Barbuda, Bahamy, Barbados, Mauritius, Saint Kitts i Nevis oraz Seszele. W rozporządzeniu stwierdza się również, że zwolnienie obywateli tych państw z obowiązku wizowego nie powinno obowiązywać przed zawarciem i wejściem w życie umowy dwustronnej w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego między Wspólnotą Europejską a danym państwem. Rozporządzenie zostało przyjęte dnia 21 grudnia 2006 r. i weszło w życie w styczniu 2007 r.Od dnia 15 stycznia 2007 r. (później data ta została przesunięta na 1 lutego) kraje CARICOM wprowadziły specjalny system wizowy dla obywateli kilku państw członkowskich UE ze względu na Mistrzostwa Świata w Krykiecie 2007 odbywające się na Karaibach (było to nierówne traktowanie, ponieważ obywatele innych państw członkowskich nie byli zwolnieni z obowiązku wizowego). Wprowadzenie obowiązku wizowego pomimo korzystnych przepisów nowego rozporządzenia wspólnotowego doprowadziło do odroczenia opracowania projektów upoważnień dotyczących negocjacji z tymi krajami trzecimi w sprawie zniesienia obowiązku wizowego.Ponieważ w dniu 15 maja 2007 r. tymczasowy system wizowy przestał obowiązywać, upoważnienia dotyczące negocjacji z sześcioma krajami zostały przyjęte przez Radę w dniu 5 czerwca 2008 r. Wstępne spotkanie z przedstawicielami wspomnianych sześciu krajów, dotyczące pewnych kwestii instytucjonalnych i technicznych, odbyło się w Brukseli w dniu 13 marca 2008 r.Formalne negocjacje w sprawie zniesienia obowiązku wizowego podjęto w lipcu 2008 r., osobno z każdym z sześciu krajów. Druga runda negocjacji, w formie wspólnego posiedzenia, odbyła się w dniu 16 października 2008 r.Państwa członkowskie były informowane o przebiegu negocjacji, zasięgano także trzykrotnie ich opinii w ramach Grupy Roboczej ds. Wiz w Radzie.W dniu 12 listopada 2008 r. parafowano umowy z czterema krajami, natomiast z dwoma pozostałymi w dniu 19 listopada.Dla Wspólnoty podstawą prawną umowy jest art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt i) w związku z art. 300 TWE.Dołączone wnioski stanowią narzędzia prawne umożliwiające podpisanie i zawarcie przedmiotowej umowy. Rada podejmie decyzję w tej sprawie większością kwalifikowaną głosów. Parlament Europejski będzie musiał wyrazić formalną opinię w sprawie zawarcia umowy zgodnie z art. 300 ust. 3 Traktatu WE.Biorąc pod uwagę okres, jaki upłynął między przeniesieniem Antigui i Barbudy do pozytywnego wykazu w drodze zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 a zawarciem umowy o zniesieniu obowiązku wizowego, fakt, że Antigua i Barbuda będzie w stanie zakończyć wewnętrzny proces ratyfikacji w krótkim czasie, oraz sytuację Szwajcarii, która zacznie w pełni stosować dorobek Schengen od grudnia 2008 r. i już zwalnia obywateli Antigui i Barbudy z obowiązku wizowego, w decyzji w sprawie podpisania proponowanej umowy określono, że umowa zacznie tymczasowo obowiązywać od dnia jej podpisania, zgodnie z art. 300 ust 2 TWE.Wniosek dotyczący decyzji w sprawie zawarcia umowy zawiera konieczne ustalenia wewnętrzne dotyczące jej praktycznego stosowania. Określa się w nim w szczególności, że wspomagana przez ekspertów z państw członkowskich Komisja Europejska reprezentuje Wspólnotę we wspólnym komitecie ustanowionym na mocy art. 6 umowy.Zgodnie z art. 6 ust. 4 Wspólny Komitet przyjmie własny regulamin wewnętrzny. Stanowisko Wspólnoty w tej kwestii przyjmuje Komisja, działając w porozumieniu ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.2. WYNIKI NEGOCJACJIKomisja uważa, że osiągnięto cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych i że projekt umowy o zniesieniu obowiązku wizowego jest dla Wspólnoty do przyjęcia.Ostateczną treść umowy można podsumować następująco:CelUmowa stanowi, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Antigui i Barbudy mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli ich pobyt nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.Antigua i Barbuda zwalnia już obywateli europejskich z obowiązku wizowego, z wyjątkiem obywateli Republiki Czeskiej, Łotwy, Słowacji i Islandii. W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich obywateli UE w umowie zawarto postanowienie, że Antigua i Barbuda zwalnia już obywateli europejskich z obowiązku wizowego. może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich Wspólnoty oraz, odwrotnie, Wspólnota może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie ze skutkiem dla wszystkich państw członkowskich.Szczególną sytuację Zjednoczonego Królestwa i Irlandii uwzględniono w preambule.ZakresZwolnienie z obowiązku wizowego obejmuje wszystkie kategorie osób (posiadacze paszportów zwykłych, dyplomatycznych lub urzędowych/służbowych) podróżujących we wszelkiego rodzaju celach, z wyjątkiem w celu prowadzenia działalności zarobkowej. W tej ostatniej kategorii każde państwo członkowskie, jak również Antigua i Barbuda, mają swobodę nałożenia wymogów wizowych na obywateli drugiej Umawiającej się Strony zgodnie z obowiązującym prawem krajowym lub wspólnotowym. W celu zapewnienia jednolitego wprowadzania w życie umowy dołączono do niej wspólną deklarację w sprawie wykładani kategorii osób podróżujących w celu prowadzenia działalności zarobkowej.Czas pobytuUmowa uwzględnia sytuację państw członkowskich, które jeszcze nie stosują w pełni dorobku Schengen. Dopóki nie są one częścią strefy Schengen bez granic wewnętrznych, zwolnienie z obowiązku wizowego daje obywatelom Antigui i Barbudy prawo przebywania przez trzy miesiące na terytorium każdego z tych państw członkowskich (Cypr, Bułgaria, Rumunia), niezależnie od okresu liczonego dla całej strefy Schengen.Terytorialny zakres stosowaniaUmowa zawiera postanowienia dotyczące jej terytorialnego stosowania: w przypadku Francji i Niderlandów zwolnienie z obowiązku wizowego uprawniałoby obywateli wspomnianych sześciu krajów wyłącznie do pobytu na europejskim obszarze tych państw członkowskich.DeklaracjeDo umowy dołączono inne wspólne deklaracje:- dotyczącą poinformowania obywateli o treści i skutkach umowy o zniesieniu obowiązku wizowego oraz powiązanych kwestiach, takich jak warunki wjazdu, oraz- w sprawie wykładni okresu trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy w strefie Schengen.We wspólnej deklaracji do umowy uwzględniono również fakt włączenia Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku prawnego Schengen.3. WNIOSKIW świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada:-  przyjęła decyzję o podpisaniu umowy w imieniu Wspólnoty i upoważniła przewodniczącego Rady do wyznaczenia w tym celu należycie umocowanej osoby (lub osób);-  zatwierdziła tymczasowe stosowanie umowy do czasu jej wejścia w życie;-  zatwierdziła, po konsultacji z Parlamentem Europejskim, załączoną umowę o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą.-  WniosekDECYZJA RADYdotycząca podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji[3],a także mając na uwadze, co następuje:1.  Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1932/2006 zmieniono rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny), poprzez m.in. przeniesienie Antigui i Barbudy z wykazu negatywnego do pozytywnego. W rozporządzeniu stwierdza się również, że zwolnienie z obowiązku wizowego nie powinno obowiązywać przed zawarciem i wejściem w życie umowy dwustronnej w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą.2.  Decyzją z dnia 5 czerwca 2008 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą.3.  Negocjacje w sprawie umowy rozpoczęto w dniu 18 lipca 2008 r. i zakończono w dniu 16 października 2008 r.4.  Umowa parafowana w Brukseli dnia 19 listopada 2008 r. powinna zostać podpisana dnia […] r., z zastrzeżeniem możliwości jej późniejszego zawarcia.5.  W niniejszej decyzji o podpisaniu umowy powinno zostać przewidziane tymczasowe stosowanie umowy zgodnie z art. 300 ust. 2 TWE.6.  Zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie są nią związane ani nie podlegają jej stosowaniu.STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą, obejmującej tekst umowy oraz powiązane deklaracje.Artykuł 2Umowa jest tymczasowo stosowana od momentu jej podpisania do czasu zakończenia procedury jej zawarcia.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący […]2009/0013 (CNS)WniosekDECYZJA RADYdotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji[4],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5]a także mając na uwadze, co następuje:7.  Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowę między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych.8.  Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu … 2009 r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …../…/WE z dnia [….] r.9.  Na mocy umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową, który przyjmie swój regulamin wewnętrzny. Właściwe jest wprowadzenie uproszczonej procedury ustalania stanowiska Wspólnoty w tym przypadku.10.  Zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie są nią związane ani nie podlegają jej stosowaniu.STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Umowa między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.Tekst umowy dołączono do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy[6].Artykuł 3Komisja, przy wsparciu ekspertów z państw członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we wspólnym komitecie ekspertów ustanowionym na mocy art. 6 umowy.Artykuł 4Stanowisko Wspólnoty we wspólnym komitecie ekspertów dotyczące przyjęcia jego regulaminu zgodnie z wymogami art. 6 ust. 4 umowy przyjmuje Komisja po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.Artykuł 5Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący […]ZAŁĄCZNIKUMOWAmiędzyWspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudąw sprawie zniesienia wiz krótkoterminowychWspólnota Europejska (zwana dalej „Wspólnotą”),orazAntigua i Barbudazwane dalej Umawiającymi się Stronami;1) Mając na uwadze dalszy rozwój przyjaznych stosunków między Umawiającymi się Stronami oraz pragnąc ułatwić podróże poprzez zapewnienie bezwizowego wjazdu i pobytu krótkoterminowego dla swoich obywateli;2) Uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1932/2006[7] z dnia 21 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001[8] wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny), m.in. poprzez przeniesienie sześciu krajów trzecich – w tym Antigui i Barbudy – do wykazu krajów trzecich, których obywatele są zwolnieni z wymogu posiadania wiz podczas pobytu krótkoterminowego w państwach członkowskich UE;3) Mając na uwadze, że art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1932/2006 stanowi, że zwolnienie z obowiązku wizowego obywateli tych sześciu państw zaczyna obowiązywać dopiero po wejściu w życie umowy w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta między Wspólnotą Europejską a danym państwem;4) Uznając, że obywatele niektórych państw członkowskich są zwolnieni z obowiązku wizowego podczas podróży do Antigui i Barbudy na okres nieprzekraczający 6 miesięcy, natomiast obywatele pozostałych państw członkowskich podlegają obowiązkowi wizowemu;5) Pragnąć zagwarantować przestrzeganie zasady równego traktowania wszystkich obywateli UE;6) Biorąc pod uwagę, że osoby podróżujące w celu wykonywania działalności zarobkowej podczas pobytu krótkoterminowego nie są objęte niniejsza umową, i dlatego dla tej kategorii osób obowiązują w dalszym ciągu odpowiednie przepisy prawa wspólnotowego i krajowego państw członkowskich oraz prawa krajowego Antigui i Barbudy, dotyczące obowiązku wizowego lub zwolnienia z takiego obowiązku oraz dostępu do zatrudnienia;7) Biorąc pod uwagę Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokół włączający dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1 – CelNiniejsza umowa stanowi, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Antigui i Barbudy mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli ich pobyt nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.Artykuł 2 – DefinicjeNa potrzeby niniejszej umowy:11.  „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i Irlandii;12.  „obywatel Unii Europejskiej” oznacza obywatela państwa członkowskiego zgodnie z definicją zawartą w lit. a);13.  „obywatel Antigui i Barbudy” oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Antigui i Barbudy;14.  „strefa Schengen” oznacza obszar bez granic wewnętrznych obejmujący terytoria państw członkowskich określonych w lit. a), w pełni stosujących dorobek Schengen;Artykuł 3 – Zakres zezwolenia1. Obywatele Unii Europejskiej posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez państwo członkowskie mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium Antigui i Barbudy przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 1.Obywatele Antigui i Barbudy posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez Antiguę i Barbudę mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium państw członkowskich przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 2.2. Ustęp 1 nie dotyczy osób podróżujących w celu wykonywania działalności zarobkowej.W przypadku tej kategorii osób każde państwo członkowskie może indywidualnie podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego na obywateli Antigui i Barbudy lub o jego wycofaniu zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001.Antigua i Barbuda może podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego lub jego zniesieniu w odniesieniu do obywateli poszczególnych państw członkowskich, zgodnie ze swoim prawem krajowym.3. Zniesienie obowiązku wizowego określone w niniejszej umowie obowiązuje bez uszczerbku dla ustaw Umawiających się Stron dotyczących warunków wjazdu i pobytu krótkoterminowego. Państwa członkowskie oraz Antigua i Barbuda zastrzegają sobie prawo do odmowy wjazdu i pobytu krótkoterminowego na swoich terytoriach, jeśli którykolwiek z powyższych warunków nie jest spełniony.4. Zniesienie wiz obowiązuje niezależnie od środka transportu wykorzystywanego do przekroczenia granicy Umawiających się Stron.5. Kwestie nieobjęte niniejszą umową są regulowane prawem wspólnotowym, prawem krajowym państw członkowskich lub prawem krajowym Antigui i Barbudy.Artykuł 4 – Czas pobytu1. Obywatele Unii Europejskiej mogą przebywać na terytorium Antigui i Barbudy maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium tego państwa.2. Obywatele Antigui i Barbudy mogą przebywać w strefie Schengen maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium któregoś z państw członkowskich, stosującego w pełni dorobek Schengen. Przedmiotowy okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.Obywatele Antigui i Barbudy mogą przebywać maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium każdego z państw członkowskich, które nie stosują jeszcze w pełni dorobku Schengen, niezależnie od czasu pobytu liczonego dla strefy Schengen.3. Niniejsza umowa nie ma wpływu na możliwość przedłużenia przez Antiguę i Barbudę oraz państwa członkowskie czasu pobytu na ponad trzy miesiące zgodnie z prawem krajowym i wspólnotowym.Artykuł 5 – Terytorialny zakres stosowania1. W przypadku Republiki Francuskiej postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jej europejskiego obszaru.2. W przypadku Królestwa Niderlandów postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jego europejskiego obszaru.Artykuł 6 – Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową1. Umawiające się Strony powołują wspólny komitet ekspertów (dalej zwany „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Wspólnoty Europejskiej oraz Antiguą i Barbudą. Wspólnotę reprezentuje Komisja Europejska.2. Komitet wykonuje m.in. zadania polegające na:15.  kontroli wykonania niniejszej umowy;16.  proponowaniu zmian lub uzupełnień do niniejszej umowy;17.  rozstrzyganiu sporów dotyczących interpretacji bądź stosowania postanowień niniejszej umowy.3. Posiedzenia komitetu zwoływane są w każdym przypadku, gdy jest to niezbędne, na wniosek jednej z Umawiających się Stron.4. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 7 – Stosunek między umową a istniejącymi umowami o zniesieniu wiz między państwami członkowskimi a Antiguą i BarbudąNiniejsza umowa jest nadrzędna wobec postanowień wszelkich dwustronnych umów lub ustaleń zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Antiguą i Barbudą, o ile ich postanowienia dotyczą kwestii wchodzących w zakres niniejszej umowy.Artykuł 8 - Przepisy końcowe1. Niniejsza umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.2. Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu.3. Niniejszą umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Umawiających się Stron. Zmiany wchodzą w życie po dniu, w którym Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu niezbędnych w tym celu procedur.4. Każda z Umawiający się Stron może zawiesić wykonywanie części lub wszystkich postanowień niniejszej umowy, zwłaszcza ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego, ochronę zdrowia publicznego, nielegalną imigrację lub ponowne wprowadzenie obowiązku wizowego przez którąś z Umawiających się Stron. O decyzji w sprawie zawieszenia niniejszej umowy należy zawiadomić drugą Umawiającą się Stronę nie później niż 2 miesiące przed jej wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, bezzwłocznie zawiadamia o tym drugą Umawiającą się Stronę.5. Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze pisemnego zawiadomienia drugiej Strony. Niniejsza umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego powiadomienia.6. Antigua i Barbuda może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.7. Wspólnota może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich swoich państw członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.w dwóch egzemplarzach w każdym z następujących języków: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest tak samo autentyczny.W imieniu Wspólnoty Europejskiej W imieniu Antigui i BarbudyWSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII I LIECHTENSTEINUUmawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Wspólnotą Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 roku i 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych krajów we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.W związku z tym wskazane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu z jednej strony, i władze Antigui i Barbudy z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych na podobnych warunkach, jak umowa między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą.WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKłADNI KATEGORII OSÓB PODRÓżUJąCYCH W CELACH WYKONYWANIA DZIAłALNOśCI ZAROBKOWEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 3 UST. 2 NINIEJSZEJ UMOWYPragnąc zapewnić spójną wykładnię, Umawiające się Strony uzgadniają, na potrzeby niniejszej umowy, że kategoria osób wykonujących działalność zarobkową obejmuje osoby wjeżdżające w celu wykonywania działalności przynoszącej zyski/pracy za wynagrodzeniem na terytorium innej Umawiającej się Strony jako pracownik lub dostawca usług.Kategoria ta nie obejmuje:-  przedsiębiorców, tj. osób podróżujących w celu rozmów biznesowych (bez zatrudnienia w kraju drugiej Umawiającej się Strony),-  sportowców i artystów wykonujących działalność na zasadzie ad hoc,-  dziennikarzy wysłanych przez media działające w ich państwie zamieszkania, oraz-  stażystów wewnątrzkorporacyjnych.Wdrażanie niniejszej deklaracji jest monitorowane przez wspólny komitet w ramach jego uprawnień na mocy art. 6 umowy, który może zaproponować zmiany tej deklaracji, jeżeli uzna je za konieczne na podstawie doświadczeń Umawiających się Stron.WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKłADNI OKRESU TRZECH MIESIęCY W OKRESIE SZEśCIU MIESIęCY NASTęPUJąCYCH PO DACIE PIERWSZEGO WJAZDU, JAK OKREśLONO W ART. 4 NINIEJSZEJ UMOWYUmawiające się Strony uzgadniają, że maksymalny okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium Antigui i Barbudy lub do strefy Schengen, określony w art. 4 umowy, oznacza albo ciągły pobyt albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZąCA POINFORMOWANIA OBYWATELI O UMOWIE W SPRAWIE ZNIESIENIA WIZUznając znaczenie zasady przejrzystości dla obywateli Unii Europejskiej i Antigui i Barbudy, Umawiające się Strony zgadzają się zapewnić rozpowszechnienie pełnych informacji o treści i skutkach umowy w sprawie zniesienia wiz i kwestiach powiązanych, takich jak warunki wjazdu.[1] Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 23.[2] Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.[3] [REFERENCE]……………………[4] [REFERENCE]……………………[5] Dz.U C […] z […], s. […].[6] Termin wejścia w życie umowy zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [przez Sekretariat Generalny Rady].[7] Dz.U. L 29 z 3.2.2007, s. 10.[8] Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.