Ważna informacja prawna

|

52007PC0483

Wniosek decyzja Rady zmieniająca decyzję 2003/17/WE w sprawie równoważności inspekcji polowych stosowanych w państwach trzecich w uprawach nasiennych roślin uprawnych oraz w sprawie równoważności materiału siewnego wyprodukowanego w państwach trzecich  /* COM/2007/0483 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 28.8.2007KOM(2007) 483 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYzmieniająca decyzję 2003/17/WE w sprawie równoważności inspekcji polowych stosowanych w państwach trzecich w uprawach nasiennych roślin uprawnych oraz w sprawie równoważności materiału siewnego wyprodukowanego w państwach trzecich(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEW dyrektywach Rady 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE w sprawie obrotu materiałem siewnym (roślin pastewnych, zbóż, buraka, roślin oleistych i włóknistych) przewidziano, że do Rady należy ustalenie, czy inspekcje polowe przeprowadzane w krajach trzecich na uprawach nasiennych roślin uprawnych spełniają warunki ustanowione w prawodawstwie wspólnotowym i czy materiał siewny produkowany w tych krajach jest równoważny z materiałem siewnym produkowanym we Wspólnocie.Na mocy decyzji Rady 2003/17/WE, ze zmianami, równoważność ta została ustalona w przypadku trzynastu krajów. Decyzja 2003/17/WE wygaśnie w dniu 31 grudnia 2007 r.Z informacji zebranych przez służby Komisji w ramach Stałego Komitetu ds. Nasion oraz otrzymanych w wyniku wspólnotowych porównawczych badań i prób wynika, że kraje te nadal zapewniają takie same gwarancje.Niniejszy wniosek przedłuża równoważność do dnia 31 grudnia 2012 r. w odniesieniu do wszystkich krajów trzecich, o których mowa w decyzji 2003/17/WE.WniosekDECYZJA RADYzmieniająca decyzję 2003/17/WE w sprawie równoważności inspekcji polowych stosowanych w państwach trzecich w uprawach nasiennych roślin uprawnych oraz w sprawie równoważności materiału siewnego wyprodukowanego w państwach trzecich(Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych[1], w szczególności jej art. 16 ust. 1,uwzględniając dyrektywę Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych[2], w szczególności jej art. 16 ust. 1,uwzględniając dyrektywę Rady 2002/54/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka[3], w szczególności jej art. 23 ust. 1,uwzględniając dyrektywę Rady 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych[4], w szczególności jej art. 20 ust. 1,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W decyzji Rady nr 2003/17/WE z dnia 16 grudnia 2002 dotycząca równoważności inspekcji polowej przeprowadzanej w krajach trzecich w zakresie uprawy nasiennych roślin uprawnych oraz równoważności materiału siewnego produkowanego w krajach trzecich[5] określono, że limitowane czasowo inspekcje polowe przeprowadzane w niektórych krajach trzecich na uprawach nasiennych roślin uprawnych niektórych gatunków są uznawane za równoważne z inspekcjami polowymi przeprowadzanymi zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym, a materiał siewny niektórych gatunków produkowany w tych krajach jest uważany za równoważny z materiałem siewnym produkowanym zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym.(2) Okazuje się, że wspomniane inspekcje polowe w krajach trzecich nadal dają te same gwarancje, co inspekcje przeprowadzane przez państwa członkowskie. W związku z powyższym te inspekcje polowe należy nadal uważać za równoważne.(3) Ponieważ decyzja 2003/17/WE wygaśnie w dniu 31 grudnia 2007 r., należy przedłużyć okres, w którym zgodnie z tą decyzją uznawana jest równoważność. Wydaje się, że jest pożądane ograniczenie tego okresu do pięciu lat.(4) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2003/17/WE.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W art. 6 decyzji 2003/17/WE data „31 grudnia 2007 roku” zostaje zastąpiona datą „31 grudnia 2012 roku”.Artykuł 2Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.Sporządzono w Brukseli dniaW imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz. U. 125 z 11.7.1966, str. 2298/66. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/117/WE (Dz. U. L 14 z 18.1.2005, str. 18).[2] Dz. U. 125 z 11.7.1966, str. 2309/66. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/55/WE (Dz. U. L 159 z 13.6.2006, str. 13).[3] Dz. U. L 193 z 20.7.2002, str. 12. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/117/WE.[4] Dz. U. L 193 z 20.7.2002, str. 74. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/117/WE.[5] Dz. U. L 8 z 14.1.2003, str. 10. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz. U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).


                           KOMISJA
                           EUROPEJSKA

                                                  Bruksela, dnia 29.5.2015 r.
                                                  COM(2015) 234 final

                                                  ANNEX 1

                                      ZAŁĄCZNIK

                                       Wniosek
                                    DECYZJA RADY

      w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas
     światowej konferencji radiokomunikacyjnej (WRC-15) Międzynarodowego Związku
                                Telekomunikacyjnego (ITU)

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                              ZAŁĄCZNIK

                                               Wniosek
                                            DECYZJA RADY

           w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas
          światowej konferencji radiokomunikacyjnej (WRC-15) Międzynarodowego Związku
                                     Telekomunikacyjnego (ITU)

     W trakcie negocjowania i przyjmowania zmian Regulaminów Radiokomunikacyjnych ITU
     podczas WRC-15 należy w imieniu Unii zająć określone niżej stanowisko.

     1.         Punkt porządku obrad 1.1:
               wskazanie pasma 1452-1492 MHz oraz sąsiednich pasm 1427-1452 MHz i 1492-
                1518 MHz na potrzeby systemów IMT (International Mobile Telecommunications),
                przy ochronie służb biernych poniżej1427 MHz;
               przeznaczenie na takich samych zasadach służbie ruchomej i wskazanie na potrzeby
                systemów IMT pasma 3400-3800 MHz;
               odrzucenie przeznaczenia na takich samych zasadach służbie ruchomej pasma 470-
                694 MHz w Europie;
               rezygnacja z dodawania przeznaczenia na takich samych zasadach służbie ruchomej
                pasm 5350-5470 MHz i 5725-5850 MHz oraz rezygnacja ze wskazania tych pasm
                oraz pasma 5850-5925 MHz na potrzeby systemów IMT, przy kontynuacji analizy
                tych pasm w celu rozważenia ich wykorzystania na potrzeby lokalnych sieci
                radiowych oraz zapewnienia ochrony pierwotnego wykorzystania we wszystkich
                przypadkach.
     2.         Punkt porządku obrad 1.2:
               ustalenie poziomów ochrony dla służby radiodyfuzyjnej poniżej 694 MHz
                współmiernie do wyników badań przeprowadzonych przez Europejską Konferencję
                Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (Conférence Européenne des
                Postes et Télécommunications) oraz ustalenie dolnej granicy pasma na poziomie 694
                MHz;
               rezygnacja z dodawania dodatkowych ograniczeń dla ochrony radiodyfuzji w paśmie
                694-790 MHz, aczkolwiek dopuszczalne jest przyjęcie środków służących
                zapewnieniu     harmonijnego     współistnienia   bezprzewodowej       łączności
                szerokopasmowej i istniejących systemów radionawigacji lotniczej na wschodnich
                granicach UE w paśmie 694-790 MHz.
     3.         W ramach punktu 1.18 porządku obrad przeznaczenie pasma 77,5-78 GHz na
                potrzeby służby radiolokalizacyjnej oraz zabezpieczenie wykorzystania tego pasma
                przez samochodowe urządzenia radarowe bez wprowadzania nadmiernych
                ograniczeń, ale przy uznaniu, że stacje radioastronomiczne powinny w dalszym
                ciągu korzystać z ochrony;

PL                                                 2                                                PL
 ---pagebreak---      4.   W ramach punktu 10 porządku obrad należy poprzeć wprowadzenie do porządku
          obrad WRC-19 punktu dotyczącego zapotrzebowanie na widmo na potrzeby
          systemów łączności ruchomych 5G, z naciskiem na powyżej 6 GHz dla nowych
          przeznaczeń oraz wspólnym podejściem w zakresie rozpoczęcia jeszcze przed WRC-
          19 powiązanych badań dotyczących kompatybilności.
     5.   W przypadku negocjowania wszelkich istotnych zmian Regulaminów
          Radiokomunikacyjnych ITU w trakcie WRC-15 należy zapewnić zgodność z
          prawem Unii, w szczególności poszanowanie zasad określonych w art. 9 dyrektywy
          2002/21/WE w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności
          elektronicznej oraz w decyzji 243/2012/UE w sprawie ustanowienia wieloletniego
          programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego, jak również to, by
          pozostawały one bez uszczerbku dla ich przewidywalnego dalszego rozwoju.

PL                                          3                                              PL
 ---documentbreak---                            KOMISJA
                           EUROPEJSKA

                                                   Bruksela, dnia 29.5.2015 r.
                                                   COM(2015) 234 final

                                                   2015/0119 (NLE)

                                         Wniosek

                                    DECYZJA RADY

      w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas
     światowej konferencji radiokomunikacyjnej (WRC-15) Międzynarodowego Związku
                                Telekomunikacyjnego (ITU)

                             (Tekst mający znaczenie dla EOG)

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                              UZASADNIENIE

     1.      KONTEKST WNIOSKU
     Światowa konferencja radiokomunikacyjna (WRC, z ang. World Radiocommunication
     Conference) stanowi platformę, w ramach której dokonuje się zmian regulaminów
     radiokomunikacyjnych kodyfikujących transgraniczne aspekty wykorzystania widma
     radiowego, w szczególności przez określenie, jakie służby radiokomunikacyjne są przypisane
     do poszczególnych pasm widma. W ramach każdej WRC rozpatruje się jedynie ograniczony
     zbiór regulaminów radiokomunikacyjnych, określając uprzednio pasma widma, które mają
     być przedmiotem dyskusji, oraz zakres możliwych wyników w oparciu o program określony
     na poprzedniej WRC. Najbliższa konferencja odbędzie się w Genewie w dniach od 2 do 27
     listopada 2015 r. Po szeregu lat prac przygotowawczych na konferencji tej zakończony
     zostanie proces przyjmowania zmian w Regulaminach Radiokomunikacyjnych ITU
     (Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego).
     Wszystkie państwa członkowskie UE są członkami ITU i czynnie włączają się w
     dostosowanie regulaminów radiokomunikacyjnych. Unia Europejska ma w ITU status
     „członka sektorowego”, podobny do statusu, jaki posiadają zrzeszenia branżowe. Wspólne
     podejście do kwestii zagospodarowania widma w obrębie terytoriów krajowych oznacza, że w
     praktyce regulaminy radiokomunikacyjne mogą mieć znaczny wpływ na wykorzystanie
     widma również w kontekstach o wyłącznie krajowym charakterze.
     Strategiczna i spójna unijna polityka widma radiowego stanowi kluczowy element
     nowoczesnego społeczeństwa informacyjnego, ułatwiając osiągnięcie różnorodnych celów
     politycznych; Parlament Europejski i Rada uznały znaczenie widma radiowego w
     szczególności w dyrektywie 2002/21/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram
     regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej1 (zwanej dalej dyrektywą ramową) oraz w
     decyzji 243/2012/UE w sprawie ustanowienia wieloletniego programu dotyczącego polityki w
     zakresie widma radiowego2 w obrębie Unii Europejskiej. Dyrektywa ramowa3 odwołuje się
     bezpośrednio do regulaminów radiokomunikacyjnych, których państwa członkowskie są
     zobowiązane przestrzegać. Ponadto decyzja o spektrum radiowym 676/2002/WE wymaga, by
     działania podejmowane na podstawie tej decyzji należycie uwzględniały prace prowadzone
     przez ITU.
     Zasadnicze znaczenie ma zatem, by decyzje, które zostaną podjęte na WRC-15, umożliwiały
     Unii korzystanie z jej wewnętrznych kompetencji do wdrażania rynku wewnętrznego i
     rozwijania stosownych polityk. W tym kontekście konieczne jest zapewnienie przez Unię
     promowania i ochrony jej interesów w trakcie negocjacji prowadzonych na WRC.

     2.      WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ
             OCENY SKUTKÓW
     Europejska Konferencja Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT, z franc.
     Conférence Européenne des Postes et Télécommunications) od 2012 r. przygotowywała treść
     negocjacji na WRC-15. Wszystkie posiedzenia CEPT były otwarte dla zainteresowanych
     stron. Ponadto dwukrotnie, w dniach 10 grudnia 2013 r. i 14 kwietnia 2015 r., odbyły się
     wspólne warsztaty prowadzone przez Komisję i CEPT, w trakcie których przedstawiono

     1
            Dz.U. L 108 z 24.4.2002, zmieniona dyrektywą 2009/140/WE, Dz.U. L 337 z 18.12.2009.
     2
            Dz.U. L 81 z 21.3.2012.
     3
            Ibidem, art. 9 ust. 1.

PL                                                     2                                            PL
 ---pagebreak---      wstępne cele polityczne UE oraz aktualną sytuację na forum CEPT. Po publicznych
     konsultacjach Zespół ds. Polityki Spektrum Radiowego wydał w dniu 19 lutego 2015 r. swoją
     opinię w sprawie celów politycznych UE.

     3.      ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
     Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny jest agencją Narodów Zjednoczonych
     odpowiedzialną za wspieranie rozwoju telekomunikacji na poziomie światowym. Wszystkie
     państwa członkowskie UE są członkami ITU. Do zadań ITU-R, wydziału ITU
     odpowiedzialnego za radiokomunikację i inne sposoby wykorzystania widma radiowego,
     należy z jednej strony „przeznaczanie zakresów częstotliwości radiowych, planowanie
     częstotliwości”, a z drugiej strony „rejestracja przydziałów częstotliwości radiowych oraz, w
     przypadku służb kosmicznych, wszelkich powiązanych pozycji orbitalnych na orbicie satelity
     geostacjonarnego lub wszelkich powiązanych właściwości satelitów na innych orbitach, tak
     aby uniknąć szkodliwych zakłóceń między stacjami radiowymi w różnych krajach”4.
     Narzędziem służącym do zarządzania realizacją pierwszego ze wspomnianych zadań są
     Regulaminy Radiokomunikacyjne, które mają charakter traktatu międzynarodowego i są
     zmieniane w trakcie każdej światowej konferencji radiokomunikacyjnej. Regulaminy
     Radiokomunikacyjne nie określają konkretnych sposobów wykorzystania widma w obrębie
     granic poszczególnych członków ITU. Jednakże ponieważ regulują one wykorzystanie widma
     w taki sposób, by uniknąć zakłóceń transgranicznych oraz określają rodzaje służb
     radiokomunikacyjnych posiadających priorytet, regulaminy te mają znaczny wpływ na
     wykorzystanie widma w obrębie granic każdego członka ITU, a tym samym w całej Unii.
     Większość punktów porządku obrad WRC-15 będzie dotyczyć zmiany wykorzystania
     określonego pasma lub określonych pasm widma. Będą one wprawdzie ograniczone co do
     zakresu, ale osiągnięcie rezultatów będzie wymagało negocjacji, a co za tym idzie osiągnięcia
     kompromisu.
     Zmiany Regulaminów Radiokomunikacyjnych stosuje się tymczasowo w odniesieniu do
     każdej strony, która sygnowała zmiany5. W każdym przypadku uznaje się, że strony zgodziły
     się być związane zmianą po upływie trzydziestu sześciu miesięcy od daty wejścia w życie
     zmiany6. Zmiany Regulaminów Radiokomunikacyjnych na WRC-15 będą zatem prowadzić
     do aktu mającego skutki prawne w rozumieniu art. 218 ust. 9 TFUE. W związku z tym może
     zaistnieć potrzeba ustalenia stanowiska, które ma zostać zajęte w imieniu Unii.
     Przepisy ITU mogą w różny sposób mieć wpływ na zakres wspólnych przepisów i polityk UE
     lub zmieniać ten zakres. Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy ramowej państwa
     członkowskie „przestrzegają odpowiednich umów międzynarodowych, w tym regulacji
     radiowych ITU”, stosując tenże artykuł, który dotyczy zarządzania częstotliwościami
     radiowymi do celów świadczenia usług łączności elektronicznej. Zmiana Regulaminów
     Radiokomunikacyjnych ITU może mieć zatem wpływ na art. 9 lub prowadzić do zmiany jego
     zakresu.
     W szczególności w odniesieniu do widma radiowego art. 10 decyzji 243/2012/UE stanowi, że
     w negocjacjach międzynarodowych dotyczących spraw związanych z widmem „jeżeli
     przedmiot negocjacji międzynarodowych wchodzi w zakres kompetencji Unii, stanowisko
     Unii określane jest zgodnie z prawem unijnym”.

     4
            Art. 1, 2 a Konstytucji ITU.
     5
            Art. 54 ust. 3 penter Konstytucji ITU.
     6
            Art. 54 ust. 5 bis Konstytucji ITU.

PL                                                   3                                               PL
 ---pagebreak---      Ponadto na podstawie decyzji o spektrum radiowym (676/2002/WE) Komisja przyjęła szereg
     decyzji dotyczących harmonizacji technicznej celem zapewnienia dostępności i wydajnego
     wykorzystania widma radiowego w Unii. Decyzje te zostały przyjęte we współpracy z
     państwami członkowskimi działającymi w Komitecie ds. Spektrum Radiowego oraz na
     podstawie pomocy technicznej udzielonej przez CEPT.
     Analiza punktów porządku obrad na WRC-15 pokazuje, że trzy spośród nich mogą
     bezpośrednio wpływać na wspólne przepisy lub prowadzić do zmiany ich zakresu, gdyż
     dotyczą one kwestii objętych przepisami unijnymi lub będących przedmiotem konkretnego
     procesu regulacyjnego będącego w toku. Dwa z punktów porządku obrad dotyczą usług
     łączności elektronicznej i są bezpośrednio powiązane ze staraniami UE o zapewnienie jej
     obywatelom możliwości połączeń. Trzeci z nich dotyczy bezpieczeństwa drogowego:
     - pkt 1.1 dotyczący widma dla systemów IMT (International Mobile Telecommunications),
     które odpowiada mobilnej łączności szerokopasmowej w regulacjach UE. W przypadku tego
     punktu istotny jest przepis w programie dotyczącym polityki w zakresie widma radiowego
     mówiący o wskazaniu co najmniej 1 200 MHz na potrzeby bezprzewodowej łączności
     szerokopasmowej. W odniesieniu do odpowiednich zakresów istnieje również decyzja
     2008/411/WE w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 3400-3800 MHz na potrzeby
     bezprzewodowej łączności szerokopasmowej, decyzja 2015/750/UE w sprawie harmonizacji
     zakresu częstotliwości 1452-1492 MHz na potrzeby szerokopasmowego łącza „w dół”,
     decyzja 2008/671/WE w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 5875-5905 MHz na
     potrzeby inteligentnych systemów transportowych oraz bieżący mandat udzielony CEPT
     dotyczący wykorzystania lokalnych sieci radiowych w zakresach 5350-5470 MHz i 5725-
     5925 MHz;
     - pkt 1.2 określający parametry wykorzystania zakresu 700 MHz na potrzeby systemów IMT.
     Podczas WRC-12 zakres ten przeznaczono na takich samych zasadach służbie ruchomej w
     uzupełnieniu dotychczasowej służby radiodyfuzyjnej ze skutkiem od WRC-15. W odniesieniu
     do tego zakresu istnieje wydany CEPT mandat dotyczący opracowania zharmonizowanych
     warunków technicznych wykorzystania widma w zakresie 694-790 MHz przez
     bezprzewodową łączność szerokopasmową. Jak sygnalizowała już Komisja, konieczna jest
     jak największa elastyczność w decyzjach podjętych przez ITU, tak by umożliwić Radzie i
     Parlamentowi podjęcie decyzji o przyszłym wykorzystaniu tego zakresu; oraz
     - pkt 1.18 dotyczący samochodowych antykolizyjnych urządzeń radarowych w zakresie 77,5-
     78 GHz. Takie urządzenia radarowe są już w UE objęte harmonizacją na podstawie decyzji
     2004/545/WE, która umożliwia wykorzystanie całego zakresu 77-81 GHz przez
     samochodowe urządzenia radarowe krótkiego zasięgu.
     Pozostałe punkty porządku obrad WRC-15 są przedmiotem opinii Zespołu ds. Polityki
     Spektrum Radiowego, którą Komisja podziela co do jej zasadniczych aspektów polityki w
     zakresie widma radiowego.
     Niektóre z tych punktów porządku obrad są związane z innymi politykami UE takimi jak
     polityka transportowa (punkty 1.5, 1.7, 1.8, 1.15, 1.16 oraz nowy punkt porządku obrad
     dotyczący monitorowania podczas lotu), polityka kosmiczna (punkty 1.5, 1.7, 1.8, 1.11, 1.12,
     1.16 oraz 1.17), przeciwdziałanie zmianie klimatu oraz monitorowanie Ziemi (punkty 1.5,
     1.12, 1.17 ale również punkt 1.1), a także polityka przemysłowa i na rzecz wzrostu
     gospodarczego (punkty 1.16 1.17). Jak widać z powyższego przeglądu, konferencja może
     mieć wpływ na różnorakie interesy polityczne Unii. Negocjacje prowadzone podczas WRC-
     15 mogą przynieść rezultaty, które mogą bezpośrednio lub pośrednio wpływać na stosowanie
     obowiązujących przepisów unijnych lub na ich przewidywalny dalszy rozwój. W związku z
     tym stanowisko Unii w sprawie tych punktów porządku obrad powinno zostać zabezpieczone

PL                                                4                                                 PL
 ---pagebreak---      poprzez zapewnienie, że w trakcie negocjacji szanowane są obowiązujące wymogi prawa
     Unii, bez uszczerbku dla ich dającego się przewidzieć dalszego rozwoju.
     Punkt porządku obrad 1.3. Ten punkt porządku obrad ustalono podczas WRC-12 w celu
     harmonizacji widma wykorzystywanego przez organy administracji i służby użyteczności
     publicznej na potrzeby zapewnienia ochrony ludności oraz pomocy w przypadku katastrof
     (PPDR, z ang. public protection and disaster relief). Stanowi to ogromne wyzwanie, biorąc
     pod uwagę sytuację wyjściową – niezwykle rozdrobnione wykorzystanie widma, w tym
     również w Europie. W skali globalnej realistyczne wydaje się bardziej ograniczone podejście.
     ITU powinien otrzymać stosowne informacje dotyczące regionalnych zakresów
     częstotliwości na potrzeby PPDR, bez obowiązku wykorzystania określonej technologii lub
     określonego pasma częstotliwości.
     Punkt porządku obrad 1.5. Punkt ten dotyczy sposobu włączenia zdalnie kierowanych
     bezzałogowych systemów powietrznych (BSP) do niewydzielonej przestrzeni powietrznej, tj.
     tej przestrzeni, w której zastosowanie mają zwykłe przepisy dotyczące kontroli ruchu
     lotniczego. Jest to konieczne, by umożliwić wydajne wykorzystanie tych systemów do celów
     cywilnych. Obejmuje to takie zastosowania jak np. działania poszukiwawczo-ratownicze i
     patrolowanie granic na Morzu Śródziemnym, określanie skali pożarów lasów w sytuacjach,
     gdy wykorzystanie załogowych statków powietrznych jest zbyt ryzykowne, dostawy w
     trudnych warunkach terenowych oraz ustalanie skutków zmiany klimatu. Co do zasady należy
     popierać wykorzystanie pasm przeznaczonych dla służby stałej satelitarnej na potrzeby
     łączności kontrolnej bezzałogowych systemów powietrznych, przy jednoczesnym
     zapewnieniu kompatybilności z innymi służbami posiadającymi przydziały częstotliwości w
     tych pasmach, bez naruszania obecnej procedury koordynacji i notyfikacji innych sieci
     satelitarnych w paśmie oraz przy spełnieniu wymogów ICAO w celu zapewnienia
     bezpieczeństwa lotu.
     Punkt porządku obrad 1.7. ECS – pierwotnie pasmo to miało służyć jako pasmo dodatkowe
     na potrzeby mikrofalowych systemów kontroli lądowania. Nie zaistniała jednak potrzeba
     wykorzystania tego pasma przez branżę lotniczą i proponuje się usunięcie wcześniejszych
     wymogów dotyczących stopniowej rezygnacji z wykorzystania ruchomej łączności
     satelitarnej w tym paśmie. Należy poprzeć likwidację ograniczeń regulacyjnych dla stałej
     służby satelitarnej (ziemia–przestrzeń kosmiczna) w paśmie 091-5150 MHz.
     Punkt porządku obrad 1.8. Należy poprzeć większą elastyczność w zakresie eksploatacji stacji
     naziemnych na pokładach statków w paśmie 5925-6425 MHz oraz w paśmie 14-14,5 GHz,
     przy kontynuacji ochrony innych służb w tych samych pasmach. Rozluźnienie tych
     wymogów może stanowić wsparcie europejskiego przemysłu kosmicznego i morskiego.
     Punkt porządku obrad 1.11. Planowane jest przeznaczenie stosownych częstotliwości na
     potrzeby telemetrii w zakresie technologii śledzenia i kontroli, jak również na potrzeby
     sterowania satelitami i ma on duże znaczenie dla rozwoju polityki kosmicznej. Należy
     poprzeć wnioskowane przeznaczenie częstotliwości na potrzeby satelitarnej służby badań
     Ziemi (ziemia–przestrzeń kosmiczna) w paśmie 7-8 GHz, przy jednoczesnym zapewnieniu
     odpowiedniej ochrony istniejących służb radiokomunikacyjnych w tym paśmie.
     Punkt porządku obrad 1.12. Ten punkt porządku obrad ma na celu wsparcie rozwoju kolejnej
     generacji satelitarnych systemów badań Ziemi i będzie uzupełniać program Copernicus.
     Należy poprzeć pierwotne przeznaczenie częstotliwości na potrzeby służby badań Ziemi w
     pasmach 9200-9300 MHz i 9900-10400 MHz z zastrzeżeniem, że to rozszerzenie może być
     wykorzystywane jedynie dla systemów, które wymagają szerokości pasma powyżej 600
     MHz.

PL                                                5                                                 PL
 ---pagebreak---      Punkty porządku obrad 1.15 oraz 1.16. Punkty te mają na celu złagodzenie problemu zajętości
     częstotliwości w ramach łączności pokładowej w portach oraz wprowadzenie nowego
     systemu bezpieczeństwa. Kwestie te wchodzą w zakres zarówno polityki morskiej, jak i
     polityki kosmicznej. Należy poprzeć zmiany niezbędne do umożliwienia ulepszeń z korzyścią
     dla stacji pokładowych oraz do rozwoju systemu wymiany danych VHF stosowanego w
     branży morskiej.
     Punkt porządku obrad 1.17. Należy poprzeć zharmonizowane w skali światowej rozwiązanie
     w paśmie 4200-4400 MHz na potrzeby bezprzewodowej wewnętrznej łączności lotniczej
     (Wireless Avionics Intra-Communications), przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony
     istniejących systemów radionawigacji lotniczej eksploatowanych w tym paśmie. Pomyślne
     rozwiązanie może doprowadzić do znacznego zmniejszenia masy statków powietrznych,
     ograniczenia zużycia paliwa i kosztów operacyjnych i jednoczesnego zmniejszenia
     negatywnych ekologicznych skutków transportu lotniczego.
     Jeśli chodzi o nowy punkt porządku obrad dotyczący monitorowania podczas lotu, wymogi
     dotyczące wszelkich przyszłych systemów powinny zostać odpowiednio zdefiniowane, tak by
     zapewnić, iż każda ewentualna decyzja, która może zostać podjęta na tegorocznej konferencji,
     opiera się na tychże wymogach.
     Biorąc pod uwagę powyższe, zgodnie z art. 218 ust. 9 TFUE konieczne jest określenie
     stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na WRC-15, na której mają zostać przyjęte
     zmiany Regulaminów Radiokomunikacyjnych.

     4.      WPŁYW NA BUDŻET
     Wniosek nie ma żadnego wymiernego wpływu na budżet Unii Europejskiej poza kosztem
     udziału w negocjacjach.

PL                                                6                                                 PL
 ---pagebreak---                                                         2015/0119 (NLE)

                                              Wniosek

                                         DECYZJA RADY

        w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas
       światowej konferencji radiokomunikacyjnej (WRC-15) Międzynarodowego Związku
                                  Telekomunikacyjnego (ITU)

                                 (Tekst mający znaczenie dla EOG)

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
     uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w
     związku z art. 218 ust. 9,
     uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
     a także mając na uwadze, co następuje:
     (1)    Zgodnie z rezolucją 1343 zawierającą porządek obrad przyjęty na światowej
            konferencji radiokomunikacyjnej ITU w 2012 r. (WRC-12), światowa konferencja
            radiokomunikacyjna w 2015 r. (WRC-15) przyjmie akty w formie zmian
            Regulaminów Radiokomunikacyjnych, które będą stosowane tymczasowo w
            odniesieniu do każdej strony, która podpisze Dokument końcowy konferencji. W
            każdym przypadku uznaje się, że strony zgodziły się być związane zmianą po upływie
            trzydziestu sześciu miesięcy od daty wejścia w życie zmiany. Wszystkie państwa
            członkowskie UE są stronami Regulaminów Radiokomunikacyjnych, a przynajmniej
            niektóre ze zmian mogą wpływać na wspólne przepisy unijne lub prowadzić do
            zmiany ich zakresu. W związku z tym, mimo iż Unia nie jest pełnym członkiem ITU,
            konieczne jest podjęcie decyzji o stanowisku, jakie należy zająć w imieniu Unii.
     (2)    Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2002/21/WE w sprawie wspólnych ram
            regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) państwa
            członkowskie przestrzegają odpowiednich umów międzynarodowych, w tym
            regulaminów radiokomunikacyjnych ITU, stosując tenże artykuł 9. Każda zmiana
            regulaminów radiokomunikacyjnych ITU będzie zatem musiała zostać rozpatrzona w
            świetle tego, czy może mieć wpływ na stosowanie art. 9 lub prowadzić do zmiany jego
            zakresu.
     (3)    Artykuł 9 dyrektywy ramowej określa wymóg, zgodnie z którym państwa
            członkowskie mają zapewnić skuteczne zarządzanie radiowymi częstotliwościami dla
            celów świadczenia usług łączności elektronicznej na ich terytorium, zgodnie z
            przepisami art. 8 i 8a dyrektywy. Artykuł 8 nakłada na krajowe organy regulacyjne
            obowiązek wspierania konkurencji w dziedzinie udostępniania sieci i usług łączności
            elektronicznej oraz urządzeń towarzyszących i usług, np. poprzez wspieranie
            skutecznego wykorzystywania częstotliwości radiowych oraz zapewnienie
            skutecznego zarządzania radiowymi częstotliwościami, jak również obowiązek
            wspierania rozwoju rynku wewnętrznego poprzez usuwanie istniejących barier
            rynkowych w zakresie udostępniania sieci i usług łączności elektronicznej, urządzeń
            towarzyszących i usług oraz usług łączności elektronicznej na szczeblu

PL                                                 7                                              PL
 ---pagebreak---            wspólnotowym. Z kolei art. 8a nakłada na państwa członkowskie obowiązek brania
           pod uwagę, między innymi, aspektów ekonomicznych, wolności wypowiedzi oraz
           aspekty kulturalnych i technicznych polityk UE, jak również różnych interesów
           społeczności użytkowników widma radiowego, mając na uwadze optymalizację
           wykorzystania widma radiowego oraz unikanie szkodliwych zakłóceń.
     (4)   Wspólne przepisy ustanowiono również w decyzjach Komisji 2005/513/WE,
           2008/411/WE i 2004/545/WE; należy również uwzględnić bieżące prace w zakresie
           regulacji prowadzone przez Komisję, wspólnie z państwami członkowskimi w
           Komitecie ds. Spektrum Radiowego i w Zespole ds. Polityki Spektrum Radiowego
           oraz z pomocą CEPT, na podstawie decyzji 676/2002/WE Parlamentu Europejskiego i
           Rady (decyzja o spektrum radiowym). Państwa członkowskie powinny zatem zająć w
           imieniu Unii stanowisko, które nie podważa treści tych decyzji oraz bieżących prac w
           zakresie regulacji.
     (5)   Przyjęcie szczegółowych wytycznych, które są niezbędne w celu umożliwienia
           państwom członkowskim zajęcia stanowiska w trakcie konferencji w sprawie punktów
           porządku obrad mających znaczenie dla obowiązujących decyzji dotyczących
           harmonizacji przyjętych na podstawie decyzji o spektrum radiowym lub dla bieżących
           prac w zakresie regulacji prowadzonych w celu osiągnięcia takiej harmonizacji,
           pozostaje bez uszczerbku dla kompetencji Unii w sprawach zewnętrznych w
           odniesieniu do wszelkich innych punktów porządku obrad, które mogą mieć wpływ na
           wspólne przepisy lub zmieniać ich zakres. Jeżeli chodzi o to ostatnie, stanowisko Unii
           w sprawie tych punktów porządku obrad może zostać ograniczone do zapewnienia
           poszanowania w trakcie negocjacji obowiązujących wymogów prawa Unii.
     (6)   Zgodnie z rezolucją 233 WRC-12 dotyczącą punktu 1.1 porządku obrad WRC-15,
           ITU ma wskazać potencjalne pasma na potrzeby systemów IMT (International Mobile
           Telecommunications), z zastrzeżeniem istniejących lub nowych przeznaczeń tych
           pasm na potrzeby służby ruchomej, w tym ewentualnie pasm 470-694 MHz, 1427-
           1518 MHz, 3400-3800 MHz, 5350-5470 MHz oraz 5725-5925 MHz.
     (7)   W odniesieniu do łączności ruchomej w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady
           243/2012/UE w sprawie ustanowienia wieloletniego programu dotyczącego polityki w
           zakresie widma radiowego wezwano do wskazania do 2015 r. co najmniej 1200 MHz
           na potrzeby bezprzewodowej łączności szerokopasmowej w Unii, obejmujących
           pasma już zharmonizowane. W związku z tym wszystkie negocjacje dotyczące
           potencjalnych pasm na potrzeby IMT powinny być prowadzone w taki sposób, aby
           zapewnić utrzymanie jedności UE w trakcie negocjacji.
     (8)   W tym kontekście decyzja Komisji 2008/411/WE7 dotyczy harmonizacji zakresu
           częstotliwości 3400-3800 MHz na potrzeby bezprzewodowej łączności
           szerokopasmowej, a decyzja Komisji 2005/513/WE8 dotyczy zharmonizowanego
           wykorzystania widma radiowego w paśmie częstotliwości 5150-5350 MHz i 5470-
           5725 MHz celem wdrożenia systemów dostępu bezprzewodowego, w tym lokalnych
           sieci radiowych. Jeżeli chodzi o pasmo 1452-1492 MHz, po wydaniu pozytywnej
           opinii przez Komitet ds. Spektrum Radiowego kontynuowana jest procedura przyjęcia
           technicznego środka służącego harmonizacji na podstawie art. 4 ust. 3 decyzji o
           spektrum radiowym, mającego na celu harmonizację tego pasma na potrzeby
           bezprzewodowej łączności szerokopasmowej w Unii. Pasmo to (1452-1492 MHz)
     7
           Zmieniona decyzją Komisji 2014/276/UE.
     8
           Zmieniona decyzją Komisji 2007/90/WE.

PL                                                  8                                               PL
 ---pagebreak---             wraz z sąsiednimi pasmami 1427-1452 MHz i 1492-1518 MHz będzie stanowić jeden
            z kluczowych elementów negocjacji, potwierdzając konieczność całościowego
            podejścia do całego pasma.
     (9)    Decyzja Komisji 2008/671/WE harmonizuje wykorzystania widma radiowego w
            zakresie częstotliwości 5875–5905 MHz na potrzeby inteligentnych systemów
            transportowych (ITS) związanych z bezpieczeństwem.
     (10)   W świetle pozytywnej opinii Komitetu ds. Spektrum Radiowego Komisja udzieliła
            CEPT w dniu 2 września 2013 r. mandatu na zbadanie i wskazanie zharmonizowanej
            kompatybilności i warunków współdzielenia częstotliwości dla wykorzystania
            systemów dostępu bezprzewodowego, w tym lokalnych sieci radiowych w pasmach
            5350-5470 MHz i 5725-5925 MHz w Unii, wzywając w szczególności do ochrony
            planowanego funkcjonowania unijnego programu obserwacji i monitorowania Ziemi
            (program Copernicus) lub powietrznych radarów meteorologicznych. Ponieważ
            według CEPT obecnie nie istnieją żadne techniki osłabiania zakłóceń umożliwiające
            wprowadzenie lokalnych sieci radiowych w paśmie 5350-5470 MHz wraz z systemem
            Copernicus, wszelkie decyzje dotyczące wykorzystania pasm 5350-5470 MHz i5725-
            5925 MHz na potrzeby lokalnych sieci radiowych powinny zostać odroczone do czasu
            WRC-19 w związku z faktem, iż ciągle prowadzone są stosowne badania.
     (11)   Rezolucja 232 przyjęta na WRC-12 w związku z punktem 1.2 porządku obrad WRC-
            15 określa mandat dotyczący badań na poziomie ITU dotyczących przeznaczenia
            pasma 694-790 MHz na potrzeby służby ruchomej, który miałby wejść w życie
            bezpośrednio po zakończeniu WRC-15. Ponieważ pasmo to jest obecnie
            wykorzystywane na potrzeby naziemnej radiodyfuzji we wszystkich państwach
            członkowskich, Komisja, przy pozytywnej opinii Komitetu ds. Spektrum Radiowego,
            na podstawie art. 4 ust. 2 decyzji o spektrum radiowym udzieliła CEPT w dniu 19
            lutego 2013 r. mandatu do opracowania zharmonizowanych technicznych warunków
            wykorzystania bezprzewodowej łączności szerokopasmowej w paśmie 694-790 MHz,
            które miałyby zostać przyjęte w drodze decyzji wykonawczej Komisji na podstawie
            art. 4 ust. 3 decyzji o spektrum radiowym. Jak również podkreślono w opinii Zespołu
            ds. Polityki Spektrum Radiowego z dnia 19 lutego 2015 r., zastosowanie tego rodzaju
            rozwiązania służącego harmonizacji technicznej byłoby uzależnione od przyjęcia
            przez Radę i Parlament Europejski decyzji w sprawie przyszłego wykorzystania tego
            pasma, która nie zostanie przyjęta przed WRC-15. W związku z tym ustalenia przyjęte
            na WRC-15 powinny zapewnić Parlamentowi i Radzie jak największą elastyczność co
            do takiej decyzji, gdyż konsekwencje tego środka będą mieć decydujące znaczenie dla
            przyszłości radiodyfuzji oraz usług bezprzewodowej szerokopasmowej łączności
            elektronicznej w Unii
     (12)   Ponadto, uwzględniając znaczenie dolnej części pasma UHF dla radiodyfuzji,
            konieczne jest zapewnienie, by na WRC-15 dopuszczono zachowanie w Unii
            wystarczającego widma na potrzeby naziemnego świadczenia audiowizualnych usług
            medialnych w paśmie 470-694 MHz. Jest to zgodne z art. 7 decyzji 243/2012/UE,
            który nakłada na państwa członkowskie obowiązek dążenia, we współpracy z
            Komisją, do zapewnienia dostępności odpowiednich zasobów widma na potrzeby
            świadczenia drogą satelitarną i naziemną innowacyjnych audiowizualnych usług
            medialnych obywatelom Unii, uwzględniając również fakt, że obecnie połowa
            europejskich gospodarstw domowych odbiera sygnał radiowo-telewizyjny za pomocą
            służb naziemnych i że radiodyfuzja w Europie w dużej mierze korzysta obecnie z
            pasma 470-694 MHz.

PL                                               9                                                PL
 ---pagebreak---      (13)   Porządek obrad kolejnej konferencji w roku 2019 zostanie przyjęty na WRC-15 (punkt
            10 porządku obrad). W szczególności, jak wynika z decyzji, które zostaną przyjęte w
            ramach punktu 1.1 porządku obrad WRC-15, dotyczącego ewentualnych pasm na
            potrzeby systemów IMT, na całym świecie istnieje zainteresowanie wskazaniem
            widma w obszarze wyższych sekwencji powyżej 6 GHz na potrzeby systemów IMT
            piątej generacji. Prace przygotowawcze w ramach procedur ITU będą musiały
            odpowiadać pracom prowadzonym równolegle w UE.
     (14)   Rezolucja 654 przyjęta na WRC-12 w związku z punktem 1.18 porządku obrad WRC-
            15 wzywa do badań dotyczących przeznaczenia pasma 77,5-78 GHz na potrzeby
            samochodowych urządzeń radarowych krótkiego zasięgu. Decyzja Komisji
            2004/545/WE harmonizuje pasmo 77-81 GHz na potrzeby samochodowych urządzeń
            radarowych krótkiego zasięgu,

     PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

                                             Artykuł 1
     Państwa członkowskie działające wspólnie w interesie Unii uczestniczą w negocjacjach
     podczas światowej konferencji radiokomunikacyjnej (WRC-15) Międzynarodowego Związku
     Telekomunikacyjnego (ITU) mającej na celu zmianę Regulaminów Radiokomunikacyjnych.
     Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w trakcie negocjacji i podczas
     przyjmowania zmian w Regulaminach Radiokomunikacyjnych, jest określone w załączniku
     do niniejszej decyzji.
     W przypadku gdy na konferencji przedstawiane są nowe wnioski dotyczące kwestii
     wyszczególnionych w załączniku, co do których Unia nie wypracowała jeszcze stanowiska,
     stanowisko Unii określa się w drodze prowadzonej na miejscu koordynacji zanim uczestnicy
     konferencji zostaną wezwani do przyjęcia zmian w Regulaminach Radiokomunikacyjnych. W
     takich przypadkach stanowisko Unii jest zgodne z zasadami określonymi w załączniku do
     niniejszej decyzji.

                                             Artykuł 2
     Zmiany Regulaminów Radiokomunikacyjnych             zostaną   opublikowane   w Dzienniku
     Urzędowym Unii Europejskiej.

                                              Artykuł
     Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem r.
     Sporządzono w Brukseli dnia r.

                                               W imieniu Rady
                                               Przewodniczący

PL                                              10                                                PL


Avis juridique important

|

52004PC0400

Wniosek dotyczący decyzji Rady upoważniająca Wielką Brytanię do wprowadzenia specjalnych środków stanowiących odstępstwo od art. 11 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych  /* COM/2004/0400 końcowy */

Wniosek dotyczący DECYZJI RADY upoważniająca Wielką Brytanię do wprowadzenia specjalnych środków stanowiących odstępstwo od art. 11 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1. Zgodnie z art. 27 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku [1], Rada stanowiąc jednogłośnie na wniosek Komisji może upoważnić każde z Państw Członkowskich do wprowadzenia specjalnych środków stanowiących odstępstwo od stosowania przepisów niniejszej dyrektywy, w celu uproszczenia procedury poboru podatków oraz zapobieżenia niektórym przypadkom niepłacenia lub uchylania się od płacenia podatków.[1]  Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą (WE) nr 2004/15 (Dz.U. L 52 z 21.2.2004, str. 61).2. Listem skierowanym do Komisji i zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji w dniu 13 lutego 2004 r., rząd Wielkiej Brytanii prosił o udzielenie mu zezwolenia do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 77/388/EWG. Listem z dnia 15 marca 2004 r. Komisja zawiadomiła inne Państwa Członkowskie o wniosku Wielkiej Brytanii.3. Komisja otrzymała wymieniony wniosek przed wejściem w życie dyrektywy nr 2004/7/WE wprowadzającej zmiany do art. 27 Szóstej Dyrektywy. Niemniej jednak z braku jakichkolwiek przepisów przejściowych wniosek powinien być rozpatrywany z zastosowaniem przepisów obecnie obowiązujących, a nie wcześniejszych.4. Art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG określa podstawę opodatkowania kwoty za dostawy towarów i świadczenie usług jako ,wszystko, co stanowi wartość otrzymanego wzajemnego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługi otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego...". Przepis, o którym mowa jest zwykle wystarczający w przypadkach, gdy dostawa towarów lub świadczenie usług ma prawdziwy cel handlowy oraz gdy brak jakiegokolwiek związku między dostawcą i nabywcą, który mógłby wpłynąć na wartość świadczenia. Jednakże w przypadku, gdy strony transakcji są powiązane świadczenie niektórych usług odbywa się z pewnością poniżej wartości rynkowej. Wielka Brytania już korzysta z odstępstwa od stosowania art. 11 w przypadku dostaw towarów i świadczenia usług o zaniżonej wartości na rzecz powiązanych stron i gdy istnieje prawdopodobieństwo straty dochodów z podatków, gdy odbiorcy są w całości lub w części zwolnieni z podatku. [2] Odstępstwo to uprawnia władze do obliczania należnego podatku na podstawie wartości rynkowej podobnego świadczenia. Chociaż system stanowiący przedmiot omawianego wniosku o odstępstwo jest zbliżony do systemów objętych istniejącym odstępstwem, zakres stosowania pierwotnej derogacji nie jest wystarczająco szeroki, aby objąć zmieniony system.[2]  Dz.U. L 132 z 21.5.1987, str. 22.5. Wielka Brytania złożyła wniosek o przyznanie dodatkowego, ściśle ukierunkowanego odstępstwa w celu zapobiegania sytuacjom uchylania się od płacenia podatków od usług świadczonych między pracodawcą a pracownikiem w sektorze handlu samochodami. Istniejące wspólnotowe uregulowania prawne zawarte w art. 6 ust. 2 uznają za świadczenie usług za wynagrodzeniem korzystanie z dóbr stanowiących część aktywów przedsiębiorstwa, udostępnionych na prywatny użytek personelu i kwalifikujących się do odliczeń podatku VAT. Ocenę wartości usługi reguluje art. 11 tytuł A ust. 1 lit. c), który nakłada na podatnika obowiązek zapłacenia podatku od pełnej wartości świadczonej usługi. Niemniej jednak w przypadku Wielkiej Brytanii pracodawca ominął ten przepis prawny wprowadzając opłatę za usługę. W związku z powyższym, wartość usługi wchodzi w zakres stosowania art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a). Dlatego opodatkowana jest wyłącznie rzeczywiście zapłacona przez pracownika kwota, której poziom uzasadnia powiązanie między pracodawcą a pracownikiem.6. Stwierdzone przez Wielką Brytanię nadużycie ogranicza się obecnie do przemysłu samochodowego. Przedsiębiorstwa tego sektora, zarówno producenci jak i dealerzy samochodów mają prawo do zwrotu podatku za samochody, które stanowią część majątku obrotowego. Najbardziej typowym przykładem jest samochód pokazowy. Samochody pokazowe są często udostępniane pracownikom, którzy korzystają z nich poza godzinami pracy. Zgodnie z obowiązującymi zasadami, jeśli samochód pokazowy został udostępniony bezpłatnie, ponieważ miał miejsce zwrot podatku, podatkiem za udostępnienie usług powinna zostać obciążona osoba udostępniająca samochód na podstawie realnych kosztów. Niemniej jednak ponieważ pracownik płaci pewną kwotę za korzystanie z samochodu ten przepis dotyczący oceny wartości zostaje zawieszony i stosuje się zwykła zasada zawarta w art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a). Podatek VAT jest zatem uiszczany na podstawie kwoty realnie zapłaconej przez użytkownika samochodu. Ponieważ pracownik i pracodawca są powiązani, kwota należna za korzystanie z samochodu może zostać ustalona na poziomie sztucznie niskim. Umożliwia to pracodawcy przyznawanie pracownikowi znaczącej korzyści.7. System uchylania się od obowiązków podatkowych był rozpowszechniony w Wielkiej Brytanii. Ponieważ pojazdy silnikowe są towarami o wysokiej wartości i ze względu na ich znaczną ilość udostępnianą pracownikom, rząd Wielkiej Brytanii ocenił, że poza kwotami już utraconymi, straty dochodów z podatku mogą okazać się jeszcze wyższe niż obecnie gdyby system był szerzej stosowany. Wielka Brytania wierząc, że nadużycie ogranicza się do jednego szczególnego sektora rynku wystąpiła o bardziej ukierunkowane odstępstwo od systemu niż istniejące bardziej ogólne odstępstwo. Ukierunkowane odstępstwo zakłada również, że środki zaradcze są proporcjonalne do problemu.8. Stosowanie systemu ogranicza się do przemysłu samochodowego, ponieważ ogólnie VAT na samochody zakupione przez przedsiębiorstwa w Wielkiej Brytanii nie podlega zwrotowi w przypadku prywatnego korzystania z samochodu. Ta niemożność odliczenia podatku VAT uprawnia do opodatkowania prywatnego korzystania z samochodów i do uwzględniania korzystania z nich przez osoby prywatne. Wyjątek stanowią przedsiębiorstwa przemysłu samochodowego, które znajdują się w posiadaniu samochodów stanowiących majątek obrotowy i które mogą odliczać podatek VAT. Jednak prywatne korzystanie z tych samochodów powinno podlegać opodatkowaniu.9. W związku z powyższym Komisja uważa, że odstępstwo, o które prosi rząd Wielkiej Brytanii powinno zostać przyznane.Wniosek dotyczący DECYZJI RADY upoważniająca Wielką Brytanię do wprowadzenia specjalnych środków stanowiących odstępstwo od art. 11 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku [3], w szczególności jej art. 27,[3]  Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą (WE) nr 2004/15 (Dz.U. L 52 z 21.2.2004, str. 61).uwzględniając wniosek Komisji [4][4]  Dz.U. [...] C [...], str. [...].a także mając na uwadze, co następuje:(1) W liście zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji w dniu 13 lutego 2004 r., Wielka Brytania prosiła o udzielenie zezwolenia na wprowadzenie specjalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 77/388/EWG.(2) Odstępstwo ma na celu zapobieganie sytuacjom uchylania się od płacenia podatku od wartości dodanej (VAT), wynikającym z zaniżania wartości niektórych świadczonych usług. Jest w szczególności stworzone dla zapobiegania przypadkom omijania art. 6 ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG w związku z praktykowanym w przemyśle samochodowym upoważnianiem personelu do prywatnego korzystania z samochodów po cenie nominalnej. Chociaż kwota ta zostaje uznana za wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług, VAT jest naliczany od rzeczywistej wartości płaconej przez pracownika zgodnie z art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 77/388/EWG. Jakkolwiek ze względu na powiązanie między pracodawcami i pracownikami, rzeczywiście zapłacona kwota jest sztucznie niska, co prowadzi do znacznie niższych dochodów z podatku VAT.(3) W odpowiedzi na wniosek, Wielkiej Brytanii przyznano już odstępstwo od stosowania art. 11 [5] mające na celu zapobiegać problemowi dostawy towarów i świadczenia usług o zaniżonej wartości między powiązanymi osobami, gdzie odbiorca usługi jest całkowicie lub częściowo zwolniony z podatku VAT. Chociaż w chwili przyznawania odstępstwa definicja ,osoby powiązane" nie obejmowała układu pracodawca-pracownik i biorąc pod uwagę, że pracownicy nie są podatnikami całkowicie lub częściowo zwolnionym z podatku VAT, wnioskuje się o dalsze i bardziej specyficzne odstępstwo.[5]  Dz.U. L 132 z 21.5.1987, str. 22.(4) Środek specjalny powinien stosować się wyłącznie w przypadkach gdy administracja jest w stanie stwierdzić, że układ pracodawca-pracownik miał wpływ na podstawę opodatkowania, określoną zgodnie z art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a). Stwierdzenie to musi w każdym przypadku opierać się na konkretnych faktach, a nie przypuszczeniach.(5) Biorąc pod uwagę ograniczony zasięg odstępstwa, środek specjalny jest proporcjonalny do wyznaczonego celu;(6) Odstępstwo nie ma żadnego negatywnego wpływu na dochody własne Wspólnoty pochodzące z podatku od wartości dodanej.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Na mocy odstępstwa od art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG Wielka Brytania ma prawo traktować wartość rynkową usługi jako podstawę opodatkowania do dnia 31 grudnia 2008 r. w przypadku świadczenia usług polegających na korzystaniu z pojazdów samochodowych oraz kiedy świadczący usługi i odbiorca są powiązanymi osobami w przemyśle samochodowym.Artykuł 2Art. 1 stosuje się wyłącznie przy spełnieniu następujących warunków:(a) świadczący usługi ma prawo do odliczania w całości lub w części podatku od wartości dodanej za pojazdy samochodowe;(b) odbiorca usług nie jest całkowicie opodatkowaną osobą i powiązany jest ze świadczącym usługi przez układ pracodawca-pracownik, określony w ustawodawstwie krajowym;(c) uzasadnione jest wnioskowanie na podstawie okoliczności tego przypadku, że układ pracodawca-pracownik, o którym mowa w lit. b) miał wpływ na podstawę opodatkowania określoną zgodnie z art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG.Artykuł 3Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.Sporządzono w Brukseli, [...]W imieniu KomisjiPrzewodniczący