				|

		52014PC0317

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie środków, które Unia może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (tekst jednolity) /* COM/2014/0317 final - 2014/0163 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           W
kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja
przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania
prawa Unii, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i
dostępne dla obywateli, otwierając im w ten sposób nowe możliwości
korzystania z przysługujących im konkretnych uprawnień.
Ten cel nie może zostać
osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były
wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak
iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a
częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to
pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia
obowiązujących norm prawnych.
Z tego powodu ujednolicenie przepisów często
zmienianych jest potrzebne, aby prawo stało się jasne i zrozumiałe.
2.           W dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja
postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty były ujednolicane
nie później niż po 10 zmianach, podkreślając,
że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny
starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które
są odpowiedzialne, tak aby przepisy tych aktów były jasne i
łatwo zrozumiałe.
3.           Konkluzje Prezydencji Rady
Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to
stanowisko[2], podkreślając wagę ujednolicania, które daje
pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.
Ujednolicanie musi być podejmowane w
pełnej zgodności z normalną procedurą przyjmowania aktów
Unii.
Zważywszy, że żadne zmiany co do
treści nie mogą być wprowadzane do ujednolicanych
aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze
porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r.,
możliwość stosowania
przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania takich aktów.
4.           Celem niniejszego wniosku jest ujednolicenie
rozporządzenia Rady (WE) nr 1515/2001 z dnia 23 lipca 2001 r. w sprawie
środków, które Wspólnota może podjąć po przyjęciu
przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego
zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych[3].
Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4]; niniejszy wniosek
całkowicie zachowuje treść ujednolicanych aktów, zbiera je
więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian,
jakie wynikają z samego zadania ujednolicenia.
5.           Wniosek w sprawie ujednolicenia
został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji, w 22
językach urzędowych, rozporządzenia (WE) nr 1515/2001 i aktu je
zmieniającego, przygotowanej przez Urząd Publikacji Unii Europejskiej
za pomocą systemu przetwarzania danych. Tam, gdzie artykułom
nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją
została określona w tabeli zawartej w załączniku
II do ujednoliconego rozporządzenia.
ê 1515/2001
(dostosowany)
2014/0163 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
I RADY
w sprawie środków, które Ö Unia Õ może
podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO
sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych
(tekst jednolity)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat Ö o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej Õ, w szczególności
jego art. Ö 207 ust. 2 Õ,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając
opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
ê
(1)       Rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001[6] zostało
znacząco zmienione[7].
Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy
je ujednolicić.
ê 1515/2001 motyw
1 (dostosowany)
(2)       Na mocy rozporządzenia Rady
(WE) nr 1225/2009[8]
Ö określono Õ wspólne reguły
ochrony przeciwko przywozowi dumpingowemu z krajów niebędących
członkami Ö Unii Õ Europejskiej.
ê 1515/2001 motyw
2 (dostosowany)
(3)       Na mocy rozporządzenia Rady
(WE) nr 597/2009[9]
Ö określono Õ wspólne reguły
ochrony przed subwencjonowanym przywozem z krajów niebędących
członkami Ö Unii Õ Europejskiej.
ê 1515/2001 motyw
3
(4)       Na mocy Porozumienia z
Marakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu
(„WTO”), przyjęto ustalenia w sprawie Reguł i Procedur
Zarządzających Rozstrzyganiem Sporów („PZRS”). Na mocy PZRS,
powołano Organ Rozstrzygania Sporów („ORS”).
ê 1515/2001 motyw
4 (dostosowany)
(5)       Aby umożliwić Ö Unii Õ, jeśli uzna Ö ona Õ to za
właściwe, wprowadzenie środków Ö podjętych Õ na mocy
rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 lub rozporządzenia (WE) nr 597/2009
zgodnych z zaleceniami i ustaleniami zawartymi w sprawozdaniu
przyjętym przez ORS, należy Ö ustanowić Õ przepisy szczególne.
ê 1515/2001 motyw
5 (dostosowany)
(6)       Ö Komisja może Õ uznać za
właściwe odwołanie, wprowadzenie zmian lub przyjęcie
wszelkich innych środków szczególnych w odniesieniu do środków
podjętych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 lub
rozporządzenia (WE) nr 597/2009, w tym środków, które nie
podlegają procedurze rozstrzygania sporów na mocy PZRS, w celu
wzięcia pod uwagę wykładni prawna przedstawionej w sprawozdaniu
przyjętym przez ORS. Ponadto, tam, gdzie jest to właściwe, Ö Komisja powinna Õ mieć
możliwość zawieszenia lub poddania takich środków rewizji.
ê 1515/2001 motyw
6
(7)       Ponowne rozpatrzenie sprawy
na mocy PZRS nie podlega harmonogramom. Zalecenia ujęte w sprawozdaniach
przyjętych przez ORS posiadają wyłącznie skutek
przyszły. W związku z tym, za właściwe uznaje się
stwierdzenie, czy wszelkie środki przyjęte na mocy tego
rozporządzenia staną się skuteczne z datą ich wejścia
w życie, chyba że ustalono inaczej, a co za tym idzie, nie
stanowią podstawy do żądania zwrotu opłat celnych pobranych
przed ta datą.
ê 37/2014 art. 1 i
załącznik pkt 7 (dostosowany)
(8)       Wykonanie Ö niniejszego
rozporządzenia Õ wymaga jednolitych
warunków przyjmowania środków w następstwie sprawozdania
przyjętego przez Ö ORS Õ dotyczącego zagadnień
antydumpingowych i antysubsydyjnych. Te środki powinny być
przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 182/2011[10].
(9)       W przypadku zawieszania
środków na czas określony należy stosować procedurę
doradczą, zważywszy na skutki takich środków,
ê 1515/2001
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
ê 37/2014 art. 1
i załącznik pkt 7 ppkt 1) (dostosowany)
Artykuł 1
1. W każdym przypadku, gdy ORS przyjmuje
sprawozdanie dotyczące środków przyjętych przez Unię na
podstawie rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, rozporządzenia (WE)
nr 597/2009 lub niniejszego rozporządzenia („środek
kwestionowany”), Komisja może przyjąć jeden lub
większą liczbę spośród następujących
środków, które uznaje za właściwe, zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3:
a)           odwołanie lub wprowadzenie
zmiany do kwestionowanego środka; lub
b)           przyjęcie wszelkich innych
szczególnych środków wykonawczych, które w tych okolicznościach
uznaje się za właściwe do doprowadzenia Unii do zgodności
z zaleceniami i zarządzeniami zawartymi w sprawozdaniu.
2. Do celów przyjęcia środka na mocy
ust. 1, Komisja może poprosić zainteresowane strony o dostarczenie
wszystkich informacji niezbędnych do uzupełnienia informacji
uzyskanych w toku badania skutkującego przyjęciem środka
kwestionowanego.
3. Jeśli przed przyjęciem
środka na mocy ust. 1 lub w momencie jego przyjęcia,
właściwe jest przeprowadzenie rewizji, rewizję tę podejmuje
Komisja. Gdy Komisja postanawia podjąć rewizję, informuje o tym
państwa członkowskie.
4. Jeśli właściwe jest
zawieszenie środka kwestionowanego lub środka, do którego wprowadzono
zmiany, Komisja przyznaje takie zawieszenie na czas określony,
działając zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w
art. 4 ust. 2.
ê 37/2014 art. 1
i załącznik pkt 7 ppkt 2)
Artykuł 2
1. Jeśli Komisja uzna to za
właściwe, może również przyjąć wszelkie
środki wspomniane w art. 1 ust. 1, w celu wzięcia pod uwagę
wykładni prawa przedstawionej w sprawozdaniu przyjętym przez ORS w
odniesieniu do środka niekwestionowanego.
2. Do celów przyjęcia środka na mocy
ust. 1, Komisja może poprosić zainteresowane strony o dostarczenie
wszystkich informacji niezbędnych do uzupełnienia informacji
uzyskanych w toku badania skutkującego przyjęciem środka niekwestionowanego.
3. Jeśli przed przyjęciem
środka na mocy ust. 1 lub w momencie jego przyjęcia
właściwe jest przeprowadzenie rewizji, rewizję tę podejmuje
Komisja. Gdy Komisja postanawia podjąć rewizję, informuje o tym
państwa członkowskie.
4. Jeśli właściwe jest
zawieszenie środka niekwestionowanego lub środka, do którego
wprowadzono zmiany, Komisja przyznaje takie zawieszenie na czas określony,
działając zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w
art. 4 ust. 2.
ê 1515/2001
Artykuł 3
Wszelkie środki przyjęte na
podstawie niniejszego rozporządzenia stają się skuteczne od daty
ich wejścia w życie i nie stanowią podstawy do zwrotu
opłat celnych pobranych przed tą data chyba że ustalono inaczej.
ê 37/2014 art. 1
i załącznik pkt 7 ppkt 3)
Artykuł 4
1. Komisję wspomaga komitet ustanowiony w
art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Komitet ten jest
komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego
ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
3. W przypadku odesłania do niniejszego
ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
ê 37/2014 art. 1
i załącznik pkt 7 ppkt 4) (dostosowany)
Artykuł 5
Informacje o
wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym
sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu,
przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a
rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.
ê
Artykuł 6
Rozporządzenie (WE) nr 1515/2001 traci
moc.
Odesłania do uchylonego
rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego
rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.
ê 1515/2001
(dostosowany)
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie
Ö dwudziestego
dnia po Õ jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Ö Unii Õ Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio
stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               COM(87) 868 PV.
[2]               Zob. załącznik 3 do części A
konkluzji.
[3]               Włączone do programu legislacyjnego na 2014 r.
[4]               Zob. załącznik I do niniejszego wniosku.
[5]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[6]               Rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001 z dnia 23
lipca 2001 r. w sprawie środków, które Wspólnota może
podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO
sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych
(Dz.U. L 201 z 26.7.2001, s. 10).
[7]               Zob. załącznik I.
[8]               Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30
listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach
dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty
Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).
[9]               Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11
czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z
krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U L
188 z 18.7.2009, s. 93).
[10]             Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady
ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie
wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z
28.2.2011, s. 13).
é
ZAŁĄCZNIK I
Uchylone
rozporządzenie i jego zmiana
 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001 (Dz.U. L 201 z 26.7.2001, s. 10) ||   ||
 || Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014 (Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1) || wyłącznie pkt 7 załącznika
_____________
ZAŁĄCZNIK II
Tabela
korelacji
 Rozporządzenie (WE) nr 1515/2001 || Niniejsze rozporządzenie
 Artykuły 1, 2 i 3 || Artykuły 1, 2 i 3
 Artykuł 3a || Artykuł 4
 Artykuł 3b || Artykuł 5
 - || Artykuł 6
 Artykuł 4 || Artykuł 7
 - || Załącznik I
 - || Załącznik II
_____________


Ważna informacja prawna

|

52008PC0523

Wniosek rozporządzenie Rady kończące przegląd pod kątem nowego eksportera dotyczący rozporządzenia (WE) nr 1659/2005 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów cegieł magnezytowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej  /* KOM/2008/0523 wersja ostateczna */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 18.8.2008 r.KOM(2008) 523 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYkończące przegląd pod kątem nowego eksportera dotyczący rozporządzenia (WE) nr 1659/2005 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów cegieł magnezytowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEKontekst wniosku |Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. („rozporządzenie podstawowe”). |Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 1659/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów cegieł magnezytowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. |Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie dotyczy. |Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |Strony zainteresowane postępowaniem miały możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |Ocena skutków Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione. |Aspekty prawne wniosku |Krótki opis proponowanych działań W dniu 21 grudnia 2007 r. Komisja wszczęła przegląd pod kątem nowego eksportera dotyczący środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu niektórych rodzajów cegieł magnezytowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Chociaż dochodzenie potwierdziło, że wnioskodawca faktycznie jest nowym eksporterem, ustalono, że nie współpracował on w pełni, ponieważ nie ujawnił w stosownym terminie istnienia dwóch powiązanych przedsiębiorstw. Informacje o tych przedsiębiorstwach uzyskano w końcowej fazie dochodzenia, co pozbawiło Komisję możliwości zweryfikowania przedłożonych informacji. Jedno z tych przedsiębiorstw zajmowało się sprzedażą niektórych rodzajów cegieł magnezytowych, a drugie było przyszłym producentem niektórych rodzajów cegieł magnezytowych. Nie można było zatem ocenić, czy wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania mu indywidualnej stawki cła. W związku z tym cło rezydualne określone w pierwotnym dochodzeniu powinno być w dalszym ciągu stosowane wobec wnioskodawcy. Proponuje się zatem, aby Rada przyjęła załączony wniosek dotyczący rozporządzenia w celu zakończenia sprawy bez żadnych zmian w pierwotnym dochodzeniu. |Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. |Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |Formę działania opisano w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku nie mają zastosowania. |Wybór instrumentów |Proponowany instrument: rozporządzenie. |Inne instrumenty byłyby niewłaściwe, ponieważ w rozporządzeniu podstawowym nie przewiduje się innych możliwości. |Wpływ na budżet |Wniosek nie ma wpływu na budżet Wspólnoty. |1.  WniosekROZPORZĄDZENIE RADYkończące przegląd pod kątem nowego eksportera dotyczący rozporządzenia (WE) nr 1659/2005 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów cegieł magnezytowych pochodzących z Chińskiej Republiki LudowejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 i art. 11 ust. 4,uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,a także mając na uwadze, co następuje:2.  PROCEDURA3.  Obowiązujące środki4.  Rada, rozporządzeniem (WE) nr 1659/2005[2] („rozporządzenie pierwotne”), nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów cegieł magnezytowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). Środek stanowi stawka cła ad valorem w wysokości 39,9 %, z wyłączeniem sześciu przedsiębiorstw wymienionych z nazwy w rozporządzeniu pierwotnym, podlegających indywidualnym stawkom cła.5.  Wniosek o przeprowadzenie przeglądu6.  Po nałożeniu środków ostatecznych Komisja otrzymała od chińskiego producenta eksportującego Yingkou Dalmond Refractories Co. Ltd. („wnioskodawca”) wniosek o wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera, dotyczącego rozporządzenia (WE) nr 1659/2005, na podstawie art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Wnioskodawca twierdził, że nie jest powiązany w żaden sposób z producentami eksportującymi w ChRL, podlegającymi obowiązującym środkom antydumpingowym w odniesieniu do cegieł magnezytowych. Ponadto wnioskodawca utrzymywał, że nie dokonywał wywozu cegieł magnezytowych w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem (od 1 kwietnia 2003 r. do 31 marca 2004 r.), lecz że dokonywał ich wywozu do Wspólnoty po upływie tego okresu.7.  Wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera8.  Komisja zbadała dowody prima facie przedłożone przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag zainteresowanemu przemysłowi wspólnotowemu Komisja wszczęła, w drodze rozporządzenia Rady (WE) nr 1536/2007[3], przegląd rozporządzenia (WE) nr 1659/2005 w odniesieniu do wnioskodawcy.9.  Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1536/2007 cło antydumpingowe w wysokości 39,9 % nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1659/2005 zostało zniesione w odniesieniu do przywozu cegieł magnezytowych wytwarzanych i sprzedawanych na wywóz do Wspólnoty przez wnioskodawcę. Równocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, władzom celnym polecono podjęcie odpowiednich kroków celem zarejestrowania tego rodzaju przywozu.10.  Produkt objęty postępowaniem i produkt podobny11.  Produkt objęty postępowaniem jest taki sam jak produkt opisany w rozporządzeniu pierwotnym, mianowicie są to chemicznie związane, niewypalone cegły magnezytowe, których komponent magnezytowy zawiera co najmniej 80 % MgO, niezależnie od tego, czy zawierają magnezyt, pochodzące z ChRL, obecnie klasyfikowane w ramach kodów CN ex 6815 91 00, ex 6815 99 10 i ex 6815 99 90 (kody TARIC 6815 91 00 10, 6815 99 10 20 i 6815 99 90 20).12.  Produkt podobny jest również taki sam jak produkt podobny określony w rozporządzeniu pierwotnym.13.  Zainteresowane strony14.  Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu przemysł wspólnotowy, wnioskodawcę oraz przedstawicieli kraju wywozu. Zainteresowanym stronom umożliwiono wyrażenie opinii na piśmie i ustnie.15.  Komisja przesłała wnioskodawcy formularz wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych (MET) wraz z kwestionariuszem, i otrzymała odpowiedź w wyznaczonym w tym celu terminie. Komisja starała się zweryfikować wszelkie informacje uznane za niezbędne do stwierdzenia dumpingu oraz przeprowadziła wizyty weryfikacyjne w siedzibach wnioskodawcy oraz następujących współpracujących powiązanych przedsiębiorstw w ChRL:16.  Yingkou Dalmond Refractories Co. Ltd. (wnioskodawca)17.  Liaoning Qunyi Group Refractories Co. Ltd. (spółka dominująca)18.  Yingkou Guangshan Refractories Co. Ltd. (powiązany producent)19.  Dalian Dalmond Trading Co. Ltd. (powiązany eksporter)20.  Okres objęty dochodzeniem21.  Dochodzenie dotyczące dumpingu objęło okres od dnia 1 kwietnia 2006 r. do dnia 30 września 2007 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”).22.  WYNIKI DOCHODZENIA23.  Kwalifikacja nowego eksportera24.  Przedstawiciele przemysłu wspólnotowego dowodzili, że wnioskodawca dokonywał wywozu do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem już w 2004 r., i popierali to twierdzenie, wskazując różne strony internetowe i katalogi wnioskodawcy, w których mowa o sprzedaży we Wspólnocie. W dokumentach tych nie wymienia się jednak konkretnie produktu objętego postępowaniem ani daty wywozu, a badanie ksiąg sprzedaży wnioskodawcy i jego powiązanych przedsiębiorstw nie dostarczyło dowodów takiego wywozu. Dochodzenie potwierdziło, że wnioskodawca nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem, oraz że rozpoczął wywóz do Wspólnoty po tym okresie.25.  Ponadto wnioskodawca był w stanie w zadowalający sposób wykazać, że nie posiada żadnych powiązań, bezpośrednich czy pośrednich, z żadnym z chińskich producentów eksportujących podlegających środkom antydumpingowym obowiązującym w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem.26.  Zostało zatem potwierdzone, że przedmiotowe przedsiębiorstwo powinno się uznać za „nowego eksportera” zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.27.  Traktowanie na zasadach rynkowych (MET)28.  Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozu z ChRL wartość normalną ustala się zgodnie z ust. 1-6 artykułu 2 rozporządzenia podstawowego dla tych producentów, których uznano za spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, tj. w przypadkach, gdy wykazano, że w odniesieniu do wytwarzania i sprzedaży produktu podobnego przeważały warunki gospodarki rynkowej. Wspomniane kryteria przedstawiono poniżej w streszczonej formie:29.  decyzje związane z działalnością gospodarczą podejmuje się w odpowiedzi na sygnały dochodzące z rynku, bez poważnej ingerencji państwa, zaś koszty odzwierciedlają wartości rynkowe,30.  przedsiębiorstwa posiadają jeden czytelny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która podlega niezależnemu audytowi zgodnemu z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości („IAS”) i jest stosowana we wszystkich okolicznościach,31.  nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej,32.  prawo upadłościowe i prawo własności gwarantują stabilność i pewność prawną,33.  wymiany walut dokonuje się po kursach rynkowych.34.  Wnioskodawca wystąpił o przyznanie MET zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego i został poproszony o wypełnienie formularza wniosku o MET.35.  W trakcie dochodzenia wnioskodawca przedłożył szereg wniosków o MET dla swoich powiązanych przedsiębiorstw. Po dokonaniu analizy wspomnianych wniosków Komisja wyłoniła cztery wnioski o MET w celu przeprowadzenia weryfikacji przedsiębiorstw zajmujących się produkcją i sprzedażą produktu objętego postępowaniem. Przedsiębiorstwa te zostały wymienione w motywie 8 niniejszego rozporządzenia. W końcowej fazie dochodzenia ustalono jednak, że wnioskodawca jest powiązany z innym producentem i innym eksporterem produktu objętego postępowaniem, którzy mają siedziby w ChRL. Przedsiębiorstwa te nie wypełniły odrębnego formularza wniosku o MET, a zatem nie można było ocenić sytuacji całej grupy, w obrębie której działa wnioskodawca.36.  Konsekwentną praktyką Komisji jest badanie, czy grupa powiązanych przedsiębiorstw jako całość spełnia warunki przyznania MET. Uznaje się to za konieczne w celu uniknięcia prowadzenia sprzedaży przez całą grupę przedsiębiorstw za pośrednictwem jednego spośród powiązanych przedsiębiorstw należącego do tej grupy, w przypadku gdy temu przedsiębiorstwu przyznano preferencyjną indywidualną stawkę cła. W związku z tym w przypadku, gdy przedsiębiorstwo zależne lub inne powiązane przedsiębiorstwo jest producentem lub sprzedawcą produktu objętego postępowaniem, wszystkie te powiązane przedsiębiorstwa muszą wystąpić z wnioskiem o MET, aby umożliwić zbadanie, czy spełnione są kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Nieujawnienie przez wnioskodawcę samego istnienia takich przedsiębiorstw jest wystarczającym powodem do uznania, że nie można ustalić, czy grupa jako całość spełnia wszystkie warunki przyznania MET.37.  Niemniej jednak należy zauważyć, że w toku dochodzenia ujawniono, że spośród czterech przedsiębiorstw należących do grupy, które złożyły wnioski o MET, tylko jedno przedsiębiorstwo spełniło wszystkie warunki przyznania MET. Pozostałe trzy przedsiębiorstwa nie spełniły pierwszych trzech kryteriów wymienionych powyżej w motywie 13.38.  Jeśli chodzi o spółkę dominującą, nie wykazała ona, że nie podlega ingerencji ze strony państwa. Po pierwsze, nie udało się ustalić źródła kapitału przedsiębiorstwa zarejestrowanego w 2001 r. oraz nie można było uzgodnić rachunków wykazujących wniesienie kapitału (kryterium pierwsze). Po drugie, przedsiębiorstwo to nie udowodniło, że posiada jeden czytelny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, sporządzanej i podlegającej audytowi zgodnie z IAS. W szczególności, przedsiębiorstwo nie miało indywidualnych ksiąg rachunkowych podlegających audytowi. Posiadało jedynie skonsolidowane sprawozdania finansowe podlegające audytowi, sporządzane specjalnie na wniosek wierzyciela. Ponadto w niepodlegających audytowi indywidualnych księgach rachunkowych stwierdzono szereg naruszeń IAS, dotyczących środków trwałych i amortyzacji, księgowania niektórych aktywów i przeszacowania wartości aktywów (kryterium drugie).39.  Jeśli chodzi o wnioskodawcę, nie wykazał on, że nie podlega ingerencji ze strony państwa. W szczególności jego statut, zgłoszony władzom państwowym w celu uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności, zawierał ograniczenia dotyczące sprzedaży na rynku krajowym. Ponadto przedsiębiorstwo to nie było w stanie przedstawić umowy o dostawę energii (kryterium pierwsze). Po drugie, wspomniane przedsiębiorstwo nie udowodniło, że posiada jeden czytelny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, sporządzanej i podlegającej audytowi zgodnie z IAS (kryterium drugie). Ponadto wnioskodawca nie wykazał, że nie podlega znacznym zniekształceniom przeniesionym z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej, w szczególności ponieważ jego aktywa początkowe nie zostały w niezależny sposób wycenione i ponieważ korzystał ze znacznych ulg podatkowych (kryterium trzecie).40.  Jeśli chodzi o trzecie przedsiębiorstwo, nie wykazało ono, że jego decyzje związane z działalnością gospodarczą podejmowane są w odpowiedzi na sygnały dochodzące z rynku, bez znacznej ingerencji państwa, zaś ponoszone przez nie koszty odzwierciedlają wartości rynkowe (kryterium pierwsze). Po drugie, przedsiębiorstwo to nie wykazało, że posiada jeden czytelny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, sporządzanej i podlegającej audytowi zgodnie z IAS: stwierdzono szereg naruszeń IAS, takich jak spóźnione księgowanie przychodów czy niewłaściwa amortyzacja środków trwałych (kryterium drugie). Ponadto przedsiębiorstwo to nie wykazało, że nie podlega znacznym zniekształceniom przeniesionym z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej, w szczególności ponieważ nie można było uznać, że jego aktywa początkowe zostały w niezależny sposób wycenione (kryterium trzecie).41.  W oparciu o powyższe fakty i okoliczności wnioskodawcy i całej grupie, w której działa, nie można było przyznać MET.42.  Przemysłowi wspólnotowemu, wnioskodawcy i władzom kraju wywozu umożliwiono przedstawienie uwag na temat ustaleń dotyczących MET. Jedynie wnioskodawca zgłosił tego typu uwagi.43.  Wnioskodawca dowodził po pierwsze, że dwa przedsiębiorstwa ujawnione w końcowej fazie dochodzenia, jak wspomniano powyżej w motywie 15, nie musiały składać wniosku o MET. Według wnioskodawcy wnioski o MET powinny być składane przez przedsiębiorstwa wytwarzające produkt objęty postępowaniem podczas OD i handlujące nim w tym okresie. Oba przedsiębiorstwa, o których mowa, nie zajmowały się produkcją ani sprzedażą produktu objętego postępowaniem podczas OD ani później, ponieważ przedsiębiorstwo powiązanego eksportera zostało zlikwidowane na początku 2008 r., a powiązany producent nie mógł prowadzić działalności w pełnym zakresie podczas OD, ponieważ nie uzyskał zezwolenia na produkcję.44.  W związku z tym przypomina się, że wnioskodawca miał możliwość złożenia wniosków o MET i złożył takie wnioski dla większości swoich powiązanych przedsiębiorstw. Nie ujawnił jednak istnienia wspomnianych dwóch przedsiębiorstw w określonym w tym celu terminie, jak wyjaśniono w kolejnych motywach 25 i 26.45.  Istnienie domniemanego zlikwidowanego eksportera zostało odkryte przez Komisję i potwierdzone przez wnioskodawcę tuż przed wizytą weryfikacyjną w ChRL. Przedsiębiorstwo to nie złożyło wniosku o MET, a ponadto wnioskodawca, pomimo żądania ze strony Komisji, nie przedstawił żadnej dokumentacji księgowej ani innych odpowiednich informacji w celu dokładnego wyjaśnienia szczegółów działalności tego przedsiębiorstwa podczas OD. Komisja nie była zatem w stanie ustalić, że przedsiębiorstwo to nie zajmowało się sprzedażą produktu objętego postępowaniem podczas OD.46.  Jeśli chodzi o powiązanego producenta, jego istnienie zostało zgłoszone Komisji podczas wizyty weryfikacyjnej w ChRL, a zatem, ponieważ siedziba producenta znajdowała się w innej prowincji, Komisja nie była w stanie zweryfikować na miejscu dokładnego charakteru jego działalności ani tego, czy przedsiębiorstwo to rzeczywiście nie podjęło wytwarzania produktu objętego postępowaniem. Ustalono, że chociaż wspomniane przedsiębiorstwo nie uzyskało jeszcze zezwolenia na produkcję, to przyznane mu w 2007 r., a zatem podczas OD, zezwolenie na prowadzenie działalności obejmuje wytwarzanie produktu objętego postępowaniem. Ten powiązany producent powinien był w związku z powyższym złożyć wniosek o MET.47.  Nieujawnienie istnienia tych dwóch przedsiębiorstw i niezłożenie przez nie wniosków o MET pozbawiło Komisję możliwości zweryfikowania przedłożonych następnie informacji dotyczących ich działalności; Komisja nie była również w stanie ocenić, czy wspomniana grupa przedsiębiorstw spełnia warunki przyznania MET.48.  Wnioskodawca twierdził również, że spółka dominująca nie powinna była zostać objęta zakresem dochodzenia dotyczącego MET, ponieważ nie jest ani producentem, ani eksporterem produktu objętego postępowaniem.49.  Spółka dominująca sprawuje kontrolę nad swymi powiązanymi przedsiębiorstwami, w tym nad ich działalnością dotyczącą produktu objętego postępowaniem, tak więc wszelkie ustalenia wskazujące, że spółka dominująca nie przestrzega zasad gospodarki rynkowej, mają bezpośredni wpływ na całą grupę. Dochodzenie wykazało istnienie silnych powiązań łączących spółkę dominującą z jej przedsiębiorstwami zależnymi, w szczególności z wnioskodawcą i z innym współpracującym przedsiębiorstwem należącym do wspomnianej grupy, zajmującym się produktem objętym postępowaniem. Dokonywano wielu transakcji między wymienionymi przedsiębiorstwami. Ponadto aktywa i koszty ogólne nie były wyraźnie rozdzielone. Co więcej, spółka dominująca zgłosiła podczas wizyty weryfikacyjnej swój zamiar produkowania w przyszłości cegieł magnezytowych, a w jej zezwoleniu na prowadzenie działalności brak jest jakichkolwiek zastrzeżeń, które by to uniemożliwiały. Z tego powodu wspomniane twierdzenie wnioskodawcy również musiało zostać odrzucone.50.  Wnioskodawca przyznał, że przedsiębiorstwo wymienione powyżej w motywie 20 nie spełnia wszystkich warunków przyznania MET, lecz twierdził, że nie powinno ono być już traktowane jako producent, ponieważ obecnie wynajmuje swoje urządzenia produkcyjne powiązanemu producentowi.51.  W tym względzie ustalono, że przedsiębiorstwo to jest w stanie w przyszłości w dowolnym momencie ponownie podjąć własną produkcję. W związku z powyższym i to twierdzenie musiało zostać odrzucone.52.  Wnioskodawca przedstawił kolejne twierdzenia i wskazał na nowe informacje rzekomo wykazujące, że przedsiębiorstwo wymienione powyżej w motywie 19 spełnia wszystkie kryteria przyznania MET. Twierdzenia te zostały opisane i omówione poniżej.53.  W odniesieniu do kryterium pierwszego wnioskodawca dowodził ponadto, że wszelkie ograniczenia w jego statucie stanowią wyłącznie prywatną umowę między udziałowcami, w którą państwo nie ingeruje. Wnioskodawca twierdził również, że w chińskim prawie zobowiązań w ogóle nie istnieje obowiązek podpisywania pisemnej umowy o dostawę energii.54.  W tym względzie należy zauważyć, że zgodnie z chińskim prawem spółek statuty spółek wiążą samą spółkę, jej udziałowców bądź akcjonariuszy, członków zarządów i rad nadzorczych oraz kierownictwo wyższego szczebla. Ponadto statut i wszelkie w nim zmiany należy przedkładać do rejestracji władzom państwowym. Ustalono również, że wbrew twierdzeniu wnioskodawcy w chińskim prawie zobowiązań istnieje wyraźne odniesienie do umów o dostawę i korzystanie z energii, jak również że zawiera ono jasne przepisy dotyczące treści takich umów. Z tego powodu twierdzenia dotyczące kryterium pierwszego zostały odrzucone.55.  W odniesieniu do kryterium drugiego wnioskodawca przedstawił dokumenty, zgodnie z którymi twierdził, że braki stwierdzone w księgach rachunkowych, w szczególności dotyczące transakcji między powiązanymi przedsiębiorstwami, zostały następnie skorygowane w kwietniu 2008 r., i dowodził, że w ten sposób kryterium drugie zostało spełnione.56.  W tym względzie należy zauważyć, że wszelkie domniemane środki naprawcze zastosowane w 2008 r. nie mogą zmienić faktu, że księgi rachunkowe wnioskodawcy, które zostały przedstawione we wniosku, nie były wiarygodne, tak jak wskazano powyżej w motywie 19. Z tego powodu twierdzenie to musiało zostać odrzucone.57.  W odniesieniu do kryterium trzeciego wnioskodawca twierdził, że sprawozdanie z weryfikacji kapitału przedstawione w jego wniosku o MET powinno być samo w sobie wystarczające do poświadczenia wyceny jego aktywów. Twierdził również, że wspomniane ulgi podatkowe nie powinny być brane pod uwagę w ramach obecnego dochodzenia antydumpingowego, ponieważ kwestia ta ma znaczenie jedynie dla dochodzeń w sprawie subsydiowania.58.  Należy zauważyć, że w dochodzeniu ustalono, że sprawozdanie z weryfikacji kapitału zawierało błędy i w związku z tym nie można go było uznać za wiarygodną niezależną podstawę wyceny aktywów. Co do ulg podatkowych uzyskanych przez wnioskodawcę, uznano, że zniekształcają one znacznie sytuację finansową przedsiębiorstwa i rzeczywiście mają wpływ na trzecie kryterium dotyczące przyznania MET. Powyższe twierdzenia dotyczące kryterium trzeciego musiały zatem zostać odrzucone.59.  Z powyższych powodów Komisja podtrzymała swoje ustalenia i wnioski dotyczące kryteriów od pierwszego do trzeciego. W związku z tym potwierdza się, że wnioskodawcy i grupie, w której działa, nie można przyznać MET.60.  Indywidualne traktowanie (IT)61.  Na mocy art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, dla krajów, których dotyczy ten artykuł, ustalana jest ewentualna jedna stawka celna, z wyjątkiem przedsiębiorstw, które mogą udowodnić, że spełniają wszystkie kryteria indywidualnego traktowania (IT) określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Kryteria te przedstawiono poniżej w streszczonej formie:62.  w przypadku przedsiębiorstw będących całkowicie lub częściowo własnością spółek zagranicznych lub w przypadku wspólnych przedsiębiorstw eksporterzy mają swobodę wycofywania do kraju kapitału i zysków,63.  ceny eksportowe i wywożone ilości oraz warunki sprzedaży są swobodnie ustalane,64.  większość udziałów znajduje się w posiadaniu osób prywatnych i musi zostać wykazane, że spółka jest wystarczająco niezależna od interwencji państwa,65.  przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym,66.  interwencja państwa nie pozwala na obejście środków antydumpingowych, jeżeli indywidualni eksporterzy korzystają z różnych stawek cła.67.  Wnioskodawca, oprócz wniosku o MET, złożył również wniosek o IT w przypadku nieprzyznania MET.68.  Jak wyjaśniono powyżej w motywie 16, konsekwentną praktyką Komisja jest badanie, czy grupa powiązanych ze sobą przedsiębiorstw spełnia warunki przyznania IT jako całość. Jak wskazano w motywie 15, był również jeden dodatkowy producent i jeden eksporter, obaj powiązani z wnioskodawcą podczas OD, którzy nie współpracowali w obecnym dochodzeniu. W związku z tym nie można było ustalić, czy te dwa przedsiębiorstwa spełniają kryteria przyznania IT.69.  Uznano zatem, że wnioskodawcy nie należy przyznawać ani MET, ani IT.70.  Wnioskodawcy, władzom kraju wywozu i zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie uwag na temat powyższych ustaleń. Jedynie wnioskodawca zgłosił poniższe uwagi.71.  Wnioskodawca po pierwsze powtórzył swoje twierdzenie, że zarówno dochodzenie w sprawie MET, jak i w sprawie IT, powinno skupiać się wyłącznie na przedsiębiorstwach wytwarzających produkt objęty postępowaniem podczas OD i handlujących nim w tym okresie; utrzymywał również, że dwa przedsiębiorstwa, które nie współpracowały, nie zajmowały się produkcją ani sprzedażą produktu objętego postępowaniem. Dowodził ponadto, że urzędnicy Komisji otrzymali podczas wizyty na miejscu wszelkie informacje konieczne do oceny możliwości przyznania IT obu niewspółpracującym przedsiębiorstwom.72.  W odniesieniu do pierwszego twierdzenia należy zauważyć, że z powodu braku współpracy nie można było podczas wizyty weryfikacyjnej dokładnie sprawdzić szczegółów działalności tych dwóch przedsiębiorstw, jak wspomniano w szczególności powyżej w motywie 15. Wnioskodawca nie wykazał zatem, że dwa niewspółpracujące przedsiębiorstwa nie produkowały ani nie zajmowały się sprzedażą produktu objętego postępowaniem podczas OD. Należy również zauważyć, że wszelką działalność producenta podczas OD, bez względu na jej charakter, należy uwzględnić w ocenie grupy z powodów wyjaśnionych w szczególności powyżej w motywie 16. W związku z tym podtrzymano stanowisko, że te dwa przedsiębiorstwa powinny były współpracować w ramach dochodzenia.73.  Jak wspomniano powyżej w motywach 24-27, informacje przedstawione podczas wizyty na miejscu były niewystarczające dla dokonania oceny dotyczącej przyznania IT dwóm niewspółpracującym przedsiębiorstwom. Ponadto informacje te nie zostały dostarczone w terminie wyznaczonym na złożenie wniosku o IT i dostarczono je tak późno, że ich weryfikacja przez Komisję nie była możliwa. W związku z powyższym wspomniane twierdzenie musiało zostać odrzucone.74.  Wnioskodawca twierdził ponadto, że obecna praktyka Komisji polegająca na badaniu kryteriów IT stanowi naruszenie art. 2.3 porozumienia antydumpingowego WTO, które to porozumienie należy traktować jako integralną część porządku prawnego WE.75.  Jednakże biorąc pod uwagę brak współpracy ze strony dwóch powiązanych przedsiębiorstw, kryteria IT nie były więcej badane w ramach obecnego dochodzenia, a kwestia ich zgodności z zasadami WTO jest w związku z tym bez znaczenia w obecnej sprawie. Twierdzenie to nie mogło być zatem dalej brane pod uwagę.76.  Tak więc zostało potwierdzone w oparciu o powyższe fakty i okoliczności, że wnioskodawcy i grupie, w której działa, nie można przyznać IT.77.  WNIOSEK78.  Celem niniejszego przeglądu było określenie indywidualnego marginesu dumpingu w odniesieniu do wnioskodawcy, który to margines rzekomo różni się od obecnego rezydualnego marginesu dumpingu mającego zastosowanie do przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL. Wniosek opierał się głównie na twierdzeniu, że wnioskodawca spełnia warunki przyznania MET.79.  Ponieważ w wyniku dochodzenia uznano w szczególności, że ze względu na brak współpracy ze strony powiązanych z wnioskodawcą producenta i eksportera nie należy przyznawać wnioskodawcy MET ani IT, Komisja nie mogła ustalić, czy indywidualny margines dumpingu wnioskodawcy rzeczywiście różni się od rezydualnego marginesu dumpingu ustalonego w pierwotnym dochodzeniu. W związku z powyższym wniosek złożony przez wnioskodawcę należy odrzucić oraz zakończyć przegląd pod kątem nowego eksportera. W konsekwencji należy utrzymać w stosunku do wnioskodawcy rezydualne cło antydumpingowe ustalone w pierwotnym dochodzeniu, tzn. 39,9 %.80.  POBRANIE CŁA ANTYDUMPINGOWEGO Z MOCĄ WSTECZNĄ81.  Ponieważ w wyniku przeglądu stwierdzono dumping ze strony przedmiotowego przedsiębiorstwa, cło antydumpingowe stosowane względem tego przedsiębiorstwa powinno zostać nałożone z mocą wsteczną na przywóz produktu objętego postępowaniem, podlegający rejestracji na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1536/2007.82.  UJAWNIENIE I OKRES OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW83.  Wnioskodawcę poinformowano o podstawowych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierza się nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na dokonywany przez niego przywóz do Wspólnoty, oraz umożliwiono mu przedstawienie uwag.84.  Przegląd ten nie ma wpływu na termin, w którym rozporządzenie (WE) nr 1659/2005 wygasa na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 185.  Niniejszym kończy się przegląd pod kątem nowego eksportera, wszczęty w drodze rozporządzenia (WE) nr 1536/2007, oraz nakłada się na przywóz określony w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1536/2007 cło antydumpingowe, mające zastosowanie, zgodnie z art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1659/2005, do „wszystkich innych przedsiębiorstw” w Chińskiej Republice Ludowej.86.  Niniejszym nakłada się z mocą od dnia 22 grudnia 2007 r. cło antydumpingowe, mające zastosowanie, zgodnie z art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1659/2005, do „wszystkich innych przedsiębiorstw” w Chińskiej Republice Ludowej, na przywóz niektórych rodzajów cegieł magnezytowych zarejestrowany na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1536/2007.87.  Niniejszym poleca się organom celnym zaprzestanie rejestracji przywozu prowadzonej na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1536/2007.88.  O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej . Artykuł 1 ust. 2 stosuje się z mocą od dnia 22 grudnia 2007 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, s. 17).[2] Dz.U. L 267 z 12.10.2005, s. 1.[3] Dz.U. L 337 z 21.12.2007, s. 42.


title: Wniosek rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1717/2006 ustanawiające Instrument na rzecz Stabilności

text:
Ważna informacja prawna

|

52009PC0195

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 21.4.2009KOM(2009) 195 wersja ostateczna2009/0058 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1717/2006 ustanawiające Instrument na rzecz Stabilności  UZASADNIENIE1.  W ramach reformy instrumentów finansowych w zakresie działań zewnętrznych na lata 2007-2013, która polegała na zastąpieniu ponad 30 różnych aktów prawnych siedmioma nowymi aktami, rozporządzeniem (WE) nr 1717/2006 z dnia 15 listopada 2006 r. ustanowiono Instrument na rzecz Stabilności mający na celu stworzenie Wspólnocie możliwości podejmowania spójnej i wspólnej reakcji na sytuacje kryzysowe i sytuacje grożące kryzysem, przy użyciu jednego instrumentu prawnego wyposażonego w uproszczone procedury podejmowania decyzji.2.  Przegląd procesu wdrażania rozporządzenia przeprowadzany na podstawie art. 25 może w odpowiednich przypadkach skutkować przedstawieniem wniosków legislacyjnych, jeśli Komisja uzna, że do rozporządzenia należy wprowadzić konieczne zmiany. W odniesieniu do Instrumentu na rzecz Stabilności zachodzi taka konieczność.3.  W dniu 15 listopada 2006 r. w momencie przyjmowania rozporządzenia ustanawiającego Instrument na rzecz Stabilności Rada i Komisja wydały wspólne oświadczenie, w którym zgodziły się co do tego, że „żaden z przepisów odnośnego rozporządzenia nie może być interpretowany tak, jakby z góry przesądzał o stanowiskach zajętych w sprawie 91/05. Dopóki Europejski Trybunał Sprawiedliwości nie orzeknie w tej sprawie, Komisja nie będzie podejmowała żadnych środków na podstawie art. 3 ust. 2 lit. i). Rada i Komisja są zgodne co do tego, że w ramach przeglądu — o którym mowa w art. 25 rozporządzenia w sprawie ustanowienia Instrumentu na rzecz stabilności i który dotyczyć będzie stosowania tegoż rozporządzenia — zostanie odpowiednio zrewidowany zakres art. 3 ust. 2 lit. i) na podstawie wniosku Komisji, w świetle orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-91/05 (Komisja przeciwko Radzie).” [1]4.  W dniu 20 maja 2008 r. Europejski Trybunał Sprawiedliwości stwierdził nieważność decyzji Rady 2004/833/WPZiB z dnia 2 grudnia 2004 r. dotyczącej wykonania wspólnego działania 2002/589/WPZiB w celu wniesienia wkładu Unii Europejskiej do CEDEAO w ramach moratorium dotyczącego ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej (sprawa zwana dalej „sprawą CEDEAO”)[2].5.  Na podstawie wspólnego stanowiska wydanego przez Radę i Komisję konieczne jest zaproponowanie zmian do art. 3 ust. 2 lit. i) w celu dostosowania go do orzecznictwa Trybunału. Z tego samego powodu należy wprowadzić zmiany w art. 4 ust. 1 lit. a), mówiącym o pomocy na rzecz wspierania walki z nielegalnym handlem, w celu włączenia do niego bezpośredniego odwołania do „broni strzeleckiej i lekkiej”.6.  Artykuł 17 rozporządzenia wyłącza możliwość uczestnictwa partnerów z krajów rozwiniętych niebędących członkami UE i EOG w działaniach na rzecz wsparcia dla budowania potencjału przed– i pokryzysowego (gotowość na wypadek sytuacji kryzysowych) przeprowadzanych na podstawie art. 4 ust. 3 rozporządzenia. Tak więc partnerzy, którzy mają prawo uczestnictwa w środkach w ramach reagowania na sytuacje kryzysowe na podstawie art. 3 rozporządzenia, na mocy art. 17 są wyłączeni z działań w ramach komponentu „gotowość na sytuacje kryzysowe”. Jest to niespójność, która stanowi poważną przeszkodę na drodze do osiągnięcia celów wskazanych w art. 4 ust. 3. W związku z tym proponuje się otwarcie nieograniczonej możliwości ubiegania się o przyznanie zamówień lub umów o dotację na mocy art. 4 ust. 3, podobnie jak w przypadku środków na mocy art. 3, zgodnie z art. 17 ust. 4 w celu dostosowania przepisów dotyczących uczestnictwa oraz zasad pochodzenia pomocy na rzecz reagowania na sytuacje kryzysowe do odpowiadających im przepisów w dziedzinie gotowości na sytuacje kryzysowe.7.  W artykule 24 rozporządzenia wskazano, że nie więcej niż 7 procent całkowitej kwoty referencyjnej przeznacza się na działania objęte art. 4 ust. 1. Jednakże wielkość przydziału z puli środków finansowych przewidzianych na środki podejmowane na mocy art. 4 ust. 1 okazała się niewystarczająca i powinna zostać zwiększona, ponieważ dziedziny objęte art. 4 ust. 1 są tak liczne, że przy dostępności tak niewielkich środków nawet kompleksowe programy mogą w skuteczny sposób objąć tylko kilka z nich. Przeprowadzenie skutecznych działań w dziedzinie infrastruktury krytycznej, zagrożeń dla zdrowia publicznego oraz globalnej reakcji na zagrożenia transregionalne wymaga znacznych środków, które umożliwią wywarcie widocznych skutków i zapewnią wiarygodność. Ponadto działania transregionalne, które uzupełniają działania przeprowadzane z puli środków krajowych i regionalnych, wymagają odpowiednio wysokiego finansowania, które umożliwi osiągnięcie masy krytycznej. Środki obecnie przeznaczane z budżetu (9 mln EUR w 2007 r., 10 mln EUR w 2008 r. oraz 13 mln EUR w 2009 r.) oraz limit 7% określony w art. 24 rozporządzenia nie pozwalają na osiągnięcie tego celu. W związku z tym proponowane jest zwiększenie limitu środków przeznaczanych z całkowitej puli środków na działania na mocy art. 4 ust. 1 z 7% do 10%.2009/0058 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1717/2006 ustanawiające Instrument na rzecz StabilnościPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 179 ust. 1 i art. 181a,uwzględniając wniosek Komisji,stanowiąc zgodnie z procedurą, określoną w art. 251 Traktatu[3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzenie (WE) nr 1717/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiające Instrument na rzecz Stabilności[4] zostało opracowane w celu stworzenia Wspólnocie możliwości podejmowania spójnej i wspólnej reakcji na sytuacje kryzysowe i sytuacje grożące kryzysem, przy użyciu jednego instrumentu prawnego wyposażonego w uproszczone procedury podejmowania decyzji.(2) Przegląd przeprowadzony na podstawie art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1717/2006 wykazał, iż należy zaproponować pewnie zmiany do tego rozporządzenia.(3) Rozporządzenie (WE) nr 1717/2006 musi zostać dostosowane do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (Wielka Izba) z dnia 20 maja 2008 r. (sprawa nr C-91/05), które stanowi, iż środki zwalczania rozprzestrzeniania i wykorzystywania broni strzeleckiej i lekkiej oraz dostępu do niej wdrażane są przez Wspólnotę w ramach polityki rozwoju, a więc w ramach rozporządzenia (WE) nr 1717/2006.(4) Należy dążyć do skuteczniejszego osiągania celów określonych w art. 4 ust. 3 i polepszenia spójności poprzez umożliwienie nieograniczonego ubiegania się o przyznanie zamówienia lub umowy o dotację na mocy art. 4 ust. 3, podobnie jak w przypadku środków na mocy art. 3, w celu dostosowania przepisów dotyczących uczestnictwa oraz zasad pochodzenia pomocy na rzecz reagowania na sytuacje kryzysowe do odpowiadających im przepisów stosowanych w dziedzinie gotowości na sytuacje kryzysowe.(5) Wielkość przydziału z puli środków finansowych przewidzianych w art. 24 na środki podejmowane na mocy art. 4 ust. 1 okazała się niewystarczająca i powinna zostać zwiększona. Obejmowane dziedziny są tak liczne, że przy dostępności tak niewielkich środków nawet kompleksowe programy mogą zostać w skuteczny sposób objąć tylko kilka z nich. Przeprowadzenie skutecznych działań w dziedzinie infrastruktury krytycznej, zagrożeń dla zdrowia publicznego oraz globalnej reakcji na zagrożenia transregionalne wymaga znacznych środków, które umożliwią wywarcie widocznych skutków i zapewnią wiarygodność. Ponadto działania transregionalne, które uzupełniają działania przeprowadzane z puli środków krajowych i regionalnych, wymagają finansowania odpowiedniej wielkości, które umożliwi osiągnięcie masy krytycznej. Maksymalny procent przeznaczany z całkowitej puli środków na działania objęte art. 4 ust. 1 powinien zostać zwiększony z 7% do 10%, aby umożliwić dalsze osiąganie celów określonych w art. 4 ust. 1.(6) Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą być osiągnięte w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skalę niezbędnych działań, można je w większym stopniu osiągnąć na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 1717/2006 wprowadza się następujące zmiany:(1) w art. 3 ust. 2 lit. i) otrzymuje brzmienie:„i) wspieranie działań w ramach wspólnotowej polityki współpracy i jej celów zmierzających do zwalczania nielegalnego korzystania z broni strzeleckiej i lekkiej i dostępu do niej; wsparcie takie powinno obejmować również działania inspekcyjne, udzielanie pomocy ofiarom, uświadamianie problemu ogółowi społeczeństwa oraz rozwijanie prawnej i administracyjnej wiedzy specjalistycznej w tej dziedzinie oraz dobrych praktyk;”;(2) w art. 4 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:„a) wzmocnienie zdolności organów ścigania, władz sądowniczych i cywilnych zaangażowanych w walkę z terroryzmem i przestępczością zorganizowaną, w tym z handlem ludźmi, nielegalnym handlem narkotykami, bronią palną, bronią strzelecką i lekką i materiałami wybuchowymi, a także w skuteczną kontrolę nielegalnego handlu i tranzytu;”;(3) w art. 17 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:“4. W przypadku nadzwyczajnych środków pomocy i przejściowych programów reagowania, o których mowa w art. 6, oraz w przypadku środków przyjętych w ramach realizacji celów, o których mowa w art. 4 ust. 3, udział w postępowaniach w sprawie udzielania zamówień lub zawierania umów o dotacje jest otwarty w skali światowej.5. W przypadku środków przyjętych w dążeniu do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, udział w postępowaniach w sprawie udzielania zamówień i zawierania umów o dotacje, jak również reguły pochodzenia, są otwarte dla osób fizycznych lub prawnych z państw rozwijających się lub przechodzących transformację, określonych przez OECD, jak również dla osób fizycznych lub prawnych z każdego innego kraju kwalifikującego się zgodnie z odpowiednią strategią.”;(4) artykuł 24 otrzymuje brzmienie:„ Artykuł 24Koperta finansowaKoperta finansowa na realizację niniejszego rozporządzenia w latach 2007–2013 wynosi 2 062 000 000 EUR. Władza budżetowa zatwierdza kwotę rocznych środków w granicach określonych w ramach finansowych.Na lata 2007-2013a) nie więcej niż 10 procent koperty finansowej przeznacza się na działania objęte art. 4 ust. 1;b) nie więcej niż 15 procent koperty finansowej przeznacza się na działania objęte art. 4 ust. 2;c) nie więcej niż 5 procent koperty finansowej przeznacza się na działania objęte art. 4 ust. 3.”Artykuł 2Wejście w życieNiniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący[…] […] [1] Dokument Rady 14010/06 ADD 1 z dnia 27.10.2006 r.[2] ETS, sprawa C-91/05 (CEDEAO).[3] Opinia Parlamentu Europejskiego wydana dnia XXXX 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia XXXX 2009 r.[4] Dz.U. L 327 z 24.11.2006, s. 1.