               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 15.6.2018
            COM(2018) 477 final
            2018/0255(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym drugiej raty za 2018 r.

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Niniejszy wniosek dotyczy projektu decyzji Rady dotyczącej drugiej raty wkładów finansowych na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), wnoszonych przez państwa członkowskie w roku 2018.

                  11. EFR oraz inne fundusze EFR, które nie zostały jeszcze zamknięte (tj. 8., 9. i 10. EFR), są zarządzane według zasad określonych w następujących dokumentach:

                  obowiązująca Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („umowa o partnerstwie AKP–UE”), z późniejszymi zmianami
                     1
                  ;

                  Umowa wewnętrzna między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE, oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                     2
                   („umowa wewnętrzna dotycząca 11. EFR”);

                  rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju
                     3
                   („rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do 11. EFR”).

                  Wymienione wyżej dokumenty zawierają wieloletnie zobowiązania państw członkowskich do zapewnienia wsparcia finansowego na rzecz EFR. Rozporządzenie finansowe dotyczące 11. EFR przewiduje regularne wnoszenie wkładów przez państwa członkowskie do EFR na podstawie wcześniej ustalonych zobowiązań finansowych. Regularne wkłady są następstwem technicznych decyzji Rady odzwierciedlających realizację podjętych wcześniej zobowiązań finansowych.

                  Niektóre pozycje w uzasadnieniu nie mają zatem zastosowania do wezwań do wnoszenia regularnych wkładów, takich jak niniejsze wezwanie.

               2.ASPEKTY PRAWNE

               •Podstawa prawna

                  Art. 7 umowy wewnętrznej dotyczącej 11. EFR przewiduje procedurę, zgodnie z którą wkłady państw członkowskich do EFR mają być ustalane.

                  Zgodnie z art. 21 ust. 3 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR Komisja przedstawia wniosek w sprawie wkładów państw członkowskich w odniesieniu do drugiej transzy do dnia 15 czerwca. Rada musi podjąć decyzję w sprawie tego wniosku najpóźniej w terminie 21 dni kalendarzowych od przedłożenia tego wniosku.

                  Art. 21 ust. 4 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR zawiera przepisy dotyczące treści wniosku Komisji.

               •Inne aspekty prawne

                  Zgodnie z art. 21 ust. 7 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR w przypadku każdej z tych kwot określa się kwotę, którą zarządza Komisja Europejska, i kwotę, którą zarządza Europejski Bank Inwestycyjny (EBI).

                  Zgodnie z art. 52 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR Europejski Bank Inwestycyjny przekazał Komisji Europejskiej swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

                  Zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują dostępne kwoty z tytułu poprzednich EFR, jedną po drugiej. Wezwania do wniesienia wkładów, o których mowa w niniejszym wniosku, dotyczą zatem kwot w ramach 10. EFR dla EBI oraz kwot w ramach 11. EFR dla Komisji Europejskiej.

                  Art. 23 ust. 1 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR stanowi, że w przypadku nieprzekazania raty wkładu w terminie dane państwo członkowskie zobowiązane jest zapłacić odsetki od niewpłaconej kwoty, zgodnie z zasadami określonymi w tym artykule.

               3.WPŁYW NA BUDŻET

                  Brak wpływu na budżet.

               2018/0255 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym drugiej raty za 2018 r.

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy Unii Europejskiej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                  4
                („umowa wewnętrzna”), w szczególności jej art. 7,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym mającym zastosowanie do 11. EFR”)
                  5
               , w szczególności jego art. 21 ust. 3 i art. 21 ust. 4,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z procedurą określoną w art. 21–24 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR Komisja do dnia 15 czerwca 2018 r. ma przedstawić wniosek określający: a) kwotę drugiej raty wkładu na 2018 r.; oraz b) skorygowaną roczną kwotę wkładu na rok 2018, jeżeli kwota ta odbiega od rzeczywistych potrzeb.

               (2)Zgodnie z art. 52 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR w dniu 15 kwietnia 2018 r. Europejski Bank Inwestycyjny przekazał Komisji Europejskiej swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

               (3)Art. 22 ust. 1 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR stanowi, że wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich EFR. Należy zatem wezwać do wniesienia wkładów w ramach 10. EFR dla EBI i w ramach 11. EFR dla Komisji.

               (4)Decyzją (UE) 2017/2171
                  6
               , w dniu 20 listopada 2017 r., na wniosek Komisji Europejskiej, Rada przyjęła decyzję ustalającą pułap rocznej kwoty wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2018 r. w wysokości 4 550 000 000 EUR dla Komisji Europejskiej oraz 250 000 000 EUR dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Poszczególne wkłady na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, które państwa członkowskie przekazują Komisji Europejskiej i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu w ramach drugiej raty za 2018 r., określono w tabeli w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Roczną kwotę wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2018 r. zmienia się niniejszym na 4 500 000 000 EUR. Kwota ta zostaje podzielona na 4 250 000 000 EUR dla Komisji i 250 000 000 EUR dla EBI.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

                     (2)

                        Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (3)

                        Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17–38.

                     (4)

                        Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (5)

                        Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17–38.

                     (6)

                        Dz.U. L 306 z 22.11.2017, s. 21-23.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia15.6.2018
            COM(2018) 477 final
            ZAŁĄCZNIK
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym drugiej raty za 2018 r.

               ZAŁĄCZNIK

                        PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE

                        Klucz dot. 10. EFR w %

                        Klucz dot. 11. EFR w %

                        Druga rata za 2018 r. (w EUR)

                        Ogółem

                        Komisja

                        EBI

                        11. EFR

                        10. EFR

                        BELGIA

                        3,53

                        3,24927

                        42 240 510,00

                        3 530 000,00

                        45 770 510,00

                        BUŁGARIA

                        0,14

                        0,21853

                        2 840 890,00

                        140 000,00

                        2 980 890,00

                        REPUBLIKA CZESKA

                        0,51

                        0,79745

                        10 366 850,00

                        510 000,00

                        10 876 850,00

                        DANIA

                        2,00

                        1,98045

                        25 745 850,00

                        2 000 000,00

                        27 745 850,00

                        NIEMCY

                        20,50

                        20,57980

                        267 537 400,00

                        20 500 000,00

                        288 037 400,00

                        ESTONIA

                        0,05

                        0,08635

                        1 122 550,00

                        50 000,00

                        1 172 550,00

                        IRLANDIA

                        0,91

                        0,94006

                        12 220 780,00

                        910 000,00

                        13 130 780,00

                        GRECJA

                        1,47

                        1,50735

                        19 595 550,00

                        1 470 000,00

                        21 065 550,00

                        HISZPANIA

                        7,85

                        7,93248

                        103 122 240,00

                        7 850 000,00

                        110 972 240,00

                        FRANCJA

                        19,55

                        17,81269

                        231 564 970,00

                        19 550 000,00

                        251 114 970,00

                        CHORWACJA

                        0,00

                        0,22518

                        2 927 340,00

                        0,00

                        2 927 340,00

                        WŁOCHY

                        12,86

                        12,53009

                        162 891 170,00

                        12 860 000,00

                        175 751 170,00

                        CYPR

                        0,09

                        0,11162

                        1 451 060,00

                        90 000,00

                        1 541 060,00

                        ŁOTWA

                        0,07

                        0,11612

                        1 509 560,00

                        70 000,00

                        1 579 560,00

                        LITWA

                        0,12

                        0,18077

                        2 350 010,00

                        120 000,00

                        2 470 010,00

                        LUKSEMBURG

                        0,27

                        0,25509

                        3 316 170,00

                        270 000,00

                        3 586 170,00

                        WĘGRY

                        0,55

                        0,61456

                        7 989 280,00

                        550 000,00

                        8 539 280,00

                        MALTA

                        0,03

                        0,03801

                        494 130,00

                        30 000,00

                        524 130,00

                        NIDERLANDY

                        4,85

                        4,77678

                        62 098 140,00

                        4 850 000,00

                        66 948 140,00

                        AUSTRIA

                        2,41

                        2,39757

                        31 168 410,00

                        2 410 000,00

                        33 578 410,00

                        POLSKA

                        1,30

                        2,00734

                        26 095 420,00

                        1 300 000,00

                        27 395 420,00

                        PORTUGALIA

                        1,15

                        1,19679

                        15 558 270,00

                        1 150 000,00

                        16 708 270,00

                        RUMUNIA

                        0,37

                        0,71815

                        9 335 950,00

                        370 000,00

                        9 705 950,00

                        SŁOWENIA

                        0,18

                        0,22452

                        2 918 760,00

                        180 000,00

                        3 098 760,00

                        SŁOWACJA

                        0,21

                        0,37616

                        4 890 080,00

                        210 000,00

                        5 100 080,00

                        FINLANDIA

                        1,47

                        1,50909

                        19 618 170,00

                        1 470 000,00

                        21 088 170,00

                        SZWECJA

                        2,74

                        2,93911

                        38 208 430,00

                        2 740 000,00

                        40 948 430,00

                        ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

                        14,82

                        14,67862

                        190 822 060,00

                        14 820 000,00

                        205 642 060,00

                        OGÓŁEM UE-28

                        100,00

                        100,00

                        1 300 000 000,00

                        100 000 000,00

                        1 400 000 000,00


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 2.8.2018
            COM(2018) 565 final
            2018/0297(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na posiedzeniu uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na posiedzeniu uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych („posiedzenie uczestników”) w związku z przewidywanym przyjęciem decyzji dotyczącej wniosku Turcji o przystąpienie do Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych („Porozumienie”) Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD).

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Porozumienie w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych

               Porozumienie stanowi „dżentelmeńską umowę” między UE, USA, Kanadą, Japonią, Koreą, Norwegią, Szwajcarią, Australią i Nową Zelandią, której celem jest stworzenie ram dla uporządkowanego korzystania z oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. W praktyce oznacza to zapewnienie równych warunków działania (w ramach których konkurencja opiera się na cenie i jakości wywożonych towarów, a nie na oferowanych warunkach finansowych), a także działanie na rzecz eliminacji subsydiów i zakłóceń w handlu związanych z oficjalnie wspieranymi kredytami eksportowymi. Porozumienie weszło w życie w kwietniu 1978 r. na czas nieokreślony i chociaż otrzymuje wsparcie administracyjne Sekretariatu OECD, nie jest aktem prawnym OECD
                  1
               .

               Porozumienie jest regularnie aktualizowane, aby uwzględnić nowe zmiany techniczne i polityczne wpływające na kredyty eksportowe w różnych sektorach. Porozumienie zostało przetransponowane i, co za tym idzie, uznane za prawnie wiążące w UE, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011
                  2

                  3
               . Aktualizacje włączane są do prawodawstwa UE w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 2 wymienionego rozporządzenia.

               2.2.Posiedzenie uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych

               Art. 67 Porozumienia stanowi, że „Uczestnicy regularnie dokonują przeglądu funkcjonowania Porozumienia. W ramach przeglądu uczestnicy badają, między innymi, procedury powiadamiania, wdrażanie i funkcjonowanie systemu DDR, zasady i procedury dotyczące pomocy wiązanej, zagadnienia dopasowania, wcześniejsze zobowiązania i możliwości uczestnictwa w Porozumieniu większej liczby krajów”.

               Komisja Europejska reprezentuje Unię na posiedzeniu uczestników, na którym decyzje dotyczące wszelkich zmian Porozumienia podejmowane są w drodze konsensusu. Stanowisko Unii jest przyjmowane przez Radę i omawiane z przedstawicielami państw członkowskich w ramach grupy roboczej Rady ds. kredytów eksportowych
                  4
               .

               2.3.Planowany akt posiedzenia uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych

               Art. 3 Porozumienia stanowi, że „Obecni uczestnicy mogą zapraszać do uczestnictwa w Porozumieniu pozostałych członków OECD oraz państwa niebędące członkami”. Turcja jest członkiem OECD od dnia 2 sierpnia 1961 r.

               W piśmie z dnia 20 września 2017 r. skierowanym do przewodniczącego posiedzenia uczestników Porozumienia Turcja wniosła o przystąpienie do Porozumienia w charakterze uczestnika.

               Wniosek Turcji został omówiony na niejawnym posiedzeniu uczestników w dniu 15 listopada 2017 r. Nie podjęto żadnej decyzji, ponieważ uczestnicy, w tym UE, nie byli w stanie zająć stanowiska w tej sprawie.

               W tygodniu rozpoczynającym się w dniu 12 listopada 2018 r. posiedzenie uczestników Porozumienia ma przyjąć decyzję dotyczącą wspomnianego wniosku Turcji („planowany akt”).

               Planowany akt będzie wiążący dla stron zgodnie z art. 67 Porozumienia.

               3.Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii

               Od 2006 r. Turcja uczestniczy w Porozumieniu w charakterze obserwatora.

               Obecnie Turcja zobowiązana jest już do przestrzegania przepisów UE dotyczących oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych zgodnie z art. 12 umowy o unii celnej między UE a Turcją, który stanowi, że:

               „W stosunku do państw niebędących członkami Wspólnoty Turcja stosuje przepisy i środki wykonawcze, które są zasadniczo podobne do przepisów i środków polityki handlowej Wspólnoty, określonych w następujących rozporządzeniach: [...] – decyzja Rady 93/112/EWG (oficjalnie wspierane kredyty eksportowe)
                  5
               ”

               Decyzja Rady 93/112/EWG została zastąpiona rozporządzeniem (UE) nr 1233/2011 i nawet jeśli Turcja nie dostosowała się jeszcze w pełni do przepisów UE dotyczących kredytów eksportowych (jak stwierdzono w sprawozdaniu dotyczącym Turcji z 2016 r.
                  6
               ), przyjęcie Turcji jako uczestnika Porozumienia OECD zwiększy presję wywieraną na Turcję w kwestii zgodności z tymi przepisami. Ponieważ zasady dotyczące oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych przyjmowane są w drodze konsensusu na posiedzeniu uczestników Porozumienia, po uzyskaniu statusu uczestnika Turcja będzie w pełni zaangażowana w proces decyzyjny.

               Turcja jest również członkiem międzynarodowej grupy roboczej ds. kredytów eksportowych ustanowionej w 2012 r. w celu wynegocjowania nowych zasad dotyczących kredytów eksportowych z udziałem przedstawicieli gospodarek wschodzących i nienależących do OECD. Turcja aktywnie uczestniczy w pracach tej grupy i popiera stanowisko UE.

               W związku z tym należy poprzeć wniosek Turcji o przystąpienie do Porozumienia w charakterze uczestnika.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  7
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Akt, który ma zostać przyjęty przez posiedzenie uczestników, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt może mieć decydujący wpływ na treść prawa UE zgodnie z art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylającego decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE, który stanowi, że „Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 3 w celu zmiany załącznika II w wyniku poprawek do wytycznych, uzgodnionych przez uczestników Porozumienia”.

               W związku z tym proceduralną podstawę prawną wnioskowanej decyzji stanowi art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na mocy art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w odniesieniu do którego ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Cel i treść planowanego aktu odnoszą się do wspólnej polityki handlowej. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Ponieważ akt posiedzenia uczestników zmieni Porozumienie, po przyjęciu stosowne jest opublikowanie go w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2018/0297 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na posiedzeniu uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych („Porozumienie”) zostało przetransponowane i, co za tym idzie, uznane za prawnie wiążące w UE, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011
                  8

                  9
               .

               (2)Zgodnie z art. 3 Porozumienia posiedzenie uczestników Porozumienia może przyjąć decyzję w sprawie zaproszenia innych członków OECD do uczestnictwa w Porozumieniu.

               (3)W dniu 20 września 2017 r. Turcja zapowiedziała, że zamierza ubiegać się o uczestnictwo w Porozumieniu.

               (4)Posiedzenie uczestników Porozumienia podczas 140. posiedzenia w tygodniu rozpoczynającym się w dniu 12 listopada 2018 r. ma przyjąć decyzję w sprawie wniosku Turcji o przystąpienie do Porozumienia w charakterze uczestnika.

               (5)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na posiedzeniu uczestników Porozumienia, ponieważ, zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1233/2011, planowana decyzja może wywrzeć decydujący wpływ na treść prawa Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na 140. posiedzeniu uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, polega na zatwierdzeniu wniosku Turcji o przystąpienie do Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych w charakterze uczestnika.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja jest skierowana do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Jak określono w art. 5 Konwencji OECD.

                     (2)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylające decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE (Dz.U. L 326 z 8.12.2011, s. 45).

                     (3)

                        W przeszłości wcześniejsze wersje Porozumienia OECD były już transponowane do prawa UE w drodze decyzji Rady.

                     (4)

                        Decyzja Rady w sprawie ustanowienia Grupy ds. Koordynacji Polityki w zakresie Ubezpieczeń Kredytów, Poręczeń i Kredytów Finansowych (Dz.U. 66 z 27.10.1960, s. 1339/60).

                     (5)

                        Dz.U. L 44 z 22.2.1993, s. 1

                     (6)

                        SWD(2016) 366 final.

                     (7)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C 2014, 2258, pkt 61–64.

                     (8)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylające decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE (Dz.U. L 326 z 8.12.2011, s. 45).

                     (9)

                        W przeszłości wcześniejsze wersje Porozumienia OECD były już transponowane do prawa UE w drodze decyzji Rady.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 20.7.2018
            COM(2018) 548 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwiewniosku Niderlandów – EGF/2018/001 NL/Financial service activities

               UZASADNIENIE

               KONTEKST WNIOSKU

               1.Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  1
                („rozporządzenie w sprawie EFG”).

               2.W dniu 23 lutego 2018 r. Niderlandy złożyły wniosek EGF/2018/001 NL/Financial service activities o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami
                  2
                w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 64 według NACE Rev. 2 – Finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych – w zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionach: NL12 – Friesland, NL13 – Drenthe i NL21 – Overijssel w Niderlandach.

               3.Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała, zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione.

               STRESZCZENIE WNIOSKU

                        Wniosek EFG

                           EGF/2018/001

                        NL/Financial service activities

                        Państwo członkowskie

                        Niderlandy

                        Regiony, których dotyczy wniosek (poziom NUTS
                           3
                         2)

                        NL12 – Friesland

                        NL13 – Drenthe

                        NL21 – Overijssel

                        Data złożenia wniosku

                        23 lutego 2018 r.

                        Data potwierdzenia przyjęcia wniosku

                        23 lutego 2018 r.

                        Data wniosku o dodatkowe informacje

                        9 marca 2018 r.

                        Termin przekazania dodatkowych informacji

                        4 maja 2018 r.

                        Termin przeprowadzenia oceny

                        27 lipca 2018 r.

                        Kryterium interwencji

                        Art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG

                        Liczba przedsiębiorstw, których dotyczy wniosek

                        20

                        Sektory działalności gospodarczej

                        (Dział według klasyfikacji NACE Rev. 2)
                           4

                        Dział 64 – Finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych

                        Okres odniesienia (dziewięć miesięcy):

                        24 marca 2017 r. – 24 grudnia 2017 r.

                        Całkowita liczba uprawnionych beneficjentów

                        1 324

                        Całkowita liczba beneficjentów objętych pomocą

                        450

                        Liczba objętych pomocą młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (młodzież NEET)

                        0

                        Budżet na zindywidualizowane usługi (w EUR)

                        1 908 000

                        Budżet na realizację EFG
                           5
                         (w EUR)

                             79 500

                        Całkowity budżet (w EUR)

                        1 987 500

                        Wkład z EFG (60 %) (w EUR)

                        1 192 500

               OCENA WNIOSKU

               Procedura

               4.Dnia 23 lutego 2018 r., tj. w ciągu 12 tygodni od daty spełnienia kryteriów interwencji określonych w art. 4 rozporządzenia w sprawie EFG, Niderlandy złożyły wniosek

                  EGF/2018/001

               NL/Financial service activities. W tym samym dniu Komisja potwierdziła jego otrzymanie, a w dniu 9 marca 2018 r. zwróciła się do władz Niderlandów o dodatkowe informacje. Informacje te przedstawiono po przedłużeniu przez Komisję o dwa tygodnie terminu sześciu tygodni na podstawie należycie uzasadnionego wniosku Niderlandów o jego przedłużenie. Termin 12 tygodni od otrzymania kompletnego wniosku, w którym Komisja powinna zakończyć swoją ocenę zgodności wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego, upływa w dniu 27 lipca 2018 r.

               Kwalifikowalność wniosku

               Przedmiotowe przedsiębiorstwa i beneficjenci

               5.Wniosek dotyczy 1 324 pracowników zwolnionych w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 64 według NACE Rev. 2 – Finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych. Zwolnienia miały miejsce w zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionach: NL12 – Friesland, NL13 – Drenthe i NL21 – Overijssel
                  6
               .

                        Przedsiębiorstwa i liczba zwolnień w okresie odniesienia

                        Rabobank

                        981

                        BNP Paribas

                        3

                        ING Bank

                        149

                        SBOT BV

                        3

                        ABN-AMRO

                        112

                        KAS Bank NV

                        2

                        Volksbank/SNS

                        29

                        Pale BV

                        2

                        Kredietbank Nederland

                        11

                        Royal Bank of Scotland

                        2

                        Triodos

                        6

                        CEM Finance BV

                        1

                        F. Van Lanschot Bankers

                        5

                        DNB

                        1

                        Lacent BV

                        5

                        KBC Bank

                        1

                        Santander

                        5

                        Krediet Unie BV

                        1

                        Kempen & Co NV

                        4

                        UBS Europe SE

                        1

                        Liczba przedsiębiorstw ogółem: 20

                        Liczba zwolnień ogółem:

                        1 324

                        Łączna liczba osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek:

                        0

                        Łączna liczba uprawnionych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek:

                        1 324

               Kryteria interwencji

               Niderlandy złożyły wniosek na podstawie kryterium interwencji przewidzianego w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w dziewięciomiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwach działających w jednym sektorze gospodarki według klasyfikacji NACE Rev. 2 i zlokalizowanych w jednym lub dwóch sąsiadujących ze sobą regionach zaliczanych do poziomu NUTS 2 w państwie członkowskim. W regionie NL21 – Overijssel, zaliczanym do poziomu NUTS 2, dokonano 610 zwolnień. Dziewięciomiesięczny okres odniesienia dla wniosku biegnie od dnia 24 marca 2017 r. do dnia 24 grudnia 2017 r.

               Obliczenie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności

               6.Liczbę wszystkich 1 324 zwolnień w okresie odniesienia uzyskano, licząc zwolnienia od daty indywidualnego zawiadomienia pracownika przez pracodawcę o zwolnieniu lub wypowiedzeniu zawartej z pracownikiem umowy o pracę.

               7.Łączna liczba uprawnionych beneficjentów wynosi 1 324.

               Związek między zwolnieniami pracowników a światowym kryzysem finansowym i gospodarczym, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 546/2009

               8.W celu wykazania związku między zwolnieniami a światowym kryzysem finansowym i gospodarczym, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 546/2009, Niderlandy twierdzą, że kryzys finansowy i gospodarczy miał poważny wpływ na usługi i funkcjonowanie niderlandzkich banków
                  7

                  8

                  9
               .

               9.Niskie stopy procentowe wprowadzone w reakcji na kryzys finansowy, surowsze warunki regulacyjne, znaczne pogorszenie sytuacji na rynku kredytów hipotecznych i spadek poziomu kredytów udzielanych małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP) doprowadziły do zmniejszenia rentowności i wystąpienia pilnej potrzeby ograniczenia kosztów. W opracowanym przez Komisję sprawozdaniu krajowym z 2018 r. potwierdzono niskie stopy procentowe, spadek poziomu kredytów dla MŚP oraz zadłużenie prywatnych gospodarstw domowych w Niderlandach
                  10
               .

               10.Na rynku kredytów hipotecznych można zauważyć znaczny spadek od 2006 r. do 2015 r.
                  11
                Od 2016 r. następuje niewielkie ożywienie, ale wskaźniki wciąż są dużo niższe niż w okresie przed kryzysem finansowym i gospodarczym. Stopa wzrostu nowych kredytów hipotecznych w skali roku jest obecnie bliska zeru; natomiast w okresie przed kryzysem z 2008 r. wynosiła 4–5 % rocznie. Wejście na rynek nowych podmiotów, takich jak fundusze emerytalno-rentowe i ubezpieczyciele, przyczyniło się do zmniejszenia działalności banków w zakresie kredytów hipotecznych.

               11.Jeżeli chodzi o udzielanie kredytów małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP)
                  12
               , w ostatnich 10 latach można zaobserwować silny spadek, po którym nie nastąpił powrót do poziomu z 2008 r.

               12.W rezultacie banki zredukowały swój personel, przede wszystkim zamykając regionalne oddziały i przechodząc na bankowość internetową. W latach 2004–2014 znikła połowa oddziałów
                  13
                i ta tendencja jest wciąż kontynuowana. Większość zwolnionych osób to pracownicy, którzy mieli bezpośredni kontakt z klientami i wykonywali związane z tym zadania administracyjne.

               13.Do tej pory sektor „Finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych” nie był przedmiotem żadnego wniosku o wsparcie z EFG.

               Zdarzenia, które doprowadziły do zwolnień i przypadków ustania działalności

               14.Niskie stopy procentowe (niskie marże odsetkowe) miały bezpośredni i negatywny wpływ na rentowność banków. Przywrócenie rentowności odbywa się głównie przez ograniczanie kosztów, zamykanie oddziałów regionalnych i automatyzację, mające na celu utrzymanie się na rynku. W rezultacie liczba zatrudnionych we wszystkich bankach stale się zmniejsza.

               15.Między kwietniem 2016 r. a kwietniem 2017 r. liczba zwolnień w niderlandzkim sektorze bankowym wzrosła o 8,6 %, podczas gdy średnia liczba zwolnień we wszystkich sektorach zmniejszyła się o 12,8 %
                  14
               . W 2004 r. Rabobank miał 1 434 oddziały, z których w 2014 r. pozostało tylko 566 (-60 %). W tym samym okresie ABN-AMRO zamknął 427 oddziałów (-57 %)
                  15
               . Volksbank (SNS) zamknął 14 % swoich oddziałów regionalnych w latach 2004–2014. Największy spadek liczby oddziałów regionalnych odnotowano w prowincjach Friesland, Drenthe i Overijssel. ING nigdy nie miał tak wielu oddziałów regionalnych jak inne banki (276), dlatego nie zamknął żadnych oddziałów, ale zredukował personel w istniejących placówkach.

               16.W latach 2010–2016 łączna liczba zatrudnionych w czterech wspomnianych bankach zmniejszyła się z 158 588 do 122 556, a więc o 23 %
                  16
               .

               17.Ponadto przewiduje się dalsze zwolnienia na dużą skalę w ABN-AMRO
                  17
               , ING
                  18
                i Rabobanku
                  19
               . Volksbank, który nie przeszedł znacznej reorganizacji ani restrukturyzacji w ostatnich latach, ogłosił, że planuje reorganizację i zwolnienia
                  20
               .

               18.Liczba osób otrzymujących świadczenia dla bezrobotnych w tym sektorze zwiększyła się ponad trzykrotnie w latach 2008–2015
                  21

                  22
               , a w 2016 r. liczba osób z sektora bankowego, które wystąpiły o zasiłek dla bezrobotnych, wzrosła o 27,7 % w porównaniu z 2015 r. na skutek reorganizacji w tym sektorze. Ponadto sektor bankowy był jedynym sektorem, w którym w 2016 r. zmniejszyło się zatrudnienie, wszystkie pozostałe sektory odnotowały spadek liczby nowo przyznanych świadczeń dla bezrobotnych.

               19.Zwolnienia dotknęły głównie pracowników o niskim lub średnim poziomie wykształcenia, takich jak personel administracyjny i recepcjoniści. Perspektywy na rynku pracy dla tego rodzaju zawodów są niewielkie. W sektorze bankowym kobiety zajmowały najczęściej stanowiska na niższym lub średnim szczeblu, dlatego bezrobotnych jest więcej kobiet (55 %) niż mężczyzn (45 %). 45 % osób bezrobotnych w sektorze bankowym ma co najmniej 55 lat.

               Spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie

               20.Zwolnienia w sektorze bankowym są szczególnie poważnym wyzwaniem dla trzech prowincji
                  23
               . We wszystkich tych trzech prowincjach stopa bezrobocia jest wyższa od średniej krajowej wynoszącej 5,4 %. W prowincji Friesland wynosi 10,8 %
                  24
               , w Drenthe – 7 %
                  25
               , a w Overijssel – 6,3 %
                  26
               . Ogółem 66 % osób było w stanie znaleźć nową pracę w ciągu roku od zwolnienia. W sektorze bankowym tylko 39 % osób znalazło nową pracę w przeciągu jednego roku
                  27
               .

               21.Według niderlandzkiej agencji ubezpieczeń pracowniczych (UWV) perspektywy znalezienia pracy w tym samym sektorze są niewielkie, ponieważ nie przewiduje się wzrostu zatrudnienia w tej branży. Według prognoz w 2018 r. nastąpi dalszy spadek zatrudnienia w tym sektorze
                  28
               .

               22.W prowincji Friesland 16 % osób występujących o świadczenia dla bezrobotnych wykonywało w sektorze bankowym pracę na stanowiskach, które nie są już w regionie potrzebne, między innymi ze względu na zamknięcie oddziałów regionalnych banków
                  29
               .

               23.W prowincji Overijjssel sektor bankowy zajmuje drugie miejsce pod względem liczby osób, które występują o świadczenia dla bezrobotnych
                  30
               .

               24.Oczekiwane skutki zwolnień w dotkniętych nimi regionach związane są z trudnościami w znalezieniu ponownego zatrudnienia w tym samym sektorze. UWV radzi osobom z sektora bankowego w tych trzech prowincjach zmianę zawodu, sektora lub regionu
                  31

                  32
               .. Omawiane trzy prowincje nie są tak uprzemysłowione, ani tak zróżnicowane jak inne regiony w Niderlandach, a większość przedsiębiorstw stanowią MŚP
                  33
               . Istnieją jednak możliwości znalezienia nowej pracy w opiece zdrowotnej, ICT, logistyce, kontroli finansowej i innych sektorach.

               25.Wśród 1 324 zwolnionych pracowników znajdują się osoby szczególnie narażone na bezrobocie: pracownicy biurowi/przedstawiciele handlowi (52 % we wniosku), kobiety (59 %) i osoby starsze powyżej 55 rż. (27 %). Połowa zwolnionych wykonywała zawody techniczne i wymagające kwalifikacji. Ważne jest zatem wsparcie szybkiej reintegracji zwolnionych pracowników na rynku pracy, ponieważ będzie im trudno samodzielnie znaleźć pracę.

               26.Średni okres pobierania świadczeń dla bezrobotnych przez zwolnionych pracowników sektora bankowego jest znacznie dłuższy niż ma to miejsce w przypadku osób zwolnionych w innych sektorach. Ponadto dane UWV pokazują, że co najmniej 12 % osób, które ubiegały się o świadczenia dla bezrobotnych, wcześniej pracowało w sektorze finansowym
                  34
               .

               Beneficjenci objęci pomocą i proponowane działania

               Beneficjenci objęci pomocą

               27.Szacowana liczba zwolnionych pracowników, co do których zakłada się, że skorzystają ze środków pomocy, wynosi 450. Pozostali pracownicy, którzy kwalifikują się do objęcia pomocą, przenoszą się do innych sektorów lub regionów, przechodzą na emeryturę lub uczestniczą w krajowych i lokalnych programach ponownego zatrudnienia. Podział pracowników objętych pomocą według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco:

                        Kategoria

                        Liczba
                           beneficjentów objętych pomocą*

                        Płeć:

                        Mężczyźni:

                        183

                        (40,7 %)

                        Kobiety:

                        267

                        (59,3 %)

                        Obywatelstwo:

                        Obywatele UE:

                        450

                        (100,0 %)

                        Obywatele państw trzecich:

                        0

                        (0 %)

                        Grupa wiekowa:

                        15–24 lat:

                        38

                        (8,4 %)

                        25–29 lat:

                        50

                        (11,1 %)

                        30–54 lat:

                        241

                        (53,6 %)

                        55–64 lat:

                        104

                        (23,1 %)

                        osoby w wieku powyżej 64 lat:

                        17

                        (3,8 %)

               *:% w zaokrągleniu

               Kwalifikowalność proponowanych działań

               28.Usługi zindywidualizowane, które mają być świadczone na rzecz zwolnionych pracowników, obejmują następujące działania:

               –Nabór: dzięki temu środkowi określa się umiejętności każdego uczestnika, jego potencjał i perspektywy zawodowe. Każda przyjęta osoba uzyska na zakończenie poradę.

               –Pomoc w poszukiwaniu pracy: Środek ten polega na zaproponowaniu na samym początku dostosowanego do danej osoby programu. Między innymi obejmuje on przygotowanie dokumentów związanych z przenoszeniem pracowników, intensywne szkolenie dotyczące poszukiwania pracy, organizowanie targów pracy i intensywne kontakty z pracodawcami.

               –Baza danych pracowników mobilnych: W ramach tego środka przewidziano elastyczną bazę danych zarówno dla poszukujących zatrudnienia, jak i pracodawców oferujących pracę tymczasową. Stworzone zostaną regionalne bazy danych pracowników mobilnych dla byłych pracowników sektora bankowego. Środek ten umożliwi zdobycie doświadczenia przez (przekwalifikowanych) pracowników i pomoże im w zaprezentowaniu siebie pracodawcom.

               –Szkolenie dotyczące przedsiębiorczości i coaching: Niektórzy uczestnicy mogą wykorzystać swoje umiejętności i doświadczenia w celu rozpoczęcia własnej działalności gospodarczej. Środek ten obejmuje szkolenie i coaching dla takich osób, poprzez rozwijanie ich umiejętności, sporządzenie planu biznesowego i wspieranie w procedurach prawnych.

               –Szkolenia i przekwalifikowanie umożliwiające nabywanie nowych kwalifikacji oraz zmianę kwalifikacji: Środek ten zapewni szkolenie, przekwalifikowanie i inne udogodnienia edukacyjne na potrzeby sektora detalicznego i nowych profili zawodowych, takich jak transport, usługi IT, zawody techniczne i inne.

               –Pomoc w zakresie zwolnień monitorowanych: Środek ten obejmuje doradztwo zawodowe, poradnictwo zawodowe i szkolenia służące nabyciu nowych kompetencji.

               –Dotacja na promowanie przedsiębiorczości: Środek ten zapewni dotację na pokrycie kosztów inwestycyjnych, jeżeli uczestnik uzyska niezbędne umiejętności i przedstawi racjonalny plan biznesowy.

               29.Opisane tutaj proponowane działania stanowią aktywne środki rynku pracy w ramach działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

               30.Niderlandy dostarczyły wymaganych informacji na temat działań, do których zobowiązane są przedmiotowe przedsiębiorstwa na mocy przepisów krajowych lub układów zbiorowych. Potwierdzono, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi tego typu działań.

               Szacowany budżet

               31.Szacowane łączne koszty wynoszą 1 987 500 EUR i obejmują wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 1 908 000 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 79 500 EUR.

               32.Łączna kwota wkładu finansowego ze środków EFG, którego dotyczy wniosek, wynosi 1 192 500 EUR (60 % całkowitych kosztów).

                        Działania

                        Szacowana liczba uczestników

                        Szacowany koszt na uczestnika*
                        (EUR)

                        Szacowane łączne koszty

                        (EUR)

                        Zindywidualizowane usługi (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Nabór (nabór)

                        250

                        1 152

                        288 000

                        Pomoc w poszukiwaniu pracy (Trajectbegeleiding reintegratie)

                        450

                        900

                        405 000

                        Baza danych pracowników mobilnych (Mobiliteitspool)

                        175

                        3 200

                        560 000

                        Szkolenie dotyczące przedsiębiorczości i coaching (Promotie, cursussen en begeleiding ondernemerschap)

                        20

                        2 000

                        40 000

                        Szkolenia i przekwalifikowanie (Scholing en cursussen)

                        75

                        3 500

                        262 500

                        Pomoc w zakresie zwolnień monitorowanych (Outplacement begeleiding)

                        35

                        1 500

                        52 500

                        Dotacja na promowanie przedsiębiorczości (Toelage ondernemerschap)

                        20

                        15 000

                        300 000

                        Ogółem a):

                        udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług:

                        –

                        1 908 000

                        (100 %)

                        Dodatki i zachęty (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        0

                        0

                        0

                        Ogółem b):

                        udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług:

                        –

                        0

                        (100 %)

                        Działania na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG

                        1. Działania przygotowawcze

                        –

                        0

                        2. Zarządzanie

                        –

                        19 875

                        3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji

                        –

                        39 750

                        4. Kontrola i sprawozdawczość

                        –

                        19 875

                        Ogółem c):

                        udział procentowy w kosztach łącznych:

                        –

                        79 500

                        (4 %)

                        Łączne koszty (a + b + c):

                        –

                        1 987 500

                        Wkład z EFG (60 % łącznych kosztów)

                        –

                        1 192 500

               *: w zaokrągleniu

               33.Niderlandy potwierdziły, że koszty inwestycji z tytułu prowadzenia działalności na własny rachunek, rozpoczęcia działalności gospodarczej i przejęć pracowniczych nie przekroczą 15 000 EUR na jednego beneficjenta.

               Okres kwalifikowalności wydatków

               34.Niderlandy rozpoczęły świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą w dniu 1 stycznia 2018 r. Wydatki na te działania kwalifikują się zatem do objęcia finansowaniem z EFG od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 23 lutego 2020 r.

               35.Niderlandy zaczęły ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 1 października 2017 r. Wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 1 października 2017 r. do dnia 23 sierpnia 2020 r.

               Komplementarność wobec działań finansowanych z funduszy krajowych lub unijnych

               36.Źródłami krajowego prefinansowania i współfinansowania są fundusze agencji ubezpieczeń pracowniczych (UWV), prowincji, funduszy edukacyjnych i partnerów społecznych.

               37.Niderlandy potwierdziły, że opisane powyżej działania, na które przeznaczony jest wkład finansowy z EFG, nie będą jednocześnie wspierane finansowo z innych instrumentów finansowych Unii.

               Procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami, bądź z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi

               38.Niderlandy wskazały, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług opracowano w drodze konsultacji z zainteresowanymi stronami i partnerami społecznymi, takimi jak niderlandzkie stowarzyszenie banków (NVB), niderlandzka federacja związków zawodowych (FNV) oraz narodowa federacja chrześcijańskich związków zawodowych (CNV), w szczególności podczas przygotowywania projektu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług. Partnerzy społeczni będą też uczestniczyć w komitecie sterującym, który zostanie utworzony, aby koordynować wszystkie środki rynku pracy.

               39.Działania przygotowawcze objęły spotkania z przedstawicielami sektora, gminy miejskiej Leeuwarden i trzech prowincji. Zaangażowani partnerzy (partnerzy społeczni, przedstawiciele sektora bankowego) wraz z UWV sporządzili zestawienie dotyczące charakteru i skali problemu. Opracowano plan dla zwolnionych pracowników, aby zwiększyć ich szanse na ponowne zatrudnienie.

               Systemy zarządzania i kontroli

               40.Wniosek zawiera opis systemu zarządzania i kontroli, w którym określono obowiązki zaangażowanych podmiotów. Jest on tożsamy ze strukturą stosowaną na potrzeby Europejskiego Funduszu Społecznego. Koszty związane z tymi działaniami zostaną włączone do łącznych kosztów projektu. Niderlandy powiadomiły Komisję, że zarządzaniem zajmie się dział wdrażania polityki w departamencie ds. służb, współpracy i wdrażania (SZV; Ministerstwo Spraw Społecznych i Zatrudnienia).

               41.Kontrolę finansową jako instytucja certyfikująca sprawować będzie dyrektor generalny niderlandzkiej agencji przedsiębiorczości (RVO) przy Ministerstwie Spraw Gospodarczych i Polityki Klimatycznej. Rolę niezależnej instytucji audytowej przyjmie na siebie służba audytowa instytucji rządowych na szczeblu centralnym (Ministerstwo Finansów).

               42.Jeżeli chodzi o kontrolę wewnętrzną i system rachunkowości, władze prowincji Drenthe zobowiązane są do prowadzenia rzetelnych rejestrów administracyjnych do celów audytu.

               Zobowiązania podjęte przez przedmiotowe państwo członkowskie

               43.Niderlandy przedstawiły wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi:

               –w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji,

               –spełniono określone w przepisach krajowych i unijnych wymogi dotyczące zwolnień grupowych,

               –proponowane działania nie będą finansowane ze środków innych unijnych funduszy lub instrumentów finansowych oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania,

               –proponowane działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych,

               –wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa.

               WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek budżetowy

               44.Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  35
               .

               45.Po przeanalizowaniu wniosku pod kątem warunków określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG i po uwzględnieniu liczby beneficjentów objętych wsparciem, proponowanych działań i szacowanych kosztów, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG w kwocie 1 192 500, EUR, która stanowi 60 % łącznych kosztów proponowanych działań, tak by zapewnić wkład finansowy w odpowiedzi na złożony wniosek.

               46.Decyzja o uruchomieniu EFG, której dotyczy wniosek, zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  36
               .

               Powiązane akty prawne

               47.Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia kwoty 1 192 500 EUR do odpowiedniej linii budżetowej.

               48.Równocześnie z przyjęciem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przyjmie decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego wchodzącego w życie w dniu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą proponowaną decyzję w sprawie uruchomienia środków z EFG.

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie
                  wniosku Niderlandów – EGF/2018/001 NL/Financial service activities

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  37
               , w szczególności jego art. 15 ust. 4,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  38
               , w szczególności jego pkt 13,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  39
               .

               (3)W dniu 23 lutego 2018 r. Niderlandy złożyły wniosek o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 64 według statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (NACE) Rev. 2 (Finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych) w zaliczanych do poziomu 2 wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych (NUTS)
                  40
                regionach: NL12 – Friesland, NL13 – Drenthe i NL21 – Overijssel w Niderlandach. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG, ustanowione w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

               (4)Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 1 192 500 EUR dla wniosku złożonego przez Niderlandy.

               (5)W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2018 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 192 500 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [data przyjęcia]*.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (2)

                        W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

                     (3)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).

                     (4)

                        Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1.

                     (5)

                        Zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

                     (6)

                        Friesland (445), Drenthe (269) i Overijssel (610).

                     (7)

                  https://www.rabobank.com/nl/about-rabobank/results-and-reports/annual-review/2015/organisational-structure/index.html

                     (8)

                  https://www.rabobank.com/nl/about-rabobank/results-and-reports/annual-review/2015/organisational-structure/index.html

                     (9)

                  https://www.dnb.nl/en/news/news-and-archive/persberichten-2016/dnb341434.jsp
                  https://www.ecb.europa.eu/press/key/date/2016/html/sp161003.en.html
                  https://www.ecb.europa.eu/press/key/date/2017/html/ecb.sp170510.en.html

                     (10)

                  https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/2018-european-semester-country-report-netherland-en.pdf

                     (11)

                        Źródło:
                  https://www.dnb.nl/nieuws/nieuwsoverzicht-en-archief/statistisch-nieuws-2017/dnb358895.jsp

                     (12)

                  https://www.dnb.nl/nieuws/nieuwsoverzicht-en-archief/dnbulletin-2014/dnb309784.jsp

                  Dutch Federation of Banks Factsheet Financial Services 2016.
                  https://www.nvb.nl/media/document/000258_od15799-nvb-factsheet-zakelijke-dienstverlening-2016-04-07-def.pdf
                  .

                     (13)

                  https://fd.nl/frontpage/fd-outlook/1086750/hoe-de-bank-uit-de-buurt-verdwijnt-en-straks-elders-weer-verschijnt

                     (14)

                        Newsflash Labourmarket, UWV, kwiecień 2017 r.

                     (15)

                  https://fd.nl/frontpage/fd-outlook/1086750/hoe-de-bank-uit-de-buurt-verdwijnt-en-straks-elders-weer-verschijnt

                     (16)

                        Źródło: sprawozdania roczne ING, ABN-AMRO, RABO-banku i Volksbanku.

                     (17)

                        Kilka sprawozdań rocznych ABN-AMRO z lat 2011–2016.

                     (18)

                        Sprawozdania roczne ING Banku z 2015 i 2016 r.

                     (19)

                        Homas Escritt i Toby Sterling (11 grudnia 2015 r.).
                  „Rabobank to cut 9,000 jobs and shed assets to boost profit”

                     (20)

                  http://www.volkskrant.nl/economie/weer-een-ontslagronde-ook-sns-schrapt-honderden-voltijdbanen~a4435538/

                     (21)

                        Szanse zatrudnienia dla osób w sektorze finansowym, UWV marzec 2017 r.

                     (22)

                  https://fd.nl/economie-politiek/1176581/somber-perspectief-voor-ontslagen-bankmedewerker

                     (23)

                        Liczba zwolnień w sektorze bankowym, UWV.

                     (24)

                        Fakty i liczby dla prowincji Friesland:
                  http://fryslan.databank.nl

                     (25)

                        Fakty i liczby dla prowincji Drenthe:
                  http://www.provincie.drenthe.nl/feitenencijfers/cijfers/economie/

                     (26)

                        Źródło: CBS Statline
                  https://www.cbs.nl

                     (27)

                        Zestawienie informacji dotyczące rynku pracy dla sektora finansowego, UWV, 23 maja 2017 r.

                     (28)

                  https://fd.nl/frontpage/ondernemen/1086910/banken-houden-nog-20-tot-30-kantoren

                     (29)

                        Region w powiększeniu: Friesland, UWV, 2016 r.

                     (30)

                        Region w powiększeniu: Zwolle, UWV 2016 r., Region w powiększeniu: Twente, UWV 2016 r.

                     (31)

                        Zob. przypisy 28–30.

                     (32)

                        Zestawienie informacji dotyczące rynku pracy dla sektora finansowego, UWV, 23 maja 2017 r.

                     (33)

                        Fakty i liczby dla prowincji Overijssel:
                  http://www.overijssel.nl/over-overijssel/cijfers-kaarten/

                     (34)

                        Region w powiększeniu: Drenthe, UWV 2016 r.

                     (35)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (36)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (37)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (38)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (39)

                        Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (40)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 20.9.2018
            COM(2018) 658 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Łotwie

               UZASADNIENIE

               1.Kontekst wniosku

               Niniejsza decyzja dotyczy uruchomienia środków z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej (FSUE) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r.
                  1
                (dalej „rozporządzenie”) na kwotę 17 730 519 EUR w celu udzielenia pomocy Łotwie w związku z powodziami, które miały miejsce w roku 2017. Na sfinansowanie pełnej kwoty wykorzystana zostanie część środków na zobowiązania i środków na płatności w wysokości 47 479 154 EUR zapisanych w budżecie na 2018 r. na pokrycie zaliczek. W związku z tym budżet korygujący nie jest wymagany.

               2.Informacje i warunki

               Latem i jesienią 2017 r. na Łotwie doszło do długotrwałych i intensywnych opadów, które spowodowały przesycenie gleby, a następnie powodzie w całym kraju, zwłaszcza w Łatgalii i na terenach ją otaczających. Doszło do zniszczenia upraw i do rozległych szkód w ciekach, systemie odwadniania, powiązanych instalacjach uzdatniania wody oraz w infrastrukturze drogowej i kolejowej.

               1)Łotwa wystąpiła z wnioskiem o wkład z FSUE w dniu 14 listopada 2017 r., czyli w terminie 12 tygodni od odnotowania pierwszych szkód w dniu 24 sierpnia 2017 r. Wniosek dotyczy „poważnej klęski żywiołowej” i został złożony na podstawie art. 2 ust. 2 rozporządzenia. W dniu 27 kwietnia 2018 r., na wniosek Komisji, władze łotewskie przedstawiły dodatkowe informacje niezbędne do ukończenia oceny niniejszej sprawy.

               2)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem zastosowania funduszu.

               3)Władze łotewskie oceniły łączną wartość szkód bezpośrednich spowodowanych powodzią na kwotę 380,5 mln EUR. Kwota ta przekracza „próg interwencji w przypadku poważnych klęsk żywiołowych” wymagany w celu uruchomienia środków z FSUE, mający zastosowanie do Łotwy w 2017 r., wynoszący 145 740 000 EUR (tj. 0,6 % PKB Łotwy w oparciu o dane z 2015 r.). Ponieważ szacowana łączna wartość szkód bezpośrednich przekracza ten próg, klęskę uznaje się za „poważną klęskę żywiołową” zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu. Wniosek władz Łotwy kwalifikuje się zatem do objęcia pomocą z FSUE.

               4)Łotwa nie wystąpiła o wypłatę zaliczki.

               5)Wniosek Łotwy zawiera szczegółowy opis sytuacji meteorologicznej prowadzącej do klęski oraz jej skutków. Utrzymujące się opady deszczu i powodzie w sierpniu, wrześniu i październiku 2017 r. spowodowały znaczne szkody w rolnictwie i doprowadziły do zniszczenia upraw oraz rozległych zatorów w rolniczym systemie odwadniania. Ponadto doszło do zniszczenia infrastruktury państwowej i samorządowej, w szczególności infrastruktury wodnej (cieki, systemy odwadniania, instalacje hydrologiczne, nasypy i powiązana infrastruktura ochronna) oraz infrastruktury transportowej (drogi główne i lokalne, linie kolejowe). W sumie uszkodzone zostały 184 drogi publiczne, a transport kolejowy musiał zostać czasowo zawieszony. W dniu 29 sierpnia 2017 r. ogłoszono stan wyjątkowy. Państwowe i lokalne instytucje rządowe oraz przedsiębiorstwa świadczące usługi dla ludności nie mogły właściwie funkcjonować. Wiele szkół i innych budynków instytucji samorządowych zostało zalanych i musiały zostać zamknięte. Cieki zostały wypłukane, a do ich koryt zostały naniesione osady. Zniszczenia dotknęły ponad 28 000 km (podziemnych) systemów odwadniania, około 4 500 km kanałów otwartych i rowów oraz około 1 700 cieków i konstrukcji hydrologicznych. Zalanie zakładów oczyszczania ścieków doprowadziło do zanieczyszczenia wody i stworzyło zagrożenie dla środowiska.

               6)Łotwa oszacowała koszty działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 36,2 mln EUR i przedstawiła je w podziale na rodzaje operacji. Zdecydowanie największa część kosztów kwalifikowalnych (prawie 32 mln EUR) dotyczy państwowego systemu odwadniania i powiązanej infrastruktury. Wkład z FSUE nie może być jednak wykorzystany na naprawy, które wykraczają poza przywrócenie stanu tych obiektów sprzed klęski.

               7)Władze łotewskie potwierdziły, że koszty kwalifikowalne nie są objęte ubezpieczeniem.

               8)W ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (2014–2020) region dotknięty klęską żywiołową uznaje się za „region słabiej rozwinięty”. Władze łotewskie nie poinformowały Komisji o zamiarze realokacji środków z programu w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na działania związane z odbudową. Jednakże po wniosku Łotwy o wsparcie dla rolników przedstawiony Komisji w listopadzie 2017 r. Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/108 w sprawie środka nadzwyczajnego w formie pomocy dla rolników w związku z powodziami i intensywnymi opadami deszczu w niektórych regionach Litwy, Łotwy, Estonii i Finlandii. Maksymalna kwota przyznana Łotwie wynosi 3,5 mln EUR.

               9)Łotwa nie uruchomiła Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności.

               10)Jeżeli chodzi o wdrożenie przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim, nie toczy się obecnie żadne postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

               2.5Podsumowanie

               Z powodów przedstawionych powyżej klęska, o której mowa we wniosku przedłożonym przez Łotwę, spełnia warunki dotyczące uruchomienia środków z FSUE określone w rozporządzeniu.

               3.Finansowanie ze środków FSUE przydzielonych na 2018 r.

               Rozporządzenie Rady (UE, EURATOM) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  2
                (dalej „rozporządzenie w sprawie WRF”), w szczególności jego art. 10, dopuszcza możliwość uruchomienia środków z FSUE w granicach rocznego pułapu wynoszącego 500 000 000 EUR (w cenach z 2011 r.). W punkcie 11 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  3
                (porozumienie międzyinstytucjonalne) określono sposoby uruchomienia środków z tego funduszu.

               Ponieważ głównym uzasadnieniem utworzenia FSUE była zasada solidarności, Komisja jest zdania, że przedmiotowa pomoc powinna być udzielana progresywnie. Oznacza to, że zgodnie z uprzednio stosowaną praktyką część szkód powyżej wartości progowej uruchomienia FSUE w przypadku „poważnej klęski żywiołowej” (tj. 0,6 % DNB lub 3 mld EUR w cenach z 2011 r., w zależności od tego, która z tych kwot jest niższa) powinna być objęta pomocą o większej intensywności niż szkody poniżej tej wartości progowej. Współczynnik stosowany w przeszłości do ustalania przydziałów środków w związku z poważnymi klęskami wynosi 2,5 % całkowitej wartości szkód bezpośrednich poniżej progu uruchomienia środków z funduszu oraz 6 % w przypadku części szkód powyżej progu. W przypadku regionalnych klęsk żywiołowych oraz klęsk uwzględnionych na podstawie przepisu dotyczącego „państwa ościennego” współczynnik wynosi 2,5 %.

               Wkład nie może przekraczać szacowanych łącznych kosztów działań kwalifikowalnych. Metoda obliczania pomocy jest określona w sprawozdaniu rocznym na temat FSUE (2002–2003) i została zaakceptowana przez Radę i Parlament Europejski.

               Na podstawie wniosku Łotwy dokonano obliczeń wkładu finansowego z FSUE w oparciu o szacowaną łączną wartość szkód bezpośrednich. Obliczenia przedstawiają się następująco:

                        Państwa członkowskie

                        Kategoria klęski żywiołowej

                        Łączna wartość szkód bezpośrednich

                        (w mln EUR)

                        Próg dla poważnych klęsk żywiołowych

                        (w mln EUR)

                        2,5 % szkód bezpośrednich w ramach progu

                        (w EUR)

                        6 % szkód bezpośrednich powyżej progu

                        (w EUR)

                        Kwota proponowanej pomocy ogółem

                        (w EUR)

                        Wypłacone zaliczki

                        (w EUR)

                        ŁOTWA

                        Poważna

                        (art. 2 ust. 2)

                        380 524

                        145 740

                        3 643 500

                        14 087 019

                        17 730 519

                        0

                        OGÓŁEM

                        17 730 519

                        0

               Zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie WRF łączna kwota dostępna do uruchomienia z FSUE na początku 2018 r. wynosiła 421 142 057 EUR i obejmowała pozostałą część przydziału na 2018 r. w wysokości 280 371 754 EUR (tj. 574 342 834 EUR pomniejszone o 293 971 080 EUR już uruchomione w 2017 r.
                  4
               ) oraz pozostałą część przydziału na 2017 r. w wysokości 140 770 303 EUR, której nie wykorzystano i którą przeniesiono na 2018 r.

               Kwota, która może zostać uruchomiona na obecnym etapie w 2018 r., wynosi 139 397 191 EUR. Odpowiada to całkowitej kwocie dostępnej do uruchomienia z FSUE na początku 2018 r. (421 142 057 EUR) pomniejszonej: o zatrzymaną kwotę 143 585 709 EUR w związku z obowiązkiem odłożenia 25 % rocznego przydziału środków na 2018 r. do dnia 1 października 2018 r., zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie WRF, o kwotę 104 166 951 EUR uruchomioną wcześniej w bieżącym roku dla Grecji, Hiszpanii, Francji i Portugalii
                  5
                oraz o kwotę 33 992 206 EUR uruchomioną dla Bułgarii, Grecji, Litwy i Polski
                  6
                wcześniej w bieżącym roku.

                        Zestawienie finansowania z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej (FSUE)

                        Kwota

                        w EUR

                        Przydział na 2017 r. przeniesiony na 2018 r.

                        140 770 303

                        Przydział na 2018 r.

                        574 342 834

                        Przydział na 2018 r. udostępniony w 2017 r. zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia w sprawie WRF

                        -293 971 080

                        ----------------

                        Środki dostępne ogółem na początku 2018 r.

                        421 142 057

                        Minus kwota już uruchomiona w 2018 r. dla Grecji, Hiszpanii, Francji i Portugalii

                        -104 166 951

                        Minus kwota już uruchomiona w 2018 r. dla Bułgarii, Grecji, Litwy i Polski

                        - 33 992 206

                        Minus zatrzymane 25 % przydziału na 2018 r.

                        -143 585 709

                        ----------------

                        Maksymalna kwota obecnie dostępna (przydziały na 2017+2018)

                        139 397 191

                        Łączna kwota proponowanej pomocy na rzecz Łotwy

                        - 17 730 519

                        Pozostałe dostępne środki do dnia 1 października 2018 r.

                        121 666 672

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Łotwie

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej
                  7
               , w szczególności jego art. 4 ust. 3,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  8
               , w szczególności jego pkt 11,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („fundusz”) ma na celu umożliwienie szybkiej, skutecznej i elastycznej reakcji Unii w sytuacjach nadzwyczajnych w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte klęskami żywiołowymi.

               (2)Środki funduszu nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 500 000 000 EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 10 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  9
               .

               (3)W dniu 14 listopada 2017 r. Łotwa złożyła wniosek o uruchomienie funduszu w związku z długotrwałym okresem intensywnych opadów latem i jesienią 2017 r., co doprowadziło do przesycenia gleby, a następnie powodzi.

               (4)Wniosek Łotwy spełnia warunki przyznania wkładu finansowego z funduszu ustanowione w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2012/2002.

               (5)W związku z tym należy uruchomić środki z funduszu, aby zapewnić wkład finansowy dla Łotwy.

               (6)Aby skrócić do minimum czas potrzebny na uruchomienie środków z funduszu, niniejsza decyzja powinna wejść w życie z dniem jej przyjęcia,

               (7)Na mocy decyzji 2018/508 z dnia 27 marca 2018 r.
                  10
                fundusz został uruchomiony w celu udostępnienia kwoty 50 000 000 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności na wypłatę zaliczek na rok budżetowy 2018. Środki te wykorzystano jedynie w bardzo ograniczonym zakresie. Istnieją w związku z tym możliwości sfinansowania pełnej kwoty środków uruchamianych na mocy niniejszej decyzji poprzez realokację środków dostępnych na wypłatę zaliczek w budżecie ogólnym Unii na 2018 r.,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2018 uruchamia się środki z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udostępnienia kwoty 17 730 519 EUR dla Łotwy w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Stosuje się ją od dnia … [data jej przyjęcia]**.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                     (1)

                        Rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3), zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 661/2014 z dnia 15 maja 2014 r. (Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 143).

                     (2)

                        Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014-2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (3)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (4)

                        Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1599 z dnia 13 września 2017 r. w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Włochom (Dz.U. L 245 z 23.9.2017) oraz towarzyszący jej budżet korygujący nr 4/2017 (Dz.U. L 330 z 13.12.2017).

                     (5)

                        Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/846 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie uruchomienia środków z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Grecji, Hiszpanii, Francji i Portugalii (Dz.U. L 144 z 8.6.2018, s.3-4) oraz towarzyszący jej budżet korygujący nr 1/2018 (Dz.U. L 191 z 27.7.2018, s. 1-22).

                     (6)

                        Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 11 września 2018 r. w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Bułgarii, Grecji, Litwie i Polsce (Dz.U. L XX, XX.XX.XXXX) oraz towarzyszący jej budżet korygujący nr 4/2018 (Dz.U. L XX, XX.XX.XXXX).

                     (7)

                        Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3.

                     (8)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (9)

                        Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014-2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (10)

                        Dz.U. L 83 z 27.3.2018, s. 13.