title: Wniosek decyzja Rady zgodnie z art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia jednej waluty przez Cypr z dniem 1 stycznia 2008 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

52007PC0256

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 16.5.2007KOM(2007) 256 wersja ostateczna2007/0090 (CNS)WniosekDECYZJA RADYzgodnie z art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia jednej waluty przez Cypr z dniem 1 stycznia 2008 r.(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEDnia 3 maja 1998 r. Rada zdecydowała, że Austria, Belgia, Finlandia, Francja, Hiszpania, Irlandia, Luksemburg, Niderlandy, Niemcy, Portugalia i Włochy spełniły warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty z dniem 1 stycznia 1999 r. Dania i Zjednoczone Królestwo skorzystały z przyznanej im możliwości nieprzystąpienia do unii walutowej i w związku z tym nie zostały poddane ocenie przez Radę. Grecja i Szwecja były traktowane przez Radę jako państwa członkowskie objęte derogacją. Dnia 19 czerwca 2000 r. Rada zdecydowała, że Grecja spełniła warunki konieczne do wprowadzenia euro z dniem 1 stycznia 2001 r. Państwa, które przystąpiły do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r. (Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Republika Czeska, Słowacja, Słowenia i Węgry) stały się państwami członkowskimi objętymi derogacją na mocy art. 4 Aktu przystąpienia. Dnia 11 lipca 2006 r. Rada zdecydowała, że Słowenia spełniła warunki konieczne do wprowadzenia euro z dniem 1 stycznia 2007 r. Bułgaria i Rumunia, które przystąpiły do Unii Europejskiej dnia 1 stycznia 2007 r., stały się państwami członkowskimi objętymi derogacją na mocy art. 5 stosownego Aktu przystąpienia.Artykuł 122 ust. 2 określa procedurę uchylenia derogacji. Procedura ta musi zostać rozpoczęta przynajmniej raz na dwa lata lub na wniosek państwa członkowskiego objętego derogacją. Zgodnie z tą procedurą Komisja i Europejski Bank Centralny (EBC) składają Radzie zgodnie z art. 121 ust. 1 sprawozdania w sprawie postępów dokonanych przez państwa członkowskie objęte derogacją w wypełnianiu ich zobowiązań w zakresie urzeczywistnienia unii gospodarczej i walutowej. Na podstawie własnego sprawozdania oraz sprawozdania EBC Komisja może przedłożyć Radzie wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie uchylenia derogacji tych państw członkowskich, które spełniają konieczne warunki.Wszystkie państwa objęte derogacją zostały poddane ocenie Komisji i EBC w 2006 r. Dnia 13 lutego 2007 r. Cypr złożył wniosek o przeprowadzenie kolejnej oceny konwergencji, w celu wprowadzenia euro z dniem dnia 1 stycznia 2008 r. w przypadku uchylenia derogacji. W odpowiedzi na ten wniosek Komisja i EBC przygotowały sprawozdania oceniające osiągnięcie konwergencji przez Cypr.Sprawozdanie Komisji o konwergencji z 2007 r. zostało przyjęte przez kolegium w dniu 16 maja 2007 r. Europejski Bank Centralny przyjął swoje sprawozdanie tego samego dnia. Sprawozdania zawierają analizę zgodności ustawodawstwa krajowego Cypru, w tym statutów krajowego banku centralnego, z art. 108 i 109 Traktatu oraz ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i EBC. Określono w nich również, analizując spełnienie kryteriów konwergencji i uwzględniając szereg innych czynników wymienionych w ostatnim akapicie art. 121 ust. 1, czy osiągnięty został wysoki poziom trwałej konwergencji.W swoim sprawozdaniu z oceny konwergencji Komisja stwierdza, że Cypr osiągnął wysoki poziom trwałej konwergencji.Na podstawie własnego sprawozdania oraz sprawozdania EBC Komisja przyjęła załączony wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie uchylenia derogacji Cypru ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2008 r.2007/0090 (CNS)WniosekDECYZJA RADYzgodnie z art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia jednej waluty przez Cypr z dniem 1 stycznia 2008 r.RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 122 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając sprawozdanie Komisji[1],uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Banku Centralnego[2],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,uwzględniając dyskusje w Radzie zebranej w składzie szefów państw lub rządów,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Trzeci etap unii gospodarczej i walutowej rozpoczął się dnia 1 stycznia 1999 r. Dnia 3 maja 1998 r. Rada, zebrana w Brukseli w składzie szefów państw lub rządów, zdecydowała, że Austria, Belgia, Finlandia, Francja, Hiszpania, Irlandia, Luksemburg, Niderlandy, Niemcy, Portugalia i Włochy spełniły warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty z dniem 1 stycznia 1999 roku[3].(2) Dnia 19 czerwca 2000 r. Rada zdecydowała, że Grecja spełniła warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty z dniem 1 stycznia 2001 roku[4]. Dnia 11 lipca 2006 r. Rada zdecydowała, że Słowenia spełniła warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty z dniem 1 stycznia 2007 roku[5].(3) Zgodnie z pkt 1 Protokołu w sprawie niektórych postanowień dotyczących Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej załączonego do traktatu WE, Zjednoczone Królestwo powiadomiło Radę, że nie zamierza przejść do trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej z dniem 1 stycznia 1999 r. Powiadomienie to nie zostało zmienione. Zgodnie z pkt 1 Protokołu w sprawie niektórych postanowień dotyczących Danii załączonego do traktatu WE oraz zgodnie z decyzją podjętą przez szefów państw lub rządów w Edynburgu w grudniu 1992 r., Dania powiadomiła Radę, że nie zamierza uczestniczyć w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej. Dania nie złożyła wniosku o rozpoczęcie procedury określonej w art. 122 ust. 2 Traktatu.(4) Na mocy decyzji 1998/317/WE Szwecja jest objęta derogacją w rozumieniu art. 122 Traktatu. Zgodnie z art. 4 Aktu przystąpienia[6], Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Republika Czeska, Słowacja i Węgry są objęte derogacją w rozumieniu art. 122 Traktatu. Zgodnie z art. 5 stosownego Aktu przystąpienia[7] Bułgaria i Rumunia są objęte derogacją w rozumieniu art. 122 Traktatu.(5) Europejski Bank Centralny (EBC) został utworzony dnia 1 lipca 1998 r. Europejski system walutowy został zastąpiony mechanizmem kursów walut, którego ustanowienie zostało uzgodnione rezolucją Rady Europejskiej z dnia 16 czerwca 1997 r. w sprawie utworzenia mechanizmu kursów walut w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej[8]. Funkcjonowanie mechanizmu kursów walut (ERM II) w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej zostało określone w porozumieniu z dnia 1 września 1998 r. między EBC a krajowymi bankami centralnymi państw członkowskich pozostających poza strefą euro określającym procedury działania mechanizmu kursów walut w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej[9].(6) Artykuł 122 ust. 2 Traktatu określa procedurę uchylenia derogacji w stosunku do przedmiotowych państw członkowskich. Zgodnie z tym artykułem, przynajmniej raz na dwa lata lub na wniosek państwa członkowskiego objętego derogacją, Komisja i EBC składają sprawozdania Radzie zgodnie z procedurą określoną w art. 121 ust. 1 Traktatu. Dnia 13 lutego 2007 r. Cypr złożył formalny wniosek o przeprowadzenie oceny poziomu konwergencji.(7) Ustawodawstwo krajowe państw członkowskich, w tym statuty krajowych banków centralnych, muszą w razie potrzeby zostać dostosowane celem zapewnienia zgodności z art. 108 i 109 Traktatu oraz ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC). Sprawozdania Komisji i EBC zawierają szczegółową ocenę zgodności przepisów prawa Cypru z art. 108 i 109 Traktatu oraz ze Statutem ESBC.(8) Zgodnie z art. 1 Protokołu w sprawie kryteriów konwergencji, o którym mowa w art. 121 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, kryterium stabilności cen określone w art. 121 ust. 1 tiret pierwsze Traktatu oznacza, że państwo członkowskie ma trwały poziom stabilności cen, a średnia stopa inflacji, odnotowana w ciągu jednego roku poprzedzającego badanie, nie przekracza o więcej niż 1,5 punktu procentowego stopy inflacji trzech państw członkowskich o najbardziej stabilnych cenach. Na potrzeby kryterium stabilności cen inflacja jest mierzona za pomocą zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych zdefiniowanych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2494/95[10]. Celem oceny, czy kryterium stabilności cen zostało spełnione, inflacja w poszczególnych państwach członkowskich została zmierzona jako procentowa zmiana średniej arytmetycznej 12 wskaźników miesięcznych w stosunku do średniej arytmetycznej 12 wskaźników miesięcznych w poprzednim okresie. W okresie dwunastu miesięcy do marca 2007 r. włącznie, trzema państwami członkowskimi o najbardziej stabilnych cenach były Finlandia, Polska i Szwecja, ze stopami inflacji wynoszącymi odpowiednio 1,3 %, 1,5 % i 1,6 %. W sprawozdaniach Komisji i EBC jako wartość referencyjna przyjęta została zwykła średnia arytmetyczna stóp inflacji trzech państw członkowskich o najbardziej stabilnych cenach powiększona o 1,5 punktu procentowego. Obliczona w ten sposób wartość referencyjna dla okresu dwunastu miesięcy do marca 2007 r. włącznie wyniosła 3,0 %.(9) Zgodnie z art. 2 Protokołu w sprawie kryteriów konwergencji, o którym mowa w art. 121 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, kryterium sytuacji finansów publicznych określone w art. 121 ust. 1 tiret drugie Traktatu oznacza, że w momencie oceny państwo członkowskie nie jest objęte decyzją Rady zgodnie z art. 104 ust. 6 Traktatu, stwierdzającą istnienie nadmiernego deficytu [budżetowego].(10) Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie kryteriów konwergencji, o którym mowa w art. 121 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, kryterium udziału w mechanizmie kursów walut określone w art. 121 ust. 1 tiret trzecie Traktatu oznacza, że państwo członkowskie utrzymywało normalne granice wahań, przewidziane w mechanizmie kursów walut Europejskiego Systemu Walutowego, bez poważnych napięć przynajmniej przez dwa lata przed dokonaniem oceny. W szczególności przez ten sam okres państwo członkowskie nie zdewaluowało z własnej inicjatywy dwustronnego centralnego kursu swojej waluty wobec waluty innego państwa członkowskiego. Od dnia 1 stycznia 1999 r. mechanizm kursów walut ERM II stanowi punkt odniesienia dla oceny spełnienia kryterium kursów wymiany. W swoich sprawozdaniach Komisja i EBC oceniły spełnienie tego kryterium w okresie dwóch lat do dnia 26 kwietnia 2007 r. włącznie.(11) Zgodnie z art. 4 Protokołu w sprawie kryteriów konwergencji, o którym mowa w art. 121 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, kryterium konwergencji stóp procentowych określone w art. 121 ust. 1 tiret czwarte Traktatu oznacza, że w ciągu jednego roku przed dokonaniem oceny państwo członkowskie posiadało średnią nominalną długoterminową stopę procentową nieprzekraczającą więcej niż o dwa punkty procentowe stopy procentowej trzech państw członkowskich o najbardziej stabilnych cenach. Na potrzeby kryterium konwergencji stóp procentowych wykorzystano stopy procentowe porównywalnych, reprezentatywnych dziesięcioletnich obligacji państwowych. Celem oceny, czy kryterium konwergencji stóp procentowych zostało spełnione, w sprawozdaniach Komisji i EBC jako wartość referencyjna przyjęta została zwykła średnia arytmetyczna nominalnych długoterminowych stóp procentowych trzech państw członkowskich o najbardziej stabilnych cenach powiększona o 2 punkty procentowe. Obliczona w ten sposób wartość referencyjna dla okresu dwunastu miesięcy do marca 2007 r. włącznie wyniosła 6,4 %.(12) Zgodnie z art. 5 protokołu w sprawie kryteriów konwergencji, o którym mowa w art. 121 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Komisja dostarcza dane statystyczne wykorzystywane w ocenie spełnienia kryteriów konwergencji. Komisja udostępniła odpowiednie dane statystyczne służące do przygotowania niniejszego wniosku. Dane budżetowe zostały dostarczone przez Komisję, po tym jak państwa członkowskie złożyły do dnia 1 kwietnia 2007 r. odpowiednie sprawozdania zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską[11].(13) Na podstawie przedłożonych przez Komisję i EBC sprawozdań w sprawie postępów dokonanych przez Cypr w wypełnieniu zobowiązań w zakresie urzeczywistnienia unii gospodarczej i walutowej Komisja stwierdza, że:przepisy prawa krajowego na Cyprze, w tym statut krajowego banku centralnego, są zgodne z art. 108 i 109 Traktatu i ze Statutem ESBC.W odniesieniu do spełnienia przez Cypr kryteriów konwergencji określonych w czterech tiret art. 121 ust. 1 Traktatu stwierdza się, że:-  średnia stopa inflacji na Cyprze w okresie dwunastu miesięcy do marca 2007 r. włącznie wyniosła 2,0 %, a więc poniżej wartości referencyjnej, i prawdopodobnie utrzyma się na tym poziomie w najbliższych miesiącach;-  Cypr nie jest objęty decyzją Rady stwierdzającą istnienie nadmiernego deficytu budżetowego;-  Cypr jest od dnia 2 maja 2005 r. członkiem mechanizmu kursów walut ERM II; w okresie dwóch lat do dnia 26 kwietnia 2007 r. włącznie funt cypryjski (CYP) utrzymywał się w normalnych granicach wahań bez poważnych napięć i Cypr nie zdewaluował z własnej inicjatywy dwustronnego centralnego kursu funta cypryjskiego wobec euro;-  w okresie dwunastu miesięcy do marca 2007 r. włącznie długoterminowa stopa procentowa na Cyprze wyniosła średnio 4,2 %, a więc poniżej wartości referencyjnej.Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Cypr osiągnął wysoki poziom trwałej konwergencji i spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro.(14) Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, decyduje, które państwa członkowskie objęte derogacją spełniają warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty, oraz uchyla derogacje w stosunku do danych państw członkowskich,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Cypr spełnia warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty. Derogacja w stosunku do Cypru, o której mowa w art. 4 Aktu przystąpienia, zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2008 r.Artykuł 2Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Sporządzono wW imieniu RadyPrzewodniczący[pic][pic][pic] [1] Sprawozdanie przyjęte dnia 16 maja 2007 r. - [KOM(2007) 255].[2] Sprawozdanie przyjęte dnia 16 maja 2007 r.[3] Decyzja Rady 1998/317/WE z dnia 3 maja 1998 r. (Dz.U. L 139 z 11.5.1998, str. 30).[4] Decyzja Rady 2000/427/WE z dnia 19 czerwca 2000 r. (Dz.U. L 167 z 7.7.2000, str. 19).[5] Decyzja Rady 2006/495/WE z dnia 11 lipca 2006 r. (Dz.U. L 195 z 15.7.2006, str. 25).[6] Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 33.[7] Dz.U. L 157 z 21.6.2005, str. 203.[8] Dz.U. C 236 z 2.8.1997, str. 5.[9] Dz.U. C 345 z 13.11.1998, str. 6, zmienione porozumieniem z dnia 14 września 2000 r. (Dz.U. C 362 z 16.12.2000, str. 11).[10] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 257 z 27.10.1995 r., str. 1), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003 r., str. 1).[11] Dz.U. L 332 z 31.12.1993, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2103/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 1).


Ważna informacja prawna

|

52007PC0336

Wniosek dotyczący decyzji Rady dotycząca wprowadzania do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, produktu ziemniaczanego (Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1) zmodyfikowanego genetycznie w celu zwiększenia zawartości amylopektyny stanowiącej składnik skrobi (jedynie tekst w języku szwedzkim jest autentyczny)  /* COM/2007/0336 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 13.6.2007KOM(2007) 336 wersja ostatecznaWniosek dotyczącyDECYZJI RADYdotycząca wprowadzania do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, produktu ziemniaczanego (Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1) zmodyfikowanego genetycznie w celu zwiększenia zawartości amylopektyny stanowiącej składnik skrobi(jedynie tekst w języku szwedzkim jest autentyczny)(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIE1.  Zgodnie z art. 13 dyrektywy 2001/18/WE organy Szwecji otrzymały od przedsiębiorstwa BASF Plant Science zgłoszenie (nr ref. C/SE/96/35-01) dotyczące wprowadzenia do obrotu ziemniaka ( Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1) zmodyfikowanego genetycznie w celu zwiększenia zawartości amylopektyny stanowiącej składnik skrobi.2.  Zgłoszenie obejmowało początkowo uprawę i przetwarzanie na skrobię przemysłową oraz zastosowanie jako pasza we Wspólnocie.3.  Zgodnie z art. 14 dyrektywy właściwe organy Szwecji przekazały Komisji sprawozdanie z oceny zgłoszenia, w którym stwierdzono, że ziemniaka zmodyfikowanego genetycznie należy wprowadzić do obrotu dla planowanych zastosowań.4.  W dniu 9 grudnia 2005 r. przedsiębiorstwo BASF Plant Science poinformowało właściwe organy Szwecji o swoim zamiarze wykluczenia ze zgłoszenia wykorzystania w paszach na mocy dyrektywy 2001/18/WE, ograniczając jego zakres do uprawy i produkcji skrobi w celach przemysłowych.5.  Komisja przekazała sprawozdanie z oceny wszystkim pozostałym państwom członkowskim. Niektóre z nich zgłosiły i podtrzymały sprzeciw wobec wprowadzenia do obrotu produktów w odniesieniu do charakterystyki molekularnej, działania uczulającego, toksyczności, niewystarczającego planu monitorowania oraz metody wykrywania produktów.6.  W świetle tego sprzeciwu oraz zgodnie z art. 28 ust. 1 dyrektywy 2001/18/WE i art. 25 ust. 5 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 178/2002[1], Komisja skonsultowała się z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), który w dniu 24 lutego 2006 r. wydał opinię stwierdzającą, na podstawie przedłożonych danych, że biorąc pod uwagę planowane wykorzystanie produktu, ziemniak zmodyfikowany genetycznie ( Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1) nie powinien mieć negatywnego wpływu na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko naturalne.7.  Zgodnie z art. 18 ust. 1 dyrektywy 2001/18/WE Komisja jest zobowiązana do podjęcia decyzji zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 dyrektywy 2001/18/WE, do której zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji Rady 1999/468/WE z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.8.  Zgodnie z art. 5 ust. 2 decyzji 1999/468/WE, Komitetowi ustanowionemu na mocy art. 30 dyrektywy 2001/18/WE został przedłożony do zaopiniowania wniosek dotyczący działań, które należy podjąć.9.  Komitet, z którym skonsultowano się w dniu 4 grudnia 2006 r., nie wydał opinii. W związku z powyższym, na mocy art. 5 ust. 4 decyzji 1999/468/WE Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek dotyczący podjęcia odpowiednich działań i powiadamia o tym Parlament Europejski; powiadomienia tego dokonano w dniu 8 grudnia 2006 r. Parlament Europejski może uznać za stosowne zajęcie stanowiska zgodnie z art. 8 powyższej decyzji.10.  W świetle sprawozdania opublikowanego przez Światową Organizację Zdrowia, gdzie kanamycynę i neomycynę wymieniono jako „bardzo ważne czynniki antybakteryjne w medycynie człowieka oraz w zarządzaniu ryzykiem w przypadku zastosowań niedotyczących ludzi”, dnia 26 lutego 2007 r. Europejska Agencja Leków wydała oświadczenie, w którym podkreślono terapeutyczne znaczenie tych antybiotyków w medycynie człowieka i weterynarii. Biorąc pod uwagę to oświadczenie, dnia 23 marca 2007 r. EFSA potwierdziła swoją wcześniejszą ocenę dotyczącą bezpiecznego stosowania markeru genu odpowiedzialnego za odporność na antybiotyki npt II w genetycznie modyfikowanych organizmach i pochodzących z nich produktach wykorzystywanych jako żywność i pasze.11.  Artykuł 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE przewiduje, że Rada może, jeżeli jest to stosowne w obliczu stanowiska Parlamentu, podjąć decyzję w sprawie wniosku większością kwalifikowaną w terminie trzech miesięcy ustanowionym zgodnie z art. 30 ust 2 dyrektywy 2001/18/WE. Jeżeli w ciągu wspomnianego okresu trzech miesięcy Rada stwierdzi większością kwalifikowaną, że sprzeciwia się wnioskowi, Komisja zbada go ponownie; natomiast jeżeli po upływie tego terminu Rada nie przyjmie proponowanego aktu wykonawczego ani nie sprzeciwi się wnioskowi dotyczącemu środków wykonawczych, Komisja przyjmuje proponowane środki wykonawcze.Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYdotycząca wprowadzania do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, produktu ziemniaczanego ( Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1) zmodyfikowanego genetycznie w celu zwiększenia zawartości amylopektyny stanowiącej składnik skrobi(jedynie tekst w języku szwedzkim jest autentyczny)(Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającą dyrektywę Rady nr 90/220/EWG[2], w szczególności jej art. 18 ust. 1 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:12.  Zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE, wprowadzenie do obrotu produktu zawierającego lub składającego się z organizmu zmodyfikowanego genetycznie albo kombinacji organizmów zmodyfikowanych genetycznie zależy od pisemnego zezwolenia udzielanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, który otrzymał zgłoszenie dotyczące wprowadzenia produktu do obrotu zgodnie z procedurą ustaloną w powyższej dyrektywie.13.  Przedsiębiorstwo BASF Plant Science (dawniej Amylogen HB) przedłożyło właściwym organom Szwecji zgłoszenie (nr ref. C/SE/96/3501) dotyczące wprowadzenia do obrotu genetycznie zmodyfikowanego produktu ziemniaczanego ( Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1).14.  Zgłoszenie obejmowało pierwotnie wprowadzanie do obrotu Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 przeznaczonych do uprawy i przetworzenia na skrobię przemysłową, jak również do wykorzystania w paszach.15.  Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 14 dyrektywy 2001/18/WE właściwe organy Szwecji przygotowały sprawozdanie z oceny, w którym stwierdzono, że nie istnieją dowody naukowe, które wskazywałyby na zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt lub dla środowiska naturalnego w związku z wprowadzeniem do obrotu Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 w odniesieniu do zastosowań, których dotyczyło zgłoszenie.16.  Sprawozdanie z oceny zostało przedłożone Komisji i właściwym organom państw członkowskich, które zgłosiły i podtrzymały zastrzeżenia co do wprowadzenia produktu do obrotu.17.  W dniu 9 grudnia 2005 r. przedsiębiorstwo BASF Plant Science poinformowało właściwe organy Szwecji o swoim zamiarze wykluczenia wykorzystania w paszach ze zgłoszenia na mocy dyrektywy 2001/18/WE, ograniczając jego zakres do uprawy Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 i produkcji skrobi w celach przemysłowych.18.  W dniu 25 kwietnia 2005 r. BASF Plant Science złożyło zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003[3] wniosek o wprowadzenie do obrotu paszy i żywności zawierającej, składającej się z lub wyprodukowanej z Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1.19.  W opiniach Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności dotyczących wprowadzenia do obrotu Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 w celu uprawy i produkcji skrobi przemysłowej zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE oraz w celu zastosowania jako żywność i pasza zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1829/2003, opublikowanych w dniu 24 lutego 2006 r. stwierdzono, że proponowane zastosowanie produktu nie powinno mieć negatywnego wpływu na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko naturalne.20.  Analiza każdego z zastrzeżeń wniesionych przez państwa członkowskie w świetle dyrektywy 2001/18/WE, informacji dostarczonych w zgłoszeniu oraz opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności nie ujawniła żadnych powodów, aby sądzić, że wprowadzenie do obrotu Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 wywrze negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko naturalne w kontekście proponowanych zastosowań.21.  W świetle sprawozdania opublikowanego przez Światową Organizację Zdrowia, gdzie kanamycynę i neomycynę wymieniono jako „bardzo ważne czynniki antybakteryjne w medycynie człowieka oraz w zarządzaniu ryzykiem w przypadku zastosowań niedotyczących ludzi”, dnia 26 lutego 2007 r. Europejska Agencja Leków wydała oświadczenie, w którym podkreślono terapeutyczne znaczenie tych antybiotyków w medycynie człowieka i weterynarii. Biorąc pod uwagę to oświadczenie, dnia 23 marca 2007 r. EFSA potwierdziła swoją wcześniejszą ocenę dotyczącą bezpiecznego stosowania markeru genu odpowiedzialnego za odporność na antybiotyki npt II w genetycznie modyfikowanych organizmach i pochodzących z nich produktach wykorzystywanych jako żywność i pasze.22.  Do celów rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE[4] i rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. ustanawiającego system ustanawiania oraz przypisywania niepowtarzalnych identyfikatorów organizmom zmodyfikowanym genetycznie[5], Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 należy przypisać niepowtarzalny identyfikator.23.  Proponowane etykietowanie na etykiecie lub w dokumencie towarzyszącym produktów zawierających lub składających się z Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 powinno zawierać informację dla podmiotów gospodarczych i użytkowników końcowych, że produkt nie nadaje się do spożycia przez ludzi lub zwierzęta.24.  Do czasu wejścia w życie decyzji Wspólnoty na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 zatwierdzającej wprowadzenie do obrotu Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 do zastosowania jako pasza lub żywność lub jako ich składnik, bulwy ziemniaczane należy uprawiać i przewozić oraz obchodzić się z nimi w sposób zapobiegający dostaniu się genetycznie zmodyfikowanych ziemniaków lub produktów ubocznych powstałych w procesie produkcji skrobi przemysłowej do łańcucha żywnościowego i paszowego; produkty te należy wykorzystywać wyłącznie w celach przemysłowych lub je zniszczyć.25.  Państwa członkowskie powinny korzystać z rejestrów ustanowionych zgodnie z art. 31 ust. 3 lit. b) dyrektywy 2001/18/WE w celu odnotowania miejsc uprawy GMO zgodnie z częścią C dyrektywy, między innymi aby ułatwić monitorowanie i ogólny nadzór oraz dla celów inspekcji i kontroli.26.  W świetle opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności nie jest konieczne ustanawianie specjalnych warunków dotyczących planowanych sposobów obchodzenia się z produktem lub jego pakowania oraz ochrony określonych ekosystemów, środowisk, bądź obszarów geograficznych.27.  W celu uzupełnienia istniejących badań terenowych przeprowadzonych w północnej Europie, w których stwierdzono że uprawa Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 nie powinna mieć negatywnego wpływu na środowisko naturalne, jako część programu monitorowania należy wprowadzić dodatkowe środki monitorowania organizmów żywiących się ziemniakami na polach, na których uprawia się komercyjnie Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1, oraz w ich pobliżu.28.  Przed wprowadzeniem do obrotu Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 należy podjąć niezbędne środki w celu zapewnienia etykietowania i możliwości śledzenia na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu, w tym również weryfikację przy zastosowaniu odpowiedniej zatwierdzonej metodologii wykrywania.29.  Wspólnotowe laboratorium referencyjne ustanowione na mocy art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 641/2004 w sprawie szczegółowych zasad wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1829/2003[6], zatwierdziło metodę wykrywania Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1.30.  Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 30 ust. 1 dyrektywy 2001/18/WE,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ :Artykuł 1 ZezwolenieBez uszczerbku dla innych przepisów prawnych Wspólnoty, w szczególności rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, właściwy organ Szwecji udziela pisemnego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu, zgodnie z niniejszą decyzją, produktu określonego w art. 2, zgłoszonego przez BASF Plant Science (nr ref. C/SE/96/3501).Zgodnie z art. 19 ust. 3 dyrektywy 2001/18/WE zezwolenie wyraźnie określa warunki, którym podlega, określone w art. 3 i 4.Artykuł 2 Produkt1. Organizmem zmodyfikowanym genetycznie, który ma być wprowadzony na rynek jako produkt lub składnik produktów, zwanym dalej „produktem”, jest ziemniak ( Solanum tuberosum L.) zmodyfikowany w celu zwiększenia zawartości amylopektyny stanowiącej składnik skrobi, który został przetworzony z zastosowaniem Agrobacterium tumefaciens, przy użyciu wektora pHoxwG, tworząc linię EH92-527-1. Produkt zawiera następujący DNA w dwu kasetach:a) Kaseta 1:Gen typu nptII odporności na kanamycynę, pochodzący z Tn5, regulowany przez promotora syntezy nopalinowej, podlegający ekspresji w tkankach roślinnych i zakończony poliadenylową sekwencją terminatora genu syntazy nopalinowej z Agrobacterium tumefaciens.b) Kaseta 2:Segment genu gbss kodującego białko syntazy związanej z granulami skrobiowymi, wprowadzony w odwrotnej orientacji pod kontrolą promotora gbss wyizolowanego z ziemniaka, zakończony poliadenylową sekwencją terminatora genu syntazy nopalinowej z Agrobacterium tumefaciens.2. Zezwolenie obejmuje genetycznie zmodyfikowany Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 stosowany jako produkt lub składnik produktu.Artykuł 3 Warunki wprowadzenia do obrotuProdukt może zostać wprowadzony do obrotu w celu uprawy i zastosowania przemysłowego po spełnieniu następujących warunków:a) Zgodnie z art. 15 ust. 4 dyrektywy 2001/18/WE okres ważności zezwolenia wynosi dziesięć lat od daty wydania zgody dla Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1;b) Niepowtarzalnym identyfikatorem produktów jest BPS-25271-9;c) Bez uszczerbku dla art. 25 dyrektywy 2001/18/WE posiadacz zezwolenia udostępnia na wniosek właściwych organów i służb kontroli państw członkowskich oraz wspólnotowych laboratoriów kontrolnych dodatnie i ujemne kontrolne próbki produktu, jego materiału genetycznego lub materiałów odniesienia;d) Dla celów inspekcji i kontroli dostępna jest metoda wykrywania właściwa dla Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1, zatwierdzona przez wspólnotowe laboratorium referencyjne określone w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.e) Bez uszczerbku dla szczególnych wymagań dotyczących etykietowania ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003, na etykiecie lub w dokumencie dołączonym do produktu zamieszczany jest zwrot „Produkt zawiera genetycznie zmodyfikowane organizmy” lub „Produkt zawiera genetycznie zmodyfikowane ziemniaki EH92-527-1” oraz zwrot „Nie nadaje się do spożycia przez ludzi”; W oczekiwaniu na zatwierdzenie produktu przez Wspólnotę do stosowania jako pasza lub jej składnik, na etykiecie lub w dokumencie dołączonym do produktu zamieszczany jest również zwrot „Nie nadaje się do spożycia przez zwierzęta”;f) Na etykiecie lub w dokumencie dołączonym do produktu należy również odnotować, że produkt zawiera zmieniony skład skrobi;g) Przez okres ważności zezwolenia posiadacz zezwolenia wprowadzający do obrotu w państwie członkowskim Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 informuje bezpośrednio podmioty gospodarcze i użytkowników o bezpieczeństwie i ogólnej charakterystyce produktu, jak również o wymogach prawnych dotyczących wprowadzenia do obrotu materiałów zebranych z upraw zawierających tę linię;h) Biorąc pod uwagę, że niniejsza decyzja obejmuje wyłącznie uprawę i zastosowanie przemysłowe, posiadacz zezwolenia zapewnia, że bulwy ziemniaków Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 są:(i) fizycznie oddzielone od ziemniaków przeznaczonych na żywność i paszę podczas sadzenia, uprawy, zbiorów, przewozu, przechowywania i obchodzenia się z produktem;(ii) dostarczane wyłącznie do wyznaczonych zakładów przetwórstwa skrobi, zgłoszonych odpowiednim organom krajowym, w celu przetworzenia na skrobię przemysłową w zamkniętym systemie poprzez rozdzielenie w czasie lub w przestrzeni, tak aby uniknąć przemieszania z materiałem uzyskanym z ziemniaków przeznaczonych na paszę lub żywność;(iii) przetwarzane wyłącznie na skrobię przemysłową, a do czasu uzyskania zatwierdzenia produktu przez Wspólnotę do stosowania jako pasza lub jej składnik, odpady pochodzące z tego procesu są wykorzystywane wyłącznie w celach przemysłowych lub niszczoneArtykuł 4 Monitorowanie1. Przez okres ważności zezwolenia:a) Posiadacz zezwolenia zapewnia wprowadzenie i realizację planu monitorowania w celu monitorowania negatywnego wpływu na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko naturalne wynikającego z obchodzenia się z produktem lub jego stosowania. Plan obejmuje zgodnie ze zgłoszeniem monitorowanie konkretnych przypadków, plan ogólnej obserwacji oraz system zapewnienia tożsamości (Identity Preservation System - IPS) i może ulec dalszym zmianom określonym w niniejszym artykule.b) Posiadacz zezwolenia zapewnia, że monitorowanie obejmuje dane związane z powierzchnią wykorzystywaną do uprawy Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 oraz ilością zebranego materiału;c) W oczekiwaniu na zatwierdzenie produktu przez Wspólnotę do stosowania jako pasza lub jej składnik, posiadacz zezwolenia zapewnia, że informacje dotyczące usuwania produktów ubocznych są dostępne;d) Posiadacz zezwolenia jest w stanie dostarczyć Komisji oraz właściwym organom państw członkowskich dowody na to, że:(i) istniejące sieci monitorowania, określone w planie monitorowania zawartym w zgłoszeniu, gromadzą informacje istotne dla monitorowania produktów; oraz(ii) wyżej wymienione istniejące sieci monitorowania zgodziły się na udostępnienie tych informacji posiadaczowi zezwolenia przed datą przedstawienia Komisji i właściwym organom państw członkowskich sprawozdań z monitorowania zgodnie z ust. 3.e) Posiadacz zezwolenia rozszerza istniejące sieci monitorowania w celu uwzględnienia wszystkich producentów Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1 na podstawie kwestionariusza i systemu sprawozdawczości wyszczególnionych w zgłoszeniu;f) Posiadacz zezwolenia przeprowadza określone badania terenowe w celu monitorowania ewentualnego ujemnego wpływu na organizmy żywiące się ziemniakami na polach, na których uprawia się Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1, oraz w ich pobliżu, zgodnie z wymogami określonymi w załączniku I.2. Posiadacz zezwolenia przedkłada Komisji i właściwym organom państw członkowskich roczne sprawozdania zawierające wyniki wszystkich czynności kontrolnych, począwszy od pierwszego roku po wydaniu ostatecznego zezwolenia.3. Bez uszczerbku dla art. 20 dyrektywy 2001/18/WE, posiadacz zezwolenia, w stosownych przypadkach oraz za zgodą Komisji i właściwego organu państwa członkowskiego, który otrzymał pierwotne zgłoszenie, i/lub właściwy organ państwa członkowskiego, który otrzymał pierwotne zgłoszenie, za zgodą Komisji, dokonują weryfikacji zgłoszonego planu monitorowania, w oparciu o wyniki czynności kontrolnych. Wnioski dotyczące weryfikacji planu monitorowania przedkłada się właściwym organom państw członkowskich.Artykuł 5 AdresatNiniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Szwecji.Sporządzono w Brukseli, dniaW imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK IMonitorowanie organizmów żywiących się ziemniakami na polach, na których uprawia się Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1, oraz w ich pobliżu31.  Posiadacz zezwolenia przeprowadza badania terenowe w celu monitorowania ewentualnego ujemnego wpływu na organizmy żywiące się ziemniakami na polach, na których uprawia się Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1., oraz w ich pobliżu32.  Badania koncentrują się na modelowych organizmach żywiących się ziemniakami na polach ziemniaczanych reprezentatywnych dla głównych funkcji ekologicznych w środowisku rolniczym i w ich pobliżu.33.  Badania biorą pod uwagę najnowsze osiągnięcia naukowe oraz wykorzystują najlepsze dostępne protokoły obejmujące statystyczną analizę danych na podstawie standardowych metod.34.  Wyniki badań są oceniane pod względem oceny ryzyka ujętej w zgłoszeniu i przekazywane zgodnie z art. 4 ust. 2.35.  W stosownych przypadkach wyniki badań wykorzystywane są do przeglądu i zmiany planu monitorowania zaproponowanego w zgłoszeniu zgodnie z art. 4 ust. 3.[1] Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1.[2] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1830/2003 (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24).[3] OJ L 268, 18.10.2003, p. 1[4] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24.[5] Dz.U. L 10 z 16.1.2004, str. 5-10.[6] Dz.U. L 102 z 7.4.2004, str. 14.


Ważna informacja prawna

|

52007PC0393

Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie wieloletnich wytycznych technicznych dotyczących programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali  /* COM/2007/0393 końcowy - CNS 2007/0135 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 9.7.2007KOM(2007) 393 wersja ostateczna2007/0135 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie wieloletnich wytycznych technicznych dotyczących programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali(przedstawion y przez Komisję)UZASADNIENIEWPROWADZENIEProtokół załączony do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Traktat WE), w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (EWWiS) i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali przekazał Wspólnocie Europejskiej całe dziedzictwo EWWiS i przeznaczył Fundusz na badania w sektorach związanych z przemysłem węgla i stali. Przychody uzyskane z tego dziedzictwa przeznacza się wyłącznie na badania w wymienionych sektorach, prowadzone poza programem ramowym.Decyzja Rady 2003/78/WE z dnia 1 lutego 2003 r. ustanawiająca wieloletnie wytyczne techniczne dotyczące programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali[1] określa zasady wdrażania programu badawczego.Program zapewnia pomoc finansową kwalifikującym się projektom, środkom towarzyszącym i innym działaniom określonym w pkt 1.5 załącznika do decyzji Rady 2003/78/WE z dnia 1 lutego 2003 r. ustanawiającej wytyczne techniczne Funduszu poprzez wspieranie współpracy między przedsiębiorstwami, ośrodkami badawczymi i uniwersytetami. Program obejmuje procesy produkcyjne, wykorzystanie i ochronę zasobów, poprawę stanu środowiska naturalnego oraz bezpieczeństwo w pracy w sektorach związanych z przemysłem węgla i stali.W latach 2003-2006 budżet programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali wynosił średnio około 57 mln EUR rocznie. Kwota ta została przydzielona odpowiednio w proporcji 27,2 % i 72,8 % na badania poświęcone sektorowi węgla i stali. Na budżet składały się przede wszystkim odsetki z kapitału (około 1,6 mld EUR) udostępnione po zakończeniu istnienia Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w 2002 r. Zarządzanie finansowe i techniczne programem badawczym zostało powierzone jednostce utworzonej w tym celu w 2003 r. przy Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych. Po trzech latach funkcjonowania Funduszu zarządzanie nim jest skuteczne, natomiast osiągnięte wyniki można porównać do wyników pozostałych działań DG ds. Badań Naukowych. W 2006 r. termin między złożeniem wniosku badawczego a podpisaniem odpowiedniej umowy został zredukowany do 9 miesięcy. Płatności były natomiast realizowane średnio w ciągu 10 dni.Celem załączonego projektu decyzji jest dokonanie przeglądu po upływie pięcioletniego okresu zgodnie z art. 2 decyzji Rady 2003/78/WE ustanawiającej wieloletnie wytyczne techniczne dotyczące programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali (FBWiS).Przegląd obejmuje również zobowiązanie Komisji do weryfikacji definicji pojęcia „stal” zgodnie z deklaracją nr 4 przedstawicieli rządów państw członkowskich zgromadzonych w Radzie[2], towarzyszącą decyzji 2002/234/EWWiS z dnia 27 lutego 2002 r.Propozycje przeglądu omówiono z Grupami Doradczymi ds. Węgla i Stali, a także z Komitetem Programowym ds. Węgla i Stali. Uwzględniają one również wnioski ze sprawozdania monitorującego niezależnych ekspertów, którzy niedawno otrzymali zadanie sporządzenia krytycznej analizy funkcjonowania programu zgodnie z pkt 4 załącznika do decyzji Rady 2003/78/WE, a także komentarze Grup Doradczych ds. Węgla i Stali na temat sprawozdania. Podobnie jak w przypadku praktyk dotyczących podawania do publicznej wiadomości wyników monitorowania ramowego programu badawczego, sprawozdanie i dotyczące go komentarze Grup Doradczych ds. Węgla i Stali opublikowano na stronie internetowej serwisu Cordis: http://www.cordis.lu/coal-steel-rtd/home.html.Ogólne podejście polega na zachowaniu w stanie nienaruszonym procedur, które okazały się skuteczne i dobrze opracowane, a jednocześnie na wprowadzeniu ograniczonej, lecz koniecznej liczby dostosowań i uproszczeń administracyjnych.ZWERYFIKOWANA DECYZJAStosowanie zasad opisanych we Wspólnym praktycznym przewodniku Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji dotyczącym redagowania aktów prawa wspólnotowego w instytucjach wspólnotowych doprowadziło do ustalenia nowej struktury i treści programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali. Aby ułatwić weryfikację tekstów, poniżej podano najważniejsze powody zachowania lub zmiany treści decyzji z 2003 r.1. ROZSZERZENIE UNII EUROPEJSKIEJ O DZIESIęć NOWYCH PAńSTW CZłONKOWSKICHRozszerzenie Unii Europejskiej o nowe państwa członkowskie spowodowało konieczność zmiany zasad regulujących skład komitetów doradczych ds. węgla i stali. Zaproponowano, aby nie zmieniać maksymalnej liczby ekspertów wchodzących w skład komitetów zgodnie z decyzją 2003/78/WE głównie po to, by nie utrudniać przebiegu posiedzeń i nie zwiększać ich kosztów. Należy zatem skreślić zapis mówiący o co najmniej jednym przedstawicielu zainteresowanego państwa członkowskiego i zastąpić go określeniem wyrażającym troskę o jak największą reprezentację geograficzną. Ponadto Traktat o Przystąpieniu Estonii (Dz.U. L 236 z 23 września 2003 r., str. 589) wymaga rozszerzenia definicji pojęcia „węgiel” na łupek naftowy (art. 3 nowej decyzji i dodatek A do starych wytycznych technicznych).2. WEJśCIE W żYCIE SIÓDMEGO PROGRAMU RAMOWEGONa przegląd wieloletnich wytycznych technicznych dotyczących programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali miały wpływ decyzja Parlamentu i Rady dotycząca siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej na rzecz badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013), a także rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające zasady uczestnictwa przedsiębiorstw, ośrodków badawczych i uczelni wyższych w działaniach prowadzonych w ramach siódmego programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej oraz zasady upowszechniania wyników badań (2007-2013). Program badawczy Funduszu Badawczego Węgla i Stali musi w istocie uzupełniać działania podejmowane przez państwa członkowskie w ramach istniejących programów wspólnotowych, w tym programów ramowych. Taka komplementarność obejmuje różne szczeble, na przykład tematy badawcze, rodzaj instrumentu stosowanego w programach, ich budżety itp.Komisja przeanalizowała najpierw konieczność weryfikacji definicji pojęcia „stal” zgodnie ze swoją deklaracją towarzyszącą decyzji 2002/234/EWWiS. Na podstawie lektury tematów, które mogą być finansowane na podstawie siódmego programu ramowego doszła do wniosku, że definicji tej nie należy zmieniać (art. 3 ust. 2, dawniej pkt 2 dodatku A do wieloletnich wytycznych technicznych dotyczących programu badawczego EBWiS).Z drugiej strony, niektóre środki towarzyszące Funduszowi (organizacja konferencji i stypendia naukowe) usunięto, ponieważ uwzględnia je już siódmy program ramowy (szczegółowy program „Ludzie”).Ponadto zaproponowano, aby ujednolicić rolę państw członkowskich za pośrednictwem Komitetu Programowego ds. Węgla i Stali, co pozwoli dostosować ją do przewidzianej roli programów szczegółowych siódmego programu ramowego.Dotyczy to również okresowości monitorowania programu FBWiS, która zgodnie z propozycją miałaby zostać zwiększona z 5 do 7 lat.Wreszcie zaproponowano, aby odpowiednio wykorzystać zasady wyznaczania ekspertów określone w art. 17 rozporządzenia nr 1906/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego zasady uczestnictwa przedsiębiorstw, ośrodków badawczych i uczelni wyższych w działaniach prowadzonych w ramach siódmego programu ramowego[3].3. EUROPEJSKIE POLITYKI DOTYCZąCE ENERGII I ZRÓWNOWAżONEGO ROZWOJUZ dyskusji szefów państw w Hampton Court, szczytu Rady Europejskiej w marcu 2007 r., przyjęcia przez Komisję Zielonej księgi w sprawie energii w pierwszej połowie 2006 r. i komunikatu Komisji w sprawie energii ze stycznia 2007 r. jasno wynika, że priorytetami politycznymi państw członkowskich są bezpieczeństwo dostaw energii w Europie, konkurencyjność przemysłu europejskiego i opanowanie oddziaływania różnych polityk europejskich na środowisko naturalne.W konsekwencji zaproponowano zachowanie celów badawczych w sektorze węgla i stali (określonych wcześniej w dodatkach B i C wytycznych technicznych do programu badawczego Funduszu Badawczego, a obecnie stanowiących sekcje 3 i 4 nowej decyzji (art. 4-10)). W istocie cele badawcze obejmują w pierwszej kolejności:-  zwiększenie konkurencyjności węgla we Wspólnocie;-  skuteczną ochronę środowiska naturalnego, poprawę w zakresie wykorzystywania węgla jako czystego źródła energii, zmniejszenie emisji CO2 związanych z wykorzystaniem węgla, a także wychwytywanie i składowanie tego gazu cieplarnianego;-  zarządzanie uzależnieniem od zewnętrznych dostaw energii;-  zmniejszenie emisji, redukcję zużycia energii i oddziaływania produkcji stali na środowisko naturalne;-  ochronę zasobów i ekosystemu podczas produkcji stali;-  kontrolę i ochronę środowiska naturalnego wokół miejsc produkcji stali.Aby zwiększyć komplementarność między programem ramowym a Funduszem Badawczym i/lub ukierunkować finansowanie na wybrane tematy, zaproponowano, by umożliwić Komisji uruchamianie procedury szczegółowych zaproszeń do składania wniosków w dziedzinie badań w ramach wymienionych celów badawczych.Szczegółowe zaproszenia do składania wniosków zostaną określone przy uwzględnieniu programów prac, które zostaną opublikowane w związku z siódmym programem ramowym, a także, w razie potrzeby, strategicznych harmonogramów platform technologicznych leżących w obszarze zainteresowania programu (ESTEP - European Steel Technology Platform, ZEP - Zero Emission Fossil Fuel Power Plants Platform, SMR - Sustainable Minerals Resource Platform itp.).4. ZASADY HORYZONTALNEZweryfikowany program badawczy uwzględnia przyjęte przez Komisję zasady horyzontalne, z którymi powinny być zgodne wszystkie programy badawcze zarządzane przez Komisję. Spośród nich do zweryfikowanych wytycznych technicznych włączono zasadę dotyczącą równowagi płci w różnych grupach ekspertów i komitetach (decyzja Komisji z dnia 19 czerwca 2000 r. dotycząca zapewnienia równowagi płci w powołanych przez nią komitetach i grupach ekspertów [4]).5. ZARZąDZANIE FINANSOWEPodobnie jak w przypadku pozytywnej oceny beneficjentów programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali, a także oceny ekspertów odpowiedzialnych za monitorowanie programów Funduszu (w szczególności członków Komitetów Doradczych ds. Węgla i Stali), zaproponowano, aby utrzymać podstawowe zasady regulujące aspekty finansowe dotacji na badania.Zaproponowano na przykład, aby utrzymać strukturę kosztów kwalifikowalnych określoną w wersji wytycznych technicznych z decyzji 2003/78/WE, to jest definicję kategorii kosztów kwalifikowalnych i stosowanie finansowania według zryczałtowanych stawek, aby pokryć koszty pośrednie (finansowanie zwiększone do poziomu 35 % kwalifikowalnych kosztów związanych z pracownikami). Symulacje przeprowadzone na podstawie umów o badania podpisanych od 2002 r. wykazały, że proponowane zwiększenie stawki z 30 do 35 % obejmuje koszty podróży, które zostały wykreślone z wykazu kategorii kosztów kwalifikowalnych. Symulacje wykazały również, że wydatki pośrednie obliczone na podstawie 35 % kwalifikowalnych kosztów związanych z pracownikami są porównywalne z wydatkami wyliczonymi na postawie zryczałtowanej stawki 20 % łącznych kosztów bezpośrednich z wyłączeniem umów cząstkowych, która jest stosowana w programach badawczych finansowanych na podstawie szóstego i siódmego programu ramowego.Na podstawie doświadczenia zdobytego w ciągu pierwszych pięciu lat istnienia Funduszu zaproponowano bardziej precyzyjną definicję różnych kategorii kosztów operacyjnych.Z drugiej strony zaproponowano, aby zwiększyć maksymalne wsparcie finansowe z 40 do 50 % kwalifikowalnych kosztów, co pozwoli promować wnioski badawcze dotyczące projektów pilotażowych lub demonstracyjnych. W przypadku pozostałych działań maksymalne wsparcie finansowe pozostaje niezmienione.Wszystkie pozostałe przepisy pozostają bez zmian.2007/0135 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie wieloletnich wytycznych technicznych dotyczących programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i StaliRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając załączony do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Protokół w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali,uwzględniając decyzję Rady 2003/76/WE z dnia 1 lutego 2003 r. ustanawiającą środki niezbędne do wykonania Protokołu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali[5], w szczególności jej art. 4 ust. 3,uwzględniając wniosek Komisji[6],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[7],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Przychód z inwestycji wartości netto aktywów EWWiS w likwidacji oraz, z chwilą zakończenia likwidacji, majątek Funduszu Badawczego Węgla i Stali, zostaje przyznany Funduszowi Badawczemu Węgla i Stali, którego wyłącznym celem jest finansowanie projektów badawczych nieobjętych ramowym programem badawczym w sektorach związanych z przemysłem węgla i stali.(2) Fundusz Badawczy Węgla i Stali ma być zarządzany przez Komisję zgodnie z zasadami podobnymi do tych, które dotyczą obecnych programów badawczych EWWiS w dziedzinie węgla i stali oraz na podstawie wieloletnich wytycznych technicznych, które powinny stanowić idealne rozszerzenie tych programów EWWiS, umożliwiając wysokie nasilenie działalności badawczej i zapewniając, aby uzupełniały one działania prowadzone w zakresie ramowego programu Wspólnoty dotyczącego badań i rozwoju technicznego.(3) Siódmy program ramowy Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013), określony w decyzji 1982/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006[8] przewiduje środek zachęcający do przeglądu decyzji Rady 2003/78/WE z dnia 1 lutego 2003 r. ustanawiającej wieloletnie wytyczne techniczne dotyczące programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali[9] w celu zapewnienia, by Fundusz Badawczy Węgla i Stali stanowił uzupełnienie siódmego ramowego programu w sektorach związanych z przemysłem węgla i stali.(4) Badania i rozwój techniczny stanowią bardzo ważny środek wspierania celów UE w dziedzinie energetyki w odniesieniu do zaopatrywania Wspólnoty w węgiel oraz jego konkurencyjnej i przyjaznej dla środowiska konwersji i wykorzystania. Ponadto rozszerzający się międzynarodowy wymiar rynku węgla i globalna skala stojących przed nim problemów oznacza, że Unia Europejska musi przejąć wiodącą rolę w podejmowaniu wyzwań związanych z nowoczesnymi technologiami, bezpieczeństwem kopalń i ochroną środowiska na poziomie światowym poprzez zapewnienie przekazania know-how wymaganego do dalszego postępu technologicznego, poprawy warunków pracy (bezpieczeństwo i higiena pracy) i wzmożonej ochrony środowiska.(5) W ramach ogólnego celu zwiększania konkurencyjności i przyczyniania się do zrównoważonego rozwoju, główny nacisk w zakresie badań i rozwoju technologicznego położono na rozwój nowych lub udoskonalonych technologii, aby zapewnić rentowną, czystą i bezpieczną produkcję stali i wyrobów stalowych charakteryzujących się stale rosnącą wydajnością, przydatnością do wykorzystania, zadowoleniem klienta, wydłużonym czasem użytkowania, łatwym odzyskiem i recyklingiem.(6) Kolejność, w jakiej cele badawcze w dziedzinie węgla i stali przedstawione są w niniejszej decyzji nie stanowi o porządku pierwszeństwa pomiędzy tymi celami.(7) W ramach czynności Funduszu Badawczego Węgla i Stali w zakresie zarządzania, Komisja powinna być wspierana przez grupy doradcze i techniczne reprezentujące szerokie spektrum interesów branż i innych zainteresowanych stron.(8) Ostatnie rozszerzenie obejmujące nowe państwa członkowskie wymaga zmiany wytycznych technicznych ustanowionych dnia 1 lutego 2003 r., mianowicie w odniesieniu do składu grup doradczych oraz definicji węgla.(9) Zgodnie z oświadczeniem nr 4 decyzji przedstawicieli rządów państw członkowskich spotykających się w ramach Rady 2002/234/EWWiS z dnia 27 lutego[10], Komisja ponownie zbadała definicję stali i doszła do wniosku, że zmiana tej definicji nie jest konieczna. Co więcej, odlewy stalowe, odkuwki i wyroby metalurgii proszków stanowią zagadnienia objęte już siódmym programem ramowym.(10) Ogólna koncepcja zmiany decyzji Rady 2003/78/WE polega na utrzymaniu nienaruszonych procedur, które uznane zostały przez grupy pomocowe za skuteczne, wraz z ograniczoną, ale konieczną liczbą zmian i uproszczeń administracyjnych, w celu zapewnienia zgodności z siódmym programem ramowym.(11) Zmiany te obejmują skreślenie niektórych środków towarzyszących, jak zostało to już przewidziane w siódmym programie ramowym. Konieczne jest także dostosowanie okresowości zmian programu i mianowania ekspertów do takiej, która stosowana jest w siódmym programie ramowym.(12) Reguły dotyczące składu grup doradczych należy zmienić, mianowicie w odniesieniu do reprezentacji zainteresowanych państw członkowskich i do równowagi płci[11].(13) Komisji należy umożliwić uruchamianie procedury szczegółowych zaproszeń do składania wniosków w ramach realizacji celów badawczych określonych w niniejszej decyzji.(14) Maksymalną łączną kwotę wsparcia finansowego ze środków Funduszu Badawczego na projekty pilotażowe i demonstracyjne należy zwiększyć do 50 % kosztów kwalifikowalnych.(15) Należy utrzymać koncepcję kosztów kwalifikowalnych wraz z bardziej precyzyjną definicją kategorii kosztów i zmienioną wartością procentową stosowaną do określania kosztów ogólnych.(16) Komisja ponownie oceniła wytyczne techniczne określone w decyzji 2003/78/WE i stwierdziła, że w świetle wymaganych zmian decyzję tę należy zastąpić.(17) W celu zapewnienia niezbędnej ciągłości względem decyzji 2003/78/WE, niniejszą decyzję należy stosować od dnia 16 września […] r. Wnioskodawcy, którzy złożą wnioski w okresie od dnia 16 września do dnia wejścia w życie niniejszej decyzji zostaną zaproszeni do ponownego złożenia swoich wniosków zgodnie z niniejszą decyzją, co powinno umożliwić im skorzystanie z bardziej korzystnych warunków przewidzianych niniejszą decyzją, mianowicie w odniesieniu do wsparcia finansowego projektów pilotażowych i demonstracyjnych.(18) Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszej decyzji należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[12], które stosuje się na zasadzie analogii,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Rozdział I Przepisy ogólneArt ykuł 1 PrzedmiotNiniejsza decyzja przewiduje przyjęcie programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali oraz ustanawia wieloletnie wytyczne techniczne dotyczące realizacji tego programu.Rozdział II Program badawczySe KCJA 1 PRZYJęCIE PROGRAMU BADAWCZEGOART ykuł 2 PrzyjęcieNiniejszym przyjmuje się program badawczy Funduszu Badawczego Węgla i Stali, zwany dalej programem badawczym.Celem programu badawczego jest wspieranie konkurencyjności wspólnotowych sektorów związanych z przemysłem węgla i stali. Program jest zgodny z naukowymi, technologicznymi i politycznymi celami Wspólnoty oraz uzupełnia działania prowadzone w państwach członkowskich i w ramach realizowanych obecnie programów badawczych Wspólnoty, w szczególności programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (zwanego dalej programem ramowym w dziedzinie badań).Należy wspierać koordynację, komplementarność i synergię między tymi programami, jak również wymianę informacji między projektami finansowanymi w ramach tego programu badawczego oraz projektami finansowanymi w ramach programu ramowego w dziedzinie badań.Program badawczy wspiera działania badawcze mające na celu realizację celów określonych w odniesieniu do węgla w sekcji 3 oraz stali w sekcji 4.SEKCJA 2 DEFINICJE WęGLA I STALIArtykuł 3 DefinicjeDo celów niniejszej decyzji, zastosowanie mają następujące definicje:1.  węgiel oznacza którekolwiek z następujących pojęć:2.  węgiel kamienny, w tym wysoko i średnio uwęglony węgiel „A” (węgiel podbitumiczny) w rozumieniu międzynarodowego systemu kodyfikacyjnego dla węgla ustalonego przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ;3.  brykiety z węgla kamiennego;4.  koks i półkoks z węgla kamiennego;5.  węgiel brunatny, w tym nisko uwęglony węgiel „C” (lub ortolignity) i nisko uwęglony węgiel „B” (lub metalignity) w rozumieniu określonego powyżej systemu kodyfikacyjnego;6.  brykiety z węgla brunatnego;7.  koks i półkoks z węgla brunatnego;8.  łupki naftowe.9.  Stal oznacza którekolwiek z następujących pojęć:10.  surowce do produkcji żelaza i stali, takie jak ruda żelaza, żelazo gąbczaste i złom żelazny;11.  surówkę (w tym gorący metal) i żelazostopy;12.  surowe wyroby i półwyroby z żelaza, stali węglowej lub stali specjalnej (w tym wyroby do ponownego użycia i wtórnego walcowania), takie jak stal płynną odlewaną w odlewaniu ciągłym lub w inny sposób, oraz półwyroby, takie jak kęsiska kwadratowe, kęsy, sztaby, kęsiska płaskie i taśmy;13.  gorące wyroby gotowe z żelaza, stali węglowej lub stali specjalnej (wyroby powlekane lub niepowlekane, z wyłączeniem odlewów stalowych, odkuwek i wyrobów metalurgii proszków), takie jak szyny, kształtowniki grodzicowe, kształtowniki konstrukcyjne, sztaby, walcówki, blacha gruba i blacha uniwersalna, taśma i blacha cienka oraz kęsy okrągłe do wyrobu rur bez szwu i pręty walcowane;14.  wyroby końcowe z żelaza, stali węglowej i stali specjalnej (powlekane lub niepowlekane), takie jak taśmy walcowane na zimno oraz blacha cienka i blacha elektroniczna;15.  produkty przetwarzania wstępnego stali mogące zwiększyć konkurencyjność określonych powyżej wyrobów żelaznych i stalowych, takie jak wyroby rurowe, wyroby ciągnione i polerowane, wyroby walcowane i formowane na zimno.SEKCJA 3 CELE BADAWCZE W ODNIESIENIU DO WęGLAART ykuł 4 Zwiększenie konkurencyjności wspólnotowego węgla1. Celem jest zmniejszenie kosztu całkowitego produkcji górniczej, poprawa jakości produktów i zmniejszenie kosztów wykorzystania węgla. Projekty badawcze obejmują cały łańcuch produkcji węgla, w tym:(a) nowoczesne techniki badania złóż;(b) zintegrowanie planowanie kopalń;(c) wysokowydajne, w dużym stopniu zautomatyzowane technologie wyrobiskowe i eksploatacyjne, odpowiadające geologicznym właściwościom europejskich złóż węgla kamiennego;(d) właściwe technologie wspomagające;(e) systemy transportowe;(f) usługi w zakresie dostaw energii, systemy łączności i informacji, przesyłu, monitorowania i kontroli procesów;(g) techniki przeróbki węgla zorientowane na potrzeby rynków konsumenckich;(h) konwersja węgla;(i) spalanie węgla.2. Projekty badawcze mają również na celu osiągnięcie postępu naukowego i technologicznego w celu uzyskania lepszego zrozumienia zachowania i kontroli złóż w odniesieniu do ciśnienia górotworu, emisji gazów, ryzyka eksplozji, wentylacji i wszystkich innych czynników oddziaływujących na czynności wydobywcze. Projekty badawcze realizujące te cele muszą przedstawiać możliwość osiągnięcia wyników mających zastosowanie w perspektywie krótko- lub średnioterminowej do istotnej części produkcji wspólnotowej.Pierwszeństwo przyznaje się projektom wspierającym przynajmniej jeden z następujących celów:16.  integracja poszczególnych technik w ramach systemów i metod oraz rozwój zintegrowanych metod wydobywczych;17.  znaczne ograniczenie kosztów produkcji;18.  korzyści pod względem bezpieczeństwa górniczego i środowiska naturalnego.Artykuł 5 Bezpieczeństwo i higiena pracy w kopalniachProjektom obejmującym działania określone w art. 4 lit. a)-f) muszą również towarzyszyć odpowiednie działania w dziedzinie bezpieczeństwa górniczego, jak również kontroli gazów, wentylacji i klimatyzacji, w celu poprawy warunków oraz bezpieczeństwa i higieny pracy pod ziemią.Art ykuł 6 Skuteczna ochrona środowiska naturalnego i poprawa w zakresie wykorzystywania węgla jako czystego źródła energiiProjekty badawcze realizujące ten cel dążą do zminimalizowania wpływu działalności górniczej i wykorzystywania węgla we Wspólnocie na atmosferę, wodę i powierzchnię w ramach zintegrowanej strategii zarządzania w odniesieniu do zanieczyszczenia środowiska. Ponieważ wspólnotowy przemysł węglowy podlega ciągłej restrukturyzacji, badania mają również na celu minimalizowanie wpływu na środowisko kopalń podziemnych przeznaczonych do zamknięcia.Pierwszeństwo przyznaje się projektom wspierającym przynajmniej jeden z następujących celów:19.  ograniczenie emisji związanych z wykorzystaniem węgla, w tym wychwytywanie i składowanie CO2;20.  zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych, w szczególności metanu, ze złóż węgla;21.  odsyłanie do kopalni odpadów górniczych, popiołu lotnego i produktów odsiarczania, wraz z innymi rodzajami odpadów, w stosownych przypadkach;22.  rekultywacja hałd odpadów i przemysłowe wykorzystanie pozostałości z produkcji i zużycia węgla;23.  ochrona poziomu wód gruntowych i oczyszczanie wody drenowanej przez kopalnię;24.  ograniczenie wpływu na środowisko instalacji wykorzystujących głównie wspólnotowy węgiel kamienny i brunatny;25.  ochrona instalacji powierzchniowych przed skutkami osiadania gleby w perspektywie krótko- i długoterminowej.Artykuł 7 Zarządzanie uzależnieniem od zewnętrznych dostaw energiiProjekty badawcze realizujące ten cel związane są z perspektywami długoterminowych dostaw energii i dotyczą podnoszenia jakości – w kategoriach gospodarczych, związanych z energią i środowiskiem naturalnym – złóż węgla, które nie mogą być eksploatowane rentownie przy pomocy konwencjonalnych technik górniczych. Projekty mogą obejmować badania, określenie strategii, badania podstawowe i stosowane oraz testowanie technik innowacyjnych, które oferują perspektywę podniesienia jakości wspólnotowych zasobów węgla.Pierwszeństwo przyznaje się projektom obejmującym techniki komplementarne, takie jak absorpcja metanu lub dwutlenku węgla, wydobywanie metanu z pokładu węgla i podziemne zgazowanie węgla.Se KCJA 4 CELE BADAWCZE W ODNIESIENIU DO STALIART ykuł 8 Nowe i udoskonalone stalownictwo i techniki wykończenioweBadania i rozwój technologiczny (BRT) mają na celu udoskonalanie procesów produkcji stali w celu podwyższenia jakości produktu i zwiększania produktywności. Integralną część pożądanych udoskonaleń stanowią: ograniczenie emisji, zużycia energii i wpływu na środowisko naturalne, jak również poprawa w zakresie wykorzystywania surowców i ochrony zasobów. Projekty badawcze dotyczą przynajmniej jednej z następujących dziedzin:(a) nowe i udoskonalone procesy redukcji rudy żelaza;(b) procesy i działania w zakresie produkcji surówki;(c) procesy z użyciem pieców łukowych;(d) procesy stalownicze;(e) techniki rafinacji pozapiecowej;(f) odlewanie ciągłe i technologia odlewania kształtowników siatkopodobnych z walcowaniem bezpośrednim i bez niego;(g) techniki walcowania, obróbki wykańczającej i powlekania;(h) techniki walcowania na gorąco i na zimno, procesy wytrawiania i wykańczania;(i) oprzyrządowanie, kontrola i automatyzacja procesów;(j) konserwacja i niezawodność linii produkcyjnych.Art ykuł 9 BRT a wykorzystanie staliBRT w zakresie wykorzystania stali są istotne do spełnienia przyszłych wymogów użytkowników stali i tworzenia nowych możliwości rynkowych. Projekty badawcze dotyczą przynajmniej jednej z następujących dziedzin:(a) nowe gatunki stali do wymagających zastosowań;(b) właściwości stali w odniesieniu do właściwości mechanicznych w niskich i wysokich temperaturach, takich jak wytrzymałość i wiązkość, zmęczenie, zużycie, pełzanie, korozja i odporność na pękanie;(c) wydłużony okres użytkowania, w szczególności przez poprawienie odporności stali i struktur stalowych na gorąco i korozję;(d) kompozyty zawierające stal i struktury wielowarstwowe;(e) modele symulacji predyktywnej mikrostruktur i własności mechanicznych;(f) bezpieczeństwo strukturalne i metody projektowania, w szczególności w odniesieniu do odporności na ogień i trzęsienia ziemi;(g) technologie związane z kształtowaniem, zgrzewaniem i łączeniem stali i innych materiałów;(h) standaryzacja metod testowania i oceny.Art ykuł 10 Ochrona zasobów i poprawa warunków pracyZarówno w produkcji, jak i użytkowaniu stali ochrona zasobów, zachowanie ekosystemu i kwestie bezpieczeństwa powinny stanowić integralną część prac w zakresie BRT. Projekty badawcze dotyczą przynajmniej jednej z następujących dziedzin:(a) techniki recyklingu niewykorzystanej stali z różnych źródeł i klasyfikacja złomu;(b) gatunki stali i projekty zmontowanych struktur w celu ułatwienia ułatwionego odzysku złomu i jego ponownego przekształcenia w stal użytkową;(c) kontrola i ochrona środowiska naturalnego w miejscu pracy i wokół niego;(d) rekultywacja terenów hut i stalowni;(e) poprawa warunków pracy i jakości życia w miejscu pracy;(f) metody ergonomiczne;(g) bezpieczeństwo i higiena pracy;(h) ograniczenie narażenia na emisje w miejscu pracy.Rozdział III Wieloletnie wytyczne techniczneSe KCJA 1 UCZESTNICTWOART ykuł 11 Państwa członkowskieKażde przedsiębiorstwo, organ publiczny, organizacja badawcza lub ośrodek edukacyjny szkolnictwa wyższego lub średniego, lub inny podmiot posiadający osobowość prawną, w tym osoby fizyczne, posiadające swoje stałe miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium danego państwa członkowskiego, mogą uczestniczyć w programie badawczym i składać wnioski o pomoc finansową, pod warunkiem, że ich zamiarem jest prowadzenie działalności w zakresie BRT, lub że mogą one wnieść znaczący wkład w taką działalność.Art ykuł 12 Kraje kandydująceKażde przedsiębiorstwo, organ publiczny, organizacja badawcza lub ośrodek edukacyjny szkolnictwa wyższego lub średniego, lub inny podmiot posiadający osobowość prawną, w tym osoby fizyczne, w krajach kandydujących, są uprawnione do uczestnictwa bez otrzymywania jakiegokolwiek wsparcia finansowego w ramach programu badawczego, o ile odpowiednie umowy europejskie i ich protokoły dodatkowe lub decyzje różnych rad stowarzyszenia nie stanowią inaczej.Art ykuł 13 Kraje trzecieKażde przedsiębiorstwo, organ publiczny, organizacja badawcza lub ośrodek edukacyjny szkolnictwa wyższego lub średniego, lub inny podmiot posiadający osobowość prawną, w tym osoby fizyczne, z krajów trzecich, są uprawnione do uczestnictwa na podstawie indywidualnych projektów bez otrzymywania jakiegokolwiek wsparcia finansowego w ramach programu badawczego, pod warunkiem, że takie uczestnictwo leży w interesie Wspólnoty.Se KCJA 2 KWALIFIKUJąCE SIę DZIAłANIAART ykuł 14 Projekty badawczeProjekt badawczy powinien z założenia obejmować prace badawcze lub eksperymentalne mające na celu zdobycie dalszej wiedzy, w celu ułatwienia osiągnięcia określonych celów praktycznych, takich jak tworzenie lub rozwój produktów, procesów produkcyjnych lub usług.Art ykuł 15 Projekty pilotażoweProjekt pilotażowy charakteryzuje się budową, eksploatacją i rozwojem instalacji lub znacznej części instalacji na właściwą skalę oraz użyciem odpowiednio dużych części składowych, w celu badania możliwości zastosowania teoretycznych lub laboratoryjnych wyników w praktyce i/lub zwiększenia wiarygodności danych technicznych lub gospodarczych niezbędnych do przejścia do fazy demonstracyjnej, a w niektórych przypadkach do fazy przemysłowej i/lub handlowej.Art ykuł 16 Projekty demonstracyjneProjekt demonstracyjny charakteryzuje się budową i/lub eksploatacją instalacji na skalę przemysłową lub znacznej części instalacji na skalę przemysłową, w celu zgromadzenia wszystkich danych technicznych i gospodarczych, aby kontynuować przemysłowe i/lub handlowe wykorzystanie technologii przy minimalnym ryzyku.Art ykuł 17 Środki towarzysząceŚrodki towarzyszące odnoszą się do wspierania korzystania ze zdobytej wiedzy lub do organizowania szczegółowych warsztatów lub konferencji w związku z projektami lub priorytetami programu.Art ykuł 18 Działania wspierające i przygotowawczeDziałaniami wspierającymi i przygotowawczymi są działania właściwe dla należytego i skutecznego zarządzania programem badawczym, takie jak ocena i wybór wniosków zgodnie z art. 27 i 28, okresowe monitorowanie i ocena zgodnie z art. 38, badania, łączenie lub tworzenie sieci pokrewnych projektów finansowanych w ramach programu.Komisja może, w przypadkach, w których uzna to za stosowne, powoływać niezależnych i wysoko wykwalifikowanych ekspertów do pomocy w działaniach wspierających i przygotowawczych.SEKCJA 3 ZARZąDZANIE PROGRAMEMART ykuł 19 ZarządzenieProgramem zarządza Komisja. Komisję wspierają Komitet ds. Węgla i Stali, Grupy Doradcze ds. Węgla i Stali oraz Grupy Techniczne ds. Węgla i Stali.Art ykuł 20 Ustanowienie Grup Doradczych ds. Węgla i StaliGrupy Doradcze ds. Węgla i Stali (dalej zwane „grupami doradczymi”) są niezależnymi technicznymi grupami doradczymi.Art ykuł 21 Zadania Grup Doradczych ds. Węgla i StaliCo się tyczy kwestii BRT odnoszących się odpowiednio do węgla i stali, każda grupa doradcza doradza Komisji w kwestiach:26.  ogólnego rozwoju programu badawczego, pakietu informacyjnego, jak określono w art. 25, i kolejnych wytycznych;27.  spójności i ewentualnego powielania innych programów BRT na poziomie wspólnotowym i krajowym;28.  określania zasad przewodnich monitorowania projektów BRT;29.  pracy podjętej w odniesieniu do poszczególnych projektów;30.  celów badawczych programu badawczego, wymienionych w sekcjach 3 i 4;31.  rocznych celów priorytetowych wymienionych w pakiecie informacyjnym, a także, w razie potrzeby, celów priorytetowych szczegółowych zaproszeń, o których mowa w art. 25;32.  sporządzenia instrukcji oceny i wyboru działań w zakresie BRT, o których mowa w art. 27 i 28;33.  oceny wniosków dotyczących działań w zakresie BRT i pierwszeństwa, które ma być przyznane tym wnioskom, biorąc pod uwagę dostępne środki finansowe;34.  liczby, kompetencji i składu grup technicznych określonych w art. 24;35.  opracowania szczegółowych zaproszeń do składania wniosków, o których mowa w art. 25;36.  innych środków, w przypadku gdy zwróci się o to Komisja.Art ykuł 22 Skład Grup Doradczych ds. Węgla i StaliSkład każdej Grupy Doradczej jest zgodny z tabelami zawartymi w załączniku. Członkowie wyznaczani są przez Komisję w celu wykonywania obowiązków we własnym imieniu przez okres 42 miesięcy. Mandaty mogą być cofnięte.Komisja rozważa wnioski dotyczące mandatów przedłożone:(a) przez państwa członkowskie;(b) przez podmioty określone w tabelach w załączniku;(c) w odpowiedzi na zaproszenie do składania wniosków o umieszczenie na liście rezerwowej.Komisja zapewnia, w ramach każdej grupy doradczej, zrównoważony zakres wiedzy fachowej orz możliwie jak najszerszą reprezentację geograficzną.Członkowie wykazują się aktywnością w danej dziedzinie i mają świadomość priorytetów przemysłowych. Ponadto, wyznaczając członków grup doradczych, Komisja dąży do zapewnienia równowagi płci.Art ykuł 23 Posiedzenia Grup Doradczych ds. Węgla i StaliPosiedzenia grup doradczych zwoływane są przez Komisję, która im przewodniczy, a ponadto zapewnia pomoc sekretariatu.W razie konieczności, przewodniczący może wezwać członków do głosowania. Każdemu członkowi przysługuje jeden głos. W razie potrzeby, do wzięcia udziału w posiedzeniach przewodniczący może zaprosić ekspertów zewnętrznych lub obserwatorów. Eksperci zewnętrzni i obserwatorzy nie mają prawa głosu.W razie potrzeby (np. aby udzielić porady w sprawach mających znaczenie dla zarówno sektora węgla jak i sektora stali), obie grupy doradcze zwołują wspólne posiedzenia.Artykuł 24 Ustanowienie i zadania Grup Technicznych ds. Węgla i StaliGrupy Techniczne ds. Węgla i Stali doradzają Komisji w sprawach dotyczących monitorowania projektów badawczych i pilotażowych lub demonstracyjnych oraz, w miarę potrzeb, w sprawach dotyczących określenia priorytetowych celów programu badawczego.Członkowie wyznaczani są przez Komisję i pochodzą z sektorów związanych z przemysłami węgla i stali, z organizacji badawczych lub branż użytkowników, w których odpowiadają za strategię badań, zarządzanie lub produkcję.Ponadto, wyznaczając członków grup technicznych, Komisja dąży do zapewnienia równowagi płci.Kiedy tylko jest to możliwe, posiedzenia grup technicznych odbywają się w miejscach wybranych w sposób zapewniający najlepsze warunki monitorowania projektów i oceny wyników.Se KCJA 4 WYKONANIE PROGRAMU BADAWCZEGOART ykuł 25 Zaproszenie do składania wniosków1. Niniejszym uruchamia się procedurę otwartego i stałego zaproszenia do składania wniosków. O ile nie ustalono inaczej, ostatecznym terminem składania wniosków do oceny jest dzień 15 września każdego roku.2. W przypadku, gdy działając zgodnie z art. 41 lit. d) i e), Komisja postanowi zmienić ostateczny termin określony w ust. 1 w odniesieniu do składania wniosków, lub uruchomić procedurę szczegółowych zaproszeń do składania wniosków, Komisja publikuje tę informację w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Szczegółowe zaproszenia określają terminy i warunki składania wniosków, w tym również czy procedura przeprowadzona zostanie w jednym czy w dwóch etapach, oraz terminy i warunki oceny wniosków, priorytety, rodzaj kwalifikujących się projektów, jak określono w art. 14-18, w miarę potrzeb, i przewidywaną kwotę wsparcia finansowego.3. Komisja ustanawia pakiet informacyjny określający szczegółowe reguły uczestnictwa, metody zarządzania wnioskami i projektami, formularze wniosków, reguły składania wniosków, wzory umów w sprawie przyznania dotacji, koszty kwalifikowalne, maksymalną dopuszczalną kwotę wsparcia finansowego, sposoby płatności i roczne cele priorytetowe programu badawczego.Komisja podaje pakiet informacyjny do publicznej wiadomości we Wspólnotowym Serwisie Informacyjnym Badań i Rozwoju (CORDIS) lub na odpowiedniej stronie internetowej.Wnioski przedkładane są Komisji zgodnie z regułami ustanowionymi w pakiecie informacyjnym, którego drukowany egzemplarz Komisja udostępnia na życzenie.Art ykuł 26 Treść wnioskówWnioski odnoszą się do celów badawczych określonych w sekcjach 3 i 4 rozdziału II, natomiast w stosownych przypadkach, do celów priorytetowych wymienionych w pakiecie informacyjnym zgodnie z art. 25 ust. 3, lub do celów priorytetowych określonych w odniesieniu do szczegółowych zaproszeń do składania wniosków, o których mowa w art. 25 ust. 2.Każdy wniosek zawiera szczegółowy opis proponowanego projektu i pełne informacje dotyczące celów, partnerstw, w tym precyzyjne określenie roli każdego partnera, strukturę zarządzania, przewidywane wyniki, spodziewane zastosowania i ocenę przewidywanych korzyści dla przemysłu, gospodarki, społeczeństwa i środowiska.Proponowany koszt całkowity i jego podział są realistyczne i efektywne, natomiast od projektu oczekuje się korzystnego stosunku kosztów do korzyści.Art ykuł 27 Ocena wnioskówKomisja zapewnia poufną, rzetelną i uczciwą ocenę wniosków.Komisja ustanawia i publikuje instrukcję oceny i wyboru działań BRT.Artykuł 28 Wybór wniosków i monitorowanie projektów1. Komisja rejestruje otrzymane wnioski i sprawdza ich kwalifikowalność.2. Komisja ocenia wnioski, korzystając z pomocy niezależnych ekspertów.3. Komisja sporządza wykaz przyjętych wniosków, uszeregowanych pod względem znaczenia. Uszeregowany wykaz może być przedmiotem konsultacji z właściwą grupą doradczą.4. Komisja decyduje o wyborze projektów i podziale środków finansowych. W przypadku, gdy szacunkowa kwota wsparcia finansowego Wspólnoty w ramach programu badawczego jest równa lub większa niż 0,6 mln EUR, zastosowanie ma art. 41 lit. a).5. Komisja monitoruje projekty badawcze i działalność badawczą przy pomocy grup technicznych, o których mowa w art. 24.Artykuł 29 Umowy w sprawie przyznania dotacjiProjekty oparte na wybranych wnioskach oraz środki i działania określone w art. 14-18 stanowią przedmiot umów w sprawie przyznania dotacji. Umowy w sprawie przyznania dotacji zawiera się z zastosowaniem odpowiednich wzorów umów w sprawie przyznania dotacji sporządzonych przez Komisję, z odpowiednim uwzględnieniem charakteru danej działalności.Umowy w sprawie przyznania dotacji określają wsparcie finansowe przyznane w ramach programu na podstawie kosztów kwalifikowalnych, jak również reguły dotyczące sprawozdawczości w zakresie kosztów, zamknięcia rozliczeń i certyfikatów odnoszących się do sprawozdań finansowych. Ponadto zawierają one postanowienia dotyczące rozpowszechniania oraz praw do korzystania i dostępu.Art ykuł 30 Wkład finansowyProgram badawczy realizowany jest na podstawie umów w sprawie przyznania dotacji na BRT przewidujących podział kosztów. Całkowita kwota wkładu finansowego, włącznie z jakimkolwiek innym dodatkowym wkładem publicznym odpowiada obowiązującym regułom dotyczącym pomocy państwa.Zamówienia publiczne stosuje się także w przypadku dostaw składników majątku ruchomego lub nieruchomego, wykonania prac lub świadczenia usług, niezbędnych do realizacji działań wspierających i przygotowawczych.Bez uszczerbku dla przepisów poprzedniego akapitu, maksymalna całkowita kwota wkładu finansowego, wyrażona jako wartość procentowa kosztów kwalifikowalnych określonych w art. 31–35, wynosi:w przypadku projektów badawczych | do 60 % |w przypadku projektów pilotażowych i demonstracyjnych | do 50 % |w przypadku środków towarzyszących, działań wspierających i przygotowawczych | do 100 % |37.  Art ykuł 31 Koszty kwalifikowalne1. Koszty kwalifikowalne obejmują:38.  koszty sprzętu;39.  koszty związane z pracownikami;40.  koszty operacyjne;41.  koszty pośrednie.2. Koszty kwalifikowalne obejmują wyłącznie koszty rzeczywiste poniesione na realizację projektu zgodnie z warunkami umowy o przyznanie dotacji. Beneficjenci, beneficjenci stowarzyszeni i beneficjenci drugorzędni nie są uprawnieni do korzystania ze stawek określonych w budżecie lub handlowych.Artykuł 32 Koszty sprzętuKoszty nabycia lub wynajęcia sprzętu bezpośrednio związane z realizacją projektu nalicza się jako koszty bezpośrednie. Koszty kwalifikowalne leasingu sprzętu nie mogą przekraczać kosztów kwalifikowalnych ich nabycia.Artykuł 33 Koszty związane z pracownikamiNalicza się koszty godzin pracy rzeczywiście poświęconych wyłącznie projektowi przez pracowników naukowych, podyplomowych lub technicznych oraz koszty związane z pracownikami fizycznymi bezpośrednio zatrudnionymi przez wykonawcę. Wszelkie dodatkowe koszty związane z pracownikami, np. stypendia, wymagają uprzedniego pisemnego zatwierdzenia przez Komisję. Wszystkie naliczone godziny robocze muszą zostać zarejestrowane i poświadczone.Artykuł 34 Koszty operacyjneKoszty operacyjne bezpośrednio związane z realizacją projektu ograniczają się wyłącznie do kosztu:42.  surowców;43.  artykułów konsumpcyjnych ulegających zużyciu;44.  energii;45.  transportu surowców, materiałów zużywalnych, sprzętu, produktów, materiałów wsadowych lub paliwa;46.  konserwacji, naprawy, modyfikacji lub przeróbki istniejącego sprzętu;47.  usług informatycznych i innych usług szczególnych;48.  wynajmu sprzętu;49.  analiz i testów;50.  organizacji szczegółowych warsztatów;51.  zaświadczenia dotyczącego sprawozdania finansowego i gwarancji bankowej;52.  ochrony wiedzy;53.  pomocy ze strony osób trzecich.Artykuł 35 Koszty pośrednieWszystkie inne koszty, takie jak koszty ogólne, które mogą powstać w związku z projektem, a które nie są wyraźnie określone w powyższych kategoriach, w tym koszty podróży i utrzymania, pokrywa się ryczałtem stanowiącym równowartość 35 % kosztów kwalifikowalnych związanych z pracownikami, o których mowa w art. 33.SEKCJA 5 OCENA I MONITOROWANIE DZIAłALNOśCI BADAWCZEJART ykuł 36 Sprawozdania techniczneW przypadku pilotażowych i demonstracyjnych projektów badawczych określonych w art. 14, 15 i 16, beneficjent lub beneficjenci sporządzają sprawozdania okresowe. Sprawozdania takie wykorzystuje się do opisania dokonanego postępu technicznego.Po zakończeniu prac, beneficjent lub beneficjenci przedkładają sprawozdanie końcowe zawierające ocenę wykorzystania i oddziaływania. Takie sprawozdanie zostaje opublikowane przez Komisję w całości lub w formie skróconej, w zależności od strategicznego znaczenia projektu, natomiast w razie potrzeby, po zasięgnięciu opinii właściwej grupy doradczej.Komisja może zażądać, by beneficjent lub beneficjenci przedłożyli sprawozdania końcowe dotyczące środków towarzyszących określonych w art. 17, jak również działań wspierających i przygotowawczych określonych w art. 18, i może podjąć decyzję o ich opublikowaniu.Art ykuł 37 Przegląd rocznyKomisja przeprowadza coroczny przegląd działań zrealizowanych w ramach programu badawczego i postępów prac w zakresie BRT. Sprawozdanie zawierające ten przegląd przesyłane jest Komitetowi.Komisja może wyznaczać niezależnych ekspertów i wysoko wykwalifikowanych ekspertów do udzielenia pomocy w związku z przeglądem rocznym.Artykuł 38 Monitorowanie i ocena programu1. Komisja wykonuje zadania związane z monitorowaniem programu badawczego, w tym związane z oceną przewidywanych korzyści. Sprawozdanie z wykonania tych zadań zostanie opublikowane do końca 2013 r., a następnie będzie publikowane co siedem lat. Takie sprawozdania będą udostępniane do wiadomości publicznej przez Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badań i Rozwoju (CORDIS) lub odpowiednią stronę internetową.2. Komisja ocenia program badawczy po zakończeniu realizacji projektów finansowanych w każdym okresie siedmiu lat. Oceniane są także korzyści z BRT dla społeczeństwa i odpowiednich sektorów. Sprawozdanie z oceny jest publikowane.3. Wykonując zadania związane z monitorowaniem i oceną, określone w ust. 1 i 2, Komisja korzysta z pomocy zespołów wysoko wykwalifikowanych ekspertów przez nią wyznaczonych.Art ykuł 39 Wyznaczanie niezależnych i wysoko wykwalifikowanych ekspertówW przypadku wyznaczania niezależnych i wysoko wykwalifikowanych ekspertów określonych w art. 18, art. 28 ust. 2 i art. 38, stosuje się odpowiednio przepisy art. 14 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1906/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady[13].Rozdział IV Przepisy końcoweArt ykuł 40 Przegląd wieloletnich wytycznych technicznychWieloletnie wytyczne techniczne ustanowione w rozdziale III poddaje się przeglądowi co siedem lat, przy czym pierwszy okres kończy się dnia 31 grudnia 2014 r. W tym celu, i co najmniej w okresie pierwszych sześciu miesięcy ostatniego roku każdego siedmioletniego okresu, Komisja dokonuje ponownej oceny stosowania i skuteczności wytycznych technicznych, a w razie potrzeby, proponuje zmiany.Jeżeli uzna to za stosowne, Komisja może dokonać takiej ponownej oceny i przedłożyć propozycje dotyczące odpowiednich zmian Radzie przed upływem danego siedmioletniego okresu.Artykuł 41 Środki wykonawczeDziałając zgodnie z procedurą określoną w art. 42 ust. 2, Komisja przyjmuje następujące środki wykonawcze:(a) zatwierdzanie działań w zakresie wsparcia finansowego w przypadkach, w których szacunkowa kwota wspólnotowego wkładu w ramach niniejszego programu jest równa lub większa niż 0,6 mln EUR;(b) określanie zakresu wymagań i obowiązków związanych z monitorowaniem i oceną programu, o których mowa w art. 38;(c) wprowadzanie zmian do sekcji 3 i 4 rozdziału II;(d) dokonywanie zmian ostatecznych terminów, o których mowa w art. 25;(e) opracowanie szczegółowych zaproszeń do składania wniosków;(f) rozstrzyganie wszelkich innych kwestii dotyczących programu.Artykuł 42 Komitet1. Komisję wspomaga Komitet ds. Węgla i Stali, dalej zwany „komitetem”.2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu na zasadzie analogii stosuje się stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.Ustala się, że okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 wspomnianej decyzji wynosi dwa miesiące.3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 43 Uchylenie i środki przejściowe[W przypadku przyjęcia przed dniem 15 czerwca 2008 r.:][„Decyzja 2003/78/WE traci moc. Jednakże decyzję 2003/78/WE stosuje się nadal do dnia 31 grudnia 2008 r. w odniesieniu do finansowania działań wynikających z wniosków złożonych do dnia 15 września 2007 r.”][W przypadku przyjęcia po dniu 15 czerwca 2008 r.:][„Decyzja 2003/78/WE traci moc. Jednakże decyzję 2003/78/WE stosuje się nadal do dnia 31 grudnia 2009 r. w odniesieniu do finansowania działań wynikających z wniosków złożonych do dnia 15 września 2008 r.”]Art ykuł 44Stosowanie[„Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 16 września 2007 r.”][lub][„Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 16 września 2008 r.”]Artykuł 45 AdresaciNiniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący[…]ZAŁĄCZNIKSkład Grupy Doradczej ds. Węgla, o której mowa w art. 23:[pic]Członkowie muszą posiadać szeroką wiedzę ogólną i szczególną wiedzę fachową przynajmniej w jednej z następujących dziedzin: górnictwo węglowe i wykorzystanie węgla, zagadnienia społeczne i ochrona środowiska naturalnego, w tym kwestie dotyczące bezpieczeństwa.Skład Grupy Doradczej ds. Stali, o której mowa w art. 23:[pic]Członkowie muszą posiadać szeroką wiedzę ogólną i szczególną wiedzę fachową przynajmniej w jednej z następujących dziedzin: surowce; produkcja surówki; stalownictwo; odlewanie ciągłe; walcowanie na gorąco i/lub na zimno; obróbka wykańczająca stali i/lub obróbka powierzchni; określanie gatunków stali i/lub produktów; zastosowania i właściwości stali; zagadnienia społeczne i ochrona środowiska naturalnego, w tym kwestie dotyczące bezpieczeństwa.[1] Dz.U. L 29 z 5.2.2003, str. 28.[2] Dz.U. L 79 z 22.3.2002, str. 60.[3] Dz.U. L 391 z 30.12.2006, str. 7.[4] Dz.U. L 154 z 27.6.2000, str. 34.[5] Dz.U. L 29 z 5.2.2003, str. 22.[6] Dz.U. C […], […], str. […].[7] Dz.U. C […], […], str. […].[8] Dz.U. L 412, z 30.12.2006, str. 1.[9] Dz.U. L 29 z 5.2.2003, str. 28.[10] Dz.U. L 79 z 22.3.2002, str.42.[11] Dz.U. L 154 z 27.6.2000, str. 34.[12] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).[13] Dz.U. L 391 z 30.12.2006, str. 6