               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 3.3.2021
            COM(2021) 95 final
            2021/0051(CNS)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podatku od dokowania we francuskich regionach najbardziej oddalonych oraz zmieniająca decyzję 940/2014/UE
            {SWD(2021) 44 final}

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Uzasadnienie i cele wniosku

               Postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) mają zastosowanie do regionów najbardziej oddalonych Unii. Francuskie regiony najbardziej oddalone zostały natomiast wyłączone z terytorialnego zakresu stosowania dyrektyw w sprawie VAT i akcyzy.

               Postanowienia TFUE, w szczególności jego art. 110, zasadniczo nie dopuszczają stosowania we francuskich regionach najbardziej oddalonych żadnej różnicy w opodatkowaniu między produktami lokalnymi a produktami pochodzącymi z Francji metropolitalnej, z innych państw członkowskich lub z państw trzecich. W art. 349 TFUE przewidziano jednak możliwość wprowadzenia środków szczególnych na rzecz regionów najbardziej oddalonych ze względu na występowanie trwałych ograniczeń, które mają wpływ na ich sytuację gospodarczą i społeczną. Środki te dotyczą różnych polityk, w tym polityki podatkowej.

               Podatek od dokowania jest podatkiem pośrednim obowiązującym wyłącznie we francuskich regionach najbardziej oddalonych (Martynika, Gwadelupa, Gujana Francuska, Reunion i Majotta). Podatek ten ma zastosowanie do przywozu towarów, niezależnie od ich pochodzenia, oraz do odpłatnych dostaw towarów wykonywanych przez osoby prowadzące działalność produkcyjną. Zasadniczo stosuje się go w ten sam sposób do produktów wytwarzanych lokalnie i do produktów przywożonych.

               Decyzja Rady nr 940/2014/UE z dnia 17 grudnia 2014 r.
                  1
                uprawnia jednak Francję do ustanowienia, do 31 grudnia 2020 r., zwolnień z podatku od dokowania lub obniżek podatku od dokowania dla niektórych produktów, w przypadku których istnieje produkcja lokalna, wówczas gdy znaczny przywóz mógłby zagrażać utrzymaniu produkcji lokalnej oraz gdy występują dodatkowe koszty podnoszące ceny netto produkcji lokalnej w porównaniu z produktami pochodzącymi z zewnątrz. Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia z podatku lub jego obniżki. W zależności od produktów, różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 10, 20 lub 30 punktów procentowych.

               Te zróżnicowane stawki opodatkowania mają na celu zrównoważenie niekorzystnych warunków konkurencji, jakich doświadczają regiony najbardziej oddalone, co przekłada się na zwiększenie kosztów produkcji, a zatem cen netto produktów wytwarzanych lokalnie. Przy braku środków szczególnych, produkty wytwarzane lokalnie byłyby mniej konkurencyjne w stosunku do produktów pochodzących z zewnątrz, nawet przy uwzględnieniu kosztów transportu. Zagrażałoby to utrzymaniu produkcji lokalnej, w przypadku której koszty produkcji są wyższe ze względu na szczególne trwałe ograniczenia tych regionów.

               W dniu 1 marca 2019 r. władze francuskie zwróciły się do Komisji z wnioskiem o przedłużenie obowiązywania systemu podatku od dokowania na okres po 31 grudnia 2020 r.

               W związku z planowanym wygaśnięciem decyzji Rady, Komisja rozpoczęła uprzednio badanie zewnętrzne mające na celu ocenę obecnego systemu, jak również potencjalnego wpływu różnych możliwych wariantów na okres po 2020 r. Na podstawie tego badania Komisja uznaje, że przyznanie wnioskowanego przedłużenia istniejącego systemu, z pewnymi zmianami, jest uzasadnione.

               Aby dać władzom francuskim możliwość zgromadzenia wszystkich niezbędnych danych, których zebranie opóźnił kryzys zdrowotny związany z COVID-19, i aby zapewnić Komisji czas na przedstawienie wyważonego wniosku, uwzględniającego interesy różnych stron, decyzją Rady (UE) 2020/1793 z dnia 16 listopada 2020 r.
                  2
                okres stosowania decyzji Rady nr 940/2014/UE został wydłużony o 6 miesięcy, tzn. do 30 czerwca 2021 r. zamiast do 31 grudnia 2020 r.

               Niniejszy wniosek ustanawia również ramy prawne obowiązujące dla podatku od dokowania po dniu 30 czerwca 2021 r.: ustanawiając na okres od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2027 r. nowy system odstępstw, wraz ze zmianą obowiązujących przepisów, które mają sprawić, że system będzie bardziej elastyczny i przejrzysty. Równolegle wydłuża on na sześć miesięcy, do dnia 31 grudnia 2021 r., okres obowiązywania decyzji nr 940/2014/UE, aby dać Francji czas na transpozycję nowego systemu, obowiązującego od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2027 r., do swojego prawa krajowego.

               W porównaniu z obecnym systemem proponuje się następujące zmiany:

               a)Określenie kryteriów wyboru produktów kwalifikujących się do zastosowania zróżnicowanej stawki opodatkowania.

               Produkty uwzględnione w wykazie zostały wybrane na podstawie uzasadnienia dodatkowych kosztów produkcji, zwiększających ceny netto produkcji lokalnej w porównaniu z produktami pochodzącymi z zewnątrz i obniżających konkurencyjność produktów wytwarzanych lokalnie.

               W przypadku, gdy:

               1)udział produkcji lokalnej w rynku nie przekracza 5 %;

               2)lub gdy jej udział w rynku przekracza 90 %;

               Zwrócono się o przedstawienie dodatkowych dokumentów umożliwiających wykazanie, że zachodzą wszystkie poniższe okoliczności lub ich część:

               –produkty wymagające dużego nakładu siły roboczej;

               –produkty, których wytwarzanie właśnie się rozpoczyna lub które uzupełniają asortyment, by różnicować produkcję danego przedsiębiorstwa;

               –produkty strategiczne dla rozwoju lokalnego (na przykład w dziedzinach gospodarki obiegu zamkniętego, takich jak przetwórstwo drewna, poprawa bioróżnorodności i ochrona środowiska);

               –produkty innowacyjne lub o wysokiej wartości dodanej;

               –produkty, w przypadku których zakłócenia w dostawach pochodzących z zewnątrz mogłyby zagrażać gospodarce lub ludności terytorium, na przykład materiały budowlane i produkty spożywcze;

               –produkty, które ze względu na ograniczone rynki regionów najbardziej oddalonych mogą istnieć wyłącznie, jeżeli zajmują na rynku pozycję dominującą;

               –produkty medyczne lub środki ochrony osobistej niezbędne do przeciwdziałania kryzysom zdrowotnym.

               b)Wprowadzenie dwóch maksymalnych zróżnicowanych stawek opodatkowania w wysokości 20 % i 30 %, w miejsce trzech obowiązujących obecnie. Dopuszczalne zróżnicowanie stawek opodatkowania nie powinno jednak przekraczać udowodnionych kosztów dodatkowych.

               c)Podniesienie progu podatku od dokowania do 550 000 EUR. W proponowanym systemie podmioty gospodarcze, których roczne obroty nie przekraczają tego progu, nie podlegałyby podatkowi od dokowania. W zamian za to nie miałyby możliwości odliczania kwoty tego podatku opłaconego z góry. Ma to na celu zwolnienie z podatku produktów drobnych przedsiębiorców, zmniejszenie ich obciążenia administracyjnego oraz wspieranie ich rozwoju. Środek ten jest uzasadniony ze względu na jego mały wpływ na budżet
                  3
                i na zakłócenie konkurencji, biorąc pod uwagę niewielką liczbę objętych nim podmiotów gospodarczych
                  4
               .

               d)Zastąpienie sprawozdania śródokresowego sprawozdaniem składanym na dzień 30 września 2025 r., które ma zawierać co najmniej informacje wskazane w załączniku II do decyzji. Na tej podstawie prowadzone będą prace w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania systemu. Celem tego wniosku jest zmniejszenie obciążenia, jakie pociąga za sobą zbędnie częsta ocena systemu, a także zwiększenie użyteczności i efektywności działań monitorujących i oceniających.

               Ponadto, w odniesieniu do oceny dodatkowych kosztów produkcji jakie mają kompensować zróżnicowane stawki opodatkowania, władze francuskie przekazały, dla każdej czterocyfrowej pozycji nomenklatury celnej, ocenę dodatkowych kosztów produkcji ponoszonych przez przedsiębiorstwa lokalne i obejmujących głównie: koszty zaopatrzenia, płac, wyższe koszty energii elektrycznej, koszt finansowy wynikający z utrzymywania większych zapasów, wyższe koszty eksploatacyjne, niepełne wykorzystanie urządzeń do produkcji, wyższe koszty finansowe.

               Załącznik do decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia z podatku od dokowania lub obniżki podatku od dokowania. W zależności od produktów, różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 20 lub 30 punktów procentowych. Część a załącznika zawiera wykaz produktów, w przypadku których różnica w opodatkowaniu nie może przekraczać 20 punktów procentowych, a część b wykaz produktów, w przypadku których ta różnica nie może przekraczać 30 punktów procentowych.

               Produkty wymienione w załączniku są w większości przypadków tożsame z produktami wymienionymi w załączniku do decyzji Rady nr 940/2014/UE. W wyniku kompleksowego przeglądu wykazów usunięto jednak szereg produktów, w przypadku których zastosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania nie było uzasadnione. Dodano natomiast produkty, które nie zostały uwzględnione w decyzji nr 940/2014/UE, ale których produkcja właśnie się rozpoczęła lub została rozwinięta. Ponadto niektóre produkty zostały zachowane w wykazach, ale zwiększono lub zmniejszono dopuszczalne w ich przypadku zróżnicowane stawki opodatkowania po to, aby uwzględnić zmiany w kosztach dodatkowych.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               W komunikacie z 2017 r. w sprawie silniejszego i odnowionego partnerstwa strategicznego z regionami najbardziej oddalonymi UE
                  5
                podkreślono, że regiony najbardziej oddalone nadal borykają się z poważnymi trudnościami, z których wiele ma charakter stały. W komunikacie tym przedstawiono nowe podejście wypracowane przez Komisję w sprawie przyszłych działań służących pobudzeniu rozwoju regionów najbardziej oddalonych poprzez pełne wykorzystanie ich atutów oraz możliwości zapewnionych przez nowe czynniki wzrostu i tworzenia nowych miejsc pracy.

               W tym kontekście celem niniejszego wniosku jest wspieranie produkcji lokalnej jak również sprzyjanie zatrudnieniu we francuskich regionach najbardziej oddalonych. Niniejszy wniosek przywraca konkurencyjność tych lokalnych produktów, równoważąc niekorzystne warunki wynikające z sytuacji geograficznej i gospodarczej tych regionów. Uzupełnia Program szczególnych opcji na rzecz regionów oddalonych i wyspiarskich (POSEI),
                  6
                którego celem jest wspieranie sektora pierwotnego i produkcji surowców, Europejski Fundusz Morski, Rybacki i Akwakultury (EFMRA)
                  7
                oraz Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR)
                  8
               , który obejmuje dodatkową alokację środków o szczególnym przeznaczeniu w celu wyrównania dodatkowych kosztów regionów najbardziej oddalonych nieodłącznie związanych z ich trwałymi ograniczeniami.

               Ponadto, ze względu na konieczność zachowania spójności z zasadami polityki rolnej nie było możliwe zastosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania w przypadku wszystkich produktów spożywczych korzystających z pomocy przewidzianej w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiającego szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej, i w szczególności ze szczególnego systemu dostaw.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Wniosek jest spójny ze strategią jednolitego rynku z 2015 r.
                     9
                  , w której Komisja przedstawia plany stworzenia pogłębionego i bardziej sprawiedliwego jednolitego rynku, który przyniesie korzyści wszystkim zainteresowanym stronom. Jednym z celów proponowanego środka jest zmniejszenie dodatkowych kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwa w regionach najbardziej oddalonych, które to koszty utrudniają pełne uczestnictwo tych przedsiębiorstw w jednolitym rynku. Ze względu na ograniczoną wielkość tej produkcji we francuskich regionach najbardziej oddalonych, nie przewiduje się negatywnego wpływu na właściwe funkcjonowanie jednolitego rynku.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 349 TFUE. Postanowienie to pozwala Radzie na przyjęcie przepisów szczególnych, mających na celu określenie warunków stosowania Traktatów do regionów najbardziej oddalonych UE.

                  •
                        Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Jedynie Rada jest uprawniona do wprowadzenia, na podstawie art. 349 TFUE, środków szczególnych na rzecz regionów najbardziej oddalonych w celu dostosowania stosowania traktatów do tych regionów, w tym wspólnej polityki w poszczególnych obszarach, ze względu na występowanie trwałych ograniczeń, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną tych regionów najbardziej oddalonych. Dotyczy to również zatwierdzania odstępstw od art. 110 TFUE. Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.

               •Proporcjonalność

                  Niniejszy wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej. Wniosek ten dotyczy wyłącznie produktów, dla których przedstawiono dokumenty uzasadniające dodatkowe koszty ponoszone w przypadku produktów wytwarzanych lokalnie.

                  Podobnie, maksymalne zróżnicowanie stawek opodatkowania proponowane dla każdego produktu objętego niniejszym wnioskiem jest ograniczone to tego, co niezbędne z punktu widzenia dodatkowych kosztów ponoszonych w przypadku każdej z przedmiotowych produkcji lokalnych. W związku z tym obciążenie podatkowe produktów przywożonych do francuskich regionów najbardziej oddalonych nie wykracza poza to, co jest konieczne do zrównoważenia mniejszej konkurencyjności produktów wytwarzanych lokalnie w stosunku do tych produktów. A tym samym przyczynia się to do osiągnięcia celów Traktatu, jakimi są zapewnienie właściwego i skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

               •Wybór instrumentu

                  Proponuje się decyzję Rady w celu zastąpienia decyzji Rady nr 940/2014/UE.

               3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •
                     Oceny ex-post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Zakres stosowania systemu podatku od dokowania jest dostosowany do potrzeb objętych nim podmiotów gospodarczych. System ten ma służyć wspieraniu produktów lokalnych poprzez zmniejszanie różnic w ich konkurencyjności w stosunku do produktów niepochodzących z tych regionów, występujących ze względu na trwałe ograniczenia, które zwiększają koszty produkcji i tym samym cenę netto produktów wytwarzanych lokalnie. System podatków od dokowania równoważy około połowę kosztów dodatkowych. Zróżnicowane stawki opodatkowania, stosowane w latach 2014-2020 okazały się proporcjonalne w stosunku do obliczonych kosztów dodatkowych
                     10
                  .

                  Wyniki oceny danych ilościowych w badaniu zewnętrznym wskazują, że przy braku systemu podatku od dokowania, wyniki produkcji lokalnej istotnie by się pogorszyły. Około 37 % wartości produktów korzystających ze zróżnicowanych stawek opodatkowania (około 850 mln EUR) miał wygenerować mechanizm zróżnicowanych stawek opodatkowania, wraz z pozytywnymi konsekwencjami dla zatrudnienia, które wzrosło w sektorach korzystających z podatku od dokowania od 2014 r. (w porównaniu ze spadkiem w sektorach, które z niego nie korzystają), a także dla liczby prowadzących działalność przedsiębiorstw, która wzrosła o około 1,7 % w tym samym okresie (w porównaniu ze spadkiem ogólnym o 3 %). Brak natomiast dowodów na wpływ mechanizmu na inwestycje oraz dywersyfikację produkcji lokalnej. W przypadku podatku od dokowania stosunek kosztów do korzyści jest ogólnie pozytywny: zastosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania wygenerowało wzrost produkcji lokalnej 2,5 razy większy niż „koszt” mechanizmu.

                  Stosowanie systemu podatku od dokowania nie doprowadziło do zastąpienia przywozu. W praktyce większość produktów lokalnych korzystających ze zróżnicowanych stawek opodatkowania odnotowała utratę udziału w rynku w czasie, co potwierdza, że system podatku od dokowania jest bardziej środkiem ograniczającym utratę konkurencyjności produkcji lokalnej niż instrumentem rozwoju.

                  Jeśli chodzi o wpływ zróżnicowanych stawek opodatkowania od dokowania na ceny konsumpcyjne i koszt życia we francuskich regionach najbardziej oddalonych, w badaniu zewnętrznym stwierdzono, że jest on niewielki, ponieważ dodatkowa kwota z tytułu podatku pobieranego od produktów, które korzystają ze zróżnicowanych stawek opodatkowania nie przekracza 1,5 % wartości konsumpcji końcowej w tych regionach.

                  Wyniki analiz regionalnych danych handlowych pokazują, że zastosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania podatkiem od dokowania ma niewielki wpływ na wartość przywozów pochodzących z krajów CARIFORUM oraz z Afryki Południowej i Wschodniej. Ponadto, ewentualne całkowite zniesienie podatku od dokowania miałoby bardzo ograniczony wpływ na przywóz produktów pochodzących z tych krajów (około 2 mln EUR), ale miałoby bardzo negatywny wpływ na produkcję lokalną (około 300 mln EUR). Byłoby to korzystne zwłaszcza dla eksporterów z UE i z państw trzecich innych, niż eksporterzy z CARIFORUM i z Afryki Południowej i Wschodniej.

               •
                     Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               W ramach tej inicjatywy przeprowadzono wyczerpujące konsultacje z głównymi podmiotami politycznymi i gospodarczymi, które objęły wywiady (80) oraz wizyty w trzech regionach (Reunion, Gwadelupa i Martynika), jak również ankietę wśród przedsiębiorstw z siedzibą w regionach najbardziej oddalonych (196), obejmującą wszystkie pięć przedmiotowych regionów. Ta ukierunkowana ankieta (internetowa) wśród podmiotów gospodarczych została rozpowszechniona głównie za pośrednictwem stowarzyszeń zawodowych działających na poszczególnych terytoriach, jak również w drodze bezpośrednich zaproszeń skierowanych do 15 420 przedsiębiorstw z list przekazanych przez izby handlowe.

                  Podczas konsultacji zwrócono uwagę na potrzebę zapewnienia odpowiedniego zakresu i odpowiedniej równowagi między odpowiednimi zainteresowanymi stronami. Celem konsultacji było przede wszystkim zaangażowanie wszystkich władz publicznych zainteresowanych ze względu na szczebel administracyjny (szczebel centralny i lokalny) oraz obszar ich kompetencji (organy odpowiedzialne za opracowywanie polityk, organy podatkowe i celne, instytuty statystyczne itd.). Ponadto, w konsultacje te włączono przedstawicieli lokalnych sektorów produkcyjnych – czyli beneficjentów zróżnicowanych stawek opodatkowania podatkiem od dokowania – oraz sektorów handlu i usług, których ten system różnicujący opodatkowanie dotyczy bezpośrednio lub pośrednio.

               •
                     Ocena skutków

                  Ocena skutków jest prowadzona w formie procesu równoległego: Oceny ex post obecnego systemu, a następnie analizy prognostycznej. Analiza potencjalnego wpływu utrzymania i ewentualnej zmiany obowiązującego systemu została uwzględniona w dokumencie analitycznym, zawierającym w załączniku jego ocenę. Dokument ten został sporządzony na podstawie badania zewnętrznego oraz informacji przekazanych przez Francję.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii Europejskiej.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, oceny i sprawozdania

                  System ma obowiązywać przez sześć lat, do dnia 31 grudnia 2027 r. Konieczna będzie jednak uprzednia ocena wyników stosowania tego systemu.

                  Francja powinna zatem przedstawić najpóźniej do dnia 30 września 2025 r. sprawozdanie na temat stosowania systemu podatkowego za okres od 2019 do 2024 r
                     11
                  . Sprawozdanie to będzie zawierało następujące elementy:

               –informacje na temat kosztów dodatkowych związanych z produkcją;

               –ewentualne zakłócenia konkurencji i reperkusje na rynku wewnętrznym;

               –informacje niezbędne do oceny systemu w świetle kryteriów skuteczności, efektywności, istotności, spójności z innymi politykami UE oraz wartości dodanej UE.

                  Sprawozdanie powinno również zawierać informacje od wszystkich zainteresowanych stron na temat poziomu i zmiany ponoszonych przez nie dodatkowych kosztów produkcji, kosztów przestrzegania przepisów oraz ewentualnych przypadków zakłóceń na rynku.

                  W celu zapewnienia, że informacje zebrane przez władze francuskie zawierają dane niezbędne do podjęcia przez Komisję uzasadnionej decyzji w sprawie zasadności i rentowności programu w przyszłości, Komisja opracowała szczegółowe wytyczne dotyczące wymaganych informacji. Informacje te wskazano w załączniku II do wniosku. W miarę możliwości wytyczne te są wspólne dla innych podobnych systemów obowiązujących w najbardziej oddalonych regionach UE.

                  Umożliwią one Komisji ustalenie, czy nadal istnieją przyczyny istnienia takiego systemu zróżnicowanego opodatkowania podatkiem od dokowania, czy korzyści podatkowe przyznane Francji pozostają proporcjonalne oraz czy możliwe są środki alternatywne wobec tego systemu, uwzględniające jego międzynarodowy wymiar.

                  Po przedłożeniu przez władze francuskie sprawozdania monitorującego, Komisja oceni skutki stosowania zróżnicowanych stawek opodatkowania oraz konieczność wprowadzenia zmian.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  Ta część nie ma zastosowania, ponieważ przepisy zawarte we wniosku nie wymagają szczegółowego objaśniania.

               2021/0051 (CNS)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podatku od dokowania we francuskich regionach najbardziej oddalonych oraz zmieniająca decyzję 940/2014/UE

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom państw członkowskich,

               uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego
                  12
               ,

               stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Postanowienia Traktatu mające zastosowanie do francuskich regionów najbardziej oddalonych zasadniczo nie dopuszczają, aby istniały jakiekolwiek różnice w opodatkowaniu między produktami lokalnymi a produktami pochodzącymi z Francji metropolitalnej lub z innych państw członkowskich. W art. 349 Traktatu przewidziano jednak możliwość wprowadzenia szczególnych środków na rzecz regionów najbardziej oddalonych ze względu na występowanie trwałych ograniczeń, które mają wpływ na ich sytuację gospodarczą i społeczną.

               (2)W związku z tym należy przyjąć szczególne środki, mające na celu w szczególności ustalenie warunków stosowania traktatu w odniesieniu do francuskich regionów najbardziej oddalonych. Te środki muszą uwzględniać szczególne cechy charakterystyczne i ograniczenia tych regionów, nie podważając jednak integralności i spójności porządku prawnego Unii, w tym rynku wewnętrznego i wspólnych polityk. Niekorzystne warunki konkurencji, jakich doświadczają francuskie regiony najbardziej oddalone wskazano w art. 349 traktatu: oddalenie, wyspiarski charakter, mała powierzchnia, trudne ukształtowanie terenu i klimat oraz zależność gospodarcza od niewielkiej liczby produktów. Te trwałe ograniczenia powodują uzależnienie regionów najbardziej oddalonych od surowców i energii, obowiązek tworzenia większych zapasów, mały rozmiar rynku lokalnego połączony ze słabo rozwiniętą działalnością eksportową itd. Wszystkie te niekorzystne warunki konkurencji przekładają się na wyższe koszty produkcji i tym samym na cenę netto produktów wytwarzanych lokalnie, które, przy braku środków szczególnych, byłyby mniej konkurencyjne w stosunku do produktów pochodzących z zewnątrz, nawet przy uwzględnieniu kosztów dostawy do francuskich regionów najbardziej oddalonych. To zagrażałoby utrzymaniu produkcji lokalnej. Dlatego też należy wprowadzić szczególne środki celem wzmocnienia lokalnego przemysłu poprzez poprawę jego konkurencyjności.

               (3)Do dnia 30 czerwca 2021 r. decyzja Rady nr 940/2014/UE
                  13
                uprawnia Francję do ustanowienia, w celu przywrócenia konkurencyjności produktów wytwarzanych lokalnie, zwolnień z podatku od dokowania lub obniżek podatku od dokowania dla niektórych produktów wytwarzanych w regionach najbardziej oddalonych (Martynika, Gwadelupa, Gujana Francuska, Reunion i Majotta), w przypadku których istnieje produkcja lokalna, wówczas gdy znaczny przywóz mógłby zagrażać utrzymaniu produkcji lokalnej oraz gdy występują dodatkowe koszty podnoszące ceny netto produkcji lokalnej w porównaniu z produktami pochodzącymi z zewnątrz. Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia z podatku lub jego obniżki. W zależności od produktu, różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a pozostałymi produktami nie może przekraczać 10, 20 lub 30 punktów procentowych.

               (4)Francja wystąpiła o utrzymanie, począwszy od 1 lipca 2021 r. systemu podobnego, do tego, który przewidziano w decyzji nr 940/2014/UE. Argumentowała, że wymienione wcześniej niekorzystne warunki konkurencji mają trwały charakter, ale również że system opodatkowania przewidziany decyzją nr 940/2014/UE pozwolił utrzymać, a w niektórych przypadkach rozwinąć produkcję lokalną, nie zakłócił handlu zagranicznego i nie doprowadził do nadmiernej rekompensaty kosztów dodatkowych ciążących na przedsiębiorstwach.

               (5)W tym względzie Francja przekazała Komisji, w odniesieniu do każdego z regionów najbardziej oddalonych, szereg wykazów produktów, wobec których chce zastosować zróżnicowanie stawki opodatkowania w maksymalnej wysokości 20 bądź 30 punktów procentowych, w zależności od tego, czy produkty są produkowane lokalnie czy nie. Nie dotyczy to francuskiego regionu najbardziej oddalonego Saint-Martin.

               (6)Niniejsza decyzja wdraża postanowienia art. 349 Traktatu i uprawnia Francję do stosowania zróżnicowanego opodatkowania w odniesieniu do produktów, w przypadku których udowodniła ona, że – po pierwsze – istnieje produkcja lokalna, po drugie – przywożone są znaczne ilości towarów (w tym z Francji metropolitalnej i innych państw członkowskich), co może zagrozić utrzymaniu produkcji lokalnej, i wreszcie że występują dodatkowe koszty, zwiększające ceny netto produkcji lokalnej w porównaniu z produktami pochodzącymi z zewnątrz i obniżające konkurencyjność produktów wytwarzanych lokalnie. Dopuszczalne zróżnicowanie stawek opodatkowania nie powinno przekraczać udowodnionych dodatkowych kosztów.

               (7)W przypadkach, w których udział w rynku produkcji lokalnej nie przekracza 5 % lub w tych, w których udział przywozu nie przekracza 10 % poproszono o przedstawienie dokumentów uzupełniających, umożliwiających wykazanie, że zachodzą wszystkie poniższe okoliczności lub ich część: istnienie produktów wymagających dużego nakładu siły roboczej, produktów, których wytwarzanie właśnie się rozpoczyna lub takich, które uzupełniają asortyment po to, by różnicować produkcję danego przedsiębiorstwa, produktów strategicznych dla rozwoju lokalnego (na przykład w dziedzinach gospodarki obiegu zamkniętego, takich jak przetwórstwo drewna, poprawa bioróżnorodności i ochrona środowiska), produktów innowacyjnych lub o wysokiej wartości dodanej, produktów, w przypadku których zakłócenia w dostawach pochodzących z zewnątrz mogłyby zagrażać gospodarce lub lokalnej ludności, produktów, które ze względu na ograniczone rynki regionów najbardziej oddalonych mogą istnieć wyłącznie jeżeli zajmują na rynku pozycję dominującą oraz produktów medycznych lub środków ochrony osobistej niezbędnych do przeciwdziałania kryzysom zdrowotnym. Zastosowanie tych zasad umożliwi wdrożenie postanowień art. 349 Traktatu, nie wykraczając poza to, co niezbędne, i nie stwarzając nieuzasadnionych korzyści dla produkcji lokalnej, aby nie naruszać integralności i spójności porządku prawnego Unii, w tym również zapewniając utrzymanie niezakłóconej konkurencji na rynku wewnętrznym i polityki w zakresie pomocy państwa.

               (8)W celu uproszczenia i zmniejszenia obowiązków małych przedsiębiorstw, ale również w celu wspierania ich rozwoju, zwolnienie z podatku i zmniejszenie podatku będą dotyczyć wszystkich podmiotów gospodarczych, których roczne obroty wynoszą co najmniej 550 000 EUR. Podmioty gospodarcze, których roczne obroty nie wykraczają poza ten próg, nie podlegają podatkowi od dokowania, ale w zamian za to nie mogą mieć możliwości odliczania kwoty tego podatku opłaconego z góry.

               (9)Zasady prawa unijnego nie pozwalają na stosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania w stosunku do produktów żywnościowych, które korzystają z pomocy przewidzianej w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013
                  14
               . Celem tych przepisów jest zapobieżenie eliminacji lub zmniejszeniu efektu pomocy finansowej na rzecz rolnictwa przyznanej w ramach szczególnego systemu dostaw przez wyższe opodatkowanie podatkiem od dokowania subwencjonowanych produktów.

               (10)Zakładane już w decyzji 940/2014/UE cele wsparcia rozwoju społeczno-gospodarczego francuskich regionów najbardziej oddalonych zostają potwierdzone wymogami dotyczącymi celu podatku. Włączenie dochodów z tego podatku do zasobów podatkowych francuskich regionów najbardziej oddalonych oraz ich wykorzystanie na rzecz strategii rozwoju gospodarczego i społecznego tych regionów, w tym wkładu w promowanie lokalnej działalności gospodarczej, jest obowiązkiem prawnym.

               (11)Konieczna jest zmiana decyzji 940/2014/UE w celu przedłużenia okresu stosowania dopuszczonego nią odstępstwa o 6 miesięcy, do 31 grudnia 2021 r. Czas ten powinien umożliwić Francji transponowanie do swojego prawa krajowego postanowień niniejszej decyzji.

               (12)Należy ustalić okres stosowania tego systemu na sześć lat, do 31 grudnia 2027 r. W celu umożliwienia Komisji oceny czy warunki uzasadniające odstępstwo nadal są spełnione, Francja powinna przedstawić Komisji, najpóźniej do 30 września 2025 r. sprawozdanie monitorujące. W związku z tym należy ustanowić wymaganą strukturę i treść takiego sprawozdania.

               (13)Aby uniknąć wszelkiego ryzyka prawnego, konieczne jest, by niniejsza decyzja była stosowana od dnia 1 stycznia 2022 r. natomiast przedłużenie okresu stosowania odstępstwa dopuszczonego decyzją 940/2014/UE powinno wejść w życie w dniu1 lipca 2021 r.

               (14)Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla ewentualnego stosowania art. 107 i 108 Traktatu.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               1. Na zasadzie odstępstwa od art. 28, 30 i 110 Traktatu, niniejszym upoważnia się Francję do stosowania do dnia 31 grudnia 2027 r. zwolnień z podatku od dokowania lub obniżek podatku od dokowania w stosunku do produktów wymienionych w załączniku I, które wytwarzane są lokalnie w Gujanie Francuskiej, na Gwadelupie, Majotcie, Martynice lub na Reunion, będących regionami najbardziej oddalonymi w rozumieniu art. 349 Traktatu. Te zwolnienia lub obniżki muszą stanowić część strategii rozwoju gospodarczego i społecznego przedmiotowych regionów najbardziej oddalonych, uwzględniając ramy unijne, oraz przyczyniać się do wspierania lokalnej działalności gospodarczej, bez zakłócania warunków wymiany handlowej, co mogłoby być sprzeczne ze wspólnym interesem.

               2. W odniesieniu do stawek podatku stosowanych w odniesieniu do podobnych produktów niepochodzących z przedmiotowych regionów najbardziej oddalonych, zastosowanie całkowitych zwolnień lub obniżek, o których mowa w ust. 1, nie może prowadzić do powstania różnic przekraczających:

               a) 20 punktów procentowych dla produktów wymienionych w załączniku I, w części a;

               b) 30 punktów procentowych dla produktów wymienionych w załączniku I, w części b.

               Francja jest zobowiązana zapewnić, aby zwolnienia lub obniżki stosowane do wymienionych w załączniku I produktów nie wykraczały ani poza udowodnione koszty dodatkowe ani poza odsetek bezwzględnie konieczny do utrzymania, promocji i rozwoju lokalnej działalności gospodarczej.

               3. Francja stosuje zwolnienia z podatku lub obniżki podatku, o których mowa w ust. 1 i 2, do podmiotów gospodarczych, których roczne obroty wynoszą co najmniej 550 000 EUR. Wszystkie podmioty gospodarcze, których roczne obroty są niższe od tego progu, nie podlegają podatkowi od dokowania.

               Artykuł 2

               Produkty, o których mowa w art. 1 ust. 1 zostały wybrane na podstawie istnienia dodatkowych kosztów produkcji zwiększających koszty wytworzenia produkcji lokalnej w porównaniu z produktami pochodzącymi z zewnątrz i obniżających konkurencyjność produktów wytwarzanych lokalnie.

               W przypadku, gdy:

               a)udział produkcji lokalnej w rynku nie przekracza 5 %;

               b)lub gdy jej udział w rynku przekracza 90 %;

               Zwrócono się o przedstawienie dodatkowych dokumentów umożliwiających wykazanie, że zachodzą wszystkie poniższe okoliczności lub ich część:

               1)produkty wymagające dużego nakładu siły roboczej;

               2)produkty, których wytwarzanie właśnie się rozpoczyna lub które uzupełniają asortyment, by różnicować produkcję danego przedsiębiorstwa;

               3)produkty strategiczne dla rozwoju lokalnego;

               4)produkty innowacyjne lub o wysokiej wartości dodanej;

               5)produkty, w przypadku których zakłócenia w dostawach pochodzących z zewnątrz mogłyby zagrażać gospodarce lub lokalnej ludności;

               6)produkty, które ze względu na ograniczone rynki regionów najbardziej oddalonych mogą istnieć wyłącznie, jeżeli zajmują na rynku pozycję dominującą;

               7)produkty medyczne lub środki ochrony osobistej niezbędne do przeciwdziałania kryzysom zdrowotnym.

               Artykuł 3

               Władze francuskie stosują w stosunku do produktów, które skorzystały ze szczególnego systemu dostaw, o którym mowa w rozdziale III rozporządzenia (UE) nr 228/2013 ten sam system podatkowy, który stosują w stosunku do produktów wytwarzanych lokalnie.

               Artykuł 4

               Francja przedstawia Komisji najpóźniej do dnia 30 września 2025 r. sprawozdanie monitorujące, pozwalające jej ocenić, czy nadal spełnione są warunki uzasadniające stosowanie systemu opodatkowania, o którym mowa w art. 1. Sprawozdanie monitorujące zawiera informacje przewidziane w załączniku II.

               Artykuł 5

               W art. 1 ust. 1 decyzji nr 940/2014/UE datę „30 czerwca 2021 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2021 r.”.

               Artykuł 6

               Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem jej art. 5, który stosuje się od dnia 1 lipca 2021 r.

               Artykuł 7

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja nr 940/2014/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. dotycząca systemu podatku od dokowania we francuskich regionach najbardziej oddalonych (Dz.U. L 367 z 23.12.2014, s. 1).

                     (2)

                        Decyzja Rady (UE) 2020/1793 z dnia 16 listopada 2020 r. zmieniająca okres stosowania decyzji nr 940/2014/UE dotyczącej systemu podatku od dokowania we francuskich regionach najbardziej oddalonych (Dz.U. L 402 z 1.12.2020, s. 21–22).

                     (3)

                        Szacuje się, że w 2019 r. dochody związane z opodatkowaniem przedsiębiorstw, których obroty wynoszą od 300 000 EUR do 550 000 EUR wyniosły jedynie 1,22 mln EUR, czyli około 0,1 % całkowitych wpływów z podatku od dokowania (1,2 mld EUR).

                     (4)

                        Liczba przedsiębiorstw objętych tym środkiem wynosi 222.

                     (5)

                        COM(2017)623 final.

                     (6)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 z dnia 13 marca 2013 r.

                     (7)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego.

                     (8)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego.

                     (9)

                        Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Usprawnianie jednolitego rynku: więcej możliwości dla obywateli i przedsiębiorstw”, (COM(2015) 550 final), s. 4.

                     (10)

                        Wykryto nieliczne przypadki (które odpowiadają 0,6 % produktów kwalifikujących się do zastosowania systemu) nadmiernej rekompensaty (średnio poniżej 3 punktów procentowych) spowodowanej aktualizacją wyliczeń kosztów dodatkowych (w 2020 r.).

                     (11)

                        Sprawozdanie powinno zawierać dane dotyczące roku 2019, po to, aby ustalić punkt odniesienia i umożliwić Komisji ocenę wpływu systemu w okresie po 2021 r. Sprawozdanie powinno zawierać, w możliwie najszerszym zakresie, najnowsze dane do 2024 roku włącznie.

                     (12)

                        Dz.U. C  z , s. .

                     (13)

                        Decyzja Rady nr 940/2014/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. dotycząca systemu podatku od dokowania we francuskich regionach najbardziej oddalonych (Dz.U. L 367 z 23.12.2014, s. 1).

                     (14)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych Unii Europejskiej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006 (Dz.U. L 78 z 20.3.2013, s. 23).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 3.3.2021
            COM(2021) 95 final
            ZAŁĄCZNIKI
            do
            wniosku w sprawie decyzji Rady
            w sprawie podatku od dokowania we francuskich regionach najbardziej oddalonych oraz zmieniająca decyzję 940/2014/UE
            {SWD(2021) 44 final}

               ZAŁĄCZNIK I

               Wykaz produktów, o których mowa w art.1, mogących korzystać ze zróżnicowanej stawki opodatkowania podatkiem od dokowania.

               a)Wykaz produktów, o których mowa w art.1 ust. 2 pkt a), zgodnie z klasyfikacją nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej
                  1

               1)Region najbardziej oddalony Gwadelupa

               0105 11, 0201, 0203, 0207, 0208, 0210 12 19, 0302, 0304, 0305 49 80, 0306, 0307 91, 0307 99, 0403 oprócz 0403 10, 0407, 0408, 0409, 0702, 0704, 0705 19, 0706 10 00 10, 0707 00 05, 0709 60 10, 0709 60 99, 0709 99 90, 0713, 0714, 0804 30 00, 0805 50 90, 0807 11, 0807 19, 0904 22 00, 0910 91, 1106, 1601, 1602, 1604 20, 1806 31, 1806 32 10, 1806 32 90, 1806 90 31, 1806 90 60, 1901 20, 1902 11, 1902 19, 2103 30 90, 2103 90 30, 2103 90 90, 2105, 2106, 2201 10 90, 2201 90, 2202 91, 2202 99, 2207 10, 2207 20 00, 2208 40, 2209 00 91, 2309 90 oprócz 2309 90 96 39, 2309 90 41 89
                  2
               , 2309 90 512, 2309 90 96 39 i 2309 90 96 952, 2505, 2517 10, 2523 29, 2712 10 90, 2804, 2806, 2811, 2814, 2828, 2833, 2834, 2836, 2853 00 10, 3101, 3102, 3103, 3104, 3105, 3208, 3209, 3303 00 90, 3304 99 00, 3305 10, 3401, 3402, 3406, 3808, 3820 00 00, 3917 oprócz 3917 10 10, 3919, 3920, 3923, 3925 30, 3926 90, 4407 11, 4407 21 à 4407 29, 4407 99, 4418 10, 4418 20, 4418 90, 4818, 4819 10 00, 4821 10, 4821 90, 4910, 4911 10, 6303 12, 6306 12, 6306 19, 6306 30, 6307 90 98, 6810 oprócz 6810 11 10, 7003 12 99, 7003 19 90, 7003 20, 7213 10, 7213 91 10, 7214 20, 7214 99 10, 7308 90 59, 7308 90 98, 7310 10, 7314 oprócz 7314 12, 7610 10, 7610 90 90, 7616 99 90, 8419 19, 8903 99 10, 8907 90 00, 9001 50, 9004 10 10, 9004 90 10, 9004 90 90, 9403 70 00, 9404 10, 9404 21, 9406 00 20, 9506 99 90.

               2)Region najbardziej oddalony Gujana Francuska

               0105 11, 0201, 0203, 0204, 0206 10 95, 0206 10 98, 0206 30, 0206 80 99, 0207 11, 0207 12, 0207 13, 0207 41, 0207 43, 0209 10 90, 0209 90, 0210 11, 0210 12, 0210 19, 0210 99, 0302, 0303 59, 0303 89, 0304, 0305 31 00, 0305 39 90, 0305 44 90, 0305 49 80, 0305 52 00, 0305 53 90, 0305 54 90, 0305 59 85, 0305 64 00, 0305 69 80, 0306 17, 0406, 0408 99, 0702, 0704 90 10, 0709 60, 0805, 0807, 0810 90 75, 0901 oprócz 0901 10, 0904 11, 0904 12, 1106 20 90, 1601, 1602, 1604, 1605, 1806 31, 1806 32, 1806 90, 1905, 2005 99 80, 2008 99 oprócz 2008 99 47 90, 2008 99 48 19, 2008 99 48 99 i 2008 99 49 80, 2103, 2105, 2106 90 98, 2201, 2202, 2208 40, 2209 00 91, 2309 90 oprócz 2309 90 31 30, 2309 90 31 80, 2309 90 35, 2309 90 41 89, 2309 90 43, 2309 90 51, 2309 90 96 31, 2309 90 96 39, 2309 90 96 91 i 2309 90 96 95, 2505 10, 2517 10, 2523 29 00, 2828 90, 3204 17 00, 3208 20 90, 3208 90, 3209 10, 3402, 3809 91, 3824 50, 3919, 3920 51, 3923 oprócz 3923 10, 3923 40 i 3923 90, 3925, 3926 90, 4818, 4821 10, 4909, 4910, 4911, 6109, 6111 20 90, 6201 19 00, 6110 30 91, 6111 20 90, 6201 19 00, 6205, 6204 42 00, 6206, 6302 91 00, 6303 12, 6303 19, 6306 12, 6306 19, 6307 90 98, 6505 00 30, 6802 23, 6802 29, 6802 93, 6802 99, 6810, 6912 00, 7006 00 90, 7009, 7210, 7214 20, 7308 30, 7308 90, 7314, 7604, 7610 10, 7610 90, 7616 99, 7907, 8211, 8421 21 00 90, 8537 10, 9001 50, 9004 90, 9021 21, 9021 29, 9404 21, 9405 40, 9405 60.

               3)Region najbardziej oddalony Martynika

               0105 11, 0105 12, 0105 15, 0201, 0203, 0207, 0208 10, 0210 11, 0210 12, 0210 19, 0210 20, 0210 99 49, 0302, 0303, 0304, 0305, 0306, 0307, 0403 oprócz 0403 10, 0406 10, 0406 90 50, 0407, 0408, 0409, 0601, 0602, 0603, 0604, 0702, 0704 90, 0705, 0706, 0707, 0709 30 00, 0709 40 00, 0709 51 00, 0709 60, 0709 93 90, 0709 99, 0710, 0714, 0801 11, 0801 13 do 0801 18, 0803, 0804 30, 0804 40 00, 0804 50, 0805, 0807, 0809 10, 0809 40, 0810 30, 0810 90, 0813, 0910 91, 1106 20, 1601, 1602, 1604 20, 1605 10, 1605 21, 1702, 1704 90 61, 1704 90 65, 1704 90 71, 1806, 1902, 1904 10, 1904 20, 2005 99, 2103 30, 2103 90, 2104 10, 2105, 2106, 2201, 2202 10, 2202 91, 2202 99, 2208 40, 2309 oprócz 2309 90 96, 2505, 2517 10, 2523 21, 2523 29, 2710, 2711, 2804, 2806, 2811, 2814, 2828 10, 2828 90, 2836, 2853 90 10, 2903, 2907, 3101, 3102, 3103, 3104, 3105, 3204, 3205, 3206, 3207, 3208, 3209, 3303, 3305, 3401, 3402, 3406, 3808, 3820, 3824, 3907 61 00, 3919, 3920, 3921 11, 3921 19, 3923 10 90, 3923 21, 3923 29, 3923 30, 3924, 3926, 4012 11, 4012 12, 4012 19, 4401, 4407 21 do 4407 29, 4408, 4409, 4415 20, 4418 10, 4418 20, 4418 90, 4421 90, 4811, 4818 10, 4818 20, 4818 30, 4818 90, 4819, 4820, 4821, 4823, 4902, 4909, 4910, 4911 10, 6103, 6104, 6105, 6109 10, 6109 90 20, 6109 90 90, 6203, 6204, 6205, 6207, 6208, 6306 12, 6306 19, 6306 30, 6805, 6810, 6902, 6904 10, 7003 12, 7003 19, 7113 do 7117, 7213, 7214, 7217, 7225, 7308, 7314, 7610, 7616 91, 7616 99, 8418 69 00, 8419 19 00, 8708 99 97, 8716 40 00, 8901 90 10, 8902, 8903 99, 8907 90 00, 9004 10 10, 9004 90 10, 9004 90 90, 9021 21, 9021 29, 9403, 9404 10, 9404 21, 9405 60, 9406, 9506 99 90.

               4)Region najbardziej oddalony Majotta

               0105 11, 0105 12, 0105 15, 0201, 0204, 0206, 0207, 0302, 0303, 0304, 0305, 0407, 0702, 0704 90 90, 0705 19, 0707 00 05, 0709 30, 0709 60, 0709 93 10, 0709 99 10, 0714, 0801 11, 0801 12, 0801 19, 0803, 0804 30, 0805 10, 0905, 1513 11, 1513 19, 1806, 2106 90 92, 2201, 2309 90 oprócz 2309 90 96, 3301 29 11, 3301 29 31, 3917, 3923 90 00, 3924 90 00, 3925 10 00, 3926 90 92, 3926 90 97, 4401, 4403, 4407, 4409, 4418, 4820, 4821, 4902, 4909, 4910, 4911, 6904 10 00, 7003, 7005, 7210, 7216 61 90, 7216 91 10, 7308 30, 7308 90 98, 7312, 7314, 7326 90 98, 7606, 7610 10, 8301 40 90, 8310, 8421 21 00, 8716 80 00, 9021 10 10, 9406 00 31, 9406 00 38.

               5)Region najbardziej oddalony Reunion

               0105 11, 0105 12, 0105 13, 0105 15, 0207, 0208 10, 0208 90 30, 0208 90 98, 0209, 0301, 0302, 0303, 0304, 0305, 0306 11, 0306 31, 0306 91, 0307 59, 0403, 0405 oprócz 0405 10, 0406 10, 0406 90 91, 0407, 0408, 0409, 0601, 0602, 0603, 0604 90 91, 0604 90 99, 0703 10 19, 0703 20 00, 0709 60, 0710, 0711 90 10, 0801, 0803, 0804, 0805, 0806, 0807, 0808, 0809, 0810, 0811, 0812, 0813, 0901 21, 0901 22, 0904, 0909 31, 0910 11, 0910 12, 0910 30, 0910 91 10, 0910 91 90, 0910 99 99, 1101 00 15, 1106 20, 1108 14, 1302 19, 1516 20, 1601, 1602, 1604 14, 1604 19, 1604 20, 1605, 1702, 1704, 1806, 1901, 1902, 1903, 1904, 1905, 2001, 2002 90 11, 2004 10 10, 2004 10 91, 2004 90 50, 2004 90 98, 2005 10, 2005 20, 2005 40, 2005 59, 2005 99 10, 2005 99 30, 2005 99 50, 2006, 2007 oprócz 2007 99 97 10, 2008 oprócz 2008 19 19 80, 2008 30 55 90, 2008 40 51 90, 2008 40 59 90, 2008 50 61 90, 2008 60 50 90, 2008 70 61 90, 2008 80 50 90, 2008 97 59 90, 2008 99 49 80 i 2008 99 99 90, 2102 30 00, 2103 20, 2103 90, 2104, 2105, 2106 90, 2201, 2208 40, 2309 10, 2309 90 oprócz 2309 90 35 i 2309 90 96 95, 2501 00 91, 2710 19 81, 2710 19 83, 2710 19 87, 2710 19 91, 2710 19 99, 2710 19 94 à 2710 19 99, 2834 29 80, 3102 10 90, 3210, 3211, 3212, 3301 12, 3301 13, 3301 24, 3301 29, 3301 30, 3401 11, 3402, 3808 92, 3808 99, 3809, 3811 90, 3814, 3820, 3824, 3917, 3920 oprócz 3920 10, 3921 11, 3921 13, 3921 90 60, 3921 90 90, 3923 oprócz 3923 21, 3925 10, 3925 20, 3925 30, 3925 90 80, 3926 90, 4009, 4010, 4012, 4016, 440711, 440712, 4407 19, 4409 10, 4409 21, 4409 29, 4415 20, 4418, 4421, 4811, 4818 10, 4818 20 10, 4818 20 91, 4818 20 99, 4818 90 10, 4818 90 90, 4819 10, 4820, 4821, 4823 70, 4823 90, 4909, 4910, 4911 10, 4911 91, 4911 99, 6303 92 90, 6306, 6801, 6811 89, 7007 29, 7009 oprócz 7009 10, 7216 61 10, 7306 30 80, 7306 61 92, 7307 99 80, 7308 oprócz 7308 90, 7309, 7310 21 91, 7310 21 99, 7312 90, 7314, 7326, 7606, 7608, 7610, 7616 91, 7616 99 90, 8310, 8418 50, 8418 69, 8418 91, 8418 99, 8419 19, 8419 90 85, 8421 21 à 8421 29, 8511 40 00, 8511 50 00, 8511 90 00, 8537, 8707, 8708, 8902, 8903 99, 9001, 9004 10 10, 9004 90 10, 9004 90 90, 9021 21 90, 9021 29, 9401 oprócz 9401 10 i 9401 20, 9403, 9404 10, 9405, 9406, 9506 21, 9506 29, 9506 99 90, 9619.

               b)Wykaz produktów, o których mowa w art.1 ust. 2 pkt b), zgodnie z klasyfikacją nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej

               1)Region najbardziej oddalony Gwadelupa

               0403 10, 0901 21, 0901 22, 1006 30, 1006 40, 1101, 1701, 1905, 2007, 2009 oprócz 2009 11 91 90, 2009 11 99 98, 2009 19 98 99, 2009 49 19 90, 2009 49 30 91, 2009 49 99 90, 2009 61 10 00, 2009 71 99 90, 2009 79 19 90, 2009 79 98 20, 2009 89 19 90, 2009 89 69 90, 2009 89 73 13, 2009 89 73 99, 2009 89 79 99, 2009 89 96 90, 2009 89 97 29, 2009 89 97 99, 2009 89 99 99, 2009 90 29 80, 2009 90 49 00, 2009 90 51 80, 2009 90 59 39, 2009 90 59 90 i 2009 90 97 00, 2202 10 00, 2202 99 19, 2203, 2208 70
                  3
               , 2208 903, 3925 10 00, 7009 91, 7009 92, 8421 21 00.

               2)Region najbardziej oddalony Gujana Francuska

               0403, 1702, 2007 oprócz 2007 99 33 25 i 2007 99 35 25, 2009 oprócz 2009 11 99 98, 2009 31 19 99, 2009 39 39 19, 2009 39 39 99, 2009 49 30 91, 2009 49 30 99, 2009 89 97 99, 2009 49 99 90, 2009 81 99 90, 2009 89 36 90, 2009 89 97 99, 2009 90 29 80, 2009 90 59 90, 2009 90 97 00 i 2009 90 98 80, 2203, 2208 703, 4401 12 00, 4403 49, 4407 29, 4407 99 96, 4409 29 91, 4409 29 99, 4418 10, 4418 20, 4418 40, 4418 50, 4418 60, 4418 90, 4418 99, 4420 10, 9406 10 00, 9406 90 10, 9406 90 38.

               3)Region najbardziej oddalony Martynika

               0403 10, 0901 21, 0901 22, 1006 30, 1006 40, 1101 00 11, 1101 00 15, 1701, 1901, 1905, 2006 00 10, 2006 00 35, 2006 00 91, 2007 oprócz 2007 10 99 15, 2007 99 33 15 i 2007 99 39 29, 2008 oprócz 2008 20 51, 2008 50 61 90, 2008 60 50 10, 2008 80 50 90, 2008 93 93 90, 2008 97 51 90, 2008 97 59 90, 2008 99 48 94, 2008 99 48 99, 2008 99 49 80 i 2008 99 99 90, 2009 oprócz 2009 11 99 96, 2009 11 99 98, 2009 19 98 99, 2009 29 99 90, 2009 39 39 19, 2009 39 39 99, 2009 49 30 91, 2009 49 30 99, 2009 49 91 90, 2009 69 51 10, 2009 79 11 91, 2009 79 11 99, 2009 89 97 99
                  4
               , 2009 89 99 994 i 2009 90 59 904, 2203, 2204 21, 2205, 2208 703, 2208 903, 2309 90 96 oprócz 2309 90 96 39, 3917, 3925, 7009 91, 7009 92, 7212 30, 8421 21 00.

               4)Region najbardziej oddalony Majotta

               0401, 0403, 0406, 2105, 2202, 3208, 3209, 3210, 3214 10 90, 3401, 3402, 9403 20 80, 9403 30, 9403 40, 9403 50, 9403 60, 9404 29 90.

               6)Region najbardziej oddalony Reunion

               0905 10, 1512 19, 1514 19 90, 1701, 2002 10, 2005 51 00, 2005 99 80, 2009 oprócz 2009 11 99 96, 2009 19 98 99, 2009 29 99 90, 2009 39 31 19, 2009 69 19 10, 2009 69 51 10, 2009 79 19 90, 2009 79 30 90, 2009 79 98 20, 2009 89 69 90
                  54, 2009 89 73 91, 2009 89 73 99, 2009 89 97 994, 2009 89 99 96, 2009 89 99 994, 2009 90 51 804 i 2009 90 594, 2202 10, 2202 99 19, 2203, 2204 21 79, 2204 21 80, 2204 21 83, 2204 21 84, 2204 29 83, 2204 29 84, 2206 00 59, 2206 00 89, 2208 70
                  63, 2208 903, 2402 20, 3208, 3209, 3214 10 90, 3920 10, 3923 21, 4819 20 00, 7113, 7114, 7115, 7117, 7308 90, 9404 21 10, 9404 21 90, 9404 29 10, 9404 29 90.

               ZAŁĄCZNIK II

               Informacje, które należy zawrzeć w sprawozdaniu monitorującym, o którym mowa w art. 4.

               1.Szacowane dodatkowe koszty produkcji. Władze francuskie przesyłają Komisji sprawozdanie podsumowujące zawierające dane niezbędne do ustalenia, czy występują dodatkowe koszty, które zwiększają koszty produkcji lokalnej w porównaniu z produktami pochodzącymi z zewnątrz. Dane przedstawione w sprawozdaniu podsumowującym zawierają co najmniej następujące informacje, o ile takie informacje są dostępne: koszty nakładów, koszty związane z utrzymywaniem zapasów (wyższy poziom zapasów i dłuższy okres ich rotacji), koszty związane z nadmiarowym wyposażeniem, dodatkowe koszty związane z zasobami ludzkimi i finansowaniem. Dane te muszą być dostarczone co najmniej dla każdej kategorii produktów objętych pozycjami Systemu Zharmonizowanego, zgodnie z pierwszymi czterema cyframi Nomenklatury Scalonej.

               Sprawozdanie to zawiera również „karty produktu” dotyczące dodatkowych kosztów, które Francja nadal okresowo przeprowadza.

               2.Inne dotacje. Władze francuskie przekazują Komisji wykaz wszystkich innych środków pomocy i wsparcia, pozwalających przeciwdziałać dodatkowym kosztom produkcji, które ponoszą podmioty gospodarcze i które są związane ze szczególnie oddalonym położeniem regionów Martyniki, Gwadelupy, Gujany Francuskiej, Majotty i Reunion.

               3.Wpływ na budżet podmiotów publicznych. Władze francuskie wypełniają tabelę 1, przedstawiając szacunkową całkowitą kwotę (w euro) podatków pobranych i niepobranych w wyniku zastosowania różnicy w opodatkowaniu podatkiem od dokowania.

               Tabela 1.

                        Rok*

                        2019

                        2020

                        2021

                        2022

                        2023

                        2024

                        Uwagi**

                        Podatki niepobrane1

                        Dochody podatkowe – przywóz2

                        Dochody podatkowe – produkcja lokalna3

               Uwagi do tabeli:

               1)„Podatki niepobrane”: całkowita kwota (w euro) podatku niepobranego ze względu na stosowanie w stosunku do produkcji lokalnej zróżnicowanych stawek opodatkowania (obniżki/ zwolnienia). W przypadku produktów, kwotę wylicza się mnożąc kwotę za sprzedane produkty lokalne (z wyłączenie wywozu) przez stosowaną różnicę w opodatkowaniu. Następnie wylicza się wskaźnik, sumując wyniki uzyskane dla każdego produktu.

               2)„Dochody podatkowe – przywóz”: całkowita kwota (w euro) podatku od dokowania pobranego z tytułu przywozu produktów.

               3)„Dochody podatkowe – produkcja lokalna”: całkowita kwota (w euro) podatku od dokowania pobranego od produkcji lokalnej.

               (*)
                     Informacje mogą nie być dostępne dla wszystkich wymienionych lat.

               (**)
                     Proszę podać przydatne uwagi i wyjaśnienia.

               4.Wpływ na ogólne wyniki gospodarcze. Władze francuskie wypełniają tabelę 2 dla każdego regionu, przedstawiając wszystkie dane wykazujące wpływ różnic podatkowych na rozwój społeczno-gospodarczy tych regionów. Wskaźniki wymagane w tabeli odnoszą się do wyników sektorów korzystających z różnicy w opodatkowaniu w porównaniu z ogólnymi wynikami gospodarki tych regionów najbardziej oddalonych. Jeżeli niektóre wskaźniki są niedostępne, należy podać inne dane dotyczące wpływu na ogólne wyniki gospodarcze tych regionów.

               Tabela 2.

                        Rok*

                        2019

                        2020

                        2021

                        2022

                        2023

                        2024

                        Uwagi**

                        Wartość dodana brutto na poziomie regionalnym

                        -W sektorach korzystających ze zróżnicowanych stawek opodatkowania1

                        Zatrudnienie w regionie łącznie

                        -W sektorach korzystających ze zróżnicowanych stawek opodatkowania1

                        Liczba działających przedsiębiorstw

                        -W sektorach korzystających ze zróżnicowanych stawek opodatkowania1

                        Wskaźnik poziomu cen – Francja metropolitalna

                        Wskaźnik poziomu cen – regiony najbardziej oddalone

               Uwagi do tabeli:

               1)„Sektory korzystające ze zróżnicowanych stawek opodatkowania”: sektory gospodarki (definicja NACE lub podobne), w przypadku których produkcja korzysta głównie (według wielkości produkcji) z różnicy w opodatkowaniu.

               (*)
                     Informacje mogą nie być dostępne dla wszystkich wymienionych lat.

               (**)
                     Proszę podać przydatne uwagi i wyjaśnienia.

               5.Charakterystyka systemu. Władze francuskie wypełniają tabele 3 i 4 dla każdego produktu (HS4, HS6, CN8 lub TARIC10, odpowiednio) oraz dla każdego roku (od 2009 r. do 2024 r.) dla każdego z przedmiotowych regionów (Martynika, Gwadelupa, Gujana Francuska, Majotta i Reunion). Wykaz obejmuje wyłącznie produkty korzystające ze zróżnicowanych stawek opodatkowania.

               Tabela 3. Określenie produktów i stosowanych stawek.

                        Produkt objęty różnicą podatkową – nomenklatura celna (4, 6, 8 lub 10 cyfr)

                        Rok

                        Zewnętrzna stawka podatku od dokowania1

                        Wewnętrzna stawka podatku od dokowania2

                        Stosowana zróżnicowana stawka opodatkowania3

                        Uwagi*

                        2019

                        2020

                        2021

                        2022

                        2023

               Uwagi do tabeli:

               1)„Zewnętrzna stawka podatku od dokowania”: stawka podatku od dokowania stosowana do przywozu.

               2)„Wewnętrzna stawka podatku od dokowania”: stawka podatku od dokowania stosowana do produkcji lokalnej.

               3)„Stosowana zróżnicowana stawka opodatkowania”: Różnica pomiędzy stawką wewnętrzną i stawką zewnętrzną podatku od dokowania.

               (*)
                     Proszę podać przydatne uwagi i wyjaśnienia.

               Tabela 4. Udział w rynku produktów korzystających ze zróżnicowanej stawki opodatkowania.

                        Produkt korzystający ze zróżnicowanej stawki opodatkowania – kod CN (4, 6, 8 lub 10 cyfr)*

                        Rok

                        Ilość1

                        Kwota (w euro)2

                        Uwagi**

                        produkcja lokalna

                        jednostka

                        produkty przywożone

                        Udział w rynku*

                        produkcja lokalna

                        produkty przywożone

                        Udział w rynku*

                        2019

                        2020

                        2021

                        2022

                        2023

               Uwagi do tabeli:

               (*)
                     Dla zapewnienia dopasowania danych, pierwsza kolumna musi być identyczna z kolumną w poprzedniej tabeli.

               1)„Ilość”: w kolumnie z nagłówkiem „jednostka” należy wpisać jednostkę miary (tony, hl, sztuki itd.).

               2)„Kwota”: W przypadku przywozu jest tożsama z kwotą opodatkowania.

               (*)
                     „Udział w rynku”: udział w rynku oblicza się poprzez odjęcie wywozu produktów lokalnych.

               (**)
                     Proszę podać przydatne uwagi i wyjaśnienia.

               6.Nieprawidłowości. Władze francuskie przekazują informacje dotyczące wszelkich dochodzeń w sprawie nieprawidłowości administracyjnych, w szczególności w przypadku oszustw podatkowych lub przemytu, w ramach stosowania systemu zróżnicowanych stawek opodatkowania podatkiem od dokowania. Przekazują także informacje szczegółowe, to znaczy co najmniej informacje o charakterze sprawy, jej kwocie i okresie.

               7.Skargi. Władze francuskie informują o otrzymanych przez władze lokalne, regionalne lub krajowe skargach dotyczących stosowania systemu zróżnicowanego opodatkowania w odniesieniu do podatku od dokowania (zarówno od beneficjentów, jak i od osób niebędących beneficjentami programu).

                     (1)

                        Załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

                     (2)

                        Z wyjątkiem produktów nieekologicznych.

                     (3)

                        Wyłącznie produkty na bazie rumu z pozycji 2208 40.

                     (4)

                        Jeżeli liczba Brixa produktu przekracza 20.

                     (5)
                  4
                        Jeżeli liczba Brixa produktu przekracza 20.

                     (6)
                  3
                        Wyłącznie produkty na bazie rumu z pozycji 2208 40.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 10.3.2021
            COM(2021) 112 final
            2021/0057(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska na forum Międzynarodowej Rady ds. Drewna Tropikalnego w odniesieniu do przedłużenia Międzynarodowej umowy w sprawie drewna tropikalnego z 2006 r.

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji Rady określającej stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska na forum Międzynarodowej Rady ds. Drewna Tropikalnego (zwanej dalej „ITTC”) w związku z proponowanym przedłużeniem obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie drewna tropikalnego z 2006 r. (zwanej dalej „ITTA 2006” lub „umową”).

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Międzynarodowa umowa w sprawie drewna tropikalnego z 2006 r.

               Międzynarodowa umowa w sprawie drewna tropikalnego z 2006 r. ma na celu sprzyjanie rozwojowi i dywersyfikacji międzynarodowego handlu drewnem tropikalnym pozyskiwanym zgodnie z prawem z lasów, którymi gospodaruje się w sposób zrównoważony, oraz sprzyjanie zrównoważonej gospodarce lasami, z których pozyskuje się drewno tropikalne. Unia Europejska jest stroną tej umowy
                  1
               .

               ITTA 2006 zastąpiła umowę z 1994 r. (ITTA 1994), a pierwsza taka umowa została zawarta w 1983 r. (ITTA 1983).

               ITTA 2006 (zawarta w 2006 r.) weszła w życie w dniu 7 grudnia 2011 r. na okres dziesięciu lat. W związku z tym wygasa ona w dniu 6 grudnia 2021 r., chyba że na podstawie art. 44 ust. 1 umowy ITTC w drodze głosowania specjalnego postanowi o jej przedłużeniu, renegocjacji lub rozwiązaniu. Na podstawie art. 44 ust. 2 umowa może zostać przedłużona początkowo na okres pięciu lat i dodatkowo na okres trzech lat.

               2.2.Międzynarodowa Rada ds. Drewna Tropikalnego

               Zgodnie z art. 6 ust. 1 umowy ITTC jest najwyższym organem Międzynarodowej Organizacji Drewna Tropikalnego (ITTO)
                  2
               . Członkowie ITTO odpowiadają za około 80 % światowych lasów tropikalnych i ponad 90 % handlu drewnem i produktami z drewna. W skład ITTC wchodzą wszyscy członkowie ITTO. Istnieją dwie kategorie członków ITTO: członek producent i członek odbiorca. Na podstawie art. 44 ust. 1 umowy ITTC może w drodze głosowania specjalnego postanowić o jej przedłużeniu, renegocjacji lub rozwiązaniu, natomiast na podstawie art. 44 ust. 2 umowa może zostać przedłużona początkowo na okres pięciu lat i dodatkowo na okres trzech lat. Na podstawie art. 12 ust. 1 umowy ITTC dąży do podejmowania wszystkich decyzji i wydawania wszystkich zaleceń w drodze porozumienia. Jeżeli nie uda się osiągnąć porozumienia, ITTC podejmuje decyzję w sprawie umowy w drodze głosowania specjalnego na podstawie art. 44 ust. 1. Zgodnie z art. 2 ust. 8 „głosowanie specjalne” oznacza głosowanie wymagające co najmniej dwóch trzecich głosów oddanych przez obecnych i głosujących członków producentów oraz co najmniej 60 % głosów oddanych przez obecnych i głosujących członków odbiorców – przy czym wartości wylicza się osobno – pod warunkiem że głosy te zostały oddane przez co najmniej połowę obecnych i głosujących członków producentów oraz co najmniej połowę obecnych i głosujących członków odbiorców. Zgodnie z art. 7 lit. a) ITTC może również podejmować decyzje bez zwoływania posiedzenia.

               Członkowie ITTC dysponują łącznie dwoma tysiącami głosów (zarówno na członków producentów, jak i na członków odbiorców przypada tysiąc głosów). Głosy oraz roczne składki są rozdzielone równo między obie grupy członków. W każdej grupie głosy i składki poszczególnych członków są obliczane na podstawie handlu drewnem tropikalnym oraz, w przypadku członków producentów, na podstawie powierzchni lasów tropikalnych w danym kraju. UE wpłaca największą część składek (uiszczanych przez Komisję w imieniu wszystkich państw członkowskich UE) do budżetu administracyjnego ITTO; ma także największą liczbę głosów (i największą liczbę członków odbiorców) i w przypadku głosowania specjalnego mogłaby dysponować mniejszością blokującą.

               2.3.Planowane przedłużenie umowy

               ITTO doświadczyła poważnych problemów finansowych związanych ze złym inwestowaniem środków przez były zespół zarządzający Sekretariatu, co spowodowało utratę 18 mln USD w latach 2012–2015.

               ITTO znajduje się wciąż na wczesnym etapie procesu odbudowy swoich finansów, skupiając się na rozwiązywaniu problemów związanych z niedoborem środków na finansowanie projektów i działań i brakami w zarządzaniu nimi, a także rozpoczęła reformę swojej architektury finansowej. Faza pilotażowa nowej architektury finansowej potrwa do 2022 r.

               Przedłużenie obowiązywania ITTA 2006 zapewni ITTO i jej członkom czas, którego potrzebują na kontynuowanie prac nad reformą architektury finansowej organizacji i którego sama ITTO potrzebuje na pełną stabilizację finansową oraz ustalenie, czy umowa będzie wymagała w przyszłości gruntownego przeglądu.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Planowany akt jest decyzją Rady w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii, wydawaną na podstawie art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

               Celem niniejszego wniosku jest upoważnienie Komisji przez Radę do wyrażenia zgody na przedłużenie umowy lub głosowania za jej przedłużeniem, w imieniu Unii, na forum ITTC.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 TFUE określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  3
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Akt, który może zostać przyjęty przez ITTC, stanowi akt mający skutki prawne.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, a mianowicie podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnosi się do wspólnej polityki handlowej.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2021/0057 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska na forum Międzynarodowej Rady ds. Drewna Tropikalnego w odniesieniu do przedłużenia Międzynarodowej umowy w sprawie drewna tropikalnego z 2006 r.

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Międzynarodowa umowa w sprawie drewna tropikalnego z 2006 r. („umowa”) została zawarta przez Unię decyzją Rady 2011/731/UE
                  4
                i weszła w życie z dniem 7 grudnia 2011 r.

               (2)W art. 44 ust. 1 umowy określono, że pozostaje ona w mocy przez okres dziesięciu lat po wejściu w życie, a więc do dnia 6 grudnia 2021 r., chyba że – zgodnie z postanowieniami tego samego artykułu – Międzynarodowa Rada ds. Drewna Tropikalnego w drodze głosowania specjalnego, przewidzianego w art. 12 umowy, postanowi o jej przedłużeniu, renegocjacji lub rozwiązaniu.

               (3)Jako najważniejszy organ Międzynarodowej Organizacji Drewna Tropikalnego (ITTO), w którego skład na podstawie art. 6 umowy wchodzą wszyscy członkowie tej organizacji, Międzynarodowa Rada ds. Drewna Tropikalnego może na podstawie art. 44 ust. 2 postanowić o przedłużeniu umowy na dwa okresy, z których początkowy wynosiłby pięć lat, a dodatkowy – trzy lata.

               (4)Międzynarodowa Rada ds. Drewna Tropikalnego podejmie decyzję w sprawie przedłużenia umowy albo na 57. sesji, która odbędzie się w listopadzie 2021 r., albo w okresie między sesjami, w trybie podejmowania decyzji bez zwoływania posiedzenia.

               (5)Przedłużenie umowy na początkowy okres pięciu lat leży w interesie Unii Europejskiej, ponieważ ITTO znajduje się wciąż na wczesnym etapie procesu odbudowy swoich finansów i reformowania swojej architektury finansowej.

               (6)Należy ustalić stanowisko Unii na forum Międzynarodowej Rady ds. Drewna Tropikalnego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Rady ds. Drewna Tropikalnego polega na wyrażeniu zgody na przedłużenie Międzynarodowej umowy w sprawie drewna tropikalnego z 2006 r. na początkowy okres pięciu lat lub głosowaniu za takim przedłużeniem.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady 2007/648/WE z dnia 26 września 2007 r. o podpisaniu w imieniu Wspólnoty Europejskiej i tymczasowym stosowaniu Międzynarodowej umowy w sprawie drewna tropikalnego z 2006 r. (Dz.U. L 262 z 9.10.2007, s. 6).

                     (2)

                        ITTO została ustanowiona Międzynarodową umową w sprawie drewna tropikalnego z 1983 r.

                     (3)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy/Rada, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (4)

                        Decyzja Rady 2011/731/UE z dnia 8 listopada 2011 r. dotycząca zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Międzynarodowej umowy w sprawie drewna tropikalnego z 2006 r. (Dz.U. L 294 z 12.11.2011, s. 1).


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.3.2021
            COM(2021) 116 final
            2021/0061(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej oraz na forum Centralnej Komisji ds. Żeglugi na Renie, w kwestii przyjęcia norm dotyczących zharmonizowanych usług informacji rzecznej

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na posiedzeniu Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (CESNI) w dniu 15 kwietnia 2021 r. oraz na sesji plenarnej Centralnej Komisji Żeglugi na Renie (CKŻR) w dniu 2 czerwca 2021 r., w związku z przewidywanym przyjęciem europejskiej normy w zakresie usług informacji rzecznej (ES-RIS, edycja 2021/1).

               2.Kontekst wniosku

               2.1.CKŻR i CESNI

               Centralna Komisja Żeglugi na Renie (CKŻR) jest organizacją międzynarodową posiadającą kompetencje regulacyjne w zakresie wodnego transportu śródlądowego na Renie. Stronami CKŻR są cztery państwa członkowskie UE (Belgia, Francja, Niemcy i Niderlandy) oraz Szwajcaria.

               Poprawiona Konwencja o żegludze na Renie, podpisana dnia 17 października 1868 r. w Mannheim, ustanawia ramy prawne regulujące wykorzystanie Renu jako śródlądowej drogi wodnej na potrzeby żeglugi oraz określa kompetencje CKŻR. Obecnie obowiązująca konwencja wynika z konwencji zmieniającej poprawioną Konwencję o żegludze na Renie, przyjętej w dniu 20 listopada 1963 r. i która weszła w życie w dniu 14 kwietnia 1967 r. Posiedzenia plenarne odbywają się dwa razy w roku. Uczestniczą w nich przedstawiciele państw członkowskich CKŻR. Posiedzenie plenarne jest organem decyzyjnym CKŻR. Przyjmuje się na nim rezolucje Centralnej Komisji. Każde państwo ma jeden głos, a decyzje zapadają jednomyślnie. Rezolucje te są prawnie wiążące. Unia Europejska nie jest członkiem CKŻR.

               W 2015 r. CKŻR przyjęła rezolucję, w której ustanowiono Europejski Komitet ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (fr. Comité Européen pour l’élaboration de Standards dans le Domaine de Navigation Intérieure – CESNI). Misja komitetu obejmuje przyjmowanie norm technicznych w różnych obszarach, zwłaszcza dotyczących statków, technologii informacyjnej i załóg, jednolitą wykładnię przedmiotowych norm i odnośnych procedur, a także rozpatrywanie kwestii dotyczących bezpieczeństwa żeglugi, ochrony środowiska lub innych aspektów żeglugi.

               W skład CESNI wchodzą eksperci reprezentujący państwa członkowskie CKŻR, którym przysługuje prawo głosu na zasadzie jednego głosu na państwo. Unia Europejska nie jest członkiem CESNI. Może jednak uczestniczyć, bez prawa głosu, w pracach CESNI wraz z organizacjami międzynarodowymi, których misja obejmuje obszary działania CESNI.

               2.2.Planowany akt CESNI i CKŻR

               Na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2021 r. CESNI ma przyjąć pierwszą edycję europejskiej normy w zakresie usług informacji rzecznej (ES-RIS, edycja 2021/1).

               W 2019 i 2020 r. eksperci CESNI przygotowali projekt normy ES-RIS 2021/1. Będzie to pierwsza edycja normy RIS opracowanej przez CESNI i będzie stanowić podstawę dla przyszłych wersji normy ES-RIS. Norma ES-RIS 2021/1 obejmuje specyfikacje techniczne w dziedzinach regulowanych dyrektywą 2005/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zharmonizowanych usług informacji rzecznej (RIS) na śródlądowych drogach wodnych we Wspólnocie
                  1
                oraz aktami wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie art. 5 tej dyrektywy. Specyfikacje techniczne zawarte w aktach wykonawczych opierają się na zasadach technicznych określonych w załączniku II do dyrektywy 2005/44 i uwzględniają prace przeprowadzone w tej dziedzinie przez odpowiednie organizacje międzynarodowe (np. CKŻR, EKG ONZ). W pierwszej edycji normy ES-RIS nie wprowadzono żadnych zmian w treści specyfikacji technicznych. Odpowiednie normy zostały powtórzone w częściach i załącznikach do normy ES-RIS, a nie jedynie poprzez odesłanie do dokumentów opublikowanych przez EKG ONZ. Ponadto norma ES-RIS 2021/1 obejmuje normę testową dla sprzętu AIS śródlądowego (Test Standard Inland AIS 2021/3.0), która została przyjęta przez CESNI w dniu 13 października 2020 r. i była przedmiotem decyzji Rady (UE) 2020/1508
                  2
               .

               Norma ES-RIS 2021/1 obejmuje następujące normy techniczne w zakresie RIS:

               Część I: Standardowy system obrazowania map elektronicznych i informacji w żegludze śródlądowej

               Część II: Standardowy system śledzenia i namierzania statków w żegludze śródlądowej

               Część III: Wymagania operacyjne i eksploatacyjne, metody badań i wymagane wyniki badań dla okrętowych urządzeń AIS śródlądowego (Test Standard Inland AIS)

               Część IV: Standardowe elektroniczne raportowanie statków w żegludze śródlądowej

               Część V: Standardowe komunikaty dla kierowników statków

               Norma ES-RIS będzie regularnie aktualizowana z uwzględnieniem prac grup roboczych CESNI. Regularna aktualizacja normy ES RIS jest niezbędna, aby:

               –zachować wysoki poziom bezpieczeństwa w żegludze śródlądowej;

               –nadążać za zmianami technicznymi;

               –zapewnić zgodność z ramami prawnymi UE i wymogami międzynarodowymi.

               Podczas posiedzenia w dniu 13 października 2020 r. CESNI postanowiła o przedłożeniu do przyjęcia normy ES-RIS 2021/1 na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2021 r. Przed posiedzeniem w dniu 15 kwietnia 2021 r. oczekuje się wprowadzenia jedynie nieznacznych zmian w projektach norm. Norma ES-RIS 2021/1 zostanie opublikowana na specjalnej stronie internetowej (cesni.eu). Wszystkie państwa członkowskie UE mają (zabezpieczony) dostęp do projektów wyżej wymienionych norm.

               Specyfikacje techniczne zawarte w normie ES-RIS 2021/1 odpowiadają specyfikacjom technicznym, które zostały już przyjęte w ramach prawnych dyrektywy 2005/44
                  3
               .

               CKŻR przyjmie rezolucję zmieniającą regulacje CKŻR w celu uwzględnienia odesłania do normy ES-RIS 2021/1.

               Aby zapewnić spójność dwóch istniejących systemów prawnych dla zharmonizowanych usług informacji rzecznej (na Renie oraz w UE), konieczne jest dostosowanie odpowiednich norm. Podczas gdy odpowiednie przepisy UE już obowiązują, regulacje CKŻR będą odsyłać do normy ES-RIS 2021/1 od dnia 25 kwietnia 2022 r. Data ta odpowiada terminowi rozpoczęcia stosowania rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1744, będącego najnowszym aktem wykonawczym, który wszedł w życie na mocy dyrektywy 2005/44. Zapewniona zostanie zatem harmonizacja harmonogramu wdrożenia.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Stanowisko Unii jest wymagane ze względu na fakt, że przedmiot planowanych aktów dotyczy dziedziny, która wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii, i konieczne jest zapewnienie odpowiedniego uwzględnienia interesów UE przy podejmowaniu decyzji dotyczących ustanowienia norm dla zharmonizowanych usług informacji rzecznej (RIS). Zgodnie z art. 3 ust. 2 TFUE Unia ma wyłączną kompetencję zewnętrzną w dziedzinach objętych przedmiotowymi normami, ponieważ mogą one mieć wpływ na wspólne przepisy Unii. W rzeczywistości państwa członkowskie tworzą RIS zgodnie z art. 4 dyrektywy 2005/44, uwzględniając specyfikacje techniczne zawarte w aktach wykonawczych przyjętych przez Komisję na podstawie art. 5 tej dyrektywy. Treść przedmiotowych projektów norm ma być w pełni dostosowana do norm obecnie uwzględnionych w wiążących specyfikacjach technicznych UE przyjętych na podstawie dyrektywy 2005/44 oraz zawartych w rozporządzeniach wykonawczych (UE): 2018/2032, 2018/1973, 2019/838 i 2019/1744. Normy te odnoszą się do specyfikacji technicznych dla zharmonizowanych usług informacji rzecznej, które w świetle motywu 3 dyrektywy 2005/44/WE powinny być uwzględniane przy przyjmowaniu wiążących specyfikacji technicznych na podstawie art. 5 tej dyrektywy.

               Opracowanie normy ES-RIS było przedmiotem intensywnych prac przygotowawczych na szczeblu ekspertów CESNI. Przeprowadzono konsultacje w tym zakresie z dużą liczbą ekspertów z sektora publicznego i prywatnego. Podczas opracowywania norm na szczeblu CESNI odbyły się następujące spotkania techniczne:

               –spotkania grup roboczych (13-14.02.2016; 11-12.12.2016; 1-2.04.2016; 23-26.06.2016; 2-3.09.2020) oraz

               –posiedzenie komitetu (13.10.2020).

               Spotkania te umożliwiły osiągnięcie porozumienia na szczeblu ekspertów w sprawie norm na potrzeby zharmonizowanych usług informacji rzecznej.

               Proponowane stanowisko Unii polega na przyjęciu normy ES-RIS 2021/1, ponieważ ułatwia ona utrzymanie najwyższego poziomu bezpieczeństwa żeglugi śródlądowej, odzwierciedla zmiany techniczne w tym sektorze i zapewnia kompatybilność usług informacji rzecznej w Europie

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Art. 218 ust. 9 TFUE ma zastosowanie niezależnie od tego, czy Unia jest członkiem organu, czy też stroną danej umowy
                  4
               .

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono również instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  5
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Zarówno CESNI, jak i CKŻR są instytucjami utworzonymi na mocy umowy międzynarodowej.

               Mimo że przepisy przyjęte przez CESNI nie są wiążące same w sobie, staną się wiążące dla członków CKŻR po zmodyfikowaniu przez CKŻR jej ram regulacyjnych związanych ze specyfikacjami technicznymi RIS poprzez odesłanie do norm przyjętych przez CESNI i nadanie im statusu obowiązkowego w ramach stosowania poprawionej Konwencji o żegludze na Renie. Wiążący charakter regulacji dotyczących Renu w stosunku do członków CKŻR wynika z postanowień konwencji z Mannheim z dnia 17 października 1868 r.
                  6

               Co więcej, norma ES-RIS 2021/1 oraz jej przyszłe wersje to akty wywołujące skutki prawne do celów stosowania art. 218 ust. 9 TFUE, ponieważ mogą mieć decydujący wpływ na treść prawa Unii. Art. 5 dyrektywy 2005/44 uprawnia Komisję do przyjmowania wytycznych technicznych i specyfikacji technicznych na potrzeby RIS oraz zapewnienia interoperacyjności tych usług. W motywie 3 dyrektywy stwierdza się, że ze względów bezpieczeństwa oraz w interesie ogólnoeuropejskiej harmonizacji treść takich wspólnych wymagań i specyfikacji technicznych powinna opierać się na dorobku wypracowanym w tej dziedzinie przez właściwe organizacje międzynarodowe, takie mianowicie jak Centralna Komisja Żeglugi na Renie (CCNR) oraz Europejska Komisja Gospodarcza Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ).

               Norma ES-RIS 2021/1 będzie obejmować specyfikacje techniczne odpowiadające tym, które do tej pory zostały przyjęte w trybie art. 5 dyrektywy 2005/44. Specyfikacje techniczne mające zastosowanie do RIS na mocy konwencji z Mannheim zostaną dostosowane do specyfikacji przyjętych w ramach dyrektywy 2005/44, a wszelkie przyszłe wersje normy ES-RIS 2021/1 będą miały bezpośredni wpływ na dorobek prawny Unii w tej dziedzinie.

               Rezolucja, która ma zostać przyjęta przez CKŻR, zmieniająca regulacje CKŻR w celu włączenia odesłania do normy ES-RIS 2021/1, będzie prawnie wiążącym aktem w odniesieniu do stron CKŻR. Nie uzupełni ona jednak ani nie zmieni ram instytucjonalnych konwencji z Mannheim.

               Należy zatem ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach CESNI i CKŻR w kwestii przyjęcia norm w zakresie zharmonizowanych usług informacji rzecznej.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanych aktów dotyczą wspólnej polityki transportowej.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 91 ust. 1 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być zatem art. 91 ust. 1 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2021/0061 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej oraz na forum Centralnej Komisji ds. Żeglugi na Renie, w kwestii przyjęcia norm dotyczących zharmonizowanych usług informacji rzecznej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Poprawiona Konwencja o żegludze na Renie, podpisana w Mannheim dnia 17 października 1868 r., zmieniona Konwencją zmieniającą poprawioną Konwencję o żegludze na Renie, podpisaną w Strasburgu w dniu 20 listopada 1963 r., weszła w życie w dniu 14 kwietnia 1967 r.

               (2)Zgodnie z art. 1 tej umowy Centralna Komisja Żeglugi na Renie („CKŻR”) może zmienić swoje ramy regulacyjne dotyczące usług informacji rzecznej („RIS”) poprzez odesłanie do norm przyjętych przez Europejski Komitet ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej („CESNI”) i wprowadzenie obowiązku przestrzegania tych norm w ramach stosowania poprawionej Konwencji o żegludze na Renie.

               (3)CESNI utworzono dnia 3 czerwca 2015 r. w ramach CKŻR w celu opracowania norm technicznych dla śródlądowych dróg wodnych w różnych dziedzinach, zwłaszcza w odniesieniu do statków, technologii informacyjnej i załóg.

               (4)Działania Unii w sektorze żeglugi śródlądowej powinny zmierzać do zapewnienia jednolitości w zakresie opracowania specyfikacji technicznych stosowanych w Unii w odniesieniu do usług informacji rzecznej w UE.

               (5)Dla efektywnego transportu i bezpiecznej żeglugi na śródlądowych drogach wodnych ważne jest, aby usługi informacji rzecznej w różnych systemach prawnych w Europie były kompatybilne i jak najbardziej zharmonizowane.

               (6)Na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2021 r. CESNI ma przyjąć europejską normę w zakresie usług informacji rzecznej („ES-RIS”) 2021/1.

               (7)Norma ES-RIS 2021/1 określa jednolite specyfikacje techniczne i normy w celu wsparcia RIS i zapewnienia interoperacyjności tych usług. Przedmiotowe specyfikacje techniczne i normy są zbieżne z tymi, których przyjęcie jest wymagane na mocy dyrektywy 2005/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  7
               , w szczególności w następujących dziedzinach: system obrazowania map elektronicznych i informacji w żegludze śródlądowej, elektroniczne raportowanie statków, komunikaty dla kierowników statków, systemy śledzenia i namierzania statków oraz zgodność sprzętu niezbędnego do korzystania z RIS.

               (8)Specyfikacje techniczne dla RIS opierają się na zasadach technicznych określonych w załączniku II do dyrektywy 2005/44/WE i uwzględniają prace przeprowadzone w tej dziedzinie przez odpowiednie organizacje międzynarodowe.

               (9)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum CESNI, ponieważ norma ES-RIS 2021/1 będzie mogła w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść prawa Unii, a mianowicie na wiążące specyfikacje techniczne przyjmowane w ramach dyrektywy 2005/44/WE.

               (10)Na posiedzeniu plenarnym w dniu 2 czerwca 2021 r. CKŻR ma przyjąć rezolucję zmieniającą regulacje CKŻR w celu uwzględnienia odesłania do normy ES-RIS 2021/1. Należy zatem również ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum CKŻR.

               (11)Unia nie jest członkiem CKŻR ani CESNI. Stanowisko Unii ma zostać wyrażone przez działające wspólnie państwa członkowskie Unii będące członkami tych instytucji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               1.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (CESNI) na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2021 r., polega na wyrażeniu zgody na przyjęcie europejskiej normy w zakresie usług informacji rzecznej (ES-RIS) 2021/1.

               2.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniu sesji plenarnej Centralnej Komisji Żeglugi na Renie (CKŻR), podczas której podejmowane będą decyzje dotyczące usług informacji rzecznej, polega na poparciu wszystkich propozycji mających na celu dostosowanie regulacji CKŻR do normy ES-RIS 2021/1.

               Artykuł 2

               1.Stanowisko, o którym mowa w art. 1 ust. 1, ma zostać wyrażone przez działające wspólnie państwa członkowskie Unii będące członkami CESNI.

               2.Stanowisko, o którym mowa w art. 1 ust. 2, ma zostać wyrażone przez działające wspólnie państwa członkowskie Unii będące członkami CKŻR.

               Artykuł 3

               Niewielkie zmiany techniczne stanowisk określonych w art. 1 mogą zostać uzgodnione bez kolejnej decyzji Rady.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dyrektywa 2005/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zharmonizowanych usług informacji rzecznej (RIS) na śródlądowych drogach wodnych we Wspólnocie (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 152).

                     (2)

                        Decyzja Rady (UE) 2020/1508 z dnia 12 października 2020 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (CESNI) oraz w ramach Centralnej Komisji Żeglugi na Renie (CKŻR) w sprawie przyjęcia norm w zakresie wymagań technicznych dla statków żeglugi śródlądowej (Dz.U. L 345 z 19.10.2020, s. 6).

                     (3)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2032 z dnia 20 listopada 2018 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 416/2007 dotyczące specyfikacji technicznych komunikatów dla kierowników statków (Dz.U. L 332 z 28.12.2018, s. 1);
                        rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1973 z dnia 7 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 909/2013 w sprawie specyfikacji technicznych dotyczących systemu obrazowania elektronicznych map i informacji nawigacyjnych w żegludze śródlądowej (ECDIS śródlądowego), o których mowa w dyrektywie 2005/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 324 z 19.12.2018, s. 1);
                        rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/838 z dnia 20 lutego 2019 r. w sprawie specyfikacji technicznych dotyczących systemów śledzenia i namierzania statków oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 415/2007 (Dz.U. L 138 z 24.5.2019, s. 31);
                        rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1744 z dnia 17 września 2019 r. w sprawie specyfikacji technicznych elektronicznego raportowania statków w żegludze śródlądowej i uchylające rozporządzenie (UE) nr 164/2010 (Dz.U. L 273 z 25.10.2019, s. 1).

                     (4)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 64.

                     (5)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., C-399/12 Niemcy/Rada, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (6)

                        Poprawiona Konwencja o żegludze na Renie z dnia 17 października 1868 r., zmieniona w dniu 20 listopada 1963 r.

                     (7)

                        Dyrektywa 2005/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zharmonizowanych usług informacji rzecznej (RIS) na śródlądowych drogach wodnych we Wspólnocie (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 152).