               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.3.2018
            COM(2018) 156 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwiewniosku władz belgijskich – EGF/2017/010 BE/Caterpillar

               UZASADNIENIE

               KONTEKST WNIOSKU

               1.Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  1
                („rozporządzenie w sprawie EFG”).

               2.W dniu 18 grudnia 2017 r. Belgia złożyła wniosek EGF/2017/010 BE/Caterpillar dotyczący wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami
                  2
                w przedsiębiorstwie Caterpillar oraz w pięciu przedsiębiorstwach będących jego dostawcami (zwanymi dalej „zwolnieniami”).

               3.Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała, zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione.

               STRESZCZENIE WNIOSKU

                        Wniosek EFG

                        EGF/2017/010 BE/Caterpillar

                        Państwo członkowskie

                        Belgia

                        Region (regiony), którego (których) dotyczy wniosek (poziom NUTS 2
                           3
                        )

                        Prowincja Hainaut (BE32)

                        Data złożenia wniosku

                        18 grudnia 2017 r.

                        Data potwierdzenia przyjęcia wniosku

                        18 grudnia 2017 r.

                        Data wniosku o dodatkowe informacje

                        24 grudnia 2017 r.

                        Termin przekazania dodatkowych informacji

                          4 lutego 2018 r.

                        Termin przeprowadzenia oceny

                        29 kwietnia 2018 r.

                        Kryterium interwencji

                        Art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG

                        Główne przedsiębiorstwo

                        Caterpillar – Solar Gosselies

                        Liczba przedsiębiorstw, których dotyczy wniosek

                        1

                        Sektor (sektory) działalności gospodarczej

                        (Dział według klasyfikacji NACE Revision 2)
                           4

                        28 (Produkcja maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowana)

                        Liczba jednostek zależnych, dostawców i producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw

                        5
                           5

                        Okres odniesienia (cztery miesiące):

                        31 maja 2017 r. – 30 września 2017 r.

                        Liczba zwolnień w okresie odniesienia (a)

                        1 364

                        Liczba zwolnień przed okresem odniesienia lub po nim (b)

                           921

                        Całkowita liczba zwolnień

                        2 287

                        Całkowita liczba uprawnionych beneficjentów

                        2 287

                        Całkowita liczba beneficjentów objętych pomocą

                        2 287

                        Liczba objętych pomocą młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (młodzież NEET)

                           300

                        Budżet na zindywidualizowane usługi (w EUR)

                        7 575 294

                        Budżet na realizację EFG
                           6
                         (w EUR)

                           127 400

                        Całkowity budżet (w EUR)

                        7 702 694

                        Wkład z EFG (60 %) (w EUR)

                        4 621 616

               OCENA WNIOSKU

               Procedura

               4.Dnia 18 grudnia 2017 r., tj. w ciągu 12 tygodni od daty spełnienia kryteriów interwencji określonych w art. 4 rozporządzenia w sprawie EFG, Belgia złożyła wniosek EGF/2017/010 BE/Caterpillar. W tym samym dniu Komisja potwierdziła otrzymanie wniosku, a w dniu 24 grudnia 2017 r. zwróciła się do władz Belgii o dodatkowe informacje. Informacje te przedstawiono w terminie sześciu tygodni. Termin 12 tygodni od otrzymania kompletnego wniosku, w którym Komisja powinna ocenić jego zgodność z warunkami przyznania wkładu finansowego, upływa w dniu 29 kwietnia 2018 r.

               Kwalifikowalność wniosku

               Przedmiotowe przedsiębiorstwa i beneficjenci

               5.Wniosek dotyczy 2 287 pracowników zwolnionych w przedsiębiorstwie Caterpillar Solar w Gosselies (Caterpillar) oraz u pięciu dostawców. Caterpillar prowadzi działalność w sektorze gospodarki sklasyfikowanym w dziale 28 NACE Rev. 2 („Produkcja maszyn i urządzeń”). Przedmiotowe przedsiębiorstwa dokonały zwolnień w zaliczanym do poziomu NUTS 2 regionie Hainaut (BE32) w Belgii.

                        Przedsiębiorstwa i liczba zwolnień

                        Caterpillar

                        1 997

                        Cediwal

                        68

                        Eutraco

                        63

                        Yusen

                        125

                        Attecam

                        9

                        MHP

                        25

                        Liczba przedsiębiorstw ogółem: 6

                        Liczba zwolnień ogółem: 2 287

                        Łączna liczba osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek:

                        0

                        Łączna liczba uprawnionych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek:

                        2 287

               Kryteria interwencji

               6.Belgia złożyła wniosek zgodnie z kryterium interwencji określonym w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, które wymaga co najmniej 500 zwolnień w czteromiesięcznym okresie odniesienia, w przedsiębiorstwie w państwie członkowskim, z uwzględnieniem zwolnień pracowników u jego dostawców i producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw.

               7.Czteromiesięczny okres odniesienia dla wniosku trwa od dnia 31 maja 2017 r. do dnia 30 września 2017 r.

               8.Zwolnienia w okresie odniesienia przedstawiają się następująco:

               –1 161 pracowników zwolnionych w przedsiębiorstwie Caterpillar

               – 203 pracowników zwolnionych przez czterech dostawców Caterpillar.

               Obliczenie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności

               9.Ogólną liczbę 1 364 zwolnień w okresie odniesienia obliczono od daty faktycznego rozwiązania umowy o pracę lub jej wygaśnięcia.

               Kwalifikujący się beneficjenci

               10.Oprócz wspomnianych już pracowników do kwalifikujących się beneficjentów zalicza się 923 pracowników zwolnionych przed czteromiesięcznym okresem odniesienia lub po nim. Całkowita liczba kwalifikujących się beneficjentów wynosi zatem 2 287. Grupa pracowników korzystających ze wsparcia EFG/2014/011 BE/Caterpillar nie pokrywa się z grupą pracowników objętych niniejszym wnioskiem.

               Związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami w strukturze światowego handlu spowodowanymi globalizacją.

               11.Aby ustalić związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją, Belgia twierdzi, że głównym powodem redukcji etatów jest światowa konkurencja w sektorze maszyn budowlanych i górniczych, co wiąże się z utratą udziału w rynku maszyn przez przedsiębiorstwo Caterpillar
                  7
               .

               12.Produkcja sektora górniczego w Europie spadła z 234 mln EUR w 2012 r. do 180 mln EUR w 2015 r.
                  8
               , a w eksporcie z UE 28 odnotowuje się dramatyczny spadek od 2014 r.
                  9
               .

               13.Według danych przekazanych przez władze belgijskie, zakłady produkcyjne Caterpillar są zlokalizowane w pobliżu ich rynków zbytu, co uzasadnia powiązanie między zmianami na rynku europejskim a zmianami na rynku światowym oraz redukcję siły roboczej w zakładzie w Gosselies. W szczególności odnotowywany przez Caterpillar udział w sprzedaży w Azji wzrósł prawie dwukrotnie w okresie 2003–2013
                  10
               .

               14.W 2008 r. cena stali w Europie gwałtownie wzrosła, podczas gdy cena stali w Chinach spadła i obecnie jest nadal niższa niż cena stali europejskiej
                  11
               . W związku z tym produkcja maszyn w Gosselies jest o 21 % droższa niż odpowiednia produkcja w Chinach
                  12
               .

               Zdarzenia, które doprowadziły do zwolnień i przypadków ustania działalności

               15.Głównym wydarzeniem, które doprowadziło do zwolnień, było ogłoszenie w dniu 2 września 2016 r. przez przedsiębiorstwo Caterpillar Belgium S.A. rozpoczęcia procedury zwolnień grupowych w jego zakładzie produkcyjnym w Gosselies.

               16.Jest to już drugi wniosek o wsparcie z EFG złożony przez Belgię w odniesieniu do przedsiębiorstwa Caterpillar. W 2014 r. 1 399 pracowników objętych zostało pierwszym wnioskiem o wkład z EFG dotyczącym zwolnień w przedsiębiorstwie. Obecny wniosek dotyczy pozostałych 1 997 pracowników tego zakładu.

               17.W 2015 r. przedsiębiorstwo Caterpillar zainwestowało w nową linię montażową w celu wzmocnienia swojej pozycji na rynku. Jednak wbrew oczekiwaniom wzrost gospodarczy w Europie jest bardzo powolny, a co za tym idzie sytuacja ekonomiczna przedsiębiorstwa nie poprawiła się tak, jak tego oczekiwano.

               18.W porównaniu z innymi zakładami, zakład Caterpillar w Gosselies w Belgii nie jest już konkurencyjny. W rezultacie przedsiębiorstwo Caterpillar przeniosło swoją produkcję do krajów o gospodarkach wschodzących w Azji i Ameryce Łacińskiej, takich jak Chiny i Korea Południowa, z uwagi na szybko rozwijające się nowe rynki i niskie koszty produkcji, powiązane z mniej restrykcyjnymi przepisami dotyczącymi ochrony środowiska oraz niższymi kosztami pracy w przeliczeniu na godzinę. Obecnie przedsiębiorstwo zamyka całą swoją działalność w Belgii.

               Spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie

               19.Według publicznych służb zatrudnienia Walonii (FOREM)
                  13
                stopa bezrobocia ma wzrosnąć w regionie Hainaut o 6,1 %.

               20.Zamknięcie zakładu Caterpillar doprowadziło do zwolnienia 288 pracowników u dostawców.

               21.Ponad 11 % objętych wnioskiem pracowników jest w wieku ponad 55 lat.

               22.Osoby poszukujące zatrudnienia w Charleroi mają przeważnie niskie kwalifikacje (50,6 % nie ma wykształcenia średniego II stopnia), a 40 % z nich to osoby długotrwale bezrobotne (ponad 24 miesięcy). Wskaźnik zatrudnienia w Charleroi wynosi tylko 52,2 %, czyli jest o prawie pięć punktów procentowych niższy niż średnia w Regionie Walońskim (57,1 %) (źródło: FOREM)
                  14
               .

               Beneficjenci objęci pomocą i proponowane działania

               Beneficjenci objęci pomocą

               23.Szacuje się, że z proponowanych środków skorzystają wszyscy zwolnieni pracownicy (2 287 osoby). Podział tych pracowników według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco:

                        Kategoria

                        Liczba
                           beneficjentów objętych pomocą

                        Płeć:

                        Mężczyźni:

                        2 115

                        (92,47 %)

                        Kobiety:

                         172

                        (7,53 %)

                        Obywatelstwo:

                        Obywatele UE:

                        2 233

                        (97,64 %)

                        Obywatele spoza UE:

                         54

                        (2,36 %)

                        Grupa wiekowa:

                        15–24 lat:

                         2

                        (0,09 %)

                        25–29 lat:

                         70

                        (3,06 %)

                        30–54 lat:

                        1 952

                        (85,34 %)

                        55–64 lat:

                         263

                        (11,51 %)

                        osoby w wieku powyżej 64 lat:

                         0

                        (0,00 %)

               24.Ponadto władze belgijskie zapewnią zindywidualizowane usługi współfinansowane przez EFG maksymalnie 300 młodym osobom niekształcącym się, niepracującym ani nieszkolącym się (młodzieży NEET), mającym mniej niż 30 lat w dniu złożenia wniosku, przy założeniu, że 1 364 przypadki zwolnień, o których mowa w ust. 8, mają miejsce w zaliczanym do poziomu NUTS 2 regionie Hainaut (BE32), kwalifikującym się do otrzymania pomocy w ramach Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych.

               25.Artykuł 6 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EFG stanowi, że państwa członkowskie mogą do dnia 31 grudnia 2017 r. świadczyć zindywidualizowane usługi współfinansowane przez EFG również dla młodzieży NEET. Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii
                  15
                („rozporządzenie zbiorcze”) zawiera zmianę art. 6 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EFG, która obejmuje derogacją młodzież NEET. Według danych opublikowanych przez Eurostat w dniu 17 stycznia 2018 r. stopa bezrobocia osób w wieku 15–24 lat w regionie Hainaut wynosi 33,3 %. W związku z tym, zgodnie art. 6 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EFG, region nadal kwalifikuje się do objęcia go pomocą. Wprowadzona zmiana obowiązywałaby z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2018 r. W rezultacie niniejsza decyzja, obejmująca wsparcie dla młodzieży NEET, może zostać przyjęta, kiedy tylko rozporządzenie zbiorcze zostanie przyjęte i wejdzie w życie.

               26.Całkowita szacowana liczba objętych pomocą beneficjentów, którzy, jak się oczekuje, skorzystają ze środków, łącznie z młodzieżą NEET, wynosi zatem 2 587 osób.

               Kwalifikowalność proponowanych działań

               27.Zindywidualizowane usługi, które mają zostać zapewnione zwolnionym pracownikom i młodzieży NEET, obejmują następujące działania:

               –Indywidualna pomoc w poszukiwaniu pracy, zarządzanie sprawami oraz ogólne usługi informacyjne. Środki te obejmują indywidualną pomoc w poszukiwaniu pracy, taką jak doradztwo i poradnictwo zawodowe, jak również ogólnodostępne usługi informacyjne dla pracowników i młodzieży NEET.

               –Szkolenie i przekwalifikowanie. Obejmuje to szkolenie zawodowe i ustawiczne kształcenie skierowane do pracowników i młodzieży NEET. Kursy zostały tak przygotowane, aby oferta szkoleniowa dopasowana była do priorytetów rozwojowych Charleroi określonych w planie CATCH
                  16
               .

               –Promowanie przedsiębiorczości. Środek ten zapewni uczestnikom system wsparcia dla przedsiębiorców, w którym przewidziano bliską współpracę z władzami regionalnymi mającą na celu wspieranie samozatrudnienia.

               –Pomoc finansowa na założenie działalności gospodarczej. Środek ten zapewni dotacje na rozpoczęcie działalności, aby promować samozatrudnienie, powstawanie przedsiębiorstw oraz zakładanie i rozwój działalności gospodarczej prowadzonej w pełnym lub niepełnym wymiarze godzin.

               –Świadczenia. Obejmują one między innymi: 1) dodatki na szkolenia na pokrycie kosztów poniesionych przez osoby poszukujące pracy lub młodzież NEET w trakcie szkolenia; 2) dodatki z tytułu mobilności na wsparcie otrzymania pracy znajdującej się w dalszej odległości i wymagającej dojeżdżania; 3) dodatki na powrót do edukacji mające na celu promowanie powrotu do systemu edukacji, wypłacane są przez okres nie dłuższy niż 12 miesięcy i uwarunkowane przedstawieniem przez wnioskodawców dowodu przyjęcia na kurs na wyższej uczelni; 4) dodatki na poszukiwanie pracy, aby pomóc zarówno osobom poszukującym pracy, jak i młodzieży NEET w pokryciu kosztów poniesionych w celu wzięcia udziału w działania związanych z poszukiwaniem pracy; 5) dodatek za przedsiębiorczość na pokrycie kosztów poniesionych przez osobę poszukującą pracy w związku z udziałem w działaniach związanych z poszukiwaniem pracy. Będzie on uzależniony od przedstawienia przez wnioskodawców indywidualnego lub zbiorowego projektu samozatrudnienia.

               28.Zindywidualizowane usługi przeznaczone dla młodzieży NEET składają się z tych samych działań, jakie przewidziane są dla zwolnionych pracowników.

               29.Opisane proponowane działania stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

               30.Belgia dostarczyła wymaganych informacji na temat działań, do których zobowiązane jest przedmiotowe przedsiębiorstwo na mocy ustawodawstwa krajowego lub układów zbiorowych. Potwierdzono, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi tego typu działań.

               Szacowany budżet

               31.Szacowane łączne koszty wynoszą 7 702 694 EUR i obejmują wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 7 575 294 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 127 400 EUR.

               32.Całkowity objęty wnioskiem finansowy wkład z EFG wynosi 4 621 616 EUR (60 % łącznych kosztów).

                        Działania

                        Szacowana liczba uczestników

                        Szacowany koszt na uczestnika
                        (w EUR)

                        Szacowane łączne koszty

                        (w EUR)
                           17

                        Zindywidualizowane usługi (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Środki w zakresie coachingu i inne środki przygotowawcze (Reconversion: accompagnement/orientation/insertion)

                        2 587

                        1 852

                        4 790 323

                        Szkolenia i przekwalifikowanie

                        (Formations spécifiques)

                        1 050

                        841

                        883 265

                        Promowanie przedsiębiorczości

                        (Dispositif d'accompagnement à l'entreprenariat)

                        250

                        463

                        115 743

                        Dotacja na rozpoczęcie działalności

                        (Bourse de lancement)

                        75

                        10 000

                        750 000

                        Ogółem a):

                        udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        6 539 331

                        (86,32 %)

                        Dodatki i zachęty (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Dodatki na szkolenia, mobilność, kształcenie, poszukiwanie pracy i przedsiębiorczość

                        (formation, prime à l'emploi distant, reprise d'étude, recherche d'emploi et création d'activité)

                        2 587

                        400

                        1 035 963

                        Ogółem b):

                        udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        1 035 963

                        (13,68 %)

                         Działania na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG

                        1. Działania przygotowawcze

                        –

                        82 000

                        2. Zarządzanie

                        –

                        10 400

                        3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji

                        –

                        5 000

                        4. Kontrola i sprawozdawczość

                        –

                         30 000

                        Ogółem c):

                        udział procentowy w kosztach łącznych:

                        –

                        127 400

                        (1,65 %)

                        Łączne koszty (a + b + c):

                        –

                        7 702 694

                        Wkład z EFG (60 % łącznych kosztów)

                        –

                        4 621 616

               33.Koszty działań przedstawione w powyższej tabeli jako działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG nie przekraczają 35 % łącznych kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług. Belgia potwierdziła, że działania te są uzależnione od czynnego zaangażowania się objętych pomocą beneficjentów w poszukiwanie pracy lub szkolenia.

               34.Władze belgijskie potwierdziły, że koszty inwestycji tytułem prowadzenia działalności na własny rachunek, rozpoczęcia działalności gospodarczej i przejęć pracowniczych nie przekroczą 15 000 EUR na jednego beneficjenta.

               Okres kwalifikowalności wydatków

               35.Belgia rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą w dniu 22 października 2016 r. Wydatki na te działania kwalifikują się zatem do objęcia finansowaniem z EFG od dnia 22 października 2016 r. do dnia 18 grudnia 2019 r.

               36.Belgia zaczęła ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 5 września 2016 r. Wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 5 września 2016 r. do dnia 18 czerwca 2020 r.

               Komplementarność wobec działań finansowanych z funduszy krajowych lub unijnych

               37.Źródłami krajowego finansowania w formie płatności zaliczkowej lub współfinansowania krajowego są walońskie publiczne służby zatrudnienia (FOREM) oraz Region Waloński.

               38.Belgia potwierdziła, że opisane powyżej środki dofinansowywane z EFG nie będą finansowane z innych instrumentów finansowych Unii.

               Procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub też z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi

               39.Belgia poinformowała, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług sporządzono w porozumieniu z grupą roboczą, która obejmuje publiczne służby zatrudnienia w Regionie Walońskim, SOGEPA
                  18
               , przedstawicieli związków zawodowych i innych partnerów społecznych.

               Systemy zarządzania i kontroli

               40.Belgia poinformowała Komisję, że zarządzanie wkładem finansowym i nadzór nad nim będą leżeć w gestii tych samych organów, które są odpowiedzialne za zarządzanie środkami z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) i nadzór nad nimi.

               Zobowiązania podjęte przez przedmiotowe państwo członkowskie

               41.Belgia przedstawiła wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi:

               –w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji;

               –spełniono określone w przepisach krajowych i UE wymogi dotyczące zwolnień grupowych;

               –w przypadku gdy przedsiębiorstwa zwalniające kontynuują działalność po dokonaniu zwolnień, przedsiębiorstwa te wywiązały się z zobowiązań prawnych dotyczących zwolnień i odpowiednio zadbały o swoich pracowników;

               –proponowane działania nie będą finansowane ze środków innych unijnych funduszy lub instrumentów finansowych oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania;

               –proponowane działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych;

               –wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa.

               WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek budżetowy

               42.Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  19
               .

               43.Po przeanalizowaniu wniosku pod kątem warunków określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG i po uwzględnieniu liczby beneficjentów objętych wsparciem, proponowanych działań i szacowanych kosztów, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG w kwocie 4 621 616 EUR, która stanowi 60 % łącznych kosztów proponowanych działań, tak by zapewnić wkład finansowy w odpowiedzi na złożony wniosek.

               44.Decyzja o uruchomieniu EFG, której dotyczy wniosek, zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  20
               .

               Powiązane akty prawne

               45.Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia środków z EFG Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia kwoty 4 621 616 EUR do odpowiedniej linii budżetowej.

               46.Równocześnie z przyjęciem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przyjmie decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego wchodzącego w życie w dniu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą proponowaną decyzję w sprawie uruchomienia środków z EFG.

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie
               wniosku władz belgijskich – EGF/2017/010 BE/Caterpillar

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  21
               , w szczególności jego art. 15 ust. 4,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  22
               , w szczególności jego pkt 13,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  23
               .

               (3)W dniu 18 grudnia 2017 r. Belgia złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku z zaprzestaniem działalności i ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Caterpillar oraz w pięciu przedsiębiorstwach będących jego dostawcami (zwanymi dalej „zwolnieniami”). Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG, ustanowione w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

               (4)Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 Belgia zdecydowała się na świadczenie zindywidualizowanych usług współfinansowanych przez EFG także na rzecz 300 młodych osób niepracujących, niekształcących się ani nieszkolących się (młodzieży NEET).

               (5)Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 4 621 616 EUR dla wniosku złożonego przez Belgię.

               (6)W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2018 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 4 621 616 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [the date of its adoption]
                  24*.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (2)

                        W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

                     (3)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).

                     (4)

                        Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1.

                     (5)

                        Czterech dostawców zwolniło pracowników w okresie odniesienia, a jeden poza tym okresem.

                     (6)

                        Zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

                     (7)

                        Z 26 % w 2003 r. do 13 % w 2013 r., Caterpillar, komunikat dla Rady Dyrektorów z dnia 28 lutego 2013 r.

                     (8)

                        Eurostat, Annual detailed enterprise statistics for industry (NACE Rev. 2, B-E).

                     (9)

                        Z 3,1 mld EUR w 2014 r. do 8 mln EUR w 2016 r.

                     Eurostat: Kod DS016890

                     (10)

                        Z 25 % w 2003 r. do 48 % w 2013 r.

                     (11)

                     http://steelbenchmarker.com/files/history.pdf

                     (12)

                        Caterpillar, komunikat dla Rady Dyrektorów z dnia 28 lutego 2013 r.

                     (13)

                        Obliczenia oparto na liczbie osób poszukujących pracy w grudniu 2016 r.

                     (14)

                     https://www.leforem.be/MungoBlobs/44/644/20180212_Chiffres_SeriesStatistiquesMde201801.pdf

                     (15)

                        http://eur-lex.europa.eu/resource.html?uri=cellar:a59b6beb-7a4f-11e6-b076-01aa75ed71a1.0001.02/DOC_1&format=PDF

                     (16)

                        Plan CATCH, Przyspieszenie wzrostu zatrudnienia w regionie Charleroi, wrzesień 2017 r.

                  http://www.catch-charleroi.be/

                     (17)

                        Suma poszczególnych kwot nie jest równa łącznej kwocie ze względu na zaokrąglenia.

                     (18)

                        SOGEPA jest funduszem inwestycyjnym, który świadczy usługi inwestycyjne i uczestniczy w inicjatywach dotyczących reorganizacji działalności biznesowej, opartych na wiarygodnych i trwałych projektach gospodarczych i przemysłowych.

                     (19)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (20)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (21)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (22)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (23)

                        Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (24)
                  *
                        Date to be inserted by the Parliament before the publication in OJ.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.5.2018
            COM(2018) 291 final
            2018/0144(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komisji Mieszanej utworzonej na mocy Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) w odniesieniu do projektu decyzji nr x/xxxx tej Komisji
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.PRZEDMIOT WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji Rady określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komisji Mieszanej utworzonej na mocy Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) w odniesieniu do projektu decyzji nr x/xxxx (
                  1
               ) tej Komisji

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Umowa w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS).

               Umowa w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) (
                  2
               ) („umowa”) ma na celu ułatwienie międzynarodowych usług okazjonalnych w zakresie przewozu autokarowego i autobusowego między umawiającymi się stronami. Umowa weszła w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. Umowa została później zmieniona decyzją nr 1/2011 Komisji Mieszanej(
                  3
               ).

               Unia Europejska jest umawiającą się stroną tej umowy(
                  4
               ).

               Rada przyjęła decyzję Rady (UE) 2016/1146 z dnia 27 czerwca 2016 r.(
                  5
               ) w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komisji Mieszanej utworzonej na mocy Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) w odniesieniu do projektu decyzji nr x/xxxx (dawniej 1/2016) tej Komisji.

               2.2.Komisja Mieszana utworzona w ramach umowy INTERBUS

               Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. b) umowy INTERBUS Komisja Mieszana zmienia bądź dostosowuje dokumenty kontrolne oraz inne wzory dokumentów określone w załącznikach do umowy. W celu uwzględnienia przyszłych środków wprowadzanych w Unii oraz zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. c) umowy INTERBUS Komisja Mieszana zmienia bądź dostosowuje załącznik 1 dotyczący warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, jak również załącznik 2 dotyczący norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów. Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. e) umowy INTERBUS Komisja Mieszana zmienia bądź dostosowuje również wymagania dotyczące przepisów socjalnych.

               Komisja Mieszana może podejmować decyzje jedynie w przypadku obecności na jej posiedzeniu przedstawicieli dwóch trzecich umawiających się stron, włączając w to Unię Europejską. W przypadkach gdy wymagane jest podjęcie decyzji przez Komisję Mieszaną, konieczna jest jednomyślność reprezentowanych umawiających się stron. Unia Europejska jest umawiającą się stroną umowy. Państwa członkowskie wspierają Komisję Europejską w ramach Komisji Mieszanej.

               2.3.Planowany akt Komisji Mieszanej utworzonej na podstawie umowy INTERBUS

               Przewiduje się, że na następnym posiedzeniu w 2018 r. Komisja Mieszana przyjmie decyzję Komisji Mieszanej nr x/xxxx.

               Celem planowanego aktu jest zaktualizowanie umowy w celu uwzględnienia postępu technicznego i legislacyjnego, jaki nastąpił od końca 2009 r.

               Planowany akt stanie się wiążący dla stron zgodnie z art. 23 umowy, który przewiduje utworzenie Komisji Mieszanej i określenie zasad głosowania.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               W trakcie negocjacji z umawiającymi się stronami stało się oczywiste, że konieczne są pewne poprawki do stanowiska Rady. Poprawki te przedstawiono w pkt 5 poniżej.

               Celem nowego wniosku Komisji dotyczącego decyzji Rady jest określenie nowego stanowiska Unii wobec projektu decyzji nr x/xxxx Komisji Mieszanej utworzonej na podstawie art. 23 umowy INTERBUS. Należy uchylić poprzednią decyzję Rady (UE) 2016/1146.

               Proponowane zmiany w stosunku do poprzedniego stanowiska są spójne z obecną polityką, ponieważ przede wszystkim doprecyzowują tekst, a w jednym przypadku przyznają krótki okres przejściowy dla umawiających się stron spoza UE. Jeśli chodzi o trzyletni okres przejściowy przyznawany w odniesieniu do praw pasażerów transportu drogowego (rozporządzenie (UE) nr 181/2014(
                  6
               )), jest on dość krótki i oczekuje się, że ewentualne zakłócenia konkurencji pozostaną umiarkowane.

               Zawarta w załączniku proponowana decyzja Komisji Mieszanej nr x/xxxx jest spójna z unijną polityką sąsiedztwa i stosunkami zewnętrznymi.

               Projekt decyzji jest również spójny z umowami, takimi jak umowy o unii celnej, umowy przedakcesyjne i układy o stowarzyszeniu.

               Stanowisko Unii jako umawiającej się strony umowy może być zmienione jedynie przez samą Unię, która w związku z tym posiada wyłączną kompetencję w tym zakresie.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  7
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Komisja Mieszana jest organem utworzonym przez umowę, a mianowicie umowę INTERBUS.

               Akt, który Komisja Mieszana ma przyjąć, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt wywołuje skutki prawne, ponieważ przyznaje Komisji Mieszanej uprawnienia do aktualizacji umowy w celu uwzględnienia postępu technicznego i legislacyjnego. Planowany akt nie uzupełnia, ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku z tym proceduralną podstawę prawną wnioskowanej decyzji stanowi art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 91 TFUE. Podstawa prawna pozostaje taka sama jak w przypadku pierwotnej decyzji Rady (UE) 2016/1146.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Planowany akt ma jeden cel i w związku z tym decyzja przyjęta na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do polityki transportowej.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 91 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 91 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               Podstawa prawna pozostaje taka sama jak w przypadku pierwotnej decyzji Rady (UE) 2016/1146.

               5.Szczegółowy wykaz zmian w odniesieniu do projektu decyzji Komisji Mieszanej dołączonego do decyzji (UE) 2016/1146

               1)Proponuje się, by w odniesieniach przed motywami wspomnieć o decyzji Komisji Mieszanej nr 1/2011, która zmieniła umowę INTERBUS. Nie ma to znaczenia merytorycznego.

               2)W art. 1 projektu decyzji Komisji Mieszanej dodaje się odniesienie dotyczące dodatkowego wzoru oświadczenia, które należy załączać do protokołu, w odniesieniu do rozporządzenia (UE) nr 181/2011, dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym. Oświadczenie takie składałyby umawiające się strony umowy INTERBUS w związku z art. 7 tego rozporządzenia, który reguluje wysokości rekompensaty w różnych sytuacjach, do których się odnosi.

               3)Podobnie nagłówek i warunki określone w załączniku do projektu decyzji Komisji Mieszanej odnoszą się do tego samego wzoru oświadczenia.

               4)W pkt 1 lit. b) i w pkt 3 lit. a) ppkt (iii) tiret ostatnie załącznika do projektu decyzji Komisji Mieszanej odniesienie do inteligentnego tachografu w kontekście AETR(
                  8
               ) nieznacznie dostosowano bez uszczerbku dla relacji między rozporządzeniem nr 165/2014 a umową AETR. Dodano odniesienie do art. 13 umowy AETR dotyczące określonego w nim okresu przejściowego dla wprowadzenia tachografu cyfrowego zgodnie z umową AETR.

               5)W ostatnim akapicie pkt 2 załącznika do projektu decyzji Komisji Mieszanej skreśla się słowa „w zakresie, w jakim obejmuje okazjonalne przewozy autokarami i autobusami”. Są one zbędne, ponieważ rozporządzenie (UE) nr 181/2011 dotyczy zarówno przewozów okazjonalnych, jak i regularnych oraz wprowadza odpowiednie rozróżnienie między przepisami.

               6)W tej samej kwestii wydaje się właściwe przyznanie umawiającym się stronom spoza UE trzyletniego okresu przejściowego na osiągnięcie minimalnych poziomów odszkodowania określonych w art. 7 rozporządzenia. W niektórych przypadkach określone w rozporządzeniu minimalne poziomy odszkodowania znacznie przekraczają poziomy stosowane w niektórych umawiających się stronach innych niż Unia, i konieczny jest czas do osiągnięcia poziomów określonych w rozporządzeniu.

               7)Pkt 6 załącznika do projektu decyzji Komisji Mieszanej dotyczy „Wzoru oświadczenia dotyczącego art. 4 i załącznika 1”. Obecnie wzór ten jest dołączony do umowy i nie jest określany jako załącznik. Ze względu na przejrzystość proponuje się oznaczenie go jako załącznik 6.

               8)Pkt 6 lit. a) załącznika do projektu decyzji Komisji Mieszanej dotyczy pkt 1 tego samego wzoru oświadczenia sformułowanego w projekcie decyzji Komisji Mieszanej dołączonym do decyzji (UE) 2016/1146 i odnosi się do „trzech” warunków ustanowionych w rozdziale I rozporządzenia (WE) nr 1071/2009(
                  9
               ). Początkowo warunek czwarty, dotyczący odpowiedniej kondycji finansowej, został uwzględniony w pkt 2 wzoru oświadczenia. Ponieważ, zgodnie z dołączonym projektem decyzji, punkt ten zostaje w całości skreślony, odniesienie do trzech warunków w obecnym pkt 1 (który w nowym tekście stanie się jedynym punktem) zastępuje się odniesieniem do „czterech” warunków (rzeczywistej i stałej siedziby, dobrej reputacji, odpowiedniej kondycji finansowej i kompetencji zawodowych).

               9)W odniesieniu do pkt 6 lit. b) załącznika do projektu decyzji Komisji Mieszanej, proponuje się skreślenie ust. 2 w całości, a nie tylko ust. 2 akapit drugi, jak stwierdzono w decyzji (UE) 2016/1146. Ten ustęp we wzorze oświadczenia w załączniku 6 dotyczy okresu przejściowego w odniesieniu do odpowiedniej kondycji finansowej do dnia 1 stycznia 2005 r. ustanowionego w art. 4 umowy. Termin ten upłynął i pkt 2 należy skreślić w całości. W związku z tym proponuje się również zniesienie numeracji wzoru oświadczenia. .

               10)Odrębny „Wzór oświadczenia umawiających się stron umowy INTERBUS dotyczącego art. 7 rozporządzenia (UE) nr 181/2011” należy dodać jako załącznik 7 do umowy do wykorzystania w trzyletnim okresie przejściowym, o którym mowa powyżej.

               6.Publikacja planowanego aktu

               Ponieważ decyzja Komisji Mieszanej zmieni umowę INTERBUS w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami, należy ją opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po jej przyjęciu.

               2018/0144 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komisji Mieszanej utworzonej na mocy Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) w odniesieniu do projektu decyzji nr x/xxxx tej Komisji

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej
                  10
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa INTERBUS w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami („umowa”) została zawarta przez Unię na mocy decyzji Rady z dnia 3 października 2002 r.
                  11
                i weszła w życie w dniu 1 stycznia 2003 r.

               (2)Na podstawie art. 24 ust. 2 umowy Komisja Mieszana zmienia bądź dostosowuje dokumenty kontrolne oraz inne wzory dokumentów określone w załącznikach do umowy. W celu uwzględnienia przyszłych środków wprowadzanych w Unii oraz zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. c) umowy Komisja Mieszana zmienia lub dostosowuje załącznik 1 dotyczący warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, jak również załącznik 2 dotyczący norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów. Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. e) umowy Komisja Mieszana zmienia lub dostosowuje również wymagania dotyczące przepisów socjalnych.

               (3)Ostatnia aktualizacja prawodawstwa unijnego w umowie, wprowadzona Decyzją nr 1/2011 Komisji Mieszanej
                  12
               , uwzględnia akty Unii przyjęte do końca 2009 r.

               (4)Komisja Mieszana INTERBUS w czasie swojego posiedzenia w 2018 r. ma przyjąć decyzję Komisji Mieszanej aktualizującą umowę w celu uwzględnienia postępu technicznego i legislacyjnego.

               (5)W decyzji Rady (UE) 2016/1146
                  13
                określono stanowisko Unii Europejskiej w sprawie projektu decyzji Komisji Mieszanej INTERBUS, biorąc pod uwagę akty Unii przyjęte do końca 2015 r.

               (6)W trakcie negocjacji z innymi umawiającymi się stronami
                  14
                umowy stało się oczywiste, że do tekstu zatwierdzonego przez Radę należy wprowadzić pewne poprawki. Dotyczą one w szczególności związku pomiędzy przepisami unijnymi w zakresie inteligentnych tachografów i AETR oraz, biorąc pod uwagę sytuację w niektórych stronach umowy INTERBUS, okresu przejściowego w odniesieniu do kwot odszkodowania ustanowionych w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 181/2011
                  15
               .

               (7)Należy uchylić decyzję Rady (UE) 2016/1146 i określić nowe stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Komisji Mieszanej, ponieważ decyzja ta będzie wiążąca dla Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w trakcie posiedzeń Komisji Mieszanej utworzonej na podstawie art. 23 Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami, oparte jest na projekcie decyzji Komisji Mieszanej dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Decyzja Rady (UE) 2016/1146 traci moc.

               Artykuł 3

               Po ich przyjęciu decyzja Rady i projekt decyzji Komisji Mieszanej zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Numer i rok przyszłej decyzji Komisji Mieszanej oznacza się jako „x/xxxx”. Wcześniej oznaczano je jako „1/2016”.

                     (2)

                        Dz.U. L 321 z 26.11.2002, s. 11.

                     (3)

                        Dz.U. L 8 z 12.1.2012, s. 38.

                     (4)

                        Umawiające się strony umowy INTERBUS to Unia Europejska, Republika Albanii, Bośnia i Hercegowina, była jugosłowiańska republika Macedonii, Republika Mołdawii, Czarnogóra, Republika Turcji i Ukraina.

                     (5)

                        Dz.U. L 189 z 14.7.2016, s. 48.

                     (6)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 1).

                     (7)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., C-399/12, Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (8)

                        Umowa europejska dotycząca pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR).

                     (9)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 51).

                     (10)

                        COM(2018) 291.

                     (11)

                        Decyzja Rady z dnia 3 października 2002 r. w sprawie zawarcia umowy INTERBUS w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (Dz.U. L 321 z 26.11.2002, s. 11).

                     (12)

                        Decyzja nr 1/2011 Komisji Mieszanej utworzonej w ramach umowy INTERBUS o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami z dnia 11 listopada 2011 r. w sprawie przyjęcia regulaminu i dostosowania załącznika 1 do umowy dotyczącego warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, załącznika 2 do umowy dotyczącego norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów oraz wymagań dotyczących przepisów socjalnych, o których mowa w art. 8 umowy (Dz.U. L 8 z 12.1.2012, s. 38).

                     (13)

                        Decyzja Rady (UE) 2016/1146 z dnia 27 czerwca 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komisji Mieszanej utworzonej na mocy Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) w odniesieniu do projektu decyzji nr 1/2016 tej Komisji (Dz.U. L 189 z 14.7.2016, s. 48).

                     (14)

                        Umawiające się strony umowy INTERBUS to Unia Europejska, Republika Albanii, Bośnia i Hercegowina, była jugosłowiańska republika Macedonii, Republika Mołdawii, Czarnogóra, Republika Turcji i Ukraina.

                     (15)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia16.5.2018
            COM(2018) 291 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komisji Mieszanej utworzonej na mocy Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) w odniesieniu do projektu decyzji nr x/xxxx tej Komisji

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA NR x/xxxx(
                  1
               ) KOMISJI MIESZANEJ UTWORZONEJ W RAMACH UMOWY W SPRAWIE MIĘDZYNARODOWYCH OKAZJONALNYCH PRZEWOZÓW PASAŻERÓW AUTOKARAMI I AUTOBUSAMI (UMOWY INTERBUS)

               z dnia [ADD DATE] r.

               dostosowująca art. 8 umowy i załączniki 1, 2, 3 i 5 do umowy oraz „Wzór oświadczenia sporządzanego przez strony umowy INTERBUS dotyczącego art. 4 i załącznika 1”, wprowadzająca, w formie nowego załącznika, „Wzór oświadczenia umawiających się stron umowy INTERBUS dotyczącego art. 7 rozporządzenia (UE) nr 181/2011” oraz uchylająca zalecenie nr 1/2011

               KOMISJA MIESZANA,

               uwzględniając Umowę w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS)(
                  2
               ) zaktualizowaną decyzją Komisji Mieszanej nr 1/2011(
                  3
               ), w szczególności art. 24 umowy,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W art. 23 Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) („umowa”) ustanawia się Komisję Mieszaną w celu ułatwienia stosowania tej umowy (zwaną dalej „Komisją Mieszaną”).

               (2)Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. b) umowy Komisja Mieszana zmienia bądź dostosowuje dokumenty kontrolne oraz inne wzory dokumentów określone w załącznikach do tej umowy. W celu uwzględnienia przyszłych środków podejmowanych w Unii oraz zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. c) umowy Komisja Mieszana zmienia lub dostosowuje załączniki dotyczące norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów, jak również załącznik 1 dotyczący warunków odnoszących się do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego. Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. e) umowy Komisja Mieszana zmienia lub dostosowuje również wymagania dotyczące przepisów socjalnych. W związku z tym Komisja Mieszana powinna podejmować działania, gdy zachodzi potrzeba aktualizacji umowy w celu uwzględnienia postępu technicznego i legislacyjnego.

               (3)Ostatnia aktualizacja prawodawstwa unijnego w umowie, wprowadzona Decyzją nr 1/2011 Komisji Mieszanej, uwzględnia akty Unii przyjęte do końca 2009 r. Nadeszła zatem odpowiednia pora na uwzględnienie nowych środków, przyjętych przez Unię od tamtego czasu.

               (4)Zalecenie nr 1/2011 Komisji Mieszanej (
                  4
               ) określa kartę techniczną dla kontroli drogowych autokarów i autobusów. Jest ono przestarzałe, w związku z czym należy je uchylić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Wymagania dotyczące przepisów socjalnych, o których mowa w art. 8 umowy, warunki mające zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, określone w załączniku 1 do umowy, normy techniczne mające zastosowanie do autobusów i autokarów, określone w załączniku 2 do umowy, wzór dokumentu kontrolnego w przewozach okazjonalnych zwolnionych z obowiązku zezwolenia, określony w załączniku 3 do umowy, wzór zezwolenia dla nieliberalizowanych przewozów okazjonalnych określony w załączniku 5 do umowy, oraz „Wzór oświadczenia sporządzanego przez strony umowy INTERBUS dotyczącego art. 4 i załącznika 1”, dostosowuje się zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji. Ponadto dodaje się „Wzór oświadczenia umawiających się stron umowy INTERBUS dotyczącego art. 7 rozporządzenia (UE) nr 181/2011” jako nowy załącznik do umowy.

               Artykuł 2

               Zalecenie Komisji Mieszanej nr 1/2011 traci moc.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia [ADD DATE] r.

                  W imieniu Komisji Mieszanej

               Przewodniczący
                     Sekretarz------

               ZAŁĄCZNIK DO ZAŁĄCZNIKA

               Zmiany w art. 8 dotyczące przepisów socjalnych, załączniku 1 dotyczące warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, załączniku 2 dotyczące norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów, załączniku 3 do umowy dotyczące wzoru dokumentu kontrolnego w przewozach okazjonalnych zwolnionych z obowiązku zezwolenia, załączniku 5 dotyczące wzoru zezwolenia dla nieliberalizowanych przewozów okazjonalnych, „Wzorze oświadczenia sporządzanego przez strony umowy INTERBUS dotyczącego art. 4 i załącznika 1”, a także wprowadzenie, w formie nowego załącznika, „Wzoru oświadczenia umawiających się stron umowy INTERBUS dotyczącego art. 7 rozporządzenia (UE) nr 181/2011”(
                  5
               )

               1)W art. 8 umowy do wykazu aktów Unii wprowadza się następujące zmiany:

               a)odesłanie do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 otrzymuje brzmienie:

               „—rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 370 z 31.12.1985, s. 8), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1161/2014 z dnia 30 października 2014 r. (Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 19), które stosuje się do czasu rozpoczęcia stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 1).

               Zamiast rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 mogą być stosowane równoważne przepisy ustanowione na mocy umowy AETR i protokołów do niej,”;

               b)dodaje się następujący akt Unii:

               „—rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 1), które stosuje się od dnia rozpoczęcia stosowania aktów wykonawczych, o których mowa w art. 46 tego rozporządzenia.

               Zamiast rozporządzenia (UE) nr 165/2014 mogą być stosowane obowiązujące przepisy ustanowione na mocy umowy AETR i protokołów do niej, nie naruszając przepisów art. 13 umowy AETR.”;

               2)w załączniku 1 do umowy wykaz aktów Unii otrzymuje brzmienie:

               „rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) nr 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 1);

               rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 51), ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 z dnia 13 maja 2013 r. (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1);

               rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 88), ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 z dnia 13 maja 2013 r. (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1);

               rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 1).

               Podczas okresu przejściowego, trwającego do trzech lat od dnia przyjęcia decyzji Komisji Mieszanej x/xxxx, umawiające się strony inne niż Unia Europejska mogą zdecydować o stosowaniu zamiast art. 7 rozporządzenia (UE) nr 181/2011 swoich przepisów krajowych w odniesieniu do spraw objętych tym artykułem. Aby umawiająca się strona mogła skorzystać z tego okresu przejściowego, powiadamia o swojej decyzji sekretariat Komisji Mieszanej, stosując wzór oświadczenia określony w załączniku 7, należycie wypełniony i podpisany, w terminie dwóch miesięcy od dnia przyjęcia decyzji Komisji Mieszanej x/xxxx.”;

               3)w załączniku 2 do umowy wprowadza się następujące zmiany:

               a)w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

               (i)lit. a) otrzymuje brzmienie:

               „a) badania techniczne pojazdów silnikowych i ich przyczep:

               —dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/40/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 12), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2010/48/UE z dnia 5 lipca 2010 r. (Dz.U. L 173 z 8.7.2010, s. 47), którą stosuje się do dnia 19 maja 2018 r.;

               —dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/45/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie okresowych badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz uchylająca dyrektywę 2009/40/WE (Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 51), którą stosuje się od dnia 20 maja 2018 r.;

               —dyrektywa 2000/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2000 r. w sprawie drogowej kontroli przydatności do ruchu pojazdów użytkowych poruszających się we Wspólnocie (Dz.U. L 203 z 10.8.2000, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2010/47/UE z dnia 5 lipca 2010 r. (Dz.U. L 173 z 8.7.2010, s. 33), którą stosuje się do dnia 19 maja 2018 r.;

               —dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/47/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie drogowej kontroli technicznej dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych poruszających się w Unii oraz uchylająca dyrektywę 2000/30/WE (Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 134), którą stosuje się od dnia 20 maja 2018 r.”;

               (ii)litera c) otrzymuje brzmienie:

               „c) dopuszczalne wymiary i dopuszczalna masa całkowita:

               —dyrektywa Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiająca dla niektórych pojazdów kołowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz.U. L 235 z 17.9.1996, s. 59), ostatnio zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/719 z dnia 29 kwietnia 2015 r. (Dz.U. L 115 z 6.5.2015, s. 1);

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

               —rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 661/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dotyczących mas i wymiarów pojazdów silnikowych oraz zmieniające dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 353 z 21.12.2012, s. 31);”;

               (iii)lit. d) otrzymuje brzmienie:

               „d) urządzenia rejestrujące w transporcie drogowym:

               —rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 370 z 31.12.1985, s. 8), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1161/2014 z dnia 30 października 2014 r. (Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 19) lub równoważne przepisy ustanowione na mocy umowy AETR i protokołów do niej, które stosuje się do czasu rozpoczęcia stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 1).

               Zamiast rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 mogą być stosowane równoważne przepisy ustanowione na mocy umowy AETR i protokołów do niej;

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 1), które stosuje się od dnia rozpoczęcia stosowania aktów wykonawczych, o których mowa w art. 46 tego rozporządzenia.

               Zamiast rozporządzenia (UE) nr 165/2014 mogą być stosowane obowiązujące przepisy ustanowione na mocy umowy AETR i protokołów do niej, nie naruszając przepisów art. 13 umowy AETR.”;

               b)w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

               (i)nagłówki i odesłania między akapitem pierwszym a tabelą otrzymują brzmienie:

               „Emisja spalin

               —rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz. U. L 171 z 29.6.2007, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 459/2012 z dnia 29 maja 2012 r. (Dz.U. L 142 z 1.6.2012, s. 16);

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i dyrektywę 2007/46/WE oraz uchylające dyrektywy 80/1269/EWG, 2005/55/WE i 2005/78/WE (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 133/2014 z dnia 31 stycznia 2014 r. (Dz.U. L 47 z 18.2.2014, s. 1);

               Emisja hałasu

               —dyrektywa Rady 70/157/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego pojazdów silnikowych (Dz.U. L 42 z 23.2.1970, s. 16), ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 2013/15/UE z dnia 13 maja 2013 r. (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 172), którą stosuje się do dnia 30 czerwca 2027 r. z zastrzeżeniem art. 14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 540/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r.;

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 540/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie poziomu dźwięku pojazdów silnikowych i zamiennych układów tłumiących oraz zmieniające dyrektywę 2007/46/WE i uchylające dyrektywę 70/157/EWG (Dz.U. L 158 z 27.5.2014, s. 131), które, zgodnie z art. 15 tego rozporządzenia, stosuje się od dnia 1 lipca 2016 r., 1 lipca 2019 r. i 1 lipca 2027 r.

               Układ hamulcowy

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3).

               Opony

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3).

               Urządzenia oświetleniowe i światła sygnalizacyjne:

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3).

               Zbiornik paliwa

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3).

               Lusterka wsteczne

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3).

               Pasy bezpieczeństwa – montaż

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3).

               Pasy bezpieczeństwa – punkty mocowania

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3).

               Siedzenia

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3).

               Budowa wnętrza (zapobieganie ryzyku rozprzestrzeniania się płomieni):

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3).

               Urządzenie wnętrza (wyjścia awaryjne, dostępność, liczba siedzeń, wytrzymałość nadwozia itd.):

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3).

               Zaawansowane systemy hamowania awaryjnego:

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

               —rozporządzenie Komisji (UE) nr 347/2012 z dnia 16 kwietnia 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dla niektórych kategorii pojazdów silnikowych w odniesieniu do zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego (Dz.U. L 109 z 21.4.2012, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/562 z dnia 8 kwietnia 2015 r. (Dz.U. L 93 z 9.4.2015, s. 35).

               System ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu

               —rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

               —rozporządzenie Komisji (UE) nr 351/2012 z dnia 23 kwietnia 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 w zakresie wymagań dotyczących homologacji typu w odniesieniu do montowania systemów ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu w pojazdach silnikowych (Dz.U. L 110 z 24.4.2012, s.18).”;

               (ii)tabela otrzymuje brzmienie:

                        „Pozycja

                        Regulamin EKG ONZ

                        (w ostatniej obowiązującej wersji)

                        Akt Unii

                        Emisja spalin

                        49

                        Rozporządzenie (WE) nr 715/2007, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) nr 459/2012;

                        rozporządzenie (WE) nr 595/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) nr 133/2014.

                        Emisja hałasu

                        51

                        Dyrektywa 70/157/EWG, ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 2013/15/UE, którą stosuje się do dnia 30 czerwca 2027 r., z zastrzeżeniem art. 14 rozporządzenia (UE) nr 540/2014;

                        rozporządzenie (UE) nr 540/2014, które stosuje się zgodnie z jego art. 15 od dnia 1 lipca 2016 r., 1 lipca 2019 r. i 1 lipca 2027 r.

                        Układ hamulcowy

                        13

                        Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                        Opony

                        54

                        117

                        Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                        Urządzenia oświetlenia i sygnalizacji świetlnej

                        48

                        Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                        Zbiornik paliwa

                        34

                        58

                        Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                        Lusterka wsteczne

                        46

                        Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                        Pasy bezpieczeństwa – montaż

                        16

                        Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                        Pasy bezpieczeństwa – punkty mocowania

                        14

                        Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                        Siedzenia

                        17

                        Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                        Budowa wnętrza (zapobieganie ryzyku rozprzestrzeniania się płomieni)

                        118

                        Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                        Urządzenie wnętrza (wyjścia awaryjne, dostępność, liczba siedzeń, wytrzymałość nadwozia itd.)

                        66

                        107

                        Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                        Zaawansowane systemy hamowania awaryjnego

                        131

                        Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166;

                        rozporządzenie Komisji (UE) nr 347/2012, ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/562.

                        System ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu

                        130

                        Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166;

                        rozporządzenie Komisji (UE) nr 351/2012.”;

               4)w załączniku 3 do umowy tekst w przypisach otrzymuje brzmienie:

               „Należy uzupełnić, wpisując odpowiednio: Albania (AL), Austria (A), Belgia (B), Bośnia i Hercegowina (BIH), Bułgaria (BG), była jugosłowiańska republika Macedonii (MK), Chorwacja (HR), Cypr (CY), Czarnogóra (ME), Dania (DK), Estonia (EST), Finlandia (FIN), Francja (F), Grecja (GR), Hiszpania (E), Irlandia (IRL), Litwa (LT), Luksemburg (L), Łotwa (LV), Malta (MT), Niderlandy (NL), Niemcy (D), Polska (PL), Portugalia (P), Republika Czeska (CZ), Republika Mołdawii (MD), Rumunia (RO), Słowacja (SK), Słowenia (SLO), Szwecja (S), Węgry (H),Włochy (I), Turcja (TR), Ukraina (UA), Zjednoczone Królestwo (UK).”;

               5)w załączniku 5 do umowy tekst w przypisach otrzymuje brzmienie:

               „Należy uzupełnić, wpisując odpowiednio: Albania (AL), Austria (A), Belgia (B), Bośnia i Hercegowina (BIH), Bułgaria (BG), była jugosłowiańska republika Macedonii (MK), Chorwacja (HR), Cypr (CY), Czarnogóra (ME), Dania (DK), Estonia (EST), Finlandia (FIN), Francja (F), Grecja (GR), Hiszpania (E), Irlandia (IRL), Litwa (LT), Luksemburg (L), Łotwa (LV), Malta (MT), Niderlandy (NL), Niemcy (D), Polska (PL), Portugalia (P), Republika Czeska (CZ), Republika Mołdawii (MD), Rumunia (RO), Słowacja (SK), Słowenia (SLO), Szwecja (S), Węgry (H),Włochy (I), Turcja (TR), Ukraina (UA), Zjednoczone Królestwo (UK).”;

               6)„Wzór oświadczenia sporządzanego przez strony umowy INTERBUS dotyczącego art. 4 i załącznika 1” dołączony do umowy staje się załącznikiem 6 do tej umowy. Wprowadza się w nim następujące zmiany dotyczące warunków:

               a)w ust. 1 skreśla się numer ustępu, a zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

               „Cztery warunki określone w rozdziale I rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 51).”;

               b)skreśla się ust. 2;

               7)do umowy dodaje się załącznik 7 w brzmieniu:

               „Załącznik 7

               Wzór oświadczenia umawiających się stron umowy INTERBUS dotyczącego art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 1).

               (które należy przedłożyć w terminie dwóch miesięcy po przyjęciu decyzji nr x/xxxx Komisji Mieszanej utworzonej w ramach umowy INTERBUS)

               OŚWIADCZENIE …………………...………………… (nazwa umawiającej się strony)

               1.
                     W odniesieniu do art. 7 rozporządzenia (UE) nr 181/2011 obowiązujące przepisy krajowe składającego oświadczenie określają następujące maksymalne poziomy odszkodowania w związku ze śmiercią, w tym również za uzasadnione wydatki pogrzebowe, lub z odniesieniem obrażeń, jak również z utratą lub z uszkodzeniem bagażu w związku z wypadkami związanymi ze skorzystaniem z autobusu lub autokaru, nie mniejsze niż:

               -- EUR …………………….. (lub równowartość tej kwoty w walucie krajowej) na pasażera;

               -- EUR ………………..…… (lub równowartość tej kwoty w walucie krajowej) na sztukę bagażu;

               2.
                     Czy obowiązujące przepisy krajowe składającego oświadczenie przewidują, że w przypadku uszkodzenia wózka inwalidzkiego, innego sprzętu służącego do poruszania się lub urządzeń pomocniczych wysokość odszkodowania jest równa kosztowi zastąpienia lub naprawy utraconego lub uszkodzonego sprzętu?

               TAK □ NIE □

               3.
                     Przewiduje się, że kwoty określone w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 181/2011, jak również odszkodowanie w przypadku uszkodzenia wózka inwalidzkiego, innego sprzętu służącego do poruszania się lub urządzeń pomocniczych, zostaną dostosowane przez składającego oświadczenie do wymagań rozporządzenia do dnia ..................................... (data, nie później niż trzy lata od wejścia w życie decyzji nr x/xxxx Komisji Mieszanej utworzonej w ramach umowy INTERBUS lub, w zależności od przypadku, nie później niż trzy lata od daty ratyfikacji umowy INTERBUS przez nową umawiającą się stronę).”.

                     (1)

                        Numer i rok przyszłej decyzji Komisji Mieszanej oznacza się jako „x/xxxx”. Wcześniej oznaczano je jako „1/2016”.

                     (2)

                        Dz.U. L 321 z 26.11.2002, s. 13.

                     (3)

                        Decyzja nr 1/2011 Komisji Mieszanej utworzonej w ramach Umowy INTERBUS o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami z dnia 11 listopada 2011 r. w sprawie przyjęcia regulaminu i dostosowania załącznika 1 do Umowy dotyczącego warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, załącznika 2 do Umowy dotyczącego norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów oraz wymagań dotyczących przepisów socjalnych, o których mowa w art. 8 Umowy (2012/25/UE) (Dz.U. L 8 z 12.1.2012, s. 38).

                     (4)

                        Zalecenie nr 1/2011 Komisji Mieszanej utworzonej w ramach Umowy INTERBUS o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami z dnia 11 listopada 2011 r. w sprawie stosowania karty technicznej autokaru i autobusu, która ułatwiłaby nadzór nad stosowaniem art. 1 i 2 załącznika 2 do umowy (Dz.U. L 8 z 12.1.2012, s. 46).

                     (5)

                        Aktualizacja wykazu aktów uwzględnia nowe przepisy przyjęte przez Unię Europejską do dnia 31 grudnia 2015 r.