				|

		52013PC0262

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin (prawo o materiale przeznaczonym do reprodukcji roślin) /* COM/2013/0262 final - 2013/0137 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin ma zasadnicze znaczenie dla wydajności,
różnorodności, zdrowia i jakości rolnictwa, ogrodnictwa oraz
produkcji żywności i paszy, a także środowiska. Lasy pokrywają
dużą powierzchnię Unii i spełniają liczne funkcje
społeczne, gospodarcze, środowiskowe, ekologiczne i kulturowe. Obecne
przepisy UE dotyczące udostępniania na rynku materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin opierają się na dwóch
głównych filarach, a mianowicie rejestracji odmian/materiału i
kwalifikacji poszczególnych partii materiału przeznaczonego do reprodukcji
gatunków roślin wymienionych w dyrektywach („unijne gatunki wymienione”).
Projekt wniosku konsoliduje i aktualizuje przepisy
dotyczące wprowadzania do obrotu materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin poprzez uchylenie i zastąpienie przepisów
następujących 12 dyrektyw: dyrektywy Rady 66/401/EWG w sprawie obrotu
materiałem siewnym roślin pastewnych, dyrektywy Rady 66/402/EWG w
sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych, dyrektywy
Rady 2002/53/WE w sprawie Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin
rolniczych, dyrektywy Rady 2002/54/WE w sprawie obrotu materiałem siewnym
buraka, dyrektywy Rady 2002/55/WE w sprawie obrotu materiałem siewnym
warzyw, dyrektywy Rady 2002/56/WE w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków,
dyrektywy Rady 2002/57/WE w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin
oleistych i włóknistych, dyrektywy Rady 68/193/EWG w sprawie wprowadzania
do obrotu materiału do wegetatywnego rozmnażania winorośli,
dyrektywy Rady 98/56/WE w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym
roślin ozdobnych, dyrektywy Rady 92/33/EWG w sprawie obrotu
materiałem rozmnożeniowym oraz nasadzeniowym warzyw, innym niż
nasiona, dyrektywy Rady 2008/90/WE w sprawie obrotu materiałem
rozmnożeniowym roślin sadowniczych oraz roślinami sadowniczymi
przeznaczonymi do produkcji owoców oraz dyrektywy Rady 1999/105/WE z dnia 22
grudnia 1999 r. w sprawie obrotu leśnym materiałem
rozmnożeniowym.
Większość dyrektyw Rady
dotyczących udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin została przyjęta w latach 1966–1971, a
niektóre dyrektywy są późniejsze. Stare dyrektywy były
często i w znacznym stopniu aktualizowane, co powoduje
konieczność zwiększenia jasności i przejrzystości. Ze
względu na swoją historię dyrektywy znacznie różnią
się między sobą pod względem kontekstu technicznego, który
stanowi ich podstawę, oraz pod względem przyjętego podejścia,
które obejmuje zakres od kontroli urzędowych produktów do urzędowego
nadzoru nad procesami. Szczególnie wymagające są dla
właściwych organów kontrole produktów.
Ponadto skomplikowany i fragmentaryczny charakter
istniejących przepisów może przyczyniać się do utrwalania
istniejących niepewności oraz rozbieżności w zakresie ich
wdrażania w poszczególnych państwach członkowskich. Sytuacja ta
powoduje nierówne warunki działania podmiotów zawodowych na jednolitym
rynku. Konieczne jest zharmonizowanie wdrażania przepisów, obniżenie
kosztów i obciążeń administracyjnych, a także wsparcie
innowacji. Ważne jest również dostosowanie do postępu
technicznego w dziedzinie hodowli roślin i szybkiego rozwoju europejskiego
i globalnego rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin.
Potrzeby te sprawiają, że aktualizacja i modernizacja ram prawnych
stają się konieczne. Należy dalej wzmacniać cel ochrony
rolniczej bioróżnorodności in situ. Ponadto słaba
koordynacja horyzontalna z innymi przepisami, politykami i strategiami UE
stanowi przeszkodę dla ich skutecznego wdrażania. W ostatnich latach
politykę rolną zaczęto traktować w UE jako strategicznie
ważną dla bezpieczeństwa żywnościowego i
bezpieczeństwa żywności, wartości odżywczej
żywności, środowiska naturalnego, bioróżnorodności i
zmiany klimatu. Główną kwestią stały się
„zrównoważona intensyfikacja” i ekologizacja upraw roślin
spożywczych, które pozwalają na zwiększenie plonów bez
negatywnego wpływu na środowisko oraz bez zwiększania
powierzchni uprawianej ziemi. Prawodawstwo w zakresie materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin ma fundamentalne znaczenie dla
osiągnięcia tego celu. Strategia leśna UE podkreśla
znaczenie wielofunkcyjnej roli lasów i zrównoważonego zarządzania
nimi.
Konieczna jest spójność i synergia z
prawem o zdrowiu roślin w odniesieniu do kontroli zdrowia roślin,
które są częścią procesu kwalifikacji materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin, lub integracja ogólnych zasad
odnoszących się do kontroli urzędowych określonych w
rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 w sprawie kontroli urzędowych.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Ocenę wpływu niniejszego wniosku oparto
na wynikach oceny przepisów UE w zakresie obrotu nasionami i materiałem
rozmnożeniowym roślin (obecnie materiałem przeznaczonym do
reprodukcji roślin), która została przeprowadzona w latach 2007/2008
przez Konsorcjum ds. oceny łańcucha żywnościowego (Food
Chain Evaluation Consortium – FCEC), oraz na wynikach badania dotyczącego
rejestracji odmian prowadzonego przez to samo konsorcjum w pierwszej
połowie 2010 r. Oparto ją również o ankiety przeprowadzone
wśród wszystkich zainteresowanych stron, w szczególności
właściwych organów w państwach członkowskich,
przedstawicieli sektora prywatnego na szczeblu UE i na szczeblu krajowym,
odpowiednich międzynarodowych organów normalizacyjnych, organizacji
pozarządowych i Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin. W
latach 2009–2011 odbywały się spotkania horyzontalnej grupy roboczej
w ramach Komisji poświęcone wszystkim gatunkom roślin. W maju
2011 r. cztery grupy zadaniowe utworzone w trakcie prezydencji węgierskiej
pracowały nad szczególnymi zagadnieniami. Ponadto w latach 2009–2011
Komisja kilkakrotnie zasięgała opinii grupy roboczej „Nasiona i
materiał rozmnożeniowy” w ramach grupy doradczej ds. łańcucha
żywnościowego i zdrowia zwierząt i roślin. W dniu 18 marca
2009 r. zorganizowano otwartą konferencję „Zapewnienie
dostępności nasion w XXI wieku” w celu przedstawienia i
przedyskutowania wyników oceny z różnymi zainteresowanymi stronami.
Wreszcie od dnia 19 kwietnia do 30 maja 2011 r. wśród zainteresowanych
stron zorganizowano internetową ankietę przy pomocy kwestionariusza
„interaktywnego kształtowania polityki”, aby zebrać uwagi w sprawie
dokumentu na temat wariantów i analizy. W ramach ankiety uzyskano 257
odpowiedzi od bardzo szerokiego spektrum zainteresowanych grup.
Głównym celem konsultacji było
zapoznanie się z opiniami na temat obowiązujących przepisów i
ich stosowania oraz potrzeby wprowadzenia zmian. Ogólnie rzecz biorąc,
zainteresowane strony były zadowolone z podstawowych zasad
leżących u podstaw istniejących dyrektyw, ale poparły
Komisję w jej zamiarze zmiany prawodawstwa. Pole do ulepszeń wskazano
w szczególności w odniesieniu do uproszczenia przepisów, obniżenia
kosztów oraz przyrostu wydajności, zwiększenia elastyczności
podmiotów zawodowych, poziomu harmonizacji między państwami
członkowskimi, roli rynków niszowych i wschodzących, a także
ochrony rolniczej bioróżnorodności i zasobów genetycznych
roślin. Utrzymanie ogólnych zasad obowiązujących przepisów, a
zwłaszcza procedury rejestracji odmian oraz procedury kwalifikacji partii
materiału siewnego przed wprowadzeniem do obrotu, uzyskało silne
poparcie większości zainteresowanych stron. Ponadto w odniesieniu do
przepisów UE w sprawie leśnego materiału rozmnożeniowego zainteresowane
strony zwróciły się o utrzymanie obecnego podejścia.
W ocenie skutków wskazano następujące
główne osi, wzdłuż których system musi się zmienić,
aby pasować do sytuacji gospodarczej, społecznej, naukowej i
związanej z ochroną środowiska: (i) uproszczenie podstawowych
aktów prawnych (z 12 dyrektyw do jednego rozporządzenia), (ii) zwrot
kosztów i poprawa skuteczności i wydajności systemu oraz (iii)
koordynacja horyzontalna z niedawnymi, przyjętymi już politykami UE.
Badane są różne sposoby – większa elastyczność,
deregulacja lub centralizacja – poprawy skuteczności systemu przy
jednoczesnym utrzymaniu gwarancji wysokiej jakości materiału
rozmnożeniowego, konkurencyjności i podejmowania nowych wyzwań,
takich jak bioróżnorodność. Na podstawie tych trzech osi
wskazano 5 wariantów strategicznych, przy czym uproszczenie przepisów oraz
zwrot kosztów są stałe dla każdego wariantu. Kwestie
dotyczące MŚP i mikroprzedsiębiorstw zostały
uwzględnione w różnych wariantach, zwłaszcza aby zapewnić
tym przedsiębiorstwom dostęp do infrastruktury publicznej w celu
wykonania niektórych zadań, których nie mogą wykonać same, i aby
dalej wspierać i rozwijać ich elastyczność przy uzyskiwaniu
lepszego dostępu do rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin. Szczególną uwagę poświęcono kompromisowi
między przeniesieniem pracy operacyjnej i utrzymaniem jakości
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin.
W ocenie skutków stwierdza się, że
żaden pojedynczy wariant nie zapewnia realizacji celów przeglądu w
sposób wydajny, skuteczny i spójny, oraz sugeruje, w zgodzie z opinią
zainteresowanych stron, wariant preferowany, który łączy w sobie
elementy wariantów 2, 4 i 5. W związku z tym wniosek zapewnia warunki
dające podmiotom zawodowym i konsumentom pewność prawa, gwarantujące
wysoką jakość materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin oraz zapewniające przewagę konkurencyjną na rynku
wewnętrznym i światowym. Połączenie to ma na celu
równowagę między elastycznością podmiotów zawodowych
(warianty 2 i 4) a bioróżnorodnością (wariant 4) i wymaganą
rygorystycznością wymogów dotyczących zdrowia i jakości
(elementy wariantu 2 i 5), tak by zapewnić funkcjonowanie rynku na
uczciwych zasadach, a także utrzymanie jakości i zdrowia materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin. Połączone jest to z
elementami dającymi uprawom małoobszarowym lub uprawom o szczególnych
zastosowaniach niewymagający obciążeń dostęp do
szczególnych lub małych segmentów rynku, ale w połączeniu z
minimalnymi obowiązkami zapewniającymi identyfikowalność,
zdrowie i informacje dla konsumentów, tak aby stworzyć równe reguły
gry dla wszystkich podmiotów zawodowych.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Celem wniosku jest zastąpienie
istniejących 12 dyrektyw jednym rozporządzeniem, którego dotyczy
wniosek.
3.1.        Część I – Przepisy
ogólne
Zakres rozporządzenia, którego dotyczy
wniosek, obejmuje wszystkie typy materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin. Największa jego część obejmuje jednak gatunki
obecnie regulowane przez 12 dyrektyw (tzw. „gatunki wymienione”). W celu
wyjaśnienia i ujednolicenia istniejącychw państwach
członkowskich podejść do innych gatunków, tj. roślin
gatunków niewymienionych i w związku z tym nieobjętych obecnymi
dyrektywami, również te gatunki podlegać będą jednak pewnym
bardzo podstawowym regułom (zob. część III tytuł III).

Aby uwzględnić potrzeby producentów i
wymogi elastyczności oraz proporcjonalności, rozporządzenie nie
będzie miało zastosowania do materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin, który przeznaczony jest do celów badawczych, naukowych
i hodowlanych (selekcyjnych). Ponadto nie powinno ono mieć zastosowania do
materiału przeznaczonego do banków genów, organizacji i sieci ochrony
zasobów genetycznych ex situ, in situ lub w gospodarstwie ani w nich
utrzymywanego w wyniku krajowych strategii ochrony zasobów genetycznych.
Ponadto materiał przeznaczony do reprodukcji roślin wymieniany w
naturze między dwoma osobami innymi niż podmioty zawodowe jest
wyłączony z zakresu rozporządzenia.
W odniesieniu do definicji główną
zmianą jest wprowadzenie wspólnego terminu, który obejmuje wszystkie
rodzaje materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, w formie
nasion lub innego rodzaju roślinnego materiału rozmnożeniowego.
Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin oznacza rośliny lub
części roślin zdolne i przeznaczone do produkowania lub
reprodukowania całych roślin. Obejmuje to również młode
rośliny. Wszystkie te rodzaje materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin podlegają wspólnym zasadom w odniesieniu do produkcji z
zamiarem udostępnienia na rynku oraz w odniesieniu do udostępniania
ich na rynku.
3.2.        Część
II – Podmioty zawodowe
Ponieważ na mocy niniejszego
rozporządzenia definicja podmiotu nie obejmuje osób prywatnych, stosowane
jest pojęcie „podmiotu zawodowego”. Podmioty zawodowe definiowane są
przy pomocy jednej definicji i są rejestrowane w celu ułatwienia
działań kontrolnych. Rejestr ten jest połączony z rejestrem
ustanowionym na mocy [title of the new Plant Health Regulation]. Wprowadzone
zostaną podstawowe obowiązki podmiotów zawodowych w zakresie
identyfikacji materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, który
produkują lub udostępniają na rynku, prowadzenia rejestrów,
ułatwienia kontroli i utrzymania materiału.
Identyfikowalność każdego materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin jest zapewniona dzięki obowiązkowi posiadania
przez podmioty zawodowe informacji dotyczących jednego etapu przed ich
działalnością handlową i jednego etapu po niej.
3.3.        Część III –
Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin inny niż leśny
materiał rozmnożeniowy
Tytuł I Przepisy ogólne
Określone zostają definicje odmiany i
jej utrzymania, odmiany z opisem urzędowym lub odmiany z opisem uznanym
urzędowo, klona, jak również różnych kategorii dopuszczenia do
obrotu.
Tytuł II Produkcja i udostępnianie na
rynku gatunków wymienionych
Ogólnie rzecz biorąc, utrzymane zostanie
podstawowe podejście dotyczące rejestracji odmian/materiału i
kwalifikacji/inspekcji partii przed udostępnieniem na rynku. Podmiotom
zawodowym zapewniona zostanie jednak większą elastyczność,
tak aby mogły przeprowadzać niezbędne badania w odniesieniu do
rejestracji odmian, inspekcje, pobieranie próbek i analizę materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin w celu kwalifikacji pod
urzędowym nadzorem właściwych organów. Przyjęte
zostaną także wtórne akty w sprawie szczegółowych wymogów
dotyczących produkcji i udostępniania na rynku określonych
gatunków i ich kategorii (materiał kategorii przedbazowy, materiał
kategorii bazowy, materiał kategorii kwalifikowany i materiał
kategorii standard). Ma to istotne znaczenie dla zwiększenia
elastyczności wprowadzania zmian wynikających z postępu
technicznego i naukowego, przy jednoczesnym poszanowaniu proporcjonalności
i trwałości podejścia regulacyjnego.
Wymogi dotyczące udostępniania na rynku
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin można
podsumować następująco:
–
należy do odmiany lub klona zarejestrowanych
zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia;
–
jest zgodny ze szczególnymi wymogami
przyjętymi w odniesieniu do wprowadzania do obrotu danej kategorii z
podziałem na rodzaje i gatunki;
–
materiał kategorii przedbazowy, materiał
kategorii bazowy i materiał kategorii kwalifikowany jest opatrzony
etykietą urzędową, a materiał kategorii standard –
etykietą podmiotu;
–
spełnia wymogi dotyczące sposobu postępowania;
–
spełnia wymogi w zakresie kwalifikacji i
identyfikacji.
Obowiązek rejestracji odmian nie ma
zastosowania do podkładek, które nie spełniają warunków odmiany.
Dodatkowo, w celu wprowadzenia elastyczności w odniesieniu do
przyszłego postępu technicznego i naukowego, materiał
niejednorodny, który nie odpowiada definicji odmiany, mógłby być pod
pewnymi warunkami wyłączony z wymogu przynależenia do
zarejestrowanej odmiany. Określono także szczególne odstępstwo w
odniesieniu do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin na
rynku niszowym.
Materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin niektórych rodzajów i gatunków wymienionych w obecnych dyrektywach
nadal podlegać powinien zaostrzonym wymogom dotyczącym produkcji i
udostępniania na rynku (gatunki wymienione). Należy jednak
ustalić kryteria decydowania o tych gatunkach roślin. Do wykazu
powinny zostać włączone rodzaje lub gatunki roślin, które
zajmują znaczną powierzchnię i stanowią znaczną wartość
produkcji, są produkowane i udostępniane na rynku przez znaczną
liczbę podmiotów zawodowych lub zawierają substancje wymagające
szczególnych reguł w celu ochrony zdrowia człowieka, zdrowia
zwierząt lub środowiska naturalnego.
Materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin powinien być produkowany i udostępniany na rynku jedynie
jako materiał kategorii przedbazowy, bazowy, kwalifikowany i standard, tak
aby zapewnić przejrzystość i umożliwić
użytkownikom świadomy wybór. Należy ustalić
szczegółowe kryteria decydowania o tym, które rodzaje i gatunki
roślin nie są udostępniane na rynku jako materiał kategorii
standard, aby zapewnić zwiększenie jakości, zdrowia,
tożsamości i identyfikowalności materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin oraz bezpieczeństwo żywności i pasz. Dla
każdej z tych kategorii przyjąć należy szczególne wymogi z
podziałem na rodzaje i gatunki. W dalszym ciągu stosowane
będą wymogi dotyczące tożsamości, czystości,
zdrowia i inne wymogi jakościowe, wymogi dotyczące etykietowania,
partii, pakowania, w tym małych opakowań, pokwalifikacyjnych
badań kontrolnych, badań i prób porównawczych oraz mieszanek.
Odstępstwa
Należy utrzymać istniejące
stałe odstępstwa dotyczące udostępniania na rynku w
ograniczonym stopniu jeszcze niezarejestrowanych odmian do badania w
gospodarstwie i materiału niezakwalifkowanego ostatecznie oraz zezwolenia
na bardziej rygorystyczne wymogi krajowe. Powinno to również dotyczyć
ważnych tymczasowych odstępstw dotyczących środków
nadzwyczajnych, przejściowych trudności z zaopatrzeniem i tymczasowych
doświadczeń.
Odstępstwo dotyczące materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin na rynku niszowym
Należy ponadto ustalić proporcjonalne i
zrównoważone reguły w odniesieniu do działań na
niewielką skalę dotyczących materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin, który jest dostosowany do lokalnych warunków i
udostępniany na rynku w małych ilościach. Odmiany te powinny
być zwolnione z wymogów dotyczących rejestracji i udostępniania
na rynku. Materiał ten jest zdefiniowany jako materiał przeznaczony
do reprodukcji roślin na rynku niszowym. Odstępstwo to powinno
dotyczyć np. rolników-hodowców lub ogrodników-hodowców, niezależnie
od tego, czy są podmiotami zawodowymi, czy też nie. Należy
jednak określić pewne podstawowe reguły dotyczące etykietowania
i identyfikowalności materiału. W celu zapobieżenia
nadużyciom tego wyłączenia, materiał taki powinien być
udostępniany na rynku wyłącznie w opakowaniach o określonej
wielkości.
Przywóz i wywóz
Unijny system równoważności zostaje
utrzymany jako podstawowy warunek przywozu z krajów trzecich. Wywóz jest jednak
włączony w zakres tego rozporządzenia. Wywóz powinien
odbywać się zgodnie z przepisami, normami, kodeksem postępowania
lub wszelką inną procedurą prawną lub administracyjną
obowiązującą w państwie trzecim przywozu. Jeśli
istnieje umowa dwustronna lub wielostronna między Unią a danym
państwem trzecim, wywóz z Unii musi być zgodny z tą umową.
Ponadto w przypadku braku takiej umowy zastosowanie ma umowa między
podmiotami zawodowymi.
Tytuł III Produkcja i udostępnianie
na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin
należących do rodzajów lub gatunków niewymienionych
Materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin nienależących do rodzajów i gatunków wymienionych
również podlega kilku podstawowym wymogom dotyczącym jego statusu
zdrowotnego, zdatności, w stosownych przypadkach odpowiednich
odesłań do odmian, identyfikacji danego materiału i przywozu.
Tytuł IV Rejestracja odmian w rejestrach
krajowych i rejestrze unijnym
Rejestry odmian
Odmiany, które mają być
udostępniane na rynku w Unii, zostają włączone do rejestru
krajowego lub unijnego rejestru poprzez procedurę bezpośredniego
składania wniosków do Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian
Roślin. Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin będzie
przechowywać aktualizowane informacje na temat wszystkich odmian
roślin, które mogą być udostępniane na rynku w Unii, w tym
odmian wpisanych do rejestrów krajowych (unijna baza danych odmian
roślin).
W odniesieniu do nowych ulepszonych odmian zostaje
utrzymany podstawowy wymóg odrębności, wyrównania i trwałości.
Badanie wyrównania powinno uwzględniać rodzaj odmiany i
rozmnażania. Ponadto aktem wtórnym można podjąć
decyzję, dla których gatunków roślin mogą zostać
określone dodatkowe wymogi dotyczące wartości gospodarczej i
użytkowej. Państwa członkowskie przyjmują bardziej
szczegółowe kryteria dotyczące badania wartości gospodarczej i
użytkowej dla tych gatunków roślin w odniesieniu do ich plonów, cech
jakościowych, odporności i ich przydatności do niskonakładowych
systemów produkcji, w tym do produkcji ekologicznej. Ze względu zatem na
szczególne właściwości wymagane w rolnictwie ekologicznym,
metodyka i wymogi ustalone w odniesieniu do badań odmian powinny
uwzględniać specyficzne potrzeby.
Reguły dotyczące zrównoważonej
wartości gospodarczej zostaną określone i zharmonizowane w UE
poprzez przyjęcie szczególnych wymogów dotyczących odporności na
konkretne agrofagi, mniejszego zapotrzebowania na nakłady zasobów,
niższej zawartości substancji niepożądanych lub większego
dostosowania do różnorodnego środowiska rolno-klimatycznego. Jest to
ważne narzędzie nadające procesowi hodowli bardziej
zrównoważony charakter.
Jeżeli danej odmianie przyznano unijne prawo
do ochrony odmian roślin na mocy rozporządzenia (WE) nr 2100/94 lub
na mocy przepisów krajowych, odmiana ta powinna być uważana za
odrębną, wyrównaną i trwałą oraz mieć
odpowiednią nazwę do celów rejestracji odmian na mocy niniejszego
rozporządzenia.
Utrzymana zostaje podstawowa zasada stosowania
jednej nazwy w odniesieniu do jednej odmiany w całej Unii. W pewnych
szczególnych przypadkach będą dozwolone synonimy. Wspólnotowy
Urząd Ochrony Odmian Roślin ma najlepszy wgląd w możliwe do
zastosowania nazwy odmian w całej Unii. W związku z tym w celu
zapewnienia spójności wyznaczania nazw w całej Unii
właściwe organy powinny sprawdzić daną nazwę we
Wspólnotowym Urzędzie Ochrony Odmian Roślin przed zarejestrowaniem
odmiany w krajowym rejestrze odmian.
Rozporządzenie ustanawia szczegółowe
wymogi dotyczące procedury rejestracji odmian w zakresie warunków
rejestracji, składania i treści wniosków, badań formalnych i
technicznych, sprawozdań z badania, decyzji w sprawie rejestracji, okresu
ważności i jego przedłużenia,
cofnięcia/wykreślenia rejestracji i utrzymania odmian. W celu
zapewnienia spójności te same reguły stosuje się również do
bezpośrednich wniosków do Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian
Roślin o rejestrację w unijnym rejestrze odmian.
Określono szczególne przepisy w sprawie
rejestracji w unijnym rejestrze odmian i możliwości wniesienia przez
wnioskodawcę odwołania od decyzji Wspólnotowego Urzędu Ochrony
Odmian Roślin. Takie przepisy nie zostały określone w
odniesieniu do rejestracji w krajowych rejestrach odmian, ponieważ
podlegają one krajowym procedurom administracyjnym.
W celu zapewnienia jakości i harmonizacji
procesu rejestracji odmian w Unii wprowadzony zostanie nowy obowiązek
audytu każdego krajowego ośrodka badania odmian przez Wspólnotowy
Urząd Ochrony Odmian Roślin. Ośrodek badania dla podmiotów
zawodowych będzie podlegał audytowi i zatwierdzeniu
właściwych organów krajowych. W przypadku bezpośredniego wniosku
do Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin będzie on
przeprowadzał audyt i zatwierdzanie krajowych ośrodków badań,
które wykorzystywane są do badania odmian.
Właściwe organy i Wspólnotowy Urząd
Ochrony Odmian Roślin powinny pobierać opłaty za rozpatrzenie
wniosku, badania formalne i techniczne, w tym audyty, nadawanie nazw odmianom,
utrzymanie odmian przez każdy rok trwania rejestracji. Dlatego też w
niniejszym rozporządzeniu należy określić zharmonizowane
reguły dotyczące takich opłat. Nadrzędna jest ogólna zasada
zwrotu kosztów. Mikroprzedsiębiorstwa są jednak zwolnione z
opłat, aby spełnić zobowiązanie Komisji do zmniejszenia
obciążeń bardzo małych przedsiębiorstw, zgodnie z jej
nową polityką minimalizowania obciążenia regulacyjnego
MŚP oraz dostosowania przepisów UE do potrzeb mikroprzedsiębiorstw.
Ponadto opłata za rejestrację odmiany z opisem uznanym urzędowo
i materiałem niejednorodnym zostaje obniżona w taki sposób, by
opłata ta nie stanowiła przeszkody w rejestracji danej odmiany lub
materiału.
Stare tradycyjne odmiany
W odniesieniu do starych odmian, takich jak
odmiany dla zachowania bioróżnorodności (w tym populacje miejscowe)
lub tzw. odmiany amatorskie, nadal powinny być określone mniej rygorystyczne
wymogi w celu promowania ich ochrony i wykorzystania w gospodarstwie, tak jak
jest to obecnie uregulowane na mocy dyrektyw 2008/62/WE i 2009/145/WE. Odmiany
będą jednak nadal rejestrowane na podstawie „opisu uznanego
urzędowo”, które jest uznawany, ale nie tworzony, przez właściwe
organy. W odniesieniu do tego opisu nie jest już obowiązkowe badanie
odrębności, wyrównania i trwałości. Opis uznany
urzędowo określa jedynie szczególne cechy charakterystyczne
roślin i części roślin, które są reprezentatywne dla
danej odmiany i umożliwiają jej zidentyfikowanie, w tym region
pochodzenia pierwotnego. Opis ten może być oparty na starym opisie
urzędowym odmiany, opisie stworzonym w tym samym czasie przez np. naukowy,
akademicki organ lub organizację. Rzetelność jego treści
potwierdzać mogą poprzednie inspekcje urzędowe, nieurzędowe
badania lub wiedza uzyskana z praktycznego doświadczenia w czasie uprawy,
reprodukcji i użytkowania. Obecne ograniczenia ilościowe zostają
zniesione. Użytkownicy są informowani o materiale przez etykietę
wskazującą, że dana odmiana jest identyfikowana za pomocą
opisu uznanego urzędowo oraz regionu pochodzenia pierwotnego.
Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należących do
tych odmian powinien być udostępniany na rynku wyłącznie
jako materiał kategorii standard.
3.4.        Część IV –
Produkcja i udostępnianie na rynku leśnego materiału
rozmnożeniowego
W przepisach UE ustanawia się szczególne
podejście obejmujące szczególną terminologię
dotyczącą leśnego materiału rozmnożeniowego. W
związku z tym dla tej dziedziny przewidziano odrębną
część, w której utrzymane jest obecne podejście podstawowe.
Wymogi w stosunku do leśnego materiału rozmnożeniowego
dotyczą zatwierdzania leśnego materiału podstawowego,
włączania do krajowego rejestru oraz wykazu unijnego, certyfikatu,
wprowadzania do obrotu kategorii, partii, mieszanek, etykietowania, pakowania i
ustanawiania warunków równoważności UE dla przywozu. Ponadto
niezbędne jest określenie następujących reguł
dotyczących odstępstw: zezwolenia na bardziej rygorystyczne wymogi
krajowe, zakazu udostępniania użytkownikom końcowym
określonego leśnego materiału rozmnożeniowego, reguł
dotyczących przejściowych trudności z zaopatrzeniem i reguł
dotyczących tymczasowych doświadczeń.
3.5.        Część V – Przepisy
proceduralne
Określone zostają reguły
dotyczące aktów delegowanych i procedury komitetowej.
3.6.        Część VI – Przepisy
końcowe
W rozporządzeniu (WE) nr 2100/94 w sprawie
wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin wprowadza się zmiany w
odniesieniu do nazwy i funkcji Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian
Roślin. Nazwa agencji zostaje zmieniona zgodnie z zaleceniami
międzyinstytucjonalnej grupy roboczej UE na „Europejską Agencję
ds. Odmian Roślin”. Misja Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian
Roślin zostaje rozszerzona na obszar rejestracji odmian, w
szczególności zarządzanie unijnym rejestrem odmian i rejestrację
odmian roślin poprzez procedurę bezpośredniego składania
wniosków do Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin. Ponadto
Wspólnotowemu Urzędowi Ochrony Odmian Roślin przypisano szereg
zadań w ramach jego nowej misji formułowania zaleceń
dotyczących nadawania nazw odmianom, bazy danych dotyczącej
referencyjnych kolekcji odmian, harmonizacji badań technicznych odmian,
audytów centrów prowadzących badania techniczne, zadań doradczych,
szkoleń i wsparcia technicznego.
Określone zostają niezbędne
reguły dotyczące kar.
3.7.        Część VII –
Kompetencje Unii, zasada pomocniczości i forma prawna
Ramy prawne w zakresie materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin opierają się na Traktacie o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) art. 43 o realizowaniu wspólnej
polityki rolnej (WPR). Cele tej polityki to podniesienie wydajności
produkcji rolnej, zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności
wiejskiej, stabilizacja rynków, zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw oraz
zapewnienie konsumentom dostaw żywności w rozsądnych cenach.
Wymogi dotyczące zrównoważonego rozwoju rolnictwa zostały
włączone poprzez kolejne rewizje WPR. Traktat lizboński
kwalifikuje rolnictwo do kompetencji dzielonych między UE a państwami
członkowskimi. Oczywiste jest jednak, że w bardzo dużym stopniu
wszystkie dziedziny działalności rolniczej, jak również
działalność pomocnicza na rynku wyższego i niższego
szczebla, zostały uregulowane na poziomie UE. Oznacza to, że
prawodawstwo jest przede wszystkim zadaniem instytucji Unii Europejskiej.
Wniosek ma formę rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady. Inne środki nie byłyby
właściwe, ponieważ cele działania mogą zostać
najskuteczniej osiągnięte poprzez wprowadzenie w całej Unii w
pełni zharmonizowanych wymogów umożliwiających swobodny
przepływ materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Środki finansowe do wykonania
rozporządzenia do dnia 31 grudnia 2020 r. są przedstawione w
rozporządzeniu ustanawiającym przepisy w zakresie zarządzania
wydatkami odnoszącymi się do łańcucha
żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt,
zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin.
5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE
2013/0137 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie produkcji i udostępniania na
rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin (prawo o
materiale przeznaczonym do reprodukcji roślin)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą[1],
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       W następujących
dyrektywach określono reguły produkcji i wprowadzania do obrotu
nasion i materiału rozmnożeniowego upraw rolnych, warzyw,
winorośli, roślin owocowych, leśnego materiału
rozmnożeniowego i roślin ozdobnych:
a)      dyrektywa Rady 66/401/EWG z dnia 14
czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych[2]
b)      dyrektywa Rady 66/402/EWG z dnia 14
czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin
zbożowych[3];
c)      dyrektywa Rady 68/193/EWG z dnia 9
kwietnia 1968 r. w sprawie wprowadzania do obrotu materiału do
wegetatywnego rozmnażania winorośli[4]
d)      dyrektywa Rady 98/56/WE z dnia 20 lipca
1998 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin
ozdobnych[5];
e)      dyrektywa Rady 1999/105/WE z dnia 22
grudnia 1999 r. w sprawie obrotu leśnym materiałem
rozmnożeniowym[6]
f)       dyrektywa
Rady 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie Wspólnego katalogu odmian
gatunków roślin rolniczych[7];
g)       dyrektywa Rady 2002/54/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie
obrotu materiałem siewnym buraka[8]
h)       dyrektywa Rady 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie
obrotu materiałem siewnym warzyw[9];
i)       dyrektywa Rady 2002/56/WE z dnia 13
czerwca 2002 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków[10]
j)       dyrektywa Rady 2002/57/WE z dnia 13
czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych
i włóknistych[11];
k)      dyrektywa Rady 2008/72/WE z dnia 15 lipca
2008 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym oraz nasadzeniowym
warzyw, innym niż nasiona[12];
l)       dyrektywa Rady 2008/90/WE z dnia 29
września 2008 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym
roślin sadowniczych oraz roślinami sadowniczymi przeznaczonymi do
produkcji owoców[13].

(2)       Podstawowym celem
powyższych dyrektyw jest zrównoważona produkcja rolna, ogrodnicza i
leśna. W celu zapewnienia wydajności, zdrowie, jakość i
różnorodność materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin mają kluczowe znaczenie dla rolnictwa, ogrodnictwa,
bezpieczeństwa żywności i paszy oraz dla całej gospodarki.
Ponadto, aby zapewnić zrównoważoność, przepisy powinny
uwzględniać potrzebę spełnienia oczekiwań konsumentów,
zapewnienia możliwości dostosowania produkcji do różnorodnych
warunków rolniczych, ogrodniczych i środowiskowych, sprostania wymogom
związanym ze zmianą klimatu i wspierania ochrony rolniczej
bioróżnorodności.
(3)       Zmiany w obszarach rolnictwa,
ogrodnictwa, leśnictwa, hodowli roślin i udostępniania na rynku
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin wskazują, że
prawodawstwo należy uprościć i dostosować do rozwoju tego
sektora. W związku z powyższym powyższe dyrektywy powinny
zostać zastąpione jednym rozporządzeniem w sprawie produkcji w
celu udostępnienia na rynku oraz udostępniania na rynku
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin w Unii.
(4)       Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin powinien być zdefiniowany w sposób kompleksowy,
obejmujący wszystkie rośliny zdolne i przeznaczone do produkowania (w
tym reprodukowania na jakimkolwiek dalszym etapie produkcji) całych
roślin. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem obejmować
nasiona, jak również wszystkie inne formy rośliny, niezależnie
od fazy wzrostu, przeznaczone i zdolne do produkowania całych roślin.

(5)       Niniejsze rozporządzenie
powinno również obejmować materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin wykorzystywany do produkcji surowców rolnych przeznaczonych do
użytku przemysłowego, ponieważ materiał ten stanowi znaczną
część szeregu sektorów i powinien spełniać odpowiednie
normy jakości.
(6)       W celu określenia
zakresu szeregu przepisów niniejszego rozporządzenia niezbędne jest
zdefiniowanie pojęć „podmiotu zawodowego” i „udostępniania na
rynku”. W szczególności, w świetle zmian dotyczących
wprowadzania do obrotu w tym sektorze, definicja „udostępniania na rynku”
powinna być możliwie jak najszersza, tak by obejmowała wszystkie
rodzaje transakcji z udziałem materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin. Definicja ta powinna obejmować między innymi osoby
zawierające umowy sprzedaży na odległość (np. w formie
elektronicznej) oraz osoby, które zbierają leśny materiał
podstawowy.
(7)       Ze względu na potrzeby
producentów i wymogi elastyczności i proporcjonalności, niniejsze
rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin, który jest przeznaczony
wyłącznie do celów badawczych, naukowych i hodowlanych, do banków
genów, organizacji i sieci zajmujących się wymianą i
ochroną zasobów genetycznych (w tym ochroną w gospodarstwie), ani do
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin wymienianego w naturze
między osobami innymi niż podmioty zawodowe.
(8)       Dyrektywa 94/62/WE z dnia 20
grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych[14], rozporządzenie (WE) nr
338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i
flory w drodze regulacji handlu nimi[15],
dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w
sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych
genetycznie i uchylająca dyrektywę Rady 90/220/EWG[16], rozporządzenie (WE) nr
1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w
sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy[17], rozporządzenie (WE) nr
1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r.
dotyczące możliwości śledzenia i etykietowania organizmów
zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia
żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych
genetycznie i zmieniające dyrektywę 2001/18/WE[18] oraz rozporządzenie (UE)
nr …/… [Office of publications, please add number of Regulation on
protective measures against pests of plants] również powinny mieć
zastosowanie do produkcji i udostępniania na rynku materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin.
(9)       W celu zapewnienia
przejrzystości i bardziej skutecznej kontroli produkcji i
udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin, podmioty zawodowe powinny być rejestrowane. Aby jednak
zmniejszyć obciążenia administracyjne podmiotów zawodowych
poprzez zezwolenie im na rejestrowanie się wyłącznie raz w
jednym rejestrze, powinni oni rejestrować się w rejestrach
publicznych ustanowionych przez państwa członkowskie na podstawie
rozporządzenia (UE) nr .../... [Office of
Publication, please insert number of Regulation on protective measures against
pests of plants].
(10)     Należy wprowadzić
podstawowe obowiązki podmiotów zawodowych prowadzących
działalność w zakresie produkcji i udostępniania na rynku
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, aby zapewnić
właściwe stosowanie niniejszego rozporządzenia.
(11)     Doświadczenie
pokazało, że wiarygodność i jakość materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin udostępnionego na rynku
mogą być zagrożone, jeżeli nie jest możliwe
śledzenie materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin
niezgodnego z obowiązującymi normami. Dlatego też konieczne jest
ustanowienie kompleksowego systemu identyfikowalności, pozwalającego
na wycofanie z obrotu lub przekazanie informacji konsumentom lub
właściwym organom. Z tego powodu obowiązkowe powinno być
przechowywanie niezbędnych informacji i prowadzenie rejestrów
dotyczących przemieszczania materiału od i do podmiotów zawodowych.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności obowiązek ten nie powinien
mieć zastosowania, jeśli dostarczanie takie stanowi
część udostępniania na rynku w sprzedaży detalicznej.
(12)     Niektóre rodzaje i gatunki
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin powinny podlegać
zaostrzonym wymogom dotyczącym ich produkcji i udostępniania na rynku
z powodu ich istotnego znaczenia gospodarczego, zdrowotnego i
środowiskowego. Znaczenie to powinno zostać określone na
podstawie obszaru lub wartości produkcji tych rodzajów i gatunków, liczby
podmiotów zawodowych lub zawartości substancji stanowiących
potencjalne ryzyko dla zdrowia lub środowiska. Większość
tych rodzajów i gatunków jest obecnie regulowana dyrektywami wymienionymi
powyżej. Te rodzaje i gatunki powinny zostać ujęte w
szczegółowym wykazie (zwane dalej „rodzajami i gatunkami wymienionymi”).
(13)     Aby zapewnić
przejrzystość i umożliwić konsumentom dokonywanie
świadomych wyborów, materiał przeznaczony do reprodukcji roślin
należący do rodzajów i gatunków wymienionych powinien być
produkowany i udostępniany na rynku wyłącznie w określonych
z góry kategoriach. Kategorie te powinny odzwierciedlać różne poziomy
jakości oraz etapy produkcji i nosić nazwy „przedbazowy”, „bazowy”,
„kwalifikowany” i „standard”.
(14)     Aby zapewnić jak
najszerszą dostępność materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin oraz umożliwić świadomy wybór jego
użytkownikom, podmioty zawodowe powinny zasadniczo być w stanie
udostępniać na rynku materiał przeznaczony do reprodukcji roślin
należący do rodzajów i gatunków wymienionych w ramach każdej z
tych kategorii. Aby jednak zapewnić bezpieczeństwo żywności
i paszy oraz osiągnąć wysoki poziom tożsamości,
jakości i zdrowia materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin, materiał przeznaczony do reprodukcji roślin nie powinien
być udostępniany na rynku jako materiał kategorii standard,
jeśli koszty kwalifikacji są proporcjonalne do tych celów.
(15)     Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin należący do odmian z opisem uznanym
urzędowo, materiał niejednorodny oraz materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin na rynku niszowym powinny podlegać minimalnym
wymogom. Dlatego też taki materiał powinien być w każdym
przypadku produkowany i udostępniany na rynku wyłącznie jako
materiał kategorii standard.
(16)     W celu umożliwienia
użytkownikom dokonywania świadomych wyborów dotyczących jego
tożsamości i cech charakterystycznych, materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin należący do rodzajów i gatunków wymienionych
powinien być produkowany i udostępniany na rynku, wyłącznie
jeśli należy do odmian zarejestrowanych w krajowych rejestrach odmian
lub unijnym rejestrze odmian.
(17)     Aby ułatwić
dostosowanie do postępu w hodowli roślin i ewentualnych nowych
technik, należy zezwolić, pod pewnymi warunkami, na produkcję i
udostępnianie na rynku niejednorodnego materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin, który nie odpowiada definicji odmiany w rozumieniu
niniejszego rozporządzenia, nawet jeśli nie jest on zgodny z wymogami
dotyczącymi rejestracji odmian, a mianowicie odrębności,
wyrównania i trwałości, lub wymogami dotyczącymi odpowiedniej
wartości gospodarczej, lub wymogami dotyczącymi odpowiedniej
wartości użytkowej. Rejestracja takiego materiału powinna
uwzględniać jego wkład w zwiększanie zmienności
genetycznej upraw rolnych, bazy zasobów genetycznych oraz
bioróżnorodności w Unii, a także w zrównoważony rozwój
rolnictwa, a przez to w przystosowanie się do zmiany klimatu. Metodyka
rejestracji powinna w wysokim stopniu uwzględniać te cechy szczególne
i opierać się na możliwie najmniejszym obciążeniu
podmiotów, które pragną zarejestrować taki materiał. Odpowiednie
i proporcjonalne byłoby także wyłączenie z tego samego
wymogu podkładek, ponieważ mają one znaczną
wartość handlową i praktyczną dla sektorów, w których
są wykorzystywane, a nie odpowiadają często definicji odmiany.
(18)     Należy określić
reguły dotyczące kwalifikacji materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin oraz działań mających na celu
weryfikację wiarygodności kwalifikacji na etapie po kwalifikacji, aby
zapewnić spełnienie obowiązujących wymogów dotyczących
jakości. Reguły te powinny być dostosowywane do postępu
technicznego i naukowego.
(19)     Wymogi dotyczące
jakości i systemy kwalifikacji powinny uwzględniać
międzynarodowe zalecenia, takie jak przepisy dotyczące systemu
nasiennego Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), normy
dotyczące sadzeniaków Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) i
reguły dotyczące pobierania próbek i badania Międzynarodowego
Związku Oceny Nasion (ISTA).
(20)     Z uwagi na progi ustanowione w
odniesieniu do występowania agrofagów jakościowych w
rozporządzeniu (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number
of Regulation on protective measures against pests of plants) w sprawie
środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin[19], należy ustanowić szczegółowe
procedury inspekcji i badań prowadzące do pojedynczej certyfikacji w
odniesieniu do zgodności z wymogami przyjętymi na podstawie
niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (UE) nr .../… (Office of Publication, please insert number of Regulation on
protective measures against pests of plants).
(21)     W celu zapewnienia maksymalnej
możliwej czystości materiału i jednorodności produkcji
materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należący do
rodzajów lub gatunków wymienionych powinien być utrzymywany w osobnych
partiach.
(22)     Ze względu na
różnorodność materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin podmioty zawodowe powinny mieć możliwość
produkowania i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin w formie indywidualnych roślin, opakowań,
pojemników lub wiązek.
(23)     Należy przyjąć
reguły dotyczące etykietowania materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin rodzajów lub gatunków wymienionych, aby zapewnić
właściwą identyfikację tego materiału. W przypadku
materiału kategorii podlegających kwalifikacji etykieta (zwana dalej
„etykietą urzędową”) powinna być sporządzana i
umieszczana przez upoważnione podmioty zawodowe pod urzędowym
nadzorem właściwych organów. Ponieważ jednak niektóre podmioty
zawodowe mogą nie dysponować zasobami niezbędnymi do prowadzenia
działań kwalifikacyjnych i wydawania etykiet urzędowych,
należy przewidzieć możliwość wydawania etykiet
urzędowych przez właściwe organy na żądanie podmiotów
zawodowych.
(24)     W celu ochrony środowiska
naturalnego w kontekście ochrony zasobów genetycznych wskazane jest
zezwolenie na mieszanki materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin należącego do rodzajów lub gatunków wymienionych z
rodzajami lub gatunkami niewymienionymi. Mieszanki takie powinny być
dozwolone, wyłącznie jeśli ich skład jest naturalnie
związany z pewnym regionem. Aby zapewnić przejrzystość i
lepszą kontrolę jakości takich mieszanek, produkcja i
udostępnianie na rynku tych mieszanek podlegać powinny zezwoleniu
właściwych organów.
(25)                 Należy
przyjąć reguły dotyczące przywozu materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin rodzajów lub gatunków wymienionych do
Unii, zezwalające na przywóz wyłącznie takiego materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin, który spełnia te same wymogi
dotyczące produkcji i jakości, co wymogi dotyczące
materiału produkowanego i udostępnianego na rynku w Unii.
(26)     W celu zapewnienia
elastyczności i ułatwienia dostosowania podmiotów zawodowych i rynków
do szczególnych okoliczności, lub w przypadkach przejściowych
trudności z zaopatrzeniem, należy przewidzieć pewne
odstępstwa od ogólnych reguł niniejszego rozporządzenia.
Odstępstwa te powinny być przyznawane pod określonymi warunkami,
aby uniknąć nadużyć i zapewnić przestrzeganie ogólnych
celów niniejszego rozporządzenia. Powinny one dotyczyć materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin odmian, których rejestracja jest w
toku, materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, który nie jest
ostatecznie kwalifikowany lub nie jest kwalifikowany jako spełniający
obowiązujące wymogi dotyczące kiełkowania. Powinna
także istnieć możliwość przyjęcia środków
nadzwyczajnych w celu zwalczania ryzyka dla zdrowia człowieka,
zwierząt, roślin oraz dla środowiska.
(27)     Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin udostępniany na rynku tylko w ograniczonych
ilościach przez drobnych producentów („materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin na rynku niszowym”) należy wyłączyć
z wymogu należenia do zarejestrowanej odmiany. Odstępstwo to jest
niezbędne do zapobieżenia nieuzasadnionym ograniczeniom udostępniania
na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, który ma
mniejsze znaczenie handlowe, ale jest istotny z punktu widzenia utrzymania
różnorodności genetycznej. Należy jednak dopilnować, by
odstępstwo to nie było regularnie wykorzystywane przez szerokie
spektrum podmiotów zawodowych, lecz wyłącznie przez podmioty
zawodowe, których nie stać na ponoszenie kosztów i na obciążenia
administracyjne związane z rejestracją odmiany. Ważne jest
uniknięcie nadużywania tego odstępstwa i zapewnienie stosowania
reguł niniejszego rozporządzenia. Dlatego też materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin na rynku niszowym powinien być
udostępniany na rynku wyłącznie przez podmioty zawodowe
zatrudniające niewielką liczbę osób i mające niski obrót
roczny.
(28)     Wskazane jest organizowanie
czasowych doświadczeń w celu poszukiwania lepszych alternatyw dla
wszelkich środków przyjętych w odniesieniu do rodzajów lub gatunków
wymienionych. Przy organizowaniu takich doświadczeń uwzględnić
należy rozwój technik związanych z produkcją i kontrolą
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin.
(29)     Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin rodzajów lub gatunków wymienionych wywożony do
państw trzecich powinien być zgodny z regułami dotyczącymi
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin produkowanego i
udostępnianego na rynku w Unii, chyba że do materiału tego
zastosowanie mają dwustronne lub wielostronne umowy z państwami
trzecimi lub przepisy państw trzecich.
(30)     Należy określić
podstawowe wymogi w odniesieniu do materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin nienależącego do rodzajów ani gatunków wymienionych, aby
zapewnić minimalne normy jakości i identyfikacji dotyczące jego
produkcji i udostępniania na rynku.
(31)     Aby zapewnić wszystkim
odmianom dostęp do rejestracji oraz podleganie wspólnym regułom i
warunkom, ustanowić należy reguły dotyczące rejestracji
odmian, które powinny mieć zastosowanie do odmian rodzajów lub gatunków
wymienionych oraz do odmian gatunków niewymienionych.
(32)     Dotychczasowe
doświadczenia pokazują, że niektórzy hodowcy są
zainteresowani udostępnianiem swoich odmian na całym rynku unijnym
lub jego większej części. Należy zatem dać hodowcom
możliwość rejestrowania swoich odmian w krajowym rejestrze
odmian lub w unijnym rejestrze odmian. Zadanie utworzenia, podania do
publicznej wiadomości i aktualizacji unijnego rejestru odmian należy
powierzyć Europejskiej Agencji ds. Odmian Roślin (zwanej dalej
„Agencją”), zwanej wcześniej „Wspólnotowym Urzędem Ochrony Odmian
Roślin”, ustanowionym na podstawie art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr
2100/94, który jest obecnie odpowiedzialny za przyznawanie praw do ochrony
odmian roślin. Działalność Agencji powinna zatem
obejmować wszystkie aspekty zarządzania odmianami roślin.
(33)     Zasadniczo odmiany powinny
być rejestrowane na podstawie opisu urzędowego sporządzonego
przez właściwy organ lub Agencję. Aby jednak zmniejszyć
obciążenia właściwych organów i Agencji oraz zapewnić
elastyczność, należy przewidzieć możliwość
przeprowadzania badań niezbędnych do sporządzenia opisu
urzędowego także przez wnioskodawców.
(34)     Oprócz podstawowych wymogów
dotyczących rejestracji, odmiany należące do gatunków o
szczególnym znaczeniu dla rozwoju rolnictwa i ogrodnictwa w Unii powinny
podlegać dodatkowym wymogom służącym zapewnieniu
odpowiedniej i zrównoważonej wartości gospodarczej lub
użytkowej.
(35)     Wymogi służące
zapewnieniu zrównoważonej wartości gospodarczej ustanowić
należy na poziomie Unii, aby wspierać zrównoważony rozwój,
bezpośrednią hodowlę roślin, a także by wyjść
naprzeciw potrzebom hodowców, producentów i konsumentów w tym względzie.
Wymogi zapewniające odpowiednią wartość gospodarczą i
użytkową mogą jednak być opracowywane wyłącznie
przez państwa członkowskie zgodnie z ich warunkami agroklimatycznymi
i rolniczymi. Dlatego też odmiany takie powinny być rejestrowane
wyłącznie w krajowych rejestrach odmian. Wymogi zapewniające
odpowiednią wartość gospodarczą i użytkową
powinny dotyczyć plonów i cech jakościowych. Opracowując i
stosując takie wymogi, państwa członkowskie uwzględniać
powinny ograniczenia charakteryzujące określone praktyki gospodarki
rolnej. W szczególności powinny one należycie wziąć pod
uwagę szczególne potrzeby rolnictwa ekologicznego dotyczące odporności
i warunków niskonakładowych.
(36)     W ramach Konwencji o
różnorodności biologicznej, której Unia jest stroną, Unia
zobowiązała się do utrzymania różnorodności
genetycznej roślin uprawnych oraz dzikich odmian i do zminimalizowania
erozji genetycznej. Zobowiązanie to uzupełnia unijny cel
powstrzymania utraty różnorodności biologicznej do 2020 r. W tym
kontekście produkcja i udostępniane na rynku niektórych odmian
powinny być dozwolone, nawet jeśli odmiany te nie są zgodne z
wymogami dotyczącymi odrębności, wyrównania i
trwałości, aby umożliwić ich zachowanie i zrównoważone
użytkowanie, a w ten sposób przyczynić się do
zrównoważoności rolnictwa oraz przystosowania się do zmiany
klimatu. Odmiany te powinny być zatem rejestrowane wyłącznie na
podstawie opisu uznanego urzędowo.
(37)     Odmiany zarejestrowane na
podstawie opisu uznanego urzędowo powinny jednak być produkowane w
regionie, w którym są tradycyjnie uprawiane i do którego są
przystosowane, w celu zapewnienia ich tożsamości i wartości
dodanej dla ochrony różnorodności genetycznej oraz ochrony
środowiska. Dlatego też powinny one być rejestrowane
wyłącznie w krajowych rejestrach odmian. Z tego samego powodu odmiany
te powinny być udostępniane na rynku lub gromadzone, np. w bankach
genów, przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, lub
powinny być wykreślone z krajowego lub unijnego rejestru odmian przez
ponad pięć lat, w przypadku gdy zostały tam zarejestrowane na
podstawie badania technicznego dotyczącego ich odrębności,
wyrównania i trwałości.
(38)     Należy ustanowić
reguły dotyczące procedur rejestracji odmian i klonów w krajowych
rejestrach odmian, aby zapewnić jednakowe warunki dla wszystkich wniosków
i przejrzyste ramy dla wszystkich zainteresowanych stron.
(39)     Niektóre odmiany przystosowane
naturalnie do warunków lokalnych i regionalnych, a zagrożone erozją
genetyczną, lub odmiany niemające same w sobie wartości dla
produkcji plonów o przeznaczeniu handlowym, ale wyprodukowane w celu uprawy w
określonych warunkach, są już akceptowane w krajowych
katalogach, wykazach lub rejestrach odmian na podstawie art. 3 dyrektywy
Komisji 2008/62/WE z dnia 20 czerwca 2008 r. przewidującej pewne
odstępstwa w odniesieniu do rejestracji populacji miejscowych i odmian
roślin rolniczych przystosowanych naturalnie do warunków lokalnych i
regionalnych i zagrożonych erozją genetyczną oraz obrót
materiałem siewnym i sadzeniakami ziemniaka tych populacji miejscowych i
odmian[20]
oraz na podstawie art. 3 ust. 1 dyrektywy Komisji 2009/145/WE z dnia 26
listopada 2009 r. przewidującej pewne odstępstwa w odniesieniu do
zatwierdzania populacji miejscowych i odmian warzyw tradycyjnie uprawianych w
poszczególnych miejscach i regionach i zagrożonych erozją
genetyczną oraz odmian warzyw niemających wewnętrznej
wartości dla plonów o przeznaczeniu handlowym, wyprodukowanych w celu
uprawy w określonych warunkach, oraz wprowadzania do obrotu materiału
siewnego tych populacji miejscowych i odmian[21].
Odmiany te nie podlegały pełnemu badaniu technicznemu
dotyczącemu ich odrębności, wyrównania i trwałości.
Odmiany te powinny zatem być rejestrowane bezpośrednio w krajowych
rejestrach odmian bez dalszego postępowania jako odmiany z opisem uznanym
urzędowo.
(40)     Unijny rejestr odmian powinien
również obejmować wszystkie odmiany, które są zarejestrowane w
krajowych rejestrach odmian. Dzięki temu unijny rejestr odmian
zapewniać będzie przejrzysty wykaz wszystkich odmian zarejestrowanych
w Unii.
(41)     Należy ustanowić
reguły dotyczące rejestracji odmian i klonów w unijnym rejestrze
odmian. W celu zapewnienia spójności reguły te powinny być
podobne do reguł rejestracji w krajowych rejestrach odmian.
(42)     Właściwe organy
krajowe i Agencja powinny pobierać opłaty za rozpatrywanie wniosków,
badania formalne i techniczne i za każdy rok okresu rejestracji. Jest to
konieczne do zapewnienia niezbędnych zasobów ogólnemu systemowi
rejestracji odmian i powoduje, że główni beneficjenci rejestracji
ponoszą koszty funkcjonowania systemu. W niniejszym rozporządzeniu
należy określić reguły dotyczące ustalania takich
opłat.
(43)     Aby ułatwić
rejestrację odmian służących zwalczaniu erozji genetycznej
w Unii, państwa członkowskie powinny stosować obniżoną
opłatę w odniesieniu do odmian z opisem uznanym urzędowo i do
materiału niejednorodnego. Taka obniżona opłata powinna być
wystarczająco niska, by nie stanowić czynnika odstraszającego
lub bariery w udostępnianiu tych odmian na rynku. Aby wesprzeć
mikroprzedsiębiorstwa, należy zwolnić je z uiszczania
opłat.
(44)     W celu ochrony interesów
handlowych oraz własności intelektualnej podmiotów zawodowych wyniki
badania i opis składników genealogicznych powinny być na
życzenie hodowcy traktowane jako poufne. W celu zapewnienia
przejrzystości wszelkie opisy odmian wymienionych w krajowych rejestrach
odmian lub w unijnym rejestrze odmian powinny być udostępniane do publicznej
wiadomości.
(45)     Lasy pokrywają
dużą powierzchnię Unii i spełniają funkcje
społeczne, gospodarcze, środowiskowe, ekologiczne i kulturowe.
Potrzebne są zatem odrębne strategie i działania w odniesieniu
do różnych rodzajów lasów z uwzględnieniem znacznego
zróżnicowania warunków charakteryzującego lasy w Unii.
(46)     Leśny materiał
rozmnożeniowy gatunków drzew i sztucznych mieszańców, które mają
istotne znaczenie dla celów leśnych, powinien być wysokiej
jakości oraz dopasowany pod względem genetycznym do warunków
lokalnych. Ochrona oraz zwiększenie różnorodności biologicznej
lasów, w tym różnorodności genetycznej drzew, są kluczowe dla
zrównoważonej gospodarki leśnej.
(47)     Należy określić
wymogi dotyczące leśnego materiału rozmnożeniowego w
odniesieniu do materiału podstawowego, kategorii, w ramach których
materiał może być udostępniany na rynku, partii,
etykietowania i małych opakowań, w celu zapewnienia spełnienia
odpowiednich norm jakości i norm handlowych oraz dostosowania do postępu
technicznego i naukowego w sektorze.
(48)     Aby zapewnić
elastyczność i dostosowanie do szczególnych okoliczności,
należy przewidzieć odstępstwa, pod pewnymi warunkami,
dotyczące produkcji i udostępniania na rynku leśnego
materiału rozmnożeniowego. Wspomniane odstępstwa powinny
dotyczyć możliwości przyjęcia przez państwa
członkowskie bardziej rygorystycznych wymogów, przypadku
przejściowych trudności z zaopatrzeniem, konieczności szybkiego
udostępnienia na rynku materiału siewnego, przeprowadzania czasowych
doświadczeń oraz przyjmowania środków nadzwyczajnych.
(49)     Aby lepiej
służyć celowi ochrony i zrównoważonego użytkowania
zasobów genetycznych roślin leśnych, państwom członkowskim
należy zezwolić na przyjęcie mniej restrykcyjnych wymogów w
odniesieniu do leśnego materiału rozmnożeniowego, który jest
przystosowany naturalnie do warunków lokalnych oraz regionalnych i
zagrożony erozją genetyczną.
(50)     Właściwe organy
powinny pobierać opłaty za rejestrację / zatwierdzenie
leśnego materiału podstawowego i wydawanie certyfikatów dla
materiału leśnego pozyskanego z zarejestrowanego / zatwierdzonego
leśnego materiału podstawowego. Jest to konieczne do zapewnienia
niezbędnych zasobów systemowi certyfikacji leśnego materiału
rozmnożeniowego i powoduje, że główni beneficjenci certyfikacji
ponoszą odpowiednie koszty. Aby wesprzeć mikroprzedsiębiorstwa,
należy zwolnić je z uiszczania opłat. Reguły dotyczące
tych opłat powinny być określone w niniejszym
rozporządzeniu, ponieważ dotyczą one efektywnej produkcji,
rejestracji i udostępniania na rynku leśnego materiału
rozmnożeniowego.
(51)     Należy wprowadzić
zmiany do rozporządzenia (WE) nr 2100/94, tak by włączyć
rejestrację odmian do misji Agencji oraz zmienić jej poprzednią
nazwę „Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin”.
(52)     W celu zapewnienia
dostosowania załączników niniejszego rozporządzenia do
postępu technicznego i naukowego, należy przekazać Komisji
uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE
w odniesieniu do zmiany załączników niniejszego rozporządzenia.
(53)     W celu dostosowania do zmian
technicznych i gospodarczych w sektorze należy przekazać Komisji
uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE
w odniesieniu do sporządzania wykazu rodzajów lub gatunków, których
materiał przeznaczony do reprodukcji roślin nie może być
wprowadzany do obrotu jako materiał kategorii standard.
(54)     W celu dostosowania do zmian
technicznych i gospodarczych w sektorze należy przekazać Komisji
uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE
w odniesieniu do określenia, jaki materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin nienależący do zarejestrowanej odmiany
może być produkowany i udostępniany na rynku, oraz
określenia wymogów dotyczących jego produkcji i udostępniania na
rynku.
(55)     W celu dopilnowania, by
materiał przeznaczony do reprodukcji roślin rodzajów lub gatunków
wymienionych oraz niektóre rodzaje leśnego materiału
rozmnożeniowego spełniały najwyższe możliwe wymogi
dotyczące tożsamości, jakości i zdrowia, dostosowane do
cech charakterystycznych danych rodzajów, gatunków lub kategorii, należy
przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art.
290 TFUE w odniesieniu do przyjęcia wymogów dotyczących
produkcji i jakości, a także systemów certyfikacji tych rodzajów lub
gatunków, oraz w odniesieniu do przyjęcia wymogów dotyczących
jakości w związku z udostępnianiem na rynku określonych
części roślin i materiału sadzeniowego gatunków i
sztucznych mieszańców leśnego materiału rozmnożeniowego.
(56)     W celu dopilnowania, by
materiał przeznaczony do reprodukcji roślin był
udostępniany na rynku w warunkach dostosowanych do cech szczególnych
określonych rodzajów lub gatunków, do których należy, należy
przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art.
290 TFUE w odniesieniu do maksymalnej wielkości, składu i
identyfikacji partii, a także wymogów dotyczących małych
opakowań materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin
należącego do określonych rodzajów lub gatunków.
(57)     W celu dostosowania przepisów
dotyczących etykiet urzędowych i etykiet podmiotów do cech
charakterystycznych niektórych rodzajów materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin należy przekazać Komisji uprawnienia do
przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do
określania dodatkowych reguł dotyczących etykiety poszczególnych
kategorii i innych grup materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin, oznaczeń dotyczących numeru etykiety, oznaczeń
pokoleń materiału kategorii przedbazowy, bazowy, kwalifikowany i
standard, oznaczenia rodzajów odmian włącznie z mieszańcami wewnątrzgatunkowymi
lub międzygatunkowymi, oznaczenia dalszych podziałów na kategorie
spełniające różne warunki, w przypadku mieszanek oznaczenia
udziału procentowego w masie różnych składników według
gatunków i, w stosownych przypadkach, według odmian, a także
oznaczeń dotyczących planowanego wykorzystania materiału.
(58)     W celu zapewnienia podmiotom
zawodowym możliwości prowadzenia wiarygodnej kwalifikacji
odnośnego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin
należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie
z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia bardziej
szczegółowych wymogów dotyczących kwalifikacji podmiotów zawodowych i
inspektorów, którym powierzone mogą być działania
certyfikacyjne, odpowiedniości pomieszczeń i dostępności
określonego sprzętu, który ma być wykorzystywany przez podmioty
zawodowe i laboratoria.
(59)     W celu zapewnienia aktualnych
norm dotyczących urzędowego nadzoru nad certyfikacją
prowadzoną przez podmioty stosownie do cech charakterystycznych
określonych rodzajów i gatunków należy przekazać Komisji
uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE
w odniesieniu do określenia bardziej szczegółowych wymogów
dotyczących sposobu, w jaki właściwe organy muszą
nadzorować certyfikację.
(60)     W celu zapewnienia aktualnych
norm dotyczących etapu po kwalifikacji, stosownie do cech
charakterystycznych określonych rodzajów i gatunków, należy
przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art.
290 TFUE w odniesieniu do określenia wymogów dotyczących
proporcji próbek, które mają zostać poddane badaniom, oraz procedur
badania.
(61)     W celu zapewnienia produkcji i
udostępniania na rynku mieszanek materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin na podstawie odpowiednich wymogów dotyczących
jakości dla danych rodzajów i gatunków oraz zapewnienia świadomego wyboru
ich użytkownikom należy przekazać Komisji uprawnienia do
przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do
przyjmowania reguł dotyczących produkcji i udostępniania na
rynku mieszanek materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin
należącego do różnych rodzajów lub gatunków wymienionych w
załączniku I, lub różnych odmian tych rodzajów lub gatunków,
oraz w odniesieniu do przyjmowania reguł dotyczących mieszanek
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należącego
do rodzajów lub gatunków wymienionych w załączniku I z
materiałem przeznaczonym do reprodukcji roślin należącym do
rodzajów lub gatunków niewymienionych w załączniku I.
(62)     W celu zapewnienia
przejrzystego sposobu i ograniczonego zakresu udostępniania na rynku
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należącego
do odmian, których rejestracja jest w toku, należy przekazać Komisji
uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE
w odniesieniu do określania wymogów dotyczących etykietowania
opakowań oraz maksymalnych dozwolonych wielkości, które mogą
być udostępniane na rynku w odniesieniu do określonych rodzajów
lub gatunków.
(63)                 W celu zapewnienia
przejrzystego i ograniczonego sposobu udostępniania na rynku
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin na rynku niszowym,
należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie
z art. 290 TFUE w odniesieniu do określania maksymalnej
wielkości opakowań, pojemników lub wiązek, oraz wymogów
dotyczących identyfikowalności, partii i etykietowania materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin na rynku niszowym.
(64)     Ważne jest zapewnienie
produkcji i udostępniania na rynku w określonych warunkach
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin niezakwalifikowanego
ostatecznie i materiału siewnego, którego zgodność z wymogami dotyczącymi
kiełkowania nie została potwierdzona. Dlatego też należy
przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art.
290 TFUE w odniesieniu do określania szczególnych reguł dla
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin dotyczących
opakowań, pojemników i wiązek, reguł dotyczących
małych opakowań i pojemników, etykietowania tego materiału,
długości okresu, przez jaki taki materiał siewny może
być udostępniany na rynku oraz treści wstępnych
sprawozdań analitycznych dotyczących kiełkowania.
(65)     Ważne jest zapewnienie
spełniania wymogów niniejszego rozporządzenia przez materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin przywożony z państw trzecich.
Dlatego też należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia
aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do decydowania, czy
materiał przeznaczony do reprodukcji roślin określonych
rodzajów, gatunków lub kategorii produkowany w państwie trzecim lub na
określonych obszarach państwa trzeciego spełnia wymogi
równoważne z wymogami mającymi zastosowanie do materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin produkowanego i udostępnianego
na rynku w Unii.
(66)     Ważne jest dopilnowanie,
by produkcja i udostępnianie na rynku materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin określonych rodzajów lub gatunków odpowiadało
na coraz wyższe wymogi społeczne dotyczące ich rolniczej
wydajności oraz cech jakości w odniesieniu do przetwórstwa W celu
dostosowania do zmian technicznych i ekonomicznych w sektorze należy
przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art.
290 TFUE w odniesieniu do sporządzania wykazu rodzajów lub gatunków o
szczególnym znaczeniu dla odpowiedniego i zrównoważonego rozwoju rolnictwa
w Unii.
(67)     W celu zapewnienia aktualnych
norm w zakresie rejestracji odmian, dostosowanych do cech charakterystycznych
danych rodzajów lub gatunków o szczególnym znaczeniu dla zrównoważonego
rozwoju rolnictwa w Unii, należy przekazać Komisji uprawnienia do
przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do
określania reguł dotyczących rejestracji odmian tych rodzajów
lub gatunków w odniesieniu do odporności na agrofagi, mniejszego
zapotrzebowania na nakłady określonych zasobów, niższej
zawartości substancji niepożądanych oraz większego
dostosowania do różnorodnego środowiska rolno-klimatycznego.
(68)     W celu zapewnienia aktualnych
warunków odpowiedniości nazw odmian w szczególnych przypadkach należy
przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art.
290 TFUE w odniesieniu do określania reguł dotyczących związku
nazw ze znakami handlowymi, ich związku z oznaczeniami geograficznymi i
nazwami pochodzenia produktów rolnych, pisemnej zgody posiadaczy
wcześniejszych praw w celu usunięcia przeszkód w odpowiedniości
nazwy, szczególnych kryteriów stwierdzania, czy dana nazwa jest myląca lub
niejasna, oraz stosowania nazw w formie kodu.
(69)     Ważne jest dopilnowanie,
by materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należący do
klonów był produkowany i wprowadzany do obrotu, wyłącznie
jeśli spełnia określone wymogi dotyczące jakości i
zdrowia oraz należy do rodzajów lub gatunków o szczególnej wartości
dla określonych sektorów rynku. Dlatego też należy
przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art.
290 TFUE w odniesieniu do przyjmowania wymogów dotyczących
jakości i zdrowia dotyczących klonów określonych rodzajów lub
gatunków oraz w odniesieniu do sporządzania wykazu rodzajów lub gatunków,
do których muszą należeć klony, aby mogły być
udostępniane na rynku.
(70)     W celu dopilnowania, by
informacje podane we wnioskach o rejestrację odmian pozostawały aktualne
w odniesieniu do zmian w sektorze oraz dostosowane do szczególnych cech odmian
należących do tych rodzajów lub gatunków, należy przekazać
Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE
w odniesieniu do określania dodatkowych elementów, które mają
być włączone do wniosków dotyczących określonych
rodzajów lub gatunków
(71)     W celu zapewnienia aktualnych
norm dotyczących audytów pomieszczeń do badań technicznych i
organizacji takich badań przez Agencję i właściwe organy
należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie
z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia reguł
dotyczących tych audytów.
(72)     W celu zapewnienia aktualnych
norm dotyczących badań technicznych odmian, należy
przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art.
290 TFUE w odniesieniu do określenia reguł dotyczących
obowiązków związanych z kwalifikacjami i szkoleniami personelu
właściwych organów lub wnioskodawców, sprzętu niezbędnego
do prowadzenia badań technicznych, utworzenia referencyjnych kolekcji
odmian, ustanowienia systemów zarządzania jakością oraz
prowadzenia prób wegetacyjnych i badań laboratoryjnych określonych
rodzajów lub gatunków.
(73)     W celu zapewnienia
proporcjonalności, sprawiedliwości i aktualności opłat,
które mają wnosić wnioskodawcy za rejestrację odmiany w unijnym
rejestrze odmian, należy przekazać Komisji uprawnienia do
przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do
określenia kwoty opłat, które ma wnosić wnioskodawca.
(74)     W celu zapewnienia
kompleksowego przekazywania informacji dotyczących określonych
kategorii lub gatunków leśnego materiału rozmnożeniowego
należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie
z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia warunków
uzupełniania etykiety podmiotu przez inny dokument sporządzony przez
podmiot zawodowy.
(75)     W celu uniknięcia ryzyka
w odniesieniu do jakości i zdrowia danego leśnego materiału
rozmnożeniowego należy przekazać Komisji uprawnienia do
przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do uzupełnienia
wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu dotyczących
klonów i mieszanek klonów poprzez określenie maksymalnej ilości lat
lub maksymalnej ilości rametów, do których powinno być ograniczone
zatwierdzenie klonów lub mieszanek klonów.
(76)     W celu zapewnienia
proporcjonalnego stosowania wyłączenia małych ilości nasion
leśnego materiału rozmnożeniowego z wymogów informacyjnych
dotyczących kiełkowania lub żywotności należy
przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art.
290 TFUE w odniesieniu do określenia maksymalnych ilości tych
małych ilości określonych rodzajów leśnego materiału
rozmnożeniowego.
(77)     W celu dopilnowania, by
pozycje kosztów opłat pobieranych przez właściwe organy za
rejestrację zatwierdzonego leśnego materiału podstawowego i
wydanie certyfikatów były odpowiednie w stosunku do wykonanej pracy i
aktualizowane, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia
aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia tych
pozycji.
(78)     Szczególnie ważne jest,
aby w czasie prac przygotowawczych do przyjęcia aktów delegowanych
Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów.
Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna
zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych
dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(79)     Należy przyznać
Komisji uprawnienia wykonawcze w celu zapewnienia jednolitych warunków
wykonania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do:
(a)
zezwalania państwom członkowskim na
przyjęcie wymogów bardziej rygorystycznych niż przyjęte na
podstawie niniejszego rozporządzenia, a dotyczących materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin rodzajów lub gatunków wymienionych
oraz leśnego materiału rozmnożeniowego gatunków wymienionych lub
sztucznych mieszańców;
(b)
przyjmowania środków nadzwyczajnych;
(c)
zezwalania państwom członkowskim na
udzielanie pozwoleń na okres nieprzekraczający jednego roku na
produkcję i udostępnianie na rynku materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin należącego do odmiany rodzajów lub gatunków
wymienionych niewłączonej jeszcze do krajowego rejestru odmian lub
unijnego rejestru odmian;
(d)
zezwalania państwom członkowskim na
udzielanie pozwoleń na okres nieprzekraczający jednego roku na
udostępnianie na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin rodzajów lub gatunków wymienionych zgodnego z niższymi
wymogami niż przyjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia;
(e)
organizowania tymczasowych doświadczeń;
(f)
formatu krajowych rejestrów odmian i unijnego
rejestru odmian;
(g)
formatu wniosku o rejestrację odmian;
(h)
warunków dotyczących składania
powiadomień w sprawie rejestracji odmian;
(i)
formatu krajowych wykazów dotyczących
leśnego materiału rozmnożeniowego;
(j)
formatu zgłoszenia włączenia
leśnego materiału rozmnożeniowego do krajowego wykazu; oraz
(k)
formatu certyfikatów dla leśnego
materiału rozmnożeniowego.
(80)     Te uprawnienia wykonawcze
powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym
przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa
członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję.
(81)     Niniejsze rozporządzenie
nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w
szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a
zwłaszcza poszanowaniem życia prywatnego i rodzinnego, prawem
własności, ochroną danych osobowych, wolnością
działalności gospodarczej i wolnością sztuki i nauki.
Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane przez państwa
członkowskie zgodnie z tymi prawami i zasadami.
(82)     Ponieważ cel niniejszego
rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie reguł dotyczących
produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin, zapewnienie jakości materiału oraz umożliwienie
użytkownikom dokonywania świadomych wyborów, nie może
zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa
członkowskie, natomiast ze względu na jego skutek,
złożoność, transgraniczny i międzynarodowy charakter
możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może
ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości
określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z
zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule,
niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia tego celu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
CZĘŚĆ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Zakres
Niniejsze rozporządzenie określa
reguły dotyczące:
a)           produkcji w celu udostępnienia
na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin; oraz
b)           udostępniania na rynku materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin.
Artykuł 2
Wyłączenia
Niniejszego rozporządzenia nie stosuje
się do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin:
a)           przeznaczonego wyłącznie
do celów badawczych lub naukowych;
b)           przeznaczonego wyłącznie
do celów hodowlanych;
c)           przeznaczonego wyłącznie
dla banków genów, organizacji i sieci ochrony zasobów genetycznych lub osób
należących do tych organizacji i sieci oraz przez nie utrzymywanego;
d)           wymienianego w naturze między
osobami innymi niż podmioty zawodowe.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia
stosuje się następujące definicje:
1)           „rośliny” oznaczają
rośliny zgodnie z definicją w art. 2 pkt 1 rozporządzenia (UE)
nr […] (Office of Publications, please insert number
of Regulation on protective measures against pests of plants) w sprawie
środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin;
2)           „materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin” oznacza roślinę lub rośliny zdolne i
przeznaczone do produkowania całych roślin;
3)           „roślina mateczna” oznacza
zidentyfikowaną roślinę, z której pobiera się materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin w celu rozmnożenia nowych
roślin;
4)           „pokolenie” oznacza grupę
roślin stanowiących jeden etap w linii pokrewieństwa
roślin;
5)           „udostępnianie na rynku” oznacza posiadanie do celów
sprzedaży w Unii, w tym oferowanie do sprzedaży lub do innej formy
przekazania, oraz sprzedaż, dystrybucję, przywóz do Unii oraz wywóz z
niej i inne formy przekazania, za opłatą lub bezpłatnie;
6)           „podmiot zawodowy” oznacza
każdą osobę fizyczną lub prawną prowadzącą
zawodowo co najmniej jednen z następujących rodzajów działalności
w odniesieniu do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin:
a)      produkowanie;
b)      hodowlę;
c)      utrzymywanie;
d)      świadczenie usług;
e)      zabezpieczanie, w tym magazynowanie; oraz

f)       udostępnianie na rynku;
7)           „właściwe organy”
oznaczają właściwe organy zgodnie z definicją w art. 2 pkt
5 rozporządzenia (UE) nr …/… [Office of
Publication, please insert number of Regulation on Official Controls];
8)           „organizm zmodyfikowany genetycznie”
oznacza organizm zmodyfikowany genetycznie zgodnie z definicją w art. 2 pkt
2 dyrektywy 2001/18/WE;
9)           „leśny materiał
rozmnożeniowy” oznacza materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin przeznaczony do celów leśnictwa;
10)         „partia” oznacza jednostkę
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin możliwą do
zidentyfikowania na podstawie jednorodności składu i pochodzenia
pierwotnego.
Artykuł 4
Swobodny obrót
Materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin nie podlega żadnym ograniczeniom dotyczącym produkcji i
udostępniania na rynku innym niż określone w niniejszym
rozporządzeniu, w dyrektywie 94/62/WE, rozporządzeniu (WE) nr 338/97,
dyrektywie 2001/18/WE, rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003, rozporządzeniu
(WE) nr 1830/2003 rozporządzeniu (UE) nr …/… [Office of Publication,
please insert number of Regulation on protective measures against pests of
plants] oraz w przepisach Unii ograniczających produkcję lub
udostępnianie na rynku inwazyjnych gatunków obcych.
CZĘŚĆ II
PODMIOTY ZAWODOWE
Artykuł 5
Rejestry podmiotów zawodowych
Podmioty
zawodowe są rejestrowane w rejestrach, o których mowa w art. 61
rozporządzenia (WE) nr …/… [Office of
Publication, please insert number of Regulation on protective measures against
pests of plants] zgodnie z przepisami art. 62 tego rozporządzenia.
Artykuł 6
Ogólne obowiązki podmiotów zawodowych
Podmioty zawodowe zapewniają
spełnianie wymogów niniejszego rozporządzenia przez materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin wyprodukowany i udostępniony na
rynku pod ich kontrolą.
Artykuł 7
Szczególne obowiązki podmiotów zawodowych produkujących
materiał przeznaczony do reprodukcji roślin
Podmioty zawodowe produkujące
materiał przeznaczony do reprodukcji roślin:
a)           są osobiście do dyspozycji
w celu utrzymywania kontaktów z właściwymi organami dla celów
ułatwienia kontroli urzędowych lub wyznaczają do tego inną
osobę;
b)           identyfikują i monitorują
punkty krytyczne procesu produkcji lub udostępniania na rynku, które
mogą mieć wpływ na jakość materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin;
c)           prowadzą rejestry monitorowania
punktów krytycznych, o których mowa w lit. b), które są dostępne do
wglądu na żądanie właściwych organów;
d)           zapewniają
możliwość identyfikowania oddzielnych partii;
e)           posiadają aktualne informacje w
swoich lokalach i w innych miejscach wykorzystywanych do produkcji
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin;
f)            zapewniają właściwym
organom dostęp do pomieszczeń produkcyjnych, w tym pomieszczeń i
pól umawiających się stron trzecich, a także do rejestrów
dotyczących monitorowania i wszystkich powiązanych dokumentów;
g)           w stosownych przypadkach
wprowadzają środki mające na celu zachowanie
tożsamości materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin
zgodnie z mającymi zastosowanie wymogami niniejszego rozporządzenia;
h)           na żądanie
udostępniają właściwym organom wszelkie umowy ze stronami
trzecimi.
Artykuł 8
Identyfikowalność
1.           Podmioty zawodowe zapewniają
identyfikowalność materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin na wszystkich etapach produkcji i udostępniania na rynku.
2.           Do celów ust. 1 podmioty zawodowe
przechowują informacje umożliwiające im zidentyfikowanie
podmiotów zawodowych, które dostarczyły im materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin, oraz tego materiału.
Na żądanie udostępniają te
informacje właściwym organom.
3.           Do celów ust. 1 podmioty zawodowe
przechowują informacje umożliwiające im zidentyfikowanie osób,
którym dostarczyły materiał przeznaczony do reprodukcji roślin,
oraz tego materiału, chyba że materiał został dostarczony w
sprzedaży detalicznej.
Na żądanie udostępniają te
informacje właściwym organom.
4.           W przypadku materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin innego niż leśny
materiał rozmnożeniowy podmioty zawodowe prowadzą rejestry
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, o których mowa w ust.
2 i 3, przez okres trzech lat po dostarczeniu im lub przez nie tego
materiału.
W przypadku leśnego materiału
rozmnożeniowego okres ten wynosi dziesięć lat.
CZĘŚĆ III
MATERIAŁ PRZEZNACZONY DO REPRODUKCJI ROŚLIN INNY NIŻ LEŚNY
MATERIAŁ ROZMNOŻENIOWY
TYTUŁ I
Przepisy ogólne
Artykuł 9
Zakres
Przepisy niniejszej części mają
zastosowanie do produkcji w celu udostępnienia na rynku oraz do
udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin innego niż leśny materiał rozmnożeniowy.
Artykuł 10
Definicje
Do celów niniejszej części
zastosowanie mają następujące definicje:
1)           „odmiana” oznacza grupę
roślin w obrębie jednego taksonu botanicznego najniższego
znanego stopnia, która spełnia wszystkie poniższe warunki:
a)      jest określona na podstawie
przejawianych właściwości wynikających z określonego
genotypu lub kombinacji genotypów;
b)      odróżnia się od każdej
innej grupy roślin na podstawie przejawianej przynajmniej jednej z
właściwości, o których mowa w lit. a); oraz
c)      jest uważana za jednostkę w
odniesieniu do możliwości jej reprodukcji w niezmienionej
formie;
2)           „opis urzędowy” oznacza opis
odmiany, który został stworzony przez właściwy organ,
obejmujący cechy szczególne tej odmiany i identyfikujący tę
odmianę poprzez badanie jej odrębności, wyrównania i
trwałości;
3)           „opis uznany urzędowo” oznacza
opis odmiany, który został uznany przez właściwy organ, zawiera
szczególne cechy tej odmiany, umożliwia jej zidentyfikowanie i został
uzyskany w sposób inny niż poprzez badanie jej odrębności,
wyrównania i trwałości na podstawie reguł mających
zastosowanie w momencie rejestracji tej odmiany zgodnie z art. 79;
4)           „klon” oznacza pojedynczą
roślinę potomną, pierwotnie pozyskaną z innej rośliny
poprzez rozmnażanie wegetatywne, która pozostaje z nią genetycznie
identyczna;
5)           „utrzymanie odmiany” oznacza
działania mające na celu zapewnienie, by odmiana pozostała
zgodna ze swoim opisem;
6)           „materiał kategorii
przedbazowy” oznacza materiał przeznaczony do reprodukcji roślin
będący na pierwszym etapie produkcji i przeznaczony do produkcji
innych kategorii materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin;
7)           „materiał kategorii bazowy”
oznacza materiał przeznaczony do reprodukcji roślin, który
został wyprodukowany z materiału kategorii przedbazowy i przeznaczony
jest do produkcji materiału kategorii kwalifikowany;
8)           „materiał kategorii
kwalifikowany” oznacza materiał przeznaczony do reprodukcji roślin,
który został wyprodukowany z materiału kategorii przedbazowy lub
bazowy;
9)           „materiał kategorii standard”
oznacza materiał przeznaczony do reprodukcji roślin inny niż
materiał kategorii przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany;
10)         „kategoria” oznacza materiał
kategorii przedbazowy, bazowy, kwalifikowany lub standard.
TYTUŁ II
Produkcja i udostępnianie na rynku materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin należącego do rodzajów lub gatunków
wymienionych w załączniku I
ROZDZIAŁ I
Przepisy wstępne
Artykuł 11
Zakres
1.           Niniejszy tytuł ma zastosowanie
do produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin należącego do rodzajów i gatunków, które
są zgodne z co najmniej jednym spośród następujących
kryteriów:
a)      zajmują istotny obszar produkcji;
b)      stanowią istotną
wartość produkcji;
c)      są produkowane lub udostępniane
na rynku przez znaczną liczbę podmiotów zawodowych w Unii;
d)      zawierają substancje, które w
odniesieniu do wszystkich lub określonych zastosowań muszą
podlegać szczególnym przepisom dotyczącym ochrony zdrowia ludzi i
zwierząt oraz ochrony środowiska.
2.           Rodzaje i gatunki, o których mowa w
ust. 1, są wymienione w załączniku I.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zmieniających załącznik I w
celu dostosowania go do postępu technicznego i naukowego oraz zmian danych
ekonomicznych zgodnie z art. 140.
4.           Niniejszy tytuł ma zastosowanie
również do podkładek i innych części roślin (zwanych
dalej łącznie „podkładkami”), które należą do rodzajów
i gatunków niewymienionych w załączniku I, jeśli materiał
jednego z rodzajów lub gatunków wymienionych w załączniku I, lub ich
mieszańców, jest na nich zaszczepiony.
Artykuł 12
Kategorie materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin
1.           Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin może być produkowany i udostępniany na
rynku wyłącznie w ramach jednej z następujących kategorii:
a)      materiał kategorii przedbazowy;
b)      materiał kategorii bazowy;
c)      materiał kategorii kwalifikowany;
d)      materiał kategorii standard.
2.           Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin nie może być produkowany i udostępniany
na rynku jako materiał kategorii standard, jeżeli należy do
rodzajów i gatunków, dla których koszty i działania kwalifikacyjne
niezbędne do produkcji i udostępnienia na rynku materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin jako materiału kategorii
przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany są proporcjonalne:
a)      do celu zapewnienia bezpieczeństwa
żywności i paszy; oraz
b)      do wyższego poziomu
tożsamości, zdrowia i jakości materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin wynikającego ze spełnienia wymogów dla
materiału kategorii przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany w porównaniu do
wymogów dla materiału kategorii standard.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych wymieniających rodzaje lub gatunki,
których materiał przeznaczony do reprodukcji roślin nie może
być wprowadzany do obrotu jako materiał kategorii standard, jak
określono w ust. 2, zgodnie z art. 140.
4.           Na zasadzie odstępstwa od ust.
2 i 3, materiał przeznaczony do reprodukcji roślin jest produkowany i
udostępniany na rynku jako materiał kategorii standard,
wyłącznie jeżeli zastosowanie ma co najmniej jeden z
następujących przypadków:
a)      należy do odmiany z opisem uznanym
urzędowo;
b)      jest materiałem niejednorodnym w
rozumieniu art. 14 ust. 3;
c)      jest materiałem przeznaczonym do
reprodukcji roślin na rynku niszowym w rozumieniu art. 36 ust. 1.
ROZDZIAŁ II
Wymogi dotyczące produkcji i udostępniania na rynku
Sekcja 1
Wykaz wymogów
Artykuł 13
Produkcja i udostępnianie na rynku materiału kategorii
przedbazowy, bazowy, kwalifikowany i standard
1.           Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin produkowany i udostępniany na rynku powinien
być zgodny z następującymi wymogami:
a)      wymogami dotyczącymi rejestracji,
określonymi w sekcji 2;
b)      wymogami dotyczącymi produkcji i
jakości, określonymi w sekcji 3 dla odpowiedniej kategorii;
c)      wymogami dotyczącymi
postępowania określonymi w sekcji 4;
d)      wymogami dotyczącymi identyfikacji,
a także w stosownych przypadkach kwalifikacji, określonymi w sekcji
5.
2.           Ustęp 1 lit. b) nie ma
zastosowania do wymogów dotyczących produkcji materiału przeznaczonego
do reprodukcji roślin, o którym mowa w art. 14 ust. 3 i art. 36.
Artykuł 14
Wymóg przynależności do zarejestrowanych odmian
1.           Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin może być produkowany i udostępniany na
rynku, wyłącznie jeżeli należy do odmiany zarejestrowanej w
krajowym rejestrze odmian, o którym mowa w art. 51, lub w unijnym rejestrze
odmian, o którym mowa w art. 52.
2.           Na zasadzie odstępstwa od ust.
1 niniejszego artykułu podkładki mogą być produkowane i
udostępniane na rynku, jeśli nie należą do odmiany
zarejestrowanej w krajowym rejestrze odmian lub w unijnym rejestrze odmian.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych określających, na zasadzie
odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu, że materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin nienależący do odmiany w
rozumieniu art. 10 ust. 1 (zwany dalej „materiałem niejednorodnym”) i
niespełniający wymogów dotyczących odrębności,
wyrównania i trwałości, określonych w art. 60, 61 i 62, oraz
odpowiedniej wartości gospodarczej lub użytkowej, lub
zrównoważonej wartości gospodarczej lub użytkowej,
określonych w art. 58 i 59, może być produkowany i
udostępniany na rynku, zgodnie z art. 140.
Takie akty delegowane mogą określać
jeden lub więcej spośród następujących elementów w odniesieniu
do materiału niejednorodnego:
a)      reguły dotyczące etykietowania
i pakowania;
b)      reguły dotyczące opisu
materiału, w tym metod hodowli i wykorzystanego materiału
macierzystego, opisu systemu produkcji materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin oraz dostępności próbek wzorcowych;
c)      reguły dotyczące informacji i
próbek produkcyjnych, które mają być utrzymywane przez podmioty
zawodowe, oraz utrzymania materiału;
d)      ustanowienie przez właściwe
organy rejestrów materiału niejednorodnego, warunków rejestracji i
treści takich rejestrów;
e)      ustalenie opłat i pozycji kosztów do
obliczania tych opłat dotyczących rejestracji materiału
niejednorodnego, o którym mowa w lit. d), w sposób zapewniający, by
opłata ta nie stanowiła przeszkody w rejestracji danego
materiału niejednorodnego.
Takie akty delegowane są przyjmowane do dnia [Office
of Publications, please insert date of application of this Regulation…] r. Mogą
one być przyjmowane w odniesieniu do określonych rodzajów lub
gatunków.
Artykuł 15
Wymóg przynależności do zarejestrowanych klonów
Materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin należący do klona może być produkowany i
udostępniany na rynku, wyłącznie jeżeli ten klon jest
zarejestrowany w krajowym rejestrze odmian, o którym mowa w art. 51, lub w
unijnym rejestrze odmian, o którym mowa w art. 52.
Sekcja 2
wymogi dotyczące produkcji i jakości
Artykuł 16
Wymogi dotyczące produkcji i jakości materiału przeznaczonego
do reprodukcji roślin
1.           Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin jest produkowany zgodnie z wymogami dotyczącymi
produkcji określonymi w części A załącznika II i
udostępniany na rynku jedynie wtedy, gdy spełnia wymogi
dotyczące jakości, określone w części B
załącznika II.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych uzupełniających wymogi, o których
mowa w ust. 1, zgodnie z art. 140. W stosownych przypadkach te akty delegowane
mogą określać wymogi wskazane w załączniku II
część D.
3.           Takie akty delegowane
uwzględniają stosowne międzynarodowe zalecenia techniczne i
naukowe dotyczące norm:
a)      przepisy dotyczące systemu
nasiennego Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (zwanej dalej
„OECD”);
b)      normy dotyczące sadzeniaków
Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (zwanej dalej EKG ONZ);
c)      reguły dotyczące pobierania
próbek i badań Międzynarodowego Związku Oceny Nasion (zwanego
dalej ISTA); oraz
d)      reguły Europejskiej i
Śródziemnomorskiej Organizacji Ochrony Roślin (EPPO).
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zmieniających części A i B
załącznika II w celu dostosowania ich do postępu technicznego i
naukowego zgodnie z art. 140.
Sekcja 3
Wymogi dotyczące postępowania
Artykuł 17
Partie
1.           Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin jest udostępniany na rynku w partiach. Partie te
są wystarczająco jednorodne i zidentyfikowane jako różne od
innych partii materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin.
2.           Podczas przetwarzania, pakowania,
przechowywania, transportu lub dostawy partie materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin o różnym pochodzeniu pierwotnym mogą
zostać połączone w nową partię. W takim przypadku
podmiot zawodowy prowadzi rejestry zawierające dane na temat pochodzenia
pierwotnego poszczególnych składników nowej partii.
3.           Podczas przetwarzania, pakowania,
przechowywania, transportu lub dostawy partie materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin mogą zostać podzielone na dwie lub
więcej partii. W takim przypadku podmiot zawodowy prowadzi rejestry
dotyczące pochodzenia pierwotnego nowych partii.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających dodatkowe reguły
dla określonych rodzajów lub gatunków w odniesieniu do jednego lub
więcej spośród następujących elementów, zgodnie z art. 140:
a)      maksymalnej wielkości partii w celu
zapewnienia jednorodności danego materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin;
b)      składu partii w celu zapewnienia
zachowania tożsamości danego materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin;
c)      identyfikacji partii w celu zapewnienia
identyfikowalności danego materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin.
Artykuł 18
Opakowania, pojemniki i wiązki oraz reguły dotyczące
małych opakowań i pojemników
1.           Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin jest udostępniany na rynku jako pojedyncze
rośliny lub w opakowaniach, pojemnikach lub wiązkach.
2.           Opakowania i pojemniki muszą
być zamknięte w taki sposób, aby nie można było ich
otworzyć bez naruszenia ich zamknięcia oraz, w przypadku
opakowań, bez pozostawienia widocznych śladów.
3.           Wiązki powinny być
powiązane w taki sposób, aby materiał tworzący ich części
nie mógł zostać oddzielony bez uszkodzenia wiązania lub
wiązań.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych określających reguły dla
określonych rodzajów lub gatunków w odniesieniu do jednego lub więcej
spośród następujących elementów, zgodnie z art. 140:
a)      zamknięcia, w tym
zapieczętowania lub ponownego zapieczętowania, opakowań,
pojemników lub wiązek mającego na celu zapewnienie
tożsamości danego materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin i uniknięcia niekontrolowanego mieszania się partii;
b)      ustanowienia wymogu, aby materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin był udostępniany na rynku
wyłącznie w opakowaniach, pojemnikach lub wiązkach w celu
łatwiejszej identyfikowalności danych partii.
5.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych określających szczególne
reguły dotyczące produkcji i udostępniania na rynku
określonych rodzajów lub gatunków w małych opakowaniach, pojemnikach
lub wiązkach, zgodnie z art. 140. Reguły te mogą dotyczyć
jednego lub więcej spośród następujących elementów:
a)      maksymalnej wielkości i
objętości małych opakowań, pojemników lub wiązek;
b)      koloru i treści etykiet oraz metod
etykietowania małych opakowań, pojemników lub wiązek;
c)      badania małych opakowań,
pojemników lub wiązek oraz zawartego w nich materiału przeznaczonego
do reprodukcji roślin;
d)      zamknięcia małych
opakowań.
Sekcja 4
Wymogi dotyczące kwalifikacji, identyfikacji i etykietowania
Artykuł 19
Kwalifikacja i identyfikacja materiału kategorii przedbazowy, bazowy
lub kwalifikowany oraz identyfikacja materiału kategorii standard
1.           Materiał kategorii przedbazowy,
bazowy lub kwalifikowany jest kwalifikowany i identyfikowany przy pomocy
etykiety urzędowej („etykieta urzędowa”).
2.           Etykiety urzędowe
poświadczają, że materiał kategorii przedbazowy, bazowy lub
kwalifikowany jest zgodny z wymogami dotyczącymi produkcji i jakości,
o których mowa w art. 16.
3.           Kwalifikacja, o której mowa w ust. 1
i 2, opiera się na inspekcjach polowych, pobieraniu próbek i badaniach
przeprowadzonych zgodnie z regułami, o których mowa w art. 20 (zwanymi
dalej: „systemami kwalifikacji”), i przepisami art. 22–26.
4.           Materiał kategorii standard
jest identyfikowany przy pomocy etykiety podmiotu („etykieta podmiotu”).
5.           Etykiety podmiotów
poświadczają, że materiał kategorii standard jest zgodny z
odpowiednimi wymogami dotyczącymi jakości, o których mowa w art. 16.
Artykuł 20
Systemy kwalifikacji
1.           Systemy kwalifikacji materiału
kategorii przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany są określone w
części C załącznika II.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych uzupełniających systemy
kwalifikacji, zgodnie z art. 140. W stosownych przypadkach te akty delegowane
mogą określać wspomniane systemy, jak określono w
załączniku II część D.
3.           Takie akty delegowane uwzględniają
mające zastosowanie międzynarodowe zalecenia techniczne i naukowe
dotyczące norm, takie jak:
a)      przepisy dotyczące systemu
nasiennego OECD;
b)      normy dotyczące sadzeniaków EKG ONZ;

c)      reguły dotyczące pobierania
próbek i badań ISTA; oraz
d)      reguły EPPO.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zmieniających części C i D
załącznika II w celu dostosowania ich do postępu technicznego i
naukowego, zgodnie z art. 140.
Artykuł 21
Treść etykiety urzędowej i etykiety podmiotu
1.           Etykieta urzędowa i etykieta
podmiotu zawierają informacje określone w załączniku III
część A.
2.           Etykieta urzędowa i etykieta
podmiotu są sporządzane w jednym z języków urzędowych Unii
Europejskiej. Muszą być one czytelne, trwałe, drukowane po
jednej stronie, wcześniej nieużywane i łatwo dostrzegalne.
3.           Urzędowa etykieta ma inny kolor
dla każdej kategorii materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin.
4.           W przypadku gdy, na podstawie art.
74 ust. 1 oraz art. 75 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr …/… [Office of Publication,
please insert number of Regulation on protective measures against pests of
plants], wymagane jest wydanie paszportu roślin, etykieta
urzędowa zawiera paszport roślin określony w art. 78 ust. 3 tego
rozporządzenia.
5.           Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych określających wymogi, poza wymogami, o których
mowa w ust. 1 i 2, dla etykiet urzędowych i etykiet podmiotów, zgodnie z
art. 140. Wymogi te dotyczą jednego lub więcej spośród
następujących elementów:
a)      koloru etykiety dla szczególnych
kategorii i innych grup materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin;
b)      oznaczeń dotyczących numeru
etykiety;
c)      oznaczenia pokoleń materiału
kategorii przedbazowy, bazowy, kwalifikowany i standard;
d)      oznaczeń rodzajów odmian, w tym
mieszańców wewnątrzgatunkowych lub międzygatunkowych;
e)      oznaczenia dalszych podziałów
kategorii spełniających różne warunki;
f)       w przypadku mieszanek oznaczenia
udziału procentowego w masie różnych składników według
gatunków i, w stosownych przypadkach, odmian;
g)      oznaczeń dotyczących
planowanego wykorzystania materiału.
6.           Niniejszy artykuł stosuje
się nie naruszając przepisów art. 49 ust. 4 rozporządzenia (WE)
nr 1107/2009 dotyczącego etykiet i dokumentów towarzyszących
zaprawianym nasionom w rozumieniu tego rozporządzenia.
7.           Komisja przyjmuje, w drodze aktów
wykonawczych, format lub formaty etykiety urzędowej i etykiety podmiotu.
Formaty te mogą być przyjmowane dla poszczególnych rodzajów lub
gatunków. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
Artykuł 22
Odpowiedzialność za sporządzanie i umieszczanie etykiet
urzędowych
Etykiety urzędowe są
sporządzane i umieszczane przez:
a)           podmiot zawodowy pod urzędowym
nadzorem właściwego organu; lub
b)           właściwy organ,
jeżeli zwróci się o to podmiot zawodowy lub jeżeli dany podmiot
zawodowy nie jest do tego upoważniony na podstawie art. 23.
Artykuł 23
Udzielanie podmiotom zawodowym zezwoleń na przeprowadzanie kwalifikacji
i sporządzanie etykiet urzędowych
1.           Podmioty zawodowe mogą
uzyskać zezwolenie właściwego organu na przeprowadzanie kwalifikacji
i sporządzanie etykiet urzędowych pod urzędowym nadzorem, o
którym mowa w art. 22 lit. a), wyłącznie jeśli
spełniają wszystkie następujące warunki:
a)      posiadają wiedzę niezbędną,
by spełniać wymogi dotyczące produkcji i jakości oraz
zachować zgodność z systemami kwalifikacji przyjętymi na
podstawie art. 16 ust. 2 i art. 20 ust. 2 oraz, w stosownych przypadkach,
spełniają wymogi przyjęte na podstawie ust. 3 lit. a)
niniejszego artykułu;
b)      posiadają sprzęt i laboratoria
odpowiednie, by prawidłowo i skutecznie stosować wymogi, o których
mowa w art. 16 ust. 2 i art. 20 ust. 2, w szczególności sprzęt i
laboratoria zgodne z wymogami przyjętymi na podstawie ust. 3 lit. b) i c),
lub mają do nich dostęp;
c)      zidentyfikowały i są w stanie
monitorować punkty krytyczne procesu produkcji, które mogą
wpływać na jakość i tożsamość materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin, oraz prowadzą rejestry wyników
tego monitorowania;
d)      są w stanie zapewnić
możliwość identyfikowania partii, o której mowa w art. 7;
e)      wprowadziły systemy i przepisy
mające na celu zapewnienie spełnienia wymogów dotyczących
identyfikowalności, określonych w art. 8;
f)       wykorzystują personel laboratoryjny
i przeprowadzający inspekcje o odpowiednich kwalifikacjach, w
szczególności personel laboratoryjny i przeprowadzający inspekcje
zgodny z wymogami przyjętymi na podstawie ust. 3 lit. c).
2.           Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1,
może zostać udzielone w odniesieniu do określonych lub
wszystkich rodzajów lub gatunków.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych uzupełniających przepisy ust. 1, w
celu zapewnienia zdolności podmiotów zawodowych do prawidłowego
przeprowadzania wiarygodnej kwalifikacji odnośnego materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin, zgodnie z art. 140. Te akty
delegowane mogą dotyczyć jednego lub więcej spośród
następujących elementów:
a)      kwalifikacji, przeszkolenia i
działań podmiotów zawodowych oraz innych osób, którym podmioty
zawodowe mogą powierzyć inspekcje polowe, pobieranie próbek i
badania;
b)      odpowiednich pomieszczeń i
dostępności określonego sprzętu, które mają być
wykorzystywane przez odnośne podmioty zawodowe;
c)      wymogów dotyczących laboratoriów,
którym podmioty zawodowe mogą powierzyć badania.
Artykuł 24
Urzędowy nadzór właściwych organów
1.           Do celów urzędowego nadzoru, o
którym mowa w art. 22 lit. a), właściwe organy przeprowadzają co
najmniej raz w roku audyty, aby zapewnić spełnianie przez podmiot
zawodowy wymogów, o których mowa w art. 23.
2.           Do celów urzędowego nadzoru, o
którym mowa w art. 22 lit. a), właściwe organy przeprowadzają
ponadto inspekcje urzędowe, pobieranie próbek i badania części
upraw na polach i partii materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin, aby potwierdzić zgodność tego materiału z
wymogami dotyczącymi produkcji i jakości, o których mowa w art. 16
ust. 2. Część ta określana jest w oparciu o potencjalne
ryzyko niezgodności z tymi wymogami.
3.           Oprócz inspekcji, pobierania próbek
i przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 2, właściwe
organy mogą przeprowadzić dalsze inspekcje polowe, pobieranie próbek
i badania, jeżeli zwróci się o to podmiot zawodowy.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych uzupełniających przepisy ust. 1, 2
i 3 zgodnie z art. 140. Te akty delegowane mogą dotyczyć jednego lub
więcej spośród następujących elementów:
a)      części upraw na polach, która
ma podlegać inspekcjom, pobieraniu próbek i badaniom, o których mowa w
ust. 2, w odniesieniu do określonych rodzajów lub gatunków;
b)      działań w zakresie
monitorowania, które mają być prowadzone przez właściwe
organy.
Artykuł 25
Etykiety urzędowe sporządzane przez właściwe organy
W przypadku gdy urzędowe etykiety są
sporządzane przez właściwe organy, o których mowa w art. 22 lit.
b), właściwe organy przeprowadzają wszelkie niezbędne
inspekcje polowe, pobieranie próbek i badania zgodnie z systemami kwalifikacji
przyjętymi na podstawie art. 20 ust. 2, w celu potwierdzenia
zgodności z wymogami dotyczącymi produkcji i jakości
przyjętymi na podstawie art. 16 ust. 2.
Artykuł 26
Cofnięcie lub zmiana zezwolenia
1.           Jeśli właściwy organ
stwierdzi po przyznaniu zezwolenia, o którym mowa w art. 23 ust. 1, że
podmiot zawodowy nie spełnia wymogów, o których mowa w tym artykule,
żąda od podmiotu zawodowego podjęcia działań
naprawczych w określonym terminie.
2.           Właściwy organ
bezzwłocznie cofa lub stosownie zmienia zezwolenie, jeżeli podmiot
zawodowy nie zastosuje działań naprawczych, o których mowa w ust. 1
niniejszego artykułu, w określonym terminie.
Artykuł 27
Powiadomienie o zamiarze produkowania i kwalifikacji materiału
kategorii przedbazowy, bazowy i kwalifikowany
Podmioty zawodowe informują
właściwe organy w odpowiednim czasie o swoim zamiarze produkowania
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin kategorii przedbazowy,
bazowy i kwalifikowany oraz prowadzenia kwalifikacji, o której mowa w art. 19
ust. 1. Powiadomienie określa odnośne gatunki roślin i
kategorie.
Artykuł 28
Sporządzanie etykiety podmiotu dla materiału kategorii standard
Etykiety podmiotów są sporządzane i
umieszczane przez podmioty zawodowe po sprawdzeniu za pomocą ich
własnych inspekcji, pobierania próbek i badań, że materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin jest zgodny z wymogami dotyczącymi
produkcji i jakości, o których mowa w art. 16.
Artykuł 29
Odniesienie do partii
1.           Etykieta urzędowa i etykieta
podmiotu są sporządzane w odniesieniu do partii. Są one
umieszczane, w stosownych przypadkach, na poszczególnych roślinach lub na
zewnętrznej stronie opakowań, pojemników i wiązek.
2.           Jeżeli partia jest dzielona na
kilka partii, dla każdej partii sporządza się nową
etykietę urzędową lub etykietę podmiotu. Jeśli kilka
partii jest łączonych w jedną nową partię, dla partii
tej sporządza się nową etykietę urzędową lub
etykietę podmiotu.
ROZDZIAŁ III
Badania
Artykuł 30
Badania pokwalifikacyjne materiału kategorii przedbazowy, bazowy i
kwalifikowany
1.           Po kwalifikacji, o której mowa w
art. 19 ust. 1, właściwe organy mogą przeprowadzić badania
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin (zwane dalej
„badaniami pokwalifikacyjnymi”) w celu potwierdzenia jego zgodności z
wymogami dotyczącymi jakości, o których mowa w art. 16 ust. 2, i
systemami kwalifikacji przyjętymi zgodnie z art. 20 ust. 2.
2.           Właściwe organy opracowują
i planują badania pokwalifikacyjne na podstawie analizy ryzyka
dotyczącej możliwej niezgodności danego materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin z tymi wymogami.
3.           Badania pokwalifikacyjne są
prowadzone na podstawie próbek pobranych przez właściwy organ. Ich
celem jest ocena tożsamości i czystości danego materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających reguły
dotyczące badań pokwalifikacyjnych materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin należącego do określonych rodzajów lub
gatunków zgodnie z art. 140. Reguły te uwzględniają rozwój
wiedzy naukowej i technicznej. Mogą one dotyczyć:
a)      proporcji próbek poddanych badaniom z
podziałem na rodzaje, gatunki i kategorie;
b)      procedury badania.
Artykuł 31
Niezgodność podmiotów zawodowych z wymogami dotyczącymi
jakości oraz systemami kwalifikacji
1.           Jeśli badania pokwalifikacyjne
wykażą, że materiał kategorii przedbazowy, bazowy lub
kwalifikowany nie został wyprodukowany lub udostępniony na rynku
zgodnie z wymogami dotyczącymi produkcji i jakości, o których mowa w
art. 16 ust. 2, oraz systemami certyfikacji, o których mowa w art. 20 ust. 2,
właściwe organy zapewniają podjęcie przez podmiot zawodowy
niezbędnych działań naprawczych. Działania te zapewniają
zgodność danego materiału z tymi wymogami lub jego wycofanie z
rynku.
2.           Jeżeli wielokrotnie podczas
badań pokwalifikacyjnych okaże się, że podmiot zawodowy
produkuje lub udostępnia na rynku materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin, który nie jest zgodny z wymogami dotyczącymi
jakości, o których mowa w art. 16 ust. 2, lub systemami certyfikacji, o
których mowa w art. 20, zastosowanie mają przepisy art. 26 ust. 2.
ROZDZIAŁ IV
Mieszanki
Artykuł 32
Mieszanki rodzajów i gatunków wymienionych w załączniku I
1.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych przyjmujących reguły dotyczące
produkcji i udostępniania na rynku mieszanek materiału przeznaczonego
do reprodukcji roślin należącego do różnych rodzajów lub
gatunków wymienionych w załączniku I, lub różnych odmian
wspomnianych rodzajów lub gatunków, zgodnie z art. 140. Reguły te
mogą odstępować od następujących przepisów:
a)      wymogów dotyczących produkcji i
jakości przyjętych zgodnie z art. 16 ust. 2;
b)      przepisów art. 17 dotyczących
partii;
c)      przepisów art. 18 dotyczących
opakowań, pojemników i wiązek, a także reguł
dotyczących małych opakowań i pojemników; oraz
d)      przepisów art. 21 dotyczących
treści i formatu etykiety urzędowej i etykiety podmiotu.
2.           Reguły, o których mowa w ust.
1, dotyczą jednego lub kilku spośród następujących
elementów:
a)      maksymalnej wielkości i
objętości partii, opakowań, pojemników lub wiązek;
b)      koloru i treści etykiet;
c)      nadania nazwy mieszance oraz opisu
składu mieszanki;
d)      zamknięcia opakowań, pojemników
lub wiązek;
e)      wymogów dotyczących produkcji i
inspekcji tych mieszanek;
f)       wymogów ułatwiających
identyfikowalność udziału procentowego w masie różnych
składników według gatunków i, w stosownych przypadkach, odmian.
Artykuł 33
Mieszanki dla ochrony
1.           Właściwe organy mogą
zezwolić na produkcję i udostępnianie na rynku mieszanki
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należącego
do rodzajów lub gatunków wymienionych w załączniku I z materiałem
przeznaczonym do reprodukcji roślin należącym do rodzajów lub
gatunków niewymienionych w załączniku I, jeżeli ta mieszanka
spełnia oba następujące warunki:
a)      przyczynia się do ochrony zasobów
genetycznych i środowiska naturalnego;
b)      jest naturalnie związana z
określonym regionem (zwanym dalej „regionem pochodzenia pierwotnego”).
Mieszanka ta jest dalej nazywana „mieszanką dla ochrony”.
2.           Jeśli właściwy organ
zezwala na produkcję i udostępnianie na rynku mieszanki dla ochrony,
określa on region pochodzenia pierwotnego, uwzględniając
informacje z urzędów lub organizacji odpowiedzialnych za genetyczne zasoby
roślin.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych określających w odniesieniu do
wszystkich lub określonych rodzajów lub gatunków zgodnie z art. 140:
a)      procedurę udzielania zezwolenia, o
którym mowa w ust. 1;
b)      wymogi dotyczące zezwolenia, o
którym mowa w ust. 1, oprócz wymogów określonych w tym ustępie;
c)      wymogi dotyczące opakowań i
pojemników mieszanek dla ochrony;
d)      wymogi dotyczące etykietowania
mieszanek dla ochrony;
e)      reguły dotyczące
określania regionu pochodzenia pierwotnego;
f)       obowiązek podmiotów zawodowych
dotyczący zgłaszania produkcji i udostępniania na rynku
mieszanek dla ochrony;
g)      obowiązek państw
członkowskich dotyczący składania Komisji sprawozdań ze
stosowania przepisów niniejszego artykułu.
ROZDZIAŁ V
Odstępstwa
Sekcja 1
Odstępstwa od wymogów dotyczących rejestracji
Artykuł 34
Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin odmian, których
rejestracja jest w toku
1.           Na zasadzie odstępstwa od art.
14 ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić podmiotom zawodowym
na udostępnianie na rynku przez określony czas, w celu badań i
prób, w gospodarstwach lub w innych pomieszczeniach produkcyjnych, maksymalnych
ilości materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin
należącego do odmiany niezarejestrowanej w krajowym rejestrze odmian
na podstawie art. 79 lub unijnym rejestrze odmian na podstawie art. 94 ust. 1.
2.           Zezwolenia, o których mowa w ust. 1,
mogą zostać przyznane wyłącznie wtedy, gdy materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin należy do odmiany, w odniesieniu
do której złożono wniosek o rejestrację w krajowym rejestrze
odmian na podstawie art. 66 lub o rejestrację w unijnym rejestrze odmian
na podstawie art. 94.
3.           Aby uzyskać zezwolenie, o
którym mowa w ust.1, podmiot zawodowy przedstawia właściwym organom
państw członkowskich, w których odbywać się mają
odpowiednie badania i próby, wniosek zawierający następujące
informacje:
a)      opis proponowanych badań i prób;
b)      cele, którym służą te
proponowane badania i próby;
c)      miejsca, w których te badania i próby
mają zostać przeprowadzone;
d)      tymczasowe oznaczenie odmiany wskazane we
wniosku o rejestrację;
e)      procedurę utrzymania danej odmiany;
f)       informacje na temat organu, przed którym
złożono wniosek o rejestrację odmiany, oraz odniesienie
przypisane do tego wniosku;
g)      okres ważności zezwolenia
objętego wnioskiem;
h)      ilości materiału, który ma
zostać udostępniony na rynku.
4.           Państwa członkowskie,
których właściwe organy udzieliły zezwolenia, o którym mowa w
ust. 1, powiadamiają o tym pozostałe państwa członkowskie,
Komisję i Europejską Agencję ds. Odmian Roślin (zwaną
dalej „Agencją”).
5.           Co roku do dnia 31 marca Agencja
składa sprawozdanie Komisji i państwom członkowskim na temat
zezwoleń udzielonych na podstawie ust. 1 oraz informacji przekazanych na
podstawie ust. 3 podczas poprzedniego roku.
6.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych uzupełniających ust. 1, 2 i 3
poprzez określenie wymogów dotyczących następujących
elementów zgodnie z art. 140:
a)      etykietowania opakowań; oraz
b)      maksymalnych ilości, które mogą
być udostępniane na rynku w odniesieniu do określonych rodzajów
lub gatunków na podstawie ust. 1.
Artykuł 35
Odstępstwa od wymogów dotyczących rejestracji w przypadku
przejściowych trudności z zaopatrzeniem
1.           Na zasadzie odstępstwa od art.
14 ust. 1 i w celu usunięcia przejściowych trudności z
zaopatrzeniem w materiał przeznaczony do reprodukcji roślin, które
mogą występować w Unii, Komisja może, w drodze aktów
wykonawczych, upoważnić państwa członkowskie do zezwolenia
na okres nie dłuższy niż jeden rok na produkcję i
udostępnianie na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin należącego do odmiany niewłączonej do krajowego
rejestru odmian lub unijnego rejestru odmian. Te akty wykonawcze mogą
określać maksymalne ilości, które mogą być
udostępniane na rynku, w odniesieniu do poszczególnych rodzajów lub
gatunków.
2.           Akty wykonawcze, o których mowa w
ust. 1, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o
której mowa zgodnie z art. 141 ust. 3.
3.           Zezwolenia, o których mowa w ust. 1,
przyznawane są na podstawie uzasadnionego wniosku złożonego
przez dane państwo członkowskie.
4.           Zezwolenia te są wydawane
jedynie pod warunkiem, że odstępstwo, o którym mowa w ust. 1, jest
niezbędne i proporcjonalne do celu usunięcia przejściowych
trudności z zaopatrzeniem w dany materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin.
5.           Etykieta materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin udostępnianego na rynku na
podstawie ust. 1 jest brązowa. Zawiera ona stwierdzenie, że dany
materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należy do
niezarejestrowanej odmiany.
Artykuł 36
Odstępstwa od wymogów dotyczących rejestracji w przypadku
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin na rynku niszowym
1.           Przepisy art. 14 ust. 1 nie mają
zastosowania do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin,
jeśli spełnione są wszystkie poniższe warunki:
a)      jest on udostępniany na rynku w
małych ilościach przez osoby inne niż podmioty zawodowe lub
przez podmioty zawodowe zatrudniające nie więcej niż
dziesięć osób i których obrót roczny lub suma bilansowa nie
przekracza 2 mln EUR;
b)      jest on opatrzony etykietą z
oznaczeniem „materiał przeznaczony do reprodukcji roślin na rynku
niszowym”.
Taki materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin jest dalej nazywany „materiałem przeznaczonym do reprodukcji
roślin na rynku niszowym”.
2.           Osoby, które produkują
materiał przeznaczony do reprodukcji roślin na rynku niszowym,
prowadzą rejestry ilości materiału wyprodukowanego i
udostępnionego na rynku z podziałem na rodzaje, gatunki lub typ materiału.
Na żądanie udostępniają te rejestry właściwym
organom.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych określających, w odniesieniu do
produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin na rynku niszowym należącego do
określonych rodzajów lub gatunków, jeden lub więcej spośród
następujących elementów zgodnie z art. 140:
a)      maksymalny rozmiar opakowań,
pojemników lub wiązek;
b)      wymogi dotyczące
identyfikowalności, partii i etykietowania danego materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin na rynku niszowym;
c)      warunków udostępniania na rynku.
Sekcja 2
Odstępstwo od wymogów dotyczących produkcji i jakości
Artykuł 37
Obniżone wymogi dotyczące kiełkowania i inne obniżone
wymogi dotyczące jakości w przypadku przejściowych
trudności z zaopatrzeniem
1.           Aby zlikwidować
przejściowe trudności z ogólnym zaopatrzeniem w materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin, które mogą występować w
państwie członkowskim, właściwy organ tego państwa członkowskiego
może zezwolić na udostępnianie na rynku materiału siewnego
o ograniczonej zdolności kiełkowania, pod warunkiem że
zdolność ta jest obniżona o mniej niż 5 % w porównaniu
ze zdolnością kiełkowania wymaganą na podstawie art. 16
ust. 2.
Takie zezwolenie przyznaje się, na podstawie
uzasadnionego wniosku złożonego przez podmiot zawodowy, na
określony czas, który nie może przekraczać czterech
miesięcy.
Na etykiecie materiału siewnego, o którym
mowa w ust. 1, podaje się faktyczną niższą
zdolność kiełkowania.
2.           Aby zlikwidować
przejściowe trudności z ogólnym zaopatrzeniem w materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin, które mogą występować w
państwie członkowskim, właściwy organ tego państwa członkowskiego
może zezwolić na udostępnianie na rynku materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin o obniżonych wymogach
dotyczących jakości, innych niż obniżony wymóg
dotyczący kiełkowania, o którym mowa w ust. 1, w porównaniu z
wymogami dotyczącymi jakości mającymi zastosowanie na podstawie
art. 16 ust. 2.
Takie zezwolenie przyznaje się, na podstawie
uzasadnionego wniosku złożonego przez podmiot zawodowy, na
określony czas, który nie może przekraczać czterech
miesięcy.
Etykieta materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin udostępnianego na rynku na podstawie niniejszego
ustępu jest brązowa. Podaje się na niej informację, że
przedmiotowy materiał przeznaczony do reprodukcji roślin jest zgodny
z niższymi wymogami dotyczącymi jakości niż te, o których mowa
w art. 16 ust. 2.
3.           Państwa członkowskie
powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie
o każdym zezwoleniu wydanym na podstawie ust. 1 i 2.
4.           Komisja może podjąć
decyzję, w drodze aktów wykonawczych, o uchyleniu lub zmianie
zezwoleń, o których mowa w ust. 1 lub 2, jeśli środki te nie
są zgodne z warunkami wymienionymi w tych ustępach lub zostaną
uznane za nieodpowiednie lub nieproporcjonalne do osiągnięcia celów
tych ustępów. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
Sekcja 3
Odstępstwa od wymogów dotyczących etykietowania, kwalifikacji i
identyfikacji
Artykuł 38
Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin, który nie jest
ostatecznie zakwalifikowany
1.           Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin, inny niż
nasiona, o których mowa w art. 39, który został zebrany w jednym
państwie członkowskim, ale który nie został jeszcze ostatecznie
zakwalifikowany jako materiał kategorii przedbazowy, bazowy lub
kwalifikowany na podstawie art. 19 ust. 1, może być udostępniany
na rynku z odniesieniem do tych kategorii, jeżeli:
a)      przed zbiorem właściwy organ
przeprowadził inspekcję polową, która potwierdziła
zgodność tego materiału z wymogami dotyczącymi produkcji i
jakości, o których mowa w art. 16 ust. 2;
b)      dany materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin jest określony jako materiał
niezakwalifikowany ostatecznie na podstawie art. 19; oraz
c)      spełnione są wymogi
określone w ust. 2–6.
2.           Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin, o którym mowa w ust. 1, może być
udostępniony na rynku wyłącznie raz, przez jeden podmiot
zawodowy drugiemu podmiotowi zawodowemu, bez dalszego przekazywania go
żadnej innej osobie.
3.           Podmiot
zawodowy z wyprzedzeniem informuje właściwy organ o swoim zamiarze
udostępnienia na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin, o którym mowa w ust. 1.
4.           Jeśli państwo
członkowskie, w którym został zebrany materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin, (zwane dalej „państwem członkowskim
produkcji”) oraz państwo członkowskie, w którym materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin jest kwalifikowany na podstawie art. 19
ust. 1, (zwane dalej „państwem członkowskim kwalifikacji”) są
różne, właściwe organy zainteresowanych państw
członkowskich wymieniają odpowiednie informacje dotyczące
udostępniania na rynku tego materiału.
5.           Na żądanie państwo
członkowskie produkcji dostarcza wszystkie istotne informacje
dotyczące produkcji państwu członkowskiemu kwalifikacji.
Państwo członkowskie kwalifikacji dostarcza informacje na temat kwalifikowanych
ilości państwu członkowskiemu produkcji.
6.           Komisja
jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych przyjmujących
szczególne reguły dotyczące materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do
następujących elementów zgodnie z art. 140:
a)      opakowań,
pojemników i wiązek oraz reguł dotyczących małych
opakowań i pojemników;
b)      etykietowania
takiego materiału.
7.           Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin, inny niż
nasiona, o których mowa w art. 39, który został zebrany w państwie
trzecim, ale który nie został jeszcze ostatecznie zakwalifikowany jako
materiał kategorii przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany na podstawie art.
19 ust. 1, może być jednak udostępniany na rynku z odniesieniem
do tych kategorii, jeżeli:
a)      przyjęta została decyzja w
sprawie równoważności na podstawie art. 44 w odniesieniu do tego
państwa trzeciego;
b)      spełnione są wymogi
określone w ust. 1 lit. a) i b), ust. 2 i 3 i przyjęte na podstawie
ust. 6;
c)      właściwe organy danego
państwa członkowskiego i danego państwa trzeciego
wymieniają istotne informacje dotyczące udostępniania na rynku
tego materiału; oraz
d)      na żądanie właściwe
organy danego państwa trzeciego dostarczają wszystkich stosownych
informacji dotyczących produkcji państwu członkowskiemu
kwalifikacji.
8.           W tym celu zawarte w tych ustępach odesłania do państw
członkowskich produkcji odczytuje się jako odesłania do danego
państwa trzeciego, a zawarte w tych ustępach odesłania do
wymogów określonych na podstawie art. 16 ust. 2 odczytuje się jako
odesłania do wymogów równoważnych.
Artykuł 39
Nasiona niezakwalifikowane jako zgodne z obowiązującymi wymogami
dotyczącymi kiełkowania
1.           Właściwe organy mogą
zezwolić na udostępnianie na rynku przez określony czas nasion
jako materiału kategorii przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany, zanim
potwierdzone zostaną wymogi dotyczące kiełkowania określone
na podstawie art. 16 ust. 2, jeżeli szybkie udostępnienie na rynku
materiału siewnego zostanie uznane za konieczne.
2.           Materiał siewny, o którym mowa
w ust. 1, może być udostępniony na rynku wyłącznie
raz, przez jeden podmiot zawodowy drugiemu podmiotowi zawodowemu, bez dalszego
przekazywania go żadnej innej osobie, na podstawie wstępnego
sprawozdania analitycznego dotyczącego kiełkowania.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych określających warunki, na jakich
materiał siewny określonych rodzajów lub gatunków może być
udostępniany na rynku jako materiał kategorii przedbazowy, bazowy lub
kwalifikowany na podstawie ust. 1 i 2, zgodnie z art. 140. Warunki te mogą
dotyczyć:
a)      wymogów dotyczących etykietowania;
b)      czasu trwania okresu, w którym taki
materiał siewny może być udostępniany na rynku; oraz
c)      treści wstępnego sprawozdania
analitycznego dotyczącego kiełkowania.
Sekcja 4
Odstępstwa od różnych wymogów
Artykuł 40
Bardziej rygorystyczne wymogi dotyczące jakości
1.           Komisja może
upoważnić państwa członkowskie, w drodze aktów
wykonawczych, do przyjęcia bardziej rygorystycznych wymogów
dotyczących produkcji i jakości niż te, o których mowa w art. 16
ust. 2, lub bardziej rygorystycznych reguł kwalifikacji niż te, o
których mowa w art. 20 ust. 1.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
2.           W celu uzyskania upoważnienia,
o którym mowa w ust. 1, państwa członkowskie przedkładają
Komisji wniosek określający:
a)      projekt przepisów zawierający
proponowane wymogi;
b)      uzasadnienie dotyczące
konieczności i proporcjonalności takich wymogów; oraz
c)      informację, czy proponowane wymogi
obowiązywałyby na stałe czy na czas określony.
3.           Upoważnienia, o którym mowa w
ust. 1, udziela się wyłącznie wtedy, gdy spełnione są
następujące warunki:
a)      wdrożenie projektu przepisów, o
których mowa w ust. 2 lit. a), zapewnia poprawę jakości danego
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, ochronę
środowiska lub zrównoważony rozwój rolnictwa; oraz
b)      projekt przepisów jest konieczny i
proporcjonalny do zamierzonych celów.
Artykuł 41
Środki nadzwyczajne
1.           Jeśli materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin może stanowić poważne
ryzyko dla zdrowia człowieka, zwierząt i roślin oraz
środowiska, a ryzyka tego nie można w zadowalającym stopniu
ograniczyć za pomocą środków podjętych przez dane
państwo członkowskie, Komisja – w drodze aktów wykonawczych –
wprowadza niezwłocznie wszelkie odpowiednie tymczasowe środki
nadzwyczajne. Środki te mogą obejmować przepisy
ograniczające udostępnianie na rynku materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin lub zakazujące go, w zależności od
powagi sytuacji.
2.           Środki, o których mowa w ust.
1, mogą być wprowadzane z inicjatywy Komisji lub na wniosek
państwa członkowskiego. Przyjmuje się je zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
3.           Jeżeli występuje
należycie uzasadniona szczególnie pilna konieczność ograniczenia
poważnego ryzyka dla zdrowia człowieka, Komisja przyjmuje akty
wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z procedurą, o
której mowa w art. 141 ust. 4.
4.           Jeżeli państwo
członkowskie oficjalnie poinformuje Komisję o potrzebie wprowadzenia
środków nadzwyczajnych, a Komisja nie podejmie działań zgodnie z
ust. 1, państwo członkowskie może wprowadzić wszelkie
odpowiednie tymczasowe środki nadzwyczajne. Środki te mogą
obejmować przepisy ograniczające na terytorium danego państwa
członkowskiego udostępnianie na rynku materiału przeznaczonego
do reprodukcji roślin lub zakazujące go, w zależności od
powagi sytuacji. Dane państwo członkowskie powiadamia natychmiast
inne państwa członkowskie i Komisję o przyjętych
środkach, podając powody swojej decyzji.
5.           Komisja może zdecydować, w
drodze aktów wykonawczych, że krajowe tymczasowe środki nadzwyczajne,
o których mowa w ust. 4, mają zostać uchylone lub zmienione. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 141 ust. 3. Dane państwo członkowskie może
utrzymać przyjęte krajowe tymczasowe środki nadzwyczajne do daty
stosowania aktów wykonawczych, o których mowa w niniejszym ustępie.
6.           Niniejszy artykuł stosuje
się bez uszczerbku dla wszelkich środków przyjętych na podstawie
art. 23 ust. 2 dyrektywy 2001/18/WE lub art. 34 rozporządzenia (WE) nr
1829/2003, które zakazują uprawy organizmów zmodyfikowanych genetycznie
lub ją ograniczają.
Artykuł 42
Tymczasowe doświadczenia
1.           Komisja może – w drodze aktów
wykonawczych – podjąć decyzję o organizacji tymczasowych doświadczeń
w celu wskazania alternatywnych rozwiązań, lepszych od wszelkich
środków określonych w niniejszej części lub przyjętych
na jej mocy. Te akty wykonawcze mogą przewidywać odstępstwa od
przepisów niniejszej części. Przyjmuje się je zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
2.           Akty wykonawcze, o których mowa w
ust. 1, określają przedmiotowe rodzaje lub gatunki, warunki
doświadczeń dla poszczególnych rodzajów lub gatunków, czas trwania
doświadczeń, jak również obowiązki w zakresie monitorowania
i sprawozdawczości uczestniczących państw członkowskich.
Uwzględniają one także rozwój technik reprodukcji, produkcji i
kontroli danego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin.
3.           Czas trwania doświadczenia nie
przekracza siedmiu cykli wegetacyjnych danego materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin i w żadnym wypadku nie może przekraczać
siedmiu lat.
ROZDZIAŁ VI
Przywóz z państw trzecich i wywóz do państw trzecich
Sekcja 1
Przywóz
Artykuł 43
Przywóz na podstawie równoważności unijnej
Materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin można przywozić z państw trzecich
wyłącznie wtedy, gdy ustalono, na podstawie art. 44, że
spełnia on wymogi równoważne z wymogami mającymi zastosowanie do
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin produkowanego i
udostępnianego na rynku w Unii.
Artykuł 44
Decyzja Komisji w sprawie równoważności
1.           Komisja może zdecydować, w
drodze aktów wykonawczych, czy materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin szczególnych rodzajów, gatunków lub kategorii produkowany w
państwie trzecim lub na określonych obszarach państwa trzeciego
spełnia wymogi równoważne z wymogami mającymi zastosowanie do
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin produkowanego i
udostępnianego na rynku w Unii, na podstawie:
a)      dokładnej analizy informacji i
danych przedstawionych przez dane państwo trzecie na podstawie art. 124
ust. 1 rozporządzenia (UE) nr.../... [Office of
Publications, please insert the number of the Regulation on official controls];
oraz
b)      zadowalających wyników kontroli
przeprowadzonej zgodnie z art. 119 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr.../... [Office of Publications, please insert the number of the
Regulation on official controls].
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
2.           Przy przyjmowaniu decyzji, o których
mowa w ust. 1, Komisja bada, czy:
a)      kontrole utrzymania odmian przeprowadzane
w państwie trzecim dają taką samą pewność, jak te
przewidziane w art. 86, jeśli odmiany zarejestrowane w krajowym lub
unijnym rejestrze odmian mają być utrzymywane w danym państwie
trzecim; oraz
b)      wymogi w państwie trzecim
dotyczące produkcji i udostępniania na rynku materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin:
(i)      dają taką samą
pewność jak wymogi dotyczące produkcji określone w
załączniku II część A i wymogi przyjęte na
podstawie art. 16 ust. 2;
(ii)      dają taką samą
pewność jak wymogi dotyczące jakości określone w
załączniku II część B i wymogi przyjęte na
podstawie art. 16 ust. 2;
(iii)     dają taką samą
pewność jak systemy kwalifikacji określone w załączniku
II część C i wymogi przyjęte na podstawie art. 20 ust. 1;
(iv)     dają taką samą
pewność jak kontrole przeprowadzane zgodnie z rozporządzeniem
(UE) nr.../... [Office of Publications, please
insert number of Regulation on Official Controls].
3.           W celu przyjęcia decyzji, o
których mowa w ust. 1, Komisja może zastosować przepisy art. 71
rozporządzenia (UE) nr.../... [Office of Publication, please insert
number of Regulation on Official Controls] dotyczące zatwierdzania
przedwywozowych kontroli przeprowadzanych przez państwa trzecie.
            Artykuł 45
Informacje przekazywane w przypadku przywozu
1.           Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin przywożony z państw trzecich jest
udostępniany na rynku wraz z następującymi informacjami:
a)      wskazanie, że dany materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin jest „zgodny z przepisami i normami
UE”;
b)      gatunek, odmiana, kategoria i numer
partii materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin;
c)      data oficjalnego zamknięcia w
przypadku udostępniania na rynku w pojemnikach, opakowaniach lub
wiązkach;
d)      państwo trzecie produkcji i
odpowiedni właściwy organ;
e)      w stosownych przypadkach, ostatnie
państwo trzecie, z którego materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin jest przywożony;
f)       deklarowana waga netto lub brutto
przywożonego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin lub
deklarowana liczba przywożonych partii materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin;
g)      osoba dokonująca przywozu
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin.
2.           Informacje, o których mowa w ust. 1,
są podawane:
a)      w przypadku materiału kategorii
przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany – w urzędowym dokumencie lub na
dodatkowej etykiecie urzędowej;
b)      w przypadku materiału kategorii
standard – na etykiecie podmiotu.
Sekcja 2
Wywóz
Artykuł 46
Wywóz z Unii
1.           Jeśli wywóz materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin do państwa trzeciego jest
regulowany umową z danym państwem trzecim, wywóz ten musi być
zgodny z tą umową.
2.           Jeśli wywóz materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin do państwa trzeciego nie jest
regulowany umową z danym państwem trzecim, wywóz ten musi
odbywać się zgodnie z regułami obowiązującymi w
państwie trzecim, do którego ten materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin ma być wywieziony.
3.           Jeśli wywóz materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin do państwa trzeciego nie jest
regulowany ani umową z danym państwem trzecim, ani regułami
państwa trzeciego, do którego ten materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin ma być wywieziony, zastosowanie mają wymogi
dotyczące produkcji i udostępniania na rynku materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin na terytorium Unii określone w
art. 13–42.
TYTUŁ III
Produkcja i udostępnianie na rynku materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin nienależącego do rodzajów ani gatunków
wymienionych w załączniku I
Artykuł 47
Zakres
Niniejszy tytuł ma zastosowanie do
produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin należącego do rodzajów lub gatunków innych
niż wymienione w załączniku I.
Artykuł 48
Wymogi podstawowe
1.           Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin jest udostępniany na rynku zgodnie z
następującymi wymogami:
a)      wizualnie jest wolny od jakichkolwiek wad
mogących obniżyć jego przydatność do celów, do jakich
jest przeznaczony;
b)      posiada dobry wigor i wymiary odpowiednie
dla danych rodzajów i gatunków, aby zapewnić jego przydatność do
celów, do jakich jest przeznaczony;
c)      w przypadku nasion, posiada odpowiednie
kiełkowanie, stosownie dla danych rodzajów i gatunków, aby dać
odpowiednią liczbę roślin w każdym obszarze po siewie oraz
zapewnić maksymalne plony i jakość produkcji;
d)      jeżeli jest udostępniany na
rynku z odniesieniem do odmiany, posiada tożsamość i
czystość odmianową wystarczającą dla danych rodzajów i
gatunków, aby zapewnić jego użytkownikom świadomy wybór;
e)      jest, przynajmniej przy inspekcji
wzrokowej, w znacznej mierze wolny od wszelkich agrofagów
obniżających jakość lub ich wszelkich oznak lub symptomów,
które obniżają jego użyteczność.
2.           Zgodność z wymogami ust. 1
lit. a), b), c), d) i e) ocenia się w świetle mających
zastosowanie międzynarodowych zaleceń dotyczących norm:
a)      przepisów dotyczących systemu
nasiennego OECD;
b)      norm dotyczących sadzeniaków EKG
ONZ;
c)      reguł dotyczących pobierania
próbek i badań Międzynarodowego Związku Oceny Nasion dla danych
rodzajów lub gatunków;
d)      oraz reguł EPPO.
3.           Jeśli dla danych rodzajów lub
gatunków nie istnieją międzynarodowe zalecenia dotyczące norm,
zgodność z wymogami ust. 1 lit. a), b), c), d) i e) ocenia się w
świetle stosownych norm państwa członkowskiego, w którym
materiał przeznaczony do reprodukcji roślin jest po raz pierwszy
udostępniany na rynku.
4.           Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin jest udostępniany na rynku w partiach. Jeśli
partie materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin o różnym
pochodzeniu pierwotnym zostają połączone w nową partię
podczas pakowania, przechowywania, transportu lub dostawy, podmiot zawodowy
prowadzi rejestry zawierające dane na temat składu i pochodzenia
pierwotnego poszczególnych składników nowych partii.
Jeżeli partia jest dzielona na kilka partii,
podmiot zawodowy prowadzi rejestry dla każdej nowej partii i jej
pochodzenia pierwotnego.
Artykuł 49
Etykietowanie
1.           Do materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin udostępnianego na rynku dołączona jest
etykieta zawierająca informacje określone w części B
załącznika III.
2.           Etykieta, o której mowa w ust. 1,
jest sporządzana przez podmiot zawodowy i musi być wyraźna i
nieusuwalna. Jest ona przymocowana do zewnętrznej strony opakowania,
pojemnika lub wiązki materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin. Jest ona wydrukowana w co najmniej jednym z języków
urzędowych Unii.
3.           Jeśli materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin jest udostępniany na rynku z
odniesieniem do rodzajów lub gatunków, a nie do odmiany, podmiot zawodowy
wskazuje na etykiecie, o której mowa w ust. 1, gatunek lub grupę gatunków
w taki sposób, aby uniknąć pomyłki z jakąkolwiek nazwą
odmiany.
4.           Kolor i format etykiety są
zasadniczo różne od koloru i formatu etykiet urzędowych, o których
mowa w art. 19 ust. 1.
5.           Niniejszy artykuł stosuje
się nie naruszając przepisów art. 49 ust. 4 rozporządzenia (WE)
nr 1107/2009 dotyczącego etykiet i dokumentów towarzyszących
zaprawianym nasionom w rozumieniu tego rozporządzenia.
Artykuł 50
Udostępnianie na rynku z odniesieniem do odmian
1.           Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin jest udostępniany na rynku z odniesieniem do
odmiany wyłącznie w jednym lub kilku z następujących
przypadków:
a)      dana odmiana jest prawnie chroniona
prawem do ochrony odmian roślin, zgodnie z przepisami rozporządzenia
(WE) nr 2100/94 lub zgodnie z przepisami krajowymi;
b)      dana odmiana jest zarejestrowana w
krajowym rejestrze odmian, o którym mowa w art. 51, lub unijnym rejestrze
odmian, o którym mowa w art. 52;
c)      dana odmiana została wpisana do
jakiegokolwiek innego wykazu publicznego lub prywatnego z opisem urzędowym
lub opisem uznanym urzędowo i nazwą.
2.           Materiał przeznaczony do
reprodukcji roślin udostępniany na rynku na podstawie ust. 1 lit. a)
i b) jest oznaczony tą samą nazwą odmiany we wszystkich
państwach członkowskich.
Jeśli dana odmiana nie jest chroniona prawem
do ochrony odmian roślin ani zarejestrowana na podstawie tytułu IV,
jak określono w ust. 1 lit. a) i b), ale została wpisana do wykazu
publicznego lub prywatnego z opisem urzędowym lub opisem uznanym
urzędowo i nazwą, jak określono w lit. b) i c) tego ustępu,
podmiot zawodowy może wystąpić o opinię Agencji w sprawie
odpowiedniości nazwy na podstawie przepisów art. 64. W odpowiedzi Agencja
przedkłada wnioskodawcy zalecenie w sprawie odpowiedniości danej
nazwy odmiany, wnioskowanej przez wnioskodawcę, z uwzględnieniem
wymogów określonych w art. 64.
TYTUŁ IV
Rejestracja odmian w krajowych rejestrach odmian i unijnym rejestrze odmian
ROZDZIAŁ I
Ustanowienie krajowych rejestrów odmian i unijnego rejestru odmian
Artykuł 51
Tworzenie krajowych rejestrów odmian
1.           Każde państwo
członkowskie tworzy, udostępnia do publicznej wiadomości i
aktualizuje jeden krajowy rejestr odmian i klonów (zwany dalej „krajowym
rejestrem odmian”).
2.           Komisja przyjmuje, w drodze aktów
wykonawczych, format krajowych rejestrów odmian. Te akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
141 ust. 3.
Artykuł 52
Utworzenie unijnego rejestru odmian
1.           Agencja tworzy, udostępnia do
publicznej wiadomości i aktualizuje jeden rejestr odmian i klonów (zwany
dalej „unijnym rejestrem odmian”).
Unijny rejestr odmian zawiera
następujące informacje:
a)      odmiany i klony zarejestrowane
bezpośrednio w unijnym rejestrze odmian zgodnie z rozdziałem V; oraz
b)      odmiany i klony zarejestrowane
bezpośrednio w krajowych rejestrach odmian, zgodnie z rozdziałem IV,
zgłoszone Agencji przez państwa członkowskie zgodnie z
rozdziałem VI.
2.           Komisja przyjmuje, w drodze aktów
wykonawczych, format unijnego rejestru odmian. Te akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
141 ust. 3.
ROZDZIAŁ II
Treść krajowych rejestrów odmian i unijnego rejestru odmian
Artykuł 53
Dane dotyczące odmian
1.           W odniesieniu do odmian krajowe
rejestry odmian i unijny rejestr odmian zawierają co najmniej:
a)      nazwę rodzaju lub gatunku, do
którego należy odmiana;
b)      nazwę odmiany oraz, w przypadku
odmian udostępnianych na rynku przed wejściem w życie
niniejszego rozporządzenia, w stosownych przypadkach, jej synonimy;
c)      nazwę, oraz, w stosownych
przypadkach, numer referencyjny wnioskodawcy;
d)      datę rejestracji odmiany i, w
stosownych przypadkach, przedłużenia rejestracji;
e)      datę końca ważności
rejestracji;
f)       opis urzędowy odmiany lub, w
stosownych przypadkach, opis odmiany uznany urzędowo ze wskazaniem regionu
lub regionów, w których odmiana ta jest tradycyjnie uprawiana i do których
się naturalnie przystosowała („region(y) pochodzenia pierwotnego”);
g)      nazwę podmiotu zawodowego
odpowiedzialnego za utrzymanie odmiany;
h)      w stosownych przypadkach, wskazanie,
że odmiana zawiera organizm zmodyfikowany genetycznie;
i)       w stosownych przypadkach, wskazanie,
że odmiana jest odmianą składową innej zarejestrowanej
odmiany;
j)       w stosownych przypadkach, wskazanie,
że materiał przeznaczony do reprodukcji roślin
należący do odmiany jest produkowany i udostępniany na rynku
wyłącznie w podkładkach;
k)      w stosownych przypadkach, podsumowanie
wyników badań odpowiedniej wartości gospodarczej lub użytkowej,
o której mowa w art. 58, lub zrównoważonej wartości gospodarczej lub
użytkowej, o której mowa w art. 59.
2.           Niezależnie od przepisów ust. 1
lit. g) nazwy podmiotów zawodowych nie muszą być wskazane w
rejestrze, jeśli za utrzymanie odmiany odpowiedzialnych jest kilka
podmiotów zawodowych. W takim przypadku w krajowych rejestrach odmian i unijnym
rejestrze odmian wskazuje się właściwy organ, który dysponuje
wykazem nazw podmiotów zawodowych odpowiedzialnych za utrzymanie odmiany.
Artykuł 54
Dane dotyczące klonów
W odniesieniu do klonów krajowe rejestry
odmian i unijny rejestr odmian zawierają co najmniej:
a)           nazwę rodzaju lub gatunku, do
którego należy klon;
b)           odniesienie, pod którym odmiana, do
której należy klon, jest zarejestrowana w krajowym rejestrze odmian lub
unijnym rejestrze odmian;
c)           nazwę odmiany, do której
należy klon, oraz, w przypadku odmian udostępnianych na rynku przed
wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, w stosownych
przypadkach, jej synonimy;
d)           datę rejestracji klona i, w
stosownych przypadkach, przedłużenia rejestracji;
e)           koniec okresu ważności
rejestracji;
f)            w stosownych przypadkach,
wskazanie, że odmiana, do której należy klon, została
zarejestrowana z opisem uznanym urzędowo, w tym region pochodzenia pierwotnego
tej odmiany;
g)           w stosownych przypadkach, wskazanie,
że klon zawiera organizm zmodyfikowany genetycznie lub się z niego
składa.
Artykuł 55
Dodatkowe dane, które mają być włączone do unijnego
rejestru odmian
W przypadku odmiany lub klona zgłoszonych
przez państwo członkowskie Agencji zgodnie z rozdziałem VI
unijny rejestr odmian zawiera, oprócz danych wymaganych na podstawie art. 53 i
54:
a)           nazwy państw
członkowskich, które ustanowiły odpowiednie krajowe rejestry odmian;
oraz
b)           odniesienie, pod którym odmiana lub
klon zostały zarejestrowane w krajowym rejestrze odmian lub krajowych
rejestrach odmian.
ROZDZIAŁ III
Wymogi dotyczące rejestracji w krajowych rejestrach odmian i unijnym
rejestrze odmian
Sekcja 1
Odmiany
Artykuł 56
Wymogi dotyczące rejestracji odmian
1.           Odmiany mogą być
zarejestrowane w krajowym rejestrze odmian na podstawie rozdziału IV lub w
unijnym rejestrze odmian na podstawie rozdziału V, tylko wtedy, gdy
spełniają następujące wymogi:
a)      posiadają nazwę uznaną za
odpowiednią na podstawie art. 64;
b)      nie stwarzają niedopuszczalnego
ryzyka dla zdrowia człowieka, zwierząt, roślin ani dla
środowiska;
c)      w przypadku odmian należących
do organizmu zmodyfikowanego genetycznie organizm ten jest zatwierdzony do
uprawy na podstawie dyrektywy 2001/18/WE lub rozporządzenia (WE) nr
1829/2003.
2.           W celu rejestracji w krajowym
rejestrze odmian na podstawie rozdziału IV odmiany spełniają,
oprócz wymogów określonych w ust. 1, następujące wymogi:
a)      posiadają opis urzędowy
wykazujący zgodność z wymogami odrębności, wyrównania
i trwałości określonymi w art. 60, 61 i 62 lub opis uznany
urzędowo na podstawie art. 57;
b)      w przypadku gdy należą do
rodzajów lub gatunków o szczególnym znaczeniu dla odpowiedniego rozwoju
rolnictwa w Unii, o których mowa w ust. 5, mają odpowiednią
wartość gospodarczą lub użytkową na podstawie art. 58;
c)      w przypadku gdy należą do
rodzajów lub gatunków o szczególnym znaczeniu dla zrównoważonego rozwoju
rolnictwa w Unii, o których mowa w ust. 6, mają zrównoważoną
wartość gospodarczą lub użytkową na podstawie art. 59.
3.           Wymogi określone w pkt 2 lit.
b) i c) nie mają zastosowania do następujących odmian:
a)      odmian wyłącznie z opisem
uznanym urzędowo;
b)      odmian wykorzystywanych
wyłącznie jako składniki do tworzenia lub produkcji innych odmian.
4.           W celu rejestracji w unijnym
rejestrze odmian na podstawie rozdziału V odmiany spełniają,
oprócz wymogów określonych w ust. 1, następujące wymogi:
a)      posiadają opis urzędowy
wykazujący zgodność z wymogami odrębności, wyrównania
i trwałości określonymi w art. 60, 61 i 62;
b)      nie należą do rodzajów lub
gatunków o szczególnym znaczeniu dla odpowiedniego rozwoju rolnictwa w Unii, o
których mowa w ust. 5;
c)      w przypadku gdy należą do
rodzajów lub gatunków o szczególnym znaczeniu dla zrównoważonego rozwoju
rolnictwa w Unii, o których mowa w ust. 6, mają zrównoważoną
wartość gospodarczą lub użytkową na podstawie art. 59;
d)      nie są wykorzystywane jedynie jako
składniki do tworzenia lub produkcji innych odmian.
5.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych wymieniających rodzaje lub gatunki o
szczególnym znaczeniu dla odpowiedniego rozwoju rolnictwa w UE zgodnie z art.
140. Te rodzaje lub gatunki wymieniane są zgodnie z kryteriami
określonymi w części A załącznika IV.
6.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych wymieniających rodzaje lub gatunki o
szczególnym znaczeniu dla zrównoważonego rozwoju rolnictwa w UE zgodnie z
art. 140. Te rodzaje lub gatunki wymieniane są zgodnie z kryteriami
określonymi w części B załącznika IV.
Artykuł 57
Rejestracja odmian z opisem uznanym urzędowo
1.           Odmiana może być
zarejestrowana w krajowym rejestrze odmian na podstawie opisu uznanego
urzędowo, jeśli spełniony jest jeden z poniższych warunków:

a)      odmiana nie była wcześniej
zarejestrowana w krajowym rejestrze odmian lub w unijnym rejestrze odmian, a
materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należący do tej
odmiany został udostępniony na rynku przed wejściem w życie
niniejszego rozporządzenia;
b)      odmiana została wcześniej
zarejestrowana w dowolnym krajowym rejestrze odmian lub w unijnym rejestrze
odmian w oparciu o badanie techniczne na podstawie art. 71, ale została
wykreślona z tych rejestrów ponad pięć lat przed
złożeniem obecnego wniosku i nie spełniałaby wymogów
określonych w art. 60, 61 i 62 oraz, w stosownych przypadkach, art. 58
ust. 1 i art. 59 ust. 1.
2.           W celu rejestracji na podstawie
opisu uznanego urzędowo odmiana jest zgodna, oprócz ust. 1, z
następującymi warunkami:
a)      jest produkowana w regionie lub regionach
pochodzenia pierwotnego;
b)      nie jest włączona do krajowego
rejestru odmian lub do unijnego rejestru odmian jako odmiana z opisem
urzędowym;
c)      nie jest chroniona unijnym prawem do
ochrony odmian roślin, jak określono w art. 62 rozporządzenia
Rady (WE) nr 2100/94, ani krajowym prawem do ochrony odmian roślin, ani
nie jest objęta wnioskiem o przyznanie takiego prawa będącym w
trakcie rozpatrywania.
3.           Po rejestracji odmiany w krajowym
rejestrze odmian na podstawie ust. 2 lit. a) właściwe organy
mogą zatwierdzić dodatkowy region lub regiony pochodzenia pierwotnego
tej odmiany.
4.           Opis
uznany urzędowo jest zgodny z następującymi wymogami:
a)      jest
oparty, w stosownych przypadkach, o informacje pochodzące z urzędów
lub organizacji odpowiedzialnych za genetyczne zasoby roślin uznanych do
tego celu przez państwa członkowskie; oraz
b)      jego rzetelność
potwierdzają wyniki poprzednich inspekcji urzędowych lub
nieurzędowe badania, lub wiedza uzyskana z praktycznego doświadczenia
w czasie uprawy, reprodukcji i użytkowania.
Artykuł 58
Odpowiednia wartość gospodarcza lub użytkowa
1.           Do celów art. 56 ust. 2 lit. b)
odmiany uznaje się za mające odpowiednią wartość
gospodarczą lub użytkową, jeżeli, w porównaniu do innych
odmian badanych w podobnych warunkach agroklimatycznych i podobnych systemach
produkcyjnych, ich cechy charakterystyczne traktowane jako
całość oferują, przynajmniej jeśli chodzi o
produkcję w każdym rozpatrywanym regionie, wyraźną
poprawę w odniesieniu do uprawy ogólnie lub do określonych
zastosowań, które mogą mieć uprawy lub produkty z nich
pozyskane.
2.           Państwa członkowskie
przyjmują reguły dotyczące badań w celu określenia
odpowiedniej wartości gospodarczej lub użytkowej odmian, które
mają zostać zarejestrowane w krajowym rejestrze odmian. Reguły
te dotyczą cech charakterystycznych odmian w co najmniej jednej z
poniższych dziedzin:
a)      jakość i
właściwości agronomiczne, w tym plony;
b)      przydatność do uprawy w
prężnych i niskonakładowych systemach produkcyjnych, w tym w
rolnictwie ekologicznym.
Każde państwo członkowskie
publikuje te reguły i powiadamia o nich Agencję, Komisję i inne
państwa członkowskie.
Artykuł 59
Zrównoważona wartość gospodarcza lub użytkowa
1.           Do celów art. 56 ust. 2 lit. c) i
ust. 3 lit. c) odmiany uznaje się za mające zrównoważoną
wartość gospodarczą lub użytkową, jeżeli w
porównaniu do innych odmian badanych w podobnych warunkach agroklimatycznych i
w podobnych systemach produkcyjnych ich cechy charakterystyczne traktowane jako
całość oferują, przynajmniej jeśli chodzi o podatność
na agrofagi, nakład zasobów, podatność na substancje
niepożądane lub przystosowanie do różnorodnych warunków
agroklimatycznych, wyraźną poprawę w odniesieniu do uprawy
ogólnie lub do określonych zastosowań, które mogą mieć uprawy
lub produkty z nich pozyskane.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających reguły
dotyczące badań w celu określenia zrównoważonej
wartości gospodarczej lub użytkowej odmian, zgodnie z art. 140.
Reguły te dotyczą cech charakterystycznych odmian w co najmniej
jednej z poniższych dziedzin:
a)      odporność na agrofagi;
b)      mniejsze zapotrzebowanie na nakłady
określonych zasobów;
c)      zmniejszenie zawartości substancji
niepożądanych; lub
d)      większe dostosowanie do
różnorodnego środowiska rolno-klimatycznego.
Reguły te uwzględniają, w stosownych
przypadkach, dostępne protokoły techniczne.
Artykuł 60
Odrębność
1.           Do celów opisu urzędowego, o
którym mowa w art. 56 ust. 2 lit. a) i ust. 3 lit. a), odmianę uważa
się za odrębną, jeżeli odróżnia się wyraźnie
przejawianymi właściwościami wynikającymi ze szczególnego
genotypu lub kombinacji genotypów od każdej innej odmiany, o której
występowaniu powszechnie wiadomo w dniu złożenia wniosku
określonym zgodnie z art. 70.
2.           Występowanie innej odmiany, o
którym mowa w ust. 1, uznaje się za powszechnie wiadome, jeżeli w
dniu złożenia wniosku określonym zgodnie z art. 70
spełniony jest co najmniej jeden spośród następujących
warunków:
a)      odmiana ta jest włączona do
krajowego rejestru odmian lub do unijnego rejestru odmian;
b)      złożono wniosek o
rejestrację tej odmiany w krajowym rejestrze odmian na podstawie art. 66
lub w unijnym rejestrze odmian na podstawie art. 95 ust. 1, lub o przyznanie
prawa do ochrony odmian roślin w odniesieniu do tej odmiany w Unii;
c)      opis urzędowy tej odmiany
został sporządzony w Unii, a badania techniczne zostały
przeprowadzone na podstawie przepisów art. 69, art. 71 oraz, w stosownych
przypadkach, art. 73.
3.           W przypadku gdy zastosowanie ma ust.
2 lit. c), osoba lub osoby odpowiedzialne za badania techniczne
udostępniają właściwym organom oraz Agencji opis
urzędowy zbadanej przez siebie odmiany.
Artykuł 61
Wyrównanie
Do celów opisu urzędowego, o którym mowa
w art. 56 ust. 2 lit. a) i ust. 3 lit. a), odmianę uważa się za
wyrównaną, jeżeli, podlegając odchyleniom, jakich można
się spodziewać na podstawie poszczególnych właściwości
jej reprodukcji i rodzaju, jest wystarczająco wyrównana przy ekspresji
tych cech charakterystycznych, które są uwzględniane przy badaniu jej
odrębności, jak również wszelkich innych cech
charakterystycznych wykorzystywanych do jej opisu urzędowego.
Artykuł 62
Trwałość
Do celów opisu urzędowego, o którym mowa
w art. 56 ust. 2 lit. a) i ust. 3 lit. a), odmianę uważa się za
trwałą, jeżeli ekspresja tych cech charakterystycznych, które
są uwzględniane przy badaniu odrębności, jak również
wszelkich innych cech charakterystycznych wykorzystywanych do jej opisu
urzędowego, pozostaje niezmienna po wielokrotnej reprodukcji lub, w
przypadku cyklów reprodukcyjnych, na końcu każdego takiego cyklu.
Artykuł 63
Przyznane prawa do ochrony odmian roślin
Jeśli odmianie przyznano prawo do ochrony
odmian roślin na podstawie art. 62 rozporządzenia (WE) nr 2100/94 lub
na podstawie prawodawstwa państwa członkowskiego, odmianę
tę uznaje się za odrębną, wyrównaną i trwałą
do celów opisu urzędowego, o którym mowa w art. 56 ust. 2 lit. a) i ust. 3
lit. a), oraz mającą odpowiednią nazwę do celów art. 56
ust. 1 lit. a).
Artykuł 64
Nadawanie nazw odmianom
1.           Do celów art. 56 ust. 1 lit. a)
nazwy odmiany nie uznaje się za odpowiednią, jeśli:
a)      jej używanie na obszarze Unii
naruszałoby wcześniejsze prawa osób trzecich;
b)      może sprawiać, że jej użytkownicy
będa mieli trudności z jej rozpoznaniem lub odtworzeniem;
c)      jest identyczna lub można ją
pomylić z nazwą innej odmiany tego samego lub pokrewnego gatunku,
którą wpisano do krajowego rejestru odmian lub unijnego rejestru odmian
lub pod którą materiał innej odmiany udostępniono na rynku w
państwie członkowskim lub w państwie członkowskim
Międzynarodowego Związku Ochrony Nowych Odmian Roślin, chyba
że ta inna odmiana już nie istnieje a jej nazwa nie uzyskała
szczególnego znaczenia;
d)      jest identyczna lub można ja
pomylić z innymi oznaczeniami używanymi powszechnie przy
udostępnianiu towarów na rynku lub zastrzeżonymi na podstawie
odrębnych przepisów Unii;
e)      może wywołać zgorszenie w
jednym z państw członkowskich lub narusza porządek publiczny;
f)       może wprowadzać w
błąd lub powodować nieporozumienie co do cech
charakterystycznych, wartości lub tożsamości odmiany lub co do
tożsamości hodowcy.
2.           Nie naruszając przepisów ust.
1, jeśli odmiana została już zarejestrowana w innych krajowych
rejestrach odmian lub w unijnym rejestrze odmian, nazwę odmiany można
uznać za odpowiednią, wyłącznie gdy jest identyczna z
nazwą występującą w tych rejestracjach.
3.           Ustęp 2 nie ma zastosowania,
jeśli:
a)      nazwa może wprowadzać w
błąd lub powodować nieporozumienie co do danej odmiany w co
najmniej jednym państwie członkowskim; lub
b)      prawa stron trzecich
uniemożliwiają swobodne używanie tej nazwy w odniesieniu do
przedmiotowej odmiany.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających reguły szczególne
dotyczące odpowiedniości nazw odmian zgodnie z art. 140. Reguły
te mogą dotyczyć:
a)      ich związku z nazwami znaków
handlowych;
b)      ich związku z oznaczeniami
geograficznymi lub nazwami pochodzenia produktów rolnych;
c)      pisemnej zgody posiadaczy wcześniejszych
praw na usunięcie przeszkód w odpowiedniości nazwy;
d)      szczególnych kryteriów stwierdzania, czy
dana nazwa wprowadza w błąd lub powoduje nieporozumienia, jak
określono w ust. 1 lit. f); oraz
e)      stosowania nazw w formie kodu.
Sekcja 2
Klony
Artykuł 65
Wymogi dotyczące rejestracji klonów
1.           Klon może zostać wpisany
do krajowego rejestru odmian lub unijnego rejestru odmian, wyłącznie
gdy jest zgodny z następującymi wymogami:
a)      należy do rodzajów lub gatunków,
które mają szczególną wartość dla określonych sektorów
rynku i są wymienione na podstawie ust. 3;
b)      należy do odmiany zarejestrowanej w
krajowym rejestrze odmian na podstawie rozdziału IV lub w unijnym
rejestrze odmian na podstawie rozdziału V;
c)      został poddany selekcji genetycznej;
d)      nosi odpowiednią nazwę.
2.           Do celu ustalenia, czy nazwa jest odpowiednia,
jak określono w niniejszym artykule ust. 1 lit. d), stosuje się
przepisy art. 64 z niezbędnymi zmianami. Odniesienia do odmian w art. 64
odczytuje się jako odniesienia do klonów.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych wymieniających rodzaje lub gatunki,
których klony mają szczególną wartość dla określonych
sektorów rynku, zgodnie z art. 140.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych określających zgodnie z art. 140:
a)      że klony należące do
określonych rodzajów lub gatunków podlegają selekcji sanitarnej w
celu włączenia do krajowego rejestru odmian lub unijnego rejestru
odmian; oraz
b)      wymogi dotyczące selekcji
sanitarnej, o której mowa w lit. a).
ROZDZIAŁ IV
Procedury dotyczące krajowych rejestrów odmian
Sekcja 1
Procedura rejestracji odmiany
Artykuł 66
Składanie wniosków
1.           Każda osoba może
przedłożyć właściwemu organowi wniosek o
rejestrację odmiany w krajowym rejestrze odmian.
2.           Wniosek, o którym mowa w ust. 1,
składa się na piśmie. Złożenie wniosku może
odbyć się drogą elektroniczną.
Artykuł 67
Treść wniosków
1.           Wniosek o rejestrację odmiany w
krajowym rejestrze odmian zawiera następujące informacje:
a)      prośbę o rejestrację;
b)      określenie taksonu botanicznego
(rodzaju lub gatunku), do którego należy odmiana;
c)      numer referencyjny wnioskodawcy, w
stosownych przypadkach, oraz jego nazwę i adres lub, w stosownych
przypadkach, nazwy i adresy podmiotów wspólnie składających wniosek i
dane uwierzytelniające pełnomocnika;
d)      tymczasową nazwę;
e)      nazwisko i adres osoby odpowiedzialnej za
utrzymanie odmiany, oraz, w stosownych przypadkach, numer referencyjny tej
osoby;
f)       opis głównych cech
charakterystycznych odmiany oraz, jeżeli jest dostępny,
wypełniony kwestionariusz techniczny;
g)      opis procedury utrzymania odmiany;
h)      geograficzne pochodzenie pierwotne
odmiany;
i)       informacje na temat tego, czy dana
odmiana jest zarejestrowana w innym krajowym rejestrze odmian lub w unijnym
rejestrze odmian, oraz czy wnioskodawca wie, że wniosek o rejestrację
w jednym z tych rejestrów jest rozpatrywany;
j)       w przypadku gdy odmiana zawiera organizm
zmodyfikowany genetycznie lub się z niego składa, dowody na to,
że przedmiotowy organizm zmodyfikowany genetycznie jest zatwierdzony do
uprawy na podstawie dyrektywy 2001/18/WE lub rozporządzenia (WE) nr
1829/2003;
k)      jeśli wniosek opiera się na
opisie odmiany uznanym urzędowo, dokumentację zawierającą
ten opis oraz wszelkie dokumenty lub publikacje na jego poparcie;
l)       w przypadku wniosku dotyczącego
odmian, którym przyznano prawo do ochrony odmian roślin, o którym mowa w
art. 63, dowód, że dana odmiana jest chroniona takim prawem wraz z
odpowiednim opisem urzędowym;
m)     w stosownych przypadkach,
oświadczenie, że dana odmiana ma odpowiednią wartość
gospodarczą lub użytkową, o której mowa w art. 58 ust. 1, lub
zrównoważoną wartość gospodarczą lub
użytkową, o której mowa w art. 59 ust. 1.
2.           Złożeniu wniosku o
rejestrację odmiany w krajowym rejestrze odmian towarzyszy
przedłożenie próbki danej odmiany odpowiedniej jakości oraz w
odpowiedniej ilości w sposób określony przez właściwy
organ.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych określających dodatkowe pozycje,
które należy uwzględnić we wniosku w odniesieniu do
określonych rodzajów lub gatunków, dotyczące szczególnych cech odmian
należących do tych rodzajów lub gatunków, zgodnie z art. 140.
Artykuł 68
Format wniosków
Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych
format wniosku, o którym mowa w ust. 66. Te akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust.
3.
Artykuł 69
Badanie formalne wniosku
1.           Właściwy organ rejestruje
każdy otrzymany wniosek o rejestrację w krajowym rejestrze odmian
oraz przeprowadza badanie formalne tego wniosku. Badanie formalne wniosku ma na
celu sprawdzenie, czy wniosek jest zgodny z:
a)      wymogami dotyczącymi treści
określonymi w art. 67; oraz
b)      formatem przyjętym na podstawie art.
68.
2.           Jeżeli wniosek nie jest zgodny
z wymogami określonymi w art. 67 lub formatem przyjętym na podstawie
art. 68, właściwy organ daje wnioskodawcy możliwość
zapewnienia zgodności wniosku w określonym czasie.
Artykuł 70
Data wniosku
Datą złożenia wniosku o
rejestrację jest dzień, w którym właściwemu organowi
złożono wniosek zgodny z wymogami dotyczącymi treści
określonymi w art. 67 i formatem przyjętym na podstawie art. 68.
Artykuł 71
Badanie techniczne
1.           Jeśli w wyniku badania
formalnego wniosek zostanie uznany za zgodny z wymogami dotyczącymi
treści, o których mowa w art. 67, i formatem przyjętym na podstawie
art. 68, przeprowadza się badanie techniczne danej odmiany do celów
ustanowienia opisu urzędowego.
2.           Badanie techniczne, o którym mowa w
ust. 1, ma na celu sprawdzenie:
a)      zgodności z wymogami
odrębności, wyrównania i trwałości odmiany, jak
określono w art. 60, 61 i 62;
b)      w stosownych przypadkach, czy dana
odmiana ma odpowiednią wartość gospodarczą lub
użytkową zgodnie z art. 58 ust. 1 oraz zrównoważoną
wartość gospodarczą lub użytkową zgodnie z art. 59
ust. 1.
3.           Badanie techniczne, o którym mowa w
ust. 1, przeprowadzane jest przez właściwe organy zgodnie z wymogami,
o których mowa w art. 74.
Na wniosek złożony przez
wnioskodawcę właściwemu organowi, badanie techniczne, lub jego
część, może zostać przeprowadzone przez
wnioskodawcę, zgodnie z przepisami art. 73 i wymogami, o których mowa w
art. 74.
4.           Jeśli dostępny jest
już opis urzędowy odmiany sporządzony przez Agencję lub
właściwy organ, właściwy organ podejmuje decyzję,
że badanie techniczne, o którym mowa w ust. 1, nie jest konieczne.
5.           Na zasadzie odstępstwa od ust. 4,
właściwy organ może zdecydować, że badanie techniczne,
o którym mowa w ust. 1 jest konieczne w przypadku odmiany, której rejestracja
jest wymagana zgodnie z art. 57 ust. 1 lit. b).
Artykuł 72
Audyt pomieszczeń i organizacji właściwego organu
1.           Właściwy organ może
przeprowadzić badanie techniczne, o którym mowa w art. 71 ust. 1,
wyłącznie gdy jego pomieszczenia, które mają być
przeznaczone do tego celu, i jego organizacja zostały poddane audytowi
przez Agencję.
Celem tego audytu jest sprawdzenie, czy pomieszczenia
i organizacja właściwego organu są odpowiednie do
przeprowadzania badania technicznego w odniesieniu do:
a)      zgodności z wymogami
odrębności, wyrównania i trwałości, o których mowa w art.
60, 61 i 62; oraz
b)      zgodności z wymogami
zrównoważonej wartości gospodarczej lub użytkowej, o których
mowa w art. 59 ust. 1.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających reguły
dotyczące audytu, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z art. 140.
3.           Na podstawie audytu, o którym mowa w
ust. 1, Agencja może zalecić właściwemu organowi, w
stosownych przypadkach, działania w celu zapewnienia odpowiedniości
pomieszczeń i organizacji właściwych organów. W następstwie
audytu, o którym mowa w ust. 1, Agencja może przeprowadzić dodatkowe
audyty, a także, w stosownych przypadkach, zalecić
właściwym organom działania naprawcze w celu zapewnienia
odpowiedniości pomieszczeń i organizacji.
Artykuł 73
Badanie techniczne przeprowadzane przez wnioskodawcę
1.           Wnioskodawca może
przeprowadzić badanie techniczne, o którym mowa w art. 71 ust. 1, lub jej
część, tylko wtedy gdy został do tego upoważniony
przez właściwy organ. Badanie techniczne przeprowadzane przez
wnioskodawcę odbywa się w określonych pomieszczeniach, które
są przeznaczone wyłącznie do tego celu.
2.           Przed przyznaniem upoważnienia
do przeprowadzenia badania technicznego właściwy organ przeprowadza
audyt pomieszczeń i organizacji wnioskodawcy. Celem tego audytu jest
sprawdzenie, czy pomieszczenia i organizacja są odpowiednie do
przeprowadzania badania technicznego w odniesieniu do:
a)      zgodności z wymogami
odrębności, wyrównania i trwałości, o których mowa w art.
60, 61 i 62; oraz
b)      zgodności z wymogami odpowiedniej
wartości gospodarczej lub użytkowej, o których mowa w art. 58 ust. 1;
c)      zgodności z wymogami
zrównoważonej wartości gospodarczej lub użytkowej, o których
mowa w art. 59 ust. 1.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających reguły
dotyczące audytu, o którym mowa w ust. 2, zgodnie z art. 140.
4.           Na podstawie audytu, o którym mowa w
ust. 1, właściwy organ może zalecić wnioskodawcy, w
stosownych przypadkach, działania w celu zapewnienia odpowiedniości
pomieszczeń i organizacji wnioskodawcy.
5.           W związku z upoważnieniem
i audytem, o których mowa w ust. 1, właściwy organ może
przeprowadzić dodatkowe audyty i, w stosownych przypadkach, zalecić
wnioskodawcy przeprowadzenie w określonym czasie działań
naprawczych dotyczących pomieszczeń i organizacji wnioskodawcy.
Jeśli właściwy organ stwierdzi,
że pomieszczenia i organizacja wnioskodawcy nie są odpowiednie,
może cofnąć lub zmienić upoważnienie, o którym mowa w
ust. 1.
Artykuł 74
Dodatkowe reguły dotyczące badania technicznego
1.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych uzupełniających wymogi dotyczące
badania technicznego określone w art. 71, 72 i 73 zgodnie z art. 140. Te
akty delegowane mogą dotyczyć:
a)      kwalifikacji, przeszkolenia i
działań personelu właściwego organu lub wnioskodawcy dla
celów badania technicznego, o którym mowa w art. 71 ust. 1;
b)      sprzętu, w tym laboratoriów
badających odporność na choroby, niezbędnego do
przeprowadzenia badania technicznego;
c)      utworzenia referencyjnej kolekcji odmian
w celu oceny odrębności, a także zarządzania
przechowywaniem takiej kolekcji referencyjnej,
d)      ustanowienia systemów zarządzania
jakością, włącznie z rejestrowaniem działań i
protokołów lub zaleceń, które mają być stosowane przy
badaniu technicznym;
e)      prowadzenia prób wegetacyjnych i
badań laboratoryjnych określonych rodzajów lub gatunków.
Te akty delegowane uwzględniają
dostępne protokoły techniczne i naukowe.
2.           Jeżeli nie przyjęto
żadnych wymogów na podstawie ust. 1, badania techniczne przeprowadzane
są zgodnie z protokołami krajowymi w odniesieniu do elementów, o
których mowa w ust. 1 lit. a)–e).
Artykuł 75
Poufność
1.           Jeśli w ramach badania
technicznego, o którym mowa w art. 71 ust. 1, konieczne jest zbadanie
składników genealogicznych, wyniki takiego badania i opis składników
genealogicznych są traktowane jako poufne, jeśli wnioskodawca wystąpi
z takim wnioskiem.
2.           W przypadku odmian materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin przeznaczonego wyłącznie do
produkcji surowców rolnych do celów przemysłowych, jeżeli
wnioskodawca wystąpi z takim wnioskiem, wyniki badania technicznego, o
którym mowa w art. 71 ust. 1, i planowane wykorzystanie tych odmian są
traktowane jako poufne.
Artykuł 76
Tymczasowe sprawozdanie z badania i tymczasowy opis urzędowy
1.           W następstwie badania
technicznego, o którym mowa w art. 71 ust. 1, właściwy organ
sporządza tymczasowe sprawozdanie z badania, oraz, jeśli stwierdzi
zgodność z wymogami odrębności, wyrównania i
trwałości, o których mowa w art. 60, 61 i 62, wstępny opis
urzędowy odmiany na podstawie tego sprawozdania.
2.           Tymczasowe sprawozdanie z badania
może odnosić się do ustaleń innych sprawozdań z
badania sporządzonych dla danej odmiany przez przedmiotowy
właściwy organ lub inne właściwe organy, lub Agencję.
3.           Właściwy organ przekazuje
wnioskodawcy tymczasowe sprawozdanie z badania oraz tymczasowy opis
urzędowy odmiany.
4.           Jeżeli właściwy organ
uzna, że sprawozdanie z badania nie stanowi wystarczającej podstawy
do wydania decyzji w sprawie rejestracji odmiany, przeprowadza badanie
uzupełniające z własnej inicjatywy, po konsultacji z wnioskodawcą
lub na jego wniosek. Każde badanie uzupełniające przeprowadzone
do czasu podjęcia decyzji na podstawie art. 79 ust. 1 uznaje się za
część badania technicznego, o którym mowa w art. 71 ust. 1.
Artykuł 77
Sprawozdanie z badania i opis urzędowy
1.           Po umożliwieniu wnioskodawcy
przedstawienia uwag na temat tymczasowego sprawozdania z badania oraz
tymczasowego opisu urzędowego właściwy organ sporządza
ostateczne sprawozdanie z badania i ostateczny opis urzędowy.
2.           Właściwe organy na
uzasadnione żądanie udostępniają sprawozdania z badania osobom
trzecim, z zastrzeżeniem krajowych lub unijnych przepisów o ochronie
danych i mających zastosowanie reguł w zakresie poufności.
Artykuł 78
Badanie nazwy
1.           Po badaniu formalnym wniosku, o
którym mowa w art. 69, a przed rejestracją odmiany w krajowym rejestrze
odmian na podstawie art. 79, właściwy organ konsultuje się z
Agencją w sprawie nazwy odmiany proponowanej przez wnioskodawcę.
2.           Agencja przedkłada
właściwemu organowi zalecenie w sprawie odpowiedniości nazwy
odmiany proponowanej przez wnioskodawcę, zgodnie z wymogami
określonymi w art. 64. Właściwy organ informuje
wnioskodawcę o tym zaleceniu.
Artykuł 79
Decyzja w sprawie rejestracji
1.           Jeśli na podstawie procedury
określonej w art. 66–78 stwierdza się, że dana odmiana jest
zgodna z mającymi zastosowanie wymogami określonymi w art. 56,
właściwy organ podejmuje decyzję o zarejestrowaniu danej odmiany
w krajowym rejestrze odmian.
2.           Właściwy organ przyjmuje
decyzję w sprawie odmowy rejestracji w krajowym rejestrze odmian,
jeżeli:
a)      stwierdzi, że nie spełniono
mających zastosowanie wymogów określonych w art. 56; lub
b)      wnioskodawca nie spełnił
któregokolwiek z obowiązków określonych dla niego w art. 66–74.
3.           W decyzjach o odmowie rejestracji
podaje się powody uzasadniające odmowę.
4.           Właściwy organ przekazuje
wnioskodawcy kopię decyzji, o której mowa w ust. 1 i 2.
Artykuł 80
Zarejestrowane już odmiany i klony
1.           Na zasadzie odstępstwa od art.
66–79 właściwy organ rejestruje w swoich krajowych rejestrach odmian
wszystkie odmiany urzędowo zatwierdzone lub zarejestrowane przed
wejściem w życie niniejszego rozporządzenia w katalogach,
wykazach lub rejestrach ustanowionych przez państwa członkowskie na
podstawie art. 3 dyrektywy 2002/53/WE, art. 3 ust. 2 dyrektywy 2002/55/WE, art.
7 ust. 4 dyrektywy 2008/90/WE i art. 5 dyrektywy 68/193/EWG i wszystkie klony
zarejestrowane na podstawie art. 5 dyrektywy 68/193/EWG, art. 7 ust. 4
dyrektywy 2008/90/WE, rozdziału II dyrektywy 2008/62/WE i sekcji I
rozdziału II oraz sekcji I rozdziału III dyrektywy 2009/145/WE.
2.           Odmiany zatwierdzone zgodnie z art.
3 dyrektywy 2008/62/WE i art. 3 ust. 1 dyrektywy 2009/145/WE są
rejestrowane w krajowych rejestrach odmian jako odmiany z opisem uznanym
urzędowo.
Artykuł 81
Nadanie nowej nazwy po rejestracji
Jeśli po rejestracji odmiany
właściwy organ ustali, że w chwili rejestracji nazwa odmiany nie
była odpowiednia w rozumieniu art. 64, wnioskodawca składa wniosek o
nadanie nowej nazwy. Właściwy organ podejmuje decyzję w sprawie
tego wniosku po konsultacji z Agencją. Właściwy organ może
zezwolić na tymczasowe stosowanie poprzedniej nazwy.
Sekcja 2
Okres rejestracji i utrzymanie odmian
Artykuł 82
Okres ważności rejestracji
1.           Okres ważności rejestracji
odmiany w krajowym rejestrze odmian wynosi 30 lat.
2.           W przypadku odmian
składających się z organizmu zmodyfikowanego genetycznie lub go
zawierających ważność rejestracji jest ograniczona do
okresu, w którym ten organizm zmodyfikowany genetycznie jest zatwierdzony do
uprawy na podstawie dyrektywy 2001/18/WE lub rozporządzenia (WE) nr
1829/2003.
Artykuł 83
Długość okresu przedłużenia
1.           Rejestracja odmiany w krajowym
rejestrze odmian może być przedłużana na kolejne okresy 30
lat zgodnie z procedurą i warunkami określonymi w art. 84.
2.           W przypadku odmiany
składającej się z organizmu zmodyfikowanego genetycznie lub
zawierającej go przedłużenie takie jest ograniczone do okresu, w
którym ten organizm zmodyfikowany genetycznie jest zatwierdzony do uprawy na
podstawie dyrektywy 2001/18/WE lub rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.
Artykuł 84
Procedura i warunki przedłużenia rejestracji
1.           Każda osoba mająca zamiar
przedłużyć rejestrację odmiany składa wniosek, nie
wcześniej niż 12 miesięcy i nie później niż
sześć miesięcy przed upływem okresu ważności, o
którym mowa w art. 82.
2.           Wniosek składa się na
piśmie. Złożenie wniosku może odbyć się
drogą elektroniczną. Do wniosku dołącza się dowody na
spełnienie warunków określonych w ust. 3 i 4.
3.           Przedłużenie rejestracji
odmiany w krajowym rejestrze odmian może zostać przyznane jedynie, gdy
spełnione są następujące warunki:
a)      odmiana jest nadal zgodna z wymogami art.
56, a także, w stosownych przypadkach, art. 57;
b)      właściwy organ uzna, że
dana osoba jest odpowiedzialna za utrzymanie odmiany zgodnie z przepisami art.
86.
4.           Właściwy organ może
przedłużyć rejestrację odmiany w krajowym rejestrze odmian
bez wniosku o przedłużenie rejestracji złożonego na
podstawie ust. 1 i 2, w przypadku gdy uzna, że przedłużenie tej
rejestracji służy zrównoważonej produkcji rolnej i zachowaniu
różnorodności genetycznej oraz że spełnione są warunki
określone w ust. 3.
Artykuł 85
Wykreślenie z krajowych rejestrów odmian
1.           Właściwy organ może
podjąć decyzję o wykreśleniu odmiany z krajowego rejestru
odmian w następujących przypadkach:
a)      jeżeli właściwy organ
uzna, na podstawie jakichkolwiek nowych dowodów, że wymogi dotyczące
rejestracji określone w art. 56 nie są już spełnione;
b)      jeżeli wnioskodawca
złożył wniosek o wykreślenie odmiany z krajowego rejestru
odmian;
c)      jeżeli wnioskodawca nie wnosi
opłaty rocznej na podstawie art. 87 ust. 1 lit. d) i e);
d)      jeżeli osoba odpowiedzialna za
utrzymanie odmiany, o której mowa w art. 86 ust. 1, tego zażąda,
chyba że utrzymanie odmiany jest zapewnione przez inną osobę;
e)      jeśli dana odmiana nie jest już
utrzymywana na podstawie wymogów art. 86;
f)       jeśli odmiana jest utrzymywana w
państwie trzecim, to państwo trzecie nie udziela wsparcia w zakresie
kontroli utrzymania na podstawie art. 86 ust. 8;
g)      jeśli w chwili składania
wniosku podano fałszywe lub błędne dane dotyczące faktów,
na podstawie których podjęto decyzję o rejestracji;
h)      jeśli przed upływem terminu
złożenia wniosku o przedłużenie, o którym mowa w art. 84
ust. 1, wnioskodawca nie złożył takiego wniosku, a okres
ważności, o którym mowa w art. 82 ust. 1, wygasł.
2.           Na wniosek wnioskodawcy
właściwy organ może zezwolić na dalsze udostępnianie
na rynku odmiany wykreślonej z krajowego rejestru zgodnie z ust. 1 lit. b)
do dnia 30 czerwca trzeciego roku po jej wykreśleniu z rejestru.
Wniosek taki składa się nie później
niż w dniu wygaśnięcia okresu rejestracji.
3.           Po wykreśleniu odmiany z
krajowego rejestru odmian właściwy organ składa próbkę tej
odmiany i jej opis w banku genów przeznaczonym do ochrony zasobów genetycznych.
Artykuł 86
Utrzymanie odmian
1.           Odmiany zarejestrowane w krajowym
rejestrze odmian utrzymuje wnioskodawca lub jakakolwiek inna osoba
działająca w porozumieniu z wnioskodawcą. Wnioskodawca
zgłasza tę inną osobę właściwemu organowi.
2.           Utrzymanie odmian odbywa się
zgodnie z przyjętymi praktykami dotyczącymi odpowiednio rodzajów,
gatunków lub grup odmian.
3.           Osoby, o których mowa w ust. 1,
prowadzą rejestry dotyczące utrzymania odmiany. Właściwy
organ ma w dowolnym momencie możliwość sprawdzenia utrzymania
odmiany na podstawie tych rejestrów. Rejestry te obejmują także
produkcję materiału kategorii przedbazowy, bazowy, kwalifikowany i
standard, a także etapy produkcji przed materiałem kategorii
przedbazowy.
4.           Odmiany z opisem uznanym
urzędowo muszą być utrzymywane w swoich regionach pochodzenia
pierwotnego.
5.           Właściwy organ
przeprowadza kontrole sposobu, w jaki prowadzone jest utrzymanie odmian; w tym
celu może on pobierać próbki przedmiotowych odmian.
6.           Jeśli właściwy organ
stwierdzi, że osoba odpowiedzialna za utrzymanie odmiany nie
postępuje zgodnie z zasadami określonymi w ust. 1–4, daje tej osobie
możliwość podjęcia działań naprawczych.
7.           Jeśli utrzymanie odmiany ma
miejsce w państwie członkowskim innym niż państwo
członkowskie, w którego krajowym rejestrze odmian dana odmiana
została zarejestrowana, właściwe organy obydwu zainteresowanych
państw członkowskich udzielają sobie wzajemnej pomocy przy
kontroli utrzymania odmiany.
8.           Jeśli utrzymanie odmiany ma
miejsce w państwie trzecim, właściwe organy państwa
członkowskiego, w którego krajowym rejestrze odmian dana odmiana
została zarejestrowana, proszą organy tego państwa trzeciego o
pomoc przy kontroli utrzymania odmiany.
Sekcja 3
Opłaty rejestracyjne
Artykuł 87
Opłaty rejestracyjne
1.           Właściwe organy
pobierają opłaty w celu odzyskania niezbędnych kosztów
poniesionych w ramach następujących działań:
a)      badania formalnego wniosku, o którym mowa
w art. 69;
b)      badania technicznego i audytów, o których
mowa w art. 71 i art. 73 ust. 1;
c)      badania nazwy odmiany, o którym mowa w
art. 78;
d)      decyzji o rejestracji, o której mowa w
art. 79, oraz wszelkich odwołań złożonych przeciwko tej
decyzji na podstawie reguł krajowych;
e)      włączenia odmiany lub, w
stosownych przypadkach, klona do krajowego rejestru odmian za każdy rok
trwania rejestracji;
f)       kontroli utrzymania, o których mowa w
art. 86 ust. 5.
2.           Działania, o których mowa w
ust. 1, przeprowadza się wyłącznie na wniosek wnioskodawcy
złożony do właściwego organu i po uiszczeniu przez niego
odpowiedniej opłaty. Wniosek uznaje się za niezłożony,
jeśli opłaty nie zostały uiszczone w terminie jednego
miesiąca od dnia, w którym właściwy organ wystąpił z
żądaniem ich zapłaty i wraz z tym żądaniem
wskazał konsekwencje nieuiszczenia opłat.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z procedurą, o której mowa w
art. 140, określających poszczególne pozycje kosztów, które mają
zostać objęte opłatami na podstawie ust. 1 lit. a)–f).
Artykuł 88
Opłaty za odmiany z opisem uznanym urzędowo
1.           W przypadku odmian z opisem uznanym
urzędowo nie pobiera się opłat za działania, o których mowa
w art. 87 ust. 1 lit. e).
2.           W przypadku odmian z opisem uznanym
urzędowo właściwe organy obniżają kwotę
opłaty za działania, o których mowa w art. 87 ust. 1 lit. a), c), d)
i f). Obniżka ta odbywa się w sposób zapewniający, by
opłata nie stanowiła przeszkody przy rejestracji danej odmiany.
Artykuł 89
Zwolnienie z wnoszenia opłat rejestracyjnych
1.           Opłaty przewidziane w art. 87 i
88 nie podlegają zwrotowi bezpośredniemu ani pośredniemu, chyba
że zostały nienależnie pobrane.
2.           Wnioskodawcy zatrudniający
mniej niż 10 osób i mający roczny obrót lub całkowity bilans
roczny nie wyższy niż 2 miliony EUR są zwolnieni z uiszczenia
opłat przewidzianych w art. 87 i 88.
3.           Koszty, o których mowa w art. 87–88,
nie obejmują kosztów poniesionych przy wykonywaniu kontroli
urzędowych wnioskodawców, o których mowa w ust. 2.
Sekcja 4
Rejestracja klonów
Artykuł 90
Przepisy mające zastosowanie
1.           Do rejestracji klona w krajowym
rejestrze odmian stosuje się sekcje 1, 2 i 3 z niezbędnymi
modyfikacjami, z wyjątkiem następujących przepisów:
a)      przepisów dotyczących treści
wniosków, o których mowa w art. 67;
b)      przepisów dotyczących odmian z
opisami uznanymi urzędowo;
c)      przepisów dotyczących odmian ze
zrównoważoną lub odpowiednią wartością
gospodarczą lub użytkową.
2.           Jeśli chodzi o treść
wniosków, zamiast art. 67 stosuje się art. 92.
Artykuł 91
Odesłania
Przy stosowaniu sekcji 1, 2 i 3 do rejestracji
klona w krajowym rejestrze odmian odesłania należy odczytywać w
następujący sposób:
a)           odesłania do odmiany
należy odczytywać jako odesłania do klonów;
b)           odesłania do art. 56
należy odczytywać jako odesłania do art. 65;
c)           odesłania do wymogów
określonych w art. 60, 61 i 62 należy odczytywać jako
odesłania do wymogów określonych w art. 65 ust. 1 lit. b) i ust. 3;
d)           odesłania do art. 67 w zakresie
treści wniosków należy odczytywać jako odesłania do art.
92.
Artykuł 92
Treść wniosków
1.           Wniosek o rejestrację klona w
krajowym rejestrze odmian zawiera następujące informacje:
a)      prośbę o rejestrację;
b)      identyfikację odmiany, do której
klon należy;
c)      nazwę i adres wnioskodawcy lub, w
stosownych przypadkach, podmiotów wspólnie składających wniosek i
dane uwierzytelniające pełnomocnika;
d)      tymczasową nazwę;
e)      nazwisko i adres osoby odpowiedzialnej za
utrzymanie klona, oraz, w stosownych przypadkach, numer referencyjny tej osoby;
f)       opis głównych cech
charakterystycznych klona oraz, jeżeli jest dostępny, wypełniony
kwestionariusz techniczny;
g)      geograficzne pochodzenie pierwotne klona;
h)      informacje na temat tego, czy dany klon
jest zarejestrowany w innym krajowym rejestrze odmian lub w unijnym rejestrze
odmian, lub czy wnioskodawca wie, że wniosek o rejestrację klona w
tych rejestrach jest rozpatrywany;
i)       w przypadku gdy klon zawiera organizm
zmodyfikowany genetycznie lub się z niego składa, dowody na to,
że przedmiotowy organizm zmodyfikowany genetycznie jest zatwierdzony do
uprawy na podstawie dyrektywy 2001/18/WE lub rozporządzenia (WE) nr
1829/2003.
2.           Złożeniu wniosku o
rejestrację klona w krajowym rejestrze odmian towarzyszy
przedłożenie próbki danego klona odpowiedniej jakości oraz w
odpowiedniej ilości w sposób określony przez właściwy
organ.
ROZDZIAŁ V
Procedury dotyczące unijnego rejestru odmian
Sekcja 1
Zakres niniejszego rozdziału
Artykuł 93
Odpowiednie odmiany i klony
Niniejszy rozdział stosuje się do
odmian i klonów niezarejestrowanych w żadnym krajowym rejestrze odmian na
podstawie art. 79.
Sekcja 2
Procedura rejestracji
Artykuł 94
Przepisy mające zastosowanie
1.           Do rejestracji odmiany lub klona w
unijnym rejestrze odmian stosuje się rozdział IV z niezbędnymi
modyfikacjami, z wyjątkiem następujących przepisów:
a)      przepisów dotyczących badania nazw,
o których mowa w art. 78;
b)      przepisów dotyczących utrzymania
odmiany określonych w art. 86;
c)      przepisów dotyczących odmian z
opisem uznanym urzędowo;
d)      przepisów dotyczących zwolnień
z opłat rejestracyjnych określonych w art. 89 ust. 2 i 3.
2.           Do badania nazw, utrzymania odmian i
klonów oraz zwolnienia z opłat rejestracyjnych zamiast przepisów, o
których mowa w ust. 1 lit. a), b) i d), stosuje się art. 95, 96 i 97.
3.           Przy stosowaniu przepisów
rozdziału IV do rejestracji odmiany lub klona w unijnym rejestrze odmian
odesłania należy odczytywać w następujący sposób:
a)      odesłania do właściwego organu
należy odczytywać jako odesłania do Agencji;
b)      odesłania do krajowych rejestrów
odmian należy odczytywać jako odesłania do unijnego rejestru
odmian;
c)      odesłania do art. 78 należy
odczytywać jako odesłania do art. 95;
d)      odesłania do art. 86 należy
odczytywać jako odesłania do art. 96;
e)      odesłania do odwołania
administracyjnego przeciwko odnośnej decyzji złożonego na
podstawie reguł krajowych należy odczytywać jako odesłania
do odwołania, o którym mowa w art. 98.
Artykuł 95
Badanie nazwy
1.           Po badaniu formalnym wniosku, o
którym mowa w art. 69, stosowanym na podstawie art. 94, a przed
rejestracją odmiany lub klona w unijnym rejestrze odmian, Agencja bada
nazwę odmiany lub klona proponowaną przez wnioskodawcę.
2.           Agencja podejmuje decyzję w
sprawie odpowiedniości nazwy odmiany lub klona zgodnie z wymogami
określonymi w art. 64.
Artykuł 96
Utrzymanie odmian i klonów
1.           Odmiany i klony zarejestrowane w
unijnym rejestrze odmian utrzymuje wnioskodawca lub inna osoba
działająca w porozumieniu z wnioskodawcą. Tę inną
osobę zgłasza się Agencji.
2.           Utrzymanie odbywa się zgodnie z
przyjętymi praktykami, odpowiednio w odniesieniu do rodzajów, gatunków lub
grup odmian.
3.           Osoba, o której mowa w ust. 1,
prowadzi rejestry dotyczące utrzymania odmiany lub klona. Agencja ma w
dowolnym momencie możliwość sprawdzenia utrzymania odmiany lub
klona na podstawie tych rejestrów. Rejestry te obejmują także
produkcję materiału kategorii przedbazowy, bazowy, kwalifikowany i
standard, a także etapy produkcji przed materiałem kategorii
przedbazowy.
4.           Agencja sprawdza sposób, w jaki
prowadzone jest utrzymanie, a w tym celu może pobrać próbki odmian i
klonów.
5.           Właściwe organy
państwa członkowskiego, w którym odbywa się utrzymanie danej
odmiany lub klona, udziela Agencji pomocy w odniesieniu do kontroli utrzymania.
6.           Jeśli Agencja stwierdzi,
że osoba odpowiedzialna za utrzymanie nie postępuje zgodnie z
przepisami ust. 1, 2 i 3, daje tej osobie możliwość
podjęcia działań naprawczych.
Artykuł 97
Wysokość opłat
1.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z procedurą, o której mowa w
art. 140, określających wysokość opłat, o których mowa
w art. 87 ust. 1, stosowanych na podstawie art. 94.
2.           Poziom, na jakim ustalane są
opłaty na podstawie ust. 1, odzwierciedla zasadę należytego
zarządzania finansami, aby umożliwić Agencji utrzymanie
równowagi budżetowej.
Sekcja 3
Odwołania
Artykuł 98
Prawo do odwołania
Odwołanie
przysługuje od decyzji Agencji podjętych na podstawie sekcji 2.
Odwołanie jest rozpatrywane przez Izbę Odwoławczą Agencji,
o której mowa w art. 46 rozporządzenia (WE) nr 2100/94.
Artykuł 99
Przepisy mające zastosowanie do odwołań
1.           Rozdziały V i VI
części czwartej rozporządzenia (WE) nr 2100/94 stosuje się,
z niezbędnymi zmianami, do odwołań, o których mowa w art. 98.
2.           Niezależnie od postanowień
ust. 1 niniejszego artykułu, do odwołań, o których mowa w art.
98, nie stosuje się następujących przepisów rozdziałów V i
VI części czwartej rozporządzenia (WE) nr 2100/94:
a)      art. 67 ust. 1 i 3;
b)      art. 74;
c)      art. 80 ust. 5.
Artykuł 100
Odesłania
Do celów art. 99
ust. 1 odesłania zawarte w rozdziałach V i VI części
czwartej rozporządzenia (WE) nr 2100/94 należy odczytywać w
następujący sposób:
a)           odesłanie w art. 68 do art. 82
pomija się;
b)           odesłanie w art. 70 ust. 1 do
„jednostki, która w ramach Urzędu przygotowała rozstrzygnięcie”
należy odczytywać jako odesłanie do Agencji;
c)           odesłanie w art. 76 do „badania
na podstawie art. 54 i 55” należy odczytywać jako odesłanie do
badania technicznego wniosku o rejestrację przeprowadzanego przez
Agencję na podstawie niniejszego rozporządzenia;
d)           odesłanie w art. 78 ust. 3 i 4 do art. 90 ust. 2 pomija się;
e)           odesłanie w art. 79 do
„właściwych urzędów” należy odczytywać jako
odesłanie do właściwych organów;
f)            odesłanie w art. 80 ust. 1 do „składającego wniosek o
przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin, posiadacza”
należy odczytywać jako odesłanie do wnioskodawcy o
rejestrację;
g)           odesłanie w art. 80 ust. 3 do
„terminów określonych w art. 52 ust. 2, 4 i 5” pomija się;
h)           odesłanie w art. 81 do
„pracowników Urzędów badających” pomija się.
ROZDZIAŁ VI
Zgłaszanie odmian do unijnego rejestru odmian
Artykuł 101
Procedura zgłaszania
1.           Każdy właściwy organ
zgłasza Agencji w terminie pięciu dni roboczych wniosek o
rejestrację odmiany, przyjęcie decyzji, o której mowa w art. 79,
nadanie nowej nazwy po rejestracji na podstawie art. 81, przedłużenie
rejestracji na podstawie art. 83 oraz wykreślenie odmiany na podstawie
art. 85.
2.           Każdy właściwy organ
zgłasza Agencji osobę odpowiedzialną za utrzymanie odmiany na
podstawie art. 86. Zgłoszenia tego należy dokonać w ciągu
pięciu dni roboczych od dnia, w którym właściwy organ
dowiedział się o tej osobie.
3.           Komisja ustala, w drodze aktów
wykonawczych, procedury składania zgłoszeń, o których mowa w
ust. 1. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
ROZDZIAŁ VII
Przechowywanie i przetwarzanie danych
Artykuł 102
Dokumentacja dotycząca krajowych rejestrów odmian i unijnego rejestru
odmian
1.           Właściwy organ przechowuje
akta dotyczące każdej odmiany zarejestrowanej w krajowym rejestrze
odmian, zawierające opis urzędowy, sprawozdanie z badania i dodatkowe
sprawozdanie z badania na podstawie art. 76. W stosownych przypadkach
dokumentacja zawiera jedynie uznany urzędowo opis odmiany oraz dokumenty
go potwierdzające.
2.           Agencja przechowuje akta
dotyczące każdej odmiany zarejestrowanej w unijnym rejestrze odmian,
zawierające opis urzędowy i sprawozdanie z badania wydane na podstawie
art. 94 ust. 1.
Artykuł 103
Dostęp do informacji w krajowych rejestrach odmian
1.           Każde państwo
członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie,
Agencję i Komisję o dostępie do swojego krajowego rejestru
odmian.
2.           Do dnia 31 marca każdego roku
każdy właściwy organ powiadamia inne właściwe organy i
Komisję o wszelkich zmianach w odpowiednich krajowych rejestrach odmian,
które miały miejsce w poprzednim roku.
3.           Każdy właściwy organ,
na wniosek, udostępnia innym właściwym organom, Agencji lub
Komisji:
a)      w stosownych przypadkach, sprawozdania z
badania odmian zarejestrowanych w swoim krajowym rejestrze odmian, o którym
mowa w art. 77 ust. 1;
b)      w stosownych przypadkach, wyniki
badań technicznych, o których mowa w art. 71 ust. 1;
c)      wykaz odmian, których wniosek o
rejestrację jest rozpatrywany;
d)      wszelkie inne dostępne informacje na
temat zarejestrowanych lub wykreślonych odmian.
4.           Właściwy organ podejmuje
odpowiednie środki, aby udostępnić informacje zawarte w
dokumentacji krajowego rejestru odmian każdej osobie wnioskującej o
dostęp do tych informacji. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadkach,
gdy informacje muszą być traktowane jako poufne na podstawie art. 75.
Artykuł 104
Dostęp do informacji unijnego rejestru odmian
1.           Agencja przekazuje
właściwym organom i Komisji informacje wymagane do uzyskania
dostępu do unijnego rejestru odmian.
2.           Do dnia 31 marca każdego roku
Agencja powiadamia właściwe organy i Komisję o wszelkich
zmianach w unijnym rejestrze odmian wprowadzonych w poprzednim roku w
odniesieniu do odmian zarejestrowanych na podstawie art. 94 ust. 1.
3.           Agencja udostępnia
właściwemu organowi lub Komisji, na wniosek oraz w odniesieniu do
odmian zarejestrowanych w unijnym rejestrze odmian na podstawie art. 94 ust. 1:
a)      sprawozdania z badania lub urzędowy
opis zarejestrowanych odmian;
b)      wyniki badań technicznych;
c)      wykaz odmian, których wnioski o
rejestrację są rozpatrywane;
d)      wszelkie inne dostępne informacje na
temat zarejestrowanych lub wykreślonych odmian.
4.           Agencja podejmuje odpowiednie
środki, aby udostępnić informacje zawarte w dokumentacji
unijnego rejestru odmian każdej osobie wnioskującej o dostęp do
tych informacji. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadkach, gdy informacje
muszą być traktowane jako poufne na podstawie art. 75.
CZĘŚĆ IV
PRODUKCJA I UDOSTĘPNIANIE NA RYNKU LEŚNEGO MATERIAŁU
ROZMNOŻENIOWEGO
TYTUŁ I
Przepisy ogólne
Artykuł 105
Zakres
Przepisy niniejszej części mają
zastosowanie do produkcji i udostępniania na rynku leśnego
materiału rozmnożeniowego.
Artykuł 106
Definicje
1.           Do celów niniejszej części
zastosowanie mają następujące definicje:
a)      „leśny materiał podstawowy”
oznacza źródło nasion, drzewostan, plantację nasienną,
drzewa mateczne, klon lub mieszankę klonów;
b)      „źródło nasion” oznacza drzewa
na wyznaczonym obszarze, z którego zbierane są nasiona;
c)      „drzewostan” oznacza określoną
populację drzew posiadającą wystarczające wyrównanie
składu;
d)      „plantacja nasienna” oznacza
plantację wyselekcjonowanych klonów lub rodów, która jest izolowana lub
zagospodarowana w taki sposób, aby uniknąć zapylania ze
źródeł zewnętrznych, i prowadzona w taki sposób, aby
uzyskiwać częste, obfite i łatwe do zebrania zbiory nasion;
e)      „drzewa mateczne” oznaczają drzewa
wykorzystywane do uzyskiwania potomstwa poprzez kontrolowane lub swobodne
zapylanie jednego ze zidentyfikowanych osobników rodzicielskich
wykorzystywanego jako osobnik żeński pyłkiem jednego osobnika
rodzicielskiego (z obojga znanych rodziców) lub wielu zidentyfikowanych lub
niezidentyfikowanych osobników rodzicielskich (ze znanej matki);
f)       „klon” oznacza grupę osobników
(rametów) pozyskanych pierwotnie z jednego osobnika (ortetu) poprzez
rozmnażanie wegetatywne, na przykład poprzez zrzezy,
mikrorozmnażanie, szczepy, odkłady lub podziały;
g)      „mieszanka klonów” oznacza mieszankę
zidentyfikowanych klonów w określonych proporcjach;
h)      „autochtoniczny drzewostan” lub
„autochtoniczne źródło nasion” oznaczają drzewostan lub
źródło nasion, które:
(i)      są stale odnawiane w sposób
naturalny; lub
(ii)      są odnawiane w sposób sztuczny z
materiału rozmnożeniowego zebranego z tego samego drzewostanu lub
źródła nasion; lub
(iii)     są odnawiane w sposób sztuczny z
materiału rozmnożeniowego zebranego z drzewostanów lub
źródeł nasion w bezpośredniej bliskości,
odpowiadających opisowi w ppkt (i) i (ii);
i)       „rodzimy drzewostan lub „rodzime
źródło nasion” oznaczają drzewostan lub źródło nasion
wyhodowane sztucznie z materiału siewnego, którego pochodzenie pierwotne
znajduje się w tym samym regionie pochodzenia;
j)       „pochodzenie pierwotne” oznacza:
(i)      dla autochtonicznego drzewostanu lub
źródła nasion – miejsce, w którym rosną drzewa;
(ii)      dla nieautochtonicznego drzewostanu lub
źródła nasion – miejsce, z którego nasiona lub rośliny
zostały pierwotnie wprowadzone;
k)      „pochodzenie” oznacza miejsce, w którym
rośnie dowolny drzewostan;
l)       „region pochodzenia” oznacza dla
gatunków lub podgatunków obszar lub grupę obszarów podlegających
wystarczająco jednolitym warunkom ekologicznym, na których znajdują
się drzewostany lub źródła nasion wykazujące podobne cechy
fenotypowe lub genetyczne, ograniczonych w stosownych przypadkach granicami
związanymi z wysokością nad poziomem morza;
m)     „kategoria” oznacza każdą z
następujących grup pozyskanego leśnego materiału
rozmnożeniowego: ze znanego źródła, wyselekcjonowany,
kwalifikowany lub przetestowany materiał rozmnożeniowy;
n)      „ze znanego źródła” oznacza
pozyskany z leśnego materiału podstawowego, który może być
źródłem nasion lub drzewostanem, znajdującymi się w jednym
regionie pochodzenia;
o)      „wyselekcjonowany” oznacza pozyskany z
leśnego materiału podstawowego składającego się z
drzewostanu znajdującego się w jednym regionie pochodzenia, który
został wyselekcjonowany pod względem fenotypowym na poziomie
populacji;
p)      „kwalifikowany” oznacza pozyskany z
leśnego materiału podstawowego składającego się z
plantacji nasiennych, drzew matecznych, klonów lub mieszanek klonów, którego
składniki zostały wyselekcjonowane pod względem fenotypowym na
poziomie indywidualnym;
q)      „przetestowany” oznacza pozyskany z
leśnego materiału podstawowego składającego się z
drzewostanów, plantacji nasiennych, drzew matecznych, klonów lub mieszanek
klonów najwyższej jakości;
r)       „materiał sadzeniowy” oznacza jedno
z poniższych:
(i)      rośliny wyhodowane z jednostek
nasiennych;
(ii)      rośliny wyhodowane z
części roślin; lub
(iii)     rośliny wyhodowane z samosiewu;
s)       „jednostka nasienna” oznacza szyszki,
owocostany, owoce i nasiona przeznaczone do produkcji materiału
sadzeniowego;
t)       „części roślin”
oznaczają zrzezy pędowe, zrzezy liściowe oraz zrzezy korzeniowe,
eksplanty lub zarodki służące mikrorozmnażaniu, pąki,
odkłady, korzenie, zrazy, sadzonki lub dowolne części
roślin przeznaczone do produkcji materiału sadzeniowego;
u)      „obszar stosowania” oznacza obszar, na
którym leśny materiał rozmnożeniowy jest stosowany do
określonego celu.
TYTUŁ II
Leśny materiał podstawowy
Artykuł 107
Zatwierdzanie leśnego materiału podstawowego
1.           Leśny materiał podstawowy
podlega zatwierdzeniu przez właściwy organ do produkcji odpowiednich
kategorii leśnego materiału rozmnożeniowego, jeżeli
spełnia wymogi określone w załącznikach V, VI, VII lub
VIII.
2.           Każda jednostka zatwierdzonego
leśnego materiału podstawowego (zwana dalej „jednostką
zatwierdzenia”) jest identyfikowana niepowtarzalnym odnośnikiem do
rejestru, o którym mowa w art. 112 ust. 1.
3.           Zatwierdzenie zostaje cofnięte,
jeżeli wymogi, o których mowa w ust. 1, nie są już
spełniane.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych uzupełniających wymogi
określone w załączniku VII pkt 3 dotyczące klonów i w
załączniku VII pkt 4 dotyczące mieszanek klonów, poprzez
określenie maksymalnej liczby lat lub maksymalnej liczby rametów, do
której powinno być ograniczone zatwierdzenie klonów lub mieszanek klonów,
zgodnie z art. 140.
Artykuł 108
Tymczasowe zatwierdzanie leśnego materiału podstawowego
przeznaczonego do produkcji materiału przetestowanego
1.           Leśny materiał podstawowy
przeznaczony do produkcji leśnego materiału rozmnożeniowego
kategorii „przetestowany”, którego zgodność z wymogami, o których
mowa w art. 107 ust. 1, nie została ustalona, może tymczasowo
zostać zatwierdzony przez właściwe organy na okres nie
dłuższy niż dziesięć lat, pod warunkiem że
można założyć, iż przedmiotowy leśny
materiał podstawowy po zakończeniu badań będzie spełniał
wymogi zatwierdzenia. Założenie to opiera się na wstępnych
wynikach oceny genetycznej lub badań porównawczych, o których mowa w
załączniku VIII.
2.           Tymczasowe zatwierdzenie, o którym
mowa w ust. 1, może obejmować całość lub
część terytorium danego państwa członkowskiego.
Artykuł 109
Inspekcje po zatwierdzeniu
Po zatwierdzeniu, o którym mowa w art. 107 i
108, leśny materiał podstawowy przeznaczony do produkcji leśnego
materiału rozmnożeniowego kategorii „wyselekcjonowany”,
„kwalifikowany” i „przetestowany” jest ponownie poddawany inspekcjom przez
właściwy organ w regularnych odstępach czasu w celu
potwierdzenia zgodności z tymi artykułami.
Artykuł 110
Wyznaczanie regionów pochodzenia
1.           Państwa członkowskie
wyznaczają regiony pochodzenia leśnego materiału podstawowego
składającego się z drzewostanów lub źródeł nasion i
przeznaczonego do produkcji leśnego materiału rozmnożeniowego
kategorii „ze znanego źródła” i „wyselekcjonowany”.
2.           Państwa członkowskie opracowują
i publikują mapy wskazujące obszary wyznaczonych regionów
pochodzenia. Mapy te są przekazywane Komisji i pozostałym państwom
członkowskim.
Artykuł 111
Zgłoszenie zamiaru zbierana zatwierdzonego leśnego materiału
podstawowego
Podmioty zawodowe w odpowiednim czasie
informują właściwe organy o swoim zamiarze zbierania
zatwierdzonego leśnego materiału podstawowego.
Artykuł 112
Krajowy rejestr i krajowy wykaz zatwierdzonego leśnego materiału
podstawowego
1.           Państwa członkowskie
sporządzają krajowy rejestr leśnego materiału podstawowego
zatwierdzonego na ich terytorium na podstawie art. 107 i 108. Rejestr ten
zawiera informacje na temat jednostki zatwierdzenia wraz z jej niepowtarzalnym
odnośnikiem w rejestrze.
2.           Każde państwo
członkowskie ustanawia, publikuje i aktualizuje skrót krajowego rejestru w
formie krajowego wykazu.
3.           Krajowy wykaz, o którym mowa w ust.
2, jest sporządzany we wspólnym formacie. Wymienia się w nim
każdą jednostkę zatwierdzenia. W przypadku leśnego
materiału podstawowego przeznaczonego do kategorii „ze znanego źródła”
i „wyselekcjonowany” dozwolone jest jednak bardziej skrótowe przedstawienie w
oparciu o regiony pochodzenia.
4.           Wykaz krajowy, o którym mowa w ust.
2, zawiera następujące informacje:
a)      nazwa botaniczna;
b)      kategoria, do produkcji której jest
przeznaczony leśny materiał podstawowy;
c)      cel leśnego materiału
rozmnożeniowego, który będzie pozyskany z leśnego materiału
podstawowego;
d)      rodzaj leśnego materiału
podstawowego (źródło nasion, drzewostan, plantacja nasienna, drzewa
mateczne, klon lub mieszanka klonów);
e)      odnośnik w rejestrze do jednostki
zatwierdzenia lub, w stosownych przypadkach, jego skrót lub kod identyfikacyjny
regionu pochodzenia;
f)       lokalizacja: krótka nazwa, w stosownych
przypadkach, i jeden z poniższych zestawów informacji:
(i)      dla leśnego materiału
podstawowego przeznaczonego do produkcji kategorii „ze znanego
źródła” – region pochodzenia i położenie geograficzne
określone przez rozpiętość południkową i
równoleżnikową;
(ii)      dla leśnego materiału
podstawowego przeznaczonego do produkcji kategorii „wyselekcjonowany” – region
pochodzenia i położenie geograficzne określone przez
szerokość i długość geograficzną lub
rozpiętość południkową i równoleżnikową;
(iii)     dla leśnego materiału
podstawowego przeznaczonego do produkcji kategorii „kwalifikowany” –
dokładne położenie geograficzne miejsca lub miejsc, gdzie
utrzymywany jest materiał podstawowy;
(iv)     dla leśnego materiału
podstawowego przeznaczonego do produkcji kategorii „przetestowany” –
dokładne położenie geograficzne miejsca lub miejsc, gdzie utrzymywany
jest materiał podstawowy;
g)      wysokość lub
rozpiętość wysokości;
h)      powierzchnia: wielkość
źródła (źródeł) nasion, drzewostanu (drzewostanów) lub
plantacji nasiennej (nasiennych);
i)       pochodzenie pierwotne: czy materiał
podstawowy jest autochtoniczny/rodzimy, nieautochtoniczny/nierodzimy lub czy
pochodzenie pierwotne jest nieznane. Dla nieautochtonicznego/nierodzimego
materiału podstawowego podaje się pochodzenie pierwotne, jeśli
jest znane;
j)       w przypadku leśnego materiału
podstawowego kategorii „przetestowany” – czy jest on genetycznie zmodyfikowany.
5.           Komisja przyjmuje – w drodze aktów
wykonawczych – wspólny format, w jakim ustanawiane są wykazy krajowe, o
których mowa w ust. 3. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
Artykuł 113
Unijny wykaz zatwierdzonego leśnego materiału podstawowego
1.           Państwa członkowskie
przekazują Agencji, Komisji i pozostałym państwom
członkowskim wykaz krajowy, o którym mowa w art. 112 ust. 2, oraz wszelkie
jego aktualizacje w ciągu pięciu dni roboczych.
2.           Na podstawie wykazów krajowych
przekazanych przez państwa członkowskie Agencja sporządza,
publikuje i aktualizuje wykaz zatytułowany „Unijny wykaz zatwierdzonego
leśnego materiału podstawowego do produkcji leśnego
materiału rozmnożeniowego”.
Agencja włącza do tego rejestru
wszystkie elementy Wspólnotowej Listy Zatwierdzonego Materiału Elitarnego
dla Produkcji Leśnego Materiału Rozmnożeniowego opublikowanej na
podstawie art. 11 ust. 1 dyrektywy 1999/105/WE.
3.           Ten unijny wykaz odzwierciedla
informacje szczegółowe zawarte w wykazach krajowych, o których mowa w art.
112, i wskazuje obszar stosowania oraz wszelkie zezwolenia udzielone na
podstawie art. 128.
4.           Komisja przyjmuje, w drodze aktów
wykonawczych, formę powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, oraz rejestru,
o którym mowa w ust. 2. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
TYTUŁ III
Udostępnianie na rynku materiału pozyskanego z leśnego
materiału podstawowego
Artykuł 114
Zakres
Niniejszy tytuł stosuje się do
udostępniania na rynku leśnego materiału rozmnożeniowego
pozyskanego z leśnego materiału podstawowego.
ROZDZIAŁ I
Wykaz wymogów
Artykuł 115
Wymogi dotyczące udostępniania na rynku leśnego
materiału rozmnożeniowego
Leśny materiał rozmnożeniowy
może być udostępniany na rynku wyłącznie, gdy jest
zgodny z:
a)           wymogami dotyczącymi
rejestracji określonymi w rozdziale II;
b)           wymogami dotyczącymi
jakości określonymi w rozdziale III dla odpowiedniej kategorii;
c)           wymogami dotyczącymi
postępowania określonymi w rozdziale IV;
d)           wymogami dotyczącymi
certyfikacji i identyfikacji określonymi w rozdziale V.
ROZDZIAŁ II
Wymogi dotyczące rejestracji
Artykuł 116
Leśny materiał rozmnożeniowy pozyskany z leśnego materiału
podstawowego zarejestrowany w rejestrze krajowym
Leśny materiał rozmnożeniowy
może być udostępniany na rynku wyłącznie, gdy
został pozyskany z zatwierdzonego leśnego materiału podstawowego
zarejestrowanego w rejestrze krajowym na podstawie art. 112 ust. 1 i
zatwierdzony dla odpowiedniej kategorii na podstawie tytułu II.
ROZDZIAŁ III
Wymogi dotyczące jakości
Artykuł 117
Wymogi dotyczące jakości
1.           Leśny materiał
rozmnożeniowy udostępnia się na rynku w kategoriach „ze znanego
źródła”, „wyselekcjonowany”, „kwalifikowany” lub „przetestowany”.
2.           Leśny materiał
rozmnożeniowy należący do gatunków i sztucznych mieszańców
wymienionych w załączniku IX nie może być udostępniany
na rynku w kategorii „ze znanego źródła”, jeżeli został
uzyskany z wegetatywnego rozmnażania innego leśnego materiału
rozmnożeniowego.
3.           Leśny materiał
rozmnożeniowy należący do sztucznych mieszańców
wymienionych w załączniku IX udostępnia się
wyłącznie w kategoriach „wyselekcjonowany”, „kwalifikowany” i
„przetestowany”.
4.           Leśny materiał rozmnożeniowy
należący do gatunków i sztucznych mieszańców wymienionych w
załączniku IX może być udostępniany na rynku w
kategorii „wyselekcjonowany”, wyłącznie gdy był masowo
rozmnażany z nasion.
5.           Niezależnie od przepisów ust. 1
i 2, leśny materiał rozmnożeniowy należący do gatunków
i sztucznych mieszańców wymienionych w załączniku IX, który
składa się całkowicie lub częściowo z organizmów
zmodyfikowanych genetycznie, może być udostępniany na rynku
wyłącznie w kategorii „przetestowany”.
6.           Rodzaje leśnego materiału
podstawowego, które wykorzystuje się do produkcji różnych kategorii
leśnego materiału rozmnożeniowego należącego do
gatunków i sztucznych mieszańców wymienionych w załączniku IX,
są określone w załączniku X.
Artykuł 118
Dodatkowe wymogi dla niektórych form leśnego materiału
rozmnożeniowego
Leśny materiał rozmnożeniowy
należący do gatunków i sztucznych mieszańców wymienionych w
załączniku IX i o których mowa w załączniku XI może
być udostępniany na rynku, wyłącznie gdy spełnia
wymogi dotyczące jakości określone w załączniku XI,
oprócz wymogów mających zastosowanie na podstawie art. 117.
Artykuł 119
Dodatkowe wymogi dla niektórych części roślin i
materiału sadzeniowego
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych określających wymogi dotyczące jakości w
odniesieniu do udostępniania na rynku określonych części
roślin i materiału sadzeniowego gatunków i sztucznych mieszańców
wymienionych w załączniku IX, uzupełniające wymogi, o
których mowa w art. 117 i 118, zgodnie z art. 140. Wymogi te uwzględniają
rozwój wiedzy naukowej i technicznej.
ROZDZIAŁ IV
Wymogi dotyczące postępowania
Artykuł 120
Partie
1.           Leśny materiał
rozmnożeniowy jest, podczas wszystkich etapów produkcji, przechowywany w
oddzielnych partiach w odniesieniu do jednostek zatwierdzenia, z których
został pozyskany.
2.           Leśny materiał
rozmnożeniowy jest udostępniany na rynku w partiach.
Artykuł 121
Pakowanie jednostek nasiennych
Jednostki nasienne są udostępniane
na rynku wyłącznie w zapieczętowanych opakowaniach. Sposób
zapieczętowania jest taki, by przy otwarciu następowało
uszkodzenie pieczęci.
ROZDZIAŁ V
Wymogi dotyczące certyfikacji i identyfikacji
Artykuł 122
Certyfikat
1.           Po zbiorach właściwy organ
wydaje certyfikat wskazujący odniesienie do rejestru, o którym mowa w art.
112 ust. 4 lit. e), dla każdego leśnego materiału
rozmnożeniowego pozyskanego z zatwierdzonego leśnego materiału
podstawowego.
2.           Certyfikat zawiera istotne
informacje określone odpowiednio w załączniku XII
część A, B i C.
3.           W przypadku dalszego rozmnażania
wegetatywnego zgodnie z art. 117 ust. 2 wydaje się nowy certyfikat.
4.           Jeśli ma miejsce mieszanie
zgodnie z art. 126 ust. 1, 2, 3 lub 5, wydaje się nowy certyfikat lub inny
dokument wskazujący poprzednie certyfikaty materiału wchodzącego
w skład mieszanki.
5.           Komisja określa w drodze aktów
wykonawczych wzorcowy format certyfikatu, o którym mowa w ust. 1. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 141 ust. 3.
Artykuł 123
Identyfikacja partii
1.           Każdą partię można
łatwo zidentyfikować w ciągu całego procesu – od
gromadzenia do dostarczenia użytkownikowi końcowemu.
2.           Każda partia leśnego
materiału rozmnożeniowego jest identyfikowana poprzez
następujące informacje:
a)      kod i numer certyfikatu;
b)      nazwę botaniczną;
c)      kategorię leśnego
materiału rozmnożeniowego;
d)      cel;
e)      rodzaj leśnego materiału
podstawowego, z którego leśny materiał rozmnożeniowy został
pozyskany (źródło nasion, drzewostan, plantacja nasienna, drzewa
mateczne lub ród, klon lub mieszanka klonów);
f)       odnośnik w rejestrze leśnego
materiału podstawowego lub kod identyfikacyjny regionu pochodzenia
leśnego materiału podstawowego;
g)      czy leśny materiał podstawowy,
z którego został pozyskany leśny materiał rozmnożeniowy,
jest autochtoniczny lub rodzimy, nieautochtoniczny lub nierodzimy, lub czy jego
pochodzenie pierwotne jest nieznane;
h)      w przypadku jednostek nasiennych – rok
dojrzewania;
i)       wiek materiału sadzeniowego,
sadzonek lub zrzezów;
j)       rodzaj materiału sadzeniowego (czy
są to sadzonki z podciętym korzeniem, szczepy czy materiał z
bryłką);
k)      w stosownych przypadkach, fakt, że
jest on zmodyfikowany genetycznie;
l)       w stosownych przypadkach, fakt, że
był on rozmnażany wegetatywnie.
Artykuł 124
Etykietowanie
1.           Każdej partii towarzyszy
etykieta sporządzona przez podmiot zawodowy (zwana dalej „etykietą
podmiotu”). Etykieta podmiotu zawiera, oprócz informacji wymaganych na mocy
art. 123, następujące informacje:
a)      numer(y) certyfikatu wydanego na mocy
art. 122 ust. 1 lub odnośnik do innego dostępnego dokumentu zgodnie z
art. 122 ust. 4;
b)      numer referencyjny, w stosownych
przypadkach, oraz nazwę podmiotu zawodowego;
c)      dostarczaną ilość;
d)      w przypadku leśnego materiału
rozmnożeniowego kategorii „przetestowany” pozyskanego z leśnego
materiału podstawowego, który jest tymczasowo zatwierdzony na mocy art.
108 ust. 1, słowa „tymczasowo zatwierdzony”.
2.           W przypadku
nasion etykieta podmiotu zawiera również następujące informacje:

a)      udział procentowy w masie czystego
materiału siewnego, innego materiału siewnego i składników
obojętnych;
b)      zdolność kiełkowania
czystego materiału siewnego lub, jeśli określenie zdolności
kiełkowania jest niemożliwe lub niepraktyczne, procent
żywotności oceniony poprzez odniesienie do określonej metody;
c)      wagę 1 000 czystych nasion;
d)      ilość nasion zdolnych do
kiełkowania w kilogramie produktu udostępnianego na rynku jako
materiał siewny lub, jeśli nie można jej określić w
prosty sposób, ilość żywotnych nasion w kilogramie.
3.           Etykieta podmiotu jest koloru
żółtego w przypadku materiału rozmnożeniowego kategorii „ze
znanego źródła”, zielonego – w przypadku materiału
rozmnożeniowego kategorii „wyselekcjonowany”, różowego – w przypadku
materiału rozmnożeniowego kategorii „kwalifikowany”, a niebieskiego –
w przypadku materiału rozmnożeniowego kategorii „przetestowany”.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych określających warunki, w jakich
etykietę podmiotu uzupełnia inny dokument sporządzony przez
podmiot zawodowy, zgodnie z art. 140. Te akty delegowane
określają informacje, które mają być zawarte w tym
dokumencie.
Artykuł 125
Etykietowanie leśnego materiału rozmnożeniowego
należącego do gatunku Populus spp.
W przypadku Populus spp.
części roślin są udostępniane na rynku
wyłącznie wtedy, gdy na etykiecie podmiotu znajduje się unijny
numer klasyfikacyjny zgodnie z załącznikiem XI część C
pkt 2 lit. b).
Artykuł 126
Mieszanki leśnego materiału rozmnożeniowego
1.           Mieszanki leśnego
materiału rozmnożeniowego są produkowane i udostępniane na
rynku zgodnie z przepisami niniejszego artykułu.
2.           Mieszanie leśnego
materiału rozmnożeniowego pozyskanego z dwóch lub więcej
jednostek zatwierdzenia w ramach kategorii „ze znanego źródła” lub w
ramach kategorii „wyselekcjonowany” może mieć miejsce, jeżeli
jednostki zatwierdzenia są zlokalizowane w tym samym regionie pochodzenia.
3.           Jeśli leśny materiał
rozmnożeniowy pozyskany z różnych źródeł nasion lub
drzewostanów jest mieszany na podstawie ust. 2 w ramach kategorii „ze znanego
źródła”, nowa, mieszana partia jest certyfikowana jako „materiał
rozmnożeniowy pozyskany ze źródła nasion”.
4.           Jeśli leśny materiał
rozmnożeniowy pozyskany z nieautochtonicznego lub nierodzimego
leśnego materiału podstawowego jest mieszany na podstawie ust. 2 z
leśnym materiałem rozmnożeniowym pozyskanym z leśnego
materiału podstawowego nieznanego pochodzenia pierwotnego, nowa, mieszana
partia jest certyfikowana jako „nieznanego pochodzenia pierwotnego”.
5.           Jeśli ma miejsce mieszanie
zgodnie z ust. 4, kod identyfikacyjny regionu pochodzenia nie może
zostać zastąpiony odnośnikiem w rejestrze, o którym mowa w art.
123 lit. f).
6.           Mieszanie leśnego
materiału rozmnożeniowego pozyskanego z jednej jednostki
zatwierdzenia z różnych lat dojrzewania może mieć miejsce, pod
warunkiem że rzeczywiste lata dojrzewania i proporcje materiału z
każdego roku są rejestrowane przez podmiot zawodowy.
Artykuł 127
Zmiany załączników V–XII
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zmieniających załączniki V – XII, zgodnie z
art. 140. Zmiany te uwzględniają zmiany w wiedzy technicznej,
naukowej i danych ekonomicznych.
TYTUŁ IV
Odstępstwa
Artykuł 128
Bardziej rygorystyczne wymogi i zakazy
1.           Komisja może, w drodze aktów
wykonawczych, upoważnić państwa członkowskie:
a)      do wprowadzania bardziej rygorystycznych
wymogów dotyczących jakości niż te, o których mowa w art. 117 i
118; oraz
b)      do zakazania udostępniania na rynku
w celu wysiewu lub sadzenia na całym ich terytorium lub jego
części określonego leśnego materiału
rozmnożeniowego.
Zakaz, o którym mowa w lit. b), może być
ograniczony do udostępniania na rynku wyłącznie
użytkownikom końcowym.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
2.           W celu uzyskania upoważnienia,
o którym mowa w ust. 1 lit. a) i b), państwa członkowskie
przedkładają Komisji wniosek określający:
a)      projekt przepisów dotyczących
proponowanych wymogów lub zakazów;
b)      uzasadnienie dotyczące
konieczności i proporcjonalności takich wymogów lub zakazów;
c)      informację, czy proponowane wymogi
lub zakazy obowiązywałyby na stałe czy na czas określony.
3.           Upoważnienia, o którym mowa w
ust. 1, udziela się wyłącznie, gdy spełnione są
następujące warunki:
a)      wdrożenie ograniczeń lub
zakazów, o których mowa w ust. 1, zapewnia poprawę jakości danego
leśnego materiału rozmnożeniowego, ochronę środowiska
lub zasobów genetycznych; oraz
b)      ograniczenia lub zakazy, o których mowa w
ust. 1, są konieczne i proporcjonalne do zamierzonych celów.
4.           Upoważnienia, o którym mowa w
ust. 1, udziela się na podstawie:
a)      dowodów odnoszących się do
regionu pochodzenia lub pochodzenia pierwotnego materiału oraz
dokumentacji wykazującej różnice w odnośnych danych
klimatycznych i ekologicznych; lub
b)      znanych wyników prób, badań
naukowych lub wyników uzyskanych na podstawie praktyki leśnej
dotyczących przetrwania i rozwoju materiału sadzeniowego, w tym
wzrostu, w odniesieniu do cech morfologicznych i fizjologicznych.
Artykuł 129
Przejściowe trudności z zaopatrzeniem
1.           W celu usunięcia
przejściowych trudności z zaopatrzeniem w leśny materiał
rozmnożeniowy, jakie mogą wystąpić w państwie
członkowskim, właściwy organ danego państwa
członkowskiego może zezwolić na udostępnianie na rynku
leśnego materiału rozmnożeniowego należącego do
gatunków i sztucznych mieszańców wymienionych w załączniku IX
przy złagodzonych wymogach w porównaniu z wymogami określonymi w art.
117 i, w stosownych przypadkach, w art. 118 i 119.
Takie zezwolenie przyznaje się, na podstawie
uzasadnionego wniosku złożonego przez podmiot zawodowy, na
określony czas.
Etykieta leśnego materiału
rozmnożeniowego udostępnianego na rynku na podstawie niniejszego
ustępu jest brązowa. Podaje się na niej informację, że
leśny materiał rozmnożeniowy jest zgodny z niższymi wymogami
dotyczącymi jakości niż te, o których mowa w art. 117 i, w stosownych
przypadkach, w art. 118 i 119.
Państwa członkowskie powiadamiają
Komisję i pozostałe państwa członkowskie o każdym
zezwoleniu wydanym na podstawie niniejszego ustępu.
2.           Komisja może, w drodze aktów
wykonawczych, zażądać od państwa członkowskiego
uchylenia lub zmiany zezwolenia udzielonego na podstawie ust. 1, jeżeli
uzna, że zezwolenie nie jest konieczne lub proporcjonalne do celu
usunięcia przejściowych trudności z zaopatrzeniem w leśny
materiał rozmnożeniowy. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie
z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
Artykuł 130
Szybkie udostępnianie na rynku nasion
W celu szybszego udostępnienia nasion z
aktualnego sezonu uprawy leśny materiał rozmnożeniowy może
być udostępniany na rynku, ale jedynie pierwszemu nabywcy, bez
umieszczania na etykiecie podmiotu informacji dotyczących kiełkowania
lub żywotności na podstawie art. 124 ust. 2 lit. b) i d). Informacje,
o których mowa w art. 124 ust. 2 lit. b) i d), są dostarczane przez podmiot
zawodowy tak szybko, jak to możliwe.
Artykuł 131
Odstępstwo dotyczące małych ilości
1.           W przypadku materiału siewnego
udostępnianego na rynku w małych ilościach wymogi informacyjne
dotyczące kiełkowania lub żywotności określone w art.
124 ust. 2 lit. b) i d) nie mają zastosowania.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych określających maksymalną
wielkość małych ilości, o których mowa w ust. 1, dla
określonych kategorii lub gatunków leśnego materiału
rozmnożeniowego, aby zapewnić stosowanie odstępstwa, o którym
mowa w ust. 1, w sposób proporcjonalny, zgodnie z art. 140.
Artykuł 132
Środki nadzwyczajne
1.           Jeśli oczywiste jest, że
leśny materiał rozmnożeniowy może stanowić
poważne ryzyko dla zdrowia ludzi, zwierząt i roślin lub dla
środowiska, a także że takie ryzyko nie może być
wystarczająco ograniczone za pomocą środków podjętych przez
dane państwo lub państwa członkowskie, Komisja, z własnej
inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego, bezzwłocznie
podejmuje wszelkie właściwe tymczasowe środki nadzwyczajne, w
tym środki ograniczające udostępnianie na rynku danego
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin lub zakazujące
go, w zależności od powagi sytuacji. Środki te przyjmuje
się w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
2.           Jeżeli występuje
należycie uzasadniona szczególnie pilna potrzeba ograniczenia
poważnego ryzyka dla zdrowia człowieka, Komisja przyjmuje akty
wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z procedurą, o
której mowa w art. 141 ust. 4.
3.           Jeżeli państwo
członkowskie oficjalnie poinformowało Komisję o potrzebie
wprowadzenia środków nadzwyczajnych, a Komisja nie podejmie
działań zgodnie z ust. 1, dane państwo członkowskie
może przyjąć wszelkie odpowiednie tymczasowe środki nadzwyczajne
ograniczające udostępnianie na rynku danego leśnego
materiału rozmnożeniowego na swoim terytorium lub zakazujące go,
w zależności od powagi sytuacji. Natychmiast informuje o tym
pozostałe państwa członkowskie i Komisję, podając
powody swojej decyzji. Komisja może przyjąć akty wykonawcze
nakazujące państwu członkowskiemu zmianę lub uchylenie
krajowych tymczasowych środków nadzwyczajnych. Te akty wykonawcze
przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której
mowa w art. 141 ust. 3. Państwo członkowskie może utrzymać
swoje przyjęte krajowe tymczasowe środki nadzwyczajne do daty
stosowania aktów wykonawczych, o których mowa w niniejszym ustępie.
4.           Niniejszy artykuł stosuje
się bez uszczerbku dla wszelkich środków przyjętych na podstawie
art. 23 ust. 2 dyrektywy 2001/18/WE lub art. 34 rozporządzenia (WE) nr
1829/2003 zakazujących uprawy organizmów zmodyfikowanych genetycznie lub
ograniczających ją.
Artykuł 133
Tymczasowe doświadczenia
1.           Komisja może podjąć
decyzję, w drodze aktów wykonawczych, o zorganizowaniu tymczasowych
doświadczeń w celu znalezienia lepszych alternatyw dla wszelkich
przepisów określonych w art. 107, 117 i, w stosownych przypadkach, w art.
118 i 119. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
2.           Akty wykonawcze, o których mowa w
ust. 1, określają przedmiotowe rodzaje lub gatunki, warunki
doświadczeń dla poszczególnych rodzajów lub gatunków, czas trwania
doświadczeń, jak również obowiązki w zakresie monitorowania
i sprawozdawczości uczestniczących w nich państw
członkowskich. Uwzględniają one także rozwój technik
reprodukcji, produkcji i kontroli danego materiału.
Czas trwania doświadczenia nie może
przekroczyć siedmiu lat.
Artykuł 134
Mniej restrykcyjne wymogi w celu ochrony zasobów genetycznych
1.           Państwa członkowskie
mogą przyjąć wymogi mniej surowe niż określone w art.
107, 117 i, w stosownych przypadkach, art. 118 i 119, w interesie ochrony i
zrównoważonego korzystania z zasobów genetycznych lasów. Państwa
członkowskie uwzględniają przy tym potrzebę produkowania i
udostępniania na rynku leśnego materiału rozmnożeniowego,
który jest naturalnie dostosowany do warunków lokalnych i regionalnych, a
także zagrożony erozją genetyczną.
Państwa członkowskie przekazują
Komisji i pozostałym państwom członkowskim uzasadnione
powiadomienie o tych środkach.
2.           Komisja może, w drodze aktów
wykonawczych, zażądać od państwa członkowskiego
uchylenia lub zmiany środków, o których mowa w ust. 1, jeżeli uzna,
że środki te nie są konieczne lub właściwe do celu
ochrony i zrównoważonego korzystania z zasobów genetycznych lasów. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 141 ust. 3.
TYTUŁ V
Opłaty
Artykuł 135
Opłaty rejestracyjne i certyfikacyjne
1.           Właściwe organy
pobierają opłaty za następujące działania:
a)      rejestrację zatwierdzonego
leśnego materiału podstawowego na podstawie art. 112; oraz
b)      wydanie certyfikatu na podstawie art.
122.
2.           Działania, o których mowa w
ust. 1, przeprowadza się na wniosek złożony przez podmiot
zawodowy do właściwego organu. Wniosek uznaje się za
niezłożony, jeśli opłaty nie zostały uiszczone w
terminie jednego miesiąca od dnia, w którym właściwy organ
wystąpił z żądaniem ich zapłaty i wraz z tym
żądaniem wskazał konsekwencje nieuiszczenia opłat.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z procedurą, o której mowa w
art. 140, przewidujących określone pozycje kosztów, które mają
zostać objęte opłatami na podstawie ust. 1 lit. a) i b).
Artykuł 136
Zwolnienie z wnoszenia opłat rejestracyjnych
1.           Opłaty przewidziane w art. 135
ust. 1 nie podlegają zwrotowi bezpośredniemu ani pośredniemu,
chyba że zostały nienależnie pobrane.
2.           Wnioskodawcy zatrudniający
mniej niż 10 osób i mający roczny obrót lub całkowity bilans
roczny nie wyższy niż 2 miliony EUR są zwolnieni z uiszczenia
opłat przewidzianych w art. 135 ust. 1.
3.           Koszty, o których mowa w art. 135
ust. 3, nie obejmują kosztów poniesionych za rejestrację
zatwierdzonego leśnego materiału podstawowego i wydanie certyfikatu,
o których mowa w ust. 2.
TYTUŁ VI
Przywóz z państw trzecich i wywóz do państw trzecich leśnego
materiału rozmnożeniowego
Artykuł 137
Przywóz na podstawie równoważności unijnej
1.           Leśny materiał
rozmnożeniowy można przywozić z państw trzecich
wyłącznie wtedy, gdy na podstawie art. 138 ustalono, że
spełnia on wymogi równoważne z wymogami mającymi zastosowanie do
leśnego materiału rozmnożeniowego produkowanego i
udostępnianego na rynku w Unii.
2.           W przypadku przywozu do Unii materiału
siewnego i sadzeniowego podmiot zawodowy dokonujący przywozu tego
leśnego materiału rozmnożeniowego powiadamia odpowiedni
właściwy organ przed przywozem.
3.           Do przywożonego leśnego
materiału rozmnożeniowego dołączony jest certyfikat lub
urzędowe świadectwo wydane przez państwo trzecie pochodzenia
pierwotnego oraz dokumentacja zawierająca szczegółowe informacje na
temat tego materiału dostarczona przez podmiot zawodowy w tym
państwie trzecim.
Artykuł 138
Decyzja Komisji w sprawie równoważności
1.           Komisja może zdecydować, w
drodze aktów wykonawczych, czy leśny materiał rozmnożeniowy
określonych rodzajów, gatunków lub kategorii produkowany w państwie
trzecim lub na określonych obszarach państwa trzeciego spełnia
wymogi równoważne z wymogami mającymi zastosowanie do leśnego
materiału rozmnożeniowego produkowanego i udostępnianego na
rynku w Unii, na podstawie:
a)      dokładnej analizy informacji i
danych przedstawionych przez dane państwo trzecie na podstawie art. 124
ust. 1 rozporządzenia (UE) nr.../... [Office of
Publications, please insert number of Regulation on Official Controls];
oraz
b)      w stosownych przypadkach,
zadowalających wyników kontroli przeprowadzonej zgodnie z art. 119 ust. 1
rozporządzenia (UE) nr.../... [Office of
Publications, please insert number of Regulation on Official Controls].
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3.
2.           Przyjmując decyzje, o których
mowa w ust. 1, Komisja bierze pod uwagę, czy systemy zatwierdzania i
rejestracji leśnego materiału podstawowego oraz dalsza produkcja
leśnego materiału rozmnożeniowego z tego leśnego
materiału podstawowego stosowane w danym państwie trzecim dają
taką samą pewność, jak przewidziane w art. 107 i 117 i, w
stosownych przypadkach, w art. 118 i 119, w odniesieniu do kategorii „ze
znanego źródła”, „wyselekcjonowany”, „kwalifikowany” i
„przetestowany”.
3.           W celu przyjęcia decyzji, o
których mowa w ust. 1, Komisja może zastosować przepisy art. 71
rozporządzenia (UE) nr.../... [Office of Publication, please insert
number of Regulation on Official Controls] dotyczące zatwierdzania
przedwywozowych kontroli przeprowadzanych przez państwa trzecie.
Artykuł 139
Wywóz z Unii
1.           Jeśli wywóz leśnego
materiału rozmnożeniowego do państwa trzeciego jest regulowany
umową z danym państwem trzecim, wywóz ten musi być zgodny z
tą umową.
2.           Jeśli wywóz leśnego
materiału rozmnożeniowego do państwa trzeciego nie jest
regulowany umową z danym państwem trzecim, wywóz ten musi
odbywać się zgodnie z przepisami obowiązującymi w
państwie trzecim, do którego ten leśny materiał
rozmnożeniowy ma być wywieziony.
3.           Jeśli wywóz leśnego
materiału rozmnożeniowego do państwa trzeciego nie jest
regulowany ani umową z danym państwem trzecim, ani przepisami
obowiązującymi w państwie trzecim, do którego ten leśny
materiał rozmnożeniowy ma być wywieziony, zastosowanie mają
wymogi dotyczące produkcji i udostępniania na rynku leśnego
materiału rozmnożeniowego na terytorium Unii określone w art.
105–134.
CZĘŚĆ V
PRZEPISY PROCEDURALNE
Artykuł 140
Akty delegowane
1.           Powierzenie Komisji uprawnień
do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym
w niniejszym artykule.
2.           Uprawnienia, o których mowa w art.
11 ust. 3, art. 13 ust. 3, art. 14 ust. 3, art. 15 ust. 5, art. 16 ust. 2, art.
17 ust. 4, art. 18 ust. 4, art. 18 ust. 6, art. 20 ust. 4, art. 21 ust. 5, art.
23 ust. 3, art. 30 ust. 4, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 3, art. 34 ust. 6, art.
36 ust. 4, art. 38 ust. 4, art. 39 ust. 3, art. 44 ust. 1, art. 56 ust. 5, art.
56 ust. 6, art. 59 ust. 2, art. 64 ust. 4, art. 65 ust. 3, art. 67 ust. 2, art.
72 ust. 2, art. 74 ust. 1, art. 119, art. 124 ust. 4, art. 127, art. 131 ust.
2, art. 135 ust. 4 i art. 138 ust. 1, powierza się Komisji na czas
nieokreślony od daty wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia.
3.           Przekazanie uprawnień, o którym
mowa w art. 11 ust. 3, art. 13 ust. 3, art. 14 ust. 3, art. 15 ust. 5, art. 16
ust. 2, art. 17 ust. 4, art. 18 ust. 4, art. 18 ust. 6, art. 20 ust. 4, art. 21
ust. 5, art. 23 ust. 3, art. 30 ust. 4, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 3, art. 34
ust. 6, art. 36 ust. 4, art. 38 ust. 4, art. 39 ust. 3, art. 44 ust. 1, art. 56
ust. 5, art. 56 ust. 6, art. 59 ust. 2, art. 64 ust. 4, art. 65 ust. 3, art. 67
ust. 2, art. 72 ust. 2, art. 74 ust. 1, art. 119, art. 124 ust. 4, art. 127,
art. 131 ust. 2, art. 135 ust. 4 i art. 138 ust. 1, może zostać
w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez
Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie
określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu
staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu
w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym
w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na
ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów
delegowanych.
4.           Niezwłocznie po przyjęciu
aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie.
5.           Akt delegowany przyjęty na
podstawie art. 11 ust. 3, art. 13 ust. 3, art. 14 ust. 3, art. 15 ust. 5, art.
16 ust. 2, art. 17 ust. 4, art. 18 ust. 4, art. 18 ust. 6, art. 20 ust. 4, art.
21 ust. 5, art. 23 ust. 3, art. 30 ust. 4, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 3, art.
34 ust. 6, art. 36 ust. 4, art. 38 ust. 4, art. 39 ust. 3, art. 44 ust. 1, art.
56 ust. 5, art. 56 ust. 6, art. 59 ust. 2, art. 64 ust. 4, art. 65 ust. 3, art.
67 ust. 2, art. 72 ust. 2, art. 74 ust. 1, art. 119, art. 124 ust. 4, art. 127,
art. 131 ust. 2, art. 135 ust. 4 i art. 138 ust. 1 wchodzi w życie tylko
wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu
w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno
Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że
nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa
miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 141
Procedura komitetowa
1.           Komisję wspomaga Stały
Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy ustanowiony na
mocy art. 58 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu
Europejskiego i Rady. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu
rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr
182/2011.
W przypadku gdy opinia komitetu ma być
uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta kończy się bez
osiągnięcia rezultatu gdy, przed upływem terminu na wydanie
opinii, zdecyduje o tym przewodniczący komitetu lub wniesie o to
większość zwykła członków komitetu.
3.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr
182/2011.
W przypadku gdy opinia komitetu ma być
uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta kończy się bez
osiągnięcia rezultatu gdy, przed upływem terminu na wydanie
opinii, zdecyduje o tym przewodniczący komitetu lub wniesie o to większość
zwykła członków komitetu.
4.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr
182/2011 w związku z jego art. 5.
CZĘŚĆ VI
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 142
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 2100/94
W rozporządzeniu (WE) nr 2100/94
wprowadza się następujące zmiany:
1)           art. 4 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 4
Agencja unijna
1.      Dla celów stosowania niniejszego
rozporządzenia niniejszym ustanawia się Europejską Agencję
ds. Odmian Roślin zwaną dalej „Agencją”.
2.      Agencja wykonuje następujące
zadania:
a)       udzielanie zaleceń dotyczących
nazw odmian, na wniosek na podstawie art. 50 ust. 2 i art. 78 ust. 2
rozporządzenia (UE) nr …/… [Office of Publications, please insert
number of this Regulation];
b)      wspieranie i koordynowanie opracowywania
jednolitych badań technicznych odmian, w tym opracowywania
protokołów, przeprowadzanych na podstawie art. 71 i, w stosownych
przypadkach, aktów przyjętych na podstawie art. 74 rozporządzenia
(UE) nr.../... [Office of Publications, please insert number of this
Regulation];
c)       przeprowadzanie audytów
właściwych organów, w tym ich pomieszczeń oraz organizacji
pracy, prowadzanie badań technicznych, o których mowa w art. 72
rozporządzenia w sprawie materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin;
d)      oferowanie oraz udział w oferowaniu
szkoleń w obszarze objętym misją Agencji;
e)       udzielanie technicznego wsparcia Komisji
w obszarach objętych misją Agencji;
f)       zlecanie badań niezbędnych do
wykonania misji Agencji;
g)       poszukiwanie, zbieranie, zestawianie,
analizowanie i podsumowywanie danych technicznych w dziedzinach objętych
misją Agencji;
h)       zapewnienie szybkiego, wiarygodnego,
obiektywnego i wyczerpującego informowania społeczeństwa i
zainteresowanych stron w dziedzinach objętych misją Agencji;
i)        na żądanie Komisji,
udzielanie pomocy technicznej w zakresie doskonalenia współpracy
między Unią, krajami kandydującymi, organizacjami
międzynarodowymi i państwami trzecimi w dziedzinach objętych
misją Agencji;
j)       ustanowienie, udostępnianie do
publicznej wiadomości i uaktualnianie bazy danych dotyczącej
referencyjnych kolekcji odmian.
3.      Agencja zarządza także unijnym
rejestrem odmian, ustanowionym zgodnie z art. 52 rozporządzenia (UE)
nr.../... [Office of Publications, please insert
number of this Regulation], i zapewnia jego funkcjonowanie. Wdraża ona procedury rejestracji odmian w unijnym rejestrze odmian
zgodnie z tytułem IV rozdział V rozporządzenia (UE) nr .../... [Office of Publications, please insert number of this Regulation].”;
2)           dodaje się art. 4a w
brzmieniu:
„Artykuł 4a
Odniesienia do Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin
(Urzędu)
Odniesienia w niniejszym rozporządzeniu do
Urzędu oraz odniesienia zawarte w przepisach Unii do Wspólnotowego
Urzędu Ochrony Odmian Roślin odczytuje się jako odniesienia do
Europejskiej Agencji ds. Odmian Roślin ustanowionej w art. 4.”.
Artykuł 143
Kary
Państwa członkowskie
określają zasady dotyczące kar stosowanych w przypadku
naruszenia niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie
środki niezbędne w celu zapewnienia ich zastosowania. Przewidziane kary
muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Państwa członkowskie
powiadamiają Komisję o tych przepisach najpóźniej rok od
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
i powiadamiają ją niezwłocznie o każdej
następnej zmianie tych przepisów.
Artykuł 144
Uchylenia
1.           Akty, o których mowa w
załączniku XIII, tracą moc.
2.           Odesłania do uchylonych aktów odczytuje się jako
odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą
korelacji w załączniku XIV.
Artykuł
145
Przepisy przejściowe
1.           Państwa członkowskie do dnia [Office of Publications,
please insert date of application of this Regulation] r. dokonują
przeglądu środków przyjętych na podstawie art. 5 dyrektywy
66/401/EWG, art. 5 dyrektywy 66/402/EWG, art. 4 ust. 1 dyrektywy 68/193/EWG,
art. 7 dyrektywy 2002/54/WE, art. 24 dyrektywy 2002/55/WE, art. 5 dyrektywy
2002/56/WE oraz art. 7 dyrektywy 2002/57/WE i podejmują jedno z
następujących działań:
a)      uchylają te środki; lub
b)      zmieniają
te środki w celu zapewnienia zgodności z obowiązującymi
przepisami Unii dotyczącymi danego materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin.
2.           Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i
pozostałe państwa członkowskie o:
a)      wszelkich środkach przyjętych
na podstawie dyrektyw, o których mowa w ust. 1 do dnia [Office of Publications,
please insert date of application of this Regulation] r.; oraz
b)      każdym działaniu podjętym
na podstawie ust. 1 lit. a) lub b).
Artykuł 146
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje
się od dnia [Office of Publications please insert date counting 36
months from the entry into force] r.
Niniejsze
rozporządzenie wiąże w całości i jest
bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
RODZAJE I GATUNKI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 11
Abies alba Mill.
Abies cephalonica Loudon
Abies grandis Lindl.
Abies pinsapo Boiss.
Acer platanoides L.
Acer pseudoplatanus L.
Agrostis canina L.
Agrostis capillaris L.
Agrostis gigantea Roth.
Agrostis stolonifera L.
Allium cepa L.
Allium fistulosum L.
Allium porrum L.
Allium sativum L.
Allium schoenoprasum L.
Alnus glutinosa Gaertn.
Alnus incana Moench.
Alopecurus pratensis L.
Anthriscus cerefolium (L.) Hoffm.
Apium graveolens L.
Arachis hypogaea L.
Arrhenatherum elatius (L.) P. Beauv. ex J. Presl & C. Presl.
Asparagus officinalis L.
Avena nuda L.

Avena sativa
L. (w tym A. byzantina K. Koch)
Avena strigosa Schreb.
Beta vulgaris L.
Betula pendula Roth.
Betula pubescens Ehrh.
Brassica juncea (L.) Czern.
Brassica napus L.
Brassica nigra (L.) W.D.J. Koch
Brassica oleracea L.
Brassica rapa L.
Bromus catharticus Vahl
Bromus sitchensis Trin.
Cannabis sativa L.
Capsicum annuum L.
Carpinus betulus L.
Carthamus tinctorius L.
Carum carvi L.

Castanea sativa Mill.
Castanea Mill.
(podkładki)
Cedrus atlantica (Endl) Manetti ex Carr.
Cedrus libani A. Richard
Cichorium endivia L.
Cichorium intybus L.
Citrullus lanatus (Thunb.) Matsum. & Nakai
Citrus L.
Corylus avellana L.
Corylus L.
(podkładki)
Cucumis melo L.

Cucumis sativus L.
Cucurbita maxima Duchesne
Cucurbita pepo L.
Cydonia oblonga Mill.
Cynara cardunculus L.
Cynodon dactylon (L.) Pers.
Dactylis glomerata L.
Daucus carota L.
Fagus sylvatica L.
Festuca arundinacea Schreb.
Festuca filiformis Pourr.
Festuca ovina L.
Festuca pratensis Huds.
Festuca rubra L.
Festuca trachyphylla (Hack.) Krajina
xFestulolium Asch. et Graebn.
Ficus carica L.
Foeniculum vulgare Mill.
Fortunella Swingle
Fragaria L.
Fraxinus angustifolia Vahl.
Fraxinus excelsior L.
Galega orientalis Lam.
Glycine max (L.) Merrill
Gossypium L.
Hedysarum coronarium L.
Helianthus annuus L.
Hordeum vulgare L.
Juglans regia L.
Juglans L. (podkładki)
Lactuca sativa L.
Larix decidua Mill.
Larix kaempferi (Lamb.) Carr.
Larix sibirica Ledeb.
Larix x eurolepis Henry
Linum usitatissimum L.
Lolium × boucheanum Kunth
Lolium multiflorum Lam.
Lolium perenne L.
Lotus corniculatus L.
Lupinus albus L.
Lupinus angustifolius L.
Lupinus luteus L.
Malus domestica Borkh.
Malus Mill.
(podkładki)
Medicago lupulina L.

Medicago sativa L.
Medicago × varia T. Martyn
Olea europaea L.
Onobrychis viciifolia Scop.
Oryza sativa L.
Papaver somniferum L.
Petroselinum crispum (Mill.) Nyman ex A. W. Hill
Phacelia tanacetifolia Benth.
Phalaris aquatica L.
Phalaris canariensis L.
Phaseolus coccineus L.
Phaseolus vulgaris L.
Phleum nodosum L. (dawniej Phleum bertolonii DC.)
Phleum pratense L.
Picea abies (L.)
H. Karst.
Picea sitchensis (Bong.) Carr.
Pinus brutia Ten.
Pinus canariensis C. Smith
Pinus cembra L.
Pinus contorta Douglas ex Loud.
Pinus halepensis Mill.
Pinus leucodermis Antoine
Pinus nigra Arnold
Pinus pinaster Aiton
Pinus pinea L.
Pinus radiata D. Don
Pinus sylvestris L.
Pistacia vera L.
Pistacia L. (podkładki)
Pisum sativum L.
Poa annua L.
Poa nemoralis L.
Poa palustris L.
Poa pratensis L.
Poa trivialis L.
Poncirus Raf.
Populus spp. oraz
sztuczne mieszańce tych gatunków
Prunus amygdalus Batsch
Prunus armeniaca L.
Prunus avium (L.) L.
Prunus cerasus L.
Prunus domestica L.
Prunus persica (L.) Batsch
Prunus salicina Lindley
Prunus L.
(podkładki)
Pseudotsuga menziesii (Mirb.) Franco
Pyrus communis L.
Pyrus L. (podkładki)
Quercus cerris L.
Quercus ilex L.
Quercus petraea (Matt.) Liebl.
Quercus pubescens Willd.
Quercus robur L.
Quercus rubra L.
Quercus suber L.
Raphanus sativus L.
Rheum rhabarbarum L.
Ribes L.
Robinia pseudoacacia L.
Rubus L.
Scorzonera hispanica L.
Secale cereale L.

Sicyos angulatus L.
(podkładki)
Sinapis alba L.

Solanum lycopersicum Lam. (dawniej Lycopersicon esculentum Mill.)
Solanum lycopersicum Lam.x Solanum spp. (podkładki)
Solanum melongena L.

Solanum tuberosum L.

Sorghum bicolor (L.) Moench
Sorghum bicolor (L.) Moench × Sorghum sudanense (Piper) Stapf.
Sorghum sudanense (Piper) Stapf
Spinacia oleracea L.
Tilia cordata Mill.
Tilia platyphyllos Scop.
Trifolium alexandrinum L.
Trifolium hybridum L.
Trifolium incarnatum L.
Trifolium pratense L.
Trifolium repens L.
Trifolium resupinatum L.
Trigonella foenum-graecum L.
Trisetum flavescens (L.) P. Beauv.
xTriticosecale Wittm. ex A. Camus
Triticum aestivum L.
Triticum durum Desf.
Triticum spelta L.
Vaccinium L.
Valerianella locusta (L.) Laterr.
Vicia faba L.
Vicia pannonica Crantz
Vicia sativa L.
Vicia villosa Roth.
Vitis L.
Zea mays L.
ZAŁĄCZNIK II
WYMOGI DLA MATERIAŁU KATEGORII PRZEDBAZOWY, BAZOWY, KWALIFIKOWANY I
STANDARD ORAZ ELEMENTY SŁUŻĄCE PRZYJĘCIU TYCH WYMOGÓW
CZĘŚĆ
A
Wymogi dotyczące produkcji materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin, o których mowa w art. 16 ust. 2
Następujące wymogi stosuje się
do pól i upraw, zależnie od cech charakterystycznych każdego rodzaju
lub gatunku:
1.           Siew lub sadzenie:
a)      tożsamość materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin, w tym w stosownych przypadkach
roślin matecznych, określa się w celu zapewnienia
identyfikowalności materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin. Przechowuje się etykietę materiału lub
dokumentację dotyczącą rośliny matecznej;
b)      materiał taki jest sadzony lub
wysiewany w taki sposób, że zapewnione są:
(i)      wystarczająca
odległość od źródeł pyłków tych samych gatunków
lub odmian, zgodnie z zasadami izolacji dla danych cech botanicznych i metod
hodowlanych, aby zapewnić ochronę przed wszelkim
niepożądanym obcym zapyleniem i uniknąć zapylania
krzyżowego z innymi uprawami;
(ii)      właściwe źródło i
poziom zapylania w celu zapewnienia dalszej reprodukcji;
(iii)     odpowiedni płodozmian
(wcześniejsza uprawa i długość czasu między okresami
zbiorów z tego samego gatunku), aby uniknąć zanieczyszczeń;
c)      należy poświęcić
odpowiednią uwagę maszynom i sprzętowi używanym w celu
zapewnienia nieobecności chwastów lub innych gatunków, których
materiał siewny trudno odróżnić podczas badań
laboratoryjnych;
d)      materiał jest wysiewany i sadzony w
taki sposób, by zapewnić zgodność występowania agrofagów
jakościowych dla UE i ich wektorów, wymienionych w akcie wykonawczym
przyjętym zgodnie z art. 37 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr.../... (Office of Publications, please insert number of Regulation on
protective measures against pests of plants) z przepisami tego aktu.
2.           Uprawa:
a)      Rośliny nietypowe są nieobecne,
aby zapewnić tożsamości i czystość odmianową, a
także wydajną produkcję. Jeśli nie jest to możliwe ze
względu na cechy charakterystyczne materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin, są one obecne na najniższym możliwym
poziomie.
W przypadku występowania roślin
nietypowych lub innych gatunków roślin, w celu zapewnienia
tożsamości i czystości odmianowej stosuje się
odpowiednią obróbkę lub usuwanie.
b)      Rośliny mateczne poddaje się
obróbce lub wyklucza jako źródło materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin w przypadku uzyskania dodatnich wyników badań lub widocznych
objawów występowania agrofagów lub wad.
c)      Zbiór:
Materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin jest zbierany odpowiednio luzem lub jako pojedyncze rośliny, w
celu zapewnienia tożsamości i czystości zebranego
materiału.
d)      Utrzymanie:
Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin,
w tym w stosownych przypadkach rośliny mateczne, utrzymywany jest w taki
sposób, aby zapewnić tożsamość odmiany. Utrzymanie to
opiera się na urzędowym lub uznanym urzędowo opisie danej
odmiany.
e)      Agrofagi jakościowe dla UE
Materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin uprawiany jest w taki sposób, aby zapewnić zgodność
występowania w tym materiale przeznaczonym do reprodukcji roślin
agrofagów jakościowych dla UE, wymienionych w akcie wykonawczym, o którym
mowa w art. 37 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr.../... (Office of Publications, please insert number of Regulation on
protective measures against pests of plants), z przepisami tego aktu.
f)       W stosownych przypadkach uprawa
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin odbywa się
oddzielnie od uprawy materiału należącego do tych samych
rodzajów lub gatunków przeznaczonego na żywność lub paszę,
aby zapewnić zdrowie przedmiotowego materiału.
g)      W stosownych przypadkach, do reprodukcji
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin stosowane może
być również mikrorozmnażanie.
CZĘŚĆ
B
Wymogi dotyczące jakości
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, o których mowa w art.
16 ust. 2
Materiał przeznaczony do reprodukcji
roślin spełnia co najmniej jeden z następujących wymogów
dotyczących jakości, w zależności od cech
charakterystycznych każdego rodzaju lub gatunku:
a)           posiada minimalną
zdolność kiełkowania, aby umożliwić odpowiednią
liczbę roślin na metr kwadratowy (m2) po siewie, a w konsekwencji zapewnić wydajność i
jakość produkcji;
b)           posiada maksymalną
zawartość twardych nasion, aby umożliwić odpowiednią
liczbę roślin na metr kwadratowy (m2);
c)           posiada minimalną
czystość, aby zagwarantować najwyższy poziom
tożsamości odmianowej;
d)           posiada maksymalną
wilgotność, aby zapewnić zabezpieczenie materiału podczas
przetwarzania, przechowywania i udostępniania na rynku;
e)           posiada maksymalną
zawartość materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin
innych rodzajów lub gatunków, aby zapewnić najniższe
występowanie niepożądanych roślin w partii;
f)            posiada minimalny wigor,
określone rozmiary i szczegółową klasyfikację, aby
zapewnić odpowiedniość materiału i wystarczającą
jednorodność partii przeznaczonych do siewu lub sadzenia;
g)           posiada maksymalne występowanie
ziemi lub ciał obcych, aby zapobiec nieuczciwym praktykom i
zanieczyszczeniom technicznym;
h)           jest wolny od określonych wad i
uszkodzeń, aby zapewnić jakość i zdrowie materiału;
i)            występowanie agrofagów
jakościowych dla UE, wymienionych w akcie wykonawczym, o którym mowa w
art. 37 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../... w sprawie środków
ochronnych przeciwko agrofagom, w materiale przeznaczonym do reprodukcji
roślin musi być zgodne z przepisami tego aktu.
CZĘŚĆ
C
Wymogi dotyczące kwalifikacji
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, o których mowa w art.
20 ust. 1
A.           Częstotliwość i
metody inspekcji polowych
Częstotliwość inspekcji i
odpowiednie fazy wzrostu materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin do inspekcji muszą zapewniać skuteczność
obserwacji i inspekcji.
Metody inspekcji zapewniają wiarygodność
obserwacji.
W stosownych przypadkach rośliny mateczne
są poddawane inspekcji, przynajmniej poprzez inspekcję wzrokową,
w najbardziej odpowiednim okresie lub okresach roku, aby sprawdzić
występowanie agrofagów i ich wektorów.
Rośliny mateczne są utrzymywane na
wszystkich etapach uprawy w warunkach, które umożliwiają
produkcję materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin i
weryfikację tożsamości na podstawie opisu odmiany.
Inspekcje dotyczą, w stosownych przypadkach,
zgodności z zasadami określonymi na podstawie art. 37 ust. 2
rozporządzenia (UE) nr .../... [Office of Publications, please insert
number of Regulation on protective measures against pests of plants] w
odniesieniu do występowania agrofagów jakościowych w danym materiale
przeznaczonym do reprodukcji roślin. Jakość gleby,
podłoża, roślin matecznych i bezpośredniego otoczenia
sprawdza się, aby zapobiec występowaniu agrofagów lub ich wektorów.
B.           Pobieranie próbek i badanie
1.      Metoda pobierania próbek musi spełniać następujące
wymogi:
a)       próbka pobierana z partii posiada
wagę minimalną odpowiednią do ustalenia zawartości
niektórych chwastów, aby zapewnić reprezentatywność próbki i
wielkość odpowiednią do analizy materiału w celu oceny, czy
zostały spełnione wymogi dotyczące jakości;
b)      intensywność pobierania próbek,
sprzęt do pobierania próbek i metody, które mają być stosowane,
zapewniają pobieranie do badań wiarygodnych próbek.
2.      Badania przeprowadzane są zgodnie z
metodami, sprzętem i podłożami uprawnymi ustanowionymi dla
poszczególnych gatunków, jak również dla kolekcji referencyjnych, w
odniesieniu do analizy czystości, aby zapewnić spełnienie
wymogów dotyczących jakości. Badania obejmują, w stosownych
przypadkach, ponowne badanie zdolności kiełkowania, aby zapewnić
odpowiednią zdolność kiełkowania po pewnym okresie lub
mieszaniu materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin.
3.      Inspekcje dotyczą, w stosownych
przypadkach, zgodności z zasadami określonymi na podstawie art. 37
ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../... [Office of Publications, please
insert number of Regulation on protective measures against pests of plants]
w odniesieniu do występowania agrofagów jakościowych w danym
materiale przeznaczonym do reprodukcji roślin. Jakość gleby,
podłoża, roślin matecznych i bezpośredniego otoczenia
sprawdza się, aby zapobiec występowaniu agrofagów lub ich wektorów.
CZĘŚĆ
D
Elementy służące do
przyjęcia wymogów dotyczących produkcji i jakości materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin, o których mowa w art. 16 ust. 2, i
wymogów dotyczących kwalifikacji materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin, o których mowa w art. 20 ust. 1
Wymogi dotyczące produkcji i
jakości, o których mowa w części A i B, oraz systemów
kwalifikacji, o których mowa w części C, mogą być
określane w odniesieniu do jednego lub więcej spośród
następujących elementów:
a)           rodzajów, gatunków, kategorii i
podziałów wewnątrz kategorii, w tym pokoleń;
b)           rodzajów odmian lub materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin (materiał niejednorodny lub
materiał przeznaczony do reprodukcji roślin na rynku niszowym), w tym
mieszańców wewnątrzgatunkowych lub międzygatunkowych;
c)           określonych zastosowań
danych rodzajów, gatunków lub rodzajów danego materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin;
d)           rodzaju reprodukcji.
ZAŁĄCZNIK III
CZĘŚĆ
A
Treść
etykiety urzędowej i etykiety podmiotu, o których mowa w art. 21 ust. 1
Etykieta urzędowa i etykieta podmiotu zawierają
następujące informacje:
a)           nazwę botaniczną lub, w
przypadku mieszanki, nazwy botaniczne danych gatunków roślin podane alfabetem
łacińskim;
b)           nazwę zwyczajową lub, w
przypadku mieszanki, nazwy zwyczajowe danych gatunków roślin, podane w
jednym z języków urzędowych Unii;
c)           dwuliterowy kod wskazany w normie
ISO 3166-1 alfa 2[22]
dla danego państwa członkowskiego i, w stosownych przypadkach,
nazwę lub akronim odpowiedniego właściwego organu lub
właściwych organów, przy których podmiot zawodowy jest
zarejestrowany;
d)           numer rejestracji zarejestrowanego
podmiotu zawodowego, a w przypadku braku takiego numeru – nazwę i adres
podmiotu;
e)           numer partii materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin oraz, w stosownych przypadkach,
odniesienie do niepowtarzalnego nośnika danych zapewniającego
identyfikowalność, takiego jak kod kreskowy, hologram lub
mikroprocesor,
f)            oznaczenie nazwy odmiany lub nazw
odmian w przypadku składników mieszanki, przy udostępnianiu na rynku
z odniesieniem do odmian;
g)           sformułowanie „przepisy i normy
UE”;
h)           odniesienia do państwa lub
państw produkcji w przypadku mieszanki przy pomocy dwuliterowego kodu, o
którym mowa w lit. c);
i)            odniesienia do zadeklarowanej
liczby nasion, podkładek lub innych jednostek materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin lub, w stosownych przypadkach, waga
netto lub brutto;
j)            oznaczenia dotyczące kategorii
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin oraz, w stosownych
przypadkach, dalszy podział kategorii;
k)           odniesienia do miesiąca i roku
etykietowania lub odniesienia do miesiąca i roku ostatniego pobrania
próbek;
l)            wskazanie, w stosownych
przypadkach, że materiał przeznaczony do reprodukcji roślin
należy do odmiany wyłącznie z opisem uznanym urzędowo oraz
wskazanie regionu pochodzenia pierwotnego tej odmiany;
m)          wskazanie, w stosownych przypadkach,
że dany materiał przeznaczony do reprodukcji roślin jest klonem
lub podkładką;
n)           wskazanie, w stosownych przypadkach,
że dany materiał przeznaczony do reprodukcji roślin składa
się z organizmów zmodyfikowanych genetycznie lub je zawiera.
CZĘŚĆ
B
Informacje, które mają być podane na
etykiecie dla rodzajów lub gatunków innych niż gatunki wymienione w
załączniku i, o których mowa w art. 47
Etykieta
zawiera następujące informacje:
a)           gatunek,
oznaczony nazwą botaniczną podaną alfabetem łacińskim;
b)           nazwę zwyczajową w jednym
z urzędowych języków Unii;
c)           nazwę odmiany, jeśli
materiał przeznaczony do reprodukcji roślin jest udostępniany na
rynku z odniesieniem do odmiany;
d)           nazwę i adres podmiotu
zawodowego wraz z jego numerem rejestracyjnym;
e)           numer referencyjny partii podany
przez podmiot;
f)            zadeklarowaną liczbę
nasion, podkładek lub innych jednostek materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin lub, w stosownych przypadkach, wagę netto lub
brutto;
g)           oznaczenie „jakość UE”;
h)           datę wydania etykiety;
i)            w przypadku przywozu z państw
trzecich, wskazanie państwa zbioru przy pomocy dwuliterowego kodu, o
którym mowa w części A lit. h);
j)            miejsce produkcji;
k)           w stosownych przypadkach, wskazanie,
że dany materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należy
do klona lub podkładki, oraz nazwa odmiany, do której może
należeć ten klon lub podkładka;
l)            jeżeli materiał
przeznaczony do reprodukcji roślin jest produkowany i udostępniany na
rynku razem z leśnym materiałem rozmnożeniowym, odpowiednia
etykieta materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin zawiera
wskazanie „nie dla leśnictwa”.
ZAŁĄCZNIK IV
CZĘŚĆ
A
Kryteria
dotyczące rodzajów lub gatunków z odpowiednią wartością
gospodarczą lub użytkową
Wymogi określone w art. 58 ust. 2
dotyczące odpowiedniej wartości gospodarczej lub użytkowej
stosuje się do rodzajów i gatunków, które są zgodne z co najmniej
jednym spośród następujących kryteriów:
a)           mają kluczowe znaczenie dla
bezpieczeństwa żywności i paszy;
b)           mają kluczowe znaczenie dla
przetwórstwa spożywczego, przetwórstwa paszy lub przetwórstwa
przemysłowego;
c)           mają kluczowe znaczenie dla odporności
i rolnictwa niskonakładowego, w tym ekologicznej produkcji rolnej.
CZĘŚĆ
B
Kryteria
dotyczące rodzajów lub gatunków ze zrównoważoną
wartością gospodarczą lub użytkową
Wymogi określone w art. 59 ust. 1
dotyczące zrównoważonej wartości gospodarczej lub użytkowej
stosuje się do rodzajów i gatunków, które są zgodne z co najmniej
jednym spośród następujących kryteriów:
a)           są zasadniczo podatne na
agrofagi;
b)           podlegają szczególnym wymogom
dotyczącym efektywnego gospodarowania zasobami;
c)           są podatne na występowanie
substancji niepożądanych;
d)           są podatne na dostosowanie do
różnorodnych warunków rolno-klimatycznych.
ZAŁĄCZNIK V
WYMOGI DOTYCZĄCE ZATWIERDZANIA MATERIAŁU
PODSTAWOWEGO PRZEZNACZONEGO DO PRODUKCJI LEŚNEGO MATERIAŁU
ROZMNOŻENIOWEGO, KTÓRY MA BYĆ CERTYFIKOWANY JAKO „ZE ZNANEGO
ŹRÓDŁA”
1.           Materiałem podstawowym jest
źródło nasion lub drzewostan znajdujące się w jednym
regionie pochodzenia. Jeśli materiał jest przeznaczony do
szczególnych celów leśnych, musi zostać przeprowadzona formalna inspekcja.
2.           Dany podmiot zawodowy musi
podać właściwemu organowi region pochodzenia,
położenie i wysokość lub rozpiętość
wysokości miejsca lub miejsc, z których został zebrany materiał
rozmnożeniowy. Należy podać, czy materiał podstawowy jest:
a)      autochtoniczny lub nieautochtoniczny, lub
czy pochodzenie pierwotne jest nieznane; lub
b)      rodzimy lub nierodzimy, lub czy
pochodzenie pierwotne jest nieznane. W przypadku nieautochtonicznego lub
nierodzimego materiału podstawowego należy podać pochodzenie
pierwotne, jeśli jest ono znane.
ZAŁĄCZNIK VI
WYMOGI DOTYCZĄCE ZATWIERDZANIA MATERIAŁU PODSTAWOWEGO PRZEZNACZONEGO
DO PRODUKCJI LEŚNEGO MATERIAŁU ROZMNOŻENIOWEGO, KTÓRY MA
BYĆ CERTYFIKOWANY JAKO „WYSELEKCJONOWANY”
Ogólne: Drzewostan
będzie oceniany z uwzględnieniem określonego deklarowanego celu,
do jakiego przeznaczony będzie materiał rozmnożeniowy, a wymogom
1-9 przyznaje się należne znaczenie, zależnie od
szczegółowego celu. Kryteria stosowane do selekcji leśnego materiału
rozmnożeniowego i cel tego materiału wskazuje się w krajowym
rejestrze.
1.           Pochodzenie pierwotne: Należy
określić, na podstawie dowodów historycznych lub za pomocą
innych odpowiednich środków, czy drzewostan jest autochtoniczny/rodzimy,
nieautochtoniczny/nierodzimy, lub czy pochodzenie pierwotne jest nieznane, a w
przypadku nieautochtonicznego/nierodzimego materiału podstawowego
należy podać pochodzenie, jeśli jest znane.
2.           Izolacja: Drzewostany
muszą być usytuowane w odpowiedniej odległości od
słabych drzewostanów, w tym nieautochtonicznych/nierodzimych lub
nieznanego pochodzenia pierwotnego, tego samego gatunku lub od drzewostanów
gatunków lub odmian spokrewnionych, które mogą tworzyć mieszańce
z danym gatunkiem.
3.           Efektywna wielkość
populacji: Drzewostany muszą składać się z przynajmniej
jednej grupy drzew odpowiednio rozmieszczonych i wystarczająco licznych,
aby zapewnić odpowiednie zapylanie między nimi. W celu
uniknięcia niepożądanych wpływów krzyżowania wsobnego
(endogamii), wybrane drzewostany składają się z
wystarczającej liczby osobników rozmieszczonych odpowiednio gęsto na
danym obszarze.
4.           Wiek i rozwój: Drzewostany
muszą składać się z drzew w takim wieku lub takiej fazie
rozwoju, aby łatwo można było ocenić dane kryteria
selekcji.
5.           Wyrównanie: Drzewostany
muszą wykazywać normalny stopień indywidualnego
zróżnicowania cech morfologicznych. W razie potrzeby gorsze drzewa usuwa
się.
6.           Dostosowanie: Dostosowanie do
warunków ekologicznych przeważających w regionie pochodzenia musi
być oczywiste.
7.           Wielkość produkcji: Do
zatwierdzenia wybranych drzewostanów wielkość produkcji drewna musi
przekraczać produkcję przyjętą za średnią w
podobnych warunkach ekologicznych i podobnych warunkach gospodarowania.
8.           Jakość drewna: Jakość
drewna jest brana pod uwagę.
9.           Forma lub pokrój: Drzewostan musi
wykazywać szczególnie dobre cechy morfologiczne, zwłaszcza jeśli
chodzi o prosty, okrągły pień, pożądane
ugałęzienie, małe rozmiary gałęzi i dobre oczyszczanie
się. Proporcja rozwidlonych drzew i drzew wykazujących skręt
włókien musi być niska.
ZAŁĄCZNIK VII
WYMOGI DOTYCZĄCE ZATWIERDZANIA MATERIAŁU PODSTAWOWEGO
PRZEZNACZONEGO DO PRODUKCJI LEŚNEGO MATERIAŁU ROZMNOŻENIOWEGO,
KTÓRY MA BYĆ CERTYFIKOWANY JAKO „KWALIFIKOWANY”
1.           Plantacje nasienne
a)      rodzaj, cel, wzór krzyżowania i
układ terenu, składowe, izolacja, położenie i wszelkie
zmiany powyższych parametrów muszą zostać zatwierdzone i
zarejestrowane przez właściwy organ;
b)      składowe klony lub rody wybiera
się ze względu na ich wyjątkowo dobre cechy charakterystyczne;
szczególną uwagę zwraca się na wymogi 4, 6, 7, 8, 9 i 10
załącznika III;
c)      składowe klony lub rody są
sadzone lub zostały zasadzone zgodnie z planem zatwierdzonym przez
właściwy organ i sporządzonym w taki sposób, aby każdy ze
składników można było zidentyfikować;
d)      przerzedzanie prowadzone w plantacjach
nasiennych opisuje się wraz z uwzględnieniem kryteriów selekcji
stosowanych przy takim przerzedzaniu i rejestruje we właściwym
organie;
e)      zarządzanie plantacjami nasiennymi i
zbieranie nasion odbywa się w sposób pozwalający
osiągnąć cele tych plantacji. W przypadku plantacji nasiennych
przeznaczonych do produkcji sztucznego mieszańca odsetek mieszańców w
materiale rozmnożeniowym musi zostać określony przy pomocy
badania weryfikacyjnego.
2.           Drzewa mateczne
a)      drzewa mateczne wybiera się ze
względu na ich wyjątkowo dobre cechy charakterystyczne i zgodnie z
wymogami 4, 6, 7, 8, 9 i 10 załącznika III lub ze względu na ich
zdolność łączenia wymaganych cech;
b)      cel, wzór krzyżowania i system
zapylania, składniki, izolacja i położenie oraz wszelkie ich
istotne zmiany muszą zostać zatwierdzone i zarejestrowane przez
właściwy organ;
c)      tożsamość, ilość
i proporcja drzew matecznych w mieszance musi być zatwierdzona i
zarejestrowana przez właściwy organ;
d)      w przypadku drzew matecznych
przeznaczonych do produkcji sztucznego mieszańca odsetek mieszańców w
materiale rozmnożeniowym musi być określony przy pomocy badania
weryfikacyjnego.
3.           Klony
a)      klony są możliwe do
zidentyfikowania dzięki wyróżniającym je cechom
charakterystycznym, które zostały zatwierdzone i zarejestrowane przez
właściwy organ;
b)      wartość pojedynczych klonów
ustala się na podstawie dotychczasowego doświadczenia lub jest ona
wykazywana poprzez wystarczająco długie doświadczenia;
c)      ortety wykorzystywane do produkcji klonów
wybiera się ze względu na ich wyjątkowo dobre cechy
charakterystyczne i zgodnie z kryteriami 4, 6, 7, 8, 9 i 10
załącznika III.
4.           Mieszanka
klonów
a)      mieszanka
klonów spełnia wymogi pkt 3 lit. a), b) i c);
b)      tożsamość, ilość
i proporcja składowych klonów mieszanki, metoda selekcji i materiał
pierwotny muszą być zatwierdzone i zarejestrowane przez
właściwy organ. Każdą mieszankę musi
charakteryzować wystarczająca różnorodność genetyczna.
ZAŁĄCZNIK VIII
WYMOGI DOTYCZĄCE
ZATWIERDZANIA MATERIAŁU PODSTAWOWEGO PRZEZNACZONEGO DO PRODUKCJI
LEŚNEGO MATERIAŁU ROZMNOŻENIOWEGO, KTÓRY MA BYĆ
CERTYFIKOWANY JAKO „PRZETESTOWANY”
1.           Wymogi
dotyczące wszystkich testów
a)      ogólne
Materiał podstawowy musi spełniać
stosowne wymogi określone w załączniku V lub VI.
Testy w celu zatwierdzenia materiału
podstawowego mają być przygotowane, ułożone,
przeprowadzone, a ich wyniki interpretowane zgodnie z procedurami uznanymi
międzynarodowo. W przypadku testów porównawczych testowany leśny
materiał rozmnożeniowy musi być porównywany z jednym, a najlepiej
z kilkoma zatwierdzonymi lub wcześniej wybranymi wzorcami;
b)      cechy charakterystyczne, które mają
być badane
(i)      testy muszą być zaprojektowane
w taki sposób, aby oceniać określone cechy charakterystyczne wskazane
dla każdego testu;
(ii)      istotnym czynnikom adaptacji, wzrostu,
a także biotycznym i abiotycznym przypisuje się wagę. Dodatkowo
ocenia się inne cechy charakterystyczne uznane za istotne ze względu
na określony zamierzony cel w odniesieniu do warunków ekologicznych
panujących w regionie, w którym przeprowadzany jest test;
c)      dokumentacja
Dokumentacja musi opisywać miejsce testu, w
tym położenie, klimat, glebę, wcześniejsze
użytkowanie, założenie, zagospodarowanie i wszelkie szkody
związane z czynnikami abiotycznymi/biotycznymi oraz być dostępna
dla właściwego organu. Wiek materiału oraz wyniki w momencie
oceny muszą być zarejestrowane przez właściwy organ;
d)      przygotowanie testów
(i)      każdą próbkę
materiału rozmnożeniowego hoduje się, sadzi i uprawia w
identyczny sposób, na ile pozwalają na to dane rodzaje materiału;
(ii)      każdy eksperyment musi być
przygotowany tak, aby był wiarygodny statystycznie, z
wystarczającą liczbą drzew, aby można było ocenić
wszystkie indywidualne cechy każdego badanego składnika;
e)      analiza i wiarygodność wyników
(i)      dane z eksperymentów muszą być
analizowane za pomocą metod statystycznych uznanych międzynarodowo, a
wyniki przedstawione w odniesieniu do każdej badanej cechy
charakterystycznej;
(ii)      metodologia stosowana do testu i
uzyskane szczegółowe wyniki powinny być ogólnie dostępne;
(iii)     podany musi zostać również
sugerowany region prawdopodobnego dostosowania w państwie, w którym
prowadzony był test, i cechy charakterystyczne, które mogą
ograniczać użyteczność;
(iv)     jeśli podczas testów udowodni
się, że materiał rozmnożeniowy nie posiada co najmniej cech
materiału podstawowego, taki materiał rozmnożeniowy eliminuje
się.
2.           Wymogi
dotyczące genetycznej oceny składników materiału podstawowego
a)      składniki następującego
materiału podstawowego mogą podlegać ocenie genetycznej:
plantacje nasienne, drzewa mateczne, klony i mieszanki klonów;
b)      dokumentacja
do zatwierdzenia materiału podstawowego
wymagana jest następująca dodatkowa dokumentacja:
(i)      tożsamość, pochodzenie
pierwotne i rodowód ocenianych składników;
(ii)      wzór krzyżowania stosowany do produkcji
materiału rozmnożeniowego wykorzystywanego do testów
oceniających;
c)      procedury testowe
Spełnione muszą być
następujące wymogi:
(i)      wartość genetyczna
każdego składnika musi być oszacowana w przynajmniej dwóch
miejscach przeprowadzania testów oceniających, z których co najmniej jedno
musi znajdować się w środowisku odpowiadającym sugerowanemu
wykorzystaniu materiału rozmnożeniowego;
(ii)      szacowaną wysoką
wartość materiału rozmnożeniowego, który ma być
wprowadzony do obrotu, ocenia się na podstawie tych wartości
genetycznych oraz określonego wzoru krzyżowania;
(iii)     testy oceniające i obliczenia
genetyczne muszą zostać zatwierdzone przez właściwy organ;
d)      interpretacja
(i)      szacowaną wysoką
wartość materiału rozmnożeniowego ocenia się w
stosunku do populacji referencyjnej ze względu na cechę lub zestaw
cech charakterystycznych;
(ii)      podaje się, czy oceniana
wartość genetyczna materiału rozmnożeniowego jest
niższa od populacji referencyjnej w odniesieniu do którejkolwiek istotnej
cechy.
3.           Wymogi
dotyczące testów porównawczych materiału rozmnożeniowego
a)      pobieranie próbek materiału
rozmnożeniowego
(i)      próbka materiału
rozmnożeniowego do testów porównawczych musi być rzeczywiście
reprezentatywna dla materiału rozmnożeniowego pozyskanego z
materiału podstawowego, który ma być zatwierdzony;
(ii)      materiał rozmnożeniowy do
testów porównawczych produkowany metodą płciową:
jest zbierany w roku dobrego kwitnienia i dobrej
produkcji owoców/nasion; może być stosowane sztuczne zapylanie,
jest zbierany metodami, które zapewniają
reprezentatywność uzyskanych próbek;
b)      wzorce
(i)      funkcjonowanie
wzorców stosowanych do celów porównawczych w testach powinno, jeśli to
możliwe, być znane przez wystarczająco długi czas w
regionie, w którym ma być przeprowadzony test. Wzorce reprezentują
materiał, którego przydatność dla leśnictwa jest znana w
momencie rozpoczęcia testu i w warunkach ekologicznych, w których
proponuje się certyfikowanie materiału. Pochodzą one w
największym możliwym stopniu z drzewostanów wybranych zgodnie z
kryteriami określonymi w załączniku III lub z materiału
podstawowego urzędowo zatwierdzonego do produkcji materiału
przetestowanego;
(ii)      w przypadku testów porównawczych
sztucznych mieszańców oba gatunki rodzicielskie muszą, jeśli to
możliwe, należeć do wzorców;
(iii)     jeśli to tylko możliwe,
wykorzystuje się kilka wzorców. W koniecznych i uzasadnionych przypadkach
wzorce mogą zostać zastąpione przez najbardziej odpowiedni
testowany materiał lub średnią składników testu;
(iv)     Te same wzorce będą stosowane
we wszystkich badaniach przy możliwie najszerszym zakresie warunków
miejscowych;
c)      interpretacja
(i)      należy wykazać statystycznie
istotną wysoką wartość w porównaniu z wzorcami przynajmniej
dla jednej ważnej cechy charakterystycznej;
(ii)      jeśli jakieś cechy
charakterystyczne istotne ze względów gospodarczych lub
środowiskowych wykazują wyraźnie gorsze wyniki w porównaniu do
wzorców, zostaje to jasno wskazane, a skutki tego muszą zostać
zrekompensowane przez korzystne cechy charakterystyczne.
4.           Zatwierdzenie
warunkowe
Wstępna ocena prób wczesnych może
stanowić podstawę warunkowego zatwierdzenia. Twierdzenie o wysokiej
jakości w oparciu o wstępną ocenę musi być ponownie
zbadane w odstępie czasowym nie większym niż dziesięć
lat.
5.           Wstępne
testy
Testy w szkółce, szklarni i laboratorium
mogą być przyjęte przez właściwy organ do warunkowego
lub ostatecznego zatwierdzenia, jeśli można wykazać bliski
związek między mierzonymi cechami a cechami, które normalnie
byłyby oceniane w testach w terenie leśnym. Inne cechy, które
mają być badane, muszą spełniać wymogi określone
w pkt 3.
ZAŁĄCZNIK IX
LISTA GATUNKÓW DRZEW I SZTUCZNYCH MIESZAŃCÓW
Abies alba
Mill.
Abies cephalonica Loud.
Abies grandis Lindl.
Abies pinsapo Boiss.
Acer platanoides L.
Acer pseudoplatanus L.
Alnus glutinosa Gaertn.
Alnus incana Moench.
Betula pendula Roth.
Betula pubescens Ehrh.
Carpinus betulus L.
Castanea sativa Mill.
Cedrus atlantica Carr.
Cedrus libani A. Richard
Fagus sylvatica L.
Fraxinus angustifolia Vahl.
Fraxinus excelsior L.
Larix decidua Mill.
Larix x eurolepis Henry
Larix kaempferi Carr.
Larix sibirica Ledeb.
Picea abies Karst.
Picea sitchensis Carr.
Pinus brutia Ten.
Pinus canariensis C. Smith
Pinus cembra L.
Pinus contorta Loud.
Pinus halepensis Mill.
Pinus leucodermis Antoine
Pinus nigra Arnold
Pinus pinaster Ait.
Pinus pinea L.
Pinus radiata D. Don
Pinus sylvestris L.
Populus spp. oraz sztuczne mieszańce tych
gatunków
Prunus avium L.
Pseudotsuga menziesii Franco
Quercus cerris L.
Quercus ilex L.
Quercus petraea Liebl.
Quercus pubescens Willd.
Quercus robur L.
Quercus rubra L.
Quercus suber L.
Robinia pseudoacacia L.
Tilia cordata Mill.
Tilia platyphyllos Scop.
ZAŁĄCZNIK X
KATEGORIE, W RAMACH KTÓRYCH MATERIAŁ ROZMNOŻENIOWY Z RÓŻNYCH
RODZAJÓW MATERIAŁU PODSTAWOWEGO MOŻE BYĆ UDOSTĘPNIANY NA
RYNKU
 Rodzaj materiału podstawowego || Kategoria leśnego materiału rozmnożeniowego (Kolor etykiety, jeśli stosowane są etykieta lub dokument kolorowy)
 Ze znanego źródła (żółty) || Wyselekcjonowany (zielony) || Kwalifikowany (różowy) || Przetestowany (niebieski)
 Źródło nasion || x ||   ||   ||
 Drzewostan || x || x ||   || x
 Plantacja nasienna ||   ||   || x || x
 Drzewa mateczne ||   ||   || x || x
 Klon ||   ||   || x || x
 Mieszanka klonów ||   ||   || x || x
ZAŁĄCZNIK XI
CZĘŚĆ
A
Wymogi, jakie muszą spełniać partie owoców i nasion gatunków
wymienionych w załączniku IX
1.           Partie owoców i nasion gatunków
wymienionych w załączniku IX nie mogą być wprowadzane do
obrotu jeśli nie osiągają minimalnie 99 % poziomu czystości
gatunkowej.
2.           Niezależnie od przepisów pkt.
1, w przypadku blisko spokrewnionych gatunków z załącznika IX, oprócz
sztucznych mieszańców, wskazuje się czystość gatunkową
partii owoców lub nasion, jeśli nie sięga ona 99 %.
CZĘŚĆ
B
Wymogi, jakie muszą spełniać części roślin
gatunków i sztucznych mieszańców wymienionych w załączniku IX
Części roślin gatunków i
sztucznych mieszańców wymienionych w załączniku IX
posiadają zadowalającą jakość rynkową.
Zadowalającą jakość rynkową określa się w
odniesieniu do cech ogólnych, zdrowia i odpowiedniej wielkości. W
przypadku Populus spp. można wskazać, że spełnione
są dodatkowe wymogi określone w części C.
CZĘŚĆ
C
Wymogi w odniesieniu do zewnętrznych norm jakości Populus spp.
rozmnażanego przez zrzezy pędowe lub sadzonki
1.           Zrzezy pędowe
a.       Zrzezów pędowych nie uznaje
się za posiadające zadowalającą jakość rynkową,
jeśli, w rozumieniu części B, występuje którakolwiek z
poniższych wad:
(i)      wiek drewna przekracza dwa lata;
(ii)      mają mniej niż dwa dobrze
uformowane pąki;
(iii)     są dotknięte nekrozami;
(iv)     wykazują oznaki wysuszenia,
przegrzania, spleśnienia lub gnicia.
b.      Minimalne wymiary zrzezów pędowych
 -           minimalna długość: 20 cm, ||
 -           minimalna średnica wierzchołka: || Klasa WE 1: 8 mm Klasa WE 2: 10 mm.
2.           Sadzonki
a.       Sadzonek nie uznaje się za
posiadające zadowalającą jakość rynkową,
jeśli występuje którakolwiek z poniższych wad:
(i)      wiek drewna przekracza trzy lata;
(ii)      mają mniej niż pięć
dobrze uformowanych pąków;
(iii)     są dotknięte nekrozami;
(iv)     wykazują oznaki wysuszenia,
przegrzania, spleśnienia lub gnicia;
(v)     mają zranienia inne niż
zranienia po usuniętych gałęziach;
(vi)     mają kilka pni;
(vii)    wykazują nadmierne wykrzywienie
pnia.
b.      Klasy wielkości sadzonek
 Klasa || Minimalna średnica w połowie (w mm) || Minimalna wysokość (m)
 Regiony nieśródziemnomorskie ||   ||
 N1 || 6 || 1,50
 N2 || 15 || 3,00
 Regiony śródziemnomorskie ||   ||
 S1 || 25 || 3,00
 S2 || 30 || 4,00
CZĘŚĆ D
Wymogi, jakie musi spełniać materiał sadzeniowy gatunków i
sztucznych mieszańców wymienionych w załączniku IX
Materiał sadzeniowy musi posiadać
zadowalającą jakość rynkową. Zadowalającą
jakość rynkową określa się w odniesieniu do cech
ogólnych, zdrowia, żywotności i stanu fizjologicznego.
CZĘŚĆ
E
Wymogi jakie musi spełniać materiał sadzeniowy, który ma
być sprzedawany odbiorcy końcowemu w regionach o klimacie
śródziemnomorskim
Materiał sadzeniowy nie jest wprowadzany
do obrotu, jeżeli 95 % każdej partii nie posiada zadowalającej
jakości rynkowej.
1.           Materiału sadzeniowego nie
uznaje się za posiadający zadowalającą jakość
rynkową, jeżeli występuje którykolwiek z poniższych braków:
a)      zranienia inne niż zranienia po
usuniętych gałęziach lub zranienia z powodu uszkodzenia podczas
wyorywania;
b)      brak pąków, które mogłyby
uformować przewodnik;
c)      kilka pni;
d)      zdeformowany system korzeniowy;
e)      oznaki wysuszenia, przegrzania,
spleśnienia lub gnicia;
f)       rośliny nie są dobrze zrównoważone.
2.           Wielkość roślin
 Gatunek || Maksymalny wiek (w latach) || Minimalna wysokość (w cm) || Maksymalna wysokość (w cm) || Minimalna grubość w szyi korzeniowej (w mm)
   ||   ||   ||   ||
 Pinus halepensis || 1 || 8 || 25 || 2
   || 2 || 12 || 40 || 3
   ||   ||   ||   ||
 Pinus leucodermis || 1 || 8 || 25 || 2
   || 2 || 10 || 35 || 3
   ||   ||   ||   ||
 Pinus nigra || 1 || 8 || 15 || 2
   || 2 || 10 || 20 || 3
   ||   ||   ||   ||
 Pinus pinaster || 1 || 7 || 30 || 2
   || 2 || 15 || 45 || 3
   ||   ||   ||   ||
 Pinus pinea || 1 || 10 || 30 || 3
   || 2 || 15 || 40 || 4
   ||   ||   ||   ||
 Quercus ilex || 1 || 8 || 30 || 2
   || 2 || 15 || 50 || 3
   ||   ||   ||   ||
 Quercus suber || 1 || 13 || 60 || 3
3.           Wielkość pojemnika, gdy
jest on stosowany
 Gatunek || Minimalna objętość pojemnika (w cm³)
 Pinus pinaster Inne gatunki || 120 200
ZAŁĄCZNIK XII
CZĘŚĆ
A
Informacje, które powinny być zawarte w certyfikacie tożsamości
materiału rozmnożeniowego pozyskanego ze źródeł nasion lub
drzewostanów
1.           Tytuł z tekstem „Wydane zgodnie
z rozporządzeniem (UE) nr.../...[Office of Publications, please insert
number of this Regulation]”
2.           Państwo członkowskie
3.           Numer certyfikatu i kod państwa
członkowskiego
4.           Następujące stwierdzenie:
„Zaświadcza się, że leśny materiał rozmnożeniowy
opisany poniżej został wyprodukowany: a) zgodnie z
rozporządzeniem (UE) nr .../...[Office of Publications, please insert
number of this Regulation]”; b) na mocy przepisów przejściowych.”
5.           Nazwa botaniczna
6.           Charakter leśnego
materiału rozmnożeniowego (jednostka nasienna, część
roślin lub materiał sadzeniowy)
7.           Kategoria leśnego
materiału rozmnożeniowego (ze znanego źródła,
wyselekcjonowany lub przetestowany)
8.           Rodzaj materiału podstawowego
(źródło nasion lub drzewostan)
9.           Cel
10.         Odnośnik w rejestrze krajowym
lub tożsamość materiału podstawowego w rejestrze krajowym
11.         Oznaczenie „autochtoniczne”,
„nieautochtoniczne”, „rodzime”, „nierodzime” lub „nieznane”
12.         Pochodzenie pierwotne materiału
podstawowego (dla nieautochtonicznego/nierodzimego materiału, jeżeli
jest znane)
13.         Państwo członkowskie i
region pochodzenia materiału podstawowego
14.         Wysokość lub
rozpiętość wysokości miejsca materiału podstawowego
15.         Rok, w którym dojrzały nasiona
16.         Ilość leśnego
materiału rozmnożeniowego
17.         Wskazanie, czy materiał
objęty certyfikatem jest wynikiem podziału większej partii
objętej wcześniejszym certyfikatem unijnym, a także, w
stosownych przypadkach, wskazanie numeru poprzedniego certyfikatu lub
ilości w pierwotnej partii
18.         Długość okresu
szkółki
19.         Wskazanie, czy miało miejsce
dalsze rozmnażanie wegetatywne materiału pozyskanego z materiału
siewnego
20.         Inne istotne informacje
21.         Nazwa i adres podmiotu zawodowego
22.         Nazwa i adres właściwego
organu
23.         Pieczęć
właściwego organu i data
CZĘŚĆ B
Informacje, które powinny być zawarte w certyfikacie tożsamości
materiału rozmnożeniowego pozyskanego z plantacji nasiennych lub
drzew matecznych
1.           Tytuł z tekstem „Wydane zgodnie
z rozporządzeniem (UE) nr .../...[Office of Publications, please insert
number of this Regulation]”
2.           Państwo członkowskie
3.           Numer certyfikatu i kod państwa
członkowskiego
4.           Następujące stwierdzenie:
„Zaświadcza się, że leśny materiał rozmnożeniowy
opisany poniżej został wyprodukowany: a) zgodnie z
rozporządzeniem (UE) nr .../...[Office of Publications, please insert
number of this Regulation]”; b) na mocy przepisów przejściowych.”
5.           Nazwa botaniczna
6.           Rodzaj materiału podstawowego
(zgodnie z katalogiem)
7.           Charakter leśnego
materiału rozmnożeniowego (jednostka nasienna, część
roślin lub materiał sadzeniowy)
8.           Kategoria leśnego
materiału rozmnożeniowego (kwalifikowany lub przetestowany)
9.           Rodzaj materiału podstawowego
(plantacja nasienna lub drzewa mateczne)
10.         Cel
11.         Odnośnik w rejestrze krajowym
lub tożsamość materiału podstawowego w rejestrze krajowym
12.         W stosownych przypadkach oznaczenie
„autochtoniczny”, „nieautochtoniczny”, „rodzimy”, „nierodzimy” lub „nieznany”
13.         Pochodzenie pierwotne materiału
podstawowego (dla nieautochtonicznego/nierodzimego materiału, jeżeli
jest znane)
14.         Państwo członkowskie i
region pochodzenia lub lokalizacja materiału podstawowego
15.         Wskazanie, czy materiał siewny
został pozyskany ze swobodnego zapylania, uzupełniającego
zapylania czy kontrolowanego zapylania
16.         Rok, w którym dojrzał
materiał siewny
17.         Ilość leśnego
materiału rozmnożeniowego
18.         Wskazanie, czy materiał
objęty certyfikatem jest wynikiem podziału większej partii
objętej wcześniejszym certyfikatem unijnym (ze wskazaniem numeru
poprzedniego certyfikatu lub ilości w pierwotnej partii)
19.         Długość okresu
szkółki
20.         Liczba reprezentowanych
składników, w tym wskazanie rodów i klonów
21.         Wysokość lub
rozpiętość wysokości miejsca materiału podstawowego
22.         Wskazanie, czy przy produkcji
materiału podstawowego zastosowano modyfikację genetyczną
23.         W przypadku leśnego
materiału rozmnożeniowego pozyskanego z drzew matecznych lub rodów
wskazanie wzoru krzyżowania i zakresu składu procentowego
poszczególnych rodów składowych
24.         Wskazanie, czy miało miejsce
dalsze rozmnażanie wegetatywne materiału pozyskanego z materiału
siewnego, w tym wskazanie metody rozmnażania oraz liczby cykli
reprodukcyjnych
25.         Wskazanie innych istotnych informacji
26.         Nazwa i adres podmiotu zawodowego
27.         Nazwa i adres właściwego
organu
28.         Pieczęć
właściwego organu i data
29.         Nazwisko i podpis urzędnika
odpowiedzialnego
CZĘŚĆ C
Informacje, które powinny być zawarte w certyfikacie tożsamości
materiału rozmnożeniowego pozyskanego z klonów i mieszanek klonów
1.           Tytuł z tekstem „Wydane zgodnie
z rozporządzeniem (UE) nr .../...[Office of Publications, please insert
number of this Regulation]”
2.           Państwo członkowskie
3.           Numer certyfikatu i kod państwa
członkowskiego
4.           Następujące stwierdzenie:
„Zaświadcza się, że leśny materiał rozmnożeniowy
opisany poniżej został wyprodukowany: a) zgodnie z
rozporządzeniem (UE) nr .../...[Office of Publications, please insert
number of this Regulation]”; b) na mocy przepisów przejściowych.”
5.           Nazwa botaniczna
6.           Nazwa klona lub mieszanki klonów
7.           Charakter leśnego
materiału rozmnożeniowego (część roślin lub
materiał sadzeniowy)
8.           Kategoria leśnego
materiału rozmnożeniowego (kwalifikowany lub przetestowany)
9.           Rodzaj materiału podstawowego
(klony lub mieszanki klonów)
10.         Cel
11.         Odnośnik w rejestrze krajowym
lub tożsamość materiału podstawowego w rejestrze krajowym
12.         W stosownych przypadkach oznaczenie
„autochtoniczny”, „nieautochtoniczny”, „rodzimy”, „nierodzimy” lub „nieznany”
13.         Pochodzenie pierwotne materiału
podstawowego (dla nieautochtonicznego/nierodzimego materiału, jeżeli
jest znane)
14.         Państwo członkowskie i
region pochodzenia lub lokalizacja materiału podstawowego
15.         Wskazanie, czy materiał siewny
został pozyskany ze swobodnego zapylania, uzupełniającego
zapylania czy kontrolowanego zapylania
16.         Rok, w którym dojrzały nasiona
17.         Ilość leśnego
materiału rozmnożeniowego
18.         Wskazanie, czy materiał
objęty certyfikatem jest wynikiem podziału większej partii
objętej wcześniejszym certyfikatem unijnym, a także, w
stosownych przypadkach, wskazanie numeru poprzedniego certyfikatu lub
ilości w pierwotnej partii
19.         Długość okresu
szkółki
20.         Wysokość lub
rozpiętość wysokości miejsca materiału podstawowego
21.         Wskazanie, czy przy produkcji
materiału podstawowego zastosowano modyfikację genetyczną
22.         W przypadku leśnego
materiału rozmnożeniowego pozyskanego z drzew matecznych wskazanie
wzoru krzyżowania i zakresu składu procentowego poszczególnych rodów
składowych
23.         Wskazanie, czy miało miejsce
dalsze rozmnażanie wegetatywne materiału pozyskanego z materiału
siewnego
24.         Wskazanie innych istotnych informacji
25.         Nazwa i adres podmiotu zawodowego
26.         Nazwa i adres właściwego
organu
27.         Pieczęć
właściwego organu i data
ZAŁĄCZNIK XIII
UCHYLONE AKTY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 144
1.           Dyrektywa 66/401/EWG
2.           Dyrektywa 66/402/EWG
3.           Dyrektywa 68/193/EWG
4.           Dyrektywa 98/56/WE
5.           Dyrektywa 1999/105/WE
6.           Dyrektywa 2002/53/WE
7.           Dyrektywa 2002/54/WE
8.           Dyrektywa 2002/55/WE
9.           Dyrektywa 2002/56/WE
10.         Dyrektywa 2002/57/WE
11.         Dyrektywa 2008/72/WE
12.         Dyrektywa 2008/90/WE
ZAŁĄCZNIK XIV
TABELE KORELACJI
1.           Dyrektywa Rady 66/401/EWG
 Dyrektywa Rady 66/401/EWG || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on Official Controls) || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants)
 art. 1 art. 1a art. 2 ust. 1 pkt A art. 2 ust. 1 pkt B, C, D i E art. 2 ust. 1 pkt F i G art. 2 ust. 1a art. 2 ust. 1b art. 2 ust. 1d art. 2 ust. 2 art. 2 ust. 3 i 4 art. 3 ust. 1 art. 3 ust. 1a art. 3 ust. 2 art. 3 ust. 3 art. 3 ust. 4 art. 3a art. 4 lit. a) art. 4 lit. b) art. 4a ust. 1 akapit pierwszy art. 4a ust. 1 akapit drugi art. 4a ust. 2 art. 4a ust. 3 art. 5 art. 5a art. 6 art. 7 art. 8 ust. 1 art. 8 ust. 2 art. 9 art. 10 art. 10a art. 10b art. 10c art. 10d art. 11 art. 11a art. 12 art. 13 art. 13a art. 14 ust. 1 art. 14 ust. 1a art. 14a art. 15 art. 16 art. 17 art. 18 art. 19 ust. 1 art. 19 ust. 2 art. 20 art. 21 art. 21a art. 22 art. 23 art. 23a art. 24 || art. 1 art. 3 i art. 2 art. 11 ust. 1 i 2 art. 16 ust. 2 i art. 20 ust. 2 art. 18 ust. 5 art. 11 ust. 3 ─ ─ ─ art. 20 ust. 2 i art. 24 art. 12 ust. 1 ─ art. 12 ust. 2 art. 12 ust. 3 art. 16 ust. 3 art. 12 ust. 1 art. 38 art. 39 art. 2 art. 4 ─ ─ art. 40 art. 20 ust. 2 art. 75 art. 20 ust. 2 i art. 24 art. 17 ust. 1 art. 17 ust. 4 i art. 18 ust. 5 art. 18 art. 19 i art. 21 ust. 1 art. 18 ust. 5 art. 18 ust. 5 art. 18 ust. 5 art. 18 ust. 4 art. 19 ust. 4 i 5 art. 21 ust. 1 art. 21 ust. 6 art. 32 i art. 33 art. 42 art. 4 art. 40 art. 20 ust. 2 i art. 21 art. 38 art. 44 art. 35 i art. 37 art. 46 ─ ─ ─ art. 141 art. 16 ust. 2 art. 16 ust. 2 i art. 20 ust. 2 art. 12 ust. 4 lit. a) art. 145 ust. 1 i 2 ─ ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─           ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ art. 8 ─ art. 93 ─   ─ ─ ─ ─ ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─           ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─
2.           Dyrektywa Rady 66/402/EWG
 Dyrektywa Rady 66/402/EWG || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on Official Controls) || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants)
 art. 1 art. 1a art. 2 ust. 1 pkt A art. 2 ust. 1 pkt B art. 2 ust. 1 pkt C, Ca, D, E, F, G i H art. 2 ust. 1a art. 2 ust. 1b art. 2 ust. 1c art. 2 ust. 1e art. 2 ust. 2 art. 2 ust. 3 i 4 art. 3 ust. 1 art. 3 ust. 2 art. 3 ust. 3 art. 3a art. 4 ust. 1 akapit pierwszy a) art. 4 ust. 1 akapit pierwszy b) art. 4 ust. 1 akapit drugi art. 4 ust. 4 art. 4a ust. 1 akapit pierwszy art. 4a ust. 1 akapit drugi art. 4a ust. 2 art. 4a ust. 3 art. 5 art. 5a art. 6 art. 7 art. 8 ust. 1 art. 8 ust. 2 art. 9 art. 10 art. 10a art. 11 art. 11a art. 12 art. 13 art. 13a art. 14 ust. 1 art. 14 ust. 1a art. 14a art. 15 art. 16 art. 17 art. 18 art. 19 ust. 1 art. 19 ust. 2 art. 20 art. 21 art. 21a i 21b art. 22 art. 22a art. 23 art. 23a art. 24 || art. 1 art. 3 i art. 2 art. 11 ust. 1 i 2 art. 10 ust. 1 art. 16 ust. 2 i art. 20 ust. 2 art. 11 ust. 3 art. 16 ust. 2 i art. 20 ust. 2 ─ ─ art. 16 ust. 2 i art. 20 ust. 2 art. 20 ust. 2 i art. 24 art. 12 ust. 1 i 2 art. 16 ust. 2 art. 20 ust. 2 art. 12 ust. 1 art. 38 art. 39 art. 39   art. 2 art. 4 ─ ─ art. 40 art. 20 ust. 2 art. 75 art. 20 ust. 2 i art. 24 art. 17 ust. 1 art. 17 ust. 4 i art. 18 ust. 5 art. 18 art. 19 i art. 21 ust. 1 art. 18 ust. 5 art. 19 ust. 4 i 5 art. 21 ust. 1 art. 21 ust. 6 art. 32 i art. 33 art. 42 art. 4 art. 40 art. 20 ust. 2 i art. 21 art. 38 art. 44 art. 35 i art. 37 art. 46 ─ ─ ─ art. 141 art. 16 ust. 2 i art. 20 ust. 2 art. 12 ust. 4 lit. a) art. 57 art. 145 ust. 1 i 2 ─ ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─   art. 20 lit. c) ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ art. 8 ─ art. 93 ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─     ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─
3.           Dyrektywa Rady 68/193/EWG
 Dyrektywa Rady 68/193/EWG || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on Official Controls) || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants)
 art. 1 art. 2 ust. 1 art. 2 ust. 2 art. 3 ust. 1 art. 3 ust. 2 art. 3 ust. 3 akapit pierwszy lit. a) i b) oraz drugi akapit art. 3 ust. 3 akapit pierwszy lit. c) art. 3 ust. 3 akapit trzeci art. 3 ust. 4 art. 3 ust. 5 art. 4 art. 5 ust. 1 art. 5 ust. 2 art. 5 ust. 3 art. 5a art. 5b ust. 1 art. 5b ust. 2 art. 5b ust. 3 art. 5ba art. 5c art. 5d ust. 1 i 2 art. 5d ust. 3 art. 5e ust. 1 art. 5e ust. 2 zdanie pierwsze art. 5e ust. 2 zdanie drugie art. 5f art. 5g art. 7 art. 8 ust. 1 art. 8 ust. 2 art. 9 art. 10 ust. 1 art. 10 ust. 2 art. 10 ust. 3 art. 10 ust. 4 art. 10 ust. 5 art. 10 ust. 6 art. 10a art. 11 ust. 1 art. 11 ust. 2 art. 12 art. 12a art. 13 art. 14 art. 14a art. 15 ust. 1 art. 15 ust. 2 art. 16 art. 16a art. 16b art. 17 art. 17a art. 18 art. 18a art. 18b art. 19 art. 20 || art. 1 art. 3 ─ art. 12 ust. 1 i 2 ─ art. 12 ust. 1 i 2 art. 12 ust. 4 lit. a) art. 4 art. 16 ust. 2 art. 12 ust. 1 i 2 art. 40 art. 51 art. 14 ust. 1 art. 15 ust. 1 i art. 51 art. 56 ust. 2 lit. a) art. 60 art. 61 art. 62 art. 4 i art. 56 ust. 1 lit. b) art. 4 art. 71 i art. 74 art. 64 ust. 2 art. 85 ust. 1 art. 103 ust. 3 art. 52 art. 53 ust. 1 lit. h) art. 86 art. 17 ust. 1 art. 18 ust. 1, 2, 3 i 4 art. 18 ust. 5 art. 18 art. 19 ust. 1 i art. 22 art. 17 ust. 2 i art. 29 ust. 2 ─ art. 21 ust. 4 ─ ─ art. 21 ust. 1 ─ art. 45 art. 4 art. 4 art. 38 art. 35 i art. 36 art. 42 art. 46 art. 44 ─ ─ ─ art. 141 ─ ─ ─ ─ ─ art. 145 || ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ art. 8 ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ art. 93 ─ ─ ─ ─   ─   ─ ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─   ─ ─
4.           Dyrektywa Rady 98/56/WE
 Dyrektywa Rady 98/56/WE || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on Official Controls) || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants)
 art. 1 ust. 1 art. 1 ust. 2 i 3 art. 2 art. 3 art. 4 art. 5 ust. 1 art. 5 ust. 2 art. 5 ust. 3 i 4 art. 5 ust. 5 art. 6 art. 7 ust. 1 art. 7 ust. 2 art. 7 ust. 3 art. 7 ust. 4 art. 8 ust. 1 art. 8 ust. 2 i 3 art. 8 ust. 4 art. 9 ust. 1 art. 9 ust. 2 art. 9 ust. 3 art. 9 ust. 4 art. 10 art. 11 ust. 1 art. 11 ust. 2 art. 11 ust. 3 art. 11 ust. 4 art. 12 art. 13 art. 14 art. 15 art. 16 art. 17 art. 18 art. 19 art. 20 art. 21 || art. 1 art. 2 art. 3 art. 6 art. 4 art. 16 ust. 2 i art. 48 ust. 1 art. 64 ust. 1 art. 16 ust. 2 ─ art. 5 art. 7 ─ art. 8 ─ art. 17 i art. 48 ust. 2 art. 19 ust. 4 i art. 49 ─ art. 50 art. 50 ust. 2 i art. 64 ust. 4 ─ ─ art. 35 i art. 37 art. 44 art. 43 ─ ─ ─ ─ ─ art. 4 ─ art. 141 art. 141 ─ ─ art. 145 || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ art. 8 art. 64 ust. 1 art. 93 ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ art. 9 ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─
5.           Dyrektywa Rady 1999/105/WE
 Dyrektywa Rady 1999/105/WE || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on Official Controls) || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants)
 art. 1 art. 2 art. 3 ust. 1 art. 3 ust. 2 art. 3 ust. 3 akapit pierwszy art. 3 ust. 3 akapit drugi art. 3 ust. 4 art. 4 ust. 1 art. 4 ust. 2 art. 4 ust. 3 lit. a) art. 4 ust. 3 lit. b) art. 4 ust. 4 art. 4 ust. 5 art. 5 art. 6 ust. 1 art. 6 ust. 2 art. 6 ust. 3 akapit pierwszy art. 6 ust. 3 akapit drugi art. 6 ust. 4 art. 6 ust. 5 art. 6 ust. 6 art. 6 ust. 7 art. 6 ust. 8 art. 7 art. 8 art. 9 art. 10 art. 11 art. 12 art. 13 ust. 1 art. 13 ust. 2 art. 13 ust. 3 art. 14 ust. 1 i 2 art. 14 ust. 3 art. 14 ust. 4 art. 14 ust. 5 art. 14 ust. 6 art. 14 ust. 7 art. 15 art. 16 ust. 1 art. 16 ust. 2 art. 16 ust. 3, 4 i 5 art. 16 ust. 6 art. 17 ust. 1 art. 17 ust. 2 art. 17 ust. 3 art. 17 ust. 4 art. 18 art. 19 art. 20 art. 21 art. 22 art. 23 art. 24 art. 25 art. 26 art. 27 art. 28 art. 29 art. 30 art. 31 || art. 105 art. 106 art. 119 art. 4 art. 105 i art. 3 ust. 9 art. 8 ust. 4 art. 139 art. 114 art. 107 ust. 1 i 2 art. 107 ust. 3 art. 109 art. 134 art. 108 art. 4 art. 115 lit. b) art. 117 ust. 5 art. 118 ─ art. 5 art. 2 lit. a) ─ art. 134 ─ art. 128 ─ art. 110 art. 112 art. 113 art. 122 art. 123 art. 117 ust. 2 art. 126 art. 124 ust. 1 i 2 art. 130 art. 131 art. 125 art. 124 ust. 3 art. 4 art. 121 ─ ─ ─ ─ art. 4 art. 128 ─ art. 128 ust. 1 lit. b) art. 129 art. 137 i art. 138 ─ art. 133 art. 4 art. 127 ─ ─ art. 141 ─ ─ art. 144 art. 145 ust. 1 i 2 ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ art. 8 art. 100 ust. 1 ─ art. 106 ust. 2 ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─
6.           Dyrektywa
Rady 2002/54/WE
 Dyrektywa Rady 2002/54/WE || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on Official Controls) || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants)
 art. 1 akapit pierwszy art. 1 akapit drugi art. 2 ust. 1 art. 2 ust. 2 art. 2 ust. 3 pkt A art. 2 ust. 3 pkt B art. 2 ust. 4 art. 3 ust. 1 art. 3 ust. 2 art. 4 art. 5 akapit pierwszy lit. a) art. 5 akapit pierwszy lit. b) art. 5 akapit drugi art. 5 akapit trzeci art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) art. 6 ust. 1 akapit drugi art. 6 ust. 2 art. 6 ust. 3 art. 7 art. 8 art. 9 ust. 1 art. 9 ust. 1a art. 9 ust. 1b art. 9 ust. 2 art. 10 ust. 1 art. 10 ust. 2 art. 11 ust. 1 art. 11 ust. 2 art. 11 ust. 3 art. 12 lit. a) art. 12 lit. b) art. 13 art. 14 art. 15 art. 16 art. 17 art. 18 art. 19 art. 20 art. 21 art. 22 ust. 1 art. 22 ust. 2 art. 22 ust. 3 art. 23 art. 24 art. 25 ust. 1 art. 25 ust. 2 art. 26 art. 27 art. 28 art. 29 art. 30 ust. 1 lit. a) art. 30 ust. 1 lit. b) art. 30 ust. 1 lit. c) art. 30 ust. 2 art. 30A art. 31 art. 32 art. 33 art. 34 art. 35 || art. 1 art. 46 art. 3 i art. 10 art. 20 ust. 2 art. 20 ust. 2 i art. 23 art. 20 ust. 2 i art. 143 art. 24 art. 12 ust. 1 i 2 art. 20 ust. 2 art. 12 ust. 1 art. 37 art. 39 ─ ─ art. 2 lit. a) i b) art. 34 ust. 1 art. 4 art. 34 ust. 6 ─ art. 40 art. 75 ust. 1 art. 20 ust. 2 i art. 24 art. 23 ust. 1 art. 23 ust. 1 lit. a) art. 20 ust. 2 art. 17 ust. 1 art. 17 ust. 4 art. 18 art. 18 ust. 4 art. 18 ust. 5 art. 19 i art. 21 ─ art. 18 ust. 5 art. 18 ust. 5 art. 18 ─ art. 21 ust. 1 art. 21 ust. 6 art. 42 art. 4 art. 16 ust. 2 art. 38 ust. 1 art. 38 ust. 6 art. 44 ust. 2 lit. b) ppkt (iii) art. 44 art. 37 ─ ─ ─ art. 16 ust. 3 art. 141 art. 4 art. 16 ust. 2 art. 12 ust. 4 lit. a)   ─ ─ ─ ─ art. 144 art. 145 ust. 1 ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ art. 100 ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─     ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ art. 8 ─ art. 93 ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─     ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─
7.           Dyrektywa Rady 2002/55/WE
 Dyrektywa Rady 2002/55/WE || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on Official Controls) || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants)
 art. 1 akapit pierwszy art. 1 akapit drugi art. 2 ust. 1 lit. a) art. 2 ust. 1 lit. b) art. 2 ust. 1 lit. c) art. 2 ust. 1 lit. d) art. 2 ust. 1 lit. e) art. 2 ust. 1 lit. f) art. 2 ust. 1 lit. g) art. 2 ust. 2 art. 2 ust. 3 art. 2 ust. 4 art. 3 ust. 1 art. 3 ust. 2 art. 3 ust. 3 art. 3 ust. 4 art. 4 ust. 1 art. 4 ust. 2 i 3 art. 4 ust. 4 art. 5 ust. 1 art. 5 ust. 2 art. 5 ust. 3 art. 6 art. 7 ust. 1 art. 7 ust. 2 art. 7 ust. 3 art. 7 ust. 4 i 5 art. 8 art. 9 ust. 1 art. 9 ust. 2 i 3 art. 9 ust. 4 art. 9 ust. 5 art. 9 ust. 6 art. 10 ust. 1, 2, 3 i 4 art. 10 ust. 5 art. 11 art. 12 ust. 1 art. 12 ust. 2 art. 12 ust. 3 art. 13 ust. 1 art. 13 ust. 2 art. 13 ust. 3 art. 13 ust. 4 art. 14 ust. 1 i 2 art. 15 ust. 1 art. 15 ust. 2 art. 15 ust. 3 art. 16 ust. 1 art. 16 ust. 2 art. 17 art. 18 art. 19 art. 20 ust. 1, 2 i 3 art. 20 ust. 4 art. 21 art. 22 lit. a) art. 22 lit. b) art. 23 ust. 1 lit. a) art. 23 ust. 1 lit. b) art. 23 ust. 2 art. 23 ust. 3 art. 24 art. 25 ust. 1 art. 25 ust. 1a art. 25 ust. 1b art. 25 ust. 2 art. 26 ust. 1 art. 26 ust. 2 art. 26 ust. 3 art. 27 art. 28 ust. 1 art. 28 ust. 2 art. 28 ust. 3 art. 28 ust. 4 art. 29 art. 30 art. 31 art. 32 art. 33 art. 34 ust. 1 art. 34 ust. 2 art. 35 art. 36 ust. 1 art. 36 ust. 2 art. 36 ust. 3 art. 37 art. 38 art. 39 art. 40 art. 41 art. 42 art. 43 art. 44 art. 45 art. 46 art. 47 art. 48 art. 48 ust. 1 lit. b) art. 49 art. 50 art. 51 art. 52 art. 53 || art. 1 art. 46 art. 3 pkt 5 art. 11 ust. 2 art. 10 ust. 7 art. 10 ust. 8 art. 10 ust. 9 ─ art. 18 ust. 5 art. 11 ust. 3 art. 53 ust. 1 lit. i) art. 20 ust. 2 i art. 24 ust. 4 art. 14 ust. 1 art. 51 art. 52 art. 14 ust. 1 art. 56 ust. 2 lit. a) art. 4 art. 57 art. 60 art. 61 art. 62 art. 14 ust. 1 art. 71 art. 74 art. 75 art. 4 art. 66 i art. 67 art. 51 i art. 86 art. 64 art. 102 ust. 1 art. 53 ust. 1 lit. h) art. 64 ust. 1 art. 103 art. 76 ust. 3 i 4 art. 86 art. 82 art. 83 art. 84 ust. 4 ─ art. 85 ust. 1 art. 81 ─ art. 85 ust. 1 art. 85 ust. 1 art. 85 ust. 2 ─ art. 4 art. 4 i art. 56 ust. 1 lit. c) art. 52 i art. 53 art. 41 ─ art. 12 art. 20 ust. 2 art. 2 art. 37 art. 39 art. 2 art. 34 ust. 1 art. 34 ust. 6 ─ art. 40 art. 16 ust. 2 i art. 20 ust. 2 art. 23 ust. 1 art. 23 ust. 1 lit. a) art. 20 ust. 2 art. 17 ust. 1 art. 18 ust. 5 art. 32 ust. 1 art. 18 art. 19 ust. 1 i art. 21 art. 18 ust. 5 art. 19 ust. 4 ─ art. 18 ust. 5 art. 21 ust. 5 art. 21 ust. 1 art. 21 ust. 6 art. 42 art. 4 art. 12 ust. 1 i 2 art. 20 ust. 2 i art. 21 ust. 1 ─ art. 19 ust. 1 i 2 ─ art. 44 art. 35 i art. 37 ─ art. 30 art. 20 ust. 2 i art. 28 art. 31 ─ art. 14 ust. 4 i art. 56 art. 16 ust. 2 i art. 20 ust. 2 art. 141 art. 4 art. 32 i art. 33 art. 12 ust. 4 lit. a) ─ ─ art. 144 art. 145 ust. 1 i 2 ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─     ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ art. 8 ─ ─ ─ art. 93 ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─     ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─
8.           Dyrektywa Rady 2002/56/WE
 Dyrektywa Rady 2002/56/WE || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on Official Controls) || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants)
 art. 1 akapit pierwszy art. 1 akapit drugi art. 2 art. 3 ust. 1 zdanie pierwsze art. 3 ust. 1 zdanie drugie art. 3 ust. 1 zdanie trzecie art. 3 ust. 2, 3 i 4 art. 4 art. 5 art. 6 ust. 1 akapit pierwszy art. 6 ust. 1 akapit drugi art. 6 ust. 2 art. 6 ust. 3 art. 7 art. 8 art. 9 art. 10 ust. 1 art. 10 ust. 2 art. 10 ust. 3 art. 11 ust. 1 art. 11 ust. 2 art. 12 ust. 1 art. 12 ust. 2 art. 12 ust. 3 art. 13 ust. 1 art. 13 ust. 2 art. 14 art. 15 art. 16 art. 17 ust. 1 art. 17 ust. 2 zdanie pierwsze art. 17 ust. 2 zdanie drugie art. 18 art. 19 art. 20 art. 21 art. 22 ust. 1 art. 22 ust. 2 art. 22 ust. 3 art. 23 ust. 1 art. 23 ust. 2 art. 24 art. 25 art. 26 art. 27 ust. 1 lit. a) art. 27 ust. 1 lit. b) art. 27 ust. 1 lit. c) art. 27 ust. 2 art. 28 art. 29 art. 30 art. 31 || art. 1 art. 46 art. 3 art. 12 ust. 1 i art. 16 ust. 2 ─ ─ art. 16 ust. 2 art. 12 ust. 1 art. 40 art. 2 art. 4 ─ ─ art. 20 ust. 2 art. 16 ust. 2 art. 16 ust. 2 art. 16 ust. 2 art. 17 ust. 4 art. 17 ust. 4 art. 17 i art. 18 art. 18 ust. 5 art. 18 ust. 2 i 4 art. 18 ust. 4 art. 18 ust. 5 art. 19 ust. 3 i art. 21 art. 18 ust. 5 ─ art. 21 ust. 1 art. 21 ust. 6 art. 4 art. 40 ─ art. 16 ust. 2 art. 42 ─ art. 44 art. 35 i art. 37 art. 34 ─ ─ art. 45 art. 16 ust. 2 art. 141 art. 4 art. 16 ust. 2 art. 12 ust. 4 lit. a) ─ art. 16 ust. 2 ─ art. 144 art. 145 ust. 1 ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ art. 93 ─ ─ ─ ─ art. 8 ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ art. 16 i art. 31 ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─
9.           Dyrektywa
Rady 2002/57/WE
 Dyrektywa Rady 2002/57/WE || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on Official Controls) || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants)
 art. 1 akapit pierwszy || art. 1 || ─ || ─
 art. 1 akapit drugi || art. 46 || ─ || ─
 art. 2 ust. 1 lit. a) || art. 3 i art. 10 || ─ || ─
 art. 2 ust. 1 lit. b) || art. 11 ust. 1, 2 i 4 || ─ || ─
 art. 2 ust. 1 lit. c), d), e), f), g), h), i), j) i k) || art. 16 i art. 20   || ─ || ─
 art. 2 ust. 2 || art. 11 ust. 3 || ─ || ─
 art. 2 ust. 3 || ─ || ─ || ─
 art. 2 ust. 3a || ─ || ─ || ─
 art. 2 ust. 4 lit. a) || art. 16 ust. 2 || ─ || ─
 art. 2 ust. 4 lit. b) || art. 20 ust. 2 || ─ || ─
 art. 2 ust. 5 || art. 20 ust. 2 || ─ || ─
 art. 2 ust. 6 || art. 20 ust. 2 || ─ || ─
 art. 3 ust. 1, 2 i 3 || art. 12 ust. 3 || ─ || ─
 art. 3 ust. 4 art. 4 art. 5 akapit pierwszy lit. a) art. 5 akapit pierwszy lit. b) art. 5 akapit drugi art. 5 akapit trzeci art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) art. 6 akapit pierwszy lit. b) art. 6 ust. 1 akapit drugi art. 6 ust. 2 art. 6 ust. 3 art. 7 art. 8 art. 9 art. 10 ust. 1 art. 10 ust. 2 art. 11 art. 12 ust. 1 art. 12 ust. 2 art. 12 ust. 3 art. 13 art. 14 art. 15 art. 16 art. 17 art. 18 art. 19 art. 19a art. 20 art. 21 ust. 1 art. 21 ust. 2 art. 21 ust. 3 art. 22 ust. 1 art. 22 ust. 2 art. 23 art. 24 art. 25 art. 26 art. 27 ust. 1 lit. a) art. 27 ust. 1 lit. b) art. 27 ust. 1 lit. c) art. 27 ust. 2 art. 28 art. 29 art. 30 art. 31 art. 32 art. 33 || art. 16 ust. 3 art. 12 ust. 1 art. 37 art. 39 art. 44 ─ art. 2 art. 4 art. 34 ─ ─ art. 40 art. 75 ust. 1 art. 20 ust. 2 art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1 art. 18 ust. 5 art. 18 art. 19 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ─ art. 21 ust. 5 lit. g) ─ art. 21 ust. 1 art. 21 ust. 6 art. 42 art. 4 art. 20 ust. 2 ─ art. 20 ust. 2 art. 42 art. 37 art. 19 ─ ─ ─ ─ art. 20 ust. 2 art. 141 art. 4 art. 16 ust. 2 art. 12 ust. 4 lit. a) ─ art. 57 ust. 2 ─ ─ ─ art. 144 art. 145 art. 145 ||   ─ ─ ─ ─ art. 100 ust. 1 ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ||   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─   ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─
10.         Dyrektywa
Rady 2008/90/WE
 Dyrektywa Rady 2008/90/WE || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on Official Controls) || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants)
 art. 1 ust. 1 || art. 1 || ─ || ─
 art. 1 ust. 2 || art. 11 ust. 2 || ─ || ─
 art. 1 ust. 3 || art. 4 || ─ || ─
 art. 1 ust. 4 || art. 46 || ─ || ─
 art. 2 || art. 3 || ─ || ─
 art. 3 ust. 1 || art. 12 ust. 1 || ─ || ─
 art. 3 ust. 2 || art. 4 || ─ || ─
 art. 3 ust. 3 || art. 4 || ─ || ─
 art. 3 ust. 4 || art. 2 || ─ || ─
 art. 4 || art. 16 i art. 20 || ─ || ─
 art. 5 || art. 5 || ─ || ─
 art. 6 ust. 1 || art. 7 || ─ || ─
 art. 6 ust. 2 || ─ || ─ || art. 9 ust. 1
 art. 6 ust. 3 || art. 8 || ─ || ─
 art. 6 ust. 4 || ─ || ─ || ─
 art. 7 ust. 1 || art. 14 i art. 50 ust. 1 || ─ || ─
 art. 7 ust. 2 akapit pierwszy art. 7 ust. 2 akapit drugi || art. 14 i art. 50 ust. 1 art. 12 ust. 4 lit. a) || ─ || ─
 art. 7 ust. 3 || art. 50 ust. 2 || ─ || ─
 art. 7 ust. 4 || art. 57 || ─ || ─
 art. 7 ust. 5 || art. 56 || ─ || ─
 art. 7 ust. 6 || art. 51 i art. 52 || ─ || ─
 art. 8 ust. 1 || art. 17 ust. 1 || ─ || ─
 art. 8 ust. 2 || art. 17 ust. 2 || ─ || ─
 art. 9 ust. 1 lit. a) || art. 19 ust. 4 i 5 || ─ || ─
 art. 9 ust. 1 lit. b) || art. 19 ust. 1 i 2 || ─ || ─
 art. 9 ust. 1 akapit drugi || art. 21 ust. 5 || ─ || ─
 art. 9 ust. 2 || ─ || ─ || ─
 art. 9 ust. 3 || art. 21 ust. 1 || ─ || ─
 art. 10 || ─ || ─ || ─
 art. 11 || art. 37 || ─ || ─
 art. 12 || art. 44 || ─ || ─
 art. 13 || ─ || art. 8 i art. 20 lit. b) || ─
 art. 14 ust. 1 art. 14 ust. 2 || ─ ─ || art. 13 ust. 1 art. 93 || ─ ─
 art. 14 ust. 3 art. 14 ust. 4 art. 14 ust. 5 art. 14 ust. 6 art. 14 ust. 7 art. 15 ||       ─ || art. 93 ust. 3 lit. d) art. 93 ust. 3 lit. b) art. 161 lit. a) ppkt (ii) lit. b) art. 161 lit. a) ppkt (ii) lit. b) art. 93 art. 115 ||       ─
 art. 16 || ─ || art. 118 || ─
 art. 17 ust. 1 || art. 4 || ─ || ─
 art. 17 ust. 2 || art. 40 || ─ || ─
 art. 18 || art. 11 ust. 3 || ─ || ─
 art. 19 || art. 141 || ─ || ─
 art. 20 || ─ || ─ || ─
 art. 21 || ─ || ─ || ─
 art. 22 || art. 144 || ─ || ─
 art. 23 || art. 145 ust. 1 i 2 || ─ || ─
 art. 24 ||  ─ || ─ || ─
11.         Dyrektywa Rady 2002/53/WE
 Dyrektywa Rady 2002/53/WE || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on Official Controls) || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants)
 art. 1 ust. 1 art. 1 ust. 2 art. 1 ust. 3 art. 2 art. 3 ust. 1 art. 3 ust. 2 art. 3 ust. 3 art. 4 ust. 1 art. 4 ust. 2 art. 4 ust. 3 art. 4 ust. 4 i 5 art. 4 ust. 6 art. 5 ust. 1 art. 5 ust. 2 art. 5 ust. 3 art. 5 ust. 4 art. 6 art. 7 ust. 1 art. 7 ust. 2 art. 7 ust. 3 art. 7 ust. 4 art. 7 ust. 5 art. 8 art. 9 ust. 1 art. 9 ust. 2 i 3 art. 9 ust. 4 art. 9 ust. 5 art. 9 ust. 6 art. 10 ust. 1, 2, 3 i 4 art. 10 ust. 5 art. 11 art. 12 ust. 1 art. 12 ust. 2 art. 12 ust. 3 art. 13 ust. 1 art. 13 ust. 2 art. 13 ust. 3 art. 13 ust. 4 art. 14 art. 15 art. 16 ust. 1 art. 16 ust. 2 art. 17 art. 18 art. 19 art. 20 ust. 1 art. 20 ust. 2 i art. 20 ust. 3 lit. a) art. 20 ust. 3 lit. b) art. 21 art. 22 art. 23 art. 24 art. 25 art. 26 art. 27 art. 28 || art. 52 ust. 1 art. 52 ust. 1 lit. b) art. 46 ─ art. 51 art. 56 ust. 3 i 4 art. 4 art. 56 art. 56 ust. 2 ─ art. 4 art. 57 art. 60 art. 61 art. 62 art. 58 art. 4 art. 71 art. 74 art. 75 art. 4 art. 4 art. 67 ust. 1 lit. i) art. 53 ust. 1 art. 64 art. 102 ust. 1 art. 53 ust. 1 lit. g) art. 64 ust. 1 art. 103 art. 76 ust. 3 art. 86 art. 82 art. 83 ust. 1 i art. 84 art. 84 ust. 4 ─ art. 85 ust. 1 art. 81 ─ art. 85 art. 85 art. 4 art. 4 i art. 85 ust. 1 art. 52 i art. 55 art. 45 i art. 85 ust. 1 art. 84 ust. 4 ─ art. 57 ─ ─ art. 44 art. 141 ─ ─ art. 144 art. 145 ust. 1 i 2 ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─     ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─     ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─
12.       Dyrektywa Rady 2008/72/WE
 Dyrektywa Rady 2008/72/WE || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on Official Controls) || Rozporządzenie (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants)
 art. 1 ust. 1 art. 1 ust. 2 art. 1 ust. 3 art. 2 art. 3 art. 4 art. 5 ust. 1 art. 5 ust. 2 art. 5 ust. 3 art. 5 ust. 4 art. 6 ust. 1 art. 6 ust. 2 art. 6 ust. 3 art. 6 ust. 4 art. 7 art. 8 ust. 1 art. 8 ust. 2 lit. a) i b) art. 8 ust. 2 lit. c) art. 8 ust. 3 art. 9 ust. 1 i 2 art. 9 ust. 3 art. 10 ust. 1 art. 10 ust. 2 art. 10 ust. 3 art. 11 ust. 1 akapit pierwszy art. 11 ust. 1 akapit drugi art. 11 ust. 2 art. 12 art. 13 art. 14 art. 15 art. 16 art. 17 art. 18 art. 19 art. 20 art. 21 art. 22 art. 23 ust. 1 art. 23 ust. 2 art. 24 art. 25 art. 26 art. 27   || art. 1 art. 11 ust. 1, 2 i 4 art. 11 ust. 3 art. 46 art. 3 i art. 10 art. 16 ust. 2 art. 6 art. 7 i art. 8 ─ ─ art. 5 ─ ─ art. 24 ─ art. 5 art. 2 art. 12 ust. 4 lit. a) ─ art. 14 ust. 1 art. 52 art. 17 ust. 1 art. 17 ust. 2 ─ art. 17 ust. 1 i art. 28 ─ ─ ─ art. 35 i art. 37 art. 4 art. 4 i art. 40 art. 43 i art. 44 art. 24 ─ art. 20 lit. d) ─ art. 141 ─ ─ art. 4 ─ art. 144 art. 145 ust. 1 i 2 ─ || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ art. 36 ─ ─ art. 115 ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ art. 8 ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ art. 8 i art. 13 art. 20 ─ art. 93 ─ ─ art. 8 ─ ─ ─ ─ ─   || ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ art. 9 i art. 15 ─ ─ ─ art. 64 ─ ─ ─ ─   ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─ ─
[1]               Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia … r. i
stanowisko Rady w pierwszym czytaniu z dnia … r. Stanowisko Parlamentu
Europejskiego z dnia … r. i decyzja Rady z dnia … r.
[2]               Dz.U. L 125 z 11.7.1966, s. 2298.
[3]               Dz.U. L 125 z 11.7.1966, s. 2309.
[4]               Dz.U. L 93 z 17.4.1968, s. 15.
[5]               Dz.U. L 226 z 13.8.1998, s. 16.
[6]               Dz.U. L 11 z 15.1.2000, s. 17.
[7]               Dz.U. L 193 z 20.7.2002, s. 1.
[8]               Dz.U. L 193 z 20.7.2002, s. 12.
[9]               Dz.U. L 193 z 20.7.2002, s. 33.
[10]             Dz.U. L 193 z 20.7.2002, s. 60.
[11]             Dz.U. L 193 z 20.7.2002, s. 74.
[12]             Dz.U. L 205 z 1.8.2008, s. 28.
[13]             Dz.U. L 267 z 8.10.2008, s. 8.
[14]             Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 10–23
[15]             Dz.U. L 61 z 3.3.1997, s. 1–69
[16]             Dz.U. L 106 z 17.4.2001, s. 1–39
[17]             Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1–23
[18]             Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 24–28
[19]             (Office of Publication, please insert OJ reference
number of Regulation on protective measures against pest of plants).
[20]             Dz.U. L 162 z 21.6.2008, s. 13–19.
[21]             Dz.U. L 312 z 27.11.2009, s. 44–54.
[22]             ISO 3166-1:2006, Kody nazw państw i ich jednostek
administracyjnych – Część 1: Kody państw:
Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, Genewa.