				|

		52012PC0514

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej EU Aid Volunteers /* COM/2012/0514 final - 2012/0245 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU:
Podstawa i cele wniosku
Jak przewiduje art. 214 ust. 5 Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), niniejszy wniosek ustanawia ramy
Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej, które powinny
umożliwić wspólny wkład wolontariuszy europejskich w akcje
pomocy humanitarnej. Ma on na celu sformułowanie unijnych wartości
humanitarnych oraz okazanie solidarności z potrzebującymi poprzez
wspieranie skutecznego i widocznego Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy
Humanitarnej, co przyczynia się do rozwinięcia zdolności Unii w
dziedzinie reagowania na kryzysy humanitarne oraz do tworzenia zdolności i
odporności społeczności w państwach trzecich podatnych na
zagrożenia lub dotkniętych klęskami żywiołowymi.
Unia ma za zadanie zapewnić
odpowiednią pomoc humanitarną w obliczu rosnącej liczby i skali
kryzysów humanitarnych, zarówno klęsk żywiołowych, jak i
sytuacji kryzysowych wywołanych przez człowieka. Dobrze przygotowani
wolontariusze mogą poprawić zdolność Unii do sprostania
dodatkowym potrzebom humanitarnym.
Sprawniejsze pobudzanie potencjału
obywateli Europy w dziedzinie wolontariatu może także pomóc
wykreować pozytywny wizerunek Unii na świecie oraz
zwiększyć zainteresowanie ogólnoeuropejskimi projektami na rzecz
działań w zakresie pomocy humanitarnej. Choć
popularność wolontariatu rośnie w wielu obszarach
działań, nadal istnieją znaczne możliwości dalszego
pogłębiania solidarności obywateli UE z mieszkańcami
państw trzecich, którzy stali się ofiarą sytuacji kryzysowych
wywołanych przez człowieka lub klęsk żywiołowych.
Obywatele Europy uważają pomoc humanitarną za sektor
działalności, w którym wolontariat ma największy wpływ, i
zdecydowanie wspierają ideę utworzenia Europejskiego Ochotniczego
Korpusu Pomocy Humanitarnej. Przeważająca większość
obywateli Europy wyraziła również pełne wsparcie dla
działań Unii na rzecz niesienia pomocy humanitarnej. Istnieje jednak
potrzeba dalszego promowania komunikacji z obywatelami Unii w celu podniesienia
poziomu wiedzy na temat pomocy humanitarnej Unii oraz jej widoczności[1].
Niniejszy wniosek opiera się na
komunikacie z 2010 r. „Wolontariat jako wyraz solidarności obywateli UE –
wstępne refleksje na temat Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy
Humanitarnej”[2].W
komunikacie omówione zostały zasady przewodnie, niedociągnięcia
oraz warunki konieczne do wniesienia pozytywnego wkładu na rzecz pomocy
humanitarnej Unii. W celu przetestowania niektórych ewentualnych cech programu
przystąpiono do realizacji szeregu projektów pilotażowych, a
wyciągnięte z nich wnioski zostały uwzględnione w
niniejszym wniosku.
Rada[3]
i Parlament Europejski[4]
wielokrotnie wyrażały silne poparcie dla tej inicjatywy,
potwierdzając kluczową rolę Unii w propagowaniu wolontariatu i
określaniu pewnych kluczowych części Korpusu.
Wniosek przyczyni się do
osiągnięcia celów polityki zewnętrznej Unii, a w
szczególności celów dotyczących pomocy humanitarnej, takich jak
ochrona życia, przynoszenie ulgi w cierpieniu ludzi i zapobieganie mu, a
także poszanowanie godności ludzkiej. Pogłębi on
korzyści płynące dla społeczności przyjmujących w
państwach trzecich oraz wpływ, jaki wolontariat ma na samych
wolontariuszy. Ponadto doświadczenie związane ze szkoleniami i
nieformalną formą uczenia się, jakie wolontariusze
nabędą, jest poważną inwestycją w kapitał ludzki,
która poprawi ich zdolność do zatrudnienia w gospodarce
światowej i w ten sposób przyczyni się do realizacji celów strategii
„Europa 2020” w zakresie inteligentnego, trwałego i sprzyjającego
włączeniu społecznemu wzrostu.
Spójność z pozostałymi
obszarami polityki i celami Unii
Szczególną wagę przykłada
się do zapewnienia ścisłej koordynacji działań
Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej z unijną polityką w zakresie
pomocy humanitarnej i działań prowadzonych w ramach polityki
zewnętrznej UE, w szczególności w dziedzinie współpracy na rzecz
rozwoju. Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej, choć koncentruje się
na celach unijnej pomocy humanitarnej, powinien również przyczyniać
się do realizacji szeregu wewnętrznych polityk Unii w innych
dziedzinach, takich jak nauka, młodzież i aktywne obywatelstwo.
Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej pozwoli
wyeliminować niedociągnięcia, którymi nie zajmują się
istniejące europejskie programy takie jak wolontariat europejski.
Działania w ramach wolontariatu europejskiego prowadzone są
głównie w Europie i mają na celu przede wszystkim wspieranie
młodych ludzi do 30. roku życia w celu zwiększenia
spójności społecznej oraz wzajemnego zrozumienia w Unii i nie są
oparte na zasadach pomocy humanitarnej. Cele Ochotniczego Korpusu Pomocy
Humanitarnej, jego kompetencje i zakres działań odpowiadają
szczególnym potrzebom działań i akcji humanitarnych.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Od czasu pierwszego przedłożenia
wniosku dotyczącego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej w projekcie
Traktatu Konstytucyjnego UE przeprowadzono dwa zewnętrzne przeglądy –
w 2006 r. i 2010 r. – oraz szereg konsultacji z szerokim gronem
zainteresowanych stron w celu oceny obecnej sytuacji w dziedzinie pomocy
humanitarnej i wolontariatu, zwrócenia uwagi na istniejące
niedociągnięcia i wyzwania, a także określenia celów i
priorytetowych obszarów działań.
W szczegółowych konsultacjach
przeprowadzonych w ramach dwóch konferencji[5]
poświęconych tym zagadnieniom oraz konsultacjach społecznych za
pośrednictwem internetu wzięły udział zainteresowane
strony, w tym także główne organizacje pomocy humanitarnej
(organizacje pozarządowe, organizacja Czerwonego Krzyża i Czerwonego
Półksiężyca, agencje ONZ), organizacje prowadzące
wolontariat, poszczególni wolontariusze, przedstawiciele państw
członkowskich oraz inne zaangażowane podmioty. Ponadto w ramach grupy
roboczej Rady ds. pomocy humanitarnej i pomocy żywnościowej[6] państwa członkowskie
omówiły różne kwestie związane z Ochotniczym Korpusem Pomocy
Humanitarnej. W ramach konsultacji zorganizowano również internetowe forum
publiczne poświęcone nadaniu Korpusowi odpowiedniej nazwy. W wyniku
szczegółowej analizy zdecydowano, że inicjatywa będzie nosić
nazwę EU Aid Volunteers (Wolontariusze UE niosący pomoc), która w
dalszej części niniejszego wniosku będzie stosowana zarówno w
odniesieniu do inicjatywy, jak i poszczególnych wolontariuszy, którzy
zostaną oddelegowani do akcji humanitarnych.
Sporządzono sprawozdanie z oceny skutków
w celu zbadania wariantów polityki i ich ewentualnych skutków. W proces ten
zaangażowana była również grupa sterująca ds. oceny skutków
z udziałem właściwych służb Komisji[7]; przydatne okazały
się również wyniki zewnętrznego badania przygotowawczego. Pod
uwagę wzięto doświadczenia i wnioski wyciągnięte z
dwóch seminariów zorganizowanych z koordynatorami projektów pilotażowych.[8]
Wszystkie uwagi zgłoszone przez
zainteresowane strony zostały w pełni uwzględnione i ujęte
w sprawozdaniu z oceny skutków.
Ocena skutków
Zidentyfikowane zostały
następujące główne problemy:
1)           brak ustrukturyzowanego
podejścia UE do wolontariatu;
2)           słaba widoczność
działań humanitarnych UE i solidarności z potrzebującymi;
3)           brak spójnych mechanizmów szukania i
selekcji w państwach członkowskich;
4)           niedostateczna
dostępność wykwalifikowanych wolontariuszy w dziedzinie pomocy
humanitarnej;
5)           niedociągnięcia w zakresie
zdolności mobilizacji pomocy humanitarnej;
6)           ograniczona zdolność
organizacji przyjmujących.
W ramach oceny skutków przeanalizowano szereg
wariantów polityki wynikających z połączenia różnych
modułów i sposobów zarządzania:
Wariant polityki nr 1: 1) opracowanie norm dotyczących szukania wolontariuszy, selekcji
i szkolenia wolontariuszy oraz 2) opracowanie mechanizmu certyfikacji dla
organizacji wysyłających;
Wariant polityki nr 2, obejmujący moduły przewidziane w wariancie polityki nr 1 i
poszerzony o 3) wspieranie szkoleń dla wolontariuszy UE w zakresie pomocy
humanitarnej, 4) utworzenie unijnego rejestru przeszkolonych wolontariuszy, 5)
opracowanie norm oraz mechanizmu certyfikacji dotyczących kierowania
wolontariatem w organizacjach przyjmujących;
Wariant polityki nr 3, obejmujący wszystkie moduły przewidziane w wariancie
polityki nr 2 i poszerzony o 6) wspieranie procesu oddelegowania wolontariuszy
UE do zadań, 7) rozwijanie zdolności organizacji przyjmujących w
państwach trzecich, 8) ustanowienie unijnej sieci wolontariuszy
zaangażowanych w pomoc humanitarną. Ten wariant zostałby
wdrożony we współpracy z organizacjami pomocy humanitarnej, które
powinny odpowiadać za szukanie wolontariuszy, ich selekcję i
oddelegowanie.
Wariant polityki nr 4, obejmujący wszystkie moduły przewidziane w wariancie
polityki nr 3 i wdrożone w trybie zarządzania bezpośredniego
przez Komisję Europejską.
W oparciu o taką ocenę ewentualnych
skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych wariant polityki
nr 3 był zalecany jako najbardziej wydajny i skuteczny w
rozwiązywaniu wykrytych problemów.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Niniejszy wniosek określa procedury i
zasady działania EU Aid Volunteers zgodnie z postanowieniami art. 214 ust.
5 Traktatu. Opiera się on na podejściu umożliwiającym
działanie i ogranicza się do zasadniczych elementów koniecznych do
wykonania rozporządzenia, w tym określa jego cele ogólne i
operacyjne, zasady i działania, z których się składa, przepisy
dotyczące pomocy finansowej oraz ogólne przepisy dotyczące jego
wykonania.
Wniosek jest zgodny z zasadami pomocy
humanitarnej (art. 4) oraz definicją pomocy humanitarnej
zawartą w Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej[9].Oprócz reagowania kryzysowego
wniosek obejmuje także zapobieganie klęskom żywiołowym,
gotowość na wypadek klęsk żywiołowych i wychodzenie z
sytuacji kryzysowych, jak również działania w zakresie pomocy
humanitarnej, których celem jest zwiększanie zdolności
społeczności i budowanie ich odporności na kryzysy.
Główne elementy wniosku dotyczą różnych
działań EU Aid Volunteers, które mogą być wspierane w
formie pomocy finansowej i realizowane przez różnych beneficjentów na
podstawie rocznego programu prac Komisji (art. 21). Zgodnie z
rozporządzeniem Rady (WE) nr 58/2003[10]
Komisja zamierza powierzyć zarządzanie programem agencji
wykonawczej.
Wniosek określa następujące
rodzaje działań:
–
Normy dotyczące kandydatów na wolontariuszy
i EU Aid Volunteers (art. 9)
Komisja opracuje normy, które stworzą
ramy polityki i minimalne wymogi zapewniające skuteczną,
efektywną i spójną rekrutację i przygotowanie kandydatów na
wolontariuszy oraz oddelegowanie ich do zadań EU Aid Volunteers i
kierowanie nimi; czynności te należą do najważniejszych
działań tej inicjatywy. Normy zapewnią obowiązek dochowania
należytej staranności i będą obejmować w
szczególności obowiązki organizacji wysyłających i
przyjmujących, minimalne wymogi dotyczące pokrycia kosztów
utrzymania, zakwaterowania i innych odnośnych kosztów, ubezpieczenia oraz
innych istotnych elementów.
–
Certyfikacja (art. 10)
Organizacje wysyłające, które
chciałyby zajmować się selekcją, przygotowaniem i
oddelegowaniem EU Aid Volunteers, będą musiały uzyskać
certyfikat zgodności z tymi normami. Powinny one spełniać
różne wymogi kwalifikowalności, a także postępować
według odmiennej procedury certyfikacji (procedura ta zostanie
określona w aktach wykonawczych), biorąc pod uwagę ich charakter
i kompetencje (np. organy publiczne państw członkowskich, organizacje
pozarządowe). Za spełniające wymogi kwalifikowalności
uważa się również podmioty odpowiedzialne za ochronę
ludności i współpracę na rzecz rozwoju, działające w
dziedzinie pomocy humanitarnej. Odmienny mechanizm certyfikacji zostanie
ustanowiony dla kwalifikujących się organizacji przyjmujących.
Chociaż prywatne przedsiębiorstwa
nie kwalifikują się jako organizacje wysyłające ani
przyjmujące, mogą one przyłączać się do projektów
i współfinansować część kosztów wolontariusza w celu
szerzenia idei wolontariatu wśród przedsiębiorstw, do czego wzywa
komunikat „Odnowiona strategia UE na lata 2011–2014 dotycząca
społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw”[11].
–
Szukanie i selekcja kandydatów na wolontariuszy
(art. 11)
W inicjatywie EU Aid Volunteers mogą
wziąć udział obywatele Unii, jak również
długoterminowi rezydenci legalnie zamieszkujący na terenie UE. Z
zastrzeżeniem umów, o których mowa w art. 23 ust. 1, obywatele z krajów
kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących, jak również
z innych państw partnerskich objętych europejską polityką
sąsiedztwa, mogą zgłaszać chęć zostania EU Aid
Volunteers.
Na podstawie rocznego programu prac Komisja
opublikuje zaproszenia do składania wniosków dotyczących szukania i
selekcji kandydatów na wolontariuszy przez certyfikowane organizacje
wysyłające. Organizacje wysyłające, którym udzielono
zamówień w odpowiedzi na te zaproszenia, będą miały za
zadanie szukać i dokonać selekcji wolontariuszy mających
odbyć szkolenie po dokonaniu przez organizację
wysyłającą lub przyjmującą lub inne zaangażowane
podmioty oceny potrzeb w państwach trzecich.
–
Szkolenia i przygotowanie wolontariuszy przed
oddelegowaniem ich do zadań (art. 12)
Wybrani kandydaci na wolontariuszy
przejdą dostosowane do ich potrzeb szkolenie, które będzie
uwzględniać ich dotychczasowe doświadczenie. Program
szkoleń zostanie opracowany przez Komisję i wdrożony przez
organizacje posiadające specjalistyczną wiedzę w zakresie
szkoleń. Ponadto w ramach szkoleń i w zależności od potrzeb
szkoleniowych kandydaci na wolontariuszy będą mogli zdobyć
praktyczne doświadczenie, biorąc udział w stażach lub
innych formach krótkoterminowych przygotowań organizowanych przed ich
oddelegowaniem przez certyfikowane organizacje wysyłające.
–
Rejestr EU Aid Volunteers (art. 13)
Kandydaci na wolontariuszy powinni
podlegać ocenie sprawdzającej ich gotowość do oddelegowania
do zadań w państwach trzecich. W przypadku pomyślnej oceny ich
nazwiska powinny zostać wpisane do rejestru EU Aid Volunteers jako osoby
kwalifikujące się do oddelegowania do zadań. Za prowadzenie
rejestru będzie odpowiadać Komisja. Do rejestru zostaną
również wpisani wolontariusze, którzy zostali już oddelegowani do
zadań, o ile wyrażą oni chęć zostania oddelegowanym w
przyszłości.
–
Oddelegowanie EU Aid Volunteers do zadań w
państwach trzecich (art. 14)
Na podstawie rocznego programu prac Komisja
opublikuje zaproszenia do składania wniosków o oddelegowanie EU Aid Volunteers
do zadań przez certyfikowane organizacje wysyłające. Organizacje
wysyłające, którym udzielono zamówień w odpowiedzi na
zaproszenia, mogą wybrać wolontariuszy z rejestru, a następnie
oddelegować ich do organizacji przyjmujących. Komisja może również
wybrać wolontariuszy z rejestru i oddelegować ich do swoich biur
terenowych świadczących pomoc humanitarną lub do operacji
reagowania w państwach trzecich za pośrednictwem Centrum Reagowania
Kryzysowego[12],
które usprawnia reagowanie Unii na wypadek klęsk żywiołowych.
Szczególne warunki oddelegowania zostaną określone w umowie
pomiędzy organizacją wysyłającą i wolontariuszem.
–
Rozwijanie zdolności organizacji
przyjmujących (art. 15)
W ramach tego działania Komisja może
wspierać rozwój zdolności organizacji przyjmujących, tak aby
zapewnić skuteczne kierowanie EU Aid Volunteers i trwały wpływ
ich pracy, w tym promowanie wolontariatu lokalnego.
–
Sieć EU Aid Volunteers (art. 16)
Działanie to zakłada utworzenie
Sieci EU Aid Volunteers, która będzie zarządzana przez Komisję.
Będzie ona zrzeszać EU Aid Volunteers i ułatwiać ich
wzajemne kontakty, a w jej ramach będą również realizowane
określone działania, w szczególności wymiana wiedzy i
rozpowszechnianie informacji. W ramach sieci będą również
wspierane takie przedsięwzięcia, jak seminaria, warsztaty i
działania absolwentów.
–
Komunikacja, szerzenie wiedzy i
widoczność (art. 17)
Działanie to ma na celu wspieranie
informowania społeczeństwa, jak również działań
komunikacyjnych i szerzenie wiedzy w celu promowania inicjatywy EU Aid
Volunteers oraz zachęcania do wolontariatu w dziedzinie pomocy
humanitarnej. Komisja opracuje plan działań informacyjnych i
komunikacyjnych, który zostanie wprowadzony w życie przez wszystkich
beneficjentów, w szczególności przez organizacje wysyłające i
przyjmujące.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania trybów
prowadzenia niektórych z tych działań w drodze aktów delegowanych
(jak przewiduje art. 25) w sprawie norm i zmieniających wskaźniki dla
celów operacyjnych; lub w drodze aktów wykonawczych (art. 24), w tym
mechanizm certyfikacji i trybów realizacji programu szkoleniowego.
Podstawa prawna
Podstawę prawną wniosku stanowi art.
214 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
Zasada pomocniczości
Ustanowienie przez Unię inicjatywy EU Aid
Volunteers jest przewidziane w konkretnej podstawie prawnej w Traktacie, zatem
zasada pomocniczości nie ma zastosowania.
Zasada proporcjonalności
Niniejszy wniosek dotyczy stwierdzonych braków
w istniejących programach dla wolontariuszy i nie wykracza poza to, co
jest konieczne do osiągnięcia wyznaczonych celów.
Obciążenie administracyjne po
stronie Unii jest ograniczone i zapewnia warunki niezbędne do
oddelegowania wolontariuszy do akcji pomocy humanitarnej, w tym opracowanie
norm, mechanizmu certyfikacji, programu szkoleń i rejestru wolontariuszy,
którzy odbyli szkolenie. Główne działania dotyczące inicjatywy
EU Aid Volunteers związane z szukaniem wolontariuszy, ich selekcją,
przygotowaniem i oddelegowaniem do zadań będą zdecentralizowane
i wdrażane przez organizacje wysyłające i przyjmujące.
Komisja ma ponadto zamiar powierzyć zarządzanie programem agencji
wykonawczej.
Wybór instrumentu
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Komunikat Komisji w sprawie „Budżetu z
perspektywy «Europy 2020»”[13]
przewiduje zobowiązania budżetowe z tytułu utworzenia
Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej (EU Aid Volunteers) w
wysokości 239,1 mln EUR w cenach bieżących.
2012/0245 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
ustanawiające Europejski Ochotniczy
Korpus Pomocy Humanitarnej
EU Aid Volunteers
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 214 ust. 5,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po konsultacji z Europejskim Inspektorem
Ochrony Danych,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
1)         Solidarność jest
podstawową wartością Unii; istnieje możliwość
dalszego rozwoju środków okazywania przez obywateli Unii solidarności
z ludnością w państwach trzecich podatną na zagrożenia
lub dotkniętą klęskami żywiołowymi lub sytuacjami
kryzysowymi spowodowanymi przez człowieka.
2)         Wolontariat stanowi
konkretny i widoczny wyraz solidarności umożliwiający osobom
dzielenie się wiedzą, umiejętnościami i czasem w
służbie innym ludziom, nie nastawiając się na
osiągnięcie korzyści finansowych.
3)         Unijna koncepcja pomocy
humanitarnej, w tym wspólny cel, zasady i dobre praktyki oraz wspólne ramy dla
dostarczania pomocy humanitarnej Unii, zostały przedstawione w
„Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej”[14]. Podkreślono w nim
zdecydowane zobowiązanie Unii do utrzymania i promowania podstawowych
zasad humanitarnych, tj. humanitaryzmu, neutralności, bezstronności i
niezależności. Działania Europejskiego Ochotniczego Korpusu
Pomocy Humanitarnej (zwanego dalej „EU Aid Volunteers”) powinny być
realizowane zgodnie z Konsensusem europejskim w sprawie pomocy humanitarnej.
4)         Unia udziela pomocy
humanitarnej w sytuacjach, gdy w użyciu są inne instrumenty
związane ze współpracą na rzecz rozwoju, zarządzaniem
kryzysowym i ochroną ludności. EU Aid Volunteers powinni
działać w sposób spójny z odnośnymi strategiami i instrumentami
i uzupełniać je w celu jak najbardziej efektywnego wykorzystania tych
instrumentów i jednocześnie systematycznie rozpowszechniać zasady
humanitarne i długoterminowe cele rozwoju. Należy
dążyć do uzyskania synergii działań EU Aid Volunteers,
korzystając z unijnego mechanizmu ochrony ludności, Centrum
Reagowania Kryzysowego ustanowionego decyzją XX/XXXX[15], a także ESDZ oraz
delegatur UE w celu koordynacji reakcji Unii na kryzysy humanitarne w
państwach trzecich.
5)         Na przestrzeni ostatnich lat
znacznie wzrosła liczba, zakres i złożoność kryzysów
humanitarnych na całym świecie, co doprowadziło do wzrostu
zapotrzebowania na organizacje humanitarne, które mogą zapewnić
efektywne, skuteczne i spójne reagowanie oraz wsparcie społeczności
lokalnych w państwach trzecich, tak aby zmniejszyć ich
podatność na zagrożenia i wzmocnić ich odporność
na klęski żywiołowe.
6)         Wolontariusze mogą
poprawić skuteczność akcji pomocy humanitarnej i przyczynić
się do profesjonalizacji pomocy humanitarnej, pod warunkiem że
zostali oni odpowiednio wyselekcjonowani, przeszkoleni i przygotowani do
oddelegowania do zadań, tak aby zagwarantować, że posiadają
oni niezbędne umiejętności i kompetencje, by móc w najbardziej efektywny
sposób nieść pomoc potrzebującym.
7)         W Europie i na świecie
realizowane są programy dla wolontariuszy, w których kładzie się
nacisk na oddelegowanie wolontariuszy do zadań w państwach trzecich.
Są to często programy krajowe, które skupiają się głównie
lub wyłącznie na projektach na rzecz rozwoju. W ramach inicjatywy EU
Aid Volunteers należy zatem unikać powielania działań i
zapewnić wartość dodaną poprzez umożliwianie
wolontariuszom wnoszenia wspólnego wkładu w akcje pomocy humanitarnej, tym
samym promując aktywne obywatelstwo Unii Europejskiej, oraz poprzez
ożywienie współpracy międzynarodowej organizacji
wdrażających, które uczestniczą w działaniach Korpusu.
8)         W obecnej strukturze
wolontariatu w dziedzinie pomocy humanitarnej istnieją braki, które
inicjatywa EU Aid Volunteers może pomóc wyeliminować dzięki
oddelegowaniu właściwie dobranych wolontariuszy we właściwe
miejsce we właściwym czasie. Można to osiągnąć
zwłaszcza poprzez zapewnienie norm europejskich w zakresie szukania i
selekcji wolontariuszy niosących pomoc humanitarną, wspólnie ustalone
punkty odniesienia dla szkoleń i działań przygotowujących
adresowanych do wolontariuszy, którzy mają zostać oddelegowani do
zadań, ulepszone rejestry potencjalnych wolontariuszy, których szuka
się na podstawie potrzeb stwierdzonych w danym obszarze oraz
umożliwienie wolontariuszom udziału w akcjach humanitarnych nie tylko
poprzez oddelegowanie ich do zadań, ale również poprzez korzystanie z
ich wsparcia administracyjnego i angażowanie ich w wolontariat przez
internet[16].

9)         Bezpieczeństwo i
ochrona wolontariuszy powinny mieć nadrzędne znaczenie.
10)       Unia prowadzi akcje pomocy
humanitarnej we współpracy z organizacjami wdrażającymi.
Organizacje te powinny odgrywać znaczącą rolę we
wdrażaniu inicjatywy EU Aid Volunteers i dopilnować, by
zaangażowane podmioty ponosiły odpowiedzialność w terenie,
oraz w sposób maksymalny wykorzystać działania Ochotniczego Korpusu.
Unia powinna powierzyć organizacjom wdrażającym przede wszystkim
szukanie EU Aid Volunteers, ich selekcję, przygotowywanie oraz
oddelegowanie do zadań zgodnie z normami ustanowionymi przez Komisję.
Ponadto Komisja powinna w stosownych przypadkach być w stanie
korzystać z pomyślnie przeszkolonych i przygotowanych wolontariuszy i
oddelegować ich do zadań.
11)       Przedsiębiorstwa
prywatne mogą odgrywać ważną rolę i przyczyniać
się do realizowanych przez Unię akcji pomocy humanitarnej przede
wszystkim poprzez wolontariat pracowniczy.[17]
12)       Wolontariat w dziedzinie
pomocy humanitarnej może pomóc podtrzymać aktywność
młodych osób, a także przyczyniać się do ich osobistego
rozwoju i świadomości międzykulturowej, jak również
poprawić ich kompetencje i zdolności do zatrudnienia w gospodarce
światowej. Przyczyni się on zatem do rozwoju inicjatywy „Szanse dla
młodzieży”[18]oraz
do szeregu innych kluczowych celów Unii, takich jak włączenie
społeczne, zatrudnienie, aktywne obywatelstwo, edukacja i rozwój
umiejętności[19].
13)       Unijne zasady równych szans i
niedyskryminacji wskazują, że obywatele UE oraz rezydenci
długoterminowi zamieszkujący na terenie Unii, ze wszystkich
środowisk i w każdym wieku, powinni móc angażować się
jako aktywni obywatele. Zważywszy na specyficzne wyzwania związane z
akcjami pomocy humanitarnej EU Aid Volunteers powinni mieć ukończone 18
lat.
14)       Wstępnym warunkiem
oddelegowania wolontariuszy do zadań prowadzonych w krajach poza Unią
jest jasny status prawny. Warunki, na jakich wolontariusze zostają
oddelegowani do zadań, w tym normy dotyczące ochrony i
bezpieczeństwa wolontariuszy, obowiązki organizacji
wysyłających i przyjmujących, ubezpieczenie, pokrycie kosztów
utrzymania, zakwaterowania i innych odnośnych wydatków, powinny być
określone w umowie. Warunkiem do oddelegowania wolontariuszy jest
odpowiednie bezpieczeństwo i ochrona w państwach trzecich.
15)       EU Aid Volunteers powinni
wspierać lokalne organizacje pomocy humanitarnej w państwach
trzecich. Ich działalność powinna poprawić
zdolność organizacji przyjmujących w zakresie radzenia sobie z
kryzysami humanitarnymi oraz profesjonalnego kierowania EU Aid Volunteers,
efektywnego korzystania z ich umiejętności i kompetencji oraz
zagwarantowania, że wkład wolontariuszy będzie miał
trwały wpływ na lokalne społeczności, wspomagając tym
samym ludność znajdującą się w potrzebie i
dotkniętą kryzysami humanitarnymi, która jest ostatecznym
beneficjentem unijnej pomocy humanitarnej.
16)       Przepisy finansowe
niniejszego rozporządzenia powinny obowiązywać od dnia 1
stycznia 2014 r., ponieważ są one powiązane z wieloletnimi
ramami finansowymi na lata 2014–2020. Przydział pomocy finansowej powinien
nastąpić zgodnie z rozporządzeniem nr xxx/2012[20] mającym zastosowanie do
budżetu ogólnego Unii Europejskiej („rozporządzenie finansowe”). Z
uwagi na szczególny charakter działań EU Aid Volunteers należy
zapewnić możliwość przyznania pomocy finansowej osobom
fizycznym oraz osobom prawnym prawa publicznego i prywatnego. Ważne jest
również zapewnienie przestrzegania przepisów tego rozporządzenia, w
szczególności w odniesieniu do określonych w nim zasad oszczędności,
wydajności i skuteczności.
17)       Należy chronić
interesy finansowe Unii Europejskiej poprzez przyjęcie proporcjonalnych
środków w całym cyklu wydatkowania, w tym prewencję, wykrywanie
i dochodzenie nieprawidłowości, odzyskiwanie środków utraconych,
nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w
stosownych przypadkach, nakładanie kar. Należy przedsiębrać
właściwe środki, aby zapobiec nieprawidłowościom i
nadużyciom finansowym, a także podejmować konieczne
działania w celu odzyskania utraconych, niesłusznie wypłaconych
lub nieodpowiednio wykorzystanych środków, zgodnie z rozporządzeniem
Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony
interesów finansowych Wspólnot[21],
rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r.
w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez
Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed
nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami[22] oraz rozporządzeniem (WE)
nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r.
dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds.
Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)[23].
18)       Należy
umożliwić państwom trzecim, w szczególności krajom
przystępującym, kandydującym, państwom EFTA i krajom
partnerskim objętym europejską polityką sąsiedztwa,
udział na podstawie konwencji o współpracy.
19)       Aby umożliwić
stałą informację zwrotną i poprawę, zgodnie z art. 290
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy przekazać Komisji
uprawnienia do przyjmowania aktów prawnych w odniesieniu do przepisów
dotyczących norm w zakresie kierowania EU Aid Volunteers oraz zmiany
wskaźników skuteczności działania. Szczególnie ważne jest,
aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne
konsultacje, w tym na szczeblu ekspertów. Przygotowując i
opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne,
terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie.
20)       W celu zapewnienia
jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy
powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być
wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady
ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie
wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[24]. Procedurę
sprawdzającą należy stosować przy przyjmowaniu mechanizmu
certyfikacji, programu szkoleń oraz rocznego programu prac Korpusu.
21)       Niniejsze rozporządzenie
szanuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w Karcie praw
podstawowych Unii Europejskiej.
22)       Przetwarzanie danych
osobowych, które odbywa się w ramach niniejszego rozporządzenia, nie
wykracza poza to, co jest niezbędne i proporcjonalne do celów zapewnienia
sprawnej realizacji inicjatywy EU Aid Volunteers. Wszelkie czynności
związane z przetwarzaniem danych osobowych przez Komisję
będą regulowane przepisami rozporządzenia (WE) nr 45/2001
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób
fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i
organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[25]. Wszelkie czynności
związane z przetwarzaniem danych osobowych przez organizacje wykonawcze
powołane legalnie w Unii będą regulowane przepisami dyrektywy o
ochronie danych 95/46/WE[26],

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Rozdział I
Cele, zakres i definicje
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia
Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej (zwany dalej „EU Aid
Volunteers”) stanowiący ramy wspólnego wkładu woluntariuszy
europejskich w akcje pomocy humanitarnej Unii.
Niniejsze rozporządzenie określa
zasady i procedury działań EU Aid Volunteers oraz zasady udzielania
pomocy finansowej.
Artykuł 2
Zakres
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie
do:
1.           oddelegowania EU Aid
Volunteers do akcji pomocy humanitarnej w państwach trzecich;
2.           działań
prowadzonych na terenie Unii, które służą wspieraniu, promowaniu
i przygotowaniu EU Aid Volunteers do udziału w akcjach pomocy
humanitarnej;
3.           działań na terenie
Unii i poza nią, których celem jest rozwijanie zdolności organizacji
przyjmujących w państwach trzecich w związku z kierowaniem EU
Aid Volunteers.
Artykuł 3
Cel
Celem EU Aid Volunteers jest wyrażanie
unijnych wartości humanitarnych oraz okazanie solidarności z
potrzebującymi poprzez wspieranie skutecznej i widocznej inicjatywy EU Aid
Volunteers, która przyczynia się do poprawy zdolności Unii do reagowania
na kryzysy humanitarne oraz do rozwijania zdolności i odporności
społeczności w państwach trzecich podatnych na zagrożenia
lub dotkniętych klęskami.
Artykuł
4
Zasady Ogólne
1.           Działania EU Aid
Volunteers prowadzone są zgodnie z zasadami pomocy humanitarnej:
zasadą humanitaryzmu, neutralności, bezstronności i
niezależności.
2.           Działania EU Aid
Volunteers podejmowane są w reakcji na potrzeby lokalnych
społeczności i organizacji przyjmujących oraz powinny
przyczyniać się do profesjonalizacji niesienia pomocy humanitarnej.
3.           Bezpieczeństwo i ochrona
wolontariuszy mają nadrzędne znaczenie.
4.           Inicjatywa EU Aid Volunteers
służy promowaniu wspólnych działań i uczestnictwa
wolontariuszy z różnych krajów oraz wspieraniu wspólnych projektów oraz
partnerstw międzynarodowych między organizacjami
wdrażającymi, o których mowa w art. 10.
Artykuł 5
Definicje
Dla celów niniejszego rozporządzenia
stosuje się następujące definicje:
a)           „wolontariusz” oznacza osobę,
która dobrowolnie i z własnej inicjatywy, bez nastawienia na
osiąganie korzyści finansowych, decyduje się
zaangażować w działania służące wspólnocie,
samemu wolontariuszowi i ogółowi społeczeństwa;
b)           „kandydat na wolontariusza” oznacza
osobę kwalifikującą się w rozumieniu art. 11 ust. 1 do
ubiegania się o udział w działaniach EU Aid Volunteers;
c)           „EU Aid Volunteer” oznacza kandydata
na wolontariusza, który został wybrany, przeszkolony, uznany za
spełniającego kryteria i zarejestrowany jako osoba dyspozycyjna,
mogąca wziąć udział w akcjach pomocy humanitarnej w państwach
trzecich jako EU Aid Volunteer;
d)           „pomoc humanitarna” oznacza
działania i akcje mające zapewnić zgodne z potrzebami wsparcie w
sytuacjach kryzysowych, którego celem jest ochrona życia, przynoszenie
ulgi w cierpieniu ludzi i zapobieganie mu, a także zachowanie godności
ludzkiej w obliczu klęsk żywiołowych lub sytuacji kryzysowych
wywołanych przez człowieka. Obejmuje ona wsparcie, pomoc
doraźną i ochronę w sytuacjach kryzysu humanitarnego lub
bezpośrednio w ich następstwie, działania wspierające
mające zapewnić dostęp do potrzebujących i
ułatwić swobodny przepływ pomocy, jak również akcje
zmierzające do poprawy gotowości na wypadek klęsk
żywiołowych i zmniejszenia ryzyka ich wystąpienia, a także
działania na rzecz wzmocnienia odporności i zdolności w zakresie
radzenia sobie z kryzysami i ich przezwyciężania.
e)           „państwo trzecie” oznacza
państwo spoza Unii, w którym prowadzone są działania i akcje
pomocy humanitarnej, o których mowa w lit. d).
Artykuł 6
Spójność i komplementarność
działań Unii
1.           W trakcie wykonywania niniejszego
rozporządzenia zapewnia się spójność z innymi obszarami
działań zewnętrznych Unii i jej polityką w innych
odnośnych dziedzinach. Szczególną uwagę należy zwrócić
na zapewnienie płynnego przejścia od etapu pomocy doraźnej,
następnie odbudowy aż do etapu rozwoju.
2.           Komisja i państwa
członkowskie współpracują w celu poprawy zgodności i
spójności pomiędzy odnośnymi krajowymi programami dla
wolontariuszy i działaniami podejmowanymi w ramach inicjatywy EU Aid
Volunteers.
3.           Unia popiera
współpracę z odnośnymi organizacjami międzynarodowymi, w
szczególności z Organizacją Narodów Zjednoczonych i innymi partnerami
w dziedzinie pomocy humanitarnej w zakresie realizacji działań EU Aid
Volunteers.
Artykuł 7
Cele operacyjne
1.           EU Aid Volunteers
dążą do osiągnięcia następujących celów
operacyjnych:
a)      wzrostu i poprawy zdolności Unii do
niesienia pomocy humanitarnej;
Postęp w kierunku osiągnięcia tego
celu operacyjnego oceniany jest na podstawie następujących
wskaźników:
–
liczby EU Aid Volunteers oddelegowanych do zadań
lub będących w stanie gotowości;
–
liczby ludności, do której dotarła pomoc
humanitarna udzielana przez Unię;
b)      poprawy umiejętności i
kompetencji wolontariuszy w dziedzinie pomocy humanitarnej i warunków, na
jakich pracują.
Postęp w kierunku osiągnięcia tego
celu operacyjnego oceniany jest na podstawie następujących
wskaźników:
–
liczby przeszkolonych wolontariuszy i jakości
szkoleń na podstawie przeglądów oraz poziomu satysfakcji;
–
liczby certyfikowanych organizacji
wysyłających, które przestrzegają norm dotyczących
oddelegowania EU Aid Volunteers do zadań i kierowania nimi.
c)      rozwoju zdolności organizacji
przyjmujących i wsparcia wolontariatu w państwach trzecich;
Postęp w kierunku osiągnięcia tego
celu operacyjnego oceniany jest na podstawie następujących
wskaźników:
–
liczby i rodzaju działań na rzecz
rozwijania zdolności;
–
liczby pracowników w państwach trzecich i
wolontariuszy uczestniczących w działaniach na rzecz rozwijania
zdolności.
d)      promowania widoczności
wartości, jakie przyświecają unijnej pomocy humanitarnej;
Postęp w kierunku osiągnięcia tego
celu operacyjnego oceniany jest na podstawie następujących
wskaźników:
–
poziomu wiedzy EU Aid Volunteers na temat pomocy
humanitarnej UE;
–
poziomu wiedzy na temat inicjatywy EU Aid
Volunteers wśród ludności docelowej w Unii, społeczności z
państw trzecich, które są uczestnikami i beneficjentami pomocy, oraz
innych podmiotów zaangażowanych w pomoc humanitarną;
e)      wzmocnienia spójności i
zgodności wolontariatu w poszczególnych państwach członkowskich
w celu zwiększenia szans dla obywateli Unii na udział w
działaniach i akcjach pomocy humanitarnej;
Postęp w kierunku osiągnięcia tego
celu operacyjnego oceniany jest na podstawie następujących
wskaźników:
–
liczby certyfikowanych organizacji
wysyłających;
–
rozpowszechniania i powielania norm w zakresie
kierowania EU Aid Volunteers w ramach innych programów wolontariackich.
2.           Wskaźniki, o których
mowa w ust. 1 lit. a) do e), stosuje się tam, gdzie stosowne, w celach
monitorowania, oceny i przeglądu wykonania. Mają one charakter
orientacyjny i mogą ulec zmianie zgodnie z procedurą, o której mowa w
art. 25, w celu uwzględnienia doświadczeń z mierzenia
postępów.
ROZDZIAŁ II
DZIAŁANIA EU AID VOLUNTEERS
Artykuł 8
Działania EU Aid Volunteers
EU Aid Volunteers dążą do
osiągnięcia celów, o których mowa w art. 3 i 7, w ramach
następujących rodzajów działań:
–
opracowanie i utrzymanie norm dotyczących
kandydatów na wolontariuszy i EU Aid Volunteers;
–
opracowanie i utrzymanie mechanizmu certyfikacji
dla organizacji wysyłających i przyjmujących;
–
szukanie i selekcja kandydatów na wolontariuszy;
–
ustanowienie programu szkoleń i wspieranie
szkoleń i staży;
–
tworzenie, prowadzenie i aktualizacja rejestru EU
Aid Volunteers;
–
oddelegowanie EU Aid Volunteers do
działań i akcji pomocy humanitarnej w państwach trzecich;
–
rozwijanie zdolności organizacji
przyjmujących;
–
ustanowienie Sieci EU Aid Volunteers;
–
komunikacja, podnoszenie świadomości oraz
widoczność;
–
działalność pomocnicza, która
przyczynia się do zwiększenia rozliczalności, przejrzystości
i skuteczności EU Aid Volunteers.
Artykuł 9
Normy dotyczące kandydatów na wolontariuszy i EU Aid Volunteers
1.           Komisja przyjmuje akty
delegowane zgodnie z art. 25, w celu ustalenia norm dotyczących:
a)      szukania, selekcji i przygotowania
kandydatów na wolontariuszy do udziału w akcjach pomocy humanitarnej;
b)      kierowania EU Aid Volunteers i
oddelegowania ich do zadań w państwach trzecich.
2.           Normy te zapewniają
dochowanie należytej staranności i obejmują w szczególności
obowiązki organizacji wysyłających i przyjmujących,
minimalne wymogi w zakresie pokrycia kosztów utrzymania, zakwaterowania i
innych odnośnych wydatków, ubezpieczenie, procedury bezpieczeństwa i
inne istotne elementy.
Artykuł 10
Certyfikacja
1.           Komisja ustanawia mechanizm
certyfikacji gwarantujący, że organizacje wysyłające
będą przestrzegać norm, o których mowa w art. 9, oraz mechanizm
odmiennej certyfikacji dla organizacji przyjmujących.
2.           Organizacje
wysyłające kwalifikują się do certyfikacji, jeżeli
działają w dziedzinie pomocy humanitarnej w rozumieniu art. 5 lit. d)
i jeżeli należą do jednej z następujących kategorii:
a)      pozarządowa organizacja
nienastawiona na zysk, utworzona zgodnie z prawem państwa
członkowskiego, której siedziba główna znajduje się na
terytorium Unii;
b)      Międzynarodowy Komitet Czerwonego
Krzyża (MKCK) oraz Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń
Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca;
c)      podmioty prawa publicznego
podlegające przepisom prawa państwa członkowskiego.
Pozarządowe organizacje nienastawione na zysk
oraz podmioty prawa publicznego, ustanowione w państwach, o których mowa w
art. 23, również kwalifikują się do certyfikacji zgodnie z
warunkami określonymi w art. 23 oraz w wymienionych w nim porozumieniach.
3.           Organizacje w państwach
trzecich, które przestrzegają norm, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit.
b), kwalifikują się jako organizacje przyjmujące, jeżeli
działają w dziedzinie pomocy humanitarnej w rozumieniu art. 5 lit. d)
i należą do jednej z następujących kategorii:
a)      pozarządowe organizacje nienastawione
na zysk działające lub mające siedzibę w państwie
trzecim na mocy prawa obowiązującego w tym państwie;
b)      podmioty prawa publicznego,
podlegające przepisom prawa państwa trzeciego;
c)      agencje i organizacje
międzynarodowe.
4.           Bez uszczerbku dla wymogów
określonych w ust. 2 i 3 organizacje wysyłające i
przyjmujące mogą realizować działania przewidziane w ramach
inicjatywy EU Aid Volunteers we współpracy z nastawionymi na zysk
organizacjami prywatnymi.
5.           Zasady funkcjonowania i tryby
mechanizmów certyfikacji przyjmuje się w drodze aktów wykonawczych zgodnie
z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2.
Artykuł 11
Szukanie i selekcja kandydatów na wolontariuszy
1.           Na kandydatów na
wolontariusza mogą zgłaszać się obywatele Unii, obywatele
państw trzecich będący rezydentami długoterminowymi w
państwie członkowskim Unii oraz obywatele z krajów i organizacji, o
których mowa w art. 23 ust. 1 na warunkach określonych w tym artykule,
którzy mają ukończone 18 lat.
2.           Na podstawie uprzedniej oceny
potrzeb w państwach trzecich, dokonanej przez organizacje
wysyłające lub przyjmujące bądź inne
właściwe podmioty, certyfikowane organizacje wysyłające
mogą szukać i dokonać selekcji kandydatów na wolontariuszy,
którzy odbędą szkolenie.
3.           Przy szukaniu oraz selekcji kandydatów
na wolontariuszy należy postępować według norm, o których
mowa w art. 9 ust. 1 lit. a).
Artykuł 12
Szkolenia dla kandydatów na wolontariuszy oraz staże
1.           Komisja ustanawia program
szkoleń w celu przygotowania kandydatów na wolontariuszy do podjęcia
działań humanitarnych i w celu oddelegowania ich do udziału w
akcjach pomocy humanitarnej.
2.           Kandydaci na wolontariuszy,
znalezieni i wyselekcjonowani zgodnie z art. 11, kwalifikują się do
udziału w programie szkoleń. Zakres i zawartość szkolenia,
które każdy kandydat na wolontariusza musi ukończyć, są
ustalane indywidualnie na podstawie jego potrzeb z uwzględnieniem
zdobytego już doświadczenia.
3.           W ramach takiego szkolenia, a
zwłaszcza przygotowania do oddelegowania do zadań, kandydaci na
wolontariuszy mogą w miarę możliwości podejmować
staże w certyfikowanych organizacjach wysyłających w kraju innym
niż kraj pochodzenia.
4.           Bez uszczerbku dla ust. 3
kandydaci na wolontariuszy, którzy nie skorzystali z możliwości
odbycia stażu, mogą w stosownych przypadkach uczestniczyć w
dodatkowych zajęciach przygotowujących, poprzedzających
oddelegowanie do zadań, zorganizowanych przez certyfikowane organizacje
wysyłające. Takie zajęcia przygotowujące i staż muszą
spełniać normy dotyczące przygotowania, o których mowa w art. 9
ust. 1 lit. a).
5.           Program szkoleń obejmuje
ocenę gotowości kandydatów na wolontariuszy do oddelegowania do akcji
pomocy humanitarnej.
6.           Zasady działania
programu szkoleń i procedury oceny gotowości kandydatów na
wolontariusza do oddelegowania są przyjmowane w drodze aktów wykonawczych
zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2.
Artykuł 13
Rejestr EU Aid Volunteers
1.           Kandydatów na wolontariuszy,
którzy pomyślnie przeszli ocenę, o której mowa w art. 12 ust. 5,
uważa się za EU Aid Volunteers. W takim charakterze mogą oni
zostać wpisani do rejestru EU Aid Volunteers (zwanym dalej „rejestrem”) i
kwalifikują się do udziału w akcjach.
2.           Komisja ustanawia, prowadzi i
aktualizuje rejestr oraz ustala zasady dostępu do rejestru i korzystania z
niego.
Artykuł 14
Oddelegowanie EU Aid Volunteers do państw trzecich
1.           EU Aid Volunteers wpisani do
rejestru mogą zostać oddelegowani do udziału w akcjach i
działaniach związanych z pomocą humanitarną zdefiniowanych
w art. 5 lit. d):
a)      przez certyfikowane organizacje
wysyłające do organizacji przyjmujących w państwach
trzecich, lub
b)      przez Komisję do jej terenowych biur
ds. pomocy humanitarnej lub do udziału w operacjach reagowania w
państwach trzecich.
2.           W przypadku oddelegowania, o
którym mowa w ust. 1 lit. a), certyfikowane organizacje wysyłające
zapewniają zgodność z normami, o których mowa w art. 9.
3.           Szczegółowe zasady
oddelegowania wolontariuszy, w tym również czas trwania i miejsce
oddelegowania, a także zadania powierzone wolontariuszowi, zostają
określone w umowie między organizacją wysyłającą
i wolontariuszem.
4.           W przypadku oddelegowania, o
którym mowa w ust. 1 lit. b), Komisja podpisuje z wolontariuszem „umowę o
oddelegowanie wolontariusza”, w której określa się szczegółowe
warunki oddelegowania. Umowy o oddelegowanie wolontariusza nie przyznają
wolontariuszowi praw i obowiązków wynikających z Regulaminu
pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich i warunków zatrudnienia
innych pracowników Wspólnot Europejskich.
Artykuł 15
Rozwijanie zdolności organizacji przyjmujących
Komisja wspiera działania mające na
celu rozwijanie zdolności organizacji przyjmujących w celu
zapewnienia skuteczności EU Aid Volunteers i zrównoważonego
wpływu ich działalności, w tym:
a)      szkolenia w zakresie kierowania
wolontariatem, instruktaż, gotowość na wypadek klęsk
żywiołowych i reagowanie na nie oraz inne odnośne obszary dla
pracowników i wolontariuszy z organizacji przyjmujących;
b)      wymianę najlepszych praktyk, pomoc
techniczną, programy partnerskie i wymianę pracowników i
wolontariuszy, tworzenie sieci oraz inne stosowne działania mające na
celu poprawę procesu kierowania EU Aid Volunteers w państwach
trzecich oraz promowanie i wspieranie wolontariatu wysokiej jakości w
państwach trzecich.
Artykuł 16
Sieć EU Aid Volunteers
1.           Komisja ustanawia Sieć
EU Aid Volunteers (zwaną dalej „siecią”) i odpowiada za jej
zarządzanie.
2.           Sieć ma za zadanie
ułatwiać kontakty między kandydatami na wolontariuszy i EU Aid
Volunteers, którzy uczestniczą lub uczestniczyli w inicjatywie oraz
między tymi wolontariuszami i innymi beneficjentami inicjatywy EU Aid
Volunteers, zwłaszcza realizowanej przez podmioty, o których mowa w art. 15,
a także między innymi odnośnymi podmiotami. Umożliwia
wirtualne kontakty, zwłaszcza poprzez dzielenie się wiedzą i
rozpowszechnianie informacji na temat inicjatywy EU Aid Volunteers; wspiera
inne stosowne działania, takie jak seminaria i warsztaty.
3.           Sieć umożliwia i
propaguje wolontariat przez internet mający uzupełniać
działania EU Aid Volunteers i poprawić ich skuteczność.
Artykuł 17
Komunikacja, podnoszenie świadomości oraz widoczność
1.           Komisja wspiera informacje
publiczne, działania w zakresie komunikacji i szerzenia wiedzy na temat
inicjatywy EU Aid Volunteers w celu promowania tej inicjatywy oraz
zachęcania do wolontariatu w dziedzinie pomocy humanitarnej w Unii, jak i
w państwach trzecich będących beneficjentami działań
prowadzonych w jej ramach.
2.           Komisja opracowuje plan
działania w dziedzinie komunikacji i informacji na tematów celów, działań
i wyników EU Aid Volunteers, który określa działania w zakresie
komunikacji i rozpowszechniania informacji skierowane do opinii publicznej, w
szczególności obywateli europejskich i przyszłych ewentualnych
kandydatów na wolontariuszy i beneficjentów działań EU Aid
Volunteers. Wszyscy beneficjenci inicjatywy EU Aid Volunteers, w
szczególności organizacje wysyłające i przyjmujące,
wykonują ten plan działania.
3.           Wolontariusze europejscy
uczestniczący w inicjatywie EU Aid Volunteers, w razie potrzeby korzystający
z pomocy i wskazówek organizacji wysyłających i przyjmujących,
uczestniczą w stosownych działaniach w zakresie informacji,
komunikacji i szerzenia wiedzy przed oddelegowaniem, w trakcie i po
zakończeniu oddelegowania w celu promowania inicjatywy EU Aid Volunteers i
swojego zaangażowania w jej działania. Komisja określa te
działania, które nie mogą nakładać niewspółmiernych
zobowiązań na wolontariuszy.
ROZDZIAŁ III
Postanowienia końcowe
Artykuł 18
Działania kwalifikujące się
1.           Działania, o których
mowa w art. 8, kwalifikują się do objęcia pomocą
finansową, w tym środkami niezbędnymi do ich realizacji, jak
również środkami mającymi na celu poprawę koordynacji
pomiędzy inicjatywą EU Aid Volunteers i innymi odnośnymi
programami na poziomie krajowym i międzynarodowym.
2.           Przydział środków
finansowych, o których mowa w ust. 1, może również obejmować
wydatki związane z działaniami przygotowawczymi, monitorującymi,
kontrolnymi oraz w zakresie audytu i oceny, wymaganymi w celu zarządzania
inicjatywą EU Aid Volunteers i do osiągnięcia jej celów.
3.           Takie wydatki mogą w
szczególności obejmować badania, spotkania ekspertów, działania
informacyjne i komunikacyjne, w tym komunikację instytucjonalną w
zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z
ogólnymi celami niniejszego rozporządzenia, wydatki związane z
sieciami informatycznymi skoncentrowanymi na przetwarzaniu i wymianie
informacji (w tym wzajemne połączenia z istniejącymi lub
przyszłymi systemami służącymi wspieraniu
międzysektorowej wymiany danych i związane z nimi wyposażenie),
jak również wszelkie inne wydatki na pomoc techniczną i
administracyjną poniesione przez Komisję.
Artykuł 19
Beneficjenci środków finansowych
Wsparcie finansowe na mocy niniejszego
rozporządzenia może zostać przyznane osobom fizycznym i osobom
prawnym, niezależnie od tego, czy podlegają one przepisom prawa
prywatnego czy publicznego, które następnie uznaje się za
beneficjentów finansowych w rozumieniu rozporządzenia finansowego XX/2012.
Artykuł 20
Zasoby budżetowe
Finansowa kwota odniesienia przeznaczona na
wykonanie niniejszego rozporządzenia w latach 2014–2020 wynosi 239 100 000
EUR w cenach bieżących. W razie potrzeby istnieje
możliwość ujęcia środków w budżecie
wykraczającym poza 2020 r. w celu pokrycia podobnych wydatków, aby
można było zarządzać działaniami, które do dnia 31
grudnia 2020 r. nie zostaną jeszcze zakończone.
Artykuł 21
Rodzaje interwencji finansowej i procedury wykonawcze
1.           Komisja realizuje pomoc
finansową Unii zgodnie z rozporządzeniem finansowym XX/2012
mającym zastosowanie do budżetu Unii.
2.           Pomoc finansowa w ramach
niniejszego rozporządzenia może zostać zrealizowana w dowolnej
formie wymienionej w rozporządzeniu finansowym.
3.           W celu wprowadzenia w
życie niniejszego rozporządzenia Komisja przyjmuje roczny program
prac inicjatywy EU Aid Volunteers zgodnie z procedurą, o której mowa w
art. 24 ust. 2. Taki program określa zamierzone cele, oczekiwane wyniki,
metodę wykonania oraz ich całkowitą kwotę. Zawiera on
także opis działań, które mają być finansowane,
orientacyjne kwoty przeznaczone na każde działanie oraz orientacyjny
harmonogram realizacji. W odniesieniu do dotacji programy zawierają
również priorytety, podstawowe kryteria oceny oraz maksymalny
wskaźnik współfinansowania.
4.           Komisja może rozważyć
wartość dodaną i korzyści w dziedzinie zarządzania
wynikające z utworzenia Europejskiego Funduszu Powierniczego.
Artykuł 22
Ochrona interesów finansowych Unii
1.           Komisja przyjmuje odpowiednie
środki zapewniające, w trakcie realizacji działań finansowanych
na podstawie niniejszego rozporządzenia, ochronę interesów
finansowych Unii przez stosowanie środków zapobiegania nadużyciom
finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom, przez skuteczne
kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez odzyskiwanie
kwot nienależnie wypłaconych a także, w stosownych przypadkach,
przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary.
2.           Komisja lub jej
przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do
audytu, na podstawie dokumentacji i na miejscu, wobec wszystkich beneficjentów
dotacji, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Unii środki
na podstawie niniejszego rozporządzenia.
3.           Europejski Urząd ds.
Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może przeprowadzać
kontrole i inspekcje na miejscu u podmiotów gospodarczych, których takie
finansowanie bezpośrednio lub pośrednio dotyczy, zgodnie z
procedurami określonymi w rozporządzeniu (Euratom, WE) nr 2185/96, w
celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub
jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy
finansowe Unii, w związku z umową o udzielenie dotacji, decyzją
o udzieleniu dotacji lub zamówieniem dotyczącym finansowania przez
Unię.
4.           Nie naruszając przepisów
akapitu pierwszego i drugiego, w umowach o współpracy z państwami
trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, umowach o udzielenie dotacji,
decyzjach o udzieleniu dotacji i zamówieniach wynikających z
wdrożenia niniejszego rozporządzenia wyraźnie upoważnia się
Komisję, Trybunał Obrachunkowy i OLAF do prowadzenia takich audytów,
kontroli i inspekcji na miejscu.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 23
Współpraca z innymi państwami i organizacjami
międzynarodowymi
1.           W inicjatywie EU Aid
Volunteers mogą wziąć udział:
a)      obywatele i organizacje
wysyłające z krajów przystępujących, krajów
kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących oraz krajów
partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa
zgodnie z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami udziału tych krajów w
unijnych programach ustanowionych w odnośnych umowach ramowych i decyzjach
Rady Stowarzyszenia lub podobnych porozumieniach;
b)      obywatele i organizacje
wysyłające z państw Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu
(EFTA), które są członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG),
zgodnie z warunkami określonymi w porozumieniu o EOG;
c)      obywatele i organizacje
wysyłające z innych państw europejskich pod warunkiem zawarcia
porozumień dwustronnych z tymi państwami.
d)      pracownicy organizacji
międzynarodowych, którzy spełniają kryteria kwalifikowalności,
o których mowa w art. 11 ust. 1.
2.           Współpraca ta jest
w stosownych przypadkach finansowana z pochodzących z tych
państw uczestniczących dodatkowych środków, które zostaną
przyznane zgodnie z procedurami uzgodnionymi z tymi państwami.
Artykuł 24
Procedura komitetowa
1.           Komisję wspiera komitet
powołany na mocy art. 17 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/96
dotyczącego pomocy humanitarnej. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu
rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 25
Wykonanie uprawnień powierzonych Komisji
1.           Powierzenie Komisji
uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom
określonym w niniejszym artykule.
2.           Uprawnienia do przyjmowania
aktów delegowanych, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 9, powierza się
Komisji na okres siedmiu lat od daty wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia.
3.           Przekazanie uprawnień
może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski
lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień
określonych w tej decyzji. Decyzja o odwołaniu staje się
skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji
późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność
żadnych obowiązujących już aktów delegowanych.
4.           Niezwłocznie po
przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5.           Przyjęty akt delegowany
wchodzi w życie tylko wówczas, jeśli Parlament Europejski albo Rada
nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania
tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli przed
upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada
poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten
przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy
Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 26
Monitorowanie i ocena
1.           Działania, na które
przyznana została pomoc finansowa, są regularnie monitorowane w celu
śledzenia postępów w ich realizacji oraz regularnie poddawane ocenie
w drodze niezależnej zewnętrznej oceny w celu ustalenia
efektywności, skuteczności oraz ich wpływu w odniesieniu do
celów inicjatywy EU Aid Volunteers. Taki monitoring i ocena obejmują
sprawozdania, o których mowa w ust. 5, oraz inne działania dotyczące
określonych aspektów niniejszego rozporządzenia, które mogą
być podjęte w dowolnym momencie w trakcie jego wykonywania.
2.           Na etapie oceny Komisja
zapewnia regularne konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, w tym
wolontariuszami, organizacjami wysyłającymi i przyjmującymi,
przy wsparciu społeczności lokalnych, organizacji humanitarnych i
pracowników w tej dziedzinie. Wyniki oceny są wykorzystywane przy
opracowywaniu programu i przydziale środków.
3.           Organizacje
wysyłające delegujące wolontariuszy do udziału w akcjach
poza terytorium Unii są odpowiedzialne za monitorowanie ich
działań i regularnie przedstawiają Komisji sprawozdania z
monitorowania.
4.           Komisja regularnie informuje
ESDZ i delegatury UE o działaniach EU Aid Volunteers zgodnie z
odnośnymi porozumieniami roboczymi.
5.           Komisja przedkłada
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie:
a)      okresowe sprawozdanie z oceny
dotyczącej uzyskanych wyników oraz jakościowych i ilościowych
aspektów wykonania niniejszego rozporządzenia w ciągu pierwszych
trzech lat jego stosowania, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2017 r.;
b)      komunikat w sprawie dalszego stosowania
niniejszego rozporządzenia – najpóźniej do dnia 31 grudnia 2018 r.;
c)      sprawozdanie z oceny ex post –
najpóźniej do dnia 31 grudnia 2021 r.
Konkluzje ze sprawozdań dołącza
się, w stosownych przypadkach, do wniosków w sprawie zmiany niniejszego
rozporządzenia.
ROZDZIAŁ V
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 27
Wejście w życie
Niniejsze
rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego
opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI
[do zastosowania przy wszelkich wnioskach lub inicjatywach
przedkładanych władzy prawodawczej
(art. 28 rozporządzenia finansowego oraz art. 22
przepisów wykonawczych do tego rozporządzenia)]
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
              1.1.    Tytuł
wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedzina(-y) polityki
w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel/cele
              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Czas trwania
działania i jego wpływ finansowy
              1.7.    Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady nadzoru i
sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY
              3.1.    Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na
które wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.2.1. Synteza
szacunkowego wpływu na wydatki
              3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne
              3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne
              3.2.4. Zgodność
z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
              3.2.5. Udział osób
trzecich w finansowaniu
              3.3.    Szacunkowy
wpływ na dochody
OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.        Tytuł wniosku/inicjatywy

Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
ustanawiającego
Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej
1.2.        Dziedzina(-y) polityki w
strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek[27]

Dziedzina
polityki, których dotyczy wniosek i powiązane działanie(-a):
Obszar
polityki 23 Pomoc humanitarna
23 02 04 — EU
Aid Volunteers (Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej).
1.3.        Charakter wniosku/inicjatywy
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego
działania
X Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania
będącego następstwem projektu pilotażowego/działania
przygotowawczego[28]

¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z
przedłużeniem bieżącego działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania,
które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

1.4.        Cele
1.4.1.     Wieloletni(e) cel(e)
strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie
Tytuł 4 –
Globalny wymiar Europy
1.4.2.     Cel(e) szczegółowy(-e) i
działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
Cel
operacyjny nr 1
Wzrost i
poprawa zdolności Unii do niesienia pomocy humanitarnej.
Cel
operacyjny nr 2
Poprawa
umiejętności i kompetencji wolontariuszy w dziedzinie pomocy
humanitarnej i warunków, na jakich pracują.
Cel
operacyjny nr 3
Rozwijanie
zdolności organizacji przyjmujących i wspieranie wolontariatu w
państwach trzecich.
Cel
operacyjny nr 4
Promowanie
widoczności wartości, jakie przyświecają unijnej pomocy
humanitarnej.
Cel
operacyjny nr 5
Wzmocnienie
spójności i zgodności wolontariatu w poszczególnych państwach
członkowskich w celu zwiększenia szans dla obywateli Unii na
udział w działaniach i akcjach w zakresie pomocy humanitarnej.
Działanie(-a)
ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa
23 02 04 —
Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej
1.4.3.     Oczekiwany(-e) wynik(i) i
wpływ
Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej.
Wniosek ma na
celu:
- utworzenie
Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej (EU Aid Volunteers)
tworzącego ramy dla wspólnego udziału wolontariuszy europejskich w
akcjach pomocy humanitarnej;
- wzmocnienie
zdolności Unii do radzenia sobie z kryzysem humanitarnym, rozwijania
wiedzy i doświadczenia oraz zapewniania widoczności dla unijnych
wartości humanitarnych i solidarności z ofiarami klęsk
żywiołowych oraz klęsk spowodowanych
działalnością człowieka w państwach trzecich;
- reagowanie
na potrzeby społeczności znajdujących się w szczególnie
trudnej sytuacji lub dotkniętych klęskami żywiołowymi oraz
przyczynianie się do rozwijania zdolności w państwach trzecich,
a także podnoszenia odporności na klęski żywiołowe;
-
przestrzeganie zasad humanitaryzmu, niedyskryminacji, neutralności,
bezstronności i niezależności pomocy humanitarnej oraz
przyczynianie się do profesjonalizacji w zakresie udzielania pomocy
humanitarnej;
-
dopilnowanie, by bezpieczeństwo EU Aid Volunteers było sprawą
priorytetową;
-
oddelegowanie EU Aid Volunteers do państw trzecich, a jednocześnie
unikanie wypierania lokalnego zatrudnienia i lokalnego wolontariatu;
1.4.4.     Wskaźniki wyników i
wpływu
Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy.
–          liczba
EU Aid Volunteers oddelegowanych lub gotowych do oddelegowania;
–          liczba
osób, do których dociera pomoc humanitarna udzielana przez Unię;
–          liczba
wolontariuszy przeszkolonych oraz jakość szkoleń na podstawie
wzajemnej weryfikacji i poziomu zadowolenia;
–          liczba
certyfikowanych organizacji wysyłających, które przestrzegają
norm w zakresie oddelegowywania i zarządzania EU Aid Volunteers;
–          liczba
i rodzaj działań w zakresie rozwijania zdolności;
–          liczba
pracowników z państw trzecich i wolontariuszy uczestniczących w
działaniach w zakresie rozwijania zdolności;
–          poziom
wiedzy EU Aid Volunteers na temat pomocy humanitarnej UE;
–          poziom
wiedzy na temat istnienia Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej wśród
docelowej ludności w Unii, społeczności z państw trzecich
będących uczestnikami i beneficjentami pomocy oraz innych podmiotów
zaangażowanych w pomoc humanitarną;
–          upowszechnianie
i powielanie norm w zakresie kierowania EU Aid Volunteers w ramach innych
programy wolontariackich.
1.5.        Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
1.5.1.     Potrzeba(-y), która(-e)
ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub
długoterminowej
Traktat
lizboński przewiduje w art. 214 ust. 5:
„W celu
ustanowienia ram wspólnego wkładu młodych Europejczyków w akcje
pomocy humanitarnej Unii ustanawia się Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy
Humanitarnej. Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze
rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą
ustawodawczą, określają status i warunki działania
Korpusu.”.
Komunikat pt.
„Wolontariat jako wyraz solidarności obywateli UE – wstępne refleksje
na temat Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej”, COM(2010)683.
Konkluzje Rady
przyjęte w maju 2011 r.
Pisemne
oświadczenie PE w listopadzie 2011 r.
1.5.2.     Wartość dodana z
tytułu zaangażowania Unii Europejskiej
Wartość
dodana UE to:
a) europejski
i ponadnarodowy charakter inicjatywy EU Aid Volunteers, która skupia obywateli
Unii z różnych państw członkowskich w celu wniesienia wspólnego
wkładu w akcje pomocy humanitarnej;
b) wspieranie
współpracy międzynarodowej organizacji pomocy humanitarnej i
zainteresowanych stron przy realizacji działań korpusu;
c)
uwzględnianie ekonomii skali i skutków poprzez komplementarność
i synergię z innymi odpowiednimi krajowymi, międzynarodowymi i
unijnymi programami i strategiami;
d) zapewnienie
konkretnej formy wyrazu wartości europejskich w ujęciu ogólnym, a w
szczególności solidarności Unii i jej obywateli z osobami
znajdującymi się w najbardziej niekorzystnym położeniu i z
potrzebującymi;
e)
przyczynianie się do promowania aktywnego obywatelstwa Unii Europejskiej
poprzez zwiększanie roli obywateli Unii w różnym wieku, z
różnych warstw społecznych, o różnym wykształceniu i
doświadczeniu zawodowym w celu zaangażowania ich w
działalność humanitarną;
1.5.3.     Główne wnioski
wyciągnięte z podobnych działań
Wnioski te
opierają się na:
-
doświadczeniach zdobytych w wyniku projektów pilotażowych
finansowanych w ramach zaproszeń do składania wniosków w 2011 r. i 2012
r. „Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej – zaproszenie do
składania wniosków na projekty pilotażowe”;
-
przeglądzie dotyczącym ustanowienia Europejskiego Ochotniczego
Korpusu Pomocy Humanitarnej;
- komunikacie
Komisji pt. „Wolontariat jako wyraz solidarności obywateli UE –
wstępne refleksje na temat Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy
Humanitarnej”, COM(2010)683.
1.5.4.     Spójność z innymi
właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia
Spójność
z:
-
artykułem 215 ust. 4 Traktatu;
-
rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r.
dotyczącym pomocy humanitarnej;
-
działania, na których realizację przyznawana jest pomoc finansowa na
mocy niniejszego rozporządzenia, nie są wspierane w ramach innych
instrumentów finansowych Unii.
Komisja
dopilnowuje, by podmioty wnioskujące o pomoc finansową na mocy
niniejszego rozporządzenia oraz beneficjenci takiej pomocy
informowały Komisję o pomocy finansowej otrzymywanej z innych
źródeł, w tym z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, oraz o
aktualnie rozpatrywanych wnioskach o taką pomoc.
- podejmowane
są starania mające na celu osiągnięcie synergii i
komplementarności z innymi instrumentami finansowymi Unii.
1.6.        Czas trwania działania i
jego wpływ finansowy
¨      Wniosek/inicjatywa o określonym czasie trwania
–
¨  Czas trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.
–
¨  Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.
Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie
trwania
Świadczenia finansowe o ograniczonym
czasie trwania:
środki budżetowe obejmują okres od 1
stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2020 r.
wpływ finansowy od 1 stycznia 2014 r. do 31
grudnia 2020 r. (płatności do 31 grudnia 2023 r.).
1.7.        Przewidywany(-e) tryb(y)
zarządzania[29]

Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję
X Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych:
–
X  agencjom wykonawczym
–
¨  organom utworzonym przez Wspólnoty[30]

–
¨  krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek
świadczenia usługi publicznej
–
¨  osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych
działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej,
określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu
art. 49 rozporządzenia finansowego
¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi
¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi
W przypadku
wskazania więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe
informacje w części „Uwagi”.
Uwagi
Program
może być realizowany bezpośrednio przez Komisję (DG ECHO) w
trybie bezpośredniego zarządzania scentralizowanego lub przez
agencję wykonawczą (w trybie zarządzania pośredniego). Te
dwa warianty pozostają otwarte, zaś decyzja zostanie podjęta w
stosownym czasie.
W inicjatywie
EU Aid Volunteers mogą wziąć udział:
a)         obywatele
i organizacje wysyłające z krajów przystępujących, krajów
kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących oraz krajów
partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa
zgodnie z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami udziału tych krajów w
unijnych programach ustanowionych w odnośnych umowach ramowych i decyzjach
Rady Stowarzyszenia lub podobnych porozumieniach;
b)         obywatele
i organizacje wysyłające z państw Europejskiego Stowarzyszenia
Wolnego Handlu (EFTA), które są członkami Europejskiego Obszaru
Gospodarczego (EOG), zgodnie z warunkami określonymi w porozumieniu o EOG;
c)         obywatele
i organizacje wysyłające z innych państw europejskich pod
warunkiem zawarcia porozumień dwustronnych z tymi państwami.
d)         pracownicy
organizacji międzynarodowych, którzy spełniają kryteria
kwalifikowalności, o których mowa w art. 11 ust. 1.
2.         Współpraca
ta jest w stosownych przypadkach finansowana z pochodzących z tych
państw uczestniczących dodatkowych środków, które zostaną
przyznane zgodnie z procedurami uzgodnionymi z tymi państwami.
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.        Zasady nadzoru i
sprawozdawczości
Należy
określić częstotliwość i warunki.
Działania,
na które przyznana została pomoc finansowa, są regularnie
monitorowane w celu śledzenia postępów w ich realizacji oraz
regularnie poddawane ocenie w drodze niezależnej zewnętrznej oceny w
celu ustalenia efektywności, skuteczności oraz ich wpływu w
odniesieniu do celów inicjatywy EU Aid Volunteers oraz wartości dodanej
UE. Taki monitoring obejmuje sprawozdania, o których mowa w art. 25 ust. 5,
oraz inne działania dotyczące konkretnych aspektów niniejszego
rozporządzenia, które mogą być podjęte w dowolnym momencie
w trakcie wykonywania niniejszego rozporządzenia.
Na etapie
oceny Komisja zapewnia regularne konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi
stronami, w tym wolontariuszami, organizacjami wysyłającymi i
przyjmującymi, organizacjami humanitarnymi i pracownikami w tej
dziedzinie. Wyniki oceny są wykorzystywane przy opracowywaniu programu i
przydziale środków.
Organizacje
wysyłające delegujące wolontariuszy do udziału w akcjach
poza terytorium Unii są odpowiedzialne za monitorowanie ich
działań i regularnie przedstawiają Komisji sprawozdania z
monitorowania.
Komisja
przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie:
a) okresowe
sprawozdanie z oceny dotyczącej uzyskanych wyników oraz jakościowych
i ilościowych aspektów wykonania niniejszego rozporządzenia w
ciągu pierwszych trzech lat jego stosowania, najpóźniej do dnia 31
grudnia 2017 r.;
b) komunikat w
sprawie dalszego wykonania niniejszego rozporządzenia, najpóźniej do
dnia 31 grudnia 2018 r.;
c)
sprawozdanie oceniające ex post – najpóźniej do dnia 31
grudnia 2021 r.
Konkluzje ze
sprawozdań dołącza się, w stosownych przypadkach, do
wniosków w sprawie zmiany niniejszego rozporządzenia.
Komisja
informuje również systematycznie ESDZ i delegatury UE o działaniach
EU Aid Volunteers.
2.2.        System zarządzania i
kontroli
2.2.1.     Zidentyfikowane ryzyko
Program może
być realizowany bezpośrednio przez DG ECHO (bezpośrednie
zarządzanie scentralizowane) lub za pośrednictwem istniejącej
agencji wykonawczej (pośrednie zarządzanie scentralizowane) i
będzie obejmować przyznawanie dotacji i udzielanie zamówień na
usługi.
W obu
scenariuszach zwrócono uwagę na następujące rodzaje ryzyka:
a) ryzyko
dotyczące zdolności organizacji partnerskich (zwłaszcza
niewielkich organizacji pozarządowych) do wewnętrznego dostosowania
swoich struktur organizacyjnych do wypełniania zobowiązań
umownych, finansowych i zobowiązań w zakresie wykonania;
b) ograniczone
bezpieczeństwo i ograniczony dostęp w związku z prowadzeniem
działań w regionach zbrojnych lub trudno dostępnych, co
może zagrażać nietykalności fizycznej osób
realizujących działania (wolontariuszy) i wpłynąć na
zdolność do osiągania celów operacyjnych;
c) ryzyko dla
reputacji Komisji związane z nieodłącznym ryzykiem nielegalnego
użycia funduszy niezgodnie z ich przeznaczeniem.
Jeżeli
ostatecznie wybrany zostanie wariant zakładający pośrednictwo
agencji wykonawczej, dodatkowe ryzyko może dotyczyć:
d)
niepowodzeń w zakresie koordynacji działań z agencją
wykonawczą wynikających z braku jasno określonych granic
odpowiedzialności w zakresie kierowania zadaniami powierzonymi agencji
wykonawczej i ich kontroli.
Zakłada
się, że większość wyżej wymienionych rodzajów
ryzyka ulegnie redukcji, ale niezależnie od tego będą one
podlegać stałej ścisłej kontroli. Na przykład
realizowane będą działania upraszczające zgodnie z
przepisami zmienionego rozporządzenia finansowego (np.
przedłużony okres korzystania z kwot ryczałtowych i stawek
zryczałtowanych).
Na podstawie
poziomów błędów ustalonych w ciągu ostatnich trzech lat
zakłada się, że potencjalny poziom błędu w przypadku
bezpośredniego zarządzania scentralizowanego przez DG ECHO wyniesie
prawdopodobnie poniżej 2%.
Jeśli
chodzi o realizację programu za pośrednictwem agencji wykonawczej,
biorąc pod uwagę ogólny poziom błędu agencji
(przykładowo Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego
(EACEA) przedstawiła w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności
za 2011 r. poziom błędu równy 0,81%), poziom niezgodności ma
kształtować się na poziomie poniżej 2%.
2.2.2.     Przewidywane metoda(-y)
kontroli
W przypadku
bezpośredniego zarządzania scentralizowanego zastosowanie będzie
miała ogólna struktura kontroli DG ECHO. Kontrola koncentrować
się zatem będzie na zgodności i skuteczności stosowanych
procedur administracyjnych, operacyjnych i finansowych, również w
odniesieniu do obowiązującego ustawodawstwa. Powyższe kontrole
będą wchodzić również w zakres zadań jednostki audytu
wewnętrznego DG ECHO.
Ponadto
dotacje i zamówienia przyznane w ramach tego instrumentu będą
podlegać kontroli ex post w wykonaniu działu kontroli
zewnętrznej DG ECHO oraz ocenie dokonywanej przez niezależnych
partnerów. Jak zwykle działania mogą podlegać kontroli i
dochodzeniom prowadzonym przez Służbę Audytu Wewnętrznego
(IAS), Trybunał Obrachunkowy oraz OLAF. Przewidywany koszt kontroli DG
ECHO w oparciu o dane z 2011 r. kształtuje się w przedziale od 2,7%
do 3,1%.
W przypadku
realizacji programu za pośrednictwem agencji wykonawczej Komisja zastosuje
środki kontroli wymagane względem agencji wykonawczych zgodnie z art.
59 rozporządzenia finansowego i rozporządzeniem Rady (WE) nr 58/2003
dotyczącym agencji wykonawczych. Dodatkowo Komisja będzie
monitorować i kontrolować, czy agencja wykonawcza osiąga
odpowiednie cele kontroli w odniesieniu do działań, którymi
będzie miała za zadanie kierować. Nadzór ten będzie
sprawowany w ramach współpracy między macierzystą DG i
agencją wykonawczą oraz realizowany w formie półrocznych
sprawozdań składanych przez agencję.
Najważniejsze
cechy systemu kontroli wewnętrznej agencji wykonawczej (w oparciu o EACEA)
są następujące:
a) obieg
środków finansowych oraz rozdział obowiązków;
b) kontrola
kwalifikowalności kosztów w ramach kontroli ex ante (przeglądy
dokumentacji, misje obserwacyjne);
c) procedura
nadzoru;
d) środki
upraszczające i harmonizacja realizowane w ramach tego samego programu i
między różnymi programami (wymiana najlepszych praktyk);
e) stosowanie
kwot ryczałtowych i stawek zryczałtowanych w przypadku niektórych
dziedzin/działań;
f)
sprawozdawczość zarządcza (w okresach miesięcznych,
kwartalnych i rocznych, np. roczne sprawozdanie z działalności);
g)
scentralizowana kontrola ex ante w zakresie zamówień publicznych,
zaproszeń do składania wniosków i umów o udzielenie dotacji;
h) jednostka
audytu wewnętrznego.
Działalność
agencji wykonawczej podlega kontrolom i dochodzeniom prowadzonym przez
Służbę Audytu Wewnętrznego (IAS), Trybunał
Obrachunkowy oraz OLAF.
Jeśli
chodzi o koszty kontroli, są one szacowane na podstawie
wcześniejszych doświadczeń Agencji Wykonawczej ds. Edukacji,
Kultury i Sektora Audiowizualnego. Agencja ta oszacowała koszt kontroli
dwóch programów, które mają być realizowane w latach 2014–2020:
według danych przedstawionych w rocznym sprawozdaniu z
działalności za rok 2011 szacunkowy koszt kontroli wynosi odpowiednio
2,8% i 2,9% całkowitego budżetu obu tych programów. Stosując
takie same wyniki, szacunkowy koszt kontroli ustanowienia EU Aid Volunteers
kształtowałby się w przedziale od 6,7mln EUR do 6,9mln EUR w
latach 2014–2020.
W odniesieniu
do DG ECHO szacuje się, że koszt kontroli w związku z jej
rolą jako współmacierzystej dyrekcji generalnej wyniósłby
około 210 tys. EUR, co stanowi 0,1% całkowitego budżetu.
Zastosowanie takich kontroli oraz ewentualny efekt nowych uproszczeń
rozporządzenia finansowego pozwoli uniknąć istotnych
błędów (> 2%).
2.3.        Środki zapobiegania
nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony
DG ECHO
dopracuje jeszcze swoją strategię zwalczania nadużyć
finansowych zgodnie z nową strategią Komisji w tym zakresie (CAFS)
przyjętą w dniu 24 czerwca 2011 r., między innymi w celu
dopilnowania, by:
wewnętrzne
mechanizmy kontrolne DG ECHO związane ze zwalczaniem nadużyć
finansowych były w pełni zgodne z CAFS;
podejście
DG ECHO do zarządzania ryzykiem nadużyć finansowych było
ukierunkowane na rozpoznawanie obszarów ryzyka występowania
nadużyć i odpowiednich środków reakcji;
Europejski
Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) mógł
przeprowadzać kontrole na miejscu oraz inspekcje.
W celu
ograniczenia ewentualnych nadużyć finansowych i
nieprawidłowości przewiduje się zastosowanie
następujących środków:
-
rozważenie kwestii zapobiegania ewentualnym nadużyciom finansowym i
nieprawidłowościom już na etapie tworzenia programu poprzez
uproszczenie zasad i stosowanie w większym zakresie kwot ryczałtowych
i stawek zryczałtowanych;
- prowadzenie
systematycznej kontroli pod kątem ewentualnego podwójnego finansowania i
identyfikacja beneficjentów kilku dotacji;
- prowadzenie
doraźnych kontroli w razie poważnych wątpliwości
dotyczących istnienia nieprawidłowości lub podejrzenia
nadużyć finansowych.
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.        Dział(y) wieloletnich
ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ
·      Istniejące pozycje w budżecie
Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj wydatków || Wkład
 Globalny wymiar Europy || Zróżnicowane/niezróżnicowane ([31])   || państw EFTA[32]   || krajów kandydujących[33]   || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 4 || 23 02 04 Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej EU Aid Volunteers || zróżnicowane || TAK || TAK || NIE || TAK/ NIE
W EU Aid Volunteers
mogą brać udział inne państwa europejskie z
zastrzeżeniem warunków, o których mowa w art. 23.
3.2.        Szacunkowy wpływ na
wydatki
3.2.1.     Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || Numer || 4. GLOBALNY WYMIAR EUROPY
 Dyrekcja Generalna: ECHO ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejne lata || SUMA 2014 – 2020
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 23 02 04 || Środki na zobowiązania || (1) ||   21.200 ||   23.800 ||   27.600 ||   32.700 ||   37.900 ||   44.500 ||   51.400 ||   ||   239.100
 Środki na płatności || (2) ||   13.780 ||   18.650 ||   23.630 ||   29.895 ||   34.680 ||   40.640 ||   47.145 ||   30.680 ||   239.100
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[34]   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
   ||   || (3) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 ||   0
 Środki OGÓŁEM dla DG ECHO || Środki na zobowiązania || =1+3 ||   21.200 ||   23.800 ||   27.600 ||   32.700 ||   37.900 ||   44.500 ||   51.400 ||   ||   239.100
 Środki na płatności || =2+3 ||   13.780 ||   18.650 ||   23.630 ||   29.895 ||   34.680 ||   40.640 ||   47.145 ||   30.680 ||   239.100
  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || 21.200 || 23.800 || 27.600 || 32.700 || 37.900 || 44.500 || 51.400 ||   || 239.100
 Środki na płatności || (5) || 13.780 || 18.650 || 23.630 || 29.895 || 34.680 || 40.640 || 47.145 || 30.680 || 239.100
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 ||   0
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 4 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 ||   21.200 ||   23.800 ||   27.600 ||   32.700 ||   37.900 ||   44.500 ||   51.400 ||   ||   239.100
 Środki na płatności || =5+ 6 ||   13.780 ||   18.650 ||   23.630 ||   29.895 ||   34.680 ||   40.640 ||   47.145 ||   30.680 ||   239.100
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || SUMA 2014 - 2020
 Dyrekcja Generalna: ECHO ||
  Zasoby ludzkie || 1.146 || 1.146 || 1.146 || 1.146 || 1.274 || 1.274 || 1.593 || 8.725
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0.063 || 0.063 || 0.143 || 0.063 || 0.065 || 0.122 || 0.045 || 0.564
 OGÓŁEM DG ECHO || Środki || 1.209 || 1.209 || 1.289 || 1.209 || 1.339 || 1.396 || 1.683 || 9.289
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 1.209 || 1.209 || 1.289 || 1.209 || 1.339 || 1.396 || 1.683 || 9.289
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejne lata || SUMA 2014 - 2020
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1–5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 22.409 || 25.009 || 28.889 || 33.909 || 39.239 || 45.896 || 53.083 ||   || 248.434
 Środki na płatności || 14.989 || 19.859 || 24.919 || 31.104 || 36.019 || 42.036 || 48.828 || 30.680 || 248.434
3.2.2.     Szacunkowy wpływ na
środki operacyjne
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
–
X  Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak
określono poniżej:
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 Określić cele i realizacje ò || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || SUMA 2014 - 2020
 REALIZACJA
   || Rodzaj realizacji[35]   || Średni koszt realizacji || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Całkowita liczba realizacji || Łączny koszt
 CEL OPERACYJNY Nr 1 Wzrost i poprawa zdolności Unii do niesienia pomocy humanitarnej. ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja || Unijny rejestr, liczba praktyk zawodowych, liczba oddelegowanych wolontariuszy || 0.014 || 376 || 5.271 || 941 || 13.367 || 1130 || 15.976 || 1356 || 20.222 || 1560 || 22.867 || 1950 || 27.361 || 2291 || 32.074 || 9604 || 137.136
 Cel operacyjny nr 1 - suma cząstkowa || 376 || 5.271 || 941 || 13.367 || 1130 || 15.976 || 1356 || 20.222 || 1560 || 22.867 || 1950 || 27.361 || 2291 || 32.074 || 9604 || 137.136
 Określić cele i realizacje ò || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || SUMA 2014 - 2020
 REALIZACJA
   || Rodzaj realizacji[36]   || Średni koszt realizacji || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Całkowita liczba realizacji || Łączny koszt
 CEL OPERACYJNY Nr 2 Poprawa umiejętności i kompetencji wolontariuszy w dziedzinie pomocy humanitarnej i warunków, na jakich pracują. ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja || Szkolenie wolontariuszy, opracowywanie norm || 0.0075 || 938 || 7.034 || 711 || 5.330 || 837 || 6.280 || 863 || 6.476 || 1193 || 8.946 || 1535 || 11.511 || 1600 || 12.000 || 7677 || 57.576
 Cel operacyjny nr 2 - suma cząstkowa || 938 || 7.034 || 711 || 5.330 || 837 || 6.280 || 863 || 6.476 || 1193 || 8.946 || 1535 || 11.511 || 1600 || 12.000 || 7677 || 57.576
 CEL OPERACYJNY Nr 3 Rozwijanie zdolności organizacji przyjmujących i wspieranie wolontariatu w państwach trzecich. ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja || Liczba kierowników wolontariuszy/wolontariuszy miejscowych/szkolenie trenerów/liczba uczestników seminariów/ ||   0.00471 ||   1418 ||   6.681 ||   785 ||   3.700 ||   857 ||   4.038 ||   901 ||   4.244 ||   1037 ||   4.886 ||   849 ||   3.999 ||   1263 ||   6.000 ||   7110 ||   33.549
 Cel operacyjny nr 3 - suma cząstkowa || 1418 || 6.681 || 785 || 3.700 || 857 || 4.038 || 901 || 4.244 || 1037 || 4.886 || 849 || 3.999 || 1263 || 6.000 || 7110 || 33.549
 Określić cele i realizacje ò || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || SUMA 2014 - 2020 ||
 REALIZACJA ||
   || Rodzaj realizacji[37]   || Średni koszt realizacji || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Całkowita liczba realizacji || Łączny koszt ||
 || CEL OPERACYJNY Nr 4 Promowanie widoczności wartości, jakie przyświecają unijnej pomocy humanitarnej. ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || - Realizacja || Rozwój sieci EU Aid Volunteers, konferencje, komunikacja, widoczność, liczba zadań przewidzianych w ramach wolontariatu przez internet || 0,00081 || 300 || 1.737 || 700 || 0.940 || 1300 || 0.769 || 1700 || 1.395 || 2000 || 0.769 || 2000 || 1.053 || 2000 || 0.826 || 10000 || 7.488
 || Cel operacyjny nr 4 - suma cząstkowa || 300 || 1.737 || 700 || 0.940 || 1300 || 0.769 || 1700 || 1.395 || 2000 || 0.769 || 2000 || 1.053 || 2000 || 0.826 || 10000 || 7.488
 || CEL OPERACYJNY Nr 5 Wzmocnienie spójności i zgodności wolontariatu w poszczególnych państwach członkowskich w celu zwiększenia szans dla obywateli Unii na udział w działaniach i akcjach w zakresie pomocy humanitarnej. ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || - Realizacja || Rozwój norm, przeglądu, mechanizmu certyfikacji ||   ||   || 0.477 ||   || 0.464 ||   || 0.538 ||   || 0.364 ||   || 0.433 ||   || 0.575 ||   || 0.500 ||   || 3.351
 || Cel operacyjny nr 5 - suma cząstkowa ||   || 0.477 ||   || 0.464 ||   || 0.538 ||   || 0.364 ||   || 0.433 ||   || 0.575 ||   || 0.500 ||   || 3.351
 || KOSZT OGÓŁEM || 3032 || 21.200 || 3137 || 23.800 || 4124 || 27.600 || 4820 || 32.700 || 5790 || 37.900 || 6334 || 44.500 || 7154 || 51.400 || 34391 || 239.100
3.2.3.     Szacunkowy wpływ na
środki administracyjne
3.2.3.1.  Streszczenie
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
–
X  Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak
określono poniżej:
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || SUMA
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 1.146 || 1.146 || 1.146 || 1.146 || 1.274 || 1.274 || 1.593 || 8.725
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0.063 || 0.06.3 || 0.143 || 0.063 || 0.065 || 0.122 || 0.045 || 0.564
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 1.209 || 1.209 || 1.289 || 1.209 || 1.339 || 1.396 || 1.683 || 9.289
 Poza DZIAŁEM 5[38] wieloletnich ram finansowych   || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd.
 Zasoby ludzkie ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pozostałe wydatki administracyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd.
 SUMA || 1.209 || 1.209 || 1.289 || 1.209 || 1.339 || 1.396 || 1.683 || 9.289
Participation in the European Voluntary
Humanitarian Aid Corps will be open to other European countries subject to conditions
referred to under Article 23.
3.2.3.2.  Szacowane zapotrzebowanie na
zasoby ludzkie
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich
–
X  Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono
poniżej:
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)
 XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 6 || 6 || 6 || 6 || 6 || 6 || 7
 XX 01 01 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: EPC)[39]
 XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || 6 || 6 || 6 || 6 || 8 || 8 || 11
 XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 04 yy[40]   || - w centrali[41]   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - w delegaturach ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 02 (AC, END, INT - pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 SUMA || 12 || 12 || 12 || 12 || 14 || 14 || 18
23 oznacza odpowiednią dziedzinę
polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie.
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
Powyższe
wartości liczbowe zostaną dostosowane zgodnie z wynikami planowanej
procedury eksternalizacji.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Rozwój polityki i opracowanie koncepcji. Akty wykonawcze i środki.
 Personel zewnętrzny || Zarządzanie umowami o udzielenie dotacji i zamówieniami;          realizacja polityki i działania następcze; wsparcie administracyjne.
3.2.4.     Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
–
X  Wniosek/inicjatywa jest zgodny/zgodna z
wnioskiem Komisji dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020
zgodnie z komunikatem „Budżet z perspektywy Europy 2020” (COM (2011) 500
final).
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu
w wieloletnich ramach finansowych.
Należy wyjaśnić, na czym ma
polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie,
których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności
lub zmiany wieloletnich ram finansowych[42]
Należy wyjaśnić, który wariant jest
konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on
dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
[…]
3.2.5.     Udział osób trzecich w
finansowaniu
–
Wniosek/inicjatywa nie przewiduje
współfinansowania ze strony osób trzecich
–
Wniosek/inicjatywa przewiduje
współfinansowanie szacowane zgodnie z poniższym:
Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || Rok N || Rok N+1 || Rok N +2 || Rok N+3 || …wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || Suma
 Określić organ współfinansujący ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||

Wniosek przewiduje wkład
osób trzecich ze strony państw EFTA będących członkami EOG,
krajów przystępujących, krajów kandydujących i potencjalnych
kandydatów korzystających ze strategii przedakcesyjnej oraz z krajów
partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa.
3.3.        Szacunkowy wpływ na
dochody
–
X Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego
na dochody.
–
¨  Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
¨         wpływ na zasoby własne
¨         wpływ na dochody różne
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy[43]
 Rok N || Rok N+1 || Rok N +2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6)
 Artykuł …. ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
W przypadku
wpływu na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e)
wydatków w budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie.
[…]
Należy
określić metodę obliczania wpływu na dochody.
[…]
[1]               Badanie standardowe Eurobarometru nr 73/2010; badanie
specjalne Eurobarometru nr 343/2010 oraz badanie specjalne Eurobarometru nr 384/2012.

[2]               COM(2010) 683.
[3]               Konkluzje Rady w sprawie Europejskiego Ochotniczego
Korpusu Pomocy Humanitarnej z dnia 25 maja 2011 r.
[4]               Pisemne oświadczenie 25/2011 Parlamentu
Europejskiego z dnia 9 maja 2011 r.
[5]               W Brukseli w 2010 r. i w Budapeszcie w 2011 r. – w
których aktywnie uczestniczyło ponad 150 organizacji zrzeszających
zainteresowane strony.
[6]               COHAFA.
[7]               SG, SJ, DG BUDG, DG DEVCO, FPIS, EEAS, DG EAC, EACEA, DG
EMPL, DG ELARG.
[8]               W grudniu 2011 r. i czerwcu 2012 r. zorganizowane
zostały w Brukseli dwa seminaria na temat kapitalizacji, w których
uczestniczyło ponad 70 osób.
[9]               Dz.U. C 25 z 2008, s. 1.
[10]             Dz.U. L 11 z 2003, s. 1.
[11]             COM(2011) 681 final.
[12]             Ustanowione decyzją X/XX w sprawie unijnego
mechanizmu ochrony ludności
[13]             COM(2011) 500 final.
[14]             Dz.U. C 25 z 2008, s. 1.
[15]             Dotychczas nieopublikowana.
[16]             Komunikat Komisji COM (2010) 683 „Wolontariat jako wyraz
solidarności obywateli UE – wstępne refleksje na temat Europejskiego
Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej” (Dz.U. C 121 z 2011, s. 59).
[17]             Komunikat Komisji „Odnowiona strategia UE na lata 2011-2014
dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw” COM
(2011) 681 final (Dz.U. C 37 z 2012, s. 24).
[18]             Komunikat Komisji COM (2011) 933 (Dz.U. C 102 z 2012, s. 35).
[19]             Komunikat Komisji COM(2011) 568 w sprawie polityki UE i
wolontariatu: Uznanie i propagowanie wolontariatu transgranicznego w UE (Dz.U.
C 335 z 2011, s.19),
[20]             Dotychczas niepublikowana.
[21]             Dz.U. L 312 z 1995, s. 1.
[22]             Dz.U. L 292 z 1996, s. 2.
[23]             Dz.U. L 136 z 1999, s. 1.
[24]             Dz.U. L 55 z 2011, s. 13.
[25]             Dz.U. L 8 z 2001, s. 1.
[26]             Dz.U. L 281 z 1995, s. 31.
[27]             ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami
działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[28]             O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b)
rozporządzenia finansowego.
[29]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
[30]             O którym mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[31]             Środki zróżnicowane/ środki
niezróżnicowane
[32]             EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
[33]             Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach
potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[34]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[35]             Realizacje odnoszą się do produktów i
usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian
studenckich, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).
[36]             Realizacje odnoszą się do produktów i
usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian
studenckich, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).
[37]             Realizacje odnoszą się do produktów i
usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian
studenckich, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).
[38]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[39]             AC = pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED
= młodszy oddelegowany ekspert; AL= członek personelu miejscowego;
END= oddelegowany ekspert krajowy.
[40]             W ramach pułapu na personel zewnętrzny ze
środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”).
[41]             Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz
Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz
Rybacki.
[42]             Zob. pkt 19 i 24 porozumienia
międzyinstytucjonalnego.
[43]             W przypadku tradycyjnych zasobów własnych
(opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać
kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.