Ważna informacja prawna

|

52006PC0100

Wniosek rozporządzenie Rady ustanawiające środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków daleko migrujących  /* COM/2006/0100 końcowy - CNS 2006/0030 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 8.3.2006KOM(2006) 100 wersja ostateczna2006/0030 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYustanawiające środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków daleko migrujących(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek ma na celu uaktualnienie przepisów wspólnotowych transponujących środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków daleko migrujących, przyjęte w ramach regionalnych organizacji rybołówstwa (RFO) odpowiedzialnych za zarządzanie i ochronę tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych. Wspomniane wyżej organizacje regionalne są następujące: - Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), której Wspólnota jest członkiem od dnia 14 listopada 1997 r. - Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC), której Wspólnota jest członkiem od dnia 18 września 1995 r. - Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC); Wspólnota zapoczątkowała procedurę przystąpienia do tej organizacji oraz wzięła udział w procesie przystępowania mającym na celu przyjęcie nieobowiązującej jeszcze konwencji dotyczącej wzmocnienia IATTC - Komisja Rybołówstwa Pacyfiku Zachodniego i Środkowego (WCPFC), której Wspólnota jest członkiem od dnia 25 stycznia 2005 r. |120 | Kontekst ogólny Wspólnota Europejska jest członkiem regionalnych organizacji rybołówstwa (RFO), które ustanawiają ramy regionalnej współpracy w dziedzinie ochrony i zarządzania zasobami daleko migrujących gatunków ryb. Organizacje te przyjmują zalecenia, w tym również środki techniczne mające na celu ustalenie minimalnej wielkości ryb, obszarów zamkniętych i okresów ochronnych, ograniczeń nakładu połowowego. Zalecenia te stają się obowiązujące dla umawiających się stron, które nie wniosły sprzeciwu. Jako strona umawiająca się w RFO, Wspólnota ma obowiązek stosować przyjęte zalecenia, w stosunku do których nie zgłosiła zastrzeżeń. Niektóre z przyjętych przez RFO zaleceń stały się przedmiotem transpozycji na grunt prawa wspólnotowego. Wspólnotowa transpozycja środków technicznych przyjętych przez RFO jest obecnie zapewniona na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 973/2001 z dnia 14 maja 2001 r. ustanawiającego środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków daleko migrujących (Dz.U. L 137 z 19.5.2001) ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 831/2004 (Dz.U. L 127 z 29.4.2004). Przyjęcie nowych środków technicznych przez wspomniane organizacje, jak również uaktualnienie środków, które obowiązują od czasu przyjęcia wymienionego wyżej rozporządzenia wymaga jego uchylenia oraz zastąpienia go niniejszym wnioskiem. Wniosek odwołuje się do procedur komitologii zgodnie z decyzją (WE) 1999/468, aby zapewnić realizację przepisów rozporządzenia oraz zmianę jego załączników. |130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Wspólnotowa transpozycja środków technicznych przyjętych przez RFO jest obecnie zapewniona na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 973/2001 z dnia 14 maja 2001 r. ustanawiającego środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących (Dz.U. L 137 z 19.5.2001) ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 831/2004 (Dz.U. L 127 z 29.4.2004). Środki techniczne dotyczą minimalnej wielkości ryb, zakazu używania niektórych narzędzi połowowych, obszarów zamkniętych i okresów ochronnych, ograniczenia zdolności połowowych, które były przedmiotem zmian w czasie corocznych obrad RFO; należy zatem dostosować obowiązujące prawodawstwo oraz je uaktualnić. |141 | Spójność z innymi politykami i celami Unii Niniejszy wniosek wpisuje się w ramy zrównoważonej eksploatacji zasobów tuńczyka zgodnej ze wspólną polityką rybołówstwa i przyczynia się także do zrównoważonego rozwoju. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |211 | Stosowane metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów W celu przygotowania stanowiska wspólnotowego w ramach negocjacji odbywających się podczas corocznych obrad regionalnych organizacji rybołówstwa, Komisja konsultuje się z państwami członkowskimi, pracownikami sektora i organizacjami pozarządowymi. |212 | Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki były one uwzględniane Główne sektory objęte konsultacjami zatwierdziły stanowisko Wspólnoty w sprawie przyjęcia środków technicznych mających na celu zrównoważoną eksploatację zasobów tuńczyka. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |221 | Dziedziny nauki/wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosek Komitety naukowe regionalnych organizacji rybołówstwa. |222 | Zastosowana metodologia Komitety naukowe oceniają stan zasobów i zalecają przyjęcie środków zarządzania i ochrony, aby zapewnić zrównoważoną eksploatację zasobów tuńczyka, w szczególności poprzez przyjęcie odpowiednich środków technicznych. |223 | Główne organizacje/główni eksperci, z którymi się konsultowano Komitety naukowe regionalnych organizacji ds. tuńczyka. |2244 | Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych opinii Wskazano powstanie potencjalnie poważnego zagrożenia o nieodwracalnych skutkach. Zgodność co do istnienia takiego zagrożenia jest całkowita. |225 | Komitety naukowe regionalnych organizacji rybołówstwa zaleciły przyjęcie środków technicznych zapewniających zrównoważoną eksploatację tuńczyka, w szczególności poprzez ustalenie minimalnej wielkości ryb, obszarów zamkniętych i okresów ochronnych i ograniczenia nakładu połowowego. |226 | Środki wykorzystane do publicznego udostępnienia porad ekspertów Opinie komitetów naukowych są udostępnione na stronach internetowych różnych regionalnych organizacji rybołówstwa. |230 | Ocena wpływu Środki techniczne mają na celu zapewnienie zrównoważonej eksploatacji tuńczyka, a w szczególności ograniczenie połowów młodocianych organizmów morskich. Środki techniczne stosowane będą w odniesieniu do rybaków wspólnotowych łowiących tuńczyka na Oceanie Atlantyckim, Morzu Śródziemnym, Oceanie Indyjskim i Oceanie Spokojnym. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych środków Transpozycja do prawa wspólnotowego środków technicznych przyjętych przez odpowiedzialne za zarządzanie zasobami tuńczyka regionalne organizacje rybołówstwa, w których Wspólnota jest stroną umawiającą się. |310 | Podstawa prawna Artykuł 37 Traktatu |329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |331 | Zalecenia przyjęte przez RFO są bezpośrednio wiążące dla Wspólnoty i państw członkowskich, jednakże w trosce o zachowanie jasności i przejrzystości zostały one przetransponowane do rozporządzenia Rady w celu uczynienia ich bardziej zrozumiałymi, aby mogły być lepiej stosowane przez państwa członkowskie i rybaków. |332 | Nie powoduje to konsekwencji finansowych. |Wybór instrumentów |341 | Proponowany instrument: rozporządzenie. |342 | Inne instrumenty byłyby nieadekwatne z następujących względów. Transpozycja zaleceń przyjętych przez RFO do rozporządzenia Rady dokonuje się na mocy art. 37 Traktatu, który ustanawia zasady, natomiast szczegółowe przepisy wykonawcze są określone w rozporządzeniu Komisji. |WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie powoduje żadnych konsekwencji finansowych dla budżetu Wspólnoty. |INFORMACJE DODATKOWE |510 | Uproszczenie |511 | Wniosek wprowadza uproszczenie ram legislacyjnych. |512 | Środek przewiduje uchylenie rozporządzenia Rady (WE) nr 973/2001 z dnia 14 maja 2001 r. ustanawiającego środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących (Dz.U. L 137 z 19.5.2001) ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 831/2004 (Dz.U. L 127 z 29.4.2004). Nowe rozporządzenie umożliwi zebranie w jednym dokumencie wszystkich środków technicznych przyjętych przez wszystkie RFO ds. tuńczyka, w których Wspólnota Europejska jest stroną umawiającą się. |520 | Wycofanie obowiązujących przepisów prawnych Przyjęcie niniejszego wniosku spowoduje wycofanie niektórych przepisów prawnych. |570 | Szczegółowe wyjaśnienie wniosku, rozdział po rozdziale lub artykuł po artykule Niniejszy wniosek ma na celu transpozycję środków technicznych przyjętych przez RFO, dotyczących w szczególności minimalnej wielkości ryb, obszarów zamkniętych i okresów ochronnych, ograniczenia nakładu połowowego. |1.  2006/0030 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYustanawiające środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków daleko migrującychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,uwzględniając wniosek Komisji[1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],a także mając na uwadze, co następuje:2.  Decyzją 98/392/WE[3] Wspólnota zatwierdziła Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza, zawierającą niektóre przepisy i zasady odnoszące się do ochrony i zarządzania żywymi zasobami morza. W ramach swoich szerszych zobowiązań międzynarodowych Wspólnota bierze udział w podejmowaniu wysiłków zmierzających do ochrony zasobów rybnych na wodach międzynarodowych.3.  Zgodnie z decyzją 86/238/EWG[4], od dnia 14 listopada 1997 r., Wspólnota stała się umawiającą się stroną Międzynarodowej Konwencji Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego, zwanej dalej „Konwencją ICCAT”.4.  Konwencja ICCAT stanowi ramy dla współpracy regionalnej w zakresie ochrony i zarządzania zasobami tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych na Oceanie Atlantyckim i przylegających morzach, poprzez ustanowienie Międzynarodowej Komisji Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego, zwanej dalej „ICCAT” oraz przyjęcie zaleceń dotyczących ochrony i zarządzania na obszarze objętym Konwencją, które stają się wiążące dla umawiających się stron.5.  ICCAT zaleciła wprowadzenie pewnej ilości środków technicznych dla niektórych zasobów gatunków daleko migrujących w Atlantyku i Morzu Śródziemnym, określając między innymi dozwoloną wielkość i wagę ryb oraz ograniczenia dotyczące połowów na niektórych obszarach i w niektórych okresach lub przy wykorzystaniu określonych narzędzi połowowych oraz ograniczenia zdolności połowowych. Zalecenia te są wiążące dla Wspólnoty i dlatego powinny być realizowane.6.  Decyzją 95/399/WE[5] Wspólnota zatwierdziła umowę o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim. Umowa ta przewiduje przydatne ramy dla pogłębionej współpracy międzynarodowej oraz dla racjonalnego wykorzystania zasobów tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych na Oceanie Indyjskim, poprzez utworzenie Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim, zwanej dalej „IOTC”, oraz przyjęcie zaleceń w sprawie ochrony i zarządzania na obszarach IOTC, które stają się wiążące dla umawiających się stron.7.  IOTC zaleciła wprowadzenie pewnych środków technicznych w odniesieniu do niektórych zasobów gatunków daleko migrujących, w szczególności ograniczenia zdolności połowowych. Rezolucja ta jest wiążąca dla Wspólnoty i dlatego należy ją zrealizować.8.  Decyzją 1999/337/WE[6] Wspólnota podpisała Porozumienie w sprawie międzynarodowego programu ochrony delfinów oraz w drodze decyzji 1999/386/WE[7] zdecydowała o jego tymczasowym stosowaniu w oczekiwaniu na jego zatwierdzenie.9.  Decyzją 2005/…/WE[8] Wspólnota zatwierdziła Porozumienie w sprawie międzynarodowego programu ochrony delfinów. Zatem Wspólnota powinna zacząć stosować przepisy zawarte w tym porozumieniu.10.  Celem porozumienia jest stopniowe ograniczenie przypadkowej śmiertelności przyławianych delfinów podczas połowów tuńczyka za pomocą okrężnicy we wschodniej części Oceanu Spokojnego, tak aby osiągnąć poziom zerowy poprzez ustanowienie rocznych limitów oraz długoterminową stabilność zasobów tuńczyka na obszarze objętym porozumieniem.11.  Wspólnota posiada interesy połowowe we wschodniej części Oceanu Spokojnego oraz uczestniczyła w procesie przyjęcia Konwencji o wzmocnieniu Międzyamerykańskiej Komisji Tropikalnej ds. Tuńczyka zwanej dalej „Konwencją z Antigui”. W drodze decyzji 2005/26/WE Wspólnota podpisała Konwencję z Antigui oraz rozpoczęła procedurę przystąpienia do tej nowej konwencji. W oczekiwaniu na wprowadzenie w życie Konwencji z Antigui Wspólnota, jako nie umawiająca się strona współpracująca z Międzyamerykańską Komisją ds. Tuńczyka Tropikalnego, zwaną dalej „IATTC”, podjęła decyzję o zastosowaniu środków technicznych przyjętych przez IATTC. Należy zatem dokonać transpozycji tych środków do prawa wspólnotowego.12.  Od dnia 25 stycznia 2005 r. oraz wskutek decyzji 2005/75/WE[9], Wspólnota stała się stroną umawiającą Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb daleko migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku zwana dalej „Konwencją WCPFC”13.  Konwencja WCPFC stanowi ramy dla współpracy regionalnej mającej na celu długoterminową ochronę i zrównoważoną eksploatację zasobów ryb daleko migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku poprzez utworzenie Komisji Rybołówstwa Pacyfiku Zachodniego i Środkowego (WCPFC).14.  Wspólnota powinna zatem stosować postanowienia zawarte w Konwencji, jak również środki techniczne przyjęte przez WCPFC.15.  Środki techniczne przyjęte przez wspomniane regionalne organizacje rybołówstwa zostały przetransponowane do rozporządzenia Rady (WE) nr 973/2001 z dnia 14 maja 2001 r. ustanawiającego środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących[10].16.  Przyjęcie nowych środków technicznych przez wspomniane organizacje, jak również uaktualnienie środków, które obowiązują od czasu przyjęcia wymienionego wyżej rozporządzenia wymaga uchylenia rozporządzenia (WE) nr 973/2001 oraz zastąpienia go niniejszym rozporządzeniem.17.  Ograniczenia zdolności połowowych powinny zostać określone zgodnie z art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[11].18.  Należy przyjąć środki niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[12],PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:TYTUŁ I Przepisy wstępneArtykuł 1CelNiniejsze rozporządzenie przewiduje techniczne środki ochrony mające zastosowanie do prowadzenia połowu i wyładunku niektórych zasobów gatunków daleko migrujących, określonych w załączniku I, jak również gatunków przyławianych.Artykuł 2Zakres stosowaniaBez uszczerbku dla art. 9 niniejsze rozporządzenie stosuje się do statków pływających pod banderą państw członkowskich i wpisanych do rejestru we Wspólnocie, (zwanych dalej „statkami rybackimi Wspólnoty”).Artykuł 3DefinicjeDo celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:1) „gatunki daleko migrujące” to gatunki wyszczególnione w załączniku I;2) „tuńczyki i gatunki tuńczykopodobne określone przez ICCAT”: to gatunki wyszczególnione w załączniku II;3) „limit śmiertelności delfinów” to limit określony w art. V Porozumienia w sprawie międzynarodowego programu ochrony delfinów;[13].4) „połowy rekreacyjne” to działalność połowowa wykorzystująca żywe zasoby wodne w celach rekreacyjnych lub sportowych;5) „sieci okrążające” to sieci okalające ryby jednocześnie z boków i od spodu, które mogą być wyposażone lub nie w linę ściągającą;6) „sznury haczykowe” to narzędzie połowowe składające się ze sznura podstawowego, do którego podczepione są sznury dodatkowe (szworki) wyposażone w liczne haczyki, których długość i rozstawienie jest zróżnicowane w zależności od docelowego gatunku. Sznury takie mogą być rozmieszczone pionowo lub poziomo w stosunku do powierzchni wody. Mogą być zaciągane na dnie lub blisko dna (sznury haczykowe kotwiczone) lub mogą pływać w wodach pelagicznych, lub w pobliżu powierzchni wody (sznury haczykowe przypowierzchniowe);7) „haki” to zaostrzone, wygięte kawałki druta stalowego wyposażone zazwyczaj w zadzior. Ostrze haka może być proste, odwrócone lub nawet zakrzywione; trzonek może mieć rozmaite formy i długości, może być na kawałku zaokrąglony (regularny) lub spłaszczony (kuty). Całkowita długość haka odpowiada całkowitej maksymalnej długości trzonka, mierzonej od końca służącego do wiązania sznura (zazwyczaj w formie oczka) aż do wygięcia. Szerokość haka odpowiada największej odległości poziomej pomiędzy zewnętrzną częścią trzonka a zewnętrzną częścią zadziora;8) „urządzenia powodujące koncentrację ryb (FAD)” to każde narzędzie połowowe pływające na powierzchni wody i pozwalające na zebranie tuż pod nim osobników młodocianych lub dorosłych gatunków daleko migrujących.9) „okrężnica” to każda sieć obstawowa, której dno zaciska się przy pomocy liny ściągającej przechodzącej przez serię pierścieni wzdłuż podbory, umożliwiając jej ściąganie i zamykanie się. Okrężnica może być używana w połowach małych gatunków pelagicznych, dużych gatunków pelagicznych i gatunków przydennych.Artykuł 4ObszaryDo celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje wód morskich:19.  Obszar 1Wszystkie wody Oceanu Atlantyckiego oraz mórz przyległych, objęte Konwencją ICCAT, jak to określono w jej art. 1.20.  Obszar 2Wszystkie wody Oceanu Indyjskiego objęte Umową o utworzeniu IOTC, jak to określono w jej art. 2.21.  Obszar 3Wszystkie wody wschodniej części Oceanu Spokojnego, jak to określono w art. 3 Porozumienia w sprawie międzynarodowego programu ochrony delfinów.22.  Obszar 4Wszystkie wody Pacyfiku Zachodniego i Środkowego w strefie określonej w art. 3 Konwencji WCPFC.TYTUŁ II Środki techniczne stosowane na obszarze 1Rozdział 1 Ograniczenia wykorzystywania niektórych rodzajów statków i narzędzi połowowychArtykuł 5Ochrona opastuna w niektórych wodach tropikalnych1. Połowy sejnerami z okrężnicami lub kliprami są zabronione w okresie od dnia 1 do 30 listopada na obszarze wyznaczonym w następujący sposób:- południowa granica: 0° południowej szerokości geograficznej;- północna granica: 5° północnej szerokości geograficznej;- zachodnia granica: 20° zachodniej długości geograficznej;- wschodnia granica: 10° zachodniej długości geograficznej;2. Państwa członkowskie przekazują Komisji, najpóźniej do dnia 15 sierpnia każdego roku, sprawozdanie w sprawie realizacji wspomnianego środka i, jeśli stosowne, dołączają wykaz naruszeń popełnionych przez statki rybackie Wspólnoty pływające pod ich banderą i pociągnięte do odpowiedzialności przez właściwe organy.Artykuł 6Połowy tuńczyka na Morzu Śródziemnym1. Połowy tuńczyka błękitnopłetwego okrężnicami są zabronione na Morzu Śródziemnym w okresie od dnia 16 lipca do dnia 15 sierpnia.2. Zabronione jest prowadzenie połowów tuńczyka błękitnopłetwego przy pomocy sznurów haczykowych przypowierzchniowych ze statków o długości przekraczającej 24 m w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 31 lipca. Długości statków określone są zgodnie z załącznikiem III.3. Zakazane jest wykorzystywanie samolotów lub helikopterów w celu wspomagania połowów tuńczyka błękitnopłetwego na Morzu Śródziemnym w okresie od dnia 1 do dnia 30 czerwca.4. Definicje okresów i obszarów określone w niniejszym artykule oraz długość statków podana w załączniku III mogą zostać zmienione przez Komisję zgodnie z zaleceniami ICCAT, które są wiążące dla Wspólnoty zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 30.Artykuł 7Połowy bonito, opastuna i tuńczyka żółtopłetwego na niektórych wodach PortugaliiZakazane jest zatrzymywanie na pokładzie jakiejkolwiek ilości bonito, opastuna lub tuńczyka żółtopłetwego, które zostały złowione przy użyciu okrężnic na wodach należących lub będących pod jurysdykcją Portugalii, na podobszarze ICES X (Międzynarodowa Rada Badań Morza) na północ od 36° 30’ N lub na obszarach CECAF (Komitet ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku) na północ od 31° N i na wschód od 17° 30’ W oraz zakazane jest prowadzenie połowu wymienionych gatunków na danych obszarach przy użyciu wymienionych narzędzi.Rozdział 2Minimalna wielkośćArtykuł 8Wymiary1. Gatunek wymieniony w załączniku IV jest uważany za niewymiarowy, jeżeli jego wymiary są mniejsze od minimalnych wymiarów ustalonych we wspomnianym załączniku.2. Wymiary określone w załączniku IV mogą zostać zmienione przez Komisję zgodnie z zaleceniami ICCAT, które są wiążące dla Wspólnoty zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 30.Artykuł 9Zakazy1. Nie należy zatrzymywać na pokładzie, przeładowywać, wyładowywać, transportować, składować, wystawiać na sprzedaż, sprzedawać lub wprowadzać do obrotu ryb niewymiarowych gatunków daleko migrujących wyszczególnionych w załączniku IV, które zostały złowione na obszarze 1. Gatunki takie powinny zostać wrzucone z powrotem do morza natychmiast po złowieniu.2. Zakazane jest dopuszczanie do swobodnego obrotu lub sprzedawanie we Wspólnocie niewymiarowych ryb pochodzących z państw trzecich i należących do gatunków daleko migrujących wymienionych w załączniku IV, które zostały złowione na obszarze 1.Artykuł 10Pomiar wielkości1. Długość wszystkich gatunków, oprócz żagnicowatych, powinna być mierzona jako długość ogonowa, to znaczy odległość w linii pionowej pomiędzy końcem górnej szczęki a końcem najkrótszego promienia płetwy ogonowej.2. W odniesieniu do żagnicowatych wielkość jest mierzona od czubka dolnej szczęki do rozwidlenia płetwy ogonowej.Artykuł 11Procedura pobierania próbek tuńczyka błękitnopłetwego w klatkach1. Każde państwo członkowskie ustanawia procedurę pobierania próbek mającą na celu ocenienie ilości złowionego tuńczyka błękitnopłetwego w stosunku do jego wielkości.2. Pobieranie próbek w celu ocenienia wielkości przeprowadza się na 100 sztukach ze 100 ton żywych ryb, czyli na próbce reprezentującej 10 % całkowitej ilości ryb umieszczonych w klatkach. Próbka pobierana jest w czasie odłowu na farmie zgodnie z metodą przyjętą przez ICCAT w odniesieniu do przekazywania danych w ramach zadania nr II.3. Opracowano uzupełniające metody pobierania próbek dotyczące ryb hodowanych od ponad roku.4. Próbki pobierane są losowo w czasie odłowu i obejmują wszystkie klatki. Dane przekazywane są do ICCAT do dnia 31 lipca w odniesieniu do próbek pobranych w roku poprzednim.Rozdział 3Ograniczenie liczby statkówArtykuł 12Opastun i tuńczyk długopłetwy Północnego Atlantyku1. Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, określa liczbę i łączną pojemność podaną w tonażu brutto (tony rejestrowe brutto BRT) statków rybackich Wspólnoty o długości całkowitej przekraczającej 24 metry, przeznaczonych do połowu opastuna jako gatunku docelowego na obszarze 1. Ustalenie to odbywa się:(a) zgodnie ze średnią liczbą i pojemnością podaną w tonach rejestrowych brutto statków rybackich Wspólnoty, przeznaczonych do połowu opastuna jako gatunku docelowego na obszarze 1 w okresie od 1991 r. do 1992 r., jak również(b) w oparciu o ograniczenie liczby statków Wspólnoty przeznaczonych do połowu opastuna w 2005 r., tak jak przekazano to ICCAT w dniu 30 czerwca 2005 r.2. Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, określa liczbę statków rybackich Wspólnoty prowadzących połowy tuńczyka długopłetwego Północnego Atlantyku jako gatunku docelowego. Ustalona została średnia liczba statków rybackich Wspólnoty, przeznaczonych do połowu tuńczyka długopłetwego Północnego Atlantyku jako gatunku docelowego, w okresie od 1993 r. do 1995 r.3. Rada rozdziela pomiędzy państwa członkowskie zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002:(a) ilość i pojemność wyrażaną w BRT zgodnie z ust. 1;(b) ilość określonych statków zgodnie z ust. 2.4. W sposób przyjęty do przekazywania danych, do dnia 15 maja każdego roku każde państwo członkowskie przekazuje Komisji:(a) wykaz statków pływających pod jego banderą, przeznaczonych do połowu opastuna, o długości całkowitej przekraczającej 24 m;(b) wykaz statków pływających pod jego banderą, wykonujących ukierunkowane połowy tuńczyka długopłetwego Północnego Atlantyku.Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT do dnia 31 maja każdego roku.5. Wykazy, o których mowa w ust. 4 zawierają wewnętrzny numer „rejestru floty” przydzielony każdemu statkowi zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczącego rejestru statków rybackich Wspólnoty[14] oraz używany rodzaj narzędzia połowowego.Rozdział 4Gatunki niedocelowe i połowy sportoweArtykuł 13 MarlinyPaństwa członkowskie zachęcają do wykorzystywania ochronnych linek płoszących na krętlikach, aby żywe marliny błękitne oraz marliny białe mogły same się uwolnić.Artykuł 14Rekiny1. Państwa członkowskie zachęcają do wypuszczania z powrotem do wody przypadkowo złowionych żywych rekinów, w szczególności osobników młodocianych.2. Państwa członkowskie zachęcają do zmniejszenia ilości odrzucanych rekinów poprzez poprawę selekcji narzędzi połowowych.Artykuł 15ŻółwiePaństwa członkowskie zachęcają do wypuszczania z powrotem do wody przypadkowo złowionych żywych żółwi morskich.Artykuł 16Połowy sportowe na Morzu Śródziemnym1. Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki mające na celu zakazanie używania włoków, sieci okrążających, okrężnic, niewodów, pławnic, sieci trójściennych, sznurów haczykowych na Morzu Śródziemnym w czasie połowów rekreacyjnych i sportowych tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych .2. Każde państwo członkowskie kontroluje, aby tuńczyk i gatunki tuńczykopodobne złowione na Morzu Śródziemnym w ramach połowów rekreacyjnych lub sportowych nie zostały wprowadzone do obrotu.Artykuł 17SprawozdanieNajpóźniej do dnia 15 sierpnia każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie dotyczące realizacji niniejszego rozdziału.TYTUŁ IIIŚrodki techniczne stosowane na obszarze 2Rozdział 1Ograniczenie liczby statkówArtykuł 18Liczba statków posiadających zezwolenie1. Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, określa liczbę statków rybackich Wspólnoty o długości całkowitej przekraczającej 24 m posiadających zezwolenia na połowy na obszarze 2. Liczba statków jest ustalona zgodnie z liczbą statków rybackich Wspólnoty wpisanych w 2003 r. do rejestru statków IOTC. Ograniczenie liczby statków musi odpowiadać tonażowi ogólnemu wyrażonemu w tonach rejestrowych brutto (BRT), a w przypadku wymiany statków tonaż całkowity nie może zostać przekroczony.2. Rada rozdziela pomiędzy państwa członkowskie, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, określoną liczbę statków zgodnie z ust. 1.Rozdział 2Gatunki niedoceloweArtykuł 19Rekiny1. Państwa członkowskie wykorzystują wszelkie możliwe środki, aby zachęcić do wypuszczania z powrotem do wody przypadkowo złowionych żywych rekinów, w szczególności osobników młodocianych.2. Państwa członkowskie zachęcają do zmniejszenia ilości odrzucanych rekinów.Artykuł 20Żółwie1. Państwa członkowskie wykorzystują wszelkie możliwe środki, aby zmniejszyć wpływ rybołówstwa na żółwie morskie, w szczególności poprzez stosowanie środków przewidzianych w ust. 2, 3 i 4:2. Korzystanie z każdego narzędzia połowowego wymaga spełnienia następujących warunków dotyczących:(a) odpowiedniej łatwości posługiwania się nim, w tym w przypadku reanimacji i bezzwłocznego wypuszczenia z powrotem do wody żółwi złowionych przypadkowo (hak lub sieci) lub przyłowionych;(b) posiadania na pokładzie sprzętu niezbędnego do ponownego wypuszczenia do wody żółwi morskich złowionych przypadkowo lub przyłowionych.3. Używanie okrężnicy wymaga spełnienia następujących warunków dotyczących:(a) obowiązku polegającego na unikaniu, jeśli tylko jest to możliwe, otaczania nimi żółwi morskich;(b) udoskonalania i stosowania specjalnych, przystosowanych narzędzi połowowych mających na celu zminimalizowanie przyławiania żółwi morskich;(c) przyjęcia wszelkich środków niezbędnych do wypuszczania żółwi morskich otoczonych lub złowionych;(d) przyjęcia wszelkich środków niezbędnych do kontrolowania urządzeń do koncentracji ryb (FAD), w które mogłyby złapać się żółwie morskie, w celu wypuszczenia złowionych żółwi i odzyskania niewykorzystywanych FAD.4. Używanie sznurów haczykowych wymaga spełnienia następujących warunków dotyczących:(a) udoskonalenia i wprowadzenia form łączonych haków typu „głębinowego na przynętę” oraz opracowania sieci i praktyk połowowych mających na celu zmniejszenie połowów przypadkowych i przyłowów, jak również śmiertelności żółwi morskich.(b) posiadania na pokładzie sprzętu niezbędnego do ponownego wypuszczenia do wody żółwi morskich złowionych przypadkowo lub przyłowionych, w tym narzędzi do odczepienia lub przecięcia sznurów i podbieraka.TYTUŁ IVŚrodki techniczne stosowane na obszarze 3Artykuł 21Przeładunek1. Zakazane jest wykorzystywanie statków pomocniczych do wspomagania statków prowadzących połowy za pomocą urządzeń powodujących koncentrację ryb.2. Zakazane są przeładunki ryb na morzu dla sejnerów.Artykuł 22Ograniczenie liczby statków1. Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, określa liczbę sejnerów Wspólnoty posiadających zezwolenie na połowy tuńczyka na obszarze 3. Liczba statków jest ustalona zgodnie z liczbą sejnerów Wspólnoty wpisanych na dzień 28 czerwca 2002 r. do rejestru IATTC.2. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji do dnia 10 grudnia każdego roku: wykaz statków pływających pod jego banderą, planujących połowy tuńczyka na obszarze 3. Statki, które nie są wyszczególnione we wspomnianym wykazie uważa się za niepracujące i nie mają one zezwolenia na połowy w czasie bieżącego roku.3. Wykazy zawierają wewnętrzny numer „rejestru floty”, przydzielony każdemu statkowi zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczącego rejestru statków rybackich Wspólnoty oraz używany rodzaj narzędzia połowowego.Artykuł 23Ochrona delfinów1. Tylko statki rybackie Wspólnoty prowadzące połowy na warunkach określonych w Porozumieniu w sprawie międzynarodowego programu ochrony delfinów, które miały przydzielone limity śmiertelności delfinów (DML), są uprawnione podczas połowu tuńczyka żółtopłetwego na obszarze 3 do otaczania szkółek lub grup delfinów za pomocą okrężnic.Artykuł 24Wnioski o przydzielenie DMLDo dnia 15 września każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji:(a) wykaz statków pływających pod ich banderami o pojemności większej niż 363 ton metrycznych (400 ton netto), które wnioskowały o przydzielenie im DML na cały nadchodzący rok;(b) wykaz statków pływających pod ich banderami o pojemności większej niż 363 ton metrycznych (400 ton netto), które wnioskowały przydzielenie im DML na pierwszy lub drugi semestr nadchodzącego roku;(c) dla każdego statku wnioskującego o DML zaświadczenie stanowiące, że statek posiadał właściwe narzędzia połowowe i wyposażenie do ochrony delfinów oraz że jego kapitan ukończył zatwierdzony kurs szkoleniowy w zakresie techniki ratowania i wypuszczania delfinów na wolność.(d) wykaz statków pływających pod ich banderami, które prawdopodobnie mogłyby prowadzić połowy na obszarze w trakcie nadchodzącego roku;Artykuł 25Rozdzielenie DML1. Państwa członkowskie upewniają się, że wnioski o DML są zgodne z warunkami ustanowionymi w Porozumieniu w sprawie międzynarodowego programu ochrony delfinów oraz ze środkami ochronnymi przyjętymi przez IATTC.2. Komisja bada wykazy i ich zgodność z postanowieniami Porozumienia w sprawie międzynarodowego programu ochrony delfinów i środkami ochronnymi przyjętymi przez IATTC oraz przekazuje je dyrektorowi IATTC. W przypadku gdy badanie wykaże, że wniosek nie spełnia warunków określonych w niniejszym ustępie, Komisja niezwłocznie informuje zainteresowane państwo członkowskie o niemożności przesłania całości lub części wniosku dyrektorowi IATTC, z podaniem powodów.3. Komisja przekazuje każdemu państwu członkowskiemu łączną liczbę DML, która ma być rozdzielona między statki pływające pod jego banderą.4. Do dnia 15 stycznia każdego roku państwa członkowskie powiadamiają Komisję o rozdzieleniu DML między statki pływające pod ich banderą.5.. Do dnia 1 lutego każdego roku Komisja przekazuje dyrektorowi IATTC wykaz i informację o rozdzieleniu DML między statki rybackie Wspólnoty.Artykuł 26Ochrona innych niedocelowych gatunków1. W miarę możliwości sejnery z okrężnicą odrzucają niezwłocznie wszystkie niezranione żółwie morskie, rekiny, bonito, raje, koryfeny i inne gatunki niedocelowe.2. Zachęca się rybaków do opracowania i wprowadzania technik i sprzętu, które ułatwiają szybkie wypuszczenie tych zwierząt do wody.Artykuł 27Żółwie1. Zawsze kiedy zauważy się żółwia morskiego w sieciach należy dokonać wszelkich wysiłków w celu jego uratowania zanim zaplącze się w sieci, włącznie z wysłaniem łodzi motorowej.2. Jeżeli żółw morski jest zaplątany w sieć, rolka sieciowa powinna zatrzymać się, gdy tylko żółw wydostanie się z wody oraz nie powinna zacząć działać do momentu odplątania i uwolnienia żółwia.3. Jeżeli żółw morski znajdzie się na pokładzie statku należy wykorzystać wszystkie metody pozwalające powrócić go do normalnego stanu zanim zostanie ponownie wypuszczony do wody.4. Tuńczykowce mają zakaz wyrzucania do morza toreb z solą i innych plastikowych odpadów.5. Jeżeli jest to możliwe, żółwie morskie, które dostały się do urządzeń do koncentracji ryb lub innych narzędzi połowowych, powinny zostać uwolnione.6. Urządzenia do koncentracji ryb, które nie są używane w ramach połowów, powinny zostać zwrócone.TYTUŁ V Środki techniczne stosowane na obszarze 4Artykuł 28 Zmniejszenie odpadówPaństwa członkowskie podejmują środki mające na celu maksymalne zmniejszenie ilości śmieci i odpadów, zredukowanie połowów w narzędziach zgubionych lub porzuconych, zmniejszenie zanieczyszczenia spowodowanego przez statki rybackie, obniżenie ilości złowionych ryb lub zwierząt niedocelowych oraz zmniejszenie negatywnego wpływu na gatunki pokrewne lub pozostające w zależności, w szczególności na gatunki zagrożone wyginięciem.TYTUŁ VIPrzepisy mające ogólne zastosowanieArtykuł 29Ssaki morskie1 Zakazane jest otaczanie przy użyciu okrężnic wszelkich szkółek bądź grup ssaków morskich.2. Ustęp 1 stosuje się do wszystkich statków rybackich Wspólnoty, z wyjątkiem statków określonych w art. 23.TYTUŁ VIIPrzepisy końcoweArtykuł 30Procedura komitologiiŚrodki podjęte na mocy art. 6 ust. 4 i art. 8 ust. 2 są ustanowione zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.Artykuł 31UchylenieUchyla się rozporządzenie (WE) nr 973/2001.Artykuł 32Wejście w życieNiniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK IWykaz gatunków daleko migrujących-  Tuńczyk biały, długopłetwy: Thunnus alalunga-  Tuńczyk pospolity, błękitnopłetwy: Thunnus thynnus-  Opastun: Thunnus obesus-  Bonito, tuńczyk pasiasty: Katsuwonus pelamis-  Pelamida: Sarda sarda-  Tuńczyk żółtopłetwy: Thunnus albacares-  Tuńczyk czarnopłetwy: Thunnus atlanticus-  Tunek: Euthynnusq spp .-  Tuńczyk połuqdniowy: Thunnus maccoyii-  Tuńczyki fregatqowy: Auxis spp .-  Prażmowate: Bramqidae Bramidae-  Marliny: Tetrqapturus spp.; Makaira spp.-  Żaglice: Istiophorqus spp .-  Włócznik: Xiphqias qgladius-  Saury: Scomberesox sqpp. ; Cololabis spp .-  Delfin; delfinowate: Coryphqaenqa hippurus; coryphaena equiselis-  Rekiny: Hexandus griqseus ; Cetorhinus maximus; Alopiidae Rhincodon typus ; Carcharhinide ; Sphyrnidae ; Isuqridae; Lamnidae.-  Walenie (wieloryby i qmorświny): Physeteridae; Physeteridae ; Balenidae; Eschrichtiidae; Monodontidae; Zipqhiidae; Delphinidae.ZAŁĄCZNIK IIWykaz ICCAT gatunków tuńczyka i tuńczykopodobnych-  Tuńczyk pospolity, błękitnopłetwy: Thunnus thynnus-  Tuńczyk południowy: Thunnus maccoyii-  Tuńczyk żółtopłetwy: Thunnus albacares-  Tuńczyk długopłetwy, biały: Thunnus alalunga-  Opastun: Thunnus obesus-  Tuńczyk czarnopłetwy: Thunnus atlanticus-  Bonito pasiasty: Euthynnus alletteratus-  Bonito: Katsuwonus pelamis-  Pelamida: Sarda sarda-  Tuńczyk fregatowy, tazar: Auxis thazard-  Tazar marun: Aquxis rochei-  Orcyn: Orcynopsis unicolor-  Solandra: Acanthocybium solandri-  Makrela hiszpańska: Scomberomorus maculatus-  Makrela kawala, królewska: Scomberomorus cavalla-  Makrela zachodnioafrykańska: Scomberomorus tritor-  Makrela brazylijska: Scomberomorus brasilliensis-  Certa: Scomberomorus regalis-  Żaglica biała: Istiophorus albicans-  Marlin czarny: Makaira indica-  Marlin błękitny: Makaira nigricans-  Marlin biały: Tetrapturus albidus-  Włócznik: Xiphias gladius-  Marlin długonosy: Tetrapturus pfluegeriZAŁĄCZNIK IIIDługość statków (art. 6 ust. 2)Definicja długości statków według ICCAT:-  dla każdego statku rybackiego zbudowanego po dniu 18 lipca 1982 r. 96 % całkowitej długości kadłuba, mierzonej w płaszczyźnie wodnicy na wysokości równej 85 % najmniejszej wysokości bocznej, mierzonej od górnej krawędzi stępki lub długość mierzona w płaszczyźnie tej wodnicy, od przedniej krawędzi dziobnicy do osi trzonu sterowego, jeżeli długość ta jest większa. Na statkach z przegłębieniem konstrukcyjnym długość tę mierzy się w płaszczyźnie równoległej do wodnicy konstrukcyjnej;-  dla każdego statku rybackiego zbudowanego przed dniem 18 czerwca 1982 r. długość zarejestrowana, wpisana do krajowych rejestrów lub innych rejestrów statków.ZAŁĄCZNIK IVWIELKOŚĆ MINIMALNA(art. 8 ust. 1)Gatunek | Wielkości minimalne |Tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus)(2) | 6,4 kg lub 70 cm |Tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus)(3) | 10 kg lub 80 cm |Włócznik (Xiphias gladius)(1) | 25 kg lub 125 cm (żuchwa dolna) |(1) ta wielkość minimalna stosowana jest wyłącznie do Oceanu Atlantyckiego (2) ta wielkość minimalna stosowana jest wyłącznie do części wschodniej Oceanu Atlantyckiego (3) ta wielkość minimalna stosowana jest wyłącznie do Morza Śródziemnego |[1] Dz.U. C […] z […], str. [...][2] Dz.U. C […] z […], str. [...][3] Dz.U. L 179 z 23.6.1998, str. 1[4] Dz.U. L 162 z 18.6.1986, str. 33.[5] Dz.U. L 236 z 5.10.1995, str. 24.[6] Dz.U. L 132 z 27.5.1999, str. 1.[7] Dz.U. L 147 z 12.6.1999, str. 23.[8] Dz.U. L […] z […], str. […].[9] Dz.U. L 32 z 4.2.2005[10] Dz.U. L 137 z 19.5.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 831/2004 (Dz.U. L 127 z 29.4.2004, str. 33).[11] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 59.[12] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.[13] Dz.U. L 132 z 27.5.1999, str. 1.[14] Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 25.


				|

		52013PC0112

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie (WE) nr 192/2007 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz politereftalanu etylenu pochodzącego między innymi z Tajwanu, w następstwie przeglądu pod kątem nowego eksportera na podstawie art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 /* COM/2013/0112 final - 2013/0067 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Podstawa i cele wniosku
Niniejszy wniosek dotyczy stosowania
rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w
sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów
niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej
(„rozporządzenie podstawowe”) w przeglądzie pod kątem nowego
eksportera dotyczącym rozporządzenia Rady (WE) nr 192/2007[1] nakładającym
ostateczne cło antydumpingowe na przywóz politereftalanu etylenu
pochodzącego między innymi z Tajwanu.
Kontekst ogólny
Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w
kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem
dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi
określonymi w rozporządzeniu podstawowym.
Obowiązujące przepisy w
dziedzinie, której dotyczy wniosek
Rada nałożyła,
rozporządzeniem (WE) nr 2604/2000[2]
, ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych politereftalanów
etylenu („PET”) pochodzących z Indii, Indonezji, Malezji, Republiki Korei,
Tajlandii i Tajwanu („państwa, których dotyczy postępowanie”) na
podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego.
W następstwie przeglądu
wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia
podstawowego, Rada, rozporządzeniem (WE) nr 192/2007, zdecydowała,
że wspomniane powyżej środki powinny zostać utrzymane.
Komisja wszczęła, w drodze
zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
w dniu 24 lutego 2012 r.[3],
przegląd wygaśnięcia wspomnianych środków na podstawie art.
11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Przegląd ten jest nadal w
toku.
Spójność z pozostałymi
obszarami polityki i celami Unii
Nie dotyczy.
2.           KONSULTACJE Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Strony
zainteresowane, których dotyczy postępowanie, miały już
możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z
przepisami rozporządzenia podstawowego.
Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej
Nie
zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.
Ocena skutków
Niniejszy
wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego.
Rozporządzenie
podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący
wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
            Krótki
opis proponowanych działań
W
dniu 17 lipca 2012 r. Komisja ogłosiła, w drodze rozporządzenia
opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, wszczęcie
przeglądu pod kątem nowego eksportera dotyczącego
rozporządzenia Rady (WE) nr 192/2007 nakładającego ostateczne
cło antydumpingowe na przywóz politereftalanu etylenu pochodzącego
między innymi z Tajwanu, uchylając cło w odniesieniu
do przywozu od jednego eksportera w tym państwie i poddając
ten przywóz wymogowi rejestracji.
Przegląd
wszczęto na wniosek Lealea Enterprise Co., Ltd. („wnioskodawca”),
producenta eksportującego niektóre politereftalany etylenu z Tajwanu
(„państwo, którego dotyczy postępowanie”).
W
toku dochodzenia nie wykazano dumpingu w odniesieniu do transakcji wnioskodawcy
dokonanych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
Występuje
się zatem do Rady o przyjęcie załączonego wniosku
dotyczącego rozporządzenia w celu uchylenia środków
obowiązujących wobec wnioskodawcy, które powinno zostać
opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej najpóźniej do
dnia 17 kwietnia 2013 r.
Po
wejściu w życie rozporządzenia, którego dotyczy wniosek,
rejestracja przywozu wprowadzona rozporządzeniem (UE) nr 653/2012 powinna
zostać zakończona bez pobierania ceł antydumpingowych z
mocą wsteczną.
Podstawa prawna
Rozporządzenie
Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed
przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących
członkami Wspólnoty Europejskiej.
Zasada pomocniczości
Niniejszy
wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej.
Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.
Zasada proporcjonalności
Wniosek
jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących
względów:
Formę
działania opisano w wyżej wspomnianym rozporządzeniu
podstawowym; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym.
Wskazówki
dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i
administracyjnego Unii, rządów krajowych, władz regionalnych i
lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go
proporcjonalnym do celów wniosku nie mają zastosowania.
Wybór instrumentów
Proponowane
instrumenty: rozporządzenie.
Inne
instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących
względów:
w
rozporządzeniu podstawowym nie przewiduje się innych
możliwości.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu finansowego na
budżet Unii.
2013/0067 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 192/2007
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz
politereftalanu etylenu pochodzącego między innymi z Tajwanu, w następstwie
przeglądu pod kątem nowego eksportera na podstawie art. 11 ust.
4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie
Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony
przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów
niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[4] („rozporządzenie
podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
uwzględniając wniosek przedstawiony
przez Komisję Europejską („Komisję”) po konsultacji z Komitetem
Doradczym,
a także mając na uwadze, co
następuje:
A.        OBOWIĄZUJĄCE
ŚRODKI
(1)       Rada nałożyła,
rozporządzeniem (WE) nr 2604/2000[5]
ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych politereftalanów
etylenu pochodzących z Indii, Indonezji, Malezji, Republiki Korei,
Tajlandii i Tajwanu na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego.
(2)       W następstwie
przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2
rozporządzenia podstawowego, Rada, rozporządzeniem (WE) nr 192/2007[6], zdecydowała, że
wspomniane powyżej środki powinny zostać utrzymane.
(3)       Komisja wszczęła, w
drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej w dniu 24 lutego 2012 r.[7],
kolejny przegląd wygaśnięcia wspomnianych środków na podstawie
art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Przegląd ten jest nadal w
toku i zostanie zakończony odrębnym aktem prawnym.
B.        OBECNA PROCEDURA
1.         WNIOSEK O DOKONANIE
PRZEGLĄDU
(4)       Komisja otrzymała
wniosek o wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera
na podstawie art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Wniosek
został złożony przez Lealea Enterprise Co., Ltd.
(„wnioskodawca”), producenta eksportującego z Tajwanu („państwo,
którego dotyczy postępowanie”).
(5)       Wnioskodawca stwierdził,
że nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do
Unii podczas okresu objętego dochodzeniem, tj. od dnia 1 października
1998 r. do dnia 30 września 1999 r. („pierwotny okres objęty
dochodzeniem”).
(6)       Wnioskodawca stwierdził
ponadto, że nie jest powiązany z żadnym z producentów
eksportujących produktu objętego postępowaniem, którzy
podlegają wyżej wspomnianym środkom antydumpingowym.
(7)       Wnioskodawca utrzymywał
również, że rozpoczął wywóz produktu objętego
postępowaniem do Unii po upływie pierwotnego okresu objętego
dochodzeniem.
2.         WSZCZĘCIE PRZEGLĄDU
POD KĄTEM NOWEGO EKSPORTERA
(8)       Komisja zbadała dowody prima
facie dostarczone przez wnioskodawcę i uznała je za
wystarczające do uzasadnienia wszczęcia przeglądu zgodnie
z przepisami art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Po
konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag
zainteresowanemu przemysłowi unijnemu, Komisja wszczęła, w
drodze rozporządzenia (UE) nr 653/2012[8],
przegląd rozporządzenia (WE) nr 192/2007 w odniesieniu do
wnioskodawcy.
(9)       Zgodnie
z rozporządzeniem (UE) nr 653/2012 cło antydumpingowe
dotyczące niektórych politereftalanów etylenu nałożone
rozporządzeniem (WE) nr 192/2007 zostało zniesione w odniesieniu
do przywozu produktu objętego postępowaniem wytwarzanego
i sprzedawanego na wywóz do Unii przez wnioskodawcę.
Równocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia
podstawowego, władzom celnym polecono podjęcie odpowiednich kroków
celem zarejestrowania tego rodzaju przywozu.
3.         PRODUKT
OBJĘTY POSTĘPOWANIEM
(10)     Produktem objętym
postępowaniem jest politereftalan etylenu („PET”) o liczbie
lepkościowej 78 ml/g lub większej, zgodnie normą ISO
(Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna) 1628-5, pochodzący z
Tajwanu i objęty kodem CN 3907 60 20 („produkt objęty
postępowaniem”).
4.         ZAINTERESOWANE STRONY
(11)     Komisja oficjalnie
powiadomiła o wszczęciu przeglądu przemysł unijny,
wnioskodawcę oraz przedstawicieli państwa wywozu. Zainteresowanym
stronom umożliwiono wyrażenie opinii na piśmie i ustnie.
(12)     Komisja przesłała
wnioskodawcy i jego powiązanym przedsiębiorstwom kwestionariusz
antydumpingowy i otrzymała odpowiedź w wyznaczonym
terminie.
(13)     Komisja starała się
zweryfikować wszelkie informacje uznane za niezbędne do stwierdzenia
statusu nowego eksportera i dumpingu oraz przeprowadziła wizyty
weryfikacyjne na terenie przedsiębiorstwa wnioskodawcy na Tajwanie.
5.         OKRES OBJĘTY DOCHODZENIEM
PRZEGLĄDOWYM
(14)     Dochodzenie przeglądowe
dotyczące dumpingu objęło okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do
dnia 30 czerwca 2012 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub
„ODP”).
C.        WYNIKI DOCHODZENIA
1.         PRZYZNANIE STATUSU „NOWEGO
EKSPORTERA”
(15)     W toku dochodzenia
potwierdzono, że wskazane przedsiębiorstwo nie wywoziło produktu
objętego postępowaniem w pierwotnym okresie dochodzenia oraz, że
zaczęło wywozić go do Unii po zakończeniu tego okresu.
(16)     Chociaż wywożone
ilości były ograniczone, uznano jednak, że są
wystarczające do ustalenia wiarygodnego marginesu dumpingu. Pod
względem rozmiaru przesyłki i obrotu w podziale na klienta ich
struktura była porównywalna ze strukturą wywozu wnioskodawcy na rynki
państw trzecich.
(17)     Jeśli chodzi o inne
warunki dotyczące uznania statusu nowego eksportera, przedsiębiorstwo
było w stanie wykazać, że nie ma żadnych
związków, bezpośrednich czy pośrednich, z żadnym
z producentów eksportujących na Tajwanie, podlegających
obowiązującym środkom antydumpingowym w odniesieniu do
produktu objętego postępowaniem.
(18)     Potwierdza się zatem,
że przedsiębiorstwo należy uznać za „nowego eksportera”
zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego,
w związku z czym należy ustalić dla niego indywidualny
margines dumpingu.
2.         DUMPING
Wartość normalna
(19)     Wnioskodawca produkuje
i sprzedaje produkt objęty postępowaniem na rynku krajowym
i na rynkach eksportowych. Na wszystkich rynkach wnioskodawca dokonuje
bezpośredniej sprzedaży.
(20)     Zgodnie z art. 2 ust. 2
rozporządzenia podstawowego sprzedaż krajową uznano za
reprezentatywną, gdy wielkość łącznej sprzedaży
krajowej wynosiła co najmniej 5 % wielkości łącznej
sprzedaży eksportowej do Unii. Komisja ustaliła, że wnioskodawca
dokonywał wywozu jednego rodzaju produktu do Unii oraz że ten sam
rodzaj produktu był sprzedawany na rynku krajowym przez wnioskodawcę
w ogólnych reprezentatywnych ilościach.
(21)     Komisja przeprowadziła
również badania w celu sprawdzenia, czy sprzedaż krajowa produktu
objętego postępowaniem w reprezentatywnych ilościach
mogłaby być uznana za odbywającą się w zwykłym
obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
Dokonano tego poprzez ustalenie proporcji sprzedaży krajowej dokonanej
z zyskiem na rzecz niezależnych klientów. Ponieważ ustalono,
że w ramach zwykłego obrotu handlowego sprzedaż była
wystarczająca, wartość normalną określono na podstawie
rzeczywistej ceny krajowej.
Cena eksportowa
(22)     Produkt objęty
postępowaniem był wywożony bezpośrednio do
niezależnych klientów w Unii. Z tego względu cenę
eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia
podstawowego, czyli na podstawie faktycznie zapłaconej lub należnej
ceny eksportowej.
Porównanie
(23)     Wartość
normalną i ceny eksportowe porównywano na podstawie ceny ex-works.
(24)     Aby zapewnić
prawidłowe porównanie między wartością normalną a
ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia
podstawowego, dokonano korekt uwzględniających różnice
wpływające na porównywalność cen. Uwzględniono korekty
dotyczące ubezpieczenia, przeładunku i kosztów powiązanych
oraz kosztów kredytu we wszystkich przypadkach, w których uznano je za
zasadne, prawidłowe i poparte zweryfikowanymi dowodami.
Margines dumpingu
(25)     Zgodnie z art. 2 ust. 11
rozporządzenia podstawowego margines dumpingu ustalono porównując
średnią ważoną wartość zwykłą ze
średnią ważoną cen wszystkich transakcji wywozowych do
Unii. Jako że do Unii wywożono ograniczone ilości towarów,
indywidualne ceny eksportowe stosowane przy wywozie do Unii zostały
również porównane ze średnią ważoną wartością
normalną w miesiącach, w których dokonywano wywozu.
(26)     W obu przypadkach porównania
wykazały istnienie dumpingu de minimis w odniesieniu do
wnioskodawcy, który dokonywał wywozu do Unii w ODP.
D.        ZMIANA ŚRODKÓW
PODDANYCH PRZEGLĄDOWI
(27)     Margines dumpingu
dotyczący wnioskodawcy i ustalony w ODP był na poziomie de minimis.
Dlatego też wnioskuje się o nałożenie cła
opartego na marginesie dumpingu de minimis wynoszącym 0
EUR/tonę oraz o odpowiednią zmianę rozporządzenia (WE)
nr 192/2007.
E.         REJESTRACJA
(28)     W świetle powyższych
ustaleń rejestracja przywozu wprowadzona rozporządzeniem (UE) nr
653/2012 powinna zostać zakończona bez pobierania ceł
antydumpingowych z mocą wsteczną.
F.         UJAWNIENIE INFORMACJI I
OKRES OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW
(29)     Zainteresowane strony
poinformowano o zasadniczych faktach i okolicznościach, na
podstawie których planowano nałożyć cło antydumpingowe
wynoszące 0 EUR/tonę na przywóz produktu objętego
postępowaniem od wnioskodawcy oraz odpowiednio zmienić
rozporządzenie (WE) nr 192/2007. Uwagi zainteresowanych stron rozpatrzono
i w stosownych przypadkach uwzględniono.
(30)     Niniejszy przegląd nie ma
wpływu na termin wygaśnięcia środków wprowadzonych
rozporządzeniem (WE) nr 192/2007 zgodnie z art. 11 ust. 2
rozporządzenia podstawowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.           W art. 1 ust. 2
rozporządzenia (WE) nr 192/2007 do tabeli w pozycji dotyczącej
producentów na Tajwanie dodaje się, co następuje:
 Kraj || Przedsiębiorstwo || Stawka cła antydumpingowego (EUR/tonę) || Dodatkowy kod TARIC
 Tajwan || Lealea Enterprise Co., Ltd || 0 || A996
2.           Niniejszym nakazuje się
organom celnym zaprzestanie rejestracji przywozu produktu objętego
postępowaniem pochodzącego z Tajwanu, produkowanego przez Lealea
Enterprise Co., Ltd.
3.           O ile nie określono
inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące
należności celnych.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie
następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 59 z 27.2.2007, s. 59.
[2]               Dz.U. L 301 z 30.11.2000, s. 21.
[3]               Dz.U. C 55 z 24.2.2012, s. 4.
[4]               Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.
[5]               Dz.U. L 301 z 30.11.2000, s. 21.
[6]               Dz.U. L 59 z 27.2.2007, s. 59.
[7]               Dz.U. C 55 z 24.2.2012, s. 4.
[8]               Dz.U. L 188 z 18.7.2012, s. 8.