title: Wniosek decyzja Rady w sprawie urzędowej równoważności badań odmian przeprowadzanych w Chorwacji

text:
Ważna informacja prawna

|

52006PC0151

Wniosek Decyzja Rady w sprawie urzędowej równoważności badań odmian przeprowadzanych w Chorwacji  /* COM/2006/0151 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 4.4.2006KOM(2006) 151 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYw sprawie urzędowej równoważności badań odmian przeprowadzanych w Chorwacji(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEDyrektywa Rady 2002/53/WE w sprawie Wspólnego Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych przewiduje, że Rada określi czy urzędowe badania odmian przeprowadzane w państwach trzecich są tak samo pewne jak badania przeprowadzane przez państwa członkowskie.Mowa o ocenie wymogów dotyczących odrębności, stabilności i jednolitości oraz wartości dla uprawy i wartości użytkowej stosowanych odmian, które należy spełnić w celu ich włączenia do urzędowego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych.Chorwacja zwróciła się o uznanie przez Wspólnotę jej zdolności do przeprowadzania urzędowych badań odmian pod względem odrębności, stabilności i jednolitości. Pierwsze pismo w tej sprawie skierowano do Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów dnia 8 grudnia 2004 r. Od tego czasu nawiązane zostały kontakty między zainteresowanymi służbami. Służbom Komisji udostępniono dokumentację. Została ona ograniczona do trzech gatunków zbóż, tzn. żyta, jęczmienia i kukurydzy. Należy podkreślić, że Chorwacja jest członkiem Międzynarodowego Związku Ochrony Nowych Odmian Roślin (UPOV) od 2001 r., co oznacza, że jej zdolność do przeprowadzania urzędowych badań odmian pod względem odrębności, stabilności i jednolitości jest uznana na szczeblu międzynarodowym.Słowenia zdecydowanie popiera wniosek Chorwacji i jego uwzględnienie.Po dokonaniu oceny dokumentacji służby Komisji uznały, że Chorwacja spełnia wymagane warunki.Niniejszy wniosek ma na celu ustanowienie równoważności, o której mowa i umożliwienie Komisji aktualizacji technicznych elementów decyzji zgodnie z załącznikami, przy uwzględnieniu opinii Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa.WniosekDECYZJA RADYw sprawie urzędowej równoważności badań odmian przeprowadzanych w Chorwacji(Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę Rady nr 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie Wspólnego Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych[1], w szczególności jej art. 22 ust. 1 lit. a),uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Dyrektywa 2002/53/WE przewiduje, że Rada ustali czy urzędowe badania przeprowadzane w państwie trzecim są tak samo pewne jak badania przeprowadzane przez państwa członkowskie.2.  Zgodnie z zasadami dotyczącymi urzędowych badań odmian przeprowadzanych przez Chorwację w odniesieniu do żyta, jęczmienia i kukurydzy zatwierdzanie odmian pod względem ich odrębności, stabilności i jednolitości odbywa się w oparciu o wyniki urzędowych badań, zwłaszcza prób wegetacyjnych, obejmujących dostateczną liczbę cech charakterystycznych umożliwiających opis danej odmiany.3.  Na podstawie przeglądu tych zasad i sposobu ich stosowania w Chorwacji w odniesieniu do trzech wyżej wymienionych odmian ustalono, że badania są tak samo pewne jak badania przeprowadzane przez państwa członkowskie, pod warunkiem spełnienia pozostałych wymogów.4.  Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości uchylenia ustaleń Wspólnoty w zakresie równoważności w przypadku gdy warunki, na których są one oparte, nie są spełnione lub przestają być spełniane.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ :Artykuł 1Urzędowe badania pod względem odrębności, stabilności i jednolitości odmian gatunków wymienionych w załączniku I, przeprowadzane w Chorwacji przez organ określony w załączniku I powinny zostać uznane za tak samo pewne jak badania przeprowadzane przez państwa członkowskie, jeżeli spełniają warunki określone w załączniku II.Artykuł 2Zmiany do załączników zostają przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 2.Artykuł 31. Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa, zwany dalej „Komitetem”.2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.3. Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi 1 miesiąc.4. Komitet przyjmuje swój regulamin.Artykuł 4Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dniaW imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK IOrgan | Gatunek |Instytut Nasiennictwa i Sadzonek, Osjek | Hordeum vulgare L.Triticum aestivum L. Zea Mays L. |ZAŁĄCZNIK IIWarunki1. Zatwierdzenie odmian w odniesieniu do oceny odrębności, stabilności i jednolitości powinno być oparte na wynikach badań urzędowych.2. W celu ustanowienia odrębności próby wegetacyjne powinny obejmować przynajmniej dostępne porównywalne odmiany:-  wymienione we Wspólnym Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych; oraz-  które nie zostały wymienione w wyżej wymienionym katalogu, ale zostały zatwierdzone lub został złożony wniosek o ich zatwierdzenie w państwie członkowskim Wspólnoty, bądź to do celów certyfikacji i wprowadzania do obrotu, bądź do celów certyfikacji w innych państwach.3. Cechy charakterystyczne, które powinno objąć badanie i minimalne warunki dla oceny odmian gatunków, o których mowa są określone w dyrektywie Komisji 2003/90/WE[2].[1] Dz.U. L 193 z 20.7.2002, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 1).[2] Dz.U. L 254 z 8.10.2003, str. 7.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 9.7.2015
            COM(2015) 328 final
            2015/0144(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika XXI (Statystyka)do Porozumienia EOG(Statystyka dotycząca energii)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               W celu zapewnienia koniecznej pewności prawa oraz jednolitości rynku wewnętrznego Wspólny Komitet EOG ma za zadanie włączać do Porozumienia EOG wszystkie stosowne przepisy UE jak najszybciej po ich przyjęciu.

               2.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

               Celem projektu decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączonego do wniosku dotyczącego decyzji Rady) jest zmiana załącznika XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG w celu włączenia rozporządzenia Komisji (UE) nr 431/2014 z dnia 24 kwietnia 2014 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1099/2008 w sprawie statystyki energii w odniesieniu do wdrażania rocznych statystyk dotyczących zużycia energii w gospodarstwach domowych
                  1
                do Porozumienia EOG.

               Państwa EFTA należące do EOG występują z wnioskiem o odstępstwa od stosowania dorobku prawnego UE dla Liechtensteinu i Islandii. Ponieważ dostosowanie to wprowadza zmiany mające większą wagę niż zwykłe dostosowania techniczne, jak przewidziano w art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94, Rada przyjmuje odpowiednie stanowisko UE.

               Państwa EFTA należące do EOG występują z wnioskiem o odstępstwa dla Islandii, argumentując, że Islandia nie jest przyłączona do europejskiej sieci energetycznej i jako taka stanowi osobny niezależny system energetyczny. Produkcja energii elektrycznej w Islandii opiera się prawie w 100 % na źródłach odnawialnych i zapewnia praktycznie całkowite końcowe wykorzystanie tej energii w gospodarstwach domowych.  Zużycie energii elektrycznej gospodarstw domowych w Islandii stanowi 4 % łącznego zużycia energii na Islandii. Dlatego też szczegółowy podział zużycia energii w gospodarstwach domowych według działalności podany w załączniku B do rozporządzenia (WE) nr 1099/2008, nie byłby istotny dla islandzkiej strategii energetycznej, a jeszcze mniejsze znaczenie miałby dla strategii energetycznej UE, jako że Islandia stanowi odrębny system energetyczny. Te szczególne dane statystyczne nie mają zatem żadnego znaczenia dla kraju i nie będą one wnosić jakiejkolwiek wartości dodanej do europejskich statystyk opracowywanych zgodnie z rozporządzeniem.

               Ponadto spełnienie przedmiotowych wymogów wymagałoby przeprowadzania badań w celu gromadzenia danych, co byłoby kosztownym i uciążliwym przedsięwzięciem i prawdopodobnie doprowadziłoby do zmniejszenia mocy organizacyjnych i środków przeznaczonych na opracowywanie statystyk o większym znaczeniu zarówno dla UE, jak i dla Islandii.

               W związku z tym, biorąc pod uwagę opisaną powyżej szczególną sytuację, przedstawiono tekst dostosowujący, zwalniający Islandię z obowiązku gromadzenia danych objętego zakresem załącznika B.

               Prosimy zauważyć, że ze względów technicznych niniejsza decyzja Wspólnego Komitetu EOG zastępuje cały tekst pkt 26a załącznika XXI do Porozumienia EOG. Niemniej jednak rozporządzenie (WE) nr 1099/2008 oraz szczególne odstępstwo dla Liechtensteinu, o którym mowa w lit. a), zostały uwzględnione w Porozumieniu EOG od momentu wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 89/2009 z dnia 3 lipca 2009 r.

               3.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.

               Komisja przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić je Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               2015/0144 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej
                  we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika XXI (Statystyka)
                  do Porozumienia EOG
                  (Statystyka dotycząca energii)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 338 ust. 1 oraz art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  2
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG.

               (3)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie Komisji (UE) nr 431/2014 zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008
                  4
               .

               (4)Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XXI do Porozumienia EOG.

               (5)Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany załącznika XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 131 z 1.5.2014, s. 1.

                     (2)
                  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (3)
                  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

                     (4)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 431/2014 z dnia 24 kwietnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 w sprawie statystyki energii w odniesieniu do wdrażania rocznych statystyk dotyczących zużycia energii w gospodarstwach domowych, Dz.U. L 131 z 1.5.2014, s. 1.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 9.7.2015
            COM(2015) 328 final
            ZAŁĄCZNIK
            DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOGNr .../2015zmieniająca załącznik XXI (Statystyka)do Porozumienia EOG
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika XXI (Statystyka)do Porozumienia EOG(Statystyka dotycząca energii)

               ZAŁĄCZNIK

                  DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
                  Nr .../2015
                  zmieniająca załącznik XXI (Statystyka)
                  do Porozumienia EOG

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 431/2014 z dnia 24 kwietnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 w sprawie statystyki energii w odniesieniu do wdrażania rocznych statystyk dotyczących zużycia energii w gospodarstwach domowych
                  1
               .

               (2)Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XXI do Porozumienia EOG,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Tekst punktu 26a załącznika XXI (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008) otrzymuje brzmienie:

               „32008 R 1099: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie statystyki energii (Dz.U. L 304 z 14.11.2008, s. 1), zmienione:

               -32013 R 0147: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 147/2013 z dnia 13 lutego 2013 r. (Dz.U. L 50 z 22.2.2013, s. 1),

               -32014 R 0431: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 431/2014 z dnia 24 kwietnia 2014 r. (Dz.U. L 131 z 1.5.2014, s. 1).

               Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

               a)Liechtenstein jest zwolniony z obowiązku gromadzenia danych wymaganych przez rozporządzenie, z wyjątkiem danych dotyczących importu oraz eksportu różnego rodzaju nośników energii oraz wytwarzania energii elektrycznej na potrzeby Rocznej statystyki energii (załącznik B).

               b)Islandia jest zwolniona z obowiązku zgłaszania danych zagregowanych zdefiniowanych w załączniku B związanych ze zużyciem energii w szczegółowym podziale na rodzaje końcowego zużycia (ogrzewanie pomieszczeń, chłodzenie pomieszczeń, ogrzewanie wody, gotowanie, oświetlenie i urządzenia elektryczne, inne końcowe wykorzystanie) w sektorze gospodarstw domowych, zgodnie z definicją w sekcji 2.3 załącznika A.”.

               Artykuł 2

               Teksty rozporządzenia (UE) nr 431/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […], pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG*.

                  2Artykuł 4

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                     Przewodniczący

                     Sekretarze
                     Wspólnego Komitetu EOG

                     (1)
                  Dz.U. L 131 z 1.5.2014, s. 1.

                     (2)
                  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 18.12.2015
            COM(2015) 674 final
            2015/0309(CNS)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie poddania nowej substancji psychoaktywnej 1-fenylo-2-(1-pirolidyn-1-ylo)pentan-1-on (α-pirolidynowalerofenon, α-PVP) środkom kontroli

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Decyzja Rady 2005/387/WSiSW w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych
                  1
                przewiduje trzystopniową procedurę, która może prowadzić do objęcia nowej substancji psychoaktywnej środkami kontroli w całej Unii.

               Dnia 3 sierpnia 2015 r. przedstawiono wspólne sprawozdanie sporządzone przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EMCDDA) i Europol zgodnie z art. 5 decyzji Rady 2005/387/WSiSW. Na wniosek Komisji i 17 państw członkowskich oraz na podstawie art. 6 ust. 1 wspomnianej wyżej decyzji Rady, dnia 15 września 2015 r. Rada zażądała dokonania oceny zagrożeń powodowanych przez użycie i wytwarzanie nowej substancji psychoaktywnej α-PVP oraz obrót nią, udziału przestępczości zorganizowanej oraz ewentualnych konsekwencji zastosowania środków kontroli wobec tej substancji.

               Komitet naukowy EMCDDA, działający zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2, 3 i 4 decyzji Rady, ocenił zagrożenia związane z substancją α-PVP. Dnia 27 listopada 2015 r. przewodniczący komitetu naukowego przedstawił Komisji i Radzie sprawozdanie na temat oceny zagrożeń. Najważniejsze wyniki przeprowadzonej oceny zagrożeń są następujące:

               α-PVP jest silnie działającą substancją o właściwościach psychostymulujących. Substancja ta, wykryta we wszystkich 28 państwach członkowskich, a także w Turcji i Norwegii, jest przywożona na rynek narkotykowy na terytorium UE głównie z Chin, a następnie dystrybuowana w całej Europie.

               W ośmiu państwach członkowskich, w których wykryto substancję α-PVP, odnotowano łącznie 115 przypadków śmiertelnych i 191 przypadków ostrego zatrucia.

               Brakuje dostępnych informacji bądź publikacji badań dotyczących kompleksowej oceny zagrożeń zdrowotnych związanych z substancją α-PVP, tj. przewlekłej i ostrej toksyczności, ale obserwacje zwierząt sugerują, że skutki działania tej substancji są zbliżone do działania innych substancji stymulujących.

               Zgodnie z art. 8 ust. 1 decyzji Rady 2005/387/WSiSW, w terminie sześciu tygodni od daty otrzymania sprawozdania na temat oceny zagrożeń Komisja występuje do Rady z inicjatywą poddania nowej substancji psychoaktywnej środkom kontroli w całej Unii lub przedstawia sprawozdanie, w którym wyjaśnia, dlaczego nie uważa za konieczne wystąpienia z taką inicjatywą. Zgodnie z wyrokiem Trybunału z dnia 16 kwietnia 2015 r. w sprawach połączonych C-317/13 i C-679/13, przed przyjęciem decyzji na podstawie art. 8 ust. 1 decyzji Rady 2005/387/WSiSW należy przeprowadzić konsultacje z Parlamentem Europejskim.

               Na podstawie ustaleń zawartych w sprawozdaniu na temat oceny zagrożeń Komisja uważa, że istnieją powody objęcia substancji α-PVP środkami kontrolnymi w całej Unii. Według sprawozdania ostra toksyczność tej substancji może spowodować poważny uszczerbek na zdrowiu ludzi.

               2.CEL WNIOSKU

               Celem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady jest wezwanie państw członkowskich do poddania substancji α-PVP środkom kontrolnym oraz sankcjom karnym przewidzianym w ich ustawodawstwie krajowym na mocy ich zobowiązań wynikających z konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               2015/0309 (CNS)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie poddania nowej substancji psychoaktywnej 1-fenylo-2-(1-pirolidyn-1-ylo)pentan-1-on (α-pirolidynowalerofenon, α-PVP) środkom kontroli

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając decyzję Rady 2005/387/WSiSW z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych
                  2
               , w szczególności jej art. 8 ust. 3,

               uwzględniając inicjatywę Komisji Europejskiej,

               uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego
                  3
               ,

               stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Sprawozdanie na temat oceny zagrożeń dotyczące nowej substancji psychoaktywnej α-PVP zostało sporządzone na podstawie art. 6 decyzji 2005/387/WSiSW w ramach sesji specjalnej komitetu naukowego Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii w poszerzonym składzie, a następnie przedłożone Komisji i Radzie w dniu 27 listopada 2015 r.

               (2)α-PVP jest silnie działającą substancją o właściwościach psychostymulujących, pod względem struktury zbliżoną do katynonu, pirowaleronu i Metylenodioksypirowaleronu (MDPV), które podlegają kontroli na mocy konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. Substancja została wykryta we wszystkich 28 państwach członkowskich, a także w Turcji i Norwegii; z informacji uzyskanych w wyniku konfiskat i na podstawie zebranych próbek wynika, że substancja ta występuje przeważnie w postaci proszku i tabletek. Dostępne informacje sugerują, że wielokilogramowe ilości substancji α-PVP są przywożone na rynek narkotykowy na terytorium UE z Chin, a następnie dystrybuowane w całej Unii. Zdolność wytwarzania substancji α-PVP występuje także w Unii, o czym świadczy fakt, że na terenie jednego z państw członkowskich zajęto dwa nielegalne zakłady produkcyjne.

               (3)W ośmiu państwach członkowskich, w których wykryto α-PVP, odnotowano łącznie 115 przypadków śmiertelnych i 191 przypadków ostrego zatrucia. W większości przypadków substancja α-PVP była stosowana, celowo bądź nieumyślnie, w połączeniu z innymi farmakologicznie czynnymi substancjami. Jeżeli α-PVP stałaby się powszechniej dostępna i używana, konsekwencje dla zdrowia osób i zdrowia publicznego mogłyby być znaczące.

               (4)Z dostępnych danych wynika, że α-PVP jest stosowana przez osoby przyjmujące substancje pobudzające w miejscach rozrywki, a także przez osoby używające środków odurzających wysokiego ryzyka, w tym stymulantów i opioidów przyjmowanych drogą iniekcji, i że wśród takich osób powszechnym zjawiskiem jest politoksykomania. Dane na temat rozpowszechnienia użycia omawianej substancji, długoterminowych konsekwencji i zagrożeń społecznych związanych z tą substancją są ograniczone.

               (5)Brakuje dostępnych informacji bądź publikacji badań dotyczących kompleksowej oceny zagrożeń zdrowotnych związanych z substancją α-PVP, tj. przewlekłej i ostrej toksyczności, ale obserwacje zwierząt sugerują, że skutki działania tej substancji są zbliżone do działania innych substancji stymulujących. U ludzi zaobserwowano następujące niepożądane symptomy: częstoskurcz, hipotermię, nadmierną potliwość, pobudzenie, konwulsje lub napady, zdezorientowanie, agresję. Dane przedstawione w badaniach przedklinicznych sugerują, że substancja α-PVP może nieść z sobą ryzyko jej nadużywania oraz może powodować uzależnienie u ludzi.

               (6)α-PVP nie ma ustalonego lub potwierdzonego zastosowania medycznego (w leczeniu ludzi lub zwierząt). Poza wykorzystywaniem tej substancji w analitycznych materiałach referencyjnych i w badaniach naukowych analizujących ją pod względem chemicznym, farmakologicznym i toksykologicznym w wyniku jej pojawienia się na rynku narkotykowym, nic nie wskazuje na to, że substancję tę stosuje się do innych celów.

               (7)α-PVP nie była i obecnie nie jest objęta oceną na poziomie Organizacji Narodów Zjednoczonych i taka ocena nie jest planowana.

               (8)Pomimo ograniczonych dowodów naukowych dostępnych na temat substancji α-PVP, dowody i informacje na temat zagrożeń dla zdrowia, jakie ta substancja powoduje, udokumentowanych wykryciem przypadków śmiertelnych i przypadków ostrego zatrucia, stanowią dostateczne uzasadnienie, by objąć α-PVP środkami kontrolnymi w całej Unii.

               (9)W związku z tym, że 16 państw członkowskich kontroluje α-PVP w ramach przepisów krajowych zgodnie z zobowiązaniami wynikającymi z konwencji Narodów Zjednoczonych o substancjach psychotropowych z 1971 r., a pięć państw członkowskich stosuje inne środki prawne w celu kontroli tej substancji, poddanie jej środkom kontroli w całej Unii pomogłoby uniknąć pojawienia się przeszkód w transgranicznym egzekwowaniu prawa i współpracy sądowej, a także umożliwiłoby ochronę przed zagrożeniami, jakie mogą wystąpić w wyniku jej dostępności i używania,

               (10)

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Nową substancję psychoaktywną 1-fenylo-2-(1-pirolidyn-1-ylo)pentan-1-on (α-pirolidynowalerofenon, α-PVP) poddaje się środkom kontroli w całej Unii.

               Artykuł 2

               Państwa członkowskie [w terminie jednego roku od dnia opublikowania niniejszej decyzji] podejmują niezbędne środki, zgodnie ze swoim prawem krajowym, w celu poddania α-PVP środkom kontroli oraz sankcjom karnym przewidzianym przez ustawodawstwo krajowe tych państw zgodnie z ich zobowiązaniami wynikającymi z Konwencji Narodów Zjednoczonych o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie […] dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 127 z 20.5.2005, s. 32.

                     (2)
                  Dz.U. L 127 z 20.5.2005, s. 32.

                     (3)
                  Dz. U. z C , , p. .


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 3.8.2017
            COM(2017) 412 final
            2017/0184(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               UZASADNIENIE

               Umowa o partnerstwie i współpracy ustanawiająca partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, zwana dalej „Umową”, została podpisana w Brukseli dnia 9 lutego 1995 r. i weszła w życie z dniem 1 lipca 1999 r.

               Zgodnie z Aktem przystąpienia Chorwacja zobowiązuje się przystąpić do umów międzynarodowych podpisanych lub zawartych przez Unię Europejską i jej państwa członkowskie poprzez zawarcie protokołu do tych umów.

               Decyzją z dnia 14 września 2012 r.
                  1
                Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z zainteresowanymi państwami trzecimi w celu zawarcia odnośnych protokołów. Negocjacje z Republiką Kirgiską zostały pomyślnie zakończone wymianą not werbalnych.

               Proponowanym protokołem włącza się Republikę Chorwacji jako umawiającą się stronę do Umowy i zobowiązuje Unię do przedstawienia autentycznej wersji Umowy w języku chorwackim.

               Komisja uznaje wyniki negocjacji za zadowalające, dlatego zaleca Radzie podpisanie i zawarcie protokołu. W załączonym wniosku Komisja zwraca się do Rady o upoważnienie do podpisania protokołu, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich.

               2017/0184 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 209 w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z postanowieniami art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji, przystąpienie Republiki Chorwacji do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, („Umowa”)
                  2
                uzgadnia się poprzez zawarcie protokołu do Umowy. Zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia, do takiego przystąpienia stosowana jest procedura uproszczona, zgodnie z którą zawierany jest protokół pomiędzy Radą, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, a zainteresowanymi państwami trzecimi.

               (2)W dniu 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Kirgiską w sprawie dostosowania Umowy
                  3
               . Negocjacje zostały pomyślnie zakończone wymianą not werbalnych.

               (3)Należy zatem podpisać protokół w imieniu Unii i jej państw członkowskich, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (4)W celu zapewnienia skutecznego stosowania protokołu powinien on być stosowany tymczasowo ze skutkiem od dnia przystąpienia Chorwacji do Unii Europejskiej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, podpisanie Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tego protokołu.

               Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument przekazujący pełne uprawnienia do podpisania protokołu, z zastrzeżeniem jego zawarcia, osobie lub osobom wskazanym przez negocjatora protokołu.

               Artykuł 3

               Protokół stosuje się tymczasowo, zgodnie z jego art. 4 ust. 3, ze skutkiem od dnia 1 lipca 2013 r., do czasu jego wejścia w życie.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Decyzja Rady upoważniająca do rozpoczęcia negocjacji w celu dostosowania umów podpisanych lub zawartych przez Unię Europejską lub Unię Europejską i jej państwa członkowskie z państwem trzecim lub państwami trzecimi bądź z organizacją międzynarodową lub organizacjami międzynarodowymi, z uwagi na przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (dokument Rady 13351/12 LIMITED).

                     (2)
                  Decyzja Rady i Komisji 1999/491/WE, EWWiS, Euratom z dnia 12 maja 1999 r. w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony (Dz.U. L 196 z 28.7.1999, s. 48).

                     (3)
                  Decyzja Rady upoważniająca do rozpoczęcia negocjacji w celu dostosowania umów podpisanych lub zawartych przez Unię Europejską lub Unię Europejską i jej państwa członkowskie z państwem trzecim lub państwami trzecimi bądź z organizacją międzynarodową lub organizacjami międzynarodowymi, z uwagi na przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (dokument Rady 13351/12 LIMITED).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 3.8.2017
            COM(2017) 412 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku w sprawie decyzji Rady
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               PROTOKÓŁ
                  DO UMOWY O PARTNERSTWIE I WSPÓŁPRACY
                  USTANAWIAJĄCEJ PARTNERSTWO MIĘDZY WSPÓLNOTAMI EUROPEJSKIMI
                  I ICH PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI, Z JEDNEJ STRONY,
                  A REPUBLIKĄ KIRGISKĄ, Z DRUGIEJ STRONY,
                  W CELU UWZGLĘDNIENIA PRZYSTĄPIENIA
                  REPUBLIKI CHORWACJI DO UNII EUROPEJSKIEJ

               KRÓLESTWO BELGII,

               REPUBLIKA BUŁGARII,

               REPUBLIKA CZESKA,

               KRÓLESTWO DANII,

               REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

               REPUBLIKA ESTOŃSKA,

               IRLANDIA,

               REPUBLIKA GRECKA,

               KRÓLESTWO HISZPANII,

               REPUBLIKA FRANCUSKA,

               REPUBLIKA CHORWACJI,

               REPUBLIKA WŁOSKA,

               REPUBLIKA CYPRYJSKA,

               REPUBLIKA ŁOTEWSKA,

               REPUBLIKA LITEWSKA,

               WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,

               WĘGRY,

               REPUBLIKA MALTY,

               KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

               REPUBLIKA AUSTRII,

               RZECZPOSPOLITA POLSKA,

               REPUBLIKA PORTUGALSKA,

               RUMUNIA,

               REPUBLIKA SŁOWENII,

               REPUBLIKA SŁOWACKA,

               REPUBLIKA FINLANDII,

               KRÓLESTWO SZWECJI,

               ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ

               Umawiające się Strony Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, zwane dalej „państwami członkowskimi”,

               UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”, oraz

               EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ,

                  z jednej strony,

               ORAZ

               REPUBLIKA KIRGISKA,

                  z drugiej strony,

               zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,

                  BIORĄC POD UWAGĘ, ŻE w dniu 9 lutego 1995 r. w Brukseli podpisano Umowę o Partnerstwie i Współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Republiką Kirgiską, zwaną dalej „Umową”;

               BIORĄC POD UWAGĘ, ŻE w dniu 9 grudnia 2011 r. w Brukseli podpisano Traktat dotyczący przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej;

               BIORĄC POD UWAGĘ, ŻE zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Chorwacji oraz dostosowań w Traktacie o Unii Europejskiej, Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, włączenie Republiki Chorwacji do Umowy uzgadnia się przez zawarcie protokołu do Umowy;

               UWZGLĘDNIAJĄC przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej dnia 1 lipca 2013 r.,

               UZGADNIAJĄ, co następuje:

               ARTYKUŁ 1

               Republika Chorwacji niniejszym przystępuje jako strona do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Republiką Kirgiską. Republika Chorwacji przyjmuje także i uwzględnia, podobnie jak pozostałe państwa członkowskie Unii Europejskiej, teksty Umowy oraz wspólnych deklaracji, deklaracji i wymian listów załączonych do aktu końcowego podpisanego w tym samym dniu.

               ARTYKUŁ 2

               W odpowiednim czasie po podpisaniu niniejszego Protokołu Unia przekazuje państwom członkowskim oraz Republice Kirgiskiej chorwacką wersję językową Umowy. Z zastrzeżeniem wejścia w życie niniejszego Protokołu wersja językowa, o której mowa w zdaniu pierwszym niniejszego artykułu, staje się na równi autentyczna co wersje Umowy w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim, kirgiskim i rosyjskim.

               ARTYKUŁ 3

               Niniejszy Protokół stanowi integralną część Umowy.

               ARTYKUŁ 4

               1.
                     Umawiające się Strony zatwierdzają niniejszy Protokół zgodnie ze swoimi wewnętrznymi procedurami. Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu. Akty zatwierdzenia składa się w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.

               2.
                     Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie złożenia ostatniego aktu zatwierdzenia.

               3.
                     Do czasu wejścia w życie niniejszego Protokołu będzie on stosowany tymczasowo z mocą od dnia 1 lipca 2013 r.

               ARTYKUŁ 5

               Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim, włoskim, kirgiskim i rosyjskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

               W DOWÓD CZEGO, niżej podpisani pełnomocnicy, należycie w tym celu umocowani

               podpisali niniejszy Protokół.

               Sporządzono w […] dnia […] r.

               W IMIENIU UNII EUROPEJSKIEJ, EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY ENERGII ATOMOWEJ I PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

               W IMIENIU REPUBLIKI KIRGISKIEJ


Ważna informacja prawna

|

52009PC0254

Wniosek decyzja Rady w sprawie Europejskiego Roku Wolontariatu (2011 r.) {SEC(2009)725}  /* COM/2009/0254 końcowy - CNS 2009/0072 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 3.6.2009KOM(2009) 254 wersja ostateczna2009/0072 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie Europejskiego Roku Wolontariatu (2011 r.) {SEC(2009)725}UZASADNIENIE1. WprowadzenieWolontariat jest podstawowym środkiem wyrazu aktywności obywatelskiej oraz demokracji, gdyż pozwala realizować w praktyce takie wartości europejskie jak solidarność i niedyskryminacja oraz przyczynia się do harmonijnego rozwoju naszych społeczeństw. Odgrywa on istotną rolę w tak różnorodnych obszarach jak edukacja, młodzież, kultura, sport, środowisko naturalne, zdrowie, opieka społeczna, ochrona konsumentów, pomoc humanitarna, polityka rozwoju, badania naukowe, równość szans czy stosunki zewnętrzne. Wolontariat oferuje zarazem prawdziwą możliwość uczenia się, gdyż zaangażowanie w pracę wolontariacką pozwala obywatelom opanować nowe umiejętności i potęguje ich poczucie przynależności do społeczeństwa.Korzyść z wolontariatu jest podwójna: dzięki osiąganym wynikom oraz więziom solidarności, które tworzy, wolontariat wpływa na spójność społeczną społeczeństwa a jednocześnie pomaga samym wolontariuszom, kształtując ich umiejętności oraz stymulując ich rozwój osobisty. Odgrywając tę podwójną rolę, wolontariat wnosi istotny wkład w agendę społeczną UE, która ma za zadanie stworzyć więcej szans dla obywateli UE, poprawić dostęp do usług wysokiej jakości i dać wyraz solidarności z osobami poszkodowanymi z powodu zachodzących zmian. W trudnej sytuacji gospodarczej dla Unii Europejskiej jeszcze większe znaczenie ma uznanie wartości wolontariatu. Z punktu widzenia sytuacji międzynarodowej wolontariat jest ponadto wyrazem solidarności z krajami rozwijającymi się oraz uznaniem współzależności wszystkich społeczności w coraz bardziej zglobalizowanym świecie.Wolontariat, często oparty na członkostwie w organizacjach społeczeństwa obywatelskiego, ma w Europie silnie zakorzenione tradycje. W ciągu ostatnich dziesięcioleci charakter aktywności obywatelskiej uległ znacznej zmianie, w miarę jak społeczeństwa ewoluowały w stronę większego indywidualizmu i kładły nacisk na takie wartości jak samodzielność i wyrażanie siebie. Stanowi to wyzwanie dla wolontariatu, gdyż musi on teraz dostosować się do nowych rodzajów i form aktywności, często charakteryzujących się wybiórczym i krótkoterminowym zaangażowaniem. Na szczeblu krajowym państwa członkowskie i inne zainteresowane strony muszą unowocześnić swoje strategie i infrastrukturę, aby umożliwić większej liczbie osób angażowanie się w wolontariat na różne sposoby i na różnych etapach ich życia. Istnieje potrzeba rozwoju wolontariatu pracowniczego, znalezienia nowych sposobów zaangażowania młodych ludzi oraz wykorzystania potencjału osób starszych.W ramach Europejskiego Roku Wolontariatu czynione będą starania na rzecz propagowania pogłębionego i bardziej zorganizowanego dialogu oraz na rzecz wymiany dobrych praktyk w tych kwestiach między władzami a innymi zainteresowanymi stronami w państwach członkowskich. Przyczyni się to do poprawy warunków dla wolontariatu w Unii Europejskiej.2. Europejski Rok Wolontariatu2.1. Wyzwania i szanseKażde państwo członkowskie UE może pochwalić się dużą różnorodnością tradycji wolontariatu, aspektów jego postrzegania, kultury oraz regulujących go ram prawnych. Pomimo różnic w sytuacji wolontariatu w różnych krajach, ludzie w całej Europie angażują się w działalność wolontariacką zasadniczo z tych samych pobudek oraz z powodu tych samych wartości, na których jest ona oparta. Ważne jest dla nich, aby pomagać innym, a wypływające z takiej postawy korzyści dla społeczeństwa są oczywiste. Działania wolontariackie przyczyniają się do zmniejszenia rasizmu i uprzedzeń oraz do dialogu międzykulturowego i dialogu między religiami. W wolontariat angażują się ludzie bez względu na wiek, stąd jego potencjał do wzmacniania solidarności międzypokoleniowej. Wolontariat może sprzyjać aktywnemu udziałowi młodych ludzi w społeczeństwie. Oferuje on również wiele możliwości w zakresie propagowania aktywności osób starszych oraz reagowania na kwestie związane ze zmianami demograficznymi, gdyż stwarza pole do wykorzystania doświadczenia starszych osób na korzyść społeczeństwa.Zainteresowane wspieraniem wolontariatu są przedsiębiorstwa, często w ramach strategii w zakresie społecznej odpowiedzialności biznesu. Wymiar dydaktyczny wolontariatu oraz umiejętności, jakie rozwija, przyczyniają się do poprawy szans wolontariuszy na rynku pracy. Pomagając bezrobotnym uniknąć marginalizacji, wzbogacając ich profil osób poszukujących pracy oraz ułatwiając im powrót na rynek pracy, wolontariat może być również sposobem na aktywne zaangażowanie się w okresie bezrobocia. Ma to szczególne znaczenie teraz, kiedy przedsiębiorstwa stawiają czoła konsekwencjom obecnego kryzysu gospodarczego.Jednak zmiany w społeczeństwie pociągają za sobą zmiany w wymaganiach wobec ludzi, jeśli chodzi o edukację, pracę oraz czas, który mogą poświęcać swoim rodzinom i rozrywce. Zmiany te mają wpływ na to, ile czasu dana osoba może poświęcić na wolontariat, kiedy i w jaki sposób chce się zaangażować w taką działalność oraz jakie są jej oczekiwania wobec organizacji, którym jest chętna pomóc. Właściwe organy i organizacje społeczeństwa obywatelskiego we wszystkich państwach członkowskich stoją, w różnym stopniu, przed tymi samymi wyzwaniami – jak zachęcić więcej osób do udziału w wolontariacie, jak ułatwić to zaangażowanie oraz jak zapewnić odpowiednie normy dla prowadzonych działań. Należy wprowadzić odpowiednie środki zachęcające dla osób prywatnych i dla przedsiębiorstw oraz znaleźć właściwą równowagę między dążeniem do większego stopnia profesjonalizmu a zachowaniem niezależności i elastyczności, które są charakterystycznymi zaletami tego sektora. We wszystkich państwach członkowskich istnieją rzeczywiste przeszkody w realizacji potencjalnie pozytywnego wpływu wolontariatu, takie jak brak wiedzy, informacji oraz systemów wspierających (np. szkoleń), zniechęcające przepisy prawne, ograniczone programy wymiany międzynarodowej oraz brak statusu prawnego.Europejskie organizacje wolontariuszy są świadome faktu, że umiejętności i kwalifikacje wolontariuszy nie zawsze odpowiadają potrzebom krajów rozwijających się. Tam jednak, gdzie zadbano o dopasowanie umiejętności i doświadczenia wolontariuszy do potrzeb rozwoju danej grupy lub społeczności, wolontariusze są często w stanie znacznie przyczynić się do polepszenia jakości życia danej społeczności lub do otwarcia jej na nowe możliwości w coraz bardziej zglobalizowanym świecie.Potencjał wolontariatu wciąż nie jest w pełni wykorzystywany. Chociaż w wolontariat aktywnie angażuje się trzech na dziesięciu Europejczyków, to prawie osiem na dziesięć osób deklaruje, że pomoc innym jest ważną częścią ich życia. Różnica między faktycznymi a potencjalnymi wolontariuszami jest jeszcze bardziej widoczna wśród młodych ludzi: chociaż tylko 16 % młodych Europejczyków bierze udział w działaniach wolontariackich, prawie trzy na cztery osoby opowiadają się za wprowadzaniem większej liczby programów zachęcających do pracy wolontariackiej. Spore różnice między krajami potwierdzają zarówno potrzebę wzajemnego uczenia się, jak i jego potencjał. Prawdziwy potencjał można również uwolnić przez zwiększenie mobilności wolontariuszy w Unii Europejskiej.Dlatego należy ułatwić ogólnoeuropejskie partnerskie uczenie się oraz szerzenie wiedzy w celu zwiększenia profesjonalizacji sektora, tak aby państwa członkowskie i społeczeństwo obywatelskie mogły lepiej sprostać wyżej wymienionym wyzwaniom. Pomoże to uwolnić potencjał wolontariatu w Europie i przyspieszyć realizację celów społecznych Unii Europejskiej.2.2. Cele i działaniaZgodnie z odnowioną agendą społeczną UE ogólnym celem Europejskiego Roku będzie zachęcenie państw członkowskich, organów lokalnych i regionalnych oraz społeczeństwa obywatelskiego do podejmowania wysiłków na rzecz stworzenia warunków sprzyjających wolontariatowi w Unii Europejskiej oraz wspieranie tych wysiłków (zwłaszcza poprzez wymianę doświadczeń i dobrych praktyk). Proponowane są cztery cele:1.  Tworzenie sprzyjającego otoczenia dla wolontariatu w UE – aby umocnić wolontariat jako element promowania aktywności obywatelskiej oraz działań międzyludzkich w kontekście UE;2.  Mobilizacja organizacji wolontariuszy i poprawa jakości wolontariatu – aby ułatwić wolontariat i zachęcić do łączenia się w sieci współpracy, do mobilności, współpracy i synergii między organizacjami wolontariuszy i innymi sektorami w kontekście UE;3.  Wynagradzanie i uznawanie działań wolontariackich – aby popierać odpowiednie środki motywujące osoby prywatne, przedsiębiorstwa i organizacje wspomagające wolontariuszy oraz doprowadzić do lepszego systematycznego postrzegania wolontariatu przez osoby odpowiedzialne za wyznaczanie kierunku polityki i organizacje społeczeństwa obywatelskiego oraz powszechniejszego uznawania przez pracodawców umiejętności i kompetencji rozwiniętych podczas wolontariatu.4.  Szerzenie wiedzy o wartości i znaczeniu wolontariatu – aby poprawić ogólny stan wiedzy o znaczeniu wolontariatu jako środka wyrazu aktywności obywatelskiej oraz przykładu działań międzyludzkich, który ma wkład w kwestie będące przedmiotem wspólnego zainteresowania wszystkich państw członkowskich, takie jak harmonijny rozwój społeczeństwa i spójność gospodarcza.Zgodnie z tymi celami działania podejmowane podczas Europejskiego Roku skupiać się będą na szczeblu europejskim na wymianie dobrych praktyk, środkach komunikacji i działaniach przyczyniających się do szerzenia wiedzy, takich jak wydarzenia medialne angażujące wszystkie zainteresowane strony. Podobne działania będą prowadzone w państwach członkowskich przez krajowe struktury koordynujące. Ważnym aspektem będzie zmobilizowanie organizacji wolontariuszy i innych zainteresowanych stron do inicjowania programów i ich kontynuacji w trakcie Europejskiego Roku.Wolontariat jest podstawowym elementem wielu programów wspólnotowych, które głównie promują mobilność wolontariuszy. Są to na przykład program „Młodzież w działaniu” (zwłaszcza przez wolontariat europejski), „Uczenie się przez całe życie” i „Europa dla obywateli”. Organizacje działające w tym sektorze otrzymują również pomoc ze strony UE przyznawaną w zakresie pomocy humanitarnej, polityki rozwoju, praw człowieka, zdrowia, środowiska naturalnego i ochrony konsumentów. Niniejszy wniosek opiera się na wysiłkach mobilizacji dokonanych w ramach innych programów UE, które będą istotnymi narzędziami realizacji Europejskiego Roku. Programy w zakresie komunikacji oraz programy szerzące wiedzę będą podczas Europejskiego Roku uzupełniane masą krytyczną konkretnych projektów związanych z wolontariatem w wielu sektorach. Wszystkie te projekty (oraz wspierające je programy) zyskają dodatkową widoczność dzięki oznakowaniu „Europejski Rok Wolontariatu” oraz szerokiej kampanii szerzenia wiedzy.3. KonsultacjeOd pewnego czasu Komisja zastanawiała się, w jaki sposób Europa mogłaby odgrywać większą rolę w zakresie wolontariatu. Wolontariat europejski powstał w 1996 r. Od 2002 r. wolontariat stał się podstawowym aspektem polityki dotyczącej młodzieży oraz jednym z uzgodnionych wspólnych celów otwartej metody koordynacji polityki w tym zakresie. W kwietniu 2006 r. Komisja zasięgnęła również opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie przyszłego kierunku rozwoju wolontariatu. W swojej opinii z grudnia 2006 r.[1] Komitet zalecił podejmowanie na szczeblu europejskim działań służących rozpowszechnianiu informacji o znaczeniu wolontariatu. Pomysł ten zyskał szerokie poparcie głównych zainteresowanych stron oraz Parlamentu Europejskiego, który przyjął w tym celu pod koniec lipca 2008 r. rezolucję[2], wzywającą do ustanowienia roku 2011 Europejskim Rokiem Wolontariatu.Komisja prowadziła regularne, otwarte i przejrzyste rozmowy z głównymi zainteresowanymi stronami w sprawie tej inicjatywy. Wiele z przeprowadzonych ostatnio konsultacji obejmowało również kwestie związane z wolontariatem:-  konsultacje związane z obecnymi programami Komisji dotyczącymi aktywnej postawy obywatelskiej, młodzieży, kultury oraz uczenia się przez całe życie (kształcenie i szkolenie),-  proces konsultacji prowadzonych jesienią 2008 r. jako część przygotowań do nowych ram europejskich dotyczących współpracy w zakresie polityki dotyczącej młodzieży.Wyniki konsultacji wskazują, iż wniosek w sprawie Europejskiego Roku Wolontariatu zostałby przyjęty z zadowoleniem przez wszystkie zainteresowane strony. Podkreśliły one potencjał ustanowienia takiego Europejskiego Roku z punktu widzenia komunikacji i mobilizacji oraz dostarczyły pożytecznych sugestii odnośnie do celu i projektu inicjatywy. Wyniki dyskusji zostały wykorzystane do określenia celów i działań Europejskiego Roku. W okresie przygotowań do Europejskiego Roku duża grupa zainteresowanych stron będzie miała okazję wnieść swój wkład w projekt i jego przygotowanie.4. Stosowność proponowanego instrumentu, zasada pomocniczości oraz wartość dodana zaangażowania UEUnia Europejska ma ograniczone kompetencje w zakresie wolontariatu i jej działanie nie powinno wykraczać poza wspieranie wysiłków państw członkowskich. Europejski Rok Wolontariatu, organizowany z poszanowaniem zasady pomocniczości, stanowi odpowiednią odpowiedź na wyżej wymienione wyzwania.Wymiana informacji i rozpowszechnianie wiedzy o możliwościach lepszego wykorzystania wolontariatu jako sposobu aktywności obywatelskiej pomogą UE w osiągnięciu jej celów, takich jak podniesienie standardu i jakości życia, przyczynienie się do zwiększenia zatrudnienia oraz poprawa spójności społecznej i zwalczanie wykluczenia społecznego.Aby osiągnąć te cele oraz wymienione wcześniej cele Wspólnoty, należy podjąć spójne środki angażujące osoby ze wszystkich grup wiekowych oraz odzwierciedlające wieloaspektowy charakter wolontariatu, wykraczający poza wymiar edukacji czy włączenia społecznego. Traktat nie przewiduje jednak wyraźnie kompetencji do działania w tym zakresie. Komisja proponuje zatem oprzeć Europejski Rok Wolontariatu na art. 308 Traktatu, zgodnie z którym Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może podjąć właściwe działania.Realizacja Europejskiego Roku odbywać się będzie w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, Parlamentem Europejskim, Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, Komitetem Regionów oraz organizacjami społeczeństwa obywatelskiego różnych szczebli.Cele niniejszego wniosku nie mogą być osiągnięte w dostatecznym stopniu wyłącznie w drodze działania państw członkowskich, ponieważ samodzielne działania krajowe byłyby pozbawione korzyści wynikających z wymiany doświadczeń i dobrych praktyk pomiędzy państwami członkowskimi w wymiarze europejskim. Koordynacja na szczeblu UE nadaje taki europejski wymiar oraz pomaga zwiększyć znaczenie Europejskiego Roku pod względem rozpowszechniania wiedzy, widoczności oraz transnarodowej wymiany pomysłów i dobrych praktyk.Europejski Rok Wolontariatu może stymulować debaty polityczne, zachęcać organizacje wspierające wolontariuszy do partnerskiego uczenia się oraz zwiększać wymianę dobrych praktyk między państwami członkowskimi, aby stworzyć warunki sprzyjające wolontariatowi, w których chęciom osób do zaangażowania się w działalność wolontariacką odpowiadają lepsze i łatwiej dostępne możliwości.Dzięki Europejskiemu Rokowi zwiększy się wiedza na temat znaczenia wolontariatu dla umacniania spójności społecznej i poprawią się szanse wolontariuszy na rynku pracy. Pod tym względem Rok ten oferuje rozwiązanie problemów, z jakimi borykają się wszystkie państwa członkowskie. Będzie on potęgował poczucie przynależności obywateli do społeczeństwa oraz ich zaangażowanie na rzecz społeczeństwa na wszystkich szczeblach – lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim. Przez transnarodową wymianę pomysłów oraz współpracę Europejski Rok podkreśli więź między zaangażowaniem w wolontariat na szczeblu lokalnym a znaczeniem wolontariatu w szerszym, europejskim kontekście.Uczestnictwo w Europejskim Roku zapewni wolontariuszom, organizacjom wolontariuszy i pozostałym zainteresowanym stronom na szczeblach lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim większy wpływ oraz szersze uznanie dla ich wysiłków. Dzięki krytycznej masie wydarzeń organizowanych w ciągu Europejskiego Roku będzie mógł zwiększyć się wpływ istniejących polityk na wolontariat.5. Budżet i realizacjaKomisja wykona niniejszą decyzję na szczeblu wspólnotowym. Państwa członkowskie intensywnie zaangażują się w realizację Europejskiego Roku za pośrednictwem krajowych organów koordynacyjnych, które będą współfinansowane ze środków wspólnotowych. Komisja zwoływać będzie spotkania koordynatorów krajowych celem koordynacji realizacji Europejskiego Roku. Z powodu ograniczonego budżetu decyzja nie przewiduje powołania formalnego komitetu zaangażowanego w prace nad realizacją.Na szczeblu wspólnotowym w działania związane z Europejskim Rokiem zaangażują się Parlament Europejski, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny oraz Komitet Regionów.Budżet dla Europejskiego Roku 2011 wynosił będzie 6 000 000 EUR. Komisja zaproponowała ponadto w ramach wstępnego projektu budżetu na 2010 r. 2 000 000 EUR, na przeprowadzenie prac przygotowawczych.2009/0072 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie Europejskiego Roku Wolontariatu (2011 r.)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,uwzględniając wniosek Komisji[3],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Wspólnota i państwa członkowskie dążą do promocji rozwoju zasobów ludzkich, aby zwiększać poziom zatrudnienia oraz zwalczać wykluczenie społeczne.(2) Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. q) Traktatu Wspólnota przyczynia się do osiągnięcia wysokiej jakości edukacji i kształcenia zawodowego.(3) Wolontariat stanowi jedną z form uczenia się pozaformalnego, która umożliwia rozwój umiejętności i kompetencji zawodowych oraz stanowi rodzaj aktywności obywatelskiej. Działania prowadzone przez wolontariuszy w każdym przedziale wiekowym mają kluczowe znaczenie dla rozwoju demokracji, będącej jedną z podstawowych zasad Unii Europejskiej, oraz przyczyniają się do rozwoju zasobów ludzkich oraz do spójności społecznej.(4) W społeczeństwach zmieniających się w szybkim tempie istnieje potrzeba zapewnienia skuteczności infrastruktury wspomagającej wolontariuszy, aby umożliwić większej liczbie osób zaangażowanie się w działania wolontariackie. Dlatego tak ważne jest, aby wspomagać partnerskie uczenie się i wymianę dobrych praktyk na szczeblu Wspólnoty.(5) W 1997 r. konferencja międzyrządowa przyjęła deklarację 38 w sprawie wolontariatu[5], załączoną do ostatecznej wersji traktatu z Amsterdamu, w której uznaje się istotny wkład wolontariatu w rozwijanie solidarności społecznej.(6) W komunikacie z czerwca 1997 r. w sprawie promowania roli organizacji i fundacji wolontariackich w Europie[6] Komisja podkreśliła trzy aspekty działania takich organizacji i fundacji: aspekt gospodarczy – tworzenie miejsc pracy, aspekt społeczny – pomoc w definiowaniu polityk społecznych i tym samym przyczynianie się do postępu społecznego oraz aspekt polityczny – wspieranie demokracji, obywatelstwa i aktywności obywatelskiej.(7) W następstwie opublikowania białej księgi na temat młodzieży z 2001 r.[7] wolontariat został uznany w 2002 r. przez państwa członkowskie za kluczowy aspekt polityki dotyczącej młodzieży. Państwa członkowskie uzgodniły wspólne cele działań wolontariackich młodych ludzi w ramach otwartej metody koordynacji w zakresie młodzieży[8].(8) W grudniu 2006 r. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wezwał Komisję Europejską do „ogłoszenia Roku Wolontariusza, następnie do jak najszybszego opublikowania białej księgi na temat działalności wolontariackiej i aktywnego obywatelstwa w Europie”[9].(9) W marcu 2008 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie roli wolontariatu w kształtowaniu spójności gospodarczej i społecznej, w której zachęcił państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do uznania znaczenia wolontariatu dla promowania spójności społecznej i gospodarczej[10].(10) W lipcu 2008 r. Parlament Europejski przyjął oświadczenie pisemne wzywające do ogłoszenia roku 2011 Europejskim Rokiem Wolontariatu[11].(11) Dnia 20 listopada 2008 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie mobilności młodych wolontariuszy w Europie, które dąży do zwiększenia transgranicznego wolontariatu wśród młodych ludzi w UE[12].(12) Wolontariat stanowi przedmiot wielu programów wspólnotowych promujących mobilność wolontariuszy, takich jak wolontariat europejski w programie „Młodzież w działaniu”, programy „Uczenie się przez całe życie” i „Europa dla obywateli”.(13) W całej Europie istnieje bardzo wiele różnych działań wolontariackich, które należy zachować i dalej rozwijać.(14) Wolontariat może przyczyniać się do harmonijnego rozwoju europejskich społeczeństw. Wolontariat stanowi jedną z form uczenia się pozaformalnego, pomaga rozwijać umiejętności i kompetencje zawodowe, przyczynia się do zwiększenia szans wolontariuszy na rynku pracy oraz do wzmocnienia poczucia solidarności. Rozwija również umiejętności społeczne, ułatwia integrację w społeczeństwie i sprzyja aktywności obywatelskiej.(15) Pomimo tego potencjał wolontariatu wciąż nie jest w pełni wykorzystywany. Europejski Rok Wolontariatu będzie okazją, aby wykazać, w kontekście europejskim, że wolontariat wzmaga aktywność obywatelską. Może on pomóc wspierać poczucie przynależności obywateli do społeczeństwa oraz ich zaangażowanie na rzecz społeczeństwa na wszystkich szczeblach – lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim.(16) W roku 2011 przypada 10 rocznica Międzynarodowego Roku Wolontariusza ONZ, zorganizowanego w 2001 r.(17) Niniejsza decyzja ustanawia kopertę finansową, która ma stanowić podstawowy punkt odniesienia dla władzy budżetowej, w rozumieniu pkt 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami[13].(18) Cele proponowanego Europejskiego Roku nie mogą zostać w pełni osiągnięte na szczeblu państw członkowskich z uwagi na potrzebę transnarodowej wymiany informacji i upowszechniania najlepszych wzorców w całej Wspólnocie, i dlatego mogą, ze względu na skalę proponowanych działań, zostać lepiej zrealizowane na szczeblu Wspólnoty. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w art. 5 Traktatu WE, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1PrzedmiotRok 2011 ogłasza się „Europejskim Rokiem Wolontariatu” (zwanym dalej „Europejskim Rokiem”).Artykuł 2CeleOgólnym celem Europejskiego Roku jest zachęcenie państw członkowskich, organów lokalnych i regionalnych oraz społeczeństwa obywatelskiego do podejmowania wysiłków na rzecz stworzenia warunków sprzyjających wolontariatowi w Unii Europejskiej oraz wspieranie tych wysiłków – zwłaszcza poprzez wymianę doświadczeń i dobrych praktyk.Cele Europejskiego Roku są następujące:1. Tworzenie sprzyjającego otoczenia dla wolontariatu w UE – aby umocnić wolontariat jako element promowania aktywności obywatelskiej oraz działań międzyludzkich w kontekście UE.2. Mobilizacja organizacji wolontariuszy i poprawa jakości wolontariatu – aby ułatwić angażowanie się w wolontariat i zachęcić do łączenia się w sieci współpracy, do mobilności, współpracy i synergii między organizacjami wolontariuszy i innymi sektorami w kontekście UE.3. Wynagradzanie i uznawanie działań wolontariackich – aby popierać odpowiednie środki motywujące jednostki, przedsiębiorstwa i organizacje wspomagające wolontariuszy oraz doprowadzić do lepszego systematycznego postrzegania wolontariatu na szczeblu UE i państw członkowskich przez osoby odpowiedzialne za wyznaczanie kierunku polityki i organizacje społeczeństwa obywatelskiego oraz powszechniejszego uznawania przez pracodawców umiejętności i kompetencji rozwiniętych podczas wolontariatu.4. Szerzenie wiedzy o wartości i znaczeniu wolontariatu – aby poprawić ogólny stan wiedzy o znaczeniu wolontariatu jako środka wyrazu aktywności obywatelskiej, który ma wkład w kwestie będące przedmiotem wspólnego zainteresowania wszystkich państw członkowskich, takie jak harmonijny rozwój społeczeństwa i spójność gospodarcza.Artykuł 3Planowane działania1. Środki jakie należy podjąć do realizacji celów wymienionych w art. 2, obejmują następujące działania organizowane na szczeblu wspólnotowym, krajowym, regionalnym lub lokalnym, powiązane z celami Europejskiego Roku:-  wymianę doświadczeń i dobrych praktyk;-  rozpowszechnianie wyników i powiązanych analiz i badań;-  konferencje, wydarzenia i działania promujące debatę i zwiększające wiedzę o znaczeniu i wartości wolontariatu oraz wynagradzające wysiłki wolontariuszy;-  kampanie informacyjne i promocyjne upowszechniające główne przesłania Roku.2. Szczegółowy opis działań określonych w ust. 1 znajduje się w załączniku.Artykuł 4Współpraca z państwami członkowskimiKażde państwo członkowskie wyznacza organ odpowiedzialny za organizację jego uczestnictwa w Europejskim Roku (zwany dalej krajowym organem koordynującym), a następnie powiadamia o tym Komisję w terminie miesiąca od przyjęcia niniejszej decyzji.Każde państwo członkowskie zapewnia, że wyżej wymieniony organ odpowiednio angażuje wiele zainteresowanych stron na szczeblach krajowym, regionalnym i lokalnym.Krajowy organ koordynujący jest odpowiedzialny za przygotowanie krajowego programu i krajowych działań oraz priorytetów Roku, zgodnie z celami wymienionymi w art. 2 oraz zgodnie ze szczegółowym opisem znajdującym się w załączniku.Artykuł 5Koordynacja na szczeblu wspólnotowym oraz realizacjaKomisja zwołuje spotkania koordynatorów krajowych w celu koordynacji realizacji Europejskiego Roku oraz w celu wymiany informacji na temat jego realizacji na szczeblu krajowym.Komisja zwołuje również spotkania przedstawicieli europejskich organizacji lub organów działających w zakresie wolontariatu oraz zainteresowanych stron w celu wspierania Komisji w realizacji Europejskiego Roku na szczeblu wspólnotowym.Komisja wykonuje niniejszą decyzję na szczeblu wspólnotowym.W działania związane z Europejskim Rokiem angażują się państwa członkowskie, Parlament Europejski, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny oraz Komitet Regionów.Artykuł 6Przepisy finansowe1. Określone w części A załącznika środki o zasięgu wspólnotowym są przedmiotem zamówienia publicznego lub otrzymują dotacje z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.2. Określone w części B załącznika środki o zasięgu wspólnotowym mogą otrzymywać dotacje z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.3. Komisja może przyznać dotację każdemu koordynatorowi krajowemu, jak przewiduje art. 4, zgodnie z procedurą, o której mowa w części C załącznika..Artykuł 7Budżet1. Budżet na wykonanie niniejszej decyzji w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2011 r. wynosi 6 000 000 EUR.2. Władza budżetowa zatwierdza kwotę rocznych środków w granicach określonych w ramach finansowych.Artykuł 8Współpraca międzynarodowaW celu realizacji działań w ramach Europejskiego Roku Komisja może nawiązać współpracę z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi, zwłaszcza z ONZ i Radą Europy, szczególnie dbając o nagłośnienie udziału UE.Artykuł 9Spójność i komplementarnośćKomisja wraz z państwami członkowskimi zapewnia zgodność środków przewidzianych w niniejszej decyzji z innymi działaniami i inicjatywami wspólnotowymi, krajowymi oraz regionalnymi, które są pomocne w osiągnięciu celów Europejskiego Roku.Artykuł 10Ochrona interesów finansowych Wspólnoty1. W przypadku realizacji działań finansowanych w ramach niniejszej decyzji Komisja czuwa, aby interesy finansowe Wspólnoty były chronione poprzez zastosowanie środków zapobiegających oszustwom finansowym, korupcji i jakimkolwiek innym działaniom niezgodnym z prawem, poprzez skuteczne kontrole oraz odzyskiwanie nienależnie wypłaconych kwot, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości poprzez zastosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich[14], rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami[15] oraz z rozporządzeniem nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)[16].2. W odniesieniu do działań Wspólnoty finansowanych na mocy niniejszej decyzji pojęcie nieprawidłowości, o którym mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95, oznacza każde naruszenie przepisów prawa wspólnotowego lub każde naruszenie zobowiązania umownego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które poprzez nieuzasadnioną pozycję wydatków przynosi lub mogłoby przynieść szkodę budżetowi Wspólnot lub budżetom zarządzanym przez Wspólnoty.3. Komisja obniża kwotę pomocy finansowej, zawiesza pomoc lub odzyskuje kwotę pomocy przyznanej na dane działanie, jeżeli stwierdzi nieprawidłowości, w szczególności postępowanie niezgodne z postanowieniami niniejszej decyzji, postanowieniami decyzji indywidualnej lub umowy dotyczącej przyznania danego wsparcia finansowego, lub jeżeli okaże się, że bez zgody Komisji działanie zostało istotnie zmienione w sposób, który jest niezgodny z jego charakterem lub warunkami jego realizacji.4. Jeżeli nie dotrzymano terminów lub jeżeli stan realizacji danego działania uzasadnia jedynie część udzielonego wsparcia, Komisja zwraca się do beneficjenta o przedstawienie uwag przed upływem określonego terminu. W przypadku gdy beneficjent nie udzieli satysfakcjonującej odpowiedzi, Komisja może anulować pozostałą pomoc finansową i zażądać zwrotu wypłaconych kwot.5. Wszelkie kwoty niesłusznie wypłacone są zwracane Komisji. Do wszelkich kwot, które nie zostaną zwrócone we właściwym czasie zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu finansowym, doliczone są odsetki.Artykuł 11Monitorowanie i ocenaDo dnia 31 grudnia 2012 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie w sprawie wykonania, wyników i ogólnej oceny działań przewidzianych w niniejszej decyzji.Artykuł 12Wejście w życieNiniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący[…]ZAŁĄCZNIKŚRODKI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3Zasadą przewodnią realizacji Europejskiego Roku Wolontariatu powinny być odpowiedzialność, pełna mobilizacja i aktywne zaangażowanie się społeczeństwa obywatelskiego i pozostałych zainteresowanych stron. Realizacja powinna ponadto opierać się na następujących środkach:A. BEZPOŚREDNIE DZIAŁANIA WSPÓLNOTOWEFinansowanie przyjmie ogólnie formę bezpośredniego zakupu towarów i usług w ramach istniejących kontraktów ramowych.1. Kampanie informacyjne i promocyjne obejmujące:-  wydarzenia medialne i fora wymiany doświadczeń i dobrych praktyk;-  konkursy z nagrodami i bez nagród;-  współpracę z sektorem prywatnym, nadawcami i innymi mediami jako partnerami w rozpowszechnianiu informacji na temat Europejskiego Roku Wolontariatu;-  opracowywanie dla mediów narzędzi i materiałów, których zadaniem jest wzbudzenie zainteresowania opinii publicznej i które dostępne będą na całym terytorium Wspólnoty;-  środki umożliwiające promowanie osiągniętych wyników oraz wzmocnienie widoczności programów, działań i inicjatyw wspólnotowych przyczyniających się do realizacji celów Europejskiego Roku Wolontariatu;-  uruchomienie internetowego portalu informacyjnego na stronie Europa, zawierającego stronę dla realizatorów projektów związanych z wolontariatem, pozwalającą im zorientować się w różnych programach i inicjatywach wspólnotowych.2. Inne inicjatywy:- sondaże i badania na skalę wspólnotową, mające ocenić przygotowania, skuteczność, wpływ oraz długoterminowe monitorowanie Europejskiego Roku Wolontariatu oraz zdać z nich sprawę.B. WSPÓŁFINANSOWANIE DZIAŁAŃ WSPÓLNOTYWydarzenia medialne na skalę europejską, dążące do zwiększenia wiedzy o celach Europejskiego Roku Wolontariatu, w miarę możliwości organizowane we współpracy z państwami sprawującymi prezydencję w 2011 r., mogą otrzymać dotację Wspólnoty do wysokości 80 % całkowitych kosztów.C. WSPÓŁFINANSOWANIE DZIAŁAŃ KRAJOWYCHKażdy krajowy koordynator przedstawi jeden wniosek o finansowanie wspólnotowe. Wniosek o przyznanie dotacji zawiera opis programu prac koordynatora lub działań mających otrzymać finansowanie i promować Europejski Rok. Do wniosku o dotację powinien zostać dołączony szczegółowy budżet określający całkowite koszty proponowanych działań lub programu prac oraz kwotę i źródła współfinansowania. Dotacja wspólnotowa może pokryć do 80 % całkowitych kosztów.Komisja określi przybliżone kwoty dostępne w postaci dotacji dla każdego koordynatora krajowego oraz ostateczny termin składania wniosków. Kryteria powinny uwzględniać liczbę ludności, koszt życia oraz określoną sumę na każde państwo członkowskie, aby zagwarantować minimalny poziom działań.Ostatecznie przyznane kwoty powinny być określone na podstawie indywidualnych wniosków o przyznanie dotacji przedłożonych przez krajowy organ koordynujący. Maksymalny udział Wspólnoty w finansowaniu wynosi 80 % całkowitych kosztów kwalifikowalnych.Programy prac lub działania powinny obejmować:a) spotkania i wydarzenia związane z celami Europejskiego Roku, w tym krajowe wydarzenia inauguracyjne i propagujące Europejski Rok, mające efekt stymulujący i oferujące otwarte miejsce do dyskusji na temat konkretnych działań;b) seminaria na szczeblach krajowym, regionalnym i lokalnym umożliwiające wzajemne uczenie się;c) kampanie informacyjne, edukacyjne i promocyjne na szczeblach krajowym, regionalnym i lokalnym, obejmujące organizację nagród i konkursów;d) współpracę z mediami.D. DZIAŁANIA NIEOBJĘTE ŻADNĄ WSPÓLNOTOWĄ POMOCĄ FINANSOWĄWspólnota udzieli inicjatywom organizacji publicznych lub prywatnych niefinansowego wsparcia (np. pisemnej zgody na wykorzystanie specjalnie opracowanego logo Europejskiego Roku oraz innych materiałów dotyczących Europejskiego Roku Wolontariatu), jeśli zagwarantują one Komisji, iż realizacja tych inicjatyw nastąpi w ciągu 2011 r. oraz iż w istotny sposób przyczyniają się one do realizacji celów Europejskiego Roku Wolontariatu.  OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI1. TYTUŁ WNIOSKU:Europejski Rok Wolontariatu2. STRUKTURA ABM/ABBDziedzina polityki: Edukacja i KulturaDziałanie: Europejski Rok Wolontariatu3. POZYCJE W BUDŻECIE3.1. Pozycje w budżecie (pozycje operacyjne i powiązane pozycje pomocy technicznej i administracyjnej (dawniej pozycje B.A)), wraz z treścią:15 06 113.2. Czas trwania działania i wpływu finansowego:01.01.2011 – 31.12.20113.3. Informacje budżetowe:Pozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkłady krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |15 06 11 | Nieobowiązkowe | Zróżnicowane[17]/ | TAK | NIE | NIE | [3B] |4. ZESTAWIENIE ZASOBÓW4.1. Zasoby finansowe4.1.1. Zestawienie środków na zobowiązania (CA) i środków na płatności (PA)mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rodzaj wydatków | Sekcja nr | Rok 2011 | 2012 | n + 2 | n + 3 | n + 4 | n + 5 i później | Razem |Wydatki operacyjne[18] |Środki na zobowiązania (CA) | 8.1. | a | 6,000 | 6,000 |Środki na płatności (PA) | b | 4,000 | 2,000 | 6,000 |Wydatki administracyjne w ramach kwoty referencyjnej[19] |Pomoc techniczna i administracyjna (NDA) | 8.2.4. | c |KWOTA REFERENCYJNA OGÓŁEM |Środki na zobowiązania | a+c | 6,000 | 6,000 |Środki na płatności | b+c | 4,000 | 2,000 | 6,000 |Wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej[20] |Wydatki na zasoby ludzkie i powiązane wydatki (NDA) | 8.2.5. | d | 0,674 | 0,186 | 0,860 |Wydatki administracyjne, inne niż koszty zasobów ludzkich i powiązane koszty, nieuwzględnione w kwocie referencyjnej (NDA) | 8.2.6. | e | 0,106 | 0,019 | 0,125 |Indykatywne koszty finansowe interwencji ogółem[21] |OGÓŁEM CA, w tym koszty zasobów ludzkich | a+c+d+e | 6,780 | 0,205 | 6,985 |OGÓŁEM PA, w tym koszty zasobów ludzkich | b+c+d+e | 4,780 | 2,205 | 6,985 |Szczegółowe informacje dotyczące współfinansowaniaJeżeli wniosek przewiduje współfinansowanie przez państwa członkowskie lub inne organy (należy określić które), w poniższej tabeli należy przedstawić szacowany poziom współfinansowania (można dodać kolejne rubryki, jeżeli współfinansowanie mają zapewniać różne organy):mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Organ współfinansujący | Rok 2011 | Rok 2012 | n + 2 | n + 3 | n + 4 | n + 5 i później | Razem |Państwa członkowskie | f | 0,675 | 0,000 | 0,675 |OGÓŁEM CA, w tym współfinansowanie | a+c+d+e+f | 7,455 | 0,205 | 7,660 |4.1.2. Zgodność z programowaniem finansowymX Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym.( Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w perspektywie finansowej.( Wniosek może wymagać zastosowania postanowień porozumienia międzyinstytucjonalnego[22] (tj. instrumentu elastyczności lub zmiany perspektywy finansowej).4.1.3. Wpływ finansowy na dochodyX Wniosek nie ma wpływu finansowego na dochody.( Wniosek ma następujący wpływ finansowy na dochody:4.2. Zasoby ludzkie w przeliczeniu na pełne etaty (w tym urzędnicy, pracownicy zatrudnieni na czas określony i personel zewnętrzny) – szczegółowe informacje w pkt 8.2.1.Zapotrzebowanie na dany rok | 2011 | 2012 | n + 3 | n + 4 | n + 5 i później |Zasoby ludzkie ogółem | 6 | 2 |5. OPIS I CELE5.1. Potrzeba, która ma zostać zaspokojona w perspektywie krótko- lub długoterminowejWolontariat może się potencjalnie przyczynić do harmonijnego rozwoju społeczeństw europejskich, ponieważ jest on częstą formą aktywności obywatelskiej.W Europie istnieje silna tradycja wolontariatu, oparta często na przynależności do organizacji społeczeństwa obywatelskiego. W ciągu minionych dziesięcioleci aktywność obywatelska uległa istotnym zmianom wraz z nasilającymi się tendencjami indywidualistycznymi w społeczeństwach. Zjawisko to stanowi wyzwanie dla wolontariatu, ponieważ sektor ten musi się obecnie dostosować do nowych typów i form aktywności.5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Wspólnoty i spójność wniosku z innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia.Cele Europejskiego Roku Wolontariatu nie mogą być osiągnięte w wystarczającym stopniu wyłącznie w drodze działania państw członkowskich, ponieważ działania jedynie na poziomie krajowym byłyby pozbawione korzyści wynikających z wymiany doświadczeń i wzorców pomiędzy państwami członkowskimi w wymiarze europejskim, służącej promowaniu wolontariatu.Europejski Rok Wolontariatu stanowić będzie okazję do mobilizacji w roku 2011 odpowiednich wspólnotowych programów i działań, takich jak „Europa dla obywateli”, „Młodzież dla Europy”, „Uczenie się przez całe życie” i inne w celu zwiększenia ogólnej widoczności i skutków tych działań w ramach przedmiotowego roku. Umożliwi to promowanie spójnego obrazu wielorakich projektów wspólnotowych w dziedzinie wolontariatu zarówno w obrębie Wspólnoty, jak i poza nią, i pozwoli maksymalnie zwiększyć synergię między poszczególnymi programami.5.3. Cele, spodziewane wyniki oraz wskaźniki związane z wnioskiem w kontekście ABM (zarządzania kosztami działań).Cele | Spodziewane wyniki | Indykatywne wskaźniki |Tworzenie sprzyjającego otoczenia dla wolontariatu w UE; | Europejski Rok Wolontariatu powinien wnieść wkład do dalszego rozwoju polityki; Zainicjowanie w państwach członkowskich dialogu w kwestiach dotyczących wolontariatu; Zainicjowanie dialogu w kwestiach dotyczących wolontariatu między państwami członkowskimi UE a partnerami Europy wśród krajów rozwijających się. | Zakres nowej wiedzy i pomysłów opracowanych dzięki wsparciu w ramach Roku; Liczba ustalonych dobrych wzorców, zakres dialogu zainicjowanego w państwach członkowskich i między nimi w kwestiach dotyczących wolontariatu; Zorganizowane sesje dialogowe i liczba ustalonych dobrych wzorców. |Mobilizacja organizacji wolontariuszy i poprawa jakości wolontariatu; | Ułatwienie (dostępu do) działalności wolontariackiej; Zachęcenie do tworzenia sieci kontaktów, współpracy, wymiany i synergii między organizacjami wolontariuszy a innymi sektorami; Nowe środki dla organizacji wolontariuszy. | Liczba organizacji, które uzyskały nową inspirację do zorganizowania środków zmierzających do podniesienia jakości programów wolontariackich; Stopień intensywności tworzenia sieci kontaktów, współpracy i synergii między organizacjami wolontariuszy a innymi sektorami; Liczba organizacji wolontariuszy, które znalazły nowych partnerów. |Wynagradzanie i uznawanie działań wolontariackich; | (Zwiększone) uznawanie wolontariatu przez decydentów, organizacje społeczeństwa obywatelskiego, potencjalnych pracodawców i ogół społeczeństwa; Bardziej odpowiednie uznawanie wpływu działalności wolontariackiej na umiejętności i kompetencje wolontariuszy. | Liczba inicjatyw ze strony decydentów, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i pracodawców wskazujących na bardziej odpowiednie uznawanie wolontariatu; Zakres stosowania nowych systemów uznawania umiejętności i kompetencji nabytych dzięki wolontariatowi. |Szerzenie wiedzy o znaczeniu wolontariatu jako formy aktywności obywatelskiej. | Zwiększenie widoczności wolontariatu oraz jego wartości dla jednostek i społeczeństwa europejskiego; Poszerzenie wiedzy o wartości wolontariatu zarówno w Europie, jak i w krajach partnerskich. | Odsetek uczestników Europejskiego Roku Wolontariatu twierdzących, że Rok ten poprawił ich postrzeganie wolontariatu; Zakres i ton relacji w prasie i w mediach na temat samego Roku oraz wspieranych imprez i inicjatyw (jakościowy i ilościowy). |-  5.4. Metoda realizacji (indykatywna)Zarządzanie scentralizowane: dotacje i zamówienia publiczne organizowane przez Komisję. Komisja może przyznać bezpośrednie dotacje bez zaproszenia do składania wniosków krajowym organom sektora publicznego/organom pełniącym misję służby publicznej.6. MONITOROWANIE I OCENA6.1. System monitorowaniaOkreślenie ram systemu monitorowania wchodzić będzie głównie w zakres odpowiedzialności Komisji, która w tym celu będzie się konsultować z państwami członkowskimi. System monitorowania musi być spójny z danymi potrzebnymi do uzyskania wskaźników (pkt 3.3).W roku 2009 rozpocznie się zewnętrzne badanie dotyczące wolontariatu w Europie, mające na celu zgromadzenie podstawowych danych, które będą mogły zostać wykorzystane do monitorowania realizacji Roku i jego skutków.6.2. Ocena6.2.1. Ocena ex anteOcenę ex ante przeprowadzono w pierwszym kwartale 2009 r. Wynika z niej, że w ramach Europejskiego Roku Wolontariatu 2011 czynione będą starania na rzecz uświadomienia dodatkowych korzyści płynących z wolontariatu na wszystkich poziomach – unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym – oraz na rzecz podniesienia jakości wolontariatu i ulepszenia podstaw polityki w tym zakresie. W ten sposób Europejski Rok Wolontariatu przyczyni się do stawienia czoła obecnym wyzwaniom, w obliczu których stoją społeczeństwa europejskie.Na podstawie porównania różnych wariantów realizacji w ocenie ex ante zaleca się przyjęcie wariantu scentralizowanego działania na poziomie wspólnotowym oraz włączenie państw członkowskich. W ocenie tej zachęca się również do zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego.W ramach tego wariantu możliwe jest uzyskanie znaczącego wpływu politycznego na poziomie krajowym i europejskim w celu przyczynienia się do stworzenia w Unii Europejskiej otoczenia sprzyjającego wolontariatowi.6.2.2. Działania podjęte w wyniku oceny pośredniej/ex post (wnioski wyciągnięte z podobnych doświadczeń w przeszłości)Wcześniejsze doświadczenia przedstawione w ocenie ex post Europejskiego Roku Edukacji przez Sport[23] dowodzą, że Europejskie Lata:-  sprawdziły się jako skuteczne narzędzie traktowania w sposób priorytetowy europejskich kwestii politycznych w programie polityki. Szeroki zakres uczestnictwa w ograniczonym okresie czasu pomaga wykorzystać wsparcie polityczne i toruje drogę zaangażowaniu politycznemu na szerszą skalę;-  mają na celu dotarcie do szerokiego grona zainteresowanych stron, stanowiąc platformę rozpowszechniania i wymiany poglądów oraz dyskusji na ich temat. Są one zatem skutecznym narzędziem w podnoszeniu poziomu świadomości ;-  są skutecznym narzędziem w tworzeniu synergii między różnymi dziedzinami działania na poziomie UE, państw członkowskich i regionalnym/lokalnym;-  prowadzą one do uzyskania większych dodatkowych korzyści w porównaniu z indywidualnym działaniem państw członkowskich. Ma to również duże znaczenie w tworzeniu impulsu politycznego i jako wkład w zmiany polityczne .6.2.3. Warunki i częstotliwość przyszłych ocenPrzyjętym podejściem będzie stała bieżąca ocena, a następnie ocena realizacji i skutków Roku.Wyniki oceny powinny być dostępne w połowie 2012 r. Rozwiązanie to umożliwi Komisji złożenie sprawozdania instytucjom UE do końca 2012 r.7. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUżYć FINANSOWYCHKomisja musi dopilnować, by w przypadku realizacji działań finansowanych zgodnie z niniejszą decyzją interesy finansowe Wspólnoty były chronione poprzez zastosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz odzyskiwanie nienależnie wypłaconych kwot, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości poprzez zastosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar zgodnie z rozporządzeniami Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 i (Euratom, WE) nr 2185/96 oraz z rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady.Dla działań wspólnotowych finansowanych na mocy niniejszej decyzji, nieprawidłowość, o której mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95, oznacza jakiekolwiek naruszenie przepisów prawa wspólnotowego lub jakiekolwiek naruszenie zobowiązań umownych wynikające z działania lub zaniedbania ze strony podmiotu gospodarczego, które spowodowało lub mogło spowodować szkodę w ogólnym budżecie Wspólnot lub w budżetach, które są zarządzane przez Wspólnoty, w związku z nieuzasadnionym wydatkiem.8. SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZASOBÓW8.1. Cele wniosku z uwzględnieniem ich kosztu finansowegoŚrodki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)(Należy wskazać cele, działania i realizacje) | Rodzaj realizacji | Średni koszt | Rok 2011 | Rok n+1 | Rok n+2 | RAZEM |Rok 2011 | Rok 2012 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 |Inni pracownicy[26] finansowani w ramach art. 15 01 04/05 |OGÓŁEM | 6 | 2 |8.2.2. Opis zadań związanych z działaniemUrzędnicy grupy zaszeregowania A: animowanie Europejskiego Roku na poziomie europejskim oraz w kontakcie z koordynatorami krajowymi, udział w pracach komitetu, opracowywanie zaproszeń do składania ofert, monitoring dotacji przydzielanych państwom członkowskim, kampania informacyjna, imprezy, badania, komunikacja, kontynuacja polityki.Urzędnicy grupy zaszeregowania B: monitoring finansowy przetargów i dotacji, ogólna pomoc urzędnikom szczebla A we wszystkich prowadzonych przez nich pracach.Urzędnicy grupy zaszeregowania C: pomoc w realizacji wszystkich wyżej wymienionych zadań.8.2.3. Źródła zasobów ludzkich (stosunek pracy)W przypadku podania więcej niż jednego źródła, należy wskazać liczbę stanowisk pochodzących z każdego ze źródeł.6 Przesunięcia w ramach zasobów danej jednostki organizacyjnej (przesunięcia wewnętrzne)Zapotrzebowanie na zasoby ludzkie i administracyjne zostanie pokryte z przydziału, który może być przyznany zarządzającej DG w ramach corocznej procedury przydziału środków w świetle ograniczeń budżetowych.8.2.4. Inne wydatki administracyjne uwzględnione w kwocie referencyjnej (XX 01 04/05 – wydatki na administrację i zarządzanie)mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Pozycja w budżecie (numer i treść) | Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 i później | RAZEM |Inna pomoc techniczna i administracyjna |- wewnętrzna |- zewnętrzna |Pomoc techniczna i administracyjna ogółem |8.2.5. Koszt finansowy zasobów ludzkich i powiązane koszty nieuwzględnione w kwocie referencyjnejmln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rodzaj zasobów ludzkich | Rok 2011 | Rok 2012 | Rok n+2 | Rok n+3 i później |Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony (15 01 01) | 0,610 | 0,122 |Pracownicy finansowani w ramach art. 15 01 02 (personel pomocniczy, oddelegowani eksperci krajowi (END), personel kontraktowy itp.) (należy określić pozycję w budżecie) | 0,064 | 0,064 |Koszt zasobów ludzkich i koszty powiązane (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) ogółem | 0,674 | 0,186 |Kalkulacja – urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony |W razie potrzeby należy odnieść się do pkt 8.2.1 |W roku 2011: 5 x 122 000 EUR/rok = 610 000 EUR W roku 2012: 1 x 122 000 EUR/rok = 122 000 EUR |Kalkulacja - pracownicy finansowani w ramach art. 15 01 02 |W razie potrzeby należy odnieść się do pkt 8.2.1 |W latach 2011 i 2012: 1 x 64 000 EUR/rok = 64 000 EUR |Zapotrzebowanie na zasoby ludzkie i administracyjne zostanie pokryte z przydziału, który może być przyznany zarządzającej DG w ramach corocznej procedury przydziału środków w świetle ograniczeń budżetowych.8.2.6. Inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnejmln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rok 2011 | Rok 2012 | Rok n+2 | Rok n+3 i później | RAZEM |15 01 02 11 01 – podróże służbowe | 0,049 | 0,000 | 0,049 |15 01 02 11 02 – spotkania i konferencje | 0,057 | 0,019 | 0,076 |15 01 02 11 03 – komitety[28] | 0,000 | 0,000 | 0,000 |15 01 02 11 04 – badania i konsultacje | 0,000 | 0,000 | 0,000 |15 01 02 11 05 – systemy informatyczne | 0,000 | 0,000 | 0,000 |2 Inne wydatki na zarządzanie ogółem (15 01 02 11) | 0,106 | 0,019 | 0,125 |3 Inne wydatki o charakterze administracyjnym (należy wskazać jakie, odnosząc się do pozycji w budżecie) | 0,000 | 0,000 | 0,000 |Ogółem wydatki administracyjne inne niż wydatki na zasoby ludzkie i powiązane koszty (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) | 0,106 | 0,019 | 0,125 |Kalkulacja – inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej |Podróże służbowe: 2 podróże służbowe x 27 państw członkowskich x 900 EUR = 48 600 EUR (100 % w 2011 r.) Spotkania i konferencje (sieć koordynatorów krajowych) 4 spotkania x 27 państw członkowskich x 700 EUR = 75 600 EUR (75 % w 2011 r. i 25 % w 2012 r.) |Zapotrzebowanie na zasoby ludzkie i administracyjne zostanie pokryte z przydziału, który może być przyznany zarządzającej DG w ramach corocznej procedury przydziału środków w świetle ograniczeń budżetowych.[1] Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego: „Działalność wolontariacka: jej rola w społeczeństwie europejskim i jej oddziaływanie”. Dok. SOC/243 – CESE 1575/2006.[2] Oświadczenie pisemne 0030/2008 z dn. 15 lipca 2008 r.[3] Dz.U. C, s..[4] Dz.U. C, s..[5] Deklaracja 38 w sprawie wolontariatu, zob. http://eur-lex.europa.eu/en/treaties/dat/11997D/htm/11997D.html.[6] Zob. COM (1997) 241 wersja ostateczna z dn. 6.6.1997 r.[7] Zob. „A new impetus for European youth” („Nowy impuls dla młodzieży europejskiej”), COM (2001) 681 wersja ostateczna z dn. 21. 11.2001 r.[8] Zob. COM (2004) 337 wersja ostateczna.[9] Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego: „Działalność wolontariacka: jej rola w społeczeństwie europejskim i jej oddziaływanie”. Dok. SOC/243 – CESE 1575/2006.[10] Zob. A6/0070/2008, Sprawozdanie w sprawie roli wolontariatu w kształtowaniu spójności gospodarczej i społecznej (2007/2149 (INI), Komitet Rozwoju Regionalnego, sprawozdawca: Marian Harkin.[11] Oświadczenie pisemne 0030/2008 z dn. 15 lipca 2008 r.[12] Zalecenie Rady z dn. 20 listopada 2008 r. w sprawie mobilności młodych wolontariuszy w Unii Europejskiej (2008/C 319/03).[13] Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.[14] Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1.[15] Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2.[16] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1.[17] Środki zróżnicowane[18] Wydatki niewchodzące w zakres rozdziału 15 01 w tytule 15.[19] Wydatki w ramach art. 15 01 04 w tytule 15.[20] Wydatki w ramach rozdziału 15 01 z wyłączeniem artykułu 15 01 04 lub 15 01 05.[21] We wstępnym projekcie budżetu na rok 2010 Komisja zaproponowała przypisanie 2 000 000 EUR na działania przygotowawcze do przedmiotowego roku. Odpowiednie zasoby ludzkie zostaną przydzielone w roku 2010 do realizacji tych działań.[22] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.[23] „Evaluation externe (ex post) de l'année européenne de l'éducation par le sport AEES 2004”.[24] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.[25] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.[26] Koszty te są uwzględnione w kwocie referencyjnej.[27] Należy odnieść się do oceny skutków finansowych regulacji dla danej agencji wykonawczej/danych agencji wykonawczych.[28] Należy określić rodzaj komitetu i grupę, do której należy.