				|

		52013PC0009

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa /* COM/2013/09 final - 2013/0007 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
W Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
(TFUE) rozróżnia się przekazane Komisji uprawnienia do przyjęcia
aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które
uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne,
elementy aktu ustawodawczego, jak przewidziano w art. 290 ust. 1 TFUE (akty
delegowane), oraz powierzone Komisji uprawnienia do przyjęcia jednolitych
warunków wykonywania prawnie wiążących aktów Unii, jak
przewidziano w art. 291 ust. 2 TFUE (akty wykonawcze).
W związku z dostosowaniem
rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 do nowych zasad procesu decyzyjnego TFUE,
uprawnienia określone tym rozporządzeniem podzielono na uprawnienia
przekazane delegowane i wykonawcze.
W wyniku tego działania opracowano projekt
wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
Zgodnie z art. 290 Traktatu prawodawca
może powierzyć Komisji uprawnienia do uzupełnienia lub zmiany
niektórych, innych niż istotne, elementów tego rozporządzenia.
Komisja powinna być uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych w celu zwolnienia z obowiązku
uprzedniego zgłoszenia oraz obowiązku wypełniania i
przedkładania deklaracji przeładunkowych, w celu zdecydowania o innym
sposobie i częstotliwości przekazywania danych, w celu przyjęcia
przepisów w sprawie trzymania na pokładzie planów sztauerskich
dotyczących niektórych przetworzonych produktów rybołówstwa, w celu
definiowania poziomu progowego połowu w odniesieniu do doraźnego
zamykania obszarów połowowych, w celu zmiany odległości, o którą
statek musi zmienić pozycję w pewnych okolicznościach, w celu
zmiany progów, poniżej których produkty rybne są zwolnione z wymogów
identyfikowalności, przepisów dotyczących pierwszej sprzedaży i
świadectw sprzedaży, w celu określenia połowów
będących przedmiotem indywidualnych programów kontroli i inspekcji.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Nie zaistniała potrzeba konsultacji z
zainteresowanymi stronami ani przeprowadzenia oceny skutków.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
·      Krótki opis proponowanych działań
Określenie uprawnień przekazanych
Komisji w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 oraz ich podział na
uprawnienia delegowane lub wykonawcze
Dostosowanie niektórych przepisów do procedur
decyzyjnych na mocy TFUE.
·      Podstawa prawna
Artykuł 43 ust. 2 Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
·      Zasada pomocniczości
Niniejszy wniosek wchodzi w zakres
wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej.
·      Zasada proporcjonalności
We wniosku wprowadza się zmiany
środków, które już istnieją w rozporządzeniu Rady (WE) nr
1224/2009, a zatem nie ma on wpływu na zasadę proporcjonalności.

·      Wybór instrumentu
Proponowany instrument: rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady.
Inne instrumenty byłyby
niewłaściwe z następujących względów: rozporządzenie
zmienia się rozporządzeniem.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Niniejszy środek nie powoduje
konieczności ponoszenia dodatkowych wydatków przez Unię.
2013/0007 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie Rady
(WE) nr 1224/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu
zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Rozporządzenie Rady (WE)
nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system
kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki
rybołówstwa[1]
przyznaje uprawnienia Komisji w celu wdrożenia niektórych przepisów tego
rozporządzenia.
(2)       W wyniku wejścia w
życie Traktatu z Lizbony uprawnienia powierzone na mocy
rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 należy dostosować do art.
290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
(3)       W celu rozbudowania
niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 należy
przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w następującym zakresie:
–
zwolnienie niektórych kategorii statków rybackich z
obowiązku uprzedniego zgłoszenia;
–
zwolnienie niektórych kategorii statków rybackich z
obowiązku wypełniania i przedkładania deklaracji
przeładunkowych;
–
przyjęcie innego sposobu i
częstotliwości przekazywania Komisji danych przez państwa
członkowskie w odniesieniu do rejestrowania połowów i nakładu
połowowego;
–
przyjęcie przepisów dotyczących trzymania
na pokładzie planów sztauerskich w odniesieniu do niektórych
przetworzonych produktów rybołówstwa;
–
definicja poziomu progowego połowu w
odniesieniu do doraźnego zamykania;
–
zmiany odległości, o którą statek
musi zmienić pozycję, kiedy przekracza poziom progowy połowu;
–
zmiana progu, poniżej którego produkty rybne
są zwolnione z wymogów identyfikowalności;
–
zmiana progu, poniżej którego produkty rybne
są zwolnione z wymogów dotyczących pierwszej sprzedaży;
–
zwolnienie z obowiązku przedkładania
dokumentów sprzedaży dotyczących produktów rybołówstwa
wyładowywanych przez określone kategorie statków rybackich;
–
zmiana progu, poniżej którego produkty rybne
są zwolnione od wypełniania dokumentów sprzedaży;
–
określenie łowisk będących
przedmiotem indywidualnych programów kontroli i inspekcji;
–
przyjęcie innego sposobu i
częstotliwości przekazywania Komisji danych przez państwa
członkowskie w zakresie projektów pilotażowych.
(4)       Szczególnie istotne jest, aby
podczas prac przygotowawczych Komisja przeprowadziła stosowne konsultacje,
również z ekspertami. Przygotowując i opracowując akty
delegowane Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie
przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(5)       W celu zapewnienia
jednolitych warunków wykonania rozporządzenia (WE) nr 1224/2009
należy przekazać Komisji uprawnienia wykonawcze zgodnie z art. 291
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w następującym zakresie:
–
licencje połowowe;
–
upoważnienia do połowów
–
system monitorowania statków;
–
współczynniki przeliczeniowe w celu
przeliczenia zatrzymanych lub przetworzonych ryb na masę ryb w relacji
pełnej;
–
wypełnianie i przedkładanie dzienników
połowowych, o ile nie podlegają one aktom delegowanym;
–
metodologia planów pobierania próbek dla statków
rybackich niepodlegających wymogom związanym z dziennikiem
połowowym;
–
wypełnianie i przedkładanie deklaracji
przeładunkowych, o ile nie podlegają one aktom delegowanym;
–
wypełnianie i przedkładanie deklaracji
wyładunkowych;
–
metodologia planów pobierania próbek dla statków
rybackich niepodlegających wymogom związanym z deklaracją
wyładunkową;
–
format przesyłania Komisji danych
dotyczących połowów i nakładów połowowych;
–
zamknięcie łowiska przez Komisję;
–
środki naprawcze w przypadku zamknięcia
łowiska przez Komisję;
–
kontrola zdolności połowowej państw
członkowskich;
–
certyfikacja mocy silnika napędowego i
bezpośrednia weryfikacja mocy silnika napędowego;
–
metodologia planów kontroli wyrywkowych w celu
weryfikacji mocy silnika;
–
zatwierdzanie przez Komisję planów kontroli w
wyznaczonych portach;
–
obliczanie poziomu progowego połowu w
przypadku doraźnego zamykania obszarów połowowych;
–
doraźne zamykanie obszarów połowowych;
–
opracowanie, zgłaszanie i ocena planów
kontroli wyrywkowych dla rybołówstwa rekreacyjnego;
–
informacje dla konsumentów dotyczące produktów
rybołówstwa i akwakultury;
–
zatwierdzanie przez Komisję planów pobierania
próbek, planów kontroli oraz wspólnych programów kontroli dotyczących
ważenia;
–
metodologia planów pobierania próbek, planów
kontroli oraz wspólnych programów kontroli dotyczących ważenia;
–
treść i format dokumentów sprzedaży;
–
format sprawozdań z nadzoru;
–
sprawozdania z inspekcji
–
elektroniczna baza danych do umieszczania
sprawozdań z inspekcji i nadzoru;
–
ustanowienie wykazu inspektorów unijnych;
–
ustalenie ilości z tytułu środków
naprawczych w przypadku braku postępowania ze strony państwa
członkowskiego wyładunku lub przeładunku;
–
system punktów za poważne naruszenia
przepisów, o ile nie podlegają one aktom delegowanym;
–
łowiska będące przedmiotem
szczególnych programów kontroli i inspekcji;
–
przedłużenie terminu przekazywania
Komisji wyników dochodzenia administracyjnego;
–
opracowanie planu działania w przypadku
stwierdzenia nieprawidłowości lub braków w systemie kontroli
państwa członkowskiego;
–
zawieszenie i anulowanie unijnej pomocy finansowej;
–
zamykanie łowisk z powodu niezgodności z
celami wspólnej polityki rybołówstwa;
–
odliczanie kwot;
–
zmniejszenie nakładu połowowego;
–
odliczanie kwot z powodu nieprzestrzegania
przepisów wspólnej polityki rybołówstwa
–
środki tymczasowe;
–
zatwierdzeniu przez Komisję krajowych planów
wdrożenia systemu zatwierdzania danych;
–
analiza i audyt danych;
–
opracowanie wspólnych norm i procedur w celu
zapewnienia przejrzystej komunikacji;
–
funkcjonowanie stron internetowych i opracowywanie
usług internetowych;
–
treść i format sprawozdań
przedkładanych przez państwa członkowskie w zakresie stosowania
niniejszego rozporządzenia.
Jeżeli wymagane jest prowadzenie kontroli
przez państwa członkowskie, uprawnienia te powinny być
wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady
ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie
wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[2].
(6)       W wyniku wejścia w
życie Traktatu z Lizbony przepis dotyczący środków
nadzwyczajnych, zgodnie z którym w określonych warunkach od pewnych
środków przyjętych przez Komisję można odwołać
się do Rady, należy pod pewnymi warunkami dostosować.
(7)       W wyniku wejścia w
życie Traktatu z Lizbony niektóre przepisy nadające uprawnienia
decyzyjne wyłącznie Radzie muszą zostać dostosowane do
nowych procedur mających zastosowanie do wspólnej polityki
rybołówstwa. Należy zatem przeredagować następujące
przepisy rozporządzenia (WE) nr 1224/2009:
–
definicję obszarów ograniczonych połowów;
–
wprowadzanie nowych technologii;
–
obowiązek przedkładania przez niektóre
statki rybackie sprawozdań dotyczących nakładu połowowego;
–
przyjęcie w każdym planie wieloletnim
progu połowowego, powyżej którego statek będzie musiał
wyładować swoje połowy w wyznaczonym porcie lub w miejscu
znajdującym się blisko brzegu oraz określenie
częstotliwości przekazywania danych;
–
ustanowienie obszarów ograniczonych połowów i
terminu, w którym niektóre wymogi kontrolne związane z tymi obszarami
stają się obowiązkowe;
–
poddanie rybołówstwa rekreacyjnego szczególnym
środkom zarządzania;
–
ustanowienie programu obecności obserwatorów
kontroli.
(8)       Należy zatem odpowiednio
zmienić rozporządzenie (WE) nr 1224/2009,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009
wprowadza się następujące zmiany:
1)           w art. 4 wprowadza się
następujące zmiany:
              a)       pkt 7 otrzymuje brzmienie:
         „7.        «inspektorzy unijni»
oznaczają urzędników państwa członkowskiego, Komisji lub
organu przez nią wyznaczonego, których nazwiska są zawarte w wykazie
sporządzanym zgodnie z art. 79;”
              b)       pkt 14 otrzymuje
brzmienie:
         „14.      «obszar ograniczonych
połowów» oznacza każdy obszar morski podlegający jurysdykcji
państwa członkowskiego, który został określony przez
prawnie wiążący akt Unii i w którym działalność
połowowa jest albo ograniczona, albo zabroniona;”
2)           art. 6 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
         „5.        Państwo
członkowskie bandery wydaje licencję połowową,
zarządza nią i ją cofa zgodnie ze szczegółowymi przepisami
dotyczącymi jej ważności i minimalnych informacji w niej
zawartych, określonymi w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
119 ust. 2.
3)           art. 7 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
         „5.        Szczegółowe przepisy
dotyczące ważności upoważnień do połowów i
minimalnych informacji w nich zawartych zostają określone w drodze
aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.
         6.          Komisja jest
uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w zakresie
przepisów dotyczących stosowania upoważnienia do połowów dla
małych statków.”
4)           art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
         „2.        Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w zakresie oznakowania i
identyfikacji statków rybackich, narzędzi i jednostek, w odniesieniu do:
a)       dokumentów przewożonych na
pokładzie;
b)      przepisów w zakresie oznakowania
jednostek;
c)       przepisów dotyczących narzędzi
biernych i trawlerów poławiających włokiem rozprzowym;
d)      etykiet;
e)       bojek;
f)       linek.”
5)           w art. 9 wprowadza się
następujące zmiany:
              a) ust. 10 otrzymuje brzmienie:
         „10.      Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w odniesieniu do:
a)       wymogów dotyczących instalacji
satelitarnych urządzeń lokacyjnych na statkach rybackich;
b)      charakterystyki technicznej satelitarnych
urządzeń lokacyjnych;
c)       obowiązków kapitanów
dotyczących satelitarnych urządzeń lokacyjnych;
d)      środków kontrolnych, które mają
być przyjęte przez państwo członkowskie bandery;
e)       częstotliwości przekazywania
danych;
f)       monitorowania wejścia na konkretny
obszar oraz wyjścia z niego;
g)       przekazywania danych do
nadbrzeżnego państwa członkowskiego;
h)       środków, które należy
podjąć w przypadku awarii technicznej lub niedziałania
satelitarnego urządzenia lokacyjnego;
i)        nieotrzymania danych;
j)       monitorowania i raportowania
działalności połowowej;
k)      dostępu Komisji do danych.
              b) dodaje się ust. 11 w
brzmieniu:
         „11.      Przepisy dotyczące
formatu elektronicznego przekazywania danych z systemu monitorowania statków od
państwa członkowskiego bandery do nadbrzeżnego państwa
członkowskiego są ustanawiane przez Komisję w drodze aktów
wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”
6)           art. 13 otrzymuje brzmienie:
         „Artykuł
13
         Nowe
technologie
         1.          Środki
wprowadzające obowiązek stosowania elektronicznych urządzeń
do monitorowania i narzędzi do identyfikacji, takich jak analiza
genetyczna, mogą zostać przyjęte zgodnie z Traktatem. W celu
oceny technologii, która ma być stosowana, państwa członkowskie,
ze swojej inicjatywy lub we współpracy z Komisją lub wyznaczonym
przez nią organem, przeprowadzają przed dniem 1 czerwca 2013 r.
projekty pilotażowe w zakresie narzędzi do identyfikacji, takich jak
analiza genetyczna.
         2.          Wprowadzenie innych nowych
technik kontroli rybołówstwa może zostać przyjęte w drodze
decyzji podjętej zgodnie z Traktatem, w przypadku gdy techniki te
prowadzą do lepszego przestrzegania przepisów wspólnej polityki
rybołówstwa w sposób efektywny pod względem kosztów.”
7)           w art. 14 wprowadza się
następujące zmiany:
              a)       ust. 7 otrzymuje
brzmienie:
         „7.        W celu przeliczenia
zatrzymanych lub przetworzonych ryb na masę w relacji pełnej
kapitanowie statków rybackich Unii stosują współczynnik
przeliczeniowy. Komisja ustala ten współczynnik przeliczeniowy w drodze
aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”
              b)       ust. 10 otrzymuje
brzmienie:
          „10.      Komisja ustanawia
szczegółowe przepisy dotyczące
a)       wypełniania i przedkładania
dzienników połowowych w formie papierowej;
b)      wzorów dzienników połowowych w
formie papierowej, których należy użyć;
c)       wskazówek dotyczących
wypełniania i przedkładania dzienników połowowych w formie
papierowej;
d)      terminów przedkładania dzienników połowowych;

e)       obliczania marginesu tolerancji zgodnie
z definicją w ust. 3
         w drodze aktów wykonawczych. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 119 ust. 2.”;
              c)       dodaje się ust. 11 w
brzmieniu:
         „11.      Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a określających
wymogi dotyczące wypełniania i przedkładania danych z dziennika
połowowego w formie papierowej przez statki rybackie, o których mowa w
art. 16 ust. 3 i art. 25 ust. 3.”
8)           w art. 15 wprowadza się
następujące zmiany:
              a)       dodaje się ust. 1a w
brzmieniu:
         „1a.      Kapitanowie unijnych statków
rybackich używanych głównie do eksploatowania akwakultury są
zwolnieni z wymogów ust. 1.”
              b)       ust. 9 otrzymuje
brzmienie:
         „9.        Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w odniesieniu do:
a)       przepisów stosowanych w przypadku awarii
technicznej lub niedziałania systemów elektronicznej rejestracji i
elektronicznego raportowania;
b)      środków, które należy
podjąć w przypadku nieotrzymania danych;
c)       dostępu do danych i środków,
które należy podjąć w przypadku brak dostępu do danych.
         10.        Komisja ustanawia
szczegółowe przepisy dotyczące
a)       wymogów systemów elektronicznej
rejestracji i elektronicznego raportowania dotyczącego unijnych statków
rybackich;
b)      formatu przekazywania danych z unijnego
statku rybackiego właściwemu organowi państwa bandery;
c)       komunikatów zwrotnych od władz;
d)      danych dotyczących działania
systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania;
e)       formatu wymiany informacji pomiędzy
państwami członkowskimi;
f)       wymiany danych pomiędzy
państwami członkowskimi;
g)       zadań centralnego organu;
h)       częstotliwości przekazywania
danych
         w drodze aktów wykonawczych. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 119 ust. 2.”
9)           art. 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
         „2.        Do celów monitorowania, o
którym mowa w ust. 1, każde państwo członkowskie opracowuje plan
kontroli wyrywkowych opierający się na metodologii przyjętej
przez Komisję w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą, o
której mowa w art. 119 ust. 2, w odniesieniu do definicji grup statków, poziomu
ryzyka i oszacowania połowów, i przekazuje go co roku Komisji do dnia 31 stycznia,
wskazując metody zastosowane przy opracowywaniu tego planu. Plany kontroli
wyrywkowej są, w miarę możliwości, stabilne w czasie i
ujednolicone w obrębie danego obszaru geograficznego.”
10)         art. 17 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
         „6.        Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a, w celu
wyłączenia określonych kategorii statków rybackich z
obowiązku, o którym mowa w ust. 1, na czas określony z
możliwością przedłużenia, lub może przewidzieć
inny termin na powiadomienie z uwzględnieniem, między innymi, rodzaju
produktów rybołówstwa oraz odległości pomiędzy
łowiskami, miejscami wyładunku i portami, w których dane statki
są zarejestrowane.”
11)         w art. 21 wprowadza się
następujące zmiany:
              a)       ust. 6 otrzymuje
brzmienie:
         „6.        Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a, w celu
wyłączenia określonych kategorii statków rybackich z
obowiązku, o którym mowa w ust. 1, na czas określony z
możliwością przedłużenia, lub może
przewidzieć inny termin na powiadomienie z uwzględnieniem,
między innymi, rodzaju produktów rybołówstwa oraz
odległości pomiędzy łowiskami, miejscami przeładunku i
portami, w których dane statki są zarejestrowane.”
              b)       ust. 7 otrzymuje
brzmienie:
         „7         Szczegółowe przepisy
dotyczące:
a)       wypełniania i przedkładania
deklaracji przeładunkowych w formie papierowej;
b)      wzorów deklaracji przeładunkowych w
formie papierowej, których należy użyć;
c)       wskazówek dotyczących
wypełniania i przedkładania deklaracji przeładunkowych w formie
papierowej;
d)      terminów składania deklaracji
przeładunkowych w formie papierowej;
e)       przekazywania deklaracji
przeładunkowej w formie papierowej
f)       obliczania marginesu tolerancji zgodnie
z definicją w ust. 3 w drodze aktów wykonawczych.
         Te akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust.
2.”
12)         w art. 22 wprowadza się
następujące zmiany:
              a)       dodaje się ust. 1a w
brzmieniu:
         „1a.      Kapitanowie unijnych statków
rybackich używanych głównie do eksploatowania akwakultury są
zwolnieni z wymogów ust. 1.”
              b)       ust. 7 otrzymuje
brzmienie:
         „7.        Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w odniesieniu do:
a)       przepisów stosowanych w przypadku awarii
technicznej lub niedziałania systemów elektronicznej rejestracji i elektronicznego
raportowania;
b)      środków, które należy
podjąć w przypadku nieotrzymania danych;
c)       dostępu do danych i środków,
które należy podjąć w przypadku braku dostępu do danych.”
              b) dodaje się ust. 8. w
brzmieniu:
         „8.        Komisja ustanawia przepisy
dotyczące:
a)       wymogów systemów elektronicznej
rejestracji i elektronicznego raportowania dotyczącego unijnych statków
rybackich;
b)      formatu przekazywania danych z unijnego
statku rybackiego właściwemu organowi państwa bandery;
c)       komunikatów zwrotnych;
d)      danych dotyczących działania
systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania;
e)       formatu wymiany informacji pomiędzy
państwami członkowskimi;
f)       wymiany danych pomiędzy
państwami członkowskimi;
g)       zadań organu centralnego
         w drodze aktów wykonawczych. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 119 ust. 2.”.
13)         art. 23 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
         „5.        Komisja ustanawia
szczegółowe przepisy dotyczące:
a)       wypełnienia deklaracji
wyładunkowych w formie papierowej;
b)      modeli deklaracji wyładunkowych w
formie papierowej, których należy użyć;
c)       wskazówek dotyczących
wypełniania i przedkładania deklaracji wyładunkowych w formie
papierowej;
d)      terminów składania deklaracji
wyładunkowych;
e)       operacji połowowych z udziałem
dwóch lub więcej statków rybackich Unii
         w drodze aktów wykonawczych. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 119 ust. 2.”
14)         w art. 24 wprowadza się
następujące zmiany:
              a) dodaje się ust. 1a w
brzmieniu:
„1a.   Kapitanowie unijnych statków rybackich
używanych głównie do eksploatowania akwakultury są zwolnieni z
wymogów ust. 1.”
              b) ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„8.     Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w odniesieniu do:
a)       przepisów stosowanych w przypadku awarii
technicznej lub niedziałania systemów elektronicznej rejestracji i
elektronicznego raportowania;
b)      środków, które należy
podjąć w przypadku nieotrzymania danych;
c)       dostępu do danych i środków,
które należy podjąć w przypadku braku dostępu do danych.”
              c) dodaje się ust. 9 w
brzmieniu:
9.      Komisja ustanawia szczegółowe
przepisy dotyczące:
a)       wymogów systemów elektronicznej
rejestracji i elektronicznego raportowania dotyczącego unijnych statków
rybackich;
b)      formatu przekazywania danych z unijnego
statku rybackiego właściwemu organowi państwa bandery;
c)       komunikatów zwrotnych;
d)      danych dotyczących działania
systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania;
e)       formatu wymiany informacji pomiędzy
państwami członkowskimi;
f)       wymiany danych pomiędzy
państwami członkowskimi;
g)       zadań organu centralnego
         w drodze aktów wykonawczych. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 119 ust. 2.”
15)         art. 25 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
         „2.        Do celów monitorowania, o
którym mowa w ust. 1, każde państwo członkowskie opracowuje plan
kontroli wyrywkowych opierający się na metodologii przyjętej
przez Komisję w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą, o której
mowa w art. 119 ust. 2, w odniesieniu do definicji grup statków, poziomu ryzyka
i oszacowania połowów, i przekazuje go co roku Komisji do dnia 31
stycznia, wskazując metody zastosowane przy opracowywaniu tego planu.
Plany kontroli wyrywkowej są, w miarę możliwości, stabilne
w czasie i ujednolicone w obrębie danego obszaru geograficznego.”
16)         w art. 28 wprowadza się
następujące zmiany:
              a)       ust. 1 zdanie
wprowadzające otrzymuje brzmienie:
         „1.        Jeżeli zgodnie z
Traktatem podjęta zostanie taka decyzja, kapitanowie unijnych statków
rybackich, które nie są wyposażone w działający system
monitorowania statków, o którym mowa w art. 9, lub które nie przekazują w
formie elektronicznej danych z dziennika połowowego, o których mowa w art.
15, i które podlegają systemowi zarządzania nakładem
połowowym, przekazują właściwym organom swojego
państwa bandery i, w stosownym przypadku, nadbrzeżnemu państwu
członkowskiemu, teleksem, faksem, telefonicznie lub pocztą elektroniczną
odpowiednio rejestrowaną przez odbiorcę lub przez radio za
pośrednictwem stacji radiowej zatwierdzonej zgodnie z przepisami unijnymi
- w postaci sprawozdania dotyczącego nakładu połowowego -
niezwłocznie przed każdym wejściem do obszaru geograficznego
podlegającego temu systemowi zarządzania nakładem połowowym
oraz wyjściem z niego następujące informacje:”
              b)       dodaje się ust. 3 w
brzmieniu:
         „3.        „Komisja może
ustanowić w drodze aktów wykonawczych szczegółowe przepisy
dotyczące przekazywania sprawozdań z nakładu połowowego. Te
akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”
17)         skreśla się art. 32.
18)         w art. 33 wprowadza się
następujące zmiany:
              a)       ust. 7 otrzymuje
brzmienie:
         „7.        Bez uszczerbku dla przepisów
tytułu XII, państwa członkowskie mogą do dnia 30 czerwca
2011 r. przeprowadzać z Komisją oraz z organem przez nią
wyznaczonym projekty pilotażowe dotyczące zdalnego dostępu w
czasie rzeczywistym do danych państw członkowskich zarejestrowanych i
zweryfikowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Rozważone i
przetestowane zostaną format i procedury dotyczące dostępu do
danych. Państwa członkowskie informują Komisję przed dniem
1 stycznia 2011 r. o tym, czy planują przeprowadzać projekty pilotażowe.
Od dnia 1 stycznia 2012 r. może zgodnie z Traktatem zostać
podjęta decyzja o innym sposobie i częstotliwości przekazywania
danych Komisji.”
b)      ust. 10 otrzymuje brzmienie:
         „10.      Komisja może
ustanowić w drodze aktów wykonawczych formaty przesyłania danych, o
których mowa w niniejszym artykule. Te akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust.
2.”
19)         art. 36 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2.     Na podstawie informacji uzyskanych od
państw członkowskich zgodnie z art. 35 lub z własnej inicjatywy,
jeżeli Komisja ustali, że uprawnienia do połowów
przysługujące Unii Europejskiej, danemu państwu
członkowskiemu lub grupie państw członkowskich można
uznać za wyczerpane, Komisja powiadamia o tym dane państwa członkowskie
i zakazuje prowadzenia działalności połowowej w odniesieniu do
danego obszaru, narzędzia połowowego, stada, grupy stad lub floty
biorącej udział w tej konkretnej działalności
połowowej.”
20)         w art. 37 wprowadza się
następujące zmiany:
              a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
         „2.        Jeżeli szkoda poniesiona
przez państwo członkowskie, któremu zakazano dokonywania
połowów, zanim wyczerpane zostały jego uprawnienia do połowów,
nie została naprawiona, Komisja, w drodze aktów wykonawczych, przyjmuje
środki zmierzające do naprawy w odpowiedni sposób spowodowanej
szkody. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2. Środki te
mogą wiązać się z dokonywaniem odliczeń od
uprawnień do połowów państwa członkowskiego, które
dokonało przełowienia, oraz przydzieleniem ilości odliczonych w
ten sposób odpowiednio państwom członkowskim, którym zakazano
prowadzenia działalności połowowej, przed wyczerpaniem ich
uprawnień do połowów.”
              b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
         „4.        Komisja, ustanawia, w drodze
aktów wykonawczych, szczegółowe przepisy dotyczące powiadamiania o
poniesionej szkodzie, identyfikacji państwa członkowskiego, które
poniosło szkodę, oraz wielkości szkody, identyfikacji
państw członkowskich, które przełowiły, i przełowionych
ilości ryb, odliczeń, których należy dokonać względem
uprawnień do połowów państw członkowskich, które je
przekroczyły, proporcjonalnie do przekroczonych uprawnień do
połowów, dodatkowych ilości, które należy dodać do
uprawnień do połowów poszkodowanych państw członkowskich,
proporcjonalnie do poniesionej szkody, daty bądź dat, kiedy dodatkowe
ilości oraz odliczenia staną się skuteczne oraz, w stosownych
przypadkach, wszelkich innych niezbędnych środków zmierzających
do usunięcia poniesionej szkody. Te akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust.
2.”
21)         art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
         „2.        Komisja może
przyjmować, w drodze aktów wykonawczych, szczegółowe przepisy
stosowania niniejszego artykułu w zakresie:
a)       rejestracji statków rybackich;
b)      weryfikacji mocy silnika statku
rybackiego;
c)       weryfikacji pojemności statków
rybackich;
d)      weryfikacji rodzaju, numeru i cech
charakterystycznych narzędzia połowowego.
         Te akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust.
2.”
22)         art. 40 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
         „6.        Komisja ustanawia, w drodze
aktów wykonawczych, szczegółowe przepisy dotyczące certyfikacji mocy
silnika napędowego i bezpośredniej weryfikacji mocy silnika
napędowego. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”
23)         w art. 41 zdanie wprowadzające w
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
         „1.        Po przeprowadzeniu analizy
ryzyka państwa członkowskie przeprowadzają weryfikacje danych
dotyczących zgodności mocy silnika przy użyciu wszelkich
informacji dostępnych administracji na temat danych technicznych danego
statku. Weryfikację danych ustanawia się na podstawie planu kontroli
wyrywkowych w oparciu o metody przyjęte przez Komisję w drodze aktów
wykonawczych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w
art. 119 ust. 2, dotyczącą kryteriów wysokiego ryzyka, wielkości
prób losowych oraz dokumentów technicznych, które mają być poddawane
weryfikacji. Państwa członkowskie sprawdzają w
szczególności informacje zawarte w:”
24)         w art. 43 wprowadza się
następujące zmiany:
              a)       ust. 1 otrzymuje
brzmienie:
         „1.        Jeżeli plan wieloletni
został przyjęty zgodnie z Traktatem, może zostać
podjęta decyzja o włączeniu do planu progu stosowanego dla masy
w relacji pełnej gatunków objętych tym planem, powyżej którego
statek rybacki musi wyładować swoje połowy w wyznaczonym porcie
lub w miejscu znajdującym się blisko brzegu.”
b)      ust. 7 otrzymuje brzmienie:
         „7.        Państwa
członkowskie są wyłączone ze stosowania ust. 5 lit. c),
jeżeli krajowy program kontroli przyjęty zgodnie z art. 46 zawiera
plan sposobu realizacji kontroli w wyznaczonych portach przy zapewnieniu tego
samego poziomu kontroli przez właściwe organy. Plan ten uznaje
się za zadowalający, jeżeli został zatwierdzony przez Komisję
w drodze aktów wykonawczych przyjętych zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”
25)         art. 45 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
         „2.        Odpowiedni próg oraz
częstotliwość przekazywania danych, o których mowa w ust. 1,
są określane w każdym planie wieloletnim zgodnie z Traktatem.”
26)         art. 49 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
         „2.        Bez uszczerbku dla art. 44,
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art.
119a, do przyjęcia przepisów w sprawie trzymania na pokładzie planu
sztauerskiego dotyczącego przetworzonych produktów rybołówstwa,
zawierającego informacje dotyczące miejsca w ładowni, w którym
składowane są te produkty, w podziale na gatunki.”
27)         art. 50 ust. 1 i 2 otrzymują
brzmienie:
         „1.        Działalność
połowowa unijnych statków rybackich i statków rybackich państw
trzecich na obszarach połowowych, w których obszar ograniczonych
połowów został ustanowiony zgodnie z Traktatem, jest kontrolowana
przez centrum monitorowania rybołówstwa nadbrzeżnego państwa
członkowskiego, które dysponuje systemem wykrywania i rejestrowania
statków wpływających na ten obszar, przepływających przez
niego lub z niego wypływających.
         2.          W uzupełnieniu ust. 1,
datę, od której statki rybackie posiadają na pokładzie
działający system, który ostrzega kapitana o wejściu na obszar
ograniczonych połowów i wyjściu z tego obszaru, ustala się
zgodnie z Traktatem.”
28)         w art. 51 wprowadza się
następujące zmiany:
              a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
         „1.        Gdy osiągnięty
został poziom progowy połowu szczególnych gatunków lub grupy
gatunków, dany obszar zostaje tymczasowo zamknięty dla odpowiednich
połowów zgodnie z przepisami niniejszej sekcji. Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w celu określenia
szczególnych gatunków lub grupy gatunków, w odniesieniu do których stosuje
się poziom progowy połowu, z uwzględnieniem składu
połowu według gatunków i/lub długości w poszczególnych
obszarach i/lub łowiskach.”
              b)       ust. 2 otrzymuje
brzmienie:
         2.          „Poziom progowy połowu
oblicza się na podstawie metody pobierania próbek ustanowionej przez
Komisję w drodze aktów wykonawczych przyjętych zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2, w celu
zidentyfikowania obszarów, w których istnieje ryzyko osiągnięcia
wartości progowej oraz weryfikacji osiągnięcia tej
wartości, jako odsetek lub masa szczególnych gatunków lub grupy gatunków
względem całkowitego połowu w zaciągu danych ryb.”
              c)       skreśla się ust.
3.
29)         po art. 51 dodaje się nowy art.
51a w brzmieniu:
         „Artykuł
51a
         Szczegółowe
przepisy dotyczące wdrożenia
         Komisja może ustanowić, w
drodze aktów wykonawczych, szczegółowe przepisy dotyczące zakresu
doraźnie zamykanych obszarów połowowych, zamykania łowisk oraz
informacji na temat doraźnego zamykania. Te akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
119 ust. 2.”
30)         art. 52 otrzymuje brzmienie:
         „1.        Jeżeli ilość
połowów przekracza progowy poziom połowów w dwóch kolejnych
zaciągach, statek rybacki zmienia obszar połowowy o pewną
odległość od miejsca dokonania poprzedniego zaciągu, zanim
zacznie kontynuować połowy, i niezwłocznie informuje o tym
właściwe organy nadbrzeżnego państwa członkowskiego.
         2.          Odległość, o
której mowa w ust. 1, wynosi początkowo co najmniej pięć mil
morskich i dwie mile morskie dla statków rybackich o całkowitej
długości mniejszej niż 12 metrów.
         3.          Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a dotyczących zmiany
odległości, o których mowa w ust. 1 i 2, biorąc pod uwagę
następujące elementy:
 -           dostępne opinie naukowe
-           i wnioski ze sprawozdań z
inspekcji w obszarze, w odniesieniu do którego ustanowiono poziom
            progowy połowu.”
31)         art. 54 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
         „1.        Na podstawie otrzymanych
informacji wskazujących, iż osiągnięto poziom progowy
połowu, Komisja może wyznaczyć, w drodze aktów wykonawczych,
obszar, który należy tymczasowo zamknąć, jeżeli
nadbrzeżne państwo członkowskie samo nie podjęło
decyzji o takim zamknięciu.”
32)         art. 55 ust. 4 i 5 otrzymują
brzmienie:
         „4.        Na podstawie naukowej oceny
skutków biologicznych rybołówstwa rekreacyjnego, o którym mowa w ust. 3,
jeżeli zostanie stwierdzone, że rybołówstwo rekreacyjne
wywołuje znaczne skutki, zgodnie z Traktatem mogą zostać
przyjęte środki zarządzania, takie jak upoważnienia do
połowów i deklaracje połowowe.
         5.          Komisja ustanawia, w drodze
aktów wykonawczych, szczegółowe przepisy dotyczące opracowywania
planów kontroli wyrywkowych, o których mowa w ust. 3, oraz zgłaszania
planów kontroli wyrywkowych i ich oceny. Te akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust.
2.”
33)         w art. 58 wprowadza się
następujące zmiany:
              a)       dodaje się ust. 7a i
7b w brzmieniu:
         „7a.      Informacje wymienione w ust. 5
lit. a) – f) nie mają zastosowania do:
a)       przywiezionych produktów
rybołówstwa i akwakultury, które wyłączono z zakresu stosowania
świadectwa połowowego zgodnie z art. 12 ust. 5 rozporządzenia
(WE) nr 1005/2008;
b)      produktów rybołówstwa i akwakultury
złowionych lub hodowanych w wodach słodkich;
c)       ryb ozdobnych, skorupiaków i
mięczaków.
         7b.        Informacje wymienione w ust.
5 lit. a) – h) nie mają zastosowania do produktów rybołówstwa i
akwakultury objętych pozycją taryfową 1604 i 1605 Nomenklatury
Scalonej.”
              b)       ust. 8 i 9 otrzymują
brzmienie:
         „8.        Państwa
członkowskie mogą zwolnić z wymogów zawartych w niniejszym
artykule małe ilości produktów sprzedawanych konsumentom
bezpośrednio ze statków rybackich, pod warunkiem że nie
będą one przekraczać niewielkiej wartości.
         9.          Wartość, o której
mowa w ust. 8, początkowo nie przekracza 50 EUR dziennie.
         10.        Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w odniesieniu do:
a)       określenia produktów
rybołówstwa i akwakultury, do których stosuje się niniejszy
artykuł;
b)      fizycznego umieszczania informacji na
temat produktów rybołówstwa i akwakultury;
c)       współpracy między
państwami członkowskimi w sprawie dostępu do informacji
załączonych do partii lub fizycznie towarzyszących partii
towaru;
d)      określenia produktów
rybołówstwa i akwakultury, w odniesieniu do których niektóre przepisy
niniejszego artykułu nie mają zastosowania;
e)       informacji na temat odpowiedniego
obszaru geograficznego;
f)       zmiany wartości przewidzianej w
ust. 9;
g)       informacji dotyczących produktów
rybołówstwa i akwakultury, dostępnych dla konsumenta.”
34)         art. 59 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
         „3.        Nabywca kupujący
produkty rybołówstwa do określonego, maksymalnego progu wagowego,
które nie są następnie wprowadzane do obrotu, lecz zostają
wykorzystane wyłącznie do celów spożycia prywatnego, jest
zwolniony ze stosowania przepisów niniejszego artykułu.
         4.          Próg wagowy, o którym mowa w
ust. 3, początkowo nie przekracza 30 kg dziennie.
         5.          Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w zakresie zmiany progu
wagowego, o którym mowa w ust. 4, biorąc pod uwagę status danego stada.”
35)         w art. 60 wprowadza się
następujące zmiany:
              a)       ust. 1 otrzymuje
brzmienie:
         „1.        Państwa
członkowskie gwarantują, że wszystkie produkty rybołówstwa
są ważone z wykorzystaniem systemów zatwierdzonych przez
właściwe organy, chyba że przyjęto plan kontroli
wyrywkowych zatwierdzony przez Komisję i opracowany zgodnie z metodami
opartymi na ryzyku, ustanowionymi przez Komisję w drodze aktów
wykonawczych przyjętych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 119
ust. 2, w celu określenia wielkości próby, poziomów ryzyka, kryteriów
ryzyka i informacji, które mają być wzięte pod uwagę.”
              b)       ust. 7 otrzymuje
brzmienie:
         „7.        Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w odniesieniu do:
a)       określenia procedur ważenia
dotyczących wyładunków dokonywanych przez unijne statki rybackie i
przeładunków z udziałem statków rybackich Unii, jak również
ważenia produktów rybołówstwa na pokładzie statków rybackich
Unii w wodach UE;
b)      rejestrów ważenia;
c)       czasu ważenia;
d)      urządzeń ważących;
e)       ważenia mrożonych produktów
rybołówstwa;
f)       odliczenia lodu i wody;
g)       dostępu właściwych
organów do urządzeń ważących, rejestrów ważenia,
pisemnych deklaracji i pomieszczeń, w których produkty rybołówstwa
są przechowywane lub przetwarzane;
h)       przepisów szczególnych dotyczących
ważenia określonych gatunków pelagicznych dotyczących:
(i)      określenia procedury ważenia w
odniesieniu do połowów śledzia, makreli oraz ostroboka;
(ii)      portów ważenia;
(iii)     informowania właściwych
organów przed wejściem do portu;
(iv)     wyładunku;
(v)     dziennika połowowego;
(vi)     publicznych urządzeń do
ważenia;
(vii)    prywatnych urządzeń do
ważenia;
(viii)   ważenia ryb mrożonych;
(ix)     przechowywania rejestrów ważenia;
(x)     dokumentu sprzedaży oraz deklaracji
przejęcia;
(xi)     kontroli krzyżowych;
(xii)    monitorowania ważenia;
36)         art. 61 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł
61
Ważenie
produktów rybołówstwa po przewiezieniu z miejsca wyładunku
         1.          W drodze odstępstwa od
art. 60 ust. 2, państwa członkowskie mogą zezwolić, aby
produkty rybołówstwa były ważone po przewiezieniu z miejsca
wyładunku, pod warunkiem że są one transportowane do miejsca
przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego, którego to
dotyczy, i że to państwo członkowskie przyjęło plan
kontroli zatwierdzony przez Komisję w drodze aktu wykonawczego. Ten plan
kontroli opiera się na metodzie opartej na ryzyku w celu określenia
wielkości próby, poziomów ryzyka, kryteriów ryzyka i treści planów
kontroli. Komisja przyjmuje tę metody przeprowadzania kontroli wyrywkowych
w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 119
ust. 2.
         2.          W drodze odstępstwa od
ust. 1, właściwe organy państwa członkowskiego, w którym
produkty rybołówstwa są wyładowywane, mogą zezwolić na
przewóz tych produktów przed ich zważeniem do zarejestrowanych nabywców,
zarejestrowanych ośrodków aukcyjnych lub innych organów lub osób, które
odpowiadają za pierwsze wprowadzenie do obrotu produktów rybołówstwa
w innym państwie członkowskim. Zezwolenie to musi być objęte
wspólnym programem kontroli danych państw członkowskich, o którym
mowa w art. 94, zatwierdzonym przez Komisję w drodze aktu wykonawczego.
Ten wspólny plan kontroli opiera się na metodzie opartej na ryzyku w celu
określenia wielkości próby, poziomów ryzyka, kryteriów ryzyka i
treści planów kontroli. Komisja przyjmuje tę metodę
przeprowadzania kontroli wyrywkowych w drodze aktów wykonawczych zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”
37)         art. 64 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
         „2.        „Komisja określa, w
drodze aktów wykonawczych, szczegółowe przepisy dotyczące oznaczenia
osób, rodzaju prezentacji i oznaczenia ceny w dokumentach sprzedaży, jak
również formatów dokumentów sprzedaży. Te akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
119 ust. 2.”
38)         art. 65 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł
65
Zwolnienia z wymogów dotyczących dokumentów sprzedaży
         1.          Istnieje
możliwość przyznania zwolnienia z obowiązku
przedkładania dokumentów sprzedaży właściwym organom lub
innym upoważnionym do tego instytucjom państw członkowskich w
odniesieniu do produktów rybołówstwa, których wyładunek
nastąpił z określonych kategorii statków rybackich Unii, o
których mowa w art. 16 i 25, lub w odniesieniu do niewielkiej ilości
wyładowanych produktów rybołówstwa. Te małe ilości nie
przekraczają 50 kg ekwiwalentu masy w relacji pełnej na gatunek.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art.
119a w celu udzielania takich zwolnień i dostosowania małych ilości,
biorąc pod uwagę stan danego stada.
         2.          Nabywca kupujący
produkty do określonego, maksymalnego progu wagowego, które nie są
następnie wprowadzane do obrotu, lecz zostają wykorzystane
wyłącznie do celów spożycia prywatnego, jest zwolniony z
przepisów ustanowionych w art. 62, 63 i 64. Ten próg wagowy nie przekracza 30
kg. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art.
119a w zakresie zmiany progu wagowego, biorąc pod uwagę stan danego
stada.”
39)         w art. 71, ust. 5 otrzymuje
brzmienie:
         „5.        Komisja określa, w
drodze aktów wykonawczych, format sprawozdania z nadzoru. Te akty wykonawcze
przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której
mowa w art. 119 ust. 2.”
40)         w art. 73 wprowadza się
następujące zmiany:
              a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
         „1.        Jeżeli został stworzony
unijny program obecności obserwatorów kontroli zgodnie z Traktatem,
obserwatorzy kontroli na pokładach statków rybackich wyznaczonych przez
państwa członkowskie sprawdzają przestrzeganie przez statki
rybackie przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. Wykonują oni
wszystkie zadania w ramach programu obecności obserwatorów, w
szczególności sprawdzają i rejestrują działalność
połowową statku oraz odpowiednie dokumenty.”
b) ust. 9 otrzymuje brzmienie:
         „9.        Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w zakresie
poniższych kwestii w odniesieniu do obserwatorów kontroli:
a)       identyfikacja statków do celów
stosowania programu obecności obserwatorów kontroli;
b)      system komunikacji;
c)       przepisy dotyczące ochrony statku;
d)      środki w celu zapewnienia
niezależności obserwatorów kontroli;
e)       obowiązki obserwatorów kontroli;
f)       finansowanie projektów
pilotażowych.”
41)         art. 74 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
         „6.        Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w zakresie metodologii i
przeprowadzania inspekcji, w tym:
a)       przepisów dotyczących
upoważnienia odpowiedzialnych urzędników do prowadzenia inspekcji na
morzu lub na lądzie;
b)      przyjęcia przez państwa
członkowskie opartego na ryzyku podejścia do wyboru celów kontroli;
c)       koordynacji kontroli inspekcji oraz
działań związanych z egzekwowaniem prawa w państwach
członkowskich;
d)      obowiązków urzędników na etapie
przedinspekcyjnym;
e)       obowiązków urzędników
upoważnionych do przeprowadzenia inspekcji;
f)       obowiązków państw
członkowskich, Komisji i Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa;
g)       przepisów szczególnych mających
zastosowanie do inspekcji na morzu i w portach, inspekcji dotyczących
przewozu, inspekcji dotyczących rynku.”
42)         art. 75 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
         „2.        Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w zakresie
obowiązków operatora i kapitana podczas inspekcji.”
43)         art. 76 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
         4.          „Komisja ustanawia, w drodze
aktów wykonawczych, szczegółowe przepisy w zakresie wspólnych zasad
dotyczących treści sprawozdania z kontroli, wypełnienia
sprawozdań z inspekcji oraz w sprawie przesłania kopii sprawozdania z
inspekcji operatorowi. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”
44)         art. 78 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
         „2.        Komisja ustanawia, w drodze
aktów wykonawczych, szczegółowe przepisy dotyczące funkcjonowania
elektronicznej bazy danych oraz dostępu Komisji do niej. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 119 ust. 2.”
45)         art. 79 otrzymuje brzmienie:
         „Artykuł
79
         Inspektorzy
unijni
         1.          Komisja ustanawia, w drodze
aktów wykonawczych, wykaz inspektorów unijnych. Te akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
119 ust. 2.
         2.          Bez uszczerbku dla
głównej odpowiedzialności nadbrzeżnego państwa
członkowskiego, inspektorzy unijni mogą przeprowadzać inspekcje
zgodnie z niniejszym rozporządzeniem na wodach Unii i na unijnych statkach
rybackich poza wodami Unii.
         3.          Inspektorzy unijni mogą
zostać wyznaczeni do:
a)       wdrażania indywidualnych programów
kontroli i inspekcji, przyjętych zgodnie z art. 95;
b)      realizacji międzynarodowych
programów kontroli rybołówstwa, w ramach których Unia jest
zobowiązana do przeprowadzania kontroli.
         4.          W celu wywiązania
się ze swoich zadań i zgodnie z ust. 5 inspektorzy unijni mają
niezwłocznie dostęp do:
a)       wszystkich obszarów na pokładzie
unijnych statków rybackich i wszelkich innych statków prowadzących
działalność połowową, obiektów publicznych lub miejsc
i środków transportu; oraz
b)      wszelkich informacji i dokumentów, które
są potrzebne do wypełniania ich zadań, w szczególności do
dziennika połowowego, deklaracji wyładunkowych, świadectw
połowowych, deklaracji przeładunkowej, dokumentów sprzedaży i
innych istotnych dokumentów;
         w takim samym zakresie i na tych samych
warunkach co urzędnicy z państwa członkowskiego, w którym ma
miejsce inspekcja.
         5.          Inspektorzy unijni nie
mają żadnych uprawnień właściwych policji czy organom
ścigania poza terytorium ich państwa członkowskiego pochodzenia
lub poza wodami unijnymi podlegającymi zwierzchnictwu i jurysdykcji
państwa członkowskiego pochodzenia.
6.      Urzędnicy Komisji lub organu przez
nią wyznaczonego, którzy zostali wyznaczeni na inspektorów unijnych, nie
mają żadnych uprawnień właściwych policji czy organom
ścigania.
7.      Komisja ustanawia szczegółowe
przepisy dotyczące:
a)       zgłoszenia wykazu inspektorów
unijnych Komisji;
b)      przyjęcia i utrzymania wykazu
inspektorów unijnych;
c)       zgłoszenia wykazu inspektorów
unijnych regionalnym organizacjom ds. rybołówstwa;
d)      uprawnień i obowiązków
inspektorów unijnych;
e)       sprawozdań inspektorów unijnych;
f)       działań podjętych w
następstwie sprawozdania inspektorów unijnych;
         w drodze aktów wykonawczych. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 119 ust. 2.”
46)         art. 88 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
         „2.        Po konsultacjach z dwoma
zainteresowanymi państwami członkowskimi, Komisja ustala, w drodze
aktów wykonawczych, ilość ryb, która ma zostać wliczona do kwoty
połowowej państwa członkowskiego wyładunku lub
przeładunku. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”
47)         art. 92 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
         „5.        Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w odniesieniu do:
a)       punktów przyznawanych za poważne
naruszenia;
b)      progu punktów powodującego
zawieszenie i cofnięcie na stałe licencji połowowej;
c)       działań następczych w
związku z zawieszeniem i cofnięciem na stałe licencji
połowowej;
d)      nielegalnych połowów w okresie
zawieszenia lub po cofnięciu na stałe licencji połowowej;
e)       warunków uzasadniających anulowanie
punktów.”
         5a.        „Komisja ustanawia
szczegółowe przepisy dotyczące:
a)       ustanowienia i działania systemu
punktów za poważne naruszenia przepisów;
b)      powiadomienia o decyzjach;
c)       przeniesienie prawa własności
statków, którym przyznano punkty;
d)      anulowania licencji połowowych w przypadku
poważnych naruszeń wymienionych w odpowiednich wykazach;
e)       obowiązku informowania o
ustanowionym przez państwa członkowskie systemie punktów dla
kapitanów statków rybackich
         w drodze aktów wykonawczych. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 119 ust. 2.”
48)         art. 95 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
         „1.        Pewne łowiska mogą
być przedmiotem indywidualnych programów kontroli i inspekcji. Komisja
może – w drodze aktów wykonawczych – i w porozumieniu z zainteresowanymi
państwami członkowskimi, określić łowiska, które
będą przedmiotem indywidualnych programów kontroli i inspekcji, w
oparciu o potrzebę indywidualnej i skoordynowanej kontroli przedmiotowych
łowisk. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”
49)         art. 102 ust. 3 i 4 otrzymują
brzmienie:
         „3.        Zainteresowane państwa
członkowskie powiadamiają Komisję o wynikach postępowania
wyjaśniającego i przesyłają jej sprawozdanie
sporządzone nie później niż trzy miesiące po otrzymaniu
wniosku Komisji. Komisja może na podstawie należycie umotywowanego
wniosku państwa członkowskiego przedłużyć ten termin w
granicach rozsądku.
         4.          Jeżeli administracyjne
postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w ust. 2, nie doprowadzi
do usunięcia nieprawidłowości lub jeżeli Komisja stwierdzi
braki w systemie kontroli państwa członkowskiego podczas weryfikacji
lub niezależnych inspekcji, o których mowa w art. 98, 99, bądź w
ramach audytu, o którym mowa w art. 100, Komisja, ustala, w drodze aktów
wykonawczych, plan działania z tym państwem członkowskim.
Zainteresowane państwo członkowskie podejmuje wszelkie konieczne
środki w celu wdrożenia tego planu działania.”
50)         w art. 103 wprowadza się
następujące zmiany:
              a)       w ust. 1 zdanie
wprowadzające otrzymuje brzmienie:
         „1.        Komisja może, w drodze
aktów wykonawczych, podjąć decyzję o zawieszeniu na maksymalny
okres osiemnastu miesięcy całości lub części
płatności unijnej pomocy finansowej na mocy rozporządzenia Rady
(WE) nr 1198/2006 i art. 8 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 861/2006,
jeżeli istnieją dowody na to, że:”
              b)       ust. 2 otrzymuje
brzmienie:
         „2. Jeżeli w trakcie okresu
zawieszenia zainteresowane państwo członkowskie nie wykaże,
że podjęto działania naprawcze mające w przyszłości
zapewnić przestrzeganie i egzekwowanie mających zastosowanie
przepisów bądź że nie istnieje poważne ryzyko
zakłócenia w przyszłości właściwego funkcjonowania
unijnego systemu kontroli, Komisja może, w drodze aktów wykonawczych,
anulować całość lub część kwoty unijnej
pomocy finansowej, której płatność została zawieszona
zgodnie z ust. 1. Takie anulowanie może nastąpić jedynie po
dwunastomiesięcznym zawieszeniu przedmiotowej płatności.”
              c)       ust. 8 otrzymuje
brzmienie:
         „8. Komisja ustanawia szczegółowe
przepisy dotyczące:
a)       wstrzymania biegu terminu
płatności;
b)      zawieszenia płatności;
c)       anulowania pomocy finansowej
         w drodze aktów wykonawczych. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 119 ust. 2.”
51)         w art. 104 wprowadza się
następujące zmiany:
              a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
         „1.        Jeżeli państwo
członkowskie nie przestrzega swoich obowiązków dotyczących
realizacji planu wieloletniego i jeżeli Komisja ma dowód, że
nieprzestrzeganie tych obowiązków stanowi poważne zagrożenie dla
ochrony danego stada, Komisja może, w drodze aktów wykonawczych,
tymczasowo zamknąć łowiska, których dotyczą te uchybienia,
w odniesieniu do danego państwa członkowskiego.”
              b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
         „4.        Komisja odstępuje, w drodze
aktów wykonawczych, od zamknięcia po przedstawieniu przez państwo
członkowskie pisemnego i zadowalającego Komisję dowodu
świadczącego o tym, że łowisko może być
bezpiecznie eksploatowane.”
52)         w art. 105 wprowadza się
następujące zmiany:
a)      w ust. 2 akapit pierwszy zdanie
wprowadzające otrzymuje brzmienie:
         „2.        W przypadku przekroczenia
przyznanej w danym roku państwu członkowskiemu kwoty, przydziału
lub udziału w stadzie lub grupie stad Komisja dokonuje, w drodze aktów
wykonawczych, odliczeń od rocznej kwoty, przydziału lub udziału
państwa członkowskiego, które dokonało przełowienia, w
następnym roku lub w następnych latach, przy zastosowaniu
mnożnika zgodnie z następującą tabelą:
b)      ust. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:
         „4.        W przypadku przekroczenia przyznanej
w latach wcześniejszych państwu członkowskiemu kwoty,
przydziału lub udziału w stadzie lub grupie stad Komisja, po
konsultacji z danym państwem członkowskim, może w drodze aktów
wykonawczych dokonać odliczeń kwot od przyszłych kwot tego
państwa członkowskiego, aby uwzględnić poziom
przełowienia. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.
         5.          Jeżeli odliczenie
zgodne z ust. 1 i 2 nie może być dokonane względem kwoty,
przydziału lub udziału w stadzie lub grupie stad, których dotyczy
nieprzestrzeganie przepisów, ponieważ kwota, przydział lub
udział w tymże stadzie lub grupie stad nie jest przyznany danemu
państwu członkowskiemu lub nie jest wystarczający, wówczas
Komisja, po konsultacji z danym państwem członkowskim, może, w
drodze aktów wykonawczych, w następnym roku lub w następnych latach
dokonać odliczeń od kwot dotyczących innych stad lub grup stad
przyznanych temu państwu członkowskiemu w tym samym obszarze
geograficznym lub o tej samej wartości handlowej zgodnie z ust. 1.
         6.          Komisja może
ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące:
a)       oceny dostosowanej kwoty, w odniesieniu
do której oblicza się przekroczenie;
b)      procedury konsultacji z zainteresowanym
państwem członkowskim dotyczącej odliczania kwot, o której mowa
w ust. 4 i 5
         w drodze aktów wykonawczych. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 119 ust. 2.”
53)         w art. 106 wprowadza się
następujące zmiany:
              a)       ust.
1 otrzymuje brzmienie:
         „1.        Gdy Komisja ustali, że
państwo członkowskie przekroczyło nakład połowowy,
który został mu przyznany, w drodze aktów wykonawczych dokonuje
odliczeń od przyszłego nakładu połowowego tego państwa
członkowskiego.”
b)           w ust. 2 zdanie wprowadzające
otrzymuje brzmienie:
         „2.        Jeżeli nakład
połowowy w obszarze geograficznym lub na łowisku dostępnym
państwu członkowskiemu został przekroczony, Komisja, w drodze
aktów wykonawczych, dokonuje odliczeń od nakładu połowowego dostępnego
państwu członkowskiemu w danym obszarze geograficznym lub
łowisku, w następnym roku lub w następnych latach, przy
zastosowaniu mnożnika zgodnie z następującą tabelą:”
c)           ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
         „3.        Jeżeli odliczenie
zgodnie z ust. 2 nie może być dokonane względem maksymalnego
dozwolonego nakładu połowowego, który został przekroczony jako
taki, ponieważ taki maksymalny dozwolony nakład połowowy nie
jest dostępny danemu państwu członkowskiemu lub nie jest
wystarczający, wówczas Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, w
następnym roku lub w następnych latach dokonać odliczeń od
nakładu połowowego dostępnego temu państwu
członkowskiemu w tym samym obszarze geograficznym zgodnie z ust. 2.
         4.          Komisja może
ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące:
a)       oceny maksymalnego dostępnego
nakładu połowowego, w odniesieniu do którego oblicza się
przekroczenie;
b)      procedury konsultacji z zainteresowanym
państwem członkowskim dotyczących odliczania nakładu
połowowego, o którym mowa w ust. 3
         w drodze aktów wykonawczych. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 119 ust. 2.”
54)         w art. 107 wprowadza się
następujące zmiany:
              a)       ust. 1 otrzymuje
brzmienie:
         „1.        Jeżeli istnieją
dowody, że przepisy dotyczące stad objętych planami wieloletnimi
nie są przestrzegane przez państwo członkowskie i że
może z tego wynikać poważne zagrożenie dla ochrony tych
stad, Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, w następnym roku lub
następnych latach dokonać odliczeń od rocznych kwot,
przydziałów lub udziałów w stadzie lub grupie stad przyznanych temu
państwu członkowskiemu, stosując zasadę
proporcjonalności, z uwzględnieniem szkód poczynionych tym stadom.”
         b)         ust. 4 otrzymuje brzmienie:
         „4.        Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w odniesieniu do terminu,
w którym państwa członkowskie muszą wykazać, że
łowisko może być bezpiecznie eksploatowane, do materiału,
jaki państwa członkowskie powinny umieścić w swojej
odpowiedzi, i do oznaczania ilości, które mają zostać odliczone
przy uwzględnieniu
a)       zakresu i charakteru nieprzestrzegania
przepisów,
b)      wagi zagrożenia dla zachowania tych
stad,
c)       szkód spowodowanych w stadzie przez
nieprzestrzeganie przepisów.”
55)         w tytule XI, rozdział IV
otrzymuje następujące brzmienie:
         „Rozdział IV
         Środki
tymczasowe
         Artykuł
108
         Środki
tymczasowe
         1.          Jeżeli istnieją
dowody, w tym dowody oparte na wynikach kontroli wyrywkowych przeprowadzonych
przez Komisję, świadczące o tym, że
działalność połowowa lub środki przyjęte przez
państwo członkowskie lub państwa członkowskie są
niezgodne ze środkami ochrony i zarządzania przyjętymi w ramach
planów wieloletnich lub zagrażają ekosystemowi morskiemu oraz że
sytuacja wymaga natychmiastowego podjęcia działań, Komisja
może, na należycie umotywowany wniosek państwa członkowskiego
lub z własnej inicjatywy, ustanowić w drodze aktów wykonawczych
środki nadzwyczajne na maksymalny okres sześciu miesięcy.
         2.          Środki tymczasowe, o
których mowa w ust. 1, są proporcjonalne do zagrożenia i mogą
nimi być między innymi:
a)       zawieszenie działalności
połowowej statków pływających pod banderą zainteresowanych
państw członkowskich;
b)      zamykanie łowisk;
c)       zakazanie unijnym podmiotom gospodarczym
przyjmowania wyładunków, umieszczania w sadzach w celu tuczenia i w celach
chowu bądź przeładunków ryb i produktów rybołówstwa
złowionych przez statki pływające pod banderą
zainteresowanych państw członkowskich;
d)      zakaz wprowadzania do obrotu lub
wykorzystania do innych celów handlowych ryb i produktów rybołówstwa
złowionych przez statki pływające pod banderą
zainteresowanych państw członkowskich;
e)       zakaz dostarczania żywych ryb
przeznaczonych do chowu w wodach podlegających jurysdykcji
zainteresowanych państw członkowskich;
f)       zakaz przyjmowania żywych ryb
złowionych przez statki pływające pod banderą
zainteresowanego państwa członkowskiego do celów chowu w wodach
podlegających jurysdykcji innych państw członkowskich;
g)       zakaz dokonywania połowów przez
statki rybackie pływające pod banderą zainteresowanego
państwa członkowskiego w wodach podlegających jurysdykcji innych
państw członkowskich;
h)       odpowiednia zmiana danych
dotyczących połowów przekazywanych przez państwa
członkowskie.
         3.          Państwo
członkowskie przekazuje wniosek, o którym mowa w ust. 1, jednocześnie
Komisji, innym państwom członkowskim i odpowiednim komitetom
doradczym.”
56)         art. 109 ust. 8 otrzymuje brzmienie:
         „8.        Państwa
członkowskie ustanawiają krajowy plan wdrożenia systemu
zatwierdzania obejmującego dane wymienione w ust. 2 lit. a) i b) i w celu
zagwarantowania działań podjętych w następstwie wykrycia
niespójności. Plan ten pozwoli państwom członkowskim na
określenie priorytetów zatwierdzania i kontroli krzyżowych oraz
dalszych działań podjętych w następstwie wykrycia niespójności
na podstawie zarządzania ryzykiem. Plan zostanie przekazany Komisji do
zatwierdzenia do dnia 31 grudnia 2011 r. Komisja zatwierdza plany, w drodze
aktów wykonawczych, przed dniem 1 lipca 2012 r. po zapewnieniu państwom
członkowskim możliwości wprowadzenia poprawek. Zmiany planu przekazuje
się co roku Komisji do zatwierdzenia. Komisja zatwierdza zmiany planu w
drodze aktów wykonawczych.”
57)         art. 110 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
         „3.        Bez uszczerbku dla ust. 1 i
2, państwa członkowskie mogą do dnia 30 czerwca 2012 r. wraz z
Komisją lub organem przez nią wyznaczonym przeprowadzać projekty
pilotażowe dotyczące zdalnego dostępu w czasie rzeczywistym do
danych państw członkowskich dotyczących uprawnień do
połowów zapisanych i zweryfikowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
W przypadku gdy Komisja i dane państwo członkowskie są
usatysfakcjonowane wynikiem danego projektu pilotażowego i jeżeli
zdalny dostęp działa tak, jak uzgodniono, dane państwo
członkowskie nie będzie już dłużej zobowiązane do
składania sprawozdań z uprawnień do połowów, jak to
przewidziano w art. 33 ust. 2 i 8. Rozważone i przetestowane zostaną
format i procedury dotyczące dostępu do danych. Państwa
członkowskie poinformują Komisję przed dniem 1 stycznia 2012 r.
o tym, czy planują przeprowadzać projekty pilotażowe. Od dnia 1
stycznia 2013 r. przepisy o innym sposobie i częstotliwości
przekazywania danych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia
dostępu w czasie rzeczywistym mogą zostać przyjęte zgodnie
z Traktatem.”
58)         w art. 111 skreśla się
ust. 3.
59)         dodaje się nowy artykuł
111a przed nagłówkiem rozdziału II, w brzmieniu:
         „Artykuł
111a
         Szczegółowe
zasady w zakresie wdrażania przepisów dotyczących danych
         Komisja ustanawia, w drodze aktów
wykonawczych, szczegółowe zasady dotyczące sprawdzania jakości,
przestrzegania terminów przekazania danych, kontroli krzyżowych, analiz,
weryfikacji danych i ustanowienia znormalizowanego formatu ściągania
i wymiany danych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”
60)         art. 114 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
         „1.        Do celów niniejszego
rozporządzenia każde państwo członkowskie tworzy przed
dniem 1 stycznia 2012 r. oficjalną stronę internetową
dostępną przez Internet i zawierającą informacje wymienione
w art. 115 i 116. Państwa członkowskie przekazują Komisji adres
internetowy swojej oficjalnej strony internetowej. Komisja może
podjąć, w drodze aktów wykonawczych, decyzję o opracowaniu
wspólnych norm i procedur w celu zapewnienia przejrzystej komunikacji
pomiędzy samymi państwami członkowskimi oraz pomiędzy
państwami członkowskimi, wyznaczonym organem i Komisją, w tym
przekazywania regularnych, zwięzłych informacji na temat danych
dotyczących działalności połowowej w stosunku do
uprawnień do połowów.”
61)         w art. 116 skreśla się
ust. 6.
62)         dodaje się nowy artykuł
116a przed tytułem XIII, w brzmieniu:
         „Artykuł
116a
         Szczegółowe
zasady w zakresie wdrażania przepisów dotyczących stron internetowych
i usług sieciowych
         „Komisja ustanawia szczegółowe
zasady dotyczące działania stron internetowych i usług
sieciowych w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust.
2.”
63)         art. 117 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
         „4. Komisja posiada uprawnienia do
przyjęcia w drodze aktów wykonawczych zasad wzajemnej współpracy w
zakresie:
a)       współpracy administracyjnej
między państwami członkowskimi, państwami trzecimi,
Komisją i wyznaczonym przez nią organem, w tym ochrony danych
osobowych i wykorzystania informacji oraz ochrony tajemnicy zawodowej i
handlowej,
b)      kosztów odpowiedzi na wnioski o
udzielenie wsparcia,
c)       wyznaczenia centralnego organu
państwa członkowskiego,
d)      informowania o środkach
następczych podjętych przez organy krajowe w wyniku wymiany
informacji,
e)       wniosków o wsparcie, w tym wniosków o
udzielenie informacji, wniosków o podjęcie środków i wniosków o
zawiadomienia administracyjne, a także określania terminów na
udzielenie odpowiedzi,
f)       informacji przekazywanych bez
uprzedniego wniosku
g)       stosunków państw członkowskich
z Komisją i państwami trzecimi.
         Te akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust.
2.
64)         art. 118 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
         „5.        Komisja ustanawia
szczegółowe przepisy dotyczące treści i formy sprawozdań
sporządzanych przez państwa członkowskie w drodze aktów
wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”
65)         art. 119 otrzymuje brzmienie:
         „Artykuł
119
         Procedura
komitetowa
         1.          Komisję wspiera Komitet
ds. Rybołówstwa i Akwakultury powołany w art. 30 rozporządzenia
Rady (WE) nr 2371/2002. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu
rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
         2.          W przypadku odesłania
do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr
182/2011.”
66)         dodaje się nowy artykuł
119a w brzmieniu:
         „Artykuł
119a
         Wykonywanie
przekazanych uprawnień
         1.          Uprawnienia do
przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom
określonym w niniejszym artykule.
         2.          Przekazanie uprawnień,
o których mowa w art. 7 ust. 6, art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 10, art. 14 ust. 11,
art. 15 ust. 9, art. 17 ust. 6, art. 21 ust. 6, art. 22 ust. 7, art. 49 ust. 2,
art. 51 ust. 1, art. 52 ust. 3, art. 58 ust. 10, art. 58 ust. 11, art. 59 ust.
5, art. 60 ust. 7, art. 65 ust. 1, art. 65 ust. 2, art. 73 ust. 9, art. 74 ust.
6, art. 75 ust. 2, art. 92 ust. 5a oraz art. 107 ust. 4, jest przyznawane na
czas nieokreślony.
         3.          Przekazanie uprawnień,
o których mowa w art. 7 ust. 6, art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 10, art. 14 ust. 11,
art. 15 ust. 9, art. 17 ust. 6, art. 21 ust. 6, art. 22 ust. 7, art. 49 ust. 2,
art. 51 ust. 1, art. 52 ust. 3, art. 58 ust. 10, art. 58 ust. 11, art. 59 ust.
5, art. 60 ust. 7, art. 65 ust. 1, art. 65 ust. 2, art. 73 ust. 9, art. 74 ust.
6, art. 75 ust. 2, art. 92 ust. 5a oraz art. 107 ust. 4, może zostać
odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub przez
Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień
określonych w tej decyzji. Decyzja o odwołaniu staje się
skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym
w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na
ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów
delegowanych.
         4.          Niezwłocznie po
przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie
Parlament Europejski i Radę.
         5.          Akt delegowany przyjęty
na podstawie art. 7 ust. 6, art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 10, art. 14 ust. 11,
art. 15 ust. 9, art. 17 ust. 6, art. 21 ust. 6, art. 22 ust. 7, art. 49 ust. 2,
art. 51 ust. 1, art. 52 ust. 3, art. 58 ust. 10, art. 58 ust. 11, art. 59 ust.
5, art. 60 ust. 7, art. 65 ust. 1, art. 65 ust. 2, art. 73 ust. 9, art. 74 ust.
6, art. 75 ust. 2, art. 92 ust. 5a oraz art. 107 ust. 4 wchodzi w życie
tylko, jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w
terminie 2 miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i
Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament
Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą
sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z
inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego                                     W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.
[2]               Dz.U. L 55 z 28.2.2011 s. 13.


Avis juridique important

|

52004PC0440

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2320/97 ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 235/2004 nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących, między innymi, z Rosji i Rumunii  /* COM/2004/0440 końcowy */

Wniosek dotyczący ROZPORZĄDZENIA RADY zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2320/97 ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 235/2004 nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących, między innymi, z Rosji i Rumunii(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEW listopadzie 20002 r. Komisja opublikowała zawiadomienie o wygaśnięciu i o przeglądzie tymczasowym środków antydumpingowych stosowanych do przywozów niektórych rur i przewodów bez szwu żelaznych lub ze stali niestopowej pochodzących z Polski, Rosji, Republiki Czeskiej, Rumunii i Republiki Słowackiej, nałożonych rozporządzeniem Rady (WE) nr 2320/97.Dnia 1 maja 2004 r. Unia Europejska powiększyła się o dziesięć nowych Państw Członkowskich. Z tą datą środki antydumpingowe obowiązujące we Wspólnocie złożonej z piętnastu Państw Członkowskich zostały automatycznie rozszerzone w celu stosowania przez nowe Państwa Członkowskie w odniesieniu do przywozów z krajów trzecich. W tym samym dniu wygasły automatycznie środki i dochodzenia w odniesieniu do nowych Państw Członkowskich. W przypadku wyżej wymienionych przeglądów, środki i dochodzenia wygasły w stosunku do Polski, Republiki Czeskiej oraz Republiki Słowackiej.W związku z powyższym, począwszy od dnia 1 maja 2004 r. środki obowiązują wyłącznie w stosunku do Rosji i Rumunii. W odniesieniu do Rosji i Rumunii trwają przeglądy tymczasowe i przeglądy związane z wygaśnięciem środków.Decyzją Komisji 2003/382/WE (,Decyzja o Konkurencji"), opublikowaną w czerwcu 2003 r., na kilku producentów wspólnotowych nałożono kary za udział w dwóch przypadkach naruszenia postanowień art. 81 ust. 1 Traktatu WE.Po opublikowaniu Decyzji o Konkurencji przeanalizowano wpływ, jaki wymienione zachowania antykonkurencyjne mogłyby wywrzeć na obowiązujące środki antydumpingowe, jak również zbadano ewentualne skutki tych zachowań.Stwierdzono, że zakres produktów, zaangażowane firmy oraz okresy objęte postępowaniami częściowo się pokrywają. Dlatego nie można potwierdzić z całą pewnością, że gdyby nie zaistniało wymienione zachowanie antykonkurencyjne, ogólne warunki rynkowe pozostałyby niezmienione.W wyniku analizy wpływu Decyzji o Konkurencji na istniejące środki antydumpingowe, proponuje się, aby zaprzestać stosowania środków ustanowionych rozporządzeniem Rady (WE) nr 2320/97 w oczekiwaniu na wyniki trwających przeglądów tymczasowych i przeglądów związanych z wygaśnięciem środków. Uważa się, że właściwym jest kontynuowanie postępowań związanych z przeglądami w odniesieniu do okresu, na który wyżej opisane zachowanie antykonkurencyjne najwyraźniej nie miało wpływu.Wniosek dotyczący ROZPORZĄDZENIA RADY zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2320/97 ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 235/2004 nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących, między innymi, z Rosji i RumuniiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (,rozporządzenie podstawowe") [1], w szczególności jego art. 9 i art. 11 ust. 2 i 3,[1]  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1, ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym [2],[2]  Dz.U. C [...] z. [...], str. [...]a także mając na uwadze, co następuje:A. Procedura1. Obowiązujące środki(1) Rozporządzeniem Rady (WE) nr 2320/97 [3], Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących z Węgier, Polski, Rosji, Republiki Czeskiej, Rumunii i Republiki Słowackiej. Rozporządzenie to zostało zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 190/2000 [4], a następnie rozporządzeniem Rady (WE) nr 235/2004 [5]. Zobowiązania zaoferowane przez producentów-eksporterów na Węgrzech, w Polsce, w Republice Czeskiej i w Republice Słowackiej zostały przyjęte decyzją Komisji 97/790/WE [6] a zobowiązania zaoferowane przez producentów-eksporterów w Rosji - decyzją Komisji 2000/70/WE [7].[3]  Dz.U. L 322 z 25.11.1997, str. 1.[4]  Dz.U. L 23 z 28. 1. 2000, str. 1.[5]  Dz.U. L 40 z 12. 2.2004, str. 11.[6]  Dz.U. L 322 z 25. 11. 1997, str. 63.[7]  Dz.U. L 23 z 28. 1. 2000, str. 78.(2) Dnia 1 maja 2004 r. Unia Europejska powiększyła się o dziesięć nowych Państw Członkowskich. Z ta datą środki antydumpingowe obowiązujące we Wspólnocie złożonej z piętnastu Państw Członkowskich zostały automatycznie rozszerzone w celu stosowania przez nowe Państwa Członkowskie w odniesieniu do przywozów z krajów trzecich. W tym samym dniu wygasły automatycznie środki w odniesieniu do nowych Państw Członkowskich.(3) Aktualnie obowiązujące środki stosuje się w odniesieniu do przywozów pochodzących z Rosji (cło antydumpingowe w wysokości 26,8% oraz trzy zobowiązania cenowe) i z Rumunii (cła antydumpingowe w wysokości od 9,8 do 38,2% oraz cztery zobowiązania cenowe).2. Przeglądy tymczasowe i związane z wygaśnięciem środków(4) Dnia 23 listopada 2002 r. Komisja opublikowała zawiadomienie o rozpoczęciu przeglądu tymczasowego i związanego z wygaśnięciem środków antydumpingowych stosowanych względem przywozów niektórych rur i przewodów bez szwu żelaznych lub ze stali niestopowej pochodzących z Polski, Rosji, Republiki Czeskiej, Rumunii i Republiki Słowackiej [8].[8]  Dz.U. C 288 z 23. 11. 2000, str. 2.(5) Z wnioskiem o przegląd zwrócił się Komitet Ochrony sektora rur stalowych bez szwu w Unii Europejskiej w imieniu producentów, którzy reprezentują znacząca część produkcji Wspólnoty ogółem w zakresie produkcji niektórych rur i przewodów bez szwu żelaznych lub ze stali niestopowej.(6) Podstawą dla wniosku o przegląd dotyczący wygaśnięcia środków był zarzut w sprawie utrzymywania się i ponownego występowania praktyk dumpingowych z uszczerbkiem dla przemysłu Wspólnoty. Podstawą dla wniosku o przegląd tymczasowy jest fakt, że forma i poziom środków są nieodpowiednie do przeciwdziałania powodującym szkodę praktykom dumpingowym.(7) W odniesieniu do Rosji i Rumunii nadal trwają dochodzenia w ramach przeglądów.3. Rozpatrywany produkt(8) Kategorie produktu objęte przeglądami tymczasowymi i przeglądami dotyczącymi wygaśnięcia środków (art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego) są takie same, jak kategorie przedstawione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2320/97, t.j.:(a) przewody bez szwu żelazne lub ze stali niestopowej używane w rurociągach naftowych i gazowych, o średnicy zewnętrznej poniżej 406,4 mm;(b) rury bez szwu o przekroju kołowym żelazne lub ze stali niestopowej, ciągnione lub walcowane na zimno, inne niż rury precyzyjne;(c) inne rury o przekroju kołowym, żelazne lub ze stali niestopowej, inne niż gwintowane lub przeznaczone do obróbki metodą gwintowania, o średnicy zewnętrznej poniżej 406,4 mm,(,rozpatrywany produkt") aktualnie oznaczony kodem CN ex 7304 10 10, ex 7304 10 30, 7304 31 99, 7304 39 91 oraz 7304 39 93. Wymienione kody podane są jedynie dla informacji.B. Ocena relacji pomiędzy decyzją Komisji nr 2003/382/WE i rozporządzeniem Rady (WE) 2320/971. Postępowanie w sprawie zachowania antykonkurencyjnego w rozumieniu art. 81 Traktatu WE(9) Decyzją Komisji 2003/382/WE (,Decyzja o Konkurencji"), z grudnia 1999 r., na kilku producentów wspólnotowych nałożono kary za udział w dwóch przypadkach naruszenia postanowień art. 81 ust. 1 Traktatu WE [9].[9]  Dz.U. L 140 z 6.6.2003, str. 1.(10) Po przyjęciu Decyzji o Konkurencji, początkowo uważano, że ewentualny związek z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2320/97, jeżeli takowy istnieje, nie wymaga ponownego rozpatrzenia wniosków przedstawionych we wspomnianym rozporządzeniu. Tym niemniej, w następstwie opublikowania Decyzji o Konkurencji, jedna z zainteresowanych stron podniosła kwestię możliwego wpływu zachowania antykonkurencyjnego na obowiązujące środki antydumpingowe i dostarczyła dalszych informacji na temat spraw związanych z wnioskami dotyczącymi zaistniałej szkody i związków przyczynowych, przedstawionymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2320/97. Niniejsze rozporządzenie ma na celu stwierdzenie, czy Decyzja o Konkurencji powinna mieć jakiekolwiek konsekwencje dla pozostających aktualnie w mocy środków antydumpingowych.2. Produkty objęte Decyzją o Konkurencji(11) Rozpatrywane produkty, podlegające Decyzji o Konkurencji to przewody i rury bez szwu, ze stali węglowej, w szczególności te stosowane w przemyśle naftowym i gazowym. Obejmują one dwie główne kategorie, czyli, z jednej strony, rury służące do transportu nafty i gazu na średnich i długich odległościach (,linepipe"), z drugiej strony - przewody i rury głębinowe znane pod nazwą OCTG (,oil country tubular goods"). Pierwsze z nich (,linepipe") objęte są kodem CN ex 7304 10, zaś ,przewody i rury OCTG" są objęte kodem CN 7304 21.(12) Zakres dochodzenia antydumpingowego obejmuje szerszy zakres produktów niż ten podlegający Decyzji o Konkurencji. Z porównań wynika jednak, że kategorie produktu objęte kodem CN ex 7304 10 10 oraz kodem CN ex 7304 10 30, czyli przewody i rury stosowane w rurociągach naftowych i gazowych, których zewnętrzna średnica nie przekracza 406,4 mm, wchodzą w zakres postępowania antydumpingowego, jak i naruszenia konkurencji, chociaż reprezentują zaledwie niewielką część wspólnotowego rynku rozpatrywanego produktu.3. Rozpatrywane produkty(13) Dziesięciu producentów wspólnotowych, reprezentujących ponad 90% całkowitej produkcji wspólnotowej produktów objętych dochodzeniem, współpracowało w ramach postępowania antydumpingowego. Spośród tych dziesięciu firm, trzy miały również swój udział w naruszeniu art. 81 ust. 1 Traktatu WE.4. Naruszenie w okresie objętym dochodzeniem i w rozpatrywanym okresie(14) Okres objęty badaniem dotyczącym praktyk dumpingowych i wyrządzonej szkody trwał od 1 września 1995 r. do 31 sierpnia 1996 r. (,okres objęty dochodzeniem"), natomiast badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody w ramach dochodzenia antydumpingowego objęło okres od stycznia 1992 r. do końca okresu objętego dochodzeniem, czyli do dnia 31 sierpnia 1996 r. (,rozpatrywany okres").(15) W okresie objętym dochodzeniem i w rozpatrywanym okresie wystąpiły dwa naruszenia:(a) W ramach kartelu UE-Japonia zainteresowani producenci naruszyli postanowienia art. 81 ust. 1 Traktatu WE za sprawą swojego uczestnictwa, wraz z innymi producentami, w porozumieniu przewidującym, między innymi, wzajemne poszanowanie poszczególnych krajowych rynków standardowych gwintowanych przewodów i rur ,OCTG" i ,linepipe" bez szwu. Naruszenie trwało od roku 1990 do roku 1995, chociaż nie udało się z całą pewnością wskazać momentu, w którym zaprzestano wymienionych działań.(b) Równolegle, w ramach kartelu europejskiego, producenci naruszyli postanowienia art. 81 ust. 1 Traktatu WE zawierając, w kontekście zachowań antykonkurencyjnych wspomnianych w akapicie 15 lit. a) powyżej, umowy prowadzące do podziału dostaw gładkich ,przewodów i rur OCTG". Naruszenie trwało od roku 1991 do roku 1999 oraz od roku 1993 do roku 1997 w przypadku jednego z producentów objętych dochodzeniem antydumpingowym.(16) Naruszenie wspomniane w akapicie 15 lit. b) nie ma bezpośredniego wpływu na dochodzenie antydumpingowe, ponieważ rozpatrywany produkt objęty jest kodem CN 7304 21, a tym samym leży poza zakresem dochodzenia antydumpingowego.(17) W odniesieniu do naruszenia wspomnianego w akapicie 15 lit. a), okres objęty dochodzeniem w ramach postępowania antydumpingowego i okres działania kartelu UE-Japonia pokrywały się w okresie od 1 września 1995 r. do 31 grudnia 1995 r. W przypadku okresu rozpatrywanego, ta równoległość czasowa trwała od stycznia 1992 r. do 31 grudnia 1995 r.5. Analiza(18) Jak stwierdzono powyżej, postępowanie antydumpingowe i przypadki zachowań antykonkurencyjnych cechuje częściowe nakładanie się na siebie nawzajem pod względem czasowym. Produkty objęte dochodzeniem dotyczącym zachowań antykonkurencyjnych pokrywają się częściowo z produktami wchodzącymi w zakres dochodzenia antydumpingowego (akapit 12). Okres objęty dochodzeniem i okres rozpatrywany do celów postępowania antydumpingowego oraz okres, w odniesieniu do którego zostało stwierdzone naruszenie zasad konkurencji częściowo się pokrywają (akapit 17). Niektórzy z producentów wspólnotowych, mający związek z praktykami antykonkurencyjnymi, należą również do przemysłu wspólnotowego w rozumieniu definicji do celów postępowania antydumpingowego.(19) Biorąc pod uwagę fakt, że zbieżność dotycząca zakresu produktów, zaangażowanych firm oraz okresów obu dochodzeń jest zaledwie częściowa, stwierdzono, że opisana praktyka antykonkurencyjna miała ograniczony wpływ na dochodzenie antydumpingowe, w wyniku którego doszło do nałożenia w roku 1997 ostatecznego cła. Ponadto, jeżeli wykluczy się dane firm, w odniesieniu do których stwierdzono, że naruszyły one art. 81 ust. 1 Traktatu WE, otrzymane wyniki wydają się porównywalne do tych, które obliczono na podstawie danych dziesięciu współpracujących producentów wspólnotowych, włącznie z producentami uczestniczącymi w wyżej opisanych praktykach antykonkurencyjnych. Oznacza to, że szkodliwy dumping i tak miałby miejsce. W związku z tym, jest wysoce nieprawdopodobne, by antykonkurencyjne zachowanie producentów wspólnotowych miało znaczący wpływ na pierwotnie wyniki uzyskane w drodze dochodzenia antydumpingowego. Niemniej jednak, nie można potwierdzić z całą pewnością, że gdyby nie zaistniało wymienione zachowanie antykonkurencyjne, ogólne warunki rynkowe byłyby takie same.6. Podsumowanie(20) W świetle powyższego, uznaje się za stosowne zaprzestanie stosowania środków ustanowionych rozporządzeniem Rady (WE) nr 2320/97. Decyzja ta jest zgodna z zasadami racjonalnej administracji i dobrych praktyk administracyjnych. Należy przy tym podkreślić, że w kontekście trwających przeglądów tymczasowych i związanych z wygaśnięciem środków, w najbliższej przyszłości powinny zostać udostępnione nowe wyniki, co umożliwi dokonanie oceny sytuacji na podstawie danych, na które zachowanie antykonkurencyjne z pewnością nie miało wpływu. Do chwili zakończenie trwających przeglądów, cło nie będzie pobierane. Z powyższego wynika również, że aktualne zobowiązania nie będą stosowane do chwili uzyskania wyników trwającego przeglądu tymczasowego i związanego z wygaśnięciem środków.(21) Zainteresowane strony zostały poinformowane o zamiarze zaprzestania stosowania środków ustanowionych rozporządzeniem Rady (WE) nr 2320/97. Wyznaczono również termin, w którym strony mają możliwość przedstawienia swoich uwag odnośnie do wymienionego zawiadomienia.(22) Uwagi przedstawione przez strony ustnie lub na piśmie zostały rozpatrzone, a tam gdzie było to właściwe, uwzględnione.PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Niniejszym zmienia się następująco rozporządzenie Rady (WE) nr 2320/97 ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 235/2004:Po art. 7 dodaje się nowy art. 8:,Artykuł 8Zaprzestaje się stosowania art. 1 do art. 3."Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia [...] r.W imieniu RadyPrzewodniczący