title: Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

text:
Ważna informacja prawna

|

52008PC0092(01)R(01)

Corrigendum : Wniosek decyzja Rady w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych  /* COM/2008/0092 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 4.3.2008 r.KOM(2008) 92 wersja ostateczna/22008/0040 (CNS)Corrigendum : Annule et remplace la page de couverture de la version envoyée le 21.2.2008 ; concerne toutes les langues.WniosekDECYZJA RADYw sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczychWniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych(przedstawione przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku W następstwie orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości w tzw. sprawach o „otwartym niebie”, w dniu 5 czerwca 2003 r. Rada udzieliła Komisji mandatu na rozpoczęcie negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia niektórych postanowień istniejących umów umową wspólnotową[1] („mandat horyzontalny”). Celem tych umów jest stworzenie wszystkim przewoźnikom lotniczym z UE wolnego od dyskryminacji dostępu do tras między Wspólnotą a krajami trzecimi oraz zapewnienie zgodności dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a krajami trzecimi z prawem wspólnotowym. |120 | Kontekst ogólny Międzynarodowe stosunki w dziedzinie lotnictwa między państwami członkowskimi a krajami trzecimi są tradycyjnie regulowane przez dwustronne umowy o komunikacji lotniczej zawierane pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi, załączniki do tych umów oraz inne dwustronne i wielostronne porozumienia między państwami członkowskimi a krajami trzecimi. Tradycyjne klauzule wyznaczania stosowane przez państwa członkowskie w dwustronnych umowach o komunikacji lotniczej są niezgodne z prawem Wspólnoty. Umożliwiają one krajom trzecim odrzucenie, wycofanie lub zawieszenie pozwolenia lub upoważnienia wydanego danemu przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, w którym jednak to państwo członkowskie lub jego obywatele nie posiadają udziałów w odpowiedniej wysokości, ani też nie sprawują nad nim skutecznej kontroli. Taki przypadek został uznany za dyskryminację przewoźników wspólnotowych mających siedzibę na terytorium któregoś z państw członkowskich, ale stanowiących własność bądź znajdujących się pod kontrolą obywateli innych państw członkowskich. Sytuacja ta jest niezgodna z art. 43 Traktatu, który gwarantuje obywatelom państw członkowskich korzystającym ze swobody przedsiębiorczości w innym przyjmującym państwie członkowskim traktowanie na równi z obywatelami przyjmującego państwa członkowskiego. Istnieją również inne zagadnienia, takie jak opodatkowanie paliwa lotniczego, opłaty za przewóz stosowane przez przewoźników lotniczych z krajów trzecich na trasach wewnątrzwspólnotowych, czy też obowiązkowe umowy handlowe pomiędzy liniami lotniczymi, w odniesieniu do których należy zapewnić zgodność z prawem wspólnotowym poprzez zmianę lub uzupełnienie istniejących postanowień dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a krajami trzecimi. |130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Postanowienia umowy zastępują lub uzupełniają istniejące postanowienia piętnastu dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Republiką Kazachstanu. |140 | Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Umowa przyczyni się do realizacji głównego celu wspólnotowej polityki w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa poprzez zapewnienie zgodności istniejących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej z prawem wspólnotowym. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |211 | Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Przez cały czas trwania negocjacji konsultowano się z państwami członkowskimi i sektorem lotnictwa. |212 | Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Uwagi państw członkowskich i sektora zostały uwzględnione. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych działań Działając zgodnie z mechanizmami i wytycznymi przedstawionymi w załączniku do „mandatu horyzontalnego”, Komisja wynegocjowała umowę z Republiką Kazachstanu, która zastępuje niektóre postanowienia istniejących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Republiką Kazachstanu. Artykuł 2 umowy zastępuje tradycyjnie stosowane klauzule wyznaczania wspólnotową klauzulą wyznaczania, umożliwiającą wszystkim przewoźnikom ze Wspólnoty korzystanie z prawa przedsiębiorczości. Artykuły 4 i 5 umowy odnoszą się do dwóch typów klauzul dotyczących spraw pozostających w kompetencji Wspólnoty. Artykuł 4 dotyczy opodatkowania paliwa lotniczego - kwestii, która została zharmonizowana na mocy dyrektywy Rady 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, w szczególności jej art. 14 ust. 2. Artykuł 5 (ustalanie taryf) rozwiązuje sprzeczności między obecnie obowiązującymi umowami dwustronnymi o komunikacji lotniczej a rozporządzeniem Rady nr 2409/92 w sprawie taryf i stawek za przewozy lotnicze, które uniemożliwia przewoźnikom z krajów trzecich zdobycie pozycji liderów cenowych w dziedzinie przewozów lotniczych na trasach wewnątrzwspólnotowych. Artykuł 6 dostosowuje postanowienia umów dwustronnych, które są wyraźnie antykonkurencyjne (obowiązkowe umowy handlowe pomiędzy liniami lotniczymi), do unijnego prawa ochrony konkurencji. |310 | Podstawa prawna Artykuł 80 ust. 2 i art. 300 ust. 2 Traktatu WE |329 | Zasada pomocniczości Wniosek w całości opiera się na „mandacie horyzontalnym” udzielonym przez Radę, a uwzględniono w nim kwestie wchodzące w zakres prawa wspólnotowego i dwustronnych umów o komunikacji lotniczej. |Zasada proporcjonalności Umowa zmieni lub uzupełni postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej jedynie w takim zakresie, w jakim będzie to niezbędne dla zapewnienia zgodności tych umów z prawem wspólnotowym. |Wybór instrumentów |342 | Umowa między Wspólnotą a Republiką Kazachstanu jest najbardziej skutecznym instrumentem umożliwiającym zapewnienie zgodności z prawem wspólnotowym wszystkich istniejących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Republiką Kazachstanu. |WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |INFORMACJE DODATKOWE |510 | Uproszczenie |511 | Wniosek przewiduje uproszczenie prawodawstwa. |512 | Odnośne postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Republiką Kazachstanu zostaną zastąpione lub uzupełnione postanowieniami jednej umowy wspólnotowej. |570 | Szczegółowe wyjaśnienie wniosku Zgodnie z typową procedurą podpisywania i zawierania umów międzynarodowych, do Rady kieruję się prośbę o zatwierdzenie decyzji w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania oraz zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych, jak również o wyznaczenie osób upoważnionych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty. |1.  WniosekDECYZJA RADYw sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji[2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(2) W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Republiką Kazachstanu dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(3) Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia wspomnianej umowy w późniejszym terminie, wynegocjowana przez Komisję umowa powinna zostać podpisana i być tymczasowo stosowana.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł1. Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia umowy w późniejszym terminie, niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) uprawnionej (uprawnionych) do podpisania w imieniu Wspólnoty umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych.2. Do czasu wejścia w życie umowy jest ona stosowana tymczasowo od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wzajemnie notyfikowały zamknięcie procedur koniecznych do tego celu. Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 2 umowy.3. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący2008/0040 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji[3],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(2) W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Republiką Kazachstanu dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(3) Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia […] r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …/…/WE z dnia […] r[5].(4) Umowa powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Umowa między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.2. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) uprawnionej (uprawnionych) do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 1 umowy.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKUMOWApomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanudotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczychWSPÓLNOTA EUROPEJSKA,z jednej strony, orazRepublika Kazachstanu,z drugiej strony,(zwane dalej „Stronami”),STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej podpisane między niektórymi państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Kazachstanu zawierają postanowienia sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej,STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą być włączane do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a krajami trzecimi,STWIERDZAJĄC, że na podstawie prawa Wspólnoty Europejskiej wspólnotowi przewoźnicy lotniczy ustanowieni w państwie członkowskim mają prawo do niedyskryminacyjnego dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a krajami trzecimi,UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a niektórymi krajami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych krajów trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych koncesjonowanych zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Kazachstanu, które są sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą być doprowadzone do zgodności z tym prawem celem ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla wykonywania przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu, a także w celu zachowania ciągłości takich przewozów lotniczych,STWIERDZAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Republiką Kazachstanu, które nie są sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej, nie muszą zostać zmienione lub zastąpione,STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszych negocjacji celem Wspólnoty Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu lotniczego między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu ani naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi ze Wspólnoty a przewoźnikami lotniczymi z Republiki Kazachstanu, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących umów dotyczących praw przewozowych,STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej wymienione w załączniku I opierają się na ogólnej zasadzie, zgodnie z którą wyznaczone linie lotnicze umawiających się stron mają sprawiedliwe i równe szanse prowadzenia uzgodnionych przewozów na określonych trasach, i że celem niniejszej umowy nie jest naruszenie tej zasady,STWIERDZAJĄC, że zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy nie mogą zasadniczo zawierać umów, które mogłyby wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej i których celem lub skutkiem byłoby uniemożliwienie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji,UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Kazachstanu, które (i) wymagają zawierania umów pomiędzy przedsiębiorstwami, decyzji stowarzyszeń przedsiębiorstw lub uzgodnionych praktyk uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, bądź faworyzują wymienione rozwiązania; lub (ii) wzmacniają skutki wszelkich takich umów, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub (iii) przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, mogą uniemożliwić skuteczne działanie reguł konkurencji mających zastosowanie do przedsiębiorstw.UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:ARTYKUŁ 1Postanowienia ogólne1. Do celów niniejszej umowy określenie „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej.2. Zawarte w umowach wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.3. Zawarte w umowach wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych pochodzących z państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych bądź linii lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.4. Niniejsza umowa nie tworzy dodatkowych praw przewozowych poza prawami określonymi w umowach dwustronnych. Prawa przewozowe będą nadal nadawane w drodze umów dwustronnych.ARTYKUŁ 2Wyznaczenie przez państwo członkowskie1. Postanowienia zawarte w ustępach 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia zawarte w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz pozwoleń wydanych przez Republikę Kazachstanu oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub pozwoleń wydanych przewoźnikowi lotniczemu.2. Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie, Republika Kazachstanu wydaje odpowiednie upoważnienia i pozwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem, że:(i) przewoźnik lotniczy ma w państwie członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedzibę zgodnie z postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz posiada ważną koncesję zgodną z prawem Wspólnoty Europejskiej;(ii) państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu są wyraźnie wymienione odpowiednie władze lotnicze; oraz(iii) przewoźnik lotniczy stanowi własność, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, i pozostaje pod skuteczną kontrolą, państw członkowskich i/lub obywateli państw członkowskich i/lub innych państw wymienionych w załączniku III i/lub obywateli tych państw.3. Republika Kazachstanu może odmówić wydania upoważnienia lub pozwolenia przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie lub cofnąć, zawiesić lub ograniczyć takie upoważnienie lub pozwolenie jeżeli:(i) przewoźnik lotniczy nie ma w państwie członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedziby zgodnie z postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską bądź nie posiada ważnej koncesji przewoźnika lotniczego zgodnej z prawem Wspólnoty Europejskiej;(ii) państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym lub w wyznaczeniu nie są wyraźnie wymienione odpowiednie władze lotnicze; lub(iii) przewoźnik lotniczy nie stanowi własności lub nie znajduje się pod skuteczną kontrolą, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, państw członkowskich i/lub obywateli państw członkowskich i/lub innych państw wymienionych w załączniku III i/lub obywateli tych państw;(iv) przewoźnik lotniczy otrzymał już zezwolenie na prowadzenie działalności zgodnie z dwustronną umową między Republiką Kazachstanu a innym państwem członkowskim Unii Europejskiej, oraz(v) Kazachstan może wykazać, że poprzez wykonywanie praw przewozowych na trasie, która obejmuje punkt znajdujący się na terytorium wymienionego innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej przewoźnik lotniczy obchodziłby ograniczenia praw przewozowych nałożone przez umowę, o której mowa w ppkt (iv).Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu Republika Kazachstanu nie stosuje dyskryminacji między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi ze względu na ich przynależność państwową.ARTYKUŁ 3Bezpieczeństwo1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. c).2. Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje inne państwo członkowskie, prawa Republiki Kazachstanu zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Republiką Kazachstanu mają również zastosowanie do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez wspomniane inne państwo członkowskie oraz w stosunku do zezwolenia na prowadzenie działalności przez tego przewoźnika lotniczego.ARTYKUŁ 4Opodatkowanie paliwa lotniczego1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. d).2. Nie naruszając żadnego innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne postanowienie umów wymienionych w załączniku II lit. d) nie jest przeszkodą dla państwa członkowskiego w nałożeniu w sposób wolny od dyskryminacji podatków, opłat specjalnych, należności, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium, przeznaczone do użytku w statku powietrznym wyznaczonego przewoźnika lotniczego pochodzącego z Republiki Kazachstanu, który obsługuje trasy między punktem znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego państwa członkowskiego.ARTYKUŁ 5Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają stosowne postanowienia zawarte w artykułach wymienionych w załączniku II lit. e).2. Opłaty należne za przewóz wyłącznie w obrębie Wspólnoty Europejskiej, nakładane przez przewoźnika lotniczego (przewoźników lotniczych) wyznaczonego (wyznaczonych) przez Republikę Kazachstanu zgodnie z umową wymienioną w załączniku I zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. e), są regulowane przepisami Wspólnoty Europejskiej.ARTYKUŁ 6Zgodność z regułami konkurencji1. Nie naruszając wszelkich postanowień stanowiących inaczej, żadne postanowienia umów wymienionych w załączniku I nie mogą (i) faworyzować umów pomiędzy przedsiębiorstwami, decyzji stowarzyszeń przedsiębiorstw lub uzgodnionych praktyk, uniemożliwiających lub zakłócających konkurencję; (ii) wzmacniać skutków wszelkich takich umów, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub (iii) przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję.2. Postanowienia zawarte w umowach wymienionych w załączniku I, które są niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu, nie będą stosowane.ARTYKUŁ 7Załączniki do umowyZałączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.ARTYKUŁ 8Przegląd lub zmianyStrony mogą w każdej chwili dokonać przeglądu niniejszej umowy lub ją zmienić w drodze wzajemnego porozumienia.ARTYKUŁ 9Wejście w życie i tymczasowe stosowanie1. Niniejsza umowa wchodzi w życie po przekazaniu sobie wzajemnie przez strony notyfikacji na piśmie stwierdzających, iż wewnętrzne procedury stron niezbędne do wejścia w życie umowy zostały zakończone.2. Nie naruszając postanowień ust. 1, strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wzajemnie notyfikowały zamknięcie procedur koniecznych do tego celu.3. Umowy oraz inne ustalenia między państwami członkowskimi a Republiką Kazachstanu, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, są wymienione w załączniku I lit. b). Niniejszą umowę stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub z dniem rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania.ARTYKUŁ 10Wygaśnięcie1. W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I, jednocześnie wygasają wszystkie postanowienia niniejszej umowy mające zastosowanie do umowy wymienionej w załączniku I.2. W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I, jednocześnie wygasa niniejsza umowa.W DOWÓD CZEGO niżej podpisani odpowiednio upoważnieni złożyli swoje podpisy pod niniejszą umową.Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w […] , dnia […] r. w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim, kazachskim i rosyjskim.W IMIENIU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ: | W IMIENIU REPUBLIKI KAZACHSTANU: |Załącznik IWykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowya) Umowy dotyczące komunikacji lotniczej między Republiką Kazachstanu a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub/i tymczasowo stosowane-  Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Austrii a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Ałmaty w dniu 26 kwietnia 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Austria”;-  Umowa między Rządem Królestwa Belgii a Rządem Republiki Kazachstanu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Brukseli w dniu 27 czerwca 2000 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Belgia”;-  Umowa między Rządem Republiki Bułgarii a Rządem Republiki Kazachstanu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Sofii w dniu 15 września 1999 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Bułgaria”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Królestwa Danii a Rządem Republiki Kazachstanu parafowana w Ałmaty w dniu 26 kwietnia 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Dania”;-  Umowa między Rządem Republiki Estońskiej a Rządem Republiki Kazachstanu dotycząca komunikacji lotniczej, parafowana w Astanie w dniu 26 kwietnia 2001 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Estonia”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Republiki Finlandii a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Ałmaty w dniu 7 lutego 1996 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Finlandia”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Republiki Francuskiej a Rządem Republiki Kazachstanu parafowana w Paryżu w dniu 21 października 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Francja”;-  Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Bonn w dniu 15 marca 1996 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan - Niemcy”;ostatnio zmieniona protokołem sporządzonym w Bonn w dniach 6 i 7 czerwca 2000 r.;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Republiki Węgierskiej a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Ałmaty w dniu 9 marca 1995 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Węgry”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Królestwa Niderlandów a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Hadze w dniu 27 listopada 2002 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Niderlandy”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Republiki Łotewskiej a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Ałmaty w dniu 19 maja 1998 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Łotwa”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Republiki Litewskiej a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Wilnie w dniu 21 lipca 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Litwa”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Warszawie w dniu 27 stycznia 1997 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Polska”;ostatnio zmieniona w drodze wymiany not z dnia 21 grudnia 1998 r. i 8 lutego 1999 r.-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Królestwa Szwecji a Rządem Republiki Kazachstanu parafowana w Ałmaty w dniu 26 kwietnia 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Szwecja”;-  - umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Rządem Republiki Kazachstanu , sporządzona w Londynie dnia 21 marca 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan - Zjednoczone Królestwo”;zmieniona w drodze wymiany not z dnia 2 lutego 1998 r. i 4 czerwca 1998 r.Ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Astanie w dniu 29 listopada 2000 r.b) Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Kazachstanem a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowaneZałącznik IIWykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, o których mowa w artykułach od 2 do 5 niniejszej umowya) Wyznaczenie przez państwo członkowskie:-  artykuł 4 ust. 1 umowy Kazachstan-Bułgaria;-  artykuł 3 ust. 4 umowy Kazachstan-Dania;-  artykuł 3 ust. 4 umowy Kazachstan-Estonia;-  artykuł 4 ust. 3 umowy Kazachstan-Francja;-  artykuł 3 ust. 5 umowy Kazachstan-Węgry;-  artykuł 3 ust. 5 umowy Kazachstan-Niderlandy;-  artykuł 4 ust. 5 umowy Kazachstan-Łotwa;-  artykuł 4 ust. 5 umowy Kazachstan-Litwa;-  artykuł 3 ust. 5 umowy Kazachstan-Polska;-  artykuł 3 ust. 4 umowy Kazachstan-Szwecja;-  artykuł 4 ust. 4 umowy Kazachstan-Zjednoczone Królestwo.b) Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub pozwoleń:-  artykuł 5 ust. 1 lit. d) umowy Kazachstan-Belgia;-  artykuł 5 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Bułgaria;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Dania;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Estonia;-  artykuł 5 ust. 1 umowy Kazachstan-Francja;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Finlandia;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Węgry;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Niderlandy;-  artykuł 5 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Łotwa;-  artykuł 5 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Litwa;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Polska;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Szwecja;-  artykuł 5 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Zjednoczone Królestwo.c) Bezpieczeństwo:-  artykuł 7 umowy Kazachstan-Belgia;-  artykuł 6 umowy Kazachstan-Estonia;-  artykuł 9 umowy Kazachstan-Francja;-  artykuł 7 umowy Kazachstan-Węgry;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Niderlandy;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Łotwa;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Litwa;-  artykuł 7 umowy Kazachstan-Polska.d) Opodatkowanie paliwa lotniczego:-  artykuł 10 umowy Kazachstan-Belgia;-  artykuł 17 umowy Kazachstan-Bułgaria;-  artykuł 6 umowy Kazachstan-Dania;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Estonia;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Francja;-  artykuł 6 umowy Kazachstan-Finlandia;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Węgry;-  artykuł 6 umowy Kazachstan-Niemcy;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Niderlandy;-  artykuł 12 umowy Kazachstan-Łotwa;-  artykuł 12 umowy Kazachstan-Litwa;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Polska;-  artykuł 6 umowy Kazachstan-Szwecja;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Zjednoczone Królestwo.e) Opłaty za przewóz w obrębie Wspólnoty Europejskiej:-  artykuł 13 umowy Kazachstan-Belgia;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Bułgaria;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Dania;-  artykuł 13 umowy Kazachstan-Estonia;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Finlandia;-  artykuł 17 umowy Kazachstan-Francja;-  artykuł 10 umowy Kazachstan-Niemcy;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Węgry;-  artykuł 12 umowy Kazachstan-Niderlandy;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Łotwa;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Litwa;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Polska.-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Szwecja;-  artykuł 7 umowy Kazachstan-Zjednoczone Królestwo.ZAłąCZNIK IIIWykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej umowya) Republika Islandii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);b) Księstwo Liechtensteinu (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);c) Królestwo Norwegii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);d) Konfederacja Szwajcarska (na mocy umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego). [1] Decyzja Rady nr 11323/03 z dnia 5 czerwca 2003 r. (dokument zastrzeżony).[2] Dz.U. C […] z […], s. […].[3] Dz.U. C […] z […], s. […].[4] Dz.U. C […] z […], s. […].[5] Dz.U. C […] z […], s. […].


title: Wniosek dotyczący decyzji Rady dotyczącej podpisania umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich # Wniosek dotyczący decyzji Rady dotyczącej zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich

text:
Ważna informacja prawna

|

52005PC0146(01)

Wniosek dotyczący decyzji Rady dotyczącej podpisania umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich  /* COM/2005/0146 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 18.04.2005COM(2005) 146 końcowy2005/0056 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYdotyczącej podpisania umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach CzłonkowskichWniosek dotyczącyDECYZJI RADYdotyczącej zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich(przedstawione przez Komisję)UZASADNIENIE1. Podstawa prawna i tło polityczneZgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 protokołu w sprawie stanowiska Danii, stanowiącego załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w wykonaniu tytułu IV Traktatu. W rezultacie wspólnotowe instrumenty przyjęte między innymi w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach cywilnych nie są wiążące dla Danii ani nie mają do tego kraju zastosowania.Jednym z takich wspólnotowych instrumentów jest rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich Rozporządzenie to stosuje się do wszystkich Państw Członkowskich oprócz Danii, przy czym Zjednoczone Królestwo i Irlandia skorzystały ze swojego prawa do wyrażenia chęci uczestnictwa Rozporządzenie nr 1348/2000 ma istotne znaczenie dla funkcjonowania rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, które odwołuje się do postanowień rozporządzenia nr 1348/2000 w zakresie doręczania dokumentów wszczynających postępowanie i dokumentów równorzędnych[1]. Rozporządzenie nr 44/2001 ma również zastosowanie do wszystkich Państw Członkowskich z wyjątkiem Danii. Rozporządzenie to zawiera skorygowane i unowocześnione zasady z Konwencji brukselskiej z 1968 r. o jurysdykcji oraz uznawaniu i wykonywaniu orzeczeń sądowych, do której przystąpiły wszystkie Państwa Członkowskie, włącznie z Danią. Niezastosowanie rozporządzenia nr 44/2001 w Danii stwarza niekorzystną sytuację prawną, w której zasady w zakresie właściwości sądów oraz uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych obowiązujące w Danii różnią się od zasad obowiązujących w pozostałych Państwach Członkowskich Unii Europejskiej. Biorąc pod uwagę fakt, że przed wejściem w życie rozporządzenia nr 44/2001 zasady Konwencji brukselskiej były jednolicie stosowane do wszystkich Państw Członkowskich, sytuacja ta stanowi krok wstecz. Obecna sytuacja zagraża więc jednolitości i pewności prawnej wspólnotowych zasad.Dania niejednokrotnie wyrażała zainteresowanie uczestnictwem w nowym systemie ustanowionym rozporządzeniami nr 44/2001 i 1348/2000. Po szczegółowych dyskusjach Komisja zgodziła się podjąć negocjację równoległych umów z Danią pod następującymi warunkami: rozwiązanie takie musiałoby mieć charakter wyjątkowy i obowiązywać jedynie przez okres przejściowy, uczestnictwo Danii w systemie Wspólnoty musiałoby być w pełni w interesie Wspólnoty i jej obywateli, a nałożone na Danię wymogi musiałyby być równoważne z wymogami nałożonymi na wszystkie Państwa Członkowskie, aby zapewnić w ten sposób stosowanie w Danii i w pozostałych Państwach Członkowskich zasad o tej samej treści.W świetle wyżej opisanej sytuacji Komisja uznała, że rozszerzenie na Danię przepisów rozporządzenia nr 44/2001 oraz rozporządzenia nr 1348/2000 leży w interesie Wspólnoty. Umowa rozszerzająca na Danię przepisy rozporządzenia nr 44/2001 jest przedmiotem osobnej decyzji Rady. W szczególności Komisja uznała, że skoro dokonuje się rozszerzenia na Danię przepisów rozporządzenia nr 44/2001 na mocy umowy równoległej, konieczne jest również rozszerzenie na ten kraj przepisów rozporządzenia nr 1348/2000, ze względu na bliski związek obu instrumentów.W dniu 28 czerwca 2002 r. Komisja przedstawiła zalecenie dotyczące decyzji Rady, upoważniające Komisję do rozpoczęcia negocjacji w sprawie zawarcia dwóch umów pomiędzy Wspólnotą Europejską i Danią, rozszerzających na Danię rozporządzenia nr 44/2001 oraz nr 1348/2000.W dniu 8 maja 2003 r. Rada podjęła decyzję, by w drodze wyjątku upoważnić Komisję do prowadzenia negocjacji w sprawie umowy z Danią, celem zastosowania do tego kraju przepisów rozporządzenia (WE) nr 44/2001 oraz rozporządzenia (WE) nr 1348/2000, na gruncie prawa międzynarodowego.2. Wyniki negocjacjiKomisja przeprowadziła negocjacje umowy równoległej, rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych, zgodnie z dyrektywami negocjacyjnymi Rady, zwracając szczególną uwagę, by prawa i obowiązki Danii w ramach tej umowy odpowiadały prawom i obowiązkom pozostałych Państw Członkowskich.W rezultacie umowa równoległa zawiera w szczególności następujące postanowienia:-  odpowiednie zasady dotyczące roli Trybunału Sprawiedliwości w zapewnianiu jednolitej wykładni dla instrumentów stosowanych w ramach umowy równoległej pomiędzy Danią a pozostałymi Państwami Członkowskimi;-  mechanizm pozwalający Danii przyjmować zmiany wprowadzane w przyszłości przez Radę do instrumentu podstawowego oraz przepisy wykonawcze przyjmowane w przyszłości zgodnie z postanowieniami art. 202 Traktatu WE;-  klauzulę stanowiącą, że umowę uznaje się za rozwiązaną, jeśli Dania odmówi w przyszłości przyjęcia takich zmian i przepisów wykonawczych;-  zasady określające zobowiązania Danii w ramach negocjowania z krajami trzecimi umów dotyczących kwestii objętych umową równoległą;-  możliwość wypowiedzenia umowy równoległej przez powiadomienie drugiej Umawiającej się Strony.3. WnioskiW świetle pozytywnych wyników negocjacji Komisja zaleca przyjęcie przez Radę następujących dwóch decyzji:Po pierwsze, decyzji dotyczącej podpisania umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich.Po drugie, decyzji dotyczącej zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich.Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYdotyczącej podpisania umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach CzłonkowskichRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c) oraz w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy i z art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji[2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 protokołu w sprawie stanowiska Danii, stanowiącego załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie jest związana przepisami rozporządzenia (WE) nr 1348/2000[3] ani nie podlega jego stosowaniu.(2) Decyzją z dnia 8 maja 2003 r. Rada upoważniła Komisję do przeprowadzenia negocjacji w sprawie umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy wyżej wymienionego rozporządzenia.(3) Komisja przeprowadziła w imieniu Wspólnoty negocjacje z Królestwem Danii w sprawie takiej umowy.(4) Zgodnie z postanowieniami art. 3 protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, stanowiącego załącznik do TUE oraz TWE, Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.(5) Zgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 wyżej wymienionego protokołu w sprawie stanowiska Danii kraj ten nie uczestniczy w przyjmowaniu i stosowaniu niniejszej decyzji.(6) Przedmiotowa umowa, parafowana w Brukseli w dniu 17 stycznia 2005 r., powinna zostać podpisana,PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:ArtykułZ zastrzeżeniem możliwości zawarcia umowy w późniejszym terminie niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący2005/0056 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYdotyczącej zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach CzłonkowskichRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c) oraz w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji[4],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 protokołu w sprawie stanowiska Danii, stanowiącego załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie jest związana przepisami rozporządzenia (WE) nr 1348/2000[6] ani nie podlega jego stosowaniu.(2) Komisja przeprowadziła negocjacje w sprawie umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy wyżej wymienionego rozporządzenia.(3) Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu ……… 2005 r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …/…/WE z dnia […] r.(4) Zgodnie z postanowieniami art. 3 protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, stanowiącego załącznik do TUE oraz TWE, Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.(5) Zgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 wyżej wymienionego protokołu w sprawie stanowiska Danii kraj ten nie uczestniczy w przyjmowaniu i stosowaniu niniejszej decyzji.(6) Przedmiotowa umowa powinna zostać przyjęta.PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty przyjmuje się umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającą na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich.Tekst umowy stanowi Załącznik do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby umocowanej do złożenia powiadomienia, o którym mowa w art. 10 ust. 2 umowy.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący ZAŁĄCZNIKUMOWApomiędzy Wspólnotą Europejskąa Królestwem Daniiw sprawiedoręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowychWSPÓLNOTA EUROPEJSKA,zwana w dalszej części umowy „Wspólnotą”, z jednej strony, orazKRÓLESTWO DANII,zwane w dalszej części umowy „Danią”, z drugiej strony,1. PRAGNĄC ulepszyć i usprawnić przekazywanie dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych pomiędzy Danią a pozostałymi Państwami Członkowskimi Wspólnoty,2. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że przekazywanie dokumentów ma się w tym celu odbywać bezpośrednio pomiędzy miejscowymi organami wyznaczonymi przez Umawiające się Strony,3. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że szybkość przekazywania dokumentów uzasadnia wykorzystanie wszystkich stosownych środków, pod warunkiem spełnienia określonych warunków dotyczących czytelności i wiarygodności dokumentów,4. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że bezpieczeństwo przekazywania wymaga, by przekazywanym dokumentom towarzyszył formularz wzorcowy wypełniony w języku miejsca planowanego doręczenia bądź w innym języku akceptowanym przez Państwo Członkowskie będące adresatem dokumentów,5. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że w celu zapewnienia skuteczności niniejszej Umowy możliwość odmowy doręczenia dokumentów powinna być ograniczona do sytuacji wyjątkowych,6. ZWAŻYWSZY NA TO, ŻE Konwencja o doręczaniu w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych, przyjęta przez Radę Unii Europejskiej aktem z dnia 26 maja 1997 r.[7], nie weszła w życie oraz że należy zapewnić ciągłość z wynikami negocjacji mającymi na celu zawarcie Konwencji,7. ZWAŻYWSZY NA TO, ŻE zasadnicza treść tej Konwencji została zawarta w rozporządzeniu Rady Unii Europejskiej nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych[8] („rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów”),8. NAWIĄZUJĄC do protokołu w sprawie stanowiska Danii, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską („protokół w sprawie stanowiska Danii”), zgodnie z którym rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów nie jest wiążące ani nie ma zastosowania w Danii,9. PRAGNĄC, by postanowienia rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, późniejsze jego zmiany oraz związane z nim przepisy wykonawcze miały zgodnie z prawem międzynarodowym zastosowanie w stosunkach pomiędzy Wspólnotą a Danią jako Państwem Członkowskim o szczególnej pozycji w odniesieniu do tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,10. PODKREŚLAJĄC wagę należytej koordynacji działań pomiędzy Wspólnotą a Danią w zakresie negocjacji i zawierania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów lub zmieniać jego zakres,11. PODKREŚLAJĄC, że Dania powinna starać się dołączyć do zawartych przez Wspólnotę umów międzynarodowych w przypadkach, gdy udział Danii w takich umowach jest istotny dla spójnego stosowania rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz niniejszej Umowy,12. STWIERDZAJĄC, że Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich powinienposiadać prawo orzekania celem zapewnienia jednolitego stosowania i interpretacji niniejszej Umowy, w tym postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wszelkich wspólnotowych przepisów wykonawczych, stanowiących część niniejszej Umowy,13. ODNOSZĄC się do przyznanej Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na mocy art. 68 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską kompetencji do orzekania w zakresie pytań prejudycjalnych dotyczących ważności i wykładni aktów przyjętych przez instytucje Wspólnoty na podstawie tytułu IV Traktatu, w tym ważności i interpretacji niniejszej Umowy, oraz do faktu, że postanowienie to nie jest wiążące ani nie ma zastosowania w Danii, co wynika z protokołu w sprawie stanowiska Danii,14. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich powinien na takich samych warunkach posiadać prawo do orzekania w trybie prejudycjalnym w sprawach dotyczących ważności i interpretacji niniejszej Umowy, wnoszonych przez sąd bądź trybunał duński, oraz że duńskie sądy i trybunały powinny wobec tego zwracać się z prośbą o wydanie orzeczenia prejudycjalnego na takich samych warunkach, jak sądy i trybunały innych Państw Członkowskich, w odniesieniu do wykładni rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego,15. ODNOSZĄC się do postanowienia, że zgodnie z art. 68 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska oraz Państwa Członkowskie mają prawo zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o wydanie orzeczenia w sprawie wykładni aktów przyjętych przez instytucje wspólnotowe na podstawie tytułu IV Traktatu, w tym w sprawie interpretacji niniejszej Umowy, oraz do faktu, że postanowienie to nie jest wiążące ani nie ma zastosowania w Danii, co wynika z protokołu w sprawie stanowiska Danii,16. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że Dania powinna uzyskać możliwość zwracania się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o wydanie orzeczenia w sprawach dotyczących interpretacji niniejszej Umowy, na takich samych warunkach jak inne Państwa Członkowskie, w odniesieniu do rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego,17. PODKREŚLAJĄC, że zgodnie z prawem duńskim sądy tego kraju – dokonując interpretacji niniejszej Umowy, w tym postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wszelkich wspólnotowych przepisów wykonawczych stanowiących część niniejszej Umowy – powinny należycie uwzględniać orzeczenia zawarte w prawie precedensowym Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich oraz sądów Państw Członkowskich Wspólnot Europejskich w odniesieniu do postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wspólnotowych przepisów wykonawczych,18. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że powinna istnieć możliwość zwracania się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o wydawanie orzeczeń w sprawach związanych z wypełnieniem zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy na mocy postanowień Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską regulujących kwestie postępowania sądowego,19. ZWAŻYWSZY NA TO, ŻE na mocy art. 300 ust. 7 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską niniejsza Umowa jest wiążąca dla Państw Członkowskich; stosowne jest zatem, by Dania, w razie niewywiązania się ze zobowiązań przez Państwo Członkowskie, miała możliwość zwrócenia się do Komisji jako do strażnika Traktatu;STRONY UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:ARTYKUŁ 1Cel1. Celem niniejszej Umowy jest zastosowanie postanowień rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich („rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów”) oraz przepisów wykonawczych do niego w odniesieniu do stosunków pomiędzy Wspólnotą a Danią, zgodnie z postanowieniami art. 2 ust 1.2. Celem Umawiających się Stron jest ustalenie jednolitego zastosowania i jednolitej wykładni postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego we wszystkich Państwach Członkowskich.3. Postanowienia art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 niniejszej Umowy wynikają z protokołu w sprawie stanowiska Danii.ARTYKUŁ 2Współpraca w zakresie doręczania dokumentów1. Zgodnie z prawem międzynarodowym, do stosunków pomiędzy Wspólnotą a Danią zastosowanie mają postanowienia rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, które zostało dołączone do niniejszej Umowy i stanowi jej część, wraz z przepisami wykonawczymi przyjętymi na mocy postanowień art. 17 tego rozporządzenia oraz – w odniesieniu do przepisów wykonawczych przyjętych po wejściu w życie niniejszej Umowy – wdrożonymi przez Danię w sposób, o którym mowa w art. 4 niniejszej Umowy, a także z informacjami przekazanymi przez Państwa Członkowskie zgodnie z postanowieniami art. 23 rozporządzenia.2. Zamiast daty, o której mowa w artykule 25 rozporządzenia, zastosowanie ma data wejścia w życie niniejszej Umowy.ARTYKUŁ 3Zmiany rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów1. Dania nie bierze udziału w przyjmowaniu zmian do rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, a zmiany takie nie mają mocy obowiązującej ani zastosowania w Danii.2. W przypadku przyjęcia zmian do rozporządzenia Dania powiadamia Komisję o swej decyzji dotyczącej ewentualnego wprowadzenia treści takich zmian. Powiadomienie takie wystosowuje się z chwilą przyjęcia zmian bądź w terminie 30 dni od ich przyjęcia.3. Jeśli Dania zdecyduje się na wprowadzenie treści zmian, w powiadomieniu należy wskazać, czy może to nastąpić na drodze administracyjnej, czy też wymagana jest akceptacja parlamentu.4. Jeśli z treści powiadomienia wynika, że zmiany można wprowadzić na drodze administracyjnej, w powiadomieniu należy ponadto określić, że wszelkie niezbędne przepisy administracyjne wchodzą w życie z dniem wejścia w życie zmian do rozporządzenia lub weszły w życie z dniem powiadomienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.5. Jeśli z treści powiadomienia wynika, że wprowadzenie zmian wymaga akceptacji duńskiego parlamentu, zastosowanie mają następujące zasady:(a) Przepisy prawne w Danii wchodzą w życie z dniem wejścia w życie zmian do rozporządzenia bądź w terminie 6 miesięcy od daty powiadomienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza;(b) Dania powiadamia Komisję o dacie wejścia w życie przepisów wprowadzających zmiany.6. Wystosowane przez Danię powiadomienie informujące o wprowadzeniu w Danii treści zmian, o którym mowa w ust. 4 i 5, rodzi wzajemne zobowiązania w stosunkach pomiędzy Danią a Wspólnotą na gruncie prawa międzynarodowego. Zmiany do rozporządzenia stanowią w następstwie tego zmiany do niniejszej Umowy i uznaje się je za dołączone do niej.7. W przypadku gdy:(a) Dania przekaże swoją decyzję o niewprowadzaniu treści zmian; lub(b) Dania nie przekaże powiadomienia w 30-dniowym terminie, o którym mowa w ustępie 2; lub(c) przepisy prawne w Danii nie wejdą w życie w terminie określonym w ustępie 5;niniejszą Umowę uznaje się za rozwiązaną, chyba że przed upływem 90 dni strony postanowią inaczej lub – w sytuacji, o której mowa w lit. c) – przepisy prawne w Danii wejdą w życie w tym samym terminie. Rozwiązanie umowy następuje w terminie 3 miesięcy po upływie 90-dniowego okresu.8. Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania, o której mowa w ustępie 7.ARTYKUŁ 4Przepisy wykonawcze1. Dania nie bierze udziału w przyjmowaniu opinii przez Komitet, o którym mowa w artykule 18 rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów. Przepisy wykonawcze przyjęte zgodnie z postanowieniami art. 17 nie są wiążące i nie mają zastosowania w Danii.2. W przypadku przyjęcia przepisów wykonawczych zgodnie z postanowieniami art. 17 rozporządzenia, informacja o tych przepisach jest przekazywana Danii, a Dania powiadamia Komisję o swej decyzji dotyczącej ewentualnego wprowadzenia w życie ich treści. Powiadomienie takie wystosowuje się z chwilą otrzymania przepisów wykonawczych bądź w terminie 30 dni od ich otrzymania.3. W powiadomieniu należy określić, że wszelkie niezbędne przepisy administracyjne wchodzą w życie w Danii z dniem wejścia w życie przepisów wykonawczych lub weszły w życie z dniem powiadomienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.4. Wystosowane przez Danię powiadomienie informujące o wprowadzeniu w Danii treści przepisów wykonawczych rodzi wzajemne zobowiązania w stosunkach pomiędzy Danią a Wspólnotą na gruncie prawa międzynarodowego. Przepisy wykonawcze stanowią w następstwie tego część niniejszej Umowy.5. W przypadku gdy:(a) Dania przekaże swoją decyzję o niewprowadzaniu treści przepisów wykonawczych; lub(b) Dania nie przekaże powiadomienia w 30-dniowym terminie, o którym mowa w ustępie 2;niniejszą umowę uznaje się za rozwiązaną, chyba że strony postanowią inaczej przed upływem 90 dni. Rozwiązanie umowy następuje w terminie 3 miesięcy po upływie 90-dniowego okresu.6. Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania, o której mowa w ustępie 5.7. Jeśli, w wyjątkowych przypadkach, wprowadzenie przepisów wymaga akceptacji duńskiego parlamentu, odpowiednia informacja powinna znaleźć się w powiadomieniu wystosowanym przez Danię zgodnie z postanowieniami ustępu 2, a jednocześnie zastosowanie mają postanowienia art. 3 ust. 5 do 8.8. Dania przekazuje Komisji informacje, o których mowa w art. 2, 3, 4, 9, 10, 13, 14, 15, 17 lit. a) oraz 19 rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów. Komisja publikuje te informacje wraz z odpowiednimi informacjami dotyczącymi pozostałych Państw Członkowskich. Podręcznik i słowniczek sporządzone zgodnie z postanowieniami art. 17 mają również zawierać stosowne informacje na temat Danii.ARTYKUŁ 5Umowy międzynarodowe mające wpływ na rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów1. Umowy międzynarodowe zawarte przez Wspólnotę w ramach wykonywania przez nią kompetencji zewnętrznych na podstawie przepisów rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów nie są wiążące ani nie mają zastosowania w Danii.2. Dania powstrzyma się od zawierania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na dołączone do niniejszej Umowy rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów lub zmieniać jego zakres, chyba że odbywa się to w porozumieniu ze Wspólnotą oraz że dokonane zostały odpowiednie ustalenia w odniesieniu do relacji pomiędzy niniejszą Umową a daną umową międzynarodową.3. Podczas negocjowania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na dołączone do niniejszej Umowy rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów lub zmieniać jego zakres, Dania będzie uzgadniać swoje stanowisko ze Wspólnotą i powstrzyma się od wszelkich działań, które mogłyby zagrażać celom uzgodnionego stanowiska Wspólnoty w sferze jej kompetencji w takich negocjacjach.ARTYKUŁ 6Właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w odniesieniu do interpretacji Umowy1. W przypadku, gdy kwestia dotycząca ważności bądź interpretacji niniejszej Umowy podnoszona jest w sprawie toczącej się przed sądem lub trybunałem duńskim, sąd lub trybunał ten zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w danej sprawie w każdym przypadku, gdy tego samego wymagano by w takich samych okolicznościach od sądu bądź trybunału innego Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej, w odniesieniu do rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów i przepisów wykonawczych do niego, o których mowa w art. 2 ust. 1.2. Zgodnie z prawem duńskim sądy tego kraju dokonując interpretacji niniejszej Umowy zobowiązane są należycie brać pod uwagę zawarte w prawie precedensowym Trybunału Sprawiedliwości orzeczenia dotyczące postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wszelkich wspólnotowych przepisów wykonawczych.3. Dania ma prawo, podobnie jak Rada, Komisja i każde Państwo Członkowskie, zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w sprawie interpretacji niniejszej Umowy. Orzeczenie wydane przez Trybunał Sprawiedliwości w odpowiedzi na taki wniosek nie ma zastosowania do prawomocnych orzeczeń sądów lub trybunałów Państw Członkowskich.4. Danii przysługuje prawo przedkładania Trybunałowi Sprawiedliwości uwag w sprawach, w których sąd bądź trybunał Państwa Członkowskiego zwrócił się do niego z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w sprawie interpretacji któregokolwiek z postanowień, o których mowa w art. 2 ust. 1.5. Zastosowanie ma protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich oraz jego Regulamin.6. W przypadku, gdy postanowienia Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską dotyczące orzeczeń wydawanych przez Trybunał Sprawiedliwości są zmieniane w sposób powodujący skutki dla orzeczeń dotyczących rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, Dania ma prawo powiadomić Komisję o swej decyzji dotyczącej niewprowadzenia zmian na podstawie niniejszej Umowy. Powiadomienie takie należy przekazać z chwilą wejścia zmian w życie bądź w terminie 60 dni od tej daty.W takim wypadku niniejszą umowę uznaje się za rozwiązaną. Rozwiązanie umowy następuje po upływie trzech miesięcy od przekazania powiadomienia.7. Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania, o której mowa w ustępie 6.ARTYKUŁ 7Właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w odniesieniu do zgodności z Umową.1. Komisji przysługuje prawo wniesienia do Trybunału Sprawiedliwości sprawy przeciwko Danii o niewypełnienie zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy.2. Danii przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Komisji w sprawie niewypełnienia przez Państwo Członkowskie zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy.3. Zastosowanie mają stosowne postanowienia Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską regulujące postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości, jak również protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich i jego Regulamin.ARTYKUŁ 8Zastosowanie terytorialneNiniejsza Umowa ma zastosowanie do terytoriów, o których mowa w art. 299 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.ARTYKUŁ 9Rozwiązanie Umowy1. Niniejsza Umowa ulega rozwiązaniu w przypadku, gdy Dania powiadomi pozostałe Państwa Członkowskie, że nie zamierza dłużej korzystać z postanowień części I protokołu w sprawie stanowiska Danii (por. artykuł 7 tego protokołu).2. Niniejsza Umowa może zostać rozwiązana przez każdą z Umawiających się Stron za wypowiedzeniem przekazanym drugiej Umawiającej się Stronie. Rozwiązanie umowy następuje po upływie sześciu miesięcy od daty wypowiedzenia.3. Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania, o której mowa w ustępie 1 lub 2.ARTYKUŁ 10Wejście w życie1. Niniejsza Umowa zostaje przyjęta przez Umawiające się Strony zgodnie z odpowiednimi procedurami.2. Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po powiadomieniu przez Umawiające się Strony o zakończeniu wymaganych w tym celu odpowiednich procedur.ARTYKUŁ 11Autentyczność dokumentówNiniejsza Umowa zostaje sporządzona w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, holenderskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, które to teksty są na równi autentyczne.ZałącznikRozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich.

[1] Por. art. 26 ust. 3 rozporządzenia nr 44/2001.

[2] Dz.U. C […] […], str. […].

[3] Dz.U. L 160 z 30.6.2000, str. 37.

[4] Dz.U. C […] […], str. […].

[5] Dz.U. C […] […], str. […].

[6] Dz.U. L 160 z 30.6.2000, str. 37.

[7] Dz.U. C 261 z 27.8.1997, str. 1. Tego samego dnia, w którym przyjęto Konwencję, Rada przyjęła do wiadomości sprawozdanie wyjaśniające, zawarte na str. 26 ww. Dziennika Urzędowego.

[8] Dz.U. L 160 z 30.06.2000, str. 37.