               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.9.2016
            COM(2016) 607 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            zmieniająca decyzję (UE) 2015/435 w sprawie uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

                  Parlament Europejski i Rada w dniu 17 grudnia 2014 r. zdecydowały o uruchomieniu marginesu na nieprzewidziane wydatki w 2014 r. w celu reagowania na nieprzewidziane okoliczności, które pojawiły się po ustanowieniu po raz pierwszy w lutym 2013 r. pułapu płatności na 2014 r. w ramach wieloletnich ram finansowych oraz w celu uzupełnienia środków na płatności w budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 ponad pułap płatności.

                  Decyzja ta kompensuje kwoty uruchomione w 2014 r. w marginesach wyznaczonych w ramach pułapów płatności na lata 2018-2020. Projekt budżetu na 2017 r. wykazuje duży margines dostępny w ramach pułapu płatności na 2017 r., natomiast średnioterminowa prognoza dotycząca płatności do 2020 r., przedstawiona przez Komisję w kontekście przeglądu śródokresowego wieloletnich ram finansowych
                     1
                  , przewiduje rosnącą presję na pułapy płatności w latach 2018-2020. W związku z tym Komisja proponuje zmianę wyżej wymienionych decyzji poprzez potrącenie kwoty uruchomionej w 2014 r. w marginesach dostępnych w ramach pułapu płatności w roku 2017.

                  Przy uruchomieniu marginesu na nieprzewidziane wydatki w 2014 r. instytucje uwzględniły kwotę 350 mln EUR w decyzji w sprawie uruchomienia, jednak kwota ta nie została skompensowana w oczekiwaniu na porozumienie dotyczące traktowania płatności instrumentów specjalnych, oraz zwróciły się do Komisji o przedłożenie wniosku w odpowiednim terminie. średnioterminowa prognoza dotycząca płatności wykazuje, że wystarczalność pułapów płatności zależy od porozumienia potwierdzającego, że środki na płatności dotyczące instrumentów specjalnych są ujmowane w budżecie poza i ponad pułapami w taki sam sposób jak zobowiązania, z których one wynikają. W związku z tym wnosi się o skompensowanie tej kwoty.

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               zmieniająca decyzję (UE) 2015/435 w sprawie uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  2
               , w szczególności jego pkt 14 akapit drugi,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W art. 13 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  3
                ustanowiono margines na nieprzewidziane wydatki w wysokości nieprzekraczającej 0,03 % dochodu narodowego brutto Unii.

               (2)Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 Komisja obliczyła bezwzględną kwotę marginesu na nieprzewidziane wydatki na rok 2014
                  4
               .

               (3)Na mocy decyzji (UE) 2015/435
                  5
                Parlament Europejski i Rada uruchomiły margines na nieprzewidziane wydatki w 2014 r., aby umożliwić finansowanie poza i ponad pułapem płatności w wysokości 3 168 233 715 EUR. Kwotę w wysokości 350 mln EUR w środkach na płatności uwzględniono w ramach uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki w oczekiwaniu na porozumienie dotyczące traktowania płatności w odniesieniu do innych instrumentów specjalnych. Zdecydowano o przesunięciu kwoty 2 818 233 715 EUR w latach 2018-2020 oraz zwróceniu się do Komisji o przedstawienie w odpowiednim czasie wniosku dotyczącego pozostałej kwoty wynoszącej 350 mln EUR.

               (4)Środki na płatności związane z wykorzystaniem instrumentów specjalnych są ujęte w budżecie poza i ponad odnośnymi pułapami płatności wieloletnich ram finansowych. W związku z tym uruchomienie marginesu na nieprzewidziane wydatki w 2014 r., jest niezbędne jedynie na łączną kwotę 2 818 233 715 EUR w środkach na płatności, bez konieczności uwzględnienia i skompensowania dodatkowej kwoty w wysokości 350 mln EUR.

               (5)Zgodnie ze średnioterminową prognozą dotyczącą płatności przedstawioną w kontekście przeglądu śródokresowego, w latach 2018-2020 należy spodziewać się presji na pułapy rocznych płatności.

               (6)Projekt budżetu na rok 2017 wykazuje margines poniżej pułapu płatności w wysokości 9,6 mld EUR, który pozwala na kompensację pełnej kwoty uruchomionej w 2014 r.

               (7)Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2015/435.

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W decyzji (UE) 2015/435 wprowadza się następujące zmiany:

               1)
                     art. 1 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 1

               W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się margines na nieprzewidziane wydatki, aby udostępnić kwotę 2 818 233 715 EUR w środkach na płatności poza i ponad pułapem płatności wieloletnich ram finansowych.”;

               2)
                     art. 2 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 2

               Kwota 2 818 233 715 EUR jest kompensowana w marginesie w ramach pułapu płatności na rok 2017.”.

               Artykuł 2

               Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  COM(2016) 603 z 14.9.2016

                     (2)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (3)
                  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014-2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (4)
                  Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie dostosowania technicznego ram finansowych na rok 2014 stosownie do zmian DNB (COM(2013) 928).

                     (5)
                  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/435 z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 4).


Ważna informacja prawna

|

52005PC0346

Wniosek dotyczący decyzji Rady zezwalającej na wprowadzenie do obrotu żywności i składników żywności wyprodukowanych z genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy Roundup Ready linii GA21 jako nowej żywności lub nowych składników żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady  /* COM/2005/0346 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 29.7.2005COM(2005)346 końcowyWniosek dotyczącyDECYZJI RADYzezwalającej na wprowadzenie do obrotu żywności i składników żywności wyprodukowanych z genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy Roundup Ready linii GA21 jako nowej żywności lub nowych składników żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEZałączony projekt decyzji Rady dotyczy żywności i składników żywności wyprodukowanych z genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy linii GA21, w odniesieniu do których dnia 24 lipca 1998 r. firma Monsanto przedłożyła właściwym władzom Niderlandów wniosek o dopuszczenie do wprowadzenia do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97.Po przedłożeniu przez Niderlandy sprawozdania ze wstępnej oceny, w którym stwierdzono, że kukurydza GA21 jest tak samo bezpieczna jak kukurydza tradycyjna, niektóre Państwa Członkowskie zgłosiły uzasadnione sprzeciwy. Sprzeciwy te zostały przekazane Komitetowi Naukowemu ds. Żywności, który dnia 27 lutego 2002 r. wydał opinię, zgodnie z którą kukurydza GA21 jest tak samo bezpieczna jak kukurydza tradycyjna. Metoda wykrywania została zatwierdzona i opublikowana przez Wspólne Centrum Badawcze (JRC) dnia 17 stycznia 2005 r.Pierwotny wniosek firmy Monsanto dotyczył żywności i składników żywności otrzymanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie. Dnia 24 kwietnia 2002 r. firma Monsanto zwróciła się o ograniczenie wniosku do żywności i składników żywności wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie.Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy stosuje się od dnia 18 kwietnia 2004 r. W świetle art. 46 ust.1 tego rozporządzenia, wnioski złożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 258/97 do dnia 18 kwietnia 2004 r. w przypadku, gdy sprawozdanie z dodatkowej oceny zostało przekazane Komisji przed tą datą, są rozpatrywane w oparciu o rozporządzenie (WE) nr 258/97.Uwzględniając powyższe fakty, dnia 27 kwietnia 2005 r. Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt przedłożono pod głosowanie projekt decyzji Komisji w sprawie wprowadzenia do obrotu we Wspólnocie żywności i składników żywności wyprodukowanych ze zmodyfikowanej kukurydzy linii GA21. Dziewięć Państw Członkowskich głosowało za, pięć Państw Członkowskich głosowało przeciw, a osiem Państw Członkowskich wstrzymało się od głosu. Trzy Państwa Członkowskie były nieobecne na spotkaniu.Komitet nie wydał opinii. W związku z tym, zgodnie z art. 13 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 258/97 i art. 5 decyzji Rady 1999/468/WE, Komisja zobowiązana jest do przedstawienia Radzie propozycji dotyczącej środków, które należy podjąć, a Rada ma trzy miesiące na podjęcie decyzji większością kwalifikowaną. Parlament Europejski został poinformowany dnia 28 kwietnia 2005 r.Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYzezwalającej na wprowadzenie do obrotu żywności i składników żywności wyprodukowanych z genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy Roundup Ready linii GA21 jako nowej żywności lub nowych składników żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady(Jedynie teksty w językach francuskim i niderlandzkim są autentyczne)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności[1], w szczególności jego art. 7,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z postanowieniami art. 4 rozporządzenia (WE) nr 258/97, dnia 24 lipca 1998 r. firma Monsanto przedłożyła właściwym władzom Niderlandów wniosek dotyczący wprowadzenia do obrotu żywności i składników żywności otrzymanych z genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy linii GA21, jako nowej żywności i nowych składników żywności.(2) W swoim sprawozdaniu ze wstępnej oceny z dnia 21 grudnia 1999 r., właściwy organ ds. oceny żywności w Niderlandach stwierdził, że kukurydza linii GA21 oraz żywność i składniki żywności z niej wytwarzane są tak samo bezpieczne dla konsumenta, jak kukurydza i produkty wytwarzane z kukurydzy, która nie została genetycznie zmodyfikowana.(3) Dnia 18 lutego 2000 r. Komisja przekazała sprawozdanie ze wstępnej oceny wszystkim Państwom Członkowskim. Przed upływem okresu 60 dni, określonego w art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 258/97, zgłoszone zostały uzasadnione sprzeciwy wobec wprowadzenia do obrotu danego produktu zgodnie z przepisami wspomnianego artykułu.(4) Dnia 18 maja 2000 r. Komisja zwróciła się z wnioskiem do Komitetu Naukowego ds. Żywności (SCF) o wydanie opinii zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 258/97. Dnia 27 lutego 2002 r. Komitet wydał opinię stanowiącą, że z punktu widzenia zdrowia konsumenta, kukurydza linii GA21 oraz produkty z niej otrzymane są tak samo bezpieczne, jak ziarno i produkty otrzymane z kukurydzy z linii tradycyjnych. Przygotowując opinię, Komitet Naukowy ds. Żywności (SCF) uwzględnił wszystkie szczegółowe kwestie i obawy Państw Członkowskich.(5) Dnia 24 kwietnia 2002 r. firma Monsanto zwróciła się o ograniczenie wniosku do żywności i składników żywności wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie.(6) W odniesieniu do wykorzystania produktu jako paszy lub składnika paszy, w dniu 12 grudnia 1997 r. firma Monsanto przedstawiła zawiadomienie zgodnie z częścią C dyrektywy 90/220/EWG[2]. Zgodnie z opinią Komitetu Naukowego ds. Roślin przyjętą w dniu 22 września 2000 r. nie ma dowodów, które wskazywałyby na to, że wprowadzenie do obrotu kukurydzy GA21 dla wyżej wskazanego zastosowania może negatywnie wpływać na zdrowie ludzkie i środowisko naturalne. Jednakże wniosek wycofano ze względów handlowych.(7) Artykuł 46 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy[3] stanowi, że wnioski złożone przed zastosowaniem postanowień tego rozporządzenia, na mocy art. 4 rozporządzenia (WE) nr 258/97 są rozpatrywane w oparciu o postanowienia rozporządzenia (WE) nr 258/97, nie uwzględniając postanowień art. 38 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, w przypadkach, gdy sprawozdanie z dodatkowej oceny, wymagane zgodnie z art. 6 ust. 3 lub 4 rozporządzenia (WE) nr 258/97, zostało przekazane Komisji przed datą zastosowania rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.(8) Wspólne Centrum Badawcze Komisji Europejskiej (JRC) we współpracy z Europejską Siecią Laboratoriów GMO (ENGL) zatwierdziło metodę wykrywania kukurydzy linii GA21. Zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi JRC przeprowadziło pełne badania walidacyjne (próbę pierścieniową) w celu zbadania skuteczności metody ilościowe specyficznej dla zdarzenia transformacyjnego do celów wykrycia i określenia ilości zdarzeń transformacyjnych GA21 w kukurydzy. Materiały niezbędne do badań zostały dostarczone przez Monsanto. JRC uznało, że skuteczność metody jest właściwa dla osiągnięcia zamierzonego celu, uwzględniając kryteria skuteczności zaproponowane przez ENGL dla oceny metod pod względem przestrzegania uregulowań oraz aktualną wiedzę naukową na temat odpowiedniej skuteczności metod. Zarówno metoda, jak i wyniki zatwierdzenia zostały opublikowane przez JRC.(9) Materiał referencyjny dla GA21 został wyprodukowany przez Wspólnotowe Centrum Badawcze Komisji Europejskiej (JRC).(10) Żywność i składniki żywności wyprodukowane z kukurydzy GA21 powinny być oznakowane zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 i powinny spełniać wymogi dotyczące możliwości śledzenia ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącym możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającym dyrektywę 2001/18/WE[4].(11) Zgodnie z postanowieniami rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2004[5] do produktu przypisany został unikalny identyfikator dla celów rozporządzenia (WE) nr 1830/2003.(12) Informacje zawarte w Załączniku, dotyczące identyfikacji żywności i składników żywności wyprodukowanych z kukurydzy GA21, łącznie z zatwierdzoną metodą wykrywania oraz materiałem referencyjnym, powinny być dostępne w rejestrze, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.(13) Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Żywność i składniki żywności wyprodukowane z genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy linii GA21 (zwane dalej „produktami”), jak określono w Załączniku, mogą być wprowadzane do obrotu we Wspólnocie jako nowa żywność lub nowe składniki żywności.Artykuł 2Produkty te oznacza się jako „kukurydza zmodyfikowana genetycznie” lub „wyprodukowano z kukurydzy zmodyfikowanej genetycznie” zgodnie z wymogami etykietowania określonymi w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.Artykuł 3Produkty te oraz informacje zawarte w Załączniku wprowadza się do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.Artykuł 4Niniejsza decyzja skierowana jest do firmy Monsanto Europe S.A. z siedzibą w Belgii, reprezentującej Monsanto Company, Stany Zjednoczone. Niniejsza decyzja obowiązuje przez okres 10 lat.Sporządzono w Brukseli,W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKINFORMACJE, KTÓRE NALEŻY WPROWADZIĆ DO WSPÓLNOTOWEGO REJESTRU GENETYCZNIE ZMODYFIKOWANEJ ŻYWNOŚCI I PASZY1.  Wnioskodawca i posiadacz zezwolenia:Nazwa: Monsanto Europe S.A.Adres: Avenue de Tervuren 270-272, B-1150 Bruksela, BelgiaW imieniu Monsanto Company, 800 N. Lindbergh Boulevard St. Louis, Missouri 63167, U.S.A.2.  Opis i specyfikacje produktówŻywność i składniki żywności wyprodukowane z kukurydzy zmodyfikowanej genetycznie ( Zea mays L.) linii GA21 wykazującej zwiększoną odporność na herbicyd glifosat i z jej krzyżówek z liniami kukurydzy uprawianej metodą tradycyjną. Kukurydza GA21 zawiera sekwencję kodującą zmodyfikowanej syntazy 5-enolo-pirogroniano-szikimowo-3-fosforanowej (mEPSPS) pod kontrolą promotora genu aktyny 1 ryżu (r-act), sekwencję zoptymalizowanego przekaźnika peptydowego (OPT) opartą na sekwencjach chloroplastowego przekaźnika peptydowego Helianthus annuus i gen RuBisCo pochodzący od Zea mays L.3.  Etykietowanie:„Kukurydza zmodyfikowana genetycznie” lub „wyprodukowano z kukurydzy zmodyfikowanej genetycznie”4.  Metoda wykrywania:5.  Metoda ilościowa specyficzna dla zdarzenia w czasie rzeczywistym, oparta na technice PCR, stosowana w przypadku kukurydzy zmodyfikowanej genetycznie linii GA21.6.  Zatwierdzona przez Wspólne Centrum Badawcze Komisji Europejskiej (JRC), we współpracy z Europejską Siecią Laboratoriów GMO (ENGL), opublikowana na stronie internetowej http://gmo-crl.jrc.it/statusofdoss.htm.7.  Materiał referencyjny: IRMM-414 sporządzony przez Wspólne Centrum Badawcze Komisji Europejskiej (JRC).8.  Unikalny identyfikator:MON- ØØØ21-99.  Informacje wymagane zgodnie z załącznikiem II do Protokołu Kartageńskiego:Nie dotyczy10.  Warunki lub ograniczenia dotyczące wprowadzania produktu do obrotu:Nie dotyczy11.  Wymogi dotyczące monitorowania rynku po wprowadzeniu do obrotu:Nie dotyczy[1] Dz.U. L 43 z 14.2.1997, str. 1.[2] Dz.U. L 117 z 8.5.1990, str. 15-27.[3] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 1.[4] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24.[5] Dz.U. L 10 z 16.1.2004, str. 5.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.12.2015
            COM(2015) 661 final
            2015/0301(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG(Emisje CO2)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               W celu zapewnienia koniecznej pewności prawa oraz jednolitości rynku wewnętrznego Wspólny Komitet EOG ma za zadanie włączać do Porozumienia EOG wszystkie stosowne przepisy UE jak najszybciej po ich przyjęciu.

               2.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

               Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączony do niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady) ma na celu zmianę załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG w celu włączenia rozporządzeń (WE) nr 443/2009, (UE) nr 1014/2010, (UE) nr 63/2011, (UE) nr 725/2011, (UE) nr 429/2012, (UE) nr 396/2013, (UE) nr 397/2013, (UE) nr 333/2014 i (UE) nr 6/2015 do Porozumienia EOG.

               Państwa EOG–EFTA wnoszą o dostosowania, które wykraczającą poza dostosowania czysto techniczne.

               Uzasadnienie głównych wymaganych dostosowań oraz proponowane rozwiązania

               Rozporządzenie (WE) nr 443/2009 ustanawia system norm emisji dla nowych samochodów osobowych. Projekt decyzji Wspólnego Komitetu rozszerza zakres unijnego systemu na państwa EOG-EFTA, tak że system ten będzie obejmować wszystkie państwa EOG.

               Opłaty z tytułu przekroczenia poziomu emisji, art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 odzwierciedlony w dostosowaniu (i) w decyzji Wspólnego Komitetu

               Odpowiedni tekst dostosowania włączono w celu umożliwienia Urzędowi Nadzoru EFTA nakładania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji na producentów w państwach EOG-EFTA.

               Opłaty będą nakładane wspólnie w odniesieniu do nowych samochodów osobowych sprzedawanych odpowiednio w UE i państwach EOG-EFTA. W konsekwencji opłaty muszą zostać rozdzielone między strony UE/EFTA.

               Sugeruje się zatem, aby kluczem do podziału opłat było proporcjonalne rozłożenie na podstawie odsetka nowych samochodów osobowych zarejestrowanych odpowiednio w UE lub w państwach EFTA, w stosunku do całkowitej liczby nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w EOG.

               Pobieranie opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji, art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 odzwierciedlony w dostosowaniu (j) w decyzji Wspólnego Komitetu

               Art. 9 ust. 3 stanowi podstawę prawną dla Komisji do ustalania metod pobierania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji. Metody takie zostały ustanowione na mocy decyzji Komisji 2012/100/UE
                  1
               . Ponieważ istnieje oddzielny organu nadzoru oraz system nadzoru w ramach Porozumienia EOG, włączono odpowiedni tekst dostosowania, zgodnie z którym Urząd Nadzoru EFTA określa metody pobierania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji. Sposoby te oparte są na sposobach Komisji.

               Przydział opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji, art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 odzwierciedlony w dostosowaniu (k) w decyzji Wspólnego Komitetu

               Art. 9 ust. 4 stanowi, że opłaty uznaje się za dochód budżetu ogólnego UE.

               W związku z tym włączono odpowiedni tekst dostosowania, zgodnie z którym państwa EFTA określają przydział kwot z tytułu przekroczenia poziomu emisji, które odnoszą się do strony EFTA.

               Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 443/2009 w odniesieniu do Liechtensteinu odzwierciedlone w dostosowaniu (n) w decyzji Wspólnego Komitetu

               Wieloletni historyczny związek między Liechtensteinem a Szwajcarią jest bardzo ścisły i w znacznym stopniu ukształtowany przez traktat celny i walutowy między obydwoma krajami (ustanawiający unię celną i walutową), który został zawarty w 1923 r. (LGBl. 1923 nr 24). Traktat celny i walutowy ze Szwajcarią ma również znaczący wpływ na strategie podatkowe i strategie ochrony środowiska w Liechtensteinie. Na mocy traktatu celnego i walutowego wiele szwajcarskich przepisów w dziedzinie ochrony środowiska jest bezpośrednio stosowanych w Liechtensteinie lub zostało wdrożonych do prawa Liechtensteinu na podstawie umów dwustronnych między obydwoma państwami.

               W związku z powyższym Liechtenstein wnosi o wyłączenie z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 443/2009, ponieważ uważa, że dzięki stosowaniu szwajcarskiego systemu emisji w Liechtensteinie cele ustanowione w prawodawstwie UE zostaną osiągnięte w równym stopniu.

               3.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.

               Komisja przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić je Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               2015/0301 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej
                  we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG
                  (Emisje CO2)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 oraz art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  2
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG.

               (3)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009
                  4
               .

               (4)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie Komisji (UE) nr 1014/2010
                  5
               .

               (5)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie Komisji (UE) nr 63/2011
                  6
               .

               (6)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 725/2011
                  7
               .

               (7)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 429/2012
                  8
               .

               (8)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 396/2013
                  9
               .

               (9)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie Komisji (UE) nr 397/2013
                  10
               .

               (10)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 333/2014
                  11
               .

               (11)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 2015/6
                  12
               .

               (12)Rozporządzenie (UE) nr 443/2009 uchyla decyzję 1753/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  13
               , która jest uwzględniona w Porozumieniu EOG i którą w związku z powyższym należy uchylić ramach Porozumienia EOG.

               (13)Załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG powinien zostać odpowiednio zmieniony.

               (14)Stanowisko Unii na forum Wspólnego Komitetu EOG powinno opierać się na załączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Decyzja Komisji nr 2012/100/UE z dnia 17 lutego 2012 r. w sprawie metody pobierania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2 z nowych samochodów osobowych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009, Dz.U. L 47 z 18.2.2012, s. 71.

                     (2)
                  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (3)
                  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

                     (4)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określające normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1).

                     (5)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1014/2010 z dnia 10 listopada 2010 r. w sprawie monitorowania i sprawozdawczości danych dotyczących rejestracji nowych samochodów osobowych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 15).

                     (6)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 63/2011 z dnia 26 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące występowania o odstępstwo od docelowych indywidualnych poziomów emisji CO2 na mocy art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009, (Dz.U. L 23 z 27.1.2011 r., s. 16).

                     (7)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 725/2011 z dnia 25 lipca 2011 r. ustanawiające procedurę zatwierdzania i poświadczania technologii innowacyjnych umożliwiających zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 19).

                     (8)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 429/2012 z dnia 22 maja 2012 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1014/2010 w celu określenia wspólnego formatu powiadamiania o błędach przez producentów samochodów osobowych (Dz.U. L 132 z 23.5.2012, s. 11).

                     (9)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 396/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1014/2010 w odniesieniu do pewnych wymogów dotyczących monitorowania emisji CO2 z nowych samochodów osobowych (Dz.U. L 120 z 1.5.2013, s. 1).

                     (10)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 397/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 w odniesieniu do monitorowania emisji CO2 z nowych samochodów osobowych (Dz.U. L 120 z 1.5.2013, s. 4).

                     (11)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 333/2014 z dnia 11 marca 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 443/2009 w celu określenia warunków osiągnięcia docelowego zmniejszenia emisji CO2 z nowych samochodów osobowych przewidzianego na 2020 r. (Dz.U. L 103 z 5.4.2014, s. 15).

                     (12)
                  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/6 z dnia 31 października 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 w celu uwzględnienia zmian masy nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w latach 2011, 2012 i 2013 (Dz.U. L 3 z 7.1.2015, s. 1).

                     (13)
                  Decyzja nr 1753/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 200 r. ustanawiająca plan monitorowania średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 z nowych samochodów osobowych, (Dz.U. L 202 z 10.8.2000, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.12.2015
            COM(2015) 661 final
            ZAŁĄCZNIK
            DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG nr .../2015Z DNIA
            zmieniająca Załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG
            downiosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG(Emisje CO2)

               ZAŁĄCZNIK

                  DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG Nr…/2015

                  z dnia XXX r.

                  zmieniająca załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określające normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych
                  1
               .

               (2)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie Komisji (UE) nr 1014/2010 z dnia 10 listopada 2010 r. w sprawie monitorowania i sprawozdawczości danych dotyczących rejestracji nowych samochodów osobowych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009
                  2
               .

               (3)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie Komisji (UE) nr 63/2011 z dnia 26 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące występowania o odstępstwo od docelowych indywidualnych poziomów emisji CO2 na mocy art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009
                  3
               .

               (4)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 725/2011 z dnia 25 lipca 2011 r. ustanawiające procedurę zatwierdzania i poświadczania technologii innowacyjnych umożliwiających zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009
                  4
               .

               (5)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 429/2012 z dnia 22 maja 2012 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1014/2010 w celu określenia wspólnego formatu powiadamiania o błędach przez producentów samochodów osobowych
                  5
               .

               (6)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 396/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1014/2010 w odniesieniu do pewnych wymogów dotyczących monitorowania emisji CO2 z nowych samochodów osobowych
                  6
               .

               (7)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie Komisji (UE) nr 397/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 w odniesieniu do monitorowania emisji CO2 z nowych samochodów osobowych
                  7
               .

               (8)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 333/2014 z dnia 11 marca 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 443/2009 w celu określenia warunków osiągnięcia docelowego zmniejszenia emisji CO2 z nowych samochodów osobowych przewidzianego na 2020 r.
                  8
               .

               (9)Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/6 z dnia 31 października 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 w celu uwzględnienia zmian masy nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w latach 2011, 2012 i 2013
                  9
               .

               (10)Rozporządzenie (UE) nr 443/2009 uchyla decyzję 1753/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  10
               , która jest uwzględniona w Porozumieniu EOG i którą w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia EOG.

               (11)Załącznik XX do Porozumienia EOG powinien zostać odpowiednio zmieniony,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W załączniku XX do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

               1.tekst pkt 21ae (decyzja nr 1753/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) otrzymuje brzmienie:

               „32009 R 0443: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określające normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1), zmienione:

               –32013 R 0397: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 397/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. (Dz.U. L 120 z 1.5.2013, s. 4),

               –32014 R 0333: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 333/2014 z dnia 11 marca 2014 r. (Dz.U. L 103 z 5.4.2014, s. 15),

               –32015 R 0006: rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 2015/6 z dnia 31 października 2014 r. (Dz.U. L 3 z 7.1.2015, s. 1).

               Do celów Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

               a)w art. 7 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

               „Jeśli grupa obejmuje wyłącznie producentów w państwach EFTA, producenci przekazują informacje do Urzędu Nadzoru EFTA. Jeżeli grupa obejmuje przynajmniej jednego producenta w państwach członkowskich UE i przynajmniej jednego producenta w państwach EFTA, producenci przekazują informacje do Komisji i Urzędu Nadzoru EFTA.”;

               b)w art. 7 ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

               „Urząd Nadzoru EFTA powiadamia producentów z państw EFTA.”;

               c)w art. 7 ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:

               „Jeśli grupa obejmuje wyłącznie producentów w państwach EFTA, producenci przekazują wspólnie informacje do Urzędu Nadzoru EFTA. Jeżeli grupa obejmuje lub jest rozszerzana w celu objęcia przynajmniej jednego producenta w państwach członkowskich UE i przynajmniej jednego producenta w państwach EFTA, producenci przekazują wspólnie informacje do Komisji i Urzędu Nadzoru EFTA.”;

               d)w art. 7 ust. 5 wyrazy „art. 81 i 82 Traktatu” zastępuje się wyrazami „art. 53 i 54 Porozumienia EOG”, a wyraz „wspólnotowych” zastępuje się wyrazem „EOG”;

               e)w art. 7 ust. 7 i art. 10 ust. 1 po wyrazie, odpowiednio, „Komisji” oraz „Komisja” wprowadza się wyrazy „i Urzędowi Nadzoru EFTA” oraz „i Urząd Nadzoru EFTA”;

               f)dane zgłoszone przez państwa EFTA są również przechowywane w centralnym rejestrze, o którym mowa w art. 8 ust. 4;

               g)w art. 8 ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:

               „Urząd Nadzoru EFTA dokonuje obliczeń określonych w akapicie pierwszym dla producentów w państwach EFTA oraz powiadamia producentów zgodnie z akapitem drugim.”;

               h)bez uszczerbku dla protokołu 1 do Porozumienia, w art. 8 ust. 5 po słowach „Komisję” i „Komisja” dodaje się wyrażenie „lub Urząd Nadzoru EFTA”, a w art. 8 ust. 6, art. 11 ust. 3, art. 11 ust. 4 akapit trzeci i czwarty oraz art. 12 ust. 4 po słowie „Komisja” dodaje się wyrażenie „lub Urząd Nadzoru EFTA”;

               i)w art. 9 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:

               „W przypadku, gdy producent lub zarządzający grupą znajduje się w państwie EFTA, opłatę z tytułu przekroczenia poziomu emisji nakłada Urząd Nadzoru EFTA.

               Kwoty opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji są rozdzielane pomiędzy Komisję i Urząd Nadzoru EFTA proporcjonalnie do odsetka nowych samochodów osobowych zarejestrowanych odpowiednio w UE lub w państwach EFTA, w stosunku do całkowitej liczby nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w EOG.”;

               j)w art. 9 ust. 3 dodaje się akapity w brzmieniu:

               „Komisja Europejska wykorzystuje swoje ustalone sposoby pobierania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji przewidziane w decyzji Komisji 2012/100/UE na mocy ust. 1 również w odniesieniu do rejestracji producentów EFTA mających siedzibę/zarejestrowanych w UE.

               Urząd Nadzoru EFTA określa sposoby pobierania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji na podstawie ust. 1. Sposoby te oparte są na sposobach Komisji.”;

               k)w art. 9 ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:

                „W odniesieniu do państw EFTA, państwa EFTA ustalają przydział opłat z tytułu przekroczenia emisji.”;

               l)Bez uszczerbku dla protokołu 1 do Porozumienia, w art. 11 ust. 2 i 4 akapit drugi po słowie „Komisji” dodaje się wyrażenie „lub, przypadku producenta w państwach EFTA, Urzędowi Nadzoru EFTA”;

               m)bez uszczerbku dla protokołu 1 do Porozumienia, w art. 12 ust. 3 po słowie „Komisji” dodaje się wyrażenie „lub, przypadku producenta w państwach EFTA, Urzędowi Nadzoru EFTA”;

               n)niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do Liechtensteinu.”.

               2.po pkt 21ae (decyzja nr 1753/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się punkt w brzmieniu:

               „21aea.32011 R 0063: rozporządzenie Komisji (UE) nr 63/2011 z dnia 26 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące występowania o odstępstwo od docelowych indywidualnych poziomów emisji CO2 na mocy art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009, (Dz.U. L 23 z 27.1.2011, s. 16).

               Do celów Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

               a)bez uszczerbku dla protokołu 1 do Porozumienia, w art. 7 ust. 1 wyrażenie „Komisja nie wniosła” zastępuje się wyrażeniem „Komisja lub, w stosownym przypadku, Urząd Nadzoru EFTA nie wniosły”, po słowie „Komisja” dodaje się wyrażenie „lub, w stosownym przypadku, Urząd Nadzoru EFTA”, a wyrażenie „Komisja stwierdzi” zastępuje się wyrażeniem „Komisja lub, w stosownym przypadku, Urząd Nadzoru EFTA stwierdzą”;

               b)art. 7 ust. 2 oraz adresu poczty elektronicznej zamieszczonego w załączniku I nie stosuje się w odniesieniu do Urzędu Nadzoru EFTA.

               21aeb.32011 R 0725: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 725/2011 z dnia 25 lipca 2011 r. ustanawiające procedurę zatwierdzania i poświadczania technologii innowacyjnych umożliwiających zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 19).

               Do celów Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następującego dostosowania:

               Bez uszczerbku dla protokołu 1 do Porozumienia, w art. 3 lit. d) po słowie „Komisję” dodaje się wyrażenie „lub, w stosownym przypadku, Urząd Nadzoru EFTA”, w art. 4 po słowie „Komisji” dodaje się wyrażenie „lub, w stosownym przypadku, Urzędu Nadzoru EFTA”, a po słowie „Komisję” dodaje się wyrażenie „lub, w stosownym przypadku, Urząd Nadzoru EFTA”, w art. 10 po słowie „Komisja” dodaje się wyrażenie „lub, w stosownym przypadku, Urząd Nadzoru EFTA”, w art. 11 po słowie „Komisji” dodaje się wyrażenie „lub, w stosownym przypadku, Urzędu Nadzoru EFTA”, w art. 12 po słowie „Komisja” dodaje się wyrażenie „lub, w stosownym przypadku, Urząd Nadzoru EFTA”, po słowie „Komisji” dodaje się wyrażenie „lub, w stosownym przypadku, Urzędowi Nadzoru EFTA”, a po słowie „Komisji” dodaje się wyrażenie „lub, w stosownym przypadku, Urzędu Nadzoru EFTA”.

               21aec.32010 R 1014: rozporządzenie Komisji (UE) nr 1014/2010 z dnia 10 listopada 2010 r. w sprawie monitorowania i sprawozdawczości danych dotyczących rejestracji nowych samochodów osobowych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 15), zmienione:

               –32012 R 0429: rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 429/2012 z dnia 22 maja 2012 r. (Dz.U. L 132 z 23.5.2012, s. 11),

               –32013 R 0396: rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 396/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. (Dz.U. L 120 z 1.5.2013, s. 1).

               Do celów Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

               a)w art. 8 po słowie „Komisji” dodaje się wyrażenie „lub, przypadku producenta w państwach EFTA, Urzędowi Nadzoru EFTA” i po słowie „Komisję” i „Komisja” dodaje się wyrażenie „lub, przypadku producenta w państwach EFTA, Urząd Nadzoru EFTA”, a w art. 9 po słowie „Komisji” dodaje się wyrażenie „lub, przypadku producenta w państwach EFTA, Urzędowi Nadzoru EFTA” i po słowie „Komisję” dodaje się wyrażenie „lub, przypadku producenta w państwach EFTA, Urząd Nadzoru EFTA”;

               b)artykułu 9 ust. 5 nie stosuje się w odniesieniu do Urzędu Nadzoru EFTA.”.

               Artykuł 2

               Teksty rozporządzeń (WE) nr 443/2009, (UE) nr 1014/2010, (UE) nr 63/2011, (UE) nr 397/2013, (UE) nr 333/2014 oraz rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 725/2011, (UE) nr 429/2012 i (UE) nr 396/2013 oraz rozporządzenia delegowanego (UE) nr 2015/6 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […], pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG*.

                  11Artykuł 4

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                     Przewodniczący

                     Sekretarze
                     Wspólnego Komitetu EOG

                     (1)
                  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1.

                     (2)
                  Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 15.

                     (3)
                  Dz.U. L 23 z 27.1.2011, s. 16.

                     (4)
                  Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 19.

                     (5)
                  Dz.U. L 132 z 23.5.2012, s. 11.

                     (6)
                  Dz.U. L 120 z 1.5.2013, s. 1.

                     (7)
                  Dz.U. L 120 z 1.5.2013, s. 4.

                     (8)
                  Dz.U. L 103 z 5.4.2014, s. 15.

                     (9)
                  Dz.U. L 3 z 7.1.2015, s. 1.

                     (10)
                  Dz.U. L 202 z 10.8.2000, s. 1.

                     (11)
                  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]