               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 29.3.2017
            COM(2017) 145 final
            2017/0065(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(linia budżetowa 12.02.01 „Wdrażanie i rozwój jednolitego rynku usług finansowych”)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               W celu zapewnienia wymaganej pewności prawa oraz jednolitości rynku wewnętrznego Wspólny Komitet EOG ma za zadanie włączyć do Porozumienia EOG całe istotne prawodawstwo UE jak najszybciej po jego przyjęciu, a także umożliwić państwom EFTA należącym do EOG udział w działaniach i programach UE mających znaczenie dla obszaru EOG.

               Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączony do niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady) ma na celu zmianę Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami w celu umożliwienia państwom EFTA należącym do EOG (Norwegii, Islandii i Liechtensteinowi) uczestnictwa w działaniach Unii związanych z linią budżetową 12 02 01: „Wdrażanie i rozwój jednolitego rynku usług finansowych” włączoną do budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu jest w pełni zgodny z celem Porozumienia EOG polegającym na promowaniu stałego i zrównoważonego wzmacniania więzi handlowych i gospodarczych między umawiającymi się stronami na równych warunkach konkurencji oraz przestrzegania tych samych zasad, by stworzyć jednorodny Europejski Obszar Gospodarczy.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Decyzja Wspólnego Komitetu jest również spójna z innymi politykami Unii, zwłaszcza z uwagi na cel ochrony jednorodności rynku wewnętrznego UE.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94
                  1
                w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.

               Komisja we współpracy z ESDZ przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić je Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości z następującego względu.

               Cel niniejszego wniosku, a mianowicie zapewnienie jednorodności rynku wewnętrznego, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii.

               •Proporcjonalność

                  Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celu – zapewnienia jednorodności rynku wewnętrznego.

               •Wybór instrumentu

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG wybranym instrumentem jest decyzja Wspólnego Komitetu EOG. Wspólny Komitet EOG zapewnia skuteczną realizację i funkcjonowanie Porozumienia EOG. W tym celu Komitet podejmuje decyzje w przypadkach przewidzianych w Porozumieniu.

               3.WPŁYW NA BUDŻET

                  Państwa EFTA należące do EOG wnoszą wkład finansowy do budżetu Unii, linii budżetowej 12 02 01: „Wdrażanie i rozwój jednolitego rynku usług finansowych”. Dokładna kwota zostanie ustalona zgodnie z postanowieniami Porozumienia EOG po przyjęciu niniejszego projektu decyzji Rady.

               4.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               Zgodnie z unijną polityką budżetową jakiekolwiek uczestnictwo w działaniach UE może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy wpłacony zostanie odpowiedni wkład finansowy. Jednakże zgodnie z protokołem 32 do Porozumienia EOG roczne wkłady finansowe państw EFTA należących do EOG wpływają co roku do dnia 31 sierpnia, w następstwie wezwania o przekazanie środków sporządzonego przez Komisję Europejską i przedkładanego państwom członkowskim EFTA należącym do EOG do dnia 15 sierpnia.

               W związku z tym, w celu uzupełnienia luki w finansowaniu w okresie od stycznia do sierpnia, projekt decyzji Wspólnego Komitetu stosuje się z mocą wsteczną od stycznia. W ten sposób zapewnia się ciągłość współpracy w trakcie całego roku kalendarzowego, zgodnie z tym co przewidziano w Porozumieniu EOG.

               Stosowanie z mocą wsteczną nie ma wpływu na prawa i obowiązki zainteresowanych podmiotów i nie narusza zasady uzasadnionych oczekiwań.

               2017/0065 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej
                  we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
                  (linia budżetowa 12.02.01 „Wdrażanie i rozwój jednolitego rynku usług finansowych”)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  2
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG (zwanego dalej „protokołem 31”).

               (3)Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (4)Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczących usług finansowych.

               (5)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2017 r.,

               (6)Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno opierać się na załączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6–8.

                     (2)
                  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (3)
                  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 29.3.2017
            COM(2017) 145 final
            ZAŁĄCZNIK
            downiosku w sprawie decyzji Radyw sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(linia budżetowa 12.02.01 „Wdrażanie i rozwój jednolitego rynku usług finansowych”)

               ZAŁĄCZNIK

                  DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG nr .../2017
                  z dnia
                  zmieniająca Protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Należy kontynuować współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczących wdrażania i rozwoju jednolitego rynku usług finansowych.

               (2)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2017 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W art. 7 ust. 11 protokołu 31 do Porozumienia EOG słowa „rok budżetowy 2016” zastępuje się słowami „lata budżetowe 2016 i 2017”.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  1*.

               Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG oraz w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                     Przewodniczący

                     Sekretarze
                     Wspólnego Komitetu EOG

                     (1)
                  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


Ważna informacja prawna

|

52008PC0092(02)

Wniosek decyzja Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych  /* COM/2008/0092 końcowy - CNS 2008/0040 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 21.2.2008 r.KOM(2008) 92 wersja ostateczna2008/0040 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku W następstwie orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości w tzw. sprawach o „otwartym niebie”, w dniu 5 czerwca 2003 r. Rada udzieliła Komisji mandatu na rozpoczęcie negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia niektórych postanowień istniejących umów umową wspólnotową[1] („mandat horyzontalny”). Celem tych umów jest stworzenie wszystkim przewoźnikom lotniczym z UE wolnego od dyskryminacji dostępu do tras między Wspólnotą a krajami trzecimi oraz zapewnienie zgodności dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a krajami trzecimi z prawem wspólnotowym. |120 | Kontekst ogólny Międzynarodowe stosunki w dziedzinie lotnictwa między państwami członkowskimi a krajami trzecimi są tradycyjnie regulowane przez dwustronne umowy o komunikacji lotniczej zawierane pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi, załączniki do tych umów oraz inne dwustronne i wielostronne porozumienia między państwami członkowskimi a krajami trzecimi. Tradycyjne klauzule wyznaczania stosowane przez państwa członkowskie w dwustronnych umowach o komunikacji lotniczej są niezgodne z prawem Wspólnoty. Umożliwiają one krajom trzecim odrzucenie, wycofanie lub zawieszenie pozwolenia lub upoważnienia wydanego danemu przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, w którym jednak to państwo członkowskie lub jego obywatele nie posiadają udziałów w odpowiedniej wysokości, ani też nie sprawują nad nim skutecznej kontroli. Taki przypadek został uznany za dyskryminację przewoźników wspólnotowych mających siedzibę na terytorium któregoś z państw członkowskich, ale stanowiących własność bądź znajdujących się pod kontrolą obywateli innych państw członkowskich. Sytuacja ta jest niezgodna z art. 43 Traktatu, który gwarantuje obywatelom państw członkowskich korzystającym ze swobody przedsiębiorczości w innym przyjmującym państwie członkowskim traktowanie na równi z obywatelami przyjmującego państwa członkowskiego. Istnieją również inne zagadnienia, takie jak opodatkowanie paliwa lotniczego, opłaty za przewóz stosowane przez przewoźników lotniczych z krajów trzecich na trasach wewnątrzwspólnotowych, czy też obowiązkowe umowy handlowe pomiędzy liniami lotniczymi, w odniesieniu do których należy zapewnić zgodność z prawem wspólnotowym poprzez zmianę lub uzupełnienie istniejących postanowień dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a krajami trzecimi. |130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Postanowienia umowy zastępują lub uzupełniają istniejące postanowienia piętnastu dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Republiką Kazachstanu. |140 | Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Umowa przyczyni się do realizacji głównego celu wspólnotowej polityki w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa poprzez zapewnienie zgodności istniejących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej z prawem wspólnotowym. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |211 | Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Przez cały czas trwania negocjacji konsultowano się z państwami członkowskimi i sektorem lotnictwa. |212 | Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Uwagi państw członkowskich i sektora zostały uwzględnione. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych działań Działając zgodnie z mechanizmami i wytycznymi przedstawionymi w załączniku do „mandatu horyzontalnego”, Komisja wynegocjowała umowę z Republiką Kazachstanu, która zastępuje niektóre postanowienia istniejących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Republiką Kazachstanu. Artykuł 2 umowy zastępuje tradycyjnie stosowane klauzule wyznaczania wspólnotową klauzulą wyznaczania, umożliwiającą wszystkim przewoźnikom ze Wspólnoty korzystanie z prawa przedsiębiorczości. Artykuły 4 i 5 umowy odnoszą się do dwóch typów klauzul dotyczących spraw pozostających w kompetencji Wspólnoty. Artykuł 4 dotyczy opodatkowania paliwa lotniczego - kwestii, która została zharmonizowana na mocy dyrektywy Rady 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, w szczególności jej art. 14 ust. 2. Artykuł 5 (ustalanie taryf) rozwiązuje sprzeczności między obecnie obowiązującymi umowami dwustronnymi o komunikacji lotniczej a rozporządzeniem Rady nr 2409/92 w sprawie taryf i stawek za przewozy lotnicze, które uniemożliwia przewoźnikom z krajów trzecich zdobycie pozycji liderów cenowych w dziedzinie przewozów lotniczych na trasach wewnątrzwspólnotowych. Artykuł 6 dostosowuje postanowienia umów dwustronnych, które są wyraźnie antykonkurencyjne (obowiązkowe umowy handlowe pomiędzy liniami lotniczymi), do unijnego prawa ochrony konkurencji. |310 | Podstawa prawna Artykuł 80 ust. 2 i art. 300 ust. 2 Traktatu WE |329 | Zasada pomocniczości Wniosek w całości opiera się na „mandacie horyzontalnym” udzielonym przez Radę, a uwzględniono w nim kwestie wchodzące w zakres prawa wspólnotowego i dwustronnych umów o komunikacji lotniczej. |Zasada proporcjonalności Umowa zmieni lub uzupełni postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej jedynie w takim zakresie, w jakim będzie to niezbędne dla zapewnienia zgodności tych umów z prawem wspólnotowym. |Wybór instrumentów |342 | Umowa między Wspólnotą a Republiką Kazachstanu jest najbardziej skutecznym instrumentem umożliwiającym zapewnienie zgodności z prawem wspólnotowym wszystkich istniejących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Republiką Kazachstanu. |WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |INFORMACJE DODATKOWE |510 | Uproszczenie |511 | Wniosek przewiduje uproszczenie prawodawstwa. |512 | Odnośne postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Republiką Kazachstanu zostaną zastąpione lub uzupełnione postanowieniami jednej umowy wspólnotowej. |570 | Szczegółowe wyjaśnienie wniosku Zgodnie z typową procedurą podpisywania i zawierania umów międzynarodowych, do Rady kieruję się prośbę o zatwierdzenie decyzji w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania oraz zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych, jak również o wyznaczenie osób upoważnionych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty. |1.  WniosekDECYZJA RADYw sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji[2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(2) W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Republiką Kazachstanu dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(3) Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia wspomnianej umowy w późniejszym terminie, wynegocjowana przez Komisję umowa powinna zostać podpisana i być tymczasowo stosowana.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł1. Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia umowy w późniejszym terminie, niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) uprawnionej (uprawnionych) do podpisania w imieniu Wspólnoty umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych.2. Do czasu wejścia w życie umowy jest ona stosowana tymczasowo od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wzajemnie notyfikowały zamknięcie procedur koniecznych do tego celu. Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 2 umowy.3. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący2008/0040 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji[3],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(2) W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Republiką Kazachstanu dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(3) Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia […] r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …/…/WE z dnia […] r[5].(4) Umowa powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Umowa między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.2. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) uprawnionej (uprawnionych) do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 1 umowy.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKUMOWApomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanudotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczychWSPÓLNOTA EUROPEJSKA,z jednej strony, orazRepublika Kazachstanu,z drugiej strony,(zwane dalej „Stronami”),STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej podpisane między niektórymi państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Kazachstanu zawierają postanowienia sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej,STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą być włączane do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a krajami trzecimi,STWIERDZAJĄC, że na podstawie prawa Wspólnoty Europejskiej wspólnotowi przewoźnicy lotniczy ustanowieni w państwie członkowskim mają prawo do niedyskryminacyjnego dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a krajami trzecimi,UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a niektórymi krajami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych krajów trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych koncesjonowanych zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Kazachstanu, które są sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą być doprowadzone do zgodności z tym prawem celem ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla wykonywania przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu, a także w celu zachowania ciągłości takich przewozów lotniczych,STWIERDZAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Republiką Kazachstanu, które nie są sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej, nie muszą zostać zmienione lub zastąpione,STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszych negocjacji celem Wspólnoty Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu lotniczego między Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu ani naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi ze Wspólnoty a przewoźnikami lotniczymi z Republiki Kazachstanu, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących umów dotyczących praw przewozowych,STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej wymienione w załączniku I opierają się na ogólnej zasadzie, zgodnie z którą wyznaczone linie lotnicze umawiających się stron mają sprawiedliwe i równe szanse prowadzenia uzgodnionych przewozów na określonych trasach, i że celem niniejszej umowy nie jest naruszenie tej zasady,STWIERDZAJĄC, że zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy nie mogą zasadniczo zawierać umów, które mogłyby wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej i których celem lub skutkiem byłoby uniemożliwienie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji,UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Kazachstanu, które (i) wymagają zawierania umów pomiędzy przedsiębiorstwami, decyzji stowarzyszeń przedsiębiorstw lub uzgodnionych praktyk uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, bądź faworyzują wymienione rozwiązania; lub (ii) wzmacniają skutki wszelkich takich umów, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub (iii) przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, mogą uniemożliwić skuteczne działanie reguł konkurencji mających zastosowanie do przedsiębiorstw.UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:ARTYKUŁ 1Postanowienia ogólne1. Do celów niniejszej umowy określenie „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej.2. Zawarte w umowach wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.3. Zawarte w umowach wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych pochodzących z państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych bądź linii lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.4. Niniejsza umowa nie tworzy dodatkowych praw przewozowych poza prawami określonymi w umowach dwustronnych. Prawa przewozowe będą nadal nadawane w drodze umów dwustronnych.ARTYKUŁ 2Wyznaczenie przez państwo członkowskie1. Postanowienia zawarte w ustępach 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia zawarte w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz pozwoleń wydanych przez Republikę Kazachstanu oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub pozwoleń wydanych przewoźnikowi lotniczemu.2. Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie, Republika Kazachstanu wydaje odpowiednie upoważnienia i pozwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem, że:(i) przewoźnik lotniczy ma w państwie członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedzibę zgodnie z postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz posiada ważną koncesję zgodną z prawem Wspólnoty Europejskiej;(ii) państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu są wyraźnie wymienione odpowiednie władze lotnicze; oraz(iii) przewoźnik lotniczy stanowi własność, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, i pozostaje pod skuteczną kontrolą, państw członkowskich i/lub obywateli państw członkowskich i/lub innych państw wymienionych w załączniku III i/lub obywateli tych państw.3. Republika Kazachstanu może odmówić wydania upoważnienia lub pozwolenia przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie lub cofnąć, zawiesić lub ograniczyć takie upoważnienie lub pozwolenie jeżeli:(i) przewoźnik lotniczy nie ma w państwie członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedziby zgodnie z postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską bądź nie posiada ważnej koncesji przewoźnika lotniczego zgodnej z prawem Wspólnoty Europejskiej;(ii) państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym lub w wyznaczeniu nie są wyraźnie wymienione odpowiednie władze lotnicze; lub(iii) przewoźnik lotniczy nie stanowi własności lub nie znajduje się pod skuteczną kontrolą, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, państw członkowskich i/lub obywateli państw członkowskich i/lub innych państw wymienionych w załączniku III i/lub obywateli tych państw;(iv) przewoźnik lotniczy otrzymał już zezwolenie na prowadzenie działalności zgodnie z dwustronną umową między Republiką Kazachstanu a innym państwem członkowskim Unii Europejskiej, oraz(v) Kazachstan może wykazać, że poprzez wykonywanie praw przewozowych na trasie, która obejmuje punkt znajdujący się na terytorium wymienionego innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej przewoźnik lotniczy obchodziłby ograniczenia praw przewozowych nałożone przez umowę, o której mowa w ppkt (iv).Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu Republika Kazachstanu nie stosuje dyskryminacji między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi ze względu na ich przynależność państwową.ARTYKUŁ 3Bezpieczeństwo1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. c).2. Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje inne państwo członkowskie, prawa Republiki Kazachstanu zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Republiką Kazachstanu mają również zastosowanie do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez wspomniane inne państwo członkowskie oraz w stosunku do zezwolenia na prowadzenie działalności przez tego przewoźnika lotniczego.ARTYKUŁ 4Opodatkowanie paliwa lotniczego1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. d).2. Nie naruszając żadnego innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne postanowienie umów wymienionych w załączniku II lit. d) nie jest przeszkodą dla państwa członkowskiego w nałożeniu w sposób wolny od dyskryminacji podatków, opłat specjalnych, należności, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium, przeznaczone do użytku w statku powietrznym wyznaczonego przewoźnika lotniczego pochodzącego z Republiki Kazachstanu, który obsługuje trasy między punktem znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego państwa członkowskiego.ARTYKUŁ 5Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają stosowne postanowienia zawarte w artykułach wymienionych w załączniku II lit. e).2. Opłaty należne za przewóz wyłącznie w obrębie Wspólnoty Europejskiej, nakładane przez przewoźnika lotniczego (przewoźników lotniczych) wyznaczonego (wyznaczonych) przez Republikę Kazachstanu zgodnie z umową wymienioną w załączniku I zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. e), są regulowane przepisami Wspólnoty Europejskiej.ARTYKUŁ 6Zgodność z regułami konkurencji1. Nie naruszając wszelkich postanowień stanowiących inaczej, żadne postanowienia umów wymienionych w załączniku I nie mogą (i) faworyzować umów pomiędzy przedsiębiorstwami, decyzji stowarzyszeń przedsiębiorstw lub uzgodnionych praktyk, uniemożliwiających lub zakłócających konkurencję; (ii) wzmacniać skutków wszelkich takich umów, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub (iii) przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję.2. Postanowienia zawarte w umowach wymienionych w załączniku I, które są niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu, nie będą stosowane.ARTYKUŁ 7Załączniki do umowyZałączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.ARTYKUŁ 8Przegląd lub zmianyStrony mogą w każdej chwili dokonać przeglądu niniejszej umowy lub ją zmienić w drodze wzajemnego porozumienia.ARTYKUŁ 9Wejście w życie i tymczasowe stosowanie1. Niniejsza umowa wchodzi w życie po przekazaniu sobie wzajemnie przez strony notyfikacji na piśmie stwierdzających, iż wewnętrzne procedury stron niezbędne do wejścia w życie umowy zostały zakończone.2. Nie naruszając postanowień ust. 1, strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wzajemnie notyfikowały zamknięcie procedur koniecznych do tego celu.3. Umowy oraz inne ustalenia między państwami członkowskimi a Republiką Kazachstanu, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, są wymienione w załączniku I lit. b). Niniejszą umowę stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub z dniem rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania.ARTYKUŁ 10Wygaśnięcie1. W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I, jednocześnie wygasają wszystkie postanowienia niniejszej umowy mające zastosowanie do umowy wymienionej w załączniku I.2. W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I, jednocześnie wygasa niniejsza umowa.W DOWÓD CZEGO niżej podpisani odpowiednio upoważnieni złożyli swoje podpisy pod niniejszą umową.Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w […] , dnia […] r. w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim, kazachskim i rosyjskim.W IMIENIU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ: | W IMIENIU REPUBLIKI KAZACHSTANU: |Załącznik IWykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowya) Umowy dotyczące komunikacji lotniczej między Republiką Kazachstanu a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub/i tymczasowo stosowane-  Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Austrii a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Ałmaty w dniu 26 kwietnia 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Austria”;-  Umowa między Rządem Królestwa Belgii a Rządem Republiki Kazachstanu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Brukseli w dniu 27 czerwca 2000 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Belgia”;-  Umowa między Rządem Republiki Bułgarii a Rządem Republiki Kazachstanu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Sofii w dniu 15 września 1999 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Bułgaria”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Królestwa Danii a Rządem Republiki Kazachstanu parafowana w Ałmaty w dniu 26 kwietnia 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Dania”;-  Umowa między Rządem Republiki Estońskiej a Rządem Republiki Kazachstanu dotycząca komunikacji lotniczej, parafowana w Astanie w dniu 26 kwietnia 2001 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Estonia”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Republiki Finlandii a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Ałmaty w dniu 7 lutego 1996 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Finlandia”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Republiki Francuskiej a Rządem Republiki Kazachstanu parafowana w Paryżu w dniu 21 października 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Francja”;-  Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Bonn w dniu 15 marca 1996 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan - Niemcy”;ostatnio zmieniona protokołem sporządzonym w Bonn w dniach 6 i 7 czerwca 2000 r.;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Republiki Węgierskiej a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Ałmaty w dniu 9 marca 1995 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Węgry”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Królestwa Niderlandów a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Hadze w dniu 27 listopada 2002 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Niderlandy”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Republiki Łotewskiej a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Ałmaty w dniu 19 maja 1998 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Łotwa”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Republiki Litewskiej a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Wilnie w dniu 21 lipca 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Litwa”;-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Kazachstanu podpisana w Warszawie w dniu 27 stycznia 1997 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Polska”;ostatnio zmieniona w drodze wymiany not z dnia 21 grudnia 1998 r. i 8 lutego 1999 r.-  Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Królestwa Szwecji a Rządem Republiki Kazachstanu parafowana w Ałmaty w dniu 26 kwietnia 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan-Szwecja”;-  - umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Rządem Republiki Kazachstanu , sporządzona w Londynie dnia 21 marca 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Kazachstan - Zjednoczone Królestwo”;zmieniona w drodze wymiany not z dnia 2 lutego 1998 r. i 4 czerwca 1998 r.Ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Astanie w dniu 29 listopada 2000 r.b) Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Kazachstanem a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowaneZałącznik IIWykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, o których mowa w artykułach od 2 do 5 niniejszej umowya) Wyznaczenie przez państwo członkowskie:-  artykuł 4 ust. 1 umowy Kazachstan-Bułgaria;-  artykuł 3 ust. 4 umowy Kazachstan-Dania;-  artykuł 3 ust. 4 umowy Kazachstan-Estonia;-  artykuł 4 ust. 3 umowy Kazachstan-Francja;-  artykuł 3 ust. 5 umowy Kazachstan-Węgry;-  artykuł 3 ust. 5 umowy Kazachstan-Niderlandy;-  artykuł 4 ust. 5 umowy Kazachstan-Łotwa;-  artykuł 4 ust. 5 umowy Kazachstan-Litwa;-  artykuł 3 ust. 5 umowy Kazachstan-Polska;-  artykuł 3 ust. 4 umowy Kazachstan-Szwecja;-  artykuł 4 ust. 4 umowy Kazachstan-Zjednoczone Królestwo.b) Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub pozwoleń:-  artykuł 5 ust. 1 lit. d) umowy Kazachstan-Belgia;-  artykuł 5 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Bułgaria;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Dania;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Estonia;-  artykuł 5 ust. 1 umowy Kazachstan-Francja;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Finlandia;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Węgry;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Niderlandy;-  artykuł 5 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Łotwa;-  artykuł 5 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Litwa;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Polska;-  artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Szwecja;-  artykuł 5 ust. 1 lit. a) umowy Kazachstan-Zjednoczone Królestwo.c) Bezpieczeństwo:-  artykuł 7 umowy Kazachstan-Belgia;-  artykuł 6 umowy Kazachstan-Estonia;-  artykuł 9 umowy Kazachstan-Francja;-  artykuł 7 umowy Kazachstan-Węgry;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Niderlandy;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Łotwa;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Litwa;-  artykuł 7 umowy Kazachstan-Polska.d) Opodatkowanie paliwa lotniczego:-  artykuł 10 umowy Kazachstan-Belgia;-  artykuł 17 umowy Kazachstan-Bułgaria;-  artykuł 6 umowy Kazachstan-Dania;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Estonia;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Francja;-  artykuł 6 umowy Kazachstan-Finlandia;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Węgry;-  artykuł 6 umowy Kazachstan-Niemcy;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Niderlandy;-  artykuł 12 umowy Kazachstan-Łotwa;-  artykuł 12 umowy Kazachstan-Litwa;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Polska;-  artykuł 6 umowy Kazachstan-Szwecja;-  artykuł 8 umowy Kazachstan-Zjednoczone Królestwo.e) Opłaty za przewóz w obrębie Wspólnoty Europejskiej:-  artykuł 13 umowy Kazachstan-Belgia;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Bułgaria;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Dania;-  artykuł 13 umowy Kazachstan-Estonia;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Finlandia;-  artykuł 17 umowy Kazachstan-Francja;-  artykuł 10 umowy Kazachstan-Niemcy;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Węgry;-  artykuł 12 umowy Kazachstan-Niderlandy;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Łotwa;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Litwa;-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Polska.-  artykuł 11 umowy Kazachstan-Szwecja;-  artykuł 7 umowy Kazachstan-Zjednoczone Królestwo.ZAłąCZNIK IIIWykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej umowya) Republika Islandii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);b) Księstwo Liechtensteinu (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);c) Królestwo Norwegii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);d) Konfederacja Szwajcarska (na mocy umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego). [1] Decyzja Rady nr 11323/03 z dnia 5 czerwca 2003 r. (dokument zastrzeżony).[2] Dz.U. C […] z […], s. […].[3] Dz.U. C […] z […], s. […].[4] Dz.U. C […] z […], s. […].[5] Dz.U. C […] z […], s. […].


Ważna informacja prawna

|

52010PC0019

Wniosek decyzja Rady z dnia […] r. dostosowująca środki przewidziane w decyzji 2002/148/WE w sprawie zakończenia konsultacji z Zimbabwe na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE oraz przedłużająca okres ich stosowania  /* COM/2010/0019 końcowy - NLE 2010/0012 */

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 28.1.2010KOM(2010)19 wersja ostateczna2010/0012 (NLE)WniosekDECYZJA RADYz dnia […] r.dostosowująca środki przewidziane w decyzji 2002/148/WE w sprawie zakończenia konsultacji z Zimbabwe na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE oraz przedłużająca okres ich stosowaniaUZASADNIENIE1.  Dnia 18 lutego 2002 r. Rada Unii Europejskiej podjęła decyzję o zastosowaniu „właściwych środków” przeciwko Zimbabwe[1] po zakończeniu procedury konsultacji na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE[2]. Środki te obejmowały zawieszenie wsparcia budżetowego, wsparcia projektów, jak również odroczenie podpisania krajowego programu orientacyjnego w ramach dziewiątego EFR, jednak wyraźnie zaznaczono, że nie mają one wpływu na przekazywanie kwot przeznaczonych na operacje humanitarne oraz projekty polegające na bezpośrednim wspieraniu ludności, w szczególności dotyczące spraw socjalnych, demokratyzacji, poszanowania praw człowieka i praworządności. Wspomniane środki obejmowały również zawieszenie stosowania art. 12 załącznika II do umowy o partnerstwie AKP-WE, dotyczącego płatności bieżących i przepływu kapitału, w zakresie wymaganym do zastosowania dalszych środków ograniczających, w szczególności zamrożenia funduszy.2.  Oficjalnym powodem wprowadzenia tych środków były poważne przypadki naruszenia praw człowieka i wolności poglądów, a także wolności zrzeszania się i organizowania pokojowych zgromadzeń. Kolejną przyczyną były próby niedopuszczenia przez rząd Zimbabwe do wolnych i uczciwych wyborów, zwłaszcza poprzez uniemożliwienie śledzenia przebiegu wyborów międzynarodowym obserwatorom oraz mediom.3.  Zgodnie z art. 2 ust. 3 decyzji z dnia 18 lutego 2002 r. środki miały być stosowane przez okres dwunastu miesięcy z możliwością uchylenia, gdy sytuacja panująca w tym kraju będzie gwarantować poszanowanie praw człowieka, zasad demokracji oraz praworządności.4.  Rada siedmiokrotnie – w dniach 18 lutego 2003 r.[3], 19 lutego 2004 r.[4], 17 lutego 2005 r.[5], 14 lutego 2006 r.[6], 19 lutego 2007 r.[7], 18 lutego 2008 r.[8] oraz 20 lutego 2009 r.[9] – stwierdzała, że rząd Zimbabwe nadal dopuszcza się naruszeń zasadniczych postanowień art. 9 umowy o partnerstwie AKP-WE, a sytuacja panująca w kraju nie zapewnia poszanowania praw człowieka, zasad demokracji ani praworządności i za każdym razem podejmowała decyzję o przedłużeniu okresu stosowania środków wobec Zimbabwe o kolejne 12 miesięcy.5.  W wyniku przeprowadzonych w marcu 2008 r. wyborów we wrześniu 2008 r. zawarto ogólne porozumienie polityczne o podziale władzy między głównymi partiami politycznymi (ZANU PF, MDC-T, MDC-M). Dzięki temu w lutym 2009 r. sformowano rząd jedności narodowej. Powołanie rządu stanowiło ważny krok umożliwiający osiągnięcie trwałego rozwiązania kryzysu w Zimbabwe oraz otworzyło możliwość przywrócenia właściwych stosunków między UE a Zimbabwe.6.  Unia Europejska całkowicie popiera rząd jedności narodowej oraz zawarcie ogólnego porozumienia politycznego, które obecnie stanowi jedyne ramy prawne umożliwiające przywrócenie ustroju demokratycznego w tym kraju. W ogólnym porozumieniu politycznym zawarto postanowienia o przeprowadzeniu serii reform, podejmujących istotne dla UE kwestie z zakresu praw człowieka, praworządności i zasad demokratycznych, takie jak opracowanie nowej konstytucji, audyt gruntów, proces uzdrawiania państwa, niezależność mediów, przestrzeganie zasad praworządności i praw człowieka. Realizacja tego porozumienia stworzy warunki do pełnego przywrócenia poprzednich stosunków między UE a Zimbabwe.7.  Na wniosek rządu Zimbabwe w dniach 18-19 czerwca 2009 r. odbyło się spotkanie ministerialnej trojki z Zimbabwe. Delegacji Zimbabwe w Brukseli przewodniczył premier Morgan Tsvangirai. Spotkanie stanowiło okazję do rozpoczęcia dialogu na podstawie art. 8, którego następstwem była delegacja ministerialnej trojki w Zimbabwe w dniach 12 i 13 września tego samego roku.8.  Strony uzgodniły, że dialog będzie zmierzał do stworzenia wspólnych harmonogramów: z jednej strony – szczegółowego planu działania dotyczącego wprowadzania w życie przez rząd Zimbabwe postanowień ogólnego porozumienia politycznego, w którym powinny uczestniczyć wszystkie partie reprezentowane w rządzie, a z drugiej strony – harmonogramu unijnego zmierzającego do normalizacji stosunków między UE a Zimbabwe. Harmonogram unijny wytyczający proces normalizacji stosunków obejmuje również zniesienie – w odpowiednim momencie – właściwych środków w ramach art. 96. Proces normalizacji umożliwi również zmianę wspólnego stanowiska w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.9.  Na razie Komisja Europejska przygotowała tymczasową krótkoterminową propozycję mającą na celu wsparcie na rzecz stabilizacji rządu jedności narodowej i jego programu reform.10.  Od lutego 2009 r. rząd Zimbabwe podjął pewne ważne i skuteczne kroki na rzecz stabilizacji gospodarczej i społecznej kraju. Niemniej nie podjęto wystarczających działań, aby zagwarantować pełną realizację postanowień ogólnego porozumienia politycznego. Ponadto wstrzymanie rozmów między partiami politycznymi oraz wzrost przemocy na tle politycznym w kraju, wymierzonej w szczególności przeciwko zwolennikom partii MDC i obrońcom praw człowieka, było powodem odejścia w październiku 2009 r. z rządu partii MDC-T. Spowodowało to kryzys konstytucyjny.11.  Południowoafrykańska Wspólnota Rozwoju zintensyfikowała wysiłki mediacyjne, a prezydent Południowej Afryki Jacob Zuma mianował nową południowoafrykańską grupę mediatorów, której zadaniem jest odblokowanie rozmów międzypartyjnych i przeprowadzenie oceny wdrażania ogólnego porozumienia politycznego. Zatrzymano rozwój kryzysu konstytucyjnego i stworzono podstawy do odnowienia dialogu między partiami politycznymi, zmierzającego do wdrożenia ogólnego porozumienia politycznego.12.  W świetle powyższego i zgodnie z procesem określonym w ramach dialogu politycznego na mocy art. 8 Komisja niniejszym wnosi do Rady o przedłużenie obowiązywania decyzji 2002/148/WE na okres kolejnych 12 miesięcy, tj. do dnia 19 lutego 2011 r. oraz o uwzględnienie w decyzji faktu powołania rządu jedności narodowej i realizowanych przez ten rząd reform.13.  Komisja wnosi o poinformowanie rządu Zimbabwe o odnowieniu właściwych środków w drodze pisma skierowanego do prezydenta Roberta Mugabe z kopia do dwóch przywódców politycznych w rządzie jedności narodowej: premiera Morgana Tsvangirai’ego oraz wicepremiera Arthura Mutambary. Ponadto Komisja wnosi o:14.  Włączenie do decyzji wzmianki o przejściowej pomocy na rzecz wsparcia wdrażania ogólnego porozumienia politycznego i procesu przemian w kraju.15.  Mając na uwadze, że w decyzji będącej przedmiotem wniosku wprowadza się jedynie niewielkie zmiany do obowiązujących już środków, bez dokonywania w nich zmian merytorycznych, nie ma potrzeby ponownego rozpoczynania konsultacji z Republiką Zimbabwe na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE.16.  UE wyraża swoje stałe zobowiązanie do odnowienia dialogu na mocy art. 8 z władzami Zimbabwe w celu wspólnego przyjęcia harmonogramów określających warunki do pełnego odnowienia stosunków UE z tym krajem.17.  Decyzję należy poddać procesowi ciągłej weryfikacji, a stosowane środki należy uchylić, gdy zostaną spełnione warunki określone w harmonogramach, gwarantujące poszanowanie praw człowieka, zasad demokracji oraz praworządności.WniosekW związku z powyższym wzywa się Radę do przyjęcia załączonego projektu wniosku dotyczącego decyzji Rady przedłużającej okres stosowania środków wobec Zimbabwe oraz odpowiednio dostosowującej te środki.2010/0012 (NLE)WniosekDECYZJA RADYz dnia […] r.dostosowująca środki przewidziane w decyzji 2002/148/WE w sprawie zakończenia konsultacji z Zimbabwe na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE oraz przedłużająca okres ich stosowaniaRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 2,uwzględniając umowę o partnerstwie AKP-WE podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r.[10] i zmienioną w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r.[11],uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania umowy o partnerstwie AKP–WE[12], w szczególności jej art. 3,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:18.  Decyzją Rady 2002/148/WE[13] zakończono konsultacje z Republiką Zimbabwe prowadzone na mocy art. 96 ust. 2 lit. c) umowy o partnerstwie AKP-WE i przyjęto właściwe środki określone w załączniku do tej decyzji.19.  Na mocy decyzji 2009/144/WE[14] okres stosowania środków, o których mowa w art. 2 decyzji 2002/148/WE, przedłużony do dnia 20 lutego 2004 r. na mocy art. 1 decyzji 2003/112/WE[15], następnie do dnia 20 lutego 2005 r. na mocy art. 1 decyzji 2004/157/WE[16], następnie do dnia 20 lutego 2006 r. na mocy art. 1 decyzji 2005/139/WE[17], następnie do dnia 20 lutego 2007 r. na mocy art. 1 decyzji 2006/114/WE[18], następnie do dnia 18 lutego 2008 r. na mocy art. 1 decyzji 2007/127/WE[19] a następnie do dnia 19 lutego 2009 r. na mocy art. 1 decyzji 2008/158/WE, został przedłużony na kolejne 12 miesięcy do dnia 20 lutego 2010 r.20.  Powołanie rządu jedności narodowej należy uznać za zmianę, która umożliwi odnowienie pełnych stosunków między UE a Zimbabwe oraz wsparcia dla procesu reform w tym kraju.21.  Niemniej jednak, w świetle ostatnich wydarzeń na scenie politycznej Zimbabwe oraz uwzględniając fakt, że niektóre ważne środki dotyczące umowy o partnerstwie AKP-WE, które zostały zawarte w ogólnym porozumieniu politycznym między trzema partiami politycznymi, nadal nie zostały odpowiednio wdrożone, ważne elementy wymienione w art. 9 umowy o partnerstwie AKP-WE nie są przestrzegane, a obecna sytuacja a w Zimbabwe nie gwarantuje poszanowania praw człowieka, zasad demokratycznych i praworządności22.  Z tego względu należy przedłużyć okres stosowania środków,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym środki wyszczególnione w liście załączonym do niniejszej decyzji przyjmuje się jako właściwe środki w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. c) umowy o partnerstwie AKP-WE.Środki te stosuje się przez okres dwunastu miesięcy, od dnia 21 lutego 2010 r. do dnia 20 lutego 2011 r. Środki te poddawane są stałemu przeglądowi.Pismo zamieszczone w załączniku do niniejszej decyzji skierowane jest do prezydenta Zimbabwe Roberta Mugabe z kopią do premiera Morgana Tsvangirai oraz wicepremiera Arthura Mutambary.Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKPISMO DO PREZYDENTA ZIMBABWEUnia Europejska przywiązuje ogromną wagę do postanowień art. 9 umowy o partnerstwie AKP–WE. Poszanowanie praw człowieka, instytucji demokratycznych oraz praworządności, będące zasadniczymi elementami umowy o partnerstwie, stanowią podstawę naszych stosunków.W piśmie z dnia 19 lutego 2002 r. Unia Europejska poinformowała Pana o decyzji w sprawie zakończenia konsultacji prowadzonych na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE oraz o decyzji w sprawie zastosowania właściwych środków w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. c) wspomnianej umowy.W pismach z dnia 19 lutego 2003 r., 19 lutego 2004 r., 18 lutego 2005 r., 15 lutego 2006 r., 21 lutego 2007 r., 19 lutego 2008 r. oraz 20 lutego 2009 r. Unia Europejska poinformowała Pana o swoich decyzjach o pozostawieniu w mocy właściwych środków i przedłużeniu okresu ich stosowania odpowiednio do dnia 20 lutego 2004 r., 20 lutego 2005 r., 20 lutego 2006 r., 20 lutego 2007 r., 20 lutego 2008 r., do dnia 20 lutego 2009 r. oraz do dnia 20 lutego 2010 r.Unia Europejska z zadowoleniem przyjęła utworzenie w dniu 13 lutego 2009 r. rządu jedności narodowej, którego działanie opiera się na ogólnym porozumieniu politycznym. UE pragnie ponownie podkreślić, że przywiązuje ogromne znaczenie do dialogu politycznego na mocy art. 8, który oficjalnie rozpoczęto na wniosek rządu Zimbabwe na spotkaniu trojki ministerialnej UE z Zimbabwe w dniach 18-19 czerwca 2009 r. w Brukseli, a także do osiągniętego porozumienia, w którym określono wspólne harmonogramy obejmujące zobowiązania wzajemne. Ze strony Zimbabwe dotyczą one skutecznej implementacji ogólnego porozumienia politycznego, zaś ze strony UE polegają na stopniowym znoszeniu obecnych ograniczeń oraz na normalizacji stosunków UE-Zimbabwe.Unia Europejska wspiera stałe działania rządu Zimbabwe zmierzające do wdrożenia ogólnego porozumienia politycznego i z zadowoleniem przyjmuje zintensyfikowane wysiłki dyplomatyczne prowadzone pod kierunkiem Południowej Afryki na rzecz wspierania procesu reform w Zimbabwe, niemniej jednak ubolewa nad brakiem postępów w ramach dialogu politycznego realizowanego na mocy art. 8. Pozostajemy jednak w przekonaniu, że osiągnięcie znacznych postępów we wdrażaniu ogólnego porozumienia politycznego jest nie tylko konieczne, ale także możliwe, jak podkreślono w rozmowach z Południowoafrykańską Wspólnotą Rozwoju.W związku z powyższym Unia Europejska uznała, że właściwe środki mogą zostać uchylone jedynie pod warunkiem skutecznego wdrożenia ogólnego porozumienia politycznego. UE podjęła więc decyzję o przedłużeniu okresu obowiązywania odpowiednich środków określonych w decyzji Rady 2002/148/2 WE do dnia 20 lutego 2011 r. oraz o dostosowaniu tych odpowiednich środków w taki sposób, aby odzwierciedlić postęp we wdrażaniu ogólnego porozumienia politycznego od lutego 2009, w szczególności w zakresie gospodarki. Wsparcie finansowe nie może obecnie przepływać przez budżet rządowy. UE podjęła decyzję o działaniu na rzecz osiągnięcia postępów we wdrażaniu ogólnego porozumienia politycznego i zdecydowała nadać lit. b) oraz c) następujące brzmienie:b) zawieszone zostaje finansowanie wszystkich projektów z wyjątkiem tych, z których bezpośrednio korzysta ludność, przede wszystkim w sektorze polityki społecznej oraz z wyjątkiem projektów wspierających reformy wynikające z ogólnego porozumienia politycznego.c) finansowanie zostanie przeorientowane w celu wsparcia inicjatyw przynoszących bezpośrednie korzyści ludności, przede wszystkim w sektorze polityki społecznej, a także na wspieranie procesu stabilizacji w kraju, w szczególności w zakresie demokratyzacji, poszanowania praw człowieka i państwa prawa;Wszystkie inne środki wymienione w załączniku do decyzji Rady 2002/148/2 WE stosuje się bez zmian. Decyzja Rady może podlegać przeglądowi w każdym momencie do dnia 20 lutego 2011 r.Unia Europejska będzie nadal wspierać proces stabilizacji rządu jedności narodowej i przeprowadzane przez niego programy reform poprzez przejściowe wsparcie przeznaczone dla rolnictwa i na rzecz zagwarantowania bezpieczeństwa żywnościowego, sektorów socjalnych, w tym ochrony zdrowia i edukacji oraz wsparcie dla wdrażania ogólnego porozumienia politycznego.Mając to na uwadze, Unia Europejska raz jeszcze pragnie podkreślić, jak istotną wagę przywiązuje do przyszłej współpracy między UE i Zimbabwe oraz potwierdzić swoją gotowość do odnowienia i kontynuowania dialogu zgodnie z art. 8 umowy o partnerstwie z Kotonu. W związku z tym mamy nadzieję, że w najbliższej przyszłości rząd Zimbabwe poczyni zadowalające postępy we wdrażaniu ogólnego porozumienia politycznego, dzięki czemu możliwe będzie wznowienie pełnej współpracy.Z poważaniem,W imieniu Komisji | W imieniu Rady |.[1] Dz.U. L 50 z 21.2.2002, s. 64.[2] Konsultacje prowadzone na podstawie art. 96 miały na celu uzgodnienie środków, jakie rząd Zimbabwe powinien przyjąć, aby zaradzić istniejącej sytuacji, w szczególności w odniesieniu do pięciu kwestii (zaprzestania oficjalnego tolerowania przez rząd przemocy politycznej; niezwłocznego skierowania do partnerów międzynarodowych prośby o wsparcie w zbliżających się wyborach i obserwację prawidłowego ich przebiegu, jak również zezwolenie na ich obecność w czasie wyborów; ochrony wolności środków masowego przekazu; niezawisłości władzy sądowniczej i przestrzegania jej orzeczeń; zaprzestania bezprawnego zajmowania nieruchomości).[3] Dz.U. L 46 z 20.2.2003, s. 25.[4] Dz.U. L 50 z 20.2.2004, s. 60.[5] Dz.U. L 48 z 19.2.2005, s. 28.[6] Dz.U. L 48 z 18.2.2006, s. 26.[7] Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 23.[8] Dz.U. L 51 z 26.2.2008, s. 19.[9] Dz.U. L 49 z 20.2.2009, s. 15.[10] Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.[11] Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 26.[12] Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376.[13] Dz.U. L 50 z 21.2.2002, s. 64.[14] Dz.U. L 49 z 20.2.2009, s. 15.[15] Dz.U. L 46 z 20.2.2003, s. 25.[16] Dz.U. L 50 z 20.2.2004, s. 60.[17] Dz.U. L 48 z 19.2.2005, s. 28.[18] Dz.U. L 48 z 18.2.2006, s. 26.[19] Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 23.