               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.5.2016
            COM(2016) 280 final
            2016/0146(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie określenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem*, z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego

               UZASADNIENIE

               Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem, z drugiej strony, wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2016 r.

               Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowiona na mocy art. 126 wyżej wymienionego układu nadzoruje jego wdrażanie i bada wszelkie istotne kwestie poruszane w ramach układu oraz wszelkie inne zagadnienia dwustronne lub międzynarodowe będące przedmiotem wzajemnego zainteresowania.

               Jak przewidziano w art. 127 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje swój regulamin wewnętrzny. Zgodnie z art. 129 układu w regulaminie wewnętrznym określa się zadania Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia, który wspomaga Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia w wykonywaniu jej obowiązków.

               Zgodnie z art. 218 ust. 9 TFUE stanowisko, jakie powinna zająć Unia w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia, dotyczące decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego, jest określone decyzją Rady działającej na wniosek Komisji.

               Wzywa się zatem Radę do przyjęcia załączonego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie stanowiska Unii Europejskiej w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie jej regulaminu wewnętrznego.

               Projekt regulaminów wewnętrznych stosownych podkomitetów i grup specjalnych przedstawiono do wiadomości Rady w odrębnym załączniku.

               2016/0146 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie określenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem
                  1*, z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W art. 126 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem*, z drugiej strony („układu”) ustanowiono Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               (2)Art. 127 ust. 2 układu stanowi, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

               (3)Art. 129 ust. 1 układu przewiduje, że Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia wspiera Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia („Komitet”).

               (4)Art. 129 ust. 2 i ust. 3 układu stanowi również, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia określa w swoim regulaminie wewnętrznym zadania Komitetu oraz że może ona przekazać Komitetowi każde ze swoich uprawnień.

               (5)Art. 131 układu stanowi, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może podjąć decyzję o powołaniu innych specjalnych komitetów lub organów, które będą wspierać ją w pełnieniu jej zadań. Stanowi on także, że w swoim regulaminie wewnętrznym Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia określa skład i obowiązki takich komitetów i organów oraz zasady ich funkcjonowania,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy art. 126 układu, dotyczy poparcia dla przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego, na podstawie projektu decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, załączonego do niniejszej decyzji.

               Niewielkie zmiany do tego projektu decyzji mogą zostać przyjęte bez kolejnej decyzji Rady.

                Artykuł 2

               W skład delegacji Unii Europejskiej na posiedzeniach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia wchodzą państwa członkowskie. W myśl art. 3 wspomnianego regulaminu państwa członkowskie przekazują Wysokiemu Przedstawicielowi Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Wiceprzewodniczącemu Komisji niezbędne informacji dotyczące tej kwestii.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  *Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.5.2016
            COM(2016) 280 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            WNIOSKU DOTYCZĄCEGO DECYZJI RADY
            w sprawie określenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem*, z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego

               Decyzja nr 1 Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE–Kosowo* z dnia [data] r. w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego

               RADA Stabilizacji i Stowarzyszenia,

               uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem*, z drugiej strony („układ”), w szczególności jego art. 126, 127, 129 i 131,

               a także mając na uwadze, że układ wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2016 r.,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Przewodnictwo

               Strony przewodniczą Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia na przemian przez okres 12 miesięcy. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, a kończy w dniu 31 grudnia tego samego roku.

               Artykuł 2

               Posiedzenia

               Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia zbiera się na wysokim szczeblu politycznym raz w roku. Sesje nadzwyczajne Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia mogą odbywać się na wniosek jednej ze Stron, jeżeli Strony tak uzgodnią. Każda sesja Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia odbywa się w Brukseli, chyba że Strony postanowią inaczej. Posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są zwoływane wspólnie przez sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w porozumieniu z przewodniczącym.

               Artykuł 3

               Delegacje

               Przed każdym posiedzeniem przewodniczący jest informowany o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron. W posiedzeniach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia uczestniczy w charakterze obserwatora przedstawiciel Europejskiego Banku Inwestycyjnego, w przypadku gdy w porządku dziennym znajdują się sprawy dotyczące banku. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może również zaprosić inne osoby do uczestniczenia w posiedzeniach w celu uzyskania informacji dotyczących określonych tematów.

               Artykuł 4

               Sekretariat

               Urzędnik Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej urzędnik przedstawicielstwa Kosowa w Belgii sprawują wspólnie funkcje sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               Artykuł 5

               Korespondencja

               Korespondencję skierowaną do Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia wysyła się do przewodniczącego Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia na adres Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej.

               Obaj sekretarze zapewniają przekazywanie korespondencji przewodniczącemu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz, w stosownych przypadkach, udostępnianie jej innym członkom Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia. Udostępniana korespondencja jest wysyłana do Sekretariatu Generalnego Komisji, Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych i do przedstawicielstwa Kosowa w Belgii.

               Komunikaty przewodniczącego Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są wysyłane do adresatów przez obu sekretarzy oraz udostępniane, w stosownych przypadkach, innym członkom Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, o czym mowa w akapicie drugim.

               Artykuł 6

               Upublicznianie

               Posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.

               Artykuł 7

               Porządek obrad

               1.Przewodniczący sporządza wstępny porządek obrad każdego posiedzenia. Jest on przekazywany przez sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia adresatom, o których mowa w art. 5, nie później niż 15 dni przed rozpoczęciem posiedzenia. Wstępny porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których przewodniczący otrzymał wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 21 dni przed rozpoczęciem posiedzenia, jednak punkty te wpisuje się do wstępnego porządku obrad, pod warunkiem że towarzysząca dokumentacja została przekazana sekretarzom nie później niż w dniu przesłania porządku obrad. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Punkty inne niż punkty już zawarte we wstępnym porządku obrad mogą zostać w nim umieszczone, jeżeli obie Strony tak postanowią.

               2.Przewodniczący może, w porozumieniu z obiema Stronami, skrócić terminy określone w ust. 1 w celu uwzględnienia wymogów szczególnego przypadku.

               Artykuł 8

               Protokół z posiedzenia

               Obydwaj sekretarze sporządzają projekty protokołów z każdego posiedzenia. Protokół zasadniczo obejmuje, w odniesieniu do każdego punktu porządku obrad:

               –dokumentację przedłożoną Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia,

               –oświadczenia, których zaprotokołowania zażądał członek Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia,

               –podjęte decyzje i sformułowane zalecenia, uzgodnione oświadczenia i przyjęte wnioski.

               Projekt protokołu jest przedkładany do zatwierdzenia Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia. Po zatwierdzeniu protokół jest podpisywany przez przewodniczącego i obu sekretarzy. Protokół jest składany w archiwach Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej, który będzie działał w charakterze depozytariusza dokumentów Stowarzyszenia. Uwierzytelniony odpis jest przekazywany każdemu z adresatów, o których mowa w art. 5.

               Artykuł 9

               Decyzje i zalecenia

               1.Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia podejmuje decyzje i formułuje zalecenia za porozumieniem Stron, nie naruszając art. 5 układu. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może podejmować decyzje i formułować zalecenia w drodze procedury pisemnej, jeżeli obie Strony tak postanowią.

               2.Decyzje i zalecenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, w rozumieniu art. 128 układu, noszą odpowiednio nazwę „decyzji” i „zalecenia”, po czym następuje ich numer porządkowy, data ich przyjęcia oraz opis ich przedmiotu. Decyzje i zalecenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są podpisywane przez przewodniczącego i uwierzytelniane przez obu sekretarzy. Decyzje i zalecenia są przekazywane każdemu z adresatów, o których mowa w art. 5 Każda ze Stron może zdecydować o opublikowaniu decyzji i zaleceń Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w swojej odpowiedniej publikacji urzędowej.

               Artykuł 10

               Języki

               Językami urzędowymi Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są autentyczne języki Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Podstawę obrad Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia stanowi dokumentacja sporządzona w tych językach, chyba że postanowiono inaczej.

               Artykuł 11

               Wydatki

               Unia Europejska i Kosowo oddzielnie pokrywają wydatki, które ponoszą ze względu na swoje uczestnictwo w posiedzeniach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, zarówno wydatki na personel, koszty podróży i utrzymania, jak i wydatki na telekomunikację i usługi pocztowe. Wydatki związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń, tłumaczeniem pisemnym oraz powielaniem dokumentów, a także inne wydatki związane z organizacją posiedzeń ponosi Strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.

               Artykuł 12

               Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia

               1.Niniejszym ustanawia się Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia (zwany dalej „Komitetem”) w celu wspierania Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w wykonywaniu jej obowiązków. Komitet składa się z przedstawicieli UE, z jednej strony, oraz przedstawicieli Kosowa, z drugiej strony, zazwyczaj na szczeblu wyższych rangą urzędników państwowych.

               2.Komitet przygotowuje posiedzenia i obrady Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, w stosownych przypadkach wprowadza w życie decyzje Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz ogólnie zapewnia ciągłość powiązań stowarzyszeniowych oraz właściwe wykonywanie układu. Komitet rozważa wszelkie sprawy powierzone mu przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia, jak również każdą inną sprawę, która może wyniknąć podczas bieżącego wdrażania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Przedkłada wnioski lub projekty decyzji / zaleceń do przyjęcia przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               3.W przypadku gdy układ odnosi się do obowiązku lub możliwości konsultacji, taka konsultacja może zostać przeprowadzona w ramach Komitetu. Wspomniana konsultacja może być kontynuowana w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia, jeżeli obie Strony tak postanowią.

               4.Regulamin wewnętrzny Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia jest załączony do niniejszej decyzji.

               Sporządzono w

                  W imieniu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia

                  Przewodniczący

               ZAŁĄCZNIK I
               do
               decyzji nr 1 Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE–Kosowo* z dnia [data] r.

               Regulamin wewnętrzny Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia

               Artykuł 1

               Przewodnictwo

               Strony przewodniczą Komitetowi na przemian przez okres 12 miesięcy. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, a kończy w dniu 31 grudnia tego samego roku.

               Artykuł 2

               Posiedzenia

               Komitet zbiera się wtedy, gdy wymagają tego okoliczności, za porozumieniem obu Stron. Posiedzenia Komitetu odbywają się w czasie i w miejscu uzgodnionym przez obie Strony. Posiedzenia Komitetu są zwoływane przez przewodniczącego.

               Artykuł 3

               Delegacje

               Przed każdym posiedzeniem przewodniczący jest informowany o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron.

               Artykuł 4

               Sekretariat

               Urzędnik Komisji Europejskiej i urzędnik Kosowa sprawują wspólnie funkcje sekretarzy Komitetu. Wszystkie przewidziane w niniejszej decyzji komunikaty skierowane do przewodniczącego Komitetu i pochodzące od niego są przekazywane sekretarzom Komitetu oraz sekretarzom i przewodniczącemu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               Artykuł 5

               Upublicznianie

               Posiedzenia Komitetu są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.

               Artykuł 6

               Porządek obrad

               1.
                     Przewodniczący sporządza wstępny porządek obrad każdego posiedzenia. Jest on przekazywany przez sekretarzy Komitetu adresatom, o których mowa w art. 4, nie później niż 30 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia. Wstępny porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których przewodniczący otrzymał wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 35 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia, chociaż punktów tych nie wpisuje się do wstępnego porządku obrad, chyba że towarzysząca dokumentacja została przekazana sekretarzom nie później niż w dniu przesłania porządku obrad. Komitet może zaprosić ekspertów do uczestniczenia w jego posiedzeniach w celu przedstawienia informacji dotyczących określonych tematów. Porządek obrad zostaje przyjęty przez Komitet na początku każdego posiedzenia. Punkty inne niż punkty już zawarte we wstępnym porządku obrad mogą zostać w nim umieszczone, jeżeli obie Strony tak postanowią.

               2.
                     Przewodniczący może, w porozumieniu z obiema Stronami, skrócić terminy określone w ust. 1 w celu uwzględnienia wymogów szczególnego przypadku.

               Artykuł 7

               Protokół z posiedzenia

               Protokół jest sporządzany po każdym posiedzeniu i jest oparty na dokonanym przez przewodniczącego podsumowaniu wniosków, które sformułował Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia. Po zatwierdzeniu przez Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia protokół jest podpisywany przez przewodniczącego i sekretarzy, a następnie włączany do akt przez każdą ze Stron. Odpis protokołu jest przekazywany każdemu z adresatów, o których mowa w art. 4.

               Artykuł 8

               Decyzje i zalecenia

               W szczególnych przypadkach, w których Komitet jest upoważniony przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia zgodnie z art. 128 układu do podejmowania decyzji lub formułowania zaleceń, takie akty są sporządzane zgodnie z art. 9 regulaminu wewnętrznego Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               Artykuł 9

               Wydatki

               Unia Europejska i Kosowo oddzielnie pokrywają wydatki, które ponoszą ze względu na uczestnictwo w posiedzeniach Komitetu, w odniesieniu zarówno do pracowników, wydatków na podróże i diety, jak i wydatków na usługi telekomunikacyjne i pocztowe. Wydatki związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń, tłumaczeniem pisemnym oraz powielaniem dokumentów, a także inne wydatki związane z organizacją posiedzeń ponosi Strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.

               Artykuł 10

               Podkomitety i grupy specjalne

               Komitet może powołać podkomitety i grupy specjalne działające z jego upoważnienia. Składają one Komitetowi sprawozdania po każdym ze swoich posiedzeń. Komitet może podjąć decyzję o rozwiązaniu któregokolwiek z istniejących podkomitetów lub grup, określeniu lub zmianie zakresu ich uprawnień lub powołaniu kolejnych podkomitetów lub grup w celu wspierania Komitetu w wykonywaniu jego obowiązków. Wymienione podkomitety i grupy nie mają żadnych uprawnień decyzyjnych.

    ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.5.2016
            COM(2016) 280 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            WNIOSKU DOTYCZĄCEGO DECYZJI RADY
            w sprawie określenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem*, z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego

               Wyłącznie do wiadomości Rady

               PROJEKT

               Decyzja nr 1/2016 Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia UE–Kosowo* z dnia [dzień, miesiąc] 2016 r. w sprawie utworzenia podkomitetów i grup specjalnych

               Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia,

               uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem*, z drugiej strony, w szczególności jego art. 130,

               uwzględniając swój regulamin wewnętrzny, w szczególności jego art. 10,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł

               Niniejszym powołuje się podkomitety i grupy specjalne wymienione w załączniku I. Zakres ich uprawnień jest określony w załączniku II.

               Sporządzono w …. dnia [dzień, miesiąc] 2016 r.

               W imieniu Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia

               Przewodniczący

               Załącznik I

               Struktura podkomitetu multidyscyplinarnego

                        Tytuł

                        Zagadnienia

                        Artykuł układu o stabilizacji i stowarzyszeniu

                        1. Handel, przemysł, cła i opodatkowanie

                        Swobodny przepływ towarów

                        Art. 20

                        Produkty przemysłowe

                        Art. 21–25

                        Sprawy handlowe

                        Art. 36–49

                        Normalizacja, metrologia, akredytacja, certyfikacja, ocena zgodności i nadzór rynku

                        Art. 80

                        Współpraca przemysłowa

                        Art. 99

                        Małe i średnie przedsiębiorstwa

                        Art. 100

                        Turystyka

                        Art. 101

                        Cła

                        Art. 104

                        Opodatkowanie

                        Art. 105

                        Reguły pochodzenia

                        Protokół III

                        Pomoc administracyjna w sprawach celnych

                        Protokół IV

                        2. Rolnictwo i rybołówstwo

                        Produkty rolne

                        Art. 26, 28, 29, 33, 34 i 37

                        Produkty rybołówstwa

                        Art. 31 i 32, załączniki IV i V

                        Przetworzone produkty rolne

                        Art. 27, protokół I

                        Wina

                        Art. 30 i protokół II

                        Ochrona oznaczeń geograficznych produktów rolnych i produktów rybołówstwa oraz środków spożywczych innych niż wina i napoje spirytusowe

                        Art. 35

                        Rolnictwo i sektor rolno-przemysłowy, kwestie weterynaryjne i fitosanitarne

                        Art. 102

                        Współpraca w zakresie rybołówstwa

                        Art. 103

                        3. Rynek wewnętrzny i konkurencja

                        Prawo przedsiębiorczości

                        Art. 50–54

                        Świadczenie usług

                        Art. 55–60

                        Inne kwestie związane z tytułem V układu o stabilizacji i stowarzyszeniu

                        Art. 61–73

                        Zbliżanie ustawodawstwa i egzekwowanie prawa

                        Art. 74

                        Konkurencja

                        Art. 75–76

                        Własność intelektualna, przemysłowa i handlowa

                        Art. 77–78

                        Zamówienia publiczne

                        Art. 79

                        Bankowość, usługi ubezpieczeniowe i inne usługi finansowe

                        Art. 96

                        Ochrona konsumentów

                        Art. 81

                        4. Sprawy ekonomiczno-finansowe i dane statystyczne

                        Płatności bieżące i przepływ kapitału

                        Art. 64–66

                        Polityka gospodarcza

                        Art. 94

                        Współpraca w dziedzinie statystyki

                        Art. 95

                        Promowanie i ochrona inwestycji

                        Art. 98

                        Współpraca finansowa

                        Art. 121–125

                        5. Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo

                        Wzmocnienie instytucji i praworządność

                        Art. 83

                        Prawa podstawowe, w tym niedyskryminacja i ochrona danych

                        Art. 4 i 83

                        Współpraca sądowa w sprawach cywilnych i karnych

                        Art. 84

                        Kwestie wizowe, kontrola granic, kwestie azylowe i migracja

                        Art. 85–86

                        Zapobieganie i kontrola nielegalnej imigracji; readmisja

                        Art. 87–88

                        Pranie pieniędzy

                        Art. 89

                        Narkotyki

                        Art. 90

                        Zwalczanie terroryzmu

                        Art. 92

                        Zwalczanie przestępczości zorganizowanej i innej nielegalnej działalności

                        Art. 91

                        6. Innowacje, społeczeństwo informacyjne i polityka społeczna

                        Warunki pracy i równość szans

                        Art. 82

                        Współpraca społeczna

                        Art. 106

                        Kształcenie i szkolenie

                        Art. 107

                        Współpraca kulturalna

                        Art. 108

                        Informacja i komunikacja

                        Art. 105

                        Współpraca w sektorze audiowizualnym

                        Art. 109

                        Społeczeństwo informacyjne

                        Art. 110

                        Sieci i usługi łączności elektronicznej

                        Art. 111

                        Informacja i komunikacja

                        Art. 112

                        Badania i rozwój technologiczny

                        Art. 118

                        7. Transport, energia, środowisko naturalne i rozwój regionalny

                        Transport

                        Art. 113

                        Energia

                        Art. 114

                        Środowisko

                        Art. 115

                        Zmiana klimatu

                        Art. 116

                        Ochrona ludności

                        Art. 117

                        Rozwój regionalny i lokalny

                        Art. 119

               Struktura grup specjalnych

                        Tytuł

                        Zagadnienia

                        Artykuł układu o stabilizacji i stowarzyszeniu

                        Specjalna grupa ds. reformy administracji publicznej

                        Reforma administracji publicznej

                        Art. 120

                        Specjalna grupa ds. normalizacji

                        Widoczna i trwała poprawa stosunków Kosowa z Serbią oraz efektywna współpraca z misją UE w dziedzinie WPBiO od momentu jej utworzenia

                        Art. 5

               Załącznik II

               Zakres uprawnień podkomitetów i grupy specjalnej UE–Kosowo*

               Skład i przewodniczący

               W skład podkomitetów oraz grup specjalnych ds. reformy administracji publicznej wchodzą przedstawiciele Komisji Europejskiej, Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych – w przypadku specjalnej grupy ds. normalizacji – oraz przedstawiciele Kosowa. Przewodniczą im na przemian obie Strony. Państwa członkowskie będą informowane o posiedzeniach podkomitetów i specjalnych grup ds. reformy administracji publicznej i normalizacji oraz zapraszane na nie.

               Sekretariat

               Urzędnik Komisji Europejskiej lub Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych – w przypadku specjalnej grupy ds. normalizacji – oraz urzędnik Kosowa wspólnie pełnią funkcje sekretarzy każdego z podkomitetów i grup specjalnych.

               Wszelkie komunikaty dotyczące podkomitetów i grup specjalnych są przekazywane sekretarzom właściwego podkomitetu oraz grup specjalnych.

               Posiedzenia

               Posiedzenia podkomitetów oraz grup specjalnych zwołuje się, gdy wymagają tego okoliczności, za porozumieniem obu Stron. Każde posiedzenie podkomitetu lub grupy specjalnej odbywa się w terminie i miejscu uzgodnionym przez obie Strony.

               Jeżeli obie Strony wyrażą na to zgodę, podkomitety oraz grupy specjalne mogą zapraszać na swoje posiedzenia ekspertów w celu przedstawienia określonych informacji.

               Porządek obrad i dokumentacja towarzysząca

               Przewodniczący i sekretarze sporządzają wstępny porządek obrad każdego posiedzenia nie później niż 30 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia.

               Wstępny porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których sekretarze otrzymali wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 35 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia.

               Po uzgodnieniu wstępnego porządku obrad na każde posiedzenie i nie później niż 10 dni roboczych przed rozpoczęciem danego posiedzenia sekretarz ze strony Kosowa przekazuje sekretarzowi ze strony Komisji Europejskiej lub Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych – w przypadku specjalnej grupy ds. normalizacji – niezbędną pisemną dokumentację w związku z punktami włączonymi do wstępnego porządku obrad.

               W przypadku przekroczenia terminu wskazanego w akapicie trzecim posiedzenie jest automatycznie odwoływane bez dodatkowego powiadamiania Stron.

               Kwestie omawiane podczas posiedzeń

               Podkomitety omawiają kwestie związane z układem, wymienione w strukturze podkomitetu multidyscyplinarnego. Postępy związane ze zbliżaniem, wdrażaniem i egzekwowaniem prawodawstwa ocenia się oddzielnie dla każdego tematu. Podkomitety badają wszelkie problemy, jakie mogą wystąpić w podlegających im obszarach oraz przedstawiają propozycje ewentualnych działań.

               Podkomitety służą także jako fora do dokładniejszego wyjaśniania dorobku prawnego UE i dokonywania przeglądów postępów poczynionych przez Kosowo w dostosowywaniu swojego prawa do unijnego dorobku prawnego, zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi w układzie.

               Grupa specjalna omawia kwestie dotyczące reformy administracji publicznej i przedstawia propozycje ewentualnych działań. Specjalna grupa ds. normalizacji omawia kwestie związane z widoczną i trwałą poprawą stosunków Kosowa z Serbią oraz efektywną współpracą z misją UE w dziedzinie Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony od momentu jej utworzenia i ewentualnie sugeruje podjęcie działań.

               Protokół z posiedzenia

               Protokół jest sporządzany z każdego posiedzenia, a jego treść jest uzgadniana po zakończeniu posiedzenia. Odpis protokołu jest przekazywany przez sekretarza podkomitetu lub grupy specjalnej sekretarzowi Komitetu.

               Jawność

               Posiedzenia podkomitetów i grup specjalnych są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 1.6.2017
            COM(2017) 258 final
            2017/0104(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia Umowy o współpracy między Unią Europejską a Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego w Afryce i na Madagaskarze (ASECNA), dotyczącej rozwoju nawigacji satelitarnej oraz zapewniania na rzecz lotnictwa cywilnego powiązanych służb w zakresie kompetencji ASECNA

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczący decyzji Rady ma na celu zezwolenie na zawarcie w imieniu Unii, zgodnie z art. 218 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), umowy o współpracy między Unią Europejską z jednej strony a Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego w Afryce i na Madagaskarze (ASECNA)
                  1
                z drugiej strony, dotyczącej rozwoju nawigacji satelitarnej oraz zapewniania na rzecz lotnictwa cywilnego powiązanych służb w obszarze kompetencji ASECNA. Wniosek jest zgodny z rozporządzeniem (UE) nr 1285/2013 stanowiącym podstawę europejskich programów nawigacji satelitarnej, którego art. 29 przewiduje możliwość zawierania przez Unię umów z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi w ramach programów Galileo i EGNOS.

               Nawigacja satelitarna jest przedmiotem współpracy między Unią Europejską a Afryką od czasu przyjęcia, podczas trzeciego szczytu Afryka–UE w Trypolisie w listopadzie 2010 r., planu działania na lata 2011–2013 służącego wdrożeniu partnerstwa strategicznego Afryka–UE. Konieczność współpracy w tej dziedzinie potwierdzono ponownie w planie działania na lata 2014–2017 przyjętym podczas szczytu Afryka–UE w kwietniu 2014 r.

               Analizy wykazały płynące z tego istotne korzyści społeczno-ekonomiczne dla kontynentu afrykańskiego. Współpraca ta będzie również pozytywna dla europejskiego przemysłu kosmicznego, który skorzysta z rozszerzonego o Afrykę rynku, by rozwijać swoją technologię, rozmieścić nową infrastrukturę i zapewniać służby związane z nawigacją satelitarną
                  2
               .

               W dniu 25 września 2014 r., w oparciu o zalecenie Komisji (COM(2014) 260), Rada ds. Konkurencyjności upoważniła Komisję do negocjowania w imieniu Unii międzynarodowej umowy z ASECNA ustanawiającej warunki zapewniania w Afryce służb w zakresie systemu wspomagającego opartego na wyposażeniu satelitarnym SBAS na podstawie europejskiego programu nawigacji satelitarnej EGNOS. Negocjacje rozpoczęły się w marcu 2015 r. Doprowadziły one w kwietniu 2016 r. do projektu umowy określającej ramy współpracy koniecznej do wprowadzenia i eksploatacji systemu SBAS opartego na europejskim systemie EGNOS, w obszarze kompetencji ASECNA. Zgodnie z mandatem udzielonym przez Radę umowa zawiera część techniczną i dotyczy również kwestii związanych z finansowaniem i zarządzaniem.

               W dniu 21 listopada 2016 r. na wniosek Komisji z dnia 12 września 2016 r. (COM(2016)574) Rada przyjęła decyzję (UE) 2016/2234
                  3
                upoważniającą do podpisania umowy w imieniu Unii. Została ona oficjalnie podpisana dnia 5 grudnia 2016 r. w Brukseli przez Unię Europejską i ASECNA.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki oraz z pozostałymi obszarami polityki Unii

               Europejskie programy nawigacji satelitarnej stanowią istotny element polityki Unii Europejskiej dotyczącej transportu, w szczególności transportu lotniczego. Przyczyniają się faktycznie do zwiększenia bezpieczeństwa i ciągłości zapewniania służb żeglugi powietrznej, usprawniając jednocześnie ich aspekt gospodarczy i środowiskowy. Były również propagowane na całym świecie, w szczególności dzięki zawarciu umów o współpracy z państwami takimi jak Stany Zjednoczone, Chiny, Korea Południowa i Izrael.

               Ze względu na wspólne korzyści, jakie dla Europy i Afryki wiążą się z rozwojem służb nawigacji satelitarnej na kontynencie afrykańskim, aktywna współpraca w tym obszarze pomiędzy Unią Europejską a Afryką od wielu lat była przedmiotem licznych inicjatyw politycznych; wśród nich można wymienić:

                  •
                        deklarację grupy odniesienia ds. infrastruktury partnerstwa strategicznego Afryka–UE w sprawie spotkania kolegiów Komisja Europejska–Komisja Unii Afrykańskiej (Addis Abeba, 25–26 lutego 2016 r.);

                  •
                        plan działania (2014–2017) przyjęty na czwartym szczycie Afryka–UE (Bruksela, 2 i 3 kwietnia 2014 r.);

                  •
                        wspólną deklarację przedsiębiorstw na 5. Forum Przedsiębiorców UE–Afryka (Bruksela, 1 kwietnia 2014 r.);

                  •
                        wspólne stanowisko przyjęte podczas konferencji ministerialnej w sprawie transportu unijnego dla regionu Morza Śródziemnego (Bruksela, 14 listopada 2013 r.);

                  •
                        wspólny komunikat do Rady Europejskiej, Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów zatytułowany „Partnerstwo na rzecz demokracji i wspólnego dobrobytu z południowym regionem Morza Śródziemnego”, COM(2011) 200 final;

                  •
                        komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – „Plan działania w sprawie zastosowań globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS)”, COM(2010) 308 final, 14 czerwca 2010 r.;

                  •
                        konkluzje ze spotkania wysokiego szczebla poświęconego kwestii przestrzeni kosmicznej dla obywateli Afryki i zorganizowanego przez prezydencję belgijską UE dnia 16 września 2010 r.;

                  •
                        konkluzję 7. Rady ds. Przestrzeni Kosmicznej zatytułowanej „Globalne wyzwania: pełne wykorzystanie europejskich systemów kosmicznych”, która miała miejsce w Brukseli dnia 25 listopada 2010 r.;

                  •
                        plan działania na lata 2011–2013 dotyczący realizacji partnerstwa strategicznego Afryka–UE, przyjęty podczas trzeciego szczytu Afryka–UE (Trypolis, 29 i 30 listopada 2010 r.);

                  •
                        wspólną deklarację przedsiębiorstw na 4. Forum Przedsiębiorców UE–Afryka (Tripolis, 26 i 28 listopada 2010 r.);

                  •
                        komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z 24 czerwca 2009 r. – „Partnerstwo Unii Europejskiej i Afryki – Połączenia między Afryką i Europą: w kierunku wzmocnienia współpracy w zakresie transportu”, COM(2009) 301 final, 24 czerwca 2009 r.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Podstawę wniosku stanowi art. 172 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z art. 218 ust. 6.

               •Pomocniczość

                  Zasada pomocniczości nie ma zastosowania w tym przypadku, ponieważ europejskie systemy nawigacji satelitarnej należą do Unii Europejskiej.

               •Proporcjonalność

                  Postanowienia umowy odpowiadają zamierzonemu celowi, tj. umożliwieniu ASECNA opracowania swego własnego systemu wspomagania satelitarnego w oparciu o program EGNOS – europejski system wspomagania satelitarnego. Odzwierciedlają one również cel Unii Europejskiej, jakim jest eksportowanie na kontynent afrykański unijnej wiedzy fachowej z zakresu radionawigacji satelitarnej.

               •Wybór instrumentu

                  Wprowadzenie wiążących ram współpracy wymaga zawarcia międzynarodowej umowy. Art. 29 rozporządzenia (UE) nr 1285/2013 jasno przewiduje możliwość zawierania umów z organizacjami międzynarodowymi w ramach programów Galileo i EGNOS.

               3.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI

               Zapewnianie w Afryce służb radionawigacji satelitarnej w oparciu o EGNOS było przedmiotem analizy społeczno-ekonomicznej i technicznej. Wyniki tej analizy były przedstawiane i wielokrotnie dyskutowane z zainteresowanymi państwami członkowskimi przy okazji seminariów, warsztatów i forów międzynarodowych takich jak regionalna grupa planowania i wdrażania AFI (APIRG) w ramach Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (OACI).

               W ramach Unii Europejskiej Komisja regularnie składała specjalnemu komitetowi wyznaczonemu przez Radę pisemne i ustne sprawozdania dotyczące postępów w negocjacjach. Państwa członkowskie Unii były ponadto informowane o przebiegu dyskusji oraz miały możliwość uczestniczenia w spotkaniach negocjacyjnych. Poza tym państwa członkowskie Unii mogły, w ramach Grupy Roboczej Rady ds. Transportu – kwestie intermodalności i sieci intermodalne, zgłosić uwagi na temat projektu umowy przed zakończeniem negocjacji. Uwagi te zostały uwzględnione w ostatecznej wersji umowy, której podpisanie zostało zatwierdzone przez Radę w dniu 21 listopada 2016 r.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Umowa nie przewiduje żadnych skutków budżetowych dla budżetu przyznanego na europejskie programy radionawigacji satelitarnej na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1285/2013.

               Koszty instalacji i eksploatacji infrastruktury przewidzianej w umowie, należącej do ASECNA, będą finansowane z budżetu ASECNA, przez jej państwa członkowskie lub poprzez wkłady w formie pożyczek lub darowizn pochodzących od państw Unii Europejskiej i międzynarodowych instytucji finansowych (Europejski Bank Inwestycyjny, Afrykański Bank Rozwoju itd.).

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

                  Umowa przewiduje powołanie wspólnego komitetu mającego za zadanie zarządzanie nią i jej prawidłową realizację. Na wypadek sporu między dwiema stronami umowy przewidziano ponadto procedurę arbitrażową.

               2017/0104 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia Umowy o współpracy między Unią Europejską a Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego w Afryce i na Madagaskarze (ASECNA), dotyczącej rozwoju nawigacji satelitarnej oraz zapewniania na rzecz lotnictwa cywilnego powiązanych służb w zakresie kompetencji ASECNA

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 172, w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) oraz art. 218 ust. 8,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/2234 z dnia 21 listopada 2016 r.
                  4
                Umowa o współpracy między Unią Europejską a Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego w Afryce i na Madagaskarze (ASECNA), dotycząca rozwoju nawigacji satelitarnej oraz zapewniania na rzecz lotnictwa cywilnego powiązanych służb w zakresie kompetencji ASECNA, została podpisana w dniu 5 grudnia 2016 r. z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (2)W ramach umowy Unia Europejskiej kontynuuje swoją strategię, która w oparciu o europejskie programy nawigacji satelitarnej, ma na celu z jednej strony rozwój stosowania tej technologii i zapewnianie powiązanych służb w obszarze kompetencji ASECNA, w szczególności poprzez utworzenie niezależnego systemu wspomagającego opartego na wyposażeniu satelitarnym (SBAS) na rzecz ASECNA, a z drugiej strony i w szerszym kontekście – szersze promowanie wykorzystania nawigacji satelitarnej na kontynencie afrykańskim.

               (3)Umowę należy zatwierdzić w imieniu Unii Europejskiej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zostaje zatwierdzona w imieniu Unii Umowa o współpracy między Unią Europejską a Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego w Afryce i na Madagaskarze (ASECNA), dotycząca rozwoju nawigacji satelitarnej oraz zapewniania na rzecz lotnictwa cywilnego powiązanych służb w zakresie kompetencji ASECNA.

               Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę upoważnioną do złożenia, w imieniu Unii Europejskiej, instrumentu zatwierdzenia, o którym mowa w art. 36 umowy, w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na związanie się postanowieniami umowy.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] r.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        ASECNA jest organizacją międzynarodową, której siedziba znajduje się w Dakarze w Senegalu i której zadaniem jest zapewnianie bezpieczeństwa żeglugi powietrznej 18 państwom będącym jej członkami, są to: Benin, Burkina Faso, Kamerun, Republika Środkowoafrykańska, Czad, Komory, Kongo, Wybrzeże Kości Słoniowej, Gabon, Gwinea Bissau, Gwinea Równikowa, Madagaskar, Mali, Mauretania, Niger, Senegal, Togo i Francja.

                     (2)
                  Korzyści społeczno-ekonomiczne dla całego kontynentu afrykańskiego oszacowano na podstawie analizy stosunku kosztów do korzyści na ponad 4,8 mld euro, nie licząc korzyści w zakresie rozwoju gospodarczego i integracji regionalnej, których nie można było określić ilościowo.

                     (3)
                  Dz.U. L 337 z 13.12.2016, s. 1.

                     (4)
                  Dz.U. L 337 z 13.12.2016, s. 1.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 1.6.2017
            COM(2017) 258 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie Umowy o współpracy między Unią Europejską a Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego w Afryce i na Madagaskarze (ASECNA), dotyczącej rozwoju nawigacji satelitarnej oraz zapewniania na rzecz lotnictwa cywilnego powiązanych służb w zakresie kompetencji ASECN

               UMOWA O WSPÓŁPRACY
                  MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ
                  A AGENCJĄ BEZPIECZEŃSTWA LOTNICZEGO W AFRYCE
                  I NA MADAGASKARZE (ASECNA),
                  DOTYCZĄCA ROZWOJU NAWIGACJI SATELITARNEJ
                  ORAZ ZAPEWNIANIA NA RZECZ LOTNICTWA CYWILNEGO POWIĄZANYCH SŁUŻB
                  W ZAKRESIE KOMPETENCJI ASECNA

               UNIA EUROPEJSKA

               zwana dalej „Unią”,

                  z jednej strony,

               oraz

               AGENCJA BEZPIECZEŃSTWA LOTNICZEGO W AFRYCE I NA MADAGASKARZE,

               zwana dalej „ASECNA”,

                   z drugiej strony,

               zwane dalej łącznie „stronami”,

               MAJĄC NA UWADZE rosnącą dynamikę rozwoju aplikacji w zakresie globalnych systemów nawigacji satelitarnej w Unii, w Afryce i w innych regionach na świecie, w szczególności w sektorze lotnictwa cywilnego,

               MAJĄC NA UWADZE, że ASECNA jest podmiotem odpowiedzialnym głównie za zapewnianie służb żeglugi powietrznej w powierzonych sobie przestrzeniach powietrznych, za organizację tych przestrzeni, publikowanie informacji lotniczych, prognozowanie i przekazywanie informacji z zakresu meteorologii lotniczej,

               UZNAJĄC wagę programów radionawigacji satelitarnej Unii Galileo i Europejskiego Systemu Wspomagania Satelitarnego (EGNOS) opracowanych specjalnie na użytek cywilny, korzyści związane z ich wprowadzeniem w życie a także zainteresowanie ASECNA zapewnianiem służb radionawigacji satelitarnej,

               UZNAJĄC, że system EGNOS – regionalna infrastruktura ukierunkowana na Europę, która monitoruje i koryguje otwarte sygnały emitowane przez globalne systemy radionawigacji satelitarnej, oferując w szczególności większą dokładność i zdolność natychmiastowego ostrzegania użytkownika o niewłaściwym funkcjonowaniu – zapewnia służby szczególnie dostosowane do potrzeb lotnictwa cywilnego,

               MAJĄC NA UWADZE, że technicznie zapewnianie służb opartych na technologii systemu EGNOS można rozszerzyć na cały kontynent afrykański, o ile spełnione zostaną dwa warunki: z jednej strony wykorzystane synergie między infrastrukturami naziemnymi nadzorowanymi przez poszczególne strony, a z drugiej transpondery systemu EGNOS zostaną zainstalowane na satelitach umieszczonych na orbicie geostacjonarnej nad Afryką,

               MAJĄC NA UWADZE rezolucję Rady ds. Przestrzeni Kosmicznej Unii zatytułowaną „Globalne wyzwania: pełne wykorzystanie europejskich systemów kosmicznych”, przyjętą w dniu 25 listopada 2010 r., która zachęca Komisję Europejską do współpracy z Komisją Unii Afrykańskiej w celu wzmocnienia dostępnych środków i określenia warunków, na których infrastrukturę podobną do infrastruktury EGNOS można by wprowadzić w Afryce,

               MAJĄC NA UWADZE komunikat Komisji Europejskiej z dnia 26 kwietnia 2007 r. dotyczący europejskiej polityki kosmicznej, w którym przykłada się szczególną wagę do współpracy między Europą a Afryką w dziedzinie przestrzeni kosmicznej, oraz komunikat Komisji z dnia 4 kwietnia 2011 r. zatytułowany „Ku strategii Unii Europejskiej w zakresie przestrzeni kosmicznej w służbie obywateli”, w którym podkreśla się wolę Unii udostępnienia Afryce wiedzy fachowej i infrastruktury oraz pogłębienia współpracy z tym kontynentem,

               MAJĄC NA UWADZE rezolucję komitetu ministrów ASECNA nr 2005 CM 44-11 z dnia 7 lipca 2005 r., która dotyczy wdrożenia systemów radionawigacji satelitarnej (GNSS) w ASECNA i w której występuje się w szczególności o wsparcie ze strony instytucji europejskich, by móc skorzystać z rozmieszczenia Galileo lub EGNOS potrzeby operacyjne agencji,

               MAJĄC NA UWADZE rezolucję zarządu ASECNA nr 2011 CA 120-18 z dnia 7 lipca 2011 r. dotyczącą faktycznego udziału agencji w rozmieszczaniu EGNOS/Galileo w regionie Afryki i Oceanu Indyjskiego, w której upoważniono między innymi dyrektora generalnego do kontynuowania w tym celu działań wobec właściwych instytucji europejskich,

               MAJĄC NA UWADZE, że w ramach wdrażania tej rezolucji ASECNA opracowała program SBAS-ASECNA w celu zapewniania na obszarze kompetencji agencji służb SBAS opartych na technologii systemu EGNOS,

               MAJĄC NA UWADZE, że długoterminowa współpraca między Unią a ASECNA w dziedzinie radionawigacji satelitarnej wpisuje się w ramy ogólne partnerstwa strategicznego między Unią a Afryką, jako że plan działania przyjęty podczas czwartego szczytu UE–Afryka (który odbył się w Brukseli w dniach 2 i 3 kwietnia 2014 r.) w celu określenia współpracy między tymi dwoma kontynentami na okres 2014–2017, przewiduje przydzielenie zasobów ludzkich i finansowych na kilka lat i w sposób wystarczający, by rozmieścić infrastrukturę radionawigacji satelitarnej opartej o EGNOS oraz wprowadzić w życie systemy zarządzania i finansowania w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych i operacyjnych EGNOS w Afryce dla zainteresowanych państw,

               MAJĄC NA UWADZE, że w zastosowaniu tego partnerstwa strategicznego między Unią a Afryką ASECNA i Unia prowadzą już współpracę w ramach programu wspomagającego sektor transportu lotniczego i służby satelitarne w Afryce, który finansowany jest z 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju, oraz w ramach panafrykańskiego programu wsparcia na rzecz EGNOS w Afryce, który finansowany jest z Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, w szczególności dzięki powołaniu wspólnego biura zarządzania programem EGNOS–Afryka,

               MAJĄC NA UWADZE wspólne zainteresowanie długoterminową współpracą między Unią a ASECNA w dziedzinie rozwoju radionawigacji satelitarnej na rzecz lotnictwa cywilnego, oraz pragnąc ustanowić formalnie taką współpracę,

               MAJĄC NA UWADZE konieczność zapewnienia doskonałego poziomu ochrony służb radionawigacji satelitarnej na terytoriach podlegających stronom,

               MAJĄC NA UWADZE, że Unia powołała swoje własne agencje do wspierania jej w niektórych szczególnych dziedzinach, w szczególności Agencję Europejskiego GNSS ds. europejskich programów radionawigacji satelitarnej oraz Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Lotniczego w dziedzinie Lotnictwa Cywilnego, oraz że eksploatacja systemu EGNOS w okresie 2014–2021 była przedmiotem konwencji o delegowaniu zadań między Unią a Agencją Europejskiego GNSS,

               UZNAJĄC, że rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1285/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie realizacji i eksploatacji europejskich systemów nawigacji satelitarnej
                  1
                stanowi, że Unia jest właścicielem wszystkich materialnych i niematerialnych składników majątku, które zostały stworzone lub rozbudowane w ramach programów Galileo i EGNOS, że Unia może zawierać umowy z państwami trzecimi i z organizacjami międzynarodowymi w ramach tych programów oraz że ewentualne rozszerzenie pokrycia przez system EGNOS poza Europę nie będzie finansowane z zasobów budżetowych przydzielonych z tytułu tego rozporządzenia,

               MAJĄC NA UWADZE rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 912/2010 z dnia 22 września 2010 r. ustanawiające Agencję Europejskiego GNSS
                  2
               ,

               UZNAJĄC znaczenie koordynacji podejścia w dziedzinie normalizacji i certyfikacji oraz wszystkich kwestii dotyczących systemów i służb radionawigacji satelitarnej w międzynarodowych organach normalizacyjnych i certyfikacyjnych, w szczególności w celu propagowania szerokiego i nowatorskiego stosowania usług Galileo i EGNOS oraz SBAS-ASECNA jako światowej normy radionawigacji i synchronizacji w sektorze lotnictwa cywilnego,

               UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

               CZĘŚĆ I

               POSTANOWIENIA OGÓLNE

               ARTYKUŁ 1

               Cele

               1.
                     Celem niniejszej Umowy jest rozwój radionawigacji satelitarnej i zapewnianie powiązanych służb na rzecz lotnictwa cywilnego na obszarze kompetencji ASECNA dzięki umożliwieniu jej korzystania z europejskich programów radionawigacji satelitarnej.

               Niniejsza Umowa wpisuje się w ramy promowania na kontynencie afrykańskim służb opierających się na wspomnianych europejskich programach radionawigacji satelitarnej.

               2.
                     Niniejsza Umowa określa formę i warunki współpracy między stronami, zmierzającej do realizacji celów wymienionych w ust. 1.

               ARTYKUŁ 2

               Definicje

               Na użytek niniejszej Umowy:

               1)
                     „GNSS” lub „globalny system nawigacji satelitarnej ” oznacza infrastrukturę złożoną z konstelacji satelitów oraz sieci centrów i stacji naziemnych, która pozwala, dzięki emisji sygnałów radiowych, zapewnić na całej kuli ziemskiej służbę bardzo dokładnego pomiaru czasu i geolokalizacji użytkownikom posiadającym odpowiedni odbiornik;

               2)
                     „europejski system radionawigacji satelitarnej” oznacza utworzony w ramach programu Galileo globalny system radionawigacji satelitarnej oraz system EGNOS, które są własnością Unii;

               3)
                     „obszar kompetencji ASECNA” oznacza obszar geograficzny, w którym ASECNA zapewnia służby żeglugi powietrznej, zarówno w przestrzeni powietrznej należących do niej państw członkowskich, jak i poza nią;

               4)
                     „europejski system wspomagania satelitarnego” lub „EGNOS” (ang. European Geostationary Navigation Overlay Service), oznacza regionalną infrastrukturę systemu radionawigacji satelitarnej, która kontroluje i koryguje otwarte sygnały emitowane przez globalne systemy radionawigacji satelitarnej, głównie GPS i Galileo, pozwalając użytkownikom tych globalnych systemów uzyskać lepsze wyniki, jeśli chodzi o precyzyjność i zdolność natychmiastowego ostrzegania użytkownika o niewłaściwym funkcjonowaniu (ang. integrity). EGNOS obejmuje stacje naziemne i kilka transponderów zainstalowanych na satelitach geostacjonarnych. Stacje naziemne to: ośrodek inżynieryjny, stacje kontrolne MCC (Mission Control Center), stacje RIMS, stacje NLES, centrum obsługi i serwer EDAS. Pokrycie regionalne EGNOS to przede wszystkim terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, które geograficznie znajduje się w Europie;

               5)
                     „SBAS-ASECNA” oznacza system radionawigacji satelitarnej ASECNA, który kontroluje i koryguje otwarte sygnały emitowane przez globalne systemy radionawigacji satelitarnej, głównie GPS i Galileo, pozwalając użytkownikom tych globalnych systemów uzyskać lepsze wyniki, jeśli chodzi o precyzyjność i zdolność natychmiastowego ostrzegania użytkownika o niewłaściwym funkcjonowaniu. SBAS-ASECNA jest własnością ASECNA. System ten obejmuje infrastrukturę naziemną i kilka transponderów zainstalowanych na satelitach geostacjonarnych. Infrastruktura naziemna będzie składać się w szczególności ze stacji RIMS, jednej lub kilku stacji kontrolnych MCC oraz ze stacji NLES. Pokrycie przez SBAS-ASECNA obejmuje przede wszystkim obszar kompetencji ASECNA. System SBAS-ASECNA oznacza zarówno wersję pierwotną systemu, jak i wszelkie jej zmiany, w tym zmiany w zakresie podwójnej częstotliwości i multi-konstelacji. Wprowadzenie systemu w życie składa się z etapów definicji i projektowania, opracowania i rozmieszczania oraz homologacji i certyfikacji. Po czym następuje etap eksploatacji;

               6)
                     „strefa pokrycia przez EGNOS” lub „strefa pokrycia przez SBAS-ASECNA” oznacza strefę, w której możliwy jest odbiór sygnałów nadawanych przez dany system (czyli np. strefę zasięgu satelitów geostacjonarnych);

               7)
                     „obszar dostępności usługi SBAS-ASECNA” oznacza obszar w obrębie strefy pokrycia przez SBAS-ASECNA, w którym SBAS-ASECNA zapewnia usługi zgodne z wymogami określonymi przez ASCENA i ustalonymi w związku z zalecanymi normami i zasadami (SARPs) ICAO oraz przyjmuje na siebie związane z tym zatwierdzone operacje;

               8)
                     „obszar dostępności usługi EGNOS SoL” oznacza obszar w obrębie strefy pokrycia przez EGNOS, w którym system EGNOS zapewnia usługi zgodne z zalecanymi normami i zasadami (SARPs) ICAO oraz przyjmuje na siebie związane z tym zatwierdzone operacje;

               9)
                     „stacje RIMS” oznaczają stacje należące do systemu EGNOS lub SBAS-ASECNA, których zadaniem jest gromadzenie w czasie rzeczywistym danych z geolokalizacji pochodzących z sygnałów emitowanych przez globalne systemy radionawigacji satelitarnej;

               10)
                     „stacje NLES” oznaczają stacje należące do systemu EGNOS lub SBAS-ASECNA, które wysyłają do transponderów zainstalowanych na satelitach geostacjonarnych skorygowane dane pozwalające odbiornikom sygnałów GNSS znajdującym się w strefie pokrycia przez jeden lub drugi system nanieść korekty dostosowane do ich geolokalizacji;

               11)
                     „Galileo” oznacza niezależny, cywilny, europejski globalny system radionawigacji satelitarnej i satelitarnego systemu sygnałów czasu, znajdujący się pod kontrola cywilną i mający na celu świadczenie usług GNSS, zaprojektowany i utworzony przez Unię, Europejską Agencję Kosmiczną i, odpowiednio, ich państwa członkowskie. Eksploatacja systemu GALILEO może zostać powierzona podmiotowi prywatnemu. Galileo przewiduje zapewnianie służb powszechnie dostępnych, usług komercyjnych, usług publicznych o regulowanym dostępie z ograniczoną dostępnością, służb poszukiwawczo-ratowniczych, jak również zdolności natychmiastowego ostrzegania o niewłaściwym funkcjonowaniu przeznaczonych dla użytkowników zastosowań związanych z bezpieczeństwem życia;

               12)
                     „interoperacyjność” oznacza możliwość stosowania dwóch lub więcej systemów radionawigacji satelitarnej oraz usług świadczonych w ich ramach, aby zapewnić na poziomie użytkownika większe możliwości w porównaniu z osiągalnymi w oparciu o wyłącznie jeden system;

               13)
                     „własność intelektualna” jest rozumiana zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ppkt (viii) Konwencji o ustanowieniu Światowej Organizacji Własności Intelektualnej, podpisanej w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 roku;

               14)
                     „informacje niejawne” oznaczają informacje, w dowolnej postaci, wymagające ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem, które mogłoby naruszyć w różnym stopniu podstawowe interesy – w tym bezpieczeństwo narodowe – stron lub poszczególnych państw członkowskich. Tajność takiej informacji jest wskazana za pomocą oznaczenia klauzuli tajności. Strony nadają takim informacjom klauzulę tajności zgodnie z właściwymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz muszą je chronić przed utratą poufności, integralności i dostępności.

               ARTYKUŁ 3

               Zasady współpracy

               Strony stosują następujące zasady w odniesieniu do działań prowadzonych w ramach współpracy objętej niniejszą Umową:

               1)
                     obopólne korzyści w oparciu o ogólną równowagę praw i obowiązków, w tym wkładu i dostępu do wszystkich usług i służb;

               2)
                     wzajemne udostępnienie możliwości udziału we wspólnych działaniach w ramach programów Unii i ASECNA z zakresu radionawigacji satelitarnej;

               3)
                     wymiana we właściwym czasie wszelkich informacji użytecznych dla realizacji niniejszej Umowy;

               4)
                     właściwa i skuteczna ochrona praw własności intelektualnej.

               ARTYKUŁ 4

               Agencje Unii

               Unia może powierzyć Agencji Europejskiego GNSS lub Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Lotniczego w dziedzinie Lotnictwa Cywilnego wykonanie całości lub części zadań przewidzianych w niniejszej Umowie. W takim przypadku jest ona odpowiedzialna wobec ASECNA za właściwe i pełne wykonanie swych zobowiązań wynikających ze stosowania niniejszej Umowy.

               ARTYKUŁ 5

               Stosunki z osobami trzecimi

               Unia ułatwia i wspiera wszelkie inicjatywy współpracy lub partnerstwa między ASECNA a innymi podmiotami zaangażowanymi w europejskie programy radionawigacji satelitarnej EGNOS i Galileo, w szczególności Europejską Agencją Kosmiczną, pod warunkiem, że te inicjatywy najprawdopodobniej będą sprzyjać zapewnianiu przez ASECNA służb radionawigacji satelitarnej w oparciu o te dwa programy oraz ich rozwojowi.

               CZĘŚĆ II

               POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE WSPÓŁPRACY

               ARTYKUŁ 6

               Działania z zakresu współpracy

               1.
                     Współpraca przewidziana w niniejszej Umowie obejmuje przede wszystkim działania służące wprowadzeniu i eksploatacji systemu SBAS-ASECNA w oparciu o technologię systemu EGNOS. Dotyczą one również stosowania w Afryce systemu utworzonego w ramach programu Galileo, widma radiowego, norm, certyfikacji i organizacji międzynarodowych, bezpieczeństwa, badań naukowych i rozwoju, zasobów ludzkich, informowania i eksponowania, wymiany personelu oraz propagowania na kontynencie afrykańskim usług radionawigacji satelitarnej.

               Strony mogą zmienić ten wykaz działań zgodnie z art. 34 niniejszej Umowy.

               2.
                     Niniejsza Umowa nie narusza niezależności instytucjonalnej Unii w zakresie zarządzania europejskimi programami radionawigacji satelitarnej, ani struktury ustanowionej przez Unię do celów realizacji tych programów. Niniejsza Umowa nie wpływa również na środki regulacyjne wprowadzone do celów realizacji zobowiązań w zakresie nierozprzestrzeniania, kontroli wywozu, kontroli niematerialnego transferu technologii. Nie narusza ona też środków bezpieczeństwa narodowego.

               3.
                     Niniejsza Umowa nie narusza niezależności instytucjonalnej ASECNA.

               4.
                     Z zastrzeżeniem swych odpowiednich środków regulacyjnych strony w najszerszym możliwym zakresie wspierają współpracę w ramach niniejszej Umowy.

               PODCZĘŚĆ I

               ARTYKUŁ 7

               Wprowadzenie i eksploatacja systemu SBAS-ASECNA

               1.
                     Unia wspiera ASCENA we wprowadzeniu i eksploatacji systemu SBAS-ASECNA. Oprócz postanowień szczególnych przewidzianych w art. 8–16 Unia Europejska zobowiązuje się ogólnie do ułatwiania wprowadzenia i eksploatacji systemu SBAS-ASECNA, w szczególności udostępniając ASECNA nieodpłatnie wszelkie użyteczne informacje, doradzając ASECNA w kwestii zarządzania programem oraz w zakresie planów technicznych i organizacyjnych, jak również wnosząc wkład w oceny i monitorowanie programu SBAS-ASECNA.

               2.
                     Przy realizacji wzajemnych połączeń systemów EGNOS i SBAS-ASECNA każda strona jest odpowiedzialna za zmiany w swoim własnym systemie i pokrywa powiązane koszty inwestycyjne i eksploatacyjne. Każda strona przekazuje drugiej stronie niezbędne informacje i współpracuje przy wprowadzaniu zmian w systemie tej drugiej strony. Stosowany jest proces zobowiązania do zapewniania jakości i monitorowania wyników, w ramach którego ustanawia się wzajemne obowiązki.

               ARTYKUŁ 8

               Projektowanie i opracowanie systemu SBAS-ASECNA

               Unia wspiera ASECNA przy projektowaniu i opracowywaniu systemu SBAS-ASECNA, w szczególności jeśli chodzi o architekturę systemu, lokalizację infrastruktury naziemnej i koncepcję operacji. Prowadzone w tym celu analizy określą dokładniej wzajemne połączenia między SBAS-ASECNA i EGNOS.

               ARTYKUŁ 9

               Rozwój i rozmieszczenie stacji RIMS

               Unia wspiera ASECNA w rozwijaniu i rozmieszczaniu stacji RIMS w ramach systemu SBAS-ASECNA, w szczególności jeśli chodzi o wyposażenie, procedury eksploatacji, kwalifikacje operatorów i zatwierdzenie lokalizacji infrastruktury naziemnej, między innymi dzięki wprowadzeniu wymogów bezpieczeństwa i ich weryfikacji.

               Aby zoptymalizować wyniki i obszary dostępności usług systemów EGNOS i SBAS-ASECNA, strony koordynują instalację swych odpowiednich stacji RIMS, w szczególności stacji znajdujących się na granicznych obszarach wspólnych dla obu systemów, tak by stacje te były rozmieszczone w sposób harmonijny, a synergie między nimi były możliwe dzięki wymianie danych generowanych przez te stacje RIMS, zgodnie z wymogami bezpieczeństwa przewidzianymi przez obowiązujące przepisy stron.

               ARTYKUŁ 10

               Rozwój i rozmieszczenie centrów sterowania

               Unia wspiera ASECNA w rozwoju i rozmieszczeniu stacji kontrolnych w ramach systemu SBAS-ASECNA, w szczególności jeśli chodzi o wyposażenie, procedury eksploatacji, kwalifikacje operatorów i zatwierdzenie lokalizacji infrastruktury naziemnej, między innymi dzięki wprowadzeniu i weryfikacji wymogów bezpieczeństwa.

               ARTYKUŁ 11

               Rozwój i rozmieszczenie
                  stacji NLES i transponderów

               Unia wspiera ASECNA w rozwoju i rozmieszczeniu usług rozpowszechniania danych opartych na transponderach systemu SBAS-ASECNA zainstalowanych na satelitach geostacjonarnych oraz na powiązanych stacjach naziemnych transmitowania danych. Unia wspiera również ASECNA w procedurach i formalnościach niezbędnych do otrzymania kodów PRN wymaganych do eksploatacji systemu SBAS-ASECNA, bez których eksploatacja ta jest niemożliwa.

               ARTYKUŁ 12

               Homologacja i certyfikacja
                  systemu SBAS-ASECNA

               Unia wspiera ASECNA, na jej wniosek, w następujących kwestiach:

               –
                     certyfikacja systemu SBAS-ASECNA;

               –
                     homologacja bezpieczeństwa systemu SBAS-ASECNA, w tym jeśli chodzi o instalację infrastruktury naziemnej;

               –
                     certyfikacja usług dostarczanych przez system SBAS-ASECNA.

               Unia może również wspierać ASECNA, na jej wniosek, w opracowywaniu metody i procedur mających na celu:

               –
                     zatwierdzenie, przed ich ukazaniem się w zbiorze informacji lotniczych, procedur związanych z systemem SBAS-ASECNA, dotyczących startu, lotu i lądowania statków powietrznych;

               –
                     certyfikację sprzętu zainstalowanego na pokładzie statków powietrznych i służącego do odbioru i przetwarzania sygnałów z radionawigacji satelitarnej oraz homologację operatorów statków powietrznych i załóg.

               ARTYKUŁ 13

               Eksploatacja systemu SBAS-ASECNA

               1.
                     Unia wspiera ASCENA w eksploatacji systemu SBAS-ASECNA.

               Jeśli chodzi o przygotowanie rozpoczęcia eksploatacji, Unia Europejska wspiera ASECNA w szczególności w:

               –
                     wdrożeniu planu zarządzania i zapewnianiu usług;

               –
                     przyjęciu, w odniesieniu do systemu SBAS-ASECNA, procedur operacyjnych i dokumentacji szkoleniowej systemu EGNOS;

               –
                     wdrożeniu zintegrowanego systemu zarządzania służącego zapewnianiu usług, obejmującego między innymi kwestie jakości, ochrony i bezpieczeństwa oraz ochrony środowiska;

               –
                     analizie i wdrożeniu planów podwykonawstwa;

               –
                     szkoleniu operatorów;

               –
                     komunikacie o uruchomieniu usługi.

               Unia wspiera również ASECNA w rozwiązywaniu problemów związanych z eksploatacją, stwierdzonych po komunikacie o uruchomieniu usługi, w szczególności poprzez udostępnienie procedur i narzędzi analizy wyników, wspieraniu szkoleń i obecności personelu w obiektach podczas okresu rozruchu.

               Unia wspiera również ASECNA we wprowadzaniu w życie zmian w systemie eksploatacji.

               2.
                     Strony udzielają sobie wzajemnej pomocy w celu zachęcenia użytkowników do korzystania z usług oferowanych przez systemy EGNOS i SBAS-ASECNA, jak również w celu stymulowania rozwoju związanego z nimi rynku.

               ARTYKUŁ 14

               Obszary dostępności usług

               Określenie obszaru dostępności usług EGNOS SoL oraz obszaru dostępności usług SBAS-ASECNA jest przedmiotem konsultacji między stronami tak, aby uniknąć wszelkich problemów w eksploatacji, w szczególności w zakresie interoperacyjności i odpowiedzialności. Strony starają się w tym względzie znaleźć wspólne rozwiązania.

               Jeżeli obszar dostępności usług EGNOS SoL pokrywałby obszar, za który odpowiedzialna jest ASECNA, lub jeżeli obszar dostępności usług SBAS-ASECNA pokrywałby część terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, wprowadza się proces zobowiązania do zapewniania jakości i monitorowania wyników, określając odpowiednie obowiązki.

               W przypadku gdy obszar dostępności usług EGNOS SoL i obszar dostępności usług SBAS-ASECNA pokrywają terytorium znajdujące się poza terytorium państw członkowskich UE i poza obszarem, za który odpowiada ASECNA, lub jeśli obszar taki pokrywałby się częściowo z systemem innym niż EGNOS i SBAS-ASECNA, strony informują się wzajemnie i koordynują kroki podejmowane wobec organów odpowiedniego terytorium lub terytoriów, aby zagwarantować wspólne poszukiwanie rozwiązań problemów, w szczególności w zakresie interoperacyjności i odpowiedzialności.

               ARTYKUŁ 15

               Zamówienia publiczne

               1.
                     Unia wspiera ASECNA, na jej wniosek, w przygotowaniu dokumentacji przetargowej i analizie ofert w ramach udzielania zamówień publicznych związanych z wprowadzeniem i eksploatacją systemu SBAS-ASECNA.

               2.
                     Nie naruszając art. XXIII Porozumienia w sprawie zamówień publicznych zawartego w ramach Światowej Organizacji Handlu (art. III zmienionego porozumienia), organy publiczne i przedsiębiorstwa państw członkowskich Unii Europejskiej mają prawo przystępować do przetargów związanych z wprowadzeniem i eksploatacją systemu SBAS-ASECNA, oprócz przypadków istnienia konfliktu interesów.

               3.
                     Zamówienia dotyczące wprowadzenia i eksploatacji systemów EGNOS i SBAS-ASECNA mogą być przedmiotem wspólnych zamówień publicznych Unii i ASECNA, w zależności od interesów każdej ze stron, w szczególności jeśli chodzi o stacje naziemne i transpondery.

               ARTYKUŁ 16

               Prawa własności intelektualnej

               1.
                     Każda strona udostępnia bezpłatnie drugiej wszelkie prawa własności intelektualnej w odniesieniu do utworów i wynalazków, których jest właścicielem i które wykorzystuje się przy wprowadzaniu i eksploatacji systemów EGNOS i SBAS-ASECNA. Niniejsza Umowa stanowi licencję na korzystanie z tych praw.

               Jeżeli jedna ze stron tworzy lub generuje nowe prawa własności intelektualnej w oparciu o prawa własności intelektualnej, które udostępniła jej druga strona, ta ostatnia staje się podmiotem utworzonych lub wygenerowanych w ten sposób nowych praw własności intelektualnej i udziela nieodpłatnie licencji na korzystanie z tych nowych praw stronie, która je stworzyła lub wygenerowała. Strona, która jest podmiotem tych nowych praw, może jednak udzielić licencji na korzystanie z nich osobie trzeciej dopiero po uzyskaniu jasnej zgody drugiej strony.

               Warunki użytkowania licencji, o której mowa w akapicie pierwszym i drugim, są określone w ust. 2 i 3.

               2.
                     Licencja, o której mowa w ust. 1, jest imienna, niewyłączna i nieprzekazywalna, bez uszczerbku dla postanowień ust. 1 akapit drugi. Uprawnia ona, w zależności od przypadku, do wykorzystywania, zmieniania, powielania i wytwarzania wyłącznie na potrzeby wprowadzenia i eksploatacji systemów EGNOS i SBAS-ASECNA.

               Strona może udostępniać osobie trzeciej, wprowadzać do obrotu w jakikolwiek sposób prawa własności intelektualnej, które udostępniła jej druga strona w zastosowaniu akapitu pierwszego ust. 1, wyłącznie za jej wyraźną zgodą, chyba że udostępnienie osobie trzeciej ma miejsce w ramach procedury zamówień publicznych lub zamówienia zawartego przez którąś ze stron na wprowadzenie i eksploatację systemu EGNOS, systemu powstałego w ramach programu Galileo lub systemu SBAS-ASECNA.

               3.
                     Każda ze stron prowadzi rejestr praw własności intelektualnej, które udostępnia drugiej stronie w zastosowaniu akapitu pierwszego ust. 1. Kopię rejestru przekazuje drugiej stronie. W odniesieniu do każdego udostępnionego prawa własności intelektualnej w rejestrze określa się w szczególności:

               –
                     przedmiot prawa, czyli: wynalazek, oprogramowanie, baza danych itd.;

               –
                     charakter prawa, czyli: prawo autorskie, patent itd.;

               –
                     przekazane prawo użytkowania, czyli: prawo do powielania, dostosowywania, wytwarzania itd.;

               –
                     terytorium, na którym udostępnia się to prawo;

               –
                     długość okresu udostępnienia.

               4.
                     Każda ze stron, która udziela drugiej stronie licencji na użytkowanie zgodnie z akapitem pierwszym ust. 1, może wstrzymać udzielenie, jeśli stwierdzi, że nie są przestrzegane warunki wynikające z ust. 2 i 3.

               5.
                     Strony przyznają i zapewniają odpowiednią i skuteczną ochronę praw własności intelektualnej w dziedzinach i sektorach związanych z wprowadzeniem i eksploatacją systemów EGNOS i SBAS-ASECNA, zgodnie z najwyższymi międzynarodowymi standardami określonymi w Porozumieniu w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (porozumieniu TRIPS) WTO, w tym stosują skuteczne środki egzekwowania takich standardów.

               PODCZĘŚĆ II

               INNA DZIAŁALNOŚĆ

               ARTYKUŁ 17

               Galileo

               1.
                     Strony współpracują ze sobą na rzecz propagowania i stosowania systemu powstałego w ramach programu Galileo na kontynencie afrykańskim, głównie w zakresie opracowywania zastosowań i wykorzystywania usług opartych na tym systemie, w szczególności w dziedzinie pomiaru czasu, nawigacji, monitorowania i służb poszukiwawczo-ratowniczych, oraz w zakresie eksponowania korzyści związanych z zastosowaniami i usługami opartymi na tym systemie.

               2.
                     ASECNA powstrzymuje się od wszelkich działań lub inicjatyw, które mogą zagrażać interesom Unii w dziedzinie praw własności intelektualnej związanych z programem Galileo.

               ARTYKUŁ 18

               Widmo radiowe

               1.
                     Strony współpracują ze sobą i wspierają się nawzajem w dziedzinie widma radiowego, którym gospodaruje Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (dalej zwany „ITU”), w szczególności jeśli chodzi o ochronę pasm częstotliwości przypisanych służbom radionawigacji satelitarnej i łączności lotniczej.

               2.
                     Strony wymieniają informacje i wspierają się nawzajem w zakresie podziału i przydziału częstotliwości przez ITU. Strony wspierają i chronią przydziały częstotliwości odpowiednich dla systemów EGNOS i SBAS-ASECNA, jak również dla systemu powstałego w ramach programu Galileo, w celu zagwarantowania dostępności służb zapewnianych przez te systemy w Unii i Afryce.

               3.
                     Aby chronić widmo radiowe przydzielone na potrzeby radionawigacji przed zakłóceniami takimi jak zmierzone lub niezamierzone zagłuszanie lub maskowanie, strony starają się zidentyfikować źródła zakłóceń i szukają wzajemnie akceptowalnych rozwiązań.

               4.
                     Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie może być interpretowane jako odstąpienie od obowiązujących przepisów ITU, w tym przepisów regulaminu radiokomunikacyjnego ITU.

               ARTYKUŁ 19

               Normy, certyfikacja
                  i organizacje międzynarodowe

               1.
                     Strony starają się przyjąć wspólne podejście w dziedzinie normalizacji oraz we wszystkich kwestiach dotyczących systemów radionawigacji satelitarnej, którymi zajmują się międzynarodowe organizacje i stowarzyszenia, w szczególności Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, Radio Technical Commission for Aeronautics (RTCA) i Europejska Organizacja Wyposażenia Lotnictwa Cywilnego (EUROCAE) oraz stowarzyszenia i grupy aktywne w dziedzinie normalizacji.

               2.
                     Strony wspólnie wspierają opracowywanie norm radionawigacji satelitarnej na forum organizacji międzynarodowych, w szczególności norm i praktyk zalecanych przez ICAO (SARPs) oraz specyfikacje minimalnych osiągów operacyjnych RTCA i EUROCAE (MOPS). W tym kontekście strony wspólnie zabiegają o uznanie norm Galileo, EGNOS i SBAS-ASECNA przez organizacje międzynarodowe i starają się propagować ich stosowanie na całym świecie, ze szczególnym uwzględnieniem interoperacyjności z innymi systemami radionawigacji satelitarnej.

               ARTYKUŁ 20

               Ochrona

               W celu ochrony europejskiego systemu radionawigacji satelitarnej i systemu SBAS-ASECNA przed zagrożeniami i czynami zabronionymi, takimi jak zamierzone zagłuszanie i maskowanie, strony podejmują wszelkie wykonalne środki, w szczególności w zakresie kontroli i nierozprzestrzeniania technologii, aby zapewnić ciągłość, ochronę i bezpieczeństwo służb radionawigacji satelitarnej, jak również w zakresie odpowiedniej infrastruktury i dóbr podstawowych, bez uszczerbku dla art. 6 ust. 2.

               ARTYKUŁ 21

               Badania i rozwój

               Strony starają się prowadzić wspólne działania w zakresie badań i rozwoju w obszarze radionawigacji satelitarnej, w szczególności w celu rozwijania i planowania przyszłych zmian technologicznych systemów radionawigacji satelitarnej.

               Każda ze stron stwarza sprzyjające warunki, aby druga strona mogła uczestniczyć w jej własnych programach badań i rozwoju.

               Unia ułatwia ASECNA dostęp do funduszy programów ramowych na rzecz badań i rozwoju.

               ARTYKUŁ 22

               Zasoby ludzkie

               Na bazie własnych doświadczeń Unia dostarcza ASECNA wszelkich informacji użytecznych w zarządzaniu kapitałem ludzkim niezbędnym do realizacji programu SBAS-ASECNA.

               Unia wspiera ASCENA w rozwijaniu miejsc pracy i kompetencji niezbędnych do wprowadzenia i eksploatacji systemu SBAS-ASECNA.

               Unia wspomaga wszelkie inicjatywy współpracy i partnerstwa między ASECNA a podmiotami zaangażowanymi we wzmacnianie potencjału w dziedzinach związanych z europejskimi programami radionawigacji satelitarnej. Unia ułatwia również ASECNA dostęp do funduszy europejskich programów szkoleniowych.

               Możliwe będzie przeprowadzenie wspólnych szkoleń w odpowiedzi na potrzeby związane z wprowadzeniem i eksploatacją systemów EGNOS, SBAS-ASECNA i systemu opracowanego w ramach programu Galileo oraz przygotowaniem do ich zmian technologicznych.

               ARTYKUŁ 23

               Informowanie o działaniach i ich eksponowanie

               Strony starają się prowadzić wspólne działania w zakresie informowania o swoich odpowiednich programach w dziedzinie radionawigacji satelitarnej i ich eksponowania.

               Unia wspiera ASECNA w opracowywaniu i wdrażaniu strategii informacyjnych skierowanych zarówno do podmiotów zainteresowanych wprowadzeniem i eksploatacją systemu SBAS-ASECNA, jak i do szerokiej publiczności.

               ARTYKUŁ 24

               Wymiana personelu

               W ramach działań współpracy przewidzianych w niniejszej Umowie strony dokonują wymiany personelu.

               ARTYKUŁ 25

               Propagowanie radionawigacji satelitarnej
                  na kontynencie afrykańskim

               Strony wspierają się nawzajem, by propagować radionawigację satelitarną na kontynencie afrykańskim, oraz konsultują się za każdym razem, gdy jest taka potrzeba, w celu uzgodnienia wspólnych działań realizowanych w tej dziedzinie. Strony wspierają w szczególności inicjatywy, które mogą sprzyjać stosowaniu radionawigacji satelitarnej przez użytkowników oraz rozwijaniu rynków związanych z tą technologią.

               CZĘŚĆ III

               POSTANOWIENIA FINANSOWE

               ARTYKUŁ 26

               Finansowanie

               1.
                     ASECNA finansuje wprowadzenie i eksploatację systemu SBAS-ASECNA dzięki zasobom własnym, pomocy i dotacjom, szczególnie tym, o których mowa w ustępie trzecim, pożyczkom zaciąganym w instytucjach finansowych lub wszelkim innym środkom finansowania, z zastrzeżeniem postanowień zawartych w ustępie drugim.

               2.
                     Wprowadzenie i eksploatacja systemu SBAS-ASECNA nie może być w żadnym przypadku finansowane wkładami z budżetu przewidzianymi dla europejskich systemów radionawigacji satelitarnej i określonymi w rozdziale II rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1285/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r.

               3.
                     W celu wprowadzenia i eksploatacji systemu SBAS-ASECNA Unia ułatwia ASECNA dostęp do funduszy przeznaczonych na współpracę i rozwój, z których agencja ta może korzystać, zarówno w odniesieniu do programów bieżących, jak i przyszłych. Programy bieżące to program panafrykański, o którym mowa w art. 9 i załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiającego Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju na lata 2014–2020, oraz programy funduszu powierniczego na rzecz Afryki na rzecz infrastruktury przewidziane w komunikacie Komisji do Parlamentu europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2006 r. zatytułowanego „Tworzenie infrastruktury w Afryce: Partnerstwo UE i Afryki na rzecz infrastruktury” COM(2006) 376 final.

               CZĘŚĆ IV

               POSTANOWIENIA KOŃCOWE

               ARTYKUŁ 27

               Odpowiedzialność prawna

               1.
                     Ponieważ ASECNA nie będzie właścicielem europejskich systemów radionawigacji satelitarnej, nie ponosi żadnej odpowiedzialności wynikającej z posiadania tych systemów.

               Ponieważ Unia nie jest właścicielem systemu SBAS-ASECNA, nie będzie ponosić żadnej odpowiedzialności wynikającej z posiadania tego systemu.

               2.
                     Żadna ze stron nie ponosi odpowiedzialności za szkody wynikające ze stosowania przez drugą stronę technologii przewidzianych w niniejszej Umowie, ani nie gwarantuje ich prawidłowego funkcjonowania.

               ARTYKUŁ 28

               Wymiana informacji niejawnych

               Strony dokonują wymiany informacji niejawnych, wyłącznie jeżeli zawarły w tym celu porozumienie. Strony starają się wprowadzić w życie kompletne i spójne ramy prawne, które umożliwią zawarcie tego rodzaju porozumienia.

               ARTYKUŁ 29

               Wspólny komitet

               1.
                     Niniejszym ustanawia się wspólny komitet pod nazwą „Komitet UE/ASECNA ds. GNSS”. Komitet ten składa się z przedstawicieli stron i jest odpowiedzialny za zarządzanie i właściwe stosowanie niniejszej Umowy. Komitet podejmuje decyzje w przypadkach przewidzianych w niniejszej Umowie; decyzje komitetu są wykonywane przez strony zgodnie z ich własnymi przepisami. Wspólny komitet podejmuje decyzje za porozumieniem stron. Wspólny komitet opracowuje również zalecenia w kwestiach, w których nie posiada uprawnień decyzyjnych.

               Wspólny komitet określa warunki i szczegółowe zasady, których nie określa niniejsza Umowa.

               2.
                     Wspólny komitet sporządza swój regulamin wewnętrzny zawierający, między innymi, zasady zwoływania posiedzeń, wyznaczania przewodniczącego i określania jego kadencji oraz sposobu kontaktowania się stron.

               3.
                     Wspólny komitet zbiera się w zależności od potrzeb. Unia lub ASECNA mogą złożyć wniosek o zwołanie posiedzenia. Wspólny komitet zbiera się w ciągu 15 dni od daty złożenia wniosku.

               4.
                     Wspólny komitet może podjąć decyzję o utworzeniu wszelkich grup roboczych lub grup ekspertów, jakie uzna za pomocne w wykonywaniu swoich zadań.

               5.
                     Wspólny komitet może podjąć decyzję o zmianie załącznika I.

               ARTYKUŁ 30

               Konsultacje

               1.
                     W celu zapewnienia zadowalającego wykonania niniejszej Umowy strony regularnie wymieniają informacje oraz, na wniosek jednej z nich, zbierają się na forum wspólnego komitetu.

               2.
                     Strony – na wniosek jednej ze stron – niezwłocznie konsultują się w sprawie wszelkich wątpliwości związanych z interpretacją lub stosowaniem niniejszej Umowy.

               3.
                     Strony regularnie wymieniają informacje i udostępniają sobie nawzajem sposób zarządzania własnymi programami radionawigacji satelitarnej oraz informują się o ich zmianach. Kiedy jedna ze stron zamierza podjąć decyzję, która mogłaby wpłynąć na system lub systemy radionawigacji satelitarnej drugiej strony, konsultuje się uprzednio z tą drugą stroną w celu sformułowania niewiążącej opinii. Jeżeli nie jest to sprzeczne z wymogami poufności przewidzianymi w przepisach obowiązujących strony, każda ze stron zezwala na uczestnictwo przedstawiciela drugiej strony w pracach swoich własnych grup roboczych, organów i komitetów zarządzających na zasadzie obserwatora.

               ARTYKUŁ 31

               Środki zabezpieczające

               1.
                     Po konsultacji na forum wspólnego komitetu każda ze stron może podjąć odpowiednie środki zabezpieczające, w tym zawieszenie jednego lub więcej działań prowadzonych w ramach współpracy, jeżeli uzna, że równoważny poziom kontroli wywozu lub bezpieczeństwa między stronami nie jest już zapewniany. Jeżeli jakakolwiek zwłoka mogłaby zagrozić poprawnemu funkcjonowaniu systemów radionawigacji satelitarnej bądź systemowi SBAS-ASECNA, możliwe jest podjęcie – bez uprzednich konsultacji – tymczasowych środków ochronnych, pod warunkiem że niezwłocznie po przyjęciu takich środków rozpoczęte zostaną konsultacje.

               2.
                     Zakres i czas obowiązywania środków, o których mowa w ust. 1, jest ograniczony do wymiaru koniecznego, by zaradzić zaistniałej sytuacji i zapewnić właściwą równowagę między prawami a obowiązkami wynikającymi z niniejszej Umowy. Druga strona może zwrócić się do wspólnego komitetu o przeprowadzenie konsultacji dotyczących proporcjonalności tych środków. Jeżeli w ciągu sześciu miesięcy nie uda się rozwiązać sporu, każda ze stron może przekazać spór do rozstrzygnięcia w drodze wiążącego arbitrażu zgodnie z procedurą ustanowioną w załączniku I. Tą drogą nie może być rozstrzygana żadna kwestia związana z interpretacją postanowień niniejszej Umowy, które są identyczne z odpowiednimi przepisami prawa Unii.

               ARTYKUŁ 32

               Rozstrzyganie sporów

               Bez uszczerbku dla art. 31 wszelkie spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy rozstrzygane są w drodze konsultacji na forum wspólnego komitetu.

               Wobec braku rozstrzygnięcia sporu w terminie trzech miesięcy od daty przekazania sprawy do wspólnego komitetu, stosuje się procedurę arbitrażu, o której mowa w załączniku I.

               ARTYKUŁ 33

               Załączniki

               Załączniki załączone do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część.

               ARTYKUŁ 34

               Przegląd

               Niniejsza Umowa może być zmieniana i uzupełniania w dowolnym czasie za pisemną zgodą stron, zgodnie z ich odpowiednimi procedurami wewnętrznymi.

               ARTYKUŁ 35

               Wypowiedzenie

               1.
                     Unia lub ASECNA może wypowiedzieć niniejszą Umowę, powiadamiając o tym drugą stronę. Niniejsza Umowa przestaje obowiązywać po upływie sześciu miesięcy od daty otrzymania takiego powiadomienia.

               2.
                     Wypowiedzenie niniejszej Umowy nie ma wpływu na ważność ani na okres obowiązywania jakichkolwiek przepisów materialnych przyjętych w ramach wykonania niniejszej Umowy. Wypowiedzenie nie ma też wpływu na szczególne prawa i obowiązki ustanowione w odniesieniu do prawa własności intelektualnej w ramach niniejszej Umowy; w szczególności po wypowiedzeniu Umowy strona, która udzieliła drugiej stronie licencji, zachowuje prawo do odebrania tej licencji, jeżeli stwierdzi naruszenie warunków korzystania z niej.

               3.
                     W przypadku wypowiedzenia niniejszej Umowy wspólny komitet składa propozycję umożliwiającą stronom rozwiązanie wszelkich nierozstrzygniętych kwestii mających konsekwencje finansowe, w stosownych przypadkach z uwzględnieniem zasady pro rata temporis.

               ARTYKUŁ 36

               Wejście w życie

               1.
                     Strony przyjmują niniejszą Umowę zgodnie ze swymi właściwymi procedurami wewnętrznymi. Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po jej podpisaniu przez stronę, która jako ostatnia dopełniła tej formalności.

               2.
                     Niniejsza Umowa, sporządzona w dwóch egzemplarzach wyłącznie w języku francuskim, zostaje zawarta na czas nieokreślony.

                  W imieniu Unii Europejskiej

                  W imieniu ASECNA

               ZAŁĄCZNIK I

               PROCEDURA ARBITRAŻOWA

               Jeżeli spór zostaje przekazany do rozstrzygnięcia w drodze arbitrażu, wyznacza się trzech arbitrów, chyba że strony zadecydują inaczej.

               Każda ze stron wyznacza jednego arbitra w terminie 30 dni od dnia stwierdzenia sporu w ramach wspólnego komitetu.

               Obaj wyznaczeni arbitrzy wyznaczają za obopólną zgodą superarbitra, który nie jest obywatelem żadnej ze stron. Jeśli w terminie dwóch miesięcy od wyznaczenia ostatniego z nich arbitrzy nie mogą dojść do porozumienia co do wyboru superarbitra, wybierają superarbitra z listy siedmiu osób sporządzonej przez wspólny komitet. Wspólny komitet sporządza i aktualizuje tę listę zgodnie ze swoim regulaminem wewnętrznym.

               Sąd arbitrażowy sam określa swój regulamin wewnętrzny, chyba że strony zdecydują inaczej. Decyzje sądu arbitrażowego przyjmowane są większością głosów.

               ________________

                     (1)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 1.

                     (2)
                  Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 11.