               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 6.2.2017
            COM(2017) 72 final
            2017/0026(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas sześćdziesiątego posiedzenia Komisji ds. Środków Odurzających w sprawie umieszczenia substancji w wykazie na mocy Jednolitej konwencji o środkach odurzających z 1961 r. zmienionej protokołem z 1972 r. oraz konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Komisja ds. Środków Odurzających regularnie uaktualnia – na podstawie zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), której doradza Komitet Ekspertów ds. Uzależnień od Środków Odurzających WHO – wykaz substancji załączony do Jednolitej Konwencji Narodów Zjednoczonych (ONZ) o środkach odurzających z 1961 r. zmienionej protokołem z 1972 r. (konwencja ONZ z 1961 r.)
                  1
                i do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. (konwencja ONZ z 1971 r.)
                  2
               .

               Sygnatariuszami konwencji ONZ z 1961 r. i konwencji ONZ z 1971 r. są wszystkie państwa członkowskie UE. Unia nie jest sygnatariuszem tych konwencji.

               Komisja ds. Środków Odurzających działa przy Radzie Gospodarczo-Społecznej (ECOSOC) Narodów Zjednoczonych, a jej funkcje i uprawnienia określono m.in. w konwencji ONZ z 1961 i w konwencji ONZ z 1971 r. Członkami tej komisji są 53 państwa członkowskie ONZ wybierane przez ECOSOC. Dwanaście państw członkowskich wchodzących w skład komisji ma obecnie prawo głosu
                  3
               . Unia ma w tej komisji status obserwatora.

               W dniu 2 grudnia 2016 r. WHO zaleciła Sekretarzowi Generalnemu ONZ
                  4
                dodanie dziesięciu nowych substancji do załączonych do konwencji wykazów substancji. Tylko wobec jednej z tych substancji – MDMB-CHMICA – wprowadzane są obecnie środki kontroli na szczeblu UE. Na podstawie sprawozdania z oceny ryzyka dokonanej przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EMCDDA) zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2, 3 i 4 decyzji Rady 2005/387/WSiSW w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych
                  5
                w dniu 31 sierpnia 2016 r. Komisja przedłożyła wniosek dotyczący poddania MDMB-CHMICA ogólnounijnym środkom kontroli
                  6
               .

               Zmiany w wykazach załączonych do konwencji ONZ z 1961 r. i konwencji ONZ z 1971 r. mają bezpośredni wpływ na zakres stosowania prawa Unii w dziedzinie polityki antynarkotykowej we wszystkich państwach członkowskich. Art. 1 decyzji ramowej Rady 2004/757/WSiSW z dnia 25 października 2004 r. ustanawiającej minimalne przepisy określające znamiona przestępstw i kar w dziedzinie nielegalnego handlu narkotykami
                  7
                stanowi, że do celów tej decyzji „narkotyki” oznaczają wszelkie substancje, o których mowa w konwencji ONZ z 1961 r. albo w konwencji ONZ z 1971 r. Decyzja ramowa 2004/757/WSiSW ma zatem zastosowanie do substancji wymienionych w wykazach załączonych do konwencji ONZ z 1961 r. i w konwencji ONZ z 1971 r. W związku z powyższym wszelkie zmiany w wykazach załączonych do tych konwencji bezpośrednio wpływają na wspólne przepisy unijne i zmieniają zakres ich stosowania w rozumieniu art. 3 ust. 2 TFUE. Ma to miejsce niezależnie od tego, czy dana substancja została już objęta kontrolą na szczeblu unijnym na podstawie decyzji Rady 2005/387/WSiSW w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych.

               Państwa członkowskie powinny koniecznie przygotować się, przez ustalenie wspólnego stanowiska w Radzie, do posiedzenia Komisji ds. Środków Odurzających, podczas którego komisja ta zdecyduje o umieszczeniu konkretnych substancji w wykazach. Ze względu na ograniczenia związane ze statusem obserwatora, jaki posiada Unia, wspólne stanowisko powinno zostać przedstawione przez państwa członkowskie będące aktualnie członkami Komisji ds. Środków Odurzających, działające wspólnie w interesie Unii w obrębie tej komisji. Jako że Unia nie jest stroną konwencji ONZ z 1961 r. ani konwencji ONZ z 1971 r., nie ma ona prawa głosu w Komisji ds. Środków Odurzających.

               W związku z powyższym Komisja proponuje stanowisko, które powinno zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas sześćdziesiątej sesji Komisji ds. Środków Odurzających mającej odbyć się w Wiedniu w dniach 13–17 marca 2017 r. i dotyczącej umieszczenia konkretnych substancji w wykazach załączonych do konwencji ONZ z 1961 r. i konwencji ONZ z 1971 r.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 83 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

                  W art. 83 ust. 1 TFUE uznano, że nielegalny handel narkotykami stanowi jedno z przestępstw o szczególnym wymiarze transgranicznym i upoważniono Parlament Europejski i Radę do ustanowienia norm minimalnych odnoszących się do określania przestępstw oraz kar w dziedzinie nielegalnego handlu narkotykami.

               Art. 218 ust. 9 TFUE ma zastosowanie niezależnie od tego, czy Unia jest członkiem odnośnego organu lub stroną danego porozumienia. Komisja ds. Środków Odurzających jest „organem utworzonym przez umowę” w rozumieniu wspomnianego artykułu, ponieważ jest to organ, któremu powierzono konkretne zadania na mocy konwencji ONZ z 1961 r. i konwencji ONZ z 1971 r.

               Decyzje tej komisji o umieszczeniu substancji w wykazie są „aktami mającymi skutki prawne” w rozumieniu art. 218 ust. 9 TFUE. Zgodnie z konwencją ONZ z 1961 r. i konwencją ONZ z 1971 r. decyzje Komisji ds. Środków Odurzających stają się wiążące automatycznie, chyba że jedna ze stron przedłoży daną decyzję do rewizji przez ECOSOC w obowiązującym terminie
                  8
               . Decyzje ECOSOC w tej sprawie są ostateczne. Decyzje Komisji ds. Środków Odurzających dotyczące umieszczenia substancji w wykazie mają również skutki prawne dla porządku prawnego UE na mocy prawa Unii, mianowicie na mocy decyzji ramowej 2004/757/WSiSW. Zmiany w wykazach załączonych do konwencji ONZ z 1961 r. i konwencji ONZ z 1971 r. mają bezpośredni wpływ na zakres stosowania tego unijnego instrumentu prawnego.

                  Zmienna geometria

                  Zgodnie z art. 10 ust. 4 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatów, Zjednoczone Królestwo notyfikowało, że nie uznaje pełnych uprawnień Komisji i Trybunału Sprawiedliwości w odniesieniu do aktów prawnych w dziedzinie współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony. W związku z tym decyzja ramowa 2004/757/WSiSW i decyzja Rady 2005/387/WSiSW przestały mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa z dniem 1 grudnia 2014 r.
                     9

                  Ponieważ decyzje Komisji ds. Środków Odurzających dotyczące umieszczenia substancji w wykazie nie mają wpływu na wspólne przepisy w dziedzinie nielegalnego handlu narkotykami, którymi Zjednoczone Królestwo jest związane, to państwo członkowskie nie uczestniczy w przyjęciu decyzji Rady określającej stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii przy przyjmowaniu decyzji dotyczących umieszczenia substancji w wykazie.

                  •
                        Pomocniczość

               Nie dotyczy.

                  •
                        Proporcjonalność

                  Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności i nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celów, ponieważ dotyczy on tych nowych substancji psychoaktywnych, które budzą obawy w UE.

               •Wybór instrumentu

                  Zastosowanie decyzji Rady jest wymagane na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE w celu ustalenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w organie utworzonym przez umowę międzynarodową.

               2017/0026 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas sześćdziesiątego posiedzenia Komisji ds. Środków Odurzających w sprawie umieszczenia substancji w wykazie na mocy Jednolitej konwencji o środkach odurzających z 1961 r. zmienionej protokołem z 1972 r. oraz konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 83, w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Jednolita konwencja o środkach odurzających z 1961 r.
                  10
                zmieniona protokołem z 1972 r.
                  11
                weszła w życie w dniu 8 sierpnia 1975 r.

               (2)Na podstawie art. 3 Jednolitej konwencji ONZ o środkach odurzających z 1961 r. zmienionej protokołem z 1972 r. Komisja ds. Środków Odurzających może podjąć decyzję o dodaniu substancji do wykazów załączonych do tej konwencji. Może ona dokonać zmian w wykazach jedynie zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), ale może także zdecydować o odstąpieniu od dokonania zmian zalecanych przez WHO.

               (3)Konwencja ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. weszła w życie w dniu 16 sierpnia 1976 r.

               (4)Zgodnie z art. 2 Konwencji Narodów Zjednoczonych o substancjach psychotropowych z 1971 r. Komisja ds. Środków Odurzających może, na podstawie zaleceń WHO, podjąć decyzję o dodaniu substancji do wykazów załączonych do tej konwencji lub o ich usunięciu. Ma ona dużą swobodę decyzyjną w uwzględnianiu czynników gospodarczych, społecznych, prawnych, administracyjnych i innych, ale nie może postępować w sposób arbitralny.

               (5)Zmiany w wykazach załączonych do obu konwencji mają bezpośredni wpływ na zakres stosowania prawa Unii w dziedzinie polityki antynarkotykowej we wszystkich państwach członkowskich. Do substancji wymienionych w wykazach załączonych do Jednolitej konwencji ONZ o środkach odurzających z 1961 r. oraz do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. zastosowanie ma decyzja ramowa Rady 2004/757/WSiSW
                  12
               . W związku z powyższym wszelkie zmiany w wykazach załączonych do tych konwencji bezpośrednio wpływają na wspólne przepisy unijne i zmieniają zakres ich stosowania w rozumieniu art. 3 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (6)Podczas swej sześćdziesiątej sesji w dniach 13–17 marca 2017 r. w Wiedniu Komisja ds. Środków Odurzających powinna podjąć decyzję o dodaniu dziesięciu nowych substancji do wykazów załączonych do konwencji.

               (7)Unia nie jest stroną tych konwencji ONZ. Ma ona status obserwatora w Komisji ds. Środków Odurzających, w której członkami z prawem głosu jest obecnie 12 państw członkowskich. W związku z tym konieczne jest, aby Rada upoważniła państwa członkowskie do wyrażenia stanowiska Unii w sprawie umieszczenia substancji w wykazach na mocy Jednolitej konwencji o środkach odurzających z 1961 r. zmienionej Protokołem z 1972 r. oraz Konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r., ponieważ decyzje dotyczące dodania nowych substancji do wykazów załączonych do konwencji wchodzą w zakres wyłącznych kompetencji Unii.

               (8)W dniu 2 grudnia 2016 r. WHO zaleciła Sekretarzowi Generalnemu ONZ dodanie dwóch nowych substancji do wykazu I do Jednolitej konwencji ONZ o środkach odurzających z 1961 r. zmienionej protokołem z 1972 r. oraz ośmiu nowych substancji do wykazu II załączonego do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (9)Zgodnie z oceną Komitetu Ekspertów ds. Uzależnień od Środków Odurzających WHO U-47700 (3,4-dichloro-N-(2-dimetylamino-cykloheksylo)-N-metylo-benzamid) jest związkiem chemicznym mogącym powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobnie jak objęte kontrolą opioidy, takie jak morfina i AH-7921, które są zawarte w wykazie I załączonym do Jednolitej konwencji ONZ o środkach odurzających z 1961 r. Nie ma on stwierdzonego zastosowania terapeutycznego, a jego używanie powoduje ofiary śmiertelne. Istnieją wystarczające dowody na to, że jest on lub może być nadużywany i może w związku z tym stać się problemem w zakresie zdrowia publicznego i problemem społecznym, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie U-47700 w wykazie I załączonym do Jednolitej konwencji ONZ o środkach odurzających z 1961 r.

               (10)U-47700 jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji Rady 2005/387/WSiSW
                  13
               . U-47700 wykryto w czternastu państwach członkowskich Unii. Substancja ta jest sprzedawana na otwartym rynku. Jest ona kojarzona z poważnymi zdarzeniami niepożądanymi, w tym ze zgonami, i stanowi przedmiot wpisu związanego ze zdrowiem publicznym do unijnego systemu wczesnego ostrzegania.

               (11)W związku z tym państwa członkowskie Unii powinny zająć stanowisko w celu dodania U-47700 do wykazu I załączonego do Jednolitej konwencji ONZ o środkach odurzających z 1961 r.

               (12)Zgodnie z oceną Komitetu Ekspertów ds. Uzależnień od Środków Odurzających WHO butyrofentanyl (N-fenylo-N-[1-(2-fenyloetylo)-4- piperydynylo]butanamid) jest związkiem chemicznym mogącym powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobnie jak objęte kontrolą opioidy, takie jak morfina i fentanyl, które są zawarte w wykazie I załączonym do Jednolitej konwencji ONZ o środkach odurzających z 1961 r. Może on również zostać przekształcony w fentanyl. Nie ma stwierdzonego zastosowania terapeutycznego, a jego używanie spowodowało ofiary śmiertelne. Istnieją wystarczające dowody na to, że jest on lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie butyrofentanylu w wykazie I załączonym do Jednolitej konwencji ONZ o środkach odurzających z 1961 r.

               (13)Butyrofentanyl jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji Rady 2005/387/WSiSW. Butyrofentanyl wykryto w sześciu państwach członkowskich Unii. Substancja ta jest sprzedawana na otwartym rynku. Jest ona kojarzona z poważnymi zdarzeniami niepożądanymi, w tym przynajmniej z jednym zgonem, i stanowi przedmiot wpisu związanego ze zdrowiem publicznym do unijnego systemu wczesnego ostrzegania.

               (14)W związku z tym państwa członkowskie Unii powinny zająć stanowisko w celu dodania butyrofentanylu do wykazu I załączonego do Jednolitej konwencji ONZ o środkach odurzających z 1961 r.

               (15)Zgodnie z oceną Komitetu Ekspertów ds. Uzależnień od Środków Odurzających WHO stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem 4-metyloetkatynonu lub 4-MEC (2-(etyloamino)-1-(4-metylofenylo)propan-1-onu jest znaczny. Nie stwierdzono zastosowania terapeutycznego tej substancji. Wspomniany komitet ekspertów uznał, że może ona powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobnie jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. Komitet uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że 4-MEC jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie 4-MEC w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o środkach odurzających z 1971 r.

               (16)4-MEC jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji Rady 2005/387/WSiSW. 4-MEC wykryto w dziewiętnastu państwach członkowskich Unii. Substancja ta jest sprzedawana na otwartym rynku. Jest ona kojarzona z niewielką liczbą poważnych zdarzeń niepożądanych, w tym zgonów.

               (17)W związku z tym państwa członkowskie Unii powinny zająć stanowisko w celu dodania 4-MEC do wykazu I załączonego do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (18)Zgodnie z oceną Komitetu Ekspertów ds. Uzależnień od Środków Odurzających WHO stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem etylonu (1-(2H-1,3-benzodioksol-5-ilo)-2-(etylamino)propan-1-onu) jest znaczny. Nie stwierdzono zastosowania terapeutycznego tej substancji. Wspomniany komitet uznał, że etylon (1-(2H-1,3-benzodioksol-5-ilo)-2-(etylamino)propan-1-on) może powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobnie jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. Komitet uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że etylon jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie etylonu w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (19)Etylon jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji Rady 2005/387/WSiSW w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych. Etylon wykryto w 19 państwach członkowskich UE. Substancja ta jest sprzedawana na otwartym rynku. Jest ona kojarzona z niewielką liczbą poważnych zdarzeń niepożądanych, w tym zgonów.

               (20)W związku z tym państwa członkowskie Unii powinny zająć stanowisko w celu dodania etylonu do wykazu I załączonego do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (21)Zgodnie z oceną Komitetu Ekspertów ds. Uzależnień od Środków Odurzających WHO stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem pentedronu lub α-metyloamino-walerofenon (2-(metyloamino)-1-fenylopentan-1-onu) jest znaczny. Nie stwierdzono zastosowania terapeutycznego tej substancji. Wspomniany komitet ekspertów uznał, że może ona powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobnie jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. Komitet uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że pentedron jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie pentedronu w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (22)Pentedron jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji Rady 2005/387/WSiSW. Pentedron wykryto w osiemnastu państwach członkowskich Unii. Substancja ta jest sprzedawana na otwartym rynku. Jest ona kojarzona z niewielką liczbą poważnych zdarzeń niepożądanych, w tym zgonów.

               (23)W związku z tym państwa członkowskie Unii powinny zająć stanowisko w celu dodania pentedronu do wykazu I załączonego do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (24)Zgodnie z oceną Komitetu Ekspertów ds. Uzależnień od Środków Odurzających WHO stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem etylofenidatu lub EPH (fenylo-(piperydyn-2-ylo)octanu etylu) jest znaczny. Nie stwierdzono zastosowania terapeutycznego tej substancji. Wspomniany komitet ekspertów uznał, że może ona powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobnie jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. Komitet uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że etylofenidat jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie etylofenidatu w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (25)Etylofenidat jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji Rady 2005/387/WSiSW. Etylofenidat wykryto w trzynastu państwach członkowskich UE. Substancja ta jest sprzedawana na otwartym rynku. Jest ona kojarzona z poważnymi zdarzeniami niepożądanymi, w tym z zakażeniami tkanki miękkiej i zgonami. Zakażenia tkanki miękkiej związane ze wstrzykiwaniem tej substancji były przedmiotem wpisu związanego ze zdrowiem publicznym do unijnego systemu wczesnego ostrzegania.

               (26)W związku z tym państwa członkowskie Unii powinny zająć stanowisko w celu dodania etylofenidatu do wykazu I załączonego do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (27)Zgodnie z oceną Komitetu Ekspertów ds. Uzależnień od Środków Odurzających WHO stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem MPA lub metiopropaminy (N-metylo-1-(tiofen-2-ylo)propylo-2-aminy) jest znaczny. Nie stwierdzono zastosowania terapeutycznego tej substancji. Wspomniany komitet ekspertów uznał, że może ona powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobnie jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. Komitet uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że metiopropamina jest lub może być nadużywana i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie metiopropaminy w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (28)MPA jest monitorowana przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji Rady 2005/387/WSiSW. MPA została wykryta w siedemnastu państwach członkowskich Unii. Substancja ta jest sprzedawana na otwartym rynku. Jest ona kojarzona z poważnymi zdarzeniami niepożądanymi, w tym zgonami.

               (29)W związku z tym państwa członkowskie Unii powinny zająć stanowisko w celu dodania metiopropaminy do wykazu I załączonego do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (30)Zgodnie z oceną Komitetu Ekspertów ds. Uzależnień od Środków Odurzających WHO stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem MDMB-CHMICA (N-{[1-(cycloheksylometylo)-1H-indol-3-yl]karbonyl}-3-metylo-L-walinianu) jest znaczny. Nie stwierdzono zastosowania terapeutycznego tej substancji. Wspomniany komitet ekspertów uznał, że może ona powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobnie jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. Komitet uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że MDMB-CHMICA jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie MDMB-CHMICA w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (31)Według złożonego Komisji i Radzie w dniu 28 lipca 2016 r. sprawozdania z oceny ryzyka dokonanej przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2, 3 i 4 decyzji Rady 2005/387/WSiSW
                  14
                duża siła działania MDMB-CHMICA i bardzo zróżnicowane ilości tego związku chemicznego w dopalaczach stanowią wysokie ryzyko ostrej toksyczności. Osiem państw członkowskich zgłosiło łącznie 28 przypadków śmiertelnych i 25 przypadków ostrego zatrucia kojarzonych z MDMB-CHMICA. W związku z tym Komisja przyjęła w dniu 31 sierpnia 2016 r. wniosek mający na celu poddanie MDMB-CHMICA ogólnounijnym środkom kontroli
                  15
               .

               (32)W związku z tym państwa członkowskie Unii powinny zająć stanowisko w celu dodania MDMB-CHMICA do wykazu I załączonego do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (33)Zgodnie z oceną Komitetu Ekspertów ds. Uzależnień od Środków Odurzających WHO stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem 5F-APINACA lub 5F-AKB-48 (N-(adamantan-1-ylo)-1-(5-fluoropentyl)-1H-indazolo-3-karboksyamidu) jest znaczny. Nie stwierdzono zastosowania terapeutycznego tej substancji. Wspomniany komitet ekspertów uznał, że może ona powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobnie jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. Komitet uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że 5F-APINACA jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie 5F-APINACA w wykazie II załączonym do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (34)5F-APINACA jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji Rady 2005/387/WSiSW. 5F-APINACA został wykryty w dwudziestu trzech państwach członkowskich Unii. Substancja ta jest sprzedawana na otwartym rynku. Jest ona kojarzona z poważnymi zdarzeniami niepożądanymi, w tym zgonami.

               (35)W związku z tym państwa członkowskie Unii powinny zająć stanowisko w celu dodania 5F-APINACA do wykazu I załączonego do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (36)Zgodnie z oceną Komitetu Ekspertów ds. Uzależnień od Środków Odurzających WHO stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem XLR-11 [1-(5-fluoropentylo)-1H-indol-3-ilo](2,2,3,3-tetrametylocyklopropyl)metanonu jest znaczny. Nie stwierdzono zastosowania terapeutycznego tej substancji. Wspomniany komitet ekspertów uznał, że może ona powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobnie jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r., takich jak JWH-018 i AM-2201. Komitet uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że XLR-11 jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie XLR-11 w wykazie II załączonym do konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (37)XLR-11 jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji Rady 2005/387/WSiSW. XLR-11 wykryto w siedemnastu państwach członkowskich Unii. Substancja ta jest sprzedawana na otwartym rynku. Jest ona kojarzona z niewielką liczbą poważnych zdarzeń niepożądanych, w tym przynajmniej z jednym zgonem, i stanowi przedmiot wpisu związanego ze zdrowiem publicznym do unijnego systemu wczesnego ostrzegania.

               (38)W związku z tym państwa członkowskie Unii powinny zająć stanowisko w celu dodania XLR-11 do wykazu I załączonego do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (39)Zgodnie z art. 10 ust. 4 Protokołu nr 36 w sprawie środków przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej decyzja ramowa 2004/757/WSiSW i decyzja Rady 2005/387/WSiSW przestały mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa z dniem 1 grudnia 2014 r. W związku z tym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii przez państwa członkowskie podczas sześćdziesiątej sesji Komisji ds. Środków Odurzających w marcu 2017 r., gdy organ ten zostanie wezwany do przyjęcia decyzji w sprawie dodania substancji do wykazów załączonych do Jednolitej konwencji ONZ o środkach odurzających z 1961 r. zmienionej protokołem z 1972 r. i do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r., jest zgodne z załącznikiem do niniejszej decyzji.

               Stanowisko to ma zostać wyrażone przez państwa członkowskie, które są członkami Komisji ds. Środków Odurzających, działające wspólnie w interesie Unii.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Zbiór Traktatów ONZ, tom 978, nr 14152.

                     (2)
                  Zbiór Traktatów ONZ, tom 1019, nr 14956.

                     (3)
                  Austria, Belgia, Chorwacja, Republika Czeska, Francja, Hiszpania, Niderlandy, Niemcy, Słowacja, Węgry, Włochy i Zjednoczone Królestwo.

                     (4)
                  Oświadczenie ustne na ponownie zwołanej 59 sesji Komisji ds. Środków Odurzających z dnia 2 grudnia 2016; zob. również wyciąg ze sprawozdania 38 Komitetu Ekspertów ds. Uzależnień od Środków Odurzających

                     https://unodc.org/documents/commissions/CND/CND_Sessions/CND_59Reconvened/ECN72016_CRP13_V1610192.pdf

                     (5)
                  Dz.U. L 127 z 20.5.2005, s. 32.

                     (6)
                  Wniosek z dnia 31 sierpnia 2016 r. dotyczący decyzji Rady w sprawie poddania nowej substancji psychoaktywnej MDMB-CHMICA środkom kontroli (COM(2016) 548 final).

                     (7)
                  Dz.U. L 335 z 11.11.2004, s. 8.

                     (8)
                  Art. 3 ust. 7 konwencji ONZ z 1961 r.; art. 2 ust. 7 konwencji ONZ z 1971 r.

                     (9)
                  Decyzja Komisji 2014/858/UE z dnia 1 grudnia 2014 r. w sprawie powiadomienia przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o chęci uczestniczenia w aktach Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, przyjętych przed wejściem w życie traktatu lizbońskiego i niebędących częścią dorobku Schengen (Dz.U. L 345 z 1.12.2014, s. 6). Pkt 29 i 33 w wykazie aktów unijnych w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony, które z dniem 1 grudnia 2014 r. przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z art. 10 ust. 4 zdanie drugie Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych (Dz.U. C 430 z 1.12.2014, s. 17).

                     (10)
                  Zbiór Traktatów ONZ, tom 978, nr 14152.

                     (11)
                  Zbiór Traktatów ONZ, tom 1019, nr 14956.

                     (12)
                  Decyzja ramowa Rady 2004/757/WSiSW z dnia 25 października 2004 r. ustanawiająca minimalne przepisy określające znamiona przestępstw i kar w dziedzinie nielegalnego handlu narkotykami (Dz.U. L 335 z 11.11.2004, s. 8).

                     (13)
                  Decyzja Rady 2005/387/WSiSW w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych (Dz.U. L 127 z 20.5.2005, s. 32).

                     (14)
                  Dz.U. L 127 z 20.5.2005, s. 32.

                     (15)
                  Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie poddania nowej substancji psychoaktywnej 2-[1-(cykloheksylometylo)-1H-indolo-3- karbonylo]amino]-3,3-dimetylobutanianu metylu (MDMB-CHMICA) środkom kontroli (COM(2016) 548 final).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 6.2.2017
            COM(2017) 72 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas sześćdziesiątego posiedzenia Komisji ds. Środków Odurzających w sprawie umieszczenia substancji w wykazie na mocy Jednolitej konwencji ONZ o środkach odurzających z 1961 r. zmienionej protokołem z 1972 r.

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte przez państwa członkowskie, które są członkami Komisji ds. Środków Odurzających, działające wspólnie w interesie Unii, podczas sześćdziesiątej sesji Komisji ds. Środków Odurzających w marcu 2017 r., w odniesieniu do zmian w zakresie kontroli substancji:

               (1)U-47700 powinien zostać włączony do wykazu I do Jednolitej konwencji o środkach odurzających z 1961 r. zmienionej protokołem z 1972 r.;

               (2)butyrofentanyl powinien zostać włączony do wykazu I do Jednolitej konwencji o środkach odurzających z 1961 r. zmienionej protokołem z 1972 r.;

               (3)4-MEC (4-metyloetkatynon) powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

               (4)etylon powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

               (5)pentedron (α-metyloamino-walerofenon) powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

               (6)etylofenidat (EPH) powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

               (7)MPA (metiopropamina) powinna zostać włączona do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

               (8)MDMB-CHMICA powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

               (9)5F-APINACA (5F-AKB48) powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

               (10)XLR-11 powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.