               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 2.6.2015
            COM(2015) 232 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek Finlandii EGF/2015/001 FI/Broadcom)

               UZASADNIENIE

               KONTEKST WNIOSKU

               1.Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  1
                („rozporządzenie w sprawie EFG”).

               2.W dniu 30 stycznia 2015 r. Finlandia złożyła wniosek EGF/2015/001 FI/Broadcom dotyczący wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami
                  2
                w przedsiębiorstwie Broadcom Communications Finland oraz u dwóch dostawców lub producentów niższego szczebla na terytorium Finlandii.

               3.Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione.

               STRESZCZENIE WNIOSKU

                        Wniosek EFG

                        EGF/2015/001 FI/Broadcom

                        Państwo członkowskie

                        Finlandia

                        Region, którego dotyczy wniosek (poziom NUTS 2)

                        Wszystkie regiony Finlandii, z wyłączeniem Wysp Alandzkich

                        Data złożenia wniosku

                        30 stycznia 2015 r.

                        Data potwierdzenia przyjęcia wniosku

                        13 lutego 2015 r.

                        Data wniosku o dodatkowe informacje

                        13 lutego 2015 r.

                        Termin na przekazanie dodatkowych informacji

                        27 marca 2015 r.

                        Termin na przeprowadzenie oceny

                        19 czerwca 2015 r.

                        Kryteria interwencji

                        Art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG

                        Główne przedsiębiorstwo

                        Broadcom Communications Finland

                        Sektor (sektory) działalności gospodarczej

                        (Dział według klasyfikacji NACE Rev. 2)
                           3

                        Dział 46 (Handel hurtowy, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami)

                        Liczba jednostek zależnych, dostawców i producentów niższego szczebla

                        2

                        Okres odniesienia (cztery miesiące):

                        od dnia 11 sierpnia 2014 r. do dnia 11 grudnia 2014 r.

                        Liczba zwolnień (a)

                        568

                        Liczba zwolnień przed okresem odniesienia lub po nim (b)

                        0

                        Łączna liczba zwolnień (a + b)

                        568

                        Całkowita liczba kwalifikujących się beneficjentów objętych pomocą

                        568

                        Całkowita liczba beneficjentów objętych pomocą

                        500

                        Liczba objętych pomocą młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (młodzież NEET)

                        0

                        Budżet na zindywidualizowane usługi (w EUR)

                        2 172 000

                        Budżet na realizację EFG
                           4
                         (w EUR)

                        103 000

                        Całkowity budżet (w EUR)

                        2 275 000

                        Wkład EFG (60 %) (w EUR)

                        1 365 000

               OCENA WNIOSKU

               Procedura

               4.Dnia 30 stycznia 2015 r., w ciągu 12 tygodni od daty spełnienia kryteriów interwencji określonych w art. 4 rozporządzenia w sprawie EFG, Finlandia złożyła wniosek EGF/2015/001 FI/Broadcom. Komisja potwierdziła otrzymanie wniosku w ciągu dwóch tygodni od daty złożenia wniosku, w dniu 13 lutego 2015 r., oraz tego samego dnia zwróciła się do Finlandii o przekazanie dodatkowych informacji. Informacje te przedstawiono w terminie sześciu tygodni. Termin 12 tygodni od otrzymania kompletnego wniosku, w którym Komisja powinna ocenić zgodność wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego, upływa w dniu 19 czerwca 2015 r.

               Kwalifikowalność wniosku

               Przedmiotowe przedsiębiorstwa i beneficjenci

               5.Wniosek dotyczy 568 pracowników zwolnionych przez przedsiębiorstwo Broadcom Communications Finland i u dwóch dostawców lub producentów niższego szczebla. Główne przedsiębiorstwo prowadziło działalność w sektorze gospodarki klasyfikowanym do działu 46 NACE Rev. 2 (handel hurtowy, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami). Zwolnienia dokonane przez te przedsiębiorstwa miały miejsce we wszystkich regionach zaliczanych do poziomu NUTS
                  5
                2 w Finlandii (z wyłączeniem Wysp Alandzkich), przy czym najbardziej dotknięty jest region Północnej Ostrobotni (FI 1A).

                        Przedsiębiorstwa i liczba zwolnień w okresie odniesienia

                        Broadcom Communications Finland

                        563

                        Nice-Business Solutions Finland

                        4

                        Infocare

                        1

                        Przedsiębiorstwa ogółem: 3

                        Zwolnienia ogółem:

                        568

               Kryteria interwencji

               6.Finlandia złożyła wniosek zgodnie z kryterium interwencji określonym w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, które wymaga co najmniej 500 zwolnień w czteromiesięcznym okresie odniesienia, w przedsiębiorstwie w państwie członkowskim, z uwzględnieniem zwolnień pracowników u jego dostawców lub producentów niższego szczebla i osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek.

               7.Czteromiesięczny okres odniesienia dla wniosku biegnie od dnia 11 sierpnia 2014 r. do dnia 11 grudnia 2014 r.

               8.Zwolnienia w okresie odniesienia przedstawiają się następująco:

               –563 pracowników zwolnionych przez przedsiębiorstwo Broadcom Communications Finland,

               –5 pracowników zwolnionych przez dwóch dostawców lub producentów znajdujących się na niższym szczeblu w łańcuchu dostaw dla przedsiębiorstwa Broadcom.

               Obliczenie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności

               9.Zwolnienia w okresie odniesienia obliczono w następujący sposób:

               –563 od daty indywidualnego zawiadomienia pracownika przez pracodawcę o zwolnieniu lub wypowiedzenia zawartej z pracownikiem umowy o pracę;

               –5 od daty faktycznego rozwiązania umowy o pracę lub jej wygaśnięcia.

               Kwalifikujący się beneficjenci

               10.Łączna liczba kwalifikujących się pracowników wynosi zatem 568.

               Związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami w strukturze światowego handlu spowodowanymi globalizacją

               11.W celu ustanowienia związku między zwolnieniami a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją Finlandia argumentuje, że zgodnie z szacunkami w 2005 r. sektor rozwoju układów scalonych (sektor, w którym działalność prowadziło przedsiębiorstwo Broadcom Communications Finland) zapewnił zatrudnienie ok. 5 000 osób w Europie. Liczba pracowników zatrudnionych w działach rozwoju produktów w tym sektorze przemysłu wzrosła wprawdzie na całym świecie (szczególnie w Azji i w USA), jednak w Europie liczba ta gwałtownie spadła. W 2014 r. w sektorze tym pracowało zaledwie kilkaset osób.

               12.Opracowywanie i sprzedaż układów scalonych telefonów komórkowych znajduje się w rękach niewielkiej liczby przedsiębiorstw; zdecydowanie największym przedsiębiorstwem jest Qualcomm ze Stanów Zjednoczonych (według organizacji Strategy Analytics jego udział w rynku wynosił w pierwszym kwartale 2014 r. około 66 %
                  6
               ). Kolejne pod względem wielkości przedsiębiorstwa to MediaTek na Tajwanie, Spreadtrum w Chinach oraz Marvell i Intel w Stanach Zjednoczonych.

               13.Zwolnienia w przedsiębiorstwie Broadcom są powiązane z tendencją, która odbija się na całym przemyśle elektronicznym w Finlandii, i która swoją kulminację osiągnęła w 2011 r. - w momencie ogłoszenia przez Nokię zwolnień na dużą skalę. W 2012 r. Nokia najpierw zwolniła 1 000 pracowników zakładu w Salo (EGF/2012/006 FI/Nokia Salo), a następnie kolejne 3 700 pracowników - pod koniec 2012 r. i wiosną 2013 r. (EGF/2013/001 FI/Nokia). Zakończono szeroko zakrojony program innowacji produktowej i znacznie zredukowano liczbę miejsc pracy.

               14.Na początku pierwszej dekady XXI wieku liczba pracowników fińskich przedsiębiorstw prowadzących działalność w przemyśle elektronicznym i elektrycznym na terytorium Finlandii oraz ich zagranicznych podmiotów zależnych rozwijała się w sposób stabilny, jednak w 2007 r. odnotowano zdecydowane zmiany: przy czym liczba pracowników za granicą rosła, zaś w Finlandii rozpoczęła stałą tendencję spadkową.

               15.Na przestrzeni pierwszej dekady XXI wieku liczba pracowników w fińskich podmiotach zależnych na wszystkich kontynentach wzrastała; począwszy od 2004 r. wyraźnie największym pracodawcą w przemyśle elektronicznym i elektrycznym jest Azja. W Europie liczba pracowników rosła w dalszym ciągu do 2008 r., po czym zaczęła spadać.

               16.Do chwili obecnej dział 46 według klasyfikacji NACE Rev. 2 (handel hurtowy, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami) był przedmiotem dwóch wniosków o pomoc z EFG (drugi to wniosek EGF/2010/012 NL/Noord Holland ICT). Oba wnioski dotyczyły sektora ICT i odwoływały się do globalizacji handlu.

               Zdarzenia, które doprowadziły do zwolnień i przypadków ustania działalności

               17.Wydarzenia, które doprowadziły do zwolnień w przedsiębiorstwie Broadcom, to decyzja o likwidacji sektora działalności przedsiębiorstwa w zakresie pasm komórkowych. Decyzja ta dotknęła 3 000 osób na całym świecie, w tym 600 w Finlandii. Broadcom zamyka całą swoją działalność w Finlandii. Przedsiębiorstwo przenosi sektor projektowania układów scalonych telefonów komórkowych; działalność ta ma być kontynuowana w Stanach Zjednoczonych i w Azji.

               18.W 2005 r. w Europie działalność prowadziło czterech wiodących producentów układów scalonych telefonów komórkowych. Przedsiębiorstwa Nokia i Philips projektowały swoje własne układy scalone, Ericsson Mobile Platforms (EMP) projektował układy scalone głównie dla Sony-Ericsson, zaś Infineon prowadził produkcję komercyjną dla producentów telefonów. Nokia projektowała układy scalone dla swoich własnych telefonów począwszy od lat 80. XX w. Przedsiębiorstwo to opierało się głównie na swoich własnych projektach, jednak bieżąca produkcja układów scalonych miała miejsce przede wszystkim w zakładach Texas Instruments (TI) i STMicroelectronics (STM). W 2007 r. Nokia postanowiła zrezygnować z prowadzonego przez siebie rozwoju układów scalonych i sprzedała swoje jednostki zajmujące się tą działalnością przedsiębiorstwu STMicroelectronics.

               19.Na tym etapie Nokia zachowała projektowanie modemów bezprzewodowych i udzielała licencji na swoje produkty powstałe w wyniku tego projektowania producentom układów scalonych, w tym STM. W 2010 r. Nokia zrezygnowała z projektowania modemów. Sprzedała wówczas tę działalność japońskiemu przedsiębiorstwu Renesas Mobile Corporation (RMC), spółce zależnej przedsiębiorstwa Renesas Electronics (REC). W związku z tą transakcją około 1 100 projektantów produktów Nokii przeniosło się do nowego pracodawcy.

               20.Wysokie straty ponoszone przez REC przez dłuższy czas spowodowały, że w 2013 r. podjęto decyzję o zamknięciu RMC. Jesienią 2013 r. REC sprzedało sektor LTE
                  7
                - wchodzący w skład działalności związanej z modemami - przedsiębiorstwu Broadcom (BCM), a około 800 osób zatrudnionych wcześniej przez Renesas rozpoczęło pracę dla Broadcom. Zaledwie po kilku miesiącach przyszła kolej na przedsiębiorstwo Broadcom, które ogłosiło, że cała działalność w zakresie pasm komórkowych ma zostać zlikwidowana. Na tym etapie nie udało się już znaleźć nowych nabywców.

               Spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie

               21.Zwolnienia mają znaczący negatywny wpływ, szczególnie na gospodarkę regionalną w Ostrobotni Północnej (część regionu na poziomie NUTS 2, FI 1A), gdzie miały miejsce 424 spośród 568 zwolnień. W regionie tym stopa bezrobocia jest niezmiennie o kilka punktów procentowych wyższa od średniej krajowej. W sierpniu 2014 r. krajowa stopa bezrobocia wynosiła 12,2 %, natomiast w Ostrobotni Północnej wynosiła ona 14,1 %, a w mieście najbardziej dotkniętym bezrobociem, Oulu - aż 16,1 %.

               22.Obecnie w Północnej Ostrobotni działalność prowadzi około 1 250 jednostek w sektorze ICT, większość z nich znajduje się w Oulu. Sektor od lat zmaga się ze skutkami międzynarodowej recesji gospodarczej, ale przede wszystkim dotknęły go istotne wewnętrzne zmiany strukturalne, gdy duże, wiodące przedsiębiorstwa - w odpowiedzi na zaostrzenie konkurencji - dokonały przeglądu swoich strategii, przeniosły działalność na inne rynki i zracjonalizowały produkcję. Sektor ICT od lat stanowił podstawę gospodarki w podregionie Oulu. Udział całego sektora informatycznego w liczbie miejsc pracy na tym obszarze wynosi około 12 %; w całej Finlandii wartość porównywalna jest notowana jedynie w aglomeracji Helsinek.

               23.Trudności, z jakimi boryka się sektor, oraz nowa polityka przedsiębiorstw doprowadziły do wielu zwolnień w sektorze prywatnym. W 2008 r. przedsiębiorstwa działające w sektorze ICT zatrudniały w przedmiotowym regionie prawie 13 000 pracowników. W 2012 r. liczba ta zmniejszyła się do około 10 500. Od tego czasu miały miejsce dalsze zwolnienia, obecne szacunki wskazują na liczbę poniżej 10 000. Przedsiębiorstwa przechodzą od produkcji do tworzenia treści i od dużych przedsiębiorstw globalnych do prowadzenia działalności w obrębie mniejszych jednostek. Istotnym pracodawcą zatrudniającym specjalistów ICT jest - obok przedsiębiorstw - także sektor publiczny. Ze względu na oszczędności, jakie jednak musi wykazać sektor publiczny, nie zapewnia on już tylu miejsc pracy co wcześniej. Tendencja ta utrzyma się w przyszłości.

               24.Cechą charakterystyczną podregionu Oulu jest to, że mniej więcej dwóch na trzech bezrobotnych to specjaliści z wyższym wykształceniem i doświadczeniem zawodowym na dobrym poziomie. Podregion Oulu był przez dłuższy okres istotnym centrum badań i rozwoju produktów w sektorze ICT, które zatrudniało specjalistów z różnych dziedzin inżynierii i przetwarzania danych.

               25.Jeżeli chodzi o strukturę wiekową, sektor ICT jest sektorem młodym. Połowa osób bezrobotnych poszukujących pracy jest w wieku poniżej 40 lat. Trudności w znalezieniu nowego zatrudnienia doświadczają w szczególności starsi pracownicy, rośnie bezrobocie długoterminowe. W grupie bezrobotnych w Północnej Ostrobotni, którzy w przeszłości zatrudnieni byli w sektorze ICT, około połowa (450 bezrobotnych) pozostaje bez pracy przez ponad rok, niemal 300 tych bezrobotnych poszukujących pracy dysponuje wykształceniem na wysokim poziomie.

               26.Zwolnienia w przedsiębiorstwie Broadcom spowodowały zdecydowany wzrost liczby osób bezrobotnych w Oulu. W szczególności zwolnienia zwiększą liczbę bezrobotnych specjalistów o długim stażu pracy. W podregionie Oulu aktywnie rozwijane są nowe sektory wzrostu gospodarczego, konieczne jest włączenie do nich bezrobotnych specjalistów z sektora ICT. Wielu z nich dysponuje ogromnym doświadczeniem w dziedzinie projektowania i rozwoju produktów, które może być wykorzystywane w przyszłości, czy to w sektorze ICT czy też w sektorach, które wykorzystują ICT.

               Beneficjenci objęci pomocą i proponowane działania

               Beneficjenci objęci pomocą

               27.Szacowana liczba zwolnionych pracowników, co do których zakłada się, że skorzystają ze środków pomocy, wynosi 500. Podział tych pracowników według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco:

                        Kategoria

                        Liczba
                           beneficjentów objętych pomocą

                        Płeć:

                        Mężczyźni:

                        442

                        (88,4 %)

                        Kobiety:

                        58

                        (11,6 %)

                        Obywatelstwo:

                        Obywatele UE:

                        487

                        (97,4 %)

                        Obywatele spoza UE:

                        13

                        (2,6 %)

                        Grupa wiekowa:

                        Osoby w wieku 15-24 lat:

                        1

                        (0,2 %)

                        Osoby w wieku 25-29 lat:

                        19

                        (3,8 %)

                        Osoby w wieku 30-54 lat:

                        470

                        (94,0 %)

                        Osoby w wieku 55-64 lat:

                        10

                        (2,0 %)

                        osoby w wieku powyżej 64 lat:

                        0

                        (0,0 %)

               28.Całkowita szacowana liczba objętych pomocą beneficjentów, którzy, jak się oczekuje, skorzystają ze środków, wynosi zatem 500 osób.

               Kwalifikowalność proponowanych działań

               29.Dla zwolnionych pracowników objętych niniejszym wnioskiem Finlandia planuje trzy rodzaje środków: (i) udzielenie im pomocy w przejściu do nowego zatrudnienia, (ii) udzielenie im pomocy w rozpoczęciu własnej działalności gospodarczej oraz (iii) zapewnienie im szkolenia lub kształcenia. Wszystkie wymienione środki składają się na skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług mających na celu ponowną integrację zwolnionych pracowników na rynku pracy:

               30.Coaching i inne środki przygotowawcze: Bezrobotni pracownicy mogą otrzymać pomoc w zakresie technik szukania pracy, pomoc doradczą i informacyjną, zaproszenia na targi pracy, pomoc w pisaniu wniosków o zatrudnienie i życiorysu. Ta usługa zostanie zaoferowana grupom różnej wielkości. W zależności od grupy szkolenie będzie trwało od 5 do 20 dni. Prowadzone będzie również szczegółowe poradnictwo zawodowe, w którym szczególny nacisk położony będzie na współdziałanie i praktykę zawodową. Taki coaching może trwać do 40 dni. Pojedyncze osoby lub grupy będą mogły otrzymywać opiekunów, którzy będą mogli pełnić rolę partnerów do treningu w poszukiwaniu pracy oraz funkcjonować w pierwszych okresach nowego zatrudnienia jako mentorzy, zarówno dla pracodawców, jak i dla zatrudnionych. Na jedną szukającą pracy osobę może być przyznane do 50 godzin takiego coachingu w wymiarze rocznym.

               31.Pracownicy mogą również korzystać z wielu ocen eksperckich. Przykładowo eksperci ocenić mogą zdolność do pracy konkretnej osoby, z uwzględnieniem aspektów związanych ze zdrowiem, kompetencji i umiejętności zawodowych, przedsiębiorczości oraz potencjału pracownika.

               32.Służby zatrudnienia i usługi biznesowe w punkcie świadczenia usług: Zwolnieni pracownicy mają do dyspozycji indywidualnie wyznaczone punkty świadczenia usług, które zajmują się nimi w fazie wdrażania projektu. Punkty świadczenia usług zostały utworzone, aby doradzać zwolnionym pracownikom od samego początku, zapewniając im bardziej zindywidualizowaną i wszechstronną pomoc niż ta, którą normalnie byłby w stanie zaoferować urząd pracy. Jeżeli osoby z grupy docelowej nie zdołają znaleźć nowej pracy w rozsądnym terminie, wyznaczony zostanie mentor, który jest biegły w sektorze ICT. Mentor może pomóc pracownikom, przybliżając im konkretne techniki poszukiwania pracy lub przygotowując ich do założenia własnego przedsiębiorstwa.

               33.Szkolenia i przekwalifikowanie umożliwiające nabywanie nowych kwalifikacji oraz zmianę kwalifikacji:: Celem szkolenia jest nabycie podstawowych lub zawodowych kwalifikacji w branży o wysokim poziomie zatrudnienia, kształcenie ustawiczne lub na poziomie szkoły wyższej, w drodze wzmacniania posiadanych kompetencji lub w drodze poradnictwa/szkolenia przygotowującego poświęconego rynkowi pracy skierowanego do osób nieposiadających planów rozwoju zawodowego. Szkolenia dostosowywane są do grupy docelowej i mogą przykładowo obejmować poszerzanie kompetencji związanych z sektorem ICT, zarządzanie projektami, jakością, finansami oraz rozwój umiejętności biznesowych. Natomiast szeroko zakrojone szkolenia dotyczące rozwoju przedsiębiorstwa (tzw. szkolenia KEKO) mogą przygotować potencjalnych pracowników do zarządzania konkretnym projektem rozwoju przedsiębiorstwa.

               34.Usługodawcy mogą wypłacać - za każdy stosunek pracy nawiązany na korzyść pracownika objętego pomocą - zachęty finansowe (dopłaty do wynagrodzeń), jako część wynagrodzenia. Od 2015 r. dopłaty do wynagrodzeń będą wynosić od 30 do 50 % odnośnych kosztów wynagrodzeń, w zależności od tego, jak długo osoba, która ma zostać zatrudniona w oparciu o dopłaty, jest bezrobotna. Okres wypłacania dopłat będzie określany na podstawie indywidualnych potrzeb danej osoby (np. kompetencje w kontekście nowego miejsca pracy).

               35.Ukierunkowywanie ku przedsiębiorczości i usługi dla nowych przedsiębiorców: Działania związane z propagowaniem przedsiębiorczości są wdrażane jako szkolenia w zakresie inkubatorów przedsiębiorczości i szkolenia z zakresu przedsiębiorczości powiązane z polityką zatrudnienia. Ponadto nowym przedsiębiorcom oferowane jest doradztwo, konsultacje i wsparcie. Tworzenie nowych przedsiębiorstw wspierać będą subregionalne sieci usług biznesowych, a także planowanie rozwoju struktury klientów biznesowych, realizowane przez przedsiębiorstwo MEE Corporation. Koncepcja inkubatora przedsiębiorczości będzie wykorzystywana w celu wdrożenia zróżnicowanych szkoleń prowadzonych na potrzeby rynku pracy, w tym ćwiczeń zespołowych pod kierunkiem organizacji szkoleniowej.

               36.Dotacja na rozpoczęcie działalności: Dotacja na rozpoczęcie działalności zapewnia początkującemu przedsiębiorcy dochód w okresie, jaki uznaje się za niezbędny dla zapoczątkowania i uruchomienia przedsiębiorstwa w pełnym wymiarze godzin, trwającym maksymalnie 18 miesięcy. Dotacja na rozpoczęcie działalności składa się z dwóch części: zasiłku podstawowego oraz dodatku. W 2014 r. zasiłek podstawowy wynosił 32,66 EUR dziennie. Najwyższy wymiar dodatku kształtował się na poziomie 60 % zasiłku podstawowego. Średnią dotację na rozpoczęcie działalności szacuje się na 6 000 EUR, ale kwota, jaką otrzymają poszczególni beneficjenci, będzie ustalana dla każdego z nich indywidualnie.

               37.Dodatki na podróż, zakwaterowanie i przeprowadzkę: Osobie poszukującej pracy można przyznać dodatek z tytułu kosztów podróży i zakwaterowania, jakie ta osoba poniosła w związku z poszukiwaniem pracy lub udziałem w szkoleniu, którego celem jest wspieranie zatrudnienia, jak również rekompensatę za koszty przeprowadzki, jeśli nowe miejsce pracy znajduje się w większej odległości niż przyjęta odległość dojazdu do pracy. Dodatki te zachęcą beneficjentów do poszukiwania pracy na szerszym obszarze geograficznym.

               38.Badania przedsiębiorstw i wizyty w przedsiębiorstwach: Celem projektu jest poszerzenie wiedzy na temat branży ICT. Organizowane będą badania przedsiębiorstw oraz wizyty, w trakcie których gromadzone będą długoterminowe informacje dotyczące regionalnego sektora ICT. Zostaną one wykorzystane w planowaniu usług dostosowanych do potrzeb grupy docelowej oraz przyczynią się do podniesienia umiejętności w zakresie nabywania usług wspierających zatrudnienie osób z grupy docelowej. Długoterminowe informacje dotyczące sektora ICT będą również źródłem wskazówek dla osób poszukujących pracy, które rozważają rozpoczęcie działalności. Wspomniane wysiłki są kontynuacją prac prowadzonych w ramach wcześniejszej sprawy (EFG/2013/001 FI/Nokia), w ramach których zestawione zostały sprawozdania i dane statystyczne oparte na wywiadach telefonicznych z przedsiębiorstwami.

               39.Opisane proponowane działania stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

               40.Finlandia dostarczyła wymaganych informacji na temat działań, do których zobowiązane jest przedmiotowe przedsiębiorstwo na mocy ustawodawstwa krajowego lub układów zbiorowych. Potwierdziła, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi tego typu działań.

               Szacowany budżet

               41.Szacowane łączne koszty wynoszą 2 275 000 EUR i obejmują wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 2 172 000 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 103 000 EUR.

               42.Łączna kwota wkładu finansowego ze środków EFG, którego dotyczy wniosek, wynosi 1 365 000 EUR (60 % całkowitych kosztów).

                        Działania

                        Szacowana liczba uczestników

                        Szacowany koszt na uczestnika
                        (w EUR)

                        Szacowane łączne koszty

                        (w EUR)

                        Zindywidualizowane usługi (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Coaching i inne środki przygotowawcze

                        222

                        400

                        88 800

                        Służby zatrudnienia i usługi biznesowe w punkcie świadczenia usług

                        500

                        600

                        300 000

                        Szkolenia i przekwalifikowanie

                        145

                        5 000

                        725 000

                        Ukierunkowywanie ku przedsiębiorczości i usługi dla nowych przedsiębiorców:

                        13

                        5 000

                        65 000

                        Dotacja na rozpoczęcie działalności

                        19

                        6 000

                        114 000

                        Badania przedsiębiorstw i wizyty w przedsiębiorstwach

                        424

                        1 179
                           8

                        500 000

                        Ogółem (a):

                        Udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        1 792 800

                        (82,54 %)

                        Dodatki i zachęty (Działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Dopłaty do wynagrodzeń

                        62

                        6 000

                        372 000

                        Dodatki na podróż, zakwaterowanie i przeprowadzkę

                        48

                        150

                        7 200

                        Ogółem (b):

                        Udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        379 200

                        (17,46 %)

                        Działania na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG

                        1. Działania przygotowawcze

                        –

                        8 000

                        2. Zarządzanie

                        –

                        70 000

                        3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji

                        –

                        20 000

                        4. Kontrola i sprawozdawczość

                        –

                        5 000

                        Ogółem (c):

                        Udział procentowy w kosztach łącznych:

                        –

                        103 000

                        (4,53 %)

                        Łączne koszty (a + b + c):

                        –

                        2 275 000

                        Wkład EFG (60 % łącznych kosztów)

                        –

                        1 365 000

               43.Koszty działań przedstawione w powyższej tabeli jako działania na mocy art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG nie przekraczają 35 % łącznych kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług. Finlandia potwierdziła, że działania te są uzależnione od czynnego zaangażowania się objętych pomocą beneficjentów w poszukiwanie pracy lub szkolenia.

               44.Finlandia potwierdziła, że koszty inwestycji tytułem prowadzenia działalności na własny rachunek, rozpoczęcia działalności gospodarczej i przejęć pracowniczych nie przekroczą 15 000 EUR na jednego beneficjenta.

               Okres kwalifikowalności wydatków

               45.Finlandia rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą w dniu 11 sierpnia 2014 r. Wydatki na działania, o których mowa w pkt 29 do 39, kwalifikują się zatem do pomocy finansowej z EFG od dnia 11 sierpnia 2014 r. do dnia 30 stycznia 2017 r., z wyjątkiem szkolnictwa wyższego (o ile takie usługi będą świadczone), które będzie się kwalifikować do pomocy finansowej od dnia 11 sierpnia 2014 r. do dnia 30 lipca 2017 r.

               46.Finlandia zaczęła ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 11 sierpnia 2014 r. Wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 11 sierpnia 2014 r. do dnia 30 lipca 2017 r.

               Komplementarność wobec działań finansowanych z funduszy krajowych lub unijnych

               47.Źródłem krajowego finansowania w formie płatności zaliczkowych lub współfinansowania z funduszy krajowych będą głównie publiczne służby zatrudnienia należące do części administracyjnej Ministerstwa Zatrudnienia i Gospodarki. Niektóre usługi będą również finansowane ze środków na cele operacyjne Ośrodka Rozwoju Gospodarczego, Ośrodka Transportu i Ośrodka Środowiska (ośrodki ELY), jak również Biura Zatrudnienia i Biura Rozwoju Gospodarczego. Zadania związane ze wsparciem technicznym będą finansowane ze środków na cele operacyjne Ministerstwa Zatrudnienia i Gospodarki oraz Ośrodka Rozwoju Gospodarczego, Ośrodka Transportu i Ośrodka Środowiska. Fińskie władze podejmą starania o zapewnienie krajowego prefinansowania wszystkich działań i zadań, co pozwoli na jak najszybsze i jak najskuteczniejsze uruchomienie działań w zakresie wsparcia z EFG.

               48.Finlandia przygotowuje obecnie wniosek EFG w kontekście kolejnych zwolnień w przedsiębiorstwie Microsoft. Podobnie jak w przypadku osób zwolnionych przez Broadcom, osoby zwolnione przez Microsoft były wcześniej zatrudnione przez Nokię i pracowały w tych samych zakładach: w Oulu, Tampere, Salo oraz w aglomeracji Helsinek. Podjęte zostaną starania, aby wykorzystać efekt synergii między tymi dwoma projektami.

               49.W ramach projektu Broadcom EFG podjęta zostanie również współpraca z realizatorami projektu „Mobilność zawodowa w Europie w latach 2014-2020”, który jest krajowym projektem rozwoju usług, opracowanym przez Europejski Portal Mobilności Zawodowej. Uruchomienie tego projektu przewidziano na początek 2015 r. Będzie on współfinansowany ze środków EFS i koordynowany przez Ośrodek Rozwoju Gospodarczego, Ośrodek Transportu i Ośrodek Środowiska (ośrodek ELY) w Północnej Karelii.

               50.W ramach nowego okresu programowania EFS przygotowywany jest krajowy pakiet środków dotyczący modeli między przedsiębiorstwem zatrudniającym i przedsiębiorstwem zwalniającym. Zestaw tych środków ma na celu uzupełnienie i opracowanie działań związanych z krajowymi zmianami strukturalnymi oraz zapewniających bezpieczeństwo w czasie zmian. Planuje się opracowanie wspólnych innowacji produktowych, określenie dobrych i złych praktyk, poprawę komunikacji oraz ugruntowanie dobrych wyników przeprowadzonych projektów.

               51.Finlandia potwierdziła, że opisane powyżej środki otrzymujące wkład finansowy z EFG nie otrzymają wkładu finansowego z innych instrumentów finansowych Unii.

               Procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub też z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi

               52.Finlandia poinformowała, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług opracowano w drodze konsultacji z przedstawicielami beneficjentów objętych pomocą oraz z partnerami społecznymi i regionalnymi. W dniu 1 października 2014 r. miała miejsce dyskusja, której celem było zaplanowanie działań, jakie miały być ujęte w regionalnych projektach EFG. W dyskusji uczestniczyli przedstawiciele zarówno beneficjentów objętych pomocą, jak i przedsiębiorstwa zwalniającego pracowników, ale także wielu innych zainteresowanych stron. Dyskusja zaowocowała propozycjami dotyczącymi projektu EFG w regionie Oulu, które zostały uwzględnione we wniosku.

               53.Ministerstwo Zatrudnienia i Gospodarki powołało grupę skupiającą liczne zainteresowane strony; grupa ta zajęła się problemem zwolnień w przedsiębiorstwie Broadcom i uczestniczyła w przygotowaniu wniosku o wsparcie z EFG. W skład grupy roboczej wchodzą przedstawiciele odpowiednich ośrodków: Ośrodka Rozwoju Gospodarczego, Ośrodka Transportu i Ośrodka Środowiska (ośrodki ELY), które są odpowiedzialne za wdrażanie na szczeblu regionalnym oraz rozwój zadań rządu centralnego, jak również partnerzy społeczni, przedstawiciele Broadcom i inne zainteresowane strony.

               54.Centrum obsługi klienta w ramach administracji zatrudnienia i rozwoju gospodarczego, a także Ośrodek Rozwoju Gospodarczego, Ośrodek Transportu i Ośrodek Środowiska współpracują z innymi zainteresowanymi stronami. Współpraca ta ma na celu wsparcie realizacji, planowania i rozwoju zatrudnienia w sektorze publicznym i w sektorze usług dla przedsiębiorstw. W tym celu komitet doradczy w sprawach zatrudnienia i usług dla przedsiębiorstw (komitet doradczy TY) współpracuje z urzędem zatrudnienia i rozwoju gospodarczego.

               Systemy zarządzania i kontroli

               55.Wniosek zawiera opis systemu zarządzania i kontroli, w którym określono obowiązki zaangażowanych podmiotów. Finlandia poinformowała Komisję, że wkład finansowy będzie zarządzany przez Ministerstwo Zatrudnienia i Gospodarki, które zarządza również funduszami EFS. To samo ministerstwo działa jako instytucja certyfikująca. Między departamentami odpowiedzialnymi za te dwie funkcje istnieje ścisły podział obowiązków i zasad sprawozdawczości. Funkcje zarządzania EFG zostały przydzielone Departamentowi zatrudnienia i przedsiębiorczości, natomiast funkcje zarządzania EFS leżą w gestii Departamentu regionalnego. W odniesieniu do obu funduszy funkcje certyfikowania leżą w gestii Działu zasobów ludzkich i administracji. Ministerstwo przygotowało podręcznik opisujący szczegółowo procedury, które należy stosować.

               56.Odnośnie do audytu organem odpowiedzialnym jest niezależny Dział audytu wewnętrznego, działający pod kierownictwem stałego sekretarza tego samego ministerstwa. Zadania związane z monitorowaniem i z audytem wchodzą również w zakres funkcji zarówno instytucji zarządzającej, jak i instytucji certyfikującej.

               Zobowiązania podjęte przez przedmiotowe państwo członkowskie

               57.Finlandia przedstawiła wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi:

               –w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji;

               –spełniono określone w przepisach krajowych i UE wymogi dotyczące zwolnień grupowych;

               –przedsiębiorstwo Broadcom Communications w Finlandii, które kontynuowało działalność po dokonaniu zwolnień, wywiązało się ze zobowiązań prawnych dotyczących zwolnień i odpowiednio zatroszczyło się o pracowników;

               –proponowane działania nie będą finansowane ze środków innych funduszy lub instrumentów finansowych UE oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania;

               –proponowane działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych;

               –wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa.

               WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek budżetowy

               58.Środki EFG nie przekraczają maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  9
               .

               59.Po przeanalizowaniu wniosku pod kątem warunków określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG i po uwzględnieniu liczby beneficjentów objętych wsparciem, proponowanych działań i szacowanych kosztów, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG na kwotę 1 365 000 EUR, która stanowi 60 % całkowitych kosztów proponowanych działań, tak by zapewnić wkład finansowy dla złożonego wniosku.

               60.Wnioskowana decyzja o uruchomieniu EFG zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  10
               .

               Powiązane akty prawne

               61.Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia kwoty 1 365 000 EUR do odpowiedniej linii budżetowej.

               62.Równocześnie z przyjęciem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przyjmie decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego wchodzącego w życie w dniu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą proponowaną decyzję w sprawie uruchomienia środków z EFG.

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji
                  (wniosek Finlandii EGF/2015/001 FI/Broadcom)

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014-2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  11
               , w szczególności jego art. 15 ust. 4,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  12
               , w szczególności jego pkt 13,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  13
               .

               (3)W dniu 30 stycznia 2015 r. Finlandia złożyła wniosek EGF/2015/001 FI/Broadcom dotyczący wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Broadcom Communications Finland oraz u jego dwóch dostawców lub producentów niższego szczebla na terytorium Finlandii. Wniosek został uzupełniony o informacje dodatkowe, zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 tego rozporządzenia dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 1 365 000 EUR dla wniosku złożonego przez Finlandię.

               (5)W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG, niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 365 000 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [the date of its adoption]
                  14* r.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (2)
                  W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

                     (3)
                  Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1).

                     (4)
                  Zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

                     (5)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).

                     (6)
                  https://www.strategyanalytics.com/default.aspx?mod=pressreleaseviewer&a0=5482

                     (7)
                  LTE - skrót od Long Term Evolution - standard bezprzewodowego, szybkiego przesyłu danych do telefonów komórkowych oraz terminali danych.

                     (8)
                  W zaokrągleniu.

                     (9)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (10)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (11)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (12)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (13)
                  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (14)
                   Date to be inserted by the Parliament before the publication in OJ.


Ważna informacja prawna

|

52008PC0226

Wniosek decyzja Rady zezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę LLCotton25 (ACS-GHØØ1-3), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych  /* KOM/2008/0226 wersja ostateczna */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 30.4.2008KOM(2008) 226 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę LLCotton25 (ACS-GHØØ1-3), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych(jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEZałączony projekt wniosku w sprawie decyzji Rady dotyczy żywności i paszy zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę LLCotton25, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, w odniesieniu do której w dniu 3 marca 2005 r. przedsiębiorstwo Bayer CropScience AG przedłożyło właściwemu organowi Królestwa Niderlandów wniosek o wprowadzenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.Załączony wniosek odnosi się również do wprowadzenia do obrotu innych produktów zawierających LLCotton25 lub składających się z niej, do takich samych zastosowań jak każda inna bawełna, z wyjątkiem uprawy.W dniu 16 kwietnia 2007 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności zgodnie z art. 6 i art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 wydał pozytywną opinię, stwierdzając, że wprowadzenie do obrotu produktów zawierających bawełnę LLCotton25, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, odpowiadającą opisowi zawartemu we wniosku, najprawdopodobniej nie będzie miało negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, człowieka ani na środowisko naturalne.W związku z powyższym w dniu 12 lutego 2008 r. projekt decyzji Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu we Wspólnocie produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę LLCotton25, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, przedłożono Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i poddano głosowaniu. Komitet nie wydał opinii: czternaście państw członkowskich (168 głosów) głosowało za jego przyjęciem, dziewięć państw członkowskich (109 głosów) przeciw, natomiast trzy państwa członkowskie (65 głosów) wstrzymały się od głosu, a przedstawiciele jednego państwa członkowskiego (3 głosy) nie byli obecni podczas głosowania.W związku z tym, na mocy art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 i zgodnie z art. 5 decyzji Rady 1999/468/WE zmienionej decyzją Rady 2006/512/WE, Komisja ma za zadanie przedłożyć Radzie wniosek dotyczący środków, które należy podjąć, natomiast Rada decyduje następnie w ciągu trzech miesięcy większością kwalifikowaną i informuje o swojej decyzji Parlament.WniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę LLCotton25 (ACS-GHØØ1-3), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych(jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy[1], w szczególności jego art. 7 ust. 3 i art. 19 ust. 3,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W dniu 3 marca 2005 r., przedsiębiorstwo Bayer CropScience AG złożyło wniosek, zgodnie z art. 5 i art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, do właściwego organu Niderlandów o wprowadzenie do obrotu żywności, składników żywności i pasz zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę LLCotton25, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych („wniosek”).(2) Wniosek odnosi się również do wprowadzenia do obrotu innych produktów zawierających bawełnę LLCotton25 lub składających się z niej, do takich samych zastosowań jak każda inna bawełna, z wyjątkiem uprawy. Dlatego też do wniosku, zgodnie z przepisami art. 5 ust. 5 i art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, załączone zostały dane i informacje wymagane na podstawie załączników III i IV do dyrektywy 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG[2], a także informacje i ustalenia dotyczące oceny ryzyka dla środowiska naturalnego przeprowadzonej według zasad określonych w załączniku II do dyrektywy 2001/18/WE.(3) W dniu 16 kwietnia 2007 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA“) wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, stwierdzając, że wprowadzenie do obrotu produktów zawierających bawełnę LLCotton25 zgodną z opisem zawartym we wniosku, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, i w kontekście zamierzonych zastosowań produktów, najprawdopodobniej nie będzie miało negatywnego wpływu na zdrowie człowieka, zwierząt ani na środowisko naturalne[3]. W swojej opinii EFSA rozpatrzył wszystkie szczegółowe pytania i wątpliwości zgłaszane przez państwa członkowskie w kontekście konsultacji z właściwymi organami krajowymi, określonych w art. 6 ust. 4 i art. 18 ust. 4 wymienionego rozporządzenia.(4) W szczególności EFSA stwierdził, że analiza porównawcza składu oraz analizy agronomiczne wskazują, że bawełna LLCotton25 jest zasadniczo równorzędna ze swoim niezmodyfikowanym genetycznie odpowiednikiem i w związku z tym dodatkowe badania bezpieczeństwa na zwierzętach laboratoryjnych (np. 90-dniowe badanie toksyczności na szczurach) nie są konieczne.(5) W swojej opinii EFSA uznał złożony przez wnioskodawcę plan monitorowania skutków dla środowiska, obejmujący ogólny plan obserwacji, za zgodny z zamierzonym wykorzystaniem produktów. Jednak, ze względu na właściwości fizyczne nasion bawełny i metody transportu, EFSA zalecił wprowadzenie, w ramach ogólnych obserwacji, określonych środków służących aktywnemu monitorowaniu występowania zdziczałych roślin bawełny na obszarach, na których prawdopodobne jest wysypanie się nasion.(6) Przedstawiony przez wnioskodawcę plan monitorowania został zmodyfikowany w celu jego dostosowania do tego zalecenia EFSA.(7) W związku z powyższym należy wydać zezwolenie na produkty.(8) Każdemu organizmowi zmodyfikowanemu genetycznie należy przypisać niepowtarzalny identyfikator zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 65/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. ustanawiającym system ustanawiania oraz przypisywania niepowtarzalnych identyfikatorów organizmom zmodyfikowanym genetycznie[4].(9) Według opinii EFSA nie są konieczne żadne szczególne wymagania dotyczące etykietowania żywności, składników żywności i pasz zawierających bawełnę LLCotton25, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, z wyjątkiem wymogów ustanowionych w art. 13 ust. 1 i w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Jednak, aby zapewnić wykorzystanie produktów w granicach zezwolenia przewidzianego w niniejszej decyzji, etykiety paszy zawierającej organizmy genetycznie zmodyfikowane lub składającej się z nich oraz etykiety produktów innych niż żywność i pasze, zawierających organizmy genetycznie zmodyfikowane lub składających się z nich, w odniesieniu do których złożono wniosek o zezwolenie, powinny wyraźnie wskazywać, że danych produktów nie wolno stosować do celów uprawy.(10) Podobnie, opinia wydana przez EFSA nie uzasadnia nałożenia specjalnych wymogów lub ograniczeń dotyczących wprowadzania do obrotu i/lub specjalnych wymogów lub ograniczeń dotyczących wykorzystania i manipulowania, w tym wymagań monitorowania po wprowadzeniu do obrotu czy też specjalnych wymogów dotyczących ochrony poszczególnych ekosystemów/środowiska naturalnego i/lub poszczególnych obszarów geograficznych, zgodnie z art. 6 ust. 5 lit. e) oraz art. 18 ust. 5 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.(11) Wszelkie informacje istotne dla dopuszczenia produktów do obrotu powinny zostać wprowadzone do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1829/2003.(12) W art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE[5] określono wymogi dotyczące etykietowania produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane organizmy lub składających się z nich.(13) Niniejszą decyzję należy przekazać stronom Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej za pośrednictwem systemu wymiany informacji o bezpieczeństwie biologicznym, zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 15 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych[6].(14) Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii w terminie ustalonym przez przewodniczącego Komitetu, zatem środki przewidziane w niniejszej decyzji muszą zostać przyjęte przez Radę,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1 Organizm zmodyfikowany genetycznie i niepowtarzalny identyfikatorGenetycznie zmodyfikowana bawełna ( Gossypium hirsutum ) LLCotton25, określona w pkt. b) załącznika do niniejszej decyzji, otrzymuje niepowtarzalny identyfikator ACS-GHØØ1-3, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 65/2004.Artykuł 2 ZezwolenieNiniejszym zezwala się na wprowadzanie do obrotu, dla celów art. 4 ust. 2 i art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji, następujących produktów:a) żywność i składniki żywności zawierające bawełnę ACS-GHØØ1-3, składające się z niej lub z niej wyprodukowane;b) pasza zawierająca bawełnę ACS-GHØØ1-3, składająca się z niej lub z niej wyprodukowana;c) produkty inne niż żywność i pasze, zawierające bawełnę ACS-GHØØ1-3 lub składające się z niej, do takich samych zastosowań jak każda inna bawełna, z wyjątkiem uprawy.Artykuł 3 Etykietowanie1. Zgodnie z wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „bawełna”.2. Na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i lit. c), zawierających bawełnę ACS-GHØØ1-3 lub składających się z niej, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.Artykuł 4 Monitorowanie skutków dla środowiska1. Posiadacz zezwolenia gwarantuje, że plan monitorowania skutków dla środowiska naturalnego, określony w pkt h) załącznika, zostanie wprowadzony i zrealizowany.2. Posiadacz zezwolenia przedstawia Komisji coroczne sprawozdania z realizacji i wyników działań przewidzianych w planie monitorowania.Artykuł 5 Rejestr wspólnotowyInformacje zawarte w załączniku do niniejszej decyzji wprowadza się do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.Artykuł 6 Posiadacz zezwoleniaPosiadaczem zezwolenia jest Bayer Cropscience AG.Artykuł 7 Okres ważnościNiniejszą decyzję stosuje się przez 10 lat od daty powiadomienia o niej.Artykuł 8 AdresatNiniejsza decyzja skierowana jest do Bayer CropScience AG, Alfred-Nobel-Strasse 50, D - 40789 Monheim am Rhein – Niemcy.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKa) Wnioskodawca i posiadacz zezwolenia:Nazwa: Bayer CropScience AGAdres: Alfred-Nobel-Strasse 50, D - 40789 Monheim am Rhein - Niemcyb) Opis i specyfikacja produktów:(1) żywność i składniki żywności zawierające bawełnę ACS-GHØØ1-3, składające się z niej lub z niej wyprodukowane;(2) pasza zawierająca bawełnę ACS-GHØØ1-3, składająca się z niej lub z niej wyprodukowana;(3) produkty inne niż żywność i pasze, zawierające bawełnę ACS-GHØØ1-3 lub składające się z niej, do takich samych zastosowań jak każda inna bawełna, z wyjątkiem uprawy.Genetycznie zmodyfikowaną bawełnę ACS-GHØØ1-3, zgodną z opisem we wniosku, cechuje ekspresja proteiny PAT, nadającej tolerancję na herbicyd glufosynat amonu.c) Etykietowanie:(1) Zgodnie z wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „bawełna”.(2) Na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i lit. c) niniejszej decyzji, zawierających bawełnę ACS-GHØØ1-3 lub składających się z niej, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.d) Metoda wykrywania:-  Specyficzna metoda opierająca się na reakcji łańcuchowej polimeryzacji w czasie rzeczywistym, stosowana do ilościowego oznaczania bawełny ACS-GHØØ1-3.-  Zwalidowana na nasionach przez wspólnotowe laboratorium referencyjne ustanowione na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, opublikowana na stronie internetowej http://gmo-crl.jrc.it/statusofdoss.htm.-  Materiał odniesienia: AOCS 0306-A i AOCS 0306-E dostępny za pośrednictwem strony internetowej American Oil Chemists Society (AOCS) pod adresem: http://www.aocs.org/tech/crm/bayer_cotton.cfm.e) Niepowtarzalny identyfikator:ACS-GHØØ1-3f) Informacje wymagane zgodnie z załącznikiem II do Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej:System Wymiany Informacji o Bezpieczeństwie Biologicznym, ID: zob. [ należy uzupełnić w momencie powiadamiania o decyzji ]g) Warunki lub ograniczenia dotyczące wprowadzania produktów do obrotu, ich stosowania lub manipulacji nimi:Brak.h) Plan monitorowaniaPlan monitorowania skutków dla środowiska, zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.[Link: plan opublikowany w Internecie ]i) Wymogi dotyczące monitorowania stosowania żywności przeznaczonej do spożycia przez ludzi po jej wprowadzeniu do obrotuBrak.Uwaga: z czasem linki do odpowiednich dokumentów mogą wymagać aktualizacji. Zmiany te udostępnia się publicznie w postaci aktualizacji wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy. [1] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1981/2006 (Dz.U. L 368 z 23.12.2006, s. 99).[2] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, s. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1830/2003 (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 24).[3] http://www.efsa.europa.eu/EFSA/efsa_locale-1178620753816_1178620785856.htm[4] Dz.U. L 10 z 16.1.2004, s. 5.[5] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 24.[6] Dz.U. L 287 z 5.11.2003, s. 1.


|

52010XX1123(01)

Projekt – Decyzja nr …/… Rady Stowarzyszenia utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony z dnia … w sprawie przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zawartych w Układzie eurośródziemnomorskim

Dziennik Urzędowy L 306 , 23/11/2010 P. 2 - 7

		ProjektDecyzja nr …/… Rady Stowarzyszeniautworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej stronyz dnia …w sprawie przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zawartych w Układzie eurośródziemnomorskimRADA STOWARZYSZENIA,uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony [1], w szczególności jego art. 67,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Artykuły 65-68 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony ("układ") przewidują koordynację systemu zabezpieczenia społecznego Maroka z systemami państw członkowskich. Artykuł 65 określa zasady takiej koordynacji.(2) Artykuł 67 układu przewiduje, że Rada Stowarzyszenia przyjmuje decyzję wdrażającą zasady określone w art. 65 przed końcem pierwszego roku po wejściu w życie układu.(3) W celu 29 tiret trzecie planu działania UE-Maroko przyjętego przez Radę Stowarzyszenia w kontekście europejskiej polityki sąsiedztwa w dniu 27 lipca 2005 r. mówi się o przyjęciu przez Radę Stowarzyszenia decyzji wdrażającej art. 65 układu.(4) W odniesieniu do stosowania zasady niedyskryminacji niniejsza decyzja nie powinna przyznawać żadnych dodatkowych praw wynikających z niektórych faktów lub zdarzeń, mających miejsce na terytorium drugiej umawiającej się strony, które nie są brane pod uwagę na mocy ustawodawstwa pierwszej umawiającej się strony, innych niż prawo do przeniesienia niektórych świadczeń.(5) Przy stosowaniu niniejszej decyzji prawo pracowników marokańskich do świadczeń rodzinnych powinno być uwarunkowane legalnym zamieszkiwaniem członków rodziny pracownika wraz z tym pracownikiem w państwie członkowskim, w którym jest on zatrudniony. Niniejsza decyzja nie powinna uprawniać do żadnych świadczeń rodzinnych wobec członków rodziny zamieszkujących w innym państwie, na przykład w Maroku.(6) Rozporządzenie Rady (WE) nr 859/2003 [2] rozszerza przepisy rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i rozporządzenia (EWG) nr 574/72 na obywateli krajów trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi przepisami wyłącznie ze względu na swoje obywatelstwo. Rozporządzenie (WE) nr 859/2003 obejmuje już zasadę sumowania okresów ubezpieczenia nabytych przez pracowników marokańskich w różnych państwach członkowskich w odniesieniu do uprawnienia do niektórych świadczeń, określoną w art. 65 ust. 2 układu.(7) W celu ułatwienia stosowania zasad koordynacji konieczne może się okazać wprowadzenie przepisów szczególnych, które odpowiadają szczególnym cechom ustawodawstwa Maroka.(8) W celu zapewnienia płynnego funkcjonowania koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich i Maroka należy przewidzieć szczególne przepisy dotyczące współpracy między państwami członkowskimi a Marokiem oraz między zainteresowanymi osobami a instytucjami właściwego państwa.(9) Należy przyjąć przepisy przejściowe w celu ochrony osób objętych niniejszą decyzją oraz w celu zagwarantowania, że w wyniku jej wejścia w życie nie utracą one swoich praw,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:CZĘŚĆ IPRZEPISY OGÓLNEArtykuł 1Definicje1. Do celów niniejszej decyzji:a) "układ" oznacza Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony;b) "rozporządzenie" oznacza rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego [3] mające zastosowanie w państwach członkowskich Unii Europejskiej;c) "rozporządzenie wykonawcze" oznacza rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego [4];d) "państwo członkowskie" oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej;e) "pracownik" oznacza,(i) do celów ustawodawstwa państwa członkowskiego – osobę wykonującą pracę najemną w rozumieniu art. 1 lit. a) rozporządzenia;(ii) do celów ustawodawstwa Maroka – osobę wykonującą pracę najemną w rozumieniu tego ustawodawstwa;f) "członek rodziny" oznacza,(i) do celów ustawodawstwa państwa członkowskiego – członka rodziny w rozumieniu art. 1 lit. i) rozporządzenia;(ii) do celów ustawodawstwa Maroka – członka rodziny w rozumieniu tego ustawodawstwa;g) "ustawodawstwo" oznacza,(i) w odniesieniu do państw członkowskich – ustawodawstwo w rozumieniu art. 1 lit. l) rozporządzenia;(ii) w odniesieniu do Maroka – odpowiednie ustawodawstwo obowiązujące w Maroku;h) "świadczenia" oznacza,(i) w odniesieniu do państw członkowskich – świadczenia w rozumieniu art. 3 rozporządzenia;(ii) w odniesieniu do Maroka – odpowiednie świadczenia obowiązujące w Maroku;i) "świadczenia podlegające przeniesieniu" oznacza,(i) w odniesieniu do państw członkowskich:- emerytury,- renty rodzinne,- renty z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej,- renty z tytułu inwalidztwa spowodowanego wypadkami przy pracy i chorobami zawodowymi,w rozumieniu rozporządzenia, z wyjątkiem specjalnych świadczeń pieniężnych o charakterze nieskładkowym, wymienionych w załączniku X do rozporządzenia;(ii) w odniesieniu do Maroka – odpowiednie świadczenia zapewnione ustawodawstwem Maroka, z wyjątkiem specjalnych świadczeń pieniężnych o charakterze nieskładkowym, określonych w załączniku I do niniejszej decyzji.2. Pozostałe terminy stosowane w niniejszej decyzji mają znaczenie im przypisane:a) w odniesieniu do państw członkowskich – w rozporządzeniu oraz rozporządzeniu wykonawczym;b) w odniesieniu do Maroka – w odpowiednim ustawodawstwie obowiązującym w Maroku.Artykuł 2Zakres podmiotowyNiniejsza decyzja ma zastosowanie do:a) pracowników, którzy są obywatelami Maroka i są lub byli legalnie zatrudnieni na terytorium państwa członkowskiego i podlegają lub podlegali ustawodawstwu jednego lub kilku państw członkowskich, oraz do osób pozostałych przy życiu;b) członków rodziny pracowników, o których mowa w lit. a), pod warunkiem że ci członkowie rodzin zamieszkują lub zamieszkiwali legalnie razem z danym pracownikiem w czasie jego zatrudnienia w państwie członkowskim;c) pracowników, którzy są obywatelami państwa członkowskiego i są lub byli legalnie zatrudnieni na terytorium Maroka i podlegają lub podlegali ustawodawstwu Maroka, oraz osób pozostałych przy życiu; orazd) członków rodziny pracowników, o których mowa w lit. c), pod warunkiem że ci członkowie rodzin zamieszkują lub zamieszkiwali legalnie razem z danym pracownikiem w czasie jego zatrudnienia w Maroku.Artykuł 3Zasada równego traktowania1. Pracownicy będący obywatelami Maroka i legalnie zatrudnieni w państwie członkowskim oraz członkowie ich rodzin legalnie zamieszkujący z nimi są – w odniesieniu do świadczeń w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. h) – traktowani w sposób wolny od wszelkiej dyskryminacji opartej na obywatelstwie w stosunku do obywateli państwa członkowskiego, w którym pracownicy ci są zatrudnieni.2. Pracownicy będący obywatelami państwa członkowskiego i legalnie zatrudnieni w Maroku oraz członkowie ich rodzin legalnie zamieszkujący z nimi są – w odniesieniu do świadczeń w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. h) – traktowani w sposób wolny od wszelkiej dyskryminacji opartej na obywatelstwie w stosunku do obywateli Maroka.CZĘŚĆ IISTOSUNKI MIĘDZY PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI A MAROKIEMArtykuł 4Uchylenie klauzul zamieszkania1. Świadczenia podlegające przeniesieniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. i), do których uprawnione są osoby, o których mowa w art. 2 lit. a) i c), nie podlegają redukcji, zmianie, zawieszeniu, cofnięciu ani konfiskacie z racji tego, że beneficjent zamieszkuje,(i) do celów świadczeń podlegających ustawodawstwu państwa członkowskiego – na terytorium Maroka; lub(ii) do celów świadczeń podlegających ustawodawstwu Maroka – na terytorium państwa członkowskiego.2. Członkowie rodziny pracownika, o których mowa w art. 2 lit. b), są uprawnieni do świadczeń podlegających przeniesieniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. i) w ten sam sposób jak członkowie rodziny pracownika, który jest obywatelem państwa członkowskiego, gdy ci członkowie rodziny zamieszkują na terytorium Maroka.3. Członkowie rodziny pracownika, o których mowa w art. 2 lit. d), są uprawnieni do świadczeń podlegających przeniesieniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. i) w ten sam sposób jak członkowie rodziny pracownika, który jest obywatelem Maroka, gdy ci członkowie rodziny zamieszkują na terytorium państwa członkowskiego.CZĘŚĆ IIIPRZEPISY RÓŻNEArtykuł 5Współpraca1. Państwa członkowskie i Maroko przekazują sobie nawzajem wszelkie informacje o zmianach w ich ustawodawstwie, które mogą wpłynąć na wykonywanie niniejszej decyzji.2. Do celów niniejszej decyzji, organy i instytucje państw członkowskich i Maroka świadczą sobie wzajemnie pomoc i działają tak, jak przy wprowadzaniu w życie własnego ustawodawstwa. Pomoc administracyjna tych organów i instytucji jest w zasadzie wolna od opłat. Jednakże właściwe organy państw członkowskich i Maroka mogą postanowić o zwrocie niektórych kosztów.3. Do celów niniejszej decyzji, organy i instytucje państw członkowskich i Maroka mogą porozumiewać się między sobą bezpośrednio, jak również z osobami zainteresowanymi lub z ich pełnomocnikami.4. Instytucje i osoby objęte zakresem niniejszej decyzji mają obowiązek wzajemnego informowania się i współpracy w celu zapewnienia właściwego wykonywania niniejszej decyzji.5. Zainteresowane osoby muszą jak najszybciej informować instytucje właściwego państwa członkowskiego lub Maroka, w przypadku gdy jest ono państwem właściwym, oraz państwa członkowskiego zamieszkania lub Maroka, w przypadku gdy jest ono państwem zamieszkania, o wszelkich zmianach ich sytuacji osobistej lub rodzinnej, które mają wpływ na ich prawo do świadczeń na mocy niniejszej decyzji.6. Niespełnienie zobowiązań dotyczących informacji, określonych w ust. 5, może skutkować zastosowaniem proporcjonalnych środków zgodnie z prawem krajowym. Środki te odpowiadają jednak środkom stosowanym w podobnych sytuacjach zgodnie z prawem krajowym oraz nie uniemożliwiają wnioskodawcom korzystania z praw, które otrzymali na mocy niniejszej decyzji, ani tego korzystania nadmiernie nie utrudniają w praktyce.7. Państwa członkowskie i Maroko mogą przewidzieć przepisy krajowe stwarzające warunki do weryfikacji uprawnień do otrzymywania świadczeń, by uwzględnić fakt, że beneficjenci przebywają lub zamieszkują poza terytorium państwa, w którym znajduje się instytucja będąca dłużnikiem. Przepisy te są proporcjonalne, wolne od wszelkiej dyskryminacji ze względu na obywatelstwo i zgodne z zasadami niniejszej decyzji. O przepisach tych powiadamia się Radę Stowarzyszenia.Artykuł 6Kontrole administracyjne i badania lekarskie1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do osób, o których mowa w art. 2, i korzystających z podlegających przeniesieniu świadczeń, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. i), jak również do instytucji zajmujących się wykonywaniem niniejszej decyzji.2. W przypadku gdy osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenia lub członek jej rodziny mają miejsce pobytu lub zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w Maroku, lub w Maroku, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w państwie członkowskim, na wniosek tej instytucji badania lekarskie przeprowadza instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania beneficjenta zgodnie z procedurami określonymi w ustawodawstwie stosowanym przez tę instytucję.Instytucja będąca dłużnikiem powiadamia instytucję miejsca pobytu lub zamieszkania o wszelkich szczególnych wymogach, które w razie konieczności mają być przestrzegane, a także o elementach, które ma obejmować badanie lekarskie.Instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania przekazuje instytucji będącej dłużnikiem, która wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie badania lekarskiego, protokół tego badania.Instytucja będąca dłużnikiem zastrzega sobie prawo do zlecenia przeprowadzenia badania beneficjenta przez wybranego przez nią lekarza na terytorium, na którym przebywa osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenie, lub w państwie, w którym znajduje się instytucja będąca dłużnikiem. Beneficjent może jednak zostać poproszony o powrót do państwa członkowskiego instytucji będącej dłużnikiem tylko wtedy, gdy jest on w stanie odbyć taką podróż bez uszczerbku na zdrowiu, a koszty podróży i zakwaterowania ponosi instytucja będąca dłużnikiem.3. W przypadku gdy osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenia lub członek jej rodziny mają miejsce pobytu lub zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w Maroku, lub w Maroku, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w państwie członkowskim, na wniosek tej instytucji kontrolę administracyjną przeprowadza instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania beneficjenta.Instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania przekazuje instytucji będącej dłużnikiem, która wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli administracyjnej, sprawozdanie z tej kontroli.Instytucja będąca dłużnikiem zastrzega sobie prawo zlecenia przeprowadzenia badania sytuacji beneficjenta wybranej przez siebie osobie. Beneficjent może jednak zostać poproszony o powrót do państwa członkowskiego instytucji będącej dłużnikiem tylko wtedy, gdy jest on w stanie odbyć taką podróż bez uszczerbku na zdrowiu, a koszty podróży i zakwaterowania ponosi instytucja będąca dłużnikiem.4. Jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba oraz Maroko mogą ustalić inne przepisy administracyjne, pod warunkiem że poinformują o tym Radę Stowarzyszenia.5. W drodze wyjątku od zasady nieodpłatnej wzajemnej pomocy administracyjnej określonej w art. 5 ust. 2 niniejszej decyzji, rzeczywista kwota wydatków poniesionych na kontrole, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, zwracana jest przez instytucję będącą dłużnikiem, która wystąpiła o przeprowadzenie takich kontroli, instytucji, do której wystąpiono o ich przeprowadzenie.Artykuł 7Stosowanie art. 90 układuArtykuł 90 układu ma zastosowanie w przypadku, gdy którakolwiek ze stron uzna, że druga strona nie wypełniła zobowiązań ustalonych w art. 5 i 6.Artykuł 8Szczególne przepisy dotyczące stosowania ustawodawstwa MarokaRada Stowarzyszenia może, w razie potrzeby, ustanowić w załączniku II szczególne przepisy dotyczące stosowania ustawodawstwa Maroka.Artykuł 9Procedury administracyjne wynikające z istniejących umów dwustronnychProcedury administracyjne zawarte w istniejących umowach dwustronnych między państwem członkowskim a Marokiem mogą nadal obowiązywać, pod warunkiem że procedury te nie wpływają negatywnie na prawa lub obowiązki zainteresowanych osób określone w niniejszej decyzji.Artykuł 10Umowy uzupełniające procedury wykonania niniejszej decyzjiJedno państwo członkowskie lub większa ich liczba i Maroko mogą zawrzeć umowy, których zadaniem jest uzupełnienie procedur administracyjnych służących wykonywaniu niniejszej decyzji, zwłaszcza w odniesieniu do zapobiegania oszustwom i błędom oraz zwalczania ich.CZĘŚĆ IVPRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWEArtykuł 11Przepisy przejściowe1. Niniejsza decyzja nie daje podstawy do nabycia jakichkolwiek praw w odniesieniu do okresu poprzedzającego datę jej wejścia w życie.2. Z zastrzeżeniem ust. 1, prawo nabywa się na podstawie niniejszej decyzji, nawet jeżeli odnosi się ono do zdarzenia, które nastąpiło przed datą jej wejścia w życie.3. Każde świadczenie, które nie zostało przyznane lub które zostało zawieszone ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania zainteresowanej osoby, zostaje, na jej wniosek, przyznane lub wznowione od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, o ile prawa, za które uprzednio zostały przyznane świadczenia, nie zostały spłacone w formie zryczałtowanej.4. Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, zostaje przedłożony w ciągu dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, prawa nabyte zgodnie z niniejszą decyzją stają się skuteczne od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, przy czym przepisy ustawodawstwa państw członkowskich lub Maroka dotyczące utraty lub ograniczenia praw nie mogą być stosowane w odniesieniu do zainteresowanych osób.5. Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, zostaje przedłożony po upływie dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, prawa, które nie zostały utracone lub nie przedawniły się, stają się skuteczne od daty przedłożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosuje się korzystniejsze przepisy ustawodawstwa jednego z państw członkowskich lub Maroka.Artykuł 12Załączniki do niniejszej decyzji1. Załączniki do niniejszej decyzji stanowią jej integralną część.2. Na wniosek Maroka załączniki mogą zostać zmienione decyzją Rady Stowarzyszenia.Artykuł 13Wejście w życieNiniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w …W imieniu Rady StowarzyszeniaPrzewodniczący[1] Dz.U. L 70 z 18.3.2000, s. 2.[2] Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 1.[3] Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.[4] Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IWYKAZ MAROKAŃSKICH SPECJALNYCH ŚWIADCZEŃ PIENIĘŻNYCH O CHARAKTERZE NIESKŁADKOWYM…--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IISZCZEGÓLNE PRZEPISY DOTYCZĄCE STOSOWANIA USTAWODAWSTWA MAROKA…--------------------------------------------------


				|

		52012PC0766

			Wniosek DECYZJA RADY w sprawie upoważnienia Królestwa Niderlandów do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej /* COM/2012/0766 final - 2012/0355 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Podstawa i cele wniosku
Zgodnie z art. 395 ust. 1 dyrektywy Rady
2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
wartości dodanej (zwanej dalej „dyrektywą VAT”) Rada, stanowiąc jednomyślnie na
wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia
szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów wspomnianej dyrektywy
w celu upraszczania procedur poboru podatku lub zapobiegania niektórym rodzajom
uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania.
Pismem zarejestrowanym przez Komisję dnia 12
lipca 2012 r. oraz 4 października 2012 r. Królestwo Niderlandów (zwane dalej
„Niderlandami”) zwróciło się o upoważnienie do wprowadzenia środka stanowiącego
odstępstwo od przepisów art. 193 dyrektywy VAT. Zgodnie z art. 395 ust. 2
dyrektywy VAT, pismem z dnia 17 października 2012 r. Komisja poinformowała
pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Niderlandy. W piśmie z
dnia 19 października 2012 r. Komisja zawiadomiła Niderlandy, że posiada
wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia wniosku.
Kontekst ogólny
Zgodnie z ogólną zasadą, na mocy art. 193
dyrektywy VAT osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej na rzecz
organów podatkowych jest podatnik dokonujący dostawy towarów. Celem odstępstwa,
o które wystąpiły Niderlandy, jest przeniesienie tego obowiązku na podatnika
będącego odbiorcą dostaw, ale jedynie przy spełnieniu określonych warunków i
wyłącznie w przypadku określonych towarów, w szczególności telefonów
komórkowych i układów scalonych, konsoli do gier, a także komputerów osobistych
do użytku przenośnego.
Według władz niderlandzkich szereg
przedsiębiorstw w tych sektorach handlu dokonuje oszustwa podatkowego w postaci
nieodprowadzania podatku VAT do organów podatkowych po dokonaniu sprzedaży
towarów. Ich klienci, o ile są podatnikami z prawem do odliczenia,
otrzymawszy ważną fakturę, zachowują jednak prawo do odliczenia podatku. W
ekstremalnych formach uchylania się od opodatkowania te same towary dostarczane
są kilkakrotnie bez zapłaty VAT na rzecz organów podatkowych, na zasadzie tzw.
„oszustwa karuzelowego”. W drodze odstępstwa obowiązek zapłaty VAT spoczywałby
na osobie, której dostarczono towary, co zlikwidowałoby możliwość uchylania się
w ten sposób od podatku.
Wniosek o upoważnienie do wprowadzenia
odstępstwa w odniesieniu do części dotyczącej telefonów komórkowych i układów
scalonych, jest bardzo podobny do wniosku, który był podstawą do przyznania
odstępstwa Austrii, Niemcom, Włochom i Zjednoczonemu Królestwu decyzją
wykonawczą Rady 2010/710/UE z dnia 22 listopada 2010 r. Na podstawie kontroli
przeprowadzonych przez niderlandzką Służbę ds. Informacji i Postępowania
Podatkowego (Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (FIOD)) Niderlandy
zwróciły również uwagę na przeniesienie zjawiska oszustw na konsole do gier,
laptopy i tablety, stąd Niderlandy zwróciły się o uwzględnienie tych towarów w
upoważnieniu do odstępstwa. Wystarczająco wysoka kwota progowa w wysokości 10
000 EUR powinna wykluczyć przeniesienie zjawiska oszustw do handlu
detalicznego.
Jednocześnie Niderlandy przyznają jednak, że
pojedyncze odstępstwa, o coraz większym zakresie, nie mogą stanowić
zadowalającej długoterminowej odpowiedzi na obejmujące całą UE zjawisko
oszustw. Dlatego też Niderlandy przyjęły, że odstępstwo to miałoby zastosowanie
tylko przez krótki okres, a termin jego obowiązywania byłby zbieżny z terminem
wspominanego powyżej odstępstwa, a mianowicie do dnia 31 grudnia 2013 r., tak
aby umożliwić przyjęcie alternatywnej i bardziej zharmonizowanej strategii
politycznej dotyczącej oszustw związanych z podatkiem VAT w przyszłości.
W tym kontekście należy wspomnieć o wniosku
Komisji (COM(2009) 511) dotyczącym zmiany dyrektywy VAT w celu umożliwienia
wszystkim zainteresowanym państwom członkowskim stosowanie ukierunkowanego
mechanizmu odwrotnego obciążenia w związku z określonymi podatnymi na oszustwa
towarami i usługami bez konieczności występowania o odstępstwo. Wniosek ten
został częściowo uwzględniony w przyjętej dyrektywie Rady 2010/23/UE z dnia 16
marca 2010 r., która zezwala jednak na odwrotne obciążenie tylko w odniesieniu
do przydziałów emisji gazów cieplarnianych. W oświadczeniu zamieszczonym w
protokole Rada zobowiązała się do kontynuowania dyskusji na temat pozostałych
części wspomnianego wniosku.
Komisja jest zdania, że jedynym środkiem,
który może być skuteczny na poziomie UE w tym obszarze, jest przyjęcie tego
wniosku, natomiast podejście oparte na indywidualnych odstępstwach, które mogą
mieć znaczący wpływ na pozostałe państwa członkowskie, ma charakter
fragmentaryczny. W związku z powyższym Komisja wzywa Radę do szybkiego
zakończenia tych negocjacji.
Tym sposobem i w połączeniu z mechanizmem
szybkiego reagowania (proponowanym we wniosku COM(2012) 428) możliwe byłoby
zwalczenie oszustw karuzelowych w przypadku podatku VAT w perspektywie krótko-
i długoterminowej.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Nie dotyczy.
Ocena skutków
Wniosek dotyczący decyzji ma na celu
zwalczanie zjawiska uchylania się od zapłaty VAT, więc jego potencjalne skutki
dla dochodów z VAT są pozytywne.
Przedmiotowe środki będą jednak miały wpływ na
przedsiębiorstwa, ponieważ przyjęte ustalenia będą odbiegać od mających
zastosowanie do normalnych dostaw towarów. Skomplikuje to rachunkowość
przedsiębiorstw, które nie zajmują się wyłącznie towarami objętymi zakresem
odstępstwa. Planowane mechanizmy kontroli oznaczają również nałożenie
dodatkowych obowiązków na odnośną branżę. Jest zatem bezsprzeczne, że
przedmiotowe odstępstwo nie odpowiada wymogom uproszczenia, o którym mowa w
art. 395, a jedynie mieści się w zakresie przedmiotowym przeciwdziałania
uchylaniu się od opodatkowania.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Krótki opis proponowanych działań
Upoważnienie Niderlandów do wprowadzenia
środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy VAT w odniesieniu do
stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do krajowych dostaw niektórych
towarów.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma negatywnego wpływu na budżet
UE.
5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE
Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia.
2012/0355 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie upoważnienia Królestwa Niderlandów
do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy
2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2006/112/WE Rady z
dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
dodanej[1],
w szczególności jej art. 395 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)       W pismach zarejestrowanych
przez Komisję dnia 12 lipca 2012 r. i dnia 4 października 2012 r. Niderlandy
zwróciły się z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia specjalnego środka
stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE, w odniesieniu do
podatnika zobowiązanego do zapłaty podatku od wartości dodanej (VAT).
(2)       Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy
2006/112/WE, pismem z dnia 17 października 2012 r. Komisja poinformowała
pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Niderlandy. Pismem z
dnia 19 października 2012 r. Komisja zawiadomiła Niderlandy, że posiada
wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku.
(3)       Artykuł 193 dyrektywy
2006/112/WE stanowi, że podatnik dokonujący dostawy towarów lub świadczenia
usług obowiązany jest, co do zasady, do zapłaty VAT organom podatkowym. Celem
odstępstwa, o które wystąpiły władze niderlandzkie, jest zobowiązanie w
określonych okolicznościach odbiorcy dostawy niektórych towarów do zapłaty
podatku VAT w odniesieniu do określonych towarów, w szczególności telefonów
komórkowych, układów scalonych, konsoli do gier i komputerów osobistych do użytku
przenośnego.
(4)       Według władz niderlandzkich
szereg przedsiębiorców działających w tych sektorach popełnia oszustwa,
sprzedając te towary bez uiszczania podatku VAT na rzecz organów podatkowych.
Ich klienci, będący w posiadaniu ważnej faktury, są jednak uprawnieni do
odliczenia podatku. W najbardziej wyrafinowanej formie tego oszustwa, w ramach
tzw. oszustwa karuzelowego, towary są dostarczane wielokrotnie bez zapłaty
podatku VAT. W tym kontekście niderlandzkie służby dochodzeniowe zwróciły uwagę
na przeniesienie zjawiska oszustw z telefonów komórkowych i układów scalonych
na konsole do gier i komputery osobiste do użytku przenośnego. Poprzez
wskazanie w powyższych przypadkach osoby, której dostarczane są towary, jako
osoby zobowiązanej do zapłaty VAT, odstępstwo wyeliminowałoby możliwość
stosowania omawianej formy uchylania się od opodatkowania.
(5)       W celu zapewnienia
skutecznego funkcjonowania odstępstwa i przeciwdziałania przeniesieniu praktyki
uchylania się od opodatkowania do sprzedaży detalicznej lub na inne produkty
Niderlandy wprowadzą odpowiednie obowiązki w zakresie kontroli i
sprawozdawczości. Ponadto minimalny próg powinien zmniejszyć ryzyko
przeniesienia oszustw do handlu detalicznego.
(6)       Upoważnienie jest ważne tylko
przez bardzo krótki czas, ponieważ pozostają nierozstrzygnięte kwestie
dotyczące w szczególności ewentualnego wpływu mechanizmu odwrotnego obciążenia
na funkcjonowanie systemu VAT w państwach członkowskich, które go stosują, lub
w innych państwach członkowskich. Termin zakończenia obowiązywania tego
odstępstwa zbiega się z końcem podobnych odstępstw przyznanych w odniesieniu do
telefonów komórkowych i układów scalonych, tak aby umożliwić opracowanie
bardziej kompleksowej i lepiej zharmonizowanej polityki zwalczania nadużyć
finansowych w przyszłości.
(7)       Odstępstwo nie będzie miało
negatywnego wpływu na zasoby własne Unii z tytułu podatku VAT,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 193 dyrektywy
2006/112/WE upoważnia się Niderlandy do wyznaczenia jako osoby zobowiązanej do
zapłaty podatku podatnika, któremu dostarczane są niżej wymienione towary:
a).......... telefony komórkowe, tj. urządzenia
wyprodukowane lub przystosowane do użytku w połączeniu z licencjonowaną siecią
oraz wykorzystujące określone częstotliwości, niezależnie od tego, czy mogą
mieć one inne zastosowania;
b).......... układy scalone, takie jak
mikroprocesory i jednostki centralne, przed ich zainstalowaniem w wyrobach
przeznaczonych dla użytkownika końcowego;
c).......... konsole do gier, które ze względu
na swoje cechy obiektywne i podstawowe funkcje są przeznaczone do gier wideo i
innych gier komputerowych, niezależnie od tego, czy mogą mieć one inne
zastosowania;
d).......... laptopy i tablety.
Odstępstwo ma zastosowanie w odniesieniu do
dostaw towarów, których podstawa opodatkowania wynosi co najmniej
10 000 EUR.
Artykuł 2
Odstępstwo przewidziane w art. 1 obowiązuje
pod warunkiem nałożenia przez Niderlandy odpowiednich i skutecznych obowiązków
w zakresie kontroli i sprawozdawczości na podatników dostarczających towary, do
których zgodnie z niniejszą decyzją zastosowanie ma procedura odwrotnego
obciążenia.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem
jej notyfikacji.
Niniejsza decyzja traci moc w dniu wejścia w
życie przepisów unijnych zezwalających wszystkim państwom członkowskim na
przyjęcie tego rodzaju środków stanowiących odstępstwo od art. 193 dyrektywy
2006/112/WE, ale nie później niż w dniu 31 grudnia 2013 r.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa
Niderlandów.
Sporządzono w Brukseli dnia …
r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.


Ważna informacja prawna

|

52004PC0854

Wniosek dotyczący decyzji Rady zmieniającej decyzję 2000/256/WE zezwalającą Królestwu Niderlandów na stosowanie środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych  /* COM/2004/0854 końcowy */

	Bruksela, dnia 06.01.2005COM(2004) 854 końcowyWniosek dotyczącyDECYZJI RADYzmieniającej decyzję 2000/256/WE zezwalającą Królestwu Niderlandów na stosowanie środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych(PRZEDSTAWIONA PRZEZ KOMISJę)UZASADNIENIEZgodnie z art. 27 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku[1], Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może zezwolić każdemu z Państw Członkowskich na wprowadzenie lub rozszerzenie zastosowania specjalnych środków stanowiących odstępstwo od stosowania przepisów omawianej dyrektywy, w celu uproszczenia procedury poboru podatków lub zapobieżenia niektórym rodzajom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania.Z zasady takie zezwolenia wydawane są tymczasowo, co umożliwia po kilku latach dokonanie oceny, czy specjalne środki są właściwe i skuteczne.Decyzją Rady 2000/256/WE[2] zezwolono Królestwu Niderlandów, w drodze odstępstwa od art. 11 sekcja A pkt 1 lit. a), na włączenie do podlegającej opodatkowaniu kwoty dostaw towarów lub usług wartości złota użytego przez dostawcę i dostarczonego przez odbiorcę w przypadku, gdy dostawa złota do odbiorcy była zwolniona z podatku zgodnie z przepisami dyrektywy 98/80/WE[3].Omawiane odstępstwo pozwoliło Niderlandom przeciwdziałać obniżaniu kwoty podlegającej opodatkowaniu w odniesieniu do niektórych transakcji w sektorze jubilerskim w przypadku, kiedy klient dostarcza jubilerowi złoto pozyskane „do celów inwestycyjnych” i w związku z tym zwolnione z VAT, a które jubiler wykorzysta dla dostarczenia towaru (np. diamentu oprawionego złotem) lub usługi (np. stopienie złota na pierścionek).W piśmie zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji dnia 8 września 2004 r. rząd Niderlandów wystąpił o rozszerzenie stosowania decyzji 2000/256/WE zezwalającej Niderlandom na stosowanie specjalnych środków podatkowych w odniesieniu do podlegającej opodatkowaniu kwoty niektórych dostaw towarów i usług obejmujących obróbkę złota.Zgodnie z art. 27 ust. 2 szóstej dyrektywy, dnia 22 listopada 2004 r. Komisja poinformowała listownie inne Państwa Członkowskie o wniosku złożonym przez Królestwo Niderlandów, a w piśmie z dnia 24 listopada 2004 r. zawiadomiła Królestwo Niderlandów, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia wniosku.Komisja przyznaje, że to odstępstwo przeciwdziała nadużyciom w systemie poboru podatku VAT. Zauważa również, że dwom innym Państwom Członkowskim przyznano podobne odstępstwa. Komisja zaczęła już pracować nad uregulowaniem odstępstw, o których mowa w art. 27 i te odstępstwa mogą zostać włączone do tego działania. Z tego powodu przedłużenie obowiązywania odstępstwa będącego przedmiotem wniosku powinno zostać przyznane do momentu wejścia w życie dyrektywy regulującej odstępstwa, o których mowa w art. 27, a które w chwili obecnej przeciwdziałają tego rodzaju sposobom unikania płacenia podatku VAT w związku ze zwolnieniem z podatku złota inwestycyjnego, ale nie później niż do dnia 31 grudnia 2009 r.Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYzmieniającej decyzję 2000/256/WE zezwalającą Królestwu Niderlandów na stosowanie środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku[4], w szczególności jej art. 27 ust.1,uwzględniając wniosek Komisji[5],a także mając na uwadze, co następuje:Decyzją 2000/256/WE[6] Rada zezwoliła Królestwu Niderlandów, w drodze odstępstwa od art. 11 sekcja A pkt 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG, na włączenie do podlegającej opodatkowaniu kwoty dostaw towarów lub usług wartości złota użytego przez dostawcę i dostarczonego przez odbiorcę w przypadku, gdy dostawa złota do odbiorcy była zwolniona z podatku zgodnie z art. 26b dyrektywy 77/388/EWG.Celem tego odstępstwa było uniknięcie nadużywania zwolnienia z podatku złota inwestycyjnego i tym samym zapobieżenie niektórym rodzajom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania.W piśmie zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji dnia 8 września 2004 r., rząd Niderlandów wystąpił o przedłużenie terminu obowiązywania decyzji 2000/256/WE, który upływa dnia 31 grudnia 2004 r.Zgodnie z art. 27 ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG, pismem z dnia 22 listopada 2004 r. Komisja poinformowała inne Państwa Członkowskie o wniosku złożonym przez Królestwo Niderlandów. W piśmie z dnia 24 listopada 2004 r. Komisja zawiadomiła Królestwo Niderlandów, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia wniosku.Według władz Niderlandów odstępstwo, na które zezwala decyzja 2000/256/WE jest skuteczne w osiąganiu opisanych powyżej celów.Odstępstwa na mocy art. 27 dyrektywy 77/388/EWG przeciwdziałające unikaniu płacenia podatku VAT w związku ze zwolnieniem z podatku złota inwestycyjnego, mogą zostać włączone do przyszłego wniosku dotyczącego dyrektywy regulującej niektóre z odstępstw na mocy tego artykułu.W związku z powyższym konieczne jest przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa udzielonego na mocy decyzji 2000/256/WE do momentu wejścia w życie dyrektywy regulującej odstępstwa na mocy art. 27 dyrektywy 77/388/EWG, które obejmują unikanie płacenia podatku VAT w związku ze zwolnieniem z podatku złota inwestycyjnego, bądź do dnia 31 grudnia 2009 r., w zależności od tego, który z tych terminów będzie krótszy.Odstępstwo nie będzie miało negatywnego wpływu na zasoby własne Wspólnoty pochodzące z podatku VAT.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Artykuł 2 decyzji 2000/256/WE otrzymuje brzmienie:„Artykuł 2Zezwolenie udzielone na mocy art. 1 wygasa z dniem wejścia w życie dyrektywy regulującej odstępstwa na mocy art. 27 dyrektywy 77/388/EWG, które przeciwdziałają unikaniu płacenia podatku VAT w związku ze zwolnieniem z podatku złota inwestycyjnego, bądź do dnia 31 grudnia 2009 r., w zależności od tego, który z tych terminów będzie krótszy.”Artykuł 2Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/66/WE (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 35).[2] Dz. U. L 79 z 30.3.2000, str. 36.[3] Dz. U. L 281 z 17.10.1998, str. 31.[4] Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/66/WE (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 35).[5] Dz.U. C […] z […], str. […].[6] Dz.U. L 79 z 30.3.2000, str. 36.