               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 4.6.2019
            COM(2019) 246 final
            2019/0121(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii na Zgromadzeniu Ogólnym OIV w dniu 19 lipca 2019 r. w związku z planowanym przyjęciem rezolucji OIV, które mogą wywoływać skutki prawne w przepisach Unii.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Szczególny status UE w OIV

               Obecnie członkami OIV jest 47 państw, z których 20 to państwa członkowskie Unii. Unia Europejska nie jest członkiem OIV. Jednak od dnia 20 października 2017 r. OIV przyznała Unii szczególny status przewidziany w art. 4 regulaminu wewnętrznego OIV, umożliwiając jej udział w pracach komisji, podkomisji i grup ekspertów oraz uczestniczenie w posiedzeniach Zgromadzenia Ogólnego i Komitetu Wykonawczego.

               2.2.OIV

               Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV) jest międzyrządową organizacją naukowo-techniczną działającą w sektorze winorośli, wina, napojów winopochodnych, winogron stołowych, suszonych winogron i innych produktów sektora wina. Cele tej organizacji to: (i) wskazywanie środków pozwalających na uwzględnianie problemów producentów, konsumentów i innych podmiotów sektora winorośli i wina, (ii) wspieranie innych międzynarodowych organizacji zaangażowanych w działania normalizacyjne oraz (iii) przyczynianie się do ujednolicenia istniejących praktyk i norm na poziomie międzynarodowym.

               2.3.Planowany akt OIV

               Następne Zgromadzenie Ogólne OIV odbędzie się w Szwajcarii w dniu 19 lipca 2019 r. W tym kontekście i na podstawie dyskusji prowadzonych podczas spotkań grupy ekspertów, które odbyły się w marcu i kwietniu 2019 r. w Paryżu, można spodziewać się, że w porządku obrad Zgromadzenia Ogólnego znajdzie się przyjęcie następujących rezolucji, powodujących skutki prawne w przepisach Unii:

               –projekt rezolucji OENO-MICRO 16-594A ustanawiającej nową praktykę enologiczną i projekt rezolucji OENO-MICRO 17-611 w sprawie aktualizacji celów istniejącej praktyki enologicznej; Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
                  1
                oraz art. 9 rozporządzenia (WE) nr 606/2009
                  2
                przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii;

               –projekty rezolucji OENO-TECHNO 15-586, 17-612, 17-613 w sprawie aktualizacji zastosowań i celów odpowiednich praktyk enologicznych, projekt rezolucji OENO-TECHNO 18-633 dodającej stosowanie nowej substancji do przeprowadzania istniejącej praktyki enologicznej i projekt rezolucji OENO-TECHNO 17-616 ustanawiającej nową praktykę enologiczną dla produkcji wina. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii;

               –projekty rezolucji OENO-SPECIF 17-617, 18-646 i 18-650 w sprawie aktualizacji monografii określających wymogi dotyczące czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz art. 9 rozporządzenia (WE) nr 606/2009 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii;

               –projekty rezolucji OENO-SCMA 16-596, 17-619, 17-621 i projekty rezolucji 17-622 ustanawiające nowe metody analizy, OENO-SCMA 18-638 ustanawiająca nową metodę analizy i wyznaczająca nowy limit w odniesieniu do obecności ołowiu w winie. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 80 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

                  Podobnie jak w przeszłości można oczekiwać, że porządek obrad posiedzenia Zgromadzenia Ogólnego OIV będzie jeszcze ulegać zmianom oraz że do porządku obrad zostaną dodane kolejne rezolucje powodujące skutki prawne w przepisach Unii. W celu zapewnienia skuteczności prac Zgromadzenia Ogólnego, z poszanowaniem postanowień Traktatów, Komisja w odpowiednim czasie uzupełni lub zmieni niniejszy wniosek, aby umożliwić Radzie przyjęcie stanowiska również w odniesieniu do tych rezolucji.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Projekty rezolucji, które zostaną poddane pod głosowanie następnego Zgromadzenia Ogólnego OIV, zostały szczegółowo omówione przez ekspertów naukowych i technicznych z sektora wina. Przyczyniają się one do międzynarodowej harmonizacji norm dotyczących wina oraz ustanowią ramy, które zapewnią uczciwą konkurencję w handlu produktami sektora wina. Z tego powodu należy je poprzeć.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Art. 218 ust. 9 TFUE ma zastosowanie niezależnie od tego, czy Unia jest członkiem organu czy też stroną danej umowy
                  3
               .

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  4
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV) jest międzyrządową organizacją naukowo-techniczną działającą w sektorze winorośli, wina, napojów winopochodnych, winogron stołowych, suszonych winogron i innych produktów sektora wina. Obecnie członkami OIV jest 46 państw, z których 20 to państwa członkowskie Unii. Unia Europejska nie jest członkiem OIV. Jednak od dnia 20 października 2017 r. OIV przyznała Unii szczególny status przewidziany w art. 4 regulaminu wewnętrznego OIV, umożliwiając jej udział w pracach komisji, podkomisji i grup ekspertów oraz uczestniczenie w posiedzeniach Zgromadzenia Ogólnego i Komitetu Wykonawczego.

               Na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 niektóre rezolucje przyjęte i opublikowane przez OIV spowodują skutki prawne w przepisach Unii. Stanowisko Unii wobec tych rezolucji dotyczące spraw, które leżą w jej kompetencjach, powinno być zatem przyjmowane przez Radę i zajmowane na posiedzeniach OIV przez działające wspólnie w interesie Unii państwa członkowskie, które są członkami OIV.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie charakter pomocniczy, decyzja przyjęta na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, mianowicie tę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Głównym celem planowanych projektów rezolucji jest harmonizacja norm dotyczących wina, a tym samym wdrożenie wspólnej polityki rolnej. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 43 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 43 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Nie dotyczy

               2019/0121 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Podczas następnego Zgromadzenia Ogólnego w dniu 19 lipca 2019 r. Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV) przeanalizuje i prawdopodobnie przyjmie rezolucje, które będą miały wpływ na przepisy Unii. Unia nie jest członkiem OIV. Jednak w dniu 20 października 2017 r. OIV przyznała Unii szczególny status przewidziany w art. 4 regulaminu wewnętrznego OIV.

               (2)Członkami OIV jest 20 państw członkowskich. Te państwa członkowskie mają możliwość proponowania poprawek do projektów rezolucji OIV i zostaną zaproszone do przyjęcia niektórych projektów rezolucji OIV podczas następnego Zgromadzenia Ogólnego OIV w dniu 19 lipca 2019 r.

               (3)Stanowisko Unii wobec tych rezolucji dotyczące spraw, które leżą w jej kompetencjach, powinno być zatem przyjmowane przez Radę i zajmowane na posiedzeniach OIV przez działające wspólnie w interesie Unii państwa członkowskie, które są członkami OIV.

               (4)Na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013
                  5
                oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009
                  6
                niektóre rezolucje przyjęte i opublikowane przez OIV mają wpływ na przepisy Unii.

               (5)Art. 80 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że przy zatwierdzaniu praktyk enologicznych Komisja uwzględnia praktyki enologiczne i metody analizy zalecane i opublikowane przez OIV.

               (6)Art. 80 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że przy ustanawianiu metod analizy do celów określania składu produktów sektora wina Komisja przyjmuję za podstawę wszelkie odpowiednie metody zalecane i opublikowane przez OIV, chyba że byłyby one nieskuteczne lub niewłaściwe w kontekście celu, do którego dąży Unia.

               (7)Art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że produkty sektora wina przywożone do Unii produkowane są zgodnie z praktykami enologicznymi dozwolonymi przez Unię na podstawie tego rozporządzenia lub – przed uzyskaniem pozwolenia – produkowane zgodnie z praktykami enologicznymi zalecanymi i opublikowanymi przez OIV.

               (8)Art. 9 rozporządzenia (WE) nr 606/2009 stanowi, że jeżeli Komisja nie określiła wymogów dotyczących czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych, stosuje się wymogi określone i opublikowane przez OIV.

               (9)Projekt rezolucji OENO-MICRO 16-594A ustanawia nową praktykę enologiczną. Projekt rezolucji OENO-MICRO 17-611 aktualizuje cele istniejącej praktyki enologicznej. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz art. 9 rozporządzenia (WE) nr 606/2009 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

               (10)Projekty rezolucji OENO-TECHNO 15-586, 17-612 i 17-613 uaktualniają zastosowania i cele odpowiednich praktyk enologicznych. Projekt rezolucji OENO-TECHNO 18-633 dodaje stosowanie nowej substancji do przeprowadzania istniejącej praktyki enologicznej. Projekt rezolucji OENO-TECHNO 17-616 ustanawia nową praktykę enologiczną dla produkcji wina. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

               (11)Projekty rezolucji OENO-SPECIF 17-617, 18-646 i 18-650 aktualizują monografie określające wymogi dotyczące czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz art. 9 rozporządzenia (WE) nr 606/2009 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

               (12)Projekty rezolucji OENO-SCMA 16-596, 17-619, 17-621 i 17-622 ustanawiają nowe metody analizy. Projekt rezolucji OENO-SCMA 18-638 ustanawia nową metodę analizy i wyznacza nowy limit w odniesieniu do obecności ołowiu w winie. Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 80 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przedmiotowe rezolucje spowodują skutki prawne w przepisach Unii.

               (13)Wyżej wymienione projekty rezolucji zostały szczegółowo omówione przez ekspertów naukowych i technicznych z sektora wina. Przyczyniają się one do międzynarodowej harmonizacji norm dotyczących wina oraz ustanowią ramy, które zapewnią uczciwą konkurencję w handlu produktami sektora wina. Z tego powodu należy je poprzeć.

               (14)W celu umożliwienia niezbędnej elastyczności podczas negocjacji przed posiedzeniem Zgromadzenia Ogólnego OIV państwa członkowskie będące członkami OIV powinny zostać uprawnione do wyrażenia zgody na zmiany tych rezolucji, pod warunkiem że zmiany te nie dotyczą zasadniczej treści tych rezolucji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na Zgromadzeniu Ogólnym OIV w dniu 19 lipca 2019 r., jest określone w załączniku i wyrażane przez państwa członkowskie będące członkami OIV, działające wspólnie w interesie Unii.

               Artykuł 2

               1.Jeżeli jest prawdopodobne, że stanowisko, o którym mowa w art. 1, może ulec zmianie ze względu na nowe informacje o charakterze naukowym lub technicznym przedstawione przed posiedzeniem OIV lub w czasie jego trwania, państwa członkowskie będące członkami OIV proszą o przełożenie głosowania, które ma odbyć się podczas Zgromadzenia Ogólnego OIV, do czasu uzgodnienia przez Unię stanowiska w oparciu o nowe elementy.

               2.W ramach koordynacji prac, w szczególności na miejscu, i bez kolejnej decyzji Rady ustanawiającej stanowisko Unii, państwa członkowskie będące członkami OIV, działające wspólnie w interesie Unii, mogą wyrażać zgodę na zmiany w projektach rezolucji, o których mowa w załączniku, jeżeli zmiany te nie dotyczą zasadniczej treści przedmiotowych rezolucji.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).

                     (2)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń (Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1).

                     (3)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., C-399/12, Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 64.

                     (4)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (5)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).

                     (6)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń (Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 4.6.2019
            COM(2019) 246 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącegoDECYZJI RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina

               ZAŁĄCZNIK

               Wykaz projektów rezolucji w etapie 7, które zostaną poddane pod głosowanie na Zgromadzeniu Ogólnym OIV w lipcu 2019 r.

                        Odniesienie do rezolucji

                        Etap

                        Tytuł

                        OENO-MICRO 16-594A

                        7

                        Eliminacja mikroorganizmów żyjących w winogronach i moszczach w wyniku nieciągłych procesów wysokociśnieniowych (wysokie ciśnienie hydrostatyczne – HHP)

                        OENO-MICRO 17-611

                        7

                        Odkwaszanie za pomocą bakterii kwasu mlekowego

                        OENO-TECHNO 15-586

                        7

                        Limit karboksymetylocelulozy – aktualizacja

                        OENO-TECHNO 17-612

                        7

                        Aktualizacja praktyki enologicznej dotyczącej dodania taniny w moszczach

                        OENO-TECHNO 17-613

                        7

                        Aktualizacja praktyki enologicznej dotyczącej dodania taniny w winach

                        OENO-TECHNO 17-616

                        7

                        Ekstrakcja związków fenolowych lub aromatycznych w winogronach przy wykorzystaniu ultradźwięków

                        OENO-TECHNO 18-633

                        7

                        Aktualizacja pliku 2.3.2. Aktywatory fermentacji: celuloza spożywcza (od etapu 3)

                        OENO-SPECIF 17-617

                        7

                        Aktualizacja monografii dotyczącej ditlenku krzemu koloidalnego i odnośnych arkuszy międzynarodowego kodeksu praktyk enologicznych

                        OENO-SPECIF 18-646

                        7

                        Aktualizacja pliku E-COEI-1-POTBIS dotyczącego wodorosiarczynu potasu

                        OENO-SPECIF 18-650

                        7

                        Rewizja pliku F-COEI-1-OEUALB albumina jaja – zawartość suchej masy i pH albumin jaj

                        OENO-SCMA 16-596

                        7

                        Zatwierdzenie analizy ftalanów w winie (OIV-OENO 477-2013)

                        OENO-SCMA 17-619

                        7

                        Metoda oznaczania poliasparaginianu potasu z wykorzystaniem wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detektorem fluorescencyjnym

                        OENO-SCMA 17-621

                        7

                        Oznaczanie kwasu octowego w winach za pomocą metody zautomatyzowanej metodą enzymatyczną

                        OENO-SCMA 17-622

                        7

                        Oznaczanie kwasu D-glukonowego w winach i moszczach w zastosowaniu metody enzymatycznej

                        OENO-SCMA 18-638

                        7

                        Aktualizacja limitu ołowiu w winach (od etapu 3)


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 25.7.2019
            COM(2019) 347 final
            2019/0159(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia regulaminu postępowania mediacyjnego, regulaminu postępowania arbitrażowego i kodeksu postępowania arbitrów

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej („Unia”) w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony („umowa”)
                  1
               , w odniesieniu do planowanego przyjęcia regulaminu postępowania mediacyjnego, regulaminu postępowania arbitrażowego i kodeksu postępowania arbitrów.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Przejściowa umowa o partnerstwie gospodarczym UE–Afryka Środkowa

                  Celem umowy jest określenie wstępnych ram dla pełnej regionalnej umowy o partnerstwie gospodarczym zgodnie z umową z Kotonu. W skład strony Środkowoafrykańskiej wchodzi w chwili obecnej Republika Kamerunu. Umowa jest stosowana tymczasowo od dnia 4 sierpnia 2014 r.

               2.2.Komitet UPG

                  Komitet UPG jest wspólnym organem instytucjonalnym umowy. W art. 92 umowy przewidziano, że Komitet UPG jest odpowiedzialny za zarządzanie wszystkimi dziedzinami objętymi tą umową i za realizację wszystkich zadań, o których w niej mowa. Komitet UPG podejmuje decyzje w drodze konsensusu. Funkcjonowanie Komitetu UPG jest opisane w regulaminie wewnętrznym
                     2
                  .

               2.3.Akt planowany przez Komitet UPG

                  Na piątym posiedzeniu w dniu [data] r. Komitet UPG ma przyjąć decyzję dotyczącą procedur rozstrzygania sporów („planowany akt”).

                  Art. 80 ust. 1 umowy przewiduje, że „procedury rozstrzygania sporów dotyczących rozdziału 3 regulowane są przez Regulamin i kodeks postępowania, które zostaną przyjęte przez Komitet UPG. ”

                  Art. 88 umowy przewiduje, że „Komitet UPG może zdecydować o wprowadzeniu zmian do niniejszego tytułu i jego załączników.”

                  Celem planowanego aktu jest ustanowienie zasad i procedur realizacji działań przewidzianych w tytule VI umowy w celu zapobiegania sporom, które mogą powstać między stronami, i ich rozstrzygania. Przyjęcie tych zasad jest zasadniczym elementem nadającym charakter operacyjny postanowieniom umowy dotyczącym zapobiegania sporom i ich rozstrzygania.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

                  W niniejszym wniosku dotyczącym decyzji Rady określono stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia regulaminu postępowania mediacyjnego, regulaminu postępowania arbitrażowego i kodeksu postępowania arbitrów.

                  Strony umowy uzgodniły niniejszy projekt decyzji, parafowały go na czwartym posiedzeniu Komitetu UPG w dniach 18 i 19 lutego 2019 r. i, z zastrzeżeniem procedur decyzyjnych w Unii Europejskiej, powinny go przyjąć na następnym posiedzeniu Komitetu UPG, które ma odbyć się pod koniec 2019 r.

                  Niniejsza decyzja jest konieczna do nadania skuteczności postanowieniom umowy zawartym w tytule VI dotyczącym zapobiegania sporom i ich rozstrzygania, a tym samym dla zapewnienia prawidłowego stosowania umowy.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

                  Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

                  Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                     3
                  .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

                  Komitet UPG jest organem ustanowionym na mocy umowy, tj. w tym przypadku Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony.

                  Akt, który Komitet UPG ma przyjąć, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 80 i 88 umowy.

                  Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

                  W związku z tym proceduralną podstawą prawną decyzji, której dotyczy wniosek, jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

                  Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na mocy art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

                  Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się w szczególności do wspólnej polityki handlowej. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2019/0159 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia regulaminu postępowania mediacyjnego, regulaminu postępowania arbitrażowego i kodeksu postępowania arbitrów

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając Przejściową umowę o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony („umowa”)
                  4
               ,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa została zawarta w imieniu Unii Europejskiej („Unia”) decyzją 2009/152/WE
                  5
                i jest tymczasowo stosowana od dnia 4 sierpnia 2014 r.

               (2)Zgodnie z art. 80 ust. 1 umowy Komitet UPG ustala regulamin i kodeks postępowania.

               (3)Zgodnie z art. 88 umowy Komitet UPG może zdecydować o wprowadzeniu zmian do tytułu VI umowy i jego załączników.

               (4)Komitet UPG na dorocznym posiedzeniu w dniu [data] r. ma przyjąć decyzję ustanawiającą regulamin postępowania mediacyjnego i arbitrażowego oraz kodeks postępowania arbitrów.

               (5)Należy określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu UPG, ponieważ planowana decyzja będzie wiążąca dla Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu UPG, opiera się na projekcie decyzji Komitetu UPG dotyczącej regulaminów i kodeksu postępowania, który załączony jest do niniejszej decyzji.

               Niniejsza decyzja jest skierowana do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 57 z 28.2.2009, s. 2.

                     (2)

                        Dz.U. L 17 z 21.1.2017, s. 46.

                     (3)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (4)

                        Dz.U. L 57 z 28.2.2009, s. 2.

                     (5)

                        Dz.U. L 57 z 28.2.2009, s. 1.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 25.7.2019
            COM(2019) 347 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia regulaminu postępowania mediacyjnego, regulaminu postępowania arbitrażowego i kodeksu postępowania arbitrów

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA nr x./2019 KOMITETU UPG
                  ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym
                  między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony,
                  a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony

               z dnia xx/2019 r.

               w sprawie przyjęcia regulaminu postępowania mediacyjnego, regulaminu postępowania arbitrażowego i kodeksu postępowania arbitrów

               KOMITET UPG,

               uwzględniając Przejściową umowę o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (zwaną dalej „umową”), podpisaną w Brukseli w dniu 15 stycznia 2009 r. i tymczasowo stosowaną od dnia 4 sierpnia 2014 r., w szczególności jej art. 80 ust. 1 i art. 88,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z umową i niniejszą decyzją w skład strony Środkowoafrykańskiej wchodzi Republika Kamerunu.

               (2)Art. 80 ust. 1 umowy przewiduje, że procedury rozstrzygania sporów i kodeks postępowania arbitrów przewidziane w rozdziale 3 (Procedury rozstrzygania sporów) tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) zostaną przyjęte przez Komitet UPG.

               (3)Art. 88 umowy przewiduje, że Komitet UPG może zdecydować o wprowadzeniu zmian do tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) i jego załączników,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Ustanawia się jako załącznik IV do umowy regulamin postępowania mediacyjnego w brzmieniu podanym w załączniku I do niniejszej decyzji.

               Ustanawia się jako załącznik V do umowy regulamin postępowania arbitrażowego w brzmieniu podanym w załączniku II do niniejszej decyzji.

               Ustanawia się jako załącznik VI do umowy kodeks postępowania arbitrów w brzmieniu podanym w załączniku III do niniejszej decyzji.

               Wymienione regulaminy i kodeks postępowania zostają ustanowione z zastrzeżeniem postanowień szczególnych zawartych w umowie i postanowień szczególnych, które mogą zostać przyjęte przez Komitet UPG.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej podpisania.

               Sporządzono w xxx, dnia xxx r.

                        W imieniu Republiki Kamerunu

                        W imieniu Unii Europejskiej

                        Alamine Ousmane MEY

                        Cecilia MALMSTRÖM

               ZAŁĄCZNIK I

               REGULAMIN POSTĘPOWANIA MEDIACYJNEGO

               Artykuł 1

               Zakres stosowania

               1.Postanowienia niniejszego regulaminu uzupełniają i wyjaśniają postanowienia Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w szczególności postanowienia art. 69 dotyczącego mediacji.

               2.Określone poniżej zasady mają umożliwić Stronom rozstrzyganie sporów, jakie mogą powstać między nimi, za pomocą wspólnie uzgodnionego rozwiązania przyjętego w drodze kompleksowej i szybkiej procedury mediacji.

               3.W rozumieniu niniejszego regulaminu mediacja oznacza każdy proces, niezależnie od nadanej mu nazwy, w którym strony zwracają się do mediatora z prośbą, by pomógł im w ugodowym rozstrzygnięciu sporu.

               Artykuł 2

               Rozpoczęcie postępowania

               1.Jedna ze Stron może w każdym momencie zwrócić się na piśmie o wszczęcie postępowania mediacyjnego między Stronami. Wniosek musi być wystarczająco szczegółowy, by jasno przedstawić zastrzeżenia Strony skarżącej. Ponadto we wniosku należy:

               a)określić konkretny środek, którego dotyczą zastrzeżenia;

               b)przedstawić zestawienie domniemanych negatywnych skutków, które według Strony skarżącej taki środek powoduje lub będzie powodował w odniesieniu do handlu między Stronami;

               c)wyjaśnić, w jaki sposób według Strony skarżącej przedstawione skutki są związane z danym środkiem.

               2.Postępowanie mediacyjne można wszcząć wyłącznie za obopólnym porozumieniem Stron. Jeśli jedna ze Stron zwraca się o mediację zgodnie z ust. 1, druga Strona rozważy taki wniosek i udzieli odpowiedzi na piśmie w ciągu 5 dni od otrzymania wniosku. Jeśli odpowiedź nie zostanie udzielona, wniosek uznaje się za odrzucony.

               Artykuł 3

               Wybór mediatora

               1.Strony wybierają mediatora za porozumieniem Stron z chwilą rozpoczęcia postępowania mediacyjnego i nie później niż w ciągu 15 dni po otrzymaniu odpowiedzi na wniosek o mediację.

               2.Mediator nie może być obywatelem żadnej ze Stron, chyba że Strony uzgodnią inaczej.

               3.Mediator potwierdza w pisemnym oświadczeniu swoją niezależność i bezstronność oraz informuje, czy będzie mógł prowadzić postępowanie mediacyjne.

               4.Mediator przestrzega postanowień kodeksu postępowania arbitrów z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

               Artykuł 4

               Przebieg postępowania mediacyjnego

               1.Mediator w bezstronny i przejrzysty sposób pomaga Stronom w osiągnięciu jasności w odniesieniu do środka i jego możliwych skutków dla handlu oraz w opracowaniu wspólnie uzgodnionego rozwiązania.

               2.Mediator może podjąć decyzję w sprawie najwłaściwszego sposobu osiągnięcia jasności w odniesieniu do środka i jego możliwych skutków dla handlu. Mediator może w szczególności organizować spotkania między Stronami, konsultować się ze Stronami wspólnie lub indywidualnie, zwrócić się o pomoc do odpowiednich ekspertów i zainteresowanych stron lub konsultować się z nimi oraz zapewnić wszelkie dodatkowe wsparcie, o które wystąpią Strony. Zanim jednak mediator zwróci się o pomoc do odpowiednich ekspertów i zainteresowanych stron lub skonsultuje się z nimi, przeprowadzi konsultacje ze Stronami. Jeżeli mediator pragnie odbyć spotkanie lub rozmowę osobno z jedną ze Stron lub ich doradcą, informuje o tym drugą Stronę z odpowiednim wyprzedzeniem lub możliwie jak najszybciej po spotkaniu lub jednostronnej komunikacji ze Stroną.

               3.Mediator może zaoferować doradztwo i zaproponować rozwiązanie do rozważenia przez Strony, które mogą zaakceptować lub odrzucić proponowane rozwiązanie, a nawet porozumieć się co do innego rozwiązania. Mediator nie doradza jednak w żaden sposób ani nie przedstawia uwag w sprawie zgodności przedmiotowego środka z Umową.

               4.Procedurę przeprowadza się na terytorium Strony, do której skierowany był wniosek, lub w innym miejscu wspólnie uzgodnionym przez Strony lub w każdy inny sposób.

               5.Strony dokładają starań, by osiągnąć wspólnie uzgodnione rozwiązanie w ciągu 60 dni od daty wyznaczenia mediatora. W oczekiwaniu na ostateczne porozumienie Strony mogą rozważyć potencjalne rozwiązania tymczasowe, zwłaszcza w sytuacji, gdy środek dotyczy łatwo psujących się towarów.

               6.Rozwiązanie może zostać przyjęte w drodze decyzji Komitetu UPG. Wspólnie uzgodnione rozwiązania są udostępniane publicznie, chyba że Strony zdecydują inaczej. Wersja dostępna publicznie nie może jednak zawierać żadnych informacji uznanych za poufne przez jedną ze Stron.

               7.Na wniosek Stron mediator przedstawia im w formie pisemnej projekt sprawozdania merytorycznego, zawierający krótki opis środka stanowiącego przedmiot postępowania oraz wszelkich wspólnie uzgodnionych rozwiązań stanowiących ostateczny rezultat tego postępowania, w tym potencjalnych rozwiązań tymczasowych. Mediator daje Stronom 15 dni na przedstawienie uwag do projektu sprawozdania. Po rozpatrzeniu uwag przedstawionych przez Strony w wyznaczonym terminie mediator przekazuje Stronom w ciągu 15 dni w formie pisemnej ostateczne sprawozdanie merytoryczne. Sprawozdanie merytoryczne nie może zawierać żadnej interpretacji postanowień Umowy.

               Artykuł 5

               Zakończenie postępowania mediacyjnego

               Postępowanie zostaje zakończone:

               a)poprzez przyjęcie przez Strony wspólnie uzgodnionego rozwiązania, w dniu jego przyjęcia;

               b)poprzez wydanie przez mediatora po konsultacji ze Stronami pisemnego oświadczenia stwierdzającego, że dalsze próby mediacji byłyby bezskuteczne, w dniu wydania takiego oświadczenia;

               c)poprzez wydanie przez jedną ze Stron pisemnego oświadczenia po przeanalizowaniu wspólnie uzgodnionych rozwiązań w ramach postępowania mediacyjnego oraz po rozważeniu wszelkich rad i rozwiązań zaproponowanych przez mediatora, w dniu wydania takiego oświadczenia. Takie oświadczenie nie może zostać opublikowane przed upływem terminu określonego w art. 4 ust. 5 niniejszego regulaminu;

               d)na każdym etapie procedury za zgodą obu Stron, w dniu wydania takiej zgody.

               Artykuł 6

               Wdrożenie wspólnie uzgodnionego rozwiązania

               1.Jeżeli Strony uzgodniły rozwiązanie, każda Strona podejmuje działania niezbędne do wdrożenia go w uzgodnionym terminie.

               2.W uzgodnionym terminie Strona wdrażająca rozwiązanie informuje drugą Stronę na piśmie o wszelkich krokach lub działaniach podjętych w celu wdrożenia wspólnie uzgodnionego rozwiązania.

               Artykuł 7

               Poufność i związek z rozstrzyganiem sporów

               1.Wszelkie informacje odnoszące się do postępowania mediacyjnego muszą zostać poufne, chyba że ich ujawnienie jest wymagane zgodnie z prawem lub niezbędne do wdrożenia lub wykonania umowy zawartej w drodze mediacji.

               2.O ile Strony nie postanowią inaczej i bez uszczerbku dla art. 4 ust. 6 niniejszego regulaminu, wszystkie etapy postępowania, w tym rady lub zaproponowane rozwiązanie, są poufne. Strony mogą jednak podać do wiadomości publicznej informację o toczącej się mediacji. Obowiązek zachowania poufności nie dotyczy informacji faktycznych, które już są publicznie dostępne.

               3.Postępowanie mediacyjne pozostaje bez uszczerbku dla praw i obowiązków Stron wynikających z postanowień dotyczących rozstrzygania sporów zawartych w Umowie lub innym porozumieniu.

               4.Przed wszczęciem postępowania mediacyjnego nie są wymagane konsultacje. Z reguły Strony powinny jednak skorzystać przed wszczęciem postępowania mediacyjnego z innych stosownych postanowień dotyczących współpracy lub konsultacji zawartych w umowie.

               5.W ramach innych postępowań w sprawie rozstrzygnięcia sporu na mocy Umowy lub innego porozumienia organ arbitrażowy nie bierze pod uwagę, a Strony nie przedstawiają jako dowodu ani nie opierają się na żadnej z następujących kwestii:

               a)stanowiska zajęte przez drugą Stronę w czasie postępowania mediacyjnego lub informacje zgromadzone na mocy art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 2 niniejszego regulaminu;

               b)fakt, że druga Strona wykazała gotowość do akceptacji rozwiązania w stosunku do środka objętego mediacją;

               c)rady udzielone lub propozycje złożone przez mediatora.

               6.O ile Strony nie zdecydują inaczej, mediator nie może pełnić roli członka organu arbitrażowego w postępowaniu w sprawie rozstrzygnięcia sporu na mocy Umowy lub Porozumienia WTO dotyczącym tego samego przedmiotu sporu, w przypadku którego był on mediatorem.

               Artykuł 8

               Stosowanie regulaminu postępowania arbitrażowego

               Art. 3 (Powiadomienia, bez uszczerbku dla art. 4 ust. 2), art. 15 (Koszty), art. 16 (Język roboczy postępowań, tłumaczenia pisemne i ustne) i art. 17 (Obliczanie terminów) regulaminu postępowania arbitrażowego stosuje się mutatis mutandis.

               Artykuł 9

               Przegląd

               Pięć lat od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, w świetle zdobytego doświadczenia i rozwoju odpowiedniego mechanizmu w ramach WTO, Strony skonsultują się w sprawie potrzeby wprowadzenia zmian do mechanizmu mediacji.

               ZAŁĄCZNIK II

               REGULAMIN POSTĘPOWANIA ARBITRAŻOWEGO

               Artykuł 1

               Definicje

               Do celów stosowania niniejszego regulaminu:

               Doradca oznacza osobę fizyczną wyznaczoną przez jedną ze Stron w celu doradztwa lub pomocy tej Stronie w związku z postępowaniem arbitrażowym;

               Organ arbitrażowy oznacza organ utworzony na mocy art. 71 Umowy;

               Arbiter oznacza członka organu arbitrażowego utworzonego na mocy art. 71 Umowy;

               Asystent oznacza osobę fizyczną, która zgodnie z zasadami powołania arbitra prowadzi badania dla tego arbitra lub pomaga temu arbitrowi;

               Dzień oznacza dzień kalendarzowy, o ile nie określono inaczej;

               Przedstawiciel Strony oznacza pracownika lub inną osobę fizyczną powołaną przez departament rządowy lub agencję rządową lub jakikolwiek inny podmiot publiczny Strony, która to osoba reprezentuje Stronę podczas sporu rozstrzyganego na podstawie Umowy;

               Strona skarżona oznacza Stronę, w stosunku do której istnieje domniemanie, że dopuściła się naruszenia postanowień, o których mowa w art. 67 Umowy;

               Strona skarżąca oznacza Stronę, która składa wniosek o powołanie organu arbitrażowego na mocy art. 70 Umowy.

               Artykuł 2

               Zakres stosowania

               1.Postanowienia niniejszego regulaminu uzupełniają i wyjaśniają postanowienia Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w szczególności postanowienia art. 70 i kolejnych dotyczących arbitrażu.

               2.Określone poniżej zasady mają umożliwić Stronom rozstrzyganie sporów, jakie mogą powstać między nimi, za pomocą wspólnie uzgodnionego rozwiązania przyjętego w ramach mechanizmu arbitrażu.

               3.Strony mogą skorzystać z arbitrażu przy wykonywaniu Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w celu rozstrzygnięcia sporów, jakie mogą powstać między nimi.

               Artykuł 3

               Powiadomienia

               1.Wszelkie wnioski, zawiadomienia, oświadczenia pisemne i inne dokumenty wydane przez:

               a)organ arbitrażowy – przesyła się równocześnie obu Stronom;

               b)jedną ze Stron i skierowane do organu arbitrażowego – przesyła się równocześnie do wiadomości drugiej Strony; oraz

               c)jedną ze Stron i skierowane do drugiej Strony – przesyła się w stosownych przypadkach równocześnie do wiadomości organu arbitrażowego.

               2.Wszelkich powiadomień, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, dokonuje się pocztą elektroniczną lub, w stosownych przypadkach, za pomocą dowolnych innych środków łączności, które zapewniają rejestrację wysłania powiadomienia. Powiadomienie uznaje się za doręczone w dniu jego wysłania, chyba że zostanie udowodnione, że było inaczej.

               3.Wszystkie powiadomienia przesyłane są, odpowiednio, do Dyrekcji Generalnej ds. Handlu Komisji Europejskiej Unii Europejskiej oraz do ministerstwa Kamerunu odpowiedzialnego za wdrażanie umowy UPG.

               4.Niewielkie błędy pisarskie występujące we wniosku, zawiadomieniu, oświadczeniu pisemnym lub innym dokumencie związanym z postępowaniem arbitrażowym można poprawić, dostarczając nowy dokument, w którym wyraźnie zaznaczono te zmiany.

               5.Jeśli ostatni dzień na dostarczenie dokumentu przypada na dzień wolny od pracy w stronie Środkowoafrykańskiej lub w Unii Europejskiej, dokument ten można dostarczyć w następnym dniu roboczym. Nie można uznać, że jakiekolwiek dokumenty, powiadomienia lub wnioski otrzymano w dniu wolnym od pracy.

               6.W zależności od postanowień, których dotyczy spór, kopie wszystkich wniosków i powiadomień skierowanych do Komitetu UPG zgodnie z niniejszym regulaminem przekazuje się także innym stosownym organom instytucjonalnym.

               Artykuł 4

               Wyznaczanie arbitrów

               1.Jeżeli, zgodnie z art. 71 Umowy, arbiter jest wybierany w drodze losowania, przewodniczący Komitetu UPG lub osoba przez niego delegowana bezzwłocznie informuje obie Strony o dacie, godzinie i miejscu losowania.

               2.Strony są obecne podczas losowania.

               3.Przewodniczący Komitetu UPG lub osoba przez niego delegowana informuje na piśmie każdą wybraną osobę o powołaniu jej do pełnienia roli arbitra. Każda z tych osób informuje obie Strony w terminie pięciu (5) dni od daty powiadomienia o swoim powołaniu, czy będzie mogła pełnić obowiązki członka organu arbitrażowego.

               4.Jeżeli do czasu przedłożenia wniosku zgodnie z art. 71 ust. 2 Umowy lista, o której mowa w art. 85 Umowy, nie została opracowana lub nie zawiera wystarczającej liczby nazwisk, przewodniczący Komitetu UPG wybiera arbitrów drogą losowania spośród osób spełniających kryteria określone w art. 85 ust. 2 Umowy, oficjalnie zaproponowanych przez jedną ze Stron lub przez obie Strony.

               Artykuł 5

               Konsultacje między Stronami i organ arbitrażowy

               1.O ile Strony nie postanowią inaczej, spotykają się one z organem arbitrażowym w ciągu siedmiu (7) dni od daty jego utworzenia w celu ustalenia tych kwestii, które Strony lub organ arbitrażowy uznają za stosowne, w tym następujących kwestii:

               a)wynagrodzenie i zwroty wydatków wypłacane arbitrom, które są zgodne ze standardami WTO;

               b)wynagrodzenie asystentów arbitra, którego łączna kwota nie przekracza 50 % całkowitego wynagrodzenia tego arbitra;

               c)harmonogram postępowania arbitrażowego.

               Arbitrzy i przedstawiciele Stron mogą brać udział w tym spotkaniu za pośrednictwem telefonu lub wideokonferencji.

               2.O ile Strony nie postanowią inaczej w ciągu pięciu (5) dni od daty utworzenia organu arbitrażowego, zakres zadań organu arbitrażowego obejmuje:

               „zbadanie, w świetle odpowiednich postanowień Umowy, kwestii, o której mowa we wniosku o utworzenie organu arbitrażowego, wydanie decyzji w sprawie zgodności danego środka z postanowieniami, o których mowa w art. 67 Umowy oraz wydanie decyzji zgodnie z art. 73, 83 i 84 Umowy.”

               3.Strony przekazują organowi arbitrażowemu uzgodniony zakres zadań w ciągu trzech (3) dni roboczych od dokonania uzgodnień.

               Artykuł 6

               Oświadczenia pisemne

               Strona skarżąca składa początkowe oświadczenie pisemne nie później niż dwadzieścia (20) dni od daty utworzenia organu arbitrażowego. Strona skarżona dostarcza pisemne oświadczenie przeciwne nie później niż dwadzieścia (20) dni od daty dostarczenia początkowego oświadczenia pisemnego.

               Artykuł 7

               Działanie organów arbitrażowych

               1.Wszystkie posiedzenia organu arbitrażowego prowadzi jego przewodniczący. Organ arbitrażowy może przekazać swojemu przewodniczącemu prawo podejmowania decyzji administracyjnych i proceduralnych w danej dziedzinie.

               2.Uczestnicy biorą udział w przesłuchaniach osobiście. O ile w Umowie lub niniejszym regulaminie nie ustalono inaczej i nie naruszając postanowień art. 9 ust. 5 niniejszego regulaminu, organ arbitrażowy może wykonywać swoje działania przy użyciu wszelkich środków, włącznie z telefonem, faksem lub łączami komputerowymi.

               3.W obradach organu arbitrażowego mogą brać udział wyłącznie arbitrzy, lecz organ arbitrażowy może zezwolić na obecność asystentów podczas obrad.

               4.Za przygotowanie decyzji odpowiada wyłącznie organ arbitrażowy; przygotowanie decyzji nie może być delegowane.

               5.W przypadku pojawienia się kwestii proceduralnych, których nie regulują postanowienia tytułu VI Umowy (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie), organ arbitrażowy po konsultacji ze Stronami może przyjąć odpowiednią procedurę, która jest zgodna z przedmiotowymi postanowieniami i która zapewnia równe traktowanie Stron.

               6.Jeżeli organ arbitrażowy uzna, że istnieje potrzeba zmodyfikowania któregokolwiek z terminów postępowania innego niż terminy określone w tytule VI Umowy (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) lub wprowadzenia wszelkich innych dostosowań proceduralnych lub administracyjnych, informuje on Strony na piśmie o powodach modyfikacji lub dostosowania, wskazując niezbędny termin lub dostosowanie. Organ arbitrażowy może przyjąć taką modyfikację lub dostosowanie po konsultacji ze Stronami.

               7.Na wniosek jednej ze Stron organ arbitrażowy może zmienić terminy mające zastosowanie do postępowania, zapewniając jednocześnie równe traktowanie Stron.

               8.Na wspólny wniosek Stron organ arbitrażowy może zawiesić postępowanie w dowolnym momencie na okres uzgodniony przez Strony, ale nie dłuższy niż dwanaście (12) kolejnych miesięcy. Organ arbitrażowy może wznowić postępowanie w dowolnym momencie na wspólny pisemny wniosek Stron lub po upływie uzgodnionego okresu zawieszenia na pisemny wniosek jednej ze Stron. O złożeniu takiego wniosku powiadamia się przewodniczącego organu arbitrażowego oraz, w stosownych przypadkach, drugą Stronę. Jeżeli prace organu arbitrażowego zostały zawieszone na okres dłuższy niż dwanaście (12) następujących po sobie miesięcy, uprawnienia organu arbitrażowego wygasają i postępowanie zostaje zakończone. Strony mogą w każdej chwili postanowić o zakończeniu postępowania prowadzonego przez organ arbitrażowy. Strony wspólnie powiadamiają przewodniczącego organu arbitrażowego o takiej decyzji. W przypadku zawieszenia postępowania stosowne terminy przedłuża się o okres odpowiadający okresowi zawieszenia postępowania organu arbitrażowego.

               9.Zakończenie działalności organu arbitrażowego odbywa się bez uszczerbku dla praw Stron w innych postępowaniach dotyczących tej samej kwestii w ramach tytułu VI Umowy (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie).

               Artykuł 8

               Zastąpienie

               1.Jeżeli arbiter nie może uczestniczyć w postępowaniu, wycofuje się lub musi zostać zastąpiony, w jego zastępstwie wybrana zostaje osoba zgodnie z art. 71 Umowy.

               2.Jeśli jedna ze Stron uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania i w związku z tym powinien zostać zastąpiony, Strona ta powiadamia drugą Stronę w ciągu piętnastu (15) dni od daty poznania okoliczności niespełniania wymogów kodeksu postępowania przez tego arbitra.

               3.Strony przeprowadzają konsultacje w ciągu piętnastu (15) dni. Strony powiadamiają arbitra o jego przypuszczalnej niezdolności do spełnienia wymogów i mogą zwrócić się do niego o podjęcie kroków niezbędnych do zaradzenia tej sytuacji. Mogą również, za obopólną zgodą, odwołać takiego arbitra i wybrać nowego arbitra zgodnie z procedurą określoną w art. 71 ust. 2 Umowy.

               4.Jeśli Strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby zastąpienia arbitra innego niż przewodniczący, każda ze Stron może wnioskować o przekazanie sprawy przewodniczącemu organu arbitrażowego, którego decyzja jest ostateczna.

               Jeżeli, w wyniku złożenia takiego wniosku, przewodniczący uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, dokonuje się wyboru nowego arbitra zgodnie z art. 71 ust. 3 Umowy.

               5.Jeśli Strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby zastąpienia przewodniczącego, każda ze Stron może wystąpić z wnioskiem o przekazanie sprawy jednej z osób znajdujących się na sporządzonej zgodnie z art. 85 Umowy liście osób wybranych do pełnienia funkcji przewodniczącego organu arbitrażowego. Osoba ta wybierana jest w drodze losowania przez przewodniczącego Komitetu UPG. Wybrana w ten sposób osoba decyduje, czy przewodniczący spełnia wymogi kodeksu postępowania. Decyzja ta jest ostateczna.

               Jeżeli uzna ona, że przewodniczący nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, dokonuje się wyboru nowego przewodniczącego zgodnie z art. 71 ust. 3 Umowy.

               Artykuł 9

               Posiedzenia

               1.Na podstawie harmonogramu ustalonego zgodnie z art. 5 ust. 1 oraz po konsultacji ze Stronami i pozostałymi arbitrami, przewodniczący organu arbitrażowego powiadamia Strony o dacie, godzinie i miejscu posiedzenia. Informacje te podawane są do wiadomości publicznej przez Stronę odpowiedzialną za logistyczne zarządzanie postępowaniem, z zastrzeżeniem art. 11 niniejszego regulaminu.

               2.O ile Strony nie postanowią inaczej, posiedzenie odbywa się w Brukseli, gdy Stroną skarżącą jest strona Środkowoafrykańska, i w Jaunde, gdy Stroną skarżącą jest Unia Europejska.

               3.Organ arbitrażowy może zwoływać dodatkowe posiedzenia, jeżeli Strony wyrażą na to zgodę.

               4.Wszyscy arbitrzy są obecni przez cały czas trwania posiedzenia.

               5.W posiedzeniu mogą brać udział następujące osoby, niezależnie od tego, czy postępowanie jest otwarte dla publiczności, czy nie:

               a)przedstawiciele Stron;

               b)doradcy Stron;

               c)personel administracyjny, tłumacze ustni i pisemni, sprawozdawcy sądowi;

               d)asystenci arbitrów;

               e)eksperci, zgodnie z decyzją organu arbitrażowego na podstawie art. 81 Umowy.

               6.Najpóźniej pięć (5) dni przed datą posiedzenia każda ze Stron dostarcza organowi arbitrażowemu i drugiej Stronie listę nazwisk osób fizycznych, które w imieniu danej Strony przedstawią na posiedzeniu argumenty ustne lub oświadczenia, oraz innych przedstawicieli lub doradców, którzy wezmą udział w posiedzeniu.

               7.Organ arbitrażowy dopilnowuje, by Strona skarżąca i Strona skarżona dysponowały równą ilością czasu. Prowadzi on posiedzenie w następujący sposób:

               Argumenty

               a)
                     argument Strony skarżącej;

               b)
                     argument Strony skarżonej;

               Kontrargumenty

               a)
                     odpowiedź Strony skarżącej;

               b)
                     odpowiedź Strony skarżonej.

               8.Organ arbitrażowy może zadawać pytania każdej ze Stron w dowolnym momencie posiedzenia.

               9.Organ arbitrażowy zapewnia przygotowanie protokołu z posiedzenia i dostarczenie go Stronom w rozsądnym terminie po posiedzeniu. Strony mogą zgłaszać uwagi dotyczące protokołu, a organ arbitrażowy może te uwagi uwzględnić.

               10.W terminie dziesięciu (10) dni od daty posiedzenia każda ze Stron może przedstawić arbitrom i drugiej Stronie dodatkowe oświadczenie pisemne dotyczące wszelkich kwestii, które pojawiły się w trakcie posiedzenia.

               Artykuł 10

               Pytania pisemne

               1.Organ arbitrażowy może w każdym momencie postępowania zwracać się z pytaniami pisemnymi do jednej lub obu Stron. Każda ze Stron otrzymuje kopię wszystkich pytań organu arbitrażowego.

               2.Każda Strona dostarcza również drugiej Stronie kopię swoich pisemnych odpowiedzi na pytania organu arbitrażowego. Każdej Stronie umożliwia się przedstawienie pisemnych uwag do odpowiedzi drugiej Strony w ciągu pięciu (5) dni roboczych od daty otrzymania odpowiedzi.

               Artykuł 11

               Przejrzystość i poufność

               1.Każda ze Stron i organ arbitrażowy traktują jako poufne wszelkie informacje uznane za poufne przez drugą Stronę, która przedstawiła je organowi arbitrażowemu. Jeśli oświadczenie Strony złożone organowi arbitrażowemu zawiera informacje poufne, dana Strona przekazuje także, w terminie piętnastu (15) dni, wersję oświadczenia nieopatrzoną klauzulą poufności, która może zostać publicznie udostępniona.

               2.Żadne z postanowień niniejszego regulaminu nie wyklucza możliwości publicznego ujawnienia przez Stronę jej własnych stanowisk o ile, odnosząc się do informacji przedstawionych przez drugą Stronę, Strona nie ujawnia żadnych informacji, które druga Strona określiła jako poufne.

               3.Organ arbitrażowy spotyka się na zamkniętej sesji, gdy oświadczenia i argumenty Stron zawierają poufne informacje handlowe. Strony zapewniają poufność posiedzeń organu arbitrażowego, jeżeli odbywają się one w formie sesji zamkniętej.

               Artykuł 12

               Kontakty ex parte

               1.Organ arbitrażowy nie spotyka się ani nie kontaktuje z jedną ze Stron pod nieobecność drugiej Strony.

               2.Żaden z arbitrów nie może omawiać jakichkolwiek aspektów przedmiotu postępowania z jedną ze Stron lub Stronami pod nieobecność pozostałych arbitrów.

               Artykuł 13

               Oświadczenia amicus curiae

               1.Podmioty pozarządowe mające siedzibę na terytorium Stron mogą przekazywać organowi arbitrażowemu pisma amicus curiae zgodnie z postanowieniami punktów poniżej.

               2.W przypadku braku innych ustaleń Stron w ciągu pięciu (5) dni od daty utworzenia organu arbitrażowego organ ten może otrzymywać niezamówione oświadczenia pisemne, pod warunkiem że zostały one złożone w ciągu dziesięciu (10) dni od daty utworzenia organu arbitrażowego, wraz z załącznikami nie przekraczają w żadnym wypadku piętnastu (15) stron maszynopisu i mają bezpośredni związek z kwestią rozpatrywaną przez organ arbitrażowy.

               3.Oświadczenie takie zawiera opis osoby je składającej, niezależnie od tego, czy jest to osoba fizyczna czy prawna, w tym opis charakteru jej działalności i źródła finansowania, oraz określa, jaki interes ma dana osoba w danym postępowaniu arbitrażowym. Oświadczenie sporządza się w językach wybranych przez Strony zgodnie z art. 16 ust. 1 i art. 16 ust. 2 niniejszego regulaminu.

               4.Oświadczenia takie doręcza się Stronom, które mogą przedstawić swoje uwagi. Strony mogą przedstawić organowi arbitrażowemu uwagi w terminie dziesięciu (10) dni od daty doręczenia oświadczenia.

               5.Organ arbitrażowy wymienia w swojej decyzji wszystkie otrzymane oświadczenia, które są zgodne z niniejszym regulaminem. Organ arbitrażowy nie jest zobowiązany do odnoszenia się w swojej decyzji do argumentów przedstawionych w takich oświadczeniach. Organ arbitrażowy przekazuje Stronom wszystkie otrzymane oświadczenia, aby przedstawiły swoje uwagi.

               Artykuł 14

               Sprawy pilne

               W sprawach pilnych, o których mowa w art. 73 ust. 2 Umowy, organ arbitrażowy po konsultacji ze Stronami odpowiednio dostosowuje terminy, o których mowa w niniejszym regulaminie i powiadamia Strony o tych dostosowaniach.

               Artykuł 15

               Koszty

               1.Każda Strona ponosi koszty swojego uczestnictwa w postępowaniu arbitrażowym.

               2.Strona skarżona odpowiada za logistyczne zarządzanie postępowaniem arbitrażowym, w szczególności za organizację posiedzeń, chyba że uzgodniono inaczej, oraz pokrywa wszelkie koszty logistycznej organizacji posiedzenia. Strony w równym stopniu ponoszą jednak inne wydatki administracyjne związane z postępowaniem arbitrażowym, a także wypłacają wynagrodzenia i pokrywają wydatki arbitrów i ich asystentów.

               Artykuł 16

               Język roboczy postępowań, tłumaczenia pisemne i ustne

               1.Podczas konsultacji, o których mowa w art. 71 ust. 2 Umowy, a najpóźniej na posiedzeniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 niniejszego regulaminu, Strony dokładają wszelkich starań, by uzgodnić wspólny język roboczy postępowania przed organem arbitrażowym.

               2.Jeżeli Strony nie są w stanie uzgodnić wspólnego języka roboczego, każda Strona zapewnia tłumaczenie swoich oświadczeń pisemnych na język, który wybrała druga Strona, chyba że oświadczenia te zostały sporządzone w jednym z języków urzędowych wspólnych dla Stron umowy UPG. Za tłumaczenie ustne oświadczeń ustnych na języki wybrane przez Strony odpowiada Strona skarżona, pod warunkiem, że wybrały one jeden z języków urzędowych wspólnych dla Stron. Jeżeli jedna ze Stron wybiera język inny niż wspólne języki urzędowe, tłumaczenie ustne oświadczeń ustnych leży wyłącznie w gestii tej Strony.

               3.Sprawozdania i decyzje organu arbitrażowego sporządza się w języku lub językach wybranych przez Strony. Jeżeli Strony nie uzgodniły wspólnego języka roboczego, sprawozdanie okresowe, sprawozdanie końcowe i decyzje organu arbitrażowego przedkłada się w jednym z języków urzędowych wspólnych dla Stron Umowy.

               4.Strony ponoszą w równym stopniu wszelkie koszty związane z tłumaczeniem pisemnym decyzji organu arbitrażowego na język lub języki wybrane przez Strony.

               5.Strony mogą przedstawić uwagi dotyczące poprawności dowolnej przetłumaczonej wersji dokumentu przygotowanej zgodnie z niniejszym regulaminem.

               6.Każda ze Stron ponosi koszty tłumaczenia swoich oświadczeń pisemnych.

               Artykuł 17

               Obliczanie terminów

               Wszystkie terminy określone w tytule VI Umowy (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) i w niniejszym regulaminie, łącznie z terminami dotyczącymi przekazywania decyzji przez organ arbitrażowy, mogą zostać zmienione za obopólnym porozumieniem Stron i liczone są w dniach kalendarzowych od dnia następującego po wykonaniu czynności lub wystąpieniu zdarzenia, do którego się odnoszą, o ile nie postanowiono inaczej.

               Artykuł 18

               Pozostałe procedury

               Terminy określone w niniejszym regulaminie dostosowuje się do specjalnych terminów przewidzianych przy wydawaniu decyzji przez organ arbitrażowy w ramach postępowań na podstawie art. 74–78 Umowy.

               ZAŁĄCZNIK III

               KODEKS POSTĘPOWANIA ARBITRÓW

               Artykuł 1

               Definicje

               Do celów stosowania niniejszego regulaminu:

               Arbiter oznacza członka organu arbitrażowego utworzonego na mocy art. 71 Umowy;

               Asystent oznacza osobę fizyczną, która zgodnie z zasadami powołania arbitra prowadzi badania dla tego arbitra lub pomaga temu arbitrowi;

               Kandydat oznacza osobę, której imię i nazwisko znajduje się na liście arbitrów, o której mowa w art. 85 Umowy i którą bierze się pod uwagę przy wyborze arbitrów na podstawie art. 71 Umowy;

               Mediator oznacza osobę fizyczną, która prowadzi mediacje zgodnie z art. 69 Umowy;

               Personel w stosunku do arbitra, oznacza osoby fizyczne, którymi kieruje i które kontroluje arbiter, inne niż asystenci.

               Artykuł 2

               Podstawowe zasady

               1.Aby zachować uczciwość i bezstronność mechanizmu rozstrzygania sporów, każdy kandydat i arbiter musi zapoznać się z niniejszym kodeksem postępowania. Muszą oni:

               a)być niezależni i bezstronni;

               b)unikać bezpośrednich i pośrednich konfliktów interesów;

               c)unikać niewłaściwych zachowań i stwarzania wrażenia niewłaściwego zachowania lub stronniczości;

               d)przestrzegać wysokich standardów postępowania;

               e)nie ulegać wpływom własnych interesów, naciskom zewnętrznym, wpływom politycznym, żądaniom społecznym, lojalności wobec którejkolwiek ze Stron ani obawom przed krytyką.

               2.Arbiter nie podejmuje w sposób bezpośredni lub pośredni żadnych zobowiązań ani nie przyjmuje korzyści mogących w jakikolwiek sposób zakłócić właściwe wykonywanie jego obowiązków lub stworzyć wrażenie zakłócenia ich właściwego wykonywania.

               3.Arbiter nie wykorzystuje swojego stanowiska w organie arbitrażowym do realizacji jakichkolwiek osobistych lub prywatnych interesów. Arbiter unika podejmowania działań, które mogą sprawiać wrażenie, że inne osoby mają możliwość wywierania na niego wpływu.

               4.Arbiter nie dopuszcza do tego, aby obecne lub przeszłe powiązania lub zobowiązania finansowe, handlowe, zawodowe, osobiste lub społeczne miały wpływ na jego postępowanie lub osąd.

               5.Arbiter unika nawiązywania kontaktów lub uzyskiwania korzyści finansowych, które mogą mieć wpływ na jego bezstronność lub mogą racjonalnie stwarzać wrażenie niewłaściwego zachowania lub stronniczości.

               Artykuł 3

               Obowiązek ujawnienia informacji

               1.Przed potwierdzeniem swojego wyboru na arbitra na mocy art. 71 Umowy kandydat ujawnia wszelkie interesy, powiązania lub kwestie, które mogą mieć wpływ na jego niezależność lub bezstronność lub które mogą racjonalnie wywoływać wrażenie niewłaściwego zachowania lub stronniczości w trakcie postępowania. W tym celu kandydat podejmuje wszelkie stosowne wysiłki, aby rozpoznać takie interesy, powiązania i kwestie, w tym interesy finansowe, zawodowe lub interesy pracownicze lub rodzinne.

               2.Obowiązek ujawnienia określony w ust. 1 niniejszego artykułu ma charakter ciągły, co oznacza, że arbiter jest zobowiązany ujawniać wszelkie tego rodzaju interesy, powiązania lub kwestie, które mogą wyniknąć na dowolnym etapie postępowania.

               3.Kandydat lub arbiter informuje Komitet UPG o wszelkich kwestiach dotyczących faktycznego lub potencjalnego naruszenia niniejszego kodeksu postępowania bezzwłocznie po otrzymaniu informacji o nich; kwestie te są następnie rozpatrywane przez Strony.

               Artykuł 4

               Obowiązki arbitrów

               1.Po wyrażeniu zgody na powołanie arbiter może rozpocząć wykonywanie swoich obowiązków i dokonuje tego w sposób sumienny i sprawny w trakcie całego postępowania arbitrażowego, przestrzegając przy tym zasad uczciwości i staranności.

               2.Arbiter rozważa jedynie kwestie poruszane w trakcie postępowania i konieczne do wydania decyzji i nie zleca wykonania tego obowiązku żadnej innej osobie.

               3.Arbiter podejmuje wszelkie właściwe kroki, aby zapewnić, że jego asystenci i personel znają art. 2, 3 i 6 niniejszego kodeksu postępowania oraz ich przestrzegają.

               Artykuł 5

               Obowiązki byłych arbitrów

               Byli arbitrzy są zobowiązani unikać działań mogących stwarzać wrażenie, że, wykonując swoje obowiązki, byli stronniczy lub odnosili jakiekolwiek korzyści z decyzji organu arbitrażowego.

               Artykuł 6

               Poufność

               1.Żaden arbiter ani były arbiter w żadnym momencie nie ujawnia ani nie wykorzystuje jakichkolwiek niedostępnych publicznie informacji dotyczących postępowania lub uzyskanych w trakcie postępowania, z wyjątkiem ich ujawnienia lub wykorzystania do celów tego postępowania, i w żadnym przypadku nie ujawnia ani nie wykorzystuje takich informacji do uzyskania osobistych korzyści lub korzyści na rzecz innej osoby lub w celu zaszkodzenia interesom innych osób.

               2.Arbiter nie ujawnia decyzji organu arbitrażowego ani jej części przed jej opublikowaniem zgodnie z art. 84 ust. 2 Umowy.

               3.Arbiter ani były arbiter w żadnym momencie nie ujawnia treści obrad organu arbitrażowego ani poglądów innego członka organu.

               Artykuł 7

               Koszty

               Każdy arbiter rejestruje czas poświęcony procedurze i wydatki poniesione w związku z tą procedurą, a także czas poświęcony i wydatki poniesione przez swojego asystenta i sporządza końcowe rozliczenie w tym zakresie.

               Artykuł 8

               Mediatorzy

               Niniejszy kodeks postępowania stosuje się mutatis mutandis do mediatorów.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 25.7.2019
            COM(2019) 348 final
            2019/0160(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia listy arbitrów

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej („Unia”) w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony („umowa”)
                  1
               , w odniesieniu do planowanego przyjęcia listy osób chcących i mogących pełnić rolę arbitra.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Przejściowa umowa o partnerstwie gospodarczym UE–Afryka Środkowa

                  Celem umowy jest określenie wstępnych ram dla pełnej regionalnej umowy o partnerstwie gospodarczym zgodnie z umową z Kotonu. W skład strony Środkowoafrykańskiej wchodzi w chwili obecnej Republika Kamerunu. Umowa jest stosowana tymczasowo od dnia 4 sierpnia 2014 r.

               2.2.Komitet UPG

                  Komitet UPG jest wspólnym organem instytucjonalnym umowy. W art. 92 umowy przewidziano, że Komitet UPG jest odpowiedzialny za zarządzanie wszystkimi dziedzinami objętymi tą umową i za realizację wszystkich zadań, o których w niej mowa. Komitet UPG podejmuje decyzje w drodze konsensusu. Funkcjonowanie Komitetu UPG jest opisane w regulaminie wewnętrznym
                     2
                  .

               2.3.Akt planowany przez Komitet UPG

                  Na piątym posiedzeniu w dniu [data] r. Komitet UPG ma przyjąć decyzję dotyczącą przyjęcia listy arbitrów („planowany akt”) zgodnie z art. 85 umowy.

                  Art. 85 ust. 1 umowy przewiduje, że „Komitet UPG utworzy listę 15 osób chcących i mogących pełnić rolę arbitra. ”

                  Celem planowanego aktu jest ustanowienie listy piętnastu osób, które mogą pełnić rolę arbitrów w ramach procedury rozstrzygania sporów zgodnie z tytułem VI umowy. Przyjęcie tej listy jest zasadniczym elementem nadającym charakter operacyjny postanowieniom umowy dotyczącym zapobiegania sporom i ich rozstrzygania.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

                  W niniejszym wniosku dotyczącym decyzji Rady określono stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w odniesieniu do ustanowienia listy osób chcących i mogących pełnić rolę arbitra na mocy art. 85 umowy.

                  Strony umowy uzgodniły niniejszy projekt decyzji, parafowały go na czwartym posiedzeniu Komitetu UPG w dniach 18 i 19 lutego 2019 r. i, z zastrzeżeniem procedur decyzyjnych w Unii Europejskiej, powinny go przyjąć na następnym posiedzeniu Komitetu UPG, które ma odbyć się pod koniec 2019 r.

                  Niniejsza decyzja jest konieczna do nadania skuteczności postanowieniom umowy zawartym w tytule VI dotyczącym zapobiegania sporom i ich rozstrzygania, a tym samym dla zapewnienia prawidłowego stosowania umowy.

               4.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

                  Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

                  Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                     3
                  .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

               Komitet UPG jest organem ustanowionym na mocy umowy, tj. w tym przypadku Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony.

               Akt, który Komitet UPG ma przyjąć, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 85 umowy.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną decyzji, której dotyczy wniosek, jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na mocy art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się w szczególności do wspólnej polityki handlowej. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2019/0160 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia listy arbitrów

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając Przejściową umowę o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony („umowa”)
                  4
               ,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa została zawarta w imieniu Unii Europejskiej („Unia”) decyzją 2009/152/WE
                  5
                i jest tymczasowo stosowana od dnia 4 sierpnia 2014 r.

               (2)Zgodnie z art. 85 ust. 1 umowy Komitet UPG utworzy listę osób chcących i mogących pełnić rolę arbitra.

               (3)Komitet UPG na dorocznym posiedzeniu w dniu [data] r. ma przyjąć decyzję ustanawiającą listę osób chcących i mogących pełnić rolę arbitra.

               (4)Należy określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu UPG, ponieważ planowana decyzja będzie wiążąca dla Unii.

               (5)Ustanowienie listy osób chcących i mogących pełnić rolę arbitrów przewiduje się w art. 85 ust. 1 umowy,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu UPG, opiera się na projekcie decyzji Komitetu UPG dotyczącej listy osób chcących i mogących pełnić rolę arbitrów, który załączony jest do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja jest skierowana do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 57 z 28.2.2009, s. 2.

                     (2)

                        Dz.U. L 17 z 21.1.2017, s. 46.

                     (3)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (4)

                        Dz.U. L 57 z 28.2.2009, s. 2.

                     (5)

                        Dz.U. L 57 z 28.2.2009, s. 1.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 25.7.2019
            COM(2019) 348 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia listy arbitrów

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA nr xx/2019 KOMITETU UPG
                  ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym
                  między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony,
                  a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony

               z dnia xx/xx/2019 r.

               dotycząca przyjęcia listy arbitrów

               KOMITET UPG,

               uwzględniając Przejściową umowę o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (zwaną dalej „umową”), podpisaną w Brukseli w dniu 15 stycznia 2009 r. i tymczasowo stosowaną od dnia 4 sierpnia 2014 r., w szczególności jej art. 85 ust. 1,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z umową i niniejszą decyzją w skład Strony Środkowoafrykańskiej wchodzi Republika Kamerunu.

               (2)Umowa przewiduje, że Komitet UPG utworzy listę piętnastu (15) osób chcących i mogących pełnić rolę arbitra do celów rozstrzygania sporów,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Ustanawia się listę piętnastu (15) arbitrów przewidzianą w art. 85 ust. 1 w brzmieniu podanym w załączniku.

               Lista ta zostaje ustanowiona z zastrzeżeniem postanowień szczególnych zawartych w umowie i postanowień szczególnych, które mogą zostać przyjęte przez Komitet UPG.

               Artykuł 2

               Lista może zostać zmieniona w drodze decyzji Komitetu UPG przyjętej zgodnie z art. 92 ust. 4 umowy.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej podpisania.

               Sporządzono w xx, dnia xx r.

                        W imieniu Republiki Kamerunu

                        W imieniu Unii Europejskiej

                        Alamine Ousmane MEY

                        Cecilia MALMSTÖM

               ZAŁĄCZNIK

               Lista arbitrów (art. 85 ust. 1)

               Arbitrzy wybrani przez Stronę Środkowoafrykańską (Kamerun):

               Pani Mildred Alugu BEJUKA– Kamerun

               Pan Jean Michel MBOCK BIUMLA– Kamerun

               Pan Henri-Désiré MODI KOKO BEBEY – Kamerun

               Pan David NYAMSI – Kamerun

               Pan Sadjo OUSMANOU – Kamerun

               Arbitrzy wybrani przez Unię Europejską:

               Pan Jacques BOURGEOIS – Belgia

               Pan Claus – Dieter EHLERMANN – Niemcy

               Pan Pieter Jan KUIJPER – Niderlandy

               Pan Giorgio SACERDOTI – Włochy

               Pan RamonTORRENT – Hiszpania

               Arbitrzy wybrani wspólnie przez obie Strony:

               Pan Thomas COTTIER – Szwajcaria

               Pan Fabien GELINAS – Kanada

               Pani Merit E. JANOW – Stany Zjednoczone

               Pani Anna KOUYATE – Mali

               Pan Helge SELAND – Norwegia