				|

		52013PC0316

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie wymagań dotyczących homologacji typu na potrzeby wdrożenia systemu pokładowego eCall oraz zmieniające dyrektywę 2007/46/WE /* COM/2013/0316 final - 2013/0165 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Celem niniejszego wniosku jest wprowadzenie do
systemu homologacji typu WE pojazdów silnikowych obowiązku montażu
systemu pokładowego eCall. Stanowi on część pakietu
unijnych aktów prawnych, których celem jest zapewnienie wdrożenia opartej
na numerze 112 usługi eCall do dnia 1 października 2015 r.
Pozostałe główne akty prawne związane z inicjatywą eCall
to:
·
zalecenie Komisji 2011/750/UE z dnia 8
września 2011 r. w sprawie wspierania w sieciach łączności
elektronicznej w całej UE usługi eCall do przekazywania
zgłoszeń alarmowych przez zainstalowane w pojazdach systemy
pokładowe, bazującej na numerze 112 (eCall )[1]
·
rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr
305/2013 z dnia 26 listopada 2012 r. uzupełniające dyrektywę
Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/40/UE w odniesieniu do zharmonizowanego
zapewnienia interoperacyjnej usługi „eCall” na terenie całej UE[2]
·
wniosek dotyczący decyzji Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr.../.. z dnia [...] 20xx r. w sprawie
wdrożenia interoperacyjnej usługi eCall w całej UE[3]
Teksty te wzajemnie się
uzupełniają i wspólnie umożliwią pełne uruchomienie
serwisu 112 eCall od dnia 1 października 2015 r.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
2.1.        Konsultacje z zainteresowanymi
stronami
Niniejszy wniosek jest wynikiem szeroko
zakrojonych konsultacji z głównymi zainteresowanymi stronami.
Zainteresowane strony, a zwłaszcza grupa
wysokiego szczebla CARS 21, były konsultowane w trakcie procesu, który
doprowadził do przyjęcia planu działania „CARS 2020: Plan
działania na rzecz konkurencyjnego i zrównoważonego przemysłu
motoryzacyjnego w Europie”. Niniejszy wniosek stanowi konkretnie
realizację następującego działania: „(Komisja) będzie
w dalszym ciągu wspierać wdrażanie inteligentnych systemów
transportowych, w tym systemów opartych na kooperacji, a zwłaszcza
paneuropejskiego pokładowego systemu powiadamiania o wypadkach eCall”.
W niniejszym wniosku uwzględniono
także wszystkie konsultacje przeprowadzone w ramach oceny skutków systemu
eCall. W ramach konsultacji otrzymano obszerne uwagi zwłaszcza od
zainteresowanych stron działających na kliku forach, takich jak
europejska platforma wdrożenia eCall (EeIP), grupa ekspertów ds. punktów
przyjmowania zgłoszeń o wypadkach eCall i grupa sterująca ds.
systemu eCall w ramach forum eBezpieczeństwo/i-Mobilność, jak
również przeprowadzono konsultacje społeczne w sprawie wdrożenia
systemu eCall, które trwały od 19 lipca do 19 września 2010 r.
W niniejszym wniosku uwzględniono
również opinię przygotowaną przez Europejską Grupę
Doradczą ds. ITS, złożoną z 25 wysokich rangą
przedstawicieli dostawców usług ITS, stowarzyszeń użytkowników,
przewoźników i operatorów obiektów, przemysłu wytwórczego, partnerów
społecznych, stowarzyszeń branżowych, władz lokalnych i
innych właściwych forów.
2.2.        Ocena skutków oraz analiza
kosztów i korzyści
W ramach oceny skutków systemu eCall
przeprowadzono szczegółową analizę kosztów i korzyści
trzech zaproponowanych wariantów, w tym preferowanego wariantu polegającego
na wprowadzeniu środków regulacyjnych.
Jeśli chodzi o analizę kosztów i
korzyści wybranego wariantu (wariant 3), każdy z trzech planowanych
środków regulacyjnych dotyczących systemu eCall (urządzenia
pokładowe, sieci telekomunikacyjne, PSAP) jest nierozerwalnie
związany z dwoma pozostałymi.
2.2.1.     Analiza głównych
korzyści
Korzyści wskazane w ocenie skutków i
kilku ekspertyzach, w tym ekspertyzach krajowych, obejmują:
–            zmniejszenie liczby ofiar
śmiertelnych (o 1 % do 10 % przy wyposażeniu wszystkich pojazdów w
system eCall, w zależności od gęstości zaludnienia kraju,
infrastruktury drogowej i infrastruktury przyjmowania zgłoszeń
alarmowych);
–            zmniejszenie stopnia
obrażeń (od 2 % do 15 %);
–            zmniejszenie kosztów zatorów
komunikacyjnych spowodowanych przez wypadki drogowe. Wynika to z usprawnienia
postępowania powypadkowego, ponieważ wypadki są natychmiast
zgłaszane PSAP, w związku z czym zgłoszenia mogą
zostać przekazane właściwemu ośrodkowi zarządzania
ruchem drogowym, który może niezwłocznie powiadomić
pozostałych użytkowników dróg, zmniejszając dzięki temu
liczbę wypadków wtórnych;
–            ułatwienie pracy
służb ratowniczych i poprawa bezpieczeństwa zespołów
ratowniczych (np. strażaków) podczas uwalniania osób uwięzionych w
środku pojazdu, ponieważ minimalny zbiór danych będzie
zawierał m.in. informacje o rodzaju paliwa;
–            ograniczenie przydrożnej
infrastruktury alarmowej, ponieważ każdy użytkownik ruchu
drogowego będzie mógł wysyłać zgłoszenia alarmowe ze
swojego pojazdu.
2.2.2.     Stosunek kosztów do
korzyści
Korzyści wyrażono również w
wartości pieniężnej i przeprowadzono analizę kosztów i
korzyści w odniesieniu do różnych wariantów, jak również w
odniesieniu do rodzajów kategorii, na które warianty te mają wpływ.
Szacunkowe dane obliczono dla okresu do 2033 r., ponieważ wtedy ma
nastąpić pełne upowszechnienie usługi eCall w przypadku
preferowanego wariantu strategicznego.
   || Wariant strategiczny 1 Brak działań na poziomie UE || Wariant strategiczny 2 Podejście dobrowolne || Wariant strategiczny 3 Środki regulacyjne
 Stosunek korzyści do kosztów || 0,29 || 0,68 || 1,74
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
3.1.        Podstawa prawna
Podstawę prawną stanowi art. 114
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
3.2.        Pomocniczość i
proporcjonalność
Zgodnie z zasadą pomocniczości (art.
5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej) Unia podejmuje działania tylko
wówczas, gdy cele zamierzonego działania nie mogą zostać
osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa
członkowskie i jeśli ze względu na rozmiary lub skutki
proponowanego działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie
na poziomie Unii.
Bezpieczeństwo ruchu drogowego jest
kwestią będącą przedmiotem szczególnego zainteresowania w
całej Unii Europejskiej i dotyczy wszystkich jej mieszkańców.
Ostatecznym celem ogólnounijnej inicjatywy dotyczącej interoperacyjnej
usługi eCall jest wprowadzenie we wszystkich pojazdach w Europie zestawu
minimalnych funkcji niezbędnych do zapewnienia odpowiedniej obsługi
zgłoszeń alarmowych przez służby ratownicze. Obecnie liczba
podróży samochodowych między różnymi państwami
członkowskimi przekracza 100 mln rocznie i cały czas rośnie z
powodu dalszej konsolidacji Unii Europejskiej (poprzez swobodny przepływ
towarów, osób i usług). Na poziomie UE trzeba podjąć
działania, które zapewnią interoperacyjność i
ciągłość tej usługi w całej Europie, czego nie
mogą w sposób zadowalający osiągnąć poszczególne
państwa członkowskie. Ponadto podjęcie działań na
poziomie UE w oparciu o wspólne europejskie normy dotyczące systemu eCall,
zatwierdzone przez europejskie organy normalizacyjne (CEN i ETSI), zapewni
efektywne świadczenie usług ratowniczych w całej Europie, na
przykład w przypadku pojazdów wyjeżdżających za
granicę, a także pomoże uniknąć rozdrobnienia rynku.
Usługa eCall na terenie całej UE,
została zaprojektowana w taki sposób, aby zminimalizować wpływ
na wszystkie zainteresowane strony w łańcuchu wartości
(przemysł motoryzacyjny, operatorów sieci ruchomych, PSAP w państwach
członkowskich) i sprawiedliwie rozłożyć ewentualne skutki.
3.3.        Szczegółowe
wyjaśnienie wniosku
Artykuły 2, 4 i 5:
Wniosek zawiera wymóg, zgodnie z którym nowe
typy samochodów osobowych i lekkich samochodów dostawczych powinny być
konstruowane w taki sposób, aby w przypadku poważnych wypadków
automatycznie realizowane było zgłoszenie alarmowe eCall na numer 112.
Musi również istnieć możliwość ręcznego dokonania
zgłoszenia alarmowego eCall na numer 112.
Artykuł 6:
Ze względu na charakter informacji
dostarczanych w ramach tej usługi, ustanawia się przepisy
dotyczące ochrony danych i prywatności.
Artykuły 5, 6 i 8:
Komisja jest upoważniona do przyjmowania
aktów delegowanych dotyczących:
·
szczegółowych wymogów technicznych i
badań do celów homologacji typu pokładowych systemów eCall
zainstalowanych w pojazdach, opartych na normach, o których mowa w art. 5;
·
ochrony prywatności oraz ochrony danych;
·
zwolnień dotyczących pojazdów specjalnych
oraz innych uzasadnionych przypadków. Liczba zwolnień będzie
ograniczona.
Artykuł 12:
Rozporządzenie będzie stosowane od
dnia 1 października 2015 r.
4.           WPŁYW
NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu na budżet UE.
5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE
Akt prawny, którego dotyczy wniosek, ma
znaczenie dla EOG i w związku z tym jego zakres powinien być
rozszerzony na Europejski Obszar Gospodarczy.
2013/0165 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
I RADY
w sprawie wymagań dotyczących
homologacji typu na potrzeby wdrożenia systemu pokładowego eCall oraz
zmieniające dyrektywę 2007/46/WE
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[4],
uwzględniając opinię
Europejskiego Inspektora Ochrony Danych,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Dyrektywą 2007/46/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r.
ustanawiającą ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich
przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów
technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”)[5] ustanowiono kompleksowy unijny
system homologacji typu pojazdów silnikowych.
(2)       Aby zapewnić wysoki
poziom bezpieczeństwa ruchu drogowego w całej Unii, na poziomie
unijnym ujednolicono wymagania techniczne w zakresie homologacji typu pojazdów
silnikowych pod kątem licznych elementów z zakresu bezpieczeństwa i
ochrony środowiska.
(3)       W celu dalszej poprawy
bezpieczeństwa na drogach w komunikacie „eCall: czas na wdrożenie”[6] zaproponowano wprowadzenie
nowych środków mających na celu przyspieszenie wdrożenia
pokładowych systemów powiadamiania o wypadkach w Unii. Jednym z
zaproponowanych środków jest wprowadzenie obowiązku montowania
systemów pokładowych eCall we wszystkich nowych pojazdach, począwszy
od kategorii M1 i N1 określonych w załączniku II do dyrektywy
2007/46/WE.
(4)       W dniu 3 lipca 2012 r.
Parlament Europejski przyjął „Rezolucję w sprawie systemu
wzywania pomocy eCall: nowej usługi 112 dla obywateli”[7], w której wezwał
Komisję do przedłożenia w ramach dyrektywy 2007/46/WE wniosku
mającego na celu zapewnienie obowiązkowego wdrożenia systemu
eCall w oparciu o numer 112 do końca 2015 r.
(5)       Oczekuje się, że
unijny system eCall ograniczy liczbę ofiar śmiertelnych i
stopień obrażeń odnoszonych w wypadkach w ruchu drogowym w
całej UE. Obowiązkowe wprowadzenie systemu eCall zapewni
dostępność tej usługi dla wszystkich obywateli i tym samym
przyczyni się do zmniejszenia ludzkiego cierpienia i do ograniczenia
wydatków na opiekę zdrowotną i innych kosztów.
(6)       Dostarczanie dokładnych
i wiarygodnych informacji o położeniu jest niezbędne do
zapewnienia skutecznego funkcjonowania systemu pokładowego eCall. W
związku z tym należy wprowadzić wymóg zapewnienia
kompatybilności tego systemu z usługami świadczonymi przez
programy nawigacji satelitarnej, w tym systemy ustanowione w ramach programów
Galileo i EGNOS, które zostały określone w rozporządzeniu
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w
sprawie dalszej realizacji europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS
i Galileo)[8].
(7)       Obowiązek
wyposażenia pojazdów w system pokładowy eCall powinien mieć
początkowo zastosowanie wyłącznie do nowych samochodów osobowych
i lekkich pojazdów dostawczych (kategorie M1 i N1), w przypadku których
istnieje już odpowiedni mechanizm aktywacji.
(8)       Obowiązek
wyposażenia pojazdów w system pokładowy eCall powinien
pozostawać bez uszczerbku dla prawa wszystkich zainteresowanych stron,
takich jak producenci samochodów i niezależni operatorzy, do oferowania
dodatkowych usług ratowniczych/usług o wartości dodanej,
równolegle z usługą świadczoną w oparciu o numer 112 lub w
trybie bazującym na tej usłudze i rozszerzającym jej zakres. Te
dodatkowe usługi powinny zostać pomyślane w taki sposób, aby nie
rozpraszać dodatkowo uwagi kierowcy.
(9)       W celu zapewnienia
konsumentom otwartego wyboru i uczciwej konkurencji, a także w celu
wspomagania innowacji i zwiększenia konkurencyjności unijnego
przemysłu informatycznego na rynku światowym, system eCall
należy udostępnić wszystkim niezależnym operatorom
bezpłatnie i na niedyskryminacyjnych zasadach, w oparciu o
interoperacyjną i ogólnodostępną platformę, tak aby
możliwe było ewentualne wprowadzenie w przyszłości
dodatkowych usług lub aplikacji pokładowych.
(10)     Aby utrzymać
integralność systemu homologacji typu, do celów niniejszego
rozporządzenia należy zatwierdzać tylko te systemy
pokładowe eCall, które można w pełni zbadać.
(11)     Na mocy dyrektywy 2007/46/WE
pojazdy produkowane w małych seriach są zwolnione z wymagań
dotyczących ochrony kierowcy i pasażerów w przypadku zderzenia
czołowego i uderzenia z boku. W związku z tym pojazdy produkowane w
małych seriach należy zwolnić z obowiązku dotyczącego
zgodności z wymaganiami systemu eCall.
(12)     Pojazdy specjalne powinny
spełniać wymagania dotyczące systemu eCall określone w
niniejszym rozporządzeniu, chyba że organy udzielające
homologacji typu stwierdzą, że dany pojazd nie może spełnić
tych wymagań z powodu jego specjalnego przeznaczenia, przy czym każdy
przypadek należy rozpatrywać indywidualnie.
(13)     Zgodnie z zaleceniami Grupy
Roboczej Art. 29 (Grupy Roboczej ds. Ochrony Osób Fizycznych w zakresie
Przetwarzania Danych Osobowych) zawartymi w „Dokumencie roboczym
poświęconym konsekwencjom inicjatywy »eCall« w zakresie ochrony
danych i prywatności” przyjętym w dniu 26 września 2006 r.[9], przetwarzanie danych osobowych
za pomocą systemu pokładowego eCall powinno być zgodne z
przepisami o ochronie danych osobowych określonymi w dyrektywie 95/46/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie
ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego
przepływu tych danych[10]
oraz w dyrektywie 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca
2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony
prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa
o prywatności i łączności elektronicznej)[11], zwłaszcza w celu
zagwarantowania, że pojazdy wyposażone w system pokładowy eCall,
przy normalnym trybie funkcjonowania systemu 112 eCall, nie są
identyfikowalne i nie są stale śledzone, oraz że minimalny zbiór
danych przesyłanych przez system pokładowy eCall obejmuje
minimalną ilość informacji wymaganych do odpowiedniej
obsługi zgłoszeń alarmowych.
(14)     Europejskie organizacje
normalizacyjne ETSI i CEN opracowały wspólne normy dotyczące
wdrożenia paneuropejskiej usługi eCall, które powinny mieć
zastosowanie do celów niniejszego rozporządzenia, ponieważ
ułatwi to rozwój technologiczny usługi pokładowej eCall, zapewni
jej interoperacyjność i ciągłość w całej UE
oraz ograniczy koszty jej wprowadzenia w całej Unii.
(15)     W celu zapewnienia stosowania
wspólnych wymagań technicznych dotyczących systemu pokładowego
eCall należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów
(zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej) w odniesieniu
do szczegółowych przepisów dotyczących stosowania odpowiednich norm,
badań, ochrony danych osobowych i prywatności oraz zwolnień
niektórych pojazdów lub klas pojazdów należących do kategorii M1 i
N1. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja
prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów.
Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna
zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie
stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(16)     Producentom pojazdów
należy pozostawić wystarczająco dużo czasu na dostosowanie
się do wymagań technicznych niniejszego rozporządzenia.
(17)     Niniejsze rozporządzenie
jest nowym odrębnym rozporządzeniem w kontekście procedury
homologacji typu WE przewidzianej w dyrektywie 2007/46/WE i w związku z
tym należy odpowiednio zmienić załączniki I, III, IV, VI,
IX i XI do wspomnianej dyrektywy .
(18)     Ponieważ cele niniejszego
rozporządzenia, tj. utworzenie rynku wewnętrznego poprzez
wprowadzenie wspólnych wymagań technicznych w odniesieniu do homologacji
typu nowych pojazdów wyposażonych w system pokładowy eCall, nie
mogą być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez
państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skalę niezbędnych
działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na
poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z
zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii
Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną
w tym samym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co
jest konieczne do osiągnięcia tego celu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia
wymagania techniczne dotyczące homologacji typu WE pojazdów w odniesieniu
do systemu pokładowego eCall.
Artykuł 2
Zakres
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
do pojazdów kategorii M1 i N1 określonych w pkt 1.1.1 i 1.2.1
załącznika II do dyrektywy 2007/46/WE.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia,
oprócz definicji zawartych w art. 3 dyrektywy 2007/46/WE i w art. 2
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 305/2013[12], stosuje się
następujące definicje:
1)           „system pokładowy eCall”
oznacza system włączany automatycznie w wyniku aktywacji czujników
pokładowych lub ręcznie, który za pośrednictwem bezprzewodowych
sieci łączności ruchomej przekazuje znormalizowany minimalny
zbiór danych i ustanawia – w oparciu o numer 112 – kanał audio między
kierowcą i pasażerami pojazdu a punktem przyjmowania
zgłoszeń o wypadkach;
2)           „system pokładowy” oznacza
urządzenia pokładowe wraz ze środkami służącymi
do uruchamiania transmisji zgłoszeń eCall, zarządzania nimi i
dokonywania ich za pośrednictwem publicznej bezprzewodowej sieci
łączności ruchomej, zapewniające połączenie między
pojazdem a środkiem realizacji usługi eCall za pośrednictwem
publicznej bezprzewodowej sieci łączności ruchomej.
Artykuł 4
Ogólne obowiązki producentów
Producenci wykazują, że wszystkie
nowe typy pojazdów, o których mowa w art. 2, są wyposażone w system
pokładowy eCall, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i aktami delegowanymi
przyjętymi na podstawie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Szczególne obowiązki producentów
1.           Producenci zapewniają, aby ich
wszystkie nowe modele pojazdów były produkowane i homologowane zgodnie z
wymaganiami określonymi w niniejszym rozporządzeniu i w aktach
delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia.
2.           Producenci wykazują, że
ich wszystkie nowe typy pojazdów są konstruowane w sposób
gwarantujący, że w razie poważnego wypadku, który
nastąpił na terytorium Unii, automatycznie inicjowane jest
zgłoszenie eCall kierowane pod jednolity europejski numer alarmowy 112.
              Producenci wykazują, że
nowe pojazdy są skonstruowane w sposób gwarantujący, że
zgłoszenie eCall kierowane pod jednolity europejski numer alarmowy 112
może być również aktywowane ręcznie.
3.           Producenci gwarantują, że
odbiorniki w systemach pokładowych są kompatybilne z usługami w
zakresie lokalizacji zapewnianymi przez systemy nawigacji satelitarnej, w tym
systemy Galileo i EGNOS.
4.           Do celów homologacji typu należy
zatwierdzać tylko te systemy pokładowe eCall, które można
zbadać.
5.           Systemy pokładowe eCall
muszą spełniać wymogi dyrektywy 1999/5/WE[13] i regulaminu EKG ONZ nr 10[14].
6.           System eCall należy
udostępnić wszystkim niezależnym operatorom bezpłatnie i na
niedyskryminacyjnych zasadach, co najmniej do celów naprawy i konserwacji.
7.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 9 w celu ustanowienia
szczegółowych wymagań technicznych i badań do celów homologacji
typu systemów pokładowych eCall oraz zmieniających odpowiednio
dyrektywę 2007/46/WE.
Wymagania techniczne i badania, o których mowa w
akapicie pierwszym, są oparte na wymaganiach określonych w ust. 3, 4
i 6 oraz na następujących normach, stosownie do przypadku:
a)      EN 16072 „Inteligentne systemy
transportowe – E Bezpieczeństwo – Paneuropejskie wymagania operacyjne”;
b)      EN 16062 „Inteligentne systemy transportu
– Program eSafety – Protokoły zastosowań wysokiego poziomu dla
systemu eCall”;
c)      EN 16454 „Inteligentne systemy transportowe
– eBezpieczeństwo – Pełne badanie zgodności systemu eCall”, w
odniesieniu do zgodności systemu pokładowego eCall z paneuropejskim
systemem eCall;
d)      wszelkie dodatkowe normy europejskie lub
regulaminy EKG ONZ dotyczące systemu eCall.
Artykuł 6
Przepisy dotyczące ochrony prywatności i danych
1            Zgodnie z dyrektywą 95/46/WE i
dyrektywą 2002/58/WE producenci zapewniają, by pojazdy
wyposażone w system pokładowy eCall nie były identyfikowalne i
nie były stale śledzone przy normalnym trybie funkcjonowania systemu
eCall.
System pokładowy eCall powinien być
wyposażony w technologie służące wzmocnieniu ochrony
prywatności w celu zapewnienia użytkownikom eCall
pożądanego poziomu ochrony prywatności, jak również niezbędnej
ochrony przed inwigilacją i nadużyciami.
2.           Minimalny zbiór danych
przesyłanych przez system pokładowy eCall zawiera tylko minimum
informacji niezbędnych do właściwej obsługi
zgłoszeń alarmowych.
3.           Producenci gwarantują, że
użytkownikom systemu eCall zapewnia się jasne i wyczerpujące
informacje na temat przetwarzania danych dokonywanego przez system
pokładowy eCall, w szczególności na temat:
a)      podstawy prawnej przetwarzania;
b)      faktu, iż system pokładowy
eCall uruchamia się domyślnie;
c)      zasad przetwarzania danych dokonywanego
przez system pokładowy eCall;
d)      celu przetwarzania danych w ramach eCall;
e)      rodzajów zbieranych i przetwarzanych
danych oraz odbiorców tych danych;
f)       terminu przechowywania danych w systemie
pokładowym;
g)      faktu braku stałego śledzenia
pojazdu;
h)      sposobów korzystania z praw
przysługujących osobom, których dotyczą dane;
i)       wszelkich niezbędnych informacji
dodatkowych dotyczących przetwarzania danych osobowych w związku ze
świadczeniem prywatnej usługi eCall lub innych usług o
wartości dodanej.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 9 w celu dokładniejszego
zdefiniowania wymogu dotyczącego braku możliwości identyfikacji
i śledzenia oraz technologii służących wzmocnieniu ochrony
prywatności, o których mowa w ust. 1, a także sposobów prywatnego
przetwarzania danych i informacji o użytkowniku, o których mowa w ust. 3.
Artykuł 7
Obowiązki państw członkowskich
Z mocą od dnia 1 października 2015
r. organy krajowe udzielają homologacji typu WE w odniesieniu do systemu
pokładowego eCall tylko nowym typom pojazdów, które spełniają
wymogi niniejszego rozporządzenia oraz aktów delegowanych przyjętych
na jego podstawie.
Artykuł 8
Zwolnienia
1.           Komisja może
zwolnić niektóre pojazdy lub klasy pojazdów należące do
kategorii M1 i N1 z obowiązku montażu systemów pokładowych eCall
określonego w art. 4, jeżeli po przeprowadzeniu analizy kosztów i
korzyści, wykonanej lub zleconej przez Komisję, oraz
uwzględniając wszelkie istotne aspekty bezpieczeństwa,
stosowanie tych systemów okazuje się nieodpowiednie dla danego pojazdu lub
danej klasy pojazdów.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 9 w celu określenia
zwolnień, o których mowa w ust. 1. Zwolnienia te obejmują takie
pojazdy jak np. pojazdy specjalne i pojazdy bez poduszek powietrznych, a ich
liczba jest ograniczona.
Artykuł 9
Wykonywanie
przekazanych uprawnień
1.           Powierzenie Komisji
uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom
określonym w niniejszym artykule.
2.           Uprawnienia do przyjęcia
aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 7, art. 6 ust. 4 oraz art. 8
ust. 2, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia
[Publications Office: please insert the exact date of the entry into force].
3.           Przekazanie uprawnień, o
którym mowa w art. 5 ust. 7, art. 6. ust. 4 i art. 8 ust. 2, może
zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub
przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie
określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu
staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej
decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na
ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów
delegowanych.
4.           Niezwłocznie po
przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5.           Akt delegowany przyjęty
zgodnie z art. 5 ust. 7, art. 6 ust. 4 i art. 8 ust. 2 wchodzi w życie
tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w
terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno
Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie
wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa
miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 10
Sankcje za nieprzestrzeganie przepisów
1.           Państwa członkowskie
przyjmują przepisy określające sankcje mające zastosowanie
w przypadkach naruszenia przez producentów przepisów niniejszego
rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki niezbędne do
zapewnienia ich stosowania. Sankcje te muszą być skuteczne,
proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie
powiadamiają Komisję o tych przepisach, a także
powiadamiają ją niezwłocznie o wszelkich kolejnych
dotyczących ich zmianach.
2.           Sankcjom podlegają przynajmniej
następujące przypadki nieprzestrzegania przepisów:
a)      składanie niezgodnych z prawdą
oświadczeń w ramach procedury homologacji typu lub procedury
prowadzącej do odwołania;
b)      fałszowanie wyników badań
dotyczących homologacji typu;
c)      zatajanie danych lub specyfikacji
technicznych, które mogłoby doprowadzić do odwołania lub
wycofania homologacji typu.
Artykuł 11
Zmiany w dyrektywie 2007/46/WE
W załącznikach I, III, IV, VI, IX i
XI do dyrektywy 2007/46/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem
do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 12
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
od dnia 1 października 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i
jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach
członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Zmiany w dyrektywie 2007/46/WE
W dyrektywie 2007/46/WE wprowadza się
następujące zmiany:
1)           w załączniku I dodaje
się punkty 12.8 i 12.8.1. w brzmieniu:
„12.8. System eCall
12.8.1. Opis lub rysunki”;
2)           w załączniku III
część I sekcja A dodaje się punkty 12.8. i 12.8.1. w
brzmieniu:
„12.8. System eCall
12.8.1. Zainstalowany: tak/nie (1)”;
3)           W załączniku IV
część 1 wprowadza się następujące zmiany:
a)       w tabeli dodaje się punkt 71 w
brzmieniu:
 Punkt || Przedmiot || Odniesienie do aktu prawnego || Zastosowanie
 M1 || M2 || M3 || N1 || N2 || N3 || O1 || O2 || O3 || O4
 71. || System eCall || Rozporządzenie (UE) nr [.../...] || X ||   ||   || X ||   ||   ||   ||   ||   ||
b)      w dodatku 1 wprowadza się
następujące zmiany:
i)        w tabeli 1 dodaje się punkt 71 w
brzmieniu:
 Punkt || Przedmiot   || Odniesienie do aktu prawnego || Kwestie szczegółowe || Zastosowanie i wymagania szczegółowe
 71. ||  System eCall || Rozporządzenie (UE) nr [.../...] ||   || Nie dotyczy
ii)       w tabeli 2 dodaje się punkt 71 w
brzmieniu:
 Punkt || Przedmiot   || Odniesienie do aktu prawnego || Kwestie szczegółowe || Zastosowanie i wymagania szczegółowe
 71. ||  System eCall || Rozporządzenie (UE) nr [.../...] ||   || Nie dotyczy
4)           w tabeli w dodatku do wzoru A w
załączniku VI dodaje się pkt 71 w brzmieniu:
 Punkt || Przedmiot   || Odniesienie do aktu prawnego(1) || Akt zmieniony przez || Dotyczy wersji
 71. ||  System eCall || Rozporządzenie (UE) nr [.../...] ||   ||
5)           w załączniku IX wprowadza
się następujące zmiany:
a)       w części I we wzorze B
wprowadza się następujące zmiany:
i)        na stronie 2 „Kategoria pojazdów – M1”
wprowadza się następujące zmiany:
– pkt 52 otrzymuje brzmienie:
„52. Zainstalowany eCall tak/nie”;
– dodaje się punkt 53 w brzmieniu:
„53. Uwagi (11): …………….”;
ii)       na stronie 2 „Kategoria pojazdów – N1”
wprowadza się następujące zmiany:
– pkt 52 otrzymuje brzmienie:
„52. Zainstalowany eCall tak/nie”;
–- dodaje się punkt 53 w brzmieniu:
„53. Uwagi (11):
…………….”;
b)      w części II we wzorze C2
wprowadza się następujące zmiany:
i)        na stronie 2 „Kategoria pojazdów – M1”
wprowadza się następujące zmiany:
– pkt 52 otrzymuje brzmienie:
„52. Zainstalowany eCall tak/nie”;
– dodaje się punkt 53 w brzmieniu:
„53. Uwagi (11): …………….”;
ii)       na stronie 2 „Kategoria pojazdów – N1”
wprowadza się następujące zmiany:
– pkt 52 otrzymuje brzmienie:
„52. Zainstalowany eCall tak/nie”;
– dodaje się punkt 53 w brzmieniu:
„53. Uwagi (11):
…………….”;
6)           w tabeli w dodatku 1 w
załączniku XI dodaje się punkt 71 w brzmieniu:
 Punkt || Przedmiot   || Odniesienie do aktu regulacyjnego || M1 ≤ 2 500 (1) kg || M1 > 2 500 (1) kg || M2 || M3
 71. ||  System eCall || Rozporządzenie (UE) nr [.../...] || A || A || Nie dotyczy || Nie dotyczy
[1]               Dz.U. L 303 z 22.11.2011, s.46.
[2]               Dz.U. L 131 z 3.4.2013,
s. 1.
[3]               Dz.U. L […] z […], s. […].
[4]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[5]               Dz.U. L 263 z 9.10.2007,
s. 1.
[6]               COM (2009) 434 final.
[7]               2012/2056(INI).
[8]               Dz.U. L 196 z 24.7.2008,
s. 1.
[9]               1609/06/EN – WP 125.
[10]             Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.
[11]             Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 37.
[12]             Dz.U. L 91 z 3.4.2013, s. 1.
[13]             Dz.U. L 91 z 7.4.1999, s. 10.
[14]             Dz.U. L 254 z 20.9.2012, s. 1.


Ważna informacja prawna

|

52005PC0661

Wniosek rozporządzenie Rady w sprawie oznaczania kraju pochodzenia określonych produktów przywożonych z państw trzecich {SEC(2005) 1657}  /* COM/2005/0661 końcowy - ACC 2005/0254 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 16.12.2005KOM(2005) 661 wersja ostateczna2005/0254 (ACC)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYw sprawie oznaczania kraju pochodzenia określonych produktów przywożonych z państw trzecich {SEC(2005) 1657}(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEW grudniu 2003 r. Komisja przedłożyła Komitetowi Rady powołanemu na mocy art. 133 Traktatu („Komitetowi 133”) dokument roboczy dotyczący ewentualnego unijnego systemu oznaczeń pochodzenia, na skutek wzrostu zainteresowania niektórych Państw Członkowskich i sektorów gospodarki tym tematem. Wspomniane Państwa Członkowskie i sektory wyrażały rosnące zaniepokojenie coraz większą skalą wprowadzających w błąd lub fałszywych oznaczeń pochodzenia widniejących na przywożonych produktach. Sformułowane zostały wnioski o wprowadzenie wymogu oznaczania pochodzenia produktów przywożonych i/lub produktów pochodzących z UE.W pierwszej połowie 2004 r. Komisja zapoczątkowała proces konsultacji w tej sprawie z najważniejszymi zainteresowanymi stronami – przemysłem, związkami zawodowymi, konsumentami i innymi instytucjami. Wyniki tych konsultacji zostały omówione w Komitecie 133 w lipcu 2004 r. Komitet 133 zwrócił się do Komisji o przeprowadzenie dalszych konsultacji na temat wykonalności systemu oznaczeń pochodzenia stosowanego w stosunku do wybranych kategorii przywożonych produktów, jak również rozpatrzenie alternatywnych opcji, a następnie przedłożenie Radzie wniosków oraz zalecenia. W związku z powyższym w okresie od września 2004 r. do kwietnia 2005 r. przeprowadzono dalsze konsultacje.Uwzględniając wyniki tego procesu konsultacji, załączony wniosek w sprawie rozporządzenia proponuje wprowadzenie obowiązkowego systemu oznaczeń pochodzenia obejmującego szereg sektorów, które uznały tę inicjatywę za korzystną (patrz załącznik) i mającego zastosowanie wyłącznie do produktów przywożonych. Wybrana opcja najlepiej i w sposób najbardziej wyważony uwzględnia interesy większości zainteresowanych stron (przemysłu, związków zawodowych oraz części organizacji konsumentów), ogranicza ona również koszty i negatywne skutki dla innych zainteresowanych stron (przemysłu UE, który zdelokalizował produkcję, przedsiębiorstw handlowych), a jednocześnie wywiera pozytywny wpływ w zakresie realizacji celów inicjatywy.W chwili obecnej we Wspólnocie Europejskiej nie istnieją żadne akty prawne w zakresie oznaczeń pochodzenia („wyprodukowano w”) dla produktów przemysłowych. Niedawno przyjęta dyrektywa mająca na celu harmonizację kontroli nieuczciwych praktyk handlowych na rynku wewnętrznym także zajmuje się przypadkami wprowadzających w błąd oznaczeń pochodzenia. Jednak dyrektywa ta nie definiuje znaczenia określenia „wyprodukowano w” ani nie przewiduje kontroli władz celnych w tym zakresie. Również istniejące w niektórych Państwach Członkowskich zasady dotyczące dobrowolnego używania oznaczeń pochodzenia różnią się między sobą.Obecna sytuacja sprawia, że WE znajduje się w niekorzystnym położeniu wobec partnerów handlowych, którzy wymagają stosowania oznaczeń pochodzenia dla przywożonych produktów. Powoduje ona również, że wspólnotowi producenci towarów konsumpcyjnych , w przypadku których pochodzenie ma znaczenie nie odnoszą korzyści płynących z produkowania towarów wewnątrz Wspólnoty Europejskiej, ponadto traci się szanse na skuteczne zapobieganie lub zwalczanie fałszywych i/lub wprowadzających w błąd informacji o pochodzeniu. WE traci zatem możliwość poprawy jakości informowania konsumentów na temat pochodzenia niektórych produktów, które mogą być przydatne w celach egzekwowania wyżej wymienionej dyrektywy. Niniejszy wniosek dotyczący rozporządzenia ma na celu wyeliminowanie tych niekorzystnych elementów.Najwięksi partnerzy handlowi Wspólnoty, tacy jak Chiny, Japonia, Kanada i USA, wprowadzili już wymóg stosowania oznaczeń pochodzenia dla przywożonych towarów. Wspólnotowi eksporterzy muszą dostosować się do tych wymogów i odpowiednio oznakować swoje produkty. W związku z tym konsekwencją przyjęcia niniejszego wniosku będzie zrównanie się z tymi partnerami handlowymi poprzez wprowadzenie równorzędnego prawodawstwa.Brak wspólnej definicji pochodzenia dla celów oznaczania, reguł oznaczania i wspólnych reguł kontroli dotyka nie tylko konsumentów, którzy mogą zostać wprowadzeni w błąd co do pochodzenia kupowanych przez siebie produktów lub pozbawieni informacji na ten temat, ale również ma negatywny wpływ na konkurencyjność wspólnotowego przemysłu.Oznaczenie pochodzenia pomoże również w ochronie przemysłu wspólnotowego przed narażeniem na szwank jego opinii nieścisłymi lub nieprawdziwymi informacjami o pochodzeniu towarów.Wprowadzenie oznaczeń pochodzenia ułatwiłoby również wybór konsumentom i przyczyniłoby się do ograniczenia zjawiska fałszowania informacji na temat pochodzenia towarów. Większa przejrzystość oraz lepsze informowanie konsumentów o pochodzeniu towarów przyczyni się również do realizacji jednego z celów agendy lizbońskiej, mianowicie wzmocnienia konkurencyjności europejskich produktów, które obecnie są dotknięte skutkami nieuczciwej konkurencji na rynku.Wniosek opowiada się za definicją kraju pochodzenia opartą na niepreferencyjnych regułach pochodzenia WE, stosowaną również dla innych potrzeb celnych Zastosowanie niepreferencyjnych reguł pochodzenia WE w odniesieniu do kwestii związanych z oznaczeniem pochodzenia jest zgodne ze zobowiązaniami WE podjętymi w ramach Porozumienia WTO dotyczącego reguł pochodzenia.W celu jak największego zmniejszenia obciążeń związanych z wprowadzeniem nowego systemu, rozporządzenie ogranicza wymogi i warunki w zakresie znakowania produktów do niezbędnego minimum zapewniającego, że oznaczenie pochodzenia będzie łatwe do odszukania i zrozumienia przez konsumenta, a jednocześnie trudne do podmienienia lub sfałszowania. Jeżeli chodzi o wersje językowe, rozporządzenie pozostawia do wyboru stosowanie angielskiego określenia „made in” lub innych równoważnych określeń w dowolnym języku urzędowym Wspólnoty Europejskiej, które będą zrozumiałe dla końcowego konsumenta.Uznając, że konkretne środki nanoszenia oznaczeń pochodzenia mogą zależeć od rodzaju produktu, rozporządzenie uprawnia Komisję do wydawania szczegółowych przepisów w tym zakresie. Biorąc pod uwagę fakt, że inne sektory mogą być zainteresowane przyłączeniem się do systemu oznaczeń pochodzenia, a dla innych system może okazać się mniej istotny, rozporządzenie uprawnia również Komisję do włączania lub wyłączania poszczególnych sektorów.2005/0254 (ACC)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYw sprawie oznaczania kraju pochodzenia określonych produktów przywożonych z państw trzecichRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,uwzględniając wniosek Komisji[1],a także mając na uwadze, co następuje:1.  Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do produktów przemysłowych pochodzących z przywozu, z wyjątkiem produktów rybołówstwa i akwakultury, określonych w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury[2] oraz z wyjątkiem środków spożywczych określonych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. bezpieczeństwa żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności[3].2.  Brak reguł wspólnotowych oraz różnice pomiędzy systemami obowiązującymi w Państwach Członkowskich w odniesieniu do oznaczania na określonych produktach ich kraju pochodzenia spowodowały sytuację, w której w pewnej liczbie sektorów większość produktów przywożonych z państw trzecich i rozprowadzanych na rynkach Wspólnoty nie nosi lub nosi wprowadzające w błąd oznaczenia co do ich kraju pochodzenia.3.  Gospodarcze znaczenie informowania o miejscu pochodzenia dla decyzji klientów i wymiany handlowej znajduje potwierdzenie w praktyce innych głównych partnerów handlowych, którzy wprowadzili obowiązkowe wymagania dotyczące oznaczania miejsca pochodzenia. Eksporterzy wspólnotowi muszą postępować zgodnie z tymi wymaganiami i umieszczać informacje dotyczące pochodzenia na produktach, które zamierzają eksportować na te rynki.4.  Wspólnoty Europejskie powinny uzyskać pozycję równorzędną w stosunku do swoich partnerów handlowych poprzez wprowadzenie równoważnych aktów prawnych, które również przyczynią się do zapobiegania stosowaniu fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji o pochodzeniu określonych towarów z przywozu.5.  Zgodnie z dyrektywą 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącą nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym[4], konsumenci mogą łączyć wartość rynkową z geograficznym pochodzeniem danego towaru. Zgodnie z tą dyrektywą, w przypadku gdy klient, kierując się fałszywymi lub wprowadzającymi w błąd informacjami dotyczącymi jego pochodzenia geograficznego, kupi produkt, którego w innym przypadku by nie kupił, może to stanowić nieuczciwą praktykę handlową. Dyrektywa ta nie czyni obowiązkowym umieszczania informacji dotyczących pochodzenia geograficznego towarów, ani nie określa pojęcia pochodzenia.6.  Dlatego też określenie wspólnej definicji pochodzenia dla celów rynkowych, reguł oznaczania oraz wspólnych reguł kontroli umożliwiłoby stworzenie równych warunków konkurencji, ułatwiłoby konsumentom wybór w sektorach objętych tymi regułami oraz przyczyniłoby się do ograniczenia wprowadzających w błąd informacji o pochodzeniu.7.  Wprowadzenie znaku pochodzenia może przyczynić się do działania wymagających standardów Wspólnoty na korzyść przemysłu wspólnotowego, szczególnie małych i średnich przedsiębiorstw. Pomoże również w ochronie przemysłu wspólnotowego przed narażaniem na szwank jego opinii nieprawdziwymi informacjami o pochodzeniu towarów. Większa przejrzystość oraz lepsze informowanie konsumentów o pochodzeniu towarów przyczyni się w ten sposób do realizacji celów agendy lizbońskiej.8.  Artykuł IX Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. stanowi, że członkowie WTO mogą przyjąć i egzekwować prawa i przepisy odnoszące się do oznaczeń pochodzenia w odniesieniu do przywozu, szczególnie po to, aby chronić konsumentów przed fałszywymi lub wprowadzającymi w błąd informacjami.9.  Na mocy umów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Bułgarią, Rumunią, Turcją i umawiającymi się stronami Porozumienia EOG niezbędne jest wykluczenie produktów pochodzących z tych państw z zakresu niniejszego rozporządzenia.10.  Obowiązujące we Wspólnocie Europejskiej niepreferencyjne reguły dotyczące pochodzenia towarów określono w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny[5] oraz w jego przepisach wykonawczych zawartych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny[6]. Celem określenia pochodzenia towarów z przywozu dla celów niniejszego rozporządzenia zaleca się wykorzystanie wyżej wspomnianych reguł. Wykorzystanie pojęcia dobrze znanego podmiotom handlowym i administracjom powinno ułatwić jego wprowadzenie i wykonywanie. Niepreferencyjne reguły pochodzenia należy stosować w odniesieniu do wszystkich celów niepreferencyjnej polityki handlowej. Należy unikać duplikowania deklaracji i dokumentacji.11.  Celem ograniczenia obciążenia dla przemysłu, handlu i administracji oznaczenie pochodzenia powinno być obowiązkowe w sektorach, w odniesieniu do których Komisja, w oparciu o przeprowadzone wcześniej konsultacje, uznała, że jest to korzystne. Należy wprowadzić przepis umożliwiający łatwe przystosowanie zakresu sektorowego niniejszego rozporządzenia. Należy również wprowadzić przepis wyłączający określone produkty z powodów technicznych lub gospodarczych lub w przypadku których oznaczenie nie jest konieczne dla celów niniejszego rozporządzenia z innych powodów. Taka sytuacja może wystąpić szczególnie gdy oznaczenie pochodzenia mogłoby spowodować zniszczenie danego towaru lub w przypadku określonych surowców.12.  Należy stworzyć przepis, zgodnie z którym dane dotyczące pochodzenia towarów wytworzone i/lub sprawdzone podczas kontroli przez właściwe władze mogą podlegać wymianie, włączając w to władze i inne osoby lub organizacje, dla których Państwa. Członkowskie przewidują rolę wykonawczą zgodnie z dyrektywą 2005/29/WE. Należy uwzględnić kwestię ochrony danych osobowych, zachowania tajemnicy handlowej i przemysłowej oraz zachowania poufności zawodowej i administracyjnej.13.  Działania potrzebne dla wdrożenia niniejszego rozporządzenia powinny być uchwalone zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. określającą procedury wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[7].14.  Towary znajdujące się w bagażu osobistym osób podróżujących i przeznaczone do użytku osobistego należy wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia w granicach określonych na potrzeby zwolnienia z opłaty celnej oraz gdy nie istnieją wskazówki świadczące o tym, że określone towary przewożone są w ramach wymiany handlowej. Należy wprowadzić przepis, zgodnie z którym również inne przypadki objęte rozporządzeniem Rady (EWG) nr 918/83 z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych mogą być wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia na mocy przepisów wykonawczych.PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 11. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do produktów przemysłowych z wyłączeniem produktów rybołówstwa i akwakultury, określonych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, oraz środków spożywczych, określonych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady.2. Towarami wymagającymi oznaczenia są towary wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia, jak również towary pochodzące z przywozu z państw trzecich, z wyjątkiem towarów pochodzących z terytorium Wspólnot Europejskich, Bułgarii, Rumunii, Turcji oraz umawiających się stron Porozumienia EOG.Towary można zwolnić z obowiązku oznaczenia pochodzenia w przypadku, gdy z powodów technicznych lub handlowych oznaczenie ich wydaje się nie być możliwe.3. Terminy „pochodzenie” i „pochodzący” odnoszą się do niepreferencyjnego pochodzenia zgodnie z art. 22 do 26 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.4. „Wprowadzenie do obrotu” oznacza udostępnienie na rynku Wspólnoty indywidualnego produktu przeznaczonego do wykorzystania końcowego celem jego dystrybucji i/lub wykorzystania za opłatą bądź za darmo.5. „Właściwe władze” oznaczają jakiekolwiek władze zajmujące się kontrolą towarów w momencie przywozu lub w momencie wprowadzania ich do obrotu.6. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do towarów o charakterze niekomercyjnym, przewożonych w bagażu osobistym podróżnych, które mieszczą się w limitach określonych względem zwolnienia z opłaty celnej, o ile nie ma poważnych przesłanek wskazujących, że są one częścią wymiany handlowej.W przypadku gdy można przyznać towarom zwolnienie z opłaty celnej zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 918/83 [8] i nie ma poważnych przesłanek wskazujących, że są one częścią wymiany handlowej, takie towary również można wyłączyć z zakresu niniejszego rozporządzenia.Komisja może przyjąć środki wykonawcze, zgodnie z procedura określoną w art. 6 ust. 2, celem określenia kategorii towarów, do których zastosowanie ma ustęp 6.Artykuł 2Przywóz lub wprowadzenie do obrotu towarów podlega obowiązkowi oznaczenia pochodzenia na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu.Artykuł 31. Na wspomnianych towarach należy oznaczyć kraj ich pochodzenia. W przypadku towarów zapakowanych należy umieścić oddzielne oznaczenie na opakowaniu.Komisja może przyjąć środki wykonawcze, zgodnie z procedura określoną w art. 6 ust. 2, celem określenia przypadków, w których można przyjąć oznaczenie znajdujące się na opakowaniu zamiast oznaczenia umieszczonego na samych towarach. Taka sytuacja występuje szczególnie w przypadku, gdy konsument lub użytkownik końcowy otrzymuje towary w ich normalnym opakowaniu.2. Słowa „wyprodukowano w” oraz nazwa kraju pochodzenia wskazują na pochodzenie towarów. Oznaczenie można sporządzić w którymkolwiek z języków urzędowych Wspólnot Europejskich, zrozumiałym dla konsumentów końcowych w Państwie Członkowskim, w którym towary te będą sprzedawane.3. Oznaczenie pochodzenia należy sporządzić czytelnym i niemożliwym do usunięcia drukiem, powinno ono być widoczne podczas normalnego użytkowania oraz czytelnie odróżniać się od innych informacji, jak również jego forma nie powinna wprowadzać w błąd lub powodować mylnego wrażenia co do pochodzenia produktu.4. Towary powinny nosić wymagane oznaczenie w chwili przywozu. Bez uszczerbku dla środków podjętych w następstwie art. 5 ust. 3, oznaczenia nie można usuwać lub ingerować w jego treść do momentu sprzedaży towaru konsumentowi lub użytkownikowi ostatecznemu.Artykuł 4Komisja może przyjąć środki wykonawcze, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 6 ust. 2, w szczególności, aby:-  Określić szczegółową formę i procedury oznaczania pochodzenia.-  Stworzyć wykaz terminów we wszystkich językach Wspólnoty, czytelnie mówiących o tym, że towary pochodzą z kraju wskazanego na oznaczeniu.-  Określić przypadki, w których wspólnie używane skróty bezbłędnie wskazują kraj pochodzenia i mogą być wykorzystane dla potrzeb niniejszego rozporządzenia.-  Określić przypadki, w których towary nie mogą lub nie muszą być oznaczane z powodów technicznych lub gospodarczych.-  Określić inne reguły, które mogą być niezbędne w przypadku, gdy okaże się, że towary nie są zgodne z niniejszym rozporządzeniem.-  Uaktualnić załącznik do niniejszego rozporządzenia w przypadkach, w których zmianie uległa ocena co do tego, czy konieczne jest oznaczenie pochodzenia dla określonego sektora.Artykuł 51. Towary nie są zgodne z niniejszym rozporządzeniem, jeżeli:-  Nie noszą oznaczenia pochodzenia.-  Oznaczenie pochodzenia nie odpowiada pochodzeniu towaru.-  Oznaczenie pochodzenia zmieniono lub usunięto, lub w inny sposób zmieniono jego treść, z wyjątkiem przypadku, gdy wymagana była korekta zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.2. Komisja może przyjąć dalsze środki wykonawcze zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 6 ust. 2 w odniesieniu do deklaracji i dokumentów towarzyszących, które można przedstawić na dowód zgodności z obecnym rozporządzeniem.3. Państwa Członkowskie ustanawiają zasady dotyczące kar mających zastosowanie w przypadkach naruszenia postanowień niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić ich wykonanie. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o podjętych środkach najpóźniej w okresie dziewięciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają Komisję o wszelkich późniejszych zmianach tych środków.4. W przypadku, gdy towary nie są zgodne z niniejszym rozporządzeniem, Państwa Członkowskie przyjmują środki niezbędne, aby wymóc na właścicielu towarów lub na jakiejkolwiek innej osobie odpowiedzialnej za towary oznaczenie ich zgodnie z niniejszym rozporządzeniem na ich własny koszt.5. W razie potrzeby, w celu skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia, właściwe władze mogą wymieniać dane uzyskane podczas kontroli zgodności z niniejszym rozporządzeniem, włączywszy w to władze i inne osoby lub organizacje, uprawnione do tego przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 11 dyrektywy 2005/29/WE.Artykuł 61. W pracach Komisji uczestniczy Komitet Oznaczania Pochodzenia (zwany dalej „Komitetem”).2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu mają zastosowanie art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.3. Komitet przyjmuje swój regulamin.Artykuł 7Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej . Artykuł 2, 3 i art. 5 stosuje się po upływie dwunastu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 6 ust. 2, Komisja może przedłużyć wspomniany okres o czas potrzebny podmiotom na realizację wymogów dotyczących oznaczenia pochodzenia określonych w środkach wykonawczych; okres ten nie może w żadnym razie być krótszy niż sześć miesięcy.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKProdukty, do których ma stosować się niniejsze rozporządzenie, wskazano podając ich kody CN.Kod CN | Opis |4104 41 / 4104 49 / 4105 30 / 4106 22 / 4106 32 / 4106 40 / 4106 92 / 4107 do 4114 / 4302 13 / ex4302 19 (35, 80) | Skóry surowe i wykończone |4008 21 / 4008 11 / 4005 99 / 4204 / 4302 30 (25, 31) 8308 10(00) / 8308 90(00) / 9401 90 / 9403 90 | Obcasy, podeszwy, paski, części, syntetyczne, inne |4201 / 4202 / 4203 / 4204/ 4205 / 4206 | Wyroby siodlarskie i rymarskie, artykuły podróżne, torby ręczne i podobne pojemniki, artykuły z wnętrzności zwierzęcych (z wyjątkiem wnętrzności jedwabników) |4303 / 4304 | Artykuły odzieżowe, dodatki do ubiorów i pozostałe wyroby futrzarskie, futra sztuczne i wyroby z nich |Dział 50 – 63 | Wyroby włókiennicze i odzieżowe |6401 / 6402 / 6403 / 6404 / 6405 / 6406 | Obuwie, getry i podobne |6907 / 6908 / 6911 / 6912 / 6913 / 691490100 | Wyroby ceramiczne |7013 21 11 / 7013 21 19 / 7013 21 91 / 7013 21 99 / 7013 31 10 / 7013 31 90 / 7013 91 10 / 7013 91 90 | Wyroby ze szkła, w rodzaju stosowanych do celów stołowych, kuchennych, toaletowych, biurowych, dekoracji wnętrz lub podobnych celów (inne niż te objęte pozycją 7010 lub 7018) ze szkła ołowiowego. |7113/7114/7115/7116 | Artykuły biżuteryjne i ich części, z metalu szlachetnego lub platerowanego metalem szlachetnym, Artykuły jubilerskie ze złota lub srebra i ich części, z metalu szlachetnego lub platerowanego metalem szlachetnym, Inne artykuły z metalu szlachetnego platerowanego metalem szlachetnym, Artykuły z pereł naturalnych lub hodowlanych, kamieni szlachetnych lub półszlachetnych (naturalnych, syntetycznych lub odtworzonych) |Dział 94 | Meble, pościel, materace, poduszki, lampy i oprawy oświetleniowe, podświetlane tablice i znaki informacyjne i podobne, budynki prefabrykowane. |9603 | Miotły i szczotki (włącznie ze szczotkami stanowiącymi części maszyn, urządzeń lub pojazdów), ręcznie sterowane mechaniczne zamiatarki podłóg, bezsilnikowe, zmywaki na kiju i przybory do okurzania wykonane z piór; przygotowane węzły i pęki do wyrobu mioteł i szczotek; poduszki i wałki do malowania; ściągaczki wody z szyb (inne niż wałki gumowe) |[1] Dz.U. C [...], z [...], str. [...].[2] Dz.U. L 17 z 21.1.2000, str. 22.[3] Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1.[4] Dz.U. L 149 z 11.6.2005, str. 22.[5] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.[6] Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 837/2005 (Dz.U. L 139 z 2.6.2005, str. 1).[7] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.[8] Dz.U. L 105 z 23.4.1983, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.


Ważna informacja prawna

|

52008PC0342

Wniosek rozporządzenie Rady uchylające rozporządzenie (WE) nr 243/2008 ustanawiające pewne środki ograniczające w odniesieniu do nielegalnych władz wyspy Anjouan w Związku Komorów  /* KOM/2008/0342 wersja ostateczna */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 4.6.2008KOM(2008) 342 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYuchylające rozporządzenie (WE) nr 243/2008 ustanawiające pewne środki ograniczające w odniesieniu do nielegalnych władz wyspy Anjouan w Związku Komorów(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1.  Po uwzględnieniu sytuacji na wchodzącej w skład archipelagu Komorów wyspie Anjouan oraz mając na uwadze środki podjęte przez Radę Pokoju i Bezpieczeństwa Unii Afrykańskiej i wystosowaną przez nią do Unii Europejskiej prośbę o udzielenie wsparcia, zgodnie ze wspólnym stanowiskiem 2008/187/WPZiB Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 243/2008 ustanawiające środki ograniczające w odniesieniu do nielegalnych władz wyspy Anjouan i niektórych osób z nimi związanych, które zakłócały przebieg procesu pojednania i powodowały zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa Komorów.2.  W następstwie interwencji zbrojnej, która miała miejsce dnia 25 marca 2008 r., i odzyskaniu władzy na wyspie Anjouan przez rząd Związku Komorów należy uchylić wspomniane środki ograniczające. W związku z zaistniałymi okolicznościami wspólne stanowisko 2008/XXX/WPZiB przewiduje uchylenie wspólnego stanowiska 2008/187/WPZiB.3.  W związku z powyższym Komisja proponuje uchylić rozporządzenie (WE) nr 243/2008.WniosekROZPORZĄDZENIE RADYuchylające rozporządzenie (WE) nr 243/2008 ustanawiające pewne środki ograniczające w odniesieniu do nielegalnych władz wyspy Anjouan w Związku KomorówRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60 i 301,uwzględniając wspólne stanowisko Rady [2008/XXX/WPZiB] z dnia […] r. uchylające wspólne stanowisko 2008/187/WPZiB dotyczące pewnych środków ograniczających w odniesieniu do nielegalnych władz wyspy Anjouan w Związku Komorów[1],uwzględniając wniosek Komisji[2],a także mając na uwadze, co następuje:4.  W związku z prośbą wystosowaną przez Przewodniczącego Komisji Unii Afrykańskiej Rada przyjęła wspólne stanowisko 2008/187/WPZiB[3] ustanawiające środki ograniczające wobec nielegalnego rządu wyspy Anjouan w Związku Komorów i niektórych osób z nimi związanych. Środki ograniczające przewidziane we wspólnym stanowisku 2008/187/WPZiB obejmują w szczególności zamrożenie środków i zasobów gospodarczych należących do wskazanych osób i zostały wprowadzone w życie we Wspólnocie przez rozporządzenie Rady (WE) nr 243/2008[4].5.  W następstwie interwencji zbrojnej w dniu 25 marca 2008 r. i odzyskaniu władzy na wyspie Anjouan przez rząd Związku Komorów wspólne stanowisko 2008/XXX/WPZiB przewiduje uchylenie środków ograniczających ustanowionych we wspólnym stanowisku 2008/187/WPZiB.6.  W związku z powyższym należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 243/2008,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Niniejszym uchyla się rozporządzenie (WE) nr 243/2008.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia … maja 2008 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L […] z […].[…].2008 r., s. […].[2] Dz.U. L […] z […].[…].2008 r., s. […].[3] Dz.U. L 59 z 4.3.2008, s. 32.[4] Dz.U. L 75 z 18.3.2008, s. 53.