				|

		52013PC0035

			Wniosek DECYZJA RADY zmieniająca załączniki II i III do decyzji Rady z dnia 9 czerwca 2011 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej Konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny /* COM/2013/035 final - 2013/0019 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE

1.
KONTEKST WNIOSKU

Konwencja o międzynarodowym dochodzeniu
alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny sporządzona w Hadze w 2007
r. ma na celu zapewnienie skuteczności międzynarodowego dochodzenia alimentów
na rzecz dzieci i innych członków rodziny. Konwencja służy przede wszystkim
ochronie dzieci, ponieważ znaczna większość roszczeń alimentacyjnych dotyczy
właśnie dzieci.
W dniu 31 marca 2011 r. Rada przyjęła decyzję
w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej konwencji haskiej z 2007 r. w
sprawie alimentów. Unia Europejska podpisała konwencję w dniu 6 kwietnia 2011
r.
W dniu 9 czerwca 2011 r. Rada przyjęła decyzję
w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej konwencji haskiej z 2007 r.
w sprawie alimentów. Przewidziano, że złożenie instrumentu zatwierdzenia
nastąpi po 10 grudnia 2012, terminie przewidzianym w art. 7 decyzji Rady w celu
przekazania Komisji przez państwa członkowskie danych kontaktowych organów
centralnych wyznaczonych na mocy konwencji oraz informacji dotyczących
przepisów, procedur i usług, o których mowa w art. 57 konwencji.
Art. 5 i 6 decyzji Rady przewidują także
zgłaszanie przez Unię zastrzeżenia przewidzianego w art. 44 ust. 3 oraz
składanie oświadczeń przewidzianych w art. 11 ust. 1 lit. g) oraz art. 44 ust. 1
i ust. 2. Tekst zastrzeżenia oraz oświadczeń zawarto w załącznikach II i III do
decyzji Rady.
Podczas negocjacji państwom członkowskim
wyznaczono termin na 16 maja 2011 r., mający umożliwić im dostarczenie
informacji potrzebnych Unii w celu zgłoszenia zastrzeżenia i przedstawienia
oświadczeń w momencie złożenia instrumentu zatwierdzenia.
Po przyjęciu decyzji Rady w dniu 9 czerwca 2011
r. niektóre państwa członkowskie stwierdziły jednak konieczność zmiany swoich
poprzednich deklaracji (Łotwa) lub złożenia ex novo zastrzeżenia i
oświadczeń przewidzianych w art. 5 i 6 decyzji Rady (Cypr, Luksemburg i
Portugalia).
Przed złożeniem instrumentu zatwierdzenia
należy zatem odpowiednio zmienić załączniki II i III.

2.
WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI

Powyższa kwestia została omówiona w Radzie
podczas spotkań Grupy Roboczej ds. Prawa Cywilnego (kwestie ogólne), w
szczególności w dniu 11 czerwca 2012 r. Ostatnie wnioski o zmianę załączników
otrzymano pod koniec lipca 2012 r., a tłumaczenia w języku angielskim w dniu 20
sierpnia 2012 r. Komisja poinformowała państwa członkowskie, że wniosek
zmieniający decyzję Rady z dnia 9 czerwca 2011 r. nie zostanie przyjęty
wcześniej niż przed końcem listopada 2012 r.
2013/0019 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
zmieniająca załączniki II i III do decyzji
Rady z dnia 9 czerwca 2011 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii
Europejskiej Konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym
dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 3 akapit pierwszy w związku z
art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. b) i art. 218 ust. 8 akapit drugi zdanie
pierwsze,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W załączniku II do decyzji Rady 2011/432/UE
wskazano zastrzeżenie zgłaszane przez Unię Europejską w momencie zatwierdzania
konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu
alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny zgodnie z art. 62 tej
konwencji.
(2)
Załącznik III do decyzji Rady 2011/432/UE wskazuje
oświadczenia składane przez Unię Europejską w momencie zatwierdzania konwencji
haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na
rzecz dzieci i innych członków rodziny zgodnie z art. 63 tej konwencji.
(3)
Państwa członkowskie powiadomiły Komisję o
dodatkowych zmianach dotyczących zastrzeżenia i oświadczeń określonych w
załącznikach II i III. Zatem stosownym wydaje się zmienić te załączniki przed
złożeniem instrumentu zatwierdzenia konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007
r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków
rodziny,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Załączniki II do III decyzji Rady 2011/432/UE
zostają zastąpione odpowiednimi załącznikami do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej
przyjęcia.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw
członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia  r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
II
Zastrzeżenie Unii Europejskiej
w momencie zatwierdzania konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r.
o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci
i innych członków rodziny (zwanej dalej „Konwencją”)
zgodnie z jej art. 62
Unia Europejska
składa następujące zastrzeżenie przewidziane w art. 44 ust. 3 Konwencji:
Republika Cypryjska,
Republika Czeska, Republika Estońska, Republika Grecka, Republika Łotewska,
Republika Litewska, Republika Węgierska, Rzeczpospolita Polska, Republika
Słowacka, Królestwo Szwecji oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i
Irlandii Północnej sprzeciwiają się używaniu języka francuskiego w kontaktach
między organami centralnymi.
Wielkie Księstwo
Luksemburga sprzeciwia się używaniu języka angielskiego w kontaktach między
organami centralnymi.
___________________
ZAŁĄCZNIK III
Oświadczenia Unii Europejskiej
w momencie zatwierdzania
konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r.
o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci
i innych członków rodziny
(zwanej dalej „Konwencją”) zgodnie z jej art. 63
1.         Oświadczenie, o którym mowa w art. 11 ust. 1 lit. g)
Konwencji
Unia Europejska oświadcza, że w niżej wymienionych państwach
członkowskich wniosek inny niż wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. a)
oraz w art. 10 ust. 2 lit. a) Konwencji musi zawierać informacje lub dokumenty
określone dla każdego z wymienionych państw członkowskich:
Królestwo Belgii:
–          Dla wniosków przewidzianych w art. 10 ust. 1 lit. e) i f)
oraz w art. 10 ust. 2 lit. b) i c) – pełny tekst decyzji w formie
poświadczonego odpisu (poświadczonych odpisów).
Republika Czeska:
–          Pełnomocnictwo udzielone organowi centralnemu przez
wnioskodawcę na podstawie art. 42.
Republika Federalna Niemiec:
–          Obywatelstwo, zawód wyuczony lub zawód wykonywany
wierzyciela, a w stosownych przypadkach także imię, nazwisko i adres jego
prawnego przedstawiciela.
–          Obywatelstwo, zawód wyuczony lub zawód wykonywany dłużnika,
o ile są one znane wierzycielowi.
–          W przypadku wniosku złożonego przez instytucję prawa
publicznego wypłacającą świadczenia, która dochodzi należności alimentacyjnych
w związku z przeniesieniem uprawnień, imię, nazwisko i dane kontaktowe osoby,
której roszczenia zostały przeniesione.
–          W przypadku indeksacji dotyczącej roszczenia wymagalnego –
metodę indeksacji i, jeśli istnieje obowiązek uiszczenia ustawowych odsetek,
ich ustawową stawkę oraz datę początku obowiązku ich naliczania.
Republika Łotewska:
– Wniosek zawiera informacje określone w odpowiednich formularzach
zalecanych i publikowanych przez Haską Konferencję Prawa Prywatnego
Międzynarodowego i towarzyszy mu zaświadczenie o zapłaceniu podatku – w
przypadku, gdy wnioskodawca nie jest zwolniony z obowiązku płacenia podatku
państwowego lub nie otrzymuje pomocy prawnej – oraz dokumenty potwierdzające
informacje zawarte we wniosku.

–          Wniosek zawiera: numer osobowy wnioskodawcy (jeżeli został
przydzielony w Republice Łotewskiej) lub numer identyfikacyjny, jeżeli został
on nadany; numer osobowy pozwanego (jeżeli został przydzielony w Republice
Łotewskiej) lub numer identyfikacyjny, jeżeli został on nadany; numery osobowe
(jeżeli zostały przydzielone w Republice Łotewskiej) lub numery identyfikacyjne,
jeżeli zostały one nadane, wszystkich osób, na rzecz których mają zostać
przyznane świadczenia alimentacyjne.
–          Wnioskom, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. a), b), d) i
f) oraz w art. 10 ust. 2 lit. a) i c) Konwencji i które nie dotyczą świadczeń
alimentacyjnych na rzecz dzieci (w rozumieniu art. 15 Konwencji), towarzyszy
dokument, w którym określa się, w jakim zakresie wnioskodawca uzyskał bezpłatną
pomoc prawną w państwie pochodzenia, zawierający informacje na temat rodzaju i
zakresu pomocy prawnej, o którą już się zwrócono, i wskazujący, jaka dalsza
pomoc prawna będzie potrzebna.
_          Wnioskom, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. b) Konwencji,
towarzyszy dokument wskazujący wybrane przez wnioskodawcę środki egzekucji
(postępowania mające na celu zaspokojenie roszczeń z majątku ruchomego, środków
finansowych lub nieruchomości dłużnika).
_          Wnioskom, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. b) Konwencji,
towarzyszy dokument zawierający obliczenie długu.
_          Wnioskom, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. c), d), e) i
f) oraz art. 10 ust. 2 lit. b) i c) Konwencji, towarzyszą dokumenty
potwierdzające informacje na temat sytuacji finansowej i wydatków wierzyciela
lub dłużnika.
Rzeczpospolita Polska:
I.          Wniosek przewidziany w art. 10
ust. 1 lit. b)
1.         Wniosek o wykonanie
orzeczenia powinien zawierać oznaczenie sądu, który wydał wyrok, datę wyroku,
imiona i nazwiska stron postępowania.
2.         Należy załączyć
następujące dokumenty:
–          tytuł wykonawczy w oryginale (to jest uwierzytelniony odpis
wyroku wraz z klauzulą wykonalności),
–          szczegółowy wykaz zaległości,
–          informację o rachunku bankowym, na który należy przekazywać
wyegzekwowane środki,
–          odpis wniosku wraz z załącznikami,
–          tłumaczenie wszystkich dokumentów na język polski,
sporządzone przez tłumacza przysięgłego (profesjonalnego).
3.         Wniosek, uzasadnienie wniosku, wykaz zaległości oraz
informacja o sytuacji finansowej dłużnika muszą być podpisane własnoręcznie
przez wierzyciela (wierzycieli), a w wypadku osoby małoletniej – jej
przedstawiciela ustawowego.
4.         Jeśli wierzyciel nie dysponuje tytułem wykonawczym w
oryginale, to we wniosku należy wskazać przyczyny tego stanu rzeczy (np.
dokument został zgubiony lub zniszczony, tytuł wykonawczy nie został wydany
przez sąd).
5.         W razie utraty tytułu wykonawczego należy załączyć wniosek o
ponowne wydanie tytułu wykonawczego w miejsce utraconego.
II.        Wnioski przewidziane w art. 10 ust. 1 lit. c) i d)
1.         Wniosek o wydanie
orzeczenia zasądzającego alimenty powinien zawierać wskazanie kwoty żądanej
miesięcznie tytułem alimentów na rzecz każdego wierzyciela.
2.         Wniosek i
uzasadnienie muszą być podpisane własnoręcznie przez wierzyciela (wierzycieli),
a w wypadku osoby małoletniej – jej przedstawiciela ustawowego.
3.         W uzasadnieniu wniosku o wydanie orzeczenia należy wskazać
wszystkie fakty uzasadniające żądanie, w szczególności należy podać informacje
o:
a.         stosunku łączącym wierzyciela i dłużnika: dziecko (dziecko z
małżeństwa/dziecko uznane formalnie przez dłużnika/ojcostwo dłużnika zostało
ustalone w postępowaniu sądowym), inny krewny, małżonek, były małżonek,
powinowaty,
b.         informacja o sytuacji finansowej wierzyciela powinna
zawierać dane o:
–          wieku, stanie zdrowia, edukacji wierzyciela,
–          miesięcznych kosztach utrzymania wierzyciela (żywność,
odzież, higiena osobista, profilaktyka, leczenie, rehabilitacja, kształcenie,
hobby, wydatki nadzwyczajne itp.),
–          (jeżeli żąda się alimentów dla więcej niż jednej osoby
uprawnionej – należy podać powyższe dane o każdej z tych osób),
–          wykształceniu rodzica sprawującego opiekę nad małoletnim
wierzycielem, zawodzie wyuczonym, zawodzie wykonywanym,
–          źródle i wysokości miesięcznych dochodów rodzica
sprawującego opiekę nad wierzycielem,
–          miesięcznych wydatkach rodzica sprawującego opiekę nad
małoletnim wierzycielem na utrzymanie siebie oraz innych, poza wierzycielem,
osób pozostających na jego utrzymaniu,
c.         informacja o sytuacji finansowej dłużnika powinna zawierać
także dane o wykształceniu dłużnika, zawodzie wyuczonym, zawodzie wykonywanym.
4.         Należy wskazać, które z faktów opisanych w uzasadnieniu mają
zostać stwierdzone przez przeprowadzenie dowodów (np. przez odczytanie na
rozprawie dokumentu, przesłuchanie świadka (świadków), przesłuchanie
wierzyciela lub jego przedstawiciela ustawowego, przesłuchanie dłużnika itp.).
5.         Należy wskazać każdy wnioskowany dowód i wszystkie dane,
które są niezbędne, aby sąd mógł ten dowód przeprowadzić.
6.         Dokumenty należy opisać i dołączyć do wniosku w oryginale
lub w formie poświadczonych odpisów; do dokumentów sporządzonych w języku obcym
należy dołączyć uwierzytelnione tłumaczenie na język polski.
7.         Świadkowie: należy podać imię, nazwisko i adres każdego
świadka.
III.       Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. e) i f)
1.         Wniosek o zmianę orzeczenia zasądzającego alimenty powinien
zawierać:
a.         oznaczenie sądu, który wydał wyrok, datę wyroku, imiona i
nazwiska stron postępowania,
b.         wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów na
rzecz każdego wierzyciela w miejsce poprzednio zasądzonych alimentów.
2.         W uzasadnieniu wniosku należy wskazać zmianę okoliczności
uzasadniających żądanie zmiany wysokości alimentów.
3.         Wniosek i uzasadnienie muszą być podpisane własnoręcznie
przez wierzyciela (wierzycieli), a w wypadku osoby małoletniej – jej
przedstawiciela ustawowego.
4.         Należy wskazać, które z faktów opisanych w uzasadnieniu mają
zostać stwierdzone przez przeprowadzenie dowodów (np. przez odczytanie na
rozprawie dokumentu, przesłuchanie świadka (świadków), przesłuchanie
wierzyciela lub jego przedstawiciela ustawowego, przesłuchanie dłużnika itp.).
5.         Należy wskazać każdy wnioskowany dowód i wszystkie dane,
które są niezbędne, aby sąd mógł ten dowód przeprowadzić.
6.         Dokumenty należy opisać i dołączyć do wniosku w oryginale
lub w formie poświadczonych odpisów; do dokumentów sporządzonych w języku obcym
należy dołączyć uwierzytelnione tłumaczenie na język polski.
7.         Świadkowie: należy podać imię, nazwisko i adres każdego
świadka.
IV.       Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 2 lit. b) i c)
1.         Wniosek o zmianę orzeczenia zasądzającego alimenty powinien
zawierać:
a.         oznaczenie sądu, który wydał wyrok, datę wyroku, imiona i
nazwiska stron postępowania,
b.         wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów na
rzecz każdego wierzyciela w miejsce poprzednio zasądzonych alimentów.
2.         W uzasadnieniu wniosku należy wskazać zmianę okoliczności
uzasadniających żądanie zmiany wysokości alimentów.
3.         Wniosek i uzasadnienie muszą być podpisane własnoręcznie
przez dłużnika.
4.         Należy wskazać, które z faktów opisanych w uzasadnieniu mają
zostać stwierdzone przez przeprowadzenie dowodów (np. przez odczytanie na
rozprawie dokumentu, przesłuchanie świadka (świadków), przesłuchanie
wierzyciela lub jego przedstawiciela ustawowego, przesłuchanie dłużnika itp.).
5.         Należy wskazać każdy wnioskowany dowód i wszystkie dane,
które są niezbędne, aby sąd mógł ten dowód przeprowadzić.
6.         Dokumenty należy opisać i dołączyć do wniosku w oryginale
lub w formie poświadczonych odpisów; do dokumentów sporządzonych w języku obcym
należy dołączyć uwierzytelnione tłumaczenie na język polski.
7.         Świadkowie: należy podać imię, nazwisko i adres każdego
świadka.
Republika Portugalska:
I. Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. b):
– Wnioskowi o wykonanie orzeczenia, oprócz dokumentów, o których
mowa w art. 25, muszą towarzyszyć:
1. szczegółowy wykaz zaległości oraz – w przypadku indeksacji
dotyczącej roszczenia wymagalnego – metoda indeksacji; jeśli istnieje obowiązek
uiszczenia ustawowych odsetek, wskazanie ich ustawowej stawki oraz daty
powstania obowiązku ich naliczania;
2. pełne informacje o rachunku bankowym, na który należy przekazywać
środki.
II. Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. c) i d):
– Wnioskowi o wydanie orzeczenia zasądzającego alimenty, w rozumieniu
art. 15, muszą towarzyszyć następujące dokumenty potwierdzające:
1. wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów na rzecz
każdego wierzyciela;
2. uzasadnienie wniosku o wydanie orzeczenia, w którym należy podać
wszystkie informacje na poparcie wniosku oraz informacje dotyczące:
a. stosunku łączącego wierzyciela i dłużnika: dziecko (dziecko z
małżeństwa/dziecko uznane formalnie przez dłużnika/ojcostwo dłużnika zostało
ustalone w postępowaniu sądowym), włącznie z przedłożeniem dokumentu
potwierdzającego pochodzenie dziecka/przysposobienie;
b. sytuacji finansowej przedstawiciela ustawowego wierzyciela
(wierzycieli) (rodzica lub opiekuna), które muszą obejmować dane o:
– miesięcznych kosztach utrzymania: wydatkach na żywność, zdrowie,
odzież, mieszkanie, edukację (jeżeli żąda się alimentów dla więcej niż jednej
osoby uprawnionej, należy podać powyższe dane o każdej z tych osób);
– źródle i wysokości miesięcznych dochodów rodzica sprawującego opiekę
nad wierzycielem;
– miesięcznych wydatkach rodzica sprawującego opiekę nad małoletnim
wierzycielem, na utrzymanie siebie oraz innych osób, za które jest
odpowiedzialny;
3. wniosek i uzasadnienie wniosku, podpisane własnoręcznie przez
wierzyciela (wierzycieli), a w wypadku osoby małoletniej – jej przedstawiciela
ustawowego.
III. Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. e) i f):
– Wniosek o zmianę orzeczenia zasądzającego alimenty powinien zawierać:
1. oznaczenie sądu, który wydał wyrok, datę wyroku, dane
identyfikacyjne stron postępowania;
2. wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów na rzecz
każdego wierzyciela w miejsce poprzednio zasądzonych alimentów;
3. w uzasadnieniu wniosku – wskazanie zmiany okoliczności
uzasadniającej żądanie zmiany wysokości alimentów;
4. dokumenty potwierdzające, które należy ująć w wykazie i dołączyć do
wniosku – oryginały lub poświadczone kopie;
5. na wniosku i jego uzasadnieniu – własnoręczny podpis wierzyciela
(wierzycieli) lub, w wypadku osoby małoletniej, jej przedstawiciela ustawowego.
IV. Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 2 lit. b) i c):
– Wniosek o zmianę orzeczenia zasądzającego alimenty (składany przez
dłużnika) powinien zawierać:
1. oznaczenie sądu, który wydał wyrok, datę wyroku, dane
identyfikacyjne stron postępowania;
2. wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów na rzecz
każdego wierzyciela w miejsce poprzednio zasądzonych alimentów;
3. w uzasadnieniu wniosku – wskazanie zmiany okoliczności
uzasadniającej żądanie zmiany wysokości alimentów;
4. dokumenty potwierdzające, które należy wyliczyć w wykazie i dołączyć
do wniosku – oryginały lub poświadczone kopie;
5. na wniosku i jego uzasadnieniu – własnoręczny podpis dłużnika
(dłużników).
_______________
Republika Słowacka:
–          Informacja o obywatelstwie wszystkich stron, których dotyczy
postępowanie.
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej:
Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. b)
Anglia i Walia
Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia; dokument stwierdzający
wykonalność orzeczenia; oświadczenie o świadczeniach zaległych; dokument
stwierdzający, że dłużnik był obecny na pierwszej rozprawie, a jeżeli nie był
obecny – dokument poświadczający, że dłużnik został powiadomiony o postępowaniu
i że doręczono mu wezwanie sądowe lub że został powiadomiony o wydanym
orzeczeniu i miał możliwość obrony lub odwołania się; oświadczenie o miejscu
pobytu dłużnika – adres domowy i służbowy; oświadczenie dotyczące tożsamości
dłużnika; zdjęcie dłużnika – o ile jest dostępne; dokument wskazujący, w jakim
zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; w stosownych
przypadkach – uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa
przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach – zaświadczenie o
uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach – uwierzytelniony odpis aktu
małżeństwa; w stosownych przypadkach – uwierzytelniony odpis nakazu lub innego dokumentu
stwierdzającego ustanie małżeństwa lub innego związku.
Szkocja
Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia; dokument stwierdzający
wykonalność orzeczenia; oświadczenie o świadczeniach zaległych; dokument
stwierdzający, że dłużnik był obecny na pierwszej rozprawie, a jeżeli nie był
obecny – dokument poświadczający, że dłużnik został powiadomiony o postępowaniu
lub że został powiadomiony o wydanym orzeczeniu i miał możliwość odwołania się;
oświadczenie o miejscu pobytu dłużnika; oświadczenie dotyczące tożsamości
dłużnika; zdjęcie dłużnika – o ile jest dostępne; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka
(dzieci); w stosownych przypadkach – zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły.
Irlandia Północna
Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia; dokument stwierdzający
wykonalność orzeczenia; oświadczenie o świadczeniach zaległych; dokument
stwierdzający, że dłużnik był obecny na pierwszej rozprawie, a jeżeli nie był
obecny – dokument poświadczający, że dłużnik został powiadomiony o postępowaniu
lub że został powiadomiony o wydanym orzeczeniu i miał możliwość odwołania się;
oświadczenie o miejscu pobytu dłużnika – adres domowy i służbowy; oświadczenie
dotyczące tożsamości dłużnika; zdjęcie dłużnika – o ile jest dostępne; dokument
wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy
prawnej; w stosownych przypadkach – uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub
świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach –
zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa.
Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. c)
Anglia i Walia
Dokumenty dotyczące sytuacji finansowej – dochody/wydatki/składniki
majątku; oświadczenie o miejscu pobytu pozwanego – adres domowy i służbowy;
oświadczenie dotyczące tożsamości pozwanego; zdjęcie pozwanego – o ile jest
dostępne; w stosownych przypadkach – uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub
świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach –
zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis nakazu lub innego dokumentu stwierdzającego ustanie
małżeństwa lub innego związku. Odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych;
wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach – dokumenty
potwierdzające pochodzenie dziecka; w stosownych przypadkach – wszelkie inne
dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), w
art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.
Szkocja
Dokumenty dotyczące sytuacji finansowej – dochody/wydatki/składniki
majątku; oświadczenie o miejscu pobytu pozwanego; oświadczenie dotyczące
tożsamości pozwanego; zdjęcie pozwanego – o ile jest dostępne; w stosownych
przypadkach – uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa
przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach – zaświadczenie o
uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach – uwierzytelniony odpis aktu
małżeństwa; wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach –
dokumenty potwierdzające pochodzenie dziecka.
Irlandia Północna
Dokumenty dotyczące sytuacji finansowej – dochody/wydatki/składniki
majątku; oświadczenie o miejscu pobytu pozwanego – adres domowy i służbowy;
oświadczenie dotyczące tożsamości pozwanego; zdjęcie pozwanego – o ile jest
dostępne; w stosownych przypadkach – uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub
świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach –
zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis decree nisi (tymczasowego orzeczenia rozwodu);
odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; wniosek o udzielenie pomocy
prawnej; w stosownych przypadkach – dokumenty potwierdzające pochodzenie
dziecka; w stosownych przypadkach – wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w
art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz
art. 30 ust. 3.
Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. d)
Anglia i Walia
Uwierzytelniony odpis orzeczenia dotyczącego art. 20 lub art. 22 lit.
b) lub e) wraz z dokumentami dotyczącymi wydania tego orzeczenia; dokument
wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy
prawnej; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej – dochody/wydatki/składniki
majątku; oświadczenie o miejscu pobytu – adres domowy i służbowy pozwanego;
oświadczenie dotyczące tożsamości pozwanego; zdjęcie pozwanego – o ile jest
dostępne; w stosownych przypadkach – uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub
świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach –
zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis nakazu lub innego dokumentu stwierdzającego ustanie
małżeństwa lub innego związku. Odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; w
stosownych przypadkach – dokumenty potwierdzające pochodzenie dziecka; w
stosownych przypadkach – wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust.
3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.
Szkocja
Jak dla wniosku na mocy art. 10 ust. 1 lit. c) powyżej.
Irlandia Północna
Uwierzytelniony odpis orzeczenia dotyczącego art. 20 lub art. 22 lit.
b) lub e) wraz z dokumentami dotyczącymi wydania tego orzeczenia; dokument
wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy
prawnej; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej – dochody/wydatki/składniki
majątku; oświadczenie o miejscu pobytu – adres domowy i służbowy pozwanego;
oświadczenie dotyczące tożsamości pozwanego; zdjęcie pozwanego – o ile jest
dostępne; w stosownych przypadkach – uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub
świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach –
zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis decree nisi (tymczasowego orzeczenia rozwodu);
odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; w stosownych przypadkach –
dokumenty potwierdzające pochodzenie dziecka; w stosownych przypadkach –
wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit.
a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.
Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. e)
Anglia i Walia
Odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokumenty dotyczące
sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego – dochody/wydatki/składniki majątku;
wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach – uwierzytelniony
odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w
stosownych przypadkach – zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty
dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach –
dokumenty dotyczące stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich
stosownych nakazów sądowych; w stosownych przypadkach – wszelkie inne dokumenty
wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust.
3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3. Pisemne oświadczenie stwierdzające, że obie
strony były obecne podczas postępowania, a jeżeli obecny był jedynie
wnioskodawca – oryginał lub uwierzytelniony odpis dokumentu stanowiącego dowód
doręczenia drugiej stronie powiadomienia o postępowaniu.
Szkocja
Odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokumenty dotyczące
sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego – dochody/wydatki/składniki majątku;
wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach – zaświadczenie o
uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci).
Irlandia Północna
Odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokumenty dotyczące
sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego – dochody/wydatki/składniki majątku;
wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach – uwierzytelniony
odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w
stosownych przypadkach – zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty
dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach –
dokumenty dotyczące stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich
stosownych nakazów sądowych; w stosownych przypadkach – wszelkie inne dokumenty
wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust.
3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.
Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. f)
Anglia i Walia
Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia, które ma zostać
zmienione; dokument stwierdzający, że dłużnik był obecny na pierwszej
rozprawie, a jeżeli nie był obecny – dokument poświadczający, że dłużnik został
powiadomiony o postępowaniu lub że został powiadomiony o wydanym orzeczeniu i
miał możliwość odwołania się; dokument wskazujący, w jakim zakresie
wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty dotyczące
sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego – dochody/wydatki/składniki majątku;
dokument stwierdzający wykonalność orzeczenia; w stosownych przypadkach – uwierzytelniony
odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w
stosownych przypadkach – zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty
dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis nakazu lub innego dokumentu stwierdzającego ustanie
małżeństwa lub innego związku; w stosownych przypadkach – dokumenty dotyczące
stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów
sądowych; oświadczenie o miejscu pobytu dłużnika – adres domowy i służbowy;
oświadczenie dotyczące tożsamości dłużnika; zdjęcie dłużnika – o ile jest
dostępne; w stosownych przypadkach – wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w
art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz
art. 30 ust. 3. Pisemne oświadczenie stwierdzające, że obie strony były obecne
podczas postępowania, a jeżeli obecny był jedynie wnioskodawca – oryginał lub
uwierzytelniony odpis dokumentu stanowiącego dowód doręczenia drugiej stronie
powiadomienia o postępowaniu.
Szkocja
Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia, które ma zostać
zmienione; dokument poświadczający, że dłużnik został powiadomiony o
postępowaniu lub że został powiadomiony o wydanym orzeczeniu i miał możliwość
odwołania się; dokument wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z
bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej
wnioskodawcy/pozwanego – dochody/wydatki/składniki majątku; dokument stwierdzający
wykonalność orzeczenia; w stosownych przypadkach – zaświadczenie o uczęszczaniu
do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych
przypadkach – dokumenty dotyczące stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego;
oświadczenie o miejscu pobytu dłużnika; oświadczenie dotyczące tożsamości
dłużnika; zdjęcie dłużnika – o ile jest dostępne.
Irlandia Północna
Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia, które ma zostać
zmienione; dokument stwierdzający, że dłużnik był obecny na pierwszej
rozprawie, a jeżeli nie był obecny – dokument poświadczający, że dłużnik został
powiadomiony o postępowaniu lub że został powiadomiony o wydanym orzeczeniu i
miał możliwość odwołania się; dokument wskazujący, w jakim zakresie
wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty dotyczące
sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego – dochody/wydatki/składniki majątku;
dokument stwierdzający wykonalność orzeczenia; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka
(dzieci); w stosownych przypadkach – zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły;
dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach
– uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis decree nisi (tymczasowego orzeczenia rozwodu); w
stosownych przypadkach – dokumenty dotyczące stanu cywilnego
wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych;
oświadczenie o miejscu pobytu dłużnika – adres domowy i służbowy; oświadczenie
dotyczące tożsamości dłużnika; zdjęcie dłużnika – o ile jest dostępne; w
stosownych przypadkach – wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust.
3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.
Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 2 lit. b)
Anglia i Walia
Odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokumenty dotyczące
sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego – dochody/wydatki/składniki majątku;
wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach – zaświadczenie o
uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w
stosownych przypadkach – dokumenty dotyczące stanu cywilnego
wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; w
stosownych przypadkach – wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust.
3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.
Szkocja
Odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokumenty dotyczące
sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego – dochody/wydatki/składniki majątku;
wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach – zaświadczenie o
uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci).
Irlandia Północna
Odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokumenty dotyczące
sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego – dochody/wydatki/składniki majątku;
wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach – zaświadczenie o
uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w
stosownych przypadkach – dokumenty dotyczące stanu cywilnego
wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; w
stosownych przypadkach – wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust.
3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.
Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 2 lit. c)
Anglia i Walia
Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia, które ma zostać
zmienione; dokument stwierdzający wykonalność orzeczenia; dokument wskazujący,
w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty
dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego –
dochody/wydatki/składniki majątku; w stosownych przypadkach – uwierzytelniony
odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w
stosownych przypadkach – zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty
dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis nakazu lub innego dokumentu stwierdzającego ustanie
małżeństwa lub innego związku; w stosownych przypadkach – dokumenty dotyczące
stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów
sądowych; oświadczenie o miejscu pobytu wierzyciela – adres domowy i służbowy;
oświadczenie dotyczące tożsamości wierzyciela; zdjęcie wierzyciela – o ile jest
dostępne; w stosownych przypadkach – wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w
art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art.
30 ust. 3.
Szkocja
Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia, które ma zostać
zmienione; dokument wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z
bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej
wnioskodawcy/pozwanego – dochody/wydatki/składniki majątku; w stosownych
przypadkach – zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące
zmiany sytuacji finansowej wnioskodawcy; oświadczenie o miejscu pobytu
wierzyciela; oświadczenie dotyczące tożsamości wierzyciela; zdjęcie wierzyciela
– o ile jest dostępne.
Irlandia Północna
Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia, które ma zostać
zmienione; dokument stwierdzający wykonalność orzeczenia; dokument wskazujący,
w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty
dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego –
dochody/wydatki/składniki majątku; w stosownych przypadkach – uwierzytelniony
odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w
stosownych przypadkach – zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty
dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach –
uwierzytelniony odpis decree nisi (tymczasowe orzeczenie rozwodu); w
stosownych przypadkach – dokumenty dotyczące stanu cywilnego
wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych;
oświadczenie o miejscu pobytu wierzyciela – adres domowy i służbowy;
oświadczenie dotyczące tożsamości wierzyciela; zdjęcie wierzyciela – o ile jest
dostępne; w stosownych przypadkach – wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w
art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz
art. 30 ust. 3.
Warunki ogólne
W przypadku wniosków przewidzianych w art. 10, w tym art. 10 ust. 1
lit. a) oraz art. 10 ust. 2 lit. a), organ centralny Anglii i Walii prosi o
dostarczenie trzech kopii każdego dokumentu, wraz z tłumaczeniem (w razie
potrzeby) na język angielski.
W przypadku wniosków przewidzianych w art. 10, w tym art. 10 ust. 1
lit. a) oraz art. 10 ust. 2 lit. a), organ centralny Irlandii Północnej prosi o
dostarczenie trzech kopii każdego dokumentu, wraz z tłumaczeniem na język
angielski.
2.         Oświadczenie, o którym mowa w art. 44 ust. 1 Konwencji
Unia Europejska oświadcza, że niżej wymienione państwa członkowskie
przyjmują wnioski i załączone dokumenty, które są przetłumaczone na języki
określone dla każdego z wymienionych państw członkowskich, inne niż ich język
urzędowy:
Republika Czeska: język słowacki
Republika Estońska: język angielski
Republika Litewska: język angielski
Republika Cypryjska: język angielski
Republika Słowacka: język czeski
3.         Oświadczenie, o którym mowa w art. 44 ust. 2 Konwencji
Unia Europejska oświadcza, że w Królestwie Belgii dokumenty sporządza
się w języku francuskim, niderlandzkim lub niemieckim, lub tłumaczy na te
języki, w zależności od tego, w której części terytorium belgijskiego dokumenty
te mają zostać przedłożone.
Informacje o tym, którego języka należy użyć
w danej części terytorium belgijskiego, można znaleźć w podręczniku jednostek
przyjmujących sporządzonym na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1393/2007
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczącego
doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w
sprawach cywilnych i handlowych (doręczanie dokumentów). Podręcznik dostępny
jest na stronie internetowej http://ec.europa.eu/justice_home/judicialatlascivil/html/index_pl.htm
Kliknąć na:
„Doręczanie dokumentów (rozporządzenie 1393/2007)”/„Dokumenty”/„Podręcznik”/„Belgia”/„Geographical
areas of competence” (s. 42 i nast.).
lub bezpośrednio pod następującym adresem:
http://ec.europa.eu/justice_home/judicialatlascivil/html/pdf/manual_sd_bel.pdf
klikając na „Geographical areas of competence” (s. 42 i nast.).
______________________
[1]


Ważna informacja prawna

|

52008PC0218

Wniosek decyzja Rady zezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję A2704-12 (ACS-GHØØ5-3), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych  /* KOM/2008/0218 wersja ostateczna */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 28.4.2008KOM(2008)218 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję A2704-12 (ACS-GHØØ5-3), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEZałączony wniosek w sprawie decyzji Rady dotyczy żywności i paszy zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję A2704-12, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, w odniesieniu do której w dniu 1 lipca 2005 r. przedsiębiorstwo Bayer CropScience AG przedłożyło właściwym organom Niderlandów wniosek o wprowadzenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.Załączony wniosek odnosi się również do wprowadzenia na rynek innych produktów zawierających soję A2704-12 lub składających się z niej, dla takich samych zastosowań jak każda inna soja, z wyjątkiem uprawy.W dniu 10 sierpnia 2007 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 wydał pozytywną opinię, stwierdzając, że wprowadzenie na rynek produktów zawierających soję A2704-12, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, odpowiadającą opisowi zawartemu we wniosku, najprawdopodobniej nie będzie miało negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, człowieka ani na środowisko naturalne.W związku z powyższym w dniu 12 lutego 2008 r. projekt decyzji Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu we Wspólnocie produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję A2704-12, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, przedłożono Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w celu poddania go głosowaniu. Komitet nie wydał opinii: trzynaście państw członkowskich (156 głosów) głosowało za jego przyjęciem, osiem państw członkowskich (102 głosy) przeciw, pięć państw członkowskich (84 głosów) wstrzymało się od głosu, a przedstawiciele jednego państwa członkowskiego (3 głosy) nie byli obecni podczas głosowania.W związku z tym, na mocy art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 i zgodnie z art. 5 decyzji Rady 1999/468/WE zmienionej decyzją Rady 2006/512/WE, Komisja musi przedłożyć Radzie wniosek dotyczący środków, które należy podjąć, a następnie Rada decyduje w ciągu trzech miesięcy większością kwalifikowaną i informuje o tym Parlament.WniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję A2704-12 (ACS-GHØØ5-3), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy[1], w szczególności jego art. 7 ust. 3 i art. 19 ust. 3,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:1.  W dniu 1 lipca 2005 r., przedsiębiorstwo Bayer CropScience AG zwróciło się, zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 do właściwych organów Niderlandów z wnioskiem o wprowadzenie do obrotu żywności, składników żywności i pasz zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję A2704-12, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych („wniosek”).2.  Wniosek odnosił się również do wprowadzenia do obrotu innych produktów zawierających soję A2704-12 lub składających się z niej, dla takich samych zastosowań jak każda inna soja, z wyjątkiem uprawy. Dlatego też do wniosku, zgodnie z przepisami art. 5 ust. 5 i art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, załączone są dane i informacje wymagane na podstawie załączników III i IV do dyrektywy 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG[2], a także informacje i ustalenia dotyczące oceny ryzyka dla środowiska naturalnego przeprowadzonej według zasad określonych w załączniku II do dyrektywy 2001/18/WE.3.  W dniu 10 sierpnia 2007 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA“) wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, stwierdzając, że wprowadzenie do obrotu produktów zawierających soję A2704-12, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, zgodnej z opisem zawartym we wniosku („produkty”), najprawdopodobniej nie będzie miało negatywnego wpływu na zdrowie człowieka, zwierząt ani na środowisko naturalne[3]. W swojej opinii EFSA rozpatrzył wszystkie szczegółowe pytania i wątpliwości zgłaszane przez państwa członkowskie w kontekście konsultacji z właściwymi organami krajowymi, przewidzianej w art. 6 ust. 4 i art. 18 ust. 4 wymienionego rozporządzenia.4.  W szczególności EFSA stwierdził, że po rozpatrzeniu wszystkich danych na temat charakterystyki molekularnej dostępnych we wniosku, analizy składu i właściwości rolniczych soi A2704-12 jest równoważna ze swoim niemodyfikowanym genetycznie odpowiednikiem i w rezultacie, niepotrzebne są dalsze badania w zakresie bezpieczeństwa zwierząt na całych środkach żywnościowych/paszowych (np. 90-dniowe badanie toksyczności u szczurów).5.  W swojej opinii EFSA uznał złożony przez wnioskodawcę plan monitorowania skutków dla środowiska, obejmujący ogólny plan obserwacji, za zgodny z zamierzonym wykorzystaniem produktów.6.  W związku z powyższym należy wydać zezwolenie na produkty.7.  Każdemu organizmowi zmodyfikowanemu genetycznie należy przypisać unikalny identyfikator zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 65/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. ustanawiającym system ustanawiania oraz przypisywania niepowtarzalnych identyfikatorów organizmom zmodyfikowanym genetycznie[4].8.  Według opinii wydanej przez EFSA, nie zachodzi konieczność stosowania żadnych szczególnych wymagań dotyczących etykietowania w odniesieniu do żywności oraz składników żywności i pasz zawierających soję A2704-12, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, z wyjątkiem wymogów ustanowionych w art. 13 ust. 1 i w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Jednak, aby zapewnić wykorzystanie produktów w granicach zezwolenia przewidzianego w niniejszej decyzji, etykiety żywności zawierającej organizmy genetycznie zmodyfikowane lub składającej się z nich oraz produkty inne niż żywność i pasze zawierające organizmy genetycznie zmodyfikowane, lub składające się z nich, w odniesieniu do których złożono wniosek o zezwolenie, powinny wyraźnie wskazywać, że danych produktów nie wolno stosować do celów uprawy.9.  Podobnie, opinia wydana przez EFSA nie uzasadnia nałożenia specjalnych wymogów lub ograniczeń na wprowadzanie do obrotu ani specjalnych wymogów lub ograniczeń dotyczących wykorzystania i manipulowania, w tym wymagań monitorowania po wprowadzeniu do obrotu czy też specjalnych wymogów dotyczących ochrony poszczególnych ekosystemów/środowiska naturalnego lub poszczególnych obszarów geograficznych, przewidzianych w art. 6 ust. 5 lit. e) oraz art. 18 ust. 5 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.10.  Wszelkie informacje mające znaczenie dla dopuszczenia produktów do obrotu powinny zostać wprowadzone do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003.11.  W art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE[5] określono wymogi dotyczące etykietowania produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane organizmy lub składających się z nich.12.  Niniejszą decyzję należy przekazać stronom Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej za pośrednictwem Systemu Wymiany Informacji o Bezpieczeństwie Biologicznym, zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 15 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych[6].13.  Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii w terminie ustalonym przez przewodniczącego Komitetu, zatem środki przewidziane w niniejszej decyzji muszą zostać przyjęte przez Radę,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1 Organizm zmodyfikowany genetycznie i niepowtarzalny identyfikatorGenetycznie zmodyfikowana soja ( Glycine max ) A2704-12, określona w lit. b) załącznika do niniejszej decyzji, otrzymuje niepowtarzalny identyfikator ACS-GHØØ5-3, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 65/2004.Artykuł 2 ZezwolenieNiniejszym zezwala się na wprowadzanie do obrotu, dla celów art. 4 ust. 2 i art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji, następujących produktów:a) żywności i składników żywności zawierających, składających się lub wytworzonych z soi ACS-GHØØ5-3;b) paszy zawierającej soję ACS-GHØØ5-3, składającej się z niej lub z niej wytworzonej;c) produktów innych niż żywność i pasze, zawierających soję ACS-GHØØ5-3 lub składających się z niej, dla takich samych zastosowań jak każda inna soja, z wyjątkiem uprawy.Artykuł 3 Etykietowanie1. Zgodnie z wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „soja”.2. Na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i c), zawierających soję ACS-GHØØ5-3, lub składających się z niej, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.Artykuł 4 Monitorowanie skutków dla środowiska1. Posiadacz zezwolenia gwarantuje, że plan monitorowania skutków dla środowiska naturalnego, określony w lit. h) załącznika, zostanie wprowadzony i zrealizowany.2. Posiadacz zezwolenia przedstawia Komisji coroczne sprawozdania z realizacji i wyników działań przewidzianych w planie monitorowania.Artykuł 5 Rejestr wspólnotowyInformacje zawarte w załączniku do niniejszej decyzji wprowadza się do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.Artykuł 6 Posiadacz zezwoleniaPosiadaczem zezwolenia jest przedsiębiorstwo Bayer Cropscience AG.Artykuł 7 Okres ważnościNiniejszą decyzję stosuje się przez 10 lat od daty powiadomienia o niej.Artykuł 8 AdresatNiniejsza decyzja skierowana jest do Bayer CropScience AG, Alfred-Nobel-Strasse 50, D - 40789 Monheim am Rhein – Niemcy,Sporządzono w Brukseli dniaW imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKa) Wnioskodawca i posiadacz zezwolenia:Nazwa : Bayer CropScience AGAdres: Alfred-Nobel-Strasse 50, D - 40789 Monheim am Rhein - Niemcyb) Opis i specyfikacja produktów:(1) Żywność i składniki żywności zawierające, składające się lub wytworzone z soi ACS-GHØØ5-3;(2) Pasza zawierająca soję ACS-GHØØ5-3, składająca się z niej lub z niej wytworzona;(3) Produkty inne niż żywność i pasze, zawierające soję ACS-GHØØ5-3 lub składające się z niej, dla takich samych zastosowań jak każda inna soja, z wyjątkiem uprawy.Genetycznie zmodyfikowaną soję ACS-GHØØ5-3, zgodną z opisem we wniosku, cechuje ekspresja proteiny PAT, nadającej tolerancję na herbicyd glufosynat amonowy.c) Etykietowanie:(1) Zgodnie z wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „soja”.(2) Na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i c) niniejszej decyzji, zawierających soję ACS-GHØØ5-3, lub składających się z niej, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.d) Metoda wykrywania:-  Specyficzna metoda ilościowa w czasie rzeczywistym, oparta na technice PCR, stosowana do oznaczania soi ACS-GHØØ5-3.-  Zwalidowana na nasionach przez wspólnotowe laboratorium referencyjne ustanowione na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, opublikowana na stronie internetowej http://gmo-crl.jrc.it/statusofdoss.htm-  Materiał referencyjny: AOCS 0707-A, AOCS 0707-B i AOCS 0707-C dostępny za pośrednictwem strony internetowej American Oil Chemists Society (AOCS) pod adresem: http://www.aocs.org/tech/crm/bayer_soy.cfme) Niepowtarzalny identyfikator:ACS-GHØØ5-3f) Informacje wymagane zgodnie z załącznikiem II do Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej:System Wymiany Informacji o Bezpieczeństwie Biologicznym, ID: zob. [do uzupełnienia po notyfikacji]g) Warunki lub ograniczenia dotyczące wprowadzania produktów do obrotu, ich stosowania lub manipulacji:Brak.h) Plan monitorowaniaPlan monitorowania, dotyczący skutków dla środowiska, zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.[Link: plan opublikowany w internecie ]i) Wymogi dotyczące monitorowania stosowania żywności przeznaczonej do spożycia przez ludzi po jej wprowadzeniu na rynekBrak.Uwaga: z czasem linki do odpowiednich dokumentów mogą wymagać aktualizacji. Zmiany te udostępnia się publicznie w postaci aktualizacji wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy. [1] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1981/2006 (Dz.U. L 368 z 23.12.2006, s. 99).[2] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, s. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1830/2003 (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 24).[3] http://www.efsa.europa.eu/EFSA/efsa_locale-1178620753816_1178620785771.htm[4] Dz.U. L 10 z 16.1.2004, s. 5.[5] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 24.[6] Dz.U. L 287 z 5.11.2003, s. 1.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 17.5.2016
            COM(2016) 262 final
            2016/0136(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa w odniesieniu do Not wyjaśniających do art. 15 załącznika II do Umowy ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Umowa ustanawiająca stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony, została podpisana w Tegucigalpie (Honduras) w dniu 29 czerwca 2012 r. i jest stosowana tymczasowo od 2013 r.

                  W załączniku II do umowy o stowarzyszeniu określono definicję pojęcia „produkty pochodzące” oraz metody współpracy administracyjnej. Art. 37 załącznika II stanowi, że strony uzgadniają w ramach Podkomitetu ds. Ceł, Ułatwień w Handlu i Reguł Pochodzenia „Noty wyjaśniające” dotyczące interpretacji i stosowania załącznika II oraz administrowania nim w celu rekomendowania ich zatwierdzenia przez Radę Stowarzyszenia.

                  Podkomitet ds. Ceł, Ułatwień w Handlu i Reguł Pochodzenia odbył posiedzenie w dniach 1–2 czerwca 2015 r. w Brukseli i uzgodnił Noty wyjaśniające. Obejmują one wytyczne do art. 15 załącznika II do umowy do celów wystawiania i wypełniania świadectwa przewozowego EUR.1, które może zostać wykorzystane jako dowód pochodzenia.

                  Wzór świadectwa przewozowego EUR.1 znajduje się w dodatku 3 do załącznika II do umowy o stowarzyszeniu. W praktyce występują jednak niewielkie różnice pomiędzy załącznikiem 3 a sformułowaniami używanymi na świadectwach drukowanych przez państwa członkowskie. Noty wyjaśniające pozwalają na elastyczne podejście do stosowanych sformułowań bez unieważniania świadectw, o ile wszystkie strony posiadają kopię używanego świadectwa, a jego brzmienie nie zmienia informacji, których wypełnienie przez eksportera jest wymagane.

                  Informacje, które eksporter musi podać, wypełniając świadectwo przewozowe EUR.1, w celu ich przedstawienia organom celnym, muszą być przejrzyste i powinny zapobiegać ewentualnym nadużyciom. W związku z tym Noty wyjaśniające są jedynie wytycznymi dotyczącymi wypełniania wszystkich pól na świadectwie przewozowym EUR.1.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Wniosek jest spójny z innymi Notami wyjaśniającymi uzgodnionymi w umowach o wolnym handlu między Unią Europejską a Chile oraz Meksykiem.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Stosowanie Not wyjaśniających pomaga w lepszym stanowieniu prawa.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Ponieważ wniosek dotyczy polityki handlowej Unii Europejskiej, właściwą podstawą prawną jest art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej.

               •Proporcjonalność

                  Wniosek nie wykracza poza to, co jest niezbędne lub właściwe dla osiągnięcia zamierzonych celów.

               3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy, ponieważ wniosek dotyczy jedynie wytycznych do obowiązującej umowy.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy, ponieważ wniosek dotyczy jedynie wytycznych do istniejącej umowy.

               •Ocena skutków

                  Niniejszy wniosek wprowadza wytyczne do obowiązującej dwustronnej umowy handlowej. Żadne inne rozwiązania nie są brane pod uwagę.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

                  Brak

               2016/0136 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa w odniesieniu do Not wyjaśniających do art. 15 załącznika II do Umowy ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa ustanawiająca stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony
                  1
                („umowa”), została parafowana w dniu 22 marca 2011 r. i podpisana w dniu 29 czerwca 2012 r. Zgodnie z art. 353 ust. 4 umowy jej część IV jest tymczasowo stosowana od dnia 1 sierpnia 2013 r. między Unią, Nikaraguą, Hondurasem i Panamą, od dnia 1 października 2013 r. między tymi stronami a Salwadorem i Kostaryką, zaś od dnia 1 grudnia 2013 r. między Unią, Nikaraguą, Hondurasem, Panamą, Salwadorem i Kostaryką, z jednej strony, oraz Gwatemalą, z drugiej strony.

               (2)Art. 37 załącznika II do umowy stanowi, że strony umowy uzgadniają w ramach Podkomitetu ds. Ceł, Ułatwień w Handlu i Reguł Pochodzenia, ustanowionego zgodnie z art. 123 umowy („podkomitet”), „Noty wyjaśniające” dotyczące interpretacji i stosowania załącznika II oraz administrowania nim oraz zalecają ich zatwierdzenie przez Radę Stowarzyszenia.

               (3)Podkomitet odbył posiedzenie w dniach 1 i 2 czerwca 2015 r. i osiągnął porozumienie w sprawie Not wyjaśniających do art. 15 załącznika II do umowy w odniesieniu do wypełniania i drukowania świadectwa przewozowego EUR.1 („Noty wyjaśniające”).

               (4)Ponieważ świadectwo przewozowe EUR.1, określone w dodatku 3 do załącznika 3 do umowy, jest jedynie wzorem, mogą wystąpić niewielkie różnice w formularzach drukowanych przez różne organy. W celu zagwarantowania, że różnice takie nie będą stanowić trudności w odniesieniu do akceptacji świadectw przewozowych EUR.1, i w celu zapewnienia zharmonizowanej interpretacji przez właściwe organy publiczne stron należy opracować wytyczne na temat wymaganej treści i drukowania świadectwa przewozowego EUR.1. Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii w ramach Rady Stowarzyszenia, powinno być oparte na załączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               1.
                     Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii w ramach Rady Stowarzyszenia w odniesieniu do Not wyjaśniających do art. 15 załącznika II do umowy, dotyczącego świadectw przewozowych EUR.1, opiera się na projekcie decyzji Rady Stowarzyszenia załączonym do niniejszej decyzji.

               2.
                     Przedstawiciele Unii w Radzie Stowarzyszenia mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić niewielkie zmiany projektu decyzji Rady Stowarzyszenia.

               Artykuł 2

               Po przyjęciu decyzji Rady Stowarzyszenia decyzja ta zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                     Dz.U. L 346 z 15.12.2012, s. 3

                  .

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 17.5.2016
            COM(2016) 262 final
            ZAŁĄCZNIK
            Załącznik
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa w odniesieniu do Not wyjaśniających do art. 15 załącznika II do Umowy ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony

               DECYZJA NR XX/2016
               RADY STOWARZYSZENIA UE-AMERYKA ŚRODKOWA

               wprowadzająca Noty wyjaśniające do art. 15 załącznika II (dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej) do umowy w odniesieniu do świadectwa przewozowego EUR.1

               RADA STOWARZYSZENIA UE-AMERYKA ŚRODKOWA,

               uwzględniając Umowę ustanawiającą stowarzyszenie między Ameryką Środkową, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („umowa”), w szczególności art. 37 załącznika II do tej umowy,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)
                     Załącznik II do umowy dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej.

               (2)
                     Zgodnie z art. 37 załącznika II do umowy strony uzgadniają w ramach Podkomitetu ds. Ceł, Ułatwień w Handlu i Reguł Pochodzenia „Noty wyjaśniające” dotyczące interpretacji i stosowania załącznika II oraz administrowania nim oraz zalecają ich zatwierdzenie przez Radę Stowarzyszenia.

               (3)
                     Ponieważ świadectwo przewozowe EUR.1, określone w dodatku 3 do załącznika II do umowy, jest jedynie wzorem, mogą wystąpić niewielkie różnice w formularzach drukowanych przez różne organy. Należy wyjaśnić, że różnice takie nie powinny powodować odrzucania świadectw.

                (4)
                     Ponadto, w celu zagwarantowania, że takie niewielkie różnice nie będą stanowić trudności w odniesieniu do akceptacji świadectw przewozowych EUR.1, i w celu zapewnienia zharmonizowanej interpretacji przez właściwe organy publiczne stron należy opracować wytyczne na temat wymaganej treści świadectwa przewozowego EUR.1,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł

               Noty wyjaśniające dotyczące świadectwa przewozowego EUR.1 do załącznika II (dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej) do umowy zawarte w załączniku do niniejszej decyzji zostają zatwierdzone.

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

               Sporządzono w …,

               W imieniu Rady Stowarzyszenia

               W imieniu Strony AŚ

               W imieniu Strony UE

               ZAŁĄCZNIK

               Noty wyjaśniające

               Art. 15 – Świadectwo przewozowe EUR.1: formularze i instrukcje dotyczące ich wypełniania

               Numer seryjny EUR.1

               Świadectwo przewozowe EUR.1 musi być opatrzone numerem seryjnym w celu ułatwienia identyfikacji. Numer seryjny składa się zwykle z liter(-y) i cyfr.

               Formularze świadectwa przewozowego EUR.1

               Świadectwo przewozowe EUR.1, którego brzmienie może być różne w zależności od wydającego je właściwego organu publicznego, w odniesieniu do wzoru zawartego w dodatku 3 (Wzory świadectwa przewozowego EUR.1 i wniosku o wydanie świadectwa przewozowego EUR.1) do załącznika II (dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej) do umowy, może być akceptowane jako dowód pochodzenia, jeżeli:

               a) występujące różnice nie zmieniają informacji, których podanie jest wymagane w każdym polu; oraz

               b) właściwe organy publiczne stron przekazały sobie za pośrednictwem Komisji Europejskiej różne wzory świadectwa i powiadomiły o nich koordynatorów części IV umowy.

               Pole 1: Eksporter

               Należy podać szczegółowe informacje dotyczące eksportera towarów (nazwisko/nazwę, dokładny aktualny adres oraz kraj, z którego pochodzi wywóz).

               Pole 2: Świadectwo jest stosowane w preferencyjnym handlu między

               W tym celu należy wskazać:

               Ameryka Środkowa; Unia Europejska lub UE
                  1
               ; Ceuta; Melilla; Andora lub AD; San Marino lub SM.

               Pole 3: Odbiorca

               Wypełnianie tego pola jest fakultatywne. Jeżeli pole to jest wypełniane, należy podać szczegółowe informacje dotyczące odbiorcy: nazwisko/nazwę, dokładny aktualny adres oraz kraj przeznaczenia towarów.

               Pole 4: Kraj, grupa krajów lub terytorium, z którego produkty są uważane za pochodzące

               Należy wskazać kraj, grupę krajów lub terytorium pochodzenia towarów:

               Ameryka Środkowa; Unia Europejska lub UE
                  2
               ; Ceuta; Melilla; Andora lub AD; San Marino lub SM.

               Pole 5: Kraj, grupa krajów lub terytorium przeznaczenia

               Należy wskazać kraj, grupę krajów lub terytorium strony dokonującej przywozu, do której produkty mają zostać dostarczone:

               Ameryka Środkowa; Unia Europejska lub UE
                  3
               ; Ceuta; Melilla; Andora lub AD; San Marino lub SM.

               Pole 6: Szczegóły dotyczące transportu

               Wypełnianie tego pola jest fakultatywne. Jeżeli pole to jest wypełniane, należy wskazać środek transportu oraz numer lotniczego listu przewozowego lub konosamentu, wraz nazwami poszczególnych przedsiębiorstw transportowych.

               Pole 7: Uwagi

               Pole to należy wypełnić w następujących przypadkach:

               1. W przypadku gdy świadectwo jest wystawiane po wywozie towarów na podstawie art. 16 załącznika II do umowy – wówczas w polu tym wpisuje się w jednym z języków określonych w umowie adnotację: „WYSTAWIONE RETROSPEKTYWNIE”. Ponadto w przypadku, o którym mowa w art. 16 ust. 1 lit. b) załącznika II, w polu tym wskazuje się numer świadectwa przewozowego EUR.1, które nie zostało z przyczyn technicznych przyjęte przy przywozie: „EUR.1 Nr ...”.

               2. W przypadku duplikatu świadectwa wystawianego na podstawie art. 17 załącznika II do umowy w polu tym należy w jednym z języków określonych w umowie wpisać adnotację: „DUPLIKAT” oraz datę wystawienia oryginalnego świadectwa przewozowego EUR.1.

               3. W przypadku kumulacji pochodzenia z Boliwią, Kolumbią, Ekwadorem, Peru lub Wenezuelą w polu tym należy wpisać adnotację „kumulacja z (nazwa kraju)” zgodnie z art. 3 załącznika II.

               4. W przypadku gdy dany produkt jest objęty regułą pochodzenia podlegającą kontyngentom, w polu tym należy wpisać adnotację: „Produkt pochodzący zgodnie z załącznikiem II dodatek 2A (definicja pojęcia »produkty pochodzące« oraz metody współpracy administracyjnej)”.

               5. W innych przypadkach, w których sprecyzowanie informacji zawartych w świadectwie przewozowym EUR.1 można uznać za przydatne.

               Pole 8: Liczba porządkowa; znaki i numery; liczba i rodzaj opakowań; opis towarów

               Należy zamieścić opis towarów zgodnie z opisem zawartym w fakturze (liczba porządkowa; znaki i numery; ilość i rodzaj opakowań – palety, skrzynki, worki, rolki, beczki, torebki itp.). Można podać ogólny opis towarów, o ile dotyczy on szczegółowego opisu na fakturze i jeżeli istnieje jednoznaczne powiązanie między dokumentem importowym a świadectwem przewozowym EUR.1. W tym przypadku należy w polu tym podać numer faktury. W każdym wypadku klasyfikacja taryfowa powinna być podana przynajmniej na poziomie pozycji (kod czterocyfrowy) w ramach Systemu Zharmonizowanego.

               Jeśli towary nie są zapakowane, należy wskazać odpowiednio liczbę artykułów lub wpisać „luzem”.

               Opis towarów musi być poprzedzony liczbą porządkową, bez pozostawiania pustych wierszy ani miejsc; nie należy także pozostawiać pustych wierszy ani miejsc między produktami wyszczególnionymi na świadectwie. Jeżeli pole to nie jest wypełnione w całości, należy nakreślić linię poziomą poniżej ostatniego wiersza opisu, a puste miejsce przekreślić, tak by późniejsze dopiski stały się niemożliwe.

               Pole 9: Masa brutto (w kg) lub inna jednostka miary (litry, m3 itp.)

               Należy podać masę brutto (w kg) lub ilość w innej jednostce miary (w litrach, m3 itp.) wszystkich towarów wymienionych w polu 8 lub odrębnie dla każdej pozycji (pozycja HS).

               Pole 10: Faktury

               Wypełnianie tego pola jest fakultatywne. Jeżeli pole to jest wypełniane, należy podać datę i numer(-y) faktur(-y).

               Pole 11: Potwierdzenie właściwego organu publicznego lub organu celnego

               Pole to jest wypełniane wyłącznie przez właściwy organ administracji publicznej lub organ celny, który wystawia świadectwo, w zależności od sytuacji w danym kraju.

               Pole 12: Oświadczenie eksportera

               Pole to jest wypełniane wyłącznie przez eksportera lub jego upoważnionego przedstawiciela. Musi ono zawierać miejsce i datę sporządzenia świadectwa i być podpisane przez eksportera lub jego upoważnionego przedstawiciela.

               Eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel może złożyć podpis fizycznie lub strona może umożliwić mu podpisanie świadectwa EUR.1 cyfrowo.

               Pole 13: Wniosek o weryfikację i Pole 14: Wynik weryfikacji

               Pola te służą do celów weryfikacji i są wypełniane wyłącznie przez organ celny lub właściwy organ administracji publicznej w każdym z państw, w zależności od danego przypadku.

               Załącznik do świadectwa przewozowego EUR.1 – instrukcja dotycząca wypełniania

               Określenia odnoszące się jednoznacznie do Unii

                        Język

                        UE

                        Unia Europejska (UE)

                        BG

                        EC

                        Европейски съюз (ЕС)

                        CS

                        EU

                        Evropská unie

                        DA

                        EU

                        Den Europæiske Union

                        DE

                        EU

                        Europäische Union

                        EL

                        EE

                        Ευρωπαϊκή Ένωση

                        EN

                        EU

                        European Union

                        ES

                        UE

                        Unión Europea

                        ET

                        EL

                        Euroopa Liit

                        FI

                        EU

                        Euroopan unioni

                        FR

                        UE

                        Union européenne

                        HR

                        EU

                        Europska unija

                        HU

                        EU

                        Európai Unió

                        IT

                        UE

                        Unione europea

                        LT

                        ES

                        Europos Sąjunga

                        LV

                        ES

                        Eiropas Savienība

                        MT

                        UE

                        Unjoni Ewropea

                        NL

                        EU

                        Europese Unie

                        PL

                        UE

                        Unia Europejska

                        PT

                        UE

                        União Europeia

                        RO

                        UE

                           Uniunea

                         Europeană

                        SK

                        EÚ

                        Európska únia

                        SL

                        EU

                        Evropska unija

                        SV

                        EU

                        Europeiska unionen

                     (1)
                  Zob. załącznik do świadectwa przewozowego EUR.1 – instrukcja dotycząca wypełniania.

                     (2)
                  Zob. załącznik do świadectwa przewozowego EUR.1 – instrukcja dotycząca wypełniania.

                     (3)
                  Zob. załącznik do świadectwa przewozowego EUR.1 – instrukcja dotycząca wypełniania.


				|

		52013PC0482

			Wniosek DECYZJA RADY upoważniająca państwa członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, traktatu o handlu bronią /* COM/2013/0482 final - 2013/0225 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
1.1 Wprowadzenie
Rezolucja ONZ nr 61/89, przyjęta w 2006
r., rozpoczęła proces opracowywania traktatu mającego na celu
uregulowanie międzynarodowego handlu bronią konwencjonalną, tzw.
traktatu o handlu bronią (ATT). Celem było uzyskanie prawnie
wiążącego traktatu zapewniającego większą
odpowiedzialność, jeśli chodzi o legalny handel bronią
konwencjonalną, poprzez określenie wysokich wspólnych międzynarodowych
norm dotyczących przywozu, wywozu i transferów broni.
Intensywne prace przygotowawcze zostały
przeprowadzone w 2007 r. i 2009 r., po czym zorganizowano pierwszą
konferencję ONZ w sprawie traktatu ATT, która odbyła się w Nowym
Jorku w dniach 2-27 lipca 2012 r. Mimo że
konferencja nie doprowadziła do osiągnięcia konsensusu, jej
rezultatem był pierwszy projekt tekstu.
Na ostatniej konferencji ONZ, która miała
miejsce w marcu 2013 r., projekt traktatu został zmieniony, ale nadal nie
osiągnięto porozumienia z trzema państwami, które odrzucają
propozycję przewodniczących. Traktat został ostatecznie
przyjęty kwalifikowaną większością głosów w dniu
2 kwietnia 2013 r. Większość członków ONZ uzgodniła
wyznaczenie daty przekazania traktatu przyszłym sygnatariuszom do podpisu
na dzień 3 czerwca 2013 r.
1.2 Kompetencja UE
Zgodnie z zasadami dotyczącymi
kompetencji zewnętrznych, jak określono w art. 3 Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), traktat ATT obejmuje kwestie
wchodzące w zakres wyłącznych kompetencji Unii.
Traktat
ATT przewiduje, między innymi, środki (takie jak kontrole przywozów i
wywozów), które wchodzą w zakres wspólnej polityki handlowej Unii. W tej dziedzinie traktat ATT odnosi się do
obszarów unijnego prawa, w których osiągnięto już zaawansowany
poziom regulacji. Istotne znaczenie ma ponadto
następujące prawodawstwo wtórne UE dotyczące rynku
wewnętrznego: a) dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z
dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów
związanych z obronnością we Wspólnocie; b) dyrektywa Rady
91/477/EWG z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania
broni; c) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2012
z dnia 14 marca 2012 r. wdrażające art. 10 Protokołu Narodów
Zjednoczonych przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią
palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją,
uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko
międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (protokół NZ
w sprawie broni palnej), oraz ustanawiające zezwolenia na wywóz i
środki dotyczące przywozu i tranzytu dla broni palnej, jej
części i komponentów oraz amunicji.
Ponieważ traktat ATT obejmuje kwestie
wchodzące w zakres wyłącznych kompetencji UE, państwa
członkowskie nie są w stanie niezależnie podejmować decyzji
w sprawie jego podpisania i ratyfikacji. Mogą to jedynie uczynić, w
interesie Unii, po zatwierdzeniu przez Radę na wniosek Komisji.
1.3 Szczegóły
i zakres traktatu ATT
Traktat ATT ma przyczynić się do
zapewnienia pokoju, bezpieczeństwa i stabilności na poziomie
międzynarodowym i regionalnym poprzez uregulowanie międzynarodowego
handlu bronią konwencjonalną i wyeliminowanie nielegalnego obrotu
bronią. Ustanawia on normy w zakresie transferów broni konwencjonalnej i
nakłada na państwa-strony obowiązek weryfikacji całego
eksportu broni w celu zagwarantowania, że broń konwencjonalna i
amunicja nie będą wykorzystywane na przykład do celów
łamania praw człowieka, terroryzmu i naruszeń prawa
humanitarnego.
Traktat ATT przewiduje ocenę transferów
broni oraz środki zapobiegające nielegalnemu pozyskiwaniu broni
konwencjonalnej od państw importujących i państw
eksportujących. Traktat zwiększa ponadto przejrzystość
handlu bronią poprzez wymóg prowadzenia i przekazywania dokumentacji do
Sekretariatu i innych państw-stron. Zakres postanowień traktatu ATT
obejmuje broń konwencjonalną następujących kategorii:
czołgi bojowe, opancerzone wozy bojowe, systemy artyleryjskie dużego
kalibru, samoloty bojowe, śmigłowce uderzeniowe, okręty wojenne,
pociski rakietowe i wyrzutnie pocisków rakietowych oraz broń
strzelecką i lekką. Traktat obejmuje również odpowiednią
amunicję/ uzbrojenie oraz części i komponenty.
1.4 Skutki dla
unijnego dorobku prawnego
Traktat ATT może
wpłynąć na wspólne reguły przyjęte przez Unię
Europejską lub zmienić zakres ich stosowania. W rezultacie Rada
ustaliła - w załączniku do decyzji .../2013
upoważniającej Komisję do prowadzenia negocjacji w sprawie
traktatu ATT w odniesieniu do kwestii, które wchodzą w zakres
wyłącznych kompetencji Unii - następujące wytyczne
negocjacyjne:
1)           Traktat ATT nie może
zawierać żadnych postanowień uniemożliwiających
państwom członkowskim stosowanie:
a)      zmienionej dyrektywy Rady 91/477/EWG z
dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni;
b)      zmienionej dyrektywy Rady 93/15/EWG z
dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących
wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do
użytku cywilnego;
c)      zmienionej dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia
warunków transferów produktów związanych z obronnością we
Wspólnocie.
1)           Traktat o handlu bronią nie
może zawierać żadnych postanowień ograniczających
swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału w obrębie
rynku wewnętrznego Unii, chyba że ograniczenie to jest wyraźnie
uzasadnione na mocy art. 36, art. 45 ust. 3, art. 52 ust. 1, art. 65 lub art.
346 TFUE.
2)           Wszystkie środki przewidziane w
traktacie, które ograniczają wywóz z Unii lub przywóz do Unii lub tranzyt
przez terytorium Unii, muszą być zgodne z wszelkimi mającymi
zastosowanie przepisami prawa unijnego, w tym w szczególności z:
a)      rozporządzeniem Rady (WE) nr
260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu;
b)      rozporządzeniem Rady (WE) nr
1061/2009 z dnia 19 października 2009 r. ustanawiającym wspólne
reguły wywozu;
c)      rozporządzeniem Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2012 z dnia 14 marca 2012 r.
wdrażającym art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko
nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej
częściami i komponentami oraz amunicją,
uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko
międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (protokół NZ
w sprawie broni palnej), oraz ustanawiającym zezwolenia na wywóz i
środki dotyczące przywozu i tranzytu dla broni palnej, jej
części i komponentów oraz amunicji; oraz
d)      zmienioną dyrektywą Parlamentu
Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia
warunków transferów produktów związanych z obronnością we
Wspólnocie.
Te poszczególne akty prawne Unii Europejskiej
są częścią dorobku prawnego i jest zatem kluczową
sprawą, aby nie zostały one zakwestionowane przez przyjęcie
traktatu ATT. W przypadku niewłączania klauzuli RIO do traktatu
szczególnie ważne jest zapewnienie środków zabezpieczających
prawodawstwo w zakresie rynku wewnętrznego.
W związku z tym przeprowadzono
szczegółową analizę, zgodnie z wymogami wytycznych
negocjacyjnych Rady dotyczących tych kwestii, i stwierdzono, że
postanowienia traktatu ATT (art. 6, 7, 9 i 26) zapewniają jego zgodność
z dorobkiem prawnym UE. W każdym wypadku jakikolwiek potencjalny problem
dotyczący zgodności mógłby zostać rozwiązany w oparciu
o art. 26 ust. 1. Artykuł ten stanowi, że wprowadzenie w życie
postanowień traktatu pozostaje bez uszczerbku dla zobowiązań
podjętych przez państwa-strony w odniesieniu do istniejących lub
przyszłych umów międzynarodowych, których są one stronami, w
przypadku gdy zobowiązania te są zgodne z przedmiotowym traktatem.
Unia Europejska nie może stać
się stroną traktatu ATT, gdyż obecny tekst uwzględnia
jedynie państwa-strony. Traktat ATT pozwala jednakże na wprowadzanie
zmian na późniejszym etapie, a Unia Europejskiej może stać
się stroną traktatu pod warunkiem uzyskania większości
trzech czwartych głosów państw-stron.
1.5 Ratyfikacja
traktatu
Unia Europejska jako taka nie może
ratyfikować traktatu ATT. Jednakże ze względu na fakt, że
traktat ATT wchodzi częściowo w zakres wyłącznych
kompetencji Unii, a częściowo w zakres kompetencji państw
członkowskich, niezbędne jest, aby instytucje unijne i państwa
członkowskie podjęły wszelkie niezbędne środki w celu
współpracy na rzecz ratyfikacji traktatu ATT oraz zapewnienia wykonania
wynikających z niego zobowiązań.
Ponieważ intencją państw
członkowskich jest złożenie podpisów pod traktatem ATT w dniu 3
czerwca 2013 r., Komisja priorytetowo potraktowała przygotowanie i
przyjęcie decyzji Rady upoważniającej państwa
członkowskie do podpisania traktatu ATT w odniesieniu do kwestii
wchodzących w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Na
podstawie wniosku Komisji Rada przyjęła taką decyzję w dniu
27 maja 2013 r., co oznacza, że po podpisaniu traktatu ATT państwo
członkowskie może oświadczyć, że będzie
tymczasowo stosować art. 6 i 7 traktatu do czasu jego wejścia w
życie. Taka zdolność do zadeklarowania tymczasowego stosowania
pozostaje ważna na etapie ratyfikacji dla tych państw
członkowskich UE, które nie zadeklarowały tymczasowego stosowania
przy podpisywaniu traktatu ATT. Jako kolejny etap, w celu wsparcia jak
najszybszego wprowadzenia w życie traktatu, Komisja przedstawia obecnie
wniosek dotyczący decyzji Rady upoważniającej państwa
członkowskie do ratyfikowania traktatu w odniesieniu do kwestii
wchodzących w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Decyzja ta
wymaga zgody Parlamentu Europejskiego przed jej przyjęciem przez
Radę.
1.6 Wniosek
Zasadnicze
znaczenie ma wypełnienie luki w kwestii nieuregulowanego handlu
bronią konwencjonalną na szczeblu międzynarodowym oraz wsparcie
procesu budowania pokoju i działań humanitarnych. Traktat ATT, dzięki ustanowieniu wspólnych
prawnie wiążących norm w zakresie przywozu, wywozu i transferu
broni konwencjonalnej, zapewnia większą odpowiedzialność i
przejrzystość w zakresie handlu bronią, co jest celem
podzielanym przez Parlament Europejski, Radę i Komisję. Ma on
potencjał umożliwiający wzmocnienie międzynarodowego pokoju
i bezpieczeństwa w skali globalnej. Cena
płacona za nielegalny bądź słabo uregulowany handel
bronią konwencjonalną to ponad 740 000 ofiar śmiertelnych
rocznie (mężczyzn, kobiet i dzieci) w wyniku zbrojnej przemocy. Szybkie wejście w życie traktatu ATT ma
zatem pierwszorzędne znaczenie i dlatego istotne jest, aby państwa
członkowskie ratyfikowały traktat jak najszybciej.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Nie dotyczy.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Artykuł 1
Z uwagi na brak możliwości
przystąpienia do traktatu przez UE, artykuł ten upoważnia
państwa członkowskie do ratyfikacji obecnego traktatu w odniesieniu
do kwestii wchodzących w zakres wyłącznych kompetencji Unii.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do
państw członkowskich, ponieważ jej celem jest upoważnienie
państw członkowskich do wyrażenia zgody na związanie
postanowieniami traktatu w odniesieniu do kwestii wchodzących w zakres
wyłącznych kompetencji Unii.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Brak
2013/0225 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
upoważniająca państwa
członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, traktatu o
handlu bronią
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 i 207 ust.
3 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
uwzględniając zgodę Parlamentu
Europejskiego[1],
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       W dniu 11 marca 2013 r. Rada
upoważniła Komisję do prowadzenia negocjacji w sprawie traktatu
o handlu bronią w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych w odniesieniu
do kwestii wchodzących w zakres wyłącznych kompetencji Unii.
(2)       W dniu 2 kwietnia 2013 r.
Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło tekst traktatu o handlu bronią[2]. Ponadto Zgromadzenie Ogólne
zwróciło się do Sekretarza Generalnego jako depozytariusza traktatu o
otwarcie go do podpisu w dniu 3 czerwca 2013 r. oraz wezwało wszystkie
państwa, by wzięły pod uwagę podpisanie traktatu, a następnie
przystąpienie do niego w najwcześniejszym możliwym terminie,
zgodnie z ich odnośnymi procesami konstytucyjnymi.
(3)       Celem traktatu jest
wprowadzenie jak najsurowszych wspólnych międzynarodowych norm
regulujących międzynarodowy handel bronią konwencjonalną
lub poprawiających regulacje dotyczące międzynarodowego handlu
bronią konwencjonalną, zapobieganie nielegalnemu handlowi bronią
konwencjonalną i zwalczanie takiego handlu, jak również zapobieganie
skierowaniu takiej broni na drogę nielegalnego handlu. Państwa
członkowskie wyraziły zadowolenie z rezultatu negocjacji oraz
gotowość pilnego przystąpienia do podpisania i ratyfikacji
traktatu.
(4)       Niektóre z postanowień
traktatu dotyczą kwestii, które podlegają wyłącznej
kompetencji Unii, ponieważ kwestie te wchodzą w zakres wspólnej
polityki handlowej, bądź mają wpływ na przepisy rynku
wewnętrznego w zakresie transferu broni konwencjonalnej i materiałów
wybuchowych.
(5)       Unia Europejska nie może
podpisać ani ratyfikować traktatu, ponieważ jego stronami
mogą być jedynie państwa.
(6)       W dniu 27 maja 2013 r. Rada
przyjęła, na podstawie wniosku Komisji, decyzję
upoważniającą państwa członkowskie do podpisania, w
interesie Unii Europejskiej, traktatu o handlu bronią.
(7)       W związku z tym, zgodnie
z art. 2 ust. 1 TFUE, Rada powinna również upoważnić państwa
członkowskie do ratyfikowania traktatu w interesie Unii w odniesieniu do
kwestii wchodzących w zakres wyłącznych kompetencji Unii,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W odniesieniu do kwestii wchodzących w
zakres wyłącznych kompetencji Unii niniejszym upoważnia się
państwa członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii, traktatu o
handlu bronią.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do
państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia … r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[2]               A/CONF.217/2013/L.3.


Ważna informacja prawna

|

52007SC0364

Projekt decyzja wspólnego Komitetu EOG zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami - Projekt wspólnego stanowiska Wspólnoty  /* SEC/2007/0364 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 23.3.2007SEK(2007) 364 wersja ostatecznaProjektDECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOGzmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami- Projekt wspólnego stanowiska Wspólnoty - (przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIE1. Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera szczegółowe postanowienia w sprawie współpracy pomiędzy Wspólnotą oraz państwami EFTA należącymi do EOG poza zakresem czterech swobód.2. Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG ma na celu zmianę protokołu 31, co pozwoli na rozszerzenie współpracy w dziedzinie społeczeństwa informacyjnego. Projekt ustanawia ramy współpracy i określa zasady pełnego udziału państw EFTA należących do EOG we wspólnotowych programach i działaniach we wspomnianej dziedzinie z mocą od dnia 1 stycznia 2007 r., uwzględniając w protokole następującą decyzję:-  32006 D 1718: decyzję nr 1718/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie programu wspierającego europejski sektor audiowizualny (MEDIA 2007).3. Artykuł 1 ust. 3 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowi, że stanowisko Wspólnoty wobec takich decyzji ustala Rada na wniosek Komisji.4. Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG przedkłada się do zatwierdzenia Radzie; po zatwierdzeniu Komisja, w najbliższym możliwym terminie, przedstawi Wspólnemu Komitetowi EOG stanowisko Wspólnoty.ProjektDECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOGzmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodamiWSPÓLNY KOMITET EOG,uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr …/… z dnia [….] r.[1]2.  Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia w celu uwzględnienia decyzji nr 1718/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie programu wspierającego europejski sektor audiowizualny (MEDIA 2007)[2]3.  Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2007 r.,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1W art. 9 ust. 4 protokołu 31 do Porozumienia dodaje się tiret w brzmieniu:‘- 32006 D 1718 : decyzji nr 1718/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie programu wspierającego europejski sektor audiowizualny (MEDIA 2007) (Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 12).’Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu następującym po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia*.Niniejsza decyzja obowiązuje od dnia 1 stycznia 2007 r.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej .Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu Wspólnego Komitetu EOGPrzewodniczący […]SekretarzeWspólnego Komitetu EOG […] [1] Dz.U. L z […], str. […].[2] Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 12.* [Wskazano wymogi konstytucyjne.] [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.]