               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.8.2017
            COM(2017) 427 final
            2017/0193(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Systemy pułapów i handlu stanowią narzędzia polityki, które pozwalają w sposób opłacalny ograniczyć emisję gazów cieplarnianych. Pułap emisji gazów cieplarnianych zapewnia skuteczność polityki pod względem środowiskowym, a handel uprawnieniami do emisji pozwala na elastyczność w osiąganiu celu, jakim jest redukcja emisji. UE ma ponad dziesięcioletnie doświadczenie w zakresie stosowania unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji, który jest największym na świecie systemem pułapów i handlu.

               Jeżeli pomiędzy systemami handlu uprawnieniami do emisji występują powiązania, uczestnicy jednego systemu mają możliwość wykorzystania jednostek z powiązanego systemu w celu zachowania zgodności. Przewiduje się, że takie powiązania doprowadzą do zwiększenia możliwości w zakresie ustalania cen uprawnień do emisji dwutlenku węgla. Powiązanie zwiększa opłacalność handlu uprawnieniami do emisji, ponieważ powoduje rozbudowę rynku i przynosi więcej dostępnych możliwości redukcji.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Rozwijanie prawidłowo funkcjonującego międzynarodowego rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla za pomocą oddolnych powiązań systemów handlu uprawnieniami do emisji stanowi dalekosiężny cel polityki UE i społeczności międzynarodowej, w szczególności jako sposób osiągnięcia celów w zakresie klimatu, w tym celów zawartych w porozumieniu paryskim.

               W art. 25 dyrektywy ustanawiającej unijny system handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS)
                  1
                dopuszczono możliwość tworzenia powiązań między EU ETS a innymi systemami handlu uprawnieniami do emisji, o ile systemy te są obowiązkowe, przewidują bezwzględne pułapy emisji oraz są ze sobą zgodne. W dniu 20 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do podjęcia rokowań z Konfederacją Szwajcarską w sprawie ustanowienia powiązania pomiędzy unijnym system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych a jego szwajcarskim odpowiednikiem.

               W 2013 r. szwajcarski system handlu uprawnieniami do emisji (szwajcarski ETS) stał się obowiązkowy dla dużych, energochłonnych podmiotów; system obejmuje nałożenie bezwzględnego pułapu emisji gazów cieplarnianych, a zatem spełnia jednocześnie dwa podstawowe warunki konieczne do powiązania z EU ETS.

               Ogólnie rzecz biorąc, szwajcarski ETS działa na podobnych zasadach jak EU ETS. EU ETS i szwajcarski ETS obejmują te same gazy i sektory przemysłu, stosuje się w nich jednakowe wartości progowe włączenia, a podmioty zobowiązane określa się na poziomie instalacji. Liczba uprawnień wydawanych każdego roku w ramach szwajcarskiego ETS z roku na rok spada równolegle do spadku liczby uprawnień w skali całej UE. Metody przydziału są zgodne: metodą standardową jest sprzedaż na aukcji, a w odniesieniu do przydziału uprawnień w tych sektorach przemysłu, które korzystają z przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień, stosuje się podobne wzorce porównawcze. Stosowane normy jakościowe i ilościowe dotyczące międzynarodowych jednostek emisji są podobne. Obecny okres rozliczeniowy w przypadku obu systemów obejmuje lata 2013–2020. W przypadku obu systemów okres dostosowania się do wymagań obejmuje lata kalendarzowe, przy czym objęte systemem podmioty są zobowiązane złożyć sprawozdanie dotyczące emisji i umorzyć uprawnienia do dnia 31 marca i do dnia 30 kwietnia kolejnego roku. Kary wymierzane za nieumorzenie wystarczającej liczby uprawnień są podobne w obu systemach.

               Chociaż szwajcarski ETS nie obejmuje jeszcze lotnictwa, działalność lotnicza jest jednym z największych źródeł emisji gazów cieplarnianych w Szwajcarii, a uwzględnianie lotnictwa w szwajcarskim ETS uznano za warunek konieczny do ustanowienia powiązania z EU ETS. Szwajcaria pracuje nad włączeniem lotnictwa do szwajcarskiego ETS, wiernie odzwierciedlając zasady dotyczące lotnictwa stosowane w ramach EU ETS.

               Podobnie jak EU ETS szwajcarski ETS przechodzi obecnie przegląd przygotowujący do następnego okresu 2021–2030. W umowie w sprawie powiązania szwajcarskiego ETS i EU ETS (umowa w sprawie powiązania) zawarto postanowienia mające na celu zapewnienie trwałej zgodności pomiędzy systemami, pozwalającej na utrzymanie powiązania w okresie 2021–2030.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Pomimo coraz częstszego stosowania w Azji i Ameryce Północnej handlu uprawnieniami do emisji, dotychczas nie powstał międzynarodowy rynek uprawnień do emisji dwutlenku węgla, na którym obowiązuje jednolita na całym świecie cena uprawnień do emisji dwutlenku węgla. Państwa podejmują różnego rodzaju działania łagodzące, zarówno mające u swojej podstawy mechanizmy rynkowe, jak i bardziej tradycyjne w ramach polityki „sterowania i kontrolowania”. Stwarza to ryzyko ucieczki emisji w przypadku najbardziej energochłonnych sektorów, np. w wyniku przeniesienia produkcji do państw o mniej ambitnych celach i politykach. Tworzenie powiązań doprowadzi do zbliżenia cen uprawnień do emisji dwutlenku węgla w powiązanych systemach, co przyczyni się do wyrównania warunków działania. Jeżeli chodzi o lotnictwo, gdy tylko zostanie ono objęte szwajcarskim ETS, loty krajowe w Szwajcarii, loty pomiędzy Szwajcarią a UE oraz loty pomiędzy państwami członkowskimi UE będą traktowane podobnie.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Wniosek złożono na podstawie art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

               Zgodnie z art. 192 ust. 1 i art. 191 TFUE Unia Europejska przyczynia się do osiągania m.in. następujących celów: zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska; promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów w dziedzinie środowiska, w szczególności przeciwdziałania zmianie klimatu.

               W art. 218 TFUE ustanowiono procedurę negocjowania i zawierania umów pomiędzy Unią Europejską a państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi. W myśl ust. 5 tego artykułu Rada, na wniosek Komisji pełniącej funkcję negocjatora, przyjmuje decyzję upoważniającą do podpisania umowy w imieniu Unii Europejskiej. W myśl art. 218 ust. 6 TFUE Rada, na wniosek Komisji pełniącej funkcję negocjatora, przyjmuje decyzję upoważniającą do zawarcia umowy po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Dyrektywa w sprawie EU ETS jest obowiązującym instrumentem polityki UE, którego stosowanie dotyczy również okresu po 2020 r. Zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TFUE cele umowy w sprawie powiązania można osiągnąć tylko w drodze złożenia przez Komisję wniosku na poziomie unijnym, ponieważ umowa umożliwi uczestnikom systemu unijnego korzystanie z jednostek z systemu szwajcarskiego w celu zachowania zgodności.

               Ponieważ skutki zmiany klimatu mają charakter transgraniczny, działanie na poziomie unijnym, a w razie potrzeby na poziomie światowym, jest skuteczniejsze niż działanie na poziomie państwa członkowskiego. Działanie na poziomie unijnym najskuteczniej przyczyni się do osiągnięcia krajowych i międzynarodowych celów UE w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu oraz pozwoli zachować równe warunki działania na rynku wewnętrznym UE.

               •Proporcjonalność

                  Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, ponieważ nie wykracza poza to, co jest konieczne do realizacji założeń dotyczących osiągnięcia unijnych celów w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych na lata 2020 i 2030 w sposób opłacalny, a jednocześnie zapewnia prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

               3.WPŁYW NA BUDŻET

                  Brak wpływu na budżet.

               4.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  We wniosku przedstawiono treść decyzji upoważniającej do podpisania umowy pomiędzy UE a Szwajcarią w imieniu Unii Europejskiej. TFUE stanowi, że Rada przyjmuje wniosek Komisji w sprawie decyzji upoważniającej do podpisania i zawarcia umowy międzynarodowej.

                  Umowa

                  W umowie określono najważniejsze cele i zasady oraz strukturę instytucjonalną powiązania przedmiotowych dwóch systemów handlu uprawnieniami do emisji. Gdy powiązanie pomiędzy EU ETS a szwajcarskim ETS zacznie funkcjonować, uprawnienia do emisji pochodzące z jednego systemu będą kwalifikować się do wykorzystania na potrzeby dostosowania się do wymogów drugiego systemu (art. 4 ust. 1 umowy). Aby zapewnić zgodność pomiędzy systemami, art. 2 umowy stanowi, że EU ETS i szwajcarski ETS muszą spełniać kryteria podstawowe. Kryteria te określono w załączniku I do umowy i w dużym stopniu odzwierciedlają one przepisy prawodawstwa dotyczącego EU ETS lub jego aktów wykonawczych. W przypadku każdego z systemów można przyjąć przepisy, których postanowienia są bardziej rygorystyczne niż przepisy zawarte w kryteriach podstawowych. W art. 10 umowy uwzględniono możliwość wprowadzania w przyszłości zmian w prawie dotyczącym systemów bez potrzeby ponownego przeprowadzania szerokich negocjacji, pod warunkiem że systemy dalej spełniają kryteria podstawowe. Proces wymiany informacji i koordynacji w obszarach istotnych dla umowy ustanowiono w art. 10 i 11 umowy w celu zapewnienia jej prawidłowego wdrażania i trwałej integralności powiązanych systemów, co wymaga między innymi, aby strony przekazywały sobie wzajemnie informacje na temat istotnych zmian w prawie (art. 10 ust. 2 umowy).

               W umowie wyjaśniono, że przed jej wejściem w życie Szwajcaria wprowadzi do przepisów regulujących szwajcarski ETS przepisy odzwierciedlające regulacje EU ETS dotyczące lotnictwa. Operatorami statków powietrznych zarządzać będzie państwo EOG lub Szwajcaria metodą „punktu kompleksowej obsługi”, co oznacza, że jeden organ będzie odpowiedzialny za wdrożenie dwóch systemów.

               Wspólny Komitet powołany na mocy art. 12 umowy stanowi najistotniejszą strukturę kierowniczą przewidzianą w umowie. W jego skład wchodzą przedstawiciele obu stron, a jest on odpowiedzialny za kwestie dotyczące zarządzania i prawidłowe wdrożenie umowy. Komitet odgrywa istotną rolę zwłaszcza w procesie wymiany informacji i koordynacji, jak również przy ocenie, czy strony nadal spełniają kryteria podstawowe. Wspólny Komitet może zaproponować zmiany w postanowieniach umowy i wprowadzać zmiany w załącznikach. Wspólny Komitet rozpoczyna tymczasową działalność z chwilą podpisania umowy.

               W art. 14 umowy określono mechanizm rozstrzygania sporów. W przypadku sporu w kwestii interpretacji lub stosowania umowy każda ze stron może zwrócić się do Wspólnego Komitetu o rozstrzygnięcie sporu. W przypadku gdy prowadzone przez sześć miesięcy działania Wspólnego Komitetu mające na celu rozstrzygnięcie sporu okazują się bezskuteczne, spór można przekazać do Stałego Trybunału Rozjemczego na wniosek którejkolwiek ze stron.

               Każda ze stron może trwale wypowiedzieć umowę (art. 16). W art. 15 przewidziano procedury tymczasowego zawieszenia, które pozwalają bezzwłocznie chronić integralność systemów handlu uprawnieniami do emisji. Zaproponowany mechanizm zawieszenia pozwala zapobiec umorzeniu uprawnień z powiązanego systemu w celu zachowania zgodności. Mechanizm zawieszenia można uruchomić jedynie w przypadku wystąpienia ściśle określonych okoliczności, na określony czas, a okres jego stosowania można rozszerzać aż do wygaśnięcia/wypowiedzenia porozumienia.

               Oprócz zasad, celów i ustaleń instytucjonalnych w umowie zawarto postanowienia techniczne dotyczące uruchomienia powiązania w odniesieniu do rejestrów (art. 3), rozliczania (art.4), sprzedaży na aukcji (art. 5), danych szczególnie chronionych i bezpieczeństwa (art. 8 i 9).

               Ustanowione zostanie bezpośrednie powiązanie rejestrów w celu umożliwienia handlu pomiędzy rejestrami, którego podstawę stanowić będą normy techniczne powiązania, odzwierciadlające zasady określone w załączniku II do umowy. Za administrowanie powiązaniem rejestrów odpowiedzialni będą administrator rejestru Szwajcarii ze strony Szwajcarii, a ze strony Unii – centralny administrator rejestru. Oprócz ustalenia norm technicznych powiązania do zadań administratorów rejestrów zajmujących się powiązaniem rejestrów należy określenie wspólnych procedur działania w odniesieniu do powiązania rejestrów. Administratorzy mogą – indywidualnie lub wspólnie – tymczasowo zamknąć powiązanie z powodu prac konserwacyjnych lub ze względu na naruszenie bezpieczeństwa lub zagrożenie dla bezpieczeństwa.

               Po ustanowieniu powiązania posiadacze rachunków w rejestrach będą w stanie zidentyfikować pochodzenie uprawnienia do emisji. Co najmniej raz do roku strony muszą informować się wzajemnie o całkowitej liczbie posiadanych w swoim ETS uprawnień do emisji, które pochodzą z powiązanego ETS. Podobnie co najmniej raz do roku strony muszą przekazywać sobie wzajemnie informacje na temat uprawnień do emisji, które pochodzą z powiązanego ETS, a które umorzono w celu zachowania zgodności lub które dobrowolnie usunięto z drugiego ETS. W umowie ustalono, że UE i Szwajcaria muszą obliczać przepływy uprawnień netto pomiędzy powiązanymi systemami handlu uprawnieniami do emisji zgodnie z przepisami dotyczącymi rozliczania, które będą obowiązywać w przyszłości, a obecnie są przygotowywane w ramach prac nad Ramową konwencją Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu. Opracowywane są również przepisy dotyczące przekazywana i pozyskiwania jednostek przyznanej emisji, które zaczną obowiązywać z chwilą wejścia w życie drugiego okresu rozliczeniowego protokołu z Kioto. Wspólny Komitet ma za zadanie opracować szczegóły dotyczące rozliczania, a w razie potrzeby, dotyczące przekazania i pozyskania jednostek przyznanej emisji w załącznikach do umowy.

               W umowie określono, że uprawnienia, które nie zostały przydzielone bezpłatnie, zostaną sprzedane na aukcji zorganizowanej w sposób otwarty, przejrzysty i niedyskryminacyjny. Podmioty, w tym operatorzy, którzy są dopuszczeni do licytowania na aukcjach prowadzonych w ramach jednego systemu, są również uprawnieni do licytowania na aukcjach prowadzonych w drugim systemie. W umowie dopuszczono możliwość dalszego stosowania ustaleń w zakresie sprzedaży na aukcji obowiązujących obecnie w Szwajcarii, pod warunkiem że całkowita liczba wydawanych w Szwajcarii uprawnień (instalacje stacjonarne i lotnictwo) przeznaczonych do sprzedaży na aukcji w ujęciu rocznym będzie niższa niż próg wynoszący 1 000 000 szwajcarskich uprawnień. Po osiągnięciu progu Szwajcaria będzie stosowała te same ustalenia w zakresie sprzedaży na aukcji, które są stosowane w UE i które opisano w załączniku I do umowy.

               Strony muszą zapewnić bezpieczeństwo danych szczególnie chronionych. Każda strona odpowiada za oznaczanie udostępnianych informacji jako danych szczególnie chronionych i za decyzję co do poziomu wrażliwości danych, jak również za obniżenie tego poziomu i zniesienie wrażliwości, o czym musi poinformować drugą stronę. UE i Szwajcaria porozumieją się co do oznaczania informacji i co do poziomu wrażliwości informacji udostępnianych wspólnie.

               2017/0193 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego
                  2
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją Rady [XXX] z dnia [...] umowę między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych podpisano w dniu [... listopada 2017 r.], z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (2)Systemy pułapów i handlu stanowią narzędzia polityki, które pozwalają w sposób opłacalny ograniczyć emisję gazów cieplarnianych. Przewiduje się, że powiązanie systemów pułapów i handlu doprowadzi do zwiększenia możliwości w zakresie ustalania cen uprawnień do emisji dwutlenku węgla, przyniesie więcej dostępnych możliwości redukcji i zwiększy opłacalność handlu uprawnieniami do emisji. Rozwijanie prawidłowo funkcjonującego międzynarodowego rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla za pomocą oddolnych powiązań systemów handlu uprawnieniami do emisji stanowi dalekosiężny cel polityki UE i społeczności międzynarodowej, w szczególności jako sposób osiągnięcia celów w zakresie klimatu, w tym celów zawartych w porozumieniu paryskim.

               (3)Umowę należy zatwierdzić w imieniu Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii umowę między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.

               Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do przeprowadzenia w imieniu Unii wymiany aktów zatwierdzenia przewidzianych w art. 21 umowy w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na to, aby umowa stało się dla niej wiążąca.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […]
                  32.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE.

                     (2)

                     2 Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.8.2017
            COM(2017) 427 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej porozumienia między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych

               UMOWA między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych

               UNIA EUROPEJSKA

               (zwana dalej „Unią”),

               z jednej strony, oraz

               KONFEDERACJA SZWAJCARSKA

               (zwana dalej „Szwajcarią”),

               z drugiej strony,

               (zwane dalej „Stronami”),

               ŚWIADOME ogólnoświatowego problemu związanego ze zmianą klimatu oraz świadome międzynarodowych wysiłków, które należy podjąć na rzecz ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w celu przeciwdziałania zmianie klimatu;

               MAJĄC NA UWADZE międzynarodowe zobowiązania do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, w szczególności Ramową konwencję Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i jej protokół z Kioto;

               BIORĄC POD UWAGĘ, że Szwajcaria i Unia wspólnie dążą do osiągnięcia celu, jakim jest znaczne ograniczenie emisji gazów cieplarnianych do 2020 r. i w dalszej przyszłości;

               ŚWIADOME, że rewizje przyszłych okresów rozliczeniowych systemów handlu uprawnieniami do emisji Unii i Szwajcarii mogą wymagać przeglądu Umowy, aby co najmniej zachować integralność zobowiązań Stron do łagodzenia skutków zmiany klimatu;

               UZNAJĄC, że systemy handlu uprawnieniami do emisji stanowią skuteczne narzędzie pozwalające w sposób opłacalny ograniczyć emisje gazów cieplarnianych;

               BIORĄC POD UWAGĘ, że powiązanie systemów handlu uprawnieniami do emisji w celu umożliwienia handlu uprawnieniami do emisji między systemami pomoże w budowie solidnego międzynarodowego rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla, a także jeszcze bardziej wzmocni wysiłki na rzecz ograniczenia emisji czynione przez Strony, które powiązały swoje systemy;

               BIORĄC POD UWAGĘ, że powiązanie systemów handlu uprawnieniami do emisji powinno umożliwić uniknięcie ucieczki emisji i zakłócenia konkurencji między powiązanymi systemami oraz powinno zapewnić prawidłowe funkcjonowanie powiązanych rynków uprawnień do emisji dwutlenku węgla;

               UWZGLĘDNIAJĄC system handlu uprawnieniami do emisji Unii, ustanowiony dyrektywą 2003/87/WE z późniejszymi zmianami, oraz system handlu uprawnieniami do emisji Szwajcarii, ustanowiony ustawą dotyczącą CO2 i jej rozporządzeniem;

               PRZYPOMINAJĄC, że Norwegia, Islandia i Liechtenstein uczestniczą w systemie handlu uprawnieniami do emisji Unii;

               BIORĄC POD UWAGĘ, że w zależności od terminu ratyfikacji powiązanie powinno zacząć funkcjonować od dnia 1 stycznia 2019 r. lub od dnia 1 stycznia 2020 r., bez uszczerbku dla kryteriów podstawowych stosowanych wcześniej przez Szwajcarię lub Unię oraz bez uszczerbku dla tymczasowego stosowania;

               ŚWIADOME, że powiązanie systemów handlu uprawnieniami do emisji wymaga dostępu do danych szczególnie chronionych oraz wymiany tych danych między Stronami, a zatem wymaga odpowiednich środków bezpieczeństwa;

               MAJĄC NA UWADZE, że niniejsza Umowa nie ma wpływu na przepisy stosowane przez Strony do ustanawiania swoich celów w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych nieobjętych ich systemami handlu uprawnieniami do emisji;

               UZNAJĄC, że niniejsza Umowa nie narusza przepisów żadnej umowy dwustronnej między Szwajcarią a Francją – w odniesieniu do dwunarodowego statusu portu lotniczego EuroAirport Bazylea-Miluza-Fryburg ustanowionego na mocy „Convention franco-suisse du 4 juillet 1949 relative à la construction et à l’exploitation de l’aéroport de Bâle-Mulhouse” – o ile wspomniana umowa dwustronna nie narusza kryteriów podstawowych i przepisów technicznych określonych w niniejszej Umowie;

               UZNAJĄC, że postanowienia niniejszej Umowy opracowano z uwzględnieniem bliskich powiązań i szczególnych stosunków między Szwajcarią a Unią;

               Przyjmując z zadowoleniem porozumienie osiągnięte na 21. konferencji stron Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, która miała miejsce dnia 12 grudnia 2015 r. w Paryżu, oraz uznając, że wynikające z niego kwestie dotyczące rozliczania będą rozpatrywane w odpowiednim czasie,

               UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               ROZDZIAŁ I

               POSTANOWIENIA OGÓLNE

               Artykuł 1

               Cel

               Na mocy niniejszej Umowy ustanowione zostanie powiązanie między unijnym systemem handlu uprawnieniami do emisji (zwanym dalej „EU ETS”) a jego szwajcarskim odpowiednikiem (zwanym dalej „szwajcarskim ETS”).

               Artykuł 2

               Kryteria podstawowe

               Systemy handlu uprawnieniami do emisji (zwane dalej „ETS”) Stron spełniają co najmniej kryteria podstawowe określone w załączniku I.

               ROZDZIAŁ II

               POSTANOWIENIA TECHNICZNE

               Artykuł 3

               Rejestry

               1.Rejestry Stron spełniają kryteria określone w załączniku I część C.

               2.W celu wprowadzenia w życie powiązania między EU ETS a szwajcarskim ETS ustanowione zostanie bezpośrednie powiązanie między dziennikiem transakcji Unii Europejskiej (EUTL) rejestru Unii a dodatkowym dziennikiem transakcji Szwajcarii (SSTL) rejestru Szwajcarii, co umożliwi bezpośrednie przekazywanie między rejestrami uprawnień do emisji wydanych w ramach któregokolwiek z systemów.

               3.Powiązanie rejestrów między innymi:

               a)jest administrowane ze strony Szwajcarii przez administratora rejestru Szwajcarii, a ze strony Unii – przez centralnego administratora Unii;

               b)funkcjonuje zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie w każdej jurysdykcji;

               c)jest wspierane przez zautomatyzowane procesy zintegrowane zarówno z rejestrem Szwajcarii, jak i rejestrem Unii, umożliwiające przeprowadzanie transakcji;

               d)jest wdrażane w celu zapewnienia użytkownikom rejestru Szwajcarii i rejestru Unii możliwie najbardziej jednolitego funkcjonowania.

               4.Administrator rejestru Szwajcarii, centralny administrator Unii lub obaj administratorzy wspólnie mogą tymczasowo zamknąć powiązanie rejestrów z powodu prac konserwacyjnych, naruszenia bezpieczeństwa lub zagrożenia dla bezpieczeństwa, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami Szwajcarii i Unii Europejskiej. Strony możliwie najszybciej zawiadamiają o tymczasowym zamknięciu powiązania rejestrów z powodu prac konserwacyjnych, naruszenia bezpieczeństwa lub zagrożenia dla bezpieczeństwa, a także dbają o to, aby tymczasowe zamknięcie trwało jak najkrócej.

               5.Strony działają szybko i w ścisłej współpracy, stosując środki dostępne w odpowiednich jurysdykcjach, aby zapobiegać oszustwom i zachować integralność rynku powiązanych ETS. Administrator rejestru Szwajcarii, centralny administrator Unii i krajowi administratorzy z państw członkowskich Unii Europejskiej podejmują wspólne działania w ramach powiązanych ETS w celu minimalizacji ryzyka oszustw, wykorzystania niezgodnego z przeznaczeniem lub działalności przestępczej obejmujących rejestry, w celu reagowania na takie zdarzenia, a także ochrony integralności powiązania rejestrów. Uzgodnione przez administratorów środki ograniczające ryzyko oszustw, wykorzystania niezgodnego z przeznaczeniem lub działalności przestępczej przyjmuje się w drodze decyzji Wspólnego Komitetu.

               6.Administrator rejestru Szwajcarii i centralny administrator Unii określają wspólne procedury operacyjne związane z kwestiami technicznymi lub innymi kwestiami, które są konieczne dla funkcjonowania powiązania, uwzględniając priorytety ustanowione przez przepisy krajowe. Wspólne procedury operacyjne opracowane przez administratorów stają się skuteczne z chwilą ich przyjęcia w drodze decyzji Wspólnego Komitetu.

               7.Administrator rejestru Szwajcarii i centralny administrator Unii opracowują normy techniczne powiązania oparte na określonych w załączniku II zasadach opisujących szczegółowe wymogi ustanowienia solidnego i bezpiecznego połączenia między SSTL i EUTL. Normy techniczne powiązania opracowane przez administratorów stają się skuteczne z chwilą ich przyjęcia w drodze decyzji Wspólnego Komitetu.

               8.Wymagające rozwiązania problemy powstałe w wyniku wdrożenia i funkcjonowania powiązania rejestrów zostaną rozwiązane w drodze terminowych konsultacji administratora rejestru Szwajcarii i centralnego administratora Unii oraz w zgodzie z określonymi wspólnymi procedurami operacyjnymi.

               Artykuł 4

               Uprawnienia do emisji i jej rozliczanie

               1.Uprawnienia do emisji, które można wykorzystać na potrzeby dostosowania się do wymogów ETS jednej ze Stron, uznaje się za zgodne z wymogami ETS drugiej Strony.

               Uprawnienie do emisji oznacza uprawnienie do emisji jednej tony ekwiwalentu dwutlenku węgla w wyznaczonym okresie, które wydano w ramach EU ETS lub szwajcarskiego ETS i które jest ważne na potrzeby spełnienia wymogów w ramach szwajcarskiego ETS lub EU ETS.

               2.Istniejące ograniczenia w zakresie stosowania poszczególnych uprawnień w ramach jednego systemu można stosować w ramach drugiego systemu.

               3.Administratorzy rejestru i posiadacze rachunków mogą zidentyfikować ETS, w którym wydano uprawnienie do emisji, co najmniej na podstawie kodu państwa zawartego w numerze seryjnym uprawnienia do emisji.

               4.Każda Strona przynajmniej raz w roku informuje drugą Stronę o łącznej liczbie posiadanych uprawnień do emisji wydanych w ramach drugiego systemu oraz o liczbie wydanych w ramach drugiego systemu uprawnień do emisji, które umorzono do celów zgodności lub dobrowolnie anulowano.

               5.Strony rozliczają przepływy netto uprawnień zgodnie z zatwierdzonymi zasadami i przepisami UNFCCC dotyczącymi rozliczania po ich wejściu w życie. Mechanizm ten określa się w załączniku do niniejszej Umowy, przyjętym decyzją Wspólnego Komitetu.

               6.Po wejściu w życie drugiego okresu rozliczeniowego protokołu z Kioto Strony po uzgodnionym czasie przekazują lub pozyskują wystarczającą liczbę jednostek przyznanej emisji (AAU) ważnych w drugim okresie rozliczeniowym protokołu z Kioto, a w przypadku wypowiedzenia Umowy zgodnie z art. 16 robią to, aby uwzględnić przepływy uprawnień netto między Stronami w takim zakresie, w jakim uprawnienia te zostały umorzone przez operatorów ETS do celów zgodności, a także w zakresie, w jakim takie uprawnienia odpowiadają emisjom ujętym w załączniku A do protokołu z Kioto. Mechanizm przeprowadzania takich transakcji określa się w załączniku do niniejszej Umowy, przyjętego w drodze decyzji Wspólnego Komitetu w następstwie wejścia w życie zmian protokołu z Kioto. Załącznik zawiera również porozumienie w sprawie zarządzania udziałami w zyskach, które zastosowano do pierwszego międzynarodowego przekazu AAU.

               Artykuł 5

               Sprzedaż na aukcji

               1.Strony sprzedają uprawnienia wyłącznie w drodze sprzedaży na aukcji.

               2.Operatorzy obu ETS są uprawnieni do ubiegania się o dopuszczenie do składania ofert w aukcjach uprawnień do emisji. Dostęp do aukcji uprawnień do emisji przyznaje się operatorom któregokolwiek z ETS w sposób niedyskryminujący. W celu zapewnienia integralności aukcji uprawnienia do ubiegania się o dopuszczenie do aukcji można rozszerzyć jedynie na inne kategorie uczestników regulowane przepisami jednej ze Stron lub posiadające szczególne upoważnienie do uczestnictwa w aukcjach.

               3.Sprzedaż na aukcji przeprowadza się w sposób otwarty, przejrzysty i niedyskryminujący oraz zgodnie z kryteriami przedstawionymi w załączniku I część D.

               ROZDZIAŁ III

               LOTNICTWO

               Artykuł 6

               Włączenie działań lotniczych

               Strony włączają działania lotnicze do swoich odpowiednich ETS zgodnie z kryteriami podstawowymi określonymi w załączniku I część B. Włączenie działań lotniczych do szwajcarskiego ETS odbywa się na takich samych zasadach jak włączenie ich do EU ETS, szczególnie w zakresie przepisów dotyczących zakresu, pułapu i przydziału.

               Artykuł 7

               Przegląd Umowy w przypadku zmian w zakresie działań lotniczych

               1.W przypadku wystąpienia zmian dotyczących działań lotniczych w EU ETS Wspólny Komitet przeprowadza przegląd odnośnego załącznika I część B zgodnie z art. 13 ust. 2.

               2.W każdym przypadku posiedzenie Wspólnego Komitetu odbędzie się przed końcem 2018 r. w celu poddania przeglądowi odpowiednich ustaleń Umowy odnoszących się do zakresu uwzględnienia działań lotniczych zgodnie z art. 13 ust. 2.

               ROZDZIAŁ IV

               DANE SZCZEGÓLNIE CHRONIONE I BEZPIECZEŃSTWO

               Artykuł 8

               Dane szczególnie chronione

               1.„Dane szczególnie chronione” oznaczają informacje i materiały w formie ustnej, wizualnej, elektronicznej, magnetycznej bądź w formie dokumentu, w tym urządzenia i technologię, które Strony przekazały lub wymieniły w związku z niniejszą Umową oraz (i) których bezprawne ujawnienie może w różnym stopniu przynieść szkodę lub stratę interesom Szwajcarii, Unii bądź jednemu lub więcej niż jednemu państwu członkowskiemu Unii; (ii) które wymagają ochrony przed bezprawnym ujawnieniem w interesie bezpieczeństwa jednej ze Stron; oraz (iii) które jedna ze Stron oznaczyła jako dane szczególnie chronione.

               2.Każda Strona, nie naruszając odpowiednich przepisów ustawowych i wykonawczych Stron, chroni dane szczególnie chronione, w szczególności przed bezprawnym ujawnieniem lub utratą integralności, zgodnie z wymogami bezpieczeństwa, poziomami wrażliwości i instrukcjami postępowania określonymi odpowiednio w załącznikach II, III i IV. „Postępowanie” obejmuje generowanie, przetwarzanie, przechowywanie, przekazywanie lub niszczenie danych szczególnie chronionych lub jakichkolwiek informacji w nich zawartych.

               Artykuł 9

               Poziomy wrażliwości

               1.Każda Strona ponosi wyłączną odpowiedzialność za oznaczanie udostępnianych informacji jako danych szczególnie chronionych oraz za obniżenie lub zniesienie poziomu wrażliwości udostępnionych informacji. Jeżeli dane szczególnie chronione są udostępniane wspólnie przez Strony, Strony razem decydują o oznaczeniu tych informacji jako danych szczególnie chronionych, o poziomie wrażliwości tych informacji, a także o obniżeniu i zniesieniu poziomu wrażliwości tych informacji.

               2.Zgodnie z poziomami wrażliwości wymienionymi w załączniku III dane szczególnie chronione oznacza się w następujący sposób: KRYTYCZNY POZIOM OCHRONY W ETS, SZCZEGÓLNY POZIOM OCHRONIONY W ETS lub OGRANICZONY POZIOM OCHRONY W ETS.

               3.Twórca danych szczególnie chronionych Strony udostępniającej informacje powinien obniżyć poziom wrażliwości danych szczególnie chronionych, gdy tylko informacje przestają wymagać wyższego poziomu ochrony, lub powinien znieść status danych szczególnie chronionych, gdy tylko informacje nie wymagają już ochrony przez bezprawnym ujawnieniem lub utratą integralności.

               4.Strona udostępniająca informacje zawiadamia Stronę otrzymującą informacje o wszelkich nowych danych szczególnie chronionych i przypisanych im poziomach wrażliwości, a także o wszelkich przypadkach obniżenia poziomu ochrony lub o zniesieniu statusu danych szczególnie chronionych.

               5.Wykaz współdzielonych danych szczególnie chronionych ustanawiają i prowadzą Strony.

               ROZDZIAŁ V

               ZMIANY PRAWA

               Artykuł 10

               Zmiany prawa

               1.Niniejsza Umowa nie przesądza o prawie każdej Strony do wprowadzania zmian w przepisach mających znaczenie dla niniejszej Umowy ani o prawie do przyjmowania nowych przepisów mających znaczenie dla niniejszej Umowy, w tym o prawie do przyjmowania bardziej rygorystycznych środków ochronnych.

               2.Jeżeli jedna ze Stron pracuje nad przepisami dotyczącymi obszaru mającego znaczenie dla niniejszej Umowy, w odpowiednim czasie powiadamia o tym drugą Stronę na piśmie. W tym celu Wspólny Komitet określa procedurę regularnego przekazywania informacji oraz konsultacji.

               3.W następstwie powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, każda ze Stron na podstawie art. 13 ust. 4 może wystąpić o wymianę poglądów w tej sprawie na forum Wspólnego Komitetu, w szczególności w celu oceny, czy przypisy miałyby bezpośredni wpływ na kryteria określone w załączniku I.

               4.Po przyjęciu przez Stronę wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego mającego znaczenie dla niniejszej Umowy kopię tego wniosku przekazuje się przedstawicielowi lub przedstawicielom drugiej Strony zasiadającym we Wspólnym Komitecie.

               5.Po przyjęciu przez Stronę aktu ustawodawczego mającego znaczenie dla niniejszej Umowy kopię tego wniosku przekazuje się przedstawicielowi lub przedstawicielom drugiej Strony zasiadającym we Wspólnym Komitecie.

               6.Jeżeli Wspólny Komitet stwierdzi, że przepisy wywierają bezpośredni wpływ na kryteria określone w załączniku I, podejmuje decyzję w sprawie wprowadzenia odpowiednich zmian do właściwej części załącznika I. Taką decyzję podejmuje się przed upływem sześciu miesięcy od daty przedłożenia wniosku Wspólnemu Komitetowi.

               7.Jeżeli podjęcie decyzji w sprawie zmiany załącznika I nie jest możliwe w terminie, o którym mowa w ust. 6, w ciągu ośmiu miesięcy od daty przedłożenia wniosku Wspólny Komitet bada wszystkie dalsze możliwości utrzymania prawidłowego funkcjonowania Umowy i podejmuje wszelkie niezbędne decyzje pozwalające to zagwarantować.

               Artykuł 11

               Koordynacja

               1.Strony koordynują obszary istotne dla niniejszej Umowy, w szczególności kryteria określone w załącznikach, w celu zapewnienia prawidłowego wdrożenia Umowy i trwałej integralności ETS Stron, a także w celu uniknięcia ucieczki emisji i nieuzasadnionego zakłócenia konkurencji między powiązanymi ETS.

               2.Taka koordynacja odbywa się w szczególności w drodze formalnej i nieformalnej wymiany informacji lub formalnego i nieformalnego przekazywania informacji oraz – na wniosek jednej ze Stron – w drodze konsultacji w ramach Wspólnego Komitetu.

               ROZDZIAŁ VI

               WSPÓLNY KOMITET

               Artykuł 12

               Skład i funkcjonowanie Wspólnego Komitetu

               1.Ustanawia się Wspólny Komitet składający się z przedstawicieli Stron.

               2.Każda ze Stron może wystąpić z wnioskiem o zwołanie posiedzenia; posiedzenie Wspólnego Komitetu odbywa się w ciągu 30 dni od złożenia takiego wniosku.

               3.Po wejściu z życie decyzje podjęte przez Wspólny Komitet w sprawach przewidzianych w niniejszej Umowie są wiążące dla Stron, które podejmują niezbędne kroki, aby zapewnić wejście w życie i stosowanie tych decyzji.

               4.Wspólny Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny. Decyzje podjęte przez Wspólny Komitet są zatwierdzane przez obie Strony.

               5.Wspólny Komitet może zdecydować o powołaniu podkomitetu lub grupy roboczej, które mogą wspierać go w jego pracach.

               Artykuł 13

               Funkcje Wspólnego Komitetu

               1.Zadaniem Wspólnego Komitetu jest zarządzanie kwestiami dotyczącymi niniejszej Umowy i zapewnienie jej prawidłowego wdrożenia.

               2.Wspólny Komitet może zdecydować o przyjęciu nowego załącznika lub zmianie obowiązującego załącznika do niniejszej Umowy.

               3.Wspólny Komitet omawia zmiany artykułów niniejszej Umowy zaproponowane przez jedną ze Stron. Jeżeli Wspólny Komitet przychyla się do propozycji, przedkłada propozycję zmiany Stronom w celu jej przyjęcia zgodnie z ich odpowiednimi procedurami wewnętrznymi.

               4.Na wniosek złożony zgodnie z art. 10 ust. 3 Wspólny Komitet przeprowadza wymianę poglądów na temat proponowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do tego, czy przedmiotowe przepisy doprowadzą do tego, że ETS odpowiedniej Strony nie będzie już spełniał kryteriów określonych z załącznikach.

               5.Po zawieszeniu lub przed powiadomieniem o wypowiedzeniu niniejszej Umowy zgodnie z art. 15 i 16 Wspólny Komitet przeprowadza wymianę poglądów i dąży do osiągnięcia porozumienia w celu zakończenia okresu zawieszenia lub zapobieżenia wypowiedzeniu niniejszej Umowy.

               6.Wspólny Komitet dąży do rozstrzygania sporów skierowanych do niego Strony zgodnie z art. 14.

               7.Wspólny Komitet przeprowadza okresowe przeglądy Umowy, mając na uwadze wszelkie znaczne zmiany w którymkolwiek z ETS, w tym dotyczące nadzoru rynku lub rozpoczęcia nowego okresu rozliczeniowego, przede wszystkim w celu zapewnienia, aby powiązanie w żaden sposób nie utrudniało realizacji krajowych celów którejkolwiek ze Stron w zakresie zmniejszenia emisji lub nie podważało integralności i prawidłowego działania ich rynków uprawnień do emisji dwutlenku węgla.

               8.Funkcje Wspólnego Komitetu ograniczają się do funkcji przewidzianych w niniejszej Umowie.

               ROZDZIAŁ VII

               ROZSTRZYGANIE SPORÓW

               Artykuł 14

               Rozstrzyganie sporów

               1.W przypadku powstania sporów pomiędzy Stronami w kwestii interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy Strony zwracają się do Wspólnego Komitetu w o ich rozwiązanie.

               2.W przypadku gdy prowadzone przez sześć miesięcy działania Wspólnego Komitetu mające na celu rozstrzygnięcie sporu okazują się bezskuteczne, na wniosek którejkolwiek ze Stron spór przekazuje się do Stałego Trybunału Rozjemczego w celu rozstrzygnięcia zgodnie z regulaminem Stałego Trybunału Rozjemczego z 2012 r.

               3.Mechanizm rozstrzygania sporów stosuje się nadal po zakończeniu okresu zawieszenia lub po wypowiedzeniu Umowy w odniesieniu do sporów, o których mowa w ust. 1, powstałych w związku ze stosowaniem Umowy.

               ROZDZIAŁ VIII

               ZAWIESZENIE I WYPOWIEDZENIE

               Artykuł 15

               Zawieszenie stosowania art. 4 ust. 1

               1.Nie naruszając przepisów art. 16, Strona może zawiesić stosowanie art. 4 ust. 1 niniejszej Umowy w następujących okolicznościach:

               a)jeżeli jedna ze Stron uzna, ze druga Strona nie wywiązuje się w całości lub części z zobowiązań ustanowionych na mocy art. 2, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 3, art. 6, art. 8 ust. 2, art. 10 ust. 2, art. 10 ust. 4–5 i art. 18 ust. 2 niniejszej Umowy;

               b)jeżeli druga Strona powiadomi Stronę w formie pisemnej o zamiarze ustanowienia powiązania pomiędzy swoim ETS a ETS osoby trzeciej;

               c)jeżeli druga Strona powiadomi Stronę w formie pisemnej o zamiarze wypowiedzenia niniejszej Umowy.

               2.Strona powiadamia drugą Stronę o swojej decyzji o zawieszeniu stosowania art. 4 ust. 1 Umowy w formie pisemnej, podając uzasadnienie tego zawieszenia. Decyzję podaje się do wiadomości publicznej niezwłocznie po powiadomieniu drugiej Strony.

               3.Zawieszenie stosowania art. 4 ust. 1 Umowy ma charakter tymczasowy. Jeżeli stosowanie art. 4 ust. 1 zawieszono na podstawie ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, zawieszenie przestaje obowiązywać z chwilą rozstrzygnięcia sporu zgodnie z art. 14. Jeżeli stosowanie art. 4 ust. 1 zawieszono na podstawie ust. 1 lit. b) lub ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu, zawieszenie obowiązuje tymczasowo przez okres trzech miesięcy. Strona może zdecydować o skróceniu lub wydłużeniu okresu zawieszenia.

               4.W okresie zawieszenia nie można umorzyć uprawnień, aby zachować zgodność w ETS, z którego uprawnienia nie pochodzą. Realizowanie wszystkich innych transakcji nadal jest możliwe.

               5.Jeżeli od chwili przekazania wniosku o zmianę przepisów zgodnie z art. 10 ust. 3 do chwili upływu terminu określonego w art. 10 ust. 6 nie zwrócono się do Wspólnego Komitetu o przeprowadzenie wymiany poglądów lub jeżeli taka wymiana poglądów miała miejsce i Wspólny Komitet uznał, że nowe przepisy nie mają bezpośredniego wpływu na kryteria, Strona nie może zawiesić stosowania art. 4 ust. 1 na tej podstawie, że druga Strona nie wywiązuje się już ze swojego obowiązku spełniania kryteriów określonych w załączniku I.

               Artykuł 16

               Wypowiedzenie/wygaśnięcie Umowy

               1.Każda ze Stron może w każdej chwili wypowiedzieć niniejszą Umowę, powiadamiając drugą Stronę o swojej decyzji w formie pisemnej, i po przeprowadzeniu konsultacji na forum Wspólnego Komitetu. Wypowiedzenie staje się skuteczne sześć miesięcy po powiadomieniu drugiej Strony. Decyzję podaje się do wiadomości publicznej po powiadomieniu drugiej Strony.

               2.W przypadku nieprzedłużenia działania lub likwidacji ETS jednej ze Stron niniejsza Umowa wygasa automatycznie w ostatnim dniu działania przedmiotowego ETS.

               3.W przypadku wypowiedzenia/wygaśnięcia Umowy Strony porozumiewają się co do dalszego wykorzystywania i przechowywania informacji, które już sobie przekazały, z wyjątkiem danych przechowywanych w odpowiednim rejestrze. Jeżeli nie osiągnięto porozumienia, każda ze Stron ma prawo zwrócić się o usunięcie informacji, które przekazała.

               ROZDZIAŁ IX

                  PRZEPISY KOŃCOWE

               Artykuł 17

               Wdrażanie

               1.Strony podejmują wszelkie właściwe działania w celu zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy, w tym z decyzji Wspólnego Komitetu.

               2.Strony powstrzymują się od jakichkolwiek działań, które mogłyby zagrażać osiągnięciu celów niniejszej Umowy.

               Artykuł 18

               Powiązania z osobami trzecimi

               1.Strony niniejszej Umowy mogą prowadzić negocjacje z osobą trzecią w celu ustanowienia powiązania pomiędzy ich właściwymi systemami handlu uprawnieniami do emisji.

               2.Jeżeli Strona niniejszej Umowy negocjuje warunki powiązania z osobą trzecią, powiadamia o tym drugą Stronę niniejszej Umowy i regularnie przekazuje jej informacje o aktualnym stanie negocjacji.

               3.Zanim dojdzie do ustanowienia powiązania pomiędzy jedną ze Stron niniejszej Umowy a osobą trzecią, druga Strona niniejszej Umowy decyduje, czy wyraża zgodę na zawarcie innej umowy w sprawie powiązania, czy też wypowiada niniejszą Umowę. Jeżeli druga Strona wyrazi zgodę na zawarcie innej umowy w sprawie powiązania, zawieszenie stosowania art. 4 ust. 1 dobiegnie końca.

               4.Po ustanowieniu powiązania z osobą trzecią można dokonać przeglądu postanowień niniejszej Umowy.

               Artykuł 19

               Załączniki

               Załączniki do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część.

               Artykuł 20

               Języki

               Niniejsza Umowa zostaje sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

               Artykuł 21

               Ratyfikacja i wejście w życie

               1.Niniejsza Umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony, z zastrzeżeniem możliwości wypowiedzenia jej zgodnie z art. 16.

               2.Strony ratyfikują lub zatwierdzają niniejszą Umowę zgodnie ze swoimi odpowiednimi procedurami wewnętrznymi.

               3.Strony ratyfikują akty ratyfikacji lub wymieniają się nimi dopiero wtedy, gdy uznają, że spełnione zostały wszystkie warunki wymagane do ustanowienia powiązania, które określono w niniejszej Umowie.

               4.Niniejsza Umowa wchodzi w życie w dniu 1 stycznia następującym po wymianie aktów ratyfikacji przez Strony.

               5.Wejście w życie art. 4 ust. 6 jest uzależnione od ratyfikacji przez obie Strony i wejścia w życie do porządków prawnych obu Stron poprawki dauhańskiej do protokołu z Kioto przyjętej na ósmym spotkaniu Stron (decyzja 1/CMP.8; drugi okres rozliczeniowy).

               Artykuł 22

               Tymczasowe stosowanie

               Przed wejściem w życie niniejszej Umowy od dnia jej podpisania tymczasowo stosuje się art. 11 i 13.

               Sporządzono w ... dnia ... r.

               W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej:

                     W imieniu Unii Europejskiej:

               Załącznik I

               Kryteria podstawowe

               A.Kryteria podstawowe dotyczące instalacji stacjonarnych

                        Kryteria podstawowe

                        W odniesieniu do EU ETS

                        W odniesieniu do szwajcarskiego ETS

                        Obowiązkowy charakter uczestnictwa w ETS

                        Uczestnictwo w ETS jest obowiązkowe w przypadku instalacji prowadzących działania i emitujących gazy cieplarniane, które wymieniono poniżej.

                        Uczestnictwo w ETS jest obowiązkowe w przypadku instalacji prowadzących działania i emitujących gazy cieplarniane, które wymieniono poniżej.

                        ETS musi obejmować co najmniej działania przewidziane w:

                        załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE w zakresie obowiązującym w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        art. 40 ust. 1 rozporządzenia dotyczącego CO2 i załączniku 6 do tego rozporządzenia, obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        ETS musi obejmować co najmniej gazy cieplarniane przewidziane w:

                        załączniku II do dyrektywy 2003/87/WE obowiązującym w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        art. 1 ust.1 rozporządzenia dotyczącego CO2, obowiązującym w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        Należy określić pułap dla ETS, który jest co najmniej tak rygorystyczny jak przewidziano w:

                        dyrektywie 2003/87/WE obowiązującej w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        ·art. 18 ust. 1 ustawy dotyczącej CO2

                        ·art. 45 ust. 1 rozporządzenia dotyczącego CO2

                        obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        Cele stawiane w odniesieniu do ETS muszą być co najmniej tak rygorystyczne jak przewidziano w:

                        art. 9 i art. 9a dyrektywy 2003/87/WE, obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        ·art. 3 i art. 18 ust. 1 ustawy dotyczącej CO2

                        ·art. 45 ust. 1 rozporządzenia dotyczącego CO2 i w załączniku 8 do tego rozporządzenia

                        obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        Ograniczenia jakościowe w odniesieniu do międzynarodowych jednostek emisji muszą być co najmniej tak rygorystyczne jak przewidziano w:

                        ·art. 11a i 11b dyrektywy 2003/87/WE

                        ·rozporządzeniu Komisji (UE) nr 550/2011 ustalającym, na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, pewne ograniczenia w zakresie wykorzystania międzynarodowych jednostek z tytułu projektów związanych z gazami przemysłowymi

                        ·art. 58 rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 ustanawiającego rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającego rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011

                        obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        ·art. 5 i 6 ustawy dotyczącej CO2

                        ·art. 4 i art. 4a ust. 1 rozporządzenia dotyczącego CO2 i w załączniku 2 do tego rozporządzenia

                        obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        Ograniczenia ilościowe w odniesieniu do międzynarodowych jednostek emisji muszą być co najmniej tak rygorystyczne jak przewidziano w:

                        ·art. 11a dyrektywy 2003/87/WE

                        ·rozporządzeniu w sprawie rejestru

                        ·rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1123/2013 z dnia 8 listopada 2013 r. w sprawie określania uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

                        ·art. 60 rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiającego rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającego rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011

                        obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        ·art. 3 ust. 2 i art. 16 ust. 2 ustawy dotyczącej CO2

                        ·art. 48 rozporządzenia dotyczącego CO2

                        obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        Przydział bezpłatnych uprawnień oblicza się na podstawie wzorców porównawczych i współczynników korygujących. Maksymalnie pięć procent liczby uprawnień na okres 2013–2020 jest rezerwowanych dla nowych instalacji. Uprawnienia, których nie przydziela się bezpłatnie, sprzedaje się na aukcji. W tym celu ETS spełnia co najmniej warunki zawarte w:

                        ·art. 10, 10a, 10b, 10c dyrektywy 2003/87/WE

                        ·

                           decyzji 2011/278/UE w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE

                        ·

                           obliczeniach służących do ustalenia międzysektorowego współczynnika korygującego dla EU ETS na lata 2013–2020

                        ·wykazie narażenia na ucieczki emisji z 2014 r.

                        obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        ·art. 18 ust. 2 i art. 19 ust. 2 i 3 ustawy dotyczącej CO2

                        ·art. 45 ust. 2, art. 46 i 47 rozporządzenia dotyczącego CO2 i załączniku 9 do tego rozporządzenia

                        obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        W ramach ETS należy przewidzieć kary nakładane w takich okolicznościach i takim wymiarze, jak przewidziano w:

                        art. 16 dyrektywy 2003/87/WE obowiązującym w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        ·art. 21 ustawy dotyczącej CO2

                        ·art. 56 rozporządzenia dotyczącego CO2

                        obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        Monitorowanie i raportowanie w ramach ETS musi być co najmniej tak rygorystyczne jak przewidziano w:

                        ·art. 14 dyrektywy 2003/87/WE i załączniku IV do tej dyrektywy

                        ·

                           rozporządzeniu Komisji nr 601/2012 w sprawie monitorowania i raportowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady;

                        ·

                           rozporządzeniu Komisji (UE) nr 206/2014 zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 601/2012 w odniesieniu do współczynników ocieplenia globalnego dla gazów innych niż CO2

                        obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        ·art. 20 ustawy dotyczącej CO2

                        ·art. 49, art. 50–53 i art. 55 rozporządzenia dotyczącego CO2

                        obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        Weryfikacja i akredytacja w ramach ETS musi być co najmniej tak rygorystyczna jak przewidziano w:

                        ·art. 15 dyrektywy 2003/87/WE i załączniku V do tej dyrektywy

                        ·

                           rozporządzeniu Komisji nr 600/2012 w sprawie weryfikacji raportów na temat wielkości emisji gazów cieplarnianych i raportów dotyczących tonokilometrów oraz akredytacji weryfikatorów zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Tekst mający znaczenie dla EOG)

                        obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        ·art. 51–54 rozporządzenia dotyczącego CO2 obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy

               B.Kryteria podstawowe dotyczące lotnictwa

                        Kryteria podstawowe

                        Dla UE

                        Dla Szwajcarii

                        Obowiązkowy charakter uczestnictwa w ETS

                        Uczestnictwo w ETS jest obowiązkowe w przypadku działań lotniczych zgodnie z kryteriami, które wymieniono poniżej.

                        Uczestnictwo w ETS jest obowiązkowe w przypadku działań lotniczych zgodnie z kryteriami, które wymieniono poniżej.

                        Uwzględnienie działań lotniczych i gazów cieplarnianych oraz przypisywanie lotów i odpowiadających im emisji zgodnie z zasadą miejsca rozpoczęcia lotu określoną w:

                        odyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE

                        oart. 17, 29, 35 i 56 rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 i w załączniku VII do tego rozporządzenia

                        oloty z lotnisk położonych w Szwajcarii do lotnisk położonych w Europejskim Obszarze Gospodarczym od 2017 r. zostaną wyłączone z EU ETS na mocy art. 25a dyrektywy 2003/87/WE

                        Zgodnie z ustawą dotyczącą CO2 i rozporządzeniem dotyczącym CO2, obowiązującymi w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy, zgodnie z art. 21 ust. 4:

                        1.Zakres uwzględniania

                        Loty, które kończą się lub rozpoczynają na lotnisku znajdującym się na terytorium Szwajcarii, z wyłączeniem lotów z lotniska znajdującego się w Europejskim Obszarze Gospodarczym.

                        Wszelkie tymczasowe odstępstwa w odniesieniu do zakresu systemu, takie jak odstępstwa w rozumieniu rozporządzenia UE nr 421/2014, można stosować w szwajcarskim ETS, jeżeli są zgodne z odstępstwami wprowadzonymi do EU ETS. Przy działaniach lotniczych uwzględnia się tylko emisje CO2.

                        2.Ograniczenia zakresu

                        Ogólny zakres, o którym mowa w punkcie 1, nie obejmuje:

                        1.lotów wykonywanych wyłącznie w celu przewozu, w czasie wypełnienia oficjalnej misji, panującego monarchy i członków jego najbliższej rodziny, głów państw, szefów rządów i ministrów wchodzących w skład rządów, w przypadku gdy jest to zaznaczone w odpowiednim polu planu lotu;

                        2.lotów wojskowych, lotów służby celnej i policji;

                        3.lotów poszukiwawczo-ratowniczych, lotów przeciwpożarowych i gaśniczych, lotów z pomocą humanitarną, lotów służby ratownictwa medycznego;

                        4.lotów wykonywanych wyłącznie na mocy przepisów wykonywania lotu z widocznością, określonych w załączniku 2 do konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym z dnia 7 grudnia 1944 r.;

                        5.lotów kończących się na lotnisku, z którego wystartował statek powietrzny, wykonywanych bez planowanego międzylądowania;

                        6.lotów szkoleniowych wykonywanych wyłącznie w celu uzyskania lub utrzymania licencji lub uzyskania uprawnień w przypadku członków załogi lotniczej, jeżeli jest to potwierdzone odpowiednią adnotacją w planie lotu, pod warunkiem że lot nie jest wykorzystywany do przewozu pasażerów ani ładunku lub do przebazowania statku powietrznego;

                        7.lotów wykonywanych wyłącznie w celu przeprowadzenia badań naukowych;

                        8.lotów wykonywanych wyłącznie w celu sprawdzenia, przetestowania lub przeprowadzenia procesu certyfikacji statku powietrznego lub urządzenia pokładowego lub naziemnego;

                        9.lotów wykonywanych przez statek powietrzny o maksymalnej certyfikowanej masie startowej poniżej 5 700 kilogramów;

                        10.lotów operatorów wykonujących zarobkowe przewozy lotnicze, w przypadku których całkowite roczne emisje są niższe niż 10 000 ton rocznie w odniesieniu do lotów uwzględnionych w szwajcarskim ETS lub w przypadku, gdy przez trzy kolejne czteromiesięczne okresy wykonano mniej niż 243 loty w jednym okresie, w przypadku objęcia zakresem szwajcarskiego ETS, jeżeli operatorzy nie są objęci zakresem EU ETS;

                        11.lotów operatorów wykonujących niezarobkowe przewozy lotnicze, objętych zakresem szwajcarskiego ETS, w przypadku których całkowite roczne emisje są niższe niż 1 000 ton rocznie zgodnie z odpowiednim odstępstwem stosowanym w EU ETS, jeżeli operatorzy nie są objęci zakresem EU ETS.

                        Wymiana odpowiednich danych dotyczących stosowania ograniczeń w obejmowaniu działań lotniczych zakresem ETS

                        Obie Strony będą współpracować przy stosowaniu ograniczeń w obejmowaniu zakresem szwajcarskiego ETS i EU ETS w odniesieniu do operatorów wykonujących zarobkowe i niezarobkowe przewozy lotnicze zgodnie z niniejszym załącznikiem 1B. Przede wszystkim obie Strony zapewniają terminowe przekazanie wszystkich odpowiednich danych, aby umożliwić prawidłową identyfikację lotów i operatorów statków powietrznych, którzy są objęci zakresem szwajcarskiego ETS i EU ETS.

                        Pułap (łączna liczba uprawnień, które zostaną przydzielone operatorom statków powietrznych)

                        Zgodnie z art. 3c dyrektywy 2003/87/WE.

                        Pułap cechuje się podobnym poziomem rygorystyczności jak pułap określony w EU ETS, w szczególności w odniesieniu do wielkości redukcji wyrażonej w procentach uzyskanej na przestrzeni lat i pomiędzy okresami rozliczeniowymi. Uprawnienia w ramach pułapu przydziela się w następujący sposób:

                        ·15 % sprzedaje się na aukcji

                        ·3 % przeznacza się do specjalnej rezerwy

                        ·82 % przydziela się bezpłatnie.

                        Powyższy sposób rozdzielania można poddać przeglądowi zgodnie z art. 6 i 7 niniejszej Umowy.

                        Do 2020 r. liczbę uprawnień w ramach pułapu oblicza się oddolnie na podstawie uprawnień, które mają zostać przydzielone bezpłatnie zgodnie z przedstawionym powyżej sposobem rozdzielenia uprawnień w ramach pułapu. Zastosowanie jakichkolwiek tymczasowych odstępstw w odniesieniu do zakresu systemu wymagałyby wprowadzenia odpowiednich i proporcjonalnych korekt wielkości, jakie zostaną przydzielone.

                        Począwszy od 2021 r., liczbę uprawnień w ramach pułapu ustala się w zależności od pułapu z 2020 r., z uwzględnieniem możliwej wielkości redukcji wyrażonej w procentach zgodnie z EU ETS.

                        Przydział uprawnień dla lotnictwa w drodze sprzedaży aukcyjnej

                        Zgodnie z art. 3d dyrektywy 2003/87/WE

                        Sprzedaży na aukcji szwajcarskich uprawnień do emisji przeznaczonych do sprzedaży na aukcji dokonuje właściwy organ szwajcarski. Szwajcaria jest uprawniona do pobierania dochodów uzyskanych ze sprzedaży szwajcarskich uprawnień na aukcji.

                        Specjalna rezerwa dla niektórych operatorów statków powietrznych

                        Zgodnie z art. 3f dyrektywy 2003/87/WE.

                        Uprawnienia przeznacza się do specjalnej rezerwy dla nowych instalacji i szybko rozwijających się podmiotów; nie dotyczy to okresu do 2020 r., w którym Szwajcaria nie będzie miała specjalnej rezerwy, ponieważ rokiem referencyjnym dla pozyskiwania danych w odniesieniu do szwajcarskich działań lotniczych jest 2018 r.

                        Wzorzec porównawczy dla przydziału bezpłatnych uprawnień dla operatorów statków powietrznych

                        Zgodnie z art. 3e dyrektywy 2003/87/WE.

                        Wzorzec porównawczy nie przewyższa wzorca porównawczego wykorzystywanego w przypadku EU ETS.

                        Do 2020 r. roczny wzorzec porównawczy wynosić będzie 0,000642186914222035 uprawnień na tonokilometr.

                        Przydział bezpłatnych uprawnień do emisji dla operatorów statków powietrznych

                        Zgodnie z art. 3e dyrektywy 2003/87/WE.

                        Korekty należy przeprowadzić zgodnie z art. 25a dyrektywy 2003/87/WE w sposób proporcjonalny do odpowiednich zobowiązań w zakresie sprawozdawczości i umarzania wynikających z faktycznego objęcia zakresem EU ETS lotów pomiędzy EOG a Szwajcarią.

                        Liczbę uprawnień do emisji przydzielanych bezpłatnie operatorom statków powietrznych oblicza się, mnożąc liczbę zgłoszonych tonokilometrów wykonanych w roku referencyjnym przez stosowany wzorzec porównawczy.

                        Ograniczenia jakościowe w odniesieniu do międzynarodowych jednostek emisji muszą być co najmniej tak rygorystyczne jak przewidziano w:

                        ·art. 11a i 11b dyrektywy 2003/87/WE i w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiającym rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającym rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011

                        ·art. 5 i 6 ustawy dotyczącej CO2

                        ·art. 4 i art. 4a ust. 1 rozporządzenia dotyczącego CO2 i w załączniku 2 do tego rozporządzenia

                        obowiązujących w dniu wejścia w życie niniejszego załącznika zgodnie z art. 21 ust. 4.

                        Ograniczenia ilościowe dotyczące wykorzystywania międzynarodowych jednostek emisji

                        Zgodnie z art. 11a dyrektywy 2003/87/WE.

                        Do 2020 r. wykorzystanie wynosi 1,5 % zweryfikowanych emisji.

                        Pozyskiwanie danych dotyczących tonokilometrów za rok referencyjny

                        Zgodnie z art. 3e dyrektywy 2003/87/WE.

                        Z wyjątkiem przypadków podanych poniżej pozyskiwanie danych dotyczących tonokilometrów odbywa się w tym samym czasie i z wykorzystaniem tego samego podejścia co w przypadku pozyskiwania danych dotyczących tonokilometrów dla EU ETS.

                        Do 2020 r. rokiem referencyjnym dla pozyskiwania danych w odniesieniu do szwajcarskich działań lotniczych jest rok 2018, zgodnie z rozporządzeniem dotyczącym pozyskiwania danych dotyczących tonokilometrów wykonanych przez operatorów statków powietrznych, obowiązującym w dniu wejścia w życie Umowy.

                        Monitorowanie i raportowanie

                        ·art. 14 dyrektywy 2003/87/WE i załącznik IV do tej dyrektywy

                        ·

                           rozporządzenie Komisji nr 601/2012 w sprawie monitorowania i raportowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

                        ·

                           rozporządzenie Komisji (UE) nr 206/2014 zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 601/2012 w odniesieniu do współczynników ocieplenia globalnego dla gazów innych niż CO2

                        obowiązujące w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        Przepisy dotyczące monitorowania i raportowania powinny cechować się tym samym poziomem rygorystyczności jak w przypadku EU ETS.

                        Weryfikacja i akredytacja

                        ·art. 15 dyrektywy 2003/87/WE i załącznik V do tej dyrektywy

                        ·

                           rozporządzenie Komisji nr 600/2012 w sprawie weryfikacji raportów na temat wielkości emisji gazów cieplarnianych i raportów dotyczących tonokilometrów oraz akredytacji weryfikatorów zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Tekst mający znaczenie dla EOG)

                        obowiązujące w dniu podpisania niniejszej Umowy

                        Przepisy dotyczące weryfikacji i akredytacji powinny cechować się tym samym poziomem rygorystyczności jak w przypadku EU ETS.

                        Administracja

                        Stosuje się kryteria przewidziane w art. 18a dyrektywy 2003/87/WE. W tym celu i zgodnie z art. 25a Szwajcaria zostanie uznana za administrujące państwo członkowskie, jeśli chodzi o przypisywanie administrowania operatorami statków powietrznych Szwajcarii i państwom członkowskim UE (EOG).

                        Zgodnie z art. 25a właściwe organy państw członkowskich będą odpowiedzialne za wszystkie zadania związane z administrowaniem operatorami statków powietrznych, którzy zostali im przypisani, w tym również za zadania związane ze szwajcarskim ETS (np. przyjmowanie sprawozdań dotyczących zweryfikowanych emisji uwzględniających zarówno unijne, jak i szwajcarskie działania lotnicze, przydział, wydawanie i przekazywanie uprawnień, zgodność i egzekwowanie prawa itd.).

                        Komisja Europejska dokonuje dwustronnych ustaleń z właściwymi organami szwajcarskimi w sprawie przekazywania istotnych dokumentów i informacji.

                        Przede wszystkim zgodnie z art. 25a dyrektywy 2003/87/WE Komisja Europejska zapewni przekazywanie właściwym organom szwajcarskim unijnych uprawnień w liczbie potrzebnej do bezpłatnego przydzielenia operatorom statków powietrznych administrowanym przez Szwajcarię.

                        W przypadku zawarcia umowy dwustronnej dotyczącej administrowania lotami wykonywanymi w relacji z portem lotniczym EuroAirport Bazylea-Miluza-Fryburg, które nie pociąga za sobą zmian dyrektywy 2003/87/UE, Komisja w razie potrzeby ułatwi wdrożenie tej umowy, pod warunkiem że nie doprowadzi ona do podwójnego liczenia.

                        Zgodnie z rozporządzeniem dotyczącym CO2 obowiązującym w dniu wejścia w życie Umowy Szwajcaria będzie odpowiedzialna za administrowanie operatorami statków powietrznych:

                        oz ważną koncesją przyznaną przez Szwajcarię lub

                        oz największą szacunkową ilością przypisanych emisji w Szwajcarii w ramach powiązanych systemów.

                        Właściwe organy szwajcarskie będą odpowiedzialne za wszystkie zadania związane z administrowaniem operatorami statków powietrznych, którzy zostali przypisani Szwajcarii, w tym również za zadania związane ze EU ETS (np. przyjmowanie sprawozdań dotyczących zweryfikowanych emisji uwzględniających zarówno unijne, jak i szwajcarskie działania lotnicze, przydział, wydawanie i przekazywanie uprawnień, zgodność i egzekwowanie prawa itd.).

                        Właściwe organy szwajcarskie dokonują dwustronnych ustaleń z Komisją Europejską w sprawie przekazywania istotnych dokumentów i informacji.

                        Przede wszystkim właściwe organy szwajcarskie będą przekazywać właściwym organom UE uprawnienia szwajcarskie w liczbie potrzebnej do bezpłatnego przydzielenia operatorom statków powietrznych administrowanym przez państwa członkowskie UE (EOG).

                        Egzekwowanie prawa

                        Gdy konieczne jest podjęcie dodatkowych działań w zakresie egzekwowania prawa przez organ administrujący operatora, Strony będą egzekwować przepisy ich odpowiednich ETS w stosunku operatorów statków powietrznych, którzy nie wypełniają obowiązków odpowiedniego systemu, bez względu na to, czy operator jest administrowany przez właściwy organ UE (EOG), czy też przez właściwy organ szwajcarski.

                        Administracyjne przypisanie operatorów statków powietrznych

                        Zgodnie z art. 25a w wykazie operatorów statków powietrznych opublikowanym przez Komisję zgodnie z art. 18a ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE dla każdego operatora statku powietrznego wskazane zostanie państwo administrujące, w tym Szwajcaria.

                        Operatorzy statków powietrznych przypisani Szwajcarii po raz pierwszy po wejściu w życie niniejszej Umowy będą administrowani przez Szwajcarię po dniu 30 kwietnia przedmiotowego roku i przed dniem 1 sierpnia przedmiotowego roku.

                        Obie strony będą współpracowały w zakresie wymiany istotnych dokumentów i informacji.

                        Przypisanie operatora statku powietrznego nie wpłynie na uwzględnienie tego operatora statku powietrznego w odpowiednim ETS (tj. operator uwzględniony w EU ETS, który jest administrowany przez właściwy organ szwajcarski, będzie miał taki sam zakres obowiązków w ramach EU ETS, będąc jednocześnie uwzględnionym w ramach szwajcarskiego ETS, i odwrotnie).

                        Procedury wdrażania

                        Wszelkie dalsze procedury potrzebne do organizacji funkcjonowania i współpracy w ramach punktu kompleksowej obsługi dla posiadaczy rachunków w dziedzinie lotnictwa opracowuje i przyjmuje Wspólny Komitet po podpisaniu Umowy zgodnie z art. 12, 13 i 22 niniejszej Umowy. Zaczną one obowiązywać w tym samym czasie co niniejsza Umowa.

                        Pomoc ze strony Europejskiej Organizacji ds. Bezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej (Eurocontrol)

                        Do celów części dotyczącej lotnictwa zawartej w niniejszej Umowie Komisja włącza Szwajcarię do mandatu przyznanego organizacji Eurocontrol w stosunku do EU ETS.

               C.Kryteria podstawowe dotyczące rejestrów

               ETS każdej ze Stron zawiera rejestr i dziennik transakcji, które spełniają poniższe kryteria podstawowe dotyczące mechanizmów i procedur bezpieczeństwa oraz dotyczące otwierania rachunków.

               Kryteria podstawowe dotyczące mechanizmów i procedur bezpieczeństwa

               Rejestry i dzienniki transakcji prowadzone są w taki sposób, aby chronić poufność, integralność, dostępność i autentyczność danych zgromadzonych w systemie. W tym celu Strony wdrażają poniższe mechanizmy bezpieczeństwa.

                        Kryteria podstawowe

                        Uzyskanie dostępu do rachunków wymaga wdrożenia dwuskładnikowego mechanizmu uwierzytelniania w przypadku wszystkich użytkowników starających się uzyskać dostęp do rachunku.

                        Mechanizm podpisania transakcji jest wymagany zarówno dla rozpoczęcia, jak i dla zatwierdzenia transakcji. Kod potwierdzający wysyła się użytkownikom poza pasmem.

                        Każda z poniższych operacji musi zostać rozpoczęta przez jedną osobę i zatwierdzona przez inną osobę (zasada czworga oczu):

                        owszystkie operacje podejmowane przez administratora, chyba że ma zastosowanie uzasadniony wyjątek określony w normach technicznych powiązania;

                        owszystkie przypadki przekazywania jednostek, chyba że nie jest to uzasadnione ze względu na stosowanie innego środka zapewniającego taki sam poziom bezpieczeństwa.

                        Musi działać system powiadomień, który ostrzega użytkowników, gdy wykonywane są operacje z udziałem ich rachunków i posiadanych uprawnień.

                        Stosuje się 26-godzinne opóźnienie pomiędzy rozpoczęciem przekazywania a jego wykonaniem, aby wszyscy użytkownicy otrzymali informację i mogli powstrzymać przekazywanie, które może być bezprawne.

                        Ponadto szwajcarski administrator i centralny administrator Unii podejmują kroki, aby poinformować użytkowników o ich obowiązkach w zakresie bezpieczeństwa systemów, z których korzystają (komputer stacjonarny, sieć) i w zakresie przetwarzania danych / korzystania z internetu.

               Kryteria podstawowe dotyczące otwierania rachunków i zarządzania nimi

               W odniesieniu do otwierania rachunków należy przestrzegać poniższych kryteriów podstawowych.

                        Kryteria podstawowe

                        Otwarcie rachunku (posiadania) operatora

                        Składany przez operatora lub właściwy organ wniosek o otwarcie rachunku posiadania operatora kieruje się do krajowego administratora (w przypadku Szwajcarii: do Federalnego Urzędu Ochrony Środowiska). We wniosku należy zawrzeć informacje wystarczające do identyfikacji instalacji ETS i odpowiedniego identyfikatora instalacji.

                        Otwarcie rachunku posiadania operatora statków powietrznych

                        Każdy operator statku powietrznego uwzględniony w szwajcarskim ETS lub w EU ETS posiada jeden rachunek posiadania operatora statków powietrznych. W przypadku operatorów statków powietrznych administrowanych przez ograny szwajcarskie rachunek będzie prowadzony w rejestrze Szwajcarii. Operator statku powietrznego lub upoważniony przedstawiciel operatora statku powietrznego kieruje wniosek do krajowego administratora (w przypadku Szwajcarii: do Federalnego Urzędu Ochrony Środowiska) w terminie 30 dni roboczych od zatwierdzenia planu monitorowania operatora statku powietrznego lub od jego przekazania przez państwo członkowskie UE do organów szwajcarskich. We wniosku należy zawrzeć unikalny kod (unikalne kody) statku powietrznego, którego operatorem jest wnioskodawca i który jest uwzględniony w szwajcarskim ETS lub EU ETS.

                        Otwarcie rachunku osobistego / osobistego rachunku posiadania

                        Wniosek o otwarcie rachunku osobistego lub osobistego rachunku posiadania kieruje się do krajowego administratora (w przypadku Szwajcarii: do Federalnego Urzędu Ochrony Środowiska). Należy w nim zawrzeć informacje wystarczające do identyfikacji posiadacza rachunku / wnioskodawcy i co najmniej:

                        ·w przypadku osoby fizycznej: uwierzytelnioną kopię dowodu tożsamości i dane kontaktowe;

                        ·w przypadku osoby prawnej:

                        owyciąg z rejestru handlowego LUB

                        oinstrumenty ustanawiające podmiot prawny i dokument potwierdzający rejestrację podmiotu prawnego;

                        ·wyciąg z rejestru karnego osoby fizycznej lub, w przypadku osoby prawnej, wyciągi jej dyrektorów

                        Przedstawiciele rachunku / upoważnieni przedstawiciele:

                        Każde konto ma co najmniej jednego upoważnionego przedstawiciela / przedstawiciela rachunku, którego mianuje przyszły posiadacz rachunku. Upoważnieni przedstawiciele / przedstawiciele rachunku inicjują transakcje i inne procesy w imieniu posiadacza rachunku. Mianując upoważnionego przedstawiciela, przekazuje się jednocześnie następujące informacje dotyczące przedmiotowego upoważnionego przedstawiciela:

                        ·dane osobowe i dane kontaktowe;

                        ·dokument poświadczający tożsamość;

                        ·wyciąg z rejestru karnego

                        Sprawdzanie dokumentów

                        Należy poświadczyć zgodność z oryginałem każdej kopii dokumentu, którą przedłożono w formie dowodu na potrzeby otwarcia osobistego rachunku posiadania / osobistego rachunku lub mianowania upoważnionego przedstawiciela / przedstawiciela rachunku. W przypadku dokumentów wydanych poza państwem, które występuje o kopię, należy dokonać legalizacji kopii. Data poświadczenia lub legalizacji nie może być wcześniejsza niż trzy miesiące przed datą złożenia wniosku.

                        Odmowa otwarcia lub aktualizacji rachunku lub mianowania przedstawiciela rachunku / upoważnionego przedstawiciela

                        Krajowy administrator (w przypadku Szwajcarii: Federalny Urząd Ochrony Środowiska) może odmówić otwarcia lub aktualizacji rachunku lub mianowania przedstawiciela rachunku / upoważnionego przedstawiciela, pod warunkiem że zachodzą podstawy do odmowy i odmowa jest zasadna. Przyczyny odrzucenia muszą opierać się na co najmniej jednej z poniższych podstaw:

                        ·jeżeli przedstawione informacje i dokumenty są niekompletne, nieaktualne lub niedokładne, bądź fałszywe;

                        ·jeżeli wobec potencjalnego przedstawiciela prowadzone jest dochodzenie w sprawie udziału w oszustwie obejmującym uprawnienia lub jednostki Kioto, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu lub w innych poważnych przestępstwach, w których rachunek mógłby stanowić narzędzie, lub jeżeli w poprzednich pięciu latach wydano na taką osobę wyrok skazujący z wyżej wymienionych powodów;

                        ·z powodów określonych w prawie krajowym lub prawie Unii.

                        Regularny przegląd informacji o rachunku

                        Posiadacze rachunków muszą niezwłocznie zgłaszać krajowemu administratorowi (w przypadku Szwajcarii: Federalnemu Urzędowi Ochrony Środowiska) wszelkie zmiany dotyczące rachunku lub zmiany danych użytkownika, popierając te zgłoszenia informacjami wymaganymi przez krajowego administratora, który jest odpowiedzialny za terminowe zatwierdzenie aktualizacji informacji.

                        Co najmniej raz na trzy lata krajowy administrator sprawdza, czy informacje dotyczące rachunku są nadal kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe, a w razie potrzeby zwraca się do posiadacza rachunku o powiadomienie o wszelkich zmianach.

                        Zawieszenie dostępu do rachunku

                        Dostęp do rachunków może zostać zawieszony, jeżeli doszło do naruszenia przepisów rejestru lub jeżeli prowadzone jest dochodzenie w sprawie możliwego naruszenia przepisów rejestru.

                        Poufność i ujawnienie informacji

                        Informacje – w tym stan posiadania wszystkich rachunków, wszystkie zrealizowane transakcje, niepowtarzalny jednostkowy kod identyfikacyjny uprawnień oraz niepowtarzalna wartość numeryczna numeru seryjnego jednostek Kioto posiadanych lub związanych z transakcją – przechowywane w EUTL lub SSTL, w rejestrze Unii, rejestrze Szwajcarii lub jakimkolwiek innym rejestrze PzK, uważa się za poufne.

                        Takie dane można udostępnić istotnym podmiotom publicznym na ich wniosek, jeżeli takie wnioski służą zasadnemu celowi i są uzasadnione, konieczne i odpowiednie (do celów dochodzenia, wykrycia, ścigania, administracji skarbowej, egzekwowania prawa, kontroli i nadzoru finansowego, aby zapobiegać oszustwom, praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu, innym poważnym przestępstwom, manipulacji na rynku lub innym naruszeniom prawa unijnego lub krajowego państw członkowskich EOG lub Szwajcarii i zwalczać takie działania, a także aby zapewnić dobre funkcjonowanie unijnego ETS i szwajcarskiego ETS).

               D.Kryteria podstawowe dotyczące platform i działań aukcyjnych

               Podmioty prowadzące aukcje uprawnień w ramach ETS Stron spełniają następujące kryteria podstawowe i przeprowadzają aukcje zgodnie z nimi.

                        Kryteria podstawowe

                        1

                        Wyboru podmiotu prowadzącego aukcje dokonuje się za pomocą procedury, która zapewnia przejrzystość, proporcjonalność, równe traktowanie, niedyskryminację i konkurencję między różnymi potencjalnymi platformami aukcyjnymi na podstawie unijnego lub krajowego prawa zamówień publicznych.

                        2

                        Podmiot prowadzący aukcję jest uprawniony do prowadzenia tej działalności i zapewnia niezbędne zabezpieczenia podczas wykonywania swoich zadań; zabezpieczenia te obejmują m.in. uzgodnienia służące identyfikacji potencjalnych negatywnych skutków wszelkich konfliktów interesów i zarządzaniu nimi, identyfikacji ryzyka, na które narażony jest rynek, i zarządzaniu nim, a także służące zapewnieniu obowiązywania przejrzystych i nieuznaniowych przepisów i procedur uczciwej i należytej sprzedaży na aukcji oraz wystarczających zasobów finansowych w celu ułatwienia należytego funkcjonowania.

                        3

                        Uzyskanie dostępu do aukcji jest uzależnione od spełnienia minimalnych wymogów w zakresie odpowiednich kontroli należytej staranności wobec klienta w celu zapewnienia, aby uczestnicy nie stwarzali zagrożenia dla prawidłowego przebiegu aukcji.

                        4

                        Proces sprzedaży na aukcji jest przewidywalny, w szczególności pod względem czasu i sekwencjonowania sprzedaży oraz szacowanych ilości, które mają zostać udostępnione. Główne elementy metody sprzedaży na aukcji, w tym harmonogram, daty i szacowane ilości sprzedaży, publikuje się na stronie internetowej podmiotu odpowiedzialnego za sprzedaż na aukcji co najmniej miesiąc przed rozpoczęciem aukcji. Wszelkie znaczące korekty również ogłasza się z największym możliwym wyprzedzeniem.

                        5

                        Sprzedaż uprawnień na aukcji przeprowadza się celem ograniczenia do minimum wszelkiego wpływu na ETS każdej Strony. Podmiot odpowiedzialny za sprzedaż na aukcji dopilnowuje, aby ceny sprzedaży na aukcji nie odbiegały znacząco od odpowiednich cen uprawnień na rynku wtórnym obowiązujących w okresie sprzedaży na aukcji – sytuacja taka wskazywałaby na wadliwość aukcji.

                        6

                        Wszystkie informacje niepoufne dotyczące aukcji, w tym wszelkie przepisy, wytyczne i formularze, publikuje się w sposób otwarty i przejrzysty. Wyniki każdej przeprowadzonej aukcji publikuje się tak szybko, jak to jest w rozsądny sposób wykonalne, i uwzględnia się w nich istotne informacje niepoufne. Sprawozdania z wyników aukcji publikuje się co najmniej raz w roku.

                        7

                        Sprzedaż uprawnień na aukcji odbywa się z uwzględnieniem odpowiednich norm i procedur służących złagodzeniu ryzyka wystąpienia zachowania antykonkurencyjnego, nadużyć na rynku, prania pieniędzy i finansowania terroryzmu poprzez aukcje. W takim zakresie, w jakim jest to możliwe, takie przepisy i procedury są nie mniej rygorystyczne niż przepisy i procedury mające zastosowanie do rynków finansowych w ramach odpowiednich systemów prawnych każdej ze Stron. W szczególności podmiot odpowiedzialny za sprzedaż na aukcji odpowiada za wdrożenie środków, procedur i procesów zapewniających integralność aukcji. Ponadto podmiot ten monitoruje zachowanie uczestników rynku i powiadamia właściwe organy publiczne w przypadku wystąpienia zachowania antykonkurencyjnego, nadużycia na rynku, prania pieniędzy i finansowania terroryzmu.

                        8

                        Podmiot prowadzący aukcje i sprzedaż uprawnień na aukcji podlega odpowiedniemu nadzorowi ze strony właściwych organów. Wyznaczone właściwe organy posiadają kompetencje prawne i rozwiązania techniczne niezbędne do tego, by nadzorować:

                        ·organizację i postępowanie operatorów platform aukcyjnych;

                        ·organizację i postępowanie profesjonalnych pośredników działających w imieniu klientów;

                        ·zachowanie i transakcje uczestników rynku, aby zapobiegać wykorzystywaniu informacji wewnętrznych i manipulacjom na rynku;

                        ·transakcje uczestników rynku, aby zapobiegać praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

                        W takim zakresie, w jakim jest to możliwe, nadzór jest nie mniej rygorystyczny niż nadzór rynków finansowych w ramach odpowiednich systemów prawnych każdej ze Stron.

                        Szwajcaria dokłada starań, aby wykorzystać podmiot prywatny do sprzedaży uprawnień na aukcji, zgodnie z przepisami dotyczącymi zamówień publicznych.

                        Do czasu zawarcia umowy z takim podmiotem oraz w przypadku, gdy liczba uprawnień przeznaczonych do sprzedania na aukcji w ciągu roku nie przekracza ustalonego progu, Szwajcaria może w dalszym ciągu korzystać z obecnych zasad sprzedaży na aukcji, tj. aukcje mogą być prowadzone przez Federalny Urząd Ochrony Środowiska na wymienionych poniżej warunkach:

                        1.próg wynosi 1 000 000 uprawnień i obejmuje uprawnienia przeznaczone do sprzedaży na aukcji na potrzeby działań lotniczych;

                        2.zastosowanie mają wymienione powyżej kryteria podstawowe, z wyjątkiem kryteriów 1 i 2, natomiast kryteria 7 i 8 mają zastosowanie jedynie do Federalnego Urzędu Ochrony Środowiska w takim zakresie, w jakim jest to możliwe. Kryterium podstawowe 3 ma zastosowanie wraz z następującym warunkiem: wszystkim podmiotom w EOG dopuszczonym do składania ofert w aukcjach w UE gwarantuje się dopuszczenie do składania ofert na aukcjach uprawnień szwajcarskich w ramach ustaleń w zakresie sprzedaży na aukcji obowiązujących w momencie zawarcia niniejszej Umowy.

                        Szwajcaria może udzielić pełnomocnictw podmiotom prowadzącym aukcje, znajdującym się na terenie EOG.

               Załącznik II

               Normy techniczne powiązania

               W normach technicznych powiązania określa się:

               ·architekturę łącza komunikacyjnego;

               ·bezpieczeństwo przesyłania danych;

               ·wykaz funkcji (transakcje, uzgodnienia itp.);

               ·definicję usług sieciowych;

               ·wymogi rejestracji danych;

               ·ustalenia operacyjne (centrum informacyjne, wsparcie);

               ·plan aktywacji komunikacji i procedurę testowania;

               ·procedurę testowania bezpieczeństwa.

               W normach technicznych powiązania określa się, że administratorzy podejmują rozsądne kroki w celu dopilnowania, aby SSTL, EUTL i łącze funkcjonowały 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, a zakłócenia w funkcjonowaniu SSTL, EUTL i łącza były ograniczone do minimum.

               Normy techniczne powiązania określają, że komunikacja między dodatkowym dziennikiem transakcji Szwajcarii (SSTL) a dziennikiem transakcji Unii Europejskiej (EUTL) polega na bezpiecznej wymianie wiadomości SOAP (ang. Simple Object Access Protocol) przy zastosowaniu następujących technologii
                  1
               :

               ·usług sieciowych wykorzystujących SOAP;

               ·sprzętowej wirtualnej sieci prywatnej (VPN);

               ·XML (Extensible Markup Language);

               ·podpisu cyfrowego; oraz

               ·protokołów synchronizacji czasu.

               W normach technicznych powiązania określa się dodatkowe wymogi bezpieczeństwa dla rejestru Szwajcarii, SSTL, rejestru Unii i EUTL, a same normy techniczne powiązania odnotowuje się w „planie zarządzania bezpieczeństwem”. W szczególności w normach technicznych powiązania określa się, że:

               ·jeżeli istnieje podejrzenie, że bezpieczeństwo rejestru Szwajcarii, SSTL, rejestru Unii lub EUTL zostało naruszone, obie Strony niezwłocznie przekazują sobie te informacje i zawieszają powiązanie między SSTL i EUTL;

               ·w przypadku naruszenia bezpieczeństwa Strony zobowiązują się do niezwłocznej wymiany informacji na ten temat. W takim zakresie, w jakim dostępne są szczegóły techniczne, w ciągu 24 godzin od wystąpienia naruszenia bezpieczeństwa sprawozdanie, w którym opisano incydent (datę, przyczynę, skutek, środki zaradcze), udostępnia się administratorowi rejestru Szwajcarii i centralnemu administratorowi Unii.

               Procedura testowania bezpieczeństwa określona w normach technicznych powiązania musi zakończyć się przed ustanowieniem łącza komunikacyjnego między SSTL a EUTL oraz gdy wymagana jest nowa wersja lub nowe wydanie SSTL lub EUTL.

               Normy techniczne powiązania zapewniają, oprócz środowiska produkcyjnego, dwa dodatkowe środowiska testowe: środowisko testowe dla twórców oprogramowania i środowisko akceptacyjne.

               Za pośrednictwem administratora rejestru Szwajcarii i centralnego administratora Unii Strony przedstawiają dowody na to, że w ciągu ostatnich 12 miesięcy przeprowadzono niezależną ocenę bezpieczeństwa zgodnie z wymogami bezpieczeństwa określonymi w normach technicznych powiązania. Testowanie bezpieczeństwa, w szczególności testy penetracyjne, przeprowadza się na wszystkich głównych nowo wydanych wersjach oprogramowania zgodnie z wymogami bezpieczeństwa określonymi w normach technicznych powiązania. Testów penetracyjnych nie może przeprowadzić twórca oprogramowania ani podwykonawca twórcy oprogramowania.

               Załącznik III

               Poziomy wrażliwości i instrukcje postępowania z informacjami

               Strony zgadzają się korzystać z następujących poziomów wrażliwości w celu identyfikacji danych szczególnie chronionych przetwarzanych i wymienianych w ramach Umowy:

               ·ograniczony poziom ochrony w ETS;

               ·szczególny poziom ochrony w ETS;

               ·krytyczny poziom ochrony w ETS.

               Informacje, którym przypisano „krytyczny poziom ochrony w ETS”, są bardziej wrażliwe niż informacje, którym przypisano „szczególny poziom ochroniony w ETS”, które to z kolei są bardziej wrażliwe niż informacje, którym przypisano „ograniczony poziom ochrony w ETS”.

               Strony zgadzają się opracować instrukcje postępowania z informacjami na podstawie istniejącej unijnej polityki klasyfikacji informacji ETS, natomiast w przypadku Szwajcarii – na podstawie rozporządzenia w sprawie ochrony informacji oraz federalnej ustawy o ochronie danych. Wspomniane instrukcje postępowania z informacjami zostaną przedłożone do zatwierdzenia Wspólnemu Komitetowi. Po ich zatwierdzeniu ze wszystkimi informacjami należy postępować stosownie do ich poziomu wrażliwości, zgodnie z tymi instrukcjami postępowania z informacjami.

               W przypadku rozbieżności w zakresie oceny poziomu wrażliwości przez Strony zastosowanie ma wyższy poziom ochrony.

               Ustawodawstwo każdej Strony zawiera równoważne podstawowe wymogi bezpieczeństwa dotyczące etapów postępowania z informacjami, uwzględniające poziomy wrażliwości w odniesieniu do ETS:

               ·tworzenie dokumentu:

               ozasoby;

               opoziom wrażliwości;

               ·przechowywanie:

               odokument elektroniczny w sieci;

               odokument elektroniczny w środowisku lokalnym;

               odokument fizyczny;

               ·przekazywanie drogą elektroniczną:

               otelefon stacjonarny i komórkowy;

               ofaks;

               oe-mail;

               otransmisja danych;

               ·przekazywanie fizyczne:

               oustne;

               oprzekazanie osobiste;

               osystem pocztowy;

               ·wykorzystanie:

               oprzetwarzanie przy użyciu aplikacji IT;

               odrukowanie;

               okopiowanie;

               ousunięcie ze stałej lokalizacji;

               ·zarządzanie informacjami:

               oregularna ocena klasyfikacji i odbiorców;

               oarchiwizacja;

               ousunięcie i zniszczenie.

               Załącznik IV

               Definicja poziomów wrażliwości w ETS

               A.1 – Ocena poufności i integralności

               Poufność oznacza zastrzeżony charakter informacji bądź całości lub części systemu informacyjnego (np. algorytmów, programów i dokumentacji), do których dostęp ogranicza się do upoważnionych osób, organów i procedur.

               Integralność oznacza gwarancję, że system informacyjny i przetwarzane informacje można zmienić jedynie w drodze celowego i zasadnego działania oraz że system przedstawi oczekiwane wyniki dokładnie i w pełni.

               W odniesieniu do każdej informacji powiązanej z ETS, którą uważa się za wrażliwą, aspekt poufności (odpowiednio: integralności) należy rozważyć pod kątem potencjalnego wpływu na poziomie działalności gospodarczej w przypadku ujawnienia tej informacji (odpowiednio: przypadkowej zmiany, częściowego lub całkowitego zniszczenia).

               W odniesieniu do każdego aspektu bezpieczeństwa ocenę poufności i integralności ustala się na podstawie definicji przedstawionej w sekcji A.2, a następnie ocenia się ogólny poziom wrażliwości, korzystając z tabeli przedstawionej w sekcji A.3.

               A.2 – Ocena poufności i integralności

               A.2.1 – Definicja poziomu „niskiego”

               Jakakolwiek informacja odnosząca się do systemu handlu uprawnieniami do emisji, której ujawnienie nieupoważnionym osobom lub której utrata integralności spowodowałaby umiarkowaną szkodę dla Stron lub innych instytucji mogącą:

               –w sposób umiarkowany wpłynąć na stosunki polityczne lub dyplomatyczne;

               –wywrzeć negatywny wpływ na wizerunek lub reputację Stron lub innych instytucji na poziomie lokalnym;

               –postawić osoby fizyczne w kłopotliwym położeniu;

               –wpłynąć na morale/produktywność pracowników;

               –spowodować ograniczone straty finansowe lub w sposób umiarkowany ułatwić uzyskanie nieuprawnionego zysku / nieuprawnionej korzyści osobom fizycznym lub przedsiębiorstwom;

               –w sposób umiarkowany wpłynąć na skuteczny rozwój lub skuteczne funkcjonowanie polityki Stron;

               –w sposób umiarkowany wpłynąć na prawidłowe zarządzanie Stron i ich działania.

               A.2.2 – Definicja poziomu „średniego”

               Jakakolwiek informacja odnosząca się do systemu handlu uprawnieniami do emisji, której ujawnienie nieupoważnionym osobom lub której utrata integralności spowodowałaby szkodę dla Stron lub innych instytucji mogącą:

               –spowodować kłopotliwą sytuację w stosunkach politycznych lub dyplomatycznych;

               –zaszkodzić wizerunkowi lub reputacji Stron lub innych instytucji;

               –spowodować niedogodności dla osób fizycznych;

               –spowodować istotny spadek morale/produktywności pracowników;

               –postawić Strony lub inne instytucje w kłopotliwej sytuacji podczas negocjacji handlowych lub politycznych z innymi podmiotami;

               –spowodować straty finansowe lub ułatwić uzyskanie nieuprawnionego zysku / nieuprawnionej korzyści osobom fizycznym lub przedsiębiorstwom;

               –wpłynąć na dochodzenie w sprawie przestępstwa;

               –naruszyć zobowiązania prawne lub umowne w zakresie poufności informacji;

               –wpłynąć na rozwój lub funkcjonowanie polityki Stron;

               –wpłynąć na prawidłowe zarządzanie Stron i ich działania.

               A.2.3 – Definicja poziomu „wysokiego”

               Jakakolwiek informacja odnosząca się do systemu handlu uprawnieniami do emisji, której ujawnienie nieupoważnionym osobom lub której utrata integralności spowodowałaby katastrofalną lub niedopuszczalną szkodę dla Stron lub innych instytucji mogącą:

               —niekorzystnie wpłynąć na stosunki dyplomatyczne;

               —spowodować znaczące niedogodności dla osób fizycznych;

               —utrudnić zachowanie skuteczności operacyjnej lub bezpieczeństwa sił Stron lub innych uczestników;

               —spowodować straty finansowe lub ułatwić uzyskanie nieuprawnionego zysku / nieuprawnionej korzyści osobom fizycznym lub przedsiębiorstwom;

               —naruszyć właściwe zobowiązania do zachowania poufności informacji przedstawionych przez osoby trzecie;

               —naruszyć ustawowe ograniczenia w zakresie ujawniania informacji;

               —zaszkodzić dochodzeniu lub ułatwić popełnienie przestępstwa;

               —niekorzystnie wpłynąć na sytuację Stron w negocjacjach handlowych lub politycznych z innymi podmiotami;

               —zakłócić skuteczny rozwój lub skuteczne funkcjonowanie polityki Stron;

               —utrudnić prawidłowe zarządzanie Stron i wykonywanie przez nie działań.

               A.3 – Ocena poziomu szczególnej ochrony danych w ETS

               Na podstawie obu ocen – poufności i integralności – przeprowadzonych w sposób opisany w poprzedniej sekcji określa się poziom wrażliwości informacji, korzystając z poniższej tabeli:

                        Ocena poufności

                        Ocena integralności

                        Niska

                        Średnia

                        Wysoka

                        Niska

                        ograniczony poziom ochrony w ETS

                        szczególny poziom ochrony w ETS

                        (lub ograniczony poziom ochrony w ETS*)

                        krytyczny poziom ochrony w ETS

                        Średnia

                        szczególny poziom ochrony w ETS

                        (lub ograniczony poziom ochrony w ETS*)

                        szczególny poziom ochrony w ETS

                        (lub krytyczny poziom ochrony w ETS*)

                        krytyczny poziom ochrony w ETS

                        Wysoka

                        krytyczny poziom ochrony w ETS

                        krytyczny poziom ochrony w ETS

                        krytyczny poziom ochrony w ETS

               * Ewentualne odstępstwa należy rozpatrywać osobno dla każdego przypadku.

                     (1)

                      Technologie te obecnie stosuje się do tworzenia połączenia między rejestrem Unii a międzynarodowym dziennikiem transakcji, a także między rejestrem Szwajcarii a międzynarodowym dziennikiem transakcji.