Ważna informacja prawna

|

52009PC0233

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1212/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywozy niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej  /* COM/2009/0233 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 15.5.2009KOM(2009) 233 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1212/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywozy niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki LudowejUZASADNIENIE1) KONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. („rozporządzenie podstawowe”) w postępowaniu dotyczącym przywozu niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. |120 | Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |139 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 1212/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywozy niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 282/2009 z dnia 6 kwietnia 2009 r. |141 | Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie dotyczy. |2) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |219 | Strony zainteresowane postępowaniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |230 | Ocena skutków Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione. |3) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych działań Rozporządzeniem (WE) nr 1212/2005 Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej wykonanych z żeliwa nieciągliwego. Dnia 20 marca 2008 r. Komisja wszczęła przegląd okresowy zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Przegląd ten ograniczył się do zbadania zakresu produktu. Dochodzenie wykazało, że dochodzenie pierwotne obejmowało zamknięcia włazów wykonane z żeliwa szarego i sferoidalnego. Potwierdzono, że chociaż istnieją drobne różnice pomiędzy zamknięciami włazów wykonanymi z żeliwa szarego lub sferoidalnego, można je uznać za jeden i ten sam produkt. Ponadto stwierdzono, że zamknięcia włazów wykonane z żeliwa sferoidalnego nie powinny być kwalifikowane jako nieciągliwe z technicznego punktu widzenia, ponieważ żeliwo poddane naprężeniu ściskającemu ulega deformacji, lecz nie pęka. Proponuje się zatem, aby Rada przyjęła załączony wniosek dotyczący rozporządzenia, który określa zmianę w rozporządzeniu (WE) nr 1212/2005 w celu wyjaśnienia zakresu produktów objętych tym rozporządzeniem i wykluczenia możliwości dwuznacznej interpretacji. Rozporządzenie to powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej najpóźniej do dnia 20 czerwca 2009 r. |310 | Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. („rozporządzenie podstawowe”). |329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |331 | Forma działania jest opisana w rozporządzeniu podstawowym i wyklucza podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. |332 | Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku, nie mają zastosowania. |Wybór instrumentów |341 | Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |342 | Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następującego względu: w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym nie przewiduje się innych możliwości. |4) WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie ma wpływu na budżet Wspólnoty. |WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1212/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywozy niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki LudowejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 3,uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,a także mając na uwadze, co następuje:A. OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI1.  Rozporządzeniem (WE) nr 1212/2005 Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”)[2] („rozporządzenie w sprawie środków ostatecznych”). Indywidualne stawki cła wynosiły od 0 % do 37,9 %, a cło rezydualne określono na poziomie 47,8 %. Oferta wspólnego zobowiązania złożona przez szereg przedsiębiorstw wraz z chińską Izbą Gospodarczą ds. Przywozu i Wywozu Maszyn i Produktów Elektronicznych („CCCME”) została zaakceptowana decyzją Komisji 2006/109/WE[3] i rozporządzeniem Rady (WE) nr 268/2006[4]. W związku z wnioskami kilku nowych producentów eksportujących, rozporządzenie w sprawie środków ostatecznych było kilkakrotnie zmieniane – ostatnio w kwietniu 2009 r[5].B. WSZCZĘCIE DOCHODZENIA I PROCEDURY PRZEGLĄDOWEJ2.  Dnia 8 listopada 2007 r. Komisja otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez przedsiębiorstwo Eurofonte („wnioskodawca”), występujące w imieniu dziewięciu producentów europejskich. Wnioskodawca twierdził, że zakres obowiązywania środka ustanowionego w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych nie był jasno określony. Wnioskodawca twierdził, że zakres produktu powinien zostać wyjaśniony w odniesieniu do zamknięć włazów z żeliwa sferoidalnego, a w szczególności należy wyjaśnić, czy ten rodzaj zamknięć włazów powinien mieścić się w zakresie definicji produktu objętego postępowaniem.3.  Ustaliwszy, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, oraz po konsultacjach z Komitetem Doradczym, Komisja ogłosiła w zawiadomieniu („zawiadomienie o wszczęciu przeglądu”) opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [6] wszczęcie dochodzenia zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Dochodzenie było ograniczone w zakresie do definicji produktu objętego obowiązującymi środkami.4.  Komisja powiadomiła znanych sobie producentów wspólnotowych, importerów i użytkowników, przedstawicieli kraju eksportującego oraz wszystkich znanych eksporterów w ChRL o wszczęciu przeglądu. Komisja zażądała informacji od wszystkich wyżej wymienionych stron oraz od tych stron, które zgłosiły się w terminie wyznaczonym w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu. Komisja umożliwiła również zainteresowanym stronom przedstawienie swoich stanowisk na piśmie oraz wystąpienie z wnioskiem o przesłuchanie.5.  Piętnastu producentów wspólnotowych, dziewięciu importerów we Wspólnocie niepowiązanych z chińskimi producentami eksportującymi, jeden użytkownik wspólnotowy i 17 chińskich producentów eksportujących przedłożyło odpowiedzi na kwestionariusz.6.  Sześć zainteresowanych stron - wnioskodawca, jeden producent wspólnotowy oraz czterech importerów - złożyło odpowiedni wniosek i zostało przesłuchanych.C. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM7.  Produktem objętym postępowaniem, zgodnie z art. 1 rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych, są zamknięcia włazów z żeliwa nieciągliwego stosowane do przykrywania lub umożliwiania dostępu do systemów naziemnych lub podziemnych, i ich części, niezależnie od tego czy są obrabiane, powlekane, malowane lub wyposażone w inne materiały, z wyłączeniem hydrantów przeciwpożarowych, pochodzące z ChRL, oznaczone kodami CN 7325 10 50, 7325 10 92 oraz ex 7325 10 99 (kod TARIC 7325 10 99 10).8.  W części tego samego rozporządzenia zawierającej definicję produktu, w szczególności w motywie (18), wspomniano iż zamknięcia włazów są wykonane z żeliwa szarego lub sferoidalnego i że pomimo pewnych różnic opisanych w motywach (20) i (21), stwierdza się w motywach (22) i (29), że wszystkie typy zamknięć włazów mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i mechaniczne, zasadniczo podobne zastosowanie i można je uznać za różne typy tego samego produktu.9.  Według kilku stron termin użyty w art. 1 rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych w celu opisania produktu podlegającego środkom („zamknięcia włazów z żeliwa nieciągliwego”) nie obejmuje zamknięć włazów wykonanych z żeliwa sferoidalnego. Niektóre strony odniosły się do innej podpozycji CN dotyczącej łączników rur lub przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego (kod CN 7307 19 10), gdzie właściwa nota wyjaśniająca nomenklatury scalonej podaje, że żeliwo sferoidalne jest ciągliwe. W związku z powyższym twierdzono, że zamknięcia włazów wykonane z żeliwa sferoidalnego nie byłyby objęte rozporządzeniem, nawet jeśli w części opisowej rozporządzenia podaje się, że wszystkie typy zamknięć włazów mogą być uważane za różne typy tego samego produktu.D. WYNIKI DOCHODZENIA1. Uwagi wstępne10.  Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że przegląd zakresu produktu nie byłby dochodzeniem właściwym dla zbadania powyższej kwestii i że Komisja powinna wszcząć bądź nowe postępowanie antydumpingowe zgodnie z art. 5 rozporządzenia podstawowego, bądź dochodzenie w sprawie obchodzenia środków zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego.11.  Biorąc pod uwagę, że celem dochodzenia jest przede wszystkim sprawdzenie zakresu dochodzenia pierwotnego oraz odpowiednie dostosowanie, jeśli będzie to konieczne, części normatywnej, przegląd zakresu produktu prowadzony na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego jest w tym szczególnym przypadku właściwą procedurą. Nowe dochodzenie zgodne z art. 5 rozporządzenia podstawowego i dochodzenie poświęcone obchodzeniu środków zgodne z art. 13 rozporządzenia podstawowego odnoszą się do różnych okoliczności. Pierwsze z nich może być wykorzystywane m. in. do wszczynania dochodzenia w odniesieniu do produktu, którego nie objęło dochodzenie pierwotne (na przykład w związku z zastosowaniem innej definicji produktu lub pochodzącego z krajów nieobjętych środkami). Drugi typ dochodzenia może być wykorzystywany jako podstawa dla dochodzenia, którego celem jest sprawdzenie, czy występuje obchodzenie środków w odniesieniu do produktu podlegającego środkom. Powyższe dwa typy dochodzeń nie są więc właściwe w bieżących okolicznościach.12.  Wszczęcie niniejszego przeglądu ma więc na celu zapewnienie właściwego stosowania środków antydumpingowych.2. Analiza dochodzenia pierwotnego13.  W pierwszej kolejności przeanalizowano dochodzenie pierwotne, tak aby ustalić, czy dochodzenie to w pełni objęło nie tylko zamknięcia włazów wykonane z żeliwa szarego, ale również wykonane z żeliwa sferoidalnego.14.  Po pierwsze należy zauważyć, że w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia pierwotnego[7] produkt jest opisywany jako „niektóre artykuły z żeliwa nieciągliwego stosowane do przykrywania lub umożliwiania dostępu do systemów naziemnych lub podziemnych, (…) pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej (…), zwykle zgłaszane w ramach kodów CN 7325 10 50, 7325 10 92 oraz 7325 10 99.”15.  Określenie „zwykle zgłaszane w ramach” wyjaśnia, że kody CN wspomniane w zawiadomieniu o wszczęciu zostały podane, jak ma to zazwyczaj miejsce, „wyłącznie w celach informacyjnych”. W związku z powyższym zainteresowane strony nie mogły zakładać, że wyłącznie produkty zgłaszane w ramach tych kodów CN były objęte dochodzeniem. Oprócz informacji na temat zakresu produktu zawartych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, dodatkowe informacje podano również w wersji jawnej pierwotnej skargi, która była dostępna dla wszystkich zainteresowanych stron postępowania i która została rozesłana wszystkim producentom eksportującym, importerom i użytkownikom wymienionym w skardze.16.  W jawnej wersji skargi definicja produktu objętego postępowaniem jest dokładnie taka sama, jak definicja opublikowana w zawiadomieniu o wszczęciu. Dodatkowe wyjaśnienia tego ogólnego opisu znajdują się w punktach 3.2-3.7 skargi. Z szeregu informacji znajdujących się w tych punktach wynika, że skarga obejmowała produkty wykonane zarówno z żeliwa szarego, jak i sferoidalnego. Przykładowo, w pkt. 3.5 wspomniano, że „produkt jest wykonany z żeliwa nieciągliwego, które może być żeliwem szarym lub sferoidalnym”. Ponadto proces produkcji zamknięć włazów wykonanych zarówno z żeliwa szarego, jak i sferoidalnego jest opisany w pkt. 3.4. jawnej wersji skargi.17.  Co więcej, brak było wskazań, by zakres zawiadomienia o wszczęciu miał być bardziej ograniczony, niż zakres skargi.18.  Ponadto w czasie dochodzenia pierwotnego zebrano dane w zakresie dumpingu i szkody dotyczące zamknięć włazów wykonanych zarówno z żeliwa szarego, jak i sferoidalnego. W szczególności w kwestionariuszach rozesłanych do znanych zainteresowanych stron i do zainteresowanych stron, które zgłosiły się i wystąpiły z wnioskiem o przesłanie kwestionariusza, w opisie typów produktu, które miały zostać podane w klasyfikacji produktu (numery kontrolne produktów), uwzględniono obydwa typy produktu. W związku z tym dla wszystkich współpracujących stron, które otrzymały kwestionariusz, było jasne, że zamknięcia włazów wykonane z żeliwa szarego i sferoidalnego stanowiły przedmiot dochodzenia. Ponadto fakt, iż klasyfikacja produktu obejmowała obydwa typy gwarantował, że wszystkie ustalenia dochodzenia pierwotnego dotyczące dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Wspólnoty odnosiły się do zamknięć włazów wykonanych z żeliwa szarego i sferoidalnego.19.  Dodatkowo w informacjach o ostatecznych ustaleniach przesłanych wszystkim zainteresowanym stronom i w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych wspomniano w kilku miejscach, że zamknięcia włazów mogą być wykonane bądź z żeliwa szarego, bądź sferoidalnego (zob. w szczególności motywy (18), (20) i (21)). Różnice pomiędzy obydwoma typami zamknięć włazów zostały sprawdzone i wyjaśnione (zob. wyżej wymienione motywy). Wreszcie w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych, jak przedstawiono w motywie (22), wyciągnięto wniosek, że dochodzenie wykazało, iż pomimo różnic pod względem rodzaju żeliwa szarego i sferoidalnego, wszystkie typy zamknięć włazów mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i mechaniczne, zasadniczo podobne zastosowanie i można je uznać za różne typy tego samego produktu.20.  W świetle powyższego można stwierdzić, że dochodzenie pierwotne objęło zamknięcia włazów wykonane zarówno z żeliwa szarego, jak i sferoidalnego. Nawet gdyby przyjąć, że nie wynikało to jednoznacznie z samego zawiadomienia o wszczęciu, zainteresowane strony miały różne możliwości sprawdzenia, że dochodzenie obejmowało zamknięcia włazów wykonane z żeliwa szarego i sferoidalnego, ponieważ informację tę podano w jawnej wersji skargi i kwestionariuszach oraz ujawniono zainteresowanym stronom na ostatecznym etapie postępowania.21.  Po ujawnieniu końcowych ustaleń tego przeglądu, jedna zainteresowana strona stwierdziła, że zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia pierwotnego powinno było wyraźnie wskazywać zakres produktu. Biorąc pod uwagę, że w tym zawiadomieniu o wszczęciu wspomniano wyłącznie o zamknięciach włazów wykonanych z żeliwa nieciągliwego, importer zamknięć włazów wykonanych z żeliwa ciągliwego mógł być przekonany, że jego produkty nie były objęte dochodzeniem i nie miał potrzeby konsultować jawnej wersji skargi.22.  Z treści pierwotnego zawiadomienia o wszczęciu nie wynika, że zamknięcia włazów wykonane z żeliwa sferoidalnego zostały wyraźnie lub domyślnie wyłączone z definicji produktu, którego dotyczy postępowanie. Po pierwsze, należy zauważyć, że w pierwszym akapicie pierwotnego zawiadomienia o wszczęciu stwierdzono, że Komisja otrzymała „skargę (…), w której zarzuca się, iż występuje dumpingowy przywóz niektórych zamknięć włazów, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (…), powodujący istotną szkodę dla przemysłu wspólnotowego”. Po drugie, w sekcji drugiej („produkt”) wspomniano, że zamknięcia włazów wykonane z żeliwa nieciągliwego stosowane do przykrywania lub umożliwiania dostępu do systemów naziemnych lub podziemnych będą uwzględnione, jednak bez dalszego sprecyzowania, co należy rozumieć pod pojęciem „nieciągliwe”. Przypomina się w tym kontekście, że kody CN wspomniane w zawiadomieniu o wszczęciu zostały wyraźnie podane „wyłącznie w celach informacyjnych”, a co za tym idzie nie można twierdzić, że ograniczały zakres produktu dochodzenia pierwotnego. Oznacza to, że zawiadomienie o wszczęciu zawierało już elementy wskazujące importerowi lub producentowi eksportującemu zamknięć włazów wykonanych z żeliwa sferoidalnego stosowanych do przykrywania lub umożliwiania dostępu do systemów naziemnych lub podziemnych, że zamknięcia włazów z żeliwa sferoidalnego mogą być objęte dochodzeniem. Na podstawie powyższych ustaleń, wspomniany argument został odrzucony.23.  W każdym przypadku, nawet przyjmując, że tak nie było, zawiadomienie o wszczęciu przeglądu nie pozostawiało w tej kwestii wątpliwości. W sekcji 3 (podstawa przeglądu) określono, że chociaż część opisowa rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych obejmowała również zamknięcia włazów wykonane z żeliwa sferoidalnego, możliwa jest konieczność doprecyzowania zakresu części normatywnej tego rozporządzenia w odniesieniu do tego punktu. Wszystkie podmioty wzywa się w nim wyraźnie do przedstawienia swoich opinii i do dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty. Zainteresowany importer nie dostarczył jednak żadnych dowodów, na to że przynajmniej jeden z jego dostawców podlegających cłu nie zrozumiał, iż dochodzenie pierwotne obejmowało również zamknięcia włazów z żeliwa sferoidalnego. W tym kontekście należy również zauważyć, że w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu podkreślano w sekcji 9, że każda ze stron pragnąca tak uczynić, może wystąpić o kolejny przegląd na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Żaden eksporter, którego produkty objęte są cłem, nie stwierdził jednak, że nie zrozumiał w trakcie dochodzenia pierwotnego, że obejmowało ono również zamknięcia włazów z żeliwa sferoidalnego, i że, co za tym idzie, powinien zostać wszczęty teraz dodatkowy przegląd w celu ponownego obliczenia cła stosowanego wobec jego produktów, również tych, które wykonano z żeliwa sferoidalnego.24.  Na podstawie powyższych ustaleń, argument przedstawiony przez zainteresowaną stronę został odrzucony.3. Porównanie pomiędzy zamknięciami włazów z żeliwa sferoidalnego i zamknięciami włazów z żeliwa szarego25.  Aby wyjaśnić, czy ustalenia dotyczące zamknięć włazów wykonanych z żeliwa szarego i sferoidalnego, przedstawione w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych, rzeczywiście były nieprawidłowe, sprawdzono, czy zamknięcia włazów z żeliwa sferoidalnego i zamknięcia włazów z żeliwa szarego w uzasadniony sposób uznano za mające te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i mechaniczne oraz końcowe zastosowania, tak jak to określono w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych.a) Właściwości fizyczne, chemiczne i mechaniczne oraz wymienność26.  W odniesieniu do właściwości fizycznych , końcowy kształt zamknięcia włazu uzależniony jest od przeznaczenia i warunków montażu produktu, jednak w każdym przypadku produkt musi odpowiadać obowiązującym normom, określonym m.in. w EN 1561, EN 1563, EN 124 i EN 1433.27.  W odniesieniu do właściwości chemicznych zamknięć włazów, zarówno żeliwo szare, jak i sferoidalne, jest stopem żelaza i węgla. Istnieją co prawda drobne różnice w strukturze surowca i materiałów dodawanych w procesie produkcji (np. magnez), jednak produkty końcowe nie różnią się znacząco w tym zakresie.28.  Stwierdzono, że dzięki dodaniu magnezu w procesie produkcji żeliwa sferoidalnego, mikrostruktura żeliwa zmienia się z płatkowej/płytkowej (żeliwo szare) w sferoidalną. Żeliwo sferoidalne można też określać jako „żeliwo z grafitem sferoidalnym”.29.  W odniesieniu do właściwości mechanicznych dochodzenie wykazało, że żeliwo sferoidalne, w przeciwieństwie do żeliwa szarego, posiada właściwości mechaniczne, dzięki którym materiał wytrzymuje większe naprężenia oraz, co ważniejsze, po poddaniu naprężeniu ściskającemu, zanim pęknie, ulega deformacji w znacznie większym stopniu, co oznacza, że żeliwo sferoidalne jest plastyczne, podczas gdy żeliwo szare poddane naprężeniu ściskającemu pęka, tzn. jest łamliwe. Dochodzenie wykazało także, że pomimo tej różnicy inne podstawowe właściwości mechaniczne/techniczne, takie jak możliwość formowania, odporność na ścieranie i sprężystość, są porównywalne w przypadku żeliwa szarego i sferoidalnego.30.  Ponadto wspomniane powyżej różnice pomiędzy żeliwem szarym a sferoidalnym wpływają wyłącznie na wymogi projektowe zamknięcia włazu (tj. czy niezbędny jest element blokujący), a nie na przydatność takiego zamknięcia, stosowanego do przykrywania lub umożliwiania dostępu do systemów naziemnych lub podziemnych.31.  Produkty z żeliwa służące wyżej wymienionym zastosowaniom muszą spełniać wymogi norm EN 124 (pokrywy włazów i wpustów kanalizacyjnych) oraz EN 1433 (ruszty przykrywające). Obydwie normy precyzują, że materiały żeliwne muszą spełniać wymogi normy EN 1561 bądź EN 1563 (tj. żeliwo szare lub sferoidalne). Stąd też obydwa rodzaje żeliwa, zarówno szare, jak i sferoidalne, spełniają wymogi norm, a więc mogą być uznawane za wymienne.b) Zastosowania32.  Konsumenci uznają obydwa typy zamknięć włazów za ten sam produkt wykorzystywany do zakrywania włazów, który musi znosić obciążenie ruchem ulicznym oraz zapewniać bezpieczny i łatwy dostęp do sieci podziemnych lub przepuszczać wodę gromadzącą się na powierzchni (ruszty przykrywające korytka ściekowe). Obydwa typy żeliwa są wystarczająco mocne i trwałe do wyżej wymienionych celów.c) Wniosek33.  Z powyższych ustaleń wynika, że chociaż istnieją drobne różnice pomiędzy dwoma rodzajami produktu, w sposób uzasadniony zostały uznane za jeden produkt, ponieważ mają te same właściwości fizyczne, chemiczne i mechaniczne, mogą być wykorzystywane do tych samych celów i są wymienne. Potwierdza to ustalenia dochodzenia pierwotnego i motywy (18) oraz (20) do (22) rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych.34.  Po przesłaniu informacji o ostatecznych ustaleniach kilka zainteresowanych stron zakwestionowało te ustalenia i podkreśliło, że już na etapie dochodzenia pierwotnego błędnie przyjęto, że zamknięcia włazów wykonane z żeliwa szarego i sferoidalnego mają te same właściwości i dla celów dochodzenia powinny być uznawane za jeden produkt. Strony te twierdziły, że kilka czynników pokazuje, że obydwa typy zamknięć włazów nie są porównywalne i powinny być traktowane jak odrębne produkty. W szczególności strony te wymieniły (i) różnice w procesie produkcji prowadzące do (ii) powstania całkowicie różnych właściwości fizycznych, chemicznych i mechanicznych oraz (iii) różnej struktury kosztów, a także (iv) różnego postrzegania produktu przez konsumentów. Aby uzasadnić to twierdzenie, Komisji przedstawiono kilka ekspertyz oraz publikacji w czasopismach branżowych. Ekspertyzy zwracały uwagę głównie na różnice pomiędzy strukturą grafitu w żeliwie sferoidalnym i żeliwie szarym oraz na różnice mechaniczne, tj. fakt, iż żeliwo sferoidalne poddane naprężaniu ściskającemu ulega deformacji, podczas gdy w tych samych warunkach żeliwo szare pęka.35.  Należy zauważyć, że w tym zakresie dochodzenie potwierdziło istnienie różnic pomiędzy obydwoma typami produktu, tj. zamknięciami włazów wykonanymi z żeliwa szarego i zamknięciami włazów wykonanymi z żeliwa sferoidalnego. Dodanie magnezu w procesie produkcji zamknięć włazów wykonanych z żeliwa sferoidalnego zmienia strukturę grafitu z płatkowej/płytkowej w sferoidalną i nadaje inne właściwości mechaniczne, takie jak pewna deformowalność pod naprężeniem ściskającym. Ponadto zamknięcia włazów wykonane z żeliwa sferoidalnego mają zwykle specjalne wymogi projektowe, by możliwe było dokładne spasowanie ich z powierzchnią. Przypomina się jednak, że sprawdzanie, czy produkty lub typy produktu mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i mechaniczne oraz zasadniczo to samo zastosowanie, tak aby określić, czy powinny stanowić jeden i ten sam produkt dla celów dochodzenia antydumpingowego, jest powszechną praktyką. Oznacza to, że typy produktu nie muszą być identyczne we wszystkich aspektach z naukowego (lub innego) punktu widzenia, ale że niektóre różnice mogą być akceptowane, o ile wspomniane powyżej podstawowe właściwości pozostają takie same. Ponadto przypomina się, że postępowanie nie jest prowadzone przeciwko przywozowi materiału jako takiego, tj. żeliwa, lecz przeciwko przywozowi zamknięć włazów stosowanych do przykrywania lub umożliwiania dostępu do systemów naziemnych lub podziemnych, i ich części. Niniejsze dochodzenie potwierdziło, że zamknięcie włazu wykonane z żeliwa sferoidalnego ma te same podstawowe właściwości, co zamknięcie włazu wykonane z żeliwa szarego (zob. argumenty w motywach (24) – (30) powyżej). W związku z tym argument, że zamknięcia włazów wykonane z żeliwa szarego i zamknięcia włazów wykonane z żeliwa sferoidalnego nie mają tych samych właściwości został odrzucony.4. Ruszty przykrywające36.  W ramach niniejszego dochodzenia dwa przedsiębiorstwa stwierdziły, że systemy odwadniające, których dotyczy norma EN 1433, nie powinny być objęte zakresem środków. Dla poparcia swojego twierdzenia zainteresowane strony zwróciły uwagę, że w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych wspomniana jest wyłącznie inna norma (EN 124), stosowana wobec pokryw włazów i wpustów kanalizacyjnych, i że dochodzenie pierwotne wyraźnie skupiło się na pokrywach włazów.37.  Skarżący twierdził, że w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu określającym podstawę dla niniejszego częściowego przeglądu okresowego nie wspomniano kwestii rusztów przykrywających i że argumenty w tym zakresie powinny zostać zatem pominięte. Argument ten został jednak odrzucony w obliczu faktu, iż w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu stwierdzono również, że zakres produktu powinien zostać wyjaśniony. Fakt, iż skupiono się szczególnie na pytaniu, czy zamknięcia włazów wykonane z żeliwa sferoidalnego są objęte środkami, nie wyklucza możliwości przeanalizowania innych kwestii dotyczących zakresu produktu.38.  W pierwszym rzędzie sprawdzono, czy ruszty przykrywające były objęte dochodzeniem pierwotnym.39.  Jak stwierdzono w motywie (14), zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia pierwotnego opisywało przedmiotowy produkt jako „niektóre artykuły z żeliwa nieciągliwego stosowane do przykrywania lub umożliwiania dostępu do systemów naziemnych lub podziemnych, i ich części, (…)”. Jako że ruszty przykrywające są wyrobami stosowanymi do przykrywania systemów naziemnych lub podziemnych i ich części, należało rozumieć, iż zawiadomienie o wszczęciu obejmuje ruszty przykrywające jako typ zamknięć włazów.40.  Ponadto w jawnej wersji pierwotnej skargi wyraźnie stwierdzono, że produkt objęty postępowaniem „jest zwykle określany nazwą zgodną z jego przeznaczeniem, tj. pokrywa włazu, pokrywa wpustu kanalizacyjnego lub ruszt przykrywający i skrzynka powierzchniowa” (zob. pkt 3.2.). Inne odniesienie do rusztów przykrywających jako części produktu objętego postępowaniem można znaleźć w pkt 3.5 (wydajne odprowadzanie wód powierzchniowych) i 3.6.41.  Co więcej, ruszty przykrywające są również uwzględnione w opisie typów produktów, które miały być zgłaszane w kwestionariuszu (numery kontrolne produktów), a wszystkie współpracujące strony, które otrzymały kwestionariusz, miały także zgłosić informacje na temat sprzedaży rusztów przykrywających. Co za tym idzie, wszystkie ustalenia dochodzenia pierwotnego dotyczące dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Wspólnoty obejmowały również ruszty przykrywające.42.  Ponadto w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych, które również zostało ujawnione wszystkim zainteresowanym stronom, w szczególności w motywach (15)-(17), wspomniano, że zamknięcia włazów składają się zasadniczo z ramy osadzonej w podłożu i pokrywy bądź rusztu, ułożonych tak, by stanowiły z podłożem jedną płaszczyznę. W motywie (17) wspomniano, że pokrywy i ruszty są dostępne w każdym kształcie, m.in. trójkątnym, okrągłym, kwadratowym lub prostokątnym. Zmierzając w tym samym kierunku, w motywie (19), stwierdzono, że różne możliwe formy zamknięć włazów, takie jak pokrywy włazów, pokrywy wpustów kanalizacyjnych i skrzynki powierzchniowe, są wystarczająco podobne, a zatem stanowią jeden i ten sam produkt dla celów dochodzenia. W ten sposób treść rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych wskazuje, że ruszty przykrywające zostały również uwzględnione jako jeden z możliwych rodzajów formy zamknięć włazów.43.  Podsumowując, ruszty przykrywające były uwzględnione w zakresie produktów dochodzenia pierwotnego, co można ustalić na podstawie przytoczonych powyżej faktów.44.  Po przesłaniu informacji o ostatecznych ustaleniach jedna zainteresowana strona stwierdziła, że ani zawiadomienie o wszczęciu, ani rozporządzenie w sprawie środków ostatecznych nie były jednoznaczne co do uwzględnienia rusztów przykrywających w zakresie dochodzenia. Strona ta twierdziła, że o ile zawiadomienie o wszczęciu było co najmniej niejasne w odniesieniu do rusztów przykrywających, to motyw (16) rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych wyraźnie precyzował, że „zamknięcia włazów muszą umożliwiać bezpieczny i łatwy dostęp do komory podziemnej , zarówno podczas oględzin, jak i zejścia człowieka do komory”. Jako że liniowe systemy odwadniające nie umożliwiają ludziom dostępu do komory podziemnej, lecz służą odprowadzaniu wody, jasne było, że ruszty przykrywające nie zostały uwzględnione.45.  Nie można zaprzeczyć, że ruszty przykrywające/liniowe systemy odwadniające, składające się zazwyczaj z kanału odwadniającego i przykrywającego go rusztu, służą głównie do odprowadzania wody z powierzchni. Jednak pozwalają one również na bezpieczny i łatwy dostęp do komory podziemnej, którą w takim przypadku stanowi kanał odwadniający. Na przykład w przypadku zablokowania kanału odwadniającego przez liście lub inne przedmioty, po podniesieniu rusztu człowiek mógłby uzyskać dostęp do kanału i usunąć zator. Nawet zakładając, że nie można uznać, iż kanał odwadniający stanowi część komory podziemnej, ponieważ całe zamknięcie włazu powinno zapewniać dostęp do niej, to wciąż można utrzymywać, że ruszt przykrywający zakrywa podłużny otwór w podłożu, który został wykopany, aby umożliwić odprowadzanie wody. Podkreśla się również, że zdanie w przedmiotowym motywie mówi o dostępie w celu dokonania oględzin , co jest niewątpliwie możliwe w przypadku rusztów przykrywających. Ponadto zdanie cytowane przez tę stronę należy odczytywać w kontekście, tj. razem z motywem (15) i początkiem motywu (16). Jak wspomniano powyżej, określono tam, że „zamknięcia włazów składają się zasadniczo z ramy osadzonej w podłożu i pokrywy bądź rusztu , ułożonych tak, by stanowiły z podłożem jedną płaszczyznę, po której poruszają się piesi lub pojazdy i która bezpośrednio wytrzymuje ciężar oraz nacisk ruchu pieszego lub kołowego. (…) Zamknięcia włazów służą do przykrycia podziemnej komory i muszą wytrzymywać obciążenie spowodowane ruchem pieszych lub pojazdów silnikowych. Pokrywa lub ruszt muszą być pewnie umocowane w ramie, aby nie powodować nadmiernego hałasu, obrażeń ciała i uszkodzenia pojazdów.” Dochodzenie wykazało, że ruszty przykrywające składają się zasadniczo z kanału odwadniającego osadzonego w podłożu i rusztu, ułożonego tak, by stanowił jedną płaszczyznę z dowolnym podłożem, po którym poruszają się piesi lub pojazdy i które bezpośrednio wytrzymuje ciężar oraz nacisk ruchu pieszego lub kołowego. Ponadto ruszty przykrywające mogą być również stosowane do zapewniania dostępu lub tworzenia wejścia do podziemnej komory i muszą wytrzymywać obciążenie spowodowane ruchem pieszych lub pojazdów silnikowych Stąd też argument, że ruszty przykrywające nie były wyraźnie uwzględnione został odrzucony.46.  W drugiej kolejności, w celu wyjaśnienia, czy ustalenia dotyczące rusztów przykrywających były rzeczywiście prawidłowe, sprawdzono dodatkowo, czy ruszty przykrywające mają te same właściwości fizyczne i mechaniczne, co inne typy zamknięć włazów, i czy mogłyby w związku z tym być uznawane, wraz z innymi typami zamknięć włazów, za jeden i ten sam produkt.47.  Dochodzenie potwierdziło, że ruszty przykrywające są zamknięciami włazów wykonanymi z żeliwa szarego lub sferoidalnego i że składają się zasadniczo z ramy osadzonej w podłożu i rusztu, ułożonego tak, by stanowił z podłożem jedną płaszczyznę. Rama umieszczona jest bezpośrednio na górze komory. Ruszty przykrywające stosowane są do zakrywania podłoża i umożliwiania oględzin.48.  O ile prawdą jest, że głównym celem rusztu przykrywającego jest odprowadzenie nadmiaru wody z powierzchni, tak by pojazdy lub samoloty mogły bezpiecznie korzystać z drogi/pasa startowego, nie wyklucza to stosowania rusztów przykrywających do zakrywania komór podziemnych, jak wspomniano powyżej, i muszą one również wytrzymywać obciążenie spowodowane ruchem pojazdów. Poza tym inne typy zamknięć włazów (takie jak pokrywy wpustów kanalizacyjnych) również mają za zadanie odprowadzanie nadmiaru wody.49.  W odniesieniu do argumentu, iż norma EN 1433 nie została wymieniona w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych, zauważa się, że w motywach (26) i (27) pojawiło się odniesienie do normy EN 124 w części dotyczącej produktu podobnego w związku z twierdzeniem zainteresowanych stron, że zamknięcia włazów produkowane i sprzedawane w ChRL oraz zamknięcia włazów produkowane i sprzedawane przez Wspólnotę nie są podobne. To z kolei nie oznacza, że produkty objęte normą EN 1433 nie zostały uwzględnione. Odniesienie (lub jego brak) do konkretnej normy EN w rozporządzeniu ma wyłącznie charakter informacyjny, ale nie oznacza, że nie mogą być zastosowane inne normy. Ponadto norma EN 1433 była nową normą w okresie dochodzenia pierwotnego (kwiecień 2003 – marzec 2004), obowiązującą od sierpnia 2003 r., i współistniała z normami krajowymi do sierpnia 2004 r. Co za tym idzie, w czasie zbierania danych w okresie dochodzenia pierwotnego norma ta nie funkcjonowała jeszcze w pełni i istniała równolegle z innymi normami obejmującymi ten sam produkt.50.  W związku z tym potwierdza się, że ta szczególna forma zamknięć włazów ma te same podstawowe właściwości fizyczne, mechaniczne i chemiczne co pokrywy włazów, pokrywy wpustów kanalizacyjnych i skrzynki powierzchniowe.51.  W świetle powyższych ustaleń wyjaśnia się, że produkty objęte normą EN 1433 były uwzględnione w zakresie produktu i powinny pozostać objęte środkami, ponieważ różnica w podstawowym przeznaczeniu nie może zostać uznana za wystarczającą, by uzasadnić wykluczenie tej formy zamknięcia włazu.5. Konieczność zmiany części normatywnej rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych – uwagi końcowe52.  W świetle powyższej analizy uznano ostatecznie za właściwe zbadanie, czy treść art. 1 rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych i motywów (18) – (29) tego rozporządzenia jest zgodna z ustaleniami dochodzenia pierwotnego i powyższymi ustaleniami. Innymi słowy sprawdzono czy, być może, nie ma w ogóle potrzeby zmiany części normatywnej rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych i czy można stwierdzić, że obecna wersja art. 1 wyraźnie obejmowała już zamknięcia włazów wykonane z żeliwa sferoidalnego. W tym celu przeanalizowano również uważnie uwagi otrzymane od zainteresowanych stron w odniesieniu do części rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych zawierającej definicję produktu.53.  Przypomina się, że art. 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych określa, że należy uwzględnić zamknięcia włazów wykonane z żeliwa nieciągliwego. Przypomina się również, że dochodzenie wykazało, że żeliwo sferoidalne jest plastyczne (zob. motyw 30).54.  Powstało więc pytanie, czy żeliwo sferoidalne musi być zawsze uważane za „nieciągliwe” z technicznego punktu widzenia pomimo, że cechuje się plastycznością. W materiałoznawstwie „ciągliwość” odnosi się do zdolności materiału do deformacji po poddaniu naprężaniu ściskającemu, którą często określa się sprawdzając, czy możliwe jest utworzenie z danego materiału cienkiego arkusza poprzez jego młotkowanie lub walcowanie. W tym kontekście przemysł wspólnotowy twierdził, że pojęcie zamknięć włazów wykonanych z żeliwa nieciągliwego w art.1 rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych może odnosić się do wszystkich zamknięć włazów niewykonanych z żeliwa ciągliwego, co obejmowałoby zamknięcia wykonane z żeliwa szarego i żeliwa sferoidalnego. Twierdzono w ten sposób, że w tym sensie rzeczywiście można utrzymywać, iż również zamknięcia włazów wykonane z żeliwa sferoidalnego, w przeciwieństwie do żeliwa ciągliwego, są nieciągliwe i co za tym idzie objęte art. 1 rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych od dnia jego wejścia w życie.55.  Należy jednak zauważyć, że plastyczność i ciągliwość nie zawsze są powiązane. Przykładowo, złoto jest plastyczne i ciągliwe, natomiast ołów jest wyłącznie ciągliwy. Ponadto w trakcie dochodzenia przeglądowego przedstawiono dowody, że żeliwo sferoidalne jest deformowalne nie tylko pod wpływem naprężenia rozciągającego, ale do pewnego stopnia również pod wpływem naprężenia ściskającego. Dlatego też wydaje się, że z technicznego punktu widzenia trudno jest utrzymywać, że żeliwo sferoidalne musi być zawsze uznawane za nieciągliwe (a w takim przypadku wprowadzanie zmian w części normatywnej rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych mogłoby okazać się niepotrzebne).56.  Faktem jest jednak, że zamknięcia włazów wykonane z żeliwa sferoidalnego były objęte dochodzeniem pierwotnym. W celu wykluczenia możliwości dwuznacznej interpretacji należy odpowiednio zmienić rozporządzenie w sprawie środków ostatecznych. W szczególności należy wyjaśnić, że zakres produktu obejmuje zamknięcia wykonane z żeliwa nieciągliwego i z żeliwa sferoidalnego. Ponadto należy dodać kolejny kod CN, tj. kod CN ex 7325 99 10, oznaczający „pozostałe odlewane artykuły z żeliwa lub stali z żeliwa ciągliwego”. Jest to konieczne do zagwarantowania, że cło antydumpingowe określone w dochodzeniu pierwotnym jako właściwe dla (między innymi) takich zamknięć włazów z żeliwa sferoidalnego będzie od teraz na nie bezwzględnie nakładane.6. Działanie z mocą wsteczną57.  W zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu wezwano wszystkie zainteresowane strony do zgłaszania uwag dotyczących ewentualnych skutków wstecznych, jakie mogłyby mieć te wnioski. Kwestia działania z mocą wsteczną została podniesiona przez kilka stron w czasie przesłuchań i podczas składania oświadczeń. Zasadniczo wszystkie strony, z wyjątkiem przemysłu wspólnotowego, wyraziły swój sprzeciw wobec obowiązywania wyników przeglądu z mocą wsteczną.58.  W tym kontekście stwierdza się, że bieżące dochodzenie wykazało, że część normatywna rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych powinna zostać zmieniona, tak aby wyjaśnić zakres produktu i że należy dodać kolejny kod CN. Ponadto wydaje się także, że w minionym okresie niektóre podmioty oparły swoje działania handlowe na założeniu, że zamknięcia włazów z żelaza sferoidalnego nie były objęte cłem antydumpingowym. Objęcie przywozu takich zamknięć włazów do Wspólnoty cłami antydumpingowymi z mocą wsteczną mogłoby mieć poważny wpływ na działalność gospodarczą tych podmiotów. W świetle tych czynników uznaje się za właściwe, by wyjaśnienie zakresu produktu miało skutki wyłącznie w przyszłości.E. WNIOSEK59.  W świetle powyższych ustaleń uznaje się za właściwą zmianę rozporządzenia (WE) nr 1212/2005, tak aby wyjaśnić zakres produktu objętego tym rozporządzeniem i dodać informację, iż zakres produktu uwzględnia zamknięcia włazów z żeliwa nieciągliwego i z żeliwa sferoidalnego. Ponadto należy dodać kolejny kod CN, tj. kod CN ex 7325 99 10.60.  Ustalenia i wniosek zostały ujawnione stronom objętym postępowaniem, a ich uwagi w stosownych przypadkach wzięto pod uwagę,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1212/2005 otrzymuje następujące brzmienie:„1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz zamknięć włazów z żeliwa nieciągliwego i żeliwa sferoidalnego stosowanych do przykrywania lub umożliwiania dostępu do systemów naziemnych lub podziemnych, i ich części, niezależnie od tego czy są obrabiane, powlekane, malowane lub wyposażone w inne materiały, z wyłączeniem hydrantów przeciwpożarowych, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, aktualnie oznaczone kodami CN 7325 10 50, 7325 10 92, ex 7325 10 99 (kod Taric 7325 10 99 10) oraz ex 7325 99 10 (kod Taric 7325 99 10 10).”Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.[2] Dz.U. L 199 z 29.7.2005, s. 1.[3] Dz.U. L 47 z 17.2.2006, s. 59.[4] Dz.U. L 47 z 17.2.2006, s. 3.[5] Dz.U. L 94 z 8.4.2009, s. 1.[6] Dz.U. C 74 z 20.3.2008, s. 66.[7] Dz.U. C 104 z 30.4.2004, s. 62.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 24.11.2015
            COM(2015) 579 final
            2015/0264(NLE)
            Wniosek
            ROZPORZĄDZENIE RADY
            ustalające uprawnienia do połowów na 2016 rok dla pewnych stad ryb w Morzu Czarnym

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Podstawa i cele wniosku

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE ma zapewnić wykorzystywanie żywych zasobów w sposób zrównoważony pod względem gospodarczym, środowiskowym i społecznym. Jednym z istotnych narzędzi w tym kontekście jest coroczne ustalanie uprawnień do połowów w formie całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC), kwot oraz ograniczeń nakładu połowowego.

               Celem niniejszego wniosku jest ustalenie uprawnień do połowów przysługujących państwom członkowskim w 2016 r. w odniesieniu do stad ryb Morza Czarnego o najwyższej wartości handlowej.20

               Kontekst ogólny

               Stada Morza Czarnego, eksploatowane przez Bułgarię i Rumunię, są dzielone z krajami spoza UE, np. z Turcją, Ukrainą, Gruzją i Federacją Rosyjską. Brak jednak całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) przyjętych na szczeblu regionalnym między państwami UE i państwami spoza UE. Od roku 2008 Unia Europejska (UE) co roku ustalała samodzielnie TAC w odniesieniu do turbota i szprota w celu zapewnienia stosowania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb).

               Na szczeblu międzynarodowym, oraz z uwagi na fakt, że udział państw UE w połowach czarnomorskiego turbota wynosi jedynie 6 %, potrzeba utworzenia międzynarodowego programu odbudowy stada turbota w Morzu Czarnym była jednym z priorytetów Komisji w ostatnich latach. Na ostatnim posiedzeniu Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) poczyniono w tej kwestii pewne postępy, gdy został zatwierdzony wniosek UE dotyczący środków mających na celu zapobieganie nielegalnym nieraportowanym i nieuregulowanym połowom turbota w Morzu Czarnym oraz ich powstrzymywanie i eliminowanie
                  1
               .

               Zgodnie z oceną naukową wydaną przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) oraz GFCM, zasoby koleniowatych w Morzu Czarnym w 2014 r. zostały sklasyfikowane jako eksploatowane w sposób niezrównoważony i zagrożone wyginięciem. Kolenie pospolite są długowieczne, późno dojrzewają i charakteryzuje je niska płodność, co oznacza, że stado ma bardzo ograniczone możliwości szybkiej odbudowy po przełowieniu. Wyładunki kolenia pospolitego w całym Morzu Czarnym zmniejszały się w sposób ciągły i znaczący od momentu, gdy zaczęto zgłaszać wyładunki, z ponad 6 000 ton w roku 1989 do 80 ton w roku 2013. Pierwszym krokiem do odbudowy populacji kolenia pospolitego było przyjęcie zalecenia GFCM dotyczącego środków zarządzania w odniesieniu do populacji kolenia pospolitego w Morzu Czarnym
                  2
               . W świetle niepokojącej sytuacji tego stada, znajdującego się prawdopodobnie na skraju zapaści, proponuje się uprawnienia do połowów w formie limitów połowowych.

               W komunikacie Komisji w sprawie konsultacji dotyczących uprawnień do połowów na 2016 r. w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (COM(2015)239 final) przedstawiono kontekst niniejszego wniosku.

               Uprawnienia do połowów w niniejszym wniosku oznaczono jako „pm” (pro memoria). Zrobiono tak z uwagi na fakt, że opinia dotycząca stad w Morzu Czarnym nie będzie dostępna do czasu planowanego przyjęcia wniosku. Opinia naukowa dotycząca uprawnień do połowów na Morzu Czarnym w 2016 r. zostanie wydana przez STECF na sesji odbywającej się w dniach 28 września – 2 października 2015 r. Niniejszy wniosek trzeba będzie uaktualnić, kiedy odpowiednie opinie i informacje będą dostępne.

               Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

               Uprawnienia do połowów oraz sposób ich przyznawania państwom członkowskim ustala się co roku. Ostatnim aktem prawnym określającym te uprawnienia jest rozporządzenie Rady (UE) nr 2015/106
                  3
                z dnia 19 stycznia 2015 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2015 r. dla niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie na wodach Morza Czarnego.

               Oprócz rocznych uprawnień do połowów należy wymienić następujące środki odnoszące się do połowów na Morzu Czarnym, których dotyczy niniejszy wniosek:

               –Minimalne wielkości ryb do celów ochrony i minimalne rozmiary oczek sieci do połowów turbota na Morzu Czarnym określone są w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 227/2013 z dnia 13 marca 2013 r.
                  4
                zmieniającym rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich oraz (WE) nr 1434/98 określające warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi.

               –Zalecenie GFCM/37/2013/2 określające zestaw minimalnych standardów dotyczących połowów turbota przy użyciu dennych sieci skrzelowych i ochrony waleni w Morzu Czarnym, przyjęte przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) podczas jej trzydziestej siódmej sesji (Split, maj 2013 r.).

               –Zalecenie GFCM/39/2015/3 określające zestaw środków mających na celu zapobieganie nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom turbota w Morzu Czarnym oraz ich powstrzymywanie i eliminowanie, przyjęte przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) podczas jej trzydziestej dziewiątej sesji (Mediolan, maj 2015 r.).

               –Zalecenie GFCM/39/2015/4 określające środki zarządzania populacją kolenia pospolitego w Morzu Czarnym, przyjęte przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) podczas jej trzydziestej dziewiątej sesji (Mediolan, maj 2015 r.).

               Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii

               Proponowane środki są zgodne z celami i zasadami wspólnej polityki rybołówstwa i są spójne z polityką Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju.

               2.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

               Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

               Główne organizacje/eksperci, z którymi przeprowadzono konsultacje

               Przeprowadzono konsultacje z Komitetem Naukowo-Technicznym i Ekonomicznym ds. Rybołówstwa (STECF).

               Co roku Unia zwraca się do STECF o opinię naukową dotyczącą stanu istotnych stad ryb. STECF wydaje opinie zgodnie z zakresem uprawnień określonym przez Komisję. Opinia, która zostanie wydana w październiku 2015 r.,będzie dotyczyć wszystkich stad ryb w wodach Morza Czarnego, dla których proponuje się TAC.

               Nadrzędnym celem jest doprowadzenie stad do poziomów, które pozwolą uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY), i utrzymanie ich na tych poziomach. Ten cel został wyraźnie włączony do rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 (znanego jako „nowe rozporządzenie podstawowe WPRyb”). Art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia stanowi, że „cel ten należy osiągnąć w miarę możliwości do 2015 r., a [...] w odniesieniu do wszystkich stad – najpóźniej do 2020 r.”. Odzwierciedla to zobowiązanie podjęte przez Unię dotyczące wniosków ze Światowego Szczytu w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. oraz związanego z nim planu wdrażania.

               Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Konsultacje z zainteresowanymi stronami przeprowadzono za pomocą komunikatu Komisji dotyczącego konsultacji w sprawie uprawnień do połowów na 2016 r. Podstawę naukową wniosku opracuje STECF. Wszystkie sprawozdania STECF są dostępne na stronie internetowej DG MARE.

               Ocena skutków

               Na podstawie opinii naukowej wdrożenie proponowanych środków przyniesie zmiany uprawnień do połowów pod kątem wielkości połowów uzyskiwanych przez statki unijne na Morzu Czarnym.

               Wniosek uwzględnia nie tylko problemy krótkoterminowe, lecz stanowi część podejścia długoterminowego, zgodnie z którym poziom połowów jest stopniowo dostosowywany do poziomów gwarantujących długoterminowe zrównoważenie.

               W związku z powyższym podejście przyjęte we wniosku może – w perspektywie średnio- i długoterminowej – skutkować obniżeniem nakładu połowowego przy jednoczesnej stabilizacji lub zwiększeniu kwot w perspektywie długoterminowej. Oczekuje się, że do długoterminowych konsekwencji zastosowanego podejścia należeć będzie ograniczenie wpływu na środowisko wynikające z dostosowania nakładu połowowego oraz utrzymanie lub zwiększenie wielkości wyładunków. W perspektywie długoterminowej wzrośnie zrównoważenie działań połowowych.

               3.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               Krótki opis proponowanych działań

               Wniosek określa ograniczenia połowowe mające zastosowanie do unijnego rybołówstwa na Morzu Czarnym; zmierzają one do osiągnięcia celu WPRyb polegającego na zagwarantowaniu utrzymania połowów na ekologicznie, gospodarczo i społecznie zrównoważonym poziomie.

               Podstawa prawna

               Podstawę prawną wniosku stanowi art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

               Zobowiązania Unii dotyczące zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych wynikają z obowiązków określonych w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

               Zasada pomocniczości

               Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) TFUE. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

               Zasada proporcjonalności

               Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:

               Wspólna polityka rybołówstwa jest polityką wspólną. Zgodnie z art. 43 ust. 3 TFUE na Radzie spoczywa obowiązek przyjęcia środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowów.

               W proponowanym rozporządzeniu Rady przydziela się państwom członkowskim uprawnienia do połowów. Uwzględniając art. 16 ust. 6 i ust. 7 i art. 17 rozporządzenia 1380/2013, państwa członkowskie mają swobodę rozdzielania tych uprawnień między statki pływające pod ich banderą według własnego uznania. Dlatego też państwa członkowskie dysponują szerokimi możliwościami w zakresie podejmowania decyzji dotyczących wybranego przez siebie społeczno-gospodarczego modelu korzystania z przydzielonych im uprawnień do połowów.

               Niniejszy wniosek nie ma żadnych nowych konsekwencji finansowych dla państw członkowskich. Rada przyjmuje rozporządzenie tego typu co roku i istnieją już publiczne i prywatne środki służące jego wdrażaniu.

               Wybór instrumentów

               Proponowane instrumenty: rozporządzenie.

               Niniejszy wniosek dotyczy zarządzania rybołówstwem w oparciu o art. 43 ust. 3 TFUE oraz zgodnie z art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1380/2013.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               Uproszczenie

               Wniosek nadal przewiduje uproszczenie procedur administracyjnych dla organów publicznych (na szczeblu UE lub krajowym), ponieważ zawiera przepisy podobne do przepisów rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/106
                  5
               .

               Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia

               Niniejszy wniosek dotyczy przyjęcia rozporządzenia na 2016 r.; tego typu rozporządzenie jest przyjmowane corocznie i z tego względu nie zawiera klauzuli rewizji.

               Szczegółowe wyjaśnienie

               Wniosek ustala na 2016 r. uprawnienia do połowów dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, obowiązujące państwa członkowskie prowadzące połowy na Morzu Czarnym.

               Obowiązek wyładunku dla stad poławianych w ramach niektórych rodzajów rybołówstwa stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r. Na Morzu Czarnym te rodzaje rybołówstwa obejmują połowy małych gatunków pelagicznych (stada szprota), które są zasobami uregulowanymi za pomocą TAC i kwot zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

               W związku z wprowadzeniem obowiązku wyładunku połowów, zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, proponowane uprawnienia do połowów odzwierciedlają przejście z ilości wyładowanej na ilość złowioną. Odbywa się to na podstawie otrzymanych opinii naukowych dotyczących stad ryb objętych rodzajami rybołówstwa, o których mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Uprawnienia do połowów powinny być również określone zgodnie z art. 16 ust. 1 (w odniesieniu do zasady względnej stabilności) i art. 16 ust. 4 (w odniesieniu do celów WPRyb i zasad przewidzianych dla planów wieloletnich) tego rozporządzenia. Zaproponowane liczby odzwierciedlają opinię naukową oraz ramy dla ustalania TAC i kwot przedstawione w komunikacie Komisji dotyczącym konsultacji w sprawie uprawnień do połowów na 2016 r.

               Uwzględniając fakt, że celem Komisji jest zapewnienie zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych zgodnie z polityką oraz zobowiązaniami międzynarodowymi Unii oraz jednocześnie utrzymanie uprawnień do połowów na stabilnym poziomie, roczne wahania TAC ogranicza się w maksymalnym stopniu, na jaki pozwala stan danego stada.

               Poziomy TAC oraz kwoty przydzielone państwom członkowskim podano w załączniku do wniosku dotyczącego rozporządzenia.

               Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96
                  6
                wnioskuje się, aby art. 3 i 4 nie miały zastosowania do zasobów objętych niniejszym rozporządzeniem. Jednak zgodnie z art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 do stad, których dotyczy obowiązek wyładunku, ma zastosowanie przewidziana w tym przepisie elastyczność obejmująca kolejny rok.

               2015/0264 (NLE)

               Wniosek

               ROZPORZĄDZENIE RADY

               ustalające uprawnienia do połowów na 2016 rok dla pewnych stad ryb w Morzu Czarnym

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               1.Art. 43 ust. 3 Traktatu stanowi, że Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału wielkości dopuszczalnych połowów.

               2.Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013
                  7
                zawiera wymóg przyjęcia środków ochronnych z uwzględnieniem dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, w tym, w odpowiednich przypadkach, sprawozdań przygotowanych przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF).

               3.Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów w podziale na łowiska lub grupy łowisk na Morzu Czarnym, w tym – w stosownych przypadkach – określonych warunków, które są funkcjonalnie z nimi związane. Zgodnie z art. 16 ust. 1 i 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 uprawnienia do połowów należy rozdzielić między państwa członkowskie w taki sposób, by zapewnić względną stabilność działalności połowowej każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa i zgodnie z celami wspólnej polityki rybołówstwa określonymi w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia.

               4.Poziomy całkowitego dopuszczalnego połowu (TAC) należy ustalać na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-ekonomicznych i gwarantując sprawiedliwe traktowanie sektorów rybołówstwa, a także w myśl opinii przedstawianych przez zainteresowane strony w trakcie konsultacji.

               5.W odniesieniu do połowów szprota od dnia 1 stycznia 2015 r. ma zastosowanie obowiązek wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Art. 16 ust. 2 tego rozporządzenia przewiduje, że w sytuacji, gdy wprowadzony zostaje obowiązek wyładunku w odniesieniu do danego stada ryb, uprawnienia do połowów ustala się przy uwzględnieniu przejścia od ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają wyładunki, do ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają połowy.

               6.Na dorocznym posiedzeniu w 2015 r. Generalna Komisja ds. Rybołówstwa Morza Śródziemnego przyjęła zalecenie GFCM/39/2015/4 ustanawiające środki zarządzania dla kolenia pospolitego w Morzu Czarnym. W obliczu niepokojącej sytuacji tego stada, znajdującego się prawdopodobnie na skraju zapaści oraz zanim środki zarządzania Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego staną się w pełni skuteczne, konieczne jest uwzględnienie połowów kolenia pospolitego w niniejszym rozporządzeniu.

               7.Korzystanie z uprawnień do połowów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu podlega przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009
                  8
               , a w szczególności jego art. 33 i 34, dotyczącym zapisu połowów i przekazywania danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. Konieczne jest zatem określenie kodów, jakie państwa członkowskie powinny stosować, przesyłając Komisji dane dotyczące wyładunków stad objętych niniejszym rozporządzeniem.

               8.Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96
                  9
               , ustalając TAC, Rada określa stada, w odniesieniu do których art. 3 i 4 nie mają zastosowania, w szczególności na podstawie biologicznego stanu stad.

                9.Aby uniknąć zakłócenia działalności połowowej i zapewnić rybakom unijnym środki utrzymania, ważne jest otworzenie przedmiotowych połowów na Morzu Czarnym w dniu 1 stycznia 2016 r. W związku z pilnym charakterem niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu.

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               ROZDZIAŁ I
                  Przedmiot, zakres stosowania i definicje

               Artykuł 1
               Przedmiot

               Niniejsze rozporządzenie ustala uprawnienia do połowów na 2016 r. dla następujących stad ryb na Morzu Czarnym:

               a)turbot (Psetta maxima)

               b)szprot (Sprattus sprattus)

               c)koleń pospolity (Squalus acanthias),

               Artykuł 2
               Zakres stosowania

               Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do statków rybackich Unii prowadzących działalność na Morzu Czarnym.

               Artykuł 3
               Definicje

               Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

               a)„GFCM” oznacza Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego;

               b)„Morze Czarne” oznacza podobszar geograficzny 29 zgodnie z definicją zawartą w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011
                  10
               ;

               c)„statek rybacki” oznacza jakikolwiek statek wyposażony do celów połowów przemysłowych żywych zasobów morza;

               d)„unijny statek rybacki” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii;

               e)
                     „stado” oznacza żywy zasób morza występujący w danym obszarze zarządzania;

               f) „całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza:

               (i) w przypadku połowów podlegających obowiązkowi wyładunku, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 – ilość, którą można odłowić każdego roku z poszczególnych stad;

               (ii) w przypadku wszystkich pozostałych połowów – ilość ryb, którą można wyładować każdego roku z poszczególnych stad;

                g)„kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwu członkowskiemu lub państwu trzeciemu.

               ROZDZIAŁ II
                  Uprawnienia do połowów

               Artykuł 4
               TAC i przydziały

               TAC dla unijnych statków rybackich, przydział takich TAC poszczególnym państwom członkowskim oraz – w stosownych przypadkach – warunki, które są funkcjonalnie z nimi związane, są określone w załączniku.

               Artykuł 5
               Przepisy szczególne dotyczące przydziałów

               Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu pozostaje bez uszczerbku dla:

               a)wymian dokonywanych na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

               b)odliczeń i przeniesień dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

               c)dodatkowych wyładunków dozwolonych na mocy art. 15 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1380/2013;

               d)ilości przeniesionych zgodnie z art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

               e)potrąceń dokonywanych na podstawie art. 105 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

               Artykuł 6
               Warunki wyładunku połowów i przyłowów niepodlegających obowiązkowi wyładunku

               Połowy i przyłowy w trakcie połowów turbota zatrzymuje się na burcie lub wyładowuje jedynie wówczas, jeżeli połowów dokonały statki Unii pływające pod banderą państwa członkowskiego posiadającego kwotę połowową i kwota ta nie została wyczerpana.

               ROZDZIAŁ III
                  Przepisy końcowe

               Artykuł 7
               Przekazywanie danych

               Państwa członkowskie, przesyłając Komisji zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dane odnoszące się do wyładunków ilości złowionych stad, stosują kody stad wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               Artykuł 8Wejście w życie

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Zalecenie GFCM/39/2015/3 określające zestaw środków mających na celu zapobieganie nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom turbota w Morzu Czarnym oraz ich powstrzymywanie i eliminowanie, przyjęte przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) podczas jej trzydziestej dziewiątej sesji (Mediolan, maj 2015 r.).

                     (2)
                  Zalecenie GFCM/39/2015/4 określające środki zarządzania populacją kolenia pospolitego w Morzu Czarnym, przyjęte przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) podczas jej trzydziestej dziewiątej sesji (Mediolan, maj 2015 r.).

                     (3)
                  Dz.U. L 19 z 19.1.2015, s. 1.

                     (4)
                  Dz.U. L 78 z 20.3.2013, s. 1.

                     (5)
                  Rozporządzenie Rady (UE) nr 2015/106 z dnia 19 stycznia 2015 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2015 rok dla niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie na wodach Morza Czarnego,

                     (6)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami (Dz.U. L 115 z 9.5.1996, s. 3).

                     (7)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

                     (8)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

                     (9)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami (Dz.U. L 115 z 9.5.1996, s. 3).

                     (10)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie niektórych przepisów dotyczących połowów na obszarze objętym porozumieniem GFCM (Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego) oraz zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego (Dz.U. L 347 z 30.12.2011, s. 44).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 24.11.2015
            COM(2015) 579 final
            ZAŁĄCZNIK
            do rozporządzenia Rady ustalającego uprawnienia do połowów na 2016 r. dla pewnych stad ryb w Morzu Czarnym

               ZAŁĄCZNIK

               WIELKOŚCI TAC OBOWIĄZUJĄCE DLA STATKÓW UNII NA OBSZARACH, GDZIE WPROWADZONO TAC, W PODZIALE NA GATUNKI I OBSZARY

               W tabelach poniżej określono TAC i kwoty (w tonach masy w relacji pełnej, o ile nie określono inaczej) w podziale na stada oraz warunki, które są funkcjonalnie z nimi związane.

               Stada ryb zostały wymienione zgodnie z kolejnością alfabetyczną łacińskich nazw gatunków. Do celów niniejszego rozporządzenia podaje się poniższą tabelę porównawczą nazw łacińskich i nazw zwyczajowych:

                        Nazwa systematyczna

                        Kod alfa-3

                        Nazwa zwyczajowa

                        Psetta maxima

                        TUR

                        Turbot

                        Sprattus sprattus

                        SPR

                        Szprot

                        Squalus acanthias

                        DGS

                        Koleń pospolity

                        Gatunek:

                        Turbot

                        Obszar:

                        wody unijne w Morzu Czarnym

                        Psetta maxima

                        TUR/F37.4.2.C

                        Bułgaria

                         0

                        (*)

                        Analityczny TAC

                        Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

                        Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

                        Rumunia

                         0

                        (*)

                        Unia

                         0

                        (*)

                        TAC

                        Nie dotyczy

                        _________

                         (*) Nie zezwala się na działalność połowową, w tym na przeładunek, zatrzymywanie na burcie, wyładunek i pierwszą sprzedaż w okresie od dnia 15 kwietnia do dnia 15 czerwca 2016 r.

                        Gatunek:

                        Szprot

                        Obszar:

                        wody unijne w Morzu Czarnym

                        Sprattus sprattus

                        SPR/F37.4.2.C

                        Bułgaria

                        8 032,5

                        Analityczny TAC

                        Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

                        Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

                        Rumunia

                        3 442,5

                        Unia

                        11 475

                        TAC

                        Nie dotyczy

                        Gatunek:

                        Koleń pospolity

                        Obszar:

                        wody unijne w Morzu Czarnym

                        Squalus acanthias

                        DGS/F37.4.2.C.

                        Bułgaria

                         0

                        Analityczny TAC

                        Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

                        Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

                        Rumunia

                        0

                        Unia

                        0

                        TAC

                        Nie dotyczy