Ważna informacja prawna

|

52005PC0180

Wniosek dotyczący rozporządzenie Rady wprowadzające szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom utrudniającym proces pokojowy i łamiącym prawo międzynarodowe w konflikcie w regionie Darfur w Sudanie  /* COM/2005/0180 końcowy - CNS 2005/0068 */

	Bruksela, dnia 29.4.2005COM(2005) 180 końcowy2005/0068 (CNS)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIE RADYwprowadzające szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom utrudniającym proces pokojowy i łamiącym prawo międzynarodowe w konflikcie w regionie Darfur w Sudanie(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1. W związku z rozwojem wypadków w Sudanie w ostatnim okresie, a w szczególności ze względu na ciągłe naruszanie porozumienia o zawieszeniu broni z Ndżameny, podpisanego 8 kwietnia 2004 r. oraz protokołów z Abudży, podpisanych 9 listopada 2004 r. przez wszystkie strony konfliktu w Darfurze oraz ze względu na niewypełnienie własnych zobowiązań oraz niespełnienie żądań Rady Bezpieczeństwa przez rząd Sudanu, oddziały rebelianckie i inne uzbrojone grupy w Darfurze, dnia 29 marca 2005 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych postanowiła rozszerzyć zakres środków ograniczających, obowiązujących w stosunku do Sudanu.2. Rozszerzone środki ograniczające, przyjęte przez Radę Bezpieczeństwa w rezolucji 1591 (2005) obejmują między innymi zamrożenie od 28 kwietnia 2005 r. funduszy i zasobów gospodarczych osób, które Organizacja Narodów Zjednoczonych uznała za utrudniające proces pokojowy, stanowiące zagrożenie dla stabilności sytuacji w Darfurze i w regionie, winne naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego, praw człowieka lub innych okrutnych czynów, winne naruszenia embarga na broń lub odpowiedzialne za niektóre loty wojskowe o charakterze ofensywnym.3. Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych wskazanych osób wchodzi w zakres Traktatu WE. Środki, których dotyczy wniosek, są zbliżone do środków nałożonych przez rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami oraz przez rozporządzenie (WE) nr 1763/2004 wprowadzające niektóre środki ograniczające celem wspierania skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ), aby wymienić tylko dwa przykłady.4. Ponieważ celem zamrożenia funduszy oraz zasobów gospodarczych jest wspieranie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, Rada powinna przyjąć wspólne stanowisko wzywające do wspólnotowych działań w oparciu o art. 15 Traktatu o Unii Europejskiej (WPZiB), aby rozporządzenie było zgodne z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.2005/0068 (CNS)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIE RADYwprowadzające szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom utrudniającym proces pokojowy i łamiącym prawo międzynarodowe w konflikcie w regionie Darfur w SudanieRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60, 301 i 308,uwzględniając wspólne stanowisko nr 2005/xxx/WPZiB z dnia xx kwietnia 2005 r. dotyczące środków ograniczających w stosunku do Sudanu[1]uwzględniając wniosek Komisji[2],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) W rezolucji 1591 (2005) z dnia 29 marca 2005 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ, działając zgodnie z rozdziałem VII Karty Narodów Zjednoczonych oraz zdecydowanie potępiając fakt, że rząd Sudanu, oddziały rebelianckie i inne uzbrojone grupy w Darfurze nie wypełniły własnych zobowiązań oraz nie spełniły żądań Rady Bezpieczeństwa, postanowiła nałożyć niektóre dodatkowe środki ograniczające w stosunku do Sudanu.(2) Wspólne stanowisko 2005/…/WPZiB przewiduje między innymi zastosowanie zamrożenia funduszy i zasobów gospodarczych osób wyznaczonych przez właściwy Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, które utrudniają proces pokojowy, stanowią zagrożenie dla stabilności sytuacji w Darfurze i w regionie, naruszają międzynarodowe prawo humanitarne, prawa człowieka lub dopuszczają się innych okrutnych czynów, naruszają embargo na broń lub są odpowiedzialne za niektóre loty wojskowe o charakterze ofensywnym. Środki te wchodzą w zakres stosowania Traktatu WE, w związku z czym, w celu uniknięcia zakłócenia konkurencji, do jego wdrożenia konieczne są wspólnotowe środki w zakresie, w jakim dotyczą one Wspólnoty.(3) Dla celów niniejszego rozporządzenia, terytorium Wspólnoty obejmuje wszystkie terytoria Państw Członkowskich, w których stosuje się przepisy Traktatu WE, na warunkach ustalonych w tym Traktacie.(4) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie z dniem jego publikacji,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Dla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:1. „Komitet ds. Sankcji” oznacza Komitet Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych, który został ustanowiony na mocy ust. 3 rezolucji RB ONZ 1591 (2005).2. „Fundusze” oznacza aktywa finansowe i korzyści gospodarcze każdego rodzaju, włączając w to, ale nie wyłącznie:a) gotówka, czeki, roszczenia pieniężne, weksle, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze,b) depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda rachunków, długi i zobowiązania dłużne,c) publiczne i prywatne rynkowe papiery wartościowe i papiery dłużne, w tym akcje i udziały, świadectwa udziałowe, obligacje, skrypty dłużne, poręczenia, listy zastawne, kontrakty pochodne,d) odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów lub wartości narosłe z lub wytworzone przez aktywa,e) kredyty, prawa do kompensaty, gwarancje, gwarancje wykonania umowy lub inne zobowiązania finansowe,f) listy kredytowe, konosamenty, umowy sprzedaży,g) dokumenty poświadczające posiadanie udziałów w funduszach lub środkach finansowych,h) wszelkie inne instrumenty służące finansowaniu wywozu,3. „Zamrożenie funduszy” oznacza uniemożliwienie jakichkolwiek ruchów, transefu, zmian, wykorzystania, dostępu do funduszy lub dokonywania transakcji funduszami w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, kwoty, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z funduszy, w tym również zarządzanie portfelem.4. „Zasoby gospodarcze” oznaczają aktywa każdego rodzaju, zarówno materialne jak i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są funduszami lecz mogą służyć do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług.5. „Zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystywania ich do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, w tym, ale nie wyłącznie, poprzez sprzedaż, wynajem lub ich zastawianie.Artykuł 21. Zamraża się wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze należące lub pozostające w posiadaniu osób fizycznych lub prawnych wymienionych w załączniku I.2. Żadnych funduszy ani zasobów gospodarczych nie udostępnia się, bezpośrednio lub pośrednio, osobom fizycznym lub prawnym wymienionym w załączniku I, ani na ich rzecz.3. Świadomy i celowy udział w działaniach, których celem lub skutkiem jest bezpośrednie lub pośrednie obejście środków określonych w ust. 1 i 2, jest zakazany.Artykuł 31. W drodze odstępstwa od art. 2 i pod warunkiem, że powiadomiły Komitet ds. Sankcji o zamiarze zezwolenia na dostęp do tych funduszy i zasobów gospodarczych i w ciągu dwóch dni roboczych od daty powiadomienia nie otrzymały od Komitetu odpowiedzi negatywnej, właściwe władze Państw Członkowskich, wymienione w załączniku II, mogą zezwolić na uwolnienie lub udostępnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że fundusze i zasoby gospodarcze, o których mowa, są:a) konieczne do pokrycia podstawowych wydatków, włączając w to płatności za środki spożywcze, wynajem lub kredyt hipoteczny, lekarstwa i leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe i opłaty na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej,b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrot poniesionych wydatków związanych z zapewnieniem usług prawniczych,c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów lub opłat za obsługę związaną z przechowywaniem zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych.2. Na zasadzie odstępstwa od art. 2, oraz pod warunkiem, że powiadomiły wcześniej Komitet ds. Sankcji o swoim ustaleniu i że zostało ono przez niego zatwierdzone, właściwe władze Państw Członkowskich, wymienione w załączniku II, mogą zezwolić na uwolnienie lub udostępnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, po ustaleniu, że fundusze lub zasoby gospodarcze są konieczne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków.Artykuł 4W drodze odstępstwa od art. 2, właściwe władze Państw Członkowskich wymienione w załączniku II mogą wyrazić zgodę na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione zostaną następujące warunki:a) fundusze lub zasoby gospodarcze są przedmiotem sądowej, administracyjnej lub arbitrażowej decyzji o zastawie, podjętej przed 29 marca 2005 r. lub sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego orzeczenia wydanego przed tą datą,b) fundusze lub zasoby gospodarcze będą wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez obowiązujące przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób mających takie roszczenia,c) decyzja o zastawie lub orzeczenie nie zostały wydane na rzecz osoby, podmiotu lub organu wymienionego w załączniku I,d) uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym w danym Państwie Członkowskim,e) właściwe władze powiadomiły Komitet ds. Sankcji o zastawie lub orzeczeniu.Artykuł 51. Artykułu 2 ust. 2 nie stosuje się do dodatków do zamrożonych rachunków, takich jak:a) odsetki lub inne dochody należne na tych rachunkach, lubb) płatności należne na mocy umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą, z którą rachunki te stały się przedmiotem niniejszego rozporządzenia,pod warunkiem, że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności są zamrożone zgodnie z art. 2 ust.1.2. Artykuł 2 ust. 2 nie stanowi przeszkody dla zasilania zamrożonych rachunków przez instytucje finansowe otrzymujące fundusze przekazane im przez strony trzecie na rachunek wymienionej w wykazie osoby lub podmiotu pod warunkiem, że każdy taki dodatek do rachunku również zostanie zamrożony. Instytucja finansowa niezwłocznie informuje właściwe władze o takich transakcjach.Artykuł 71. naruszając odpowiednich zasad dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej oraz przepisów art. 284 Traktatu, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:a) przekazują bezzwłocznie wszelkie informacje, które mogłyby ułatwić stosowanie niniejszego rozporządzenia, takie jak rachunki i kwoty zamrożone zgodnie z art. 2, właściwym władzom Państw Członkowskich wymienionym w załączniku II, w których zamieszkują lub mają siedzibę oraz, bezpośrednio lub za pośrednictwem tych właściwych władz, Komisji,b) współpracują z właściwymi władzami wymienionymi w załączniku II, w zakresie wszelkiej weryfikacji tych informacji.2. da dodatkowa informacja otrzymana bezpośrednio przez Komisję zostaje udostępniona właściwym władzom Państw Członkowskich, których ona dotyczy.3. da informacja dostarczona lub otrzymana zgodnie z ust. 1 i 2 zostaje wykorzystana wyłącznie w celach, dla których została dostarczona lub otrzymana.Artykuł 8Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych lub odmowa ich udostępnienia, przeprowadzone w dobrej wierze, że działanie to jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie stanowi podstawy dla odpowiedzialności jakiegokolwiek rodzaju ze strony osoby fizycznej lub prawnej lub podmiotu wykonującego przepisy niniejszego rozporządzenia lub jego dyrektorów lub pracowników, chyba że zostanie udowodnione, że fundusze i zasoby gospodarcze zostały zamrożone na skutek zaniedbania.Artykuł 9Komisja i Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o środkach podejmowanych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie wszelkich dostępnych informacji związanych z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacji dotyczących naruszeń i trudności w stosowaniu oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.Artykuł 101. Komisja jest uprawniona do:a) zmiany załącznika I na podstawie ustaleń dokonanych przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub Komitet ds. Sankcji, orazb) zmiany załącznika II na podstawie informacji dostarczanych przez Państwa Członkowskie.2. Nie naruszając praw i obowiązków Państw Członkowskich wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych, Komisja utrzymuje wszystkie niezbędne kontakty z Komitetem ds. Sankcji w celu skutecznego wykonywania niniejszego rozporządzenia.Artykuł 11Państwa Członkowskie ustanawiają zasady stosowania kar nakładanych w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, a także podejmują wszelkie środki niezbędne dla ich wykonania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o tych zasadach bezzwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.Artykuł 12Niniejsze rozporządzenie stosuje się:a) na terytorium Wspólnoty, włączając w to jej przestrzeń powietrzną, oraz na pokładzie jakiegokolwiek samolotu lub statku podlegającego jurysdykcji Państwa Członkowskiego,b) do każdego obywatela Państwa Członkowskiego przebywającego na terytorium Wspólnoty lub poza nim,c) do każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu zarejestrowanego lub ustanowionego na mocy prawa Państwa Członkowskiego,d) do każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu prowadzących działalność gospodarczą we Wspólnocie.Artykuł 13Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK IWykaz osób fizycznych i prawnych lub podmiotów, o których mowa w art. 2ZAŁĄCZNIK IIWykaz właściwych władz, o których mowa w art. 3, 4, 5, 6 i 7(do uzupełnienia przez Państwa Członkowskie)BELGIAREPUBLIKA CZESKADANIANIEMCYESTONIAGRECJAHISZPANIAFRANCJAIRLANDIAWŁOCHYCYPRŁOTWALITWALUKSEMBURGWĘGRYMALTANIDERLANDYAUSTRIAPOLSKAPORTUGALIASŁOWENIASŁOWACJAFINLANDIASZWECJAZJEDNOCZONE KRÓLESTWOWSPÓLNOTA EUROPEJSKACommission of the European CommunitiesDirectorate-General for External RelationsDirectorate CFSPUnit A.2: Legal and institutional matters, CFSP Joint Actions, Sanctions, Kimberley ProcessCHAR 12/163B - 1049 BrukselaTel. (32-2) 296 25 56Fax (32-2) 296 75 63Relex-Sanctions@cec.eu.int

[1] Dz. U. L

[2] Dz. U. C z , str. .

[3] Dz. U. C z , str. .


|

52011PC0384

/* COM/2011/0384 końcowy - COD 2011/0169 */  Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 617/2009 otwierające autonomiczny kontyngent taryfowy na przywóz wołowiny wysokiej jakości

	UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU-  Kontekst ogólnyW sprawozdaniach Panelu i Organu Apelacyjnego WTO w sprawie Wspólnoty Europejskiej – Środki dotyczące mięsa i produktów mięsnych (stosowanie hormonów) [ European Communities — Measures Concerning Meat and Meat Products (Hormones) ][1] przyjętych przez Organ Rozstrzygania Sporów (DRB) Światowej Organizacji Handlu (WTO) dnia 13 lutego 1998 r. ustalono, że wspólnotowy zakaz przywozu mięsa i produktów mięsnych z bydła chowanego z wykorzystaniem hormonów wzrostu jest niezgodny z Porozumieniem w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych (porozumienie SPS). Stany Zjednoczone i Kanada zwróciły się do DSB o zgodę na zawieszenie zezwoleń na rzecz Wspólnoty opiewających odpowiednio na roczną kwotę 116,8 mln USD oraz 11,3 mln CAD i zgodę tę otrzymały.Zmieniając dyrektywę Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotyczącą zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym dyrektywą 2003/74/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. Wspólnota doprowadziła swoje przepisy do stanu zgodności z orzeczeniami i zaleceniami DSB. Stany Zjednoczone i Kanada uznały jednak, że Unia w dalszym ciągu narusza swoje zobowiązania w ramach WTO i że w związku z tym nadal mogą one stosować sankcje. Wspólnota zakwestionowała dalsze stosowanie sankcji, wnosząc nowe sprawy do WTO.Dnia 31 marca 2008 r. Panel w sprawach Stany Zjednoczone – Utrzymywanie zawieszenia zobowiązań wobec WE – spór o stosowanie hormonów ( United States – Continued Suspension of Obligations in the EC — Hormones Dispute ) oraz Kanada – Utrzymywanie zawieszenia zobowiązań wobec WE – spór o stosowanie hormonów ( Canada — Continued Suspension of Obligations in the EC – Hormones Dispute ) orzekł, że Stany Zjednoczone i Kanada dopuściły się określonych wykroczeń proceduralnych. Stwierdził on jednak również, iż środek, który uznano za niezgodny z porozumieniem SPS w ramach sporu z WE o stosowanie hormonów ( EC – Hormones ), nie został całkowicie usunięty przez Wspólnotę Europejską.Dnia 16 października 2008 r. Organ Apelacyjny częściowo wycofał ustalenia Panelu dotyczące wykroczeń proceduralnych i uznał, że niektóre ustalenia dotyczące rzekomego braku usunięcia środka, który uznano za niezgodny z porozumieniem SPS, nie mogą zostać podtrzymane. Organ Apelacyjny wydał zalecenie, aby DSB zwróciło się do Stanów Zjednoczonych, Kanady i Wspólnot Europejskich o niezwłoczne wszczęcie postępowania na mocy art. 21 ust. 5 Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów (DSU), aby rozwiązać zaistniały między nimi spór w kwestii tego, czy Wspólnota Europejska usunęła środek uznany za niezgodny w sprawie sporu z WE o stosowanie hormonów ( EC – Hormones ), oraz czy stosowanie zawieszenia zezwoleń przez Stany Zjednoczone i Kanadę jest nadal prawnie uzasadnione.Dnia 22 października 2008 r. Wspólnota zaprosiła Stany Zjednoczone i Kanadę na konsultacje w kwestii pierwotnych postępowań dotyczących stosowania hormonów na mocy art. 21 ust. 5 DSU; konsultacje te odbyły się w późniejszym terminie.Jednocześnie Komisja i Stany Zjednoczone badały możliwość znalezienia rozwiązania przedmiotowego sporu bez uszczerbku dla ich stosownych poglądów w sprawie zgodności unijnych środków z WTO, aby zakończyć ten długotrwały transatlantycki spór handlowy. Takiego samego rozwiązania szukano również z Kanadą.W maju 2009 r. uznano, że korzystnym sposobem na poprawę stosunków handlowych oraz uniknięcie dalszej eskalacji sporu będzie praktyczne rozwiązanie polegające na tym, że Unia otworzy dodatkowy autonomiczny kontyngent taryfowy dla wołowiny wysokiej jakości na zasadzie najwyższego uprzywilejowania a Stany Zjednoczone obniżą wysokość sankcji.Stosowny protokół ustaleń między Stanami Zjednoczonymi Ameryki i Komisją Europejską dotyczący przywozu wołowiny pochodzącej ze zwierząt, którym nie podawano niektórych hormonów wzrostu, i zwiększonych ceł nakładanych przez Stany Zjednoczone na niektóre produkty ze Wspólnot Europejskich został zatwierdzony przez Radę pismem z dnia 12 maja 2009 r. i podpisany w Genewie dnia 13 maja 2009 r.[2]. Przewidziano w nim trójetapowy mechanizm, w ramach którego stopniowo obniżana będzie wysokość sankcji nakładanych przez Stany Zjednoczone na produkty z Unii, podczas gdy Unia będzie stopniowo zwiększać kontyngent taryfowy na wołowinę wysokiej jakości ze zwierząt, którym nie podawano hormonów wzrostu. Wysokość kontyngentu taryfowego na wołowinę wysokiej jakości dla pierwszego etapu ustalono rozporządzeniem Rady (WE) nr 617/2009 na 20 000 ton. W ramach drugiego etapu Stany Zjednoczone mają zawiesić wszystkie pozostałe sankcje a Unia Europejska zwiększy kontyngent taryfowy o dodatkowe 25 000 ton.Dnia 17 marca 2011 r. Komisja podpisała również protokół ustaleń między rządem Kanady i Komisją Europejską dotyczący przywozu wołowiny pochodzącej ze zwierząt, którym nie podawano niektórych hormonów wzrostu, i zwiększonych ceł nakładanych przez Kanadę na niektóre produkty z Unii Europejskiej[3]. Protokół ten prowadzi do zawieszenia wszystkich sankcji nałożonych przez Kanadę i przewiduje dodatkowe zwiększenie autonomicznego unijnego kontyngentu taryfowego na wołowinę wysokiej jakości o 1500 ton (etap pierwszy) i kolejne 1700 ton (etap drugi). Terminy realizacji przewidziane dla etapu pierwszego i drugiego w protokołach podpisanych ze Stanami Zjednoczonymi i z Kanadą są takie same. W szczególności przewiduje się, że drugi etap – zgodnie z przewidywaniami obu protokołów – powinien rozpocząć się dnia 1 sierpnia 2012 r.-  Podstawa i cele wnioskuAby móc ustanowić zwiększenie obowiązujących kontyngentów taryfowych na wołowinę wysokiej jakości, o którym mowa powyżej, do całkowitej wielkości wynoszącej 21 500 ton (etap pierwszy) a następnie do 48 200 ton przewidzianych w obu protokołach ustaleń w ramach etapu drugiego, począwszy od dnia 1 sierpnia 2012 r., należy w odpowiednim terminie uruchomić procedurę ustawodawczą.Jest to także konieczne zgodnie z postanowieniami rezolucji przyjętej przez Parlament Europejski dnia 8 marca 2011 r., w której wzywa się Komisję, aby dopilnowała ona, żeby rozstrzygnięcie sporu w sprawie stosowania hormonów w produkcji wołowiny pozwoliło na zawieszenie sankcji stosowanych wobec produktów UE, gwarantując jednocześnie zgodność przywozu wołowiny do UE z unijnymi wymogami[4].ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU-  Krótki opis proponowanych działańCelem niniejszego wniosku jest zwrócenie się do Parlamentu Europejskiego i Rady o wprowadzenie zmian do obowiązującego rozporządzenia otwierającego autonomiczny kontyngent taryfowy na przywóz wołowiny wysokiej jakości z myślą o realizacji etapów wyznaczonych w protokołach ustaleń podpisanych odpowiednio ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki i z Kanadą.Ponadto zmiany te zapewniają dostosowanie uprawnień wykonawczych Komisji do wymogów traktatu lizbońskiego.-  Podstawa prawnaArt. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.-  Zasada pomocniczościWniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. e) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.-  Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności.-  Wybór instrumentówProponowany instrument: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady.Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: rozporządzenie zmienia się rozporządzeniem.WPŁYW NA BUDŻETStawka cła dla przedmiotowego kontyngentu taryfowego ma pozostać zerowa. Stosownie do przyszłej sytuacji na rynku wołowiny możliwe jest, iż zahamowany zostanie przywóz wołowiny wysokiej jakości w ramach obowiązującego kontyngentu ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 810/2008 lub w ramach przywozu poza kontyngentem. Może to oznaczać straty po stronie zasobów własnych Unii (zob. Ocenę skutków finansowych).2011/0169 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 617/2009 otwierające autonomiczny kontyngent taryfowy na przywóz wołowiny wysokiej jakościPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Protokół ustaleń między Stanami Zjednoczonymi Ameryki i Komisją Europejską dotyczący przywozu wołowiny pochodzącej ze zwierząt, którym nie podawano niektórych hormonów wzrostu, i zwiększonych ceł nakładanych przez Stany Zjednoczone na niektóre produkty ze Wspólnot Europejskich został zatwierdzony przez Radę pismem z dnia 12 maja 2009 r. i podpisany w Genewie dnia 13 maja 2009 r. Celem tego protokołu jest rozwiązanie długotrwałego sporu na forum WTO między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi w sprawie stosowania hormonów w produkcji wołowiny, Wspólnoty Europejskie – Środki dotyczące mięsa i produktów mięsnych [ European Communities – Measures Concerning Meat and Meat Products (Hormones) (DS 26) ].2.  Rząd Kanady i Komisja Europejska osiągnęły porozumienie, które udokumentowano protokołem ustaleń podpisanym w Genewie dnia 17 marca 2011 r. w sprawie mapy drogowej przewidzianej w odniesieniu do przywozu wołowiny wysokiej jakości do Unii Europejskiej oraz do podwyższonych ceł stosowanych przez Kanadę w odniesieniu do niektórych produktów z Unii w związku ze sporem na forum WTO, Wspólnoty Europejskie – Środki dotyczące mięsa i produktów mięsnych [ European Communities – Measures Concerning Meat and Meat Products (Hormones) (DS 48) ].3.  W obu protokołach ustaleń przewidziano trójetapowy mechanizm, w ramach którego obniżona zostanie wysokość sankcji nałożonych przez Stany Zjednoczone i Kanadę na produkty z Unii. Unia będzie stopniowo zwiększać kontyngent taryfowy na wołowinę wysokiej jakości otrzymywanej z bydła chowanego bez wykorzystania hormonów wzrostu i w pełni zgodnej z innymi wymogami przywozowymi UE.4.  Po podpisaniu protokołu uzgodnień ze Stanami Zjednoczonymi rozporządzeniem Rady (WE) nr 617/2009[5] otwarto opiewający na 20 000 ton (etap pierwszy) roczny wspólnotowy kontyngent taryfowy wyrażony wagowo dla wysokiej jakości świeżej, schłodzonej lub mrożonej wołowiny objętej kodami CN 0201, 0202, 0206 10 95 i 0206 29 91.5.  Protokół ustaleń z rządem Kanady przewiduje zwiększenie pierwotnej wielkości 20 000 ton o 1 500 ton. Przewiduje on także zniesienie przez Kanadę wszystkich pozostałych sankcji natychmiast po podpisaniu protokołu ustaleń.6.  Harmonogram ustalony w protokole ustaleń ze Stanami Zjednoczonymi przewiduje zwiększenie wielkości kontyngentu taryfowego o 25 000 ton wraz z wejściem obu stron w drugi etap realizacji tego protokołu, który wiąże się ze zniesieniem pozostałych sankcji nakładanych obecnie przez Stany Zjednoczone.7.  Harmonogram ustanowiony w protokole ustaleń z rządem Kanady przewiduje zwiększenie wielkości kontyngentu taryfowego o 3 200 ton wraz z wejściem obu stron w drugi etap realizacji tego protokołu.8.  Aby zapewnić jednolite warunki wdrożenia rozporządzenia (WE) nr 617/2009, należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. W szczególności należy uprawnić Komisję do zawieszenia kontyngentu taryfowego, w całości lub w części, na wypadek gdyby Stany Zjednoczone lub Kanada nie zrealizowały etapów przewidzianych w odpowiednich protokołach ustaleń lub nie dotrzymały ich warunków. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[6].9.  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 617/2009,PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 617/2009 wprowadza się następujące zmiany:(1) w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:a) ustęp 1 otrzymuje brzmienie:„1. Niniejszym otwiera się roczny unijny kontyngent taryfowy z numerem zamówienia 09.4449 na przywóz 21 500 ton, wyrażonych wagowo, wysokiej jakości wołowiny świeżej, schłodzonej lub mrożonej, objętej kodami CN 0201, 0202, 0206 10 95 i 0206 29 91.”;b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu:„1a. Z dniem 1 sierpnia 2012 r. roczny unijny kontyngent taryfowy, o którym mowa w ust. 1, zostaje zwiększony do 48 200 ton, wyrażonych wagowo.”;(2) artykuł 2 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 21. Kontyngentem taryfowym, o którym mowa w art. 1, zarządza Komisja zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 2a ust. 2.2. Komisja może zawiesić stosowanie kontyngentu taryfowego, o którym mowa w art. 1, w całości lub w części, w przypadku gdyby Stany Zjednoczone lub Kanada zaniechały realizacji etapów zaplanowanych odpowiednio w protokole ustaleń zawartym między Stanami Zjednoczonymi i Komisją Europejską* lub w protokole ustaleń zawartym między rządem Kanady i Komisją Europejską**. Komisja działa zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 2a ust. 2.* Protokół ustaleń między Stanami Zjednoczonymi Ameryki i Komisją Europejską dotyczący przywozu wołowiny pochodzącej ze zwierząt, którym nie podawano niektórych hormonów wzrostu, i zwiększonych ceł nakładanych przez Stany Zjednoczone na niektóre produkty ze Wspólnot Europejskich, zatwierdzony przez Radę pismem z dnia 12 maja 2009 r. i podpisany w Genewie dnia 13 maja 2009 r.** Protokół ustaleń między rządem Kanady i Komisją Europejską dotyczący przywozu wołowiny pochodzącej ze zwierząt, którym nie podawano niektórych hormonów wzrostu, i zwiększonych ceł nakładanych przez Kanadę na niektóre produkty z Unii Europejskiej, podpisany w Genewie dnia 17 marca 2011 r.”;(3) dodaje się art. 2a w brzmieniu:„Artykuł 2a1. Komisję wspiera Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych ustanowiony na mocy art. [195 ust. 1] [rozporządzenia (WE) nr 1234/2007].[ 1234R2007 jest obecnie w trakcie przekształcenia ]2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich.Sporządzono w […]W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący PrzewodniczącyOCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH |DATA: 23/05/2011 |1. | LINIA BUDŻETOWA: Chapter 12 – Custom duties and other duties | ŚRODKI: PB2012: 19 171,2 |2. | TYTUŁ: Wniosek dotyczący ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 617/2009 otwierające autonomiczny kontyngent taryfowy na przywóz wołowiny wysokiej jakości |3. | PODSTAWA PRAWNA: Artykuł 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej |4. | CELE: Otwarcie i wprowadzenie zmian do autonomicznego kontyngentu taryfowego na przywóz wysokiej jakości wołowiny świeżej, chłodzonej lub mrożonej |5. | SKUTKI FINANSOWE | OKRES 12 MIESIĘCY (w mln EUR) | BIEŻĄCY ROK BUDŻETOWY 2011 (w mln EUR) | KOLEJNY ROK BUDŻETOWY 2012 (w mln EUR) |5.0 | WYDATKI - PONIESIONE Z BUDŻETU WE (REFUNDACJE/SKUP INTERWENCYJNY) - WŁADZE KRAJOWE - INNE | - | - | - |5.1 | DOCHODY - ZASOBY WŁASNE WE (OPŁATY WYRÓWNAWCZE/NALEŻNOŚCI CELNE) | - | - | - 4.6 |2013 | 2014 | 2015 | 2016 |5.0.1 | SZACOWANE WYDATKI | - | - | - | - |5.1.1 | SZACOWANE DOCHODY | - | - | - | - |5.2 | METODA OBLICZENIOWA: |6.0 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |6.1 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |6.2 | CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? | TAK NIE |6.3 | CZY ŚRODKI BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ W KOLEJNYCH BUDŻETACH? | TAK NIE |UWAGI: Celem środka jest wprowadzenie zmian do rocznego autonomicznego kontyngentu taryfowego na przywóz wysokiej jakości wołowiny w kontekście protokołów ustaleń zawartych między UE i USA oraz UE i Kanadą w sprawie stosowania hormonów w produkcji wołowiny. Kontyngent ten został pierwotnie ustanowiony rozporządzeniem Rady (WE) nr 617/2009. Na pierwszym etapie realizacji protokołu ustaleń zawartego między UE i Kanadą kontyngent taryfowy zostaje zwiększony o 1 500 ton. Na drugim etapie (od sierpnia 2012 r.) przewidziano zwiększenie kontyngentu taryfowego o 26 700 ton zgodnie z założeniami protokołów ustaleń zawartych między UE i USA oraz UE i Kanadą. Stawkę cła ustalono na poziomie zerowym. Zwiększony z 20 000 ton do 48 200 ton kontyngent obejmie w znacznym stopniu ilości, które nie zostałyby przywiezione bez otwarcia przedmiotowego kontyngentu. Może on także sprawić, że pewna ograniczona i niewielka ilość zostanie przywieziona w ramach tego kontyngentu zamiast ilości przywożonych z pełną stawką należności celnej przywozowej. Na obecnym etapie trudno jest przewidzieć dokładne ilości. Przy założeniu, że maksymalnie 5 proc. nowego uzupełniającego kontyngentu zostanie wykorzystane w ramach realizowanych obecnie przywozów, przyjmując, że cena mięsa bez kości wynosi 10 000 EUR/t oraz stawki celne KNU, maksymalna kwota poniesionej straty wyniosłaby ok. 4,6 mln EUR netto po odjęciu kosztów poboru po stronie państw członkowskich*. *(5% x 28 200) x (10 000EUR/t x 12,8%+3 034EUR/t)= 6,08 mln EUR. Netto po uwzględnieniu kosztów poboru w wysokości 25 proc.: 6,08 mln EUR x (1 -25%)= 4,6 mln EUR |[1] WT/DS26 i 48.[2] Dokument WT/DS26/28 z 30 września 2009 r.[3] Dokument WT/DS48/26 z 22 marca 2011 r.[4] Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 marca 2011 r. w sprawie rolnictwa unijnego i handlu międzynarodowego (2010/2110(INI)).[5] Dz.U. L 182 z 15.7.2009, s. 1.[6] Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.


title: Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)

text:
|

52010PC0537

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 30.9.2010KOM(2010) 537 wersja ostateczna2010/0266 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)  UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKUDostosowanie do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE)W Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanym dalej Traktatem) rozróżnia się między uprawnieniami przekazanymi Komisji w zakresie przyjmowania aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego, o których mowa w art. 290 ust. 1 Traktatu (akty delegowane) a uprawnieniami powierzonymi Komisji w zakresie przyjmowania jednolitych warunków wykonywania prawnie wiążących aktów Unii ustanowionymi w art. 291 ust. 2 Traktatu (akty wykonawcze).W przypadku aktów delegowanych prawodawca przekazuje Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów o charakterze kwaziustawodawczym. W przypadku aktów wykonawczych kontekst jest zupełnie inny. W praktyce za wdrażanie prawnie wiążących aktów Unii Europejskiej odpowiedzialne są państwa członkowskie. Jeżeli jednakże stosowanie aktu ustawodawczego wymaga ustanowienia jednolitych warunków jego wykonywania, do przyjęcia odpowiednich aktów uprawniona jest Komisja.Dostosowywanie rozporządzenia (WE) nr 1698/2005[1] do nowych postanowień Traktatu odbywa się w oparciu o klasyfikację zgodną z nowym rozumieniem przysługujących Komisji obecnie uprawnień wykonawczych, przyjętych na mocy rozporządzeń (WE) nr 1974/2006 i (WE) nr 1975/2006, zgodnie z którym rozróżnia się między środkami o charakterze wykonawczym oraz środkami o charakterze delegowanym.W wyniku tego dostosowania opracowano projekt wniosku zmian do rozporządzenia (WE) nr 1698/2005. Niniejszy projekt przekazuje prawodawcy uprawnienia do określenia podstawowych założeń polityki rozwoju obszarów wiejskich. Ogólne wytyczne dotyczące tej polityki oraz jej ogólne zasady określa prawodawca. Co za tym idzie, to prawodawca decyduje o celach tej konkretnej polityki oraz zasadach strategicznego podejścia, o jej programowaniu, komplementarności, spójności i zgodność z innymi politykami unijnymi. Podobnie to prawodawca ustanawia zasady partnerstwa, pomocniczości, równości mężczyzn i kobiet oraz niedyskryminacji.Zgodnie z art. 290 Traktatu prawodawca powierza Komisji zadanie polegające na uzupełnieniu lub zmianie niektórych, innych niż istotne, elementów swojego systemu. Akt delegowany Komisji może zatem określać dodatkowe elementy niezbędne, aby zapewnić właściwe funkcjonowanie systemu ustanowionego przez prawodawcę. Dlatego też Komisja, chcąc przyjąć wyjątek od zasady mówiącej, że wsparcia w ramach rozwoju obszarów wiejskich nie przyznaje się systemom kwalifikującym się do wsparcia w ramach wspólnych organizacji rynków (art. 5 ust. 6), przyjmuje akty delegowane. Podobnie prawodawca nadaje Komisji uprawnienia do przyjmowania szczegółowych warunków dotyczących wszelkich środków oraz pomocy technicznej, tak aby zapewnić ich spójne stosowanie zgodnie z wymogami polityki UE, jej priorytetami oraz prawem (art. 20, 32, 36, 38, 52, 63 i 66). Ponadto Komisja przyjmuje akty delegowane w zakresie szczegółowych przepisów dotyczących redukcji i wykluczeń (art. 51 ust. 4). Komisja określa także próg elastyczności dla każdej osi (art. 70 ust. 1) oraz formułuje szczegółowe przepisy dotyczące innych form wsparcia niż bezzwrotna bezpośrednia pomoc (art. 71 ust. 5). Komisja ustala szczegółowe przepisy dotyczące kontroli (art. 74 ust. 4). Wreszcie Komisja przyjmuje szczególne środki przejściowe (art. 92 ust. 1).Państwa członkowskie – zgodnie z art. 291 Traktatu – odpowiadają za wykonanie systemu ustanowionego przez prawodawcę. Konieczne jednakże wydaje się zapewnienie jednolitego wykonania systemu w państwa członkowskich, tak aby nie dopuścić do zakłócenia konkurencji lub dyskryminacji między podmiotami. Dlatego też prawodawca nadaje Komisji uprawnienia egzekucyjne – zgodnie z art. 291 ust. 2 Traktatu – w zakresie jednolitych warunków: prezentacji programów rozwoju obszarów wiejskich (art. 18 ust. 3), zatwierdzania programów (art. 18 ust. 4), zatwierdzania przeglądu programów (art. 19 ust. 2), określenia zmian wymagających zatwierdzenia decyzją Komisji (art. 19 ust. 2), dłuższych okresów zobowiązań (art. 39 ust. 3, art. 40 ust. 2 oraz art. 47 ust. 1), szczegółowych przepisów dotyczących wytyczania obszarów (art. 50 ust. 4), utworzenia i funkcjonowania krajowej sieci obszarów wiejskich (art. 66 ust. 3), prezentacji szczegółowych sprawozdań rocznych (art. 82 ust. 4), ogólnych ram systemu kontroli oraz wspólnych ram monitorowania i oceny, które wdrażają państwa członkowskie (art. 74 ust. 4 i art. 80).Zmniejszenie liczby sprawozdań zbiorczych oraz uproszczenie ich treści w ramach monitoringu strategicznegoW ramach upraszczania WPR państwa członkowskie zwróciły się o zmniejszenie liczby sprawozdań przekazywanych Komisji. W ramach rozwoju obszarów wiejskich, poza rocznymi sprawozdaniami z postępu prac, państwa członkowskie zobowiązane są dostarczyć Komisji sprawozdania zbiorcze przedstawiające postępy dokonane w realizacji ich krajowych planów strategicznych i celów oraz ich wkład w osiągnięcie strategicznych wytycznych Wspólnoty.Zgodnie z obowiązującymi obecnie przepisami, takie sprawozdania zbiorcze dostarcza się co dwa lata, począwszy od 2010 r. a kończąc na 2014 r., tj. razem trzy sprawozdania. W myśl niniejszego wniosku liczbę sprawozdań należy zmniejszyć do dwóch, przy czym pierwsze należało by dostarczyć w 2010 r. – w ramach oceny średniookresowej – a drugie w 2015 r. – w ramach oceny ex post .Ponadto obecnie wymaga się, aby w sprawozdaniu podsumowano roczne sprawozdanie z postępu prac za poprzedni rok. Ponieważ obowiązek ten niepotrzebnie zwiększa nakład pracy, należy z niego zrezygnować.Co za tym idzie, do dwóch należy także zmniejszyć liczbę sprawozdań podsumowujących główne zmiany, tendencje i wyzwania związane z wdrażaniem krajowych planów strategicznych oraz strategicznych wytycznych Wspólnoty – jedno w 2011 r. a drugie w 2016 r.Rozszerzenie zakresu środka dla grup producentówW ramach działań podjętych w odpowiedzi na komunikat Komisji w sprawie poprawy funkcjonowania łańcucha dostaw żywności w Europie oraz Grupy Ekspertów Wysokiego Szczebla ds. Mleka, zakres przepisów o wspieraniu tworzenia i działalności administracyjnej grup producentów obowiązujących obecnie w odniesieniu do wszystkich sektorów w nowych państwach członkowskich należy rozszerzyć, tak aby objął on także państwa UE-15. Nie należy jednak dopuszczać możliwości wspierania grup producentów w sektorze owoców i warzyw, ponieważ możliwości wspierania ich działalności są już dostępne na mocy art. 103b-103g rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku.Wspieranie usług doradczych lepiej dostosowanych do indywidualnych potrzebW ramach upraszczania WPR państwa członkowskie zaproponowały zmianę zasad korzystania z usług doradczych. Obecne przepisy wymagają, aby usługi doradcze dla rolników obejmowały przynajmniej obowiązkowe wymogi gospodarowania oraz zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska naturalnego obowiązujące na mocy zasady wzajemnej zgodności oraz normy dotyczące bezpieczeństwa pracy oparte na prawodawstwie unijnym.Aby uprościć korzystanie z usług doradczych lepiej dostosowanych do indywidualnych potrzeb oraz aby odzwierciedlały one indywidualne potrzeby beneficjenta, świadczone usługi doradcze nie musiałyby obejmować wszystkich wymienionych aspektów, ale przynajmniej jeden z nich.Elementy o liniowej lub ciągłej strukturze oraz elementy pełniące funkcję ostoiZgodnie z art. 10 dyrektywy siedliskowej państwa członkowskie, planując zagospodarowanie terenów i formułując politykę rozwoju, w szczególności mając na względzie poprawę ekologicznej spójności sieci Natura 2000, dążą – tam gdzie uznają to za konieczne – do pobudzania zagospodarowywania elementów krajobrazu, które mają duże znaczenie dla dzikiej fauny i flory.Są to elementy, które ze względu na swą liniową lub ciągłą strukturę (takie jak rzeki i ich brzegi albo tradycyjne systemy oznaczania granic terenu) bądź pełnioną funkcję ostoi (takie jak stawy lub niewielkie lasy), są istotne dla migracji, rozprzestrzeniania i wymiany genetycznej dzikich gatunków.Obszary te mogą odgrywać istotną rolę dla spójności obszarów Natura 2000; należy więc przewidzieć odpowiednie przepisy, tak aby umożliwić dokonywanie płatności w ramach Natura 2000 na rzecz tych wyznaczonych na szczeblu krajowym obszarów ochrony środowiska w przypadku, gdy istnieje odpowiednio uzasadniony związek pomiędzy tymi obszarami a art. 10 dyrektywy siedliskowej. Aby mieć pewność, że płatności te będą każdorazowo wykorzystywane właśnie na rzecz wyznaczonych obiektów Natura 2000, wydaje się, iż należy ograniczyć ich wielkość w stosunku do obszarów Natura 2000. Przepis ten nie narusza jednakże starań państw członkowskich podejmowanych na mocy dyrektyw siedliskowej w kierunku pobudzania zagospodarowywania elementów krajobrazu, które mają duże znaczenie dla dzikiej fauny i flory, oraz nie ma żadnego wpływu na zagadnienie dotyczące właściwego wykonania art. 10 dyrektywy siedliskowej.Działania następcze w odniesieniu do nieprzestrzegania zasady wzajemnej zgodnościPaństwo członkowskie może podjąć decyzję o skorzystaniu z możliwości uznania danej niezgodności za nieistotną lub odstąpienia od stosowania redukcji lub wykluczenia, jeżeli przedmiotowa niezgodność dotyczy kwoty mniejszej niż 100 EUR. Obecnie właściwy organ kontrolny powinien – w kolejnym roku – dopilnować, aby rolnik usunął przyczyny stwierdzonej niezgodności. Jednakże z myślą o uproszczeniu procedur i zmniejszeniu obciążenia administracyjnego, należy rozpatrzyć uproszczenie systemu kontroli następczych.Wprowadzenie elementu zachęty w ramach środków stosowanych na mocy art. 43 TraktatuAby środek pomocy mógł zostać uznany za zgodny z regułami wspólnego rynku, musi zawierać element zachęty lub musi wymagać współdziałania ze strony beneficjenta. Pomocy przyznawanej z mocą wsteczną w odniesieniu do działań, które zostały już zrealizowane przez beneficjenta, nie można uznać za pomoc obejmującą niezbędny element zachęty. Jednakże w przypadku współfinansowanych środków rozwoju obszarów wiejskich zatwierdzanych na mocy art. 43 Traktatu w prawodawstwie unijnym nie przewiduje się obecnie obowiązku stosowania elementu zachęty, z wyjątkiem płatności uzupełniających, w stosunku do których – mimo że są one zatwierdzane w ramach programowania i nie wymagają osobnej procedury notyfikacji – stosuje się przepisy rolne o pomocy państwa. Należy zatem zabronić przyznawania pomocy z mocą wsteczną również w odniesieniu do współfinansowanych środków rolnych oraz ustanowić datę początkową stanowiącą próg kwalifikowalności.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW-  Konsultacje z zainteresowanymi stronami-  Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznejNie zaistniała potrzeba konsultacji z zainteresowanymi stronami ani skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.-  Ocena skutkówOcena skutków nie jest konieczna.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU-  Krótki opis proponowanych działańOkreślenie, które z uprawnień Komisji w ramach rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 są delegowane a które wykonawcze, oraz ustanowienie odpowiedniej procedury przyjęcia stosownych aktów.Ponadto wprowadza się niektóre elementy uproszczenia procedur, rozszerza zakres wsparcia w zakresie tworzenia grup producentów, rozszerza wsparcie w ramach Natura 2000, tak aby obejmowało ono obszary, o których mowa w art. 10 dyrektywy siedliskowej (92/43/EWG) oraz wprowadza element zachęty dla środków zatwierdzanych na mocy art. 43 Traktatu.-  Podstawa prawnaArtykuł 43 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.-  Zasada pomocniczościNiniejszy wniosek jest przedmiotem kompetencji dzielonych UE i państw członkowskich oraz jest zgodny z zasadą pomocniczości.-  Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności.-  Wybór instrumentówProponowany instrument: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i RadyInne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: rozporządzenie zmienia się rozporządzeniem.WPŁYW NA BUDŻETNiniejszy środek nie powoduje konieczności ponoszenia dodatkowych wydatków przez Unię.5. Informacje dodatkowe-  UproszczenieZmiany dotyczące zasady wzajemnej zgodności, sprawozdawczości o strategicznym znaczeniu oraz korzystania z usług doradczych stanowią znaczące uproszczenie i przyczyniają się do zmniejszenia obciążenia administracyjnego państw członkowskich.2010/0266 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 akapit pierwszy i art. 43 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[2],po przekazaniu wniosku parlamentom narodowymuwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[3],uwzględniając opinię Komitetu Regionów[4],stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą[5],a także mając na uwadze, co następuje:1.  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005[6] nadaje Komisji uprawnienia w zakresie wykonania niektórych przepisów tego rozporządzenia.2.  W wyniku wejścia w życie traktatu lizbońskiego, uprawnienia nadane Komisji na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 należy dostosować do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej Traktatem).3.  Komisja powinna otrzymać uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu, aby mogła uzupełniać lub zmieniać niektóre, inne niż istotne, elementy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005. Należy określić, wobec których elementów stosować będzie można wymienione uprawnienia, a także warunki, którym uprawnienia te będą podlegać.4.  Aby zapewnić jednolite stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 we wszystkich państwach członkowskich, Komisji należy nadać uprawnienia do przyjmowania aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 Traktatu. O ile przepisy nie stanowią wyraźnie inaczej, Komisja powinna przyjmować wymienione akty wykonawcze zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr XX/XXXX Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie…5.  Uważa się, że niektóre przepisy dotyczące rozwoju obszarów wiejskich przyjęte do tej pory przez Komisję na mocy uprawnień nadanych jej w rozporządzeniu (WE) nr 1698/2005, ze względu na ich wagę, należy włączyć do tego rozporządzenia.6.  Aby zapewnić jednolitą prezentację aktualizacji krajowych planów strategicznych przez państwa członkowskie, Komisja powinna mieć możliwość ustalania jednolitych zasad w drodze aktów wykonawczych.7.  Państwa członkowskie oraz Komisja mają obowiązek składać sprawozdania z monitorowania strategii krajowej i wspólnotowej. Aby zmniejszyć obciążenie administracyjne uraz uniknąć powielania nakładu pracy, należy ograniczyć liczbę sprawozdań zbiorczych o znaczeniu strategicznym dostarczanych przez każde państwo członkowskie do dwóch oraz uprościć ich treść.8.  Aby zapewnić przeprowadzanie oceny programów rozwoju obszarów wiejskich przedkładanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 w sposób jednolity i porównywalny, Komisja powinna – w drodze aktów wykonawczych – przyjąć jednolite zasady prezentacji programów rozwoju obszarów wiejskich.9.  Ze względu na pewność prawa, Komisja powinna zatwierdzać programy rozwoju obszarów wiejskich w drodze aktów wykonawczych.10.  Aby zapewnić przejrzystość oraz skuteczność w zakresie przyjmowania programów rozwoju obszarów wiejskich, Komisja powinna mieć możliwość ustanawiania odpowiednich procedur w drodze aktów wykonawczych.11.  Komisja powinna także – w drodze aktów wykonawczych – przyjmować decyzje dotyczące wniosków o dokonanie przeglądu programów rozwoju obszarów wiejskich po złożeniu ich przez państwa członkowskie.12.  Aby zapewnić przejrzystość oraz skuteczność w zakresie dokonywania przeglądu programów rozwoju obszarów wiejskich, Komisja powinna ustanawiać odpowiednie procedury w drodze aktów wykonawczych.13.  Korzystanie z usług doradczych powinno pomóc rolnikom ocenić wydajność ich gospodarstwa rolnego i określić niezbędne ulepszenia w odniesieniu do obowiązkowych wymogów gospodarowania i zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników[7] oraz w odniesieniu do wspólnotowych norm dotyczących bezpieczeństwa pracy. Uwzględniając fakt, że wsparcie dla korzystania z usług doradczych jest dostępne już od kilku lat, należy umożliwić korzystanie z nich w sposób lepiej dostosowany do indywidualnych potrzeb oraz lepiej odzwierciedlający indywidualne potrzeby beneficjenta.14.  W ramach działań podjętych w odpowiedzi na komunikat Komisji w sprawie poprawy funkcjonowania łańcucha dostaw żywności w Europie oraz Grupy Ekspertów Wysokiego Szczebla ds. Mleka[8], zakres możliwości wspierania tworzenia i działalności administracyjnej grup producentów należy rozszerzyć, tak aby objął on wszystkie państwa członkowskie. Aby jednak uniknąć sytuacji, w której wsparcia udzielono by jednocześnie z różnych źródeł, należy wykluczyć wspieranie dla grup producentów w sektorze owoców i warzyw.15.  Zobowiązania wieloletnie w ramach określonych środków należy z reguły podejmować na okres od pięciu do siedmiu lat. Tam gdzie to konieczne oraz w uzasadnionych przypadkach Komisja powinna mieć możliwość zatwierdzania programów rozwoju obszarów wiejskich, które w przypadku określonych rodzajów zobowiązań przewidują okres dłuższy, tak aby uwzględnić szczególne okoliczności panujące w określonych obszarach.16.  Państwa członkowskie zobowiązane są potwierdzić granice obszarów górskich i obszarów charakteryzujących się szczególnymi utrudnieniami oraz wytyczyć granice obszarów charakteryzującymi się znacznymi utrudnieniami naturalnymi. Komisja powinna – w drodze aktów wykonawczych – określić konkretne przepisy, zgodnie z którymi potwierdza się i wytycza granice tych obszarów, tak aby dopilnować, żeby wszystkie państwa członkowskie dokonywały tego według jednolitych kryteriów.17.  Artykuł 10 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory[9] wymaga, aby państwa członkowskie, mając na względzie poprawę ekologicznej spójności sieci Natura 2000, dążyły do pobudzania zagospodarowywania tych elementów krajobrazu, które – ze względu na swą liniową lub ciągłą strukturę bądź pełnioną funkcję ostoi – są istotne dla migracji, rozprzestrzeniania i wymiany genetycznej dzikich gatunków. Obszary te należy włączyć do obszarów kwalifikowalnych do płatności Natura 2000. Jednakże, aby mieć pewność, że płatności te będą każdorazowo wykorzystywane właśnie na rzecz wyznaczonych obiektów Natura 2000, należy ograniczyć ich wielkość w stosunku do wyznaczonych obszarów Natura 2000.18.  W przypadku gdy państwo członkowskie podejmie decyzję o skorzystaniu z możliwości uznania danej niezgodności za nieistotną lub odstąpienia od stosowania redukcji lub wykluczenia, jeżeli przedmiotowa niezgodność dotyczy kwoty mniejszej niż 100 EUR, właściwy organ kontrolny powinien – w kolejnym roku – sprawdzić, czy rolnik usunął stwierdzone niezgodności. Jednakże z myślą o zmniejszeniu obciążenia administracyjnego, należy rozpatrzyć uproszczenie systemu kontroli następczych.19.  Każde państwo członkowskie ma obowiązek ustanowić krajową sieć obszarów wiejskich. Aby mieć pewność, że poszczególne krajowe sieci obszarów wiejskich zakładane są w spójny i jednolity sposób, Komisja powinna – w drodze aktów wykonawczych – ustalić szczegóły dotyczące zakładania i funkcjonowania tych sieci.20.  Aby zapewnić obiektywny i przejrzysty rozdział przysługujących państwom członkowskim środków na zobowiązania, Komisja powinna – w drodze aktów wykonawczych – sporządzać roczne zestawienie tych środków w podziale na państwa członkowskie. Uwzględniając szczególny charakter tych aktów, Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania ich bez udziału komitetu przewidzianego w rozporządzeniu (UE) nr XX/XXXX.21.  Aby środek pomocy mógł zostać uznany za zgodny z regułami rynku wewnętrznego, musi zawierać element zachęty lub musi wymagać współdziałania ze strony beneficjenta. Pomocy przyznawanej z mocą wsteczną nie można uznać za pomoc obejmującą niezbędny element zachęty. W związku z tym, w odniesieniu do środków mieszczących się z zakresie art. 42 Traktatu, należy przewidzieć wykluczenie wsparcia dla działań, które zostały podjęte jeszcze przed złożeniem wniosku o wsparcie.22.  Państwa członkowskie powinny zostać zobowiązane do przeprowadzania kontroli zgodnie z przepisami ustanowionymi przez Komisję w drodze aktów delegowanych, dotyczącymi w szczególności rodzaju i intensywności kontroli, dostosowanych do charakteru różnych środków rozwoju obszarów wiejskich. Komisja powinna ponadto być uprawniona do ustalania – w drodze aktów wykonawczych – jednolitych warunków wykonywania kontroli przez organy państw członkowskich, tak aby zapewnić ich spójną realizację.23.  W drodze współpracy między Komisją i państwami członkowskimi należy opracować wspólną sieć monitorowania i oceny. Ze względu na przejrzystość, sieć ta powinna zostać przyjęta przez Komisję w drodze aktów wykonawczych.24.  Państwa członkowskie zobowiązane są do przesyłania Komisji każdego roku corocznych sprawozdań z postępu prac w zakresie wdrażania swoich programów rozwoju obszarów wiejskich. Aby zapewnić spójność i porównywalność ich treści, Komisja powinna określić – w drodze aktów wykonawczych – szczegóły informacji zawieranych w rocznych sprawozdaniach z postępu prac w zakresie odpowiednich programów realizowanych w ramach krajowych sieci obszarów wiejskich.25.  Należy ustanowić system informatyczny pozwalający na bezpieczną wymianę danych stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania między Komisją i każdym z państw członkowskich. Komisja powinna – w drodze aktów wykonawczych – przyjąć jednolite warunki funkcjonowania tego systemu.26.  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1698/2005,PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 1698/2005 wprowadza się następujące zmiany:(1) w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:„2. Komisja i państwa członkowskie zapewniają spójność pomocy z EFFROW i państw członkowskich z działalnością, politykami i priorytetami Unii. Pomoc z EFRROW jest spójna z celami spójności gospodarczej i społecznej, w szczególności z celami instrumentu wsparcia unijnego dla rybołówstwa. Aby zapewnić spójność pomocy EFRROW także z innymi unijnymi instrumentami wsparcia, Komisja może – w drodze aktów delegowanych – ustanowić unijne środki szczególne służące zapewnieniu tej zgodności.”;b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:„6. Na mocy niniejszego rozporządzenia nie przyznaje się wsparcia systemom, które kwalifikują się do otrzymania wsparcia w ramach wspólnej organizacji rynków. Aby uwzględnić szczególne okoliczności występujące w obszarach programowania, Komisja może – w drodze aktów delegowanych – przyjąć wyjątki od niniejszej zasady.”;(2) w art. 12 dodaje się akapit w brzmieniu:„3. Krajowe plany strategiczne mogą być aktualizowane podczas okresu programowania. Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – ustanowić przepisy dotyczące tych aktualizacji.”;(3) w art. 13 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:„1. Każde państwo członkowskie przedkłada Komisji dwa sprawozdania zbiorcze, w których przedstawia postępy dokonane w realizacji swojego krajowego planu strategicznego i celów oraz swój wkład w osiągnięcie strategicznych wytycznych Wspólnoty. Pierwsze sprawozdanie przedkłada się w 2010 r., a drugie w 2015 r., nie później niż do dnia 1 października włącznie.2. W sprawozdaniu opisuje się w szczególności:a) osiągnięcia i wyniki programów rozwoju obszarów wiejskich względem wskaźników wymienionych w krajowym planie strategicznym;b) wyniki bieżącej oceny działalności dla każdego programu.”;(4) w art. 14 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:„Komisja przedkłada dwa sprawozdania podsumowujące główne zmiany, tendencje i wyzwania związane z wdrażaniem krajowych planów strategicznych oraz strategicznych wytycznych Wspólnoty. Pierwsze sprawozdanie zostaje przedstawione w 2011 r. a drugie w 2016 r.”;(5) w art. 18 wprowadza się następujące zmiany:27.  w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:„W związku z tą oceną Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – jednolite warunki prezentacji programów rozwoju obszarów wiejskich.”;28.  ust. 4 otrzymuje brzmienie:„4. Komisja zatwierdza każdy program rozwoju obszarów wiejskich w drodze aktów wykonawczych.Komisja może także – w drodze aktów wykonawczych – ustanowić procedurę zatwierdzania tych programów.”;(6) w art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:„2. Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – decyzje dotyczące wniosków o dokonanie przeglądu programów rozwoju obszarów wiejskich po ich przedłożeniu przez państwa członkowskie.Aby umożliwić Komisji stosowanie skutecznych i proporcjonalnych procedur, może ona – w drodze aktów delegowanych – ustanowić przepisy dotyczące zmian, które nie wymagają zatwierdzenia przez Komisję lub wymagają zatwierdzenia bez udziału Komitetu, o którym mowa w art. 91c.Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – przepisy proceduralne dotyczące przedkładania, oceny i zatwierdzania zmian.”;(7) w art. 20 lit. d) pkt (ii) otrzymuje brzmienie:„(ii) wspierania tworzenia grup producentów;”;(8) przed podsekcją 1 dodaje się art. 20a w brzmieniu:„ Artykuł 20a Warunki szczegółoweAby zapewnić skuteczne i ukierunkowane wykorzystanie funduszy oraz spójne podejście w sposobie traktowania beneficjentów, Komisja przyjmuje – w drodze aktów delegowanych – warunki szczegółowe dotyczące środków przewidzianych w art. 20.”;(9) w art. 24 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:„Usługi doradcze dla rolników obejmują przynajmniej jeden/jedną z obowiązkowych wymogów gospodarowania i zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, o których mowa w art. 5 i 6 oraz w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 73/2009, oraz – w stosownych przypadkach – przynajmniej jedną normę dotyczącą bezpieczeństwa pracy opartą na prawodawstwie unijnym.”;(10) w art. 32 ust. 1 lit. b) otrzymuje następujące brzmienie:„b) przeznaczone jest na unijne systemy jakości żywności lub systemy uznawane przez państwa członkowskie, które spełniają dokładne kryteria określone przez Komisję w drodze aktów delegowanych, tak aby zapewnić spójność przedmiotowego środka z polityką i priorytetami UE. Systemy, których jedynym celem jest zapewnienie wyższego poziomu kontroli poszanowania obowiązkowych norm na mocy prawa unijnego lub krajowego, nie kwalifikują się do udzielenia wsparcia;”;(11) w art. 33 dodaje się akapit w brzmieniu:„Wsparcie przyznaje się grupom producentów, w których skład wchodzą podmioty aktywnie uczestniczące w systemie jakości żywności, o którym mowa w art. 32. Organizacje zawodowe lub międzybranżowe reprezentujące jeden lub więcej sektorów nie mogą być zaliczone do »grup producentów«.”;(12) w art. 35 ust. 3 otrzymuje brzmienie:„3. Wsparcia udziela się grupom producentów, które zostały oficjalnie uznane przez właściwy organ państwa członkowskiego najpóźniej w dniu 31 grudnia 2013 r. Wsparcia nie udziela się jednakże na zakładanie grup producentów w sektorze owoców i warzyw.”;(13) przed podsekcją 1 dodaje się art. 36a w brzmieniu:„ Artykuł 36a Warunki szczegółoweAby zapewnić skuteczne i ukierunkowane wykorzystanie funduszy oraz spójne podejście w sposobie traktowania beneficjentów, Komisja przyjmuje – w drodze aktów delegowanych – warunki szczegółowe dotyczące środków przewidzianych w art. 36.”;(14) w art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie:„2. Wsparcie ogranicza się do wysokości maksymalnej kwoty określonej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Aby uniknąć nakładania się wsparcia przewidzianego w art. 20 lit. c) pkt (i) oraz wsparcia przewidzianego w art. 36 lit. a) pkt (iii), Komisja ustanawia – w drodze aktów delegowanych – przepisy dotyczące niedogodności związanych ze szczegółowymi wymogami wprowadzonymi dyrektywą 2000/60/WE oraz określa warunki dotyczące kwoty rocznego wsparcia w ramach płatności powiązanych z tą dyrektywą.”;(15) w art. 39 ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:„Zobowiązania te podejmowane są z reguły na okres od pięciu do siedmiu lat. Tam gdzie to konieczne oraz w uzasadnionych przypadkach Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – zatwierdzać programy rozwoju obszarów wiejskich, które w przypadku określonych rodzajów zobowiązań przewidują dłuższy okres ich obowiązywania.”;(16) w art. 40 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:„Zobowiązania te podejmowane są z reguły na okres od pięciu do siedmiu lat. Tam gdzie to konieczne oraz w uzasadnionych przypadkach Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – zatwierdzać programy rozwoju obszarów wiejskich, które w przypadku określonych rodzajów zobowiązań przewidują dłuższy okres ich obowiązywania.”;(17) w art. 41 dodaje się akapit w brzmieniu:„Aby skorzystać z przedmiotowego wsparcia, dana inwestycja nie może skutkować jakimkolwiek znaczącym wzrostem wartości lub rentowności gospodarstwa rolnego lub leśnego.”;(18) w art. 43 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:„Do celów ust. 1 lit. c) „rolnik” oznacza osobę, która poświęca zasadniczą część swojego czasu pracy na działalność rolniczą i uzyskuje z niej znaczną część swoich dochodów według kryteriów określonych przez państwo członkowskie.”;(19) w art. 47 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:„Zobowiązania te podejmowane są z reguły na okres od pięciu do siedmiu lat. Tam gdzie to konieczne oraz w uzasadnionych przypadkach Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – zatwierdzać programy rozwoju obszarów wiejskich, które w przypadku określonych rodzajów zobowiązań przewidują dłuższy okres ich obowiązywania.”;(20) w art. 49 dodaje się akapit w brzmieniu:„Aby skorzystać z przedmiotowego wsparcia, dana inwestycja nie może skutkować jakimkolwiek znaczącym wzrostem wartości lub rentowności gospodarstwa rolnego lub leśnego.”;(21) w art. 50 wprowadza się następujące zmiany:29.  ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:„4. Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – przepisy, zgodnie z którymi państwa członkowskie w swoich programach:a) potwierdzają istniejące granice obszarów zgodnie z przepisami ust. 2 i ust. 3 lit. b) lub zmieniają je, lubb) wytyczają granice obszarów, o których mowa w ust. 3 lit. a).5. Do płatności przewidzianych w art. 36 lit. a) pkt (iii) kwalifikują się następujące obszary rolne:a) obszary rolne Natura 2000 wyznaczane zgodnie z dyrektywami 2009/147/WE i 92/43/EWG;b) inne wyznaczone obszary ochrony środowiska, na których obowiązują środowiskowe ograniczenia działalności rolnej, służące realizacji przepisów art. 10 dyrektywy 92/43/EWG;c) obszary rolne uwzględnione w planach gospodarowania wodami w dorzeczu zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE.”;30.  ust. 7 otrzymuje brzmienie:„7. Do płatności przewidzianych w art. 36 lit. b) pkt (iv) kwalifikują się następujące obszary leśne:a) obszary leśne Natura 2000 wyznaczane zgodnie z dyrektywami 2009/147/WE i 92/43/EWG;b) inne wyznaczone obszary ochrony środowiska, na których obowiązują środowiskowe ograniczenia działalności leśniczej, służące realizacji przepisów art. 10 dyrektywy 92/43/EWG.”;31.  dodaje się ustęp w brzmieniu:„9. Pod względem swojej powierzchni obszary, o których mowa w ust. 5 lit. b) i ust. 7 lit. b) niniejszego artykułu, nie przekraczają – w ramach pojedynczego programu rozwoju obszarów wiejskich – 5 % uwzględnionych w tym programie obszarów Natura 2000.”;(22) w art. 51 wprowadza się następujące zmiany:32.  w ust. 2 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:„W przypadku gdy państwo członkowskie podejmie decyzję o skorzystaniu z możliwości przewidzianej w akapicie drugim, w kolejnym roku właściwy organ podejmuje niezbędne działania, aby sprawdzić, czy beneficjent usunął stwierdzone niezgodności. Beneficjent jest powiadamiany o stwierdzeniu niezgodności i obowiązku podjęcia działania naprawczego.”;33.  w ust. 4 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:„Aby zapewnić spójne stosowanie redukcji i wykluczeń dotyczących płatności i przewidzianych w niniejszym artykule, Komisja ustanawia – w drodze aktów delegowanych – odpowiednie przepisy o stosowaniu zasad przejrzystości i proporcjonalności. W tym kontekście uwzględnia się rozmiar, zasięg, trwałość i powtórzenie stwierdzonej niezgodności oraz następujące kryteria:”;(23) przed podsekcją 1 dodaje się art. 52a w brzmieniu:„ Artykuł 52a Warunki szczegółoweAby zapewnić skuteczne i ukierunkowane wykorzystanie funduszy oraz spójne podejście w sposobie traktowania beneficjentów, Komisja przyjmuje – w drodze aktów delegowanych – warunki szczegółowe dotyczące środków przewidzianych w art. 52.”;(24) w art. 53 dodaje się akapit w brzmieniu:„Do celów niniejszego artykułu „członek gospodarstwa domowego w gospodarstwie rolnym” oznacza osobę fizyczną lub prawną, bądź grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, z wyjątkiem robotników rolnych. W przypadku, gdy członek gospodarstwa domowego w gospodarstwie rolnym jest osobą prawną lub grupą osób prawnych, członek ten musi prowadzić działalność rolniczą w gospodarstwie w chwili złożenia wniosku o wsparcie.”;(25) dodaje się art. 63a w brzmieniu:„ Artykuł 63a Warunki szczegółoweAby zapewnić skuteczne i ukierunkowane wykorzystanie funduszy oraz spójne podejście w sposobie traktowania beneficjentów, Komisja przyjmuje – w drodze aktów delegowanych – warunki szczegółowe dotyczące środków przewidzianych w art. 63.”;(26) w art. 66 wprowadza się następujące zmiany:34.  w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:„Aby zapewnić zgodność z wymogami polityki, priorytetów i prawa Unii, Komisja może przyjąć – w drodze aktów delegowanych – warunki dotyczące stawki wkładu w pomoc techniczną w zakresie programów rozwoju obszarów wiejskich obejmujących zarówno regiony kwalifikujące się do pomocy w ramach celu konwergencji jak i regiony nie kwalifikujące się do pomocy w ramach tego celu, oraz warunki przydziału funduszy na ustanowienie i funkcjonowanie krajowej sieci obszarów wiejskich, o której mowa w art. 68.”;35.  w ust. 3 trzeci akapit otrzymuje brzmienie:„Komisja przyjmuje – w drodze przepisów wykonawczych – przepisy dotyczące ustanawiania i funkcjonowania krajowej sieci obszarów wiejskich.”;(27) w art. 69 ust. 4 otrzymuje brzmienie:„Komisja – w drodze aktów wykonawczych i bez udziału komitetu, o którym mowa w art. 91c – dokona rocznego podziału kwot, o których mowa w ust. 1, na poszczególne lata, według państw członkowskich, po odliczeniu kwoty, o której mowa w ust. 2, oraz z uwzględnieniem:a) kwot zarezerwowanych dla regionów kwalifikujących się do pomocy w ramach celu konwergencji;b) wyników osiągniętych w przeszłości; orazc) szczególnych sytuacji i potrzeb określonych na podstawie obiektywnych kryteriów.”;(28) w art. 70 ust. 1 otrzymuje brzmienie:„1. Decyzja w sprawie przyjęcia programu rozwoju obszarów wiejskich określa maksymalny wkład z EFRROW dla każdej osi. Aby udostępnić państwom członkowskim pewien margines elastyczności w zakresie niewielkich przeniesień środków EFRROW między osiami, Komisja – w drodze aktów delegowanych – ustala próg elastyczności. Tam gdzie to konieczne, w przedmiotowej decyzji wyraźnie określa się środki przydzielone regionom kwalifikującym się do pomocy w ramach celu konwergencji.”;(29) w art. 71 wprowadza się następujące zmiany:36.  w ust. 1 akapit drugi zastępuje się akapitami drugim i trzecim w brzmieniu:„Nowe wydatki dodane w chwili zmiany programu, o której mowa w art. 19, stają się kwalifikowalne od daty otrzymania przez Komisję wniosku o zmianę programu. Za wydatki poniesione w okresie od dnia otrzymania przez Komisję wniosku o zmianę programu do dnia przyjęcia decyzji o zatwierdzeniu tej zmiany odpowiedzialność ponoszą państwa członkowskie.W przypadku podjęcia środków nadzwyczajnych w związku z katastrofami naturalnymi, programy rozwoju obszarów wiejskich mogą stanowić, że wydatki wiążące się ze zmianą programu będą mogły stawać się kwalifikowalne wcześniej niż w terminie, o którym mowa w akapicie drugim.”;37.  w ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:„Wparcie przyznaje się jedynie na wydatki poniesione w związku ze środkami mieszczącymi się w zakresie art. 42 Traktatu po przedłożeniu wniosku przez właściwy organ.Jednakże wymogi ustanowione w akapicie drugim nie mają zastosowania w odniesieniu do środków, o których mowa w art. 20 lit. a), art. 20 lit. b) pkt (vi), art. 20 lit. c) pkt (i) oraz (ii), art. 20 lit. d) pkt (i)-(iii), art. 36 lit. a) pkt (i)-(v) oraz art. 36 lit. b) pkt (i) z wyłączeniem kosztów założenia poniesionych na mocy art. 36 lit. b) pkt (i).”;38.  ust. 5 otrzymuje brzmienie:„5. Niezależnie od przepisów ust. 3 lit. b), wkład z EFRROW może zostać dokonany w formie innej niż bezzwrotna bezpośrednia pomoc. Aby zapewnić skuteczne wykorzystanie i spójne wykonanie środków EFRROW oraz zabezpieczyć interesy finansowe Unii, Komisja przyjmuje – w drodze aktów delegowanych – szczegółowe warunki współfinansowania dotacji na spłatę odsetek oraz innych instrumentów inżynierii finansowej.”;(30) w art. 74 ust. 4 otrzymuje brzmienie:„4. Aby zapewnić skuteczne realizowanie kontroli i równe traktowanie wszystkich beneficjentów, państwa członkowskie przeprowadzają te kontrole zgodnie z dostosowanymi do charakteru poszczególnych środków rozwoju obszarów wiejskich przepisami, które Komisja ustanawia – w drodze aktów delegowanych – w zakresie zasad kontroli, sankcji, wykluczeń oraz odzyskiwania nienależnych płatności. Komisja ustanawia – w drodze aktów wykonawczych – jednolite warunki wykonywania kontroli przez organy państw członkowskich.”;(31) w art. 78 dodaje się następujący akapit:„Do celów lit. f) „istotne propozycje zmiany” obejmują zmiany, które wymagają zatwierdzenia przez Komisję w drodze aktów wykonawczych, z wyłączeniem zmian, o których mowa w art. 19 ust. 2 akapit drugi, oraz zmiany przydziału środków finansowych na poszczególne środki w ramach osi, zmiany dotyczące wprowadzania nowych środków i rodzajów działań oraz wycofywania istniejących środków lub rodzajów działań.”;(32) art. 80 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 80Wspólne ramy monitorowania i ocenyWspólne ramy monitorowania i oceny sporządza się we współpracy między Komisją i państwami członkowskimi, a Komisja przyjmuje je w drodze aktów wykonawczych. Ramy te określają ograniczoną liczbę wspólnych wskaźników mających zastosowanie do każdego programu.”;(33) w art. 82 ust. 4 otrzymuje brzmienie:„4. Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – przepisy dotyczące rocznych sprawozdań z postępu prac w odniesieniu do określonych programów zgodnie z art. 66 ust. 3.”;(34) w art. 86 dodaje się ustęp w brzmieniu:„9. Aby zagwarantować przeprowadzanie ocen w terminach ustanowionych w niniejszym artykule, Komisja może – w drodze aktów delegowanych – ustanowić stosowne kary za niedotrzymanie tych terminów.”;(35) w tytule IX dodaje się art. 89a w brzmieniu:„Artykuł 89aWymiana informacji i dokumentówKomisja, we współpracy z państwami członkowskimi, ustanawia system informatyczny pozwalający na bezpieczną wymianę danych stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania między Komisją i każdym z państw członkowskich. Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – jednolite warunki funkcjonowania tego systemu.”;(36) skreśla się art. 90 i art. 91;(37) dodaje się art. 91a, 91b i 91c w brzmieniu:„Artykuł 91aUprawnienia KomisjiO ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, w zakresie uprawnień powierzonych Komisji w przypadku aktów delegowanych Komisja działa zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 91b, a w przypadku aktów wykonawczych – zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 91c.Artykuł 91bAkty delegowane1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, powierza się Komisji na czas nieokreślony.Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.2. Przekazanie uprawnień może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę.Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy zamierza ona odwołać przekazanie uprawnień, informuje drugą instytucję i Komisję, odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane, oraz możliwe przyczyny tego odwołania.Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.3. Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy licząc od daty zawiadomienia. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o [dwa] miesiące.Jeśli przed upływem tego terminu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, jest on publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz wchodzi w życie z dniem podanym w tym akcie.Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz wejść w życie przed upływem tego okresu, jeżeli zarówno Parlament Europejski i Rada poinformowały Komisję, że nie zamierzają wyrażać sprzeciwu.Jeśli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Instytucja, która zgłasza sprzeciw wobec aktu delegowanego, przedstawia powody zgłoszenia sprzeciwu.Artykuł 91cAkty wykonawcze - komitet[Do uzupełnienia po przyjęciu rozporządzenia ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące mechanizmów kontroli przewidzianych w art. 291 ust. 2 TFUE, który obecnie jest przedmiotem dyskusji w Parlamencie Europejskim oraz Radzie.]”;(38) w art. 92 ust. 1 otrzymuje brzmienie:„1. W razie konieczności zastosowania szczególnych środków dla ułatwienia przejścia z obowiązującego systemu do systemu ustanowionego na mocy niniejszego rozporządzenia, Komisja przyjmuje takie środki w drodze aktów delegowanych.”;(39) w załączniku I przypis (***) otrzymuje brzmienie:„(***) Aby uwzględnić szczególne okoliczności panujące na Malcie, Komisja może ustanowić – w drodze aktów delegowanych – minimalną kwotę pomocy dla sektorów produkcji, w których całkowita produkcja jest wyjątkowo niska.”.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH | AGRI/I1/Ares/2010/483446 (JGS/TM) 6.20.2010.6 |DATA: 15/07/2010 |1. | LINIA BUDŻETOWA: 05 04 05 01 | ŚRODKI (2010): Środki na zobowiązania: 14 335 536 182 EUR Środki na płatności: 12 606 200 000 EUR |2. | TYTUŁ: Projekt rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) |3. | PODSTAWA PRAWNA: - |4. | CELE: Dostosowanie rozporządzenia 1698/2005 do traktatu lizbońskiego oraz wdrożenie szeregu propozycji uproszczeń w ramach procedury upraszczania WPR. |5.1 | DOCHODY - ZASOBY WŁASNE WE (OPŁATY WYRÓWNAWCZE/NALEŻNOŚCI CELNE) - KRAJOWE | - | - | - |2011 | 2012 | 2013 |5.0.1 | SZACOWANE WYDATKI (ceny bieżące) Środki na zobowiązania Środki na płatności | - - | - - | - - |5.1.1 | SZACOWANE DOCHODY | - | - | - |5.2 | METODA OBLICZENIOWA: |6.0 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |6.1 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |6.2 | CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? | TAK NIE |6.3 | CZY ŚRODKI BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ W KOLEJNYCH BUDŻETACH? | TAK NIE |6.4 | INNE | (2) |UWAGI: (1) W odniesieniu do środków na zobowiązania zmiana rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 nie niesie ze sobą żadnych skutków finansowych, ponieważ ogólna pula środków finansowych na rozwój obszarów wiejskich pozostaje bez zmian podobnie jak jej podział w skali roku. Ze względu na charakter głównych proponowanych zmian – dostosowanie do traktatu lizbońskiego oraz zmniejszenie obciążenia administracyjnego państw członkowskich – nie będą one miały skutków finansowych również dla środków na płatności. Jedynie w przypadku trzech zmian (rozszerzenie zakresu wsparcia na rzecz działań administracyjnych grup producentów, rozszerzenie zakresu systemu Natura 2000, tak aby obejmował on określone obszary ochrony, oraz wprowadzenie elementu zachęty w ramach środków wdrażanych na mocy art. 43 Traktatu) może dojść do nieznacznego przesunięcia płatności w perspektywie krótkoterminowej, co jednak w ujęciu względnym nie będzie miało znaczącego wpływu na ocenę zapotrzebowania w ramach budżetu. |[1] Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1.[2] Dz.U. C […] z […], s. […].[3] Dz.U. C […] z […], s. […].[4] Dz.U. C […] z […], s. […].[5] Dz.U. C […] z […], s. […].[6] Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1.[7] Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16.[8] COM(2009) 591 z 28.10.2009.[9] Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7.


Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego


|

52010PC0349

 Wniosek rozporządzenie Rady (UE) nr …/2010 zmieniające rozporządzenie (WE) nr 147/2003 dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Somalii (przedstawiony wspólnie przez Komisję i Wysokiego Przedstawiciela UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa)  /* COM/2010/0349 końcowy - NLE 2010/0191 */

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 30.6.2010KOM(2010)349 wersja ostateczna2010/0191 (NLE)WniosekROZPORZĄDZENIE RADY (UE) nr …/2010zmieniające rozporządzenie (WE) nr 147/2003 dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Somalii(przedstawiony wspólnie przez Komisję i Wysokiego Przedstawiciela UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa)UZASADNIENIE1.  Rozporządzenie Rady (WE) nr 147/2003 wprowadza ogólny zakaz świadczenia doradztwa technicznego, pomocy, szkoleń, finansowania lub pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi wszelkim osobom, podmiotom lub organom w Somalii.2.  W pkt 7 rezolucji nr 1907 z dnia 23 grudnia 2009 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ wezwała państwa członkowskie do przeprowadzania inspekcji wszystkich ładunków wysyłanych do Somalii i przysyłanych z tego kraju, jeżeli uważają one, że dany ładunek zawiera towary objęte zakazem określonym w pkt 5 i 6 tej rezolucji lub całkowitym embargiem na dostawy broni do Somalii, aby zapewnić ścisłe wykonanie tych przepisów.3.  Artykuł 4 decyzji Rady 2010/231/WPZiB z dnia 26 kwietnia 2010 r. nakazuje inspekcję niektórych ładunków wysyłanych do Somalii i przysyłanych z tego kraju oraz – w przypadku statków powietrznych i statków wodnych – wprowadza obowiązek przedstawienia przed ich przybyciem lub przed ich odlotem/odpłynięciem dodatkowej informacji o towarach przywożonych do Unii lub z niej wywożonych. Informacje te muszą być dostarczone zgodnie z przepisami dotyczącymi przywozowych i wywozowych deklaracji skróconych, ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/1992 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny[1].4.  Ze względu na fakt, że środek ten wchodzi w zakres Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do jego wdrożenia niezbędne są działania legislacyjne na szczeblu Unii Europejskiej. Komisja i Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa wnioskują zatem o wprowadzenie odpowiednich zmian do rozporządzenia (WE) nr 147/2003.5.  2010/0191 (NLE)WniosekROZPORZĄDZENIE RADY (UE) nr …/2010zmieniające rozporządzenie (WE) nr 147/2003 dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do SomaliiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215 ust. 1,uwzględniając decyzję Rady 2010/231/WPZiB[2] dotyczącą środków ograniczających wobec Somalii,uwzględniając wspólny wniosek Komisji i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,a także mając na uwadze, co następuje:6.  Rozporządzenie Rady (WE) nr 147/2003 wprowadza ogólny zakaz świadczenia doradztwa technicznego, pomocy, szkoleń, finansowania lub pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi wszelkim osobom, podmiotom lub organom w Somalii.7.  W pkt 7 rezolucji nr 1907 z dnia 23 grudnia 2009 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ wzywa państwa członkowskie do przeprowadzania inspekcji wszystkich ładunków wysyłanych do Somalii i przysyłanych z tego kraju, jeżeli uważają one, że dany ładunek zawiera towary objęte zakazem określonym w pkt 5 i 6 tej rezolucji lub całkowitym embargiem na dostawy broni do Somalii, aby zapewnić ścisłe wykonanie tych przepisów.8.  Artykuł 4 decyzji Rady 2010/231/WPZiB z dnia 26 kwietnia 2010 r. nakazuje inspekcję niektórych ładunków wysyłanych do Somalii i przysyłanych z tego kraju oraz – w przypadku statków powietrznych i statków wodnych – wprowadza obowiązek przedstawienia przed ich przybyciem lub przed ich odlotem/odpłynięciem dodatkowych informacji o towarach przywożonych do Unii lub z niej wywożonych. Informacje te muszą być dostarczone zgodnie z przepisami dotyczącymi przywozowych i wywozowych deklaracji skróconych, ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/1992 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny[3].9.  Środek ten wchodzi w zakres Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zatem do jego wdrożenia niezbędne jest – w szczególności aby zagwarantować jednolite stosowanie tych środków przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich – prawodawstwo na szczeblu unijnym.10.  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 147/2003.PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu Rady (WE) nr 147/2003 wprowadza się następujące zmiany:Wprowadza się artykuł w brzmieniu:„Artykuł 3a1. Aby zapewnić ścisłe wykonanie przepisów art. 1 decyzji Rady nr 2010/231/WPZiB, do wszystkich towarów przywożonych na obszar celny Unii lub z niego wywożonych na pokładach towarowych statków powietrznych i statków handlowych, przewożących ładunki z i do Somalii, stosuje się obowiązek przedstawienia przed ich przybyciem lub przed ich odlotem/odpłynięciem informacji, które należy przekazać właściwym organom danego państwa członkowskiego.2. Zasady dotyczące obowiązku dostarczania informacji przed przybyciem lub przed odlotem/odpłynięciem statków powietrznych i jednostek pływających, w szczególności terminy, jakich należy dotrzymać i dane, o jakie należy wystąpić, odpowiadają zasadom określonym w odnośnych przepisach dotyczących przywozowych i wywozowych deklaracji skróconych oraz zgłoszeń celnych, ustanowionych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny oraz w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny.3. Ponadto osoby, które przywożą towary lub które przejmują odpowiedzialność za przewóz towarów na pokładach towarowych statków powietrznych i statków handlowych, przewożących ładunki z i do Somalii, lub ich pełnomocnicy, deklarują, czy towary te figurują we Wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej[4] oraz, jeżeli ich wywóz podlega wymogowi otrzymania pozwolenia – przedstawiają szczegółowe dane dotyczące przyznanego im pozwolenia na wywóz.4. Do dnia 31 grudnia 2010 r. przywozowe i wywozowe deklaracje skrócone, a także niezbędne informacje dodatkowe, o których mowa w niniejszym artykule, mogą być przedstawiane na piśmie przy użyciu dokumentów handlowych, portowych lub transportowych, pod warunkiem, że dokumenty te zawierają niezbędne dane.5. Począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. niezbędne informacje dodatkowe, o których mowa w niniejszym artykule, przedstawiane są w formie pisemnej lub w deklaracjach skróconych, odpowiednio przywozowych i wywozowych.”.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący […] [1] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.[2] Dz.U. L 105 z 27.4.2010, s. 17.[3] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.[4] Dz.U. C 65 z 19.3.2009, s.1.