Ważna informacja prawna

|

52007PC0129

Wniosek dotyczący rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk dotyczących mięsa i zwierząt gospodarskich  /* COM/2007/0129 końcowy - COD 2007/0051 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 22.3.2007KOM(2007) 129 wersja ostateczna2007/0051 (COD)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie statystyk dotyczących mięsa i zwierząt gospodarskich(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |120 | Podstawa i cele wniosku Statystyki dotyczące mięsa i zwierząt gospodarskich są niezbędne do zarządzania rynkami UE. Obecne przepisy prawne są tak skomplikowane, że zaproponowano wprowadzenie ujednolicenia w linii poziomej i pionowej; okazało się jednak, że nie jest to najbardziej efektywny sposób stworzenia lepszych uregulowań prawnych. Stwierdzono również, że oprócz statystyk dotyczących mięsa wieprzowego, wołowego oraz mięsa owiec i kóz należy objąć przepisami również statystyki dotyczące mięsa drobiowego. Kontekst ogólny Niniejszy wniosek jest zgodny z następującymi celami: lepsze uregulowania prawne, uproszczenie i zmniejszenie obciążeń dla respondentów. |130 | Obowiązujące przepisy Niniejszy wniosek ma na celu uproszczenie obecnie obowiązujących przepisów i dostosowanie ich do nowych potrzeb Unii Europejskiej. Należy zatem uchylić istniejące akty prawne, tzn. dyrektywę Rady 93/23/EWG z dnia 1 czerwca 1993 r. w sprawie prowadzenia badań statystycznych dotyczących produkcji świń, dyrektywę Rady 93/24/EWG z dnia 1 czerwca 1993 r. w sprawie prowadzenia badań statystycznych dotyczących hodowli bydła oraz dyrektywę Rady 93/25/EWG z dnia 1 czerwca 1993 r. w sprawie badań statystycznych prowadzonych w dziedzinie hodowli owiec i kóz. |140 | Spójność z innymi politykami i celami Unii Statystyki, których dotyczy niniejszy wniosek, są niezbędne do zarządzania wspólną polityką rolną oraz do jej oceny. Rozporządzenie, którego dotyczy wniosek, jest zgodne z nową strategią polityczną Komisji zmierzającą do uproszczania prawodawstwa i tworzenia lepszych uregulowań prawnych, o której mowa w komunikatach z dnia 14 listopada 2006 r. w sprawie „strategicznego przeglądu procesu lepszego stanowienia prawa w Unii Europejskiej”[1] oraz w sprawie „zmniejszenia obciążenia respondentów, wprowadzenia uproszczeń oraz ustalania priorytetów w dziedzinie statystyk wspólnotowych”[2]. Jest to jedna z kwestii wymagających podjęcia natychmiastowych działań, określonych w załączniku III do komunikatu z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie „programu działań na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych w Unii Europejskiej”[3]. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |211 | Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Wniosek został omówiony z osobami zajmującymi się tworzeniem danych (przedstawicielami krajowych instytutów statystycznych) oraz służbami Komisji (DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich – DG AGRI) w ramach grup roboczych i Stałego Komitetu ds. Statystyk Rolniczych (SCAS). |212 | Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki były one uwzględniane Niniejszy wniosek jest rezultatem intensywnych negocjacji między wszystkimi zainteresowanymi stronami. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |221 | Wiedza specjalistyczna Krajowymi przedstawicielami na posiedzeniach grupy roboczej Eurostat ds. statystyk dotyczących produktów zwierzęcych byli eksperci znający obowiązujące prawodawstwo i dysponujący wiedzą na temat krajowych systemów gromadzenia i zestawiania statystyk dotyczących produktów zwierzęcych. Urzędnikami reprezentującymi Komisję byli m.in. eksperci w dziedzinie analizy polityki. |223 | Najważniejsze organizacje/eksperci, z którymi przeprowadzono konsultacje Eksperci pochodzili z krajowych instytutów statystycznych oraz DG AGRI. W znacznym stopniu zaangażowane były Stały Komitet ds. Statystyk Rolniczych oraz jego grupa robocza ds. statystyk dotyczących zwierząt z którymi prowadzono liczne konsultacje. |2249 | Krótki opis otrzymanych i wykorzystanych porad Zaobserwowano bardzo pozytywną i przychylną reakcję. Nie wymieniono żadnych potencjalnie poważnych zagrożeń, które mogłyby mieć nieodwracalne skutki. |225 | Ponieważ niniejszy wniosek jest znacznym uproszczeniem istniejącego prawodawstwa, nie stwierdzono żadnych zagrożeń. |226 | Środki użyte w celu upublicznienia porad ekspertów Dokumenty robocze oraz protokół z posiedzenia SCAS i grupy roboczej są dostępne przez CIRCA. |230 | Ocena wpływu Obecny wniosek jest uproszczeniem istniejącego prawodawstwa. Stwierdzono, że przeprowadzenia kampanii informacyjnej oraz zastosowanie zachęt finansowych nie jest właściwe. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |310 | Krótki opis proponowanych działań Celem niniejszego rozporządzenia jest dostarczanie przez państwa członkowskie UE statystyk dotyczących zwierząt gospodarskich (dotyczących trzody chlewnej i bydła – dwa razy w roku oraz dotyczących owiec i kóz – raz w roku), miesięcznych statystyk dotyczących uboju (masy głów i tuszy trzody chlewnej, bydła, owiec, kóz i drobiu) oraz danych szacunkowych dotyczących produkcji mięsa (wieprzowiny, wołowiny oraz mięsa owiec i kóz). Podstawa prawna Podstawę prawną statystyk Wspólnoty stanowi art. 285 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Rada, działając zgodnie z procedurą współdecyzji, przyjmuje środki w zakresie tworzenia statystyk w zależności od potrzeby, w celu prowadzenia działań we Wspólnocie. Ten sam artykuł określa wymogi odnoszące się do tworzenia statystyk Wspólnoty oraz wymaga zgodności z normami bezstronności, rzetelności, obiektywizmu, niezależności naukowej, efektywności pod względem kosztów oraz poufności informacji statystycznych. |320 | Zasada pomocniczości |Cele niniejszego wniosku, tzn. ustanowienie wspólnych ram dla systematycznego tworzenia statystyk wspólnotowych dotyczących zwierząt gospodarskich i produkcji mięsa, nie mogą być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie. Można je w lepszy sposób osiągnąć na szczeblu wspólnotowym na podstawie aktu prawnego Wspólnoty, ponieważ tylko Komisja może koordynować niezbędną harmonizację informacji statystycznych na szczeblu wspólnotowym, natomiast gromadzenie danych i zestawianie porównywalnych statystyk dotyczących zwierząt gospodarskich i produkcji mięsa może być organizowane przez państwa członkowskie. Wspólnota może zatem podjąć działania w tym celu zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: Zgodnie z zasadą proporcjonalności, zakres niniejszego rozporządzenia jest ograniczony do niezbędnego minimum i nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celów. Rozporządzenie nie określa mechanizmów gromadzenia danych dla poszczególnych państw członkowskich, lecz jedynie definiuje dane, które mają być dostarczane w celu zapewnienia zharmonizowanej struktury i terminowego przekazywania. Nie nakłada się na państwa członkowskie obowiązku dokonania jakichkolwiek zmian w istniejących systemach administracyjnych odnoszących się do tworzenia statystyki dotyczącej produkcji mięsa i zwierząt gospodarskich. Jedyny nowy element związany z gromadzeniem danych zaproponowany w niniejszym rozporządzeniu dotyczy drobiu. Element ten jest już wdrażany na szczeblu UE na zasadzie niepisanej umowy. |332 | Wymóg dostarczania statystyk zamiast wyników badań, ograniczona częstotliwość dostarczania niektórych danych oraz możliwość większego wykorzystywania źródeł innych niż badania (np. źródeł administracyjnych) powinny zmniejszyć obciążenia finansowe i administracyjne dla władz krajowych. |Wybór instrumentów |Proponowany instrument: rozporządzenie. Inne środki byłyby niewłaściwe z następujących względów: Wybór odpowiedniego instrumentu zależy od tego, jaki cel prawny dany akt ma osiągnąć. Ze względu na zapotrzebowanie na informacje na szczeblu europejskim, w dziedzinie statystyk Wspólnoty aktami podstawowymi są zazwyczaj rozporządzenia, a nie dyrektywy. Rozporządzenie jest w tym wypadku lepszym rozwiązaniem, ponieważ ustanawia te same przepisy dla całej Wspólnoty, nie dając państwom członkowskim możliwości ich niepełnego lub selektywnego zastosowania, i jest ono stosowane bezpośrednio, co oznacza, że nie musi być transponowane do prawa krajowego. W przeciwieństwie do rozporządzeń, dyrektywy, których celem jest harmonizacja ustawodawstw krajowych, są wiążące dla państw członkowskich w odniesieniu do celów, pozostawiają jednak władzom krajowym swobodę wyboru formy i metod ich osiągania. Muszą one również być transponowane do prawa krajowego. Zastosowanie rozporządzenia jest zgodne z innymi aktami prawnymi dotyczącymi statystyki, przyjętymi od 1997 r. |WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |INFORMACJE DODATKOWE |510 | Uproszczenie |511 | Wniosek przewiduje uproszczenie prawodawstwa, uproszczenie procedur administracyjnych dla władz publicznych (unijnych lub krajowych) oraz uproszczenie procedur administracyjnych dla podmiotów prywatnych. |513 | Zmniejszony podział danych pod względem regionów i wielkości stad, mniejsza częstotliwość badań trzody chlewnej, zwolnienia przyznawane państwom członkowskim, w których pogłowie zwierząt nie przekracza ustalonego limitu oraz ujednolicone terminy przekazywania danych będą stanowić uproszczenie pracy administracji UE i krajowych. |514 | Wykorzystywanie źródeł administracyjnych zamiast wyników badań zmniejszy obciążenie dla respondentów. |515 | Wniosek ten jest włączony do programu działalności legislacyjnej i prac Komisji pod symbolem ESTAT/2007/002. |520 | Uchylenie obowiązującego prawodawstwa Przyjęcie niniejszego wniosku doprowadzi do uchylenia istniejącego prawodawstwa. |560 | Europejski Obszar Gospodarczy Proponowany akt prawny ma znaczenie dla EOG i w związku z tym jego zakres powinien być rozszerzony na Europejski Obszar Gospodarczy. |1.  .2007/0051 (COD)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie statystyk dotyczących mięsa i zwierząt gospodarskich(Tekst mający znaczenie dla EOG)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 285 ust. 1,uwzględniając wniosek Komisji[4],stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 traktatu[5],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dyrektywa Rady 93/23/EWG z dnia 1 czerwca 1993 r. w sprawie prowadzenia badań statystycznych dotyczących produkcji świń[6], dyrektywa Rady 93/24/EWG z dnia 1 czerwca 1993 r. w sprawie prowadzenia badań statystycznych dotyczących hodowli bydła[7] oraz dyrektywa Rady 93/25/EWG z dnia 1 czerwca 1993 r. w sprawie badań statystycznych prowadzonych w dziedzinie hodowli owiec i kóz[8] były wielokrotnie zmieniane. Ponieważ obecnie istnieje konieczność wprowadzenia dalszych zmian, w celu zachowania jasności powyższe akty prawne należy zastąpić, zgodnie z nową strategią polityczną Komisji zmierzającą do upraszczania prawodawstwa wspólnotowego i tworzenia lepszych uregulowań prawnych.(2) Aby zapewnić właściwe zarządzanie wspólną polityką rolną, zwłaszcza w kwestiach dotyczących rynków mięsa wieprzowego, wołowego i cielęcego, mięsa owiec i kóz oraz mięsa drobiowego, Komisja wymaga regularnego przedstawiania danych dotyczących trendów w produkcji mięsa wieprzowego, wołowego i cielęcego, mięsa owiec i kóz oraz mięsa drobiowego.(3) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 517/88 z dnia 29 lutego 1988 r. w sprawie organizacji badań wspólnotowych dotyczących struktury gospodarstw rolnych[9] przewiduje program prowadzenia badań wspólnotowych w celu dostarczania statystyk dotyczących struktury gospodarstw rolnych do roku 2007 r.(4) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS)[10], wszystkie dane statystyczne państw członkowskich przekazywane do Komisji, w podziale na jednostki terytorialne, powinny uwzględniać klasyfikację NUTS. Dlatego też w celu tworzenia porównywalnych statystyk regionalnych należy określić jednostki terytorialne zgodnie z klasyfikacją NUTS.(5) Aby ułatwić wdrażanie niniejszego rozporządzenia, niezbędna jest ścisła współpraca między państwami członkowskimi i Komisją, szczególnie poprzez Stały Komitet ds. Statystyki Rolnictwa, powołany na mocy decyzji Rady 72/279/EWG[11].(6) Przewidziane w niniejszym rozporządzeniu środki dotyczące tworzenia statystyk są konieczne w celu wykonywania działań Wspólnoty. Ponieważ cel zaproponowanego działania, czyli ustanowienie wspólnych ram prawnych dla systematycznego tworzenia statystyk wspólnotowych dotyczących mięsa i zwierząt gospodarskich w państwach członkowskich, nie może być skutecznie osiągnięty przez państwa członkowskie, natomiast może być w lepszy sposób osiągnięty na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.(7) Rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty[12] stanowi podstawę odniesienia dla przepisów zawartych w niniejszym rozporządzeniu. W szczególności wymaga ono poszanowania norm bezstronności, rzetelności, obiektywności, niezależności naukowej, efektywności pod względem kosztów oraz poufności informacji statystycznych.(8) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[13].(9) W szczególności Komisji należy nadać uprawnienia określania warunków, na jakich przyjmuje ona treści sprawozdania na temat jakości i dostosowuje załączniki. Ponieważ środki takie mają zasięg ogólny i mają na celu dokonanie zmian w mało istotnych elementach niniejszego rozporządzenia lub uzupełnienie go poprzez dodanie nowych mało istotnych elementów, środki te powinny zostać podjęte w trybie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, zgodnie z art. 5a decyzji Rady 1999/468/WE.(10) Przeprowadzono konsultacje ze Stałym Komitetem ds. Statystyk Rolniczych,PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1PrzedmiotCelem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie wspólnych ram dla systematycznego tworzenia statystyk wspólnotowych dotyczących zwierząt gospodarskich i produkcji mięsa, a zwłaszcza:-  statystyk dotyczących trzody chlewnej, bydła, owiec i kóz;-  statystyk dotyczących uboju trzody chlewnej, bydła, owiec, kóz i drobiu;-  prognoz dotyczących produkcji mięsa wieprzowego i wołowego oraz mięsa owiec i kóz.Artykuł 2DefinicjeDefinicje do celów niniejszego rozporządzenia określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.SEKCJA IARTYKUł 3Zakres2.  Państwa członkowskie tworzą statystyki dotyczące pogłowia trzody chlewnej, bydła, owiec i kóz hodowanych w gospodarstwach rolnych na swoich terytoriach.3.  Państwa członkowskie przeprowadzają badania próbkowe w takiej liczbie gospodarstw rolnych, by objąć nimi co najmniej 95 % całego pogłowia ustalonego w ostatnim badaniu statystycznym struktur gospodarstw rolnych.Artykuł 4Częstotliwość i okres odniesienia4.  Statystyki dotyczące żywca wieprzowego tworzone są dwa razy w roku według stanu na jeden dzień w maju lub czerwcu i jeden dzień w listopadzie lub grudniu. Państwa członkowskie, w których pogłowie trzody chlewnej nie przekracza 3 mln sztuk, mogą tworzyć statystyki tylko raz w roku według stanu na jeden dzień w listopadzie lub grudniu.5.  Statystyki dotyczące bydła tworzone są dwa razy w roku według stanu na jeden dzień w maju lub czerwcu i jeden dzień w listopadzie lub grudniu. Państwa członkowskie, w których pogłowie bydła nie przekracza 1,5 mln sztuk, mogą tworzyć statystyki tylko raz w roku według stanu na jeden dzień w listopadzie lub grudniu.6.  Statystyki dotyczące owiec tworzone są raz w roku według stanu na jeden dzień w listopadzie lub grudniu przez państwa członkowskie, w których pogłowie owiec wynosi co najmniej 500 000 sztuk.7.  Statystyki dotyczące kóz tworzone są raz w roku według stanu na jeden dzień listopadzie lub grudniu przez państwa członkowskie, w których pogłowie kóz wynosi co najmniej 500 000 sztuk.Artykuł 5KategorieStatystyki dotyczące zwierząt gospodarskich tworzone są dla kategorii określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 6Wymogi dokładności8.  Państwa członkowskie wykonujące badania próbkowe podejmują niezbędne działania gwarantujące zgodność krajowych wyników ekstrapolacji z wymogami dokładności określonymi w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.9.  W uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą uzyskać zgodę Komisji na wykorzystanie źródeł innych niż badania.10.  W przypadku wykorzystania źródeł innych niż badania państwa członkowskie zagwarantują przynajmniej taką samą dokładność, jaka jest wymagana w przypadku badań.Artykuł 7Termin przekazywania wyników11.  Państwa członkowskie przekazują Komisji wstępne statystyki dotyczące zwierząt gospodarskich w następujących terminach:12.  przed dniem 15 września tego samego roku w przypadku statystyk za maj lub czerwiec;13.  przed dniem 15 lutego następnego roku w przypadku statystyk za listopad lub grudzień.14.  Państwa członkowskie przekazują Komisji ostateczne statystyki dotyczące zwierząt gospodarskich w następujących terminach:15.  przed dniem 15 października tego samego roku w przypadku statystyk za maj lub czerwiec;16.  przed dniem 1 kwietnia następnego roku w przypadku statystyk za listopad lub grudzień.Artykuł 8Statystyki regionalneStatystyki za listopad lub grudzień podawane są z podziałem na jednostki terytorialne NUTS 2 określone w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2003. Na zasadzie wyjątku, w odniesieniu do Niemiec i Zjednoczonego Królestwa, mogą one być podawane z podziałem na jednostki terytorialne NUTS 1.SEKCJA IISTATYSTYKI DOTYCZĄCE UBOJUARTYKUł 9ZakresPaństwa członkowskie tworzą statystyki odnoszące się do liczby i masy tusz trzody chlewnej, bydła, owiec, kóz i drobiu ubitych w rzeźniach na ich terytoriach, z których mięso zostało uznane za nadające się do spożycia przez ludzi. Ponadto dostarczają dane szacunkowe dotyczące uboju poza rzeźniami, tak aby statystyki obejmowały wszystkie zwierzęta trzody chlewnej, bydła, owce, kozy i drób ubite na ich terytoriach.Artykuł 10Częstotliwość i okres odniesienia17.  Każde państwo członkowskie tworzy miesięczne statystyki dotyczące uboju w rzeźniach. Okresem referencyjnym jest miesiąc kalendarzowy.18.  Każde państwo członkowskie tworzy roczne statystyki dotyczące uboju poza rzeźniami. Okresem referencyjnym jest rok kalendarzowy.Artykuł 11KategorieStatystyki dotyczące uboju tworzone są dla kategorii określonych w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 12Terminy przekazywaniaPaństwa członkowskie przekazują Komisji statystyki dotyczące uboju w terminie 60 dni po zakończeniu okresu referencyjnego.SEKCJA IIIPROGNOZY DOTYCZĄCE PRODUKCJI MIĘSAARTYKUł 13ZakresPaństwa członkowskie wykorzystują statystyki, o których mowa w sekcji I i II, oraz inne dostępne informacje do opracowania prognoz dotyczących podaży trzody chlewnej, bydła, owiec i kóz. Podaż ta jest wyrażona w postaci produkcji własnej brutto obejmującej wszystkie ubite zwierzęta trzody chlewnej, bydła, owce i kozy, powiększonej o bilans wewnątrzwspólnotowego i zagranicznego handlu żywymi zwierzętami tych gatunków.Artykuł 14Częstotliwość i okres odniesienia19.  Każde państwo członkowskie opracowuje dwa razy w roku prognozy dotyczące trzody chlewnej i bydła.20.  Prognozy dotyczące owiec opracowywane są raz w roku w państwach członkowskich, w których pogłowie owiec wynosi co najmniej 500 000 sztuk.21.  Prognozy dotyczące kóz opracowywane są raz w roku w państwach członkowskich, w których pogłowie kóz wynosi co najmniej 500 000 sztuk.22.  Prognozy obejmują cztery kwartały w odniesieniu do trzody chlewnej, trzy półrocza w odniesieniu do bydła oraz dwa półrocza w odniesieniu do owiec i kóz.Artykuł 15KategoriePrognozy opracowywane są dla kategorii określonych w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 16Terminy przekazywaniaPaństwa członkowskie przekazują Komisji prognozy dotyczące produkcji mięsa w następujących terminach:-  przed dniem 15 lutego – prognozy za okres od stycznia do końca czwartego kwartału bieżącego roku w odniesieniu do trzody chlewnej, za okres od stycznia do końca pierwszego półrocza następnego roku w odniesieniu do bydła oraz za okres od stycznia do końca drugiego półrocza bieżącego roku w odniesieniu do owiec i kóz;-  przed dniem 15 września – prognozy za okres od lipca bieżącego roku do końca drugiego kwartału następnego roku w odniesieniu do trzody chlewnej oraz za okres od lipca do końca drugiego półrocza następnego roku w odniesieniu do bydła.SEKCJA IVPRZEPISY OGÓLNEArtykuł 17Sprawozdania23.  Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o zmianach metodologicznych i wszelkich innych zmianach, które mogłyby wywrzeć znaczący wpływ na statystyki. Dokonują tego najpóźniej trzy miesiące po wejściu w życie danej zmiany.24.  Co trzy lata, a pierwszy raz po upływie dwunastu miesięcy od przyjęcia niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdania w sprawie jakości statystyk dotyczących zwierząt gospodarskich, statystyk dotyczących uboju oraz prognoz dotyczących produkcji mięsa. Treść sprawozdań w sprawie jakości określana jest przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.25.  Należy uwzględnić zasadę, że dodatkowe koszty i obciążenia muszą się mieścić w rozsądnych granicach.Artykuł 18Środki wykonawcze26.  W celu wykonania niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 19 ust. 2, następujące środki:27.  określenie treści sprawozdań w sprawie jakości, składanych przez państwa członkowskie (art. 17 ust. 2);28.  zmiany w załącznikach.29.  Należy mieć na uwadze zasadę, że korzyści z aktualizowania muszą przewyższać jego koszty, a także że dodatkowe koszty i obciążenia muszą być utrzymane w rozsądnych granicach.Artykuł 19Procedura Komitetu30.  Komisji wsparcia udziela Stały Komitet ds. Statystyki Rolnictwa, ustanowiony na mocy art. 1 decyzji Rady 72/279/EWG.31.  W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1-4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.Artykuł 20Uchylenie32.  Dyrektywy Rady 93/23/EWG, 93/24/EWG i 93/25/EWG tracą moc.33.  Odniesienia do uchylonych dyrektyw są interpretowane jako dotyczące niniejszego rozporządzenia.Artykuł 21Wejście w życieNiniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Stosuje się je od dnia 1 stycznia 2008 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący PrzewodniczącyZAŁĄCZNIK IDefinicjeDo celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:34.  „ gospodarstwo rolne ”, zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 571/88;35.  „ badanie próbkowe ”, zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 571/88;36.  termin „ trzoda chlewna ” oznacza zwierzęta domowe z gatunku Sus ;37.  termin „ bydło ” oznacza zwierzęta domowe z gatunku Bos taurus , Bubalus bubalus i Beefalo ;38.  kategorie bydła:Załącznik II | Załączniki IV i V |Cielęta | Zwierzęta bydła, których masa nie przekracza 300 kg żywej wagi i które nie mają jeszcze stałych zębów |Cielęta przeznaczone na ubój | Zwierzęta bydła w wieku poniżej roku przeznaczone do uboju jako cielęta |Buhaje | Niekastrowane samce bydła nieujęte w kategorii „cielęta” |Wolce: | Kastrowane samce bydła nieujęte w kategorii „cielęta” |Jałówki | Samice bydła w wieku co najmniej dwóch lat przed pierwszym ocieleniem | Samice bydła przed pierwszym ocieleniem, nieujęte w kategorii „cielęta” |Jałówki przeznaczone na ubój | Jałówki hodowane do produkcji mięsa |Pozostałe jałówki | Jałówki hodowlane przeznaczone do uzupełnienia stada krów mlecznych i pozostałych. |Krowy | Samice bydła, które się cieliły (w tym młodsze niż dwa lata) | Samice bydła, które się cieliły |Krowy mleczne | Krowy hodowane wyłącznie lub przede wszystkim w celu produkcji mleka przeznaczonego do spożycia przez człowieka i/lub wyrobu produktów mleczarskich, w tym krowy przeznaczone do uboju (niezależnie od tego, czy były tuczone między ostatnią laktacją a ubojem) |Pozostałe krowy | Krowy inne niż krowy mleczne, w tym ewentualnie krowy pociągowe |39.  termin „ owca ” oznacza zwierzę domowe z gatunku Ovis ;40.  kategorie owiec:maciorki i jarki dopuszczone do tryka : samice owiec, które przynajmniej raz miały potomstwo, jak również te, które zostały dopuszczone do tryka po raz pierwszy.owce mleczne : maciorki, które są hodowane wyłącznie lub głównie do produkcji mleka przeznaczonego do spożycia przez ludzi i/lub do przetwórstwa na produkty mleczarskie. Obejmuje również wybrakowane owce mleczne (niezależnie od tego, czy były tuczone między ostatnią laktacją a ubojem).pozostałe maciorki : maciorki inne niż owce mleczne.jagnięta : samce i samice owiec poniżej 12 miesięcy.41.  termin „ koza ” oznacza zwierzę domowe z gatunku Capra ;42.  termin „ drób ” oznacza ptactwo domowe z gatunków m.in. Gallus domesticus (kury), Meleagris (indyki), Anas (kaczki) i Anser anser dom (gęsi). pozostały drób może obejmować np. ptactwo domowe z gatunków Coturnix (przepiórki), Phasianus (bażanty), Numida meleagris dom (perliczki), Colombinae (gołębie) i Struthio camelus (strusie). Termin ten nie obejmuje ptaków hodowanych w zamknięciu do celów łowieckich, a nie do produkcji mięsa.43.  termin „ tusza ” oznacza ciało zwierzęcia po uboju i wypatroszeniu;44.  termin „ masa tuszy ”:45.  w przypadku trzody chlewnej jest to masa zimnego ciała ubitej świni, całe, ciało lub podzielone na pół wzdłuż linii środkowej, po upuszczeniu krwi i wypatroszeniu oraz po usunięciu języka, szczeciny, racic, genitaliów, zaczerwienionego tłuszczu, nerek oraz przepony;46.  w przypadku bydła jest to masa zimnego ciała ubitego zwierzęcia po skórowaniu, upuszczeniu krwi, wypatroszeniu i usunięciu zewnętrznych genitaliów, kończyn przy napięstkach i stępach, głowy, ogona, nerek wraz z ich tłuszczem oraz wymion;47.  w przypadku owiec i kóz jest to masa zimnego ciała ubitego zwierzęcia po upuszczeniu krwi, po zdjęciu skóry i wypatroszeniu oraz po usunięciu łba (odciętego na wysokości stawu szczytowo-potylicznego), racic (odciętych na wysokości stawu nadgarstkowo-śródręcznego lub stawu stępowo-śródstopnego), ogona (uciętego na wysokości szóstego lub siódmego kręgu ogonowego) oraz organów płciowych (w tym wymion);48.  w przypadku drobiu jest to masa zimnego ciała ubitego ptaka po upuszczeniu krwi, oskubaniu z piór i wypatroszeniu. Obejmuje ona podroby drobiowe z wyjątkiem stłuszczonej wątroby.49.  termin „ rzeźnia ” oznacza urzędowo zarejestrowany i zatwierdzony zakład dokonujący uboju i patroszenia zwierząt, których mięso przeznaczone jest do spożycia przez człowieka.50.  ZAŁ ĄCZNIK IIKategorie stosowane do statystyk dotyczących zwierząt gospodarskichTrzoda chlewna:prosięta o wadze żywej poniżej 20 kg;świnie o wadze żywej co najmniej 20 kg, ale nieprzekraczającej 50 kg;tuczniki, włącznie z wybrakowanymi knurami oraz wybrakowanymi lochami o wadze żywej:co najmniej 50 kg, ale nieprzekraczającej 80 kg;co najmniej 80 kg, ale nieprzekraczającej 110 kg;co najmniej 110 kg;świnie zarodowe o wadze żywej 50 kg i powyżej;knurykryte lochy, w tym:lochy kryte po raz pierwszy;pozostałe lochy, w tym:loszki jeszcze niekryte.Bydło:bydło w wieku poniżej 1 roku:cielęta przeznaczone do ubojupozostałe:samcesamicebydło w wieku od 1-2 lat:samcesamice:przeznaczone do ubojupozostałebydło w wieku 2 lat i więcej:samcesamice:jałówki:jałówki przeznaczone do ubojupozostałekrowy:krowy mlecznepozostałebawoły:samice bawołów przeznaczone do rozrodu;pozostałe bawołyOwce:maciorki i jarki dopuszczone do tryka:owce mleczne i mleczne jarki dopuszczone do trykapozostałe maciorki i jarki dopuszczone do trykainne owceKozy:kozy, które już miały potomstwo, i kozy pokryte:kozy, które już miały potomstwokozy pokryte po raz pierwszyinne kozyZAŁĄCZNIK IIIWymogi dokładnościW przypadku badań dotyczących zwierząt gospodarskich, błędy próby w wynikach z każdego państwa członkowskiego nie przekraczają (przy przedziale ufności wynoszącym 68 %):a) 2 % całkowitego pogłowia trzody chlewnej (5 % jeżeli pogłowie trzody chlewnej jest mniejsze niż 1 000 000 sztuk);b) 1 % całkowitego pogłowia bydła (5 % jeżeli pogłowie bydła jest mniejsze niż 1 000 000 sztuk);c) 1,5 % całkowitego pogłowia krów (5 % jeżeli pogłowie krów jest mniejsze niż 500 000 sztuk);d) 2 % całkowitego pogłowia owiec i kóz (5 % jeżeli pogłowie owiec i kóz jest mniejsze niż 1 000 000 sztuk).ZAŁĄCZNIK IVKategorie stosowane w odniesieniu do statystyk dotyczących ubojuTrzoda chlewna: brak podziałuBydło:cielętajałówkikrowybuhajewolceOwce:jagniętapozostałeKozy: brak podziałuDrób:kurczętaindykikaczkiZAŁĄCZNIK VKategorie stosowane w odniesieniu do prognoz produkcji mięsaTrzoda chlewna: brak podziałuBydło:cielętajałówkikrowybuhaje i wolceOwce: brak podziałuKozy: brak podziału[1] Komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów COM(2006) 689 wersja ostateczna: „Strategiczny przegląd procesu lepszego stanowienia prawa w Unii Europejskiej”.[2] Komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie zmniejszenia obciążenia respondentów, wprowadzenia uproszczeń oraz ustalania priorytetów w dziedzinie statystyk wspólnotowych, (COM(2006) 693 wersja ostateczna).[3] Komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów COM(2007) 23 wersja ostateczna: „Program działań na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych w Unii Europejskiej”.[4] Dz.U. C […] […], str. […].[5] Dz.U. C […] […], str. […].[6] Dz.U. L 149 z 21.6.1993, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).[7] Dz.U. L 149 z 21.6.1993, str. 5. Dyrektywa ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).[8] Dz.U. L 149 z 21.6.1993, str. 10. Dyrektywa ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).[9] Dz.U. L 56 z 2.3.1988, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 204/2006 (Dz.U. L 34 z 7.2.2006, str. 3).[10] Dz.U. L 154 z 21.6.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr /2007 (Dz.U. L z ….2007 str. …).[11] Dz.U. L 179 z 7.8.1972, str. 1.[12] Dz.U. L 52 z 22.2.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1.)[13] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).


				|

		52012PC0393

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie (WE) nr 443/2009 w celu określenia warunków osiągnięcia docelowego zmniejszenia emisji CO2 z nowych samochodów osobowych przewidzianego na 2020 r. /* COM/2012/0393 final - 2012/0190 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST
WNIOSKU
·
Kontekst ogólny
UE postawiła sobie za cel ograniczenie
globalnej zmiany klimatu tak, by wzrost temperatury nie przekroczył 2°C w
stosunku do okresu sprzed epoki przemysłowej. Realizacja tego celu wymaga,
aby poziom emisji osiągnął maksymalną wysokość do
2020 r. i do 2050 r. został zmniejszony o co najmniej 50 % w porównaniu z
poziomem z 1990 r. Rada Europejska ponownie potwierdziła cel UE, jakim
jest zmniejszenie emisji o 80-95 % do 2050 r. w porównaniu z poziomem z 1990 r.,
w kontekście niezbędnych redukcji poziomów emisji, których mają
dokonać kraje rozwinięte jako grupa.
Do 2050 r. obecna polityka doprowadziłaby
do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych jedynie o ok. 40 %. W komunikacie
Komisji „Plan działania prowadzący do przejścia na
konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r.”[1] określono, jak przy
możliwie najmniejszych kosztach osiągnąć przewidziany na
2050 r. cel, jakim jest zmniejszenie wewnętrznych emisji o 80 %. W planie
działania wykazano, że do osiągnięcia powyższego celu
przyczynić muszą się wszystkie sektory gospodarki oraz,
zależnie od scenariusza, w porównaniu z 1990 r. emisje z transportu
muszą być wynieść do 2030 r. od + 20 % do -9 %, a do 2050 r.
muszą spaść o 54 % do 67 %[2].
O ile emisje z innych sektorów generalnie
zmniejszają się, o tyle transport drogowy jest jedną z niewielu
branż, w których emisje wzrosły w szybkim tempie. Między latami
1990 i 2008 poziom emisji z transportu drogowego wzrósł o 26 %. W 2008 r.
ok. 70 % emisji CO2 pochodziło z transportu drogowego[3]. W konsekwencji jest to drugie
co do wielkości źródło emisji gazów cieplarnianych w UE,
stanowiące ok. jednej piątej łącznych emisji CO2
w UE.
W marcu 2011 r. Komisja przyjęła
dokument „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu –
dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i
zasobooszczędnego systemu transportu”. Określono w nim strategię
w dziedzinie transportu zmierzającą do osiągnięcia 60 %
redukcji emisji gazów cieplarnianych w transporcie do 2050 r.
·
Rozporządzenie
Rozporządzenie (WE) 443/2009 ustanawia
ramy dla redukcji emisji CO2 w przypadku nowego parku samochodowego
do 2020 r. W rozporządzeniu
przyjęto rozwiązanie dwustopniowe. Na
pierwszy okres, do 2015 r., ustalono warunki zgodności z przyjętym
celem. W drugim okresie, do 2020 r., celu nie
uda się osiągnąć bez wdrożenia niezbędnych
warunków, które mają zostać ustalone podczas przeglądu. Cel ten został określony w ramach
procedury współdecydowania i nie jest ponownie rozważany w ramach
przeglądu.
Nieokreślenie lub niewdrożenie
warunków miałoby negatywny wpływ na producentów pojazdów i dostawców
części, którzy potrzebują pewności w odniesieniu do
technologii i pojazdów niezbędnych do osiągnięcia celu.
Za warunki uważa się aspekty
wdrożenia, które mają wpływ na sposób osiągnięcia
docelowego poziomu emisji. Kluczowe warunki w
obecnym rozporządzeniu obejmują krzywą wartości
granicznych, która jest zdefiniowana przez parametr użyteczności oraz
funkcję opisującą związek między parametrem
użyteczności a emisjami CO2 (określenie kształtu
i nachylenia). Inne warunki obejmują
mechanizm opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji, innowacje
ekologiczne, odstępstwa, tworzenie grup producentów, stopniowe
wprowadzanie celów i przyznawanie superjednostek na czas ograniczony.
2.           KONSULTACJE Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCENA SKUTKÓW
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
·
Pomoc ekspertów zewnętrznych
Zewnętrzne badanie „Uzasadnienie przeglądu
rozporządzenia (WE) nr 443/2009 w zakresie emisji CO2
pochodzących z samochodów osobowych”[4]
stanowiło główną analizę leżącą u podstaw
niniejszego wniosku. Obejmuje ona
ocenę różnych warunków i zawiera oszacowanie ich kosztów. Do oceny ogólnych skutków celów
założonych na 2020 r. użyto modelu PRIMES-TREMOVE.
·
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Formalne konsultacje z zainteresowanymi
stronami przeprowadzono przy pomocy internetowego formularza i w formie
spotkania z nimi. Uwagi zainteresowanych stron
uwzględniono w ocenie różnych możliwych wariantów
regulujących emisje CO2 pochodzące z samochodów.
–
Konsultacje społeczne
Internetowe konsultacje społeczne
przeprowadzono jesienią 2011 r. Ogólnie z
odpowiedzi wynika jasno, że obejmowanie emisji pojazdów regulacjami jest
ważne, powinno być przeprowadzane zgodnie z długoterminowymi
celami dotyczącymi gazów cieplarnianych, powinno opierać się na
średnim poziomie emisji nowych pojazdów oraz być neutralne
technologicznie. Opinie co do tego, czy obecne
prawodawstwo spełnia swoją rolę, były bardzo podzielone. Wydaje się, że główną
przyczyną takiej sytuacji jest przekonanie wielu osób, że obecne
przepisy są zbyt mało ambitne. Istnieje
silne poparcie dla ustalenia celów na okres po 2020 r., bez uszczerbku dla
innych środków, jakie mogą zostać wprowadzone w życie. Wyniki konsultacji społecznych zostały
streszczone oraz opublikowane[5].
–
Spotkanie zainteresowanych stron
Spotkanie z udziałem zainteresowanych
stron odbyło się dnia 6 grudnia 2011 r. Przedstawiono
uzupełnione badanie oraz opublikowano prezentacje ze spotkania wraz ze
streszczeniem dyskusji[6]. Uczestnicy nie zgłosili żadnych istotnych
uwag do analizy. Organizacje pozarządowe
stwierdziły, że skoro koszty są niższe, niż
wcześniej zakładano, docelowe poziomy emisji powinny być
bardziej rygorystyczne.
Ocena skutków
Przygotowano wspólną ocenę skutków
uzupełniającą niniejszy wniosek oraz równoległy wniosek
dotyczący zmiany rozporządzenia (UE) nr 510/2011. W celu określenia wariantów strategicznych
zastosowano szerokie podejście, które obejmuje kwestie podniesione w
prawodawstwie, kwestie wynikające z wdrożenia i kwestie ocenione
podczas badań, w czasie których analizowano ewentualne podejścia
mające na celu zwiększenie skuteczności prawodawstwa. Przeanalizowano następujące aspekty:
a) wariant „niepodejmowania żadnych
działań”,
b) warunki osiągnięcia docelowego
poziomu emisji z samochodów,
c) uproszczenie i zmniejszenie
obciążenia administracyjnego,
d) dostosowanie do nowego cyklu testowego,
e) kształt i rygorystyczność
prawodawstwa po 2020 r.
W oparciu o analizę skutków
ekonomicznych, środowiskowych i społecznych w ocenie skutków
przedstawiono następujące wnioski:
·
w przypadku samochodów parametrem
użyteczności powinna pozostać masa, krzywa
wartości granicznych powinna mieć nadal charakter liniowy,
·
dowody wskazują na to, że nachylenie
krzywej powinno być ustalone na stosunkowo niskim poziomie w celu
ograniczenia zakłóceń w funkcjonowaniu rynku,
·
opłata z tytułu przekroczenia poziomu
emisji powinna zostać utrzymana na poziomie 95 EUR za każdy g/km na
pojazd,
·
rozporządzenie powinno zostać
zaktualizowane w celu dostosowania go do Traktatu z Lizbony,
·
procedura przyznawania odstępstwa powinna
zostać uproszczona poprzez wprowadzenie wyłączenia „de minimis”
z obowiązku posiadania docelowego poziomu emisji CO2 dla
najmniejszych producentów, ponadto należy
dopuścić większą elastyczność w odniesieniu do
daty przyznawania odstępstw dla samochodów produkowanych w małej
liczbie.
3.           ASPEKTY PRAWNE
WNIOSKU
UE podjęła już działania w
tej dziedzinie, przyjmując rozporządzenie (WE) nr 443/2009, oparte na
rozdziale traktatu poświęconym środowisku. Jednolity rynek również daje podstawy do
podjęcia działań raczej na poziomie UE, a nie na poziomie
państw członkowskich, tak aby można było zapewnić
wprowadzenie na terytorium całej UE wspólnych wymogów i
zminimalizować koszty ponoszone przez producentów.
Przyjęcie wniosku nie doprowadzi do
uchylenia obowiązującego prawodawstwa.
Krótki opis proponowanych działań
Wniosek zmienia rozporządzenie w celu
wprowadzenia w życie warunków osiągnięcia celu, jakim jest
obniżenie poziomu emisji do 95g CO2/km dla nowych samochodów
osobowych do 2020 r. Najważniejsze z wprowadzanych warunków
przedstawiają się następująco:
–
parametrem użyteczności pozostaje masa
pojazdu w stanie gotowości do jazdy,
–
krzywa wartości granicznych pozostaje liniowa,
z nachyleniem o wartości 60 % w porównaniu do floty wyjściowej, która
odpowiada flocie z 2006 r., i jest zgodne z krzywą wartości
granicznych dla 2015 r.,
–
w latach 2020–2023 wprowadzone zostaną dla
samochodów emitujących poniżej 35g CO2/km superjednostki z
mnożnikiem 1,3, ograniczone do łącznej liczby 20 000 pojazdów na
producenta przez cały okres obowiązywania systemu,
–
poziom docelowy określany zgodnie z
odstępstwem dla producentów niszowych zostaje zaktualizowany na 2020 r.,
–
producenci odpowiedzialni za mniej niż 500
rejestracji nowych samochodów osobowych rocznie są wyłączeni z
obowiązku posiadania docelowego poziomu emisji CO2,
–
dozwolona jest większa elastyczność
co do terminów podejmowania decyzji o przyznaniu odstępstw dla samochodów
produkowanych w małej liczbie,
–
innowacje ekologiczne zostają zachowane w
przypadku wdrożenia zmienionej procedury badania,
–
opłata z tytułu przekroczenia poziomu
emisji zostaje utrzymana na poziomie 95 EUR za każdy g/km na pojazd,
–
przepisy procedury komitetowej zostają
zaktualizowane tak, by były zgodne z Traktatem z Lizbony.
Biorąc pod uwagę, że
przemysł korzysta ze wskazówek dotyczących uregulowań prawnych,
które byłyby stosowane po 2020 r., wniosek przewiduje kolejny
przegląd, który należy przeprowadzić do 31 grudnia 2014 r.
4.           WPŁYW NA
BUDŻET
Wniosek nie wymaga dodatkowych środków
finansowych.
5.           ELEMENTY
FAKULTATYWNE
·
Klauzula
przeglądu/rewizji/wygaśnięcia
Wniosek zawiera klauzulę przeglądu.
·
Europejski Obszar Gospodarczy
Akt będący przedmiotem wniosku
dotyczy zagadnienia EOG i dlatego jego zakres powinien obejmować
Europejski Obszar Gospodarczy.
2012/0190 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie (WE) nr
443/2009 w celu określenia warunków osiągnięcia docelowego
zmniejszenia emisji CO2 z nowych samochodów osobowych przewidzianego
na 2020 r.
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[7],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[8],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Artykuł 13 ust. 5
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23
kwietnia 2009 r. określającego normy emisji dla nowych samochodów
osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia
emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych[9] zobowiązuje Komisję
do dokonania przeglądu warunków osiągnięcia w opłacalny
sposób, do roku 2020, docelowego poziomu 95 g CO2/km, w
szczególności wzoru w załączniku I oraz odstępstw w art.
11. Wymaga się, by wniosek w sprawie zmiany rozporządzenia
był możliwie najbardziej neutralny z punktu widzenia
konkurencyjności, oraz społecznie sprawiedliwy i zrównoważony.
(2)       Należy
wyjaśnić, że do celów weryfikacji zgodności z docelowym
poziomem 95g CO2/km emisje CO2 powinny być w dalszym
ciągu mierzone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 715/2007 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu
pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń
pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro
5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy
i utrzymania pojazdów[10]
i zgodnie ze środkami wykonawczymi do niego oraz technologiami
innowacyjnymi.
(3)       Mając na uwadze wysokie
koszty prac badawczo-rozwojowych oraz jednostkowej produkcji pierwszych
generacji pojazdów o ultra niskich emisjach CO2, właściwym
jest przyśpieszenie i ułatwienie, tymczasowo i w ograniczonym
zakresie, początkowych etapów procesu ich wprowadzenia na rynek unijny.
(4)       Mając na uwadze
nieproporcjonalny wpływ na najmniejszych producentów, wynikający z
konieczności zapewnienia zgodności z docelowymi indywidualnymi
poziomami emisji określonymi na podstawie użyteczności pojazdu,
wysokie obciążenia administracyjne procedury przyznawania
odstępstwa i jedynie znikome korzyści w zakresie zmniejszonych emisji
CO2 z pojazdów sprzedawanych przez tych producentów, producenci
odpowiedzialni rocznie za mniej niż 500 nowych samochodów osobowych
zostają wyłączeni z zakresu docelowych indywidualnych poziomów
emisji i opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji.
(5)       Procedura przyznawania
odstępstw drobnym producentom powinna zostać uproszczona w celu
dopuszczenia większej elastyczności w odniesieniu do terminów
składania wniosków o odstępstwo przez producentów oraz wydawania
decyzji w ich sprawie przez Komisję.
(6)       Procedura przyznawania
odstępstw producentom niszowym powinna być kontynuowana w okresie do
2020 r. Aby jednak zapewnić, że
wysiłek związany z redukcją emisji wymagany od producentów
niszowych będzie odpowiadał obciążeniom dużych
producentów, od 2020 r. powinien obowiązywać docelowy poziom emisji o
45 % niższy niż średnie indywidualne poziomy emisji producentów
niszowych w 2007 r.
(7)       Celem umożliwienia
przemysłowi motoryzacyjnemu prowadzenia długoterminowych inwestycji i
innowacji pożądane jest zapewnienie wskazówek co do tego, jak
niniejsze rozporządzenie powinno zostać zmienione w odniesieniu do
okresu po 2020 r. Wskazówki te powinny być oparte na ocenie
niezbędnej wielkości redukcji, zgodnie z unijnymi
długoterminowymi celami w zakresie klimatu i skutkami dla rozwoju
oszczędnych technologii ograniczania emisji CO2 stosowanych w
samochodach. Z tego powodu pożądane jest, aby aspekty te zostały
poddane przeglądowi, aby Komisja sporządziła sprawozdanie oraz,
w stosownych przypadkach, by przedstawić propozycje docelowych poziomów
emisji na okres po 2020 r.
(8)       W rozporządzeniu
zobowiązuje się Komisję do przeprowadzenia oceny skutków w celu
dokonania przeglądu procedur badań, tak by odzwierciedlały one
rzeczywiste emisje CO2 z samochodów. Zadanie
to, polegające na opracowaniu światowej procedury badań lekkich
pojazdów dostawczych w ramach Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji
Narodów Zjednoczonych, nie zostało jeszcze zakończone. W związku z tym w załączniku I do
rozporządzenia (WE) nr 443/2009 ustanawia się wartości
dopuszczalne emisji na 2020 r. mierzone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr
715/2007 i załącznikiem XII do rozporządzenia (WE) nr 692/2008. Po zmianie procedur badania wartości graniczne
określone w załączniku I powinny zostać dostosowane w celu
zapewnienia porównywalnych ograniczeń dla producentów i klas pojazdów.
(9)       Należy dostosować
treść art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 443/2009, aby
zapewnić, że koncepcja powiązanych przedsiębiorstw jest
zgodna z przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20
stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw[11], a także z art. 3 ust. 2
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 z dnia 11
maja 2011 r. określającego normy emisji dla nowych lekkich samochodów
dostawczych w ramach zintegrowanego podejścia Unii na rzecz zmniejszenia
emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych[12].
(10)     Rozporządzenie (WE) nr 443/2009
przyznaje Komisji uprawnienia do wprowadzenia w życie niektórych z jego
przepisów zgodnie z procedurami określonymi w decyzji Rady 1999/468/WE z
dnia 28 czerwca 1999 r.[13].
W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony uprawnienia te
należy dostosować do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej.
(11)     Aby zapewnić jednolite
warunki wdrożenia rozporządzenia (WE) nr 443/2009, należy
przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być
wykonywane zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i
Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i
zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa
członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[14].
(12)     Uprawnienia do przyjmowania
aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej powinny
zostać przekazane Komisji, tak by mogła ona uzupełnić
zasady dotyczące odstępstw od docelowych indywidualnych poziomów
emisji, zmienić wymogi dotyczące danych w celu monitorowania emisji
CO2 i dostosować wzór w załączniku I
służący do obliczania indywidualnych poziomów emisji CO2
do zmian wartości masy pojazdu i regulacyjnej procedury kontrolnej
służącej do pomiaru indywidualnych poziomów emisji CO2,
o której mowa w rozporządzeniu (WE) nr 715/2007. Szczególnie ważne
jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne
konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując
i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić
jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(13)     Należy zachować
podejście, zgodnie z którym docelowa wartość emisji oparta jest
na liniowej zależności między użytecznością
samochodu i jego docelowymi poziomami emisji CO2 wyrażonymi
wzorem podanym w załączniku I, ponieważ takie rozwiązanie
pozwala zachować różnorodność rynku samochodów osobowych
oraz zdolność producentów do sprostania różnym potrzebom
konsumentów, a tym samym unikania nieuzasadnionych zakłóceń rynku.
(14)     Komisja zbadała
dostępność danych o powierzchni postojowej i ich wykorzystanie
jako parametru użyteczności we wzorze podanym w załączniku
I. Dane te są dostępne i ich ewentualne zastosowanie zostało ocenione
w ocenie skutków. Na podstawie tej oceny stwierdzono, że parametrem
użyteczności stosowanym we wzorze na 2020 r. powinna być masa.
Niższe koszty i zalety zastosowania powierzchni postojowej jako parametru
użyteczności powinny jednak zostać rozważone w przyszłym
przeglądzie.
(15)     Należy zatem odpowiednio zmienić
rozporządzenie (WE) nr 443/2009,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 443/2009
wprowadza się następujące zmiany:
(1)
art. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Niniejsze rozporządzenie ustala docelowy
średni poziom emisji dla nowego parku samochodowego w wysokości 95 g
CO2/km, mierzony zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 715/2007
oraz załącznikiem XII do rozporządzenia (WE) nr 692/2008 i
zgodnie ze środkami wykonawczymi do niego, a także z innowacyjnymi
technologiami, obowiązujący od 2020 r.”;
(2)
w art. 2 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4.     Artykuł 4, art. 8 ust. 4 lit. b) i
(c), art. 9 oraz art. 10 ust. 1 lit. a) i (c) nie mają zastosowania do
producentów, którzy wraz ze wszystkimi powiązanymi z nimi
przedsiębiorstwami są odpowiedzialni za mniej niż 500 nowych
samochodów osobowych zarejestrowanych w UE w poprzednim roku kalendarzowym.”;
(3)
w art. 3 ust. 2 lit. a) tiret pierwsze otrzymuje
następujące brzmienie:
„- więcej niż połowę praw
głosu, lub”;
(4)
po art. 5 dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 5a
Superjednostki w odniesieniu do docelowego
poziomu emisji wynoszącego 95 g CO2/km
1.       Podczas obliczania średniego
indywidualnego poziomu emisji CO2 każdy nowy samochód osobowy,
którego indywidualny poziom emisji CO2 wynosi mniej niż 35 g CO2/km,
liczony jest jako 1,3 samochodu osobowego w okresie od 2020 r. do 2023 r. i
jako 1 samochód osobowy począwszy od 2024 r.
2.       Maksymalna liczba nowych samochodów
osobowych, które bierze się pod uwagę, stosując mnożniki
określone w ust. 1 dla lat 2020–2023, nie przekracza 20 000 nowych
rejestracji samochodów osobowych na producenta.”;
(5)
art. 8 ust. 9 otrzymuje brzmienie:
„9.     Komisja przyjmuje w drodze aktów
wykonawczych szczegółowe przepisy dotyczące procedur monitorowania i
sprawozdawczości w zakresie danych, o których mowa w niniejszym artykule,
oraz dotyczące stosowania załącznika II. Te akty wykonawcze
przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której
mowa w art. 14 ust. 2.
Komisja może przyjmować akty delegowane
zgodnie z art. 14a w celu dokonywania zmian w załączniku II w
zakresie wymogów dotyczących danych oraz parametrów danych.”;
(6)
art. 9 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3.     Komisja przyjmuje szczegółowe
ustalenia dotyczące pobierania opłat z tytułu przekroczenia
poziomu emisji na podstawie ust. 1 w drodze aktów wykonawczych. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 14 ust. 2.”;
(7)
w art. 11 wprowadza się następujące
zmiany:
a)       w ust. 3 skreśla się ostatnie
zdanie;
b)      w ust. 4 akapit drugi lit. b) otrzymuje
brzmienie:
„b)     jeśli wniosek składany jest w
związku z załącznikiem I pkt 1 lit. a) i b), poziom docelowy,
jakim jest 25 % redukcja w stosunku do średniego indywidualnego poziomu
emisji CO2 w roku 2007 lub, w przypadku gdy jeden wniosek
składany jest w odniesieniu do pewnej liczby powiązanych
przedsiębiorstw — 25 % redukcja w stosunku do średniej
wyciągniętej ze średnich indywidualnych poziomów emisji CO2
tych przedsiębiorstw w roku 2007.”;
c)      w ust. 4 akapit drugi dodaje się
lit. c) w brzmieniu:
„c)     jeśli wniosek składany jest w
związku z załącznikiem I pkt 1 lit. c), poziom docelowy, jakim
jest 45 % redukcja w stosunku do średniego indywidualnego poziomu emisji
CO2 w roku 2007 lub, w przypadku gdy jeden wniosek składany
jest w odniesieniu do pewnej liczby powiązanych przedsiębiorstw — 45
% redukcja w stosunku do średniej wyciągniętej ze średnich
indywidualnych poziomów emisji CO2 tych przedsiębiorstw w roku
2007.”;
(8)
b)       ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„8.     Komisja przyjmuje zgodnie z art. 14a akty
delegowane określające zasady uzupełniające ust. 1–7
niniejszego artykułu, dotyczące kryteriów kwalifikowania się do
odstępstwa, treści wniosków oraz dotyczące treści i oceny
programów redukcji indywidualnych poziomów emisji CO2.”;
(9)
w art. 12 ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje
brzmienie:
„Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy
dotyczące procedury zatwierdzania technologii innowacyjnych, o których
mowa w ust. 1, w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
14 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.”;
(10)
w art. 13 wprowadza się następujące
zmiany:
a)      w ust. 2 akapit trzeci otrzymuje
brzmienie:
„Środki te przyjmuje się w drodze aktów
delegowanych zgodnie z art. 14a.”;
b)      w ust. 3 skreśla się akapit drugi;
c)      ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Do dnia 31 grudnia 2014 r. Komisja dokona
przeglądu docelowych indywidualnych poziomów emisji, warunków i innych
aspektów niniejszego rozporządzenia w celu ustalenia docelowego poziomu
emisji CO2 dla nowych samochodów osobowych na okres po 2020 r.”;
d)      ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7.     Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 14a w celu dostosowania wzorów w
załączniku I tak, by odzwierciedlić wszelkie zmiany w
regulacyjnej procedurze kontrolnej pomiaru indywidualnych poziomów emisji CO2,
o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 715/2007 i rozporządzeniu
(WE) nr 692/2008, dbając o to, by w ramach starych i nowych procedur
producentom i pojazdom o różnej użyteczności stawiane były
wymogi w zakresie redukcji o podobnym stopniu surowości.”;
(11)
art. 14 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł
14
Procedura komitetowa
1.       Komisja wspierana jest przez Komitet ds.
Zmian Klimatu ustanowiony na podstawie art. 9 decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu
rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.       W przypadku odesłania do niniejszego
ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.”;
(12)
dodaje się art. 14a w brzmieniu:
„Artykuł
14a
Wykonanie przekazanych uprawnień
1.       Powierzenie Komisji uprawnień do
przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym
w niniejszym artykule.
2.       Uprawnienia do przyjęcia aktów
delegowanych, o których mowa w art. 8 ust. 9 akapit drugi, art. 11 ust. 8, art.
13 ust. 2 akapit trzeci i art. 13 ust. 7, powierza się Komisji na czas
nieokreślony od dnia [the date of entry into force of this Regulation].
3.       Przekazanie uprawnień, o którym mowa
w art. 8 ust. 9 akapit drugi, art. 11 ust. 8, art. 13 ust. 2 akapit trzeci i
art. 13 ust. 7, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez
Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu
kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja
o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej
opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub
w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie
wpływa ona na ważność jakichkolwiek już
obowiązujących aktów delegowanych.
4.       Niezwłocznie po przyjęciu aktu
delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie.
5.       Akt delegowany przyjęty na podstawie
art. 8 ust. 9 akapit drugi, art. 11 ust. 8, art. 13 ust. 2 akapit trzeci i art.
13 ust. 7 wchodzi w życie tylko, jeśli Parlament Europejski ani Rada
nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego
aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem
tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały
Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża
się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;
(13)
w załączniku I w pkt 1 dodaje się
lit. c) w brzmieniu:
„c)        od 2020 r.:
indywidualny poziom emisji CO2 = 95 + a
× (M – M0)
gdzie:
M = masa pojazdu w kilogramach (kg)
M0 = wartość przyjęta
zgodnie z art. 13 ust. 2
a = 0,0333.”.
Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               COM/2011/0112 wersja ostateczna
[2]               Z wyłączeniem emisji w międzynarodowym
transporcie morskim
[3]               EU transport in figures 2011, Komisja Europejska
[4]               http://ec.europa.eu/clima/policies/transport/vehicles/cars/docs/study_car_2011_en.pdf
[5]               http://ec.europa.eu/clima/consultations/0012/index_en.htm
[6]               http://ec.europa.eu/clima/events/0048/index_en.htm
[7]               Dz.U. C z […], s. […].
[8]               Dz.U. C z […], s. […].
[9]               Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1.
[10]             Dz.U. L 171 z 29.6.2007, s. 1.
[11]             Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.
[12]             Dz.U. L 145 z 31.5.2011, s. 1.
[13]             Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.
[14]             Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.


Ważna informacja prawna

|

52006PC0097

Wniosek rozporządzenie Rady w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie połowów  /* COM/2006/0097 końcowy - CNS 2006/0029 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 6.3.2006KOM(2006) 97 wersja ostateczna2006/0029 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYw sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie połowów(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIENa postawie konkluzji Rady dotyczących Umów o partnerstwie w sprawie połowów z lipca 2004 r. Wspólnota przeprowadza powtórnie negocjacje dotyczące wszystkich istniejących umów ramowych, które należy zastąpić niniejszymi ramami prawnymi.Nową Umowę o partnerstwie między Wspólnotą Europejską a Seszelami parafowano w marcu 2005 r. Obie Strony porozumiały się zatem w sprawie nowej umowy ramowej i protokołu w sprawie połowów.Nowa Umowa o partnerstwie w sprawie połowów i nowy protokół przewiduje poprawę współpracy gospodarczej, finansowej, technicznej i naukowej w sektorze rybołówstwa z uwzględnieniem zachowania zasobów i ich zrównoważonego wykorzystania oraz współpracy w przedsięwzięciach mających na celu rozwój działań gospodarczych związanych z rybołówstwem i pokrewnych we wspólnym interesie.Obie Strony porozumiały się w sprawie zaproponowania swoim odpowiednim organom zastąpienia istniejącej umowy ramowej niniejszą nową umową o partnerstwie i nowym protokołem w sprawie połowów (protokół będzie przedmiotem osobnej procedury).W związku z powyższym, odpowiedzialne i zrównoważone wykorzystanie zasobów na mocy tej umowy przyniesie wzajemne korzyści Wspólnocie i Republice Seszeli.Na tej podstawie Komisja wnioskuje o przyjęcie przez Radę niniejszej nowej Umowy w sprawie połowów między WE a Seszelami.2006/0029 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYw sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie połowówRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji[1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 1708/87 Wspólnota zatwierdziła Umowę z Republiką Seszeli w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Seszeli[3]. Na mocy tej Umowy dwie strony przeprowadziły negocjacje w celu zastąpienia jej Umową o partnerstwie w sprawie połowów.(2) W wyniku negocjacji w marcu 2005 r. parafowano Umowę o partnerstwie w sprawie połowów.(3) Umowa o partnerstwie w sprawie połowów przewiduje poprawę współpracy gospodarczej, finansowej, technicznej i naukowej w sektorze rybołówstwa z uwzględnieniem zachowania zasobów i ich zrównoważonego wykorzystania oraz współpracy w przedsięwzięciach mających na celu rozwój działań gospodarczych związanych z rybołówstwem i pokrewnych we wspólnym interesie.(4) Umowa powinna zostać zatwierdzona.(5) W następstwie wyjścia w życie nowej Umowy, rozporządzenie (EWG) nr 1708/87 stanie się nieaktualne i musi zatem zostać uchylone dla zachowania przejrzystości,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę o partnerstwie między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie połowów (zwaną dalej „Umową”).Tekst Umowy stanowi Załącznik do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Umowy, aby stała się wiążąca dla Wspólnoty.Artykuł 3Niniejszym uchyla się rozporządzenie (EWG) nr 1708/87.Artykuł 4Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Artykuł 5Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyUmowa o partnerstwie między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie połowówWSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”, orazRepublika Seszeli, zwana dalej „Seszelami”, zwane dalej „Stronami”,UWZGLĘDNIAJĄC ścisłą współpracę między Wspólnotą a Seszelami, w szczególności w kontekście Porozumienia z Cotonou, oraz ich wspólne pragnienie dalszego rozwijania tych stosunków,BIORĄC POD UWAGĘ Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza,MAJĄC ŚWIADOMOŚĆ znaczenia zasad ustanowionych w kodeksie odpowiedzialnego rybołówstwa przyjętego na konferencji FAO (Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa) w 1995 r.,ZDECYDOWANE współpracować we wspólnym interesie na rzecz wprowadzenia odpowiedzialnego rybołówstwa w celu zapewnienia długotrwałej ochrony i zrównoważonego wykorzystywania żywych zasobów morskich,PRZEKONANE, że taka współpraca musi przyjąć formę inicjatyw i środków, które podejmowane wspólnie lub niezależnie będą się wzajemnie uzupełniać, będę spójne z polityką i zagwarantują synergię podejmowanych starań,ZDECYDOWANE ustanowić w tym celu dialog w celu określenia sektorowej polityki w dziedzinie rybołówstwa na Seszelach i ustalenia stosownych środków gwarantujących skuteczne wdrażanie tej polityki oraz zaangażowanie podmiotów gospodarczych i społeczeństwa w jej realizację,PRAGNĄC ustanowić zasady i warunki regulujące działalność połowową statków Wspólnoty na wodach terytorialnych Seszeli oraz wsparcie Wspólnoty dla ustanowienia odpowiedzialnego rybołówstwa na tych wodach,ZDECYDOWANE nawiązać bliższą współpracę gospodarczą w zakresie rybołówstwa i działań pokrewnych poprzez wprowadzenie i rozwój wspólnych przedsięwzięć, w które zaangażują się przedsiębiorstwa obu Stron,UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1- ZakresNiniejsza Umowa ustanawia zasady i procedury regulujące:-  gospodarczą, finansową, techniczną i naukową współpracę w sektorze rybołówstwa mającą na celu wprowadzenie odpowiedzialnego rybołówstwa na wodach terytorialnych Seszeli gwarantujących ochronę i zrównoważone wykorzystywanie zasobów połowowych oraz rozwój rybołówstwa na Seszelach;-  warunki dostępu wspólnotowych statków rybackich do wód terytorialnych Seszeli;-  rozwiązania w zakresie stanowienia przepisów dotyczących rybołówstwa na wodach terytorialnych Seszeli mające gwarantować spełnienie wyżej opisanych zasad i reguł, skuteczność środków gwarantujących ochronę zasobów rybnych i zarządzanie nimi oraz zapobieganie nielegalnym, nieudokumentowanym i nieuregulowanym połowom;-  współpracę między przedsiębiorstwami ukierunkowanymi na rozwój działalności gospodarczej w sektorze rybołówstwa i działań pokrewnych, we wspólnym interesie Stron.Artykuł 2 - DefinicjeDo celów niniejszej Umowy:a) „Władze Seszeli” oznaczają władze Seszeli odpowiedzialne za rybołówstwo;b) „Władze Wspólnoty” oznaczają Komisję Europejską;c) „Statek wspólnotowy” oznacza statek rybacki pływający pod banderą Państwa Członkowskiego Wspólnoty i zarejestrowany we Wspólnocie,d) „Wspólne przedsiębiorstwo” oznacza przedsiębiorstwo prowadzące działalność komercyjną związaną z rybołówstwem lub działaniami pokrewnymi, założoną na Seszelach przez właścicieli statków lub przedsiębiorstwa krajowe z państw Stron;e) „Wspólny Komitet” oznacza komitet złożony z przedstawicieli Wspólnoty i Seszeli, którego funkcje opisano w art. 9 niniejszej Umowy.Artykuł 3 – Zasady i cele związane z wprowadzaniem w życie niniejszej Umowy1. Niniejszym Strony zobowiązują się do popierania odpowiedzialnych połowów na wodach terytorialnych Seszeli, opartych na zasadzie niedyskryminowania różnych flot łowiących na tych wodach, bez naruszenia porozumień zawartych pomiędzy krajami rozwijającymi się w ramach jednego regionu geograficznego, włącznie z wzajemnymi umowami połowowymi.2. Strony współpracują na rzecz określenia i wprowadzenia w życie sektorowej polityki w dziedzinie rybołówstwa na wodach terytorialnych Seszeli i w tym celu rozpoczynają dialog polityczny dotyczący koniecznych reform. Strony niniejszym zobowiązują się do niepodejmowania żadnych środków w tej dziedzinie bez konsultacji z drugą Stroną.3. Strony będą także współpracować w zakresie ocen ex-ante , bieżących i ex-post środków, programów i działań realizowanych na podstawie postanowień niniejszej Umowy, prowadzonych wspólnie lub jednostronnie.4. Niniejszym Strony zobowiązują się do zagwarantowania, że postanowienia niniejszej Umowy zostaną wprowadzone w życie zgodnie z zasadami ładu gospodarczego i społecznego.5. W szczególności zatrudnienie marynarzy z Seszeli na statkach wspólnotowych reguluje Deklaracja MOP (Międzynarodowej Organizacji Pracy) w sprawie Podstawowych Zasad i Praw w Pracy, której przepisy stosuje się do umów o pracę oraz ogólnych warunków zatrudnienia. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i skutecznego uznawania prawa do rokowań zbiorowych oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.Artykuł 4 - Współpraca w dziedzinie statystyki1. W okresie obowiązywania niniejszej Umowy, Wspólnota i Seszele monitorują stan zasobów w strefie połowowej Seszeli. Wspólne spotkania naukowe odbywają się corocznie w razie potrzeby przemiennie we Wspólnocie i na Seszelach.2. Na podstawie wniosków z corocznego spotkania naukowego i w świetle najlepszych dostępnych opinii naukowych, Strony przeprowadzają konsultacje w ramach Wspólnego Komitetu przewidzianego w art. 9 w celu przyjęcia, w razie potrzeby i za wspólnym porozumieniem, środków mających na celu zrównoważone zarządzanie zasobami połowowymi.3. Strony zobowiązują się zatem do przeprowadzania wzajemnych konsultacji lub konsultacji w ramach Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC), w celu zapewnienia zarządzania żywymi zasobami Oceanu Indyjskiego i ich ochrony oraz współpracy w zakresie badań naukowych.Artykuł 5 - Dostęp statków wspólnotowych do łowisk na wodach terytorialnych Seszeli1. Niniejszym Seszele zobowiązują się zezwolić statkom wspólnotowym na prowadzenie działalności połowowej w ich strefie połowowej, zgodnie z niniejszą Umową oraz jej Załącznikiem i Protokołem.2. Działalność połowowa regulowana postanowieniami niniejszej Umowy podlega przepisom ustawowym i wykonawczym obowiązującym na Seszelach. Władze Seszeli powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach wprowadzanych do wspomnianego ustawodawstwa.3. Seszele są odpowiedzialne za skuteczne stosowanie postanowień dotyczących monitorowania połowów przewidzianych w Protokole. Statki wspólnotowe współpracują z władzami Seszeli odpowiedzialnymi za prowadzenie takiego monitorowania.4. Niniejszym Wspólnota zobowiązuje się do podjęcia wszelkich odpowiednich kroków w celu zapewnienia zgodności jej statków z postanowieniami niniejszej Umowy, ustawodawstwem dotyczącym połowów na wodach, które podlegają jurysdykcji Seszeli.Artykuł 6 - Licencje1. Statki wspólnotowe mogą dokonywać połowów w strefie połowowej Seszeli jedynie jeżeli posiadają licencję połowową wydaną na mocy niniejszej Umowy.2. Procedura uzyskiwania licencji połowowej, podatki i metoda płatności, którą muszą stosować właściciele statków, określone są w Załączniku do Protokołu.Artykuł 7 - Wkład finansowy1. Wspólnota, zgodnie z warunkami określonymi w Protokole i Załącznikach do niniejszej Umowy, dokonuje wkładu finansowego na rzecz Seszeli. Wspomniany jednorazowy wkład składa się z dwóch powiązanych elementów, mianowicie:a) dostępu statków wspólnotowych do łowisk na Seszelach, orazb) wsparcia finansowego Wspólnoty na rzecz wprowadzenia odpowiedzialnych połowów i zrównoważonego wykorzystania zasobów połowowych na wodach terytorialnych Seszeli.2. Część wkładu finansowego, o której mowa w ust. 1 lit. b) określa się mając na uwadze cele związane z sektorową polityką w dziedzinie rybołówstwa na Seszelach, ustalone za porozumieniem Stron zgodnie z Protokołem, oraz zgodne z rocznym i wieloletnim programem realizacji tej polityki.3. Wspólnota wnosi swój wkład finansowy raz w roku zgodnie z Protokołem i z zastrzeżeniem postanowień niniejszej Umowy i jej Protokołu dotyczących zmiany kwoty wkładu w następstwie jednej z poniższych sytuacji:a) poważne okoliczności, inne niż przyczyny naturalne, w wyniku których działalność połowowa na wodach terytorialnych Seszeli jest niemożliwa;b) redukcja możliwości połowowych przyznanych statkom wspólnotowym na mocy wspólnego porozumienia Stron w celach związanych z zarządzaniem zasobami, w przypadku gdy w świetle najlepszych dostępnych danych naukowych jest ona niezbędna dla ochrony i zrównoważonego wykorzystania zasobów;c) wzrost możliwości połowowych przyznanych statkom wspólnotowym, ustalony na mocy porozumienia Stron, w przypadku gdy z najlepszych dostępnych danych naukowych wynika, że stan zasobów na to pozwala;d) ponowna ocena warunków wsparcia finansowego Wspólnoty na rzecz wdrażania polityki połowów sektorowych na Seszelach, jeżeli uzasadniają to wyniki wdrażania rocznego i wieloletniego planu realizowanego przez obie Strony;e) rozwiązanie niniejszej Umowy na mocy art. 12.f) zawieszenie stosowania postanowień niniejszej Umowy na mocy art. 13.Artykuł 8 - Promowanie współpracy pomiędzy podmiotami gospodarczymi i w społeczeństwie obywatelskim1. Strony promują współpracę gospodarczą, handlową, naukową i techniczną w sektorze rybołówstwa i pokrewnych. Strony przeprowadzają między sobą konsultacje w sprawach związanych z koordynacją różnych środków przyjmowanych w tych dziedzinach.2. Strony zachęcają do wymiany informacji w zakresie technik i sprzętu połowowego, metod konserwacji i przetwarzania przemysłowego produktów rybołówstwa.3. Strony podejmują wysiłki w celu stworzenia korzystnych warunków dla promowania gospodarczych, handlowych i technicznych więzi między przedsiębiorstwami z państw Stron, poprzez zachęcanie do stwarzania klimatu przyjaznego dla rozwoju działalności gospodarczej i inwestycji.4. W szczególności Strony zachęcają do zakładania wspólnych przedsiębiorstw w ich wspólnym interesie. Zakładanie wspólnych przedsiębiorstw na Seszelach i transfer statków wspólnotowych do tych przedsiębiorstw odbywa się zgodne z obowiązującymi przepisami prawa Seszeli i Wspólnoty.Artykuł 9 - Wspólny Komitet1. Stosowanie niniejszej Umowy monitoruje utworzony w tym celu Wspólny Komitet. Wspólny Komitet pełni następujące funkcje:a) kontrola wykonania, interpretacji i stosowania Umowy, a w szczególności, określanie rocznego i wieloletniego planu, o którym mowa w art. 7 ust. 2 i ocena jego wdrożenia;b) zapewnianie koniecznej współpracy w sprawach leżących we wspólnym interesie Stron, związanych z rybołówstwem;c) działanie w charakterze forum polubownego rozwiązywania sporów związanych z interpretacją lub stosowaniem niniejszej Umowy;d) w razie konieczności, ponowna ocena poziomu możliwości połowowych i związanego z nimi wkładu finansowego.e) wszelkie inne funkcje uzgodnione przez Strony na drodze wzajemnego porozumienia.2. Wspólny Komitet spotyka się przynajmniej raz w roku, przemiennie we Wspólnocie i na Seszelach, a spotkaniu przewodniczy Strona będąca gospodarzem spotkania. Na żądanie każdej ze Stron Komitet zbiera się na posiedzeniu specjalnym.Artykuł 10 - Obszar geograficzny obowiązywania UmowyNiniejszą Umowę stosuje się, z jednej Strony, do terytoriów, na których stosuje się Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską i na warunkach ustanowionych w tym Traktacie oraz, z drugiej Strony, do terytorium Seszeli.Artykuł 11 – Okres obowiązywaniaNiniejsza Umowa obowiązuje przez okres sześciu lat począwszy od daty jej wejścia w życie i jeśli żadna ze Stron nie wypowie Umowy zgodnie z art. 12, jest ona przedłużana w sposób automatyczny na kolejne sześcioletnie okresy.Artykuł 12 - Wypowiedzenie1. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w przypadku zaistnienia poważnych okoliczności, takich jak degradacja zasobów, których dotyczy Umowa, odkrycie zmniejszonego poziomu wykorzystania możliwości połowowych przyznanych statkom wspólnotowym lub niedotrzymanie zobowiązań w zakresie zwalczania nielegalnych, nieudokumentowanych lub nieuregulowanych połowów przez Stronę.2. Strona wypowiadająca Umowę powiadamia drugą Stronę o swoim zamiarze wycofania się z umowy na piśmie co najmniej sześć miesięcy przed terminem wygaśnięcia pierwszego lub każdego kolejnego okresu obowiązywania Umowy.3. Wysłanie zawiadomienia, o którym mowa w poprzednim ustępie, oznacza rozpoczęcie konsultacji przez Strony.4. Wypłata wkładu finansowego, o którym mowa w art. 7, za rok, w którym Umowa została wypowiedziana, zostanie odpowiednio zmniejszona pro rata temporis .Artykuł 13 - Zawieszenie1. Stosowanie niniejszej Umowy może zostać zawieszone na wniosek jednej ze Stron, w przypadku zaistnienia poważnych sporów dotyczących stosowania postanowień Umowy. Strona, która występuje o zawieszenie wykonywania Umowy powiadamia o swoim zamiarze na piśmie przynajmniej trzy miesiące wcześniej przed planowanym wejściem w życie zawieszenia. Po otrzymaniu takiego zawiadomienia Strony przystępują do rozmów mających na celu polubowne rozstrzygnięcie sporu.2. Wypłata wkładu finansowego, o którym mowa w art. 7, zostaje zmniejszona proporcjonalnie i pro rata temporis , odpowiednio do okresu zawieszenia.Artykuł 14 – Protokół i ZałącznikProtokół i Załącznik stanowią integralną część niniejszej Umowy.Artykuł 15 – Uchylenie i przepisy przejściowe1. Niniejsza umowa uchyla i zastępuje Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Seszeli w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Seszeli z 1987 r. z dniem jej wejścia w życie.2. Jednakże Protokół określający na okres od dnia 18 stycznia 2005 r. do dnia 17 stycznia 2011 r. możliwości połowowe i wkład finansowy przewidziany w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Seszeli w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Seszeli pozostaje w mocy na okres wskazany w jej art. 1 i staje się integralną częścią niniejszej Umowy.Artykuł 16 - Wejście w życieNiniejsza Umowa, sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny, wchodzi w życie w dniu wzajemnego przekazania przez Strony powiadomień o zakończeniu odpowiednich właściwych procedur przyjęcia.****[1] Dz.U L…[2] Dz.U L…[3] Dz.U. L 119 z 7.5.1987, str. 26.