title: Wniosek dotyczący decyzji Rady zezwalający Francji na zastosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania paliwa zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

text:
                   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

                                                 Bruksela, dnia 14.9.2004
                                                 COM(2004) 597 końcowy

                                   Wniosek dotyczący

                                   DECYZJI RADY

     zezwalający Francji na zastosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania paliwa
                          zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

                              (przedstawiony przez Komisję)

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                                 UZASADNIENIE

     1.      PRZEDSTAWIENIE WNIOSKU

     Listem z dnia 16 czerwca 2004 r., zgodnie z art. 19 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27
     października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych
     dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej1 oraz w ramach
     reformy rządowej związanej z decentralizacją kompetencji obecnie należących do władzy
     centralnej, władze francuskie zwróciły się do Komisji z wnioskiem o zezwolenie na
     zastosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania oleju napędowego i benzyny
     bezołowiowej.

     1.1.    Ogólny zarys wniosku

     Rząd francuski rozpoczął nowy etap decentralizacji kompetencji sprawowanych dotychczas
     na szczeblu narodowym. Rewizja konstytucji z marca 2003 r. stworzyła ramy dla
     przekazywania kompetencji państwa jednostkom terytorialnym (gminom, departamentom,
     regionom) oraz przeprowadzania badań przez te jednostki.

     Zgodnie z prawem, przekazaniu kompetencji będzie towarzyszyć przekazanie odpowiednich
     środków finansowych. W związku z tym, po wnikliwej analizie, rząd francuski zdecydował o
     wprowadzeniu Wewnętrznego Podatku na Produkty Naftowe (Taxe Intérieure sur les
     Produits Pétroliers (TIPP) – rodzaj akcyzy). Zostaną wprowadzone dwa różne, ale
     uzupełniające się, środki.

     Z jednej strony, część obecnie pobieranej akcyzy na dwa najczęściej stosowane paliwa, tj. olej
     napędowy i benzynę bezołowiową, zostałaby przekazana regionom. W każdym regionie suma
     byłaby identyczna, a środki przydzielone każdemu regionowi zależałyby od faktycznego
     zużycia paliwa na danym obszarze. Przekaz podatków zależałby po części od stopnia
     przekazanych kompetencji oraz od aktualnej sytuacji regionów pod względem kompetencji,
     które im przypadają. Dzięki zarządzaniu tymi środkami z bliska i zastosowaniu zasady
     pomocniczości, działanie to ma również na celu zagwarantowanie lepszej jakości usług i
     mniej kosztownych usług sektora publicznego.

     Z drugiej strony, aby móc dostosować przepisy do różnic w sytuacji ekonomicznej,
     występujących obecnie w poszczególnych regionach, rady regionalne (lokalne władze
     wykonawcze) zostałyby upoważnione do głosowania nad obniżeniem akcyzy na paliwa
     używane na ich terytorium. Jedynie ta forma regionalnego zróżnicowania podatku TIPP
     jest przedmiotem wniosku o odstępstwo. Regionalne zróżnicowanie pozwala na
     wykorzystanie przekazanych kompetencji lepiej dostosowanych do specyfiki i potrzeb
     każdego regionu oraz do szczególnych oczekiwań jego mieszkańców. Środek ten odpowiada
     w rzeczywistości obiektywnym różnicom w sytuacji społeczno-ekonomicznej regionów.
     Różnice te można wykazać na podstawie różnych wskaźników. Na przykład, rozbieżności
     między maksymalnym a minimalnym wskaźnikiem wpływów podatkowych – 42,3 euro na
     jednego mieszkańca – oraz obciążenia podatkowego – 0,79 przy średniej krajowej równej 1-,
     pozwalają ocenić różnice między najbogatszym i najbiedniejszym regionem. Ponadto, 15 z 22
     regionów ma wskaźnik obciążenia podatkowego wyższy od średniej krajowej, w związku z

     1
            Dz.U. L 283 z 31.10.2003, str. 51

PL                                                   2                                                PL
 ---pagebreak---      czym, aby uzyskać ten sam dochód podatkowy na mieszkańca, muszą one zastosować
     obciążenie podatkowe wyższe od średniej krajowej. Regiony francuskie nie mają więc takich
     samych możliwości, aby móc poprawić jakość usług świadczonych społeczeństwu.

     Począwszy od 2006 r., wydatki z tytułu podatków, o których mowa, byłyby mniejsze niż 700
     mln euro.

     1.2.    Mechanizm działania wnioskowanego środka

     Możliwość wprowadzenia regionalnej obniżki podatku TIPP zostałaby przyznana na okres od
     dnia 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2011 r. Rady regionalne uchwalałyby w drodze
     głosowania wysokość obniżki, w granicach wyznaczonych przez prawo oraz zgodnie z
     otrzymanym środkiem stanowiącym odstępstwo.

     Przez cały okres obowiązywania odstępstwa, obniżka nie byłaby wyższa niż 3,54 euro za
     hektolitr benzyny bezołowiowej i 2,30 euro za hektolitr oleju napędowego. Wysokość akcyzy
     przed obniżką zostałaby ustalona na poziomie 60,69 euro za hektolitr benzyny bezołowiowej i
     42,84 euro za hektolitr oleju napędowego, jednak te dwie stawki będą mogły z czasem
     zmieniać się. Stawki podatkowe po obniżce nie byłyby nigdy niższe od minimum
     wspólnotowego ustalonego w dyrektywie nr 2003/96/WE.

     Obniżka nie miałaby zastosowania w stosunku do oleju napędowego używanego dla celów
     komercyjnych.

     1.3.    Środki kontroli i obrotu omawianymi produktami

     Pobór oraz kontrola akcyzy na olej napędowy i benzynę bezołowiową, niezależnie od obniżek
     przegłosowanych przez regiony, pozostałyby w kompetencji państwa.

     Obrót produktami odbywałby się na zasadzie cła wliczonego w cenę; paliwa byłyby
     opodatkowane w momencie wprowadzenia do obrotu na poziomie akcyzy obowiązującej w
     regionie, do którego zostały są dostarczone.

     W obliczu zidentyfikowanego ryzyka szczególnego rodzaju nadużycia (zmiany kierunku
     dostawy w celu wykorzystania różnic podatkowych w różnych regionach), nadzór połączeń
     logistycznych zostałyby zagwarantowany dzięki wcześniejszemu zgłaszaniu różnych
     odbiorców przez dostawców oraz przekazywaniu tych informacji do administracji celnej.
     Analiza ryzyka wskazuje na potrzebę podzielenia odbiorców na trzy kategorie: odbiorca
     końcowy, mający możliwość hurtowego magazynowania, stacje obsługi oraz dystrybutorzy
     paliwa z opłaconym cłem. W celu ułatwienia identyfikacji dystrybutorów, którzy zajmują się
     dostawami paliwa między regionami, administracja celna nada każdemu z nich indywidualne
     potwierdzenie statusu. Wówczas wystarczyłoby, by dostawca poprosił swoich klientów o
     przedstawienie takiego potwierdzenia statusu, a w przypadku innych klientów, by zapytał, do
     której z kategorii należą: stacji obsługi czy odbiorców końcowych.

     W przypadku obrotu na krajowym rynku paliw z opłaconym już cłem, służby celne miałyby
     możliwość sprawdzenia pochodzenia produktu oraz regionu docelowego. W przypadku
     nietypowej trasy lub niewytłumaczalnie długich terminów dostawy, służby mogłyby
     zweryfikować, czy nie nastąpiły ewentualne zmiany w początkowo wskazanej trasie do
     regionu docelowego.

PL                                               3                                                 PL
 ---pagebreak---      Co się tyczy wyłączenia oleju napędowego używanego dla celów komercyjnych z zakresu
     omawianego odstępstwa, krajowi lub wspólnotowi przewoźnicy drogowi, którzy spełniają
     warunki, by skorzystać z prawa częściowego zwrotu akcyzy na olej dla celów komercyjnych,
     podlegaliby tym samym stawkom akcyzy, niezależnie od regionu, w którym dokonano
     zakupu. Przewidziane działania utrzymywałyby obecnie obowiązującą procedurę zwrotów i
     pozwalałyby na całkowite zneutralizowanie skutków obniżki stawek ustanowionej przez
     regiony, zmniejszając jednocześnie sumy należnych zwrotów za olej napędowy używany dla
     celów komercyjnych.

     1.4.    Wpływ na rynek wewnętrzny

     Według władz francuskich, omawiany środek nie naruszałby prawidłowego funkcjonowania
     rynku wewnętrznego, ponieważ zakres stosowania tego środka ogranicza się do paliw
     używanych dla celów niekomercyjnych. Co więcej, rozbieżności między sieciami dystrybucji
     w zakresie cen sprzedaży paliw dla celów niekomercyjnych są większe niż przewidziana
     wysokość zróżnicowanych stawek.

     Ponadto, planowana obniżka stawek nie wchodzi w zakres pomocy państwa, jako że
     przedsiębiorstwa transportu drogowego podlegałyby tej samej stawce podatku akcyzowego za
     zużycie oleju napędowego dla celów komercyjnych, niezależnie od regionu, w którym miał
     miejsce jego zakup.

     Zaproponowany środek nie naruszałby więc w żaden sposób prawa konkurencji w sektorze
     transportu i nie wpływałby na wymianę wewnątrzwspólnotową.

     2.      OCENA KOMISJI

     2.1.    Przedmiot wniosku i podstawa prawna

     Komisja wstępnie zauważa, że francuski projekt dotyczy przede wszystkim przekazania
     wpływów z podatku akcyzowego. Ten rodzaj przekazania wpływów nie narusza prawa
     wspólnotowego. Środek oceniany przez Komisję w ramach francuskiego wniosku
     dotyczy jedynie obniżki podatku TIPP, zróżnicowanego według administracyjnych
     regionów francuskich.

     Zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek
     Komisji, oraz biorąc pod uwagę szczególne aspekty polityki, może zezwolić Państwu
     Członkowskiemu na wprowadzenie dodatkowych zwolnień lub obniżek podatku akcyzowego.

     Rozpatrzenie środka stanowiącego odstępstwo wnioskowanego zgodnie z art. 19 dyrektywy
     2003/96/WE obejmuje ogólną analizę zgodności z politykami Wspólnoty.

     2.2.    Stosowane stawki

     Komisja zauważa, że planowane przez władze francuskie obniżki podatku TIPP, prowadzą do
     stawek akcyzowych wyższych niż stosowane minimum wspólnotowe. Komisja nie mogłaby
     zgodzić się na to, by obniżone stawki były niższe od tego minimum.

PL                                              4                                               PL
 ---pagebreak---      2.3.    Okres obowiązywania środka

     Komisja stwierdza, że odstępstwo zaplanowano na okres 6 lat, co jest zgodne z art. 19
     dyrektywy 2003/96/WE.

     2.4.    Podstawa wymiaru podatku/naruszenie zasad konkurencji

     Po wnikliwej analizie, Komisja stwierdza, że drobne zróżnicowanie stawek podatku
     akcyzowego między różnymi regionami oraz istniejące rozbieżności w cenach między
     sieciami dystrybucji oznaczają, iż ryzyko zmian w ruchu drogowym (a tym samym
     zwiększenie emisji szkodliwych dla środowiska) jest bardzo niewielkie. Ponadto, Komisja
     stwierdza, że wprowadzenie regionalnego zróżnicowania wiąże się ze zwiększeniem
     nominalnej stawki podatku, co stanowi zachętę do bardziej wydajnego używania paliw.

     Komisja upewniła się, że przedstawione działania prowadzą do obniżenia wysokości zwrotów
     za olej napędowy używany dla celów komercyjnych o wartość regionalnej obniżki akcyzy na
     olej napędowy. Należy jednak uściślić w odpowiednim akcie prawnym, że maksymalna suma
     obniżki regionalnej nie może być wyższa od różnicy między krajowymi stawkami na olej
     napędowy używany dla celów komercyjnych i niekomercyjnych.

     Wewnątrzwspólnotowy przepływ oleju napędowego oraz benzyny bezołowiowej dla celów
     komercyjnych odbywa się prawie w całości w ramach procedury zawieszającej. Przewidziana
     przez Francję regionalizacja podatku akcyzowego nie wpływa na ten rodzaj przepływu
     wewnątrzwspólnotowego. W nielicznych przypadkach, gdy przepływ dla celów
     komercyjnych dokonuje się z zastosowaniem cła wliczonego w cenę zakupu, przewidziane
     procedury kontroli mają charakter niedyskryminacyjny oraz, według szacunków, nie wpłyną
     szkodliwie na wewnątrzwspólnotowy przepływ produktów, objętych zasadą „cło w cenie
     zakupu”. Przy zachowaniu powyższych warunków, regionalizacja podatku akcyzowego nie
     będzie naruszać prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

     Bardzo rygorystyczne limity zróżnicowania między stawkami podatku akcyzowego
     stosowanymi w regionach, które byłoby dodatkowo kompensowane przez duże rozbieżności
     między cenami w sieciach dystrybucji, gwarantują, że regionalizacja podatku akcyzowego nie
     będzie skutkować naruszeniem konkurencji na rynku produktów naftowych. Jako że
     przewidziany środek nie ma zastosowania w odniesieniu do oleju napędowego używanego dla
     celów komercyjnych, naruszenie konkurencji na rynkach przewozu osób i towarów jest
     wykluczone.

     Komisja stwierdziła również, że zróżnicowanie regionalne nie stanowi pomocy państwa.

     2.5.    Szczególne cele polityczne

     Po dokonaniu analizy informacji dostarczonych przez Francję, Komisja ocenia, iż
     zaplanowana przez Francję decentralizacja wpisuje się w ogólne działania, mające na celu
     wzmocnienie administracyjnej skuteczności poprzez zmniejszenie kosztów i ulepszenie
     jakości usług służby publicznej. Doświadczenie Francji w zakresie decentralizacji, która
     pozwoliła regionalnym władzom wykonawczym zdobyć wiedzę w zarządzaniu, zdaje się
     potwierdzać poszukiwanie lepszej wydajności. Poza tym, decentralizacja jest czynnikiem
     wzrostu dla gospodarki krajowej. Kapitał trwały brutto władz lokalnych stanowi 2%
     francuskiego PKB, podczas gdy na szczeblu państwowym wynosi on 0,5%, co daje w
     rezultacie proporcję 1:4 dla lokalnego sektora publicznego.

PL                                               5                                                PL
 ---pagebreak---      Ponadto, wnioskowany środek stanowi dodatkową zachętę dla regionów, by te w wyraźny
     sposób poprawiały jakość zarządzania, odpowiadając na potrzeby różnych sytuacji społeczno-
     ekonomicznych. W tym sensie, zapisy we wniosku dotyczącym decyzji muszą więc określać,
     że obniżki, o których mowa, uzależnione są od warunków ekonomicznych panujących w
     danym regionie.

     Regionalizacja wpisuje się w politykę pomocniczości, pozwalając na podejmowanie na
     właściwym poziomie decyzji dotyczących wielu dziedzin (kształcenie zawodowe, rozwój
     gospodarczy, zdrowie, nauczanie, zarządzanie dużymi obiektami, kultura).

     W związku z powyższym, Komisja stwierdza, że wniosek o zróżnicowanie regionalne
     odpowiada celom szczególnych działań w rozumieniu art. 19 dyrektywy 2003/96/WE.

     2.6.    Zasady kontroli i obrotu

     Sposób postępowania administracyjnego przewidziany przez władze francuskie jest zgodny z
     zasadami kontroli i obrotu, przewidzianymi w dyrektywie 2003/96/WE oraz w dyrektywie
     Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących
     wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przemieszczania oraz
     kontrolowania2. Przewidziane środki kontroli są proporcjonalne do potrzeb.

     DECYZJA

     Komisja proponuje, by zgodnie z art. 19 dyrektywy Rady nr 2003/96/WE, Rada zdecydowała
     o udzieleniu Francji zezwolenia na zastosowanie od 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2001 r.
     obniżonej stawki podatkowej na benzynę bezołowiową i olej napędowy używane jako paliwa.
     Obniżki, o których mowa mogą być zróżnicowane według regionu administracyjnego, z
     zastrzeżeniem, że wszystkie poniższe warunki zostały spełnione:

             –      obniżki nie są wyższe niż 35,4 euro za 1000 litrów benzyny bezołowiowej i
                    23,0 euro za 1000 litrów oleju napędowego.

             –      obniżki nie są wyższe od różnicy w opodatkowaniu między olejem
                    napędowym a olejem napędowym używanym dla celów komercyjnych.

             –      wprowadzenie obniżki zależy od obiektywnych warunków społeczno
                    ekonomicznych panujących w danych regionach.

     Obniżone stawki muszą być zgodne z przepisami przewidzianymi w dyrektywie 2003/96/WE,
     a w szczególności ze stawkami minimalnymi, o których mowa w art. 7.

     Olej napędowy używany dla celów komercyjnych, w rozumieniu art. 7 ust. 2 dyrektywy
     2003/96/WE, nie podlega omawianym obniżkom.

     2
            Dz.U. L 76 z 23.3.1992, str. 1. Dyrektywa zmieniona ostatnio dyrektywą nr 2000/47/WE (Dz.U. L 193
            z 29.7.2000, str. 73).

PL                                                     6                                                        PL
 ---pagebreak---                                                   Wniosek dotyczący

                                                  DECYZJI RADY

         zezwalający Francji na zastosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania paliwa
                              zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

     uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

     uwzględniając dyrektywę Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie
     restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania
     produktów energetycznych i energii elektrycznej3, a w szczególności jej art. 19,

     uwzględniając wniosek Komisji,

     a także mając na uwadze, co następuje:

     (1)     Listem z dnia 16 czerwca 2004 r., Francja złożyła wniosek o zezwolenie na
             zastosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania oleju napędowego i benzyny
             bezołowiowej w ramach reformy rządowej związanej z decentralizacją pewnej liczby
             wymienionych kompetencji obecnie sprawowanych na szczeblu centralnym.

     (2)     Przewidziana przez Francję decentralizacja wpisuje się w ogólne działania, mające na
             celu wzmocnienie administracyjnej wydajności poprzez zmniejszenie kosztów i
             ulepszenie jakości usług służby publicznej. Wpisuje się ona w politykę
             pomocniczości, pozwalając na podejmowanie decyzji dotyczących wielu dziedzin na
             właściwym szczeblu krajowym. Możliwość zróżnicowania regionalnego stanowi
             dodatkową zachętę dla regionów, by te w wyraźny sposób poprawiały jakość
             zarządzania. Ponadto, obniżki, o których mowa, muszą być uzależnione od warunków
             społeczno-ekonomicznych panujących w danym regionie.

     (3)     Środki stanowiące odstępstwo nie mogą być przyznane na czas nieokreślony. Artykuł
             19 ust. 2 dyrektywy 2003/96/WE ogranicza okres obowiązywania zezwolenia na
             dodatkowe obniżki dotyczące opodatkowania produktów energetycznych i energii
             elektrycznej do 6 lat, z możliwością przedłużenia.

     (4)     Drobne zróżnicowanie stawek akcyzy między różnymi regionami oraz istniejące
             rozbieżności w cenach między sieciami dystrybucji oznaczają, iż ryzyko zmian w
             ruchu drogowym (a tym samym zwiększenie emisji szkodliwych dla środowiska) jest
             bardzo niewielkie. Wymogi polityki energetycznej są również spełnione.

     3
             Dz.U. L 283 z 31.10.2003, str. 51.

PL                                                       7                                          PL
 ---pagebreak---      (5)   Wewnątrzwspólnotowy przepływ oleju napędowego oraz benzyny bezołowiowej
           używanych dla celów komercyjnych odbywa się prawie w całości w ramach
           procedury zawieszającej. Przewidziana przez Francję regionalizacja podatku
           akcyzowego nie wpływa na ten rodzaj przepływu wewnątrzwspólnotowego. W
           nielicznych przypadkach, gdy przepływ handlowy odbywa się w ramach zasady cła
           wliczonego w cenę zakupu, przewidziane procedury kontroli mają charakter
           niedyskryminacyjny i nie powinny, przy zastrzeżeniu regularnych kontroli zasad ich
           stosowania oraz działania, wpływać szkodliwie na wewnątrzwspólnotowy przepływ
           produktów, w których cenę wliczone jest cło. Przy zachowaniu powyższych
           warunków, regionalizacja podatku akcyzowego nie wydaje się stanowić zagrożenia
           dla prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

     (6)   Bardzo rygorystycznie wyznaczone limity zróżnicowania między stawkami podatku
           akcyzowego stosowanymi w regionach, które byłoby dodatkowo kompensowane
           przez duże rozbieżności między cenami w sieciach dystrybucji, powinny pozwolić na
           zagwarantowanie, że regionalizacja podatku akcyzowego nie będzie skutkować
           naruszeniem konkurencji na rynku produktów naftowych. Jako że przewidziany
           środek nie ma zastosowania w odniesieniu do oleju napędowego używanego dla celów
           komercyjnych, naruszenie konkurencji na rynkach przewozu osób i towarów jest
           wykluczone.

     (7)   Komisja okresowo przeprowadza przegląd obniżek i zwolnień w celu sprawdzenia, z
           jednej strony, czy nie naruszają one w żaden sposób zasad konkurencji ani
           funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz, z drugiej strony, czy pozostają one w
           zgodzie z polityką Wspólnoty w dziedzinie ochrony środowiska, energii i transportu.

     PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

                                            Artykuł 1

     1.     Francji zezwala się na zastosowanie obniżonej stawki podatkowej na benzynę
            bezołowiową i olej napędowy używane jako paliwa. Olej napędowy używany dla
            celów komercyjnych, w rozumieniu art. 7 ust. 2 dyrektywy 2003/96/WE, nie podlega
            omawianym obniżkom.

     2.     Obniżki mogą być zróżnicowane według regionu administracyjnego,                 z
            zastrzeżeniem, że wszystkie poniższe warunki zostały spełnione:

            –     obniżki nie są wyższe niż 35,4 euro za 1000 litrów benzyny bezołowiowej i
                  23,0 euro za 1000 litrów oleju napędowego.

            –     obniżki nie są wyższe od różnicy w opodatkowaniu między olejem
                  napędowym a olejem napędowym używanym dla celów komercyjnych.

            –     wprowadzenie obniżki zależy od obiektywnych warunków społeczno-
                  ekonomicznych panujących w danych regionach.

     3.     Obniżone stawki muszą być zgodne z przepisami przewidzianymi w dyrektywie
            2003/96/WE, a w szczególności ze stawkami minimalnymi, o których mowa w art. 7.

PL                                              8                                                PL
 ---pagebreak---                                                 Artykuł 2

     Niniejsza decyzja wygasa z dniem 31 grudnia 2011 r.

     Niniejszą decyzję stosuje się od 1 stycznia 2006 r.

                                                Artykuł 3

     Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francji.

     Sporządzono w Brukseli,

                                                 W imieniu Rady
                                                 Przewodniczący

PL                                                  9             PL


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 22.6.2017
            COM(2017) 332 final
            2017/0135(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Wraz z przystąpieniem Republiki Chorwacji Unia Europejska rozszerzyła unię celną. W związku z tym, zgodnie z regułami Światowej Organizacji Handlu (WTO) (art. XXIV ust. 6 GATT z 1994 r.) Unia Europejska zobowiązana była do rozpoczęcia negocjacji z członkami WTO, którzy mają prawa negocjacyjne w zakresie listy koncesyjnej Chorwacji, w celu uzgodnienia wyrównania. Takie wyrównanie jest należne, jeżeli przyjęcie systemu zewnętrznej taryfy celnej UE powoduje wzrost stawek ponad poziom, do którego dane przystępujące państwo zobowiązało się w ramach WTO.

               W dniu 15 lipca 2013 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji na podstawie art. XXIV ust. 6 GATT z 1994 r. Komisja prowadziła z mającymi prawa negocjacyjne członkami WTO negocjacje dotyczące wycofania poszczególnych koncesji w związku z wycofaniem listy koncesyjnej Republiki Chorwacji w ramach jej przystąpienia do Unii Europejskiej.

               W wyniku negocjacji z Nową Zelandią powstał projekt porozumienia w formie wymiany listów, parafowany w dniu 18 maja 2017 r. w Genewie („Porozumienie”). W związku z powyższym Komisja Europejska wnioskuje do Rady o zgodę na podpisanie Porozumienia.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Przedmiotowy wniosek jest spójny z unijną praktyką stosowaną przy poprzednich rozszerzeniach UE.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Przedmiotowy wniosek jest zgodny z unijną praktyką, która jest spójna z polityką działań zewnętrznych oraz polityką przemysłową i rolną UE.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z art. 218 ust. 5 TFUE w odniesieniu do podpisywania umów międzynarodowych.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. e) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

               •Proporcjonalność

               Wycofanie koncesji Chorwacji miało wpływ na sytuację Nowej Zelandii. Wyrównania nie wykraczają poza to, do czego Nowa Zelandia jest w tym względzie uprawniona. Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności.

               •Wybór instrumentu

               Zgodnie z art. 218 ust. 5 TFUE wymagana jest decyzja Rady w sprawie upoważnienia do podpisania Porozumienia.

               3.KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  W sprawie treści i postępów negocjacji regularnie konsultowano się z Radą (Komitetem ds. Polityki Handlowej). Parlament Europejski (komisja INTA) został o nich poinformowany.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Zob. sprawozdanie finansowe.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plan wdrożenia

               Komisja wnioskuje do Rady o podpisanie, w imieniu Unii, Porozumienia w formie wymiany listów z Nową Zelandią. Równocześnie przedkłada się Radzie oddzielny wniosek dotyczący zawarcia tego Porozumienia.

               Postanowienia Porozumienia są następujące:

               dodaje się 1 875 ton do kontyngentu taryfowego UE na „mięso z bydła, zamrożone – jadalne podroby z bydła, zamrożone”, pozycje taryfowe 0202 i 0206 29 91, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 20 %. Nowy kontyngent taryfowy wynosi 54 875 ton;

               dodaje się 135 ton (masa tuszy) do kontyngentu taryfowego UE dla Nowej Zelandii na „mięso z owiec lub kóz, świeże, schłodzone lub zamrożone”, pozycja taryfowa 0204, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %. Nowy kontyngent taryfowy przydzielony Nowej Zelandii wynosi 228 389 ton.

               Komisja przyjmie, na podstawie art. 187 lit. a) rozporządzenia w sprawie wspólnej organizacji rynków rolnych (WORR) (rozporządzenie (WE) nr 1308/2013), rozporządzenia wykonawcze w celu rozszerzenia odpowiednich kontyngentów i zarządzania nimi.

               Opisane środki wykonawcze przygotowywane są równolegle z niniejszym wnioskiem.

               2017/0135 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W dniu 15 lipca 2013 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z niektórymi pozostałymi członkami Światowej Organizacji Handlu na podstawie art. XXIV ust. 6 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT z 1994 r.), w związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji do Unii.

               (2)Negocjacje były prowadzone przez Komisję zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi przyjętymi przez Radę.

               (3)Negocjacje te zakończono, a w dniu 18 maja 2017 r. parafowano Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII GATT z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii.

               (4)Porozumienie powinno zostać podpisane,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII GATT z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tego Porozumienia
                  1
               .

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Porozumienia w imieniu Unii.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                        OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH

                        DATA:

                        1.

                        POZYCJA W BUDŻECIE:

                        Rozdział 12 – Cła i inne opłaty celne

                        2.

                        TYTUŁ:

                        Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

                        3.

                        PODSTAWA PRAWNA:

                        Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 218.

                        4.

                        CELE:

                        Upoważnienie do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią.

                        5.

                        SKUTKI FINANSOWE

                        BIEŻĄCY ROK BUDŻETOWY 2017
                           (mln EUR)

                        KOLEJNY ROK BUDŻETOWY 2018

                        (mln EUR)

                        ROK BUDŻETOWY 2019

                        (mln EUR)

                        5.0

                        WYDATKI

                        -
                              POKRYWANE Z BUDŻETU UE
                           (REFUNDACJE/INTERWENCJE)

                        -
                              ORGANY KRAJOWE

                        -
                              INNE

                           -

                           -

                           -

                        5.1

                        DOCHODY

                        -
                              ZASOBY WŁASNE UE
                           (OPŁATY/CŁA)

                        -
                              KRAJOWE

                        -

                        -

                        -

                        2017

                        2018

                        2019

                        5.0.1

                        SZACOWANE WYDATKI

                        5.1.1

                        SZACOWANE DOCHODY

                        -

                        -

                        -

                        5.2

                        METODA OBLICZENIOWA: -

                        6.0

                        CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU?

                        NIE

                        6.1

                        CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU?

                        NIE

                        6.2

                        CZY WYMAGANY BĘDZIE DODATKOWY BUDŻET?

                        NIE

                        6.3

                        CZY TRZEBA BĘDZIE PRZEWIDZIEĆ ŚRODKI W KOLEJNYCH BUDŻETACH?

                        NIE

                        UWAGI:

                     (1)
                  Tekst porozumienia zostanie opublikowany wraz z decyzją o jego zawarciu.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 22.6.2017
            COM(2017) 332 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

               POROZUMIENIE W FORMIE WYMIANY LISTÓW

               między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszące się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

               A. List Unii

               Szanowny Panie Ambasadorze/Szanowna Pani Ambasador!

               W następstwie negocjacji na podstawie art. XXIV ust. 6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej mam zaszczyt zaproponować, co następuje:

               Unia Europejska uwzględni w swojej liście dotyczącej obszaru celnego UE 28 koncesje zawarte w liście koncesyjnej UE 27 z następującymi zmianami:

               dodaje się 1 875 ton do kontyngentu taryfowego UE na „mięso z bydła, zamrożone – jadalne podroby z bydła, zamrożone”, pozycje taryfowe 0202 i 0206 29 91, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 20 %. Nowy kontyngent taryfowy wynosi 54 875 ton;

               dodaje się 135 ton (masa tuszy) do kontyngentu taryfowego UE dla Nowej Zelandii na „mięso z owiec lub kóz, świeże, schłodzone lub zamrożone”, pozycja taryfowa 0204, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %. Nowy kontyngent taryfowy przydzielony Nowej Zelandii wynosi 228 389 ton.

               Unia Europejska i Nowa Zelandia powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur dotyczących wejścia w życie niniejszego Porozumienia. Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie 14 dni od dnia otrzymania ostatniego powiadomienia.

               Byłbym zobowiązany, gdyby mogli Państwo potwierdzić, że Rząd Nowej Zelandii zgadza się na powyższe ustalenia. Mam zaszczyt zaproponować, aby – w przypadku potwierdzenia zgody Rządu Nowej Zelandii na powyższe – niniejszy list wraz z Państwa potwierdzeniem stanowiły łącznie Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią.

               Proszę o przyjęcie wyrazów najwyższego szacunku.

               W imieniu Unii Europejskiej

               B. List Nowej Zelandii

               Szanowny Panie Ambasadorze/Szanowna Pani Ambasador!

               Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Państwa listu opatrzonego dzisiejszą datą ________ o następującej treści:

               „W następstwie negocjacji na podstawie art. XXIV ust. 6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej, mam zaszczyt zaproponować, co następuje:

               Unia Europejska uwzględni w swojej liście dotyczącej obszaru celnego UE 28 koncesje zawarte w liście koncesyjnej UE 27 z następującymi zmianami:

               dodaje się 1 875 ton do kontyngentu taryfowego UE na „mięso z bydła, zamrożone – jadalne podroby z bydła, zamrożone”, pozycje taryfowe 0202 i 0206 29 91, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 20 %. Nowy kontyngent taryfowy wynosi 54 875 ton;

               dodaje się 135 ton (masa tuszy) do kontyngentu taryfowego UE dla Nowej Zelandii na „mięso z owiec lub kóz, świeże, schłodzone lub zamrożone”, pozycja taryfowa 0204, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %. Nowy kontyngent taryfowy przydzielony Nowej Zelandii wynosi 228 389 ton.

               Unia Europejska i Nowa Zelandia powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur dotyczących wejścia w życie niniejszego Porozumienia. Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie 14 dni od dnia otrzymania ostatniego powiadomienia.

               Byłbym zobowiązany, gdyby mogli Państwo potwierdzić, że Rząd Nowej Zelandii zgadza się na powyższe ustalenia. Mam zaszczyt zaproponować, aby – w przypadku potwierdzenia zgody Rządu Nowej Zelandii na powyższe – niniejszy list wraz z Państwa potwierdzeniem stanowiły łącznie Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią.”.

               Niniejszym mogę poinformować, że Rząd Nowej Zelandii zgadza się na treść Państwa listu.

               W imieniu Nowej Zelandii


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.9.2017
            COM(2017) 496 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku złożonego przez Włochy – EGF/2017/004 IT/Almaviva

               UZASADNIENIE

               KONTEKST WNIOSKU

               1.Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  1
                („rozporządzenie w sprawie EFG”).

               2.W dniu 9 maja 2017 r. Włochy złożyły wniosek EGF/2017/004 IT/Almaviva dotyczący wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami
                  2
                w przedsiębiorstwie Almaviva Contact SpA we Włoszech.

               3.Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała, zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione.

               STRESZCZENIE WNIOSKU

                        Wniosek EFG

                        EGF/2017/004 IT/Almaviva

                        Państwo członkowskie

                        Włochy

                        Region, którego dotyczy wniosek (poziom NUTS 2
                           3
                        )

                        Lacjum (ITI4)

                        Data złożenia wniosku

                        9 maja 2017 r.

                        Data potwierdzenia przyjęcia wniosku

                        9 maja 2017 r.

                        Data wniosku o dodatkowe informacje

                        23 maja 2017 r.

                        Termin na przekazanie dodatkowych informacji

                        4 lipca 2017 r.

                        Termin na przeprowadzenie oceny

                        26 września 2017 r.

                        Kryteria interwencji

                        Art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG

                        Główne przedsiębiorstwo

                        Almaviva Contact Spa

                        Liczba przedsiębiorstw, których dotyczy wniosek

                        1

                        Sektor (sektory) działalności gospodarczej

                        (Dział według klasyfikacji NACE Rev. 2)
                           4

                        Dział 82 (Działalność związana z administracyjną obsługą biura i pozostała działalność wspomagająca prowadzenie działalności gospodarczej)

                        Okres odniesienia (cztery miesiące):

                        30 grudnia 2016 r. – 30 kwietnia 2017 r.

                        Liczba zwolnień w okresie odniesienia (a)

                        1 610

                        Liczba zwolnień przed okresem odniesienia lub po nim (b)

                        36

                        Łączna liczba zwolnień (a + b)

                        1 646

                        Całkowita liczba uprawnionych beneficjentów

                        1 646

                        Całkowita liczba beneficjentów objętych pomocą

                        1 610

                        Budżet na zindywidualizowane usługi (w EUR)

                        5 355 950

                        Budżet na realizację EFG
                           5
                         (w EUR)

                        223 000

                        Całkowity budżet (w EUR)

                        5 578 950

                        Wkład EFG (60 %) (w EUR)

                        3 347 370

               OCENA WNIOSKU

               Procedura

               4.W dniu 9 maja 2017 r., tj. w ciągu 12 tygodni od daty spełnienia kryteriów interwencji określonych w art. 4 rozporządzenia w sprawie EFG, Włochy złożyły wniosek EGF/2017/004 IT/Almaviva. W tym samym dniu Komisja potwierdziła jego otrzymanie, a w dniu 23 maja 2017 r. zwróciła się do Włoch o dodatkowe informacje. Informacje te przedstawiono w terminie sześciu tygodni. Termin 12 tygodni od otrzymania kompletnego wniosku, w którym Komisja powinna ocenić zgodność wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego, upływa w dniu 26 września 2017 r.

               Kwalifikowalność wniosku

               Przedmiotowe przedsiębiorstwa i beneficjenci

               5.Wniosek dotyczy 1 646 pracowników zwolnionych z przedsiębiorstwa Almaviva Contact Spa. Przedsiębiorstwo prowadzi działalność w sektorze gospodarki klasyfikowanym do działu 82 NACE Rev. 2 („Działalność związana z administracyjną obsługą biura i pozostała działalność wspomagająca prowadzenie działalności gospodarczej”). Zwolnienia miały miejsce w zaliczanym do poziomu NUTS 2 regionie Lacjum (ITI4).

               Kryteria interwencji

               6.Włochy złożyły wniosek zgodnie z kryterium interwencji określonym w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, które wymaga co najmniej 500 zwolnień w czteromiesięcznym okresie odniesienia, w przedsiębiorstwie w państwie członkowskim, z uwzględnieniem zwolnień pracowników u jego dostawców lub producentów niższego szczebla i osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek.

               7.Czteromiesięczny okres odniesienia dla wniosku biegnie od dnia 30 grudnia 2016 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r.

               8.W okresie odniesienia z przedsiębiorstwa Almaviva zwolniono 1610
                  6
                pracowników.

               Obliczenie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności

               9.Liczbę 1 610 zwolnień w okresie odniesienia obliczono od daty faktycznego rozwiązania umowy o pracę lub jej wygaśnięcia.

               Kwalifikujący się beneficjenci

               10.Oprócz wspomnianych już pracowników do kwalifikujących się beneficjentów zalicza się 36 pracowników zwolnionych po czteromiesięcznym okresie odniesienia. Można ustalić wyraźny związek przyczynowy ze zdarzeniem, które doprowadziło do zwolnień w okresie odniesienia
                  7
               .

               11.Całkowita liczba kwalifikujących się beneficjentów wynosi zatem 1 646.

               Związek między zwolnieniami pracowników a światowym kryzysem finansowym i gospodarczym, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 546/2009

               12.W celu określenia związku między zwolnieniami a światowym kryzysem finansowym i gospodarczym, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 546/2009, Włochy powołują się na badanie parlamentu krajowego na temat stosunków pracy w centrach obsługi telefonicznej
                  8
                i podnoszą argument, że chociaż nie wydaje się, żeby na skutek kryzysu gospodarczego i finansowego spadł popyt na usługi marketingowe oraz w zakresie obsługi kupujących towary i usługi, to jednak kryzys ten miał znaczny wpływ na wynagrodzenie za tego typu usługi (presja cenowa), a tym samym – oczywisty negatywny wpływ na marżę i rentowność dostawców takich usług. Ograniczenia narzucone przez kryzys i konieczność racjonalizacji wydatków na towary i usługi prowadziły często do sytuacji, w których zamówienia udzielano na podstawie maksymalnej obniżki cen. Miało to bezpośredni wpływ na obroty usługodawców, które w okresie 2011–2016 uległy obniżeniu. Spadła marża operacyjna brutto sektora centrów obsługi telefonicznej (z 5,7 % w 2013 r. do 3,8 % w 2014 r.), co potwierdziło niski poziom rentowności tej branży
                  9
               . W tym samym okresie obniżyła się również stopa zwrotu z kapitału własnego (z 9,4 % do -6,3 %)
                  10
               .

               13.Większość stanowisk pracy w sektorze centrów obsługi telefonicznej znajduje się w przedsiębiorstwach, które działają w imieniu innych podmiotów (przedsiębiorstw lub organów administracji publicznej). W związku z tym są one w bardzo wysokim stopniu uzależnione od popytu na usługi centrów obsługi telefonicznej oraz konkurencji między usługodawcami. Co więcej, jedną ze szczególnych cech tego sektora jest to, że koszty siły roboczej świadczącej usługi stanowią znakomitą większość kosztów produkcji (70 % – 80 % kosztów ogólnych
                  11
               ).

               14.W przypadku niekorzystnych warunków (takich jak obniżanie cen przetargowych, spadek cen sprzedaży i rentowności, gwałtowny spadek cen usług oraz potrzeba ograniczenia odsetka kosztów zatrudnienia w kosztach ogólnych) jednym z rozwiązań, na jakie często decydują się przedsiębiorstwa w tym sektorze, jest relokacja centrum usługowego do kraju o niższych kosztach pracy, interwencje w zakresie kosztów pracy lub zamknięcie centrum. W okresie od 2009 r. do 1. kwartału 2014 r. jedna trzecia przedsiębiorstw w tym sektorze zaprzestała działalności, z czego większość na skutek postępowania upadłościowego
                  12
               .

               15.Do chwili obecnej sektor działalności związanej z administracyjną obsługą biura i pozostałej działalności wspomagającej prowadzenie działalności gospodarczej był przedmiotem dwóch wniosków o wkład z EFG, z których pierwszy odnosił się do globalizacji handlu
                  13
               , a obecny – do światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               Zdarzenia, które doprowadziły do zwolnień i przypadków ustania działalności

               16.Przedmiotowe zwolnienia nastąpiły na skutek spadku dochodów, które w centrum usługowym Almaviva w Rzymie obniżyły się w 2015 r. o ponad 45 % w porównaniu z 2011 r., jak również na skutek negatywnego wyniku negocjacji z RSU
                  14
                w 2016 r. oraz odrzucenia przez RSU planu dostosowania kosztów pracy w centrum usługowym Almaviva w Rzymie do kosztów w innych centrach tego przedsiębiorstwa we Włoszech (który to plan przewidywał tymczasowe obniżenie kosztów pracy oraz zwiększenie wydajności i produktywności), co ostatecznie doprowadziło do zamknięcia centrum usługowego w Rzymie i zwolnienia 1 646 pracowników.

               Spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie

               17.Zwolnienia z przedsiębiorstwa Almaviva miały charakter regionalny i lokalny (Rzym i Lacjum) i ze względu na dużą ilość pracowników – ponad 1600 zwolnionych osób, w przeważającej części kobiet – doprowadzą do osłabienia regionalnej i lokalnej gospodarki. Wspomniane zwolnienia miały ponadto miejsce w czasie powolnego ożywienia gospodarczego, w szczególności w ostatnich dwóch latach (2014–2016), które nastąpiło po okresie dużych trudności związanych z kryzysem gospodarczym i finansowym. Masowe zwolnienia wynikające z przenoszenia działalności do krajów trzecich lub spowodowane przez inne czynniki, takie jak spadek cen kupna i cen usług w danym przypadku, grożą zatrzymaniem lub zaburzeniem powracającej koniunktury. Podjęcie działań w zakresie rynku pracy i zapewnienie usług w tym zakresie, takich jak te współfinansowane z EFG, będzie mieć ogromne znaczenie dla poprawy działań wspierających reintegrację zawodową pracowników.

               Beneficjenci objęci pomocą i proponowane działania

               Beneficjenci objęci pomocą

               18.Szacowana liczba zwolnionych pracowników, co do których zakłada się, że skorzystają ze środków pomocy, wynosi 1 610. Podział tych pracowników według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco:

                        Kategoria

                        Liczba
                           beneficjentów objętych pomocą

                        Płeć:

                        Mężczyźni:

                        334

                        (20,7 %)

                        Kobiety:

                        1 276

                        (79,3 %)

                        Obywatelstwo:

                        Obywatele UE:

                        1 568

                        (97,4 %)

                        Obywatele spoza UE:

                        42

                        (2,6 %)

                        Grupa wiekowa:

                        Osoby w wieku 15–24 l.:

                        0

                        (0,0 %)

                        Osoby w wieku 25–29 l.:

                        4

                        (0,2 %)

                        Osoby w wieku 30–54 l.:

                        1 371

                        (85,2 %)

                        Osoby w wieku 55–64 l.:

                        223

                        (13,9 %)

                        Osoby w wieku powyżej 64 l.:

                        12

                        (0,7 %)

               Kwalifikowalność proponowanych działań

               19.Usługi zindywidualizowane, które mają być świadczone na rzecz zwolnionych pracowników, obejmują następujące działania:

               Działania, na potrzebę których wnioskuje się o współfinansowanie z EFG:

               –Indywidualne doradztwo: działania te obejmują ocenę umiejętności, stworzenie profilu objętych inicjatywą pracowników oraz opracowanie zindywidualizowanej ścieżki powrotu na rynek pracy, jak również procedurę rejestracji.

               –Poszukiwanie pracy: działanie to obejmie intensywne poszukiwanie zatrudnienia, w tym poszukiwanie lokalnych i regionalnych możliwości zatrudnienia oraz pośrednictwo pracy.

               –Szkolenie, przekwalifikowanie i szkolenie zawodowe: uczestnicy będą mogli wziąć udział w szkoleniach mających na celu podniesienie lub zmianę kwalifikacji zawodowych odpowiednio do możliwości zatrudnienia określonych w trakcie intensywnego poszukiwania pracy.

               –Specjalny talon na określoną kwotę, przeznaczony na pokrycie kosztów usług w zakresie intensywnego poszukiwania zatrudnienia świadczonych przez akredytowanych usługodawców (prywatnych i publicznych). W zależności od szans na zatrudnienie danego pracownika wartość takiego talonu może się wahać się od 500 do 5 000 EUR. Wynagrodzenie usługodawców będzie uzależnione od szans na zatrudnienie danego pracownika oraz rodzaju zawartej umowy: w przypadku umowy zawartej na czas określony o długości co najmniej sześciu miesięcy będzie ono wynosić od 500 EUR do 2 500 EUR, zaś w przypadku umowy na czas nieokreślony – od 1 000 EUR do 5 000 EUR. W przypadku braku możliwości znalezienia zatrudnienia dla zwolnionego pracownika usługodawca otrzyma zryczałtowane wynagrodzenie za każdego uczestnika – opłatę zależną od zrealizowanych świadczeń. Opłata ta nie może przekroczyć 106,5 EUR.

               –Wsparcie na rzecz przedsiębiorczości: zwolnionym pracownikom rozważającym założenie własnej firmy zostanie zapewnione różnorodne wsparcie.

               –Pomoc na założenie działalności gospodarczej: pracownicy, którzy rozpoczną własną działalność, otrzymają do 15 000 EUR na pokrycie kosztów rozpoczęcia działalności, inwestycje w aktywa oraz wydatki bieżące.

               –Przewidziano również zwrot wydatków na opiekę nad osobami pozostającymi na utrzymaniu pracownika – do 1 700 EUR. Wsparcie to ma na celu pokrycie dodatkowych kosztów, jakie muszą ponieść uczestnicy sprawujący opiekę nad innymi osobami (dziećmi, osobami starszymi, osobami niepełnosprawnymi itp.), żeby móc skorzystać ze szkolenia lub z innych środków.

               –Zwrot kosztów mobilności: aby wesprzeć mobilność geograficzną pracowników w przypadku znalezienia zatrudnienia w przedsiębiorstwie zlokalizowanym 80 km od miejsca pobytu pracownika lub dalej, przewidziano zwrot początkowych kosztów zakwaterowania i transportu do wysokości 5 000 EUR.

               Działania finansowane przez EFS lub wyłącznie ze środków krajowych w uzupełnieniu usług współfinansowanych z EFG:

               –Nabór: sesje informacyjne na temat dostępnych usług, doradztwo w zakresie powrotu na rynek pracy, udostępnienie specjalnych narzędzi aktywnego wyszukiwania ofert. Jest to pierwszy środek, który zostanie zapewniony wszystkim uczestnikom.

               –Szczególne doradztwo dla pracowników w wieku powyżej 60 lat, obejmujące informacje na temat usług użyteczności publicznej oraz pomoc w trakcie przechodzenia na emeryturę.

               –Dopłaty za zatrudnienie
                  15
               : przedsiębiorstwa, które zatrudnią byłych pracowników Almaviva, otrzymają dopłaty w wysokości do 8 000 EUR za umowę o pracę na czas nieokreślony. W przypadku umów na czas określony dopłaty będą proporcjonalne.

               20.Opisane proponowane działania stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

               21.Włochy dostarczyły wymaganych informacji na temat działań, do których zobowiązane jest przedmiotowe przedsiębiorstwo na mocy ustawodawstwa krajowego lub układów zbiorowych. Potwierdziły one, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi tego typu działań.

               Szacunkowy budżet

               22.Szacowane łączne koszty wynoszą 5 578 950 EUR i obejmują wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 5 355 950 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 223 000 EUR.

               23.Łączna kwota wnioskowanego wkładu finansowego z EFG wynosi 3 347 370 EUR (60 % kosztów łącznych).

                        Działania

                        Szacowana liczba uczestników

                        Szacowany koszt na uczestnika
                        (w EUR)
                           16

                        Szacowane łączne koszty
                        (w EUR)
                           17

                        Zindywidualizowane usługi (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Indywidualne doradztwo
                           (Servizio di orientamento individuale)

                        1 610

                        70

                        112 700

                        Poszukiwanie pracy
                           (Scouting de la domanda)

                        650

                        105

                        68 250

                        Szkolenie, przekwalifikowanie i szkolenie zawodowe
                           (Formazione e riqualificazione professionale)

                        750

                        533

                        400 000

                        Specjalny talon
                           (Assegno di ricollocazione)

                        1 360

                        1 379

                        1 875 000

                        Wsparcie na rzecz przedsiębiorczości
                           (Servizio di supporto all'auto-impiego)

                        110

                        2 909

                        320 000

                        Pomoc na założenie działalności gospodarczej
                           (Incentivo per l'avvio di nuove imprese)

                        110

                        15 000

                        1 650 000

                        Ogółem (a):

                        Udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        4 425 950

                        (82,6 %)

                        Świadczenia i zachęty (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Zwrot wydatków na opiekę nad osobami pozostającymi na utrzymaniu pracownika (Misure di conciliazione)

                        400

                        1 700

                        680 000

                        Zwrot kosztów mobilności
                           (Indemnità per la mobilità territoriale)

                        50

                        5 000

                        250 000

                        Ogółem (b):

                        Udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        930 000

                        (17,4 %)

                         Działania na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG

                        1. Działania przygotowawcze

                        –

                        15 000

                        2. Zarządzanie

                        –

                        115 000

                        3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji

                        –

                        40 500

                        4. Kontrola i sprawozdawczość

                        –

                        52 500

                        Ogółem (c):

                        Udział procentowy w kosztach łącznych:

                        –

                        223 000

                        (4,0 %)

                        Łączne koszty (a + b + c):

                        –

                        5 578 950

                        Wkład z EFG (60 % łącznych kosztów)

                        –

                        3 347 370

               24.Koszty działań przedstawione w powyższej tabeli jako działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG nie przekraczają 35 % łącznych kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług. Włochy potwierdziły, że działania te są uzależnione od czynnego zaangażowania się objętych pomocą beneficjentów w poszukiwanie pracy lub szkolenia.

               25.Włochy potwierdziły, że koszty inwestycji tytułem prowadzenia działalności na własny rachunek, rozpoczęcia działalności gospodarczej i przejęć pracowniczych nie przekroczą 15 000 EUR na jednego beneficjenta.

               Okres kwalifikowalności wydatków

               26.Włochy rozpoczęły świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą w dniu 6 kwietnia 2017 r.
                  18
               . Wydatki na te działania kwalifikują się zatem do objęcia finansowaniem z EFG od dnia 6 kwietnia 2017 r. do dnia 9 maja 2019 r.

               27.Włochy zaczęły ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 1 marca 2017 r. Wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 1 marca 2017 r. do dnia 9 listopada 2019 r.

               Komplementarność wobec działań finansowanych z funduszy krajowych lub unijnych

               28.Źródłem zaliczek krajowych oraz współfinansowania krajowego są zasoby regionalne zapewnione na mocy dekretu legislacyjnego nr 2017/185 (z 24.9.2016 r.) oraz fundusz na rzecz szkolenia zawodowego zarządzany przez ANPAL
                  19
               .

               29.Włochy potwierdziły, że opisane powyżej działania, na które przeznaczony jest wkład finansowy z EFG, nie będą jednocześnie wspierane finansowo z innych instrumentów finansowych Unii. Dopłaty za zatrudnienie, które stanowią działania przewidziane w ramach regionalnego programu operacyjnego Lazio FSE 2014–2020, stanowią uzupełnienie pakietu środków, nie są jednak jego częścią.

               Procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub też z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi

               30.Włochy poinformowały o powołaniu komisji (w skład której wchodzą przedstawiciele ministerstwa rozwoju gospodarczego (MiSE)
                  20
               , ANPAL, Regione Lazio oraz związków zawodowych) mającej określić strategię i działania na rzecz byłych pracowników Almaviva. Pierwsze konsultacje odbyły się w dniu 16 stycznia 2017 r. (władze Regione Lazio oraz przedstawiciele związków zawodowych). Na kolejnych posiedzeniach, a w szczególności na posiedzeniu w dniu 7 lutego 2017 r. przygotowano skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług.

               System zarządzania i kontroli

               31.Wniosek zawiera opis systemu zarządzania i kontroli, w którym określono obowiązki zaangażowanych podmiotów. Włochy poinformowały Komisję, że zarządzanie wkładem finansowym będzie realizowane przez ANPAL w następujący sposób: ANPAL – Divisione IV będzie pełnić obowiązki instytucji zarządzającej, natomiast ANPAL – Divisione VI – organu certyfikacyjnego. Ministero del lavoro e delle politiche sociali (MLPS) – Secretariato Generale – Divisione II będzie instytucją audytową. Regione Lazio będzie organem pośredniczącym dla instytucji zarządzającej.

               Zobowiązania podjęte przez przedmiotowe państwo członkowskie

               32.Włochy przedstawiły wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi:

               –w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji;

               –spełniono określone w przepisach krajowych i UE wymogi dotyczące zwolnień grupowych;

               –kontynuując działalność po dokonaniu zwolnień, przedsiębiorstwo Almaviva Contact Spa wywiązało się ze zobowiązań prawnych dotyczących zwolnień i odpowiednio zatroszczyło się o pracowników;

               –proponowane działania nie będą finansowane ze środków innych unijnych funduszy lub instrumentów finansowych oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania;

               –proponowane działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych;

               –wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa.

               WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek budżetowy

               33.Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  21
               .

               34.Po przeanalizowaniu wniosku pod kątem warunków określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG i po uwzględnieniu liczby beneficjentów objętych wsparciem, proponowanych działań i szacowanych kosztów, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG w kwocie 3 347 370 EUR, która stanowi 60 % łącznych kosztów proponowanych działań, tak by zapewnić wkład finansowy w odpowiedzi na złożony wniosek.

               35.Wnioskowana decyzja o uruchomieniu EFG zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  22
               .

               Powiązane akty prawne

               36.Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia kwoty 3 347 370 EUR do odpowiedniej linii budżetowej.

               37.Równocześnie z przyjęciem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przyjmie decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego wchodzącego w życie w dniu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą proponowaną decyzję w sprawie uruchomienia środków z EFG.

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku złożonego przez Włochy – EGF/2017/004 IT/Almaviva

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  23
               , w szczególności jego art. 15 ust. 4,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  24
               , w szczególności jego pkt 13,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz udzielenie im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  25
               .

               (3)W dniu 9 maja 2017 r. Włochy złożyły wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Almaviva Contact SpA we Włoszech. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 3 347 370 EUR w odpowiedzi na wniosek złożony przez Włochy.

               (5)W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2017 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 3 347 370 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [data przyjęcia decyzji]
                  26*.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (2)
                  W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

                     (3)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).

                     (4)
                  Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1.

                     (5)
                  Zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

                     (6)
                  W okresie odniesienia z przedsiębiorstwa Almaviva SpA zwolniono 1 627 pracowników. W późniejszym okresie 17 osobom zaoferowano jednak pracę w innym centrum usługowym tego samego przedsiębiorstwa. Na potrzeby przedmiotowego wniosku tych 17 pracowników nie uznaje się za zwolnionych.

                     (7)
                  Dotyczy to pracowników objętych zakazem zwolnienia (art. 54 Decreto Legislativo 151/2001), którzy utracą pracę po zakończeniu okresu ochronnego.
                  https://www.cliclavoro.gov.it/Normative/Decreto_Legislativo_26_marzo_2001_n.151.pdf

                     (8)
                  Stosunki pracy w centrach obsługi telefonicznej we Włoszech
                   (http://www.camera.it/leg17/824?tipo=C&anno=2014&mese=12&giorno=11&view=&commissione=11&pagina=#)

                     (9)
                  Asso contact – Assoziazione nazionale dei contact center in outsourcing. Spotkanie roczne, 2016 r.
                     http://www.assocontact.it/Documenti/VERBALI_ASSEMBLEE/02-Presentazione-Urbano-Granata_DATABANK-CERVED.pdf

                     (10)
                  Ibid.

                     (11)
                  Stosunki pracy w centrach obsługi telefonicznej we Włoszech. Op. cit.

                     (12)
                  Stosunki pracy w centrach obsługi telefonicznej we Włoszech. Op. cit.

                     (13)
                  EGF/2012/001 IE Talk Talk Broadband Services Ltd. COM(2012) 423.

                     (14)
                  Jednolite przedstawicielstwo związków zawodowych we Włoszech (w skrócie RSU) jest ciałem kolegialnym reprezentującym wszystkich pracowników zatrudnionych przez ten sam podmiot prywatny lub publiczny, niezależnie od ich przynależności do związku zawodowego.

                     (15)
                  Działanie przewidziane w ramach regionalnego programu operacyjnego Lazio FSE 2014–2020.

                     (16)
                  W celu uniknięcia ułamków szacunkowe koszty przypadające na jednego pracownika zostały zaokrąglone. Zaokrąglenie nie ma jednak wpływu na całkowite koszty dla każdego środka. Pozostają one w tej samej wysokości, co w złożonym przez Włochy wniosku.

                     (17)
                  Suma poszczególnych kwot nie jest równa łącznej kwocie ze względu na zaokrąglenia.

                     (18)
                  Sesje związane z naborem uczestników, które stanowią działanie nieobjęte wnioskiem o współfinansowanie z EFG, rozpoczęły się w dniu 9 marca 2017 r., natomiast indywidualne doradztwo (działanie współfinansowane z EFG) rozpoczęto w dniu 6 kwietnia 2017 r.

                     (19)
                  Agenzia Nazionale per le Politiche Attive del Lavoro (ANPAL).

                     (20)
                  Ministero dello Sviluppo Economico (MiSE).

                     (21)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (22)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (23)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (24)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (25)
                  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (26)
                   Data do wstawienia przez Parlament przed publikacją w Dz.U.