				|

		52013PC0243

			Wniosek DECYZJA RADY określająca stanowisko, jakie w imieniu Unii Europejskiej ma zostać przyjęte w odniesieniu do niektórych rezolucji, które będą przedmiotem głosowania w ramach Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina (OIV) /* COM/2013/0243 final - 2013/0129 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
              KONTEKST WNIOSKU
Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli
i Wina (OIV) jest międzyrządową organizacją
naukowo-techniczną działającą w sektorze winorośli,
wina, napojów winopochodnych, winogron stołowych, suszonych winogron i
innych produktów sektora wina. Celem tej organizacji jest: (i) informowanie za
pomocą publikacji i organizowanych przez nią imprez i sympozjów, (ii)
wspieranie innych międzynarodowych organizacji zaangażowanych w
działania normalizacyjne oraz (iii) przyczynianie się do ujednolicenia
istniejących praktyk i norm na poziomie międzynarodowym. Obecnie
członkami tej organizacji są 44 państwa, z których 20 to
państwa członkowskie Unii Europejskiej. Unia Europejska nie jest
obecnie członkiem OIV.
Na szczeblu UE, zgodnie z rozporządzeniem
Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającym
wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe
dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej
wspólnej organizacji rynku”, Dz.U. L 299, s. 1), niektóre rezolucje przyjmowane
i publikowane przez OIV mają wpływ na przepisy UE. Jednolita wspólna
organizacja rynku przewiduje odniesienia do rezolucji OIV w
następujących przepisach:
- metody analizy służącej do
określania składu produktów sektora wina oraz niektórych wymogów
dotyczących czystości i tożsamości substancji stosowanych w
praktykach enologicznych, tak aby przepisy przyjmowane i publikowane przez OIV
stały się tym samym wiążące w tym zakresie w UE (art.
120g rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku oraz art. 9
rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r.
ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonywania
rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów
winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń,
Dz.U. L 193, s. 1);
- praktyki enologiczne przyjęte i
opublikowane przez OIV, na których musi opierać się Komisja przy
udzielaniu zezwolenia na takie praktyki (art. 120f rozporządzenia o
jednolitej wspólnej organizacji rynku); oraz
- takie same praktyki enologiczne, zgodnie z
którymi UE musi przyjąć wina produkowane w państwach trzecich i
które w związku z powyższym stają się tym samym
wiążące w UE (art. 158a rozporządzenia o jednolitej
wspólnej organizacji rynku).
Podobnie, na podstawie rozporządzenia Komisji
(WE) nr 2870/2000 z dnia 19 grudnia 2000 r. ustanawiającego wspólnotowe
metody referencyjne dla analizy napojów spirytusowych (Dz. U. L 333, s. 20),
niektóre rezolucje przyjmowane i publikowane przez OIV mają wpływ na
przepisy UE. W art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2870/2000 przewiduje się
odniesienia do rezolucji OIV, w których wspólnotowe analityczne metody
referencyjne nie zostały ustanowione dla wykrywania i kwantyfikacji
substancji zawartych w niektórych napojach spirytusowych.
Na podstawie dyskusji prowadzonych w grupach na
spotkaniu ekspertów przygotowującym Zgromadzenie Ogólne OIV można
spodziewać się, że w porządku obrad Zgromadzenia Ogólnego
znajdzie się przyjęcie następujących rezolucji,
powodujących skutek prawny w ramach dorobku prawnego UE:
- Projekty rezolucji OENO-TECHNO 11-498 i 11-499
ustanawiają nowe praktyki enologiczne. Zgodnie z art. 120f i 158a
rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przedmiotowe rezolucje wpłyną
na dorobek prawny UE.
- Projekty rezolucji OENO-SCMA 9-418, 10-440,
10-480, 11-477, 11-478, 12-510 oraz 12-511 ustanawiają metody analizy.
Zgodnie z art. 120g rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przedmiotowe
rezolucje wpłyną na dorobek prawny UE.
- Projekty rezolucji OENO-SPECIF 11-496 i 11-497,
OENO-SPECIF 10-459, 11-481, 11-482, 11-487, 11-488 i 11-495 ustanawiają
wymogi dotyczące czystości i tożsamości substancji
stosowanych w praktykach enologicznych. Zgodnie z art. 9 rozporządzenia
(WE) nr 606/2009 przedmiotowe rezolucje wpłyną na dorobek prawny UE.
- Projekt rezolucji OENO-SCMA 12-521 ustanawia
metodę analizy dotyczącą niektórych napojów spirytusowych.
Zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2870/2000 przedmiotowa rezolucja
wpłynie na dorobek prawny UE.
Wyżej wymienione rezolucje zostały
szczegółowo omówione przez naukowców i ekspertów technicznych sektora
wina. Przyczyniają się one do międzynarodowej harmonizacji norm
dotyczących wina oraz ustanowią ramy, które zapewnią
uczciwą konkurencję w handlu produktami sektora wina. Dlatego
też należy je poprzeć.
Podobnie jak w przeszłości można
oczekiwać, że porządek obrad posiedzenia Zgromadzenia Ogólnego
OIV będzie jeszcze ulegać zmianom oraz że kolejne rezolucje
wpływające na dorobek prawny UE zostaną dodane do porządku
obrad. W celu zapewnienia skuteczności prac Zgromadzenia Ogólnego, z
poszanowaniem postanowień Traktatów, Komisja w odpowiednim czasie
uzupełni lub zmieni niniejszy wniosek, aby umożliwić Radzie
przyjęcie stanowiska, które ma być zajęte również w
odniesieniu do tych rezolucji.
2013/0129 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
określająca stanowisko, jakie w
imieniu Unii Europejskiej ma zostać przyjęte w odniesieniu do
niektórych rezolucji, które będą przedmiotem głosowania w ramach
Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina (OIV)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w
związku z jego art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Międzynarodowa
Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV) jest międzyrządową
organizacją naukowo-techniczną działającą w sektorze
winorośli, wina, napojów winopochodnych, winogron stołowych,
suszonych winogron i innych produktów sektora wina. Celem tej organizacji jest:
(i) informowanie za pomocą publikacji i organizowanych przez nią
imprez i sympozjów, (ii) wspieranie innych międzynarodowych organizacji
zaangażowanych w działania normalizacyjne oraz (iii) przyczynianie
się do ujednolicenia istniejących praktyk i norm na poziomie
międzynarodowym. Obecnie członkami tej organizacji są 44
państwa, z których 20 to państwa członkowskie Unii Europejskiej.
Unia Europejska nie jest obecnie członkiem OIV.
(2)       Na poziomie UE, zgodnie z
rozporządzeniem Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r.
ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy
szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych
(„rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”, Dz.U. L 299, s.
1), niektóre rezolucje przyjmowane i publikowane przez OIV mają wpływ
na przepisy UE. Jednolita wspólna organizacja rynku przewiduje odniesienia do
rezolucji OIV w następujących przepisach:
- metody analizy służącej do
określania składu produktów sektora wina oraz niektórych wymogów
dotyczących czystości i tożsamości substancji stosowanych w
praktykach enologicznych, tak aby przepisy przyjmowane i publikowane przez OIV
stały się tym samym wiążące w tym zakresie w UE (art.
120g rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku oraz art. 9
rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r.
ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonywania
rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów
winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń,
Dz.U. L 193, s. 1);
- praktyki enologiczne przyjęte i
opublikowane przez OIV, na których musi opierać się Komisja przy
udzielaniu zezwolenia na takie praktyki (art. 120f rozporządzenia o
jednolitej wspólnej organizacji rynku); oraz
- takie same praktyki enologiczne, zgodnie z
którymi UE musi przyjąć wina produkowane w państwach trzecich i
które w związku z powyższym stają się tym samym
wiążące w UE (art. 158a rozporządzenia o jednolitej
wspólnej organizacji rynku).
(3)       Podobnie, na podstawie
rozporządzenia Komisji (WE) nr 2870/2000 z dnia 19 grudnia 2000 r.
ustanawiającego wspólnotowe metody referencyjne dla analizy napojów
spirytusowych (Dz. U. L 333, s. 20), niektóre rezolucje przyjmowane i
publikowane przez OIV mają wpływ na przepisy UE. W art. 3
rozporządzenia (WE) nr 2870/2000 przewiduje się odniesienia do
rezolucji OIV, w których wspólnotowe analityczne metody referencyjne nie
zostały ustanowione dla wykrywania i kwantyfikacji substancji zawartych w
niektórych napojach spirytusowych.
(4)       Następne posiedzenie
Zgromadzenia Ogólnego OIV odbędzie się w dniu 8 czerwca 2013 r. Przy
tej okazji Zgromadzenie Ogólne zbada i być może przyjmie rezolucje,
które spowodują skutki prawne, o których mowa.
(5)       Dlatego też konieczne
jest przyjęcie, przed wspomnianym posiedzeniem Zgromadzenia Ogólnego OIV,
stanowisk, które państwa członkowskie będące członkami
OIV, działając wspólnie w interesie UE, powinny zająć na
Zgromadzeniu Ogólnym OIV w odniesieniu do tych rezolucji.
(6)       Projekty rezolucji
OENO-TECHNO 11-498 i 11-499 ustanawiają nowe praktyki enologiczne. Zgodnie
z art. 120f i 158a rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przedmiotowe rezolucje
wpłyną na dorobek prawny UE.
(7)       Projekty rezolucji OENO-SCMA
9-418, 10-440, 10-480, 11-477, 11-478, 12-510 oraz 12-511 ustanawiają
metody analizy. Zgodnie z art. 120g rozporządzenia (WE) nr 1234/2007
przedmiotowe rezolucje wpłyną na dorobek prawny UE.
(8)       Projekty rezolucji
OENO-SPECIF 11-496 i 11-497, OENO-SPECIF 10-459, 11-481, 11-482, 11-487, 11-488
i 11-495 ustanawiają wymogi dotyczące czystości i
tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych. Zgodnie
z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 606/2009 przedmiotowe rezolucje
wpłyną na dorobek prawny UE.
(9)       Projekt rezolucji OENO-SCMA
12-521 ustanawia metodę analizy dotyczącą niektórych napojów
spirytusowych. Zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2870/2000
przedmiotowa rezolucja wpłynie na dorobek prawny UE.
(10)     Wyżej wymienione
rezolucje zostały szczegółowo omówione przez naukowców i ekspertów
technicznych sektora wina. Przyczyniają się one do
międzynarodowej harmonizacji norm dotyczących wina oraz
ustanowią ramy, które zapewnią uczciwą konkurencję w handlu
produktami sektora wina. Dlatego też należy je poprzeć.
(11)     W celu umożliwienia
niezbędnej elastyczności podczas negocjacji przed posiedzeniem
Zgromadzenia Ogólnego OIV państwa członkowskie będące
członkami OIV powinny być uprawnione do wyrażenia zgody na
zmiany do tych rezolucji, pod warunkiem że zmiany te nie dotyczą
zasadniczej treści tych rezolucji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Stanowisko Unii na Zgromadzeniu Ogólnym
Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina (OIV) w 2013 r. jest
zgodne z załącznikiem do niniejszej decyzji i jest wyrażane
przez państwa członkowskie będące członkami OIV,
działające wspólnie w interesie Unii.
Artykuł 2
1.           Jeżeli jest
prawdopodobne, że stanowisko, o którym mowa w art. 1, może ulec
zmianie ze względu na nowe informacje o charakterze naukowym lub
technicznym przedstawione przed posiedzeniem OIV lub w czasie jego trwania,
państwa członkowskie będące członkami OIV proszą
o przełożenie głosowania, które ma odbyć się podczas
Zgromadzenia Ogólnego OIV, do czasu uzgodnienia przez Unię stanowiska w oparciu
o nowe elementy.
2.           W ramach koordynacji prac, w
szczególności na miejscu, i bez kolejnej decyzji Rady ustanawiającej
stanowisko Unii, państwa członkowskie będące członkami
OIV, działające wspólnie w interesie Unii, mogą wyrażać
zgodę na zmiany w projektach rezolucji, o których mowa w
załączniku do niniejszej decyzji, które to zmiany nie dotyczą
zasadniczej treści tych rezolucji.
Artykuł 3
Niniejsza
decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Państwa członkowskie
działające wspólnie w interesie Unii popierają jedynie, i z
zastrzeżeniem wszelkich przyszłych przeglądów
uwzględniających rozwój sytuacji, następujące projekty
rezolucji w etapie 7. dotyczące metod analizy służących do
określania składu produktów sektora wina, wymogów dotyczących
czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach
enologicznych oraz praktyk enologicznych:
OENO-TECHNO 11-498, zmiana dokumentacji
praktyk enologicznych dotyczących enzymów,
OENO-TECHNO 11-499, zarządzanie gazami
rozpuszczonymi w winie za pomocą kontraktorów membranowych,
OENO-SCMA 9-418, praktyczny przewodnik do
oceny, kontroli jakości oraz analizy niepewności metody analizy
enologicznej,
OENO-SCMA 10-440, wytyczne do zapachowej i
smakowej oceny wad wina,
OENO-SCMA 10-480, oznaczanie metanolu za
pomocą chromatografii gazowej,
OENO-SCMA 11-477, wykrywanie i oznaczanie
ftalanów w winie,
OENO-SCMA 11-478, analiza składników
mineralnych wina i napojów spirytusowych za pomocą ICP-AES (spektrometria
absorpcji atomowej z sprzężoną indukcyjnie plazmą),
OENO-SCMA 12-510, określanie stosunku
izotopów 13C/12C kwasu octowego octu winnego za
pomocą spektrometrii masowej,
OENO-SCMA 12-511, metoda określania
stosunku izotopów 18O/16O wody w occie winnym,
OENO-SCMA 12-521, wykrywanie i oznaczanie
ftalanów w napojach spirytusowych,
OENO-MICRO 11-496, monografia dotycząca
autolizatów drożdży,
OENO-MICRO 11-497, ściany komórkowe
drożdży – codex,
OENO-SPECIF 10-459, monografia dotycząca
dezaktywowanych drożdży,
OENO-SPECIF 11-481, monografia dotycząca
membran ultrafiltracyjnych,
OENO-SPECIF 11-482, monografia dotycząca
membran nanofiltracyjnych,
OENO-SPECIF 11-487, zmiana monografii
dotyczącej oznaczania aktywności esterazy cynamonowej w preparatach
enzymatycznych (OIV-OENO 6-2007),
OENO-SPECIF 11-488, zmiana monografii
dotyczącej określania betaglukanazy (ß 1-3, ß 1-6) w preparatach
enzymatycznych (OIV-OENO 340-2010),
OENO-SPECIF 11-495, monografia dotycząca
białek pochodzenia roślinnego - zmiana dokumentacji.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 19.10.2017
            COM(2017) 603 final
            2017/0263(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, które należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej na dwudziestym zwyczajnym posiedzeniu umawiających się stron Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego w odniesieniu do wniosku dotyczącego zmiany załącznika II do Protokołu dotyczącego obszarów szczególnie chronionych i różnorodności biologicznej w rejonie śródziemnomorskim

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które należy przyjąć w imieniu Unii podczas dwudziestego zwyczajnego posiedzenia umawiających się stron barcelońskiej Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego, w odniesieniu do zmian załącznika II do protokołu dotyczącego obszarów szczególnie chronionych i różnorodności biologicznej w rejonie śródziemnomorskim.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Konwencja barcelońska i jej protokoły

               Barcelońska Konwencja o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego („konwencja barcelońska”) ma na celu zapewnienie zrównoważonego zarządzania naturalnymi zasobami morskimi i lądowymi oraz ochronę środowiska morskiego i obszarów przybrzeżnych w drodze zapobiegania, obniżania i eliminacja zanieczyszczenia. Konwencja barcelońska weszła w życie w dniu 9 lipca 2004 r.

               Uzupełnieniem konwencji barcelońskiej jest siedem protokołów dotyczących szczególnych aspektów ochrony środowiska w regionie śródziemnomorskim, w tym protokół dotyczący obszarów szczególnie chronionych i różnorodności biologicznej w rejonie śródziemnomorskim (przyjęty w 1995 r. i zastępujący powiązany protokół z 1982 r.) wraz z załącznikami.

               Unia Europejska jest stroną konwencji barcelońskiej
                  1
                i jej protokołów
                  2
               . Stronami konwencji barcelońskiej i protokołów do niej są również Włochy, Grecja, Hiszpania, Francja, Słowenia, Malta, Cypr i Chorwacja oraz 13 krajów śródziemnomorskich spoza UE.

               2.2.Dwudzieste zwyczajne posiedzenie umawiających się stron

               Dwudzieste zwyczajne posiedzenie umawiających się stron konwencji barcelońskiej odbędzie się w dniach 17–20 grudnia 2017 r. w Tiranie w Albanii.

               Uczestnicy posiedzenia będą musieli między innymi podjąć decyzję w sprawie aktu mającego skutki prawne, tj. wniosku w sprawie zmiany załącznika II (Wykaz gatunków zagrożonych wyginięciem) do protokołu dotyczącego obszarów szczególnie chronionych i różnorodności biologicznej w rejonie śródziemnomorskim („protokół”).

               Procedura opisana w art. 23 konwencji barcelońskiej ma zastosowanie do przyjmowania wszelkich zmian załączników do protokołu. Takie zmiany są przyjmowane większością trzech czwartych głosów umawiających się stron protokołu. Jak stanowi art. 25 konwencji barcelońskiej, „Europejska Wspólnota Gospodarcza [...] korzysta ze swojego prawa głosu, dysponując liczbą głosów równą liczbie jej państw członkowskich, które są stronami niniejszej konwencji i jednego lub większej liczby protokołów; Europejska Wspólnota Gospodarcza [...] nie będzie korzystać ze swojego prawa głosu, jeżeli jej państwa członkowskie korzystają ze swojego prawa głosu i odwrotnie.”

               2.3.Planowane zmiany załącznika II do protokołu

               Podczas dwudziestego zwyczajnego posiedzenia umawiających się stron konwencji barcelońskiej w dniach 17–20 grudnia 2017 r. strony mają przyjąć zmiany do załącznika II do protokołu („planowany akt”).

               Cele planowanego aktu są następujące:

               - dodanie do wykazu gatunków w załączniku II do protokołu czterech nowych gatunków Anthozoa (gromada bezkręgowców morskich obejmująca korale), a mianowicie: Isidella elongata, Dendrophyllia cornigera, Dendrophyllia ramea i Desmophyllum dianthus,

               - aktualizacja nazewnictwa niektórych gatunków ptaków morskich i ptaków strefy przybrzeżnej w związku ze zmianami taksonomicznymi, które pojawiły się od czasu ostatnich poprawek do załączników do protokołu.

               Planowany akt stanie się wiążący dla stron zgodnie z art. 29 konwencji barcelońskiej, który stanowi, że „każdy protokół do niniejszej Konwencji jest wiążący [...] dla Umawiających się Stron danego protokołu” i art. 23, który stanowi, że „załączniki do niniejszej Konwencji lub do któregokolwiek protokołu stanowią integralną część Konwencji lub takiego protokołu, stosownie do przypadku”.

               3.Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii

               W protokole ustanowiono wykaz gatunków zagrożonych wyginięciem oraz wykaz gatunków, których wykorzystywanie podlega regulacjom (art. 12). Te dwa wykazy stanowią odpowiednio załącznik II i załącznik III do protokołu. Umawiające się strony mają obowiązek przyjąć uzgodnione środki w celu zapewnienia ochrony i zachowania gatunków zwierząt i roślin ujętych w tych załącznikach.

               W planowanym akcie przewiduje się najpierw aktualizację nazewnictwa niektórych gatunków ptaków morskich i ptaków strefy przybrzeżnej w związku ze zmianami taksonomicznymi, które pojawiły się od czasu wprowadzenia ostatnich zmian do załączników do protokołu. Nie stanowią one znaczących czy też istotnych zmian, a jedynie aktualizację nazw gatunków już znajdujących się w wykazie.

               Po drugie w planowanym akcie przewiduje się dodanie do wykazu gatunków w załączniku II do protokołu czterech nowych gatunków gromady Anthozoa (Isidella elongata, Dendrophyllia cornigera, Dendrophyllia ramea i Desmophyllum dianthus).

               Ta druga propozycja została omówiona na forum odpowiedniego organu technicznego powołanego na podstawie konwencji, podczas 13. spotkania punktów kontaktowych protokołu, gdzie reprezentowana była Unia Europejska.

               Cztery przedmiotowe gatunki koralowców występują w będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty siedliskach przyrodniczych typu „rafy”, których ochrona wymaga wyznaczenia specjalnych obszarów ochrony
                  3
                na podstawie załącznika I do dyrektywy siedliskowej
                  4
               . W podręczniku interpretacji siedlisk naturalnych w Unii Europejskiej
                  5
                jako śródziemnomorskie gatunki rafotwórcze wymieniono kolonię Dendrophyllia ramea, kolonię Dendrophyllia cornigera, odmianę Isidella elongata oraz kolonie białych koralowców, takich jak Lophelia pertusa i Madrepora oculata (z którymi powiązany jest gatunek Desmophyllum dianthus). Cztery przedmiotowe gatunki umieszczono w śródziemnomorskiej Czerwonej księdze gatunków zagrożonych
                  6
                (Dendrophyllia ramea jest obecnie zaklasyfikowana jako gatunek narażony; Dendrophyllia cornigera i Desmophyllum dianthus są gatunkami zagrożonymi; Isidella elongata jest gatunkiem krytycznie zagrożonym i uznanym za gatunek niemal endemiczny). Trzy spośród przedmiotowych gatunków (D. ramea, D. cornigera i D. dianthus) należą do grupy koralowców twardych ujętych w dodatku II do Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem, a zatem również w załączniku B do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97
                  7
                (rozporządzenie o handlu dziką fauną i florą). Cztery gatunki gromady Anthozoa w Morzu Śródziemnym są narażone na wpływ wielu czynników antropogenicznych, takich jak połowy włokami dennymi, połowy taklami dennymi, wprowadzanie zanieczyszczeń, wiercenia, globalne ocieplenie i zakwaszenie wód oceanicznych. Ich zdolność do powrotu do stanu pierwotnego może być bardzo niewielka ze względu na stosunkowo niskie tempo wzrostu, niską zdolność do rozprzestrzeniania się i stosunkowo długi cykl życia. Chociaż informacji naukowych na temat populacji czterech przedmiotowych gatunków jest niewiele, dostępne rejestry populacji lub obserwacje jakościowe świadczą o niepokojącej regresji siedlisk lub spadku liczebności populacji.

               Poparcie powyższych wniosków przez Unię zapewnia spójność między działaniami wewnętrznymi i zewnętrznymi.

               UE jest zobowiązana do współpracy międzynarodowej na rzecz ochrony różnorodności biologicznej zgodnie z art. 191 ust. 1 TFUE oraz zgodnie z art. 5 Konwencji ONZ o różnorodności biologicznej (CBD), decyzjami podjętymi na dziesiątym, dwunastym i trzynastym posiedzeniu konferencji stron CBD w Nagoi w 2010 r.
                  8
               , Pjongczangu w 2014 r.
                  9
                i Meksyku w 2016 r. Do gatunków, które proponuje się uwzględnić, odnosi się w szczególności decyzja XIII/11
                  10
                trzynastej konferencji stron konwencji CBD dotycząca działań na rzecz wdrożenia dobrowolnego szczegółowego planu prac w zakresie różnorodności biologicznej w obszarach wód zimnych w celu m.in. podtrzymania i wzmocnienia odporności ekosystemów w obszarach wód zimnych.

               Niniejszy wniosek jest również zgodny z obawami wyrażonymi podczas Konferencji Narodów Zjednoczonych w 2012 roku w sprawie Zrównoważonego Rozwoju dotyczącymi „podatności raf koralowych i namorzynów na wpływy, w tym związane ze zmianą klimatu, jakie wywierają na nie zakwaszenie wód oceanicznych, przełowienie, niszczycielskie praktyki połowowe i zanieczyszczenie”, a także z podjętym podczas tej samej konferencji zobowiązaniem „do wspierania współpracy międzynarodowej na rzecz ochrony ekosystemów raf koralowych i namorzynów oraz w celu realizacji płynących z nich korzyści społecznych, gospodarczych i środowiskowych, a także do współpracy technicznej i dobrowolnej wymiany informacji”.

               Przyczynia się on również do osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju 14.2, który zakłada „do 2020 r. zrównoważone gospodarowanie ekosystemami morskimi i przybrzeżnymi oraz ich ochronę w celu uniknięcia znacznych negatywnych skutków, w tym dzięki zwiększaniu ich odporności i podejmowaniu działań w celu ich odbudowy i zapewnienia zdrowych i wydajnych oceanów”.

               W związku z powyższym Unia powinna poprzeć wniosek w sprawie zmiany załącznika II do protokołu.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  11
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Akt, który ma zostać przyjęty na posiedzeniu umawiających się stron konwencji barcelońskiej, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 23 i 29 konwencji barcelońskiej. W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na mocy art. 218 ust. 9 TFUE zależy w pierwszej kolejności od celu i treści planowanego aktu w odniesieniu do tego, jakie stanowisko zostaje przyjęte w imieniu Unii.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do środowiska. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 192 ust. 1 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być zatem art. 192 ust. 1 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2017/0263 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, które należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej na dwudziestym zwyczajnym posiedzeniu umawiających się stron Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego w odniesieniu do wniosku dotyczącego zmiany załącznika II do Protokołu dotyczącego obszarów szczególnie chronionych i różnorodności biologicznej w rejonie śródziemnomorskim

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1, w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Konwencja o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego („konwencja barcelońska”) została zawarta przez Wspólnotę zgodnie z decyzją Rady 1999/802/WE
                  12
                i weszła w życie w dniu 9 lipca 2004 r.

               (2)Unia jest również stroną Protokołu dotyczącego obszarów szczególnie chronionych i różnorodności biologicznej w rejonie śródziemnomorskim („protokół”), który został zawarty przez Wspólnotę zgodnie z decyzją Rady 1999/800/WE
                  13
                i wszedł w życie w dniu 12 grudnia 1999 r.

               (3)Na mocy art. 18 konwencji barcelońskiej jedną z funkcji posiedzeń konwencji stron konwencji barcelońskiej jest przyjmowanie, rewizja lub zmiana załączników do tej konwencji i jej protokołów.

               (4)Dwudzieste zwyczajne posiedzenie umawiających się stron konwencji barcelońskiej odbędzie się w dniach 17–20 grudnia 2017 r. Jednym z punktów porządku obrad jest przyjęcie zmian do załącznika II do protokołu.

               (5)Celem tych zmian jest dodanie czterech nowych gatunków gromady Anthozoa (Isidella elongata, Dendrophyllia cornigera, Dendrophyllia ramea i Desmophyllum dianthus) do wykazu gatunków podanego w załączniku II do Protokołu oraz aktualizacja nazewnictwa niektórych gatunków ptaków morskich i ptaków strefy przybrzeżnej w związku ze zmianami taksonomicznymi, które pojawiły się od czasu wprowadzenia ostatnich zmian do załączników do protokołu.

               (6)Należy ustalić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na dwudziestym zwyczajnym posiedzeniu konferencji stron konwencji barcelońskiej, gdyż zmiany załącznika II do protokołu będą dla Unii wiążące.

               (7)Cztery gatunki Anthozoa zaproponowane do włączenia do załącznika II do protokołu występują w siedliskach przyrodniczych będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, których ochrona wymaga wyznaczenia specjalnych obszarów ochrony na podstawie załącznika I do dyrektywy Rady 92/43/EWG
                  14
               . Trzy spośród przedmiotowych gatunków są również ujęte w dodatku II do Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem, która została wdrożona w Unii na mocy załącznika B do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97
                  15
               . Wszystkie proponowane gatunki są uznane za zagrożone w rejonie Morza Śródziemnego, a zatem wymagają zwiększonej ochrony przed działalnością człowieka, przewidzianej w postanowieniach protokołu.

               (8)Ponieważ wniosek w sprawie decyzji, która ma zostać podjęta na dwudziestym zwyczajnym posiedzeniu konferencji stron konwencji barcelońskiej dotyczy zmiany załącznika II do protokołu, należy opublikować go w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po jego przyjęciu.

               (9)Na dwudziestym zwyczajnym posiedzeniu umawiających się stron konwencji barcelońskiej Unia będzie reprezentowana przez Komisję zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Państwa członkowskie popierają stanowisko Unii zgodnie z art. 4 ust. 3 TUE,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowiskiem, które należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej na dwudziestym zwyczajnym posiedzeniu umawiających się stron Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego („konwencja barcelońska”) jest poparcie wniosku w sprawie decyzji zmieniającej załącznik II do Protokołu dotyczącego obszarów szczególnie chronionych i różnorodności biologicznej w rejonie śródziemnomorskim („protokół”) w odniesieniu do:

               1)dodania czterech następujących gatunków:

               –Dendrophyllia cornigera,

               –Dendrophyllia ramea,

               –Desmophyllum dianthus,

               –Isidella elongata;

               2)zmian w nazewnictwie gatunków ptaków morskich i ptaków strefy przybrzeżnej w związku ze zmianami taksonomicznymi określonymi w załączniku.

               Artykuł 2

               Po przyjęciu decyzji, o której mowa w art. 1, zostaje ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji i państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Decyzja Rady 77/585/EWG z dnia 25 lipca 1977 r. w sprawie zawarcia Konwencji o ochronie Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem i Protokołu o zapobieganiu zanieczyszczaniu Morza Śródziemnego przez zatapianie w nim odpadów ze statków i statków powietrznych (Dz.U. L 240 z 19.9.1977, s. 1) oraz decyzja Rady 1999/802/WE z dnia 22 października 1999 r. w sprawie przyjęcia zmian Konwencji w sprawie ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem oraz Protokołu o zapobieganiu zanieczyszczaniu przez zatapianie odpadów ze statków i statków powietrznych (Konwencja z Barcelony) (Dz.U. L 322 z 14.12.1999, s. 32).

                     (2)
                  Decyzja Rady 1999/800/WE z dnia 22 października 1999 r. w sprawie zawarcia Protokołu dotyczącego obszarów szczególnie chronionych i różnorodności biologicznej w rejonie śródziemnomorskim oraz w sprawie przyjęcia załączników do tego Protokołu (Konwencja barcelońska) (Dz.U. L 322 z 14.12.1999, s. 1).

                     (3)
                  Zgodnie z definicją zawartą w art. 1 lit. l) dyrektywy siedliskowej specjalny obszar ochrony oznacza teren mający znaczenie dla Wspólnoty wyznaczony przez państwa członkowskie w drodze ustawy, decyzji administracyjnej i/lub umowy, na którym są stosowane konieczne środki ochronne w celu zachowania lub odtworzenia, we właściwym stanie ochrony, siedlisk przyrodniczych i/lub populacji gatunków, dla których teren został wyznaczony.

                     (4)
                  Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7).

                     (5)
                  Podręcznik interpretacji siedlisk naturalnych w Unii Europejskiej – UE28, przyjęty przez komitet ds. siedlisk w dniu 4 października 1999 r. (w wersji UE15) ostatnio zmieniony w kwietniu 2013 r.
                  http://ec.europa.eu/environment/nature/legislation/habitatsdirective/docs/Int_Manual_EU28.pdf
                  .

                     (6)

                  http://www.iucnredlist.org/initiatives/mediterranean

                     (7)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (Dz.U. L 61 z 3.3.1997, s. 1).

                     (8)
                  Dec. X/2, „Strategic Plan for Biodiversity 2011-2020 and the Aichi Biodiversity Targets [Plan strategiczny dotyczący bioróżnorodności na lata 2011-2020 oraz cele z Aichi], w tym cel z Aichi nr 10, zgodnie z którym „do 2015 r. należy zminimalizować wiele oddziaływań antropogenicznych na rafy koralowe i inne wrażliwe ekosystemy podatne na zmianę klimatu lub zakwaszenie wód oceanicznych w taki sposób, aby utrzymać ich integralność i funkcje”.

                     (9)
                  Dec. XII/23, Załącznik „Priority actions to achieve Aichi Biodiversity Target 10 for coral reefs and closely associated ecosystems” [Priorytetowe działania na rzecz osiągnięcia celu z Aichi nr 10 dotyczącego raf koralowych i ściśle powiązanych ekosystemów].

                     (10)
                  Dec.XIII/11, „Voluntary specific workplan on biodiversity in cold-water areas within the jurisdictional scope of the convention” [Dobrowolny szczegółowy plan prac w zakresie różnorodności biologicznej w obszarach wód zimnych w ramach zakresu jurysdykcyjnego konwencji].

                     (11)
                  Wyrok w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie (OIV), ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (12)
                  Decyzja Rady 1999/802/WE z dnia 22 października 1999 r. w sprawie przyjęcia zmian Konwencji w sprawie ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem oraz Protokołu o zapobieganiu zanieczyszczaniu przez zatapianie odpadów ze statków i statków powietrznych (Konwencja z Barcelony) (Dz.U. L 322 z 14.12.1999, s. 32).

                     (13)
                  Decyzja Rady 1999/800/WE z dnia 22 października 1999 r. w sprawie zawarcia Protokołu dotyczącego obszarów szczególnie chronionych i różnorodności biologicznej w rejonie śródziemnomorskim oraz w sprawie przyjęcia załączników do tego Protokołu (Konwencja barcelońska) (Dz.U. L 322 z 14.12.1999, s. 1).

                     (14)
                  Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7).

                     (15)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (Dz.U. L 61 z 3.3.1997, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 19.10.2017
            COM(2017) 603 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, które należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej na dwudziestym zwyczajnym posiedzeniu umawiających się stron Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego w odniesieniu do wniosku dotyczącego zmiany załącznika II do Protokołu dotyczącego obszarów szczególnie chronionych i różnorodności biologicznej w rejonie śródziemnomorskim

               ZAŁĄCZNIK

               do

               decyzji Rady

               w sprawie stanowiska, które należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej na dwudziestym zwyczajnym posiedzeniu umawiających się stron Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego w odniesieniu do wniosku dotyczącego zmiany załącznika II do Protokołu dotyczącego obszarów szczególnie chronionych i różnorodności biologicznej w rejonie śródziemnomorskim

               Załącznik

               Wykaz zmian taksonomicznych wprowadzonych w nazwach gatunków morskich i przybrzeżnych w załączniku II do Protokołu dotyczącego obszarów szczególnie chronionych i różnorodności biologicznej w rejonie śródziemnomorskim

               W załączniku II do Protokołu dotyczącego obszarów szczególnie chronionych i różnorodności biologicznej w rejonie śródziemnomorskim („protokół”) proponuje się następujące aktualizacje taksonomiczne związane z nazewnictwem lub klasyfikacją gatunków morskich i przybrzeżnych:

               1)Następujące gatunki zostały przypisane do innej grupy taksonomicznej:

               –„Fucus virsoides J. Agardh” został przeniesiony z typu „Rhodophyta” do typu „Heterokontophyta”;

               –„Kallymenia spathulata (J. Agardh) P.G. Parkinson” został przeniesiony z typu „Heterokontophyta” do typu „Rhodophyta”.

               2)Następujące gatunki usunięto z kategorii „Aves”:

               –„Hydrobates pelagicus (Linnaeus, 1758)”

               –„Phalacrocorax aristotelis (Linnaeus, 1761)”

               –„Phalacrocorax pygmeus (Pallas, 1773)”

               –„Phoenicopterus ruber (Linnaeus, 1758)”

               –„Sterna albifrons (Pallas, 1764)”

               –„Sterna bengalensis (Lesson, 1831)”

               –„Sterna caspia (Pallas, 1770)”

               –„Sterna nilotica (Gmelin, JF, 1789)”

               –„Sterna sandvicensis (Latham, 1878)”,

               natomiast do tej samej kategorii dodano gatunki:

               –„Hydrobates pelagicus ssp. melitensis (Schembri, 1843)”

               –„Phalacrocorax aristotelis ssp. desmarestii (Payraudeau, 1826)”

               –„Microcarbo pygmaeus (Pallas, 1773)”

               –„Phoenicopterus roseus (Pallas, 1811)”

               –„Sternula albifrons (Pallas, 1764)”

               –„Thalasseus bengalensis (Lesson, 1831)”

               –„Hydroprogne caspia (Pallas, 1770)”

               –„Gelochelidon nilotica (Gmelin, JF, 1789)”

               –„Thalasseus sandvicensis (Latham, 1878)”.


|

52010PC0298

Wniosek decyzja Rady odnawiająca zezwolenie na kontynuowanie obrotu produktami zawierającymi zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę Bt11 (SYN-BTØ11-1), składającymi się z niej lub z niej wyprodukowanymi, dopuszczająca do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 żywność i składniki żywności zawierające kukurydzę pastewną Bt11 (SYN-BTØ11-1) lub z niej się składające oraz uchylająca decyzję Komisji 2004/657/WE (Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG)  /* COM/2010/0298 końcowy - NLE 2010/0156 */

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 4.6.2010KOM(2010)298 wersja ostateczna2010/0156 (NLE)WniosekDECYZJA RADYodnawiająca zezwolenie na kontynuowanie obrotu produktami zawierającymi zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę Bt11 (SYN-BTØ11-1), składającymi się z niej lub z niej wyprodukowanymi, dopuszczająca do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 żywność i składniki żywności zawierające kukurydzę pastewną Bt11 (SYN-BTØ11-1) lub z niej się składające oraz uchylająca decyzję Komisji 2004/657/WE(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG)  UZASADNIENIEZałączony wniosek w sprawie decyzji Rady dotyczy odnowienia zezwolenia na kontynuowanie obrotu istniejącą żywnością i składnikami żywności wyprodukowanymi ze zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy Bt11, odnowienia zezwolenia na kontynuowanie obrotu istniejącymi paszami zawierającymi kukurydzę Bt11, składającymi się z niej lub z niej wyprodukowanymi oraz produktami innymi niż żywność i pasze, zawierającymi kukurydzę Bt11 lub z niej się składającymi, z wyjątkiem uprawy, w odniesieniu do których w dniu 17 kwietnia 2007 r. przedsiębiorstwo Syngenta Seeds S.A.S. przedłożyło Komisji wniosek zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.Załączony wniosek dotyczy również odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu żywności i składników żywności zawierających kukurydzę cukrową Bt11 lub z niej się składających, dopuszczonych do obrotu na podstawie decyzji Komisji 2004/657/WE, oraz dopuszczenia do obrotu żywności i składników żywności zawierających kukurydzę pastewną lub z niej się składających, które nigdy nie zostały dopuszczone do obrotu w UE.W dniu 17 lutego 2009 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Uznał on, że kukurydza Bt11 jest równie bezpieczna jak jej niezmodyfikowany genetycznie odpowiednik pod względem potencjalnego wpływu na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko. W związku z tym Urząd stwierdził, że jest mało prawdopodobne, by wprowadzenie do obrotu produktów zawierających kukurydzę Bt11, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych zgodnie z opisem we wniosku miało negatywny wpływ na zdrowie ludzi lub zwierząt lub na środowisko w kontekście zamierzonych zastosowań produktów.W związku z powyższym w dniu 19 kwietnia 2010 r. projekt decyzji Komisji odnawiającej zezwolenie na kontynuowanie obrotu produktami zawierającymi zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę Bt11, składającymi się z niej lub z niej wyprodukowanymi, dopuszczającej do obrotu żywność i składniki żywności zawierające kukurydzę pastewną Bt11 lub z niej się składające oraz uchylającej decyzję Komisji 2004/657/WE przedłożono Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w celu poddania go głosowaniu. Komitet nie wydał opinii: 12 państw członkowskich (167 głosów) głosowało za przyjęciem projektu, 9 państw członkowskich (84 głosy) było przeciw, 3 państwa członkowskie (46 głosów) wstrzymały się od głosu, a przedstawiciele 3 państw członkowskich (48 głosów) nie byli obecni podczas głosowania.W związku z tym, na mocy art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 i zgodnie z art. 5 decyzji Rady 1999/468/WE zmienionej decyzją Rady 2006/512/WE, Komisja jest zobowiązana przedłożyć Radzie wniosek dotyczący środków, które należy przedsięwziąć, i poinformować o tym Parlament, przy czym Rada ma trzy miesiące na podjęcie decyzji większością kwalifikowaną.2010/0156 (NLE)WniosekDECYZJA RADYodnawiająca zezwolenie na kontynuowanie obrotu produktami zawierającymi zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę Bt11 (SYN-BTØ11-1), składającymi się z niej lub z niej wyprodukowanymi, dopuszczająca do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 żywność i składniki żywności zawierające kukurydzę pastewną Bt11 (SYN-BTØ11-1) lub z niej się składające oraz uchylająca decyzję Komisji 2004/657/WE(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy[1], w szczególności jego art. 7 ust. 3, art. 11 ust. 3, art. 19 ust. 3 i art. 23 ust. 3,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,a także mając na uwadze, co następuje:1.  W dniu 17 kwietnia 2007 r. przedsiębiorstwo Syngenta Seeds S.A.S. zwróciło się do Komisji w imieniu Syngenta Crop Protection AG, zgodnie z art. 5, 11, 17 i 23 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, z wnioskiem o odnowienie zezwolenia na kontynuowanie obrotu istniejącą żywnością i składnikami żywności wyprodukowanymi z kukurydzy Bt11 (w tym dodatkami do żywności) oraz o odnowienie zezwolenia na kontynuowanie obrotu istniejącymi paszami zawierającymi kukurydzę Bt11, składającymi się z niej lub z niej wyprodukowanymi (w tym dodatkami paszowymi i materiałami paszowymi) oraz produktami innymi niż żywność i pasze, zawierającymi kukurydzę Bt11 i z niej się składającymi, z wyjątkiem uprawy („wniosek”), o których uprzednio powiadomiono zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 20 ust. 1 lit. a) i b) wspomnianego rozporządzenia. Wniosek odnosi się również do odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu żywności i składników żywności dopuszczonych do obrotu na podstawie decyzji Komisji 2004/657/WE z dnia 19 maja 2004 r. zezwalającej na sprzedaż na rynku słodkiej kukurydzy zmodyfikowanej genetycznie zgodnie z linią Bt11 jako nowego produktu spożywczego lub nowego składnika produktu spożywczego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady[2]. W swym wniosku przedsiębiorstwo Syngenta Seeds S.A.S. zwróciło się także o dopuszczenie do obrotu żywności i składników żywności zawierających kukurydzę pastewną Bt11 lub z niej się składających, które nigdy nie zostały dopuszczone do obrotu w Unii.2.  W dniu 17 lutego 2009 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) wydał pozytywną opinię[3] zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz uznał, że w związku z nowymi informacjami przedstawionymi we wniosku i przeglądem literatury opublikowanej od czasu wydania przez EFSA poprzedniej opinii naukowej dotyczącej kukurydzy Bt11[4] nie są wymagane zmiany, a także potwierdził poprzedni wniosek, że kukurydza Bt11 jest równie bezpieczna jak jej niezmodyfikowany genetycznie odpowiednik i że jest mało prawdopodobne, by miała ona negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko w kontekście zamierzonych zastosowań produktów, co odnosi się również do produktów będących przedmiotem wniosku.3.  W swojej opinii EFSA rozpatrzył wszystkie szczegółowe pytania i wątpliwości zgłaszane przez państwa członkowskie w ramach konsultacji z właściwymi organami krajowymi, przewidzianych w art. 6 ust. 4 i art. 18 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.4.  W swojej opinii EFSA uznał również złożony przez wnioskodawcę plan monitorowania skutków dla środowiska, obejmujący plan ogólnego nadzoru, za zgodny z zamierzonym wykorzystaniem produktów.5.  Uwzględniając powyższe okoliczności, fakt, że przedsiębiorstwo Syngenta Crop Protection AG, Szwajcaria, które przejęło Syngenta Seeds AG, adresata decyzji 2004/657/WE, jest tą samą osobą prawną, w imieniu której wnioskodawca zwrócił się o odnowienie zezwolenia, to, że wnioskodawca potwierdził, że w zakres wniosku wchodzi również wniosek o dopuszczenie do obrotu żywności i składników żywności zawierających kukurydzę pastewną Bt11 lub z niej się składających, oraz że zamierza ubiegać się o odnowienie zezwolenia dotyczącego produktów objętych decyzją 2004/657/WE przed upływem okresu ważności zezwolenia wymienionego w tej decyzji, tak by możliwe było przyjęcie jednej decyzji dotyczącej tych produktów, która stanie się skuteczna z tą samą datą, powinno się wyrazić zgodę na odnowienie zezwolenia na kontynuowanie obrotu istniejącymi produktami i na odnowienie zezwolenia na wprowadzenie do obrotu żywności i składników żywności zawierających kukurydzę cukrową Bt11, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (kukurydza cukrowa, świeża lub puszkowana) oraz dopuścić do obrotu żywność i składniki żywności zawierające kukurydzę pastewną Bt11 lub z niej się składające. W związku z powyższym należy uchylić decyzję Komisji 2004/657/WE.6.  Każdemu organizmowi zmodyfikowanemu genetycznie należy przypisać niepowtarzalny identyfikator zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 65/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. ustanawiającym system ustanawiania oraz przypisywania niepowtarzalnych identyfikatorów organizmom zmodyfikowanym genetycznie[5].7.  Według opinii EFSA nie są konieczne żadne szczególne wymagania dotyczące etykietowania żywności, składników żywności i pasz zawierających kukurydzę Bt11, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, inne niż wymogi ustanowione w art. 13 ust. 1 i w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Aby zapewnić jednak wykorzystanie produktów w granicach zezwolenia przewidzianego w niniejszej decyzji, etykiety paszy zawierającej organizmy zmodyfikowane genetycznie lub z nich się składającej oraz etykiety produktów innych niż żywność i pasze, zawierających organizmy zmodyfikowane genetycznie lub z nich się składających, w odniesieniu do których złożono wniosek o odnowienie zezwolenia, powinny zostać uzupełnione o wyraźne wskazanie, że danych produktów nie wolno stosować do celów uprawy. Posiadacz zezwolenia powinien przedkładać coroczne sprawozdania z realizacji i wyników działań przewidzianych w planie monitorowania skutków dla środowiska. Wyniki te należy przedstawiać zgodnie z decyzją Komisji 2009/770/WE z dnia 13 października 2009 r. ustanawiającą standardowe formaty sprawozdań na potrzeby przedstawiania wyników monitorowania zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie jako produktów lub w ich składzie w celu wprowadzania do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[6].8.  Podobnie opinia wydana przez EFSA nie uzasadnia nałożenia szczególnych warunków lub ograniczeń na wprowadzanie do obrotu lub szczególnych warunków lub ograniczeń dotyczących wykorzystania produktu i obchodzenia się z nim, w tym wymagań monitorowania po wprowadzeniu do obrotu z przeznaczeniem na żywność i pasze, czy też szczególnych warunków dotyczących ochrony poszczególnych ekosystemów/środowiska naturalnego lub poszczególnych obszarów geograficznych, przewidzianych w art. 6 ust. 5 lit. e) oraz art. 18 ust. 5 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.9.  Wszelkie stosowne informacje dotyczące zezwolenia lub odnowienia zezwolenia na te produkty powinny zostać wprowadzone do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003.10.  W art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE[7] określono wymogi dotyczące etykietowania produktów zawierających organizmy zmodyfikowane genetycznie lub z nich się składających.11.  O niniejszej decyzji należy powiadomić strony Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej za pośrednictwem Systemu Wymiany Informacji o Bezpieczeństwie Biologicznym, zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 15 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych[8].12.  Przeprowadzono konsultacje z wnioskodawcą w sprawie środków przewidzianych w niniejszej decyzji.13.  Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1 Organizm zmodyfikowany genetycznie i niepowtarzalny identyfikatorZmodyfikowana genetycznie kukurydza Bt11 ( Zea mays L.), określona w lit. b) załącznika do niniejszej decyzji, otrzymuje niepowtarzalny identyfikator SYN-BTØ11-1, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 65/2004.Artykuł 2ZezwolenieDla celów art. 4 ust. 2 i art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji, zezwala się na wprowadzanie do obrotu następujących produktów:a) żywności i składników żywności zawierających kukurydzę SYN-BTØ11-1, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;b) pasz zawierających kukurydzę SYN-BTØ11-1, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;c) produktów innych niż żywność i pasze, zawierających kukurydzę SYN-BTØ11-1 lub z niej się składających, do takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy.Artykuł 3 Etykietowanie1. Zgodnie z wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „kukurydza”.2. Na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i c), zawierających kukurydzę SYN-BTØ11-1 lub z niej się składających, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.Artykuł 4 Monitorowanie skutków dla środowiska1. Posiadacz zezwolenia zapewnia wprowadzenie i realizację planu monitorowania skutków dla środowiska naturalnego, określonego w lit. h) załącznika.2. Posiadacz zezwolenia składa Komisji coroczne sprawozdania z realizacji i wyników działań przewidzianych w planie monitorowania, zgodnie z decyzją 2009/770/WE.Artykuł 5Rejestr wspólnotowyInformacje zawarte w załączniku do niniejszej decyzji wprowadza się do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.Artykuł 6Posiadacz zezwoleniaPosiadaczem zezwolenia jest przedsiębiorstwo Syngenta Seeds S.A.S., Francja, występujące w imieniu Syngenta Crop Protection AG, Szwajcaria.Artykuł 7Okres ważnościNiniejszą decyzję stosuje się przez okres 10 lat od daty powiadomienia o niej.Artykuł 8UchylenieDecyzja Komisji 2004/657/WE traci moc.Artykuł 9 AdresatNiniejsza decyzja skierowana jest do przedsiębiorstwa Syngenta Seeds S.A.S., Chemin de l'Hobit 12, BP 27 – F-31790 Saint-Sauveur – Francja, występującego w imieniu Syngenta Crop Protection AG, Szwajcaria.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKa) Wnioskodawca i posiadacz zezwolenia:Nazwa: Syngenta Seeds S.A.S.Adres: Chemin de l’Hobit 12, BP 27 – F-31790 Saint-Sauveur – Francjaw imieniu Syngenta Crop Protection AG – Schwarzwaldallee 215 – CH 4058 Basel, Szwajcariab) Opis i specyfikacja produktów:1) żywność i składniki żywności zawierające kukurydzę SYN-BTØ11-1, składające się z niej lub z niej wyprodukowane;2) pasze zawierające kukurydzę SYN-BTØ11-1, składające się z niej lub z niej wyprodukowane;3) produkty inne niż żywność i pasze, zawierające kukurydzę SYN-BTØ11-1 lub z niej się składające, do takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy.Zmodyfikowana genetycznie kukurydza SYN-BTØ11-1, zgodnie z opisem we wniosku, wykazuje ekspresję białka Cry1Ab nadającego odporność na niektóre szkodniki z rzędu Lepidoptera (motyle) oraz białka PAT nadającego tolerancję na herbicyd glufosynat amonowy.c) Etykietowanie:1) zgodnie ze szczegółowymi wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „kukurydza”;2) na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i c), zawierających kukurydzę SYN-BTØ11-1 lub z niej się składających, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.d) Metoda wykrywania:-  specyficzna dla danej modyfikacji technika ilościowego oznaczania kukurydzy SYN-BTØ11-1 metodą PCR w czasie rzeczywistym;-  zwalidowana przez wspólnotowe laboratorium referencyjne ustanowione na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, opublikowana pod następującym adresem: http://gmo-crl.jrc.ec.europa.eu/statusofdoss.htm;-  materiały referencyjne: ERM®-BF412, dostępny za pośrednictwem strony internetowej Instytutu Materiałów Referencyjnych i Pomiarów (IRMM) Wspólnego Centrum Badawczego (JRC) Komisji Europejskiej pod adresem: https://irmm.jrc.ec.europa.eu/rmcatalogue.e) Niepowtarzalny identyfikator:SYN-BTØ11-1f) Informacje wymagane zgodnie z załącznikiem II do Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej:System Wymiany Informacji o Bezpieczeństwie Biologicznym, ID: zob. [ do uzupełnienia po powiadomieniu o decyzji ]g) Warunki lub ograniczenia dotyczące wprowadzania produktów do obrotu, ich stosowania lub obchodzenia się z nimi:Brak.h) Plan monitorowania:Plan monitorowania skutków dla środowiska, zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.[Odsyłacz: plan opublikowany w Internecie ]i) Wymogi dotyczące monitorowania stosowania żywności przeznaczonej do spożycia przez ludzi po jej wprowadzeniu do obrotuBrak.Uwaga: z czasem odsyłacze do odpowiednich dokumentów mogą wymagać aktualizacji. Zmiany te udostępnia się publicznie w postaci aktualizacji wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy. [1] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1.[2] Dz.U. L 300 z 25.9.2004, s. 48.[3] http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/questionLoader?question=EFSA-Q-2007-146[4] Opinia EFSA opublikowana w dniu 19 maja 2005 r., dotycząca wprowadzenia do obrotu kukurydzy Bt11 do celów uprawy, wykorzystania jako paszy oraz przetwórstwa przemysłowego –http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/questionLoader?question=EFSA-Q-2004-12[5] Dz.U. L 10 z 16.1.2004, s. 5.[6] Dz.U. L 275 z 21.10.2009, s. 9.[7] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 24.[8] Dz.U. L 287 z 5.11.2003, s. 1.