Ważna informacja prawna

|

52007PC0515

Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 168/2007 w odniesieniu do przyjęcia wieloletnich ram prac Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej na lata 2007-2012  /* COM/2007/0515 końcowy - CNS 2007/0189 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 12.9.2007KOM(2007) 515 wersja ostateczna2007/0189 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 168/2007 w odniesieniu do przyjęcia wieloletnich ram prac Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej na lata 2007-2012(przedstawion y przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |Podstawa i cele wniosku Dnia 15 lutego 2007 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 168/2007 (zwane dalej „rozporządzeniem”)[1] ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwaną dalej „agencją”). Agencja rozpoczęła działalność w dniu 1 marca 2007 r. Celem agencji jest dostarczanie odpowiednim instytucjom, organom, biurom i agencjom Wspólnoty oraz jej państwom członkowskich pomocy i wiedzy fachowej w zakresie praw podstawowych przy wdrażaniu przez nie prawa wspólnotowego w celu zapewnienia pełnego poszanowania praw podstawowych przez te instytucje i organy przy podejmowaniu przez nie środków lub określaniu kierunków działań w dziedzinach należących do ich kompetencji; Agencja wykonuje swoje zadania służące realizacji tego celu w ramach kompetencji Wspólnoty określonych w Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską i odnosi się podczas wykonywania swoich zadań do praw podstawowych określonych w art. 6 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, w tym także do praw zapisanych w europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz w Europejskiej Karcie Społecznej. Te prawa podstawowe odzwierciedla w szczególności Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, przy czym należy uwzględnić jej status oraz towarzyszące jej objaśnienia. Zadania powierzone agencji obejmują gromadzenie i analizowanie informacji i danych, doradztwo poprzez sporządzanie sprawozdań i opinii oraz współpracę ze społeczeństwem obywatelskim i podnoszenie świadomości społecznej. Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Rada określa dziedziny tematyczne działalności agencji w wieloletnich ramach prac. W ramach tak określonych dziedzin tematycznych agencja wykonuje wspomniane powyżej zadania, dysponując przy tym pełną niezależnością. Nie wyklucza to jednak możliwości podjęcia przez agencję działań poza tymi dziedzinami tematycznymi na wniosek Parlamentu Europejskiego, Rady lub Komisji na mocy art. 4 ust. 1 lit. c) i d) rozporządzenia, o ile pozwalają na to jej zasoby ludzkie i finansowe. Celem niniejszego wniosku jest ustanowienie wieloletnich ram prac Agencji zgodnie z wymogami art. 5 rozporządzenia. |Kontekst ogólny W art. 5 ust. 2 rozporządzenie określa podstawowe elementy wieloletnich ram prac i stanowi po pierwsze, że ramy obejmują okres pięciu lat. Po drugie, dziedziny tematyczne działalności agencji muszą obejmować zwalczanie rasizmu, ksenofobii i podobnych form nietolerancji. Preambuła rozporządzenia określa, że oprócz zjawiska rasizmu, ksenofobii i antysemityzmu działania Agencji jako następcy Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii[2] powinny w dalszym ciągu obejmować również ochronę praw mniejszości oraz kwestię równości płci, stanowiące istotne aspekty ochrony praw podstawowych. Po trzecie, wieloletnie ramy prac muszą być zgodne z priorytetami Unii Europejskiej i należycie uwzględniać wytyczne wynikające z rezolucji Parlamentu Europejskiego i konkluzji Rady w dziedzinie praw podstawowych. W rezolucjach Parlamentu Europejskiego przyjętych w ostatnich latach poruszone zostały następujące kwestie związane z prawami podstawowymi[3]: rasizm i ksenofobia; niedyskryminacja i równość traktowania; dyskryminacja ze względu na orientację seksualną, homofobia w Europie; dyskryminacja ze względu na niepełnosprawność; sprawy dotyczące osób niepełnosprawnych; wolność słowa, zgromadzeń , stowarzyszeń oraz myśli, wolność słowa w Internecie; prawo do uczestniczenia w wyborach na równych warunkach; prawo do oświaty, swoboda kształcenia i szkolenia dziewcząt i kobiet; solidarność i prawa socjalne; prawa dzieci; równość płci, prawa kobiet, przemoc wobec kobiet, okaleczanie kobiecych organów płciowych; handel ludźmi; prawa obywatelskie i wymiar sprawiedliwości; prawo do azylu; imigracja, integracja imigrantów; ochrona mniejszości narodowych, prawa mniejszości i kwestie dotyczące Romów; poszanowanie różnorodności kulturowej, religijnej i językowej; kara śmierci; zdrowie psychiczne. Priorytety tematyczne wyznaczone przez Radę można podsumować w oparciu o konkluzje Rady Europejskiej z ostatnich lat w następujący sposób[4]: europejska polityka migracyjna, w tym polityka integracyjna i polityka azylowa; sprawy wizowe i kontrola granic; handel ludźmi; równość płci; zwalczanie terroryzmu; młodzież. Wieloletnie ramy prac muszą należycie uwzględniać zasoby ludzkie i finansowe agencji. Zasoby finansowe agencji na okres objęty niniejszymi wieloletnimi ramami prac zostały ustanowione przez ramy finansowe dołączone do Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z 17 maja 2006 r.[5] oraz przedstawione w dokumencie nr V „Programowanie finansowe na lata 2008-2013” preliminarza Komisji na 2008 r.[6] Ponadto wieloletnie ramy prac muszą zawierać postanowienia mające na celu zapewnienie komplementarności w stosunku do kompetencji innych organów, biur i agencji Wspólnoty i Unii, jak również Rady Europy i innych międzynarodowych organizacji działających w dziedzinie praw podstawowych. Wśród agencji i organów działających w dziedzinach objętych niniejszymi wieloletnimi ramami prac do najważniejszych należą Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1922/2006[7] oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 45/2001[8]. Ponieważ zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1922/2006 kwestiami równości płci zajmuje się Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, po rozpoczęciu działalności agencja zawrze z instytutem protokół ustaleń w celu zapewnienia odpowiedniej koordynacji zgodnie z art. 7 rozporządzenia. Powyższe elementy wraz z zakresem działalności agencji określonym w art. 3 rozporządzenia stanowią kryteria, na których muszą opierać się wieloletnie ramy prac. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |Dnia 25 października 2004 r. Komisja wydała komunikat w sprawie Agencji Praw Podstawowych, rozpoczynając tym samym konsultacje publiczne, miedzy innymi w sprawie dziedzin tematycznych. W ramach pisemnych konsultacji napłynęło 100 odpowiedzi, w tym z dziesięciu państw członkowskich, a także z organów europejskich i międzynarodowych, krajowych organów odpowiedzialnych za prawa człowieka, zwalczanie dyskryminacji i politykę równych szans, a także od przedstawicieli środowiska akademickiego, obywateli i prawie 60 organizacji pozarządowych. W dniu 25 stycznia 2005 r. odbyło się przesłuchanie publiczne. Wzięło w nim udział ponad 200 zarejestrowanych uczestników, reprezentujących zainteresowane strony. Zainteresowane strony były zgodne co do potrzeby ustanowienia pewnych priorytetów tematycznych dla agencji, wśród których wymienione zostały zwłaszcza następujące dziedziny: dyskryminacja (w tym w miejscu pracy); ochrona danych; azyl; imigracja; uwzględnianie praw podstawowych we wszystkich politykach Wspólnoty; prawa ofiar; prawa mniejszości; dostęp do wymiaru sprawiedliwości; warunki przetrzymywania osób zatrzymanych, środki zwalczania terroryzmu; podstawowe prawa socjalne; kwestie dotyczące płci. Konsultacje były jednym z elementów oceny wpływu[9], która potwierdziła opcję utworzenia agencji ds. szczegółowej obserwacji i oceny polityk Unii. Opcję tę urzeczywistniło rozporządzenie zawierające kryteria określające dziedziny, w których wkład agencji jest szczególnie potrzebny dla rozwoju polityk Wspólnoty. Ponadto podczas przygotowywania wniosku Komisja zasięgnęła opinii zarządu Agencji Praw Podstawowych podczas jego posiedzenia w dniach 12-13 lipca 2007 r. i otrzymała uwagi w piśmie z dnia 25 lipca 2007 r. Komisja uwzględniła uwagi przedstawione podczas konsultacji w sprawie wniosku. Wszystkie dokumenty dotyczące konsultacji i oceny wpływu są dostępne na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/justice_home/fsj/rights/fsj_rights_agency_en.htm |PRAWNE ASPEKTY WNIOSKU |Krótki opis proponowanych działań Zgodnie z kryteriami ustanowionymi w rozporządzeniu Komisja proponuje, aby w wieloletnich ramach prac agencji na lata 2007-2012 uwzględnione zostały następujące dziedziny tematyczne: a) rasizm, ksenofobia i podobne formy nietolerancji; b) dyskryminacja ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną oraz dyskryminacja mniejszości; c) odszkodowania dla ofiar, zapobieganie przestępczości i podobne zagadnienia istotne dla bezpieczeństwa obywateli; d) ochrona dzieci, w tym prawa dziecka; e) imigracja i integracja migrantów; f) azyl; g) wizy i kontrola granic; h) udział w demokratycznym funkcjonowaniu Unii; i) zagadnienia dotyczące praw człowieka związane ze społeczeństwem informacyjnym; oraz j) dostęp do skutecznego i niezawisłego wymiaru sprawiedliwości. Struktura powyższej listy jest tematyczna i oparta na poszczególnych politykach, co umożliwi agencji badanie wszelkich problemów dotyczących praw podstawowych, które mogą wystąpić w danej dziedzinie tematycznej. Dzięki włączeniu tych dziedzin tematycznych do wieloletnich ram prac, wszystkie rozdziały Karty praw podstawowych Unii Europejskiej byłyby w pewnym stopniu uwzględnione, zmniejszając jednocześnie odpowiednio liczbę dziedzin tematycznych. |Podstawa prawna Podstawę prawną proponowanej decyzji Rady stanowi art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 168/2007. |Wybór instrumentów |Proponowane instrumenty: decyzja Rady, która stanowi odpowiedni instrument prawny pozwalający na ustanowienie wieloletnich ram prac agencji wspólnotowej. |WPłYW NA BUDżET |Wniosek nie ma bezpośredniego wpływu na budżet UE. |SZCZEGÓłOWE WYJAśNIENIE WNIOSKU Dziedziny tematyczne działalności agencji (art. 2) umożliwiają agencji zajmowania się wszelkimi problemami dotyczących praw człowieka, które mogą wystąpić w danej dziedzinie tematycznej. Rasizm, ksenofobia i podobne formy nietolerancji: ta dziedzina tematyczna została przewidziana bezpośrednio w rozporządzeniu. Dyskryminacja ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną oraz dyskryminacja mniejszości: Właściwie wszystkie zainteresowane strony oczekują, że agencja będzie się zajmować rodzajami dyskryminacji określonymi w art. 13 TWE, to znaczy oprócz dyskryminacji ze względu na rasę lub pochodzenie etniczne również dyskryminacją ze względu na płeć, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Ostatni rodzaj dyskryminacji, dotyczący mniejszości, uwzględniono w preambule rozporządzenia. Pozostałe dziedziny są zbliżone do kwestii związanych z dyskryminacją ze względu na rasę lub pochodzenie etniczne, dzięki czemu agencja może odnosić korzyści związane z działalnością na szeroką skalę w odniesieniu do wiedzy fachowej i metod gromadzenia danych. Ponadto ta dziedzina tematyczna pozwoli na przykład na uwzględnienie dyskryminacji różnego rodzaju, dyskryminacji w miejscu pracy, czy też kwestii związanych z integracją społeczną. W odniesieniu szczególnie do orientacji seksualnej zarówno rozwój sytuacji w UE w ostatnim czasie, jak i wyraźne wymagania sformułowane w rezolucjach Parlamentu Europejskiego w sprawie homofobii przemawiają za uwzględnieniem tej tematyki w wieloletnich ramach prac. W tym kontekście agencja mogłaby się również zajmować kwestiami dotyczącymi płci, w tym uwzględnianiem problematyki płci, w sposób komplementarny i w ścisłej współpracy z Europejskim Instytutem ds. Równości Kobiet i Mężczyzn na podstawie protokołu ustaleń, który ma zostać zawarty między agencją a instytutem. Odszkodowania dla ofiar, zapobieganie przestępczości i podobne zagadnienia istotne dla bezpieczeństwa obywateli: Utworzeniu obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości nadało kluczowe znaczenie polityce bezpieczeństwa również w obrębie WE w celu jednoczesnego ułatwienia swobodnego przepływu osób i zapewnienia bezpieczeństwa obywateli. Zapobieganie przestępczości jest nieodłączną częścią tych działań. Prawa ofiar należy uwzględnić w dziedzinach tematycznych odpowiadających prawu Wspólnoty dotyczącemu odszkodowań państwa dla ofiar przestępstw lub dla ofiar handlu ludźmi. Zainteresowanie stron tą dziedziną jest znaczne. Ochrona dzieci, w tym prawa dziecka: Dziedzina ta obejmowałaby prawa dziecka, których związek z priorytetami Wspólnoty jest oczywisty. Działalność agencji dotyczyłaby w szczególności takich obszarów jak swobodny przepływ, oświata, integracja społeczna, polityka dotycząca młodzieży i mediów oraz inne odpowiednie polityki Wspólnoty. Imigracja: Dotyczy to również imigracji; w szczególności kwestie związane z traktowaniem osób przekraczających granice oraz z warunkami panującymi w ośrodkach przetrzymywania nielegalnych imigrantów, jak również sprawy dotyczące ofiar handlu ludźmi wzbudzały istotne obawy w kontekście praw podstawowych. Integracja migrantów jest ściśle związana z imigracją. Jest to dziedzina, w której prawa podstawowe mają istotną wagę i w odniesieniu do której oczekuje się, że UE odgrywać będzie znaczącą rolę. W ramach tej dziedziny tematycznej, agencja może również zajmować się odpowiednimi zagadnieniami związanymi z integracją społeczną, wolnością wyznania, jak również z problemami takimi jak okaleczanie kobiet czy przymusowe małżeństwa. Azyl: Kwestia ta stanowi oczywistą dziedzinę tematyczną działalności agencji, ponieważ dotyczy ona grupy osób szczególnie narażonych na niebezpieczeństwo i jest przedmiotem wielu przepisów prawa wspólnotowego, w których zasadnicze znaczenie maja prawa podstawowe. Ponadto także zainteresowane strony oczekują, że agencja zajmie się kwestią azylu. Polityka dotycząca granic i wiz jest konkretnym aspektem prawa podstawowego do swobodnego przemieszczania się. Dziedzinę tę zaproponowano, ponieważ ewentualne zachowania funkcjonariuszy państwa w tej dziedzinie mogą dotyczyć nie tylko obywateli państw trzecich, lecz również obywateli Unii. W większości instrumentów prawnych odnoszących się do granic i wiz występują szczególne klauzule dotyczące przestrzegania podstawowych praw i wolności. Udział w demokratycznym funkcjonowaniu Unii: Ta dziedzina tematyczna dotyczy prawa obywateli Unii do uczestniczenia w wyborach lokalnych oraz w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Zagadnienia dotyczące praw człowieka związane ze społeczeństwem informacyjnym obejmują istotne zagadnienia takie jak ochrona życia prywatnego i ochrona danych osobowych. Wiążą się one ściśle z przejrzystością polityki i administracji Wspólnoty oraz z równoważnym prawem do prywatności i w związku z tym uwzględniają powyższe zagadnienia. Tę dziedzinę tematyczną wymieniło wiele zainteresowanych stron. Obejmie ona również kwestie takie jak Internet i inne środki komunikacji elektronicznej, identyfikacja radiowa, wolność słowa oraz publiczny interes bezpieczeństwa oraz zwalczanie przestępczości, jak również własność intelektualna. Dostęp do skutecznego i niezawisłego wymiaru sprawiedliwości: Istnieje prawodawstwo Wspólnoty mające na celu ułatwienie dostępu do wymiaru sprawiedliwości (pomoc prawna, uproszczone postępowanie cywilne, prawo dotyczące ochrony konsumentów), które stanowi istotny element europejskiego obszaru wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych. |1.  2007/0189 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 168/2007 w odniesieniu do przyjęcia wieloletnich ram prac Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej na lata 2007-2012RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej[10], w szczególności jego art. 5 ust. 1,uwzględniając wniosek Komisji[11],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[12],a także mając na uwadze, co następuje:(1) W celu umożliwienia agencji odpowiedniego wykonywania jej zadań zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 168/2007 konkretne dziedziny tematyczne jej działalności powinny zostać określone w wieloletnich ramach prac obejmujących okres pięciu lat.(2) Wśród tematycznych dziedzin działalności agencji, ramy prac powinny znaleźć się takie kwestie jak zwalczanie rasizmu, ksenofobii i podobnych form nietolerancji.(3) Ramy prac powinny być zgodne z priorytetami Unii Europejskiej i należycie uwzględniać przesłania wynikające z rezolucji Parlamentu Europejskiego i konkluzji Rady w dziedzinie praw podstawowych.(4) Ramy prac powinny należycie uwzględniać zasoby ludzkie i finansowe agencji.(5) Ramy prac powinny zawierać przepisy zapewniające komplementarność kompetencji agencji oraz innych organów, biur i agencji Wspólnoty lub Unii, jak również Rady Europy i innych organizacji międzynarodowych działających w dziedzinie praw podstawowych. Wśród agencji i organów działających w dziedzinach objętych niniejszymi wieloletnimi ramami prac do najważniejszych należą Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1922/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającym Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn[13] oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[14], których cele powinny w związku z tym zostać uwzględnione.(6) Podczas przygotowywania wniosku Komisja zasięgnęła opinii zarządu Agencji Praw Podstawowych podczas jego posiedzenia w dniach 12-13 lipca 2007 r. i otrzymała uwagi w piśmie z dnia 25 lipca 2007 r.(7) Zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia agencja może odpowiadać na wnioski Parlamentu Europejskiego, Rady lub Komisji na mocy art. 4 ust. 1 lit c) i lit d) rozporządzenia poza dziedzinami tematycznymi określonymi w wieloletnich ramach prac,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Wieloletnie ramy prac1. Niniejszym ustanawia się wieloletnie ramy prac Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „agencją”) na lata 2007-2012.2. Agencja wykonuje swoje zadania przewidziane w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 168/2007 w dziedzinach tematycznych określonych w art. 2.Artykuł 2Dziedziny tematyczneOkreśla się następujące dziedziny tematyczne:a) rasizm, ksenofobia i podobne formy nietolerancji;b) dyskryminacja ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną lub dyskryminacja mniejszości;c) odszkodowania dla ofiar, zapobieganie przestępczości i podobne zagadnienia istotne dla bezpieczeństwa obywateli;d) ochrona dzieci, w tym prawa dziecka;e) imigracja i integracja migrantów;f) azyl;g) wizy i kontrola granic;h) udział w demokratycznym funkcjonowaniu Unii;i) zagadnienia dotyczące praw człowieka związane ze społeczeństwem informacyjnym; orazj) dostęp do skutecznego i niezawisłego wymiaru sprawiedliwości;Artykuł 3Komplementarność i współpraca z innymi organami1. W celu wdrożenia niniejszych ram prac agencja zapewnia właściwą koordynację z odpowiednimi organami, biurami i agencjami Wspólnoty, z państwami członkowskimi, organizacjami międzynarodowymi oraz ze społeczeństwem obywatelskim na zasadach określonych w art. 7, 8 i 10 rozporządzenia (WE) nr 168/2007.2. Agencja koordynuje w szczególności swoją działalność z pracami Rady Europy na zasadach określonych w art. 9 rozporządzenia (WE) nr 168/2007 oraz w umowie, o której mowa w tamtym artykule.3. Agencja zajmuje się sprawami dotyczącymi dyskryminacji ze względu na płeć jedynie jako częścią jej zadań dotyczących ogólnych problemów związanych z dyskryminacją, o których mowa w art. 2 lit b) i w stopniu odpowiadającym tym zadaniom, uwzględniając fakt, że nadrzędnymi celami Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1922/2006 są wzmacnianie i przyczynianie się do promocji równości płci, w tym również uwzględniania problematyki płci we wszystkich politykach Wspólnoty oraz wynikających z nich politykach krajowych, oraz zwalczanie dyskryminacji ze względu na płeć, a także podnoszenie poziomu świadomości obywateli UE w zakresie problematyki równości mężczyzn i kobiet poprzez dostarczanie wsparcia technicznego instytucjom Wspólnoty, w szczególności Komisji, oraz organom państw członkowskich.4. Agencja wykonuje swoje zadania w dziedzinie zagadnień dotyczących praw człowieka związanych ze społeczeństwem informacyjnym bez uszczerbku dla zadań Europejskiego Inspektora Ochrony Danych związanych z zapewnianiem poszanowania podstawowych praw i wolności osób fizycznych, a w szczególności ich prawa do prywatności, przez instytucje i organy Wspólnoty zgodnie z jego obowiązkami i uprawnieniami określonymi w art. 46 i 47 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 53 z 22.2.2007, str. 1[2] Agencji powstała na bazie Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii ustanowionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1035/97 z dnia 2 czerwca 1997 r. (Dz.U. L 151 z 10.6.1997, str. 1. zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1652/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 33).[3] Rezolucje z 17.1.2006, 18.1.2006, 2.2.2006, 16.2.2006, 15.3.2006, 1.6.2006, 14.6.2006, 15.6.2006, 6.7.2006, 6.9.2006, 28.6.2006, 26.10.2006, 15.11.2006, 16.11.2006, 30.11.2006, 26.5.2005, 18.1.2007, 1.2.2007, 13.3.2007 i 26.4.2007.[4] Posiedzenia Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 22-23 marca 2006 r., 16-17 czerwca 2005 r., 15-16 grudnia 2006 r., 23-24 marca 2006 r., 15-16 czerwca 2006 r. i 14-15 grudnia 2006 r.[5] Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.[6] SEC (2007) 500 wersja ostateczna z dnia 2 maja 2007 r.[7] Dz.U. L 403 z 30.12.2006, str. 9.[8] Dz.U. L 8 z 12.01.2001, str. 1.[9] Patrz sprawozdanie SEC(2005)849, z 30.6.2005.[10] Dz.U. L 53 z 22.2.2007, str. 1.[11] Dz.U. C […] z […], str. […].[12] Dz.U. C […] z […], str. […].[13] Dz.U. L 403 z 30.12.2006, str. 9.[14] Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.5.2016
            COM(2016) 286 final
            2016/0150(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w odniesieniu do ustanowienia Specjalnego Komitetu ds. Rolnictwa i Rybołówstwa

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Przyczyny i cele wniosku

               Załączony wniosek dotyczący decyzji Rady stanowi instrument prawny umożliwiający ustanowienie Specjalnego Komitetu ds. Rolnictwa i Rybołówstwa w ramach umowy o partnerstwie gospodarczym (EPA), podpisanej w dniu 15 października 2008 r. pomiędzy państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony. Umowa stosowana jest tymczasowo od dnia 29 grudnia 2008 r.

               Rolnictwo i rybołówstwo jest ważnym obszarem umowy i zgodnie z art. 230 ust. 4 umowy o partnerstwie gospodarczym CARIFORUM-UE, aby skuteczniej działać w kwestiach dotyczących wykonywania tej umowy, mogą być tworzone dowolne komitety specjalne. Specjalny Komitet ds. Rolnictwa i Rybołówstwa będzie złożony z przedstawicieli Komisji Europejskiej, z jednej strony, i przedstawicieli dyrekcji CARIFORUM oraz państw sygnatariuszy CARIFORUM z drugiej strony.

               Specjalny komitet musi być ustanowiony decyzją Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju (złożonego z przedstawicieli stron na poziomie urzędników wyższego szczebla). W związku z tym proponowana decyzja Rady zawiera w załączniku projekt decyzji uzgodniony przez strony podczas piątego corocznego posiedzenia Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju, które miało miejsce w Gujanie dnia 14 lipca 2015 r.

               Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Umowa o partnerstwie gospodarczym CARIFORUM-UE zawiera specjalny rozdział poświęcony kwestiom rolnictwa i rybołówstwa.

               Spójność z innymi politykami Unii

               Utworzenie Specjalnego Komitetu ds. Rolnictwa i Rybołówstwa jest spójne wziąwszy pod uwagę konkluzje z ostatnich dwóch corocznych posiedzeń Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju, które odbyły się w Brukseli w 2014 r. i w Gujanie w 2015 r.

               2.
                     PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               Podstawa prawna

               Podstawą prawną niniejszej decyzji Rady jest Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z jego art. 218 ust. 9.

               Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Zgodnie z art. 3 TFUE wspólną politykę handlową określono jako wyłączną kompetencję Unii.

               Proporcjonalność

               Niniejszy wniosek jest niezbędny w celu utworzenia każdego komitetu specjalnego, zgodnie art. 230 ust. 4 Umowy o partnerstwie gospodarczym CARIFORUM-UE oraz regulaminem wewnętrznym Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju.

               Wybór instrumentu

               Niniejszy wniosek jest zgodny z art. 218 ust. 5 TFUE, który przewiduje przyjęcie przez Radę decyzji dotyczących umów międzynarodowych. Nie istnieje żaden inny instrument prawny, który mógłby posłużyć do osiągnięcia celu wyrażonego w niniejszym wniosku.

               3.
                     WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               Oceny ex-post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy.

               Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Nie dotyczy.

               Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy fachowej

                  Nie dotyczy.

               Ocena skutków

                  Nie dotyczy.

               Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Specjalny Komitet ds. Rolnictwa i Rybołówstwa nie jest przedmiotem procedur w ramach REFIT; nie wiąże się on z żadnymi kosztami dla UE; ani nie prowadzi do powstania kwestii związanych z otoczeniem cyfrowym.

               Prawa podstawowe

               Wniosek nie ma skutków dla ochrony praw podstawowych w Unii.

               4.
                     WPŁYW NA BUDŻET

                  Utworzenie Specjalnego Komitetu ds. Rolnictwa i Rybołówstwa nie ma wpływu na budżet.

               5.
                     ELEMENTY FAKULTATYWNE

               Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  Specjalny Komitet ds. Rolnictwa i Rybołówstwa będzie złożony z przedstawicieli Komisji Europejskiej, z jednej strony, i przedstawicieli dyrekcji CARIFORUM oraz państw sygnatariuszy CARIFORUM z drugiej strony.

               Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  Nie dotyczy.

               Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  Specjalny Komitet ds. Rolnictwa i Rybołówstwa będzie dokonywał przeglądu wszystkich aspektów rozdziału 5 („Rolnictwo i rybołówstwo”) tytułu I, część II, Umowy o partnerstwie gospodarczym CARIFORUM-UE, jak również wszelkich innych aspektów umowy związanych z rolnictwem i rybołówstwem.

               2016/0150 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w odniesieniu do ustanowienia Specjalnego Komitetu ds. Rolnictwa i Rybołówstwa

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowę o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony
                  1
                („umowa”), podpisano dnia 15 października 2008 r. i jest ona stosowana tymczasowo od dnia 29 grudnia 2008 r.

               (2)Zgodnie z art. 230 ust. 4 umowy Komitet CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju może ustanawiać i nadzorować wszelkie specjalne komitety zajmujące się sprawami podlegającymi jego kompetencjom.

               (3)W celu osiągnięcia celów określonych w art. 37 umowy należy ustanowić Specjalny Komitet ds. Rolnictwa i Rybołówstwa, aby skuteczniej działać w sprawach związanych z tymi zagadnieniami, zgodnie z ustaleniami z poprzednich posiedzeń Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju.

               (4)Należy zatem ustalić stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii w ramach Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju w odniesieniu do ustanowienia Specjalnego Komitetu ds. Rolnictwa i Rybołówstwa.

               (5)Stanowisko Unii w ramach Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w odniesieniu do ustanowienia Specjalnego Komitetu ds. Rolnictwa i Rybołówstwa oparte jest na projekcie decyzji Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju dołączonym do niniejszej decyzji.

               Przedstawiciele Unii zasiadający w Komitecie CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju mogą uzgodnić niewielkie zmiany do projektu decyzji bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 289 z 30.10.2008, s. 3.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.5.2016
            COM(2016) 286 final
            ZAŁĄCZNIK
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w odniesieniu do ustanowienia Specjalnego Komitetu ds. Rolnictwa i Rybołówstwa

               PROJEKT

               DECYZJA NR.../2016 KOMITETU CARIFORUM-UE DS. HANDLU I ROZWOJU

               ustanowionego Umową o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w sprawie ustanowienia Specjalnego Komitetu ds. Rolnictwa i Rybołówstwa

               KOMITET CARIFORUM-WE DS. HANDLU I ROZWOJU,

               uwzględniając Umowę o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („umowa”), w szczególności jej art. 230 ust. 4 lit. a),

               uwzględniając regulamin wewnętrzny Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju, ustanowionego przez Wspólną Radę CARIFORUM-UE w dniu 17 maja 2010 r. decyzją nr 1/2010, a w szczególności jego art. 11,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               właściwe jest ustanowienie Specjalnego Komitetu ds. Rolnictwa i Rybołówstwa w celu realizacji założeń zawartych w przepisach umowy dotyczących rolnictwa i rybołówstwa,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               1.Niniejszym ustanawia się Specjalny Komitet CARIFORUM-UE ds. Rolnictwa i Rybołówstwa w celu wykonywania zadań określonych w art. 2.

               2.Specjalny Komitet CARIFORUM-UE ds. Rolnictwa i Rybołówstwa stanowi również forum, na którym Strony będą wymieniać się doświadczeniami, informacjami i najlepszymi praktykami oraz przeprowadzać konsultacje we wszystkich kwestiach związanych z celami określonymi w rozdziale 5 tytułu I część II umowy i istotnych dla handlu pomiędzy Stronami.

               Artykuł 2

               Specjalny Komitet ds. Rolnictwa i Rybołówstwa:

               a)prowadzi stały ogólny przegląd wszelkich aspektów rozdziału 5 – Rolnictwo i rybołówstwo – tytułu I część II umowy;

               b)prowadzi stały ogólny przegląd wszelkich innych aspektów umowy odnoszących się do rolnictwa i rybołówstwa, włącznie z następującymi obszarami tytułu I część II – Handel towarami:

               (i)Rozdział 1 – Wszystkie kwestie dotyczące handlu produktami rolnymi i produktami rybołówstwa, w tym taryfy;

               (ii)Rozdział 3 – Artykuł 28 – Subsydia wywozowe dla rolnictwa;

               (iii)Rozdział 6 – Bariery techniczne w handlu, w zakresie, w jakim dotyczą one produktów rolnych i produktów rybołówstwa; oraz

               (iv)Rozdział 7 – Środki sanitarne i fitosanitarne, w zakresie, w jakim dotyczą one produktów rolnych i produktów rybołówstwa;

               c)prowadzi stały ogólny przegląd wszystkich aspektów tytułu IV, rozdział 2 – Innowacje i własność intelektualna, w zakresie, w jakim dotyczą one produktów rolnych i produktów rybołówstwa, w tym art. 145 – Oznaczenia geograficzne i art. 149 – Odmiany roślin;

               d)inicjuje dialog dotyczący spraw związanych z rolnictwem i rybołówstwem, w tym w następujących obszarach:

               (i)produkcja rolna, konsumpcja i handel oraz na temat zmian na rynku dla produktów rolnych i produktów rybołówstwa;

               (ii)promowanie inwestycji i transferu wiedzy do CARIFORUM w sektorze rolnym, spożywczym i rybołówstwa, łącznie z działaniami na niewielką skalę;

               (iii)rolnictwo, rozwój obszarów wiejskich i polityka rybołówstwa, przepisy ustawowe i wykonawcze;

               (iv)przekształcenia polityczne i instytucjonalne niezbędne do wzmacniania przemian w sektorze rolnictwa i rybołówstwa, jak również opracowywanie i wdrażanie polityki regionalnej w zakresie rolnictwa, żywności, rozwoju obszarów wiejskich i rybołówstwa w dążeniu do integracji regionalnej;

               (v)nowe technologie, badania i innowacje oraz polityki i środki związane z jakością; oraz

               (vi)zmiany w polityce dotyczącej handlu towarami oraz tradycyjnymi produktami rolnymi, w tym bananami, rumem, ryżem i cukrem;

               e)wspomaga Komitet CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju w zakresie następujących zadań:

               (i)nadzorowanie i odpowiedzialność za wdrożenie i właściwe stosowanie postanowień umowy związanych z rolnictwem i rybołówstwem, a także omawianie i zalecanie priorytetów w odniesieniu do współpracy w tym zakresie;

               (ii)nadzór nad dalszym opracowywaniem postanowień umowy dotyczących rolnictwa i rybołówstwa oraz ocena wyników uzyskanych w ramach jej stosowania;

               (iii)podejmowanie działań mających na celu unikanie sporów oraz rozwiązywanie sporów, które mogą wyniknąć w związku z interpretacją lub stosowaniem postanowień umowy dotyczących rolnictwa i rybołówstwa, zgodnie z postanowieniami zawartymi w jej części III;

               (iv)omawianie i podejmowanie działań, które mogą ułatwiać handel i inwestycje oraz zwiększać możliwości zacieśniania między Stronami kontaktów biznesowych w sektorach rolnictwa i rybołówstwa; oraz

               (v)omawianie wszelkich spraw związanych z postanowieniami umowy dotyczącymi rolnictwa i rybołówstwa oraz wszelkich kwestii mogących wpłynąć na osiąganie jej celów;

               f)kierowanie zaleceń do Komitetu CARIFORUM-UE ds. Handlu i Rozwoju w celu poprawy wdrażania i funkcjonowania przepisów umowy dotyczących rolnictwa i rybołówstwa.

               Artykuł 3

               Specjalny Komitet ds. Rolnictwa i Rybołówstwa składa się z przedstawicieli Komisji Europejskiej, z jednej strony, i przedstawicieli dyrekcji CARIFORUM oraz państw sygnatariuszy CARIFORUM z drugiej strony.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] r.

               Sporządzono w […] dnia […] 2016 r.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 22.9.2016
            COM(2016) 621 final
            2016/0301(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            dotycząca stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu UE-ICAO w sprawie decyzji o przyjęciu załącznika dotyczącego zarządzania ruchem lotniczym do Porozumienia o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określającego ogólne ramy zacieśnionej współpracy

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               1.1.Cele załącznika dotyczącego zarządzania ruchem lotniczym (ATM) do Porozumienia o współpracy

               Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) to wyspecjalizowana agencja ONZ pełniąca rolę światowego gremium kompetentnego w sprawach lotnictwa cywilnego. ICAO realizuje własną wizję ochrony, bezpieczeństwa i zrównoważonego rozwoju lotnictwa cywilnego na drodze współpracy wszystkich państw należących do organizacji, których obecnie jest 191. Jej podstawę prawną stanowi Konwencja chicagowska o międzynarodowym lotnictwie cywilnym z 1944 r.

               Unia Europejska ściśle współpracuje z ICAO przede wszystkim dlatego, że większość zagadnień uregulowanych konwencją chicagowską należy do kompetencji Unii – ICAO realizuje politykę w dziedzinie bezpieczeństwa, ochrony, środowiska i zarządzania ruchem lotniczym (ATM). Ponadto normy i wymogi ICAO stanowią podstawę niektórych przepisów UE. Co więcej, normy międzynarodowe, np. w dziedzinie ochrony lotnictwa, są przenoszone do prawa unijnego. Z tego względu tak istotne znaczenie ma dla UE zaangażowanie w prace ICAO oraz w działania w zakresie kształtowania polityki tej organizacji w trosce o wybór najlepszych rozwiązań z punktu widzenia światowego lotnictwa. Istotne znaczenie mają przy tym również kwestie konkurencyjności europejskiego sektora lotnictwa cywilnego. Inne podmioty są z podobnych powodów aktywnie zaangażowane w działalność ICAO.

               ICAO i UE zawarły Porozumienie o współpracy, w którym przewiduje się wzmocnione ramy współpracy
                  1
               . Zarządzanie ruchem lotniczym określa się w tym porozumieniu jako jeden z obszarów współpracy, które zostaną bardziej szczegółowo omówione w szczegółowym załączniku. Załącznik ten powinien przyczynić się do większej harmonizacji norm, powszechnej interoperacyjności nowych technologii i systemów oraz ściślejszej koordynacji działań w zakresie ATM; w tym celu określa się w nim obszary współpracy w formie, między innymi, regularnej wymiany odpowiednich danych i informacji dotyczących ATM, ewentualnej wymiany specjalistów technicznych ATM oraz dalszej współpracy przy rozwoju i realizacji globalnego planu żeglugi powietrznej ICAO (GANP).

               Załączniki dotyczące ochrony i bezpieczeństwa lotnictwa zostały już opracowane, zatem załącznik dotyczący zarządzania ruchem lotniczym jest trzecim załącznikiem do Porozumienia o współpracy. Jego przyjęcie pozostaje bez uszczerbku dla praw i obowiązków państw członkowskich UE w ramach konwencji chicagowskiej lub dla ich stosunków z ICAO wynikających z członkostwa w tej organizacji.

               1.2.Aspekty proceduralne

               W dniu 17 grudnia 2009 r. Rada upoważniła Komisję do prowadzenia negocjacji w sprawie Porozumienia o współpracy. Weszło ono w życie w dniu 29 marca 2012 r., po tym jak obie strony powiadomiły się o zakończeniu niezbędnych procedur wewnętrznych (podpisanie
                  2
                i zawarcie
                  3
                w przypadku UE).

               Artykuł 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, iż Rada, działając na wniosek Komisji, przyjmuje decyzję w sprawie ustalenia stanowisk, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne.

               Artykuł 3 decyzji Rady 2012/243/UE
                  4
                w sprawie zawarcia Porozumienia o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego stanowi, iż Rada określa stanowisko, jakie ma przyjąć Unia we Wspólnym Komitecie ustanowionym na podstawie pkt 7.1 Porozumienia o współpracy, jeśli chodzi o przyjęcie nowych załączników do porozumienia i wprowadzanie zmian, jak określono w pkt 7.3 lit. c) porozumienia.

               W związku z tym wymagana jest decyzja Rady dotycząca stanowiska, jakie ma zająć UE w ramach Wspólnego Komitetu w sprawie decyzji o przyjęciu załącznika dotyczącego zarządzania ruchem lotniczym.

               1.3.Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii

               Załącznik dotyczący zarządzania ruchem lotniczym będzie służyć realizacji podstawowych celów jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej oraz zewnętrznej polityki UE w dziedzinie lotnictwa poprzez sformalizowanie współpracy z ICAO w tej dziedzinie.

               2.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

               Na trzecim posiedzeniu Wspólnego Komitetu UE–ICAO w sprawie Porozumienia o współpracy (Montreal, 2 lutego 2015 r.) strony postanowiły – w celu przyjęcia załącznika dotyczącego zarządzania ruchem lotniczym do Porozumienia o współpracy – rozpocząć dialog ze swoimi odpowiednimi służbami, aby uzgodnić tekst, o ile to możliwe do końca 2015 r.

               Państwa członkowskie zostały poinformowane o wyniku tego posiedzenia za pośrednictwem Komitetu ds. Jednolitej Przestrzeni Powietrznej, a Komisja (DG MOVE) przygotowała projekt załącznika, który został zweryfikowany przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) i wspólne przedsięwzięcie w celu opracowania europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR), a następnie omówiony i uzgodniony z Prezydium żeglugi powietrznej ICAO.

               3.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               3.1.Krótki opis proponowanych działań

               Załącznik dotyczący zarządzania ruchem lotniczym wzmocni współpracę z ICAO w postaci zapewnienia forum dla dyskusji na temat ATM, wymiany stosownych danych i informacji dotyczących ATM, wspierania działań związanych z ATM i współpracy regionalnej oraz ewentualnego wysyłania ekspertów.

               3.2.Podstawa prawna

               Artykuł 100 ust. 2 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               3.3.Zasada pomocniczości

               Załącznik dotyczący zarządzania ruchem lotniczym obejmuje kwestie leżące w kompetencji UE, w zakresie których konieczne jest utrzymanie stosunków z ICAO na poziomie unijnym.

               3.4.Zasada proporcjonalności

               Jedynie na podstawie tego rodzaju załącznika możliwe będzie połączenie wysiłków UE oraz zadbanie o poprawę koordynacji działań poszczególnych państw członkowskich.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejszy załącznik dotyczący zarządzania ruchem lotniczym nie ma wpływu na budżet.

               2016/0301 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               dotycząca stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu UE-ICAO w sprawie decyzji o przyjęciu załącznika dotyczącego zarządzania ruchem lotniczym do Porozumienia o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określającego ogólne ramy zacieśnionej współpracy

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określające ogólne ramy zacieśnionej współpracy
                  5
                (zwane dalej „Porozumieniem o współpracy”) weszło w życie dnia 29 marca 2012 r.

               (2)Zgodnie z pkt 7.3 lit. c) Porozumienia o współpracy Wspólny Komitet ustanowiony na mocy pkt 7.1 Porozumienia o współpracy może przyjmować załączniki do Porozumienia o współpracy.

               (3)Należy określić stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu w sprawie przyjęcia załącznika dotyczącego zarządzania ruchem lotniczym do Porozumienia o współpracy,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska we Wspólnym Komitecie UE-ICAO, o którym mowa w pkt 7.3 lit. c) Porozumienia o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określającego ogólne ramy zacieśnionej współpracy (Porozumienie o współpracy), w sprawie przyjęcia załącznika dotyczącego zarządzania ruchem lotniczym do Porozumienia o współpracy, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu UE-ICAO, który jest dołączony do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 232 z 9.9.2011, s. 2 oraz Dz.U. L 121 z 8.5.2012, s. 16.

                     (2)
                  Dz.U. L 232 z 9.9.2011, s. 1.

                     (3)
                  Dz.U. L 121 z 8.5.2012, s. 16.

                     (4)
                  Dz.U. L 121 z 8.5.2012, s. 16.

                     (5)
                  Dz.U. L 121 z 8.5.2012, s. 16.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 22.9.2016
            COM(2016) 621 final
            ZAŁĄCZNIK
            Wniosek
            decyzja Rady
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w ramach Wspólnego Komitetu UE-ICAO odnośnie do decyzji w sprawie przyjęcia załącznika dotyczącego zarządzania ruchem lotniczym do Porozumienia o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określającego ogólne ramy zacieśnionej współpracy

               ZAŁĄCZNIK

               Projekt decyzji Wspólnego Komitetu UE-ICAO
                  z dnia … r.
                  w sprawie przyjęcia załącznika dotyczącego zarządzania ruchem lotniczym do Porozumienia o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określającego ogólne ramy zacieśnionej współpracy

               WSPÓLNY KOMITET UE-ICAO,

               uwzględniając Porozumienie o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określające ogólne ramy zacieśnionej współpracy (Porozumienie o współpracy), które weszło w życie w dniu 29 marca 2012 r., w szczególności jego pkt 7.3 lit. c),

               a także mając na uwadze, co następuje:

               Należy włączyć załącznik dotyczący zarządzania ruchem lotniczym do Porozumienia o współpracy,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Przyjmuje się załącznik do niniejszej decyzji, który stanowi integralną część Porozumienia o współpracy.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w... dnia .... r.

               W imieniu Wspólnego Komitetu UE-ICAO

               Przewodniczący

               ZAŁĄCZNIK

               DOTYCZĄCY

               ZARZĄDZANIA RUCHEM LOTNICZYM

               1.
                     Cele

               1.1Strony zobowiązują się do współpracy w dziedzinie zarządzania ruchem lotniczym i służb żeglugi powietrznej (zwanych dalej „ATM/ANS”) w ramach Porozumienia o współpracy między Unią Europejską(UE) a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) podpisanego w Montrealu dnia 28 kwietnia 2011 r. i w Brukseli dnia 4 maja 2011 r. (zwanego dalej „porozumieniem o współpracy”).

               1.2Zgodnie z ich zobowiązaniem do globalnej harmonizacji wymogów zawartych w normach i zasadach postępowania (SARP) dotyczących ATM/ANS i globalnej interoperacyjności nowych technologii i systemów w dziedzinie ATM/ANS, strony zgodnie postanawiają współpracować w duchu przejrzystości i dialogu na rzecz koordynacji swoich działań w zakresie ATM/ANS.

               2.
                     Zakres

               2.1Dążąc do realizacji celów określonych w pkt 1.2, strony postanawiają współpracować w następujących dziedzinach:

               -utrzymywanie regularnego dialogu w kwestiach związanych z ATM/ANS leżących we wspólnym interesie stron;

               -zapewnienie przejrzystości poprzez regularną wymianę istotnych informacji dotyczących ATM/ANS;

               -uczestnictwo w działaniach w zakresie ATM/ANS;

               -monitorowanie i analizowanie, w jakim stopniu poszczególne państwa przestrzegają norm ICAO oraz stosują zasady postępowania w dziedzinie ATM/ANS;

               -współpraca w kwestiach prawodawstwa i normalizacji;

               -współpraca w dziedzinie rozwoju i wdrażania Globalnego Planu Żeglugi Powietrznej (GANP) ICAO i jego metodyki kompleksowych aktualizacji systemu lotniczego (ang. aviation system block upgrade, ASBU);

               -opracowywanie i udostępnianie projektów i programów pomocy technicznej;

               -promowanie współpracy regionalnej, zwłaszcza w regionie europejskim (EUR) ICAO, ze szczególnym uwzględnieniem wyników osiągniętych w zakresie rozwoju i wdrażania jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (SES) oraz prac Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) w kwestiach dotyczących ATM/ANS; oraz

               -wymiana ekspertów technicznych w odpowiednich dziedzinach ATM/ANS.

               3.
                     Wprowadzenie w życie

               3.1Strony mogą ustanawiać ustalenia robocze określające wspólnie uzgodnione mechanizmy i procedury konieczne do celów skutecznej realizacji współpracy opisanej w pkt 2.1. Te ustalenia robocze przyjmowane są przez Wspólny Komitet ustanowiony na mocy pkt 7 Porozumienia o współpracy.

               3.2Wspólne działania na podstawie niniejszego załącznika są podejmowane w imieniu stron przez Prezydium żeglugi powietrznej ICAO (ANB) i Komisję Europejską. Komisja Europejska może angażować, tam gdzie to właściwe, inne organizacje europejskie, w tym EASA, Wspólne Przedsięwzięcie SESAR, zarządcę wdrażania systemu SESAR i EUROCONTROL.

               4.
                     Dialog

               4.1Strony regularnie zwołują posiedzenia lub organizują telekonferencje w celu omówienia kwestii związanych z ATM/ANS leżących we wspólnym interesie stron, a w koniecznych i stosownych przypadkach koordynują swoje działania.

               5.
                     Przejrzystość i wymiana informacji

               5.1Z zachowaniem obowiązujących je zasad poufności strony propagują przejrzystość w dziedzinie ATM/ANS w kontaktach ze stronami trzecimi.

               5.2Strony zachowują we współpracy zasadę przejrzystości i prowadzą wspólne działania w zakresie ATM/ANS poprzez wymianę, bez uszczerbku dla obowiązujących je zasad, stosownych istotnych danych, informacji i dokumentów oraz ułatwiając sobie wzajemnie udział w posiedzeniach.

               5.3.W tym celu strony określają procedury wymiany informacji, gwarantując poufność informacji otrzymanych od drugiej strony zgodnie z pkt 6 Porozumienia o współpracy.

               6.
                     Uczestnictwo w działaniach w zakresie ATM/ANS

               6.1Na potrzeby realizacji postanowień niniejszego załącznika każda ze stron zaprasza w stosownych przypadkach przedstawicieli drugiej strony do udziału w charakterze obserwatora – zgodnie z ustanowionym regulaminem wewnętrznym – w działaniach i posiedzeniach związanych z ATM/ANS w celu zapewnienia ścisłej współpracy i koordynacji.

               7.
                     Wymiana informacji i wyników analiz w zakresie ATM/ANS

               7.1Nie naruszając obowiązujących je przepisów i zgodnie z odpowiednimi ustaleniami roboczymi, które należy opracować, strony dzielą się istotnymi informacjami i danymi dotyczącymi ATM/ANS, jak również wynikami analiz dokonywanych na podstawie tych informacji i danych.

               7.2Strony ściśle współpracują w ramach działań podejmowanych w celu zagwarantowania bardziej skutecznego przestrzegania norm i zasad postępowania (SARP) w UE oraz w innych państwach. Taka współpraca obejmuje wymianę informacji, usprawnianie dialogu między zainteresowanymi stronami oraz koordynację wszelkich działań pomocy technicznej.

               7.3Na podstawie swoich działań w zakresie przeglądu wyników i ustalania celów, a także monitorowania realizacji centralnego planu zarządzania ruchem lotniczym w Europie UE wspiera ICAO w opracowaniu globalnego podejścia opartego na wynikach i globalnego podejścia do monitorowania realizacji GANP ICAO i jego metodyki ASBU. Przy opracowywaniu swoich globalnych podejść ICAO odpowiednio i jak najlepiej wykorzystuje istniejące lub będące w trakcie opracowania materiały UE związane z rozwojem i wdrażaniem jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej.

               8.
                     Kwestie prawodawstwa i normalizacji

               8.1Każda ze stron dopilnowuje, aby druga strona była w pełni informowana o wszelkich stosownych aktach ustawodawczych, przepisach wykonawczych, normach, wymogach i zasadach postępowania, które mogą wywierać wpływ na wykonanie postanowień niniejszego załącznika, oraz o wszelkich wprowadzanych w nich zmianach.

               8.2Strony na bieżąco powiadamiają się wzajemnie o wszelkich aktualnych projektach zmian w obowiązujących aktach ustawodawczych, przepisach wykonawczych, normach, wymogach i zasadach postępowania, mogących wpłynąć na stosowanie niniejszego załącznika. Tego rodzaju powiadomienia mogą również dotyczyć, w razie potrzeby, udostępniania odpowiednich instrumentów planowania (np. stosownych programów rocznych lub wieloletnich). W związku z tego rodzaju zmianami Wspólny Komitet może zadecydować o odpowiednim dostosowaniu niniejszego załącznika zgodnie z pkt 7 Porozumienia o współpracy.

               8.3Mając na względzie dążenie do globalnej harmonizacji prawodawstwa i norm w dziedzinie ATM/ANS, strony konsultują się ze sobą w kwestiach regulacji o charakterze technicznym w zakresie ATM/ANS na poszczególnych etapach procesu legislacyjnego lub prac nad normami i zasadami postępowania (SARP), a w stosownych przypadkach zapraszane są do udziału w pracach stowarzyszonych specjalistycznych gremiów.

               8.4W tym celu UE i ICAO dokonują dalszego usprawnienia współpracy w celu zapewnienia terminowego przeglądu przepisów UE po wprowadzeniu przez ICAO zmian do załączników do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (konwencja chicagowska) i wniesienia w odpowiednim czasie wkładu w prace ICAO, gdy są rozważane odpowiednie zmiany w załącznikach dotyczące ATM/ANS.

               8.5ICAO dostarcza UE aktualnych informacji na temat podejmowanych przez siebie decyzji i wydawanych zaleceń dotyczących norm i zasad postępowania (SARP) w zakresie ATM/ANS, udostępniając pełną zawartość pism państw należących do ICAO oraz biuletynów rozsyłanych drogą elektroniczną.

               8.6W stosownych przypadkach UE dokłada starań, żeby obowiązujące prawodawstwo UE było zgodne z normami i zasadami postępowania (SARP) ICAO w zakresie ATM/ANS.

               8.7Z uwagi na to, że centralny plan zarządzania ruchem lotniczym w Europie jest ściśle związany z GANP ICAO i zawartą w nim metodyką ASBU, UE – we współpracy ze swoimi państwami członkowskimi – będzie wspierać ICAO w opracowywaniu norm i zasad postępowania (SARP) oraz materiałów pomocniczych dotyczących nowych wymogów w zakresie ATM/ANS w oparciu o swoje potrzeby i doświadczenia związane z wdrażaniem SESAR. Podobnie ICAO będzie wspierać UE w aktualizowaniu jej norm dotyczących globalnej interoperacyjności w odniesieniu do nowych wymogów w zakresie ATM/ANS na podstawie swojego GANP, metodyki ASBU oraz związanych z nimi planów działania.

               8.8Niezależnie od zobowiązań państw członkowskich UE jako sygnatariuszy konwencji chicagowskiej UE angażuje się, w stosownych przypadkach, w dialog z ICAO służący udzieleniu informacji technicznych w przypadkach, gdy stosowanie przepisów unijnych rodzi wątpliwości związane z przestrzeganiem norm ICAO oraz stosowaniem się do zasad postępowania zalecanych przez tę organizację.

               8.9Podejmowanie wspólnych działań w kwestiach prawodawstwa i normalizacji nie stoi w sprzeczności z obowiązującymi procedurami ustanawiania regulacji ICAO, ani też nie nakłada na ICAO żadnych nowych zobowiązań prawnych lub sprawozdawczych wobec UE lub jej państw członkowskich.

               9.
                     Projekty i programy pomocy technicznej

               9.1Strony koordynują pomoc udzielaną poszczególnym państwom w dążeniu do efektywnego wykorzystywania zasobów oraz zapobiegania powielaniu działań oraz wymieniają informacje, w tym dane, dotyczące projektów i programów pomocy technicznej związanej z ATM/ANS.

               10.
                     Współpraca regionalna

               10.1Strony traktują priorytetowo działania zmierzające do przyspieszenia utworzenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, w tym odpowiednie działania EASA w zakresie ATM/ANS, w przypadkach gdy podejście regionalne oferuje szansę poprawy w zakresie gospodarności, nadzoru lub harmonizacji.

               10.2W związku z pkt 10.1 szczególna uwaga zostanie poświęcona regionalnemu podejściu opartemu na wynikach, europejskim przepisom technicznym w zakresie ATM/ANS, funkcjonalnym blokom przestrzeni powietrznej, funkcjom sieciowym zarządzania ruchem lotniczym (w tym Europejskiej Komórce Koordynacji Kryzysowej ds. Lotnictwa (EACCC)) oraz wdrażaniu i monitorowaniu nowych koncepcji ATM/ANS opracowanych na podstawie programu SESAR oraz centralnego planu zarządzania ruchem lotniczym w Europie.

               10.3W celu spełnienia wyżej wymienionych oczekiwań zapewnia się ścisłą współpracę między UE a Biurem Regionalnym ICAO w Paryżu, w tym wzajemne uczestnictwo w odpowiednich posiedzeniach (np. Komitetu ds. Jednolitej Przestrzeni Powietrznej).

               10.4UE zorganizuje koordynację między organizacjami europejskimi, państwami członkowskimi UE i Biurem Regionalnym ICAO w świetle zakresu niniejszego załącznika, w szczególności w celu wniesienia wkładu do regionalnych planów ICAO.

               10.5Zważywszy że UE jest reprezentowana w ICAO przez Komisję Europejską, lecz obejmuje także EASA i Wspólne Przedsięwzięcie SESAR, oraz że UE zawarła umowę wysokiego szczebla z EUROCONTROL, Komisja Europejska zaangażuje, w stosownych przypadkach, EASA i Wspólne Przedsięwzięcie SESAR bezpośrednio lub EUROCONTROL za pośrednictwem umowy wysokiego szczebla do realizacji działań uzgodnionych w niniejszym załączniku.

               11.
                     Pomoc ekspercka

               11.1Bez uszczerbku dla programów pomocy eksperckiej, opracowywanych poza zakresem niniejszego załącznika, UE dokłada starań w celu udostępnienia ICAO pomocy ekspertów dysponujących specjalistyczną wiedzą techniczną w odpowiednich dziedzinach ATM/ANS, na żądanie realizujących zadania i uczestniczących w działaniach objętych zakresem niniejszego załącznika. Zasady udzielania tego rodzaju pomocy eksperckiej są określane w ustaleniach roboczych przyjętych przez strony.

               12.
                     Przegląd

               12.1Strony dokonują regularnego przeglądu postępów w wykonaniu postanowień niniejszego załącznika, biorąc pod uwagę, jeśli to konieczne, stosowne zmiany aktualnej polityki lub obowiązujących przepisów.

               12.2Przeglądy niniejszego załącznika przeprowadza Wspólny Komitet ustanowiony na mocy pkt 7 porozumienia o współpracy.

               13.Wejście w życie, zmiany i wypowiedzenie

               13.1Niniejszy załącznik wchodzi w życie z dniem przyjęcia przez Wspólny Komitet i pozostaje w mocy do czasu wypowiedzenia.

               13.2Ustalenia robocze uzgodnione zgodnie z niniejszym załącznikiem wchodzą w życie z dniem przyjęcia przez Wspólny Komitet.

               13.3Wszelkie zmiany bądź wypowiedzenie obowiązywania ustaleń roboczych przyjętych zgodnie z niniejszym załącznikiem uzgadniane są na forum Wspólnego Komitetu.

               13.4Załącznik może zostać w dowolnej chwili wypowiedziany przez każdą ze stron. Wypowiedzenie takie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od otrzymania pisemnego powiadomienia o wypowiedzeniu, chyba że wypowiedzenie to zostanie za obopólną zgodą stron wycofane przed upływem sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia.

               13.5Niezależnie od wszelkich innych postanowień niniejszego punktu, w przypadku wypowiedzenia Porozumienia o współpracy jednocześnie tracą moc postanowienia niniejszego załącznika i wszelkie przyjęte na jego podstawie ustalenia robocze.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 15.12.2015
            COM(2015) 643 final
            2015/0293(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Unia Europejska i Chiny – w ramach dialogu UE-Chiny w zakresie migracji i mobilności – uzgodniły pakiet współpracy obejmujący środki w obszarze nielegalnej migracji i polityki wizowej, który zostanie wynegocjowany i wdrożony w dwóch wzajemnie powiązanych etapach. W pierwszym etapie zostanie wynegocjowana umowa w sprawie wzajemnego zniesienia wiz dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, a państwa członkowskie zostaną upoważnione przez chińskie władze do otwarcia ośrodków przyjmowania wniosków wizowych w 15. wyznaczonych chińskich miastach. W pierwszym etapie będą również organizowane regularne spotkania ekspertów na temat zwalczania nielegalnej migracji, w tym identyfikacji i readmisji nielegalnych migrantów. W drugim etapie obie strony będą negocjować umowy o ułatwieniach wizowych i readmisji. Pakiet został sfinalizowany i zatwierdzony przez liderów politycznych obu stron na 17. szczycie UE-Chiny w dniu 29 czerwca 2015 r.

                  W dniu 14 września 2015 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Chinami w sprawie umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych i przedstawiła jej wytyczne negocjacyjne. Negocjacje otwarto w dniu 21 września i przeprowadzono w drodze wymiany pisemnych not. Umowa została parafowana przez głównych negocjatorów UE i Chin odpowiednio w dniach 3 i 4 listopada 2015 r. Państwa członkowskie były systematycznie informowane o przebiegu negocjacji w czasie posiedzeń Grupy Roboczej ds. Wiz w Radzie.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               W rozporządzeniu Rady (WE) nr 539/2001
                  1
                wymieniono państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizę podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich, oraz państwa trzecie, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu. Rozporządzenie (WE) nr 539/2001 jest stosowane przez wszystkie państwa członkowskie z wyjątkiem Irlandii i Zjednoczonego Królestwa, jak również przez Islandię, Liechtenstein, Norwegię i Szwajcarię.

               Chiny zostały wymienione wśród państw, których obywatele muszą posiadać wizy podczas wkraczania do strefy Schengen. Obywatele Unii Europejskiej również muszą mieć wizę, aby wjechać do Chin.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Dialog w zakresie migracji i mobilności między Unią Europejską a Chinami został nawiązany w październiku 2013 r. na potrzeby wymiany poglądów na temat polityk migracyjnych obu stron w odniesieniu do czterech podstawowych zagadnień tematycznych globalnego podejścia do kwestii migracji i mobilności, jak również dyskusji nad możliwościami współpracy w dziedzinach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Dla Unii podstawą prawną umowy jest art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z jego art. 218.

               Załączony wniosek stanowi instrument prawny umożliwiający zawarcie umowy. Rada podejmie decyzję kwalifikowaną większością głosów po podpisaniu umowy w imieniu Unii przez osobę wyznaczoną przez prezydencję Rady i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego zgodnie z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) TFUE.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Artykuł 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 539/2001 umożliwia poszczególnym państwom członkowskim zawarcie umów dwustronnych z państwami trzecimi, zwalniających posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych i specjalnych z obowiązku wizowego, niemniej jedynie umowa zawarta na szczeblu Unii Europejskiej umożliwia osiągnięcie tego skutku w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich, a zatem może stanowić swoiste wzmocnienie umów z państwami trzecimi w powiązanych dziedzinach, takich jak readmisja nielegalnych migrantów.

               •Proporcjonalność

                  Jedynie umową międzynarodową można zwolnić obywateli chińskich z ogólnego obowiązku wizowego co jest niezbędne, aby osiągnąć wyżej wymienione cele.

               •Wybór instrumentu

                  Jak wyżej.

               3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex-post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Konsultacje z państwami członkowskimi przeprowadzono w Radzie w ramach Grupy Roboczej Wysokiego Szczebla ds. Azylu i Migracji oraz Grupy Roboczej ds. Wiz.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy.

               •Ocena skutków

                  Nie sporządzono oceny skutków, ponieważ nie oczekuje się, aby inicjatywa ta przyniosła jakiekolwiek wymierne korzyści gospodarcze i społeczne. Jest to zasadniczo umowa polityczna.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Nie dotyczy.

               •Prawa podstawowe

                  Nie dotyczy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Nie dotyczy.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  Na mocy umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową, którego zadania obejmują, między innymi, monitorowanie jej wdrożenia, jak również przedstawianie sugestii na temat poprawek lub uzupełnień.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  Nie dotyczy.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               Komisja uznaje, że cele określone przez Radę w wytycznych negocjacyjnych zostały w pełni osiągnięte. Najważniejsze postanowienia wytycznych można podsumować w sposób opisany poniżej.

               Cel i zakres

               Umowa stanowi, że obywatele Unii Europejskiej posiadający ważny paszport dyplomatyczny bądź unijny dokument laissez-passer
                  2
                oraz obywatele chińscy posiadający ważny paszport dyplomatyczny mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony.

               W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich państw członkowskich UE w umowie zawarto postanowienie, że Chiny mogą zawiesić stosowanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej i że także Unia może zawiesić stosowanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich jej państw członkowskich.

               Szczególna sytuacja Zjednoczonego Królestwa i Irlandii znajduje odzwierciedlenie w preambule.

               Czas pobytu

               Umowa wprowadza ruch bezwizowy na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym Do umowy załączono wspólną deklarację w sprawie tego, jak należy interpretować okres 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               Umowa uwzględnia sytuację państw członkowskich, które jeszcze nie stosują w pełni dorobku Schengen. Dopóki państwa te nie przystąpią do strefy Schengen bez granic wewnętrznych, zwolnienie z obowiązku wizowego daje obywatelom Chin posiadającym paszporty dyplomatyczne prawo przebywania przez 90 dni w każdym okresie 180-dniowym na terytorium każdego z tych państw członkowskich (obecnie Bułgarii, Chorwacji, Cypru i Rumunii) niezależnie od okresu obliczanego dla całej strefy Schengen.

               Wizyty wysokich rangą urzędników

               Umowa stanowi, że urzędnicy na szczeblu wiceministra lub wyższym szczeblu rządu centralnego i oficerowie o randze generała dywizji sił zbrojnych lub wyższej muszą poinformować właściwe organy danego państwa, które zamierzają odwiedzić – kanałami dyplomatycznymi – zanim wjadą na teren tego państwa w celach służbowych.

               Wymiana wzorów

               Umowa przewiduje wymianę wzorów paszportów dyplomatycznych i unijnych dokumentów laissez-passer nie później niż 90 dni po dniu podpisania umowy.

               Terytorialny zakres stosowania

               W umowie doprecyzowano, że zwolnienie z obowiązku wizowego chińskich posiadaczy paszportów dyplomatycznych ma zastosowanie jedynie do europejskich terytoriów Francji i Niderlandów.

               Wspólne deklaracje

               Oprócz wspólnej deklaracji, o której mowa powyżej, do umowy dołączone są dwie inne wspólne deklaracje:

               –wspólna deklaracja dotycząca włączenia Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku prawnego Schengen;

               –wspólna deklaracja dotycząca stosunku między niniejszą umową a innymi obszarami współpracy w ramach dialogu UE-Chiny w zakresie migracji i mobilności.

               Podsumowanie

               W świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada zatwierdziła, po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, umowę między Unią Europejską a Chinami dotyczącą zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych.

               2015/0293 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 6,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego
                  3
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Komisja wynegocjowała w imieniu Unii Europejskiej Umowę z
                  Chińską Republiką Ludową w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych (dalej zwaną „umową”).

               (2)Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/…
                  4
                umowa została podpisana i jest tymczasowo stosowana począwszy od dnia ….

               (3)
                  5
               Umowa ustanawia Wspólny Komitet na szczeblu ekspertów ds. zarządzania umową. Unia będzie reprezentowana w ramach tego Wspólnego Komitetu przez Komisję wspieraną przez przedstawicieli państw członkowskich.

               (4)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE
                  6
               ; Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (5)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE
                  7
               ; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (6)Umowa powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Umowa między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 10 ust. 1 umowy
                  8
               .

               Artykuł 3

               Komisja, wspierana przez przedstawicieli państw członkowskich, reprezentuje Unię we Wspólnym Komitecie na szczeblu ekspertów, utworzonym zgodnie z art. 7 umowy.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.

                     (2)
                  Wydany na podstawie rozporządzenia Rady (UE) nr 1417/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego formę dokumentu laissez-passer wydawanego przez Unię Europejską, Dz.U. L 353 z 28.12.2013, s. 26-39.

                     (3)
                  Zgoda udzielona w dniu … (dotychczas niepublikowana w Dzienniku Urzędowym).

                     (4)
                  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/… z dnia …w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową dotyczącą zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych (Dz.U...)

                     (5)
                  Dz.U.: Please insert the date three days following that of signature of the Agreement.Dz.U.: Please insert the number, the date and the OJ reference of the Council Decision and complete the footnote accordingly.

                     (6)
                  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

                     (7)
                  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

                     (8)
                  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 15.12.2015
            COM(2015) 643 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych

               ZAŁĄCZNIK

               do

               wniosku dotyczącego decyzji Rady

               w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych

               UMOWA

               MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A CHIŃSKĄ REPUBLIKĄ LUDOWĄ

               W SPRAWIE ZNIESIENIA WIZ KRÓTKOTERMINOWYCH DLA POSIADACZY PASZPORTÓW DYPLOMATYCZNYCH

               UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią” lub „UE”, oraz

               CHIŃSKA REPUBLIKA LUDOWA, zwana dalej „Chinami”,

               zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,

               MAJĄC NA UWADZE dalszy rozwój przyjaznych stosunków między Umawiającymi się Stronami oraz dalsze zacieśnianie bliskich związków między Umawiającymi się Stronami;

               PRAGNĄC ułatwić podróże poprzez zapewnienie bezwizowego wjazdu i pobytu krótkoterminowego dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych i unijnego dokumentu laissez-passer oraz zagwarantować przestrzeganie zasad równości i wzajemności;

               BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz Protokół w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,

               POSTANAWIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

               ARTYKUŁ 1

               Cel

               Niniejsza umowa przewiduje, że obywatele Unii i obywatele Chin posiadający ważne paszporty dyplomatyczne bądź unijne dokumenty laissez-passer mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej Umawiającej się Strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               ARTYKUŁ 2

               Definicje

               Do celów niniejszej umowy:

               a)
                     „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii, z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i Irlandii;

               b)
                     „obywatel Unii” oznacza obywatela państwa członkowskiego w rozumieniu definicji zawartej w lit. a);

               c)
                     „obywatel Chin” oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Chin;

               d)
                     „strefa Schengen” oznacza obszar bez granic wewnętrznych obejmujący terytoria państw członkowskich określonych w lit. a), w pełni stosujących dorobek Schengen;

               e)
                     „unijny dokument laissez-passer” oznacza dokument wydany przez Unię określonym urzędnikom instytucji Unii zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1417/2013
                  1
               .

               ARTYKUŁ 3

               Zakres stosowania

               1.
                     Obywatele Unii posiadający ważny paszport dyplomatyczny wydany przez państwo członkowskie lub unijny dokument laissez-passer mogą wjechać na terytorium Chin i przebywać na nim bez wizy przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 1.

               Obywatele Chin posiadający ważny paszport dyplomatyczny wydany przez Chiny mogą wjechać na terytorium państw członkowskich i przebywać na nim bez wizy przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 2.

               2.
                     Zniesienie wiz przewidziane niniejszą umową obowiązuje bez uszczerbku dla przepisów Umawiających się Stron dotyczących warunków wjazdu i pobytu krótkoterminowego. Państwa członkowskie i Chiny zastrzegają sobie prawo do odmowy wjazdu i pobytu krótkoterminowego na ich terytorium, jeśli którykolwiek z powyższych warunków nie jest spełniony.

               3.
                     Obywatele Unii korzystający z niniejszej umowy przestrzegają podczas swojego pobytu przepisów ustawowych i wykonawczych obowiązujących na terytorium Chin.

               Obywatele Chin korzystający z niniejszej umowy przestrzegają podczas swojego pobytu przepisów ustawowych i wykonawczych obowiązujących na terytorium danego państwa członkowskiego.

               4.
                     Zniesienie wiz obowiązuje niezależnie od środka transportu wykorzystywanego do przekroczenia granic Umawiających się Stron.

               5.
                     Bez uszczerbku dla art. 8, kwestie nieobjęte niniejszą umową są regulowane prawem Unii, prawem krajowym państw członkowskich i prawem krajowym Chin.

               ARTYKUŁ 4

               Czas pobytu

               1.
                     Obywatele Unii posiadający ważny paszport dyplomatyczny wydany przez państwo członkowskie lub unijny dokument laissez-passer mogą przebywać na terytorium Chin przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               2.
                     Obywatele Chin posiadający ważny paszport dyplomatyczny wydany przez Chiny mogą przebywać na terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym. Okres ten jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.

               Obywatele Chin posiadający ważny paszport dyplomatyczny wydany przez Chiny mogą przebywać na terytorium każdego państwa członkowskiego, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen, przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym, niezależnie od okresu pobytu obliczanego dla terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen.

               3.
                     Niniejsza umowa nie ma wpływu na możliwość przedłużenia przez Chiny i państwa członkowskie okresu pobytu ponad okres 90 dni zgodnie z ich prawem krajowym oraz prawem unijnym.

               ARTYKUŁ 5

               Wizyty wysokich rangą urzędników

               Urzędnicy na szczeblu wiceministra lub wyższym szczeblu rządu centralnego i oficerowie o randze generała dywizji chińskich sił zbrojnych lub wyższej muszą poinformować właściwe organy państw członkowskich – kanałami dyplomatycznymi – o ich podróży do tego państwa w celach służbowych.

               Urzędnicy na szczeblu wiceministra lub wyższym szczeblu rządu centralnego państw członkowskich i oficerowie o randze generała dywizji sił zbrojnych państw członkowskich lub wyższej muszą poinformować właściwe organy Chin – kanałami dyplomatycznymi – o ich podróży do tego państwa w celach służbowych.

               ARTYKUŁ 6

               Terytorialny zakres stosowania

               1.
                     W przypadku Republiki Francuskiej niniejszą umowę stosuje się tylko do jej europejskiego terytorium.

               2.
                     W przypadku Królestwa Niderlandów niniejszą umowę stosuje się tylko do jego europejskiego terytorium.

               ARTYKUŁ 7

               Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową

               1.
                     Umawiające się Strony powołują Wspólny Komitet na szczeblu ekspertów (zwany dalej „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Unii i przedstawiciele Chin. Unię reprezentuje Komisja Europejska.

               2.
                     Komitet wykonuje między innymi następujące zadania:

               a)
                     monitorowanie wykonania niniejszej umowy;

               b)
                     proponowanie zmian lub uzupełnień niniejszej umowy;

               c)
                     rozstrzyganie sporów dotyczących interpretacji lub stosowania niniejszej umowy.

               3.
                     Posiedzenia komitetu zwoływane są w każdym przypadku, gdy jest to niezbędne, na wniosek jednej z Umawiających się Stron.

               4.
                     Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.

               ARTYKUŁ 8

               Stosunek między niniejszą umową a istniejącymi umowami w sprawie zniesienia wiz między państwami członkowskimi a Chinami

               Niniejsza umowa jest nadrzędna wobec wszelkich dwustronnych umów lub ustaleń zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Chinami, o ile ich postanowienia dotyczą kwestii wchodzących w zakres niniejszej umowy.

               ARTYKUŁ 9

               Wymiana wzorów

               1.
                     Chiny, państwa członkowskie oraz Unia przekażą sobie wzajemnie, jeśli nie nastąpiło to dotychczas – kanałami dyplomatycznymi, – wzory swoich ważnych paszportów dyplomatycznych i unijnego dokumentu laissez-passer, nie później niż 90 dni po dacie podpisania niniejszej umowy.

               2.
                     W przypadku wprowadzenia nowych paszportów dyplomatycznych lub unijnego dokumentu laissez-passer lub zmian w istniejących paszportach, Chiny, państwa członkowskie i Unia przekazują sobie wzajemnie kanałami dyplomatycznymi wzory tych nowych lub zmienionych paszportów lub unijnego dokumentu laissez-passer, wraz ze szczegółowymi informacjami o ich specyfikacjach i zastosowaniu, nie później niż 90 dni przed rozpoczęciem ich stosowania.

               ARTYKUŁ 10

               Postanowienia końcowe

               1.
                     Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dacie późniejszego z dwóch zawiadomień, w których Umawiające się Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu niezbędnych w tym celu procedur wewnętrznych.

               Niniejszą umowę stosuje się tymczasowo od trzeciego dnia następującego po dniu jej podpisania.

               2.
                     Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony, z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 5.

               3.
                     Niniejszą umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Umawiających się Stron. Zmiany wchodzą w życie po dokonaniu przez Umawiające się Strony wzajemnej notyfikacji o zakończeniu ich wewnętrznych procedur, które są niezbędne w tym celu.

               4.
                     Każda z Umawiających się Stron może zawiesić stosowanie wszystkich lub niektórych postanowień niniejszej umowy, w szczególności ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego, ochronę zdrowia publicznego, nielegalną migrację lub ponowne wprowadzenie obowiązku wizowego przez jedną z Umawiających się Stron. O decyzji w sprawie zawieszenia stosowania niniejszej umowy należy zawiadomić drugą Umawiającą się Stronę nie później niż dwa miesiące przed jej planowanym wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia stosowania niniejszej umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, niezwłocznie informuje o tym fakcie drugą Umawiającą się Stronę i przywraca stosowanie niniejszej umowy.

               5.
                     Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze pisemnego zawiadomienia drugiej Strony. Niniejsza umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego zawiadomienia.

               6.
                     Chiny mogą zawiesić stosowanie niniejszej umowy lub wypowiedzieć niniejszą umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich.

               7.
                     Unia może zawiesić stosowanie niniejszej umowy lub wypowiedzieć niniejszą umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich jej państw członkowskich.

               Sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim, włoskim i chińskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są jednakowo autentyczne. W razie rozbieżności między autentycznymi wersjami językowymi obowiązuje wersja w języku angielskim.

               WSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII
                  I LIECHTENSTEINU

               Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 r. i 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych państw we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.

               W związku z tym pożądane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, oraz władze Chin, z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy dotyczące zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych na podobnych warunkach, jak niniejsza umowa.

               WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA INTERPRETACJI OKRESU 90 DNI
                  W KAŻDYM OKRESIE 180-DNIOWYM NA PODSTAWIE ART. 4 NINIEJSZEJ UMOWY

               Umawiające się Strony uznają, że okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym, o którym mowa w art. 4 niniejszej umowy, oznacza albo ciągły pobyt albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas trwania nie przekracza 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               Pojęcie „każdy” oznacza stosowanie ruchomego 180-dniowego okresu odniesienia, zakładającego sprawdzenie wstecz, dla każdego dnia pobytu, ostatniego 180-dniowego okresu w celu ustalenia, czy wymóg dotyczący nieprzekroczenia 90 dni w każdym okresie 180-dniowym pozostaje spełniony. Oznacza to między innymi, że nieobecność przez nieprzerwany okres 90 dni umożliwia kolejny pobyt nieprzekraczający 90 dni.

               WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA INNYCH OBSZARÓW WSPÓŁPRACY W RAMACH DIALOGU UE-CHINY W KWESTIACH MIGRACJI I MOBILNOŚCI

               Umawiające się Strony przypominają, że niniejsza umowa jest jednym z rezultatów planu działania w zakresie negocjacji uzgodnionego w protokole z drugiej rundy dialogu UE-Chiny w kwestiach migracji i mobilności oraz została zatwierdzona przez liderów politycznych we wspólnym oświadczenia z 17. szczytu UE-Chiny. Plan obejmuje – w pierwszym etapie – negocjacje i podpisanie umowy dotyczącej wzajemnego zwolnienia z obowiązku wizowego dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, otwarcia ośrodków przyjmowania wniosków wizowych we wzajemnie uzgodnionych miastach chińskich, w których nie działają służby konsularne, oraz rozpoczęcie praktycznej współpracy dotyczącej zwalczania nielegalnej migracji, a – w drugim etapie – negocjacje umowy dotyczącej ułatwień wizowych i współpracy w zakresie zwalczania nielegalnej migracji.

               Umawiające się Strony potwierdzają stanowczy zamiar dochowania zobowiązań przyjętych w planie działania i wspólną interpretację charakteru tych zobowiązań, które są współzależne i stanowią część niepodzielnego pakietu.

               _________________

                     (1)
                  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1417/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające formę dokumentu laissez-passer wydawanego przez Unię Europejską, Dz.U. L 353 z 28.12.2013, s. 26.