				|

		52012PC0089

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych /* COM/2012/089 final - 2012/0039 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
1.1.        Podstawa i cele wniosku
Niniejszym wnioskiem uchyla i zastępuje
się rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w
sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do
przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i
zmieniające dyrektywę Rady 92/65/EWG[1].
1.2.        Kontekst prawny
Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 dostosowano
do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 219/2009 z dnia 11
marca 2009 r. dostosowującym do decyzji Rady 1999/468/WE niektóre akty
podlegające procedurze, o której mowa w art. 251 Traktatu, w zakresie
procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą[2].
Zostało ono później znacząco
zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 438/2010
z dnia 19 maja 2010 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 998/2003 w
sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do
przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym[3], w
szczególności w celu przedłużenia systemu przejściowego
przewidzianego w art. 6, 8 i 16 do dnia 31 grudnia 2011 r.
Zostało ono również częściowo
dostosowane do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). W
oświadczeniu załączonym do rozporządzenia (UE) nr 438/2010
Komisja zobowiązała się jednak do przedstawienia wniosku w
sprawie rewizji całego rozporządzenia (WE) nr 998/2003,
zwłaszcza w kwestiach dotyczących aktów delegowanych i wykonawczych.
Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 stanowi
również, że od dnia 3 lipca 2011 r., tj. od końca
ośmioletniego okresu przejściowego przewidzianego w art. 4 ust. 1
tego rozporządzenia, jedynym środkiem identyfikacyjnym psa, kota lub
fretki, będących zwierzętami domowymi, jest identyfikacja
elektroniczna. Zwierzę posiadające wyraźnie czytelny tatuaż
wykonany przed tą datą nadal jednak uznaje się za
zidentyfikowane zgodnie z rozporządzeniem.
Ze względu na wygaśnięcie
wyżej wymienionego systemu i okresu przejściowego oraz na
konieczność wprowadzenia w wystarczająco wyraźny i przystępny
dla zwykłego obywatela sposób szeregu zmian dostosowujących do TFUE
wymogi dotyczące zdrowia zwierząt określone w
rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 należy uchylić to
rozporządzenie i zastąpić je niniejszym wnioskiem.
2.           KONSULTACJE Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI
Ponieważ głównym celem niniejszego
wniosku jest dostosowanie rozporządzenia (WE) nr 998/2003 do art. 290 i
291 TFUE oraz wyjaśnienie określonych aspektów rozporządzenia,
nie przewiduje się wystąpienia żadnych znacznych skutków. W
związku z tym nie było konieczne przeprowadzenie żadnych
szczególnych konsultacji ani oceny skutków.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
3.1.        Krótki opis proponowanych
działań
Celem niniejszego wniosku jest uchylenie
rozporządzenia (WE) nr 998/2003 i zastąpienie go
rozporządzeniem, którego dotyczy niniejszy wniosek i w którym:
a)      dostosowuje się uprawnienia
powierzone Komisji na mocy rozporządzenia (WE) nr 998/2003 do art. 290 i
291 TFUE;
b)      wyjaśnia się zwykłemu
obywatelowi system, który będzie miał zastosowanie po
zakończeniu systemu przejściowego przewidzianego w art. 6, 8 i 16
rozporządzenia (WE) nr 998/2003 i okresu przejściowego przewidzianego
w art. 4 ust. 1.
3.2.        Podstawa prawna
Podstawowym celem niniejszego wniosku jest ochrona
zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego.
W związku z tym, ponieważ podstawą
rozporządzenia (WE) nr 998/2003 były art. 37 i art. 152 ust. 4 lit.
b) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, podstawą
niniejszego wniosku są odpowiednio art. 43 ust. 2 i art. 168 ust. 4 TFUE.
3.3.        Zasada pomocniczości
Zasada pomocniczości ma zastosowanie, o ile
wniosek nie wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii.
Cele wniosku nie mogą być
osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa
członkowskie. W celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego
właściwych organów (w UE, na poziomie krajowym i w państwach
trzecich) i zwykłych obywateli przy jednoczesnym utrzymaniu wysokiego
poziomu ochrony zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego, potrzebne jest
określenie na poziomie Unii wymogów dotyczących zdrowia zwierząt
w zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do
państw członkowskich z innych państw członkowskich lub z
państw trzecich.
3.4.        Zasada proporcjonalności
Zgodnie z zasadą proporcjonalności środek ten nie
wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu.
Środek ma formę rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady mającego bezpośrednie zastosowanie we
wszystkich państwach członkowskich. Dzięki temu organy
administracji na szczeblu krajowym i UE nie poniosą żadnych kosztów
związanych z transpozycją tych przepisów do prawodawstwa krajowego.
3.5.        Wybór instrumentu
Proponowany instrument: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i
Rady.
Inne środki nie byłyby odpowiednie,
ponieważ cele środka można najskuteczniej
osiągnąć dzięki w pełni zharmonizowanym wymogom (w tym
wejściu w życie we właściwym czasie) w całej Unii,
zapewniając swobodny przepływ zwierząt domowych
towarzyszących swoim właścicielom.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu finansowego na
budżet Unii.
5.           INFORMACJE DODATKOWE
Proponowany akt prawny ma znaczenie dla
Europejskiego Obszaru Gospodarczego i z tego względu powinien
objąć także EOG.
Przepisy dyrektywy Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca
1992 r. ustanawiającej wymagania dotyczące zdrowia zwierząt
regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek
jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia
zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych
w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG[4], które
dotyczą handlu psami, kotami i fretkami oraz przywozu tych zwierząt,
odnoszą się do odpowiednich przepisów rozporządzenia (WE) nr
998/2003.
Mając na względzie spójność
przepisów Unii niezbędna jest zmiana dyrektywy 92/65/EWG w celu
zastąpienia odesłań do rozporządzenia (WE) nr 998/2003
odesłaniami do proponowanego aktu prawnego.
Przedmiotowe dwa wnioski przedstawia się
łącznie w celu ich jednoczesnego przyjęcia.
2012/0039 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie przemieszczania o charakterze
niehandlowym zwierząt domowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 oraz
art. 168 ust. 4 formuła wprowadzająca i lit. b),
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[6],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
W rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących
zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o
charakterze niehandlowym, i zmieniającym dyrektywę Rady 92/65/EWG[7] określa się wymogi
dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie w przypadku
przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do
państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub
z państwa trzeciego oraz kontrole mające zastosowanie do takiego
przemieszczania. Jego celem jest zapewnienie wystarczającego poziomu
bezpieczeństwa w odniesieniu do zagrożeń dla zdrowia publicznego
lub dla zdrowia zwierząt związanych z takim przemieszczaniem o charakterze
niehandlowym oraz usunięcie wszystkich nieuzasadnionych przeszkód w takim
przemieszczaniu.
(2)
W oświadczeniu załączonym do
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 438/2010[8] zmieniającego
rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Komisja zobowiązała się do
przedstawienia wniosku w sprawie rewizji całego rozporządzenia (WE)
nr 998/2003, zwłaszcza w kwestiach dotyczących aktów delegowanych i
wykonawczych. W związku z wejściem w życie Traktatu uprawnienia
powierzone Komisji na mocy rozporządzenia (WE) nr 998/2003 należy
zatem dostosować do art. 290 i 291 Traktatu. Z uwagi na liczbę zmian,
które należy wprowadzić do wymogów dotyczących zdrowia
zwierząt określonych w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003, oraz mając
na względzie to, aby były one wystarczająco przejrzyste i
przystępne dla zwykłego obywatela, należy uchylić to
rozporządzenie i zastąpić je niniejszym rozporządzeniem.
(3)
Ponieważ państwa członkowskie nie
mogą w sposób wystarczający osiągnąć celu niniejszego
rozporządzenia, jakim jest określenie zasad dotyczących zdrowia
publicznego i zdrowia zwierząt w zakresie przemieszczania o charakterze
niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków
określonych w załączniku I w celu zapobiegania zagrożeniom
dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt wynikającym z takiego
przemieszczania lub ich minimalizowania, i w związku z tym cel ten
można lepiej osiągnąć na poziomie Unii, Unia może
przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości
określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą
proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze
rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia tego celu.
(4)
W niniejszym rozporządzeniu należy
ustanowić wykaz pozytywny gatunków zwierząt, do których powinny
mieć zastosowanie zharmonizowane wymogi dotyczące zdrowia
zwierząt, jeżeli zwierzęta z tych gatunków są trzymane jako
zwierzęta domowe i przemieszczane w celach niehandlowych. Przy
sporządzaniu tego wykazu należy uwzględnić
podatność tych zwierząt na wściekliznę lub ich
rolę w epidemiologii wścieklizny.
(5)
W dyrektywie Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r.
ustanawiającej wymagania dotyczące zdrowia zwierząt
regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek
jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia
zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych
w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG[9] ustanawia się m. in.
wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do handlu
i przywozu psów, kotów i fretek, które są zwierzętami
należącymi do gatunków podatnych na wściekliznę.
Ponieważ gatunki te również trzyma się jako zwierzęta
domowe i często podlegają one przemieszczeniu w celach niehandlowych
wraz z ich właścicielem w obrębie Unii lub do niej, w niniejszym
rozporządzeniu należy określić wymogi dotyczące
zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze
niehandlowym tych gatunków do państw członkowskich. Gatunki te
wymienia się w części A załącznika I do niniejszego
rozporządzenia.
(6)
Podobnie należy ustanowić ramy prawne w
odniesieniu do wymogów dotyczących zdrowia zwierząt mających
zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt
należących do gatunków, które nie są podatne na wściekliznę
lub które nie mają epidemiologicznego znaczenia w odniesieniu do
wścieklizny, do których to gatunków, jeżeli nie byłyby trzymane
jako zwierzęta domowe, miałyby zastosowanie inne przepisy Unii, w tym
przepisy dotyczące zwierząt, od których pozyskuje się
żywność. Gatunki te wymienia się w części B
załącznika I do niniejszego rozporządzenia.
(7)
Wykaz w załączniku I część
B powinien obejmować bezkręgowce, z wyjątkiem pszczół i
trzmieli objętych zakresem stosowania dyrektywy 92/65/EWG oraz
mięczaków i skorupiaków objętych zakresem stosowania dyrektywy
2006/88/WE[10].
Powinien on również obejmować ozdobne zwierzęta wodne hodowane w
akwariach niekomercyjnych, wyłączone z zakresu stosowania dyrektywy
2006/88/WE, oraz płazy i gady.
(8)
Wykaz ten powinien ponadto obejmować wszystkie
gatunki ptaków, z wyjątkiem drobiu objętego zakresem stosowania dyrektywy
92/65/EWG i dyrektywy Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie
warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel
wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj
wylęgowych[11],
oraz gryzonie i króliki domowe.
(9)
Mając jednak na względzie
spójność przepisów Unii, do czasu ustanowienia przepisów Unii
regulujących przemieszczanie o charakterze niehandlowym do państwa
członkowskiego z państw lub terytoriów trzecich gatunków
zwierząt domowych wymienionych w części B obowiązujące
przepisy krajowe powinny nadal mieć zastosowanie do takiego
przemieszczania, pod warunkiem że nie są one bardziej rygorystyczne
niż przepisy stosowane do przywozu tych zwierząt do celów handlowych.
(10)
Nie naruszając przepisów art. 3, art. 9 ust. 3
i art. 10a dyrektywy 92/65/EWG państwa członkowskie nie powinny
natomiast ustanawiać żadnych wymogów dotyczących zdrowia
zwierząt w zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym
zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w
części B do danego państwa członkowskiego z innego
państwa członkowskiego, chyba że przepisy regulujące takie
przemieszczanie są ustanowione zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(11)
Ponieważ zwierzęta z gatunków
wymienionych w części B mogą należeć do gatunków
wymagających szczególnej ochrony, niniejsze rozporządzenie powinno
mieć zastosowanie bez uszczerbku dla rozporządzenia Rady (WE) nr
338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i
flory w drodze regulacji handlu nimi[12].
(12)
W celu wyraźnego rozróżnienia między
zasadami mającymi zastosowanie do przemieszczania do celów niehandlowych a
zasadami mającymi zastosowanie do przywozu do Unii z państw trzecich
psów, kotów i fretek objętych wymogami dotyczącymi zdrowia
zwierząt określonymi w dyrektywie 92/65/EWG oraz do handlu tymi
zwierzętami wewnątrz Unii należy w niniejszym
rozporządzeniu zdefiniować nie tylko zwierzę domowe, ale
również przemieszczanie o charakterze niehandlowym takich zwierząt
jako przemieszczanie, z którym ani bezpośrednio ani pośrednio nie
wiąże się zysk finansowy ani przeniesienie tytułu
własności i którego celem nie jest uzyskanie zysku finansowego ani
przeniesienie tytułu własności.
(13)
W wyniku poprawy sytuacji związanej z
wścieklizną w Unii Irlandia, Malta, Szwecja i Zjednoczone Królestwo
zrezygnowały z systemu obowiązkowej sześciomiesięcznej
kwarantanny, który stosowały od kilkudziesięciu lat w odniesieniu do
określonych zwierząt domowych przemieszczanych na swoje terytoria, na
rzecz alternatywnego, mniej restrykcyjnego systemu, określonego w
rozporządzeniu (WE) nr 998/2003, w ramach którego zapewnia się
równoważny poziom bezpieczeństwa. Te państwa członkowskie
wymieniono w części A załącznika II do rozporządzenia
(WE) nr 998/2003 i do dnia 31 grudnia 2011 r. oprócz ważnego szczepienia
przeciwko wściekliźnie państwa te miały przed wprowadzeniem
poddawać domowe psy i koty pochodzące z innych państw
członkowskich i z określonych państw i terytoriów trzecich
badaniom skuteczności szczepienia przeciwko wściekliźnie zgodnie
z przepisami krajowymi.
(14)
W części B sekcja 1 w
załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 określono
wykaz pozostałych państw członkowskich, w tym krajów i
terytoriów, które do celów przedmiotowego rozporządzenia uznaje się
za część tych państw członkowskich, ponieważ do
zwierząt należących do gatunków wymienionych w
załączniku I do tego rozporządzenia mają zastosowanie
krajowe warunki dotyczące przemieszczania, lub za porównywalne do
państw członkowskich w sytuacjach, w których zwierzęta te są
przemieszczane do celów niehandlowych między państwami
członkowskimi a tymi krajami i terytoriami.
(15)
Artykuł 355 ust. 5 lit. c) Traktatu i
rozporządzenie (EWG) nr 706/73 Rady z dnia 12 marca 1973 r. dotyczące
uzgodnień wspólnotowych mających zastosowanie do Wysp Normandzkich
oraz wyspy Man w zakresie handlu produktami rolnymi[13] stanowią, że unijne
prawo weterynaryjne ma zastosowanie do tych wysp, które do celów
rozporządzenia (WE) nr 998/2003 traktuje się jako
część Zjednoczonego Królestwa.
(16)
Biorąc pod uwagę zakończenie systemu
przejściowego przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 i
mając na względzie przejrzystość przepisów Unii należy
określić w załączniku II do niniejszego rozporządzenia
wykaz państw członkowskich obejmujący Irlandię, Maltę,
Szwecję i Zjednoczone Królestwo, terytoria, które stanowią
część państw członkowskich, i Gibraltar oraz uściślić
w niniejszym rozporządzeniu warunki dotyczące zdrowia zwierząt
mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym
zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w
załączniku I część A do państwa
członkowskiego z innego państwa członkowskiego oraz z
państw i terytoriów trzecich.
(17)
Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 stanowi
również, że w okresie przejściowym zwierzę domowe
należące do jednego z gatunków wymienionych w częściach A i
B załącznika I do tego rozporządzenia należy uznać za
zidentyfikowane, jeżeli posiada wyraźnie czytelny tatuaż lub
elektroniczny system identyfikacji („transponder”). Należy zatem
uściślić w niniejszym rozporządzeniu zasady dotyczące
znakowania zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych
w załączniku I część A, w tym kwalifikacje wymagane od
osób przeprowadzających znakowanie, po upływie okresu
przejściowego w dniu 3 lipca 2011 r.
(18)
W załączniku Ia do rozporządzenia
(WE) nr 998/2003 określa się wymagania techniczne dotyczące
identyfikacji zwierząt domowych z wykorzystaniem transponderów. Te
wymagania techniczne odpowiadają przyjętym międzynarodowym
standardom i powinny być ujęte, bez wprowadzania do nich żadnych
istotnych zmian, w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
(19)
W celu ochrony zdrowia publicznego i zdrowia
zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w
załączniku I w niniejszym rozporządzeniu należy
również przewidzieć możliwość przyjmowania zdrowotnych
środków profilaktycznych w odniesieniu do chorób i zakażeń
innych niż wścieklizna. Środki te powinny opierać się
na zweryfikowanych informacjach naukowych i być stosowane proporcjonalnie
do zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt
związanego z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt
podatnych na takie choroby lub zakażenia. Powinny one obejmować
zasady dotyczące klasyfikacji państw członkowskich i ich
części, procedury zobowiązujące państwa członkowskie,
które wymagają stosowania zdrowotnych środków profilaktycznych, do
stałego uzasadniania powodów ich stosowania, warunki w zakresie stosowania
i dokumentowania zdrowotnych środków profilaktycznych i w stosownych
przypadkach warunki odstąpienia od ich stosowania. Należy zatem również
przewidzieć określenie wykazu państw członkowskich lub ich
części, sklasyfikowanych na podstawie zasad klasyfikacji państw
członkowskich lub ich części, w akcie wykonawczym, który
należy przyjąć zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(20)
Szczepionki przeciwko wściekliźnie podawane
zwierzętom domowym należącym do gatunków wymienionych w
załączniku I część A w wieku poniżej trzech
miesięcy mogą nie wywoływać odporności ochronnej ze
względu na wysokie miano przeciwciał matczynych. Producenci
szczepionek zalecają zatem, aby nie szczepić młodych
zwierząt, które nie osiągnęły tego wieku. W związku z
tym w celu zezwolenia na przemieszczanie o charakterze niehandlowym
młodych zwierząt należących do gatunków wymienionych w
załączniku I część A, które nie zostały
zaszczepione przeciwko wściekliźnie, w niniejszym rozporządzeniu
należy ustanowić określone środki ostrożności,
które należy przedsięwziąć, oraz umożliwić
państwom członkowskim udzielanie zezwoleń na takie wprowadzanie
na ich terytorium, jeżeli młode zwierzęta spełniają
wymagania tych środków.
(21)
W celu uproszczenia warunków w zakresie
przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych
należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część A między państwami członkowskimi o równoważnym
właściwym stanie ochrony w zakresie wścieklizny w niniejszym
rozporządzeniu należy również przewidzieć
możliwość przyjęcia warunków dotyczących
odstępstwa od wymogu stosowania szczepienia przeciwko
wściekliźnie. Środki te powinny opierać się na
zweryfikowanych informacjach naukowych i być stosowane proporcjonalnie do
zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt
związanego z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt
podatnych na zakażenie wścieklizną. Powinny one obejmować
zasady dotyczące klasyfikacji państw członkowskich i ich
części, a także procedury zobowiązujące państwa
członkowskie, które wymagają stosowania odstępstwa, do
stałego uzasadniania powodów jego stosowania. Należy również
przewidzieć określenie wykazu państw członkowskich,
sklasyfikowanych na podstawie zasad klasyfikacji państw członkowskich
lub ich części, w akcie wykonawczym, który należy
przyjąć zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(22)
Państwa i terytoria wymienione w
części B sekcja 2 w załączniku II do rozporządzenia
(WE) nr 998/2003 stosują zasady równoważne zasadom stosowanym przez
państwa członkowskie, natomiast państwa i terytoria trzecie
wymienione w części C załącznika II do wymienionego
rozporządzenia spełniają kryteria określone w art. 10 tego
rozporządzenia. Należy zatem przewidzieć określenie tych
wykazów, bez wprowadzania do nich żadnych istotnych zmian, w akcie
wykonawczym, który należy przyjąć w terminie jednego roku od
przyjęcia niniejszego rozporządzenia. Do czasu wejścia w
życie wspomnianego aktu wykonawczego należy jednak przewidzieć w
niniejszym rozporządzeniu dalsze stosowanie do celów niniejszego
rozporządzenia wykazu państw i terytoriów określonego w
części B sekcja 2 i części C w załączniku II do
rozporządzenia (WE) nr 998/2003.
(23)
W rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 określono
pewne wymagania w zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym
zwierząt domowych do państw członkowskich z innych państw
członkowskich i z państw lub terytoriów wymienionych w
części B sekcja 2 i w części C w załączniku II do
tego rozporządzenia, które między innymi obejmują poddanie
przedmiotowych zwierząt domowych ważnemu szczepieniu przeciwko
wściekliźnie przy zastosowaniu szczepionek spełniających
minimalne normy określone w odpowiednim rozdziale Podręcznika badań
diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych Światowej
Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) lub w przypadku których udzielono
pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego
kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych[14] lub z rozporządzeniem
(WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r.
ustanawiającym wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów
leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi
oraz ustanawiającym Europejską Agencję Leków[15]. Szczepionki takie
okazały się skuteczną ochroną zwierząt przed
wścieklizną i stanowią element wymagań dotyczących
ważności w zakresie szczepienia przeciwko wściekliźnie
określonych w załączniku Ib do rozporządzenia (WE) nr
998/2003. Wymogi te powinny zostać określone, bez wprowadzania do
nich żadnych istotnych zmian, w załączniku IV do niniejszego
rozporządzenia.
(24)
W rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 określa
się bardziej rygorystyczne wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w
odniesieniu do zwierząt domowych przemieszczanych do państw
członkowskich z państw lub terytoriów trzecich innych niż
wymienione w części C załącznika II do tego
rozporządzenia. Wymogi te obejmują kontrole skuteczności
szczepień przeciwko wściekliźnie w przypadku poszczególnych
zwierząt poprzez oznaczenie przeciwciał metodą miareczkowania
przeprowadzane w laboratorium zatwierdzonym zgodnie z decyzją Rady
2000/258/WE z dnia 20 marca 2000 r. określającą specjalny instytut
odpowiedzialny za ustanawianie kryteriów niezbędnych do standaryzacji
testów serologicznych w monitorowaniu skuteczności szczepień
przeciwko wściekliźnie[16].
Należy zatem zachować ten wymóg w załączniku V do
niniejszego rozporządzenia i uwzględnić warunek, że badanie
to należy przeprowadzić zgodnie z metodami określonymi w
odpowiednim rozdziale podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek
dla zwierząt lądowych OIE.
(25)
Dokumenty identyfikacyjne towarzyszące
zwierzętom domowym należącym do gatunków wymienionych w
załączniku I część A, przemieszczanym do celów
niehandlowych do państwa członkowskiego, są niezbędne do
potwierdzenia zgodności z warunkami określonymi w niniejszym
rozporządzeniu. Należy zatem ustanowić w niniejszym
rozporządzeniu warunki w zakresie wydawania dokumentów identyfikacyjnych
oraz wymagań dotyczących ich treści, ważności i
formatu.
(26)
W niniejszym rozporządzeniu należy
zezwolić państwom członkowskim na udzielanie zezwoleń na
przemieszczanie o charakterze niehandlowym na ich terytorium zwierząt
domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część A posiadających dokument identyfikacyjny wydany w
państwie trzecim lub na terytorium trzecim stosującym zasady
równoważne do zasad stosowanych przez państwa członkowskie.
Należy w nim również zezwolić państwom członkowskim na
udzielanie zezwoleń na przemieszczenie o charakterze niehandlowym na ich
terytorium po tymczasowym przemieszczeniu do państwa trzeciego lub na
terytorium trzecie tych zwierząt domowych posiadających dokument
identyfikacyjny wydany w państwie członkowskim, o ile warunki w
zakresie powrotu z tych państw lub terytoriów są spełnione przed
opuszczeniem przez dane zwierzę terytorium Unii.
(27)
W niniejszym rozporządzeniu należy
również umożliwić państwom członkowskim udzielanie zezwoleń,
w przypadkach zaistnienia pilnej potrzeby wyjazdu, na bezpośrednie
wprowadzenie na ich terytorium zwierząt domowych należących do
gatunków wymienionych w załączniku I, które nie spełniają
warunków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, pod warunkiem że
wniosek o udzielenie zezwolenia złożono z wyprzedzeniem, a
państwo członkowskie przeznaczenia udzieliło takiego zezwolenia,
oraz że w celu spełnienia tych warunków przeprowadzona zostanie
ograniczona czasowo kwarantanna pod nadzorem urzędowym. Pomimo potrzeby
pilnego wyjazdu takie zezwolenie powinno być niezbędne ze
względu na zagrożenia dla zdrowia zwierząt wynikające z
wprowadzenia na terytorium Unii zwierzęcia domowego
niespełniającego warunków przewidzianych w niniejszym
rozporządzeniu.
(28)
Dyrektywa Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r.
dotycząca kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających
zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi
zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku
wewnętrznego[17]
oraz dyrektywa Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiająca
zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt
wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniająca
dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG[18] nie mają zastosowania do
kontroli weterynaryjnych zwierząt domowych towarzyszących
podróżnym do celów niehandlowych.
(29)
W związku z tym, aby państwa
członkowskie mogły weryfikować zgodność z zasadami
określonymi w niniejszym rozporządzeniu i podejmować
niezbędne działanie, należy w niniejszym rozporządzeniu
zawrzeć wymóg, aby osoba towarzysząca zwierzęciu domowemu
okazywała wymagany dokument identyfikacyjny w czasie przemieszczania o
charakterze niehandlowym lub wprowadzania do państwa członkowskiego
oraz należy przewidzieć ukierunkowane lub losowe kontrole dokumentów
i kontrole identyfikacyjne zwierząt domowych przemieszczanych do celów
niehandlowych do państwa członkowskiego z innego państwa
członkowskiego. Należy w nim również zobowiązać
państwa członkowskie do przeprowadzania regularnych kontroli
dokumentów i kontroli identyfikacyjnych w wyznaczonych punktach wjazdu
zwierząt domowych przemieszczanych do celów niehandlowych do danego
państwa członkowskiego z państw lub terytoriów trzecich.
Kontrole takie powinny odbywać się z uwzględnieniem odpowiednich
zasad określonych w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli
urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem
paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia
zwierząt i dobrostanu zwierząt[19].
(30)
Ponadto w niniejszym rozporządzeniu
należy przewidzieć środki ochronne w celu eliminacji
zagrożeń dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt
wynikających z przemieszczania zwierząt domowych o charakterze
niehandlowym.
(31)
W celu dostarczenia obywatelom jasnych i
dostępnych informacji dotyczących zasad mających zastosowanie do
przemieszczania o charakterze niehandlowym do Unii zwierząt domowych
należących do gatunków wymienionych w załączniku I
należy zobowiązać państwa członkowskie do
udostępnienia ogółowi społeczeństwa takich informacji,
szczególnie odpowiednich przepisów prawa krajowego, w terminie jednego roku od
daty przyjęcia niniejszego rozporządzenia.
(32)
W celu zapewnienia prawidłowego stosowania
niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia
do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej w odniesieniu do przepisów dotyczących warunków
odstępstwa od określonych warunków mających zastosowanie do przemieszczania
o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do
gatunków wymienionych w załączniku I część A
między państwami członkowskimi o równoważnym stanie ochrony
w odniesieniu do wścieklizny, wymogów dotyczących określonych
gatunków w zakresie znakowania zwierząt domowych wymienionych w
części B załącznika I do niniejszego rozporządzenia
oraz zdrowotnych środków profilaktycznych dotyczących
określonych gatunków, stosowanych przeciwko chorobom lub zakażeniom
innym niż wścieklizna, dotykającym gatunki zwierząt
domowych wymienione w załączniku I do niniejszego
rozporządzenia, a także do przyjmowania przepisów
służących ograniczeniu liczby zwierząt domowych
należących do gatunków wymienionych w załączniku I
towarzyszących ich właścicielom w czasie przemieszczania
się o charakterze niehandlowym oraz w celu zmiany załączników
II–V do niniejszego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w
czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w
tym na poziomie ekspertów.
Przygotowując i opracowując takie akty delegowane, Komisja powinna
zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych
dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(33)
Ponadto należy przekazać Komisji
uprawnienia do przyjęcia aktów w trybie pilnym w należycie
uzasadnionych przypadkach zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla
zdrowia zwierząt w odniesieniu do zdrowotnych środków
profilaktycznych przeciwko chorobom lub zakażeniom innym niż
wścieklizna, które mogą dotknąć zwierzęta domowe
należące do gatunków wymienionych w załączniku I.
(34)
Należy powierzyć Komisji uprawnienia
wykonawcze w celu zapewnienia jednolitych warunków w zakresie wdrażania
tego rozporządzenia w odniesieniu do wykazu państw członkowskich
lub ich części sklasyfikowanych zgodnie z warunkami dotyczącymi
odstępstwa od określonych warunków mających zastosowanie do
przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych
należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część A między państwami członkowskimi o
równoważnym stanie ochrony w odniesieniu do wścieklizny oraz z
przepisami dotyczącymi zdrowotnych środków profilaktycznych przeciwko
chorobom i zakażeniom innym niż wścieklizna, a także w
odniesieniu do wykazu państw i terytoriów trzecich do celów
odstąpienia od określonych warunków dotyczących przemieszczania
o charakterze niehandlowym, wzoru dokumentów identyfikacyjnych
towarzyszących zwierzętom domowym należącym do gatunków
wymienionych w załączniku I przemieszczanych do celów niehandlowych
do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego
lub z państwa lub terytorium trzeciego, środków ochronnych w
przypadku wystąpienia lub rozprzestrzenienia się wścieklizny i
jednakowego stosowania wymogów informacyjnych. Uprawnienia te powinny być
wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i
zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa
członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[20].
(35)
Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze
mające natychmiastowe zastosowanie, aktualizujące wykaz państw
lub terytoriów trzecich w celu odstąpienia od określonych warunków w
zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym i w odniesieniu do
środków ochronnych w przypadku wystąpienia lub rozprzestrzenienia
się wścieklizny, jeżeli w należycie uzasadnionych
przypadkach jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą
związaną ze zdrowiem zwierząt lub zdrowiem publicznym.
(36)
W niektórych państwach członkowskich
wykryto przypadki nieprzestrzegania przepisów określonych w
rozporządzeniu (WE) nr 998/2003. Państwa członkowskie muszą
zatem ustanowić przepisy w sprawie kar mających zastosowanie w
przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia.
(37)
W decyzji Komisji 2003/803/WE z dnia 26 listopada
2003 r. ustanawiającej wzór paszportu do celu wewnątrzwspólnotowego
przemieszczania psów, kotów i fretek[21]
ustanawia się wzór paszportu do celu przemieszczania zwierząt
domowych należących do gatunków psów, kotów i fretek między
państwami członkowskimi, jak przewidziano w rozporządzeniu (WE)
nr 998/2003. Dokumenty identyfikacyjne wydane zgodnie z tym wzorem paszportu
powinny, pod pewnymi warunkami, zachować ważność przez
cały okres życia danego zwierzęcia w celu ograniczenia obciążenia
administracyjnego i finansowego właścicieli.
(38)
W decyzji wykonawczej Komisji 2011/874/UE z dnia 15
grudnia 2011 r. ustanawiającej wykaz państw trzecich i terytoriów, z
których dozwolony jest przywóz psów, kotów i fretek oraz przemieszczanie o
charakterze niehandlowym więcej niż pięciu psów, kotów lub
fretek do Unii, jak również wzory świadectw stosowanych w przywozie
oraz przemieszczaniu o charakterze niehandlowym tych zwierząt do Unii[22], ustanowiono wzór
świadectwa zdrowia poświadczającego zgodność z
wymogami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 w zakresie
przemieszczania o charakterze niehandlowym pięciu lub mniej psów, kotów
lub fretek do Unii. Aby państwa członkowskie miały czas na
dostosowanie się do nowych przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu,
wspomniany wzór świadectwa powinien zachować ważność
pod pewnymi warunkami,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ
I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia wymogi
dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do
przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz zasady
dotyczące kontroli takiego przemieszczania.
Artykuł 2
Zakres stosowania
1.           Niniejsze rozporządzenie ma
zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt
domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I
do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego
lub z państwa lub terytorium trzeciego.
2.           Niniejsze rozporządzenie
stosuje się:
a)      nie naruszając przepisów
rozporządzenia (WE) nr 338/97;
b)      bez uszczerbku dla środków
podjętych przez państwa członkowskie mających na celu
ograniczenie przemieszczania niektórych gatunków lub ras zwierząt domowych
z innych względów niż względy związane ze zdrowiem
zwierząt.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia
stosuje się następujące definicje:
a)           „przemieszczanie o charakterze
niehandlowym” oznacza każde przemieszczanie, z którym ani
bezpośrednio ani pośrednio nie wiąże się zysk
finansowy ani przeniesienie tytułu własności i którego celem nie
jest uzyskanie zysku finansowego ani przeniesienie tytułu
własności;
b)           „zwierzę domowe” oznacza
zwierzę należące do gatunku wymienionego w załączniku
I, które towarzyszy w celach przemieszczenia o charakterze niehandlowym swojemu
właścicielowi lub osobie fizycznej działającej w imieniu
właściciela i w porozumieniu z nim oraz za które w czasie takiego
przemieszczenia o charakterze niehandlowym odpowiedzialny jest
właściciel lub taka osoba;
c)           „właściciel” oznacza
osobę fizyczną, której własność stanowi i w której
posiadaniu znajduje się dane zwierzę domowe;
d)           „transponder” oznacza pasywne,
przeznaczone wyłącznie do odczytu urządzenie identyfikujące
o częstotliwości radiowej;
e)           „dokument identyfikacyjny” oznacza
każdy dokument umożliwiający wyraźną
identyfikację danego zwierzęcia domowego oraz kontrolę jego
stanu zdrowia pod względem zgodności z niniejszym
rozporządzeniem;
f)            „państwa członkowskie”
oznaczają państwa i terytoria wymienione w załączniku II;
g)           „punkt wjazdu podróżnych”
oznacza każdą strefę odprawy wyznaczoną przez państwa
członkowskie do celów art. 36 ust. 1.
Artykuł 4
Ogólne obowiązki
Przemieszczeń zwierząt domowych o
charakterze niehandlowym spełniających wymogi dotyczące zdrowia
zwierząt określone w niniejszym rozporządzeniu nie można
zabronić, ograniczać ani utrudniać ze względów
dotyczących zdrowia zwierząt innych niż wynikające ze
stosowania niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ
II
WARUNKI MAJĄCE ZASTOSOWANIE
DO PRZEMIESZCZANIA O CHARAKTERZE NIEHANDLOWYM ZWIERZĄT DOMOWYCH DO
PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO Z INNEGO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO
Artykuł 5
Warunki dotyczące przemieszczania o charakterze niehandlowym
mające zastosowanie do zwierząt domowych należących do
gatunków wymienionych w załączniku I część A
Zwierząt domowych należących do
gatunków wymienionych w załączniku I część A nie
przemieszcza się do państwa członkowskiego z innego państwa
członkowskiego, chyba że:
a)           są one czynnie oznakowane
zgodnie z art. 16 ust. 1;
b)           zostały poddane szczepieniu
przeciwko wściekliźnie spełniającemu wymagania
dotyczące ważności określone w załączniku IV;
c)           w stosownych przypadkach zastosowano
wobec nich zdrowotne środki profilaktyczne dotyczące chorób lub
zakażeń innych niż wścieklizna:
(i)      na podstawie art. 18 ust. 1 niniejszego
rozporządzenia lub
(ii)     przyjęte zgodnie z art. 5 ust. 1
akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 998/2003;
d)           towarzyszy im należycie
wypełniony dokument identyfikacyjny wydany zgodnie z art. 20 ust. 1.
Artykuł 6
Odstępstwo od warunku szczepienia przeciwko wściekliźnie w
odniesieniu do młodych zwierząt domowych należących do
gatunków wymienionych w załączniku I część A
Na zasadzie odstępstwa od art. 5 lit. b)
państwa członkowskie mogą udzielać zezwoleń na
przemieszczanie o charakterze niehandlowym zwierząt domowych w wieku
poniżej trzech miesięcy, które nie zostały zaszczepione
przeciwko wściekliźnie, pod warunkiem że posiadają one
należycie wypełniony dokument identyfikacyjny wydany zgodnie z art.
20 oraz że:
a)           właściciel lub osoba
fizyczna działająca w imieniu właściciela i w porozumieniu
z nim przedstawi dowód, że zwierzęta od chwili urodzenia
pozostawały w miejscu urodzenia bez kontaktu z dzikimi zwierzętami
należącymi do gatunków podatnych, które mogły być
narażone na zarażenie wścieklizną, albo
b)           zwierzętom tym towarzyszy ich
matka, od której są w dalszym ciągu uzależnione, oraz
zostało udokumentowane, że przed ich urodzeniem matkę poddano
szczepieniu przeciwko wściekliźnie, które było zgodne z
wymaganiami dotyczącymi ważności określonymi w
załączniku IV.
Artykuł 7
Odstępstwo od warunku szczepienia przeciwko wściekliźnie w
odniesieniu do zwierząt domowych należących do gatunków
wymienionych w załączniku I część A
1.           W drodze odstępstwa od art. 5
lit. b) można zezwolić na przemieszczanie o charakterze niehandlowym
zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku
I część A, które nie zostały zaszczepione przeciwko
wściekliźnie, między państwami członkowskimi lub ich
częściami, w których nie występuje wścieklizna, o ile
spełniają one warunki szczególne. Aby zapewnić wdrożenie
środków niezbędnych dla odpowiedniego udzielania zezwoleń na
przemieszczanie o charakterze niehandlowym na mocy tego odstępstwa,
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących
tych szczególnych warunków udzielania zezwoleń na takie przemieszczanie o
charakterze niehandlowym zgodnie z art. 41.
2.           Szczególne warunki dotyczące
udzielania zezwolenia określone w aktach delegowanych przyjętych na
podstawie ust. 1 muszą opierać się na odpowiednich, rzetelnych i
zweryfikowanych informacjach naukowych dotyczących oceny statusu
zdrowotnego pod kątem wścieklizny w państwach członkowskich
lub ich częściach i być stosowane proporcjonalnie do
zagrożeń dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt
związanych z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt
domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część A, podatnych na zakażenie wścieklizną.
3.           W tym samym celu akty delegowane, o
których mowa w ust. 1, mogą również zawierać:
a)      przepisy dotyczące klasyfikacji
państw członkowskich lub ich części na podstawie danych
historycznych dotyczących ich statusu w odniesieniu do wścieklizny
oraz na ich systemach nadzoru i sprawozdawczości w zakresie
wścieklizny;
b)      warunki, które państwa
członkowskie muszą spełnić, aby nadal były uprawnione
do udzielania zezwoleń, o których mowa w ust. 2.
Artykuł 8
Wykaz państw członkowskich lub części terytoriów
państw członkowskich klasyfikowanych zgodnie z aktami delegowanymi
przyjmowanymi na podstawie art. 7 ust. 1
Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego
wykazy państw członkowskich lub części terytoriów
państw członkowskich, które spełniają zasady w zakresie
klasyfikacji państw członkowskich lub ich części, o których
mowa w art. 7 ust. 3 lit. a). Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
Artykuł 9
Warunki dotyczące przemieszczania o charakterze niehandlowym
mające zastosowanie do zwierząt domowych należących do
gatunków wymienionych w załączniku I część B
1.           Zwierząt domowych
należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część B nie przemieszcza się do państwa
członkowskiego z innego państwa członkowskiego, chyba że
spełniają one następujące warunki:
a)      są oznakowane lub opisane zgodnie z
art. 16 ust. 2;
b)      zastosowano wobec nich zdrowotne
środki profilaktyczne w zakresie chorób lub zakażeń innych
niż wścieklizna zgodnie z art. 18 ust. 1;
c)      towarzyszy im należycie
wypełniony dokument identyfikacyjny wydany:
(i)      zgodnie z art. 28;
(ii)      w formacie określonym w art. 30.
2.           Warunki, o których mowa w ust. 1,
mają zastosowanie od daty rozpoczęcia stosowania odpowiednich aktów
delegowanych lub wykonawczych przewidzianych w art. 16 ust. 2, art. 18 ust. 1 i
art. 30.
ROZDZIAŁ III
WARUNKI MAJĄCE ZASTOSOWANIE
DO PRZEMIESZCZANIA ZWIERZĄT DOMOWYCH O CHARAKTERZE NIEHANDLOWYM DO
PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO Z PAŃSTWA LUB TERYTORIUM TRZECIEGO
Artykuł 10
Warunki dotyczące przemieszczania o charakterze niehandlowym
mające zastosowanie do zwierząt domowych należących do
gatunków wymienionych w załączniku I część A
Zwierząt domowych należących do
gatunków wymienionych w załączniku I część A nie
przemieszcza się do państwa członkowskiego z państwa lub
terytorium trzeciego, chyba że:
a)           są one czynnie oznakowane
zgodnie z art. 16 ust. 1;
b)           zostały poddane szczepieniu
przeciwko wściekliźnie spełniającemu wymagania
dotyczące ważności określone w załączniku IV;
c)           zostały poddane badaniu poziomu
przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania,
które spełnia wymagania dotyczące ważności określone w
załączniku V;
d)           w stosownych przypadkach zastosowano
wobec nich zdrowotne środki profilaktyczne dotyczące chorób lub
zakażeń innych niż wścieklizna:
(i)      na podstawie art. 18 ust. 1 niniejszego
rozporządzenia lub
(ii)     przyjęte zgodnie z art. 5 ust. 1
akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 998/2003;
e)           towarzyszy im należycie
wypełniony dokument identyfikacyjny wydany zgodnie z art. 24.
Artykuł 11
Odstępstwo od warunku szczepienia przeciwko wściekliźnie w
odniesieniu do młodych zwierząt domowych należących do
gatunków wymienionych w załączniku I część A
1.           Na zasadzie odstępstwa od art.
10 lit. b) państwa członkowskie mogą udzielać zezwoleń
na przemieszczenie o charakterze niehandlowym na ich terytorium zwierząt
domowych w wieku poniżej trzech miesięcy, które nie zostały
zaszczepione przeciwko wściekliźnie, z państw lub terytoriów
trzecich wymienionych w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art.
13, pod warunkiem że towarzyszy im należycie wypełniony dokument
identyfikacyjny wydany zgodnie z art. 24 oraz że:
a)      właściciel lub osoba fizyczna
działająca w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim
przedstawi dowód, że zwierzęta od chwili urodzenia pozostawały w
miejscu urodzenia bez kontaktu z dzikimi zwierzętami należącymi
do gatunków podatnych, które mogły być narażone na
zarażenie wścieklizną, lub
b)      zwierzętom tym towarzyszy ich matka,
od której są w dalszym ciągu uzależnione, oraz zostało
udokumentowane, że przed ich urodzeniem matkę poddano szczepieniu
przeciwko wściekliźnie, które było zgodne z wymaganiami
dotyczącymi ważności określonymi w załączniku IV.
2.           Późniejsze przemieszczenie o
charakterze niehandlowym do innego państwa członkowskiego tych
zwierząt domowych jest jednak zakazane z wyjątkiem przypadków, w
których przemieszcza się je zgodnie z warunkami określonymi w art. 5.
Artykuł 12
Odstępstwo od warunku wykonania badania poziomu przeciwciał
metodą miareczkowania w odniesieniu do zwierząt domowych
należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część A
Na zasadzie odstępstwa od art. 10 lit. c)
badanie poziomu przeciwciał metodą miareczkowania nie jest wymagane w
odniesieniu do zwierząt domowych przemieszczanych do danego państwa
członkowskiego:
a)           bezpośrednio z państwa lub
terytorium trzeciego wymienionego w aktach wykonawczych przyjętych na
podstawie art. 13 albo po pobycie wyłącznie na obszarze jednego lub
kilku z tych państw lub terytoriów trzecich, albo
b)           z państwa lub terytorium
trzeciego wymienionego w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art.
13 po tranzycie przez państwa lub terytoria trzecie inne niż
wymienione w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 13, pod
warunkiem że właściciel lub osoba fizyczna działająca
w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim przedstawi dowód,
że w czasie takiego tranzytu dane zwierzęta domowe nie miały
kontaktu z gatunkami podatnymi na zakażenie wścieklizną i
pozostały zamknięte w środku transportu lub na terenie
międzynarodowego portu lotniczego.
Artykuł 13
Ustanowienie wykazu państw lub terytoriów trzecich do celów art. 12
1.           Do dnia [date
to be inserted: one year after entry into force of this Regulation] Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego wykaz państw lub
terytoriów trzecich, które wykazały, że stosują zasady
równoważne zasadom określonym w rozdziale II, w niniejszym rozdziale
i w rozdziale VI sekcja 2 w odniesieniu do gatunków wymienionych w
załączniku I część A.
2.           Do dnia [date
to be inserted: one year after entry into force of this Regulation] Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego wykaz państw lub
terytoriów trzecich, które wykazały, że w odniesieniu do
zwierząt należących do gatunków wymienionych w
załączniku I część A spełniają przynajmniej
następujące kryteria:
a)      istnieje obowiązek powiadamiania
właściwych organów o przypadkach wścieklizny;
b)      co najmniej od dwóch lat istnieje
skuteczny system monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do
wścieklizny;
c)      struktura i organizacja ich
służb weterynaryjnych są wystarczające do zapewnienia
ważności świadectw zdrowia zwierzęcia przewidzianych w art.
26 i wydawanych zgodnie z art. 24;
d)      wdrożono środki w zakresie
zapobiegania wściekliźnie i jej zwalczania, w tym zasady
dotyczące przywozu zwierząt domowych do tych państw lub na te
terytoria trzecie;
e)      obowiązują zasady
licencjonowania i wprowadzania do obrotu szczepionek przeciwko
wściekliźnie.
3.           Akty wykonawcze, o których mowa w
ust. 1 i 2, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą,
o której mowa w art. 43 ust. 2.
Jeżeli jest to należycie uzasadnione
szczególnie pilną potrzebą związaną z zagrożeniami dla
zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt, Komisja przyjmuje akty
wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, aktualizujące wykaz
państw lub terytoriów trzecich, o którym mowa w ust. 1 i 2 zgodnie z
procedurą, o której mowa w art. 43 ust. 3.
Artykuł 14
Warunki dotyczące przemieszczania o charakterze niehandlowym
mające zastosowanie do zwierząt domowych należących do
gatunków wymienionych w załączniku I część B
1.           Zwierząt domowych
należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część B nie przemieszcza się do państwa
członkowskiego z państwa lub terytorium trzeciego, chyba że
spełniają one następujące warunki:
a)      są oznakowane lub opisane zgodnie z
art. 16 ust. 2;
b)      zastosowano wobec nich zdrowotne
środki profilaktyczne w zakresie chorób lub zakażeń innych
niż wścieklizna zgodnie z art. 18 ust. 1;
c)      towarzyszy im należycie
wypełniony dokument identyfikacyjny wydany:
(i)      zgodnie z art. 28;
(ii)      o formacie określonym w art. 33.
2.           Warunki, o których mowa w ust. 1,
mają zastosowanie od daty rozpoczęcia stosowania odpowiednich aktów
delegowanych lub wykonawczych przewidzianych w art. 16 ust. 2, art. 18 ust. 1 i
art. 33.
3.           Do czasu przyjęcia aktów
delegowanych i wykonawczych, o których mowa w ust. 2, nadal mają
zastosowanie przepisy krajowe, pod warunkiem że takie przepisy:
a)      stosuje się proporcjonalnie do
zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt
związanego z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt
domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część B;
b)      nie są bardziej rygorystyczne
niż przepisy stosowane do przywozu zwierząt należących do
tych gatunków zgodnie z dyrektywą 92/65/EWG.
Artykuł 15
Odstępstwo od warunków dotyczących przemieszczania o charakterze
niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków
wymienionych w załączniku I między określonymi państwami
Na zasadzie odstępstwa od art. 10 i 14
przemieszczanie zwierząt domowych o charakterze niehandlowym między
następującymi państwami może nadal odbywać się na
warunkach określonych w ich przepisach krajowych:
a)           między San Marino a
Włochami;
b)           między Watykanem a
Włochami;
c)           między Monako a Francją;
d)           między Andorą a
Francją;
e)           między Andorą a
Hiszpanią;
f)            między Norwegią a
Szwecją.
ROZDZIAŁ IV
ZNAKOWANIE I ZDROWOTNE ŚRODKI PROFILAKTYCZNE
Sekcja 1
Znakowanie
Artykuł 16
Znakowanie zwierząt domowych
1.           Zwierzęta domowe
należące do gatunków wymienionych w załączniku I
część A są czynnie oznakowywane poprzez wszczepienie
transpondera spełniającego wymagania techniczne określone w
załączniku III lub za pomocą wyraźnie czytelnego
tatuażu wykonanego przez dniem 3 lipca 2011 r.
Jeżeli takie zwierzę jest oznakowane za
pomocą transpondera, który nie spełnia wymagań technicznych
określonych w załączniku III, właściciel lub osoba
fizyczna działająca w imieniu właściciela i w porozumieniu
z nim zapewnia środki niezbędne do odczytu tego transpondera w czasie
każdej weryfikacji tożsamości przewidzianej w art. 20 ust. 2,
art. 24 ust. 2, art. 35 i art. 36 ust. 1.
2.           Zwierzęta domowe
należące do gatunków wymienionych w załączniku I
część B znakuje się lub opisuje z uwzględnieniem
szczególnych cech każdego gatunku w sposób zapewniający jednoznaczny
związek danego zwierzęcia domowego z jego odpowiednim dokumentem
identyfikacyjnym.
W celu uwzględnienia szczególnych cech
gatunków wymienionych w załączniku I część B Komisja
jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących takich
wymagań w odniesieniu do konkretnych gatunków w zakresie znakowania lub
opisywania tych zwierząt domowych zgodnie z art. 41.
Artykuł 17
Kwalifikacje wymagane do wszczepiania transponderów zwierzętom domowym
Państwa członkowskie
ustanawiają przepisy dotyczące minimalnych kwalifikacji wymaganych od
osób dokonujących wszczepienia transponderów zwierzętom domowym.
Sekcja 2
Zdrowotne środki
profilaktyczne w przypadku chorób lub zakażeń innych niż
wścieklizna
Artykuł 18
Zdrowotne środki profilaktyczne i warunki ich stosowania
1.           Jeżeli zdrowotne środki
profilaktyczne są niezbędne dla ochrony zdrowia publicznego lub
zdrowia zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w
załączniku I w zakresie zwalczania chorób lub zakażeń
innych niż wścieklizna, łatwo ulegających
rozprzestrzenieniu się poprzez przemieszczanie tych zwierząt
domowych, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących
zdrowotnych środków profilaktycznych w odniesieniu do konkretnych gatunków
w zakresie takich chorób lub zakażeń zgodnie z art. 41.
Jeżeli wymaga tego szczególnie pilna potrzeba
w przypadku zagrożeń dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia
zwierząt, procedura przewidziana w art. 42 ma zastosowanie do aktów
delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego ustępu.
2.           Zdrowotne środki profilaktyczne
dotyczące konkretnych gatunków zatwierdzone aktem delegowanym
przyjętym na podstawie ust. 1 muszą opierać się na
odpowiednich, wiarygodnych i zweryfikowanych informacjach naukowych i być
stosowane proporcjonalnie do zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla
zdrowia zwierząt związanego z przemieszczaniem o charakterze
niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków
wymienionych w załączniku I podatnych na zakażenie chorobami lub
zakażeniami innymi niż wścieklizna.
3.           W tym samym celu akty delegowane
przewidziane w ust. 1 mogą również zawierać:
a)      przepisy w zakresie klasyfikacji
państw członkowskich lub ich części w zależności
od ich statusu w odniesieniu do zdrowia zwierząt oraz ich systemów nadzoru
i sprawozdawczości w zakresie pewnych chorób lub zakażeń innych
niż wścieklizna;
b)      warunki, które państwa
członkowskie muszą spełnić, aby nadal były uprawnione
do stosowania zdrowotnych środków profilaktycznych, o których mowa w ust.
2;
c)      warunki stosowania i dokumentowania
zdrowotnych środków profilaktycznych, o których mowa w ust. 2, przed
przemieszczeniem o charakterze niehandlowym zwierząt domowych
należących do gatunków wymienionych w załączniku I;
d)      warunki przyznawania odstępstw od
stosowania zdrowotnych środków profilaktycznych, o których mowa w ust. 2,
w niektórych określonych okolicznościach.
Artykuł 19
Wykaz państw członkowskich lub części terytoriów
państw członkowskich sklasyfikowanych zgodnie z aktami delegowanymi
przyjętymi na podstawie art. 18 ust. 1
Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego
wykazy państw członkowskich lub części terytoriów
państw członkowskich, które spełniają zasady w zakresie
klasyfikacji państw członkowskich lub ich części, o których
mowa w art. 18 ust. 3 lit. a). Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
ROZDZIAŁ V
DOKUMENTY IDENTYFIKACYJNE
Sekcja 1
Dokumenty identyfikacyjne na
potrzeby przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa
członkowskiego z innego państwa członkowskiego zwierząt
domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część A
Artykuł 20
Wystawianie dokumentu identyfikacyjnego
1.           Dokument identyfikacyjny, o którym
mowa w art. 5 lit. d):
a)      wystawia lekarz weterynarii
upoważniony w tym celu przez właściwy organ;
b)      dokumentuje zgodność z
wymaganiami przewidzianymi w art. 5 lit. a), b) i c) oraz, w stosownych
przypadkach, w art. 27 lit. b) ppkt (ii); taką zgodność
można udokumentować w większej liczbie dokumentów
identyfikacyjnych niż jeden, sporządzonych w formacie przewidzianym w
art. 22 ust. 1.
2.           Zgodność z wymaganiami w
zakresie oznakowania przewidzianymi w art. 5 lit. a) sprawdza się przed:
a)      wystawieniem dokumentu identyfikacyjnego
zgodnie z ust. 1 lit. a);
b)      udokumentowaniem zgodności z
wymaganiami, o których mowa w ust. 1 lit. b).
Artykuł 21
Informacje zawarte w dokumencie identyfikacyjnym
1.           Dokument identyfikacyjny, o którym
mowa w art. 5 lit. d), zawiera następujące informacje:
a)      umiejscowienie transpondera lub
tatuażu, datę jego wszczepienia lub naniesienia i kod alfanumeryczny
pokazywany przez transponder lub widniejący na tatuażu;
b)      imię i nazwisko, adres i podpis
właściciela;
c)      szczegóły dotyczące szczepienia
przeciwko wściekliźnie;
d)      datę pobrania próbki krwi do badania
poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą
miareczkowania w przypadku przewidzianym w art. 27 lit. b) ppkt (ii);
e)      w stosownych przypadkach informacje na
temat zastosowania zdrowotnych środków profilaktycznych w odniesieniu do
chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna:
(i)      na podstawie art. 18 ust. 1 niniejszego
rozporządzenia lub
(ii)      przyjętych zgodnie z art. 5 ust. 1
akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 998/2003;
f)       inne istotne informacje dotyczące
opisu i stanu zdrowia zwierzęcia.
2.           Lekarz weterynarii wystawiający
dokument identyfikacyjny rejestruje informacje, o których mowa w ust. 1 lit. a)
i b), oraz przechowuje dokumentację związaną z tymi informacjami
przez co najmniej 10 lat od daty wystawienia danego dokumentu
identyfikacyjnego.
Artykuł 22
Format dokumentu identyfikacyjnego
1.           Dokument identyfikacyjny, o którym
mowa w art. 5 lit. d), ma format paszportu zgodnie ze wzorem, który przyjmie
Komisja w drodze aktu wykonawczego, i zawiera pozycje przeznaczone do
wprowadzenia informacji wymaganych zgodnie z art. 21 ust. 1. Ten akt wykonawczy
przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której
mowa w art. 43 ust. 2, do dnia [date to be inserted:
three years after entry into force of this Regulation].
2.           Aktem wykonawczym, o którym mowa w
ust. 1, ustanawia się wymagania dotyczące języków i układu
paszportu, o którym mowa w tym ustępie.
3.           Paszport, o którym mowa w ust. 1,
jest oznaczony numerem składającym się z kodu ISO państwa
członkowskiego, w którym został wystawiony, po którym następuje
niepowtarzalny kod alfanumeryczny.
Artykuł 23
Odstępstwo od formatu dokumentu identyfikacyjnego przewidzianego w art.
22 ust. 1
1.           Na zasadzie odstępstwa od art.
22 ust. 1 państwa członkowskie udzielają zezwolenia na
przemieszczanie o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego
z innego państwa członkowskiego zwierząt domowych, którym
towarzyszy dokument identyfikacyjny wystawiony do celów art. 10 lit. e):
a)      zgodnie z art. 24;
b)      w formacie określonym w art. 26 ust.
1.
2.           W stosownych przypadkach
zgodność z wymaganiami, o których mowa w art. 5 lit. c), dokumentuje
się w dokumencie identyfikacyjnym, o którym mowa w ust. 1, po
przeprowadzeniu kontroli przewidzianych w art. 36 ust. 1.
Sekcja 2
Dokumenty identyfikacyjne na
potrzeby przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa
członkowskiego z państwa lub terytorium trzeciego zwierząt
domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część A
Artykuł 24
Wystawianie dokumentu identyfikacyjnego
1.           Dokument identyfikacyjny, o którym
mowa w art. 10 lit. e), jest oznaczony numerem seryjnym oraz:
a)      jest wystawiany przez:
(i)      urzędowego lekarza weterynarii z
państwa trzeciego wysyłki na podstawie dokumentacji
uzupełniającej lub
(ii)      lekarza weterynarii upoważnionego
w tym celu przez właściwy organ państwa trzeciego wysyłki,
a następnie jest zatwierdzany przez dany właściwy organ;
b)      dokumentuje zgodność z
wymaganiami przewidzianymi w art. 10 lit. a)–d).
2.           Zgodność z wymaganiami w
zakresie oznakowania przewidzianymi w art. 10 lit. a) sprawdza się przed:
a)      wystawieniem dokumentu identyfikacyjnego
zgodnie z ust. 1;
b)      udokumentowaniem zgodności z
wymaganiami, o których mowa w art. 10 lit. b), c) i d).
Artykuł 25
Informacje zawarte w dokumencie identyfikacyjnym
1.           Dokument identyfikacyjny, o którym
mowa w art. 10 lit. e), zawiera następujące informacje:
a)      umiejscowienie transpondera lub
tatuażu, datę jego wszczepienia lub naniesienia i kod alfanumeryczny
pokazywany przez transponder lub widniejący na tatuażu;
b)      imię i nazwisko oraz adres
właściciela lub osoby fizycznej działającej w imieniu
właściciela i w porozumieniu z nim;
c)      szczegóły dotyczące szczepienia
przeciwko wściekliźnie;
d)      datę pobrania próbki krwi do badania
poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą
miareczkowania;
e)      w stosownych przypadkach informacje na
temat zastosowania zdrowotnych środków profilaktycznych w odniesieniu do
chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna:
(i)      na podstawie art. 18 ust. 1 niniejszego
rozporządzenia lub
(ii)      przyjętych zgodnie z art. 5 ust. 1
akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 998/2003;
f)       inne istotne informacje dotyczące
opisu i stanu zdrowia zwierzęcia.
2.           Do dokumentu identyfikacyjnego, o
którym mowa w art. 10 lit. e), dołącza się oświadczenie
pisemne podpisane przez właściciela lub osobę fizyczną
działającą w imieniu właściciela i w porozumieniu z
nim, w którym stwierdza się, że dane zwierzę domowe wprowadza
się do Unii do celów niehandlowych.
Artykuł 26
Format dokumentu identyfikacyjnego
1.           Dokument identyfikacyjny, o którym
mowa w art. 10 lit. e), ma format świadectwa zdrowia zwierzęcia
zgodnie ze wzorem, który Komisja przyjmie w drodze aktu wykonawczego, i zawiera
pozycje przeznaczone do wprowadzenia informacji wymaganych zgodnie z art. 25
ust. 1. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2, do dnia [date to be inserted: three years after entry into force of this
Regulation].
2.           Aktem wykonawczym, o którym mowa w
ust. 1, ustanawia się wymagania dotyczące języków, układu
oraz ważności świadectwa zdrowia zwierzęcia, o którym mowa
w tym ustępie.
Artykuł 27
Odstępstwo od formatu dokumentu identyfikacyjnego
Na zasadzie odstępstwa od art. 26 ust. 1
państwa członkowskie udzielają zezwolenia na przemieszczanie o
charakterze niehandlowym zwierząt domowych posiadających dokument
identyfikacyjny o formacie przewidzianym w art. 22 ust. 1, jeżeli:
a)           dokument identyfikacyjny wystawiono
w jednym z państw trzecich lub na jednym z terytoriów trzecich wymienionych
w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 13 ust. 1 lub
b)           takie zwierzęta domowe są
wprowadzane do państwa członkowskiego po ich tymczasowym
przemieszczeniu do państwa trzeciego lub na terytorium trzecie lub po ich
tranzycie przez państwo lub terytorium trzecie z państwa
członkowskiego, przy czym lekarz weterynarii upoważniony przez
właściwy organ udokumentował, że przed opuszczeniem Unii
dane zwierzęta domowe:
(i)      zostały poddane szczepieniu
przeciwko wściekliźnie;
(ii)     zostały poddane badaniu poziomu
przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania z
wyjątkiem przypadku odstępstwa przewidzianego w art. 12.
Sekcja 3
Dokumenty identyfikacyjne na
potrzeby przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych
należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część B do państwa członkowskiego z innego
państwa członkowskiego
Artykuł 28
Wystawianie dokumentu identyfikacyjnego
1.           Dokument identyfikacyjny, o którym
mowa w art. 9 ust. 1 lit. c):
a)      wystawia lekarz weterynarii upoważniony
w tym celu przez właściwy organ;
b)      dokumentuje zgodność z art. 9
ust. 1 lit. a), b) i c).
2.           Zgodność z wymaganiami w
zakresie oznakowania lub opisu przewidzianymi w art. 9 ust. 1 lit. a) sprawdza
się przed:
a)      wystawieniem dokumentu identyfikacyjnego
zgodnie z ust. 1 lit. a);
b)      udokumentowaniem wymagań
przewidzianych w art. 9 ust. 1 lit. a), b) i c) zgodnie z art. 18 ust. 3 lit.
c).
Artykuł 29
Informacje zawarte w dokumencie identyfikacyjnym
Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art.
9 ust. 1 lit. c), zawiera następujące informacje:
a)           cechy charakterystyczne oznakowania
lub opis zwierzęcia zgodnie z art. 16 ust. 2;
b)           imię i nazwisko, adres i podpis
właściciela;
c)           w stosownych przypadkach
szczegóły dotyczące zdrowotnych środków profilaktycznych stosowanych
w odniesieniu do chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna
na mocy art. 18 ust. 1;
d)           inne istotne informacje
dotyczące opisu i stanu zdrowia zwierzęcia.
Artykuł 30
Format dokumentu identyfikacyjnego
1.           Komisja przyjmuje w drodze aktu
wykonawczego wzór dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 9 ust. 1
lit. c), zawierającego pozycje przeznaczone do wprowadzenia informacji
wymaganych zgodnie z art. 29. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
2.           Aktem wykonawczym, o którym mowa w
ust. 1, ustanawia się wymagania dotyczące języków, układu
oraz ważności dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w tym
ustępie.
Sekcja 4
Dokumenty identyfikacyjne na
potrzeby przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych
należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część B do państwa członkowskiego z państwa lub
terytorium trzeciego
Artykuł 31
Wystawianie dokumentu identyfikacyjnego
1.           Dokument identyfikacyjny, o którym
mowa w art. 14 ust. 1 lit. c):
a)      jest wystawiany przez:
(i)      urzędowego lekarza weterynarii, na
podstawie dokumentacji uzupełniającej, lub
(ii)      lekarza weterynarii upoważnionego
w tym celu przez właściwy organ, a następnie jest zatwierdzany
przez dany właściwy organ;
b)      dokumentuje zgodność z art. 14
ust. 1 lit. a), b) i c).
2.           Zgodność z wymaganiami w
zakresie oznakowania lub opisu przewidzianymi w art. 14 ust. 1 lit. a) sprawdza
się przed:
a)      wystawieniem dokumentu identyfikacyjnego
zgodnie z ust. 1 lit. a);
b)      udokumentowaniem wymagań
przewidzianych w art. 14 ust. 1 lit. a), b) i c) zgodnie z art. 18 ust. 3 lit.
c).
Artykuł 32
Informacje zawarte w dokumencie identyfikacyjnym
1.           Dokument identyfikacyjny, o którym
mowa w art. 14 ust. 1 lit. c), zawiera następujące informacje:
a)      cechy charakterystyczne oznakowania lub
opis zwierzęcia zgodnie z art. 16 ust. 2;
b)      imię i nazwisko oraz adres
właściciela lub osoby fizycznej działającej w imieniu
właściciela i w porozumieniu z nim;
c)      w stosownych przypadkach szczegóły
dotyczące zdrowotnych środków profilaktycznych stosowanych w
odniesieniu do chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna na
mocy art. 18 ust. 1;
d)      inne istotne informacje dotyczące
opisu i stanu zdrowia zwierzęcia.
2.           Do dokumentu identyfikacyjnego, o
którym mowa w art. 14 ust. 1 lit. c), dołącza się
oświadczenie pisemne podpisane przez właściciela lub osobę
fizyczną działającą w imieniu właściciela i w
porozumieniu z nim, w którym stwierdza się, że dane zwierzę
domowe wprowadza się do Unii do celów niehandlowych.
Artykuł 33
Format dokumentu identyfikacyjnego
1.           Komisja przyjmuje w drodze aktu
wykonawczego wzór dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 14 ust. 1
lit. c), zawierającego pozycje przeznaczone do wprowadzenia informacji
wymaganych zgodnie z art. 32 ust. 1. Ten akt wykonawczy przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust.
2.
2.           Aktem wykonawczym, o którym mowa w
ust. 1, ustanawia się wymagania dotyczące języków, układu
oraz ważności dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w tym
ustępie.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY WSPÓLNE
Sekcja 1
Odstępstwo w przypadku
bezpośredniego przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt
domowych do państw członkowskich
Artykuł 34
Odstępstwo od warunków określonych w art. 5, 9, 10 i 14
1.           Na zasadzie odstępstwa od
warunków przewidzianych w art. 5, 9, 10 i 14 państwa członkowskie
mogą udzielać zezwoleń na przemieszczanie do celów niehandlowych
na ich terytorium zwierząt domowych należących do gatunków
wymienionych w załączniku I, które nie spełniają warunków
określonych w tych artykułach, pod warunkiem że:
a)      wniosek o udzielenie zezwolenia
został wcześniej złożony przez właściciela lub
osobę fizyczną działającą w imieniu
właściciela i w porozumieniu z nim, a państwo członkowskie
przeznaczenia udzieliło takiego zezwolenia;
b)      dane zwierzęta domowe poddaje
się kwarantannie pod nadzorem urzędowym przez czas konieczny do
spełnienia tych warunków, nieprzekraczający sześciu
miesięcy:
(i)      w miejscu zatwierdzonym przez
właściwy organ;
(ii)      zgodnie z ustaleniami określonymi
w zezwoleniu.
2.           Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1
lit. a), może obejmować udzielenie zezwolenia na tranzyt przez inne
państwo członkowskie, pod warunkiem że dane państwo
członkowskie tranzytu udzieliło wcześniejszej zgody państwu
członkowskiemu przeznaczenia.
Sekcja 2
Ogólne warunki dotyczące
zgodności
Artykuł 35
Kontrole dokumentów, kontrole identyfikacyjne i kontrole fizyczne
przeprowadzane w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym
zwierząt domowych do państwa członkowskiego z innego
państwa członkowskiego lub z państwa lub terytorium trzeciego
wymienionego w wykazie przyjętym na podstawie art. 13 ust. 1
1.           Nie naruszając przepisów art.
15, państwa członkowskie przeprowadzają ukierunkowane lub losowe
kontrole dokumentów i kontrole identyfikacyjne oraz, w stosownych przypadkach,
kontrole fizyczne zwierząt domowych przemieszczanych do celów
niehandlowych do państwa członkowskiego z innego państwa
członkowskiego lub z państwa lub terytorium trzeciego wymienionego w
akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 13 ust. 1 w celu sprawdzenia
w niedyskryminacyjny sposób zgodności z rozdziałem II.
2.           W czasie każdego
przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego
z innego państwa członkowskiego lub z państwa lub terytorium
trzeciego wymienionego w wykazie przyjętym na podstawie art. 13 ust. 1, na
wniosek właściwego organu odpowiedzialnego za kontrole przewidziane w
ust. 1 niniejszego artykułu, właściciel lub osoba fizyczna działająca
w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim:
a)      przedstawia dokument identyfikacyjny
wykazujący zgodność z wymaganiami w zakresie takiego
przemieszczania w formacie przewidzianym w:
(i)      art. 22 ust. 1 lub
(ii)      art. 23 ust. 1;
b)      umożliwia poddanie danego
zwierzęcia tym kontrolom.
Artykuł 36
Kontrole dokumentów, kontrole identyfikacyjne i kontrole fizyczne
przeprowadzane w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym do
państwa członkowskiego z państwa lub terytorium trzeciego
1.           Przemieszczanie zwierząt
domowych o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z
państwa lub terytorium trzeciego innego niż wymienione w akcie
wykonawczym przyjętym na podstawie art. 13 ust. 1 podlega kontrolom
dokumentów i kontrolom identyfikacyjnym oraz, w stosownych przypadkach,
kontrolom fizycznym przeprowadzanym przez właściwy organ w punkcie
wjazdu podróżnych.
2.           W czasie wprowadzania do
państwa członkowskiego z państwa lub terytorium trzeciego innego
niż wymienione w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 13
ust. 1, na wniosek właściwego organu przewidzianego w ust. 1,
właściciel lub osoba fizyczna działająca w imieniu
właściciela i w porozumieniu z nim:
a)      przedstawia dokument identyfikacyjny
wykazujący zgodność z wymaganiami w zakresie takiego
przemieszczania w formacie przewidzianym w:
(i)      art. 26 ust. 1 lub
(ii)      art. 27 lit. b);
b)      umożliwia poddanie danego
zwierzęcia tym kontrolom.
3.           Państwa członkowskie
sporządzają i aktualizują wykaz punktów wjazdu podróżnych.
4.           Państwa członkowskie
dopilnowują, aby właściwy organ, który został przez nie
wyznaczony do przeprowadzania kontroli przewidzianych w ust. 1:
a)      był w pełni poinformowany o
przepisach określonych w rozdziale III i aby urzędnicy
właściwego organu odbyli szkolenia niezbędne do wykonania tych
przepisów;
b)      prowadził dokumentację
przeprowadzonych kontroli;
c)      dokumentował przeprowadzone kontrole
wpisane w dokumencie identyfikacyjnym, o którym mowa w:
(i)      art. 10 lit. e) lub
(ii)      art. 27 lit. b).
Artykuł 37
Działania podejmowane w przypadku niezgodności stwierdzonej w
ramach kontroli przewidzianych w art. 35 i 36
1.           Jeżeli kontrole przewidziane w
art. 35 i 36 ujawnią, że dane zwierzę domowe nie spełnia
warunków ustanowionych w rozdziałach II i III, po konsultacji z
urzędowym lekarzem weterynarii właściwe organy podejmują
decyzję:
a)      o zawróceniu danego zwierzęcia
domowego do jego państwa lub terytorium wysyłki, lub
b)      o izolowaniu danego zwierzęcia
domowego na koszt właściciela pod urzędową kontrolą
przez czas niezbędny do spełnienia przez dane zwierzę warunków
ustanowionych w rozdziałach II i III, lub
c)      o uśpieniu danego zwierzęcia
domowego, bez wypłacania właścicielowi lub osobie fizycznej
działającej w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim
rekompensaty finansowej, jeżeli zawrócenie zwierzęcia nie jest
możliwe lub jeżeli jego izolacja nie jest wykonalna.
2.           Jeżeli właściwy organ
odmówi przemieszczenia zwierząt domowych o charakterze niehandlowym do
Unii, są one przetrzymywane pod urzędową kontrolą do czasu:
a)      ich zawrócenia do ich państwa lub
terytorium wysyłki, lub
b)      wydania innej decyzji administracyjnej
dotyczącej tych zwierząt domowych.
Artykuł 38
Środki ochronne
W przypadku wystąpienia lub
rozprzestrzenienia się wścieklizny w państwie członkowskim,
w państwie trzecim lub na terytorium trzecim, mogącego stanowić
poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt,
Komisja, działając z własnej inicjatywy lub na wniosek
państwa członkowskiego, niezwłocznie i w zależności od
powagi sytuacji, może przyjąć w drodze aktu wykonawczego jeden z
następujących środków:
a)           wstrzymać przemieszczanie lub
tranzyt o charakterze niehandlowym zwierząt domowych z całości
lub części terytorium danego państwa członkowskiego lub
danego państwa lub terytorium trzeciego;
b)           ustanowić szczególne warunki w
odniesieniu do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt
domowych pochodzących z całości lub części danego
państwa członkowskiego lub danego państwa lub terytorium
trzeciego.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie
z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
Jeżeli jest to należycie uzasadnione
szczególnie pilną potrzebą ograniczenia poważnego
zagrożenia dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt lub
przeciwdziałania takiemu zagrożeniu, Komisja przyjmuje akty wykonawcze
mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa
w art. 43 ust. 3.
Artykuł 39
Obowiązki w zakresie informowania
1.           Najpóźniej do dnia [date to be inserted: one year after entry into force of this
Regulation] państwa członkowskie
dostarczają ogółowi społeczeństwa jasne i łatwo
dostępne informacje dotyczące następujących kwestii:
a)      kwalifikacji wymaganych do wszczepiania
transponderów określonych w art. 17;
b)      zgody na zastosowanie przewidzianych w
art. 6 i 11 odstępstw od warunku szczepienia przeciwko
wściekliźnie w odniesieniu do młodych zwierząt domowych
należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część A;
c)      warunków mających zastosowanie do
przemieszczania o charakterze niehandlowym na ich terytorium zwierząt
domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku
I:
(i)      które nie są zgodne z przepisami
art. 5, 9, 10 i 14;
(ii)      które pochodzą z określonych
państw i terytoriów pod warunkami ustanowionymi w ich przepisach
krajowych, jak określono w art. 15;
d)      wykazu punktów wjazdu podróżnych
wymaganego w art. 36 ust. 3, w tym właściwego organu wyznaczonego do
przeprowadzenia kontroli, o którym mowa w art. 36 ust. 4;
e)      warunków mających zastosowanie do
przemieszczania o charakterze niehandlowym na ich terytorium zwierząt
domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I
część B, ustanowionych w ich przepisach krajowych, jak
określono w art. 14 ust. 2.
2.           W celu zapewnienia jednakowego
stosowania wymogów informacyjnych przewidzianych w ust. 1 Komisja może
przyjąć akty wykonawcze. Te akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust.
2.
Sekcja 3
Przepisy proceduralne
Artykuł 40
Zakres stosowania aktów delegowanych
1.           W celu uwzględnienia
postępu technicznego, rozwoju nauki oraz ochrony zdrowia publicznego lub
zdrowia zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w
załączniku I Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych w celu zmiany załączników II–V do niniejszego
rozporządzenia zgodnie z art. 41.
2.           W celu uniknięcia sytuacji, w
których przemieszczanie o charakterze handlowym jest fałszywie deklarowane
jako przemieszczanie zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, Komisja
jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 41 w celu
ustanowienia przepisów ograniczających liczbę zwierząt domowych
należących do gatunków wymienionych w załączniku I, jaka
może towarzyszyć właścicielowi lub osobie fizycznej
działającej w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim
podczas pojedynczego przemieszczenia o charakterze niehandlowym.
Artykuł 41
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.           Powierzenie Komisji uprawnień
do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w
niniejszym artykule.
2.           Przekazanie Komisji uprawnień,
o którym mowa w art. 7 ust. 1, art. 16 ust. 2 akapit drugi, art. 18 ust. 1
akapit pierwszy i art. 40, dokonywane jest na czas nieokreślony od dnia
(*).
(*)     Data
wejścia w życie podstawowego aktu ustawodawczego lub każda
inna data ustalona przez ustawodawcę.
3.           Przekazanie uprawnień,
o którym mowa w art. 7 ust. 1, art. 16 ust. 2 akapit drugi, art. 18 ust. 1
akapit pierwszy i art. 40 może zostać w dowolnym momencie
odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o
odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja
o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej
opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w
określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na
ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów
delegowanych.
4.           Niezwłocznie po przyjęciu
aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie.
5.           Akt delegowany przyjęty na
podstawie art. 7 ust. 1, art. 16 ust. 2 akapit drugi, art. 18 ust. 1 akapit
pierwszy i art. 40 wchodzi w życie tylko, jeśli Parlament Europejski
ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od
przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli,
przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada
poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten
przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu
Europejskiego lub Rady.
Artykuł 42
Tryb pilny
1.           Akty delegowane przyjęte w
trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i
mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z
ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie
podaje się powody zastosowania trybu pilnego.
2.           Parlament Europejski albo Rada
mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z
procedurą, o której mowa w art. 41 ust. 5. W takim przypadku Komisja
uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub
Radę decyzji o sprzeciwie.
Artykuł 43
Procedura komitetowa
1.           Komisję wspomaga Stały
Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt
ustanowiony na mocy art. 58 rozporządzenia (WE) nr 178/2002. Komitet ten
jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr
182/2011.
W przypadku, w którym opinia komitetu ma być
uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta kończy się bez
osiągnięcia rezultatu, jeżeli przed upływem terminu na
wydanie opinii zdecyduje o tym przewodniczący komitetu lub wniesie o to
większość zwykła członków komitetu.
3.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr
182/2011 w związku z jego art. 5.
Artykuł 44
Kary
Państwa członkowskie
ustanawiają zasady dotyczące kar mających zastosowanie w
przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i
podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich
stosowania. Stosowane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i
odstraszające.
Państwa członkowskie
powiadamiają o tych przepisach Komisję najpóźniej do dnia [date to be inserted: one year after entry into force of this Regulation] oraz niezwłocznie powiadamiają ją o wszystkich
późniejszych ich zmianach.
ROZDZIAŁ
VII
Przepisy
przejściowe i końcowe
Artykuł 45
Uchylenie
1.           Rozporządzenie (WE) nr 998/2003
traci moc ze skutkiem od dnia [date to be inserted:
one year after entry into force of this Regulation].
Do czasu wejścia w życie aktu
wykonawczego przyjmowanego na podstawie art. 13 ust. 1 lub 2 zawarte w
niniejszym rozporządzeniu odesłania do wykazu zamieszczonego w tym
akcie wykonawczym odczytuje się jako odesłania do wykazu państw
trzecich i terytoriów zamieszczonego w części B sekcja 2 lub
części C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr
998/2003.
2.           Odesłania do uchylonego
rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego
rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VI.
Artykuł 46
Środki przejściowe dotyczące dokumentów identyfikacyjnych
1.           W drodze odstępstwa od art. 22
ust. 1 dokument identyfikacyjny uznaje się za zgodny z niniejszym
rozporządzeniem, jeżeli:
a)      jest on sporządzony zgodnie ze
wzorem paszportu ustanowionym dyrektywą 2003/803/WE;
b)      został wystawiony nie później
niż jeden rok od daty wejścia w życie aktu wykonawczego
przyjętego na podstawie art. 22 ust. 1.
2.           W drodze odstępstwa od art. 26
ust. 1 dokument identyfikacyjny uznaje się za zgodny z niniejszym
rozporządzeniem, jeżeli:
a)      jest on sporządzony zgodnie ze
wzorem świadectwa określonym w załączniku II do decyzji
2011/874/UE;
b)      został wystawiony nie później
niż jeden rok od daty wejścia w życie aktu wykonawczego
przyjętego na podstawie art. 26 ust. 1.
Artykuł 47
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
od dnia xxxx [date to be inserted: one year after
entry into force of this Regulation].
Niniejsze
rozporządzenie wiąże w całości i jest
bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia  r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
Gatunki
zwierząt domowych
CZĘŚĆ
A
Psy (Canis lupus familiaris)
Koty (Felis silvestris catus)
Fretki (Mustela putorius furo)
CZĘŚĆ B
Bezkręgowce (z
wyjątkiem pszczół i trzmieli objętych zakresem stosowania
dyrektywy 92/65/EWG oraz mięczaków i skorupiaków objętych zakresem
stosowania dyrektywy 2006/88/WE)
Ozdobne zwierzęta
wodne hodowane w akwariach niekomercyjnych (wyłączone z zakresu
stosowania dyrektywy 2006/88/WE)
Płazy
Gady
Ptaki: wszystkie
gatunki ptaków z wyjątkiem drobiu objętego zakresem stosowania
dyrektyw 92/65/EWG i 2009/158/WE
Ssaki: gryzonie i
króliki domowe.
ZAŁĄCZNIK II
Wykaz państw członkowskich zgodnie z definicją
zawartą w art. 3 lit. f)
 Kod państwa || Państwo || Terytoria, które obejmuje dane państwo
 BE || Belgia ||
 BG || Bułgaria ||
 CZ || Republika Czeska ||
 DK || Dania || Wyspy Owcze i Grenlandia
 DE || Niemcy ||
 EE || Estonia ||
 IE || Irlandia ||
 EL || Grecja ||
 ES || Hiszpania || Baleary, Wyspy Kanaryjskie, Ceuta i Melilla
 FR || Francja || Gujana Francuska, Gwadelupa, Martynika i Reunion
 IT || Włochy ||
 CY || Cypr ||
 LV || Łotwa ||
 LT || Litwa ||
 LU || Luksemburg ||
 HU || Węgry ||
 MT || Malta ||
 NL || Niderlandy ||
 AT || Austria ||
 PL || Polska ||
 PT || Portugalia || Azory i Madera
 RO || Rumunia ||
 SI || Słowenia ||
 SK || Słowacja ||
 FI || Finlandia ||
 SE || Szwecja ||
 UK || Zjednoczone Królestwo || Wyspy Normandzkie i Wyspa Man
 GI || Gibraltar ||
ZAŁĄCZNIK III
Wymagania techniczne
dotyczące transponderów
Transponder oznacza pasywne, przeznaczone
wyłącznie do odczytu urządzenie identyfikujące o
częstotliwości radiowej:
a)           zgodne z normą ISO 11784 i
wykorzystujące technologię HDX lub FDX-B;
b)           możliwe do odczytania przez
czytnik zgodny z normą ISO 11785.
ZAŁĄCZNIK IV
Wymagania
dotyczące ważności w przypadku szczepień przeciwko
wściekliźnie
1.           Szczepionka przeciwko
wściekliźnie musi:
a)      być szczepionką inną
niż żywa modyfikowana szczepionka i należeć do jednej z
poniższych kategorii:
(i)      szczepionka inaktywowana
zawierająca co najmniej jedną jednostkę antygenową w dawce
(zalecenie Światowej Organizacji Zdrowia) lub
(ii)      szczepionka rekombinowana
powodująca ekspresję glikoproteiny odpornościowej wirusa
wścieklizny w żywym wektorze wirusowym;
b)      w przypadku stosowania w państwie
członkowskim, posiadać pozwolenie na dopuszczenie do obrotu zgodnie
z:
(i)      art. 5 dyrektywy 2001/82/WE; lub
(ii)      art. 3 rozporządzenia (WE) nr
726/2004;
c)      w przypadku stosowania w państwie
trzecim, zostać zatwierdzona przez właściwy organ lub być
objęta licencją wydaną przez właściwy organ oraz
spełniać co najmniej wymogi ustanowione w odpowiedniej
części rozdziału dotyczącego wścieklizny
Podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt
lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt.
2.           Szczepienie przeciwko
wściekliźnie musi spełniać następujące warunki:
a)      szczepionka została podana przez
lekarza weterynarii upoważnionego przez właściwy organ;
b)      lekarz weterynarii upoważniony przez
właściwy organ wskazał datę podania szczepionki w
odpowiedniej sekcji dokumentu identyfikacyjnego o formacie określonym w
art. 22 ust. 1 albo art. 26 ust. 1;
c)      data podania szczepionki, o której mowa w
lit. b), nie jest wcześniejsza niż data wszczepienia mikroczipu lub
wykonania tatuażu podana w odpowiedniej sekcji dokumentu identyfikacyjnego
o formacie określonym w art. 22 ust. 1 albo art. 26 ust. 1;
d)      upoważniony lekarz weterynarii
podał okres ważności szczepienia w odpowiedniej sekcji dokumentu
identyfikacyjnego o formacie określonym w art. 22 ust. 1 albo art. 26 ust.
1.
Okres ten liczy się od nabycia odporności
ochronnej, przy czym musi minąć co najmniej 21 dni od
wypełnienia protokołu szczepienia wymaganego przez producenta dla
szczepienia pierwotnego, do końca okresu odporności ochronnej,
zgodnie z zaleceniami zawartymi w specyfikacji technicznej pozwolenia na
dopuszczenie do obrotu, o którym mowa w pkt 1 lit. b), lub zatwierdzenia lub
licencji, o których mowa w pkt 1 lit. c), dla szczepionki przeciwko
wściekliźnie w państwie członkowskim lub państwie lub
terytorium trzecim, w którym podano szczepionkę;
e)      ponowne szczepienie musi zostać
uznane za szczepienie pierwotne, jeżeli nie zostało przeprowadzone w
okresie ważności poprzedniego szczepienia, o którym mowa w lit. d).
ZAŁĄCZNIK V
Wymagania
dotyczące ważności w przypadku badania poziomu przeciwciał
przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania
1.           Pobranie próbki krwi niezbędnej
do przeprowadzenia badania poziomu przeciwciał przeciwko
wściekliźnie metodą miareczkowania musi zostać
przeprowadzone i udokumentowane w odpowiedniej sekcji dokumentu
identyfikacyjnego o formacie określonym w art. 22 ust. 1 albo art. 26 ust.
1, przez lekarza weterynarii upoważnionego przez właściwy organ.
2.           Badanie poziomu przeciwciał
przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania:
a)      musi zostać przeprowadzone na próbce
pobranej nie wcześniej niż 30 dni od daty szczepienia oraz
(i)      nie później niż na trzy
miesiące przed datą:
–
przemieszczenia o charakterze niehandlowym z
państwa lub terytorium trzeciego innego niż państwa i terytoria
wymienione w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 13, lub
–
tranzytu przez takie państwo lub terytorium
trzecie, jeżeli nie są spełnione warunki określone w art.
12 lit. b)
          lub
(ii)      zanim dane zwierzę domowe
opuściło Unię do celów przemieszczenia do państwa trzeciego
lub na terytorium trzecie inne niż państwa i terytoria wymienione w
aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 13 lub do celów tranzytu
przez takie państwo lub terytorium; dokument identyfikacyjny o formacie
określonym w art. 22 ust. 1 musi zawierać potwierdzenie, że
przed datą przemieszczenia przeprowadzono badanie poziomu przeciwciał
przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania i uzyskano
korzystny wynik;
b)      musi mierzyć poziom przeciwciał
neutralizujących wirus wścieklizny w surowicy krwi, wynoszący co
najmniej 0.5 IU/ml, przy wykorzystaniu metody określonej w odpowiedniej
części rozdziału dotyczącego wścieklizny
podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt
lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt;
c)      wykonuje się w laboratorium
zatwierdzonym zgodnie z art. 3 decyzji 2000/258/WE;
d)      nie musi zostać ponowione,
jeżeli uzyskano zadowalające wyniki opisane w niniejszym punkcie lit.
b), pod warunkiem że dane zwierzę zostało ponownie zaszczepione
zgodnie z załącznikiem IV pkt 2 lit. e).
ZAŁĄCZNIK VI
Tabela
korelacji
[o której mowa w art. 45 ust. 2]
 Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 || Niniejsze rozporządzenie
 Artykuł 1 || Artykuł 1
 Artykuł 2 akapit pierwszy || Artykuł 2 ust. 1
 Artykuł 2 akapit drugi || Artykuł 2 ust. 2 lit. a)
 Artykuł 2 akapit trzeci || Artykuł 2 ust. 2 lit. b)
 Artykuł 3 lit. a) || Artykuł 3 lit. b)
 Artykuł 3 lit. b) || Artykuł 3 lit. e)
 Artykuł 3 lit. c) || Artykuł 3 lit. a)
 Artykuł 4 ust. 1 formuła wprowadzająca || ---
 Artykuł 4 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b) || Artykuł 16 ust. 1 akapit pierwszy
 Artykuł 4 ust. 1 akapit drugi || Artykuł 16 ust. 1 akapit drugi
 Artykuł 4 ust. 2 || Artykuł 21 ust. 1 lit. b)
 Artykuł 4 ust. 3 || ---
 Artykuł 4 ust. 4 || ---
 Artykuł 5 ust. 1 lit. a) || Artykuł 5 lit. a)
 Artykuł 5 ust. 1 lit. b) formuła wprowadzająca || Artykuł 5 lit. d)
 Artykuł 5 ust. 1 lit. b) ppkt (i) || Artykuł 5 lit. b)
 Artykuł 5 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) || Artykuł 5 lit. c)
 Artykuł 5 ust. 1 akapit drugi || Artykuł 18
 Artykuł 5 ust. 2 || Artykuł 6
 Artykuł 6 || ---
 Artykuł 7 || Artykuł 9, art. 14, art. 30 ust. 1 i art. 40
 Artykuł 8 ust. 1 lit. a) ppkt (i) || Artykuły 10 i 12
 Artykuł 8 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) || ---
 Artykuł 8 ust. 1 lit. b) ppkt (i) || Artykuł 10
 Artykuł 8 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) || ---
 Artykuł 8 ust. 2 || Artykuł 10 lit. e) i art. 27
 Artykuł 8 ust. 3 lit. a) || Artykuł 13 ust. 1
 Artykuł 8 ust. 3 lit. b) || Artykuł 15
 Artykuł 8 ust. 3 lit. c) || Artykuł 11
 Artykuł 8 ust. 4 || Artykuł 26 ust. 1
 Artykuł 9 || Artykuł 14 i art. 33 ust. 1
 Artykuł 10 || Artykuł 13 ust. 2 i 3
 Artykuł 11 zdanie pierwsze || Artykuł 39 ust. 1
 Artykuł 11 zdanie drugie || Artykuł 36 ust. 3 lit. a)
 Artykuł 12 akapit pierwszy || Artykuł 36 ust. 1
 Artykuł 12 akapit drugi || Artykuł 36 ust. 4
 Artykuł 13 || Artykuł 36 ust. 3 i art. 39 ust. 1 lit. d)
 Artykuł 14 akapit pierwszy || Artykuł 35 ust. 2 i art. 36 ust. 2
 Artykuł 14 akapit drugi || Artykuł 16 ust. 1 akapit drugi
 Artykuł 14 akapit trzeci || Artykuł 37 ust. 1
 Artykuł 14 akapit czwarty || Artykuł 37 ust. 2
 Artykuł 15 || Załącznik V pkt 2 lit. c)
 Artykuł 16 || ---
 Artykuł 17 akapit pierwszy || ---
 Artykuł 17 akapit drugi || Artykuł 22 ust. 1
 Artykuł 18 akapit pierwszy || ---
 Artykuł 18 akapit drugi || Artykuł 38
 Artykuł 19 || Artykuł 13, art. 40 i art. 43 ust. 2
 Art. 19a ust. 1 i 2 || Artykuł 40 ust. 1
 Artykuł 19a ust. 3 || ---
 Artykuł 19b ust. 1 || Artykuł 41 ust. 1 i 2
 Artykuł 19b ust. 2 || Artykuł 41 ust. 4
 Artykuł 19b ust. 3 || ---
 Art. 19c ust. 1 i 3 || Artykuł 41 ust. 3
 Artykuł 19c ust. 2 || ---
 Art. 19d ust. 1 i art. 19d ust. 2 || Artykuł 41 ust. 5
 Artykuł 19d ust. 3 || ---
 Artykuł 20–23 || ---
 Artykuł 24 ust. 1, 2 i 3 || Artykuł 43 ust. 1, 2 i 3
 Art. 24 ust. 4 i 5 || ---
 Artykuł 25 || Artykuł 47
 Załącznik I || Załącznik I
 Załącznik Ia || Załącznik III
 Załącznik Ib || Załącznik IV
 Załącznik II część A i część B sekcja 1 || Załącznik II
 Załącznik II część B sekcja 2 || [Artykuł 13 ust. 1]
 Załącznik II część C || [Artykuł 13 ust. 2]
 --- || Artykuł 3 lit. c), d), f) i g)
 --- || Artykuł 4
 --- || Artykuł 7
 --- || Artykuł 8
 --- || Artykuł 16 ust. 2
 --- || Artykuł 17
 --- || Artykuł 19
 --- || Artykuł 20
 --- || Artykuł 21 ust. 1 lit. a) i lit. c)–f) oraz art. 21 ust. 2
 --- || Artykuł 22 ust. 2
 --- || Artykuł 23
 --- || Artykuł 24
 --- || Artykuł 25 ust. 1 lit. a) i lit. c)–f) oraz art. 25 ust. 2
 --- || Artykuł 26 ust. 2
 --- || Artykuł 27
 --- || Artykuł 28
 --- || Artykuł 29
 --- || Artykuł 24
 --- || Artykuł 25
 --- || Artykuł 26
 --- || Artykuł 27
 --- || Artykuł 28
 --- || Artykuł 29
 --- || Artykuł 30 ust. 2
 --- || Artykuł 31
 --- || Artykuł 32
 --- || Artykuł 33 ust. 2
 --- || Artykuł 34
 --- || Artykuł 35
 --- || Artykuł 39 ust. 1 lit. a), b), c) i e) oraz art. 39 ust. 2
 --- || Artykuł 42
 --- || Artykuł 44
 --- || Artykuł 45
 --- || Artykuł 46
 --- || Załącznik V
 --- || Załącznik VI
[1]               Dz.U. L
146 z 13.6.2003, s. 1.
[2]               Dz.U. L
87 z 31.3.2009, s. 109.
[3]               Dz.U. L
132 z 29.5.2010, s. 3.
[4]               Dz.U. L
268 z 14.9.1992, s. 54.
[5]               Dz.U. C
[…] z […], s.[…].
[6]               Dz.U. C
[…] z […], s.[…].
[7]               Dz.U. L
146 z 13.6.2003, s. 1.
[8]               Dz.U. L
132 z 29.5.2010, s. 3.
[9]               Dz.U. L
268 z 14.9.1992, s. 54.
[10]             Dz.U. L
328 z 24.11.2006, s. 14.
[11]             Dz.U. L 343
z 22.12.2009, s. 74.
[12]             Dz.U. L 61
z 3.3.1997, s. 1.
[13]             Dz.U. L 68
z 15.3.1973, s. 1.
[14]             Dz.U. L
311 z 28.11.2001, s. 1.
[15]             Dz.U. L
136 z 30.4.2004, s. 1.
[16]             Dz.U. L 79
z 30.3.2000, s. 40.
[17]             Dz.U. L
224 z 18.8.1990, s. 29.
[18]             Dz.U. L
268 z 24.9.1991, s. 56.
[19]             Dz.U. L
165 z 30.4.2004, s. 1.
[20]             Dz.U. L 55
z 28.2.2011, s. 13.
[21]             Dz.U. L
312 z 27.11.2003, s. 1.
[22]             Dz.U. L
343 z 23.12.2011, s. 65.