Ważna informacja prawna

|

52007PC0701

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, w odniesieniu do systemu wsparcia w sektorze bawełny {SEK(2007) 1481} {SEK(2007) 1482}  /* COM/2007/0701 końcowy - CNS 2007/0242 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 9.11.2007KOM(2007) 701 wersja ostateczna2007/0242 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, w odniesieniu do systemu wsparcia w sektorze bawełny(przedstawiona przez Komisję) {SEK(2007) 1481}{SEK(2007) 1482}UZASADNIENIE1 ) KONTEKST WNIOSKU-  Podstawa i cele wnioskuW dniu 7 września 2006 r. Europejski Trybunał Sprawiedliwości stwierdził nieważność reformy sektora bawełny z 2004 r., wnioskując, że doszło do naruszenia zasady proporcjonalności, ze względu na to, że:-  Komisja Europejska nie przeprowadziła oceny skutków;-  w procesie oceny i decyzji Komisja Europejska nie uwzględniła bezpośrednich kosztów pracy;-  Komisja Europejska nie uwzględniła wpływu nowego systemu na przemysł odziarniania bawełny, który chociaż nie został uwzględniony w protokole, jest bezpośrednio związany z działalnością produkcji bawełny.W związku z tym, w poszczególnych etapach oceny skutków przeprowadzonej przez służby Komisji poświęcono szczególną uwagę tym elementom.Niniejszy wniosek wprowadza nowy system wsparcia w sektorze bawełny, którego celem jest stymulowanie rozwoju tego sektora w sposób konkurencyjny, trwały i zorientowany rynkowo, przy zachowaniu zobowiązań określonych w protokole.-  Kontekst ogólnySektor bawełny, chociaż ma ograniczone znaczenie dla całej UE, ponieważ odpowiada jedynie za 0,15 % całkowitej produkcji rolnej, ma istotne znaczenie regionalne w dwóch głównych produkujących państwach członkowskich. Około 76 % całkowitej produkcji w UE (około 1,45 mln ton surowej bawełny) uzyskuje się z upraw w Grecji. W 2005 r. bawełna stanowiła 9,0 % całkowitej produkcji rolnej tego kraju, podczas gdy w Hiszpanii, która jest jej drugim głównym producentem w UE, odpowiedni wskaźnik wynosił 1,3 %. Niewielkie ilości bawełny uprawia się również w Bułgarii. W Portugalii natomiast zaprzestano uprawy bawełny.W Grecji większość z 380 000 ha przeznaczonych pod uprawę bawełny jest rozmieszczonych w trzech regionach: Tesalii, Macedonii-Tracji i Sterea Ellada. W Hiszpanii produkcja koncentruje się w Andaluzji, głównie w prowincjach Sewilla i Kordoba. Całkowita powierzchnia upraw bawełny w Hiszpanii wynosiła w 2007 r. około 65 000 ha.Dla większości gospodarstw rolnych uprawiających bawełnę w UE charakterystyczna jest niewielka powierzchnia (Grecja: 4,5 ha, Hiszpania: 11,0 ha) i znaczna liczba (79 700 gospodarstw w Grecji i 9 500 w Hiszpanii). W Grecji holdingi bawełniane wykazują wysoki stopień specjalizacji; Tesalia utrzymuje się prawie wyłącznie z produkcji bawełny.W ostatnich latach zaczęto zwracać uwagę na wpływ bawełny na środowisko naturalne. Ze względu na konieczność nawadniania i stosowania nawozów, jej uprawa wiąże się na ogół ze zmniejszeniem różnorodności biologicznej i ze zubażaniem gleb. Ponadto, niepokój budzi intensywne stosowanie produktów ochrony roślin, zwłaszcza środków owadobójczych, i defoliantów, które ułatwiają zbiory.Na poziomie przetwarzania surowa bawełna jest przekształcana do stanu użytkowego przez grupę przedsiębiorstw prywatnych i spółdzielni, co następuje w procesie odziarniania, który polega na oddzieleniu włókien bawełnianych od ziarna. Moce produkcyjne 29 zakładów odziarniających w Hiszpanii, z których prawie połowę stanowią spółdzielnie, znacznie przekraczają wielkość ich produkcji. W Grecji moce produkcyjne odziarniania są bardziej zrównoważone z wielkością produkcji i mniejszy odsetek zakładów jest prowadzony przez spółdzielnie (20 na 73).W skali międzynarodowej UE odgrywa niewielką rolę, odpowiadając za jedynie około 2 % całkowitej światowej produkcji bawełny. Głównymi krajami jej produkcji są Chiny (24 %), Stany Zjednoczone Ameryki (20 %) i Indie (14 %).UE jest jednym ze światowych importerów bawełny netto. Światowy eksport bawełny jest zdominowany przez Stany Zjednoczone, które obecnie eksportują około 2,75 mln ton, czyli 36,5 % handlu światowego.Największymi konsumentami bawełny są kraje z przemysłem wytwórczym o ustalonej pozycji. Chiny zużywają 32 % światowych zasobów bawełny. Następne w kolejności są Stany Zjednoczone (14 %) i Indie (7 %). Zużycie około 0,6 mln ton odziarnionej bawełny (2,7 % całkowitego zużycia światowego) w UE koncentruje się przede wszystkim we Włoszech, w Portugalii i w Niemczech.Fakt, że UE jest nieliczącym się w skali światowej producentem bawełny powoduje, że wpływ produkcji w UE na zmiany cen na rynku światowym jest nieznaczny. Podkreśla to dodatkowo brak stosowania przez UE subsydiów wywozowych dla tego sektora i oferowanie dostępu bezcłowego. Chociaż istotny wpływ na światowe ceny bawełny miała polityka innych krajów rozwiniętych i rozwijających się, głównym czynnikiem przyczyniającym się do spadku cen jest nasilająca się konkurencja ze strony włókien syntetycznych.W Europie pierwszy system wsparcia w sektorze bawełny został ustanowiony wraz z przystąpieniem Grecji do WE w 1980 r., a następnie rozszerzony na Hiszpanię i Portugalię w 1986 r. W protokole załączonym do Traktatu o Przystąpieniu stwierdzono, że Wspólnota zapewni wsparcie produkcji bawełny w regionach, w których ma ona istotne znaczenie dla gospodarki rolnej. System wsparcia powinien pozwalać producentom na uzyskiwanie godziwego dochodu i powinien obejmować przyznanie pomocy dla produkcji.Pierwotny system bazował na „opłatach wyrównawczych” przyznawanych przetwórcom, którzy płacili minimalną cenę rolnikom dostarczającym im nieodziarnioną bawełnę. Wielkość pomocy i cena minimalna zależały od różnicy pomiędzy wewnętrzną ceną docelową a ceną na rynku światowym. Ten system doprowadził do wielkiej ekspansji całego sektora bawełny w UE.W ostatnich latach przeprowadzono fundamentalną reformę wspólnej polityki rolnej, której celem było zwiększenie konkurencyjności oraz bezpieczeństwa i jakości żywności, stabilizacja dochodów gospodarstw rolnych, włączenie do polityki rolnej problemów ochrony środowiska, rozwój żywotności obszarów wiejskich, uproszczenie i wzmocnienie decentralizacji. Główną zasadą przewodnią procesu reform wspólnej polityki rolnej z 2003 r. było odejście od wspierania cen i produkcji na rzecz oddzielonego od produkcji wspierania dochodów.Aby w większym stopniu dostosować sektor bawełny do innych sektorów, w kwietniu 2004 r. Rada przyjęła nowy system wsparcia w tym sektorze, oparty na oddzielonej od produkcji pomocy w odniesieniu do dochodów i na płatnościach specyficznych dla uprawy (obszaru), w obu przypadkach wypłacanych bezpośrednio rolnikom uprawiającym bawełnę. Wszedł on w życie w styczniu 2006 r.-  Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosekW rozdziale 10a tytułu IV rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników określono zasady płatności specyficznych dla bawełny. Postanowienia tego rozdziału zostały uznane za nieważne na mocy wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 września 2006 r. w sprawie C-310/04. Skutek unieważnienia został zawieszony do momentu przyjęcia, w rozsądnym terminie, nowego rozporządzenia.-  Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinachNie dotyczy.2 ) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW-  Konsultacje z zainteresowanymi stronamiMetody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentówAby pomóc w przygotowaniu niniejszego wniosku i jego oceny skutków, zlecono dwa niezależne badania, które miały odpowiednio na celu analizę społeczno-ekonomicznych aspektów uprawy bawełny i ocenę wpływu systemu na środowisko naturalne. W ramach obu badań zbierania danych i oceny skutków dokonano na podstawie szczegółowych kwestionariuszy przeznaczonych dla stron zainteresowanych oraz na wywiadach przeprowadzonych przez ekspertów.Służby Komisji zorganizowały również warsztaty i seminaria z udziałem zainteresowanych stron. Konsultacje te stanowiły uzupełnienie regularnych spotkań z pracownikami sektora, odbywających się w ramach Komitetu Doradczego ds. Bawełny i Komitetu Zarządzającego ds. Włókien Naturalnych. Zorganizowano również spotkania z przedstawicielami pracowników i organizacji pozarządowych aktywnych w dziedzinie polityki rozwojowej i ochrony środowiska, jak również z przedstawicielami środowiska akademickiego posiadającymi wiedzę specjalistyczną na temat sektora bawełny oraz z właściwymi organami w regionach, w których uprawa bawełny odgrywa istotną rolę.Przeprowadzono otwarte konsultacje za pośrednictwem Internetu w okresie od 8 maja 2007 r. do 22 czerwca 2007 r. Komisja otrzymała 320 odpowiedzi. Zapewniły one uzyskanie dodatkowych informacji zwrotnych od szerszej grupy społeczeństwa.-  Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznejDziedziny nauki/wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosekEkonomika rolna i statystykaZastosowana metodykaNiezależne badania i konsultacje ze zainteresowanymi stronamiGłówne organizacje/eksperci, z którymi się skonsultowanoPatrz wyżejŚrodki wykorzystane do publicznego udostępnienia porad ekspertówWyniki konsultacji zostaną udostępnione pod adresem:http://ec.europa.eu/agriculture/consultations/cotton/index_en.htm.-  Ocena skutkówKomisja przeprowadziła ocenę skutków ujętą w programie działalności legislacyjnej i prac Komisji na rok 2007, dostępnym na stronie internetowej Europa.3 ) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU-  Krótki opis proponowanych działańNowy system wsparcia w sektorze bawełny powinien mieć następujące cele:o zapewnienie kontynuacji działalności rolnej jako elementu zrównoważonego rozwoju regionów produkujących bawełnę;o zapewnienie zgodności wspierania producentów bawełny z zasadami zreformowanej wspólnej polityki rolnej;o zapewnienie zgodności wspierania producentów bawełny ze zobowiązaniami UE wobec WTO oraz z koniecznością ograniczenia niekorzystnego wpływu tego wsparcia na kraje rozwijające się;o zapewnienie stabilności i kontroli budżetu UE;o zapewnienie konkurencyjności i orientacji rynkowej sektora bawełny w UE;o zmniejszenie wpływu produkcji bawełny na środowisko naturalne;o uproszczenie zarządzania systemem wsparcia dla producentów bawełny.Aby osiągnąć te cele, w niniejszym wniosku zaleca się dalsze włączanie 65 % zasobów poświęconych wspieraniu sektora bawełny przed reformą z 2004 r. do systemu płatności jednolitych. Podobnie jak inni rolnicy korzystający ze wsparcia oddzielonego od produkcji, hodowcy bawełny będą się mogli cieszyć pewną stabilnością swoich dochodów, dysponując jednocześnie swobodą dostosowania się do zmian rynkowych.Pozostałe 35 % będzie dalej wiązane z produkcją bawełny, jako płatność obszarowa. Te związane z produkcją płatności mają na celu zapewnienie ciągłości upraw bawełny na poziomie wystarczającym do utrzymania przemysłu odziarniania bawełny w tych regionach, w których stanowi on istotną gałąź działalności gospodarczej.Europejski Trybunał Sprawiedliwości podniósł w szczególności kwestię uzasadnienia dla wybranego stopnia oddzielenia. Chodzi o to, w jaki sposób włączyć system wsparcia w sektorze bawełny w reformę wspólnej polityki rolnej, przy równoczesnym poszanowaniu celów ustanowionych w protokole w sprawie bawełny dołączonym do Aktu przystąpienia Grecji, oraz Aktu przystąpienia Hiszpanii i Portugalii.W analizach i uzupełniających badaniach ankietowych przeprowadzonych w kontekście oceny skutków zobrazowano różne struktury produkcji i czynniki wpływające na proces podejmowania decyzji przez rolnika. Ilościowe narzędzia modelujące nie umożliwiają ustalenia w sposób pewny zależności pomiędzy wielkością dostaw a płatnościami związanymi z wielkością produkcji. Jednak istnieje zgodność pomiędzy przeprowadzonymi symulacjami pod tym względem, że, w średnim terminie, stopień związania pomocy z wielkością produkcji na poziomie około 35 % sprzyjałby kontynuowaniu produkcji bawełny – a więc zachowaniu zgodności z protokołem – z równoczesnym zapewnieniem zgodności z reformą wspólnej polityki rolnej.W 2004 r. Rada podjęła decyzję o ustaleniu stopnia powiązania płatności z wielkością produkcji na poziomie 35 %, chociaż Komisja zaproponowała 40 %. Powrót do wyższego stopnia spowodowałby znaczne obciążenie pracą administracji w państwach członkowskich, a także obniżenie wysokości jednolitych płatności na gospodarstwo, dokonywanych na rzecz rolników uprawiających bawełnę.Z administracyjnego punktu widzenia wszelkie modyfikacje stopnia związania płatności z wielkością produkcji w górę wiązałyby się z redukcją stopnia oddzielenia jej od produkcji, a w związku z tym z koniecznością przeliczenia wszystkich praw do płatności przyznanych w 2006 r. historycznym producentom bawełny w zainteresowanych państwach członkowskich. Z kolei utrzymanie stopnia oddzielenia od produkcji na poziomie 35 % nie wiązałoby się z żadnym dalszym obciążeniem administracji.Gdyby ustalono stopień oddzielenia od produkcji wyższy niż 65 %, wiązałoby się to z ryzykiem znacznych zakłóceń w sektorze bawełny. Dlatego, po przeanalizowaniu możliwych scenariuszy opisanych w ocenie skutków, Komisja doszła do wniosku, że aby zrealizować ustalone cele należy utrzymać istniejącą proporcję pomiędzy wsparciem związanym i niezwiązanym z produkcją, w powiązaniu z dodatkowymi niewielkimi zmianami systemu.Proponuje się utrzymanie maksymalnego obszaru na niezmienionym poziomie 450 597 ha (370 000 ha w Grecji, 70 000 ha w Hiszpanii, 360 ha w Portugalii i 10 237 ha w Bułgarii). Również poziom płatności obszarowych pozostałby niezmieniony, przy czym zostałby proporcjonalnie zredukowany w przypadku roszczeń płatniczych przekraczających maksymalny obszar w danym państwie członkowskim.Zarówno oddzielone od produkcji, jak i specyficzne dla uprawy płatności obszarowe na uprawy dalej będą podlegać kryteriom zasady współzależności, co doprowadzi do większej przyjazności produkcji bawełny dla środowiska, pozostając bez wpływu na dochody.Płatność specyficzna na uprawę będzie przyznawana na kwalifikujący się do niej hektar uprawy bawełny, pod warunkiem, że wielkość obszaru zostanie utrzymana co najmniej do momentu zbiorów, bez obowiązku dostaw lub sprzedaży bawełny. Bawełna będzie musiała spełniać minimalne wymagania „solidnej i właściwej” jakości handlowej.Proponuje się wspieranie organizacji międzybranżowych, w celu zapewnienia lepszej koordynacji sprzedaży bawełny, zawierania umów pomiędzy hodowcami i przetwórcami oraz w celu promowania jakości.Transfer finansowy na restrukturyzację w regionach upraw bawełny, przewidziany w art. 143d rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 (22 mln EUR na rok, począwszy od roku budżetowego 2007) został już udostępniony EFRROW i uwzględniony w rozbiciu rocznym według państw członkowskich odnośnie do wsparcia wspólnotowego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w decyzjach Komisji 2006/410/WE i 2006/636/WE. W związku z tym, w okresie od 2007 r. do 2013 r., dostępne będą dodatkowo 154 mln EUR w postaci dodatkowego wsparcia wspólnotowego na działania w regionach produkujących bawełnę. Może to pozwolić państwom członkowskim na dalszą pomoc, na przykład w procesie restrukturyzacji holdingów zajmujących się uprawą bawełny i przemysłu odziarniania bawełny.W celu wspierania promocji bawełny z UE zaleca się stworzenie „etykiety pochodzenia”. Zainteresowane strony wyraźnie o to prosiły w ramach procesu konsultacji.W marcu 2006 r. Komisja zobowiązała się do podjęcia przeglądu polityki w zakresie podlegającym rozporządzeniu (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych. W ramach przeglądu Komisja zbada możliwość włączenia bawełny do zakresu obowiązywania tego rozporządzenia.W celu promowania wizerunku i wykorzystania bawełny wspólnotowej Komisja rozważy, czy byłoby właściwe i skuteczne wpisanie niektórych artykułów z bawełny otrzymanych i wyprodukowanych całkowicie w Unii Europejskiej na listę produktów kwalifikujących się do działań informacyjnych i promocyjnych.-  Podstawa prawnaArtykuł 37 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Protokół 4 w sprawie bawełny (załączony do Aktu Przystąpienia z 1979 r.).-  Zasada pomocniczościWniosek pozostawia ważne elementy w kompetencji państw członkowskich:-  zatwierdzanie obszarów do produkcji bawełny,-  zatwierdzanie odmian,-  zatwierdzanie organizacji międzybranżowych,-  przydzielanie praw do płatności,-  ustanawianie przepisów w zakresie ochrony środowiska.-  Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, ponieważ odpowiada ogólnym celom wspólnej polityki rolnej, a równocześnie respektuje zobowiązania nałożone przez Protokół 4.-  Wybór instrumentówProponowane instrumenty: rozporządzenie Rady wprowadzające nowy system wsparcia w sektorze bawełny, który zastępuje system uznany za nieważny przez Trybunał Sprawiedliwości na mocy jego wyroku z dnia 7 września 2006 r. w sprawie C-310/04.4) WPłYW NA BUDżETKrajowe obszary bazowe i kwota pomocy na zakwalifikowany hektar pozostaną niezmienione w stosunku do obecnej sytuacji. Jednak wraz ze zmniejszaniem się płatności związanych z produkcją na rzecz rolników, którzy są członkami zatwierdzonej organizacji międzybranżowej z 10 EUR/ha do 3 EUR/ha, kwota przyznana tym rolnikom zostanie zredukowana z 4,4 mln EUR do 1,4 mln EUR, co zrekompensuje wszelkie dodatkowe wydatki na informacje i promocję.2007/0242 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, w odniesieniu do systemu wsparcia w sektorze bawełnyRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 ust. 2 akapit trzeci,uwzględniając Akt Przystąpienia Grecji, w szczególności ust. 6 Protokołu 4 w sprawie bawełny [1],uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozdział 10a tytułu IV rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003[4] wprowadzony przez art. 1 ust. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 864/2004[5] ustanawia zasady płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny.(2) Na mocy wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 7 września 2006 r. w sprawie C-310/04[6], rozdział 10a tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 został uznany za nieważny z powodu naruszenia zasady proporcjonalności, w szczególności w związku z okolicznością, że „Rada, która wydała rozporządzenie (WE) nr 864/2004, nie wykazała przed Trybunałem, że nowy system pomocy z tytułu produkcji bawełny ustanowiony tym rozporządzeniem został przyjęty w ramach faktycznego wykonywania jej uprawnień dyskrecjonalnych, które zakładają uwzględnienie wszelkich istotnych elementów i okoliczności konkretnego przypadku, w tym całości kosztów pracy związanych z uprawą bawełny i rentowności przedsiębiorstw odziarniających, których wzięcie pod uwagę było koniecznie dla oceny opłacalności uprawy bawełny”, i że Trybunałowi przedstawione dane nie pozwoliły „na stwierdzenie, czy prawodawca wspólnotowy mógł, nie przekraczając znacznego zakresu uznania, jakim dysponuje w tej dziedzinie, dojść do wniosku, iż ustalenie kwoty specjalnej pomocy z tytułu produkcji bawełny na poziomie 35 % całości pomocy istniejącej pod rządami poprzedniego systemu pomocy wystarcza do zagwarantowania realizacji celu wyrażonego w piątym motywie rozporządzenia (WE) nr 864/2004, mianowicie zapewnienia rentowności i dalszego prowadzenia upraw bawełny, który odzwierciedla cel określony w ust. 2 Protokołu 4”. Trybunał zarządził również, aby zawiesić skutki nieważności do momentu przyjęcia, w rozsądnym terminie, nowego rozporządzenia.(3) Nowy system specjalnego wsparcia sektora bawełny musi zostać przyjęty zgodnie z wyrokiem Trybunału w sprawie C-310/04.(4) Nowy system powinien spełniać cele określone w ust. 2 Protokołu 4 w sprawie bawełny, załączonego do Aktu Przystąpienia Grecji („Protokół 4”) w celu wspierania produkcji bawełny w regionach Wspólnoty, gdzie ma ona istotne znaczenie dla gospodarki rolnej tak, aby jej producenci mogli uzyskać godziwe dochody i aby ustabilizować rynek poprzez udoskonalenia strukturalne na poziomie dostaw i sprzedaży.(5) Należy uwzględnić wszystkie istotne czynniki i okoliczności dotyczące specyficznej sytuacji sektora bawełny, w tym wszystkie elementy niezbędne do oceny rentowności tej uprawy. W tym celu przystąpiono do procesu oceny i konsultacji: przeprowadzono dwa badania nad wpływem społeczno-ekonomicznym i środowiskowym przyszłego systemu wsparcia w sektorze bawełny na sektor bawełny we Wspólnocie i zorganizowano seminaria oraz konsultacje internetowe ze stronami zainteresowanymi.(6) Oddzielenie od produkcji bezpośredniego wsparcia dla producentów i wprowadzenie systemu płatności jednolitych są niezbędnymi elementami procesu reformowania wspólnej polityki rolnej (WPR), mającego na celu odejście od polityki wspierania cen i produkcji na rzecz polityki wspierania dochodów rolnika. Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 wprowadziło te elementy w odniesieniu do kilku produktów rolnych.(7) Aby zrealizować cele leżące u podstawy reformy WPR, wsparcie na rzecz bawełny powinno mieć w znacznej mierze charakter odłączony od produkcji i powinno być zintegrowane z systemem płatności jednolitych.(8) Całkowite zintegrowanie systemu płatności jednolitych z systemem wsparcia w sektorze bawełny może się wiązać z istotnym ryzykiem zakłócenia produkcji w produkujących bawełnę regionach Wspólnoty. Dlatego część wsparcia powinna być dalej powiązana z uprawą bawełny za pośrednictwem płatności specyficznych dla uprawy na kwalifikujący się hektar. Kwota tych płatności powinna być obliczana w taki sposób, aby zrealizować cele określone w ust. 2 Protokołu 4, z równoczesnym wprowadzeniem systemu wsparcia w sektorze bawełny do głównego nurtu reformowania i upraszczania WPR. Aby osiągnąć ten cel, w świetle przeprowadzonej oceny, uzasadnione jest ustalenie całkowitej dostępnej pomocy na hektar na państwo członkowskie w wysokości 35 % udziału krajowego w pomocy, która była przekazywana pośrednio do producentów. Taka stawka pozwoli sektorowi bawełny przesunąć się w kierunku długotrwałej opłacalności, sprzyja zrównoważonemu rozwojowi regionów produkujących bawełnę i zapewnia godziwe dochody rolnikom.(9) Pozostałe 65 % krajowego udziału w pomocy, które były przekazywane pośrednio producentom, powinny być dostępne w systemie płatności jednolitych.(10) Ze względów środowiskowych należy ustanowić obszar bazowy na państwo członkowskie, aby ograniczyć wielkość obszarów obsiewanych bawełną. Ponadto kwalifikujące się obszary powinny zostać ograniczone wyłącznie do tych zatwierdzonych przez państwa członkowskie.(11) W celu zaspokojenia potrzeb przemysłu odziarniania bawełny, kwalifikowanie się do pomocy powinno być powiązane z jakością minimalną rzeczywiście zebranej bawełny.(12) Aby zapewnić producentom i przedsiębiorstwom odziarniającym możliwość podwyższenia jakości bawełny, należy zachęcać do tworzenia organizacji międzybranżowych, które wymagają zatwierdzania przez państwa członkowskie. Wspólnota powinna pośrednio brać udział w działalności tych organizacji poprzez zwiększanie pomocy dla tych rolników, którzy są ich członkami.(13) W celu stosowania nowego systemu pomocy w sektorze bawełny od początku roku kalendarzowego niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie 1 stycznia 2008 r.(14) Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione.PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 wprowadza się następujące zmiany:(1) Tytuł IV, rozdział 10a otrzymuje następujące brzmienie:„ ROZDZIAł 10A PłATNOść SPECYFICZNA W ODNIESIENIU DO BAWEłNYArtykuł 110a – ZakresPomoc przyznawana jest rolnikom produkującym bawełnę objętą kodem CN 5201 00, na warunkach określonych w niniejszym rozdziale.Artykuł 110b – Kwalifikowanie się1. Pomoc przyznawana jest od hektara kwalifikującej się powierzchni bawełny. Aby kwalifikować się, powierzchnia musi być powierzchnią gruntów rolnych, zatwierdzoną przez państwo członkowskie do celów produkcji bawełny, obsianą odmianami zatwierdzonymi, których zbiory odbywają się w normalnych warunkach uprawy.Pomoc, o której mowa w art. 110a, będzie wypłacana za bawełnę o solidnej i właściwej jakości handlowej.2. Państwa członkowskie zatwierdzają powierzchnie gruntów i odmiany, o których mowa w ust. 1 zgodnie ze szczegółowymi zasadami i warunkami, które zostaną przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.Artykuł 110c – Powierzchnie bazowe i kwoty1. Niniejszym ustanawia się obszary bazowe dla:-  Bułgarii: 10 237 ha,-  Grecji: 370 000 ha,-  Hiszpanii: 70 000 ha,-  Portugalii: 360 ha.2. Wysokość pomocy na każdy kwalifikujący się hektar wynosi::-  Bułgaria: 263 EUR,-  Grecja: 594 EUR na 300 000 hektarów i 342,85 EUR na pozostałe 70 000 hektarów,-  Hiszpania: 1 039 EUR,-  Portugalia: 556 EUR.3. Jeżeli w danym roku liczba hektarów kwalifikujących się powierzchni bawełny w danym państwie członkowskim przekroczy liczbę hektarów powierzchni bazowej, o której mowa w ust. 1, to pomoc dla tego państwa członkowskiego, o której mowa w ust. 2, zmniejszana jest proporcjonalnie do liczby, o jaką przekroczona została ta powierzchnia bazowa..Jednak w przypadku Grecji proporcjonalne zmniejszenie stosowane jest w odniesieniu do kwoty pomocy określonej dla części krajowej powierzchni bazowej obejmującej 70 000 hektarów, w celu utrzymania się w granicach łącznej kwoty 202,2 mln EUR.4. Szczegółowe zasady w celu wprowadzenia w życie niniejszego artykułu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.Artykuł 110d – Zatwierdzone organizacje międzybranżowe1. Do celów niniejszego rozdziału „zatwierdzona organizacja międzybranżowa” oznacza podmiot prawny zrzeszający rolników produkujących bawełnę i co najmniej jeden podmiot zajmujący się odziarnianiem bawełny, którzy prowadzą na przykład następującą działalność:-  pomoc w lepszej koordynacji sposobu wprowadzania bawełny na rynek, zwłaszcza za pośrednictwem badań naukowych i badań rynkowych,-  opracowywanie wzorów umów zgodnych z zasadami wspólnotowymi,-  orientowanie produkcji na produkty, które są lepiej dostosowane do potrzeb rynkowych i popytu konsumentów, szczególnie w aspektach jakości i ochrony konsumentów,-  aktualizacja metod i środków mających na celu poprawę jakości produktów,-  opracowywanie strategii marketingowych w celu promowania sprzedaży bawełny za pośrednictwem programów certyfikowania jakości.2. Państwo członkowskie, na którego terytorium mają siedzibę podmioty zajmujące się odziarnianiem bawełny, zatwierdza organizacje międzybranżowe, które przestrzegają kryteriów przyjmowanych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.Artykuł 110e – Wypłata pomocy1. Pomoc zostanie przyznana rolnikom na kwalifikujący się hektar, zgodnie z art. 110 lit. c.2. Rolnikom będącym członkami zatwierdzonej organizacji międzybranżowej pomoc zostanie przyznana na kwalifikujący się hektar w obszarze bazowym określonym w art. 110c ust. 1, w wysokości zwiększonej o kwotę 3 EUR.”(2) W art. 156 ust. 2, lit. g) otrzymuje następujące brzmienie:„g) Tytuł IV, rozdział 10a stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r., w odniesieniu do bawełny wysiewanej od tego dnia.”Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyOCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH |1. | LINIA BUDŻETOWA (nomenklatura 2007) 05 03 01 02 05 03 02 40 | ŚRODKI WPB NA 2007 r. 2 111 mln EUR 261 mln EUR |2. | TYTUŁ: Rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, w odniesieniu do systemu wsparcia w sektorze bawełny. |3. | PODSTAWA PRAWNA: Artykuł 37 ust. 2 Traktatu |4. | CELE: Po reformie sektora bawełny na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 864/2004 i po wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 września 2006 r. w sprawie C-310/04 stwierdzającego nieważność rozdziału 10a tytułu IV rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003, celem niniejszego wniosku jest wprowadzenie nowych przepisów dotyczących specyficznych płatności dotyczących bawełny. |5. | SKUTKI FINANSOWE | OKRES 12 MIESIĘCY (mln EUR) | ROK BUDŻETOWY 2007 (mln EUR) | ROK BUDŻETOWY 2008 (mln EUR) |5.0 | WYDATKI – PONIESIONE Z BUDŻETU WE (REFUNDACJE/SKUP INTERWENCYJNY) – WŁADZE KRAJOWE – INNE | – | – | 277,1 |5.1 | DOCHODY – ZASOBY WŁASNE WE (OPŁATY WYRÓWNAWCZE /NALEŻNOŚCI CELNE) – KRAJOWE | – | – | – |5.0.2 | SZACOWANE WYDATKI | 278,3 | 278,6 | 278,9 | 279,1 |5.1.2 | SZACOWANE DOCHODY | – | – | – | – |5.2 | METODA OBLICZENIOWA: Patrz załącznik. |6.0 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |6.1 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |6.2 | CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? | TAK NIE |6.3 | CZY ŚRODKI BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ W KOLEJNYCH BUDŻETACH? | TAK NIE |UWAGI: Wniosek nie zmienia obecnego stosunku pomiędzy pomocą związaną i niezwiązaną z produkcją ani przepisów o pomocy oddzielonej od produkcji. Jeżeli chodzi o pomoc związaną z produkcją, wniosek nie wiąże się z koniecznością jakichkolwiek dodatkowych wydatków i poziom pomocy pozostaje niezmieniony. Jednak zmniejszenie płatności związanych z produkcją dla rolników będących członkami zatwierdzonej organizacji międzybranżowej doprowadzi do oszczędności w wysokości 3 mln EUR. |ZAłąCZNIK1 – Płatności specyficzne dla upraw bawełny (Grecja, Portugalia, Hiszpania) – pozycja budżetowa 05 03 02 40 |Grecja | Hiszpania | Portugalia |Obszar bazowy | 300 000 ha | 70 000 ha | 360 ha |Poziom pomocy | 594 EUR/ha | 1 039 EUR/ha | 556 EUR/ha |i |Obszar bazowy | 70 000 ha |Poziom pomocy | 342,85 EUR/ha |suma cząstkowa 1 | 202 199 500 EUR | 72 730 000 EUR | 200 160 EUR |Zwiększenie poziomu pomocy dla producentów będących członkami zatwierdzonej organizacji międzybranżowej |Obszar bazowy | 370 000 ha | 70 000 ha | 360 ha |Poziom pomocy | 3 EUR/ha | 3 EUR/ha | 3 EUR/ha |suma cząstkowa 2 | 1 110 000 EUR | 210 000 EUR | 1 080 EUR |Razem | 203 309 500 EUR | 72 940 000 EUR | 201 240 EUR |Razem UE 15 na każdy rok budżetowy | 276 450 740 EUR |2 – Bułgaria: włączenie do SAPS – pozycja 05 03 01 02 |Obszar bazowy | 10 237 ha |Poziom pomocy | 263 EUR/ha |Razem | 2 692 331 EUR |Rok budżetowy | Kolejne stopnie pomocy na rzecz Bułgarii |2008 | 673 083 EUR | 25 % |2009 | 807 699 EUR | 30 % |2010 | 942 316 EUR | 35 % |2011 | 1 076 932 EUR | 40 % |2012 | 1 346 166 EUR | 50 % |2013 | 1 615 399 EUR | 60 % |2014 | 1 884 632 EUR | 70 % |2015 | 2 153 865 EUR | 80 % |2016 | 2 423 098 EUR | 90 % |2017 i następne | 2 692 331 EUR | 100 % |Całkowite wydatki: 1 + 2 |Rok budżetowy | Razem |2008 | 277 123 823 EUR |2009 | 277 258 439 EUR |2010 | 277 393 056 EUR |2011 | 277 527 672 EUR |2012 | 277 796 906 EUR |2013 | 278 066 139 EUR |2014 | 278 335 372 EUR |2015 | 278 604 605 EUR |2016 | 278 873 838 EUR |2017 i następne | 279 143 071 EUR |[1] Dz.U. L 291 z 19.11.1979, str. 174. Protokół zmieniony po raz ostatni rozporządzeniem (WE) nr 1050/2001 (Dz.U. L 148 z 1.6.2001, str. 1).[2] Dz.U. C z …, …, str. ….[3] Dz.U. C z …, …, str. ….[4] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione po raz ostatni rozporządzeniem (WE) No 552/2007 (Dz.U. L 131 z 23.5.2007, str. 10).[5] Dz.U. L 161 z 30.4.2004, str. 48.[6] 2006 Zb. Orz. I-7285.


Ważna informacja prawna

|

52007PC0345

Wniosek rozporządzenie Rady przedłużające zawieszenie ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem (WE) nr 215/2002 na przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej  /* COM/2007/0345 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 21.6.2007KOM(2007) 345 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYprzedłużające zawieszenie ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem (WE) nr 215/2002 na przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 r. z dnia 23 grudnia 2005 r. („rozporządzenie podstawowe”) w postępowaniu dotyczącym przywozu żelazomolibdenu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL). |120 | Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |139 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 215/2002, nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z ChRL. Decyzja Komisji z dnia 23 października 2006 r., zawieszająca na okres dziewięciu miesięcy ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 215/2002 na przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z ChRL. |141 | Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach Nie dotyczy. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |219 | Strony zainteresowane postępowaniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |230 | Ocena wpływu Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje przeprowadzenia ogólnej oceny wpływu, jednak wymóg mówiący, że środki nie powinny być sprzeczne z „interesem Wspólnoty”, oznacza, że ocena szerszego wpływu środków stanowi integralną część dochodzenia. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych działań W lutym 2002 r. rozporządzeniem Rady (WE) nr 215/2002 nałożono ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 22,5 % na przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z ChRL. W październiku 2006 r. Komisja swoją decyzją z dnia 23 października 2006 r. zawiesiła na okres dziewięciu miesięcy ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 215/2002 na przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z ChRL. Załączony wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Rady przedłuża do dnia 31 stycznia 2008 r. zawieszenie ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem Rady (WE) nr 215/2002 na przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z ChRL. Przeprowadzono konsultacje z państwami członkowskimi; państwa członkowskie nie zgłosiły zastrzeżeń do wniosku. Wnosi się o przyjęcie przez Radę załączonego wniosku dotyczącego rozporządzenia, które powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej najpóźniej do dnia 21 lipca 2007 r. |310 | Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 r. z dnia 23 grudnia 2005 r. |329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |331 | Forma działania jest opisana w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym i nie daje możliwości podejmowania decyzji na poziomie krajowym. |332 | Wskazówki dotyczące sposobu zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku nie mają zastosowania, ale rozporządzenie podstawowe ogranicza wysokość ceł, jakie mogą zostać nałożone, do poziomu koniecznego do naprawy szkody spowodowanej przez stwierdzony dumping. |Wybór instrumentów |341 | Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |342 | Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: Wymienione wyżej rozporządzenie podstawowe nie przewiduje innych opcji. |WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |1.  WniosekROZPORZĄDZENIE RADYprzedłużające zawieszenie ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem (WE) nr 215/2002 na przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z Chińskiej Republiki LudowejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 14,uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,a także mając na uwadze, co następuje:A. PROCEDURA(1) Rozporządzeniem (WE) nr 215/2002[2] Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL), objętego kodem CN 7202 70 00 („produkt objęty postępowaniem”). Stawka cła antydumpingowego wynosi 22,5 %.(2) W październiku 2006 r. Komisja swoją decyzją (2006/714/WE) z dnia 23 października 2006 r.[3] zawiesiła na okres dziewięciu miesięcy ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 215/2002 na przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL.(3) Decyzja o zawieszeniu ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem Rady (WE) nr 215/2002 została podjęta zgodnie z przepisami art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, które stanowi, że środki antydumpingowe mogą zostać zawieszone w interesie Wspólnoty, jeżeli warunki rynkowe tymczasowo uległy zmianie w takim zakresie, że wskutek zawieszenia szkoda nie powinna wystąpić ponownie, z zastrzeżeniem, że przemysł wspólnotowy miał możliwość wyrażenia opinii na ten temat i opinie te zostały uwzględnione.(4) Komisja stwierdziła w swojej decyzji z dnia 23 października 2006 r., że szkoda związana z przywozem produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL najprawdopodobniej nie wystąpi ponownie w wyniku zawieszenia środków ze względu na tymczasową zmianę warunków rynkowych, a w szczególności wysoki poziom cen produktu objętego postępowaniem na rynku wspólnotowym, który znacznie przewyższa poziom usuwający szkodę określony w pierwotnym dochodzeniu, w połączeniu z domniemaną nierównowagą popytu i podaży w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem.(5) Komisja w swojej decyzji z dnia 23 października 2006 r. zobowiązała się do śledzenia rozwoju przywozu i cen produktu objętego postępowaniem i do uchylenia zawieszenia w przypadku ponownego wystąpienia zwiększonego przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL po cenach dumpingowych i związanej z tym szkody dla przemysłu wspólnotowego.(6) Dnia 31 października 2006 r. w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [4] wszczęto pełny przegląd okresowy z urzędu, ponieważ łączne dowody, którymi dysponowała Komisja, wskazywały, że okoliczności, na podstawie których ustanowiono obowiązujące wówczas środki, zmieniły się do tego stopnia, że środki te mogą nie być już odpowiednie, a ponadto dowody te wskazywały, że część z tych zmian miała charakter trwały.B. PODSTAWY(7) Artykuł 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego stanowi, że w interesie Wspólnoty środki antydumpingowe mogą zostać zawieszone na okres dziewięciu miesięcy, ale zawieszenie może zostać przedłużone na kolejny okres nie dłuższy niż jeden rok, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Komisji.(8) Od czasu zawieszenia środka sytuacja określona w motywach (5) do (10) decyzji Komisji z dnia 23 października 2006 r. w odniesieniu do przywozu i cen produktu objętego postępowaniem nie uległa zmianie. Do WE przywieziono jedynie niewielkie ilości żelazomolibdenu pochodzącego z ChRL.(9) W odniesieniu do pełnego przeglądu okresowego z urzędu przypomina się, że należy go zakończyć w ciągu piętnastu miesięcy od jego wszczęcia, tj. do dnia 31 stycznia 2008 r.C. WNIOSKI(10) Zważywszy, że sytuacja na rynku WE nie zmieniła się po zawieszeniu środków antydumpingowych w październiku 2006 r. i ponieważ przegląd okresowy nie został jeszcze zakończony, uznaje się za stosowne przedłużyć zawieszenie obowiązujących środków zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Na podstawie ogólnej zasady przewidywalności napływu przywozu, w oczekiwaniu na wyniki obecnie przeprowadzanego przeglądu okresowego, stwierdza się, że zawieszenie obowiązujących środków powinno zostać przedłużone do dnia 31 stycznia 2008 r., tj. do ostatecznego terminu zakończenia przeglądu okresowego. Nie znaleziono powodów, dla których przedłużenie zawieszenia miałoby nie leżeć w interesie Wspólnoty.(11) Na mocy art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego Komisja poinformowała przemysł wspólnotowy o zamiarze przedłużenia zawieszenia obowiązujących środków antydumpingowych. Przemysł wspólnotowy miał możliwość wyrażenia opinii, ale jego opinie nie doprowadziły do zmiany wniosku, że sytuacja przedstawiona w decyzji Komisji z dnia 23 października 2006 r. nie zmieniła się.(12) Komisja uznaje zatem, że spełnione zostały wszelkie wymagania dotyczące przedłużenia zawieszenia cła antydumpingowego nałożonego na produkt objęty postępowaniem, zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym należy przedłużyć cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 215/2002 do dnia 31 stycznia 2008 r.(13) Komisja będzie nadal śledzić rozwój przywozu i cen produktu objętego postępowaniem. Jeżeli w jakimkolwiek momencie wystąpi przypadek ponowienia zwiększonego przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL po cenach dumpingowych i w związku z tym powstanie szkoda dla przemysłu wspólnotowego, Komisja wniesie o przywrócenie cła antydumpingowego poprzez uchylenie niniejszego zawieszenia,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Zawieszenie ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem Rady (WE) nr 215/2002 na przywóz żelazomolibdenu, objętego kodem CN 7202 70 00 i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, zostaje niniejszym przedłużone do dnia 31 stycznia 2008 r.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).[2] Dz.U. L 35 z 6.2.2002, str. 1.[3] Dz.U. L 293 z 24.10.2006, str. 15[4] Dz.U. C 262 z 31.10.2006, str. 28.


Ważna informacja prawna

|

52006PC0908

Wniosek rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniające Rozporządzenie (WE) nr 396/2005w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji  /* COM/2006/0908 końcowy - COD 2006/0294 */

	Bruksela, dnia 22.12.2006KOM(2006) 908 wersja ostateczna2006/0294 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające Rozporządzenie (WE) nr 396/2005w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji(przedstawiony przez Komisję)2006/0294 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające Rozporządzenie (WE) nr 396/2005w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych KomisjiPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 i 152 ust. 4 lit. b),uwzględniając wniosek Komisji[1],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2],uwzględniając opinię Komitetu Regionów[3],stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG[5] przewiduje przyjęcieniektórych środków zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[6]. (2) Decyzja 1999/468/WE została zmieniona decyzją 2006/512/WE, która wprowadziła procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą dla środków o zasięgu ogólnym mających na celu zmianę innych niż istotne elementów aktu przyjętego zgodnie z procedurą określoną w art. 251 traktatu, między innymi poprzez skreślenie niektórych z tych elementów lub dodanie nowych, innych niż istotne elementów.(3) Zgodnie ze wspólnym oświadczeniem Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji[7] w sprawie decyzji 2006/512/WE, obowiązujące dotychczas akty prawne należy dostosować zgodnie z obowiązującymi procedurami. W oświadczeniu tym podaje się wykaz aktów, które powinny zostać dostosowane w trybie pilnym, wśród których znajduje się rozporządzenie (WE) nr 396/2005.(4) W szczególności Komisji należy nadać uprawnienie do określania zakresu tegoż rozporządzenia oraz koniecznych kryteriów służących do ustalania niektórych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów występujących w składzie oraz na powierzchni żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, wyszczególnionych w wykazie zamieszczonym we właściwych załącznikach do tegoż rozporządzenia. Ponieważ te środki mają zasięg ogólny, a ich celem jest zmiana elementów innych niż istotne tej dyrektywy lub też jej uzupełnienie poprzez dodanie nowych elementów innych niż istotne, należy je przyjąć zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, przewidzianą w art. 5a decyzji 1999/468/WE.(5) Mając na celu zapewnienie podmiotom gospodarczym sprawnego przebiegu procesu decyzyjnego przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony praw konsumenta, powinno się umożliwić skrócenie terminów przewidzianych w nowej procedurze ze względu na potrzebę skutecznego działania. Przez wzgląd na skuteczność, terminy obowiązujące zwykle w ramach procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą powinny zostać skrócone w odniesieniu do ustalania, włączania, wdrażania, zmiany lub usuwania NDP oraz określania wykazu substancji czynnych, wobec których nie stosuje się wymogu NDP, jak również wykazu mieszanek substancji czynnej/produktu, w których substancje czynne wykorzystywane są jako fumiganty do produktów po zbiorach. W sytuacjach szczególnie pilnych, zwłaszcza w przypadku zagrożenia dla zdrowia ludzi lub zwierząt, gdy terminy ustanowione w ramach procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą nie mogą być zachowane, Komisja powinna mieć możliwość ustalania, włączenia, wdrożenia, zmiany lub usunięcia NDP w trybie pilnym, o którym mowa w art. 5a ust. 6 decyzji 1999/468/WE.(6) Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005,PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 wprowadza się następujące zmiany:(1) W art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:„1. Produkty, grupy produktów i/lub ich części, wymienione w art. 2 ust. 1, do których stosuje się zharmonizowane NDP, muszą być zdefiniowane i wymienione w załączniku I. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 3. ”(2) W art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:„1. Substancje czynne środków ochrony roślin ocenione na mocy dyrektywy 91/414/EWG, dla których NDP nie są wymagane, określa się zgodnie z procedurą wymienioną w art. 45 ust. 2 niniejszego rozporządzenia i umieszcza w jego załączniku IV, z uwzględnieniem zastosowań tych substancji czynnych i kwestii, o których mowa w art. 14 ust. 2 lit. a), c) i d) niniejszego rozporządzenia. Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 4.”(3) W art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:„2. Wnioski powinny być ocenione zgodnie z odpowiednimi przepisami Jednolitych Zasad Oceny i Dopuszczenia Środków Ochrony Roślin zawartymi w załączniku VI do dyrektywy 91/414/EWG lub szczególnymi zasadami oceny, które zostaną ustanowione na mocy rozporządzenia Komisji. Rozporządzenie to, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 3.”(4) W art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:„1. Po otrzymaniu opinii Urzędu i uwzględnieniu tej opinii Komisja przygotowuje bezzwłocznie i najpóźniej w terminie trzech miesięcy jeden z aktów wymienionych poniżej:a) rozporządzenie w sprawie ustalania, zmiany lub usunięcia NDP, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia, które przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 4; ze względu na szczególnie pilną potrzebę Komisja może zastosować tryb pilny, o którym mowa w art. 45 ust. 5;b) decyzja o odrzuceniu wniosku, którą podejmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 45 ust. 2. ”;(5) W art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie:„2. Jeżeli tymczasowy NDP został określony w sposób przewidziany w ust. 1 lit. b), usuwa się go z załącznika III na mocy rozporządzenia w rok po dacie włączenia lub niewłączenia danej substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Rozporządzenie to, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 4. Ze względu na szczególnie pilną potrzebę Komisja może zastosować tryb pilny, o którym mowa w art. 45 ust. 5.Jednak na prośbę przynajmniej jednego z państw członkowskich, tymczasowy NDP może być utrzymany przez kolejny rok pod warunkiem potwierdzenia, że podjęte zostały badania naukowe niezbędne do poparcia wniosku o ustalenie NDP. W przypadkach gdy takie potwierdzenie zostało przedłożone, tymczasowy NDP zostanie utrzymany przez kolejne dwa lata, pod warunkiem że nie stwierdzono żadnych niedopuszczalnych zagrożeń dla konsumentów.”(6) Artykuł 18 otrzymuje brzmienie:„1. Produkty objęte załącznikiem I nie zawierają, w momencie wprowadzenia do obrotu jako żywność czy pasza lub w momencie podania zwierzętom, jakiejkolwiek pozostałości pestycydów przekraczającej:a) NDP dla tych produktów określonych w załącznikach II i III;b) 0,01 mg/kg dla tych produktów, dla których brak szczególnego NDP w załącznikach II lub III lub dla substancji czynnych nie wyszczególnionych w załączniku IV, o ile różne wartości wzorcowe nie zostały określone dla substancji czynnej, z uwzględnieniem dostępnych rutynowych metod analitycznych. Takie wartości wzorcowe są wyszczególnione w załączniku V. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 4. Ze względu na szczególnie pilną potrzebę Komisja może zastosować tryb pilny, o którym mowa w art. 45 ust. 5.2. Państwa członkowskie nie mogą zabraniać ani utrudniać wprowadzania do obrotu lub stosowania w karmieniu zwierząt przeznaczonych do produkcji żywności na swoim terytorium produktów wyszczególnionych w załączniku I z tego powodu, że zawierają one pozostałości pestycydów, pod warunkiem że:a) produkty te spełniają wymogi określone w ust. 1 i w art. 20 lubb) substancja czynna znajduje się w wykazie w załączniku IV.3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, państwa członkowskie mogą udzielić zezwolenia, po zastosowaniu fumigantów do produktów po zbiorach na ich własnym obszarze, na poziomy pozostałości dla substancji czynnej, które przekraczają poziomy wyszczególnione w załącznikach II i III dla produktów wymienionych w załączniku I, jeżeli te mieszanki substancji czynnej/produktu wyszczególnione są w załączniku VII, z zastrzeżeniem że:a) produkty takie nie są przeznaczone bezpośrednio do konsumpcji;b) prowadzi się właściwe kontrole po to, by produktu nie udostępniano ani odbiorcom końcowym ani konsumentom, o ile dostarcza się go bezpośrednio tym ostatnim, dopóki poziom pozostałości nie spadnie poniżej najwyższego dopuszczalnego poziomu określonego w załączniku II lub III;c) pozostałe państwa członkowskie i Komisja zostały powiadomione o podjętych krokach.Środki zmierzające do zdefiniowania mieszanek substancji czynnej/produktu wyszczególnionych w załączniku VII, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 4.4. W wyjątkowych okolicznościach, zwłaszcza w wyniku stosowania środków ochrony roślin zgodnie z art. 8 ust. 4 dyrektywy 91/414/EWG lub zgodnie z wymogami dyrektywy 2000/29/WE(*), państwo członkowskie może wyrazić zgodę na dopuszczenie do obrotu i/lub na karmienie zwierząt na swoim terytorium żywnością lub paszami poddanymi działaniu środków niezgodnych z ust. 1, pod warunkiem że taka żywność lub pasza nie stanowi niedopuszczalnego zagrożenia. Takie zezwolenia są natychmiast zgłaszane pozostałym państwom członkowskim, Komisji i Urzędowi, łącznie z właściwą oceną ryzyka, do bezzwłocznego rozpatrzenia w celu określenia tymczasowego NDP na dany okres lub podjęcia wszelkich innych niezbędnych środków w stosunku do takich produktów. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 4. Ze względu na szczególnie pilną potrzebę Komisja może zastosować tryb pilny, o którym mowa w art. 45 ust. 5. ”(7) W art. 20 ust. 2 otrzymuje brzmienie:„2. Poszczególne czynniki koncentracji lub rozcieńczenia dla pewnych operacji przetwarzania i/lub mieszania lub pewnych produktów przetworzonych i/lub złożonych mogą być umieszczone w załączniku VI. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 4.”(8) W art. 21 ust. 1 otrzymuje brzmienie:„1. NDP dla produktów wyszczególnionych w załączniku I ustala się najpierw i wyszczególnia w załączniku II, z włączeniem NDP przewidzianych na mocy dyrektyw 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG, z uwzględnieniem kryteriów wymienionych art. 14 ust. 2 niniejszego rozporządzenia. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 4.”(9) W art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:„1. Tymczasowe NDP dla substancji czynnych, dla których decyzja w sprawie umieszczenia lub nieumieszczenia w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG nie została jeszcze podjęta, określa się po raz pierwszy i wyszczególnia w załączniku III do niniejszego rozporządzenia, o ile nie zostały już wyszczególnione w jego załączniku II, z uwzględnieniem informacji dostarczonych przez państwa członkowskie, w razie potrzeby uzasadnionej opinii, o której mowa w art. 24, czynników, o których mowa w art. 14 ust. 2 i następujących NDP:a) pozostałych NDP wyszczególnionych w załączniku do dyrektywy 76/895/EWG orazb) dotychczas niezharmonizowanych krajowych NDP.Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 4.”(10) W art. 27 ust. 2 otrzymuje brzmienie:„2. Środki służące określeniu koniecznych metod tworzenia próby statystycznej dla celów prowadzenia takich urzędowych kontroli pozostałości pestycydów w produktach innych niż wymienione w dyrektywie 2002/63/WE(*), mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia przez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.”(11) Artykuł 45 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 45Procedura komitetowa1. Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt powołany na mocy art. 58 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, zwany dalej Komitetem.2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1-4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.4. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 i 5 lit. b) oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.Terminy określone w art. 5a ust. 3 lit. c), ust. 4 lit. b) oraz ust. 4 lit. e) decyzji 1999/468/WE wynoszą odpowiednio dwa miesiące, jeden miesiąc i dwa miesiące.5. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust.1, 2, 4 i 6 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.“.(12) Artykuł 46 otrzymuje następujące brzmienie:„1. Wszelkie środki wykonawcze konieczne do zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego rozporządzenia ustanawia się lub zmienia zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 2, oraz – gdy to właściwe – po uwzględnieniu opinii Urzędu.2. Środki ustanawiające lub zmieniające terminy określone w art. 23, art. 29 ust. 2, art. 30 ust. 2, art. 31 ust. 1 oraz art. 32 ust. 5, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 3.”(13) Artykuł 49 otrzymuje brzmienie:„1. Wymogi rozdziału III nie stosują się do produktów legalnie wyprodukowanych lub przywiezionych do Wspólnoty przed datą określoną w art. 50 ust. 2.W celu zapewnienia wyższego poziomu ochrony praw konsumenta mogą jednakże zostać podjęte odpowiednie środki dotyczące tych produktów. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 5.2. Jeżeli jest to niezbędne w celu umożliwienia normalnej komercjalizacji, przetwarzania i konsumpcji produktów, dalsze środki przejściowe mogą być przyjęte dla wdrożenia wybranych NDP określonych w art. 15, 16, 21, 22 i 25. Środki te, które mają na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, nie umniejszając obowiązku zapewnienia wysokiego poziomu ochrony praw konsumenta, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 45 ust. 4. ”Artykuł [2]Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie jest w całości wiążące i bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący [1] Dz.U. C […] z […], str. […].[2] Dz.U. C […] z […], str. […].[3] Dz.U. C […] z […], str. […].[4] […]…[5] Dz.U. L 70 z 16.3.2005, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 178/2006 (Dz.U. L 29 z 2.2.2006, str. 3).[6] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).[7] Dz.U. L 255 z 21.10.2006, str. 1.


				|

		52012PC0754

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY dostosowujące ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur /* COM/2012/0754 final - 2012/0350 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
 Kontekst wniosku
   || Podstawa i cele wniosku Zgodnie z art. 3 załącznika XI do regulaminu pracowniczego corocznie, przed końcem roku, Rada, na wniosek Komisji, sporządzony w oparciu o sprawozdanie Eurostat, podejmuje decyzję o dostosowaniu wysokości wynagrodzeń i emerytur, ze skutkiem od dnia 1 lipca.
   || Kontekst ogólny Zgodnie z art. 3 załącznika XI do regulaminu pracowniczego dostosowanie wysokości wynagrodzeń i emerytur jest bezpośrednim następstwem zmiany siły nabywczej uposażeń krajowych służb cywilnych (wskaźnik szczególny), zmiany kosztów utrzymania w Brukseli (współczynnik międzynarodowy), a także parytetów gospodarczych określonych przez Eurostat. Wskaźnik szczególny odzwierciedla, bez uwzględnienia inflacji, zmianę wynagrodzeń netto krajowych urzędników administracji centralnej w państwach członkowskich. Eurostat określił wspomniany wskaźnik na podstawie informacji dostarczonych przez osiem państw członkowskich, o których mowa w art. 1 ust. 4 załącznika XI. Brukselski współczynnik międzynarodowy odzwierciedla zmianę kosztów utrzymania w Brukseli ponoszonych przez urzędników UE. Eurostat określił ten współczynnik na podstawie informacji dostarczonych przez władze belgijskie. Parytety gospodarcze odnoszące się do wynagrodzeń stanowią podstawę dla ustalenia równoważności siły nabywczej wynagrodzeń między miastem odniesienia – Brukselą – a innymi miejscami zatrudnienia. Eurostat obliczył wymienione parytety w porozumieniu z krajowymi urzędami statystycznymi. Parytety gospodarcze odnoszące się do emerytur stanowią podstawę dla ustalenia równoważności siły nabywczej emerytur między miastem odniesienia – Brukselą – a innymi miejscami zamieszkania. Eurostat obliczył wymienione parytety w porozumieniu z krajowymi urzędami statystycznymi.
   || Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Wniosek przedstawiany jest corocznie w celu dostosowania wysokości wynagrodzeń i emerytur.
 Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków
   || Konsultacje z zainteresowanymi stronami
   || Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Wniosek był przedmiotem konsultacji z przedstawicielami pracowników zgodnie z obowiązującymi procedurami.
   || Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Wniosek uwzględnia opinie przekazane przez strony, z którymi przeprowadzono konsultacje.
   || Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej
   || Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.
   || Ocena skutków - Wniosek ma na celu dostosowanie wysokości wynagrodzeń i emerytur zgodnie z obowiązującym prawodawstwem. - Obowiązujące przepisy nie zezwalają na inne rozwiązanie.
 Aspekty prawne wniosku
   || Krótki opis proponowanych działań Zgodnie z art. 1 załącznika XI do regulaminu pracowniczego Eurostat sporządził sprawozdanie na temat zmiany kosztów utrzymania w Brukseli, zmiany siły nabywczej uposażeń krajowych służb cywilnych, a także parytetów gospodarczych, z których wynikają poszczególne współczynniki korygujące. DOSTOSOWANIE WYNAGRODZEŃ I EMERYTUR W BELGII I LUKSEMBURGU Średnia zmiana siły nabywczej uposażeń urzędników krajowych w okresie rozliczeniowym, mierzona za pomocą wskaźnika lokalnego, wynosi -1,1%. Zmiana kosztów utrzymania w Brukseli w okresie rozliczeniowym, mierzona za pomocą międzynarodowego wskaźnika brukselskiego obliczanego przez Eurostat, wynosi 2,8%. Zgodnie z art. 3 ust. 2 załącznika XI do regulaminu pracowniczego wartość dostosowania jest równa iloczynowi wskaźnika szczególnego i brukselskiego współczynnika międzynarodowego, które są określane przez Eurostat. Dostosowanie wynagrodzeń i emerytur w Belgii i Luksemburgu, którego dotyczy wniosek, wynosi zatem 1,7%. Zgodnie z przepisami art. 3 ust. 5 załącznika XI współczynnik korygujący nie ma zastosowania do Belgii ani Luksemburga. DOSTOSOWANIE WYNAGRODZEŃ I EMERYTUR POZA BELGIĄ I LUKSEMBURGIEM Dostosowania wynagrodzeń i emerytur poza Belgią i Luksemburgiem są wynikiem iloczynu dostosowania w Belgii i Luksemburgu oraz zmian współczynników korygujących i kursów walutowych. Współczynniki korygujące mające zastosowanie do wynagrodzeń, emerytur i transferu części wynagrodzeń, przewidziane w rozporządzeniu, zostały obliczone w następujący sposób: Współczynniki korygujące w odniesieniu do URZĘDNIKÓW poza Belgią i Luksemburgiem: W porozumieniu z krajowymi urzędami statystycznymi Eurostat obliczył parytety gospodarcze, które określają równoważność siły nabywczej wynagrodzeń na dzień 1 lipca między Brukselą a innymi miejscami zatrudnienia. Współczynniki korygujące mające zastosowanie do wynagrodzeń urzędników i innych pracowników zatrudnionych w państwach członkowskich poza Belgią i Luksemburgiem określane są na podstawie zależności między parytetami gospodarczymi i kursami walutowymi obowiązującymi na dzień 1 lipca. Współczynniki korygujące w odniesieniu do EMERYTUR poza Belgią i Luksemburgiem i współczynniki korygujące w odniesieniu do TRANSFERÓW: W porozumieniu z krajowymi urzędami statystycznymi Eurostat obliczył parytety gospodarcze, które określają równoważność siły nabywczej emerytur na dzień 1 lipca między Brukselą a innymi państwami stałego zamieszkania. Współczynniki korygujące obliczane w odniesieniu do emerytur osób mających stałe miejsce zamieszkania poza Belgią i Luksemburgiem określane są na podstawie zależności między parytetami gospodarczymi i kursami walutowymi obowiązującymi na dzień 1 lipca. Zgodnie z przepisami art. 17 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, współczynniki te są bezpośrednio stosowane do transferów dokonywanych przez urzędników i innych pracowników. Zgodnie z przepisami art. 20 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego, wymienione współczynniki korygujące mają zastosowanie do emerytur wyłącznie w części dotyczącej praw nabytych przed dniem 1 maja 2004 r. Data wejścia w życie współczynników korygujących: Współczynniki wchodzą w życie z dniem 1 lipca w odniesieniu do wszystkich miejsc, z wyjątkiem miejsc o silnym wzroście kosztów utrzymania. W odniesieniu do tych ostatnich, współczynnik korygujący wchodzi w życie z dniem 16 maja, jeżeli wzrost kosztów utrzymania przekracza 6,3 % lub od 1 maja, jeżeli przekracza 12,6 %. Zmiana kosztów utrzymania poza Belgią i Luksemburgiem obliczana jest za pomocą współczynników domyślnych. Wskaźniki te oblicza się przez pomnożenie brukselskiego współczynnika międzynarodowego przez zmianę parytetu gospodarczego. W przypadku tego dostosowania data wejścia w życie przyspieszona zostaje w odniesieniu do miejsc wymienionych w rozporządzeniu. - Współczynniki korygujące dla Chorwacji Od dnia przystąpienia Chorwacji do Unii Europejskiej współczynniki korygujące, o których mowa w art. 3 ust. 5 załącznika XI do regulaminu pracowniczego, muszą być stosowane w odniesieniu do urzędników UE i innych pracowników w Chorwacji.
   || Podstawa prawna Podstawą prawną jest regulamin pracowniczy, a w szczególności jego załącznik XI. Legalność decyzji Rady (2011/866/UE) z dnia 19 grudnia 2011 r. w sprawie wniosku Komisji dotyczącego rozporządzenia Rady dostosowującego ze skutkiem od dnia 1 lipca 2011 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur, jest kwestionowana przez Komisję Europejską i Parlament Europejski i jest przedmiotem skargi o unieważnienie przed Trybunałem Sprawiedliwości. Ponadto Komisja złożyła skargę na bezczynność dotyczącą rocznego dostosowania za rok 2011. Ponieważ jednak zgodnie z przyjętym orzecznictwem domniemanie legalności unijnych aktów prawnych obowiązuje do czasu stwierdzenia ich nieważności przez Trybunał Sprawiedliwości, Komisja wykorzystała roczne dostosowanie za 2010 r. jako podstawę rocznego dostosowania za 2012 r. Jeśli Trybunał Sprawiedliwości przychyli się do skargi Komisji, rozporządzenie będące przedmiotem wniosku zostanie następnie poddane rewizji zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Klauzula wyjątkowa Komisja przeanalizowała najnowsze dane społeczne i gospodarcze i stwierdziła, że od momentu opublikowania sprawozdania z dnia 31 sierpnia 2012 r. (COM(2012) 476) nie wystąpiło ani nagłe, ani poważne pogorszenie sytuacji społecznej i gospodarczej w Unii Europejskiej, które uzasadniałoby zmianę wniosków zawartych w tym sprawozdaniu. W związku z tym nie zostały spełnione warunki prawne określone w art. 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego i zdaniem Komisji nie ma podstaw do przedłożenia wniosku na podstawie art. 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego.
   || Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.
   || Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:
   || - w załączniku XI do regulaminu pracowniczego mowa jest o rozporządzeniu Rady;
   || - obciążenie finansowe wynika bezpośrednio z zastosowania metody dostosowania przewidzianej w regulaminie pracowniczym.
   || Wybór instrumentów
   || Proponowane instrumenty: rozporządzenie.
   || Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: - w załączniku XI do regulaminu pracowniczego mowa jest o rozporządzeniu Rady.
 Wpływ na budżet
   || Wpływ dostosowania wysokości wynagrodzeń i emerytur na wydatki administracyjne oraz dochody jest szczegółowo przedstawiony w załączonej ocenie skutków finansowych regulacji.
2012/0350 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
dostosowujące ze skutkiem od dnia 1
lipca 2012 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników
Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w
odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając Protokół w
sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, w szczególności jego
art. 12,
uwzględniając Regulamin pracowniczy
urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej,
określone w rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68, w szczególności
art. 63, 64, 65 i 82 oraz załączniki VII, XI i XIII wyżej
wymienionego regulaminu, a także art. 20 akapit pierwszy, art. 64, 92 i 132
warunków zatrudnienia innych pracowników,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       W celu zagwarantowania, aby
siła nabywcza urzędników i innych pracowników Unii zmieniała
się równolegle z siłą nabywczą urzędników krajowych w
państwach członkowskich, należy dokonać dostosowania
wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii
Europejskiej w ramach corocznego przeglądu w 2012 r.
(2)       Należy wprowadzić
współczynniki korygujące dla Chorwacji, które będą
miały zastosowanie od dnia przystąpienia Chorwacji do Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. w art. 63
akapit drugi regulaminu pracowniczego datę „1 lipca 2010 r.”
zastępuje się datą „1 lipca 2012 r.”.
Artykuł 2
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r.
tabelę miesięcznych uposażeń podstawowych zawartą w
art. 66 regulaminu pracowniczego, mającą zastosowanie do obliczania
wynagrodzeń i emerytur, zastępuje się poniższą
tabelą:
Artykuł 3
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r.
współczynniki korygujące mające zastosowanie do wynagrodzeń
urzędników i innych pracowników na mocy art. 64 regulaminu pracowniczego
są zgodne z kolumną 2 poniższej tabeli.
Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2013 r.
współczynniki korygujące mające zastosowanie, na mocy art. 17
ust. 3 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, do transferów
dokonywanych przez urzędników i innych pracowników są zgodne z
kolumną 3 poniższej tabeli.
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r.
współczynniki korygujące mające zastosowanie do emerytur na mocy
art. 20 ust. 1 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego są
zgodne z kolumną 4 poniższej tabeli.
Ze skutkiem od dnia 16 maja 2012 r.
współczynniki korygujące mające zastosowanie do emerytur na mocy
art. 20 ust. 1 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego są
zgodne z kolumną 5 poniższej tabeli. Roczne dostosowanie dla tych
państw członkowskich wchodzi w życie z dniem 16 maja 2012
r.
Od dnia przystąpienia Chorwacji do Unii
Europejskiej współczynniki korygujące mające zastosowanie do
wynagrodzeń, transferów i emerytur są zgodne z poniższą
tabelą.
Artykuł 4
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. kwotę
dodatku z tytułu urlopu rodzicielskiego, o którym mowa w art. 42a akapit
drugi i trzeci regulaminu pracowniczego, ustala się na 927,23 EUR, a w
przypadku rodziców samotnie wychowujących dziecko – na 1236,30 EUR.
Artykuł 5
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r.
podstawową kwotę dodatku na gospodarstwo domowe, o którym mowa w
art. 1 ust. 1 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, ustala
się na 173,42 EUR.
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. kwotę
dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu, o którym mowa w art. 2 ust. 1
załącznika VII do regulaminu pracowniczego, ustala się na 378,94
EUR.
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. kwotę
dodatku edukacyjnego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 załącznika VII do
regulaminu pracowniczego, ustala się na 257,11 EUR.
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. kwotę
dodatku edukacyjnego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 załącznika VII do
regulaminu pracowniczego, ustala się na 92,57 EUR.
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r.
minimalną kwotę dodatku zagranicznego, o którym mowa w art. 69
regulaminu pracowniczego i w art. 4 ust. 1 akapit drugi załącznika
VII do wspomnianego regulaminu, ustala się na 513,98 EUR.
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. kwotę
dodatku zagranicznego, o którym mowa w art. 134 warunków zatrudnienia innych
pracowników, ustala się na 369,49 EUR.
Artykuł 6
Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2013 r.
dodatek za przebyte kilometry, o którym mowa w art. 8 ust. 2
załącznika VII do regulaminu pracowniczego, dostosowuje się w
następujący sposób:
0 EUR/kilometr za odcinek od  od 0 do 200
km
0,3854 EUR/ kilometr za odcinek od    od 201
do 1 000 km
0,6423 EUR/ kilometr za odcinek od    od 1 001
do 2 000 km
0,3854 EUR/ kilometr za odcinek od    od 2 001
do 3 000 km
0,1283 EUR/ kilometr za odcinek od    od 3 001
do 4 000 km
0,0619 EUR/ kilometr za odcinek od    od 4 001
do 10 000 km
0 EUR/kilometr za odcinek       10 000
km.
Do dodatku za przebyte kilometry dodaje
się niżej podaną dodatkową zryczałtowaną
kwotę:
–
192,70 EUR, jeżeli odległość koleją
między miejscem zatrudnienia a miejscem pochodzenia zawiera się w
przedziale 725–1 450 km;
–
385,37 EUR, jeżeli odległość
koleją między miejscem zatrudnienia a miejscem pochodzenia jest
większa niż 1 450 km.
Artykuł 7
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. kwotę
dziennej diety, o której mowa w art. 10 ust. 1 załącznika VII do
regulaminu pracowniczego, ustala się na:
–
39,84 EUR dla urzędnika mającego prawo do
pobierania dodatku na gospodarstwo domowe;
–
32,12 EUR dla urzędnika niemającego
prawa do pobierania dodatku na gospodarstwo domowe.
Artykuł 8
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. dolną
granicę dodatku na zagospodarowanie, o którym mowa w art. 24 ust. 3
warunków zatrudnienia innych pracowników, ustala się na:
–
1133,94 EUR dla pracownika mającego prawo do
pobierania dodatku na gospodarstwo domowe;
–
674,24 EUR dla pracownika niemającego prawa do
pobierania dodatku na gospodarstwo domowe.
Artykuł 9
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. dolną
granicę zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w art. 28a ust. 3
akapit drugi warunków zatrudnienia innych pracowników, ustala się na 1359,92
EUR, górną granicę na 2719,85 EUR, a standardową kwotę
zasiłku na 1236,30 EUR.
Artykuł 10
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r.
tabelę miesięcznych uposażeń podstawowych, o której mowa
w art. 93 warunków zatrudnienia innych pracowników, zastępuje
się poniższą tabelą:
Artykuł 11
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. dolną
granicę dodatku na zagospodarowanie, o którym mowa w art. 94 warunków
zatrudnienia innych pracowników, ustala się na:
–
852,92 EUR dla pracownika mającego prawo do
pobierania dodatku na gospodarstwo domowe;
–
505,67 EUR dla pracownika niemającego prawa do
pobierania dodatku na gospodarstwo domowe.
Artykuł 12
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. dolną
granicę zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w art. 96 ust. 3
akapit drugi warunków zatrudnienia innych pracowników, ustala się na 1019,95
EUR, górną granicę na 2039,88 EUR, a standardową kwotę
zasiłku na 927,23 EUR.
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. dolną
granicę zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w art. 136
warunków zatrudnienia innych pracowników, ustala się na 897,33 EUR, a
górną granicę na 2111,36 EUR.
Artykuł 13
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. dodatki za
pracę zmianową, przewidziane w art. 1 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia
Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 300/76[1],
ustala się na 388,67 EUR, 586,65 EUR, 641,41 EUR i 874,46 EUR.
Artykuł 14
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. w
odniesieniu do kwot wymienionych w art. 4 rozporządzenia Rady (EWG,
Euratom, EWWiS) nr 260/68[2]
stosuje się współczynnik równy 5,610551.
Artykuł 15
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r.
tabelę zamieszczoną w art. 8 ust. 2 załącznika XIII do
regulaminu pracowniczego zastępuje się poniższą
tabelą:
Artykuł 16
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. na potrzeby
stosowania art. 18 ust. 1 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego
kwotę stałego dodatku wymienioną w dawnym art. 4a
załącznika VII do regulaminu pracowniczego obowiązującego
przed dniem 1 maja 2004 r. ustala się na:
- 134,08 EUR/ miesiąc dla urzędników
zaklasyfikowanych do grupy zaszeregowania C4 lub C5,
- 205,58 EUR/miesiąc dla urzędników
zaklasyfikowanych do kategorii C1, C2 lub C3.
Artykuł 17
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r.
tabelę miesięcznych uposażeń podstawowych, o której mowa w
art. 133 warunków zatrudnienia innych pracowników, zastępuje się
poniższą tabelą:
Artykuł 18
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

1.1.        Tytuł wniosku/inicjatywy
Wniosek
dotyczący rozporządzenia Rady dostosowującego ze skutkiem od
dnia 1 lipca 2012 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych
pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące
stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur
1.2.        Dziedzina(-y) polityki w strukturze
ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[3]
Potencjalnie
wniosek dotyczy wszystkich dziedzin i zadań.
1.3.        Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
1.3.1.     Potrzeba(-y), która(-e)
ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub
długoterminowej
W
celu zagwarantowania, aby siła nabywcza wynagrodzeń i emerytur
urzędników i innych pracowników UE zmieniała się równolegle z
siłą nabywczą urzędników krajowych w państwach
członkowskich, o czym mowa w załączniku XI do regulaminu
pracowniczego.
1.4.        Czas trwania działania i
jego wpływ finansowy
ý Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym
czasie trwania
–
Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od 1
lipca 2012 r.,
–
po którym następuje faza operacyjna.
1.5.        Przewidywany(-e) tryb(y)
zarządzania[4]
ý Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane przez Komisję: PMO
2.           SZACUNKOWY WPŁYW
FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY
2.1.        Dział(y) wieloletnich
ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ
·      Wniosek ma wpływ finansowy na wszystkie pozycje w budżecie
dotyczące wydatków na personel we wszystkich instytucjach i agencjach.
Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer [treść…........................................................] || ZRÓŻNICOWANE /NIEZRÓŻNICOWANE ([5]) || państw EFTA[6] || krajów kandydujących[7] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
   || XX 01 01 01 oraz Rozdział 11, Rozdział 42 – Wydatki związane z asystentami parlamentarnymi || niezróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
2.1.        Szacunkowy wpływ na
wydatki
2.1.1.     Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || Wydatki administracyjne XX 01 01 01 oraz Rozdział 11, Rozdział 42 Wydatki związane z asystentami parlamentarnymi
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2012 || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Następne lata || OGÓŁEM
 DG: <…….> ||
  Zasoby ludzkie ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  Pozostałe wydatki administracyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM DG <….> || Środki ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 50.2 || 100.4 || 100.4 || 100.4 || 100.4 || 100.4 || 100.4 || Niedostępne
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2012 || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Następne lata || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 50.2 || 100.4 || 100.4 || 100.4 || 100.4 || 100.4 || 100.4 || Niedostępne
 Środki na płatności || 50.2 || 100.4 || 100.4 || 100.4 || 100.4 || 100.4 || 100.4 || Niedostępne
2.1.1.     Szacunkowy wpływ na
środki operacyjne
–
ý  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
2.1.2.     Szacunkowy wpływ na
środki administracyjne
2.1.2.1.  Streszczenie
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków administracyjnych
–
¨  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:
2.1.2.2.  Szacowane zapotrzebowanie na
zasoby ludzkie
–
ý  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością
wykorzystania zasobów ludzkich
2.1.3.     Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
–
ý  Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi.
2.1.4.     Udział osób trzecich w
finansowaniu
–
Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania
ze strony osób trzecich
2.2.        Szacunkowy wpływ na
dochody
–
¨  Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
–
ý  Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
–
¨         wpływ na zasoby własne
–
ý         wpływ na dochody różne
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy
 Rok 2012 || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || Następne lata
 Artykuł 410 dotyczący składek emerytalnych || 477.0 || 4.1 || 8.1 || 8.1 || 8.1 || 8.1 || 8.1 || 8.1
 Artykuł 400 dotyczący podatków || 633.1 || 5.4 || 10.8 || 10.8 || 10.8 || 10.8 || 10.8 || 10.8
 Artykuł 410 dotyczący składki tymczasowej || 65.5 || 0.6 ||   ||   ||   ||   ||   ||
Należy
określić metodę obliczania wpływu na dochody.
Wpływ
na dochody oblicza się na podstawie kwot zabudżetowanych na 2012 r.
[1]                      Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 300/76 z dnia 9
lutego 1976 r. określające kategorie urzędników uprawnionych do
pobierania dodatków za pracę zmianową oraz stawki i warunki ich
przyznawania (Dz.U. L 38 z 13.2.1976, s. 1). Rozporządzenie
uzupełnione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 1307/87 (Dz.U. L
124 z 13.5.1987, s. 6).
[2]                      Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 z dnia 29
lutego 1968 r. ustanawiające warunki i procedurę stosowania podatku
na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 8).
[3]               ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami
działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[4]               Wyjaśnienia
dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia
finansowego znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
[5]               Środki
zróżnicowane/ środki niezróżnicowane
[6]               EFTA:
Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
[7]               Kraje
kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje
kandydujące Bałkanów Zachodnich.