               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 3.10.2016
            COM(2016) 629 final
            2016/0306(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Wraz z przystąpieniem Republiki Chorwacji Unia Europejska rozszerzyła unię celną. W związku z tym, zgodnie z regułami Światowej Organizacji Handlu (WTO) (art. XXIV ust. 6 GATT z 1994 r.) Unia Europejska zobowiązana była do rozpoczęcia negocjacji z członkami WTO, którzy mają prawa negocjacyjne w zakresie listy koncesyjnej Chorwacji, w celu ostatecznego uzgodnienia wyrównania. Takie wyrównanie jest należne, jeżeli przyjęcie systemu zewnętrznej taryfy celnej UE powoduje wzrost stawek ponad poziom, do którego dane przystępujące państwo zobowiązało się w ramach WTO.

               W dniu 15 lipca 2013 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji na podstawie art. XXIV ust. 6 GATT z 1994 r. Komisja prowadziła z mającymi prawa negocjacyjne członkami WTO negocjacje dotyczące wycofania poszczególnych koncesji w związku z wycofaniem listy koncesyjnej Republiki Chorwacji w ramach jej przystąpienia do Unii Europejskiej.

               W wyniku negocjacji z Federacyjną Republiką Brazylii powstał projekt Porozumienia w formie wymiany listów, parafowany w dniu 12 lipca 2016 r. w Genewie („Porozumienie”). W związku z powyższym Komisja Europejska wnioskuje do Rady o zgodę na podpisanie Porozumienia.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Przedmiotowy wniosek jest spójny z unijną praktyką stosowaną przy poprzednich rozszerzeniach UE.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Przedmiotowy wniosek jest zgodny z unijną praktyką, która jest spójna z polityką działań zewnętrznych oraz polityką przemysłową i rolną UE.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z art. 218 ust. 5 TFUE w odniesieniu do podpisywania umów międzynarodowych.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. e) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

               •Proporcjonalność

               Wycofanie koncesji Chorwacji miało wpływ na sytuację Federacyjnej Republiki Brazylii. Wyrównania nie wykraczają poza to, do czego Brazylia jest w tym względzie uprawniona. Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności.

               •Wybór instrumentu

               Zgodnie z art. 218 ust. 5 TFUE wymagana jest decyzja Rady w sprawie upoważnienia do podpisania Porozumienia.

               3.KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  W sprawie treści i postępów negocjacji regularnie konsultowano się z Radą (Komitetem ds. Polityki Handlowej). Parlament Europejski (komisja INTA) został o nich poinformowany.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Zob. sprawozdanie finansowe.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrażania

               Komisja wnioskuje do Rady o podpisanie, w imieniu Unii, Porozumienia w formie wymiany listów z Federacyjną Republiką Brazylii. Równocześnie przedkłada się Radzie oddzielny wniosek dotyczący zawarcia tego Porozumienia.

               Postanowienia Porozumienia są następujące:

               dodaje się 4 766 ton do przydzielonego danemu państwu (Brazylii) kontyngentu taryfowego UE na „kawałki ptactwa z gatunku Gallus domesticus, zamrożone”, pozycje taryfowe 0207.14.10, 0207.14.50 i 0207.14.70, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.

               dodaje się 610 ton do przydzielonego danemu państwu (Brazylii) kontyngentu taryfowego UE na „kawałki indyka, zamrożone”, pozycje taryfowe 0207.27.10, 0207.27.20 i 0207.27.80, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.

               dodaje się 36 000 ton w ramach części erga omnes kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR za tonę.

               dodaje się 78 000 ton do przydzielonego Brazylii kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR za tonę.

               W odniesieniu do 78 000 ton przydzielonych Brazylii w ramach kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, bez uszczerbku dla zobowiązania dotyczącego stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR, UE niezależnie stosuje:

               –podczas pierwszych sześciu lat, w trakcie których ilość ta jest dostępna, stawkę celną w ramach kontyngentu nieprzekraczającą 11 EUR za tonę oraz

               –w siódmym roku, w trakcie którego ilość ta jest dostępna, stawkę celną w ramach kontyngentu nieprzekraczającą 54 EUR za tonę.

               Komisja przyjmie, na podstawie art. 187 lit. a) rozporządzenia w sprawie wspólnej organizacji rynków rolnych (WORR) (rozporządzenie (WE) nr 1308/2013), rozporządzenia wykonawcze w celu rozszerzenia odpowiednich kontyngentów i zarządzania nimi.

               Opisane środki wdrożenia przygotowywane są równolegle z niniejszym wnioskiem.

               2016/0306 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W dniu 15 lipca 2013 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z niektórymi pozostałymi członkami Światowej Organizacji Handlu na podstawie art. XXIV ust. 6 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT z 1994 r.), w związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji do Unii.

               (2)Negocjacje były prowadzone przez Komisję zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi przyjętymi przez Radę.

               (3)Negocjacje te zakończono, a w dniu 12 lipca 2016 r. parafowano Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII GATT z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii.

               (4)Porozumienie powinno zostać podpisane,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII GATT z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tego Porozumienia
                  1
               .

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Porozumienia w imieniu Unii.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                        OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH

                        DATA:

                        1.

                        POZYCJA W BUDŻECIE:

                        Rozdział 12 – Cła i inne opłaty celne

                        2.

                        TYTUŁ:

                        Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej.

                        3.

                        PODSTAWA PRAWNA:

                        Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 218.

                        4.

                        CELE:

                        Upoważnienie do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii.

                        5.

                        SKUTKI FINANSOWE

                        BIEŻĄCY ROK BUDŻETOWY 2016
                           (mln EUR)

                        KOLEJNY ROK BUDŻETOWY 2017

                        (mln EUR)

                         ROK BUDŻETOWY 2018

                        (mln EUR)

                        5.0

                        WYDATKI

                        -
                              POKRYWANE Z BUDŻETU UE
                           (REFUNDACJE/INTERWENCJE)

                        -
                              ORGANY KRAJOWE

                        -
                              INNE

                           -

                           -

                           -

                        5.1

                        DOCHODY

                        -
                              ZASOBY WŁASNE UE
                           (OPŁATY/CŁA)

                        -
                              KRAJOWE

                           4,4

                           4,4

                           4,4

                        2016

                        2017

                        2018

                        5.0.1

                        SZACOWANE WYDATKI

                        5.1.1

                        SZACOWANE DOCHODY

                        4,4

                        4,4

                        4,4

                        5.2

                        METODA OBLICZENIOWA: wielkości pomnożone przez stawkę celną w ramach kontyngentu

                        6.0

                        CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU?

                        NIE

                        6.1

                        CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU?

                        NIE

                        6.2

                        CZY WYMAGANY BĘDZIE DODATKOWY BUDŻET?

                        NIE

                        6.3

                        CZY TRZEBA BĘDZIE PRZEWIDZIEĆ ŚRODKI W KOLEJNYCH BUDŻETACH?

                        NIE

                        UWAGI:

                     (1)
                  Tekst Porozumienia zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jego zawarcia.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 3.10.2016
            COM(2016) 629 final
            ZAŁĄCZNIK
            EMPTY
            Wniosek dotyczący decyzji Rady
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

               POROZUMIENIE W FORMIE WYMIANY LISTÓW

               między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszące się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

               A. List Unii Europejskiej

               Szanowni Państwo,

               W następstwie negocjacji na podstawie art. XXIV ust. 6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszących się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej, mam zaszczyt zaproponować, co następuje:

               Unia Europejska uwzględni w swojej liście w odniesieniu do obszaru celnego UE28 koncesje zawarte na liście koncesyjnej UE27 z następującymi zmianami:

               dodaje się 4 766 ton do przydzielonego danemu państwu (Brazylii) kontyngentu taryfowego UE na „kawałki ptactwa z gatunku Gallus domesticus, zamrożone”, pozycje taryfowe 0207.14.10, 0207.14.50 i 0207.14.70, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.

               dodaje się 610 ton do przydzielonego danemu państwu (Brazylii) kontyngentu taryfowego UE na „kawałki indyka, zamrożone”, pozycje taryfowe 0207.27.10, 0207.27.20 i 0207.27.80, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.

               dodaje się 36 000 ton w ramach części erga omnes kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR za tonę.

               dodaje się 78 000 ton do przydzielonego Brazylii kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR za tonę.

               W odniesieniu do 78 000 ton przydzielonych Brazylii w ramach kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, bez uszczerbku dla zobowiązania dotyczącego stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR, UE niezależnie stosuje:

               –podczas pierwszych sześciu lat, w trakcie których ilość ta jest dostępna, stawkę celną w ramach kontyngentu nieprzekraczającą 11 EUR za tonę oraz

               –w siódmym roku, w trakcie którego ilość ta jest dostępna, stawkę celną w ramach kontyngentu nieprzekraczającą 54 EUR za tonę.

               Unia Europejska i Federacyjna Republika Brazylii powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur dotyczących wejścia w życie Porozumienia. Porozumienie wchodzi w życie 14 dni po dniu otrzymania ostatniego powiadomienia.

               Zwracam się do Państwa z prośbą o potwierdzenie zgody Państwa Rządu na powyższe ustalenie. Mam zaszczyt zaproponować, aby w przypadku potwierdzenia zgody Państwa Rządu niniejszy list oraz Państwa potwierdzenie stanowiły łącznie Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii.

               Proszę o przyjęcie wyrazów najwyższego szacunku.

               W imieniu Unii Europejskiej

               B. List od Federacyjnej Republiki Brazylii

               Szanowni Państwo,

               Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Państwa listu z dnia […] r. o następującej treści:

               „W następstwie negocjacji na podstawie art. XXIV ust. 6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszących się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej, mam zaszczyt zaproponować, co następuje:

               Unia Europejska uwzględni w swojej liście w odniesieniu do obszaru celnego UE28 koncesje zawarte na liście koncesyjnej UE27 z następującymi zmianami:

               dodaje się 4 766 ton do przydzielonego danemu państwu (Brazylii) kontyngentu taryfowego UE na „kawałki ptactwa z gatunku Gallus domesticus, zamrożone”, pozycje taryfowe 0207.14.10, 0207.14.50 i 0207.14.70, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.

               dodaje się 610 ton do przydzielonego danemu państwu (Brazylii) kontyngentu taryfowego UE na „kawałki indyka, zamrożone”, pozycje taryfowe 0207.27.10, 0207.27.20 i 0207.27.80, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.

               dodaje się 36 000 ton w ramach części erga omnes kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR za tonę.

               dodaje się 78 000 ton do przydzielonego Brazylii kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR za tonę.

               W odniesieniu do 78 000 ton przydzielonych Brazylii w ramach kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, bez uszczerbku dla zobowiązania dotyczącego stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR, UE niezależnie stosuje:

               –podczas pierwszych sześciu lat, w trakcie których ilość ta jest dostępna, stawkę celną w ramach kontyngentu nieprzekraczającą 11 EUR za tonę oraz

               –w siódmym roku, w trakcie którego ilość ta jest dostępna, stawkę celną w ramach kontyngentu nieprzekraczającą 54 EUR za tonę.

               Unia Europejska i Federacyjna Republika Brazylii powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur dotyczących wejścia w życie Porozumienia. Porozumienie wchodzi w życie 14 dni po dniu otrzymania ostatniego powiadomienia.

               Zwracam się do Państwa z prośbą o potwierdzenie zgody Państwa Rządu na powyższe ustalenie. Mam zaszczyt zaproponować, aby w przypadku potwierdzenia zgody Państwa Rządu niniejszy list oraz Państwa potwierdzenie stanowiły łącznie porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii.”.

               Proszę o przyjęcie wyrazów najwyższego szacunku.

               W imieniu Federacyjnej Republiki Brazylii


Ważna informacja prawna

|

52005PC0163

Wniosek dotyczący decyzji Rady wprowadzenia do obrotu, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2001/18/WE, produktu z genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy (Zea mays L. linia hodowlana MON 863) w celu uzyskania odporności na kukurydzianą stonkę korzeniową  /* COM/2005/0163 końcowy */

	Bruksela, dnia 26.04.2005COM(2005)163 końcowy.Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYwprowadzenia do obrotu, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2001/18/WE, produktu z genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy ( Zea mays L. linia hodowlana MON 863) w celu uzyskania odporności na kukurydzianą stonkę korzeniową..(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1. Zgodnie z art. 13 dyrektywy 2001/18/WE władze niemieckie otrzymały zgłoszenie (nr ref. C/DE/02/09) dotyczące wprowadzenia do obrotu produktu z kukurydzy ( Zea mays L. linia hodowlana MON 863 i hybryda MON 863 x MON 810) genetycznie zmodyfikowanej w celu uzyskania odporności na różne owady.2. Zgłoszenie obejmuje przywóz i stosowanie jak w przypadku wszelkich innych ziaren kukurydzy, włącznie ze stosowaniem jako pasza, ale nie w charakterze żywności, z wyjątkiem uprawy we Wspólnocie odmian pochodzących ze zdarzenia transformującego MON 863 i hybrydy MON 863 x MON 810.3. Zgodnie z art. 14 dyrektywy właściwa władza w Niemczech przesłała do Komisji swoje sprawozdanie z oceny zgłoszenia, z którego wynikało, że dotychczas nie ma powodów stanowiących podstawę do wstrzymania zezwolenia na wprowadzenie do obrotu kukurydzy MON 863 oraz kukurydzy MON 863 x MON 810, jeśli spełnione są szczególne warunki.4. Komisja przesłała sprawozdanie z oceny wszystkim innym Państwom Członkowskim. Niektóre z nich zgłosiły i podtrzymały zastrzeżenia wobec sprawozdania, o którym mowa, dotyczące charakterystyki molekularnej, równoważności agronomicznej, metod analitycznych, odporności markera genu na antybiotyki, zdolności do wywoływania alergii, toksyczności i monitorowania produktu.5. W związku z tym, że cele nie zostały zmienione, Komisja postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA). Dnia 2 kwietnia 2004 r. EFSA przyjął opinię, w której stwierdził, iż wszelkie przedłożone dowody wskazują, że biorąc pod uwagę planowane stosowanie, Zea mays L. linii hodowlanej MON 863 nie powinna mieć negatywnego wpływu na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko. EFSA stwierdził również, że zakres planu monitorowania przedłożonego przez wnioskodawcę jest zgodny z planowanym wykorzystaniem MON 863.6. Odnośnie do hybrydy MON 863 x MON 810 EFSA uznał, że z naukowego punktu widzenia do uzasadnienia oceny bezpieczeństwa hybrydy MON 863 x MON 810 można użyć danych pojedynczych linii hodowlanych MON 863 i MON 810. Jednakże, w związku z potrzebą uzyskania danych potwierdzających ocenę bezpieczeństwa hybrydy EFSA postanowił złożyć wniosek o przeprowadzenie 90-dniowego subchronicznego badania szczurów z hybrydą kukurydzy w celu dokonania ostatecznej oceny bezpieczeństwa produktu. Dokonano zatem jedynie oceny bezpieczeństwa kukurydzy linii hodowlanej MON 863.7. W takich okolicznościach, zgodnie z wymogami art. 18 dyrektywy 2001/18/WE, decyzja zostaje przyjęta zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 30 ust. 2 dyrektywy, do której mają zastosowanie art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.8. Uwzględniwszy, że zarówno władze niemieckie, jak i EFSA pozytywnie oceniły wprowadzenie do obrotu kukurydzy MON 863, Komisja przygotowała projekt decyzji zezwalający na stosowanie tego produktu i jego wprowadzenie do obrotu z zastrzeżeniem szczególnych warunków, z wyjątkiem uprawy i stosowania w charakterze lub w składzie żywności. Odnośnie do hybrydy MON 863 x MON 810 Komisja postanowiła wstrzymać się z propozycją decyzji do czasu uzyskania i oceny danych naukowych, o które wnioskował EFSA.9. Zgodnie z art. 5 ust. 2 decyzji 1999/468/WE projekt decyzji został przedłożony do zaopiniowania Komitetowi powołanemu na mocy art. 30 dyrektywy 2001/18/WE.10. Dnia 29 listopada 2004 r. Komitet nie wydał opinii. W związku z tym zachodzi konieczność, aby zgodnie z art. 5 ust. 4 decyzji 1999/468/WE Komisja niezwłocznie przedłożyła Radzie wniosek dotyczący podjęcia odpowiednich działań i powiadomiła o tym Parlament Europejski.11. Artykuł 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE stanowi, że w związku z takim stanowiskiem Rada może, tam, gdzie ma zastosowanie, stanowić większością kwalifikowaną w terminie trzech miesięcy zgodnie z art. 30 ust. 2 dyrektywy 2001/18/WE. Jeśli w ciągu trzech miesięcy Rada stwierdzi większością kwalifikowaną, że sprzeciwia się wnioskowi, Komisja zbada go ponownie. Jednakże, jeśli po upływie tego okresu Rada nie przyjmie proponowanego aktu wykonawczego ani mu się nie sprzeciwi, Komisja przyjmuje proponowany akt wykonawczy.Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYwprowadzenia do obrotu, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2001/18/WE, produktu z genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy ( Zea mays L. linia hodowlana MON 863) w celu uzyskania odporności na kukurydzianą stonkę korzeniową(Tekst mający znaczenie dla EOG)(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającą dyrektywę Rady nr 90/220/EWG[1], w szczególności jej art. 18 ust. 1 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Na mocy dyrektywy 2001/18/WE wprowadzanie do obrotu produktu zawierającego lub złożonego z organizmu genetycznie zmodyfikowanego lub połączenia organizmów genetycznie zmodyfikowanych wymaga uzyskania pisemnego zezwolenia właściwego urzędu Państwa Członkowskiego, zgodnie z procedurą określoną w wymienionej dyrektywie.(2) Monsanto Europe S.A. złożyło właściwym władzom w Niemczech zgłoszenie (nr ref. C/DE/02/9) dotyczące wprowadzenia do obrotu dwóch genetycznie zmodyfikowanych produktów z kukurydzy ( Zea mays L. linia hodowlana MON 863 i hybryda MON 863 x MON 810).(3) Zgłoszenie obejmuje przywóz i stosowanie jak w przypadku wszystkich innych ziaren kukurydzy, włącznie ze stosowaniem ich jako paszy, ale nie w charakterze żywności, z wyjątkiem uprawy we Wspólnocie odmian pochodzących ze zdarzenia transformującego MON 863 i hybrydy MON 863 x MON 810.(4) Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 dyrektywy 2001/18/WE właściwa władza w Niemczech sporządziła sprawozdanie z oceny, które zostało przesłane do Komisji i właściwych władz innych Państw Członkowskich. W sprawozdaniu z oceny stwierdzono, że dotychczas nie ma powodów stanowiących podstawę do wstrzymania zezwolenia na wprowadzenie do obrotu kukurydzy MON 863 oraz kukurydzy MON 863 x MON 810, jeśli spełnione są szczególne warunki.(5) Właściwe władze innych Państw Członkowskich zgłosiły zastrzeżenia wobec wprowadzenia produktu do obrotu.(6) Dnia 2 kwietnia 2004 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności przyjął opinię, w której stwierdził na podstawie wszystkich przedłożonych danych, że biorąc pod uwagę planowane stosowanie produktu, Zea mays L. linii hodowlanej MON 863 nie powinna mieć negatywnego wpływu na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził również, że zakres planu monitorowania przedłożonego przez wnioskodawcę jest zgodny z planowanym stosowaniem MON 863.(7) Odnośnie do hybrydy MON 863 x MON 810 Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności uznał, że z naukowego punktu widzenia do uzasadnienia oceny bezpieczeństwa hybrydy MON 863 x MON 810 można użyć danych pojedynczych linii hodowlanych MON 863 i MON 810. Jednakże, w związku z potrzebą uzyskania danych potwierdzających ocenę bezpieczeństwa hybrydy EFSA postanowił złożyć wniosek o przeprowadzenie 90-dniowego subchronicznego badania szczurów z hybrydą kukurydzy w celu dokonania ostatecznej oceny bezpieczeństwa produktu. Dokonano zatem jedynie oceny bezpieczeństwa kukurydzy linii hodowlanej MON 863.(8) Po zbadaniu każdego z zastrzeżeń zgłoszonych w świetle dyrektywy 2001/18/WE i informacji przedłożonych w zgłoszeniu oraz opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdzono, że nie ma powodów, aby przypuszczać, że wprowadzenie do obrotu Zea mays L. linii hodowlanej MON 863 mogłoby mieć jakikolwiek negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko.(9) Do celów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1830/2003 z dnia 22 września 2003 r. w sprawie możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE[2] i rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie ustanowienia systemu opracowywania i przypisywania jednolitych identyfikatorów dla organizmów genetycznie zmodyfikowanych, kukurydzy MON 863 należy przypisać niepowtarzalny identyfikator[3].(10) Zgodnie z progami ustanowionymi na mocy dyrektywy 2001/18/WE i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1829/2003 z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy, przypadkowe lub nieuniknione technicznie występowanie śladów organizmów genetycznie zmodyfikowanych w produktach jest zwolnione z wymogów możliwości śledzenia i etykietowania [4].(11) W świetle opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności nie zachodzi konieczność ustanawiania szczegółowych warunków dla planowanego stosowania produktu dotyczących obchodzenia się z nim i pakowania oraz ochrony specyficznych ekosystemów, środowisk lub regionów geograficznych.(12) Przed wprowadzeniem produktu do obrotu należy podjąć niezbędne środki w celu zapewnienia etykietowania i możliwości śledzenia wszystkich etapów wprowadzania go do obrotu, w tym kontroli przy zastosowaniu odpowiednich i sprawdzonych metod wykrywania.(13) Po konsultacji z Komisją w dniu 29 listopada 2004 r., zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 dyrektywy 2001/18/WE, Komitet ustanowiony na mocy art. 30 tej dyrektywy dotychczas nie wydał opinii w sprawie środków określonych w projekcie decyzji Komisji.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1 ZezwolenieBez uszczerbku dla innego prawodawstwa Wspólnoty, w szczególności rozporządzenia (WE) nr 258/97 i rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, właściwa władza w Niemczech powinna udzielić pisemneg o zezwolenia na wprowadzenie do obrotu, zgodnie z niniejszą decyzją, produktu określonego w art. 2, zgłoszonego przez Monsanto Europe S.A. (nr ref. C/DE/02/9).Zgodnie z art. 19 ust. 3 dyrektywy 2001/18/WE zezwolenie jasno i szczegółowo określa warunki udzielania zezwolenia, przedstawione w art. 3 i 4.Artykuł 2 Produkt1. Organizmami genetycznie zmodyfikowanymi, które mają być wprowadzone do obrotu w charakterze lub w składzie produktów, zwanymi dalej „produktem”, są ziarna kukurydzy ( Zea mays L.), odporne na kukurydzianą stonkę korzeniową ( Diabrotica spp. ), uzyskiwane z linii komórek AT824 hodowli Zea mays (otrzymywanych z niedojrzałych zarodków linii hodowlanej kukurydzy AT), do którego wprowadzono za pomocą technologii przyspieszania cząsteczek fragment restrykcyjny Mlu I DNA wyodrębniony z plazmidu PV-ZMIR13.Produkt zawiera następujące sekwencje DNA w dwóch kasetach:(a) Kaseta 1:Zmodyfikowany gen cry3Bb1 uzyskiwany z Bacillus thuringiensis , podgatunek kumamotoensis , kodujący odporność na kukurydzianą stonkę korzeniową Diabrotica spp. pod kontrolą promotora 4AS1 wirusa mozaiki kalafiora, wzmacniacza translacji wtCAB z pszenicy (Triticum aestivum) , wzmacniacza transkrypcji ract1 intronu genu aktyny 1 z ryżu (Oryza sativa) i terminatora tahsp 17 3’ z pszenicy.(b) Kaseta 2:Gen nptII z E. coli kodujący odporność na aminoglikozydy - kanamycynę i neomycynę - pod kontrolą promotora 35S wirusa mozaiki kalafiora i terminatora NOS 3’ z Agrobacterium tumefaciens oraz niefunkcjonalnego skróconego genu ble z E. coli .2. Zgoda obejmuje ziarna uzyskane z roślin potomnych poprzez krzyżowanie kukurydzy linii hodowlanej MON 863 z jakąkolwiek kukurydzą hodowaną metodami tradycyjnymi w charakterze lub w składzie produktu.Ar tykuł 3 Warunki wprowadzenia do obrotuZezwala się na stosowanie produktu w taki sam sposób jak w przypadku każdej innej kukurydzy, z wyjątkiem uprawy i stosowania w charakterze lub w składzie żywności, oraz na wprowadzenie do obrotu pod następującymi warunkami:(a) zezwolenie zostaje udzielone na 10 lat, licząc od daty jego udzielenia;(b) niepowtarzalnym identyfikatorem produktu jest MON-ØØ863-5;(c) bez uszczerbku dla art. 25 dyrektywy 2001/18/WE posiadacz zezwolenia, na każde wezwanie, udostępnia właściwym władzom, służbom inspekcyjnym Państw Członkowskich oraz laboratoriom kontrolnym Wspólnoty dodatnie i ujemne próbki kontrolne produktu lub jego materiału genetycznego lub materiałów referencyjnych;(d) bez uszczerbku dla szczególnych wymagań dotyczących etykietowania ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003, na etykiecie lub w dokumencie towarzyszącym produktowi umieszcza się określenie „Ten produkt zawiera organizmy genetycznie zmodyfikowane” lub „Ten produkt zawiera kukurydzę genetycznie zmodyfikowaną MON 863”, o ile w innym prawodawstwie Wspólnoty nie ustanowiono progu, poniżej którego nie wymaga się takiej informacji.(e) określenie „nie do uprawy” umieszcza się na etykiecie lub w dokumencie towarzyszącym produktowi aż do otrzymania zezwolenia na wprowadzenie produktu do obrotu w celu uprawy.Artykuł 4 Monitorowanie1. W okresie ważności zezwolenia posiadacz zezwolenia zapewnia wprowadzenie i wdrożenie zawartego w zgłoszeniu planu monitorowania w celu sprawdzenia, czy obchodzenie się z produktem lub jego stosowanie nie ma jakiegokolwiek negatywnego wpływu na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko.2. Posiadacz zezwolenia bezpośrednio zawiadamia zainteresowane podmioty gospodarcze, użytkowników, instytucje krajowe ds. badań żywności i pasz oraz służby weterynaryjne o wprowadzeniu do Wspólnoty kukurydzy MON 863, bezpieczeństwie i ogólnych cechach produktu oraz warunkach jego monitorowania.3. Posiadacz zgody przedkłada Komisji i właściwym władzom Państw Członkowskich roczne sprawozdanie z wyników monitorowania.4. Bez uszczerbku dla art. 20 dyrektywy 2001/18/WE, posiadacz zezwolenia i/lub właściwa władza Państwa Członkowskiego, która otrzymała pierwotne zgłoszenie, na podstawie wyników monitorowania dostosowuje zgłoszony plan monitorowania, jeśli zachodzi taka konieczność oraz za zgodą Komisji i właściwej władzy Państwa Członkowskiego, który otrzymał pierwotne zgłoszenie.5. Posiadacz zezwolenia musi udowodnić Komisji i właściwym władzom Państw Członkowskich, co następuje:(a) sieci monitorowania określone w zawartym w zgłoszeniu planie monitorowania zawierają wszelkie niezbędne dane dotyczące monitorowania produktu i(b) członkowie tych sieci zgodzili się udostępnić posiadaczowi zezwolenia wspomniane dane przed terminem przedłożenia Komisji i właściwym władzom Państw Członkowskich sprawozdania z monitorowania zgodnie z ust. 3.Artykuł 5StosowanieNiniejszą decyzję stosuje się od dnia obowiązywania decyzji Wspólnoty zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktu, o którym mowa w art. 1, do stosowania w charakterze lub w składzie żywności w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 178/2002, w oparciu o metodę wykrywania produktu, zatwierdzoną przez laboratorium referencyjne Wspólnoty.Artykuł 6 AdresatNiniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.Sporządzono w Brukseli,W imieniu RadyPrzewodniczący

[1] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1830/2003 (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24).

[2] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24.

[3] Dz.U. L 10 z 16.1.2004, str. 5-10.

[4] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 1.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.7.2017
            COM(2017) 398 final
            2017/0176(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Rozporządzeniem (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r.
                  1
                (dalej zwanym „zmianą kodeksu granicznego Schengen”) zmieniono konwencję wykonawczą do układu z Schengen
                  2
               , rozporządzenie (WE) nr 562/2006
                  3
                (kodeks graniczny Schengen) oraz rozporządzenie (WE) nr 810/2009
                  4
               , a oprócz tego zmieniono między innymi definicję pojęcia „pobytu krótkoterminowego” obywateli państw trzecich w strefie Schengen. Począwszy od dnia 18 października 2013 r. w odniesieniu do obywateli państw trzecich planujących podróż do strefy Schengen na pobyt krótkoterminowy – bez względu na to, czy podlegają oni obowiązkowi wizowemu czy są z niego zwolnieni – maksymalny czas dozwolonego pobytu definiuje się jako „90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu”. W odróżnieniu od definicji, która obowiązywała do dnia 18 października 2013 r. (trzy miesiące w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu), nowe pojęcie jest bardziej precyzyjne, ponieważ określa czas pobytu w dniach, a nie w miesiącach. Oprócz tego termin „po dacie pierwszego wjazdu”, który budził wiele wątpliwości i pytań, został z tej definicji usunięty.

               W drodze zmiany kodeksu granicznego Schengen wprowadzono wszystkie niezbędne zmiany w dorobku prawnym UE dotyczącym wiz i granic, czyli w konwencji wykonawczej do układu z Schengen, kodeksie granicznym Schengen, kodeksie wizowym oraz rozporządzeniu (WE) nr 539/2001
                  5
               . Pojęcie pobytu krótkoterminowego pojawia się też jednak w umowach międzynarodowych zawartych przez Unię Europejską. W umowach w sprawie zniesienia wiz zawartych z Antiguą i Barbudą
                  6
               , Bahamami
                  7
               , Barbadosem
                  8
               , Brazylią
                  9
               , Mauritiusem
                  10
               , Saint Kitts i Nevis
                  11
                oraz Seszelami
                  12
                wciąż znajdują się odniesienia do poprzedniej definicji czasu pobytu niewymagającego wizy („trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu”
                  13
               ).

               Dnia 16 lipca 2014 r. Komisja przyjęła zalecenie dotyczące decyzji Rady w sprawie upoważnienia do podjęcia rokowań w celu zmiany umowy w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych między Unią Europejską a wymienionymi wyżej państwami
                  14
               ; Rada przyjęła tę decyzję w dniu 9 października 2014 r.
                  15
               . Celem zmiany było wdrożenie w przypadku tych siedmiu państw nowej definicji pobytu krótkoterminowego, określonej w zmianie kodeksu granicznego Schengen. Co więcej, zdefiniowanie „pobytu krótkoterminowego” w umowach w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych w dniach, a nie w miesiącach jest łatwiejsze do zweryfikowania i obliczenia za pomocą środków elektronicznych lub informatycznych, a zatem jest lepiej dostosowane do wymogów scentralizowanych systemów zarządzania granicami, takich jak proponowany system wjazdu/wyjazdu
                  16
               .

               Po uzyskaniu upoważnienia Rady Komisja rozpoczęła rokowania w celu zmiany umów w sprawie zniesienia wiz z siedmioma państwami (Antiguą i Barbudą, Bahamami, Barbadosem, Brazylią, Mauritiusem, Saint Kitts i Nevis oraz Seszelami).

               Rokowania z Federacją Saint Kitts i Nevis zakończyły się parafowaniem umowy zmieniającej w dniu 28 lipca 2016 r. Strony uzgodniły, że zastosują nową definicję „pobytu krótkoterminowego” w całym tekście umowy w sprawie zniesienia wiz między UE a Saint Kitts i Nevis. Nowa umowa wiąże się ponadto ze zmianą kilku szczegółów technicznych (zob. niżej), ale wszystkie takie zmiany są nieistotne z punktu widzenia podróżnych.

                  Szczególną sytuację Zjednoczonego Królestwa i Irlandii uwzględniono w preambule umowy.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Umowa wymaga zatwierdzenia przez obie umawiające się strony zgodnie z ich odnośnymi procedurami. Po stronie Unii wymaga to przyjęcia przez Radę decyzji w sprawie podpisania i zawarcia umowy.

               Niniejszy wniosek zostaje przedłożony Radzie w celu uzyskania jej upoważnienia do zawarcia umowy zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych.

               Umowa zapewnia spójność prawną, a także harmonizację między państwami członkowskimi dzięki stosowaniu w niej nowej definicji pobytu krótkoterminowego przewidzianej w zmianie kodeksu granicznego Schengen, w której przedstawiono jasną wykładnię terminu „pobyt krótkoterminowy”.

               Podstawą prawną niniejszego wniosku jest art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z jego art. 218.

               Unia nie posiada uprawnień do takiej zmiany umów w sprawie zniesienia wiz, aby były one wiążące dla czterech państw stowarzyszonych w ramach stosowania dorobku Schengen, w tym wspólnej polityki wizowej. W celu zapewnienia zharmonizowanego podejścia i wdrożenia postanowień dotyczących czasu dozwolonego pobytu w strefie Schengen do umowy dołączono wspólną deklarację, zgodnie z którą byłoby pożądane, aby Saint Kitts i Nevis z jednej strony oraz Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria z drugiej strony odpowiednio zmieniły wiążące je umowy dwustronne w sprawie zniesienia wiz.

               Załączony wniosek stanowi instrument prawny umożliwiający zawarcie umowy. Rada podejmie decyzję kwalifikowaną większością głosów po podpisaniu umowy w imieniu Unii przez osobę wyznaczoną przez prezydencję Rady i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego zgodnie z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) TFUE.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Jeśli jedną z umawiających się stron umowy międzynarodowej jest Unia Europejska, to jakakolwiek zmiana takiej umowy zgodnie z prawem nie może zostać samodzielnie wdrożona przez państwa członkowskie. Umowa w sprawie zniesienia wiz z Saint Kitts i Nevis została zawarta przez Unię Europejską. Niezbędne jest w związku z tym działanie na poziomie Unii.

               Oprócz tego zawieranie umów w sprawie zniesienia wiz przez państwa członkowskie wpłynęłoby negatywnie na dorobek prawny UE w dziedzinie wiz (art. 3 ust. 2 TFUE).

               •Proporcjonalność

               Niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia założonego celu, a mianowicie zmiany obowiązującej umowy w sprawie zniesienia wiz między Unią a Federacją Saint Kitts i Nevis.

               3.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejszy wniosek nie wiąże się z dodatkowymi obciążeniami dla budżetu UE.

               4. WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Dnia 9 października 2014 r. Rada przyjęła wytyczne negocjacyjne, w których upoważniła Komisję do podjęcia rokowań z Federacją Saint Kitts i Nevis w celu zmiany umowy pomiędzy stronami w sprawie zniesienia wiz. O postępach w przebiegu rokowań informowano państwa członkowskie w trakcie posiedzeń Grupy Roboczej ds. Wiz.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Wynik rokowań

                  Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt umowy może zostać przyjęty przez Unię.

                  Ostateczną treść umowy można podsumować następująco:

                  a. Czas pobytu

                  Umowa przewiduje, że obywatele Unii Europejskiej oraz obywatele Federacji Saint Kitts i Nevis mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu (zamiast maksymalnie trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu). Nowa definicja ma zastosowanie w całym tekście Umowy między Unią Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych.

                  b. Przepisy końcowe – zawieszenie umowy (art. 8 ust. 4)

               W art. 8 ust. 4 umowy ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie: „Z chwilą ustania powodów zawieszenia stosowania niniejszej Umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej Umowy, niezwłocznie informuje o tym fakcie drugą Umawiającą się Stronę i przywraca stosowanie niniejszej Umowy.”. Przez dodanie do dotychczasowego tekstu słów: „i przywraca stosowanie niniejszej Umowy” w zmienionej umowie sprecyzowano, że zawieszenie zniesienia wiz zostanie zakończone, jeśli ustaną powody takiego zawieszenia. W tej kwestii powyższa zmiana zapewnia dostosowanie brzmienia umowy w sprawie zniesienia wiz z Federacją Saint Kitts i Nevis do wszystkich pozostałych umów w tej sprawie podpisanych przez Unię w latach 2015–2016. W dniu 14 czerwca 2016 r. zasięgnięto opinii Grupy Roboczej ds. Wiz w sprawie tej zmiany i żadne państwo członkowskie nie zgłosiło zastrzeżeń.

                  c. Zastąpienie słów „Wspólnota” i „wspólnotowy” słowami „Unia” i „unijny”

                  Od czasu wejścia w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r. jedynie Unia Europejska posiada osobowość prawną. Termin „Wspólnota Europejska” wciąż jednak widnieje w umowach międzynarodowych, które weszły w życie przed Traktatem z Lizbony – jest tak m.in. w przypadku Umowy między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych. Umowa zmieniająca przewiduje zatem zastąpienie słów „Wspólnota” i „wspólnotowy” słowami „Unia” i „unijny” w całym tekście umowy.

                  d. Wspólne deklaracje

                  Do umowy dołączono dwie wspólne deklaracje:

                  – w sprawie wykładni 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu oraz

                  – dotyczącą Islandii, Norwegii, Szwajcarii i Liechtensteinu.

                  e. Wejście w życie

                  Umowa wejdzie w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po dniu, w którym ostatnia z umawiających się stron zawiadomi drugą stronę o zakończeniu procedur ratyfikacyjnych. Aby zagwarantować pewność prawa i umożliwić podróżnym jego zrozumienie i przestrzeganie, niezbędny jest wystarczająco długi okres przejściowy. Okres sześciu miesięcy po zakończeniu ratyfikacji umowy umożliwi podróżnym zakończenie pobytów krótkoterminowych obliczanych w całości zgodnie z poprzednią definicją, zanim wejdzie w życie nowa definicja pobytu krótkoterminowego, a wraz z nią – liczony wstecz okres referencyjny wynoszący 180 dni.

                  Umowa zmieniająca nie ma wpływu na pozostałe postanowienia dotychczasowej Umowy między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych, w tym na jej terytorialny zakres stosowania.

               6.PODSUMOWANIE

               W świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada zatwierdziła, po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, Umowę między Unią Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis zmieniającą Umowę między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych.

               2017/0176 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego
                  17
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Decyzją z dnia 30 listopada 2009 r. Rada zawarła Umowę między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych. Umowa stanowi, że obywatele Unii Europejskiej oraz Saint Kitts i Nevis mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony „maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy”.

               (2)Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 610/2013
                  18
                wprowadzono przekrojowe zmiany w dorobku prawnym UE dotyczącym wiz i granic oraz zdefiniowano pobyt krótkoterminowy jako okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

               (3)W umowie między Unią a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych należy uwzględnić tę nową definicję, aby zapewnić pełną harmonizację unijnego systemu pobytu krótkoterminowego.

               (4)Komisja prowadziła negocjacje w imieniu Unii w celu zawarcia Umowy z Federacją Saint Kitts i Nevis zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych („Umowa”).

               (5)Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2017/[…] Umowa została podpisana.

               (6)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE
                  19
               . Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (7)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE
                  20
               . Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (8)Należy zatwierdzić Umowę,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się, w imieniu Unii, Umowę między Unią Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis zmieniającą Umowę między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych („Umowa”).

               Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 2 Umowy
                  21
               .

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 1.

                     (2)
                  Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 19.

                     (3)
                  Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1.

                     (4)
                  Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1.

                     (5)
                  Dz.U. L 081 z 21.3.2001, s. 1.

                     (6)
                  Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 3.

                     (7)
                  Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 24.

                     (8)
                  Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 10.

                     (9)
                  Z Brazylią Unia zawarła dwie umowy. Jedną dotyczącą posiadaczy paszportów zwykłych (Dz.U. L 255 z 21.9.2012, s. 4) i drugą dotyczącą posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych i urzędowych (Dz.U. L 66 z 12.3.2011, s. 2).

                     (10)
                  Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 17.

                     (11)
                  Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 38.

                     (12)
                  Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 31.

                     (13)
                  Zob. artykuły tych umów zatytułowane „Cel” i „Czas pobytu”.

                     (14)
                  COM(2014) 468 final.

                     (15)
                  Decyzja Rady w sprawie upoważnienia Komisji do podjęcia rokowań w celu zmiany umów w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych zawartych pomiędzy Unią/Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą, Wspólnotą Bahamów, Barbadosem, Federacyjną Republiką Brazylii, Republiką Mauritiusu, Federacją Saint Kitts i Nevis oraz Republiką Seszeli, przyjęta przez Radę w dniu 9 października 2014 r.

                     (16)
                  COM(2016)194 final.

                     (17)
                  Zgoda udzielona dnia [...]

                     (18)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 562/2006 ustanawiające wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), konwencję wykonawczą do układu z Schengen, rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/95 i (WE) nr 539/2001 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 i (WE) nr 810/2009 (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 1).

                     (19)
                  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

                     (20)
                  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

                     (21)
                  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.7.2017
            COM(2017) 398 final
            ZAŁĄCZNIK

            wniosek dotyczący decyzji Rady
            w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

               ZAŁĄCZNIK

               wniosek dotyczący decyzji Rady

               w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

               UMOWA

               między Unią Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis zmieniająca Umowę między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

               UNIA EUROPEJSKA,

               z jednej strony, oraz

               FEDERACJA SAINT KITTS I NEVIS (dalej zwana „Saint Kitts i Nevis”),

               z drugiej strony,

               zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,

               UWZGLĘDNIAJĄC Umowę między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (zwaną dalej „Umową”), która weszła w życie w dniu 1 sierpnia 2015 r.,

               POTWIERDZAJĄC znaczenie, jakie ma ułatwianie kontaktów międzyludzkich,

               ODNOTOWUJĄC, że Umowa funkcjonuje w sposób satysfakcjonujący dla obywateli Umawiających się Stron,

               BIORĄC POD UWAGĘ, że przewidziana w Umowie definicja pobytu krótkoterminowego (do trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu) nie jest wystarczająco dokładna, a wątpliwości i pytania może budzić w szczególności pojęcie „daty pierwszego wjazdu”,

               MAJĄC NA UWADZE, że rozporządzeniem (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. wprowadzono przekrojowe zmiany w unijnym wewnętrznym dorobku prawnym dotyczącym wiz i granic oraz zdefiniowano pobyt krótkoterminowy jako „90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu”;

               BIORĄC POD UWAGĘ, że system wjazdu/wyjazdu, który ma zostać ustanowiony przez Unię Europejską, wymaga zastosowania jednolitej i jasno określonej definicji pobytu krótkoterminowego w odniesieniu do wszystkich obywateli państw trzecich,

               PRAGNĄC zapewnić płynny przepływ podróżnych na przejściach granicznych Umawiających się Stron,

               POTWIERDZAJĄC, że Umowa obejmuje obywateli wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,

               UWZGLĘDNIAJĄC Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz Protokół w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej Umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,

               POSTANAWIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Do Umowy wprowadza się zmiany zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu:

               1)W tytule oraz w art. 3 ust. 5, art. 6 ust. 1 i art. 8 ust. 7 słowa „Wspólnota” lub „wspólnotowy” zastępuje się słowami „Unia” lub „unijny” z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej.

               2)W art. 1 wyrażenie „trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy” zastępuje się wyrażeniem „90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu”.

               3)Art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

               „Obywatele Unii Europejskiej mogą przebywać na terytorium Saint Kitts i Nevis przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.”.

               4)Art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               „Obywatele Saint Kitts i Nevis mogą przebywać na terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym. Okres ten jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.

               Obywatele Saint Kitts i Nevis mogą przebywać na terytorium każdego państwa członkowskiego, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen, przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym, niezależnie od okresu pobytu obliczanego dla terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen.”.

               5)W art. 4 ust. 3 wyrażenie „trzy miesiące” zastępuje się wyrażeniem „90 dni”, a słowo „wspólnotowym” zastępuje się słowem „unijnym”.

               6)W art. 8 ust. 4 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

               „Z chwilą ustania powodów zawieszenia stosowania niniejszej Umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej Umowy, niezwłocznie informuje o tym fakcie drugą Umawiającą się Stronę i przywraca stosowanie niniejszej Umowy.”.

               Artykuł 2

               Umawiające się Strony ratyfikują lub zatwierdzają niniejszą Umowę zgodnie ze swoimi wewnętrznymi procedurami; niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po dniu, w którym ostatnia ze Stron zawiadamia drugą Stronę o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.

               Sporządzono w […] dnia […] roku dwa tysiące siedemnastego w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każda wersja językowa jest na równi autentyczna.

               W imieniu Unii Europejskiej

               W imieniu Federacji Saint Kitts i Nevis

               WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII ORAZ LIECHTENSTEINU

               W związku z tym pożądane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, oraz władze Saint Kitts i Nevis, z drugiej strony, zmieniły niezwłocznie obowiązujące umowy dwustronne w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych zgodnie z warunkami niniejszej Umowy.

               Wspólna deklaracja w sprawie wykładni 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

               Umawiające się Strony uznają, że okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu, o którym mowa w art. 4 Umowy, oznacza albo ciągły pobyt albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas trwania nie przekracza 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

               Pojęcie „każdy” oznacza stosowanie ruchomego 180-dniowego okresu odniesienia, zakładającego sprawdzenie wstecz, dla każdego dnia pobytu, ostatniego 180-dniowego okresu w celu ustalenia, czy wymóg dotyczący nieprzekroczenia 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu pozostaje spełniony. Oznacza to między innymi, że nieobecność przez nieprzerwany okres 90 dni umożliwia kolejny pobyt nieprzekraczający 90 dni.

               ________