Ważna informacja prawna

|

52010PC0015

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające decyzję 2008/839/WSiSW w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)  /* COM/2010/0015 końcowy - NLE 2010/0006 */

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 29.1.2010KOM(2010)15 wersja ostateczna2010/0006 (NLE)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające decyzję 2008/839/WSiSW w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)UZASADNIENIE1. Kontekst wniosku• Podstawa i cele wnioskuKomisja przyczynia się do dostępności nowych funkcji SIS II i tym samym do utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa w przestrzeni sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa. Działania Komisji mają na celu nadanie rozwojowi SIS II nowego impulsu po okresie analiz i prac nad usunięciem wad systemowych, podczas którego znaczna część znanych problemów i błędów została naprawiona, a rozwiązania co do zapobiegania im w przyszłości zaprojektowane lub wdrożone.Celem niniejszego wniosku oraz wniosku dotyczącego rozporządzenia w tym samym przedmiocie jest uniknięcie sytuacji, w której decyzja 2008/839/WSiSW regulująca migrację z systemu informacyjnego Schengen w jego obecnej formie (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) przestałaby obowiązywać zanim dokonanie migracji stanie się możliwe z technicznego punktu widzenia. Ponadto niniejszy wniosek zapewnia rozwojowi SIS II elastyczność prawną przy pomocy alternatywnego scenariusza technicznego SIS 1+ RE na wypadek gdyby takie przejście na scenariusz zamienny miało miejsce.Niniejszy wniosek jest złożony w formie rozporządzenia w oparciu o stosowną podstawę prawną Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który niedawno wszedł w życie.Jednocześnie aby zapewnić skuteczne zarządzanie rozwojem i migracją SIS II ustanawia się Komisję ds. Całościowego Zarządzania Programem (zwaną dalej „GPMB”) złożoną z grupy ekspertów celem sprawniejszego zarządzania i koordynacji programu SIS II oraz działań z tym związanych na poziomie globalnym, a także spójności między centralnymi i krajowymi systemami. Niniejszy wniosek jest zgodny z konkluzjami Rady ze spotkań 4-5 czerwca 2009 r. w których zachęca się Komisję do złożenia propozycji co do sprawniejszego zarządzania strukturą zarządzania projektu SIS II, w oparciu o zdobyte doświadczenie i wnioski wyciągnięte z całościowego podejścia do zarządzania programem SIS II ustanowionym na mocy wniosków Rady z 26-27 lutego 2009 r. i w zgodzie z ramami prawnymi.Przejrzystość procesu rozwoju SIS II dla Parlamentu Europejskiego jest utrzymywana przy pomocy istniejącego obowiązku składania sprawozdań.• Kontekst ogólnySystem informacyjny Schengen (SIS), ustanowiony na mocy postanowień tytułu IV konwencji wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (konwencja z Schengen) oraz późniejsza wersja tego systemu – SIS 1+, stanowią narzędzia o zasadniczym znaczeniu dla stosowania przepisów dorobku Schengen włączonych w ramy Unii Europejskiej.Rozwój SIS drugiej generacji (SIS II) powierzono Komisji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2424/2001 i decyzji Rady 2001/886/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie rozwoju systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II). SIS II zastąpi SIS 1+. Prace nad rozwojem SIS II uwzględniają najnowsze osiągnięcia w dziedzinie technologii informacyjnych i pozwalają na wprowadzenie dodatkowych funkcji.Przepisy w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania SIS II ustanowiono w rozporządzeniu (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady[1] z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz decyzji Rady 2007/533/WSiSW[2] z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II). W powyższych aktach przewidziano, że będą one stosowane wobec państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+ dopiero od dat wyznaczonych przez Radę jednomyślną decyzją członków reprezentujących rządy państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+. Od tego momentu będą one obowiązywać w miejsce przepisów dorobku Schengen regulujących SIS 1+, w szczególności właściwych postanowień konwencji z Schengen.Zanim to nastąpi, użytkownicy SIS 1+ muszą dokonać migracji do środowiska SIS II. Sporządzono zatem ramy prawne migracji ze środowiska SIS 1+ do środowiska SIS II. Aby zmniejszyć ryzyko poważnych zakłóceń w funkcjonowaniu systemu podczas migracji, stworzona zostanie tymczasowa architektura techniczna na potrzeby funkcjonowania SIS 1+, która umożliwi równoczesne funkcjonowanie SIS 1+ i określonych elementów technicznych architektury SIS II w okresie przejściowym.Ramy czasowe obecnych aktów prawnych dotyczących migracji nie mogą być dłużej uznawane za realistyczne, dotyczy to w szczególności daty z którą przestaną one obowiązywać, a która na dzień dzisiejszy została ustalona najpóźniej na dzień 30 czerwca 2010 r. Niniejszy wniosek ma zatem na celu zapobieżenie sytuacji w której decyzja Rady 2008/839/WSiSW przestałaby obowiązywać przed migracją. Rolą GPMB ma być działanie jako centralny punkt kontaktowy pomiędzy podmiotami i zainteresowanymi stronami zaangażowanymi w ogólny rozwój SIS II. W szczególności umożliwi to Komisji i państwom członkowskim koordynowanie programu na poziomie globalnym zgodnie z wyznaczonym im zakresem odpowiedzialności i działań w odniesieniu do centralnych i krajowych projektów SIS II.Niniejszy wniosek zoptymalizuje procesy zarządzania zachowując podstawowy podział obowiązków pomiędzy Komisją, Republiką Francji i uczestniczącymi państwami członkowskimi, zgodnie z treścią zmienianych aktów.• Przepisy obowiązujące w dziedzinie, której dotyczy wniosek-  konwencja wykonawcza z dnia 19 czerwca 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach[3] (konwencja schengeńska);-  rozporządzenie Rady (WE) nr 2424/2001 z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie rozwoju systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[4], zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1988/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r.[5];-  decyzja Rady 2001/886/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r.[6] w sprawie rozwoju systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II), zmieniona decyzją Rady 2006/1007/WSiSW z dnia 21 grudnia 2006[7];-  rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II);-  decyzja Rady nr 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II);-  rozporządzenie (WE) nr 1986/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dostępu służb odpowiedzialnych w państwach członkowskich za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów[8] do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II);-  decyzje Komisji 2007/170/WE i 2007/171/WE z dnia 16 marca 2007 r. ustanawiające wymogi sieciowe dla systemu informacyjnego Schengen II[9];-  rozporządzenie Rady (WE) NR 189/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie testów systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[10];-  decyzja Rady 2008/173/WE z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie testów systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[11];-  rozporządzenie Rady (WE) nr 1104/2008 z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[12];-  decyzja Rady 2008/839/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[13].• Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami UniiNie dotyczy.2. Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków• Konsultacje z zainteresowanymi stronamiEksperci z państw członkowskich są ściśle zaangażowani w proces stałego rozwoju SIS II, w szczególności poprzez udział w pracach Komitetu ds. SIS VIS. Ponadto proces rozwoju SIS II został przedyskutowany w ramach spotkań organów przygotowawczych Rady. W swoich konkluzjach z 4-5 czerwca 2009 r. Rada zwróciła się do Komisji o przedłożenie w najbliższym możliwym terminie, lecz nie później niż do października 2009, właściwych wniosków legislacyjnych w sprawie zmiany instrumentów migracyjnych.• Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnieniaW niniejszym wniosku uwzględniono wyniki szeroko zakrojonych rozmów z państwami członkowskimi, w szczególności w ramach Komitetu Art. 36.• Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznejW celu opracowania niniejszego wniosku nie skorzystano z pomocy ekspertów zewnętrznych.• Ocena skutkówNie jest konieczne przeprowadzenie oceny skutków w przypadku niniejszego wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady, który nie jest zamieszczony w rocznym programie działalności legislacyjnej i prac Komisji, a jest kontynuacją projektu technicznego bez dających się jasno ustalić skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych.3. Aspekty prawne wniosku• Krótki opis proponowanych działańCelem niniejszego wniosku jest uniknięcie sytuacji w której decyzja Rady 2008/839/WSiSW przestałaby obowiązywać przed migracją, zapewnienie elastyczności prawnej na potrzeby alternatywnego scenariusza technicznego tak, aby możliwe było osiągnięcie funkcji SIS II w oparciu o SIS 1+, na wypadek gdyby takie przejście na scenariusz zamienny miało miejsce, oraz usprawnienie w sposób jak najbardziej skuteczny zarządzania rozwojem i migracją SIS II, w szczególności w zakresie koordynacji projektów Komisji i państw członkowskich. Aby osiągnąć ostatni z wymienionych celów powołano GPMB, jako grupę ekspertów na poziomie globalnym programu.• Podstawa prawnaPodstawę prawną niniejszego rozporządzenia stanowi art. 74 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ponieważ dotyczy on współpracy administracyjnej między właściwymi organami państw członkowskich w zakresie prewencji, wykrywania i dochodzenia przestępstw kryminalnych. Ponadto niniejszy wniosek dotyczy współpracy administracyjnej między właściwymi ministerstwami oraz organami sądowymi lub innymi równorzędnymi organami państw członkowskich.• Zasada pomocniczościNiniejszy wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości, ponieważ główny cel proponowanych działań, mianowicie migracja z SIS 1+ do SIS II, nie może zostać osiągnięty przez państwa członkowskie indywidualnie.• Zasada proporcjonalnościNiniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia jego celu. Jest on zgodny z zasadą proporcjonalności, ponieważ działania Komisji ograniczają się do Centralnego SIS II, koordynacji działań i dostarczenia narzędzia technicznego umożliwiającego udaną wymianę danych zawartych w SIS 1+ pomiędzy SIS 1+ a SIS II („konwerter”). Ponadto komisja GPMB istniała już wcześniej jako nieformalna struktura konsultacyjna do potrzeb koordynacji wymaganej przez obowiązujące akty. Aby SIS II odniósł sukces potrzebna jest koordynacja pomiędzy Komisją i państwami członkowskimi.• Wybór instrumentówJak wcześniej wspomniano rozporządzenie Rady jest jedyną dostępną formą prawną w oparciu o Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej aby odroczyć termin wygaśnięcia decyzji Rady 2008/839/WSiSW. W odniesieniu do pozostałej części niniejszego wniosku rozporządzenie Rady jest najwłaściwszym instrumentem do podjęcia zaproponowanych działań z uwagi na potrzebę zastosowania jednolitych przepisów i procesów do zarządzania migracją i rozwojem SIS II. Przepisy zawarte w niniejszym rozporządzeniu są precyzyjne, bezwarunkowe i podlegające bezpośredniemu stosowaniu, oraz, ze względu na swój charakter, nie wymagają podejmowania działań ze strony państw członkowskich w celu ich transpozycji do prawa krajowego.Decyzja ramowa nie byłaby właściwym instrumentem, ponieważ wniosek nie przewiduje żadnego zbliżenia przepisów państw członkowskich.Ze względu na fakt, że zmieniane instrumenty wchodzą w zakres dwóch filarów, wniosek dotyczący rozporządzenia Rady oparty na podstawie art. 74 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej uzupełnia proponowane niniejszym rozporządzenie Rady.4. Wpływ na budżetW rozporządzeniu Rady (WE) nr 2424/2001 i decyzji Rady 2001/886/WSiSW w sprawie rozwoju systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji ustanowiono, że wydatki związane z tworzeniem SIS II pokryte zostaną z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.Podobnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. oraz z art. 5 decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. wynika, że koszty ustanowienia, eksploatacji i konserwacji Centralnego SIS II oraz infrastruktury komunikacyjnej mają zostać pokryte z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Koszty ustanowienia, eksploatacji i konserwacji każdego modułu krajowego („N.SIS II”) ponosi dane państwo członkowskie.Artykuł 5 rozporządzenia (WE) nr 1104/2008 i decyzja Rady 2008/839/WSiSW sformułowane w dotychczasowym brzmieniu przewidują, że koszty dodatkowe wynikające z migracji, testów, środków związanych z konserwacją i tworzeniem systemów na szczeblu centralnym (Centralny SIS II i infrastruktura komunikacyjna) zostaną również pokryte z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Koszty związane z testowaniem, migracją, konserwacją i tworzeniem w zakresie systemów krajowych, w tym N.SIS II, mają być w dalszym ciągu ponoszone przez dane państwa członkowskie.Niniejszy wniosek nie zmienia tej podstawowej struktury. Istniejąca podstawa prawna, która została już ustanowiona rozporządzeniem (WE) nr 1104/2008 i decyzją Rady 2008/839/WSiSW ulegnie jednak rozszerzeniu w taki sposób, aby objęła ona okres czasu od dnia 30 czerwca 2010 r. do momentu migracji. Co więcej, koszty spotkań GPMB, którą powołuje się do życia w niniejszym wniosku, włączając wydatki związane z zatrudnieniem członków i ekspertów, zostaną pokryte z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Niezbędne środki na pokrycie kosztów posiedzeń GPMB będą pochodziły ze środków obecnie przewidzianych w programie finansowym na lata 2010-2013 na system informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II).Koszty wynikające z działań na szczeblu SIS 1+, w tym koszty działań uzupełniających prowadzonych przez Francję w imieniu państw członkowskich (uczestniczących w SIS 1+), zostaną pokryte zgodnie z art. 119 konwencji schengeńskiej. Artykuł ten przewiduje, że koszty zainstalowania i funkcjonowania jednostki centralnej SIS 1+, wymienionej w art. 92 ust. 3 konwencji, w tym koszty łączności między krajowymi modułami systemu informacyjnego Schengen a jednostką centralną, ponoszą wspólnie państwa członkowskie, natomiast koszty zainstalowania i funkcjonowania krajowego modułu systemu informacyjnego Schengen są ponoszone indywidualnie przez każde państwo członkowskie.Komisja przygotowała ocenę skutków finansowych załączoną do niniejszego wniosku.5. Informacje dodatkowe• Zmiana obowiązujących przepisów prawnychKonsekwencją przyjęcia wniosku będzie zmiana decyzji Rady 2008/839/WSiSW.• Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięciaWniosek zawiera zmienioną klauzulę wygaśnięcia. Nowa data wygaśnięcia zostanie wyznaczona przez Radę stanowiącą zgodnie z art. 71 ust. 2 decyzji Rady 2007/533/WSiSW.• HarmonogramNiniejsze rozporządzenie Rady musi zostać przyjęte najpóźniej w czerwcu 2010 r., tak, aby zapewnić kontynuację przygotowań i terminową realizację przewidzianych działań.2010/0006 (NLE)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające decyzję 2008/839/WSiSW w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a w szczególności jego art. 74,uwzględniając wniosek Komisji[14],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[15],a także mając na uwadze, co następuje:1.  System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) został ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[16] oraz decyzją Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[17].2.  Warunki, procedury i zobowiązania mające zastosowanie do migracji z SIS 1+ do SIS II są ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1104/2008 z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[18] i decyzji Rady 2008/839/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)[19]. Jednakże powyższe instrumenty utracą moc najpóźniej z dniem 30 czerwca 2010 r.3.  Do 30 czerwca 2010 r. warunki wstępne co do migracji nie zostaną spełnione. Aby uruchomić SIS II zgodnie z wymogami rozporządzenia (WE) 1987/2006 i decyzją 2007/533/WSiSW, rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 i decyzja 2008/839/WSiSW powinny nadal mieć zastosowanie aż do ukończenia migracji.4.  Komisja i państwa członkowskie powinny kontynuować ścisłą współpracę na wszystkich etapach migracji, aby doprowadzić do ukończenia tego procesu. Należy ustanowić grupę ekspertów aby uzupełnić obecną strukturę organizacyjną.5.  Komisja powinna pozostać odpowiedzialna za centralny SIS II i jego infrastrukturę łączności. Należy zachować oraz, w stosownych przypadkach, dalej udoskonalać Centralny SIS II oraz jego infrastrukturę łączności. Dalsze etapy rozwoju Centralnego SIS II powinny w każdym przypadku obejmować korektę błędów. Komisja powinna zapewnić koordynację i wsparcie dla wspólnych działań.6.  Należy zaplanować techniczny plan awaryjny dla osiągnięcia funkcji SIS II. Zatem opis technicznych elementów architektury migracyjnej należy przystosować tak, aby możliwe było zastosowanie innego rozwiązania technicznego co do rozwoju centralnego SIS II.7.  Państwa członkowskie powinny w dalszym ciągu odpowiadać za swoje systemy krajowe (N.SIS II). Należy zachować oraz, w stosownych przypadkach, dalej rozbudowywać N. SIS II.8.  Francja powinna w dalszym ciągu odpowiadać za C.SIS.9.  Ponieważ cele zakładanych działań, mianowicie ustanowienie tymczasowej architektury technicznej i migracja danych z SIS 1+ do SIS II nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary lub skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na szczeblu unijnym, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów.10.  Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana ani nie ma ono do niej zastosowania. Biorąc pod uwagę, że niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie dorobku Schengen w rozumieniu postanowień tytułu V części trzeciej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejską Dania, zgodnie z art. 4 tego Protokołu, powinna podjąć decyzję w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu niniejszego rozporządzenia czy dokona transpozycji niniejszego rozporządzenia do swego prawa krajowego.11.  Zjednoczone Królestwo uczestniczy w niniejszym rozporządzeniu zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz z art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen[20].12.  Irlandia uczestniczy w niniejszym rozporządzeniu zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz z art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen[21].13.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla ustaleń dotyczących częściowego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w dorobku Schengen, przyjętych odpowiednio w decyzji Rady 2000/365/WE i decyzji 2002/192/WE.14.  W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie postanowień dorobku Schengen, w rozumieniu umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej, Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[22], które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt G decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r.[23] w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.15.  W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy pomiędzy Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[24], które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt G decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/149/WSiSW[25] w sprawie zawarcia tej umowy w imieniu Unii Europejskiej.16.  W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które należą do dziedziny, o której mowa w art. 1 pkt G decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/262/WE z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania niektórych postanowień tego protokołu[26],PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:„Artykuł 1W decyzji 2008/839/WSiSW wprowadza się następujące zmiany:1) W art. 4 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:„Aby zapewnić migrację z SIS 1+ do SIS II, udostępnione zostają w niezbędnym zakresie następujące elementy:”2) Art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:"3. Konwerter konwertuje dane w niezbędnym zakresie w dwóch kierunkach pomiędzy C.SIS a centralnym SIS II oraz synchronizuje dane C.SIS i centralnego SIS II.”3) Art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:"2. Państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ przeprowadzają migrację z N.SIS do N.SIS II, korzystając z tymczasowej architektury migracyjnej, przy wsparciu ze strony Francji i Komisji.”4) Dodaje się art. 17a w następującym brzmieniu:"Artykuł 17aKomisja ds. Całościowego Zarządzania Programem1. Niniejszym ustanawia się grupę ekspertów technicznych, zwaną „Komisją ds. Całościowego Zarządzania Programem” (zwaną dalej „GPMB”), bez uszczerbku dla obowiązków i działań właściwych Komisji, Francji i innym państwom członkowskim uczestniczącym w SIS 1+. GPMB stanowi forum koordynacji centralnych i krajowych projektów SIS II.2. GPMB składa się maksymalnie z 10 ekspertów. Państwa członkowskie działające w ramach Rady wyznaczają maksymalnie ośmiu ekspertów i taką samą liczbę zastępców. Dwóch ekspertów i dwóch zastępców wyznacza dyrektor generalny właściwej dyrekcji generalnej Komisji spośród urzędników Komisji. W posiedzeniach GPMB mogą uczestniczyć inni zainteresowani urzędnicy Komisji.3. Zależnie od potrzeb GPMB może zapraszać dalszych ekspertów do uczestnictwa w posiedzeniach GPMB, aby mogła ona osiągnąć swoje cele określone w ust. 1.4. Spotkania GPMB odbywają się w siedzibie Komisji. Sekretariat GPMB zapewnia Komisja.5. GPMB sporządza swój zakres wymagań i obowiązków. Staje się on skuteczny po otrzymaniu przychylnej opinii dyrektora generalnego właściwej dyrekcji generalnej Komisji.6. Bez uszczerbku dla art. 15 ust. 2 koszty administracyjne i koszty podróży wynikające z działalności prowadzonej przez GPMB pokrywane są z budżetu ogólnego Unii Europejskiej w takim zakresie, w jakim nie są zwracane z innych źródeł. W odniesieniu do kosztów podróży ekspertów GPMB wyznaczonych przez państwa członkowskie w ramach Rady oraz ekspertów zaproszonych na mocy ust. 3 niniejszego artykułu, które powstaną w związku z działalnością GPMB, stosuje „Zasady zwrotu kosztów poniesionych przez osoby niebędące pracownikami Komisji, powołane w charakterze ekspertów” Komisji.”5) W art. 19 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:„Decyzja przestaje obowiązywać w dniu ustalonym przez Radę stanowiącą zgodnie z art. 71 ust. 2 decyzji 2007/533/WSiSW.”Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący […]OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI1. TYTUŁ WNIOSKU:Niniejsza ocena towarzyszy dwóm wnioskom legislacyjnym:wnioskowi dotyczącemu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II),wnioskowi dotyczącemu rozporządzenia Rady zmieniającego decyzję 2008/839/WSiSW w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II).2. STRUKTURA ABM/ABBDziedzina/dziedziny polityki, których dotyczy wniosek i powiązane działanie/działania:Tytuł 18: Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwościRozdział 18 02: Solidarność – Granice zewnętrzne, polityka wizowa i swobodny przepływ osób3. POZYCJE W BUDŻECIE3.1. Pozycje w budżecie (pozycje operacyjne i powiązane pozycje pomocy technicznej i administracyjnej (dawniej pozycje B..A), wraz z treścią:18.02.04 01 – system informacyjny Schengen II (SIS II)3.2. Czas trwania działania i wpływu finansowego:Ponieważ niniejsze akty zmieniające przedłużają okres ważności aktów zmienianych, pod uwagę brane będą jedynie koszty spowodowane przedłużeniem fazy rozwoju i migracji po dniu 30 czerwca 2010 r. Powyższe wyliczenie nie uwzględnia kosztów poniesionych do dnia 30 czerwca 2010 r.Koszty operacyjne poniesione na innej podstawie prawnej, w szczególności takiej jak rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 oraz decyzja 2007/533/WSiSW z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania SIS II również nie zostaną uwzględnione.Dostępne środki na zobowiązania wynikające z niniejszych aktów zmieniających są przewidziane na okres czasu od 30 czerwca 2010 r. do momentu migracji, a tym samym wygaśnięcia aktów, w ramach budżetu przeznaczonego na pokrycie kosztów finansowania wielkoskalowych systemów informatycznych.3.3. Informacje budżetowe (w razie potrzeby należy dodać rubryki) :Pozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |18 02 04 01 | Nieobowiązkowe | Zróżnicowane[27] | NIE | NIE | NIE | 3a |4. ZESTAWIENIE ZASOBÓW4.1. Zasoby finansowe4.1.1. Zestawienie środków na zobowiązania (CA) i środków na płatności (PA)mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rodzaj wydatków | Sekcja nr | 2010 | 2011 | 2012 | Razem |Wydatki operacyjne[28] |Środki na zobowiązania (CA) | 8.1. | a | 6,566 | 6,284 | 0 | 12,850 |Środki na płatności (PA) | b | 4,924 | 6,355 | 1,571 | 12,850 |Wydatki administracyjne w ramach kwoty referencyjnej[29] |Pomoc techniczna i administracyjna (NDA) | 8.2.4. | c |KWOTA REFERENCYJNA OGÓŁEM |Środki na zobowiązania | a+c | 6,566 | 6,284 | 12,850 |Środki na płatności | b+c | 4,924 | 6,355 | 1,571 | 12,850 |Wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej[30] |Wydatki na zasoby ludzkie i powiązane wydatki (NDA) | 8.2.5. | d | 2,593 | 3,890 | 6,483 |Wydatki administracyjne, inne niż koszty zasobów ludzkich i powiązane koszty, nieuwzględnione w kwocie referencyjnej (NDA) | 8.2.6. | e | 0,177 | 0,241 | 0,418 |Indykatywne koszty finansowe interwencji ogółem |OGÓŁEM CA, w tym koszty zasobów ludzkich | a+c+d+e | 9,336 | 10,415 | 19,751 |OGÓŁEM PA, w tym koszty zasobów ludzkich | b+c+d+e | 7,694 | 10,486 | 1,571 | 19,751 |Szczegółowe informacje dotyczące współfinansowaniaJeżeli wniosek przewiduje współfinansowanie przez państwa członkowskie lub inne organy (należy określić które), w poniższej tabeli należy przedstawić szacowany poziom współfinansowania (można dodać kolejne rubryki, jeżeli współfinansowanie mają zapewniać różne organy): Nie dotyczy.-  wkład Norwegii 2,200081% i Islandii: 0,113386 % (dane z 2007 r.) na wydatki operacyjne, w oparciu o art. 12 ust. 1 akapit drugi umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36);-  wkład Szwajcarii: 2,402999 % (dane z 2007 r.), na wydatki operacyjne, w oparciu o art. 11 ust. 3 akapit drugi umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52).W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsze wnioski stanowią rozwinięcie dorobku Schengen, określonego w załączniku A do umowy zawartej pomiędzy Radą Unii Europejskiej i Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen. Artykuł 12 ust. 1 ostatni akapit tej umowy stanowi: „W przypadku, gdy koszty operacyjne przypisane są do ogólnego budżetu Wspólnoty Europejskiej, Islandia i Norwegia ponoszą te koszty, wnosząc do wymienionego budżetu roczną kwotę zgodnie z udziałem procentowym produktu narodowego brutto tych krajów w stosunku do produktu narodowego brutto wszystkich krajów uczestniczących.”W odniesieniu do Szwajcarii, niniejsze wnioski stanowią rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej między Unią Europejską i Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen. Artykuł 11 ust. 2 tej umowy stanowi: „W odniesieniu do kosztów rozwoju systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II), Szwajcaria wnosi do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich składkę roczną za odpowiednie lata budżetowe, począwszy od roku budżetowego 2002, obliczoną jako wartość procentową jej produktu krajowego brutto proporcjonalnie do produktu krajowego brutto wszystkich państw uczestniczących.”4.1.2. Zgodność z programowaniem finansowym( Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym. Niezbędne środki na pokrycie kosztów posiedzeń GPMB będą pochodziły ze środków obecnie przewidzianych w programie finansowym na lata 2010-2013 na system informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II).( Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w perspektywie finansowej.( Wniosek może wymagać zastosowania postanowień porozumienia międzyinstytucjonalnego[31] (tzn. instrumentu elastyczności lub zmiany perspektywy finansowej).4.1.3. Wpływ finansowy na dochody( Wniosek nie ma wpływu finansowego na dochody.( Wniosek ma następujący wpływ finansowy na dochody:mln EUR (do 1 miejsca po przecinku)Przed rozpoczęciem działania [Rok n-1] | Sytuacja po rozpoczęciu działania |Zasoby ludzkie ogółem | 50 | 50 |5. OPIS I CELE5.1. Potrzeba, która ma zostać zaspokojona w perspektywie krótko- lub długoterminowejWniosek ma na celu przedłużenie podstawy prawnej migracji do momentu kiedy stanie się ona wykonalna z technicznego punktu widzenia. Celem jest również stworzenie struktury zarządzania w zgodzie z najlepszymi międzynarodowo uznanymi praktykami w zakresie zarządzania. Ponadto wniosek zapewnia elastyczność prawną, aby możliwe było osiągnięcie funkcji SIS II dzięki alternatywnemu scenariuszowi technicznemu SIS 1+ na wypadek gdyby takie przejście na scenariusz zamienny miało miejsce. Wniosek nie zmienia podstawowej struktury odpowiedzialności, nie zmienia też podstawowej struktury finansowania.5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Wspólnoty i spójność wniosku z innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia.Biorąc pod uwagę włączenie dorobku Schengen w ramy instytucjonalne Unii Europejskiej i fakt, że SIS II leży w zakresie kompetencji zarówno Wspólnoty jak i Unii, projekt stworzenia wspólnego wielkoskalowego projektu informatycznego wymaga zaangażowania Wspólnoty.5.3. Cele, spodziewane wyniki oraz wskaźniki związane z wnioskiem w kontekście ABM (zarządzania kosztami działań).Głównym celem wniosku jest zapewnienie udanej inicjalizacji SIS II. Oczekuje się, że wniosek zapewni sprawną migrację danych z SIS 1+ do SIS II oraz całkowite przejście na SIS II. Wskaźnikiem powodzenia jest tutaj udane przeniesienie danych i systemów przez wszystkie państwa członkowskie.5.4. Metoda realizacji (indykatywna)( Zarządzanie scentralizowane( bezpośrednio przez Komisję( pośrednio przez:( agencje wykonawcze( ustanowione przez Wspólnoty organy określone w art. 185 rozporządzenia finansowego( krajowe organy sektora publicznego/organy pełniące misję służby publicznej( Zarządzanie dzielone lub zdecentralizowane( z państwami członkowskimi( z krajami trzecimi( Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy wyszczególnić)Uwagi: Nie dotyczy.6. MONITOROWANIE I OCENA6.1. System monitorowaniaPostępy w realizacji będą mierzone w regularnych odstępach czasu, a uzyskiwane rezultaty będą oceniane na podstawie obowiązujących norm i uprzednio ustalonych kryteriów. To zadanie zostanie powierzone przede wszystkim wykonawcy odpowiedzialnemu za zapewnienie jakości.6.2. Ocena6.2.1. Ocena ex anteSprawozdanie zawierające ocenę i porównanie dotyczące dalszego kierunku rozwoju SIS II przedłożone Radzie przez Prezydencję oraz Komisję stanowi ocenę ex ante . Na tej podstawie, w konkluzjach Rady z 4-5 czerwca 2009 r. zwraca się uwagę na ukończenie okresu prac nad usunięciem wad systemowych i analiz, podczas którego znaczna część znanych problemów i błędów została naprawiona, a rozwiązania co do zapobiegania im w przyszłości zaprojektowane lub wdrożone. Rada postanowiła, że należy kontynuować rozwój SIS II według obecnego projektu SIS II, a scenariusz SIS 1+RE powinien być zachowany jako plan awaryjny.6.2.2. Działania podjęte w wyniku oceny pośredniej/ex post (wnioski wyciągnięte z podobnych doświadczeń w przeszłości)W niniejszych wnioskach ustanawia się Komisję ds. Całościowego Zarządzania Programem uwzględniając w ten sposób doświadczenie zarządzania rozwojem SIS II na podstawie funkcjonującej struktury takiej, jaka została ustanowiona przez akty, które obecnie podlegają zmianie.6.2.3. Warunki i częstotliwość przyszłych ocen.W przyszłości ocena będzie przeprowadzana na podstawie sześciomiesięcznych etapów, zgodnie z konkluzjami Rady z 4-5 czerwca 2009 r.7. Środki zwalczania nadużyć finansowychJeżeli niezbędne okaże się złożenie jakichkolwiek zamówień dodatkowych zastosowane zostaną procedury Komisji w zakresie udzielania zamówień, gwarantujące zgodność z przepisami wspólnotowymi dotyczącymi zamówień publicznych.8. SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZASOBÓW8.1. Cele wniosku z uwzględnieniem ich kosztu finansowegoŚrodki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)(Należy wskazać cele, działania i realizacje) | Rodzaj realizacji | Średni koszt | Rok 2010 | Rok 2011 | RAZEM |Rok 2010 | Rok 2011 |Urzędnicy lub pracownicy zatrudnieni na czas określony[32] (XX 01 01) | A*/AD | 24 | 24 |B*, C*/AST | 9 | 9 |Pracownicy finansowani[33] w ramach art. XX 01 02 | 17 | 17 |Inni pracownicy[34] finansowani w ramach art. XX 01 04/05 |RAZEM | 50 | 50 |8.2.2. Opis zadań związanych z działaniem-  Koordynacja programu-  Zarządzanie projektem-  Zarządzanie techniczne-  Ocena i sprawozdania-  Zarządzanie w zakresie zamówień publicznych, umów i finansów.8.2.3. Źródła zasobów ludzkich (stosunek pracy)( Stanowiska obecnie przypisane do zarządzania programem, które zostaną utrzymane lub przekształcone.( Stanowiska wstępnie przyznane w ramach rocznej strategii politycznej/wstępnego projektu budżetu (APS/PDB) na rok n( Stanowiska, o które zostanie złożony wniosek w ramach następnej procedury APS/PDB( Przesunięcia w ramach zasobów danej jednostki organizacyjnej (przesunięcia wewnętrzne)( Stanowiska, których obsadzenie będzie konieczne w roku n, nieprzewidziane w APS/PDB na dany rok8.2.4. Inne wydatki administracyjne uwzględnione w kwocie referencyjnej ( XX 01 04/05 – wydatki na administrację i zarządzanie )Nie dotyczy.8.2.5. Koszt finansowy zasobów ludzkich i powiązane koszty nieuwzględnione w kwocie referencyjnejmln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rodzaj zasobów ludzkich | Rok 2010 (pro rata od 1 lipca) | Rok 2011 (pro rata od szacowanego czasu migracji) |Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony (XX 01 01) | 2,013 | 3,020 |Pracownicy finansowani w ramach artykułu XX 01 02 (personel pomocniczy, oddelegowani eksperci krajowi (END), personel kontraktowy itp.) (należy określić pozycję w budżecie) | 0,580 | 0,870 |Koszt zasobów ludzkich i koszty powiązane (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) ogółem | 2,593 | 3,890 |Kalkulacja – urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony |W razie potrzeby należy odnieść się do pkt 8.2.1 |AD/AST – 122 000 EUR rocznie * 33 osoby = 4,026 mln EUR |Kalkulacja – pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 02 |W razie potrzeby należy odnieść się do pkt 8.2.1 |Personel kontraktowy (art. 18 01 02 01 01): 64 000 EUR rocznie * 9 osób = 0,576 mln EUR |Oddelegowani eksperci krajowi (art. 18 01 02 01 01): 73 000 EUR rocznie * 8 osób = 0,584 mln EUR |8.2.6. Inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) |Rok 2010 | Rok 2011 | RAZEM |XX 01 02 11 01 – podróże służbowe | 0,082 | 0,099 | 0,181 |XX 01 02 11 02 – spotkania i konferencje | 0,095 | 0,142 | 0,237 |2 Inne wydatki na zarządzanie ogółem (XX 01 02 11) | 0,177 | 0,241 | 0,418 |3 Inne wydatki o charakterze administracyjnym (należy wskazać jakie, odnosząc się do pozycji w budżecie) |Ogółem wydatki administracyjne inne niż wydatki na zasoby ludzkie i powiązane koszty (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) | 0,177 | 0,241 | 0,418 |Do kosztów podróży służbowych zaliczono wydatki związane z wyjazdami jednej osoby rocznie do wszystkich 27 uczestniczących państw oraz cotygodniowych podróży do Strasburga dla maksymalnie dwóch osób do przewidywanego momentu migracji.Zapotrzebowanie na zasoby ludzkie i administracyjne zostanie pokryte z przydziału, który może być przyznany zarządzającej DG w ramach corocznej procedury przydziału środków w świetle ograniczeń budżetowych.[1] Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 4.[2] Dz.U. L 205 z 07.08.2007, s. 63.[3] Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 19, zmieniona decyzją Rady 2008/839/WSiSW z dnia 24 października 2008 r., Dz.U. L 299 z 8.11.2008, str. 43.[4] Dz.U. L 328 z 13.12.2001, s. 4.[5] Dz.U. L 411 z 30.12.2006, s. 1.[6] Dz.U. L 328 z 13.12.2001, s. 1.[7] Dz.U. L 411 z 30.12.2006, s. 78.[8] Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 1.[9] Dz.U. L 79 z 20.3.2007, s. 20 oraz Dz.U. L 79 z 20.3.2007, s. 29[10] Dz.U. L 57 z 1.3.2008, s. 1.[11] Dz.U. L 57 z 1.3.2008, s. 14.[12] Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 1.[13] Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 43.[14] Dz.U. C […] z […], s. […].[15] Dz.U. C […] z […], s. […].[16] Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 4.[17] Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63.[18] Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 1.[19] Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 43.[20] Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.[21] Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.[22] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.[23] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.[24] Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.[25] Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 50.[26] Dz.U. L 83 z 26.3.2008, s. 5.[27] Środki zróżnicowane.[28] Wydatki niewchodzące w zakres rozdziału xx 01 w tytule xx.[29] Wydatki w ramach art. xx 01 04 w tytule xx.[30] Wydatki w ramach rozdziału xx 01 z wyłączeniem artykułu xx 01 04 lub xx 01 05.[31] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.[32] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.[33] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.[34] Koszty te są uwzględnione w kwocie referencyjnej.


Ważna informacja prawna

|

52006PC0722

Wniosek rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie stosowania zasad konkurencji do transportu kolejowego, drogowego i żeglugi śródlądowej (Wersja skodyfikowana)  /* COM/2006/0722 końcowy - COD 2006/0024 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 27.11.2006KOM(2006)722 wersja ostateczna2006/0241(COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie stosowania zasad konkurencji do transportu kolejowego, drogowego i żeglugi śródlądowej (Wersja skodyfikowana)(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.Z tego powodu kodyfikacja przepisów często zmienianych jest potrzebna, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były kodyfikowane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej kodyfikować teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę kodyfikacji , która daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.Kodyfikacja musi być podejmowana w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do kodyfikowanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania kodyfikowanych aktów.4. Celem niniejszego wniosku jest skodyfikowanie rozporządzenia Rady (EWG) nr 1017/68 z dnia 19 lipca 1968 r. w sprawie stosowania zasad konkurencji do transportu kolejowego, drogowego i żeglugi śródlądowej[3]. Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść kodyfikowanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania kodyfikacji.5. Wniosek kodyfikacyjny został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, rozporządzenia (EWG) nr 1017/68 i aktów je zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku II do skodyfikowanego rozporządzenia. 1017/68 (dostosowany)2006/0241(COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie stosowania zasad konkurencji do transportu kolejowego, drogowego i żeglugi śródlądowej(Tekst mający znaczenie dla EOG)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art.  71  i  83 ,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego1,uwzględniając opinię Komitetu Regionów2stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu3,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1017/68 z dnia 19 lipca 1968 r. w sprawie stosowania zasad konkurencji do transportu kolejowego, drogowego i żeglugi śródlądowej4 zostało kilkakrotnie znacząco zmienione5. Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać skodyfikowane. 1017/68 motyw 3(2) Zasady konkurencji dla transportu kolejowego, drogowego i żeglugi śródlądowej są częścią wspólnej polityki transportowej i ogólnej polityki gospodarczej. 1017/68 motyw 4(3) Zasady konkurencji muszą uwzględniać charakterystyczne cechy transportu. 1017/68 motyw 5(4) Jeżeli zasady konkurencji w transporcie odstępują od generalnych zasad konkurencji, trzeba stworzyć przedsiębiorstwom możliwość upewnienia się, jakie przepisy stosować w konkretnych przypadkach. 1017/68 motyw 6(5) System zasad konkurencji w transporcie powinno się stosować jednakowo do wspólnego finansowania lub do zakupu sprzętu do wspólnego świadczenia usług przez grupy przedsiębiorstw, jak też do pewnych działań podmiotów świadczących transportowe usługi pomocnicze, związane z transportem kolejowym, drogowym i żeglugą śródlądową. 1017/68 motyw 7 (dostosowany)(6)  Dla zapobieżenia zakłóceniom w handlu między państwami członkowskimi oraz w konkurencji na rynku wewnętrznym,  konieczne jest zakazanie, co do zasady, w trzech sektorach transportu wskazanych wyżej, porozumień między przedsiębiorstwami, decyzji związków przedsiębiorstw oraz praktyk uzgodnionych pomiędzy przedsiębiorstwami i wszystkich przypadków nadużywania pozycji dominującej na rynku wewnętrznym, które mogłyby mieć takie skutki. 1017/68 motyw 8(7) Określone kategorie porozumień, decyzji i uzgodnionych praktyk w transporcie, których celem lub skutkiem jest tylko stosowanie ulepszeń technicznych lub osiągnięcie współpracy technicznej, mogą być wyłączone spod zakazu porozumień ograniczających konkurencję, ponieważ przyczyniają się one do poprawy produktywności. W świetle doświadczeń związanych ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia Rada może, na wniosek Komisji, zmienić listę takich typów porozumień. 1017/68 motyw 9 (dostosowany)(8) Dla ulepszenia  czasami zbyt  rozproszonej struktury  sektora  transportu drogowego i żeglugi śródlądowej, spod zakazu porozumień ograniczających powinny być również wyłączone porozumienia, decyzje i praktyki uzgodnione, zapewniające tworzenie i działanie grup przedsiębiorstw w tych dwóch sektorach transportu, których celem jest prowadzenie działalności transportowej, wliczając w to wspólne finansowanie i zakup sprzętu dla wspólnego świadczenia usług. Takie generalne wyłączenie może być przyznane pod warunkiem, że całkowita zdolność przewozowa zgrupowania nie przekroczy określonych limitów, tak ustalonych, aby zapewnić, żeby żadne przedsiębiorstwo nie posiadało pozycji dominującej wewnątrz zgrupowania. Komisja musi posiadać uprawnienie do interwencji, jeśli w szczególnych przypadkach porozumienia takie stanowią nadużycie wyłączenia, to znaczy wywołują skutek niezgodny z warunkami, na podstawie których porozumienia ograniczające konkurencję mogą być uznane za legalne. Fakt, że zgrupowanie ma całkowitą zdolność przewozową większą niż ustalone maksimum lub nie może domagać się generalnego wyłączenia z powodu indywidualnej zdolności przewozowej przedsiębiorstwa należącego do zgrupowania, nie stanowi jednak przeszkody dla podjęcia legalnego porozumienia, decyzji lub uzgodnionej praktyki przez takie zgrupowanie, jeśli spełniają one właściwe warunki niniejszego rozporządzenia. 1017/68 motyw 14(9) To przede wszystkim same przedsiębiorstwa mają oceniać, czy dominującymi skutkami ich porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych są ograniczenia konkurencji lub korzyści ekonomiczne dopuszczalne jako usprawiedliwienie tych ograniczeń, i decydować, na własną odpowiedzialność, czy takie porozumienia, decyzje lub praktyki uzgodnione są nielegalne czy legalne. 1017/68 motyw 15 (dostosowany)(10) Dlatego też przedsiębiorstwa powinny móc zawierać i lub wykonywać porozumienia bez ich ogłaszania. Naraża to takie porozumienia na ryzyko uznania ich za nieważne z mocą wsteczną,  jeżeli zostaną  zbadane na podstawie skargi bądź z własnej inicjatywy Komisji,  ale  mogą  one również po takim zbadaniu  być uznane za legalne z mocą wsteczną. 1017/68PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1ZakresPrzepisy niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie do wszelkich porozumień, decyzji i uzgodnionych praktyk w transporcie kolejowym, drogowym i żegludze śródlądowej, których celem lub skutkiem jest ustalanie stawek transportowych i warunków transportu, ograniczanie lub kontrola podaży usług transportowych, podział rynku usług transportowych, stosowanie usprawnień lub współpracy technicznej lub wspólne finansowanie albo zakup sprzętu transportowego lub świadczenie usługi transportowych, jeżeli takie działania bezpośrednio dotyczą świadczenia usług transportowych i są niezbędne dla wspólnego świadczenia usług przez zgrupowanie, w rozumieniu art. 3, przedsiębiorstw transportu drogowego lub żeglugi śródlądowej, oraz do wykorzystywania pozycji dominującej na rynku usług transportowych. Przepisy te mają również zastosowanie do działalności przedsiębiorstw świadczących usługi pomocnicze dla transportu, które mają wymienione cele lub skutki. 1017/68 art. 3 1/2003 art. 36 pkt 2Artykuł 2Wyłączenia porozumień technicznych1.  Zakazu określonego w art. 81 ust. 1 Traktatu  nie stosuje się do porozumień, decyzji i uzgodnionych praktyk, których celem lub skutkiem jest stosowanie technicznych usprawnień lub współpraca techniczna poprzez:a) standaryzację sprzętu, usług transportowych, pojazdów i stałych instalacji;b) wymianę lub łączenie, w celu świadczenia usług transportowych, personelu, sprzętu, pojazdów i stałych instalacji;c) organizację i realizację sukcesywnych, uzupełniających, substytucyjnych lub kombinowanych usług transportowych oraz ustalanie i stosowanie zryczałtowanych stawek i warunków do takich usług, w tym specjalnych stawek konkurencyjnych;d) korzystanie w przewozach jednym środkiem transportu z tras, które są najbardziej racjonalne z punktu widzenia eksploatacji;e) koordynację rozkładów jazdy na łączących się trasach;f) łączenie pojedynczych przesyłek;g) ustanawianie jednolitych zasad do struktury taryf i warunków ich stosowania, z zastrzeżeniem, że zasady te nie określają stawek i warunków transportowych.2. Komisja, w razie potrzeby, przedstawia Radzie wnioski dotyczące rozszerzenia lub ograniczenia listy w ust. 1. 1017/68 art. 4 1/2003 art. 36 pkt 3 lit. a)Artykuł 3Wyłączenia dla małych i średnich przedsiębiorstw1.  Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki, o których mowa w art. 81 ust. 1 Traktatu , wyłączone są spod zakazu określonego w tym artykule, jeżeli mają na celu:a) tworzenie i prowadzenie działalności przez zgrupowania przedsiębiorstw transportu drogowego i żeglugi śródlądowej w celu prowadzenia działalności transportowej;b) wspólne finansowanie lub nabywanie sprzętu lub usług transportowych, jeżeli te działania bezpośrednio dotyczą świadczenia usług transportowych i są niezbędne dla wspólnej działalności wyżej wymienionych zgrupowań;w każdym wypadku z zastrzeżeniem, że łączna zdolność przewozowa zgrupowania nie przekracza:(i) 100 00 ton metrycznych w przypadku transportu drogowego;(ii) 500 000 ton metrycznych w przypadku żeglugi śródlądowej.Zdolność przewozowa każdego z przedsiębiorstw należących do zgrupowania nie może przekraczać 1 000 ton metrycznych w przypadku transportu drogowego i 50 000 ton metrycznych w przypadku żeglugi śródlądowej. 1/2003 art. 36 pkt 3 lit. b)2. Jeżeli wykonanie jakiegokolwiek porozumienia, decyzji lub uzgodnionej praktyki, określonych w ust. 1, powoduje w danym przypadku skutki niezgodne z wymaganiami określonymi w art. 81 ust. 3 Traktatu, przedsiębiorstwa lub związki przedsiębiorstw mogą zostać wezwane do usunięcia takich skutków.Artykuł 4UchylenieRozporządzenie (EWG) nr 1017/68 traci moc, z wyjątkiem art. 13 ust. 3, który nadal ma zastosowanie do decyzji przyjętych na mocy art. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1017/68 przed dniem 1 maja 2004 r. aż do wygaśnięcia tych decyzji.Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II. 1017/68 art. 30Artykuł 5Wejście w życie, istniejące porozumienia1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej . Akt Przystąpienia z 2003, str. 3442. Zakazu, o którym mowa w art. 81 ust. 1 Traktatu, nie stosuje się do porozumień, decyzji oraz praktyk uzgodnionych, istniejących w dniu przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji oraz w dniu przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, do których, w wyniku przystąpienia, ma zastosowanie tenże art. 81 ust. 1, jeżeli w ciągu sześciu miesięcy od dnia przystąpienia zostaną one zmienione w taki sposób, że spełniać będą warunki określone w art. 3 niniejszego rozporządzenia. Jednakże, niniejszego ustępu nie stosuje się do porozumień, decyzji oraz praktyk uzgodnionych, do których w dniu przystąpienia ma zastosowanie art. 53 ust. 1 Porozumienia EOG. 1017/68Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia r.W imieniu Parlamentu W imieniu RadyPrzewodniczący PrzewodniczącyZAŁĄCZNIK ICzęść AUchylone rozporządzenie i jego kolejne zmianyRozporządzenie Rady (EWG) nr 1017/68 (Dz.U. L 175 z 23.7.1968, str. 1) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 1) | Wyłącznie artykuł 36 |Część BNieuchylone akty zmieniająceAkt Przystąpienia z 1972 r. |Akt Przystąpienia z 1979 r. |Akt Przystąpienia z 1994 r. |Akt Przystąpienia z 2003 r. |_____________ZAŁĄCZNIK IITABELA KORELACJIRozporządzenie (EWG) nr 1017/68 | Niniejsze rozporządzenie |Artykuł 1 | Artykuł 1 |Artykuł 3 | Artykuł 2 |Artykuł 4 ustęp 1 akapit pierwszy pierwsze wyrażenie wprowadzające tiret pierwsze | Artykuł 3 ustęp 1 akapit pierwszy pierwsze wyrażenie wprowadzające litera a) |Artykuł 4 ustęp 1 akapit pierwszy pierwsze wyrażenie wprowadzające tiret drugie | Artykuł 3 ustęp 1 akapit pierwszy pierwsze wyrażenie wprowadzające litera b) |Artykuł 4 ustęp 1 akapit pierwszy drugie wyrażenie wprowadzające tiret pierwsze | Artykuł 3 ustęp 1 akapit pierwszy drugie wyrażenie wprowadzające podpunkt (i) |Artykuł 4 ustęp 1 akapit pierwszy drugie wyrażenie wprowadzające tiret drugie | Artykuł 3 ustęp 1 akapit pierwszy drugie wyrażenie wprowadzające podpunkt (ii) |Artykuł 4 ustęp 1 akapit drugi | Artykuł 3 ustęp 1 akapit drugi |Artykuł 4 ustęp 2 | Artykuł 3 ustęp 2 |- | Artykuł 4 |Artykuł 30 ustęp 1 | Artykuł 5 ustęp 1 |Artykuł 30 ustęp 3 akapit drugi | Artykuł 5 ustęp 2 |Artykuł 31 | - |- | Załącznik I |- | Załącznik II |_____________[1] COM(87) 868 PV.[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.[3] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Kodyfikacja Acquis communautaire, COM(2001) 645 wersja ostateczna.[4] Zob. załącznik I do niniejszego wniosku.1 Dz.U. C z , str. .2 Dz.U. C z , str. .3 Dz.U. C z , str. .4 Dz.U. L 175 z 23.7.1968, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.5 Zob. załącznik I.


|

52011PC0162

/* KOM(2011) 162 wersja ostateczna - APP 2011/0070 */  Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie publikacji elektronicznej Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 4.4.2011KOM(2011) 162 wersja ostateczna2011/0070 (APP)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYw sprawie publikacji elektronicznej Dziennika Urzędowego Unii EuropejskiejUZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKUKontekst ogólnyDziennik Urzędowy Unii Europejskiej zapewnia oficjalną publikację aktów ustawodawczych i innych aktów prawnych Unii Europejskiej. W wersji papierowej jest publikowany od 1958 r., a od 1998 r. jest dostępny również w Internecie. W ostatnich latach rośnie liczba osób poszukujących informacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Internet, ponieważ jest to sposób wygodny i szybki, natomiast liczba abonentów wersji drukowanej maleje. Ponieważ jednak wersja drukowana jest obecnie uważana za jedyną ważną i prawnie wiążącą publikację, w chwili obecnej nie można dochodzić swoich praw ani egzekwować obowiązków na podstawie elektronicznej wersji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej .Wyraźnie stwierdził ten fakt Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie Skoma-Lux[1]. Trybunał orzekł: „jeżeli ustawodawstwo wspólnotowe jest rzeczywiście dostępne w Internecie (…) taki sposób udostępnienia tego ustawodawstwa nie jest równoznaczny z prawidłową publikacją w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, wobec braku jakichkolwiek uregulowań w tej kwestii w prawie wspólnotowym ”.Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosekArtykuł 297 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że akty ustawodawcze i nieustawodawcze przyjęte w formie rozporządzeń lub dyrektyw, które są skierowane do wszystkich państw członkowskich, lub w formie decyzji, które nie wskazują adresata, są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej . Akty ustawodawcze przyjęte zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą są podpisywane przez przewodniczącego Parlamentu Europejskiego i przewodniczącego Rady, natomiast pozostałe akty są podpisywane przez przewodniczącego instytucji, która je przyjęła. Akty te wchodzą w życie z dniem w nich określonym lub dwudziestego dnia po ich publikacji.W decyzji 2009/496/WE, Euratom[2] określono bardziej szczegółowo sposób wypełniania przez instytucje obowiązku publikowania aktów ustawodawczych. Za publikowanie Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej i gwarantowanie jego autentyczności odpowiada podmiot międzyinstytucjonalny, jakim jest Urząd Publikacji.Cele wnioskuCelem niniejszego wniosku jest poszerzenie dostępu do prawa Unii Europejskiej i umożliwienie wszystkim (zarówno prawnikom, jak i ogółowi społeczeństwa) powoływania się na elektroniczną wersję Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej jako wersję oficjalną i autentyczną. Jeżeli publikacja Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w wersji elektronicznej zostanie uznana za ważną, wszyscy obywatele Unii Europejskiej będą mogli uzyskać w zasadzie równoczesny dostęp do prawa Unii Europejskiej natychmiast po jego opublikowaniu i to w sposób bardziej oszczędny, ponieważ zapoznanie się z publikacją elektroniczną będzie nieodpłatne. Łatwiejszy dostęp miałyby również osoby mieszkające w geograficznie trudniej dostępnych regionach Europy. Ponadto łatwiejszy dostęp jest zgodny z celami dokumentu „Europa 2020 – Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu”[3], którego celem jest zapewnienie dostępu do szerokopasmowego Internetu dla wszystkich do 2013 r.Celem niniejszego wniosku jest również zwiększenie pewności prawnej w porównaniu z obecną sytuacją, w której publikacja w Internecie służy jedynie do celów informacyjnych, ponieważ prawa i obowiązki można byłoby wówczas egzekwować na podstawie publikacji w formie autentycznej wersji elektronicznej Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej .Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami UniiNiniejszy wniosek jest w pełni zgodny z polityką Unii, a w szczególności z jej projektem przewodnim „Europejska agenda cyfrowa”[4], przedstawionym w kontekście strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu. Agenda cyfrowa ma na celu zwiększenie korzyści społeczno-gospodarczych płynących z technologii informacyjnych oraz podkreśla rolę władz publicznych we wspieraniu rynku cyfrowego. W tym kontekście dostęp do aktów prawnych przez Internet jest bodźcem do rozwoju jednolitego rynku cyfrowego, ponieważ udostępniane tą drogą informacje dotyczące sektora publicznego prowadziłyby do wprowadzania innowacyjnych usług świadczonych przez Internet.Niniejszy wniosek jest również spójny z celami Europejskiego planu działań na rzecz administracji elektronicznej na lata 2011–2015[5], zgodnie z którym państwa członkowskie i Komisja powinny zapewnić dostęp internetowy do informacji na temat działalności administracji rządowych, w tym przepisów ustawowych i wykonawczych, polityki i finansów.WYNIKI NIEFORMALNYCH KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓWKonsultacje z zainteresowanymi stronamiEuropejskie instytucje i organy mają swoją reprezentację w Komitecie Zarządzającym Urzędu Publikacji, który odpowiada za nadzór nad strategicznym rozwojem działalności Urzędu Publikacji. Zainteresowane instytucje i organy przeanalizowały na forum Komitetu przedmiotową kwestię i wyraziły poparcie dla ustanowienia autentycznej elektronicznej wersji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej .Za pośrednictwem grupy roboczej Rady ds. e-prawa zasięgnięto również opinii państw członkowskich na temat kwestii prawnej ważności elektronicznej publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej . W dniu 30 lipca 2010 r. Sekretariat Generalny Komisji przekazał Radzie dokument roboczy, który został omówiony na dwóch posiedzeniach grupy roboczej Rady ds. e-prawa w dniach 21 września i 26 października 2010 r. Przedstawione uwagi stały się wyrazem silnego poparcia państw członkowskich dla prawnie ważnej elektronicznej publikacji[6], ale ich zdania były bardziej podzielone co do dalszej ważności prawnej wersji papierowej. Uwagi te dotyczyły następujących kwestii:-  wyboru wyłącznie elektronicznej publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej , poprzedzonego ewentualnie okresem przejściowym, w którym byłby on publikowany równocześnie w wersji papierowej i elektronicznej;-  kosztów druku Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w przypadku wyboru równoczesnego rozpowszechniania w formie drukowanej i elektronicznej;-  ryzyka rozbieżności między wydaniem drukowanym i elektronicznym, a potrzebą ustanowienia jasnych zasad dotyczących postępowania w przypadku niespójności oraz wersji, która ma pierwszeństwo w takiej sytuacji;-  ograniczonej roli, jaką wydanie drukowane mogłoby odgrywać w rozpowszechnianiu unijnego ustawodawstwa wśród osób, które nie mają możliwości dostępu do wydania elektronicznego.Przygotowując niniejszy wniosek, Komisja wzięła pod uwagę wszystkie wyrażone opinie. Początkowo preferowano równoczesną publikację na papierze i w formie elektronicznej, która miałaby jednakową moc prawną, ponieważ uważano, że zapewni to europejskim obywatelom najszerszy dostęp do prawa UE. Jednakże z praktycznych doświadczeń państw członkowskich wynika, że korzyści płynące z takiego rozwiązania byłyby bardzo niewielkie i nie zrównoważyłyby wynikających z niego dodatkowych utrudnień. Podkreślono także, że osoby zamieszkujące obszary trudniej dostępne pod względem geograficznym borykają się z trudnościami i opóźnieniami w otrzymywaniu wersji drukowanej, a autentyczne wydanie w wersji elektronicznej ułatwiłoby im dostęp do prawa UE.Wniosek dotyczący rozporządzenia stanowi, że Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej ma być publikowany w wersji elektronicznej mającej skutki prawne. Publikacja w wersji elektronicznej jest zgodna z celem wyznaczonym w strategii „Europa 2020” oraz w projekcie przewodnim „Europejska agenda cyfrowa”, zgodnie z którymi do 2013 r. należy zapewnić wszystkim obywatelom dostęp do szerokopasmowego Internetu. Proponowany system równoważy potrzeby w zakresie dostępności i uproszczenia:-  z jednej strony, ważna publikacja elektroniczna umożliwia szersze rozpowszechnianie niż wydanie drukowane. W ciągu ostatnich kilku lat nastąpił zauważalny spadek liczby abonentów Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej , natomiast korzystanie z Internetu w Unii Europejskiej jest coraz bardziej rozpowszechnione – według Eurostatu dostęp do niego miało 70 % gospodarstw domowych w 2010 r. i 94 % przedsiębiorstw w 2009 r. Ponadto zapoznawanie się z elektronicznym wydaniem Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej byłoby nieodpłatne i wypadałoby korzystniej w porównaniu z wydaniem drukowanym, za które pobierano od obywateli koszty druku i wysyłki. Zapewniono jednak zabezpieczenie dla osób niepełnosprawnych, które mogą uzyskać dostęp do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w określonym formacie elektronicznym, oraz dla osób, które z jakiegokolwiek powodu nie mają dostępu do publikacji elektronicznej, ponieważ zawsze będzie można otrzymać na życzenie wersję papierową, niemającą jednak wartości prawnej (np. wyłącznie do celów informacyjnych), za pośrednictwem Urzędu Publikacji lub w postaci wydruku z Internetu.-  Z drugiej strony system ten jest prostszy, gdyż nie będą już konieczne potencjalnie skomplikowane zasady postępowania w przypadku ewentualnych rozbieżności między jednakowo autentycznymi wersjami drukowaną i elektroniczną.Ocena prawdopodobnych skutków wnioskuKomisja przeprowadziła analizę, w ramach której oceniono trzy warianty publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej :-  wariant 1: zachowanie sytuacji obecnej, gdy jedynie wersja papierowa stanowi ważną publikację, a wersja elektroniczna Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej służy wyłącznie do celów informacyjnych;-  wariant 2: publikacja Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej wyłącznie w wersji elektronicznej;-  wariant 3: publikacja równocześnie na papierze i w wersji elektronicznej, przy czym obie z nich mają jednakową moc prawną i jednakowy skutek.Zapewnienie mocy prawnej wydania elektronicznego przyniesie istotne korzyści, ponieważ:-  dostęp do ustawodawstwa UE zostanie rozszerzony, ułatwiony i przyspieszony;-  dostęp do wydania elektronicznego będzie nieodpłatny i możliwy w każdym momencie;-  elektroniczna publikacja będzie zgodna z priorytetami agendy cyfrowej uzgodnionymi przez instytucje UE, a także przyczyni się do wzrostu liczby osób korzystających z usług internetowych.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKUNajważniejsze przepisy wnioskuNiniejszy wniosek stanowi, że publikacja elektroniczna będzie ważnym sposobem publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej . Wersja drukowana będzie jednak wystarczająca w celu zapewnienia skutków prawnych publikacji w przypadku wywołanych problemami technicznymi, tymczasowych i nieprzewidzianych przerw w publikacji elektronicznej (np. ataków cybernetycznych, nieprzewidzianych awarii sprzętowych) trwających dłużej niż jeden dzień. Wydanie Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej wydrukowane w takich okolicznościach musiałoby zostać opublikowane w formie elektronicznej natychmiast po przywróceniu sprawności systemu technicznego. Wydanie drukowane powinno zawierać datę publikacji, jednak opublikowane następnie wydanie elektroniczne miałoby pierwszeństwo w przypadku ewentualnych różnic.W niniejszym wniosku określono również wymogi techniczne, których spełnienie zapewnia ważność publikacji elektronicznej, a także kompetencje Urzędu Publikacji w tym zakresie.Podstawa prawnaArtykuł 352 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.Zasada proporcjonalnościZakres wniosku jest ograniczony do publikacji elektronicznej Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej oraz warunków technicznych niezbędnych do zapewnienia ważności publikacji.Wybór instrumentówRozporządzenie jest jedynym odpowiednim aktem prawnym, gdyż obowiązuje bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich. Obywatele europejscy powinni mieć jednakowy dostęp do prawa UE, a zatem należy zapewnić dostęp do elektronicznego wydania Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w ten sam sposób i na tych samych warunkach dla wszystkich obywateli europejskich.WPŁYW NA BUDŻETUstanowienie prawnie ważnej publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w formie elektronicznej nie ma wpływu na budżet.Infrastruktura techniczna umożliwiająca publikację elektroniczną wymaga jednak inwestycji informatycznych. W ramach autonomii administracyjnej w 2009 r. poniesiono wydatki rzędu 38 000 EUR na ustanowienie i przetestowanie systemu technicznego przed opublikowaniem Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w wersji elektronicznej jako autentycznej. Dalsze inwestycje w rozbudowę systemu oraz koszty jego konserwacji i utrzymania zostaną poniesione przez wszystkie instytucje, gdyż to na nich spoczywa obowiązek publikowania tekstów ustawodawczych. Metoda obliczania klucza podziału środków opiera się na liczbie stron Dz.U. L i C wyprodukowanych dla każdej instytucji w roku n-2. Klucz na 2011 r. został określony na podstawie danych za 2009 r.:-  Komisja Europejska: 47,64 %;-  Rada Unii Europejskiej: 21,96 %;-  Parlament Europejski: 21,94 %;-  Komitet Ekonomiczno-Społeczny: 3,29 %;-  Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej: 3,17 %;-  Trybunał Obrachunkowy: 1,25 %;-  Komitet Regionów: 0,75 %.Zgodnie z tym kluczem podziału należy ustanowić odpowiednie rezerwy budżetowe.2011/0070 (APP)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYw sprawie publikacji elektronicznej Dziennika Urzędowego Unii EuropejskiejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 352,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego[7],stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Artykuł 297 Traktatu dotyczy publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej oraz wejścia w życie aktów prawnych Unii.2.  Wersja drukowana Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej we wszystkich językach urzędowych Unii jest obecnie jedyną prawnie wiążącą publikacją, mimo że jest on również udostępniany w wersji elektronicznej.3.  Decyzja 2009/496/WE, Euratom Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji, Trybunału Sprawiedliwości, Trybunału Obrachunkowego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 26 czerwca 2009 r. w sprawie organizacji i działania Urzędu Publikacji Unii Europejskiej[8] gwarantuje, że Urząd Publikacji będzie umożliwiał instytucjom wywiązanie się z obowiązku publikowania tekstów ustawodawczych.4.  Z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-161/06 Skoma-Lux sro przeciwko Celni [9] wynika, że akty prawne Unii, które nie zostały należycie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej , nie mogą być egzekwowane wobec osób fizycznych i prawnych, a udostępnienie tych aktów w Internecie nie jest równoznaczne z prawidłową publikacją w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wobec braku jakichkolwiek uregulowań w tej kwestii w prawie unijnym.5.  Gdyby publikacja w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w formie elektronicznej miała stanowić ważną publikację, otworzyłoby to szybszy i oszczędniejszy dostęp do prawa unijnego.6.  W swoim komunikacie „Europejska agenda cyfrowa”[10] Komisja podkreśliła, że dostęp do treści prawnych w Internecie sprzyja rozwojowi cyfrowego rynku wewnętrznego, co przynosi korzyści społeczno-gospodarcze.7.  Należy zatem ustanowić zasady zapewniające autentyczność, nienaruszalność i niezmienność elektronicznej publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej .8.  Dyrektywą 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisów elektronicznych[11] ustanowiono skutki prawne podpisu elektronicznego jako sposobu uwierzytelniania. Dla celów zapewnienia nienaruszalności, autentyczności i niezmienności elektronicznego wydania Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej bezpieczny podpis elektroniczny oparty na certyfikacie kwalifikowanym i wygenerowany przez bezpieczne urządzenie służące do składania podpisu elektronicznego zgodnie z wymienioną dyrektywą zapewnia wystarczające zabezpieczenia dla obywateli.9.  Dostęp do strony internetowej EUR-Lex ma zostać zapewniony w kontekście zobowiązań w zakresie ochrony osób niepełnosprawnych zgodnie z dyrektywą Rady 2010/48/WE z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych[12].10.  Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza ramy konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest umożliwienie wszystkim obywatelom europejskim powoływania się na publikację elektroniczną Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej , ponieważ zakres rozporządzenia jest ograniczony do zapewnienia autentyczności takiej publikacji, jak to jest obecnie w przypadku publikacji drukowanej.11.  W celu przyjęcia niniejszego rozporządzenia Traktat nie przewiduje innych kompetencji niż określone w art. 352,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 112.  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej jest publikowany w formie elektronicznej we wszystkich językach urzędowych Unii zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.13.  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej publikowany w formie elektronicznej, dalej zwany elektronicznym wydaniem Dziennika Urzędowego , jest autentyczny i ma skutki prawne.Artykuł 214.  Elektroniczne wydanie Dziennika Urzędowego jest opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym opartym na certyfikacie kwalifikowanym i wygenerowanym przez bezpieczne urządzenie służące do składania podpisu elektronicznego zgodnie z dyrektywą 1999/93/WE. Certyfikat kwalifikowany i jego odnowienia są publikowane na stronie internetowej EUR-Lex, tak aby umożliwić obywatelom zweryfikowanie bezpiecznego podpisu elektronicznego oraz autentyczności wydania elektronicznego Dziennika Urzędowego .15.  Elektroniczne wydanie Dziennika Urzędowego zawiera informacje dotyczące daty jego publikacji.16.  Elektroniczne wydanie Dziennika Urzędowego jest udostępniane obywatelom na stronie EUR-Lex na czas nieograniczony. Zapoznanie się z jego treścią jest nieodpłatne.17.  Strona internetowa EUR-Lex jest dostępna dla wszystkich użytkowników. Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej jest także dostępny dla osób niepełnosprawnych w innym formacie elektronicznym, niemającym skutków prawnych. Inna wersja publikacji jest również udostępniana w archiwum.Artykuł 318.  Urząd Publikacji może w dalszym ciągu drukować Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej . Kopie drukowane nie są autentyczne i nie mają skutków prawnych, bez uszczerbku dla art. 4 ust. 2.19.  Za drukowane egzemplarze Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej pobierana jest opłata odpowiadająca kosztom druku i wysyłki.Artykuł 420.  W przypadku gdy wydanie elektroniczne Dziennika Urzędowego jest niedostępne z powodu wystąpienia nieprzewidzianego i wyjątkowego zakłócenia systemu informatycznego Urzędu Publikacji, dostęp do niego zostaje przywrócony najszybciej, jak to możliwe.21.  Jeżeli niemożliwe jest przywrócenie dostępu do systemu w ciągu jednego dnia roboczego, Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej jest publikowany w postaci wydania drukowanego mającego skutki prawne. Odpowiadające mu wydanie elektroniczne Dziennika Urzędowego jest publikowane natychmiast po ponownym uruchomieniu systemu informatycznego.22.  Datą publikacji aktów prawnych opublikowanych zgodnie z ust. 2 jest data publikacji wydania drukowanego. W przypadku rozbieżności między wydaniem elektronicznym Dziennika Urzędowego a wydaniem drukowanym opublikowanym zgodnie z ust. 2, pierwszeństwo ma wydanie elektroniczne.Artykuł 523.  W odniesieniu do wydania elektronicznego Dziennika Urzędowego kompetencje Urzędu Publikacji obejmują:24.  publikowanie wydania elektronicznego Dziennika Urzędowego i gwarantowanie jego autentyczności;25.  wdrożenie i utrzymanie systemu informatycznego produkującego wydanie elektroniczne, zarządzanie nim i jego modernizowanie zgodnie z postępem technologicznym;26.  stworzenie i rozszerzanie zaplecza technicznego w celu zapewnienia dostępności wydania elektronicznego Dziennika Urzędowego dla wszystkich użytkowników;27.  ustanowienie zasad dotyczących bezpieczeństwa wewnętrznego i dostępu w odniesieniu do systemu informatycznego produkującego wydanie elektroniczne Dziennika Urzędowego ;28.  zachowywanie i archiwizowanie dokumentów elektronicznych oraz przetwarzanie ich zgodnie z postępem technologicznym.29.  Urząd Publikacji wykonuje swoje kompetencje określone w ust. 1 zgodnie z decyzją 2009/496/WE, Euratom.Artykuł 6Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w […]W imieniu RadyPrzewodniczącyOCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI DLA WNIOSKÓW1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy1.2. Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa1.3. Charakter wniosku/inicjatywy1.4. Cel/cele1.5. Uzasadnienie wniosku/inicjatywy1.6. Czas trwania działania i jego wpływu finansowego1.7. Przewidywany(-e) tryb(-y) zarządzania2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości2.2. System zarządzania i kontroli2.3. Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY3.1. Dział(-y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(-e) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ3.2. Szacunkowy wpływ na wydatki3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki operacyjne3.2.3. Szacunkowy wpływ na środki administracyjne3.2.4. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi3.2.5. Udział osób trzecich w finansowaniu3.3. Szacunkowy wpływ na dochodyOCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI DLA WNIOSKÓWSTRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWYTytuł wniosku/inicjatywyWniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie publikacji elektronicznej Dziennika Urzędowego Unii EuropejskiejDziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywaNie dotyczy, ponieważ wniosek odnosi się do wydatków administracyjnych Komisji oraz pozostałych instytucji, które muszą publikować przyjmowane przez siebie akty w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Charakter wniosku/inicjatywyNie dotyczy.CeleWieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Unii Europejskiej wskazany(-e) we wniosku/inicjatywieWniosek przyczynia się do osiągnięcia celu, jakim jest rozwój jednolitego rynku treści online, zgodnie z projektem przewodnim „Europejska agenda cyfrowa”, przedstawionym w kontekście strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu.Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywaCel szczegółowyPropagowanie publikacji i internetowych usług informacyjnych dla obywateli, przedsiębiorstw i grup docelowych (środowisk prawniczych).Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywaNie dotyczy.Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływNależy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej.Wniosek jest skierowany do europejskich obywateli i przedsiębiorstw, które powinny korzystać z nieodpłatnego, natychmiastowego i uproszczonego dostępu do autentycznej publikacji ustawodawstwa Unii Europejskiej.Wskaźniki wyników i wpływuNależy określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy.Wskaźniki wyników, które należy monitorować w trakcie wdrażania wniosku, są następujące:- liczba wyszukiwań w prawnie ważnym elektronicznym wydaniu Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej ;- liczba zamówień na wydanie drukowane w porównaniu z liczbą abonentów, w okresie kiedy publikacja elektroniczna nie miała mocy prawnej;- liczba skarg skierowanych do Urzędu Publikacji dotyczących trudności w uzyskaniu dostępu do prawnie ważnego elektronicznego wydania Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z powodów związanych z systemem informatycznym Urzędu Publikacji.Uzasadnienie wniosku/inicjatywyPotrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowejCelem wniosku jest zwiększenie pewności prawnej poprzez umożliwienie egzekwowania praw i obowiązków wynikających z prawa Unii Europejskiej na podstawie publikacji w formie autentycznego elektronicznego wydania Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej . Należy zapewnić dostęp do prawnie ważnej elektronicznej publikacji w momencie wejścia wniosku w życie.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii EuropejskiejZważywszy, że wniosek dotyczy formy, w jakiej ma być publikowane prawo Unii Europejskiej, odpowiednie działania można podjąć wyłącznie na poziomie Unii Europejskiej. Ponadto wybór instrumentów odzwierciedla potrzebę zapewnienia jednakowych warunków dostępu dla wszystkich obywateli Unii Europejskiej.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działańPoprzednio Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej był publikowany w formie elektronicznej wyłącznie do celów informacyjnych. Obserwowany wzrost liczby użytkowników korzystających z wydania elektronicznego jest zgodny z myślą przewodnią wniosku.Spójność z ewentualnymi innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergiaNie dotyczy.Czas trwania działania i jego wpływu finansowego( Wniosek/inicjatywa o określonym czasie trwaniax Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie trwania-  Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r. do RRRR r.,-  po którym następuje faza operacyjna.Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzaniax Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane przez Urząd Publikacji w imieniu instytucji reprezentowanych na forum Komitetu Zarządzającego Urzędu Publikacji, zob. pkt 2.1.( Pośrednie zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych( Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi( Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi( Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymiUwagiNie dotyczyŚRODKI ZARZĄDZANIAZasady nadzoru i sprawozdawczościNależy określić częstotliwość i warunki.Proponuje się, aby Urząd Publikacji czuwał nad publikacją elektroniczną Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej zgodnie z decyzją 2009/496/WE, Euratom, a w związku z tym zgodnie z zasadami monitorowania i sprawozdawczości ustanowionymi tą decyzją.System zarządzania i kontroliZidentyfikowane ryzykoIstnieje ryzyko wystąpienia awarii technicznej w systemie informatycznym Urzędu Publikacji. Tego rodzaju awaria może uniemożliwić dostęp do wydania elektronicznego. W takich przypadkach, jeżeli nie uda się przywrócić dostępu w ciągu jednego dnia roboczego, wydanie papierowe będzie równoznaczne z ważną publikacją.Kolejne zidentyfikowane ryzyko dotyczy bezpieczeństwa. W ramach działań zapobiegawczych Urząd Publikacji ma obowiązek ustanowić, zgodnie z decyzją 2009/496/WE, Euratom, wewnętrzne zasady bezpieczeństwa i dostępu w odniesieniu do systemu informatycznego.Przewidywane metody kontroliNie dotyczy.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościomOkreślić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony.Nie dotyczy.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWYDział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(-e) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ-  Istniejące pozycje w budżecieDział wieloletnich ram finansowych | Pozycja w budżecie | Rodzaj środków | Wkład |Numer [treść …...….] | ZRÓŻNICOWANE /NIEZRÓŻNICOWANE ([13]) | państw EFTA[14] | krajów kandydujących[15] | państw trzecich | w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego |5 | Komisja: 26011101 [Dziennik Urzędowy (L i C)] Parlament Europejski: 3240 [Dziennik Urzędowy] Rada: 2211 [Dziennik Urzędowy] Trybunał Sprawiedliwości: 2740 [Dziennik Urzędowy] Trybunał Obrachunkowy: 2740 [Dziennik Urzędowy] Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES): 2604 [Dziennik Urzędowy] Komitet Regionów: 2604 [Dziennik Urzędowy] | Niezróżnicowane | NIE | NIE | NIE | NIE |Szacunkowy wpływ na wydatkiSynteza szacunkowego wpływu na wydatkiw mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Dział wieloletnich ram finansowych: | 5 | „Wydatki administracyjne” |w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 | Rok 2014 | wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) |-  Artykuł 502 | p.m. |p.m. |p.m. |p.m. |p.m. | | | | |W przypadku wpływu na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie.26011101Należy określić metodę obliczania wpływu na dochody.W chwili obecnej źródłem dochodów są abonenci oraz pojedyncze zamówienia na wydania drukowane Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej . Oczekuje się, że w momencie, gdy wydanie elektroniczne stanie się jedyną publikacją mającą moc prawną, liczba abonentów zacznie spadać i zbliży się do zera. [1] Wyrok z dnia 11 grudnia 2007 r. w sprawie C-161/06, Skoma-Lux sro przeciwko Celní ředitelství Olomouc ( Zb.Orz. z 2007, s. I-10841).[2] Decyzja 2009/496/WE Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji, Trybunału Sprawiedliwości, Trybunału Obrachunkowego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów w sprawie organizacji i działania Urzędu Publikacji Unii Europejskiej (Dz.U. L 168 z 30.6.2009, s. 41).[3] COM(2010) 2020 wersja ostateczna z 3.3.2010.[4] COM(2010) 245 wersja ostateczna/2z 26.8.2010.[5] COM(2010) 743z 15.12. 2010.[6] Konkluzje z posiedzenia grupy roboczej Rady ds. e-prawa z dnia 26 października 2010 r.[7] Dz.U. C […] z […], s. […].[8] Dz.U. L 168 z 30.6.2009, s. 41.[9] Zb.Orz. z 2007, s. I-10841.[10] COM(2010)245 wersja ostateczna/2.[11] Dz.U. L 13 z 19.1.2000, s. 12.[12] Dz.U. L 23 z 27.1.2010, s. 35.[13] Środki zróżnicowane/ środki niezróżnicowane[14] EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu[15] Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.[16] W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.