               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 15.3.2019
            COM(2019) 141 final
            2019/0082(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu, regulaminu wewnętrznego zespołu orzekającego, procedury mediacji i kodeksu postępowania arbitrów

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią w związku z planowanym przyjęciem regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu, regulaminu wewnętrznego zespołu orzekającego, procedury mediacji i kodeksu postępowania arbitrów.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Umowa o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią

               Umowa o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią („umowa”) ma na celu liberalizację i ułatwienie handlu i inwestycji oraz promowanie bliższych stosunków gospodarczych między stronami.

               Umowa została zawarta przez Radę Unii Europejskiej w dniu 20 grudnia 2018 r. po wyrażeniu zgody przez Parlament Europejski w dniu 12 grudnia 2018 r. Umowa weszła w życie dnia 1 lutego 2019 r.

               2.2.Wspólny Komitet

               W art. 22.1 ust. 1 umowy ustanawia się Wspólny Komitet składający się z przedstawicieli obu stron. Art. 22.1 ust. 4 stanowi, że w celu zapewnienia prawidłowego i skutecznego funkcjonowania umowy „Wspólny Komitet:

               a)na pierwszym posiedzeniu przyjmuje swój regulamin wewnętrzny; oraz

               b)na pierwszym posiedzeniu przyjmuje regulamin wewnętrzny zespołu orzekającego i kodeks postępowania arbitrów, o których mowa w art. 21.30, jak również procedurę mediacji, o której mowa w art. 21.6 ust. 2.”.

               Wszelkie decyzje i zalecenia Wspólnego Komitetu będą podejmowane w drodze konsensusu.

               2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu

               Na pierwszym posiedzeniu Wspólny Komitet ma przyjąć swój regulamin wewnętrzny, regulamin wewnętrzny zespołu orzekającego, procedurę mediacji oraz kodeks postępowania arbitrów („planowany akt”).

               3.Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii

               Niniejszy wniosek dotyczący decyzji Rady określa stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią w związku z planowanym przyjęciem regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu, regulaminu wewnętrznego zespołu orzekającego, procedury mediacji i kodeksu postępowania arbitrów.

               Strony umowy uzgodniły projekty odnośnych dokumentów. Z zastrzeżeniem procedur podejmowania decyzji przez UE powinny one zostać przyjęte na pierwszym posiedzeniu wspólnego komitetu, które zgodnie z art. 22.1 ust. 2 umowy ma się odbyć w ciągu trzech miesięcy od daty jej wejścia w życie, tj. najpóźniej do maja 2019 r.

               Treść załączonego regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu, regulaminu wewnętrznego zespołu orzekającego, procedury mediacji i kodeksu postępowania arbitrów jest bardzo zbliżona do treści aktów przyjętych przez wspólne komitety ustanowione na mocy innych umów o partnerstwie gospodarczym lub innych umów handlowych.

               Przyjęcie tych dokumentów jest niezbędne do nadania skuteczności postanowieniom umowy, a w szczególności do realizacji postanowień rozdziału 21 (Rozstrzyganie sporów) i rozdziału 22 (Postanowienia instytucjonalne).

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  1
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Wspólny Komitet jest organem powołanym na mocy umowy, mianowicie Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią.

               Akt, który Wspólny Komitet ma przyjąć, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 22.2 umowy.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie charakter pomocniczy, decyzja przyjęta na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, mianowicie tę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanych aktów odnoszą się do wspólnej polityki handlowej.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest w związku z tym art. 207 TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2019/0082 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu, regulaminu wewnętrznego zespołu orzekającego, procedury mediacji i kodeksu postępowania arbitrów

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 3 i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią („umowa”) została zatwierdzona w imieniu Unii w dniu 20 grudnia 2018 r.

               (2)W myśl art. 22.1 ust. 4 lit. e) i f) umowy na pierwszym posiedzeniu Wspólny Komitet przyjmuje własny regulamin wewnętrzny oraz regulamin wewnętrzny zespołu orzekającego i kodeks postępowania arbitrów, o których to aktach mowa w art. 21.30 umowy, jak również procedurę mediacji, o której mowa w art. 21.6 ust. 2 umowy.

               (3)Należy ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu, ponieważ planowana decyzja Wspólnego Komitetu będzie dla Unii wiążąca,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią w odniesieniu do regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu, regulaminu wewnętrznego zespołu orzekającego, kodeksu postępowania arbitrów oraz procedury mediacji, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu wraz z załącznikami, dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014: 2258, pkt 61–64.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 15.3.2019
            COM(2019) 141 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu, regulaminu wewnętrznego zespołu orzekającego, procedury mediacji i kodeksu postępowania arbitrów

               PROJEKT

               DECYZJA NR …/2019 WSPÓLNEGO KOMITETU

               USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY O PARTNERSTWIE GOSPODARCZYM MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A JAPONIĄ

               z dnia […] r.

               w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu, regulaminu wewnętrznego zespołu orzekającego, procedury mediacji i kodeksu postępowania arbitrów

               WSPÓLNY KOMITET,

               uwzględniając Umowę o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią podpisaną w Tokio dnia 17 lipca 2018 r., w szczególności jej art. 21.6 ust. 2, art. 21.30 oraz art. 22.1 ust. 1, 2 i 4,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               1.Ustanawia się regulamin wewnętrzny Wspólnego Komitetu określony w załączniku I.

               2.Ustanawia się regulamin wewnętrzny zespołu orzekającego określony w załączniku II.

               3.Ustanawia się procedurę mediacji określoną w załączniku III.

               4.Ustanawia się kodeks postępowania arbitrów określony w załączniku IV.

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w […] dnia […] r.

                        W imieniu Wspólnego Komitetu

                        Minister Spraw Zagranicznych Japonii

                        Przedstawiciel UE

               ZAŁĄCZNIK I

               REGULAMIN WEWNĘTRZNY WSPÓLNEGO KOMITETU

               USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY O PARTNERSTWIE GOSPODARCZYM MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A JAPONIĄ

               ARTYKUŁ 1

               Skład i przewodnictwo

               1.
                     Wspólny Komitet ustanowiony zgodnie z art. 22.1 ust. 1 Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią (zwanej dalej „umową”) wykonuje swoje obowiązki w sposób przewidziany w art. 22.1 umowy i przejmuje odpowiedzialność za ogólne wdrożenie i funkcjonowanie umowy.

               2.
                     W skład Wspólnego Komitetu wchodzą przedstawiciele Unii Europejskiej i Japonii, a zgodnie z art. 22.1 ust. 3 umowy przewodniczą mu wspólnie członek Komisji Europejskiej odpowiedzialny za sprawy handlu oraz minister spraw zagranicznych Japonii.

               3.
                     Współprzewodniczący mogą być reprezentowani odpowiednio przez swoich przedstawicieli zgodnie z postanowieniami art. 22.1 ust. 3 umowy. Wszelkie późniejsze odniesienia w niniejszym regulaminie wewnętrznym do członków i współprzewodniczących Wspólnego Komitetu rozumie się jako obejmujące ich przedstawicieli.

               4.
                     Współprzewodniczącym mogą towarzyszyć urzędnicy. Wykazy urzędników biorących udział w posiedzeniu w imieniu każdej ze stron wymienia się przed posiedzeniem za pośrednictwem punktów kontaktowych.

               5.
                     Strony mogą, za obopólną zgodą, zdecydować o zaproszeniu obserwatorów lub niezależnych ekspertów na zasadzie ad hoc.

               ARTYKUŁ 2

               Punkty kontaktowe

               1.
                     Punkty kontaktowe wyznaczone zgodnie z art. 22.6 ust. 1 (zwane dalej „punktami kontaktowymi”) koordynują przygotowania do posiedzeń Wspólnego Komitetu oraz ich organizację.

               2.
                     Wszelka wymiana korespondencji i komunikacja między stronami w zakresie prac Wspólnego Komitetu i jego posiedzeń odbywa się za pośrednictwem punktów kontaktowych zgodnie z art. 22.6 ust. 2 lit. c) umowy.

               3.
                     Punkty kontaktowe odpowiadają za koordynację przygotowań wstępnego porządku obrad, projektów decyzji i projektów zaleceń Wspólnego Komitetu, jak również za korespondencję i komunikację między Wspólnym Komitetem a specjalnymi komitetami, grupami roboczymi i innymi organami ustanowionymi na mocy umowy.

               ARTYKUŁ 3

               Porządek obrad

               1.
                     Punkty kontaktowe wspólnie sporządzają wstępny porządek obrad każdego posiedzenia i przekazują go, wraz z odpowiednimi dokumentami, członkom Wspólnego Komitetu nie później niż 7 dni kalendarzowych przed datą posiedzenia.

               2.
                     Każda ze stron może zaproponować punkty porządku obrad nie później niż 14 dni kalendarzowych przed datą posiedzenia.

               3.
                     Strony mogą, za obopólną zgodą, skrócić terminy, o których mowa w ust. 1 i 2, w celu uwzględnienia wymagań dotyczących konkretnego przypadku.

               4.
                     Wspólny Komitet przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Jeżeli strony wyrażą na to zgodę, w porządku obrad można umieścić punkty, które nie znalazły się we wstępnym porządku obrad.

               ARTYKUŁ 4

               Język roboczy

               O ile strony nie postanowiły inaczej, językiem wszelkiej korespondencji i komunikacji między stronami w sprawie prac Wspólnego Komitetu, jak również przygotowywań decyzji i zaleceń oraz obrad na ich temat, jest język angielski.

               ARTYKUŁ 5

               Decyzje i zalecenia

               1.
                     Zgodnie z art. 22.2 umowy decyzje i zalecenia Wspólnego Komitetu podejmowane są w drodze konsensusu. Mogą być one przyjmowane w drodze procedury pisemnej poprzez wymianę not między współprzewodniczącymi Komitetu.

               2.
                     Wszystkie decyzje i zalecenia Wspólnego Komitetu są opatrzone numerem seryjnym i datą przyjęcia oraz zawierają tytuł odnoszący się do ich przedmiotu.

               ARTYKUŁ 6

               Wspólny protokół

               1.
                     Projekt wspólnego protokołu zawiera, co do zasady, ostateczny porządek obrad oraz podsumowanie dyskusji w ramach każdego punktu porządku obrad.

               2.
                     Punkty kontaktowe sporządzają projekt wspólnego protokołu każdego posiedzenia w jak najkrótszym terminie, lecz nie później niż 60 dni od daty posiedzenia.

               3.
                     Strony zatwierdzają projekt wspólnego protokołu na piśmie w jak najkrótszym terminie, lecz nie później niż 70 dni od daty posiedzenia. Po zatwierdzeniu protokołu punkty kontaktowe podpisują jego dwa egzemplarze, a każda ze stron otrzymuje po jednym oryginalnym egzemplarzu tych dokumentów. Strony mogą zdecydować, że podpis i wymiana kopii w formie elektronicznej spełniają ten wymóg.

               ARTYKUŁ 7

               Jawność i poufność

               1.
                     Posiedzenia Wspólnego Komitetu nie są otwarte dla publiczności, chyba że umowa stanowi inaczej lub strony postanowią inaczej.

               2.
                     W przypadku gdy strona przekazuje Wspólnemu Komitetowi, specjalnemu komitetowi, grupie roboczej lub innemu organowi ustanowionemu na mocy umowy informacje, które zgodnie z jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi uznaje się za poufne lub chronione przed ujawnieniem, druga strona traktuje te informacje jako poufne, zgodnie z art. 1.6 umowy.

               3.
                     Przed posiedzeniem Wspólnego Komitetu każda ze stron może podać do wiadomości publicznej, za pomocą wszelkich odpowiednich nośników, porządek obrad w ostatecznej wersji uzgodnionej przez strony, zatwierdzony wspólny protokół sporządzony zgodnie z art. 6 oraz decyzje i zalecenia przyjęte przez Wspólny Komitet, z zastrzeżeniem zastosowania ust. 2 powyżej.

               ARTYKUŁ 8

               Koszty

               Każda ze stron pokrywa wszelkie poniesione przez siebie koszty wynikające z posiedzeń Wspólnego Komitetu. Koszty związane z organizacją posiedzeń ponosi strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia. W przypadku gdy posiedzenie odbywa się poza terytorium Unii Europejskiej lub Japonii, strony podejmują decyzję za obopólną zgodą w sprawie odpowiedzialności za koszty poniesione w związku z organizacją posiedzenia.

               ****

               ZAŁĄCZNIK II

               REGULAMIN WEWNĘTRZNY
               ZESPOŁU ORZEKAJĄCEGO

               W procedurze arbitrażowej, o której mowa w rozdziale 21 („Rozstrzyganie sporów”) sekcja C umowy, stosuje się następujące zasady:

               I. Definicje

               1.W niniejszym regulaminie wewnętrznym stosuje się następujące definicje:

               a)„pracownicy administracyjni”, w stosunku do arbitra, oznaczają osoby, którymi kieruje i które kontroluje arbiter, inne niż asystenci;

               b)„doradca” oznacza osobę wyznaczoną przez stronę w celu doradzania lub pomocy tej stronie na potrzeby procedury arbitrażowej, inną niż przedstawiciele tej strony;

               c)„umowa” oznacza Umowę o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią;

               d)„arbiter” oznacza członka zespołu orzekającego;

               e)„asystent” oznacza osobę, która zgodnie z zasadami powołania arbitra, prowadzi badania lub pomaga temu arbitrowi;

               f)„kodeks postępowania” oznacza kodeks postępowania arbitrów, o którym mowa w art. 21.30 umowy;

               g)„strona skarżąca” oznacza stronę, która składa wniosek o powołanie zespołu orzekającego na mocy art. 21.7 umowy;

               h)„dni” oznaczają dni kalendarzowe;

               i)„zespół orzekający” oznacza zespół orzekający powołany na mocy art. 21.7 umowy;

               j)„strona, przeciwko której wysunięto zarzut” oznacza stronę, przeciw której wniesiono skargę do zespołu orzekającego na mocy art. 21.7 umowy;

               k)„postępowanie” oznacza prace zespołu orzekającego; oraz

               l)„przedstawiciel” w stosunku do strony oznacza urzędnika lub inną osobę z departamentu rządowego lub agencji rządowej lub wszelkich innych podmiotów publicznych strony oraz innego członka personelu, którego ta strona wyznacza na swojego przedstawiciela do celów procedury arbitrażowej.

               II. Wyznaczanie arbitrów

               2.Urząd wyznaczony przez stronę skarżącą zgodnie z art. 21.25 ust. 1 umowy jest odpowiedzialny za organizację losowania, o którym mowa w art. 21.8 ust. 3, 4 i 5 umowy, i informuje współprzewodniczących Wspólnego Komitetu, z należytym wyprzedzeniem, o dacie, godzinie i miejscu losowania. Współprzewodniczący ze strony, przeciwko której wysunięto zarzut, może być obecny lub być reprezentowany przez inną osobę podczas losowania. Mogą w nim uczestniczyć również przedstawiciele obu stron. W każdym wypadku losowanie przeprowadza się z udziałem strony lub stron, które są obecne.

               3.Strony informują na piśmie każdą osobę, która została powołana do pełnienia funkcji arbitra zgodnie z art. 21.8 umowy, o jej powołaniu. Każda z tych osób informuje obie strony w terminie pięciu dni od daty powiadomienia o swoim powołaniu, czy będzie mogła pełnić obowiązki członka organu arbitrażowego.

               III. Spotkanie organizacyjne

               4.O ile strony nie uzgodnią inaczej, spotykają się one z zespołem orzekającym w terminie siedmiu dni od daty jego powołania, aby omówić kwestie, które strony lub zespół orzekający uznają za stosowne, w tym:

               a)wynagrodzenie wypłacane arbitrom i zwracane im wydatki, które są zgodne ze standardami i kryteriami WTO;

               b)wynagrodzenie wypłacane asystentom, przy czym całkowite wynagrodzenie asystenta lub asystentów arbitra nie przekracza 50 % wynagrodzenia tego arbitra, o ile strony nie uzgodnią inaczej; oraz

               c)harmonogram postępowania, ustalony w oparciu o strefę czasową strony, przeciwko której wysunięto zarzut.

               Jedynie arbitrzy oraz przedstawiciele stron, którzy są urzędnikami lub innymi osobami w departamencie rządowym lub agencji rządowej lub w jakimkolwiek innym podmiocie publicznym, mogą brać udział w tym spotkaniu osobiście lub za pośrednictwem konferencji telefonicznej albo wideokonferencji.

               IV. Powiadomienia

               5.Wszelkie wnioski, zawiadomienia, oświadczenia pisemne lub inne dokumenty przekazywane przez:

               a)zespół orzekający – przesyła się jednocześnie do obu stron;

               b)stronę do zespołu orzekającego – przesyła się jednocześnie do wiadomości drugiej strony; oraz

               c)stronę do drugiej strony – w stosownych przypadkach przesyła się jednocześnie do wiadomości zespołu orzekającego.

               Wszelkie dokumenty, o których mowa w niniejszym punkcie, w stosownych przypadkach przesyła się jednocześnie również do wiadomości organu zewnętrznego, o którym mowa w art. 21.25 ust. 2 umowy.

               6.Powiadomienie strony na temat wszelkich dokumentów, o których mowa w pkt 5, kieruje się do urzędu wyznaczonego przez tę stronę zgodnie z art. 21.25 ust. 1 umowy.

               7.Wszelkich powiadomień, o których mowa w pkt 5, dokonuje się pocztą elektroniczną lub, w stosownych przypadkach, za pomocą dowolnych innych środków łączności, które zapewniają rejestrację wysłania powiadomienia. Powiadomienie takie uznaje się za doręczone w dniu jego wysłania, chyba że zostanie udowodnione, że było inaczej.

               8.Niewielkie omyłki pisarskie występujące we wniosku, zawiadomieniu, oświadczeniu pisemnym lub innym dokumencie związanym z procedurą arbitrażową można poprawić, dostarczając nowy dokument, w którym wyraźnie zaznaczono zmiany.

               9.Jeżeli ostatni dzień na dostarczenie dokumentów przypada na dzień ustawowo wolny od pracy w Japonii lub Unii Europejskiej lub na jakikolwiek inny dzień, w którym urzędy rządu strony są nieczynne oficjalnie lub w wyniku działania siły wyższej, dokument uznaje się za otrzymany w następnym dniu roboczym. Podczas spotkania organizacyjnego, o którym mowa w pkt 4, każda ze stron przedstawia wykaz swoich dni ustawowo wolnych od pracy oraz wszelkich innych dni, w których jej urzędy są oficjalnie nieczynne. Każda ze stron zapewnia aktualizację swojego wykazu w trakcie procedury arbitrażowej.

               V. Pisemne oświadczenia

               10.Strona skarżąca składa pisemne oświadczenie nie później niż 20 dni od dnia powołania zespołu orzekającego. Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, doręcza pisemną odpowiedź nie później niż 20 dni po dniu otrzymania pisemnego oświadczenia strony skarżącej.

               VI. Działanie zespołu orzekającego

               11.Wszystkie posiedzenia zespołu orzekającego prowadzi jego przewodniczący. Zespół orzekający może upoważnić przewodniczącego do podejmowania decyzji administracyjnych i proceduralnych.

               12.O ile rozdział 21 umowy lub niniejszy regulamin wewnętrzny nie stanowią inaczej, zespół orzekający może wykonywać swoje działania przy użyciu wszelkich środków, włącznie z telefonem, telefaksem lub łączami komputerowymi.

               13.W przypadku pojawienia się kwestii proceduralnych, których nie obejmują postanowienia rozdziału 21 umowy, niniejszego regulaminu wewnętrznego ani kodeksu postępowania arbitrów, o którym mowa w art. 21.30, zespół orzekający, po konsultacji ze stronami, może przyjąć odpowiednią procedurę, która jest zgodna z tymi postanowieniami.

               14.Zespół orzekający może zmienić dowolny okres inny niż okres określony w rozdziale 21 umowy i dokonać wszelkich innych dostosowań proceduralnych lub administracyjnych w postępowaniu po konsultacji ze stronami. Gdy zespół orzekający konsultuje się ze stronami, informuje je na piśmie o proponowanej zmianie lub dostosowaniu, przedstawiając uzasadnienie.

               VII. Posiedzenia

               15.Na podstawie harmonogramu ustalonego zgodnie z pkt 4, po konsultacji ze stronami i innymi arbitrami, przewodniczący zespołu orzekającego wyznacza datę i godzinę posiedzenia.

               16.O ile strony nie uzgodnią inaczej, strona, na której terytorium odbywa się posiedzenie zgodnie z art. 21.15 ust. 2 umowy:

               a)określa miejsce posiedzenia i informuje o tym przewodniczącego zespołu orzekającego; oraz

               b)odpowiada za logistyczne zarządzanie posiedzeniem.

               17.O ile strony nie postanowią inaczej oraz bez uszczerbku dla pkt 46 strony dzielą się wydatkami wynikającymi z logistycznej organizacji posiedzenia.

               18.Przewodniczący zespołu orzekającego powiadamia w odpowiednim czasie strony oraz, w stosownych przypadkach, organ zewnętrzny, o którym mowa w art. 21.25 ust. 2 umowy, na piśmie o dacie, godzinie i miejscu posiedzenia. Informacja ta jest podawana do wiadomości publicznej przez stronę, na której terytorium odbywa się posiedzenie, lub, w stosownych przypadkach, przez organ zewnętrzny, o którym mowa w art. 21.25 ust. 2 umowy, chyba że posiedzenie jest zamknięte dla publiczności.

               19.Zasadniczo powinno się odbyć tylko jedno posiedzenie. Jeżeli spór dotyczy kwestii o wyjątkowym stopniu złożoności, zespół orzekający może zwołać dodatkowe posiedzenia z własnej inicjatywy lub, na wniosek jednej ze stron, po konsultacji ze stronami. Dla każdego z dodatkowych posiedzeń stosuje się odpowiednio pkt 15–18.

               20.Wszyscy arbitrzy są obecni przez cały czas trwania posiedzenia.

               21.W posiedzeniu mogą brać udział następujące osoby, niezależnie od tego, czy ma ono charakter otwarty, czy nie:

               a)przedstawiciele stron;

               b)doradcy;

               c)asystenci i pracownicy administracyjni;

               d)tłumacze ustni i pisemni oraz sprawozdawcy sądowi zespołu orzekającego; oraz

               e)eksperci, zgodnie z decyzją zespołu orzekającego na podstawie art. 21.17 ust. 2 umowy.

               22.Najpóźniej pięć dni przed datą posiedzenia każda ze stron dostarcza zespołowi orzekającemu wykaz imion i nazwisk osób, które w imieniu danej strony przedstawią na posiedzeniu argumenty ustne lub oświadczenia, oraz innych przedstawicieli i doradców, którzy wezmą udział w posiedzeniu.

               23.Zespół orzekający prowadzi posiedzenie w następujący sposób, zapewniając przyznanie równej ilości czasu stronie skarżącej i stronie, przeciwko której wysunięto zarzut, na przedstawienie zarówno argumentów, jak i replik:

               Argumenty

               a)argument strony skarżącej; oraz

               b)argument strony, przeciwko której wysunięto zarzut.

               Repliki

               a)odpowiedź strony skarżącej; oraz

               b)odpowiedź strony, przeciwko której wysunięto zarzut.

               24.Zespół orzekający może zadawać pytania każdej ze stron w dowolnym momencie posiedzenia.

               25.Zespół orzekający zleca przygotowanie zapisu posiedzenia i jego przekazanie stronom możliwie jak najszybciej po posiedzeniu. Strony mogą zgłaszać uwagi dotyczące zapisu, a zespół orzekający może te uwagi uwzględnić.

               26.W terminie 10 dni od daty posiedzenia każda ze stron może przedstawić dodatkowe pisemne oświadczenie dotyczące wszelkich kwestii, które pojawiły się w jego trakcie.

               VIII. Obrady

               27.W obradach zespołu orzekającego mogą brać udział wyłącznie arbitrzy. Niezależnie od poprzedniego zdania zespół orzekający może zezwolić na obecność asystentów arbitrów podczas obrad.

               IX. Pytania pisemne

               28.Zespół orzekający może w każdym momencie postępowania zwracać się z pytaniami w formie pisemnej do jednej strony lub obu stron. Wszelkie pytania skierowane do jednej ze stron przekazuje się do wiadomości drugiej strony.

               29.Każda ze stron dostarcza drugiej stronie kopię swojej pisemnej odpowiedzi na pytania zespołu orzekającego. Strona otrzymuje możliwość przedstawienia na piśmie uwag dotyczących odpowiedzi drugiej strony w ciągu pięciu dni od otrzymania takiej kopii.

               X. Zastępowanie arbitrów

               30.Do celów zastąpienia arbitra zgodnie z art. 21.11 umowy stosuje się odpowiednio art. 21.8.

               31.Jeżeli jedna ze stron uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania i w związku z tym powinien zostać zastąpiony, strona ta powiadamia drugą stronę w ciągu 15 dni od daty uzyskania wystarczających dowodów na niespełnienie przez arbitra wymogów kodeksu postępowania.

               32.Jeżeli jedna ze stron uzna, że arbiter inny niż przewodniczący nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, strony konsultują się i za obopólnym porozumieniem wybierają nowego arbitra zgodnie z pkt 30.

               Jeżeli strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby zastąpienia arbitra, każda ze stron może wnioskować o przekazanie sprawy przewodniczącemu zespołu orzekającego, którego decyzja jest ostateczna.

               Jeżeli na podstawie tego wniosku przewodniczący uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, dokonuje się wyboru nowego arbitra zgodnie z pkt 30.

               33.Jeżeli jedna ze stron uzna, że przewodniczący zespołu orzekającego nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, strony konsultują się i za obopólnym porozumieniem wybierają nowego przewodniczącego zgodnie z pkt 30.

               Jeżeli strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby zastąpienia przewodniczącego, każda ze stron może wnioskować o przekazanie sprawy dwóm pozostałym arbitrom. Najpóźniej 10 dni od daty złożenia wniosku arbitrzy podejmują decyzję, czy istnieje potrzeba zastąpienia przewodniczącego zespołu orzekającego. Decyzja arbitrów dotycząca potrzeby zastąpienia przewodniczącego jest ostateczna.

               Jeżeli arbitrzy uznają, że przewodniczący nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, dokonuje się wyboru nowego przewodniczącego zgodnie z pkt 30.

               34.Postępowanie zawiesza się na okres potrzebny do przeprowadzenia procedur przewidzianych w pkt 30–33.

               XI. Poufność

               35.Przedstawiając zespołowi orzekającemu poufną wersję pisemnych oświadczeń, strona, na wniosek drugiej strony, w ciągu 20 dni od dnia złożenia wniosku przedstawia również wersję oświadczenia nieopatrzoną klauzulą poufności, która może być ujawnione publicznie. Żadne z postanowień niniejszego regulaminu wewnętrznego nie wyklucza możliwości publicznego ujawnienia przez stronę jej własnych oświadczeń w zakresie, w jakim oświadczenia te nie ujawniają żadnych informacji wskazanych przez drugą stronę jako poufne. Posiedzenia zespołu orzekającego odbywają się przy drzwiach zamkniętych, jeżeli oświadczenia lub argumenty strony zawierają informacje poufne. Zespół orzekający i strony zachowują poufność posiedzenia zespołu orzekającego, jeżeli jest ono zamknięte.

               XI. Kontakty ex parte

               36.Zespół orzekający nie spotyka ani nie kontaktuje się z żadną ze stron pod nieobecność drugiej strony.

               37.Arbiter nie omawia żadnych aspektów związanych z przedmiotem postępowania z żadną ze stron ani z obiema stronami pod nieobecność innych arbitrów.

               XIII. Oświadczenia amicus curiae

               38.O ile w ciągu trzech dni od daty powołania zespołu orzekającego strony nie uzgodniły inaczej, zespół ten może otrzymywać dobrowolne oświadczenia pisemne od osób, o których mowa w art. 21.17 ust. 3 umowy, niezależnych od rządów stron, pod warunkiem że oświadczenia wpłyną w ciągu 10 dni od dnia powołania zespołu orzekającego.

               39.Oświadczenia winny być zwięzłe, w żadnym przypadku nie mogą przekraczać 15 stron maszynopisu z podwójnymi odstępami między wierszami, oraz winny mieć bezpośredni związek z zagadnieniami faktycznymi lub prawnymi rozpatrywanymi przez zespół orzekający. Oświadczenia zawierają opis osoby je składającej, w tym:

               a)w przypadku osoby fizycznej – jej obywatelstwo; oraz

               b)w przypadku osoby prawnej – siedzibę, opis charakteru jej działalności, status prawny, ogólne cele i źródło finansowania.

               W oświadczeniach każda osoba określa, jaki ma interes w danym postępowaniu. Oświadczenia sporządza się w językach wybranych przez strony zgodnie z pkt 42 i 43 niniejszego regulaminu wewnętrznego.

               40.W swoim sprawozdaniu zespół orzekający wymienia wszystkie oświadczenia otrzymane zgodnie z pkt 38 i 39. Zespół orzekający nie jest zobowiązany do odnoszenia się w swoim sprawozdaniu do argumentów przedstawionych w takich oświadczeniach. Oświadczenia takie doręcza się stronom, aby umożliwić im przedstawienie uwag. Zespół orzekający uwzględnia uwagi przedłożone przez strony w ciągu 10 dni.

               XIV. Sprawy pilne

               41.W sprawach pilnych, o których mowa w rozdziale 21 umowy, zespół orzekający po konsultacji ze stronami odpowiednio dostosowuje terminy określone w niniejszym regulaminie. Zespół orzekający powiadamia strony o takich dostosowaniach.

               XV. Język i tłumaczenie

               42.Podczas konsultacji, o których mowa w art. 21.5 umowy, a najpóźniej na spotkaniu organizacyjnym, o którym mowa w pkt 4, strony dokładają wszelkich starań, aby uzgodnić wspólny język roboczy postępowania przed zespołem orzekającym. Najpóźniej 90 dni po przyjęciu niniejszego regulaminu wewnętrznego przez Wspólny Komitet zgodnie z art. 22.1 ust. 4 lit. f) umowy każda ze stron przekazuje drugiej stronie wykaz preferowanych języków. Wykaz zawiera co najmniej jeden język roboczy WTO.

               43.Jeżeli strony nie są w stanie uzgodnić wspólnego języka roboczego, każda ze stron składa swoje pisemne oświadczenia w wybranym języku, zapewniając jednocześnie ich tłumaczenie na jeden z języków roboczych WTO, o którym, w stosownych przypadkach, powiadamia drugą stronę zgodnie z pkt 42. W stosownych przypadkach strona odpowiedzialna za organizację posiedzenia organizuje tłumaczenie ustne oświadczeń ustnych na ten sam język roboczy WTO.

               44.Sprawozdanie okresowe i końcowe zespołu orzekającego publikuje się we wspólnym języku roboczym. Jeżeli strony nie uzgodniły wspólnego języka roboczego, sprawozdanie okresowe i końcowe zespołu orzekającego publikuje się w językach roboczych WTO, o których mowa w pkt 43.

               45.Strona może przedstawić uwagi dotyczące poprawności tłumaczenia dowolnej przetłumaczonej wersji dokumentu przygotowanej zgodnie z niniejszym regulaminem.

               46.W przypadku gdy konieczne jest tłumaczenie pisemne lub ustne oświadczeń pisemnych lub ustnych którejkolwiek ze stron na odpowiedni język roboczy WTO, koszty tłumaczenia ponosi dana strona.

               ****

               ZAŁĄCZNIK III

               PROCEDURA MEDIACJI

               I. Cel

               1.Celem procedury mediacji, o której mowa w art. 21.6 umowy, jak przewidziano w niniejszym dokumencie, jest ułatwienie znalezienia wspólnie uzgodnionego rozwiązania w drodze kompleksowego i szybkiego postępowania z udziałem mediatora.

               II. Definicje

               2.Do celów niniejszego dokumentu:

               a)„umowa” oznacza Umowę o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią;

               b)„kodeks postępowania” oznacza kodeks postępowania arbitrów, o którym mowa w art. 21.30 umowy;

               c)„dni” oznaczają dni kalendarzowe;

               d)„Wspólny Komitet” oznacza Wspólny Komitet ustanowiony na mocy art. 22.1 umowy;

               e)„strona otrzymująca wniosek” oznacza stronę, do której kierowany jest wniosek o wszczęcie procedury mediacji na podstawie art. 21.6 umowy;

               f)„strona wnioskująca” oznacza stronę występującą z wnioskiem o wszczęcie procedury mediacji na podstawie art. 21.6 umowy; oraz

               g)„regulamin wewnętrzny” oznacza regulamin wewnętrzny zespołu orzekającego, o którym mowa w art. 21.30 umowy.

               III. Wszczęcie procedury mediacji

               3.Strona może w każdym momencie zwrócić się o wszczęcie procedury mediacji między stronami. Taki wniosek przekazuje się drugiej stronie w formie pisemnej. Wniosek musi być wystarczająco szczegółowy, aby umożliwić drugiej stronie zrozumienie zastrzeżeń strony wnioskującej o wszczęcie procedury mediacji. Strona wnioskująca przedstawia w swoim wniosku sporną kwestię w następujący sposób:

               a)określa konkretny środek stanowiący przedmiot wniosku;

               b)przedstawia zestawienie domniemanych niekorzystnych skutków, które według strony wnioskującej taki środek wywołuje lub wywoła w handlu lub inwestycjach między stronami; oraz

               c)wyjaśnia związek przyczynowy między środkiem a niekorzystnymi skutkami w handlu i inwestycjach między stronami.

               4.Przed skierowaniem pisemnego wniosku do drugiej strony zgodnie z pkt 3 strona zasadniczo winna skorzystać z innych możliwości współpracy lub konsultacji przewidzianych w stosownych postanowieniach umowy. Dla większej jasności – konsultacje, o których mowa w art. 21.5 umowy, nie są wymagane przed wszczęciem procedury mediacji.

               5.Procedurę mediacji można wszcząć wyłącznie za obopólnym porozumieniem stron w celu rozważenia rozwiązań będących do przyjęcia dla obu stron oraz wszelkich rad i propozycji przedstawionych przez mediatora. Strona otrzymująca wniosek uważnie go rozpatruje i udziela odpowiedzi na piśmie, przyjmując lub odrzucając wniosek, w ciągu 10 dni od jego otrzymania. Jeżeli strona otrzymująca wniosek nie udzieli odpowiedzi w wyznaczonym terminie, wniosek uznaje się za odrzucony. Za datę wszczęcia procedury mediacji uznaje się datę otrzymania przez stronę wnioskującą pozytywnej odpowiedzi od strony otrzymującej wniosek.

               IV. Wybór mediatora

               6.Strony dokładają starań, aby wyznaczyć mediatora nie później niż w ciągu 15 dni od daty wszczęcia procedury mediacji.

               7.W przypadku gdy strony nie osiągną porozumienia w kwestii wyznaczenia mediatora w terminie określonym w pkt 6, współprzewodniczący Wspólnego Komitetu ze strony wnioskującej lub osoba przez niego wyznaczona – na wniosek jednej ze stron i nie później niż w terminie pięciu dni od otrzymania wniosku – wyznacza mediatora w drodze losowania spośród osób wskazanych w części listy dotyczącej przewodniczących zgodnie z art. 21.9 ust. 1 umowy. Drugiej stronie przekazuje się kopię wniosku.

               8.Urząd wyznaczony przez stronę wnioskującą zgodnie z art. 21.25 ust. 1 umowy jest odpowiedzialny za organizację losowania i informuje współprzewodniczących Wspólnego Komitetu, z należytym wyprzedzeniem, o dacie, godzinie i miejscu losowania. Współprzewodniczący ze strony otrzymującej wniosek może być obecny lub być reprezentowany przez inną osobę podczas losowania. Mogą w nim uczestniczyć również przedstawiciele obu stron. W każdym wypadku losowanie przeprowadza się z udziałem strony lub stron, które są obecne.

               9.O ile strony nie uzgodnią inaczej, mediator nie jest obywatelem żadnej ze stron ani nie jest zatrudniony przez żadną ze stron.

               10.Mediator w bezstronny i przejrzysty sposób pomaga stronom w wyjaśnieniu sprawy, w tym ewentualnych skutków danego środka dla handlu lub inwestycji, oraz w uzgodnieniu rozwiązania będącego do przyjęcia dla obu stron.

               11.Przyjęty przez Wspólny Komitet kodeks postępowania arbitrów, o którym mowa w art. 21.30 umowy, stosuje się odpowiednio do mediatora.

               V. Zasady dotyczące procedury mediacji

               12.W terminie 10 dni od daty wyznaczenia mediatora zgodnie z pkt 6 lub dokonania jego wyboru zgodnie z pkt 7 strona wnioskująca przedkłada mediatorowi i stronie otrzymującej wniosek szczegółowy pisemny opis spornej kwestii, w tym opis tego, w jaki sposób konkretny środek jest lub byłby stosowany, oraz jego skutków dla handlu lub inwestycji. W ciągu 20 dni od dnia doręczenia takiego oświadczenia strona otrzymująca wniosek może przedstawić na piśmie swoje uwagi do wspomnianego opisu. W opisie lub w uwagach każda ze stron może zawrzeć wszelkie informacje, które uzna za istotne.

               13.Mediator może podjąć decyzję w sprawie najwłaściwszego sposobu wyjaśnienia spornej kwestii, w tym do możliwych skutków konkretnego środka dla handlu lub inwestycji. Mediator może w szczególności organizować spotkania między stronami, konsultować się ze stronami wspólnie lub indywidualnie oraz zapewnić dodatkowe wsparcie, o które wystąpią strony. Po konsultacji ze stronami mediator może także zwrócić się o pomoc do odpowiednich ekspertów i zainteresowanych stron lub konsultować się z nimi.

               14.Mediator stara się służyć radą i zaproponować rozwiązanie do rozważenia przez strony. Strony mogą zaakceptować lub odrzucić proponowane rozwiązanie lub uzgodnić inne rozwiązanie. Mediator nie doradza ani nie przedstawia uwag w sprawie zgodności konkretnego środka z umową.

               15.Procedura odbywa się na terytorium strony otrzymującej wniosek, chyba że strony postanowią inaczej.

               16.Strony dokładają starań, aby osiągnąć wspólnie uzgodnione rozwiązanie w ciągu 60 dni od dnia wyznaczenia mediatora zgodnie z pkt 6 lub dokonania jego wyboru zgodnie z pkt 7. Na wniosek jednej ze stron wspólnie uzgodnione rozwiązanie przyjmuje się w drodze decyzji Wspólnego Komitetu. Wspólnie uzgodnione rozwiązania podaje się do wiadomości publicznej, chyba że strony postanowią inaczej. Wersja dostępna publicznie nie może zawierać informacji oznaczonych jako poufne przez jedną ze stron. Do czasu uzgodnienia ostatecznego wspólnego rozwiązania strony mogą rozważyć ewentualne rozwiązania tymczasowe.

               17.Na wniosek jednej ze stron mediator przedstawia stronom w formie pisemnej projekt sprawozdania merytorycznego zawierającego krótki opis:

               a)kwestii spornej, w tym ewentualnych skutków konkretnego środka dla handlu lub inwestycji;

               b)przeprowadzonych procedur;

               c)w stosownych przypadkach – opinii wyrażonych przez strony, ekspertów i zainteresowane podmioty; oraz

               d)w stosownych przypadkach – wszelkich wspólnie uzgodnionych rozwiązań i rozwiązań tymczasowych

               w ciągu 15 dni od daty złożenia wniosku o takie sprawozdanie.

               Strony mogą zgłaszać uwagi do projektu sprawozdania merytorycznego w ciągu 15 dni od jego wydania. Po rozpatrzeniu uwag przedstawionych przez strony mediator – w ciągu 30 dni od przedstawienia projektu sprawozdania merytorycznego – przekazuje stronom w formie pisemnej ostateczne sprawozdanie merytoryczne. Sprawozdanie merytoryczne nie zawiera interpretacji postanowień umowy przez mediatora.

               18.Procedura mediacji kończy się:

               a)poprzez przyjęcie przez strony wspólnie uzgodnionego rozwiązania, w dniu jego przyjęcia;

               b)poprzez wydanie przez mediatora po konsultacji ze stronami pisemnego oświadczenia stwierdzającego, że dalsze próby mediacji byłyby bezskuteczne, w dniu wydania takiego oświadczenia;

               c)za obopólnym porozumieniem stron na dowolnym etapie procedury, z dniem zawarcia takiego porozumienia; lub

               d)poprzez wydanie przez stronę pisemnego uzasadnionego oświadczenia po przeanalizowaniu wspólnie uzgodnionych rozwiązań w ramach procedury mediacji, z dniem wydania oświadczenia.

               Zakończenie procedury mediacji pozostaje bez uszczerbku dla pkt 17.

               19.Do procedury mediacji stosuje się odpowiednio pkt 5–9, 15–26, 33, 34, 42–46 regulaminu wewnętrznego zespołu orzekającego.

               VI. Poufność

               20.O ile strony nie postanowią inaczej oraz bez uszczerbku dla pkt 16, wszystkie etapy procedury mediacji, w tym przedstawione rady lub zaproponowane rozwiązanie, mają charakter poufny. Mediator i strony traktują jako poufne wszelkie informacje przedłożone mediatorowi przez stronę lub otrzymane z innego źródła, które oznaczono jako poufne. Każda strona może jednak podać do wiadomości publicznej informację o toczącej się mediacji.

               VII. Stosunek do innych procedur rozstrzygania sporów

               21.Procedura mediacji nie narusza praw i obowiązków stron wynikających z rozdziału 21 (Rozstrzyganie sporów) umowy lub procedury rozstrzygania sporów w odniesieniu do jakiejkolwiek innej umowy.

               22.W ramach innych procedur rozstrzygania sporów na mocy przedmiotowej umowy ani jakiejkolwiek innej umowy żadna z następujących kwestii nie może być brana pod uwagę przez zespół orzekający ani przedstawiana jako dowód ani jako przesłanka przez żadną ze stron:

               a)stanowiska zajęte przez drugą stronę w toku procedury mediacji lub informacje zgromadzone zgodnie z pkt 13;

               b)fakt, że druga strona wykazała gotowość do przyjęcia rozwiązania w stosunku do kwestii będącej przedmiotem mediacji; lub

               c)rady udzielone lub propozycje złożone przez mediatora.

               23.O ile strony nie uzgodnią inaczej, mediator nie może być arbitrem ani członkiem zespołu orzekającego w innych procedurach rozstrzygania sporów na podstawie przedmiotowej umowy ani żadnych innych umów obejmujących ten sam przedmiot, w sprawie którego był on mediatorem.

               VIII. Terminy

               24.Każdy termin, o którym mowa w przedmiotowej procedurze mediacji, można zmienić za obopólnym porozumieniem stron.

               IX. Koszty

               25.Każda ze stron pokrywa własne wydatki wynikające z udziału w procedurze mediacji.

               26.Strony dzielą między siebie na równych zasadach wydatki wynikające z kwestii organizacyjnych, w tym koszty wynagrodzenia i wydatki mediatora. Wynagrodzenie mediatora jest równoważne wynagrodzeniu arbitrów określonemu w pkt 4 regulaminu wewnętrznego zespołu orzekającego.

               ***

               ZAŁĄCZNIK IV

               KODEKS POSTĘPOWANIA ARBITRÓW

               I. Definicje

               1.W niniejszym kodeksie postępowania:

               a)„pracownicy administracyjni”, w stosunku do arbitra, oznaczają osoby, którymi kieruje i które kontroluje arbiter, inne niż asystenci;

               b)„umowa” oznacza Umowę o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią;

               c)„arbiter” oznacza członka zespołu orzekającego;

               d)„asystent” oznacza osobę, która zgodnie z zasadami powołania arbitra prowadzi badanie lub pomaga temu arbitrowi;

               e)„kandydat” oznacza osobę, której imię i nazwisko znajduje się na liście arbitrów, o której mowa w art. 21.9 umowy;

               f)„zespół orzekający” oznacza zespół orzekający powołany na mocy art. 21.7 umowy; oraz

               g)„postępowanie” oznacza prace zespołu orzekającego.

               II. Przepisy kodeksu postępowania

               2.Strony przekazują niniejszy kodeks postępowania każdemu kandydatowi w momencie umieszczenia jego imienia i nazwiska na liście, o której mowa w art. 21.9 umowy.

               III. Podstawowe zasady

               3.Każdy kandydat i arbiter przestrzega wysokich standardów postępowania wynikających z kodeksu postępowania, tak aby zachować uczciwość i bezstronność mechanizmu rozstrzygania sporów.

               IV. Obowiązek ujawnienia informacji

               4.Przed wyrażeniem zgody na powołanie na arbitra kandydat, któremu zaproponowano pełnienie roli arbitra, ujawnia wszelkie interesy, powiązania lub kwestie, które mogą mieć wpływ na jego niezależność lub bezstronność lub które mogą racjonalnie wywoływać wrażenie niewłaściwego zachowania lub stronniczości w trakcie postępowania. W tym celu kandydat podejmuje wszelkie stosowne wysiłki, aby rozpoznać takie interesy, powiązania i kwestie, w tym interesy finansowe, zawodowe lub interesy pracownicze lub rodzinne.

               5.Obowiązek ujawnienia informacji, o którym mowa w pkt 4, ma charakter ciągły i ma zastosowanie do arbitra również po wyrażeniu przez niego zgody na powołanie na arbitra. W toku postępowania arbiter ujawnia stronom w formie pisemnej wszelkie nowe informacje dotyczące obowiązku, o którym mowa w pkt 4, najpóźniej w momencie ich uzyskania.

               6.Przy wypełnianiu powyższych wymogów w zakresie ujawniania informacji przestrzega się zasad ochrony prywatności.

               V. Wykonywanie obowiązków

               7.Po wyrażeniu zgody na powołanie arbiter pozostaje do dyspozycji i wykonuje swoje obowiązki w sposób sumienny i sprawny w trakcie całej procedury arbitrażowej, przestrzegając przy tym zasad uczciwości i staranności.

               8.Arbiter rozważa jedynie kwestie poruszane w trakcie danego postępowania i konieczne do wydania decyzji i nie zleca wykonania tego obowiązku innej osobie.

               9.Arbiter nie bierze udziału w kontaktach ex parte dotyczących kwestii rozpatrywanych przez zespół orzekający w toku postępowania.

               VI. Niezależność i bezstronność

               10.Arbiter jest niezależny, bezstronny, unika bezpośrednich i pośrednich konfliktów interesów i nie działa pod wpływem własnych interesów, nacisków z zewnątrz, względów politycznych, żądań społecznych i lojalności w stosunku do jednej ze stron lub obawy przed krytyką, a także unika stwarzania wrażenia niewłaściwego zachowania lub stronniczości.

               11.Arbiter nie podejmuje w sposób bezpośredni ani pośredni żadnych zobowiązań ani nie przyjmuje korzyści, które mogłyby wywierać jakikolwiek wpływ na właściwe wykonywanie jego obowiązków lub stworzyć wrażenie wywierania takiego wpływu.

               12.Arbiter nie może wykorzystywać swojego stanowiska w zespole orzekającym do realizacji jakichkolwiek osobistych lub prywatnych interesów i unika podejmowania działań, które mogą sprawiać wrażenie, że inne osoby mogą wywierać na niego wpływ ze względu na swoją szczególną sytuację.

               13.Arbiter nie dopuszcza do tego, aby przeszłe lub obecne powiązania lub zobowiązania finansowe, gospodarcze, zawodowe, osobiste, rodzinne lub towarzyskie miały wpływ na jego postępowanie lub osąd.

               14.Arbiter unika nawiązywania kontaktów lub uzyskiwania korzyści finansowych, które mogą mieć wpływ na jego bezstronność lub mogą racjonalnie stwarzać wrażenie niewłaściwego zachowania lub stronniczości.

               15.Były arbiter unika działań mogących stwarzać wrażenie, że, wykonując swoje obowiązki, był stronniczy lub odnosił korzyści z decyzji zespołu orzekającego, którego był członkiem.

               VII. Poufność

               16.Arbiter w żadnym momencie nie ujawnia jakichkolwiek niedostępnych publicznie informacji dotyczących procedury arbitrażowej, do której go wyznaczono, lub uzyskanych w jej toku. Arbiter w żadnym momencie nie wykorzystuje takich informacji w celu uzyskania osobistych korzyści lub korzyści na rzecz innej osoby lub w celu zaszkodzenia interesom innych osób.

               17.Arbiter nie ujawnia decyzji zespołu orzekającego ani jej części, o ile nie podano jej do wiadomości publicznej.

               18.Arbiter w żadnym momencie nie ujawnia treści obrad zespołu orzekającego ani poglądów innego arbitra, ani nie składa oświadczeń dotyczących procedury arbitrażowej, do której go wyznaczono, ani kwestii będących przedmiotem sporu w takiej procedurze.

               19.Obowiązki wynikające z pkt 16–18 mają w dalszym ciągu zastosowanie do byłego arbitra.

               VIII. Inne zobowiązania

               20.Kandydat lub arbiter informuje obie strony w możliwie najkrótszym terminie i na zasadzie poufności o kwestiach dotyczących faktycznego lub potencjalnego naruszenia kodeksu postępowania, aby umożliwić im rozważenie tych kwestii.

               21.Arbiter podejmuje wszelkie racjonalne i uzasadnione kroki w celu zapewnienia, aby jego asystent i pracownicy administracyjni byli świadomi zobowiązań nałożonych na arbitrów w częściach III, IV, VI i VII niniejszego kodeksu postępowania oraz je wypełniali.

               22.Każdy arbiter odnotowuje czas poświęcony procedurze arbitrażowej i wydatki poniesione przez siebie w związku z tą procedurą oraz sporządza końcowe rozliczenie w tym zakresie, uwzględniając również czas poświęcony i wydatki poniesione przez swoich asystentów.

               ***


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 6.6.2019
            COM(2019) 273 final
            2019/0135(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na 83. posiedzeniu plenarnym Grupy Państw Przeciwko Korupcji (GRECO) w odniesieniu do uczestnictwa Unii Europejskiej w GRECO w charakterze obserwatora

               UZASADNIENIE

               1.PRZEDMIOT WNIOSKU

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Grupy Państw Przeciwko Korupcji (GRECO) w związku z przewidywanym przyjęciem decyzji dotyczącej statusu obserwatora Unii Europejskiej.

               2.KONTEKST WNIOSKU

               GRECO została ustanowiona w 1999 r. przez Radę Europy w celu monitorowania przestrzegania przez państwa standardów antykorupcyjnych określonych w Prawnokarnej konwencji o korupcji i Cywilnoprawnej konwencji o korupcji. Celem GRECO jest poprawa zdolności jej członków do zwalczania korupcji poprzez monitorowanie przestrzegania przez jej członków standardów antykorupcyjnych Rady w drodze dynamicznego procesu wzajemnej oceny i wzajemnej presji. Dzięki systemowi ocen przyczynia się ona do identyfikacji niedociągnięć w krajowych strategiach antykorupcyjnych, co prowadzi do niezbędnych reform legislacyjnych, instytucjonalnych i praktycznych.

               Obecnie GRECO liczy 49 pełnoprawnych członków
                  1
                i 10 obserwatorów
                  2
               .

               Uczestnictwo UE w GRECO jest jednym z priorytetów współpracy między Unią Europejską a Radą Europy. Chociaż UE współpracuje z Radą Europy na podstawie protokołu ustaleń uzgodnionego w 2007 r.
                  3
               , GRECO jest jednym z niewielu organów Rady Europy, z którymi UE nie ma specjalnych ram prawnych współpracy. UE nie uczestniczy w posiedzeniach GRECO, w związku z czym możliwości wymiany poglądów z GRECO i jej członkami oraz współpracy w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie praworządności i walki z korupcją są bardzo ograniczone.

                  W 2011 r. Komisja określiła główne cele ściślejszej współpracy między UE a GRECO oraz przeanalizowała możliwe sposoby uczestnictwa UE w pracach GRECO i płynące z tego korzyści
                     4
                  . Następnie w 2012 r. w komunikacie Komisji
                     5
                   przedstawiono dwuetapowe podejście do przystąpienia UE do GRECO, które zakłada status pełnoprawnego uczestnika
                     6
                   w pierwszym etapie i pełne członkostwo w drugim etapie.

               Parlament Europejski stale wyrażał poparcie dla uczestnictwa UE w GRECO w licznych sprawozdaniach i rezolucjach, takich jak rezolucja z 2016 r. w sprawie walki z korupcją i działań następczych w związku z rezolucją w sprawie przestępczości zorganizowanej, korupcji i prania pieniędzy z 2015 r., a także w debacie na posiedzeniu plenarnym w 2018 r.

                  W dniu 20 marca 2019 r. dyrektor wykonawczy GRECO wysłał pismo do prezydencji Rady, w którym zasugerował, by rozważyć przystąpienie UE do GRECO w charakterze obserwatora. Status obserwatora umożliwiłby UE uczestnictwo w posiedzeniach GRECO i dostęp do wszystkich omawianych dokumentów. Jako obserwator UE nie miałaby prawa głosu, nie byłaby poddawana ocenie i nie zajmowałaby formalnego stanowiska w procesach oceny ani nie uczestniczyłaby w misjach oceniających. Od obserwatorów nie wymaga się wkładu finansowego. Należy zauważyć, że zasady te są jednakowe dla każdego obserwatora.

               Zgodnie z art. 220 TFUE Unia ustanawia wszelkie właściwe formy współpracy z organami Organizacji Narodów Zjednoczonych i jej organizacjami wyspecjalizowanymi, Radą Europy, Organizacją Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie oraz Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju. Obowiązek wykonania tego artykułu spoczywa na wysokim przedstawicielu Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz na Komisji. Komisja oficjalnie poinformowała Parlament Europejski i Radę o zamiarze ubiegania się o status obserwatora w GRECO dla Unii Europejskiej. Na posiedzeniu w dniu 6 czerwca 2019 r. Rada poparła propozycję, aby Unia stała się obserwatorem w GRECO.

                  W dniu 6 czerwca 2019 r. Komisja przedłożyła Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy wniosek UE o nadanie jej statusu obserwatora
                     7
                  .

                  Obecny wniosek UE o uzyskanie statusu obserwatora w GRECO nie wyklucza w przyszłości innych możliwych form uczestnictwa, w tym pełnego członkostwa.

               Wniosek UE zostanie prawdopodobnie rozpatrzony na posiedzeniu plenarnym GRECO w dniach 17–21 czerwca 2019 r. Decyzja taka podejmowana jest jednomyślnie. Jeżeli na posiedzeniu plenarnym nie uda się osiągnąć jednomyślności, sprawa może zostać skierowana do Komitetu Ministrów, który podejmie decyzję większością dwóch trzecich głosów wszystkich swoich przedstawicieli. Wszystkie państwa członkowskie UE są członkami GRECO i będą uczestniczyć w podejmowaniu decyzji o przyznaniu UE w GRECO statusu obserwatora.

                  Zgodnie z zasadą lojalnej współpracy państwa członkowskie są zobowiązane do poparcia wniosku. Komisja podjęła jednak w tej sprawie decyzję, aby przedstawić wniosek na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE. Pozwoli to jeszcze skuteczniej zapewnić, że państwa członkowskie UE jednogłośnie poprą udzielenie UE statusu obserwatora na posiedzeniu plenarnym GRECO, a w razie potrzeby – na kolejnym posiedzeniu Komitetu Ministrów.

               3.PODSTAWA PRAWNA

                  Głównym celem GRECO jest poprawa zdolności jej członków do walki z korupcją. Dlatego podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 83 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2019/0135 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na 83. posiedzeniu plenarnym Grupy Państw Przeciwko Korupcji (GRECO) w odniesieniu do uczestnictwa Unii Europejskiej w GRECO w charakterze obserwatora

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 83 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Rezolucja statutowa Rady Europy nr (93) 28 przewiduje możliwość uzyskania przez państwa trzecie i organizacje międzynarodowe statusu obserwatorów w porozumieniach częściowych i rozszerzonych, takich jak porozumienie o ustanowieniu GRECO.

               (2)W dniu 6 czerwca 2019 r. Komisja przedłożyła Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy wniosek Unii o nadanie jej w GRECO statusu obserwatora.

               (3)Uczestnictwo Unii Europejskiej w GRECO w charakterze obserwatora nie wyklucza ewentualnego przyszłego uczestnictwa w GRECO jako pełnoprawnego członka.

               (4)Wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej są członkami GRECO.

               (5)Oczekuje się, że decyzja w sprawie statusu Unii Europejskiej jako obserwatora zostanie podjęta na 83. posiedzeniu plenarnym GRECO w Strasburgu, w dniach 17–21 czerwca 2019 r.

               (6)Jeżeli decyzja ta nie zostanie podjęta na 83. posiedzeniu plenarnym GRECO w dniach 17–21 czerwca 2019 r. ani na następnym posiedzeniu plenarnym GRECO, państwa członkowskie Unii Europejskiej powinny poprzeć przekazanie sprawy Komitetowi Ministrów, w którym powinny poprzeć przyjęcie UE jako obserwatora w GRECO.

               (7)Należy zatem ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do przyjęcia decyzji w sprawie statusu obserwatora Unii Europejskiej,

               (8)Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla zasady lojalnej współpracy i już ciążącego na wszystkich państwach członkowskich zobowiązania do poparcia wniosku UE o status obserwatora,

               (9)[Zgodnie z art. 3 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, te dwa państwa członkowskie powiadomiły o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.]

               (10)[Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te dwa państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i nie są nią związane ani jej nie stosują.]

               (11)[Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje],

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na 83. posiedzeniu plenarnym Grupy Państw Przeciwko Korupcji (GRECO) w dniach 17–21 czerwca 2019 r., a w razie potrzeby – na późniejszym posiedzeniu Komitetu Ministrów, jest następujące:

               Państwa członkowskie Unii Europejskiej popierają przyjęcie decyzji o przystąpieniu Unii Europejskiej do GRECO w charakterze obserwatora.

               Jeżeli decyzja ta nie zostanie podjęta na 83. posiedzeniu plenarnym GRECO w dniach 17–21 czerwca 2019 r. ani na następnym posiedzeniu plenarnym GRECO, państwa członkowskie Unii Europejskiej poprą przekazanie sprawy Komitetowi Ministrów, na którym poprą przyjęcie UE do GRECO jako obserwatora.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Albania, Andora, Armenia, Austria, Azerbejdżan, Belgia, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Chorwacja, Cypr, Czarnogóra, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Gruzja, Hiszpania, Irlandia, Islandia, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Mołdawia, Monako, Niderlandy, Niemcy, Norwegia, Polska, Portugalia, Północna Macedonia, Rosja, Rumunia, San Marino, Serbia, Słowacja, Słowenia, Stany Zjednoczone Ameryki, Szwecja, Szwajcaria, Turcja, Ukraina, Włochy, Węgry i Zjednoczone Królestwo;

                     (2)

                        cztery organy Rady Europy, a mianowicie Zgromadzenie Parlamentarne, Europejski Komitet ds. Współpracy Prawnej, Europejski Komitet Problematyki Przestępczości (CDPC) oraz Bank Rozwoju Rady Europy (CEB); Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD); Organizacja Narodów Zjednoczonych, reprezentowana przez Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC), Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka (ODIHR) Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), Międzynarodowa Akademia Antykorupcyjna (IACA); Międzynarodowy Instytut Demokracji i Pomocy Wyborczej (IDEA) oraz Organizacja Państw Amerykańskich (OPA).

                     (3)

                        CM(2007)74, przyjęty dnia 10 maja 2007 r. przez Komitet Ministrów Rady Europy.

                     (4)

                        COM(2011) 307 final.

                     (5)

                        COM(2012) 604 final.

                     (6)

                        Status pełnoprawnego uczestnika oznaczałby, że Unia Europejska nie podlegałaby systemowi wzajemnej oceny, nie przysługiwałoby jej prawo głosu ani nie mogłaby wysłać do biura GRECO swojego przedstawiciela; przewidziano również pewne zaangażowanie Unii Europejskiej w system oceny.

                     (7)

                        Zgodnie z procedurą Rady Europy organizacja może uzyskać status obserwatora w GRECO poprzez skierowanie do Sekretarza Generalnego Rady Europy pisma z prośbą o przyznanie takiego statusu. Zob. w szczególności rezolucję statutową Rady Europy nr (93) 28.


Proposal from the President of the Commission for a DECYZJA RADY w sprawie niezastępowania członków Komisji