               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 28.8.2019
            COM(2019) 369 final
            2019/0170(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Komitetu Partnerstwa ustanowionego na mocy kompleksowej i wzmocnionej Umowy o partnerstwie między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony w odniesieniu do listy osób, które mają pełnić funkcję arbitrów rozstrzygających spory

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Komitetu Partnerstwa ustanowionego na mocy Kompleksowej i wzmocnionej umowy o partnerstwie między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony („umowa”) w związku z przewidywanym przyjęciem decyzji ustanawiającej listę osób, które mają pełnić funkcję arbitrów rozstrzygających spory.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Umowa

               Celem umowy jest rozszerzenie istniejącego szerokiego zakresu współpracy dwustronnej w dziedzinie gospodarki, handlu i polityki oraz polityk sektorowych, dzięki czemu stanowi ona długoterminową podstawę dla dalszego rozwoju stosunków między UE a Armenią. Poprzez intensyfikację dialogu politycznego i poprawę współpracy w wielu dziedzinach umowa tworzy podstawę skuteczniejszych stosunków dwustronnych z Armenią.

               Decyzją Rady (UE) 2018/104 z dnia 20 listopada 2017 r. zatwierdzono podpisanie i tymczasowe stosowanie umowy zgodnie z art. 385 Umowy. Umowę stosuje się tymczasowo od dnia 1 czerwca 2018 r.

               2.2.Komitet Partnerstwa

               Komitet Partnerstwa, obradujący w szczególnym składzie w celu rozstrzygania wszelkich kwestii dotyczących tytułu VI (Handel i zagadnienia związane z handlem), określono w art. 363 ust. 7 umowy. Zgodnie z art. 363 ust. 1 i ust. 6 umowy Komitet Partnerstwa wspiera Radę Partnerstwa w wykonywaniu jej obowiązków i funkcji. Jest on uprawniony do przyjmowania decyzji w dziedzinach, w których Rada Partnerstwa przekazała mu uprawnienia oraz w przypadkach przewidzianych w umowie. Decyzje te są wiążące dla stron umowy, które podejmują odpowiednie środki w celu ich wdrożenia.

               2.3.Planowany akt Komitetu Partnerstwa

               Postępowanie arbitrażowe, które uregulowano w rozdziale 13 tytułu VI umowy, przewiduje, że w przypadku gdy stronom nie udało się rozstrzygnąć sporu w drodze konsultacji, strona, która wniosła o konsultacje, może złożyć wniosek o powołanie organu arbitrażowego. Celem planowanego aktu jest określenie stanowiska Unii w odniesieniu do przyjęcia przez Komitet Partnerstwa listy osób wyrażających chęć pełnienia funkcji arbitra rozstrzygającego spory i zdolnych do pełnienia takiej funkcji.

               Art. 339 ust. 1 umowy zobowiązuje Komitet Partnerstwa do ustanowienia, na podstawie propozycji przedstawionych przez strony, listy co najmniej 15 osób wyrażających chęć pełnienia funkcji arbitra i zdolnych do pełnienia takiej funkcji. Lista składa się z trzech części: po jednej części dla każdej ze stron oraz jednej części dla osób niebędących obywatelami żadnej ze stron, które mogą przewodniczyć organowi arbitrażowemu. Każda część listy zawiera nazwiska co najmniej pięciu osób.

               W związku z powyższym wstępna lista była przedmiotem uzgodnień z Republiką Armenii. Zawiera ona nazwiska pięciu kandydatów na arbitra z Unii, pięciu kandydatów na arbitra z Republiki Armenii oraz pięciu obywateli państw trzecich, którzy mogą pełnić funkcję przewodniczącego organu arbitrażowego.

               Kandydaci na arbitrów i przewodniczący zaproponowani przez Unię i Republikę Armenii mają wiedzę specjalistyczną z zakresu prawa, handlu międzynarodowego i innych kwestii dotyczących postanowień tytułu VI umowy oraz muszą spełnić wymóg niezależności określony w art. 339 ust. 2 umowy.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Stanowisko, które należy zająć w imieniu Unii, dotyczy ustanowienia listy osób, które wyrażają chęć pełnienia funkcji arbitra rozstrzygającego spory i są zdolne do pełnienia takiej funkcji.

               Decyzja stanowi instrument prawny ustalający stanowisko Unii, jakie należy zająć w jej imieniu w Komitecie Partnerstwa.

               Niniejsza decyzja służy wdrożeniu unijnej wspólnej polityki handlowej w stosunku do kraju Partnerstwa Wschodniego na podstawie postanowień umowy. Sporządzenie listy arbitrów jest zgodnie z prawem niezbędne do utworzenia struktur instytucjonalnych umożliwiających Unii i Republice Armenii skuteczne rozwiązywanie dwustronnych sporów wynikłych na tle stosowania i interpretacji tytułu umowy dotyczącego handlu. Wniosek ten jest spójny z unijnym podejściem do zasad i procedur rozstrzygania sporów wynegocjowanych lub wdrażanych w ramach umów o wolnym handlu z innymi partnerami handlowymi.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  1
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

               Komitet Partnerstwa jest organem ustanowionym na mocy umowy. Decyzja, którą przyjmuje Komitet Partnerstwa, jest aktem mającym skutki prawne. Zgodnie z art. 363 ust. 6 umowy przewidywane akty będą na mocy prawa międzynarodowego wiążące. Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy. W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialną podstawą prawną jest art. 207 ust. 3 i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

               Główny cel i treść przewidywanego aktu odnoszą się do zapewnienia wdrożenia wspólnej polityki handlowej Unii.

               W związku z tym materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 207 ust. 3 i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 ust. 3 oraz art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Przewiduje się opublikowanie decyzji Komitetu Partnerstwa w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po jej przyjęciu.

               2019/0170 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Komitetu Partnerstwa ustanowionego na mocy kompleksowej i wzmocnionej Umowy o partnerstwie między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony w odniesieniu do listy osób, które mają pełnić funkcję arbitrów rozstrzygających spory

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 3 i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z art. 339 ust. 1 Umowy o partnerstwie między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony („Umowa”) Komitet Partnerstwa sporządza listę co najmniej 15 osób wyrażających chęć pełnienia funkcji arbitra i zdolnych do pełnienia takiej funkcji.

               (2)Zgodnie z art. 385 ust. 5 Umowy stosuje się ją tymczasowo od dnia 1 czerwca 2018 r.

               (3)Zgodnie z art. 339 ust. 1 Umowy zarówno Unia, jak i Republika Armenii zaproponowały swoich kandydatów wyrażających chęć pełnienia funkcji arbitra i zdolnych do pełnienia takiej funkcji oraz porozumiały się co do pięciu obywateli państw trzecich, którzy mogą pełnić funkcję przewodniczącego organu arbitrażowego.

               (4)Komitet Partnerstwa powinien ustanowić listę arbitrów.

               (5)Decyzję Komitetu Partnerstwa publikuje się po jej przyjęciu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, które należy zająć w imieniu Unii w Komitecie Partnerstwa Umowy dotyczącej przyjęcia listy osób wyrażających chęć pełnienia funkcji arbitra i zdolnych do pełnienia takiej funkcji zgodnie z art. 339 ust. 1 Umowy, opiera się na projekcie decyzji tego komitetu załączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Decyzję Komitetu Partnerstwa publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C 2014, 2258, pkt 61–64.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 28.8.2019
            COM(2019) 369 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Komitetu Partnerstwa ustanowionego na mocy kompleksowej i wzmocnionej Umowy o partnerstwie między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony w odniesieniu do listy osób, które mają pełnić funkcję arbitrów rozstrzygających spory

               ZAŁĄCZNIK

               PROJEKT

               Decyzja nr XX/XX Komitetu PARTNERSTWA UE – Republika Armenii

               z dnia XXXX r.

               w sprawie sporządzenia listy arbitrów, o której mowa w art. 339 ust. 1 Kompleksowej i wzmocnionej umowy o partnerstwie między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony

               KOMITET PARTNERSTWA,

               uwzględniając Kompleksową i wzmocnioną umowę o partnerstwie między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony („Umowa”), w szczególności jej art. 339 ust. 1,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z art. 339 ust. 1 Umowy Komitet Partnerstwa sporządza listę co najmniej 15 osób wyrażających chęć pełnienia funkcji arbitra i zdolnych do pełnienia takiej funkcji.

               (2)Art. 339 ust. 1 Umowy stanowi, że lista składa się z trzech części: po jednej części dla każdej ze Stron oraz jednej części dla osób niebędących obywatelami żadnej ze Stron, które mogą przewodniczyć organowi arbitrażowemu. Każda część listy zawiera nazwiska co najmniej pięciu osób.

               (3)Unia Europejska i Republika Armenii zaproponowały pięciu kandydatów na arbitrów i zgodziły się co do pięciu obywateli państw trzecich, którzy mogą przewodniczyć organowi arbitrażowemu. Wszystkie wymienione osoby wyrażają chęć pełnienia funkcji arbitra i są zdolne do pełnienia takiej funkcji.

               (4)Zapewnienie właściwego funkcjonowania Umowy, a zwłaszcza jej tytułu VI rozdział 13, wymaga przyjęcia listy przez Komitet Partnerstwa,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Lista osób wyrażających chęć pełnienia funkcji arbitra i zdolnych do pełnienia takiej funkcji, sporządzona na podstawie art. 339 ust. 1 Umowy, stanowi załącznik do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w ….

                        Komitet Partnerstwa

                        Przewodniczący

               ZAŁĄCZNIK

               LISTA ARBITRÓW, O KTÓREJ MOWA W ART. 339 KOMPLEKSOWEJ I WZMOCNIONEJ UMOWY O PARTNERSTWIE MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ I EUROPEJSKĄ WSPÓLNOTĄ ENERGII ATOMOWEJ ORAZ ICH PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI, Z JEDNEJ STRONY, A REPUBLIKĄ ARMENII, Z DRUGIEJ STRONY

               Arbitrzy zaproponowani przez Unię Europejską

               1.Claus–Dieter EHLERMANN

               2.Giorgio SACERDOTI

               3.Jacques BOURGEOIS

               4.Pieter Jan KUIJPER

               5.Ramon TORRENT

               Arbitrzy zaproponowani przez Armenię

               1.Nora SARGSYAN

               2.Arman SARGSYAN

               3.Grigor BEKMEZYAN

               4.Levon GEVORGYAN

               5.Mushegh MANUKYAN

               Przewodniczący

               1.William Davey (Stany Zjednoczone Ameryki)

               2.Helge Seland (Norwegia)

               3.Maryse Robert (Kanada)

               4.Christian Häberli (Szwajcaria)

               5.Merit Janow (Stany Zjednoczone Ameryki)


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.11.2019
            COM(2019) 588 final
            2019/0261(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu zmieniającego Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisaną w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Chorwacja zobowiązała się do przystąpienia do istniejących umów zawartych lub podpisanych przez państwa członkowskie i Unię Europejską z państwami trzecimi. Jedną z tych umów jest Umowa o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, Islandią i Norwegią („czterostronna ATA”), która rozszerza zakres umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi („ATA UE-USA”) na te państwa.

               Przepis ten stanowi ponadto, że przystąpienie Chorwacji do tych umów jest uzgadniane poprzez zawarcie protokołu do umów przez Radę, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, i zainteresowane państwa trzecie. Ponadto Komisja negocjuje te protokoły w imieniu państw członkowskich.

               W związku z tym Komisja wynegocjowała protokół zmieniający czterostronną ATA w celu umożliwienia przystąpienia Chorwacji do tej umowy.

               Celem niniejszego wniosku jest uzyskanie decyzji Rady na podstawie art. 218 ust. 6 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) i art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia, w sprawie zawarcia tego protokołu w imieniu Unii i państw członkowskich, w następstwie jego podpisania.

               •Kontekst ogólny

               Zobowiązanie Chorwacji na podstawie art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia ma również zastosowanie do ATA UE-USA oraz do umowy dodatkowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, Islandią i Norwegią, która reguluje stosunki między tymi stronami na podstawie czterostronnej ATA.

               W związku z tym Komisja wynegocjowała protokoły zmieniające również te umowy w celu umożliwienia przystąpienia do nich Chorwacji. Równolegle do niniejszego wniosku przedstawiono wnioski dotyczące decyzji Rady w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania, a także wnioski dotyczące zawarcia tych protokołów, a także wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania protokołu zmieniającego czterostronną ATA.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Umowa o transporcie lotniczym UE-USA była pierwszą kompleksową umową o transporcie lotniczym z kluczowym partnerem lotniczym Unii. Jest ona najważniejszą umową o transporcie lotniczym na świecie, zapewniającą ponad 80 mln miejsc rocznie, i w związku z tym stanowiącą podstawowe narzędzie unijnej polityki w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa. Jej znaczenie wzrosło poprzez rozszerzenie jej zakresu na Islandię i Norwegię za pośrednictwem czterostronnej ATA. Protokół umożliwi Chorwacji korzystanie z tej umowy.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w dziedzinie, której dotyczy wniosek

               Protokół umożliwia Chorwacji wywiązanie się z obowiązku przystąpienia do czterostronnej ATA zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) TFUE oraz art. 6 ust. 2 akapit drugi Aktu przystąpienia.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Protokół ten umożliwi Chorwacji korzystanie z czterostronnej ATA, która stwarza równe i jednolite warunki dostępu do rynku i jest podstawą dla nowych uzgodnień w zakresie współpracy regulacyjnej i zbliżania przepisów w dziedzinach mających zasadnicze znaczenie dla bezpiecznego i skutecznego wykonywania przewozów lotniczych. Uzgodnienia te mogą zostać dokonane wyłącznie na poziomie Unii.

               •Proporcjonalność

                  Protokół ogranicza się do przedmiotowej kwestii, a mianowicie przystąpienia Chorwacji do czterostronnej ATA i nie odnosi się do innych kwestii.

               •Wybór instrumentu

                  Umowa międzynarodowa.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy.

               •Ocena skutków

                  Nie dotyczy.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Nie dotyczy.

               •Prawa podstawowe

                  Nie dotyczy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Wniosek nie ma wpływu na budżet Unii.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Krótki opis proponowanej umowy

                  Protokół składa się z części zasadniczej przewidującej przystąpienie Chorwacji do czterostronnej ATA oraz wynikających z niej zmian w tej umowie, a także wspólnego oświadczenia w sprawie autentyczności dodatkowych wersji językowych.

               2019/0261 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu zmieniającego Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisaną w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

               uwzględniając Akt przystąpienia Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2 akapit drugi,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją Rady [...] Protokół zmieniający Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisaną w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej („protokół”) został podpisany w dniu [...] r. z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (2)Przedmiotowy protokół powinien zostać zatwierdzony w imieniu Unii i jej państw członkowskich.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokół zmieniający Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisaną w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej („protokół”).

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do przeprowadzenia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, wymiany not dyplomatycznych, o których mowa w art. 5 protokołu, w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej i jej państw członkowskich na to, aby protokół stał się dla nich wiążący.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.11.2019
            COM(2019) 588 final
            ZAŁĄCZNIKI
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu zmieniającego Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisaną w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               Załącznik 1

               PROTOKÓŁ

               zmieniający Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisaną w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI (zwane dalej „Stanami Zjednoczonymi”),

               z jednej strony;

               REPUBLIKA AUSTRII,

               KRÓLESTWO BELGII,

               REPUBLIKA BUŁGARII,

               REPUBLIKA CHORWACJI,

               REPUBLIKA CYPRYJSKA,

               REPUBLIKA CZESKA,

               KRÓLESTWO DANII,

               REPUBLIKA ESTOŃSKA,

               REPUBLIKA FINLANDII,

               REPUBLIKA FRANCUSKA,

               REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

               REPUBLIKA GRECKA,

               WĘGRY,

               IRLANDIA,

               REPUBLIKA WŁOSKA,

               REPUBLIKA ŁOTEWSKA,

               REPUBLIKA LITEWSKA,

               WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,

               MALTA,

               KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

               RZECZPOSPOLITA POLSKA,

               REPUBLIKA PORTUGALSKA,

               RUMUNIA,

               REPUBLIKA SŁOWACKA,

               REPUBLIKA SŁOWENII,

               KRÓLESTWO HISZPANII,

               KRÓLESTWO SZWECJI,

               ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

               będące stronami Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz będące państwami członkowskimi Unii Europejskiej (zwane dalej „państwami członkowskimi”),

               oraz

               UNIA EUROPEJSKA,

               z drugiej strony;

               ISLANDIA,

               z trzeciej strony, oraz

               KRÓLESTWO NORWEGII (zwane dalej „Norwegią”),

               z czwartej strony,

               uwzględniając przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej dnia 1 lipca 2013 r.,

               POSTANAWIAJĄ, CO NASTĘPUJE

               Artykuł 1

               Umowa o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisana w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., (zwana dalej „umową z 2011 r.”) ma zastosowanie do Republiki Chorwacji jako państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

               Artykuł 2

               Uchyla się cały art. 2 umowy z 2011 r. i zastępuje się go tekstem w brzmieniu:

               „ARTYKUŁ 2

               Stosowanie umowy o transporcie lotniczym zmienionej protokołami

               i załącznika do niniejszej umowy

               Postanowienia Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi podpisanej w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r. (zwanej dalej „umową o transporcie lotniczym”), zmienionej Protokołem zmieniającym Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisaną w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r., podpisanym przez Stany Zjednoczone Ameryki oraz Unię Europejską i jej państwa członkowskie w dniu 24 czerwca 2010 r., dalej zmienionej Protokołem zmieniającym Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisaną w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r., zmienioną Protokołem zmieniającym Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisaną w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r., podpisanym przez Stany Zjednoczone Ameryki i Unię Europejską i jej państwa członkowskie w dniu 24 czerwca 2010 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, podpisanym w dniu [...] 2019 r. (zwanymi dalej „protokołami”), które zostają niniejszym włączone przez odniesienie, stosują się do wszystkich stron niniejszej umowy, z zastrzeżeniem załącznika do niniejszej umowy. Postanowienia umowy o transporcie lotniczym, zmienionej protokołami, stosują się do Islandii i Norwegii tak, jakby były one państwami członkowskimi Unii Europejskiej, a zatem Islandia i Norwegia mają wszystkie prawa i obowiązki państw członkowskich wynikające z tej umowy. Postanowienia załącznika do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.”.

               Artykuł 3

               Wszystkie odesłania do „protokołu” w załączniku do umowy z 2011 r. zastępuje się odesłaniami do „protokołów”.

               Artykuł 4

               Uchyla się cały ust. 6 załącznika do umowy z 2011 r. i zastępuje się go tekstem w brzmieniu:

               „6. Sekcja 3 załącznika I do umowy o transporcie lotniczym, zmienionej protokołami, otrzymuje brzmienie:

               „Niezależnie od art. 3 niniejszej umowy, przedsiębiorstwa lotnicze ze Stanów Zjednoczonych nie mają prawa do świadczenia usług wyłącznie towarowych, które nie są częścią usługi świadczonej na rzecz Stanów Zjednoczonych, do punktów lub z punktów położonych w państwach członkowskich, z wyjątkiem do punktów lub z punktów położonych w Republice Chorwacji, Republice Czeskiej, Republice Francuskiej, Republice Federalnej Niemiec, Wielkim Księstwie Luksemburga, na Malcie, w Rzeczypospolitej Polskiej, Republice Portugalskiej, Republice Słowackiej, w Islandii i Królestwie Norwegii.”;

               Artykuł 5

               Niniejszy protokół wchodzi w życie w późniejszym z następujących terminów:

               1. w dniu wejścia w życie umowy z 2011 r.;

               2. w dniu wejścia w życie |Protokołu zmieniającego Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi podpisaną w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r., zmienioną Protokołem zmieniającym Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisaną w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r., podpisanym przez Stany Zjednoczone Ameryki oraz Unię Europejską i jej państwa członkowskie w dniu 24 czerwca 2010 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, podpisanego w dniu [...] 2019 r.; oraz

               3. po upływie jednego miesiąca od daty ostatniej noty w ramach wymiany not dyplomatycznych między stronami, potwierdzającej zakończenie wszystkich procedur koniecznych do wejścia w życie niniejszego protokołu.

               Artykuł 6

               Do czasu wejścia w życie niniejszego protokołu strony zgadzają się stosować go tymczasowo od dnia jego podpisania, w zakresie zgodnym z obowiązującym prawem krajowym.

               Sporządzono w czterech jednobrzmiących egzemplarzach w […] dnia […] 2019 r.

               w imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki:

               w imieniu Republiki Austrii,

               w imieniu Królestwa Belgii,

               w imieniu Republiki Bułgarii,

               w imieniu Republiki Chorwacji,

               w imieniu Republiki Cypryjskiej,

               w imieniu Republiki Czeskiej,

               w imieniu Królestwa Danii,

               w imieniu Republiki Estońskiej,

               w imieniu Republiki Finlandii,

               w imieniu Republiki Francuskiej,

               w imieniu Republiki Federalnej Niemiec,

               w imieniu Republiki Greckiej,

               w imieniu Węgier,

               w imieniu Irlandii,

               w imieniu Republiki Włoskiej,

               w imieniu Republiki Łotwy,

               w imieniu Republiki Litwy,

               w imieniu Wielkiego Księstwa Luksemburga,

               w imieniu Malty,

               w imieniu Królestwa Niderlandów,

               w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej,

               w imieniu Republiki Portugalskiej,

               w imieniu Rumunii,

               w imieniu Republiki Słowackiej,

               w imieniu Republiki Słowenii,

               w imieniu Królestwa Hiszpanii,

               w imieniu Królestwa Szwecji,

               w imieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, oraz

               w imieniu Unii Europejskiej:

               w imieniu Islandii:

               w imieniu Królestwa Norwegii:

               Załącznik 2

               Wspólne oświadczenie

               Przedstawiciele Stanów Zjednoczonych Ameryki, Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Islandii i Królestwa Norwegii potwierdzili, że tekst Protokołu zmieniającego Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisaną w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, podpisanego w dniu [...] 2019 r. (zwanego dalej „protokołem”), należy uwierzytelnić w innych językach, jak przewidziano albo w drodze wymiany listów, przed podpisaniem protokołu, albo decyzją Wspólnego Komitetu, po podpisaniu protokołu.

               Przedstawiciele potwierdzili również, że termin „inne języki” we wspólnym oświadczeniu stanowiącym część Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, Islandią z trzeciej strony i Królestwem Norwegii z czwartej strony, podpisanej w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r., w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej obejmuje języki państw członkowskich przystępujących do Unii Europejskiej.

               Niniejsze wspólne oświadczenie stanowi integralną część protokołu.

               w imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki:

                     w imieniu Unii Europejskiej

               i jej państw członkowskich:

               w imieniu Islandii:

                     w imieniu Królestwa Norwegii: