               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 12.4.2017
            COM(2017) 174 final
            2017/0080(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Organizacji Morskiej podczas 98. posiedzenia Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu i 71. posiedzenia Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego w odniesieniu do przyjęcia poprawek do prawideł II-1/23 i II-2/9.4.1.3 konwencji SOLAS oraz zmian w kodeksach jednostek szybkich z 1994 i 2000 r., Międzynarodowym kodeksie środków ratunkowych oraz dodatku V do załącznika VI do konwencji MARPOL

               UZASADNIENIE

               1.WPROWADZENIE

               Niniejszy wniosek Komisji dotyczy ustalenia stanowiska Unii na 98. posiedzeniu Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu IMO (MSC 98) oraz na 71. posiedzeniu Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego (MEPC 71) Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) w odniesieniu do zmian przedstawionych oddzielnie w poniższych podpunktach.

               1.1 Poprawki do prawidła II-1/23 konwencji SOLAS

               Na 95. i 96. posiedzeniu Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu IMO (MSC 95 i MSC 96) zatwierdzono szereg projektów poprawek do prawidła II-1 konwencji SOLAS odnośnie do przepisów dotyczących podziałów i stateczności w warunkach uszkodzenia statku, które zostały zgrupowane i które ujęto w decyzji Rady (UE) 2016/2077 z dnia 17 października 2016 r.
                  1
               .

               Na 97. posiedzeniu Komitet Bezpieczeństwa na Morzu wyraził zgodę na zawieszenie przyjęcia projektu poprawek do prawidła II-1 konwencji SOLAS odnośnie do przepisów dotyczących podziałów i stateczności w warunkach uszkodzenia statku do MSC 98, z wyjątkiem przyjęcia projektu poprawki do prawidła II-1/3-12 odnoszącej się do ochrony przed hałasem. Jeżeli chodzi o poprawki do prawidła II-1/6, dotyczące formuły wymaganego wskaźnika podziału grodziowego R, na posiedzeniu MSC 97 zgodzono się, że żadne kolejne modyfikacje prawidła II-1/6 nie powinny obniżać obowiązującego poziomu bezpieczeństwa zapewnianego przez postanowienia konwencji SOLAS zgodnie ze stanowiskiem Unii określonym w art. 2 ust.1 lit. a) oraz art. 2 ust. 2 decyzji Rady (UE) 2016/2077.

               Niezależnie od decyzji o odroczeniu przyjęcia rozdziału II-1 konwencji SOLAS Komitet postanowił uwzględnić dokumenty przedłożone na 97. posiedzenie Komitetu ds. Bezpieczeństwa Morskiego i ostatecznie sformułować teksty poprawek. Komitet zasadniczo zgodził się na harmonizację tekstu w prawidłach II-1/22, 23 i 24 odnośnie do istnienia różnych określeń dotyczących podobnych wymogów oraz aktualizacji istniejących wzajemnych odniesień, bez zmiany treści uprzednio zatwierdzonych poprawek. Zmiany można uznać za niewielkie, ale prawidło II-1/23 dotyczy specjalnych wymogów odnoszących się do statków pasażerskich ro-ro i nie zostało uwzględnione w decyzji Rady (UE) 2016/2077. Prawidło II-1/24 dotyczy wyłącznie statków towarowych.

               Zmiany te określono w załączniku 1 do dokumentu nr MSC 97/WP.5. W pkt 3.17 sprawozdania z MSC 97 (MSC 97/22) stwierdzono, że przewiduje się przyjęcie wspomnianych poprawek podczas MSC 98, z zastrzeżeniem zmian zaproponowanych w dokumentach nr MSC 97/3/5 oraz MSC 97/3/4 oraz ewentualnych poprawek redakcyjnych.

               1.2 Poprawki do prawidła II-2/9.4.1.3 konwencji SOLAS

               Poprawki do prawidła II-2/9.4.1.3 konwencji SOLAS mają na celu doprecyzowanie wymogów dotyczących odporności ogniowej okien na statkach pasażerskich przewożących nie więcej niż 36 pasażerów oraz statkach specjalnego przeznaczenia z więcej niż 60 (ale nie więcej niż 240) osobami na pokładzie. Na statkach przewożących nie więcej niż 36 pasażerów poziom bezpieczeństwa musi być taki sam jak na statkach przewożących więcej niż 36 pasażerów.

               Poprawki do prawidła II-2/9.4.1.3 konwencji SOLAS określono w załączniku 13 do sprawozdania z MSC 97 (MSC 97/22). W pkt 9.6 sprawozdania z MSC 97 stwierdzono, że poprawki zostaną przyjęte podczas MSC 98.

               1.3 Poprawki do kodeksów jednostek szybkich z 1994 r. i 2000 r.

               Poprawki do kodeksów jednostek szybkich (kodeksów HSC) z 1994 i 2000 r. objaśnią stosowanie pkt. 8.10.1.4 do 8.10.1.6 kodeksów z 1994 i 2000 r. odnośnie do zwolnienia szybkich jednostek odpowiednio o długości mniejszej niż 20 m i 30 m z obowiązku przewozu łodzi ratowniczych. Pod warunkiem, że spełnione zostały wymogi pkt. 8.10.1.6 obu kodeksów, obejmujące nowy element zakładający możliwość podniesienia osoby ratowanej z wody w pozycji leżącej lub prawie leżącej, jednostka szybka o długości poniżej 30 m (HSC 2000) i 20 m (HSC 1994) może zostać zwolniona z obowiązku przewozu łodzi ratowniczej.

                Poprawki do kodeksów jednostek szybkich (kodeksów HSC) z 1994 i 2000 r. określono w załącznikach 15 i 16 do sprawozdania z MSC 97 (MSC 97/22/Add.1). W pkt 8.25 sprawozdania z MSC 97 (MSC 97/22) stwierdzono, że przyjęcie poprawek przewiduje się podczas MSC 98.

               1.4 Zmiany w Międzynarodowym kodeksie środków ratunkowych oraz w załączniku do rezolucji MSC.81(70)
                  2

               W Międzynarodowym kodeksie środków ratunkowych (kodeksie LSA) określono międzynarodowe wymogi dotyczące środków ratunkowych ujęte w rozdziale III konwencji SOLAS z 1974 r., w tym osobiste środki ratunkowe, pomoce wzrokowe, jednostki ratunkowe, łodzie ratownicze, urządzenia do wodowania i urządzenia do wsiadania oraz morskie systemy ewakuacji, wyrzutnie linki ratunkowej; i ogólne systemy alarmowe oraz systemy powiadamiania.

               Zmiany pkt 6.1.1.5 i 6.1.1.6 kodeksu LSA oraz pkt 8.1.1 części 1 załącznika do uchwały MSC.81(70) gwarantują spójność z badaniami statycznymi oraz obciążeniami próbnymi, które urządzenia do wodowania, a także ich elementy konstrukcyjne i wciągarki muszą wytrzymać. Na MSC 97 zatwierdzono stanowisko trzeciego posiedzenia podkomitetu ds. systemów okrętowych i wyposażenia statku (SSE 3), że przedmiotowe zmiany należy traktować jako drobne poprawki.

               Zmiany te określono w załączniku 17 do sprawozdania z MSC 97 (MSC 97/22/Add.1) oraz w załączniku 1 do dokumentu IMO MSC 98/3/1. W pkt 8.34 i 8.35 sprawozdania z MSC 97 (MSC 97/22) stwierdzono, że przyjęcie zmian przewiduje się podczas MSC 98.

               1. 5 Zmiany w dodatku V do załącznika VI do konwencji MARPOL

               Wniosek Unii na 67. posiedzenie Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego (MEPC 67/12/7) obejmował zmiany w istniejącym dodatku V do załącznika VI do konwencji MARPOL, który określa standardowy tekst w dokumentach dostawy paliwa (kwitach bunkrowych). Poprawka ta umożliwiłaby statkom wyposażonym w równoważne metody (zwłaszcza systemy oczyszczania gazów spalinowych (EGCS), homologowane zgodnie z prawidłem 4 załącznika VI do konwencji MARPOL, bunkrowanie oleju napędowego o wyższej zawartości siarki niż określona w przepisach pkt 14.1 i 14.4 załącznika VI do konwencji MARPOL – Informacje, które należy zamieścić w kwitach bunkrowych (BDN).

               W świetle rosnącej liczby statków wyposażonych w EGCS poprawki proponowane przez Unię zostały uznane za niezbędne w celu dostosowania standardowego tekstu kwitu bunkrowego do faktu, że statki mogą nadal stosować paliwa o wyższej zawartości siarki, nawet po wejściu w życie wymogów dotyczących jej zawartości w wysokości 0,10 %, w obszarach kontroli emisji tlenków siarki ((S)ECA) od dnia 1 stycznia 2015 r.

               Podczas MEPC 67 zgodzono się co do potrzeby zmian, ale uznano potrzebę dalszej dyskusji. W związku z tym wniosek UE został przesunięty na drugie posiedzenie Podkomitetu ds. Zapobiegania Zanieczyszczeniom i Reagowania na nie (PPR 2).

               Podczas PPR 2 prowadzono obszerną dyskusję w odpowiednich grupach roboczych, ale nie uzyskano porozumienia w sprawie dokładnej formy zmienionego tekstu. W wyniku PPR 2 we wniosku Unii na PPR 3 (PPR 3/10) uwzględniono w możliwie największym stopniu opinie wyrażone na PPR 2. Wniosek dotyczył wprowadzenia dodatkowych wyjaśnień w dodatku V do załącznika VI do konwencji MARPOL, mających na celu umożliwienie dostawcy, zgodnie z powiadomieniem nabywcy, zgłoszenia w dokumencie dostawy paliwa, że paliwo jest przeznaczone do wykorzystania przez statek spełniający wymogi dotyczące zawartości siarki za pomocą równoważnych środków.

               Zmiany te określono w załączniku 7 do dokumentu MEPC 70/18/Add.1. W pkt 5.9 sprawozdania z MEPC 70 (MEPC 70/18) stwierdzono, że przyjęcie zmian przewiduje się podczas MEPC 71.

               2.PRZYJĘCIE ZMIAN ZAPROPONOWANYCH PRZEZ IMO

               2.1Przyjęcie zmian

               Zmiany określone w pkt 1.1–1.4. zostały zatwierdzone na 97. posiedzeniu Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu w dniach 21–25 listopada 2016 r. i zostaną przedłożone do przyjęcia na 98. posiedzeniu Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu w dniach 7–16 czerwca 2017 r. Zmiany określone w pkt 1.5 zostały zatwierdzone na 70. posiedzeniu Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego w dniach 24–28 października 2016 r. i zostaną przedłożone do przyjęcia na 71. posiedzeniu Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego w dniach 3–7 lipca 2017 r.

               2.2Przyjęcie

               Po zatwierdzeniu i przyjęciu przez wspomniane komitety zmiany określone w pkt 1.1–1.5 zostaną przedłożone do przyjęcia odpowiednim umawiającym się stronom.

               3.ODNOŚNE PRZEPISY UNIJNE I KOMPETENCJE UE

               3.1 Poprawki do prawidła II-1/23 konwencji SOLAS

               Prawidło II-1 konwencji SOLAS reguluje budowę-konstrukcję, niezatapialność i stateczność statku, urządzenia maszynowe i instalacje elektryczne. Poprawki do prawidła II-1/23 konwencji SOLAS, które mają zostać przyjęte podczas MSC 98 dotyczą statków pasażerskich. Art. 6 ust. 2 lit. a) ppkt (i) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich stanowi, że nowe statki pasażerskie klasy A mają w całości spełniać wymogi konwencji SOLAS z 1974 r., ze zmianami.

               Dlatego też poprawki do prawidła II-1/23 konwencji SOLAS będą miały wpływ na prawo Unii za pośrednictwem stosowania dyrektywy 2009/45/WE.

               3.2Poprawki do prawidła II-2/9.4.1.3 konwencji SOLAS

               Na mocy art. 6 ust. 2 lit. a) ppkt (i) dyrektywy 2009/45/WE konwencja SOLAS z 1974 r., z późniejszymi zmianami, ma zastosowanie w odniesieniu do statków pasażerskich klasy A. Ponadto dyrektywa 2009/45/WE, załącznik I, rozdział II-2 część B.10.4 stanowi, że w przypadku statków pasażerskich przewożących mniej niż 36 pasażerów należy zwrócić szczególną uwagę na odporność ogniową okien wychodzących na odkryte lub zamknięte miejsca wsiadania do łodzi i tratw ratunkowych oraz odporność ogniową okien znajdujących się poniżej tych obszarów, w takim miejscu, że ich uszkodzenie podczas pożaru mogłoby przeszkodzić wodowaniu łodzi ratunkowych lub tratw ratunkowych lub wsiadaniu do nich.

               Dlatego też poprawki do prawidła II-2/9.4.1.3 konwencji SOLAS będą miały wpływ na prawo Unii za pośrednictwem stosowania dyrektywy 2009/45/WE.

               3.3 Zmiany w kodeksach jednostek szybkich z 1994 r. i 2000 r.

               Na mocy art. 6 ust. 2 lit. a) ppkt (i) dyrektywy 2009/45/WE konwencja SOLAS z 1974 r., z późniejszymi zmianami, ma zastosowanie w odniesieniu do statków pasażerskich klasy A. Ponadto art. 6 ust. 4 lit. a) tej dyrektywy stanowi, że szybkie jednostki pasażerskie muszą spełniać wymogi prawidła X/2 oraz X/3 konwencji SOLAS, odnoszące się do zgodności z kodeksami jednostek szybkich z 1994 i 2000 r. Podobnie obowiązek przestrzegania przepisów kodeksu jednostek szybkich jest określony w art. 6 ust. 4 lit. b) i c). Art. 2 lit. c) tej dyrektywy stanowi, że odniesienia do kodeksów jednostek szybkich z 1994 i 2000 r. dotyczą tych kodeksów w ich aktualnej wersji. W rezultacie wszelkie zmiany tych kodeksów będą miały bezpośredni wpływ na stosowanie przepisów prawa UE.

               W związku z tym poprawki kodeksów jednostek szybkich z 1994 i 2000 r. dotyczące wyposażenia przeciwpożarowego w przedziałach maszynowych będą miały wpływ na prawo Unii za pośrednictwem dyrektywy 2009/45/WE.

               3.4Zmiany w Międzynarodowym kodeksie środków ratunkowych oraz w załączniku do rezolucji MSC.81(70)

               Urządzenia do wodowania i wciągarki są ujęte w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/306 z dnia 6 lutego 2017 r. określającym wymogi w zakresie projektu, budowy i działania oraz normy badań dotyczące wyposażenia morskiego. We wspomnianym rozporządzeniu wykonawczym znajdują się odesłania do kodeksu LSA oraz rezolucji MSC.81(70) w odniesieniu do pozycji MED/1.21, 1.23, 1.24 i 1.25 jeżeli chodzi o urządzenia do wodowania, jak również do pozycji MED/1.41a, 1.41b, 1.41c, 1.41d, 1.41e jeżeli chodzi o wciągarki. Wyposażenie to wchodzi zatem w zakres dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie wyposażenia morskiego i uchylającej dyrektywę Rady 96/98/WE.

               W związku z tym poprawki do kodeksu LSA i załącznika do rezolucji MSC.81(70) będą miały wpływ na prawo Unii poprzez stosowanie dyrektywy 2014/90/UE oraz rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/306.

               3.5Zmiany w dodatku V do załącznika VI do konwencji MARPOL

               Wymogi określone w załączniku VI do konwencji MARPOL dotyczące ograniczenia emisji SOx zostały wdrożone do prawa unijnego dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/802 odnoszącą się do redukcji zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych. W art. 6 ust. 9 lit. b) i c) oraz w art. 13 ust. 2) lit. a) niniejszej dyrektywy znajdują się odniesienia do dokumentów dostawy paliwa jako głównego mechanizmu zapewnienia zgodności z dyrektywą. Równoważne sposoby spełnienia wymagań są postrzegane jako alternatywne metody redukcji emisji, zgodnie z definicją w art. 2 lit. o) dyrektywy (UE) 2016/802, i mogą być stosowane, pod warunkiem że statki stosujące metody redukcji emisji w sposób ciągły osiągają redukcję emisji dwutlenku siarki co najmniej równorzędną redukcji, którą uzyskiwano by dzięki stosowaniu paliw żeglugowych spełniających wymogi dyrektywy.

               W związku z tym zmiany w dodatku V do załącznika VI do konwencji MARPOL będą miały wpływ na prawo Unii poprzez stosowanie dyrektywy (UE) 2016/802.

               3.6Streszczenie

               Biorąc pod uwagę określone powyżej powiązania między proponowanymi poprawkami i stosownymi przepisami unijnymi, Komisja jest zdania, że oczekiwane przyjęcie przedmiotowych zmian podczas MSC 98 i MEPC 71 stanowi przedmiot wyłącznej kompetencji zewnętrznej UE, którą Unia nabyła na mocy art. 3 ust. 2 TFUE, jeżeli przyjęcie zmian w odnośnych instrumentach międzynarodowych dotyczy wspólnych przepisów lub zmienia ich zakres.

               Zgodnie ze skonsolidowanym orzecznictwem, nawet jeśli Unia nie jest członkiem IMO ani umawiającą się stroną odnośnych instrumentów międzynarodowych, państwa członkowskie nie są uprawnione do przyjmowania obowiązków mogących mieć wpływ na przepisy unijne ogłaszane w celu osiągnięcia celów określonych w Traktatach, chyba że zostaną one upoważnione do tego decyzją Rady na wniosek Komisji.

               4.Podsumowanie

               Komisja przedstawia zatem wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do poprawek i zmian omówionych w pkt 1.1 – 1.5, które mają zostać przyjęte odpowiednio na 98. posiedzeniu Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu i na 71. posiedzeniu Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego.

               2017/0080 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Organizacji Morskiej podczas 98. posiedzenia Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu i 71. posiedzenia Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego w odniesieniu do przyjęcia poprawek do prawideł II-1/23 i II-2/9.4.1.3 konwencji SOLAS oraz zmian w kodeksach jednostek szybkich z 1994 i 2000 r., Międzynarodowym kodeksie środków ratunkowych oraz dodatku V do załącznika VI do konwencji MARPOL

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 i art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Działanie Unii Europejskiej w sektorze transportu morskiego powinno mieć na celu poprawę bezpieczeństwa morskiego i ochronę środowiska morskiego.

               (2) Komitet Bezpieczeństwa na Morzu (MSC) Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) na swoim 97. posiedzeniu zatwierdził poprawki do prawideł II-1/23 i II-2/9.4.3 Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu (konwencji SOLAS), zmiany w kodeksach jednostek szybkich z 1994 i 2000 r., Międzynarodowym kodeksie środków ratunkowych (kodeksie LSA) oraz w załączniku do rezolucji MSC.81(70). Oczekuje się, że te poprawki i zmiany zostaną przyjęte na 98. posiedzeniu MSC, które odbędzie się w czerwcu 2017 r. (MSC98).

               (3)Komitet Ochrony Środowiska Morskiego (MEPC) Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) na swoim 70. posiedzeniu osiągnął porozumienie w sprawie zmian w dodatku V do załącznika VI do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (MARPOL), w celu dopuszczenia statków, które spełniają wymogi za pośrednictwem równoważnych sposobów spełnienia wymagań, posiadających dokument dostawy paliwa zawierający deklarację, że olej napędowy został dostarczony zgodnie z powiadomieniem nabywcy, iż jest on przeznaczony do stosowania w połączeniu z równoważnymi sposobami spełnienia wymagań. Oczekuje się, że te zmiany zostaną przyjęte na 71. posiedzeniu MEPC, które odbędzie się w lipcu 2017 r. (MEPC 71).

               (4)Na 95. i 96. posiedzeniu Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu IMO (MSC 95 i MSC 96) zatwierdzono szereg projektów poprawek do prawidła II-1 konwencji SOLAS odnośnie do przepisów dotyczących podziałów i stateczności w warunkach uszkodzenia statku, które zostały zgrupowane i które ujęto w decyzji Rady (UE) 2016/2077 z dnia 17 października 2016 r.
                  3
               .

               (5)Na 97. posiedzeniu MSC IMO uzgodniono, że przyjęcie większości proponowanych poprawek do rozdziału II-1 konwencji SOLAS dotyczących podziału grodziowego i stateczności w warunkach uszkodzenia zawiesza się do 98. posiedzenia Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu IMO. W odniesieniu do zmiany do prawidła II-1/6 dotyczącej wzoru wymaganego wskaźnika podziału grodziowego R, zgodzono się, że żadne dalsze poprawki do prawidła II-1/6 nie powinny obniżać obecnego poziomu bezpieczeństwa.

               (6)Stanowisko Unii określone w art. 2 ust. 1 lit. a) i art. 2 ust. 2 decyzji Rady (UE) 2016/2077 ma w związku z tym nadal zastosowanie.

               (7)Na 97. posiedzeniu MSC IMO postanowiono przełożyć przyjęcie poprawki do rozdziału II-1 konwencji SOLAS na 98. posiedzenie Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu IMO. Komitet zasadniczo zgodził się na harmonizację tekstu w prawidłach II-1/22, 23 i 24 w zakresie istnienia różnych określeń dotyczących podobnych wymogów oraz aktualizację istniejących wzajemnych odniesień, bez zmiany treści uprzednio zatwierdzonych poprawek. Prawidło II-1/23 dotyczy specjalnych wymogów odnoszących się do statków pasażerskich ro-ro i nie zostało uwzględnione w decyzji Rady (UE) 2016/2077. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE
                  4
                dotyczy statków pasażerskich i szybkich jednostek pasażerskich odbywających rejsy krajowe. Art. 6 ust. 2 lit. a) ppkt (i) tej dyrektywy stanowi, że nowe statki pasażerskie klasy A mają w całości spełniać wymogi konwencji SOLAS z 1974 r., ze zmianami.

               (8)Poprawki do prawidła II-2/9.4.1.3 konwencji SOLAS mają na celu doprecyzowanie wymogów dotyczących odporności ogniowej okien na statkach pasażerskich przewożących nie więcej niż 36 pasażerów oraz statkach specjalnego przeznaczenia z więcej niż 60 (ale nie więcej niż 240) osobami na pokładzie. Na statkach przewożących nie więcej niż 36 pasażerów poziom bezpieczeństwa musi być taki sam jak na statkach przewożących więcej niż 36 pasażerów. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE dotyczy statków pasażerskich i szybkich jednostek pasażerskich odbywających rejsy krajowe. Art. 6 ust. 2 lit. a) ppkt (i) tej dyrektywy stanowi, że nowe statki pasażerskie klasy A mają w całości spełniać wymogi konwencji SOLAS z 1974 r., ze zmianami. Ponadto załącznik I, rozdział II-2 część B.10.4 do tej dyrektywy stanowi, że w przypadku statków pasażerskich przewożących mniej niż 36 pasażerów należy zwrócić szczególną uwagę na odporność ogniową okien wychodzących na odkryte lub zamknięte miejsca wsiadania do łodzi i tratw ratunkowych oraz odporność ogniową okien znajdujących się poniżej tych obszarów, w takim miejscu, że ich uszkodzenie podczas pożaru mogłoby przeszkodzić wodowaniu łodzi ratunkowych lub tratw ratunkowych lub wsiadaniu do nich.

               (9)Poprawki do kodeksów HSC z 1994 i 2000 r. objaśnią stosowanie pkt. 8.10.1.4 do 8.10.1.6 tych kodeksów odnośnie do zwolnienia szybkich jednostek odpowiednio o długości mniejszej niż 20 m i 30 m z obowiązku przewozu łodzi ratowniczych. Pod warunkiem, że spełnione zostały wymogi pkt. 8.10.1.6 obu kodeksów , obejmujące nowy element, zakładający możliwość podniesienia osoby ratowanej z wody w pozycji leżącej lub prawie leżącej, jednostka szybka o długości poniżej 30 m (do celów HSC 2000) lub 20 m (do celów HSC 1994) może zostać zwolniona z obowiązku przewozu łodzi ratowniczej. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE dotyczy statków pasażerskich i szybkich jednostek pasażerskich odbywających rejsy krajowe. Art. 6 ust. 2 lit. a) ppkt (i) tej dyrektywy stanowi, że nowe statki pasażerskie klasy A mają w całości spełniać wymogi konwencji SOLAS z 1974 r., ze zmianami.

               (10)W kodeksie LSA ujęto międzynarodowe wymogi dotyczące urządzeń ratunkowych, które są objęte zakresem rozdziału III konwencji SOLAS z 1974 r., ze zmianami. Zmiany pkt 6.1.1.5 i 6.1.1.6 kodeksu LSA oraz pkt 8.1.1 części 1 załącznika do uchwały MSC.81(70) gwarantują spójność z badaniami statycznymi oraz obciążeniami próbnymi, które urządzenia do wodowania, a także ich elementy konstrukcyjne i wciągarki, muszą wytrzymać. Zmiany te należy traktować jako niewielkie. Wykaz urządzeń do wodowania i wciągarek znajduje się w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/306
                  5
               , w którym znajdują się odesłania do kodeksu LSA oraz rezolucji MSC.81(70) w odniesieniu do pozycji MED/1.21, 1.23, 1.24 i 1.25 jeżeli chodzi o urządzenia do wodowania, jak również do pozycji MED/1.41a, 1.41b, 1.41c, 1.41d, 1.41e jeżeli chodzi o wciągarki. Wchodzą one zatem w zakres dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE
                  6
               .

               (11)Zmiany w dodatku V do załącznika VI do konwencji MARPOL dotyczą wprowadzenia dodatkowych wyjaśnień w celu dopuszczenia statków, które spełniają wymogi w zakresie zawartości siarki w paliwie w obszarach kontroli emisji tlenków siarki za pośrednictwem równoważnych sposobów (systemów oczyszczania gazów spalinowych), tak by umożliwić sprzedawcy – zgodnie z powiadomieniem nabywcy – zadeklarowanie w dokumencie dostawy paliwa, że jest ono przeznaczone do stosowania w połączeniu z równoważnymi sposobami spełnienia wymagań. W związku z rosnącą liczbą statków wyposażonych w systemy oczyszczania gazów spalinowych zmiany są niezbędne w celu dostosowania standardowego tekstu dokumentu dostawy paliwa do faktu, że statki mogą nadal stosować paliwa o wyższej zawartości siarki, nawet po wejściu w życie wymogów dotyczących jej zawartości w wysokości 0,10 %, w obszarach kontroli emisji tlenków siarki od dnia 1 stycznia 2015 r. Wymogi określone w załączniku VI do konwencji MARPOL dotyczące ograniczenia emisji SOx zostały wdrożone do prawa unijnego dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/802
                  7
               . W art. 6 ust. 9 lit. b) i c) oraz w art. 13 ust. 2) lit. a) niniejszej dyrektywy znajdują się odniesienia do dokumentów dostawy paliwa jako głównego mechanizmu zapewnienia zgodności z dyrektywą. Równoważne sposoby spełnienia wymagań są postrzegane jako alternatywne metody redukcji emisji, zgodnie z definicją w art. 2 lit. o) dyrektywy (UE) 2016/802, i mogą być stosowane, pod warunkiem że statki stosujące metody redukcji emisji w sposób ciągły osiągają redukcję emisji dwutlenku siarki co najmniej równorzędną redukcji, którą uzyskiwano by dzięki stosowaniu paliw żeglugowych spełniających wymogi dyrektywy.

               (12)Unia nie jest ani członkiem IMO, ani umawiającą się stroną odnośnych konwencji i kodeksów. W związku z tym konieczne jest, aby Rada upoważniła państwa członkowskie do przekazania stanowiska Unii i wyrażenia przez nie zgody na związanie się tymi poprawkami,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko Unii na 98. posiedzenie Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu IMO jest następujące: wyraża się zgodę na przyjęcie następujących poprawek i zmian:

               a)poprawki do prawidła II-1/23 konwencji SOLAS, jak określono w załączniku 1 do dokumentu IMO MSC 97/WP.5, z zastrzeżeniem zmian zaproponowanych w dokumentach IMO MSC 97/3/5 oraz 97/3/4;

               b)poprawki do prawidła II-2/9.4.1.3 konwencji SOLAS, jak określono w załączniku 13 do dokumentu IMO MSC 97/22;

               c)zmian w kodeksach HSC z 1994 i 2000 r., jak określono w załącznikach 15 i 16 do dokumentu IMO MSC 97/22/Add.1;

               d)zmian w kodeksie LSA i załączniku do rezolucji MSC.81(70), jak określono w załączniku 17 do dokumentu IMO MSC 97/22/Add.1 oraz w załączniku 1 do dokumentu IMO MSC 98/3/1.

               Artykuł 2

               Stanowisko Unii na 71. posiedzeniu Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego IMO jest następujące: wyraża się zgodę na przyjęcie zmian w dodatku V do załącznika VI do konwencji MARPOL, jak określono w załączniku 7 do dokumentu IMO MEPC 70/18/Add.1.

               Artykuł 3

               1.Stanowisko Unii określone w art. 1 i 2 jest wyrażane przez państwa członkowskie będące członkami IMO, działające wspólnie w interesie Unii.

                2.Drobne modyfikacje stanowiska Unii określonego w art. 1 i 2 mogą być uzgadniane bez konieczności zmiany niniejszego stanowiska.

               Artykuł 4

               Niniejszym upoważnia się państwa członkowskie do wyrażenia zgody na związanie się, w interesie Unii, zmianami, o których mowa w art. 1 i 2.

               Artykuł 5

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     Przewodniczący

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady (UE) 2016/2077 z dnia 17 października 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Organizacji Morskiej podczas 70. posiedzenia Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego i 97. posiedzenia Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu w odniesieniu do przyjęcia zmian załącznika VI do konwencji MARPOL, zmian prawideł II-1 konwencji SOLAS, prawideł III/1.4, III/30 i III/37 konwencji SOLAS, prawideł II-2/1 i II-2/10 konwencji SOLAS, prawidła II-1/3-12 konwencji SOLAS, zmian konwencji i kodu STCW, kodeksu systemów bezpieczeństwa pożarowego oraz rozszerzonego programu inspekcji z 2011 r.; Dz.U. L 320 z 26.11.2016, s.36.

                     (2)
                  Zmienione zalecenie w sprawie testowania środków ratunkowych.

                     (3)

                        Decyzja Rady (UE) 2016/2077 z dnia 17 października 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Organizacji Morskiej podczas 70. posiedzenia Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego i 97. posiedzenia Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu w odniesieniu do przyjęcia zmian załącznika VI do konwencji MARPOL, zmian prawideł II-1 konwencji SOLAS, prawideł III/1.4, III/30 i III/37 konwencji SOLAS, prawideł II-2/1 i II-2/10 konwencji SOLAS, prawidła II-1/3-12 konwencji SOLAS, zmian konwencji i kodu STCW, kodeksu systemów bezpieczeństwa pożarowego oraz rozszerzonego programu inspekcji z 2011 r.; Dz.U. L 320 z 26.11.2016, s.36.

                     (4)
                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (Dz.U. L 163 z 25.6.2009, s. 1).

                     (5)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/306 z dnia 6 lutego 2017 r. określające wymogi w zakresie projektu, budowy i działania oraz normy badań dla wyposażenia morskiego, Dz.U. L 48 z 24.2.2017, s. 1.

                     (6)
                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie wyposażenia morskiego i uchylająca dyrektywę Rady 96/98/WE, Dz.U. L 256 z 28.8.2017, s. 146.

                     (7)
                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/802 z dnia 11 maja 2016 r. odnosząca się do redukcji zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych (tekst jednolity), Dz.U. L 132 z 21.5.2016, s. 58.


Ważna informacja prawna

|

52009PC0045

Wniosek decyzja Rady w sprawie sprostowania dyrektywy 2008/73/WE upraszczającej procedury dotyczące podawania i publikowania informacji z dziedziny weterynarii i zootechniki oraz zmieniającej dyrektywy 64/432/EWG, 77/504/EWG, 88/407/EWG, 88/661/EWG, 89/361/EWG, 89/556/EWG, 90/426/EWG, 90/427/EWG, 90/428/EWG, 90/429/EWG, 90/539/EWG, 91/68/EWG, 91/496/EWG, 92/35/EWG, 92/65/EWG, 92/66/EWG, 92/119/EWG, 94/28/WE, 2000/75/WE, decyzję 2000/258/WE oraz dyrektywy 2001/89/WE, 2002/60/WE i 2005/94/WE  /* COM/2009/0045 końcowy - CNS 2009/0016 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 10.2.2009KOM(2009) 45 wersja ostateczna2009/0016 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie sprostowania dyrektywy 2008/73/WE upraszczającej procedury dotyczące podawania i publikowania informacji z dziedziny weterynarii i zootechniki oraz zmieniającej dyrektywy 64/432/EWG, 77/504/EWG, 88/407/EWG, 88/661/EWG, 89/361/EWG, 89/556/EWG, 90/426/EWG, 90/427/EWG, 90/428/EWG, 90/429/EWG, 90/539/EWG, 91/68/EWG, 91/496/EWG, 92/35/EWG, 92/65/EWG, 92/66/EWG, 92/119/EWG, 94/28/WE, 2000/75/WE, decyzję 2000/258/WE oraz dyrektywy 2001/89/WE, 2002/60/WE i 2005/94/WEUZASADNIENIEDyrektywą Rady 2008/73/WE zmieniono szereg aktów Rady, między innymi w celu ustanowienia jednolitych zasad publikowania wykazów krajowych laboratoriów referencyjnych urzędowo zatwierdzonych przez państwa członkowskie do przeprowadzania badań diagnostycznych w zakresie chorób zwierząt, oraz wykazów zakładów lub organów urzędowo zatwierdzonych do prowadzenia handlu wewnątrzwspólnotowego lub przywozu do Wspólnoty w dziedzinie weterynarii i zootechniki.Dyrektywa 2008/73/WE weszła w życie dnia 3 września 2008 r. Dyrektywa 2008/73/WE stanowi, że państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania tej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 stycznia 2010 r. Dyrektywa nie stanowi jednak, że państwa członkowskie będą stosować te przepisy począwszy od tej daty.Ze względu na pewność prawną oraz w celu zapewnienia jednolitego terminu stosowania takich środków we wszystkich państwach członkowskich powinny one stosować te środki począwszy od wyżej wymienionej daty.Ponieważ środki winny być stosowane od dnia 1 stycznia 2010 r., również dyrektywa 2008/73/WE powinna być od tej daty stosowana jednolicie we wszystkich państwach członkowskich.Niniejsza decyzja nie powinna mieć natomiast wpływu na niektóre zmiany wprowadzone dyrektywą 2008/73/WE, nie wymagające transponowania przez państwa członkowskie. Zmiany te dotyczą, odpowiednio, przyjęcia szczególnych środków dotyczących zdrowia zwierząt zgodnie z procedurą określoną w decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[1] oraz sprostowują nieaktualne odniesienie.Aby proces wprowadzania nowych, uproszczonych procedur podawania i publikowania informacji z dziedziny weterynarii i zootechniki przebiegł bez zakłóceń, należy przewidzieć możliwość przyjęcia przepisów przejściowych zgodnie z procedurą określoną w decyzji Rady 1999/468/WE.Należy zatem odpowiednio sprostować dyrektywę 2008/73/WE.2009/0016 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie sprostowania dyrektywy 2008/73/WE upraszczającej procedury dotyczące podawania i publikowania informacji z dziedziny weterynarii i zootechniki oraz zmieniającej dyrektywy 64/432/EWG, 77/504/EWG, 88/407/EWG, 88/661/EWG, 89/361/EWG, 89/556/EWG, 90/426/EWG, 90/427/EWG, 90/428/EWG, 90/429/EWG, 90/539/EWG, 91/68/EWG, 91/496/EWG, 92/35/EWG, 92/65/EWG, 92/66/EWG, 92/119/EWG, 94/28/WE, 2000/75/WE, decyzję 2000/258/WE oraz dyrektywy 2001/89/WE, 2002/60/WE i 2005/94/WERADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,uwzględniając wniosek Komisji[2],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dyrektywą Rady 2008/73/WE[4] wprowadzono zmiany w 23 aktach Rady, ustanawiając między innymi uproszczone procedury podawania i publikowania informacji z dziedziny weterynarii i zootechniki.(2) Dyrektywa 2008/73/WE weszła w życie dnia 3 września 2008 r. Państwa członkowskie powinny wprowadzić w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania tej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 stycznia 2010 r. Dyrektywa ta nie stanowi jednak, że państwa członkowskie mają stosować takie przepisy począwszy od tej daty.(3) Ze względu na pewność prawną niezbędne jest sprostowanie dyrektywy 2008/73/WE, tak aby zmiany wprowadzone tą dyrektywą w różnych aktach Rady w celu ustanowienia uproszczonych procedur stosowane były jednolicie przez wszystkie państwa członkowskie od dnia 1 stycznia 2010 r. Należy zatem odpowiednio sprostować dyrektywę 2008/73/WE, tak aby stosowana była od tej samej daty. Dyrektywę tę należy również odpowiednio sprostować, aby zobowiązywała państwa członkowskie do stosowania tych przepisów począwszy od tej daty.(4) Niektóre spośród innych zmian wprowadzonych dyrektywą 2008/73/WE w dyrektywach Rady 64/432/WE[5] i 90/426/EWG[6] nie dotyczą jednakże uproszczonych procedur i dlatego nie wymagają odroczenia terminu stosowania przez państwa członkowskie przypadającego na 1 stycznia 2010 r. Zmiany te dotyczą, odpowiednio, przyjęcia szczególnych środków dotyczących zdrowia zwierząt zgodnie z procedurą określoną w decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[7] oraz sprostowują nieaktualne odniesienie.(5) Aby proces wprowadzania nowych, uproszczonych procedur podawania i publikowania informacji z dziedziny weterynarii i zootechniki przebiegł bez zakłóceń, należy przewidzieć możliwość przyjęcia przepisów przejściowych zgodnie z procedurą określoną w decyzji Rady 1999/468/WE.(6) Ze względu na pewność i ciągłość prawną niniejsza decyzja powinna być stosowana od dnia 3 września 2008 r., tj. od daty wejścia w życie dyrektywy 2008/73/WE.(7) Należy zatem odpowiednio sprostować dyrektywę 2008/73/WE,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W dyrektywie 2008/73/WE wprowadza się następujące zmiany:(1) W art. 20 skreśla się ust. 2.(2) Dodaje się art. 23a i 23b w brzmieniu:„Artykuł 23a Przepisy przejściowePrzepisy przejściowe można przyjąć zgodnie z procedurą określoną w art. 23b ust. 2.Artykuł 23b Procedura komitetowa1. Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt powołany na mocy art. 58 rozporządzenia (WE) nr 178/2002.2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.Termin określony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.”.(3) Artykuł 24 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:„1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 stycznia 2010 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2010 r.Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.”.(4) Artykuł 25 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 25 Wejście w życie i stosowanieNiniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejszą dyrektywę stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem art. 1 ust. 1 i 5 oraz art. 7, 23a i 23b.”.Artykuł 2Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 3 września 2008 r.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Artykuł 4Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.[2] Dz.U. C […] z […], s. […].[3] Dz.U. C […] z […], s. […].[4] Dz.U. L 219 z 14.8.2008, s. 40.[5] Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977/64.[6] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 42.[7] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.


Ważna informacja prawna

|

52009PC0245

Wniosek decyzja Rady dotycząca niewłączenia oleju parafinowego CAS 8042-47-5 do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję (Tekst mający znaczenie dla EOG)  /* COM/2009/0245 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 25.5.2009KOM(2009) 245 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYdotycząca niewłączenia oleju parafinowego CAS 8042-47-5 do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję(Tekst mający znaczenie dla EOG)UZASADNIENIEZałączony projekt wniosku w sprawie decyzji Rady dotyczy niewłączenia oleju parafinowego CAS 8042-47-5 jako substancji czynnej do wykazu pozytywnego w załączniku I do dyrektywy Rady 91/414/EWG i wycofania z obrotu środków ochrony roślin zawierających tę substancję. Wniosek o niewłączenie jest oparty na kilku zagrożeniach stwierdzonych podczas dokonywania oceny tej substancji czynnej.W dyrektywie Rady 91/414/EWG ustanowiono zharmonizowane ramy dopuszczania i wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin. Substancje czynne, które mają być stosowane jako środki ochrony roślin, są oceniane i dopuszczane na poziomie wspólnotowym i włączane do załącznika I do dyrektywy. Poszczególne środki ochrony roślin zawierające substancje czynne są oceniane i dopuszczane przez państwa członkowskie w oparciu o zharmonizowane przepisy.Dane przedstawione przez przedstawicieli branży zostały wstępnie ocenione przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy, w tym przypadku przez Grecję, która przedłożyła projekt sprawozdania z oceny. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności zorganizował wzajemny przegląd wstępnej oceny i dostarczył Komisji wnioski z oceny ryzyka dotyczące oleju parafinowego CAS 8042-47-5 dnia 19 grudnia 2008 r.Podczas dokonywania oceny tej substancji czynnej wskazano na kilka zagrożeń. W szczególności istniejące dowody nie są wystarczające, aby wykazać bezpieczeństwo stosowania dla operatorów, pracowników, osób postronnych i konsumentów.Projekt decyzji dotyczącej niewłączenia przedłożono w dniu 12 marca 2009 r. Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, gdzie:-  18 państw członkowskich (223 głosy) głosowało za-  5 państw członkowskich (48 głosów) głosowało przeciw-  4 państwa członkowskie (74 głosy) wstrzymały się od głosuKomitet nie wydał opinii. W związku z tym, zgodnie z art. 19 dyrektywy 91/414/EWG oraz zgodnie z art. 5 decyzji Rady 1999/468/WE, wymaga się, aby Komisja przedstawiła Radzie wniosek dotyczący środków, jakie należy podjąć, a Rada w terminie trzech miesięcy ma podjąć decyzję większością kwalifikowaną.Projekt decyzji nie jest objęty prawem kontroli przysługującym Parlamentowi Europejskiemu (art. 8 decyzji Rady 1999/468/WE).WniosekDECYZJA RADYdotycząca niewłączenia oleju parafinowego CAS 8042-47-5 do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję(Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę Rady nr 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin[1], w szczególności jej art. 8 ust. 2 akapit czwarty,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Artykuł 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że państwo członkowskie może, w okresie 12 lat od dnia notyfikacji wymienionej dyrektywy, zezwolić na wprowadzenie do obrotu środków ochrony roślin zawierających substancje czynne niewymienione w załączniku I do tej dyrektywy, a znajdujące się w obrocie dwa lata po notyfikacji, podczas gdy prowadzone są równocześnie stopniowe badania tych substancji w ramach programu prac.2.  Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1112/2002[2] i (WE) nr 2229/2004[3] określają szczegółowe zasady realizacji czwartego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie, w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje olej parafinowy CAS 8042-47-5.3.  Wpływ oleju parafinowego CAS 8042-47-5 na zdrowie ludzi i środowisko naturalne został poddany ocenie zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniach (WE) nr 1112/2002 i (WE) nr 2229/2004 w odniesieniu do zakresu zastosowań proponowanych przez powiadamiającego. Ponadto w rozporządzeniach tych wyznaczono państwa członkowskie pełniące rolę sprawozdawców, które mają przedłożyć odpowiednie sprawozdania z oceny i zalecenia Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zgodnie z art. 21 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2229/2004. W przypadku oleju parafinowego CAS 8042-47-5 państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy była Grecja, a wszystkie istotne informacje przekazano dnia 30 kwietnia 2008 r. i 7 maja 2008 r.4.  Sprawozdanie z oceny zostało zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz grupę roboczą ds. oceny Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności i przedstawione Komisji w dniu 19 grudnia 2008 r. w formie wniosków Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności z przeglądu w ramach oceny zagrożeń stwarzanych przez pestycydy dla substancji czynnej olej parafinowy CAS 8042-47-5[4]. Sprawozdanie to zostało zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 12 marca 2009 r. w formie sprawozdania z przeglądu dotyczącego oleju parafinowego CAS 8042-47-5, opracowanego przez Komisję.5.  Podczas dokonywania oceny tej substancji czynnej wskazano na kilka zagrożeń. W szczególności istniejące dowody nie są wystarczające, aby wykazać bezpieczeństwo stosowania dla operatorów, pracowników, osób postronnych i konsumentów. W rezultacie, w oparciu o dostępne informacje, nie można było stwierdzić, że olej parafinowy CAS 8042-47-5 spełnia kryteria włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.6.  Komisja poprosiła powiadamiającego o przedstawienie uwag w odniesieniu do wyników przeglądu oraz o poinformowanie jej, czy powiadamiający nadal chce utrzymać wniosek o wydanie zezwolenia dla substancji. Powiadamiający przedstawił uwagi, które zostały dokładnie zbadane. Jednak mimo argumentów przedstawionych przez powiadamiającego nie udało się rozwiać istniejących obaw, a oceny dokonane na podstawie przedłożonych informacji nie wykazały, że można się spodziewać, by w ramach proponowanych warunków stosowania środki ochrony roślin zawierające olej parafinowy CAS 8042-47-5 zasadniczo spełniały wymogi ustanowione w art. 5 ust. 1 lit. a) oraz b) dyrektywy 91/414/EWG.7.  Nie należy zatem włączać oleju parafinowego CAS 8042-47-5 do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.8.  Należy podjąć odpowiednie środki, aby istniejące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające olej parafinowy CAS 8042-47-5 zostały wycofane w ustalonym czasie i nie były odnawiane, oraz aby nie były udzielane nowe zezwolenia na te produkty.9.  Dodatkowy okres przyznany przez państwa członkowskie na likwidację, składowanie, wprowadzanie do obrotu lub zużycie istniejących zapasów środków ochrony roślin zawierających olej parafinowy CAS 8042-47-5 powinien być ograniczony do dwunastu miesięcy w celu wykorzystania istniejących zapasów nie dłużej niż przez jeden kolejny sezon wegetacyjny, tak by użytkownicy mieli dostęp do środków ochrony roślin zawierających olej parafinowy CAS 8042-47-5 przez 18 miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji.10.  Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości złożenia wniosku dla oleju parafinowego CAS 8042-47-5 zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy[5], mając na uwadze ewentualne włączenie go do załącznika I do wspomnianej dyrektywy.11.  Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii w terminie ustanowionym przez jego przewodniczącego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Oleju parafinowego CAS 8042-47-5 nie włącza się jako substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.Artykuł 2Państwa członkowskie dopilnowują, aby:a) zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające olej parafinowy CAS 8042-47-5 zostały wycofane do dnia [… INSERT DATE 6 MONTHS FROM THE DATE OF ADOPTION OF THIS DECISION] ;b) zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające olej parafinowy CAS 8042-47-5 nie były udzielane ani odnawiane począwszy od daty publikacji niniejszej decyzji.Artykuł 3Dodatkowy okres przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z przepisami art. 4 ust. 6 dyrektywy 91/414/EWG jest możliwie jak najkrótszy i upływa najpóźniej dnia [… INSERT DATE 18 MONTHS FROM ADOPTION OF THIS DECISION] .Artykuł 4Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.[2] Dz.U. L 168 z 27.6.2002, s. 14.[3] Dz.U. L 379 z 24.12.2004, s. 13.[4] Sprawozdanie naukowe EFSA (2008) 219-220. Wnioski z przeglądu w ramach oceny zagrożeń stwarzanych przez pestycydy dla substancji czynnej olej parafinowy CAS 8042-47-5, sfinalizowane 19 grudnia 2008 r.[5] Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 5.