				|

		52013PC0708

			Wniosek DECYZJA RADY w sprawie udzielenia Rumunii zapobiegawczo średnioterminowej pomocy finansowej UE /* COM/2013/0708 final - 2013/0338 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1. Wprowadzenie
Po zakończeniu realizacji wspólnego
programu UE i MFW dotyczącego średnioterminowej pomocy finansowej dla
Rumunii w okresie od wiosny 2009 r. do wiosny 2011 r., w ramach którego ze
strony europejskiej wypłacono 5 mld EUR, a ze strony MFW – 12,9 mld EU, w
dniu 12 maja 2011 r. Rada Unii Europejskiej przyjęła decyzję w
sprawie następczego programu zapobiegawczego, zgodnie z którym
udostępniono Rumunii średnioterminową pomoc finansową UE w
wysokości maksymalnie 1,4 mld EUR.[1]
W ramach drugiego programu, który również był wspólnym programem UE i
MFW, ani ze strony UE, ani ze strony MFW nie wypłacono żadnych
środków, zgodnie z zapobiegawczym charakterem programu.
W dniu 4 lipca 2013 r., ze względu na
utrzymujące się zagrożenia dla bilansu płatniczego,
władze rumuńskie wystąpiły o uruchomienie trzeciego
programu średnioterminowej pomocy finansowej UE dla Rumunii, tak jak
poprzednio – wraz promesą kredytową MFW. Oczekuje się, że
pomoc UE i MFW będzie mieć charakter zapobiegawczy i że nie
będzie się wiązać z rzeczywistą wypłatą
środków. W dniu 9 lipca Komitet Ekonomiczno-Finansowy wydał
pozytywną opinię w sprawie tego wniosku i upoważnił
Komisję do przeprowadzenia negocjacji w sprawie nowego wspólnego programu
zapobiegawczego UE i MFW.
W dniach 17–31 lipca 2013 r. służby
Komisji oraz pracownicy MFW udali się do Bukaresztu w celu przeprowadzenia
wspólnych negocjacji. Osiągnięto porozumienie na szczeblu roboczym w
sprawie formy i treści nowego programu. Nowy program będzie nadal
wspierał rządowy program gospodarczy mający na celu, między
innymi, zwiększenie stabilności makroekonomicznej, fiskalnej i
finansowej, zwiększenie odporności i potencjału wzrostu
gospodarczego, usprawnienie zdolności administracyjnych, reformę
administracji podatkowej oraz poprawę zarządzania finansami
publicznymi i ich kontroli. Nowy program będzie trwać 24
miesiące i będzie się składać się z
zapobiegawczej pomocy ze strony Unii Europejskiej w wysokości do 2 mld EUR
i ze strony MFW w wysokości do 1,75 mld SDR (ok. 2 mld EUR) na podstawie
promesy kredytowej. Ponadto Bank Światowy, zgodnie z wcześniejszym
zobowiązaniem, będzie nadal udzielał wsparcia w wysokości 891
mln EUR, z czego pozostaje jeszcze do wypłaty 514 mln EUR.
2. Zmiany i perspektywy makroekonomiczne
Od 2011 r. Rumunia odnotowuje dodatni wzrost
gospodarczy. Rozwój sytuacji wskazuje, że wzrost w 2013 r. będzie na
poziomie około 2 %, a więc przekroczy poziom 1,6 %, który
zakładano w wiosennej prognozie Komisji. Siłę napędową
wzrostu gospodarczego stanowią głównie bardzo dobre wyniki eksportu
(przede wszystkim w branży motoryzacyjnej i w sektorze usług) oraz
udane zbiory. Te pozytywne tendencje idą jednak w parze ze słabym
popytem wewnętrznym. Konsumpcja pozostaje na niezmienionym poziomie, a
inwestycje w pierwszej połowie 2013 r. uległy zmniejszeniu.
Oczekuje się, że w
przyszłości tempo wzrostu gospodarczego będzie coraz
większe, ponieważ odczuwalne będą skutki reform
strukturalnych, zwiększy się poziom wykorzystania funduszy unijnych,
a dzięki ożywieniu europejskiej gospodarki eksport nadal będzie
uzyskiwał dobre wyniki. Zakładając zbiory na średnim
poziomie, w 2014 r. oczekiwany wzrost ma nieznacznie przekroczyć 2 %.
Oczekuje się, że główną siłą napędową
wzrostu gospodarczego będzie popyt wewnętrzny, stymulowany
inwestycjami i konsumpcją prywatną, natomiast eksport netto
będzie mieć niewielki wpływ negatywny, ponieważ dzięki
wzmocnieniu popytu krajowego w 2014 r. przewiduje się wzrost importu.
W latach 2009–2011 inflacja w Rumunii,
mierzona za pomocą wskaźnika HICP, utrzymywała się na
wysokim poziomie i wynosiła około 6 %, ale w 2012 r. spadła
do poziomu wynoszącego średnio 3,4 %. Jednak pod koniec 2012 r.
i w pierwszej połowie 2013 r. ponownie zwiększyła się
presja na wzrost cen. Oczekuje się, że w drugiej połowie 2013 r.
inflacja będzie niższa dzięki gwałtownemu spadkowi cen
żywności i odwróceniu efektu bazy i że wyniesie poniżej 3,5 %
do końca 2013 r., pozostając tym samym w przedziale docelowym
wyznaczonym przez bank centralny (2,5 % ±1 punkt procentowy). W 2014 r.
przewiduje się dalszy spadek inflacji.
3. Finanse
publiczne
W ostatnich latach Rumunia z powodzeniem
dokonała konsolidacji finansów publicznych, zmniejszając swój deficyt
budżetowy z 9 % PKB w 2009 r. do poziomu nieco poniżej 3 %
PKB w roku 2012. Osiągnięcie to umożliwiło Radzie uchylenie
procedury nadmiernego deficytu wobec Rumunii w dniu 21 czerwca 2013 r. Nowy
program ma na celu wsparcie dalszych wysiłków rządu na rzecz
konsolidacji budżetowej, które mają umożliwić
realizację celu średniookresowego Rumunii polegającego na
osiągnięciu deficytu strukturalnego na poziomie 1 % PKB do 2015
r. Władze podtrzymują swoje zobowiązanie do realizacji celu
określonego w poprzednim programie, jakim jest sprowadzenie deficytu w 2013
r. do poziomu 2,4 % w ujęciu ESA. Na 2014 r. planowana jest dalsza
konsolidacja budżetowa zgodnie z wymaganiami paktu stabilności i
wzrostu. W oparciu o bieżące informacje celem Rumunii będzie
sprowadzenie deficytu do poziomu 2 % w ujęciu ESA, zgodnie z
aktualizacją jej programu konwergencji z 2013 r.
Podczas prowadzonych w lipcu negocjacji
uzgodniono śródroczną korektę budżetu
umożliwiającą pewne przesunięcia w przychodach i wydatkach,
przy jednoczesnym zachowaniu ogólnego celu dotyczącego deficytu na 2013 r.
na poziomie 2,3 % w ujęciu kasowym i 2,4 % w ujęciu ESA. W
skorygowanym budżecie uwzględnia się niższe przychody i
niższe krajowe inwestycje kapitałowe, ogranicza się
możliwości korekty związane z wykorzystaniem funduszy UE oraz
obniża się wysokość transferów do innych jednostek administracji
publicznej. Jeśli chodzi o budżet na 2014 r., władze
szukają sposobów zwiększenia przychodów, głównie poprzez
poszerzenie podstawy opodatkowania. Jednym z głównych wyzwań po
stronie wydatków jest stopniowe wprowadzanie ujednoliconej ustawy o wynagrodzeniach
uzgodnionej w ramach pierwszego programu.
Po zrealizowaniu głównych elementów
wymaganej konsolidacji budżetowej, nadrzędnym celem nowego programu
będzie poprawa zarządzania budżetem. Celem działań
będzie udoskonalenie ram budżetowych, tak aby były one zgodne z
wymaganiami zawartymi w pakcie fiskalnym, a także wprowadzenie wielu
innych usprawnień dotyczących treści strategii budżetowej i
przejrzystości procedur budżetowych. Będzie to wymagać wprowadzenia
zmian w rocznym i średniookresowym budżetowaniu kapitałowym,
dokończenia systemu kontroli zobowiązań (aby zapobiegać
nowym zaległościom), jak również poprawy funkcjonowania
administracji podatkowej w celu zwiększenia skuteczności poboru
podatków.
4. Zmiany na rynkach finansowych i w
sektorze bankowym
Od lata 2012 r. warunki na rynkach finansowych
znacznie się poprawiły dzięki poprawie nastrojów na rynkach
światowych i stabilizacji sytuacji politycznej pod koniec roku. Były
one zasadniczo zbliżone do warunków panujących w innych krajach
regionu i pozostawały względnie korzystne w pierwszej połowie 2013
r. Wartość pięcioletniego swapu ryzyka kredytowego z tytułu
długu państwowego dla Rumunii zmniejszyła się z prawie 500
punktów bazowych w maju 2012 r. do poniżej 200 punktów bazowych na
początku stycznia 2013 r., a od końca czerwca 2013 r. oscylowała
nieco powyżej 200 punktów bazowych. Po znacznych stratach w maju 2012 r.
indeks giełdowy BET miał tendencję wzrostową do końca 2012
r. Od tamtej pory był zmienny, lecz do początku września 2013 r.
wzrósł o ok. 10 %.
Niezależnie od tendencji wzrostowej
odnotowanej w sferze aktywów o obniżonej jakości (odsetek
pożyczek zagrożonych (NPL) wyniósł 20,3 % w czerwcu 2013
r.), kapitalizacja sektora bankowego utrzymywała się na
zadowalającym poziomie (współczynnik adekwatności
kapitałowej wynosił 14,7 % w czerwcu). Ryzyko związane z
coraz większą liczbą pożyczek zagrożonych zostało
złagodzone dzięki ostrożnej polityce w zakresie rezerw na straty
z tytułu pożyczek, choć wprowadzone przepisy nadal mają
negatywny wpływ na rentowność (po trzech latach strat stopa
zwrotu z kapitału własnego wyniosła 6 % w pierwszej
połowie 2013 r.). Bank centralny nadal ściśle nadzoruje
banki zależne od spółek dominujących z peryferyjnych krajów
strefy euro, które zachowały wystarczające bufory kapitałowe.
Skutki kryzysu na Cyprze, które zostały zminimalizowane dzięki
zawarciu umowy o przekazaniu lokalnej bazy depozytowej rumuńskiego
oddziału Banku Cypru do Banku Marfin, będącego spółką
zależną Grupy Laiki, zmniejszeniu udziału finansowania
dłużnego w sektorze banków zagranicznych oraz zmniejszeniu
finansowania banków macierzystych (-14.6 % od grudnia 2012 r., choć
jest to zgodne z sytuacją w regionie i jest na ogół przeprowadzane w
sposób uporządkowany), w dalszym ciągu wymagają szczególnej
uwagi organu nadzorczego.
5. Bilans
płatniczy i zapotrzebowanie na finansowanie zewnętrzne
Oczekuje się, że w okresie
objętym programem (24 miesiące) Rumunia utrzyma pełny
dostęp do rynków państwowych instrumentów dłużnych, chyba
że wystąpią niekorzystne okoliczności zewnętrzne.
Spready swapu ryzyka kredytowego osiągnęły swój najniższy
poziom od 2010 r. Oczekuje się, że deficyt obrotów
bieżących zmniejszy się z około 4 % PKB w 2012 r. do
około 2 % w 2013 r., głównie na skutek spadku deficytu
handlowego.
Zgodnie ze scenariuszem bazowym w ciągu
najbliższych dwóch lat nie powinna się pojawić żadna luka w
zakresie finansowania przez państwo ani luka w zakresie finansowania
zewnętrznego. Rumunia jest jednak w dalszym ciągu narażona na
wahania kursu wymiany walut i na zmienne międzynarodowe przepływy
kapitału. W przypadku wystąpienia niekorzystnego scenariusza
finansowanie rachunku obrotów bieżących może stać się
problematyczne, a dostęp do rynków państwowych instrumentów
dłużnych może zostać utrudniony. W tym ostatnim przypadku
pierwszą linią obrony byłyby rezerwy gotówkowe Skarbu
Państwa (zaspokojenie potrzeb finansowych na ok. 6 miesięcy) oraz, w
mniejszym stopniu, rezerwy międzynarodowe NBR. Jeżeli Rumunia
doświadczy długotrwałych i poważnych trudności
finansowych, możliwe będzie uruchomienie programu zapobiegawczego i
dostępne środki (2 mld EUR ze strony UE, wypłacane w dwóch
ratach w wysokości 1 mld EUR, oraz do 2 mld EUR na podstawie promesy
kredytowej MFW) pozwolą na pokrycie państwowych zobowiązań
finansowych i budżetowych. Nowy program zapewni również rynki
finansowe, że Rumunia zobowiązała się do realizacji
ambitnego programu reform gospodarczych.
6. Pomoc UE w ramach instrumentu wsparcia
bilansu płatniczego jako element działań międzynarodowych
Wobec utrzymujących się
zagrożeń i ryzyka dotyczącego bilansu płatniczego oraz pod
warunkiem zdecydowanego zobowiązania się przez władze Rumunii do
wdrożenia szeroko zakrojonego programu dostosowań budżetowych,
finansowych i strukturalnych, Komisja, po konsultacji z Komitetem
Ekonomiczno-Finansowym w dniu 3 października 2013 r., zaleca Radzie
przyjęcie decyzji w sprawie kontynuacji udzielania wzajemnej pomocy
przewidzianej w art. 143 Traktatu (TFUE). Rząd Rumunii wdroży swój
program gospodarczy, aby rozwiązać kwestie utrzymujących
się zagrożeń i złagodzić utrzymujące się
zagrożenia dla równowagi bilansu płatniczego, oraz wypracuje
niezbędne zdolności planowania i wdrażania polityki ekonomicznej
bez wsparcia międzynarodowego.
Ponadto Komisja, po konsultacji z Komitetem
Ekonomiczno-Finansowym, proponuje, aby Rada przyjęła decyzję w
sprawie udzielenia Rumunii zapobiegawczo średnioterminowej pomocy
finansowej UE w wysokości maksymalnie 2 mld EUR w celu wsparcia bilansu
płatniczego Rumunii. Wniosek o uruchomienie
zapobiegawczej pomocy finansowej ze strony Unii i o wypłatę
środków może zostać złożony do dnia 30 września 2015
r.
7. Główne elementy nowego programu
Nowa zapobiegawcza pomoc finansowa wspiera
rządowy program gospodarczy mający na celu, między innymi,
zwiększenie stabilności makroekonomicznej, fiskalnej i finansowej,
zwiększenie odporności i potencjału wzrostu gospodarczego,
usprawnienie zdolności administracyjnych, reformę administracji
podatkowej oraz poprawę zarządzania finansami publicznymi i ich
kontroli. Szczegółowe warunki w zakresie polityki gospodarczej
zostaną określone w protokole ustaleń (MoU), który zostanie
podpisany przez Komisję i władze rumuńskie. W protokole
zachowane zostaną osiągnięcia dwóch poprzednich programów i
uwzględnione będą jeszcze niespełnione warunki
określone w drugim programie.
A: Konsolidacja budżetowa
Po dokonaniu przez Rumunię korekty
nadmiernego deficytu oczekuje się, że będzie ona również
zmniejszać strukturalne saldo budżetowe, zgodnie z wymaganiami paktu
stabilności i wzrostu, w celu osiągnięcia celu
średniookresowego, jakim jest sprowadzenie deficytu strukturalnego sektora
instytucji rządowych i samorządowych do poziomu 1 % PKB do 2015
r., a następnie utrzymanie tego poziomu. Ponadto w ramach programu
będą nadal prowadzone działania zmierzające do zapobiegania
sytuacjom, w których powstają zaległości sektora instytucji
rządowych, zarówno na szczeblu centralnym, jak i samorządowym.
Wynagrodzenia w sektorze publicznym będą musiały utrzymać
się na zrównoważonym poziomie, co ograniczy wzrost płac, jak
również poziom zatrudnienia w sektorze publicznym.
B: Zarządzanie budżetem i
strukturalna reforma budżetowa
W celu wzmocnienia konsolidacji
budżetowej program będzie obejmował dalsze wzmocnienie ram
zarządzania budżetem. W tym kontekście kluczowa jest realizacja
paktu fiskalnego, jak również wprowadzenie zmian w zakresie wieloletniego
planowania budżetowego, które zapewnią bardziej
zrównoważoną politykę budżetową.
Rząd uzyska duże wsparcie techniczne
ze strony MFW oraz Banku Światowego w dziedzinie zarządzania
finansami publicznymi i ich kontroli. Wdrożenie systemu kontroli
zobowiązań, które nastąpi w kilku etapach, pomoże w
ograniczeniu i kontroli zaległości. W sektorze opieki zdrowotnej
mechanizmy kontroli budżetowej będą wzmocnione poprzez
usprawnienie sprawozdawczości i ram monitorowania, w szczególności w
odniesieniu do szpitali i wydatków na produkty farmaceutyczne, w celu
uniknięcia ponownej kumulacji zaległości w
płatnościach. W celu zwiększenia potencjału wzrostu
inwestycje publiczne będą traktowane priorytetowo.
C: Zarządzanie długiem publicznym
Władze podejmą niezbędne kroki
w celu poprawy zarządzania długiem publicznym, aby zmniejszyć
koszty finansowania i obniżyć ryzyko oraz zwiększyć
przeciętny termin wymagalności długu publicznego.
D: Regulacja sektora finansowego i nadzór
nad nim
W sektorze finansowym władze
będą nadal pracować nad ulepszeniem ram restrukturyzacji i
uporządkowanej likwidacji banków, a także przepisów dotyczących
funduszu gwarancji depozytów, poprzez zmianę GO 39/1996 i GEO 99/2006. Aby
przyśpieszyć proces czyszczenia bilansu Narodowy Bank Rumunii (NBR)
sprecyzował dla Rumuńskiego Zrzeszenia Banków przepisy mające
zastosowanie do umarzania pożyczek oraz przedstawi kompleksową
analizę jakości aktywów w sektorze bankowym. W celu dalszego rozwoju
rynku kapitałowego i dywersyfikacji źródeł finansowania banków
władze wprowadzą zmiany w przepisach dotyczących obligacji
zabezpieczonych. Zachowanie dyscypliny kredytowej oraz unikanie pokusy
nadużyć wśród dłużników znacznie przyczyniają
się do wzmocnienia stabilności finansowej. Dlatego też rząd
będzie nadal powstrzymywał się od przyjęcia aktów
ustawodawczych (jak np. ustawa o niewypłacalności osób prywatnych)
oraz przepisów dotyczących windykacji wierzytelności, które mogłyby
zagrozić dyscyplinie kredytowej. Władze przeprowadzą szeroko
zakrojone konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, biorąc
również pod uwagę ocenę skutków przeprowadzoną przez NBR,
na temat nowych przepisów dotyczących nieuczciwych klauzul w ustawie
dotyczącej stosowania kodeksu postępowania cywilnego, zapewnią
rozstrzyganie spraw sądowych dotyczących nieuczciwych klauzul przez
sądy wyższej instancji lub przez sąd wyspecjalizowany, a
także podejmą wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia
spójnego stosowania tych przepisów. W celu zwiększenia nadzoru nad rynkiem
finansowym obejmującym instytucje niebędące bankami i
zwiększenia ochrony konsumentów, władze zapewnią zmianę
przepisów dotyczących zintegrowanego urzędu regulacyjnego ds.
instytucji finansowych niebędących bankami, Urzędu Nadzoru
Finansowego (FSA), tak aby były one zgodne z dobrymi międzynarodowymi
praktykami.
E: Reformy strukturalne
Reformy strukturalne mają na celu
usprawnienie funkcjonowania rynku oraz zwiększenie odporności na wstrząsy
zewnętrzne oraz zwiększenie długotrwałego potencjału
wzrostu Rumunii. Plan reform strukturalnych zawarty w ramach tego programu jest
częścią szerszego planu określonego w krajowym programie
reform, który jest uwzględniony w zaleceniach skierowanych do Rumunii w
kontekście europejskiego semestru.
W celu ograniczenia zagrożenia dla
budżetu sektora instytucji rządowych i samorządowych
związanego ze skumulowanym zadłużeniem i ze stratami
operacyjnymi, zwiększone zostanie tempo restrukturyzacji
przedsiębiorstw państwowych, w tym również tempo prywatyzacji,
przy jednoczesnym zwiększeniu rentowności operacji prowadzonych przez
większość tych przedsiębiorstw. Władze podejmą
środki zmierzające do wzmocnienia ładu korporacyjnego w
przedsiębiorstwach państwowych, w tym w sektorze finansowym.
W sektorze energetycznym wprowadzone
zostaną zaległe środki uzgodnione w ramach dwóch poprzednich
programów, w tym wdrożona zostanie mapa drogowa w zakresie liberalizacji rynku
gazu i energii elektrycznej.
Poprawa otoczenia biznesowego i
ułatwianie dostępu do źródeł finansowania dla małych i
średnich przedsiębiorstw („MŚP”) jest kolejnym ważnym
filarem reformy strukturalnej przewidzianej w ramach tego programu. Program ma
na celu zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla MŚP,
ułatwianie im dostępu do kapitału bankowego i inwestycji
kapitałowych, zmniejszenie niepewności prawnej poprzez usprawnienie
procesu rejestracji własności gruntów i nieruchomości oraz
wspieranie działalności MŚP prowadzonej za granicą. Ponadto
program wspiera reformę ram praw własności intelektualnej, w
szczególności w odniesieniu do patentów, w celu przyciągnięcia
bezpośrednich inwestycji zagranicznych w dziedzinie badań naukowych i
innowacji.
W dziedzinie rynków pracy program wspiera
realizację reformy systemu emerytalnego z 2010 r. poprzez zrównanie
ustawowego wieku emerytalnego mężczyzn i kobiet.
Oprócz opisanych powyżej pakietów
środków mających na celu poprawę efektywności administracji
publicznej w dziedzinach mających krytyczne znaczenie dla realizacji
planu, władze rumuńskie zostaną poproszone o przedstawianie
Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu (EFC)/Komitetowi Polityki Gospodarczej (EPC)
co sześć miesięcy sprawozdań na temat postępów
osiągniętych w tej dziedzinie.
F: Polityka pieniężna
Polityka pieniężna będzie w
dalszym ciągu koncentrować się na zapewnieniu stabilności
cen w celu utrzymania inflacji na poziomie docelowym określonym przez
Narodowy Bank Rumunii (2,5 % ±1 punkt procentowy).
2013/0338 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie udzielenia Rumunii zapobiegawczo
średnioterminowej pomocy finansowej UE
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie
Rady (WE) nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiające instrument
średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych
państw członkowskich[2],
w szczególności jego art. 3 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
przedstawiony po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
a także
mając na uwadze, co następuje:
(1)       Decyzją 2013/XXX/UE[3] Rada zadecydowała o
przyznaniu Rumunii pomocy wzajemnej.
(2)       W obecnej sytuacji,
charakteryzującej się niestabilnym przepływem kapitału –
zwłaszcza na rynkach wschodzących, zagrożeniami związanymi
ze scenariuszem makroekonomicznym i utrzymującymi się
słabościami w sektorze bankowym, odpowiednim środkiem jest
przyznanie Rumunii średnioterminowej pomocy finansowej w ramach
instrumentu pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw
członkowskich. W aktualnych warunkach rynkowych Rumunia nie zamierza
wprawdzie występować o wypłacenie jakiejkolwiek transzy
środków, jednak zapobiegawcza pomoc może jej pomóc w zwiększeniu
stabilności makroekonomicznej, budżetowej i finansowej oraz, poprzez
realizację reform strukturalnych, może zwiększyć
odporność i potencjał wzrostu rumuńskiej gospodarki.
(3)       Gdyby zagrożenia
miały się zrealizować, Rumunia nie byłaby w stanie
pokryć z dostępnych środków finansowych swoich potrzeb w
zakresie finansowania zewnętrznego. Zagrożenia są związane,
między innymi, z koniecznością znacznego refinansowania
zadłużenia zewnętrznego oraz sektora finansowego, wysoką
ujemną pozycją inwestycyjną netto i skutkami ubocznymi
niekorzystnego rozwoju sytuacji w strefie euro. W przypadku takiego skrajnie
negatywnego scenariusza konieczne może być zaspokojenie potrzeb
finansowych Rumunii poprzez uruchomienie zapobiegawczej pomocy finansowej ze
strony UE.
(4)       Uzasadnione jest udzielenie
Rumunii wsparcia unijnego o charakterze zapobiegawczym w maksymalnej
wysokości 2 mld EUR w ramach instrumentu średnioterminowej pomocy
finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich, który
został ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 332/2002. Pomocy tej
należy udzielić w powiązaniu ze wsparciem Międzynarodowego
Funduszu Walutowego na podstawie promesy kredytowej na kwotę 1 751,34 mln
SDR (około 2 mld EUR, 170 % udziału Rumunii w kapitale
zakładowym MFW), zatwierdzonym w dniu 27 września 2013 r., który
władze będą traktować również jako środek zapobiegawczy.
Bank Światowy (BŚ) udostępnił kwotę 1 mld EUR jako
pożyczkę w ramach polityki rozwoju (DPL) z odroczeniem wykorzystania
środków (DDO) obowiązującym do czerwca 2015 r. Ponadto Bank
Światowy, zgodnie z wcześniejszym zobowiązaniem, będzie
nadal udzielał wsparcia w wysokości 891 mln EUR, z czego pozostaje
jeszcze do wypłaty 514 mln EUR.
(5)       Pomocą tą powinna
zarządzać Komisja, która uzgodni z władzami Rumunii, po
konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, szczegółowe warunki
dotyczące polityki gospodarczej związane z zapobiegawczą
pomocą finansową. Warunki te należy określić w
protokole ustaleń.
(6)       W związku z
zapobiegawczym charakterem pomocy finansowej Rumunia nie będzie
występować o wypłacenie jakiejkolwiek transzy środków w
ramach pożyczki unijnej, chyba że doświadczy trudności w
zakresie bilansu obrotów bieżących lub obrotów kapitałowych.
Jeżeli Rumunia zwróci się do Komisji o wypłatę środków
finansowych, Komisja podejmie decyzję, po konsultacji z Komitetem
Ekonomiczno-Finansowym, w sprawie uruchomienia programu oraz wysokości
transz i terminu ich wypłaty. Szczegółowe warunki finansowe
związane z ewentualnymi wypłatami transz zostaną określone
w umowie w sprawie pożyczki zapobiegawczej.
(7)       Celem zapobiegawczej pomocy
finansowej jest przyczynienie się do skutecznego wdrożenia
rządowego programu gospodarczego i wsparcie w ten sposób równowagi bilansu
płatniczego Rumunii,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
1.           Unia udziela Rumunii
zapobiegawczo średnioterminowej pomocy finansowej wynoszącej maksymalnie
2 mld EUR. W przypadku gdy instrument ten zostanie uruchomiony i dochodzi do
wypłaty transz, pomoc jest przyznawana w formie pożyczki o
średnim okresie wymagalności wynoszącym maksymalnie 8 lat.
2.           Wniosek
o uruchomienie zapobiegawczej pomocy finansowej ze strony Unii i o
wypłatę transz może zostać złożony do dnia 30
września 2015 r.
Artykuł 2
1.           Pomocą zarządza
Komisja, w sposób zgodny ze zobowiązaniami Rumunii i zaleceniami Rady,
zwłaszcza w kontekście realizacji krajowego programu reform oraz
corocznej aktualizacji rumuńskiego programu konwergencji.
2.           Komisja uzgadnia z
władzami Rumunii, po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
szczegółowe warunki dotyczące polityki gospodarczej związane z
zapobiegawczą pomocą finansową, wymienione w art. 3 ust. 3.
Warunki te są określane w protokole ustaleń zgodnym ze
zobowiązaniami i zaleceniami, o których mowa w ust. 1. Szczegółowe
warunki finansowe są określane przez Komisję w umowie w sprawie
pożyczki zapobiegawczej.
3.           Komisja weryfikuje w
regularnych odstępach czasu, we współpracy z Komitetem
Ekonomiczno-Finansowym, czy związane z pomocą finansową warunki
dotyczące polityki gospodarczej są spełnione.
Artykuł 3
1.           Uruchomienie zapobiegawczej
pomocy finansowej Unii jest rozpatrywane przez Komisję na pisemny wniosek
skierowany przez Rumunię do Komisji. Komisja, po konsultacji z Komitetem
Ekonomiczno-Finansowym, decyduje, czy uruchomienie pomocy i wnioski o
wypłatę transz w ramach pomocy są uzasadnione oraz podejmuje
decyzję o wysokości transz i terminie ich wypłaty. W przypadku
uruchomienia pomocy finansowej środki mogą być udostępnione
w nie więcej niż dwóch ratach. Każda transza może być
wypłacona w jednej bądź kilku częściach.
2.           Po uruchomieniu pomocy
Komisja podejmuje decyzję o wypłacie całej pożyczki unijnej
lub jej części, po uzyskaniu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego.
3.           Każda wypłata jest
uzależniona od zadowalającego wdrażania programu gospodarczego
rządu Rumunii, który należy włączyć do programu
konwergencji i krajowego programu reform; szczegółowe warunki
dotyczące polityki gospodarczej określone w protokole ustaleń
muszą w szczególności obejmować między innymi:
a)      przyjęcie budżetów i
wdrażanie polityki zgodnie ze ścieżką konsolidacji
budżetowej wynikającą z zobowiązań Rumunii
określonych w pakcie na rzecz stabilności i wzrostu w celu
osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego Rumunii do 2015
r., a także utrzymywania go po tym terminie;
b)      całkowite zachowanie środków
uzgodnionych w ramach dwóch poprzednich programów i realizację wszelkich
zaległych elementów niespełnionych dotąd warunków;
c)      dalsze wzmacnianie ram zarządzania
budżetem, w tym poprzez wdrożenie art. 3 Traktatu o stabilności,
koordynacji i zarządzaniu w Unii Gospodarczej i Walutowej (paktu
fiskalnego), tak aby zapewnić trwałość konsolidacji
budżetowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na
wzmocnienie wieloletniego planowania budżetowego, wdrożenie
skutecznego systemu kontroli zobowiązań, usprawnienie poboru podatków
oraz poprawę procesu tworzenia budżetu kapitałowego;
d)      wdrożenie planów działania
przyjętych w odpowiedzi na wyniki funkcjonalnych przeglądów
przeprowadzonych przez Bank Światowy w latach 2010-2011 w możliwie
krótkim terminie oraz ustanowienie centralnego działu mającego na
celu poprawę priorytetowego traktowania ogólnorządowych
działań politycznych;
e)      rozliczenie zaległych
płatności oraz wzmocnienie mechanizmów kontroli budżetowej w
sektorze opieki zdrowotnej poprzez usprawnienie ram sprawozdawczości i
nadzoru;
f)       realizację strategicznego planu
działań w odniesieniu do opieki zdrowotnej, racjonalne wykorzystanie
struktur szpitalnych i rozszerzenie zakresu działań związanych z
podstawową opieką zdrowotną, tak aby poprawić sytuację
w zakresie zdrowia;
g)      poprawę zarządzania
długiem publicznym w celu zmniejszenia zagrożeń oraz w celu
skonsolidowania i przedłużenia krzywej rentowności dla
długu państwowego;
h)      dalsze wzmacnianie ram restrukturyzacji i
uporządkowanej likwidacji banków, planowania ewentualnościowego banku
centralnego, ładu korporacyjnego Funduszu Gwarancji Depozytów, a
także wdrażanie środków mających na celu przyspieszenie
procesu czyszczenia bilansu banków i zachowanie dyscypliny kredytowej w
sektorze bankowym;
i)       dostosowywanie przepisów Urzędu
Nadzoru Finansowego (ASF) do międzynarodowych dobrych praktyk w celu
zwiększenia nadzoru nad rynkiem finansowym obejmującym instytucje
niebędące bankami;
j)       restrukturyzację
przedsiębiorstw państwowych, w tym sprzedaż udziałów w
kapitale tych przedsiębiorstw, oraz wzmocnienie ładu korporacyjnego w
tych przedsiębiorstwach;
k)      dalszą realizację
działań mających poprawić otoczenie biznesowe, w tym
poprzez zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla małych
i średnich przedsiębiorstw (MŚP), a także poprzez wprowadzenie
środków mających na celu ułatwienie dostępu do
źródeł finansowania dla MŚP.
4.           Jeżeli będzie to
wymagane w celu finansowania pożyczki, dozwolone jest ostrożne
wykorzystanie swapów stóp procentowych z kontrahentami posiadającymi
najwyższą wiarygodność kredytową. Komisja na bieżąco
informuje Komitet Ekonomiczno-Finansowy o ewentualnym refinansowaniu
zaciąganych pożyczek lub zmianie warunków finansowych.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja staje się skuteczna z
dniem jej notyfikacji.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do Rumunii.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
OCENA WPŁYWU NA BUDŻET
(por. art.
16 regulaminu wewnętrznego)
DZIEDZINA POLITYKI: TYTUŁ 01 – SPRAWY
GOSPODARCZE I FINANSOWE
DZIAŁANIE: OPERACJE I INSTRUMENTY
FINANSOWE
1.           TYTUŁ WNIOSKU, POZYCJA
I TYTUŁ W BUDŻECIE
Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie
udzielenia Rumunii zapobiegawczo średnioterminowej pomocy finansowej UE w
powiązaniu z zaleceniem dotyczącym decyzji Rady w sprawie przyznania
Rumunii pomocy wzajemnej.
01 04 01 01 Gwarancja Unii Europejskiej
związana z pożyczkami UE zaciągniętymi na wsparcie bilansu
płatniczego.
2.           PODSTAWA PRAWNA:
Artykuł 143 TFUE, art. 352 TFUE,
rozporządzenie Rady nr 332/2002.
3.           KWOTY OGÓŁEM ZA ROK
BUDŻETOWY (W EUR)
Pozycja ta określa strukturę gwarancji
udzielanej przez Unię Europejską. Umożliwi ona Komisji
obsługę długu (kwoty głównej, odsetek i innych kosztów) w
przypadku niewywiązywania się dłużnika (Rumunii) ze
spłaty.
Wpis w budżecie („p.m.”)
odzwierciedlający gwarancję budżetową zostanie uruchomiony
tylko w przypadku faktycznego uruchomienia gwarancji. Oczekuje się,
że gwarancja budżetowa nie zostanie uruchomiona.
3a – Obecny rok
Nie dotyczy
   ||   || CA
 Środki na początku roku budżetowego (budżet) ||   ||
 Przesunięcia ||   ||
 Dodatkowe środki ||   ||
 Środki ogółem ||   ||
 Środki przeznaczone już na inny program prac ||   ||
 Dostępne saldo ||   ||
 Kwota na proponowane działanie ||   ||
3b – Przeniesienia
Nie dotyczy
   ||   || CA
 Przeniesienia ||   ||
 Środki przeznaczone już na inny program prac ||   ||
 Dostępne saldo ||   ||
 Kwota na proponowane działanie ||   ||
3c – Następny rok finansowy
Nie dotyczy
   ||   || CA
 Środki na początku roku budżetowego (budżet) ||   || p.m.
 Przesunięcia ||   ||
 Dodatkowe środki ||   ||
 Środki ogółem ||   ||
 Środki przeznaczone już na inny program prac ||   ||
 Dostępne saldo ||   ||
 Kwota na proponowane działanie ||   || p.m.
4.           OPIS DZIAŁANIA
Proponowaną zapobiegawczą
średnioterminową pomoc finansową UE na rzecz Rumunii, jeśli
zostanie ona uruchomiona, stanowi pożyczka UE (która będzie
finansowana z pożyczek zaciągniętych przez UE na międzynarodowych
rynkach kapitałowych lub uzyskanych od instytucji finansowych) w
wysokości maksymalnie 2 mld EUR. Pożyczka ta zostanie udzielona w
powiązaniu z międzynarodowym pakietem finansowym, w tym
pożyczką MFW w wysokości 1,75 mld SDR (około 2 mld EUR), na
którą została udzielona promesa kredytowa. Bank Światowy
(BŚ) udostępnił kwotę 1 mld EUR jako pożyczkę w
ramach polityki rozwoju (DPL) z odroczeniem wykorzystania środków (DDO).
Ponadto Bank Światowy, zgodnie z wcześniejszym zobowiązaniem,
będzie nadal udzielał wsparcia w wysokości 891 mln EUR, z czego
pozostaje jeszcze do wypłaty 514 mln EUR. Zapobiegawcza
średnioterminowa pomoc finansowa UE dla Rumunii ma na celu
rozwiązanie kwestii utrzymujących się zagrożeń dla
równowagi bilansu płatniczego Rumunii; nawet jeżeli deficyt obrotów
bieżących uległ wyraźnemu obniżeniu, niestabilny
przepływ kapitału stwarza zagrożenia dla jego finansowania.
Zapobiegawcza pomoc w dalszym ciągu wspiera rządowy program
gospodarczy mający na celu, między innymi, zwiększenie stabilności
makroekonomicznej, fiskalnej i finansowej, usprawnienie zdolności
administracyjnych, reformę administracji podatkowej, poprawę
zarządzania finansami publicznymi i ich kontroli oraz zwiększenie
odporności i potencjału wzrostu rumuńskiej gospodarki. Pomoc,
którą zarządza Komisja w porozumieniu z Komitetem
Ekonomiczno-Finansowym, ma na celu zachęcenie Rumunii do
kształtowania polityki gospodarczej zgodnie z jej zobowiązaniami w
ramach UE i zgodnie z zaleceniami Rady, w szczególności jeśli chodzi
o realizację krajowego programu reform oraz programu konwergencji.
W przypadku gdy Rumunia zwróci się o
wypłatę pomocy, a wniosek ten zostanie pozytywnie rozpatrzony przez
Komisję, po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, środki
pozyskane przez UE na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych celem
udzielenia pożyczki Rumunii są objęte gwarancją UE.
Środki są pożyczane na rynkach kapitałowych lub od
instytucji finansowych. Kwota główna pożyczek, które mogą
zostać udzielone Rumunii, wynosi maksymalnie 2 mld EUR.
Struktura gwarancji udzielonej przez Unię
Europejską umożliwi Komisji obsługę długu w przypadku
niewywiązywania się Rumunii ze spłaty.
Aby wywiązać się ze swoich
zobowiązań, Komisja może czerpać ze swoich środków
pieniężnych na potrzeby tymczasowej obsługi długu. W takim
przypadku ma zastosowanie art. 12 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000
z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 2007/436/WE, Euratom w
sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 130 z
31.5.2000, s. 1).
5.           PRZYJĘTA METODA
OBLICZEŃ
Nie dotyczy.
6.           HARMONOGRAM
PŁATNOŚCI (W EURO)
Nie dotyczy.
 Pozycja/Artykuł || Środki || Płatności
   ||   ||   || Rok n || Rok n+1 || Rok n+2 || Rok n+3 || Kolejne lata budżetowe
   || Rok n ||   ||   ||   ||   ||   ||
   || Rok n+1 ||   ||   ||   ||   ||   ||
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
   || Rok n ||   ||   ||   ||   ||   ||
   || Rok n+1 ||   ||   ||   ||   ||   ||
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
   || Suma ||   ||   ||   ||   ||   ||
[1]               Pierwszy program był objęty decyzją Rady 2009/459/WE,
a drugi program – decyzją Rady 2011/288/UE.
[2]               Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1.
[3]               Zob. s. xx tego Dziennika Urzędowego.


				|

		52014PC0622

			Wniosek DECYZJA WYKONAWCZA RADY upoważniająca Republikę Estońską do zastosowania szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a), art. 168 i 168a dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej /* COM/2014/0622 final - 2014/0288 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Zgodnie z art. 395 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE
z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
dodanej (zwanej dalej „dyrektywą VAT”), Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek
Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia szczególnych
środków stanowiących odstępstwo od przepisów wspomnianej dyrektywy w celu
upraszczania poboru VAT lub zapobiegania niektórym formom uchylania się od
opodatkowania lub unikania opodatkowania.
W piśmie, które wpłynęło do Komisji w dniu 26
maja 2014 r., Estonia wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie do stosowania środka
stanowiącego odstępstwo od ogólnych zasad regulujących prawo do odliczenia
podatku naliczonego w odniesieniu do samochodów osobowych. Zgodnie z art. 395
ust. 2 dyrektywy VAT pismem z dnia 11 czerwca 2014 r. Komisja poinformowała
pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Estonię. Pismem z dnia 12
czerwca 2014 r. Komisja poinformowała Estonię, że posiada wszystkie informacje
niezbędne do rozpatrzenia wniosku.
Kontekst ogólny
Artykuły 168 i 168a dyrektywy VAT stanowią, że
podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT nałożonego na towary lub
usługi zakupione na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Zgodnie z wymogami
artykułu 26 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy użycie towarów stanowiących część
majątku przedsiębiorstwa do celów prywatnych uznawane jest za odpłatne
świadczenie usług, jeśli VAT od takich towarów podlegał w całości lub w części
odliczeniu. System ten pozwala na odzyskanie pierwotnie odliczonego podatku VAT
w odniesieniu do towarów wykorzystywanych do celów prywatnych.
W przypadku samochodów osobowych system ten
jest trudny do stosowania, w szczególności w związku z tym, że trudno jest
rozdzielić wykorzystywanie do celów prywatnych i do celów działalności
gospodarczej. Jeśli prowadzona jest dokumentacja, stanowi to dodatkowe
obciążenie zarówno dla przedsiębiorstwa, jak i dla administracji, związane z
jej prowadzeniem i kontrolą, nawet w przypadku, gdy Estonia może skorzystać z
możliwości przewidzianej w art. 168a dyrektywy VAT w celu ograniczenia
odliczenia na wydatki związane z samochodami firmowymi do rzeczywistego odsetka
wykorzystania do celów działalności gospodarczej podatnika.
Dlatego też Estonia zwróciła się z wnioskiem o
możliwość ograniczenia prawa do odliczenia VAT do określonego odsetka, co z
kolei zmniejszy obciążenie administracyjne przedsiębiorstw związane z
księgowaniem podatku w związku z wykorzystywaniem pojazdu do celów prywatnych.
Zaletą takiego rozwiązania jest uproszczenie systemu dla wszystkich
zainteresowanych stron, a jednocześnie zapobieganie uchylaniu się od
opodatkowania lub unikaniu opodatkowania z powodu niewłaściwego prowadzenia
dokumentacji.
Na podstawie informacji dostarczonych przez
Estonię wydaje się, że firmowe samochody osobowe są wykorzystywane średnio w 50 %
do celów prywatnych. Odsetek ograniczenia należy zatem ustalić na poziomie 50 %.
Nowy system będzie miał zastosowanie do
wszystkich samochodów osobowych posiadających maksymalnie osiem miejsc
siedzących oprócz siedzenia kierowcy, o maksymalnej masie nieprzekraczającej 3500
kilogramów, które nie są wykorzystywane wyłącznie do celów działalności
gospodarczej. Samochody osobowe wykorzystywane do niektórych ściśle określonych
rodzajów działalności byłyby jednak wyłączone z tego ograniczenia dotyczącego
prawa do odliczenia i podlegałyby zwykłym zasadom, tzn. samochody zakupione w
celu odsprzedaży, wynajmu lub leasingu, samochody wykorzystywane do przewozu
pasażerów (np. taksówki) i samochody wykorzystywane do świadczenia usług nauki
jazdy.
Przedmiotowe odstępstwo powinno być
ograniczone do dnia 31 grudnia 2017 r., tak aby można było ocenić, czy
ograniczenie do 50 % jest nadal uzasadnionym i akceptowalnym
odzwierciedleniem ogólnego stosunku wykorzystywania do celów działalności
gospodarczej i do celów prywatnych. Do ewentualnego wniosku o przedłużenie
należy dołączyć sprawozdanie obejmujące przegląd stosowanego wskaźnika
procentowego i przedłożyć je służbom Komisji wraz z wnioskiem do dnia 31 marca 2017
r.
Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której
dotyczy wniosek
Podobne odstępstwa w odniesieniu do prawa do
odliczenia zostały przyznane innym państwom członkowskim.
Artykuł 176 dyrektywy VAT stanowi, że Rada
określa wydatki, które nie dają prawa do odliczenia podatku VAT. Do czasu
wejścia w życie odpowiednich przepisów państwa członkowskie są upoważnione do
utrzymania wszystkich wyłączeń obowiązujących w dniu 1 stycznia 1979 r. W
związku z tym istnieje pewna liczba przepisów „wstrzymujących”, które
ograniczają prawo do odliczenia związanego z samochodami osobowymi.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Nie dotyczy.
Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej
Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy
ekspertów zewnętrznych.
Ocena skutków
Wniosek dotyczący decyzji ma na celu przede
wszystkim uproszczenie poboru VAT w odniesieniu do samochodów osobowych
częściowo wykorzystanych do celów innych niż działalność gospodarcza, a zatem
jego potencjalne skutki są pozytywne. Równocześnie przeciwdziała ono uchylaniu
się od opodatkowania wynikającemu z niewłaściwego prowadzenia dokumentacji.
W każdym wypadku skutki te będą jednak
ograniczone ze względu na wąski zakres odstępstwa i ograniczony czas jego
stosowania.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Krótki opis proponowanych działań
Upoważnienie Estonii do ograniczenia prawa do
odliczenia VAT do 50 % podatku VAT zapłaconego w ramach wydatków w
odniesieniu do firmowych samochodów osobowych, które nie są wykorzystywane
wyłącznie do celów działalności gospodarczej. W przypadku gdy prawo do
odliczenia zostało ograniczone, podatnik jest zwolniony z obowiązku rozliczania
się z podatku VAT związanego z wykorzystywaniem samochodu do celów prywatnych.
Podstawa prawna
Artykuł 395 dyrektywy VAT.
Zasada pomocniczości
Biorąc pod uwagę przepisy dyrektywy VAT, na
których oparty jest niniejszy wniosek, wchodzi on w zakres wyłącznych
kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.
Zasada proporcjonalności
Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności
z następujących względów.
Decyzja dotyczy upoważnienia udzielonego
państwu członkowskiemu w odpowiedzi na jego własny wniosek i nie stanowi
jakiegokolwiek zobowiązania.
Biorąc pod uwagę ograniczony zasięg
odstępstwa, środek specjalny jest proporcjonalny do wyznaczonego celu.
Wybór instrumentów
Zgodnie z art. 395 dyrektywy VAT odstępstwo od
wspólnych przepisów dotyczących podatku VAT jest możliwe jedynie na podstawie
upoważnienia Rady, stanowiącej jednomyślnie na wniosek Komisji. Decyzja Rady
jest ponadto najbardziej właściwym instrumentem, ponieważ może być skierowana
do poszczególnych państw członkowskich.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu na budżet Unii.
5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE
Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia.
2014/0288 (NLE)
Wniosek
DECYZJA WYKONAWCZA RADY
upoważniająca Republikę Estońską do
zastosowania szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit.
a), art. 168 i 168a dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku
od wartości dodanej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2006/112/WE Rady z
dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
dodanej[1],
w szczególności jej art. 395 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)       W piśmie, które wpłynęło do
Komisji w dniu 26 maja 2014 r., Estonia wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie do
stosowania odstępstwa od przepisów dyrektywy 2006/112/WE regulujących prawo do
odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do samochodów osobowych.
(2)       Pismem z dnia 11 czerwca 2014
r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez
Estonię. Pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. Komisja poinformowała Estonię, że
posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku.
(3)       Artykuły 168 i 168a dyrektywy
2006/112/WE określają prawo podatnika do odliczenia podatku od wartości dodanej
(VAT) naliczonego w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług
wykorzystywanych przez podatnika w ramach jego opodatkowanych transakcji.
Artykuł 26 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy zawiera wymóg rozliczania się z VAT w
przypadku użycia składników majątku przedsiębiorstwa do celów niezwiązanych z
prowadzeniem działalności gospodarczej.
(4)       Często bardzo trudne jest
dokładne określenie zakresu wykorzystywania pojazdów do celów niezwiązanych z
prowadzeniem działalności gospodarczej, a nawet jeśli jest to możliwe,
procedura jest zwykle skomplikowana. W ramach upoważnienia, którego dotyczy
wniosek, kwota podatku VAT od wydatków podlegających odliczeniu w przypadku
samochodów osobowych, które nie są używane wyłącznie do celów działalności
gospodarczej, powinna, z pewnymi wyjątkami, stanowić zryczałtowaną stawkę
procentową. W oparciu o obecnie dostępne informacje władze Estonii uznają, że
właściwa jest stawka 50 %. Jednocześnie w celu uniknięcia podwójnego
opodatkowania należy zawiesić wymóg rozliczania się z VAT w przypadku
wykorzystywania samochodów osobowych do celów niezwiązanych z prowadzeniem
działalności gospodarczej, jeśli zostały one objęte ograniczeniami. Taki środek
upraszczający eliminuje konieczność prowadzenia ewidencji dotyczącej prywatnego
wykorzystywania samochodów firmowych, a jednocześnie uniemożliwia uchylanie się
od opodatkowania wynikające z niewłaściwego prowadzenia dokumentacji.
(5)       Ograniczenie prawa do
odliczenia na podstawie wnioskowanego upoważnienia powinno mieć zastosowanie do
podatku VAT zapłaconego w związku z zakupem, leasingiem, nabyciem
wewnątrzwspólnotowym i przywozem określonych samochodów osobowych oraz
związanymi z tym wydatkami, w tym zakupem paliwa.
(6)       Wnioskowane upoważnienie
powinno mieć zastosowanie wyłącznie do samochodów osobowych o maksymalnej
dopuszczalnej masie nieprzekraczającej 3500 kilogramów i posiadających nie
więcej niż osiem miejsc siedzących oprócz siedzenia kierowcy, ponieważ
wykorzystywanie do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej
samochodów osobowych o masie przekraczającej 3500 kilogramów lub posiadających
więcej niż osiem miejsc siedzących oprócz siedzenia kierowcy jest bardzo
ograniczone ze względu na właściwości tych samochodów lub rodzaj działalności
gospodarczej, do której są wykorzystywane. Należy również przedstawić
szczegółowy wykaz określonych samochodów osobowych wyłączonych z takiego
upoważnienia w oparciu o ich konkretne zastosowanie.
(7)       Upoważnienie powinno być
ograniczone w czasie do dnia 31 grudnia 2017 r. w celu umożliwienia weryfikacji
konieczności i skuteczności stosowania tego środka stanowiącego odstępstwo oraz
wskaźnika stosunku między wykorzystaniem do celów działalności gospodarczej i
do innych celów będącego podstawą tego upoważnienia.
(8)       W przypadku gdyby Estonia
uznała, że konieczne jest przedłużenie obowiązywania tego upoważnienia na okres
po 2017 r., powinna przedłożyć Komisji sprawozdanie obejmujące przegląd
stosowanego wskaźnika procentowego wraz z wnioskiem o przedłużenie najpóźniej
do dnia 31 marca 2017 r.
(9)       Odstępstwo to wpłynie jedynie
w nieznacznym stopniu na ogólną kwotę wpływów z podatków pobieranych na
etapie ostatecznej konsumpcji i nie będzie mieć negatywnego wpływu na zasoby
własne Unii pochodzące z podatku VAT,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 168 i 168a
dyrektywy 2006/112/WE Estonia zostaje niniejszym upoważniona do ograniczenia do
50 % prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej (VAT) naliczonego w
związku z wydatkami dotyczącymi samochodów osobowych, które nie są
wykorzystywane wyłącznie do celów działalności gospodarczej.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 26 ust. 1 lit. a)
dyrektywy 2006/112/WE Estonia nie uznaje za świadczenie usług za wynagrodzeniem
wykorzystywania do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą samochodu
osobowego wchodzącego w skład aktywów przedsiębiorstwa podatnika , jeśli
samochód ten został objęty ograniczeniem dopuszczonym na mocy art. 1 niniejszej
decyzji.
Artykuł 3
Wydatki, o których mowa w art. 1, obejmują
zakup, leasing, nabycie wewnątrzwspólnotowe i przywóz samochodów osobowych,
które nie są wykorzystywane wyłącznie do celów działalności gospodarczej, jak
również wydatki dotyczące ich konserwacji, napraw oraz zakupu paliwa do takich
pojazdów.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie
wyłącznie do samochodów osobowych o maksymalnej dopuszczalnej masie
nieprzekraczającej 3500 kilogramów i posiadających nie więcej niż osiem miejsc
siedzących oprócz siedzenia kierowcy.
Artykuł 5
Artykuły 1 i 2 nie mają zastosowania do
następujących kategorii samochodów osobowych:
a) samochodów zakupionych w celu odsprzedaży,
wynajmu lub leasingu;
b) samochodów wykorzystywanych do przewozu
pasażerów za opłatą, w tym usług taksówkowych;
c) samochodów wykorzystywanych do świadczenia
usług nauki jazdy.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja traci moc z dniem 31 grudnia
2017 r. Ewentualny wniosek o przedłużenie upoważnienia przewidzianego niniejszą
decyzją należy przedłożyć Komisji do dnia 30 marca 2017 r. i załączyć do niego
sprawozdanie zawierające przegląd stawki procentowej określonej w art. 1.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki
Estońskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia […]
r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.