               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 19.4.2018
            COM(2018) 207 final
            2018/0102(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany w protokole 31do Porozumienia EOG dotyczącym współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(linia budżetowa 04 03 01 03 - Zabezpieczenie społeczne)
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  W celu zapewnienia wymaganej pewności prawa oraz jednolitości rynku wewnętrznego Wspólny Komitet EOG ma za zadanie włączyć do Porozumienia EOG całe istotne prawodawstwo UE jak najszybciej po jego przyjęciu, a także umożliwić państwom EFTA należącym do EOG udział w działaniach i programach UE mających znaczenie dla obszaru EOG.

                  Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączony do niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady) ma na celu zmianę Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami w celu umożliwienia państwom EFTA należącym do EOG (Norwegii, Islandii i Liechtensteinowi) kontynuowania współpracy w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich (linia budżetowa 04 03 01 03), ujętych w budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu jest w pełni zgodny z celem Porozumienia EOG polegającym na promowaniu stałego i zrównoważonego wzmacniania więzi handlowych i gospodarczych między umawiającymi się stronami na równych warunkach konkurencji oraz przestrzegania tych samych zasad, by stworzyć jednolity Europejski Obszar Gospodarczy.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Decyzja Wspólnego Komitetu jest również spójna z innymi politykami Unii, zwłaszcza z uwagi na cel ochrony jednolitości rynku wewnętrznego UE.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94
                     1
                   w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.

                  ESDZ we współpracy ze służbami Komisji przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić stanowisko Unii Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości z następującego względu.

                  Cel niniejszego wniosku, a mianowicie zapewnienie jednorodności rynku wewnętrznego, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii.

               •Proporcjonalność

                  Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celu.

               •Wybór instrumentu

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG wybranym instrumentem jest decyzja Wspólnego Komitetu EOG. Wspólny Komitet EOG zapewnia skuteczną realizację i funkcjonowanie Porozumienia EOG. W tym celu Komitet podejmuje decyzje w przypadkach przewidzianych w Porozumieniu EOG.

               3.WYNIKI OCENY EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

                  Nie dotyczy

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Państwa EFTA należące do EOG powinny wnosić wkład finansowy do linii budżetowej 04 03 01 03 „Swobodny przepływ pracowników, koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich”. Dokładna kwota zostanie ustalona zgodnie z postanowieniami Porozumienia EOG po przyjęciu niniejszego projektu decyzji Rady.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               Zgodnie z unijną polityką budżetową jakiekolwiek uczestnictwo w działaniach UE może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy wpłacony zostanie odpowiedni wkład finansowy. Jednakże zgodnie z protokołem 32 do Porozumienia EOG roczne wkłady finansowe państw EFTA należących do EOG wpływają co roku do dnia 31 sierpnia, w następstwie wezwania UE o przekazanie środków sporządzonego przez Komisję Europejską i przedkładanego państwom członkowskim EFTA należącym do EOG do dnia 15 sierpnia.

               W związku z tym, w celu uzupełnienia luki w finansowaniu w okresie od stycznia do sierpnia, projekt decyzji Wspólnego Komitetu stosuje się z mocą wsteczną od stycznia. W ten sposób zapewnia się ciągłość współpracy w trakcie całego roku kalendarzowego, zgodnie z tym co przewidziano w Porozumieniu EOG.

                  Stosowanie z mocą wsteczną nie ma wpływu na prawa i obowiązki zainteresowanych podmiotów i nie narusza zasady uzasadnionych oczekiwań.

               2018/0102 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej
                  we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany w protokole 31
                  do Porozumienia EOG dotyczącym współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

                  (linia budżetowa 04 03 01 03 - Zabezpieczenie społeczne)

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 i 48 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  2
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

               (3)Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia szczegółowe dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (4)Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

               (5)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić kontynuowanie rozszerzonej współpracy po dniu 31 grudnia 2017 r.

               (6)Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6-8.

                     (2)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (3)

                        Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia19.4.2018
            COM(2018) 207 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany w protokole 31do Porozumienia EOG dotyczącym współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.(linia budżetowa 04 03 01 03 - Zabezpieczenie społeczne)

               ZAŁĄCZNIK
               DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
               nr ...
               z dnia ...
               zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG
               w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

               (2)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2018 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

               Artykuł 1

               W art. 5 ust. 5 i 13 protokołu 31 do Porozumienia EOG słowa „i 2017” zastępuje się słowami „, 2017 i 2018”.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  1*.

               Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  Sekretarze
                  Wspólnego Komitetu EOG

                     (1)
                  *
                        [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 8.6.2018
            COM(2018) 444 final
            2018/0234(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum grupy roboczej Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu oraz na forum Komitetu ds. Transportu Lądowego w związku z przewidywanym przyjęciem nowej Konwencji w sprawie ułatwienia procedur przekraczania granic w odniesieniu do pasażerów, bagażu i bagażu rejestrowanego, przewożonych w międzynarodowym ruchu kolejowym

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach grupy roboczej Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) ds. zagadnień celnych dotyczących transportu, a także ewentualnie w ramach Komitetu ds. Transportu Lądowego Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w związku z przewidywanym przyjęciem nowej Konwencji w sprawie ułatwienia procedur przekraczania granic w odniesieniu do pasażerów, bagażu i bagażu rejestrowanego, przewożonych w międzynarodowym ruchu kolejowym.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Konwencja w sprawie ułatwienia procedur przekraczania granic w odniesieniu do pasażerów, bagażu i bagażu rejestrowanego, przewożonych w międzynarodowym ruchu kolejowym

               Proponowany projekt Konwencji w sprawie ułatwienia procedur przekraczania granic w odniesieniu do pasażerów, bagażu i bagażu rejestrowanego, przewożonych w międzynarodowym ruchu kolejowym (zwany dalej „proponowanym projektem konwencji”) został zainicjowany przez Organizację Współpracy Kolei (OSJD), której członkami jest dziewięć państw członkowskich Unii (Bułgaria, Republika Czeska, Słowacja, Polska, Litwa, Łotwa, Węgry, Estonia, Rumunia), i został przekazany Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ przez rząd Federacji Rosyjskiej.

               Obecnie obowiązuje już konwencja o podobnym zakresie tematycznym – Międzynarodowa konwencja z 1952 r. w sprawie ułatwienia przekraczania granic w odniesieniu do pasażerów i bagażu przewożonego koleją, której umawiającymi się stronami jest osiem państw członkowskich UE (Austria, Belgia, Francja, Włochy, Luksemburg, Niderlandy, Portugalia i Szwecja
                  1
               ). Ze względu na różne trudności prawne i proceduralne nie była możliwa zmiana tej konwencji w celu jej unowocześnienia. Państwa członkowskie Organizacji Współpracy Kolei poparły ponadto pomysł opracowania nowej konwencji w tej dziedzinie, zamiast przystępowania do przestarzałej konwencji z 1952 r.

               Proponowany projekt konwencji dotyczy trzech głównych dziedzin polityki UE: kolei, polityki celnej i dorobku prawnego Unii w zakresie zarządzania granicami. Celem konwencji jest usprawnienie i uproszczenie kontroli granicznych w odniesieniu do pociągów pasażerskich. Najważniejszymi nowymi elementami w projekcie konwencji są wspólne skoordynowane kontrole na przejściach granicznych, zamiast dwóch lub większej liczby następujących po sobie kontroli po obu stronach granicy; kontrole pociągów w trakcie jazdy, jeśli umożliwiają to ich rozkłady i miejsca postoju, oraz uzgodnienie szczegółów tej współpracy w drodze umów dwustronnych lub uzgodnień wielostronnych. Niniejszy wniosek dotyczy dwóch dziedzin polityki Unii: kolei i polityki celnej. Aspekt dorobku prawnego Unii w zakresie zarządzania granicami zostanie ujęty w odrębnym wniosku.

               2.2.Grupa robocza EKG ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu

               Grupa robocza ds. zagadnień celnych dotyczących transportu działa w ramach polityki prowadzonej przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ i pod ogólnym nadzorem Komitetu ds. Transportu Lądowego. Zadaniem grupy roboczej jest inicjowanie i prowadzenie działań mających na celu harmonizację i uproszczenie przepisów, zasad i dokumentacji w odniesieniu do procedur przekraczania granic dla poszczególnych rodzajów transportu lądowego.

               Unia jest reprezentowana w grupie roboczej, której członkami dysponującymi prawem głosu są wszystkie państwa członkowskie Unii.

               2.3.Planowany akt prawny grupy roboczej ds. zagadnień celnych dotyczących transportu

               Grupa robocza ds. zagadnień celnych dotyczących transportu będzie obradować w 2018 r. w następujących terminach: w dniach 12–14 czerwca i 16–19 października. Na jednym z posiedzeń grupa robocza planuje podjąć decyzję w sprawie poparcia proponowanej konwencji i przekazania jej do formalnego zatwierdzenia Komitetowi ds. Transportu Lądowego, który obraduje raz w roku w lutym.

               Planowany akt prawny stanie się wiążący dla stron zgodnie z art. 22 projektu konwencji, który to artykuł stanowi: „1. Niniejsza Konwencja wchodzi w życie trzy miesiące od daty złożenia przez pięć państw dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia. 2. W stosunku do każdego państwa, które ratyfikuje, przyjmie, zatwierdzi niniejszą konwencję albo do niej przystąpi po złożeniu piątego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, niniejsza konwencja wejdzie w życie trzy miesiące po dacie złożenia przez to państwo dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia”.

               3.Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii

               3.1.Stanowisko Unii

               Unia popiera cele projektu konwencji oraz ideę ułatwienia kolejowego transportu pasażerskiego, ale nie dostrzega w projekcie konwencji żadnej wartości dodanej ani korzyści dla Unii lub jej państw członkowskich. Projekt nowej konwencji nie wpłynie na ważność już istniejących umów dwustronnych lub wielostronnych, a być może nie ułatwi nawet zawierania nowych umów dwustronnych lub wielostronnych, ponieważ projekt konwencja nie zawiera wzorów takich umów. Wiele postanowień projektu konwencji ma niewiążący charakter i nie można ich wdrożyć bez odrębnych uzgodnień między zainteresowanymi stronami. Jak dotąd jedyną funkcją, jaką mogłaby pełnić proponowana konwencja, byłoby stanowienie punktu odniesienia do zawarcia przyszłych umów dwustronnych i wielostronnych.

               Z punktu widzenia unijnej polityki kolejowej proponowana konwencja nie spowodowałaby rzeczywistych skutków w Unii, w szczególności w strefie Schengen. W szerszym kontekście uznano ponadto, że proponowana konwencja miałaby na celu przede wszystkim stworzenie punktu odniesienia do umów dwustronnych, lecz sama w sobie nie miałaby na celu ustanowienia spójnych międzynarodowych ram prawnych ułatwiających przewóz pasażerów. W związku z tym przewiduje się, że w obecnej formie proponowana konwencja nie przyniosłaby żadnych korzyści Unii i jej państwom członkowskim.

               Z punktu widzenia przepisów celnych UE proponowana konwencja w obecnej formie nie przynosi żadnych korzyści ani wartości dodanej Unii i jej państwom członkowskim. Na przykład postanowienia zawarte w projekcie konwencji nie pozwalają organom celnym na przeprowadzanie kontroli pasażerów lub ich bagażu w pociągach w trakcie jazdy, już po przekroczeniu granicy, jeśli nie zawarto wcześniej umów dwustronnych z państwami sąsiadującymi. Z punktu widzenia organów celnych proponowana konwencja nie przynosi żadnych szkód ani ułatwień. Przystąpienie do jakiejkolwiek nowej konwencji międzynarodowej ma jednak sens jedynie wówczas, gdy zapewnia ona wartość dodaną, co z punktu widzenia Unii nie ma miejsca w tym przypadku.

               Z instytucjonalnego punktu widzenia projekt konwencji dotyczy kwestii wchodzących w zakres wyłącznej i dzielonej kompetencji Unii. Państwa członkowskie nie są w stanie samodzielnie przystąpić do części proponowanej konwencji obejmujących dziedziny, które podlega wyłącznej kompetencji Unii. Aby umożliwić Unii przystąpienie do konwencji, należało w jej projekcie uwzględnić przepis dotyczący uczestnictwa Unii jako regionalnej organizacji integracji gospodarczej zgodnie z ogólną polityką w kwestiach instytucjonalnych.

               Mimo że wydaje się, iż Unia nie ma powodów, by przystąpić do proponowanej konwencji, zgodnie z jej ogólną polityką w kwestiach instytucjonalnych każda nowa międzynarodowa konwencja powinna zawierać klauzulę umożliwiającą udział regionalnych organizacji integracji gospodarczej.

               Na swoim 81. posiedzeniu w lutym 2019 r. lub na jednym z kolejnych posiedzeń Komitet ds. Transportu Lądowego Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ może przystąpić do głosowania w sprawie przyjęcia Konwencji i zwrócić się do sekretariatu o przekazanie jej Sekretarzowi Generalnemu ONZ jako depozytariuszowi, z zastrzeżeniem wcześniejszego zatwierdzenia projektu konwencji przez grupę roboczą ds. zagadnień celnych dotyczących transportu. W związku z tym należy określić stanowisko Unii, aby być w stanie zareagować w przypadku takiego potencjalnego scenariusza. W sprawach wchodzących w zakres wyłącznej kompetencji w imieniu Unii będzie głosować Komisja.

                  W trakcie przygotowywania proponowanej konwencji zasięgnięto opinii dużej liczby ekspertów z sektora publicznego i prywatnego.

               Przeprowadzono konsultacje z państwami członkowskimi w ramach Komitetu Legislacji Celnej (Koordynacja Genewa), z których jedna została zorganizowana wspólnie z ekspertami z Komitetu ds. Jednolitego Europejskiego Obszaru Kolejowego, doradcami Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, attachés ds. transportu i przedstawicielami dyrekcji generalnych Komisji odpowiedzialnych za mobilność i transport oraz migrację i sprawy wewnętrzne (23.1.2017). Przeprowadzono również konsultacje z grupą ekspertów ds. celnych.

               Dodatkowe konsultacje miały miejsce również podczas posiedzeń grupy roboczej ds. zagadnień celnych dotyczących transportu oraz Grupy Roboczej ds. Transportu Kolejowego Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ.

               Dyskusje na odpowiednich forach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ, w których uczestniczyła Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej lub Dyrekcja Generalna ds. Mobilności i Transportu, były poprzedzone działaniami koordynacyjnymi między tymi dyrekcjami generalnymi a Dyrekcją Generalną ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych, gdyż projekt konwencji dotyczy dziedzin polityki wchodzących w zakres kompetencji tych trzech dyrekcji generalnych.

               Koordynacja wewnętrzna oraz wspólne dyskusje z państwami członkowskimi w ramach Komitetu Legislacji Celnej i grupy ekspertów ds. celnych wyraźnie wskazują, że ani Unia, ani państwa członkowskie nie mają interesu w przystąpieniu do proponowanej konwencji, ponieważ nie przynosi ona korzyści ani wartości dodanej we wszystkich odnośnych dziedzinach, tj. w dwóch dziedzinach polityki Unii objętych niniejszym wnioskiem, a także z perspektywy instytucji Unii.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  2
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Akt prawny, do którego przyjęcia wzywa się grupę roboczą ds. zagadnień celnych dotyczących transportu i Komitet ds. Transportu Lądowego Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ, stanowi akt wywołujący skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 22 projektu konwencji.

               Planowany akt nie uzupełnia, ani nie zmienia ram instytucjonalnych Umowy.

               W związku z tym proceduralną podstawę prawną wnioskowanej decyzji stanowi art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w odniesieniu do którego ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany dokument ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               Jeżeli planowany akt ma jednocześnie wiele celów lub elementów składowych, które są nierozłącznie ze sobą związane, a żaden nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych, materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE musi – na zasadzie wyjątku – obejmować różne, odpowiadające tym celom i elementom podstawy prawne.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Planowany akt prawny służy realizacji celów i dotyczy elementów w dziedzinie współpracy celnej i wspólnej polityki handlowej. Wspomniane elementy planowanego aktu są związane ze sobą w sposób nierozłączny, a żaden z nich nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych.

               Materialna podstawa prawna proponowanej decyzji obejmuje zatem następujące przepisy: art. 33 i art. 207 ust. 3 akapit pierwszy TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 33 i art. 207 ust. 3 akapit pierwszy TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2018/0234 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum grupy roboczej Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu oraz na forum Komitetu ds. Transportu Lądowego w związku z przewidywanym przyjęciem nowej Konwencji w sprawie ułatwienia procedur przekraczania granic w odniesieniu do pasażerów, bagażu i bagażu rejestrowanego, przewożonych w międzynarodowym ruchu kolejowym

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 i art. 207 ust. 3 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Nowa Konwencja Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) w sprawie ułatwienia procedur przekraczania granic w odniesieniu do pasażerów, bagażu i bagażu rejestrowanego, przewożonych w międzynarodowym ruchu kolejowym, jest proponowana przez Federację Rosyjską i wspierana przez Organizację Współpracy Kolei (OSJD).

               (2)Grupa robocza ds. zagadnień celnych dotyczących transportu działa w ramach polityki prowadzonej przez EKG ONZ i pod ogólnym nadzorem Komitetu ds. Transportu Lądowego. Zadaniem grupy roboczej jest inicjowanie i prowadzenie działań mających na celu harmonizację i uproszczenie przepisów, zasad i dokumentacji w odniesieniu do procedur przekraczania granic dla poszczególnych rodzajów transportu lądowego.

               (3)Na swoim 149. posiedzeniu w dniach 12–14 czerwca 2018 r. lub na kolejnym posiedzeniu grupa robocza EKG ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu ma podjąć decyzję w sprawie zatwierdzenia proponowanej Konwencji w sprawie ułatwienia procedur przekraczania granic w odniesieniu do pasażerów, bagażu i bagażu rejestrowanego, przewożonych w międzynarodowym ruchu kolejowym, i w sprawie przekazania jej do formalnego zatwierdzenia Komitetowi ds. Transportu Lądowego.

               (4)Unia jest reprezentowana w grupie roboczej EKG ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu, której członkami dysponującymi prawem głosu są wszystkie 28 państw członkowskich Unii. W sprawach wchodzących w zakres wyłącznej kompetencji UE jej stanowisko jest wyrażane przez Komisję w imieniu Unii i jej państw członkowskich.

               (5)Wydaje się, że projekt konwencji reguluje szereg aspektów, z których niektóre dotyczą dziedzin wchodzących w zakres wyłącznej kompetencji Unii, a niektóre – dziedzin kompetencji dzielonej między Unię i państwa członkowskie.

               (6)Ponieważ proponowana konwencja obejmuje kwestie wchodzące w zakres wyłącznej kompetencji Unii, Rada powinna określić stanowisko Unii w sprawie projektu konwencji.

               (7)Konwencja zawiera przepisy ogólne dotyczące organizacji kontroli granicznych w odniesieniu do pociągów pasażerskich. Można je postrzegać jako podstawę wszelkich umów wielostronnych i dwustronnych, w przypadku braku której żaden z elementów objętych konwencją nie mógłby funkcjonować.

               (8)W przypadku państw członkowskich Unii takie umowy dwustronne mogą być zawierane nawet bez proponowanej konwencji. Wydaje się, że w przypadku Rosji i niektórych innych krajów reprezentowanych w OSJD ramy prawne wymagają takiej konwencji w celu ułatwienia zawierania umów wielostronnych i dwustronnych.

               (9)Wydaje się, że treść proponowanej konwencji nie przynosi ani korzystnych, ani niekorzystnych skutków dla państw członkowskich Unii. W związku z tym Unia nie popiera proponowanej konwencji, ale nie ma powodu, aby blokować jej przyjęcie.

               (10)Mimo że wydaje się, iż przystąpienie do proponowanej konwencji nie leży w interesie Unii, zgodnie z jej ogólną polityką w kwestiach instytucjonalnych każda nowa międzynarodowa konwencja powinna zawierać klauzulę umożliwiającą udział regionalnych organizacji integracji gospodarczej. Proponowany projekt konwencji nie zawiera klauzuli, która umożliwiałaby Unii przystąpienie do niej.

               (11)W związku z tym stanowisko Unii w ramach grupy roboczej EKG ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu powinno być neutralne, o ile włączona zostanie klauzula umożliwiająca udział regionalnych organizacji integracji gospodarczej. W takim przypadku Unia powinna wstrzymać się od głosu. W przeciwnym razie Unia powinna zagłosować przeciw przyjęciu proponowanej konwencji.

               (12)Należy ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach grupy roboczej EKG ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu i w ramach Komitetu ds. Transportu Lądowego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na posiedzeniach grupy roboczej EKG ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu oraz na posiedzeniach Komitetu ds. Transportu Lądowego w sprawie zaproponowanej nowej konwencji EKG ONZ w sprawie ułatwienia procedur przekraczania granic w odniesieniu do pasażerów, bagażu i bagażu rejestrowanego, przewożonych w międzynarodowym ruchu kolejowym, jest następujące.

               Stanowisko Unii w sprawie projektu konwencji polega na wstrzymaniu się od głosu, o ile wprowadzona zostanie klauzula umożliwiająca udział regionalnych organizacji integracji gospodarczej. Jeżeli taka klauzula nie zostanie wprowadzona, Unia głosuje przeciwko.

               Artykuł 2

               Stanowisko, o którym mowa w art. 1, wyraża Komisja w imieniu Unii i jej państw członkowskich, które są członkami grupy roboczej EKG ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu i Komitetu ds. Transportu Lądowego.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji i państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Podpisały ją, ale jej nie ratyfikowały.

                     (2)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., sprawa C-399/12, Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.6.2018
            COM(2018) 458 final
            2018/0241(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia umowy o statusie między Unią Europejską a Republiką Albanii dotyczącej działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium Republiki Albanii

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Art. 54 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 z dnia 14 września 2016 r. w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej
                  1
                przewiduje, że Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej może koordynować współpracę operacyjną między państwami członkowskimi i państwami trzecimi w odniesieniu do zarządzania granicami zewnętrznymi. W związku z powyższym Agencja ma możliwość realizacji działań na granicach zewnętrznych z udziałem jednego lub większej liczby państw członkowskich i państwa trzeciego sąsiadującego z jednym lub większą liczbą tych państw członkowskich, pod warunkiem uzyskania zgody tego sąsiadującego państwa trzeciego, w tym na terytorium tego państwa trzeciego.

               Zgodnie z art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1624, jeżeli przewiduje się rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w państwach trzecich do działań, w ramach których członkom zespołów mają zostać przyznane uprawnienia wykonawcze lub jeżeli jest to wymagane w ramach innych działań w państwach trzecich, Unia zawiera z danym państwem trzecim umowę o statusie.

               Na podstawie wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę w dniu 16 października 2017 r. Komisja Europejska wynegocjowała z Republiką Albanii umowę o statusie mającą na celu ustanowienie ram prawnych, które umożliwią natychmiastowe działanie poprzez ustalenie planów operacyjnych w razie potrzeby szybkiej reakcji. Przepływy migracyjne w tym regionie są o wiele mniejsze w porównaniu z rokiem 2015 i 2016, jednak sieci przestępczości zorganizowanej szybko dopasowują swoje trasy i metody przemytu migrantów do nowych okoliczności. W związku z obowiązywaniem umowy o statusie odpowiedzialne organy Albanii i państw członkowskich UE, koordynowane przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, znajdą się w lepszej pozycji do szybkiego podjęcia działań w razie takiego rozwoju sytuacji.

               Załączony wniosek dotyczący decyzji Rady stanowi instrument prawny umożliwiający zawarcie umowy o statusie między Unią Europejską a Republiką Albanii.

               Negocjacje w ramach umowy o statusie zostały otwarte 13 grudnia 2017 r. i pomyślnie zakończone parafowaniem projektu umowy o statusie przez komisarza ds. migracji, spraw wewnętrznych i obywatelstwa Dimitrisa Avramopoulosa i ministra spraw wewnętrznych Republiki Albanii Fatmira Xhafaja w dniu 12 lutego 2018 r. w Tiranie.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Między greckimi a albańskimi władzami zawarte zostały dwie umowy o współpracy policyjnej (ustawa 2147/1993 i ustawa 2568/1998) zapewniające wymianę informacji w kwestiach policyjnych, w tym nielegalnej migracji. Policja grecka wymienia z władzami Albanii ogólne informacje dotyczące poważnej i zorganizowanej przestępczej działalności transgranicznej, a także informacje na temat procedur readmisji nielegalnych imigrantów.

               Albania zawarła umowy o kontroli granicznej, nadzorze i wspólnych patrolach z Czarnogórą i Kosowem
                  2* oraz o wspólnych patrolach z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, ale wciąż nie zawarła umowy z Grecją. Albania zawarła umowę o wspólnych patrolach granic morskich z Włochami (z Guardia di Finanza).

               Protokołem między ministerstwami spraw wewnętrznych Czarnogóry, Albanii i Kosowa* ustanowiono wspólne centrum współpracy policyjnej w Plavie, mające na celu rozwój transgranicznej współpracy w dziedzinie zwalczania przestępczości w drodze intensywniejszej wymiany informacji operacyjnych oraz ściślejszej koordynacji wspólnych działań na rzecz bezpieczeństwa. Wspólne centrum współpracy policyjnej zostało oficjalnie otwarte w dniu 30 maja 2017 r. Trwają pracę nad otwarciem kolejnego centrum na granicy z Grecją.

               Porozumienie robocze (które jest obecnie w trakcie aktualizacji) ustanawiające współpracę operacyjną między Republiką Albanii a Europejską Agencją Straży Granicznej i Przybrzeżnej obejmuje w szczególności regularne uczestnictwo albańskich ekspertów w skoordynowanych działaniach operacyjnych Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej jako obserwatorów na terytorium państwa członkowskiego.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Europejski program w zakresie migracji opiera się na czterech filarach. Jednym z nich jest zarządzanie granicami: obejmuje ono lepsze zarządzanie granicami zewnętrznymi UE, w szczególności w postaci solidarności z państwami członkowskimi usytuowanymi na granicach zewnętrznych oraz zwiększania wydajności przejść granicznych. Wzmocniona kontrola granic Republiki Albanii wpłynie również pozytywnie na zewnętrzne granice UE, w szczególności na zewnętrzne granice Grecji oraz granice Republiki Albanii. Ponadto wzmacnianie bezpieczeństwa na granicach zewnętrznych jest zgodne z Europejską agendą bezpieczeństwa.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 77 ust. 2 lit. b) i d) oraz art. 79 ust. 2 lit. c) w związku z art. 218 ust. 6 TFUE.

               Zawarcie przez UE umowy o statusie jest wyraźnie przewidziane w art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1624, które stanowi, że jeżeli przewiduje się rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w państwach trzecich do działań, w ramach których członkom zespołów mają zostać przyznane uprawnienia wykonawcze lub jeżeli jest to wymagane w ramach innych działań w państwach trzecich, Unia zawiera z danym państwem trzecim umowę o statusie.

               Art. 3 ust. 2 TFUE stanowi, że Unia ma wyłączną kompetencję do zawierania umów międzynarodowych, jeżeli ich zawarcie zostało przewidziane w akcie ustawodawczym Unii. Art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1624 przewiduje zawarcie umowy o statusie między Unią Europejską a danym państwem trzecim. W związku z tym umowa zawarta z Republiką Albanii należy do wyłącznej kompetencji Unii Europejskiej.

               Zgodnie z art. 218 ust. 6 lit. a) i v) TFUE do zawarcia niniejszej umowy, konieczna jest zgoda Parlamentu Europejskiego.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Nie dotyczy.

               •Proporcjonalność

               Umowa o statusie pozwoli na rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej w Republice Albanii zamiast dwustronnego rozmieszczenia przez państwa członkowskie w przypadku nagłego napływu migrantów.

               Do lepszego zarządzania granicami Republiki Albanii niezbędne jest zatem wspólne podejście.

               •Wybór instrumentu

                  Niniejszy wniosek jest zgodny z art. 218 ust. 6 TFUE, który przewiduje, że to Rada przyjmuje decyzje dotyczące umów międzynarodowych po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego. Nie istnieje żaden inny instrument prawny, który mógłby posłużyć do osiągnięcia celu wyrażonego w niniejszym wniosku.

               3.WYNIKI OCENY EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy

               •Ocena skutków

                  Ocena skutków nie była konieczna do negocjacji umowy o statusie.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

               Ponieważ będzie to nowa umowa, nie można było przeprowadzić oceny ani kontroli sprawności istniejących instrumentów.

               •Prawa podstawowe

                  Projekt umowy o statusie zawiera przepisy gwarantujące ochronę praw podstawowych osób poszkodowanych w wyniku działań personelu zaangażowanego w operacje prowadzone przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

                  Przepisy dotyczące praw podstawowych zostały szczegółowo wyjaśnione w pkt 5 „Elementy fakultatywne”.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejsza umowa o statusie nie pociąga za sobą skutków finansowych. Rzeczywiste rozmieszczenie zespołów straży granicznej na podstawie planu operacyjnego i odpowiedniej umowy o udzieleniu dotacji wiąże się z powstaniem kosztów, które zostaną pokryte z budżetu Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Pozostałe operacje w ramach umowy o statusie będą finansowane z środków własnych Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

               Według oceny skutków finansowych załączonej do projektu rozporządzenia w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej dotyczącej wydatków Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej na wzmocnioną współpracę z państwami trzecimi (w tym na możliwe wspólne operacje z krajami sąsiadującymi) przeznaczać się będzie w latach 2017–2020 średnio 6,090 mln EUR rocznie.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

               Komisja zapewni prawidłowe monitorowanie wdrożenia umowy o statusie.

               Republika Albanii i Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej wspólnie przeprowadzają ocenę każdej ze wspólnych operacji i szybkiej interwencji na granicy.

               W szczególności Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej, Republika Albanii oraz państwa członkowskie uczestniczące w działaniu szczegółowym sporządzają sprawozdanie na temat stosowania postanowień umowy, w tym na temat przetwarzania danych osobowych, pod koniec każdego z przeprowadzonych działań.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  Nie dotyczy.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               Zakres umowy

               W ramach Umowy, Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej może rozmieścić zespoły Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, wyposażone w uprawnienia wykonawcze w Republice Albanii celem przeprowadzenia wspólnych operacji lub szybkich interwencji na granicy. Zespoły Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej są uprawnione, w ramach konkretnej operacji powrotowej, do wspierania Republiki Albanii w identyfikacji osób kierowanych do readmisji do Republiki Albanii, zgodnie z

                  umową między Wspólnotą Europejską a Republiką Albanii w sprawie readmisji osób przebywających nielegalnie

                  3
               .

               Zespoły Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej mogą zostać rozmieszczone na terytorium Albanii wyłącznie w regionach graniczących z granicami zewnętrznymi UE.

               Plan operacyjny

               Przed każdą wspólną operacją lub szybką interwencją na granicy konieczne jest uzgodnienie planu operacyjnego między Agencją a Republiką Albanii. Plan operacyjny musi także zostać zatwierdzony przez państwo członkowskie lub państwa członkowskie graniczące z obszarem operacyjnym.

               Plan ten określa szczegółowo organizacyjne i proceduralne aspekty wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy, w tym opis i ocenę sytuacji, operacyjne cele i zadania, koncepcję operacyjną, rodzaj wyposażenia technicznego, które ma zostać wykorzystane, plan realizacji, współpracę z państwami trzecimi, innymi agencjami i organami Unii lub organizacjami międzynarodowymi, przepisy dotyczące praw podstawowych, w tym ochrony danych osobowych, koordynację, komunikację, dowodzenie, kontrolę i strukturę sprawozdawczości, ustalenia organizacyjne i logistykę, ocenę i finansowe aspekty wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy.

               Zadania i uprawnienia członków zespołów

               Zasadniczo zespoły mają prawo do wykonywania zadań i uprawnień wykonawczych wymaganych przy kontroli granicznej i operacjach powrotowych. Zespoły muszą przestrzegać prawa i innych przepisów Republiki Albanii.

               Mogą działać na terytorium Republiki Albanii wyłącznie na polecenie i – co do zasady – w obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub personelu Republiki Albanii, którzy mogą w ramach wyjątku upoważnić zespoły do działania w ich imieniu.

               Członkowie zespołu noszą własne umundurowanie, a na nim widoczny identyfikator oraz niebieską opaskę z insygniami Unii i Agencji. Ponadto muszą posiadać dokument akredytacyjny w celu ułatwienia identyfikacji przez władze albańskie.

               Członkowie zespołu mogą nosić broń służbową, amunicję i sprzęt w zakresie, w jakim są do tego upoważnieni na mocy przepisów krajowych ich państwa. Władze albańskie informują Agencję o dopuszczalnych rodzajach broni służbowej, amunicji i wyposażenia oraz o odpowiednich ramach prawnych i warunkach użycia.

               Członkowie zespołu mogą używać siły, w tym broni służbowej, amunicji i wyposażenia, za zgodą ich państwa oraz władz Albanii, w obecności funkcjonariuszy straży granicznej Albanii lub innego właściwego personelu i zgodnie z prawem albańskim. Władze albańskie mogą upoważnić członków zespołu do użycia siły także podczas nieobecności jej strażników granicznych.

               Według zasady konieczności członkowie zespołu muszą zostać upoważnieni przez władze albańskie do korzystania z baz danych, zgodnie z albańską ustawą o ochronie danych.

               Zawieszenie i zakończenie działania

               Zarówno Agencja, jak i władze albańskie mogą zawiesić lub zakończyć działanie, jeżeli uznają, że postanowienia Umowy lub Planu Operacyjnego nie są przestrzegane przez drugą stronę.

               Przywileje i immunitety członków zespołu

               Członkowie zespołu korzystają z immunitetu od jurysdykcji karnej Republiki Albanii za czyny popełnione w ramach działań podczas pełnienia obowiązków służbowych („na służbie”), nie mogą jednak korzystać z immunitetu w ramach czynów popełnionych „poza służbą”.

               W planie operacyjnym dokładnie określa się działania wyłączone spod jurysdykcji karnej Republiki Albanii.

               W przypadku zarzutu popełnienia przestępstwa przez członka zespołu dyrektor wykonawczy Agencji, przed wszczęciem postępowania sądowego, przedkłada sądowi dokument poświadczający, czy działanie, o którym mowa, zostało podjęte podczas pełnienia obowiązków służbowych. Dyrektor wykonawczy Agencji podejmuje decyzję po dokładnym rozważeniu skargi złożonej przez właściwy organ państwa członkowskiego, który wysłał do Albanii funkcjonariuszy straży granicznej lub innych właściwych członków personelu, oraz właściwe organy Albanii. Poświadczenie dyrektora wykonawczego Agencji jest wiążące dla jurysdykcji Republiki Albanii.

               Przywileje przyznane członkom zespołu i immunitet od jurysdykcji karnej Republiki Albanii nie wyłączają ich spod jurysdykcji rodzimego państwa członkowskiego.

               Podobny system ma zastosowanie do ustalenia odpowiedzialności cywilnej lub administracyjnej członków zespołu.

               Immunitet członków zespołu od jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej Republiki Albanii może zostać uchylony przez państwo członkowskie, które wysłało do Albanii funkcjonariuszy straży granicznej lub innych właściwych członków personelu. Uchylenie takie musi zawsze być jednoznacznie wyrażone.

               Umowa przewiduje mechanizm mający na celu kompensację szkód. Mechanizm kompensacyjny opiera się na art. 42 rozporządzenia (UE) 2016/1624 w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Jeżeli szkoda została wyrządzona przez członka zespołu „na służbie”, odpowiedzialność ponosi Republika Albanii. Jeżeli szkoda została wyrządzona „na służbie” przez członka zespołu z uczestniczącego państwa członkowskiego wskutek rażącego niedbalstwa lub umyślnego naruszenia przepisów lub jeżeli czyn został popełniony „poza służbą”, Albania może zażądać od Agencji wypłacenia odszkodowania przez dane uczestniczące państwo członkowskie. Jeżeli szkoda została wyrządzona przez personel Agencji, Republika Albanii może zażądać wypłacenia odszkodowania przez Agencję. Zarówno państwo członkowskie, jak i Agencja mogą wystąpić o odszkodowanie za szkody, które zostanie wypłacone przez sprawcę zgodnie z ich wewnętrznymi przepisami.

               Za wyrządzenie szkody przez Republikę Albanii z powodu siły wyższej odpowiedzialności nie ponoszą ani Republika Albanii, ani uczestniczące państwo członkowskie, ani Agencja.

               W stosunku do członków zespołu nie mogą być przedsięwzięte żadne środki egzekucyjne z wyjątkiem przypadków, w których wszczęto przeciwko nim postępowanie cywilne niepowiązane z obowiązkami służbowymi.

               Mienie członków zespołu niezbędne do wykonywania obowiązków służbowych nie podlega zajęciu. W postępowaniu cywilnym członkowie zespołu nie podlegają ograniczeniu wolności osobistej ani innym środkom przymusu.

               Członkowie zespołu są zwolnieni z podlegania przepisom dotyczącym zabezpieczenia społecznego, które mogą obowiązywać w Republice Albanii w odniesieniu do usług świadczonych przez Agencję. Są oni zwolnieni w Republice Albanii z wszelkich form opodatkowania dochodów i wynagrodzenia wypłacanych im przez Agencję lub ich państwa członkowskie, a także wszelkich innych dochodów pochodzących spoza Republiki Albanii.

               Władze albańskie zezwalają na przywóz i wywóz przedmiotów przeznaczonych do osobistego użytku członków zespołu i przyznają zwolnienie z wszelkich ceł, podatków i innych związanych z tym należności (z wyjątkiem należności za przechowywanie, przewóz i podobne usługi) w odniesieniu do takich przedmiotów.

               Osobisty bagaż członków zespołu podlega kontroli tylko w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zawiera on przedmioty, które nie są przeznaczone do osobistego użytku członków zespołu, lub przedmioty, których przywóz lub wywóz jest zabroniony na podstawie przepisów Republiki Albanii lub które podlegają jej przepisom w zakresie kwarantanny. Kontrola takiego bagażu osobistego jest przeprowadzana jedynie w obecności zainteresowanego członka / zainteresowanych członków zespołu lub upoważnionego przedstawiciela Agencji.

               Dokumenty, korespondencja i mienie członków zespołu są nietykalne, z wyjątkiem sytuacji przedsięwzięcia środków egzekucyjnych. Członkowie zespołu nie są zobowiązani do składania zeznań w charakterze świadka.

               Dokument akredytacyjny

               Agencja, we współpracy z Republiką Albanii, wystawia dokument akredytacyjny dla członków zespołu, aby umożliwić albańskim organom stwierdzenie ich tożsamości i udowodnić, że posiadacz dokumentu jest uprawniony do wykonywania zadań i korzystania z uprawnień, o których mowa w Umowie oraz w Planie Operacyjnym. Dokument akredytacyjny, w połączeniu z ważnym dokumentem podróży, umożliwia danemu członkowi zespołu wjazd do Republiki Albanii, bez konieczności posiadania wizy lub wcześniejszego zezwolenia.

               Prawa podstawowe

               Podczas wykonywania swoich zadań i korzystania ze swoich uprawnień członkowie zespołu w pełni przestrzegają podstawowych praw i wolności, w tym prawa dostępu do procedur azylowych, godności człowieka, zakazu tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania, prawa do wolności, zasady non-refoulement i zakazu wydaleń zbiorowych, praw dziecka i prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. Nie mogą oni dyskryminować osób z żadnych względów, w tym ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek, orientację seksualną lub tożsamość płciową. Wszelkie działania godzące w podstawowe prawa i wolności muszą być proporcjonalne do celu takich działań i szanować istotę tych podstawowych praw i wolności.

               Każda ze Stron musi posiadać mechanizm składania skarg służący do rozpatrywania zarzutów dotyczących naruszenia praw podstawowych przez personel. Agencja ustanowiła mechanizm rozpatrywania skarg, o którym mowa w art. 72 rozporządzenia (UE) 2016/1624 w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, spełniając w związku z tym ten obowiązek. Takimi zarzutami może zajmować się albański Rzecznik Praw Obywatelskich, chyba że albańskie władze zadecydują o ustanowieniu specjalnego mechanizmu rozstrzygania skarg w ramach niniejszej Umowy.

               Przetwarzanie danych osobowych

               Dane osobowe przetwarzane są przez członków zespołu w razie potrzeby zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do Agencji i państw członkowskich UE. Przetwarzanie danych osobowych przez władze albańskie podlega przepisom prawa krajowego.

               Agencja, uczestniczące państwa członkowskie oraz albańskie władze sporządzają sprawozdanie na temat przetwarzania danych osobowych przez członków zespołu pod koniec każdej z przeprowadzonych akcji. Sprawozdanie to przekazywane jest urzędnikowi ds. praw podstawowych Agencji i inspektorowi ochrony danych. Składają oni sprawozdania dyrektorowi wykonawczemu Agencji.

               Właściwe organy odpowiedzialne za wdrożenie Umowy

               W przypadku Republiki Albanii, właściwym organem odpowiedzialnym za wdrożenie niniejszej Umowy jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. W przypadku Unii Europejskiej jest nim Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

               Spory i interpretacja

               Wszystkie kwestie zaistniałe w związku ze stosowaniem niniejszego porozumienia są rozpatrywane wspólnie przez przedstawicieli właściwych organów Albanii oraz przedstawicieli Agencji, którzy konsultują się z państwem członkowskim lub państwami członkowskimi sąsiadującymi z Republiką Albanii.

               W przypadku braku wcześniejszego rozstrzygnięcia spory dotyczące wykładni lub stosowania niniejszej Umowy rozstrzygane są wyłącznie na drodze negocjacji pomiędzy Republiką Albanii a Komisją Europejską, która zasięga opinii wszelkich państw członkowskich sąsiadujących z państwem trzecim.

               2018/0241 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia umowy o statusie między Unią Europejską a Republiką Albanii dotyczącej działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium Republiki Albanii

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. b) i d) oraz art. 79 ust. 2 lit. c), w związku z art. 218 ust. 6,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego
                  4
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)zgodnie z decyzją Rady 2018/XXX z dnia [...] r. umowa o statusie między Unią Europejską a Republiką Albanii dotycząca działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium Republiki Albanii została podpisana przez [...], dnia [...], z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               (2)Zgodnie z art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1624, jeżeli przewiduje się rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w państwach trzecich do działań, w ramach których członkom zespołów mają zostać przyznane uprawnienia wykonawcze lub jeżeli jest to wymagane w ramach innych działań w państwach trzecich, Unia zawiera z danym państwem trzecim umowę o statusie.

               (3)Dzięki tej umowie o statusie zespoły straży granicznej mogą być szybko rozmieszczone na terytorium albańskim i zareagować na obecne przesunięcie przepływów migracyjnych w kierunku wybrzeża oraz pomóc w zarządzaniu granicami zewnętrznymi i zwalczaniu przemytu migrantów.

               (4)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE
                  5
               ; Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (5)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE
                  6
               ; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (6)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (7)W związku z tym umowa o statusie powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się, w imieniu Unii Europejskiej, umowę o statusie między Unią Europejską a Republiką Albanii dotyczącą działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium Republiki Albanii

               Tekst umowy zostaje dołączony do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do dokonania, w imieniu Unii Europejskiej, notyfikacji, o której mowa w art. 12 ust. 4 Umowy.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 251 z 16.9.2016, s. 1.

                     (2)
                  *
                        Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie deklaracji niepodległości Kosowa.

                     (3)

                        Dz.U. L 124 z 17.5.2005, s. 22.

                     (4)

                        Dz.U. C […] z […], s. […].

                     (5)

                        Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

                     (6)

                        Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia13.6.2018
            COM(2018) 458 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie zawarcia umowy o statusie między Unią Europejską a Republiką Albanii dotyczącej działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium Republiki Albanii

               ZAŁĄCZNIK

               Umowa o statusie

               między Unią Europejską a Republiką Albanii dotycząca działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium Republiki Albanii

               UNIA EUROPEJSKA

               oraz REPUBLIKA ALBANII,

               zwane dalej „Stronami”,

               mając na uwadze, że mogą pojawić się sytuacje, w których Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej jako struktura Unii Europejskiej, zwana dalej Agencją, koordynuje współpracę operacyjną między państwami członkowskimi UE a Republiką Albanii, w tym na terytorium Republiki Albanii,

               mając na uwadze, że należy ustanowić ramy prawne w formie umowy o statusie w odniesieniu do sytuacji, w których członkowie zespołu Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej będą mieli uprawnienia wykonawcze na terytorium Republiki Albanii,

               zważywszy, że wszystkie działania Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium Republiki Albanii powinny być prowadzone przy pełnym poszanowaniu praw podstawowych i aktów międzynarodowych, których Republika Albanii jest stroną,

               POSTANOWIŁY ZAWRZEĆ NASTĘPUJĄCĄ UMOWĘ:

               Artykuł 1

               Zakres stosowania Umowy

               1.Niniejsza Umowa obejmuje wszystkie aspekty niezbędne do prowadzenia działań przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, które mogą mieć miejsce na terytorium Republiki Albanii i podczas których członkowie zespołu Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej posiadają uprawnienia wykonawcze.

               2.Niniejsza Umowa ma zastosowanie wyłącznie na terytorium Republiki Albanii.

               3.Niniejsza Umowa ani żadne działania zrealizowane w ramach jej wdrażania przez Strony lub w ich imieniu, w tym tworzenie planów operacyjnych lub udział w operacjach transgranicznych, nie mają wpływu na status oraz wyznaczenie terytoriów państw, których dotyczy Umowa, na mocy prawa międzynarodowego.

               Artykuł 2

               Definicje

               Do celów niniejszej Umowy stosuje się następujące definicje:

               1)„działanie” oznacza wspólną operację, szybką interwencję na granicy lub operację powrotową;

               2)„wspólna operacja” oznacza działanie mające na celu przeciwdziałanie nielegalnej imigracji lub przestępczości transgranicznej lub działanie mające na celu dostarczanie zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej na granicach Republiki Albanii sąsiadujących z państwem członkowskim, prowadzone na terytorium Republiki Albanii;

               3)„szybka interwencja na granicy” oznacza działanie mające na celu szybką reakcję w obliczu szczególnych i wyjątkowo trudnych wyzwań na granicach Republiki Albanii sąsiadujących z państwem członkowskim i prowadzone przez czas określony się na terytorium Republiki Albanii;

               4)„operacja powrotowa” oznacza operację koordynowaną przez Agencję, obejmującą wzmocnienie techniczne i operacyjne zapewniane przez jedno lub większą liczbę państw członkowskich, w ramach której osoby powracające z jednego lub większej liczby państw członkowskich powracają do Republiki Albanii w trybie przymusowym lub dobrowolnie;

               5)„kontrola graniczna” oznacza kontrolę osób przeprowadzaną na granicy wyłącznie w odpowiedzi na zamiar przekroczenia tej granicy lub na akt jej przekroczenia, bez względu na wszelkie inne okoliczności, składającą się z odprawy granicznej na przejściach granicznych i ochrony granicy pomiędzy przejściami granicznymi;

               6)„członek zespołu” oznacza pracownika Agencji lub członka zespołu straży granicznej i innego właściwego personelu uczestniczących państw członkowskich, w tym funkcjonariuszy straży granicznej i innych właściwych pracowników oddelegowanych przez państwa członkowskie do Agencji, którzy mają zostać wysłani w trakcie działania;

               7)„państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej;

               8)„rodzime państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, którego funkcjonariusz straży granicznej lub inny właściwy członek personelu jest członkiem zespołu;

               9)„dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej; „możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna” to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy bądź jeden lub kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej;

               10)„uczestniczące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, które uczestniczy w działaniu w Republice Albanii przez zapewnienie wyposażenia technicznego, oddelegowanie funkcjonariuszy straży granicznej i innego właściwego personelu w ramach zespołu;

               11)„Agencja” oznacza Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, utworzoną na mocy rozporządzenia (UE) 2016/1624 w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej;

               12)„uprawnienia wykonawcze członków zespołu” oznaczają uprawnienia niezbędne do wykonywania zadań wymaganych przy kontroli granicznej i operacjach powrotowych, które są przeprowadzane na terytorium Republiki Albanii w ramach wspólnych operacji będących częścią planu operacyjnego;

               13)„siła wyższa” obejmuje bez ograniczeń wszelkie działania wojenne (wypowiedziane lub nie), napaść, konflikt zbrojny lub działanie wrogiego państwa trzeciego, blokadę, zamieszki, terroryzm lub działania militarne, trzęsienie ziemi, powódź, pożar, burzę oraz inne klęski żywiołowe, a także wszelkie wydarzenia lub okoliczności analogiczne do powyższych.

               Artykuł 3
               Plan operacyjny

               1.Plan operacyjny uzgodniony z państwem członkowskim lub z państwami członkowskimi graniczącymi z obszarem operacyjnym jest również uzgodniony między Agencją a Republiką Albanii w odniesieniu do każdej wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy.

               2.Plan ten określa szczegółowo organizacyjne i proceduralne aspekty wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy, w tym opis i ocenę sytuacji, operacyjne cele i zadania, koncepcję operacyjną, rodzaj wyposażenia technicznego, które ma zostać wykorzystane, plan realizacji, współpracę z państwami trzecimi, innymi agencjami i organami Unii lub organizacjami międzynarodowymi, przepisy dotyczące praw podstawowych, w tym ochrony danych osobowych, koordynację, komunikację, dowodzenie, kontrolę i strukturę sprawozdawczości, ustalenia organizacyjne i logistykę, ocenę i finansowe aspekty wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy.

               3.Oceny wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy dokonują wspólnie Republika Albanii i Agencja.

               Artykuł 4
               Zadania i uprawnienia członków zespołów

               1.Członkowie zespołu mają prawo do wykonywania zadań i uprawnień wykonawczych wymaganych przy kontroli granicznej i operacjach powrotowych.

               2.Członkowie zespołu muszą przestrzegać przepisów ustawowych i wykonawczych Republiki Albanii.

               3.Członkowie zespołu mogą wykonywać zadania i korzystać z uprawnień na terytorium Republiki Albanii wyłącznie na polecenie i – co do zasady – w obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub innego właściwego personelu Republiki Albanii. W stosownych przypadkach Republika Albanii wydaje zespołowi polecenia zgodnie z planem operacyjnym. Republika Albanii może w drodze wyjątku upoważnić członków zespołu do działania w jej imieniu.

               Za pośrednictwem swojego koordynatora Agencja może przekazywać Republice Albanii swoje spostrzeżenia na temat poleceń udzielonych zespołowi. W takim przypadku Republika Albanii uwzględnia te spostrzeżenia i realizuje je w możliwie największym stopniu.W przypadkach gdy wydawane zespołowi polecenia są niezgodne z planem operacyjnym, koordynator niezwłocznie informuje dyrektora wykonawczego Agencji. Dyrektor wykonawczy może zastosować odpowiednie środki, w tym wstrzymanie lub zakończenie działania.

               4.Podczas wykonywania zadań i korzystania z uprawnień członkowie zespołu noszą własne umundurowanie. Członkowie zespołu noszą również na swoim umundurowaniu widoczny identyfikator oraz niebieską opaskę z insygniami Unii Europejskiej i Agencji. Aby umożliwić krajowym organom Republiki Albanii stwierdzenie ich tożsamości, członkowie zespołu noszą przez cały czas dokument akredytacyjny, o którym mowa w art. 7.

               5.Podczas wykonywania zadań i korzystania z uprawnień członkowie zespołu mogą nosić broń służbową, amunicję i sprzęt w zakresie, w jakim są do tego upoważnieni na mocy przepisów krajowych rodzimego państwa członkowskiego. Przed rozmieszczeniem członków zespołu Republika Albanii informuje Agencję o dopuszczalnych rodzajach broni służbowej, amunicji i wyposażenia oraz o odnośnych ramach prawnych i warunkach ich użycia.

               6.Podczas wykonywania zadań i korzystania z uprawnień członkowie zespołu są uprawnieni do użycia siły, w tym użycia broni służbowej, amunicji i wyposażenia, za zgodą rodzimego państwa członkowskiego i Republiki Albanii, w obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub innego właściwego personelu Republiki Albanii i zgodnie z prawem krajowym Republiki Albanii. Republika Albanii może upoważnić członków zespołu do użycia siły także podczas nieobecności jej strażników granicznych lub innego właściwego personelu Republiki Albanii. Organ, który może wydać takie przyzwolenie rodzimemu państwu członkowskiemu, zostanie określony w planie operacyjnym.

               7.Republika Albanii może upoważnić członków zespołu do korzystania z jej krajowych baz danych, jeśli jest to konieczne do wypełnienia celów operacyjnych określonych w planie operacyjnym i w odniesieniu do operacji powrotowych. Członkowie zespołu sprawdzają wyłącznie te dane, które są niezbędne do wykonywania ich zadań i korzystania przez nich z uprawnień określonych w planie operacyjnym lub koniecznych do przeprowadzenia operacji powrotowych. Przed rozmieszczeniem członków zespołu Republika Albanii informuje Agencję o tym, z jakich krajowych baz danych może ona korzystać. Korzystanie z baz danych powinno odbywać się zgodnie z obowiązującymi w Republice Albanii krajowymi przepisami o ochronie danych.

               Artykuł 5

               Zawieszenie i zakończenie działania

               1.Dyrektor wykonawczy Agencji może zawiesić lub zakończyć działanie, po poinformowaniu Republiki Albanii na piśmie, jeżeli Republika Albanii nie przestrzega postanowień niniejszej Umowy lub planu operacyjnego. Dyrektor wykonawczy przedstawia Republice Albanii uzasadnienie takiego zawieszenia lub zakończenia działania.

               2.Republika Albanii może zawiesić lub zakończyć działanie, po poinformowaniu Agencji na piśmie, jeżeli Agencja lub uczestniczące państwo członkowskie nie przestrzega postanowień niniejszej Umowy lub planu operacyjnego. Republika Albanii przedstawia Agencji uzasadnienie takiego zawieszenia lub zakończenia działania.

               3.W szczególności dyrektor wykonawczy Agencji lub Republika Albanii mogą zawiesić lub zakończyć działanie w przypadku naruszenia praw podstawowych, naruszenia zasady non-refoulement lub przepisów w zakresie ochrony danych.

               4.Zakończenie działania nie ma wpływu na żadne prawa ani obowiązki wynikające ze stosowania niniejszej Umowy lub planu operacyjnego przed ich wygaśnięciem.

               Artykuł 6
               Przywileje i immunitety członków zespołu

               1.Dokumenty, korespondencja i mienie członków zespołu są nietykalne, z wyjątkiem sytuacji przedsięwzięcia środków egzekucyjnych dozwolonych na mocy ust. 7.

               2.Członkowie zespołu korzystają z immunitetu od jurysdykcji karnej Republiki Albanii w odniesieniu do czynów dokonanych w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego.

               W przypadku zarzutu popełnienia przestępstwa przez członka zespołu dyrektor wykonawczy Agencji oraz właściwy organ w rodzimym państwie członkowskim są informowane w trybie natychmiastowym. Przed wszczęciem postępowania sądowego dyrektor wykonawczy Agencji, po dokładnym rozważeniu skargi złożonej przez właściwe organy państwa członkowskiego i Republiki Albanii, przedkłada sądowi dokument poświadczający, czy czyn, o którym mowa, został dokonany w ramach pełnienia obowiązków służbowych, podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego. Do czasu przedłożenia dokumentu poświadczającego przez dyrektora wykonawczego Agencji Agencja i rodzime państwo członkowskie powstrzymają się od wszelkich środków, które mogłyby zagrozić późniejszemu ewentualnemu postępowaniu karnemu wszczętemu przez właściwe organy Republiki Albanii przeciwko członkowi zespołu.

               Jeżeli czyn został popełniony w ramach pełnienia obowiązków służbowych, postępowania nie wszczyna się. Jeżeli czyn nie został popełniony w ramach obowiązków służbowych, można wszcząć postępowanie. Poświadczenie dyrektora wykonawczego Agencji jest wiążące dla jurysdykcji Republiki Albanii. Przywileje przyznane członkom zespołu i immunitet od jurysdykcji karnej Republiki Albanii nie wyłączają ich spod jurysdykcji rodzimego państwa członkowskiego.

               3.Członkowie zespołu korzystają z immunitetu od jurysdykcji cywilnej i administracyjnej Republiki Albanii w odniesieniu do działań podjętych przez nich w ramach pełnienia obowiązków służbowych, podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego. Dyrektor wykonawczy Agencji oraz właściwy organ w rodzimym państwie członkowskim są niezwłocznie powiadamiani o każdym przypadku wszczęcia przed jakimkolwiek sądem jakiegokolwiek postępowania cywilnego przeciwko członkom zespołu. Przed wszczęciem postępowania sądowego dyrektor wykonawczy Agencji, po dokładnym rozważeniu skargi złożonej przez właściwe organy państwa członkowskiego i Republiki Albanii, przedkłada sądowi dokument poświadczający, czy działanie, o którym mowa, zostało podjęte przez członków zespołu w ramach pełnienia obowiązków służbowych, podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego.

               Jeżeli działanie zostało podjęte podczas pełnienia obowiązków służbowych, postępowania nie wszczyna się. Jeżeli działanie nie zostało podjęte podczas pełnienia obowiązków służbowych, można kontynuować postępowanie. Poświadczenie dyrektora wykonawczego Agencji jest wiążące dla jurysdykcji Republiki Albanii. Wszczęcie postępowania przez członków zespołu uniemożliwia im powoływanie się na immunitet jurysdykcyjny w stosunku do powództw wzajemnych powiązanych bezpośrednio z powództwem głównym.

               4.Immunitet członków od jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej Republiki Albanii może zostać uchylony przez rodzime państwo członkowskie, stosownie do sytuacji. Uchylenie takie musi zawsze być jednoznacznie wyrażone.

               5.Członkowie zespołu nie są zobowiązani do składania zeznań w charakterze świadka.

               6.W przypadku szkody wyrządzonej przez członka zespołu w ramach pełnienia obowiązków służbowych, podczas działań wynikających z planu operacyjnego, Republika Albanii ponosi odpowiedzialność za wszelkie szkody.

               Jeżeli szkoda została wyrządzona przez członka zespołu z uczestniczącego państwa członkowskiego w ramach pełnienia obowiązków służbowych wskutek rażącego niedbalstwa lub umyślnego naruszenia przepisów, Republika Albanii może zażądać, za pośrednictwem dyrektora wykonawczego Agencji, wypłacenia odszkodowania przez dane uczestniczące państwo członkowskie.

               Jeżeli szkoda została wyrządzona przez członka zespołu będącego członkiem personelu Agencji w ramach pełnienia obowiązków służbowych wskutek rażącego niedbalstwa lub umyślnego naruszenia przepisów, Republika Albanii może zażądać wypłacenia odszkodowania przez Agencję.

               Za wyrządzenie szkody przez Republikę Albanii z powodu siły wyższej odpowiedzialności nie ponoszą ani Republika Albanii, ani uczestniczące państwo członkowskie, ani Agencja.

               7.W stosunku do członków zespołu nie mogą być przedsięwzięte żadne środki egzekucyjne z wyjątkiem przypadków, w których wszczęto przeciwko nim postępowanie cywilne niepowiązane z obowiązkami służbowymi.

               Mienie członków zespołu nie podlega zajęciu w celu wykonania wyroku, postanowienia lub nakazu sądowego, jeśli dyrektor wykonawczy Agencji poświadczy, iż jest ono niezbędne członkom do wykonywania obowiązków służbowych. W postępowaniu cywilnym członkowie zespołu nie podlegają ograniczeniu wolności osobistej ani innym środkom przymusu.

               8.Immunitet członków zespołu od jurysdykcji Republiki Albanii nie wyłącza ich spod jurysdykcji odpowiednich rodzimych państw członkowskich.

               9.W zakresie usług świadczonych na rzecz Agencji członkowie zespołu podlegają zwolnieniom od przepisów o ubezpieczeniach społecznych, które mogą obowiązywać Republice Albanii.

               10.Członkowie zespołu są zwolnieni w Republice Albanii z wszelkich form opodatkowania dochodów i wynagrodzenia wypłacanych im przez Agencję lub rodzime państwa członkowskie, a także wszelkich innych dochodów pochodzących spoza Republiki Albanii.

               11.Republika Albanii, zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi, które przyjmie, zezwala na przywóz przedmiotów przeznaczonych do osobistego użytku członków zespołu i zwalnia z wszelkich ceł, podatków i innych związanych z tym należności, z wyjątkiem należności za przechowywanie, przewóz i podobne usługi w odniesieniu do takich przedmiotów. Republika Albanii zezwala również na wywóz takich przedmiotów.

               12.Osobisty bagaż członków zespołu podlega kontroli tylko w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zawiera on przedmioty, które nie są przeznaczone do osobistego użytku członków zespołu, lub przedmioty, których przywóz lub wywóz jest zabroniony na podstawie przepisów Republiki Albanii lub które podlegają jej przepisom w zakresie kwarantanny. Kontrola takiego bagażu osobistego jest przeprowadzana jedynie w obecności zainteresowanego członka / zainteresowanych członków zespołu lub upoważnionego przedstawiciela Agencji.

               Artykuł 7
               Dokument akredytacyjny

               1.Agencja, we współpracy z Republiką Albanii, wystawia dokument w oficjalnym języku / oficjalnych językach Republiki Albanii i w oficjalnym języku instytucji Unii Europejskiej dla każdego z członków zespołu, aby umożliwić właściwym organom Republiki Albanii stwierdzenie ich tożsamości i udowodnić, że posiadacz dokumentu jest uprawniony do wykonywania zadań i korzystania z uprawnień, o których mowa w art. 4 niniejszej Umowy oraz w planie operacyjnym. Dokument ten zawiera następujące informacje dotyczące członka: imię, nazwisko i obywatelstwo; stopień służbowy lub nazwę stanowiska; aktualne zdjęcie w formacie cyfrowym i zadania, do realizacji których osoba jest upoważniona w trakcie oddelegowania

               2.Dokument akredytacyjny, w połączeniu z ważnym dokumentem podróży, umożliwia danemu członkowi zespołu wjazd do Republiki Albanii, bez konieczności posiadania wizy lub wcześniejszego zezwolenia.

               3.Dokument akredytacyjny jest zwracany Agencji po zakończeniu działania. Informuje się o tym odpowiednie organy Albanii.

               Artykuł 8
               Prawa podstawowe

               1.Członkowie zespołu wykonują swoje zadania i korzystają ze swoich uprawnień przy pełnym poszanowaniu podstawowych praw i wolności, w tym prawa dostępu do procedur azylowych, godności człowieka, zakazu tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania, prawa do wolności, zasady non-refoulement i zakazu wydaleń zbiorowych, praw dziecka i prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. Wykonując swoje zadania i korzystając ze swoich uprawnień, nie mogą oni dyskryminować osób z żadnych względów, w tym ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek, orientację seksualną lub tożsamość płciową. Wszelkie działania godzące w podstawowe prawa i wolności podjęte przez członków zespołu w ramach wykonywania ich zadań i korzystania z ich uprawnień muszą być proporcjonalne do celu takich działań i szanować istotę tych podstawowych praw i wolności.

               2.Każda ze Stron posiada mechanizm składania skarg służący do rozpatrywania zarzutów dotyczących naruszenia praw podstawowych popełnionego przez personel w trakcie pełnienia obowiązków służbowych podczas wspólnej operacji, szybkiej interwencji na granicy lub operacji powrotowej wykonywanych na mocy niniejszej Umowy.

               Artykuł 9
               Przetwarzanie danych osobowych

               1.Przetwarzanie danych osobowych członków zespołu może mieć miejsce wyłącznie wówczas, gdy jest to konieczne do wypełniania zadań lub wykonywania uprawnień w ramach wdrażania niniejszej Umowy przez Republikę Albanii, Agencję lub uczestniczące państwa członkowskie.

               2.Przetwarzanie danych osobowych przez Republikę Albanii podlega przepisom jego prawa krajowego.

               3.Przetwarzanie danych osobowych do celów administracyjnych przez Agencję i uczestniczące państwo (państwa) członkowskie, w tym także w przypadku przekazywania danych osobowych Republice Albanii, podlega przepisom rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, decyzji ramowej Rady 2008/977/JHA z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych oraz środkom przyjętym przez Agencję w celu stosowania rozporządzenia (WE) nr 45/2001 o których mowa w art. 45 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1624.

               4.Jeżeli przetwarzanie danych obejmuje również przekazywanie danych osobowych, państwa członkowskie i Agencja wskazują, w chwili przekazywania danych osobowych Republice Albanii, wszelkie ograniczenia dostępu lub wykorzystywania, ogólne lub szczegółowe, w tym w zakresie przekazywania, usuwania lub niszczenia. Jeżeli konieczność wprowadzenia takich ograniczeń pojawia się po przekazaniu danych osobowych, państwa członkowskie i Agencja odpowiednio informują o tym Republikę Albanii.

               5.Dane osobowe gromadzone do celów administracyjnych podczas realizacji działania mogą być przetwarzane przez Agencję, uczestniczące państwa członkowskie i Republikę Albanii zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi ochrony danych.

               6.Agencja, uczestniczące państwa członkowskie oraz Republika Albanii sporządzają sprawozdanie na temat stosowania ust. 1–5 niniejszego artykułu pod koniec każdej z przeprowadzonych akcji. Sprawozdanie to przekazywane jest urzędnikowi ds. praw podstawowych Agencji i inspektorowi ochrony danych. Składają oni sprawozdania dyrektorowi wykonawczemu Agencji.

               Artykuł 10

               Właściwe organy odpowiedzialne za wdrożenie Umowy

               1.Właściwym organem odpowiedzialnym za wdrożenie niniejszej Umowy w Republice Albanii jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

               2.Właściwym organem odpowiedzialnym za wdrożenie niniejszej Umowy w Unii Europejskiej jest Agencja.

               Artykuł 11
               Spory i interpretacja

               1.Wszystkie kwestie zaistniałe w związku ze stosowaniem niniejszej Umowy są rozpatrywane wspólnie przez przedstawicieli właściwych organów Republiki Albanii oraz przedstawicieli Agencji, którzy konsultują się z państwem członkowskim lub państwami członkowskimi sąsiadującymi z Republiką Albanii.

               2.W przypadku braku wcześniejszego rozstrzygnięcia spory dotyczące wykładni lub stosowania niniejszej Umowy rozstrzygane są wyłącznie na drodze negocjacji pomiędzy Republiką Albanii a Komisją Europejską, która zasięga opinii wszelkich państw członkowskich sąsiadujących z państwem trzecim.

               Artykuł 12
               Wejście w życie, czas obowiązywania i rozwiązanie Umowy

               1.Strony zatwierdzają niniejszą Umowę zgodnie ze swoimi właściwymi wewnętrznymi procedurami prawnymi.

               2.Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu wewnętrznych procedur prawnych, o których mowa w ust. 1.

               3.Niniejsza Umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony. Umowa może zostać wypowiedziana w formie pisemnej za obopólną zgodą Stron lub jednostronnie przez jedną ze Stron. W drugim z powyższych przypadków Strona pragnąca rozwiązać lub zawiesić Umowę ma obowiązek poinformować o tym drugą ze Stron na piśmie. Wypowiedzenie staje się skuteczne pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu powiadomienia.

               4.Powiadomienia dokonywane zgodnie z niniejszym artykułem przesyła się, w przypadku Unii, do Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej, a w przypadku Republiki Albanii, do ministra właściwego do spraw zagranicznych Republiki Albanii.

               Sporządzono w …. w dniu …..

               w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim, włoskim oraz albańskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są jednakowo autentyczne.

               Podpis:

               WSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII I LIECHTENSTEINU

               Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 r. i 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych państw we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.

               W związku z tym pożądane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, oraz władze Republiki Albanii, z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy dotyczące działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium Republiki Albanii na warunkach podobnych do tych, które zawarto w przedmiotowej umowie.