               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.10.2019
            COM(2019) 462 final
            2019/0220(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu oraz Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji ustanowionych na mocy Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia decyzji dotyczących regulaminu Wspólnego Komitetu oraz regulaminu wewnętrznego Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustanawiającej stanowisko dotyczące planowanego przyjęcia regulaminu Wspólnego Komitetu i regulaminu wewnętrznego Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu oraz Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji ustanowionych na podstawie Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony („umowa”).

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Umowa ramowa o partnerstwie i współpracy UE–Mongolia

               Celem umowy jest stworzenie wzmocnionego partnerstwa między UE i jej państwami członkowskimi a Mongolią oraz pogłębienie i usprawnienie współpracy w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, odzwierciedlających wspólne wartości i zasady. Umowa stworzy spójne, prawnie wiążące ramy stosunków UE z Mongolią. Umowa weszła w życie z dniem 1 listopada 2017 r.

               2.2.Wspólny Komitet i Podkomitet ds. Handlu i Inwestycji

               Wspólny Komitet ustanowiono na podstawie art. 56 umowy. Jego główne zadania to: a) zapewnienie sprawnego funkcjonowania i wykonywania umowy; b) ustalenie priorytetów w związku z celami umowy; c) wydawanie zaleceń dotyczących propagowania celów umowy.

               W stosownych przypadkach Wspólny Komitet ma formułować zalecenia i przyjmować decyzje w celu wykonania szczególnych aspektów umowy. Wspólny Komitet zbiera się na odpowiednim wysokim szczeblu. Wspólny Komitet przyjmuje swój własny regulamin. Wspólny Komitet może ustanowić specjalistyczne grupy robocze odpowiedzialne za konkretne kwestie.

               Podkomitet ds. Handlu i Inwestycji ustanowiono na podstawie art. 28 umowy. Jego zadaniem jest wspieranie Wspólnego Komitetu w wykonywaniu jego zadań we wszystkich dziedzinach współpracy w zakresie handlu i inwestycji.

               2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu i Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji

               Wspólny Komitet przyjmuje decyzję dotyczącą przyjęcia własnego regulaminu oraz regulaminu specjalistycznych grup roboczych. Podkomitet ds. Handlu i Inwestycji przyjmuje decyzję dotyczącą przyjęcia własnego regulaminu wewnętrznego („planowany akt”).

               Celem planowanych aktów jest przyjęcie, zgodnie z art. 28 ust. 3 i art. 56 ust. 6 umowy, regulaminu stanowiącego podstawę funkcjonowania Wspólnego Komitetu oraz regulaminu wewnętrznego Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji i specjalistycznych grup roboczych, aby umożliwić wykonanie umowy.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Celem stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii, powinno być przyjęcie regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu UE–Mongolia oraz regulaminu wewnętrznego Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji i specjalistycznych grup roboczych. Stanowisko to powinno się opierać na projektach decyzji Wspólnego Komitetu i Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  1
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

               Wspólny Komitet oraz Podkomitet ds. Handlu i Inwestycji to organy utworzone na mocy umowy, a mianowicie Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony.

               Akty, do których przyjęcia wzywa się te organy, stanowią akty mające skutki prawne. Jest tak, ponieważ zgodnie z art. 56 ust. 2 umowy Wspólny Komitet oraz Podkomitet ds. Handlu i Inwestycji przyjmują decyzje, które są wiążące dla stron.

               Planowane akty nie uzupełniają ani nie zmieniają ram instytucjonalnych umowy.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną decyzji, której dotyczy wniosek, jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjmowanej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie charakter pomocniczy, decyzja przyjmowana na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, mianowicie tę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               W odniesieniu do planowanego aktu, który zmierza do osiągnięcia kilku celów jednocześnie lub ma kilka elementów składowych, które są powiązane w sposób nierozłączny, a żaden z nich nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych, materialna podstawa prawna decyzji na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi wyjątkowo zawierać różne odpowiednie podstawy prawne.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

               Planowane akty mają służyć realizacji celów umowy oraz ułatwieniu jej stosowania. Regulamin Wspólnego Komitetu dotyczy ogólnego funkcjonowania organu utworzonego na mocy umowy. Wynika stąd, że dziedzinę, której dotyczy decyzja, należy określić w świetle umowy jako całości
                  2
               .

               W tej konkretnej sprawie przeważającym celem i elementem umowy jest współpraca z krajem rozwijającym się (art. 209 TFUE)
                  3
               . W związku z tym właściwą podstawą prawną powinien być art. 209 TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być zatem art. 209 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               W akcie Wspólnego Komitetu zostanie ustanowiony jego regulamin, dlatego akt ten należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po jego przyjęciu.

               2019/0220 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu oraz Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji ustanowionych na mocy Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia decyzji dotyczących regulaminu Wspólnego Komitetu oraz regulaminu wewnętrznego Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa ramowa o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony („umowa”) weszła w życie w dniu 1 listopada 2017 r.

               (2)W art. 56 ust. 1 Umowy ustanawia się Wspólny Komitet mający zapewnić sprawne funkcjonowanie i wykonanie Umowy.

               (3)Art. 56 ust. 6 umowy stanowi, że Wspólny Komitet przyjmuje własny regulamin, a art. 56 ust. 4 stanowi, że może on ustanowić specjalistyczne grupy robocze.

               (4)W art. 28 ust. 1 umowy ustanawia się Podkomitet ds. Handlu i Inwestycji.

               (5)Art. 28 ust. 3 umowy stanowi, że Podkomitet ds. Handlu i Inwestycji przyjmuje własny regulamin wewnętrzny.

               (6)W celu skutecznego wykonania umowy należy jak najszybciej przyjąć regulamin Wspólnego Komitetu.

               (7)Należy zatem określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu oraz Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji. Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu i Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji powinno się opierać na załączonych projektach decyzji Wspólnego Komitetu i Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko w sprawie planowanego przyjęcia regulaminu Wspólnego Komitetu, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii podczas posiedzenia Wspólnego Komitetu UE–Mongolia, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu załączonym do niniejszej decyzji.

               Stanowisko w sprawie planowanego przyjęcia regulaminu wewnętrznego Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii podczas posiedzenia Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji, opiera się na projekcie decyzji Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji załączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Sprawa C-399/12, Niemcy/Rada (OIV), ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (2)

                        Sprawa C-244/17 Komisja/Rada (Kazachstan), ECLI:EU:C:2018:662, pkt 40.

                     (3)

                        W kwestii zakresu polityki rozwoju zob. sprawa C-377/12 Komisja/Rada (Filipiny), pkt 36–37.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.10.2019
            COM(2019) 462 final
            ZAŁĄCZNIKI
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu oraz Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji ustanowionych na mocy Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia decyzji dotyczących regulaminu Wspólnego Komitetu oraz regulaminu wewnętrznego Podkomitetu ds. Handlu i Inwestycji

               ZAŁĄCZNIK I

               Decyzja nr 1/ Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony („Wspólny Komitet UE–Mongolia”)

               z dnia...

               w sprawie przyjęcia jego regulaminu

               WSPÓLNY KOMITET UE–MONGOLIA,

               uwzględniając Umowę ramową o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony („umowa”), w szczególności jej art. 56,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa weszła w życie z dniem 1 listopada 2017 r.

               (2)Zgodnie z jej art. 56 ust. 6 Wspólny Komitet UE–Mongolia przyjmuje swój regulamin,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł

               Niniejszym przyjmuje się regulamin Wspólnego Komitetu UE–Mongolia, zawarty w załączniku.

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli / Ułan Bator,

               W imieniu Wspólnego Komitetu UE–Mongolia

               Przewodniczący

               ZAŁĄCZNIK

               REGULAMIN WEWNĘTRZNY WSPÓLNEGO KOMITETU UE–MONGOLIA

               Artykuł 1
               Skład i przewodnictwo

               1.
                     Wspólny Komitet, ustanowiony na podstawie art. 56 Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony („Wspólny Komitet UE–Mongolia”), wypełnia zadania określone w art. 56 umowy.

               2.
                     W skład Wspólnego Komitetu UE–Mongolia wchodzą przedstawiciele stron na najwyższym możliwym szczeblu, określeni w umowie.

               3.
                     Wspólnemu Komitetowi przewodniczą naprzemiennie przez okres jednego roku kalendarzowego Minister Spraw Zagranicznych Mongolii oraz Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa. Mogą oni delegować uprawnienie do przewodniczenia wszystkim lub niektórym posiedzeniom Wspólnego Komitetu UE–Mongolia urzędnikowi wysokiego szczebla.

               Artykuł 2
                  Posiedzenia

               1.
                     Wspólny Komitet UE–Mongolia spotyka się zwykle raz do roku, chyba że strony uzgodnią inaczej. Posiedzenia Wspólnego Komitetu UE–Mongolia zwołuje przewodniczący. Posiedzenia odbywają się naprzemiennie w Brukseli i Ułan Bator w terminie uzgodnionym przez strony. W drodze porozumienia między Stronami można zwoływać – na wniosek którejkolwiek ze stron – nadzwyczajne posiedzenia Wspólnego Komitetu UE–Mongolia.

               2.
                     W drodze wyjątku i za zgodą obu stron posiedzenia Wspólnego Komitetu UE–Mongolia mogą również odbywać się za pośrednictwem środków technicznych, np. w formie wideokonferencji.

               Artykuł 3
                  Delegacje

               1.
                     Przed każdym posiedzeniem Wspólnego Komitetu UE–Mongolia każda ze stron informuje przewodniczącego o planowanym składzie swojej delegacji.

               2.
                     W porozumieniu ze stronami przewodniczący może zaprosić na posiedzenie ekspertów lub przedstawicieli innych organów w charakterze obserwatorów lub w celu uzyskania od nich informacji na określony temat. Strony uzgadniają warunki uczestnictwa takich ekspertów i przedstawicieli innych organów w posiedzeniach.

               Artykuł 4
                  Informacje do wiadomości publicznej

               1.
                     Posiedzenia Wspólnego Komitetu UE–Mongolia są niejawne, chyba że przewodniczący w porozumieniu ze stronami zdecyduje inaczej. Gdy jedna strona przedstawia Wspólnemu Komitetowi UE–Mongolia informacje określone jako poufne, druga strona traktuje je jako informacje poufne.

               2.
                     Wspólny Komitet UE–Mongolia może wydawać publiczne oświadczenia, jeżeli uzna to za stosowne.

               Artykuł 5
                  Sekretariat

               Przedstawiciel Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych i przedstawiciel rządu Mongolii wspólnie sprawują funkcję sekretarzy Wspólnego Komitetu UE–Mongolia. Są oni informowani o wszelkiej komunikacji pochodzącej od przewodniczącego i kierowanej do niego, w tym we wszelkich formach pisemnych, takich jak poczta elektroniczna.

               Artykuł 6
                  Porządek obrad

               1.
                     Przewodniczący sporządza wstępny porządek obrad każdego posiedzenia Wspólnego Komitetu UE–Mongolia. Wstępny porządek obrad, wraz z odpowiednimi dokumentami, przekazywany jest stronom nie później niż 21 dni przed datą posiedzenia.

               2.
                     Każda ze stron może zwrócić się do przewodniczącego o wprowadzenie punktu do porządku obrad.

               3.
                     Wspólny Komitet UE–Mongolia przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Za zgodą stron w porządku obrad można umieścić punkty, które nie znajdowały się we wstępnym porządku obrad.

               4.
                     Sekretarze Wspólnego Komitetu UE–Mongolia publikują wstępny porządek obrad Wspólnego Komitetu UE–Mongolia przed posiedzeniem.

               5.
                     Przewodniczący może, w szczególnych okolicznościach i w porozumieniu ze stronami, skrócić terminy, o których mowa w ust. 1, w celu uwzględnienia wymogów danego przypadku.

               Artykuł 7
                  Uzgodniony protokół

               1.
                     Wnioski z posiedzeń Wspólnego Komitetu UE–Mongolia zapisywane są w formie uzgodnionego protokołu.

               2.
                     Przewodniczący podsumowuje wnioski, do jakich doszedł Wspólny Komitet UE–Mongolia na każdym posiedzeniu. Na podstawie tych wniosków obaj sekretarze wspólnie sporządzają projekt protokołu, w miarę możliwości na zakończenie posiedzenia lub najpóźniej w ciągu 30 dni kalendarzowych od daty posiedzenia.

               3.
                     Wspólny Komitet UE–Mongolia zatwierdza projekt protokołu w miarę możliwości na zakończenie posiedzenia lub najpóźniej w ciągu 45 dni kalendarzowych od daty posiedzenia lub przed upływem innego terminu uzgodnionego przez Wspólny Komitet UE–Mongolia. Po zatwierdzeniu projektu protokołu przez Wspólny Komitet UE–Mongolia przewodniczący podpisuje oryginał w dwóch egzemplarzach. Każda ze stron otrzymuje jeden egzemplarz oryginału.

               Artykuł 8
                  Decyzje i zalecenia

               1.
                     Wspólny Komitet UE–Mongolia może uzgodnić, że będzie przyjmował zalecenia lub decyzje w celu osiągnięcia celów umowy.

                2.
                     Decyzje i zalecenia Wspólnego Komitetu UE–Mongolia zatytułowane są odpowiednio „decyzja” lub „zalecenie”, po czym następuje numer porządkowy, data przyjęcia oraz opis przedmiotu. W każdej decyzji określa się jej datę wejścia w życie.

               3.
                     Jeżeli wymagają tego okoliczności, Wspólny Komitet UE–Mongolia może przyjmować decyzje lub zalecenia w drodze procedury pisemnej.

               4.
                     Decyzje i zalecenia Wspólnego Komitetu UE–Mongolia sporządza się w dwóch autentycznych egzemplarzach podpisanych przez przewodniczącego.

               5.
                     Strony mogą publikować decyzje lub zalecenia Wspólnego Komitetu UE–Mongolia w swoich dziennikach urzędowych.

               Artykuł 9
                  Koszty

               1.
                     Każda ze stron pokrywa wszelkie wydatki poniesione w związku z uczestnictwem w posiedzeniach Wspólnego Komitetu UE–Mongolia, zarówno jeśli chodzi o koszty personelu, podróży i pobytu, jak i opłaty pocztowe i telekomunikacyjne. Każda ze stron pokrywa wszelkie wydatki poniesione w związku z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń oraz z tłumaczeniem pisemnym.

               2.
                     Wydatki związane z organizacją posiedzeń oraz powielaniem dokumentów ponosi strona, która pełni funkcję gospodarza posiedzenia.

               Artykuł 10
                  Specjalistyczne grupy robocze

               1.
                     Wspólny Komitet UE–Mongolia może ustanowić specjalistyczne grupy robocze, których celem jest wspieranie go w wykonywaniu jego zadań.

               2.
                     Wspólny Komitet UE–Mongolia może podjąć decyzję o rozwiązaniu istniejącej specjalistycznej grupy roboczej oraz określić lub zmienić zakres jej uprawnień.

               3.
                     Specjalistyczne grupy robocze mają uprawnienia do podejmowania decyzji. Zdają one Wspólnemu Komitetowi UE–Mongolia szczegółowe sprawozdania ustne i pisemne ze swej działalności po każdym ze swoich posiedzeń i mogą przekazywać Wspólnemu Komitetowi UE–Mongolia zalecenia.

               Artykuł 11
                  Zmiany w regulaminie

               Niniejszy regulamin może zostać zmieniony za porozumieniem stron zgodnie z art. 8.

               ZAŁĄCZNIK II

               Decyzja nr 1/.... Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji ustanowionego na mocy umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony („Podkomitet UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji”)

               z dnia...

               w sprawie przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego

               PODKOMITET UE–MONGOLIA DS. HANDLU I INWESTYCJI,

               uwzględniając Umowę ramową o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony („umowa”), w szczególności jej art. 28,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Podkomitet UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji ustanowiono na podstawie art. 28 umowy w celu wspierania Wspólnego Komitetu w wykonywaniu jego zadań we wszystkich dziedzinach objętych tytułem IV umowy („Współpraca w zakresie handlu i inwestycji”).

               (2)Art. 28 ust. 3 umowy stanowi, że Podkomitet UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji uchwala swój regulamin wewnętrzny,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł

               Niniejszym przyjmuje się regulamin wewnętrzny Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji zamieszczony w załączniku.

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli / Ułan Bator

               W imieniu Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji

               Przewodniczący

               ZAŁĄCZNIK

               REGULAMIN WEWNĘTRZNY PODKOMITETU UE–MONGOLIA DS. HANDLU I INWESTYCJI

               Artykuł 1
                  Skład i przewodnictwo

               1.
                     Podkomitet, ustanowiony na podstawie art. 28 Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony („Podkomitet UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji”), wypełnia zadania określone w art. 28 ust. 2 umowy.

               2.
                      Podkomitet UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji składa się z przedstawicieli Unii i Mongolii na odpowiednich szczeblach, a przewodniczą mu naprzemiennie przez okres jednego roku kalendarzowego, przedstawiciel właściwych służb Komisji Europejskiej po stronie UE i [...] po stronie Mongolii.

               Artykuł 2
                  Posiedzenia

               1.
                     Podkomitet UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji spotyka się co roku, na krótko przed posiedzeniem Wspólnego Komitetu UE–Mongolia. Posiedzenia Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji zwołuje przewodniczący. Posiedzenia odbywają się na przemian w Brukseli i Ułan Bator w terminie uzgodnionym przez strony. W drodze porozumienia pomiędzy Stronami można zwoływać – na wniosek którejkolwiek ze stron – sesje specjalne Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji.

               2.
                     Za zgodą stron posiedzenia Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji mogą odbywać się w formie wideokonferencji.

               Artykuł 3
                  Delegacje

               1.
                      Przed każdym posiedzeniem Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji każda ze stron informuje przewodniczącego o planowanym składzie swojej delegacji.

               2.
                     W porozumieniu ze stronami przewodniczący może zaprosić na posiedzenie ekspertów lub przedstawicieli innych organów w charakterze obserwatorów lub w celu uzyskania od nich informacji na określony temat. Strony uzgadniają warunki uczestnictwa takich obserwatorów i przedstawicieli innych organów w posiedzeniach.

               Artykuł 4
                  Informacje do wiadomości publicznej

               1.
                     Posiedzenia Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji są niejawne, chyba że przewodniczący w porozumieniu ze stronami zdecyduje inaczej. Gdy jedna strona przedstawia Podkomitetowi UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji informacje określone jako poufne, druga strona traktuje je jako informacje poufne.

               2.
                     Podkomitet UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji może wydawać publiczne oświadczenia i sprawozdania, jeżeli uzna to za stosowne.

               Artykuł 5
                  Sekretariat

               1.
                     Przedstawiciel właściwych służb Komisji Europejskiej i przedstawiciel Ministerstwa Spraw Zagranicznych Mongolii wspólnie sprawują funkcję sekretarzy Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji.

               Artykuł 6
                  Porządek obrad

               1.
                     Przewodniczący sporządza wstępny porządek obrad każdego posiedzenia Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji.

               2.
                     Każda ze stron może zwrócić się do przewodniczącego o wprowadzenie punktu do porządku obrad.

               3.
                     Podkomitet UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Za zgodą stron w porządku obrad można umieścić punkty, które nie znajdowały się we wstępnym porządku obrad.

               4.
                     Sekretarze Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji publikują wstępny porządek obrad Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji przed posiedzeniem.

               Artykuł 7
                  Protokół

               1.
                     Wnioski z posiedzeń Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji zapisywane są w formie uzgodnionego protokołu.

               2.
                     Przewodniczący podsumowuje wnioski, do jakich doszedł Podkomitet UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji na każdym posiedzeniu, i przedstawia je Podkomitetowi UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji. Na podstawie tych wniosków obaj sekretarze wspólnie sporządzają projekt protokołu, w miarę możliwości na zakończenie posiedzenia lub najpóźniej w ciągu 30 dni kalendarzowych od daty posiedzenia.

               3.
                     Podkomitet UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji zatwierdza projekt protokołu w miarę możliwości na zakończenie posiedzenia lub najpóźniej w ciągu 45 dni kalendarzowych od daty posiedzenia lub przed upływem innego terminu uzgodnionego przez Podkomitet UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji.

               Artykuł 8
                  Decyzje

               1.
                     Podkomitet UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji może podejmować decyzje w zakresie przewidzianym w umowie.

               2.
                     Decyzje Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji zatytułowane są „Decyzja Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji”, po czym następuje numer porządkowy, data przyjęcia oraz opis przedmiotu. W każdej decyzji określa się jej datę wejścia w życie.

               3.
                     Jeżeli wymagają tego okoliczności, Wspólny Komitet UE–Mongolia może przyjmować decyzje lub zalecenia w drodze procedury pisemnej.

               4.
                     Decyzje Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji sporządza się w dwóch autentycznych egzemplarzach podpisanych przez przewodniczącego.

               5.
                     Strony mogą publikować decyzje Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji w swoich dziennikach urzędowych.

               Artykuł 9
                  Koszty

               1.
                     Każda ze stron pokrywa wszelkie wydatki poniesione w związku z uczestnictwem w posiedzeniach Podkomitetu UE–Mongolia ds. Handlu i Inwestycji, zarówno jeśli chodzi o koszty personelu, podróży i pobytu, jak i opłaty pocztowe i telekomunikacyjne. Każda ze stron pokrywa wszelkie wydatki poniesione w związku z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń oraz z tłumaczeniem pisemnym.

               2.
                     Wydatki związane z organizacją posiedzeń oraz powielaniem dokumentów ponosi strona, która pełni funkcję gospodarza posiedzenia.

               Artykuł 10
                  Zmiany w regulaminie wewnętrznym

               Niniejszy regulamin wewnętrzny można zmienić za porozumieniem stron.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 15.10.2019
            COM(2019) 469 final
            2019/0222(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady ds. Handlu Towarami Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do regulaminu wewnętrznego Komitetu ds. Ułatwień w Handlu

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek określa stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) w związku z proponowanym przyjęciem regulaminu Komitetu ds. Ułatwień w Handlu („Komitet”), zgodnie z Porozumieniem o ułatwieniach w handlu WTO („Porozumienie WTO”).

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Porozumienie o ułatwieniach w handlu

               Porozumienie, którego stroną jest UE
                  1
               , zostało przyjęte podczas 9. konferencji ministerialnej WTO na Bali w 2013 r. w celu uproszczenia, modernizacji i ułatwienia interakcji między członkami WTO związanych z wywozem i przywozem. Zawiera ono przepisy dotyczące szybszych, uproszczonych, bardziej przejrzystych i skuteczniejszych procedur na granicach, przyspieszenia przepływu, zwolnienia i odprawy towarów, w tym towarów przewożonych tranzytem, oraz określa środki skutecznej współpracy między organami celnymi i innymi właściwymi organami w zakresie ułatwień w handlu i przestrzegania przepisów celnych. Porozumienie weszło w życie z dniem 22 lutego 2017 r.

               2.2.Planowany akt Rady ds. Handlu Towarami

               Art. 23.1 Porozumienia ustanawia Komitet ds. Ułatwień w Handlu i przewiduje, że Komitet ustali swój regulamin. W tym celu został złożony przez Japonię, Argentynę, Norwegię i Paragwaj wniosek, który na ostatnim posiedzeniu Komitetu ds. Ułatwień w Handlu WTO w dniu 25 czerwca 2019 r. uzyskał pełne poparcie. Proponowane przepisy mają charakter administracyjny i zapewniają skuteczną organizację i procedowanie podczas posiedzeń Komitetu ds. Ułatwień w Handlu.

               Zgodnie z art. IV ust. 6 Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego WTO regulamin wewnętrzny organów pomocniczych, takich jak Komitet ds. Ułatwień w Handlu, w celu wejścia w życie powinien zostać zatwierdzony przez Radę WTO ds. Handlu Towarami.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Regulamin wewnętrzny ma charakter administracyjny. Jego celem jest zapewnienie skutecznego funkcjonowania Porozumienia o ułatwieniach w handlu. W interesie UE leży przyjęcie tych zasad, które uzyskały pełne poparcie na posiedzeniu Komitetu ds. Ułatwień w Handlu, tak aby Komitet działał sprawnie i skutecznie monitorował wdrażanie Porozumienia o ułatwieniach w handlu. Przepisy te opierają się na regulaminie wewnętrznym Rady Generalnej WTO
                  2
                i są dostosowywane wyłącznie w celu spełnienia szczególnych potrzeb Komitetu ds. Ułatwień w Handlu. Na przykład pkt 1 regulaminu wewnętrznego Rady Generalnej jest uzupełniony wymogiem, aby Komitet spotykał się co najmniej raz w roku, co nie ma miejsca w przypadku Rady Generalnej. Kolejnym przykładem jest to, że zaproszenie na posiedzenia powinno w miarę możliwości być wydawane na trzy tygodnie przed posiedzeniami, aby ułatwić przygotowanie stanowisk, które czasami mogą być złożone, w szczególności w odniesieniu do pomocy związanej z realizacją niektórych zobowiązań. Posiedzenia Rady Generalnej mogą zostać zwołane z bardzo krótkim wyprzedzeniem, jeżeli zachodzi pilna potrzeba i zwykle w ciągu 10 dni roboczych (pkt 2).

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale „mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  3
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Światowa Organizacja Handlu jest organizacją międzynarodową utworzoną na mocy Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego WTO. („Porozumienie WTO”). Komitet ds. Ułatwień w Handlu został ustanowiony jako organ pomocniczy pod nadzorem Rady ds. Handlu Towarami.

               Akt, który ma zostać przyjęty przez Radę ds. Handlu Towarami, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych Porozumienia. Zatwierdza on jedynie zasady funkcjonowania Komitetu ds. Ułatwień w Handlu.

               W związku z tym proceduralną podstawę prawną wnioskowanej decyzji stanowi art. 207 ust. 3 i 4 TFUE, w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na mocy art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu UE. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie charakter pomocniczy, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do wspólnej polityki handlowej. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE, w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Nie dotyczy.

               2019/0222 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady ds. Handlu Towarami Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do regulaminu wewnętrznego Komitetu ds. Ułatwień w Handlu

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o ułatwieniach w handlu („Porozumienie”) zostało zawarte przez Unię na podstawie decyzji Rady (UE) 2015/1947
                  4
                i weszło w życie w dniu 22 lutego 2017 r.

               (2)Zgodnie z art. 23 ust.1 Porozumienia Komitet ds. Ułatwień w Handlu może ustalić swój regulamin wewnętrzny.

               (3)Zgodnie z art. IV ust. 6 Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu regulamin wewnętrzny Komitetu ds. Ułatwień w Handlu podlega zatwierdzeniu przez Radę ds. Handlu Towarami.

               (4)Należy określić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Rady ds. Handlu Towarami, gdyż planowana decyzja jest wiążąca dla Unii.

               (5)Należy zgodzić się z proponowanym regulaminem wewnętrznym, który umożliwi Komitetowi ds. Ułatwień w Handlu sprawne działanie. Opera się on na regulaminie wewnętrznym Rady Generalnej WTO i zawiera dostosowywania spełniające szczególne potrzeby Komitetu ds. Ułatwień w Handlu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniu Rady ds. Handlu Towarami w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego Komitetu ds. Ułatwień w Handlu, to poparcie jego przyjęcia w treści zawartej w załączniku.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady (UE) 2015/1947 z dnia 1 października 2015 r., Dz.U. L 284 z 30.10.2015, s. 1–2.

                     (2)

                        Dokument WT/L/161 z 25.7.1996 „Zasady proceduralne dotyczące sesji konferencji ministerialnej i posiedzeń Rady Ogólnej.

                     (3)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (4)

                        Decyzja Rady (UE) 2015/1947 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu zmieniającego Porozumienie z Marrakeszu ustanawiające Światową Organizację Handlu (Dz.U. L 284 z 30.10.2015, s. 1)

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 15.10.2019
            COM(2019) 469 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            Decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady ds. Handlu Towarami Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do regulaminu wewnętrznego Komitetu ds. Ułatwień w Handlu

               ZAŁĄCZNIK

               REGULAMIN WEWNĘTRZNY KOMITETU DS. UŁATWIEŃ W HANDLU
                  1

               Regulamin wewnętrzny Rady Generalnej (WT/L/161) stosuje się odpowiednio do posiedzeń Komitetu ds. Ułatwień w Handlu, z następującymi wyjątkami:

               Rozdział I — Posiedzenia

               a)Reguła 1 (regulaminu wewnętrznego Rady Generalnej) powinna zostać zmieniona zgodnie z art. 23 ust. 1.2 Porozumienia o ułatwieniach w handlu, aby zapewnić, że:

               „Komitet będzie spotykał się w miarę potrzeb i stosownie do właściwych postanowień niniejszego porozumienia, lecz nie rzadziej niż raz w roku.”

               b)Pierwsze zdanie reguły 2 otrzymuje brzmienie:

               „Posiedzenia Komitetu zwoływane są przez Dyrektora Generalnego przez wydanie ogłoszenia, w miarę możliwości trzy tygodnie, a w każdym razie nie mniej niż dziesięć dni kalendarzowych przed wyznaczonym terminem posiedzenia.”

               Rozdział II — Porządek obrad

               c)Nie należy stosować reguły 5
                  2
               .

               d)Reguła 11 otrzymuje następujące brzmienie:

               „Przedstawiciele międzynarodowych organizacji międzyrządowych mogą uczestniczyć w posiedzeniach w charakterze obserwatorów na zaproszenie Komitetu ds. Ułatwień w Handlu, zgodnie z wytycznymi zawartymi w załączniku 3 do regulaminu wewnętrznego Rady Ogólnej.

               Ponadto zgodnie z art. 23 ust. 1.5 Porozumienia o ułatwieniach w handlu, „Komitet może zapraszać przedstawicieli takich organizacji lub ich jednostek zależnych do:

               a)udziału w posiedzeniach Komitetu; oraz

               b)przedyskutowania konkretnych kwestii związanych z wdrażaniem niniejszego porozumienia.”.

               Rozdział V — Urzędnicy

               e)Należy zmienić reguły 12, 13 i 14, aby upoważnić Komitet do wyboru wiceprzewodniczącego. W związku z tym reguły 12, 13 i 14 otrzymują następujące brzmienie:

               „Reguła 12 Komitet wybiera przewodniczącego
                  3
                i może wybrać wiceprzewodniczącego spośród przedstawicieli Członków. Wybór odbywa się podczas pierwszego posiedzenia w danym roku i staje się skuteczny pod koniec posiedzenia. Przewodniczący i wiceprzewodniczący pełnią swoje funkcje do zakończenia pierwszego posiedzenia w kolejnym roku.

               Reguła 13 Jeżeli przewodniczący jest nieobecny na posiedzeniu lub jego części, funkcje przewodniczącego pełni wiceprzewodniczący. Jeżeli nie wybrano żadnego wiceprzewodniczącego lub jeżeli wiceprzewodniczący nie jest obecny, Komitet wybiera tymczasowego przewodniczącego na to posiedzenie lub tę część posiedzenia.

               Reguła 14 Jeżeli przewodniczący nie może już pełnić swojej funkcji, Komitet wyznacza wiceprzewodniczącego, o którym mowa w regule 12, lub jeżeli żaden wiceprzewodniczący nie został wybrany, wybiera tymczasowego przewodniczącego do pełnienia tej funkcji do czasu wyboru nowego przewodniczącego.”.

               Rozdział VI — Prowadzenie działalności

               f)Pierwsze zdanie reguły 24 otrzymuje brzmienie:

               „W celu przyspieszenia prowadzenia działalności przewodniczący może zwrócić się do przedstawicieli, którzy pragną wyrazić swoje poparcie dla danego wniosku, aby podnieśli ręce, aby zostało to odpowiednio odnotowane w dokumentacji jako potwierdzenie [...]”.

               Rozdział VII — Podejmowanie decyzji

               g)Reguła 33 otrzymuje następujące brzmienie:

               „Jeżeli decyzja nie może zostać podjęta w drodze konsensusu, sprawa zostaje przekazana Radzie ds. Handlu Towarami.”

               h)Reguła 34 nie ma zastosowania.

               __________

                     (1)

                        Na podstawie komunikatu od Argentyny, Japonii, Norwegii i Paragwaju (G/TFA/W/14).

                     (2)

                        Wystarczające przygotowanie i rozesłanie porządku obrad zapewnione jest poprzez reguły 2, 3 i 6. regulaminu wewnętrznego Rady Generalnej.

                     (3)

                        Komitet stosuje odpowiednie wytyczne zawarte w „Wytycznych dotyczących powoływania urzędników do organów WTO” (WT/L/31 z dnia 7 lutego 1995 r.).