				|

		52013PC0288

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie (UE) nr 528/2012 w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych w odniesieniu do niektórych warunków dostępu do rynku /* COM/2013/0288 final - 2013/0150 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Niniejszy wniosek dotyczy przyjętego
ostatnio rozporządzenia (UE) nr 528/2012 („rozporządzenie w sprawie
produktów biobójczych”), które jeszcze nie obowiązuje. Analiza
rozporządzenia w sprawie produktów biobójczych wykazała, że
niektóre jego przepisy mogą mieć nieprzewidziane skutki.
Głównym wykrytym problemem jest fakt,
że wprowadzone rozporządzeniem w sprawie produktów biobójczych
przepisy przejściowe spowodują niezamierzone zamrożenie na okres
do jedenastu lat rynku wyrobów poddanych działaniu substancji biobójczych,
które są legalne na rynku UE, ale nie zostały jeszcze poddane ocenie
na poziomie UE. Zidentyfikowano też inne niezamierzone przeszkody rynkowe
dla niektórych przedsiębiorstw. Wreszcie w rozporządzeniu w sprawie
produktów biobójczych nie określono okresu ochrony danych dotyczących
produktów o najkorzystniejszym profilu ryzyka.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Konsultacje z zainteresowanymi stronami i
ekspertami przeprowadzono podczas szeregu spotkań grupy ekspertów o nazwie
Organy właściwe ds. produktów biobójczych. Niniejszy wniosek
uzyskał szerokie poparcie wśród uczestników tych spotkań.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Niniejszy wniosek zawiera przepisy, które
usuną bariery dla dostawców nowych wyrobów poddanych działaniu
produktów biobójczych, oraz dla wielu dostawców czynnych substancji
biobójczych. Ponadto określono w nim okresy ochrony danych
dotyczących produktów biobójczych o najkorzystniejszym profilu.
2013/0150 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 528/2012
w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych w
odniesieniu do niektórych warunków dostępu do rynku
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[1],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       W art. 19 ust. 4 lit. c)
rozporządzenia (UE) nr 528/2012[2]
wprowadzono zakaz udzielania pozwolenia na udostępnianie na rynku do celów
powszechnego stosowania produktów biobójczych, które spełniają
kryteria substancji ocenionych jako trwałe, wykazujące
zdolność do biokumulacji i toksyczne („PBT”) lub bardzo trwałe i
wykazujące bardzo dużą zdolność do biokumulacji
(„vPvB”) zgodnie z załącznikiem XIII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie
rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w
zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów,
zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego
rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94,
jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG,
93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE[3].
Jednak, choć produkty biobójcze są często mieszaninami, a
czasami wyrobami, powyższe kryteria odnoszą się
wyłącznie do substancji. W art. 19 ust. 4 lit. c) rozporządzenia
(UE) nr 528/2012 powinno się zatem znaleźć odniesienie do
produktów biobójczych składających się z substancji
spełniających te kryteria, zawierających takie substancje lub
takie substancje wytwarzających.
(2)       W art. 19 ust. 1 lit. e) i
art. 19 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 należy
wyjaśnić, że limity, które mają być określone
zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów
przeznaczonych do kontaktu z żywnością[4] są limitami migracji
specyficznej.
(3)       Ponieważ oceny
porównawcze nie zostały uregulowane w załączniku VI do
rozporządzenia (UE) nr 528/2012, należy skreślić odniesienie
do tego załącznika w art. 23 ust. 3 tego rozporządzenia.
(4)       Zgodnie z art. 35 ust. 3
rozporządzenia (UE) nr 528/2012, jeżeli wszystkie państwa
członkowskie, których to dotyczy, osiągnęły porozumienie z
referencyjnym państwem członkowskim w sprawie wzajemnego uznawania,
pozwolenia na produkt udziela się zgodnie z art. 33 ust. 4 lub art. 34
ust. 6. Jednak przepisy odnoszące się do podjęcia przez
wszystkie zainteresowane państwa członkowskie decyzji dotyczącej
udzielania zezwoleń w drodze wzajemnego uznawania określono w art. 33
ust. 3 i art. 34 ust. 6. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 35
ust. 3.
(5)       Zgodnie z art. 45 ust. 1
rozporządzenia (UE) nr 528/2012 do wniosku o odnowienie pozwolenia
unijnego należy dołączyć opłatę należną
zgodnie z art. 80 ust. 1. Jednak zgodnie z art. 45 ust. 3 akapit drugi
opłaty mogą zostać wniesione dopiero po otrzymaniu informacji o
ich wysokości od Europejskiej Agencji Chemikaliów (zwanej dalej
„Agencją”). W związku z powyższym, oraz aby zapewnić
spójność z art. 7 ust. 1, art. 13 ust. 1 oraz art. 43 ust. 1, należy
skreślić art. 45 ust. 1 akapit drugi.
(6)       W art. 60 ust. 3 akapit
pierwszy i drugi rozporządzenia (UE) nr 528/2012 jest mowa o pozwoleniach
udzielanych zgodnie z art. 30 ust. 4, art. 34 ust. 6 lub art. 44 ust. 4).
Przepisy odnoszące się do decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia
ustanowiono jednak w art. 30 ust. 1, art. 33 ust. 3, art. 33 ust. 4, art. 34
ust. 6, art. 34 ust. 7, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 2, art. 37 ust. 3 i art. 44
ust. 5. Ponadto w art. 60 ust. 3 akapit drugi nie wskazano okresu ochrony
danych, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. b), przedłożonych we
wniosku zgodnie z art. 26 ust. 1. Artykuł 60 ust. 3 powinien zatem
zawierać odesłanie także do art. 26 ust. 3, art. 30 ust. 1, art.
33 ust. 3, art. 33 ust. 4, art. 34 ust. 6, art. 34 ust. 7, art. 36 ust. 4, art.
37 ust. 2, art. 37 ust. 3 i art. 44 ust. 5.
(7)       Aby umożliwić
przygotowanie wniosków o pozwolenie na produkt nie później niż w dniu
zatwierdzenia substancji czynnych, jak przewidziano w art. 89 ust. 3 akapit
drugi rozporządzenia (UE) nr 528/2012, dostęp publiczny drogą
elektroniczną do informacji na temat substancji czynnych, przewidziany w
art. 67 tego rozporządzenia, powinien być udzielany od dnia, w którym
Komisja przyjmie rozporządzenie dotyczące zatwierdzenia danej
substancji czynnej.
(8)       W art. 77 ust. 1 akapit
pierwszy rozporządzenia (UE) nr 528/2012 przewidziano
możliwość odwołania się od decyzji Agencji
podjętych zgodnie z art. 26 ust. 2. Ponieważ jednak art. 26 ust. 2
nie upoważnia Agencji do podejmowania jakichkolwiek decyzji, odesłanie
do tego artykułu w art. 77 ust. 1 należy skreślić.
(9)       Artykuł 86
rozporządzenia (UE) nr 528/2012 odnosi się do substancji czynnych
włączonych do załącznika I do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącej wprowadzania do
obrotu produktów biobójczych[5].
Należy wyjaśnić, że przepis ten ma zastosowanie do
wszystkich substancji czynnych, w odniesieniu do których Komisja
przyjęła dyrektywy dotyczące ich włączenia do
wspomnianego załącznika, że do zatwierdzenia mają
zastosowanie warunki włączenia oraz że za datę
zatwierdzenia uznaje się datę włączenia.
(10)     W art. 89 ust. 2 akapit
pierwszy rozporządzenia (UE) nr 528/2012 zezwala się państwom
członkowskim na stosowanie swoich obecnych systemów do dwóch lat po dacie
zatwierdzenia substancji czynnej. Artykuł 89 ust. 3 akapit pierwszy
nakłada na państwa członkowskie obowiązek zagwarantowania,
aby pozwolenia na produkty biobójcze były udzielane, zmieniane lub
unieważniane w ciągu dwóch lat od daty zatwierdzenia danej substancji
czynnej. Jednak biorąc pod uwagę czas potrzebny na poszczególnych
etapach procesu udzielania pozwolenia, w szczególności w przypadku
utrzymywania się różnicy zdań w sprawie wzajemnego uznawania
między państwami członkowskimi i w związku z tym
konieczności przekazania sprawy Komisji w celu podjęcia decyzji, terminy
te należy przedłużyć do trzech lat i odzwierciedlić to
przedłużenie w art. 37 ust. 3 akapit drugi.
(11)     W art. 89 ust. 2 akapit
pierwszy rozporządzenia (UE) nr 528/2012 zezwala się państwom
członkowskim na stosowanie swoich obecnych systemów do istniejących
substancji czynnych. Produkt biobójczy może zawierać kombinację
nowych substancji czynnych, które zostały zatwierdzone, z
istniejącymi substancjami czynnymi, które nie zostały jeszcze
zatwierdzone. W celu nagradzania innowacji przez przyznawanie takim produktom
dostępu do rynku, państwa członkowskie powinny mieć
możliwość stosowania do takich produktów swoich obecnych
systemów do momentu zatwierdzenia istniejącej substancji czynnej, kiedy to
produkty te zaczynają kwalifikować się do uzyskania pozwolenia
zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 528/2012.
(12)     W art. 89 ust. 4 i art. 93
ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 wprowadzono okresy stopniowego
wycofywania produktów biobójczych, którym nie udzielono pozwolenia. Te same
okresy przejściowe powinny mieć zastosowanie do wycofywania
istniejących form produktu, który już znajduje się na rynku,
jeżeli pozwolenie zostaje przyznane, ale w warunkach pozwolenia wymaga
się zmiany produktu.
(13)     W art. 93 ust. 2 akapit
pierwszy i drugi należy wyjaśnić, że przewidziane w tym
miejscu odstępstwo ma zastosowanie wyłącznie na warunkach
określonych w przepisach krajowych państw członkowskich.
(14)     Celem art. 94 ust. 1
rozporządzenia (UE) nr 528/2012 jest umożliwienie wprowadzania do
obrotu wyrobów poddanych działaniu produktów biobójczych
zawierających substancje czynne, które nie zostały jeszcze
zatwierdzone, ale są oceniane w kontekście programu prac, o którym
mowa w art. 89 ust. 1) lub w oparciu o wniosek złożony zgodnie z art.
94 ust. 1. Jednak odniesienie do całego art. 58 może zostać
zinterpretowane jako niezamierzone odstępstwo od wymogów dotyczących
etykietowania i informowania określonych w art. 58 ust. 3 i 4. W art. 94
ust. 1 powinno się zatem znaleźć odesłanie do art. 58 ust. 2.
(15)     Artykuł 94 ust. 1
rozporządzenia (UE) nr 528/2012 stosuje się wyłącznie do wyrobów
poddanych działaniu produktów biobójczych, które zostały już
wprowadzone do obrotu, i w związku z tym wprowadza niezamierzony zakaz
dotyczący większości nowych wyrobów poddanych działaniu
produktów biobójczych, trwający od dnia 1 września 2013 r. do momentu
zatwierdzenia ostatniej substancji czynnej zawartej w tych wyrobach. W
związku z tym należy rozszerzyć jego zakres, obejmując nim
nowe wyroby poddane działaniu produktów biobójczych. W art. 94 ust. 1
należy również wprowadzić okres stopniowego wycofywania wyrobów
poddanych działaniu produktów biobójczych, w odniesieniu do których nie
złożono wniosku o zatwierdzenie substancji czynnej dotyczącego odpowiedniej
grupy produktowej w terminie do dnia 1 września 2016 r. W celu
uproszczenia art. 94 ust. 2 należy połączyć z art. 94 ust. 1.
(16)     W art. 95 ust. 1 akapit
pierwszy rozporządzenia (UE) nr 528/2012 nakazuje się
złożenie kompletnej dokumentacji dotyczącej substancji.
Należy wyjaśnić, że taka kompletna dokumentacja może
zawierać dane określone w załączniku IIIA lub IVA do
dyrektywy 98/8/WE.
(17)     Celem art. 95 ust. 1 akapit
trzeci rozporządzenia (UE) nr 528/2012 jest rozszerzenie prawa do
powoływania się na dane określonego w art. 63 ust. 3 akapit
drugi, na wszystkie badania wymagane w ramach oceny zagrożeń dla
zdrowia ludzkiego i zagrożeń dla środowiska, aby potencjalne
właściwe osoby mogły zostać uwzględnione w wykazie, o
którym mowa w art. 95 ust. 2. Bez takiego prawa do powoływania się
wiele potencjalnych właściwych osób nie miałoby czasu na dostosowanie
się do art. 95 ust. 1 w wymaganym terminie, aby mogły być
uwzględnione w wykazie przed upływem terminu, o którym mowa w art. 95
ust. 3. Artykuł 95 ust. 1 akapit trzeci nie obejmuje jednak badań
dotyczących losów i zachowania się w środowisku. Ponadto,
ponieważ potencjalne właściwe osoby będą
płacić za prawo powoływania się zgodnie z art. 63 ust. 3,
powinny być uprawnione do pełnego korzystania z tego prawa poprzez
przekazywanie tego prawa wnioskodawcom chcącym uzyskać pozwolenie na
produkt. Należy zatem odpowiednio zmienić powyższy artykuł.
(18)     Celem art. 95 ust. 1 akapit
piąty rozporządzenia (UE) nr 528/2012 jest ograniczenie okresu
ochrony danych, które mogą być udostępniane począwszy od
dnia 1 września 2013 r. do celów zgodności z art. 95 ust. 1 akapit
pierwszy, zanim zostaną one udostępnione do celów uzasadnienia
wniosków o pozwolenie na produkty. Odnosi się to do danych
dotyczących kombinacji substancja/grupa produktowa, w stosunku do których
decyzja dotycząca ich włączenia do załącznika I do
dyrektywy 98/8/WE nie została podjęta do dnia 1 września 2013 r.
Artykuł 95 tego rozporządzenia powinien zatem zawierać
odniesienie do tej daty.
(19)     Zgodnie z art. 95 ust. 2
rozporządzenia (UE) nr 528/2012, wykaz opublikowany przez Agencję
musi zawierać nazwiska osób uczestniczących w programie prac, o
którym mowa w art. 89 ust. 1. Celem tego przepisu jest umożliwienie tym
uczestnikom korzystania z mechanizmu rekompensaty kosztów określonego w
art. 95. Możliwość ta powinna obejmować wszystkie osoby,
które złożyły kompletną dokumentację zgodnie z
rozporządzeniem (UE) nr 528/2012 lub z dyrektywą 98/8/WE lub
upoważnienie do korzystania z takiej dokumentacji. Należy
również uwzględnić dokumentację przedłożoną
w odniesieniu do każdej substancji, która sama w sobie nie jest
substancją czynną, ale która wytwarza takie substancje czynne.
(20)     W art. 95 ust. 3 akapit
pierwszy rozporządzenia (UE) nr 528/2012 wprowadza się zakaz
wprowadzania do obrotu produktów biobójczych zawierających substancje
czynne, w odniesieniu do których producent lub importer („właściwa
osoba”) nie znajduje się w wykazie, o którym mowa w tym artykule. Na
podstawie art. 89 ust. 2 i art. 93 ust. 2, niektóre substancje czynne
będą legalnie obecne na rynku produktów biobójczych, choć nie
złożono dla nich jeszcze kompletnej dokumentacji. Zakaz nie powinien
mieć zastosowania do tego rodzaju substancji. Ponadto jeżeli w
wykazie nie znajduje się producent lub importer substancji, dla których
przedłożono kompletną dokumentację, prawo do wprowadzania
produktów biobójczych zawierających tę substancję do obrotu
powinna mieć inna osoba, z zastrzeżeniem przedstawienia dokumentacji
lub upoważnienia do korzystania z dokumentacji przez tę osobę
lub producenta lub importera produktu biobójczego.
(21)     Okres wycofywania
odnoszący się do stosowania produktów biobójczych przewidziany w art.
95 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 528/2012 powinien
zależeć od tego, kiedy substancja została włączona do
wykazu.
(22)     W art. 95 ust. 4
rozporządzenia (UE) nr 528/2012 określa się, że art. 95
stosuje się do substancji czynnych wymienionych w kategorii 6 w
załączniku I. Substancje te zostały włączone do
załącznika I w oparciu o złożoną kompletną
dokumentację, której właściciele powinni mieć prawo do
korzystania z mechanizmu rekompensaty kosztów wprowadzonego w tym artykule. W
przyszłości na podstawie takiej dokumentacji do załącznika
I mogą zostać włączone inne substancje. Kategoria 6 w
załączniku I do tego rozporządzenia powinna zatem regulować
wszelkie takie substancje.
(23)     Opis produktów stosowanych w
materiałach przeznaczonych do kontaktu z żywnością w
załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 powinien
być spójny z terminologią użytą w rozporządzeniu (WE)
nr 1935/2004.
(24)     W art. 96 akapit pierwszy
rozporządzenia (UE) nr 528/2012 należy wyjaśnić, że
dyrektywę 98/8/WE uchyla się bez uszczerbku dla wszelkich przepisów
rozporządzenia (UE) nr 528/2012 odsyłających do dyrektywy 98/8/WE.
(25)     Należy zatem odpowiednio
zmienić rozporządzenie (UE) nr 528/2012,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 528/2012
wprowadza się następujące zmiany:
1)           w art. 19 wprowadza się
następujące zmiany:
a) w ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:
„e) w odpowiednich przypadkach ustalono
najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości
w żywności i paszy substancji czynnych znajdujących
się w produkcie biobójczym zgodnie z rozporządzeniem Rady
(EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiającym procedury
Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających
w żywności*, rozporządzeniem (WE) nr 396/2005 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych
dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności
i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich
powierzchni**, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009
z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiającym wspólnotowe procedury określania
maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie
czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego*** lub
dyrektywą 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r.
w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych**** lub
ustalono limity migracji specyficznej dla tych substancji czynnych zgodnie z
rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i
wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością*****.
* Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1.
** Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.
*** Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.
**** Dz.U. L 140 z 30.5.2002, s. 10.
***** Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4.” ”;
b) w ust. 4 lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)     składa się z substancji
spełniających kryteria klasyfikacji jako PBT lub vPvB zgodnie
z załącznikiem XIII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006,
zawiera substancje spełniające te kryteria lub takie substancje wytwarza;”;
c) ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7. W stosownych przypadkach osoba, która chce
stać się posiadaczem pozwolenia lub jej przedstawiciel występuje
o ustalenie najwyższego dopuszczalnego poziomu pozostałości
substancji czynnych znajdujących się w produkcie biobójczym
zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 315/93, rozporządzeniem
(WE) nr 396/2005, rozporządzeniem (WE) nr 470/2009 lub dyrektywą 2002/32/WE
lub o ustalenie dla takich substancji limitów migracji specyficznej zgodnie z
rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004.”;
2)           w art. 23 ust. 3 zdanie
wprowadzające otrzymuje brzmienie:
„Właściwy organ otrzymujący lub – w
przypadku decyzji dotyczącej wniosku o pozwolenie unijne – Komisja,
zakazuje udostępniania na rynku lub stosowania produktu biobójczego
zawierającego substancję czynną kwalifikującą się
do zastąpienia lub ogranicza je w przypadku, gdy ocena porównawcza zgodnie
z wytycznymi technicznymi, o których mowa w art. 24, wykaże, że
spełnione są oba następujące kryteria:”;
3)           art. 35 ust. 3 zdanie czwarte
otrzymuje brzmienie:
„Procedurę uznaje się następnie za
zamkniętą i referencyjne państwo członkowskie oraz
każde zainteresowane państwo członkowskie udziela pozwolenia na
produkt biobójczy zgodnie z, odpowiednio, art. 33 ust. 3 lub art. 34 ust. 6.”;
4)           w art. 37 ust. 3 akapit drugi
otrzymuje brzmienie:
„W czasie trwania procedury przewidzianej w
niniejszym artykule zawiesza się tymczasowo obowiązek udzielenia
przez państwa członkowskie pozwolenia na produkt biobójczy w okresie
trzech lat od daty zatwierdzenia, o którym mowa w art. 89 ust. 3 akapit
pierwszy.”;
5)           w art. 45 ust. 1 skreśla
się akapit drugi;
6)           w art. 60 ust. 3 akapit pierwszy i
drugi otrzymują brzmienie:
„Okres ochrony danych przekazanych do celów
uzyskania pozwolenia na produkt biobójczy zawierający wyłącznie
istniejące substancje czynne kończy się po upływie 10 lat
od pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie wydania
pierwszej decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia na ten produkt
podjętej zgodnie z art. 26 ust. 3, art. 30 ust. 1, art. 33 ust. 3, art. 33
ust. 4, art. 34 ust. 6, art. 34 ust. 7, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 2, art. 37
ust. 3 lub art. 44 ust. 5.
Okres ochrony danych przekazanych do celów
uzyskania pozwolenia na produkt biobójczy zawierający nową
substancję czynną kończy się po upływie 15 lat od
pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie wydania
pierwszej decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia na ten produkt podjętej
zgodnie z art. 26 ust. 3, art. 30 ust. 1, art. 33 ust. 3, art. 33 ust. 4, art. 34
ust. 6, art. 34 ust. 7, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 2, art. 37 ust. 3 lub art.
44 ust. 5.”;
7)           w art. 67 ust. 1 zdanie
wprowadzające otrzymuje brzmienie:
„Od dnia przyjęcia rozporządzenia przez
Komisję zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. a), następujące aktualne
informacje na temat substancji czynnych będące w posiadaniu Agencji
lub Komisji są nieodpłatnie udostępniane publicznie i łatwo
dostępne:”;
8)           w art. 67 ust. 3 zdanie
wprowadzające otrzymuje brzmienie:
„Od dnia przyjęcia rozporządzenia przez
Komisję zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. a), z wyjątkiem sytuacji, gdy
podmiot, który przedłożył dane, przedstawił zgodnie z art. 66
ust. 4 powody – uznane za uzasadnione przez właściwy organ lub
Agencję – dla których publikacja tych informacji jest potencjalnie
szkodliwa dla jego interesów handlowych lub interesów handlowych innej
zainteresowanej strony, Agencja podaje do wiadomości publicznej,
nieodpłatnie, następujące aktualne informacje dotyczące
substancji czynnych:”;
9)           w art. 77 ust. 1 akapit pierwszy
otrzymuje brzmienie:
„Odwołania od decyzji Agencji podjętych
zgodnie z art. 7 ust. 2, art. 13 ust. 3, art. 43 ust. 2, art. 45 ust. 3, art. 54
ust. 3, art. 54 ust. 4, art. 54 ust. 5, art. 63 ust. 3 i art. 64 ust. 1
należą do kompetencji komisji odwoławczej utworzonej zgodnie z
rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006.”;
10)         artykuł 86 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 86
Substancje czynne włączone do
załącznika I do dyrektywy 98/8/WE
Substancje czynne, w odniesieniu do których
Komisja przyjęła dyrektywę dotyczącą ich
włączenia do załącznika I do dyrektywy 98/8/WE uznaje
się za zatwierdzone na mocy niniejszego rozporządzenia od dnia
włączenia i włącza się je do wykazu, o którym mowa w
art. 9 ust. 2. Zatwierdzenie podlega warunkom określonym w tych
dyrektywach Komisji.”;
11)         w art. 89 wprowadza się
następujące zmiany:
a) w ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„W drodze odstępstwa od art. 17 ust. 1, art. 19
ust. 1 i art. 20 ust. 1 niniejszego rozporządzenia oraz bez uszczerbku dla
ust. 1 i 3 niniejszego artykułu państwo członkowskie może
nadal stosować obecny system lub praktykę udostępniania danego
produktu biobójczego na rynku do trzech lat po dacie zatwierdzenia ostatniej
substancji czynnej zawartej w tym produkcie biobójczym. Państwo
członkowskie może, zgodnie z przepisami krajowymi, pozwolić
na udostępnianie na rynku tylko na swoim terytorium produktu biobójczego
zawierającego wyłącznie istniejące substancje czynne poddane
ocenie lub będące w fazie oceny na mocy rozporządzenia
Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej
fazy dziesięcioletniego programu pracy określonego w art. 16
ust. 2 dyrektywy 98/8/WE*, ale które nie zostały jeszcze zatwierdzone
dla tej grupy produktowej lub kombinację takich substancji i substancji
czynnych zatwierdzonych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
* Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3.”;
b) w ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„Po podjęciu decyzji o zatwierdzeniu danej
substancji czynnej w odniesieniu do konkretnej grupy produktowej państwa
członkowskie zapewniają odpowiednio udzielenie, zmianę lub
unieważnienie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem pozwoleń na
produkty biobójcze z tej grupy produktowej zawierające tę
substancję czynną w ciągu trzech lat od daty zatwierdzenia.”;
c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. W przypadku gdy właściwe organy
państwa członkowskiego podjęły decyzję o odrzuceniu
wniosku o pozwolenie na produkt biobójczy złożonego zgodnie z ust. 3
lub podjęły decyzję o nieudzieleniu pozwolenia, lub
podjęły decyzję o określeniu warunków pozwolenia, które
skutkują koniecznością wprowadzenia zmian w produkcie, stosuje
się następujące zasady:
a) produkt biobójczy, który nie otrzymał
pozwolenia lub, w stosownych przypadkach, który nie jest zgodny z warunkami pozwolenia,
przestaje być udostępniany na rynku, ze skutkiem po upływie 180
dni od daty decyzji organu;
b) usuwanie i wykorzystywanie istniejących
zapasów tego produktu biobójczego może być kontynuowane przez okres 365
dni od daty decyzji organu.”;
12)         w artykule 93 ust. 2 akapit pierwszy
i drugi otrzymują brzmienie:
„W drodze odstępstwa od art. 17 ust. 1,
państwo członkowskie może nadal stosować obecny system lub
praktykę udostępniania na rynku produktów biobójczych, o których mowa
w ust. 1 niniejszego artykułu, dla których złożono wniosek
zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, do dnia podjęcia decyzji o
udzieleniu pozwolenia. W przypadku decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia lub
o określeniu warunków pozwolenia, które skutkują
koniecznością wprowadzenia zmian w produkcie, produkt biobójczy,
który nie otrzymał pozwolenia lub, w stosownych przypadkach, który nie
jest zgodny z warunkami pozwolenia, przestaje być udostępniany na
rynku w terminie 180 dni od daty podjęcia takiej decyzji.
W drodze odstępstwa od art. 17 ust. 1,
państwo członkowskie może nadal stosować obecny system lub
praktykę udostępniania na rynku produktów biobójczych, o których mowa
w ust. 1 niniejszego artykułu, dla których nie złożono wniosku
zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, przez 180 dni od dnia 1
września 2017 r.”;
13)         art. 94 i 95 otrzymują
brzmienie:
„Artykuł 94
Środki przejściowe dotyczące wyrobów poddanych działaniu
produktów biobójczych
W drodze odstępstwa od art. 58 ust. 2, wyrób
poddany działaniu produktów biobójczych lub wyrób, w którym zawarty jest
produkt biobójczy zawierający wyłącznie substancje czynne, o
których mowa w art. 89 ust. 2 lub dla których wniosek o zatwierdzenie dla danej
grupy produktowej został złożony najpóźniej do dnia 1
września 2016 r. lub zawierający kombinację takich substancji i
substancji czynnych, o których mowa w art. 58 ust. 2, może być
wprowadzany do obrotu do jednego z poniższych terminów:
1.
w przypadku braku decyzji o niezatwierdzaniu jednej
z substancji czynnych dla odpowiedniego zastosowania, do dnia zatwierdzenia dla
odpowiedniej grupy produktowej i zastosowania ostatniej substancji czynnej
zawartej w produkcie biobójczym,
2.
w przypadku decyzji o niezatwierdzeniu jednej z
substancji czynnych dla odpowiedniego zastosowania, przez 180 dni od daty wydania
takiej decyzji.
W drodze dalszego odstępstwa od art. 58 ust. 2,
wyrób poddany działaniu produktu biobójczego lub zawierający produkt
biobójczy, w którym zawarte są jakiekolwiek inne substancje niż te, o
których mowa we wspomnianym artykule lub w ust. 1 niniejszego artykułu,
może być wprowadzany do obrotu do dnia 1 marca 2017 r.
Artykuł. 95
Środki przejściowe dotyczące dostępu do dokumentacji
substancji czynnej
1. Począwszy od dnia 1 września 2013 r.
Agencja podaje do wiadomości publicznej i regularnie uaktualnia wykaz
wszystkich substancji czynnych i wszystkich substancji wytwarzających
substancje czynne, w odniesieniu do których dokumentacja spełniająca
wymogi określone w załączniku II do niniejszego
rozporządzenia lub w załączniku IVA lub IIA do dyrektywy 98/8/WE
oraz, w stosownych przypadkach, załączniku IIIA do tej dyrektywy
(zwana danej „kompletną dokumentacją substancji”) została
złożona i przyjęta lub zatwierdzona przez państwo
członkowskie w ramach procedury przewidzianej w niniejszym
rozporządzeniu lub powyższej dyrektywie (zwanych dalej „właściwymi
substancjami”). Dla każdej właściwej substancji wykaz obejmuje
również wszystkie osoby, które złożyły taką
dokumentację lub złożyły dokumentację w Agencji
zgodnie z akapitem drugim niniejszego ustępu, oraz określa ich
rolę zgodnie z tym akapitem, jak również datę
włączenia danej substancji do wykazu.
Osoba mającą siedzibę w Unii, która
wytwarza lub dokonuje przywozu właściwej substancji, w jej postaci
własnej lub w produktach biobójczych, (zwana dalej „dostawcą
substancji”) może w dowolnym czasie złożyć w Agencji
kompletną dokumentację substancji, upoważnienie do korzystania z
kompletnej dokumentacji substancji lub odniesienie do kompletnej dokumentacji
substancji, dla które upłynęły wszystkie okresy ochrony danych.
Jeżeli w odniesieniu do właściwej substancji
w wykazie, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie znajduje się dostawca
substancji, informacje takie może złożyć osoba mająca
siedzibę w Unii, która wytwarza produkt biobójczy składający
się z danej właściwej substancji, zawierający lub
wytwarzający ją lub która wprowadza go do obrotu (zwana dalej
„dostawcą produktu”).
Agencja informuje dostawcę
składającego dokumentację o opłatach należnych zgodnie
z art. 80 ust. 1 i odrzuca wniosek, jeśli w terminie 30 dni wnioskodawca
nie wniesie opłat. Informuje o tym odpowiednio składającego
dokumentację.
Po otrzymaniu opłat należnych zgodnie z
art. 80 ust. 1 Agencja sprawdza, czy złożona dokumentacja jest zgodna
z akapitem drugim niniejszego ustępu i powiadamia o tym
składającego dokumentację.
2. Od dnia 1 września 2015 r., produkt
biobójczy składający się z substancji właściwej
zawartej w wykazie, o którym mowa w ust. 1, zawierający lub
wytwarzający tę substancję, nie może być
udostępniany na rynku ani stosowany, chyba że dostawca substancji lub
dostawca produktu znajduje się w wykazie, o którym mowa w ust. 1.
3. Do celów złożenia dokumentacji
zgodnie z ust. 1 akapit drugi, art. 63 ust. 3 niniejszego rozporządzenia
stosuje się do wszystkich badań toksykologicznych,
ekotoksykologicznych i dotyczących losów i zachowania się w
środowisku odnoszących się do substancji wymienionych w
załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1451/2007, w tym do
wszystkich takich badań niewiążących się z
koniecznością przeprowadzania testów na kręgowcach.
4. Dostawca substancji lub dostawca produktu
uwzględniony w wykazie, o którym mowa w ust. 1, któremu do celów
niniejszego artykułu wydano upoważnienie do korzystania z danych lub
przyznano prawo do powoływania się na badanie zgodnie z ust. 3, ma
prawo pozwolić wnioskodawcom ubiegającym się o udzielenie
pozwolenia na produkt biobójczy na powoływanie się na to
upoważnienie do korzystania z danych lub badania do celów art. 20 ust. 1.
5. W drodze odstępstwa od art. 60, wszystkie
okresy ochrony danych dla kombinacji substancja/grupa produktowa wymienionych w
załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1451/2007, ale w
stosunku do których do dnia 1 września 2013 r. nie podjęto decyzji
dotyczącej włączenia do załącznika I do dyrektywy 98/8/WE,
wygasają w dniu 31 grudnia 2025 r.
6. W drodze odstępstwa od ust. 2, usuwanie i
wykorzystywanie istniejących zapasów produktów biobójczych
składających się z właściwych substancji w odniesieniu
do których wykaz, o którym mowa w ust. 1, nie uwzględnia ani dostawcy
substancji ani dostawcy produktu, zawierających lub wytwarzających te
substancje, może być kontynuowane do dnia 1 września 2016 r. lub
do jednego roku od włączenia substancji do wykazu, w zależności
od tego, która z tych dat jest późniejsza.
7. Ustępy 1-6 nie mają zastosowania do
substancji wymienionych w załączniku I w kategoriach 1–5 oraz 7 ani
do produktów biobójczych zawierających wyłącznie takie
substancje.”;
14)         w art. 96 akapit pierwszy otrzymuje
brzmienie:
„Bez uszczerbku dla art. 86, 89-93 i art. 95
niniejszego rozporządzenia, dyrektywa 98/8/WE zostaje uchylona ze skutkiem
od dnia 1 września 2013 r.”;
15)         w załączniku I wpis nazwany
Kategoria 6 otrzymuje brzmienie:
„Kategoria 6 — substancje, dla których
złożono kompletną dokumentację substancji”;
16)         w
załączniku V ustęp drugi pod nagłówkiem „Grupa 4: Dziedzina
żywności i pasz” otrzymuje brzmienie:
„Produkty stosowane do celów umieszczania w materiałach,
które mogą mieć kontakt z żywnością.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi
w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               Dz.U. C 347 z 18.12.2010, s. 62.
[2]               Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.
[3]               Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.
[4]               Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4.
[5]               Dz.U. L 150 z 8.6.2002, s. 71.


|

52011PC0470

Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające plan wieloletni dotyczący bałtyckich zasobów łososia oraz połowów eksploatujących te zasoby  /* KOM/2011/0470 wersja ostateczna - 2011/0206 (COD) */

	UZASADNIENIEKontekst wniosku-  Podstawa i cele wnioskuZgodnie z opinią naukową Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) około 30 dzikich stad rzecznych łososia (w tym bałtyckie zasoby łososia) znajduje się poza bezpiecznymi granicami biologicznymi i jest zagrożonych zubożeniem genetycznym. W 2010 r. wygasła ważność niewiążącego planu zarządzania ustanowionego w 1997 r. przez Międzynarodową Komisję Rybołówstwa Morza Bałtyckiego; brak nowego planu sprawi, że zarządzanie tymi zasobami w przyszłości będzie przebiegać bez określonych celów i przewidywalnych scenariuszy dla rybaków i sektora turystyki. W związku z tym państwa członkowskie, Regionalny Komitet Doradczy ds. Morza Bałtyckiego (BSRAC) oraz zainteresowane podmioty wielokrotnie zwracały się do Komisji Europejskiej o opracowanie wniosku dotyczącego nowego systemu zarządzania.Celem niniejszego wniosku jest ustanowienie wieloletniego planu zarządzania połowami stad łososia w Morzu Bałtyckim, który zapewni właściwy stan ochrony wszystkich bałtyckich zasobów tego gatunku, w tym wszystkich stad rzecznych łososia, jak również zrównoważoną eksploatację. Cele szczegółowe inicjatywy polegają na:a) zapewnieniu zrównoważonej eksploatacji bałtyckich zasobów łososia zgodnie z zasadą maksymalnego podtrzymywalnego połowu;b) ochronie spójności i różnorodności genetycznej bałtyckich zasobów łososia.-  Kontekst ogólny-  Aktualny system zarządzania bałtyckimi zasobami łososia obejmuje coroczne ustanawianie całkowitego dopuszczalnego połowu (TAC) oraz techniczne środki ochrony, np. okresy zamknięte oraz minimalny rozmiar. Zakaz stosowania sieci dryfujących, który wprowadzono w celu ochrony morświna bałtyckiego, spowodował również zmniejszenie nakładu połowowego w odniesieniu do łososia w głównym basenie morza. Zgodnie z dyrektywą siedliskową[1] łosoś jest gatunkiem mającym znaczenie dla UE, a jego śródlądowe siedliska są chronione ramową dyrektywą wodną[2]. Ponadto Komisja Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku (HELCOM)[3] sformułowała cele dotyczące tego gatunku, objętego Bałtyckim planem działania HELCOM[4].-  Zgodnie z nadrzędnym celem WPRyb w zakresie ochrony zasobów rybołówstwa, a zwłaszcza z art. 5 i 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (rozporządzenie podstawowe), w którym nałożono wymóg opracowywania planów wieloletnich, główne elementy planu obejmują:-  cele i poziomy docelowe (osiągnięcie 75% potencjalnej produkcji smoltów w każdej rzece bogatej w łososie w ciągu dziesięciu lat od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie);-  TAC oparty na stałej śmiertelności połowowej wynoszącej 0,1. TAC będzie dotyczył wyłącznie połowów morskich, ale obejmie również kapitanów statków niebędących statkami rybackimi, którzy świadczą usługi w ramach połowów rekreacyjnych;-  obowiązek określenia i wdrożenia przez państwa członkowskie technicznych środków ochrony takich jak obszary i okresy zamknięte – nie później niż 24 miesiące od wejścia planu w życie – aby chronić migrujące ryby w okresie tarła w wodach przybrzeżnych tych państw;-  stopniowe zaprzestanie wypuszczania łososia w rzekach, w których istnieją przeszkody utworzone przez człowieka i które nie wykazują potencjału w zakresie odtworzenia samodzielnych dzikich populacji łososia, tak aby chronić różnorodność genetyczną dzikich stad tego gatunku;-  pomoc finansową z EFR na bezpośrednie zarybianie rzek, które wykazują potencjał w zakresie restytucji samodzielnych dzikich populacji łososia, stanowiące środek ochrony dzikich zasobów łososia.-  Obowiązujące przepisy UE w dziedzinie, której dotyczy wniosekW rozporządzeniu podstawowym ustanowiono ogólne ramy WPRyb oraz określono sytuacje, w których Rada przyjmuje plany wieloletnie.-  Należy zaznaczyć, że w związku z nadchodzącą reformą WPRyb niektóre przepisy niniejszego projektu wniosku mogą w przyszłości ulec zmianom.W rozporządzeniu Rady (WE) nr 2187/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. określono techniczne środki ochrony w Morzu Bałtyckim, tj. minimalny rozmiar oraz okresy zamknięte dla połowów łososia.W corocznym rozporządzeniu Rady w sprawie ustalenia uprawnień do połowów i związanych z nimi warunków w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb na wodach Morza Bałtyckiego określa się poziomy TAC dla łososia (np. na rok 2011 – rozporządzenie Rady (UE) nr 1124/2010 z dnia 29 listopada 2010 r. w sprawie ustalenia uprawnień do połowów na rok 2011 w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb na wodach Morza Bałtyckiego).W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającym unijny system kontroli rybołówstwa ustanowiono ogólny wymóg kontroli rybołówstwa, jak również wymogi szczegółowe dotyczące planów wieloletnich.-  Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami UniiCele wniosku są spójne z polityką Unii Europejskiej w zakresie środowiska, zwłaszcza z celami dyrektywy siedliskowej, ramowej dyrektywy wodnej oraz dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej.KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓWMetody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentówJako że łosoś jest bardzo ważnym gatunkiem nie tylko dla rybaków komercyjnych, ale również dla rybaków rekreacyjnych, przedsiębiorstw sektora turystyki i grup interesów zajmujących się rzekami, w procesie konsultacji starano się dotrzeć do wszystkich grup interesów. W Internecie umieszczono otwarty dokument do dyskusji przetłumaczony na wszystkie języki regionu Morza Bałtyckiego. Ponadto dnia 28 kwietnia 2009 r. przedstawiciele administracji państw członkowskich regionu odpowiedzialni za rybołówstwo i środowisko uczestniczyli w spotkaniu konsultacyjnym w Brukseli. Powołano grupę koordynacyjną ds. oceny skutków, skupiającą przedstawicieli Sekretariatu Generalnego oraz 6 dyrekcji generalnych, mianowicie DG ds. Środowiska, DG ds. Zatrudnienia, DG ds. Polityki Regionalnej, DG do Spraw Gospodarczych i Finansowych i DG ds. Handlu.Dziedziny nauki i wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosekWniosek oparto na opinii naukowej ICES w zakresie aspektów środowiskowych[5], opinii Fińskiego Instytutu Badań nad Łowiectwem i Rybołówstwem w zakresie oceny społeczno-gospodarczej[6] oraz ocenie i opinii Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF)[7].Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnieniaStreszczenie opinii naukowych i konsultacji uwzględniono w ocenie skutków dołączonej do niniejszego wniosku.Sposoby udostępnienia opinii ekspertówWszystkie opinie i uwagi otrzymane w procesie konsultacji zamieszczono na stronie internetowej DG ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa: http://ec.europa.eu/fisheries/cfp/governance/consultations_en.htm-  Ocena skutkówPod warunkiem właściwego wprowadzenia i w połączeniu z wdrożeniem środowiskowych środków prawnych dotyczących wód śródlądowych środki objęte wnioskiem pozwolą zrealizować następujące cele:a) w odniesieniu do bałtyckich zasobów łososia-  odbudowa wszystkich dzikich stad rzecznych łososia, aby osiągnęły one bezpieczne granice biologiczne oraz właściwy stan ochrony, poprzez zmniejszenie natężenia połowów słabych stad rzecznych łososia.-  restytucja samodzielnych populacji łososia w rzekach o wytrzebionych lub bardzo słabych populacjach w celu uzyskania większej ogólnej produkcji dzikiego łososia.-  ochrona różnorodności genetycznej dzikiego łososia, ponieważ zarybianie łososiem hodowlanym o potencjalnym niekorzystnym oddziaływaniu genetycznym zostanie znacząco ograniczone.b) w odniesieniu do sektora połowów przemysłowych:-  przewidywalność uprawnień do połowów dzięki przejrzystym zasadom kontroli odłowu.-  większa produkcja dzikiego łososia oraz odbudowa wszystkich dzikich stad rzecznych, co w perspektywie długoterminowej pozwoli zwiększyć uprawnienia do połowów.c) w odniesieniu do sektora połowów rekreacyjnych:-  większa produkcja dzikiego łososia oraz odbudowa wszystkich dzikich stad rzecznych, co w perspektywie długoterminowej pozwoli zwiększyć uprawnienia do połowów.d) w odniesieniu do sektora turystyki:-  potencjał rozwoju dzięki większym uprawnieniom do połowów dzikiego łososia w morzu i w rzekach.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU-  Podstawa prawnaPodstawę prawną wniosku stanowi art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej[8].-  Zasada pomocniczościZgodnie z art. 3 ust. 1 lit. d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Chociaż łosoś bałtycki jest gatunkiem anadromicznym, należy go zaliczyć do „morskich zasobów biologicznych” w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. d) TFUE. Zapewnienie skutecznej ochrony gatunków morskich w całym cyklu migracji jest zgodne z duchem wspomnianego postanowienia Traktatu. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.-  Zasada proporcjonalnościŚrodki objęte wnioskiem są zgodne z zasadą proporcjonalności, ponieważ nie wykraczają poza ramy niezbędne do realizacji celu polegającego na ochronie bałtyckiego stada łososia zgodnie z WPRyb oraz są właściwe z punktu widzenia długoterminowego zrównoważenia tych połowów.WPłYW NA BUDżETWniosek nie ma dodatkowego wpływu na budżet.INFORMACJE DODATKOWE-  Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięciaWniosek zawiera klauzulę przeglądu i rewizji.2011/0206 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYustanawiające plan wieloletni dotyczący bałtyckich zasobów łososia oraz połowów eksploatujących te zasobyPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[9],uwzględniając opinię Komitetu Regionów[10],po przekazaniu wniosku parlamentom narodowym,stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,a także mając na uwadze, co następuje:1.  W 2010 r. wygasła ważność planu działania na rzecz łososia, przyjętego w 1997 r. przez Międzynarodową Komisję Rybołówstwa Morza Bałtyckiego. Umawiające się strony Komisji Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku (HELCOM) zwróciły się do UE o opracowanie długoterminowego planu zarządzania bałtyckimi zasobami łososia.2.  Zgodnie z najnowszą opinią naukową Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) oraz Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) niektóre stada rzeczne łososia bałtyckiego znajdują się poza bezpiecznymi granicami biologicznymi, w związku z czym na szczeblu europejskim należy opracować plan wieloletni.3.  Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Unia ma wyłączne kompetencje w dziedzinie zachowania morskich zasobów biologicznych. Jako że łosoś jest gatunkiem anadromicznym, nie można chronić stad morskich łososia bałtyckiego, nie podejmując jednocześnie środków dotyczących ochrony tych stad na etapie życia w rzekach. W związku z tym takie środki również podlegają wyłącznym kompetencjom Unii w zakresie zapewnienia skutecznej ochrony gatunków morskich w całym cyklu migracji i należy je uwzględnić w planie wieloletnim.4.  W dyrektywie 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory[11] łososia zaliczono do gatunków mających znaczenie dla UE, a środki podejmowane zgodnie ze wspomnianą dyrektywą powinny zapewniać zgodność eksploatacji z właściwym stanem ochrony. W związku z tym należy zadbać o to, by środki ochrony łososia podejmowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem były spójne i skoordynowane ze środkami podejmowanymi zgodnie z powyższą dyrektywą.5.  Celem dyrektywy 2000/60/WE ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej[12] jest ochrona, zachowanie i poprawa stanu środowiska wodnego, w którym łosoś spędza część swojego cyklu życia. Wieloletni plan dotyczący bałtyckich zasobów łososia powinien przyczynić się do osiągnięcia celów dyrektywy 2000/60/WE. W niniejszym rozporządzeniu nie powinno się powielać środków określonych już we wspomnianej dyrektywie, takich jak plany gospodarowania wodami w dorzeczu. Należy natomiast zapewnić koordynację oraz spójność między środkami podejmowanymi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i zgodnie z dyrektywą, tak aby chronić i poprawiać stan siedlisk łososia w wodach śródlądowych.6.  Plan wdrażania uzgodniony w 2002 r. na Światowym Szczycie w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu przewiduje, że do 2015 r. wszystkie stada poławiane przemysłowo należy odbudować do poziomów, które zapewnią maksymalny podtrzymywalny połów. Zdaniem ICES taki poziom w przypadku stad rzecznych łososia bałtyckiego odpowiada poziomowi produkcji smolta wynoszącemu od 60 % do 75 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w poszczególnych rzekach bogatych w łososie. Powyższa opinia naukowa powinna stanowić podstawę dla określenia celów i poziomów docelowych w planie wieloletnim.7.  Opinia naukowa wskazuje, że zanieczyszczenie genetyczne bałtyckich stad łososia może spowodować spadek wskaźnika przeżywalności oraz liczebności populacji rodzimych, a także osłabienie genetycznej zdolności do zwalczania chorób i adaptacji do zmieniających się lokalnych warunków środowiskowych. Z tego względu zachowanie spójności i różnorodności genetycznej bałtyckich stad łososia odgrywa zasadniczą rolę w ochronie gatunku i cel ten należy uwzględnić w planie wieloletnim.8.  Wskaźnik śmiertelności połowowej w morzu i w rzekach powinien zapewnić taką liczebność dzikich zasobów łososia, która umożliwi produkcję maksymalnego podtrzymywalnego połowu zgodnie z określonymi poziomami docelowymi i harmonogramami. Wskaźnik śmiertelności połowowej w morzu należy ustalić na podstawie opinii STECF.9.  Aby umożliwić skuteczniejszą realizację planu i ukierunkowane rozwiązania odpowiadające specyfice każdego stada rzecznego łososia, zainteresowane państwa członkowskie powinny móc określać wskaźnik śmiertelności połowowej łososia, TAC oraz pewne techniczne środki ochrony w odniesieniu do swoich rzek zgodnie z art. 2 ust. 1 TFUE.10.  Przyjmując środki w ramach niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie powinny w pełni przestrzegać swoich zobowiązań międzynarodowych, a zwłaszcza zobowiązań wynikających z art. 66 Konwencji Narodów Zjednoczonych z dnia 10 grudnia 1982 o prawie morza[13], zgodnie z którym państwo pochodzenia stad anadromicznych i inne zainteresowane państwa powinny współpracować w zakresie zachowania tych stad i gospodarowania nimi.11.  Należy ustanowić okresową ocenę, którą Komisja będzie przeprowadzać w odniesieniu do odpowiedniości oraz skuteczności środków państw członkowskich na podstawie poziomów docelowych i celów określonych w planie wieloletnim.12.  Według opinii naukowej procedury zarybiania mogą mieć poważne skutki dla różnorodności genetycznej bałtyckich zasobów łososia, a ryzyko, że duża liczba ryb hodowlanych wypuszczanych co roku do Morza Bałtyckiego oddziałuje niekorzystnie na spójność genetyczną dzikiego łososia, sprawia, że zarybianie należy stopniowo wyeliminować. W związku z tym w planie wieloletnim należy określić warunki wypuszczania ryb.13.  W pewnych warunkach bezpośrednie zarybianie rzek potencjalnie bogatych w łososie uważa się za środek ochrony, ponieważ ma korzystny wpływ na ogólną liczbę łososia i jego połowy, prowadząc do restytucji samodzielnych populacji łososia. Należy ustanowić przepisy, które umożliwią finansowanie bezpośredniego zarybiania spełniającego te warunki zgodne z art. 38 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego[14].14.  Wypuszczanie łososia niebędące zarybianiem i bezpośrednim zarybianiem powinno jednak nadal być dozwolone w siedmioletnim okresie przejściowym po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie, ponieważ w niektórych państwach członkowskich wypuszczanie łososia może być obecnie obowiązkowe i należy zapewnić państwom członkowskim czas na dostosowanie do powyższych wymogów.15.  Z uwagi na zapewnienie zgodności ze środkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu należy przyjąć szczegółowe środki kontroli poza środkami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa[15].16.  Znaczną część przybrzeżnych statków rybackich poławiających łososia stanowią statki o długości poniżej 10 m. Z tego powodu obowiązek stosowania dziennika połowowego zgodnie z art. 14 oraz uprzedniego powiadamiania zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 należy rozszerzyć na wszystkie statki.17.  Aby połowów łososia nie raportowano niepoprawnie jako połowów troci wędrownej i tym samym nie unikano odpowiedniej kontroli tych połowów, obowiązek przekazywania uprzedniego powiadomienia zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 należy rozszerzyć na wszystkie statki zatrzymujące na burcie troć wędrowną.18.  Aby zapewnić większą ilość lepszych danych naukowych dotyczących zasobów łososia, należy zezwolić na połów ryb przy użyciu prądu elektrycznego.19.  Najnowsze opinie naukowe wskazują, że połowy rekreacyjne łososia na morzu mają znaczny wpływ na stada tego gatunku, aczkolwiek jakość danych dotyczących tej kwestii nie jest bardzo wysoka. W szczególności połowy rekreacyjne prowadzone ze statków obsługiwanych przez przedsiębiorstwa oferujące usługi w celach zarobkowych mogą potencjalnie stanowić istotną część połowów łososia bałtyckiego. W związku z tym z punktu widzenia funkcjonowania planu wieloletniego należy wprowadzić określone szczegółowe środki zarządzania, aby kontrolować taką działalność.20.  Aby w wydajny sposób osiągnąć poziomy docelowe określone w niniejszym rozporządzeniu i umożliwić szybkie reagowanie na zmiany stanu zasobów, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do pewnych elementów niniejszego rozporządzenia innych niż istotne przewidzianych w art. 6, 7, 11 i 25. Uprawnienia te powinny obejmować możliwość zmiany wskaźnika śmiertelności połowowej w morzu, zmiany wykazu rzek bogatych w łososie, zmiany pewnych informacji technicznych zawartych w załącznikach do niniejszego rozporządzenia oraz przyjmowanie środków dotyczących stad rzecznych łososia bałtyckiego, jeżeli państwa członkowskie nie przyjęły środków zgodnie z uprawnieniami, o których mowa w motywie (9), lub jeżeli środki takie uznano za nieskuteczne.21.  Podczas przygotowywania i opracowywania aktów delegowanych Komisja powinna zadbać o równoczesne, terminowe i właściwe przekazywanie odpowiednich dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.22.  W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania przepisów dotyczących zarybiania łososiem ustanowionych w art. 12 niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[16].PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:ROZDZIAŁ I PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJEArtykuł 1PrzedmiotW niniejszym rozporządzeniu ustanawia się plan wieloletni dotyczący ochrony bałtyckich zasobów łososia i zarządzania nimi (zwany dalej „planem”).Artykuł 2Zakres1. Plan ma zastosowanie do:a) połowów przemysłowych w Morzu Bałtyckim i wpływających do niego rzekach na terytorium państw członkowskich (zwanych dalej „zainteresowanymi państwami członkowskimi”);b) połowów rekreacyjnych łososia w Morzu Bałtyckim, jeżeli takie połowy są prowadzone przez statki usługowe.Artykuł 3Definicje1. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje znajdujące się w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, art. 2 dyrektywy 2000/60/WE oraz art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.2. Stosuje się ponadto następujące definicje:a) „Morze Bałtyckie” oznacza podrejony ICES 22–32;b) „rzeki basenu Morza Bałtyckiego” oznaczają rzeki wpływające do Morza Bałtyckiego na terytorium państw członkowskich;c) „bałtyckie zasoby łososia” oznaczają wszystkie stada łososia szlachetnego w Morzu Bałtyckim i w rzekach basenu Morza Bałtyckiego – zarówno dzikie jak i hodowlane;d) „rzeka bogata w łososie” oznacza rzekę, w której występują samodzielne dzikie populacje łososia przy braku lub ograniczonym wypuszczaniu łososia hodowlanego zgodnie z wykazem w załączniku I;e) „rzeka potencjalnie bogata w łososie” oznacza rzekę, w której dawniej występowała dzika populacja łososia lub większa ich liczba, a obecnie nie występuje w niej naturalna reprodukcja lub jest ona niewielka, natomiast która posiada potencjał w zakresie odbudowy samodzielnej dzikiej populacji łososia;f) „potencjalna produktywność pod względem smoltów” oznacza produktywność pod względem smoltów obliczaną dla każdej rzeki na podstawie odpowiednich charakterystycznych dla niej parametrów;g) „techniczne środki ochrony” oznaczają środki, które za pomocą warunków regulujących stosowanie i budowę narzędzi połowowych oraz ograniczeń dostępu do obszarów połowowych regulują skład gatunkowy i skład wielkościowy połowów oraz wpływ działań połowowych na elementy ekosystemów;h) „zarybianie” oznacza celowe wypuszczanie osobników łososia hodowlanego w stadium smolt lub we wcześniejszych stadiach życia do rzek bogatych w łososie;i) „bezpośrednie zarybianie” oznacza wypuszczanie osobników łososia hodowlanego w stadium smolt lub we wcześniejszych stadiach życia do rzek potencjalnie bogatych w łososie;j) „statek usługowy” oznacza statek wykorzystywany przez przedsiębiorstwo świadczące usługi, w tym zapewnianie sprzętu połowowego, transportu lub wsparcia, na potrzeby połowów rekreacyjnych łososia w Morzu Bałtyckim;k) „całkowite dopuszczalne połowy” (TAC) oznaczają ilość łososia bałtyckiego, która może zostać odłowiona ze stada i wyładowana co roku.ROZDZIAŁ II CELEArtykuł 4CelePlan zawiera następujące cele:a) zapewnienie zrównoważonej eksploatacji bałtyckich zasobów łososia zgodnie z zasadą maksymalnego podtrzymywalnego połowu;b) ochrona spójności i różnorodności genetycznej bałtyckich zasobów łososia.ROZDZIAŁ III POZIOMY DOCELOWEArtykuł 5Poziomy docelowe dla dzikich stad rzecznych łososia23.  W przypadku rzek bogatych w łososie, które osiągnęły 50 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów przed wejściem niniejszego rozporządzenia w życie, produkcja dzikiego smolta musi wynieść 75 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w każdej rzece w ciągu pięciu lat od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie.24.  W przypadku rzek bogatych w łososie, które nie osiągnęły 50 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów przed wejściem niniejszego rozporządzenia w życie, produkcja dzikiego smolta musi wynieść 50 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w każdej rzece w ciągu pięciu lat oraz 75 % w ciągu dziesięciu lat od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie.25.  Po dziesięciu latach od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie produkcja dzikiego smolta utrzyma się na poziomie co najmniej 75 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w każdej rzece bogatej w łososie.26.  Zainteresowane państwa członkowskie mogą ustanowić bardziej rygorystyczne poziomy docelowe dla każdej rzeki bogatej w łososie.ROZDZIAŁ IVZASADY ODŁOWUArtykuł 6Określanie TAC w rzekach27.  Roczne TAC dla stad łososia w rzekach bogatych w łososie nie mogą przekroczyć poziomu odpowiadającego wskaźnikowi śmiertelności połowowej, o którym mowa w ust. 2.28.  Każde państwo członkowskie określa wskaźnik śmiertelności połowowej w rzekach bogatych w łososie zgodnie z poziomami docelowymi ustanowionymi w art. 5 oraz ekspertyzami STECF i ICES, które następnie systematycznie oceniają wskaźnik śmiertelności połowowej w świetle nowych informacji lub zmiany cech rzeki. W tym celu państwa członkowskie uwzględniają potencjalną produktywność pod względem smoltów, którą ICES oblicza dla każdej rzeki na podstawie odpowiednich charakterystycznych dla niej parametrów i systematycznie ocenia w świetle nowych informacji lub zmiany cech rzeki.29.  Zainteresowane państwa członkowskie publikują wskaźnik śmiertelności połowowej w rzekach bogatych w łososie oraz odpowiadające mu TAC dla łososia w ogólnodostępnej części swoich oficjalnych stron internetowych zgodnie z art. 114 rozporządzenia 1224/2009 nie później niż rok od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie i co roku je weryfikują.30.  Co trzy lata Komisja ocenia zgodność i skuteczność środków, które państwa członkowskie podjęły zgodnie z niniejszym artykułem, na podstawie celów i poziomów docelowych ustanowionych w art. 4 i 5.31.  Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 26, aby określić wskaźnik śmiertelności połowowej lub odpowiadający mu TAC w rzekach bogatych w łososie lub aby zamknąć dane łowisko, jeżeli zainteresowane państwa członkowskie nie opublikują takich środków zgodnie z ust. 1, 2 i 3 w ustalonym terminie po dacie wejścia niniejszego rozporządzenia w życie.32.  Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 26, aby określić wskaźnik śmiertelności połowowej lub odpowiadający mu TAC w rzekach bogatych w łososie lub aby zamknąć dane łowisko, jeżeli w wyniku oceny przeprowadzonej zgodnie z ust. 4 środki państw członkowskich uznano za niezgodne z celami i poziomami docelowymi ustanowionymi w art. 4 i 5 lub uznano, że środki te nie pozwolą osiągnąć wspomnianych celów i poziomów docelowych.33.  Środki przyjęte przez Komisję mają na celu zapewnienie osiągnięcia celów i poziomów docelowych ustanowionych w art. 4 i 5. Z chwilą przyjęcia przez Komisję aktu delegowanego środki państw członkowskich tracą moc.Artykuł 7Określanie TAC w morzu34.  Roczne TAC dla stad łososia w morzu nie mogą przekroczyć poziomu odpowiadającego wskaźnikowi śmiertelności połowowej wynoszącemu 0,1.35.  Jeżeli istnieją przesłanki, że stan zasobów uległ zmianie lub że obowiązujący wskaźnik śmiertelności połowowej nie umożliwi realizacji celów ustanowionych w art. 4, Komisja może zmienić wartość wskaźnika śmiertelności połowowej na morzu, o którym mowa w ust. 1, poprzez akty delegowane przyjęte zgodnie z art. 26.36.  W przypadku nagłego wybuchu choroby, krytycznie niskich wskaźników przeżywalności łososia po stadium smolt lub innych nieprzewidzianych okoliczności Rada ustala TAC o wartości niższej niż TAC, który wynikałby ze wskaźnika śmiertelności połowowej, o którym mowa w ust. 1.Artykuł 8Wykorzystywanie kwoty krajowej przez statki usługoweŁosoś poławiany w morzu ze statków usługowych jest wliczany do kwoty krajowej.ROZDZIAŁ VTECHNICZNE ŚRODKI OCHRONYArtykuł 9Środki państw członkowskich na rzecz ochrony słabych stad rzecznych łososia37.  W przypadku rzek bogatych w łososie, które nie osiągnęły 50 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów przed wejściem niniejszego rozporządzenia w życie, zainteresowane państwa członkowskie ustanawiają nie później niż dwa lata od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie krajowe techniczne środki ochrony.38.  Techniczne środki ochrony, o których mowa w ust. 1, są oparte na wymogach szczególnych dla danej rzeki, aby odpowiednio przyczynić się do osiągania celów i poziomów docelowych ustanowionych w art. 4 i 5. Lokalizacja wspomnianych środków jest oparta na najlepszych dostępnych informacjach dotyczących szlaków migracyjnych łososia w morzu.Artykuł 10Środki na rzecz ochrony innych stad rzecznych łososiaPaństwa członkowskie mogą ustanawiać w swoich rzekach basenu Morza Bałtyckiego krajowe techniczne środki ochrony w odniesieniu do stad rzecznych łososia nieobjętych art. 9 niniejszego rozporządzenia. Środki te przyczyniają się do osiągania celów i poziomów docelowych ustanowionych w art. 4 i 5.Artykuł 11Środki ustanawiane przez Komisję39.  Co trzy lata Komisja ocenia zgodność i skuteczność środków, które państwa członkowskie podjęły zgodnie z art. 9 i 10, w szczególności w przypadkach gdy rzeki bogate w łososie przepływają przez kilka państw członkowskich, na podstawie celów i poziomów docelowych ustanowionych w art. 4 i 5.40.  Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 26, aby w razie potrzeby określić niezbędne techniczne środki ochrony, jeżeli zainteresowane państwa członkowskie nie przyjęły takich środków zgodnie z art. 9 w ustalonym terminie po dacie wejścia niniejszego rozporządzenia w życie.41.  Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 26, aby w razie potrzeby określić niezbędne techniczne środki ochrony, jeżeli w wyniku oceny przeprowadzonej zgodnie z ust. 1 środki państw członkowskich uznano za niezgodne z celami i poziomami docelowymi ustanowionymi w art. 4 i 5 lub uznano, że środki te nie pozwolą osiągnąć wspomnianych celów i poziomów docelowych.42.  Środki przyjęte przez Komisję mają na celu zapewnienie osiągnięcia celów i poziomów docelowych ustanowionych w art. 4 i 5. Z chwilą przyjęcia przez Komisję aktu delegowanego środki państw członkowskich tracą moc.ROZDZIAŁ VIWYPUSZCZANIE RYBArtykuł 12Zarybianie43.  Zarybianie łososiem można prowadzić wyłącznie w rzece bogatej w łososie. Liczba wypuszczonych smoltów w każdej rzece nie przekracza szacunkowej produktywności pod względem smoltów w odniesieniu do rzeki.44.  Zarybianie prowadzone jest w sposób chroniący różnorodność genetyczną poszczególnych stad rzecznych łososia, z uwzględnieniem istniejących zasobów ryb w rzece, której dotyczy zarybianie, oraz w rzekach z nią sąsiadujących, przy jednoczesnej optymalizacji skutków zarybiania.45.  Komisja może ustanawiać szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu poprzez akty wykonawcze przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 27 ust. 2.Artykuł 13Bezpośrednie zarybianieBezpośrednie zarybianie rzek potencjalnie bogatych w łososie prowadzi się wyłącznie pod warunkiem, że:a) rzeka charakteryzuje się brakiem przeszkód na szlakach migracyjnych, odpowiednią jakością wody oraz siedliskiem odpowiednim dla reprodukcji i wzrostu łososia;b) cel bezpośredniego zarybiania polega na wprowadzeniu lub poprawie stanu trwałej i samodzielnej dzikiej populacji łososia;c) wprowadzono program monitorowania przed wypuszczeniem i po wypuszczeniu ryb, obejmujący ocenę;d) wprowadzono właściwe i odpowiednie środki ochrony i zarządzania, aby umożliwić restytucję samodzielnej populacji łososia w rzece.Bezpośrednie zarybianie zgodnie z ust. 1 uważa się za środek służący ochronie na potrzeby art. 38 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego.Artykuł 14Okres przejściowyWypuszczanie łososia nieobjęte art. 12 i 13 można prowadzić przez 7 lat po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie.ROZDZIAŁ VIIKONTROLA I EGZEKWOWANIE PRZEPISÓWArtykuł 15Związek z rozporządzeniem (WE) nr 1224/2009Środki kontroli ustanowione w niniejszym rozdziale stosuje się jako środki dodatkowe w stosunku do środków określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009, chyba że w artykułach niniejszego rozdziału przewidziano inaczej.Artykuł 16Dzienniki połowoweNa zasadzie odstępstwa od przepisów art. 14 rozporządzenia 1224/2009 kapitanowie statków rybackich Unii Europejskiej o dowolnej długości posiadających upoważnienie do połowów łososia prowadzą dziennik połowowy dla swoich operacji zgodnie z zasadami określonymi w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.Artykuł 17Uprzednie powiadomieniaNa zasadzie odstępstwa od zdania wprowadzającego art. 17 ust. 1 rozporządzenia 1224/2009 kapitanowie statków rybackich Unii Europejskiej o dowolnej długości zatrzymujących na burcie łososia lub troć wędrowną zgłaszają właściwym organom państwa członkowskiego bandery informacje wymienione w art. 17 ust. 1 rozporządzenia 1224/2009 bezzwłocznie po zakończeniu operacji połowowej.Artykuł 18Upoważnienia do działań szczególnych46.  Statki usługowe muszą posiadać upoważnienie do działań szczególnych w zakresie połowów łososia, wydane zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.47.  Zainteresowane państwa członkowskie włączają upoważnienia do działań szczególnych do wykazu upoważnień do połowów zawartego w elektronicznej bazie danych utworzonej zgodnie z art. 116 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Ponadto państwa członkowskie włączają dane dotyczące upoważnień do działań szczególnych do skomputeryzowanego systemu zatwierdzania, o którym mowa w art. 109 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.Artykuł 19Deklaracja połowowa48.  Kapitan statku usługowego wypełnia deklarację połowową zgodnie z załącznikiem III i przedkłada ją właściwemu organowi państwa członkowskiego bandery statku usługowego do ostatniego dnia każdego miesiąca.49.  Do dnia 15 każdego miesiąca zainteresowane państwa członkowskie wprowadzają informacje podane w deklaracjach połowowych za poprzedni miesiąc do elektronicznej bazy danych utworzonej zgodnie z art. 116 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 oraz do skomputeryzowanego systemu zatwierdzania, o którym mowa w art. 109 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Dane elektroniczne oraz deklaracje połowowe przechowuje się przez 3 lata.Artykuł 20Inspekcje wyładunkówZainteresowane państwa członkowskie sprawdzają dokładność informacji podanych w deklaracjach połowowych za pomocą inspekcji wyładunków. Takie inspekcje wyładunków stanowią co najmniej 10 % inspekcji wszystkich wyładunków.Artykuł 21Krajowe programy kontroliKrajowe programy kontroli określone w art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 obejmują również co najmniej:a) stosowanie technicznych środków ochrony ustanowionych zgodnie z rozdziałem V niniejszego rozporządzenia;b) przestrzeganie przepisów dotyczących wykorzystywania kwoty, upoważnień do działań szczególnych oraz deklaracji połowowych przez statki usługowe;c) monitorowanie przepisów dotyczących zarybiania i bezpośredniego zarybiania.ROZDZIAŁ VIIIGROMADZENIE DANYCHArtykuł 22Na potrzeby gromadzenia danych każda kohorta niedojrzałych łososi we wszystkich rzekach bogatych w łososie może być badana przed smoltyfikacją za pomocą połowu ryb przy użyciu prądu elektrycznego.ROZDZIAŁ IX DALSZE DZIAŁANIAArtykuł 23Sprawozdawczość państw członkowskich50.  W trzecim roku po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie a następnie co trzy lata zainteresowane państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z technicznych środków ochrony przyjętych zgodnie z rozdziałem V oraz z realizacji celów określonych w art. 5.51.  W szóstym roku po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie a następnie co sześć lat zainteresowane państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia oraz z realizacji celów ustanowionych w art. 5. W sprawozdaniach państwa członkowskie zawierają w szczególności następujące informacje:a) rozwój połowów krajowych, w tym udział połowów dokonanych w wodach morskich, wodach przybrzeżnych i rzekach oraz dokonanych przez rybaków zawodowych, przedsiębiorstwa wykorzystujące statki usługowe i innych rybaków rekreacyjnych;b) w przypadku każdej rzeki bogatej w łososie – produkcja osobników w stadium parr i smolt oraz najlepsze dostępne szacunki potencjalnej produktywności pod względem smoltów;c) w przypadku każdego dzikiego stada rzecznego łososia – dostępne informacje genetyczne;d) działania podjęte w ramach zarybiania i bezpośredniego zarybiania łososiem;e) realizacja krajowych planów kontroli, o których mowa w art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.Artykuł 24Ocena planuNa podstawie sprawozdawczości państw członkowskich, o której mowa w art. 23 niniejszego rozporządzenia, oraz na podstawie opinii naukowej Komisja ocenia oddziaływanie środków zarządzania na bałtyckie zasoby łososia oraz na połowy eksploatujące te zasoby, w roku następującym po roku otrzymania sprawozdań państw członkowskich.ROZDZIAŁ XZMIANY W ZAŁĄCZNIKACHArtykuł 25 Zmiany w załącznikach52.  Komisja może zmieniać wykaz rzek bogatych w łososie zamieszczony w załączniku I, aby zaktualizować go zgodnie z najnowszymi informacjami naukowymi, poprzez akty delegowane przyjęte zgodnie z art. 26.53.  Komisja może zmieniać załącznik II oraz III, aby zapewnić skuteczną kontrolę, poprzez akty delegowane przyjęte zgodnie z art. 26.ROZDZIAŁ XIPRZEPISY PROCEDURALNEArtykuł 26Wykonanie przekazanych uprawnień54.  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierza się Komisji na warunkach określonych w niniejszym artykule.55.  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 6, 7, 11 i 25, powierza się Komisji na czas nieokreślony.56.  Parlament Europejski lub Rada może w dowolnym momencie odwołać przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6, 7, 11 i 25. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Decyzja ta staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w terminie późniejszym wskazanym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących.57.  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.58.  Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 6, 7, 11 i 25 wchodzi w życie wyłącznie w przypadku braku sprzeciwu Parlamentu Europejskiego lub Rady, w ciągu 2 miesięcy od zawiadomienia o tym akcie Parlamentu Europejskiego i Rady lub też jeśli przed upływem tego terminu Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu. Wspomniany termin przedłuża się o 2 miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.Artykuł 27Odwołanie przekazanych uprawnieńJeżeli zainteresowane państwa członkowskie nie ustanowiły lub nie opublikowały – w ustalonym terminie – środków określonych w art. 6 lub 11, lub jeżeli w wyniku oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 6 ust. 4 lub art. 11 ust. 1 takie środki uznano za nieodpowiednie lub nieskuteczne, Komisja odwołuje uprawnienia przekazane zainteresowanym państwom członkowskim, o których mowa w art. 6 lub 11. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Decyzja ta staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w terminie późniejszym wskazanym w tej decyzji.Artykuł 28Procedura komitetowa59.  Komisję wspiera Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury, utworzony na mocy art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.60.  W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.ROZDZIAŁ XIIPRZEPISY KOŃCOWEArtykuł 29Wejście w życieNiniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia XXX r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący PrzewodniczącyZAŁĄCZNIK IRzeki bogate w łososie w basenie Morza BałtyckiegoFinlandia-  SimojokiFinlandia/ Szwecja-  Tornionjoki/TorneälvenSzwecja-  Kalixälven, Råneälven, Piteälven, Åbyälven, Byskeälven, Rickleån, Sävarån, Ume/Vindelälven, Öreälven, Lögdeälven, Emån, Mörrumsån, LjunganEstonia-  Pärnu, Kunda, Keila, VasalemmaŁotwa-  Salaca, Vitrupe, Peterupe, Irbe, Uzava, SakaŁotwa/Litwa-  Barta/BartuvaLitwa-  basen Niemna (Żejmiana)ZAŁĄCZNIK IIMINIMALNE INFORMACJE NA POTRZEBY UPOWAŻNIENIA DO DZIAŁAŃ SZCZEGÓLNYCH1. DANE DOTYCZĄCE STATKUNazwa statku[17]Państwo banderyPort rejestracji (nazwa i kod państwa)Oznaka rybackaMiędzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS[18])2. POSIADACZ UPOWAŻNIENIA, WŁAŚCICIEL I KAPITAN STATKU[19]Imię i nazwisko osoby fizycznej lub nazwa osoby prawnej3. PARAMETRY STATKUMoc silnika (kW)[20]Pojemność (GT)Długość całkowita4. WARUNKI PROWADZENIA POŁOWÓW1. Data emisji:2. Okres obowiązywania:3. Warunki objęte upoważnieniem, w tym, tam gdzie stosowne, gatunki, obszar i narzędzie połowowe:ZAŁĄCZNIK IIIDEKLARACJE POŁOWOWEKażde zainteresowane państwo członkowskie wydaje swoim statkom usługowym urzędowy formularz, który należy wypełniać jako deklarację połowową. Formularz ten zawiera co najmniej następujące informacje:a) numer referencyjny upoważnienia do działań szczególnych wydanego zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia;b) imię i nazwisko osoby fizycznej lub nazwę osoby prawnej posiadającej upoważnienie do działań szczególnych wydane zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia;c) Imię i nazwisko oraz podpis kapitana statku usługowego;d) datę i godzinę wyjścia z portu i przybycia do portu oraz czas trwania rejsu połowowego;e) miejsce i godzinę wyładunku w podziale na rejsy połowowe;f) narzędzia wykorzystywane w operacjach połowowych;g) ilości wyładowanych ryb w podziale na gatunki i rejsy połowowe;h) ilości odrzuconych ryb w podziale na gatunki i rejsy połowowe;i) obszar połowów w podziale na rejsy połowowe wyrażony jako prostokąty statystyczne ICES.[1] Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/105/WE (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 368).[2] Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1. Dyrektywa zmieniona decyzją nr 2455/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 331 z 15.12.2001, s. 1).[3] Konwencja o ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego, 1992 r. (weszła w życie dnia 17 stycznia 2000 r.).[4] Przyjętym w Krakowie dnia 15 listopada 2007 r. na nadzwyczajnym posiedzeniu ministerialnym HELCOM.[5] Opinia specjalna ICES z 2008 r., 8.3.3.3: wniosek do ICES o wydanie opinii w sprawie zarządzania łososiem w Morzu Bałtyckim.[6] Fiński Instytut Badań nad Łowiectwem i Rybołówstwem, 2008 r. Analiza danych w związku z opracowaniem planu działania na rzecz ochrony łososia w Morzu Bałtyckim, SI2.491891, FISH/2007/03 – część 6.[7] Sprawozdanie z 31. posiedzenia plenarnego Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa: (PLEN-09-02), 13-17 lipca 2009 r., Kopenhaga.[8] Dz.U. C z 9.5.2008, s. 1.[9] Dz.U. C […] z […], s. […].[10] Dz.U. C […] z […], s. […].[11] Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/105/WE (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 368).[12] Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1. Dyrektywa zmieniona decyzją nr 2455/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 331 z 15.12.2001, s. 1).[13] Dz.U. L 179 z 23.6.1998, s. 1-2.[14] Dz.U. L 223 z 15.8.2006, s. 1-44.[15] Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1-50.[16] Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.[17] W przypadku statków posiadających nazwę.[18] Dla statków, dla których wymagany jest IRCS.[19] Należy podać w przypadku każdej osoby, jeżeli dotyczy.[20] Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2930/86.