                   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

                                                  Bruksela, dnia 21.11.2007
                                                  KOM(2007) 731 wersja ostateczna

                                                  2007/0252 (CNS)

                                        Wniosek

                                   DECYZJA RADY

      w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą
     Europejską a rządem Mongolii dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

                                        Wniosek

                                   DECYZJA RADY

       w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Mongolii
                   dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

                              (przedstawione przez Komisję)

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                                UZASADNIENIE

           1) KONTEKST WNIOSKU

             •
     110
                 Podstawa i cele wniosku

             W następstwie orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości w tzw. sprawach o „otwartym
             niebie”, w dniu 5 czerwca 2003 r. Rada udzieliła Komisji mandatu na rozpoczęcie
             negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia niektórych postanowień
             istniejących umów umową wspólnotową1 („mandat horyzontalny”). Celem tych umów
             jest stworzenie wszystkim przewoźnikom lotniczym z UE wolnego od dyskryminacji
             dostępu do tras między Wspólnotą a krajami trzecimi oraz zapewnienie zgodności
             dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a
             krajami trzecimi z prawem wspólnotowym.

             •
     120
                 Kontekst ogólny

             Międzynarodowe stosunki w dziedzinie lotnictwa między państwami członkowskimi a
             krajami trzecimi są tradycyjnie regulowane przez dwustronne umowy o komunikacji
             lotniczej zawierane pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi, załączniki
             do tych umów oraz inne dwustronne i wielostronne porozumienia między państwami
             członkowskimi a krajami trzecimi.

             Tradycyjne klauzule wyznaczania stosowane przez państwa członkowskie w
             dwustronnych umowach o komunikacji lotniczej są niezgodne z prawem Wspólnoty.
             Umożliwiają one krajom trzecim odrzucenie, wycofanie lub zawieszenie pozwolenia
             lub upoważnienia wydanego danemu przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez
             państwo członkowskie, w którym jednak to państwo członkowskie lub jego obywatele
             nie posiadają udziałów w odpowiedniej wysokości, ani też nie sprawują nad nim
             skutecznej kontroli. Taki przypadek został uznany za dyskryminację przewoźników
             wspólnotowych mających siedzibę na terytorium któregoś z państw członkowskich, ale
             stanowiących własność bądź znajdujących się pod kontrolą obywateli innych państw
             członkowskich. Sytuacja ta jest niezgodna z art. 43 traktatu, który gwarantuje
             obywatelom państw członkowskich korzystającym ze swobody przedsiębiorczości w
             innym przyjmującym państwie członkowskim traktowanie na równi z obywatelami
             przyjmującego państwa członkowskiego.

             Istnieją również inne zagadnienia, takie jak opodatkowanie paliwa lotniczego, opłaty
             za przewóz stosowane przez przewoźników lotniczych z krajów trzecich na trasach
             wewnątrzwspólnotowych, czy też obowiązkowe umowy handlowe pomiędzy liniami
             lotniczymi w odniesieniu do których należy zapewnić zgodność z prawem
             wspólnotowym poprzez zmianę lub uzupełnienie istniejących postanowień
             dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a
             krajami trzecimi.

     1
             Decyzja Rady nr 11323/03 z dnia 5 czerwca 2003 r. (dokument zastrzeżony).

PL                                                       2                                          PL
 ---pagebreak---              •
     130
                 Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

             Postanowienia umowy zastępują lub uzupełniają istniejące postanowienia jedenastu
             dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a
             Mongolią.

             •
     140
                 Spójność z innymi politykami i celami Unii

             Umowa przyczyni się do realizacji głównego celu wspólnotowej polityki w zakresie
             zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa poprzez zapewnienie zgodności
             istniejących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej z prawem wspólnotowym.

           2) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPŁYWU

             •   Konsultacje z zainteresowanymi stronami
     211
             Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów

             Przez cały czas trwania negocjacji konsultowano się z państwami członkowskimi i
             sektorem lotnictwa.
     212
             Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki były one uwzględniane

             Uwagi państw członkowskich i sektora zostały uwzględnione.

           3) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

             •
     305
                 Krótki opis proponowanych działań

             Działając zgodnie z mechanizmami i wytycznymi przedstawionymi w załączniku do
             „mandatu horyzontalnego”, Komisja wynegocjowała umowę z Mongolią, która
             zastępuje niektóre postanowienia istniejących dwustronnych umów o komunikacji
             lotniczej między państwami członkowskimi a Mongolią. Artykuł 2 umowy zastępuje
             tradycyjnie stosowane klauzule wyznaczania wspólnotową klauzulą wyznaczania,
             umożliwiającą wszystkim przewoźnikom ze Wspólnoty korzystanie z prawa
             przedsiębiorczości. Artykuły 4 i 5 umowy odnoszą się do dwóch typów klauzul
             dotyczących spraw pozostających w kompetencji Wspólnoty. Artykuł 4 dotyczy
             opodatkowania paliwa lotniczego - kwestii, która została zharmonizowana na mocy
             dyrektywy Rady 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów
             ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii
             elektrycznej, w szczególności jej art. 14 ust. 2. Artykuł 5 (ustalanie taryf) rozwiązuje
             konflikt między obecnie obowiązującymi umowami dwustronnymi o komunikacji
             lotniczej a rozporządzeniem Rady nr 2409/92 w sprawie taryf i stawek za przewozy
             lotnicze, które uniemożliwia przewoźnikom z krajów trzecich zdobycie pozycji
             liderów     cenowych      w   dziedzinie     przewozów       lotniczych    na    trasach
             wewnątrzwspólnotowych. Artykuł 6 dostosowuje postanowienia umów dwustronnych,
             które są wyraźnie antykonkurencyjne (obowiązkowe umowy handlowe pomiędzy
             liniami lotniczymi), do prawa ochrony konkurencji UE.

PL                                                  3                                                   PL
 ---pagebreak---              •
     310
                 Podstawa prawna

             Traktat WE, art. 80 ust 2 i art. 300 ust. 2.

             •
     329
                 Zasada pomocniczości

             Wniosek w całości opiera się na „mandacie horyzontalnym” udzielonym przez Radę, a
             uwzględniono w nim kwestie wchodzące w zakres prawa wspólnotowego i
             dwustronnych umów o komunikacji lotniczej.

             •   Zasada proporcjonalności

             Umowa zmieni lub uzupełni postanowienia dwustronnych umów o komunikacji
             lotniczej jedynie w takim zakresie, w jakim będzie to niezbędne dla zapewnienia
             zgodności tych umów z prawem wspólnotowym.

             •   Wybór instrumentów
     342
             Umowa między Wspólnotą a Mongolią jest najbardziej skutecznym instrumentem
             umożliwiającym zapewnienie zgodności z prawem wspólnotowym wszystkich
             istniejących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami
             członkowskimi a Mongolią. Mongolia i Francja zapewniły zgodność z prawem
             wspólnotowym dwustronnych umów pomiędzy tymi państwami na początku 2007 r.

           4) WPŁYW NA BUDŻET
     409
             Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.

           5) INFORMACJE DODATKOWE

             •
     510
                 Uproszczenie
     511
             Wniosek przewiduje uproszczenie prawodawstwa.
     512
             Odnośne postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między
             państwami członkowskimi a Mongolią zostaną zastąpione lub uzupełnione
             postanowieniami jednej umowy wspólnotowej.

             •
     570
                 Szczegółowe wyjaśnienie wniosku

             Zgodnie z typową procedurą podpisywania i zawierania umów międzynarodowych, do
             Rady kieruję się prośbę o zatwierdzenie decyzji w sprawie podpisania i tymczasowego
             stosowania oraz zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Mongolią
             dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych, jak również o wyznaczenie osób
             upoważnionych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty.

PL                                                    4                                            PL
 ---pagebreak---                                                 Wniosek

                                             DECYZJA RADY

           w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą
          Europejską a rządem Mongolii dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

     uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust.
     2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,

     uwzględniając wniosek Komisji2,

     a także mając na uwadze, co następuje:

     (1)      Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami
              trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów
              dwustronnych umową wspólnotową.

     (2)      W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Mongolią dotyczącą
              pewnych aspektów przewozów lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi
              zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia
              negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie
              obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

     (3)      Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia wspomnianej umowy w późniejszym terminie,
              wynegocjowana przez Komisję umowa powinna zostać podpisana i być tymczasowo
              stosowana,

     STANOWI, CO NASTĘPUJE:

                                                Artykuł

     1.        Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia umowy w późniejszym terminie, niniejszym
               upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) uprawnionej
               (uprawnionych) do podpisania w imieniu Wspólnoty umowy między Wspólnotą
               Europejską a rządem Mongolii dotyczącej pewnych aspektów przewozów
               lotniczych.

     2
              Dz.U. C […] z […], str. […].

PL                                                5                                                PL
 ---pagebreak---      2.      Do czasu wejścia w życie umowy będzie ona stosowana tymczasowo od pierwszego
             dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wzajemnie notyfikowały
             zamknięcie procedur koniecznych do tego celu. Niniejszym upoważnia się
             przewodniczącego Rady do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 2
             umowy.

     3.      Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.

     Sporządzono w Brukseli dnia

                                               W imieniu Rady
                                               Przewodniczący

PL                                               6                                          PL
 ---pagebreak---                                                         2007/0252 (CNS)

                                              Wniosek

                                           DECYZJA RADY

           w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Mongolii
                       dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

     uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust.
     2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit
     pierwszy,

     uwzględniając wniosek Komisji3,

     uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego4,

     a także mając na uwadze, co następuje:

     (1)    Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami
            trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów
            dwustronnych umową wspólnotową.

     (2)    W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Mongolią dotyczącą
            pewnych aspektów przewozów lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi
            zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia
            negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie
            obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

     (3)    Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia […] r., z zastrzeżeniem
            możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …/…/WE z
            dnia […] r5.

     (4)    Umowa powinna zostać zatwierdzona,

     3
            Dz.U. C […] z […], str. […].
     4
            Dz.U. C […] z […], str. […].
     5
            Dz.U. C […] z […], str. […].

PL                                               7                                                 PL
 ---pagebreak---      STANOWI, CO NASTĘPUJE:

                                             Artykuł 1

     1.      Umowa między Wspólnotą Europejską a rządem Mongolii dotycząca pewnych
             aspektów przewozów lotniczych zostaje zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.

     2.      Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.

                                             Artykuł 2

     Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób)
     uprawnionej (uprawnionych) do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 1 umowy.

     Sporządzono w Brukseli dnia

                                               W imieniu Rady
                                               Przewodniczący

PL                                               8                                              PL
 ---pagebreak---                                          ZAŁĄCZNIK

                                           UMOWA

                        pomiędzy Wspólnotą Europejską a rządem Mongolii

                        dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych

     WSPÓLNOTA EUROPEJSKA

     z jednej strony,

     RZĄD MONGOLII

     z drugiej strony

     (zwane dalej „Stronami”),

     STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej podpisane między
     niektórymi państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Mongolią zawierają
     postanowienia sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej.

     STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych
     aspektów, które mogą być włączone do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między
     państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,

     STWIERDZAJĄC, że na mocy prawa Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy z
     siedzibą w jednym z państw członkowskich mają prawo do pozbawionego dyskryminacji
     dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a
     krajami trzecimi,

     UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a pewnymi krajami trzecimi,
     przewidujące dla obywateli tych krajów trzecich możliwość nabywania udziałów w liniach
     lotniczych posiadających koncesje wydane zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,

     UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między
     państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Mongolią, które są sprzeczne z prawem
     Wspólnoty Europejskiej, muszą być doprowadzone do zgodności z tym prawem celem
     ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla wykonywania przewozów lotniczych między
     Wspólnotą Europejską a Mongolią, a także w celu zachowania ciągłości takich przewozów
     lotniczych,

     STWIERDZAJĄC, że zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy nie
     mogą zasadniczo zawierać umów, które mogłyby wpłynąć na wymianę handlową między
     państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, i których celem lub skutkiem byłoby
     uniemożliwienie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji,

PL                                             9                                              PL
 ---pagebreak---      STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszych negocjacji celem Wspólnoty Europejskiej nie
     jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu lotniczego między Wspólnotą Europejską a
     Mongolią ani naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi ze Wspólnoty a
     przewoźnikami lotniczymi z Mongolii, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie
     obowiązujących umów dotyczących praw przewozowych,

     UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawartych
     między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Mongolią, które (i) wymagają
     zawierania umów pomiędzy przedsiębiorstwami, podejmowania decyzji przez stowarzyszenia
     przedsiębiorstw lub stosowania uzgodnionych praktyk uniemożliwiających, zakłócających lub
     ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, bądź
     faworyzują wymienione rozwiązania; lub (ii) wzmacniają skutki wszelkich takich umów,
     decyzji lub uzgodnionych praktyk, lub (iii) przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne
     prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za podjęcie środków uniemożliwiających,
     zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych
     trasach, mogą uniemożliwić skuteczne działanie reguł konkurencji mających zastosowanie do
     przedsiębiorstw,

     UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

                                          ARTYKUŁ 1

                                       Postanowienia ogólne

     1.      Dla celów niniejszej umowy określenie „państwa członkowskie” oznacza państwa
             członkowskie Wspólnoty Europejskiej.

     2.      Zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1 odniesienia do obywateli
             państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako
             odniesienia do obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.

     3.      Zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1 odniesienia do przewoźników
             lotniczych lub linii lotniczych pochodzących z państwa członkowskiego będącego
             stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych
             bądź linii lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.

                                          ARTYKUŁ 2

                             Wyznaczenie przez państwo członkowskie

     1.      Postanowienia zawarte w ustępach 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie
             postanowienia zawarte w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku 2 (a)
             i (b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane państwo
             członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz pozwoleń wydanych
             przez Mongolię oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia
             wspomnianych upoważnień lub pozwoleń wydanych przewoźnikowi lotniczemu.

     2.      Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie Mongolia
             wyda odpowiednie upoważnienia i pozwolenia w najkrótszym przewidzianym przez
             procedury terminie, pod warunkiem, że:

PL                                              10                                               PL
 ---pagebreak---                  (i)    przewoźnik lotniczy ma w państwie członkowskim, które dokonało jego
                        wyznaczenia, siedzibę zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę
                        Europejską, oraz posiada ważną koncesję zgodną z prawem Wspólnoty
                        Europejskiej;

                 (ii)   państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu
                        przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę
                        regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu są wyraźnie
                        wymienione odpowiednie władze lotnicze; oraz

                 (iii) przewoźnik lotniczy stanowi własność, bezpośrednio lub poprzez pakiet
                       większościowy, i pozostaje pod skuteczną kontrolą, państw
                       członkowskich i/lub obywateli państw członkowskich i/lub innych
                       państw wymienionych w załączniku 3 i/lub obywateli tych państw.

     3.     Mongolia może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub
            pozwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo
            członkowskie jeżeli:

                 (i)    przewoźnik lotniczy nie ma w państwie członkowskim, które dokonało
                        jego wyznaczenia, siedziby zgodnie z Traktatem ustanawiającym
                        Wspólnotę Europejską bądź nie posiada ważnej koncesji zgodnej z
                        prawem Wspólnoty Europejskiej;

                 (ii)   państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu
                        przewoźnika lotniczego nie sprawuje skutecznej kontroli regulacyjnej
                        nad przewoźnikiem lotniczym lub w wyznaczeniu nie są wyraźnie
                        wymienione odpowiednie władze lotnicze; lub

                 (iii) przewoźnik lotniczy nie stanowi własności lub nie znajduje się pod
                       skuteczną kontrolą, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy,
                       państw członkowskich i/lub obywateli państw członkowskich i/lub
                       innych państw wymienionych w załączniku 3 i/lub obywateli tych
                       państw.

     Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu Mongolia nie stosuje dyskryminacji
     między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi ze względu na ich przynależność
     państwową.

                                          ARTYKUŁ 3

                                         Bezpieczeństwo

     1.     Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie
            przepisy artykułów wymienionych w załączniku 2 (c).

     2.     Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym
            kontrolę regulacyjną sprawuje inne państwo członkowskie, prawa Mongolii zgodnie
            z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między
            państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a
            Mongolią będą miały również zastosowanie do przyjmowania, wykonywania lub

PL                                             11                                              PL
 ---pagebreak---           utrzymywania norm bezpieczeństwa przez wspomniane inne państwo członkowskie
          oraz w stosunku do zezwolenia na prowadzenie działalności przez tego przewoźnika
          lotniczego.

                                       ARTYKUŁ 4

                             Opodatkowanie paliwa lotniczego

     1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie
          przepisy artykułów wymienionych w załączniku 2 (d).

     2.   Nie naruszając żadnego innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne
          postanowienie umów wymienionych w załączniku 2 (d) nie będzie przeszkodą dla
          państwa członkowskiego w nałożeniu w sposób wolny od dyskryminacji podatków,
          opłat specjalnych, należności, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego
          terytorium, przeznaczone do użytku w statku powietrznym wyznaczonego
          przewoźnika pochodzącego z Mongolii, który obsługuje trasy między punktem
          znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego a innym punktem
          znajdującym się na terytorium tego lub innego państwa członkowskiego.

                                       ARTYKUŁ 5

                    Opłaty za przewóz w obrębie Wspólnoty Europejskiej

     1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają stosowne
          postanowienia zawarte w artykułach wymienionych w załączniku 2 (e).

     2.   Opłaty należne za przewóz wyłącznie w obrębie Wspólnoty Europejskiej, nakładane
          przez przewoźnika lotniczego (przewoźników lotniczych) wyznaczonego
          (wyznaczonych) przez Mongolię zgodnie z umową wymienioną w załączniku 1
          zawierającą postanowienie wymienione w załączniku 2 (e), są regulowane prawem
          Wspólnoty Europejskiej.

                                       ARTYKUŁ 6

                              Zgodność z regułami konkurencji

     1.   Nie naruszając wszelkich postanowień stanowiących inaczej, żadne postanowienia
          umów wymienionych w załączniku 1 nie mogą (i) faworyzować zawierania umów
          pomiędzy przedsiębiorstwami, podejmowania decyzji przez stowarzyszenia
          przedsiębiorstw ani stosowania uzgodnionych praktyk uniemożliwiających lub
          zakłócających konkurencję; (ii) wzmacniać skutków wszelkich takich porozumień,
          decyzji lub uzgodnionych praktyk; ani (iii) przenosić na prywatne podmioty
          gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków uniemożliwiających,
          zakłócających lub ograniczających konkurencję.

     2.   Postanowienia zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1, które są
          niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu, nie będą stosowane.

PL                                          12                                               PL
 ---pagebreak---                                             ARTYKUŁ 7

                                        Załączniki do umowy

     Załączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.

                                            ARTYKUŁ 8

                                         Przegląd lub zmiany

     Strony mogą w każdej chwili dokonać przeglądu lub zmienić niniejszą umowę w drodze
     wzajemnego porozumienia.

                                            ARTYKUŁ 9

                              Wejście w życie i tymczasowe stosowanie

     1.      Niniejsza umowa wchodzi w życie po przekazaniu sobie wzajemnie przez strony
             notyfikacji na piśmie stwierdzających, iż wewnętrzne procedury stron niezbędne do
             wejścia w życie umowy zostały zakończone.

     2.      Nie naruszając postanowień ust. 1, strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie
             niniejszej umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym
             strony wzajemnie notyfikowały zamknięcie procedur koniecznych do tego celu.

     3.      Umowy oraz inne ustalenia między państwami członkowskimi a Mongolią, które w
             dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo
             stosowane, są wymienione w załączniku 1 (b). Niniejsza umowa stosuje się do
             wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub z dniem
             rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania.

                                            ARTYKUŁ 10

                                             Wygaśnięcie

     1.      W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku 1, jednocześnie
             wygasają wszystkie przepisy niniejszej umowy mające zastosowanie do wygasającej
             umowy wymienionej w załączniku 1.

     2.      W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku 1,
             jednocześnie wygasa niniejsza umowa.

     W DOWÓD CZEGO odpowiednio upoważnieni niżej podpisani złożyli swoje podpisy pod
     niniejszą umową.

     Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w […] , dnia […] r. w językach:
     angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim,
     hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim,
     portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i
     mongolskim.

     W IMIENIU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ:                  W IMIENIU RZĄDU MONGOLII

PL                                                13                                             PL
 ---pagebreak---      ZAŁĄCZNIK 1

                   Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy

     Umowy dotyczące komunikacji lotniczej między Mongolią a państwami członkowskimi
     Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte,
     podpisane lub/i parafowane

     –      umowa o transporcie lotniczym między rządem federalnym Austrii a rządem
            Mongolii, parafowana i dołączona jako załącznik 2 do protokołu ustaleń
            sporządzonego w Wiedniu dnia 28 czerwca 1999 r., zwana dalej w załączniku 2
            „umową Mongolia - Austria”

     –      umowa między rządem Królestwa Danii a rządem Mongolii dotycząca
            komunikacji lotniczej, sporządzona w Pekinie dnia 19 czerwca 1997 r., zwana dalej
            w załączniku 2 „umową Mongolia - Dania”.

     –      umowa dotycząca komunikacji lotniczej między rządem Republiki Finlandii a
            rządem Mongolii, sporządzona w Helsinkach dnia 10 lutego 2000 r., zwana dalej w
            załączniku 2 „umową Mongolia – Finlandia”;

     –      umowa dotycząca komunikacji lotniczej między rządem Republiki Federalnej
            Niemiec a rządem Mongolii, sporządzona w Bonn dnia 29 maja 1998 r., zwana
            dalej w załączniku 2 „umową Mongolia - Niemcy”;

     –      umowa dotycząca komunikacji lotniczej między rządem Republiki Węgierskiej a
            rządem Mongolii, sporządzona w Ułan Batorze dnia 13 września 1994 r., zwana
            dalej w załączniku 2 „umową Mongolia - Węgry”;

     –      umowa między rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga a rządem Mongolii
            dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w Luksemburgu dnia 18 marca
            1995 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Mongolia - Luksemburg”.

     –      umowa między rządem Królestwa Niderlandów a rządem Mongolii dotycząca
            komunikacji lotniczej, sporządzona w Hadze dnia 9 marca 1995 r., zwana dalej w
            załączniku 2 „umową Mongolia - Niderlandy”.

     –      umowa dotycząca komunikacji lotniczej między rządem Rzeczpospolitej Polskiej a
            rządem Mongolskiej Republiki Ludowej, sporządzona dnia 26 maja 1989 r. w
            Ułan Batorze, zwana dalej w załączniku 2 „umową Mongolia - Polska”;

     –      umowa między rządem Rumunii a rządem Mongolii dotycząca komunikacji
            lotniczej, sporządzona w Ułan Batorze dnia 10 lipca 1990 r., zwana dalej w
            załączniku 2 „umową Mongolia - Rumunia”.

     –      umowa między rządem Królestwa Szwecji a rządem Mongolii dotycząca
            komunikacji lotniczej, sporządzona w Pekinie dnia 19 czerwca 1997 r., zwana dalej
            w załączniku 2 „umową Mongolia - Szwecja”.

PL                                             14                                               PL
 ---pagebreak---      –   umowa między rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii
         Północnej a rządem Mongolii dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w
         Londynie dnia 1 marca 2000 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Mongolia -
         Zjednoczone Królestwo”;

PL                                       15                                            PL
 ---pagebreak---      ZAŁĄCZNIK 2

         Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku 1, o których
                        mowa w artykułach od 2 do 5 niniejszej umowy

     a) Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

     –       Artykuł 3 ust. 5 umowy Mongolia - Austria;

     –       Artykuł 3 ust. 4 umowy Mongolia - Dania;

     –       Artykuł 3 ust. 4 umowy Mongolia - Niemcy;

     –       Artykuł 3 ust. 4 umowy Mongolia - Węgry;

     –       Artykuł 3 ust. 4 umowy Mongolia - Luksemburg;

     –       Artykuł 3 ust. 4 umowy Mongolia - Niderlandy;

     –       Artykuł 3 ust. 4 umowy Mongolia - Rumunia;

     –       Artykuł 3 ust. 4 umowy Mongolia - Szwecja;

     –       Artykuł 4 ust. 4 umowy Mongolia - Zjednoczone Królestwo.

     b) Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub pozwoleń:

     –       Artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Mongolia - Austria;

     –       Artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Mongolia - Dania;

     –       Artykuł 5 ust. 1 lit. a) umowy Mongolia - Finlandia;

     –       Artykuł 4 umowy Mongolia - Niemcy;

     –       Artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Mongolia - Węgry;

     –       Artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Mongolia - Luksemburg;

     –       Artykuł 4 ust. 1 lit. a) umowy Mongolia - Szwecja;

     –       Artykuł 5 ust. 1 lit. a) umowy Mongolia - Zjednoczone Królestwo.

     c) Bezpieczeństwo:

     –       Artykuł 6 umowy Mongolia - Austria;

     –       Artykuł 13 umowy Mongolia - Finlandia;

     –       Artykuł 12 umowy Mongolia - Niemcy;

     –       Artykuł 11 umowy Mongolia - Węgry;

PL                                               16                                   PL
 ---pagebreak---      –      Artykuł 7 umowy Mongolia - Luksemburg;

     –      Artykuł 8 umowy Mongolia - Niderlandy;

     –      Artykuł 15 umowy Mongolia - Polska;

     –      Artykuł 7 umowy Mongolia - Rumunia.

     d) Opodatkowanie paliwa lotniczego:

     –      Artykuł 7 umowy Mongolia - Austria;

     –      Artykuł 6 umowy Mongolia - Dania;

     –      Artykuł 6 umowy Mongolia - Finlandia;

     –      Artykuł 6 umowy Mongolia - Niemcy;

     –      Artykuł 9 umowy Mongolia - Węgry;

     –      Artykuł 10 umowy Mongolia - Luksemburg;

     –      Artykuł 11 umowy Mongolia - Niderlandy;

     –      Artykuł 10 umowy Mongolia - Polska;

     –      Artykuł 9 umowy Mongolia - Rumunia;

     –      Artykuł 6 umowy Mongolia - Szwecja;

     –      Artykuł 8 umowy Mongolia - Zjednoczone Królestwo.

     e) Opłaty za przewóz w obrębie Wspólnoty Europejskiej:

     –      Artykuł 11 umowy Mongolia - Austria;

     –      Artykuł 11 umowy Mongolia - Dania;

     –      Artykuł 10 umowy Mongolia - Finlandia;

     –      Artykuł 10 umowy Mongolia - Niemcy;

     –      Artykuł 8 umowy Mongolia - Węgry;

     –      Artykuł 9 umowy Mongolia - Luksemburg;

     –      Artykuł 10 umowy Mongolia - Niderlandy;

     –      Artykuł 9 umowy Mongolia - Polska;

     –      Artykuł 11 umowy Mongolia - Rumunia;

PL                                              17              PL
 ---pagebreak---      –   Artykuł 11 umowy Mongolia - Szwecja;

     –   Artykuł 7 umowy Mongolia - Zjednoczone Królestwo.

PL                                        18                 PL
 ---pagebreak---      ZAŁĄCZNIK 3

              Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej umowy

     a) Republika Islandii (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze
     Gospodarczym);

     b) Księstwo Liechtensteinu (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze
     Gospodarczym);

     c) Królestwo Norwegii (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze
     Gospodarczym);

     d) Konfederacja Szwajcarska (w związku z umową między Wspólnotą Europejską a
     Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).

PL                                         19                                       PL


title: Wniosek decyzja Rady w sprawie zawarcia porozumienia między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej - Wniosek decyzja Rady w sprawie podpisania porozumienia między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej

text:
Ważna informacja prawna

|

52009PC0255(01)

Wniosek decyzja Rady w sprawie zawarcia porozumienia między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej  /* COM/2009/0255 końcowy - CNS 2009/0073 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 4.6.2009KOM(2009) 255 wersja ostateczna2009/0073 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia porozumienia między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii EuropejskiejWniosekDECYZJA RADYw sprawie podpisania porozumienia między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii EuropejskiejUZASADNIENIE1. TŁO POLITYCZNO-PRAWNEArtykuł 21 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającego Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej[1] przewiduje, że w działaniach agencji uczestniczą kraje włączone we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. Szczegółowe zasady ich uczestnictwa zostaną określone w dalszych porozumieniach, które zostaną zawarte między Wspólnotą Europejską a tymi krajami.W dniu 15 lutego 2007 r. Wspólnota Europejska oraz Republika Islandii i Królestwo Norwegii zawarły porozumienie w sprawie uczestnictwa tych państw w działaniach agencji[2].W dniu 26 października 2004 r. Unia Europejska, Wspólnota Europejska i Konfederacja Szwajcarska podpisały umowę dotyczącą włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (zwaną dalej „umową w sprawie Schengen”). Dnia 1 marca 2008 r. wspomniana umowa w sprawie Schengen weszła w życie[3].Artykuł 16 umowy w sprawie Schengen stanowi, że Liechtenstein zostanie włączony do dorobku Schengen na mocy protokołu do umowy w sprawie Schengen, który określi prawa i zobowiązania każdej z umawiających się stron. Protokół został podpisany w dniu 28 lutego 2008 r. i powinien zostać zawarty w 2009 r.Aby uniknąć konieczności prowadzenia oddzielnych negocjacji i zwiększyć efektywność działań, Liechtenstein został włączony do negocjacji w sprawie jego uczestnictwa w agencji przed zawarciem protokołu. Porozumienie w sprawie warunków uczestnictwa w agencji nie będzie miało zastosowania do Liechtensteinu do dnia wprowadzenia w życie protokołu.W następstwie upoważnienia udzielonego Komisji w dniu 11 marca 2008 r. prowadzone były negocjacje ze Szwajcarią i Liechtensteinem. W dniu 19 stycznia 2009 r. zakończono negocjacje i parafowano projekt porozumienia.Państwa członkowskie otrzymywały informacje i konsultowano się z nimi na posiedzeniach Grupy Roboczej ds. Granic oraz Grupy Roboczej ds. EFTA w ramach Rady.Podstawę prawną dla porozumienia stanowi art. 62 ust. 2 lit. a) oraz art. 66 w związku z art. 300 ust. 3 akapit pierwszy zdanie pierwsze Traktatu WE.Dołączone wnioski stanowią narzędzia prawne umożliwiające podpisanie i zawarcie przedmiotowego porozumienia. Rada podejmie decyzję w tej sprawie kwalifikowaną większością głosów. Parlament Europejski będzie musiał wyrazić formalną opinię w sprawie zawarcia porozumienia zgodnie z art. 300 ust. 3 Traktatu WE.2. WYNIKI NEGOCJACJIKomisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte, a projekt porozumienia w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej może zostać zaakceptowany przez Wspólnotę.Ostateczną treść projektu porozumienia można podsumować w następujący sposób:Cel i zakres stosowaniaPorozumienie ustanawia wyraźne, jednoznaczne i wiążące prawa i obowiązki, które mają zapewnić skuteczne uczestnictwo Szwajcarii i Liechtensteinu w Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej.Porozumienie dotyczy następujących kwestii: ograniczonego prawo głosu dla przedstawicieli Szwajcarii i Liechtensteinu w zarządzie agencji, udziału finansowego Szwajcarii i Liechtensteinu w budżecie agencji, ochrony i poufności danych, statusu prawnego agencji w Szwajcarii i Liechtensteinie, odpowiedzialności agencji, uznania przez Szwajcarię i Liechtenstein właściwości Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wobec agencji, przywilejów i immunitetów agencji i jej pracowników oraz możliwości zatrudnienia obywateli Szwajcarii i Liechtensteinu przez dyrektora zarządzającego agencją w ramach umowy.Szczególną sytuację Danii, Zjednoczonego Królestwa i Irlandii uwzględniono w preambule.DeklaracjeDo umowy dołączono inne wspólne deklaracje dotyczące:- prawa głosu, oraz- stosowania przepisów o odpowiedzialności cywilnej w związku z rozmieszczeniem zespołów szybkiej interwencji na granicy.3. PODSUMOWANIEW świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada:-  przyjęła decyzję o podpisaniu porozumienia w imieniu Wspólnoty i upoważniła przewodniczącego Rady do wyznaczenia w tym celu należycie umocowanej osoby (lub osób);-  zatwierdziła, po konsultacjach z Parlamentem Europejskim, załączone porozumienie między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej.WniosekDECYZJA RADYw sprawie podpisania porozumienia między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii EuropejskiejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. a) oraz art. 66 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Artykuł 21 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającego Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej[4] przewiduje, że w działaniach agencji uczestniczą kraje włączone we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. Zasady ich uczestnictwa zostaną określone w dalszych porozumieniach, które zostaną zawarte między Wspólnotą a tymi krajami.2.  Po udzieleniu Komisji upoważnienia w dniu 11 marca 2008 r. przeprowadzono i zakończono negocjacje z Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu dotyczące porozumienia w sprawie warunków uczestnictwa tych dwóch krajów w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii.3.  Porozumienie, które zostało parafowane w dniu 19 stycznia 2009 r., powinno zostać podpisane, z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w terminie późniejszym, a wspólne deklaracje powinny zostać zatwierdzone.4.  Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana, ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja jest oparta na dorobku Schengen w rozumieniu przepisów tytułu IV części trzeciej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zgodnie z art. 5 wspomnianego Protokołu, Dania powinna podjąć decyzję o wprowadzeniu niniejszego instrumentu do własnego prawa krajowego w okresie sześciu miesięcy po przyjęciu niniejszej decyzji przez Radę.5.  Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, który nie stosuje się do Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen[5]. Dlatego też Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie podlega.6.  Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, który nie stosuje się do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen[6]. Irlandia nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana, ani nie jest objęta jej stosowaniem,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie porozumienia między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, pod warunkiem zawarcia tego porozumienia.Teksty porozumienia oraz wspólnych deklaracji stanowią załącznik do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania porozumienia w imieniu Wspólnoty, pod warunkiem jego zawarcia.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący  2009/0073 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia porozumienia między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii EuropejskiejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. a) i art. 66 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[7]a także mając na uwadze, co następuje:7.  Artykuł 21 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającego Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej[8] przewiduje, że w działaniach agencji uczestniczą kraje włączone we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. Zasady ich uczestnictwa zostaną określone w dalszych porozumieniach, które zostaną zawarte między Wspólnotą a tymi krajami.8.  Po udzieleniu Komisji upoważnienia w dniu 11 marca 2008 r. prowadzono i zakończono negocjacje z Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu dotyczące porozumienia w sprawie warunków uczestnictwa tych dwóch krajów w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii.9.  Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana, ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja jest oparta na dorobku Schengen w rozumieniu przepisów tytułu IV części trzeciej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zgodnie z art. 5 wspomnianego Protokołu, Dania powinna podjąć decyzję o wprowadzeniu niniejszego instrumentu do własnego prawa krajowego w okresie sześciu miesięcy po przyjęciu niniejszej decyzji przez Radę.10.  Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, który nie stosuje się do Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen[9]. Dlatego też Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie podlega.11.  Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, który nie stosuje się do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen[10]. Irlandia nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana, ani nie jest objęta jej stosowaniem,12.  Porozumienie powinno zostać zawarte,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Porozumienie między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.Tekst porozumienia został załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do złożenia w imieniu Wspólnoty dokumentu zatwierdzającego, o którym mowa w art. 9 ust. 4 protokołu, w celu wyrażenia zgody Wspólnoty na związanie się postanowieniami porozumienia.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKPOROZUMIENIEmiędzy Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii EuropejskiejWSPÓLNOTA EUROPEJSKA,z jednej strony, orazKONFEDERACJA SZWAJCARSKA, zwana dalej “Szwajcarią”, iKSIĘSTWO LIECHTENSTEINU, zwane dalej „Liechtensteinem”,z drugiej strony,UWZGLĘDNIAJĄC umowę podpisaną dnia 26 października 2004 r. między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, zwaną dalej „umową”,UWZGLĘDNIAJĄC protokół podpisany dnia 28 lutego 2008 r. między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, zwany dalej „protokołem”,UWZGLĘDNIAJĄC wspólną deklarację Unii Europejskiej, Wspólnoty Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej i Księstwa Liechtensteinu w sprawie Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskie, załączoną do wyżej wspomnianego protokołu,UWZGLĘDNIAJĄC porozumienie między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej[11],A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:13.  Wspólnota Europejska ustanowiła rozporządzeniem Rady (WE) nr 2007/2004[12] z dnia 26 października 2004 r. (zwanym dalej „rozporządzeniem”) Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii (zwaną dalej „agencją”).14.  Rozporządzenie stanowi rozwinięcie dorobku Schengen w rozumieniu umowy i protokołu.15.  Rozporządzenie potwierdza, że kraje włączone we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen uczestniczą w pełni w działaniach agencji, choć z ograniczonymi prawami głosu.16.  Księstwo Liechtensteinu nie posiada granic zewnętrznych, do których ma zastosowanie kodeks graniczny Schengen.17.  Umowa i protokół nie określają warunków włączenia Szwajcarii i Liechtensteinu w działania nowych organów powołanych przez Unię Europejską w ramach dalszego rozwijania dorobku Schengen, dlatego niektóre aspekty tego włączenia w działania agencji powinny zostać określone w dodatkowym porozumieniu zawartym przez strony umowy i protokołu,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Zarząd1. Szwajcaria i Liechtenstein są reprezentowane w zarządzie agencji, jak określono w art. 21 ust. 3 rozporządzenia.2. Szwajcaria ma prawo głosu:18.  w zakresie decyzji dotyczących szczególnych działań przeprowadzanych na jej granicach zewnętrznych. Wnioski w sprawie takich decyzji wymagają ich poparcia w głosowaniu przez przedstawicieli tego państwa w zarządzie;19.  w zakresie decyzji w sprawie szczególnych działań zgodnie z art. 3 (wspólne działania i projekty pilotażowe na granicach zewnętrznych), art. 7 (zarządzanie wyposażeniem technicznym), art. 8 (wspomaganie państw członkowskich w sytuacjach wymagających zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej na granicach zewnętrznych) oraz art. 9 ust. 1 zdanie pierwsze (wspólne działania dotyczące powrotów), przeprowadzanych w oparciu o zasoby ludzkie i wyposażenie udostępnione przez Szwajcarię;20.  w zakresie decyzji w sprawie analizy ryzyka (opracowanie wspólnego zintegrowanego modelu analizy ryzyka), bezpośrednio dotyczących Szwajcarii, zgodnie z art. 4;21.  w zakresie decyzji w sprawie szkoleń zgodnie z art. 5, z wyłączeniem ustanowienia podstawowego programu szkoleń.3. Liechtenstein ma prawo głosu:22.  w zakresie decyzji w sprawie szczególnych działań zgodnie z art. 3 (wspólne działania i projekty pilotażowe na granicach zewnętrznych), art. 7 (zarządzanie wyposażeniem technicznym), art. 8 (wspomaganie państw członkowskich w sytuacjach wymagających zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej na granicach zewnętrznych) oraz art. 9 ust. 1 zdanie pierwsze (wspólne działania dotyczące powrotów), przeprowadzanych w oparciu o zasoby ludzkie i wyposażenie udostępnione przez Lichtenstein;23.  w zakresie decyzji w sprawie analizy ryzyka (opracowanie wspólnego zintegrowanego modelu analizy ryzyka), bezpośrednio dotyczących Liechtensteinu, zgodnie z art. 4;24.  w zakresie decyzji w sprawie szkoleń zgodnie z art. 5, z wyłączeniem ustanowienia podstawowego programu szkoleń.Artykuł 2Udział finansowySzwajcaria wpłaca do budżetu agencji wkład w wysokości kwoty procentowej określonej w art. 11 ust. 3 umowy.Liechtenstein wpłaca do budżetu agencji wkład w wysokości określonej w art. 3 protokołu, który odnosi się do metody obliczania wkładu określonej w art. 11 ust. 3 umowy.Artykuł 3Ochrona i poufność danych1. Przy przekazywaniu władzom Szwajcarii i Liechtensteinu danych przez agencję ma zastosowanie dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[13] .2. Przy przekazywaniu agencji danych przez władze Szwajcarii i Liechtensteinu zastosowanie ma rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr (WE) nr 45/2001 z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[14].3. Szwajcaria i Liechtenstein przestrzegają zasad poufności dokumentów będących w posiadaniu agencji, jak określono w regulaminie wewnętrznym zarządu.Artykuł 4Status prawnyAgencja posiada osobowość prawną na mocy prawa Szwajcarii i Liechtensteinu oraz zdolność do wszelkich czynności prawnych w Szwajcarii i Liechtensteinie przyznanych osobom prawnym na mocy prawa Szwajcarii i Liechtensteinu. Agencja może w szczególności nabywać i zbywać mienie ruchome i nieruchome oraz występować jako strona w postępowaniach sądowych.Artykuł 5OdpowiedzialnośćOdpowiedzialność agencji regulowana jest zgodnie z art. 19 ust. 1, 3 i 5 rozporządzenia.Artykuł 6Trybunał Sprawiedliwości1. Szwajcaria i Liechtenstein uznają właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wobec agencji, zgodnie z art. 19 ust. 2 i 4 rozporządzenia.2. Spory dotyczące odpowiedzialności cywilnej będą rozwiązywane zgodnie z art. 10b ust. 4 rozporządzenia zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiającym mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy oraz zmieniającym rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 w odniesieniu do tego mechanizmu i określające uprawnienia i zadania zaproszonych funkcjonariuszy[15].Artykuł 7Przywileje i immunitety1. Szwajcaria i Liechtenstein będą stosowały w odniesieniu do agencji Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, który stanowi załącznik III do niniejszego porozumienia.2. Załącznik do niniejszego porozumienia, w tym w odniesieniu do Szwajcarii dodatek w sprawie warunków stosowania protokołu o przywilejach i immunitetach, stanowi integralną część niniejszego porozumienia.Artykuł 8Pracownicy1. Szwajcaria i Liechtenstein stosują przepisy dotyczące personelu agencji przyjęte zgodnie z Protokołem w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich.2. W drodze odstępstwa od art. 12 ust. 2 lit. a) Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, obywatele Szwajcarii i Liechtensteinu korzystający z pełni praw obywatelskich mogą być zatrudniani na podstawie umowy przez dyrektora wykonawczego agencji.3. Obywatele Szwajcarii i Liechtensteinu nie mogą jednak zostać wyznaczeni na stanowisko dyrektora wykonawczego agencji lub jego zastępcy.4. Obywatele Szwajcarii i Liechtensteinu nie mogą zostać wybrani na stanowisko przewodniczącego zarządu lub jego zastępcy.Artykuł 9Wejście w życie1. Funkcję depozytariusza niniejszego porozumienia pełni Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej.2. Wspólnota Europejska, Szwajcaria i Liechtenstein zatwierdzają niniejsze porozumienie zgodnie ze swoimi własnymi procedurami.3. Wejście w życie niniejszego porozumienie wymaga zatwierdzenia przez Wspólnotę Europejską i przynajmniej jedną z pozostałych Stron porozumienia.4. Niniejsze porozumienie wchodzi w życie w odniesieniu do wszystkich Stron niniejszego porozumienia w pierwszym dniu pierwszego miesiąca następującego po złożeniu dokumentów zatwierdzających u depozytariusza.5. W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze porozumienie obowiązuje od daty wejścia w życie protokołu.Artykuł 10Okres obowiązywania i rozwiązanie porozumienia1. Przedmiotowe porozumienie zostaje zawarte na czas nieokreślony.2. Porozumienie przestaje obowiązywać po upływie sześciu miesięcy od momentu wypowiedzenia go przez Szwajcarię lub od przyjęcia decyzji Rady Unii Europejskiej, lub też wygasa w inny sposób zgodnie z procedurami opisanymi w art. 7 ust. 4, art. 10 lub art. 17 porozumienia.3. Porozumienie przestaje obowiązywać po upływie sześciu miesięcy od momentu wypowiedzenia go przez Liechtenstein lub od przyjęcia decyzji Rady Unii Europejskiej, lub też wygasa w inny sposób zgodnie z procedurami opisanymi w art. 3, art. 5 ust. 4, art. 11 ust. 1 lub ust. 3 porozumienia.Niniejsze porozumienie, jak również załączone do niego wspólne deklaracje, sporządzone są w jednym egzemplarzu w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Wspólnoty EuropejskiejW imieniu Konfederacji SzwajcarskiejW imieniu Księstwa LichtensteinuZAŁĄCZNIK(Artykuł 7)Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot EuropejskichWYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY,MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 28 Traktatu ustanawiającego jedną Radę i jedną Komisję Wspólnot Europejskich Wspólnoty te oraz Europejski Bank Inwestycyjny korzystają na terytorium państw członkowskich z przywilejów i immunitetów niezbędnych do wykonywania ich zadań,PODJĘŁY następujące postanowienia, załączone do niniejszego Traktatu:ROZDZIAŁ IMIENIE, FUNDUSZE, AKTYWA I OPERACJE WSPÓLNOT EUROPEJSKICHArtykuł 1Lokale i budynki Wspólnot są nietykalne. Nie podlegają rewizji, rekwizycji, konfiskacie lub wywłaszczeniu. Mienie i aktywa Wspólnot nie podlegają żadnym środkom przymusu administracyjnego lub prawnego bez upoważnienia Trybunału Sprawiedliwości.Artykuł 2Archiwa Wspólnot są nietykalne.Artykuł 3Wspólnoty, ich aktywa, przychody i inne mienie jest zwolnione ze wszelkich podatków bezpośrednich. Rządy państw członkowskich, wszędzie tam gdzie jest to możliwe, podejmują odpowiednie środki w celu umorzenia lub zwrotu kwoty podatków pośrednich lub podatków z tytułu sprzedaży wliczonych w cenę mienia ruchomego i nieruchomego, w przypadku, gdy Wspólnoty dokonują, do celów użytku służbowego, poważnych zakupów, których cena zawiera tego typu podatki. Jednakże stosowanie tych postanowień nie może spowodować zakłócenia konkurencji w obrębie Wspólnot.Zwolnień nie udziela się w stosunku do podatków i opłat, których wysokość stanowi jedynie wynagrodzenie za korzystanie z usługi użyteczności publicznej.Artykuł 4Wspólnoty są zwolnione z wszelkich ceł, zakazów i ograniczeń przywozowych i wywozowych w odniesieniu do przedmiotów przeznaczonych do ich użytku służbowego: przedmioty przywiezione w ten sposób mogą zostać sprzedane, odpłatnie lub nieodpłatnie, na terytorium państwa, do którego zostały przywiezione, wyłącznie na warunkach zatwierdzonych przez rząd tego państwa.Wspólnoty są także zwolnione z wszelkich ceł, zakazów i ograniczeń przywozowych i wywozowych w odniesieniu do swoich publikacji.Artykuł 5Europejska Wspólnota Węgla i Stali może posługiwać się dowolną walutą oraz prowadzić rozliczenia w dowolnej walucie.ROZDZIAŁ IIKOMUNIKACJA I LAISSEZ-PASSERArtykuł 6W celu komunikacji służbowej i przekazywania wszelkich dokumentów, instytucje Wspólnoty korzystają na terytorium każdego państwa członkowskiego z przywilejów przyznawanych przez dane państwo placówkom dyplomatycznym.Korespondencja służbowa i inne środki komunikacji służbowej instytucji Wspólnot nie podlegają cenzurze.Artykuł 71. Laissez-passer w postaci, która jest określona przez Radę, a które władze państwa członkowskiego uznają za ważny dokument podróży, mogą być wystawiane członkom i pracownikom instytucji Wspólnot przez szefów tych instytucji. Te laissez-passer wydawane są urzędnikom i innym pracownikom na warunkach określonych w regulaminie pracowniczym urzędników i warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot. Komisja może zawierać umowy umożliwiające uznawanie laissez-passer jako ważnych dokumentów podróży na terytorium państw trzecich.2. Nadal stosuje się postanowienia art. 6 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w stosunku do członków i pracowników instytucji, którzy w dniu wejścia w życie niniejszego Traktatu posiadają laissez-passer przewidziane w tym artykule, do czasu stosowania postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu.ROZDZIAŁ IIICZŁONKOWIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGOArtykuł 8Swoboda przepływu członków Parlamentu Europejskiego podróżujących do lub z miejsca obrad Parlamentu Europejskiego nie podlega żadnym ograniczeniom administracyjnym ani innym.W zakresie kontroli celnej i walutowej członkom Parlamentu Europejskiego przyznaje się:a) ze strony własnego rządu – takie same udogodnienia, jakie przyznawane są wyższym urzędnikom wyjeżdżającym za granicę na czasowe pobyty służbowe;b) ze strony rządów innych państw członkowskich – takie same udogodnienia, jakie przyznawane są przedstawicielom obcych rządów w związku z czasowym pobytem służbowym.Artykuł 9Wobec członków Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych.Artykuł 10Podczas sesji Parlamentu Europejskiego jego członkowie korzystają:a) na terytorium swojego państwa – z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;b) na terytorium innego państwa członkowskiego – z immunitetu chroniącego przed zatrzymaniem oraz immunitetu jurysdykcyjnego.Immunitet chroni także członków Parlamentu Europejskiego podczas ich podróży do i z miejsca, gdzie odbywa się posiedzenie Parlamentu Europejskiego.Nie można powoływać się na immunitet w przypadku, gdy członek został schwytany na gorącym uczynku; immunitet nie może również stanowić przeszkody w wykonywaniu przez Parlament Europejski prawa uchylenia immunitetu w odniesieniu do któregokolwiek z jego członków.ROZDZIAŁ IVPRZEDSTAWICIELE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH BIORĄCY UDZIAŁ W PRACACH INSTYTUCJI WSPÓLNOT EUROPEJSKICHArtykuł 11Przedstawiciele państw członkowskich biorący udział w pracach instytucji Wspólnot, ich doradcy i eksperci techniczni, korzystają w czasie wykonywania swoich funkcji i w czasie podróży do i z miejsca obrad ze zwyczajowych przywilejów, immunitetów i udogodnień.Niniejszy artykuł stosuje się również do członków organów doradczych Wspólnot.ROZDZIAŁ VURZĘDNICY I INNI PRACOWNICY WSPÓLNOT EUROPEJSKICHArtykuł 12Na terytorium każdego państwa członkowskiego i bez względu na swoją przynależność państwową, urzędnicy i inni pracownicy Wspólnot:a) z zastrzeżeniem przepisów Traktatów dotyczących z jednej strony reguł odpowiedzialności urzędników i innych pracowników w stosunku do Wspólnot oraz, z drugiej strony, właściwości Trybunału w sporach między Wspólnotami a ich urzędnikami i innymi pracownikami, korzystają z immunitetu jurysdykcyjnego co do dokonywanych przez nich czynności służbowych, obejmującego również sowa wypowiedziane lub napisane. Korzystają oni z tego immunitetu również po zakończeniu pełnienia funkcji,b) wraz ze współmałżonkami oraz członkami rodziny pozostającymi na utrzymaniu nie podlegają ograniczeniom imigracyjnym i nie są objęci formalnościami dotyczącymi rejestracji cudzoziemców;c) w zakresie przepisów walutowych, korzystają z takich samych udogodnień, jakie są zwyczajowo przyznawane pracownikom organizacji międzynarodowych;d) korzystają z prawa przywozu bez opłat swoich mebli i przedmiotów osobistego użytku przy podejmowaniu po raz pierwszy pracy w danym państwie, a także z prawa ponownego wywozu bez opłat swoich mebli i przedmiotów osobistego użytku po ustaniu funkcji w tym kraju, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd państwa, w którym prawo to jest wykonywane, za niezbędny;e) korzystają z prawa przywozu bez opłat samochodu do użytku osobistego, nabytego w kraju ostatniego miejsca zamieszkania lub w państwie, którego są obywatelami, na zasadach rządzących rodzimym rynkiem tego kraju, a także z prawa ponownego wywozu bez opłat tego samochodu, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd państwa, w którym prawo to jest wykonywane, za niezbędny.Artykuł 13Urzędnicy i inni pracownicy Wspólnot objęci są podatkiem na rzecz Wspólnot od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Wspólnoty zgodnie z warunkami i procedurą określoną przez Radę, stanowiącą na wniosek Komisji.Są oni zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Wspólnoty.Artykuł 14Przy stosowaniu podatku dochodowego, podatku majątkowego oraz podatku od spadku, a także stosując konwencje o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte między państwami członkowskimi Wspólnot, uznaje się, że urzędnicy i inni pracownicy Wspólnot, którzy osiedlają się na terytorium państwa członkowskiego innego niż kraj ich miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, w momencie dołączenia do służb Wspólnot, i wyłącznie z tytułu wykonywania swoich obowiązków na rzecz Wspólnot zarówno w kraju ich faktycznego zamieszkania i kraju zamieszkania dla celów podatkowych, zachowują miejsce zamieszkania w tym ostatnim, pod warunkiem, że kraj ten należy do Wspólnot. Niniejsze postanowienie to stosuje się także do współmałżonka, w zakresie, w jakim nie wykonuje on działalności zawodowej, oraz do dzieci pozostających na utrzymaniu i pod opieką osób, o których jest mowa w niniejszym artykule.Mienie ruchome należące do osób, o których mowa w akapicie pierwszym, znajdujące się na terytorium, na którym osoby te przebywają, jest zwolnione z podatku od spadku w tym państwie. W celu ustalenia takiego podatku takie mienie uznaje się za znajdujące się w kraju zamieszkania do celów podatkowych, z zastrzeżeniem praw państw trzecich oraz ewentualnego stosowania postanowień międzynarodowych konwencji dotyczących unikania podwójnego opodatkowania.Miejsce zamieszkania uzyskane wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji w innych organizacjach międzynarodowych nie jest brane pod uwagę przy stosowaniu postanowień niniejszego artykułu.Artykuł 15Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, określa system świadczeń socjalnych obejmujący urzędników i innych pracowników Wspólnot.Artykuł 16Rada, stanowiąc na wniosek Komisji i po konsultacji z innymi zainteresowanymi instytucjami, określa kategorie urzędników i innych pracowników Wspólnot, do których stosują się postanowienia art. 12, art. 13 akapit drugi i art. 14, częściowo lub w całości.Nazwiska, stopnie służbowe i adresy urzędników i innych pracowników w poszczególnych kategoriach przekazywane są okresowo rządom państw członkowskich.ROZDZIAŁ VIPRZYWILEJE I IMMUNITETY PLACÓWEK DYPLOMATYCZNYCH PAŃSTW TRZECICH AKREDYTOWANYCH PRZY WSPÓLNOTACH EUROPEJSKICHArtykuł 17Państwo członkowskie, na którego terytorium znajduje się siedziba Wspólnot, udziela zwyczajowych immunitetów dyplomatycznych i przywilejów placówkom dyplomatycznym państw trzecich akredytowanych przy Wspólnotach.ROZDZIAŁ VIIPRZEPISY OGÓLNEArtykuł 18Przywileje, immunitety i inne udogodnienia przyznaje się urzędnikom i innym pracownikom Wspólnot wyłącznie w interesie Wspólnot.Każda instytucja Wspólnot powinna uchylić immunitet udzielony urzędnikowi lub innemu pracownikowi, jeśli uzna, że uchylenie takiego immunitetu nie jest sprzeczne z interesami Wspólnot.Artykuł 19W celu stosowania niniejszego Protokołu instytucje wspólnotowe współpracują z właściwymi władzami zainteresowanych państw członkowskich.Artykuł 20Artykuły 12–15 i 18 mają zastosowanie do członków Komisji.Artykuł 21Artykuły 12-15 i artykuł 18 stosuje się wobec sędziów, rzeczników generalnych, sekretarza i sprawozdawców pomocniczych Trybunału Sprawiedliwości oraz członków i sekretarza Sądu Pierwszej Instancji, bez uszczerbku dla postanowień art. 3 Protokołu ustanawiającego Statut Trybunału Sprawiedliwości dotyczących immunitetu jurysdykcyjnego sędziów i rzeczników generalnych.Artykuł 22Niniejszy Protokół stosuje się także do Europejskiego Banku Inwestycyjnego, członków jego organów, jego pracowników i do przedstawicieli państw członkowskich biorących udział w jego działalności, bez uszczerbku dla postanowień Protokołu ustanawiającego statut Banku.Europejski Bank Inwestycyjny jest również zwolniony z wszelkich form opodatkowania i obciążeń o podobnym charakterze związanych z podwyższeniem jego kapitału, jak również z różnych formalności, które mogą być z tym związane w państwie, w którym Bank ma swoją siedzibę. Podobnie jego rozwiązanie lub likwidacja nie stanowi podstawy do nałożenia opodatkowania. Ponadto działalność Banku i jego organów, prowadzona zgodnie z jego statutem, nie podlega żadnemu podatkowi obrotowemu.Artykuł 23Niniejszy Protokół stosuje się także do Europejskiego Banku Centralnego, do członków jego organów i do jego personelu, nie naruszając postanowień Protokołu w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego.Europejski Bank Centralny jest również zwolniony z wszelkich form opodatkowania i obciążeń o podobnym charakterze w związku z podwyższeniem jego kapitału, jak również z różnych formalności, które mogą być z tym związane, w państwie, w którym Bank ma swoją siedzibę. Działalność Banku i jego organów, podejmowana zgodnie ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, nie podlega żadnemu podatkowi obrotowemu.Powyższe postanowienia stosują się także do Europejskiego Instytutu Walutowego. Jego rozwiązanie lub likwidacja nie stanowi podstawy do nałożenia jakichkolwiek obciążeń.Dodatek do załącznikaWarunki stosowania w Szwajcarii Protokołu o przywilejach i immunitetach1. Rozszerzenie stosowania na SzwajcarięWszelkie odniesienia do państw członkowskich poczynione w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (zwanym dalej „protokołem”) powinny być rozumiane jako obejmujące również Szwajcarię, chyba iż poniższe przepisy stanowią inaczej.2. Zwolnienie agencji z podatków pośrednich (w tym z VAT-u)Towary i usługi eksportowane ze Szwajcarii nie podlegają szwajcarskiemu podatkowi od towarów i usług (VAT). W odniesieniu do towarów i usług dostarczanych agencji w Szwajcarii do jej użytku służbowego zwolnienie z VAT-u jest realizowane zgodnie art. 3 akapit drugi protokołu poprzez jego zwrot. Zwolnienie z VAT-u dotyczy przypadków, gdy rzeczywista cena towarów i usług podana na fakturze lub innym równoważnym dokumencie wynosi co najmniej 100 franków szwajcarskich (wraz z podatkiem).Zwrot podatku VAT następuje po przedstawieniu odpowiednich szwajcarskich formularzy w Federalnej Administracji Podatkowej, w Dziale Głównym ds. Podatku VAT. Co do zasady wnioski są rozpatrywane w terminie trzech miesięcy od daty złożenia wniosku o zwrot i odpowiednich dowodów zakupu.3. Warunki stosowania zasad dotyczących personelu agencjiW odniesieniu do art. 13 akapit drugi protokołu, Szwajcaria zgodnie z zasadami swoich wewnętrznych przepisów prawnych zwalnia urzędników i innych pracowników agencji w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Rady (Euratom, EWWiS, EWG) nr 549/69 z dnia 25 marca 1969 r. (Dz.U. WE nr L 74 z 27.3.1969, s. 1) z podatków federalnych, kantonalnych i gminnych od wynagrodzeń, płac i poborów służbowych wypłacanych przez Wspólnotę i podlegających wewnętrznemu podatkowi na jej rzecz.Do celów stosowania art. 14 protokołu Szwajcaria nie jest uznawana za państwo członkowskie w znaczeniu pkt 1 niniejszego dodatku.Urzędnicy oraz inni pracownicy agencji, a także członkowie ich rodzin, którzy są objęci systemem ubezpieczeń społecznych stosowanym wobec urzędników i innych pracowników Wspólnoty, nie podlegają obowiązkowi przystąpienia do szwajcarskiego systemu ubezpieczeń społecznych.Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest jedynym organem właściwym do rozstrzygania wszelkich kwestii dotyczących stosunków między agencją lub Komisją a ich personelem w odniesieniu do zastosowania rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. (Dz.U. L 56, 4.3.1968, s. 1) oraz pozostałych przepisów prawa wspólnotowego ustalających warunki pracy.WSPÓLNA DEKLARACJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ ORAZ RZąDU KONFEDERACJI SZWAJCARSKIEJ I RZąDU LIECHTENSTEINU DOTYCZąCA POROZUMIENIA W SPRAWIE WARUNKÓW UCZESTNICTWA KONFEDERACJI SZWAJCARSKIEJ I KSIęSTWA LIECHTENSTEINU W DZIAłANIACH EUROPEJSKIEJ AGENCJI ZARZąDZANIA WSPÓłPRACą OPERACYJNą NA ZEWNęTRZNYCH GRANICACH PAńSTW CZłONKOWSKICH UNIIWspólnota Europejska,Rząd Konfederacji SzwajcarskiejiRząd Księstwa Liechtensteinu ,Zawierając porozumienie w sprawie warunków uczestnictwa Konfederacji Szwajcarskiej i Księstwa Liechtensteinu w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej zgodnie z art. 21 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2004,Niniejszym wspólnie oświadczają, że:Prawa głosu przyznane w wymienionym porozumieniu uzasadnione są szczególnymi stosunkami ze Szwajcarią i Liechtensteinem ze względu na włączenie tych państw we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.Przyznanie tego prawa głosu ma wyjątkowy charakter wynikający ze szczególnego charakteru współpracy Schengen i szczególnego statusu Szwajcarii i Liechtensteinu.Z tego względu nie może być ono postrzegane jako prawny lub polityczny precedens dla jakiejkolwiek innej dziedziny współpracy pomiędzy stronami wymienionego porozumienia lub dla udziału innych państw trzecich w działaniach innych agencji unijnych.Korzystanie z tego prawa głosu w żadnych okolicznościach nie może dotyczyć decyzji o charakterze regulacyjnym lub prawodawczym.WSPÓLNA DEKLARACJA UMAWIAJąCYCH SIę STRON DOTYCZąCA STOSOWANIA PRZEPISÓW O ODPOWIEDZIALNOśCI CYWILNEJW przypadku rozmieszczenia zespołów szybkiej interwencji na granicy w ramach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, w odniesieniu do odpowiedzialności cywilnej zastosowanie mają art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiającego mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy oraz zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 w odniesieniu do tego mechanizmu i określające uprawnienia i zadania zaproszonych urzędników.[1] Dz.U. L 349 z 25.11.2004, str. 1.[2] Dz.U. L 188 z 20.7.2007, str. 15.[3] Dz.U. L 53 z 27.2.2008, str. 52.[4] Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.[5] Dz.U. L 131 z 1.6.2000, str. 43.[6] Dz.U. L 64 z 7.3.2002, str. 20.[7] Dz.U. C…[8] Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.[9] Dz.U L 131 z 1.6.2000, s. 43[10] Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.[11] Dz.U. L 188 z 20.7.2007, s. 19.[12] Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.[13] Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.[14] Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.[15] Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 30.