				|

		52015PC0154

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie stosowania klauzuli ochronnej i mechanizmu przeciwdziałającego obchodzeniu ceł umożliwiających tymczasowe zawieszenie preferencji taryfowych zawartych w Układzie o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony /* COM/2015/0154 final - 2015/0079 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Podstawa i cele wniosku
Niniejszy wniosek dotyczy włączenia
do prawa unijnego klauzuli ochronnej i mechanizmu przeciwdziałającemu
obchodzeniu ceł przewidzianych w układzie o stowarzyszeniu
UE–Mołdawia.
Kontekst ogólny
Układ o stowarzyszeniu z
Mołdawią, podobnie jak większość unijnych umów
handlowych, obejmuje dwustronną klauzulę ochronną. Poprzez ten
instrument preferencje mogą zostać tymczasowo zawieszone w przypadku,
gdy ich stosowanie prowadzi do nieoczekiwanego i znaczącego wzrostu
przywozu, powodując straty ekonomiczne dla przemysłu krajowego strony
dokonującej przywozu (tj. istnieje możliwość albo
zawieszenia dalszej liberalizacji taryf albo przywrócenia stawki KNU). Ponadto
wymieniony układ zawiera także mechanizm przeciwdziałający
obchodzeniu ceł, który umożliwia ponowne wprowadzenie stawki celnej
KNU, w przypadku gdy przywóz niektórych produktów rolnych z Mołdawii
przekracza określony próg, bez należytego uzasadnienia ich dokładnego
pochodzenia.
Aby wprowadzić do wewnętrznego
porządku prawnego UE niezbędne instrumenty, tak aby można
było stosować wymienioną dwustronną klauzulę
ochronną oraz mechanizm przeciwdziałający obchodzeniu ceł,
potrzebne jest rozporządzenie wykonawcze Parlamentu Europejskiego i Rady.
Załączony wniosek dotyczący
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w dużej mierze opiera
się na podobnym rozporządzeniu wykonawczym, które zostało
omówione i zatwierdzone przez trzy instytucje dla każdej z ostatnio przyjętych
i obowiązujących umów o wolnym handlu: z Koreą
(rozporządzenie opublikowane w 2011 r.), z Ameryką Środkową
(rozporządzenie opublikowane w 2013 r.) oraz z Kolumbią i Peru
(rozporządzenie opublikowane w 2013 r.).
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Niniejszy wniosek dotyczący
rozporządzenia wykonawczego wynika bezpośrednio z tekstu układu
wynegocjowanego z Republiką Mołdawii. Co za tym idzie, ani oddzielne
konsultacje z zainteresowanymi stronami ani ocena skutków nie były
konieczne.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Krótki opis proponowanych działań
Załączony wniosek dotyczący
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady stanowi instrument prawny
umożliwiający stosowanie klauzuli ochronnej i mechanizmu
przeciwdziałającego obchodzeniu ceł znajdujących się w
zawartym już układzie z Republiką Mołdawii.
Podstawa prawna
Art. 207 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej.
2015/0079 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie stosowania klauzuli ochronnej i
mechanizmu przeciwdziałającego obchodzeniu ceł
umożliwiających tymczasowe zawieszenie preferencji taryfowych
zawartych w Układzie o stowarzyszeniu między Unią
Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich
państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką
Mołdawii, z drugiej strony
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą[1],

a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       W dniu 15 czerwca 2009 r.
Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z
Republiką Mołdawii w celu zawarcia nowego układu między
Unią i Republiką Mołdawii.
(2)       Negocjacje te
zakończyły się pomyślnie i w dniu 24 czerwca 2014 r.
został podpisany Układ o stowarzyszeniu między Unią
Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich
państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką
Mołdawii, z drugiej strony[2]
(zwany dalej „układem”). Jest on tymczasowo stosowany od 1 września
2014 r.
(3)       Niezbędne jest
ustanowienie procedur w celu zagwarantowania skutecznego stosowania klauzuli
ochronnej, która została uzgodniona z Republiką Mołdawii.
(4)       W układzie przewidziano
również mechanizm przeciwdziałający obchodzeniu ceł
umożliwiający tymczasowe zawieszenie preferencji taryfowych w
odniesieniu do niektórych produktów. Konieczne jest także określenie
procedur stosowania tego mechanizmu.
(5)       Zgodnie z art. 165 ust. 1
układu zastosowanie środków ochronnych może być
rozważane jedynie w przypadku, gdy dany produkt jest przedmiotem przywozu
do Unii w tak zwiększonych ilościach, w ujęciu bezwzględnym
lub w stosunku do produkcji unijnej, oraz na takich warunkach, że powoduje
to powstanie poważnej szkody lub groźby poważnej szkody dla
producentów krajowych produkujących towary podobne lub bezpośrednio
konkurujące.
(6)       Należy zdefiniować
pojęcia „poważna szkoda”, „groźba poważnej szkody” i „okres
przejściowy”, o których mowa w art. 169 układu.
(7)       Działania związane
z monitorowaniem i przeglądem układu, prowadzeniem dochodzeń, a
także, w razie konieczności, z wprowadzeniem środków ochronnych
powinny odbywać się w jak najbardziej przejrzysty sposób.
(8)       Państwa
członkowskie powinny przekazywać Komisji informacje, w tym
dostępne dowody, na temat wszelkich tendencji w przywozie, które
mogłyby wymagać zastosowania środków ochronnych.
(9)       W związku z
powyższym kluczowe znaczenie dla ustalenia, czy spełnione są
warunki zastosowania środków ochronnych, ma wiarygodność danych
statystycznych dotyczących całości przywozu z Republiki
Mołdawii do Unii.
(10)     Jeżeli istnieją
wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie
postępowania, Komisja publikuje zawiadomienie w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
(11)     Należy określić
szczegółowe przepisy regulujące wszczynanie dochodzeń,
dostęp zainteresowanych stron do zgromadzonych informacji oraz
kontrolę tych informacji przez zainteresowane strony, wysłuchiwanie
zainteresowanych stron, których dotyczy postępowanie oraz zapewnienie im
możliwości przedstawienia swoich opinii.
(12)     Zgodnie z postanowieniami art.
166 ust. 1 układu Komisja powinna zawiadomić Republikę
Mołdawii pisemnie o wszczęciu dochodzenia i przeprowadzić z
nią konsultacje.
(13)     Niezbędne jest także
określenie terminów wszczynania dochodzeń oraz ustalania, czy
środki ochronne są odpowiednie dla zapewnienia szybkiego dokonania
takich ustaleń, w celu zwiększenia pewności prawa dla podmiotów
gospodarczych.
(14)     Zastosowanie każdego
środka ochronnego powinno być poprzedzone dochodzeniem, z
zastrzeżeniem możliwości zastosowania tymczasowych środków
ochronnych przez Komisję w krytycznych okolicznościach, o których
mowa w art. 167 układu.
(15)     Środki ochronne powinny
być stosowane wyłącznie w zakresie i okresie niezbędnym dla
zapobieżenia powstaniu poważnej szkody oraz dla ułatwienia
dostosowania. Należy ustanowić maksymalny czas utrzymania w mocy środków
ochronnych oraz szczegółowe przepisy dotyczące jego
przedłużenia oraz przeglądu takich środków.
(16)     Należy
umożliwić zawieszanie ceł preferencyjnych na okres
nieprzekraczający sześciu miesięcy, gdy przywóz niektórych
produktów rolnych i przetworzonych produktów rolnych osiągnie roczną
wielkość przywozu wskazaną w załącznikach (XV-C)
układu o stowarzyszeniu.
(17)     W celu zapewnienia
przejrzystości Komisja powinna przedkładać Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie dotyczące wykonania układu
oraz stosowania środków ochronnych i mechanizmu
przeciwdziałającego obchodzeniu ceł.
(18)     Aby zapewnić jednolite
warunki przyjęcia tymczasowych i ostatecznych środków ochronnych,
wprowadzenia uprzednich środków nadzoru, a także kończenia
dochodzenia bez wprowadzania środków przewidzianych w układzie,
należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te
powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011[3].

(19)     W przypadku wprowadzenia
środków nadzoru i tymczasowych środków ochronnych należy stosować
procedurę doradczą ze względu na skutki tych środków i ich
sekwencyjną logikę w odniesieniu do wprowadzenia ostatecznych
środków ochronnych. Procedurę doradczą należy stosować
w celu przyjmowania aktów wykonawczych, mając na uwadze, że takie
akty muszą zostać wdrożone szybko, w przypadku gdy
osiągnięty zostanie określony próg oraz, że mają one
bardzo ograniczony czas obowiązywania.
(20)     Procedurę
sprawdzającą powinno się stosować w przypadku wprowadzenia
ostatecznych środków ochronnych oraz przeglądu takich środków.
(21)     Komisja powinna
niezwłocznie przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe
zastosowanie, jeżeli, w należycie uzasadnionych przypadkach,
opóźnienie we wprowadzeniu tymczasowych środków ochronnych
wyrządziłoby trudną do naprawienia szkodę lub w celu
zapobiegania negatywnemu wpływowi na rynek unijny w wyniku wzrostu
przywozu. W przypadku przyjmowania takich aktów wykonawczych mających
natychmiastowe zastosowanie należy stosować procedurę
doradczą,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I -
PRZEPISY OCHRONNE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
1.           Niniejsze rozporządzenie
zawiera przepisy dotyczące stosowania klauzuli ochronnej i mechanizmu
przeciwdziałającego obchodzeniu ceł umożliwiające
tymczasowe zawieszenie preferencji taryfowych zawartych w Układzie o
stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską
Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z
jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony.
2.           Niniejsze rozporządzenie
ma zastosowanie do produktów pochodzących z Republiki Mołdawii.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
(a)
„produkt” oznacza towar pochodzący z Unii lub
z Republiki Mołdawii; produkt stanowiący przedmiot dochodzenia
może obejmować jedną lub kilka pozycji taryfowych lub ich
podsegment, w zależności od konkretnej sytuacji rynkowej, lub
jakąkolwiek segmentację produktów powszechnie stosowaną w
przemyśle unijnym;
(b)
„zainteresowane strony” oznaczają strony,
których dotyczy przywóz danego produktu;
(c)
„przemysł unijny” oznacza wszystkich unijnych
producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych,
prowadzących działalność na terytorium Unii lub producentów
unijnych, których łączna produkcja produktów podobnych lub
bezpośrednio konkurencyjnych stanowi większą
część całkowitej unijnej produkcji tych produktów lub, w
przypadku gdy produkt podobny lub bezpośrednio konkurencyjny jest tylko
jednym z szeregu produktów wytwarzanych przez producentów unijnych,
przemysł unijny definiowany jest w odniesieniu do konkretnych działań
służących produkcji produktu podobnego lub bezpośrednio
konkurencyjnego;
(d)
„poważna szkoda” oznacza ogólne istotne
pogorszenie sytuacji przemysłu unijnego;
(e)
„groźba poważnej szkody” dla sytuacji
przemysłu unijnego oznacza poważną szkodę, której powstanie
jest w sposób oczywisty nieuchronne;
(f)
„okres przejściowy” oznacza okres 10 lat od
wejścia w życie układu.
Artykuł 3
Zasady
1.           Środek ochronny
może zostać wprowadzony zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w
przypadku, gdy w wyniku obniżenia lub zniesienia należności
celnych produkt pochodzący z Republiki Mołdawii jest przywożony
do Unii w tak zwiększonych ilościach, w ujęciu bezwzględnym
lub w stosunku do produkcji unijnej, oraz na takich warunkach, że powoduje
to powstanie poważnej szkody lub groźby poważnej szkody dla
przemysłu unijnego.
2.           Środek ochronny
może przyjąć jedną z następujących form:
(a)
zawieszenie dalszego obniżania stawki
należności celnej nałożonej na dany produkt, przewidzianego
w harmonogramie znoszenia ceł w ramach układu z Republiką
Mołdawii;
(b)
podwyższenie stawki należności
celnej nałożonej na dany produkt do poziomu, który nie przekracza
niższego z dwóch następujących poziomów:
–
stawki należności celnej
nałożonej na dany produkt, stosowanej wobec kraju najbardziej
uprzywilejowanego („KNU”), obowiązującej w momencie wprowadzania
środka lub
–
podstawowej stawki należności celnej
wskazanej w harmonogramach zawartych w załączniku XV zgodnie z art.
147 układu.
Artykuł 4
Wszczęcie postępowania
1.           Postępowanie wszczyna
się na wniosek państwa członkowskiego, jakiejkolwiek osoby
prawnej lub stowarzyszenia niemającego osobowości prawnej,
działających w imieniu przemysłu unijnego, lub z własnej
inicjatywy Komisji, jeżeli jest dla Komisji oczywiste, że w oparciu o
czynniki, o których mowa w art. 5 ust. 5 niniejszego rozporządzenia,
istnieją wystarczające dowody prima facie uzasadniające
wszczęcie postępowania.
2.           Wniosek zasadniczo zawiera
następujące informacje: stopę i wielkość wzrostu
przywozu danego produktu w ujęciu bezwzględnym i względnym,
udział w rynku krajowym przejęty przez zwiększony przywóz oraz
zmiany w poziomie sprzedaży, produkcji, wydajności, wykorzystania
mocy produkcyjnych, zysków i strat oraz zatrudnienia w odniesieniu do
przemysłu unijnego.
3.           Postępowanie można
również wszcząć w przypadku gwałtownego wzrostu przywozu
skoncentrowanego w jednym państwie członkowskim lub w kilku takich
państwach, pod warunkiem że istnieją wystarczające dowody
prima facie, ustalone na podstawie czynników, o których mowa w art. 5 ust. 5
niniejszego rozporządzenia, uzasadniające takie wszczęcie.
4.           Jeżeli tendencje w
przywozie z Republiki Mołdawii zdają się wymagać
wprowadzenia środków ochronnych, państwo członkowskie informuje
o tym fakcie Komisję. Informacje te obejmują dowody, o których mowa w
ust. 1 i 2.
5.           Gdy Komisja otrzyma wniosek o
wszczęcie postępowania lub zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu
z własnej inicjatywy uzna wszczęcie postępowania za odpowiednie,
informuje ona o tym państwa członkowskie.
6.           Jeżeli oczywiste jest,
że istnieją wystarczające dowody prima facie uzasadniające
wszczęcie postępowania, Komisja wszczyna postępowanie i
publikuje zawiadomienie o tym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Wszczęcie postępowania następuje w terminie jednego
miesiąca od otrzymania przez Komisję wniosku zgodnie z ust. 1.
7.           W zawiadomieniu, o którym
mowa w ust. 6:
(a)
przedstawia się streszczenie otrzymanych
informacji oraz wzywa się do przekazywania Komisji wszelkich istotnych
informacji;
(b)
określa się termin, w którym
zainteresowane strony mogą przedstawiać swoje stanowisko na
piśmie oraz przekazywać Komisji informacje, jeśli to stanowisko
i informacje mają być uwzględnione w postępowaniu;
(c)
określa termin składania przez
zainteresowane strony wniosków o wysłuchanie przez Komisję zgodnie z
art. 5 ust. 9.
Artykuł 5
Dochodzenie
1.           Po wszczęciu
postępowania Komisja rozpoczyna dochodzenie. Termin określony w ust.
3 niniejszego artykułu rozpoczyna bieg z dniem opublikowania w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej decyzji w sprawie wszczęcia
dochodzenia.
2.           Komisja może
zażądać od państw członkowskich dostarczenia
informacji, a państwa członkowskie podejmują wszelkie
niezbędne działania w celu spełnienia każdego takiego
żądania. Jeżeli informacje te są przedmiotem ogólnego
zainteresowania i nie są poufne w rozumieniu art. 11 niniejszego
rozporządzenia, dodaje się je do dokumentów niepoufnych zgodnie z
ust. 8 niniejszego artykułu.
3.           W miarę
możliwości dochodzenie zostaje zakończone w terminie
sześciu miesięcy od jego wszczęcia. Termin ten może
zostać przedłużony o kolejne trzy miesiące w przypadku
zaistnienia wyjątkowych okoliczności, takich jak udział
nadzwyczaj dużej liczby zainteresowanych stron lub złożona
sytuacja rynkowa. Komisja informuje wszystkie zainteresowane strony o
każdym takim przedłużeniu terminu, wyjaśniając jego
przyczyny.
4.           Komisja dąży do
uzyskania wszelkich informacji, które uważa za niezbędne do dokonania
ustaleń w odniesieniu do warunków określonych w art. 3 ust. 1
niniejszego rozporządzenia oraz, w stosownych przypadkach, dokłada
starań w celu sprawdzenia tych informacji.
5.           Komisja ocenia wszystkie
istotne obiektywne i wymierne czynniki wpływające na sytuację
przemysłu unijnego, w szczególności stopę i wielkość
wzrostu przywozu danego produktu w ujęciu bezwzględnym i względnym,
udział w rynku krajowym przejęty przez zwiększony przywóz i
zmiany w poziomie sprzedaży, produkcji, wydajności, wykorzystania
mocy produkcyjnych, zysków i strat oraz zatrudnienia. Lista ta nie jest
wyczerpująca i w celu ustalenia zaistnienia poważnej szkody lub groźby
poważnej szkody Komisja może wziąć pod uwagę
również inne istotne czynniki, takie jak zapasy, ceny, zwrot
zainwestowanego kapitału, przepływy pieniężne i inne
czynniki, które powodują lub mogły spowodować powstanie
poważnej szkody lub grożą powstaniem poważnej szkody dla
przemysłu unijnego.
6.           Zainteresowane strony, które
przekazały informacje zgodnie z art. 4 ust. 7 lit. b) niniejszego
rozporządzenia, oraz przedstawiciele Republiki Mołdawii, mogą,
na pisemny wniosek, uzyskać wgląd we wszystkie informacje udostępniane
Komisji w związku z dochodzeniem, inne niż informacje zawarte w
dokumentach wewnętrznych przygotowanych przez organy Unii lub państw
członkowskich, pod warunkiem że informacje te są istotne dla
sprawy i nie są poufne w rozumieniu art. 11 niniejszego
rozporządzenia oraz że są one wykorzystywane przez Komisję
w ramach dochodzenia. Zainteresowane strony mogą przedstawić swoje
opinie odnośnie do udostępnionych przez Komisję informacji. W
przypadku gdy istnieją wystarczające dowody prima facie na poparcie
tego stanowiska, Komisja uwzględnia takie stanowisko.
7.           Komisja zapewnia, aby
wszystkie informacje i dane statystyczne wykorzystywane do dochodzenia
były reprezentatywne, dostępne, zrozumiałe, przejrzyste i
możliwe do zweryfikowania.
8.           Kiedy tylko zostaną
stworzone niezbędne warunki techniczne, Komisja zapewni chroniony
hasłem dostęp on-line do informacji niepoufnych za pomocą
platformy internetowej („platforma internetowa”), którą będzie
zarządzać i poprzez którą będą rozpowszechniane
wszystkie istotne informacje, które nie są poufne w rozumieniu art. 11
niniejszego rozporządzenia. Dostęp do tej platformy internetowej
otrzymają zainteresowane strony, państwa członkowskie i
Parlament Europejski.
9.           Komisja wysłuchuje
zainteresowanych stron, w szczególności w przypadku, gdy złożyły
one pisemny wniosek w terminie określonym w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej, wykazując, że wynik dochodzenia
może wpłynąć na ich sytuację oraz że
istnieją szczególne powody dla ich wysłuchania. Jeżeli
istnieją ku temu szczególne powody, Komisja ponownie wysłuchuje
zainteresowane strony.
10.         W przypadku niedostarczenia
informacji w terminie wskazanym przez Komisję lub gdy dochodzenie jest
znacząco utrudnione, Komisja może dokonać ustaleń na
podstawie dostępnych faktów. W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że
którakolwiek z zainteresowanych stron lub osób trzecich dostarczyła
nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, nie
uwzględnia ona takich informacji i opiera się na dostępnych
faktach.
11.         Komisja powiadamia na
piśmie Republikę Mołdawii o wszczęciu dochodzenia.
Artykuł 6
Uprzednie środki nadzoru
1.           Komisja może
wprowadzić uprzednie środki nadzoru w odniesieniu do przywozu z
Republiki Mołdawii, jeżeli tendencje przywozowe dla produktu
mają taki charakter, że mogłyby spowodować jedną z
sytuacji, o których mowa w art. 3 i 4 niniejszego rozporządzenia. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której
mowa w art. 14 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.
2.           Uprzednie środki nadzoru
wprowadza się na czas określony. O ile nie przewidziano inaczej,
okres obowiązywania tych środków upływa wraz z końcem
drugiego sześciomiesięcznego okresu, następującego po
pierwszym sześciomiesięcznym okresie liczonym od dnia ich
wprowadzenia.
Artykuł 7
Wprowadzenie tymczasowych środków
ochronnych
1.           Komisja wprowadza tymczasowe
środki ochronne w krytycznych okolicznościach, w których
opóźnienie spowodowałoby trudne do naprawienia szkody, stosownie do
wstępnych ustaleń w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 5 ust.
5, zgodnie z którymi istnieją wystarczające dowody prima facie
potwierdzające, że w wyniku obniżenia lub zniesienia cła
zgodnie z harmonogramami zawartymi w załączniku XV na podstawie art.
147 układu, przywóz produktu pochodzącego z Republiki Mołdawii
zwiększył się i powoduje powstanie poważnej szkody lub
grozi powstaniem poważnej szkody dla przemysłu unijnego. Te akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której
mowa w art. 14 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.
2.           W należycie uzasadnionych
szczególnie pilnych przypadkach, w tym w przypadku, o którym mowa w ust. 3
niniejszego artykułu, Komisja wprowadza tymczasowe środki ochronne
mające natychmiastowe zastosowanie. Te akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 5 niniejszego
rozporządzenia.
3.           W przypadku wystąpienia
przez jedno z państw członkowskich z wnioskiem o
niezwłoczną interwencję Komisji i spełnienia warunków
określonych w ust. 1 Komisja podejmuje decyzję w terminie pięciu
dni roboczych od otrzymania wniosku.
4.           Okres stosowania tymczasowych
środków ochronnych nie może przekroczyć 200 dni kalendarzowych.
5.           Jeżeli tymczasowe
środki ochronne zostaną zniesione ze względu na fakt, iż
dochodzenie wykazało, że nie zostały spełnione warunki
określone w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, wszelkie
należności celne pobrane w wyniku wprowadzenia tych tymczasowych
środków ochronnych są automatycznie zwracane.
6.           Tymczasowe środki
ochronne stosowane są w odniesieniu do każdego produktu wprowadzanego
do swobodnego obrotu po dniu wejścia w życie tych środków. Takie
środki nie mogą jednak uniemożliwiać wprowadzenia do
swobodnego obrotu produktów będących już w drodze do Unii, w
przypadku gdy miejsce przeznaczenia takich produktów nie może zostać
zmienione.
Artykuł 8
Zakończenie dochodzenia i
postępowania bez wprowadzenia środków
1.           Jeżeli z ostatecznych
ustaleń wynika, że warunki ustanowione w art. 3 ust. 1 niniejszego
rozporządzenia nie są spełnione, Komisja przyjmuje i publikuje w
Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej decyzję
kończącą dochodzenie oraz postępowanie. Te akty wykonawcze
przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której
mowa w art. 14 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.
2.           Zwracając
należytą uwagę na ochronę informacji poufnych w rozumieniu
art. 11 niniejszego rozporządzenia, Komisja podaje do wiadomości
publicznej sprawozdanie, przedstawiając swoje ustalenia i uzasadnione
konkluzje we wszystkich odnośnych kwestiach merytorycznych i prawnych.
Artykuł 9
Wprowadzenie ostatecznych środków
ochronnych
1.           Jeżeli z ostatecznych
ustaleń wynika, że warunki ustanowione w art. 3 ust. 1 niniejszego
rozporządzenia są spełnione, Komisja może wprowadzić
ostateczne środki ochronne. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie
z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 14 ust. 4
niniejszego rozporządzenia.
2.           Zwracając
należytą uwagę na ochronę informacji poufnych w rozumieniu
art. 11 niniejszego rozporządzenia, Komisja podaje do wiadomości
publicznej sprawozdanie zawierające podsumowanie stanu faktycznego
i wniosków istotnych dla ustaleń.
Artykuł 10
Okres obowiązywania i przegląd
środków ochronnych
1.           Środek ochronny
pozostaje w mocy jedynie przez taki okres, jaki jest niezbędny dla
zapobieżenia poważnej szkodzie dla przemysłu unijnego lub
naprawienia takiej szkody oraz dla ułatwienia dostosowania. Okres ten nie
przekracza dwóch lat, chyba że zostanie przedłużony na mocy ust.
3 niniejszego artykułu.
2.           Środek ochronny
pozostaje w mocy do czasu uzyskania wyniku przeglądu na mocy art. 3.
3.           Pierwotny okres
obowiązywania środka ochronnego można przedłużyć
o okres nie dłuższy niż dwa lata, pod warunkiem że
środek ochronny jest nadal niezbędny dla zapobieżenia
poważnej szkodzie dla przemysłu unijnego lub naprawienia takiej
szkody oraz pod warunkiem, że istnieją dowody na to, iż
przemysł unijny jest w trakcie dostosowywania.
4.           Każde
przedłużenie na mocy ust. 3 niniejszego artykułu poprzedza
się dochodzeniem wszczynanym na wniosek państwa członkowskiego,
jakiejkolwiek osoby prawnej lub stowarzyszenia niemającego osobowości
prawnej, działających w imieniu przemysłu unijnego, lub z
własnej inicjatywy Komisji, jeżeli istnieją wystarczające
dowody prima facie — ustalone w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 5
ust. 5 niniejszego rozporządzenia — potwierdzające spełnienie
warunków określonych w ust. 3 niniejszego artykułu.
5.           Zawiadomienie o
wszczęciu dochodzenia publikuje się w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej zgodnie z art. 4 ust. 6 i 7 niniejszego
rozporządzenia. Dochodzenie i wszelkie decyzje dotyczące
przedłużenia na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu są
odpowiednio prowadzone i podejmowane zgodnie z art. 5, 8 i 9 niniejszego
rozporządzenia.
6.           Łączny okres
obowiązywania środka ochronnego nie przekracza czterech lat,
łącznie z okresem stosowania wszelkich tymczasowych środków
ochronnych, pierwotnym okresem ich stosowania oraz przedłużeniem tego
okresu.
7.           O ile Republika Mołdawii
nie wyraziła na to zgody, środek ochronny nie jest stosowany po
zakończeniu okresu przejściowego.
Artykuł 11
Poufność
1.           Informacje uzyskane na
podstawie niniejszego rozporządzenia wykorzystuje się
wyłącznie do celów, w jakich o nie wystąpiono.
2.           Żadne informacje poufne
lub przekazane z zastrzeżeniem poufności na mocy niniejszego
rozporządzenia nie mogą być ujawniane bez wyraźnej zgody
udzielającego tych informacji.
3.           W każdym z wniosków o
zachowanie poufności określa się powody, dla których informacje
te są poufne. Jeżeli jednak udzielający informacji zastrzega,
że nie mogą być one podawane do wiadomości publicznej ani
ujawniane, w formie pełnej lub skróconej, oraz jeżeli okaże
się, że wniosek o zachowanie poufności jest nieuzasadniony,
informacji tych można nie uwzględniać.
4.           Informacje są w
każdym przypadku uważane za poufne, jeżeli ich ujawnienie
może mieć znacząco niekorzystne skutki dla udzielającego
tych informacji lub źródła tych informacji.
5.           Przepisy ust. 1-4 niniejszego
artykułu nie wyłączają możliwości powołania
się przez organy unijne na informacje ogólne oraz
w szczególności na powody, na których oparto decyzje podjęte na
podstawie niniejszego rozporządzenia. Organy te uwzględniają
jednak uzasadniony interes zainteresowanych osób fizycznych i prawnych w tym,
aby nie ujawniać ich tajemnic handlowych.
Artykuł 12
Sprawozdanie
1.           Komisja przedkłada Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie dotyczące stosowania,
wdrażania i wypełniania zobowiązań zawartych w tytule V
układu oraz w niniejszym rozporządzeniu.
2.           Sprawozdanie zawiera
informacje o zastosowaniu środków tymczasowych i ostatecznych, uprzednich
środków nadzoru, regionalnych środków nadzoru i środków
ochronnych oraz o przypadkach zakończenia dochodzeń i
postępowań bez wprowadzania środków.
3.           Sprawozdanie zawiera
także streszczenie danych statystycznych i zmian w handlu
z Republiką Mołdawii.
4.           W ciągu miesiąca od
dnia przedłożenia sprawozdania przez Komisję Parlament
Europejski może zaprosić Komisję do udziału w posiedzeniu
ad hoc komisji przedmiotowo właściwej, w celu przedstawienia i objaśnienia
przez Komisję wszelkich kwestii związanych z wdrażaniem
niniejszego rozporządzenia.
5.           Nie później niż
trzy miesiące po przedłożeniu sprawozdania Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie Komisja podaje to sprawozdanie do wiadomości
publicznej.
ROZDZIAŁ II -
MECHANIZM PRZECIWDZIAŁAJĄCY OBCHODZENIU CEŁ DOTYCZĄCY
NIEKTÓRYCH PRODUKTÓW ROLNYCH I PRZETWORZONYCH PRODUKTÓW ROLNYCH
Artykuł 13
1.           Średnia roczna
wielkość przywozu jest określona dla przywozu produktów
wymienionych w załączniku XV-C do układu, które są
objęte mechanizmem przeciwdziałającym obchodzeniu ceł, o
którym mowa w art. 148 układu. W należycie uzasadnionych szczególnie
pilnych przypadkach, jeżeli wielkość przywozu przynajmniej
jednej kategorii produktów osiągnie poziom wskazany w załączniku
XV-C do układu w jakimkolwiek roku rozpoczynającym się w dniu 1
stycznia oraz jeżeli Republika Mołdawii nie przedstawi
należytego uzasadnienia, Komisja przyjmuje akt wykonawczy mający
natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14
ust. 5 niniejszego rozporządzenia. Komisja może zdecydować o
tymczasowym zawieszeniu ceł preferencyjnych stosowanych wobec danych
produktów lub zdecydować, że takie zawieszenie nie jest odpowiednie.
2.           Tymczasowe zawieszenie
ceł preferencyjnych ma zastosowanie przez maksymalny okres sześciu
miesięcy od daty publikacji decyzji w sprawie zawieszenia ceł
preferencyjnych. Przed upływem tego sześciomiesięcznego okresu i
w przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby
dotyczącej zawieszenia ceł preferencyjnych Komisja może
przyjąć akt wykonawczy mający natychmiastowe zastosowanie
zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 5 niniejszego
rozporządzenia, w celu zniesienia tego tymczasowego zawieszenia cła
preferencyjnego, jeżeli wykazano, że wielkość odpowiedniej
kategorii przywożonych produktów, przekraczająca poziom wskazany w
załączniku XV-C do układu, wynika ze zmiany poziomu produkcji i
zdolności eksportowych Republiki Mołdawii w zakresie danych
produktów.
3.           Stosowanie mechanizmu
określonego w niniejszym rozdziale pozostaje bez uszczerbku dla stosowania
jakichkolwiek środków określonych w rozdziale I. Jednakże
środki wprowadzone na mocy przepisów obu rozdziałów nie mogą
być stosowane jednocześnie wobec tego samego produktu.
 ROZDZIAŁ III – PROCEDURA KOMITETOWA
Artykuł 14
1.           Komisję wspiera komitet
ustanowiony na podstawie art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr
260/2009[4]
(„komitet”). Komitet jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE)
nr 182/2011.
2.           Do celów art. 13 Komisję
wspomaga Komitet ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, ustanowiony
artykułem 229 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, a w zakresie produktów rolnych
przetworzonych Komisję wspomaga Komitet ds. kwestii horyzontalnych
dotyczących handlu produktami rolnymi przetworzonymi, niewymienionymi w
załączniku I, ustanowiony artykułem 44 ust. 1
rozporządzenia (UE) nr 510/2014[5].
Komitety te są komitetami w rozumieniu rozporządzenia (UE)
nr 182/2011.
3.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr
182/2011.
4.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr
182/2011.
5.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE)
nr 182/2011 w związku z art. 4 tego rozporządzenia.
6.           Jeżeli zgodnie z art. 3
ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 stosuje się
procedurę pisemną, by zdecydować o wprowadzeniu środków w
myśl ust. 3 niniejszego artykułu, procedura ta zostaje zamknięta
bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez
przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub gdy wystąpi o to
większość członków komitetu określona w art. 5 ust. 1
rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
ROZDZIAŁ IV -
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 15
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Ma ono zastosowanie do przywozu z Republiki
Mołdawii, od daty rozpoczęcia stosowania układu.
Niniejsze
rozporządzenie wiąże w całości i jest
bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia  r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący

[1]
[2]               Decyzja Rady z dnia 16 czerwca 2014 r. w sprawie
podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Układu
o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską
Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z
jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (2014/492/UE)
(Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 1).
[3]               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady
ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie
wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z
28.2.2011, s. 13).
[4]               Rozporządzenie Rady (WE)
nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu
(Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1).
[5]               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r.
ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi
z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia
Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (Dz.U. L 150 z
20.5.2014, s. 1).


title: Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY uchylające niektóre nieaktualne akty prawne Rady

text:
|

52010PC0765

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 21.12.2010KOM(2010) 765 wersja ostateczna2010/0369 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYuchylające niektóre nieaktualne akty prawne RadyUZASADNIENIESzereg aktów prawnych przyjętych w ciągu ostatnich dziesięcioleci nie wywołuje już skutków prawnych, mimo iż z formalnego punktu widzenia akty te pozostają w mocy. Akty te zdezaktualizowały się ze względu na swój czasowy charakter lub w związku z włączeniem ich treści do kolejnych aktów prawnych. Niektóre środki związane z przystąpieniem nowych państw członkowskich zdezaktualizowały się wraz z realizacją tego przystąpienia. W porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, że prawodawstwo wspólnotowe wymaga aktualizacji i konsolidacji poprzez uchylanie aktów prawnych, które nie mają już zastosowania[1]. Akty prawne, które utraciły swoją istotność, należy usunąć ze wspólnotowego dorobku prawnego w celu zwiększenia przejrzystości i pewności prawa unijnego.Komisja podjęła szereg środków w celu usunięcia nieaktualnych aktów prawnych ze wspólnotowego dorobku prawnego, częściowo w tradycyjnym trybie uchylania, a częściowo poprzez uznanie odpowiednich aktów prawnych Komisji za nieaktualne. Komisja wskazała także szereg aktów prawnych Rady związanych ze wspólną polityką rolną a opartych na art. 207 Traktatu (były art. 133), które nie wywołują już żadnych praktycznych skutków, ale formalnie pozostają w mocy. Komisja nie jest uprawniona do uznawania za nieaktualne aktów prawnych przyjętych przez Radę. W trosce o pewność prawa, Komisja proponuje, aby Rada i Parlament Europejski uchyliły akty prawne wymienione w niniejszym wniosku.2010/0369 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYuchylające niektóre nieaktualne akty prawne RadyPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[2],po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[3],stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą[4],a także mając na uwadze, co następuje:1.  Zwiększenie przejrzystości prawa unijnego jest zasadniczym elementem strategii lepszego stanowienia prawa wdrażanego przez instytucje Unii. W tym kontekście należy usunąć z bieżącego prawodawstwa akty prawne, które nie wywołują już rzeczywistych skutków.2.  Poniższe akty prawne dotyczące wspólnej polityki handlowej nie są już aktualne, mimo iż nadal pozostają w mocy:3.  rozporządzenie Rady (EWG) nr 1471/88 z dnia 16 maja 1988 r. w sprawie mechanizmów obowiązujących w odniesieniu do przywozu skrobi ze słodkich ziemniaków i manioku przeznaczonej do określonych zastosowań i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej[5] nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ jego treść przeniesiono do późniejszych aktów prawnych.4.  rozporządzenie Rady (EWG) nr 478/92 z dnia 25 lutego 1992 r. otwierające roczny wspólnotowy kontyngent taryfowy na karmę dla psów lub kotów wystawioną do sprzedaży detalicznej i objętą kodem CN 2309 10 11 oraz roczny wspólnotowy kontyngent taryfowy na pokarm dla ryb objęty kodem CN ex 2309 90 41, pochodzący i sprowadzany z Wysp Owczych[6] miało za cel otworzenie kontyngentu taryfowego na rok 1992, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.5.  rozporządzenie Rady (EWG) nr 3125/92 z dnia 26 października 1992 r. w sprawie uzgodnień mających zastosowanie do przywozu do Wspólnoty produktów mięsa baraniego i koziego, pochodzących z Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Słowenii, Czarnogóry, Serbii oraz Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii[7] dotyczyło sytuacji tymczasowej, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.6.  rozporządzenie Rady (WE) nr 2184/96 z dnia 28 października 1996 r. dotyczące przywozu do Wspólnoty ryżu pochodzącego i sprowadzanego z Egiptu[8] służyło przyznaniu obniżonych stawek celnych na mocy umowy międzynarodowej, którą następnie zastąpiono inną umową zawartą z Egiptem, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.7.  rozporządzenie Rady (WE) nr 2398/96 z dnia 12 grudnia 1996 r. otwierające kontyngent taryfowy na mięso indycze pochodzące i przywożone z Izraela, przewidziany w Układzie o Stowarzyszeniu oraz Umowie przejściowej między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael[9] nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ opierało się ono na podpisanym w 1995 r. układzie o stowarzyszeniu, zastąpionym następnie przez układ o stowarzyszeniu, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2010 r. i w którym przewidziano nowe kontyngenty taryfowe.8.  rozporządzenie Rady (WE) nr 1722/1999 z dnia 29 lipca 1999 r. w sprawie przywozu otrębów, śruty i innych pozostałości odsiewu, przemiału lub innej obróbki niektórych zbóż pochodzących z Algierii, Maroka i Egiptu oraz przywozu pszenicy durum pochodzącej z Maroka[10] nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ miało ono stanowić instrument przejściowy na okres poprzedzający wejście w życie układów o stowarzyszeniu z Algierią, Marokiem i Egiptem a układy te weszły już w życie.9.  rozporządzenie Rady (WE) nr 2798/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiające ogólne zasady przywozu oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji na okres od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2000 r. i uchylające rozporządzenie (WE) nr 906/98[11] wprowadzało środek mający zastosowanie jedynie w 2000 r. a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.10.  rozporządzenie Rady (WE) nr 215/2000 z 24 stycznia 2000 r. wznawiające na 2000 r. środki określone w rozporządzeniu (WE) No 1416/95 ustanawiającym niektóre koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych w 1995 r. na niektóre przetworzone produkty rolne[12] dotyczyło jedynie 2000 r. a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.11.  decyzja Rady 2004/910/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumień w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a, z jednej strony, Barbadosem, Belize, Republiką Konga, Fidżi, Kooperacyjną Republiką Gujany, Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, Jamajką, Republiką Kenii, Republiką Madagaskaru, Republiką Malawi, Republiką Mauritiusa, Republiką Surinamu, Saint Christopher i Nevis, Królestwem Suazi, Zjednoczoną Republiką Tanzanii, Republiką Trynidadu i Tobago, Republiką Zambii i Republiką Zimbabwe oraz, z drugiej strony, Republiką Indii w sprawie cen gwarantowanych cukru trzcinowego na okresy dostawy 2003/2004 i 2004/2005[13] miała charakter tymczasowy a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.12.  rozporządzenie Rady (WE) nr 1923/2004 z dnia 25 października 2004 r. ustalające dla Konfederacji Szwajcarskiej pewne koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na niektóre przetworzone produkty rolne[14] dotyczyło środka obowiązującego od dnia 1 maja do dnia 31 grudnia 2004 r. a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.13.  decyzja Rady 2007/317/WE z dnia 16 kwietnia 2007 r. ustanawiająca stanowisko, które w imieniu Wspólnoty ma być przyjęte w ramach Międzynarodowej Rady Zbożowej w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Konwencji o handlu zbożem z 1995 r.[15] nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ jej treść przeniesiono do późniejszego aktu prawnego.14.  Następujące akty prawne dotyczące określonych krajów zdezaktualizowały się w następstwie przystąpienia tych krajów do Unii Europejskiej:15.  decyzja Rady 98/658/WE z dnia 24 września 1998 w sprawie zawarcia dodatkowego protokołu do umowy przejściowej w sprawie handlu i spraw związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Słowenii, z drugiej strony, oraz do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republika Słowenii, z drugiej strony[16].16.  rozporządzenie Rady (WE) nr 278/2003 z dnia 6 lutego 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Polski[17].17.  rozporządzenie Rady (WE) nr 999/2003 z dnia 2 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Węgier oraz wywozu na Węgry niektórych produktów rolnych[18].18.  rozporządzenie Rady (WE) nr 1039/2003 z dnia 2 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Estonii oraz wywozu do Estonii niektórych produktów rolnych[19].19.  rozporządzenie Rady (WE) nr 1086/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących ze Słowenii oraz wywozu do Słowenii niektórych przetworzonych produktów rolnych[20].20.  rozporządzenie Rady (WE) nr 1087/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Łotwy oraz wywozu do Łotwy niektórych przetworzonych produktów rolnych[21].21.  rozporządzenie Rady (WE) nr 1088/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Litwy oraz wywozu do Litwy niektórych przetworzonych produktów rolnych[22].22.  rozporządzenie Rady (WE) nr 1089/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących ze Słowacji oraz wywozu do Słowacji niektórych przetworzonych produktów rolnych[23].23.  rozporządzenie Rady (WE) nr 1090/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Republiki Czeskiej oraz wywozu do Republiki Czeskiej niektórych przetworzonych produktów rolnych[24].24.  Ze względu na pewność i przejrzystość prawa powyższe nieaktualne akty prawne należy uchylić,PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Uchyla się rozporządzenia (EWG) nr 1471/88, (EWG) nr 478/92, (EWG) nr 3125/92, (WE) nr 2184/96, (WE) nr 2398/96, (WE) nr 1722/1999, (WE) nr 2798/1999, (WE) nr 215/2000, (WE) nr 278/2003, (WE) nr 999/2003, (WE) nr 1039/2003, (WE) nr 1086/2003, (WE) nr 1087/2003, (WE) nr 1088/2003, (WE) nr 1089/2003, (WE) nr 1090/2003, (WE) nr 1923/2004 i decyzje 98/658/WE, 2004/910/WE, 2007/317/WE.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w […]W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący [1] Dz.U. C 321 z 31.12.2003, s. 1.[2] Dz.U. C […] z […], s. […].[3] Dz.U. C […] z […], s. […].[4] Dz.U. C […] z […], s. […].[5] Dz.U. L 134 z 31.5.1988, s. 1.[6] Dz.U. L 55 z 29.2.1992, s. 2.[7] Dz.U. L 313 z 30.10.1992, s. 3.[8] Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 1.[9] Dz.U. L 327 z 18.12.1996, s. 7.[10] Dz.U. L 203 z 3.8.1999, s. 16.[11] Dz.U. L 340 z 31.12.1999, s. 1.[12] Dz.U. L 24 z 29.1.2000, s. 9.[13] Dz.U. L 391 z 31.12.2004, s. 1[14] Dz.U. L 331 z 5.11.2004, s. 9.[15] Dz.U. L 119 z 9.5.2007, s. 30.[16] Dz.U. L 314 z 24.11.1998, s. 6.[17] Dz.U. L 42 z 15.2.2003, s. 1.[18] Dz.U. L 146 z 13.6.2003, s. 10.[19] Dz.U. L 151 z 19.6.2003, s. 1.[20] Dz.U. L 163 z 1.7.2003, s. 1.[21] Dz.U. L 163 z 1.7.2003, s. 19.[22] Dz.U. L 163 z 1.7.2003, s. 38.[23] Dz.U. L 163 z 1.7.2003, s. 56.[24] Dz.U. L 163 z 1.7.2003, s. 73.