               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.9.2018
            COM(2018) 610 final
            2018/0319(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy o statusie między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii dotyczącej działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Art. 54 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 z dnia 14 września 2016 r. w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej
                  1
                przewiduje, że Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej może koordynować współpracę operacyjną między państwami członkowskimi i państwami trzecimi w odniesieniu do zarządzania granicami zewnętrznymi. W związku z powyższym Agencja ma możliwość realizacji działań na granicach zewnętrznych z udziałem jednego lub większej liczby państw członkowskich i państwa trzeciego sąsiadującego z jednym lub większą liczbą tych państw członkowskich, pod warunkiem uzyskania zgody tego sąsiadującego państwa trzeciego, w tym na terytorium tego państwa trzeciego.

               Zgodnie z art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1624, jeżeli przewiduje się rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w państwach trzecich do działań, w ramach których członkom zespołów mają zostać przyznane uprawnienia wykonawcze lub jeżeli jest to wymagane w ramach innych działań w państwach trzecich, Unia zawiera z danym państwem trzecim umowę o statusie. Umowa o statusie obejmuje wszelkie aspekty niezbędne do prowadzenia działań. W szczególności określa ona zakres operacji, zakres odpowiedzialności karnej i cywilnej oraz zadania i uprawnienia członków zespołów. Umowa o statusie zapewnia pełne poszanowanie praw podstawowych w czasie tych operacji.

               Na podstawie wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę Komisja Europejska wynegocjowała z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii umowę o statusie mającą na celu ustanowienie ram prawnych, które umożliwią natychmiastowe działanie poprzez ustalenie planów operacyjnych w razie potrzeby szybkiej reakcji. Przepływy migracyjne w tym regionie są o wiele mniejsze w porównaniu z rokiem 2015 i 2016, jednak sieci przestępczości zorganizowanej szybko dopasowują swoje trasy i metody przemytu migrantów do nowych okoliczności. W związku z obowiązywaniem umowy o statusie właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i państw członkowskich UE, koordynowane przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, znajdą się w lepszej pozycji do szybkiego podjęcia działań w razie takiego rozwoju sytuacji.

               Załączony wniosek dotyczący decyzji Rady stanowi instrument prawny umożliwiający podpisanie umowy o statusie między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               W dniu 21 lutego 2017 r. Komisja otrzymała od Rady upoważnienie do rozpoczęcia negocjacji z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii w sprawie umowy o statusie dotyczącej działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Negocjacje dotyczące umowy o statusie zostały otwarte 15 września 2017 r., druga runda miała miejsce 24 listopada 2017 r., natomiast ostatnia runda odbyła się 30 kwietnia 2018 r. Negocjacje zostały pomyślnie zakończone parafowaniem projektu umowy o statusie przez komisarza ds. migracji, spraw wewnętrznych i obywatelstwa Dimitrisa Avramopoulosa i ministra spraw wewnętrznych byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii Olivera Spasovskiego w dniu 18 lipca 2018 r. w Brukseli.

               Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt umowy o statusie może zostać przyjęty przez Unię.

               Państwa członkowskie były informowane o przebiegu negocjacji, zasięgano także ich opinii na forum stosownej grupy roboczej Rady.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Obecnie trzynaście państw członkowskich podpisało dwustronne umowy z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii: dotyczą one szeregu wspólnych środków, takich jak kontrole graniczne, nadzór, patrolowanie, powroty itd. Porozumienie robocze (które jest obecnie w trakcie aktualizacji) między Ministerstwem Spraw Wewnętrznych byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii a Europejską Agencją Straży Granicznej i Przybrzeżnej także jest już wdrożone i obejmuje w szczególności regularne uczestnictwo przedstawicieli Wydziału ds. Granic i Migracji w skoordynowanych wspólnych działaniach Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, jako obserwatorów na terytorium państwa członkowskiego, za zgodą przyjmującego państwa członkowskiego.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Europejski program w zakresie migracji opiera się na czterech filarach. Jednym z nich jest zarządzanie granicami: obejmuje ono lepsze zarządzanie granicami zewnętrznymi UE, w szczególności w postaci solidarności z państwami członkowskimi usytuowanymi na granicach zewnętrznych oraz zwiększania wydajności przejść granicznych. Wzmocniona kontrola granic byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii wpłynie również pozytywnie na zewnętrzne granice UE, w szczególności na zewnętrzne granice Bułgarii i Grecji oraz granice byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Ponadto wzmacnianie bezpieczeństwa na granicach zewnętrznych jest zgodne z Europejską agendą bezpieczeństwa.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 77 ust. 2 lit. b) i d) oraz art. 79 ust. 2 lit. c) TFUE w związku z art. 218 ust. 5 TFUE.

               Uprawnienie UE do zawierania umów o statusie jest wyraźnie przewidziane w art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1624, który stanowi, że jeżeli przewiduje się rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w państwach trzecich do działań, w ramach których członkom zespołów mają zostać przyznane uprawnienia wykonawcze lub jeżeli jest to wymagane w ramach innych działań w państwach trzecich, Unia zawiera z danym państwem trzecim umowę o statusie.

               Art. 3 ust. 2 TFUE stanowi, że Unia ma wyłączną kompetencję do zawierania umów międzynarodowych, jeżeli ich zawarcie zostało przewidziane w akcie ustawodawczym Unii. Art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1624 przewiduje zawarcie umowy o statusie między Unią Europejską a danym państwem trzecim. W związku z tym załączona umowa z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii należy do wyłącznej kompetencji Unii Europejskiej.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Nie dotyczy.

               •Proporcjonalność

               Umowa o statusie pozwoli na rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii zamiast dwustronnego rozmieszczenia przez państwa członkowskie w przypadku nagłego napływu migrantów.

               Do lepszego zarządzania granicami byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii niezbędne jest zatem wspólne podejście.

               •Wybór instrumentu

                  Niniejszy wniosek jest zgodny z art. 218 ust. 5 TFUE, który przewiduje, że to Rada przyjmuje decyzje dotyczące umów międzynarodowych. Nie istnieje żaden inny instrument prawny, który mógłby posłużyć do osiągnięcia celu wyrażonego w niniejszym wniosku.

               3.WYNIKI OCENY EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy

               •Ocena skutków

                  Ocena skutków nie była konieczna do negocjacji umowy o statusie.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

               Ponieważ będzie to nowa umowa, nie można było przeprowadzić oceny ani kontroli sprawności istniejących instrumentów.

               •Prawa podstawowe

                  Projekt umowy o statusie zawiera przepisy gwarantujące ochronę praw podstawowych osobom dotkniętym w wyniku działań członków zespołu zaangażowanych w operację koordynowaną przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

                  Przepisy dotyczące praw podstawowych zostały szczegółowo wyjaśnione w pkt 5 „Elementy fakultatywne”.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejsza umowa o statusie nie pociąga za sobą skutków finansowych. To rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej na podstawie planu operacyjnego i odpowiedniej umowy o udzieleniu dotacji wiąże się z powstaniem kosztów, które zostaną pokryte z budżetu Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Przyszłe operacje w ramach umowy o statusie będą finansowane ze środków własnych Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

               Według oceny skutków finansowych załączonej do projektu rozporządzenia w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej dotyczącej wydatków Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej na wzmocnioną współpracę z państwami trzecimi (w tym na możliwe wspólne operacje z krajami sąsiadującymi) przeznaczać się będzie w latach 2017–2020 średnio 6,090 mln EUR rocznie.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

               Komisja zapewni prawidłowe monitorowanie wdrożenia umowy o statusie.

               Była jugosłowiańska Republika Macedonii i Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej wspólnie przeprowadzają ocenę każdej ze wspólnych operacji i szybkiej interwencji na granicy.

               W szczególności Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej, była jugosłowiańska Republika Macedonii oraz państwa członkowskie uczestniczące w danym działaniu sporządzają sprawozdanie na temat stosowania postanowień umowy, w tym na temat przetwarzania danych osobowych, po zakończeniu każdego z działań.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  Nie dotyczy.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               Zakres umowy

               Na mocy umowy Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej może rozmieścić zespoły Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej wyposażone w uprawnienia wykonawcze na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii celem przeprowadzenia wspólnych operacji lub szybkich interwencji na granicy. Umowa ta nie poszerza zakresu umowy między Wspólnotą Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii o readmisji osób przebywających nielegalnie („umowa o readmisji między WE a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii”)
                  2
               , ale zespoły Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej zostają także uprawnione, w ramach konkretnej operacji powrotowej, do wspierania byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w identyfikacji osób kierowanych do readmisji do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, zgodnie z umową o readmisji między WE a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               Zespoły Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej mogą zostać rozmieszczone na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii wyłącznie w regionach graniczących z granicami zewnętrznymi UE, a członkom zespołów mają zostać przyznane uprawnienia wykonawcze na tych terytoriach byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, jak określono w planie operacyjnym.

               Uruchomienie działania

               Agencja może zaproponować uruchomienie działania. Właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mogą złożyć do Agencji wniosek o uruchomienie działania. Wykonanie działania wymaga zgody właściwych organów byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz Agencji.

               Plan operacyjny

               Przed każdą wspólną operacją lub szybką interwencją na granicy konieczne jest uzgodnienie planu operacyjnego między Agencją a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii. Plan operacyjny musi także zostać zatwierdzony przez państwo członkowskie lub państwa członkowskie graniczące z obszarem operacyjnym.

               Plan ten określa szczegółowo organizacyjne i proceduralne aspekty wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy, w tym opis i ocenę sytuacji, operacyjne cele i zadania, koncepcję operacyjną, rodzaj wyposażenia technicznego, które ma zostać wykorzystane, plan realizacji, współpracę z państwami trzecimi, innymi agencjami i organami Unii lub organizacjami międzynarodowymi, przepisy dotyczące praw podstawowych, w tym ochrony danych osobowych, koordynację, komunikację, dowodzenie, kontrolę i strukturę sprawozdawczości, ustalenia organizacyjne i logistykę, ocenę i finansowe aspekty wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy.

               Zadania i uprawnienia członków zespołów

               Zasadniczo zespoły mają prawo do wykonywania zadań i uprawnień wykonawczych wymaganych przy kontroli granicznej i operacjach powrotowych. Zespoły muszą przestrzegać przepisów ustawowych i wykonawczych byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Mogą działać na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii jedynie na polecenie i w obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub innych właściwych członków personelu byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Członkowie zespołu noszą, w stosownych przypadkach, własne umundurowanie, a na nim widoczny identyfikator oraz niebieską opaskę z insygniami Unii i Agencji. Ponadto muszą posiadać przy sobie dokument akredytacyjny w celu ułatwienia identyfikacji przez organy krajowe byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Członkowie zespołu mogą nosić broń służbową, amunicję i sprzęt w zakresie, w jakim są do tego upoważnieni na mocy przepisów krajowych ich państwa oraz przepisów byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii informują Agencję o dopuszczalnych rodzajach broni służbowej, amunicji i sprzętu oraz o odpowiednich ramach prawnych i warunkach użycia.

               Członkowie zespołu mogą używać siły, w tym broni służbowej, amunicji i sprzętu, za zgodą ich państwa oraz władz byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, w obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub innych właściwych członków personelu byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i zgodnie z prawem krajowym byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mogą upoważnić członków zespołu do użycia siły bez obecności funkcjonariuszy jej straży granicznej. Władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii informują Agencję o dopuszczalnym użyciu siły fizycznej i środków przymusu, a także o warunkach ich użycia.

               Przed rozmieszczeniem członków zespołu władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii informują Agencję o krajowych bazach danych, które mogą zostać wykorzystane zgodnie z prawem krajowym byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Jedynie upoważnione osoby z byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mają dostęp do krajowych baz danych, a dane mogą zostać przekazane członkom zespołu tylko w stosownych przypadkach.

               Zawieszenie i zakończenie działania

               Zarówno Agencja, jak i władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mogą zawiesić lub zakończyć działanie, jeżeli uznają, że postanowienia umowy lub planu operacyjnego nie są przestrzegane przez drugą stronę.

               Przywileje i immunitety członków zespołu

               Członkowie zespołu korzystają z immunitetu od jurysdykcji karnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w ramach wszystkich działań wykonywanych podczas pełnienia obowiązków służbowych („na służbie”), nie mogą jednak korzystać z immunitetu w ramach czynów popełnionych „poza służbą”.

               W planie operacyjnym dokładnie określa się działania wyłączone spod jurysdykcji karnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               W przypadku zarzutu popełnienia przestępstwa przez członka zespołu dyrektor wykonawczy Agencji, przed wszczęciem postępowania sądowego, przedkłada właściwym organom sądowym byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii dokument poświadczający, czy działanie, o którym mowa, zostało podjęte podczas pełnienia obowiązków służbowych. Dyrektor wykonawczy Agencji podejmuje decyzję po dokładnym rozważeniu oświadczenia złożonego przez właściwy organ państwa członkowskiego, który wysłał do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii danego funkcjonariusza straży granicznej lub innego właściwego członka personelu, oraz właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Poświadczenie dyrektora wykonawczego Agencji jest wiążące dla jurysdykcji byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Przywileje przyznane członkom zespołu i immunitet od jurysdykcji karnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii nie wyłączają ich spod jurysdykcji rodzimego państwa członkowskiego.

               Podobny system ma zastosowanie do ustalenia odpowiedzialności cywilnej lub administracyjnej członków zespołu.

               Immunitet członków zespołu od jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii może zostać uchylony przez państwo członkowskie, które wysłało na jej terytorium danego funkcjonariusza straży granicznej lub innego właściwego członka personelu. Uchylenie takie musi zawsze być jednoznacznie wyrażone.

               Umowa przewiduje mechanizm mający na celu kompensację szkód. Mechanizm kompensacyjny opiera się na art. 42 rozporządzenia (UE) 2016/1624 w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Jeżeli szkoda została wyrządzona przez członka zespołu „na służbie”, odpowiedzialność ponosi była jugosłowiańska Republika Macedonii. Jeżeli szkoda została wyrządzona „na służbie” przez członka zespołu z uczestniczącego państwa członkowskiego wskutek rażącego niedbalstwa lub umyślnego naruszenia przepisów lub jeżeli czyn został popełniony „poza służbą”, była jugosłowiańska Republika Macedonii może zażądać za pośrednictwem dyrektora wykonawczego Agencji wypłacenia odszkodowania przez dane uczestniczące państwo członkowskie. Jeżeli szkoda została wyrządzona przez personel Agencji, była jugosłowiańska Republika Macedonii może zażądać wypłacenia odszkodowania przez Agencję.

               W stosunku do członków zespołu nie mogą być przedsięwzięte żadne środki egzekucyjne z wyjątkiem przypadków, w których wszczęto przeciwko nim postępowanie cywilne niepowiązane z obowiązkami służbowymi.

               Mienie członków zespołu niezbędne do wykonywania obowiązków służbowych nie podlega zajęciu. W postępowaniu cywilnym członkowie zespołu nie podlegają ograniczeniu wolności osobistej ani innym środkom przymusu.

               Członkowie zespołu są zwolnieni z podlegania przepisom dotyczącym zabezpieczenia społecznego, które mogą obowiązywać w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii w odniesieniu do usług świadczonych na rzecz Agencji. Są oni zwolnieni w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii z wszelkich form opodatkowania dochodów i wynagrodzenia wypłacanych im przez Agencję lub ich państwa członkowskie, a także wszelkich innych dochodów pochodzących spoza byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zezwalają na przywóz i wywóz przedmiotów przeznaczonych do osobistego użytku członków zespołu i przyznają zwolnienie z wszelkich ceł, podatków i innych związanych z tym należności (z wyjątkiem należności za przechowywanie, przewóz i podobne usługi) w odniesieniu do takich przedmiotów.

               Osobisty bagaż członków zespołu nie jest poddawany kontroli, chyba że istnieją poważne podstawy lub przypuszczenia, że zawiera on przedmioty, które nie są przeznaczone do osobistego użytku członków zespołu, lub przedmioty, których przywóz lub wywóz jest zabroniony przez przepisy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii lub które podlegają jej przepisom w zakresie kwarantanny. Kontrola takiego bagażu osobistego jest przeprowadzana jedynie w obecności zainteresowanego członka / zainteresowanych członków zespołu lub upoważnionego przedstawiciela Agencji.

               Dokumenty, korespondencja i mienie członków zespołu są nietykalne, z wyjątkiem sytuacji przedsięwzięcia środków egzekucyjnych. Członkowie zespołu nie są zobowiązani do składania zeznań w charakterze świadka.

               Dokument akredytacyjny

               Agencja, we współpracy z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii, wystawia członkom zespołu dokument akredytacyjny, który umożliwia organom byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii stwierdzenie ich tożsamości i stanowi dowód, że posiadacz dokumentu jest uprawniony do wykonywania zadań i korzystania z uprawnień, o których mowa w umowie oraz w planie operacyjnym. Dokument akredytacyjny, w połączeniu z ważnym dokumentem podróży, umożliwia danemu członkowi zespołu wjazd do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, bez konieczności posiadania wizy lub wcześniejszego zezwolenia.

               Prawa podstawowe

               Podczas wykonywania swoich zadań i korzystania ze swoich uprawnień członkowie zespołów w pełni szanują podstawowe prawa i wolności, w tym prawo dostępu do procedur azylowych, godności człowieka, zakaz tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania, prawo do wolności, zasadę non-refoulement i zakaz wydaleń zbiorowych, prawa dziecka i prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. Nie mogą oni dyskryminować osób z żadnych względów, w tym ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek, orientację seksualną lub tożsamość płciową. Wszelkie działania godzące w podstawowe prawa i wolności muszą być proporcjonalne do celu takich działań i szanować istotę tych podstawowych praw i wolności.

               Każda ze Stron musi posiadać mechanizm skargowy służący do rozpatrywania zarzutów dotyczących naruszenia praw podstawowych przez swój personel. Agencja ustanowiła mechanizm skargowy, o którym mowa w art. 72 rozporządzenia (UE) 2016/1624 w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, spełniając w związku z tym ten obowiązek. Takimi zarzutami może zajmować się Rzecznik Praw Obywatelskich byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, chyba że władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zadecydują o ustanowieniu specjalnego mechanizmu rozstrzygania skarg w ramach niniejszej umowy.

               Przetwarzanie danych osobowych

               Dane osobowe przetwarzane są przez członków zespołu w razie potrzeby zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do Agencji i państw członkowskich UE. Przetwarzanie danych osobowych przez władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii podlega przepisom jej prawa krajowego.

               Agencja, uczestniczące państwa członkowskie oraz władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii sporządzają wspólne sprawozdanie na temat przetwarzania danych osobowych przez członków zespołu po zakończeniu każdego działania. Sprawozdanie to przekazywane jest urzędnikowi ds. praw podstawowych i inspektorowi ochrony danych Agencji, a także właściwemu organowi ochrony danych osobowych byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Urzędnik ds. praw podstawowych i inspektor ochrony danych Agencji składają sprawozdanie dyrektorowi wykonawczemu Agencji.

               Spory i interpretacja

               Wszystkie kwestie zaistniałe w związku ze stosowaniem niniejszej umowy są rozpatrywane wspólnie przez właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz przedstawicieli Agencji, którzy konsultują się z państwem członkowskim lub państwami członkowskimi sąsiadującymi z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               W przypadku braku wcześniejszego rozstrzygnięcia spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej umowy rozstrzygane są wyłącznie na drodze negocjacji pomiędzy byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii a Komisją Europejską, która zasięga opinii wszelkich państw członkowskich sąsiadujących z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               Właściwe organy odpowiedzialne za wdrożenie umowy

               W przypadku byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, właściwym organem odpowiedzialnym za wdrożenie niniejszej umowy jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. W przypadku Unii Europejskiej jest nim Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

               Wspólna deklaracja

               Obie strony zgadzają się, że powstrzymanie się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrozić późniejszemu ewentualnemu postępowaniu karnemu wszczętemu względem danego członka zespołu przez właściwe organy państwa przyjmującego, obejmuje również powstrzymanie się od aktywnego ułatwiania powrotu tego członka zespołu z terytorium operacji Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii do jego/jej rodzimego państwa członkowskiego, do czasu przedłożenia dokumentu poświadczającego przez dyrektora wykonawczego Agencji.

               2018/0319 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy o statusie między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii dotyczącej działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. b) i d) oraz art. 79 ust. 2 lit. c), w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1624, jeżeli przewiduje się rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w państwach trzecich do działań, w ramach których członkom zespołów mają zostać przyznane uprawnienia wykonawcze lub jeżeli jest to wymagane w ramach innych działań w państwach trzecich, Unia zawiera z danym państwem trzecim umowę o statusie. Umowa o statusie obejmuje wszelkie aspekty niezbędne do prowadzenia działań.

               (2)W dniu 21 lutego 2017 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii w sprawie umowy o statusie dotyczącej działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               (3)Negocjacje dotyczące umowy o statusie zostały otwarte dnia 15 września 2017 r. i zakończyły się pomyślnie parafowaniem Umowy w dniu 18 lipca 2018 r.

               (4)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE
                  3
               ; Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (5)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE
                  4
               ; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (6)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (7)Należy podpisać umowę o statusie, a załączoną do umowy deklarację należy zatwierdzić w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

               Artykuł 1

               Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii umowy o statusie między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii dotyczącej działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, z zastrzeżeniem późniejszego zawarcia wspomnianej umowy.

               Tekst umowy zostaje dołączony do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Zatwierdza się w imieniu Unii deklarację dołączoną do niniejszej decyzji.

               Artykuł 3

               Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument pełnomocnictwa do podpisania umowy, z zastrzeżeniem jej zawarcia, dla osoby wskazanej (osób wskazanych) przez negocjatora umowy.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 251 z 16.9.2016, s. 1.

                     (2)

                        Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 7.

                     (3)

                        Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

                     (4)

                        Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.9.2018
            COM(2018) 610 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy o statusie między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii dotyczącej działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii

               ZAŁĄCZNIK

               UMOWA O STATUSIE

               między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii dotycząca działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii

               UNIA EUROPEJSKA

               oraz BYŁA JUGOSŁOWIAŃSKA REPUBLIKA MACEDONII

               zwane dalej „Stronami”,

               MAJĄC NA UWADZE, że mogą pojawić się sytuacje, w których Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej (zwana dalej „Agencją”) koordynuje współpracę operacyjną między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii, w tym na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii,

               ZWAŻYWSZY, że była jugosłowiańska Republika Macedonii, jako kraj ubiegający się o członkostwo w UE od 2005 r., ściśle współpracuje z Unią w zakresie zarządzania przepływami migracyjnymi oraz zwalczania nielegalnej imigracji i przestępczości transgranicznej,

               MAJĄC NA UWADZE, że Strony będą stosowały się do postanowień zawartych w deklaracjach dołączonych do niniejszej umowy o statusie,

               MAJĄC NA UWADZE, że należy ustanowić ramy prawne w formie umowy o statusie w odniesieniu do sytuacji, w których członkowie zespołów Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej będą mieli uprawnienia wykonawcze na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii,

               ZWAŻYWSZY, że wszystkie działania Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii powinny być prowadzone przy pełnym poszanowaniu praw podstawowych,

               POSTANOWIŁY ZAWRZEĆ NASTĘPUJĄCĄ UMOWĘ:

               Artykuł 1

               Zakres stosowania Umowy

               1.Niniejsza Umowa reguluje prawa i obowiązki członków zespołu Agencji podczas zarządzania przepływami migracyjnymi oraz zwalczania nielegalnej imigracji i przestępczości transgranicznej na terenie byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, w której posiadają oni uprawnienia wykonawcze, a także inne aspekty niezbędne do prowadzenia działań, w których uczestniczą członkowie zespołu Agencji i właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               2.Niniejsza Umowa nie poszerza zakresu Umowy między Wspólnotą Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii o readmisji osób przebywających nielegalnie („umowa o readmisji między WE a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii”). Jeśli chodzi o operacje powrotowe zdefiniowane w art. 2 ust. 4., niniejsza Umowa dotyczy tylko zapewnienia wsparcia operacyjnego na rzecz operacji powrotowych, które przeprowadzane są zgodnie z umową o readmisji między WE a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               3.Niniejsza Umowa ma zastosowanie wyłącznie na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, a członkom zespołów przysługują uprawnienia wykonawcze na tych obszarach byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, zgodnie z planem operacyjnym.

               Artykuł 2

               Definicje

               Do celów niniejszej Umowy stosuje się następujące definicje:

               1)„działanie” oznacza wspólną operację, szybką interwencję na granicy lub operację powrotową;

               2)„wspólna operacja” oznacza działanie mające na celu przeciwdziałanie nielegalnej imigracji lub przestępczości transgranicznej lub działanie mające na celu dostarczanie zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej na granicach byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii sąsiadujących z państwem członkowskim oraz rozmieszczanie członków zespołu Agencji na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii na określony okres czasu, zgodnie z planem operacyjnym;

               3)„szybka interwencja na granicy” oznacza działanie mające na celu szybką reakcję w obliczu szczególnych i wyjątkowo trudnych wyzwań, prowadzone na granicach byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii sąsiadujących z państwem członkowskim przez określony czas zgodnie z planem operacyjnym;

               4)„operacja powrotowa” oznacza operację koordynowaną przez Agencję, obejmującą wzmocnienie techniczne i operacyjne zapewniane przez jedno lub większą liczbę państw członkowskich, w ramach której osoby powracające z jednego lub większej liczby państw członkowskich powracają w trybie przymusowym lub dobrowolnie do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zgodnie z Umową między Wspólnotą Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii o readmisji osób przebywających nielegalnie;

               5)„kontrola graniczna” oznacza kontrolę osób przeprowadzaną na granicy wyłącznie w odpowiedzi na zamiar przekroczenia tej granicy lub na akt jej przekroczenia, bez względu na wszelkie inne okoliczności, składającą się z odprawy granicznej na przejściach granicznych i ochrony granicy pomiędzy przejściami granicznymi;

               6)„członek zespołu” oznacza członka personelu Agencji lub członka zespołu straży granicznej uczestniczących państw członkowskich, w tym funkcjonariuszy straży granicznej oddelegowanych przez państwa członkowskie do Agencji w celu rozmieszczenia w trakcie działania; może oznaczać również innych właściwych członków personelu, których funkcje zostaną określone w planie operacyjnym;

               7)„państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej;

               8)„rodzime państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, którego funkcjonariusz straży granicznej lub inny właściwy członek personelu jest członkiem zespołu;

               9)„dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej; możliwa do zidentyfikowania osoba to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy bądź jeden lub kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość tej osoby fizycznej;

               10)„uczestniczące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, które uczestniczy w działaniu w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii poprzez zapewnienie sprzętu technicznego, funkcjonariuszy straży granicznej i innych właściwych członków personelu rozmieszczanych w ramach zespołu;

               11)„Agencja” oznacza Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, utworzoną na mocy rozporządzenia (UE) 2016/1624 w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej;

               12)„uprawnienia wykonawcze członków zespołu” oznaczają uprawnienia niezbędne do wykonywania zadań wymaganych przy kontroli granicznej i operacjach powrotowych, które są przeprowadzane na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w ramach wspólnych operacji będących częścią planu operacyjnego.

               Artykuł 3

               Uruchomienie działania

               1.Agencja może zaproponować uruchomienie działania właściwym organom byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mogą złożyć do Agencji wniosek o uruchomienie działania.

               2.Wykonanie działania wymaga zgody obu właściwych organów byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz Agencji.

               Artykuł 4

               Plan operacyjny

               Plan operacyjny uzgodniony z państwem członkowskim lub z państwami członkowskimi graniczącymi z obszarem operacyjnym jest również uzgodniony między Agencją a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii w odniesieniu do każdego wspólnego działania lub szybkiej interwencji na granicy. Plan ten określa szczegółowo organizacyjne i proceduralne aspekty wspólnego działania lub szybkiej interwencji na granicy, w tym opis i ocenę sytuacji wraz ze sposobem działania, operacyjne cele i zadania, rodzaj sprzętu technicznego, który ma zostać wykorzystany, plan realizacji, warunki współpracy z państwami trzecimi, innymi agencjami i organami Unii lub organizacjami międzynarodowymi, przepisy dotyczące praw podstawowych, w tym ochrony danych osobowych, przewidywany czas trwania działania, obszar geograficzny, na którym odbędzie się działanie, opis zadań, obowiązków, w tym w zakresie przestrzegania praw podstawowych, i specjalnych poleceń dla członków zespołu, a także dopuszczalnego korzystania z baz danych i dopuszczalnego stosowania broni służbowej, amunicji i sprzętu w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii, skład zespołów oraz rozmieszczenie innych właściwych członków personelu, przepisy dotyczące dowodzenia i kontroli, w tym imiona i nazwiska oraz stopnie służbowe funkcjonariuszy straży granicznej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii odpowiedzialnych za współpracę z członkami zespołu Agencji, zwłaszcza imiona i nazwiska oraz stopnie służbowe tych funkcjonariuszy straży granicznej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, którzy sprawują dowództwo w czasie rozmieszczenia na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz pozycję członków zespołów w strukturze dowodzenia i rodzaj sprzętu technicznego, który ma zostać wykorzystany; koordynację, komunikację, dowodzenie, kontrolę i strukturę sprawozdawczości, ustalenia organizacyjne i logistykę, ocenę i finansowe aspekty wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy. Oceny wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy dokonują wspólnie była jugosłowiańska Republika Macedonii i Agencja.

               Artykuł 5

               Zadania i uprawnienia członków zespołów

               1. Członkowie zespołu mają prawo do wykonywania zadań i uprawnień wykonawczych wymaganych przy kontroli granicznej i operacjach powrotowych.

               2. Członkowie zespołu przestrzegają przepisów ustawowych i wykonawczych byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               3. Członkowie zespołu mogą wykonywać zadania i korzystać z uprawnień na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii jedynie na polecenie i w obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub innych właściwych członków personelu byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. W stosownych przypadkach była jugosłowiańska Republika Macedonii wydaje zespołowi polecenia zgodnie z planem operacyjnym.

               Za pośrednictwem swojego oficera koordynującego Agencja może przekazywać właściwej osobie z policji granicznej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii swoje spostrzeżenia na temat poleceń wydawanych zespołowi. W takim przypadku była jugosłowiańska Republika Macedonii uwzględnia te spostrzeżenia i realizuje je w możliwie największym stopniu.

               W przypadkach gdy wydawane zespołowi polecenia są niezgodne z planem operacyjnym, oficer koordynujący niezwłocznie informuje dyrektora wykonawczego Agencji. Dyrektor wykonawczy może zastosować odpowiednie środki, w tym wstrzymanie lub zakończenie działania.

               4. Podczas wykonywania zadań i korzystania z uprawnień członkowie zespołu noszą, w stosownych przypadkach, własne umundurowanie. Członkowie zespołu noszą również w stosownych przypadkach, na swoim umundurowaniu, widoczny identyfikator oraz niebieską opaskę z insygniami Unii Europejskiej i Agencji. Aby umożliwić krajowym organom byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii stwierdzenie ich tożsamości, członkowie zespołu noszą przez cały czas dokument akredytacyjny, o którym mowa w art. 8.

               5. Podczas wykonywania zadań i korzystania z uprawnień członkowie zespołu mogą nosić broń służbową, amunicję i sprzęt w zakresie, w jakim są do tego upoważnieni na mocy przepisów krajowych rodzimego państwa członkowskiego i przepisów byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Przed rozmieszczeniem członków zespołu była jugosłowiańska Republika Macedonii informuje Agencję o dopuszczalnych rodzajach broni służbowej, amunicji i sprzętu oraz o odpowiednich ramach prawnych i warunkach ich użycia.

               6. Podczas wykonywania zadań i korzystania z uprawnień członkowie zespołu są uprawnieni do użycia siły, w tym użycia broni służbowej, amunicji i sprzętu, za zgodą rodzimego państwa członkowskiego i byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, w obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub innych właściwych członków personelu byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i zgodnie z prawem krajowym byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Była jugosłowiańska Republika Macedonii może upoważnić członków zespołu do użycia siły bez obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub innych właściwych członków personelu byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Przed rozmieszczeniem członków zespołu była jugosłowiańska Republika Macedonii informuje Agencję o dopuszczalnym użyciu siły fizycznej i środków przymusu, a także o warunkach ich użycia.

               7.Przed rozmieszczeniem członków zespołu była jugosłowiańska Republika Macedonii informuje Agencję o tym, jakie krajowe bazy danych mogą zostać wykorzystane. Korzystanie z baz danych odbywa się zgodnie z przepisami prawa krajowego byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Jedynie upoważnione osoby z byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mają dostęp do krajowych baz danych.

               Była jugosłowiańska Republika Macedonii może zezwolić członkom zespołu na dostęp do danych z jej krajowych baz danych, jeśli jest to konieczne do wypełnienia celów operacyjnych określonych w planie operacyjnym i do przeprowadzenia operacji powrotowych.

               Artykuł 6

               Zawieszenie i zakończenie działania

               1. Dyrektor wykonawczy Agencji może zawiesić lub zakończyć działanie, po poinformowaniu byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii na piśmie, jeżeli była jugosłowiańska Republika Macedonii nie przestrzega postanowień niniejszej Umowy lub planu operacyjnego. Dyrektor wykonawczy przedstawia byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii uzasadnienie takiego zawieszenia lub zakończenia działania.

               2. Była jugosłowiańska Republika Macedonii może zawiesić lub zakończyć działanie, po poinformowaniu Agencji na piśmie, jeżeli Agencja lub którekolwiek uczestniczące państwo członkowskie nie przestrzega postanowień niniejszej Umowy lub planu operacyjnego. Była jugosłowiańska Republika Macedonii przedstawia Agencji uzasadnienie takiego zawieszenia lub zakończenia działania.

               3. W szczególności dyrektor wykonawczy Agencji lub Ministerstwo Spraw Wewnętrznych byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mogą zawiesić lub zakończyć działanie w przypadku naruszenia praw podstawowych, naruszenia zasady non-refoulement lub przepisów w zakresie ochrony danych.

               4. Zakończenie działania nie ma wpływu na żadne prawa ani obowiązki wynikające ze stosowania niniejszej Umowy lub planu operacyjnego przed takim zakończeniem.

               Artykuł 7

               Przywileje i immunitety członków zespołu

               1. Przywileje i immunitety przyznane członkom zespołu Agencji mają na celu zapewnienie skutecznego pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               2. Dokumenty, korespondencja i mienie członków zespołu są nietykalne, z wyjątkiem sytuacji przedsięwzięcia środków egzekucyjnych dozwolonych na mocy ust. 8.

               3. Członkowie zespołu korzystają z immunitetu od jurysdykcji karnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w odniesieniu do wszystkich czynów dokonanych przez nich w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego.

               W przypadku zarzutu popełnienia przestępstwa przez członka zespołu dyrektor wykonawczy Agencji oraz właściwy organ w rodzimym państwie członkowskim są informowane w trybie natychmiastowym. Przed wszczęciem postępowania sądowego dyrektor wykonawczy Agencji, po dokładnym rozważeniu oświadczeń złożonych przez właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego i właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, przedkłada właściwym organom sądowym byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii dokument poświadczający, czy czyn, o którym mowa, został dokonany w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego. Do czasu przedłożenia tego dokumentu, Agencja i rodzime państwo członkowskie powstrzymają się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrozić późniejszemu ewentualnemu postępowaniu karnemu wszczętemu przez właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii przeciwko temu członkowi zespołu.

               Jeżeli czyn został dokonany w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego, postępowania nie wszczyna się. Jeżeli czyn nie został dokonany w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego, postępowanie można prowadzić. Poświadczenie dyrektora wykonawczego Agencji jest wiążące dla organów byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Przywileje przyznane członkom zespołu i immunitet od jurysdykcji karnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii nie wyłączają ich spod jurysdykcji rodzimego państwa członkowskiego.

               4. Członkowie zespołu korzystają z immunitetu od jurysdykcji cywilnej i administracyjnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w odniesieniu do wszystkich czynów dokonanych przez nich w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego.

               Dyrektor wykonawczy Agencji oraz właściwy organ w rodzimym państwie członkowskim są niezwłocznie powiadamiani o każdym przypadku wszczęcia przed jakimkolwiek sądem byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii jakiegokolwiek postępowania cywilnego przeciwko członkom zespołu. Przed wszczęciem postępowania sądowego dyrektor wykonawczy, po dokładnym rozważeniu oświadczeń złożonych przez właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego i właściwy organ byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, przedkłada właściwym organom sądowym byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii dokument poświadczający, czy czyn, o którym mowa, został dokonany przez członków zespołu w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego.

               Jeżeli czyn został dokonany w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego, postępowania nie wszczyna się. Jeżeli czyn nie został dokonany w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego, postępowanie można prowadzić. Poświadczenie dyrektora wykonawczego Agencji jest wiążące dla organów byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Wszczęcie postępowania przeciwko członkom zespołu uniemożliwia im powoływanie się na immunitet od jurysdykcji w stosunku do powództw wzajemnych powiązanych bezpośrednio z powództwem głównym.

               5. Immunitet członków zespołu od jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zgodnie z ust. 3 i 4 niniejszego artykułu może zostać uchylony przez rodzime państwo członkowskie, stosownie do sytuacji. Uchylenie takie musi zawsze być jednoznacznie wyrażone.

               6. Członkowie zespołu nie są zobowiązani do składania zeznań w charakterze świadka.

               7. W przypadku szkody wyrządzonej przez członka zespołu w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego, była jugosłowiańska Republika Macedonii ponosi odpowiedzialność za wszelkie szkody.

               Jeżeli szkoda została wyrządzona przez członka zespołu z uczestniczącego państwa członkowskiego w ramach pełnienia obowiązków służbowych wskutek rażącego niedbalstwa lub umyślnego naruszenia przepisów, była jugosłowiańska Republika Macedonii może zażądać, za pośrednictwem dyrektora wykonawczego Agencji, wypłacenia odszkodowania przez dane uczestniczące państwo członkowskie.

               Jeżeli szkoda została wyrządzona wskutek rażącego niedbalstwa lub umyślnego naruszenia przepisów lub jeżeli czyn nie został popełniony w ramach pełnienia obowiązków służbowych przez członka zespołu będącego członkiem personelu Agencji, była jugosłowiańska Republika Macedonii może zażądać wypłacenia odszkodowania przez Agencję.

               8. W stosunku do członków zespołu nie mogą być przedsięwzięte żadne środki egzekucyjne z wyjątkiem przypadków, w których wszczęto przeciwko nim postępowanie cywilne niepowiązane z pełnieniem obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego.

               Mienie członków zespołu nie podlega zajęciu w celu wykonania wyroku, postanowienia lub nakazu sądowego, jeśli dyrektor wykonawczy Agencji poświadczy, iż jest ono niezbędne członkom do wykonywania obowiązków służbowych. W postępowaniu cywilnym członkowie zespołu nie podlegają ograniczeniu wolności osobistej ani innym środkom przymusu.

               9. Immunitet członków zespołu od jurysdykcji byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii nie wyłącza ich spod jurysdykcji odpowiednich rodzimych państw członkowskich.

               10. W zakresie usług świadczonych na rzecz Agencji członkowie zespołu są zwolnieni z podlegania przepisom dotyczącym zabezpieczenia społecznego, które obowiązują w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii.

               11. Członkowie zespołu są zwolnieni w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii z wszelkich form opodatkowania dochodów i wynagrodzenia wypłacanych im przez Agencję lub rodzime państwa członkowskie, a także wszelkich innych dochodów pochodzących spoza byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               12. Była jugosłowiańska Republika Macedonii, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, zezwala na przywóz przedmiotów przeznaczonych do osobistego użytku członków zespołu i zwalnia z wszelkich ceł, podatków i innych związanych z tym należności, z wyjątkiem należności za przechowywanie, przewóz i podobne usługi w odniesieniu do takich przedmiotów. Była jugosłowiańska Republika Macedonii zezwala również na wywóz takich przedmiotów.

               13. Osobisty bagaż członków zespołu jest zwolniony z kontroli, chyba że istnieją poważne podstawy lub przypuszczenia, że zawiera on przedmioty, które nie są przeznaczone do osobistego użytku członków zespołu, lub przedmioty, których przywóz lub wywóz jest zabroniony przez przepisy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii lub które podlegają jej przepisom w zakresie kwarantanny. Kontrola takiego bagażu osobistego jest przeprowadzana jedynie w obecności zainteresowanego członka / zainteresowanych członków zespołu lub upoważnionego przedstawiciela Agencji członka(-ów) zespołu.

               Artykuł 8

               Dokument akredytacyjny

               1. Agencja, we współpracy z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii, wydaje każdemu członkowi zespołu dokument w językach urzędowych stron, który umożliwia organom byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii stwierdzenie ich tożsamości oraz stanowi dowód na to, że posiadacz dokumentu jest uprawniony do wykonywania zadań i korzystania z uprawnień, o których mowa w art. 5 niniejszej Umowy oraz w planie operacyjnym. Dokument ten zawiera następujące informacje dotyczące członka: imię, nazwisko i obywatelstwo; stopień służbowy lub nazwę stanowiska; aktualne zdjęcie w formacie cyfrowym i zadania, do realizacji których jest upoważniony w czasie rozmieszczenia.

               2. Dokument akredytacyjny, w połączeniu z ważnym dokumentem podróży, umożliwia danemu członkowi zespołu wjazd do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, bez konieczności posiadania wizy lub wcześniejszego zezwolenia.

               3. Dokument akredytacyjny jest zwracany Agencji po zakończeniu działania.

               Artykuł 9

               Prawa podstawowe

               1. Członkowie zespołu wykonują swoje zadania i korzystają ze swoich uprawnień przy pełnym poszanowaniu podstawowych praw i wolności, w tym prawa dostępu do procedur azylowych, godności człowieka, zakazu tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania, prawa do wolności, zasady non-refoulement i zakazu wydaleń zbiorowych, praw dziecka i prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. Wykonując swoje zadania i korzystając ze swoich uprawnień, nie mogą oni dyskryminować osób z żadnych względów, w tym ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek, orientację seksualną lub tożsamość płciową. Wszelkie działania godzące w podstawowe prawa i wolności podjęte przez członków zespołu w ramach wykonywania ich zadań i korzystania z ich uprawnień muszą być proporcjonalne do celu takich działań i szanować istotę tych podstawowych praw i wolności.

               2. Każda ze Stron posiada mechanizm skargowy służący do rozpatrywania zarzutów dotyczących naruszenia praw podstawowych popełnionego przez swój personel w trakcie pełnienia obowiązków służbowych podczas wspólnej operacji, szybkiej interwencji na granicy lub operacji powrotowej wykonywanych na mocy niniejszej Umowy.

               Artykuł 10

               Przetwarzanie danych osobowych

               1. Przetwarzanie danych osobowych może mieć miejsce wyłącznie wówczas, gdy jest to konieczne do wykonania niniejszej Umowy przez byłą jugosłowiańską Republikę Macedonii, Agencję lub uczestniczące państwa członkowskie.

               2. Przetwarzanie danych osobowych przez byłą jugosłowiańską Republikę Macedonii podlega przepisom jej prawa krajowego.

               3. Przetwarzanie danych osobowych do celów administracyjnych przez Agencję i uczestniczące państwo (państwa) członkowskie, w tym także w przypadku przekazywania danych osobowych do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, podlega przepisom rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, decyzji ramowej Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych oraz środkom przyjętym przez Agencję w celu stosowania rozporządzenia (WE) nr 45/2001, o których mowa w art. 45 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1624.

               4. Jeżeli przetwarzanie danych obejmuje również przekazywanie danych osobowych, państwa członkowskie i Agencja wskazują, w chwili przekazywania danych osobowych do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, wszelkie ograniczenia dostępu do tych danych lub korzystania z nich, ogólne lub szczegółowe, w tym w zakresie przekazywania, usuwania lub niszczenia. Jeżeli konieczność wprowadzenia takich ograniczeń pojawia się po przekazaniu danych osobowych, państwa członkowskie i Agencja odpowiednio informują o tym byłą jugosłowiańską Republikę Macedonii.

               5. Dane osobowe zgromadzone do celów administracyjnych podczas realizacji działania mogą być przetwarzane przez Agencję, uczestniczące państwa członkowskie i byłą jugosłowiańską Republikę Macedonii zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi ochrony danych.

               6. Agencja, uczestniczące państwa członkowskie oraz była jugosłowiańska Republika Macedonii sporządzają wspólne sprawozdanie na temat stosowania ust. 1–5 niniejszego artykułu po zakończeniu każdego działania. Sprawozdanie to przekazywane jest urzędnikowi ds. praw podstawowych i inspektorowi ochrony danych Agencji, a także właściwemu organowi ochrony danych osobowych w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii. Urzędnik ds. praw podstawowych i inspektor ochrony danych Agencji składają sprawozdanie dyrektorowi wykonawczemu Agencji.

               Artykuł 11

               Spory i interpretacja

               1. Wszystkie kwestie zaistniałe w związku ze stosowaniem niniejszej Umowy są rozpatrywane wspólnie przez właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz przedstawicieli Agencji, którzy konsultują się z państwem członkowskim lub państwami członkowskimi sąsiadującymi z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               2. W przypadku braku wcześniejszego rozstrzygnięcia spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy rozstrzygane są wyłącznie na drodze negocjacji pomiędzy byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii a Komisją Europejską, która zasięga opinii wszelkich państw członkowskich sąsiadujących z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               Artykuł 12

               Wejście w życie, czas obowiązywania i rozwiązanie Umowy

               1. Strony zatwierdzają niniejszą Umowę zgodnie ze swoimi właściwymi wewnętrznymi procedurami prawnymi.

               2. Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu wewnętrznych procedur prawnych, o których mowa w ust. 1.

               3. Niniejsza Umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony. Umowa może zostać rozwiązana w formie pisemnej za obopólną zgodą Stron lub jednostronnie przez jedną ze Stron. W drugim z powyższych przypadków Strona pragnąca wypowiedzieć Umowę ma obowiązek poinformować o tym drugą ze Stron na piśmie za pośrednictwem kanałów dyplomatycznych.

               Wypowiedzenie staje się skuteczne pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu powiadomienia.

               4. Niniejsza Umowa może zostać zmieniona w każdej chwili za pisemną zgodą obu stron. Zmiany wchodzą w życie zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.

               5. Powiadomienia dokonywane zgodnie z niniejszym artykułem przesyła się, w przypadku Unii, do Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej, a w przypadku byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, do ministra spraw zagranicznych.

               Artykuł 13

               Stosunek do innych umów

               Niniejsza Umowa nie wpływa na prawa i obowiązki Stron wynikające z innych umów międzynarodowych, którymi obie ze Stron są związane.

               Artykuł 14

               Właściwe organy odpowiedzialne za wdrożenie umowy

               1. Właściwym organem odpowiedzialnym za wdrożenie niniejszej Umowy w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

               2. Właściwym organem odpowiedzialnym za wdrożenie niniejszej Umowy w Unii Europejskiej jest Agencja.

               WSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII I LIECHTENSTEINU

               Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 r. i 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych państw we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.

               W związku z tym pożądane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, oraz władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy dotyczące działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii na warunkach podobnych do tych, które zawarto w niniejszej Umowie.

               WSPÓLNA DEKLARACJA

               Obie strony zgadzają się, że powstrzymanie się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrozić późniejszemu ewentualnemu postępowaniu karnemu wszczętemu względem danego członka zespołu przez właściwe organy państwa przyjmującego, obejmuje również powstrzymanie się od aktywnego ułatwiania powrotu tego członka zespołu z terytorium operacji Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii do jego/jej rodzimego państwa członkowskiego, do czasu przedłożenia dokumentu poświadczającego przez dyrektora wykonawczego Agencji.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 12.10.2018
            COM(2018) 684 final
            2018/0352(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach procedury pisemnej, która ma zostać wszczęta przez Komisję Ekspertów Technicznych Międzyrządowej Organizacji Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF) w celu wprowadzenia zmian do ujednoliconych przepisów technicznych GEN-B i ujednoliconych przepisów technicznych TAF

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Na swoim 11. posiedzeniu w Bernie w dniach 12–13 czerwca 2018 r. Komisja Ekspertów Technicznych (CTE) Międzyrządowej Organizacji Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF) postanowiła przyjąć w drodze procedury pisemnej pewne zmiany do ujednoliconych przepisów technicznych (UTP): UTP GEN-B dotyczących definicji podsystemów oraz UTP TAF dotyczących aplikacji telematycznych dla przewozów towarowych.

               Ujednolicone przepisy techniczne OTIF stanowią zbiór specyfikacji technicznych wynikających z zasad, celów i procedur COTIF dotyczących budowy i eksploatacji urządzeń kolejowych, zaś ich nadrzędnym celem jest osiągnięcie maksymalnej interoperacyjności. Ujednolicone przepisy techniczne OTIF są zatem równoważne z unijnymi technicznymi specyfikacjami interoperacyjności (TSI).

               W UTP GEN-B zdefiniowano podsystemy systemu kolei na podstawie ustaleń określonych w załącznikach F i G do konwencji (APTU i ATMF). Przepisy te odpowiadają przepisom UE zawartym w załączniku II do dyrektywy (UE) 2016/797 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej
                  1
               .

               W UTP TAF określono podstawowe i dodatkowe wymagania dotyczące procesu komunikacji między przedsiębiorstwami transportu kolejowego a zarządzającymi infrastrukturą, baz danych przeznaczonych do wykorzystania w celu śledzenia ruchu pociągów i wagonów oraz informacji, jakie mają być dostarczane klientom przewozów towarowych, bez których to wymagań podsystem TAF nie może funkcjonować. Przepisy te odpowiadają TSI TAF
                  2
               .

               Obecny wniosek, który będzie przyjmowany w drodze procedury pisemnej i który dotyczy zmiany wyżej wymienionych UTP, wymaga przyjęcia decyzji Rady określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii. Proponuje się następujące zmiany:

               –zmiany w pkt 2.1, 2.2 i 2.3 UTP GEN-B określone w załączniku do niniejszej decyzji oraz w dokumencie roboczym CTE (TECH-18010-CTE11-5)
                  3
               ;

               –aktualizację UTP TAF w celu uwzględnienia zmienionego wykazu dokumentów technicznych w dodatku I do TSI TAF.

               Ogólnym celem jest zapewnienie równoważności między technicznymi specyfikacjami interoperacyjności (TSI) i ujednoliconymi przepisami technicznymi (UTP).

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Konwencja o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF)

               Konwencja COTIF jest założycielskim tekstem prawnym OTIF. Zgodnie z art. 2 § 1 COTIF celem OTIF jest wspieranie, udoskonalanie i ułatwianie, pod każdym względem, międzynarodowego ruchu kolejowego, w szczególności poprzez ustalenie jednolitego systemu prawnego, mającego zastosowanie do różnych obszarów międzynarodowego ruchu kolejowego. Konwencja COTIF reguluje również funkcjonowanie organizacji OTIF oraz określa jej cele, zadania, stosunki z umawiającymi się państwami i jej ogólne działania.

               W związku z tym konwencja COTIF podejmuje szereg różnorodnych kwestii prawnych i technicznych związanych z koleją i dzieli się na dwie części: samą konwencję regulującą funkcjonowanie OTIF oraz osiem załączników (w tym nowy załącznik H, który zostanie przyjęty podczas zbliżającego się 13. Zgromadzenia Ogólnego OTIF), które tworzą jednolite prawo kolejowe.

               –Załącznik A – Umowa międzynarodowego przewozu osób kolejami (CIV)

               –Załącznik B – Umowa międzynarodowego przewozu towarów kolejami (CIM)

               –Załącznik C – Międzynarodowy przewóz kolejami towarów niebezpiecznych (RID)

               –Załącznik D – Umowa użytkowania pojazdów w międzynarodowej komunikacji kolejowej (CUV)

               –Załącznik E – Umowa użytkowania infrastruktury w międzynarodowej komunikacji kolejowej (CUI)

               –Załącznik F – Przepisy ujednolicone o zatwierdzaniu norm technicznych oraz przyjmowaniu ujednoliconych przepisów technicznych stosowanych do urządzeń kolejowych przeznaczonych do międzynarodowego przewozu (APTU UR)

               –Załącznik G – Przepisy ujednolicone o dopuszczeniu technicznym urządzeń kolejowych przeznaczonych do międzynarodowego przewozu (ATMF UR)

               –Załącznik H – Przepisy ujednolicone dotyczące bezpiecznej eksploatacji pociągów w ruchu międzynarodowym (EST UR)

               Na podstawie załączników F i G do konwencji COTIF opracowano 12 zestawów ujednoliconych przepisów technicznych w zakresie interoperacyjności technicznej.

               Konwencja COTIF jest stosowana w 46 państwach, w tym 26 państwach członkowskich UE (wszystkich z wyjątkiem Malty i Cypru).

               2.2.Umowa między Unią Europejską a Międzyrządową Organizacją Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF)

               W dniu 16 czerwca 2011 r. Rada przyjęła decyzję Rady 2013/103/UE
                  4
                w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Międzyrządową Organizacją Międzynarodowych Przewozów Kolejami w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) z dnia 9 maja 1980 r., zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. Umowa ta weszła w życie dnia 1 lipca 2011 r.

               Stronami umowy są Unia oraz wszystkie państwa członkowskie oprócz Cypru i Malty. Decyzja Rady 2013/103/UE stanowi, że Komisja reprezentuje Unię na posiedzeniach OTIF. Zawiera ona również oświadczenie Unii dotyczące wykonywania kompetencji (załącznik I) i ustalenia wewnętrzne dla Rady, państw członkowskich i Komisji dotyczące procedur w ramach OTIF (załącznik III).

               2.3.Komisja Ekspertów Technicznych OTIF

               Komisja Ekspertów Technicznych (CTE) jest organem OTIF ustanowionym na mocy art. 8 COTIF. W jej skład wchodzą przedstawiciele państw członkowskich OTIF, które stosują załączniki F i G (APTU, ATMF) do konwencji COTIF.

               CTE posiada kompetencje w kwestiach dotyczących interoperacyjności i harmonizacji technicznej w dziedzinie kolei oraz procedur zatwierdzania technicznego. CTE opracowuje załączniki APTU i ATMF oraz przepisy ujednolicone, które mają zastosowanie do urządzeń kolejowych przeznaczonych do stosowania w ruchu międzynarodowym. Dotyczą one w szczególności:

               ·przyjmowania przepisów technicznych dotyczących pojazdów i infrastruktury kolejowej oraz zatwierdzania norm;

               ·procedur oceny zgodności pojazdów kolejowych;

               ·przepisów dotyczących utrzymania pojazdów kolejowych;

               ·obowiązków w zakresie składu pociągu i bezpiecznego użytkowania pojazdów kolejowych;

               ·przepisów dotyczących oceny ryzyka;

               ·specyfikacji dotyczących rejestrów.

               CTE posiada obecnie stałą grupę roboczą (WG TECH), która jest odpowiedzialna za przygotowanie decyzji podejmowanych przez CTE.

               2.4.Przyjmowanie aktów przez CTE w drodze procedury pisemnej

               Zwyczajowa procedura przyjmowania ujednoliconych przepisów technicznych została określona w art. 6 i 8 APTU i może trwać około półtora roku. CTE może wprowadzać zmiany do ujednoliconych przepisów technicznych również w drodze procedury pisemnej zgodnie z przepisami art. 21 § 3 regulaminu wewnętrznego CTE
                  5
               . Procedura ta jest szybsza i może trwać sześć miesięcy. Podczas 11. posiedzenia CTE jej członkowie zgodzili się na wniosek przewodniczącego, by przyjąć zmiany w drodze procedury pisemnej zgodnie z art. 21 § 3 regulaminu wewnętrznego CTE.

               Zgodnie z art. 21 § 3 regulaminu wewnętrznego CTE podejmuje ona decyzję w drodze procedury pisemnej, postępując według następujących zasad:

               ·wszyscy członkowie Komisji Ekspertów Technicznych są informowani na piśmie o przedmiocie i powodach głosowania;

               ·niezależne kwestie poddaje się pod głosowanie oddzielnie;

               ·członkowie są proszeni o przesłanie Sekretarzowi Generalnemu OTIF swoich głosów w formie pisemnej w określonym terminie (data i godzina), który musi wynosić co najmniej dwadzieścia jeden dni kalendarzowych;

               ·wpłynięcie każdego głosu jest potwierdzane na piśmie przez Sekretarza Generalnego OTIF;

               ·wszystkie odpowiedzi otrzymane w terminie są odnotowywane;

               ·kworum jest takie samo jak w przypadku posiedzenia CTE. Jeżeli liczba odpowiedzi otrzymanych przed upływem terminu nie pozwala na osiągnięcie wymaganego kworum, wniosek uznaje się za odrzucony. Wniosek może jednak zostać ponownie zgłoszony na kolejnym posiedzeniu Komisji Ekspertów Technicznych;

               ·jeżeli co najmniej trzech członków Komisji zażąda zbadania proponowanych środków podczas posiedzenia Komisji, procedura pisemna zostaje zakończona bez rozstrzygnięcia; zwołuje się nowe posiedzenie Komisji tak szybko, jak to możliwe, oraz

               ·wszyscy członkowie są powiadamiani o wyniku procedury głosowania.

               2.5.Planowane akty CTE, które mają zostać przyjęte w drodze procedury pisemnej

               Na swoim 11. posiedzeniu CTE zaproponowała następujące zmiany do przyjęcia w drodze procedury pisemnej:

               –zmiany w pkt 2.1, 2.2 i 2.3 ujednoliconych przepisów technicznych GEN-B dotyczących podsystemów;

               –uaktualnienie ujednoliconych przepisów technicznych TAF w celu dostosowania ich do zmienionej wersji TSI TAF.

               Proponowane zmiany ujednoliconych przepisów technicznych GEN-B są zgodne ze zgłoszonym podczas 10. posiedzenia CTE wnioskiem dotyczącym zmodyfikowania pkt 2.1 UTP GEN-B w taki sposób, aby uwzględnić w nim – oprócz torów i zwrotnic, które zostały już uwzględnione – mosty. Propozycję uzasadniono tym, że jeżeli interfejsy między mostami a pojazdami nie są prawidłowo zarządzane, może to prowadzić do szkodliwych wibracji.

               Rozpatrując wniosek zgłoszony podczas 10. posiedzenia CTE, grupa WG TECH omówiła tę kwestię i uzgodniła, że pkt 2.1 UTP GEN-B mógłby zostać zmieniony w sposób bardziej ogólny poprzez ustalenie, że COTIF obejmuje infrastrukturę w zakresie interfejsów z pojazdami, bez określania dalszych szczegółów. Ta ogólna zasada miałaby również zastosowanie do innych podsystemów dotyczących instalacji stacjonarnych, tj. „energia” oraz „sterowanie – urządzenia przytorowe”.

               Po takiej modyfikacji Komisja Ekspertów Technicznych stałaby się organem kompetentnym do decydowania w przypadku każdych (przyszłych) ujednoliconych przepisów technicznych dotyczących podsystemu „infrastruktura”, „energia” lub „sterowanie – urządzenia przytorowe”, które dokładnie interfejsy należy uwzględnić.

               Jest to zgodne z dokumentem strategicznym OTIF dotyczącym opracowywania przepisów dotyczących infrastruktury, który był omawiany podczas 11. posiedzenia CTE (dokument „TECH-18012-CTE11-6.2”) i na podstawie którego CTE upoważniła WG TECH do opracowania propozycji dotyczących odpowiednich i wykonalnych przepisów dotyczących infrastruktury.

               Proponowana aktualizacja ujednoliconych przepisów technicznych TAF jest wynikiem niedawnego przeglądu TSI TAF, w ramach którego zaktualizowano strukturę komunikatów TSI TAF, modelu danych i komunikatów, operacyjnej bazy danych wagonów i jednostek intermodalnych (WIMO) oraz przyjęto standard informatyczny warstwy komunikacji wspólnego interfejsu. Zmiany te wprowadzono, by wyeliminować problemy wynikające z wcześniejszego podejścia opartego na zamkniętych, wewnątrzkrajowych rozwiązaniach oraz umożliwić szybsze i mniej kosztowne wdrażanie tego narzędzia przez społeczność użytkowników TSI TAF. Pliki referencyjne zostały odpowiednio skorygowane, w rezultacie czego nastąpiła aktualizacja wykazu dokumentów technicznych w dodatku I do TSI TAF. Wymaga to aktualizacji odpowiedniego wykazu w UTP TAF.

               Planowane akty będą prawnie wiążące dla państw członkowskich OTIF i dla regionalnych organizacji integracji gospodarczej, które przystąpiły do konwencji COTIF, w szczególności dla Unii. Celem planowanych aktów jest dalsze dostosowanie ujednoliconych przepisów technicznych COTIF (UTP) do unijnych technicznych specyfikacji interoperacyjności (TSI).

               2.6.Kompetencje i prawa głosu Unii

               Zgodnie z art. 6 umowy UE-OTIF:

               1. W przypadku decyzji dotyczących obszarów, w których Unia ma wyłączne kompetencje, Unia wykonuje prawo głosu swoich państw członkowskich w ramach konwencji.

               2. W przypadku decyzji dotyczących obszarów, w których Unia dzieli kompetencje z państwami członkowskimi, głosuje Unia lub jej państwa członkowskie.

               3. Z zastrzeżeniem art. 26 § 7 konwencji Unia dysponuje liczbą głosów równą liczbie głosów jej państw członkowskich będących również Stronami konwencji. Jeżeli Unia głosuje, jej państwa członkowskie nie głosują.

               Jak określono w załączniku I do decyzji Rady 2013/103/UE, w sektorze kolejowym Unia Europejska dzieli kompetencje z państwami członkowskimi zgodnie z art. 91 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

               Na mocy unijnych przepisów Unia posiada wyłączne kompetencje w kwestiach związanych z transportem kolejowym w przypadku gdy konwencja COTIF lub instrumenty prawne przyjęte na jej podstawie mogłyby mieć wpływ na obowiązujące przepisy unijne lub zmieniać zakres tych przepisów. Przyjęcie przedmiotowych zmian będzie miało wyraźny wpływ na przepisy unijne, ponieważ celem środka jest dostosowanie ujednoliconych przepisów technicznych COTIF do przepisów UE zawartych w załączniku II do dyrektywy (UE) 2016/797 oraz dostosowanie ich do TSI TAF.

               W związku z tym Unia, reprezentowana przez Komisję, wykonuje prawo głosu w obecnym przypadku.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Ze wszystkich wymienionych wyżej powodów Unia powinna głosować za proponowanymi zmianami w ramach procedury pisemnej.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Art. 218 ust. 9 TFUE ma zastosowanie niezależnie od tego, czy Unia jest członkiem organu czy też stroną danej umowy
                  6
               .

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  7
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Akty, które mają zostać przyjęte przez CTE, to akty mające skutki prawne. Planowane akty mają skutki prawne, ponieważ zmieniają ramy prawne OTIF poprzez dostosowanie ujednoliconych przepisów technicznych COTIF do unijnych TSI w odniesieniu do podsystemów.

               W związku z tym proceduralną podstawę prawną decyzji, której dotyczy wniosek, stanowi art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Wniosek

               Podstawą prawną decyzji, której dotyczy wniosek, powinien być art. 91 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Ponieważ akt CTE zmieni UTP GEN-B na podstawie załącznika F do COTIF, należy opublikować go w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po jego przyjęciu.

               2018/0352 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach procedury pisemnej, która ma zostać wszczęta przez Komisję Ekspertów Technicznych Międzyrządowej Organizacji Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF) w celu wprowadzenia zmian do ujednoliconych przepisów technicznych GEN-B i ujednoliconych przepisów technicznych TAF

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Unia przystąpiła do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami z dnia 9 maja 1980 r., zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. (zwanej dalej „konwencją COTIF”) zgodnie z decyzją Rady 2013/103/UE
                  8
               .

               (2)Wszystkie państwa członkowskie, z wyjątkiem Cypru i Malty, stosują konwencję COTIF.

               (3)Na mocy art. 8 konwencji COTIF ustanowiono Komisję Ekspertów Technicznych („CTE”) Międzyrządowej Organizacji Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF). Zgodnie z art. 20 § 1 lit. b) konwencji COTIF oraz art. 6 i art. 8a załącznika F (APTU) CTE jest uprawniona do podejmowania decyzji w sprawie przyjęcia ujednoliconych przepisów technicznych („UTP”) lub przepisów zmieniających UTP w oparciu o załącznik F (APTU) i załącznik G (ATMF) do konwencji COTIF.

               (4)Na 11. posiedzeniu, które odbyło się w dniach 12 i 13 czerwca 2018 r., CTE postanowiła przyjąć w drodze procedury pisemnej zmiany w pkt 2.1, 2.2 i 2.3 ujednoliconych przepisów technicznych dotyczących podsystemów (UTP GEN-B) w celu uwzględnienia w definicji podsystemu „infrastruktura” przejazdów kolejowych i innych obiektów inżynieryjnych, takich jak mosty, jak określono w załączniku do niniejszej decyzji.

               (5)Należy określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w CTE, ponieważ zmiany w pkt 2.1, 2.2 i 2.3 UTP GEN-B w oparciu o załącznik F (APTU) do konwencji COTIF będą wiążące dla Unii.

               (6)Celem tych zmian jest dostosowanie definicji podsystemów zawartej w ujednoliconych przepisach technicznych COTIF GEN-B do unijnej definicji zawartej w załączniku II do dyrektywy (UE) 2016/797
                  9
                poprzez uwzględnienie w definicji podsystemu „infrastruktura” przejazdów kolejowych i innych obiektów inżynieryjnych, takich jak mosty.

               (7)Proponowane zmiany są zgodne z prawem i celami strategicznymi Unii i jednocześnie przyczyniają się do dostosowania przepisów OTIF do odpowiadających im przepisów unijnych; w związku z tym powinny zostać poparte przez Unię,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach procedury pisemnej, która ma zostać wszczęta przez Komisję Ekspertów Technicznych Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami z dnia 9 maja 1980 r. w sprawie zmian w pkt 2.1, 2.2 i 2.3 ujednoliconych przepisów technicznych GEN-B, opiera się na dołączonym do niniejszej decyzji projekcie dokumentu sporządzonego przez Komisję Ekspertów Technicznych OTIF.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej (Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 44).

                     (2)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1305/2014 z dnia 11 grudnia 2014 r. dotyczące technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu aplikacji telematycznych dla przewozów towarowych wchodzącego w skład systemu kolei w Unii Europejskiej (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 438).

                     (3)

                        https://otif.org/fileadmin/new/2-Activities/2E-Technical-Interoperability/2Ea-CTE/2Ea2-Working-Documents/2018/TECH-18010-CTE11-5-e-UTP-GEN-B-amendments.pdf

                     (4)

                        Decyzja Rady 2013/103/UE z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Międzyrządową Organizacją Międzynarodowych Przewozów Kolejami w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) z dnia 9 maja 1980 r., zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. (Dz.U. L 51 z 23.2.2013, s. 1).

                     (5)

                        http://otif.org/fileadmin/user_upload/otif_verlinkte_files/02_organe/06_fachaus_tech/RI-CTE_11_02_2009_e.pdf

                     (6)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., C-399/12, Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 64.

                     (7)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61-64.

                     (8)

                        Decyzja Rady 2013/103/UE z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Międzyrządową Organizacją Międzynarodowych Przewozów Kolejami w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) z dnia 9 maja 1980 r., zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. (Dz.U. L 51 z 23.2.2013, s. 1).

                     (9)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej (Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 44).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 12.10.2018
            COM(2018) 684 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącegoDECYZJI RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach procedury pisemnej, która ma zostać wszczęta przez Komisję Ekspertów Technicznych Międzyrządowej Organizacji Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF) w celu wprowadzenia zmian do ujednoliconych przepisów technicznych GEN-B i ujednoliconych przepisów technicznych TAF

               ZAŁĄCZNIK

               Propozycje zmian do przyjęcia w drodze procedury pisemnej przez Komisję Ekspertów Technicznych OTIF

               1.Głosowanie za proponowanymi przez CTE zmianami w pkt 2.1, 2.2 i 2.3 ujednoliconych przepisów technicznych GEN-B przedstawionymi w dokumencie roboczym CTE „TECH-18010-CTE11-5” i określonymi poniżej:

               „2.1 Infrastruktura

               COTIF obejmuje infrastrukturę jedynie w zakresie związanym z interfejsami z pojazdami. W związku z tym podsystem »infrastruktura« obejmuje wyłącznie tory i zwrotnice.

               2.2 Energia

               COTIF obejmuje podsystem »energia« jedynie w zakresie związanym z interfejsami z pojazdami. W związku z tym podsystem »energia« obejmuje wyłącznie linie napowietrzne (sieć trakcyjną) oraz jakość dostarczonej energii.

               2.3. Sterowanie – urządzenia przytorowe

               COTIF obejmuje podsystem »sterowanie – urządzenia przytorowe« jedynie w zakresie związanym z interfejsami z pojazdami.”.

               2.Głosowanie za proponowanymi przez CTE zmianami ujednoliconych przepisów technicznych TAF polegającymi na aktualizacji wykazu dokumentów technicznych w ujednoliconych przepisach technicznych TAF oraz dostosowaniu go do odpowiadającego mu nowego zmienionego wykazu w dodatku I do TSI TAF.