				|

		52012PC0526

			Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniająca decyzję nr 573/2007/WE, decyzję nr 575/2007/WE oraz decyzję Rady 2007/435/WE w celu w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców, Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich w odniesieniu do pewnych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych /* COM/2012/0526 final - 2012/0252 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
·
Przyczyny i cele
Utrzymujący
się kryzys gospodarczy i finansowy wywiera rosnącą presję
na krajowe zasoby finansowe, ponieważ państwa członkowskie
dokonują cięć w swoich budżetach. W tym kontekście
zapewnienie sprawnej realizacji programów przyjętych w ramach czterech
funduszy ustanowionych jako część programu ogólnego
„Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
(zwanych dalej „funduszami”), ma szczególne znaczenie jako zastrzyk finansowy
dla gospodarki.
Mimo to realizacja
programów stanowi często wyzwanie ze względu na problemy z
płynnością wynikające z ograniczeń budżetowych
powodujących poważne cięcia wydatków, które zwiększają
problemy podczas trwającego kryzysu. Ma to miejsce szczególnie w przypadku
państw członkowskich najbardziej dotkniętych kryzysem i
korzystających z pomocy finansowej w ramach programu wchodzącego w
zakres europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej, Europejskiego
Instrumentu Stabilności Finansowej, pożyczek dwustronnych w przypadku
państw należących do strefy euro lub mechanizmu pomocy dla
bilansów płatniczych w przypadku państw spoza strefy euro. Do chwili
obecnej sześć państw – w tym Grecja, która otrzymała pomoc
finansową przed ustanowieniem europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej
w postaci pożyczek dwustronnych – zwróciło się o pomoc
finansową w ramach różnych mechanizmów wsparcia oraz uzgodniło z
Komisją program dostosowań makroekonomicznych. Te sześć
państw to Węgry, Rumunia, Łotwa (w ramach mechanizmu wsparcia
dla bilansów płatniczych), Portugalia, Grecja oraz Irlandia (w ramach
europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej/Europejskiego Instrumentu
Stabilności Finansowej/pożyczek dwustronnych). Należy
zauważyć, że program dla Węgier wygasł w 2010 r., a
program dla Łotwy na początku roku 2012.
Aby
zagwarantować, że państwa członkowskie korzystające z
mechanizmów wsparcia finansowego (lub wszelkie inne państwa
członkowskie, które w przyszłości mogą korzystać z
takiej pomocy) będą kontynuowały realizację programów w terenie
przyjętych w ramach funduszy i wydatkowały środki na projekty,
niniejszy wniosek zawiera przepisy, które pozwolą Komisji na
zwiększenie unijnej stawki współfinansowania dla tych państw w
okresie, w którym korzystają one z pomocy finansowej zapewnionej przez
jeden z mechanizmów wsparcia w ramach wszelkich instrumentów finansowania.
Dostarczy to państwom członkowskim dodatkowych środków
finansowych oraz ułatwi dalsze wdrażanie programów na ich terytorium.
·
Kontekst ogólny
Nie ma
wątpliwości, że pogłębiający się kryzys
finansowy w niektórych państwach członkowskich ma znaczny wpływ
na gospodarkę realną, jeśli weźmie się pod uwagę
między innymi kwotę łącznego zadłużenia oraz trudności,
jakie napotykają rządy pragnące pożyczyć za
racjonalną opłatą środki finansowe na rynku.
Komisja aktywnie
przedstawia wnioski dotyczące najskuteczniejszej odpowiedzi na obecny
kryzys finansowy i związane z nim skutki społeczne i gospodarcze.
Przyjęte zostały trzy wnioski dotyczące tych kwestii. Pierwszy
zmienia rozporządzenie (WE) nr 1083/2006 ustanawiające przepisy
ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności w celu
zwiększenia wysokości wkładu Unii wydatkowanego w drodze
płatności okresowych oraz płatności salda końcowego o
maksymalnie 10 punktów procentowych powyżej bieżących limitów
(rozporządzenie (UE) nr 1311/2011 z 13 grudnia 2011 r.). Drugi wniosek
zmienia rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju
obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów
Wiejskich w celu zwiększenia stawki wkładu funduszu do 95 % w
regionach, które mogą być objęte celem konwergencji, w regionach
najbardziej oddalonych oraz na mniejszych wyspach Morza Egejskiego oraz do 85 %
w innych regionach (rozporządzenie (UE) nr 1312/2011 z dnia 19 grudnia
2011 r.). Trzeci wniosek zmienia rozporządzenie (WE) nr 1198/2006 w
sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego, zezwalając na zwiększenie
wysokości wkładu Unii wydatkowanego w drodze płatności
okresowych oraz płatności salda końcowego o maksymalnie 10
punktów procentowych powyżej bieżących limitów
(rozporządzenie (UE) nr 387/2012 z dnia 19 kwietnia 2012 r.).
·
Obowiązujące przepisy w dziedzinie,
której dotyczy wniosek
Artykuł 14 decyzji nr 573/2007/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. ustanawiającej
Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców na lata 2008–2013 jako
część programu ogólnego „Solidarność i
zarządzanie przepływami migracyjnymi” stanowi, że wkład
Wspólnoty we wspierane działania zasadniczo nie przekracza 50 %.
Artykuł 14 stanowi również, że wkład ten może
zostać podwyższony do 75 % w przypadku gdy dane państwo
członkowskie jest objęte funduszem spójności lub jeśli
działanie dotyczy konkretnych priorytetów wyznaczonych w wytycznych
strategicznych.
Artykuł 15 decyzji nr 575/2007/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. ustanawiającej
Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów na lata 2008–2013 jako
część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie
przepływami migracyjnymi” oraz art. 13 decyzji Rady 2007/435/WE z dnia 25
czerwca 2007 r. ustanawiającej Europejski Fundusz na rzecz Integracji
Obywateli Państw Trzecich na lata 2007–2013 jako część
programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami
migracyjnymi” mają identyczne brzmienie jak wyżej wspomniany art. 14
decyzji nr 573/2007/WE.
Art. 21 ust. 3 decyzji nr 573/2007/WE stanowi,
że pomoc finansowa z Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców na
środki nadzwyczajne nie przekracza 80 % kosztów danego środka
nadzwyczajnego.
·
Spójność z pozostałymi obszarami
polityki i celami Unii
Wniosek jest
spójny z innymi wnioskami i inicjatywami przyjętymi przez Komisję
Europejską w odpowiedzi na kryzys finansowy.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI I OCENY SKUTKÓW
·
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Nie przeprowadzono
konsultacji z zainteresowanymi podmiotami zewnętrznymi.
·
Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy
specjalistycznej
Nie
zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.
·
Analiza skutków
Wniosek pozwoli Komisji na stosowanie
wyższych stawek współfinansowania dla krajów korzystających z
jednego z mechanizmów wsparcia.
Dodatkowy budżet nie jest konieczny,
gdyż roczny krajowy przydział środków z funduszu na rzecz
państw i programów w okresie programowania 2007-2013 nie zmieni się.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
·
Streszczenie wniosku
Proponuje się zmianę artykułu
14 i art. 21 ust. 3 decyzji nr 573/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, aby
zezwolić na zwiększenie stawki unijnego współfinansowania
stosowanej do programów Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców w
zainteresowanych państwach członkowskich o 20 punktów procentowych,
pod warunkiem że korzystają one z jednego z mechanizmów wsparcia.
Podobnie proponuje się zmianę art. 15 decyzji nr 575/2007/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady oraz art. 13 decyzji Rady 2007/435/WE.
Po podjęciu decyzji o przyznaniu pomocy
finansowej danemu państwu członkowskiemu w ramach jednego z
mechanizmów wsparcia, państwo członkowskie może przekazać
Komisji projekt programu rocznego lub projekt zmienionego programu rocznego, w
którym zastosowano zwiększoną stawkę unijnego
współfinansowania.
Aby być uprawnionym do stosowania
zwiększonej stawki unijnego współfinansowania, państwo
członkowskie musi korzystać z jednego z mechanizmów wsparcia w
momencie przekazywania swojego projektu programu rocznego lub projektu zmienionego
programu rocznego. Jednak jeśli działanie w ramach danego programu
rocznego było współfinansowane przy zastosowaniu zwiększonej
stawki unijnego współfinansowania, pozostanie tak do końca okresu
kwalifikowalności danego programu rocznego, niezależnie od tego, czy
państwo członkowskie nadal korzysta z jednego z mechanizmów wsparcia.
·
Podstawa prawna
Decyzja nr
573/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r.
ustanawiająca Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców na lata 2008–2013
jako część programu ogólnego „Solidarność i
zarządzanie przepływami migracyjnymi”.
Decyzja nr
575/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. ustanawiająca
Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów na lata 2008–2013 jako
część programu ogólnego „Solidarność i
zarządzanie przepływami migracyjnymi”.
Decyzja Rady
2007/435/WE z dnia 25 czerwca 2007 r. ustanawiająca Europejski Fundusz na
rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich na lata 2007–2013 jako
część programu ogólnego „Solidarność i
zarządzanie przepływami migracyjnymi”.
W oparciu o
zasadę zarządzania dzielonego przez Komisję Europejską i
państwa członkowskie, decyzje te zawierają przepisy dotyczące
procesu programowania, jak również ustanawiają normy w zakresie
zarządzania programami (w tym zarządzania finansowego),
monitorowania, kontroli finansowej oraz oceny projektów.
·
Zasada pomocniczości
Wniosek jest
zgodny z zasadą pomocniczości w takim zakresie, w jakim stara
się on zapewnić zwiększone wsparcie poprzez fundusze dla
niektórych państw członkowskich przeżywających poważne
trudności, zwłaszcza tych doświadczających trudności w
odniesieniu do wzrostu gospodarczego i ich stabilności finansowej, oraz
borykających się z rosnącym deficytem i zadłużeniem
oraz niskim wzrostem gospodarczym, które odzwierciedlają strukturalne
wyzwania krajowe oraz międzynarodowe otoczenie gospodarcze i finansowe. W
tym kontekście konieczne jest ustanowienie na poziomie Unii Europejskiej
mechanizmu tymczasowego, który umożliwi Unii Europejskiej
współfinansowanie poświadczonych wydatków w ramach funduszy przy
wykorzystaniu wyższej stawki współfinansowania.
·
Zasada proporcjonalności
Wniosek jest
zgodny z zasadą proporcjonalności:
Niniejszy wniosek
jest proporcjonalny, ponieważ stanowi ważny krok w stronę
zapewnienia zwiększonego wsparcia z funduszy dla państw
członkowskich, które mają trudności lub są istotnie
zagrożone poważnymi trudnościami z racji nadzwyczajnych
okoliczności pozostających poza ich kontrolą, i które
spełniają warunki określone w rozporządzeniu Rady (UE) nr
407/2010 (ustanawiającym europejski mechanizm stabilizacji finansowej) lub
otrzymują, z tych samych powodów, pomoc finansową z Europejskiego
Instrumentu Stabilności Finansowej lub europejskiego mechanizmu
stabilności, lub mają trudności lub są istotnie
zagrożone trudnościami w odniesieniu do bilansu płatniczego i
spełniają warunki określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr
332/2002. Dotyczy to również Grecji, która otrzymała pomoc
finansową w ramach szczególnego porozumienia zawartego poza mechanizmami
wsparcia na mocy umowy między pożyczkodawcami i aktu w sprawie
pożyczki strefy euro.
·
Wybór instrumentu
Proponowany
instrument: decyzje.
Inne instrumenty
byłyby niewłaściwe z następujących względów:
Komisja
przeanalizowała możliwości działania określone w
ramach prawnych i uważa za konieczne, w świetle dotychczasowych
doświadczeń, przedstawić wniosek w sprawie zmiany decyzji. Celem
tej zmiany jest ułatwianie współfinansowania działań i
przyspieszenie ich realizacji oraz zwiększenie wpływu inwestycji na
gospodarkę realną.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Nie ma wpływu
na środki na zobowiązania, ponieważ nie proponuje się
zmiany maksymalnych kwot finansowania z funduszy przewidzianych w programach
rocznych w okresie programowania 2007–2013.
Wniosek dowodzi
gotowości Komisji Europejskiej do pomocy państwom członkowskim w
ich wysiłkach zmierzających do przezwyciężenia kryzysu
finansowego. Zmiany dostarczą zainteresowanym państwom członkowskim
odpowiednich środków finansowych do wsparcia projektów i uzdrowienia
gospodarki.
2012/0252 (COD)
Wniosek
DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniająca decyzję nr 573/2007/WE,
decyzję nr 575/2007/WE oraz decyzję Rady 2007/435/WE w celu w celu
zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Europejskiego Funduszu
na rzecz Uchodźców, Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów oraz
Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich w
odniesieniu do pewnych przepisów dotyczących zarządzania finansowego
dla niektórych państw członkowskich doświadczających
poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub
nimi zagrożonych
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 78 ust. 2 oraz
art. 79 ust. 2 i 4,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Decyzja nr 573/2007/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r.[1] ustanowiła Europejski
Fundusz na rzecz Uchodźców, decyzja nr 575/2007/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r.[2]
ustanowiła Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów, a decyzja Rady 2007/435/WE
z dnia 25 czerwca 2007 r.[3]
ustanowiła Europejski Fundusz na rzecz Integracji Obywateli Państw
Trzecich, jako część programu ogólnego „Solidarność i
zarządzanie przepływami migracyjnymi” Ustanawiają one różne
stawki unijnego współfinansowania dla działań wspieranych przez
Fundusze.
(2)       Bezprecedensowy
ogólnoświatowy kryzys finansowy i załamanie się koniunktury
gospodarczej miały istotny negatywny wpływ na wzrost gospodarczy i
stabilność finansową oraz spowodowały znaczne pogorszenie
sytuacji finansowej, gospodarczej i społecznej kilku państw
członkowskich. Niektóre państwa członkowskie
doświadczają poważnych trudności lub są nimi
zagrożone, zwłaszcza w odniesieniu do swojej stabilności
finansowej i gospodarczej, co prowadzi do pogorszenia ich deficytu i
zadłużenia oraz zagraża wzrostowi gospodarczemu; sytuację
tę pogarsza dodatkowo międzynarodowe otoczenie gospodarcze i
finansowe.
(3)       Chociaż podjęto
już zdecydowane działania w celu zrównoważenia negatywnych skutków
kryzysu, powszechnie odczuwany zaczyna być wpływ kryzysu finansowego
na gospodarkę realną, rynek pracy i społeczeństwo. Presja
na krajowe zasoby finansowe wzrasta i należy szybko podjąć
dalsze kroki w celu jej złagodzenia poprzez maksymalne i optymalne
wykorzystanie unijnego finansowania.
(4)       Rozporządzenie Rady (WE)
nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiające instrument
średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych
państw członkowskich[4]
przewiduje, że Rada ma przyznać średnioterminową pomoc
finansową, w przypadku gdy państwo członkowskie, które nie
przyjęło euro, będzie miało poważne trudności lub
będzie poważnie zagrożone trudnościami związanymi z
jego bilansem płatniczym.
(5)       Decyzją Rady 2009/459/WE[5] przyznano pomoc finansową Rumunii.
(6)       Dnia 9 maja 2010 r. Rada
przyjęła obszerny pakiet środków, w tym a) rozporządzenie
Rady ustanawiające europejski mechanizm stabilizacji finansowej[6] w oparciu o art. 122 ust. 2
Traktatu oraz b) Europejski Instrument Stabilności Finansowej
służący udzielaniu wsparcia finansowego państwom
członkowskim należącym do strefy euro, które mają
trudności z racji nadzwyczajnych okoliczności pozostających poza
kontrolą danego państwa, w celu ochrony stabilności finansowej
strefy euro jako całości, jak również jej państw
członkowskich.
(7)       Na mocy decyzji wykonawczych
Rady nr 2011/77/UE[7]
oraz nr 2011/344/UE[8]
przyznano pomoc finansową w ramach europejskiego mechanizmu stabilizacji
finansowej dla Irlandii i Portugalii. Otrzymały one również
środki z Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej.
(8)       Umowa między
pożyczkodawcami i akt w sprawie pożyczki zawarte w odniesieniu do
Grecji w dniu 8 maja 2010 r. weszły w życie z dniem 11 maja 2010 r. W
dniu 12 maja 2012 r. ministrowie finansów 17 państw członkowskich
strefy euro przerwali ten pierwszy program i zatwierdzili drugi program pomocy
finansowej dla Grecji. Postanowiono, że instrumentem finansowym dla tego
drugiego programu będzie Europejski Instrument Stabilności
Finansowej, w ramach którego wydatkowana będzie również
pozostała kwota wniesiona przez strefę euro w ramach pierwszego
programu.
(9)       W dniu 2 lutego 2012 r.
ministrowie finansów 17 państw członkowskich strefy euro podpisali
Traktat ustanawiający europejski mechanizm stabilności. Na mocy tego
traktatu, który idzie w ślady decyzji Rady Europejskiej 2011/199/UE z dnia
25 marca 2011 r. w sprawie zmiany art. 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej w odniesieniu do mechanizmu stabilności dla państw
członkowskich, których walutą jest euro[9], to głównie europejski
mechanizm stabilności będzie dostarczał wsparcia finansowego dla
państw członkowskich strefy euro po jego wejściu w życie w
połowie 2012 r. Dlatego niniejsza decyzja powinna już
uwzględniać europejski mechanizm stabilności.
(10)     W swych konkluzjach z dnia 23
i 24 czerwca 2011 r. Rada Europejska przychylnie przyjęła zamiar
Komisji dotyczący wzmocnienia synergii pomiędzy programem
pożyczkowym dla Grecji a unijnymi środkami finansowymi i wsparła
wysiłki zmierzające do zwiększenia zdolności Grecji do
absorbowania środków unijnych w celu stymulowania wzrostu i zatrudnienia,
poprzez przeorientowanie uwagi na poprawę konkurencyjności i
tworzenie miejsc pracy. Ponadto Rada Europejska z zadowoleniem
przyjęła i poparła przygotowywanie przez Komisję wraz z
państwami członkowskimi kompleksowego programu pomocy technicznej dla
Grecji. Niniejsze zmiany do decyzji nr 573/2007/WE, decyzji nr 575/2007/WE oraz
decyzji Rady 2007/435/WE przyczyniają się do tych wysiłków
zmierzających do wzmocnienia synergii.
(11)     Z myślą o
nadzwyczajnych okolicznościach rozporządzenie (UE) nr 1083/2006
ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu
Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu
Spójności zostało zmienione rozporządzeniem (UE) nr 1311/2011,
aby umożliwić zwiększenie stawki współfinansowania
stosowanej w ramach funduszy strukturalnych oraz Funduszu Spójności wobec
państw członkowskich doświadczających poważnych
trudności w zakresie ich stabilności finansowej[10]. Podobne podejście
zostało przyjęte wobec tych państw członkowskich w ramach
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich
(rozporządzenie (UE) nr 1312/2011 w sprawie zmiany rozporządzenia
Rady (WE) nr 1698/2005)[11]
oraz w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego (rozporządzenie (UE) nr
387/2012 zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006)[12]. Państwa te powinny
również w podobny sposób otrzymać wsparcie w ramach czterech funduszy
ustanowionych jako część programu ogólnego
„Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”,
mianowicie Funduszu Granic Zewnętrznych, Europejskiego Funduszu Powrotów
Imigrantów, Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców oraz Europejskiego
Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich (zwanych dalej
„Funduszami”) ustanowionych na lata 2007–2013.
(12)     Fundusze są głównym
narzędziem pomagającym państwom członkowskim sprostać
poważnym wyzwaniom w dziedzinie migracji, azylu i granic
zewnętrznych, takim jak opracowanie kompleksowej unijnej polityki
imigracyjnej w celu wzmocnienia konkurencyjności i spójności
społecznej Unii oraz stworzenie wspólnego europejskiego systemu azylowego.

(13)     Aby ułatwić
zarządzanie finansowaniem Unii Europejskiej w dziedzinie migracji, azylu i
granic zewnętrznych oraz poprawić dostępność
finansowania dla państw członkowskich wdrażających swoje programy
roczne w ramach funduszy, niezbędne jest – tymczasowo i bez uszczerbku dla
okresu programowania na lata 2014–2020 – zwiększenie stawki unijnego
współfinansowania w ramach funduszy do kwoty odpowiadającej
dwudziestu punktom procentowym powyżej obecnie stosowanych stawek
współfinansowania dla państw członkowskich
doświadczających poważnych trudności w zakresie ich
stabilności finansowej. Oznacza to, że roczny przydział krajowy
Funduszy zgodnie z aktami podstawowymi pozostanie niezmieniony, natomiast krajowa
stawka współfinansowania zostanie odpowiednio obniżona. Trwające
obecnie programy roczne będą musiały zostać odpowiednio
zmienione, aby uwzględnić zmiany wynikające z zastosowania
zwiększonej unijnej stawki współfinansowania.
(14)     Każde państwo
członkowskie, które zamierza skorzystać ze zwiększonej stawki
współfinansowania, powinno przekazać Komisji pisemne
oświadczenie wraz z projektem programu rocznego lub projektem zmienionego programu
rocznego. W swoim oświadczeniu dane państwo członkowskie powinno
zawrzeć odniesienie do odpowiedniej decyzji Rady oraz do wszelkich innych
decyzji, które umożliwiają mu korzystanie ze zwiększonej stawki
unijnego współfinansowania.
(15)     Bezprecedensowy kryzys
wpływający na międzynarodowe rynki finansowe oraz pogorszenie
koniunktury gospodarczej poważnie nadszarpnął
stabilność finansową niektórych państw członkowskich.
Ponieważ niezbędna jest szybka reakcja, aby przeciwdziałać
negatywnym skutkom dla całości gospodarki, niniejsza decyzja powinna
wejść w życie jak najszybciej.
(16)     Należy zatem odpowiednio
zmienić decyzję nr 573/2007/WE, decyzję nr 575/2007/WE oraz
decyzję Rady 2007/435/WE. W przypadku odniesienia do art. 14 lub art. 21
ust. 3 decyzji nr 573/2007/WE, do art. 15 decyzji nr 575/2007/WE, do art. 13
decyzji Rady 2007/435/WE lub do wkładu procentowego Unii określonego
we wspomnianych artykułach, należy je rozumieć jako odniesienia
do zmienionego art. 14, art. 21 ust. 3, art. 15, art. 13 oraz do –
prawdopodobnie zwiększonego – procentowego wkładu Unii
(17)     Zgodnie z art. 3
Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w
odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i
sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i
do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz bez uszczerbku dla art. 4
tego protokołu, Irlandia [nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej
decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje /
powiadomiła, że chce uczestniczyć w przyjęciu i stosowaniu
niniejszej decyzji].
(18)     Zgodnie z art. 3
Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w
odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i
sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i
do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz bez uszczerbku dla art. 4
tego protokołu, Zjednoczone Królestwo [nie uczestniczy w przyjęciu
niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani jej nie stosuje /
powiadomiło, że chce uczestniczyć w przyjęciu i stosowaniu
niniejszej decyzji].
(19)     Zgodnie z art. 1 i 2
Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o
Unii Europejskiej oraz do Traktatu w sprawie funkcjonowania Unii Europejskiej,
Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią
związana ani jej nie stosuje.
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ
DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji nr 573/2007/WE wprowadza się
następujące zmiany:
1) W art. 14 ustęp 4 otrzymuje
następujące brzmienie:
„4.        Wkład Unii we wspierane
projekty w odniesieniu do działań realizowanych
w państwach członkowskich na podstawie art. 3 nie przekracza
50 % całkowitych kosztów danego działania.
Wkład ten może zostać
podwyższony do 75 % w przypadku projektów
służących realizacji szczególnych celów priorytetowych
określonych w wytycznych strategicznych, o których mowa
w art. 17.
Wkład Unii podwyższa się do 75
% w państwach członkowskich objętych Funduszem Spójności.
Wkład Unii może
zostać podwyższony o 20 punktów procentowych, pod warunkiem że
dane państwo członkowskie spełnia jedno z poniższych
kryteriów w momencie przedłożenia swojego projektu programu rocznego
zgodnie z art. 20 ust. 3 niniejszej decyzji lub projektu zmienionego programu
rocznego zgodnie z art. 23 decyzji Komisji 2008/22/WE*:
a)      udostępnia się mu
średnioterminową pomoc finansową zgodnie z rozporządzeniem
Rady (WE) nr 332/2002 **;
b)      udostępnia się mu pomoc
finansową na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 407/2010*** lub inne
państwa członkowskie ze strefy euro udostępniają mu pomoc
finansową przed wejściem w życie tego rozporządzenia;
c)      udostępnia się mu pomoc
finansową zgodnie z osiągniętym porozumieniem
międzyrządowym ustanawiającym Europejski Instrument
Stabilności Finansowej lub Traktatem ustanawiającym europejski
mechanizm stabilności.
Dane państwo członkowskie
przedkłada Komisji pisemne oświadczenie wraz ze swoim projektem
programu rocznego lub projektem zmienionego programu rocznego
potwierdzającym, że spełnia ono jedno z kryteriów, o których
mowa w lit. a), b) lub c) akapitu czwartego
Projekt współfinansowany według
podwyższonej stawki może być nadal współfinansowany zgodnie
z tą stawką niezależnie od tego, czy warunki określone w
lit. a), b) i c) akapitu czwartego nadal będą spełnione w
trakcie wdrażania powiązanego programu rocznego.”.
_______
*          Dz.U. L
167 z 27.6.2008, s. 1.
**        Dz.U. L
53 z 12.5.2010, s. 1.
***      Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 1.”
2) W art. 21 ustęp 3 otrzymuje
następujące brzmienie:
„3.        Pomoc finansowa z Funduszu na
środki nadzwyczajne przewidziane w art. 5 jest ograniczona do okresu
sześciu miesięcy i nie przekracza 80 % kosztów danego środka
nadzwyczajnego
Pomoc finansowa może zostać
podwyższona o 20 punktów procentowych, pod warunkiem że państwo
członkowskie spełnia jedno z kryteriów określonych w art. 14
ust. 4 akapit czwarty lit. a), b) lub c) decyzji w momencie
przedłożenia wniosku o środki nadzwyczajne, o którym mowa w ust.
2 niniejszego artykułu, lub w momencie przedłożenia swojego
projektu zmienionego programu rocznego zgodnie z art. 23 decyzji 2008/22/WE.
Dane państwo członkowskie
przedkłada Komisji pisemne oświadczenie wraz ze swoim wnioskiem o
środki nadzwyczajne lub projektem zmienionego programu rocznego
potwierdzające, że spełnia ono jedno z kryteriów, o których mowa
w art. 14 ust. 4 akapit czwarty lit. a), b) lub c).
Projekt współfinansowany według
podwyższonej stawki może być nadal współfinansowany zgodnie
z tą stawką niezależnie od tego, czy warunki określone w
art. 14 ust. 4 akapit czwarty lit. a), b) i c) nadal będą
spełnione w trakcie wdrażania powiązanego programu rocznego.”.
Artykuł 2
W art. 15 decyzji
nr 575/2007/WE ustęp 4 otrzymuje następujące brzmienie:
„4.        Wkład Unii we wspierane projekty w odniesieniu do
działań realizowanych w państwach członkowskich na
podstawie art. 3 nie przekracza 50 % całkowitych kosztów danego
działania.
Wkład ten
może zostać podwyższony do 75 % w przypadku projektów
służących realizacji szczególnych celów priorytetowych
wyznaczonych w wytycznych strategicznych, o których mowa w art.
18.
Wkład Unii
podwyższa się do 75 % w państwach członkowskich
objętych Funduszem Spójności.
Wkład Unii może
zostać podwyższony o 20 punktów procentowych, pod warunkiem że
dane państwo członkowskie spełnia jedno z poniższych
kryteriów w momencie przedłożenia swojego projektu programu rocznego
zgodnie z art. 21 ust. 3 niniejszej decyzji lub projektu zmienionego programu
rocznego zgodnie z art. 23 decyzji Komisji 2008/458/WE*:
a)      udostępnia się mu
średnioterminową pomoc finansową zgodnie z rozporządzeniem
Rady (WE) nr 332/2002**;
b)      udostępnia się mu pomoc
finansową na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 407/2010*** lub inne
państwa członkowskie ze strefy euro udostępniają mu pomoc
finansową przed wejściem w życie tego rozporządzenia;
c)      udostępnia się mu pomoc
finansową zgodnie z osiągniętym porozumieniem
międzyrządowym ustanawiającym Europejski Instrument
Stabilności Finansowej lub Traktatem ustanawiającym europejski
mechanizm stabilności.
Dane państwo członkowskie
przedkłada Komisji pisemne oświadczenie wraz ze swoim projektem
programu rocznego lub projektem zmienionego programu rocznego
potwierdzającym, że spełnia ono jedno z kryteriów, o których
mowa w lit. a), b) lub c) akapitu czwartego
Projekt współfinansowany według
podwyższonej stawki może być nadal współfinansowany zgodnie
z tą stawką niezależnie od tego, czy warunki określone w
lit. a), b) i c) akapitu czwartego nadal będą spełnione w
trakcie wdrażania powiązanego programu rocznego.
_______
*          Dz.U. L
167 z 27.6.2008, s. 135.
**        Dz.U. L
53 z 12.5.2010, s. 1.
***      Dz.U. L
118 z 12.5.2010, s. 1.”.
Artykuł 3
W art. 13 decyzji nr 435/2007/WE ustęp 4
otrzymuje następujące brzmienie:
„4.        Wkład
Unii we wspierane projekty w odniesieniu do działań
realizowanych w państwach członkowskich na podstawie art. 4 nie
przekracza 50 % całkowitych kosztów danego działania.
Wkład ten może zostać
podwyższony do 75 % w przypadku projektów
służących realizacji szczególnych celów priorytetowych
wyznaczonych w wytycznych strategicznych, o których mowa w art.
16.
Wkład Unii podwyższa się do 75
% w państwach członkowskich objętych Funduszem Spójności.
Wkład Unii może
zostać podwyższony o 20 punktów procentowych, pod warunkiem że
dane państwo członkowskie spełnia jedno z poniższych
kryteriów w momencie przedłożenia swojego projektu programu rocznego
zgodnie z art. 19 ust. 3 niniejszej decyzji lub zmienionego projektu programu
rocznego zgodnie z art. 23 decyzji Komisji 2008/457/WE*:
a)      udostępnia się mu
średnioterminową pomoc finansową zgodnie z rozporządzeniem
Rady (WE) nr 332/2002**;
b)      udostępnia się mu pomoc
finansową na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 407/2010*** lub inne
państwa członkowskie ze strefy euro udostępniają mu pomoc
finansową przed wejściem w życie tego rozporządzenia;
c)      udostępnia się mu pomoc
finansową zgodnie z osiągniętym porozumieniem
międzyrządowym ustanawiającym Europejski Instrument
Stabilności Finansowej lub Traktatem ustanawiającym europejski
mechanizm stabilności.
Dane państwo członkowskie
przedkłada Komisji pisemne oświadczenie wraz ze swoim projektem
programu rocznego lub projektem zmienionego programu rocznego
potwierdzającym, że spełnia ono jedno z kryteriów, o których
mowa w lit. a), b) lub c) akapitu czwartego
Projekt współfinansowany według
podwyższonej stawki może być nadal współfinansowany zgodnie
z tą stawką niezależnie od tego, czy warunki określone w
lit. a), b) i c) akapitu czwartego nadal będą spełnione w
trakcie wdrażania powiązanego programu rocznego.
_______
*          Dz.U. L
167 z 27.6.2008, s. 69.
**        Dz.U. L
53 z 12.5.2010, s. 1.
***      Dz.U. L
118 z 12.5.2010, s. 1.”.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja wchodzi w życie
następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
Artykuł 5
Niniejsza
decyzja skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 1.
[2]               Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 45.
[3]               Dz.U. L 168 z 28.6.2007, s. 18.
[4]               Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1.
[5]               Dz.U. L 150 z 13.6.2009, s. 8. Decyzja ostatnio
zmieniona decyzją Rady 2010/183/UE (Dz.U. L 83 z 30.3.2010, s. 19.).
[6]               Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 1.
[7]               Dz.U. L 30 z 4.2.2011, s. 34.
[8]               Dz.U. L 159 z 17.6.2011, s. 88.
[9]               Dz.U. L 91 z 6.4.2011, s. 1.
[10]             Dz.U. L 337 z 20.12.2011, s. 5.
[11]             Dz.U. L 339 z 21.12.2011, s. 1.
[12]             Dz.U. L 129 z 16.5.2012, s. 7.


				|

		52013PC0345

			Wniosek DECYZJA RADY w sprawie przyjęcia przez Łotwę euro w dniu 1 stycznia 2014 r. /* COM/2013/0345 final - 2013/0190 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
W dniu 3 maja 1998 r. Rada zdecydowała,
że Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja, Irlandia, Włochy, Luksemburg,
Niderlandy, Portugalia, Austria i Finlandia spełniły warunki
konieczne do przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 1999 r. Dania i Zjednoczone
Królestwo skorzystały z przyznanej im możliwości
nieprzystąpienia do unii walutowej i w związku z tym nie zostały
poddane ocenie przez Radę. Grecja i Szwecja zostały uznane przez
Radę za państwa członkowskie objęte derogacją. Dnia 19
czerwca 2000 r. Rada zdecydowała, że Grecja spełniła
warunki konieczne do przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2001 r. Kraje,
które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. (Cypr,
Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Republika Czeska, Słowacja,
Słowenia i Węgry), stały się państwami
członkowskimi objętymi derogacją zgodnie z art. 4 odpowiedniego
Aktu przystąpienia. Dnia 11 lipca 2006 r. Rada zdecydowała, że
Słowenia spełniła warunki konieczne do przyjęcia euro z
dniem 1 stycznia 2007 r. Bułgaria i Rumunia, które przystąpiły
do Unii Europejskiej w dniu 1 stycznia 2007 r., stały się
państwami członkowskimi objętymi derogacją zgodnie z art. 5
odpowiedniego Aktu przystąpienia. Dnia 10 lipca 2007 r. Rada
zdecydowała, że Cypr i Malta spełniły warunki konieczne do
przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2008 r. Dnia 8 lipca 2008 r. Rada
zdecydowała, że Słowacja spełniła warunki konieczne do
przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2009 r. Dnia 13 lipca 2010 r. Rada
zdecydowała, że Estonia spełniła warunki konieczne do
przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2011 r. Chorwacja przystąpi do Unii
Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r. i stanie się państwem
członkowskim objętym derogacją zgodnie z art. 5 Aktu
przystąpienia.
Art. 140 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej („Traktat”) stanowi, że przynajmniej raz na dwa lata lub na
wniosek państwa członkowskiego objętego derogacją Komisja i
Europejski Bank Centralny (EBC) składają Radzie sprawozdania na temat
postępów dokonanych przez państwa członkowskie objęte
derogacją w wypełnianiu ich zobowiązań w zakresie
urzeczywistnienia unii gospodarczej i walutowej. Na podstawie własnego
sprawozdania oraz sprawozdania EBC Komisja może przedłożyć
Radzie wniosek dotyczący decyzji Rady, podejmowanej zgodnie z
procedurą określoną w art. 140 ust. 2 Traktatu, w sprawie
uchylenia derogacji w stosunku do państw członkowskich, które
spełniają konieczne warunki.
Ostatnie okresowe sprawozdania z konwergencji
zostały przyjęte przez Komisję i EBC w maju 2012 r. Dnia 5 marca
2013 r. Łotwa złożyła wniosek o przeprowadzenie kolejnej
oceny konwergencji, w celu wprowadzenia euro w dniu 1 stycznia 2014 r. w
przypadku uchylenia derogacji. W odpowiedzi na ten wniosek Komisja i EBC
przygotowały sprawozdania oceniające poziom konwergencji Łotwy.
Przedstawione przez Komisję sprawozdanie
z konwergencji z 2013 r. dotyczące Łotwy zostało przyjęte
przez kolegium w dniu 5 czerwca 2013 r. EBC przyjął swoje
sprawozdanie w dniu 3 czerwca. Sprawozdania obejmują analizę
zgodności przepisów krajowych Łotwy, w szczególności statutu jej
krajowego banku centralnego, z art. 130 i 131 Traktatu oraz ze Statutem ESBC i
EBC. Określono w nich również, analizując spełnienie
kryteriów konwergencji i uwzględniając szereg innych czynników
wymienionych w art. 140 ust. 1 akapit ostatni Traktatu, czy
osiągnięty został wysoki poziom trwałej konwergencji.
W swoim sprawozdaniu z konwergencji Komisja
stwierdza, że Łotwa spełnia warunki przyjęcia euro.
Na podstawie własnego sprawozdania oraz
sprawozdania EBC Komisja przyjęła załączony wniosek
dotyczący decyzji Rady w sprawie uchylenia derogacji w stosunku do
Łotwy z dniem 1 stycznia 2014 r.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI I OCENA SKUTKÓW
W ramach Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
Rady ECOFIN i Eurogrupy regularnie prowadzone są dyskusje z państwami
członkowskimi na różne tematy dotyczące wyzwań w zakresie
polityki gospodarczej w tych państwach. Obejmują one nieformalne
rozmowy na temat kwestii szczególnie istotnych w kontekście
przygotowań do ostatecznego wejścia do strefy euro (w tym strategii w
zakresie kursu wymiany). Dialog z naukowcami i innymi zainteresowanymi grupami
ma miejsce w ramach konferencji i seminariów oraz w trybie doraźnym.
Rozwój sytuacji gospodarczej w strefie euro i
państwach członkowskich jest oceniany w ramach różnych procedur
koordynacji i nadzorowania polityki gospodarczej (w szczególności na mocy
art. 121 Traktatu), jak również w kontekście regularnie prowadzonych
przez Komisję monitorowania i analizy rozwoju sytuacji w danym kraju i
całej strefie (w tym prognoz, regularnych serii wydawniczych, informacji
przekazywanych Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu, Radzie ECOFIN i Eurogrupie).
Zgodnie z zasadą proporcjonalności i dotychczasową praktyką
Komisja proponuje, aby nie sporządzać formalnej oceny skutków.
3.           ASPEKTY
PRAWNE WNIOSKU
3.1.        Podstawa prawna
Podstawę prawną niniejszego wniosku
stanowi art. 140 ust. 2 Traktatu, który określa procedurę
dotyczącą podjęcia przez Radę decyzji w sprawie
przyjęcia euro i uchylenia derogacji w stosunku do danych państw
członkowskich.
W sprawie wniosku Komisji Rada stanowi po
przeprowadzeniu konsultacji z Parlamentem Europejskim, po dyskusji w Radzie
Europejskiej i po otrzymaniu zalecenia od kwalifikowanej większości
członków Rady reprezentujących państwa członkowskie,
których walutą jest euro.
3.2.        Pomocniczość i
proporcjonalność
Niniejszy wniosek wchodzi w zakres
wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem
zastosowania.
Niniejsza inicjatywa nie wykracza poza zakres
konieczny do osiągnięcia jej celów, a zatem jest zgodna z zasadą
proporcjonalności.
3.3.        Wybór instrumentów prawnych
Decyzja jest jedynym właściwym
instrumentem prawnym zgodnie z art. 140 ust. 2 Traktatu.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu na budżet
Unii.
2013/0190 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie przyjęcia przez
Łotwę euro w dniu 1 stycznia 2014 r.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 140 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
uwzględniając sprawozdanie Komisji
Europejskiej[1],
uwzględniając sprawozdanie
Europejskiego Banku Centralnego[2],
uwzględniając opinię Parlamentu
Europejskiego,
uwzględniając dyskusję w Radzie
Europejskiej,
uwzględniając zalecenie
członków Rady reprezentujących państwa członkowskie,
których walutą jest euro,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Trzeci etap unii gospodarczej
i walutowej („UGW”) rozpoczął się dnia 1 stycznia 1999 r. Rada,
zebrana w Brukseli w dniu 3 maja 1998 r. w składzie szefów państw lub
rządów, zdecydowała, że Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja,
Irlandia, Włochy, Luksemburg, Niderlandy, Austria, Portugalia i Finlandia
spełniły warunki konieczne do przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 1999
r.[3]
(2)       Decyzją 2000/427/WE[4] Rada
zdecydowała, że Grecja spełniła warunki konieczne do
przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2001 r. Decyzją 2006/495/WE[5] Rada
zdecydowała, że Słowenia spełniła warunki konieczne do
przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2007 r. Decyzjami 2007/503/WE[6] i 2007/504/WE[7] Rada
zdecydowała, że Cypr i Malta spełniły warunki konieczne do
przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2008 r. Decyzją 2008/608/WE[8] Rada
zdecydowała, że Słowacja spełniła warunki konieczne do
przyjęcia euro. Decyzją 2010/416/WE[9] Rada zdecydowała, że Estonia
spełniła warunki konieczne do przyjęcia euro.
(3)       Zgodnie z pkt 1
Protokołu w sprawie niektórych postanowień dotyczących
Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę
Europejską („Traktat WE”) Zjednoczone Królestwo powiadomiło
Radę, że nie zamierza przejść do trzeciego etapu UGW z
dniem 1 stycznia 1999 r. Od tego czasu powiadomienie to nie zostało
zmienione. Zgodnie z pkt 1 Protokołu w sprawie niektórych postanowień
dotyczących Danii załączonego do Traktatu WE oraz zgodnie z
decyzją podjętą przez szefów państw lub rządów w
Edynburgu w grudniu 1992 r. Dania powiadomiła Radę, że nie
zamierza uczestniczyć w trzecim etapie UGW. Dania nie
złożyła wniosku o rozpoczęcie procedury, o której mowa w
art. 140 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktat”).
(4)       Na mocy decyzji 98/317/WE
Szwecja jest objęta derogacją w rozumieniu art. 139 ust. 1 Traktatu.
Zgodnie z art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r.[10]
Republika Czeska, Łotwa, Litwa, Węgry i Polska są objęte
derogacją w rozumieniu art. 139 ust. 1 Traktatu. Zgodnie z art. 5 Aktu
przystąpienia z 2005 r.[11]
Bułgaria i Rumunia są objęte derogacją w rozumieniu art. 139
ust. 1 Traktatu. Zgodnie z art. 5 Aktu przystąpienia[12]
Chorwacja jest objęta derogacją w rozumieniu art. 139 ust. 1
Traktatu.
(5)       Europejski Bank Centralny
(„EBC”) został utworzony dnia 1 lipca 1998 r. Europejski system walutowy
został zastąpiony mechanizmem kursowym, którego ustanowienie
zostało uzgodnione rezolucją Rady Europejskiej z dnia 16 czerwca 1997
r. w sprawie utworzenia mechanizmu kursów walut w trzecim etapie unii
gospodarczej i walutowej[13].
Funkcjonowanie mechanizmu kursowego w trzecim etapie unii gospodarczej i
walutowej (ERM II) zostało określone w porozumieniu z dnia 16 marca 2006
r. pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a krajowymi bankami centralnymi
państw członkowskich spoza strefy euro określającym
procedury operacyjne mechanizmu kursowego w trzecim etapie unii gospodarczej i
walutowej[14].
(6)       Art. 140 ust. 2 Traktatu
określa procedurę uchylenia derogacji w stosunku do państw
członkowskich, których to dotyczy. Przynajmniej raz na dwa lata lub na
wniosek państwa członkowskiego objętego derogacją Komisja i
EBC składają sprawozdania Radzie zgodnie z procedurą określoną
w art. 140 ust. 1 Traktatu. Dnia 5 marca 2013 r. Łotwa
złożyła formalny wniosek o przeprowadzenie oceny poziomu
konwergencji.
(7)       Przepisy krajowe państw
członkowskich, w tym statuty krajowych banków centralnych, należy w
razie potrzeby dostosować w celu zapewnienia zgodności z art. 130 i 131
Traktatu oraz ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i
Europejskiego Banku Centralnego („Statut ESBC i EBC”). Sprawozdania Komisji i
EBC zawierają szczegółową ocenę zgodności przepisów
prawa Łotwy z art. 130 i 131 Traktatu oraz ze Statutem ESBC i EBC.
(8)       Zgodnie
z art. 1 Protokołu nr 13 w sprawie kryteriów konwergencji, o których mowa
w art. 140 Traktatu, kryterium stabilności cen, o którym mowa w art. 140
ust. 1 tiret pierwsze Traktatu, oznacza, że państwo członkowskie
osiągnęło trwały poziom stabilności cen, a
średnia stopa inflacji, odnotowana w ciągu jednego roku
poprzedzającego ocenę, nie przekracza o więcej niż 1,5
punktu procentowego stopy inflacji w trzech państwach członkowskich o
najbardziej stabilnych cenach. Na potrzeby kryterium stabilności cen
inflacja jest mierzona za pomocą zharmonizowanych wskaźników cen
konsumpcyjnych zdefiniowanych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2494/95 z dnia
23 października 1995 r. dotyczącym zharmonizowanych wskaźników
cen konsumpcyjnych[15].
W celu oceny, czy kryterium stabilności cen zostało spełnione,
inflacja w poszczególnych państwach członkowskich jest mierzona jako
procentowa zmiana średniej arytmetycznej 12 wskaźników
miesięcznych w stosunku do średniej arytmetycznej 12 wskaźników
miesięcznych w poprzednim okresie. W sprawozdaniach Komisji i EBC jako
wartość referencyjna przyjęta została zwykła
średnia arytmetyczna stóp inflacji trzech państw członkowskich o
najbardziej stabilnych cenach powiększona o 1,5 punktu procentowego.
Wyliczono, że w okresie jednego roku do kwietnia 2013 r.
włącznie wartość referencyjna inflacji wynosiła 2,7 %;
trzema państwami członkowskimi o najbardziej stabilnych cenach
były Szwecja, Łotwa i Irlandia, ze stopami inflacji wynoszącymi
odpowiednio 0,8 %, 1,3 % i 1,6 %. Uzasadnione jest wykluczenie z grupy
państw o najbardziej stabilnych cenach tych państw, których stopa
inflacji nie może zostać uznana za miarodajną wartość
referencyjną dla innych państw członkowskich. Państwa,
których wykluczenie jest uzasadnione, zostały wymienione w sprawozdaniach
z konwergencji z 2004 i 2010 r. W obecnej sytuacji uzasadnione jest wykluczenie
z grupy państw o najbardziej stabilnych cenach Grecji, gdyż jej stopa
i profil inflacji znacznie odbiegają od średniej w strefie euro, co
wynika w głównej mierze z konieczności dokonania szeroko zakrojonych
dostosowań, a także wyjątkowej sytuacji greckiej gospodarki;
uwzględnienie tego kraju miałoby nadmierny wpływ na
wartość referencyjną, a tym samym na rzetelność tego
kryterium[16].

(9)       Zgodnie z art. 2
Protokołu nr 13 kryterium sytuacji finansów publicznych, o którym mowa w
art. 140 ust. 1 tiret drugie Traktatu, oznacza, że w momencie oceny
państwo członkowskie nie jest objęte decyzją Rady
podjętą zgodnie z art. 126 ust. 6 Traktatu, stwierdzającą
istnienie nadmiernego deficytu.
(10)     Zgodnie z art. 3
Protokołu nr 13 kryterium udziału w mechanizmie kursowym
europejskiego systemu walutowego, o którym mowa w art. 140 ust. 1 tiret trzecie
Traktatu, oznacza, że państwo członkowskie utrzymywało
normalne granice wahań przewidziane w mechanizmie kursowym (ERM)
europejskiego systemu walutowego bez poważnych napięć
przynajmniej przez dwa lata przed dokonaniem oceny. W szczególności przez
ten sam okres państwo członkowskie nie mogło zdewaluować z
własnej inicjatywy dwustronnego centralnego kursu swojej waluty wobec
euro. Od dnia 1 stycznia 1999 r. punkt odniesienia dla oceny spełnienia
kryterium kursu wymiany stanowi mechanizm kursowy ERM II. Oceniając
spełnienie tego kryterium w swoich sprawozdaniach, Komisja i EBC
zbadały okres dwóch lat do dnia 16 maja 2013 r.
(11)     Zgodnie z art. 4
Protokołu nr 13 kryterium konwergencji stóp procentowych, o którym mowa w
art. 140 ust. 1 tiret czwarte Traktatu, oznacza, że w ciągu jednego
roku przed dokonaniem oceny państwo członkowskie posiadało
średnią nominalną długoterminową stopę
procentową nieprzekraczającą więcej niż o dwa punkty
procentowe stopy procentowej trzech państw członkowskich o
najbardziej stabilnych cenach. Na potrzeby kryterium konwergencji stóp
procentowych wykorzystano porównywalne stopy procentowe referencyjnych
dziesięcioletnich obligacji skarbowych. Aby ocenić, czy kryterium
konwergencji stóp procentowych zostało spełnione, w sprawozdaniach
Komisji i EBC jako wartość referencyjną przyjęto
zwykłą średnią arytmetyczną nominalnych
długoterminowych stóp procentowych trzech państw członkowskich o
najbardziej stabilnych cenach powiększoną o dwa punkty procentowe.
Obliczona w ten sposób wartość referencyjna dla okresu jednego roku
do kwietnia 2013 r. włącznie wyniosła 5,5 %
(12)     Zgodnie z art. 5
Protokołu nr 13 Komisja dostarcza dane wykorzystywane w bieżącej
ocenie spełnienia kryteriów konwergencji. Komisja udostępniła
odpowiednie dane na potrzeby przygotowania niniejszego wniosku. Dane
budżetowe zostały dostarczone przez Komisję po tym, jak
państwa członkowskie złożyły do dnia 1 kwietnia 2013
r. odpowiednie sprawozdania zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 3605/93
z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie
procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu
ustanawiającego Wspólnotę Europejską[17].
(13)     Na podstawie
przedłożonych przez Komisję i EBC sprawozdań w sprawie
postępów dokonanych przez Łotwę w wypełnieniu
zobowiązań w zakresie urzeczywistnienia unii gospodarczej i walutowej
stwierdza się, że:
a)      przepisy krajowe na Łotwie, w tym
statut krajowego banku centralnego, są zgodne z art. 130 i 131 Traktatu i
ze Statutem ESBC i EBC;
b)      w odniesieniu do spełnienia przez
Łotwę kryteriów konwergencji wymienionych w czterech tiret art. 140
ust. 1 Traktatu stwierdza się, że:
–
średnia stopa inflacji na Łotwie w
okresie jednego roku do kwietnia 2013 r. włącznie wyniosła 1,3
%, a więc znacznie poniżej wartości referencyjnej, i
prawdopodobnie utrzyma się poniżej tej wartości w
najbliższych miesiącach,
–
do końca 2012 r. deficyt budżetowy na
Łotwie został w wiarygodny i trwały sposób obniżony do
poziomu poniżej 3 % PKB; decyzją 2013/…/UE[18] Rada,
stanowiąc na zalecenie Komisji, uchyliła decyzję 2009/591/WE w
sprawie istnienia nadmiernego deficytu na Łotwie;
–
od dnia 2 maja 2005 r. Łotwa jest
członkiem mechanizmu ERM II; w momencie przystąpienia do ERM II
władze Łotwy jednostronnie zobowiązały się do
utrzymania kursu wymiany łata łotewskiego w przedziale wahań ±1
% wobec kursu centralnego; w ciągu dwóch lat poprzedzających
obecną ocenę kurs łata nie odbiegał od kursu centralnego o
więcej niż ±1 % i nie odnotowano napięć kursowych;
–
w okresie jednego roku do kwietnia 2013 r.
długoterminowa stopa procentowa na Łotwie wyniosła średnio 3,8
%, czyli poniżej wartości referencyjnej.
c)      W świetle oceny zgodności
prawnej i spełnienia kryteriów konwergencji oraz dodatkowych czynników
Łotwa spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Łotwa spełnia warunki konieczne do
przyjęcia euro. Derogacja w stosunku do Łotwy, o której mowa w art. 4
Aktu przystąpienia z 2003 r., zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1
stycznia 2014 r.
Artykuł 2
Niniejsza
decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]
[2]
[3]               Decyzja 1998/317/WE
(Dz.U. L 139 z 11.5.1998, s. 30).
[4]               Dz.U. L 167
z 7.7.2000, s. 19.
[5]               Dz.U. L 195
z 15.7.2006, s. 25.
[6]               Dz.U. L 186
z 18.7.2007, s. 29.
[7]               Dz.U. L 186 z 18.7.2007, s. 32.
[8]               Dz.U. L 195
z 24.7.2008, s. 24.
[9]               Dz.U. L 196
z 28.7.2010, s. 24.
[10]             Dz.U. L 236
z 23.9.2003, s. 33.
[11]             Dz.U. L 157
z 21.6.2005, s. 203.
[12]             Dz.U. L 112
z 24.4.2012, s. 21.
[13]             Dz.U. C 236
z 2.8.1997, s. 5.
[14]             Dz.U. C 73
z 25.3.2006, s. 21. Porozumienie zmienione porozumieniem z dnia 14 grudnia 2007
r. (Dz.U. C 319 z 29.12.2007, s. 7).
[15]             Dz.U. L 257
z 27.10.1995, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003
Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, s. 1) oraz
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 596/2009.
[16]             W kwietniu
2013 r. 12-miesięczna średnia stopa inflacji w Grecji wyniosła 0,4
%, a w strefie euro 2,2 %, przy czym rozbieżność między
tymi wartościami ma się powiększyć w nadchodzących
miesiącach.
[17]             Dz.U. L 332
z 31.12.1993, s. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem
Rady (WE) nr 2103/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, s. 1).
[18]


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 7.8.2015
            COM(2015) 397 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek Włoch – EGF/2015/004 IT/Alitalia)

               UZASADNIENIE

               KONTEKST WNIOSKU

               1.Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  1
                („rozporządzenie w sprawie EFG”).

               2.W dniu 24 marca 2015 r. Włochy złożyły wniosek EGF/2015/004 IT/Alitalia dotyczący wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami
                  2
                pracowników w Gruppo Alitalia
                  3
                we Włoszech.

               3.Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione.

               STRESZCZENIE WNIOSKU

                        Wniosek EFG

                        EGF/2015/004 IT/Alitalia

                        Państwo członkowskie

                        Włochy

                        Region, którego dotyczy wniosek (poziom NUTS 2)

                        Lacjum (ITI4)

                        Data złożenia wniosku

                        24 marca 2015 r.

                        Data potwierdzenia przyjęcia wniosku

                        7 kwietnia 2015 r.

                        Data wniosku o dodatkowe informacje

                        7 kwietnia 2015 r.

                        Termin na przekazanie dodatkowych informacji

                        19 maja 2015 r.

                        Termin na przeprowadzenie oceny

                        11 sierpnia 2015 r.

                        Kryteria interwencji

                        Artykuł 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG

                        Główne przedsiębiorstwo

                        Gruppo Alitalia

                        Liczba przedsiębiorstw, których dotyczy wniosek

                        1

                        Sektor (sektory) działalności gospodarczej

                        (Dział według klasyfikacji NACE Rev. 2)
                           4

                        Dział 51 (Transport lotniczy)

                        Liczba jednostek zależnych, dostawców i producentów na niższym szczeblu w łańcuchu dostaw

                        0

                        Okres odniesienia (cztery miesiące)

                        od dnia 31 sierpnia 2014 r. do dnia 30 grudnia 2014 r.

                        Liczba zwolnień w okresie odniesienia (a)

                        1 247

                        Liczba zwolnień przed okresem odniesienia lub po nim (b)

                        2

                        Łączna liczba zwolnień (a + b)

                        1 249

                        Całkowita liczba uprawnionych beneficjentów

                        1 249

                        Całkowita liczba beneficjentów objętych pomocą

                        184

                        Liczba objętych pomocą młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (młodzież NEET)

                        0

                        Budżet na zindywidualizowane usługi (w EUR)

                        2 264 080

                        Budżet na realizację EFG
                           5
                         (w EUR)

                        94 000

                        Całkowity budżet (w EUR)

                        2 358 080

                        Wkład EFG (60 %) (w EUR)

                        1 414 848

               OCENA WNIOSKU

               Procedura

               4.Dnia 24 marca 2015 r., w ciągu 12 tygodni od daty spełnienia kryteriów interwencji określonych w art. 4 rozporządzenia w sprawie EFG, Włochy złożyły wniosek EGF/2015/004 IT/Alitalia. Dnia 7 kwietnia 2015 r. Komisja potwierdziła odbiór wniosku w terminie dwóch tygodni od daty złożenia wniosku i zwróciła się tego samego dnia do władz włoskich o udzielenie dodatkowych informacji. Informacje te przedstawiono w terminie sześciu tygodni. Czas na otrzymanie kompletnego wniosku, wynoszący 12 tygodni, w którym Komisja powinna zakończyć swoją ocenę zgodności wniosku z warunkami przekazania wkładu finansowego, upływa w dniu 11 sierpnia 2015 r.

               Kwalifikowalność wniosku

               Przedmiotowe przedsiębiorstwa i beneficjenci

               5.Wniosek dotyczy 1 249 pracowników zwolnionych z przedsiębiorstwa Gruppo Alitalia. Gruppo Alitalia działa w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 51 według NACE Rev. 2 (Transport lotniczy). Zwolnienia dokonane przez Gruppo Alitalia przeprowadzono głównie w regionie Lacjum (ITI4) zaliczanym do poziomu NUTS 2
                  6
               .

               Kryteria interwencji

               6.Włochy złożyły wniosek zgodnie z kryterium interwencji określonym w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, które wymaga co najmniej 500 zwolnień w czteromiesięcznym okresie odniesienia, w przedsiębiorstwie znajdującym się w państwie członkowskim, z uwzględnieniem zwolnień pracowników u jego dostawców i producentów niższego szczebla lub osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek.

               7.Czteromiesięczny okres odniesienia dla wniosku biegnie od dnia 31 sierpnia 2014 r. do dnia 30 grudnia 2014 r. W okresie odniesienia z Gruppo Alitalia zwolniono 1 247 pracowników.

               Obliczanie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności

               8.Liczbę 1 247 zwolnień w okresie odniesienia obliczono od daty faktycznego rozwiązania umowy o pracę lub jej wygaśnięcia.

               Kwalifikujący się beneficjenci

               9.Oprócz wspomnianych już 1 247 pracowników do kwalifikujących się beneficjentów należy dwóch pracowników zwolnionych po czteromiesięcznym okresie odniesienia. Można ustalić wyraźny związek przyczynowy ze zdarzeniem, które doprowadziło do zwolnień w okresie odniesienia.

               10.Całkowita liczba kwalifikujących się beneficjentów wynosi zatem 1 249.

               Związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami w strukturze światowego handlu spowodowanymi globalizacją.

               11.Aby ustalić związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją, Włochy wskazują na fakt, że mimo iż w skali światowej międzynarodowy rynek transportu lotniczego pozostaje zdominowany przez europejskie przedsiębiorstwa lotnicze, sektor ten był narażony na poważne zakłócenia gospodarcze, w szczególności na spadek udziału UE w rynku. W okresie 2008–2012 światowy ruch lotniczy wzrastał o 4,6 % rocznie, zgodnie z długookresowym trendem wzrostu obserwowanym od 1970 r. Ruch lotniczy między Europą a resztą świata wzrasta jednak w wolniejszym tempie (2,4 %), co doprowadziło do spadku udziału UE-27 w rynku transportu lotniczego mierzonego w przychodach na pasażerokilometr. Z danych dostępnych za lata 2013
                  7
                i 2014
                  8
                wynika, że tendencja zaobserwowana w okresie 2008–2012 nadal trwa. Europa odnotowała wzrost o 3,8 % w 2013 r. i o 5,7 % w 2014 r. w porównaniu z poprzednim rokiem, co jest wartością poniżej średniej światowej (odpowiednio 5,2 % i 6,3 %) i reprezentuje 38 % światowego ruchu lotniczego (mierzonego w przychodach na pasażerokilometr), o jeden punkt procentowy mniej niż w 2012 r. Bliski Wschód pozostaje najbardziej dynamicznym regionem na świecie, osiągając wzrost o wartości 10,9 % w 2013 r. i 13,4 % w 2014 r. i reprezentując obecnie 14 % światowego ruchu lotniczego.

               12.Pod względem przesiadkowych połączeń lotniczych Bliski Wschód osiąga bardzo dobre wyniki, a trzy główne lotniska w regionie, tj. Ad-Dauha (Katar), Abu Zabi (Zjednoczone Emiraty Arabskie) i Dubaj (Zjednoczone Emiraty Arabskie), wykazują wysoki udział połączeń z przesiadkami (około 50 %). Te trzy lotniska, jako grupa, obecnie obsługują w przybliżeniu 15 % wszystkich połączeń lotniczych z Azji do Europy i z Europy do południowo-zachodniej części Oceanu Spokojnego. Całkowita wielkość ruchu lotniczego między Europą a Azją wzrasta każdego roku o około 7 %, natomiast połączenia między Europą a Azją z trasą przez Bliski Wschód wzrastają w przybliżeniu o 20 % rocznie
                  9
               .

               13.Niedawny rozwój linii lotniczych Turkish Airlines był porównywalny z rozwojem przewoźników z regionu Zatoki Perskiej. Spółka wykorzystała swój węzeł lotniczy Stambuł–Atatürk, aby przejąć znaczną część strumienia ruchu między Azją a Europą i w tym celu podwoiła całkowitą wielkość swojej floty, której liczebność wzrosła ze 100 statków powietrznych w 2006 r. do 200 w 2012 r. Wzrost Turkish Airlines jest jeszcze bardziej widoczny, gdy przedstawia się go jako liczbę fotelokilometrów w przypadku lotów długodystansowych, która wzrosła z 5 000 mln w 2004 r. do ponad 30 000 mln w 2013 r.

               14.Międzynarodowy ruch pasażerski między Włochami a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, gdzie swoją siedzibę mają przewoźnicy Emirates i Etihad, wzrastał średnio o 21 % rocznie w okresie 2004–2014. Liczba pasażerów wzrosła sześciokrotnie, z 297 268 w 2004 r. do 1,7 mln w 2014 r.
                  10
               . W przypadku Turcji i Turkish Airlines średni roczny wzrost wyniósł 18 %, a liczba pasażerów przewożona z/do Włoch wzrosła pięciokrotnie, z 426 818 do 2 mln osób w tym samym okresie
                  11
               . Ten ogromny wzrost liczby przewożonych pasażerów nastąpił kosztem głównie spółki Alitalia.

               15.Skutki tych zmian w strukturze handlu zostały spotęgowane przez inne czynniki takie jak zmniejszenie popytu w wyniku kryzysu gospodarczego oraz wzrost cen ropy naftowej (paliwo stanowi czasem niemal jedną trzecią kosztów na fotelokilometr), co doprowadziło do spadku zatrudnienia w sektorze transportu lotniczego o 6,6 % na poziomie UE w okresie 2008–2013
                  12
               .

               16.Do chwili obecnej dwa wnioski EFG
                  13
                dotyczyły sektora transportu lotniczego i obydwa były uzasadnione globalizacją handlu.

               Zdarzenia, które doprowadziły do zwolnień i przypadków ustania działalności

               17.Jak wspomniano powyżej, ogromny wzrost liczby pasażerów przewożonych z/do Włoch przez przewoźników z regionu Zatoki Perskiej i tureckie linie lotnicze nastąpił kosztem Alitalia. Zdarzeniem, które doprowadziło do zwolnień w Gruppo Alitalia, w związku z którymi Włochy wystąpiły o wsparcie z EFG, był spadek liczby pasażerów przewiezionych w 2014 r. do poziomu z 2010 r., co stanowi spadek o 3,6 % w porównaniu z 2013 r. i o 6,4 % w porównaniu z 2012 r. Ponadto należy uwzględnić skumulowane straty, jakie Alitalia odniosła od momentu pełnej prywatyzacji spółki w 2009 r., które w pierwszym kwartale 2014 r. wynosiły 1 137 mln EUR.

               18.W świetle powyższych zdarzeń (spadek liczby pasażerów i skumulowane straty) w dniu 12 lipca 2014 r. Gruppo Alitalia, w porozumieniu z właściwymi związkami zawodowymi
                  14
               , postanowiła złożyć w Ministerstwie Pracy wniosek o udzielenie CIG
                  15
                w związku z kryzysem korporacyjnym, w odniesieniu do 1 635 pracowników. Następnie wszczęto procedurę mobilità
                  16
                w odniesieniu do 1 249 pracowników.

               Spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie

               19.Struktura produkcji w Lacjum charakteryzuje się znaczącym sektorem usług i niskim poziomem uprzemysłowienia. Usługi stanowią 85,4 % wartości dodanej na poziomie regionalnym, przy czym średnia krajowa wynosi 74,1 %. W wyniku stałego i znaczącego przypływu turystów i odwiedzających w regionie, a w szczególności w Rzymie, sektory związane z turystyką należą na najbardziej rozwiniętych w Lacjum.

               20.Skutki kryzysu gospodarczego i finansowego w mniejszym stopniu wpłynęły na zatrudnienie w Lacjum niż na zatrudnienie na poziomie krajowym. Według Eurostatu w okresie 2008–2013 zatrudnienie w Lacjum zmniejszyło się o 1,7 % (spadek ten odpowiadał utracie ponad 38 000 miejsc pracy), natomiast zatrudnienie w całych Włoszech spadło o 4,2 %, co oznaczało utratę niemal miliona miejsc pracy.

               21.W 2014 r. całkowita liczba godzin zatwierdzonych do objęcia CIG wzrosła w Lacjum o 12,3 % w porównaniu z 2013 r. Ponadto, jako że liczba godzin zatwierdzonych do objęcia CIG znajduje się na bardzo wysokim poziomie już od 2011 r., każdy wzrost wywiera większy wpływ na rynek pracy niż wynikałoby to z danych liczbowych.

               22.Ponadto w okresie 2008–2013 zatrudnienie we włoskim sektorze transportu lotniczego spadło o niemal 20 %
                  17
               . Zwolnienia z Gruppo Alitalia w dalszym stopniu pogorszą i tak już trudną sytuację na rynku pracy.

               Beneficjenci objęci pomocą i proponowane działania

               Beneficjenci objęci pomocą

               23.Szacowana liczba pracowników, co do których zakłada się, że skorzystają ze środków pomocy, wynosi 184. Podział tych pracowników według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco:

                        Kategoria

                        Liczba
                           beneficjentów objętych pomocą

                        Płeć:

                        Mężczyźni:

                        129

                        (70,1 %)

                        Kobiety:

                        55

                        (29,9 %)

                        Obywatelstwo:

                        Obywatele UE:

                        183

                        (99,5 %)

                        Obywatele spoza UE:

                        1

                        (0,5 %)

                        Grupa wiekowa:

                        Osoby w wieku 15-24 l.

                        0

                        (0 %)

                        Osoby w wieku 25-29 l.

                        0

                        (0 %)

                        Osoby w wieku 30-54 l.

                        178

                        (96,79 %)

                        Osoby w wieku 55-64 l.

                        6

                        (3,3 %)

                        Osoby w wieku powyżej 64 l.

                        0

                        (0 %)

               Kwalifikowalność proponowanych działań

               24.Usługi zindywidualizowane, które mają być świadczone na rzecz zwolnionych pracowników, obejmują następujące działania:

               –Rejestracja i ocena umiejętności: Pierwszy środek jest zapewniany uczestnikom przez ośrodki zatrudnienia i obejmuje stworzenie profilu pracownika i dokonanie oceny jego umiejętności wraz z udzieleniem informacji na temat dostępnych usług i akredytowanych agencji, które świadczą takie usługi. Pracownik zainteresowany skorzystaniem z takich usług wybiera dowolną agencję i zawiera umowę z ośrodkiem zatrudnienia i agencją, tzw. contratto di ricollocazione (umowa o ponownym zatrudnieniu). Pracownik wyraża zgodę na aktywne uczestnictwo w środku, natomiast podmiot obsługujący zobowiązuje się do aktywnego towarzyszenia pracownikowi na drodze do ponownego zatrudnienia.

               –Aktywne wsparcie w poszukiwaniu pracy. Akredytowane agencje udzielą zwolnionym pracownikom aktywnego wsparcia w poszukiwaniu pracy. Pracownikom będzie towarzyszył opiekun, który będzie udzielał im pomocy i wskazówek. Opiekun będzie także pomagał pracownikom w znalezieniu rozwiązań umożliwiających ich ponowne zatrudnienie. Agencje będą wynagradzane na podstawie osiągniętych wyników. Wynagrodzenie będzie wynosiło 4 000 EUR, jeśli zwolniony pracownik znajdzie zatrudnienie na czas nieokreślony; 2 500 EUR, jeśli zwolniony pracownik zawrze umowę zatrudnienia na co najmniej dwanaście miesięcy; oraz 1 000 EUR, jeśli zwolniony pracownik zawrze umowę zatrudnienia na co najmniej sześć miesięcy. W przypadkach, kiedy niemożliwe było znalezienie zatrudnienia dla zwolnionego pracownika, agencja otrzyma kwotę na każdego pracownika równoważną 20 % średniej kwoty otrzymanej na każdego ponownie zatrudnionego pracownika z tytułu usług opieki pedagogicznej i wsparcia
                  18
               .

               –Szkolenia. Pracownikom zostanie zaoferowane szkolenie zawodowe mające na celu przekwalifikowanie lub podniesienie umiejętności pracowników, na wniosek potencjalnych pracodawców. Szkolenie przygotowawcze w placówce szkoleniowej można połączyć ze szkoleniem w trakcie pracy w siedzibie potencjalnego pracodawcy. Szacowany koszt szkolenia wynosi 4 800 EUR.

               –Zwrot kosztów mobilności. Rzeczywiste koszty poniesione przez pracowników w celu uczestniczenia w szkoleniu w miejscu pracy w przedsiębiorstwach, których siedziba znajduje się co najmniej 80 km od miejsca zamieszkania uczestnika, zostaną zwrócone do kwoty 5 000 EUR po przedstawieniu faktur, zaświadczeń do celów podatkowych lub wszelkich innych równoważnych dokumentów księgowych. Koszty mobilności obejmują koszty podróży, koszty utrzymania, koszty zakwaterowania oraz koszty zagospodarowania (koszty przeprowadzki, energii elektrycznej, wody, gazu itp.).

               –Świadczenia z tytułu zatrudnienia osób powyżej 50. roku życia. To świadczenie stanowi korzyść dla zwolnionych pracowników dzięki ułatwieniu im ponownego zatrudnienia na czas określony lub nieokreślony w przedsiębiorstwie innym niż Gruppo Alitalia. W przypadku zatrudnienia na czas nieokreślony spółka zatrudniająca otrzyma 7 000 EUR na pracownika, natomiast w przypadku zatrudnienia na czas określony wynoszący co najmniej 12 miesięcy — 3 000 EUR na pracownika, a na co najmniej 6 miesięcy — 1 000 EUR. Jeśli w czasie obowiązywania umowy na czas określony pracodawca przekształci tę umowę w umowę zatrudnienia na czas nieokreślony, otrzymane świadczenie z tytułu zatrudnienia zostanie uzupełnione do kwoty 7 000 EUR. W przypadku przedłużenia umowy na czas określony pracodawca nie jest jednak uprawniony do otrzymania żadnej dodatkowej premii.

               25.Opisane proponowane działania stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

               26.Włochy dostarczyły wymaganych informacji na temat działań, do których przedmiotowe przedsiębiorstwo jest zobowiązane na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych. Potwierdziły, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi tego typu działań.

               Szacowany budżet

               27.Szacowane łączne koszty wynoszą 2 358 080 EUR i obejmują wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 2 264 080 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 94 000 EUR.

               28.Łączna kwota wkładu finansowego ze środków EFG, którego dotyczy wniosek, wynosi 1 414 848 EUR (60 % całkowitych kosztów).

                        Działania

                        Szacowana liczba uczestników

                        Szacowany koszt na uczestnika
                        (w EUR)

                        Szacowane łączne koszty

                        (w EUR)

                        Zindywidualizowane usługi (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Rejestracja i ocena umiejętności
                           (Bilancio di competenze)

                        184

                        70

                        12 880

                        Aktywne wsparcie w poszukiwaniu pracy
                           (Soggetto accreditato)

                        184

                        4 000

                        736 000

                        Szkolenia
                        (Formazione on demand)

                        184

                        4 800

                        883 200

                        Ogółem (a):

                        Udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        1 632 080

                        (72,09 %)

                        Świadczenia i zachęty (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Zwrot kosztów mobilności
                           (Bonus di mobilità per la formazione)

                        90

                        5 000

                        450 000

                        Świadczenia z tytułu zatrudnienia osób powyżej 50. roku życia
                        (Bonus assunzione over 50)

                        26

                        7 000

                        182 000

                        Ogółem (b):

                        Udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        632 000

                        (27,91 %)

                        Działania na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG

                        1. Działania przygotowawcze

                        –

                        8 500

                        2. Zarządzanie

                        –

                        35 000

                        3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji

                        –

                        8 500

                        4. Kontrola i sprawozdawczość

                        –

                        42 000

                        Ogółem (c):

                        Udział procentowy w kosztach łącznych:

                        –

                        94 000

                        (3,99 %)

                        Łączne koszty (a + b + c):

                        –

                        2 358 080

                        Wkład z EFG (60 % kosztów całkowitych)

                        –

                        1 414 848

               29.Koszty działań przedstawione w powyższej tabeli jako działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG nie przekraczają 35 % łącznych kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług.

               Okres kwalifikowalności wydatków

               30.Włochy rozpoczęły świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą w dniu 1 kwietnia 2015 r. Wydatki na działania, o których mowa w pkt 24, kwalifikują się do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 1 kwietnia 2015 r. do dnia 1 kwietnia 2017 r.

               31.Włochy zaczęły ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 30 stycznia 2015 r. Wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 30 stycznia 2015 r. do dnia 1 października 2017 r.

               Komplementarność wobec działań finansowanych z funduszy krajowych lub unijnych

               32.Źródłem krajowego finansowania w formie płatności zaliczkowej lub współfinansowania jest Fundusz Aktywnej Polityki, o którym mowa w art. 1 ust. 215 ustawy nr 147/2013
                  19
               .

               33.Włochy potwierdziły, że opisane powyżej środki, na które przeznaczony jest wkład finansowy z EFG, nie będą jednocześnie wspierane finansowo z innych instrumentów finansowych Unii.

               Procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub też z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi

               34.Włochy skonsultowały się w sprawie skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług z partnerami społecznymi, akredytowanymi agencjami udzielającymi wsparcia w poszukiwaniu zatrudnienia oraz pracownikami, lub ich o tym poinformowały. W dniu 4 marca 2015 r. odbyło się spotkanie ze związkami zawodowymi, a w dniu 6 marca 2015 r. — ze stowarzyszeniami pracodawców. W dniu 23 lutego 2015 r. poinformowano akredytowane agencje o pakiecie spersonalizowanych usług wspierających byłych pracowników spółki Alitalia, natomiast w dniu 31 marca 2015 r. przedstawiono go beneficjentom. Aby jeszcze bardziej zachęcić do wymiany informacji i wyjaśnień dotyczących przedmiotowej sprawy oraz ułatwić tę wymianę, do wiadomości beneficjentów i partnerów społecznych przekazano adres e-mail, na który należało przesyłać korespondencję dotyczącą tej sprawy (alitalia2014@regione.lazio.it).

               Systemy zarządzania i kontroli

               35.Wniosek zawiera opis systemu zarządzania i kontroli, w którym określono obowiązki zaangażowanych podmiotów. Włochy powiadomiły Komisję, że wkładem finansowym zarządzać będzie Ministero del lavoro e delle politiche sociali - Direzione generale per le politiche attive, i servizi per il lavoro e la formazione (MLPS — DG PASLF) w następujący sposób: MLPS — DG PASLF — Divisione III będzie działać jako instytucja zarządzająca, MLPS — DG PASLF — Divisione IV — jako instytucja certyfikująca, a MLPS — Secretariato Generale — Divisione II — jako instytucja audytowa. Regione Lazio będzie organem pośredniczącym dla instytucji zarządzającej.

               Zobowiązania podjęte przez przedmiotowe państwo członkowskie

               36.Włochy przedstawiły wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi:

               –w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji;

               –spełniono określone w przepisach krajowych i UE wymogi dotyczące zwolnień grupowych;

               –zwalniające przedsiębiorstwo Gruppo Alitalia, które kontynuowało działalność po dokonaniu zwolnień, wywiązało się ze zobowiązań prawnych dotyczących zwolnień i odpowiednio zatroszczyło się o pracowników;

               –proponowane działania nie będą finansowane ze środków innych unijnych funduszy lub instrumentów finansowych oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania;

               –proponowane działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych;

               –wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa.

               WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek budżetowy

               37.Środki EFG nie przekraczają maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  20
               .

               38.Po przeanalizowaniu wniosku pod kątem warunków określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG i po uwzględnieniu liczby beneficjentów objętych wsparciem, proponowanych działań i szacowanych kosztów, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG na kwotę 1 414 848 EUR, która stanowi 60 % całkowitych kosztów proponowanych działań, tak by zapewnić wkład finansowy dla złożonego wniosku.

               39.Wnioskowana decyzja o uruchomieniu EFG zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  21
               .

               Powiązane akty prawne

               40.Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia kwoty 1 414 848 EUR do odpowiedniej linii budżetowej.

               41.Równocześnie z przyjęciem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przyjmie decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego wchodzącego w życie w dniu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą proponowaną decyzję w sprawie uruchomienia środków z EFG.

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji
                  (wniosek Włoch – EGF/2015/004 IT/Alitalia)

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  22
               , w szczególności jego art. 15 ust. 4,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  23
               , w szczególności jego pkt 13,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  24
               .

               (3)W dniu 24 marca 2015 r. Włochy złożyły wniosek EGF/2015/004 IT/Alitalia dotyczący wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami pracowników w Gruppo Alitalia
                  25
                we Włoszech. Wniosek został uzupełniony o informacje dodatkowe, zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy w kwocie 1 414 848 EUR w odpowiedzi na wniosek złożony przez Włochy.

               (5)W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG, niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji udostępnia się kwotę 1 414 848 EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [the date of its adoption]*.

                  26Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (2)
                  W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

                     (3)
                  Alitalia Compagnia Aerea Italiana S.p.A. oraz Air One S.p.A. (CAI First S.p.A., CAI Second S.p.A. oraz Alitalia Loyalty).

                     (4)
                  Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1.

                     (5)
                  Zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

                     (6)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).

                     (7)

                     http://www.icao.int/Newsroom/News%20Doc%202013/COM.43.13.ECON-RESULTS.Final-2.en.pdf

                     (8)

                     http://www.icao.int/Newsroom/Pages/Strong-Passenger-Results-and-a-Rebound-for-Freight-Traffic-in-2014.aspx

                     (9)

                     http://www.amadeus.com/web/amadeus/en_US-US/Amadeus-Home/News-and-events/News/041713-300-world-super-routes/1259071352352-Page-AMAD_DetailPpal?assetid=1319526535668&assettype=PressRelease_C

                     (10)
                  ENAC. Dati di traffico.

                     www.enac.gov.it

                     (11)
                  Tamże.

                     (12)
                  Eurostat, Zatrudnienie według płci, grupy wiekowej i szczegółowej działalności gospodarczej (od 2008 r., NACE Rev.2 (1 000),

                     http://ec.europa.eu/eurostat/web/lfs/data/database

                  .

                     (13)
                  EGF/2013/014 FR Air France (COM(2014) 701 final) oraz EGF/2015/004 IT Alitalia, tj. niniejszy wniosek.

                     (14)
                  UIL-transporti, UGL transporti, FILT-CGIL, FIT-CISL.

                     (15)
                  Cassa Integrazione Guadagno (CIG) jest dodatkiem do wynagrodzenia mającym zapewnić pewien poziom dochodu pracownikom, którym uniemożliwiono wykonywanie przypisanych im zadań. CIG jest uruchamiany w przypadku zawieszenia lub ograniczenia działalności produkcyjnej w wyniku restrukturyzacji, reorganizacji przedsiębiorstwa, kryzysu korporacyjnego lub procedury upadłości, które mają poważne konsekwencje dla rynku pracy na poziomie lokalnym. CIG jest instrumentem zapobiegającym zwolnieniom pracowników dzięki umożliwieniu przedsiębiorstwom uniknięcia kosztów pracy, których ponoszenie okresowo nie jest konieczne, w oczekiwaniu na wznowienie normalnej działalności produkcyjnej. CIG często jest jednak pierwszym krokiem na drodze do wszczęcia procedury mobilità.

                     (16)
                  Mobilità jest jedną z siatek bezpieczeństwa socjalnego przewidzianą w prawie, aby złagodzić konsekwencje utraty pracy. Za pośrednictwem procedury mobilità zwolnionym pracownikom zapewniane jest wsparcie i mechanizmy finansowe, aby ułatwić ich ponowne zatrudnienie.

                     (17)
                  Eurostat, Zatrudnienie według płci, grupy wiekowej i szczegółowej działalności gospodarczej

                     http://ec.europa.eu/eurostat/web/lfs/data/database

                  .

                     (18)
                  Do celów budżetowych państwo członkowskie, które złożyło wniosek, oszacowało średnią kwotę na każdego pracownika, który został ponownie zatrudniony, na 3000 EUR, a na każdego pracownika, dla którego niemożliwe było znalezienie zatrudnienia — na 600 EUR.

                     (19)

                     http://www.gazzettaufficiale.it/eli/id/2013/12/27/13G00191/sg

                     (20)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (21)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (22)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (23)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (24)
                  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (25)
                  Alitalia Compagnia Aerea Italiana S.p.A. oraz Air One S.p.A. (CAI First S.p.A., CAI Second S.p.A. oraz Alitalia Loyalty).

                     (26)
                   Date to be inserted by the Parliament before the publication in OJ.