				|

		52014PC0666

			Wniosek DECYZJA RADY dotycząca systemu podatku od dokowania we francuskich regionach najbardziej oddalonych /* COM/2014/0666 final - 2014/0308 (CNS) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej (TFUE) mają zastosowanie do regionów najbardziej oddalonych
Unii. Francuskie regiony najbardziej oddalone zostały jednak
wyłączone z terytorialnego zakresu stosowania dyrektyw w sprawie VAT
i akcyzy.
Postanowienia TFUE, w szczególności jego
art. 110, zasadniczo nie dopuszczają żadnej różnicy w
opodatkowaniu we francuskich regionach najbardziej oddalonych między
produktami lokalnymi a produktami pochodzącymi z Francji metropolitalnej,
z innych państw członkowskich lub z państw trzecich. W art. 349
TFUE (dawnym art. 299 ust. 2 Traktatu WE) przewidziano natomiast
możliwość wprowadzenia środków szczególnych dla regionów
najbardziej oddalonych ze względu na występowanie trwałych
niedogodności, które mają wpływ na sytuację
gospodarczą i społeczną tych regionów. Środki te
dotyczą różnych polityk, w tym polityki podatkowej.
Podatek od dokowania jest bezpośrednim
podatkiem mającym zastosowanie do dostaw i przywozu towarów do francuskich
regionów najbardziej oddalonych. Zasadniczo podatek ten ma takie samo
zastosowanie do produktów wytwarzanych lokalnie, jak i do tych, które są
wytwarzane gdzie indziej (produktów pochodzących z Francji
metropolitalnej, z innych państw członkowskich lub z państw
trzecich).
Decyzją Rady 2004/162/WE z dnia 10 lutego
2004 r. (zmienioną decyzjami Rady 2008/439/WE z dnia 9 czerwca 2008 r. i
448/2011/UE z dnia 19 lipca 2011 r.), przyjętą na podstawie art. 299
ust. 2 Traktatu WE, Francja została jednak uprawniona do stosowania do
dnia 1 lipca 2014 r. zwolnień z podatku od dokowania lub obniżek
podatku od dokowania w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych we
francuskich regionach najbardziej oddalonych (z wyjątkiem Saint-Martin).
Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów,
których mogą dotyczyć zwolnienia z podatku lub obniżki podatku.
W zależności od produktów różnica w opodatkowaniu między
produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może
przekraczać 10, 20 lub 30 punktów procentowych.
Celem wprowadzenia zróżnicowanych stawek
opodatkowania jest rekompensata niedogodności, z którymi borykają
się regiony najbardziej oddalone i które powodują zwiększenie
kosztów produkcji, a zatem cen netto produktów wytwarzanych lokalnie. Przy
braku środków szczególnych produkty wytwarzane lokalnie byłyby mniej
konkurencyjne w stosunku do produktów pochodzących z zewnątrz, nawet
przy uwzględnieniu kosztów dostawy do francuskich departamentów
zamorskich. Utrudniłoby to utrzymanie produkcji lokalnej, w której koszty
produkcji są wyższe.
W decyzji Rady 2014/162/UE z dnia 11 marca
2014 r. rozszerzono stosowanie decyzji 2004/162/WE na Majottę
począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., kiedy to Majotta zyskała status
regionu najbardziej oddalonego, oraz określono, do których produktów ma
zastosowanie zróżnicowane opodatkowanie podatkiem od dokowania oraz w
jakim stopniu.
Aby umożliwić Komisji
zakończenie rozpatrzenia wniosku Francji, decyzją Rady 378/2014/UE z
dnia 12 czerwca 2014 r. przedłużono o 6 miesięcy termin
zakończenia stosowania decyzji Rady 2004/162/WE, przesuwając go z
dnia 1 lipca 2014 r. na dzień 31 grudnia 2014 r.
Celem niniejszego wniosku jest zapewnienie ram
prawnych mających zastosowanie do podatku od dokowania od dnia 1 stycznia 2015
r. do dnia 31 grudnia 2020 r. Przedłuża się w nim ponownie o
sześć miesięcy okres stosowania decyzji 2004/162/WE, aby
dać Francji czas na transpozycję do swego prawa krajowego
postanowień nowej decyzji Rady, oraz przewiduje się nowe ramy prawne
mające zastosowanie od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Decyzją Rady 2004/162/WE z dnia 10 lutego
2004 r. (zmienioną decyzjami Rady 2008/439/WE z dnia 9 czerwca 2008 r.,
448/2011/UE z dnia 19 lipca 2011 r., 2014/162/UE z dnia 11 marca 2014 r. i
378/2014/UE z dnia 12 czerwca 2014 r.) Francja została upoważniona do
stosowania do dnia 31 grudnia 2014 r. zwolnień z podatku od dokowania lub
obniżek podatku od dokowania w odniesieniu do niektórych produktów
wytwarzanych we francuskich regionach najbardziej oddalonych (z wyjątkiem
Saint-Martin). Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera
wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia z podatku lub obniżki
podatku. W zależności od produktów różnica w opodatkowaniu
między produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może
przekraczać 10, 20 lub 30 punktów procentowych.
W decyzji 2004/162/WE podano przyczyny, które
doprowadziły do przyjęcia środków szczególnych: oddalenie, zależność
od surowców i energii, obowiązek tworzenia większych zapasów,
mały rozmiar rynku lokalnego połączony ze słabo
rozwiniętą działalnością eksportową itd.
Wszystkie te niedogodności powodują zwiększenie kosztów
produkcji, a zatem cen netto produktów wytwarzanych lokalnie, które przy braku
środków szczególnych byłyby mniej konkurencyjne w stosunku do
produktów pochodzących z zewnątrz, nawet przy uwzględnieniu
kosztów dostawy do francuskich departamentów zamorskich. Utrudniłoby to
zatem utrzymanie produkcji lokalnej. Środki szczególne zawarte w decyzji
2004/162/WE zostały więc opracowane w celu wzmocnienia przemysłu
lokalnego przez poprawę jego konkurencyjności.
Zdaniem władz francuskich
niedogodności, jakich doświadczają francuskie regiony
najbardziej oddalone, nadal istnieją, w związku z czym w szeregu pism
przesłanych w dniach od 25 stycznia do 7 czerwca 2013 r. władze
francuskie zwróciły się do Komisji Europejskiej z wnioskiem o
zgodę na utrzymanie systemu zróżnicowanego opodatkowania podobnego do
systemu istniejącego obecnie na okres po dniu 1 lipca 2014 r., do dnia 31
grudnia 2020 r. Władze francuskie podkreślają, że
wyżej wymienione niedogodności mają stały charakter,
że system opodatkowania przewidziany w decyzji Rady 2004/162/WE
umożliwił utrzymanie, a w pewnych przypadkach rozwój produkcji
lokalnej i że nie stanowił on korzyści dla przedsiębiorstw
będących beneficjentami, gdyż zasadniczo przywóz produktów, do
których ma zastosowanie zróżnicowane opodatkowanie, nadal rósł.
Analiza wykazu produktów, wobec których
władze francuskie chcą zastosować zróżnicowane
opodatkowanie, wymagała dużego nakładu pracy polegającej na
weryfikacji, w odniesieniu do każdego produktu, czy wprowadzenie
zróżnicowanego opodatkowania jest uzasadnione i proporcjonalne, przy jednoczesnym
upewnieniu się, że wprowadzenie takiego zróżnicowanego
opodatkowania nie narusza integralności i spójności porządku
prawnego Unii, w tym rynku wewnętrznego i wspólnych polityk.
Praca ta trwała bardzo długo z uwagi
na znaczną liczbę produktów objętych wykazem (kilkaset) oraz
ilość informacji, które należało zgromadzić, na temat
struktury rynku poszczególnych produktów: istnienie produkcji lokalnej, przywóz
znacznej ilości towarów (w tym z Francji metropolitalnej i innych
państw członkowskich) mogący zagrozić utrzymaniu produkcji
lokalnej, brak monopolu lub quasi-monopolu produkcji lokalnej, dowody na
istnienie wyższych kosztów produkcji utrudniających konkurowanie
produktów lokalnych z produktami „przywożonymi”, sprawdzenie, czy
zróżnicowane opodatkowanie nie jest niezgodne z innymi politykami Unii.
Ze względu na brak produkcji lokalnej, co
do której ma zastosowanie podatek od dokowania, zbędne jest wpisywanie do
wykazu produktów, co do których miałoby zastosowanie zróżnicowane
opodatkowanie. W odniesieniu do definicji produktów wytwarzanych lokalnie
zasadniczo przyjęto te pozycje taryfowej Nomenklatury scalonej, które
są jak najbardziej precyzyjne. W niektórych jednak przypadkach w obecnych
wykazach produktów, co do których miałoby zastosowanie zróżnicowane
opodatkowanie, przyjęto czterocyfrowe pozycje nomenklatury taryfowej,
kiedy nie można było otrzymać bardziej szczegółowych
pozycji celnych zawierających ponad cztery cyfry. W tym przypadku
możliwe jest, że przyjęte czterocyfrowe pozycje taryfowe mogą
marginalnie obejmować produkty, w przypadku których nie istnieje produkcja
lokalna.
Jeśli chodzi o ocenę wyższych
kosztów produkcji, które ma zrekompensować zróżnicowane
opodatkowanie, władze francuskie przedstawiły, dla każdego
produktu lub grupy produktów, jeśli kilka produktów miało podobne
koszty produkcji, ocenę wyższych kosztów produkcji ponoszonych przez
lokalne przedsiębiorstwa, w zależności od przypadku: koszty
dostaw, płace, wyższe koszty energii, koszty finansowe
wynikające z posiadania większych zapasów, wyższe koszty
utrzymania, niedostateczne wykorzystanie instalacji produkcyjnych, wyższe
opłaty finansowe. Sprawdzono, czy obliczone wyższe koszty nie
były niższe od zróżnicowanych stawek opodatkowania wnioskowanych
przez władze francuskie.
Decyzja Rady będąca przedmiotem
wniosku przewiduje, podobnie jak decyzja Rady 2004/162/WE, uprawnienie Francji
do stosowania do dnia 31 grudnia 2020 r. zwolnień z podatku od dokowania
lub obniżek podatku od dokowania w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych
we francuskich regionach najbardziej oddalonych (z wyjątkiem Saint-Martin)
Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów,
których mogą dotyczyć zwolnienia z podatku lub obniżki podatku.
W zależności od produktów różnica w opodatkowaniu między
produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może
przekraczać 10, 20 lub 30 punktów procentowych. W części A
załącznika wymieniono produkty, w przypadku których różnica w
opodatkowaniu nie może przekraczać 10 punktów procentowych; w
części B produkty, dla których różnica w opodatkowaniu nie
może przekraczać 20 punktów procentowych, zaś w części
C produkty, dla których różnica w opodatkowaniu nie może
przekraczać 30 punktów procentowych.
Produkty wymienione w załączniku
są w większości takie same, jak te, które wymieniono w
załączniku do decyzji Rady 2004/162/WE. Jednakże ponowna analiza
wykazu produktów doprowadziła do usunięcia wielu produktów, w
przypadku których nie istniała produkcja lokalna. Do wykazu dodano jednak
produkty, które nie były ujęte w decyzji 2004/162/WE, ale w przypadku
których rozpoczęto nową produkcję lub produkcja ta
rozwinęła się. Niektóre produkty utrzymano w wykazie, lecz w ich
przypadku uprawnione zróżnicowane stawki opodatkowania zostały
podwyższone (np. przeniesienie z części A do części B
załącznika) lub obniżone (np. przeniesienie z części C
do części B załącznika), aby uwzględnić zmiany
wyższych kosztów. Według istniejących ustaleń producenci
lokalni, których roczne obroty nie przekraczają 550 000 EUR, mogą
zostać zwolnieni z podatku od dokowania. Francja wyraziła
chęć obniżenia tego progu do 300 000 EUR. Francja pragnie
jednak, aby obniżeniu progu uprawniającego do zwolnienia z podatku od
dokowania towarzyszyło uproszczenie warunków zwolnienia przedsiębiorstw,
których roczne obroty nie przekraczają 300 000 EUR. W proponowanym
systemie podmioty gospodarcze, których roczne obroty są niższe od
tego progu, nie podlegałyby podatkowi od dokowania. W zamian za to nie
mogłyby odliczać kwoty tego podatku opłaconego z góry. System
ten jest więc podobny do istniejącego systemu specjalnego w zakresie
VAT dla małych przedsiębiorstw, przewidzianego w art. 282 i
następnych dyrektywy 2006/112/WE w sprawie VAT z dnia 28 listopada 2006 r.
System taki wydaje się zatem do przyjęcia. Francja stosowałaby w
tym przypadku zwolnienia z podatku lub obniżki podatku, o których mowa w
art. 1 wniosku, do wszystkich podmiotów gospodarczych, których roczne obroty
wynoszą co najmniej 300 000 EUR.
Spójność z zasadami polityki rolnej
doprowadziła do oddalenia stosowania zróżnicowanych stawek
podatkowych w stosunku do wszystkich produktów żywnościowych, które
korzystają z pomocy przewidzianej w rozdziale III rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 z dnia 13 marca 2013 r.
ustanawiającego szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz
regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej, zwłaszcza ze
szczególnego systemu dostaw. Celem tego środka jest zapobieżenie
unieważnieniu lub zmniejszeniu efektu rolnej pomocy finansowej przyznanej
w ramach szczególnego systemu dostaw przez wyższe opodatkowanie podatkiem
od dokowania subwencjonowanych produktów. W tym celu władze francuskie
zgodziły się na usunięcie z wykazu produktów, co do których miałoby
zastosowanie zróżnicowane opodatkowanie, wszystkich produktów, w przypadku
których w 2015 r. będzie mógł mieć zastosowanie szczególny
system dostaw.
Zakładane już w decyzji 2004/162/WE
cele wsparcia rozwoju społeczno-gospodarczego francuskich departamentów
zamorskich zostają potwierdzone wymogami dotyczącymi celu podatku.
Włączenie dochodów z tego podatku do zasobów systemu gospodarczego i
podatkowego francuskich departamentów zamorskich oraz ich wykorzystanie na
rzecz strategii rozwoju gospodarczego i społecznego tych departamentów, w
tym wkładu w promowanie lokalnej działalności gospodarczej, jest
obowiązkiem prawnym.
We wniosku przewiduje się
przedłużenie o kolejne sześć miesięcy, do dnia 30
czerwca 2015 r., okresu stosowania decyzji 2004/162/WE. Środek ten da
Francji czas konieczny na transpozycję do jej prawa krajowego
postanowień nowej decyzji Rady.
Okres obowiązywania nowego systemu ustala
się na pięć lat i sześć miesięcy. Konieczne
będzie jednak przeprowadzenie oceny jego rezultatów. Władze
francuskie będą zatem musiały przedstawić Komisji
najpóźniej do dnia 31 grudnia 2017 r. sprawozdanie na temat stosowania
wprowadzonego systemu podatkowego w celu oceny skutków podjętych
środków i ich wkładu w promowanie lub utrzymanie lokalnej
działalności gospodarczej z uwzględnieniem utrudnień, z
którymi borykają się regiony najbardziej oddalone, oraz oceny dalszej
konieczności i proporcjonalności korzyści fiskalnych przyznanych
przez Francję produktom wytwarzanym lokalnie. Na tej podstawie Komisja
przedstawia Radzie sprawozdanie, a w stosownym przypadku, w odpowiedzi na
ustalenia, wniosek mający na celu dostosowanie przepisów niniejszej
decyzji.
Aby uniknąć luki prawnej, niniejsza
decyzja ma zastosowanie od dnia 1 lipca 2015 r.
Decyzja Rady nie narusza ewentualnego
stosowania art. 107 i 108 Traktatu
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Krótki opis
proponowanych środków
Zezwolić
Francji na zastosowanie zwolnienia z podatku od dokowania lub obniżki
podatku od dokowania w stosunku do niektórych produktów wytwarzanych lokalnie
we francuskich regionach najbardziej oddalonych – Gwadelupie, Gujanie, na
Martynice, Majotcie i Reunionie.
Podstawa prawna

Artykuł 349
TFUE.
Zasada
pomocniczości
Jedynie Rada jest
uprawniona do podjęcia, na podstawie art. 349 TFUE, środków
szczególnych na rzecz regionów najbardziej oddalonych w celu dostosowania
stosowania traktatów w odniesieniu do tych regionów, w tym wspólnej polityki w
poszczególnych obszarach, z powodu występowania trwałych
niedogodności, które mają wpływ na sytuację
gospodarczą i społeczną regionów najbardziej oddalonych.
Wniosek jest zatem
zgodny z zasadą pomocniczości.
Zasada
proporcjonalności
Wniosek jest
zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących
względów:
Dotyczy on
wyłącznie produktów, w odniesieniu do których przedstawiono dowody,
że w przypadku produktów wytwarzanych lokalnie koszty są wyższe.
Podobnie
maksymalne zróżnicowanie stawek proponowane w odniesieniu do każdego
produktu będącego przedmiotem niniejszego wniosku jest ograniczone do
wysokości koniecznej w świetle wyższych kosztów, jakie musi
ponosić dana produkcja lokalna. Zatem obciążenia podatkowe
dotyczące produktów przywożonych do francuskich regionów najbardziej
oddalonych nie przekraczają wysokości koniecznej do zrekompensowania
mniejszej konkurencyjności produktów wytwarzanych lokalnie.
Wybór
instrumentów
Proponowany
instrument: decyzja Rady.
Inne instrumenty
byłyby niewłaściwe z następujących względów:
Odstępstwa udzielane na mocy art. 349
TFUE zawierane są w decyzjach Rady.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu finansowego na
budżet Unii.
2014/0308 (CNS)
Wniosek
DECYZJA RADY
dotycząca systemu podatku od dokowania
we francuskich regionach najbardziej oddalonych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Parlamentu
Europejskiego[1],
stanowiąc zgodnie ze specjalną
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Postanowienia Traktatu
mające zastosowanie do najbardziej oddalonych regionów Unii, których
część stanowią francuskie departamenty zamorskie (DOM),
zasadniczo nie dopuszczają, aby istniało jakiekolwiek
zróżnicowanie w opodatkowaniu między produktami lokalnymi a
produktami pochodzącymi z Francji metropolitalnej lub z innych państw
członkowskich. W art. 349 Traktatu przewidziano natomiast
możliwość wprowadzenia środków szczególnych dla regionów
najbardziej oddalonych ze względu na występowanie trwałych
niedogodności, które mają wpływ na sytuację gospodarczą
i społeczną tych regionów.
(2)       Należy zatem
przyjąć szczególne środki w celu stworzenia warunków dla
stosowania postanowień Traktatu w odniesieniu do tych regionów. Muszą
one uwzględniać szczególne cechy charakterystyczne i
niedogodności tych regionów, nie podważając jednak
integralności i spójności wspólnotowego porządku prawnego, w tym
rynku wewnętrznego i wspólnych polityk. W art. 349 Traktatu wymieniono
niedogodności, jakich doświadczają regiony najbardziej oddalone
Unii: oddalenie, zależność od surowców i energii, obowiązek
tworzenia większych zapasów, mały rozmiar rynku lokalnego
połączony ze słabo rozwiniętą
działalnością eksportową itd. Wszystkie te
niedogodności powodują zwiększenie kosztów produkcji, a zatem
cen netto produktów wytwarzanych lokalnie, które przy braku środków
szczególnych byłyby mniej konkurencyjne w stosunku do produktów
pochodzących z zewnątrz, nawet przy uwzględnieniu kosztów
dostawy do francuskich departamentów zamorskich. Utrudniłoby to zatem
utrzymanie produkcji lokalnej. Dlatego konieczne jest przyjęcie
środków szczególnych w celu wzmocnienia przemysłu lokalnego przez
poprawę jego konkurencyjności. Decyzją Rady 2004/162/WE Francja
została uprawniona, aby poprawić konkurencyjność produktów
wytwarzanych lokalnie, do stosowania do dnia 31 grudnia 2014 r. zwolnień z
podatku od dokowania lub obniżek podatku od dokowania w odniesieniu do
niektórych produktów wytwarzanych we francuskich regionach najbardziej
oddalonych (Gwadelupie, Gujanie, na Martynice, Reunionie oraz, od dnia 1
stycznia 2014 r., na Majotcie). Załącznik do wyżej wymienionej
decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia z
podatku lub obniżki podatku. W zależności od produktów
różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a
innymi produktami nie może przekraczać 10, 20 lub 30 punktów
procentowych.
(3)       Francja wystąpiła z
wnioskiem o utrzymanie, od dnia 1 stycznia 2015 r., systemu podobnego do
systemu ustanowionego decyzją 2004/162/WE. Francja podkreśla, że
wyżej wymienione niedogodności mają stały charakter,
że system opodatkowania przewidziany w decyzji 2004/162/WE
umożliwił utrzymanie, a w pewnych przypadkach rozwój produkcji
lokalnej i że nie stanowił on korzyści dla przedsiębiorstw
będących beneficjentami, gdyż zasadniczo przywóz produktów, do
których ma zastosowanie zróżnicowane opodatkowanie, nadal rósł.
(4)       W związku z tym Francja
przekazała Komisji, w odniesieniu do każdego z regionów najbardziej
oddalonych – Gwadelupy, Gujany, Martyniki, Majotty i Reunionu – pięć
serii wykazów produktów, wobec których chce zastosować zróżnicowane
opodatkowanie w wysokości 10, 20 bądź 30 punktów procentowych, w
zależności od tego, czy produkty są produkowane lokalnie czy
nie. Nie dotyczy to francuskiego regionu najbardziej oddalonego Saint-Martin.
(5)       Niniejsza decyzja wykonuje
postanowienia art. 349 Traktatu i uprawnia Francję do stosowania
zróżnicowanego opodatkowania w odniesieniu do produktów, w przypadku
których udowodniła ona, że – po pierwsze – istnieje produkcja
lokalna, po drugie – przywożone są znaczne ilości towarów (w tym
z Francji metropolitarnej i innych państw członkowskich), co
może zagrozić utrzymaniu produkcji lokalnej, i wreszcie – że
występują dodatkowe koszty, powodujące wyższe koszty
wytworzenia w produkcji lokalnej w porównaniu z produktami pochodzącymi z
zewnątrz i obniżające konkurencyjność produktów
wytwarzanych lokalnie. Dopuszczalne zróżnicowanie stawek opodatkowania nie
powinno przekraczać udowodnionych wyższych kosztów. Zastosowanie tych
zasad umożliwi wykonanie postanowień art. 349 Traktatu, nie
wykraczając poza to, co niezbędne, i nie stwarzając
nieuzasadnionych korzyści dla produkcji lokalnej, aby nie naruszać
integralności i spójności porządku prawnego Unii, oraz
zapewniając utrzymanie niezakłóconej konkurencji na rynku
wewnętrznym i polityki w zakresie pomocy państwa.
(6)       W celu uproszczenia
obowiązków małych przedsiębiorstw, zwolnienie z podatku i
zmniejszenie podatku będzie dotyczyło wszystkich podmiotów
gospodarczych, których roczne obroty wynoszą co najmniej
300 000 EUR. Podmioty gospodarcze, których roczne obroty nie
wykraczają poza ten próg, nie podlegałyby podatkowi od dokowania, ale
w zamian za to nie mogłyby odliczać kwoty tego podatku
opłaconego z góry.
(7)       Spójność z zasadami
prawa wspólnotowego prowadzi do oddalenia stosowania zróżnicowanych stawek
podatkowych w stosunku do produktów żywnościowych, które
korzystają z pomocy przewidzianej w rozdziale III rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013[2].
Celem tego środka jest zapobieżenie unieważnieniu lub
zmniejszeniu efektu rolnej pomocy finansowej przyznanej w ramach szczególnego
systemu dostaw przez wyższe opodatkowanie podatkiem od dokowania
subwencjonowanych produktów.
(8)       Zakładane już w
decyzji 2004/162/WE cele wsparcia rozwoju społeczno-gospodarczego
francuskich departamentów zamorskich zostają potwierdzone wymogami
dotyczącymi celu podatku. Włączenie dochodów z tego podatku do
zasobów systemu gospodarczego i podatkowego francuskich departamentów
zamorskich oraz ich wykorzystanie na rzecz strategii rozwoju gospodarczego i
społecznego tych departamentów, w tym wkładu w promowanie lokalnej
działalności gospodarczej, jest obowiązkiem prawnym.
(9)       Konieczne jest
przedłużenie o sześć miesięcy, do dnia 30 czerwca 2015
r., okresu stosowania decyzji 2004/162/WE. Czas ten umożliwi Francji transponowanie
do jej prawa krajowego postanowień niniejszej decyzji.
(10)     Ustala się okres trwania
systemu na pięć lat i sześć miesięcy, do dnia 31
grudnia 2020 r., która to data stanowi również koniec stosowania obecnych
wytycznych dotyczących pomocy regionalnej. Konieczna będzie jednak
uprzednia ocena wyników stosowania tego systemu. Władze francuskie
będą zatem musiały przedstawić najpóźniej do dnia 31
grudnia 2017 r. sprawozdanie na temat stosowania wprowadzonego systemu
podatkowego w celu oceny skutków podjętych środków i ich wkładu
w promowanie i rozwój lokalnej działalności gospodarczej z
uwzględnieniem utrudnień, z którymi borykają się regiony
najbardziej oddalone Celem sprawozdania będzie również ocena, czy
korzyści fiskalne przyznane przez Francję produktom produkowanym
lokalnie nie wykraczają poza to, co niezbędne, oraz czy są one
nadal konieczne i proporcjonalne. Sprawozdanie to będzie również
musiało zawierać analizę wpływu wprowadzonego systemu pod
względem cen we francuskich regionach najbardziej oddalonych. Na tej
podstawie Komisja przedstawia Radzie sprawozdanie, a w stosownym przypadku, w
odpowiedzi na ustalenia, wniosek mający na celu dostosowanie przepisów
niniejszej decyzji.
(11)     Aby uniknąć luki
prawnej, niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2015 r.
(12)     Niniejsza decyzja nie stanowi
uszczerbku dla ewentualnego stosowania art. 107 i 108 Traktatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1.           Na zasadzie odstępstwa
od art. 28, 30 i 110 Traktatu, niniejszym upoważnia się władze
francuskie do stosowania do dnia 31 grudnia 2020 r. zwolnień z podatku od
dokowania lub obniżek podatku od dokowania w stosunku do wymienionych w
załączniku produktów, które wytwarzane są lokalnie w Gwadelupie,
Gujanie, na Martynice, Majotcie i Reunionie, będących regionami
najbardziej oddalonymi w rozumieniu art. 349 Traktatu.
Te zwolnienia lub obniżki muszą
stanowić część strategii rozwoju gospodarczego i
społecznego przedmiotowych regionów najbardziej oddalonych,
uwzględniając ramy wspólnotowe, i przyczyniać się do wspierania
lokalnej działalności gospodarczej, bez zakłócania warunków
wymiany handlowej, co mogłoby być sprzeczne ze wspólnym interesem.
2.           W stosunku do stawek podatku
stosowanych w odniesieniu do podobnych produktów niepochodzących z
przedmiotowych regionów najbardziej oddalonych zastosowanie całkowitych
zwolnień lub obniżek, o których mowa w ust. 1, nie może
prowadzić do powstania różnic przekraczających:
a) dziesięć punktów procentowych w
przypadku produktów wymienionych w załączniku w części A;
b) dwadzieścia punktów procentowych w
przypadku produktów wymienionych w załączniku w części B;
c) trzydzieści punktów procentowych w
przypadku produktów wymienionych w załączniku w części C.
Francja zobowiązuje się, aby zwolnienia
lub obniżki stosowane do wymienionych w załączniku produktów nie
wykraczały poza odsetek niezbędny do utrzymania, promocji i rozwoju
lokalnej działalności gospodarczej.
3.           Francja stosuje wymienione w
dwóch poprzednich ustępach zwolnienia z podatku lub obniżki podatku
do podmiotów gospodarczych, których roczne obroty wynoszą co najmniej
300 000 EUR. Wszystkie podmioty gospodarcze, których roczne obroty
są niższe od tego progu, nie podlegają podatkowi od dokowania.
Artykuł 2
Władze francuskie stosują do
produktów, które korzystają z pomocy w ramach szczególnego systemu dostaw,
o którym mowa w rozdziale III rozporządzenia (UE) nr 228/2013, taki sam
system opodatkowania jak w przypadku produktów wytwarzanych lokalnie.
Artykuł 3
Francja bezzwłocznie zawiadamia
Komisję o systemach opodatkowania, o których mowa w art. 1
Francja przedstawia Komisji najpóźniej do
dnia 31 grudnia 2017 r. sprawozdanie na temat stosowania systemu opodatkowania,
o którym mowa w art. 1, podając ocenę skutków podjętych
środków i ich wkładu w utrzymanie, promowanie lub rozwój lokalnej
działalności gospodarczej z uwzględnieniem utrudnień, z
którymi borykają się regiony najbardziej oddalone.
Na tej podstawie Komisja przedstawia Radzie
sprawozdanie, a w stosownym przypadku, wniosek.
Artykuł 4
W art. 1 ust. 1 decyzji 2004/162/WE,
zmienionej decyzją nr 378/2014/UE z dnia 12 czerwca 2014 r., datę „31
grudnia 2014 r.” zastępuje się datą „30 czerwca 2015 r.”.
Artykuł 5
Artykuły
1–3 stosuje się od dnia 1 lipca 2015 r.
Artykuł
4 stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Artykuł 6
Niniejsza
decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. C [...] z [...], s. [...].
[2]               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 228/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki w
dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii
Europejskiej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006 (Dz.U.
L 78 z 20.3.2013, s. 23).
ZAŁĄCZNIK
A. Wykaz
produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a), zgodnie z klasyfikacją
nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej[1]
1. Region najbardziej oddalony Gwadelupa
0105 11, 0201, 0203, 0207, 0208,
0305 49 80, 0702, 0705 19, 0706 10 00 10,
0707 00 05, 0709 60 10, 0709 60 99, 1106,
2103 30 90, 2103 90 30, 2209 00 91, 2505,
2712 10 90, 2804, 2806, 2811, 2814, 2853 00 10, 3808,
4407 10, 4407 21 do 4407 29, 4407 99, 7003 12 99,
7003 19 90, 7003 20, 8419 19.
2. Region najbardziej oddalony Gujana
0105 11, 0702,
0709 60, 0805, 0807, 1006 20, 1006 30, 2505 10,
2517 10, 3824 50, 3919, 3920 43, 3920 51, 6810 11,
7215, 7606 oprócz 7606 91, 9405 60.
3. Region najbardziej oddalony Martynika
0105 11, 0105 12, 0105 15, 0201,
0203, 0207, 0208 10, 0209, 0305, 0403 oprócz 0403 10, 0405, 0706,
0707, 0709 60, 0709 99, 0710 oprócz 0710 90, 0711, 0801 11 do
0801 19, 0802 90, 0803, 0804 30, 0804 50, 0805,
0809 10, 0809 40, 0810 30, 0810 90, 0812, 0813,
0910 91, 1102, 1106 20, 1904 10, 1904 20, 2001, 2005 oprócz
2005 99, 2103 30, 2103 90, 2104 10, 2505, 2710, 2711, 2712,
2804, 2806, 2811 oprócz 2811 21, 2814, 2836, 2853 00 10, 2907,
3204, 3205, 3206, 3207, 3401, 3808, 3820, 4012 11, 4012 12,
4012 19, 4401, 4407 21 do 4407 29, 4408, 4409, 4415 20,
4421 90, 4811, 4820, 6306 12, 6306 19, 6306 30, 6902,
6904 10, 7006, 7003 12, 7003 19, 7113 do 7117, 7225, 7309, 7310
oprócz 7310 21, 7616 91, 7616 99, 8402 90, 8419 19,
8902, 8903 99, 9406.
4. Region najbardziej oddalony Majotta
0407, 0702, 0704 90 90, 0705 19,
0709 99 10, 0707 00 05, 0708 90, 0709 30,
0709 60, 0709 93 10, 0709 99 60, 0714, 0801 11,
0801 12, 0801 19, 0803, 0804 30, 0805 10, 0904 11,
0904 12, 0905, 1806, 2309 90 oprócz 2309 90 96, 3925 10 00,
3925 90 80, 3926 90 90, 3926 90 97, 6901, 6902,
9021 21 90.
5. Region najbardziej oddalony Reunion
0105 11, 0105 12, 0105 13,
0105 15, 0207, 0208 10, 0208 90 30, 0208 90 98,
0209, 0301, 0302, 0303, 0304, 0305, 0403, 0405 oprócz 0405 10,
0406 10, 0406 90, 0407, 0408, 0601, 0602, 0710, 0711 90 10,
0801, 0803, 0804, 0805, 0806, 0807, 0808, 0809, 0810, 0811, 0812, 0813, 0904,
0909 31, 0910 99 99, 1101 00 15, 1106 20,
1108 14, 1604 14, 1604 19, 1604 20, 1701, 1702, 1903, 1904,
2001, 2002 10, 2004 10 10, 2004 10 91,
2004 90 50, 2004 90 98, 2005 10, 2005 20,
2005 40, 2006, 2007 oprócz 2007 99 97 10,
2103 20, 2103 90, 2104, 2201, 2309 90 oprócz
2309 90 35 i 2309 90 96 90, ,
2710 19 81 do 2710 19 99, 3211, 3214, 3402,
3403 99, 3505 20, 3506 10, 3808 92, 3808 99, 3809,
3811 90, 3814, 3820, 3824, 3921 11, 3921 13,
3921 90 90, 3925 10, 3926 90, 4009, 4010, 4016,
4407 10, 4409 10, 4409 21, 4409 29, 4415 20, 4421,
4811, 4820, 6306, 6801, 6811 89, 7007 29, 7009 oprócz 7009 10,
7312 90, 7314 oprócz 7314 20, 7314 39, 7314 41,
7314 49 i 7314 50, 7606, 8310, 8418 50, 8418 69,
8418 91, 8418 99, 8421 21 do 8421 29, 8471 30,
8471 41, 8471 49, 8537, 8706, 8707, 8708, 8902, 8903 99, 9001,
9021 21 90, 9021 29, 9405, 9406, 9506 21, 9506 29,
9619.
B. Wykaz
produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b), zgodnie z klasyfikacją
nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej
1. Region najbardziej oddalony Gwadelupa
0302, 0306 15, 0306 16, 0306 19,
0307 91, 0307 99, 0403, 0407, 0409, 0807 11,
0807 19 90, 1601, 1602 41 10, 1604 20 10,
1806 31, 1806 32 10, 1806 32 90, 1806 90 31,
1806 90 60, 1901 20, 1902 11, 1902 19, 1905, 2105,
2106, 2201 90, 2202 10, 2202 90, 2207 10, 2208 40,
2309 90 oprócz 2309 90 31 30, 2309 90 51 i
2309 90 96 90, 2523 29, 2828, 3101, 3102 90,
3103 90, 3104 20, 3105 20, 3208, 3209, 3305 10, 3401, 3402,
3406, 3917 oprócz 3917 10 10, 3919, 3920, 3923, 3924 10,
3925 10, 3925 30, 3925 90, 3926 90, 4418 10,
4418 20, 4418 90, 4818 10, 4818 20, 4818 30,
4818 90, 4821 10, 4821 90, 4823 40, 4823 61,
4823 69, 4823 70 10, 4910, 4911 10, 6303 12,
6303 91, 6303 92 90, 6303 99 90, 6306 12,
6306 19, 6306 30, 6810 oprócz 6810 11 10, 7213 10,
7213 91 10, 7214 20, 7214 99 10, 7308 30,
7308 40, 7308 90 59, 7308 90 98, 7309 00 10,
7310 10, 7310 21 11, 7310 21 19, 7310 29, 7314 oprócz
7314 12, 7610 10, 7610 90 90, 7616 99 90,
9001 40, 9404 10, 9404 21, 9406 00 20.
2. Region najbardziej oddalony Gujana
0201, 0203, 0204, 0206 10 95,
0206 10 98, 0206 30, 0206 80 99, 0207 11,
0207 13, 0207 41, 0207 43, 0208 10, 0208 90 10,
0208 90 30, 0209 10 90, 0209 90, 0210 11,
0210 12, 0210 19, 0210 99, 0302, 0303 89, 0304,
0305 39 90, 0305 49 80, 0305 59 80,
0305 69 80, 0306 17, 0403 10, 0406 10, 0406 40,
0406 90, 0901 oprócz 0901 90, 1601, 1602, 1604 11 do
1604 20, 1605 10 do 1605 29, 1605 52 do 1605 54, 1905,
2001 90 10, 2001 90 20, 2001 90 40,
2001 90 70, 2001 90 92, 2001 90 97,
2006 00 10, 2006 00 31, 2006 00 35,
2006 00 38 81, 2006 00 38 89,
2006 00 91, 2006 00 99 99, 2008 11, 2008 99
oprócz 2008 99 48 19, 2008 99 48 99,
2008 99 49 80, 2103, 2105, 2106 90 98, 2201, 2202,
2208 40, 2309 90 oprócz 2309 90 96 90,
2309 90 96 30, 2309 90 31 30,
2309 90 35, 2309 90 43, 2309 90 41 20,
2309 90 41 80 i 2309 90 51, 2828 90,
3208 90, 3209 10, 3402, 3809 91, 3923 oprócz 3923 10,
3923 40 i 3923 90, 3925, 3926 90, 4201, 4817, 4818,
4819 40, 4819 50, 4819 60, 4820 10, 4821 10,
4823 69, 4823 90 85, 4905 91, 4905 99, 4909, 4910,
4911, 5907, 6109, 6205, 6206, 6306 12, 6306 19, 6307 90 98,
6802 23, 6802 29, 6802 93, 6802 99, 6810 19, 6815,
7006 00 90, 7009, 7210, 7214 20, 7214 99, 7216, 7301, 7306,
7308 10, 7308 30, 7308 90, 7309, 7310 oprócz
7310 21 11 i 7310 21 19, 7314, 7326 90 98, 7411,
7412, 7604, 7607, 7610 10, 7610 90, 7612 10, 7612 90 30,
7612 90 80, 7616 91, 7616 99, 7907, 8211,
8421 21 00 90, 8537 10, 9404 21, 9405 20,
9405 40.
3. Region najbardziej oddalony Martynika
0210 11, 0210 12, 0210 19,
0210 20, 0210 99 41, 0210 99 49, 0210 99 51,
0210 99 59, 0302, 0303, 0304, 0306, 0307, 0403 10, 0406 10,
0406 90 50, 0407, 0408 99, 0409, 0601, 0602, 0603, 0604, 0702,
0704 90, 0705, 0710 90, 0807, 0811, 1601, 1602, 1604 20,
1605 10, 1605 21, 1605 62, 1702, 1704 90 61,
1704 90 65, 1704 90 71, 1806, 1902, 2005 99, 2105,
2106, 2201, 2202 10, 2202 90, 2208 40, 2309 oprócz
2309 90 96 30, 2517 10, 2523 21, 2523 29,
2811 21, 2828 10, 2828 90, 3101, 3102, 3103, 3104, 3105, 3208,
3209, 3210, 3211, 3212, 3213, 3214, 3215, 3303, 3304, 3305, 3402, 3406, 3917,
3919, 3920, 3921 11, 3921 19, 3923 21, 3923 29,
3923 30, 3924, 3925, 3926 10, 3926 30, 3926 90 92,
4418 10, 4418 20, 4418 90, 4818 10, 4818 20,
4818 30, 4818 40, 4818 90, 4819, 4821, 4823, 4902,
4907 00 90, 4909, 4910, 4911 10, 6103, 6104, 6105, 6107,
6109 10, 6109 90 20, 6109 90 90, 6203, 6204, 6205,
6207, 6208, 6805, 6810 11, 6810 19, 6810 91, 6811 81,
6811 82, , 7015 10, 7213, 7214, 7217, 7308, 7314, 7610, 8421 21,
8708 21 90, 8708 99 97, 8716 40, 8901 90 10,
9021 21, 9021 29, 9401 30, 9401 51, 9401 59,
9401 69, 9401 71, 9401 79, 9401 90, 9403, 9404 10,
9404 21, 9405 60.
4. Region najbardziej oddalony Majotta
0301, 0302, 0303, 0304, 0305, 4407, 4409, 4414,
4418, 4419, 4420, 4421, 4819, 4821, 4902, 4909, 4910, 4911, 7003, 7005, 7210,
7212 30, 7216 61 90, 7216 91 10, 7301, 7308 30 7312, 7314, 7326 90 98, 7606,
7610 10, 8310, 9401 69, 9401 90 30, 9403 20 80,
9403 40, 9406 00 31, 9406 00 38.
5. Region najbardziej oddalony Reunion
0306 11, 0306 16, 0306 17,
0306 21, 0306 26, 0306 27, 0307 11, 0307 19,
0307 59, 0409, 0603, 0604 20 40, 0604 90 91, 0604
90 99, 0709 60, 0901 21, 0901 22, 0910 11,
0910 12, 0910 30, 0910 91 10, 0910 91 90,
1516 20, 1601, 1602, 1605,1704, 1806, 1901, 1902, 1905, 2005 51,
2005 59, 2005 99 10, 2005 99 30, 2005 99 50,
2005 99 80, 2008 oprócz 2008 19 19 80,
2008 30 55 90, 2008 40 51 90,
2008 40 59 90, 2008 50 61 90,
2008 60 50 90, 2008 70 61 90,
2008 80 50 90, 2008 97 59 90 i
2008 99 49 80, 2105, 2106 90, 2208 40, 2309 10,
3208, 3209, 3210, 3212, 3301 12, 3301 13, 3301 24, 3301 29,
3301 30, 3401 11, 3917, 3920, 3921 90 60, 3923, 3925 20,
3925 30, 4012, 4418, 4818 10, 4819 10, 4819 20, 4821,
4823 70, 4823 90, 4909, 4910, 4911 10, 4911 91,
7216 61 10, 7308 oprócz 7308 90, 7309, 7310, 7314 20,
7314 39, 7314 41, 7314 49, 7314 50, 7326, 7608, 7610,
7616 91, 7616 99 90, 8419 19, 8528 51, 8528 71,
8528 72, 8528 73, 9401 oprócz 9401 10 i 9401 20, 9403,
9404 10, 9506 99 90.
C. Wykaz
produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. c), zgodnie z klasyfikacją
nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej
1. Region najbardziej oddalony Gwadelupa
0901 21, 0901 22, 1006 30,
1006 40, 1101, 1701, 2007, 2009 oprócz 2009 11 99 98,
2009 49 99 90, 2009 79 19 90,
2009 89 69 90, 2009 89 73 90,
2009 89 97 99, 2009 90 59 39 i
2009 90 59 90, 2208 70[2],
2208 90[3],
7009 91, 7009 92.
2. Region najbardziej oddalony Gujana
1702, 2007, 2009 oprócz
2009 11 99 98, 2009 31 19 99,
2009 49 99 90, 2009 89 36 90, 2009 81 99 90
i 2009 90 98 80, 2203, 2208 70[4], 2208 90[5], 4403 49,
4403 99 95, 4407 22, 4407 29, 4407 99 96,
4409 29 91, 4409 29 99, 4418 10 10,
4418 10 90, 4418 20 10, 4418 20 80, 4418 40,
4418 50, 4418 60, 4418 90, 4420 10, 9403 40 10,
9406 00 11, 9406 00 20, 9406 00 38.
3. Region najbardziej oddalony Martynika
0901 21, 0901 22, 1006 30,
1006 40, 1101 00 11, 1101 00 15, 1701, 1901, 1905,
2006 00 10, 2006 00 35, 2006 00 91, 2007 oprócz
2007 10 99 15, 2007 99 33 15, i
2007 99 39 29, 2008 oprócz 2008 20 51, 2008 50 61 90,
2008 60 50 10, 2008 80 50 90,
2008 93 93 90, 2008 97 51 90,
2008 97 59 90, 2008 99 48 94,
2008 99 48 99, 2008 99 49 80 i 2008 99 99 90,
2009 oprócz 2009 11 99 96, 2009 11 99 98,
2009 19 98 99, 2009 29 99 90,
2009 39 39 19, 2009 39 39 99, 2009 49 30 91,
2009 49 30 99, 2009 49 91 90,
2009 69 51 10, 2009 79 11 91,
2009 79 11 99, 2009 89 97 99[6],
2009 89 99 99[7]
i 2009 90 59 90[8],
2203, 2204 29, 2205, 2208 70[9],
2208 90[10],
7009 91, 7009 92, 7212 30, 9001 40.
4. Region najbardziej oddalony Majotta
0401, 0403, 0406, 1601, 1602, 1901, 1905, 2105,
2201, 2202, 2203, 3301 29 11, 3301 29 31, 3401, 3402,
9404 29 90.
5. Region najbardziej oddalony Reunion
0905 10, 1512 19, 1514 19 90,
1515 29, 2009 oprócz 2009 11 99 96,
2009 19 98 99, 2009 29 99 90,
2009 39 31 19, 2009 69 19 10,
2009 69 51 10, 2009 79 19 90,
2009 79 98 20, 2009 89 69 90[11],
2009 89 73 90, 2009 89 97 99[12],
2009 89 99 99[13],
2009 90 51 80 i 2009 90 59[14],
2202 10, 2202 90, 2203, 2204 21 79, 2204 21 80,
2204 21 83, 2204 21 84, 2204 29 83,
2204 29 84, 2206 00 59, 2206 00 89, 2208 70[15], 2208 90[16], 2402 20, 7113,
7114, 7115, 7117, 7308 90, 9404 21 10, 9404 21 90,
9404 29 10, 9404 29 90.
[1]               Załącznik
I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w
sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy
Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1), ostatnio zmienionego
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1001/2013 z dnia 4
października 2013 r. (Dz.U. L 290 z 31.10.2013).
[2]               Wyłącznie produkty na bazie rumu z pozycji
2208 40.
[3]               Wyłącznie produkty na bazie rumu z pozycji
2208 40.
[4]               Wyłącznie produkty na bazie rumu z pozycji
2208 40.
[5]               Wyłącznie produkty na bazie rumu z pozycji
2208 40.
[6]               Jeżeli liczba Brixa produktu przekracza 20.
[7]               Jeżeli liczba Brixa produktu przekracza 20.
[8]               Jeżeli liczba Brixa produktu przekracza 20.
[9]               Wyłącznie produkty na bazie rumu z pozycji
2208 40.
[10]             Wyłącznie produkty na bazie rumu z pozycji 2208
40.
[11]             Jeżeli liczba Brixa produktu przekracza 20.
[12]             Jeżeli liczba Brixa produktu przekracza 20.
[13]             Jeżeli liczba Brixa produktu przekracza 20.
[14]             Jeżeli liczba Brixa produktu przekracza 20.
[15]             Wyłącznie produkty na bazie rumu z pozycji 2208 40.
[16]             Wyłącznie produkty na bazie rumu z pozycji 2208
40.


Ważna informacja prawna

|

52007PC0402

Wniosek decyzja Rady zezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1507xNK603 (DAS-Ø15Ø7-1xMON-ØØ6Ø3-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych. (Jedynie teksty w językach francuskim, niderlandzkim i angielskim są autentyczne)  /* COM/2007/0402 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 11.7.2007KOM(2007) 402 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1507xNK603 (DAS-Ø15Ø7-1xMON-ØØ6Ø3-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych.(Jedynie teksty w językach francuskim, niderlandzkim i angielskim są autentyczne)(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEZałączony wniosek w sprawie decyzji Rady dotyczy żywności i paszy zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1507xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, w odniesieniu do której w dniu 27 września 2004 r. Pioneer Overseas Corporation i Dow AgroSciences Europe przedłożyły właściwym organom Zjednoczonego Królestwa wniosek o wprowadzenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.Załączony wniosek odnosi się również do wprowadzenia na rynek innych produktów zawierających kukurydzę 1507xNK603 lub składających się z niej, dla takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy.W dniu 12 maja 2006 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA“) zgodnie z art. 6 i art. 18 rozporządzenia (WE) 1829/2003 wydał pozytywną opinię stwierdzając, że wprowadzenie na rynek produktów zawierających kukurydzę 1507xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, odpowiadającą opisowi zawartemu we wniosku najprawdopodobniej nie będzie miało negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, człowieka ani na środowisko naturalne[1]. W swojej opinii EFSA uznał za dopuszczalne wykorzystanie danych dotyczących pojedynczych przypadków jako przesłanek świadczących na korzyść bezpieczeństwa produktów i rozpatrzył wszystkie szczegółowe pytania i wątpliwości zgłaszane przez państwa członkowskie w kontekście konsultacji z właściwymi organami krajowymi, przewidzianej w art. 6 ust. 4 i art. 18 ust. 4 wymienionego rozporządzenia.W związku z powyższym w dniu 8 czerwca 2007 r. projekt decyzji Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu we Wspólnocie produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1507xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, przedłożono Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w celu poddania go głosowaniu. Komitet nie wydał opinii: piętnaście państw członkowskich (214 głosów) głosowało za jego przyjęciem, osiem państw członkowskich (83 głosy) przeciw, natomiast cztery państwa członkowskie (48 głosów) wstrzymały się od głosu.W związku z tym, na mocy art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 i zgodnie z art. 5 decyzji Rady 1999/468/WE zmienionej decyzją Rady 2006/512/WE, Komisja ma za zadanie przedłożyć Radzie wniosek dotyczący środków, które należy podjąć, natomiast Rada decyduje następnie w ciągu trzech miesięcy większością kwalifikowaną i informuje o tym Parlament.WniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1507xNK603 (DAS-Ø15Ø7-1xMON-ØØ6Ø3-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych.(Jedynie teksty w językach francuskim, niderlandzkim i angielskim są autentyczne) (Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy[2], w szczególności jego art. 7 ust. 3 i art. 19 ust. 3,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W dniu 27 września 2004 r., przedsiębiorstwo Pioneer Overseas Corporation, zwróciło się w imieniu Pioneer Overseas Corporation oraz Dow AgroSciences Europe, zgodnie z art. 5 i art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, do właściwych organów Zjednoczonego Królestwa z wnioskiem o wprowadzenie do obrotu żywności, składników żywności i pasz zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1507xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych („wniosek”).(2) Wniosek odnosił się również do wprowadzenia na rynek innych produktów zawierających kukurydzę 1507xNK603 lub składających się z niej, dla takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy. Dlatego też do wniosku, zgodnie z przepisami art. 5 ust. 5 i art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, załączone były dane i informacje wymagane na podstawie załączników III i IV do dyrektywy 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie[3], a także informacje i ustalenia dotyczące oceny ryzyka dla środowiska naturalnego przeprowadzonej według zasad określonych w załączniku II do dyrektywy 2001/18/WE.(3) W dniu 12 maja 2006 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) zgodnie z art. 6 i art. 18 rozporządzenia (WE) 1829/2003 wydał pozytywną opinię stwierdzając, że wprowadzenie na rynek produktów zawierających kukurydzę 1507xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, odpowiadającą opisowi we wniosku najprawdopodobniej nie będzie miało negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, człowieka ani na środowisko naturalne[4]. W swojej opinii EFSA uznał za dopuszczalne wykorzystanie danych dotyczących pojedynczych przypadków jako przesłanek świadczących na korzyść bezpieczeństwa produktów i rozpatrzył wszystkie szczegółowe pytania i wątpliwości zgłaszane przez państwa członkowskie w kontekście konsultacji z właściwymi organami krajowymi, przewidzianej w art. 6 ust. 4 i art. 18 ust. 4 wymienionego rozporządzenia.(4) W październiku 2006 r., na żądanie Komisji, EFSA wydał szczegółowe wyjaśnienia na temat sposobu, w jaki uwagi właściwych organów państw członkowskich zostały uwzględnione przy opracowaniu jego opinii. Ponadto EFSA opublikował dalsze informacje na temat poszczególnych elementów wziętych pod uwagę przez powołany przy urzędzie Panel naukowy ds. genetycznie zmodyfikowanych organizmów oraz powodów, dla których nie uznano za konieczne przeprowadzania pewnych szczegółowych badań dodatkowych – jak np. dziewięćdziesięciodniowego badania toksykologicznego na szczurach.(5) W swej opinii EFSA uznał złożony przez wnioskodawców plan monitorowania, obejmujący ogólny plan obserwacji, który dotyczy skutków dla środowiska, za zgodny z zamierzonym wykorzystaniem produktów.(6) W związku z powyższym należy wydać zezwolenie na produkty.(7) Każdemu organizmowi zmodyfikowanemu genetycznie należy przypisać niepowtarzalny identyfikator zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 65/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. ustanawiającym system ustanawiania oraz przypisywania niepowtarzalnych identyfikatorów organizmom zmodyfikowanym genetycznie[5].(8) Według opinii wydanej przez EFSA, nie zachodzi konieczność stosowania żadnych szczególnych wymagań dotyczących etykietowania w odniesieniu do żywności oraz składników żywności i pasz zawierających kukurydzę 1507xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, z wyjątkiem wymogów ustanowionych w art. 13 ust. 1 i w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Jednak aby zapewnić wykorzystanie produktów w granicach zezwolenia przewidzianego w niniejszej decyzji, etykiety żywności zawierającej organizmy genetycznie zmodyfikowane lub składającej się z nich oraz produkty inne niż żywność i pasze zawierające organizmy genetycznie zmodyfikowane, lub składające się z nich, w odniesieniu do których złożono wniosek o zezwolenie, powinny wyraźnie wskazywać, że danych produktów nie wolno stosować do celów uprawy.(9) Podobnie, opinia wydana przez EFSA, nie uzasadnia nałożenia specjalnych wymogów lub ograniczeń na wprowadzanie do obrotu i/lub specjalnych wymogów lub ograniczeń dotyczących wykorzystania i manipulowania, w tym wymagań monitorowania po wprowadzeniu do obrotu czy też specjalnych wymogów dotyczących ochrony poszczególnych ekosystemów/środowiska naturalnego i/lub poszczególnych obszarów geograficznych, przewidzianych w art. 6 ust. 5 lit. e) oraz art. 18 ust. 5 lit. e) rozporządzenia 1829/2003.(10) Wszelkie informacje mające znaczenie dla dopuszczenia przedmiotowych produktów do obrotu powinny zostać wprowadzone do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1829/2003.(11) W art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE[6] określono wymogi dotyczące etykietowania produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane organizmy lub składających się z nich.(12) Niniejszą decyzję należy przekazać stronom Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej za pośrednictwem systemu wymiany informacji o bezpieczeństwie biologicznym, zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 15 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych[7].(13) Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii w terminie ustalonym przez swojego przewodniczącego, zatem środki przewidziane w niniejszej decyzji muszą zostać przyjęte przez Radę.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1 Organizm zmodyfikowany genetycznie i niepowtarzalny identyfikatorGenetycznie zmodyfikowana kukurydza ( Zea mays L.) 1507xNK603 otrzymana w drodze krzyżowania odmian kukurydzy zawierających modyfikacje DAS-Ø15Ø7-1 i MON-ØØ6Ø3-6 zgodna z opisem zawartym w punkcie b) załącznika do niniejszej decyzji otrzymuje niepowtarzalny identyfikator DAS-Ø15Ø7-1xMON-ØØ6Ø3-6 zgodnie z rozporządzeniem (WE) 65/2004.Artykuł 2 ZezwolenieNiniejszym zezwala się na wprowadzanie do obrotu, dla celów art. 4 ust. 2 i art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 1829/2003, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji, następujących produktów:a) żywności i składników żywności zawierających kukurydzę DAS-Ø15Ø7-1xMON-ØØ6Ø3-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;b) pasz zawierających kukurydzę DAS-Ø15Ø7-1xMON-ØØ6Ø3-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;c) produktów innych niż żywność i pasze zawierających kukurydzę DAS-Ø15Ø7-1xMON-ØØ6Ø3-6 lub składających się z niej, dla takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy.Artykuł 3 Etykietowanie1. Zgodnie z wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „kukurydza”.2. Na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i lit. c), zawierających kukurydzę DAS-ØØ15Ø3-1xMON-ØØ6Ø3-6, lub składających się z niej, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.Artykuł 4 Monitorowanie skutków dla środowiska1. Posiadacz zezwolenia gwarantuje, że plan monitorowania skutków dla środowiska naturalnego, określony w punkcie h) załącznika, zostanie wprowadzony i zrealizowany.2. Posiadacz zezwolenia przedstawia Komisji coroczne sprawozdania z realizacji i wyników działań przewidzianych w planie monitorowania.Artykuł 5 Rejestr wspólnotowyInformacje zawarte w załączniku do niniejszej decyzji wprowadza się do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.Artykuł 6 Posiadacze zezwoleń1. Posiadaczami zezwoleń są:a) Pioneer Overseas Corporation, Belgia, występujące w imieniu Pioneer Hi-Bred International, Stany Zjednoczone Ameryki;orazb) Dow AgroSciences Europe Ltd., Zjednoczone Królestwo, występujące w imieniu Mycogen Seeds, Stany Zjednoczone Ameryki.2. Obaj posiadacze zezwolenia są zobowiązani do wypełniania obowiązków posiadaczy zezwoleń określonych w niniejszej decyzji i w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003.Artykuł 7 Okres ważnościNiniejszą decyzję stosuje się przez 10 lat od daty jej notyfikacji.Artykuł 8 AdresaciNiniejsza decyzja skierowana jest do:a) Pioneer Overseas Corporation, Avenue des Arts 44, B-1040 Brussels, Belgiaorazb) Dow AgroSciences Europe Ltd., European Development Centre, 3 Milton Park, Abingdon, Oxon OX14 4RN, Zjednoczone Królestwo.Sporządzono w BrukseliW imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKa) Wnioskodawcy i posiadacze zezwoleń:Nazwa: Pioneer Overseas CorporationAdres: Avenue des Arts 44, B-1040 Brussels, BelgiaW imieniu Pioneer Hi-Bred International, Inc., 7250 NW 62nd Avenue, P. O. Box 552, Johnston, IA 50131-0552, Stany Zjednoczone AmerykiorazNazwa: Dow AgroSciences Europe Ltd.Adres: European Development Centre, 3 Milton Park, Abingdon, Oxon OX14 4RN, United Kingdom.W imieniu Mycogen Seeds c/o Dow AgroSciences LLC, 9330 Zionsville Road, Indianapolis, IN 46268-1054, Stany Zjednoczone Ameryki.b) Oznaczenie i specyfikacja:(1) Żywności i składników żywności zawierających kukurydzę DAS-Ø15Ø7-1xMON-ØØ6Ø3-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;(2) Pasz zawierających kukurydzę DAS-Ø15Ø7-1xMON-ØØ6Ø3-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;(3) Produktów innych niż żywność i pasze zawierające kukurydzę DAS-Ø15Ø7-1xMON-ØØ6Ø3-6 lub składające się z niej, dla takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy.Genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę DAS-Ø15Ø7-1xMON-ØØ6Ø3-6 zgodną z opisem we wniosku, otrzymaną w drodze krzyżowania odmian kukurydzy zawierających modyfikacje DAS-Ø15Ø7-1 i MON-ØØ6Ø3-6, cechuje ekspresja proteiny Cry1F, nadającej odporność na niektóre szkodniki z rzędu Lepidoptera (łuskoskrzydłe), takie jak omacnica prosowianka ( Ostrinia nubilalis ) oraz gatunki należące do rodzaju Sesamia , proteiny PAT, nadającej tolerancję na herbicyd glufosynat amonowy oraz proteiny CP4 EPSPS, nadającej tolerancję na herbicyd glifosat.c) Etykietowanie:(1) Zgodnie z wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „kukurydza”.(2) Na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i lit. c), zawierających kukurydzę DAS-ØØ15Ø3-1xMON-ØØ6Ø3-6, lub składających się z niej, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.d) Metoda wykrywania:-  Metody ilościowe w czasie rzeczywistym specyficzne dla tej modyfikacji, oparte na technice PCR, stosowane w odniesieniu do kukurydzy zmodyfikowanej genetycznie DAS-Ø15Ø7-1 i MON-ØØ6Ø3-6 zatwierdzone dla kukurydzy DAS-Ø15Ø7-1xMON-ØØ6Ø3-6.-  Zatwierdzone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne ustanowione na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, opublikowane pod następującym adresem: http://gmo-crl.jrc.it/statusofdoss.htm-  Materiał referencyjny: ERM®-BF418 (dla DAS-ØØ81Ø-1) i ERM®-BF415 (dla MON-ØØ6Ø3-6), dostępny za pośrednictwem strony internetowej Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej (JRC) i Instytutu Materiałów Odniesienia i Pomiarów (IRMM) pod adresem: http://www.irmm.jrc.be/html/reference_materials_catalogue/index.htme) Niepowtarzalny identyfikator:DAS-Ø15Ø7-1xMON-ØØ6Ø3-6f) Informacje wymagane zgodnie z załącznikiem II do Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej:Izba Bezpieczeństwa Biologicznego, ID : zob. [ do uzupełnienia po notyfikacji ]g) Warunki lub ograniczenia dotyczące wprowadzania produktów do obrotu, ich stosowania lub przetwarzania:Brak.h) Plan monitorowaniaPlan monitorowania dotyczący skutków dla środowiska zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.[Link: plan opublikowany w Internecie ]i) Wymogi dotyczące monitorowania stosowania żywności przeznaczonej do spożycia przez ludzi po jej wprowadzeniu na rynekBrak.Uwaga: z czasem linki do odpowiednich dokumentów mogą wymagać aktualizacji. Zmiany te udostępnia się publicznie w postaci aktualizacji wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy. [1] http://www.efsa.europa.eu/en/science/gmo/gm_ff_applications/more_info/650.html[2] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1981/2006 (Dz.U. L 368 z 23.12.2006, str. 99).[3] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1830/2003 (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24).[4] http://www.efsa.europa.eu/en/science/gmo/gm_ff_applications/more_info/650.html[5] Dz.U. L 10 z 16.1.2004, str. 5.[6] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24.[7] Dz.U. L 287 z 5.11.2003, str. 1.


Ważna informacja prawna

|

52007PC0435

Wniosek decyzja Rady zmieniająca decyzję 2003/77/WE ustanawiającą wieloletnie wytyczne finansowe dotyczące zarządzania aktywami EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stalia  /* COM/2007/0435 końcowy - CNS 2007/0015 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 20.7.2007KOM(2007)435 wersja ostateczna2007/0150(CNS)WniosekDECYZJA RADYzmieniająca decyzję 2003/77/WE ustanawiającą wieloletnie wytyczne finansowe dotyczące zarządzania aktywami EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali(przedstawiona przez Komisję)aUZASADNIENIE KONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku Artykuł 2 decyzji Rady 2003/77/WE („wytycznych finansowych”) stanowi, że co pięć lat, a pierwszy raz przed dniem 31 grudnia 2007 r., „Komisja ponownie ocenia działanie i skuteczność wytycznych finansowych i proponuje wszelkie stosowne zmiany”. Zmiany zawarte we wniosku wynikają z pierwszego takiego przeglądu przeprowadzonego na podstawie doświadczeń uzyskanych w ciągu pierwszych pięciu lat działalności, a także na podstawie niedawnych zmian na rynkach finansowych. Celem jest dalsza poprawa efektywności wytycznych finansowych poprzez ich dostosowanie do zmian zachodzących na rynkach finansowych oraz poprzez jaśniejsze określenie niektórych pojęć. |120 | Kontekst ogólny Po wygaśnięciu w dniu 23 lipca 2002 r. Traktatu o EWWiS Komisji powierzono zarządzanie aktywami EWWiS w likwidacji, a po zakończeniu likwidacji – majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali. Na podstawie rozdziału aktywów i ograniczeń w zakresie inwestycji, określonych w decyzji Rady 2003/77/WE, a w szczególności aby zapewnić „możliwie największy dochód, zgodnie z zasadą utrzymania wysokiego stopnia bezpieczeństwa i stabilności w długim okresie” (pkt 3 wytycznych finansowych), Komisja opracowała docelową strukturę inwestycji portfela EWWiS w likwidacji. Struktura docelowa ma na celu równomierny rozdział inwestycji w okresie 10 lat, w ramach pewnych przedziałów tolerancji. Jedynym wyjątkiem jest przydział na okres jednego roku lub krótszy – jest on podwajany w celu zapewnienia płynności finansowej. Struktura została w pełni wdrożona na koniec 2006 r. Struktura ta zapewniła EWWiS w likwidacji płynność wystarczającą do terminowej realizacji wszystkich wniosków o płatności bez niepożądanej i stosunkowo kosztownej likwidacji pozycji inwestycyjnych. Dozwolone kategorie inwestycji zostały jasno przedstawione w pkt 4. W kilku przypadkach rozważano fundusze inwestycyjne, jednak do tej pory nie istniało uzasadnienie ekonomiczne dla inwestowania w takie fundusze z uwagi na przyjęte przez nas konserwatywne kryteria dotyczące ryzyka, ograniczenia w zakresie terminów zapadalności oraz efektywność finansową bezpośrednich inwestycji w obligacje. Komisja wymaga, aby wszystkie klasy inwestycji funduszu spełniały kryteria inwestycyjne określone w wytycznych finansowych. Stabilny zwrot, korzystny w stosunku do rynkowego poziomu odniesienia, osiągnięto przy bardzo niewielkim ryzyku. Nie otrzymano uwag ani pytań dotyczących sprawozdań kwartalnych przesłanych państwom członkowskim. Jednak w świetle doświadczeń ze stosowania wytycznych finansowych oraz z uwagi na niedawne zmiany na rynkach finansowych konieczne są drobne poprawki w zakresie wytycznych finansowych, mające w dużym stopniu charakter techniczny. |130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek 2003/77/WE |141 | Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach Nie dotyczy. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |219 | Nie dotyczy. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |230 | Ocena wpływu Nie dotyczy. Wniosek dotyczy zmian o charakterze technicznym w obowiązującej decyzji Rady. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych działań Wytyczne finansowe dotyczące zarządzania aktywami EWWiS w likwidacji oraz, po zakończeniu likwidacji, majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali były przedmiotem przeglądu zgodnie z art. 2 decyzji Rady 2003/77/WE. W wyniku tego przeglądu proponuje się szereg nieznacznych zmian w wytycznych finansowych. Zmiany te wynikają z doświadczenia uzyskanego w pierwszych pięciu latach działania, zmian sytuacji na rynkach finansowych, na których działa EWWiS w likwidacji, a także zmian w zakresie międzynarodowych standardów rachunkowości dla całej Komisji. Wprowadzono wyjaśnienia kilku definicji, mianowicie pojęcia zapadalności obligacji, w którym wprowadzono uściślenie w celu uwzględnienia papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (ABS), a także definicji papierów wartościowych emitowanych przez rząd lub gwarantowanych przez rząd oraz definicji dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez banki. Zasady przeprowadzania operacji sprzedaży i odkupu dostosowano do standardów rynkowych. Ponadto zwiększono jasność niektórych przepisów odnoszących się do oceny wiarygodności kredytowej oraz przedłużono maksymalne dopuszczalne terminy zapadalności w celu uwzględnienia zmieniających się prawidłowości w zakresie emisji w państwach członkowskich. Już w przeszłości sprawozdania finansowe EWWiS w likwidacji były sporządzane zgodnie z zasadą memoriałową. Obecnie przepisy dotyczące rachunkowości zaktualizowano dla uwzględnienia zmian w międzynarodowych standardach rachunkowości dla całej Komisji. |310 | Podstawa prawna Protokół załączony do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali. Decyzja Rady 2003/76/WE. |329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności |332 | Nie dotyczy. |Wybór instrumentów |341 | Proponowane instrumenty: pozostałe. |342 | Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: Do zmiany pierwotnej decyzji wymagana jest decyzja. |WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty |INFORMACJE DODATKOWE |570 | Szczegółowe wyjaśnienie wniosku Punkt 3 załącznika do decyzji Rady 2003/77/WE Wiele państw członkowskich prowadzi sprzedaż papierów wartościowych uznawanych przez rynek za „dziesięcioletnie obligacje referencyjne”, o terminie zapadalności do 10 lat i 6 miesięcy, co pozwala na zwiększenie wartości obligacji, a przez to jej płynności, poprzez dodatkową emisję w ciągu kolejnych miesięcy. W celu umożliwienia zakupu takich obligacji w momencie emisji, kiedy przeważnie jest to najkorzystniejsze, proponuje się przedłużyć maksymalny dopuszczalny termin zapadalności, określony w pkt 3 lit. a) ppkt (iii), z 10 lat do 10 ½ roku od daty płatności obligacji. Ponadto proponuje się wprowadzenie wyjaśnienia, że inwestycje w papiery wartościowe zabezpieczone aktywami („ABS”), stanowiące coraz ważniejszą kategorię emitowanych papierów wartościowych, mogą odbywać się na podstawie „oczekiwanego terminu zapadalności”. ABS to papiery wartościowe zabezpieczone na aktywach takich jak hipoteka lub inne rodzaje należności. Zwykle dzielą się one na transze o różnej ocenie wiarygodności kredytowej i różnych oczekiwanych terminach zapadalności, podczas gdy prawnie zdefiniowany termin zapadalności zależy od należności będących ich podstawą i jest przeważnie znacznie dłuższy. Jednak w odniesieniu do wszystkich transz z wyjątkiem tych o najniższych ocenach oczekiwany termin zapadalności odpowiada terminowi zapadalności w normalnym znaczeniu tego terminu i tak też jest traktowany przez uczestników rynku. Dlatego też proponuje się, aby jako czynnik decydujący o tym, czy dane ABS o ocenie wiarygodności kredytowej AAA lub równoważnej, uznane za jedyne właściwe inwestycje dla EWWiS w likwidacji, kwalifikują się do inwestycji, przyjąć oczekiwany termin zapadalności przy zastosowaniu tych samych limitów, co w przypadku innych obligacji, tj. 10 lat i 6 miesięcy. W przypadku operacji odkupu i odkupu wtórnego, opisanych w pkt 3 lit. b), proponuje się zniesienie zakazu odsprzedaży, ponieważ mógłby on być interpretowany jako wymóg zwrócenia fizycznie tej samej (lub tych samych) obligacji, co nie jest właściwe dla zdematerializowanych papierów wartościowych. Zasadnicze znaczenie ma zagwarantowanie, aby zwracane papiery wartościowe były równoważne pod względem prawnym i ekonomicznym. Dlatego też dodano zdanie stwierdzające, że EWWiS w likwidacji powinna być w stanie uzyskać równoważne papiery wartościowe; dodana jest również ich definicja zgodna ze standardem rynkowym. Punkt 4 Proponuje się wyjaśnienie, jakich emitentów można uważać za stanowiących ryzyko związane z suwerennością z uwagi na wysoki stopień własności rządowej, gwarancji rządowych lub kontroli rządu, jeśli nawet emitentem nie jest sama administracja centralna. Interpretacja jest analogiczna, jak w przypadku uczestników rynku i regulatorów rynku, a ponadto podlega minimalnym wymogom w zakresie oceny wiarygodności kredytowej w odniesieniu do pkt 4 lit. a) ppkt (i) oraz (ii). Proponuje się jednoznaczne wyjaśnienie, że instrumenty dłużne, o których mowa w pkt 4 lit. a) ppkt (iii), obejmują m.in. obligacje. Proponuje się wyjaśnienie, że pułap 20 % inwestycji w stosunku do kwoty emisji, o którym mowa w pkt 4 lit. b), ma zastosowanie i podlega kontroli jedynie w momencie nabycia. Proponuje się dodać zdanie wyjaśniające, że Komisja powinna dążyć do zastąpienia inwestycji, których wskaźniki obniżono poniżej minimalnych wymaganych poziomów, o ile możliwe jest uzyskanie zadowalających warunków finansowych. Ponadto dodano zdanie wyjaśniające, że jeśli obligacja ma wyższą ocenę wiarygodności kredytowej niż jej emitent, co jest możliwe w przypadku obligacji zabezpieczonych, lub jeśli emitent nie ma oceny wiarygodności kredytowej, co jest możliwe w przypadku obligacji zabezpieczonych i ABS, zastosowanie ma ocena obligacji. Punkt 6 Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich stanowi, że począwszy od roku budżetowego 2005, sprawozdania sporządzane będą zgodnie z zasadą memoriałową (art. 125 i 181[1]) Ponadto art. 133 rozporządzenia finansowego stanowi, że zasady i metody rachunkowości oraz ujednolicony plan kont do zastosowania we wszystkich instytucjach powinny kierować się międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej dla sektora publicznego, ale można odstąpić od nich w przypadku, gdy jest to uzasadnione specyficznym charakterem działalności Wspólnot. Zgodnie z art. 3 decyzji Rady 2003/76/WE EWWiS w likwidacji powinna sporządzać co rok rachunek zysków i strat, bilans oraz sprawozdanie finansowe w celu przedstawienia, odrębnie od innych operacji finansowych pozostałych Wspólnot, działań likwidacyjnych oraz transakcji inwestycyjnych. Komisja konsoliduje co roku sprawozdania finansowe, zgodnie z art. 275 Traktatu WE i z rozporządzeniem finansowym. Jako że zmieniły się międzynarodowe standardy sprawozdawczości finansowej, odniesienie do dyrektyw Rady 78/660/EWG i 86/635/EWG stało się nieaktualne. Aby uwzględnić szczególny charakter tej operacji EWWiS w likwidacji sporządza swoje sprawozdanie finansowe zgodnie z zaleceniami dla instytucji finansowych. W konsekwencji EWWiS w likwidacji sporządza rachunek zysków i strat, bilans, zestawienie zmian w kapitale własnym, sprawozdanie z przepływów pieniężnych oraz informację dodatkową do sprawozdania finansowego. Punkt 7 Proponuje się odtąd przesyłanie sprawozdań co sześć miesięcy. Ponieważ nie przedstawiono żadnych komentarzy ani pytań do poprzednich sprawozdań, uważa się, że składanie sprawozdań co sześć miesięcy będzie bardziej skuteczne zarówno dla państw członkowskich, umożliwiając im poświęcenie większej uwagi rzadziej składanym sprawozdaniom, jak i dla Komisji, poprzez zmniejszenie jej kosztów administracyjnych. |E-3676 |1.  2007/0150(CNS)WniosekDECYZJA RADYzmieniająca decyzję 2003/77/WE ustanawiającą wieloletnie wytyczne finansowe dotyczące zarządzania aktywami EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, Majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i StaliRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając załączony do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Protokół w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali,uwzględniając decyzję Rady 2003/76/WE z dnia 1 lutego 2003 r. ustanawiającą środki niezbędne do wykonania Protokołu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali[2], w szczególności jej art. 2 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji[3],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],a także mając na uwadze, co następuje:2.  Do celów Protokołu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali Komisja zarządza aktywami EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali.3.  Zgodnie z art. 2 decyzji Rady 2003/77/WE z dnia 1 lutego 2003 r. ustanawiającej wieloletnie wytyczne finansowe dotyczące zarządzania aktywami EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, majątkiem Funduszu Badawczego Węgla i Stali, Komisja dokonała ponownej oceny działania i skuteczności wytycznych finansowych.4.  Doświadczenie uzyskane w pierwszych pięciu latach ich wdrażania oraz zmiany zachodzące na rynkach finansowych wykazują konieczność dostosowania tych wytycznych.5.  Powinny one odzwierciedlać standardowe praktyki rynkowe i definicje dotyczące, między innymi, obowiązujących pojęć w zakresie terminów zapadalności, równoważnych papierów wartościowych w przypadku umów odkupu i mającej zastosowanie oceny wiarygodności kredytowej.6.  Z zastrzeżeniem zachowania zgodności z wymogami w zakresie oceny wiarygodności kredytowej niektóre jednostki publiczne powinny być traktowane jak państwa członkowskie lub inni niezawiśli kredytobiorcy w celu zastosowania ograniczeń inwestycyjnych.7.  Wytyczne powinny uwzględnić zmiany w zasadach rachunkowości Komisji.8.  Dla usprawnienia procedury i w celu zmniejszenia kosztów administracyjnych należy dostosować częstotliwość składania sprawozdań.9.  Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2003/77/WE,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W załączniku do decyzji 2003/77/WE wprowadza się następujące zmiany:10.  Punkt 3 otrzymuje brzmienie:11.  Litera a) ppkt (iii) otrzymuje brzmienie:„obligacje o stałej i zmiennej stopie procentowej, z terminem zapadalności, lub, w przypadku papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, terminem oczekiwanej zapadalności nieprzekraczającym 10 lat i 6 miesięcy od daty płatności, pod warunkiem, że są one wyemitowane przez jakąkolwiek z kategorii emitentów, którzy uzyskali zezwolenie;”12.  Litera b) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:„(i) umowy odkupu i odkupu wtórnego, pod warunkiem że kontrahenci są upoważnieni do dokonywania takich transakcji oraz pod warunkiem, że Komisja zachowuje możliwość odkupu równoważnych papierów wartościowych, które mogłaby sprzedać w terminie umownym. Równoważne papiery wartościowe są papierami wartościowymi (i) wyemitowanymi przez tego samego emitenta, (ii) stanowiącymi część tej samej emisji oraz (iii) nieróżniącymi się od pożyczonych papierów wartościowych pod względem typu, wartości nominalnej, charakterystyki i kwoty, oprócz sytuacji, gdzie podlegają one działaniom korporacyjnym lub redenominacji;”13.  Punkt 4 otrzymuje brzmienie:14.  Litera a) od (i) do (iii) otrzymuje brzmienie:„a) Inwestycje ograniczone są do następujących kwot:(i) w przypadku obligacji wyemitowanych lub gwarantowanych przez państwa członkowskie lub instytucje Unii – 250 milionów EUR na każde państwo członkowskie lub instytucję; obligacje wyemitowane lub gwarantowane przez władze regionalne lub lokalne bądź przez przedsiębiorstwa publiczne lub instytucje będące w posiadaniu rządu i/lub kontrolowane przez rząd mogą zostać objęte ograniczeniem danego państwa członkowskiego, pod warunkiem, że posiadają wskaźnik wiarygodności nie niższy niż „AA” lub równoważny;(ii) w przypadku obligacji wyemitowanych lub gwarantowanych przez innych niezawisłych kredytobiorców, ich władze regionalne lub lokalne bądź przez przedsiębiorstwa publiczne lub instytucje będące w posiadaniu rządu i/lub kontrolowane przez rząd, bądź przez ponadnarodowych kredytobiorców, posiadających wskaźnik wiarygodności nie niższy niż „AA” lub równoważny – 100 milionów EUR na każdego emitenta lub gwaranta;(iii) w przypadku lokat w banku, któremu udzielono zezwolenia, i/lub instrumentów dłużnych takiego banku, w tym obligacji, – niższa z wartości 100 milionów EUR na każdy bank lub 5 % własnych środków finansowych banku;”15.  Litera b) otrzymuje brzmienie:„Inwestycja w jedną emisję obligacji, z zastrzeżeniem ograniczeń wskazanych w lit. a), jest nie większa niż 20 % całkowitej kwoty takiej emisji w momencie zakupu.”16.  W lit. d) dodaje się akapit drugi w brzmieniu:„Jak tylko Komisja dowie się o obniżeniu oceny wiarygodności kredytowej poniżej wymaganego minimum, wówczas będzie dążyć do zastąpienia odpowiednich inwestycji, pod warunkiem otrzymania zadowalających warunków finansowych.”17.  Dodaje się lit. e) w brzmieniu:„Jeśli obligacja ma wyższą ocenę wiarygodności kredytowej niż jej emitent, lub jeśli emitent nie ma przypisanej oceny wiarygodności kredytowej, zastosowanie ma ocena wiarygodności kredytowej dla obligacji.”18.  Punkt 6 otrzymuje brzmienie:„6. RACHUNKOWOŚĆZarządzanie środkami finansowymi jest rozliczane w rocznym sprawozdaniu finansowym przygotowywanym w odniesieniu do EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, w odniesieniu do majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali. Jest on oparty na zasadach rachunkowości WE zatwierdzonych przez księgowego Komisji i przedstawionych zgodnie z nimi, uwzględniając szczególny charakter EWWiS w likwidacji i, po zakończeniu likwidacji, w odniesieniu do majątku Funduszu Badawczego Węgla i Stali. Sprawozdania finansowe zostaną zatwierdzone przez Komisję i zbadane przez Trybunał Obrachunkowy. Komisja zatrudni przedsiębiorstwa zewnętrzne do przeprowadzania rocznego audytu jej sprawozdań finansowych.”19.  W pkt 7 drugi akapit otrzymuje brzmienie:„Szczegółowe sprawozdanie dotyczące czynności w zakresie zarządzania przeprowadzanych na podstawie niniejszych wytycznych sporządzane jest co sześć miesięcy i przesyłane państwom członkowskim.”Artykuł 2Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Artykuł 3Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.Sporządzono w Brukseli dniaW imieniu RadyPrzewodniczący [1] Przed sprostowaniem art. 181 rozporządzenia finansowego przyjętego rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1995/2006 z dnia 13 grudnia 2006 r. (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).[2] Dz.U. L 29 z 5.2.2003, str. 22.[3] Dz.U. C […], str. […].[4] Dz.U. C […], str. […].


Ważna informacja prawna

|

52007PC0346

Wniosek decyzja Rady zezwalająca na wprowadzenie do obrotu żywności i paszy wyprodukowanej z genetycznie zmodyfikowanego buraka cukrowego H7-1 (KM-ØØØH71-4) na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Jedynie teksty w językach francuskim, niderlandzkim i niemieckim są autentyczne)  /* COM/2007/0346 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 25.6.2007KOM(2007) 346 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu żywności i paszy wyprodukowanej z genetycznie zmodyfikowanego buraka cukrowego H7-1 (KM-ØØØH71-4) na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady(Jedynie teksty w językach francuskim, niderlandzkim i niemieckim są autentyczne)(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEZałączony projekt wniosku w sprawie decyzji Rady dotyczy żywności i paszy wyprodukowanej z genetycznie zmodyfikowanego buraka cukrowego H7-1, w odniesieniu do którego w dniu 12 listopada 2004 r. przedsiębiorstwa KWS SAAT AG i Monsanto Europe S.A. przedłożyły właściwym organom Zjednoczonego Królestwa wniosek o wprowadzenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.W dniu 20 grudnia 2006 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, stwierdzając, że wprowadzenie do obrotu produktów wyprodukowanych z buraka cukrowego H7-1, zgodnego z opisem zawartym we wniosku i w kontekście zamierzonych zastosowań produktów, najprawdopodobniej nie będzie miało negatywnego wpływu na zdrowie człowieka, zwierząt ani na środowisko naturalne. Wydając opinię, urząd uwzględnił wszystkie szczegółowe kwestie i obawy wyrażone przez państwa członkowskie.W związku z powyższym w dniu 19 kwietnia 2007 r. projekt decyzji Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu we Wspólnocie żywności i paszy wyprodukowanej z genetycznie zmodyfikowanego buraka cukrowego H7-1 przedłożono Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w celu poddania go głosowaniu. Komitet nie wydał opinii: szesnaście państw członkowskich (195 głosów) głosowało za jego przyjęciem, dziewięć państw członkowskich (92 głosy) przeciw, natomiast dwa państwa członkowskie (58 głosów) wstrzymały się od głosu.W związku z tym, na mocy art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 i zgodnie z art. 5 decyzji Rady 1999/468/WE zmienionej decyzją Rady 2006/512/WE, Komisja ma za zadanie przedłożyć Radzie wniosek dotyczący środków, które należy podjąć, natomiast Rada decyduje następnie w ciągu trzech miesięcy większością kwalifikowaną i informuje o tym Parlament.WniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu żywności i paszy wyprodukowanej z genetycznie zmodyfikowanego buraka cukrowego H7-1 (KM-ØØØH71-4) na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady(Jedynie teksty w językach francuskim, niderlandzkim i niemieckim są autentyczne) (Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy[1], w szczególności jego art. 7 ust. 3 i art. 19 ust. 3,a także mając na uwadze, co następuje:1.  W dniu 12 listopada 2004 r. przedsiębiorstwa KWS SAAT AG i Monsanto Europe S.A. zwróciły się, zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, do właściwych organów Zjednoczonego Królestwa z wnioskiem o wprowadzenie do obrotu żywności oraz składników żywności i pasz wyprodukowanych z genetycznie zmodyfikowanego buraka cukrowego H7-1 („wniosek”).2.  Początkowo wniosek obejmował także liście i drobne kawałki korzeni buraka powstające w trakcie przetwarzania korzeni, z których po sfermentowaniu otrzymuje się kiszonkę do pasz dla zwierząt. Produkty te, których nie uważa się za wyprodukowane z GMO lecz za produkty zawierające lub składające się z GMO zostały usunięte z wniosku przez wnioskodawców w dniu 14 lutego 2006 r.3.  W dniu 20 grudnia 2006 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA“) wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, stwierdzając, że wprowadzenie na rynek produktów wyprodukowanych z buraka cukrowego H7-1, zgodnego z opisem zawartym we wniosku i w kontekście zamierzonych zastosowań produktów, najprawdopodobniej nie będzie miało negatywnego wpływu na zdrowie człowieka, zwierząt ani na środowisko naturalne[2]. W swojej opinii EFSA uwzględnił wszystkie szczegółowe kwestie i obawy państw członkowskich.4.  W związku z powyższym należy wydać zezwolenie na produkty.5.  Każdemu organizmowi zmodyfikowanemu genetycznie należy przypisać niepowtarzalny identyfikator zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 65/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. ustanawiającym system ustanawiania oraz przypisywania niepowtarzalnych identyfikatorów organizmom zmodyfikowanym genetycznie[3].6.  Według opinii wydanej przez EFSA, nie są konieczne żadne szczególne wymogi dotyczące etykietowania – z wyjątkiem tych określonych w art. 13 ust. 1 i w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.7.  Podobnie, opinia EFSA nie uzasadnia nałożenia szczególnych warunków lub ograniczeń na wprowadzanie do obrotu i/lub szczególnych warunków lub ograniczeń dotyczących używania i manipulowania, w tym wymagań monitorowania po wprowadzeniu do obrotu, przewidzianych w art. 6 ust. 5 lit. e) oraz art. 18 ust. 5 lit. e) rozporządzenia 1829/2003.8.  Wszelkie informacje mające znaczenie dla dopuszczenia produktów do obrotu powinny zostać wprowadzone do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1829/2003.9.  Zgodnie z art. 4 ust. 2 i art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 warunki dotyczące zezwolenia na produkty są wiążące dla wszystkich osób, które wprowadzają produkt do obrotu.10.  Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1 Organizm zmodyfikowany genetycznie i niepowtarzalny identyfikatorGenetycznie zmodyfikowany burak cukrowy ( Beta vulgaris ssp. vulgaris ) H7-1, określony w pkt. b) załącznika do niniejszej decyzji, otrzymuje niepowtarzalny identyfikator KM-ØØØH71-4, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 65/2004.Artykuł 2ZezwolenieNiniejszym zezwala się na wprowadzanie do obrotu, dla celów art. 4 ust. 2 i art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji, następujących produktów:(a) żywność i składniki żywności wyprodukowane z buraka cukrowego KM-ØØØH71-4;(b) pasza wyprodukowana z buraka cukrowego KM-ØØØH71-4.Artykuł 3 EtykietowanieZgodnie ze szczególnymi wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, „nazwą organizmu” jest „burak cukrowy”.Artykuł 4Rejestr wspólnotowyInformacje zawarte w załączniku do niniejszej decyzji wprowadza się do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.Artykuł 5Posiadacze zezwoleń1. Posiadaczami zezwoleń są:(a) KWS SAAT AG, Niemcy;oraz(b) Monsanto Europe S.A., Belgia, występująca w imieniu Monsanto Company, Stany Zjednoczone Ameryki.2. Obaj posiadacze zezwolenia są zobowiązani do wypełniania obowiązków posiadaczy zezwoleń określonych w niniejszej decyzji i w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003.Artykuł 6Okres ważnościNiniejszą decyzję stosuje się przez 10 lat od daty jej notyfikacji.Artykuł 7AdresaciNiniejsza decyzja skierowana jest do:(a) KWS SAAT AG, Grimsehlstrasse 31– D 37574 Einbeck – Niemcy;oraz(b) Monsanto Europe S.A., Scheldelaan 460, Haven 627 – B 2040 Antwerp Belgia.Sporządzono w BrukseliW imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK(a) Wnioskodawcy i posiadacze zezwoleń:Nazwa: KWS SAAT AG.Adres: Grimsehlstrasse 31– D 37574 Einbeck – NiemcyorazNazwa: Monsanto Europe S.A.Adres: Scheldelaan 460, Haven 627 – B 2040 Antwerp – BelgiaW imieniu: Monsanto Company - 800 N. Lindbergh Boulevard St. Louis, Missouri 63167, U.S.A.(b) Oznaczenie i specyfikacja produktów:(1) Żywność i składniki żywności wyprodukowane z buraka cukrowego KM-ØØØH71-4;(2) Pasza wyprodukowana z buraka cukrowego KM-ØØØH71-4.Zgodnie z opisem zawartym we wniosku, genetycznie zmodyfikowany burak cukrowy KM-ØØØH71-4 cechuje ekspresja białka CP4 EPSPS, będąca wynikiem wszczepienia genu cp4 epsps z bakterii Agrobacterium sp. szczepu CP4 do buraka cukrowego ( Beta vulgaris ssp. vulgaris ).Białko CP4 EPSPS nadaje odporność na herbicydy zawierające glifosat.(c) Etykietowanie:Do celów szczególnych wymogów dotyczących etykietowania, określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, „nazwą organizmu” jest „burak cukrowy”.(d) Metoda wykrywania:-  Specyficzna metoda ilościowa w czasie rzeczywistym, oparta na technice PCR, stosowana do oznaczania buraka cukrowego KM-ØØØH71-4.-  Zwalidowana na nasionach przez wspólnotowe laboratorium referencyjne ustanowione na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, opublikowana na stronie internetowej http://gmo-crl.jrc.it/statusofdoss.htm-  Materiał referencyjny: ERM®-BF419 dostępny za pośrednictwem strony internetowej Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej (JRC) i Instytutu Materiałów Odniesienia i Pomiarów (IRMM) na stronie internetowej:http://www.irmm.jrc.be/html/reference_materials_catalogue/index.htm.(e) Niepowtarzalny identyfikator:KM-ØØØH71-4(f) Informacje wymagane zgodnie z załącznikiem II do Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej:Nie dotyczy.(g) Warunki lub ograniczenia dotyczące wprowadzania produktów do obrotu, ich stosowania lub przetwarzania:Brak(h) Plan monitorowaniaNie dotyczy.(i) Wymogi dotyczące monitorowania stosowania żywności przeznaczonej do spożycia przez ludzi po jej wprowadzeniu na rynekBrakUwaga: z czasem linki do odpowiednich dokumentów mogą wymagać aktualizacji. Zmiany te udostępnia się publicznie w postaci aktualizacji wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy. [1] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) (Dz.U L 368 z 23.12.2006, str. 99).[2] http://www.efsa.europa.eu/en/science/gmo/gm_ff_applications/more_info/741.html[3] Dz.U. L 10 z 16.1.2004, str. 5.