               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.6.2019
            COM(2019) 254 final
            2019/0126(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            dotycząca zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu z załogą statków powietrznych między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Umowa w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu z załogą statków powietrznych między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii („umowa leasingu z załogą”) została wynegocjowana przez Komisję w formie zatwierdzonej przez Radę w dniu 21 grudnia 2016 r.

                  Opiera się ona na Umowie o transporcie lotniczym („ATA”) między UE a Stanami Zjednoczonymi, która została podpisana w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r.
                     1
                   oraz potwierdza zawarcie jasnych i nieograniczających umów leasingu
                     2
                   z załogą z udziałem linii lotniczych stron, zapewniając w ten sposób większą dokładność odnośnych postanowień ATA.

                  Umowa leasingu z załogą nie tylko rozwiązuje obecny spór dotyczący stosowania odpowiednich postanowień ATA, lecz także zapewnia jasność i pewność prawa w odniesieniu do przyszłych ustaleń dotyczących unijnych, islandzkich, norweskich i amerykańskich przewoźników lotniczych.

               •Kontekst ogólny

               Umowa o transporcie lotniczym między UE a USA przewiduje stosowanie między stronami tej umowy otwartego systemu leasingu z załogą. W wytycznych negocjacyjnych określono ogólny cel, jakim jest wynegocjowanie umowy leasingu z załogą w celu zapewnienia precyzji odpowiednich przepisów ATA oraz zniesienia ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu z załogą mających wpływ na unijnych, islandzkich, norweskich i amerykańskich przewoźników lotniczych.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Umowa o transporcie lotniczym między UE a Stanami Zjednoczonymi jest najważniejszą umową o transporcie lotniczym na świecie, zapewniającą ponad 75 mln miejsc rocznie, i jako taka stanowiącą podstawowe narzędzie unijnej polityki w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa. Umowa leasingu z załogą zakończy długotrwałą niepewność dotyczącą stosowania postanowień ATA dotyczących leasingu z załogą i jako taka przyczyni się do prawidłowego funkcjonowania transatlantyckich stosunków lotniczych.

               Umowa leasingu z załogą jest zgodna z ogólnymi przepisami UE dotyczącymi leasingu z załogą. W art. 13 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1008/2008 przewiduje się zniesienie ograniczeń czasowych poprzez podpisanie przez Unię międzynarodowej umowy w sprawie leasingu z załogą, opartej na umowie o transporcie lotniczym UE podpisanej przed dniem 1 stycznia 2008 r.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w dziedzinie, której dotyczy wniosek

               Umowa leasingu z załogą jest zgodna z ogólnymi przepisami UE dotyczącymi leasingu z załogą. W art. 13 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1008/2008 przewiduje się zniesienie ograniczeń czasowych poprzez podpisanie przez Unię międzynarodowej umowy w sprawie leasingu z załogą, opartej na umowie o transporcie lotniczym UE podpisanej przed dniem 1 stycznia 2008 r.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Art. 100 ust. 2 i art. 218 ust. 6 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Nie ma zastosowania – umowa leasingu z załogą wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji UE zgodnie z art. 3 ust. 2 TFUE.

               •Proporcjonalność

                  Umowa leasingu z załogą ogranicza się do przedmiotowej kwestii i nie odnosi się do innych kwestii. Skupienie się wyłącznie na ograniczeniach czasowych, które obecnie stanowią ograniczenie umów leasingu z załogą na rynku transatlantyckim, spowoduje większą jasność przepisów dotyczących leasingu z załogą w ATA.

                  Ponadto państwa członkowskie będą nadal wykonywać tradycyjne zadania administracyjne, które realizują w kontekście zatwierdzania umów leasingu z załogą.

               •Wybór instrumentu

                  Umowa międzynarodowa jest jedynym sposobem osiągnięcia zamierzonego celu.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Zgodnie z art. 218 ust. 4 TFUE Komisja przeprowadziła rokowania w konsultacji ze specjalnym komitetem. W trakcie negocjacji przeprowadzono również konsultacje z zainteresowanymi stronami reprezentującymi cały łańcuch wartości w sektorze lotnictwa i partnerami społecznymi, w tym zwłaszcza ze związkami zawodowymi. Uwagi zgłoszone podczas konsultacji zostały wzięte pod uwagę.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy.

               •Ocena skutków

                  Nie dotyczy.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Nie dotyczy.

               •Prawa podstawowe

                  Nie dotyczy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Wniosek nie ma wpływu na budżet Unii.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Krótki opis proponowanej umowy

               Umowa składa się z części zasadniczej i wspólnej deklaracji w sprawie autentyczności dodatkowych wersji językowych.

               2019/0126 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               dotycząca zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu z załogą statków powietrznych między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu z załogą statków powietrznych między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii została podpisana w dniu [data], z zastrzeżeniem zawarcia jej w terminie późniejszym;

               (2)Umowę należy zatwierdzić w imieniu Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej decyzję dotyczącą zawarcia Umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu z załogą statków powietrznych między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do przeprowadzenia w imieniu Unii wymiany not dyplomatycznych przewidzianych w art. 7 ust. 1 umowy w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na to, aby przedmiotowa umowa stała się dla niej wiążąca.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 134 z 25.5.2007, s. 4.

                     (2)

                        Leasing z załogą jest umową leasingu, w ramach której jeden przewoźnik lotniczy (leasingodawca) obsługuje loty, udostępniając statek powietrzny i załogę innemu przewoźnikowi lotniczemu (leasingobiorcy).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.6.2019
            COM(2019) 254 final
            ZAŁĄCZNIK
            do wniosku dotyczącego decyzji Rady
            dotyczącej podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii

               Umowa w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą

               STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI (zwane dalej „Stanami Zjednoczonymi”), UNIA EUROPEJSKA, ISLANDIA oraz KRÓLESTWO NORWEGII (zwane dalej „Norwegią”),

               doceniając korzyści płynące z promowania elastyczności, uczciwych możliwości i równych szans w odniesieniu do umów operacyjnych zawieranych przez linie lotnicze na podstawie art. 10 ust. 9 Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisanej w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r. i zmienionej Protokołem zmieniającym Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisanym w dniu 24 czerwca 2010 r. (zwaną dalej „ATA USA-UE”) i stosowanych zgodnie z Umową o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, Islandią i Królestwem Norwegii, podpisaną w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r. (zwanej dalej „czwartą częścią ATA”);

               uznając kompleksowe stosunki w dziedzinie lotnictwa między stronami, regulowane ATA USA-UE i czwartą częścią ATA oraz ścisłą współpracę między stronami, rozwijaną w kontekście tych umów;

               potwierdzając, że wspólnym celem Stron jest zapewnienie najwyższego poziomu bezpieczeństwa i ochrony w międzynarodowym transporcie lotniczym, co odzwierciedlają podobne ramy regulacyjne;

               przyznając, że warunki społeczne i gospodarcze Stron w odniesieniu do międzynarodowego transportu lotniczego są porównywalne; oraz

               zdecydowane promować elastyczność uzgodnień operacyjnych między przedsiębiorstwami lotniczymi w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą, zgodnie z postanowieniami ATA USA-UE, w tym zgodnie z postanowieniami czwartej części ATA, poprzez wzajemne zniesienie ograniczeń czasowych w tych umowach, bez innego ograniczania stosowania tych umów;

               UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Definicje

               Na użytek niniejszej umowy, termin:

               1.„europejskie linie lotnicze” oznaczają linie lotnicze Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Islandii i Norwegii, które są upoważnione do wykonywania międzynarodowych przewozów lotniczych zgodnie z art. 4 ATA USA-UE, w tym zgodnie z postanowieniami czwartej części ATA;

               2.„Strona” oznacza Stany Zjednoczone, Unię Europejską, Islandię lub Norwegię;

               3.„linie lotnicze USA” oznaczają linie lotnicze Stanów Zjednoczonych Ameryki, które są upoważnione do wykonywania międzynarodowych przewozów lotniczych zgodnie z art. 4 ATA USA-UE, w tym zgodnie z postanowieniami czwartej części ATA;

               4.„leasing z załogą” oznacza wszelkie ustalenia między dwoma przewoźnikami lotniczymi dotyczące udostępniania statków powietrznych z załogą na potrzeby wykonywania międzynarodowych przewozów lotniczych.

               Artykuł 2

               Ograniczenia czasowe

               1.Żadna ze Stron nie nakłada, w tym na mocy przepisów ustawowych lub wykonawczych, ograniczeń czasowych na jakiejkolwiek formy leasingu z załogą na podstawie art. 10 ust. 9 ATA USA-UE, w tym również na podstawie czwartej części ATA, pod warunkiem że taki leasing z załogą jest zgodny ze wszystkimi warunkami wspomnianego art. 10 ust. 9.

               2.Ust. 1 nie należy w żadnym wypadku rozumieć jako ograniczenia prawa Stron do stosowania swoich przepisów ustawowych i wykonawczych w odniesieniu do umów leasingu z załogą dotyczących linii lotniczych oraz państw, które nie są stronami niniejszej Umowy.

               Artykuł 3

               Konsultacje

               Każda ze Stron może w dowolnym czasie zwrócić się do dowolnej Strony lub Stron o konsultacje dotyczące wszelkich kwestii związanych z niniejszą umową. Konsultacje takie rozpoczynają się w najwcześniejszym możliwym terminie, nie później jednak niż 60 dni od dnia otrzymania wniosku przez drugą umawiającą się stronę lub, w stosownych przypadkach, od dnia otrzymania wniosku przez wszystkie pozostałe Strony, chyba że uzgodniono inaczej. Takie konsultacje mogą być prowadzone przy okazji posiedzenia wspólnego komitetu, o którym mowa w art. 18 ATA USA-UE.

               Artykuł 4

               Przegląd

               W stosownych przypadkach Strony dokonują przeglądu wykonania niniejszej umowy. Taki przegląd może mieć miejsce przy okazji posiedzenia wspólnego komitetu, o którym mowa w art. 18 ATA USA-UE.

               Artykuł 5

               Rozstrzyganie sporów

               1.Wszelkie spory związane z niniejszą umową, które nie zostaną rozstrzygnięte w drodze konsultacji na podstawie art. 3, mogą zostać przekazane przez strony sporu osobie lub organowi do polubownego rozstrzygnięcia. Jeżeli strony sporu nie osiągną porozumienia w tej kwestii, na wniosek jednej ze stron sporu spór zostaje przekazany do arbitrażu przy zastosowaniu procedur przewidzianych w art. 19 ust. 2–8 ATA USA-UE, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w tych przepisach.

               2.W przypadku sporu dotyczącego:

               (a)dwóch Stron niniejszej umowy, jeżeli termin „Strona” lub „Strony” w art. 19 ust. 2–8 ATA USA-EU jest stosowany w kontekście tego rodzaju sporu w ramach niniejszej Umowy, oznacza on stronę lub strony sporu w ramach niniejszej Umowy.

               (b)więcej niż dwóch Stron niniejszej umowy, w kontekście uczestnictwa w postępowaniu opisanym w niniejszym artykule jedna lub obie strony sporu mogą obejmować znaczeniowo kilka Stron. W przypadku sporu w kontekście niniejszej umowy, wszelkie odniesienia do „Strony” w art. 19 ust. 2–8 ATA USA-UE, stosowane w odniesieniu do tego sporu, oznaczają jedną stronę sporu w ramach niniejszej umowy, a wszelkie odniesienia do „Stron” oznaczają, w odniesieniu do tego sporu, obie strony sporu w ramach niniejszej Umowy.

               3.W odniesieniu do sporu w ramach niniejszej umowy określenie „niniejsza umowa”, w art. 19 ust. 3 i 7 ATA USA-UE, oznacza niniejszą Umowę w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii.

               4.W odniesieniu do sporu w ramach niniejszej umowy odniesienie do „państwa członkowskiego” w art. 19 ust. 2 ATA USA-UE obejmuje Islandię i Norwegię.

               Artykuł 6

               Rejestracja w Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO)

               Sekretariat Rady Unii Europejskiej rejestruje niniejszą umowę oraz wszystkie jej zmiany w Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego.

               Artykuł 7

               Wejście w życie, tymczasowe stosowanie, okres obowiązywania i rozwiązanie

               1.Niniejsza umowa wchodzi w życie po upływie jednego miesiąca od daty ostatniej noty przekazanej w ramach wymiany not dyplomatycznych między Stronami, potwierdzającej zakończenie wszystkich procedur koniecznych do wejścia w życie niniejszej umowy.

               2.Strony uzgadniają, że do czasu jej wejścia w życie Stany Zjednoczone i Unia Europejska będą stosować tymczasowo niniejszą umowę począwszy od daty jej podpisania przez Stany Zjednoczone i Unię Europejską, oraz przez Norwegię i Islandię, począwszy od późniejszej z dat: daty tymczasowego stosowania umowy przez Stany Zjednoczone i Unię Europejską, albo podpisania jej przez Unię Europejską i to państwo.

               3.Zarówno Stany Zjednoczone jak i Unia Europejska mogą w dowolnym momencie powiadomić pisemnie drogą dyplomatyczną pozostałe strony o swej decyzji wypowiedzenia niniejszej umowy lub zakończenia jej tymczasowego stosowania zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. Kopię powiadomienia przesyła się jednocześnie ICAO. Niniejsza umowa wygasa lub przestaje być tymczasowo stosowana o północy czasu GMT 90 dni od daty jej pisemnego wypowiedzenia, chyba że przed upływem tego terminu powiadomienie o wypowiedzeniu zostanie wycofane za zgodą Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej.

               4.Zarówno Islandia, jak i Norwegia mogą w dowolnym momencie powiadomić pisemnie drogą dyplomatyczną pozostałe strony o podjęciu decyzji o wypowiedzeniu niniejszej umowy lub zakończeniu jej tymczasowego stosowania zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. Kopię powiadomienia przesyła się jednocześnie ICAO. Wypowiedzenie nabiera mocy lub umowa przestaje być tymczasowo stosowana o północy czasu GMT 90 dni od daty pisemnego wypowiedzenia, chyba że przed upływem tego terminu powiadomienie o wypowiedzeniu zostanie wycofane za zgodą strony, która je przesłała, Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej.

               5.Niezależnie od wszelkich innych postanowień niniejszego artykułu, jeżeli ATA USA-UE zostanie wypowiedziana lub strony tej umowy przestaną ją tymczasowo stosować, niniejsza umowa wygaśnie jednocześnie.

               6.Niezależnie od wszelkich innych postanowień niniejszego artykułu, jeżeli czwarta część ATA zostanie wypowiedziana zgodnie z art. 3 ust. 1 tej umowy, jeżeli strony tej umowy przestaną ją tymczasowo stosować, lub jeżeli umowa ta zostanie rozwiązana w odniesieniu do Norwegii lub Islandii zgodnie z art. 3 ust. 3, wygaśnie ona w odniesieniu do Norwegii lub Islandii w tym samym dniu, w którym wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy stanie się skuteczne dla tej Strony lub Stron.

               7.Niezależnie od wszelkich innych postanowień niniejszego artykułu, jeżeli Norwegia lub Islandia wycofają się z czwartej części ATA zgodnie z art. 3 ust. 2 tej umowy, niniejsza umowa wygaśnie w odniesieniu do Strony lub Stron wycofujących się z czwartej części ATA w tym samym dniu, w którym wycofanie z czwartej części ATA stanie się skuteczne w odniesieniu do tej Strony lub Stron.

               W DOWÓD CZEGO niniejszą umowę podpisują niżej wymienieni, należycie upoważnieni pełnomocnicy.

               Sporządzono w __________, w czterech jednobrzmiących egzemplarzach w języku angielskim, w dniu ____________ 2019 r.

               w imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki:

                     w imieniu Unii Europejskiej:

               w imieniu Islandii:

                     w imieniu Królestwa Norwegii:

               Wspólna deklaracja

               Przedstawiciele Stanów Zjednoczonych, Unii Europejskiej, Islandii i Norwegii uzgodnili, że Umowę w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą, podpisaną wyłącznie w języku angielskim, należy uznać za autentyczną w innych wersjach językowych, jak przewidziano w wymianie listów między Stronami.

               Niniejsze wspólne oświadczenie stanowi integralną część umowy.

               w imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki:

                     w imieniu Unii Europejskiej:

               w imieniu Islandii:

                     w imieniu Królestwa Norwegii:

    ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.6.2019
            COM(2019) 254 final
            ZAŁĄCZNIK
            do wniosku dotyczącego decyzji Rady
            dotyczącej zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu z załogą statków powietrznych między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii

               Protokół konsultacji

               1.W dniu 8 marca 2019 r. delegacje Stanów Zjednoczonych (USA), Unii Europejskiej (UE), Islandii i Norwegii uzgodniły ad referendum tekst umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu z załogą statków powietrznych (zwanej dalej „umową”, załączoną jako załącznik A), który zamierzają przedłożyć do zatwierdzenia właściwym organom. Wykaz członków delegacji znajduje się w załączniku B.

               2.Delegacja Stanów Zjednoczonych i delegacja UE wyraziły opinię, że zamiarem autorów Umowy w sprawie transportu lotniczego między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisanej w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r., zmienionej Protokołem zmieniającym Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisanym w dniu 24 czerwca 2010 r. (zwanym dalej „ATA USA-UE”), było promowanie elastyczności umów operacyjnych między przedsiębiorstwami lotniczymi zgodnie z art. 10 ust. 9. Delegacja Stanów Zjednoczonych, delegacja UE, delegacja Islandii oraz delegacja Norwegii wyraziły również opinię, że zamiarem autorów Umowy w sprawie transportu lotniczego między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, Islandią i Królestwem Norwegii (dalej „czwarta część ATA”), która stanowi o stosowaniu przepisów ATA USA-UE do Islandii i Norwegii, było promowanie podobnej elastyczności.

               3.Delegacja USA wyraziła obawy, że stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1008/2008 utrudni liniom lotniczym ze Stanów Zjednoczonych prowadzącym działalność na podstawie ATA USA-UE korzystanie z praw handlowych, w tym praw wynikających z czwartej części ATA, oraz stwierdziła że od 2014 r. współpracuje ze Wspólnym Komitetem nad zapewnieniem liniom lotniczym, które chcą korzystać z komercyjnych rynków leasingu, dostępu przewidzianego w art. 10 ust. 9. Delegacja USA przypomniała o znacznych wysiłkach podejmowanych przez Departament Transportu Stanów Zjednoczonych, aby tworzyć nowe możliwości rynkowe w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą, których ukoronowaniem była formalna publikacja w lutym 2008 r. w rejestrze federalnym, tom 73, numer 41 zmienionych wytycznych. Delegacja Stanów Zjednoczonych oświadczyła ponadto, że jej decyzja o rozpoczęciu negocjacji, przygotowaniu projektu umowy oraz o przedłożeniu tekstu umowy do zatwierdzenia nie wpływa na jej stanowisko w sprawie wyżej wymienionego rozporządzenia.

               4.W odpowiedzi delegacja UE, delegacja Islandii i delegacja Norwegii oświadczyły, że nie podzielają obaw delegacji Stanów Zjednoczonych dotyczących stosowania rozporządzenia (WE) nr 1008/2008 i uważają, że wprowadzenie przez Stany Zjednoczone ograniczenia czasu stosowania umów leasingu z załogą między europejskimi przedsiębiorstwami lotniczymi, ustanowione w art. 1 ust. 1 umowy, utrudniłyby europejskim liniom lotniczym korzystanie z praw handlowych wynikających z ATA UE-USA, w tym z czwartej części ATA. Delegacje te oświadczyły ponadto, że ich decyzja o rozpoczęciu negocjacji, przygotowaniu projektu umowy oraz o przedłożeniu tekstu umowy do zatwierdzenia nie wpływa na ich stanowisko w sprawie wyżej wymienionego rozporządzenia ani stosowanej przez USA praktyki.

               5.Delegacja unijna, delegacja norweska i delegacja islandzka wyraziły stanowisko, że umowa ta nie stanowi precedensu do negocjacji w sprawie równoważnej umowy między UE, Islandią, lub Norwegią, a innymi państwami, szczególnie w świetle wszechstronnych stosunków w dziedzinie lotnictwa między stronami niniejszej umowy.

               6.W odpowiedzi na pytanie delegacji Stanów Zjednoczonych dotyczące stosowania rozporządzenia (WE) nr 1008/2008 i niniejszego porozumienia przez Islandię i Norwegię, delegacja Islandii i delegacja Norwegii potwierdziły, że Islandia i Norwegia stosują rozporządzenie (WE) nr 1008/2008 przez włączenie go do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG). Delegacja Islandii i delegacja Norwegii zwróciły ponadto uwagę, że na mocy międzynarodowego prawa publicznego porozumienie to będzie dla Islandii i Norwegii wiążące.

               7.Delegacja UE zauważyła, że zgodnie z prawem UE, a w szczególności z art. 216 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), porozumienie, które będzie stanowić część prawa UE, będzie wiążące dla państw członkowskich, chociaż zgodnie z prawem międzynarodowym nie są one stronami umowy; w związku z tym na mocy prawa UE zapobiegnie to naruszaniu przez państwa członkowskie umowy, na przykład przez nałożenie na leasing z załogą ograniczeń czasowych, które byłyby z nią niezgodne.

               8.Delegacja UE zauważyła ponadto, że zgodnie z art. 3 ust. 2 TFUE UE ma wyłączne kompetencje do zawarcia umowy, a państwa członkowskie ich nie mają.

               9.W związku z tym delegacja UE zauważyła, że jeżeli państwo członkowskie naruszyłoby umowę, na przykład nakładając niezgodne z nią ograniczenia czasowe na umowy leasingu z załogą, tym samym – jako, że umowa stanowi część prawa UE, nie wypełniłoby zobowiązania wynikającego z prawa UE. Komisja Europejska będąc instytucją UE odpowiedzialną na mocy TFUE za egzekwowanie prawa UE mogłaby wnieść sprawę przeciwko takiemu państwu członkowskiemu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na mocy art. 258 TFUE. Delegacja UE zauważyła ponadto, że jeżeli państwo członkowskie naruszyłoby postanowienia umowy, na mocy umowy UE byłoby odpowiedzialne za takie naruszenie i podlegałoby procedurom, o których mowa w art. 3 i 5.

               10.W tym kontekście oraz w odpowiedzi na pytanie delegacji Stanów Zjednoczonych delegacja UE potwierdziła, że na mocy prawa UE, a w szczególności w ramach Porozumienia EOG, Komisja Europejska nie ma uprawnień, aby zapewnić stosowanie umowy przez Islandię i Norwegię. Ewentualne naruszenie umowy przez Islandię lub Norwegię byłoby objęte procedurami, o których mowa w art. 3 i 5. Delegacja Islandii i delegacja Norwegii potwierdziły te oświadczenia.

               11.Delegacja Stanów Zjednoczonych zauważyła, że zgodnie z art. 7 ust. 2 umowy Stany Zjednoczone mają stosować ją tymczasowo.

               12.W odpowiedzi na pytanie delegacji Stanów Zjednoczonych dotyczące tymczasowego stosowania umowy i zdolności prawnej UE do zapewnienia tego stosowania przez państwa członkowskie delegacja UE zauważyła przede wszystkim, że zgodnie z art. 218 ust. 5 TFUE decyzję upoważniającą do podpisania umowy oraz decyzję o jej tymczasowym stosowaniu przyjmuje Rada UE, na wniosek Komisji Europejskiej oraz, że zgodnie z art. 7 ust. 2 umowy, taka decyzja wiąże w całości zgodnie z art. 288 TFUE. Stwierdzono również, że zgodnie z art. 216 ust. 2 TFUE umowa, w tym przepisy dotyczące tymczasowego stosowania zawarte w jej art. 7 ust. 2, będzie wiążąca dla państw członkowskich jako prawo UE i odwołano się do procedury przewidzianej w art. 258 TFUE, służącej zapewnieniu przestrzegania przez państwa członkowskie zobowiązań wynikających z prawa UE.

               13.W odpowiedzi na pytanie delegacji Stanów Zjednoczonych dotyczące tymczasowego stosowania umowy w odniesieniu do Islandii i Norwegii, delegacja Islandii i delegacja Norwegii potwierdziły, że umowa będzie stosowana tymczasowo od dnia jej podpisania zgodnie z jej art. 7 ust. 2.

               14.W odpowiedzi na pytanie delegacji UE delegacja USA przedstawiła informacje na temat amerykańskiego systemu długoterminowych umów licencyjnych w zakresie leasingu z załogą. Przedsiębiorstwa lotnicze ubiegające się o taką możliwość są zobowiązane do przestrzegania wymogów określonych w części 212 tytułu 14 kodeksu przepisów federalnych Stanów Zjednoczonych (14 C.F.R. część 212). W przepisach tych określono, że długoterminowy leasing z załogą oznacza leasing, który a) obejmuje ponad 60 dni, albo b) jest częścią serii takich leasingów, które łącznie obejmują umowy na ponad 60 dni. Delegacja Stanów Zjednoczonych zauważyła, że Departament Transportu Stanów Zjednoczonych wydaje zezwolenia na operacje obejmujące usługi leasingu z załogą, jeżeli spełniono wszystkie wymogi i stwierdziła, że zezwolenie takie leży w interesie publicznym. Warunki uznania usług za leżące w interesie publicznym określono w 14 CFR 212.11(b) i omówiono w wytycznych z dnia 15 lutego 2008 r., (73 Fed. Reg. 10986). W związku z tym delegacja USA potwierdziła oświadczenia dotyczące stosowania metody analizy interesu publicznego, o której mowa w pkt 27, 28, 29 i 31 protokołu konsultacji z 2007 r., towarzyszącego ATA UE-USA.

               15.Delegacja Stanów Zjednoczonych zauważyła, że zgodnie z długotrwałą praktyką Departament Transportu Stanów Zjednoczonych konsekwentnie zatwierdza wnioski o zezwolenia na zawarcie umów dotyczących leasingu z załogą składane przez przewoźników z UE, Islandii i Norwegii. Wszystkie delegacje potwierdziły, że spodziewają się kontynuacji tej praktyki w sposób zgodny z umową i z ATA UE-USA, w tym zgodnie z postanowieniami czwartej części ATA.

               16.Delegacje odnotowały, że wspólny komitet, o którym mowa w art. 18 ATA UE-USA, ma uprawnienia do dokonania przeglądu wdrażania ATA UE-USA, w tym wdrażania czwartej części ATA, oraz że jego członkami są strony czwartej części ATA, łącznie z państwami niebędącymi stronami obowiązującej umowy. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że wszystkie strony obecnej umowy są członkami Wspólnego Komitetu oraz że państwa członkowskie UE są związane umową na mocy prawa UE choć nie są stronami umowy, delegacje wyraziły oczekiwanie, że wszelkie konsultacje na podstawie art. 3 umowy lub jej przeglądy na podstawie art. 4 będą się odbywać w ramach regularnych lub specjalnych posiedzeń wspólnego komitetu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ATA UE-USA. Delegacje wyraziły nadzieję, że w przypadku wszelkich takich konsultacji, charakter tego forum pomoże stronom umowy osiągnąć porozumienie.

               17.Delegacje zwróciły również uwagę, że umowa nie ma wpływu na mandat Wspólnego Komitetu w zakresie rozwiązywania problemów dotyczących umów w sprawie leasingu z załogą na podstawie art. 10 ust. 9 ATA UE-USA, w tym również w odniesieniu do czwartej części ATA.

               18.Delegacja Stanów Zjednoczonych i delegacja UE uznały system językowy UE. W tym kontekście delegacja UE przypomniała, że zgodnie z prawem UE jest zobowiązana do sporządzenia umowy w językach bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim. Delegacja UE zajęła stanowisko, zgodnie z którym te dodatkowe wersje językowe należy uznać za autentyczne przy zastosowaniu procedury przewidzianej we wspólnej deklaracji (załączonej jako załącznik C), tak aby wszystkie wersje językowe były równorzędne. Delegacje islandzka i norweska zajęły stanowisko, że wersje językowe islandzką i norweską również należy uznać za autentyczne. Delegacja Stanów Zjednoczonych przyjęła do wiadomości stanowisko delegacji UE, Islandii i Norwegii oraz, zauważając, że umowa nie wymaga uznania za autentyczne innych wersji językowych, potwierdziła swoje zobowiązanie do konstruktywnej współpracy z delegacjami unijną, islandzką i norweską przy rozpatrywaniu wniosków o uznanie autentyczności dodatkowych wersji językowych umowy w drodze procedury przewidzianej we wspólnej deklaracji.

               W imieniu delegacji

                     W imieniu delegacji

               Stanów Zjednoczonych Ameryki:

                     Unii Europejskiej:

               Terri L. Robl

                     Carlos Bermejo Acosta

               W imieniu delegacji

                     W imieniu delegacji Islandii:

                     Królestwa Norwegii:

               Una Særún Jóhannsdóttir

                     Øyvind Thorstein Ek


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.6.2019
            COM(2019) 253 final
            2019/0123(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym drugiej raty za 2019 r.

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Niniejszy wniosek odnosi się do projektu decyzji Rady dotyczącej drugiej raty wkładów finansowych na rzecz 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), wnoszonych przez państwa członkowskie w 2019 r.

                  11. EFR oraz inne fundusze EFR, które nie zostały jeszcze zamknięte (tj. 8., 9. i 10. EFR), są zarządzane według zasad określonych w następujących dokumentach:

                  obowiązująca Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („umowa o partnerstwie AKP–UE”), z późniejszymi zmianami
                     1
                  ;

                  Umowa wewnętrzna między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE, oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                     2
                   („umowa wewnętrzna” dotycząca 11. EFR);

                  rozporządzenie Rady (UE) 2018/1877 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju
                     3
                   („rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do 11. EFR”).

                  Wymienione wyżej dokumenty zawierają wieloletnie zobowiązania państw członkowskich do zapewnienia wsparcia finansowego na rzecz EFR. Rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do 11. EFR przewiduje regularne wnoszenie wkładów przez państwa członkowskie do EFR na podstawie wcześniej ustalonych zobowiązań finansowych. Regularne wkłady są następstwem technicznych decyzji Rady odzwierciedlających realizację podjętych wcześniej zobowiązań finansowych.

                  Niektóre pozycje w uzasadnieniu nie mają zatem zastosowania do wezwań do wnoszenia regularnych wkładów, takich jak niniejsze wezwanie.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Zgodnie z art. 19 ust. 7 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR kwotę, którą zarządza Komisja Europejska, i kwotę, którą zarządza Europejski Bank Inwestycyjny (EBI), określa się oddzielnie.

                  Zgodnie z art. 46 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR EBI przekazał Komisji Europejskiej swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

                  Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują dostępne kwoty z tytułu poprzednich EFR, jedną po drugiej. Wezwania do wniesienia wkładów, o których mowa w niniejszym wniosku, dotyczą zatem kwot w ramach 10. EFR dla EBI oraz kwot w ramach 11. EFR dla Komisji Europejskiej.

                  Zgodnie z art. 19 ust. 3 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR Rada podejmuje decyzję w sprawie niniejszego wniosku nie później niż w terminie 21 dni kalendarzowych od jego przedstawienia przez Komisję Europejską, działającą w imieniu Unii Europejskiej.

                  Art. 21 ust. 1 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR stanowi, że w przypadku nieprzekazania raty wkładu w terminie dane państwo członkowskie zobowiązane jest zapłacić odsetki od niewpłaconej kwoty, zgodnie z zasadami określonymi w tym artykule.

               2019/0123 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym drugiej raty za 2019 r.

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE, oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                  4
                („umowa wewnętrzna”), w szczególności jej art. 7,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2018/1877 z dnia 26 listopada 2018 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju („rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do 11. EFR”)
                  5
               , w szczególności jego art. 19 ust. 3 i 4,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z procedurą określoną w art. 19–22 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR Komisja Europejska do dnia 15 czerwca 2019 r. ma przedstawić wniosek określający: a) kwotę drugiej raty wkładu na 2019 r.; b) zmienioną roczną kwotę wkładu na 2019 r., w przypadku gdy kwota odbiega od rzeczywistych potrzeb.

               (2)Zgodnie z art. 46 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR w dniu 24 kwietnia 2019 r. Europejski Bank Inwestycyjny przekazał Komisji Europejskiej swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

               (3)Art. 20 ust. 1 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR stanowi, że wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich EFR. Należy zatem wezwać do wniesienia wkładów w ramach 10. EFR dla EBI oraz w ramach 11. EFR dla Komisji.

               (4)Decyzją (UE) 2018/1715
                  6
               , w dniu 12 listopada 2018 r., na wniosek Komisji Europejskiej, Rada przyjęła decyzję ustalającą roczną kwotę wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2019 r. w wysokości 4 400 000 000 EUR dla Komisji Europejskiej oraz 300 000 000 EUR dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego.

               (5)Biorąc pod uwagę fakt, że Komisja zaproponowała przeprowadzenie działań w ramach współpracy międzynarodowej i rozwojowej w latach 2021–2027 na nowych zasadach wdrażania, które zastąpią obecny system EFR, Komisja zmniejsza swoje szacunki dotyczące płatności w ramach EFR i w związku z tym zmniejsza kwotę pułapu na 2020 r. o 200 000 000 EUR,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Poszczególne wkłady na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, które państwa członkowskie przekazują Komisji Europejskiej i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu w ramach drugiej raty za 2019 r., określono w tabeli w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Pułap rocznej kwoty wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2020 r. zmienia się niniejszym na 4 700 000 000 EUR. Kwota ta zostaje podzielona na 4 400 000 000 EUR dla Komisji i 300 000 000 EUR dla EBI.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

                     (2)

                        Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (3)

                        Dz.U. L 307 z 3.12.2018, s. 1–21.

                     (4)

                        Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (5)

                        Dz.U. L 307 z 3.12.2018, s. 7–9.

                     (6)

                        Dz.U. L 286 z 14.11.2018, s. 1–21.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.6.2019
            COM(2019) 253 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącegoDECYZJI RADY
            ustalającej wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym drugiej raty za 2019 r.

               ZAŁĄCZNIK

                        PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE

                        Klucz dot. 10. EFR w %

                        Klucz dot. 11. EFR w %

                        Druga rata za 2019 r. (w EUR)

                        Ogółem

                        Komisja

                        EBI

                        11. EFR

                        10. EFR

                        BELGIA

                        3,53

                        3,24927

                         48 739 050,00

                         3 530 000,00

                         52 269 050,00

                        BUŁGARIA

                        0,14

                        0,21853

                         3 277 950,00

                        140 000,00

                         3 417 950,00

                        REPUBLIKA CZESKA

                        0,51

                        0,79745

                         11 961 750,00

                        510 000,00

                         12 471 750,00

                        DANIA

                        2,00

                        1,98045

                         29 706 750,00

                         2 000 000,00

                         31 706 750,00

                        NIEMCY

                        20,50

                        20,57980

                         308 697 000,00

                         20 500 000,00

                         329 197 000,00

                        ESTONIA

                        0,05

                        0,08635

                         1 295 250,00

                        50 000,00

                         1 345 250,00

                        IRLANDIA

                        0,91

                        0,94006

                         14 100 900,00

                        910 000,00

                         15 010 900,00

                        GRECJA

                        1,47

                        1,50735

                         22 610 250,00

                         1 470 000,00

                         24 080 250,00

                        HISZPANIA

                        7,85

                        7,93248

                         118 987 200,00

                         7 850 000,00

                         126 837 200,00

                        FRANCJA

                        19,55

                        17,81269

                         267 190 350,00

                         19 550 000,00

                         286 740 350,00

                        CHORWACJA

                        0,00

                        0,22518

                         3 377 700,00

                        0,00

                         3 377 700,00

                        WŁOCHY

                        12,86

                        12,53009

                         187 951 350,00

                         12 860 000,00

                         200 811 350,00

                        CYPR

                        0,09

                        0,11162

                         1 674 300,00

                        90 000,00

                         1 764 300,00

                        ŁOTWA

                        0,07

                        0,11612

                         1 741 800,00

                        70 000,00

                         1 811 800,00

                        LITWA

                        0,12

                        0,18077

                         2 711 550,00

                        120 000,00

                         2 831 550,00

                        LUKSEMBURG

                        0,27

                        0,25509

                         3 826 350,00

                        270 000,00

                         4 096 350,00

                        WĘGRY

                        0,55

                        0,61456

                         9 218 400,00

                        550 000,00

                         9 768 400,00

                        MALTA

                        0,03

                        0,03801

                        570 150,00

                        30 000,00

                        600 150,00

                        NIDERLANDY

                        4,85

                        4,77678

                         71 651 700,00

                         4 850 000,00

                         76 501 700,00

                        AUSTRIA

                        2,41

                        2,39757

                         35 963 550,00

                         2 410 000,00

                         38 373 550,00

                        POLSKA

                        1,30

                        2,00734

                         30 110 100,00

                         1 300 000,00

                         31 410 100,00

                        PORTUGALIA

                        1,15

                        1,19679

                         17 951 850,00

                         1 150 000,00

                         19 101 850,00

                        RUMUNIA

                        0,37

                        0,71815

                         10 772 250,00

                        370 000,00

                         11 142 250,00

                        SŁOWENIA

                        0,18

                        0,22452

                         3 367 800,00

                        180 000,00

                         3 547 800,00

                        SŁOWACJA

                        0,21

                        0,37616

                         5 642 400,00

                        210 000,00

                         5 852 400,00

                        FINLANDIA

                        1,47

                        1,50909

                         22 636 350,00

                         1 470 000,00

                         24 106 350,00

                        SZWECJA

                        2,74

                        2,93911

                         44 086 650,00

                         2 740 000,00

                         46 826 650,00

                        ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

                        14,82

                        14,67862

                         220 179 300,00

                         14 820 000,00

                         234 999 300,00

                        OGÓŁEM UE-28

                        100,00

                        100,00

                        1 500 000 000,00

                         100 000 000,00

                        1 600 000 000,00


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.6.2019
            COM(2019) 256 final
            2019/0125(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Umowa w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu z załogą statków powietrznych między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii („umowa leasingu z załogą”) została wynegocjowana przez Komisję w formie zatwierdzonej przez Radę w dniu 21 grudnia 2016 r.

                  Opiera się ona na Umowie o transporcie lotniczym („ATA”) między UE a Stanami Zjednoczonymi, która została podpisana w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r.
                     1
                   oraz potwierdza zawarcie jasnych i nieograniczających umów leasingu
                     2
                   z załogą z udziałem linii lotniczych stron, zapewniając w ten sposób większą dokładność odnośnych postanowień ATA.

                  Umowa o leasingu z załogą nie tylko rozwiąże obecny spór dotyczący stosowania odpowiednich postanowień ATA, lecz także zapewni jasność i pewność prawa w odniesieniu do przyszłych ustaleń dotyczących unijnych, islandzkich, norweskich i amerykańskich przewoźników lotniczych. Oczekuje się również, że stworzy ona nowe możliwości biznesowe i zintensyfikuje współpracę wszystkich przewoźników lotniczych zainteresowanych stron.

               •Kontekst ogólny

               Umowa o transporcie lotniczym między UE a USA przewiduje stosowanie między stronami tej umowy otwartego systemu leasingu z załogą. W wytycznych negocjacyjnych określono ogólny cel, jakim jest wynegocjowanie umowy leasingu z załogą w celu zapewnienia precyzji odpowiednich przepisów ATA oraz zniesienia ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu z załogą mających wpływ na unijnych, islandzkich, norweskich i amerykańskich przewoźników lotniczych.

               Zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi dnia 8 marca 2019 r. parafowano projekt umowy o leasingu z załogą.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Umowa o transporcie lotniczym między UE a Stanami Zjednoczonymi jest najważniejszą umową o transporcie lotniczym na świecie, zapewniającą ponad 75 mln miejsc rocznie, i jako taka stanowiącą podstawowe narzędzie unijnej polityki w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa. Umowa leasingu z załogą zakończy długotrwałą niepewność dotyczącą stosowania postanowień ATA dotyczących leasingu z załogą i jako taka przyczyni się do prawidłowego funkcjonowania transatlantyckich stosunków lotniczych.

               Umowa leasingu z załogą jest zgodna z ogólnymi przepisami UE dotyczącymi leasingu z załogą. W art. 13 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1008/2008
                  3
                niedawno zmienionym
                  4
                przewidziano zniesienie ograniczeń czasowych poprzez zawarcie przez Unię międzynarodowej umowy w sprawie leasingu z załogą, w oparciu o unijną umowę o transporcie lotniczym podpisaną przed dniem 1 stycznia 2008 r.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w dziedzinie, której dotyczy wniosek

               Umowa leasingu z załogą jest zgodna z ogólnymi przepisami UE dotyczącymi leasingu z załogą. W art. 13 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1008/2008 przewidziano zniesienie ograniczeń czasowych poprzez podpisanie przez Unię międzynarodowej umowy w sprawie leasingu z załogą, w oparciu o unijną umowę o transporcie lotniczym podpisaną przed dniem 1 stycznia 2008 r.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Art. 100 ust. 2 i art. 218 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Nie ma zastosowania – umowa leasingu z załogą wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji UE zgodnie z art. 3 ust. 2 TFUE.

               •Proporcjonalność

                  Umowa leasingu z załogą ogranicza się do przedmiotowej kwestii i nie odnosi się do innych kwestii. Skupienie się wyłącznie na ograniczeniach czasowych, które obecnie stanowią ograniczenie umów leasingu z załogą na rynku transatlantyckim, spowoduje większą jasność przepisów dotyczących leasingu z załogą w ATA.

                  Ponadto państwa członkowskie będą nadal wykonywać tradycyjne zadania administracyjne, które realizują w kontekście zatwierdzania umów leasingu z załogą.

               •Wybór instrumentu

                  Umowa międzynarodowa jest jedynym sposobem osiągnięcia zamierzonego celu.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Na różnych etapach negocjacji przeprowadzono konsultacje ze wszystkimi państwami członkowskimi UE, zainteresowanymi stronami reprezentującymi cały łańcuch wartości w sektorze lotnictwa oraz partnerami społecznymi, w tym zwłaszcza ze związkami zawodowymi. Uwagi zgłoszone podczas konsultacji zostały wzięte pod uwagę.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy.

               •Ocena skutków

                  Nie dotyczy.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Nie dotyczy.

               •Prawa podstawowe

                  Nie dotyczy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Wniosek nie ma wpływu na budżet Unii.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Krótki opis proponowanej umowy

                  Umowa składa się z części zasadniczej i wspólnej deklaracji w sprawie autentyczności dodatkowych wersji językowych.

               2019/0125 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W dniu 21 grudnia 2016 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Islandią i Królestwem Norwegii dotyczących umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą. Negocjacje zakończyły się parafowaniem umowy w dniu 8 marca 2019 r.

               (2)Unia powinna podpisać i tymczasowo stosować tę umowę, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej decyzję dotyczącą podpisania Umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu z załogą statków powietrznych między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               Artykuł 3

               Do momentu wejścia w życie umowy Unia stosuje ją tymczasowo zgodnie z jej art. 7 ust. 2.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 134 z 25.5.2007, s. 4.

                     (2)

                        Leasing z załogą jest umową leasingu, w ramach której jeden przewoźnik lotniczy (leasingodawca) obsługuje loty, udostępniając statek powietrzny i załogę innemu przewoźnikowi lotniczemu (leasingobiorcy).

                     (3)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty (wersja przekształcona) (Dz.U. L 293 z 31.10.2008, s. 3).

                     (4)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2 z dnia 11 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1008/2008 w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty (Dz.U. L 11 z 14.1.2019, s. 1.).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.6.2019
            COM(2019) 256 final
            ZAŁĄCZNIK
            do wniosku dotyczącego decyzji Rady
            dotyczącej podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii

               Umowa w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą

               STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI (zwane dalej „Stanami Zjednoczonymi”), UNIA EUROPEJSKA, ISLANDIA oraz KRÓLESTWO NORWEGII (zwane dalej „Norwegią”),

               doceniając korzyści płynące z promowania elastyczności, uczciwych możliwości i równych szans w odniesieniu do umów operacyjnych zawieranych przez linie lotnicze na podstawie art. 10 ust. 9 Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisanej w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r. i zmienionej Protokołem zmieniającym Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisanym w dniu 24 czerwca 2010 r. (zwaną dalej „ATA USA-UE”) i stosowanych zgodnie z Umową o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, Islandią i Królestwem Norwegii, podpisaną w dniach 16 i 21 czerwca 2011 r. (zwanej dalej „czwartą częścią ATA”);

               uznając kompleksowe stosunki w dziedzinie lotnictwa między stronami, regulowane ATA USA-UE i czwartą częścią ATA oraz ścisłą współpracę między stronami, rozwijaną w kontekście tych umów;

               potwierdzając, że wspólnym celem Stron jest zapewnienie najwyższego poziomu bezpieczeństwa i ochrony w międzynarodowym transporcie lotniczym, co odzwierciedlają podobne ramy regulacyjne;

               przyznając, że warunki społeczne i gospodarcze Stron w odniesieniu do międzynarodowego transportu lotniczego są porównywalne; oraz

               zdecydowane promować elastyczność uzgodnień operacyjnych między przedsiębiorstwami lotniczymi w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą, zgodnie z postanowieniami ATA USA-UE, w tym zgodnie z postanowieniami czwartej części ATA, poprzez wzajemne zniesienie ograniczeń czasowych w tych umowach, bez innego ograniczania stosowania tych umów;

               UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Definicje

               Na użytek niniejszej umowy, termin:

               1.„europejskie linie lotnicze” oznaczają linie lotnicze Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Islandii i Norwegii, które są upoważnione do wykonywania międzynarodowych przewozów lotniczych zgodnie z art. 4 ATA USA-UE, w tym zgodnie z postanowieniami czwartej części ATA;

               2.„Strona” oznacza Stany Zjednoczone, Unię Europejską, Islandię lub Norwegię;

               3.„linie lotnicze USA” oznaczają linie lotnicze Stanów Zjednoczonych Ameryki, które są upoważnione do wykonywania międzynarodowych przewozów lotniczych zgodnie z art. 4 ATA USA-UE, w tym zgodnie z postanowieniami czwartej części ATA;

               4.„leasing z załogą” oznacza wszelkie ustalenia między dwoma przewoźnikami lotniczymi dotyczące udostępniania statków powietrznych z załogą na potrzeby wykonywania międzynarodowych przewozów lotniczych.

               Artykuł 2

               Ograniczenia czasowe

               1.Żadna ze Stron nie nakłada, w tym na mocy przepisów ustawowych lub wykonawczych, ograniczeń czasowych na jakiejkolwiek formy leasingu z załogą na podstawie art. 10 ust. 9 ATA USA-UE, w tym również na podstawie czwartej części ATA, pod warunkiem że taki leasing z załogą jest zgodny ze wszystkimi warunkami wspomnianego art. 10 ust. 9.

               2.Ust. 1 nie należy w żadnym wypadku rozumieć jako ograniczenia prawa Stron do stosowania swoich przepisów ustawowych i wykonawczych w odniesieniu do umów leasingu z załogą dotyczących linii lotniczych oraz państw, które nie są stronami niniejszej Umowy.

               Artykuł 3

               Konsultacje

               Każda ze Stron może w dowolnym czasie zwrócić się do dowolnej Strony lub Stron o konsultacje dotyczące wszelkich kwestii związanych z niniejszą umową. Konsultacje takie rozpoczynają się w najwcześniejszym możliwym terminie, nie później jednak niż 60 dni od dnia otrzymania wniosku przez drugą umawiającą się stronę lub, w stosownych przypadkach, od dnia otrzymania wniosku przez wszystkie pozostałe Strony, chyba że uzgodniono inaczej. Takie konsultacje mogą być prowadzone przy okazji posiedzenia wspólnego komitetu, o którym mowa w art. 18 ATA USA-UE.

               Artykuł 4

               Przegląd

               W stosownych przypadkach Strony dokonują przeglądu wykonania niniejszej umowy. Taki przegląd może mieć miejsce przy okazji posiedzenia wspólnego komitetu, o którym mowa w art. 18 ATA USA-UE.

               Artykuł 5

               Rozstrzyganie sporów

               1.Wszelkie spory związane z niniejszą umową, które nie zostaną rozstrzygnięte w drodze konsultacji na podstawie art. 3, mogą zostać przekazane przez strony sporu osobie lub organowi do polubownego rozstrzygnięcia. Jeżeli strony sporu nie osiągną porozumienia w tej kwestii, na wniosek jednej ze stron sporu spór zostaje przekazany do arbitrażu przy zastosowaniu procedur przewidzianych w art. 19 ust. 2–8 ATA USA-UE, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w tych przepisach.

               2.W przypadku sporu dotyczącego:

               (a)dwóch Stron niniejszej umowy, jeżeli termin „Strona” lub „Strony” w art. 19 ust. 2–8 ATA USA-EU jest stosowany w kontekście tego rodzaju sporu w ramach niniejszej Umowy, oznacza on stronę lub strony sporu w ramach niniejszej Umowy.

               (b)więcej niż dwóch Stron niniejszej umowy, w kontekście uczestnictwa w postępowaniu opisanym w niniejszym artykule jedna lub obie strony sporu mogą obejmować znaczeniowo kilka Stron. W przypadku sporu w kontekście niniejszej umowy, wszelkie odniesienia do „Strony” w art. 19 ust. 2–8 ATA USA-UE, stosowane w odniesieniu do tego sporu, oznaczają jedną stronę sporu w ramach niniejszej umowy, a wszelkie odniesienia do „Stron” oznaczają, w odniesieniu do tego sporu, obie strony sporu w ramach niniejszej Umowy.

               3.W odniesieniu do sporu w ramach niniejszej umowy określenie „niniejsza umowa”, w art. 19 ust. 3 i 7 ATA USA-UE, oznacza niniejszą Umowę w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii.

               4.W odniesieniu do sporu w ramach niniejszej umowy odniesienie do „państwa członkowskiego” w art. 19 ust. 2 ATA USA-UE obejmuje Islandię i Norwegię.

               Artykuł 6

               Rejestracja w Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO)

               Sekretariat Rady Unii Europejskiej rejestruje niniejszą umowę oraz wszystkie jej zmiany w Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego.

               Artykuł 7

               Wejście w życie, tymczasowe stosowanie, okres obowiązywania i rozwiązanie

               1.Niniejsza umowa wchodzi w życie po upływie jednego miesiąca od daty ostatniej noty przekazanej w ramach wymiany not dyplomatycznych między Stronami, potwierdzającej zakończenie wszystkich procedur koniecznych do wejścia w życie niniejszej umowy.

               2.Strony uzgadniają, że do czasu jej wejścia w życie Stany Zjednoczone i Unia Europejska będą stosować tymczasowo niniejszą umowę począwszy od daty jej podpisania przez Stany Zjednoczone i Unię Europejską, oraz przez Norwegię i Islandię, począwszy od późniejszej z dat: daty tymczasowego stosowania umowy przez Stany Zjednoczone i Unię Europejską, albo podpisania jej przez Unię Europejską i to państwo.

               3.Zarówno Stany Zjednoczone jak i Unia Europejska mogą w dowolnym momencie powiadomić pisemnie drogą dyplomatyczną pozostałe strony o swej decyzji wypowiedzenia niniejszej umowy lub zakończenia jej tymczasowego stosowania zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. Kopię powiadomienia przesyła się jednocześnie ICAO. Niniejsza umowa wygasa lub przestaje być tymczasowo stosowana o północy czasu GMT 90 dni od daty jej pisemnego wypowiedzenia, chyba że przed upływem tego terminu powiadomienie o wypowiedzeniu zostanie wycofane za zgodą Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej.

               4.Zarówno Islandia, jak i Norwegia mogą w dowolnym momencie powiadomić pisemnie drogą dyplomatyczną pozostałe strony o podjęciu decyzji o wypowiedzeniu niniejszej umowy lub zakończeniu jej tymczasowego stosowania zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. Kopię powiadomienia przesyła się jednocześnie ICAO. Wypowiedzenie nabiera mocy lub umowa przestaje być tymczasowo stosowana o północy czasu GMT 90 dni od daty pisemnego wypowiedzenia, chyba że przed upływem tego terminu powiadomienie o wypowiedzeniu zostanie wycofane za zgodą strony, która je przesłała, Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej.

               5.Niezależnie od wszelkich innych postanowień niniejszego artykułu, jeżeli ATA USA-UE zostanie wypowiedziana lub strony tej umowy przestaną ją tymczasowo stosować, niniejsza umowa wygaśnie jednocześnie.

               6.Niezależnie od wszelkich innych postanowień niniejszego artykułu, jeżeli czwarta część ATA zostanie wypowiedziana zgodnie z art. 3 ust. 1 tej umowy, jeżeli strony tej umowy przestaną ją tymczasowo stosować, lub jeżeli umowa ta zostanie rozwiązana w odniesieniu do Norwegii lub Islandii zgodnie z art. 3 ust. 3, wygaśnie ona w odniesieniu do Norwegii lub Islandii w tym samym dniu, w którym wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy stanie się skuteczne dla tej Strony lub Stron.

               7.Niezależnie od wszelkich innych postanowień niniejszego artykułu, jeżeli Norwegia lub Islandia wycofają się z czwartej części ATA zgodnie z art. 3 ust. 2 tej umowy, niniejsza umowa wygaśnie w odniesieniu do Strony lub Stron wycofujących się z czwartej części ATA w tym samym dniu, w którym wycofanie z czwartej części ATA stanie się skuteczne w odniesieniu do tej Strony lub Stron.

               W DOWÓD CZEGO niniejszą umowę podpisują niżej wymienieni, należycie upoważnieni pełnomocnicy.

               Sporządzono w __________, w czterech jednobrzmiących egzemplarzach w języku angielskim, w dniu ____________ 2019 r.

               w imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki:

                     w imieniu Unii Europejskiej:

               w imieniu Islandii:

                     w imieniu Królestwa Norwegii:

               Wspólna deklaracja

               Przedstawiciele Stanów Zjednoczonych, Unii Europejskiej, Islandii i Norwegii uzgodnili, że Umowę w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą, podpisaną wyłącznie w języku angielskim, należy uznać za autentyczną w innych wersjach językowych, jak przewidziano w wymianie listów między Stronami.

               Niniejsze wspólne oświadczenie stanowi integralną część umowy.

               w imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki:
                     w imieniu Unii Europejskiej:

               w imieniu Islandii:

                     w imieniu Królestwa Norwegii:

    ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.6.2019
            COM(2019) 256 final
            ZAŁĄCZNIK
            do wniosku dotyczącego decyzji Rady
            dotyczącej podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską, Islandią i Królestwem Norwegii

               Protokół konsultacji

               1.W dniu 8 marca 2019 r. delegacje Stanów Zjednoczonych (USA), Unii Europejskiej (UE), Islandii i Norwegii uzgodniły ad referendum tekst umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu z załogą statków powietrznych (zwanej dalej „umową”, załączoną jako załącznik A), który zamierzają przedłożyć do zatwierdzenia właściwym organom. Wykaz członków delegacji znajduje się w załączniku B.

               2.Delegacja Stanów Zjednoczonych i delegacja UE wyraziły opinię, że zamiarem autorów Umowy w sprawie transportu lotniczego między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisanej w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r., zmienionej Protokołem zmieniającym Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisanym w dniu 24 czerwca 2010 r. (zwanym dalej „ATA USA-UE”), było promowanie elastyczności umów operacyjnych między przedsiębiorstwami lotniczymi zgodnie z art. 10 ust. 9. Delegacja Stanów Zjednoczonych, delegacja UE, delegacja Islandii oraz delegacja Norwegii wyraziły również opinię, że zamiarem autorów Umowy w sprawie transportu lotniczego między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, Islandią i Królestwem Norwegii (dalej „czwarta część ATA”), która stanowi o stosowaniu przepisów ATA USA-UE do Islandii i Norwegii, było promowanie podobnej elastyczności.

               3.Delegacja USA wyraziła obawy, że stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1008/2008 utrudni liniom lotniczym ze Stanów Zjednoczonych prowadzącym działalność na podstawie ATA USA-UE korzystanie z praw handlowych, w tym praw wynikających z czwartej części ATA, oraz stwierdziła że od 2014 r. współpracuje ze Wspólnym Komitetem nad zapewnieniem liniom lotniczym, które chcą korzystać z komercyjnych rynków leasingu, dostępu przewidzianego w art. 10 ust. 9. Delegacja USA przypomniała o znacznych wysiłkach podejmowanych przez Departament Transportu Stanów Zjednoczonych, aby tworzyć nowe możliwości rynkowe w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą, których ukoronowaniem była formalna publikacja w lutym 2008 r. w rejestrze federalnym, tom 73, numer 41 zmienionych wytycznych. Delegacja Stanów Zjednoczonych oświadczyła ponadto, że jej decyzja o rozpoczęciu negocjacji, przygotowaniu projektu umowy oraz o przedłożeniu tekstu umowy do zatwierdzenia nie wpływa na jej stanowisko w sprawie wyżej wymienionego rozporządzenia.

               4.W odpowiedzi delegacja UE, delegacja Islandii i delegacja Norwegii oświadczyły, że nie podzielają obaw delegacji Stanów Zjednoczonych dotyczących stosowania rozporządzenia (WE) nr 1008/2008 i uważają, że wprowadzenie przez Stany Zjednoczone ograniczenia czasu stosowania umów leasingu z załogą między europejskimi przedsiębiorstwami lotniczymi, ustanowione w art. 1 ust. 1 umowy, utrudniłyby europejskim liniom lotniczym korzystanie z praw handlowych wynikających z ATA UE-USA, w tym z czwartej części ATA. Delegacje te oświadczyły ponadto, że ich decyzja o rozpoczęciu negocjacji, przygotowaniu projektu umowy oraz o przedłożeniu tekstu umowy do zatwierdzenia nie wpływa na ich stanowisko w sprawie wyżej wymienionego rozporządzenia ani stosowanej przez USA praktyki.

               5.Delegacja unijna, delegacja norweska i delegacja islandzka wyraziły stanowisko, że umowa ta nie stanowi precedensu do negocjacji w sprawie równoważnej umowy między UE, Islandią, lub Norwegią, a innymi państwami, szczególnie w świetle wszechstronnych stosunków w dziedzinie lotnictwa między stronami niniejszej umowy.

               6.W odpowiedzi na pytanie delegacji Stanów Zjednoczonych dotyczące stosowania rozporządzenia (WE) nr 1008/2008 i niniejszego porozumienia przez Islandię i Norwegię, delegacja Islandii i delegacja Norwegii potwierdziły, że Islandia i Norwegia stosują rozporządzenie (WE) nr 1008/2008 przez włączenie go do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG). Delegacja Islandii i delegacja Norwegii zwróciły ponadto uwagę, że na mocy międzynarodowego prawa publicznego porozumienie to będzie dla Islandii i Norwegii wiążące.

               7.Delegacja UE zauważyła, że zgodnie z prawem UE, a w szczególności z art. 216 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), porozumienie, które będzie stanowić część prawa UE, będzie wiążące dla państw członkowskich, chociaż zgodnie z prawem międzynarodowym nie są one stronami umowy; w związku z tym na mocy prawa UE zapobiegnie to naruszaniu przez państwa członkowskie umowy, na przykład przez nałożenie na leasing z załogą ograniczeń czasowych, które byłyby z nią niezgodne.

               8.Delegacja UE zauważyła ponadto, że zgodnie z art. 3 ust. 2 TFUE UE ma wyłączne kompetencje do zawarcia umowy, a państwa członkowskie ich nie mają.

               9.W związku z tym delegacja UE zauważyła, że jeżeli państwo członkowskie naruszyłoby umowę, na przykład nakładając niezgodne z nią ograniczenia czasowe na umowy leasingu z załogą, tym samym – jako, że umowa stanowi część prawa UE, nie wypełniłoby zobowiązania wynikającego z prawa UE. Komisja Europejska będąc instytucją UE odpowiedzialną na mocy TFUE za egzekwowanie prawa UE mogłaby wnieść sprawę przeciwko takiemu państwu członkowskiemu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na mocy art. 258 TFUE. Delegacja UE zauważyła ponadto, że jeżeli państwo członkowskie naruszyłoby postanowienia umowy, na mocy umowy UE byłoby odpowiedzialne za takie naruszenie i podlegałoby procedurom, o których mowa w art. 3 i 5.

               10.W tym kontekście oraz w odpowiedzi na pytanie delegacji Stanów Zjednoczonych delegacja UE potwierdziła, że na mocy prawa UE, a w szczególności w ramach Porozumienia EOG, Komisja Europejska nie ma uprawnień, aby zapewnić stosowanie umowy przez Islandię i Norwegię. Ewentualne naruszenie umowy przez Islandię lub Norwegię byłoby objęte procedurami, o których mowa w art. 3 i 5. Delegacja Islandii i delegacja Norwegii potwierdziły te oświadczenia.

               11.Delegacja Stanów Zjednoczonych zauważyła, że zgodnie z art. 7 ust. 2 umowy Stany Zjednoczone mają stosować ją tymczasowo.

               12.W odpowiedzi na pytanie delegacji Stanów Zjednoczonych dotyczące tymczasowego stosowania umowy i zdolności prawnej UE do zapewnienia tego stosowania przez państwa członkowskie delegacja UE zauważyła przede wszystkim, że zgodnie z art. 218 ust. 5 TFUE decyzję upoważniającą do podpisania umowy oraz decyzję o jej tymczasowym stosowaniu przyjmuje Rada UE, na wniosek Komisji Europejskiej oraz, że zgodnie z art. 7 ust. 2 umowy, taka decyzja wiąże w całości zgodnie z art. 288 TFUE. Stwierdzono również, że zgodnie z art. 216 ust. 2 TFUE umowa, w tym przepisy dotyczące tymczasowego stosowania zawarte w jej art. 7 ust. 2, będzie wiążąca dla państw członkowskich jako prawo UE i odwołano się do procedury przewidzianej w art. 258 TFUE, służącej zapewnieniu przestrzegania przez państwa członkowskie zobowiązań wynikających z prawa UE.

               13.W odpowiedzi na pytanie delegacji Stanów Zjednoczonych dotyczące tymczasowego stosowania umowy w odniesieniu do Islandii i Norwegii, delegacja Islandii i delegacja Norwegii potwierdziły, że umowa będzie stosowana tymczasowo od dnia jej podpisania zgodnie z jej art. 7 ust. 2.

               14.W odpowiedzi na pytanie delegacji UE delegacja USA przedstawiła informacje na temat amerykańskiego systemu długoterminowych umów licencyjnych w zakresie leasingu z załogą. Przedsiębiorstwa lotnicze ubiegające się o taką możliwość są zobowiązane do przestrzegania wymogów określonych w części 212 tytułu 14 kodeksu przepisów federalnych Stanów Zjednoczonych (14 C.F.R. część 212). W przepisach tych określono, że długoterminowy leasing z załogą oznacza leasing, który a) obejmuje ponad 60 dni, albo b) jest częścią serii takich leasingów, które łącznie obejmują umowy na ponad 60 dni. Delegacja Stanów Zjednoczonych zauważyła, że Departament Transportu Stanów Zjednoczonych wydaje zezwolenia na operacje obejmujące usługi leasingu z załogą, jeżeli spełniono wszystkie wymogi i stwierdziła, że zezwolenie takie leży w interesie publicznym. Warunki uznania usług za leżące w interesie publicznym określono w 14 CFR 212.11(b) i omówiono w wytycznych z dnia 15 lutego 2008 r. (73 Fed. Reg. 10986). W związku z tym delegacja USA potwierdziła oświadczenia dotyczące stosowania metody analizy interesu publicznego, o której mowa w pkt 27, 28, 29 i 31 protokołu konsultacji z 2007 r., towarzyszącego ATA UE-USA.

               15.Delegacja Stanów Zjednoczonych zauważyła, że zgodnie z długotrwałą praktyką Departament Transportu Stanów Zjednoczonych konsekwentnie zatwierdza wnioski o zezwolenia na zawarcie umów dotyczących leasingu z załogą składane przez przewoźników z UE, Islandii i Norwegii. Wszystkie delegacje potwierdziły, że spodziewają się kontynuacji tej praktyki w sposób zgodny z umową i z ATA UE-USA, w tym zgodnie z postanowieniami czwartej części ATA.

               16.Delegacje odnotowały, że wspólny komitet, o którym mowa w art. 18 ATA UE-USA, ma uprawnienia do dokonania przeglądu wdrażania ATA UE-USA, w tym wdrażania czwartej części ATA, oraz że jego członkami są strony czwartej części ATA, łącznie z państwami niebędącymi stronami obowiązującej umowy. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że wszystkie strony obecnej umowy są członkami Wspólnego Komitetu oraz że państwa członkowskie UE są związane umową na mocy prawa UE choć nie są stronami umowy, delegacje wyraziły oczekiwanie, że wszelkie konsultacje na podstawie art. 3 umowy lub jej przeglądy na podstawie art. 4 będą się odbywać w ramach regularnych lub specjalnych posiedzeń wspólnego komitetu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ATA UE-USA. Delegacje wyraziły nadzieję, że w przypadku wszelkich takich konsultacji, charakter tego forum pomoże stronom umowy osiągnąć porozumienie.

               17.Delegacje zwróciły również uwagę, że umowa nie ma wpływu na mandat Wspólnego Komitetu w zakresie rozwiązywania problemów dotyczących umów w sprawie leasingu z załogą na podstawie art. 10 ust. 9 ATA UE-USA, w tym również w odniesieniu do czwartej części ATA.

               18.Delegacja Stanów Zjednoczonych i delegacja UE uznały system językowy UE. W tym kontekście delegacja UE przypomniała, że zgodnie z prawem UE jest zobowiązana do sporządzenia umowy w językach bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim. Delegacja UE zajęła stanowisko, zgodnie z którym te dodatkowe wersje językowe należy uznać za autentyczne przy zastosowaniu procedury przewidzianej we wspólnej deklaracji (załączonej jako załącznik C), tak aby wszystkie wersje językowe były równorzędne. Delegacje islandzka i norweska zajęły stanowisko, że wersje językowe islandzką i norweską również należy uznać za autentyczne. Delegacja Stanów Zjednoczonych przyjęła do wiadomości stanowisko delegacji UE, Islandii i Norwegii oraz, zauważając, że umowa nie wymaga uznania za autentyczne innych wersji językowych, potwierdziła swoje zobowiązanie do konstruktywnej współpracy z delegacjami unijną, islandzką i norweską przy rozpatrywaniu wniosków o uznanie autentyczności dodatkowych wersji językowych umowy w drodze procedury przewidzianej we wspólnej deklaracji.

               W imieniu delegacji

                     W imieniu delegacji

               Stanów Zjednoczonych Ameryki:

                     Unii Europejskiej:

               Terri L. Robl

                     Carlos Bermejo Acosta

               W imieniu delegacji

                     W imieniu delegacji Islandii:

                     Królestwa Norwegii:

               Una Særún Jóhannsdóttir

                     Øyvind Thorstein Ek


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 10.10.2019
            COM(2019) 477 final
            2019/0230(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie wysokości wkładów finansowych wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym pułapu na 2021 r., rocznej kwoty na 2020 r., pierwszej raty za 2020 r. oraz indykatywnej, niewiążącej prognozy dotyczącej spodziewanych rocznych kwot wkładów na lata 2022 i 2023

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Wniosek dotyczy:

               –
                     pułapu kwoty wkładów na 2021 r.,

               –
                     rocznej kwoty wkładów na 2020 r.,

               –
                     kwoty pierwszej raty wkładów na 2020 r.,

               –
                     niewiążącej prognozy dotyczącej spodziewanych rocznych kwot na lata 2022 i 2023.

               11. EFR oraz inne fundusze EFR, które nie zostały jeszcze zamknięte (tj. 8., 9. i 10. EFR), są zarządzane według zasad określonych w następujących dokumentach:

               obowiązująca Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („umowa o partnerstwie AKP–UE”), z późniejszymi zmianami
                  1
               ;

               Umowa wewnętrzna między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                  2
                („umowa wewnętrzna” dotycząca 11. EFR);

               rozporządzenie Rady (UE) 2018/1877 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju
                  3
                („rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do 11. EFR”).

               Wymienione wyżej dokumenty zawierają wieloletnie zobowiązania państw członkowskich do zapewnienia wsparcia finansowego na rzecz EFR. Rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do 11. EFR przewiduje regularne wnoszenie wkładów przez państwa członkowskie do EFR na podstawie wcześniej ustalonych zobowiązań finansowych. Regularne wkłady są następstwem technicznych decyzji Rady odzwierciedlających realizację podjętych wcześniej zobowiązań finansowych.

               Niektóre pozycje w uzasadnieniu nie mają zatem zastosowania do wezwań do wnoszenia regularnych wkładów, takich jak niniejsze wezwanie.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Zgodnie z art. 19 ust. 7 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR kwotę, którą zarządza Komisja Europejska, i kwotę, którą zarządza Europejski Bank Inwestycyjny (EBI), określa się oddzielnie.

               Zgodnie z art. 46 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR EBI przekazał Komisji Europejskiej swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

               Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują dostępne kwoty z tytułu poprzednich EFR, jedną po drugiej. Wezwania do wniesienia wkładów, o których mowa w niniejszym wniosku, dotyczą zatem kwot w ramach 10. EFR dla EBI oraz kwot w ramach 11. EFR dla Komisji Europejskiej.

               Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR Rada musi podjąć decyzję w sprawie niniejszego wniosku do dnia 15 listopada.

               Art. 21 ust. 1 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR stanowi, że w przypadku nieprzekazania raty wkładu w terminie dane państwo członkowskie zobowiązane jest zapłacić odsetki od niewpłaconej kwoty zgodnie z zasadami określonymi w tym artykule.

               2019/0230 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie wysokości wkładów finansowych wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym pułapu na 2021 r., rocznej kwoty na 2020 r., pierwszej raty za 2020 r. oraz indykatywnej, niewiążącej prognozy dotyczącej spodziewanych rocznych kwot wkładów na lata 2022 i 2023

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („umowa wewnętrzna”)
                  4
               , w szczególności jej art. 7,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2018/1877 z dnia 26 listopada 2018 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju („rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do 11. EFR”)
                  5
               , w szczególności jego art. 19 ust. 2,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z procedurą określoną w art. 19–22 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11 . EFR i uwzględniając wniosek w sprawie włączenia EFR do budżetu, zgodnie z wnioskiem Komisji w sprawie instrumentu finansowania zewnętrznego na okres po 2020 r., Komisja Europejska ma do dnia 15 października 2019 r. przedstawić wniosek określający: a) pułap kwoty wkładu na 2021 r.; b) roczną kwotę wkładów na 2020 r.; c) kwotę pierwszej raty wkładów na 2020 r.; oraz d) indykatywną, niewiążącą prognozę dotyczącą spodziewanych rocznych kwot wkładów na lata 2022–2023.

               (2)Zgodnie z art. 46 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) przekazał Komisji Europejskiej swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

               (3)Art. 20 ust. 1 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR stanowi, że wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich EFR. Należy zatem wezwać do wniesienia wkładów w ramach 10. EFR dla EBI oraz w ramach 11. EFR dla Komisji.

               (4)Decyzją (UE) 2019/1093
                  6
                w dniu 26 czerwca 2019 r., na wniosek Komisji Europejskiej, Rada przyjęła decyzję ustalającą roczną kwotę wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2020 r. w wysokości 4 400 000 000 EUR dla Komisji Europejskiej oraz 300 000 000 EUR dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Pułap rocznej kwoty wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2021 r. ustala się niniejszym na 4 000 000 000 EUR. Kwota ta zostaje podzielona na 3 700 000 000 EUR dla Komisji i 300 000 000 EUR dla EBI.

               Artykuł 2

               Roczną kwotę wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2020 r. ustala się niniejszym na 4 700 000 000 EUR. Kwota ta zostaje podzielona na 4 400 000 000 EUR dla Komisji i 300 000 000 EUR dla EBI.

               Artykuł 3

               Poszczególne wkłady na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, które państwa członkowskie przekazują Komisji Europejskiej i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu w ramach pierwszej raty za 2020 r., określono w tabeli w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 4

               Indykatywną, niewiążącą prognozę dotyczącą spodziewanych rocznych kwot wkładów na 2022 r. ustala się niniejszym na 2 700 000 000 EUR dla Komisji i 300 000 000 EUR dla EBI, natomiast na 2023 r. – na 2 000 000 000 EUR dla Komisji i na 100 000 000 EUR dla EBI.

               Artykuł 5

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Artykuł 6

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

                     (2)

                        Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (3)

                        Dz.U. L 307 z 3.12.2018, s. 1.

                     (4)

                        Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (5)

                        Dz.U. L 307 z 3.12.2018, s. 7.

                     (6)

                        Dz.U. L 173 z 27.6.2019, s. 49.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 10.10.2019
            COM(2019) 477 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącegoDECYZJI RADY
            w sprawie wysokości wkładów finansowych wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym pułapu na 2021 r., rocznej kwoty na 2020 r., pierwszej raty za 2020 r. oraz indykatywnej, niewiążącej prognozy dotyczącej spodziewanych rocznych kwot wkładów na lata 2022 i 2023

               ZAŁĄCZNIK

                        PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE

                        Klucz dot. 10. EFR w %

                        Klucz dot. 11. EFR w %

                        Pierwsza rata za 2020 r. (w EUR)

                        Ogółem

                        Komisja

                        EBI

                        11. EFR

                        10. EFR

                        BELGIA

                        3,53

                        3,24927

                        58 486 860,00

                        3 530 000,00

                        62 016 860,00

                        BUŁGARIA

                        0,14

                        0,21853

                        3 933 540,00

                        140 000,00

                        4 073 540,00

                        CZECHY

                        0,51

                        0,79745

                        14 354 100,00

                        510 000,00

                        14 864 100,00

                        DANIA

                        2,00

                        1,98045

                        35 648 100,00

                        2 000 000,00

                        37 648 100,00

                        NIEMCY

                        20,50

                        20,57980

                        370 436 400,00

                        20 500 000,00

                        390 936 400,00

                        ESTONIA

                        0,05

                        0,08635

                        1 554 300,00

                        50 000,00

                        1 604 300,00

                        IRLANDIA

                        0,91

                        0,94006

                        16 921 080,00

                        910 000,00

                        17 831 080,00

                        GRECJA

                        1,47

                        1,50735

                        27 132 300,00

                        1 470 000,00

                        28 602 300,00

                        HISZPANIA

                        7,85

                        7,93248

                        142 784 640,00

                        7 850 000,00

                        150 634 640,00

                        FRANCJA

                        19,55

                        17,81269

                        320 628 420,00

                        19 550 000,00

                        340 178 420,00

                        CHORWACJA

                        0,00

                        0,22518

                        4 053 240,00

                        0,00

                        4 053 240,00

                        WŁOCHY

                        12,86

                        12,53009

                        225 541 620,00

                        12 860 000,00

                        238 401 620,00

                        CYPR

                        0,09

                        0,11162

                        2 009 160,00

                        90 000,00

                        2 099 160,00

                        ŁOTWA

                        0,07

                        0,11612

                        2 090 160,00

                        70 000,00

                        2 160 160,00

                        LITWA

                        0,12

                        0,18077

                        3 253 860,00

                        120 000,00

                        3 373 860,00

                        LUKSEMBURG

                        0,27

                        0,25509

                        4 591 620,00

                        270 000,00

                        4 861 620,00

                        WĘGRY

                        0,55

                        0,61456

                        11 062 080,00

                        550 000,00

                        11 612 080,00

                        MALTA

                        0,03

                        0,03801

                        684 180,00

                        30 000,00

                        714 180,00

                        NIDERLANDY

                        4,85

                        4,77678

                        85 982 040,00

                        4 850 000,00

                        90 832 040,00

                        AUSTRIA

                        2,41

                        2,39757

                        43 156 260,00

                        2 410 000,00

                        45 566 260,00

                        POLSKA

                        1,30

                        2,00734

                        36 132 120,00

                        1 300 000,00

                        37 432 120,00

                        PORTUGALIA

                        1,15

                        1,19679

                        21 542 220,00

                        1 150 000,00

                        22 692 220,00

                        RUMUNIA

                        0,37

                        0,71815

                        12 926 700,00

                        370 000,00

                        13 296 700,00

                        SŁOWENIA

                        0,18

                        0,22452

                        4 041 360,00

                        180 000,00

                        4 221 360,00

                        SŁOWACJA

                        0,21

                        0,37616

                        6 770 880,00

                        210 000,00

                        6 980 880,00

                        FINLANDIA

                        1,47

                        1,50909

                        27 163 620,00

                        1 470 000,00

                        28 633 620,00

                        SZWECJA

                        2,74

                        2,93911

                        52 903 980,00

                        2 740 000,00

                        55 643 980,00

                        ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

                        14,82

                        14,67862

                        264 215 160,00

                        14 820 000,00

                        279 035 160,00

                        OGÓŁEM UE-28

                        100,00

                        100,00

                        1 800 000 000,00

                        100 000 000,00

                        1 900 000 000,00