				|

		52011PC0860

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie europejskich funduszy venture capital /* KOM/2011/0860 wersja ostateczna - 2011/0417 (COD) */

			   	UZASADNIENIE

1.
KONTEKST WNIOSKU

W porównaniu z
konkurującymi światowymi ośrodkami zaawansowanych technologii i
innowacji, w szczególności ze Stanami Zjednoczonymi, branża venture
capital w Europie jest rozdrobniona i rozproszona. Prowadzi to do
statystycznie istotnej niechęci inwestorów do inwestowania w fundusze venture
capital. Niektóre państwa członkowskie posiadają specjalne
systemy funduszy venture capital, obejmujące przepisy
dotyczące struktury portfela, technik inwestycyjnych oraz kwalifikowalnego
celu inwestycyjnego. Większość państw członkowskich
nie posiada jednak takich systemów i stosuje raczej ogólne przepisy prawa
spółek oraz przepisy dotyczące obowiązku wydawania prospektów
emisyjnych w odniesieniu do działalności wszystkich
zarządzających funduszami, którzy chcą złożyć
oferty na rynku niepublicznym w zakresie venture capital w tych państwach.

Rozproszenie i
niepełny charakter przepisów sprawiają, że rozpoczęcie
kierowania części inwestycji w stronę venture capital
jest dla potencjalnych inwestorów venture capital, takich jak zamożni
klienci indywidualni, fundusze emerytalne lub zakłady ubezpieczeń,
trudne i kosztowne. Uniemożliwia to również specjalistycznym
funduszom venture capital pozyskiwanie znaczącego kapitału za
granicą.
W
ścisłym związku z opisanym wyżej problemem pozostaje
kwestia tego, czy Europa przeznacza wystarczającą ilość środków
na finansowanie innowacyjnych sektorów w fazie rozruchu. Podczas gdy w latach
2003–2010 Stany Zjednoczone skierowały ok. 131 mld EUR do funduszy venture
capital, w tym samym okresie funduszom europejskim udało się
zgromadzić zaledwie 28 mld EUR.
Obecnie
potencjalni inwestorzy przedkładają inwestycje typu private equity
nad inwestycje venture capital. W okresie odniesienia 2003–2010 z
ogólnej puli 437 mld EUR, która została zainwestowana w szerszy sektor private
equity, na venture capital przeznaczono środki w
wysokości 64 mld EUR. Venture capital stanowił zatem zaledwie
14,6 % wspólnej puli, natomiast private equity – 85,4 %. Analiza tego okresu
odniesienia w ujęciu rocznym wskazuje, że środki
pieniężne pozyskane przez private equity w każdym roku
zdecydowanie przewyższają środki pozyskane przez venture
capital.
Dopóki private
equity – sektor, który inwestuje w przedsiębiorstwa dojrzałe i organizuje wykupy
lewarowane – będzie preferowany przez inwestorów, dopóty dostępne środki
nie będą kierowane na finansowanie kapitałowe
przedsiębiorstw w fazie zalążkowej i w fazie rozruchu, których
rozwój organizacyjny znajduje się na rozstrzygającym etapie. Obecny brak
zasobów finansowych kierowanych na venture capital jest bezpośrednią
przyczyną tego, że wielkość przeciętnego europejskiego
funduszu venture capital jest mniejsza od wielkości optymalnej.
Przeciętna
wielkość europejskiego funduszu venture capital jest znacznie
mniejsza od optymalnej wielkości dla tego rodzaju instrumentu
finansowania. Podczas gdy przeciętny fundusz venture capital w
Stanach Zjednoczonych zarządza aktywami o wartości 130 mln EUR,
wielkość przeciętnego europejskiego funduszu venture capital
wynosi 60 mln EUR.
W konsekwencji na
tym etapie venture capital odgrywa drugorzędną rolę w
finansowaniu MŚP. MŚP są zależne przede wszystkim od
kredytów bankowych. Kredyty bankowe stanowią ponad 80 % funduszy tych
przedsiębiorstw, podczas gdy zaledwie 2 % dostarczają specjaliści
ds. venture capital. W przypadku Stanów Zjednoczonych analogiczna
wartość wynosi 14 %.
Wnioski te są
szczególnie zastanawiające, jeśli wziąć pod uwagę
fakt, że od czasu kryzysu finansowego w latach 2008 i 2009 wiele MŚP
musiało spłacać znacznie wyższe odsetki od kredytów
bankowych[1].
Ponadto na skutek kryzysu finansowego w latach 2008 i 2009 nastąpił
znaczny spadek poziomu udzielania i przedłużania linii kredytowych dla
MŚP przez banki, w związku z czym przedsiębiorstwa te zaczęły
pilnie poszukiwać alternatywnych źródeł finansowania, aby
zaspokoić swoje potrzeby w tym zakresie[2].
Mimo to venture capital nie zapełnił tej oczywistej luki z
powodu braku wystarczających zasobów kapitałowych.
Brak skutecznego
sektora venture capital powoduje, że dynamika działania
europejskich innowatorów i innowacyjnych przedsiębiorstw jest niższa
od ich potencjału komercyjnego. To z kolei negatywnie wpływa na
konkurencyjność Europy na arenie światowej. Argument ten
można zilustrować, porównując relatywne znaczenie inwestycji venture
capital jako narzędzia finansowania (wyrażonych jako odsetek PKB)
na wysoce innowacyjnym rynku, jakim są Stany Zjednoczone (0,14 %), ze
średnią europejską (0,03 %).
Sytuację tę potwierdza również ocena z perspektywy ogólnego
portfela funduszy venture capital, którymi zarządza konkretny
zarządzający funduszem. Z najnowszych danych udostępnionych
przez Europejskie Stowarzyszenie Private Equity i Venture Capital
(EVCA) wynika, że 98 % zarządzających funduszami venture
capital w Europie zarządza portfelem funduszy o wartości
niższej niż próg 500 mln EUR, który został ustanowiony w
dyrektywie w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami
inwestycyjnymi (dyrektywa w sprawie ZAFI)[3].

W związku z tym podstawowe znaczenie ma
rozwiązanie tych problemów i wspieranie europejskich przedsiębiorców.
Dobrze prosperujący europejski rynek venture
capital stanowi cel ogólnej strategii „Europa 2020”[4], natomiast Rada Europejska na
posiedzeniu w lutym 2011 r. wezwała do usunięcia pozostałych
utrudnień regulacyjnych dla transgranicznego venture
capital. W odpowiedzi na to wezwanie Komisja zobowiązała
się w Akcie o jednolitym rynku[5]
do dopilnowania, aby do 2012 r. fundusze venture capital utworzone w
dowolnym państwie członkowskim mogły swobodnie gromadzić
kapitał i inwestować w całej UE. Nowe ramy dla funduszy venture
capital stanowią również jeden z kluczowych priorytetów planu
działania na rzecz MŚP [insert reference], którego celem jest
wspieranie rozwoju MŚP poprzez poprawę ich dostępu do finansowania.
W przyjętym w dniu
12 października 2011 r. komunikacie pt. Plan
działania na rzecz stabilności i wzrostu Komisja również uznała, że
ułatwianie dostępu do venture
capital jest
ważnym narzędziem wspierającym wzrost gospodarczy w UE i w
związku z tym wezwała Parlament Europejski i Radę do
przyjęcia odpowiednich wniosków w drodze procedury przyspieszonej[6].
Problemy te są podejmowane w
rozporządzeniu, którego dotyczy niniejszy wniosek. Wprowadzono w nim
jednolite wymogi dla zarządzających przedsiębiorstwami
zbiorowego inwestowania, które działają pod nazwą „europejskich funduszy
venture capital”. W rozporządzeniu tym wprowadza się
również wymogi dotyczące portfela inwestycyjnego, technik
inwestycyjnych oraz kwalifikowalnych przedsiębiorstw, na które mogą
być ukierunkowane kwalifikowalne fundusze venture capital. Wprowadza
się także jednolite przepisy określające, które kategorie
inwestorów mogą być celem kwalifikowalnego funduszu venture
capital, oraz przepisy dotyczące wewnętrznej organizacji
zarządzających, którzy wprowadzają takie fundusze do obrotu. Ponieważ
zarządzający przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania
działającymi pod nazwą „europejski fundusz venture capital”
będą podlegać identycznym przepisom prawa materialnego w
całej UE, będą oni korzystać z jednolitych wymogów
dotyczących rejestracji oraz z obowiązującego w całej Unii
paszportu, co pomoże stworzyć równe warunki działania dla wszystkich
uczestników rynku venture capital.
Jednolite przepisy dotyczące funduszy venture
capital mogą również stać się ważnym impulsem do rozwoju
innych dziedzin objętych uregulowaniami dotyczącymi inwestycji venture
capital. W ostrożnościowych ramach dla zakładów
ubezpieczeń (Wypłacalność II) oraz banków
(rozporządzenia i dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych)
inwestycje venture capital traktuje się do celów obliczania wymogów
kapitałowych jako wysokie ryzyko. Komisja oceni
skutki takich wymogów, aby określić ewentualną potrzebę ich
zmiany w perspektywie średnio- lub długoterminowej. Ustanowienie
unijnych ram dla funduszy venture capital przy pomocy jednolitego zbioru
przepisów dotyczących struktury portfela oraz warunków działalności,
jak przewiduje się w niniejszym rozporządzeniu, może
ułatwić taką ocenę.
Jak podkreśla się również w
planie działania na rzecz MŚP, wspólne pojęcie funduszu venture
capital będzie dobrym punktem wyjścia poszukiwania – wraz z
państwami członkowskimi – kolejnych rozwiązań problemów związanych
z podatkami, które mogą utrudniać takim funduszom inwestycje
transgraniczne. W 2012 r. Komisja zakończy badanie przeszkód podatkowych
utrudniających transgraniczne inwestycje venture capital, tak aby w
2013 r. przedstawić rozwiązania mające na celu wyeliminowanie
tych przeszkód i jednocześnie zapobieżenie unikaniu
zobowiązań podatkowych oraz oszustwom podatkowym. Takie
rozwiązania, chociaż są niezależne od niniejszego
rozporządzenia, stanowią jego istotne uzupełnienie, aby
zapewnić rozwój w pełni sprawnego rynku funduszy venture capital
oraz MŚP w UE. Rozwiązania te zapewniłyby skuteczny przepływ
kapitału do kwalifikowalnych funduszy venture capital, a
ostatecznie do kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych, w które
fundusze te inwestują.
Rozporządzenie, którego dotyczy niniejszy
wniosek, stanowi uzupełnienie wniosku dotyczącego rozporządzenia
w sprawie europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości
społecznej. Oba wnioski mają różne cele i jeżeli
zostaną przyjęte, będą współistnieć jako
autonomiczne, niezależne od siebie akty prawne.

2.
WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
2.1.
Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Początki prac nad venture capital sięgają 1998 r.,
kiedy to Komisja uznała znaczenie stworzenia dobrze działającego
rynku podwyższonego ryzyka[7], którego zasadniczym elementem będzie venture
capital, w komunikacie w
sprawie planu działania w zakresie kapitału podwyższonego ryzyka
(ang. RCAP)[8]. Od tego czasu Komisja zebrała dalsze dowody dzięki
specjalistycznym warsztatom, konsultacjom oraz grupom ekspertów, w ramach
których podjęto problem istniejących barier prawnych, regulacyjnych i
podatkowych, uniemożliwiających optymalne funkcjonowanie rynków venture
capital.
W dniu 15 czerwca 2011 r. służby
Komisji rozpoczęły konsultacje społeczne[9] w sprawie
najważniejszych elementów możliwych europejskich ram funduszy venture
capital; konsultacje te zakończyły się w dniu 10 sierpnia
2011 r. Wpłynęło czterdzieści osiem odpowiedzi, z którymi
można się zapoznać na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/internal_market/consultations/2011/venture_capital_en.htm.

2.2.
Ocena skutków

Zgodnie ze swoją polityką w zakresie
lepszego stanowienia prawa Komisja przeprowadziła ocenę skutków
wariantów polityki. Warianty te obejmują szereg
możliwych rozwiązań:
·
wprowadzenie nowego paszportu venture capital w ramach dyrektywy 2011/61/WE
(dyrektywa w sprawie ZAFI);
·
obniżenie lub zniesienie progów ustanowionych
w dyrektywie w sprawie ZAFI;
·
opracowanie przepisów szczególnych dotyczących
venture capital w ramach
przepisów wykonawczych do dyrektywy w sprawie ZAFI („poziom 2”);
·
stworzenie paszportu venture
capital jako niezależnego instrumentu prawnego;
·
utworzenie sieci administracyjnej
służącej egzekwowaniu wzajemnego uznawania przepisów krajowych regulujących
venture capital lub oferty na
rynku niepublicznym.
Wszystkie te warianty zostały
przeanalizowane pod kątem celów ogólnych, mianowicie zwiększenia
konkurencyjności europejskich MŚP na rynku światowym, ale
również pod kątem bardziej szczegółowych i operacyjnych celów
niniejszej inicjatywy: (i) opracowanie pojęcia europejskiego „funduszu venture
capital”, (ii) stworzenie europejskiego systemu promującego
transgraniczne pozyskiwanie środków finansowych przez fundusze venture
capital, (iii) stworzenie wspólnego podejścia regulacyjnego do takich
funduszy, w tym utworzenie sieci współpracy regulacyjnej w zakresie
nadzoru nad takimi funduszami inwestycyjnymi.
Przeanalizowano również skutki
obejmujące koszty i korzyści dla zarządzających funduszami venture
capital, MŚP, społeczeństwa, gospodarki ogółem,
środowiska oraz koszty i korzyści w skali światowej. Wnioski z
tej analizy przemawiają na korzyść stworzenia paszportu venture capital jako niezależnego instrumentu.
Oczekuje się, że preferowany wariant zapewni zarządzającym
funduszami venture capital korzyść w postaci poprawy warunków
ich działania w UE, co następnie doprowadzi do obniżenia kosztów
przestrzegania przepisów i kosztów administracyjnych oraz pojawienia się
nowych możliwości pozyskiwania środków finansowych. W rezultacie
powstaną dodatkowe możliwości prowadzenia działalności
gospodarczej oraz większe środki trafią do młodych i
innowacyjnych MŚP, co z kolei pobudzi konkurencyjność i wzrost
europejskiej gospodarki.
Uwzględniono uwagi wyrażone przez Radę ds. Ocen Skutków w opinii z dnia 11 listopada. Analizę problemów uzupełnia w szczególności
wyjaśnienie, w jakim stopniu niski poziom transgranicznego pozyskiwania venture capital można przypisać rozproszeniu
i niepełnemu charakterowi przepisów unijnych. Poszczególne warianty wyraźniej
powiązano z konkretnymi problemami, które zostały stwierdzone, oraz pogłębiono
ocenę ich skutków. Wreszcie bardziej szczegółowo wyjaśniono
ustalenia dotyczące monitorowania i zgodności.

3.
ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
3.1.
Podstawa prawna

Podstawą wniosku jest art. 114 TFUE,
który stanowi najbardziej odpowiednią podstawę prawną w tej
dziedzinie. Głównym celem wniosku jest poprawa wiarygodności oraz
pewności prawa w zakresie wprowadzania do obrotu przez podmioty
posługujące się nazwą „Europejski fundusz venture
capital”. Dążąc do osiągnięcia tego celu, we
wniosku wprowadza się jednolite normy dotyczące struktury portfela „europejskich
funduszy venture capital”, instrumentów inwestycyjnych, z których takie
fundusze mogą korzystać, oraz celów inwestycyjnych
kwalifikujących się do finansowania ze środków funduszy
zbiorowego inwestowania, które działają pod nazwą „europejskiego
funduszu venture capital”.
We wniosku wprowadza się również
jednolite przepisy dotyczące kategorii inwestorów, których uznaje się
za uprawnionych do inwestowania w „europejskie fundusze venture capital”.
Uznaje się, że rozporządzenie stanowi najbardziej odpowiedni
instrument prawny do celów wprowadzenia jednolitych wymogów skierowanych do
wszystkich uczestników rynku venture capital, w tym inwestorów venture capital, funduszy venture capital
oraz przedsiębiorstw będących celem finansowania venture capital. Uznaje się również,
że rozporządzenie stanowi najbardziej odpowiedni instrument do celów
stworzenia jednolitych przepisów określających, kto może
być inwestorem venture capital, kto może posługiwać
się nazwą „europejski fundusz venture capital” oraz jakie
rodzaje przedsiębiorstw mogą uzyskać finansowanie ze strony
takich kwalifikowalnych funduszy. Uznaje się wreszcie, że
rozporządzenie stanowi najbardziej odpowiedni instrument do celów
zapewnienia objęcia wszystkich uczestników jednolitymi wymogami
dotyczącymi subskrypcji „europejskich funduszy venture capital”
oraz strategii i narzędzi inwestycyjnych stosowanych przez „europejskie
fundusze venture capital”.

3.2.
Pomocniczość i proporcjonalność

Zasadniczo wniosek ma na celu stworzenie
pewnych, bezpiecznych i stabilnych pod względem prawnym warunków
wprowadzania do obrotu europejskich funduszy venture capital. Określenie
podstawowych cech europejskiego funduszu venture capital, pod
względem struktury portfela, narzędzi inwestycyjnych, celów
inwestycyjnych oraz kwalifikowalnych grup inwestorów, nie może
pozostać w gestii państw członkowskich, ponieważ
doprowadziłoby to do różnego i niespójnego stosowania takich wymogów
w zakresie definiowania w całej UE. Jednolite definicje i wymogi
operacyjne muszą zatem odgrywać centralną rolę podczas tworzenia
zbioru wspólnych przepisów dla europejskiego rynku unijnych funduszy venture
capital oraz zarządzających tymi funduszami. Ponadto wszyscy
działający na tym rynku zarządzający funduszami zbiorowego
inwestowania, którzy posługują się nazwą „europejski
fundusz venture capital”, muszą podlegać jednakowym wymogom
dotyczącym organizacji i prowadzenia działalności gospodarczej.
W odniesieniu do rejestracji i nadzorowania
zarządzających „europejskimi funduszami venture capital”
wniosek ma na celu zapewnienie równowagi między potrzebą skutecznego
nadzoru nad europejskimi funduszami venture capital, interesem
właściwych organów państw, w których takie fundusze mają
siedzibę lub są oferowane kwalifikowalnym kategoriom inwestorów, oraz
koordynującą rolą Europejskiego Urzędu
Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW). W celu ustanowienia procesu ciągłego
nadzoru właściwy organ państwa członkowskiego, w którym
zarządzający kwalifikowalnym „europejskim funduszem venture
capital” posiada swoją siedzibę, przeprowadzi kontrolę
dokumentów rejestracyjnych złożonych przez wnioskującego
zarządzającego, a następnie, po dokonaniu oceny tego, czy
wnioskodawca zapewnia wystarczające gwarancje dotyczące jego
możliwości spełnienia wymogów rozporządzenia, dokona jego
rejestracji. W ramach nadzoru nad zarejestrowanym zarządzającym
właściwy organ, który dokonał jego rejestracji, będzie
współpracować z właściwymi organami tych państw
członkowskich, w których kwalifikowalny fundusz jest wprowadzany do
obrotu. EUNGiPW będzie
prowadzić centralną bazę danych zawierającą wykaz
wszystkich zarejestrowanych zarządzających, którzy są uprawnieni
do posługiwania się nazwą „europejskiego funduszu venture
capital”.
Jeżeli chodzi o zasadę
proporcjonalności, wniosek zapewnia odpowiednią równowagę
między interesem publicznym dotyczącym promowania rozwoju bardziej
płynnych rynków venture capital a opłacalnością proponowanego środka. Przewidując
prosty system rejestracji, we wniosku w pełni uwzględniono potrzebę
zachowania równowagi między bezpieczeństwem i
wiarygodnością, które wiążą się z posługiwaniem
się nazwą „europejski fundusz venture capital”, a skutecznym
funkcjonowaniem rynku venture capital i kosztem, jaki ponoszą różne zainteresowane strony działające
na tym rynku.

3.3.
Zgodność z art. 290 i 291 TFUE

W dniu 23 września 2009 r. Komisja
przyjęła wnioski dotyczące rozporządzeń
ustanawiających Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB), Europejski
Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
(EUNUiPPE) i Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych (EUNGiPW). W tym
względzie Komisja pragnie przypomnieć oświadczenia
dotyczące art. 290 i 291 TFUE sformułowane w ramach procesu
przyjmowania rozporządzeń ustanawiających Europejskie Urzędy
Nadzoru o następującej treści: „Jeżeli chodzi o proces przyjmowania standardów regulacyjnych,
Komisja podkreśla szczególny charakter sektora usług finansowych,
wynikający ze struktury Lamfalussy’ego i wyraźnie stwierdzony w
deklaracji nr 39 do TFUE. Komisja ma jednak poważne
wątpliwości co do tego, czy ograniczenie jej roli w przyjmowaniu
aktów delegowanych i środków wykonawczych jest zgodne z art. 290 i 291
TFUE”.

3.4.
Prezentacja wniosku

Artykuł 1 – Zakres
W art. 1 wyznacza się zakres
rozporządzenia, którego dotyczy wniosek. W artykule tym stwierdza się
wyraźnie, że nazwa „europejski fundusz venture capital” jest
zarezerwowana dla tych zarządzających funduszami, którzy
spełniają zbiór jednolitych kryteriów jakościowych mających
zastosowanie do wprowadzania do obrotu w Unii kwalifikowalnych funduszy venture
capital, którymi oni zarządzają. W tym względzie w art. 1
podkreśla się cel polegający na opracowaniu jednolitego
pojęcia kwalifikowalnego funduszu venture capital. Opracowanie
takiego pojęcia ma zapewnić sprawne wprowadzanie takich funduszy do
obrotu w całej Unii.
Artykuł 2 – Zakres stosowania
W art. 2 stwierdza
się, że rozporządzenie ma zastosowanie do
zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, jak
określono w art. 3 lit. b) niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem
że mają oni swoją siedzibę w Unii i zostali zarejestrowani
przez właściwy organ państwa członkowskiego ich pochodzenia
zgodnie z przepisami dyrektywy 2011/61/WE oraz zarządzają portfelem
kwalifikowalnych funduszy venture capital, w ramach których
łączna wartość aktywów objętych zarządzaniem nie przekracza
progu 500 mln EUR.
Artykuł 3 – Definicje
Artykuł 3
zawiera podstawowe definicje określające zakres stosowania
rozporządzenia, którego dotyczy niniejszy wniosek. W artykule tym zdefiniowano
kluczowe pojęcia, takie jak kwalifikowalny fundusz venture capital,
kwalifikowalne narzędzia inwestycyjne oraz kwalifikowalne cele
inwestycyjne. Definicje te mają zasadniczo na celu wyznaczenie
wyraźnej granicy między pojęciem kwalifikowalnego funduszu venture
capital a innymi funduszami, które angażują się w inne,
mniej specjalistyczne strategie inwestycyjne, na przykład private
equity.
Zgodnie z celem polegającym na precyzyjnym określeniu kwalifikowalnych
funduszy, w odniesieniu do których zarządzający funduszem venture
capital korzysta z praw wynikających z niniejszego
rozporządzenia, w art. 3 lit. a) stwierdza się, że
kwalifikowalnym funduszem venture capital jest fundusz, który przeznacza
co najmniej 70 % łącznej wartości swoich wpłat na poczet
kapitału oraz niewniesionego kapitału zadeklarowanego na inwestycje w
małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) emitujące kapitałowe
lub quasi-kapitałowe instrumenty inwestycyjne bezpośrednio na rzecz
inwestorów venture capital („cele
inwestycyjne”). Oznacza to, że np. koszty operacyjne, którymi należy
obciążyć kwalifikowalny fundusz venture capital, zgodnie
z ewentualnymi ustaleniami z inwestorami, muszą zostać pokryte z
pozostałych 30 % wkładu kapitałowego zadeklarowanego.
Należy wyjaśnić, że
fundusz venture capital musi nabyć te instrumenty bezpośrednio
od emitującego MŚP. Bezpośrednie nabycie stanowi niezbędne
zabezpieczenie, ponieważ służy odróżnieniu kwalifikowalnych
funduszy venture capital od szerszej kategorii funduszy private
equity (prowadzących obrót wyemitowanymi papierami wartościowymi
na rynkach wtórnych). Artykuł 3 zawiera dalsze definicje niezbędne do
stosowania rozporządzenia, którego dotyczy niniejszy wniosek.
Artykuł 4 – Stosowanie nazwy
„europejski fundusz venture capital”
W art. 4 określono podstawową
zasadę, zgodnie z którą tylko fundusze spełniające
jednolite kryteria ustanowione w niniejszym rozporządzeniu są
uprawnione do posługiwania się nazwą „europejski fundusz venture
capital” w odniesieniu do wprowadzania kwalifikowalnych funduszy venture
capital do obrotu w Unii.
Artykuł 5 – Struktura portfela
Artykuł 5
zawiera szczegółowy przepis dotyczący struktury portfela, która
charakteryzuje europejski fundusz venture capital. W tym względzie
art. 5 zawiera jednolite przepisy dotyczące celów inwestycyjnych kwalifikowalnych
funduszy venture capital, kwalifikowalnych narzędzi inwestycyjnych
oraz przepisy dotyczące limitów zwiększania ekspozycji w funduszu venture
capital. Aby zapewnić kwalifikowalnym funduszom venture capital
pewien stopień elastyczności w zarządzaniu inwestycjami i
płynnością, dozwolony byłby obrót wtórny do wartości
progu wynoszącego maksymalnie 30 % łącznej wartości
wpłat na poczet kapitału i niewniesionego kapitału.
Artykuł 6 – Kwalifikowalni inwestorzy
Artykuł 6
zawiera szczegółowe przepisy dotyczące inwestorów uprawnionych do
inwestowania w kwalifikowalne fundusze venture capital: zgodnie z
treścią tego artykułu kwalifikowalne fundusze można
wprowadzać do obrotu wyłącznie wśród inwestorów uznanych za
inwestorów branżowych zgodnie z przepisami dyrektywy 2004/39/WE. Wprowadzanie do obrotu wśród innych inwestorów, takich jak niektórzy
zamożni klienci indywidualni, jest dozwolone, wyłącznie
jeżeli inwestują oni w fundusz co najmniej 100 000 EUR oraz
jeżeli zarządzający funduszem stosuje określone procedury,
dzięki którym posiada dostateczną pewność, że
wspomniani inni inwestorzy są w stanie samodzielnie podejmować
decyzje inwestycyjne i mają świadomość
wiążącego się z nimi ryzyka.
Artykuł 7 – Zasady postępowania i
unikanie konfliktów interesów
Artykuł 7
zawiera ogólne zasady postępowania zarządzającego kwalifikowalnym
funduszem venture capital, w szczególności w zakresie prowadzenia działalności
oraz relacji z inwestorami.
Artykuł 8 – Konflikty interesów
Artykuł 8
zawiera zasady postępowania zarządzającego funduszem venture
capital w przypadku konfliktów interesów. Zasady te wymagają również,
aby zarządzający stosował niezbędne ustalenia organizacyjne
i administracyjne umożliwiające odpowiednie rozwiązywanie konfliktów
interesów.
Artykuł 9 – Inne wymogi organizacyjne
W art. 9 wymaga się, aby
zarządzający funduszem venture capital utrzymywał
odpowiednie zasoby ludzkie i techniczne, a także wystarczający
kapitał własny, które są niezbędne do właściwego zarządzania
kwalifikowalnymi funduszami venture capital.
Artykuł 10 – Wycena
Artykuł 10 dotyczy
wyceny aktywów kwalifikowalnego funduszu venture capital. Zasady wyceny
powinny być określone w dokumentach statutowych każdego kwalifikowalnego
funduszu venture capital.
Artykuł 11 – Sprawozdanie roczne
Artykuł 11
zawiera zasady dotyczące sprawozdań rocznych, które
zarządzający funduszami venture capital powinni
sporządzać w odniesieniu do kwalifikowalnych funduszy venture
capital, którymi zarządzają. Sprawozdanie zawiera opis struktury
portfela funduszu oraz działalności za poprzedni rok.
Artykuł 12 – Ujawnianie informacji
inwestorom
Artykuł 12 zawiera
najważniejsze wymogi dotyczące ujawniania informacji, które
obowiązują zarządzającego funduszem venture capital
w odniesieniu do kwalifikowalnych funduszy venture capital. Przede
wszystkim w wymogach tych określone są obowiązki w zakresie
ujawniania przed zawarciem umowy informacji dotyczących strategii i celów
inwestycyjnych kwalifikowalnego funduszu, stosowanych instrumentów
inwestycyjnych, kosztów oraz związanych z nimi opłat, a także
profilu ryzyka/zysku inwestycji proponowanej przez kwalifikowalny fundusz. Wymogi
te obejmują również informacje na temat sposobu obliczania
wynagrodzenia zarządzającego funduszem venture capital.
Artykuł 13 – Nadzór
W art. 13 stwierdza się, że
aby zapewnić właściwemu organowi państwa
członkowskiego pochodzenia możliwość nadzorowania
przestrzegania jednolitych wymogów określonych w rozporządzeniu przez
zarządzającego funduszem venture capital,
zarządzający funduszem venture capital informuje
właściwy organ o swoim zamiarze wprowadzenia do obrotu kwalifikowalnych
funduszy venture capital pod nazwą „europejskiego funduszu venture
capital”. Zarządzający dostarcza również niezbędnych
informacji na temat m.in. ustaleń przyjętych w celu zapewnienia
zgodności z niniejszym rozporządzeniem oraz funduszy, które zamierza
wprowadzić do obrotu. Jeżeli właściwy organ jest przekonany,
że wymagane informacje są pełne oraz że ustalenia są
odpowiednie do zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w
niniejszym rozporządzeniu, dokonuje rejestracji zarządzającego
funduszem venture capital. Rejestracja ta jest ważna na terytorium całej
Unii i umożliwia zarządzającemu funduszem venture capital
wprowadzanie do obrotu kwalifikowalnych funduszy venture capital pod
nazwą „europejskich funduszy venture capital”.
Artykuł 14 – Uaktualnianie informacji
na temat kwalifikowalnych funduszy venture capital
Artykuł 14
zawiera przepisy dotyczące okoliczności, w których konieczna jest aktualizacja
informacji dostarczonych właściwemu organowi w państwie
członkowskim pochodzenia.
Artykuł 15 – Powiadomienia transgraniczne
W art. 15 opisano procedurę
powiadamiania transgranicznego między właściwymi organami
nadzoru, która jest uruchamiana w wyniku rejestracji zarządzającego
funduszem venture capital.
Artykuł 16 – Baza danych EUNGiPW
W art. 16 EUNGiPW powierza się
zadanie prowadzenia centralnej bazy danych zawierającej wykaz wszystkich kwalifikowalnych
funduszy venture capital, które są zarejestrowane w Unii.
Artykuł 17 – Nadzór przez
właściwy organ
W art. 17 przewiduje się, że
właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia nadzoruje
spełnienie wymogów zawartych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 18 – Uprawnienia nadzorcze
W art. 18 wymienione są uprawnienia
nadzorcze, którymi dysponują właściwe organy, aby zapewnić
przestrzeganie jednolitych kryteriów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 19 – Sankcje
Artykuł 19
zawiera przepisy dotyczące sankcji służących zapewnieniu właściwego
egzekwowania wymogów zawartych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 20 – Naruszenie kluczowych
przepisów
W art. 20 stwierdza się, że
naruszenie kluczowych przepisów niniejszego rozporządzenia, tj. dotyczących
struktury portfela, kwalifikowalnych inwestorów oraz posługiwania się
nazwą „europejski fundusz venture capital”, podlega karze w postaci
zakazu posługiwania się nazwą oraz usunięcia
zarządzającego funduszem venture capital z rejestru.
Artykuł 21 – Współpraca w
zakresie nadzoru
Artykuł 21
zawiera przepisy dotyczące wymiany informacji nadzorczych między
właściwymi organami w państwie członkowskim pochodzenia i w
przyjmującym państwie członkowskim a EUNGiPW.
Artykuł 22 – Tajemnica
służbowa
Artykuł 22
zawiera przepisy dotyczące wymaganego poziomu tajemnicy
służbowej, która powinna obowiązywać wszystkie odpowiednie
organy krajowe oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych (EUNGiPW).
Artykuł 23 – Warunki przekazania
uprawnień
W art. 23 ustanawia się warunki
powierzenia Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych.
Artykuł 24 – Przegląd
Artykuł 24
zawiera klauzule dotyczące przeglądu rozporządzenia, którego
dotyczy niniejszy wniosek, oraz możliwych wniosków Komisji w sprawie
zmiany tego rozporządzenia.

4.
WPŁYW NA BUDŻET

Niniejszy wniosek nie ma wpływu na
budżet.
2011/0417 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie europejskich funduszy venture
capital
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej[10],
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Banku Centralnego[11],
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[12],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
Venture capital (tj.
kapitał wysokiego ryzyka) zapewnia finansowanie na rzecz przedsiębiorstw,
które są z reguły bardzo małe, znajdują się na początkowych
etapach rozwoju działalności gospodarczej i wykazują duży
potencjał wzrostu i rozwoju. Ponadto fundusze venture capital
zapewniają tym przedsiębiorstwom cenną wiedzę fachową
i doświadczenie, kontakty biznesowe, wartość marki oraz
doradztwo strategiczne. Zapewniając finansowanie i doradztwo na rzecz
takich przedsiębiorstw, fundusze venture capital stymulują wzrost
gospodarczy, przyczyniają się do tworzenia nowych miejsc pracy,
promują innowacyjne przedsiębiorstwa, zwiększają ich
inwestycje w badania i rozwój, jak również wspierają
przedsiębiorczość, innowacje i konkurencyjność w Unii.
(2)
Konieczne jest ustanowienie wspólnych przepisów
ramowych w zakresie posługiwania się nazwą „europejski fundusz venture
capital”, dotyczących w szczególności struktury portfela funduszy
działających pod tą nazwą, ich kwalifikowalnych celów
inwestycyjnych, narzędzi inwestycyjnych, które mogą
wykorzystywać, oraz kategorii inwestorów uprawnionych do inwestowania w
takie fundusze w Unii, zgodnie z jednolitymi przepisami. W przeciwnym razie
istnieje ryzyko, że państwa członkowskie podejmą
rozbieżne środki na szczeblu krajowym, co miałoby bezpośredni
negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego
i stworzyłoby przeszkody w jego funkcjonowaniu, ponieważ fundusze venture
capital, które chciałyby prowadzić działalność na
terenie Unii, podlegałyby różnym przepisom w różnych
państwach członkowskich. Ponadto rozbieżne wymogi
jakościowe dotyczące struktury portfela, celów inwestycyjnych oraz kwalifikowalnych
inwestorów mogłyby doprowadzić do powstania różnych poziomów
ochrony inwestorów i spowodować niejasność w zakresie oferty
inwestycyjnej związanej z „europejskim funduszem venture capital”. Inwestorzy
powinni mieć również możliwość porównania ofert inwestycyjnych
różnych funduszy venture capital. Niezbędne jest
wyeliminowanie znacznych utrudnień w transgranicznym pozyskiwaniu środków
finansowych przez fundusze venture capital, unikanie zakłóceń
konkurencji między tymi funduszami, a także zapobieganie wszelkim możliwym
przeszkodom w wymianie handlowej i powstawaniu poważnych
zakłóceń konkurencji w przyszłości. W związku z powyższym
odpowiednią podstawę prawną stanowi art. 114 TFUE,
interpretowany zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
(3)
Konieczne jest przyjęcie rozporządzenia
ustanawiającego jednolite przepisy mające zastosowanie do
europejskich funduszy venture capital i nakładające
odpowiednie obowiązki na zarządzających tymi funduszami we
wszystkich państwach członkowskich, którzy chcieliby pozyskiwać kapitał
w całej Unii, posługując się nazwą „europejski fundusz
venture capital”. Wymogi te powinny zagwarantować zaufanie
inwestorów, którzy chcą inwestować w fundusze venture capital.

(4)
Określenie wymogów jakościowych w
odniesieniu do posługiwania się nazwą „europejski fundusz venture
capital” w formie rozporządzenia zagwarantowałoby, że wymogi
te będą miały bezpośrednie zastosowanie do
zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania,
którzy gromadzą środki finansowe, posługując się
tą nazwą. Zapewniłoby to jednolite warunki stosowania tej nazwy,
zapobiegając pojawieniu się rozbieżnych wymogów krajowych w
wyniku transpozycji dyrektywy. Przypisy tego rozporządzenia
wymagałyby od zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego
inwestowania, którzy posługują się tą nazwą,
przestrzegania jednakowych przepisów w całej Unii, co zwiększyłoby
również zaufanie inwestorów, którzy chcą inwestować w fundusze venture
capital. Rozporządzenie zmniejszyłoby również
złożoność przepisów regulacyjnych oraz ponoszone przez
zarządzających koszty przestrzegania często rozbieżnych
przepisów krajowych w zakresie funduszy venture capital, szczególnie w
przypadku tych zarządzających, którzy chcieliby pozyskiwać kapitał
na poziomie transgranicznym. Rozporządzenie powinno również
przyczynić się do wyeliminowania zakłóceń konkurencji.
(5)
Aby wyjaśnić związek miedzy
niniejszym rozporządzeniem a przepisami dotyczącymi
przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania i zarządzających nimi,
należy zaznaczyć, że niniejsze rozporządzenie powinno
mieć zastosowanie wyłącznie do zarządzających
przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania innymi niż UCITS, zgodnie
z art. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca
2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i
administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego
inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS)[13], którzy mają swoją
siedzibę w Unii i zostali zarejestrowani przez właściwy organ
swojego państwa członkowskiego pochodzenia zgodnie z przepisami dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/WE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie
zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany
dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009
i (UE) nr 1095/2010[14]. Ponadto niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie
wyłącznie do zarządzających portfelami kwalifikowalnych funduszy
venture capital, w ramach których łączna wartość
aktywów objętych zarządzaniem nie przekracza progu 500 mln EUR. W
celu umożliwienia wyliczenia wspomnianego progu należy przekazać
Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do określania szczegółowych
zasad obliczania tego progu. Korzystając z tych uprawnień, Komisja
powinna uwzględnić środki przyjęte przez Komisję na
podstawie art. 3 ust. 6 lit. a) dyrektywy 2011/61/WE, aby zapewnić
spójność przepisów dotyczących przedsiębiorstw zbiorowego
inwestowania.
(6)
Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć
zastosowania w przypadku, gdy zarządzający przedsiębiorstwami
zbiorowego inwestowania nie mają zamiaru posługiwać się
nazwą „europejski fundusz venture capital”. W takich przypadkach
powinny w dalszym ciągu obowiązywać istniejące przepisy
krajowe oraz ogólne przepisy unijne.
(7)
W niniejszym rozporządzeniu należy
ustanowić jednolite przepisy dotyczące charakteru kwalifikowalnych funduszy
venture capital, szczególnie w odniesieniu do przedsiębiorstw portfelowych,
w które kwalifikowalne fundusze venture capital mogą
inwestować, oraz instrumentów inwestycyjnych, z których powinny korzystać.
Jest to konieczne, aby umożliwić wyznaczenie wyraźnej granicy
między kwalifikowalnym funduszem venture capital a alternatywnymi
funduszami inwestycyjnymi, które angażują się w inne, mniej
specjalistyczne strategie inwestycyjne, np. private equity.
(8)
Zgodnie z celem polegającym na precyzyjnym
określeniu przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, które zostaną
objęte zakresem niniejszego rozporządzenia, oraz w celu dopilnowania,
aby skupiały się one na dostarczaniu kapitału małym
przedsiębiorstwom na początkowym etapie działalności, nazwa
„europejski fundusz venture capital” powinna być ograniczona
wyłącznie do tych funduszy, które przeznaczają co najmniej 70 %
łącznej wartości otrzymanych wpłat na poczet kapitału
oraz niewniesionego kapitału zadeklarowanego na inwestycje w takie
przedsiębiorstwa w formie kapitałowych lub quasi-kapitałowych
instrumentów inwestycyjnych.
(9)
Aby wprowadzić niezbędne zabezpieczenie,
które pozwala odróżnić kwalifikowalne fundusze venture capital
objęte zakresem niniejszego rozporządzenia od szerszej kategorii
alternatywnych funduszy inwestycyjnych, które prowadzą obrót emitowanymi
papierami wartościowymi na rynkach wtórnych, konieczne jest ograniczenie kwalifikowalnych
funduszy venture capital do inwestowania wyłącznie w
instrumenty emitowane bezpośrednio.
(10)
Aby zapewnić zarządzającym funduszami
venture capital pewien stopień elastyczności w
zarządzaniu inwestycjami i płynnością swoich kwalifikowalnych
funduszy, należy zezwolić na obrót wtórny do wartości
maksymalnego progu wynoszącego 30 % łącznej wartości
wpłat na poczet kapitału i niewniesionego kapitału. Przy
obliczaniu tego limitu nie należy brać pod uwagę inwestycji krótkoterminowych
w środki pieniężne i ich ekwiwalenty.
(11)
Aby zapewnić wiarygodność i
rozpoznawalność nazwy „europejski fundusz venture capital”
wśród inwestorów w całej Unii, w niniejszym rozporządzeniu
należy określić, że wyłącznie
zarządzający funduszami venture capital, którzy
spełniają jednolite kryteria jakościowe określone w
niniejszym rozporządzeniu, są uprawnieni do posługiwania
się nazwą „europejski fundusz venture capital” przy
wprowadzaniu kwalifikowalnych funduszy venture capital do obrotu w całej
Unii.
(12)
Aby zagwarantować, że kwalifikowalne fundusze
venture capital będą posiadały odrębny i
możliwy do zidentyfikowania profil, który jest dostosowany do ich celu, należy
ustanowić jednolite przepisy dotyczące struktury portfela oraz
technik inwestycyjnych dozwolonych w przypadku takich kwalifikowalnych funduszy.

(13)
Aby zagwarantować, że kwalifikowalne
fundusze venture capital nie przyczynią się do rozwoju
zagrożeń systemowych, oraz aby zapewnić ukierunkowanie
działań inwestycyjnych takich funduszy na wspieranie kwalifikowalnych
spółek portfelowych, zaciąganie pożyczek lub lewarowanie na
poziomie funduszu nie powinno być dozwolone. Aby fundusz mógł
pokrywać nadzwyczajne potrzeby w zakresie płynności, które
mogą pojawić się w okresie od wezwania inwestorów do wniesienia
zadeklarowanego kapitału do faktycznego wpłynięcia kapitału
na rachunki funduszu, powinno być dozwolone zaciąganie pożyczek
krótkoterminowych.
(14)
Aby zagwarantować, że kwalifikowalne
fundusze venture capital są wprowadzane do obrotu wśród
inwestorów, którzy posiadają wiedzę, doświadczenie i
możliwości umożliwiające podjęcie ryzyka
związanego z tymi funduszami, oraz aby utrzymać zaufanie inwestorów
do kwalifikowalnych funduszy venture capital, należy
określić pewne szczególne zabezpieczenia. W związku z tym
kwalifikowalne fundusze venture capital należy zasadniczo
wprowadzać do obrotu wyłącznie wśród inwestorów, którzy
są klientami branżowymi lub którzy mogą być za takich
uznani na mocy dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21
kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniającej
dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady
93/22/EWG[15].
Do tej kategorii należą zarządzający funduszami venture
capital, którzy sami inwestują w fundusze venture capital. W
celu zapewnienia dostatecznie szerokiej bazy inwestorów dla inwestycji w
fundusze venture capital wskazane jest jednak również, aby
dostęp do kwalifikowalnych funduszy venture capital mieli
również niektórzy z pozostałych inwestorów, w tym zamożni
klienci indywidualni. W odniesieniu do tych pozostałych inwestorów należy
jednak określić szczególne zabezpieczenia, tak aby
zagwarantować, że kwalifikowalne fundusze venture capital są
wprowadzane do obrotu wyłącznie wśród inwestorów, których profil
jest odpowiedni do dokonywania takich inwestycji. Do takich zabezpieczeń nie
należy wprowadzanie do obrotu z wykorzystaniem okresowych planów
oszczędnościowych.
(15)
Aby zagwarantować, że nazwą
„europejski fundusz venture capital” posługują się
wyłącznie zarządzający funduszami venture capital,
którzy spełniają jednolite kryteria jakościowe dotyczące
zachowania na rynku, należy ustanowić w niniejszym
rozporządzeniu zasady prowadzenia działalności gospodarczej oraz
określić relacje między zarządzającym funduszem venture
capital a jego inwestorami. Z tego samego względu w niniejszym rozporządzeniu
należy ustanowić jednolite warunki dotyczące rozwiązywania
konfliktów interesów przez takich zarządzających. Zasady takie
powinny również zawierać wymóg, aby zarządzający
stosował niezbędne ustalenia organizacyjne i administracyjne
umożliwiające odpowiednie rozwiązywanie konfliktów interesów.
(16)
Aby zapewnić integralność nazwy
„europejski fundusz venture capital”, niniejsze rozporządzenie
powinno również zawierać kryteria jakościowe dotyczące
organizacji zarządzającego funduszem venture capital. W
związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić
jednolite, proporcjonalne wymogi dotyczące konieczności utrzymywania
odpowiednich zasobów technicznych i ludzkich oraz wystarczającego
kapitału własnego, które są niezbędne do
właściwego zarządzania kwalifikowalnymi funduszami venture
capital.
(17)
Do celów ochrony inwestorów konieczne jest
zapewnienie właściwego oszacowania aktywów kwalifikowalnego funduszu venture
capital. W związku z tym dokumenty statutowe dotyczące
kwalifikowalnych funduszy venture capital powinny zawierać zasady
wyceny aktywów. Powinno to zapewnić rzetelność i
przejrzystość wyceny.
(18)
Aby zagwarantować, że
zarządzających funduszami venture capital
posługujący się nazwą „europejskie fundusze venture
capital” przedstawiają wystarczające informacje na temat swojej
działalności, należy ustanowić jednolite zasady
dotyczące sprawozdań rocznych.
(19)
Do celów zapewnienia integralności nazwy
„europejski fundusz venture capital” w oczach inwestorów konieczne jest,
aby posługiwali się nią wyłącznie
zarządzający funduszami venture capital, którzy prowadzą
w pełni przejrzystą politykę inwestycyjną oraz
realizują przejrzyste cele inwestycyjne. Dlatego też w niniejszym
rozporządzeniu należy ustanowić jednolite zasady w zakresie
wymogów dotyczących ujawniania informacji obowiązujące
zarządzającego funduszem venture capital w odniesieniu do
inwestorów. Przede wszystkim należy określić obowiązki w
zakresie ujawniania przed zawarciem umowy informacji dotyczących strategii
i celów inwestycyjnych kwalifikowalnych funduszy venture capital,
stosowanych instrumentów inwestycyjnych, kosztów i związanych z nimi
opłat, a także profilu ryzyka/zysku inwestycji proponowanej przez
kwalifikowalny fundusz. W celu osiągnięcia wysokiego stopnia
przejrzystości takie wymogi dotyczące ujawniania informacji powinny
również obejmować informacje na temat sposobu obliczania
wynagrodzenia zarządzającego funduszem venture capital.
(20)
Aby zapewnić skuteczny nadzór w zakresie jednolitych
wymogów zawartych w niniejszym rozporządzeniu, właściwy organ
państwa członkowskiego pochodzenia nadzoruje przestrzeganie
jednolitych wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu przez
zarządzającego funduszem venture capital. W tym celu
zarządzający kwalifikowalnym funduszem venture capital, który
zamierza wprowadzać kwalifikowalne fundusze do obrotu pod nazwą
„europejski fundusz venture capital”, powinien poinformować o tym
właściwy organ państwa członkowskiego jego pochodzenia.
Właściwy organ powinien dokonać rejestracji
zarządzającego funduszem venture capital, jeżeli przedstawiono
wszystkie niezbędne informacje oraz jeżeli wprowadzono stosowne
ustalenia zapewniające zgodność z wymogami określonymi w
niniejszym rozporządzeniu. Rejestracja ta powinna być ważna na
terytorium całej Unii.
(21)
Aby zapewnić skuteczny nadzór dotyczący spełniania
jednolitych kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu,
powinno ono zawierać przepisy dotyczące okoliczności, w których
konieczna jest aktualizacja informacji dostarczonych właściwemu
organowi w państwie członkowskim pochodzenia.
(22)
Do celów skutecznego nadzoru w zakresie wymogów
ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu należy w nim również
określić proces powiadamiania transgranicznego między
właściwymi organami nadzoru, który byłby uruchamiany w wyniku
rejestracji zarządzającego funduszem venture capital w jego
państwie członkowskim pochodzenia.
(23)
Aby utrzymać przejrzystość warunków
wprowadzania do obrotu kwalifikowalnych funduszy venture capital w
całej Unii, należy powierzyć Europejskiemu Urzędowi Nadzoru
Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW) zadanie prowadzenia
centralnej bazy danych zawierającej wykaz wszystkich kwalifikowalnych
funduszy venture capital zarejestrowanych zgodnie z niniejszym
rozporządzeniem.
(24)
Aby zapewnić skuteczny nadzór w zakresie jednolitych
kryteriów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, należy w nim
zamieścić wykaz uprawnień nadzorczych, którymi dysponują
właściwe organy.
(25)
Aby zapewnić właściwe wykonanie,
niniejsze rozporządzenie powinno zawierać sankcje za naruszenie
kluczowych przepisów tego rozporządzenia, tj. dotyczących struktury
portfela, zabezpieczeń związanych z tożsamością
kwalifikowalnych inwestorów oraz posługiwania się nazwą
„europejski fundusz venture capital” wyłącznie przez
zarejestrowanych zarządzających funduszami venture capital.
Należy określić, że naruszenie tych kluczowych przepisów
wiąże się z zakazem posługiwania się
powyższą nazwą oraz z usunięciem zarządzającego
funduszem venture capital z rejestru.
(26)
Informacje nadzorcze powinny być przedmiotem
wymiany między właściwymi organami w państwie
członkowskim pochodzenia i w przyjmującym państwie
członkowskim a EUNGiPW.
(27)
Skuteczna współpraca w zakresie regulacji
między podmiotami, które sprawują nadzór w zakresie spełniania
jednolitych kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu,
wymaga, aby odpowiednie organy krajowe i EUNGiPW były zobowiązane do
zachowania wysokiego poziomu tajemnicy służbowej.
(28)
Standardy techniczne usług finansowych powinny
zapewniać spójną harmonizację oraz wysoki poziom nadzoru w
całej Unii. Biorąc pod uwagę, że EUNGiPW jest organem o
wysoce specjalistycznej wiedzy, skutecznym i właściwym krokiem
byłoby powierzenie mu zadania opracowania projektów wykonawczych
standardów technicznych, o ile nie obejmują one wariantów polityki, celem
ich przedłożenia Komisji.
(29)
Komisja powinna być uprawniona do
przyjęcia wykonawczych standardów technicznych w drodze aktów wykonawczych
na mocy art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i zgodnie z art.
15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia
24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru
(Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych),
zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE[16]. Należy powierzyć EUNGiPW zadanie opracowania wykonawczych
standardów technicznych w odniesieniu do formatu i sposobu prowadzenia
procedury notyfikacyjnej, o której mowa w art. 15.
(30)
W celu sprecyzowania wymogów określonych w
niniejszym rozporządzeniu należy powierzyć Komisji uprawnienia
do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej w odniesieniu do określenia metod stosowanych do wyliczania i
monitorowania progu, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu, oraz
określenia rodzajów konfliktów interesów, których zarządzający
funduszami venture capital muszą unikać, oraz kroków, które
należy podjąć w tym zakresie. Szczególnie ważne jest, aby w
czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w
tym na poziomie ekspertów.
(31)
Przygotowując i opracowując akty
delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie
przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(32)
Najpóźniej po upływie czterech lat od
dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia należy
przeprowadzić przegląd niniejszego rozporządzenia, aby
uwzględnić rozwój rynku venture capital.
Na podstawie tego przeglądu Komisja powinna sporządzić
sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady, dołączając do
niego – w stosownych przypadkach – propozycje zmian ustawodawczych.
(33)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw
podstawowych ani zasad uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych
Unii Europejskiej, w tym prawa do poszanowania życia prywatnego i
rodzinnego (art. 7) oraz wolności prowadzenia działalności
gospodarczej (art. 16).
(34)
Dyrektywa 95/46 Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie
przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[17] reguluje kwestie dotyczące
przetwarzania danych osobowych w państwach członkowskich w
kontekście niniejszego rozporządzenia i pod nadzorem
właściwych organów państw członkowskich, w
szczególności niezależnych organów publicznych wyznaczonych przez
państwa członkowskie. Rozporządzenie (UE) nr 45/2001 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w
związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy
wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[18] reguluje kwestie dotyczące
przetwarzania danych osobowych przez EUNGiPW w ramach niniejszego
rozporządzenia i pod nadzorem Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
(35)
Niniejsze rozporządzenie powinno pozostać
bez uszczerbku dla stosowania zasad pomocy państwa w odniesieniu do kwalifikowalnych
funduszy venture capital.
(36)
Cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie
zapewnienie stosowania jednolitych wymogów do wprowadzania do obrotu
kwalifikowalnych funduszy venture capital, nie może być
osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie.
W związku z tym Unia może przyjąć środki zgodnie z
zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii
Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną,
w tym samym artykule, w niniejszym rozporządzeniu przewiduje się
prosty system rejestracji zarządzających funduszami venture
capital, uwzględniając tym samym w pełni potrzebę
zrównoważenia bezpieczeństwa i wiarygodności związanych z
posługiwaniem się nazwą „europejski fundusz venture capital”
oraz skutecznego funkcjonowania rynku venture capital i kosztów
ponoszonych przez różne zainteresowane strony.
Niniejsze rozporządzenie nie wykracza jednocześnie poza to, co jest
konieczne do osiągnięcia tego celu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia
się jednolite wymogi dla tych zarządzających
przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, którzy zamierzają
posługiwać się nazwą „europejski fundusz venture capital”,
oraz warunki wprowadzania do obrotu w Unii przedsiębiorstw zbiorowego
inwestowania pod tą nazwą, przyczyniając się tym samym do
sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego. W rozporządzeniu
ustanawia się jednolite zasady dotyczące wprowadzania
kwalifikowalnych funduszy venture capital do obrotu wśród
kwalifikowalnych inwestorów w całej Unii, struktury portfela
kwalifikowalnych funduszy venture capital, kwalifikowalnych instrumentów
inwestycyjnych i technik stosowanych przez kwalifikowalne fundusze venture
capital, jak również organizacji, postępowania i
przejrzystości działalności zarządzających funduszami venture
capital, którzy wprowadzają kwalifikowalne fundusze venture capital
do obrotu w całej Unii.
Artykuł 2
1.
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do
zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, jak
określono w art. 3 lit. b), mających siedzibę w Unii i
podlegających rejestracji przez właściwe organy państw
członkowskich ich pochodzenia, zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. a) dyrektywy
2011/61/WE, pod warunkiem że zarządzają oni portfelami
kwalifikowalnych funduszy venture capital, w ramach których
łączna wartość aktywów objętych zarządzaniem nie
przekracza progu 500 mln EUR lub – w przypadku państw członkowskich,
w których euro nie jest walutą urzędową – kwoty odpowiadającej
tej wartości w walucie krajowej zgodnej z kursem obowiązującym w
dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
2.
Przy wyliczaniu progu, o którym mowa w ust. 1,
zarządzający przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, którzy
zarządzają funduszami innymi niż kwalifikowalne fundusze venture
capital, nie będą musieli sumować wartości aktywów
objętych zarządzaniem w ramach tych innych funduszy.
3.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 23 w celu określenia metod wyliczania progu, o
którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz stałego monitorowania
zgodności z tym progiem.
Artykuł 3
Do celów niniejszego rozporządzenia
stosuje się następujące definicje:
a)      „kwalifikowalny fundusz venture
capital” oznacza przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania, które
inwestuje co najmniej 70 % łącznej wartości swoich wpłat na
poczet kapitału oraz niewniesionego kapitału zadeklarowanego w
aktywa, które stanowią kwalifikowalne inwestycje;
b)      „przedsiębiorstwo zbiorowego
inwestowania” oznacza przedsiębiorstwo, które pozyskuje kapitał od
wielu inwestorów z myślą o inwestowaniu go z korzyścią dla
tych inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną i
które nie musi posiadać zezwolenia zgodnie z art. 5 dyrektywy 2009/65/WE;
c)      „kwalifikowalne inwestycje” oznaczają
instrumenty kapitałowe lub quasi-kapitałowe:
(i)      wyemitowane przez kwalifikowalne
przedsiębiorstwo portfelowe i nabyte bezpośrednio w ramach
kwalifikowalnego funduszu venture capital od kwalifikowalnego
przedsiębiorstwa portfelowego; lub
(ii)      wyemitowane przez kwalifikowalne
przedsiębiorstwo portfelowe w zamian za udziałowy papier
wartościowy wyemitowany przez kwalifikowalne przedsiębiorstwo
portfelowe; lub
(iii)     wyemitowane przez
przedsiębiorstwo, którego jednostką zależną, w której
posiada ono większościowy udział, jest kwalifikowalne
przedsiębiorstwo portfelowe, i które zostało nabyte przez
kwalifikowalny fundusz venture capital w zamian za instrument
kapitałowy wyemitowany przez kwalifikowalne przedsiębiorstwo
portfelowe;
d)      „kwalifikowalne przedsiębiorstwo
portfelowe” oznacza przedsiębiorstwo, które w chwili dokonania inwestycji
przez kwalifikowalny fundusz venture capital nie jest notowane na rynku
regulowanym, jak określono w art. 14 ust. 1 pkt 14 dyrektywy 2004/39/WE,
zatrudnia mniej niż 250 osób i albo ma obrót roczny o wartości
nieprzekraczającej 50 mln EUR, albo roczną sumę bilansową
nieprzekraczającą 43 mln EUR, a które samo nie jest
przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania;
e)      „kapitał własny” oznacza
udziały własnościowe w przedsiębiorstwie, mające
postać akcji lub innych udziałów w kapitale kwalifikowalnego
przedsiębiorstwa portfelowego, wyemitowane na rzecz inwestorów;
f)       „quasi-kapitałowy instrument
inwestycyjny” oznacza każdy instrument, z którego zwrot jest przede
wszystkim oparty na zyskach lub stratach odnoszonych przez kwalifikowalne
przedsiębiorstwo portfelowe oraz który jest niezabezpieczony na wypadek
niewykonania zobowiązań;
g)      „wprowadzanie do obrotu” oznacza
bezpośrednie lub pośrednie oferowanie lub plasowanie, z inicjatywy zarządzającego
funduszem venture capital lub w imieniu zarządzającego
funduszem venture capital, jednostek lub udziałów funduszu venture
capital, którym taki zarządzający zarządza, na rzecz
inwestorów lub wśród inwestorów zamieszkałych lub posiadających
siedzibę statutową na terytorium Unii;
h)      „kapitał zadeklarowany” oznacza
każde zobowiązanie, na mocy którego osoba ma obowiązek nabycia
udziału w funduszu venture capital lub dokonania wpłat na
poczet kapitału na rzecz funduszu venture capital;
i)       „zarządzający funduszem venture
capital” oznacza osobę prawną, której regularna
działalność gospodarcza polega na zarządzaniu co najmniej
jednym kwalifikowalnym funduszem venture capital;
j)       „państwo członkowskie
pochodzenia” oznacza państwo członkowskie, w którym zarządzający
funduszem venture capital ma swoją siedzibę lub siedzibę
statutową;
k)      „przyjmujące państwo
członkowskie” oznacza państwo członkowskie inne niż
państwo członkowskie pochodzenia, w którym zarządzający
funduszem venture capital wprowadza do obrotu kwalifikowalne fundusze venture
capital zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
l)       „właściwy organ” oznacza organ
krajowy wyznaczony przez państwo członkowskie pochodzenia w drodze
przepisów ustawowych lub wykonawczych celem dokonania rejestracji
zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, o
których mowa w art. 2 ust. 1.
ROZDZIAŁ II
WARUNKI STOSOWANIA NAZWY „EUROPEJSKI FUNDUSZ VENTURE CAPITAL”
Artykuł 4
Zarządzający funduszami venture
capital spełniający wymogi określone w niniejszym rozdziale
są uprawnieni do posługiwania się nazwą „europejski fundusz
venture capital” w odniesieniu do wprowadzania kwalifikowalnych funduszy
venture capital do obrotu w Unii.
Artykuł 5
1.
Przy nabywaniu aktywów innych niż
kwalifikowalne inwestycje zarządzający funduszem venture capital
dopilnowuje, aby do nabycia takich innych aktywów wykorzystywać nie
więcej niż 30 % łącznej wartości wpłat na poczet
kapitału i niewniesionego kapitału zadeklarowanego; przy obliczaniu
tego limitu nie bierze się pod uwagę inwestycji krótkoterminowych w
środki pieniężne i ich ekwiwalenty.
2.
Zarządzający funduszem venture capital
nie zaciąga pożyczek, nie emituje papierów dłużnych, nie
zapewnia gwarancji na poziomie kwalifikowalnego funduszu venture capital,
ani nie stosuje na poziomie kwalifikowalnego funduszu venture capital
żadnych metod powodujących wzrost wartości ekspozycji w funduszu
poprzez zaciąganie pożyczek środków pieniężnych lub
papierów wartościowych, inwestycje w instrumenty pochodne ani w żaden
inny sposób.
3.
Zakaz ustanowiony w ust. 2 nie ma zastosowania do
zaciągania pożyczek na niepodlegający przedłużeniu
okres nie dłuższy niż 120 dni kalendarzowych celem zapewnienia
płynności w okresie od wezwania inwestorów do wniesienia
zadeklarowanego kapitału do wpłynięcia takiego kapitału.
Artykuł 6
Zarządzający funduszami venture
capital wprowadzają do obrotu jednostki i udziały
kwalifikowalnych funduszy venture capital wyłącznie wśród
inwestorów, których uznaje się za klientów branżowych zgodnie z
sekcją I załącznika II do dyrektywy 2004/39/WE lub których na
życzenie można traktować jako klientów branżowych zgodnie z
sekcją II załącznika II do dyrektywy 2004/39/WE, lub wśród
pozostałych inwestorów, jeżeli:
a)      tacy pozostali inwestorzy
zobowiązali się do zainwestowania co najmniej 100 000 EUR;
b)      tacy pozostali inwestorzy
oświadczyli na piśmie, w dokumencie odrębnym w stosunku do
zawieranej umowy, której przedmiotem ma być zobowiązanie do dokonania
inwestycji kapitałowej, że są świadomi ryzyka związanego
z przewidywanym zobowiązaniem lub inwestycją;
c)      zarządzający funduszem venture
capital dokonuje oceny wiedzy specjalistycznej, doświadczenia i
umiejętności inwestora, nie zakładając, że inwestor
posiada takie doświadczenie i wiedzę na temat rynku jak podmioty
wymienione w sekcji I załącznika II do dyrektywy 2004/39/WE;
d)      zarządzający funduszem venture
capital posiada dostateczną pewność, biorąc pod
uwagę charakter przewidywanego zobowiązania lub inwestycji, że
inwestor jest w stanie samodzielnie podejmować decyzje inwestycyjne i ma
świadomość wiążącego się z nimi ryzyka oraz
że tego rodzaju zobowiązanie jest odpowiednie dla takiego inwestora;
e)      zarządzający funduszem venture
capital potwierdza na piśmie, że przeprowadził ocenę, o
której mowa w lit. c), oraz że warunki określone w lit. d) są
spełnione.
Artykuł 7
Zarządzający funduszami venture
capital, w odniesieniu do kwalifikowalnych funduszy venture capital,
którymi zarządzają:
a)      postępują z należytą
fachowością, dbałością i starannością przy
realizacji swoich działań;
b)      stosują odpowiednie strategie i
procedury w zakresie zapobiegania nieuczciwym praktykom, w przypadku których
można w sposób racjonalny oczekiwać, że będą
miały wpływ na interesy inwestorów oraz kwalifikowalnych
przedsiębiorstw portfelowych;
c)      prowadzą działalność
gospodarczą tak, aby działać w najlepszym interesie
kwalifikowalnych funduszy venture capital, którymi zarządzają,
i inwestorów tych kwalifikowalnych funduszy venture capital, oraz
integralności rynku;
d)      zapewniają wysoki poziom
staranności przy doborze i bieżącym monitorowaniu inwestycji w
kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe;
e)      posiadają odpowiednie
doświadczenie i wiedzę w zakresie kwalifikowalnych
przedsiębiorstw portfelowych, w które inwestują.
Artykuł 8
1.
Zarządzający funduszami venture capital
wykrywają konflikty interesów i zapobiegają im oraz, jeżeli
konfliktom takim nie można zapobiec, zarządzają nimi,
monitorują je, a także – zgodnie z ust. 4 – ujawniają, aby nie
dopuścić do sytuacji, w której takie konflikty interesów miałyby
niekorzystny wpływ na interesy kwalifikowalnych funduszy venture
capital oraz ich inwestorów, oraz aby zapewnić sprawiedliwe
traktowanie kwalifikowalnych funduszy venture capital, którymi
zarządzają.
2.
Zarządzający funduszem venture capital
wykrywa w szczególności te konflikty interesów, które mogą się
pojawić pomiędzy:
a)      zarządzającymi funduszami venture
capital, osobami faktycznie prowadzącymi działalność
zarządzającego funduszem venture capital, pracownikami lub
wszelkimi innymi osobami, które bezpośrednio lub pośrednio
kontrolują lub podlegają kontroli zarządzającego funduszem venture
capital, a kwalifikowalnym funduszem venture capital
zarządzanym przez zarządzających funduszami venture capital lub
inwestorów tych kwalifikowalnych funduszy venture capital;
b)      kwalifikowalnym funduszem venture
capital lub inwestorami tego kwalifikowalnego funduszu venture capital
a innym kwalifikowalnym funduszem venture capital zarządzanym przez
tego samego zarządzającego funduszem venture capital lub
inwestorów takiego innego kwalifikowalnego funduszu venture capital.
3.
Zarządzający funduszami venture
capital utrzymują i stosują skuteczne ustalenia organizacyjne i
administracyjne w celu zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w
ust. 1 i 2.
4.
Konflikty interesów, o których mowa w ust. 1,
ujawnia się, jeżeli ustalenia organizacyjne wprowadzone przez
zarządzającego funduszem venture capital w celu wykrywania
konfliktów interesów, zapobiegania im, zarządzania nimi i monitorowania
ich nie są wystarczające, aby z należytą
pewnością zapewnić wyeliminowanie ryzyka naruszenia interesów
inwestorów. Zarządzający funduszami venture capital w
wyraźny sposób informują inwestorów o ogólnym charakterze lub
źródłach konfliktów interesów przed zawarciem transakcji w ich
imieniu.
5.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie ze środkami, o których mowa w art. 23, w celu
określenia:
a)      rodzajów konfliktów interesów, o których
mowa w ust. 2 niniejszego artykułu;
b)      kroków, których podjęcia oczekuje
się od zarządzającego funduszami venture capital, w
zakresie struktur i procedur organizacyjnych i administracyjnych w celu
wykrywania konfliktów interesów, zapobiegania im, zarządzania nimi oraz
ich monitorowania i ujawniania.
Artykuł 9
Zarządzający funduszami venture
capital stale dysponują wystarczającym kapitałem
własnym i wykorzystują odpowiednie i stosowne zasoby techniczne i
ludzkie, które są niezbędne do prawidłowego zarządzania
kwalifikowalnymi funduszami venture capital.
Artykuł 10
Zasady wyceny aktywów są określone w
dokumentach statutowych kwalifikowalnego funduszu venture capital.
Artykuł 11
1.
Zarządzający funduszem venture capital
udostępnia właściwemu organowi państwa członkowskiego
pochodzenia sprawozdanie roczne w odniesieniu do każdego kwalifikowalnego
funduszu venture capital objętego zarządzaniem nie
później niż 6 miesięcy po zakończeniu roku obrotowego. W
sprawozdaniu opisuje się strukturę portfela kwalifikowalnego funduszu
venture capital oraz działalność prowadzoną w
poprzednim roku. Zawiera ono zbadane sprawozdanie finansowe dotyczące
kwalifikowalnego funduszu venture capital. Sprawozdanie sporządza
się zgodnie z obowiązującymi standardami sprawozdawczości
oraz z warunkami ustalonymi pomiędzy zarządzającym funduszem venture
capital a inwestorami. Zarządzający funduszem venture capital udostępnia
sprawozdanie inwestorom na życzenie. Zarządzający funduszami venture
capital i inwestorzy mogą między sobą uzgodnić
dodatkowe ujawnienia informacji.
2.
Jeżeli zarządzający funduszem venture
capital ma obowiązek podać do wiadomości publicznej swoje
roczne sprawozdanie finansowe zgodnie z dyrektywą 2004/109/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady[19]
w odniesieniu do kwalifikowalnego funduszu venture capital, informacje,
o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, można przedstawić
osobno lub jako dodatkową część rocznego sprawozdania
finansowego.
Artykuł 12
1.
Zanim inwestorzy podejmą decyzję w
sprawie inwestycji, zarządzający funduszami venture capital
przekazują im przynajmniej następujące informacje:
a)      tożsamość
zarządzającego funduszem venture capital oraz wszelkich innych
usługodawców, którym zarządzający funduszem venture capital
zlecił zarządzanie kwalifikowalnymi funduszami venture capital,
oraz opis ich obowiązków;
b)      opis strategii i celów inwestycyjnych
kwalifikowalnego funduszu venture capital, w tym opis rodzajów
kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych oraz innych aktywów, w które
kwalifikowalny fundusz venture capital może inwestować,
technik, które może stosować, oraz wszelkich mających
zastosowanie ograniczeń inwestycyjnych;
c)      opis profilu ryzyka kwalifikowalnego
funduszu venture capital oraz wszelkich rodzajów ryzyka związanych
z aktywami, w które fundusz może inwestować, lub technikami
inwestycyjnymi, które można stosować;
d)      opis procedury wyceny kwalifikowalnego
funduszu venture capital oraz metodyki wyceny aktywów, w tym metod
stosowanych do wyceny kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych;
e)      opis sposobu obliczania wynagrodzenia
zarządzającego funduszem venture capital;
f)       opis wszystkich opłat, kosztów i
wydatków wraz z ich maksymalnymi kwotami, ponoszonych przez inwestorów
bezpośrednio lub pośrednio;
g)      w odpowiednich przypadkach,
wcześniejsze wyniki osiągnięte przez kwalifikowalny fundusz venture
capital;
h)      opis procedur, na podstawie których
kwalifikowalny fundusz venture capital może zmienić swoją
strategię inwestycyjną lub politykę inwestycyjną.
2.
Jeżeli zarządzający kwalifikowalnym
funduszem venture capital ma obowiązek opublikować prospekt
emisyjny zgodnie z dyrektywą 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[20] lub zgodnie z prawem krajowym
w odniesieniu do kwalifikowalnego funduszu venture capital, informacje,
o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, można przedstawić
osobno lub jako część prospektu emisyjnego.
ROZDZIAŁ III
NADZÓR I WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA
Artykuł 13
1.
Zarządzający funduszami venture
capital, którzy zamierzają posługiwać się nazwą
„europejski fundusz venture capital” do celów wprowadzania do obrotu
swoich kwalifikowalnych funduszy venture capital, informują o tym
zamiarze właściwy organ państwa członkowskiego ich
pochodzenia oraz przedstawiają następujące informacje:
a)      tożsamość osób faktycznie
prowadzących działalność polegającą na
zarządzaniu kwalifikowalnymi funduszami venture capital;
b)      dane określające kwalifikowalne
fundusze venture capital, których jednostki lub udziały
będą wprowadzane do obrotu, oraz ich strategie inwestycyjne;
c)      informacje dotyczące ustaleń
dokonanych do celów zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w
rozdziale II;
d)      wykaz państw członkowskich, w
których zarządzający funduszem venture capital zamierza
wprowadzać do obrotu każdy kwalifikowalny fundusz venture capital.
2.
Właściwy organ państwa
członkowskiego pochodzenia rejestruje danego zarządzającego
funduszem venture capital, wyłącznie jeżeli jest przekonany,
że:
a)      informacje wymagane na mocy ust. 1
są kompletne; oraz
b)      ustalenia zgłoszone zgodnie z ust. 1
lit. c) są odpowiednie z punktu widzenia zachowania zgodności z
wymogami określonymi w rozdziale II.
3.
Rejestracja jest ważna na całym
terytorium Unii i umożliwia zarządzającym funduszami venture
capital wprowadzanie kwalifikowalnych funduszy venture capital do
obrotu w całej Unii pod nazwą „europejskie fundusze venture
capital”.
Artykuł 14
Zarządzający funduszem venture
capital informuje właściwy organ państwa członkowskiego
pochodzenia o tym, że zamierza wprowadzać do obrotu w tym
państwie:
a)      nowy kwalifikowalny fundusz venture
capital;
b)      istniejący kwalifikowalny fundusz venture
capital w państwie członkowskim, które nie figuruje w wykazie
zamieszczonym w art. 13 ust. 1 lit. d).
Artykuł 15
1.
Natychmiast po rejestracji zarządzającego
funduszem venture capital właściwy organ państwa
członkowskiego pochodzenia zgłasza fakt rejestracji
zarządzającego funduszem venture capital państwu
członkowskiemu wskazanemu zgodnie z art. 13 ust. 1 lit. d) oraz EUNGiPW.
2.
Przyjmujące państwa członkowskie
wskazane zgodnie z art. 13 ust. 1 lit. d) nie stosują wobec
zarządzającego funduszem venture capital zarejestrowanego
zgodnie z art. 13 żadnych wymogów ani procedur administracyjnych w
związku z wprowadzaniem do obrotu jego kwalifikowalnych funduszy venture
capital ani nie wymagają od nich żadnego zatwierdzenia
dotyczącego wprowadzania do obrotu przed jego rozpoczęciem.
3.
Aby zapewnić jednolite stosowanie niniejszego
artykułu, EUNGiPW opracowuje projekt wykonawczych standardów technicznych
w celu określenia formatu powiadomienia.
4.
EUNGiPW przedstawia ten projekt wykonawczych
standardów technicznych Komisji do dnia [wstawić datę].
5.
Powierza się Komisji uprawnienia do
przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w ust. 3
niniejszego artykułu, zgodnie z procedurą określoną w art.
15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 16
EUNGiPW prowadzi centralną bazę
danych, powszechnie dostępną za pośrednictwem internetu i
zawierającą wykaz wszystkich zarządzających funduszami venture
capital zarejestrowanych w Unii zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 17
Właściwy organ państwa
członkowskiego pochodzenia nadzoruje przestrzeganie wymogów
określonych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 18
Zgodnie z prawem krajowym właściwe
organy posiadają wszelkie uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe, które
są im niezbędne do wykonywania obowiązków. Są one
uprawnione przede wszystkim do:
a)      żądania dostępu do
wszelkiego rodzaju dokumentów w dowolnej formie oraz otrzymywania lub
pobierania ich kopii;
b)      żądania od
zarządzającego funduszem venture capital niezwłocznego
udzielenia informacji;
c)      żądania informacji od
każdej osoby związanej z działaniami zarządzającego
funduszem venture capital lub kwalifikowalnym funduszem venture
capital;
d)      prowadzenia niezapowiedzianych lub
zapowiedzianych kontroli na miejscu;
e)      wydania nakazu w celu upewnienia
się, że zarządzający funduszem venture capital
spełnia wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu oraz
powstrzymuje się od powtórzenia jakiegokolwiek działania, które
może stanowić naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 19
1.
Państwa członkowskie ustanawiają
przepisy dotyczące środków administracyjnych i sankcji mających zastosowanie
w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz
podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich
stosowania. Przewidziane środki i sankcje muszą być skuteczne,
proporcjonalne i odstraszające.
2.
Państwa członkowskie powiadamiają
Komisję i EUNGiPW o przepisach, o których mowa w ust. 1, do dnia [24 miesiące
od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].
Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję
i EUNGiPW o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.
Artykuł 20
1.
Właściwy organ państwa
członkowskiego pochodzenia podejmuje stosowne środki, o których mowa
w ust. 2, jeżeli zarządzający funduszem venture capital:
a)      nie spełnia wymogów mających
zastosowanie do struktury portfela, naruszając tym samym przepisy art. 5;
b)      nie wprowadza do obrotu kwalifikowalnego
funduszu venture capital wśród kwalifikowalnych inwestorów,
naruszając tym samym przepisy art. 6;
c)      nie zarejestrował się u
właściwego organu państwa członkowskiego jego pochodzenia,
naruszając tym samym wymogi określone w art. 13.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1,
właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia podejmuje
w razie potrzeby następujące środki:
a)      wydaje zakaz posługiwania się
nazwą „europejski fundusz venture capital” przy wprowadzaniu do
obrotu co najmniej jednego kwalifikowalnego funduszu venture capital
przez zarządzającego funduszem venture capital;
b)      usuwa zarządzającego funduszem venture
capital z rejestru.
3.
Właściwy organ państwa
członkowskiego pochodzenia informuje właściwe organy
przyjmujących państw członkowskich wskazanych zgodnie z art. 13
ust. 1 lit. d) o usunięciu zarządzającego funduszem venture
capital z rejestru, o którym mowa w ust. 2 lit. b) niniejszego
artykułu.
4.
Prawo do wprowadzania do obrotu w Unii co najmniej
jednego kwalifikowalnego funduszu venture capital pod nazwą
„europejskie fundusze venture capital” wygasa ze skutkiem
natychmiastowym w dniu wydania przez właściwy organ decyzji, o której
mowa w ust. 2 lit. a) lub b).
Artykuł 21
1.
W razie potrzeby właściwe organy i
EUNGiPW podejmują współpracę na potrzeby wykonywania swoich
odnośnych obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia.
2.
Prowadzą one wymianę wszystkich
informacji i dokumentów niezbędnych do wykrywania i usuwania naruszeń
przepisów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 22
1.
Wszystkie osoby, które pracują lub
pracowały dla właściwych organów lub EUNGiPW, a także
audytorzy i eksperci wykonujący prace na zlecenie właściwych
organów podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej.
Żadne poufne informacje, jakie osoby te otrzymują w trakcie
wykonywania swoich obowiązków, nie są ujawniane jakimkolwiek osobom
lub organom w innej formie niż skróconej lub zbiorczej, która
uniemożliwia zidentyfikowanie poszczególnych zarządzających
funduszami venture capital i kwalifikowalnych funduszy venture
capital, bez uszczerbku dla przypadków objętych przepisami prawa
karnego oraz postępowaniem na mocy niniejszego rozporządzenia.
2.
Właściwym organom państw
członkowskich lub EUNGiPW nie zabrania się wymieniania informacji zgodnie
z niniejszym rozporządzeniem lub innym prawem Unii mającym
zastosowanie do zarządzających funduszami venture capital oraz
kwalifikowalnych funduszy venture capital.
3.
Właściwe organy i EUNGiPW, które
otrzymały poufne informacje zgodnie z ust. 2, mogą wykorzystywać
te informacje wyłącznie podczas wykonywania swoich obowiązków
oraz do celów postępowań administracyjnych i sądowych.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 23
1.
Powierzenie Komisji uprawnień do
przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym
artykule.
2.
Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o
których mowa w art. 2 ust. 3 i w art. 8 ust. 5, powierza się Komisji na
okres czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące
przekazania uprawnień nie później niż dziewięć
miesięcy przed końcem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień
zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że
Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu
przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed
końcem każdego okresu.
3.
Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2
ust. 3 i w art. 8 ust. 5, może zostać w dowolnym momencie
odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o
odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień.
Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po
jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w
określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na
ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów
delegowanych.
4.
Niezwłocznie po przyjęciu aktu
delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie.
5.
Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 2
ust. 3 lub art. 8 ust. 5 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski
albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od
przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli, przed
upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada
poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten
przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu
Europejskiego lub Rady.
Artykuł 24
1.
Najpóźniej po upływie czterech lat od
dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia Komisja
dokonuje przeglądu tego rozporządzenia. Przegląd obejmuje ogólną
analizę funkcjonowania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz
doświadczenia zdobyte podczas ich stosowania, w tym:
a)      zakres stosowania nazwy „europejski
fundusz venture capital” przez zarządzających funduszami venture
capital w różnych państwach członkowskich na poziomie
krajowym lub transgranicznym;
b)      zakres niniejszego rozporządzenia, z
uwzględnieniem progu wynoszącego 500 mln EUR.
2.
Po konsultacji z EUNGiPW Komisja przedstawia
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, dołączając do
niego – w stosownych przypadkach – wniosek ustawodawczy.
Artykuł 25
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje
się od dnia 22 lipca 2013 r., z wyjątkiem art. 2 ust. 3 i art. 8 ust.
5, które stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               Według najnowszego badania
Europejskiego Banku Centralnego (EBC) ponad 50 % MŚP w strefie euro
objętych próbą zgłosiło wzrost odsetek naliczanych przez
banki oraz ogólne zaostrzenie warunków udzielania kredytów bankowych dla
MŚP.
[2]               Z najnowszego badania (9.2010 – 2.2011)
dotyczącego dostępu do finansowania MŚP w strefie euro,
przeprowadzonego przez Europejski Bank Centralny (EBC) i opracowanego wspólnie
z Komisją Europejską, wynika, że ok. 15 % badanych MŚP
wymieniło „dostęp do finansowania” jako najbardziej palący
problem i dane te nie zmieniły się w porównaniu z poprzednimi
badaniami. http://www.ecb.europa.eu/pub/pdf/other/accesstofinancesmallmediumsizedenterprises201104en.pdf?b704f6b228e071bea9507d7569412805
[3]               Źródło:
Szacunki Europejskiego Stowarzyszenia Private Equity i Venture Capital
(EVCA) z 2011 r.
[4]               http://ec.europa.eu/europe2020/index_en.htm, 3 marca 2010 r., uznany również w ramach
Unii innowacji, http://ec.europa.eu/research/innovation-union/index_en.cfm?pg=keydocs, 6 października 2010 r.
[5]               http://ec.europa.eu/internal_market/smact/docs/20110413-communication_en.pdf,
13 kwietnia 2011 r.
[6]               http://ec.europa.eu/commission_2010-2014/president/news/speeches-statements/pdf/20111012communication_roadmap_en.pdf
[7]               Kapitał
wysokiego ryzyka obejmuje trzy rodzaje finansowania: (i) nieformalne inwestycje
aniołów biznesu, (ii) venture capital oraz (iii) rynki akcji
specjalizujące się w MŚP oraz spółkach odnotowujących
szybkie tempo wzrostu.
[8]               Sprawozdanie końcowe
dotyczące RCAP za rok 2003 r.: http://ec.europa.eu/internal_market/securities/riskcapital/index_en.htm
[9]               http://ec.europa.eu/internal_market/investment/venture_capital_en.htm
[10]             Dz.U. C […] z […], str. […].
[11]             Dz.U. C […] z […], str. […].
[12]             Dz.U. C […] z […], str. […].
[13]             Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32.
[14]             Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1.
[15]             Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1.
[16]             Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.
[17]             Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.
[18]             Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.
[19]             Dz.U. L 390 z 31.12.2004, s. 38.
[20]             Dz.U. L 345 z 31.12.2003, s. 64.