title: Wniosek decyzja Rady dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych - Wniosek decyzja Rady dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
Ważna informacja prawna

|

52009PC0053(01)

Wniosek decyzja Rady dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych  /* COM/2009/0053 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 12.2.2009KOM(2009) 53 wersja ostateczna2009/0017 (CNS)WniosekDECYZJA RADYdotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowychWniosekDECYZJA RADYdotycząca podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowychUZASADNIENIE1. TŁO POLITYCZNO-PRAWNERozporządzeniem Rady (WE) nr 1932/2006[1] zmieniono rozporządzenie (WE) nr 539/2001[2] wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny), m.in. przenosząc sześć krajów trzecich z wykazu negatywnego do pozytywnego. Są to następujące kraje: Antigua i Barbuda, Bahamy, Barbados, Mauritius, Saint Kitts i Nevis, Seszele. W rozporządzeniu stwierdza się również, że zwolnienie obywateli tych państw z obowiązku wizowego nie powinno obowiązywać przed zawarciem i wejściem w życie umowy dwustronnej w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego między Wspólnotą Europejską a danym państwem. Rozporządzenie zostało przyjęte dnia 21 grudnia 2006 r. i weszło w życie w styczniu 2007 r.Od dnia 15 stycznia 2007 r. (później data ta została przesunięta na 1 lutego) kraje CARICOM wprowadziły specjalny system wizowy dla obywateli kilku państw członkowskich UE ze względu na Mistrzostwa Świata w Krykiecie 2007 odbywające się na Karaibach (było to nierówne traktowanie, ponieważ obywatele innych państw członkowskich nie byli zwolnieni z obowiązku wizowego). Wprowadzenie obowiązku wizowego pomimo korzystnych przepisów nowego rozporządzenia wspólnotowego doprowadziło do odroczenia opracowania projektów upoważnień dotyczących negocjacji z tymi krajami trzecimi w sprawie zniesienia obowiązku wizowego.Ponieważ w dniu 15 maja 2007 r. tymczasowy system wizowy przestał obowiązywać, upoważnienia dotyczące negocjacji z sześcioma krajami zostały przyjęte przez Radę w dniu 5 czerwca 2008 r. Wstępne spotkanie z przedstawicielami wspomnianych sześciu krajów, dotyczące pewnych kwestii instytucjonalnych i technicznych, odbyło się w Brukseli w dniu 13 marca 2008 r.Formalne negocjacje w sprawie zniesienia obowiązku wizowego podjęto w lipcu 2008 r., osobno z każdym z sześciu krajów. Druga runda negocjacji, w formie wspólnego posiedzenia, odbyła się w dniu 16 października 2008 r.Państwa członkowskie były informowane o przebiegu negocjacji, zasięgano także trzykrotnie ich opinii w ramach Grupy Roboczej ds. Wiz w Radzie.W dniu 12 listopada 2008 r. parafowano umowy z czterema krajami, natomiast z dwoma pozostałymi w dniu 19 listopada.Dla Wspólnoty podstawą prawną umowy jest art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt i) w związku z art. 300 TWE.Dołączone wnioski stanowią narzędzia prawne umożliwiające podpisanie i zawarcie przedmiotowej umowy. Rada podejmie decyzję w tej sprawie większością kwalifikowaną głosów. Parlament Europejski będzie musiał wyrazić formalną opinię w sprawie zawarcia umowy zgodnie z art. 300 ust. 3 Traktatu WE.Biorąc pod uwagę okres, jaki upłynął między przeniesieniem Federacji Saint Kitts i Nevis (zwanej dalej „Saint Kitts i Nevis”) do pozytywnego wykazu w drodze zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 a zawarciem umowy o zniesieniu obowiązku wizowego, fakt, że Saint Kitts i Nevis będzie w stanie zakończyć wewnętrzny proces ratyfikacji w krótkim czasie, oraz sytuację Szwajcarii, która zacznie w pełni stosować dorobek Schengen od grudnia 2008 r. i już zwalnia obywateli Saint Kitts i Nevis z obowiązku wizowego, w decyzji w sprawie podpisania proponowanej umowy określono, że umowa zacznie tymczasowo obowiązywać od dnia jej podpisania, zgodnie z art. 300 ust 2 TWE.Wniosek dotyczący decyzji w sprawie zawarcia umowy zawiera konieczne ustalenia wewnętrzne dotyczące jej praktycznego stosowania. Określa się w nim w szczególności, że wspomagana przez ekspertów z państw członkowskich Komisja Europejska reprezentuje Wspólnotę we wspólnym komitecie ustanowionym na mocy art. 6 umowy.Zgodnie z art. 6 ust. 4 Wspólny Komitet przyjmie własny regulamin wewnętrzny. Stanowisko Wspólnoty w tej kwestii przyjmuje Komisja, działając w porozumieniu ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.2. WYNIKI NEGOCJACJIKomisja uważa, że osiągnięto cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych i że projekt umowy o zniesieniu obowiązku wizowego jest dla Wspólnoty do przyjęcia.Ostateczną treść umowy można podsumować następująco:CelUmowa stanowi, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Saint Kitts i Nevis mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli ich pobyt nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.Obywatele niektórych państw członkowskich są już zwolnieni z obowiązku wizowego przez Saint Kitts i Nevis, natomiast obywatele innych państw członkowskich nadal podlegają obowiązkowi wizowemu. W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich obywateli UE w umowie zawarto postanowienie, że Saint Kitts i Nevis może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich Wspólnoty oraz, odwrotnie, Wspólnota może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie ze skutkiem dla wszystkich państw członkowskich.Szczególną sytuację Zjednoczonego Królestwa i Irlandii uwzględniono w preambule.ZakresZwolnienie z obowiązku wizowego obejmuje wszystkie kategorie osób (posiadacze paszportów zwykłych, dyplomatycznych lub urzędowych/służbowych) podróżujących we wszelkiego rodzaju celach, z wyjątkiem w celu prowadzenia działalności zarobkowej. W tej ostatniej kategorii każde państwo członkowskie, jak również Saint Kitts i Nevis, mają swobodę nałożenia wymogów wizowych na obywateli drugiej Umawiającej się Strony zgodnie z obowiązującym prawem krajowym lub wspólnotowym. W celu zapewnienia jednolitego wprowadzania w życie umowy dołączono do niej wspólną deklarację w sprawie wykładani kategorii osób podróżujących w celu prowadzenia działalności zarobkowej.Czas pobytuUmowa uwzględnia sytuację państw członkowskich, które jeszcze nie stosują w pełni dorobku Schengen. Dopóki nie są one częścią strefy Schengen bez granic wewnętrznych, zwolnienie z obowiązku wizowego daje obywatelom Saint Kitts i Nevis prawo przebywania przez trzy miesiące na terytorium każdego z tych państw członkowskich (Cypr, Bułgaria, Rumunia), niezależnie od okresu liczonego dla całej strefy Schengen.Terytorialny zakres stosowaniaUmowa zawiera postanowienia dotyczące jej terytorialnego stosowania: w przypadku Francji i Niderlandów zwolnienie z obowiązku wizowego uprawniałoby obywateli wspomnianych sześciu krajów wyłącznie do pobytu na europejskim obszarze tych państw członkowskich.DeklaracjeDo umowy dołączono inne wspólne deklaracje:- dotyczącą poinformowania obywateli o treści i skutkach umowy o zniesieniu obowiązku wizowego oraz powiązanych kwestiach, takich jak warunki wjazdu, oraz- w sprawie wykładni okresu trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy w strefie Schengen.We wspólnej deklaracji do umowy uwzględniono również fakt włączenia Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku prawnego Schengen.3. WNIOSKIW świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada:-  przyjęła decyzję o podpisaniu umowy w imieniu Wspólnoty i upoważniła przewodniczącego Rady do wyznaczenia w tym celu należycie umocowanej osoby (lub osób);-  zatwierdziła tymczasowe stosowanie umowy do czasu jej wejścia w życie;-  zatwierdziła, po konsultacji z Parlamentem Europejskim, załączoną umowę o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Wspólnotą Europejską a Saint Kitts i Nevis.-  WniosekDECYZJA RADYdotycząca podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji[3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1932/2006 zmieniono rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny), poprzez m.in. przeniesienie Federacji Saint Kitts i Nevis (zwanej dalej „Saint Kitts i Nevis” z wykazu negatywnego do pozytywnego. W rozporządzeniu stwierdza się również, że zwolnienie z obowiązku wizowego nie powinno obowiązywać przed zawarciem i wejściem w życie umowy dwustronnej w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego między Wspólnotą Europejską a Saint Kitts i Nevis.(2) Decyzją z dnia 5 czerwca 2008 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Wspólnotą Europejską a Saint Kitts i Nevis.(3) Negocjacje w sprawie umowy rozpoczęto w dniu 15 lipca 2008 r. i zakończono w dniu 16 października 2008 r.(4) Umowa parafowana w Brukseli dnia 12 listopada 2008 r. powinna zostać podpisana dnia […] r., z zastrzeżeniem możliwości jej późniejszego zawarcia.(5) W niniejszej decyzji o podpisaniu umowy powinno zostać przewidziane tymczasowe stosowanie umowy zgodnie z art. 300 ust. 2 TWE.(6) Zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie są nią związane ani nie podlegają jej stosowaniu.STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis, obejmującej tekst umowy oraz powiązane deklaracje.Artykuł 2Umowa jest tymczasowo stosowana od momentu jej podpisania do czasu zakończenia procedury jej zawarcia.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący2009/0017 (CNS)WniosekDECYZJA RADYdotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji[4],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5]:a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowę między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych.(2) Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu … 2009 r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …../…/WE z dnia [….] r.(3) Na mocy umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową, który przyjmie swój regulamin wewnętrzny. Właściwe jest wprowadzenie uproszczonej procedury ustalania stanowiska Wspólnoty w tym przypadku.(4) Zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie są nią związane ani nie podlegają jej stosowaniu.PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Umowa między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.Tekst umowy dołączono do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy[6].Artykuł 3Komisja, przy wsparciu ekspertów z państw członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we wspólnym komitecie ekspertów ustanowionym na mocy art. 6 umowy.Artykuł 4Stanowisko Wspólnoty we wspólnym komitecie ekspertów dotyczące przyjęcia jego regulaminu zgodnie z wymogami art. 6 ust. 4 umowy przyjmuje Komisja po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.Artykuł 5Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKUMOWAmiędzyWspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevisw sprawie zniesienia wiz krótkoterminowychWspólnota Europejska (zwana dalej „Wspólnotą”),orazFederacja Saint Kitts i Nevis, zwana dalej „Saint Kitts i Nevis”zwane dalej Umawiającymi się Stronami;1) mając na uwadze dalszy rozwój przyjaznych stosunków między Umawiającymi się Stronami oraz pragnąc ułatwić podróże poprzez zapewnienie bezwizowego wjazdu i pobytu krótkoterminowego dla swoich obywateli;2) uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1932/2006[7] z dnia 21 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001[8] wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny), m.in. poprzez przeniesienie sześciu krajów trzecich – w tym Federacji Saint Kitts i Nevis – do wykazu krajów trzecich, których obywatele są zwolnieni z wymogu posiadania wiz podczas pobytu krótkoterminowego w państwach członkowskich UE;3) Mając na uwadze, że art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1932/2006 stanowi, że zwolnienie z obowiązku wizowego obywateli tych sześciu państw zaczyna obowiązywać dopiero po wejściu w życie umowy w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta między Wspólnotą Europejską a danym państwem;4) Uznając, że obywatele niektórych państw członkowskich są zwolnieni z obowiązku wizowego podczas podróży do Saint Kitts i Nevis na okres nieprzekraczający 3 miesięcy, natomiast obywatele pozostałych państw członkowskich podlegają obowiązkowi wizowemu;5) Pragnąć zagwarantować przestrzeganie zasady równego traktowania wszystkich obywateli UE;6) Biorąc pod uwagę, że osoby podróżujące w celu wykonywania działalności zarobkowej podczas pobytu krótkoterminowego nie są objęte niniejsza umową, i dlatego dla tej kategorii osób obowiązują w dalszym ciągu odpowiednie przepisy prawa wspólnotowego i krajowego państw członkowskich oraz prawa krajowego Saint Kitts i Nevis, dotyczące obowiązku wizowego lub zwolnienia z takiego obowiązku oraz dostępu do zatrudnienia;7) biorąc pod uwagę Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokół włączający dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1 – CelNiniejsza umowa stanowi, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Saint Kitts i Nevis mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli ich pobyt nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.Artykuł 2 – DefinicjeNa potrzeby niniejszej umowy:1.  „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i Irlandii;2.  „obywatel Unii Europejskiej” oznacza obywatela państwa członkowskiego zgodnie z definicją zawartą w lit. a);3.  „obywatel Saint Kitts i Nevis” oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Saint Kitts i Nevis;4.  „strefa Schengen” oznacza obszar bez granic wewnętrznych obejmujący terytoria państw członkowskich określonych w lit. a), w pełni stosujących dorobek Schengen;Artykuł 3 – Zakres zezwolenia1. Obywatele Unii Europejskiej posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez państwo członkowskie mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium Saint Kitts i Nevis przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 1.Obywatele Saint Kitts i Nevis posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez Saint Kitts i Nevis mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium państw członkowskich przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 2.2. Ustęp 1 nie dotyczy osób podróżujących w celu wykonywania działalności zarobkowej.W przypadku tej kategorii osób każde państwo członkowskie może indywidualnie podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego na obywateli Saint Kitts i Nevis lub o jego wycofaniu zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001.Saint Kitts i Nevis może podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego lub jego zniesieniu w odniesieniu do obywateli poszczególnych państw członkowskich, zgodnie ze swoim prawem krajowym.3. Zniesienie obowiązku wizowego określone w niniejszej umowie obowiązuje bez uszczerbku dla ustaw Umawiających się Stron dotyczących warunków wjazdu i pobytu krótkoterminowego. Państwa członkowskie oraz Saint Kitts i Nevis zastrzegają sobie prawo do odmowy wjazdu i pobytu krótkoterminowego na swoich terytoriach, jeśli którykolwiek z powyższych warunków nie jest spełniony.4. Zniesienie wiz obowiązuje niezależnie od środka transportu wykorzystywanego do przekroczenia granicy Umawiających się Stron.5. Kwestie nieobjęte niniejszą umową są regulowane prawem wspólnotowym, prawem krajowym państw członkowskich lub prawem krajowym Saint Kitts i Nevis.Artykuł 4 – Czas pobytu1. Obywatele Unii Europejskiej mogą przebywać na terytorium Saint Kitts i Nevis maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium tego państwa.2. Obywatele Saint Kitts i Nevis mogą przebywać w strefie Schengen maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium któregoś z państw członkowskich, stosującego w pełni dorobek Schengen. Przedmiotowy okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.Obywatele Saint Kitts i Nevis mogą przebywać maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium każdego z państw członkowskich, które nie stosują jeszcze w pełni dorobku Schengen, niezależnie od czasu pobytu liczonego dla strefy Schengen.3. Niniejsza umowa nie ma wpływu na możliwość przedłużenia przez Saint Kitts i Nevis oraz państwa członkowskie czasu pobytu na ponad trzy miesiące zgodnie z prawem krajowym i wspólnotowym.Artykuł 5 – Terytorialny zakres stosowania1. W przypadku Republiki Francuskiej postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jej europejskiego obszaru.2. W przypadku Królestwa Niderlandów postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jego europejskiego obszaru.Artykuł 6 – Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową1. Umawiające się Strony powołują wspólny komitet ekspertów (dalej zwany „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Wspólnoty Europejskiej oraz Saint Kitts i Nevis. Wspólnotę reprezentuje Komisja Europejska.2. Komitet wykonuje m.in. zadania polegające na:5.  kontroli wykonania niniejszej umowy;6.  proponowaniu zmian lub uzupełnień do niniejszej umowy;7.  rozstrzyganiu sporów dotyczących interpretacji bądź stosowania postanowień niniejszej umowy.3. Posiedzenia komitetu zwoływane są w każdym przypadku, gdy jest to niezbędne, na wniosek jednej z Umawiających się Stron.4. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 7 – Stosunek między umową a istniejącymi umowami o zniesieniu wiz między państwami członkowskimi a Saint Kitts i NevisNiniejsza umowa jest nadrzędna wobec postanowień wszelkich dwustronnych umów lub ustaleń zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Saint Kitts i Nevis, o ile ich postanowienia dotyczą kwestii wchodzących w zakres niniejszej umowy.Artykuł 8 - Przepisy końcowe1. Niniejsza umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.2. Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu.3. Niniejszą umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Umawiających się Stron. Zmiany wchodzą w życie po dniu, w którym Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu niezbędnych w tym celu procedur.4. Każda z Umawiający się Stron może zawiesić wykonywanie części lub wszystkich postanowień niniejszej umowy, zwłaszcza ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego, ochronę zdrowia publicznego, nielegalną imigrację lub ponowne wprowadzenie obowiązku wizowego przez którąś z Umawiających się Stron. O decyzji w sprawie zawieszenia niniejszej umowy należy zawiadomić drugą Umawiającą się Stronę nie później niż 2 miesiące przed jej wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, bezzwłocznie zawiadamia o tym drugą Umawiającą się Stronę.5. Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze pisemnego zawiadomienia drugiej Strony. Niniejsza umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego powiadomienia.6. Saint Kitts i Nevis może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.7. Wspólnota może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich swoich państw członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.w dwóch egzemplarzach w każdym z następujących języków: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest tak samo autentyczny.W imieniu Wspólnoty Europejskiej W imieniu Saint Kitts i Nevis  WSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII I LIECHTENSTEINUUmawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Wspólnotą Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 roku i 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych krajów we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.W związku z tym wskazane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu z jednej strony, i władze Saint Kitts i Nevis z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych na podobnych warunkach, jak umowa między Wspólnotą Europejską a Saint Kitts i Nevis.WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKłADNI KATEGORII OSÓB PODRÓżUJąCYCH W CELACH WYKONYWANIA DZIAłALNOśCI ZAROBKOWEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 3 UST. 2 NINIEJSZEJ UMOWYPragnąc zapewnić spójną wykładnię, Umawiające się Strony uzgadniają, na potrzeby niniejszej umowy, że kategoria osób wykonujących działalność zarobkową obejmuje osoby wjeżdżające w celu wykonywania działalności przynoszącej zyski/pracy za wynagrodzeniem na terytorium innej Umawiającej się Strony jako pracownik lub dostawca usług.Kategoria ta nie obejmuje:-  przedsiębiorców, tj. osób podróżujących w celu rozmów biznesowych (bez zatrudnienia w kraju drugiej Umawiającej się Strony),-  sportowców i artystów wykonujących działalność na zasadzie ad hoc,-  dziennikarzy wysłanych przez media działające w ich państwie zamieszkania, oraz-  stażystów wewnątrzkorporacyjnych.Wdrażanie niniejszej deklaracji jest monitorowane przez wspólny komitet w ramach jego uprawnień na mocy art. 6 umowy, który może zaproponować zmiany tej deklaracji, jeżeli uzna je za konieczne na podstawie doświadczeń Umawiających się Stron.WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKłADNI OKRESU TRZECH MIESIęCY W OKRESIE SZEśCIU MIESIęCY NASTęPUJąCYCH PO DACIE PIERWSZEGO WJAZDU, JAK OKREśLONO W ART. 4 NINIEJSZEJ UMOWYUmawiające się Strony uzgadniają, że maksymalny okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium Saint Kitts i Nevis lub do strefy Schengen, określony w art. 4 umowy, oznacza albo ciągły pobyt albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZąCA POINFORMOWANIA OBYWATELI O UMOWIE W SPRAWIE ZNIESIENIA WIZUznając znaczenie zasady przejrzystości dla obywateli Unii Europejskiej i Saint Kitts i Nevis, Umawiające się Strony zgadzają się zapewnić rozpowszechnienie pełnych informacji o treści i skutkach umowy w sprawie zniesienia wiz i kwestiach powiązanych, takich jak warunki wjazdu.[1] Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 23.[2] Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.[3] [REFERNCE] ………………………..[4] [REFERENCE]……………………[5] Dz.U C […] z […], s. […].[6] Termin wejścia w życie umowy zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [przez Sekretariat Generalny Rady].[7] Dz.U. L 29 z 3.2.2007, s. 10.[8] Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.


title: Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Serbią i Czarnogórą dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych # Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Serbią i Czarnogórą dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
Ważna informacja prawna

|

52005PC0353(01)

Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Serbią i Czarnogórą dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych  /* COM/2005/0353 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 29.07.2005COM(2005) 353 końcowy2005/0141 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Serbią i Czarnogórą dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczychWniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Serbią i Czarnogórą dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych(przedstawione przez Komisję)UZASADNIENIEMiędzynarodowe stosunki w dziedzinie lotnictwa między Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi tradycyjnie są regulowane przez dwustronne umowy o usługach lotniczych wraz z załącznikami, zawierane między Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi, a także przez inne dwustronne i wielostronne porozumienia między nimi.W świetle wyroków Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawach C-466/98, C-467/98, C-468/98, C-471/98, C-472/98, C-475/98 oraz C-476/98, Wspólnota ma wyłączną kompetencję w wielu aspektach stosunków zewnętrznych w dziedzinie usług lotniczych. Trybunał Sprawiedliwości szczegółowo określił również prawo wspólnotowych przewoźników lotniczych do korzystania z prawa przedsiębiorczości na terytorium Wspólnoty, włączywszy w to prawo do wolnego od dyskryminacji dostępu do rynku.Klauzule wyznaczania standardowo stosowane przez Państwa Członkowskie w ich dwustronnych umowach dotyczących usług lotniczych są niezgodne z prawem Wspólnoty. Umożliwiają one państwom trzecim odrzucenie, wycofanie lub zawieszenie pozwolenia lub upoważnienia wydanego danemu przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez Państwo Członkowskie, który nie jest w wystarczającym stopniu własnością ani nie znajduje się pod skuteczną kontrolą Państwa Członkowskiego lub jego obywateli. Taka sytuacja została uznana za dyskryminację przewoźników wspólnotowych mających siedzibę na terytorium któregoś z Państw Członkowskich, którzy są własnością bądź znajdują się pod kontrolą obywateli innych Państw Członkowskich. Sytuacja ta jest niezgodna z art. 43 Traktatu, który gwarantuje obywatelom Państw Członkowskich korzystającym ze swobody przedsiębiorczości w innym przyjmującym Państwie Członkowskim traktowanie na równi z obywatelami przyjmującego Państwa Członkowskiego.W następstwie wyroków Trybunału Sprawiedliwości, Rada w czerwcu 2003 r. upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia niektórych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową[1].Zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w Załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową, Komisja wynegocjowała umowę z Serbią i Czarnogórą, która zastępuje pewne postanowienia obecnie obowiązujących umów dwustronnych dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi a Serbią i Czarnogórą. Artykuł 2 umowy zastępuje tradycyjnie stosowane klauzule wyznaczania wspólnotową klauzulą wyznaczania, umożliwiającą wszystkim przewoźnikom ze Wspólnoty korzystanie z prawa przedsiębiorczości. Artykuły 4 i 5 umowy odnoszą się do dwóch typów klauzul dotyczących spraw pozostających w kompetencji Wspólnoty. Artykuł 4 dotyczy opodatkowania paliwa lotniczego - kwestii, która została zharmonizowana na mocy dyrektywy Rady 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, w szczególności jej art. 14 ust. 2. Artykuł 5 (ustalanie cen) rozwiązuje konflikt między obecnie obowiązującymi umowami dwustronnymi dotyczącymi usług lotniczych a rozporządzeniem Rady nr 2409/92 w sprawie taryf i stawek za usługi lotnicze, które uniemożliwia przewoźnikom z państw trzecich zdobycie pozycji liderów cenowych w dziedzinie usług lotniczych dotyczących przewozów ograniczonych do terytorium Wspólnoty.Do Rady kieruje się prośbę o zatwierdzenie decyzji w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania oraz zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Serbią i Czarnogórą dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych, jak również o wyznaczenie osób upoważnionych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty.Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Serbią i Czarnogórą dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji[2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(2) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z Serbią i Czarnogórą dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w Załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(3) Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia wspomnianej umowy w późniejszym terminie, wynegocjowana umowa powinna być podpisana i tymczasowo stosowana,PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:Artykuł1. Z zastrzeżeniem zawarcia umowy w późniejszym terminie, niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do podpisania w imieniu Wspólnoty umowy między Wspólnotą Europejską a Serbią i Czarnogórą dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych.2. Do czasu wejścia w życie umowy, będzie ona stosowana tymczasowo od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wzajemnie notyfikowały zamknięcie procedur koniecznych do tego celu. Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 2 umowy.3. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący2005/0141 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Serbią i Czarnogórą dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji[3],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(2) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z Serbią i Czarnogórą dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w Załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(3) Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia […] r., z zastrzeżeniem możliwości zawarcia jej w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …/…/WE z dnia […] r.[5](4) Umowa powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Umowa między Wspólnotą Europejską a Serbią i Czarnogórą dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych zostaje zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.2. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKUMOWA między Wspólnotą Europejską a Serbią i Czarnogórą dotycząca pewnych aspektów usług lotniczychWSPÓLNOTA EUROPEJSKAz jednej strony orazSERBIA I CZARNOGÓRAz drugiej strony(zwane dalej „Stronami”)STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy dotyczące usług lotniczych zawarte między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Serbią i Czarnogórą zawierają postanowienia sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej,STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą zostać włączone do dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,STWIERDZAJĄC, że na podstawie prawa Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy z siedzibą w jednym z Państw Członkowskich mają prawo do pozbawionego dyskryminacji dostępu do tras lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a niektórymi państwami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych państw trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych posiadających licencje nadane zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Serbią i Czarnogórą, które są niezgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą być doprowadzone do zgodności z tym prawem celem ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla świadczenia usług lotniczych między Wspólnotą Europejską a Serbią i Czarnogórą, a także w celu zachowania ciągłości takich usług lotniczych,STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszych negocjacji celem Wspólnoty Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu powietrznego między Wspólnotą Europejską a Serbią i Czarnogórą ani naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi ze Wspólnoty a przewoźnikami lotniczymi z Serbii i Czarnogóry, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących umów dotyczących praw przewozowych,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Postanowienia ogólne1. Dla celów niniejszej Umowy określenie „Państwa Członkowskie” oznacza Państwa Członkowskie Wspólnoty Europejskiej.2. Zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1 odniesienia do obywateli Państwa Członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej.3. Zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1 odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych pochodzących z Państwa Członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych bądź linii lotniczych wyznaczonych przez to Państwo Członkowskie.Artykuł 2Wyznaczenie przez Państwo Członkowskie1. Postanowienia zawarte w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku 2 lit. a) i b) w stosunku, odpowiednio, do wyznaczenia przez zainteresowane Państwo Członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz pozwoleń udzielonych przez Serbię i Czarnogórę oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia, lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub pozwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.2. Po wyznaczeniu przez Państwo Członkowskie, Serbia i Czarnogóra udzieli odpowiednich upoważnień i pozwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem, że:i. przewoźnik lotniczy ma w Państwie Członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedzibę zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, oraz posiada ważne zezwolenie eksploatacyjne zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;ii. Państwo Członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu wymienione są wyraźnie odpowiednie władze lotnicze; oraziii. przewoźnik lotniczy jest własnością, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, i pozostaje pod skuteczną kontrolą, Państw Członkowskich i/lub obywateli Państw Członkowskich i/lub innych państw wymienionych w załączniku 3 oraz/lub obywateli tych państw.3. Serbia i Czarnogóra może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub pozwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez Państwo Członkowskie jeżeli:i. przewoźnik lotniczy nie ma w Państwie Członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedziby zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską bądź nie posiada ważnego zezwolenia eksploatacyjnego zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;ii. Państwo Członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje ciągłej, skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym, lub odpowiednie władze lotnicze nie są wyraźnie wymienione w wyznaczeniu; bądźiii. przewoźnik lotniczy nie jest własnością, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, i nie znajduje się pod skuteczną kontrolą, Państw Członkowskich i/lub obywateli Państw Członkowskich, i/lub innych państw wymienionych w załączniku 3 i/lub obywateli tych innych państw.Wykonując swoje prawa wynikające z niniejszego ustępu Serbia i Czarnogóra powstrzyma się od dyskryminacji przewoźników pochodzących ze Wspólnoty ze względu na ich narodowość.Artykuł 3Prawa dotyczące kontroli regulacyjnej1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie przepisy artykułów wymienionych w załączniku 2 lit. c).2. Jeżeli Państwo Członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje inne Państwo Członkowskie, prawa Serbii i Czarnogóry zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między Państwem Członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Serbią i Czarnogórą będą miały również zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania standardów bezpieczeństwa przez wspomniane inne Państwo Członkowskie oraz w stosunku do zezwolenia na prowadzenie działalności przez tego przewoźnika lotniczego.Artykuł 4Opodatkowanie paliwa lotniczego1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie przepisy artykułów wymienionych w załączniku 2 lit. d).2. Nie naruszając wszelkich przeciwnych postanowień, żadne postanowienie umów wymienionych w załączniku 2 lit. d) nie będzie przeszkodą dla Państwa Członkowskiego ani dla Serbii i Czarnogóry w nałożeniu, w sposób wolny od dyskryminacji, podatków, opłat specjalnych, należności celnych, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na ich terytorium a przeznaczone do użytku w samolocie wyznaczonego przewoźnika pochodzącego z Państwa Członkowskiego lub z Serbii i Czarnogóry, który obsługuje trasy między punktami znajdującymi się na terytoriach stron umowy.Artykuł 5Opłaty przewozowe w ramach Wspólnoty Europejskiej1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie przepisy artykułów wymienionych w załączniku 2 lit. e).2. Opłaty należne za przewóz wyłącznie w obrębie Wspólnoty Europejskiej, nakładane przez przewoźnika lotniczego/przewoźników lotniczych wyznaczonego/wyznaczonych przez Serbię i Czarnogórę zgodnie z umową wymienioną w załączniku 1 zawierającą postanowienie wymienione w załączniku 2 lit. e), będą regulowane prawem Wspólnoty Europejskiej.Artykuł 6Załączniki do umowyZałączniki do niniejszej umowy są jej integralną częścią.Artykuł 7Przeglądy lub zmianyStrony mogą w każdej chwili dokonać przeglądu lub zmienić niniejszą umowę w drodze wzajemnego porozumienia.Artykuł 8Wejście w życie i tymczasowe stosowanie1. Niniejsza umowa wchodzi w życie po przekazaniu sobie wzajemnie przez Strony notyfikacji na piśmie stwierdzających, iż wewnętrzne procedury Stron niezbędne do wejścia w życie umowy zostały zakończone.2. Nie naruszając postanowień ust. 1, Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony wzajemnie notyfikowały zakończenie procedur koniecznych do tego celu.3. Umowy oraz inne ustalenia między Państwami Członkowskimi a Serbią i Czarnogórą, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, są wymienione w załączniku 1 lit. b). Niniejsza umowa stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub z dniem rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania.Artykuł 9 Wygaśnięcie1. W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku 1, jednocześnie wygasają wszystkie przepisy niniejszej umowy mające zastosowanie do wygasającej umowy wymienionej w załączniku 1.2. W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku 1, jednocześnie wygasa niniejsza umowa.W DOWÓD CZEGO, odpowiednio upoważnieni niżej podpisani złożyli swoje podpisy pod niniejszą umową.Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w […] , dnia […] r. w językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i serbskim. W razie rozbieżności pierwszeństwo przed innymi wersjami językowymi ma wersja angielska.W IMIENIU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ: W IMIENIU SERBII I CZARNOGÓRY:Załącznik 1Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy(a) Umowy dotyczące usług lotniczych między Serbią i Czarnogórą a Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub/i tymczasowo stosowane-  Umowa dotycząca usług lotniczych między Republiką Austrii a Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii , podpisana w Wiedniu dnia 11 listopada 1953 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Austria z 1953 r.”;Umowa powinna być odczytywana w zestawieniu z Protokołem Ustaleń sporządzonym w Wiedniu dnia 12 października 1994 r.-  Umowa między Królestwem Belgii a Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii dotycząca usług lotniczych, podpisana w Belgradzie dnia 24 września 1957 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Belgia”;-  Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Cypryjskiej a Rządem Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii, podpisana w Nikozji dnia 27 lutego 1976 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Cypr z 1976 r.”;-  Umowa o transporcie lotniczym między Republiką Czechosłowacką a Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii , podpisana w Belgradzie dnia 28 lutego 1956 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Republika Czeska”;-  Umowa dotycząca usług lotniczych między Republiką Francuską a Socjalistyczną Federacyjną Republiką Jugosławii , podpisana w Belgradzie dnia 23 marca 1967 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Francja”;-  Umowa między Republiką Finlandii a Socjalistyczną Federacyjną Republiką Jugosławii dotycząca usług lotniczych, podpisana w Belgradzie dnia 18 stycznia 1968 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Finlandia”;-  Umowa o usługach lotniczych między Republiką Federalną Niemiec a Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii , podpisana w Belgradzie dnia 10 kwietnia 1957 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Niemcy z 1957 r.”;-  Umowa o usługach lotniczych między Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Federalnym Rządem Federacyjnej Ludowej Republiki Jugosławii , parafowana i stosowana tymczasowo na mocy Protokołu z dnia 31 maja 2001 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Niemcy z 2001 r.”;-  Umowa o usługach lotniczych między Rządem Republiki Greckiej a Federalnym Rządem Federalnej Republiki Jugosławii , podpisana w Belgradzie dnia 9 maja 2002 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Grecja”;-  Umowa o transporcie lotniczym między Węgierską Republiką Ludową a Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii , podpisana w Belgradzie dnia 21 lipca 1956 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Węgry”;Zmieniona pismem sporządzonym w Budapeszcie dnia 30 maja 1964 r.Ostatnio zmieniona Protokołem Ustaleń podpisanym w Belgradzie dnia 9 lutego 1995 r.-  Umowa między Wielkim Księstwem Luksemburga a Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii dotycząca transportu lotniczego, podpisana w Belgradzie dnia 9 kwietnia 1960 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Luksemburg”;-  Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Malty a Rządem Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii , podpisana w Rzymie dnia 5 lutego 1975 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Malta”;-  Umowa między Królestwem Niderlandów a Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii dotycząca regularnych usług lotniczych, podpisana w Belgradzie dnia 13 marca 1957 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Niderlandy”;-  Umowa o usługach lotniczych między Polską Rzeczpospolitą Ludową a Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii , podpisana w Warszawie dnia 14 listopada 1955 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Polska z 1955 r.”;-  Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Portugalii a Rządem Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii , podpisana w Belgradzie dnia 3 czerwca 1976 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Portugalia”;-  Umowa o usługach lotniczych między Rządem Republiki Słowackiej a Federalnym Rządem Federalnej Republiki Jugosławii , podpisana w Bratysławie dnia 3 października 1996 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Słowacja”;-  Umowa między Królestwem Szwecji a Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii , podpisana w Belgradzie dnia 18 kwietnia 1958 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Szwecja”;-  Umowa o usługach lotniczych między Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Federalnym Rządem Federalnej Republiki Jugosławii , parafowana w Londynie dnia 17 grudnia 2002, zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Zjednoczone Królestwo”;(b) Umowy dotyczące usług lotniczych i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Serbią i Czarnogórą a Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie ani nie były tymczasowo stosowane-  Umowa o usługach lotniczych między Rządem Federalnym Austrii a Federalnym Rządem Federalnej Republiki Jugosławii , parafowana w Wiedniu dnia 14 listopada 2001 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Austria z 2001 r.”;-  Umowa o usługach lotniczych między Rządem Republiki Cypryjskiej a Federalnym Rządem Federalnej Republiki Jugosławii , parafowana w Nikozji dnia 18 czerwca 2002 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Cypr z 2002 r.”;-  Umowa o usługach lotniczych między Rządem Polskim a Federalnym Rządem Federalnej Republiki Jugosławii , parafowana w Warszawie dnia 17 maja 2002 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Polska z 2002 r.”;-  Umowa o usługach lotniczych między Rządem Republiki Słowenii a Federalnym Rządem Federalnej Republiki Jugosławii , parafowana w Belgradzie dnia 12 października 2001 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Serbia i Czarnogóra – Słowenia”.Załącznik 2Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku 1, o których mowa w artykułach od 2 do 5 niniejszej umowy(a) Wyznaczenie przez Państwo Członkowskie:-  Artykuł 2 Umowy Serbia i Czarnogóra – Austria z 1953 r.;-  Artykuł 3 Umowy Serbia i Czarnogóra – Austria z 2001 r.;-  Artykuł 3 ust. 1 Umowy Serbia i Czarnogóra – Francja;-  Artykuł 4 Umowy Serbia i Czarnogóra – Niemcy z 1957 r.;-  Artykuł 3 Umowy Serbia i Czarnogóra – Niemcy z 2001 r.;-  Artykuł 3 Umowy Serbia i Czarnogóra – Grecja;-  Artykuł 1 Dodatku do Umowy Serbia i Czarnogóra – Węgry;-  Artykuł 2 Umowy Serbia i Czarnogóra – Luksemburg;-  Artykuł 3 Umowy Serbia i Czarnogóra – Malta;-  Artykuł 2 Umowy Serbia i Czarnogóra – Polska z 1955 r.;-  Artykuł 3 Umowy Serbia i Czarnogóra – Polska z 2002 r.;-  Artykuł 3 Umowy Serbia i Czarnogóra – Republika Słowacka;-  Artykuł 3 Umowy Serbia i Czarnogóra – Słowenia;-  Artykuł 4 Umowy Serbia i Czarnogóra – Zjednoczone Królestwo.(b) Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub pozwoleń:-  Artykuł 8 Umowy Serbia i Czarnogóra – Austria z 1953 r.;-  Artykuł 4 Umowy Serbia i Czarnogóra – Austria z 2001 r.;-  Artykuł 3 Umowy Serbia i Czarnogóra – Belgia;-  Artykuł 6 Umowy Serbia i Czarnogóra – Cypr z 1976 r.;-  Artykuł 5 Umowy Serbia i Czarnogóra – Cypr z 2002 r.;-  Artykuł 4 Umowy Serbia i Czarnogóra – Finlandia;-  Artykuł 3 ust. 3 Umowy Serbia i Czarnogóra – Francja;-  Artykuł 5 Umowy Serbia i Czarnogóra – Niemcy z 1957 r.;-  Artykuł 4 Umowy Serbia i Czarnogóra – Niemcy z 2001 r.;-  Artykuł 4 ust. 2 Umowy Serbia i Czarnogóra – Grecja;-  Artykuł 3 Umowy Serbia i Czarnogóra – Luksemburg;-  Artykuł 4 Umowy Serbia i Czarnogóra – Malta;-  Artykuł 3 ust. 1 Umowy Serbia i Czarnogóra – Niderlandy;-  Artykuł 4 Umowy Serbia i Czarnogóra – Polska z 2002 r.;-  Artykuł 5 Umowy Serbia i Czarnogóra – Portugalia;-  Artykuł 4 Umowy Serbia i Czarnogóra – Republika Słowacka;-  Artykuł 4 Umowy Serbia i Czarnogóra – Słowenia;-  Artykuł 3 Umowy Serbia i Czarnogóra – Szwecja;-  Artykuł 5 Umowy Serbia i Czarnogóra – Zjednoczone Królestwo.(c) Bezpieczeństwo:-  Artykuł 8 Umowy Serbia i Czarnogóra – Austria z 2001 r.;-  Artykuł 15 Umowy Serbia i Czarnogóra – Cypr z 2002 r.;-  Artykuł 13 Umowy Serbia i Czarnogóra – Niemcy z 2001 r.;-  Artykuł 7 Umowy Serbia i Czarnogóra – Grecja;-  Artykuł 15 Umowy Serbia i Czarnogóra – Polska z 2002 r.;-  Artykuł 9 Umowy Serbia i Czarnogóra – Słowenia;-  Artykuł 9 Umowy Serbia i Czarnogóra – Zjednoczone Królestwo.(d) Opodatkowanie paliwa lotniczego:-  Artykuł 5 Umowy Serbia i Czarnogóra – Austria z 1953 r.;-  Artykuł 8 Umowy Serbia i Czarnogóra – Austria z 2001 r.;-  Artykuł 8 Umowy Serbia i Czarnogóra – Belgia;-  Artykuł 7 Umowy Serbia i Czarnogóra – Cypr z 1976 r.;-  Artykuł 7 Umowy Serbia i Czarnogóra – Cypr z 2002 r.;-  Artykuł 6 Umowy Serbia i Czarnogóra – Republika Czeska;-  Artykuł 5 Umowy Serbia i Czarnogóra – Finlandia;-  Artykuł 11 Umowy Serbia i Czarnogóra – Francja;-  Artykuł 13 Umowy Serbia i Czarnogóra – Niemcy z 1957 r.;-  Artykuł 6 Umowy Serbia i Czarnogóra – Niemcy z 2001 r.;-  Artykuł 10 Umowy Serbia i Czarnogóra – Grecja;-  Artykuł 6 Umowy Serbia i Czarnogóra – Węgry;-  Artykuł 8 Umowy Serbia i Czarnogóra – Luksemburg;-  Artykuł 5 Umowy Serbia i Czarnogóra – Malta;-  Artykuł 9 Umowy Serbia i Czarnogóra – Niderlandy;-  Artykuł 6 Umowy Serbia i Czarnogóra – Polska z 1955 r.;-  Artykuł 7 Umowy Serbia i Czarnogóra – Polska z 2002 r.;-  Artykuł 6 Umowy Serbia i Czarnogóra – Portugalia;-  Artykuł 8 Umowy Serbia i Czarnogóra – Republika Słowacka;-  Artykuł 6 Umowy Serbia i Czarnogóra – Słowenia;-  Artykuł 8 Umowy Serbia i Czarnogóra – Szwecja;-  Artykuł 11 Umowy Serbia i Czarnogóra – Zjednoczone Królestwo.(e) Opłaty przewozowe w ramach Wspólnoty Europejskiej:-  Artykuł 4 Umowy Serbia i Czarnogóra – Austria z 1953 r.;-  Artykuł 4 Umowy Serbia i Czarnogóra – Austria z 2001 r.;-  Artykuł 7 Umowy Serbia i Czarnogóra – Belgia;-  Artykuł 10 Umowy Serbia i Czarnogóra – Cypr z 1976 r.;-  Artykuł 17 Umowy Serbia i Czarnogóra – Cypr z 2002 r.;-  Artykuł 7 Umowy Serbia i Czarnogóra – Republika Czeska;-  Artykuł 7 Umowy Serbia i Czarnogóra – Finlandia;-  Artykuł 9 Umowy Serbia i Czarnogóra – Francja;-  Artykuł 14 Umowy Serbia i Czarnogóra – Niemcy z 1957 r.;-  Artykuł 10 Umowy Serbia i Czarnogóra – Niemcy z 2001 r.;-  Artykuł 13 Umowy Serbia i Czarnogóra – Grecja;-  Artykuł 7 Umowy Serbia i Czarnogóra – Luksemburg;-  Artykuł 9 Umowy Serbia i Czarnogóra – Malta;-  Artykuł 7 ust. 2 Umowy Serbia i Czarnogóra – Niderlandy;-  Artykuł 7 Umowy Serbia i Czarnogóra – Polska z 1955 r.;-  Artykuł 10 Umowy Serbia i Czarnogóra – Polska z 2002 r.;-  Artykuł 9 Umowy Serbia i Czarnogóra – Portugalia;-  Artykuł 12 Umowy Serbia i Czarnogóra – Republika Słowacka;-  Artykuł 13 Umowy Serbia i Czarnogóra – Słowenia;-  Artykuł 7 Umowy Serbia i Czarnogóra – Szwecja;-  Artykuł 14 Umowy Serbia i Czarnogóra – Zjednoczone Królestwo.Załącznik 3Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej umowy(a) Republika Islandii (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);(b) Księstwo Lichtensteinu (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);(c) Królestwo Norwegii (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);(d) Konfederacja Szwajcarska (w związku z umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).[1] Decyzja Rady nr 11323/03 z dnia 5 czerwca 2003 r. (dokument zastrzeżony)[2] Dz.U. C z , str. .[3] Dz.U. C z , str. .[4] Dz.U. C z , str. .[5] Dz.U. C z , str. .


title: Wniosek decyzja Rady dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Barbadosem w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych - Wniosek decyzja Rady dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Barbadosem w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
Ważna informacja prawna

|

52009PC0050(01)

Wniosek decyzja Rady dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Barbadosem w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych  /* COM/2009/0050 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 12.2.2009KOM(2009) 50 wersja ostateczna2009/0014 (CNS)WniosekDECYZJA RADYdotycząca podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Barbadosem w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowychWniosekDECYZJA RADYdotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Barbadosem w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych(przedstawione przez Komisję)UZASADNIENIE1. TŁO POLITYCZNO-PRAWNERozporządzeniem Rady (WE) nr 1932/2006[1] zmieniono rozporządzenie (WE) nr 539/2001[2] wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny), m.in. przenosząc sześć krajów trzecich z wykazu negatywnego do pozytywnego. Są to następujące kraje: Antigua i Barbuda, Bahamy, Barbados, Mauritius, Saint Kitts i Nevis oraz Seszele. W rozporządzeniu stwierdza się również, że zwolnienie obywateli tych państw z obowiązku wizowego nie powinno obowiązywać przed zawarciem i wejściem w życie umowy dwustronnej w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego między Wspólnotą Europejską a danym państwem. Rozporządzenie zostało przyjęte dnia 21 grudnia 2006 r. i weszło w życie w styczniu 2007 r.Od dnia 15 stycznia 2007 r. (później data ta została przesunięta na 1 lutego) kraje CARICOM wprowadziły specjalny system wizowy dla obywateli kilku państw członkowskich UE ze względu na Mistrzostwa Świata w Krykiecie 2007 odbywające się na Karaibach (było to nierówne traktowanie, ponieważ obywatele innych państw członkowskich nie byli zwolnieni z obowiązku wizowego). Wprowadzenie obowiązku wizowego pomimo korzystnych przepisów nowego rozporządzenia wspólnotowego doprowadziło do odroczenia opracowania projektów upoważnień dotyczących negocjacji z tymi krajami trzecimi w sprawie zniesienia obowiązku wizowego.Ponieważ w dniu 15 maja 2007 r. tymczasowy system wizowy przestał obowiązywać, upoważnienia dotyczące negocjacji z sześcioma krajami zostały przyjęte przez Radę w dniu 5 czerwca 2008 r. Wstępne spotkanie z przedstawicielami wspomnianych sześciu krajów, dotyczące pewnych kwestii instytucjonalnych i technicznych, odbyło się w Brukseli w dniu 13 marca 2008 r.Formalne negocjacje w sprawie zniesienia obowiązku wizowego podjęto w lipcu 2008 r., osobno z każdym z sześciu krajów. Druga runda negocjacji, w formie wspólnego posiedzenia, odbyła się w dniu 16 października 2008 r.Państwa członkowskie były informowane o przebiegu negocjacji, zasięgano także trzykrotnie ich opinii w ramach Grupy Roboczej ds. Wiz w Radzie.W dniu 12 listopada 2008 r. parafowano umowy z czterema krajami, natomiast z dwoma pozostałymi w dniu 19 listopada.Dla Wspólnoty podstawą prawną umowy jest art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt i) w związku z art. 300 TWE.Dołączone wnioski stanowią narzędzia prawne umożliwiające podpisanie i zawarcie przedmiotowej umowy. Rada podejmie decyzję w tej sprawie większością kwalifikowaną głosów. Parlament Europejski będzie musiał wyrazić formalną opinię w sprawie zawarcia umowy zgodnie z art. 300 ust. 3 Traktatu WE.Biorąc pod uwagę okres, jaki upłynął między przeniesieniem Barbadosu do pozytywnego wykazu w drodze zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 a zawarciem umowy o zniesieniu obowiązku wizowego, fakt, że Barbados będzie w stanie zakończyć wewnętrzny proces ratyfikacji w krótkim czasie, oraz sytuację Szwajcarii, która zacznie w pełni stosować dorobek Schengen od grudnia 2008 r. i już zwalnia obywateli Barbadosu z obowiązku wizowego, w decyzji w sprawie podpisania proponowanej umowy określono, że umowa zacznie tymczasowo obowiązywać od dnia jej podpisania, zgodnie z art. 300 ust 2 TWE.Wniosek dotyczący decyzji w sprawie zawarcia umowy zawiera konieczne ustalenia wewnętrzne dotyczące jej praktycznego stosowania. Określa się w nim w szczególności, że wspomagana przez ekspertów z państw członkowskich Komisja Europejska reprezentuje Wspólnotę we wspólnym komitecie ustanowionym na mocy art. 6 umowy.Zgodnie z art. 6 ust. 4 Wspólny Komitet przyjmie własny regulamin wewnętrzny. Stanowisko Wspólnoty w tej kwestii przyjmuje Komisja, działając w porozumieniu ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.2. WYNIKI NEGOCJACJIKomisja uważa, że osiągnięto cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych i że projekt umowy o zniesieniu obowiązku wizowego jest dla Wspólnoty do przyjęcia.Ostateczną treść umowy można podsumować następująco:CelUmowa stanowi, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Barbadosu mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli ich pobyt nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.Barbados zwalnia już obywateli europejskich z obowiązku wizowego, jednak w zależności od państwa na różną długość pobytu. W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich obywateli UE w umowie zawarto postanowienie, że Barbados może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich Wspólnoty oraz, odwrotnie, Wspólnota może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie ze skutkiem dla wszystkich państw członkowskich.Szczególną sytuację Zjednoczonego Królestwa i Irlandii uwzględniono w preambule.ZakresZwolnienie z obowiązku wizowego obejmuje wszystkie kategorie osób (posiadacze paszportów zwykłych, dyplomatycznych lub urzędowych/służbowych) podróżujących we wszelkiego rodzaju celach, z wyjątkiem w celu prowadzenia działalności zarobkowej. W tej ostatniej kategorii każde państwo członkowskie, jak również Barbados, mają swobodę nałożenia wymogów wizowych na obywateli drugiej Umawiającej się Strony zgodnie z obowiązującym prawem krajowym lub wspólnotowym. W celu zapewnienia jednolitego wprowadzania w życie umowy dołączono do niej wspólną deklarację w sprawie wykładani kategorii osób podróżujących w celu prowadzenia działalności zarobkowej.Czas pobytuUmowa uwzględnia sytuację państw członkowskich, które jeszcze nie stosują w pełni dorobku Schengen. Dopóki nie są one częścią strefy Schengen bez granic wewnętrznych, zwolnienie z obowiązku wizowego daje obywatelom Barbados prawo przebywania przez trzy miesiące na terytorium każdego z tych państw członkowskich (Cypr, Bułgaria, Rumunia), niezależnie od okresu liczonego dla całej strefy Schengen.Terytorialny zakres stosowaniaUmowa zawiera postanowienia dotyczące jej terytorialnego stosowania: w przypadku Francji i Niderlandów zwolnienie z obowiązku wizowego uprawniałoby obywateli wspomnianych sześciu krajów wyłącznie do pobytu na europejskim obszarze tych państw członkowskich.DeklaracjeDo umowy dołączono inne wspólne deklaracje:- dotyczącą poinformowania obywateli o treści i skutkach umowy o zniesieniu obowiązku wizowego oraz powiązanych kwestiach, takich jak warunki wjazdu, oraz- w sprawie wykładni okresu trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy w strefie Schengen.We wspólnej deklaracji do umowy uwzględniono również fakt włączenia Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku prawnego Schengen.3. WNIOSKIW świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada:-  przyjęła decyzję o podpisaniu umowy w imieniu Wspólnoty i upoważniła przewodniczącego Rady do wyznaczenia w tym celu należycie umocowanej osoby (lub osób);-  zatwierdziła tymczasowe stosowanie umowy do czasu jej wejścia w życie;-  zatwierdziła, po konsultacji z Parlamentem Europejskim, załączoną umowę o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Wspólnotą Europejską a Barbadosem.-  WniosekDECYZJA RADYdotycząca podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Barbadosem w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji[3],a także mając na uwadze, co następuje:1.  Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1932/2006 zmieniono rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny), poprzez m.in. przeniesienie Barbadosu z wykazu negatywnego do pozytywnego. W rozporządzeniu stwierdza się również, że zwolnienie z obowiązku wizowego nie powinno obowiązywać przed zawarciem i wejściem w życie umowy dwustronnej w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego między Wspólnotą Europejską a Barbadosem.2.  Decyzją z dnia 5 czerwca 2008 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Wspólnotą Europejską a Barbadosem.3.  Negocjacje w sprawie umowy rozpoczęto w dniu 7 lipca 2008 r. i zakończono w dniu 16 października 2008 r.4.  Umowa parafowana w Brukseli dnia 12 listopada 2008 r. powinna zostać podpisana dnia […] r., z zastrzeżeniem możliwości jej późniejszego zawarcia.5.  W niniejszej decyzji o podpisaniu umowy powinno zostać przewidziane tymczasowe stosowanie umowy zgodnie z art. 300 ust. 2 TWE.6.  Zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie są nią związane ani nie podlegają jej stosowaniu.STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Wspólnotą Europejską a Barbadosem, obejmującej tekst umowy oraz powiązane deklaracje.Artykuł 2Umowa jest tymczasowo stosowana od momentu jej podpisania do czasu zakończenia procedury jej zawarcia.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący2009/0014 (CNS)WniosekDECYZJA RADYdotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Barbadosem w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji[4],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5]:a także mając na uwadze, co następuje:7.  Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowę między Wspólnotą Europejską a Barbadosem w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych.8.  Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu … 2009 r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …../…/WE z dnia [….] r.9.  Na mocy umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową, który przyjmie swój regulamin wewnętrzny. Właściwe jest wprowadzenie uproszczonej procedury ustalania stanowiska Wspólnoty w tym przypadku.10.  Zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie są nią związane ani nie podlegają jej stosowaniu.STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Umowa między Wspólnotą Europejską a Barbadosem w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.Tekst umowy dołączono do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy[6].Artykuł 3Komisja, przy wsparciu ekspertów z państw członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we wspólnym komitecie ekspertów ustanowionym na mocy art. 6 umowy.Artykuł 4Stanowisko Wspólnoty we wspólnym komitecie ekspertów dotyczące przyjęcia jego regulaminu zgodnie z wymogami art. 6 ust. 4 umowy przyjmuje Komisja po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.Artykuł 5Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKUMOWAmiędzyWspólnotą Europejską a Barbadosemw sprawie zniesienia wiz krótkoterminowychWspólnota Europejska (zwana dalej „Wspólnotą”),orazBarbadoszwane dalej Umawiającymi się Stronami;1) Mając na uwadze dalszy rozwój przyjaznych stosunków między Umawiającymi się Stronami oraz pragnąc ułatwić podróże poprzez zapewnienie bezwizowego wjazdu i pobytu krótkoterminowego dla swoich obywateli;2) Uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1932/2006[7] z dnia 21 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001[8] wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny), m.in. poprzez przeniesienie sześciu krajów trzecich – w tym Barbadosu – do wykazu krajów trzecich, których obywatele są zwolnieni z wymogu posiadania wiz podczas pobytu krótkoterminowego w państwach członkowskich UE;3) Mając na uwadze, że art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1932/2006 stanowi, że zwolnienie z obowiązku wizowego obywateli tych sześciu państw zaczyna obowiązywać dopiero po wejściu w życie umowy w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta między Wspólnotą Europejską a danym państwem;4) Uznając, że obywatele wszystkich państw członkowskich są zwolnieni z obowiązku wizowego podczas podróży na Barbados, jednak na różne okresy obejmujące od 28 dni do sześciu miesięcy;5) Pragnąć zagwarantować przestrzeganie zasady równego traktowania wszystkich obywateli UE;6) Biorąc pod uwagę, że osoby podróżujące w celu wykonywania działalności zarobkowej podczas pobytu krótkoterminowego nie są objęte niniejsza umową, i dlatego dla tej kategorii osób obowiązują w dalszym ciągu odpowiednie przepisy prawa wspólnotowego i krajowego państw członkowskich oraz prawa krajowego Barbadosu, dotyczące obowiązku wizowego lub zwolnienia z takiego obowiązku oraz dostępu do zatrudnienia;7) Biorąc pod uwagę Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokół włączający dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1 – CelUmowa stanowi, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Barbadosu mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli ich pobyt nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.Artykuł 2 – DefinicjeNa potrzeby niniejszej umowy:11.  „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i Irlandii;12.  „obywatel Unii Europejskiej” oznacza obywatela państwa członkowskiego zgodnie z definicją zawartą w lit. a);13.  „obywatel Barbadosu” oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Barbadosu;14.  „strefa Schengen” oznacza obszar bez granic wewnętrznych obejmujący terytoria państw członkowskich określonych w lit. a), w pełni stosujących dorobek Schengen;Artykuł 3 – Zakres zezwolenia1. Obywatele Unii Europejskiej posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez państwo członkowskie mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium Barbadosu przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 1.Obywatele Barbadosu posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez Barbados mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium państw członkowskich przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 2.2. Ustęp 1 nie dotyczy osób podróżujących w celu wykonywania działalności zarobkowej.W przypadku tej kategorii osób każde państwo członkowskie może indywidualnie podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego na obywateli Barbadosu lub o jego wycofaniu zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001.Barbados może podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego lub jego zniesieniu w odniesieniu do obywateli poszczególnych państw członkowskich, zgodnie ze swoim prawem krajowym.3. Zniesienie obowiązku wizowego określone w niniejszej umowie obowiązuje bez uszczerbku dla ustaw Umawiających się Stron dotyczących warunków wjazdu i pobytu krótkoterminowego. Państwa członkowskie oraz Barbados zastrzegają sobie prawo do odmowy wjazdu i pobytu krótkoterminowego na swoich terytoriach, jeśli którykolwiek z powyższych warunków nie jest spełniony.4. Zniesienie wiz obowiązuje niezależnie od środka transportu wykorzystywanego do przekroczenia granicy Umawiających się Stron.5. Kwestie nieobjęte niniejszą umową są regulowane prawem wspólnotowym, prawem krajowym państw członkowskich lub prawem krajowym Barbadosu.Artykuł 4 – Czas pobytu1. Obywatele Unii Europejskiej mogą przebywać na terytorium Barbadosu maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium tego państwa.2. Obywatele Barbadosu mogą przebywać w strefie Schengen maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium któregoś z państw członkowskich, stosującego w pełni dorobek Schengen. Przedmiotowy okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.Obywatele Barbadosu mogą przebywać maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium każdego z państw członkowskich, które nie stosują jeszcze w pełni dorobku Schengen, niezależnie od czasu pobytu liczonego dla strefy Schengen.3. Niniejsza umowa nie ma wpływu na możliwość przedłużenia przez Barbados oraz państwa członkowskie czasu pobytu na ponad trzy miesiące zgodnie z prawem krajowym i wspólnotowym.Artykuł 5 – Terytorialny zakres stosowania1. W przypadku Republiki Francuskiej postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jej europejskiego obszaru.2. W przypadku Królestwa Niderlandów postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jego europejskiego obszaru.Artykuł 6 – Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową1. Umawiające się Strony powołują wspólny komitet ekspertów (dalej zwany „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Wspólnoty Europejskiej oraz Barbadosem. Wspólnotę reprezentuje Komisja Europejska.2. Komitet wykonuje m.in. zadania polegające na:15.  kontroli wykonania niniejszej umowy;16.  proponowaniu zmian lub uzupełnień do niniejszej umowy;17.  rozstrzyganiu sporów dotyczących interpretacji bądź stosowania postanowień niniejszej umowy.3. Posiedzenia komitetu zwoływane są w każdym przypadku, gdy jest to niezbędne, na wniosek jednej z Umawiających się Stron.4. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 7 – Stosunek między umową a istniejącymi umowami o zniesieniu wiz między państwami członkowskimi a BarbadosemNiniejsza umowa jest nadrzędna wobec postanowień wszelkich dwustronnych umów lub ustaleń zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Barbadosem, o ile ich postanowienia dotyczą kwestii wchodzących w zakres niniejszej umowy.Artykuł 8 - Przepisy końcowe1. Niniejsza umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.2. Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu.3. Niniejszą umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Umawiających się Stron. Zmiany wchodzą w życie po dniu, w którym Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu niezbędnych w tym celu procedur.4. Każda z Umawiający się Stron może zawiesić wykonywanie części lub wszystkich postanowień niniejszej umowy, zwłaszcza ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego, ochronę zdrowia publicznego, nielegalną imigrację lub ponowne wprowadzenie obowiązku wizowego przez którąś z Umawiających się Stron. O decyzji w sprawie zawieszenia niniejszej umowy należy zawiadomić drugą Umawiającą się Stronę nie później niż 2 miesiące przed jej wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, bezzwłocznie zawiadamia o tym drugą Umawiającą się Stronę.5. Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze pisemnego zawiadomienia drugiej Strony. Niniejsza umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego powiadomienia.6. Barbados może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.7. Wspólnota może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich swoich państw członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.w dwóch egzemplarzach w każdym z następujących języków: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest tak samo autentyczny.W imieniu Wspólnoty Europejskiej W imieniu BarbadosuWSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII I LIECHTENSTEINUUmawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Wspólnotą Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 roku i 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych krajów we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.W związku z tym wskazane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu z jednej strony, i władze Barbadosu z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych na podobnych warunkach, jak umowa między Wspólnotą Europejską a Barbadosem.WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKłADNI KATEGORII OSÓB PODRÓżUJąCYCH W CELACH WYKONYWANIA DZIAłALNOśCI ZAROBKOWEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 3 UST. 2 NINIEJSZEJ UMOWYPragnąc zapewnić spójną wykładnię, Umawiające się Strony uzgadniają, na potrzeby niniejszej umowy, że kategoria osób wykonujących działalność zarobkową obejmuje osoby wjeżdżające w celu wykonywania działalności przynoszącej zyski/pracy za wynagrodzeniem na terytorium innej Umawiającej się Strony jako pracownik lub dostawca usług.Kategoria ta nie obejmuje:-  przedsiębiorców, tj. osób podróżujących w celu rozmów biznesowych (bez zatrudnienia w kraju drugiej Umawiającej się Strony),-  sportowców i artystów wykonujących działalność na zasadzie ad hoc,-  dziennikarzy wysłanych przez media działające w ich państwie zamieszkania, oraz-  stażystów wewnątrzkorporacyjnych.Wdrażanie niniejszej deklaracji jest monitorowane przez wspólny komitet w ramach jego uprawnień na mocy art. 6 umowy, który może zaproponować zmiany tej deklaracji, jeżeli uzna je za konieczne na podstawie doświadczeń Umawiających się Stron.WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKłADNI OKRESU TRZECH MIESIęCY W OKRESIE SZEśCIU MIESIęCY NASTęPUJąCYCH PO DACIE PIERWSZEGO WJAZDU, JAK OKREśLONO W ART. 4 NINIEJSZEJ UMOWYUmawiające się Strony uzgadniają, że maksymalny okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium Barbadosu lub do strefy Schengen, określony w art. 4 umowy, oznacza albo ciągły pobyt albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZąCA POINFORMOWANIA OBYWATELI O UMOWIE W SPRAWIE ZNIESIENIA WIZUznając znaczenie zasady przejrzystości dla obywateli Unii Europejskiej i Barbadosu, Umawiające się Strony zgadzają się zapewnić rozpowszechnienie pełnych informacji o treści i skutkach umowy w sprawie zniesienia wiz i kwestiach powiązanych, takich jak warunki wjazdu.[1] Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 23.[2] Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.[3] [REFERENCE]……………………[4] [REFERENCE]……………………[5] Dz.U C […] z […], s. […].[6] Termin wejścia w życie umowy zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [przez Sekretariat Generalny Rady].[7] Dz.U. L 29 z 3.2.2007, s. 10.[8] Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.