				|

		52013PC0535

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) /* COM/2013/0535 final - 2013/0256 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Eurojust
został utworzony decyzją Rady 2002/187/WSiSW[1] w celu zintensyfikowania walki z
poważną przestępczością zorganizowaną w Unii
Europejskiej. Od tamtej pory Eurojust ułatwiał koordynację i
współpracę między krajowymi organami śledczymi i organami
ścigania w sprawach dotyczących różnych państw
członkowskich. Pomagał budować wzajemne zaufanie i
łączyć różnorodne systemy i tradycje prawne UE. Dzięki
szybkiemu rozwiązywaniu problemów prawnych i identyfikowaniu właściwych
organów w innych państwach Eurojust ułatwiał wykonywanie
wniosków o współpracę i instrumentów wzajemnego uznawania. Przez te
lata można było zaobserwować ciągły rozwój tej
organizacji do obecnego kształtu, tj. głównego podmiotu we
współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych.
Zwalczanie przestępczości
zorganizowanej i rozbijanie organizacji przestępczych pozostaje codziennym
wyzwaniem. Niestety w ciągu ostatniej dekady doszło do
gwałtownego rozkwitu przestępczości transgranicznej, której
przykłady obejmują obrót środkami odurzającymi, handel ludźmi,
terroryzm i cyberprzestępczość, w tym pornografię dziecięcą.
Wspólną cechą wszystkich tych obszarów przestępczości jest
fakt, że są one popełniane na poziomie transgranicznym przez
bardzo mobilne i elastyczne grupy działające w wielu jurysdykcjach i
gałęziach przestępczości. Skuteczne ich zwalczanie wymaga zatem
skoordynowanej reakcji na szczeblu ogólnoeuropejskim.
Zwiększony transgraniczny wymiar
przestępczości oraz jej różnicowanie w kierunku działania w
wielu dziedzinach przestępczości jednocześnie sprawiają,
że pojedynczym państwom członkowskim trudniej jest wykrywać
i zwalczać przestępczość transgraniczną, a w
szczególności przestępczość zorganizowaną. W tym
kontekście nadal kluczowe znaczenie ma rola Eurojustu w poprawie współpracy
wymiarów sprawiedliwości i koordynacji między właściwymi
organami sądowymi państw członkowskich oraz udzielaniu pomocy w
dochodzeniach obejmujących państwa trzecie.
W Traktacie z Lizbony wprowadzono nowe
możliwości zwiększenia skuteczności Eurojustu w zwalczaniu
tych form przestępczości. Artykuł 85 Traktatu o funkcjonowaniu
UE (TFUE) wyraźnie stanowi, że zadaniem Eurojustu jest wspieranie
oraz wzmacnianie koordynacji i współpracy między krajowymi organami
śledczymi i organami ścigania w odniesieniu do poważnej
przestępczości, która dotyka dwóch lub więcej państw
członkowskich lub która wymaga wspólnego ścigania. Dlatego duże
znaczenie ma zapewnienie najlepszego możliwego wykorzystania Eurojustu i
usunięcie przeszkód na drodze do jego efektywnego funkcjonowania[2].
W celu wzmocnienia Eurojustu w 2008 r. przeprowadzono
obszerną reformę decyzji ustanawiającej Eurojust[3]. Termin transpozycji upłynął
w dniu 4 czerwca 2011 r. Poprawne wdrożenie zmienionej decyzji jest
ważne, lecz nie powinno uniemożliwiać postępów w
przezwyciężaniu nowych wyzwań i poprawianiu funkcjonowania
Eurojustu przy jednoczesnym zachowaniu tych aspektów, które zwiększyły
jego efektywność operacyjną.
W art. 85 TFUE przewiduje się także,
że strukturę, funkcjonowanie oraz zakres działań i
zadań Eurojustu określają rozporządzenia przyjęte
zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Artykuł ten
wymaga także, aby w rozporządzeniach określono warunki
uczestnictwa Parlamentu Europejskiego i parlamentów narodowych w ocenie działalności
Eurojustu.
Ponadto w następstwie komunikatu Komisji „Przyszłość
agencji europejskich”[4]
Parlament Europejski, Rada i Komisja zgodziły się rozpocząć
dialog międzyinstytucjonalny, aby poprawić spójność,
efektywność i pracę agencji zdecentralizowanych, co doprowadziło
do utworzenia w marcu 2009 r. międzyinstytucjonalnej grupy roboczej.
Zajmuje się ona szeregiem kluczowych kwestii, w tym rolą i miejscem
agencji w strukturze instytucjonalnej UE, ich tworzeniem i strukturą oraz kwestiami
funkcjonowania, finansowania, budżetu, nadzoru i zarządzania.
Prace te doprowadziły do powstania wspólnego
podejścia UE w sprawie agencji zdecentralizowanych, zatwierdzonego przez
Parlament Europejski, Radę i Komisję w lipcu 2012 r., które ma
być brane pod uwagę w kontekście wszystkich ich przyszłych
decyzji dotyczących agencji zdecentralizowanych UE po analizie poszczególnych
przypadków.
W niniejszym wniosku dotyczącym
rozporządzenia uwzględniono wszystkie te elementy i przewidziano
pojedyncze, odnowione ramy prawne dla nowej Agencji ds. Współpracy Wymiarów
Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust), która jest następcą
prawnym Eurojustu ustanowionego decyzją Rady 2002/187/WSiSW.
W rozporządzeniu zachowano te elementy,
które okazały się skuteczne w funkcjonowaniu Eurojustu i
zarządzaniu nim, natomiast przewidziano również modernizację ram
prawnych Eurojustu oraz usprawnienie jego funkcjonowania i struktury zgodnie z
Traktatem z Lizbony i wymogami wspólnego podejścia w takim stopniu, na
jaki pozwala charakter tej agencji.
Ponieważ wniosek dotyczący
niniejszego rozporządzenia przyjmowany jest w tym samym czasie, co wniosek
dotyczący rozporządzenia ustanawiającego Prokuraturę Europejską,
uwzględniono w nim przepisy mające na celu zapewnienie utworzenia wspomnianej
Prokuratury w oparciu o Eurojust, zgodnie z wymogami art. 86 TFUE, oraz
zagwarantowanie Prokuraturze wsparcia Eurojustu.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI
W celu przygotowania niniejszego
rozporządzenia Komisja wielokrotnie zasięgała opinii zainteresowanych
stron będących specjalistami w dziedzinie. Celem wniosku jest w
dużej mierze wykorzystanie możliwości, jakie daje Traktat z
Lizbony, w zakresie zmodernizowania Eurojustu poprzez zapewnienie mu lepszej
struktury zarządzania, która zmniejsza obciążenie
administracyjne obecnie spoczywające na kolegium i umożliwia mu skupienie
się na jego podstawowym zadaniu.
W dniu 18 października 2012 r.
Komisja zorganizowała spotkanie konsultacyjne z ekspertami z państw
członkowskich, przedstawicielami sekretariatu Rady, Parlamentu
Europejskiego i Eurojustu, aby omówić kwestie związane z
możliwą reformą na podstawie art. 85 TFUE. Omawiane zagadnienia
obejmowały wzmocnione zarządzanie, zaangażowanie parlamentarne
na poziomie europejskim i krajowym oraz możliwe dodatkowe uprawnienia, jak
również powiązanie z tworzeniem Prokuratury Europejskiej (EPPO). Podczas
tego spotkania powszechnie poparto ideę poprawy struktury zarządzania
i zwiększenia skuteczności Eurojustu.
Eurojust również brał
bezpośredni udział w procesie konsultacji i wniósł wkład w
drodze uwag i spotkań z Komisją. Ponadto dyskusje na temat reformy
odbyły się w ramach różnych seminariów, takich jak seminarium
strategiczne „Eurojust a Traktat z Lizbony: w kierunku efektywniejszego
działania” (Brugia, w dniach 20-22 września 2010 r.) i
konferencja Eurojust-ERA „10 lat Eurojustu: osiągnięcia operacyjne i
przyszłe wyzwania”, która odbyła się w Hadze w dniach 12-13
listopada 2012 r. Dodatkowo przyszłość Eurojustu omawiana
była na specjalnym nieformalnym posiedzeniu Rady w lutym 2012 r. przy
okazji dziesiątej rocznicy powstania Eurojustu.
Opinie
zainteresowanych stron zebrano również w zamówionym przez Komisję „Opracowaniu
dotyczącym wzmocnienia Eurojustu”[5], w którym
zawarto przydatny przegląd istniejących problemów i przedstawiono
kilka wariantów strategicznych mających na celu ich rozwiązanie.
3.           WNIOSEK
3.1.        Podstawa prawna
Podstawę prawną dla niniejszego
wniosku stanowi art. 85 TFUE. Przewiduje się w nim zastosowanie
rozporządzenia.
3.2.        Zasady pomocniczości i
proporcjonalności
Istnieje potrzeba podjęcia działania
na poziomie UE, ponieważ przewidziane środki mają
nieodłączny wymiar unijny, gdyż wiążą się
utworzeniem jednostki, której zadaniem jest wspieranie i wzmacnianie
koordynacji i współpracy między krajowymi organami sądowymi w
odniesieniu do poważnej przestępczości, która dotyka co najmniej
dwóch państw członkowskich lub która wymaga wspólnego ścigania.
Cel ten można osiągnąć wyłącznie na poziomie
Unii, zgodnie z zasadą pomocniczości.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności
niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia tego celu.
3.3.        Wyjaśnienie poszczególnych
rozdziałów wniosku
Główne cele wniosku to:
·
poprawa skuteczności Eurojustu poprzez
zapewnienie mu nowej struktury zarządzania;
·
poprawa efektywności operacyjnej Eurojustu
poprzez jednolite zdefiniowanie statusu i uprawnień przedstawicieli
krajowych;
·
zapewnienie roli Parlamentowi Europejskiemu i
parlamentom narodowym w ocenie działalności Eurojustu zgodnie z
Traktatem z Lizbony;
·
dostosowanie ram prawnych Eurojustu do wspólnego
podejścia przy pełnym poszanowaniu jego szczególnej roli w
koordynacji trwających dochodzeń;
·
dopilnowanie, aby Eurojust mógł prowadzić
ścisłą współpracę z Prokuraturą Europejską po
jej utworzeniu.
3.3.1.     Rozdział I: Cele i
zadania
W przedmiotowym rozdziale reguluje się
utworzenie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości
w Sprawach Karnych (Eurojust) jako następcy prawnego Eurojustu, który
został ustanowiony decyzją Rady 2002/187/WSiSW. W rozdziale tym
określono również jego zadania i kompetencje. Te ostatnie są
definiowane niezależnie w projekcie rozporządzenia w postaci
załącznika.
3.3.2.     Rozdział II: Struktura i
organizacja Eurojustu
Rozdział ten zawiera niektóre podstawowe elementy
reformy.
Sekcja II poświęcona jest
przedstawicielom krajowym Eurojustu. W zreformowanym akcie prawnym zachowuje
się ich związek z państwem członkowskim, z którego pochodzą,
ale jednocześnie wyraźnie wymienia się uprawnienia operacyjne,
jakie będą przysługiwać wszystkim przedstawicielom.
Umożliwi im to skuteczniejszą współpracę ze sobą nawzajem
i z organami krajowymi.
Sekcje III, IV i V są poświęcone
ustanowieniu nowej struktury Eurojustu poprzez uregulowania dotyczące
odpowiednio kolegium, zarządu i dyrektora administracyjnego.
Zarządzanie Eurojustem poprawiono poprzez wyraźne rozróżnienie
dwóch składów kolegium w zależności od tego, czy wykonuje ono
funkcje operacyjne, czy funkcje kierownicze. Pierwszy skład odnosi
się do podstawowej działalności Eurojustu w zakresie wspierania
i koordynacji dochodzeń krajowych. Drugi skład jest związany na
przykład z przyjmowaniem programu prac agencji, rocznego budżetu lub
sprawozdania rocznego. Nowy organ – zarząd – tworzony jest do celów
przygotowywania decyzji kolegium dotyczących zarządzania i
bezpośredniego wykonywania niektórych zadań administracyjnych.
Komisja jest reprezentowana w kolegium podczas wykonywania przez nie jego
funkcji kierowniczych oraz w zarządzie. Wyraźnie określono
także procedury mianowania, obowiązki i zadania dyrektora
administracyjnego.
Tym samym wprowadza się dwa stopnie
zarządzania przewidziane we wspólnym podejściu przy jednoczesnym
zachowaniu szczególnego charakteru Eurojustu i zapewnieniu jego
niezależności. Rozwiązanie to jest również oszczędne i
poprawia skuteczność Eurojustu, ponieważ przedstawiciele krajowi
otrzymają wsparcie w kwestiach budżetowych i administracyjnych, co
umożliwi im skoncentrowanie się na swoich zadaniach operacyjnych.
3.3.3.     Rozdział III: Kwestie
operacyjne
W rozdziale tym zachowano obowiązujące
mechanizmy w zakresie efektywności operacyjnej Eurojustu, w tym
dyżurną jednostkę koordynacyjną, krajowy system
koordynacyjny Eurojustu, wymiany informacji i działania następcze w
stosunku do wniosków Eurojustu. Struktura zautomatyzowanego systemu
zarządzania sprawami Eurojustu pozostaje niezmieniona.
3.3.4.     Rozdział IV:
Przetwarzanie informacji
Przedmiotowy rozdział zawiera odniesienie
do rozporządzenia nr 45/2001[6]
jako obowiązującego systemu przetwarzania wszystkich danych osobowych
w Eurojuście. Ponadto rozporządzenie wprowadza szczegóły w
odniesieniu do rozporządzenia nr 45/2001 i uzupełnia je w zakresie
danych osobowych, z zachowaniem poszanowania specyfiki działań w
zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości i z uwzględnieniem
potrzeby zapewnienia spójności i zgodności z odpowiednimi zasadami
ochrony danych. Ograniczenia przetwarzania danych osobowych nadal
będą możliwe.
W rozdziale tym dostosowano również
przepisy dotyczące praw osób, których dane dotyczą, do
rozporządzenia nr 45/2001 i uwzględniono standardy ochrony
przewidziane w pakiecie dotyczącym reform w zakresie ochrony danych
przyjętym przez Komisję w styczniu 2012 r. Ponadto w rozdziale tym
przewiduje się istotną zmianę w mechanizmie nadzoru. Określa
się w nim obowiązki Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (EIOD) w
odniesieniu do monitorowania wszystkich operacji przetwarzania danych osobowych
w Eurojuście. EIOD przejmie zadania wspólnego organu nadzorczego
ustanowionego na mocy decyzji Rady ustanawiającej Eurojust.
3.3.5.     Rozdział V: Stosunki z
partnerami
Rozdział ten odzwierciedla znaczenie
partnerstwa i współpracy między Eurojustem a innymi instytucjami,
organami i agencjami UE w zakresie zwalczania przestępczości. Po
pierwsze, obejmuje to stosunki z sekretariatami europejskiej sieci
sądowej, sieci wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych i
sieci ds. ludobójstwa, które mieszczą się w Eurojuście. Obejmuje
to również przepis szczegółowy dotyczący stosunków z Prokuraturą
Europejską.
Po drugie, szczególnie ważna jest
współpraca z Europolem, zwłaszcza w odniesieniu do jego roli w
dostarczaniu informacji Eurojustowi zgodnie z art. 85 TFUE. Wprowadzono przepis
szczegółowy, aby wyrazić uprzywilejowane stosunki pomiędzy tymi dwiema
agencjami, co ma na celu zwiększenie ich skuteczności w zwalczaniu
poważnych form międzynarodowej przestępczości w ramach ich
kompetencji. Obejmuje to mechanizm kontroli krzyżowej ich wzajemnych systemów
informacyjnych i związaną z tym wymianę danych. Szczegółowe
informacje praktyczne zostaną określone w formie porozumienia.
W sprawach dotyczących poważnej przestępczości
i przestępczości zorganizowanej bardzo często wykrywa się
powiązania z państwami trzecimi, co powoduje, że współpraca
z tymi państwami ma kluczowe znaczenie. Traktat z Lizbony zmienił
sposób, w jaki Unia Europejska prowadzi stosunki zewnętrzne, a zmiany te
wpływają również na agencje. W konsekwencji agencje nie
mogą już negocjować międzynarodowych porozumień samodzielnie
‑ takie porozumienia muszą być zawierane zgodnie z art. 218
TFUE. Eurojust będzie mógł jednak dokonywać uzgodnień
roboczych, aby poszerzyć współpracę z właściwymi
organami państw trzecich, w tym poprzez wymianę informacji.
Ważność wcześniejszych porozumień
międzynarodowych zostaje utrzymana.
3.3.6.     Rozdział VI: Przepisy
finansowe
Celem tych przepisów jest modernizacja
budżetu Eurojustu, jego opracowywania i wykonania oraz przepisów
dotyczących przedstawiania sprawozdań rachunkowych i absolutorium
budżetowego.
3.3.7.     Rozdział VII: Przepisy
dotyczące personelu
Przepisy te odzwierciedlają zasady
wspólnego podejścia przy jednoczesnym poszanowaniu specyfiki Eurojustu. Mieszany
charakter Eurojustu i znaczenie powiązania operacyjnego między
biurami krajowymi a ich państwami członkowskimi pochodzenia to powody,
dla których koszty pensji i honorariów tego personelu ponoszą państwa
członkowskie. Dyrektor administracyjny Eurojustu nadal jest powoływany
przez kolegium Eurojustu, ale w oparciu o krótką listę kandydatów
opracowaną przez Komisję na podstawie otwartej i przejrzystej
procedury naboru. Zapewnia to poszanowanie autonomii agencji, gwarantując
jednocześnie wnikliwą ocenę kandydatów. Podobną
procedurę przewiduje się w odniesieniu do odwołania dyrektora
administracyjnego.
3.3.8.     Rozdział VIII: Ocena i
sprawozdawczość
W ramach tego rozdziału dostosowuje
się ramy prawne Eurojustu do zwiększonej legitymacji demokratycznej Eurojustu
wymaganej przez Traktat z Lizbony. Sprecyzowano w nim uczestnictwo Parlamentu
Europejskiego i parlamentów narodowych w ocenie działalności
Eurojustu. Odbywa się to w sposób oszczędny, na podstawie
sprawozdania rocznego Eurojustu przy jednoczesnym zachowaniu
niezależności operacyjnej Eurojustu. Przewidziana została
również okresowa ocena ogólna Eurojustu zgodnie ze wspólnymi
podejściem.
3.3.9.     Rozdział IX: Przepisy
ogólne i końcowe
Rozdział ten zawiera przepisy mające
na celu dostosowanie rozporządzenia w sprawie Eurojustu do wspólnego
podejścia, a także przepisy dotyczące wejścia tego rozporządzenia
w życie.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Reforma zarządzania („zarząd”
powiązany z kolegium) nie ma wpływu na koszty i we wniosku tym nie
przewidziano dla Eurojustu nowych zadań poza wspieraniem Prokuratury
Europejskiej, które będzie odbywać bez obarczenia kosztami.
2013/0256 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds.
Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 85,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
po konsultacji z Europejskim Inspektorem
Ochrony Danych,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Eurojust został
ustanowiony decyzją Rady 2002/187/WSiSW[7]
jako organ Unii Europejskiej mający osobowość prawną, którego
zadaniem jest stymulowanie i poprawa koordynacji i współpracy między
właściwymi organami sądowymi państw członkowskich,
szczególnie w odniesieniu do poważnej przestępczości
zorganizowanej. Ramy prawne Eurojustu zmieniono decyzją Rady
2003/659/WSiSW[8]
i decyzją Rady 2009/426/WSiSW[9]
w sprawie wzmocnienia Eurojustu.
(2)       W art. 85 Traktatu przewiduje
się, że działania Eurojust są regulowane rozporządzeniem
przyjmowanym zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Artykuł
ten wymaga także ustaleń określenia warunków uczestnictwa
Parlamentu Europejskiego i parlamentów narodowych w ocenie działalności
Eurojustu.
(3)       Artykuł 85 Traktatu
stanowi również, że zadaniem Eurojustu jest wspieranie oraz
wzmacnianie koordynacji i współpracy między krajowymi organami
śledczymi i organami ścigania w odniesieniu do poważnej
przestępczości, która dotyka dwóch lub więcej państw
członkowskich lub która wymaga wspólnego ścigania, w oparciu o
operacje przeprowadzane i informacje dostarczane przez organy państw
członkowskich i Europol.
(4)       Ponieważ Prokuratura
Europejska powinna zostać utworzona w oparciu o Eurojust, niniejsze
rozporządzenie zawiera przepisy niezbędne do uregulowania stosunków
między Eurojustem a Prokuraturą Europejską.
(5)       Podczas gdy Prokuratura
Europejska powinna mieć wyłączną kompetencję do
prowadzenia dochodzeń w sprawie przestępstw mających wpływ
na interesy finansowe Unii i ścigania tych przestępstw, Eurojust
powinien być w stanie wspierać organy krajowe, gdy prowadzą one
dochodzenia w sprawie tych form przestępczości i ścigają je
zgodnie z rozporządzeniem ustanawiającym Prokuraturę
Europejską.
(6)       Aby Eurojust mógł wypełniać
swoją misję i rozwijać pełny potencjał w walce z
poważną przestępczością transgraniczną, należy
wzmocnić jego funkcje operacyjne poprzez zmniejszenie
obciążeń administracyjnych przedstawicieli krajowych oraz
rozszerzyć jego wymiar europejski poprzez udział Komisji w
zarządzaniu tą agencją i większe zaangażowanie Parlamentu
Europejskiego i parlamentów narodowych w ocenę jej działalności.
(7)       W związku z tym należy
uchylić decyzję Rady 2002/187/WSiSW i zastąpić ją niniejszym
rozporządzeniem określającym warunki uczestnictwa parlamentów, przewidującym
modernizację struktury i uproszczenie obecnych ram prawnych Eurojustu przy
jednoczesnym zachowaniu tych elementów, które okazały się skuteczne w
jego funkcjonowaniu.
(8)       Niniejsze rozporządzenie
nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w
szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.
(9)       Należy
określić formy poważnej przestępczości, która dotyka co
najmniej dwóch państw członkowskich, wchodzące w zakres
kompetencji Eurojustu. Ponadto należy zdefiniować sprawy, które nie
dotyczą co najmniej dwóch państw członkowskich, ale które
wymagają wspólnego ścigania. Takie przypadki powinny obejmować dochodzenia
i postępowania karne dotyczące tylko jednego państwa
członkowskiego i państwa trzeciego, jak również przypadki
odnoszące się do tylko jednego państwa członkowskiego i
Unii.
(10)     W ramach wykonywania swoich
funkcji operacyjnych w odniesieniu do konkretnych spraw karnych Eurojust
powinien działać, na żądanie właściwych organów
państw członkowskich lub z własnej inicjatywy, za
pośrednictwem co najmniej jednego przedstawiciela krajowego albo jako
kolegium.
(11)     W celu zagwarantowania,
że Eurojust może odpowiednio wspierać i koordynować
dochodzenia transgraniczne, konieczne jest zapewnienie wszystkim przedstawicielom
krajowym takich samych uprawnień operacyjnych, by mogli w sposób bardziej
efektywny współpracować między sobą oraz z organami
krajowymi. Przedstawicielom krajowym należy przyznać takie
uprawnienia, które umożliwiają Eurojustowi właściwe realizowanie
jego misji. Uprawnienia te powinny obejmować dostęp do istotnych
informacji znajdujących się w krajowych rejestrach publicznych, wydawanie
i wykonywanie wniosków o wzajemną pomoc lub o wzajemne uznanie,
bezpośrednie kontaktowanie się z właściwymi organami i
wymianę informacji z nimi, udział we wspólnych zespołach
dochodzeniowo-śledczych oraz – w porozumieniu z właściwym
organem krajowym lub w pilnych sytuacjach – nakazywanie podjęcia środków
śledczych i zastosowania przesyłek niejawnie nadzorowanych.
(12)     Konieczne jest zapewnienie
Eurojustowi struktury administracyjnej i kierowniczej, która umożliwi mu skuteczniejszą
realizację zadań i jest zgodna z zasadami mającymi zastosowanie
do agencji Unii, przy jednoczesnym zachowaniu specyfiki Eurojustu i
zagwarantowaniu jego niezależności w wykonywaniu funkcji
operacyjnych. W tym celu należy sprecyzować funkcje przedstawicieli
krajowych, kolegium i dyrektora administracyjnego oraz ustanowić
zarząd.
(13)     Należy określić
przepisy w celu wyraźnego rozróżnienia wykonywanych przez kolegium funkcji
operacyjnych i kierowniczych, co przyczyni się do ograniczenia do minimum obciążenia
administracyjnego przedstawicieli krajowych, tak aby położyć
nacisk na pracę operacyjną Eurojustu. Zadania kolegium w zakresie
zarządzania powinny obejmować w szczególności przyjmowanie
programów prac Eurojustu, budżetu, rocznego sprawozdania z
działalności, stosownych przepisów finansowych oraz uzgodnień
roboczych z partnerami. Kolegium powinno wykonywać uprawnienia organu
powołującego w odniesieniu do pracowników agencji, w tym dyrektora
administracyjnego.
(14)     W celu poprawienia
zarządzania Eurojustem i usprawnienia procedur należy ustanowić
zarząd, który będzie wspierać kolegium w jego funkcjach kierowniczych i umożliwiać usprawnione
podejmowanie decyzji w kwestiach nieoperacyjnych i strategicznych.
(15)     Aby zapewnić
nieoperacyjny nadzór nad Eurojustem i strategiczne kierowanie tą
agencją, Komisja powinna być reprezentowana w kolegium podczas
wykonywania przez nie jego funkcji kierowniczych oraz w zarządzie.
(16)     W celu zapewnienia skutecznego
codziennego administrowania Eurojustem dyrektor administracyjny powinien
być jego przedstawicielem prawnym i zarządcą,
odpowiadającym przed kolegium i zarządem. Dyrektor administracyjny
powinien przygotowywać i wdrażać decyzje kolegium i
zarządu.
(17)     W strukturach Eurojustu
należy utworzyć dyżurną jednostkę koordynacyjną,
by zapewnić kontakt z Eurojustem przez całą dobę i by umożliwić
Eurojustowi interweniowanie w nagłych sytuacjach. Każde państwo
członkowskie powinno dopilnować, aby jego przedstawiciele w ramach
tej jednostki byli gotowi do działania przez całą dobę we
wszystkie dni tygodnia.
(18)     W państwach
członkowskich powinny zostać utworzone krajowe systemy koordynacyjne
Eurojustu, które będą koordynować działania krajowych
korespondentów Eurojustu, krajowego korespondenta Eurojustu ds. terroryzmu,
krajowego korespondenta europejskiej sieci sądowej oraz maksymalnie trzech
innych punktów kontaktowych, a także przedstawicieli sieci wspólnych
zespołów dochodzeniowo-śledczych oraz sieci utworzonych decyzją
Rady 2002/494/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiającą
europejską sieć punktów kontaktowych dotyczących osób
odpowiedzialnych za ludobójstwo, zbrodnie przeciw ludzkości oraz zbrodnie
wojenne[10],
decyzją Rady 2007/845/WSiSW z dnia 6 grudnia 2007 r. dotyczącą
współpracy pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia w państwach
członkowskich w dziedzinie wykrywania i identyfikacji korzyści
pochodzących z przestępstwa lub innego mienia związanego z
przestępstwem[11]
oraz decyzją Rady 2008/852/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w
sprawie sieci punktów kontaktowych służącej zwalczaniu korupcji[12].
(19)     Do celów stymulowania i wzmacniania
koordynacji i współpracy między krajowymi organami śledczymi i
organami ścigania niezwykle istotne jest, aby Eurojust otrzymywał od organów
krajowych istotne informacje niezbędne do wykonywania jego zadań. W
tym celu właściwe organy krajowe powinny informować swoich
przedstawicieli krajowych o tworzeniu wspólnych zespołów
dochodzeniowo-śledczych i osiąganych przez nie wynikach, o
wchodzących w zakres kompetencji Eurojustu sprawach, które dotyczą
bezpośrednio co najmniej trzech państw członkowskich i w
odniesieniu do których wnioski lub decyzje dotyczące współpracy wymiarów
sprawiedliwości zostały przekazane do co najmniej dwóch państw
członkowskich, jak również – w pewnych okolicznościach – o konfliktach
jurysdykcji, przesyłkach niejawnie nadzorowanych oraz powtarzających
się trudnościach we współpracy wymiarów sprawiedliwości.
(20)     Podczas gdy przetwarzanie
danych osobowych w Eurojuście wchodzi w zakres stosowania
rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18
grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie
takich danych[13],
przetwarzanie danych osobowych przez organy państwa członkowskiego
oraz przekazywanie takich danych do Eurojustu są objęte
Konwencją nr 108 Rady Europy [zastąpić właściwą
dyrektywą obowiązującą w chwili przyjęcia].
(21)     Kiedy Eurojust przekazuje dane
osobowe organowi państwa trzeciego, organizacji międzynarodowej lub
Interpolowi na mocy umowy międzynarodowej zawartej na podstawie art. 218
Traktatu, muszą istnieć odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do
ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych
gwarantujące przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia
dotyczących danych osobowych.
(22)     Eurojust powinien być
upoważniony do przetwarzania niektórych danych osobowych dotyczących
osób, które w świetle krajowych przepisów zainteresowanych państw
członkowskich są podejrzewane o popełnienie lub udział w
popełnieniu przestępstwa podlegającego kompetencjom Eurojustu
lub które zostały skazane za popełnienie takiego przestępstwa. Nie
jest celem niniejszego rozporządzenia, aby Eurojust przeprowadzał
zautomatyzowane porównywanie profili DNA ani odcisków palców.
(23)     Eurojust powinien mieć możliwość
przedłużania terminów przechowywania danych osobowych – pod warunkiem
przestrzegania zasady celowości mającej zastosowanie do przetwarzania
danych osobowych w kontekście wszystkich działań Eurojustu – aby
realizować swoje cele. Decyzje takie powinny być podejmowane po
dokładnym rozważeniu wszystkich interesów, w tym interesów osób,
których dane dotyczą. Decyzja o jakimkolwiek przedłużeniu
terminu przetwarzania danych osobowych po upływie terminu przedawnienia we
wszystkich zainteresowanych państwach członkowskich powinna być
podejmowana tylko w przypadkach, gdy istnieje konkretna potrzeba udzielenia wsparcia
na podstawie niniejszego rozporządzenia.
(24)     Eurojust powinien
utrzymywać uprzywilejowane stosunki z europejską siecią
sądową oparte na konsultacjach i komplementarności. Niniejsze
rozporządzenie powinno pomóc doprecyzować role, jakie Eurojust i europejska
sieć sądowa będą odgrywały w swoich wzajemnych
stosunkach, a przy tym utrzymać swoisty charakter tej ostatniej.
(25)     W zakresie, w jakim jest to konieczne
do wykonywania jego zadań, Eurojust powinien utrzymywać
współpracę z innymi organami i agencjami Unii, Prokuraturą Europejską,
właściwymi organami państw trzecich, a także z
organizacjami międzynarodowymi.
(26)     Aby wzmocnić
współpracę operacyjną między Eurojustem a Europolem, a
zwłaszcza w celu ustanowienia powiązań między danymi
już posiadanymi przez te organy, Eurojust powinien zapewnić
Europolowi dostęp do danych w posiadaniu Eurojustu i możliwość
przeszukiwania tych danych.
(27)     Eurojust powinien mieć
możliwość wymiany danych osobowych z innymi organami Unii w
zakresie koniecznym do realizacji jego zadań.
(28)     Eurojust powinien mieć
możliwość oddelegowywania sędziów łącznikowych do
państw trzecich, by mogli oni pełnić funkcje podobne do tych,
które są pełnione przez sędziów łącznikowych oddelegowywanych
przez państwa członkowskie na podstawie wspólnego działania Rady
96/277/WSiSW z dnia 22 kwietnia 1996 r. dotyczącego podstaw dla wymiany
sędziów łącznikowych w celu poprawy współpracy sądowej
między państwami członkowskimi Unii Europejskiej[14].
(29)     Eurojust powinien mieć
możliwość koordynacji wykonania wniosków państwa trzeciego
o współpracę wymiarów sprawiedliwości, jeżeli wnioski te
dotyczą jednego dochodzenia i wymagają wykonania w co najmniej dwóch
państwach członkowskich.
(30)     W celu zagwarantowania
pełnej autonomii i niezależności Eurojustu powinno się mu
przyznać autonomiczny budżet, którego przychody pochodzą
zasadniczo z wkładu z budżetu Unii, poza kosztami pensji i honorariów
przedstawicieli krajowych i osób współpracujących, ponoszonymi przez
państwo członkowskie, z którego oni pochodzą. Procedura
budżetowa Unii powinna mieć zastosowanie w zakresie dotyczącym
wkładu Unii oraz innych dotacji pochodzących z ogólnego budżetu
Unii. Kontrolę sprawozdań finansowych powinien przeprowadzać
Trybunał Obrachunkowy.
(31)     W celu zwiększenia
przejrzystości działań Eurojustu i wzmocnienia demokratycznego
nadzoru nad tą agencją konieczne jest zapewnienie mechanizmów uczestnictwa
Parlamentu Europejskiego i parlamentów narodowych w ocenie działalności
Eurojustu. Nie powinno to być sprzeczne z zasadami niezależności
w odniesieniu do działań podejmowanych w konkretnych sprawach
operacyjnych ani z obowiązkiem zachowania dyskrecji i poufności.
(32)     Należy regularnie
przeprowadzać ocenę stosowania niniejszego rozporządzenia.
(33)     Do Eurojustu powinno mieć
zastosowanie rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad
finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz
uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002[15].
(34)     Do Eurojustu powinno mieć
zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez
Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)[16].
(35)     Niezbędne przepisy
dotyczące pomieszczeń dla Eurojustu w państwie
członkowskim, w którym ma on siedzibę – tj. w Niderlandach – a
także szczególne przepisy mające zastosowanie do wszystkich
pracowników Eurojustu i członków ich rodzin powinny zostać określone
w porozumieniu w sprawie siedziby. Ponadto przyjmujące państwo
członkowskie powinno zapewnić najlepsze możliwe warunki w celu
zagwarantowania właściwego funkcjonowania Eurojustu, w tym szkoły
dla dzieci i transport, aby był on atrakcyjnym miejscem zatrudnienia dla
wysoko wykwalifikowanych pracowników z jak największego obszaru
geograficznego.
(36)     Ze względu na fakt,
że Eurojust powołany niniejszym rozporządzeniem zastępuje
Eurojust ustanowiony na mocy decyzji 2002/187/WSiSW i jest jego
następcą prawnym, powinien on być następcą prawnym
wszystkich zawartych przez niego zobowiązań umownych, w tym umów o
pracę, nabytych zobowiązań i nieruchomości. Umowy
międzynarodowe zawarte przez Eurojust ustanowiony na mocy wspomnianej
decyzji powinny dalej obowiązywać.
(37)     Ponieważ cel niniejszego
rozporządzenia, mianowicie stworzenie jednostki odpowiedzialnej za
wspieranie i wzmacnianie koordynacji i współpracy między organami
sądowymi państw członkowskich w odniesieniu do poważnej
przestępczości, która dotyka co najmniej dwóch państw
członkowskich lub która wymaga wspólnego ścigania, nie może
być w wystarczający sposób osiągnięty przez państwa
członkowskie, natomiast z uwagi na zakres i skutki działań,
może być lepiej osiągnięty na poziomie Unii, Unia może
zastosować środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną
w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą
proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze
rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia tego celu.
(38)     [Zgodnie z art. 3
Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii
w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i
sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, wspominane państwa
członkowskie notyfikowały życzenie uczestniczenia w
przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia.] LUB [nie
naruszając przepisów art. 4 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska
Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności,
bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o
Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, wymienione
państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu
niniejszego rozporządzenia, nie są nim związane ani nie mają
do nich zastosowania jego przepisy].
(39)     Zgodnie z art. 1 i 2
Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do
Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie
jest nim związana ani nie ma ono do niej zastosowania,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
CELE I ZADANIA
Artykuł 1
Agencja Unii Europejskiej ds.
Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych
1.           Niniejszym ustanawia się
Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów
Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust).
2.           Eurojust ustanowiony na mocy
niniejszego rozporządzenia jest następcą prawnym Eurojustu
ustanowionego na mocy decyzji Rady 2002/187/WSiSW.
3.           W każdym państwie
członkowskim Eurojust ma zdolność prawną o najszerszym
zakresie przyznawanym osobom prawnym na mocy prawa tych państw. Może
w szczególności nabywać i zbywać mienie ruchome i nieruchome
oraz być stroną w postępowaniach sądowych.
Artykuł 2
Zadania
1.           Eurojust wspiera i wzmacnia
koordynację i współpracę między krajowymi organami
śledczymi i organami ścigania w odniesieniu do poważnej
przestępczości, która dotyka co najmniej dwóch państw
członkowskich lub która wymaga wspólnego ścigania, w oparciu o operacje
przeprowadzane i informacje dostarczane przez organy państw
członkowskich i Europol.
2.           Wykonując swoje zadania,
Eurojust:
a)      uwzględnia wszelkie wnioski
składane przez właściwe organy państwa członkowskiego
lub wszelkie informacje dostarczone przez jakiekolwiek organy
właściwe na podstawie przepisów przyjętych w ramach Traktatów
lub zgromadzone przez sam Eurojust;
b)      ułatwia wykonywanie wniosków i
decyzji dotyczących współpracy wymiarów sprawiedliwości, w tym
opartych na instrumentach służących wdrożeniu zasady
wzajemnego uznawania.
3.           Eurojust wykonuje swoje zadania na
wniosek właściwych organów państw członkowskich lub z
własnej inicjatywy.
Artykuł 3
Kompetencje Eurojustu
1.           Kompetencje Eurojustu obejmują
formy przestępczości wymienione w załączniku 1. Jego
kompetencje nie obejmują jednak przestępstw, w przypadku których
właściwym organem jest Prokuratura Europejska.
2.           Kompetencjom Eurojustu
podlegają przestępstwa powiązane. Za przestępstwa
powiązane uważa się następujące przestępstwa:
a)      przestępstwa mające
służyć uzyskaniu środków do popełniania czynów
wymienionych w załączniku 1;
b)      przestępstwa mające
ułatwić lub umożliwić popełnienie czynów wymienionych
w załączniku 1;
c)      przestępstwa mające na celu
uniknięcie kary za czyny wymienione w załączniku 1.
3.           Na wniosek właściwego
organu państwa członkowskiego Eurojust może także
wspomagać dochodzenia i postępowania karne dotyczące tylko tego
państwa członkowskiego oraz państwa trzeciego, jeżeli z
przedmiotowym państwem została zawarta umowa o współpracy lub
porozumienie ustanawiające współpracę na podstawie art. 43 lub
jeżeli w konkretnym przypadku istnieją szczególne powody do
udzielenia takiej pomocy.
4.           Na wniosek właściwego
organu państwa członkowskiego lub Komisji Eurojust może
także udzielać pomocy w dochodzeniach i postępowaniach karnych dotyczących
tylko tego państwa członkowskiego i Unii.
Artykuł 4
Funkcje operacyjne Eurojustu
1.           Eurojust:
a)      informuje właściwe organy
państw członkowskich na temat dochodzeń i postępowań
karnych, o których został poinformowany i które mają następstwa
na poziomie Unii lub które mogą mieć wpływ na państwa
członkowskie inne niż te, które są bezpośrednio
zainteresowane;
b)      pomaga właściwym organom
państw członkowskich zapewnić najlepszą możliwą
koordynację dochodzeń i postępowań karnych;
c)      zapewnia pomoc w celu poprawy
współpracy między właściwymi organami państw
członkowskich, w szczególności na podstawie analiz Europolu;
d)      współpracuje i konsultuje się z
europejską siecią sądową w sprawach karnych, w tym
wykorzystuje jej bazę dokumentów i przyczynia się do jej
udoskonalenia;
e)      zapewnia wsparcie operacyjne, techniczne
i finansowe w transgranicznych operacjach i dochodzeniach państw
członkowskich, w tym wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze.
2.           W ramach wykonywania swoich
zadań Eurojust może, podając powody swojego działania,
występować do właściwych organów zainteresowanych
państw członkowskich o:
a)      podjęcie dochodzenia lub
ścigania za określone czyny;
b)      uznanie, iż jedno z nich może
mieć lepsze możliwości podjęcia dochodzenia lub
ścigania za określone czyny;
c)      koordynowanie działań
między właściwymi organami zainteresowanych państw
członkowskich;
d)      ustanowienie wspólnego zespołu
dochodzeniowo-śledczego zgodnie z odpowiednimi instrumentami
współpracy;
e)      dostarczenie wszelkich informacji
niezbędnych do wykonywania jego zadań;
f)       zastosowanie specjalnych środków
śledczych;
g)      podjęcie jakichkolwiek innych
działań uzasadnionych potrzebami dochodzenia lub ścigania.
3.           Eurojust może także:
a)      dostarczać Europolowi opinie oparte
na analizach przeprowadzonych przez Europol;
b)      udzielać wsparcia logistycznego, w
tym pomocy w tłumaczeniach pisemnych i ustnych oraz organizacji
spotkań koordynacyjnych.
4.           W przypadku gdy co najmniej dwa
państwa członkowskie nie mogą uzgodnić, które z nich
powinno podjąć dochodzenie lub ściganie w wyniku wniosku
złożonego na mocy ust. 2 lit. b), Eurojust wydaje pisemną
opinię w tej sprawie. Opinia ta zostaje bezzwłocznie przekazana
zainteresowanym państwom członkowskim.
5.           Na wniosek właściwego
organu Eurojust wydaje pisemną opinię w sprawie powtarzających
się przypadków odmowy lub trudności związanych z wykonaniem
wniosków i decyzji dotyczących współpracy wymiarów
sprawiedliwości, w tym również tych opartych na instrumentach
służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania, pod
warunkiem że właściwym organom krajowym nie udało się
rozwiązać danej kwestii za obopólnym porozumieniem lub przy pomocy
zainteresowanych przedstawicieli krajowych. Opinia ta zostaje bezzwłocznie
przekazana zainteresowanym państwom członkowskim.
Artykuł 5
Wykonywanie funkcji
operacyjnych
1.           Przy podejmowaniu działań,
o których mowa w art. 4 ust. 1 lub 2, Eurojust działa za
pośrednictwem co najmniej jednego zainteresowanego przedstawiciela
krajowego.
2.           Eurojust występuje jako
kolegium:
a)      przy podejmowaniu jakichkolwiek
działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lub 2:
(i)      na wniosek co najmniej jednego
przedstawiciela krajowego, którego dotyczy sprawa objęta działaniem
Eurojust; lub
(ii)      gdy sprawa wymaga dochodzenia lub postępowania
karnego, które mają następstwa na poziomie Unii lub które mogą
dotyczyć innych państw członkowskich niż te, które są
bezpośrednio zainteresowane;
b)      przy podejmowaniu jakichkolwiek
działań, o których mowa w art. 4 ust. 3, 4 lub 5;
c)      gdy w grę wchodzi kwestia o
charakterze ogólnym, dotycząca osiągnięcia jego celów
operacyjnych;
d)      gdy w niniejszym rozporządzeniu przewidziano
inaczej.
3.           W ramach wypełniania zadań
Eurojust wskazuje, czy działa za pośrednictwem co najmniej jednego
zainteresowanego przedstawiciela krajowego, czy jako kolegium.
ROZDZIAŁ II
STRUKTURA I ORGANIZACJA EUROJUSTU
Sekcja I
Struktura
Artykuł 6
Struktura Eurojustu
Struktura Eurojustu
obejmuje:
a)           przedstawicieli krajowych;
b)           kolegium;
c)           zarząd;
d)           dyrektora administracyjnego.
Sekcja II
Przedstawiciele krajowi
Artykuł 7
Status przedstawicieli
krajowych
1.           W skład Eurojustu wchodzi po
jednym przedstawicielu krajowym oddelegowanym przez każde państwo
członkowskie zgodnie z systemem prawnym tego państwa, który to
przedstawiciel ma swoje stałe miejsce pracy w siedzibie Eurojustu.
2.           Każdy przedstawiciel krajowy
korzysta ze wsparcia jednego zastępcy i jednego asystenta. Zastępca i
asystent mają stałe miejsce pracy w siedzibie Eurojustu.
Przedstawicielowi krajowemu może pomagać więcej niż jeden
zastępca lub asystent, którzy mogą mieć – w razie
konieczności i za zgodą kolegium – stałe miejsce pracy w
siedzibie Eurojustu.
3.           Przedstawiciele krajowi i ich
zastępcy mają status prokuratora, sędziego lub funkcjonariusza
policji o równoważnych kompetencjach. Właściwe organy krajowe przyznają
im uprawnienia, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, aby mogli oni
wykonywać swoje zadania.
4.           Zastępca może
działać w imieniu przedstawiciela krajowego lub go
zastępować. Asystent może również działać w
imieniu przedstawiciela krajowego lub go zastępować, jeżeli
posiada status, o którym mowa w ust. 3.
5.           Za pośrednictwem
przedstawicieli krajowych są przekazywane informacje operacyjne wymieniane
między Eurojustem a państwami członkowskimi.
6.           Przedstawiciele krajowi
kontaktują się bezpośrednio z właściwymi organami
swojego państwa członkowskiego.
7.           Koszty pensji i honorariów
przedstawicieli krajowych, ich zastępców i asystentów są ponoszone
przez państwo członkowskie, z którego oni pochodzą.
8.           Jeżeli przedstawiciele krajowi,
ich zastępcy i asystenci wykonują zadania Eurojustu, stosowne wydatki
związane z tymi działaniami uznaje się za wydatki operacyjne.
Artykuł 8
Uprawnienia przedstawicieli
krajowych
1.           Przedstawiciele krajowi są
uprawnieni do:
a)      ułatwiania lub wspierania w inny
sposób wydawania i realizacji wniosków o wzajemną pomoc prawną lub o
wzajemne uznanie bądź do samodzielnego wydawania i realizowania
takich wniosków;
b)      bezpośredniego kontaktowania
się z dowolnym właściwym organem krajowym państwa
członkowskiego oraz do wymiany informacji z takim organem;
c)      bezpośredniego kontaktowania
się z dowolnym właściwym organem międzynarodowym zgodnie z
międzynarodowymi zobowiązaniami swojego państwa
członkowskiego oraz do wymiany informacji z takim organem;
d)      udziału we wspólnych zespołach
dochodzeniowo-śledczych, w tym w ich tworzeniu.
2.           W porozumieniu z właściwym
organem krajowym przedstawiciele krajowi:
a)      nakazują podjęcie środków
śledczych;
b)      wydają zgodę na zastosowanie
przesyłek niejawnie nadzorowanych w ich państwie członkowskim zgodnie
z prawodawstwem krajowym i koordynują te przesyłki;
3.           W przypadkach niecierpiących
zwłoki, gdy nie można w stosownym czasie osiągnąć
porozumienia, przedstawiciele krajowi są uprawnieni do podjęcia
środków, o których mowa w ust. 2, jak najszybciej informując o tym
fakcie właściwy organ krajowy.
Artykuł 9
Dostęp do rejestrów
krajowych
Przedstawiciele krajowi
mają dostęp do informacji zawartych w wymienionych poniżej
rodzajach rejestrów w swoich państwach członkowskich lub co najmniej
mają możliwość uzyskania takich informacji zgodnie z prawem
krajowym:
a)           rejestry karne;
b)           rejestry osób aresztowanych;
c)           rejestry postępowań
przygotowawczych;
d)           rejestry DNA;
e)           inne rodzaje rejestrów prowadzonych
przez organy publiczne ich państw członkowskich, w przypadku gdy
takie informacje są niezbędne do wykonywania przez przedstawicieli
krajowych ich zadań.
Sekcja III
Kolegium
Artykuł 10
Skład kolegium
1.           W skład kolegium wchodzą:
a)      wszyscy przedstawiciele krajowi, w
przypadku gdy kolegium wykonuje swoje funkcje operacyjne na podstawie art. 4;
b)      wszyscy przedstawiciele krajowi oraz dwaj
przedstawiciele Komisji, w przypadku gdy kolegium wykonuje swoje funkcje
kierownicze na podstawie art. 14.
2.           Kadencja członków kolegium i
ich zastępców trwa co najmniej cztery lata i może zostać
jednokrotnie odnowiona. Po upływie kadencji lub w przypadku rezygnacji
członkowie pełnią swoje funkcje do czasu odnowienia ich kadencji
lub do czasu ich zastąpienia.
3.           Dyrektor administracyjny bierze
udział w posiedzeniach kolegium związanych z zarządzaniem, nie
mając prawa głosu.
4.           Kolegium może zaprosić do
udziału w swoich posiedzeniach w charakterze obserwatora każdą
osobę, której opinia może mieć znaczenie.
5.           Z zastrzeżeniem przepisów
regulaminu wewnętrznego kolegium, członkowie kolegium mogą
korzystać z pomocy doradców lub ekspertów.
Artykuł 11
Przewodniczący i
wiceprzewodniczący Eurojustu
1.           Kolegium wybiera
przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących spośród
przedstawicieli krajowych większością dwóch trzecich głosów
swoich członków.
2.           Wiceprzewodniczący
zastępuje przewodniczącego, jeśli ten nie może
wykonywać swoich obowiązków.
3.           Kadencja przewodniczącego i
wiceprzewodniczących trwa cztery lata. Mogą oni zostać
jednokrotnie ponownie wybrani na kolejną kadencję. Jeżeli przedstawiciel
krajowy zostaje wybrany na przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego
Eurojustu, jego kadencja jako przedstawiciela krajowego ulega
przedłużeniu, aby zagwarantować, że może on
pełnić swoją funkcję jako przewodniczący lub
wiceprzewodniczący.
Artykuł 12
Posiedzenia kolegium
1.           Posiedzenia kolegium są
zwoływane przez przewodniczącego.
2.           Kolegium odbywa co najmniej jedno
posiedzenie operacyjne w miesiącu. Aby wykonywać swoje funkcje
kierownicze, kolegium zbiera się co najmniej dwa razy do roku na posiedzeniach
zwyczajnych. Ponadto kolegium zbiera się z inicjatywy
przewodniczącego, na wniosek Komisji lub na wniosek co najmniej jednej
trzeciej jego członków.
3.           Prokurator Europejski otrzymuje
porządek obrad wszystkich posiedzeń kolegium i jest uprawniony do
udziału w takich posiedzeniach bez prawa głosu, w każdym
przypadku, gdy omawiane są zagadnienia, które uważa on za istotne dla
funkcjonowania Prokuratury Europejskiej.
Artykuł 13
Zasady głosowania
kolegium
1.           O ile nie wskazano inaczej, kolegium
podejmuje decyzje większością głosów swoich członków.
2.           Każdy członek ma jeden
głos. W przypadku nieobecności członka uprawnionego do
głosowania jego zastępca jest uprawniony do wykonywania jego prawa
głosu.
3.           Przewodniczący i
wiceprzewodniczący mają prawo głosu.
Artykuł 14
Funkcje kierownicze kolegium
1.           Wykonując swoje funkcje
kierownicze, kolegium:
a)      większością dwóch trzecich
głosów swoich członków oraz zgodnie z art. 15 przyjmuje co roku
dokument programowy Eurojustu;
b)      większością dwóch trzecich
głosów swoich członków przyjmuje roczny budżet Eurojustu oraz
wykonuje inne funkcje w odniesieniu do budżetu Eurojustu zgodnie z
rozdziałem VI;
c)      przyjmuje roczne skonsolidowane
sprawozdanie dotyczące działalności Eurojustu i do dnia [termin
przewidziany w ramowym rozporządzeniu finansowym] następnego roku
przesyła je do Parlamentu Europejskiego, parlamentów narodowych, Rady,
Komisji i Trybunału Obrachunkowego oraz podaje wspomniane roczne
skonsolidowane sprawozdanie dotyczące działalności do
wiadomości publicznej;
d)      w ramach dokumentu programowego przyjmuje
program w odniesieniu do zasobów ludzkich;
e)      przyjmuje przepisy finansowe mające
zastosowanie do Eurojustu zgodnie z art. 52;
f)       przyjmuje przepisy, których celem jest
zapobieganie konfliktom interesów i zarządzanie nimi, w odniesieniu do
jego członków;
g)      zgodnie z ust. 2 wykonuje – w odniesieniu
do pracowników Eurojustu – uprawnienia organu powołującego przyznane
temu organowi w regulaminie pracowniczym[17]
oraz uprawnienia przyznane organowi uprawnionemu do zawierania umów o
pracę w warunkach zatrudnienia innych pracowników[18] („uprawnienia organu
powołującego”);
h)      powołuje dyrektora administracyjnego
oraz w stosownych przypadkach podejmuje decyzje o przedłużeniu jego
mandatu lub usunięciu go ze stanowiska zgodnie z art. 17;
i)       powołuje księgowego i
inspektora ochrony danych, którzy są funkcjonalnie niezależni w
wykonywaniu swoich obowiązków;
j)       przyjmuje uzgodnienia robocze zawarte
zgodnie z art. 43;
k)      wybiera przewodniczącego i
wiceprzewodniczących zgodnie z art. 11;
l)       przyjmuje swój regulamin
wewnętrzny.
2.           Zgodnie z art. 110 regulaminu
pracowniczego kolegium przyjmuje – na podstawie art. 2 ust. 1 regulaminu
pracowniczego i art. 6 warunków zatrudnienia innych pracowników – decyzję
przekazującą odpowiednie uprawnienia organu powołującego
dyrektorowi administracyjnemu i określającą warunki, na jakich
można zawiesić przekazanie tych uprawnień. Dyrektor
administracyjny jest uprawniony do przekazywania tych uprawnień.
3.           Jeżeli wymagają tego
szczególne okoliczności, kolegium może zawiesić tymczasowo
przekazanie uprawnień organu powołującego dyrektorowi
administracyjnemu i uprawnienia przekazane przez niego oraz wykonywać je
samodzielnie lub przekazać je jednemu ze swoich członków lub też
członkowi personelu innemu niż dyrektor administracyjny.
4.           Kolegium podejmuje decyzje w sprawie
mianowania, przedłużenia kadencji oraz usunięcia ze stanowiska
dyrektora administracyjnego większością dwóch trzecich
głosów swoich członków.
Artykuł 15
Programowanie roczne i wieloletnie

1.           Do dnia [30 listopada każdego
roku] kolegium przyjmuje dokument programowy zawierający
założenia programu wieloletniego i rocznego, w oparciu o projekt
przedstawiony przez dyrektora administracyjnego, biorąc pod uwagę
opinię Komisji. Przekazuje go Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i
Komisji. Dokument programowy staje się ostateczny po końcowym
uchwaleniu budżetu ogólnego i w razie potrzeby podlega odpowiednim
dostosowaniom.
2.           Roczny program prac zawiera
szczegółowe cele oraz oczekiwane wyniki, a także wskaźniki
skuteczności. Zawiera również opis działań, które mają
być finansowane, oraz określenie zasobów finansowych i ludzkich
przydzielonych na każde działanie, zgodnie z zasadami budżetowania
i zarządzania zadaniowego. Roczny program prac jest spójny z wieloletnim
programem prac, o którym mowa w ust. 4. Jednoznacznie określone są w
nim zadania, które zostały dodane, zmienione lub skreślone w stosunku
do poprzedniego roku budżetowego.
3.           Kolegium zmienia przyjęty
roczny program prac w sytuacji, gdy agencji powierza się nowe zadanie.
Wszelkie znaczące zmiany w rocznym programie prac przyjmuje się w
drodze tej samej procedury, co pierwotny roczny program prac. Kolegium
może przekazać dyrektorowi administracyjnemu uprawnienia do
dokonywania nieznacznych zmian w rocznym programie prac.
4.           W wieloletnim programie prac
określa się ogólne założenia strategiczne, w tym cele,
oczekiwane wyniki i wskaźniki skuteczności. Obejmuje on również
programowanie w zakresie zasobów, w tym budżetu wieloletniego i personelu.
Program w zakresie zasobów jest aktualizowany co roku. Założenia
strategiczne są uaktualniane w miarę potrzeb, a w szczególności
w celu uwzględnienia wyników oceny, o której mowa w art. 56.
Sekcja IV
Zarząd
Artykuł 16
Funkcjonowanie zarządu
1.           Kolegium jest wspierane przez
zarząd. Zarząd nie angażuje się w funkcje operacyjne
Eurojustu, o których mowa w art. 4 i 5.
2.           Ponadto zarząd:
a)      przygotowuje decyzje, które mają
zostać przyjęte przez kolegium, zgodnie z art. 14;
b)      przyjmuje strategię zwalczania
nadużyć finansowych, która jest proporcjonalna do zagrożeń
takimi nadużyciami, przy uwzględnieniu kosztów i korzyści
środków, które mają zostać wdrożone;
c)      przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze
do regulaminu pracowniczego i do warunków zatrudnienia innych pracowników
zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego;
d)      zapewnia odpowiednie działania
następcze w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z
wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli, ocen i
dochodzeń, w tym tych przeprowadzonych przez Europejskiego Inspektora
Ochrony Danych (EIOD) i Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć
Finansowych (OLAF);
e)      podejmuje wszelkie decyzje dotyczące
utworzenia i w stosownych przypadkach zmiany wewnętrznych struktur
administracyjnych Eurojustu;
f)       bez uszczerbku dla obowiązków
dyrektora administracyjnego określonych w art. 18, służy mu
pomocą i doradztwem w zakresie wykonywania decyzji kolegium, mając na
względzie wzmocnienie nadzoru nad zarządzaniem administracyjnym i
budżetowym;
g)      podejmuje wszelkie inne decyzje, które
nie są jednoznacznie przypisane kolegium w art. 5 lub 14, lub nie
należą do obowiązków dyrektora administracyjnego zgodnie z art.
18;
h)      przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
3.           W razie potrzeby w sytuacji pilnej
potrzeby zarząd może podejmować w imieniu kolegium
określone decyzje tymczasowe w kwestiach administracyjnych oraz w
kwestiach związanych z budżetem, które podlegają zatwierdzeniu
przez kolegium.
4.           W skład zarządu
wchodzą przewodniczący i wiceprzewodniczący kolegium, jeden przedstawiciel
Komisji oraz jeden inny członek kolegium. Przewodniczący kolegium
jest również przewodniczącym zarządu. Zarząd podejmuje
decyzje większością głosów swoich członków, przy czym
każdy członek ma jeden głos. Dyrektor administracyjny bierze
udział w posiedzeniach zarządu, lecz nie ma prawa głosu.
5.           Kadencja członków zarządu
trwa cztery lata, z wyjątkiem członków kolegium, którzy są
powoływani w systemie dwuletniej rotacji. Kadencja członków
zarządu kończy się z chwilą zakończenia ich kadencji
jako przedstawicieli krajowych.
6.           Zarząd odbywa co najmniej jedno
posiedzenie zwyczajne co trzy miesiące. Ponadto zarząd zbiera
się z inicjatywy przewodniczącego, na wniosek Komisji lub na wniosek
przynajmniej dwóch jego członków.
7.           Prokurator Europejski otrzymuje
porządek obrad wszystkich posiedzeń zarządu i może
uczestniczyć w takich posiedzeniach bez prawa głosu, w każdym przypadku,
gdy omawiane są zagadnienia, które uważa on za istotne dla
funkcjonowania Prokuratury Europejskiej.
8.           Prokurator Europejski może
kierować do zarządu pisemne opinie, na które zarząd bez
zbędnej zwłoki odpowiada na piśmie.
Sekcja V
Dyrektor administracyjny
Artykuł 17
Status dyrektora
administracyjnego
1.           Dyrektor administracyjny jest
pracownikiem zatrudnianym w Eurojuście na czas określony zgodnie z
art. 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej.
2.           Dyrektor administracyjny jest
powoływany przez kolegium z listy kandydatów zaproponowanej przez
Komisję na podstawie otwartej i przejrzystej procedury naboru. Do celów
zawarcia umowy z dyrektorem administracyjnym Eurojust jest reprezentowany przez
przewodniczącego kolegium.
3.           Kadencja dyrektora administracyjnego
trwa pięć lat. Przed upływem tego okresu Komisja przeprowadza
ocenę, w której uwzględnia się ocenę pracy dyrektora
administracyjnego.
4.           Kolegium, działając na
wniosek Komisji, która uwzględnia ocenę wskazaną w ust. 3,
może przedłużyć kadencję dyrektora administracyjnego
jeden raz, na okres nie dłuższy niż pięć lat.
5.           Dyrektor administracyjny, którego
kadencja została przedłużona, nie może uczestniczyć w
kolejnej procedurze naboru na to samo stanowisko na koniec całego okresu
jego kadencji.
6.           Dyrektor administracyjny odpowiada
przez kolegium i zarządem.
7.           Dyrektor administracyjny może
zostać odwołany ze stanowiska jedynie na mocy decyzji kolegium
działającego na wniosek Komisji.
Artykuł 18
Obowiązki dyrektora
administracyjnego
1.           Do celów administracyjnych
Eurojustem zarządza jego dyrektor administracyjny.
2.           Bez uszczerbku dla uprawnień
Komisji, kolegium lub zarządu, dyrektor administracyjny jest
niezależny w wykonywaniu swoich obowiązków i nie zwraca się o
instrukcje do żadnego rządu ani jakiegokolwiek innego podmiotu ani
też nie przyjmuje od nich takich instrukcji.
3.           Dyrektor administracyjny jest
przedstawicielem prawnym Eurojustu.
4.           Dyrektor administracyjny odpowiada
za realizację zadań administracyjnych powierzonych Eurojustowi. W
szczególności dyrektor administracyjny jest odpowiedzialny za:
a)      bieżące administrowanie
Eurojustem;
b)      wdrażanie decyzji przyjętych
przez kolegium i zarząd;
c)      opracowywanie dokumentu programowego oraz
przekazywanie go zarządowi i kolegium po skonsultowaniu go z Komisją;
d)      realizację dokumentu programowego
oraz przekazywanie zarządowi i kolegium sprawozdań z jego realizacji;

e)      opracowywanie rocznego sprawozdania z
działalności Eurojustu i przedstawianie go zarządowi do
uzupełnienia i kolegium do zatwierdzenia;
f)       opracowywanie planu działania w
następstwie wniosków z wewnętrznych lub zewnętrznych
sprawozdań z kontroli, ocen i dochodzeń, w tym tych przeprowadzonych
przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych i OLAF, oraz przekazywanie
zarządowi, Komisji i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych dwa razy w
roku sprawozdań z postępów w realizacji tego planu;
g)      ochrona interesów finansowych Unii
poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom
finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, poprzez
skuteczne kontrole oraz – w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości –
odzyskiwanie niewłaściwie wypłaconych kwot, a także w razie
potrzeby stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar
administracyjnych i finansowych;
h)      opracowywanie strategii zwalczania
nadużyć finansowych dla Eurojustu i przedstawianie jej zarządowi
do zatwierdzenia;
i)       przygotowanie projektu przepisów
finansowych mających zastosowanie do Eurojustu;
j)       sporządzanie projektu zestawienia
przewidywanych przychodów i wydatków Eurojustu i realizacja jego budżetu.
ROZDZIAŁ III
KWESTIE OPERACYJNE
Artykuł 19
Dyżurna jednostka
koordynacyjna
1.           W celu realizacji swoich zadań
w przypadkach niecierpiących zwłoki Eurojust prowadzi
dyżurną jednostkę koordynacyjną, która w każdym
momencie jest w stanie przyjmować i rozpatrywać skierowane do niej
wnioski. Zapewnia się całodobowy kontakt z dyżurną
jednostką koordynacyjną przez siedem dni w tygodniu za
pośrednictwem działającego przy Eurojuście punktu
kontaktowego tej jednostki.
2.           Dyżurna jednostka koordynacyjna
funkcjonuje dzięki przedstawicielom tej jednostki – po jednym z
każdego państwa członkowskiego; funkcję takiego
przedstawiciela może pełnić przedstawiciel krajowy, jego
zastępca lub asystent uprawniony do zastępowania przedstawiciela
krajowego. Przedstawiciel dyżurnej jednostki koordynacyjnej musi być
w stanie podejmować działania przez całą dobę, siedem
dni w tygodniu.
3.           Przedstawiciele dyżurnej
jednostki koordynacyjnej bezzwłocznie podejmują działania
związane z wykonaniem wniosku w ich państwie członkowskim.
Artykuł 20
Krajowy system koordynacyjny
Eurojustu
1.           Każde państwo członkowskie
wyznacza przynajmniej jednego korespondenta krajowego Eurojustu.
2.           Każde państwo
członkowskie tworzy krajowy system koordynacyjny Eurojustu, tak by
zapewnić koordynację prac prowadzonych przez:
a)      krajowych korespondentów Eurojustu;
b)      krajowego korespondenta Eurojustu ds.
terroryzmu;
c)      krajowego korespondenta europejskiej
sieci sądowej w sprawach karnych oraz maksymalnie trzy inne punkty
kontaktowe tej europejskiej sieci sądowej;
d)      przedstawicieli krajowych lub punkty
kontaktowe sieci wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych oraz
sieci utworzonych decyzją 2002/494/WSiSW, decyzją 2007/845/WSiSW oraz
decyzją 2008/852/WSiSW.
3.           Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2,
zachowują swoje stanowisko i swój status w świetle prawa krajowego.
4.           Krajowi korespondenci Eurojustu
odpowiadają za działanie krajowego systemu koordynacyjnego Eurojustu.
Jeżeli wyznaczono kilku korespondentów Eurojustu, za działanie
krajowego systemu koordynacyjnego Eurojustu odpowiada jeden z nich.
5.           Krajowy system koordynacyjny Eurojustu
ułatwia wykonywanie zadań Eurojustu w danym państwie
członkowskim, w szczególności poprzez:
a)      dopilnowanie, by zautomatyzowany system
zarządzania sprawami, o którym mowa w art. 24, otrzymywał informacje
odnoszące się do danego państwa członkowskiego w sposób
sprawny i niezawodny;
b)      pomoc w ustalaniu, czy dana sprawa
powinna zostać rozpatrzona z wykorzystaniem Eurojustu czy europejskiej
sieci sądowej;
c)      udzielanie przedstawicielowi krajowemu
pomocy w identyfikacji organów właściwych do wykonywania wniosków i
decyzji dotyczących współpracy wymiarów sprawiedliwości, w tym
także tych opartych na instrumentach służących
wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania;
d)      utrzymywanie bliskich stosunków z
krajową jednostką Europolu.
6.           Aby realizować cele, o których
mowa w ust. 5, osoby, o których mowa w ust. 1 i w ust. 2 lit. a), b) i c),
są podłączone, a osoby, o których mowa w ust. 2 lit. d),
mogą zostać podłączone do zautomatyzowanego systemu
zarządzania sprawami zgodnie z niniejszym artykułem oraz z art. 24,
25, 26 i 30. Podłączenie do zautomatyzowanego systemu
zarządzania sprawami jest finansowane z budżetu ogólnego Unii
Europejskiej.
7.           Utworzenie krajowego systemu
koordynacyjnego Eurojustu i wyznaczenie korespondentów krajowych nie wyklucza
bezpośrednich kontaktów przedstawiciela krajowego z właściwymi
organami jego państwa członkowskiego.
Artykuł 21
Wymiana informacji z
państwami członkowskimi i między przedstawicielami krajowymi
1.           Właściwe organy
państw członkowskich wymieniają z Eurojustem wszelkie informacje
konieczne do wykonywania jego zadań zgodnie z art. 2 i 4 oraz z przepisami
o ochronie danych określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Wymiana ta
obejmuje przynajmniej informacje, o których mowa w ust. 5, 6 i 7.
2.           Przekazanie informacji Eurojustowi
jest traktowane jako złożenie wniosku o pomoc Eurojustu w danej
sprawie wyłącznie w przypadku, gdy tak postanowią
właściwe organy.
3.           Przedstawiciele krajowi
dokonują wymiany – bez wcześniejszego zezwolenia – między
sobą lub z właściwymi organami swojego państwa
członkowskiego wszelkich informacji koniecznych do wykonywania zadań
Eurojustu. W szczególności właściwe organy krajowe
niezwłocznie informują swoich przedstawicieli krajowych o
dotyczącej ich sprawie.
4.           Właściwe organy krajowe
informują swoich przedstawicieli krajowych o utworzeniu wspólnych
zespołów dochodzeniowo-śledczych oraz o wynikach prac takich
zespołów.
5.           Właściwe organy krajowe
bez zbędnej zwłoki informują swoich przedstawicieli krajowych o
wszelkich przypadkach przestępstw wchodzących w zakres kompetencji
Eurojustu, które to przypadki dotyczą co najmniej trzech państw
członkowskich i w odniesieniu do których wnioski lub decyzje
dotyczące współpracy wymiarów sprawiedliwości, w tym także
te oparte na instrumentach służących wdrożeniu zasady
wzajemnego uznawania, zostały przekazane do co najmniej dwóch państw
członkowskich.
6.           Właściwe organy krajowe
informują swoich przedstawicieli krajowych o:
a)      przypadkach, w których wystąpił
lub może wystąpić konflikt jurysdykcji;
b)      przesyłkach niejawnie nadzorowanych
dotyczących co najmniej trzech państw, z których co najmniej dwa
są państwami członkowskimi;
c)      powtarzających się
trudnościach lub odmowach dotyczących wykonania wniosków i decyzji w
sprawie współpracy wymiarów sprawiedliwości, w tym także tych
opartych na instrumentach służących wdrożeniu zasady
wzajemnego uznawania.
7.           W szczególnych przypadkach organy
krajowe nie mają obowiązku przekazywania informacji, jeżeli ich
przekazanie może:
a)      szkodzić żywotnym interesom
bezpieczeństwa narodowego; lub
b)      zagrażać bezpieczeństwu
osób.
8.           Niniejszy artykuł nie narusza
warunków określonych w umowach dwustronnych bądź wielostronnych
lub uzgodnień dokonanych między państwami członkowskimi a
państwami trzecimi, włączając w to wszelkie warunki
określone przez państwa trzecie w odniesieniu do sposobu
wykorzystania informacji po ich dostarczeniu.
9.           Informacje, o których mowa w
niniejszym artykule, są przekazywane w postaci ustrukturyzowanej
określonej przez Eurojust.
Artykuł 22
Informacje dostarczane przez
Eurojust właściwym organom krajowym
1.           Eurojust dostarcza
właściwym organom krajowym informacje o wynikach przetwarzania
informacji, w tym o powiązaniach ze sprawami już zarejestrowanymi w
zautomatyzowanym systemie zarządzania sprawami. Informacje te mogą
obejmować dane osobowe.
2.           Jeżeli właściwy organ
krajowy wystąpi do Eurojustu o dostarczenie mu informacji, Eurojust
przekazuje je w terminie wskazanym przez ten organ.
Artykuł 23
Działania następcze
podejmowane po otrzymaniu od Eurojustu wniosków i opinii
Właściwe organy krajowe bez
zbędnej zwłoki podejmują działania w sprawie wniosków i
opinii Eurojustu wydanych na podstawie art. 4. Jeżeli właściwe
organy zainteresowanych państw członkowskich postanowią nie
uwzględnić wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 2, lub
postanowią, że nie zastosują się do pisemnej opinii, o
której mowa w art. 4 ust. 4 lub 5, bez zbędnej zwłoki informują
Eurojust o swojej decyzji i jej przyczynach. Jeżeli podanie przyczyn
decyzji o odmowie przyjęcia wniosku nie jest możliwe ze względu
na fakt, że wyrządziłoby to szkodę żywotnym interesom
bezpieczeństwa narodowego lub zagroziłoby bezpieczeństwu osób
fizycznych, właściwe organy państw członkowskich mogą
powołać się na względy operacyjne.
Artykuł 24
Zautomatyzowany system
zarządzania sprawami, indeks i akta tymczasowe
1.           Eurojust tworzy zautomatyzowany
system zarządzania sprawami składający się z akt
tymczasowych i z indeksu, w których zawarte są dane osobowe określone
w załączniku 2 i dane inne niż osobowe.
2.           Celem zautomatyzowanego systemu
zarządzania sprawami jest:
a)      wspieranie prowadzenia i koordynacji
dochodzeń i postępowań karnych, w których Eurojust
służy pomocą, w szczególności poprzez zestawianie
informacji;
b)      ułatwianie dostępu do
informacji na temat trwających dochodzeń i postępowań
karnych;
c)      ułatwianie monitorowania
legalności i zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia w
zakresie przetwarzania danych osobowych.
3.           Zautomatyzowany system
zarządzania sprawami może być podłączony do
bezpiecznego łącza telekomunikacyjnego, o którym mowa w art. 9
decyzji Rady 2008/976/WSiSW.
4.           Indeks zawiera odniesienia do akt
tymczasowych przetwarzanych w Eurojuście i nie może zawierać
żadnych danych osobowych innych niż dane, o których mowa w pkt 1 lit.
a)–i), k) oraz m), a także w pkt 2 załącznika 2.
5.           Wykonując swoje obowiązki,
przedstawiciele krajowi mogą przetwarzać dane dotyczące
konkretnych spraw, nad którymi pracują, w aktach tymczasowych.
Udzielają dostępu do swoich akt tymczasowych inspektorowi ochrony danych.
Dany przedstawiciel krajowy informuje inspektora ochrony danych o każdym
przypadku otwarcia nowych akt tymczasowych, które zawierają dane osobowe.
6.           Do celów przetwarzania operacyjnych
danych osobowych Eurojust nie może tworzyć żadnych innych
zautomatyzowanych plików danych niż zautomatyzowany system
zarządzania sprawami lub akta tymczasowe.
7.           Zautomatyzowany system
zarządzania sprawami i jego akta tymczasowe udostępniane są do
użytku Prokuratury Europejskiej.
8.           Przepisy dotyczące dostępu
do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami i akt tymczasowych
mają zastosowanie odpowiednio do Prokuratury Europejskiej. Informacje
wprowadzone przez Prokuraturę Europejską do zautomatyzowanego systemu
zarządzania sprawami, akt tymczasowych i indeksu nie są jednak
udostępniane na szczeblu krajowym.
Artykuł 25
Funkcjonowanie akt
tymczasowych i indeksu
1.           Przedstawiciel krajowy otwiera akta
tymczasowe w przypadku każdej sprawy, w odniesieniu do której przekazano
mu informacje, o ile przekazanie informacji odbyło się zgodnie z niniejszym
rozporządzeniem lub innymi mającymi zastosowanie instrumentami
prawnymi. Przedstawiciel krajowy ponosi odpowiedzialność za
prowadzenie akt tymczasowych, które otworzył.
2.           Przedstawiciel krajowy, który
otworzył akta tymczasowe, decyduje w poszczególnych przypadkach, czy akta
te powinny mieć charakter poufny, czy też należy
udostępnić je w całości lub części – jeżeli
jest to konieczne, aby Eurojust mógł wykonywać swoje zadania – innym
przedstawicielom krajowym lub personelowi Eurojustu upoważnionemu przez
dyrektora administracyjnego.
3.           Przedstawiciel krajowy, który
otworzył akta tymczasowe, decyduje, które informacje odnoszące
się do tych akt należy umieścić w indeksie.
Artykuł 26
Dostęp do
zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami na szczeblu krajowym
1.           Jeżeli osoby, o których mowa w
art. 20 ust. 2, są podłączone do zautomatyzowanego systemu
zarządzania sprawami, mogą mieć dostęp wyłącznie
do:
a)      indeksu, chyba że przedstawiciel
krajowy, który zdecydował o wprowadzeniu danych do indeksu, wyraźnie
zabronił takiego dostępu;
b)      akt tymczasowych otwartych przez
przedstawiciela krajowego państwa członkowskiego, z którego osoby te
pochodzą;
c)      akt tymczasowych otwartych przez
przedstawicieli krajowych innych państw członkowskich, do których to
akt udzielono dostępu przedstawicielowi krajowemu państwa
członkowskiego, z którego osoby te pochodzą, chyba że
przedstawiciel krajowy, który otworzył te akta, wyraźnie odmówił
dostępu.
2.           Przedstawiciel krajowy, z
zachowaniem ograniczeń określonych w ust. 1, decyduje, w jakim
zakresie w jego państwie członkowskim przyznawany jest dostęp do
akt tymczasowych osobom, o których mowa w art. 20 ust. 2, jeżeli są
one podłączone do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami.
3.           Każde państwo
członkowskie po konsultacji ze swoim przedstawicielem krajowym podejmuje
decyzję o tym, w jakim zakresie w tym państwie członkowskim
przyznawany jest dostęp do indeksu osobom, o których mowa w art. 20 ust.
2, jeżeli są one podłączone do zautomatyzowanego systemu
zarządzania sprawami. Państwa członkowskie informują
Eurojust i Komisję o decyzjach, jakie podjęły w odniesieniu do
wdrożenia niniejszego ustępu. Komisja informuje pozostałe
państwa członkowskie o tych decyzjach.
4.           Osoby, którym udzielono dostępu
zgodnie z ust. 2, mają co najmniej dostęp do indeksu w zakresie, w
jakim jest to niezbędne, aby uzyskać dostęp do akt tymczasowych,
do których udzielono im dostępu.
ROZDZIAŁ IV
PRZETWARZANIE INFORMACJI
Artykuł 27
Przetwarzanie danych
osobowych
1.           O ile jest to niezbędne dla realizacji
wyraźnie określonego zadania, Eurojust zgodnie z niniejszym
rozporządzeniem może w ramach swych uprawnień i do celów
wykonywania swoich funkcji operacyjnych przetwarzać w sposób
zautomatyzowany lub w ręcznie uporządkowanych katalogach
wyłącznie dane osobowe wymienione w pkt 1 załącznika 2
dotyczące osób, które zgodnie z prawodawstwem krajowym zainteresowanych
państw członkowskich są podejrzane o popełnienie lub
udział w popełnieniu przestępstwa, w odniesieniu do którego
Eurojust jest uprawniony do działania, lub które zostały skazane za
popełnienie takiego przestępstwa.
2.           Eurojust
może przetwarzać tylko dane osobowe wymienione w pkt 2
załącznika 2 dotyczące osób, które zgodnie z prawodawstwem
krajowym zainteresowanych państw członkowskich uważane są
za świadków lub ofiary w ramach dochodzenia lub ścigania
dotyczącego co najmniej jednego rodzaju przestępczości i
przestępstw określonych w art. 3, bądź osób poniżej
18. roku życia. Przetwarzanie takich danych osobowych
może mieć miejsce wyłącznie wówczas, gdy jest to absolutnie
niezbędne do realizacji wyraźnie określonego zadania Eurojustu w
ramach jego uprawnień i do celów wykonywania jego funkcji operacyjnych.
3.           W wyjątkowych przypadkach
Eurojust może także przez ograniczony okres, który nie przekracza
czasu niezbędnego do zamknięcia sprawy, w związku z którą
przetwarzane są dane, przetwarzać dane osobowe inne niż te, o
których mowa w ust. 1 i 2, odnoszące się do okoliczności
przestępstwa, gdy dotyczą one bezpośrednio trwającego
dochodzenia, które Eurojust koordynuje lub pomaga koordynować, i
stanowią jego część, oraz pod warunkiem że
przetwarzanie tych danych jest absolutnie niezbędne dla celów
określonych w ust. 1. Inspektor ochrony danych, o którym mowa w art. 31,
jest niezwłocznie informowany o zastosowaniu niniejszego ustępu oraz
o szczególnych okolicznościach, które uzasadniają
konieczność przetwarzania tych danych osobowych. W przypadku gdy dane
odnoszą się do świadków lub ofiar w rozumieniu ust. 2, decyzja o
przetwarzaniu danych podejmowana jest wspólnie przez przynajmniej dwóch
przedstawicieli krajowych.
4.           Dane osobowe, przetwarzane przy
pomocy środków automatycznych lub innych, ujawniające pochodzenie
rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, religijne lub filozoficzne,
przynależność do związku zawodowego oraz dane
dotyczące zdrowia lub życia seksualnego mogą być
przetwarzane przez Eurojust jedynie wtedy, gdy są one absolutnie
niezbędne dla krajowego dochodzenia, a także dla koordynacji z
Eurojustem oraz jeśli uzupełniają one inne dane osobowe już
przetwarzane. Inspektor ochrony danych jest niezwłocznie informowany o
zastosowaniu niniejszego ustępu. Wyżej wymienione dane nie mogą
być przetwarzane w indeksie określonym w art. 24 ust. 4. W przypadku
gdy odnośne dane dotyczą świadków lub ofiar w rozumieniu ust. 2,
decyzja o przetworzeniu tych danych podejmowana jest przez kolegium.
5.           Rozporządzenie (WE) nr 45/2001
ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez Eurojust w
kontekście jego działalności. Niniejsze rozporządzenie doprecyzowuje
i uzupełnia rozporządzenie (WE) nr 45/2001 w zakresie, w jakim
dotyczy danych osobowych przetwarzanych przez Eurojust na potrzeby jego
zadań operacyjnych.
Artykuł 28
Terminy przechowywania danych
osobowych
1.           Dane osobowe przetwarzane przez
Eurojust nie mogą być przechowywane po terminie, który spośród
poniższych terminów wypada najwcześniej:
a)      terminie, po którym zakazane jest
prowadzenie dochodzenia na mocy przepisów o okresie przedawnienia
obowiązujących we wszystkich państwach członkowskich,
których dotyczą dochodzenie i postępowania karne;
b)      terminie, w którym dana osoba
została uniewinniona, a orzeczenie sądowe zakończyło
postępowanie w sprawie;
c)      terminie trzech lat od dnia, z którym
orzeczenie sądowe ostatniego z państw członkowskich, których
dotyczą dochodzenie lub postępowania karne, zakończyło
postępowanie w sprawie;
d)      terminie, w którym Eurojust i
zainteresowane państwa członkowskie wspólnie stwierdziły lub
ustaliły, że nie jest już konieczne, by Eurojust
koordynował dochodzenie i postępowania karne, chyba że istnieje
obowiązek przedstawiania Eurojustowi takich informacji zgodnie z art. 21
ust. 5 lub 6;
e)      terminie trzech lat od dnia, w którym
przekazano dane zgodnie z art. 21 ust. 6 lub 7.
2.           Przestrzeganie terminów
przechowywania, o których mowa w ust. 1 lit. a), b), c) i d), jest stale
sprawdzane przy pomocy właściwych środków automatycznego
przetwarzania. Pomimo to sprawdzanie celowości przechowywania danych
powinno odbywać się co trzy lata od ich wprowadzenia. Jeżeli
dane dotyczące osób, o których mowa w art. 27 ust. 4, są
przechowywane przez okres dłuższy niż pięć lat,
informuje się o tym Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
3.           Po upływie jednego z terminów
przechowywania, o których mowa w ust. 1 lit. a), b), c) i d), Eurojust dokonuje
przeglądu celowości dłuższego przechowywania danych do
celów wykonywania jego zadań i może zdecydować na zasadzie
odstępstwa o przechowywaniu odnośnych danych do czasu następnego
przeglądu. Powody dalszego przechowywania należy uzasadnić i
zarejestrować. W przypadku braku decyzji o dalszym przechowywaniu danych
osobowych przedmiotowe dane są automatycznie usuwane po upływie
trzech lat. Jeżeli jednak w myśl ust. 1 lit. a) przepisy o
przedawnieniu obowiązujące we wszystkich państwach
członkowskich zakazują dochodzenia, dane można przechowywać
tylko wtedy, gdy Eurojust ich potrzebuje, by móc udzielać pomocy zgodnie z
niniejszym rozporządzeniem.
4.           W przypadku gdy zgodnie z ust. 3
dane przechowywano po terminach, o których mowa w ust. 1, Europejski Inspektor
Ochrony Danych dokonuje przeglądu celowości przechowywania
odnośnych danych co trzy lata.
5.           W przypadku akt zawierających
niezautomatyzowane i nieustrukturyzowane dane po upływie terminu
przechowywania ostatniej pozycji zautomatyzowanych danych w tych aktach wszystkie
dokumenty z odnośnych akt zwracane są do organu, który je
dostarczył, a ich kopie podlegają zniszczeniu.
6.           W przypadku gdy Eurojust
koordynował dochodzenie lub postępowania karne, zainteresowani
przedstawiciele krajowi informują Eurojust i inne zainteresowane
państwa członkowskie o wszelkich orzeczeniach sądowych
związanych ze sprawą, które kończą postępowanie w
danej sprawie, między innymi w celu zastosowania ust. 1 lit. b).
Artykuł 29
Rejestrowanie i
dokumentowanie
1.           Na potrzeby weryfikacji zgodności
przetwarzania danych z prawem, samodzielnego monitorowania i zapewniania
odpowiedniej integralności i bezpieczeństwa danych Eurojust prowadzi
rejestr wszelkiego gromadzenia, przekształcania, ujawniania,
łączenia lub usuwania danych osobowych wykorzystywanych w celach
operacyjnych oraz dostępu do nich. Takie rejestry lub dokumentacja są
usuwane po 18 miesiącach, chyba że dane są wciąż
potrzebne do trwających kontroli.
2.           Rejestry lub dokumentacja
sporządzone na mocy ust. 1 są udostępniane Europejskiemu
Inspektorowi Ochrony Danych na jego wniosek. Europejski Inspektor Ochrony
Danych wykorzystuje te informacje wyłącznie w celu kontroli ochrony
danych, zapewniając odpowiednie przetwarzanie danych, jak również
integralność i bezpieczeństwo danych.
Artykuł 30
Udzielenie dostępu do
danych osobowych
Tylko
przedstawiciele krajowi, ich zastępcy i asystenci oraz osoby, o których
mowa w art. 20 ust. 2, jeżeli są podłączone do
zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami, oraz upoważniony
personel Eurojustu mogą, w celu wykonywania zadań Eurojustu i z zachowaniem
ograniczeń przewidzianych w art. 24, 25 i 26, mieć dostęp do
danych osobowych przetwarzanych przez Eurojust na potrzeby jego zadań
operacyjnych.
Artykuł 31
Mianowanie inspektora danych
osobowych
1.           Zarząd mianuje inspektora
danych osobowych zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.
2.           W ramach wykonywania obowiązków
określonych w art. 24 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 inspektor danych
osobowych:
a)      zapewnia prowadzenie pisemnego rejestru
przekazywanych danych osobowych;
b)      współpracuje z pracownikami
Eurojustu odpowiedzialnymi za procedury, szkolenia i doradztwo w zakresie
przetwarzania danych;
c)      przygotowuje roczne sprawozdanie i
przekazuje je kolegium oraz Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych.
3.           W ramach wykonywania swoich
zadań inspektor ochrony danych ma dostęp do wszystkich danych
przetwarzanych przez Eurojust i do wszystkich pomieszczeń Eurojustu.
4.           Pracownicy Eurojustu pomagający inspektorowi ochrony danych w wykonywaniu jego obowiązków
mają dostęp do danych osobowych przetwarzanych w Eurojuście oraz
do pomieszczeń Eurojustu w zakresie niezbędnym do realizacji swoich
zadań.
5.           Jeśli inspektor ochrony danych
uzna, że przepisy rozporządzenia (WE) nr 45/2001 lub niniejszego
rozporządzenia dotyczące przetwarzania danych osobowych nie są
przestrzegane, informuje o tym dyrektora administracyjnego i wzywa go do
usunięcia tego naruszenia w określonym terminie. Jeśli dyrektor
administracyjny nie usunie w określonym terminie tego naruszenia
związanego z przetwarzaniem danych, inspektor ochrony danych informuje
kolegium i uzgadnia z nim termin udzielenia odpowiedzi. Jeżeli kolegium
nie usunie w określonym terminie naruszenia związanego z
przetwarzaniem danych, inspektor ochrony danych przekazuje sprawę
Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych.
6.           Zarząd przyjmuje przepisy
wykonawcze, o których mowa w art. 24 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr
45/2001.
Artykuł 32
Warunki korzystania z prawa
dostępu
1.           Każda osoba, której dane
dotyczą i która pragnie skorzystać z przysługującego jej
prawa dostępu do danych osobowych, może bezpłatnie
złożyć w tej sprawie stosowny wniosek do wyznaczonego do tego
celu organu w wybranym przez siebie państwie członkowskim. Organ ten
niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż w ciągu
jednego miesiąca od otrzymania wniosku przekazuje go Eurojustowi.
2.           Eurojust odpowiada na wniosek
niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż w ciągu
trzech miesięcy od jego otrzymania,
3.           Eurojust konsultuje się z
właściwymi organami zainteresowanych państw członkowskich w
odniesieniu do podejmowanej decyzji. Decyzja o dostępie do danych jest
uzależniona od ścisłej współpracy Eurojustu i państw
członkowskich, których przekazanie takich danych bezpośrednio
dotyczy. W każdym przypadku, w którym państwo członkowskie
sprzeciwia się proponowanej odpowiedzi Eurojustu, przekazuje Eurojustowi
uzasadnienie swojego sprzeciwu.
4.           W przypadku gdy prawo dostępu
jest ograniczone zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 45/2001,
Eurojust informuje o tym fakcie na piśmie osobę, której dane
dotyczą, zgodnie z art. 20 ust. 3 tego rozporządzenia. Informacja o głównych przesłankach może zostać
pominięta, jeżeli udzielenie takiej informacji pozbawiłoby sensu
przedmiotowe ograniczenie. Osoba, której dane
dotyczą, jest informowana przynajmniej o przeprowadzeniu wszystkich
niezbędnych weryfikacji przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
5.           Eurojust dokumentuje powody
pominięcia przekazania informacji o głównych przesłankach, na
jakich opiera się ograniczenie, o którym mowa w ust. 4.
6.           Zainteresowani przedstawiciele
krajowi rozpatrują przedmiotowy wniosek i podejmują decyzję w
imieniu Eurojustu. Wniosek zostaje rozpatrzony w pełni w terminie trzech
miesięcy od jego otrzymania. W przypadku gdy przedstawiciele nie mogą
osiągnąć porozumienia, przekazują sprawę kolegium,
które podejmuje decyzję w sprawie wniosku większością dwóch
trzecich głosów.
7.           Jeżeli stosując art. 46 i
47 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, Europejski Inspektor Ochrony Danych
kontroluje zgodność przetwarzania danych przez Eurojust z prawem,
informuje osobę, której dane dotyczą, przynajmniej o przeprowadzeniu
wszystkich niezbędnych weryfikacji przez Europejskiego Inspektora Ochrony
Danych.
Artykuł 33
Prawo do poprawienia danych i
ich usunięcia oraz ograniczenia przetwarzania danych
1.           Jeśli dane osobowe, które
należy poprawić lub usunąć lub których przetwarzanie
należy ograniczyć zgodnie z art. 14, 15 lub 16 rozporządzenia
(WE) nr 45/2001, zostały przekazane Eurojustowi przez państwa trzecie,
organizacje międzynarodowe, strony prywatne lub osoby prywatne lub
jeżeli wynikają one z analiz przeprowadzonych przez Eurojust,
Eurojust koryguje lub usuwa takie dane bądź ogranicza ich
przetwarzanie.
2.           Jeżeli dane osobowe, które
należy poprawić lub usunąć lub których przetwarzanie
należy ograniczyć zgodnie z art. 14, 15 lub 16 rozporządzenia
(WE) nr 45/2001, zostały przekazane Eurojustowi bezpośrednio przez
państwa członkowskie, Eurojust poprawia lub usuwa takie dane lub
ogranicza ich przetwarzanie w porozumieniu z państwami członkowskimi.

3.           Jeżeli nieprawidłowe dane
zostały przekazane w inny właściwy sposób lub jeżeli
błędy w danych dostarczonych przez państwa członkowskie
wynikają z wadliwego przekazu bądź dane przekazano z naruszeniem
niniejszego rozporządzenia lub gdy błędy są wynikiem wprowadzania,
przejęcia lub przechowywania przez Eurojust danych w nieprawidłowy
sposób lub z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, Eurojust poprawia lub
usuwa te dane we współpracy z zainteresowanymi państwami
członkowskimi.
4.           W przypadkach, o których mowa w art.
14, 15 lub 16 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, bezzwłocznie powiadamia
się wszystkich odbiorców takich danych zgodnie z art. 17
rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Następnie w sposób zgodny z
mającymi do nich zastosowanie przepisami odbiorcy poprawiają lub
usuwają wymienione dane bądź ograniczają przetwarzanie tych
danych w swoich systemach.
5.           Eurojust powiadamia osobę,
której dane dotyczą, na piśmie i bez zbędnej zwłoki, a w
każdym razie w ciągu trzech miesięcy od otrzymania wniosku, o
poprawieniu lub usunięciu odnoszących się do niej danych lub o
ograniczeniu ich przetwarzania.
6.           Eurojust informuje na piśmie
osobę, której dane dotyczą, o wszelkich odmowach poprawienia lub
usunięcia danych bądź ograniczenia przetwarzania danych oraz o
możliwości złożenia skargi do Europejskiego Inspektora
Ochrony Danych i sądowych środków odwoławczych.
Artykuł 34
Odpowiedzialność w
sprawach dotyczących ochrony danych
1.           Eurojust przetwarza dane osobowe w
taki sposób, by można było ustalić, który organ dostarczył
dane lub skąd uzyskano dane osobowe.
2.           Odpowiedzialność za
jakość danych osobowych spoczywa na państwie członkowskim,
które dostarczyło dane osobowe Eurojustowi, oraz na Eurojuście w
odniesieniu do danych osobowych dostarczonych przez organy UE, państwa
trzecie lub organizacje międzynarodowe, a także w odniesieniu do
danych osobowych uzyskanych przez Eurojust z publicznie dostępnych
źródeł.
3.           Odpowiedzialność za
zgodność z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 oraz z niniejszym
rozporządzeniem spoczywa na Eurojuście. Odpowiedzialność za
zgodność z prawem przekazu danych osobowych dostarczonych Eurojustowi
przez państwa członkowskie spoczywa na państwie
członkowskim, które dostarcza dane osobowe, oraz na Eurojuście w odniesieniu
do danych osobowych dostarczanych przez niego państwom członkowskim,
organom UE, państwom trzecim lub organizacjom.
4.           Z zastrzeżeniem innych
przepisów niniejszego rozporządzenia Eurojust jest odpowiedzialny za
wszystkie dane, które przetwarza.
Artykuł 35
Współpraca między
Europejskim Inspektorem Ochrony Danych a krajowymi organami ochrony danych
1.           Europejski Inspektor Ochrony Danych
działa w ścisłej współpracy z krajowymi organami
właściwymi w zakresie nadzoru ochrony danych w konkretnych kwestiach
wymagających krajowego zaangażowania, zwłaszcza jeżeli
Europejski Inspektor Ochrony Danych lub krajowy organ właściwy w
zakresie nadzoru ochrony danych stwierdzi znaczące rozbieżności
między praktykami państw członkowskich lub potencjalnie
niezgodne z prawem przekazanie przy wykorzystaniu kanałów komunikacji
Eurojustu, lub w kontekście kwestii podniesionych przez przynajmniej jeden
krajowy organ nadzorczy w sprawie wykonania i interpretacji niniejszego
rozporządzenia.
2.           W sprawach, o których mowa w ust. 1,
Europejski Inspektor Ochrony Danych i krajowe organy właściwe w
zakresie nadzoru ochrony danych, działając w zakresie swoich
odpowiednich kompetencji, mogą wymieniać się odpowiednimi
informacjami, pomagać sobie w przeprowadzaniu kontroli i inspekcji, badać
trudności w interpretacji lub stosowaniu niniejszego rozporządzenia,
analizować problemy związane z przeprowadzaniem niezależnego
nadzoru lub korzystaniem z praw przez osoby, których dane dotyczą,
sporządzać zharmonizowane wnioski dotyczące wspólnych rozwiązań
wszelkich problemów oraz promować wiedzę na temat praw do ochrony
danych, zależnie od potrzeb.
3.           W razie potrzeby krajowe organy
nadzorcze spotykają się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych w
celach określonych w niniejszym artykule. Koszty takich spotkań
ponosi Europejski Inspektor Ochrony Danych, który zajmuje się też ich
obsługą. Podczas pierwszego spotkania przyjęty zostaje regulamin
wewnętrzny. Dalsze metody pracy opracowywane są wspólnie,
zależnie od potrzeb.
Artykuł 36
Prawo do złożenia
skargi do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych
1.           Jeżeli skarga wniesiona na
podstawie art. 32 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 przez osobę,
której dane dotyczą, ma związek z decyzją, o której mowa w art.
32 lub 33, Europejski Inspektor Ochrony Danych zasięga opinii krajowych
organów nadzorczych lub właściwego organu sądowego w
państwie członkowskim, które było źródłem danych, lub
bezpośrednio zainteresowanego państwa członkowskiego. Decyzja
Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, która może obejmować nawet
odmowę przekazania jakichkolwiek informacji, jest podejmowana w
ścisłej współpracy z krajowym organem nadzorczym lub
właściwym organem sądowym.
2.           Jeżeli skarga dotyczy
przetwarzania danych dostarczonych Eurojustowi przez państwo
członkowskie, Europejski Inspektor Ochrony Danych zapewnia prawidłowe
przeprowadzenie niezbędnych kontroli w ścisłej współpracy z
krajowym organem nadzorczym państwa członkowskiego, które
dostarczyło dane.
3.           Jeżeli skarga dotyczy
przetwarzania danych dostarczonych Eurojustowi przez organy UE, państwa
trzecie, organizacje międzynarodowe lub strony prywatne, Europejski
Inspektor Ochrony Danych dopilnowuje, aby Eurojust przeprowadził
niezbędne kontrole.
Artykuł 37
Odpowiedzialność za
nieuprawnione lub niewłaściwe przetwarzanie danych
1            Zgodnie z art. 340 Traktatu Eurojust
odpowiada za wszelkie szkody wyrządzone osobom fizycznym, wynikające
z prowadzonego przez niego nieuprawnionego lub niewłaściwego
przetwarzania danych.
2.           Skargi przeciwko Eurojustowi
dotyczące odpowiedzialności, o której mowa w ust. 1, rozstrzyga
Trybunał Sprawiedliwości zgodnie z art. 268 Traktatu.
3.           Każde państwo
członkowskie jest odpowiedzialne, zgodnie z jego prawem krajowym, za
wszelkie szkody wyrządzone osobom fizycznym, wynikające z
prowadzonego przez nie nieuprawnionego lub niewłaściwego
przetwarzania danych przekazanych do Eurojustu.
ROZDZIAŁ V
STOSUNKI Z PARTNERAMI
SEKCJA I
PRZEPISY WSPÓLNE
Artykuł 38
Przepisy wspólne
1.           W zakresie, w jakim jest to
konieczne dla wykonywania jego zadań, Eurojust może ustanawiać i
utrzymywać współpracę z organami i agencjami Unii zgodnie z
celami przedmiotowych organów lub agencji, z właściwymi organami
państw trzecich, organizacjami międzynarodowymi i
Międzynarodową Organizacją Policji Kryminalnej (Interpolem).
2.           W zakresie, w jakim jest to istotne
dla wykonywania jego zadań, i z zastrzeżeniem wszelkich
ograniczeń przewidzianych na podstawie art. 21 ust. 8, Eurojust może
wymieniać wszystkie informacje, z wyjątkiem danych osobowych,
bezpośrednio z jednostkami, o których mowa w ust. 1.
3.           Zgodnie z art. 4 rozporządzenia
(WE) nr 45/2001 Eurojust może otrzymywać i przetwarzać dane
osobowe pochodzące od podmiotów, o których mowa w ust. 1, w zakresie, w
jakim jest to niezbędne do realizacji jego zadań, i z
zastrzeżeniem przepisów sekcji IV.
4.           Eurojust przekazuje dane osobowe
państwom trzecim, organizacjom międzynarodowym i Interpolowi
wyłącznie wtedy, gdy jest to konieczne w celu zapobiegania
przestępstwom, które są objęte uprawnieniami Eurojustu, i
zwalczania tych zjawisk zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
Jeżeli dane, które mają być przekazane, zostały dostarczone
przez państwo członkowskie, Eurojust uzyskuje zgodę danego
państwa członkowskiego, chyba że:
a)      można założyć
przedmiotową zgodę, ponieważ dane państwo członkowskie
nie ograniczyło wyraźnie możliwości dalszego przekazywania
danych; lub
b)      dane państwo członkowskie z
góry udzieliło zgody na takie dalsze przekazanie, ogólnie lub na
specjalnych warunkach. Taką zgodę można w każdej chwili
wycofać.
5.           Dalsze przekazywanie osobom trzecim
danych osobowych otrzymanych od Eurojustu przez państwa członkowskie,
organy lub agencje Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe
lub Interpol jest zakazane, chyba że Eurojust udzielił na to
wyraźnej zgody po rozważeniu okoliczności przedmiotowej sprawy,
w odniesieniu do określonego celu, który nie jest niezgodny z celem, w
którym dane zostały przekazane.
SEKCJA II
STOSUNKI Z PARTNERAMI
Artykuł 39
Współpraca z
europejską siecią sądową i innymi sieciami
działającymi w Unii Europejskiej, które prowadzą współpracę
w sprawach karnych
1.           Eurojust utrzymuje uprzywilejowane
stosunki z europejską siecią sądową w sprawach karnych,
oparte na konsultacjach i komplementarności, w szczególności na
szczeblu przedstawiciela krajowego, punktów kontaktowych europejskiej sieci
sądowej w tym samym państwie członkowskim oraz korespondentów
krajowych Eurojustu i europejskiej sieci sądowej. W celu zapewnienia
skutecznej współpracy podejmuje się następujące
środki:
a)      przedstawiciele krajowi informują
punkty kontaktowe europejskiej sieci sądowej w poszczególnych przypadkach
o wszelkich sprawach, w odniesieniu do których uznają oni, że
sieć ta ma lepsze warunki, by się nimi zająć;
b)      sekretariat europejskiej sieci
sądowej stanowi część personelu Eurojustu. Działa on
jako odrębna jednostka. Może korzystać z administracyjnych
zasobów Eurojustu, które są potrzebne europejskiej sieci sądowej do
realizacji jej zadań, w tym do pokrywania kosztów posiedzeń
plenarnych sieci;
c)      przedstawiciele punktów kontaktowych
europejskiej sieci sądowej mogą być zapraszani w poszczególnych
przypadkach na posiedzenia Eurojustu.
2.           Sekretariat sieci wspólnych
zespołów dochodzeniowo-śledczych oraz sekretariat sieci utworzonej
decyzją Rady 2002/494/WSiSW stanowią część personelu
Eurojustu. Sekretariaty te działają jako odrębne jednostki.
Mogą one korzystać z zasobów administracyjnych Eurojustu, które
są im potrzebne do realizacji ich zadań. Eurojust zapewnia
koordynację między przedmiotowymi sekretariatami. Niniejszy
ustęp stosuje się do sekretariatu każdej nowej sieci utworzonej
na mocy decyzji Rady, jeżeli w decyzji tej przewiduje się, że
obsługę sekretariatu zapewnia Eurojust.
3.           Sieć utworzona decyzją
2008/852/WSiSW może wystąpić do Eurojustu o zapewnienie jej
sekretariatu. W takim przypadku zastosowanie ma ust. 2.
Artykuł 40
Stosunki z Europolem
1.           Eurojust podejmuje wszelkie
stosowne środki, aby umożliwić Europolowi w zakresie jego
mandatu pośredni dostęp do informacji przekazanych Eurojustowi w
oparciu o system trafieniowy („hit/no hit”), bez uszczerbku dla jakichkolwiek
ograniczeń wskazanych przez państwa członkowskie, organy Unii i
państwa trzecie, organizacje międzynarodowe lub Interpol. W przypadku
trafienia Eurojust wszczyna procedurę, dzięki której można wymieniać
informacje będące przedmiotem trafienia, zgodnie z decyzją
państwa członkowskiego, organu Unii, państwa trzeciego,
organizacji międzynarodowej lub Interpolu, które przekazały
informacje do Eurojustu.
2.           Przeszukiwania informacji
zgodnie z ust. 1 dokonuje się jedynie w celu ustalenia, czy informacje
dostępne w Eurojuście pasują do informacji przetwarzanych w
Europolu.
3.           Eurojust umożliwia
przeszukiwanie zgodnie z ust. 1 jedynie po otrzymaniu od Europolu informacji na
temat tego, których członków personelu wyznaczono jako osoby
upoważnione do przeprowadzania przedmiotowego przeszukiwania.
4.           Jeżeli podczas
działań Eurojustu związanych z przetwarzaniem informacji w
odniesieniu do poszczególnych dochodzeń Eurojust lub dane państwo
członkowskie stwierdzi potrzebę koordynacji, współpracy lub wsparcia
zgodnie z mandatem Europolu, Eurojust powiadamia o tym wspomniane jednostki
oraz wszczyna procedurę wymiany informacji, zgodnie z decyzją
państwa członkowskiego przekazującego informacje. W takim
przypadku Eurojust konsultuje się z Europolem.
5.           Europol przestrzega wszelkich
ograniczeń dostępu lub wykorzystywania, na ogólnych lub szczególnych
warunkach, wskazanych przez państwa członkowskie, organy lub agencje
Unii, państwa trzecie, organizacje międzynarodowe lub Interpol.
Artykuł 41
Stosunki z Prokuraturą
Europejską
1.           Eurojust ustanawia i utrzymuje
szczególne stosunki z Prokuraturą Europejską oparte na
ścisłej współpracy oraz określonych
poniżej wzajemnych powiązaniach operacyjnych, administracyjnych i
zarządczych. W tym celu Prokurator Europejski i przewodniczący Eurojust
odbywają regularne spotkania, aby omówić kwestie będące
przedmiotem wspólnego zainteresowania.
2.           Eurojust bez zbędnej
zwłoki zajmuje się każdym wnioskiem o wsparcie pochodzącym
od Prokuratury Europejskiej i w stosownych przypadkach rozpatruje takie
wnioski, jak gdyby otrzymał je od organu krajowego właściwego w
zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości.
3.           W razie potrzeby Eurojust korzysta z
krajowych systemów koordynacyjnych Eurojustu utworzonych zgodnie z art. 20, a
także ze stosunków ustanowionych z państwami trzecimi, w tym za
pośrednictwem swoich sędziów łącznikowych, aby
wspierać współpracę nawiązaną zgodnie z ust. 1.
4.           Współpraca nawiązana
zgodnie z ust. 1 pociąga za sobą wymianę informacji, w tym
danych osobowych. Wszelkie dane będące przedmiotem takiej wymiany
są wykorzystywane wyłącznie w celach, do jakich zostały
dostarczone. Jakiekolwiek inne wykorzystanie danych jest dozwolone
wyłącznie w zakresie, w jakim mieści się w mandacie organu
otrzymującego przedmiotowe dane, i jest uzależnione od uprzedniej
zgody organu, który dostarczył te dane.
5.           W celu określenia, czy
informacje dostępne w Eurojuście pasują do informacji
przetwarzanych przez Prokuraturę Europejską, Eurojust wprowadza
mechanizm automatycznej kontroli krzyżowej danych wprowadzanych do jego
zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami. W przypadku znalezienia
dopasowania między danymi wprowadzonymi do zautomatyzowanego systemu
zarządzania sprawami przez Prokuraturę Europejską a danymi
wprowadzonymi przez Eurojust o fakcie istnienia dopasowania zostanie
powiadomiony zarówno Eurojust, jak i Prokuratura Europejska, a także
państwo członkowskie, które dostarczyło przedmiotowe dane do
Eurojustu. W przypadku gdy dane zostały dostarczone przez osobę
trzecią, Eurojust informuje tę osobę trzecią o znalezieniu
dopasowania wyłącznie za zgodą Prokuratury Europejskiej.
6.           Eurojust wyznacza pracowników
uprawnionych do dostępu do wyników mechanizmu kontroli krzyżowej i
informuje o tym fakcie Prokuraturę Europejską.
7.           Eurojust wspiera funkcjonowanie
Prokuratury Europejskiej poprzez usługi świadczone przez swoich
pracowników. Takie wsparcie w każdym przypadku obejmuje:
a)      wsparcie techniczne przy opracowywaniu
budżetu rocznego, dokumentu programowego zawierającego program roczny
i wieloletni oraz planu zarządzania;
b)      wsparcie techniczne przy rekrutacji
personelu i zarządzaniu karierą;
c)      usługi w zakresie
bezpieczeństwa;
d)      usługi w zakresie technologii
informatycznych;
e)      usługi w zakresie zarządzania
finansami, księgowości i audytu;
f)       wszelkie inne usługi
będące przedmiotem wspólnego zainteresowania.
Informacje szczegółowe dotyczące
świadczonych usług określone są w porozumieniu zawartym
między Eurojustem a Prokuraturą Europejską.
8.           Prokurator Europejski może
kierować do kolegium pisemne opinie, na które kolegium bez zbędnej
zwłoki odpowiada na piśmie. Takie pisemne opinie są
przedstawiane za każdym razem, gdy kolegium przyjmuje budżet roczny i
program prac.
Artykuł 42
Stosunki z pozostałymi
organami i agencjami Unii
1.           Eurojust ustanawia i utrzymuje
stosunki współpracy z Europejską Siecią Szkolenia Kadr Wymiaru
Sprawiedliwości.
2.           OLAF może wspomagać
pracę koordynacyjną Eurojustu w zakresie ochrony interesów
finansowych Unii zgodnie ze swoim mandatem na mocy rozporządzenia (UE,
Euratom) Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../ 2013 dotyczącego
dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania
Nadużyć Finansowych (OLAF) i uchylającego rozporządzenie
(WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Rady
(Euratom) nr 1074/1999.
3.           Do celów odbioru i przekazywania
informacji między Eurojustem a OLAF, nie naruszając przepisów art. 8,
państwa członkowskie dopilnowują, by przedstawiciele krajowi
Eurojustu uważani byli za właściwe organy państw
członkowskich wyłącznie do celów rozporządzenia (WE) nr
1073/1999 i rozporządzenia Rady (Euratom) nr 1074/1999[19]. Wymiana informacji
między OLAF a przedstawicielami krajowymi prowadzona jest bez uszczerbku
dla informacji, które muszą być przekazywane innym właściwym
organom na mocy tych rozporządzeń.
SEKCJA III
WSPÓŁPRACA MIĘDZYNARODOWA
Artykuł 43
Stosunki z organami
państw trzecich i organizacjami międzynarodowymi
1.           Eurojust może dokonywać
uzgodnień roboczych z podmiotami, o których mowa w art. 38 ust. 1.
2.           W porozumieniu z
właściwymi organami Eurojust może wyznaczać punkty
kontaktowe w państwach trzecich w celu ułatwienia współpracy.
SEKCJA IV
PRZEKAZYWANIE DANYCH OSOBOWYCH
Artykuł 44
Przekazywanie danych
osobowych organom lub agencjom Unii
Z zastrzeżeniem wszelkich możliwych
ograniczeń nałożonych na podstawie art. 21 ust. 8 Eurojust
może przekazywać dane osobowe bezpośrednio organom lub agencjom
Unii w zakresie, w jakim jest to konieczne dla wykonywania jego zadań lub zadań
organu lub agencji Unii będących odbiorcą danych.
Artykuł 45
Przekazywanie danych
osobowych państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym
1.           Eurojust może przekazywać
dane osobowe organowi państwa trzeciego, organizacji międzynarodowej
lub Interpolowi w zakresie, w jakim jest to konieczne dla wykonywania jego
zadań, wyłącznie na podstawie:
a)      decyzji Komisji przyjętej zgodnie z
art. 25 i 31 dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[20] uznającej, że dane
państwo lub organizacja międzynarodowa lub sektor, w którym odbywa
się przetwarzanie danych, w tym państwie trzecim lub organizacji
międzynarodowej zapewnia odpowiedni poziom ochrony (decyzja
stwierdzająca odpowiedni poziom ochrony); lub
b)      umowy międzynarodowej zawartej
między Unią a danym państwem trzecim lub organizacją
międzynarodową na podstawie art. 218 Traktatu zakładającej
odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony prywatności oraz
podstawowych praw i wolności osób fizycznych; lub
c)      umowy o współpracy zawartej
między Eurojustem a danym państwem trzecim lub organizacją międzynarodową
zgodnie z art. 27 decyzji 2002/187/WSiSW.
Takie operacje przekazywania nie wymagają
dodatkowego zezwolenia. Eurojust może dokonywać uzgodnień
roboczych w celu wykonania takich umów lub decyzji w sprawie odpowiedniego
poziomu ochrony.
2.           Na zasadzie odstępstwa od ust.
1 Eurojust może w poszczególnych przypadkach zatwierdzić przekazanie
danych osobowych państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym,
jeżeli:
a)      przekazanie danych jest bezwzględnie
konieczne do ochrony istotnych interesów co najmniej jednego państwa
członkowskiego w ramach realizacji celów Eurojustu;
b)      przekazanie danych jest bezwzględnie
konieczne dla zapobieżenia bezpośredniemu zagrożeniu
związanemu z przestępczością lub terroryzmem; lub
c)      przekazanie jest konieczne z innych
powodów lub wymagane przez prawo z ważnych względów interesu
publicznego Unii lub jej państw członkowskich, określonych w
przepisach unijnych lub krajowych, bądź w celu ustanowienia,
wykonania lub obrony tytułu prawnego; lub
d)      przekazanie jest konieczne dla ochrony
żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby.
3.           Ponadto kolegium w porozumieniu z
Europejskim Inspektorem Ochrony Danych może zatwierdzić zestaw
przekazów zgodnie z lit. a)–d) powyżej, uwzględniając istnienie
zabezpieczeń w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych
praw i wolności osób fizycznych, na okres nieprzekraczający jednego
roku, z możliwością odnowienia.
4.           Europejski Inspektor Ochrony Danych
jest informowany o przypadkach, w których zastosowano przepisy ust. 3.
5.           Eurojust może przekazywać
administracyjne dane osobowe zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr
45/2001.
Artykuł 46
Sędziowie
łącznikowi skierowani na placówkę do państw trzecich
1.           Z myślą o ułatwieniu
współpracy wymiarów sprawiedliwości z państwami trzecimi w
przypadkach, gdy Eurojust zapewnia pomoc zgodnie z niniejszym
rozporządzeniem, kolegium może skierować sędziów
łącznikowych na placówkę do państwa trzeciego pod warunkiem
dokonania z tym państwem uzgodnienia roboczego, o którym mowa w art. 43.
2.           Sędzia łącznikowy, o
którym mowa w ust. 1, musi posiadać doświadczenie w pracy z
Eurojustem i odpowiedni poziom wiedzy o współpracy wymiarów
sprawiedliwości i działaniu Eurojustu. Skierowanie sędziego
łącznikowego na placówkę z ramienia Eurojustu zależy od
uprzedniej zgody samego sędziego i jego państwa członkowskiego.
3.           Jeżeli sędzia
łącznikowy skierowany przez Eurojust został wybrany spośród
przedstawicieli krajowych, ich zastępców lub asystentów:
a)      państwo członkowskie wyznacza
inną osobę, która zastępuje go na stanowisku przedstawiciela
krajowego, jego zastępcy lub asystenta;
b)      nie jest on dłużej uprawniony
do wykonywania uprawnień przyznanych mu zgodnie z art. 8.
4.           Nie naruszając przepisów art.
110 regulaminu pracowniczego, kolegium opracowuje zasady kierowania
sędziów łącznikowych na placówki i przyjmuje w tym zakresie
niezbędne środki wykonawcze w porozumieniu z Komisją.
5.           Działania sędziów
łącznikowych skierowanych na placówkę przez Eurojust
podlegają nadzorowi Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
Sędziowie łącznikowi składają sprawozdanie kolegium,
które w odpowiedni sposób w sprawozdaniu rocznym informuje Parlament Europejski
i Radę o ich działaniach. Sędziowie łącznikowi
informują przedstawicieli krajowych i właściwe organy krajowe o
wszystkich sprawach dotyczących ich państwa członkowskiego.
6.           Właściwe organy
państw członkowskich i sędziowie łącznikowi, o których
mowa w ust. 1, mogą kontaktować się ze sobą
bezpośrednio. W takim przypadku sędzia łącznikowy informuje
o takich kontaktach zainteresowanego przedstawiciela krajowego.
7.           Sędziowie łącznikowi,
o których mowa w ust. 1, są podłączeni do zautomatyzowanego
systemu zarządzania sprawami.
Artykuł 47
Wnioski o
współpracę wymiarów sprawiedliwości skierowane do państw
trzecich i składane przez te państwa
1.           Eurojust koordynuje wykonanie
wniosków państwa trzeciego o współpracę wymiarów
sprawiedliwości, jeżeli wnioski te dotyczą tego samego
dochodzenia i wymagają wykonania w co najmniej dwóch państwach
członkowskich. Takie wnioski mogą być także przekazywane
Eurojustowi przez właściwe organy krajowe.
2.           W pilnych sytuacjach oraz zgodnie z
art. 19 wnioski, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wydane
przez państwo trzecie, które dokonało z Eurojustem uzgodnień
roboczych, może przyjmować i przetwarzać dyżurna jednostka
koordynacyjna.
3.           Nie naruszając przepisów art. 3
ust. 3, w przypadku wniosków o współpracę wymiarów
sprawiedliwości, które dotyczą tego samego dochodzenia i muszą
zostać wykonane w państwie trzecim, Eurojust podejmuje działania
w celu ułatwienia współpracy wymiarów sprawiedliwości z tym
państwem trzecim.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY FINANSOWE
Artykuł 48
Budżet
1.           Preliminarze wszystkich dochodów i
wydatków Eurojustu są przygotowywane na każdy rok budżetowy,
który odpowiada rokowi kalendarzowemu, i są wykazywane w budżecie
Eurojustu.
2.           Budżet Eurojustu jest
zrównoważony pod względem dochodów i wydatków.
3.           Bez uszczerbku dla innych zasobów
dochody Eurojustu obejmują:
a)      wkład Unii zapisany w budżecie
ogólnym Unii Europejskiej;
b)      wszelkie dobrowolne wkłady finansowe
państw członkowskich;
c)      opłaty za publikacje i wszelkie
usługi świadczone przez Eurojust;
d)      dotacje ad hoc.
4.           Wydatki Eurojustu obejmują
wynagrodzenia personelu, wydatki administracyjne i związane z infrastrukturą
oraz koszty operacyjne.
Artykuł 49
Uchwalenie budżetu
1.           Co roku dyrektor administracyjny
sporządza projekt preliminarza dochodów i wydatków Eurojustu na kolejny
rok budżetowy, zawierający plan zatrudnienia, i przesyła go
kolegium.
2.           Na podstawie tego projektu kolegium
opracowuje wstępny projekt preliminarza dochodów i wydatków Eurojustu na
kolejny rok budżetowy.
3.           Co roku wstępny projekt
preliminarza dochodów i wydatków Eurojustu przesyłany jest Komisji
Europejskiej nie później niż do dnia 31 stycznia. Kolegium
przesyła Komisji ostateczny projekt preliminarza, który zawiera projekt
planu zatrudnienia, do dnia 31 marca.
4.           Komisja przesyła preliminarz
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie („władza budżetowa”) wraz z
projektem budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
5.           Na podstawie preliminarza Komisja
wprowadza do projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej szacunki, które
uważa za niezbędne w odniesieniu do planu zatrudnienia, oraz kwoty
wkładu, jaki ma być opłacony z budżetu ogólnego, i
przedstawia je władzy budżetowej zgodnie z art. 313 i 314 Traktatu.
6.           Władza budżetowa
zatwierdza środki przewidziane na wkład dla Eurojustu.
7.           Władza budżetowa przyjmuje
plan zatrudnienia Eurojustu.
8.           Kolegium przyjmuje budżet
Eurojustu. Budżet staje się ostateczny po ostatecznym przyjęciu
budżetu ogólnego Unii Europejskiej. W razie potrzeby budżet jest
odpowiednio dostosowywany.
9.           W odniesieniu do wszelkich
przedsięwzięć z zakresu nieruchomości, które mogą
mieć znaczący wpływ na budżet, Eurojust informuje o nich
Parlament Europejski i Radę tak szybko, jak to możliwe zgodnie z
przepisami art. 203 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
10.         Z wyjątkiem wystąpienia
siły wyższej, o której mowa w art. 203 rozporządzenia (UE,
Euratom) nr 966/2012, Parlament Europejski i Rada rozpatrują
propozycję przedsięwzięcia z zakresu nieruchomości w
terminie czterech tygodni od dnia, w którym obie instytucje otrzymały
projekt.
Przedsięwzięcie z zakresu
nieruchomości uznaje się za zatwierdzone po upływie wspomnianego
czterotygodniowego terminu, chyba że w tym terminie Parlament Europejski
lub Rada podejmą decyzję przeciwną propozycji
przedsięwzięcia.
Jeżeli Parlament Europejski lub Rada we
wspomnianym czterotygodniowym terminie przedstawią należycie
uzasadnione obawy, termin ten przedłuża się jednokrotnie o dwa
tygodnie.
Jeżeli Parlament Europejski lub Rada
podejmą decyzję przeciwną propozycji przedsięwzięcia z
zakresu nieruchomości, Eurojust wycofuje swoją propozycję i
może przedłożyć nową propozycję.
11.         Eurojust może finansować
projekt nabycia budynku z wykorzystaniem pożyczki pod warunkiem
uprzedniego zatwierdzenia przez władzę budżetową zgodnie z
art. 203 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
Artykuł 50
Wykonanie budżetu
Dyrektor administracyjny działa w
charakterze urzędnika zatwierdzającego Eurojustu i wykonuje
budżet Eurojustu na własną odpowiedzialność i w ramach
ograniczeń zatwierdzonych w tym budżecie.
Artykuł 51
Prezentacja sprawozdania
finansowego i absolutorium
1.           Do dnia 1 marca
następującego po zakończeniu każdego roku budżetowego
księgowy Eurojustu przesyła wstępne sprawozdanie finansowe
księgowemu Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu.
2.           Eurojust przesyła sprawozdanie
dotyczące zarządzania budżetem i finansami Parlamentowi
Europejskiemu, Radzie i Trybunałowi Obrachunkowemu do dnia 31 marca
kolejnego roku budżetowego.
3.           Do dnia 31 marca
następującego po zakończeniu każdego roku budżetowego
księgowy Komisji przekazuje Trybunałowi Obrachunkowemu wstępne
sprawozdanie finansowe Eurojustu skonsolidowane ze sprawozdaniem finansowym
Komisji.
4.           Zgodnie z art. 148 ust. 1
rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 Trybunał Obrachunkowy
najpóźniej do dnia 1 czerwca następnego roku przedstawia swoje uwagi
na temat wstępnego sprawozdania finansowego Eurojustu.
5.           Po otrzymaniu uwag Trybunału
Obrachunkowego na temat wstępnego sprawozdania finansowego Eurojustu
zgodnie z przepisami art. 148 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012,
dyrektor administracyjny sporządza na własną
odpowiedzialność końcowe sprawozdanie finansowe i
przedkłada je kolegium Eurojustu w celu zaopiniowania.
6.           Kolegium wydaje opinię w
sprawie końcowego sprawozdania finansowego Eurojustu.
7.           Do dnia 1 lipca
następującego po zakończeniu każdego roku budżetowego
dyrektor administracyjny przesyła końcowe sprawozdanie finansowe
Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji oraz Trybunałowi
Obrachunkowemu wraz z opinią kolegium.
8.           Końcowe sprawozdanie finansowe
Eurojustu publikowane jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej do dnia
15 listopada następnego roku.
9.           Najpóźniej do dnia 30
września następnego roku dyrektor administracyjny przesyła
Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na jego uwagi. Dyrektor
administracyjny przesyła tę odpowiedź również kolegium i
Komisji.
10.         Dyrektor administracyjny na wezwanie
Parlamentu Europejskiego informuje go o wykonywaniu swoich obowiązków.
Rada może wezwać dyrektora administracyjnego do poinformowania jej o
wykonywaniu jego obowiązków.
11.         Dyrektor administracyjny
przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, na jego wniosek, wszelkie informacje
niezbędne do sprawnego zastosowania procedury udzielania absolutorium za
dany rok budżetowy zgodnie z art. 165 ust. 3 rozporządzenia (UE,
Euratom) nr 966/2012.
12.         W terminie do dnia 15 maja roku n + 2
Parlament Europejski, na zalecenie Rady stanowiącej większością
kwalifikowaną, udziela dyrektorowi administracyjnemu absolutorium z
wykonania budżetu za rok budżetowy n.
Artykuł 52
Przepisy finansowe
Kolegium przyjmuje przepisy finansowe
mające zastosowanie do Eurojustu zgodnie z [rozporządzeniem nr
2343/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia
finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185
rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie
rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego
Wspólnot Europejskich] oraz po konsultacjach z Komisją. Przepisy te nie
odbiegają od [rozporządzenia nr 2343/2002], chyba że takie
różnice są szczególnie wymagane do celów działań Eurojustu,
a Komisja wcześniej wyraziła zgodę.
ROZDZIAŁ VII
PRZEPISY DOTYCZĄCE PERSONELU
Artykuł 53
Przepisy ogólne
Do personelu Eurojustu zastosowanie mają
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki
zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz przepisy
przyjęte w drodze porozumienia między instytucjami Unii
dotyczące wykonania tego regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia
innych pracowników.
Artykuł 54
Oddelegowani eksperci krajowi
i inny personel
1.           Eurojust może korzystać z
usług oddelegowanych ekspertów krajowych lub innego personelu niezatrudnionego
przez Eurojust.
2.           Kolegium przyjmuje decyzję
ustanawiającą zasady delegowania ekspertów krajowych do Eurojustu.
ROZDZIAŁ VIII
OCENA I SPRAWOZDAWCZOŚĆ
Artykuł 55
Uczestnictwo Parlamentu
Europejskiego oraz parlamentów narodowych
1.           Eurojust przekazuje sprawozdanie
roczne Parlamentowi Europejskiemu, który może przedstawić swoje uwagi
i wnioski.
2.           Przewodniczący kolegium
występuje przed Parlamentem Europejskim na jego wniosek w celu omówienia
spraw związanych z Eurojustem, a w szczególności w celu
przedstawienia sprawozdań rocznych, uwzględniając obowiązek
zachowania dyskrecji i poufności. Dyskusja nie odnosi się
bezpośrednio ani pośrednio do konkretnych działań
podejmowanych w odniesieniu do określonych spraw operacyjnych.
3.           Oprócz innych obowiązków w
zakresie informowania i konsultowania określonych w niniejszym
rozporządzeniu Eurojust przekazuje Parlamentowi Europejskiemu do celów
informacyjnych:
a)      wyniki badań i projektów
strategicznych opracowanych lub zleconych przez Eurojust;
b)      uzgodnienia robocze dokonane z osobami
trzecimi;
c)      sprawozdanie roczne Europejskiego
Inspektora Ochrony Danych.
4.           Eurojust przekazuje sprawozdanie
roczne parlamentom narodowym. Eurojust przekazuje parlamentom narodowym
również dokumenty, o których mowa w ust. 3.
Artykuł 56
Ocena i przegląd
1.           Najpóźniej [5 lat od daty
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia], a
następnie co 5 lat Komisja zleca przeprowadzenie oceny wykonania i
wpływu niniejszego rozporządzenia, a także skuteczności i
efektywności Eurojustu i jego praktyk roboczych. W ocenie tej
uwzględnia się zwłaszcza wszelkie ewentualne potrzeby dokonania
zmian mandatu Eurojustu oraz skutki finansowe takich zmian.
2.           Komisja przekazuje sprawozdanie z
oceny wraz ze swoimi wnioskami Parlamentowi Europejskiemu, parlamentom
narodowym, Radzie i kolegium. Ustalenia z oceny podaje się do
wiadomości publicznej.
3.           W ramach co drugiej oceny Komisja
dokonuje także oceny wyników osiągniętych przez Eurojust z
uwzględnieniem jego celów, mandatu i zadań.
ROZDZIAŁ IX
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 57
Przywileje i immunitety
Wobec Eurojustu i jego personelu stosuje
się Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.
Artykuł 58
Ustalenia językowe
1.           Do Eurojustu stosuje się
rozporządzenie nr 1[21].
2.           Usługi tłumaczeniowe
niezbędne dla funkcjonowania Eurojustu świadczy Centrum
Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej.
Artykuł 59
Poufność
1.           Przedstawiciele krajowi oraz ich
zastępcy i asystenci, o których mowa w art. 7, personel Eurojustu,
korespondenci krajowi oraz inspektor ochrony danych są zobowiązani do
zachowania poufności w odniesieniu do wszelkich informacji, które uzyskali
w toku wykonywania swoich zadań.
2.           Obowiązek zachowania
poufności stosuje się do wszystkich osób i wszystkich organów
powołanych do współpracy z Eurojustem.
3.           Obowiązek zachowania
poufności również pozostaje w mocy po zakończeniu kadencji,
rozwiązaniu stosunku pracy lub po zakończeniu czynności
służbowych przez osoby, o których mowa w ust. 1 i 2.
4.           Obowiązek zachowania
poufności stosuje się do wszystkich informacji otrzymanych przez
Eurojust, chyba że informacje te zostały już podane do
wiadomości publicznej lub są dostępne publicznie.
5.           Członkowie oraz personel
Europejskiego Inspektora Ochrony Danych podlegają obowiązkowi
zachowania poufności w odniesieniu do wszelkich informacji, które uzyskali
w toku wykonywania swoich zadań.
Artykuł 60
Przejrzystość
1.           Rozporządzenie (WE) nr
1049/2001 ma zastosowanie do dokumentów, które odnoszą się do
zadań administracyjnych Eurojustu.
2.           W ciągu sześciu
miesięcy od daty jego pierwszego posiedzenia kolegium przyjmuje
szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
3.           Decyzje podjęte przez Eurojust
na mocy art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą stanowić
przedmiot skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich lub skargi wniesionej do
Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na warunkach
określonych odpowiednio w art. 228 oraz 263 Traktatu.
Artykuł 61
OLAF i Europejski
Trybunał Obrachunkowy
1.           Aby ułatwić zwalczanie
nadużyć finansowych, korupcji i wszelkich innych nielegalnych
działań na mocy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999, w ciągu
sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia, Eurojust przystępuje do porozumienia
międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego
dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds.
Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i przyjmuje odpowiednie
przepisy obowiązujące wszystkich pracowników Eurojustu,
wykorzystując szablon zawarty w załączniku do tego porozumienia.
2.           Trybunał Obrachunkowy jest
uprawniony do przeprowadzania audytów, na podstawie dokumentacji i na miejscu,
obejmujących wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców i podwykonawców,
którzy otrzymują od Eurojustu środki unijne.
3.           OLAF może przeprowadzać dochodzenia,
w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami
określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1073/1999 i w
rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96[22], aby ustalić, czy
miały miejsce jakiekolwiek nieprawidłowości naruszające
interesy finansowe Unii w związku z wydatkami finansowanymi przez
Eurojust.
4.           Nie naruszając przepisów ust.
1, 2 i 3, uzgodnienia robocze z państwami trzecimi, organizacjami
międzynarodowymi i Interpolem, umowy, umowy o udzielenie dotacji i decyzje
o udzieleniu dotacji przez Eurojust zawierają przepisy wyraźnie
uprawniające Trybunał Obrachunkowy i OLAF do przeprowadzania tego
rodzaju audytów i dochodzeń, zgodnie z ich odpowiednimi kompetencjami.
Artykuł 62
Przepisy bezpieczeństwa
w zakresie ochrony informacji niejawnych
Eurojust stosuje zasady bezpieczeństwa
zawarte w przepisach bezpieczeństwa Komisji dotyczących ochrony
informacji niejawnych UE (EUCI) oraz szczególnie chronionych informacji jawnych
zgodnie z załącznikiem do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom[23]. Obejmuje to między
innymi przepisy dotyczące wymiany, przetwarzania i przechowywania takich
informacji.
Artykuł 63
Administracyjne
postępowanie wyjaśniające
Działania administracyjne Eurojustu
podlegają postępowaniom wyjaśniającym prowadzonym przez
Rzecznika Praw Obywatelskich zgodnie z art. 228 Traktatu.
Artykuł 64
Odpowiedzialność
inna niż odpowiedzialność za nieuprawnione lub
niewłaściwe przetwarzanie danych
1.           Odpowiedzialność
umowną Eurojustu regulują przepisy mające zastosowanie do danej
umowy.
2.           Do wydawania wyroków na podstawie
wszelkich klauzul arbitrażowych zamieszczonych w umowie zawartej przez
Eurojust właściwy jest Trybunał Sprawiedliwości Unii
Europejskiej.
3.           W przypadku odpowiedzialności
pozaumownej Eurojust, zgodnie z ogólnymi zasadami wspólnymi dla porządków
prawnych państw członkowskich i niezależnie od jakiejkolwiek
odpowiedzialności wynikającej z art. 37, naprawia wszelkie szkody
spowodowane przez kolegium lub pracowników Eurojustu w trakcie pełnienia
przez nich obowiązków.
4.           Ustęp 3 ma również
zastosowanie do szkody powstałej na skutek błędu
popełnionego przez przedstawiciela krajowego, jego zastępcę lub
asystenta w trakcie wykonywania ich obowiązków. Jeżeli jednak
działają oni na podstawie uprawnień przyznanych im zgodnie z
art. 8, państwo członkowskie, z którego pochodzą, pokrywa koszty
poniesione przez Eurojust w celu naprawienia szkody.
5.           Trybunał Sprawiedliwości
Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania w sporach
dotyczących odszkodowania za szkody, o których mowa w ust. 3.
6.           Sądy krajowe państw
członkowskich właściwe do rozstrzygania sporów dotyczących
odpowiedzialności Eurojustu, o której mowa w niniejszym artykule,
określa się na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001[24].
7.           Odpowiedzialność
osobistą pracowników Eurojustu wobec Eurojustu regulują przepisy
regulaminu pracowniczego lub warunków zatrudnienia mające do nich
zastosowanie.
Artykuł 65
Umowa w sprawie siedziby i
warunki prowadzenia działalności
Siedziba Eurojustu mieści się w
Hadze, w Niderlandach.
Niezbędne ustalenia dotyczące
pomieszczeń, jakie należy zapewnić Eurojustowi w Niderlandach, i
dotyczące obiektów udostępnianych przez Niderlandy, a także
przepisy szczególne mające zastosowanie w Niderlandach do dyrektora
administracyjnego, członków kolegium, pracowników Eurojustu i do
członków ich rodzin określane są w porozumieniu w sprawie
siedziby zawieranym między Eurojustem a Niderlandami po uzyskaniu zgody
kolegium.
Niderlandy zapewniają Eurojustowi
najlepsze możliwe warunki do prowadzenia działalności, w tym
wielojęzyczne placówki szkolne o orientacji europejskiej i odpowiednie
połączenia komunikacyjne.
Artykuł 66
Przepisy przejściowe
1.           Eurojust jest
ogólnym następcą prawnym w odniesieniu do wszystkich zawartych umów,
zaciągniętych zobowiązań i praw nabytych przez Eurojust
ustanowiony decyzją Rady 2002/187/WSiSW.
2.           Przedstawiciele
krajowi Eurojustu, którzy zostali oddelegowani przez każde państwo
członkowskie na mocy decyzji 2002/187/WSiSW, przejmują rolę
przedstawicieli krajowych Eurojustu określoną w rozdziale II
niniejszego rozporządzenia. Ich kadencja może zostać
jednokrotnie przedłużona na mocy art. 10 ust. 2 niniejszego
rozporządzenia po jego wejściu w życie, niezależnie od
wcześniejszego przedłużenia tej kadencji.
3.           W chwili wejścia w życie
niniejszego rozporządzenia przewodniczący i wiceprzewodniczący
Eurojustu przejmują rolę przewodniczącego i
wiceprzewodniczącego Eurojustu określoną w art. 11 do czasu
upłynięcia ich kadencji zgodnie z decyzją 2002/187/WSiSW.
Mogą zostać jednokrotnie ponownie wybrani na te stanowiska na mocy
art. 11 ust. 3 niniejszego rozporządzenia po jego wejściu w
życie, niezależnie od wcześniejszego ponownego wybrania.
4.           Dyrektor administracyjny, który
został mianowany na mocy art. 29 decyzji 2002/187/WSiSW, przejmuje
rolę dyrektora administracyjnego określoną w art. 17 do czasu
upłynięcia jego kadencji zgodnie z decyzją 2002/187/WSiSW.
Kadencja dyrektora administracyjnego może zostać jednokrotnie
przedłużona po wejściu w życie niniejszego
rozporządzenia.
5.           Niniejsze rozporządzenie nie
wpływa na moc prawną umów zawartych przez Eurojust ustanowiony
decyzją Rady 2002/187/WSiSW. W szczególności wszelkie porozumienia
międzynarodowe zawarte przez Eurojust, które weszły w życie przed
wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, pozostają
wiążące prawnie.
Artykuł 67
Uchylenie
1.           Niniejsze rozporządzenie
zastępuje i uchyla decyzje 2002/187/WSiSW, 2003/659/WSiSW i
2009/426/WSiSW.
2.           Odesłania do uchylonych decyzji
Rady, o których mowa w ust. 1, odczytuje się jako odesłania do
niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 68
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże
w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach
członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK 1
Wykaz form poważnej
przestępczości, w odniesieniu do których Eurojust jest
właściwy do podejmowania działań zgodnie z art. 3 ust. 1:
–
przestępczość zorganizowana;
–
terroryzm;
–
handel narkotykami;
–
pranie pieniędzy;
–
korupcja;
–
przestępstwa na szkodę interesów
finansowych Unii;
–
zabójstwo, spowodowanie ciężkiego
uszczerbku na zdrowiu;
–
uprowadzenie, bezprawne pozbawienie wolności i
wzięcie zakładników;
–
niegodziwe traktowanie w celach seksualnych oraz
wykorzystywanie seksualne kobiet i dzieci, pornografia dziecięca i
nagabywanie dzieci w celach seksualnych;
–
rasizm i ksenofobia;
–
rozbój w formie zorganizowanej;
–
przestępstwa związane z pojazdami
silnikowymi;
–
oszustwa i nadużycia finansowe;
–
wymuszenie rozbójnicze;
–
podrabianie i piractwo produktów;
–
fałszowanie dokumentów urzędowych i obrót
takimi dokumentami;
–
fałszowanie pieniądza i środków
płatniczych;
–
przestępczość komputerowa;
–
wykorzystywanie informacji wewnętrznych i
manipulacja na rynku finansowym;
–
przemyt nielegalnych imigrantów;
–
handel ludźmi;
–
nielegalny obrót organami i tkankami ludzkimi;
–
nielegalny obrót hormonami i innymi stymulatorami
wzrostu;
–
nielegalny handel dobrami kultury, w tym antykami i
dziełami sztuki;
–
nielegalny handel bronią, amunicją i
materiałami wybuchowymi;
–
nielegalny obrót zagrożonymi gatunkami
zwierząt;
–
nielegalny obrót zagrożonymi gatunkami i
odmianami roślin;
–
przestępstwa przeciw środowisku
naturalnemu;
–
zanieczyszczenia pochodzące ze statków;
–
przestępstwa związane z substancjami
jądrowymi i promieniotwórczymi;
–
ludobójstwo, zbrodnie przeciw ludzkości oraz
zbrodnie wojenne.
ZAŁĄCZNIK 2
Kategorie danych osobowych, o których mowa
w art. 27
1.           a)       Nazwisko, nazwisko rodowe,
imiona oraz wszelkie pseudonimy lub nazwisko przybrane;
b)      data i miejsce urodzenia;
c)      obywatelstwo;
d)      płeć;
e)      miejsce zamieszkania, zawód i miejsce
pobytu danej osoby;
f)       numery ubezpieczenia społecznego,
prawa jazdy, dane z dokumentów tożsamości i dane paszportowe oraz
numery identyfikacji celnej i podatkowej;
g)      informacje dotyczące osób prawnych,
o ile zawierają dane dotyczące zidentyfikowanych lub
identyfikowalnych osób, które są objęte dochodzeniem lub ściganiem;
h)      rachunki bankowe i rachunki w innych
instytucjach finansowych;
i)       opis i charakter zarzucanych
przestępstw, daty, w których zostały popełnione, kategoria karna
przestępstwa oraz postępy w dochodzeniu;
j)       fakty wskazujące na
międzynarodowy zasięg sprawy;
k)      szczegóły dotyczące zarzucanej
przynależności do organizacji przestępczej;
l)       numery telefonów, adresy poczty
elektronicznej, dane o połączeniach i lokalizacji oraz odnośne
dane potrzebne do zidentyfikowania abonenta lub użytkownika;
m)     dane rejestracyjne pojazdów;
n)      profile DNA ustalone na podstawie
niekodującej części DNA, zdjęcia oraz odciski palców.
2.           a)       Nazwisko, nazwisko rodowe,
imiona oraz wszelkie pseudonimy lub nazwisko przybrane;
b)      data i miejsce urodzenia;
c)      obywatelstwo;
d)      płeć;
e)      miejsce zamieszkania, zawód i miejsce
pobytu danej osoby;
f)       opis i charakter przestępstw, z
którymi dana osoba miała związek, daty, w których zostały
popełnione, kategoria karna przestępstw oraz postępy w
dochodzeniu.
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH
REGULACJI
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedziny
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel(e)

              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Okres
trwania działania i jego wpływ finansowy
              1.7.    Przewidywane
tryby zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady
nadzoru i sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
              3.1.    Działy
wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na
które wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.2.1. Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki
              3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne [organu]
              3.2.3. Szacunkowy
wpływ na zasoby ludzkie [organu]
              3.2.4. Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
              3.2.5. Udział osób
trzecich w finansowaniu
              3.3.    Szacunkowy wpływ na
dochody
OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.        Tytuł wniosku/inicjatywy

Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie
Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w
Sprawach Karnych (Eurojust)
1.2.        Dziedziny polityki w
strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[25]
Dziedzina
polityki: 33 – Sprawiedliwość
Działanie:
33.03 – Wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych i karnych (od 2014 r.:
33.03 – Sprawiedliwość)
1.3.        Charakter wniosku/inicjatywy
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu
pilotażowego/działania przygotowawczego[26]
þ Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem
bieżącego działania
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy działania, które zostało przekształcone pod
kątem nowego działania
1.4.        Cel(e)
1.4.1.     Wieloletnie cele strategiczne
Komisji wskazane we wniosku/inicjatywie
Eurojust został ustanowiony z inicjatywy
państw członkowskich decyzją 2002/187/WSiSW jako organ Unii
mający osobowość prawną w celu w celu zintensyfikowania
walki z poważną przestępczością. W art. 85 TFUE
przewiduje się, że Eurojust działa na mocy rozporządzenia
przyjmowanego zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą.
Jego zadaniem jest wspieranie oraz wzmacnianie koordynacji i współpracy
między krajowymi organami śledczymi i organami ścigania w
odniesieniu do poważnej przestępczości, która dotyka co najmniej
dwóch państw członkowskich Unii Europejskiej. W niniejszym wniosku
dotyczącym rozporządzenia przewidziano pojedyncze, odnowione ramy
prawne dla nowej Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów
Sprawiedliwości w Sprawach Karnych, która jest następcą prawnym
Eurojustu.
1.4.2.     Cele szczegółowe i
działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
Cel szczegółowy nr 2: Zacieśnienie
współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych i tym samym
przyczynienie się do stworzenia prawdziwej europejskiej przestrzeni
sprawiedliwości
Działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
33.03
– Wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych i karnych
1.4.3.     Oczekiwane wyniki i wpływ
Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej.
Dzięki
połączeniu prokuratorów wyższego szczebla i sędziów z wszystkich
państw członkowskich UE Eurojust odgrywa kluczową rolę w
tworzeniu europejskiej przestrzeni sprawiedliwości. Pełni
również ważną rolę w zwalczaniu przestępczości
transgranicznej w UE jako organ skutecznie ułatwiający
współpracę wymiarów sprawiedliwości, którego pomoc jest w coraz
większym stopniu poszukiwana przez praktyków z organów krajowych.
Oczekiwane skutki obejmują:
1.
Praca operacyjna Eurojustu
Eurojust
wspiera i wzmacnia współpracę wymiarów sprawiedliwości w
sprawach karnych. Przedstawiciele krajowi, działając indywidualnie
lub jako kolegium, interweniują w konkretnych sprawach karnych, w których
organy krajowe potrzebują lepszej koordynacji lub muszą
przezwyciężyć trudności w praktycznym wykorzystywaniu
współpracy wymiarów sprawiedliwości i instrumentów wzajemnego
uznawania. Dzięki szybkiemu rozwiązywaniu problemów językowych
lub prawnych lub dzięki identyfikowaniu właściwych organów w
innych państwach Eurojust pomógł w łączeniu różnorodnych
systemów i tradycji prawnych UE i w budowaniu wzajemnego zaufania, które
stanowi podstawę instrumentów wzajemnego uznawania.
2.
Eurojust jako ośrodek sądowej wiedzy specjalistycznej na potrzeby
skutecznego przeciwdziałania poważnej przestępczości
transgranicznej
Eurojust
odgrywa ważną rolę w zwalczaniu przestępczości
transgranicznej. Eurojust organizuje spotkania koordynacyjne, na których organy
krajowe uzgadniają wspólne podejście do dochodzeń,
przygotowują wnioski o pomoc, opracowują lub przewidują
odpowiedzi na kwestie prawne bądź podejmują decyzje dotyczące
jednoczesnych operacji. Eurojust jest zaangażowany w tworzenie wspólnych
zespołów dochodzeniowo-śledczych i uczestnictwo w nich,
zapewniając wsparcie państwom członkowskim.
3.
Współpraca Eurojustu z partnerami
Zgodnie
z decyzją Rady Eurojust współpracuje z innymi agencjami, w
szczególności z Europolem, OLAF oraz z państwami trzecimi, a
także mieszczą się w nim sekretariaty europejskiej sieci
sądowej, sieci ekspertów wspólnych zespołów
dochodzeniowo-śledczych i sieci punktów kontaktowych ds. ścigania
ludobójstwa.
4.
Stosunki Eurojustu z Prokuraturą Europejską
Zgodnie
z art. 86 TFUE Prokuratura Europejska musi zostać ustanowiona „w oparciu o
Eurojust”. Dlatego celem niniejszego wniosku jest również uregulowanie
stosunków między Eurojustem a Prokuraturą Europejską. Wsparcie
administracyjne udzielane będzie Prokuraturze Europejskiej
nieodpłatnie.
1.4.4.     Wskaźniki wyników i
wpływu
Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy.
Zgodnie
z planem działania w zakresie wdrażania wspólnego podejścia w
agencjach Komisja opracowuje dla agencji wytyczne dotyczące definicji
kluczowych wskaźników skuteczności działania. Oczekuje się,
że zostaną one ukończone w 2013 r.
1.5.        Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
1.5.1.     Potrzeby, które mają
zostać zaspokojone w perspektywie krótko- lub długoterminowej
Oczekuje
się, że w perspektywie krótkoterminowej Eurojust nadal będzie
prowadził swoją podstawową działalność,
szczególnie w odniesieniu do wspierania i wzmacniania koordynacji i
współpracy między krajowymi organami śledczymi i organami
ścigania w sprawach poważnej przestępczości
transgranicznej. Przepływ informacji i powiązania między
organami krajowymi a Eurojustem muszą zostać wzmocnione.
W
perspektywie średnioterminowej struktura, funkcjonowanie i zadania
Eurojustu oraz nadzór parlamentarny nad tą agencją zostaną
wzmocnione za pośrednictwem niniejszego wniosku zgodnie z art. 85 TFUE.
Istnieją również wymogi powiązane z art. 86 TFUE i ustanowieniem
Prokuratury Europejskiej w oparciu o Eurojust: Eurojust będzie
zobowiązany do świadczenia na rzecz Prokuratury Europejskiej
usług wsparcia administracyjnego.
1.5.2.     Wartość dodana z
tytułu zaangażowania Unii Europejskiej
Wartość
dodana działań przygotowywanych przez Eurojust: ułatwianie
współpracy wymiarów sprawiedliwości między organami krajowymi
państw członkowskich i poprawianie koordynacji w celu
skuteczniejszego zwalczania przestępczości zorganizowanej ma z natury
wymiar obejmujący całą UE i może zostać zrealizowane
wyłącznie na poziomie UE.
1.5.3.     Główne wnioski
wyciągnięte z podobnych działań
Sprawozdania
roczne Eurojustu potwierdzają, że na poziomie unijnym i
międzynarodowym istnieje ciągła potrzeba koordynacji i wsparcia
w obszarze poważnej przestępczości transgranicznej. W ciągu
ostatniej dekady zaobserwowano gwałtowny rozkwit przestępczości
zorganizowanej obejmującej obrót środkami odurzającymi, handel
ludźmi, terroryzm i cyberprzestępczość, w tym
pornografię dziecięcą. Powstaje nowy krajobraz
przestępczości, który w coraz większym stopniu charakteryzuje
się bardzo mobilnymi i elastycznymi grupami funkcjonującymi w wielu
jurysdykcjach i gałęziach przestępczości, których
działalność jest wspomagana w szczególności przez
powszechne nielegalne wykorzystywanie internetu. Państwa członkowskie
nie mogą skutecznie zwalczać tego zjawiska na poziomie krajowym,
dlatego koordynacja i wsparcie stają się kwestiami najwyższej
wagi. Eurojust jest jedyną agencją UE, która wspiera krajowe organy
sądowe we właściwym prowadzeniu dochodzeń w tych sprawach i
w ściganiu takich przestępstw.
1.5.4.     Spójność z innymi
właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia
Wzmocnienie
współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych jest kluczowym
elementem tworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.
Zadanie Eurojustu polegające na ułatwianiu koordynacji i
współpracy jest realizowane w kontekście innych instrumentów prawnych
istniejących w tym obszarze, takich jak: Konwencja z 2000 r. o pomocy
prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii
Europejskiej, decyzja ramowa Rady w sprawie europejskiego nakazu aresztowania
czy decyzja ramowa Rady w sprawie konfliktów jurysdykcji. Należy
pamiętać o synergii z pozostałymi agencjami WSiSW, w
szczególności z Europolem, oraz o potrzebie unikania powielania zadań
i poszerzeniu współpracy. Wyraźny efekt synergii również
będzie częścią współpracy pomiędzy Eurojustem a
Prokuraturą Europejską.
1.6.        Okres trwania działania
i jego wpływ finansowy
¨ Wniosek/inicjatywa o ograniczonym okresie trwania
–
¨  Okres trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.

–
¨  Okres trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.
x Wniosek/inicjatywa o nieograniczonym czasie
trwania
–
Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od
RRRR r. do RRRR r.,
–
po którym następuje faza operacyjna.
1.7.        Przewidywane tryby
zarządzania[27]
Bezpośrednie zarządzanie przez Komisję
–
przez jej departamenty, w tym jej personel w
delegaturach Unii;
–
¨  przez agencje wykonawcze;
¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi
X Pośrednie zarządzanie
poprzez przekazanie zadań wykonawczych:
–
¨ państwom trzecim lub organom przez nie wyznaczonym;
–
¨ organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (należy
wyszczególnić);
–
¨ EBI oraz Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu;
–
X organom, o których mowa w art. 208 i 209
rozporządzenia finansowego;
–
¨ organom prawa publicznego;
–
¨ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu, które świadczą
usługi użyteczności publicznej, o ile zapewniają one
odpowiednie gwarancje finansowe;
–
¨ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa
członkowskiego, którym powierzono realizację partnerstwa
publiczno-prywatnego oraz które zapewniają odpowiednie gwarancje
finansowe;
–
¨ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań
w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy
tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we
właściwym podstawowym akcie prawnym.
–       W przypadku wskazania więcej niż
jednego trybu należy podać dodatkowe informacje w części
„Uwagi”.
Uwagi
Celem
niniejszego wniosku ustawodawczego jest modernizacja ram prawnych Eurojustu i
usprawnienie jego funkcjonowania.
Został on
opracowany w duchu neutralności budżetowej. W konsekwencji
programowanie finansowe Eurojustu, które zostało przygotowane na lata
2014-2020 i przyjęte przez Komisję w lipcu 2013 r., zachowuje
ważność w odniesieniu do niniejszego wniosku ustawodawczego.
Istnieje
jednak nowy element wprowadzony niniejszym rozporządzeniem, który dotyczy
stosunków z Prokuraturą Europejską: jak określono w niniejszym
rozporządzeniu, Eurojust zapewni Prokuraturze Europejskiej struktury
wsparcia administracyjnego, w tym w zakresie finansów, zasobów ludzkich,
bezpieczeństwa i technologii informacyjnych.
Jednocześnie
Eurojust nie będzie już podejmować działań w sprawach
dotyczących przestępstw na szkodę interesów finansowych UE,
które obecnie stanowią 5 do 10 % spraw. W rezultacie można
dokonać przeniesienia stanowisk pracy w obrębie agencji, aby
zapewnić wsparcie Prokuratury Europejskiej.
Wpływ
finansowy niniejszego wniosku jest zatem neutralny budżetowo i nie zmienia
całkowitej liczby stanowisk wymienionej w programowaniu finansowym na lata
2014-2020.
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.        Zasady nadzoru i
sprawozdawczości
Należy
określić częstotliwość i warunki.
Co
roku przewodniczący Eurojustu przekazuje Parlamentowi Europejskiemu w
imieniu kolegium sprawozdanie roczne na temat prac prowadzonych przez Eurojust,
jak również informacje na temat uzgodnień roboczych dokonanych z
osobami trzecimi oraz sprawozdanie roczne Europejskiego Inspektora Ochrony
Danych.
W
ciągu pięciu lat od wejścia w życie rozporządzenia, a
następnie co pięć lat Komisja zleca przeprowadzenie
zewnętrznej, niezależnej oceny wdrożenia rozporządzenia i
działalności Eurojustu.
2.2.        System zarządzania i
kontroli
2.2.1.     Zidentyfikowane ryzyko
Na
tym etapie nie zidentyfikowano żadnego ryzyka dla systemów
zarządzania i kontroli.
2.2.2.     Przewidywane metody kontroli
Eurojust
podlega kontrolom administracyjnym, w tym kontroli budżetowej, audytowi
wewnętrznemu, sprawozdaniom rocznym Europejskiego Trybunału
Obrachunkowego oraz udzielanemu co roku absolutorium z wykonania budżetu
UE.
2.3.        Środki zapobiegania
nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony
W celu zwalczania nadużyć finansowych,
korupcji i innych działań niezgodnych z prawem agencja podlega bez
ograniczeń przepisom rozporządzenia (WE) nr 1073/1999.
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.        Działy wieloletnich ram
finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ
·      Istniejące linie budżetowe
Według
działów wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych.
 Dział wieloletnich ram finansowych || Linia budżetowa || Rodzaj środków || Wkład
 Numer [Treść………………………...……….] || Zróżnicowane/niezróżnicowane ([28])   || państw EFTA[29]   || krajów kandydujących[30]   || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 3 || 33.0304 Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) || Zróżnicowane || NIE || TAK Po uzyskaniu zgody || NIE || NIE
·      Nowe linie budżetowe, o których utworzenie się wnioskuje
Według działów wieloletnich ram finansowych i
linii budżetowych.
 Dział wieloletnich ram finansowych || Linia budżetowa || Rodzaj środków || Wkład
 Numer [Treść……………………………………..] || Zróżnicowane/niezróżnicowane || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
   ||   || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
3.2.        Szacunkowy wpływ na
wydatki
3.2.1.     Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || Numer 3 || Bezpieczeństwo i obywatelstwo
 EUROJUST ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 Tytuł 1 || Środki na zobowiązania || (1) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || (2) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Tytuł 2 || Środki na zobowiązania || (1a) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 Środki na płatności || (2a) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 Tytuł 3 || Środki na zobowiązania || (3a) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
   || Środki na płatności || (3b) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 OGÓŁEM środki dla Eurojustu || Środki na zobowiązania || =1+1a +3a ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności || =2+2a +3b ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Program „Wymiar sprawiedliwości” ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 33 03 02 – Poprawa współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach cywilnych i karnych || Środki na zobowiązania || (1) ||   ||   ||   ||   ||   || 0,400 ||   || 0,400
 Środki na płatności || (2) ||   ||   ||   ||   ||   || 0,400 ||   || 0,400
 OGÓŁEM program „Wymiar sprawiedliwości”[31] || Środki na zobowiązania || (1) ||   ||   ||   ||   ||   || 0,400 ||   || 0,400
 Środki na płatności || (2) ||   ||   ||   ||   ||   || 0,400 ||   || 0,400
Obecne obliczenia oparte są na
założeniu, że struktury administracyjne wsparcia zapewniane
przez Eurojust na rzecz Prokuratury Europejskiej, w tym w zakresie finansów,
zasobów ludzkich, bezpieczeństwa i technologii informacyjnych, nie mają
wpływu na budżet i nie wymagają uwzględnienia dodatkowych
pracowników w planie zatrudnienia Eurojustu, ponieważ przewiduje się
przeniesienia wewnętrzne pracowników w ramach Eurojustu w wyniku
zaprzestania prowadzenia niektórych działań po utworzeniu Prokuratury
Europejskiej.
W praktyce struktura administracyjna Eurojustu
zaspokajałaby potrzeby zarówno Eurojustu, jak i Prokuratury Europejskiej.
Wspomniana struktura administracyjna zapewniałaby skoordynowane planowanie
i wykonanie budżetu, różne aspekty zarządzania personelem oraz
świadczenie wszystkich innych usług wsparcia.
Oczekuje się, że księgowy
Eurojustu będzie księgowym Prokuratury Europejskiej.
Koszty oceny mającej w szczególności
na celu ocenę wykonania i wpływu niniejszego rozporządzenia, jak
również skuteczności i efektywności Eurojustu, powinny
zostać pokryte w ramach nowego programu „Wymiar sprawiedliwości”.
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 Dyrekcja Generalna: DG ds. Sprawiedliwości ||
  Zasoby ludzkie || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 OGÓŁEM Dyrekcja Generalna ds. Sprawiedliwości || Środki || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania ||   ||   ||   ||   ||   || 0.400 ||   || 0,400
 Środki na płatności ||   ||   ||   ||   ||   || 0.400 ||   || 0,400
3.2.2.     Szacunkowy wpływ na
środki operacyjne [organu]
–
X  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się
z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych     Wniosek/inicjatywa
wiąże się z koniecznością wykorzystania środków
operacyjnych, jak określono poniżej:
Środki na zobowiązania w mln EUR (do trzech
miejsc po przecinku)
 Określić cele i produkty   ò ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 PRODUKT
 Rodzaj[32]   || Średni koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba ogółem || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY NR 1[33] ...   ||     ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Produkt ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 CEL SZCZEGÓŁOWY NR 2 … ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Produkt ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 CEL SZCZEGÓŁOWY NR 3 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Produkt ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 KOSZT OGÓŁEM ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   || . ||   ||   ||   ||   ||   ||
3.2.3.     Szacunkowy wpływ na
zasoby ludzkie [organu]
3.2.3.1.  Streszczenie
–
þ  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
–
o  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:
w ekwiwalentach
pełnego czasu pracy
 Zasoby ludzkie || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Ogółem
 Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (liczba osób) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - z czego grupa funkcyjna AD ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - z czego grupa funkcyjna AST ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Personel zewnętrzny (EPC) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - z czego personel kontraktowy ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - z czego oddelegowani eksperci krajowi ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Personel ogółem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
w mln EUR (do
trzech miejsc po przecinku)
 Wydatki na personel || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Ogółem
 Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - z czego grupa funkcyjna AD ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - z czego grupa funkcyjna AST ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Personel zewnętrzny ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - z czego personel kontraktowy ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - z czego oddelegowani eksperci krajowi ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Wydatki na personel ogółem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
3.2.3.2.  Szacowane zapotrzebowanie na
zasoby ludzkie macierzystej DG
–
X  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się
z koniecznością wykorzystania dodatkowych zasobów ludzkich.
–
Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono
poniżej:
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
 ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) ||
 || XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 01 02 (w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ||  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy)[34]   ||
 || XX 01 02 01 (CA, SNE, INT z globalnej koperty finansowej) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 02 02 (CA, LA, SNE, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 04 yy[35]   || - w centrali[36] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || - w delegaturach   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || XX 01 05 02 (CA, SNE, INT ‑ pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 02 (CA, SNE, INT ‑ bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || Inna linia budżetowa (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || OGÓŁEM ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
XX oznacza
odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w
budżecie.
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Towarzyszenie w kształtowaniu polityki agencji i udzielanie agencji porad w zakresie polityki, udzielanie agencji porad w kwestiach budżetowych i finansowych oraz faktyczne płatności, absolutorium budżetowe, procedury związane z projektem budżetu
 Personel zewnętrzny ||
Opis metody obliczenia kosztów ekwiwalentów
pełnego czasu pracy powinien zostać zamieszczony w
załączniku, w pkt 3.
3.2.4.     Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
–
X  Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu
w wieloletnich ramach finansowych.
Należy wyjaśnić, na czym ma
polegać przeprogramowanie, określając linie budżetowe,
których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności
lub zmiany wieloletnich ram finansowych[37].
Należy wyjaśnić, który wariant jest
konieczny, określając linie budżetowe, których ma on
dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
3.2.5.     Udział osób trzecich w
finansowaniu
–
X Wniosek/inicjatywa nie przewiduje
współfinansowania ze strony osób trzecich
–
Wniosek/inicjatywa przewiduje
współfinansowanie szacowane zgodnie z poniższym:
Środki w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || Ogółem
 Określić organ współfinansujący ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
3.3.        Szacunkowy wpływ na
dochody
–
X  Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu
finansowego na dochody.
–
¨  Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
–
¨         wpływ na zasoby własne
–
¨         wpływ na dochody różne
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
 Linia budżetowa po stronie dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy[38]
 Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6)
 Artykuł …………. ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
W przypadku wpływu
na dochody różne należy wskazać linie budżetowe po stronie
wydatków które ten wpływ obejmie.
Należy
określić metodę obliczania wpływu na dochody.
[1]               Decyzja Rady z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiająca
Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną
przestępczością, zmieniona decyzją Rady 2003/659/WSiSW i
decyzją Rady 2009/426/WSiSW z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie
wzmocnienia Eurojustu.                Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.
[2]               Kwestię
wzmocnionej współpracy policji i pomocy w zapobieganiu poważnej
przestępczości i zwalczaniu jej uwzględniono w projekcie wniosku
dotyczącego nowego rozporządzenia w sprawie Europolu.
[3]               Decyzja
Rady 2009/426/WSiSW z 16.12.2008, Dz.U. L 138 z 4.6.2009, s. 14.
[4]               Zob. COM(2008) 135.
[5]               „Study
on the Strengthening of Eurojust” („Opracowanie dotyczące wzmocnienia
Eurojustu”) przeprowadzone przez GHK.
[6]               Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.
[7]               Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.
[8]               Dz.U. L 245 z 29.9.2003, s. 44.
[9]               Dz.U. L 138 z 4.6.2009, s. 14.
[10]             Dz.U. L 167 z 26.6.2002, s. 1.
[11]             Dz.U. L 332 z 18.12.2007, s. 103.
[12]             Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 38.
[13]             Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.
[14]             Dz.U. L 105 z 27.4.1996, s. 1.
[15]             Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.
[16]             Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1.
[17]             Rozporządzenie Rady nr 31 (EWG), 11 (EWEA) z dnia 18
grudnia 1961 r. ustanawiające regulamin pracowniczy urzędników i
warunki zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej
oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Dz.U. P 045 z 14.6.1962, s. 1385,
z późniejszymi zmianami, w szczególności zmienione
rozporządzeniem Rady nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. (Dz.U. L 56 z 4.3.1968,
s. 1), z późniejszymi zmianami.
[18]             Rozporządzenie Rady nr 31 (EWG), 11 (EWEA) z dnia 18
grudnia 1961 r. ustanawiające regulamin pracowniczy urzędników i warunki
zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej oraz
Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Dz.U. P 045 z 14.6.1962, s. 1385, z
późniejszymi zmianami, w szczególności zmienione rozporządzeniem
Rady nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. (Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1), z
późniejszymi zmianami.
[19]             Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 8.
[20]             Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.
[21]             Dz.U. L 17 z 6.10.1958, s. 385.
[22]             Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2.
[23]             Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.
[24]             Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1. Od dnia 10 stycznia 2015 r.
rozporządzenie (WE) nr 44/2001 zastąpione jest rozporządzeniem
(UE) nr 1215/2012.
[25]             ABM: activity based management: zarządzanie kosztami
działań – ABB: activity based budgeting: budżet zadaniowy.
[26]             O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b)
rozporządzenia finansowego.
[27]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie:
http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html.
[28]             Środki zróżnicowane/ środki
niezróżnicowane.
[29]             EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu.
[30]             Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach
potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[31]             W art. 56 projektu rozporządzenia przewiduje
się, że Komisja ma obowiązek przedstawienia sprawozdania z
wdrożenia rozporządzenia. Sprawozdanie to jest oparte na badaniu
zewnętrznym.
[32]             Produkty odnoszą się do produktów i usług,
które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian studentów,
liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).
[33]             Zgodnie z opisem w pkt 1.4.2 „Cele szczegółowe …”.
[34]             CA= personel kontraktowy; LA = personel miejscowy; SNE =
oddelegowany ekspert krajowy; INT = personel tymczasowy; JED = młodszy
oddelegowany ekspert.
[35]             W ramach pułapu cząstkowego na personel zewnętrzny
ze środków operacyjnych (dawne linie „BA”).
[36]             Głównie w odniesieniu do funduszy strukturalnych,
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)
oraz Europejskiego Funduszu Rybackiego (EFR).
[37]             Zob. pkt 19 i 24 porozumienia
międzyinstytucjonalnego.
[38]             W przypadku tradycyjnych zasobów własnych
(opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać
kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.