               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.9.2018
            COM(2018) 611 final
            2018/0318(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia umowy o statusie między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii dotyczącej działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Art. 54 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 z dnia 14 września 2016 r. w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej
                  1
                przewiduje, że Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej może koordynować współpracę operacyjną między państwami członkowskimi i państwami trzecimi w odniesieniu do zarządzania granicami zewnętrznymi. W związku z powyższym Agencja ma możliwość realizacji działań na granicach zewnętrznych z udziałem jednego lub większej liczby państw członkowskich i państwa trzeciego sąsiadującego z jednym lub większą liczbą tych państw członkowskich, pod warunkiem uzyskania zgody tego sąsiadującego państwa trzeciego, w tym na terytorium tego państwa trzeciego.

               Zgodnie z art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1624, jeżeli przewiduje się rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w państwach trzecich do działań, w ramach których członkom zespołów mają zostać przyznane uprawnienia wykonawcze lub jeżeli jest to wymagane w ramach innych działań w państwach trzecich, Unia zawiera z danym państwem trzecim umowę o statusie. Umowa o statusie obejmuje wszelkie aspekty niezbędne do prowadzenia działań. W szczególności określa ona zakres operacji, zakres odpowiedzialności karnej i cywilnej oraz zadania i uprawnienia członków zespołów. Umowa o statusie zapewnia pełne poszanowanie praw podstawowych w czasie tych operacji.

               Na podstawie wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę Komisja Europejska wynegocjowała z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii umowę o statusie mającą na celu ustanowienie ram prawnych, które umożliwią natychmiastowe działanie poprzez ustalenie planów operacyjnych w razie potrzeby szybkiej reakcji. Przepływy migracyjne w tym regionie są o wiele mniejsze w porównaniu z rokiem 2015 i 2016, jednak sieci przestępczości zorganizowanej szybko dopasowują swoje trasy i metody przemytu migrantów do nowych okoliczności. W związku z obowiązywaniem umowy o statusie właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i państw członkowskich UE, koordynowane przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, znajdą się w lepszej pozycji do szybkiego podjęcia działań w razie takiego rozwoju sytuacji.

               Załączony wniosek dotyczący decyzji Rady stanowi instrument prawny umożliwiający zawarcie umowy o statusie między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               W dniu 21 lutego 2017 r. Komisja otrzymała od Rady upoważnienie do rozpoczęcia negocjacji z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii w sprawie umowy o statusie dotyczącej działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Negocjacje dotyczące umowy o statusie zostały otwarte 15 września 2017 r., druga runda miała miejsce 24 listopada 2017 r., natomiast ostatnia runda odbyła się 30 kwietnia 2018 r. Negocjacje zostały pomyślnie zakończone parafowaniem projektu umowy o statusie przez komisarza ds. migracji, spraw wewnętrznych i obywatelstwa Dimitrisa Avramopoulosa i ministra spraw wewnętrznych byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii Olivera Spasovskiego w dniu 18 lipca 2018 r. w Brukseli.

               Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt umowy o statusie może zostać przyjęty przez Unię.

               Państwa członkowskie były informowane o przebiegu negocjacji, zasięgano także ich opinii na forum stosownej grupy roboczej Rady.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Obecnie trzynaście państw członkowskich podpisało dwustronne umowy z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii: dotyczą one szeregu wspólnych środków, takich jak kontrole graniczne, nadzór, patrolowanie, powroty itd. Porozumienie robocze (które jest obecnie w trakcie aktualizacji) między Ministerstwem Spraw Wewnętrznych byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii a Europejską Agencją Straży Granicznej i Przybrzeżnej także jest już wdrożone i obejmuje w szczególności regularne uczestnictwo przedstawicieli Wydziału ds. Granic i Migracji w skoordynowanych wspólnych działaniach Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, jako obserwatorów na terytorium państwa członkowskiego, za zgodą przyjmującego państwa członkowskiego.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Europejski program w zakresie migracji opiera się na czterech filarach. Jednym z nich jest zarządzanie granicami: obejmuje ono lepsze zarządzanie granicami zewnętrznymi UE, w szczególności w postaci solidarności z państwami członkowskimi usytuowanymi na granicach zewnętrznych oraz zwiększania wydajności przejść granicznych. Wzmocniona kontrola granic byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii wpłynie również pozytywnie na zewnętrzne granice UE, w szczególności na zewnętrzne granice Bułgarii i Grecji oraz granice byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Ponadto wzmacnianie bezpieczeństwa na granicach zewnętrznych jest zgodne z Europejską agendą bezpieczeństwa.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 77 ust. 2 lit. b) i d) oraz art. 79 ust. 2 lit. c) TFUE w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) TFUE.

               Uprawnienie Unii Europejskiej do zawierania umów o statusie jest wyraźnie przewidziane w art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1624, który stanowi, że jeżeli przewiduje się rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w państwach trzecich do działań, w ramach których członkom zespołów mają zostać przyznane uprawnienia wykonawcze lub jeżeli jest to wymagane w ramach innych działań w państwach trzecich, Unia zawiera z danym państwem trzecim umowę o statusie.

               Art. 3 ust. 2 TFUE stanowi, że Unia ma wyłączną kompetencję do zawierania umów międzynarodowych, jeżeli ich zawarcie zostało przewidziane w akcie ustawodawczym Unii. Art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1624 przewiduje zawarcie umowy o statusie między Unią Europejską a danym państwem trzecim. W związku z tym załączona umowa z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii należy do wyłącznej kompetencji Unii Europejskiej.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Nie dotyczy.

               •Proporcjonalność

               Umowa o statusie pozwoli na rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii zamiast dwustronnego rozmieszczenia przez państwa członkowskie w przypadku nagłego napływu migrantów.

               Do lepszego zarządzania granicami byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii niezbędne jest zatem wspólne podejście.

               •Wybór instrumentu

                  Niniejszy wniosek jest zgodny z art. 218 ust. 6 lit. a) TFUE, który przewiduje, że to Rada przyjmuje decyzje dotyczące umów międzynarodowych po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego. Nie istnieje żaden inny instrument prawny, który mógłby posłużyć do osiągnięcia celu wyrażonego w niniejszym wniosku.

               3.WYNIKI OCENY EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy

               •Ocena skutków

                  Ocena skutków nie była konieczna do negocjacji umowy o statusie.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

               Ponieważ będzie to nowa umowa, nie można było przeprowadzić oceny ani kontroli sprawności istniejących instrumentów.

               •Prawa podstawowe

                  Projekt umowy o statusie zawiera przepisy gwarantujące ochronę praw podstawowych osobom dotkniętym w wyniku działań członków zespołu zaangażowanych w operację koordynowaną przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

                  Przepisy dotyczące praw podstawowych zostały szczegółowo wyjaśnione w pkt 5 „Elementy fakultatywne”.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejsza umowa o statusie nie pociąga za sobą skutków finansowych. To rozmieszczenie zespołów Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej na podstawie planu operacyjnego i odpowiedniej umowy o udzieleniu dotacji wiąże się z powstaniem kosztów, które zostaną pokryte z budżetu Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Przyszłe operacje w ramach umowy o statusie będą finansowane ze środków własnych Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

               Według oceny skutków finansowych załączonej do projektu rozporządzenia w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej dotyczącej wydatków Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej na wzmocnioną współpracę z państwami trzecimi (w tym na możliwe wspólne operacje z krajami sąsiadującymi) przeznaczać się będzie w latach 2017–2020 średnio 6,090 mln EUR rocznie.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

               Komisja zapewni prawidłowe monitorowanie wdrożenia umowy o statusie.

               Była jugosłowiańska Republika Macedonii i Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej wspólnie przeprowadzają ocenę każdej ze wspólnych operacji i szybkiej interwencji na granicy.

               W szczególności Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej, była jugosłowiańska Republika Macedonii oraz państwa członkowskie uczestniczące w danym działaniu sporządzają sprawozdanie na temat stosowania postanowień umowy, w tym na temat przetwarzania danych osobowych, po zakończeniu każdego z działań.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  Nie dotyczy.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               Zakres umowy

               Na mocy umowy Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej może rozmieścić zespoły Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej wyposażone w uprawnienia wykonawcze na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii celem przeprowadzenia wspólnych operacji lub szybkich interwencji na granicy. Umowa ta nie poszerza zakresu umowy między Wspólnotą Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii o readmisji osób przebywających nielegalnie („umowa o readmisji między WE a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii”)
                  2
               , ale zespoły Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej zostają także uprawnione, w ramach konkretnej operacji powrotowej, do wspierania byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w identyfikacji osób kierowanych do readmisji do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, zgodnie z umową o readmisji między WE a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               Zespoły Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej mogą zostać rozmieszczone na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii wyłącznie w regionach graniczących z granicami zewnętrznymi UE, a członkom zespołów mają zostać przyznane uprawnienia wykonawcze na tych terytoriach byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, jak określono w planie operacyjnym.

               Uruchomienie działania

               Agencja może zaproponować uruchomienie działania. Właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mogą złożyć do Agencji wniosek o uruchomienie działania. Wykonanie działania wymaga zgody właściwych organów byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz Agencji.

               Plan operacyjny

               Przed każdą wspólną operacją lub szybką interwencją na granicy konieczne jest uzgodnienie planu operacyjnego między Agencją a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii. Plan operacyjny musi także zostać zatwierdzony przez państwo członkowskie lub państwa członkowskie graniczące z obszarem operacyjnym.

               Plan ten określa szczegółowo organizacyjne i proceduralne aspekty wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy, w tym opis i ocenę sytuacji, operacyjne cele i zadania, koncepcję operacyjną, rodzaj wyposażenia technicznego, które ma zostać wykorzystane, plan realizacji, współpracę z państwami trzecimi, innymi agencjami i organami Unii lub organizacjami międzynarodowymi, przepisy dotyczące praw podstawowych, w tym ochrony danych osobowych, koordynację, komunikację, dowodzenie, kontrolę i strukturę sprawozdawczości, ustalenia organizacyjne i logistykę, ocenę i finansowe aspekty wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy.

               Zadania i uprawnienia członków zespołów

               Zasadniczo zespoły mają prawo do wykonywania zadań i uprawnień wykonawczych wymaganych przy kontroli granicznej i operacjach powrotowych. Zespoły muszą przestrzegać przepisów ustawowych i wykonawczych byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Mogą działać na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii jedynie na polecenie i w obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub innych właściwych członków personelu byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Członkowie zespołu noszą, w stosownych przypadkach, własne umundurowanie, a na nim widoczny identyfikator oraz niebieską opaskę z insygniami Unii i Agencji. Ponadto muszą posiadać przy sobie dokument akredytacyjny w celu ułatwienia identyfikacji przez organy krajowe byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Członkowie zespołu mogą nosić broń służbową, amunicję i sprzęt w zakresie, w jakim są do tego upoważnieni na mocy przepisów krajowych ich państwa oraz przepisów byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii informują Agencję o dopuszczalnych rodzajach broni służbowej, amunicji i sprzętu oraz o odpowiednich ramach prawnych i warunkach użycia.

               Członkowie zespołu mogą używać siły, w tym broni służbowej, amunicji i sprzętu, za zgodą ich państwa oraz władz byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, w obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub innych właściwych członków personelu byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i zgodnie z prawem krajowym byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mogą upoważnić członków zespołu do użycia siły bez obecności funkcjonariuszy jej straży granicznej. Władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii informują Agencję o dopuszczalnym użyciu siły fizycznej i środków przymusu, a także o warunkach ich użycia.

               Przed rozmieszczeniem członków zespołu władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii informują Agencję o krajowych bazach danych, które mogą zostać wykorzystane zgodnie z prawem krajowym byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Jedynie upoważnione osoby z byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mają dostęp do krajowych baz danych, a dane mogą zostać przekazane członkom zespołu tylko w stosownych przypadkach.

               Zawieszenie i zakończenie działania

               Zarówno Agencja, jak i władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mogą zawiesić lub zakończyć działanie, jeżeli uznają, że postanowienia umowy lub planu operacyjnego nie są przestrzegane przez drugą stronę.

               Przywileje i immunitety członków zespołu

               Członkowie zespołu korzystają z immunitetu od jurysdykcji karnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w ramach wszystkich działań wykonywanych podczas pełnienia obowiązków służbowych („na służbie”), nie mogą jednak korzystać z immunitetu w ramach czynów popełnionych „poza służbą”.

               W planie operacyjnym dokładnie określa się działania wyłączone spod jurysdykcji karnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               W przypadku zarzutu popełnienia przestępstwa przez członka zespołu dyrektor wykonawczy Agencji, przed wszczęciem postępowania sądowego, przedkłada właściwym organom sądowym byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii dokument poświadczający, czy działanie, o którym mowa, zostało podjęte podczas pełnienia obowiązków służbowych. Dyrektor wykonawczy Agencji podejmuje decyzję po dokładnym rozważeniu oświadczenia złożonego przez właściwy organ państwa członkowskiego, który wysłał do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii danego funkcjonariusza straży granicznej lub innego właściwego członka personelu, oraz właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Poświadczenie dyrektora wykonawczego Agencji jest wiążące dla jurysdykcji byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Przywileje przyznane członkom zespołu i immunitet od jurysdykcji karnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii nie wyłączają ich spod jurysdykcji rodzimego państwa członkowskiego.

               Podobny system ma zastosowanie do ustalenia odpowiedzialności cywilnej lub administracyjnej członków zespołu.

               Immunitet członków zespołu od jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii może zostać uchylony przez państwo członkowskie, które wysłało na jej terytorium danego funkcjonariusza straży granicznej lub innego właściwego członka personelu. Uchylenie takie musi zawsze być jednoznacznie wyrażone.

               Umowa przewiduje mechanizm mający na celu kompensację szkód. Mechanizm kompensacyjny opiera się na art. 42 rozporządzenia (UE) 2016/1624 w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Jeżeli szkoda została wyrządzona przez członka zespołu „na służbie”, odpowiedzialność ponosi była jugosłowiańska Republika Macedonii. Jeżeli szkoda została wyrządzona „na służbie” przez członka zespołu z uczestniczącego państwa członkowskiego wskutek rażącego niedbalstwa lub umyślnego naruszenia przepisów lub jeżeli czyn został popełniony „poza służbą”, była jugosłowiańska Republika Macedonii może zażądać za pośrednictwem dyrektora wykonawczego Agencji wypłacenia odszkodowania przez dane uczestniczące państwo członkowskie. Jeżeli szkoda została wyrządzona przez członka personelu Agencji, była jugosłowiańska Republika Macedonii może zażądać wypłacenia odszkodowania przez Agencję.

               W stosunku do członków zespołu nie mogą być przedsięwzięte żadne środki egzekucyjne z wyjątkiem przypadków, w których wszczęto przeciwko nim postępowanie cywilne niepowiązane z obowiązkami służbowymi.

               Mienie członków zespołu niezbędne do wykonywania obowiązków służbowych nie podlega zajęciu. W postępowaniu cywilnym członkowie zespołu nie podlegają ograniczeniu wolności osobistej ani innym środkom przymusu.

               Członkowie zespołu są zwolnieni z podlegania przepisom dotyczącym zabezpieczenia społecznego, które mogą obowiązywać w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii w odniesieniu do usług świadczonych na rzecz Agencji. Są oni zwolnieni w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii z wszelkich form opodatkowania dochodów i wynagrodzenia wypłacanych im przez Agencję lub ich państwa członkowskie, a także wszelkich innych dochodów pochodzących spoza byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zezwalają na przywóz i wywóz przedmiotów przeznaczonych do osobistego użytku członków zespołu i przyznają zwolnienie z wszelkich ceł, podatków i innych związanych z tym należności (z wyjątkiem należności za przechowywanie, przewóz i podobne usługi) w odniesieniu do takich przedmiotów.

               Osobisty bagaż członków zespołu nie jest poddawany kontroli, chyba że istnieją poważne podstawy lub przypuszczenia, że zawiera on przedmioty, które nie są przeznaczone do osobistego użytku członków zespołu, lub przedmioty, których przywóz lub wywóz jest zabroniony przez przepisy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii lub które podlegają jej przepisom w zakresie kwarantanny. Kontrola takiego bagażu osobistego jest przeprowadzana jedynie w obecności zainteresowanego członka / zainteresowanych członków zespołu lub upoważnionego przedstawiciela Agencji.

               Dokumenty, korespondencja i mienie członków zespołu są nietykalne, z wyjątkiem sytuacji przedsięwzięcia środków egzekucyjnych. Członkowie zespołu nie są zobowiązani do składania zeznań w charakterze świadka.

               Dokument akredytacyjny

               Agencja, we współpracy z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii, wystawia członkom zespołu dokument akredytacyjny, który umożliwia organom byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii stwierdzenie ich tożsamości i stanowi dowód, że posiadacz dokumentu jest uprawniony do wykonywania zadań i korzystania z uprawnień, o których mowa w umowie oraz w planie operacyjnym. Dokument akredytacyjny, w połączeniu z ważnym dokumentem podróży, umożliwia danemu członkowi zespołu wjazd do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, bez konieczności posiadania wizy lub wcześniejszego zezwolenia.

               Prawa podstawowe

               Podczas wykonywania swoich zadań i korzystania ze swoich uprawnień członkowie zespołów w pełni szanują podstawowe prawa i wolności, w tym prawo dostępu do procedur azylowych, godności człowieka, zakaz tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania, prawo do wolności, zasadę non-refoulement i zakaz wydaleń zbiorowych, prawa dziecka i prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. Nie mogą oni dyskryminować osób z żadnych względów, w tym ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek, orientację seksualną lub tożsamość płciową. Wszelkie działania godzące w podstawowe prawa i wolności muszą być proporcjonalne do celu takich działań i szanować istotę tych podstawowych praw i wolności.

               Każda ze Stron musi posiadać mechanizm skargowy służący do rozpatrywania zarzutów dotyczących naruszenia praw podstawowych przez swój personel. Agencja ustanowiła mechanizm skargowy, o którym mowa w art. 72 rozporządzenia (UE) 2016/1624 w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, spełniając w związku z tym ten obowiązek. Takimi zarzutami może zajmować się Rzecznik Praw Obywatelskich byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, chyba że władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zadecydują o ustanowieniu specjalnego mechanizmu rozstrzygania skarg w ramach niniejszej umowy.

               Przetwarzanie danych osobowych

               Dane osobowe przetwarzane są przez członków zespołu w razie potrzeby zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do Agencji i państw członkowskich UE. Przetwarzanie danych osobowych przez władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii podlega przepisom jej prawa krajowego.

               Agencja, uczestniczące państwa członkowskie oraz władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii sporządzają wspólne sprawozdanie na temat przetwarzania danych osobowych przez członków zespołu po zakończeniu każdego działania. Sprawozdanie to przekazywane jest urzędnikowi ds. praw podstawowych i inspektorowi ochrony danych Agencji, a także właściwemu organowi ochrony danych osobowych byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Urzędnik ds. praw podstawowych i inspektor ochrony danych Agencji składają sprawozdanie dyrektorowi wykonawczemu Agencji.

               Spory i interpretacja

               Wszystkie kwestie zaistniałe w związku ze stosowaniem niniejszej umowy są rozpatrywane wspólnie przez właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz przedstawicieli Agencji, którzy konsultują się z państwem członkowskim lub państwami członkowskimi sąsiadującymi z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               W przypadku braku wcześniejszego rozstrzygnięcia spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej umowy rozstrzygane są wyłącznie na drodze negocjacji pomiędzy byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii a Komisją Europejską, która zasięga opinii wszelkich państw członkowskich sąsiadujących z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               Właściwe organy odpowiedzialne za wdrożenie umowy

               W przypadku byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, właściwym organem odpowiedzialnym za wdrożenie niniejszej umowy jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. W przypadku Unii Europejskiej jest nim Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

               Wspólna deklaracja

               Obie strony zgadzają się, że powstrzymanie się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrozić późniejszemu ewentualnemu postępowaniu karnemu wszczętemu względem danego członka zespołu przez właściwe organy państwa przyjmującego, obejmuje również powstrzymanie się od aktywnego ułatwiania powrotu tego członka zespołu z terytorium operacji Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii do jego/jej rodzimego państwa członkowskiego, do czasu przedłożenia dokumentu poświadczającego przez dyrektora wykonawczego Agencji.

               2018/0318 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia umowy o statusie między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii dotyczącej działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. b) i d) oraz art. 79 ust. 2 lit. c), w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego
                  3
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją Rady 2018/XXX z dnia [...] r. umowa o statusie między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii dotycząca działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii została podpisana przez [...], dnia [...], z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               (2)Zgodnie z art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1624, jeżeli przewiduje się rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w państwach trzecich do działań, w ramach których członkom zespołów mają zostać przyznane uprawnienia wykonawcze lub jeżeli jest to wymagane w ramach innych działań w państwach trzecich, Unia zawiera z danym państwem trzecim umowę o statusie. Umowa o statusie obejmuje wszelkie aspekty niezbędne do prowadzenia działań.

               (3)Dzięki tej umowie o statusie zespoły Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej mogą, zgodnie z planem operacyjnym, zostać szybko rozmieszczone na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i zareagować na obecne przesunięcie przepływów migracyjnych w kierunku wybrzeża oraz pomóc w zarządzaniu granicami zewnętrznymi i zwalczaniu przemytu migrantów.

               (4)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE
                  4
               ; Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (5)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE
                  5
               ; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (6)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (7)W związku z tym umowa o statusie powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się, w imieniu Unii, umowę o statusie między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii dotyczącą działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Tekst umowy zostaje dołączony do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do dokonania, w imieniu Unii Europejskiej, notyfikacji, o której mowa w art. 12 ust. 5 umowy.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 251 z 16.9.2016, s. 1.

                     (2)

                        Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 7.

                     (3)

                        Dz.U. C […] z […], s. […].

                     (4)

                        Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

                     (5)

                        Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.9.2018
            COM(2018) 611 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie zawarcia umowy o statusie między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii dotyczącej działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii

               ZAŁĄCZNIK

               UMOWA O STATUSIE

               między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii dotycząca działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii

               UNIA EUROPEJSKA

               oraz BYŁA JUGOSŁOWIAŃSKA REPUBLIKA MACEDONII

               zwane dalej „Stronami”,

               MAJĄC NA UWADZE, że mogą pojawić się sytuacje, w których Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej (zwana dalej „Agencją”) koordynuje współpracę operacyjną między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii, w tym na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii,

               ZWAŻYWSZY, że była jugosłowiańska Republika Macedonii, jako kraj ubiegający się o członkostwo w UE od 2005 r., ściśle współpracuje z Unią w zakresie zarządzania przepływami migracyjnymi oraz zwalczania nielegalnej imigracji i przestępczości transgranicznej,

               MAJĄC NA UWADZE, że Strony będą stosowały się do postanowień zawartych w deklaracjach dołączonych do niniejszej umowy o statusie,

               MAJĄC NA UWADZE, że należy ustanowić ramy prawne w formie umowy o statusie w odniesieniu do sytuacji, w których członkowie zespołów Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej będą mieli uprawnienia wykonawcze na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii,

               ZWAŻYWSZY, że wszystkie działania Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii powinny być prowadzone przy pełnym poszanowaniu praw podstawowych,

               POSTANOWIŁY ZAWRZEĆ NASTĘPUJĄCĄ UMOWĘ:

               Artykuł 1

               Zakres stosowania Umowy

               1.Niniejsza Umowa reguluje prawa i obowiązki członków zespołu Agencji podczas zarządzania przepływami migracyjnymi oraz zwalczania nielegalnej imigracji i przestępczości transgranicznej na terenie byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, w której posiadają oni uprawnienia wykonawcze, a także inne aspekty niezbędne do prowadzenia działań, w których uczestniczą członkowie zespołu Agencji i właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               2.Niniejsza Umowa nie poszerza zakresu Umowy między Wspólnotą Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii o readmisji osób przebywających nielegalnie („umowa o readmisji między WE a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii”). Jeśli chodzi o operacje powrotowe zdefiniowane w art. 2 ust. 4., niniejsza Umowa dotyczy tylko zapewnienia wsparcia operacyjnego na rzecz operacji powrotowych, które przeprowadzane są zgodnie z umową o readmisji między WE a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               3.Niniejsza Umowa ma zastosowanie wyłącznie na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, a członkom zespołów przysługują uprawnienia wykonawcze na tych obszarach byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, zgodnie z planem operacyjnym.

               Artykuł 2

               Definicje

               Do celów niniejszej Umowy stosuje się następujące definicje:

               1)„działanie” oznacza wspólną operację, szybką interwencję na granicy lub operację powrotową;

               2)„wspólna operacja” oznacza działanie mające na celu przeciwdziałanie nielegalnej imigracji lub przestępczości transgranicznej lub działanie mające na celu dostarczanie zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej na granicach byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii sąsiadujących z państwem członkowskim oraz rozmieszczanie członków zespołu Agencji na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii na określony okres czasu, zgodnie z planem operacyjnym;

               3)„szybka interwencja na granicy” oznacza działanie mające na celu szybką reakcję w obliczu szczególnych i wyjątkowo trudnych wyzwań, prowadzone na granicach byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii sąsiadujących z państwem członkowskim przez określony czas zgodnie z planem operacyjnym;

               4)„operacja powrotowa” oznacza operację koordynowaną przez Agencję, obejmującą wzmocnienie techniczne i operacyjne zapewniane przez jedno lub większą liczbę państw członkowskich, w ramach której osoby powracające z jednego lub większej liczby państw członkowskich powracają w trybie przymusowym lub dobrowolnie do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zgodnie z Umową między Wspólnotą Europejską a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii o readmisji osób przebywających nielegalnie;

               5)„kontrola graniczna” oznacza kontrolę osób przeprowadzaną na granicy wyłącznie w odpowiedzi na zamiar przekroczenia tej granicy lub na akt jej przekroczenia, bez względu na wszelkie inne okoliczności, składającą się z odprawy granicznej na przejściach granicznych i ochrony granicy pomiędzy przejściami granicznymi;

               6)„członek zespołu” oznacza członka personelu Agencji lub członka zespołu straży granicznej uczestniczących państw członkowskich, w tym funkcjonariuszy straży granicznej oddelegowanych przez państwa członkowskie do Agencji w celu rozmieszczenia w trakcie działania; może oznaczać również innych właściwych członków personelu, których funkcje zostaną określone w planie operacyjnym.

               7)„państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej;

               8)„rodzime państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, którego funkcjonariusz straży granicznej lub inny właściwy członek personelu jest członkiem zespołu;

               9)„dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej; możliwa do zidentyfikowania osoba to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy bądź jeden lub kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość tej osoby fizycznej;

               10)„uczestniczące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, które uczestniczy w działaniu w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii poprzez zapewnienie sprzętu technicznego, funkcjonariuszy straży granicznej i innych właściwych członków personelu rozmieszczanych w ramach zespołu;

               11)„Agencja” oznacza Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, utworzoną na mocy rozporządzenia (UE) 2016/1624 w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej;

               12)„uprawnienia wykonawcze członków zespołu” oznaczają uprawnienia niezbędne do wykonywania zadań wymaganych przy kontroli granicznej i operacjach powrotowych, które są przeprowadzane na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w ramach wspólnych operacji będących częścią planu operacyjnego.

               Artykuł 3

               Uruchomienie działania

               1.Agencja może zaproponować uruchomienie działania właściwym organom byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mogą złożyć do Agencji wniosek o uruchomienie działania.

               2.Wykonanie działania wymaga zgody obu właściwych organów byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz Agencji.

               Artykuł 4

               Plan operacyjny

               Plan operacyjny uzgodniony z państwem członkowskim lub z państwami członkowskimi graniczącymi z obszarem operacyjnym jest również uzgodniony między Agencją a byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii w odniesieniu do każdego wspólnego działania lub szybkiej interwencji na granicy. Plan ten określa szczegółowo organizacyjne i proceduralne aspekty wspólnego działania lub szybkiej interwencji na granicy, w tym opis i ocenę sytuacji wraz ze sposobem działania, operacyjne cele i zadania, rodzaj sprzętu technicznego, który ma zostać wykorzystany, plan realizacji, warunki współpracy z państwami trzecimi, innymi agencjami i organami Unii lub organizacjami międzynarodowymi, przepisy dotyczące praw podstawowych, w tym ochrony danych osobowych, przewidywany czas trwania działania, obszar geograficzny, na którym odbędzie się działanie, opis zadań, obowiązków, w tym w zakresie przestrzegania praw podstawowych, i specjalnych poleceń dla członków zespołu, a także dopuszczalnego korzystania z baz danych i dopuszczalnego stosowania broni służbowej, amunicji i sprzętu w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii, skład zespołów oraz rozmieszczenie innych właściwych członków personelu, przepisy dotyczące dowodzenia i kontroli, w tym imiona i nazwiska oraz stopnie służbowe funkcjonariuszy straży granicznej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii odpowiedzialnych za współpracę z członkami zespołu Agencji, zwłaszcza imiona i nazwiska oraz stopnie służbowe tych funkcjonariuszy straży granicznej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, którzy sprawują dowództwo w czasie rozmieszczenia na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz pozycję członków zespołów w strukturze dowodzenia i rodzaj sprzętu technicznego, który ma zostać wykorzystany; koordynację, komunikację, dowodzenie, kontrolę i strukturę sprawozdawczości, ustalenia organizacyjne i logistykę, ocenę i finansowe aspekty wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy. Oceny wspólnej operacji lub szybkiej interwencji na granicy dokonują wspólnie była jugosłowiańska Republika Macedonii i Agencja.

               Artykuł 5

               Zadania i uprawnienia członków zespołów

               1. Członkowie zespołu mają prawo do wykonywania zadań i uprawnień wykonawczych wymaganych przy kontroli granicznej i operacjach powrotowych.

               2. Członkowie zespołu przestrzegają przepisów ustawowych i wykonawczych byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               3. Członkowie zespołu mogą wykonywać zadania i korzystać z uprawnień na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii jedynie na polecenie i w obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub innych właściwych członków personelu byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. W stosownych przypadkach była jugosłowiańska Republika Macedonii wydaje zespołowi polecenia zgodnie z planem operacyjnym.

               Za pośrednictwem swojego oficera koordynującego Agencja może przekazywać właściwej osobie z policji granicznej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii swoje spostrzeżenia na temat poleceń wydawanych zespołowi. W takim przypadku była jugosłowiańska Republika Macedonii uwzględnia te spostrzeżenia i realizuje je w możliwie największym stopniu.

               W przypadkach gdy wydawane zespołowi polecenia są niezgodne z planem operacyjnym, oficer koordynujący niezwłocznie informuje dyrektora wykonawczego Agencji. Dyrektor wykonawczy może zastosować odpowiednie środki, w tym wstrzymanie lub zakończenie działania.

               4. Podczas wykonywania zadań i korzystania z uprawnień członkowie zespołu noszą, w stosownych przypadkach, własne umundurowanie. Członkowie zespołu noszą również w stosownych przypadkach, na swoim umundurowaniu, widoczny identyfikator oraz niebieską opaskę z insygniami Unii Europejskiej i Agencji. Aby umożliwić krajowym organom byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii stwierdzenie ich tożsamości, członkowie zespołu noszą przez cały czas dokument akredytacyjny, o którym mowa w art. 8.

               5. Podczas wykonywania zadań i korzystania z uprawnień członkowie zespołu mogą nosić broń służbową, amunicję i sprzęt w zakresie, w jakim są do tego upoważnieni na mocy przepisów krajowych rodzimego państwa członkowskiego i przepisów byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Przed rozmieszczeniem członków zespołu była jugosłowiańska Republika Macedonii informuje Agencję o dopuszczalnych rodzajach broni służbowej, amunicji i sprzętu oraz o odpowiednich ramach prawnych i warunkach ich użycia.

               6. Podczas wykonywania zadań i korzystania z uprawnień członkowie zespołu są uprawnieni do użycia siły, w tym użycia broni służbowej, amunicji i sprzętu, za zgodą rodzimego państwa członkowskiego i byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, w obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub innych właściwych członków personelu byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i zgodnie z prawem krajowym byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Była jugosłowiańska Republika Macedonii może upoważnić członków zespołu do użycia siły bez obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub innych właściwych członków personelu byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Przed rozmieszczeniem członków zespołu była jugosłowiańska Republika Macedonii informuje Agencję o dopuszczalnym użyciu siły fizycznej i środków przymusu, a także o warunkach ich użycia.

               7.Przed rozmieszczeniem członków zespołu była jugosłowiańska Republika Macedonii informuje Agencję o tym, jakie krajowe bazy danych mogą zostać wykorzystane. Korzystanie z baz danych odbywa się zgodnie z przepisami prawa krajowego byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Jedynie upoważnione osoby z byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mają dostęp do krajowych baz danych.

               Była jugosłowiańska Republika Macedonii może zezwolić członkom zespołu na dostęp do danych z jej krajowych baz danych, jeśli jest to konieczne do wypełnienia celów operacyjnych określonych w planie operacyjnym i do przeprowadzenia operacji powrotowych.

               Artykuł 6

               Zawieszenie i zakończenie działania

               1. Dyrektor wykonawczy Agencji może zawiesić lub zakończyć działanie, po poinformowaniu byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii na piśmie, jeżeli była jugosłowiańska Republika Macedonii nie przestrzega postanowień niniejszej Umowy lub planu operacyjnego. Dyrektor wykonawczy przedstawia byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii uzasadnienie takiego zawieszenia lub zakończenia działania.

               2. Była jugosłowiańska Republika Macedonii może zawiesić lub zakończyć działanie, po poinformowaniu Agencji na piśmie, jeżeli Agencja lub którekolwiek uczestniczące państwo członkowskie nie przestrzega postanowień niniejszej Umowy lub planu operacyjnego. Była jugosłowiańska Republika Macedonii przedstawia Agencji uzasadnienie takiego zawieszenia lub zakończenia działania.

               3. W szczególności dyrektor wykonawczy Agencji lub Ministerstwo Spraw Wewnętrznych byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mogą zawiesić lub zakończyć działanie w przypadku naruszenia praw podstawowych, naruszenia zasady non-refoulement lub przepisów w zakresie ochrony danych.

               4. Zakończenie działania nie ma wpływu na żadne prawa ani obowiązki wynikające ze stosowania niniejszej Umowy lub planu operacyjnego przed takim zakończeniem.

               Artykuł 7

               Przywileje i immunitety członków zespołu

               1. Przywileje i immunitety przyznane członkom zespołu Agencji mają na celu zapewnienie skutecznego pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               2. Dokumenty, korespondencja i mienie członków zespołu są nietykalne, z wyjątkiem sytuacji przedsięwzięcia środków egzekucyjnych dozwolonych na mocy ust. 8.

               3. Członkowie zespołu korzystają z immunitetu od jurysdykcji karnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w odniesieniu do wszystkich czynów dokonanych przez nich w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego.

               W przypadku zarzutu popełnienia przestępstwa przez członka zespołu dyrektor wykonawczy Agencji oraz właściwy organ w rodzimym państwie członkowskim są informowane w trybie natychmiastowym. Przed wszczęciem postępowania sądowego dyrektor wykonawczy Agencji, po dokładnym rozważeniu oświadczeń złożonych przez właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego i właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, przedkłada właściwym organom sądowym byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii dokument poświadczający, czy czyn, o którym mowa, został dokonany w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego. Do czasu przedłożenia tego dokumentu, Agencja i rodzime państwo członkowskie powstrzymają się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrozić późniejszemu ewentualnemu postępowaniu karnemu wszczętemu przez właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii przeciwko temu członkowi zespołu.

               Jeżeli czyn został dokonany w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego, postępowania nie wszczyna się. Jeżeli czyn nie został dokonany w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego, postępowanie można prowadzić. Poświadczenie dyrektora wykonawczego Agencji jest wiążące dla organów byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Przywileje przyznane członkom zespołu i immunitet od jurysdykcji karnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii nie wyłączają ich spod jurysdykcji rodzimego państwa członkowskiego.

               4. Członkowie zespołu korzystają z immunitetu od jurysdykcji cywilnej i administracyjnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w odniesieniu do wszystkich czynów dokonanych przez nich w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego.

               Dyrektor wykonawczy Agencji oraz właściwy organ w rodzimym państwie członkowskim są niezwłocznie powiadamiani o każdym przypadku wszczęcia przed jakimkolwiek sądem byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii jakiegokolwiek postępowania cywilnego przeciwko członkom zespołu. Przed wszczęciem postępowania sądowego dyrektor wykonawczy, po dokładnym rozważeniu oświadczeń złożonych przez właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego i właściwy organ byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, przedkłada właściwym organom sądowym byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii dokument poświadczający, czy czyn, o którym mowa, został dokonany przez członków zespołu w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego.

               Jeżeli czyn został dokonany w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego, postępowania nie wszczyna się. Jeżeli czyn nie został dokonany w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego, postępowanie można prowadzić. Poświadczenie dyrektora wykonawczego Agencji jest wiążące dla organów byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               Wszczęcie postępowania przeciwko członkom zespołu uniemożliwia im powoływanie się na immunitet od jurysdykcji w stosunku do powództw wzajemnych powiązanych bezpośrednio z powództwem głównym.

               5. Immunitet członków zespołu od jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zgodnie z ust. 3 i 4 niniejszego artykułu może zostać uchylony przez rodzime państwo członkowskie, stosownie do sytuacji. Uchylenie takie musi zawsze być jednoznacznie wyrażone.

               6. Członkowie zespołu nie są zobowiązani do składania zeznań w charakterze świadka.

               7. W przypadku szkody wyrządzonej przez członka zespołu w ramach pełnienia obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego, była jugosłowiańska Republika Macedonii ponosi odpowiedzialność za wszelkie szkody.

               Jeżeli szkoda została wyrządzona przez członka zespołu z uczestniczącego państwa członkowskiego w ramach pełnienia obowiązków służbowych wskutek rażącego niedbalstwa lub umyślnego naruszenia przepisów, była jugosłowiańska Republika Macedonii może zażądać, za pośrednictwem dyrektora wykonawczego Agencji, wypłacenia odszkodowania przez dane uczestniczące państwo członkowskie.

               Jeżeli szkoda została wyrządzona wskutek rażącego niedbalstwa lub umyślnego naruszenia przepisów lub jeżeli czyn nie został popełniony w ramach pełnienia obowiązków służbowych przez członka zespołu będącego członkiem personelu Agencji, była jugosłowiańska Republika Macedonii może zażądać wypłacenia odszkodowania przez Agencję.

               8. W stosunku do członków zespołu nie mogą być przedsięwzięte żadne środki egzekucyjne z wyjątkiem przypadków, w których wszczęto przeciwko nim postępowanie cywilne niepowiązane z pełnieniem obowiązków służbowych podczas działań prowadzonych na podstawie planu operacyjnego.

               Mienie członków zespołu nie podlega zajęciu w celu wykonania wyroku, postanowienia lub nakazu sądowego, jeśli dyrektor wykonawczy Agencji poświadczy, iż jest ono niezbędne członkom do wykonywania obowiązków służbowych. W postępowaniu cywilnym członkowie zespołu nie podlegają ograniczeniu wolności osobistej ani innym środkom przymusu.

               9. Immunitet członków zespołu od jurysdykcji byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii nie wyłącza ich spod jurysdykcji odpowiednich rodzimych państw członkowskich.

               10. W zakresie usług świadczonych na rzecz Agencji członkowie zespołu są zwolnieni z podlegania przepisom dotyczącym zabezpieczenia społecznego, które obowiązują w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii.

               11. Członkowie zespołu są zwolnieni w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii z wszelkich form opodatkowania dochodów i wynagrodzenia wypłacanych im przez Agencję lub rodzime państwa członkowskie, a także wszelkich innych dochodów pochodzących spoza byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               12. Była jugosłowiańska Republika Macedonii, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, zezwala na przywóz przedmiotów przeznaczonych do osobistego użytku członków zespołu i zwalnia z wszelkich ceł, podatków i innych związanych z tym należności, z wyjątkiem należności za przechowywanie, przewóz i podobne usługi w odniesieniu do takich przedmiotów. Była jugosłowiańska Republika Macedonii zezwala również na wywóz takich przedmiotów.

               13. Osobisty bagaż członków zespołu jest zwolniony z kontroli, chyba że istnieją poważne podstawy lub przypuszczenia, że zawiera on przedmioty, które nie są przeznaczone do osobistego użytku członków zespołu, lub przedmioty, których przywóz lub wywóz jest zabroniony przez przepisy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii lub które podlegają jej przepisom w zakresie kwarantanny. Kontrola takiego bagażu osobistego jest przeprowadzana jedynie w obecności zainteresowanego członka / zainteresowanych członków zespołu lub upoważnionego przedstawiciela Agencji członka(-ów) zespołu.

               Artykuł 8

               Dokument akredytacyjny

               1. Agencja, we współpracy z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii, wydaje każdemu członkowi zespołu dokument w językach urzędowych stron, który umożliwia organom byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii stwierdzenie ich tożsamości oraz stanowi dowód na to, że posiadacz dokumentu jest uprawniony do wykonywania zadań i korzystania z uprawnień, o których mowa w art. 5 niniejszej Umowy oraz w planie operacyjnym. Dokument ten zawiera następujące informacje dotyczące członka: imię, nazwisko i obywatelstwo; stopień służbowy lub nazwę stanowiska; aktualne zdjęcie w formacie cyfrowym i zadania, do realizacji których jest upoważniony w czasie rozmieszczenia.

               2. Dokument akredytacyjny, w połączeniu z ważnym dokumentem podróży, umożliwia danemu członkowi zespołu wjazd do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, bez konieczności posiadania wizy lub wcześniejszego zezwolenia.

               3. Dokument akredytacyjny jest zwracany Agencji po zakończeniu działania.

               Artykuł 9

               Prawa podstawowe

               1. Członkowie zespołu wykonują swoje zadania i korzystają ze swoich uprawnień przy pełnym poszanowaniu podstawowych praw i wolności, w tym prawa dostępu do procedur azylowych, godności człowieka, zakazu tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania, prawa do wolności, zasady non-refoulement i zakazu wydaleń zbiorowych, praw dziecka i prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. Wykonując swoje zadania i korzystając ze swoich uprawnień, nie mogą oni dyskryminować osób z żadnych względów, w tym ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek, orientację seksualną lub tożsamość płciową. Wszelkie działania godzące w podstawowe prawa i wolności podjęte przez członków zespołu w ramach wykonywania ich zadań i korzystania z ich uprawnień muszą być proporcjonalne do celu takich działań i szanować istotę tych podstawowych praw i wolności.

               2. Każda ze Stron posiada mechanizm skargowy służący do rozpatrywania zarzutów dotyczących naruszenia praw podstawowych popełnionego przez swój personel w trakcie pełnienia obowiązków służbowych podczas wspólnej operacji, szybkiej interwencji na granicy lub operacji powrotowej wykonywanych na mocy niniejszej Umowy.

               Artykuł 10

               Przetwarzanie danych osobowych

               1. Przetwarzanie danych osobowych może mieć miejsce wyłącznie wówczas, gdy jest to konieczne do wykonania niniejszej Umowy przez byłą jugosłowiańską Republikę Macedonii, Agencję lub uczestniczące państwa członkowskie.

               2. Przetwarzanie danych osobowych przez byłą jugosłowiańską Republikę Macedonii podlega przepisom jej prawa krajowego.

               3. Przetwarzanie danych osobowych do celów administracyjnych przez Agencję i uczestniczące państwo (państwa) członkowskie, w tym także w przypadku przekazywania danych osobowych do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, podlega przepisom rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, decyzji ramowej Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych oraz środkom przyjętym przez Agencję w celu stosowania rozporządzenia (WE) nr 45/2001, o których mowa w art. 45 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1624.

               4. Jeżeli przetwarzanie danych obejmuje również przekazywanie danych osobowych, państwa członkowskie i Agencja wskazują, w chwili przekazywania danych osobowych do byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, wszelkie ograniczenia dostępu do tych danych lub korzystania z nich, ogólne lub szczegółowe, w tym w zakresie przekazywania, usuwania lub niszczenia. Jeżeli konieczność wprowadzenia takich ograniczeń pojawia się po przekazaniu danych osobowych, państwa członkowskie i Agencja odpowiednio informują o tym byłą jugosłowiańską Republikę Macedonii.

               5. Dane osobowe zgromadzone do celów administracyjnych podczas realizacji działania mogą być przetwarzane przez Agencję, uczestniczące państwa członkowskie i byłą jugosłowiańską Republikę Macedonii zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi ochrony danych.

               6. Agencja, uczestniczące państwa członkowskie oraz była jugosłowiańska Republika Macedonii sporządzają wspólne sprawozdanie na temat stosowania ust. 1–5 niniejszego artykułu po zakończeniu każdego działania. Sprawozdanie to przekazywane jest urzędnikowi ds. praw podstawowych i inspektorowi ochrony danych Agencji, a także właściwemu organowi ochrony danych osobowych w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii. Urzędnik ds. praw podstawowych i inspektor ochrony danych Agencji składają sprawozdanie dyrektorowi wykonawczemu Agencji.

               Artykuł 11

               Spory i interpretacja

               1. Wszystkie kwestie zaistniałe w związku ze stosowaniem niniejszej Umowy są rozpatrywane wspólnie przez właściwe organy byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz przedstawicieli Agencji, którzy konsultują się z państwem członkowskim lub państwami członkowskimi sąsiadującymi z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               2. W przypadku braku wcześniejszego rozstrzygnięcia spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy rozstrzygane są wyłącznie na drodze negocjacji pomiędzy byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii a Komisją Europejską, która zasięga opinii wszelkich państw członkowskich sąsiadujących z byłą jugosłowiańską Republiką Macedonii.

               Artykuł 12

               Wejście w życie, czas obowiązywania i rozwiązanie Umowy

               1. Strony zatwierdzają niniejszą Umowę zgodnie ze swoimi właściwymi wewnętrznymi procedurami prawnymi.

               2. Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu wewnętrznych procedur prawnych, o których mowa w ust. 1.

               3. Niniejsza Umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony. Umowa może zostać rozwiązana w formie pisemnej za obopólną zgodą Stron lub jednostronnie przez jedną ze Stron. W drugim z powyższych przypadków Strona pragnąca wypowiedzieć Umowę ma obowiązek poinformować o tym drugą ze Stron na piśmie za pośrednictwem kanałów dyplomatycznych.

               Wypowiedzenie staje się skuteczne pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu powiadomienia.

               4. Niniejsza Umowa może zostać zmieniona w każdej chwili za pisemną zgodą obu stron. Zmiany wchodzą w życie zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.

               5. Powiadomienia dokonywane zgodnie z niniejszym artykułem przesyła się, w przypadku Unii, do Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej, a w przypadku byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, do ministra spraw zagranicznych.

               Artykuł 13

               Stosunek do innych umów

               Niniejsza Umowa nie wpływa na prawa i obowiązki Stron wynikające z innych umów międzynarodowych, którymi obie ze Stron są związane.

               Artykuł 14

               Właściwe organy odpowiedzialne za wdrożenie umowy

               1. Właściwym organem odpowiedzialnym za wdrożenie niniejszej Umowy w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

               2. Właściwym organem odpowiedzialnym za wdrożenie niniejszej Umowy w Unii Europejskiej jest Agencja.

               WSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII I LIECHTENSTEINU

               Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 r. i 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych państw we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.

               W związku z tym pożądane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, oraz władze byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy dotyczące działań prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na terytorium byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii na warunkach podobnych do tych, które zawarto w niniejszej Umowie.

               WSPÓLNA DEKLARACJA

               Obie strony zgadzają się, że powstrzymanie się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrozić późniejszemu ewentualnemu postępowaniu karnemu wszczętemu względem danego członka zespołu przez właściwe organy państwa przyjmującego, obejmuje również powstrzymanie się od aktywnego ułatwiania powrotu tego członka zespołu z terytorium operacji Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii do jego/jej rodzimego państwa członkowskiego, do czasu przedłożenia dokumentu poświadczającego przez dyrektora wykonawczego Agencji.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.12.2018
            COM(2018) 825 final
            2018/0417(CNS)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            zmieniająca decyzję nr 940/2014/UE w odniesieniu do produktów uprawnionych do korzystania ze zwolnienia lub obniżki podatku od dokowania

               UZASADNIENIE

               Postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) mają zastosowanie do regionów najbardziej oddalonych Unii. Francuskie regiony najbardziej oddalone zostały jednak wyłączone z terytorialnego zakresu stosowania dyrektyw w sprawie VAT i akcyzy.

               Postanowienia TFUE, w szczególności jego art. 110, zasadniczo nie dopuszczają żadnej różnicy w opodatkowaniu we francuskich regionach najbardziej oddalonych między produktami lokalnymi a produktami pochodzącymi z Francji metropolitalnej, z innych państw członkowskich lub z państw trzecich. W art. 349 TFUE przewidziano jednak możliwość wprowadzenia środków szczególnych dla regionów najbardziej oddalonych ze względu na występowanie trwałych niekorzystnych warunków, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną tych regionów. Środki te dotyczą różnych polityk, w tym polityki podatkowej.

               Podatek od dokowania jest podatkiem pośrednim obowiązującym wyłącznie we francuskich najbardziej oddalonych regionach (Martynika, Gwadelupa, Gujana Francuska, Reunion i Majotta). Podatek ten ma zastosowanie do przywozu towarów, niezależnie od ich pochodzenia, oraz do odpłatnych dostaw towarów wykonywanych przez osoby prowadzące działalność produkcyjną. Zasadniczo stosuje się go w ten sam sposób do produktów wytwarzanych lokalnie i do produktów przywożonych.

               W decyzji Rady nr 940/2014/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. upoważniono jednak Francję do stosowania do dnia 31 grudnia 2020 r. zwolnień z „podatku od dokowania” lub obniżek „podatku od dokowania” w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych lokalnie. Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia z podatku lub obniżki podatku. W zależności od produktów różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 10, 20 lub 30 punktów procentowych. W części A załącznika wymieniono produkty, w przypadku których różnica w opodatkowaniu nie może przekraczać 10 punktów procentowych; w części B produkty, dla których różnica w opodatkowaniu nie może przekraczać 20 punktów procentowych, zaś w części C produkty, dla których różnica w opodatkowaniu nie może przekraczać 30 punktów procentowych.

               W decyzji Rady z dnia 17 grudnia 2014 r. podano przyczyny, które doprowadziły do przyjęcia środków szczególnych: oddalenie, zależność od surowców i źródeł energii, obowiązek tworzenia większych zapasów, mały rozmiar rynku lokalnego połączony ze słabo rozwiniętą działalnością eksportową itd. Wszystkie te niekorzystne warunki powodują zwiększenie kosztów produkcji, a zatem cen netto produktów wytwarzanych lokalnie, które przy braku środków szczególnych byłyby mniej konkurencyjne w stosunku do produktów pochodzących z zewnątrz, nawet przy uwzględnieniu kosztów dostawy do francuskich regionów najbardziej oddalonych. Utrudniłoby to zatem utrzymanie produkcji lokalnej. Środki szczególne zawarte w decyzji Rady z dnia 17 grudnia 2014 r. zostały więc opracowane w celu wzmocnienia przemysłu lokalnego.

               W art. 3 decyzji Rady z dnia 17 grudnia 2014 r. przewidziano, że do dnia 31 grudnia 2017 r. władze francuskie przedstawią Komisji sprawozdanie na temat stosowania systemu opodatkowania przewidzianego w przedmiotowej decyzji w celu oceny skutków zastosowanych środków i ich wkładu w promowanie lub utrzymanie lokalnej działalności gospodarczej z uwzględnieniem niekorzystnych warunków, z którymi borykają się regiony najbardziej oddalone. W oparciu o to sprawozdanie Komisja przedłoży Radzie sprawozdanie zawierające pełną analizę gospodarczą i społeczną oraz, w stosownych przypadkach, wniosek mający na celu dostosowanie przepisów decyzji nr 940/2014/UE.

               W dniu 12 lutego 2018 r. władze francuskie przedstawiły Komisji przewidziane sprawozdanie. Szczegółowe sprawozdania z oceny każdego z francuskich regionów najbardziej oddalonych, do których dołączono wnioski dotyczące dostosowania wykazu produktów, które kwalifikują się do objęcia zróżnicowanym opodatkowaniem, przekazano dnia 15 marca 2018 r. w przypadku Gujany Francuskiej, Martyniki i Gwadelupy, dnia 4 czerwca 2018 r. w przypadku Reunion i dnia 28 sierpnia 2018 r. w przypadku Majotty, przy czym do tego sprawozdania nie dołączono wniosku o aktualizację wykazu. Dnia 26 października 2018 r. przedłożono wniosek uzupełniający dotyczący wprowadzenia nowego produktu.

               Wnioski o aktualizację wykazów przekazane przez władze francuskie to głównie wnioski dotyczące umieszczenia w wykazach nowych produktów (50), ale również wnioski dotyczące przeprowadzenia ponownej klasyfikacji produktów znajdujących się w wykazie, co umożliwiłoby wprowadzenie większego zróżnicowania stawek opodatkowania (28), wnioski dotyczące powiększenia kategorii odnośnych produktów (7), a także kilka wniosków dotyczących aktualizacji kodów (9 produktów w Gujanie Francuskiej). Wnioski te mają na celu przywrócenie konkurencyjności przedsiębiorstw poprzez rekompensatę części dodatkowych kosztów produkcji, które obciążają produkcję lokalną.

               W sprawozdaniu Komisji, o którym mowa w art. 3 decyzji nr 940/2014/UE, zawarto analizę ekonomiczną i społeczną stosowania systemu podatku od dokowania od czasu wejścia w życie niniejszej decyzji i zaproponowano przychylenie się do wniosku władz francuskich dotyczącego aktualizacji wykazów.

               Istotnie, w przypadku niektórych produktów lokalnych, spadek lub załamanie cen, agresywne praktyki cenowe, trudności w sektorze budowlanym, zmniejszenie udziału w rynku lub wzrost dodatkowych kosztów produkcji zagrażają przetrwaniu działalności i utrzymaniu miejsc pracy.

               Ponadto rozwój nowej produkcji jest ograniczony lub nawet zagrożony z powodu istnienia dodatkowych kosztów produkcji, które osłabiają jej konkurencyjność w porównaniu z tanimi produktami przywożonymi z Francji metropolitalnej lub Azji.

               Okoliczności te wymagają wprowadzenia różnic w opodatkowaniu lub nawet ich wzrostu w odniesieniu do lokalnej produkcji, która ma pierwszorzędne znaczenie dla przedmiotowych regionów.

               Sprawozdanie to zostało dzisiaj przedstawione Radzie. Towarzyszy mu niniejszy wniosek Rady.

               Celem niniejszego wniosku jest dostosowanie wykazu produktów kwalifikujących się do zróżnicowania podatkowego do zmian gospodarczych, które nastąpiły od czasu przyjęcia decyzji nr 940/2014/UE.

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               W dniu 15 marca 2018 r. władze francuskie zwróciły się do Komisji o przedstawienie projektu dostosowania technicznego decyzji Rady nr 940/2014/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. Do wniosku dołączone zostały sprawozdania uzasadniające wnioskowane dostosowania. Na podstawie tych sprawozdań Komisja przedłożyła dziś Radzie sprawozdanie zawierające ekonomiczną i społeczną analizę stosowania systemu podatku od dokowania oraz uzasadniające potrzebę dostosowania decyzji 940/2014/UE.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Inicjatywa ta wchodzi w zakres priorytetów określonych w wytycznych politycznych zapisanych w art. 349 TFUE. W artykule tym przyznano, że strukturalna sytuacja gospodarcza i społeczna regionów najbardziej oddalonych, do których należą Gwadelupa, Gujana Francuska, Martynika, Reunion i Majotta, jest pogorszona ich oddaleniem, charakterem wyspiarskim, niewielkimi rozmiarami, trudną topografią i klimatem oraz ich zależnością gospodarczą od niewielkiej liczby produktów, podczas gdy trwałość i łączne występowanie tych czynników poważnie szkodzą rozwojowi tych regionów. W związku z tym art. 349 stanowi, że Rada, stanowiąc na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, przyjmuje specyficzne środki zmierzające w szczególności do określenia warunków stosowania Traktatów do tych regionów, w tym wspólnych polityk. Celem dostosowania wykazów produktów kwalifikujących się do zróżnicowanego opodatkowania jest promowanie i utrzymywanie wytwarzania niektórych produktów lokalnych, które są szczególnie narażone na ryzyko, a tym samym wspieranie zatrudnienia w departamentach zamorskich. Dostosowanie to pogłębia jednolity rynek i przywraca konkurencyjność tych lokalnych produktów, rekompensując szkody wynikające z sytuacji geograficznej i gospodarczej przedmiotowych regionów.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Zgodnie z art. 349 akapit trzeci TFUE Rada przyjmuje środki, biorąc pod uwagę szczególne cechy charakterystyczne i ograniczenia regionów najbardziej oddalonych, bez podważania integralności i spójności porządku prawnego Unii, w tym rynku wewnętrznego i wspólnych polityk. Decyzja nr 940/2014/UE i elementy, na których została oparta, zostały uznane za spójne z innymi obszarami polityki Unii. W niniejszej inicjatywie przewidziano ograniczone dostosowanie załącznika do decyzji nr 940/2014/UE. Pozostałe elementy decyzji nr 940/2014/UE pozostają bez zmian. W związku z powyższym dostosowanie wykazu produktów kwalifikujących się do zróżnicowanego opodatkowania nie może mieć wpływu na spójność decyzji nr 940/2014/UE z innymi politykami Unii.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Jedynie Rada jest uprawniona do przyjęcia, na podstawie art. 349 TFUE, środków szczególnych na rzecz regionów najbardziej oddalonych w celu dostosowania stosowania Traktatów do tych regionów, w tym wspólnej polityki w poszczególnych obszarach, z powodu występowania trwałych niekorzystnych warunków, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną regionów najbardziej oddalonych.

               Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.

               •Proporcjonalność

               Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów.

               Dotyczy on jedynie produktów, w odniesieniu do których uzasadnione okazało się umieszczenie danego produktu w wykazie produktów lub jego zmiana w ramach wykazu.

               Podobnie maksymalne zróżnicowanie stawek proponowane w odniesieniu do każdego produktu będącego przedmiotem niniejszego wniosku jest ograniczone do wysokości koniecznej w świetle wyższych kosztów, jakie musi ponosić dana produkcja lokalna. Zatem obciążenia podatkowe dotyczące produktów przywożonych do francuskich regionów i departamentów zamorskich nie przekraczają wysokości koniecznej do zrekompensowania mniejszej konkurencyjności produktów wytwarzanych lokalnie.

               W ramach prawnych decyzji nr 940/2014/UE jedynym sposobem wprowadzenia lub zmiany różnic podatkowych mających zastosowanie do produktów lokalnych jest zmiana obowiązującej decyzji. Wniosek ma więc na celu dostosowanie decyzji nr 940/2014/UE.

               •Wybór instrumentu

               Proponowane instrumenty: decyzja Rady.

               Inne instrumenty byłyby niewłaściwe.

               Zmieniany tekst sam jest decyzją Rady przyjętą na tej samej podstawie prawnej (art. 349 TFUE).

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

               A. Z art. 349 akapit pierwszy TFUE – zgodnie z wykładnią Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych od C-132/14 do C-136/14
                  1
                – wynika, że „środki szczególne”, których dotyczy wniosek, przyjmuje się z uwzględnieniem „strukturalnej sytuacji gospodarczej i społecznej regionów najbardziej oddalonych”, która „pogarsza się” z uwagi na szereg czynników, których trwałość i łączne występowanie poważnie szkodzą rozwojowi tych regionów. Czynniki te przedstawiono w art. 349 TFUE akapit pierwszy jako elementy pogorszenia niekorzystnej strukturalnej sytuacji gospodarczej i społecznej regionów najbardziej oddalonych, które muszą zostać uwzględnione przez Radę, zgodnie z art. 349 akapit trzeci TFUE, przy przyjmowaniu środków szczególnych. W związku z perspektywą opisaną przez Trybunał powyżej oraz z powodów przedstawionych poniżej, Komisja uważa, że jedynym właściwym rozwiązaniem jest niezwłoczne dostosowanie wykazu produktów kwalifikujących się do zróżnicowanego opodatkowania:

               – Proponowane zmiany umożliwią dostosowanie do zmian gospodarczych, które nastąpiły od czasu przyjęcia decyzji nr 940/2014/UE (spadek cen, a nawet załamanie cen, agresywne praktyki cenowe, trudności w sektorze budowlanym, zmniejszenie udziału w rynku lub wzrost dodatkowych kosztów produkcji), a tym samym zapobieżenie niezwłocznej i prawdopodobnie nieodwracalnej szkodzie dla niektórych wrażliwych produktów lokalnych.

               Niektóre nowe rodzaje działalności rozwinięte w tych regionach są faktycznie zagrożone z powodu wysokiego poziomu konkurencji ze strony taniego przywozu, mimo ich wysokich dodatkowych kosztów produkcji, które mają wpływ na ich konkurencyjność.

               – Niektóre produkty lokalne stoją w obliczu wzrostu dodatkowych kosztów produkcji. Istnienie dodatkowych kosztów produkcji, których nie równoważy zróżnicowane opodatkowanie, zagraża istnieniu lokalnych przedsiębiorstw, które są tym bardziej podatne na zagrożenia, że większość z nich to MŚP (68 % z nich zatrudnia mniej niż 20 osób).

               – Niniejsza inicjatywa jest kluczowym środkiem wspierania i utrzymania lokalnej produkcji we francuskich regionach najbardziej oddalonych. System podatku od dokowania ma bezpośredni wpływ na lokalne przedsiębiorstwa. Umożliwia rozwój nowej lokalnej działalności pomimo wysokich kosztów produkcji.

               Niewątpliwie ma on kluczowe znaczenie dla utrzymania lokalnej działalności produkcyjnej we francuskich regionach najbardziej oddalonych, w których bezrobocie – zwłaszcza osób młodych – jest najwyższe w Europie.

               B. Po pierwsze należy zaznaczyć, że jedynym rozwiązaniem umożliwiającym utrzymanie i rozwój lokalnej produkcji w tych najbardziej oddalonych regionach jest dostosowanie wykazu produktów, które mogą podlegać zróżnicowanemu opodatkowaniu.

               Po drugie przedmiotowy środek jest środkiem dostosowawczym o ograniczonych skutkach gospodarczych. Dotyczy on jedynie transakcji dokonywanych we francuskich regionach najbardziej oddalonych. Jego oddziaływanie jest zatem geograficznie ograniczone do terytoriów, które nie należą do Wspólnoty w rozumieniu dyrektyw w sprawie podatku VAT (2006/112/WE) i podatku akcyzowego (2008/118/WE).

               Jeżeli chodzi o produkty, w odniesieniu do których władze francuskie zwróciły się z wnioskiem o umieszczenie w wykazach lub ponowną klasyfikację, to odpowiadają one zadeklarowanej produkcji lokalnej o wartości 225 mln EUR w 2016 r. oraz przywozowi o wartości w przybliżeniu 212 mln EUR. Produkty te należą do bardzo zróżnicowanych kategorii.

               Komisja sprawdziła, w odniesieniu do każdego z tych produktów, czy wprowadzenie zróżnicowanego opodatkowania jest uzasadnione i proporcjonalne, przy jednoczesnym upewnieniu się, że wprowadzenie takiego zróżnicowania nie narusza integralności i spójności porządku prawnego Unii, w tym rynku wewnętrznego i wspólnych polityk. Komisja upewniła się w szczególności, że spełnione są warunki dotyczące istnienia produkcji lokalnej, przywozu znacznej ilości towarów, który może zagrażać utrzymaniu produkcji lokalnej, oraz kosztów dodatkowych zwiększających koszty produkcji lokalnej w porównaniu z towarami z zewnątrz i zagrażających konkurencyjności produktów wytwarzanych lokalnie.

               W przypadku wszystkich tych produktów przywóz odgrywa istotną rolę. W latach 2014–2016 wzrósł on o prawie 5 %.

               Jeżeli chodzi o produkty lokalne, które mają prawie całkowity udział w rynku, w związku z czym udział w rynku produktów „przywożonych” jest niewielki, Komisja upewniła się co do istnienia bezpośredniego i poważnego ryzyka zagrażającego produkcji lokalnej.

               Ponadto na podstawie sprawozdań przedłożonych przez władze francuskie zgodnie z art. 3 decyzji nr 940/2014/UE Komisja przeprowadziła ocenę śródokresową stosowania systemu podatku od dokowania we francuskich regionach najbardziej oddalonych. W swoim dzisiejszym sprawozdaniu dla Rady Komisja stwierdza, że system podatku od dokowania nie ma znaczących skutków dla konkurencji i wymiany handlowej.

               Ponadto, niezależnie od krótkoterminowego dostosowania wykazów, pełny przegląd decyzji, z zastosowaniem narzędzi lepszego stanowienia prawa, zostanie przeprowadzony w ramach odnowienia programu, nad którym prace rozpoczną się na początku 2019 r.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Zob. pkt powyżej.

               Ponadto, w kontekście pełnego przeglądu decyzji nr 940/2014/UE, przeprowadzone zostaną konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi stronami.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

               Nie dotyczy.

               •Ocena skutków

               Zob. pkt powyżej.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

               Nie dotyczy.

               •Prawa podstawowe

               Nie dotyczy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  Pełny przegląd decyzji nr 940/2014/UE, z zastosowaniem narzędzi lepszego stanowienia prawa, zostanie przeprowadzony w ramach odnowienia programu, nad którym prace rozpoczną się od początku 2019 r.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

               Nie dotyczy

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               Nie dotyczy.

               2018/0417 (CNS)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               zmieniająca decyzję nr 940/2014/UE w odniesieniu do produktów uprawnionych do korzystania ze zwolnienia lub obniżki podatku od dokowania

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

               uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego
                  2
               ,

               stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Decyzją nr 940/2014/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. dotyczącą systemu podatku od dokowania we francuskich regionach najbardziej oddalonych władze francuskie zostały uprawnione do stosowania zwolnień lub obniżek podatku od dokowania od produktów wytwarzanych lokalnie we francuskich departamentach i regionach zamorskich, wymienionych w załączniku do niej. W zależności od produktów i danego departamentu zamorskiego maksymalne dopuszczone zróżnicowanie stawek opodatkowania wynosi 10, 20 lub 30 punktów procentowych.

               (2)Zgodnie z art. 3 ust. 2 decyzji nr 940/2014/UE, w dniu 12 lutego 2018 r. władze francuskie przedstawiły Komisji sprawozdanie dotyczące stosowania systemu podatkowego przewidzianego w tej decyzji. Szczegółowe sprawozdania z oceny każdego z francuskich regionów najbardziej oddalonych, do których dołączono wnioski dotyczące dostosowania wykazu produktów, które kwalifikują się do objęcia zróżnicowanym opodatkowaniem, przekazano dnia 15 marca 2018 r. w przypadku Gujany Francuskiej, Martyniki i Gwadelupy, dnia 4 czerwca 2018 r. w przypadku Reunion i dnia 28 sierpnia 2018 r. w przypadku Majotty, przy czym do tego sprawozdania nie dołączono wniosku o aktualizację wykazu. Dnia 26 października 2018 r. przedłożono wniosek uzupełniający dotyczący wprowadzenia nowego produktu w odniesieniu do Gujany Francuskiej.

               (3)W oparciu o sprawozdanie władz francuskich Komisja przedłożyła Radzie sprawozdanie przewidziane w art. 3 ust. 2 akapit drugi decyzji nr 940/2014/UE oraz wniosek mający na celu dostosowanie tej decyzji. Przedmiotowe dostosowania dotyczą Martyniki, Gwadelupy, Gujany Francuskiej i Reunion. Polegają one na włączeniu nowych produktów do wykazu oraz zwiększeniu, w odniesieniu do niektórych produktów, dopuszczalnego zróżnicowania stawek opodatkowania.

               (4)W przypadku Gujany Francuskiej polegają one również na aktualizacji kodów Nomenklatury scalonej zawartych w załączniku do decyzji nr 940/2014/UE.

               (5)Dostosowanie wykazów jest uzasadnione w każdym przypadku ze względu na dodatkowe koszty produktów wytwarzanych lokalnie w porównaniu z odpowiadającymi im przywożonymi produktami wytwarzanymi na terytorium Unii.

               (6)Dostosowania, których należy dokonać w tym względzie, polegają głównie na umieszczeniu w wykazach znajdujących się w załączniku do decyzji nr 940/2014/UE produktów, w odniesieniu do których w 2014 r. istniała już produkcja lokalna, ale dla których w 2014 r. nie złożono wniosku o wpisanie do wykazów.

               (7)W przypadku Gujany Francuskiej przedmiotowe produkty to cement (kod 2523 29 00) oraz meble drewniane (kody 9403 30, 9403 50 00, 9403 60 i 9403 90 30).

               (8)W przypadku Martyniki przedmiotowe produkty to niektóre granulaty z tworzyw sztucznych (kod 3907 61 00) oraz chłodnie (kod 8418 69 00).

               (9)W przypadku Gwadelupy przedmiotowe produkty to niektóre rodzaje mięsa (kod 0210 12 19), niektóre sosy (kod 2103 90 90), skażony alkohol etylowy (kod 2207 20 00), niektóre nawozy (kody 2833, 2834 i 2836), niektóre produkty kosmetyczne (kody 3303 00 90 i 3304 99 00), niektóre płyny chłodzące (kod 3820 00 00) oraz kartony, pudła i pudełka, z papieru lub tektury (kod 4819 10 00).

               (10)W przypadku Reunion przedmiotowe produkty to niektóre artykuły drukowane (kod 4911 99), niektóre produkty higieniczne (kody 4818 20 10 i 4818 20 91), niektóre części zamienne do środków transportu (kody 8511 40 00, 8511 50 00 i 8511 90 00), niektóre przewody wentylacyjne i akcesoria do nich (kody 7306 30 80, 7306 61 92 i 7307 99 80), słoneczne urządzenia do podgrzewania wody (kod 8419 90 85), niektóre nawozy (kod 3102 10 90) oraz niektóre przeciery pomidorowe (kod 2002 90 11).

               (11)Jeżeli chodzi o sektor rolny, wnioski o umieszczenie w wykazie lub o przeprowadzenie ponownej klasyfikacji produktów uzasadniane są koniecznością zróżnicowania produkcji przez producentów lokalnych, aby lepiej stawić czoła zagrożeniom klimatycznym. Produkty, które należy wpisać do wykazów znajdujących się w załączniku do decyzji nr 940/2014/UE, to: w przypadku Martyniki niektóre warzywa (kody 0709 30 00, 0709 40 00, 0709 93 90, 0714) i awokado (kod 0804 40 00); w przypadku Gwadelupy ananasy (kod 0804 30) i papryki (kod 0904 22 00), a w przypadku Reunion cebula (kod 0703 10 19) i czosnek (kod 0703 20 00). Ponadto w przypadku Martyniki należy przeklasyfikować do wykazu B niektóre warzywa (kod 0706), niektóre rodzaje papryki (kod 0709 60) oraz ananasy (kody 0804 30 i 0805).

               (12)W przypadku niektórych produktów już uwzględnionych w wykazach zawartych w załączniku do decyzji nr 940/2014/UE konieczne jest albo rozszerzenie maksymalnego dopuszczalnego zróżnicowania stawek opodatkowania na podpozycje Nomenklatury scalonej, do których obecnie nie ma ono zastosowania, albo zwiększenie tego maksymalnego zróżnicowania.

               (13)I tak w przypadku Martyniki należy przeklasyfikować jogurty (kod 0403 10) i niektóre wyroby budowlane z tworzyw sztucznych (kod 3925) z wykazu B do wykazu C, a także warzywa mrożone (kod 0710), budynki prefabrykowane (kod 9406), niektóre rodzaje biżuterii (kody 7113 i 7117) oraz słoneczne urządzenia do podgrzewania wody (kod 8419 19) z wykazu A do wykazu B.

               (14)W przypadku Gwadelupy należy wpisać do wykazu B wszystkie przetworzone lub zakonserwowane produkty mięsne (kod 1602), a nie tylko produkty z pozycji 1602 41 10, wszystkie przetworzone lub zakonserwowane ryby (kod 1604 20), a nie tylko łososia przetworzonego lub zakonserwowanego (kod 1604 20 10), a także, jeżeli chodzi o nawozy, wszystkie nawozy objęte pozycjami 3102, 3103, 3104 i 3105, a nie tylko te objęte podpozycjami 3102 90, 3103 90, 3104 20 i 3105 20. Należy również przeklasyfikować z wykazu B do wykazu C jogurty (kod 0403 10), niektóre napoje bezalkoholowe (kody 2202 10 00 i 2202 99 19
                  3
               ) oraz niektóre materiały budowlane (kody 3925 10 00 i 3925 90 80).

               (15)W przypadku Reunion należy przeklasyfikować trzcinę cukrową (kod 1701), pomidory konserwowe (kod 2002 10) i niektóre wypełniacze (kod 3214 10 90) z wykazu A do wykazu C, niektóre warzywa suszone konserwowane (kody 2005 51 00 i 2005 99 80), niektóre farby (kody 3208 i 3209), folie i torby z polietylenu (kody 3920 10 i 3923 21) oraz niektóre kartony, pudła i pudełka (kod 4819 20 00) z wykazu B do wykazu C, a także niektóre przeciery owocowe (kod 2007 99 50) z wykazu A do wykazu B.

               (16)W przypadku Martyniki należy również poprawić błąd w odniesieniu do pozycji taryfowej wpisanej do wykazu w załączniku do decyzji nr 940/2014/UE i zastąpić odniesienie do pozycji 2204 29 odniesieniem do pozycji 2204 21.

               (17)Ponadto produkty, w przypadku których nie było produkcji lokalnej w 2014 r., ale których produkcja się obecnie rozpoczęła lub w przypadku których istnieją konkretne projekty mające na celu rozpoczęcie produkcji w najbliższej przyszłości, powinny także zostać włączone do wykazów produktów, które mogą podlegać zróżnicowanemu opodatkowaniu. W przypadku Gujany Francuskiej przedmiotowe produkty to produkty wytwarzane w procesie sitodruku, takie jak: kamizelki z nadrukiem (kod 6110 30 91), dodatki dla niemowląt z nadrukiem (kod 6111 20 90), płaszcze przeciwdeszczowe z nadrukiem (kod 6201 19 00), suknie z nadrukiem (kod 6204 42 00), bielizna domowa z nadrukiem (kod 6302 91 00), czapki z daszkiem z nadrukiem (kod 6505 00 30) oraz kubki z nadrukiem (kod 6212 00), a także „drewno opałowe” (kod 4401 12 00). W przypadku Gwadelupy są to niektóre piwa (kod 2203), niektóre wody niezawierające dodatku cukru (kod 2201 10 90) oraz niektóre urządzenia do filtrowania lub oczyszczania wody (kod 8421 21 00). W przypadku Reunion dotyczy to niektórych produktów higienicznych (kod 4818 90 10).

               (18)Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję nr 940/2014/UE.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W załączniku do decyzji nr 940/2014/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Wyrok TSUE z dnia 15 grudnia 2015 r. w sprawach połączonych od C-132/14 do C-136/14, Komisja przeciwko Radzie, EU:C:2015:813.

                     (2)

                        Dz.U. C [...] z [...], s. [...].

                     (3)

                        Kod ten zastępuje kod 2202 90 10 w związku ze zmianami w nomenklaturze celnej.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.12.2018
            COM(2018) 825 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku w sprawie decyzji Rady
            zmieniającej decyzję nr 940/2014/UE w odniesieniu do produktów uprawnionych do korzystania ze zwolnienia lub obniżki podatku od dokowania

               ZAŁĄCZNIK

               W załączniku do decyzji nr 940/2014/UE wprowadza się następujące zmiany:

               1.w części A wprowadza się następujące zmiany:

               a)w pkt 1 dodaje się następujące produkty: „0904 22 00, 2103 90 90, 2207 20 00, 3820 00 00, 4819 10 00”;

               b)w pkt 2 dodaje się produkt „2523 29 00”;

               c)w pkt 3 wprowadza się następujące zmiany:

               i) dodaje się następujące produkty: „0709 30 00, 0709 40 00, 0709 93 90, 0804 40 00, 0714, 8418 69 00”;

               ii) usuwa się następujące produkty: „0706, 0709 60, 0804 30, 0805, 0710, 7113, 7117, 8419 19, 9406”;

               d)w pkt 5 wprowadza się następujące zmiany:

               i) dodaje się następujące produkty: „3102 10 90, 8511 40 00, 8511 50 00, 8511 90 00”;

               ii) usuwa się następujące produkty: „1701, 2002 10, 2007 99 50, 3214 10 90”;

               2.w części B wprowadza się następujące zmiany:

               a)w pkt 1 wprowadza się następujące zmiany:

               i) dodaje się następujące produkty: „0210 12 19, 0804 30, 16 02, 1604 20, 2201 10 90, 2833, 2834, 2836, 3102, 3103, 3104, 3105, 3303 00 90, 3304 99 00”;

               ii) usuwa się następujące produkty: „0403 10, 1602 41 10, 1604 20 10, 2202 10 00, 3102 90, 3103 90, 3104 20, 3105 20, 3925 10 00, 3925 90 80”;

               b)w pkt 2 wprowadza się następujące zmiany:

               i) dodaje się następujące produkty: „0303 59, 0305 31 00, 0305 44 90, 0305 52 00, 0305 53 90, 0305 54 90, 0305 59 85, 0305 64 00, 4418 91 00, 4418 99, 6110 30 91, 6111 20 90, 6201 19 00, 6204 42 00, 6302 91 00, 6505 00 30, 6912 00, 94030 30, 9403 50 00, 9403 60, 9403 90 30”;

               ii) usuwa się następujący produkt: „0305 59 80”;

               c)w pkt 3 wprowadza się następujące zmiany:

               i) dodaje się następujące produkty: „3907 61 00, 0706, 0709 60, 0710, 0804 30, 0805, 7113, 7117, 8419 19, 9406”;

               ii) usuwa się następujące produkty: „0403 10, 3925”;

               d)w pkt 5 wprowadza się następujące zmiany:

               i) dodaje się następujące produkty: „0703 10 19, 0703 20 00, 2002 90 11, 2007 99 50, 4911 99, 4818 20 10, 4818 20 91, 4818 90 10, 7306 30 80, 7306 61 92, 7307 99 80, 8419 90 85”;

               ii) usuwa się następujące produkty: „2005 51 00, 2005 99 80, 3208, 3209, 3920 10, 3923 21, 4819 20 00”;

               3.w części C wprowadza się następujące zmiany:

               a)w pkt 1 dodaje się następujące produkty: „2203, 8421 21 00, 0403 10, 2202 10 00, 2202 99 19, 3925 10 00, 3925 90 80”;

               b)w pkt 2 wprowadza się następujące zmiany:

               i) dodaje się następujące produkty: „4401 12 00, 9406 90 10, 9406 10 00, 9406 90 38”;

               ii) usuwa się następujące produkty: „9406 00 11, 9406 00 20, 9406 00 38”;

               c)w pkt 3 wprowadza się następujące zmiany:

               i) dodaje się następujące produkty: „0403 10, 3925, 2204 21”;

               ii) usuwa się następujący produkt: „2204 29”;

               d)w pkt 5 dodaje się następujące produkty: „1701, 2002 10, 2005 51 00, 2005 99 80, 3208, 3209, 3214 10 90, 3920 10, 3923 21, 4819 20 00”.