				|

		52014PC0187

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie urządzeń kolei linowych /* COM/2014/0187 final - 2014/0107 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Kontekst ogólny, podstawa i cele wniosku
Dyrektywa 2000/9/WE odnosząca się do
urządzeń kolei linowych przeznaczonych do przewozu osób [1] została
przyjęta w dniu 20 marca 2000 r. i zaczęła obowiązywać
w dniu 3 maja 2002 r.
Dyrektywa 2000/9 gwarantuje wysoki poziom
bezpieczeństwa urządzeń kolei linowych dla użytkowników,
pracowników i osób trzecich. Określa ona zasadnicze wymogi, którym
odpowiadać muszą urządzenia kolei linowych, ich infrastruktura, podzespoły
i elementy systemu bezpieczeństwa, by były one bezpieczne.
Dyrektywa 2000/9/WE jest przykładem
unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego, zapewniając swobodny przepływ
w ramach jednolitego rynku podzespołów i elementów bezpieczeństwa
urządzeń kolei linowych. Harmonizuje ona warunki wprowadzenia do
obrotu i oddawania do użytku podzespołów i elementów systemu
bezpieczeństwa, które mają być wykorzystane w urządzeniach
kolei linowych. Producenci muszą wykazać, że ich podzespoły
i elementy systemu bezpieczeństwa zostały zaprojektowane i wytworzone
zgodnie z zasadniczymi wymogami, opatrzyć je oznakowaniem CE oraz
dostarczyć instrukcję dołączania ich do urządzeń
kolei linowych.
Dyrektywa 2000/9/WE opiera się na art. 114
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „Traktatem”). Jest
to dyrektywa przewidująca całkowitą harmonizację
opartą na zasadach „nowego podejścia”, która nakłada na
producentów wymóg zagwarantowania zgodności ich produktów z
obligatoryjnymi wymogami w zakresie funkcjonowania i bezpieczeństwa przewidzianymi
w instrumencie legislacyjnym, nie narzucając jednak przy tym konkretnych
rozwiązań lub specyfikacji technicznych.
Dyrektywa 2000/9/WE ma zastosowanie do
urządzeń kolei linowych przeznaczonych do przewozu osób.
Siła trakcyjna przenoszona za pomocą
lin oraz funkcja przewozu pasażerów to podstawowe kryteria
wyznaczające zakres dyrektywy 2000/9/WE.
Główne rodzaje urządzeń kolei
linowych wchodzących w zakres dyrektywy 2000/9/WE to kolejki linowe
terenowe, kolejki gondolowe, kolejki linowe krzesełkowe z pojazdami
wyprzęganymi, kolejki linowe krzesełkowe z pojazdami
wprzęgniętymi na stałe, kolejki linowe wahadłowe,
urządzenia złożone (skonstruowane z wielu rodzajów
urządzeń kolei linowych, np. kolejek gondolowych i
krzesełkowych) oraz wyciągi narciarskie do przemieszczania osób.
Urządzenia kolei linowych rozumiane
są jako kompletne systemy instalowane w danej lokalizacji,
złożone z infrastruktury, podzespołów i elementów systemu
bezpieczeństwa.
Urządzenia kolei linowych i ich
infrastruktura zależą bezpośrednio od właściwości
obszaru, na którym są zlokalizowane, charakteru i cech fizycznych terenu,
na którym zostały zainstalowane, otoczenia, czynników atmosferycznych i
meteorologicznych, jak również struktur i przeszkód mogących
znajdujących się w ich pobliżu, czy to na lądzie, czy to w
powietrzu.
W związku z tym tworzenie i oddawanie do
użytku urządzeń kolei linowych wymaga uzyskania zezwolenia
krajowego.
Dyrektywa 2000/9/WE określa
zharmonizowane wymogi zasadnicze, którym odpowiadać muszą
urządzenia kolei linowych, podczas gdy państwa członkowskie
zachowują kompetencję do regulowania innych aspektów, takich jak
zagospodarowanie terenu, planowanie przestrzenne i ochrona środowiska.
Elementy systemu bezpieczeństwa i
podzespoły podlegają zasadzie swobodnego przepływu towarów.
Elementy systemu bezpieczeństwa opatrywane są oznakowaniem CE
wskazującym na zgodność z wymogami dyrektywy 2000/9/WE, w tym
procedurami oceny zgodności.
Niniejszy wniosek ma zastąpić
dyrektywę 2000/9/WE rozporządzeniem, zgodnie z celami Komisji w
zakresie uproszczenia.
Wniosek ma także uzgodnić
dyrektywę 2000/9/WE z „pakietem towarowym” przyjętym w 2008 r., a w
szczególności z decyzją NLF nr 768/2008/WE.
W decyzji NLF określono wspólne ramy
legislacyjne w zakresie harmonizacji produktów w UE. Ramy te obejmują
przepisy powszechnie stosowane w unijnym prawodawstwie dotyczącym
produktów (np. definicje, obowiązki podmiotów gospodarczych, jednostki
notyfikowane, mechanizmy ochronne itp.). Owe wspólne przepisy wzmocniono w celu
zwiększenia skuteczności stosowania i egzekwowania odnośnych
dyrektyw w praktyce. Dodano także pewne nowe elementy (np. obowiązki
importerów) mające zasadnicze znaczenie dla poprawy bezpieczeństwa
produktów na rynku.
Komisja zaproponowała już
dostosowanie dziewięciu innych dyrektyw do decyzji NLF w ramach „pakietu
uzgodnień” przyjętego w dniu 21 listopada 2011 r.. Zaproponowała
również uzgodnienie z decyzją NLF dyrektywy 97/23/WE o
urządzeniach ciśnieniowych[2].
Aby zagwarantować spójność
unijnych przepisów harmonizujących w zakresie produktów
przemysłowych, zgodnie ze zobowiązaniem politycznym wynikającym
z przyjęcia decyzji NLF oraz obowiązkiem prawnym przewidzianym w art.
2 tej decyzji, konieczne jest uzgodnienie niniejszego wniosku z przepisami
decyzji NLF.
Wniosek ma również zaradzić pewnym
trudnościom, których doświadczono przy wdrażaniu dyrektywy 2000/9/WE.
Bardziej konkretnie, właściwe organy, jednostki notyfikowane i
producenci mieli zróżnicowane stanowisko w kwestii tego, jakie rodzaje
urządzeń wchodzą w zakres dyrektywy 2000/9/WE, a tym samym
muszą być wytwarzane i certyfikowane zgodnie z wymogami i procedurami
zapisanymi w tej dyrektywie. Brakowało również zgodności co do
tego, czy niektóre rodzaje sprzętu powinny być uznawane za podzespoły,
części infrastruktury, czy też elementy systemu
bezpieczeństwa. W dodatku dyrektywa nie wskazywała, jaki rodzaj
procedury oceny zgodności należy stosować w przypadku
podzespołów.
Odmienne interpretacje zakłócały
funkcjonowanie rynku i prowadziły do zróżnicowanego traktowania podmiotów
gospodarczych. Producenci i operatorzy przedmiotowych urządzeń
musieli modyfikować sprzęt lub przechodzić dodatkowe procedury
certyfikacji, co pociągało za sobą dalsze koszty i
opóźnienia w uzyskiwaniu zezwolenia na korzystanie z tych
urządzeń i rozpoczęcia ich eksploatacji.
Proponowane rozporządzenie
służy zatem zwiększeniu jasności prawnej w kwestii zakresu
dyrektywy 2000/9/WE, a tym samym lepszemu wprowadzaniu w życie
odpowiednich przepisów prawnych.
Dyrektywa 2000/9/WE zawiera także
przepisy dotyczące oceny zgodności podzespołów. Nie wskazuje ona
jednak, jakie konkretne procedury powinny zostać przeprowadzone przez
producenta i jednostkę notyfikowaną. W dodatku nie oferuje ona
producentom takiego wachlarza procedur oceny zgodności, jakie
dostępne są w przypadku elementów systemu bezpieczeństwa.
Proponowane rozporządzenie uzgadnia zatem procedury oceny zgodności
dostępne w przypadku podzespołów, z tymi, które wykorzystywane
są już w przypadku elementów systemu bezpieczeństwa, z opartymi
na na modułach oceny zgodności określonych w decyzji 768/2008/WE
w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu
(decyzja NLF). W tym kontekście należy zauważyć, że
rozporządzenie przewiduje także nadawanie oznakowania CE
mającego potwierdzać zgodność z jego przepisami, tak jak ma
to miejsce w przypadku obowiązującego systemu w zakresie elementów
systemu bezpieczeństwa.
Wniosek uwzględnia rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012
r. w sprawie normalizacji europejskiej[3].
Uwzględniono w nim również wniosek
Komisji z dnia 13 lutego 2013 r. dotyczący rozporządzenia w sprawie
nadzoru rynku w odniesieniu do produktów[4],
którego celem jest stworzenie jednego instrumentu prawnego dotyczącego
działań w zakresie nadzoru rynku w dziedzinie towarów
niespożywczych, produktów konsumpcyjnych lub niekonsumpcyjnych oraz
produktów objętych lub nieobjętych unijnym prawodawstwem
harmonizacyjnym. Wniosek łączy przepisy o nadzorze rynku z dyrektywy 2001/95/WE
w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów[5]i
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008
ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku
odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu[6] oraz sektorowe akty
harmonizacyjne, w celu zwiększenia skuteczności nadzoru rynku na
terytorium Unii. Proponowane rozporządzenie o nadzorze rynku w odniesieniu
do produktów zawiera również odpowiednie przepisy o nadzorze rynku oraz
klauzule ochronne. Z tego względu zawarte w obowiązującym sektorowym
prawodawstwie harmonizacyjnym przepisy, które odnoszą się do nadzoru
rynku i klauzul ochronnych, należy z tego prawodawstwa harmonizacyjnego
usunąć. Nadrzędnym celem proponowanego rozporządzenia o
nadzorze rynku w odniesieniu do produktów jest zasadnicze uproszczenie unijnych
ram nadzoru rynku tak, aby funkcjonowały one lepiej dla ich głównych
adresatów: organów nadzoru rynku i podmiotów gospodarczych. Dyrektywa 2000/9/WE
przewiduje procedurę klauzuli ochronnej dla podzespołów i elementów
systemu bezpieczeństwa. Zgodnie z ramami, jakie mają zostać
ustanowione w proponowanym rozporządzeniu w sprawie nadzoru rynku
produktów, niniejszy wniosek nie zawiera przepisów o nadzorze rynku i procedur
klauzuli ochronnej dla podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa
przewidzianych w decyzji NLF. Jednak dla zagwarantowania jasności prawnej,
zawiera on odesłanie do wniosku dotyczącego rozporządzenia w
sprawie nadzoru rynku produktów.
Spójność z pozostałymi
obszarami polityki i celami Unii
Inicjatywa ta jest zgodna
z Aktem o jednolitym rynku[7], w którym podkreślono potrzebę
przywrócenia zaufania konsumentów do jakości produktów obecnych na rynku
oraz na znaczenie wzmocnienia nadzoru rynku.
Oprócz tego ma ona
wesprzeć politykę Komisji w zakresie poprawy i uproszczenia otoczenia
regulacyjnego.
2.           KONSULTACJE Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Od 2010 r. rewizja dyrektywy 2000/9/WE
była przedmiotem długiej i szeroko zakrojonej debaty. Bardziej
konkretnie, była ona omawiana na forum grupy roboczej państw
członkowskich ds. urządzeń kolei linowych z z ekspertami
krajowymi odpowiedzialnymi za wdrażanie dyrektywy, ze stałym
komitetem przewidzianym w dyrektywie 2000/9/WE, Administracyjną Grupą
Współpracy w zakresie Nadzoru Rynku Urządzeń Kolei Linowych
(AdCo) oraz Grupą Sektorową ds. Urządzeń Kolei Linowych
(CSG) w ramach Europejskiej Koordynacji Jednostek Notyfikowanych, jak
również przedstawicielami sektora i organizacjami użytkowników.
Państwa członkowskie i zainteresowane
podmioty, w tym organizacje producentów, jednostki notyfikowane i
przedstawiciele organów normalizacyjnych, byli od samego początku
zaangażowani w proces oceny skutków. W ramach stałego komitetu
przewidzianego w dyrektywie 2000/9/WE prowadzono regularne dyskusje na temat
funkcjonowania dyrektywy oraz potencjalnych problemów, które powodowałyby
konieczność wprowadzenia ulepszeń, czy to za pomocą
środków legislacyjnych, czy też innymi sposobami.
Poza tym przeprowadzono trzy specjalne
konsultacje.
Pierwsza konsultacja odbyła się w
pierwszej połowie 2010 r. w ramach przygotowywania sprawozdania z
wdrażania dyrektywy 2000/9/WE przewidzianego w jej art. 21 ust. 4.
W pierwszym sprawozdaniu z wdrażania
dyrektywy 2000/9/WE[8]
Komisja odnotowała, że dzięki dyrektywie udało się
ustanowić rynek wewnętrzny podzespołów i elementów systemu
bezpieczeństwa, gwarantując zarazem jednolity, wysoki poziom
bezpieczeństwa. Wskazano w nim również pewne kwestie wymagające
analizy.
Były to następujące
zagadnienia:
–
zakres dyrektywy 2000/9/WE, w szczególności
jeśli chodzi o nowe rodzaje urządzeń kolei linowych;
–
brak odpowiedniego wachlarza procedur oceny
zgodności podzespołów, co doprowadziło do różnic w
interpretacji i realizacji oceny zgodności podzespołów;
–
potrzeba uzgodnienia dyrektywy 2000/9/WE z
decyzją NLF.
Druga i trzecia konsultacja zostały
przeprowadzone w 2012 r. w ramach analizy oceny wpływu – pierwsza
dotyczyła istniejącej sytuacji a druga wariantów strategicznych.
Sprawozdanie końcowe z analizy oceny skutków zostało formalnie
zaprezentowane i omówione na posiedzeniach stałego komitetu w dniach 25
września 2012 r. i 8 kwietnia 2013 r., podczas których państwa
członkowskie i zainteresowane podmioty z sektora miały
możliwość wyrażenia szeregu opinii oraz przedstawienia
dokumentów zawierających ich uwagi i stanowisko na temat wariantów
strategicznych zawartych w analizie.
Zainteresowane podmioty aktywnie
przyczyniły się do ustalenia kwestii wymagających
rozwiązań mających poprawić funkcjonowanie dyrektywy 2000/9/WE.
Większość z nich potwierdza ustalone problemy. Znaczna liczba
respondentów biorących udział w konsultacji przeprowadzonej w ramach
analizy oceny skutków doświadczyła problemów z definicją
urządzeń kolei linowych oraz ustaleniem, gdzie kończy się
zakres dyrektywy 2000/9/WE a zaczyna zakres dyrektywy 95/16/WE odnoszącej
się do dźwigów[9].
Ze względu na ilość
zgromadzonych informacji oraz fakt, że chodziło o raczej techniczne
kwestie, nie przeprowadzono otwartych konsultacji społecznych,
uznając, że bardziej odpowiednie w przypadku tej inicjatywy o
dość technicznym charakterze właściwsze będą
konsultacje z wybranymi ekspertami.
Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy
specjalistycznej – ocena skutków
Przeprowadzono ocenę skutków rewizji
dyrektywy 2000/9/WE.
Na podstawie zgromadzonych informacji Komisja
przeprowadziła ocenę skutków, obejmującą analizę i
porównanie trzech wariantów.
Wariant 1 – Utrzymanie status quo
Wariant ten zakłada niewprowadzanie
żadnych zmian w dyrektywie 2000/9/WE.
Wariant 2 – Interwencja w formie
środków nielegislacyjnych
W ramach wariantu 2 rozważono
możliwość przedstawienia bardziej dokładnych wytycznych w
kwestii wdrażania dyrektywy 2000/9/WE odnoszących się do jej
zakresu oraz zalecenia stosowania konkretnych procedur oceny zgodności do
oceny podzespołów, głównie poprzez zmienioną wersję
wytycznych dotyczących stosowania dyrektywy 2000/9/WE.
Wariant 3 – Interwencja w formie
środków legislacyjnych
Wariant ten zakłada wprowadzenie zmian w
dyrektywie 2000/9/WE.
Za preferowane
rozwiązanie uznano połączenie wariantów 2 i 3, ponieważ:
–
uznaje się za najlepszy sposób reakcji na
problem ze względu na to, że wyjaśni zakres definicji oraz
zapewni spójność i elastyczność procedur oceny
zgodności podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa;
–
nie pociąga za sobą znaczących
kosztów dla podmiotów gospodarczych i jednostek notyfikowanych; w przypadku
tych podmiotów, które już teraz działają w sposób
odpowiedzialny, nie ustalono znaczących kosztów ekonomicznych ani
oddziaływania społecznego;
–
poprawi ono funkcjonowanie rynku wewnętrznego
podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa dzięki
zapewnieniu równego traktowania wszystkich podmiotów gospodarczych, ze
szczególnym uwzględnieniem importerów i dystrybutorów, a także
jednostek notyfikowanych;
–
wariant 1 nie stanowi odpowiedzi na problem
niepewności prawnej wywoływanej niektórymi przepisami dyrektywy 2000/9/WE,
dlatego też nie doprowadzi do lepszego wdrażania przepisów.
Wniosek obejmuje:
·
wyjaśnienie zakresu w odniesieniu do
urządzeń kolei linowych, zarówno tych przeznaczonych do transportu,
jak i tych służących rekreacji;
·
wprowadzenie szerokiego zakresu procedur oceny
zgodności podzespołów w oparciu o istniejące moduły oceny
zgodności elementów systemu bezpieczeństwa uzgodnione z decyzją
NLF;
·
uzgodnienie z decyzją NLF.
Wpływ wniosku zagwarantuje podmiotom
gospodarczym równe warunki działania oraz zwiększy ochronę
bezpieczeństwa pasażerów i innych użytkowników, pracowników i
osób trzecich.
3.           ASPEKTY
PRAWNE WNIOSKU
3.1. Zakres stosowania i definicje
Zakres proponowanego rozporządzenia
odpowiada zakresowi dyrektywy 2000/9/WE i obejmuje urządzenia kolei
linowych, w tym ich infrastrukturę, jak również podzespoły i
elementy systemu bezpieczeństwa takich urządzeń.
Wniosek precyzuje i aktualizuje obecnie
obowiązujący zakres.
W szczególności, ze względu na
stworzenie nowych rodzajów urządzeń kolei linowych, doprecyzowano,
że wykluczenie urządzeń kolei linowych wykorzystywanych w celach
rekreacyjnych w wesołych miasteczkach i parkach rozrywki nie dotyczy
urządzeń kolei linowych mających podwójną funkcję,
tzn. służących do przewozu osób i rekreacji.
Wniosek zachowuje wykluczenie
urządzeń kolei linowych przeznaczonych do wykorzystania w rolnictwie
lub przemyśle, precyzuje jednak, że jego zakresem objęte są
urządzenia kolei linowych przeznaczone do wykorzystania w schroniskach
górskich, jeśli urządzenia te nie są przeznaczone do
świadczenia powszechnych usług przewozu osób.
Obecne wykluczenie promów linowych
zostało zaktualizowane - obecnie rozciąga się na wszystkie
urządzenia, dzięki którym użytkownicy lub przewoźnicy
poruszają się po wodzie, takie jak linowe urządzenia do nart
wodnych.
Przewidziane w dyrektywie 2000/9/WE
wykluczenia odnoszące się do kolei zębatych i urządzeń
o napędzie łańcuchowym nie zostały ponownie wprowadzone we
wniosku, ponieważ urządzenia te nie odpowiadają definicji
urządzeń kolei linowych.
Poza tym dodano ogólne definicje
wynikające z uzgodnienia z decyzją NLF.
3.2. Obowiązki podmiotów
gospodarczych
W odniesieniu do podzespołów i elementów
systemu bezpieczeństwa wniosek zawiera typowe przepisy unijnego
prawodawstwa harmonizacyjnego odnoszącego się do produktów oraz
określa obowiązki odpowiednich podmiotów gospodarczych (producentów,
upoważnionych przedstawicieli, importerów i dystrybutorów), zgodnie z
decyzją NLF.
3.3. Normy zharmonizowane
Zgodność z normami zharmonizowanymi
oznacza domniemanie zgodności z zasadniczymi wymogami. Rozporządzenie
(UE) nr 1025/2012 określa horyzontalne ramy prawne europejskiej
normalizacji. Rozporządzenie to zawiera m.in. przepisy dotyczące
wniosków o normalizację kierowanych przez Komisję do europejskich
organizacji normalizacyjnych, procedury zgłaszania zastrzeżeń
wobec norm zharmonizowanych oraz udziału zainteresowanych stron w procesie
normalizacji. W związku z tym, dla zagwarantowania pewności prawa, w
ramach niniejszego wniosku pominięto te przepisy dyrektywy 2000/9/WE,
które dotyczą tych samych zagadnień.
3.4. Ocena zgodności
Wniosek utrzymuje procedury oceny
zgodności elementów systemu bezpieczeństwa przewidziane w dyrektywie 2000/9/WE.
Odpowiednie moduły zostały jednak zaktualizowane, zgodnie z
decyzją NLF.
W szczególności utrzymano wymóg
interweniowania przez jednostki notyfikowane na etapie projektowania i
produkcji wszystkich podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa.
Wniosek wprowadza szeroki zakres procedur
oceny zgodności podzespołów w oparciu o moduły oceny
zgodności w decyzji NLF. W tych ramach wprowadza również oznakowanie
CE dla podzespołów, ponieważ nie ma powodu traktowania ich inaczej
niż elementów systemu bezpieczeństwa, w przypadku których dyrektywa 2000/9/WE
już obecnie przewiduje opatrywanie ich oznakowaniem CE, aby zaznaczyć
ich zgodność z zawartymi w niej wymogami.
3.5. Jednostki notyfikowane
Odpowiednie funkcjonowanie jednostek
notyfikowanych ma zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania wysokiego poziomu
ochrony zdrowia i bezpieczeństwa oraz zaufania wszystkich zainteresowanych
stron do systemu nowego podejścia.
Dlatego też, zgodnie z decyzją NLF,
wniosek poprawia kryteria notyfikacji jednostek notyfikowanych oraz wprowadza
szczególne wymogi dla organów notyfikujących.
3.6. Akty wykonawcze
Wniosek upoważnia Komisję do
przyjmowania, w odpowiednich przypadkach, aktów wykonawczych, by
zagwarantować jednolite stosowanie niniejszego rozporządzenia w
odniesieniu do jednostek notyfikowanych, które nie spełniają lub
przestały spełniać wymogi notyfikacji.
Te akty wykonawcze przyjmowane będą
zgodnie z przepisami dotyczącymi aktów wykonawczych ustanowionych w
rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16
lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące
trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień
wykonawczych przez Komisję.
3.7. Przepisy końcowe
Proponowane rozporządzenie zacznie
być stosowane dwa lata po wejściu w życie, aby dać
producentom, jednostkom notyfikowanym i państwom członkowskim czas na
dostosowanie się do nowych wymogów.
Wyznaczanie jednostek notyfikowanych na mocy
nowych wymogów i procesów musi jednak rozpocząć się wkrótce po
wejściu w życie rozporządzenia. Pozwoli to zagwarantować,
że do daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia wyznaczona
zostanie dostateczna liczba jednostek notyfikowanych zgodnie z nowymi
przepisami, aby uniknąć problemów z ciągłością
produkcji i zaopatrzeniem rynku.
Przewidziano przepisy przejściowe
odnoszące się do certyfikatów wydanych przez jednostki notyfikowane
na mocy dyrektywy 2000/9/WE w odniesieniu do podzespołów i elementów
systemu bezpieczeństwa, aby umożliwić sprzedaż
zgromadzonych produktów oraz zagwarantować sprawne przejście na nowe
wymogi.
Przewidziano przepis przejściowy
dotyczący oddawania do użytku urządzeń kolei linowych
zbudowanych pod rządami dyrektywy 2000/9/WE, by umożliwić
sprawne przejście na nowe wymogi.
Dyrektywa 2000/9/WE zostanie uchylona i
zastąpiona proponowanym rozporządzeniem.
3.8. Kompetencje Unii, podstawa prawna,
zasada pomocniczości i forma prawna
Podstawa prawna
Wniosek sporządzono na podstawie art. 114
Traktatu.
Zasada pomocniczości
Zasada pomocniczości ma zastosowanie w
szczególności w przypadku nowych przepisów, dodanych z myślą o
poprawie skuteczności egzekwowania dyrektywy 2000/9/WE, mianowicie
obowiązków podmiotów gospodarczych, przepisów dotyczących
identyfikowalności, przepisów w sprawie oceny i notyfikacji jednostek
odpowiedzialnych za ocenę zgodności.
Doświadczenia z egzekwowania przepisów
prawodawstwa pokazują, że środki podejmowane na poziomie
krajowym skutkują rozbieżnościami w stosowanym podejściu
oraz różnym traktowaniem podmiotów gospodarczych w Unii, co utrudnia
realizację celu dyrektywy 2000/9/WE. Jeżeli w celu rozwiązania
zaistniałych problemów podejmowane są działania na szczeblu
krajowym, pojawia się ryzyko powstania przeszkód dla swobodnego
przepływu towarów. Zasięg działań na poziomie krajowym jest
ponadto ograniczony do właściwości terytorialnej danego
państwa członkowskiego. Założone cele, w szczególności
poprawę skuteczności nadzoru rynku, można znacznie lepiej
zrealizować w ramach skoordynowanych działań na poziomie Unii.
Dlatego bardziej wskazane jest podjęcie działań na poziomie
unijnym.
Proporcjonalność
Zgodnie z zasadą proporcjonalności
proponowane zmiany nie wykraczają poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia wyznaczonych celów.
Ani nowe, ani zmienione obowiązki nie
powodują nałożenia zbędnych obciążeń i
kosztów ani na administrację, ani na przedstawicieli sektora,
zwłaszcza na małe i średnie przedsiębiorstwa. W przypadku
ustalenia, że zmiany pociągają za sobą negatywne skutki,
analiza skutków danego wariantu ma na celu podjęcie najbardziej
wyważonej reakcji na zidentyfikowany problem. Wiele modyfikacji dotyczy
wyjaśnienia przepisów obowiązującej dyrektywy, bez wprowadzania
nowych wymogów pociągających za sobą dodatkowe koszty.
Zastosowana technika legislacyjna
Niniejszy wniosek ma formę
rozporządzenia.
Proponowana zamiana dyrektywy na
rozporządzenie uwzględnia ogólny cel Komisji, jakim jest uproszczenie
otoczenia regulacyjnego oraz potrzebę zagwarantowania jednolitego
wdrożenia proponowanych przepisów w całej Unii.
Proponowane rozporządzenie opiera
się na art. 114 Traktatu i zmierza do zagwarantowania właściwego
funkcjonowania wewnętrznego rynku podzespołów i elementów systemu
bezpieczeństwa, które mają być dodane do urządzeń
kolei linowych, przy czym państwa członkowskie zachowają
dotychczasową rolę w odniesieniu do urządzeń kolei
linowych. Wprowadza ono jasne i szczegółowe regulacje, które zaczną
obowiązywać jednolicie w tym samym czasie na terytorium całej
Unii.
Zgodnie z zasadami
całkowitej harmonizacji, państwa członkowskie nie mogą w
swoim ustawodawstwie krajowym nakładać bardziej rygorystycznych lub
dodatkowych wymogów dotyczących wprowadzania do obrotu podzespołów i
elementów systemu bezpieczeństwa. W szczególności obligatoryjne
podstawowe wymogi oraz procedury oceny zgodności obowiązujące
producentów muszą być identyczne we wszystkich państwach
członkowskich.
To samo dotyczy przepisów
służących uzgodnieniu z decyzją NLF. Przepisy te są
jasne i dostatecznie precyzyjne, by mogły być stosowane
bezpośrednio przez zainteresowane podmioty.
Obowiązki
przewidziane dla państw członkowskich, takie jak wymóg oceny i
wyznaczenia podmiotów oceniających zgodność oraz notyfikowania
ich nie są, w żadnym razie, przenoszone jako takie do prawa
krajowego, lecz realizowane przez państwa członkowskie poprzez
niezbędne normy regulacyjne i administracyjne. Nie zmieni się to z
chwilą, gdy przedmiotowe obowiązki zostaną określone w
rozporządzeniu.
Dlatego też
państwa członkowskie nie mają prawie żadnego marginesu
swobody przy transpozycji dyrektywy do prawa krajowego. Wybór
rozporządzenia pozwoli im natomiast na zaoszczędzenie kosztów
związanych z transpozycją dyrektywy.
Poza tym dzięki rozporządzeniu unika
się ryzyka potencjalnych różnić w transpozycji dyrektywy przez
poszczególne państwa członkowskie, co może prowadzić do
zróżnicowanych poziomów ochrony bezpieczeństwa oraz tworzyć
bariery na rynku wewnętrznym, utrudniając tym samym skuteczne
wdrożenie przepisów.
Zamiana dyrektywy na
rozporządzenie nie zmieni w żadnej mierze podejścia
regulacyjnego.
W pełni zachowane
zostaną właściwości nowego podejścia, w
szczególności pozostawiona producentom elastyczność co do wyboru
środków mających doprowadzić do spełnienia zasadniczych
wymogów oraz wykorzystywanych procedur spośród dostępnych procedur
oceny zgodności, aby wykazać, że podzespoły i elementy
systemu bezpieczeństwa są zgodne z wymogami. Charakter instrumentu
prawnego nie wpłynie na istniejące mechanizmy wspierające
wdrażanie przepisów (proces normalizacji, grupy robocze, współpraca
administracyjna, opracowywanie wytycznych itd.).
Ponadto wybór rozporządzenia nie oznacza
centralizacji procesu decyzyjnego. Państwa członkowskie
zachowają kompetencje, jeżeli chodzi o urządzenia kolei linowych
oraz wdrażanie zharmonizowanych przepisów, np. wyznaczanie i akredytację
jednostek notyfikowanych, nadzorowanie rynku oraz działania egzekucyjne
(np. kary).
Wreszcie, wykorzystanie
rozporządzenia w obszarze przepisów dotyczących rynku
wewnętrznego pozwala zapobiec ryzyku przyjmowania przez państwa
członkowskie dodatkowych, nadmiernych wymogów, czego pragnęłyby
uniknąć także zainteresowane podmioty. Umożliwia to
również producentom opieranie się bezpośrednio na tekście
rozporządzenia, oszczędzając im konieczności znajdywania i
analizowania 28 aktów harmonizacyjnych.
Na tej podstawie uznaje
się, że rozporządzenie stanowi najwłaściwsze i mniej
kosztowne rozwiązanie dla wszystkich zainteresowanych stron, ponieważ
umożliwi szybsze i bardziej spójne stosowanie proponowanych przepisów oraz
doprowadzi do stworzenia łatwiejszego w interpretacji otoczenia
regulacyjnego dla podmiotów gospodarczych, unikając przy tym
konieczności poniesienia przez państwa członkowskie kosztów
transpozycji.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu finansowego na
budżet UE.
5.           INFORMACJE DODATKOWE
Uchylenie obowiązujących
przepisów
Przyjęcie niniejszego wniosku doprowadzi
do uchylenia dyrektywy 2000/9/WE.
Europejski Obszar Gospodarczy
Wniosek dotyczy EOG i w związku z tym
jego zakres powinien być rozszerzony na Europejski Obszar Gospodarczy.
2014/0107 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie urządzeń kolei linowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[10],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Dyrektywa Parlamentu
Europejskiego i Rady 2000/9/WE[11]
odnosząca się do urządzeń kolei linowych ustanawia przepisy
dotyczące urządzeń kolei linowych zaprojektowanych, zbudowanych
i eksploatowanych w celu przewozu osób.
(2)       Dyrektywa 2000/9/WE jest
oparta na zasadach nowego podejścia, określonych w rezolucji Rady z
dnia 5 maja 1985 r. w sprawie nowego podejścia do harmonizacji technicznej
i norm[12].
Określa ona zatem jedynie zasadnicze wymogi mające zastosowanie do
urządzeń kolei linowych, podczas gdy szczegóły techniczne
przyjmowane są przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) oraz
Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki (CENELEC), zgodnie z
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 [13] w sprawie normalizacji
europejskiej. Zgodność z ustanowionymi w ten sposób normami
zharmonizowanymi, których numery odniesienia są opublikowane w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej, ustanawia domniemanie zgodności z
wymogami dyrektywy 2000/9/WE. Doświadczenie wykazało, że te
podstawowe zasady sprawdziły się w przedmiotowym sektorze i powinny
zostać utrzymane, a nawet jeszcze intensywniej propagowane.
(3)       Doświadczenia z
wdrażaniem dyrektywy 2000/9/WE ukazały potrzebę zmiany
niektórych jej przepisów, by je uściślić i zaktualizować,
gwarantując tym samym pewność prawną, zwłaszcza
jeśli chodzi o zakres i ocenę zgodności podzespołów.
(4)       Decyzją Parlamentu
Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE[14]
w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu
ustanowiono wspólne ramy ogólnych zasad i przepisy referencyjne, które
mają być stosowane w całym prawodawstwie harmonizującym
warunki wprowadzania do obrotu produktów w celu zapewnienia spójnej podstawy
dla rewizji lub przekształcania tego prawodawstwa. Dlatego dyrektywę 2000/9/WE
należy dostosować do tej decyzji.
(5)       Ponieważ w dyrektywie 2000/9/WE
należy wprowadzić wiele zmian, powinna ona zostać uchylona i
zastąpiona w imię większej jasności. Z uwagi na to, że
we wszystkich państwach członkowskich zakres, zasadnicze wymogi i
procedury oceny zgodności muszą być identyczne, nie ma prawie
żadnego marginesu swobody w transpozycji dyrektywy opartej na zasadach
nowego podejścia do prawa krajowego. Aby uprościć ramy
regulacyjne dyrektywa 2000/9/WE powinna zostać zastąpiona
rozporządzeniem, które jest odpowiednim instrumentem prawnym,
ponieważ wprowadza jasne i szczegółowe przepisy, nie
pozostawiające miejsca na zróżnicowaną transpozycję przez
państwa członkowskie, gwarantując tym samym jednolite
wdrażanie przepisów w całej Unii.
(6)       Rozporządzeniem
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008[15] ustanawiającym
wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do
warunków wprowadzania produktów do obrotu ustanowiono przepisy horyzontalne w
sprawie akredytacji jednostek oceniających zgodność [w sprawie
ram nadzoru rynku produktów i kontroli produktów pochodzących z
państw trzecich], a także w sprawie oznakowania CE.
(7)       Rozporządzenie (UE) nr
[.../...] [w sprawie nadzoru rynku w odniesieniu do produktów][16] zawiera
szczegółowe przepisy dotyczące nadzoru rynku oraz kontrolowania
produktów sprowadzanych na terytorium Unii z państw trzecich, w tym
podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa. Określa ono
również procedurę klauzuli ochronnej. Państwa członkowskie
mają zorganizować i realizować nadzór rynku, wyznaczyć
odpowiednie do tego organy oraz określić ich kompetencje i
obowiązki. Mają one również ustanowić ogólne i sektorowe
programy nadzoru rynku.
(8)       Należy zachować
zakres dyrektywy 2000/9/WE. Niniejsze rozporządzenie powinno mieć
zastosowanie do urządzeń kolei linowych wykorzystywanych do przewozu
osób w wysokogórskich miejscowościach turystycznych oraz w miejskich
środkach komunikacji. Urządzenia kolei linowych to głównie
systemy linowe, takie jak kolejki linowe terenowe, kolejki linowe wahadłowe,
wózki linowe, kolejki gondolowe, kolejki krzesełkowe i wyciągi
narciarskie do przemieszczania osób. Siła trakcyjna przenoszona za
pomocą lin oraz funkcja przewozu pasażerów to podstawowe kryteria
wyznaczające, jakie urządzenia kolei linowych należą do zakresu
niniejszego rozporządzenia.
(9)       Opracowano nowe rodzaje
urządzeń kolei linowych, służące zarówno do
transportu, jak i rekreacji. Urządzenia te powinny zostać objęte
niniejszym rozporządzeniem.
(10)     Należy wykluczyć
niektóre urządzenia kolei linowych z zakresu niniejszego
rozporządzenia, bądź to dlatego, że są przedmiotem
innych, szczegółowych unijnych aktów harmonizacyjnych, bądź
też dlatego, że mogą być odpowiednio regulowane na szczeblu
krajowym.
(11)     Wyciągi, zarówno pionowe,
jak i pochyłe, stale obsługujące określone poziomy budynków
oraz konstrukcji innych niż stacje, są przedmiotem szczegółowych
przepisów unijnych i powinny zostać wykluczone z zakresu niniejszego
rozporządzenia.
(12)     Aby zagwarantować
pewność prawną, wykluczenie promów linowych powinno
rozciągać się na wszystkie urządzenia linowe, dzięki
którym użytkownicy lub przewoźnicy poruszają się po wodzie,
takie jak linowe urządzenia do nart wodnych.
(13)     Aby dopilnować, by
urządzenia kolei linowych, ich infrastruktura, podzespoły i elementy
systemu bezpieczeństwa gwarantowały wysoki poziom ochrony zdrowia i
bezpieczeństwa osób, konieczne jest ustanowienie przepisów
dotyczących projektowania i budowy urządzeń kolei linowych.
(14)     Państwa członkowskie
powinny zagwarantować bezpieczeństwo urządzeń kolei
linowych w czasie ich produkcji, oddawania do użytku i eksploatacji.
(15)     Niniejsze rozporządzenie
nie wpływa na prawo państw członkowskich do określenia
wymogów, które uznają one za niezbędne, dotyczących
zagospodarowania terenu, planowania przestrzennego oraz mających
zagwarantować ochronę środowiska oraz zdrowia i
bezpieczeństwa osób, a w szczególności pracowników, podczas
korzystania z urządzeń kolei linowych.
(16)     Niniejsze rozporządzenie
nie wpływa na prawo państw członkowskich do określenia
odpowiednich procedur udzielania zezwoleń na planowane urządzenia
kolei linowych, kontrolowania urządzeń kolei linowych przed ich
oddaniem do użytku oraz ich monitorowania w trakcie eksploatacji.
(17)     Niniejsze rozporządzenie
powinno uwzględniać fakt, że bezpieczeństwo
urządzeń kolei linowych zależy w równym stopniu od czynników
zewnętrznych, jakości dostarczanych towarów przemysłowych, jak i
od sposobu, w jaki są one montowane, instalowane, a także monitorowane
w trakcie eksploatacji. Przyczyny poważniejszych wypadków mogą
być powiązane z wyborem miejsca na zainstalowanie urządzeń
kolei linowej, z samym systemem transportowym, mogą to być przyczyny
strukturalne albo też wynikające ze sposobu, w jaki kolej jest
eksploatowana i konserwowana.
(18)     Chociaż niniejsze
rozporządzenie nie obejmuje faktycznej eksploatacji urządzeń
kolei linowych, powinno ono zapewniać ogólne ramy mające
gwarantować, by takie urządzenia zlokalizowane na terytorium
państwa członkowskich były eksploatowane w sposób
zapewniający użytkownikom, personelowi obsługującemu i
osobom trzecim wysoki poziom ochrony.
(19)     W przypadku urządzeń
kolei linowych innowacje techniczne można zweryfikować i poddać
pełnym testom wyłącznie w przypadku budowania nowych
urządzeń kolei linowych. W tych okolicznościach należy
ustanowić procedurę, która gwarantując zachowanie zasadniczych
wymogów, umożliwia także uwzględnienie szczególnych
uwarunkowań konkretnego urządzenia kolei linowych.
(20)     Państwa członkowskie
powinny podjąć odpowiednie kroki w celu zagwarantowania, by
urządzenia kolei linowych były oddawane do użytku
wyłącznie wtedy, gdy są zgodne z niniejszym rozporządzeniem
i nie powodują zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa osób lub
majątku, o ile zostaną odpowiednio zamontowane, będą
właściwie konserwowane i eksploatowane zgodnie z przeznaczeniem.
(21)     Państwa członkowskie
powinny ustanowić procedury udzielania zezwoleń na budowę
planowanych urządzeń kolei linowych i modyfikację takich
urządzeń oraz oddawania ich do użytku, by zagwarantować bezpieczną
budowę urządzeń kolei linowych i ich montaż na miejscu,
zgodnie z analizą bezpieczeństwa oraz sprawozdaniem dotyczącym
bezpieczeństwa, jak również wszelkimi wymogami regulacyjnymi.
(22)     Analiza bezpieczeństwa
planowanych urządzeń kolei linowych powinna wskazywać elementy,
od których zależy bezpieczeństwo danego urządzenia kolei
linowych.
(23)     Analizując aspekty
bezpieczeństwa planowanych urządzeń kolei linowych, należy
uwzględnić ograniczenia związane z eksploatacją
urządzeń kolei linowych, chociaż nie w taki sposób, by
zagroziło to poszanowaniu zasady swobodnego przepływu towarów w
przypadku podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa, lub
też bezpieczeństwu samych urządzeń kolei linowych.
(24)     Niniejsze rozporządzenie
powinno zmierzać do zagwarantowania funkcjonowania rynku wewnętrznego
podzespołów urządzeń kolei linowych oraz elementów systemu
bezpieczeństwa takich urządzeń. Podzespoły i elementy
systemu bezpieczeństwa zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia
powinny być objęte zasadą swobodnego przepływu towarów.
(25)     Należy zezwolić na
dodawanie podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa do
urządzeń kolei linowych, jeśli umożliwiają one
budowę urządzeń kolei linowych zgodnych z niniejszym
rozporządzeniem i nie powodują zagrożenia dla zdrowia i
bezpieczeństwa osób lub majątku, o ile zostaną odpowiednio
zamontowane, będą właściwie konserwowane i eksploatowane
zgodnie z przeznaczeniem.
(26)     Zasadnicze wymogi powinny
być interpretowane i stosowane w taki sposób, aby uwzględniały
stan techniki w momencie projektowania i wytwarzania, jak
również względy natury technicznej i ekonomicznej
odpowiadające wysokiemu poziomowi ochrony zdrowia i bezpieczeństwa.
(27)     Podmioty gospodarcze powinny
być odpowiedzialne za zgodność podzespołów i elementów
systemu bezpieczeństwa z wymogami niniejszego rozporządzenia,
stosownie do roli odgrywanej przez nie w łańcuchu dostaw, tak aby
zapewnić wysoki poziom ochrony interesów publicznych, takich jak zdrowie i
bezpieczeństwo użytkowników oraz innych osób i ochrona majątku,
a także zagwarantować uczciwą konkurencję na rynku unijnym.
(28)     Wszystkie podmioty gospodarcze
uczestniczące w łańcuchu dostaw i dystrybucji powinny
podjąć właściwe środki w celu dopilnowania, by
udostępniały na rynku jedynie podzespoły i elementy systemu
bezpieczeństwa zgodne z niniejszym rozporządzeniem. Konieczne jest
określenie wyraźnego i proporcjonalnego podziału obowiązków
stosownie do ról pełnionych przez poszczególne podmioty gospodarcze w
łańcuchu dostaw i dystrybucji.
(29)     Zważywszy, że producent
podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa posiada
dokładną wiedzę o procesie projektowania i produkcji,
jest on najlepiej predestynowany do przeprowadzenia kompletnej procedury oceny
zgodności. Dlatego też obowiązek oceny zgodności powinien w
dalszym ciągu spoczywać wyłącznie na producencie
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa.
(30)     W celu ułatwienia
komunikacji między podmiotami gospodarczymi i krajowymi organami nadzoru
rynku, państwa członkowskie powinny zachęcać podmioty
gospodarcze do podawania adresu strony internetowej oprócz adresu pocztowego.
(31)     Niezbędne jest
zapewnienie zgodności wprowadzanych na rynek Unii podzespołów i
elementów systemu bezpieczeństwa pochodzących z państw trzecich
z wymogami niniejszego rozporządzenia, w szczególności zapewnienie
poddania tych podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa przez
producentów odpowiednim procedurom oceny zgodności. Dlatego też
należy wprowadzić przepis, zgodnie z którym importerzy upewniają
się co do zgodności podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa wprowadzanych przez nich na rynek z wymogami niniejszego
rozporządzenia i nie wprowadzają do obrotu podzespołów lub
elementów systemu bezpieczeństwa niespełniających tych wymogów
lub stwarzających zagrożenie. Należy również
wprowadzić przepis, zgodnie z którym importerzy upewniają się co
do przeprowadzenia procedur oceny zgodności oraz dostępności
oznakowania i dokumentacji podzespołów i elementów systemu
bezpieczeństwa sporządzonej przez producentów do wglądu dla
właściwych organów nadzoru.
(32)     Dystrybutor udostępnia na
rynku podzespół lub element systemu bezpieczeństwa po jego
wprowadzeniu do obrotu przez producenta lub importera i powinien
działać z należytą starannością, tak
obchodząc się z danym podzespołem lub elementem systemu
bezpieczeństwa, by nie miało to negatywnego wpływu na jego
zgodność.
(33)     Każdy importer
wprowadzający do obrotu podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa powinien podać na podzespole lub elemencie systemu
bezpieczeństwa, zarejestrowaną nazwę handlową lub
zarejestrowany znak towarowy, a także adres pocztowy, pod którym
można się z nim skontaktować. Należy wprowadzić
wyjątki od tej zasady, w przypadku gdy uniemożliwia to
wielkość lub charakter elementu systemu bezpieczeństwa. Obejmuje
to przypadki, gdy importer musiałby otworzyć opakowanie, aby
umieścić na elemencie systemu bezpieczeństwa swoją
nazwę i adres.
(34)     Każdy podmiot gospodarczy
wprowadzający podzespół lub element systemu bezpieczeństwa do
obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym bądź
modyfikujący podzespół lub element systemu bezpieczeństwa w
sposób, który może wpłynąć na ich zgodność z
wymogami niniejszej dyrektywy, powinien być uznany za producenta i
przejąć jego obowiązki z tego tytułu.
(35)     Z uwagi na ścisły
związek dystrybutorów i importerów z rynkiem, podmioty te powinny być
zaangażowane w zadania związane z nadzorem rynku, realizowane przez
właściwe organy krajowe, oraz powinny być gotowe do aktywnego
udziału w wykonywaniu tych zadań poprzez przedstawianie tym organom
wszystkich koniecznych informacji dotyczących danych podzespołów lub
elementów systemu bezpieczeństwa.
(36)     Zapewnienie
identyfikowalności podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa w całym łańcuchu dostaw przyczynia się
do uproszczenia nadzoru rynku i poprawy jego skuteczności. Skuteczny
system identyfikowalności ułatwia organom nadzoru rynku
realizację zadania polegającego na zidentyfikowaniu podmiotów
gospodarczych udostępniających na rynku podzespoły lub elementy
systemu bezpieczeństwa niespełniające wymagań.
(37)     Niniejsze rozporządzenie
powinno ograniczać się do określenia zasadniczych wymogów. Aby
ułatwić ocenę zgodności z tymi wymogami należy
przewidzieć domniemanie zgodności urządzeń kolei linowych
zgodnych ze zharmonizowanymi normami przyjętymi zgodnie z
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 do celów
określania szczegółowych specyfikacji technicznych tych wymogów, w
szczególności w odniesieniu do projektu, budowy i eksploatacji
urządzeń kolei linowych.
(38)     Rozporządzenie (UE)
nr 1025/2012 określa procedurę sprzeciwu wobec norm
zharmonizowanych w przypadku, gdy normy takie nie spełniają w
całości wymagań niniejszego rozporządzenia.
(39)     Aby podmioty gospodarcze
mogły wykazać, a właściwe organy dopilnować
spełnienia zasadniczych wymogów przez udostępniane na rynku
podzespoły i elementy systemu bezpieczeństwa, należy
ustanowić procedury oceny zgodności. Decyzją nr 768/2008/WE
ustanowiono moduły procedur oceny zgodności, obejmujące
procedury od najmniej do najbardziej rygorystycznej, proporcjonalnie do poziomu
występującego zagrożenia oraz wymaganego poziomu
bezpieczeństwa. W celu zapewnienia spójności między sektorami
oraz dla uniknięcia wariantów doraźnych, procedury oceny zgodności
powinny być wybierane spośród tych modułów.
(40)     Producenci podzespołów
lub elementów systemu bezpieczeństwa powinni sporządzić
deklarację zgodności UE, zawierającą wymagane na mocy
niniejszego rozporządzenia informacje na temat spełniania przez dany
podzespół lub element systemu bezpieczeństwa wymogów niniejszego
rozporządzenia i pozostałych właściwych aktów unijnego
prawodawstwa harmonizacyjnego. Deklaracja zgodności UE powinna być
dołączana do podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa.
(41)     Aby zagwarantować
skuteczny dostęp do informacji do celów nadzoru rynku, informacje
niezbędne do zidentyfikowania wszystkich mających zastosowanie aktów
Unii dotyczących podsystemów lub elementów systemu bezpieczeństwa
powinny być dostępne w pojedynczej deklaracji zgodności UE.
(42)     Oznakowanie CE, wykazujące
zgodność podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa,
jest widoczną konsekwencją całego procesu obejmującego
ocenę zgodności w szerokim znaczeniu. Ogólne zasady dotyczące
oznakowania CE i jego związku z innymi oznakowaniami określono w
rozporządzeniu (WE) nr 765/2008. W niniejszym rozporządzeniu
należy ustanowić zasady regulujące umieszczanie oznakowania CE.
(43)     Sprawdzenie zgodności
podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa z zasadniczymi
wymogami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu jest niezbędne w
celu zapewnienia skutecznej ochrony użytkowników i osób trzecich.
(44)     Aby zagwarantować
zgodność podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa z
zasadniczymi wymogami, niezbędne jest ustanowienie odpowiednich procedur
oceny zgodności, które powinny zostać przeprowadzone przez
producenta. Procedury te powinny zostać ustanowione na podstawie
modułów oceny zgodności ustanowionych w decyzji nr 768/2008/WE.
(45)     Procedury oceny zgodności
określone w niniejszym rozporządzeniu wymagają interwencji jednostek
oceniających zgodność, zgłoszonych Komisji przez
państwa członkowskie.
(46)     Doświadczenia
wykazały, że kryteria określone w dyrektywie 2000/9/WE, które
muszą spełniać jednostki oceniające zgodność, by
mogły zostać zgłoszone Komisji, są niewystarczające w
celu zapewnienia jednakowo wysokiego poziomu realizacji zadań przez te
jednostki na całym terytorium Unii. Tymczasem niezmiernie ważne jest,
by wszystkie jednostki oceniające zgodność realizowały swe
zadania na takim samym poziomie oraz zgodnie z warunkami uczciwej konkurencji.
Wymaga to ustanowienia obowiązkowych wymagań dla jednostek
oceniających zgodność, które chcą być zgłoszone
jako podmioty świadczące usługi w zakresie oceny zgodności.
(47)     W celu zapewnienia spójnego
poziomu jakości oceny zgodności należy także ustanowić
wymogi mające zastosowane do organów notyfikujących i innych
podmiotów uczestniczących w ocenie, zgłaszaniu i monitorowaniu
jednostek notyfikowanych.
(48)     Jeżeli jednostka
oceniająca zgodność wykaże spełnienie kryteriów
określonych w normach zharmonizowanych, należy przyjąć
domniemanie, że spełnia ona odpowiednie wymogi określone w
niniejszym rozporządzeniu.
(49)     System określony w
niniejszym rozporządzeniu powinien być uzupełniony systemem
akredytacji przewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008. Ponieważ
akredytacja stanowi podstawowy środek weryfikacji kompetencji jednostek
oceniających zgodność, zaleca się jej stosowanie
również do celów notyfikacji.
(50)     Za preferowaną
metodę wykazania kompetencji technicznych jednostek oceniających
zgodność krajowe organy publiczne w całej Unii powinny
uznać przejrzystą akredytację zgodną z rozporządzeniem
(WE) nr 765/2008, zapewniającą niezbędny poziom zaufania do
certyfikatów zgodności. Organy krajowe mogą jednak uznać,
że dysponują odpowiednimi środkami do samodzielnego
przeprowadzenia takiej oceny. W takich przypadkach w celu zapewnienia
odpowiedniego stopnia wiarygodności ocen przeprowadzanych przez inne
organy krajowe powinny one przekazać Komisji i pozostałym
państwom członkowskim niezbędną dokumentację
wykazującą, że oceniane jednostki oceniające
zgodność spełniają właściwe wymogi regulacyjne.
(51)     Jednostki oceniające
zgodność często zlecają realizację części
zadań związanych z oceną zgodności podwykonawcom lub
korzystają z usług spółek zależnych. W celu zagwarantowania
poziomu bezpieczeństwa wymaganego w przypadku podzespołów i elementów
systemu bezpieczeństwa, które mają zostać wprowadzone na rynek
unijny, zasadnicze znaczenie ma to, by w ramach wykonywania zadań oceny
zgodności podwykonawcy i spółki zależne spełniały te
same wymogi co jednostki notyfikowane. W związku z tym istotne jest, by
ocena kompetencji i wyników działalności jednostek, które mają
być zgłoszone, oraz monitorowanie już notyfikowanych jednostek
obejmowały również działania realizowane przez podwykonawców i
spółki zależne.
(52)     Należy
zwiększyć efektywność i przejrzystość procedury
notyfikacji, a w szczególności należy ją dostosować do
nowych technologii, by umożliwić notyfikację on-line.
(53)     Ponieważ jednostki
oceniające zgodność mają możliwość
oferowania swoich usług w całej Unii, należy zapewnić
pozostałym państwom członkowskim i Komisji
możliwość zgłaszania zastrzeżeń dotyczących
jednostek notyfikowanych. Istotne zatem jest wyznaczenie okresu, w jakim
możliwe będzie wyjaśnienie wszelkich wątpliwości lub
obaw co do kompetencji jednostek oceniających zgodność, zanim
zaczną one prowadzić działalność jako jednostki
notyfikowane.
(54)     W interesie
konkurencyjności niezmiernie istotne jest, by jednostki oceniające zgodność
stosowały procedury oceny zgodności bez zbędnego
obciążania podmiotów gospodarczych. Z tego samego powodu, oraz w celu
zagwarantowania równego traktowania podmiotów gospodarczych, należy
zapewnić spójność stosowanych procedur oceny zgodności pod
względem technicznym. Cel ten można zrealizować w drodze
odpowiedniej koordynacji jednostek oceniających zgodność i ich
współpracy.
(55)     W celu zapewnienia jednolitych
warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć
Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te należy wykonywać
zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011
[17].
(56)     W przypadku przyjmowania aktów
wykonawczych, w których żąda się od zgłaszającego
państwa członkowskiego wprowadzenia niezbędnych środków
naprawczych w odniesieniu do jednostek notyfikowanych, które nie
spełniają wymagań dotyczących ich zgłoszenia lub
przestały spełniać te wymogi, należy stosować
procedurę doradczą.
(57)     Istnieje konieczność
wprowadzenia ustaleń przejściowych umożliwiających
udostępnianie na rynku i oddawanie do użytku podzespołów i
elementów systemu bezpieczeństwa już wprowadzonych do obrotu zgodnie
z dyrektywą 2000/9/WE.
(58)     Należy przewidzieć
ustalenia przejściowe, umożliwiające oddawanie do użytku
urządzeń kolei linowych, które zostały już zbudowane
zgodnie z dyrektywą 2000/9/WE.
(59)     Państwa członkowskie
powinny ustanowić przepisy dotyczące kar obowiązujących w
przypadku naruszenia niniejszego rozporządzenia oraz zapewnić ich
wprowadzanie w życie. Kary te muszą być skuteczne,
proporcjonalne i odstraszające.
(60)     Ponieważ cel niniejszej
rozporządzenia, a mianowicie zapewnienie spełnienia przez
urządzenia kolei linowych wymogów gwarantujących wysoki poziom
ochrony bezpieczeństwa użytkowników, przy jednoczesnym zagwarantowaniu
funkcjonowania rynku wewnętrznego podzespołów i elementów systemu
bezpieczeństwa, nie może zostać osiągnięty w sposób
wystarczający przez państwa członkowskie i dlatego – ze
względu na rozmiary i skutki – możliwe jest lepsze jego
osiągnięcie na poziomie unijnym, Unia może przyjąć
środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art.
5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności
określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza
poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ
I
            PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia
przepisy dotyczące projektowania i budowania urządzeń kolei
linowych przeznaczonych do przewozu osób oraz udostępniania na rynku oraz
swobodnego przepływu podzespołów i elementów systemu
bezpieczeństwa takich urządzeń.
Artykuł 2
Zakres
(1)
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do
urządzeń kolei linowych przeznaczonych do przewozu osób oraz
podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa takich
urządzeń.
(2)
Niniejszego rozporządzenia nie stosuje
się do:
(a)
dźwigów, w rozumieniu dyrektywy 95/16/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady[18]
w sprawie dźwigów;
(b)
tradycyjnych tramwajów o napędzie linowym;
(c)
urządzeń przeznaczonych do wykorzystania
w rolnictwie oraz do obsługi schronisk górskich, nieprzeznaczonych do
świadczenia powszechnych usług przewozu osób;
(d)
zamontowanych na stałe bądź
ruchomych urządzeń używanych w wesołych miasteczkach i
parkach rozrywki, które zostały zaprojektowane wyłącznie do
celów rekreacyjnych, a nie jako środek przewozu osób;
(e)
urządzeń górniczych lub innych
zamontowanych na stałe urządzeń przemysłowych;
(f)
urządzeń, których użytkownicy lub
ich przewoźnicy przemieszczają się po wodzie.
Artykuł 3
Definicje
Do celów
niniejszego rozporządzenia obowiązują następujące
definicje:
(1)
„urządzenia kolei linowych” oznaczają
cały system kolei linowej zainstalowany w określonym miejscu, w
skład którego wchodzi infrastruktura i podzespoły przeznaczone do
urządzeń złożonych z szeregu podzespołów, zaprojektowany,
zbudowany, zamontowany i oddany do użytku w celu przewozu osób,
jeżeli siłę ciągu zapewniają liny zamontowane
wzdłuż trasy podróży.
(2)
„podzespół” oznacza systemy wyszczególnione w
załączniku I lub połączenie takich systemów;
(3)
„infrastruktura” oznacza układ, dane
systemowe, obiekty stacji, a także elementy konstrukcyjne wzdłuż
osi liny, specjalnie zaprojektowane i zmontowane na miejscu dla każdego
urządzenia, które są niezbędne dla budowy i eksploatacji urządzenia,
łącznie z fundamentami;
(4)
„elementy systemu bezpieczeństwa”
oznaczają wszystkie podstawowe elementy, podzespoły elementów oraz
kompletne zespoły elementów, a także każde urządzenie,
które ma być dodane do podzespołu lub urządzenia kolei linowych
w celu zapewnienia bezpieczeństwa, a których niewłaściwe
funkcjonowanie może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa
lub zdrowia ludzi, zarówno użytkowników, obsługi, jak i osób
trzecich;
(5)
„gotowość eksploatacyjna” oznacza
wszelkie przepisy i środki natury technicznej, które mają wpływ
na projekt i proces konstrukcyjny oraz są niezbędne dla zapewnienia
bezpiecznej eksploatacji urządzeń kolei linowych;
(6)
„gotowość konserwacyjna” oznacza wszelkie
przepisy i środki natury technicznej, które mają wpływ na
projekt i proces konstrukcyjny oraz są niezbędne dla zapewnienia
konserwacji, mającej zagwarantować bezpieczną eksploatację
urządzeń kolei linowych;
(7)
„wózek linowy” oznacza urządzenie kolei
linowych, w którym pojazdy wiszą na jednej lub większej ilości
lin;
(8)
„wyciąg” oznacza urządzenie kolei
linowych, którego użytkownicy posiadający odpowiednie
wyposażenie są przeciągani po uprzednio przygotowanej trasie;
(9)
„kolejka linowa” oznacza urządzenie kolei
linowych, w którym pojazdy są ciągnięte po torach
położonych na ziemi lub na stałych strukturach;
(10)
„udostępnienie na rynku” oznacza każde
dostarczenie podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa w celu
jego dystrybucji lub używania na rynku unijnym w ramach
działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie;
(11)
„wprowadzenie do obrotu” oznacza pierwsze
udostępnienie podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa na
rynku unijnym;
(12)
„oddanie do użytku” oznacza rozpoczęcie
eksploatacji urządzenia kolei linowych;
(13)
„producent” oznacza każdą osobę
fizyczną lub prawną, która wytwarza podzespół lub element
systemu bezpieczeństwa, lub która zleca zaprojektowanie lub wytworzenie
takiego podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa oraz wprowadza
je do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym;
(14)
„upoważniony przedstawiciel” oznacza
każdą osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę
w Unii, która otrzymała pisemne pełnomocnictwo producenta do
wykonywania w jego imieniu określonych zadań;
(15)
„importer” oznacza każdą osobę
fizyczną lub prawną, mającą siedzibę w Unii,
wprowadzającą do obrotu w Unii podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa z państwa trzeciego;
(16)
„dystrybutor” oznacza każdą osobę
fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, inną niż
producent lub importer, która udostępnia podzespół lub element
systemu bezpieczeństwa na rynku;
(17)
„podmioty gospodarcze” oznaczają producentów,
upoważnionych przedstawicieli, importerów i dystrybutorów podzespołu
lub elementu systemu bezpieczeństwa;
(18)
„specyfikacja techniczna” oznacza dokument
określający wymogi techniczne, które muszą być
spełnione przez urządzenie, infrastrukturę, podzespół lub
element systemu bezpieczeństwa;
(19)
„norma zharmonizowana” oznacza normę
zharmonizowaną w rozumieniu definicji w art. 2 ust. 1 lit. c)
rozporządzenia (UE) nr 1025/2012;
(20)
„akredytacja” oznacza akredytację
zdefiniowaną w art. 2 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 765/2008;
(21)
„krajowa jednostka akredytująca” oznacza
krajową jednostkę akredytującą w rozumieniu definicji z
art. 2 pkt 11 rozporządzenia (WE) nr 765/2008;
(22)
„ocena zgodności” oznacza proces
wykazujący, czy zostały spełnione zasadnicze wymogi niniejszego
rozporządzenia odnoszące się do podzespołu lub elementu
systemu bezpieczeństwa;
(23)
„jednostka oceniająca zgodność”
oznacza jednostkę, która wykonuje czynności z zakresu oceny
zgodności podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa, w tym
wzorcowanie, badania, certyfikację i inspekcję;
(24)
„odzyskanie” oznacza dowolny środek
mający na celu doprowadzenie do zwrotu podzespołu lub elementu
systemu bezpieczeństwa, które zostały już dodane do
urządzenia kolei linowych;
(25)
„wycofanie z obrotu” oznacza dowolny środek,
którego celem jest zapobieżenie udostępnieniu na rynku
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa w danym
łańcuchu dostaw;
(26)
„oznakowanie CE” oznacza oznakowanie, poprzez które
producent wskazuje, że podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa spełnia mające zastosowanie wymogi określone
w unijnym prawodawstwie harmonizacyjnym przewidującym jego umieszczanie;
(27)
„unijne prawodawstwo harmonizacyjne” oznacza
każdy akt prawny Unii harmonizujący warunki wprowadzania produktów do
obrotu.
Artykuł 4
Udostępnianie
na rynku podzespołów i elementów systemów bezpieczeństwa
(1)
Państwa członkowskie podejmują
wszelkie właściwe środki w celu zapewnienia, by
podzespoły oraz elementy systemu bezpieczeństwa mogły być
udostępniane na rynku oraz oddawane do użytku jedynie,
jeśli spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia.
(2)
Państwa członkowskie podejmują
wszystkie właściwe środki zgodnie z art. 9 w celu ustalenia
procedur mających zagwarantować, by podzespoły i elementy
systemu bezpieczeństwa były dodawane do urządzeń kolei
linowych jedynie wtedy, gdy umożliwiają budowę
urządzeń kolei linowych spełniających wymogi niniejszego
rozporządzenia i nie zagrażają zdrowiu i bezpieczeństwu
osób ani majątku, o ile zostaną odpowiednio dodane, będą
właściwie konserwowane i eksploatowane zgodnie z przeznaczeniem.
Artykuł 5
Oddanie do użytku urządzeń kolei linowych
(1)
Państwa członkowskie podejmują
wszystkie właściwe środki zgodnie z art. 9 w celu ustalenia
procedur mających zagwarantować, by urządzenia kolei linowych
oddawane były do użytku jedynie wtedy, gdy spełniają
wymogi  niniejszego rozporządzenia i nie zagrażają zdrowiu i
bezpieczeństwu osób ani majątku, o ile zostaną odpowiednio
zainstalowane, będą właściwie konserwowane i eksploatowane
zgodnie z przeznaczeniem.
(2)
W przypadku urządzeń kolei linowych
zgodnych z normami zharmonizowanymi, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej, lub z ich częściami, domniemywa
się, że spełniają one zasadnicze wymogi objęte tymi
normami lub ich częściami, o których mowa w załączniku II.
(3)
Niniejsze rozporządzenie nie ma żadnego
wpływu na prawo państw członkowskich do ustanawiania takich
wymogów, jakie mogą one uznać za konieczne, aby zapewnić
ochronę osobom, w szczególności pracownikom, w trakcie użytkowania
danych urządzeń kolei linowych, o ile nie oznacza to modyfikacji
urządzeń w sposób, który nie jest uwzględniony w niniejszym
rozporządzeniu.
Artykuł 6
Zasadnicze
wymogi
Urządzenia kolei linowych oraz ich
infrastruktura, podzespoły i elementy systemu bezpieczeństwa
spełniają odnośne zasadnicze wymogi określone w
załączniku II.
Artykuł 7
Swobodny
przepływ podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa
Państwa członkowskie nie mogą
zabraniać, ograniczać ani utrudniać udostępniania na rynku
podzespołów i elementów systemów bezpieczeństwa zgodnych z niniejszym
rozporządzeniem.
Artykuł 8
Analiza
bezpieczeństwa oraz sprawozdanie dotyczące bezpieczeństwa
planowanych urządzeń kolei linowych
(1)
Wszelkie planowane urządzenia muszą
być poddane analizie bezpieczeństwa określonej w
załączniku III, która obejmuje wszystkie aspekty bezpieczeństwa
urządzeń kolei linowych i ich otoczenia w kontekście
projektowania, budowy i oddania do użytku, i dzięki której
możliwe jest, biorąc pod uwagę doświadczenia z
przeszłości, określenie zagrożeń, które mogą
wystąpić w trakcie eksploatacji urządzenia kolei linowych.
(2)
Wyniki analizy bezpieczeństwa zamieszczane
są w sprawozdaniu dotyczącym bezpieczeństwa. Sprawozdanie to
zawiera zalecenia dotyczące środków przewidzianych, by zaradzić
takim zagrożeniom, jak również wykaz podzespołów i elementów
systemów bezpieczeństwa, które należy dodać do urządzenia
kolei linowych.
Artykuł 9
Zezwolenie
na urządzenia kolei linowych
(1)
Państwa członkowskie ustanawiają
procedury udzielania zezwolenia na budowę i oddanie do użytku
urządzeń kolei linowych znajdujących się na ich terytorium.
(2)
Państwa członkowskie zapewniają, by
analiza bezpieczeństwa, sprawozdanie dotyczące bezpieczeństwa,
deklaracja zgodności UE oraz inne dokumenty dotyczące zgodności
podzespołów i elementów systemu bezpieczeństwa, jak również dokumentacja
dotycząca właściwości urządzenia kolei linowych
były przedkładane organowi odpowiedzialnemu za zatwierdzenie danego
urządzenia kolei linowych. Dokumentacja dotycząca urządzenia
kolei linowych określa również niezbędne warunki, w tym
ograniczenia eksploatacyjne, jak również pełne informacje na temat
obsługi serwisowej, regulacji i konserwacji danego urządzenia kolei
linowych. Kopia tych dokumentów przechowywana jest w lokalach urządzenia
kolei linowych.
(3)
W przypadku gdy istotne dane techniczne urządzeń,
ich podzespołów albo też elementów systemu bezpieczeństwa
ulegają takim modyfikacjom lub zmianom, które wymagają uzyskania
nowego zezwolenia na oddanie do użytku od danego państwa
członkowskiego, modyfikacje takie oraz wszelkie ich następstwa dla
pracy urządzeń kolei linowych muszą w całości
spełniać zasadnicze wymogi określone w załączniku II.
(4)
Państwa członkowskie nie mogą
wykorzystywać przepisów, o których mowa w ust. 1, do zabraniania,
ograniczania lub utrudniania, z przyczyn związanych z aspektami
objętymi zakresem niniejszego rozporządzenia, budowy oraz oddania do
użytku urządzeń kolei linowych zgodnych z niniejszym
rozporządzeniem i nie powodujących zagrożenia dla zdrowia i
bezpieczeństwa osób ani majątku, o ile zostały odpowiednio
zamontowane zgodnie z przeznaczeniem.
(5)
Państwa członkowskie nie mogą
wykorzystywać przepisów, o których mowa w ust. 1 do zabraniania,
ograniczania lub utrudniania swobodnego przepływu podzespołów i
elementów systemu bezpieczeństwa zgodnych z niniejszym
rozporządzeniem.
Artykuł 10
Eksploatacja
urządzeń kolei linowych
(1)
Państwa członkowskie zapewniają, by
urządzenia pozostawały w eksploatacji, tylko jeśli
spełniają warunki określone w sprawozdaniu dotyczącym
bezpieczeństwa.
(2)
Jeżeli Państwo członkowskie ustali,
że zatwierdzone urządzenia kolei linowych używane zgodnie z ich
przeznaczeniem mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia lub
bezpieczeństwa osób lub też, w odpowiednich przypadkach, dla
bezpieczeństwa majątku, podejmuje ono wszelkie odpowiednie
środki, aby ograniczyć eksploatację takich urządzeń
lub też zakazać ich eksploatacji.
ROZDZIAŁ
II
OBOWIĄZKI PODMIOTÓW GOSPODARCZYCH
OBRACAJĄCYCH PODZESPOŁAMI I ELEMENTAMI SYSTEMU BEZPIECZEŃSTWA
Artykuł 11 [artykuł R2 decyzji nr
768/2008/WE]
Obowiązki
producentów
(1)
Wprowadzając swoje podzespoły lub
elementy systemu bezpieczeństwa do obrotu, producenci zapewniają, by
ich projektowanie i wytwarzanie odbywało się zgodnie z zasadniczymi
wymogami określonymi w załączniku II.
(2)
Producenci podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa sporządzają dokumentację techniczną
określoną w załączniku V oraz przeprowadzają lub
zlecają przeprowadzenie odpowiedniej procedury oceny zgodności, o
której mowa w art. 18.
W przypadku wykazania zgodności
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa z
obowiązującymi wymogami w wyniku przeprowadzenia procedury, o której
mowa w akapicie pierwszym, producenci sporządzają deklarację
zgodności UE i umieszczają oznakowanie CE.
(3)
Producenci przechowują dokumentację
techniczną oraz deklarację zgodności UE przez okres 30 lat od
momentu wprowadzenia danego podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa do obrotu.
(4)
Producenci zapewniają wprowadzenie procedur
mających na celu utrzymanie zgodności produkcji seryjnej z niniejszym
rozporządzeniem. Odpowiednio uwzględniane są zmiany w projekcie
i właściwościach podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa oraz zmiany w normach zharmonizowanych lub innych
specyfikacjach technicznych, w odniesieniu do których deklarowana jest
zgodność danego podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa.
W odpowiednich przypadkach, z uwagi na
zagrożenia powodowane przez podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa, producenci w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa
użytkowników, przeprowadzają badania próby podzespołów lub
elementów systemu bezpieczeństwa udostępnianych na rynku oraz
rozpatrują skargi na niezgodne podzespoły lub elementy systemu
bezpieczeństwa, w razie potrzeby prowadząc ewidencję takich
skarg i odzyskiwania takich podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa;
informują również dystrybutorów o wszelkich tego rodzaju
działaniach w zakresie monitorowania.
(5)
Producenci zapewniają, by do ich
podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa dołączana
była deklaracja zgodności UE oraz by opatrywane one były
nazwą typu, numerem partii lub serii, lub inną informacją
umożliwiającą ich identyfikację.
Jeżeli jest to niemożliwe ze
względu na rozmiary lub charakter elementu systemu bezpieczeństwa,
producenci zapewniają podanie wymaganych informacji na opakowaniu lub w
instrukcji dołączonej do elementu systemu bezpieczeństwa.
(6)
Producenci umieszczają na podzespole lub
elemencie systemu bezpieczeństwa, a jeżeli nie jest to możliwe –
na opakowaniu elementu systemu bezpieczeństwa lub w załączonej
do niego instrukcji – swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę
handlową lub zarejestrowany znak towarowy i swój adres pocztowy, pod
którym można się z nini kontaktować. Adres wskazuje pojedynczy
punkt, w którym można skontaktować się z producentem. Dane
kontaktowe podawane są w języku łatwo zrozumiałym dla
użytkowników oraz organów nadzoru rynku, określonym przez dane
państwo członkowskie.
(7)
Producenci zapewniają dołączenie do
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa deklaracji
zgodności UE oraz instrukcji i informacji o bezpiecznym użytkowaniu,
w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników,
określonym przez dane państwo członkowskie. Takie instrukcje i
informacje o bezpiecznym użytkowaniu są jasne, zrozumiałe i
czytelne.
(8)
Producenci, którzy uznają lub mają
powody, by uważać, że wprowadzone przez nich do obrotu
podzespół lub element systemu bezpieczeństwa nie są zgodne z
niniejszym rozporządzeniem, niezwłocznie podejmują
niezbędne środki naprawcze konieczne w celu zapewnienia
zgodności podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa, ich
wycofania z obrotu lub odzyskania, stosownie do okoliczności. Ponadto
jeżeli podzespół lub element systemu bezpieczeństwa stwarza
zagrożenie, producenci niezwłocznie informują o tym
właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których
podzespół lub element systemu bezpieczeństwa zostały udostępnione
na rynku, podając szczegółowe informacje, w szczególności na
temat niezgodności oraz wszelkich podjętych środków naprawczych.

(9)
Na umotywowane wezwanie właściwego organu
krajowego producenci przekazują mu wszelkie informacje i dokumentację
konieczne do wykazania zgodności podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa z niniejszym rozporządzeniem, w języku łatwo
zrozumiałym dla tego organu. Te informacje i dokumentacja mogą
być dostarczone w formie papierowej lub elektronicznej. Na wezwanie tego
organu producenci współpracują z nim we wszelkich w działaniach
podjętych w celu usunięcia zagrożeń powodowanych przez
podzespół lub element systemu bezpieczeństwa wprowadzone przez nich
do obrotu.
Artykuł 12 [artykuł R3 decyzji nr
768/2008/WE]
Upoważnieni
przedstawiciele
(1)
Producenci mogą, na podstawie pisemnego
pełnomocnictwa, wyznaczyć upoważnionego przedstawiciela.
Obowiązki określone w art. 11 ust. 1
oraz obowiązek sporządzenia dokumentacji technicznej nie mogą
wchodzić w zakres pełnomocnictwa upoważnionego przedstawiciela.
(2)
Upoważnieni przedstawiciele wykonują
zadania określone w pełnomocnictwie otrzymanym od producenta.
Pełnomocnictwo musi umożliwiać upoważnionemu
przedstawicielowi wykonywanie co najmniej następujących obowiązków:
(a)
przechowywanie deklaracji zgodności UE i
dokumentacji technicznej do dyspozycji krajowych organów nadzoru przez 30 lat
od momentu wprowadzenia podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa do obrotu;
(b)
na umotywowane wezwanie właściwego organu
krajowego, przekazywanie mu wszelkich informacji i dokumentacji koniecznych do
wykazania zgodności podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa;
(c)
na wezwanie właściwego organu krajowego,
współpracowanie z nim we wszelkich działaniach podjętych w celu
usunięcia zagrożeń, jakie stwarzają podzespół lub
element systemu bezpieczeństwa objęte pełnomocnictwem
upoważnionego przedstawiciela.
Artykuł 13 [artykuł R4 decyzji nr
768/2008/WE]
Obowiązki
importerów
(1)
Importerzy są zobowiązani do wprowadzania
do obrotu wyłącznie podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa zgodnych z wymogami.
(2)
Przed wprowadzeniem podzespołów lub elementów
systemu bezpieczeństwa do obrotu importerzy zapewniają
przeprowadzenie przez producenta odpowiedniej procedury oceny zgodności,
zgodnie z art. 18. Zapewniają oni, by producent sporządził
dokumentację techniczną, by podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa były opatrzone deklaracją zgodności UE, by
opatrzono je oznaczeniem CE i towarzyszyły im wymagane instrukcja i informacje
o bezpiecznym użytkowaniu oraz by producent spełnił wymagania
określone odpowiednio w art. 11 ust. 5 i ust. 6.
Jeżeli importer uznaje lub ma powody, by
uważać, że podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa nie są zgodne z zasadniczymi wymogami określonymi
w załączniku II, nie może on wprowadzać podzespołu lub
elementu systemu bezpieczeństwa do obrotu, dopóki nie będą one
zgodne z wymogami. Ponadto jeżeli podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa stwarza zagrożenie, importer informuje o tym
producenta oraz organy nadzoru rynku.
(3)
Importerzy umieszczają na podzespole lub
elemencie systemu bezpieczeństwa, a jeżeli nie jest to możliwe –
na opakowaniu elementu systemu bezpieczeństwa lub w załączonej
do niego instrukcji, swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę
handlową lub zarejestrowany znak towarowy i adres pocztowy, pod którym
można kontaktować się z nimi w sprawie urządzenia. Dane
kontaktowe podawane są w języku łatwo zrozumiałym dla
użytkowników oraz organów nadzoru rynku, określonym przez dane
państwo członkowskie.
(4)
Importerzy zapewniają dołączenie do
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa instrukcji i
informacji o bezpiecznym użytkowaniu, w języku łatwo
zrozumiałym dla użytkowników, określonym przez dane państwo
członkowskie.
(5)
Importerzy dopilnowują, aby w czasie, w którym
to na nich spoczywa odpowiedzialność za podzespół lub element
systemu bezpieczeństwa, warunki ich przechowywania i przewożenia nie
zagrażały ich zgodności z wymogami określonymi w
załączniku II.
(6)
W odpowiednich przypadkach, z uwagi na
zagrożenia powodowane przez podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa, importerzy w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa
użytkowników, na umotywowane wezwanie właściwych organów,
przeprowadzają badania próby podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa udostępnianych na rynku, oraz rozpatrują skargi
na niezgodne podzespoły lub elementy systemu bezpieczeństwa, w razie
potrzeby prowadząc ewidencję takich skarg i odzyskiwania takich
podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa; informują
również dystrybutorów o wszelkich tego rodzaju działaniach w zakresie
monitorowania.
(7)
Importerzy, którzy uznają lub mają
powody, by uważać, że wprowadzone przez nich do obrotu
podzespół lub element systemu bezpieczeństwa nie są zgodne z
niniejszym rozporządzeniem, niezwłocznie podejmują środki
naprawcze konieczne w celu zapewnienia zgodności podzespołu lub
elementu systemu bezpieczeństwa, ich wycofania z obrotu lub odzyskania,
stosownie do okoliczności. Ponadto jeżeli podzespół lub element
systemu bezpieczeństwa stwarza zagrożenie, importerzy
niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe
państw członkowskich, w których podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa zostały udostępnione na rynku, podając
szczegółowe informacje, w szczególności na temat niezgodności
oraz wszelkich podjętych środków naprawczych.
(8)
Importerzy przechowują kopię deklaracji
zgodności UE do dyspozycji organów nadzoru rynku przez okres 30 lat od
momentu wprowadzenia podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa
do obrotu i dopilnowują, by dokumentacja techniczna mogła zostać
udostępniona tym organom na ich wezwanie.
(9)
Na umotywowane wezwanie właściwego organu
krajowego importerzy przekazują mu wszelkie informacje i dokumentację
konieczne do wykazania zgodności podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa z niniejszym rozporządzeniem, w języku łatwo
zrozumiałym dla tego organu. Te informacje i dokumentacja mogą
być dostarczone w formie papierowej lub elektronicznej. Na wezwanie tego
organu importerzy współpracują z nim we wszelkich w działaniach
podjętych w celu usunięcia zagrożeń powodowanych przez
podzespół lub element systemu bezpieczeństwa wprowadzone przez nich
do obrotu.
Artykuł 14 [artykuł R5 decyzji nr
768/2008/WE]
Obowiązki
dystrybutorów
(1)
Udostępniając podzespół lub element
systemu bezpieczeństwa na rynku, dystrybutorzy działają z należytą
starannością w odniesieniu do wymogów niniejszego
rozporządzenia.
(2)
Przed udostępnieniem podzespołu lub
elementu systemu bezpieczeństwa na rynku dystrybutorzy sprawdzają,
czy podzespół lub element systemu bezpieczeństwa są opatrzone
oznakowaniem CE, czy towarzyszy im deklaracja zgodności UE oraz instrukcje
i informacje o bezpiecznym użytkowaniu w języku łatwo
zrozumiałym dla użytkowników określonym przez dane państwo
członkowskie, a także czy producent i importer spełnili wymogi
określone w art. 11 ust. 5 i 6 oraz w art. 13 ust. 3.
Jeżeli dystrybutor uznaje lub ma powody, by
uważać, że podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa nie są zgodne z zasadniczymi wymogami określonymi
w załączniku II, nie może on udostępniać danego
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa na rynku, dopóki nie
będą one zgodne z wymogami. Ponadto jeżeli podzespół lub
element systemu bezpieczeństwa stwarzają zagrożenie, dystrybutor
informuje o tym producenta lub importera oraz organy nadzoru rynku.
(3)
Dystrybutorzy dopilnowują, aby w czasie, w
którym to na nich spoczywa odpowiedzialność za podzespół lub
element systemu bezpieczeństwa, warunki ich przechowywania i
przewożenia nie zagrażały ich zgodności z zasadniczymi
wymogami określonymi w załączniku II.
(4)
Dystrybutorzy, którzy uznają lub mają
powody, by uważać, że udostępniony przez nich na rynku
podzespół lub element systemu bezpieczeństwa nie jest zgodny z
niniejszym rozporządzeniem, gwarantują podjęcie środków
naprawczych koniecznych w celu zapewnienia zgodności tego podzespołu lub
elementu systemu bezpieczeństwa, ich wycofania z obrotu lub odzyskania,
stosownie do okoliczności. Ponadto jeżeli podzespół lub element
systemu bezpieczeństwa stwarza zagrożenie, dystrybutorzy
niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe
państw członkowskich, w których podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa zostały udostępnione, podając
szczegółowe informacje, w szczególności na temat niezgodności
oraz wszelkich podjętych środków naprawczych.
(5)
Na umotywowane wezwanie właściwego organu
krajowego dystrybutorzy przekazują mu wszelkie informacje i
dokumentację konieczne do wykazania zgodności podzespołu lub
elementu systemu bezpieczeństwa; Te informacje i dokumentacja mogą
być dostarczone w formie papierowej lub elektronicznej. Na wezwanie tego organu
dystrybutorzy współpracują z nim we wszelkich w działaniach
podjętych w celu usunięcia zagrożeń powodowanych przez
podzespół lub element systemu bezpieczeństwa udostępnione przez
nich na rynku.
Artykuł 15 [artykuł R6 decyzji nr
768/2008/WE]
Przypadki, w
których obowiązki producentów dotyczą importerów i dystrybutorów
Importer lub dystrybutor jest uważany za
producenta do celów niniejszego rozporządzenia i podlega obowiązkom
producenta określonym w art. 11, jeżeli wprowadza podzespół lub
element systemu bezpieczeństwa do obrotu pod własną nazwą
lub znakiem towarowym albo modyfikuje podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa już znajdujące się w obrocie w taki sposób,
że może to mieć wpływ na zgodność z wymogami
niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 16 [artykuł R7 decyzji nr
768/2008/WE]
Identyfikacja
podmiotów gospodarczych
Na wezwanie organów nadzoru rynku podmioty
gospodarcze wskazują:
(a)
każdy podmiot gospodarczy, który
dostarczył im podzespół lub element systemu bezpieczeństwa;
(b)
każdy podmiot gospodarczy, któremu dostarczyli
podzespół lub element systemu bezpieczeństwa;
Podmioty gospodarcze są w stanie
przedstawić informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, przez okres 30
lat od dostarczenia im podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa
oraz przez okres 30 lat od dostarczenia przez nie podzespołu lub elementu
systemu bezpieczeństwa.
ROZDZIAŁ
III
ZGODNOŚĆ PODZESPOŁÓW I ELEMENTÓW SYSTEMU
BEZPIECZEŃSTWA
Artykuł 17 [artykuł R8 decyzji nr
768/2008/WE]
Domniemanie
zgodności
W przypadku
podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa zgodnych z normami
zharmonizowanymi, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej, lub z ich częściami, domniemywa
się, że spełniają one zasadnicze wymogi objęte tymi
normami lub ich częściami, określone w załączniku II.
Artykuł 18
Ocena
zgodności
(1)
Przed wprowadzeniem podzespołu lub elementu
systemu bezpieczeństwa do obrotu producent poddaje je procedurze oceny
zgodności zgodnie z ust. 2.
(2)
Certyfikacja zgodności podzespołów lub
elementów systemu bezpieczeństwa odbywa się, zgodnie z wyborem
producenta, w trybie jednej z poniższych procedur oceny zgodności:
(a)
badanie typu UE (moduł B – typ produkcji)
określonym w załączniku IV, w połączeniu z jednym z
poniższych badań:
(i)      badaniem zgodności z typem w
oparciu o zapewnienie jakości procesu produkcji (moduł D)
określonym w załączniku V;
(ii)     badaniem zgodności z typem w
oparciu o sprawdzenie podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa (moduł F), określonym w złączniku VI.
(b)
badanie zgodności w oparciu o
weryfikację  jednostkową (moduł G) określone w
załączniku VII.
(c)
badanie zgodności w oparciu o pełne
zapewnienie jakości (moduł H) określone w załączniku
VIII.
(3)
Po przeprowadzeniu procedur, o których mowa w ust. 2,
producent, zgodnie z art. 21, opatruje oznakowaniem CE podzespół lub
element systemu bezpieczeństwa zgodny z niniejszym rozporządzeniem.
(4)
Ustępy 1,2 i 3 stosuje się także do
podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa przeznaczonych na
potrzeby własne producenta.
(5)
Zapisy i korespondencja związane z
oceną zgodności są prowadzone w języku lub
językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym
powołano organ przeprowadzający procedury, o których mowa w ust. 2,
lub w języku akceptowanym przez ten organ.
Artykuł 19
Deklaracja
zgodności UE
(1)
Deklaracja zgodności UE dotycząca
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa zawiera stwierdzenie,
że wykazano spełnienie zasadniczych wymogów określonych w
załączniku II.
(2)
Deklaracja zgodności UE jest zgodna z modelem
określonym w załączniku X i zawiera elementy wyszczególnione w
odpowiednich procedurach oceny zgodności określonych w
załącznikach IV-VIII oraz jest stale aktualizowana. Jest ona
dołączana do podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa
i zostaje przetłumaczona na język lub języki wymagane przez
państwo członkowskie, na którego rynku podzespół lub element
systemu bezpieczeństwa wprowadzany jest do obrotu lub udostępniany.
(3)
Jeżeli podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa podlega więcej niż jednemu aktowi unijnemu
wymagającemu deklaracji zgodności UE, sporządzana jest jedna
deklaracja zgodności UE odnosząca się do wszystkich takich aktów
unijnych. Deklaracja ta wskazuje odpowiednie unijne akty prawne,
łącznie z ich adresami publikacyjnymi.
(4)
Poprzez sporządzenie deklaracji zgodności
UE producent przyjmuje na siebie odpowiedzialność za
zgodność danego podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa z wymogami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 20 [artykuł R11 decyzji
nr 768/2008/WE]
Ogólne
zasady dotyczące oznakowania CE
Oznakowanie CE podlega ogólnym zasadom
określonym w art. 30 rozporządzenia (WE) nr 765/2008.
Artykuł 21 [artykuł R12 decyzji
nr 768/2008/WE]
Reguły
i warunki zamieszczania oznakowania CE
(1)
Oznakowanie CE umieszcza się tak, by było
widoczne, czytelne i niemożliwe do usunięcia z podzespołu lub
elementu systemu bezpieczeństwa lub z ich tabliczki znamionowej.
(2)
Oznakowanie CE umieszcza się przed
wprowadzeniem do obrotu danych podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa.
(3)
Za oznakowaniem CE umieszcza się numer
identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jeżeli jednostka taka uczestniczy
w etapie kontroli produkcji.
(4)
Po oznakowaniu CE i numerze identyfikacyjnym, o
którym mowa w ust. 3, można umieścić innego rodzaju znak
wskazujący na szczególne zagrożenie lub zastosowanie.
ROZDZIAŁ
IV
NOTYFIKACJA
JEDNOSTEK OCENIAJĄCYCH ZGODNOŚĆ
Artykuł 22 [artykuł R13 decyzji
nr 768/2008/WE]
Notyfikacja
Państwa członkowskie notyfikują
Komisji i pozostałym państwom członkowskim organy uprawnione do
wykonywania zadań w zakresie oceny zgodności jako osoby trzecie
zgodnie z art. 18.
Artykuł 23 [artykuł R14 decyzji
nr 768/2008/WE]
Organy
notyfikujące
(1)
Państwa członkowskie wyznaczają
organ notyfikujący, który odpowiada za opracowanie i stosowanie procedur
koniecznych do oceny jednostek oceniających zgodność i ich
notyfikacji oraz do monitorowania jednostek notyfikowanych, w tym w odniesieniu
do zgodności z art. 26.
(2)
Państwa członkowskie mogą
zdecydować, że ocena oraz monitorowanie, o których mowa w ust. 1,
są przeprowadzane przez krajową jednostkę akredytującą
w rozumieniu przepisów rozporządzenia (WE) nr 765/2008 oraz zgodnie z
nimi.
(3)
W przypadku gdy organ notyfikujący przekazuje
lub w inny sposób powierza ocenę, notyfikację lub monitorowanie, o
których mowa w ust. 1, podmiotowi, który nie jest instytucją rządową,
taki upoważniony podmiot posiada osobowość prawną oraz
stosuje się odpowiednio do wymogów ustanowionych w art. 26 ust. 1-6. Poza
tym taki podmiot jest przygotowany na pokrycie zobowiązań
wynikających z działalności, którą prowadzi.
(4)
Organ notyfikujący ponosi pełną
odpowiedzialność za zadania wykonywane przez podmiot, o którym mowa w
ust. 3.
Artykuł 24 [artykuł R15 decyzji
nr 768/2008/WE]
Wymogi
dotyczące organów notyfikujących
(1)
Organ notyfikujący ustanawiany jest w sposób
nie prowadzący do żadnego konfliktu interesów między organem
notyfikującym a jednostkami oceniającymi zgodność.
(2)
Sposób organizacji i funkcjonowania organu
notyfikującego zapewnia jego obiektywne i bezstronne działanie.
(3)
Sposób organizacji organu notyfikującego
gwarantuje, że decyzja dotycząca notyfikacji jednostki
oceniającej zgodność podejmowana jest przez kompetentne osoby
spoza grona osób przeprowadzających ocenę.
(4)
Organ notyfikujący nie może oferować
ani realizować żadnych działań wykonywanych przez jednostki
oceniające zgodność, ani nie może świadczyć
usług w zakresie konsultacji na zasadach komercyjnych lub konkurencyjnych.
(5)
Organ notyfikujący zapewnia poufność
otrzymywanych informacji.
(6)
Organ notyfikujący dysponuje odpowiednią
liczbą pracowników posiadających kompetencje umożliwiające
właściwe wykonywanie jego zadań.
Artykuł 25 [artykuł R16 decyzji
nr 768/2008/WE]
Obowiązki
informacyjne organów notyfikujących
Państwa członkowskie informują
Komisję o swoich procedurach oceny jednostek oceniających
zgodność i notyfikowania ich oraz monitorowania jednostek
notyfikowanych, jak również o wszelkich zmianach w tym zakresie.
Komisja podaje
te informacje do wiadomości publicznej.
Artykuł 26 [artykuł R17 decyzji
nr 768/2008/WE]
Wymogi
dotyczące jednostek notyfikowanych
(1)
Do celów notyfikacji jednostka notyfikowana
spełnia wymogi ustanowione w ust. 2–11.
(2)
Jednostka oceniająca zgodność
ustanawiana jest na mocy prawa krajowego państwa członkowskiego i
posiada osobowość prawną.
(3)
Jednostka oceniająca zgodność jest
osobą trzecią, niezależną od ocenianej organizacji,
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa.
Jednostkę należącą do
organizacji przedsiębiorców lub zrzeszenia zawodowego
reprezentującego przedsiębiorstwa zaangażowane w projektowanie,
produkcję, dostarczanie, montowanie, użytkowanie lub konserwację
ocenianych podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa,
można uważać za taką jednostkę, pod warunkiem że
wykazano jej niezależność i brak konfliktu interesów.
(4)
Jednostka oceniająca zgodność, jej
ścisłe kierownictwo oraz pracownicy odpowiedzialni za realizację
zadań związanych z oceną zgodności nie mogą być
projektantami, producentami, dostawcami, instalatorami, nabywcami,
właścicielami, użytkownikami ani konserwatorami ocenianych
podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa, ani przedstawicielami
wymienionych stron. Nie wyklucza to wykorzystywania ocenionych podzespołów
lub elementów systemu bezpieczeństwa, które są niezbędne do
prowadzenia działalności jednostki oceniającej
zgodność, lub wykorzystywania takich podzespołów lub elementów
systemu bezpieczeństwa do celów osobistych.
Jednostka oceniająca zgodność, jej
ścisłe kierownictwo ani pracownicy odpowiedzialni za realizację
zadań związanych z oceną zgodności nie mogą być
bezpośrednio zaangażowani w projektowanie, produkcję lub
konstruowanie, wprowadzanie do obrotu, instalację, użytkowanie lub
konserwację tych podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa ani nie mogą reprezentować stron
zaangażowanych w taką działalność. Wymienione podmioty
i osoby nie mogą angażować się w żadną
działalność, która może zagrozić
niezależności ich osądów i integralności w związku z
działalnością w zakresie oceny zgodności, której dotyczy
notyfikacja. Dotyczy to w szczególności usług konsultingowych.
Jednostki oceniające zgodność
dopilnowują, by działalność ich spółek zależnych
lub podwykonawców nie wpływała na poufność, obiektywizm ani
bezstronność jej działalności związanej z oceną
zgodności.
(5)
Jednostka oceniająca zgodność i jej
pracownicy spełniają w toku realizacji zadań związanych z
oceną zgodności najwyższe standardy zawodowe, posiadają
konieczne kwalifikacje techniczne w danej dziedzinie oraz nie są poddawani
żadnym naciskom czy zachętom, zwłaszcza finansowym, mogącym
wpływać na ich opinię lub wyniki oceny zgodności,
szczególnie ze strony osób lub grup osób, których interesy związane
są z rezultatami tych działań.
(6)
Jednostka oceniająca zgodność musi
być zdolna do realizacji wszystkich zadań związanych z
oceną zgodności przydzielonych jej na mocy załączników
IV-VIII, do których została notyfikowana, niezależnie od tego, czy
dana jednostka oceniająca zgodność wykonuje wspomniane zadania
samodzielnie, czy są one realizowane w jej imieniu i na jej
odpowiedzialność.
Przez cały czas i dla każdej procedury
oceny zgodności oraz każdego rodzaju lub każdej kategorii podzespołów
lub elementów systemu bezpieczeństwa, do których odnosiła się
jej notyfikacja, jednostka oceniająca zgodność dysponuje
niezbędnymi:
(a)
pracownikami posiadającymi wiedzę
techniczną oraz wystarczające i odpowiednie doświadczenie do
realizacji zadań związanych z oceną zgodności;
(b)
opisami procedur, wedle których przeprowadza
się ocenę zgodności, w celu zagwarantowania przejrzystości
i możliwości odtworzenia tych procedur. Jednostka prowadzi
odpowiednią politykę i posiada stosowne procedury, dzięki którym
możliwe jest odróżnienie zadań wykonywanych jako jednostka
notyfikowana od innej działalności;
(c)
procedurami służącymi prowadzeniu
działalności należycie uwzględniającymi
wielkość przedsiębiorstwa, sektor, w którym działa
przedsiębiorstwo, struktury przedsiębiorstwa, stopień
złożoności technologii danego podzespołu lub elementu
systemu bezpieczeństwa oraz masowy lub seryjny charakter procesu
produkcyjnego.
Jednostka oceniająca zgodność
posiada środki niezbędne do prawidłowej realizacji
czynności o charakterze technicznym i administracyjnym z zakresu oceny
zgodności oraz ma dostęp do wszystkich niezbędnych
urządzeń lub obiektów.
(7)
Pracownicy odpowiedzialni za realizację
zadań związanych z oceną zgodności posiadają:
a)      gruntowne
wykształcenie techniczne i zawodowe, obejmujące całą
działalność związaną z oceną zgodności, do
której odnosiła się notyfikacja dotycząca jednostki
oceniającej zgodność;
b)      dostateczną
znajomość wymogów dotyczących ocen, które wykonują, oraz
odpowiednie uprawnienia do dokonywania takich ocen;
c)      odpowiednią znajomość i
zrozumienie zasadniczych wymogów określonych w załączniku II,
obowiązujących norm zharmonizowanych oraz odpowiednich przepisów
unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego i przepisów krajowych;
d)
umiejętności wymagane do sporządzania certyfikatów, ewidencji i
sprawozdań dokumentujących wykonanie ocen.
(8)
Gwarantuje się bezstronność
jednostki oceniającej zgodność, jej ścisłego
kierownictwa i pracowników odpowiedzialnych za przeprowadzanie oceny
zgodności.
Wynagrodzenie ścisłego kierownictwa
jednostki oceniającej zgodność oraz jej pracowników
odpowiedzialnych za przeprowadzanie oceny zgodności nie może
zależeć od liczby przeprowadzonych ocen ani od ich wyników.
(9)
Jednostki oceniające zgodność
posiadają ubezpieczenie od odpowiedzialności, chyba że na mocy
prawa krajowego odpowiedzialność spoczywa na państwie lub za
ocenę zgodności bezpośrednio odpowiada samo państwo
członkowskie.
(10)
Pracownicy jednostki oceniającej
zgodność dochowują tajemnicy zawodowej w odniesieniu do wszystkich
informacji, które uzyskują w trakcie wykonywania swoich zadań zgodnie
z załącznikami IV-VIII lub przepisami prawa krajowego w danym
zakresie, są jednak zwolnieni z tego obowiązku w stosunku do
właściwych organów państwa członkowskiego, w którym
realizowane są zadania. Prawa własności podlegają ochronie.
(11)
Jednostki oceniające zgodność
biorą udział w stosownej działalności normalizacyjnej i w
działalności grupy koordynującej jednostki notyfikowane,
powołanej na podstawie niniejszego rozporządzenia, lub zapewniają
informowanie o tej działalności swoich pracowników odpowiedzialnych
za przeprowadzanie oceny zgodności, a decyzje administracyjne i dokumenty
opracowane w wyniku prac takiej grupy traktują jak ogólne wytyczne.
Artykuł 27 [artykuł R18 decyzji
nr 768/2008/WE]
Domniemanie
zgodności
Jeżeli jednostka oceniająca
zgodność wykaże, że spełnia kryteria ustanowione w
odpowiednich normach zharmonizowanych, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej, lub ich częściach, domniemywa się,
że jednostka ta spełnia wymogi określone w art. 26 w zakresie, w
jakim odpowiednie normy zharmonizowane obejmują te wymogi.
Artykuł 28 [artykuł R20 decyzji
nr 768/2008/WE]
Spółki
zależne i podwykonawcy jednostek notyfikowanych
(1)
W przypadku gdy jednostka notyfikowana zleca
podwykonanie określonych zadań związanych z oceną
zgodności lub korzysta z usług spółki zależnej, zapewnia,
aby podwykonawca lub spółka zależna spełniali wymagania
określone w art. 26, oraz odpowiednio informuje organ notyfikujący.
(2)
Jednostki notyfikowane ponoszą pełną
odpowiedzialność za zadania wykonywane przez podwykonawców lub
spółki zależne, niezależnie od tego, gdzie prowadzą one
swoją działalność.
(3)
Działalność może być
zlecana podwykonawcom lub wykonywana przez spółkę zależną
wyłącznie za zgodą klienta.
(4)
Jednostka notyfikowana jest zobowiązana
przechowywać do dyspozycji organu notyfikującego odpowiednie
dokumenty dotyczące oceny kwalifikacji podwykonawcy lub spółki
zależnej oraz prac wykonywanych przez podwykonawcę lub spółkę
zależną na mocy załączników IV-VIII.
Artykuł 29 [artykuł R22 decyzji
nr 768/2008/WE]
Wniosek
o notyfikację
(1)
Jednostka oceniająca zgodność
przedkłada wniosek o notyfikację organowi notyfikującemu
państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę.
(2)
Do wniosku o notyfikację załącza
się opis działań związanych z oceną zgodności,
modułu lub modułów oceny zgodności oraz podzespołu/elementu
systemu bezpieczeństwa lub podzespołów/elementów systemu bezpieczeństwa,
w odniesieniu do których dana jednostka uważa się za
kompetentną, jak również ewentualny certyfikat akredytacji wydany
przez krajową jednostkę akredytującą, potwierdzający,
że dana jednostka oceniająca zgodność spełnia wymogi
ustanowione w art. 26.
(3)
Jeżeli jednostka oceniająca
zgodność nie może przedłożyć certyfikatu akredytacji,
przedkłada organowi notyfikującemu wszystkie dowody w formie
dokumentów, konieczne do sprawdzenia, uznania i regularnego monitorowania
spełniania przez nią wymogów ustanowionych w art. 26.
Artykuł 30 [artykuł R23 decyzji
nr 768/2008/WE]
Procedura
notyfikacji
(1)
Organy notyfikujące mogą notyfikować
wyłącznie jednostki oceniające zgodność, które
spełniają wymogi ustanowione w art. 26.
(2)
Jednostki te notyfikują one Komisji i
państwom członkowskim z wykorzystaniem systemu notyfikacji
elektronicznej opracowanego i zarządzanego przez Komisję.
(3)
Do notyfikacji załącza się wszystkie
szczegółowe informacje dotyczące działalności
związanej z oceną zgodności, modułu lub modułów oceny
zgodności, podzespołu/elementu systemu bezpieczeństwa lub
podzespołów/elementów systemu bezpieczeństwa będących
przedmiotem notyfikacji, oraz stosowne poświadczenie kompetencji.
(4)
W przypadku gdy notyfikacja nie opiera się na
certyfikacie akredytacji określonym w art. 29 ust. 2, organ
notyfikujący przedkłada Komisji i pozostałym państwom członkowskim
dokumenty potwierdzające kompetencje jednostki oceniającej
zgodność oraz wprowadzone rozwiązania gwarantujące, że
jednostka ta będzie systematycznie monitorowana i będzie nadal
spełniać wymogi ustanowione w art. 26.
(5)
Dana jednostka może prowadzić
działalność jednostki notyfikowanej wyłącznie pod
warunkiem, że Komisja ani pozostałe państwa członkowskie
nie zgłosiły zastrzeżeń w terminie dwóch tygodni od
notyfikacji w przypadku korzystania z certyfikatu akredytacji, lub w terminie
dwóch miesięcy od notyfikacji w przypadku niekorzystania z akredytacji.
Wyłącznie taka jednostka może
być uznana za jednostkę notyfikowaną dla celów niniejszego
rozporządzenia.
(6)
O wszelkich późniejszych istotnych zmianach w
notyfikacji powiadamia się Komisję i pozostałe państwa
członkowskie.
Artykuł 31 [artykuł R24 decyzji
nr 768/2008/WE]
Numery
identyfikacyjne i wykazy jednostek notyfikowanych
(1)
Komisja przydziela jednostce notyfikowanej numer
identyfikacyjny.
Przydziela ona jeden taki numer, nawet w przypadku
gdy dana jednostka jest notyfikowana na mocy szeregu unijnych aktów prawnych.
(2)
Komisja podaje do wiadomości publicznej wykaz
jednostek notyfikowanych na mocy niniejszego rozporządzenia,
włącznie z przydzielonymi im numerami identyfikacyjnymi oraz
informacją na temat rodzaju działalności będącej
przedmiotem notyfikacji.
Komisja zapewnia stałą aktualizację
tego wykazu.
Artykuł 32 [artykuł R25 decyzji
nr 768/2008/WE]
Zmiany
w notyfikacji
(1)
W przypadku gdy organ notyfikujący stwierdza
lub otrzymuje informację, że jednostka notyfikowana przestała
spełniać wymogi ustanowione w art. 26 lub nie wypełnia swoich
obowiązków, organ notyfikujący, zależnie od sytuacji, ogranicza,
zawiesza lub wycofuje notyfikację, w zależności od wagi
niespełnianych wymogów lub niewypełnianych obowiązków.
Niezwłocznie informuje o tym Komisję i pozostałe państwa
członkowskie.
(2)
W razie ograniczenia, zawieszenia lub wycofania
notyfikacji, albo w przypadku zaprzestania działalności przez
jednostkę notyfikowaną, notyfikujące państwo
członkowskie podejmuje właściwe środki w celu zapewnienia,
by aktami tej jednostki zajęła się inna jednostka notyfikowana
lub żeby były one dostępne na wezwanie odpowiedzialnych organów
notyfikujących i organów nadzoru rynku.
Artykuł 33 [artykuł R26 decyzji
nr 768/2008/WE]
Kwestionowanie
kompetencji jednostek notyfikowanych
(1)
Komisja bada wszystkie przypadki, w których ma
wątpliwości lub zgłaszane są jej wątpliwości co
do kompetencji jednostki notyfikowanej albo dalszego wywiązywania się
przez tę jednostkę ze spoczywających na niej wymogów i
obowiązków.
(2)
Na wezwanie Komisji notyfikujące państwo
członkowskie udziela jej wszelkich informacji dotyczących podstawy
notyfikacji lub utrzymania kompetencji danej jednostki notyfikowanej.
(3)
Komisja dopilnowuje utrzymania w tajemnicy
wszystkich poufnych informacji uzyskanych w trakcie prowadzonych
postępowań wyjaśniających.
(4)
W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że
jednostka notyfikowana nie spełnia lub przestała spełniać
wymogi dotyczące notyfikacji, przyjmuje akt wykonawczy wzywający
notyfikujące państwo członkowskie do podjęcia koniecznych
środków naprawczych, w razie potrzeby włącznie z wycofaniem
notyfikacji.
Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie
pierwszym, przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której
mowa w art. 39 ust. 2.
Artykuł 34 [artykuł R27 decyzji
nr 768/2008/WE]
Obowiązki
operacyjne jednostek notyfikowanych
(1)
Jednostki notyfikowane przeprowadzają oceny
zgodności według procedur oceny zgodności przewidzianych w
załącznikach IV-VIII.
(2)
Ocen zgodności dokonuje się z zachowaniem
odpowiednich proporcji, unikając przy tym zbędnych
obciążeń dla podmiotów gospodarczych.
Jednostki oceniające zgodność
wykonują swe zadania, uwzględniając wielkość, sektor
działania i strukturę przedsiębiorstwa, stopień
złożoności technologii danych podzespołów lub elementów
systemu bezpieczeństwa oraz masowy lub seryjny charakter procesu
produkcyjnego.
Zadania te wykonywane są jednak odpowiednio
rygorystycznie i z zapewnieniem poziomu ochrony niezbędnego do
zagwarantowania zgodności podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa
z przepisami niniejszego rozporządzenia.
(3)
Jeżeli jednostka notyfikowana stwierdza,
że producent nie spełnił zasadniczych wymogów ustanowionych w
załączniku II lub w odpowiednich normach zharmonizowanych czy
też innych specyfikacjach technicznych, zobowiązuje ona producenta do
wprowadzenia stosownych środków naprawczych i nie wydaje mu certyfikatu
zgodności.
(4)
W przypadku gdy w trakcie monitorowania
zgodności po wydaniu certyfikatu jednostka notyfikowana stwierdza, że
podzespół lub element systemu bezpieczeństwa przestały
spełniać wymogi, zobowiązuje ona producenta do podjęcia
stosownych środków naprawczych oraz w razie potrzeby zawiesza lub cofa
wydany certyfikat.
(5)
W razie niepodjęcia środków naprawczych,
lub jeżeli środki te nie przynoszą wymaganych skutków, jednostka
notyfikowana ogranicza, zawiesza lub cofa wszystkie certyfikaty, stosownie do
sytuacji.
Artykuł 35
Odwołanie
od decyzji jednostek notyfikowanych
Państwa członkowskie zapewniają
dostępność procedury odwoławczej od decyzji jednostek notyfikowanych.
Artykuł 36 [artykuł R28 decyzji
nr 768/2008/WE]
Obowiązki
informacyjne jednostek notyfikowanych
(1)
Jednostki notyfikowane informują organ
notyfikujący:
a) o wszelkich przypadkach odmowy wydania,
ograniczenia, zawieszenia lub cofnięcia certyfikatów;
b) o wszelkich okolicznościach
wpływających na zakres lub warunki notyfikacji;
c) o wszelkich wezwaniach do udzielenie
informacji, które otrzymały one od organów nadzoru rynku dotyczących
działalności związanej z oceną zgodności;
d) na wezwanie, o podejmowanych działaniach
związanych z oceną zgodności w zakresie ich notyfikacji oraz o
innych realizowanych działaniach, w tym o działalności
transgranicznej i podwykonawstwie.
(2)
Jednostki notyfikowane przekazują
pozostałym jednostkom notyfikowanym na mocy niniejszego
rozporządzenia, prowadzącym podobną działalność w
zakresie oceny zgodności tych samych podzespołów lub elementów
systemu bezpieczeństwa, odpowiednie informacje na temat kwestii
związanych z negatywnymi wynikami oceny zgodności, a na ich wezwanie,
również na temat kwestii związanych z wynikami pozytywnymi.
Artykuł 37 [artykuł R29 decyzji
nr 768/2008/WE]
Wymiana
doświadczeń
Komisja organizuje wymianę
doświadczeń między krajowymi organami państw
członkowskich odpowiedzialnymi za politykę w obszarze notyfikacji.
Artykuł 38 [artykuł R30 decyzji
nr 768/2008/WE]
Koordynacja
jednostek notyfikowanych
Komisja zapewnia ustanowienie i
właściwy przebieg koordynacji i współpracy organów, które
notyfikowano na mocy niniejszego rozporządzenia, w formie sektorowej grup
lub grup jednostek notyfikowanych.
Państwa członkowskie zapewniają
uczestnictwo notyfikowanych przez nie jednostek w pracach tej grupy lub tych
grup bezpośrednio lub poprzez wyznaczonych przedstawicieli.
ROZDZIAŁ
V
PROCEDURA
KOMITETOWA, PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 39
Procedura
komitetowa
(1)
Komisję wspomaga Komitet ds.
Urządzeń Kolei Linowych. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu
rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
(2)
W przypadku odesłania do niniejszego
ustępu, stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 40
Kary
Państwa członkowskie
ustanawiają przepisy dotyczące kar za naruszanie przez podmioty
gospodarcze przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie
środki niezbędne do zagwarantowania ich egzekwowania. Przepisy te
mogą obejmować sankcje karne w przypadku poważnych
naruszeń.
Ustanowione kary są skuteczne,
proporcjonalne i odstraszające.
Państwa członkowskie
powiadamiają o tych przepisach Komisję najpóźniej do [3
miesiące przed datą, o której mowa w art. 43 ust. 2], oraz niezwłocznie
powiadamiają o wszelkich zmianach wpływających na te przepisy.
Artykuł 41
Przepisy
przejściowe
Państwa członkowskie nie mogą
utrudniać udostępniania na rynku podzespołów lub elementów
systemu bezpieczeństwa objętych dyrektywą 2000/9/WE, które
są zgodne z tą dyrektywą i które zostały wprowadzone do
obrotu przed dniem [data, o której mowa w art. 43 ust. 2].
Państwa członkowskie nie mogą
utrudniać oddawania do użytku urządzeń kolei linowych
objętych dyrektywą 2000/9/WE, które są zgodne z tą dyrektywą
i które zostały zbudowane przed dniem [data, o której mowa w art. 43
ust. 2].
Artykuł 42
Uchylenie
Dyrektywa 2000/9/WE traci moc z dniem [data,
o której mowa w art. 43 ust. 2].
Odesłania do uchylonej dyrektywy
odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia
zgodnie z tabelą korelacji w załączniku X.
Artykuł 43
Wejście
w życie i data rozpoczęcia stosowania
(1)
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie
dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
(2)
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od
dnia [dwa lata po jego wejściu w życie].
(3)
Na zasadzie odstępstwa od ust. 2, art. 22-38
stosuje się od dnia [sześć miesięcy po wejściu
w życie].
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 106 z 3.5.2000, s. 21.
[2]               COM(2013) 471 final.
[3]               Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.
[4]               Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady w sprawie nadzoru rynku w odniesieniu do produktów,
zmieniającego dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy 94/9/WE,
94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 1999/5/WE, 2000/9/WE, 2000/14/WE, 2001/95/WE, 2004/108/WE,
2006/42/WE, 2006/95/WE, 2007/23/WE, 2008/57/WE, 2009/48/WE, 2009/105/WE, 2009/142/WE,
2011/65/UE, a także rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 305/2011, (WE) nr 764/2008 i (WE) nr 765/2008. COM(2013) 75 final.
[5]               Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.
[6]               Dz.U. L 218, 13.8.2008, s. 30.
[7]               Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady,
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów, COM(2011)
206 final.
[8]               Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i
Rady, COM(2011) 123 final, 16.3.2011.
[9]               Dz.U. L 213, 7.9.1995, s. 1.
[10]             Dz.U. C […] z […], s. […].
[11]             Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/9/WE z dnia
20 marca 2000 r. odnosząca się do urządzeń kolei linowych
przeznaczonych do przewozu osób (Dz.U. L 106 z 3.5.2000, s. 21).
[12]             Dz.U. C 136 z 4.6.1985, s. 1.
[13]             Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji
europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE,
98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające
decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE
(Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12).
[14]             Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE z
dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania
produktów do obrotu, uchylająca decyzję Rady 93/465/EWG (Dz.U. L 218
z 13.8.2008, s. 82).
[15]             Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające
wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące
się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające
rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U. L 218 z 13.8.2008,
s. 30).
[16]             Dz.U. L […...].
[17]             Rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r.
ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez
państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez
Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
[18]             Dyrektywa 95/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29
czerwca 1995 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich dotyczących dźwigów (Dz.U. L 213 z 7.9.1995, s. 1).
ZAŁĄCZNIK I
PODZESPOŁY
Urządzenia kolei linowych zostają
podzielone na infrastrukturę i podzespoły zestawione poniżej,
dla których gotowość eksploatacyjna i łatwość
konserwacji muszą być wzięte pod uwagę w każdym
indywidualnym przypadku:
1.         Liny i połączenia lin.
2.         Napędy i systemy hamulcowe.
3.         Sprzęt mechaniczny:
3.1.      Mechanizm urządzenia
wyciągowego.
3.2.      Maszyny stacji.
3.3.      Urządzenia liny.
4.         Urządzenie jezdne:
4.1.      Kabiny, siedzenia, orczyki.
4.2.      Mechanizm zawieszenia.
4.3.      Mechanizm napędowy.
4.4.      Połączenia z liną.
5.         Elementy elektrotechniczne:
5.1.      Elementy monitorowania, kontroli i
bezpieczeństwa.
5.2.      Sprzęt do przesyłania
informacji.
5.3.      Instalacja odgromowa.
6.         Sprzęt ratunkowy.
6.1.      Zamocowany sprzęt ratunkowy.
6.2.      Zamocowany sprzęt ratunkowy.
ZAŁĄCZNIK II
ZASADNICZE
WYMOGI
1. Cel
Niniejszy załącznik przedstawia zasadnicze
wymogi, łącznie z gotowością eksploatacyjną i
łatwością konserwacji, które odnoszą się do
projektowania, budowy oraz oddawania do eksploatacji urządzeń kolei
linowych.
2. Wymogi ogólne
2.1. Bezpieczeństwo osób
Bezpieczeństwo użytkowników, personelu
obsługi oraz osób trzecich jest zasadniczym wymogiem odnoszącym
się do projektowania, budowy i eksploatacji urządzeń kolei
linowych.
2.2. Zasady
bezpieczeństwa
Wszystkie urządzenia kolei linowych są
projektowane, użytkowane i konserwowane zgodnie z następującymi
zasadami, które mają być stosowane w przedstawionym porządku:
–
należy wyeliminować lub, jeżeli nie
jest to możliwe, ograniczyć zagrożenia, wprowadzając
odpowiednie rozwiązania projektowe i konstrukcyjne,
–
należy określić oraz wprowadzić
wszystkie niezbędne środki ochrony przed zagrożeniami, które nie
mogą być wyeliminowane poprzez wprowadzenie odpowiednich
rozwiązań projektowych i konstrukcyjnych,
–
należy określić oraz wyraźnie
opisać środki ostrożności, jakie należy zachować,
aby uniknąć zagrożeń, których nie dało się
całkowicie wyeliminować przy pomocy rozwiązań i
środków, o których mowa w tiret pierwszym i drugim powyżej.
2.3. Uwzględnianie
czynników zewnętrznych
Urządzenia kolei linowych muszą być
projektowane i budowane w taki sposób, aby można je było bezpiecznie
użytkować, biorąc pod uwagę rodzaj urządzenia kolei
linowych, cechy fizyczne i rzeźbę terenu, na którym urządzenia
kolei linowych są zainstalowane, najbliższe otoczenie
urządzeń oraz czynniki atmosferyczne i meteorologiczne, a także,
w miarę potrzeb, budowle i inne przeszkody usytuowane w pobliżu,
zarówno naziemne, jak i napowietrzne.
2.4. Wymiary
Urządzenia kolei linowych, podzespoły i wszystkie
elementy systemów bezpieczeństwa są wymiarowane, projektowane i
budowane tak, aby wytrzymywały z odpowiednim marginesem
bezpieczeństwa wszelkie obciążenia powstające w
przewidywalnych warunkach, łącznie z takimi, które pojawiają
się, gdy urządzenie nie jest eksploatowane, oraz przy
uwzględnieniu w szczególności oddziaływania czynników
zewnętrznych, skutków dynamicznych i zmęczenia materiału, a
także przy uwzględnieniu uznanych reguł postępowania, w
szczególności w odniesieniu do doboru materiałów.
2.5. Montaż
2.5.1. Urządzenia kolei linowych, podzespoły oraz
wszystkie elementy systemów bezpieczeństwa są projektowane i
konstruowane w taki sposób, aby można je było montować i
instalować na miejscu z zachowaniem bezpieczeństwa.
2.5.2. Elementy systemów bezpieczeństwa są projektowane
w taki sposób, aby niemożliwe było popełnienie błędów
przy montażu, albo dzięki cechom konstrukcyjnym, albo za pomocą
odpowiedniego znakowania samych elementów.
2.6. Nienaruszalność
urządzeń kolei linowych
2.6.1. Elementy systemów bezpieczeństwa są
projektowane i konstruowane oraz dostosowywane do używania w taki sposób,
aby w każdym przypadku zapewnić nienaruszalność
eksploatacyjną każdego z nich lub bezpieczeństwo
całości urządzenia kolei linowych, jak to zostało
określone w analizie bezpieczeństwa w załączniku III, tak
że ich uszkodzenie bądź niewłaściwe działanie
jest wysoce nieprawdopodobne oraz zapewniony jest odpowiedni margines
bezpieczeństwa.
2.6.2. Urządzenia kolei linowych są projektowane
i konstruowane w taki sposób, aby zapewnić, by w trakcie eksploatacji
wszelkie awarie bądź uszkodzenia elementów, które mogą mieć
wpływ, nawet pośredni, na bezpieczeństwo, mogły być
usunięte przy zastosowaniu odpowiednich środków we
właściwym czasie.
2.6.3. Zabezpieczenia, o których mowa w pkt 2.6.1 i 2.6.2,
mają zastosowanie przez cały okres pomiędzy dwiema kontrolami
stanu bezpieczeństwa danych elementów według przewidzianego
harmonogramu. Harmonogram kontroli i badań elementów systemu
bezpieczeństwa musi być wyraźnie podany w instrukcji
obsługi.
2.6.4. Elementy systemów bezpieczeństwa, dodane do
urządzeń kolei linowych jako części zamienne,
spełniają zasadnicze wymogi przedstawione w niniejszym
rozporządzeniu oraz warunki odnoszące się do sprawnego współdziałania
z innymi częściami urządzeń kolei linowych.
2.6.5. Podejmowane są środki mające
zapewnić, aby skutki pożaru urządzeń kolei linowych nie
stanowiły zagrożenia dla bezpieczeństwa przewożonych osób
czy personelu obsługi.
2.6.6. Podejmowane są specjalne środki, które
mają zapewnić ochronę osób i urządzeń kolei linowych
przed skutkami wyładowań atmosferycznych.
2.7. Urządzenia
zabezpieczające
2.7.1. Wszelkie uszkodzenia urządzeń kolei
linowych, które mogłyby doprowadzić do awarii stanowiącej
zagrożenie dla bezpieczeństwa są, tam, gdzie jest to ze
względów praktycznych możliwe, wykrywane przez urządzenia zabezpieczające,
które przekazują informacje o awarii i powodują zadziałanie
odpowiednich urządzeń. To samo odnosi się do wszelkich
przewidywalnych w normalnych warunkach wpływów zewnętrznych, które
mogą stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa.
2.7.2. W każdej chwili zapewniona jest
możliwość wyłączenia urządzenia kolei linowych za
pomocą wyłączników ręcznych.
2.7.3. Po wyłączeniu urządzenia kolei
linowych przez urządzenia zabezpieczające nie może być
możliwe jego ponowne uruchomienie, jeżeli nie zostały
podjęte odpowiednie działania.
2.8. Łatwość
utrzymania
Urządzenia kolei linowych są projektowane i
konstruowane w taki sposób, aby umożliwić bezpieczne przeprowadzanie
rutynowych i specjalnych działań i procedur w zakresie konserwacji i
naprawy.
2.9. Uciążliwość
Urządzenia kolei linowych są projektowane i
konstruowane w taki sposób, aby zapewnić, by wszelkie czynniki szkodliwe
pochodzące z zewnątrz bądź z wewnątrz, powstałe
na skutek szkodliwych gazów, nadmiernego poziomu hałasu czy wibracji mieściły
się w przewidzianym dopuszczalnym zakresie.
3. Wymogi w zakresie infrastruktury
3.1. Układ,
prędkość i odległości pomiędzy urządzeniami
jezdnymi
3.1.1. Urządzenia kolei linowych są projektowane
tak, aby mogły być bezpiecznie eksploatowane przy uwzględnieniu
charakterystyki i rzeźby terenu, otoczenia, warunków atmosferycznych i
meteorologicznych, wszelkich możliwych konstrukcji i budowli
znajdujących się w pobliżu, zarówno naziemnych, jak i
napowietrznych, w taki sposób, żeby nie powodować
uciążliwości ani nie stanowić zagrożenia we wszelkich
możliwych warunkach eksploatacji i konserwacji albo w trakcie akcji
ratowniczej.
3.1.2. Należy zachować odpowiednie
odległości w osi poziomej i pionowej pomiędzy urządzeniami
jezdnymi, elementami ciągnącymi, torami ruchu, linami itp. oraz od
wszelkich możliwych naziemnych i napowietrznych konstrukcji i przeszkód
znajdujących się w pobliżu, biorąc pod uwagę poziome,
pionowe i boczne ruchy liny, urządzeń jezdnych lub elementów ciągnących
w najbardziej niesprzyjających warunkach eksploatacji, jakie tylko
można przewidzieć.
3.1.3. Ustalając maksymalną odległości
pomiędzy urządzeniem jezdnym a poziomem gruntu, uwzględnia
się rodzaj urządzenia kolei linowych, rodzaj urządzeń
jezdnych oraz procedury ratunkowe. W przypadku otwartych wózków uwzględnia
się także niebezpieczeństwo upadku oraz aspekty psychologiczne
wynikające z odległości pomiędzy urządzeniem jezdnym a
poziomem gruntu.
3.1.4. Maksymalna prędkość
urządzeń jezdnych lub elementów ciągnących, minimalna
odległość pomiędzy nimi, przyspieszenie oraz sposób
hamowania są tak dobrane, aby zachować warunki bezpieczeństwa
osób oraz bezpiecznej eksploatacji urządzeń kolei linowych.
3.2. Stacje i konstrukcje znajdujące się
wzdłuż linii kolejki linowej
3.2.1. Stacje i konstrukcje znajdujące się
wzdłuż linii kolejki linowej są projektowane, instalowane i
wyposażone w taki sposób, aby zapewnić ich stabilność.
Pozwalają one na bezpieczne prowadzenie lin, urządzeń jezdnych i
elementów ciągnących, a także umożliwiają bezpieczne
przeprowadzenie napraw i konserwacji we wszystkich warunkach eksploatacyjnych.
3.2.2. Obszar wsiadania do urządzenia kolei linowych i
wysiadania z niego jest zaprojektowany w taki sposób, aby zagwarantować
bezpieczeństwo urządzeń jezdnych, elementów ciągnących
i osób. Ruch urządzeń jezdnych i elementów ciągnących na
stacjach nie może się odbywać z zagrożeniem dla osób, przy
założeniu wszelkiego możliwego wpływu działań osób
na ten ruch.
4. Wymogi odnoszące się do lin, napędów,
systemów hamowania oraz instalacji mechanicznych i elektrycznych
4.1. Liny i podpory lin
4.1.1. Z uwzględnieniem najnowszych
osiągnięć technologicznych podejmowane są wszelkie
środki, aby:
–
uniemożliwić uszkodzenie lin lub
elementów do nich przymocowanych,
–
osiągnąć najlepsze wartości
naprężeń,
–
zapewnić, by liny były prawidłowo
osadzone na podporach i nie mogły wypaść z prowadnic,
–
zapewnić możliwość
monitorowania stanu lin.
4.1.2. Nie można całkowicie wyeliminować
możliwości wypadnięcia lin z prowadnic; podejmowane są
zatem działania zapewniające możliwość ponownego
ułożenia liny oraz zapewniające automatyczne
wyłączenie urządzenia kolei linowych bez zagrożeń dla osób
w przypadku wypadnięcia liny z prowadnic.
4.2. Instalacje mechaniczne
4.2.1. Napęd
System napędowy urządzenia kolei linowych
zapewnia odpowiednie osiągi, dopasowane do różnych trybów pracy i
sposobów eksploatacji urządzenia.
4.2.2. Napęd zapasowy
Urządzenie kolei linowych jest wyposażone w
zapasowy system napędowy, którego źródło energii jest niezależne
od źródła energii głównego napędu. Napęd zapasowy nie
jest jednak wymagany, jeżeli analiza bezpieczeństwa wykazała,
że osoby mogą opuścić urządzenia jezdne oraz, w
szczególności, odłączyć elementy ciągnące szybko
i bezpiecznie, nawet jeżeli napęd zapasowy nie jest dostępny.
4.2.3. System hamowania
4.2.3.1. Istnieje możliwość
wyłączenia urządzenia kolei linowych lub elementów jezdnych w
każdej chwili w nagłych wypadkach, nawet w najbardziej
niesprzyjających warunkach w zakresie dopuszczalnego obciążenia
i przylegania liny do koła napędowego. Droga hamowania jest na tyle
krótka, na ile wymagają tego warunki bezpieczeństwa urządzenia
kolei linowych.
4.2.3.2. Parametry opóźnienia mieszczą się w
odpowiednich granicach ustanowionych w taki sposób, aby zapewnić zarówno
bezpieczeństwo osób, jak i zadowalające warunki pracy
urządzeń jezdnych, lin i innych części urządzenia
kolei linowych.
4.2.3.3. Wszystkie urządzenia kolei linowych są
zaopatrzone w co najmniej dwa systemy hamowania, z których każdy jest w stanie
całkowicie wyhamować urządzenie kolei linowych, i których
działanie jest skoordynowane w ten sposób, że w przypadku
nieskutecznego działania jednego z nich, drugi zastępuje go
automatycznie. Ostatni system hamowania liny trakcyjnej działa
bezpośrednio na koło napędowe. Przepisy te nie odnoszą
się do wyciągów orczykowych.
4.2.3.4. Urządzenie kolei linowych jest zaopatrzone w
skutecznie działające zaciski i mechanizm unieruchamiający,
które uniemożliwiają przedwczesny rozruch.
4.3. Elementy sterownicze
Elementy monitorowania i kontroli są projektowane i
konstruowane w sposób zapewniający bezpieczeństwo i
niezawodność, tak aby wytrzymywały zwykłe
naprężenia i obciążenia pojawiające się w trakcie
eksploatacji, a także aby były odporne na działanie czynników
zewnętrznych, takich jak wilgotność, wysokie i niskie
temperatury, zakłócenia elektromagnetyczne oraz aby nie stawały
się przyczyną niebezpiecznych sytuacji nawet w przypadku
błędu w obsłudze.
4.4. Urządzenia komunikacyjne
Urządzenia kolei linowych mają zainstalowany
odpowiedni sprzęt do przesyłania informacji, tak aby pracownicy
obsługi mogli się cały czas porozumiewać oraz aby mogli
przekazywać informacje użytkownikom w sytuacjach zagrożenia.
5. Urządzenia jezdne i elementy ciągnące
5.1. Urządzenia jezdne lub elementy ciągnące
są tak zaprojektowane i wyposażone, aby w normalnych przewidywalnych
warunkach eksploatacji pasażer nie mógł wypaść ani być
narażony na inne niebezpieczeństwa.
5.2. Wyposażenie urządzeń jezdnych i
elementów ciągnących jest tak zaprojektowane i zwymiarowane, aby nie
powodować:
–
 uszkodzeń liny; lub
–
poślizgu, z wyjątkiem sytuacji, w których
poślizg nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa wózków
jezdnych, elementów ciągnących i całego urządzenia
w najbardziej niesprzyjających warunkach
eksploatacyjnych.
5.3. Drzwi do urządzeń jezdnych (wagonów, kabin)
są projektowane i konstruowane w taki sposób, aby można je było
zamknąć i zaryglować. Podłoga i ściany wózków jezdnych
są projektowane i konstruowane w taki sposób, aby wytrzymywały nacisk
i obciążenie wytwarzane przez użytkowników w każdej
sytuacji.
5.4. Jeżeli ze względów bezpieczeństwa
eksploatacji wymagane jest, aby operator kolei wsiadał do urządzenia
jezdnego, urządzenie to jest wyposażone w urządzenia,
dzięki którym operator może dalej wykonywać swoje zadania.
5.5. Urządzenia jezdne lub elementy ciągnące
oraz, w szczególności ich mechanizmy zawieszenia są zaprojektowane i
wyposażone w taki sposób, aby zapewnić bezpieczeństwo
pracowników obsługi dokonujących czynności związanych z obsługiwaniem
urządzenia zgodnie z odpowiednimi zasadami i instrukcjami.
5.6. W przypadku wózków jezdnych, które są
odłączane od liny, zapewniane są wszelkie środki, aby bez
stwarzania jakiegokolwiek zagrożenia dla użytkowników można
było w momencie odjazdu zahamować każdy wózek jezdny, który
został nieprawidłowo podłączony do liny oraz aby można
było zahamować każdy wózek, który nie został
odłączony w momencie przyjazdu i aby zapobiec spadnięciu wózka
jezdnego.
5.7. Wagony kolei linowej naziemnej oraz, o ile na to
pozwala system instalacji urządzeń kolei linowych, wagony kolei
dwulinowej, są wyposażone w automatyczne urządzenia
hamujące na trasie, jeżeli nie można wykluczyć
możliwości zerwania liny nośnej.
5.8. W przypadkach gdy nie da się wykluczyć
niebezpieczeństwa wykolejenia, urządzenia jezdne są zaopatrzone
w automatyczny mechanizm hamujący, uruchamiany przy wykolejeniu i
niestwarzający zagrożenia dla osób.
6. Wyposażenie dla użytkowników
Dostęp do platformy dla wsiadających,
zejście z platformy dla wysiadających oraz samo wsiadanie i
wysiadanie są tak zorganizowane, aby urządzenia jezdne w ruchu i
podczas zatrzymywania nie stanowiły zagrożenia dla osób, w
szczególności na obszarze, gdzie istnieje ryzyko wypadnięcia.
Należy zapewnić dzieciom oraz osobom z ograniczoną
możliwością poruszania się możliwość
skorzystania z urządzenia kolei linowych w sposób bezpieczny, jeżeli
urządzenie jest przystosowane do transportu takich osób.
7. Gotowość eksploatacyjna
7.1. Bezpieczeństwo
7.1.1. Uwzględniane są wszystkie przepisy natury
technicznej oraz podejmowane wszystkie działania, aby zapewnić, by
urządzenia były używane zgodnie z ich przeznaczeniem, z
uwzględnieniem dokumentacji technicznej w określonych warunkach
eksploatacji oraz by spełnione były warunki bezpiecznej eksploatacji
i konserwacji zawarte w instrukcjach. Instrukcje obsługi i dodatkowe opisy
są sporządzane języku łatwo zarozumiałym dla
użytkowników, określonym przez państwo członkowskie, na
którego terytorium urządzenie kolei linowych zostało zbudowane.
7.1.2. Osoby odpowiedzialne za obsługę
urządzeń kolei linowych są zaopatrzone w odpowiednie
materiały oraz posiadają odpowiednie kwalifikacje do wykonywania
czynności tego typu.
7.2. Warunki bezpieczeństwa w przypadku
unieruchomienia urządzeń kolei linowych
Przyjmowane są wszystkie przepisy natury technicznej
oraz podejmowane wszelkie działania, aby zapewnić, by w sytuacji gdy
urządzenie kolei linowych zostało unieruchomione i nie może
być szybko uruchomione ponownie użytkownicy mogli zostać
bezpiecznie ewakuowani w czasie, który zostaje określony z
uwzględnieniem rodzaju urządzenia oraz jego otoczenia.
7.3. Inne szczególne przepisy dotyczące
bezpieczeństwa
7.3.1. Stanowisko operatora i miejsca pracy
Ruchome elementy, które zazwyczaj znajdują się na
stacjach są projektowane, budowane i instalowane w taki sposób, aby
wykluczyć wszelkie niebezpieczeństwo lub, jeżeli
niebezpieczeństwo takie istnieje, są zaopatrzone w osłony
uniemożliwiające wszelki kontakt z takimi elementami urządzenia
kolei linowych, które mogą spowodować wypadek. Osłony takie
są tego rodzaju, że nie można ich usunąć albo
spowodować, że przestaną spełniać swoje funkcje.
7.3.2. Niebezpieczeństwo wypadnięcia
Stanowiska i miejsca pracy, łącznie z tymi, które
są wykorzystywane tylko sporadycznie, a także dojścia do tych
miejsc i stanowisk są projektowane i konstruowane w taki sposób, aby
zabezpieczyć przed upadkiem osoby tam pracujące. Jeżeli
konstrukcja tych stanowisk nie zapewnia wystarczającego bezpieczeństwa,
są one także wyposażone w zaczepy, do których można
dołączyć sprzęt ochrony osobistej zabezpieczający
przed upadkiem.
ZAŁĄCZNIK III
ANALIZA
BEZPIECZEŃSTWA
W ramach analizy bezpieczeństwa wymaganej zgodnie z
art. 8 w przypadku każdego urządzenia kolei linowych uwzględnia
się każdy przewidziany tryb eksploatacji. Analiza przeprowadzana jest
według uznanej lub ustalonej metody oraz uwzględnia obecny stan
wiedzy i umiejętności w omawianym zakresie, a także
złożoność danego urządzenia kolei linowych. Celem jest
również zapewnienie, by projekt i konstrukcja urządzenia kolei
linowych uwzględniały warunki w miejscu instalowania urządzenia
oraz najbardziej niesprzyjające warunki pracy, aby zapewnić
zadowalające warunki bezpieczeństwa.
Analiza obejmuje także urządzenia
zabezpieczające i ich wpływ na pracę urządzenia kolei
linowych oraz odpowiednich podzespołów, na których działanie
zabezpieczenia mają wpływ, tak że:
–
mogą one ponownie zareagować na wykryte
uszkodzenie czy nieprawidłowość w ten sposób, że utrzymuje
się stan gwarantujący bezpieczeństwo bądź uruchomiony
zostaje bezpieczniejszy tryb pracy lub tryb bezawaryjny,
–
są one monitorowane i pozostają jako
dodatkowe urządzenia zabezpieczające; lub
–
są one takie, że prawdopodobieństwo
ich awarii może być ocenione, a ich standard jest porównywalny do
standardów zabezpieczeń, które spełniają warunki określone
w tiret pierwszy i drugim powyżej.
Analiza bezpieczeństwa musi zostać wykorzystana
do przygotowania listy zagrożeń i potencjalnie niebezpiecznych
sytuacji zgodnie z art. 8 ust. 1 oraz do sporządzenia wykazu elementów
systemów bezpieczeństwa, o których mowa w art. 8 ust. 2. Wyniki analizy
bezpieczeństwa przedstawiane są w sprawozdaniu dotyczącym
bezpieczeństwa.
ZAŁĄCZNIK IV
PROCEDURY
OCENY ZGODNOŚCI PODZESPOŁÓW I ELEMENTÓW OCENY BEZPIECZEŃSTWA
MODUŁ B: BADANIE TYPU UE – TYP PRODUKCJI
1. Badanie typu UE stanowi element procedury
oceny zgodności, w ramach którego jednostka notyfikowana bada projekt
techniczny podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa,
sprawdzając, czy spełnia on wymogi niniejszego rozporządzenia.
2. Badanie typu UE polega na ocenie
adekwatności projektu technicznego podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa poprzez zbadanie dokumentacji technicznej i dowodów
potwierdzających, o których mowa w pkt 3, oraz na badaniu próbki
kompletnego podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa,
reprezentatywnej dla przewidywanej produkcji (typu produkcji).
3. Producent składa wniosek o badanie
typu UE w wybranej przez siebie jednostce notyfikowanej.
Wniosek zawiera następujące
elementy:
(a)
nazwę i adres producenta oraz, w przypadku
wniosku składanego przez upoważnionego przedstawiciela, dodatkowo
jego nazwę i adres,
(b)
pisemne oświadczenie, że taki sam wniosek
nie został złożony w żadnej innej jednostce notyfikowanej,
(c)
 dokumentację techniczną podzespołu
lub elementu systemu bezpieczeństwa zgodnie z załącznikiem IX,
(d)
 reprezentatywny egzemplarz podzespołu lub
elementu systemu bezpieczeństwa albo informacje o miejscu, gdzie może
on być zbadany. Jednostka notyfikowana może żądać
dostarczenia dalszych egzemplarzy, jeśli jest to niezbędne do
przeprowadzenia programu badań,
4. Jednostka
notyfikowana:
4.1. bada
dokumentację techniczną i dowody potwierdzające w celu oceny
adekwatności projektu technicznego podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa;
4.2. sprawdza, czy
egzemplarz lub egzemplarze zostały wytworzone zgodnie z dokumentacją
techniczną i ustala elementy, które zostały zaprojektowane
zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami odpowiednich norm
zharmonizowanych lub specyfikacji technicznych jak również te
elementy, które zostały zaprojektowane bez stosowania odpowiednich
przepisów tych norm;
4.3 jeżeli
producent zastosował specyfikacje z odpowiednich norm zharmonizowanych,
przeprowadza odpowiednie badania i testy lub zleca ich przeprowadzenie, w celu
sprawdzenia, czy specyfikacje te zostały zastosowane prawidłowo;
4.4 przeprowadza odpowiednie badania i testy
lub zleca ich wykonanie w celu sprawdzenia, w przypadku gdy producent
zdecydował się na zastosowanie rozwiązań określonych w
odnośnych normach zharmonizowanych lub specyfikacjach technicznych, czy
zostały one zastosowane prawidłowo;
4.5 przeprowadza odpowiednie badania i testy
lub zleca ich wykonanie w celu sprawdzenia, w przypadku gdy nie zastosowano
rozwiązań określonych w odnośnych normach zharmonizowanych
lub specyfikacjach technicznych, czy rozwiązania przyjęte przez
producenta spełniają odnośne zasadnicze wymogi niniejszego
rozporządzenia;
4.6. uzgadnia z producentem miejsce, w którym
przeprowadzone zostaną badania i testy.
5. Jednostka notyfikowana
sporządza sprawozdanie z oceny, w którym odnotowuje działania
podjęte zgodnie z pkt 1.4 i ich rezultaty. Bez uszczerbku dla jej
zobowiązań wobec organów notyfikujących jednostka notyfikowana
udostępnia treść takiego sprawozdania, w całości lub w
części, wyłącznie za zgodą producenta.
6. Jeżeli typ
spełnia wymagania niniejszego rozporządzenia, jednostka notyfikowana
wydaje producentowi certyfikat badania typu UE. Certyfikat zawiera nazwę i
adres producenta, wnioski z badań, ewentualne warunki jego ważności,
dane niezbędne do identyfikacji zatwierdzonego typu (podzespołu lub
elementu systemu bezpieczeństwa) oraz, w odpowiednich przypadkach, opis
ich funkcjonowania. Do certyfikatu dołączony może być jeden
załącznik lub więcej załączników.
Certyfikat i jego załączniki
zawierają wszelkie istotne informacje umożliwiające ocenę
zgodności wytwarzanych podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa w odniesieniu do badanego typu oraz kontrolę w trakcie
eksploatacji.
Maksymalny okres ważności
certyfikatu wynosi trzydzieści lat od daty wydania. Jeżeli typ nie
spełnia odnośnych wymogów niniejszego rozporządzenia, jednostka
notyfikowana odmawia wydania certyfikatu badania typu UE oraz informuje o tym
wnioskodawcę, podając szczegółowe uzasadnienie odmowy.
7. Jednostka notyfikowana na bieżąco
śledzi wszelkie zmiany w powszechnie uznanym stanie wiedzy technicznej
wskazujące, że zatwierdzony typ może nie spełniać
już odnośnych wymogów niniejszego rozporządzenia, oraz ustala,
czy zmiany takie wymagają dalszego badania. Jeśli wymagane są
dalsze badania, jednostka notyfikowana informuje o tym producenta.
Producent informuje jednostkę
notyfikowaną, która przechowuje dokumentację techniczną
dotyczącą certyfikatu badania typu UE, o wszelkich modyfikacjach
zatwierdzonego typu mogących wpływać na zgodność
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa z zasadniczymi
wymogami niniejszego rozporządzenia lub warunki ważności
certyfikatu.
Jednostka
notyfikowana bada daną zmianę i informuje producenta, czy certyfikat
badania typu UE pozostaje ważny, czy też potrzebne są dalsze
badania, weryfikacje lub testy. W stosownych przypadkach jednostka notyfikowana
wydaje dodatek do istniejącego certyfikatu badania typu UE lub wzywa do
złożenia nowego wniosku o badanie typu UE.
8. Każda
jednostka notyfikowana informuje swoje organy notyfikujące oraz inne
jednostki notyfikowane o wydanych certyfikatach badania typu UE oraz wszelkich
dodatkach do nich.
Jednostka notyfikowana, która odmówiła
wydania certyfikatu badania typu UE albo wycofała, zawiesiła lub w
inny sposób ograniczyła taki certyfikat, musi poinformować o tym
swoje organy notyfikujące oraz inne jednostki notyfikowane, podając
przyczyny swojej decyzji.
Komisja, państwa członkowskie i
pozostałe jednostki notyfikowane mogą na wezwanie otrzymać kopie
certyfikatów badania typu UE lub dodatków do nich. Na wezwanie Komisja i
państwa członkowskie mogą otrzymać kopię dokumentacji
technicznej oraz wyniki badań przeprowadzonych przez jednostkę
notyfikowaną. Jednostka notyfikowana przechowuje kopię certyfikatu
badania typu UE, załączników i dodatków do niego, a także
dokumentów technicznych, w tym dokumentacji przedstawionej przez producenta, do
wygaśnięcia ważności certyfikatu.
9. Producent
przechowuje kopię certyfikatu badania typu UE oraz załączników i
dodatków do niego wraz z dokumentacją techniczną do dyspozycji
organów krajowych przez okres 30 lat po wprowadzeniu do obrotu danego
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa.
10. Zobowiązania
producenta określone w pkt 7 i 9 mogą być wypełniane przez
jego upoważnionego przedstawiciela, o ile zostały one określone
w pełnomocnictwie.
ZAŁĄCZNIK V
PROCEDURY
OCENY ZGODNOŚCI PODZESPOŁÓW I ELEMENTÓW OCENY BEZPIECZEŃSTWA
MODUŁ D: ZGODNOŚĆ Z TYPEM W OPARCIU O ZAPEWNIENIE JAKOŚCI
PROCESU PRODUKCJI
1. Zgodność
z typem w oparciu o zapewnienie jakości procesu produkcji to ta
część procedury oceny zgodności, dzięki której
producent wywiązuje się z obowiązków ustanowionych w pkt 2.2 i 2.5
oraz na swoją wyłączną odpowiedzialność zapewnia
i oświadcza, że dane podzespoły lub elementy systemu
bezpieczeństwa są zgodne z typem opisanym w certyfikacie badania typu
UE i spełniają odnośne wymogi niniejszego rozporządzenia.
2. Wytwarzanie
Producent posiada
zatwierdzony system jakości w odniesieniu do produkcji oraz kontroli i
badania podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa zgodnie z
pkt 2.3, a także podlega nadzorowi zgodnie z pkt 2.4.
3. System
jakości
3.1. Producent
składa wniosek o ocenę jego systemu jakości w wybranej przez
siebie jednostce notyfikowanej.
Wniosek zawiera:
(a)
nazwę i adres producenta oraz, w przypadku
wniosku składanego przez upoważnionego przedstawiciela, dodatkowo
jego nazwę i adres;
(b)
pisemne oświadczenie, że taki sam wniosek
nie został złożony w żadnej innej jednostce notyfikowanej;
(c)
wszystkie odpowiednie informacje na temat
podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa zatwierdzonych w
trybie modułu B;
(d)
dokumentację dotyczącą systemu
jakości;
(e)
dokumentację techniczną zatwierdzonego
typu oraz kopię certyfikatu/certyfikatów badania typu UE ;
(f)
informacje o miejscu, w którym wytwarzane są
podzespoły lub elementy systemu bezpieczeństwa.
3.2. System
jakości zapewnia zgodność podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa z typem/typami opisanym/opisanymi w certyfikacie badania
typu UE oraz odnośnymi wymogami niniejszego rozporządzenia.
Wszystkie
elementy, wymagania i przepisy przyjęte przez producenta są
dokumentowane w systematyczny i uporządkowany sposób w formie spisanej
polityki, procedur i instrukcji. Dokumentacja systemu jakości
umożliwia spójną interpretację programów, planów, instrukcji i
zapisów dotyczących jakości.
W szczególności zawiera ona odpowiedni opis:
(a)
celów dotyczących jakości i struktury
organizacyjnej, obowiązków oraz uprawnień kierownictwa w zakresie
jakości produktów,
(b)
odpowiednich technik, procesów i systematycznych
działań dotyczących produkcji, kontroli jakości i
zapewnienia jakości, jakie będą stosowane;
(c)
badań i testów, które będą
wykonywane przed, podczas i po zakończeniu wytwarzania, oraz
częstotliwości, z jaką będą przeprowadzane,
(d)
zapisów dotyczących jakości, takich jak
sprawozdania z kontroli i dane z badań, dane dotyczące wzorcowania,
sprawozdania dotyczące kwalifikacji odpowiedniego personelu itd.,
(e)
środków monitorowania osiągania wymaganej
jakości produktu oraz skutecznego działania systemu
jakości.
3.3. Jednostka
notyfikowana ocenia system jakości w celu ustalenia, czy spełnia on
wymogi, o których mowa w pkt 3.2.
Zakłada ona
zgodność z tymi wymaganiami w odniesieniu do elementów systemu
jakości zgodnych z odpowiednimi specyfikacjami normy krajowej
wdrażającej odnośną normę zharmonizowaną lub
specyfikacje techniczne.
Audyt obejmuje
wizytę oceniającą w zakładzie, w którym podzespoły lub
elementy systemu bezpieczeństwa są wytwarzane, sprawdzane i
testowane.
Oprócz
doświadczenia w zakresie systemów zarządzania jakością
zespół audytowy ma co najmniej jednego
członka dysponującego doświadczeniem z zakresu oceny
urządzeń kolei linowych oraz technologii danych podzespołów lub
elementów systemu bezpieczeństwa, a także znajomością
odpowiednich wymogów niniejszego rozporządzenia. Audyt obejmuje
wizytę oceniającą w zakładzie producenta. Zespół
audytowy dokonuje przeglądu dokumentacji technicznej, o której mowa w pkt 3.1
lit. e), w celu weryfikacji zdolności producenta do zidentyfikowania
odnośnych wymogów niniejszego rozporządzenia oraz do przeprowadzenia
koniecznych badań w celu zapewnienia zgodności podzespołów lub
elementów systemu bezpieczeństwa z tymi wymaganiami.
O
decyzji powiadamia się producenta. Powiadomienie zawiera wnioski z
audytu oraz umotywowaną decyzję dotyczącą dokonanej oceny.
3.4. Producent
podejmuje się wypełnienia zobowiązań wynikających z
zatwierdzonego systemu jakości oraz utrzymania go w taki sposób, aby
pozostawał odpowiedni i skuteczny .
3.5. Producent na bieżąco informuje
jednostkę notyfikowaną, która zatwierdziła dany system
jakości, o wszelkich zamierzonych modyfikacjach tego systemu.
Jednostka
notyfikowana ocenia proponowane zmiany i decyduje, czy zmodyfikowany
system jakości będzie nadal spełniał wymagania, o
których mowa w pkt 3.2, lub czy konieczna jest ponowna jego ocena .
Jednostka
notyfikowana powiadamia producenta o wynikach oceny. W przypadku ponownej oceny
powiadamia producenta o swojej decyzji. Powiadomienie zawiera wnioski z badania
oraz umotywowaną decyzję dotyczącą dokonanej oceny.
4. Nadzór, za
który odpowiedzialna jest jednostka notyfikowana
4.1. Celem
nadzoru jest upewnienie się, że producent należycie
wypełnia zobowiązania wynikające z zatwierdzonego systemu
jakości produkcji.
4.2. Do celów
oceny producent umożliwia jednostce notyfikowanej dostęp
do miejsc wytwarzania, sprawdzania, testowania i magazynowania
oraz zapewnia jej wszelkie niezbędne informacje, a
zwłaszcza :
(a)
dokumentację systemu jakości,
(b)
zapisy dotyczące jakości, takie jak
sprawozdania z kontroli i dane z badań, dane dotyczące wzorcowania,
sprawozdania dotyczące kwalifikacji odpowiedniego personelu itd.,
4.3. Jednostka
notyfikowana przeprowadza, nie rzadziej niż raz na dwa lata,
okresowe audyty, mające na celu sprawdzenie, czy producent utrzymuje
i stosuje system jakości, oraz przekazuje producentowi sprawozdanie
z audytu .
4.4. Jednostka
notyfikowana może ponadto składać producentowi wizyty bez
zapowiedzi. Podczas takich wizyt jednostka notyfikowana może, o ile to
konieczne, przeprowadzać testy produktu lub zlecać ich
przeprowadzenie w celu zweryfikowania, czy system jakości funkcjonuje
prawidłowo. Jednostka notyfikowana przekazuje producentowi
sprawozdanie z wizyty oraz, w przypadku przeprowadzenia testów, sprawozdanie
z tych testów.
5. Oznakowanie CE
i deklaracja zgodności UE
5.1. Producent
umieszcza oznakowanie CE oraz, na odpowiedzialność jednostki
notyfikowanej, o której mowa w pkt 3.1, jej numer identyfikacyjny na
każdym egzemplarzu podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa zgodnych z typem opisanym w certyfikacie badania typu UE
oraz spełniających odnośne wymogi niniejszego
rozporządzenia. W uzgodnieniu z jednostką notyfikowaną i na jej
odpowiedzialność producent może umieszczać jej numer
identyfikacyjny na podzespołach lub elementach systemu bezpieczeństwa
podczas procesu ich wytwarzania.
5.2. Producent
sporządza deklarację zgodności UE dla każdego
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa oraz przechowuje je do
wglądu organów krajowych przez okres 30 lat po wprowadzeniu do obrotu
danego podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa. W deklaracji
zgodności UE określa się model podzespołu lub elementu
systemu bezpieczeństwa, dla którego deklaracja została sporządzona.
Kopię
deklaracji zgodności UE udostępnia się na wezwanie
właściwych organów.
6. Producent przez
okres 30 lat od wprowadzenia do obrotu ostatniego podzespołu lub
elementu systemu bezpieczeństwa przechowuje do dyspozycji organów
krajowych:
(a)
dokumentację, o której mowa w pkt 3.1;
(b)
zatwierdzone zmiany, o których mowa w pkt 3.5;
(c)
decyzje i sprawozdania jednostki notyfikowanej, o
których mowa w pkt 3.5, 4.3 i 4.4.
7. Każda
jednostka notyfikowana informuje swoje organy notyfikujące o
cofniętych zatwierdzeniach systemów jakości oraz, okresowo lub na wezwanie,
udostępnia swoim organom notyfikującym informacje dotyczące ocen
systemów jakości.
Każda jednostka notyfikowana informuje
pozostałe jednostki notyfikowane o zatwierdzeniach systemów jakości,
których wydania odmówiła, które zawiesiła, cofnęła lub
poddała innym ograniczeniom podając przyczyny swojej decyzji.
8.
Upoważniony przedstawiciel
Zobowiązania
producenta określone w pkt 3.1, 3.5, 5 i 6 mogą być
wypełniane, w imieniu i na odpowiedzialność producenta, przez
jego upoważnionego przedstawiciela, o ile zostały określone w
pełnomocnictwie.
ZAŁĄCZNIK VI
PROCEDURY
OCENY ZGODNOŚCI PODZESPOŁÓW I ELEMENTÓW SYSTEMU BEZPIECZEŃSTWA
MODUŁ F: ZGODNOŚĆ Z TYPEM W OPARCIU O WERYFIKACJĘ
PODZESPOŁU LUB ELEMENTU SYSTEMU BEZPIECZEŃSTWA
1.
Zgodność z typem w oparciu o weryfikację produktu to ta
część procedury oceny zgodności, dzięki której
producent wywiązuje się z zobowiązań określonych w pkt
3.2, 3.5.1 i 3.6 oraz na swoją wyłączną
odpowiedzialność zapewnia i deklaruje zgodność
podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa, wobec których
zastosowano przepisy pkt 3.3, z typem opisanym w certyfikacie badania typu UE i
spełnienie przez te podzespoły lub elementy systemu
bezpieczeństwa wymogów niniejszego rozporządzenia.
2. Wytwarzanie
Producent
podejmuje wszelkie niezbędne środki, aby proces produkcji i jego
monitorowanie zapewniały zgodność wytworzonych podzespołów
lub elementów systemu bezpieczeństwa z zatwierdzonym typem opisanym
w certyfikacie badania typu UE i z wymogami niniejszego
rozporządzenia.
3. Weryfikacja
3.1. Producent
składa wniosek o weryfikację podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa w wybranej przez siebie jednostce notyfikowanej.
Wniosek zawiera:
(a)
nazwę i adres producenta oraz, w przypadku
wniosku składanego przez upoważnionego przedstawiciela, dodatkowo
jego nazwę i adres;
(b)
pisemne oświadczenie, że taki sam wniosek
nie został złożony w żadnej innej jednostce notyfikowanej;
(c)
wszystkie odpowiednie informacje na temat
podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa zatwierdzonych w
trybie modułu B;
(d)
dokumentację techniczną zatwierdzonego
typu oraz kopię certyfikatu/certyfikatów badania typu UE ;
(e)
informacje o miejscu, w którym podzespół lub
element systemu bezpieczeństwa (są wytwarzane) mogą być
zbadane.
3.2       Jednostka
notyfikowana przeprowadza odpowiednie badania i testy w celu sprawdzenia
zgodności podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa z
zatwierdzonym typem opisanym w certyfikacie badania typu UE oraz z odpowiednimi
wymogami niniejszego rozporządzenia.
Badania i testy
sprawdzające zgodność podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa z odnośnymi wymogami przeprowadzane są,
zależnie od wyboru producenta, bądź to w drodze badania i
testowania każdego podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa
zgodnie z pkt 4, bądź też statystycznego badania i
testowania podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa zgodnie z
pkt 5.
4. Weryfikacja
zgodności poprzez badanie i testowanie każdego podzespołu lub
elementu systemu bezpieczeństwa.
4.1. Wszystkie
podzespoły lub elementy systemu bezpieczeństwa są
pojedynczo poddawane badaniom i właściwym testom określonym
w odnośnych normach zharmonizowanych bądź testom
równoważnym w celu zweryfikowania ich zgodności z
zatwierdzonym typem opisanym w certyfikacie badania typu UE oraz z
odnośnymi wymogami niniejszego rozporządzenia.
W razie braku
takiej normy zharmonizowanej dana jednostka notyfikowana określa, jakie
właściwe testy należy przeprowadzić.
4.2. Jednostka
notyfikowana wydaje certyfikat zgodności w odniesieniu do przeprowadzonych
badań i testów oraz umieszcza swój numer identyfikacyjny na każdym
zatwierdzonym podzespole lub elemencie systemu bezpieczeństwa lub zleca
jego umieszczenie na swoją odpowiedzialność.
Producent
przechowuje certyfikaty zgodności do wglądu organów krajowych przez
okres 30 lat po wprowadzeniu danego podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa do obrotu.
5. Statystyczna
weryfikacja zgodności
5.1. Producent
podejmuje wszelkie środki niezbędne, aby proces produkcji i jego
monitorowanie zapewniały jednolitość każdej wytworzonej
partii, oraz przedstawia swoje podzespoły lub elementy systemu
bezpieczeństwa do weryfikacji w postaci jednolitych partii.
5.2. Zgodnie z
wymogami niniejszego rozporządzenia z każdej partii pobiera się
losowo próbkę produktów. Wszystkie podzespoły lub elementy systemu
bezpieczeństwa są pojedynczo poddawane badaniom i
właściwym testom określonym w odnośnych
normach zharmonizowanych bądź testom
równoważnym w celu zapewnienia ich zgodności z
zatwierdzonym typem opisanym w certyfikacie badania typu UE oraz z
odnośnymi wymogami niniejszego rozporządzenia, co prowadzi do
akceptacji lub odrzucenia danej partii. W razie braku takiej normy
zharmonizowanej dana jednostka notyfikowana określa, jakie
właściwe testy należy przeprowadzić.
5.3. W przypadku
przyjęcia partii wszystkie podzespoły lub elementy systemu
bezpieczeństwa w partii uznaje się za zatwierdzone , z
wyjątkiem tych podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa,
które nie przeszły pomyślnie testów.
Jednostka
notyfikowana wydaje certyfikat zgodności w odniesieniu do przeprowadzonych
badań i testów oraz umieszcza swój numer identyfikacyjny na każdym
zatwierdzonym podzespole lub elemencie systemu bezpieczeństwa lub zleca
jego umieszczenie na swoją odpowiedzialność.
Producent
przechowuje certyfikaty zgodności do wglądu organów krajowych przez
okres 30 lat po wprowadzeniu danego podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa do obrotu.
5.4. W przypadku
odrzucenia danej partii jednostka notyfikowana lub właściwy organ
podejmuje odpowiednie środki zapobiegające wprowadzeniu tej partii do
obrotu. W przypadku częstego odrzucania partii produktów jednostka
notyfikowana może zawiesić weryfikację statystyczną i
podjąć odpowiednie środki.
6. Oznakowanie CE
i deklaracja zgodności UE
6.1. Producent
umieszcza oznakowanie CE oraz, na odpowiedzialność jednostki
notyfikowanej, o której mowa w pkt 3, jej numer identyfikacyjny na każdym
egzemplarzu podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa zgodnych z
zatwierdzonym typem opisanym w certyfikacie badania typu UE oraz
spełniających odnośne wymogi niniejszego rozporządzenia.
6.2. Producent
sporządza deklarację zgodności UE dla każdego
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa oraz przechowuje je do
wglądu organów krajowych przez okres 30 lat po wprowadzeniu do obrotu
danego podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa. W deklaracji
zgodności UE określa się podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa, dla którego deklaracja została sporządzona.
Kopię
deklaracji zgodności UE udostępnia się na wezwanie
właściwych organów.
Kopię deklaracji zgodności UE udostępnia
się na wezwanie.
W uzgodnieniu z
jednostką notyfikowaną, o której mowa w pkt 3, i na jej
odpowiedzialność producent może umieszczać na
podzespołach lub elementach systemu bezpieczeństwa także numer
identyfikacyjny jednostki notyfikowanej.
7. W uzgodnieniu z
jednostką notyfikowaną i na jej odpowiedzialność producent
może umieszczać jej numer identyfikacyjny na podzespołach lub
elementach systemu bezpieczeństwa podczas procesu ich wytwarzania.
8.
Upoważniony przedstawiciel
Zobowiązania
producenta określone w pkt 2 i 5.1 mogą być wypełniane, w
imieniu i na odpowiedzialność producenta, przez jego
upoważnionego przedstawiciela, o ile zostały one określone w
pełnomocnictwie.
ZAŁĄCZNIK VII
PROCEDURY
OCENY ZGODNOŚCI PODZESPOŁÓW I ELEMENTÓW SYSTEMU BEZPIECZEŃSTWA
MODUŁ G: ZGODNOŚĆ W OPARCIU O WERYFIKACJĘ JEDNOSTKOWĄ
1. Zgodność w oparciu o
weryfikację jednostkową to procedura oceny zgodności,
dzięki której producent wywiązuje się ze zobowiązań
określonych w pkt 4.2, 4.3 i 4.5 oraz na swoją
wyłączną odpowiedzialność zapewnia i deklaruje
zgodność danego podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa, wobec którego zastosowano przepisy pkt 4.4, z wymogami
niniejszego rozporządzenia.
2. Wytwarzanie
Producent podejmuje wszelkie niezbędne
środki, aby proces produkcji i jego monitorowanie zapewniały
zgodność wytworzonych podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa z zatwierdzonym typem opisanym w certyfikacie badania
typu UE i z wymogami niniejszego rozporządzenia.
3. Weryfikacja
3.1. Producent
składa wniosek o weryfikację jednostkową podzespołu lub
elementu systemu bezpieczeństwa w wybranej przez siebie jednostce
notyfikowanej.
Wniosek zawiera:
(a)
nazwę i adres producenta oraz, w przypadku
wniosku składanego przez upoważnionego przedstawiciela, dodatkowo
jego nazwę i adres;
(b)
pisemne oświadczenie, że taki sam wniosek
nie został złożony w żadnej innej jednostce notyfikowanej;
(c)
dokumentację techniczną podzespołu
lub elementu systemu bezpieczeństwa zgodnie z załącznikiem IX.
(d)
informacje o miejscu, w którym podzespół lub
element systemu bezpieczeństwa (są wytwarzane) mogą być
zbadane.
3.2       W celu sprawdzenia zgodności
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa z odnośnymi
wymogami niniejszego rozporządzenia jednostka notyfikowana bada
dokumentację techniczną podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa oraz przeprowadza lub zleca przeprowadzenie odpowiednich
badań i testów określonych w odnośnych normach zharmonizowanych
lub specyfikacjach technicznych bądź testów równoważnych. W
razie braku takiej normy zharmonizowanej lub specyfikacji technicznej dana
jednostka notyfikowana określa, jakie badania należy
przeprowadzić.
Jednostka notyfikowana wydaje certyfikat
zgodności w odniesieniu do przeprowadzonych badań i testów oraz
umieszcza swój numer identyfikacyjny na każdym zatwierdzonym podzespole
lub elemencie systemu bezpieczeństwa lub zleca jego umieszczenie na
swoją odpowiedzialność.
Jeżeli jednostka notyfikowana odmawia
wydania certyfikatu zgodności, podaje szczegółowe powody odmowy i
wskazuje konieczne działania naprawcze, które należy
podjąć .
Jeżeli producent ponownie występuje
o weryfikację jednostkową danego podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa, swój wniosek składa do tej samej jednostki
notyfikowanej.
Na wezwanie jednostka notyfikowana przekazuje
Komisji i państwom członkowskim kopię certyfikatu
zgodności.
Producent przechowuje dokumentację
techniczną i kopię certyfikatu zgodności do wglądu organów
krajowych przez okres 30 lat po wprowadzeniu danego podzespołu lub
elementu systemu bezpieczeństwa do obrotu.
4. Oznakowanie CE i deklaracja zgodności
UE
4.1. Producent umieszcza oznakowanie CE oraz,
na odpowiedzialność jednostki notyfikowanej, o której mowa w pkt 4,
jej numer identyfikacyjny na każdym podzespole lub elemencie systemu bezpieczeństwa
spełniającym odnośne wymogi niniejszego rozporządzenia.
4.2. Producent sporządza deklarację
pisemną zgodności UE oraz przechowuje ją do wglądu organów
krajowych przez okres 30 lat po wprowadzeniu danego podzespołu lub
elementu systemu bezpieczeństwa do obrotu. W deklaracji zgodności UE
określa się podzespół lub element systemu bezpieczeństwa,
dla którego deklaracja została sporządzona.
Kopię deklaracji zgodności UE
udostępnia się na wezwanie właściwych organów.
5. Upoważniony przedstawiciel
Zobowiązania producenta określone w
pkt 3.1 i 4 mogą być wypełniane, w imieniu i na
odpowiedzialność producenta, przez jego upoważnionego
przedstawiciela, o ile zostały one określone w pełnomocnictwie.
ZAŁĄCZNIK VIII
PROCEDURY
OCENY ZGODNOŚCI PODZESPOŁÓW I ELEMENTÓW SYSTEMU BEZPIECZEŃSTWA
MODUŁ H: ZGODNOŚĆ W OPARCIU O PEŁNE ZAPEWNIENIE
JAKOŚCI
1.         Zgodność w oparciu o
pełne zapewnienie jakości to procedura oceny zgodności,
dzięki której producent wywiązuje się ze zobowiązań
określonych w pkt 2 i 5 oraz na swoją wyłączną
odpowiedzialność zapewnia i deklaruje zgodność danych
podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa z wymogami
niniejszego rozporządzenia.
2. Wytwarzanie
Producent posiada zatwierdzony system
jakości w odniesieniu do projektu, wytwarzania oraz końcowej kontroli
i testowania podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa zgodnie
z pkt 3, a także podlega nadzorowi określonemu w pkt 4.
3. System jakości
3.1. Producent składa wniosek o
ocenę jego systemu jakości w odniesieniu do danych podzespołów lub
elementów systemu bezpieczeństwa w wybranej przez siebie jednostce
notyfikowanej.
Wniosek zawiera:
(a)
nazwę i adres producenta oraz, w przypadku
wniosku składanego przez upoważnionego przedstawiciela, dodatkowo
jego nazwę i adres;
(b)
wszystkie niezbędne informacje o
podzespołach lub elementach systemu bezpieczeństwa, jakie mają
być wytwarzane;
(c)
dokumentację techniczną zgodnie z
załącznikiem IX dotyczącą jednego reprezentatywnego typu
każdej kategorii podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa, jakie mają być wytwarzane.
(d)
dokumentację dotyczącą systemu
jakości;
(e)
określenie pomieszczeń, w których odbywa
się projektowanie, produkcja, kontrole i testy;
(f)
pisemne oświadczenie, że taki sam wniosek
nie został złożony w żadnej innej jednostce notyfikowanej.
3.2. System jakości zapewnia
zgodność podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa z
odnośnymi wymogami niniejszego rozporządzenia.
Wszystkie elementy, wymogi i przepisy
przyjęte przez producenta są dokumentowane w systematyczny i
uporządkowany sposób w formie spisanej polityki, procedur i instrukcji.
Dokumentacja systemu jakości umożliwia spójną interpretację
programów, planów, instrukcji i zapisów dotyczących jakości.
W szczególności zawiera ona odpowiedni
opis:
(a)
celów dotyczących jakości i struktury
organizacyjnej, obowiązków oraz uprawnień kierownictwa w zakresie
projektu i jakości podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa;
(b)
specyfikacji projektu technicznego,
łącznie z normami, które będą stosowane, a także, w
przypadku gdy odpowiednie normy zharmonizowane nie zostaną w pełni
zastosowane, opis środków, które zostaną przyjęte w celu
zapewnienia spełnienia zasadniczych wymogów niniejszego
rozporządzenia;
(c)
technik kontrolowania i weryfikacji projektu oraz
procesów i systematycznych działań, które będą stosowane
przy projektowaniu podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa.
(d)
odpowiednich technik, procesów i systematycznych
działań dotyczących produkcji, kontroli jakości i
zapewnienia jakości, jakie będą stosowane;
(e)
badań i testów, które będą
wykonywane przed, podczas i po zakończeniu wytwarzania, oraz
częstotliwości, z jaką będą przeprowadzane;
(f)
zapisów dotyczących jakości, takich jak
sprawozdania z kontroli i dane z badań, dane dotyczące wzorcowania,
sprawozdania dotyczące kwalifikacji odpowiedniego personelu itd.;
(g)
środków monitorowania osiągania wymaganej
jakości produktu oraz skutecznego działania systemu
jakości.
3.3. Jednostka notyfikowana ocenia system
jakości w celu ustalenia, czy spełnia on wymogi, o których mowa w pkt
3.2. Zakłada ona zgodność z tymi wymaganiami w odniesieniu do
elementów systemu jakości zgodnych z odpowiednimi specyfikacjami normy
krajowej wdrażającej odnośną normę zharmonizowaną
lub specyfikacje techniczne.
Audyt obejmuje wizytę
oceniającą w zakładzie, w którym podzespoły lub elementy
systemu bezpieczeństwa są projektowane, wytwarzane, sprawdzane i
testowane.
Oprócz doświadczenia w zakresie systemów
zarządzania jakością zespół audytowy ma co
najmniej jednego członka dysponującego doświadczeniem
audytora z zakresu oceny w urządzeń kolei linowych oraz
technologii danych podzespołów lub elementów systemu bezpieczeństwa,
a także znajomością odpowiednich wymogów niniejszego
rozporządzenia.
Zespół audytowy dokonuje przeglądu
dokumentacji technicznej, o której mowa w pkt 3.1, w celu weryfikacji
zdolności producenta do zidentyfikowania odnośnych wymogów
niniejszego rozporządzenia oraz do przeprowadzenia koniecznych badań
w celu zapewnienia zgodności podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa z tymi wymaganiami.
Jednostka notyfikowana powiadamia o swojej
decyzji producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela. Powiadomienie
zawiera wnioski z audytu oraz umotywowaną decyzję dotyczącą
dokonanej oceny.
3.4. Producent podejmuje się
wypełnienia zobowiązań wynikających z zatwierdzonego
systemu jakości oraz utrzymania go w taki sposób, aby pozostawał
odpowiedni i skuteczny .
3.5       Producent na bieżąco
informuje jednostkę notyfikowaną, która zatwierdziła dany system
jakości, o wszelkich zamierzonych modyfikacjach tego systemu.
Jednostka notyfikowana ocenia proponowane
zmiany i decyduje, czy zmodyfikowany system jakości będzie nadal
spełniał wymagania, o których mowa w pkt 3.2, lub
czy konieczna jest ponowna jego ocena .
Jednostka notyfikowana powiadamia producenta o
wynikach oceny. W przypadku ponownej oceny powiadamia producenta o swojej
decyzji. Powiadomienie zawiera wnioski z oceny oraz umotywowaną
decyzję dotyczącą dokonanej oceny.
4. Nadzór, za który odpowiedzialna jest
jednostka notyfikowana
4.1. Celem nadzoru jest upewnienie się,
że producent należycie wypełnia zobowiązania
wynikające z zatwierdzonego systemu jakości produkcji.
4.2. Do celów oceny producent umożliwia
jednostce notyfikowanej dostęp do miejsc projektowania, wytwarzania,
kontroli, testowania i magazynowania oraz zapewnia jej wszelkie
niezbędne informacje, a zwłaszcza :
(a)
dokumentację systemu jakości,
(b)
zapisy dotyczące jakości przewidziane w
projektowej części systemu jakości, takie jak wyniki analiz,
obliczeń, testów itd.
(c)
zapisy dotyczące jakości przewidziane w
produkcyjnej części systemu jakości, takie jak sprawozdania z
kontroli i dane z testów, dane dotyczące wzorcowania, sprawozdania
dotyczące kwalifikacji odpowiedniego personelu itd.
4.3. Jednostka notyfikowana przeprowadza
okresowe audyty, mające na celu sprawdzenie, czy producent utrzymuje
i stosuje system jakości, oraz przekazuje producentowi sprawozdanie
z audytu . Częstotliwość okresowych audytów jest taka,
aby pełna ponowna ocena była przeprowadzana co trzy lata.
4.4. Jednostka notyfikowana może ponadto
składać producentowi wizyty bez zapowiedzi.
Podczas takich wizyt jednostka notyfikowana
może, o ile to konieczne, przeprowadzać testy produktu lub
zlecać ich przeprowadzenie w celu zweryfikowania, czy system jakości
funkcjonuje prawidłowo. Jednostka notyfikowana przekazuje producentowi
sprawozdanie z wizyty oraz, w przypadku przeprowadzenia testów,
sprawozdanie z tych testów.
5.         Oznakowanie CE i deklaracja
zgodności UE
5.1.      Producent umieszcza oznakowanie CE
oraz, na odpowiedzialność jednostki notyfikowanej, o której mowa w
pkt 3.1, jej numer identyfikacyjny na każdym egzemplarzu podzespołu
lub elementu systemu bezpieczeństwa zgodnych z typem opisanym w
certyfikacie badania typu UE oraz spełniających odnośne wymogi
niniejszego rozporządzenia.
W uzgodnieniu z jednostką
notyfikowaną i na jej odpowiedzialność producent może
umieszczać jej numer identyfikacyjny na podzespołach lub elementach
systemu bezpieczeństwa podczas procesu ich wytwarzania.
5.2.      Producent sporządza
pisemną deklarację zgodności UE dla każdego podzespołu
lub elementu systemu bezpieczeństwa oraz przechowuje je do wglądu
organów krajowych przez okres 30 lat po wprowadzeniu do obrotu danego
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa. W deklaracji
zgodności UE określa się podzespół lub element systemu
bezpieczeństwa, dla którego deklaracja została sporządzona.
Kopię deklaracji zgodności UE
udostępnia się na wezwanie właściwych organów.
6. Producent przez okres 30 lat od
wprowadzenia do obrotu ostatniego podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa przechowuje do dyspozycji organów krajowych:
(a)
dokumentację techniczną, o której mowa w
pkt 3.1 lit. c);
(b)
dokumentację dotyczącą systemu
jakości, o której mowa w pkt 3.1,
(c)
dokumentację dotyczącą
zatwierdzonych zmian, o których mowa w pkt 3.5;
(d)
decyzje i sprawozdania jednostki notyfikowanej, o
których mowa w pkt 3.3, 3.5, 4.3 i 4.4.
7. Każda jednostka notyfikowana informuje
swoje organy notyfikujące o wydanych i cofniętych zatwierdzeniach
systemów jakości oraz, okresowo lub na wezwanie, udostępnia swoim
organom notyfikującym wykaz zatwierdzeń systemów jakości,
których wydania odmówiono, które zawieszono lub poddano innym ograniczeniom.
Każda jednostka notyfikowana informuje
pozostałe jednostki notyfikowane o zatwierdzeniach systemów jakości,
których wydania odmówiła, które zawiesiła, cofnęła lub
poddała innym ograniczeniom, oraz, na życzenie, o wydanych
zatwierdzeniach systemów jakości.
8.         Upoważniony przedstawiciel
Zobowiązania producenta określone w
pkt 3.1, 3.5, 5 i 6 mogą być wypełniane, w imieniu i na
odpowiedzialność producenta, przez jego upoważnionego
przedstawiciela, o ile zostały one określone w pełnomocnictwie.
ZAŁĄCZNIK IX
PROCEDURY
OCENY ZGODNOŚCI PODZESPOŁÓW I ELEMENTÓW SYSTEMU BEZPIECZEŃSTWA
(1)
Dokumentacja techniczna umożliwia
ocenę zgodności podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa z odnośnymi wymogami niniejszego
rozporządzenia oraz obejmuje odpowiednią analizę i ocenę
ryzyka. W dokumentacji technicznej określa się odnośne wymagania
i opisuje, w zakresie właściwym dla oceny zgodności, projekt,
wytwarzanie i eksploatację podzespołów lub elementów systemu
bezpieczeństwa.
(2)
Dokumentacja techniczna zawiera przynajmniej
następujące elementy:
(a)
ogólny opis podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa,
(b)
rysunki projektowe i wykonawcze oraz schematy
elementów, podzespołów, obwodów itp. jak również opisy i
wyjaśnienia niezbędne do zrozumienia tych rysunków i schematów oraz
działania podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa.
(c)
wykaz norm zharmonizowanych lub innych specyfikacji
technicznych, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej, zastosowanych w całości lub
częściowo, oraz opisy rozwiązań przyjętych w celu
spełnienia zasadniczych wymogów niniejszego rozporządzenia,
jeżeli takie normy zharmonizowane nie zostały zastosowane.
W przypadku częściowego zastosowania norm zharmonizowanych w
dokumentacji technicznej określa się, które części
zostały zastosowane,
(d)
dokumenty potwierdzające
odpowiedniość projektu, w tym rezultaty obliczeń, badań lub
testów projektowych przeprowadzonych przez producenta lub na jego zlecenie, a
także powiązane sprawozdania;
(e)
kopię instrukcji dotyczącej
podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa;
(f)
w przypadku podzespołów, kopię deklaracji
zgodności UE dla elementów systemu bezpieczeństwa
dołączonych do podzespołu.
ZAŁĄCZNIK X
DEKLARACJA
ZGODNOŚCI UE DLA PODZESPOŁÓW I ELEMENTÓW SYSTEMU BEZPIECZEŃSTWA
(1)
Deklaracja zgodności UE dołączana
jest do podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa. Zostaje ona
sporządzona w tym samym języku lub językach, w którym
sporządzono instrukcję obsługi, o której mowa w
załączniku II pkt 7.1.1.
(2)
Deklaracja zgodności UE zawiera
następujące elementy:
(a)
model podzespołu/elementu systemu
bezpieczeństwa (numer produktu, partii, typu lub serii);
(b)
nazwę i adres producenta oraz, w
stosownych przypadkach, jego upoważnionego przedstawiciela;
(c)
Niniejsza deklaracja zgodności wydana zostaje
na wyłączną odpowiedzialność producenta;
(d)
Przedmiot deklaracji (identyfikator podzespołu
lub elementu systemu bezpieczeństwa umożliwiający
identyfikowalność. W przypadku gdy jest to konieczne do celów
identyfikacji podzespołu lub elementu systemu bezpieczeństwa,
może zawierać obraz:
–
opis podzespołu lub elementu systemu
bezpieczeństwa (rodzaj itd.),
–
zastosowana procedurę oceny zgodności,
–
nazwa i adres jednostki notyfikowanej, która
przeprowadziła ocenę zgodności,
–
odniesienie do certyfikatu badania typu UE z
podaniem szczegółowych informacji, w tym jego daty oraz, w odpowiednich
przypadkach, informacji o okresie i warunkach jego ważności,
–
wszelkie przepisy mające zastosowanie do
elementu, w szczególności warunki użytkowania.
(e)
Opisany powyżej przedmiot niniejszej
deklaracji jest zgodny z odnośnymi wymaganiami unijnego prawodawstwa
harmonizacyjnego: ……………. (odniesienie do innych zastosowanych aktów unijnych):
(f)
Odniesienia do właściwych norm
zharmonizowanych, które zastosowano, lub do specyfikacji, w stosunku do których
deklarowana jest zgodność:
(g)
Jednostka notyfikowana/jednostki notyfikowane …
(nazwa, numer) przeprowadziła/przeprowadziły … (opis interwencji) i
wydała/wydały certyfikat/certyfikaty: …
(h)
- określenie osoby upoważnionej do
podpisu w imieniu producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela;
(i)
Informacje dodatkowe:
Podpisano w imieniu: …………………….
(miejsce i data wydania):
(imię i nazwisko, stanowisko) (podpis):
ZAŁĄCZNIK XI
 TABELA KORELACJI
 Dyrektywa 2000/9/WE || Niniejsze rozporządzenie
 ___ || Artykuł 1
 Artykuł 1 ust. 1 || Artykuł 2 ust. 1
 Artykuł 1 ust. 2 || Artykuł 3 ust. 1
 Artykuł 1 ust. 3 || Artykuł 3 ust. 7-9
 Artykuł 1 ust. 4 akapit pierwszy i drugi || ___
 Artykuł 1 ust. 4 akapit trzeci || Artykuł 8 ust. 3
 Artykuł 1 ust. 5 || Artykuł 3 ust. 1 oraz ust. 3-6
 Artykuł 2 || ___
 Artykuł 3 || Artykuł 6
 ___ || Artykuł 3 ust. 10-27
 Artykuł 4 || Artykuł 8
 Artykuł 5 ust. 1 || Artykuł 4 ust. 1 i 2
 Artykuł 5 ust. 2 || Artykuł 3
 Artykuł 6 || Artykuł 7
 Artykuł 7 || Artykuł ___
 Artykuł 8 || Artykuł 4 ust. 1 i 2
 Artykuł 9 || Artykuł 4 ust. 1 i 2
 Artykuł 10 || ___
 Artykuł 11 ust. 1 || Artykuł 9 ust. 1
 Artykuł 11 ust. 2 || Artykuł 4 ust. 2
 Artykuł 11 ust. 3 || ___
 Artykuł 11 ust. 4 || ___
 Artykuł 11 ust. 5 || ___
 Artykuł 11 ust. 6 || ___
 Artykuł 11 ust. 7 || ___
 ___ || Artykuł 11
 ___ || Artykuł 12
 ___ || Artykuł 13
 ___ || Artykuł 14
 ___ || Artykuł 15
 ___ || Artykuł 16
 Artykuł 12 || Artykuł 9 ust. 4
 Artykuł 13 || Artykuł 10 ust. 1
 Artykuł 14 || Artykuł ___
 Artykuł 15 || Artykuł 10 ust. 2
 Artykuł 16 || ___
 ___ || Artykuł 17
 ___ || Artykuł 18
 ___ || Artykuł 19
 ___ || Artykuł 20
 ___ || Artykuł 21
 ___ || Artykuł 22
 ___ || Artykuł 23
 ___ || Artykuł 24
 ___ || Artykuł 25
 ___ || Artykuł 26
 ___ || Artykuł 27
 ___ || Artykuł 28
 ___ || Artykuł 29
 ___ || Artykuł 30
 ___ || Artykuł 31
 ___ || Artykuł 32
 ___ || Artykuł 33
 ___ || Artykuł 34
 ___ || Artykuł 35
 ___ || Artykuł 36
 ___ || Artykuł 37
 ___ || Artykuł 38
 Artykuł 17 || Artykuł 39
 Artykuł 18 || ___
 Artykuł 19 || ___
 Artykuł 20 || ___
 Artykuł 21 || ___
 Artykuł 22 || ___
 Artykuł 23 || ___
 ___ || Artykuł 40
 ___ || Artykuł 41
 ___ || Artykuł 42
 ___ || Artykuł 43
 Załącznik I || Załącznik I
 Załącznik II || Załącznik II
 Załącznik III || Załącznik III
 Załącznik IV || Załącznik IX
 Załącznik V || Załączniki IV-VIII
 Załącznik VI || Załącznik IX
 Załącznik VII || Załączniki IV-VIII
 Załącznik VIII || __
 Załącznik IX || __
 __ || Załącznik X