				|

		52011PC0625

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej /* KOM/2011/0625 wersja ostateczna - 2011/0280 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
We wniosku Komisji dotyczącym rozporządzenia
określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014-2020 (wniosek w sprawie
wieloletnich ram finansowych)[1] określono ramy budżetowe
i główne kierunki wspólnej polityki rolnej (WPR). W
oparciu o te ramy Komisja przedstawia pakiet rozporządzeń ustanawiających
przepisy dotyczące realizacji WPR w latach 2014-2020 wraz z oceną skutków
realizacji alternatywnych wariantów rozwoju tej polityki.
Obecne propozycje reform są oparte na komunikacie
dotyczącym WPR do 2020 r.[2], w którym przedstawiono
szeroki wybór wariantów strategicznych, których realizacja pozwoli zmierzyć się
z przyszłymi wyzwaniami dla rolnictwa i obszarów wiejskich i wypełnić cele
wyznaczone dla WPR, czyli: 1) cel rentownej produkcji żywności; 2)
zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi i działań w dziedzinie
klimatu; oraz 3) zrównoważonego rozwoju terytorialnego. Od chwili przyjęcia
komunikatu zaprezentowany w nim kierunek reform cieszy się szerokim poparciem
zarówno wśród uczestników debaty międzyinstytucjonalnej[3],
jak i zainteresowanych podmiotów, z którymi przeprowadzono konsultacje w ramach
oceny skutków.
Wspólną potrzebą, która wyłoniła się w trakcie
tego procesu, jest potrzeba dbania o efektywność wykorzystania zasobów, aby móc
osiągnąć w unijnym rolnictwie i na obszarach wiejskich inteligentny, trwały
wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu zgodnie ze strategią
„Europa 2020”, z zachowaniem WPR opartej na dwóch filarach, w ramach których do
osiągnięcia tych samych celów wykorzystuje się komplementarne środki. Filar I obejmuje płatności bezpośrednie i środki organizacji rynków,
które zapewniają podstawowe wsparcie rocznych dochodów unijnych rolników, a
także pomoc w przypadku szczególnych zakłóceń na rynku, filar II dotyczy zaś
rozwoju obszarów wiejskich. W ramach II filaru państwa członkowskie sporządzają
i współfinansują programy wieloletnie oparte na wspólnych ramach[4].
Dzięki kolejnym reformom WPR rolnictwo stało
się bardziej zorientowane na rynek, przy jednoczesnym zachowaniu wsparcia
dochodów producentów, poprawiła się spójność wymogów w zakresie ochrony
środowiska i zwiększyło poparcie dla polityki rozwoju obszarów wiejskich jako
zintegrowanej metody rozwoju obszarów wiejskich w całej UE. Ten sam proces reform zwiększył jednak także oczekiwania co do
lepszego rozdziału pomocy między państwa członkowskie i w tych państwach, oraz
dał początek wezwaniom do lepszego ukierunkowania środków służących rozwiązaniu
problemów ochrony środowiska i skuteczniejszego przeciwdziałania większej
niestabilności rynku.
Poprzednie reformy służyły głównie rozwiązaniu
problemów wewnętrznych UE, obejmujących znaczne nadwyżki produkcji i zagrożenia
związane z bezpieczeństwem żywności. Reformy te przyniosły
korzyści zarówno w samej UE, jak i na arenie międzynarodowej. Większość
dzisiejszych problemów wywołanych jest jednak przez czynniki zewnętrzne wobec
rolnictwa, a zatem wymagają szerzej zakrojonych środków politycznych.
Przewiduje się, że nasilą się negatywne skutki
dla dochodów z działalności rolniczej, gdyż rolnicy stoją w obliczu większej
liczby zagrożeń, spadku wydajności i obniżenia marż ze względu na rosnące ceny
środków produkcji. Istnieje zatem potrzeba utrzymania
wsparcia dochodów i zwiększenia skuteczności instrumentów służących do
zwalczania zagrożeń i reagowania w sytuacjach kryzysowych. Silne rolnictwo ma
kluczowe znaczenie dla europejskiego przemysłu spożywczego i światowego
bezpieczeństwa żywnościowego.
Jednocześnie wzywa się podmioty działające w
rolnictwie i na obszarach wiejskich do nasilenia wysiłków na rzecz realizacji
ambitnych celów związanych ze zmianą klimatu i energetyką oraz strategii
dotyczącej różnorodności biologicznej stanowiących część strategii „Europa
2020”. Konieczne będzie udzielanie pomocy rolnikom i
leśnikom, na których w głównej mierze spoczywa odpowiedzialność za
gospodarowanie gruntami, z przeznaczeniem na przyjmowanie i utrzymywanie przez
nich systemów i praktyk rolnych szczególnie sprzyjających realizacji celów w
zakresie ochrony środowiska i klimatu, ponieważ ceny rynkowe nie obejmują
zapewniania tych dóbr publicznych. Będzie to także konieczne do jak najlepszego
wykorzystania zróżnicowanego potencjału obszarów wiejskich, a zatem przyczyni
się do osiągnięcia wzrostu służącego włączeniu społecznemu i spójności
społecznej.
Omawiana reforma przyspiesza proces integracji
wymogów związanych ze środowiskiem. Po raz pierwszy
wprowadza ona do pierwszego filaru WPR silny element ekologizacji, dzięki czemu
wszyscy rolnicy w UE, którzy otrzymują wsparcie, będą musieli spełniać
dodatkowe warunki poza wymogami zasady wzajemnej zgodności, a w ramach
normalnej działalności będą zapewniać korzyści dla klimatu i środowiska. Trzydzieści
procent płatności bezpośrednich będzie od teraz związanych z ekologizacją, a za
pośrednictwem tych płatności zagwarantuje się, że wszystkie gospodarstwa rolne
będą zapewniać korzyści dla klimatu i środowiska dzięki retencji dwutlenku
węgla w glebie, siedliskom na zbiorowiskach trawiastych związanych z trwałymi użytkami
zielonymi, zapewnianiu wody i ochronie siedlisk poprzez ustanawianie obszarów
proekologicznych i poprawę odporności gleby i ekosystemów za pomocą
dywersyfikacji upraw. Działania te wzmocnią możliwości gruntów i naturalnych
ekosystemów w zakresie realizacji najważniejszych celów UE dotyczących
różnorodności biologicznej i adaptacji do zmiany klimatu. Zasada wzajemnej
zgodności nadal będzie podstawą płatności bezpośrednich i zostanie dodatkowo
ukierunkowana na ochronę terenów podmokłych i gleb bogatych w dwutlenek węgla,
a jednocześnie zostanie uspójniona, aby zmniejszyć obciążenia administracyjne. Komisja
dąży do objęcia ramowych dyrektyw wodnych zakresem zasady wzajemnej zgodności,
z jednoznacznym określeniem obowiązków rolników, po pełnym wdrożeniu dyrektyw
przez wszystkie państwa członkowskie. Również w ramach rozwoju obszarów
wiejskich cele związane ze zrównoważonym zarządzaniem zasobami naturalnymi i z
działaniami w dziedzinie klimatu zostały potraktowane priorytetowo poprzez
ukierunkowanie na odbudowę, zachowanie i poprawę stanu ekosystemów, a także
propagowanie efektywnego gospodarowania zasobami oraz rolnictwa niskoemisyjnego
i odpornego na skutki zmiany klimatu. Rozwój obszarów wiejskich umożliwi
dokonanie znaczącego wkładu na rzecz zakończenia wdrażania sieci „Natura 2000”
jak i ramowych dyrektyw wodnych, jak również na rzecz realizacji strategii UE
dotyczącej różnorodności biologicznej do 2020 r.
Przyszła WPR nie będzie zatem polityką, która
służy jedynie potrzebom niewielkiej, choć bardzo ważnej części unijnej
gospodarki, ale polityką o strategicznym znaczeniu dla bezpieczeństwa
żywnościowego, środowiska naturalnego i równowagi terytorialnej. Z prowadzenia takiej prawdziwie wspólnej polityki, która w najbardziej
efektywny sposób wykorzystuje ograniczone środki budżetowe na utrzymanie
zrównoważonego rolnictwa w całej UE, płynie unijna wartość dodana. Tak
prowadzona polityka pozwala rozwiązywać istotne problemy wykraczające poza
granice jednego kraju, takie jak zmiana klimatu, zwiększając solidarność między
państwami członkowskimi, a jednocześnie umożliwiając elastyczność we wdrażaniu,
aby dostosować rozwiązania do lokalnych potrzeb.
W ogólnych założeniach wniosku w sprawie
wieloletnich ram finansowych przewidziano, że WPR ma zachować swoją dwufilarową
strukturę, przy czym kwota budżetu dla każdego filara powinna zostać utrzymana
w wartościach nominalnych na poziomie z 2013 r., z wyraźnym ukierunkowaniem na
osiąganie wyników w odniesieniu do głównych priorytetów UE. Płatności bezpośrednie powinny być przeznaczone na wspieranie
zrównoważonej produkcji dzięki przyznaniu 30 % finansowania z budżetu na
obowiązkowe środki korzystne dla klimatu i środowiska. Poziomy płatności
powinny stopniowo zostać zrównane, a płatności dla beneficjentów korzystających
ze znaczących kwot pomocy stopniowo ograniczone. Wspólne ramy strategiczne
powinny obejmować rozwój obszarów wiejskich, a także inne unijne fundusze
podlegające zarządzaniu dzielonemu, które powinny zostać jeszcze bardziej
ukierunkowane na rezultaty i podlegać bardziej przejrzystym ulepszonym zasadom
dotyczącym warunków ex ante. Wreszcie finansowanie WPR w zakresie
środków wspierania rynków powinno zostać zwiększone z użyciem dwóch
instrumentów spoza wieloletnich ram finansowych: 1) rezerwy na wypadek sytuacji
kryzysowych oraz 2) Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w
rozszerzonym zakresie.
Główne elementy ram legislacyjnych WPR na lata
2014-2020, uwzględniające powyższe kwestie, zawarte są w następujących
rozporządzeniach:
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich
dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej
(„rozporządzenie w sprawie płatności bezpośrednich”);
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów
rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynków”);
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez
Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)
(„rozporządzenie w sprawie rozwoju obszarów wiejskich”);
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej,
zarządzania nią i monitorowania jej („rozporządzenie
horyzontalne”);
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Rady
określającego środki dotyczące ustalania niektórych dopłat, refundacji i cen
związanych z jednolitą wspólną organizacją rynków produktów rolnych;
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 w
zakresie stosowania płatności bezpośrednich dla rolników w odniesieniu do roku
2013;
–
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 w
odniesieniu do systemu płatności jednolitych oraz wsparcia dla plantatorów
winorośli.
Rozporządzenie w sprawie rozwoju obszarów
wiejskich opiera się na wniosku przedstawionym przez Komisję w dniu
6 października 2011 r., w którym określono wspólne zasady dotyczące
wszystkich funduszy we wspólnych ramach strategicznych[5]. W późniejszym terminie przygotowane zostanie rozporządzenie w sprawie
programu dostaw żywności dla osób najbardziej potrzebujących, który obecnie
ujęty jest w innym dziale budżetu wieloletnich ram finansowych.
Ponadto w trakcie przygotowywania są nowe
przepisy dotyczące publikowania informacji o beneficjentach, które uwzględniają
zastrzeżenia zgłoszone przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w celu
znalezienia najodpowiedniejszego sposobu pogodzenia prawa beneficjentów do
ochrony ich danych osobowych z zasadą przejrzystości.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW
Ocena skutków służy ocenie i porównaniu
skutków trzech alternatywnych scenariuszy działania w oparciu o ocenę bieżącej
strategii politycznej i analizę przyszłych wyzwań i potrzeb. Stanowi ona wynik długiego procesu, kierowanego przez zespół przedstawicieli
różnych służb, zapoczątkowanego w kwietniu 2010 r., w ramach którego
przeprowadzono szeroko zakrojoną analizę ilościową i jakościową, obejmującą
określenie scenariusza wyjściowego w postaci średniookresowych prognoz dla
rynków rolnych i dochodów do 2020 r. i modelowanie skutków różnych
scenariuszy strategicznych dla sytuacji ekonomicznej sektora rolnictwa.
Ocena skutków obejmuje następujące trzy
warianty: 1) wariant dostosowania, w którym kontynuowana
jest obecna strategia polityczna jednocześnie z działaniami służącymi zajęciu
się jej najsłabszymi stronami takimi jak kwestia podziału płatności
bezpośrednich; 2) wariant integracji, który zakłada znaczące zmiany w strategii
w postaci lepszego ukierunkowania i ekologizacji płatności bezpośrednich dla
rolników i bardziej strategicznego ukierunkowania polityki rozwoju obszarów
wiejskich, tak by była lepiej skoordynowana z politykami unijnymi w innych
dziedzinach, przy czym wariant ten przewiduje także rozszerzenie zakresu
podstawy prawnej, aby w większym zakresie objąć współpracę producentów;         oraz
3) scenariusz zmiany ukierunkowania, w ramach którego polityka zostaje
ukierunkowana wyłącznie na środowisko ze stopniowym wycofywaniem płatności
bezpośrednich, przy założeniu, że zdolność produkcyjna może zostać utrzymana
bez płatności i że inne środki polityczne mogą służyć spełnieniu
społeczno-ekonomicznych potrzeb obszarów wiejskich.
W kontekście kryzysu gospodarczego i jego
negatywnego wpływu na finanse publiczne, w związku z którym UE przyjęła strategię
„Europa 2020” oraz wniosek określający wieloletnie ramy finansowe, w ramach
każdego z tych trzech wariantów przywiązuje się wagę do innego z trzech
strategicznych celów przyszłej WPR, która służy temu, by rolnictwo stało się
bardziej konkurencyjne i zrównoważone, a obszary wiejskie tętniły życiem. W celu lepszego dostosowania do strategii „Europa 2020”, zwłaszcza pod
względem efektywności wykorzystania zasobów, coraz istotniejsze będzie
zwiększenie wydajności rolnictwa przez wykorzystanie badań, transferu wiedzy i
wspieranie współpracy oraz innowacyjności (w tym za pośrednictwem europejskiego
partnerstwa innowacyjnego na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa). Choć
polityka rolna nie jest już realizowana w otoczeniu regulacyjnym prowadzącym do
zakłóceń rynku, przewiduje się, że dalsza liberalizacja handlu, w szczególności
w kontekście dauhańskiej agendy rozwoju czy umowy o wolnym handlu z Mercosur,
będzie źródłem dodatkowego negatywnego wpływu na ten sektor.
Trzy warianty strategiczne zostały opracowane
z uwzględnieniem preferencji wyrażonych w konsultacjach, które zostały
przeprowadzone w ramach oceny skutków. Zainteresowane
podmioty zostały zaproszone do przedstawienia swoich poglądów między 23
listopada 2010 r. a 25 stycznia 2011 r., a w dniu 12 stycznia 2011 r.
zorganizowano posiedzenie komitetu doradczego. Poniżej podsumowano
najważniejsze wnioski[6]:
–
Między zainteresowanymi stronami panuje zgoda co do
tego, że do zmierzenia się z wyzwaniami w zakresie bezpieczeństwa
żywnościowego, zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi i rozwoju
terytorialnego potrzeba silnej WPR opartej na strukturze dwóch filarów.
–
Większość respondentów jest zdania, że WPR powinna
odgrywać rolę w stabilizowaniu rynków i cen.
–
Zainteresowane podmioty mają różne poglądy
dotyczące ukierunkowania wsparcia (a zwłaszcza redystrybucji wsparcia
bezpośredniego i ograniczania płatności).
–
Panuje zgoda co do tego, że obydwa filary mogą
istotnie posłużyć do realizacji działań służących do walki ze zmianą klimatu i
zwiększenia efektywności środowiskowej dla dobra unijnego społeczeństwa. Podczas gdy wielu rolników uważa, że płatności I filara są już dobrze
wykorzystywane, w przekonaniu opinii publicznej mogą one być wykorzystywane
bardziej efektywnie.
–
Respondenci pragną, by wszystkie części UE, w tym
obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania, stały się miejscem
przyszłego wzrostu i rozwoju.
–
Wielu respondentów podkreślało potrzebę integracji
WPR z polityką w innych dziedzinach, takich jak: ochrona
środowiska, zdrowie, handel i rozwój.
–
Postrzegają oni innowacyjność, rozwój
konkurencyjnych przedsiębiorstw i dostarczanie dóbr publicznych obywatelom UE
jako sposoby dostosowania WPR do strategii „Europa 2020”.
Ocena skutków obejmuje zatem porównanie trzech
wariantów strategicznych:
W ramach wariantu zmiany ukierunkowania
zostałoby przyspieszone dostosowanie strukturalne w sektorze rolnym oraz
nastąpiłoby przesunięcie produkcji w stronę obszarów najbardziej efektywnych
pod względem kosztów i najrentowniejszych sektorów. Znacząco
zwiększono by finansowanie ochrony środowiska, przy jednoczesnym narażeniu
sektora na większe ryzyko ze względu na ograniczony zakres interwencji
rynkowej. Ponadto wariant ten wiązałby się z wysokimi kosztami społecznymi i
szkodą dla środowiska, ponieważ mniej konkurencyjne obszary doświadczyłyby
znacznej utraty dochodu, a jako że w ramach polityki utracono by możliwość
oddziaływania poprzez płatności bezpośrednie powiązane z wymogami wzajemnej
zgodności, nastąpiłaby degradacja środowiska.
W przeciwieństwie do powyższego, wariant
zakładający dostosowanie pozwoliłby najlepiej zachować ciągłość polityki przy
wprowadzeniu ograniczonych, ale wymiernych udoskonaleń zarówno w
konkurencyjności rolnictwa, jak i w efektywności środowiskowej. Panują jednak poważne wątpliwości co do tego, czy wariant ten
pozwoliłby odpowiednio sprostać przyszłym wyzwaniom związanym ze zmianą klimatu
i środowiskiem, które w długoterminowej perspektywie także warunkują
zrównoważenie rolnictwa.
Scenariusz integracji jest nowatorski ze
względu na lepsze ukierunkowanie i ekologizację płatności bezpośrednich. Analiza wskazuje na to, że ekologizacja jest możliwa rozsądnym kosztem
z punktu widzenia rolników, choć nie da się całkowicie uniknąć obciążenia
administracyjnego. Wariant ten mógłby stać się nowym bodźcem do rozwoju
obszarów wiejskich pod warunkiem, że nowe możliwości zostaną skutecznie
wykorzystane przez państwa członkowskie i regiony oraz że oparcie się na
wspólnych ramach strategicznych z innymi unijnymi funduszami nie osłabi efektu
synergii z I filarem ani nie odbierze szczególnych możliwości związanych z
rozwojem na obszarach wiejskich. Jeśli osiągnięta zostałaby właściwa równowaga,
taki scenariusz najlepiej posłużyłby osiągnięciu celu długoterminowego
zrównoważonego rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich.
W związku z tym ocena skutków zawiera
podsumowanie, że scenariusz integracji pozwala na zachowanie największej
równowagi w stopniowym dostosowywaniu WPR do strategicznych celów UE i w
realizacji różnych przepisów wniosków ustawodawczych. Niezbędne
będzie także opracowanie zasad oceny, by mierzyć wyniki WPR w odniesieniu do
wspólnego zestawu wskaźników powiązanych ze strategicznymi celami.
W tym procesie istotnym założeniem było
uproszczenie, które powinno być osiągane na wiele sposobów, w tym przez
udoskonalenie przepisów dotyczących wzajemnej zgodności i instrumentów
rynkowych lub przez zaprojektowanie programu dla drobnych producentów rolnych. Ponadto ekologizacja płatności bezpośrednich powinna być zaplanowana w
taki sposób, by zminimalizować obciążenie dla administracji, w tym koszty
inspekcji.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Proponuje się utrzymanie obecnej struktury WPR
opartej na dwóch filarach, w ramach której obowiązkowe środki powszechnego
stosowania do corocznego wdrażania w ramach I filara byłyby uzupełnione lepiej
dostosowanymi do uwarunkowań krajowych i regionalnych dobrowolnymi środkami w
ramach programów wieloletnich II filara. Nowa koncepcja
płatności bezpośrednich ma na celu lepsze wykorzystanie efektu synergii z II
filarem, którego środki są z kolei umieszczone we wspólnych ramach
strategicznych, by można było lepiej je skoordynować ze środkami funduszy w
ramach zarządzania dzielonego.
Ponadto zostaje także zachowana obecna
struktura czterech podstawowych instrumentów prawnych, przy czym zostaje
rozszerzony zakres rozporządzenia finansowego, by ująć wspólne przepisy w jeden
dokument zwany obecnie rozporządzeniem horyzontalnym.
Wnioski są zgodne z zasadą pomocniczości. WPR jest prawdziwie wspólną polityką: jest to obszar, w którym
zarządzanie dzielone jest między UE a państwa członkowskie i jest prowadzone na
szczeblu unijnym dla utrzymania zrównoważonego i zróżnicowanego rolnictwa w
całej UE, objęcia istotnych kwestii wykraczających poza granice państw, takich
jak zmiana klimatu, oraz dla zwiększenia solidarności między państwami
członkowskimi. Ze względu na znaczenie przyszłych wyzwań dla bezpieczeństwa
żywnościowego, środowiska i równowagi terytorialnej, WPR pozostaje polityką o
strategicznym znaczeniu dla skutecznego podejmowania strategicznych wyzwań i
najbardziej efektywnego wykorzystania środków budżetowych. Ponadto proponuje
się utrzymanie obecnej struktury instrumentów w obydwu filarach, w ramach
której państwa członkowskie miałyby większą swobodę w dostosowaniu rozwiązań do
lokalnych uwarunkowań oraz w dofinansowaniu środków II filara. W ramach II
filara udostępnia się także narzędzia takie jak europejskie partnerstwo
innowacyjne i instrumenty zarządzania ryzykiem. Jednocześnie wspólna polityka
rolna zostanie lepiej dostosowana do strategii „Europa 2020” (w tym przez
umieszczenie jej we wspólnych ramach z innymi funduszami UE) oraz usprawniona i
uproszczona. Wreszcie analiza przeprowadzona w ramach oceny skutków jasno
ukazuje koszt braku działania pod względem negatywnych konsekwencji dla
gospodarki, środowiska i społeczeństwa.
W rozporządzeniu dotyczącym płatności
bezpośrednich ustanawia się wspólne zasady dla systemu płatności podstawowych
oraz powiązanych płatności. W oparciu o reformę z 2003 r.
oraz ocenę stanu WPR z 2008 r., w związku z którą oddzielono płatności
bezpośrednie od produkcji i objęto je wymogami wzajemnej zgodności, w
niniejszym rozporządzeniu dąży się do lepszego ukierunkowania wsparcia dla
niektórych działań, obszarów lub beneficjentów, jak również przygotowania
podstaw do ujednolicenia wysokości wsparcia w państwach członkowskich i między
nimi. W rozporządzeniu zawarto również sekcję dotyczącą wsparcia powiązanego z
produkcją.
Od 2014 r. wspólny w całej UE system płatności
bezpośrednich zastąpi system płatności jednolitych oraz system jednolitej
płatności obszarowej. System będzie działał na podstawie
uprawnień do płatności przyznawanych na szczeblu krajowym lub regionalnym
wszystkim rolnikom zgodnie z kwalifikującymi się hektarami w pierwszym roku
składania wniosków. W ten sposób model regionalny, który obecnie jest
dobrowolny, zostanie upowszechniony, co również pozwoli objąć systemem
wszystkie grunty rolne. Przepisy dotyczące zarządzania uprawnieniami i rezerwą
krajową zasadniczo pokrywają się z obowiązującymi obecnie przepisami.
W celu bardziej sprawiedliwego rozdziału
wsparcia wartość uprawnień powinna zmierzać do jednakowej wartości na szczeblu
krajowym lub regionalnym. Proces ten wprowadza się
stopniowo, aby uniknąć znaczących zakłóceń.
Jedną z ważnych kwestii jest poprawa ogólnych
efektów działalności środowiskowej WPR poprzez ekologizację płatności
bezpośrednich dzięki określonym praktykom rolniczym korzystnym dla klimatu i
środowiska, których wszyscy rolnicy będą musieli przestrzegać i które wykraczają
poza zasadę wzajemnej zgodności i stanowią podstawę dla środków filaru II.
Zdefiniowanie rolnika czynnego zawodowo
dodatkowo zwiększa ukierunkowanie na rolników faktycznie prowadzących
działalność rolniczą, a zarazem uzasadnia konieczność przyznawania wsparcia. Ponadto przewidziano stopniowe zmniejszanie i ograniczenie wsparcia
dla dużych beneficjentów, z odpowiednim uwzględnieniem zatrudnienia.
Ustanowiono następujące płatności:
–
płatność (30 % rocznego pułapu krajowego) dla
rolników stosujących praktyki rolne korzystne dla klimatu i środowiska: dywersyfikację upraw, utrzymywanie trwałych użytków zielonych i
obszarów proekologicznych. Rolnictwo ekologiczne automatycznie korzysta z tej
płatności, natomiast rolnicy na obszarach sieci „Natura 2000” będą musieli
spełnić odpowiednie wymogi w stopniu, w jakim są one zgodne z prawodawstwem
dotyczącym sieci „Natura 2000”.
–
dobrowolną płatność (do 5 % rocznego pułapu
krajowego) dla rolników na obszarach o szczególnych ograniczeniach naturalnych
(obszary wyodrębnione w taki sam sposób jak na potrzeby rozwoju obszarów
wiejskich); płatność ma związek z uznaniem konieczności
wsparcia dochodów, aby zachować rolnictwo na obszarach o szczególnych
ograniczeniach naturalnych, i uzupełnia istniejące wsparcie w ramach rozwoju
obszarów wiejskich;
–
płatność (do 2 % rocznego pułapu krajowego) dla
młodych rolników rozpoczynających działalność rolniczą, którą to płatność można
uzupełnić pomocą na podjęcie działalności w ramach rozwoju obszarów wiejskich.
Jednocześnie w rozporządzeniu ustanowiono
uproszczony system dla drobnych producentów rolnych (do 10 % rocznego pułapu
krajowego), którzy mogą w jego ramach otrzymywać płatność ryczałtową
zastępującą wszystkie płatności bezpośrednie; system
zapewni uproszczenie administracyjne oraz złagodzenie obowiązków dla drobnych
producentów rolnych, związanych z ekologizacją, zasadą wzajemnej zgodności i
kontrolami.
Ustanowiono system dobrowolnego wsparcia
powiązanego z produkcją dla określonych typów rolniczych lub określonych
systemów rolnych, w których występują pewne trudności i które mają szczególne
znaczenie ze względów gospodarczych lub społecznych; przewidziane
wsparcie jest niezbędne dla utrzymania aktualnych poziomów produkcji (do 5 %
rocznego pułapu krajowego z możliwością przekroczenia tej wartości w
szczególnych przypadkach).
Ponadto w rozporządzeniu utrzymano możliwość
przyznawania uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich w Bułgarii i
Rumunii oraz uwzględniono płatność specyficzną w odniesieniu do bawełny.
Pod względem uproszczenia nowy system
płatności bezpośrednich będzie opierał się na jednym rodzaju uprawnień do
płatności i uprości zasady przekazywania, przez co uprości zarządzanie
systemem; harmonizacja przepisów dotyczących płatności
powiązanych z produkcją w ramach jednej pozycji sprawi, że ramy prawne będą
bardziej przyjazne dla użytkownika, a system dla drobnych producentów rolnych,
obejmujący uproszczone wymogi i procedury, ograniczy biurokrację dla tej grupy
rolników i zwiększy ich konkurencyjność.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek w sprawie wieloletnich ram finansowych
zawiera przepis stanowiący, że znaczna część unijnego budżetu powinna nadal być
przeznaczana na rolnictwo, które jest wspólną polityką o strategicznym
znaczeniu. Zatem proponuje się skoncentrowanie WPR na jej
najważniejszych działaniach i przeznaczenie 317,2 mld euro, według cen
bieżących, na I filar oraz 101,2 mld euro na II filar na okres 2014-2020.
Finansowanie I i II filara uzupełnione jest
dodatkową kwotą 17,1 mld euro, na którą składa się 5,1 mld euro na badania i
innowacyjność, 2,5 mld euro na bezpieczeństwo żywności oraz 2,8 mld euro na
pomoc żywnościową dla osób najbardziej potrzebujących, ujętą w innych działach
wieloletnich ram finansowych, a także 3,9 mld euro w nowej rezerwie przeznaczonej
na sytuacje kryzysowe w sektorze rolnym oraz do 2,8 mld euro w Europejskim
Funduszu Dostosowania do Globalizacji spoza wieloletnich ram finansowych, co
stanowi razem całkowity budżet w wysokości 435,6 mld euro na okres 2014-2020.
Odnośnie do podziału wsparcia między państwa
członkowskie, proponuje się, by wszystkim państwom członkowskim, w których
płatności bezpośrednie wynoszą mniej niż 90 % unijnej średniej,
zmniejszono różnicę wysokości wsparcia o jedną trzecią. Krajowe
pułapy w rozporządzeniu w sprawie płatności bezpośrednich przeliczono w oparciu
o powyższą zasadę.
Podział wsparcia na rozwój obszarów wiejskich
oparty jest na obiektywnych kryteriach powiązanych z celami strategicznymi z
uwzględnieniem obecnie obowiązującego podziału. Podobnie
jak obecnie, regiony słabiej rozwinięte powinny nadal korzystać z wyższych
stawek dofinansowania, co ma dotyczyć także niektórych środków takich jak: transfer
wiedzy, grupy producentów, współpraca oraz Leader.
Wprowadzono pewną elastyczność pod względem
przenoszenia środków pieniężnych między filarami (do 5% płatności
bezpośrednich): z I filaru do II filaru, w celu
umożliwienia państwom członkowskim wzmacniania ich polityki rozwoju obszarów
wiejskich, oraz z II filaru do I filaru - w przypadku tych państw członkowskich,
w których płatności bezpośrednie wynoszą mniej niż 90% unijnej średniej.
Szczegóły finansowego wpływu wniosków w
sprawie reformy WPR określa sprawozdanie finansowe stanowiące załącznik do
wniosków ustawodawczych.
2011/0280 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I
RADY
ustanawiające
przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów
wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej, w szczególności jego art. 42 i art. 43 ust. 2,
uwzględniając Traktat o przystąpieniu z
1979 r., w szczególności dołączony do niego protokół nr 4 ust. 6 dotyczący
bawełny,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[7],
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego[8],
uwzględniając opinię Komitetu Regionów[9],
po konsultacji z Europejskim Inspektorem
Ochrony Danych[10],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego,
Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „WPR
do 2020 r.: sprostać wyzwaniom przyszłości związanym z
żywnością, zasobami naturalnymi oraz aspektami terytorialnymi”[11]
przedstawiono potencjalne wyzwania, cele i kierunki wspólnej polityki rolnej
(WPR) po 2013 r. W świetle debaty dotyczącej wspomnianego komunikatu należy
przeprowadzić reformę WPR, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. Reforma
powinna objąć wszystkie główne instrumenty WPR, w tym rozporządzenie Rady (WE)
nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów
wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i
ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające
rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz
uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003[12]. Ze względu na
zakres reformy należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 73/2009 i zastąpić je
nowym aktem prawnym. Ponadto reforma powinna – w największym możliwym stopniu –
spowodować uproszczenie przepisów.
(2)
Niniejsze rozporządzenie powinno zawierać wszystkie
podstawowe elementy dotyczące wypłacania rolnikom wsparcia unijnego oraz powinno
określać kryteria i warunki dostępu do tych płatności, które są nierozerwalnie
związane ze wspomnianymi podstawowymi elementami.
(3)
Należy jasno określić, że rozporządzenie Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr […] z dnia … r. w sprawie finansowania wspólnej
polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej[13]
[rozporządzenie w sprawie horyzontalnych aspektów WPR: HZR]
oraz przepisy przyjęte na jego podstawie powinny mieć zastosowanie do środków
określonych w niniejszym rozporządzeniu. Z uwagi na spójność z innymi
instrumentami prawnymi związanymi z WPR niektóre przepisy określone w
rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 zawarto teraz w rozporządzeniu (UE) nr […]
[HZR], w szczególności przepisy zapewniające zgodność z obowiązkami określonymi
w przepisach dotyczących płatności bezpośrednich, w tym kontrole i stosowanie
środków administracyjnych i kar administracyjnych w przypadku braku zgodności,
przepisy związane z zasadą wzajemnej zgodności takie jak wymogi podstawowe w
zakresie zarządzania, zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną
środowiska, monitorowanie i ocena odpowiednich środków oraz przepisy dotyczące
odzyskiwania nienależnych płatności.
(4)
Aby uzupełnić lub zmienić niektóre elementy inne
niż istotne w niniejszym rozporządzeniu, Komisja powinna posiadać uprawnienia
do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja
prowadziła stosowne konsultacje, w tym konsultacje z ekspertami. W trakcie
przygotowywania i opracowywania aktów delegowanych Komisja powinna
zagwarantować jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie właściwych
dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(5)
Aby zapewnić jednakowe warunki wykonania
niniejszego rozporządzenia i zapobiec nieuczciwej konkurencji lub dyskryminacji
wśród rolników, należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu
do: ustalania rocznego pułapu krajowego dla systemu
płatności podstawowych; przyjmowania przepisów dotyczących wniosków o przydział
uprawnień do płatności; przyjmowania środków dotyczących zwrotu nieaktywowanych
uprawnień do płatności do rezerwy krajowej; przyjmowania wymogów związanych z
powiadamianiem organów krajowych o przekazaniu uprawnień do płatności oraz
terminami, w których należy dokonać takiego powiadomienia; określania pułapu
rocznego dla płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i
środowiska; określania pułapu rocznego dla płatności z tytułu obszarów o
ograniczeniach naturalnych; określania pułapu rocznego dla płatności dla
młodych rolników; określania pułapów rocznych dla płatności dla dobrowolnego
wsparcia powiązanego z produkcją; przyjmowania przepisów dotyczących procedury
oceny i zatwierdzania decyzji w ramach dobrowolnego wsparcia powiązanego z
produkcją; przyjmowania przepisów dotyczących procedury wydawania zezwoleń
producentom oraz powiadamiania producentów, związanej z zatwierdzaniem gruntów
i odmian do celów płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny; przyjmowania
przepisów dotyczących obliczania zmniejszenia kwoty płatności specyficznej w
odniesieniu do bawełny; przyjmowania przepisów dotyczących ogólnych wymogów w
zakresie powiadamiania. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16
lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli
przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[14].
(6)
Komisja powinna przyjmować akty wykonawcze mające
natychmiastowe zastosowanie, jeżeli – w odpowiednio uzasadnionych przypadkach
związanych z wyjątkowymi środkami zarządzania, których celem jest rozwiązanie
pilnych i nieprzewidzianych problemów w jednym z państw członkowskich lub
większej ich liczbie – wymagają tego szczególnie pilne potrzeby.
(7)
Biorąc pod uwagę powiązania między niniejszym
rozporządzeniem a innymi instrumentami WPR, rozbieżności między różnymi
obszarami wiejskimi oraz ograniczone zasoby finansowe w państwach członkowskich
rozszerzonej Unii, cele niniejszego rozporządzenia można skuteczniej zrealizować
na szczeblu Unii dzięki wieloletniej gwarancji finansowania unijnego i poprzez
koncentrację na wyraźnie określonych priorytetach. Niniejsze
rozporządzenie jest zatem zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 ust.
3 Traktatu o Unii Europejskiej. Jako że zakres niniejszego rozporządzenia jest
ograniczony do środków niezbędnych do realizacji jego celów, jest ono również
zgodne z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 ust. 4 przedmiotowego
Traktatu.
(8)
Aby uwzględnić nowe prawodawstwo dotyczące systemów
wsparcia, które może zostać przyjęte po wejściu niniejszego rozporządzenia w
życie, Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych
zgodnie z art. 290 Traktatu w celu zmiany wykazu systemów wsparcia objętych
niniejszym rozporządzeniem.
(9)
Aby uwzględnić pewne nowe elementy i zagwarantować
ochronę praw beneficjentów, Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w celu określenia kolejnych
definicji dotyczących dostępu do wsparcia na podstawie niniejszego
rozporządzenia, ustanowienia ram, w których państwa członkowskie mają określić
działania minimalne prowadzone na obszarach utrzymywanych naturalnie w stanie
odpowiednim do wypasu lub uprawy, jak również w celu określenia kryteriów, jakie
rolnicy muszą spełnić, aby uznano, że przestrzegali obowiązku utrzymywania
powierzchni użytków rolnych w stanie odpowiednim do produkcji, oraz kryteria
pozwalające określić przewagę traw i innych pastewnych roślin zielnych w
odniesieniu do trwałych użytków zielonych.
(10)
Aby zapewnić ochronę praw beneficjentów, Komisja
powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290
Traktatu w celu przyjęcia przepisów dotyczących podstawy obliczania zmniejszeń,
których państwa członkowskie mają dokonywać w odniesieniu do rolników na
podstawie stosowania dyscypliny finansowej.
(11)
Aby kwoty przeznaczone na finansowanie WPR były
zgodne z pułapami rocznymi, o których mowa w art. 16 ust. 1 rozporządzenia (UE)
nr […] [HZR], należy utrzymać dostosowanie wysokości wsparcia bezpośredniego w
danym roku kalendarzowym. Dostosowanie płatności
bezpośrednich powinno obowiązywać wyłącznie w przypadku płatności przyznawanych
rolnikom, które przekraczają 5 000 EUR w odpowiednim roku kalendarzowym. Biorąc
pod uwagę wysokość płatności bezpośrednich dla rolników w Bułgarii i Rumunii w
ramach stosowania mechanizmu stopniowego wprowadzania w odniesieniu do
wszystkich płatności bezpośrednich przyznawanych w wymienionych państwach
członkowskich, omawiany instrument dyscypliny finansowej należy stosować w tych
państwach członkowskich dopiero od dnia 1 stycznia 2016 r.
(12)
Aby uwzględnić zmiany związane z łącznymi
maksymalnymi kwotami płatności bezpośrednich, które mogą zostać przyznane, w
tym zmiany wynikające z decyzji podejmowanych przez państwa członkowskie w
zakresie przekazywania środków między pierwszym a drugim filarem, Komisja
powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290
Traktatu w celu przeglądu pułapów krajowych i pułapów netto określonych w
niniejszym rozporządzeniu.
(13)
Doświadczenie w stosowaniu różnych systemów
wsparcia dla rolników wskazuje, że w niektórych przypadkach wsparcie
przyznawano beneficjentom prowadzącym działalność, której cel nie był lub był
tylko w niewielkim stopniu związany z prowadzeniem działalności rolniczej – np.
lotniskom, przedsiębiorstwom kolejowym, przedsiębiorstwom handlu
nieruchomościami oraz przedsiębiorstwom zarządzającym obiektami sportowymi. Aby zapewnić lepsze ukierunkowanie wsparcia, państwa członkowskie nie
powinny przydzielać płatności bezpośrednich tego rodzaju osobom fizycznym i
prawnym. Drobni producenci rolni prowadzący działalność rolniczą w niepełnym
wymiarze godzin wnoszą bezpośredni wkład w witalność obszarów wiejskich i z
tego względu nie należy uniemożliwiać przyznawania im płatności bezpośrednich.
(14)
Aby uniknąć nadmiernego obciążenia
administracyjnego związanego z zarządzaniem płatnościami niskich kwot, państwa
członkowskie nie powinny co do zasady przyznawać płatności bezpośrednich w
przypadku, gdy ich kwota byłaby niższa niż 100 EUR lub jeśli obszar
kwalifikowalny gospodarstwa rolnego, którego dotyczy wniosek o wsparcie, jest
mniejszy niż jeden hektar. Ponieważ jednak struktury
gospodarek rolnych państw członkowskich są bardzo różnorodne i mogą znacząco
odbiegać od przeciętnej struktury gospodarstw w Unii, należy umożliwić państwom
członkowskim stosowanie progów minimalnych odzwierciedlających ich szczególną
sytuację. Ze względu na bardzo szczególną strukturę rolnictwa w regionach
najbardziej oddalonych i na mniejszych wyspach Morza Egejskiego państwa
członkowskie powinny móc decydować, czy w tych regionach należy stosować
jakikolwiek próg minimalny. Ponadto państwa członkowskie powinny mieć możliwość
wyboru jednego z tych dwóch rodzajów progów minimalnych, uwzględniając
specyficzną strukturę swoich sektorów rolnych. W związku z tym, że rolnikom
posiadającym tzw. gospodarstwa „bezrolne” można przyznawać płatności,
stosowanie progu hektarowego byłoby nieskuteczne. Do tych rolników powinna mieć
zastosowanie kwota minimalna wsparcia. Aby zapewnić równe traktowanie rolników,
których płatności bezpośrednie są objęte mechanizmem stopniowego wprowadzania w
Bułgarii i Rumunii, progi minimalne powinny opierać się na ostatecznych
kwotach, które będą przyznawane po zakończeniu procesu stopniowego
wprowadzania.
(15)
Charakterystyczną cechą rozdziału środków
bezpośredniego wsparcia dochodów wśród rolników jest przydzielanie
nieproporcjonalnych kwot płatności stosunkowo małej liczbie dużych
beneficjentów. Dzięki korzyściom skali, aby osiągnąć cel
polegający na skutecznym wsparciu dochodu, więksi beneficjenci nie wymagają
jednostkowego wsparcia na tym samym poziomie. Ponadto ze względu na możliwości
dostosowania większym beneficjentom łatwiej jest zarządzać niższym poziomem
jednolitego wsparcia. W związku z tym należy wprowadzić taki system dla dużych
beneficjentów, w którym poziom wsparcia ulega stopniowemu zmniejszeniu a
ostatecznie – ograniczeniu, aby poprawić rozdział płatności wśród rolników. W
takim systemie należy jednak uwzględnić wielkość zatrudnienia, aby zapobiec
nieproporcjonalnym skutkom dla dużych gospodarstw o wysokiej liczbie
pracowników. Wspomniane poziomy maksymalne nie powinny mieć zastosowania do
płatności przyznawanych za praktyki rolnicze korzystne dla klimatu i
środowiska, ponieważ mogłoby to ograniczyć korzyści wynikające z takich
płatności. Aby ograniczenie było skuteczne, państwa członkowskie powinny
ustanowić pewne kryteria, które pozwolą zapobiegać nadużyciom ze strony
rolników próbujących uniknąć jego skutków. Dochód uzyskany dzięki zmniejszaniu
i ograniczeniu płatności dla dużych beneficjentów powinien pozostać w państwach
członkowskich, w których został wytworzony, i należy go wykorzystać do
finansowania projektów o znaczącym wkładzie w innowację zgodnie z
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr […] z dnia … w sprawie
wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz
Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)[15] [RDR].
(16)
Aby ułatwić wprowadzenie ograniczenia – zwłaszcza w
odniesieniu do procedur przyznawania rolnikom płatności bezpośrednich i
związanego z nimi przekazywania środków na rozwój obszarów wiejskich – należy
określić w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego pułapy netto w celu
zmniejszenia płatności dla rolników po zastosowaniu ograniczenia. Aby uwzględnić specyfikę wsparcia w ramach WPR przyznawanego zgodnie z
rozporządzeniem Rady (WE) nr 247/2006 z dnia 30 stycznia 2006 r. w sprawie
szczególnych działań w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów peryferyjnych
Unii Europejskiej[16] i rozporządzeniem Rady
(WE) nr 1405/2006 z dnia 18 września 2006 r. ustanawiającym szczególne środki
dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i zmieniającym
rozporządzenie (WE) nr 1782/2003[17], jak również fakt, że
wspomniane płatności bezpośrednie nie podlegają ograniczeniu, pułap netto dla
odnośnych państw członkowskich nie powinien obejmować powyższych płatności
bezpośrednich.
(17)
Należy uściślić, że przepisy niniejszego
rozporządzenia, które mogłyby powodować, że państwa członkowskie podejmą
działania mogące stanowić pomoc państwa, są wyłączone ze stosowania zasad
dotyczących pomocy państwa z uwagi na to, że odnośne przepisy zawierają
odpowiednie warunki przyznawania wsparcia lub przewidują przyjęcie takich
warunków przez Komisję w celu uniknięcia niepożądanego zakłócenia konkurencji.
(18)
Aby cele WPR zostały zrealizowane, systemy wsparcia
mogą niekiedy wymagać dostosowania do rozwoju sytuacji, w razie konieczności w
krótkim terminie. Należy zatem przewidzieć ewentualny przegląd
systemów, w szczególności w świetle rozwoju sytuacji gospodarczej lub
budżetowej, w związku z czym       beneficjenci nie będą mogli zakładać, że
warunki przyznawania wsparcia nie ulegną zmianie.
(19)
Rolnicy w państwach członkowskich, które
przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie,
otrzymują płatności bezpośrednie w ramach mechanizmu stopniowego ich
wprowadzania przewidzianego w aktach przystąpienia tych państw. W przypadku Bułgarii i Rumunii taki mechanizm będzie nadal obowiązywał
w 2014 r. i 2015 r. Ponadto wymienionym państwom członkowskim zezwolono na
przyznawanie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich. Należy utrzymać
możliwość przyznawania takich płatności przez Bułgarię i Rumunię do czasu
pełnego wprowadzenia płatności bezpośrednich.
(20)
Aby zapewnić lepszy rozdział wsparcia między
gruntami rolnymi w Unii, w tym w tych państwach członkowskich, które stosowały
system jednolitej płatności obszarowej ustanowiony na podstawie rozporządzenia
(WE) nr 73/2009, nowy system płatności podstawowych powinien zastąpić system
płatności jednolitych ustanowiony na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr
1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla
systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i
ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników[18]
i utrzymany na podstawie rozporządzenia (WE) nr 73/2009, w którym obowiązujące
wcześniej mechanizmy wsparcia połączono w jeden system płatności bezpośrednich
niezwiązanych z produkcją. Taka zmiana powinna spowodować
wygaśnięcie uprawnień do płatności uzyskanych na podstawie wymienionych
rozporządzeń i przydział nowych uprawnień, nadal jednak opartych na liczbie
kwalifikujących się hektarów, którymi dysponują rolnicy w pierwszym roku
realizacji systemu.
(21)
Z powodu stopniowego włączania różnych sektorów do
systemu płatności jednolitych i związanego z tym okresu dostosowania
przyznanego rolnikom, coraz trudniej jest uzasadnić znaczne indywidualne
różnice w poziomie wsparcia na hektar, które wynikają ze stosowania
historycznych danych referencyjnych. W związku z tym
bezpośrednie wsparcie dochodu powinno zostać równomierniej rozdzielone między
państwa członkowskie poprzez zmniejszenie powiązania z historycznymi danymi
referencyjnymi i z uwzględnieniem ogólnego kontekstu budżetu Unii. Aby zapewnić
równiejszy rozdział wsparcia bezpośredniego, przy uwzględnieniu istniejących
nadal różnic w wysokości wynagrodzeń i kosztów produkcji, poziomy wsparcia
bezpośredniego na hektar należy stopniowo dostosować. W państwach
członkowskich, w których płatności bezpośrednie stanowią mniej niż 90 %
średniej, różnica między obecną wysokością wsparcia a wspomnianą wysokością
powinna zostać zmniejszona o jedną trzecią. Powyższe ujednolicenie powinno
zostać sfinansowanie proporcjonalnie przez wszystkie państwa członkowskie, w
których płatności bezpośrednie przekraczają średnią unijną. Ponadto wszystkie
uprawnienia do płatności aktywowane w 2019 r. w danym państwie członkowskim
powinny mieć jednakową wartość jednostkową w wyniku ujednolicenia zgodnie z tą
wartością, którego należy dokonać w okresie przejściowym dzięki liniowym
etapom. Jednak aby rolnicy nie ponieśli poważnych konsekwencji finansowych,
państwom członkowskim, które stosowały system płatności jednolitych, a zwłaszcza
model historyczny, należy zezwolić na częściowe uwzględnianie czynników
historycznych przy obliczaniu wartości uprawnień do płatności w pierwszym roku
stosowania nowego systemu. Debata dotycząca następnych wieloletnich ram
finansowych na okres rozpoczynający się w 2021 r. powinna również dotyczyć
całkowitego ujednolicenia poprzez równy rozdział wsparcia bezpośredniego w
całej Unii Europejskiej w odnośnym okresie.
(22)
Doświadczenia uzyskane w trakcie stosowania systemu
płatności jednolitych wykazują, że należy zachować niektóre z jego głównych
elementów, w tym określanie pułapów krajowych, aby łączny poziom wsparcia nie
przekroczył obowiązujących ograniczeń budżetowych. Państwa
członkowskie powinny również nadal stosować rezerwy krajowe, aby ułatwiać
młodym nowym rolnikom uczestnictwo w systemie lub aby uwzględnić specyficzne
potrzeby w niektórych regionach. Należy utrzymać przepisy dotyczące
przekazywania i wykorzystywania uprawnień do płatności, upraszczając je jednak
w miarę możliwości.
(23)
Aby zapewnić ochronę praw beneficjentów i wyjaśnić
określone sytuacje, które mogą powstać w związku ze stosowaniem systemu
płatności podstawowych, Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w celu: przyjęcia
przepisów dotyczących kwalifikowalności i dostępu rolników do systemu płatności
podstawowych w przypadku dziedziczenia i przewidywanego dziedziczenia,
dziedziczenia w trakcie dzierżawy, zmiany statusu prawnego lub nazwy oraz w
przypadku połączenia lub podziału gospodarstwa; przyjęcia przepisów dotyczących
obliczania wartości i liczby uprawnień do płatności lub ich zwiększenia
względem przydziału uprawnień do płatności, w tym przepisów dotyczących
możliwości określenia tymczasowej wartości i liczby lub tymczasowego zwiększenia
uprawnień do płatności przydzielonych na podstawie wniosku złożonego przez
rolnika, przepisów dotyczących warunków ustalania tymczasowej i ostatecznej
wartości i liczby uprawnień do płatności oraz przepisy odnoszące się do
sytuacji, w których umowa sprzedaży lub umowa dzierżawy mogłyby mieć wpływ na
przydział uprawnień do płatności; przyjęcia przepisów dotyczących ustanawiania
i obliczania wartości i liczby uprawnień do płatności otrzymanych z rezerwy
krajowej; przyjęcia przepisów dotyczących modyfikacji wartości jednostkowej
uprawnień do płatności w przypadku ułamkowych części uprawnień/częściowych
uprawnień do płatności oraz kryteriów przydziału uprawnień do płatności na
podstawie stosowania rezerwy krajowej oraz w przypadku rolników, którzy nie
złożyli wniosków o przydział wsparcia w 2011 r.
(24)
            Aby zapewnić właściwe zarządzanie
uprawnieniami do płatności, Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w celu przyjęcia przepisów
dotyczących zgłaszania i aktywacji uprawnień do płatności.
(25)
W odniesieniu do konopi należy utrzymać środki
szczególne, aby uniemożliwić ukrywanie nielegalnych upraw pomiędzy uprawami
kwalifikującymi się do płatności podstawowej, które negatywnie wpływa na
wspólną organizację rynku konopi. Należy zatem nadal
przyznawać płatności wyłącznie w przypadku obszarów obsiewanych odmianami
konopi dającymi określone gwarancje odnośnie do zawartości substancji
psychotropowych. W celu ochrony zdrowia publicznego Komisja powinna posiadać
uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w celu
przyjęcia przepisów uzależniających przyznanie płatności od wykorzystania
kwalifikowanych nasion niektórych odmian konopi oraz dotyczących ustanowienia
procedury określania odmian konopi i weryfikacji zawartości
tetrahydrokanabinolu.
(26)
Jednym z celów nowej WPR jest poprawa efektów
działalności środowiskowej poprzez obowiązkowy element „ekologizacji” zawarty w
płatnościach bezpośrednich, który będzie wspierał praktyki rolnicze korzystne
dla klimatu i środowiska w całej Unii. W tym celu państwa
członkowskie powinny przeznaczyć część pułapów krajowych dla płatności
bezpośrednich na przyznawanie płatności rocznej – oprócz płatności podstawowej
– dla obowiązkowych praktyk rolniczych zgodnych z celami polityki dotyczącej
zarówno klimatu jak i środowiska. Praktyki te powinny polegać na prostych,
ogólnych, pozaumownych i rocznych działaniach, które wykraczają poza zasadę
wzajemnej zgodności i są związane z rolnictwem, takich jak dywersyfikacja upraw
i utrzymywanie trwałych użytków zielonych oraz obszarów proekologicznych. Obowiązkowy
charakter omawianych praktyk powinien dotyczyć również rolników, których
gospodarstwa rolne są położone całkowicie lub częściowo w obszarach sieci
„Natura 2000” objętych dyrektywą Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w
sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory[19]
oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada
2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa[20], o ile takie praktyki
są zgodne z celami wymienionych dyrektyw. Biorąc pod uwagę udowodnione korzyści
dla środowiska wynikające z systemów rolnictwa ekologicznego, rolnicy, którzy
spełniają warunki określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28
czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów
ekologicznych i uchylającym rozporządzenie (EWG) nr 2092/91[21],
powinni korzystać z elementu „ekologizacji” bez konieczności spełnienia żadnych
dodatkowych obowiązków. Nieprzestrzeganie elementu „ekologizacji”
powinno powodować nałożenie kar na podstawie art. 65 rozporządzenia (UE) nr
[...] [HZR].
(27)
Aby obowiązki związane ze środkiem w zakresie
dywersyfikacji upraw stosowano w sposób proporcjonalny i niedyskryminujący oraz
aby zapewniały one lepszą ochronę środowiska, Komisja powinna posiadać
uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w celu
przyjęcia definicji „uprawy” i przepisów dotyczących stosowania omawianego
środka.
(28)
Aby zagwarantować, że rolnicy utrzymują odnośne
grunty jako trwałe użytki zielone, Komisja powinna posiadać uprawnienia do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w celu przyjęcia
przepisów dotyczących stosowania omawianego środka.
(29)
Aby zapewnić skuteczne i spójne wprowadzenie środka
dotyczącego obszarów proekologicznych, przy jednoczesnym uwzględnieniu
specyfiki państw członkowskich, Komisja powinna posiadać uprawnienia do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w celu dalszego
definiowania rodzajów obszarów proekologicznych w ramach omawianego środka oraz
w celu dodawania i definiowania innych rodzajów obszarów proekologicznych,
które można uwzględniać w odniesieniu do odsetka, którego dotyczy ten środek.
(30)
Aby wesprzeć zrównoważony rozwój rolnictwa na
obszarach o szczególnych ograniczeniach naturalnych, państwa członkowskie
powinny mieć możliwość przeznaczenia części pułapów krajowych dla płatności
bezpośrednich na przyznawanie wszystkim rolnikom prowadzącym działalność na
takich obszarach rocznej płatności obszarowej oprócz płatności podstawowej. Taka płatność nie powinna zastąpić wsparcia przyznawanego na podstawie
programów rozwoju obszarów wiejskich i nie powinna być przyznawana rolnikom na
obszarach, które wyznaczono zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1698/2005 z
dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez
Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)[22],
lecz których nie wyznaczono zgodnie z art. 46 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr […] z dnia … r. w sprawie wsparcia rozwoju
obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów
Wiejskich (EFRROW)[23] [RDR].
(31)
Zakładanie i rozwijanie nowej działalności
gospodarczej w sektorze rolnictwa przez młodych rolników wymaga środków finansowych
i stanowi element, który należy rozważyć przy przydziale i ukierunkowywaniu
płatności bezpośrednich. Rozwój ten ma zasadnicze
znaczenie dla konkurencyjności unijnego sektora rolnictwa i z tego powodu
należy ustanowić wsparcie dochodu dla młodych rolników rozpoczynających
działalność rolniczą, aby ułatwić im zakładanie działalności i dostosowanie
strukturalne ich gospodarstw rolnych po etapie początkowym działalności. Państwa
członkowskie powinny mieć możliwość przeznaczenia części pułapów krajowych dla
płatności bezpośrednich na przyznawanie młodym rolnikom rocznej płatności
obszarowej oprócz płatności podstawowej. Taką płatność należy przyznać
wyłącznie w ciągu maksymalnie pięciu lat, ponieważ powinna ona obejmować
wyłącznie początkowy etap działalności gospodarczej i nie powinna stać się
pomocą operacyjną.
(32)
Aby zapewnić ochronę praw beneficjentów i zapobiec
dyskryminacji, Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w celu określenia warunków, zgodnie z
którymi osobę prawną można uznać za kwalifikującą się do otrzymania płatności
dla młodych rolników, w szczególności warunków stosowania limitu wiekowego do
osoby fizycznej działającej w ramach osoby prawnej lub do większej liczby
takich osób fizycznych.
(33)
Należy zezwolić państwom członkowskim na
wykorzystanie części pułapów krajowych dla płatności bezpośrednich na
przyznawanie w niektórych sektorach wsparcia powiązanego z produkcją w jasno
określonych przypadkach. Zasoby, które można wykorzystywać
w celu przyznawania wsparcia powiązanego z produkcją, należy ograniczyć do
odpowiedniego poziomu, jednocześnie umożliwiając przyznawanie takiego wsparcia
w państwach członkowskich lub ich określonych regionach znajdujących się w
określonej sytuacji, gdzie konkretne typy rolnicze lub konkretne sektory
rolnictwa mają szczególne znaczenie ze względów gospodarczych, środowiskowych
lub społecznych. Państwom członkowskim należy zezwolić na wykorzystanie na taki
rodzaj wsparcia do 5 % pułapów krajowych lub do 10 % w przypadku gdy poziom
wsparcia powiązanego z produkcją przekroczył 5 % w co najmniej jednym roku w
okresie 2010-2013. Jednak w odpowiednio uzasadnionych przypadkach, w których
wykazano określone wyjątkowe potrzeby w danym regionie, oraz po zatwierdzeniu
przez Komisję, państwom członkowskim należy zezwolić na wykorzystanie ponad 10
% pułapu krajowego. Wsparcie powiązane z produkcją należy przyznawać wyłącznie
w zakresie, który jest niezbędny, aby zapewnić zachętę do utrzymania aktualnych
poziomów produkcji w omawianych regionach. Wsparcie powinno być również
dostępne dla rolników posiadających – w dniu 31 grudnia 2013 r. – szczególne
uprawnienia do płatności przydzielone na podstawie rozporządzenia (WE) nr
1782/2003 oraz rozporządzenia (WE) nr 73/2009, którzy nie posiadają
kwalifikujących się hektarów w celu aktywacji uprawnień do płatności. W
odniesieniu do zatwierdzania dobrowolnego wsparcia powiązanego z produkcją
przekraczającego 10 % rocznego pułapu krajowego ustalonego dla danego państwa
członkowskiego, Komisja powinna ponadto posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów
wykonawczych bez stosowania przepisów rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
(34)
Aby zapewnić skuteczne i ukierunkowane
wykorzystanie funduszy Unii oraz uniknąć podwójnego finansowania na podstawie
innych podobnych instrumentów wsparcia, Komisja powinna posiadać uprawnienia do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w celu przyjęcia
przepisów dotyczących warunków przyznawania dobrowolnego wsparcia powiązanego z
produkcją oraz przepisów dotyczących spójności z innymi środkami Unii oraz
kumulacji wsparcia.
(35)
W odniesieniu do wsparcia dla sektora bawełny w
rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 uznano za konieczne, aby część wsparcia nadal
była związana z uprawą bawełny poprzez płatność specyficzną na kwalifikujący
się hektar, w celu zapobieżenia ryzyku zakłócenia produkcji w regionach
produkcji bawełny, uwzględniając wszystkie czynniki związane z tą decyzją. Decyzję tę należy utrzymać zgodnie z celami określonymi w protokole
nr 4 dotyczącym bawełny dołączonym do aktu przystąpienia z 1979 r.
(36)
Aby umożliwić skuteczne stosowanie płatności
specyficznej w odniesieniu do bawełny, Komisja powinna posiadać uprawnienia do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w celu przyjęcia
przepisów i warunków dotyczących zatwierdzania gruntów i odmian do celów
płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny oraz przyjęcia przepisów
dotyczących warunków przyznawania tej płatności specyficznej, wymogów
kwalifikowalności i praktyk agronomicznych, kryteriów zatwierdzania organizacji
międzybranżowych, obowiązków producentów oraz sytuacji, w których zatwierdzone
organizacje międzybranżowe nie przestrzegają tych kryteriów.
(37)
Zgodnie z rozdziałem 2 rozporządzenia Rady (WE) nr
637/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr
1782/2003 i ustanawiającego krajowe programy restrukturyzacji sektora bawełny[24]
każde państwo członkowskie będące producentem musi przedłożyć Komisji albo
projekt czteroletniego programu restrukturyzacyjnego – co cztery lata, a po raz
pierwszy do dnia 1 stycznia 2009 r., albo jeden projekt zmienionego programu
restrukturyzacji na okres ośmiu lat – do dnia 31 grudnia 2009 r. W świetle
zgromadzonych doświadczeń restrukturyzację sektora bawełny można by lepiej
wesprzeć za pomocą innych środków, w tym w ramach programów rozwoju obszarów
wiejskich finansowanych na podstawie rozporządzenia (UE) nr […] [RDR], co
pozwoliłoby również na lepszą koordynację ze środkami w innych sektorach.
Jednak należy szanować nabyte prawa i uzasadnione oczekiwania przedsiębiorstw
zaangażowanych już w programy restrukturyzacji. Z tego względu należy zezwolić
na kontynuację trwających programów cztero- lub ośmioletnich. Na końcu
odnośnego okresu należy je jednak zakończyć. Fundusze, które pozostaną z
programów czteroletnich, można następnie włączyć do dostępnych funduszy Unii
przeznaczonych na środki na rozwój obszarów wiejskich od 2014 r. Z uwagi na
okres programowania fundusze dostępne po zakończeniu programów ośmioletnich nie
byłyby przydatne w programach rozwoju obszarów wiejskich w 2018 r. i w związku
z tym mogłyby zostać lepiej wykorzystane po przekazaniu do systemów wsparcia,
jak już określono w art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 637/2008.
W związku z powyższym w odniesieniu do państw członkowskich, w których
obowiązują programy cztero- lub ośmioletnie, rozporządzenie (WE) nr 637/2008
straci moc odpowiednio z dniem 1 stycznia 2014 r. lub 1 stycznia 2018 r. Należy
zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 637/2008.
(38)
Aby zmniejszyć koszty administracyjne związane z
zarządzaniem wsparciem bezpośrednim i jego kontrolą, należy wprowadzić prosty i
ukierunkowany system dla drobnych producentów rolnych. W
tym celu należy wprowadzić płatność ryczałtową, która zastąpi wszystkie
płatności bezpośrednie. Należy wprowadzić przepisy dążące do uproszczenia
formalności poprzez zmniejszenie – między innymi – obowiązków nakładanych na
drobnych producentów rolnych, związanych na przykład ze składaniem wniosków o
przyznanie wsparcia, praktykami rolniczymi korzystnymi dla klimatu i
środowiska, zasadą wzajemnej zgodności i kontrolami zgodnie z rozporządzeniem
(UE) nr […] [HZR], nie podważając przy tym ogólnych celów reformy, z
zastrzeżeniem, że w stosunku do drobnych producentów rolnych stosuje się
prawodawstwo Unii, o którym mowa w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr […]
[HZR]. Celem omawianego systemu powinno być wsparcie istniejącej struktury
rolniczej drobnych gospodarstw rolnych w Unii, nie utrudniające jednocześnie
rozwoju w kierunku większej konkurencyjności. Z tego względu dostęp do systemu
należy ograniczyć do istniejących gospodarstw rolnych.
(39)
Aby chronić prawa rolników, Komisja powinna
posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290
Traktatu w celu przyjęcia przepisów dotyczących uczestnictwa w systemie dla
drobnych producentów rolnych w przypadku zmiany rolnika uczestniczącego w
systemie.
(40)
Dążąc do uproszczenia oraz uwzględniając szczególną
sytuację regionów najbardziej oddalonych, płatnościami bezpośrednimi w tych
regionach należy administrować w ramach programów wsparcia ustanowionych
rozporządzeniem (WE) nr 247/2006. W związku z tym w
przypadku powyższych regionów nie należy stosować przepisów niniejszego
rozporządzenia dotyczących systemu płatności podstawowych i powiązanych
płatności oraz wsparcia powiązanego z produkcją.
(41)
Na potrzeby stosowania niniejszego rozporządzenia,
a także w celu monitorowania i analizowania płatności bezpośrednich oraz
administrowania nimi niezbędne są powiadomienia od państw członkowskich. Aby
zapewnić właściwe stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia, Komisja
powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290
Traktatu w celu przyjęcia niezbędnych środków dotyczących powiadomień
przekazywanych przez państwa członkowskie lub w celu sprawdzania,
kontrolowania, monitorowania, oceny i audytu płatności bezpośrednich,
wykonywania umów międzynarodowych, w tym wymogów dotyczących powiadomień na
podstawie wspomnianych umów, a także w celu przyjęcia przepisów określających
charakter i rodzaj zgłaszanych informacji, metod przekazywania powiadomień oraz
praw dostępu do informacji lub systemów informacji oraz warunków i sposobów
publikacji informacji.
(42)
Stosuje się przepisy Unii dotyczące ochrony osób
fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych oraz swobodnego
przepływu takich danych, w szczególności dyrektywę 95/46/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób
fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych
danych[25] oraz rozporządzenie (WE)
nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie
osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i
organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[26].
(43)
Aby państwa członkowskie rozwijały politykę rozwoju
obszarów wiejskich, należy im umożliwić przekazywanie funduszy z pułapu dla
płatności bezpośrednich do wsparcia przeznaczonego na rozwój obszarów
wiejskich. Jednocześnie państwom członkowskim, w których wysokość
wsparcia bezpośredniego jest niższa niż 90 % średniej wysokości wsparcia w
Unii, należy umożliwić przekazywanie funduszy ze wsparcia przeznaczonego na
rozwój obszarów wiejskich do pułapu dla płatności bezpośrednich. Takie decyzje
należy podjąć – w ramach określonych granic – raz na cały okres stosowania
niniejszego rozporządzenia.
(44)
Aby zapewnić płynne przejście od przepisów
określonych w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 do przepisów niniejszego
rozporządzenia, Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w celu przyjęcia niezbędnych środków w
zakresie ochrony nabytych praw i uzasadnionych oczekiwań rolników,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
SPIS TREŚCI
UZASADNIENIE........................................................................................................................ 2
1........... KONTEKST WNIOSKU............................................................................................. 2
2........... WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW         5
3........... ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU............................................................................... 7
4........... WPŁYW NA BUDŻET............................................................................................... 10
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające
przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów
wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej.. 11
TYTUŁ I  ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE................................................................. 26
TYTUŁ II  PRZEPISY OGÓLNE DOTYCZĄCE PŁATNOŚCI
BEZPOŚREDNICH.............. 29
ROZDZIAŁ 1  Przepisy wspólne dotyczące płatności
bezpośrednich........................................... 29
ROZDZIAŁ 2  Przepisy stosowane w przypadku Bułgarii
i Rumunii............................................. 33
TYTUŁ III  SYSTEM PŁATNOŚCI PODSTAWOWYCH ORAZ
POWIĄZANE PŁATNOŚCI 34
ROZDZIAŁ 1  System płatności podstawowych......................................................................... 34
Sekcja 1  Ustanowienie systemu płatności
podstawowych........................................................... 34
Sekcja 2  Rezerwa krajowa........................................................................................................ 38
Sekcja 3  Wdrożenie systemu płatności
podstawowych............................................................... 40
ROZDZIAŁ 2  Płatność za praktyki rolnicze
korzystne dla klimatu i środowiska.......................... 43
ROZDZIAŁ 3  Płatność z tytułu obszarów o
ograniczeniach naturalnych...................................... 45
ROZDZIAŁ 4  Płatność dla młodych rolników............................................................................ 47
TYTUŁ IV  WSPARCIE POWIĄZANE Z PRODUKCJĄ........................................................ 49
ROZDZIAŁ 1  Dobrowolne wsparcie powiązane z
produkcją..................................................... 49
ROZDZIAŁ 2  Płatność specyficzna w odniesieniu
do bawełny.................................................... 52
TYTUŁ V  System dla drobnych producentów rolnych................................................................ 55
TYTUŁ VI  Krajowe programy restrukturyzacji
sektora bawełny................................................ 57
TYTUŁ VII  PRZEPISY KOŃCOWE...................................................................................... 58
ROZDZIAŁ 1  Powiadomienia i sytuacje
nadzwyczajne.............................................................. 58
ROZDZIAŁ 2  Przekazanie uprawnień i przepisy
wykonawcze.................................................... 59
ROZDZIAŁ 3  Przepisy przejściowe i końcowe.......................................................................... 60
ZAŁĄCZNIK I  Wykaz systemów wsparcia............................................................................... 62
ZAŁĄCZNIK II  Pułapy krajowe, o których mowa w art.
6....................................................... 63
ZAŁĄCZNIK III  Pułapy netto, o których mowa w
art. 7........................................................... 65
ZAŁĄCZNIK IV  Współczynniki stosowane zgodnie z
art. 10 ust. 1........................................... 67
ZAŁĄCZNIK V  Przepisy finansowe, o których mowa
w art. 16 i 17, stosowane w przypadku Bułgarii i Rumunii         68
ZAŁĄCZNIK VI  Średnia wielkość gospodarstwa
rolnego stosowana zgodnie z art. 36 ust. 5..... 69
ZAŁĄCZNIK VII  TABELA KORELACJI............................................................................... 70
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI........................................................... 78
TYTUŁ I
ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE
Artykuł 1
Zakres
stosowania
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się:
a)           przepisy
wspólne dotyczące płatności przyznawanych bezpośrednio rolnikom w ramach
systemów wsparcia wymienionych w załączniku I (zwanych dalej „płatnościami
bezpośrednimi”);
b)           przepisy
szczegółowe dotyczące:
(i)      płatności
podstawowej dla rolników (zwanej dalej „systemem płatności podstawowych”);
(ii)     płatności dla
rolników przestrzegających praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i
środowiska;
(iii)     dobrowolnej
płatności dla rolników na obszarach o ograniczeniach naturalnych;
(iv)    płatności dla młodych
rolników rozpoczynających działalność rolniczą;
(v)     systemu dobrowolnego
wsparcia powiązanego z produkcją;
(vi)    płatności
specyficznej w odniesieniu do bawełny;
(vii)    uproszczonego
systemu dla drobnych producentów rolnych;
(viii)   ram umożliwiających
Bułgarii i Rumunii uzupełnianie płatności bezpośrednich.
Artykuł 2
Zmiana
załącznika I
Komisja posiada
uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu zmiany
wykazu systemów wsparcia zawartego w załączniku I.
Artykuł 3
Stosowanie
w przypadku regionów najbardziej oddalonych oraz mniejszych wysp Morza
Egejskiego
Nie stosuje się art. 11 do regionów Unii, o
których mowa w art. 349 Traktatu, zwanych dalej „regionami najbardziej
oddalonymi”, ani do płatności bezpośrednich przyznawanych na mniejszych wyspach
Morza Egejskiego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1405/2006.
Nie stosuje się
tytułów III, IV ani V do regionów najbardziej oddalonych.
Artykuł 4
Definicje
1.           Na potrzeby niniejszego
rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)           „rolnik”
oznacza osobę fizyczną lub prawną lub grupę osób fizycznych lub prawnych, bez
względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego,
której gospodarstwo rolne znajduje się na terytorium Unii, określonym w art. 52
Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 349 i 355 Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz która prowadzi działalność rolniczą;
b)           „gospodarstwo
rolne” oznacza wszystkie jednostki wykorzystywane do działalności rolniczej i
zarządzane przez rolnika znajdujące się na terytorium tego samego państwa
członkowskiego;
c)           „działalność
rolnicza” oznacza:
–
chów lub uprawę produktów rolnych, w tym zbiory,
dojenie, hodowlę zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich;
–
utrzymywanie powierzchni użytków rolnych w stanie,
dzięki któremu nadaje się ona do wypasu lub uprawy bez konieczności podjęcia
żadnych szczególnych działań przygotowawczych wykraczających poza tradycyjne
metody rolnicze i tradycyjny sprzęt rolniczy, lub
–
prowadzenie działań minimalnych – określanych przez
państwa członkowskie – na powierzchni użytków rolnych utrzymywanych naturalnie
w stanie odpowiednim do wypasu lub uprawy;
d)           „produkty
rolne” oznaczają produkty wymienione w załączniku I do Traktatu – z wyjątkiem
produktów rybołówstwa – jak również bawełnę;
e)           „powierzchnia
użytków rolnych” oznacza każdą powierzchnię zajmowaną przez grunty orne, trwałe
użytki zielone lub uprawy trwałe;
f)            „grunty orne”
oznaczają grunty uprawiane w celu produkcji roślinnej lub obszary dostępne dla
produkcji roślinnej, ale ugorowane, w tym obszary odłogowane zgodnie z art. 22,
23 i 24 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, art. 39 rozporządzenia (WE) nr
1698/2005 i art. 29 rozporządzenia (UE) nr […] [RDR], bez względu na to, czy
grunty te znajdują się pod uprawą szklarniową lub pod stałym albo ruchomym
przykryciem;
g)           „uprawy trwałe”
oznaczają uprawy niepodlegające rotacji, inne niż trwałe użytki zielone, które
zajmują grunty przez okres pięciu lat lub dłużej i dają powtarzające się
zbiory, w tym szkółki i zagajniki o krótkiej rotacji;
h)           „trwałe użytki
zielone” oznaczają grunty wykorzystywane do uprawy traw lub innych pastewnych
roślin zielnych naturalnie (samosiewnych) lub uprawianych (zasianych), które
nie były objęte płodozmianem danego gospodarstwa rolnego przez co najmniej pięć
lat; mogą one obejmować inne gatunki odpowiednie do wypasu, pod warunkiem, że
zachowano przewagę traw i innych pastewnych roślin zielnych;
i)            „trawy lub
inne pastewne rośliny zielne” oznaczają wszelkie rośliny zielne, rosnące
tradycyjnie na naturalnych pastwiskach lub zazwyczaj zawarte w mieszankach
nasion przeznaczonych do zasiewania pastwisk lub łąk w państwie członkowskim
(wykorzystywanych bądź nie do wypasania zwierząt);
j)            „szkółki”
oznaczają następujące obszary młodych drzewiastych (drzewnych) roślin
uprawianych na otwartym powietrzu w celu późniejszego przesadzenia:
–
szkółki winorośli oraz szkółki sadzonek;
–
szkółki drzew i krzewów owocowych;
–
szkółki roślin ozdobnych;
–
komercyjne szkółki drzew leśnych (z wyłączeniem
rosnących w lesie szkółek przeznaczonych na potrzeby własne gospodarstwa
rolnego);
–
drzewa i krzewy do sadzenia w ogrodach, parkach, na
poboczach dróg i na wałach (np. sadzonki żywopłotu, róże i inne krzewy ozdobne,
ozdobne drzewa i krzewy iglaste), we wszystkich przypadkach włączając ich
kłącza, rozłogi i młode sadzonki;
k)           „zagajnik o
krótkiej rotacji” oznacza obszary obsadzane określonymi przez państwa
członkowskie gatunkami drzew objętymi kodem CN 06029041, które obejmują
zdrewniałe uprawy wieloletnie, sadzonki lub podstawy łodyg pozostałe w glebie
po zbiorach, wraz z nowymi pędami wschodzącymi w następnej porze roku, o
maksymalnym cyklu zbiorów określanym przez państwa członkowskie.
2.           Komisja posiada uprawnienia
do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu:
a)      określenia kolejnych
definicji dotyczących dostępu do wsparcia na podstawie niniejszego
rozporządzenia;
b)      ustanowienia ram, w
których państwa członkowskie mają określić działania minimalne prowadzone na
obszarach utrzymywanych naturalnie w stanie odpowiednim do wypasu lub uprawy;
c)      ustanowienia
kryteriów, jakie rolnicy muszą spełnić, aby uznano, że przestrzegali obowiązku
utrzymywania powierzchni użytków rolnych w stanie odpowiednim do wypasu lub
uprawy, o czym mowa w ust. 1 lit. c);
d)      ustanowienia
kryteriów określania przewagi traw i innych pastewnych roślin zielnych na
potrzeby ust. 1 lit. h).
TYTUŁ II
PRZEPISY OGÓLNE DOTYCZĄCE PŁATNOŚCI BEZPOŚREDNICH
ROZDZIAŁ 1
Przepisy wspólne dotyczące płatności bezpośrednich
Artykuł 5
Finansowanie
płatności bezpośrednich
Systemy wsparcia wymienione w załączniku I do
niniejszego rozporządzenia są finansowane zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b)
rozporządzenia (UE) nr […] [HZR].
Artykuł 6
Pułapy
krajowe
1.           Pułapy krajowe dla każdego
państwa członkowskiego i każdego roku obejmujące łączną wartość wszystkich
przyznanych uprawnień, rezerwy krajowej i pułapów ustanowionych zgodnie z art.
33, 35, 37 i 39 określono w załączniku II.
2.           Aby uwzględnić zmiany
związane z łącznymi maksymalnymi kwotami płatności bezpośrednich, które mogą
zostać przyznane, w tym w wyniku decyzji podejmowanych przez państwa
członkowskie zgodnie z art. 14,    Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu przeglądu pułapów krajowych
określonych w załączniku II.
Artykuł 7
Pułapy
netto
1.           Nie naruszając przepisów art.
8, łączna kwota płatności bezpośrednich, którą można przyznać w danym państwie
członkowskim na podstawie tytułu III, IV i V w odniesieniu do danego roku
kalendarzowego, po zastosowaniu art. 11, nie może przekraczać pułapów
określonych w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Aby łączna kwota płatności bezpośrednich nie
przekroczyła pułapów określonych w załączniku III, państwa członkowskie
dokonują liniowego zmniejszenia kwot wszystkich płatności bezpośrednich z
wyjątkiem płatności bezpośrednich przyznawanych na podstawie rozporządzeń (WE)
nr 247/2006 oraz (WE) nr 1405/2006.
2.           Dla każdego państwa
członkowskiego i każdego roku szacunkową kwotę wynikającą z ograniczenia, o
którym mowa w art. 11 – odpowiadającą różnicy między pułapami krajowymi
określonymi w załączniku II, do których dodaje się kwotę dostępną zgodnie z
art. 44, a pułapami netto określonymi w załączniku III – udostępnia się jako
wsparcie unijne dla środków w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich
finansowanych z EFRROW zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr [...] [RDR].
3.           Komisja posiada uprawnienia
do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu przeglądu pułapów
określonych w załączniku III.
Artykuł 8
Dyscyplina
finansowa
1.           Wysokość dostosowania
określona zgodnie z art. 25 rozporządzenia (UE) nr […] [HZR] ma zastosowanie
wyłącznie do płatności bezpośrednich przekraczających 5 000 EUR, które mają
zostać przyznane rolnikom w odnośnym roku kalendarzowym.
2.           W ramach stopniowego
wprowadzania płatności bezpośrednich określonych w art. 16 do Bułgarii i
Rumunii od dnia 1 stycznia 2016 r. ma zastosowanie ust. 1 niniejszego artykułu.

3.           Komisja posiada uprawnienia
do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących przepisów
regulujących podstawę obliczania zmniejszeń, które państwa członkowskie mają
stosować w odniesieniu do rolników na podstawie ust. 1 i 2 niniejszego
artykułu.
Artykuł 9
Rolnik
czynny zawodowo
1.         Nie przyznaje się płatności
bezpośrednich osobom fizycznym lub prawnym ani grupom osób fizycznych lub
prawnych, których dotyczy jeden z poniższych przypadków:
a)         roczna kwota
płatności bezpośrednich nie przekracza 5 % łącznych przychodów uzyskanych przez
nie z działalności pozarolniczej w ostatnim roku obrotowym; lub
b)         ich
powierzchnia użytków rolnych obejmuje głównie powierzchnię utrzymywaną
naturalnie w stanie odpowiednim do wypasu lub uprawy i nie prowadzą one na tej
powierzchni działalności minimalnej określonej przez państwa członkowskie
zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c).
2.         Ustęp 1 nie ma zastosowania w
przypadku rolników, którzy za poprzedni rok otrzymali płatności bezpośrednie w
wysokości niższej niż 5 000 EUR.
3.         Komisja posiada uprawnienia do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu określenia:
a)         kryteriów
ustalania kwoty płatności bezpośrednich na potrzeby ust. 1 i 2, w szczególności
w pierwszym roku przydziału uprawnień do płatności, kiedy wartość uprawnień do
płatności nie jest jeszcze ostatecznie ustalona, jak również w przypadku nowych
rolników;
b)         wyjątków od
zasady mówiącej, że należy uwzględniać przychody w trakcie ostatniego roku
obrotowego, jeżeli te dane liczbowe nie są dostępne; oraz
c)         kryteriów
ustalania, kiedy należy uznać, że powierzchnia użytków rolnych danego rolnika
obejmuje głównie powierzchnię utrzymywaną naturalnie w stanie odpowiednim do
wypasu lub uprawy.
Artykuł 10
Minimalne
wymogi dotyczące otrzymywania płatności bezpośrednich
1.           Państwa członkowskie
podejmują decyzję o nieprzyznaniu płatności bezpośrednich rolnikowi w jednym z
poniższych przypadków:
a)      gdy łączna kwota
płatności bezpośrednich, o które złożono wniosek lub które mają zostać
przyznane, przed zastosowaniem zmniejszeń i wykluczeń przewidzianych w art. 65
rozporządzenia (UE) nr […] [HZR] wynosi mniej niż 100 EUR w danym roku
kalendarzowym;
b)      w przypadku gdy
kwalifikująca się powierzchnia gospodarstwa rolnego, w odniesieniu do której
złożono wniosek o płatności bezpośrednie lub w odniesieniu do której płatności
te mają zostać przyznane, przed zastosowaniem zmniejszeń i wykluczeń
przewidzianych w art. 65 rozporządzenia (UE) nr […] [HZR], nie przekracza
jednego hektara.
Aby uwzględnić strukturę swojej gospodarki rolnej,
państwa członkowskie mogą dostosować progi, o których mowa w lit. a) i b), w
granicach limitów określonych w załączniku IV.
2.           Jeżeli rolnicy otrzymujący
wsparcie powiązane z produkcją w odniesieniu do zwierząt, o którym mowa w
tytule IV, posiadają mniejszą liczbę hektarów niż wynosi próg wybrany przez
dane państwo członkowskie do celów ust. 1 lit. b), państwo członkowskie stosuje
ust. 1 lit. a).
3.           Zainteresowane państwa
członkowskie mogą podjąć decyzję o niestosowaniu ust. 1 w regionach najbardziej
oddalonych i na mniejszych wyspach Morza Egejskiego.
4.           W Bułgarii i Rumunii kwotę, o
którą złożono wniosek lub która ma zostać przyznana zgodnie z ust. 1, oblicza
się dla 2014 r. i 2015 r. na podstawie kwoty określonej w załączniku V pkt A
dla odnośnego roku.
Artykuł 11
Stopniowe
zmniejszanie i ograniczenie płatności
1.           Kwotę płatności
bezpośrednich, która ma zostać przyznana rolnikowi na podstawie niniejszego
rozporządzenia w danym roku kalendarzowym, zmniejsza się w następujący sposób:
–
o 20 % w przypadku transzy wynoszącej od 150 000
EUR do 200 000 EUR;
–
o 40 % w przypadku transzy wynoszącej od 200 000
EUR do 250 000 EUR;
–
o 70 % w przypadku transzy wynoszącej od
250 000 EUR do 300 000 EUR;
–
o 100 % w przypadku transzy wynoszącej ponad 300
000 EUR.
2.           Kwotę, o której mowa w ust.
1, oblicza się poprzez odjęcie wynagrodzeń faktycznie wypłaconych i zadeklarowanych
przez rolnika w poprzednim roku, w tym podatków i składek na zabezpieczenie
społeczne związanych z zatrudnieniem, od łącznej kwoty płatności bezpośrednich
należnych początkowo rolnikowi, nie uwzględniając płatności przyznawanych na
podstawie tytułu III rozdział 2 niniejszego rozporządzenia.
3.           Państwa członkowskie
dopilnowują, aby nie przyznawano płatności rolnikom, w przypadku których
stwierdzono – po dacie opublikowania wniosku Komisji dotyczącego niniejszego
rozporządzenia – że w sztuczny sposób stworzyli warunki, które pozwalają im
uniknąć skutków wynikających z niniejszego artykułu.
Artykuł 12
Wnioski
o większą liczbę płatności
Obszar odpowiadający liczbie kwalifikujących
się hektarów, w odniesieniu do którego rolnik złożył wniosek o płatność podstawową
na podstawie tytułu III rozdział 1, może stanowić podstawę do złożenia wniosku
o każdą inną płatność bezpośrednią, jak również o każdą inną pomoc nieobjętą
niniejszym rozporządzeniem, o ile przepisy niniejszego rozporządzenia wyraźnie
nie stanowią inaczej.
Artykuł 13
Pomoc
państwa
Na zasadzie odstępstwa od art. 146 ust. 1
rozporządzenia [sCMO] art. 107, 108 i 109 Traktatu nie mają zastosowania do
płatności dokonywanych przez państwa członkowskie na podstawie niniejszego
rozporządzenia i zgodnie z nim.
Artykuł 14
Elastyczność
między filarami
1.       Do dnia 1 sierpnia 2013 r. państwa
członkowskie mogą podjąć decyzję o udostępnieniu jako wsparcie dodatkowe dla
środków w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich finansowanych z EFRROW
zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr [...] [RDR] do 10 % rocznych pułapów
krajowych na lata kalendarzowe 2014-2019 określonych w załączniku II do
niniejszego rozporządzenia. W związku z tym odnośna kwota nie może już być
dostępna na przyznawanie płatności bezpośrednich.
O decyzji, o
której mowa w akapicie pierwszym, należy powiadomić Komisję przed upływem
terminu, o którym mowa we wspomnianym akapicie.
Odsetek zgłoszony
zgodnie z akapitem drugim jest taki sam w przypadku lat, o których mowa w
akapicie pierwszym.
2.       Do dnia 1 sierpnia 2013 r. Bułgaria,
Estonia, Finlandia, Hiszpania, Litwa, Łotwa, Polska, Portugalia, Rumunia,
Słowacja, Szwecja i Zjednoczone Królestwo mogą podjąć decyzję o udostępnieniu w
formie płatności bezpośrednich na podstawie niniejszego rozporządzenia do 5 %
kwoty przyznanej na wsparcie dla środków w ramach programów rozwoju obszarów
wiejskich finansowanych z EFRROW w okresie 2015-2020 zgodnie z rozporządzeniem
(UE) nr [...] [RDR]. W związku z tym odnośna kwota nie może już być dostępna na
środki wspomagające w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich.
O decyzji, o
której mowa w akapicie pierwszym, należy powiadomić Komisję przed upływem
terminu, o którym mowa we wspomnianym akapicie.
Odsetek zgłoszony
zgodnie z akapitem drugim jest taki sam w przypadku lat, o których mowa w ust.
1 akapit pierwszy.
Artykuł 15
Przegląd
Systemy wsparcia wymienione w załączniku I
mają zastosowanie bez uszczerbku dla ewentualnego przeglądu, który można
przeprowadzić w dowolnym czasie w świetle rozwoju sytuacji gospodarczej i budżetowej.
ROZDZIAŁ 2
Przepisy stosowane w przypadku Bułgarii i Rumunii
Artykuł 16
Stopniowe
wprowadzanie płatności bezpośrednich
W Bułgarii i Rumunii pułapy krajowe dla
płatności, o których mowa w art. 33, 35, 37, 39 i 51, ustanawia się w 2014 r. i
2015 r. na podstawie kwot określonych w załączniku V pkt A.
Artykuł 17
Uzupełniające
krajowe płatności bezpośrednie i płatności bezpośrednie
1.           W 2014 r. i 2015 r. Bułgaria
i Rumunia mogą stosować krajowe płatności bezpośrednie, aby uzupełnić płatności
przyznawane w ramach systemu płatności podstawowych, o którym mowa w tytule III
rozdział 1, oraz – w przypadku Bułgarii – aby również uzupełnić płatności
przyznawane w ramach płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny, o której
mowa w tytule IV rozdział 2.
2.           Łączna kwota krajowych
płatności bezpośrednich uzupełniających system płatności podstawowych, które
można przyznawać w odniesieniu do 2014 r. i 2015 r., nie przekracza kwot
określonych w załączniku V pkt B dla każdego z wymienionych lat.
3.           W przypadku Bułgarii łączna
kwota krajowych płatności bezpośrednich uzupełniających płatność specyficzną w
odniesieniu do bawełny nie przekracza kwot określonych w załączniku V pkt C dla
każdego z lat, o których mowa we wspomnianym załączniku.
4.           Uzupełniające krajowe płatności
bezpośrednie przyznaje się zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki
sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby zapobiec zakłóceniom
rynku i konkurencji.
TYTUŁ III
SYSTEM PŁATNOŚCI PODSTAWOWYCH ORAZ POWIĄZANE PŁATNOŚCI
ROZDZIAŁ 1
System płatności podstawowych
Sekcja 1
Ustanowienie systemu płatności podstawowych
Artykuł 18
Uprawnienia
do płatności
1.           Rolnikom udostępnia się
wsparcie w ramach systemu płatności podstawowych, jeżeli otrzymali uprawnienia
do płatności na podstawie niniejszego rozporządzenia dzięki pierwszemu
przydziałowi uprawnień na podstawie art. 21, z rezerwy krajowej na podstawie
art. 23 lub dzięki przekazaniu na podstawie art. 27.
2.           Uprawnienia do płatności
otrzymane w ramach systemu płatności jednolitych zgodnie z rozporządzeniem (WE)
nr 1782/2003 i rozporządzeniem (WE) nr 73/2009 wygasają dnia 31 grudnia 2013 r.

Artykuł 19
Pułap
dla systemu płatności podstawowych
1.           Komisja – w drodze aktów
wykonawczych – ustanawia roczne pułapy krajowe dla systemu płatności podstawowych
poprzez odjęcie od rocznych pułapów krajowych ustanowionych w załączniku II
kwot rocznych ustanowionych zgodnie z art. 33, 35, 37 i 39. Wspomniane akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
56 ust. 2.
2.           Dla każdego państwa
członkowskiego i każdego roku łączna wartość wszystkich przyznanych uprawnień
do płatności oraz rezerwy krajowej jest równa odpowiedniemu pułapowi krajowemu
przyjętemu przez Komisję na podstawie ust. 1.
3.           Jeżeli pułap przyjęty przez Komisję
na podstawie ust. 1 uległ zmianie w porównaniu z rokiem poprzednim, dane
państwo członkowskie dokonuje liniowego zmniejszenia lub zwiększenia wartości
wszystkich uprawnień do płatności, aby zapewnić zgodność z ust. 2.
Artykuł 20
Regionalny
przydział pułapów krajowych
1.           Państwa członkowskie mogą do
dnia 1 sierpnia 2013 r. podjąć decyzję o stosowaniu systemu płatności
podstawowych na szczeblu regionalnym. W takim przypadku państwa członkowskie
określają odnośne regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi
kryteriami, takimi jak cechy agronomiczne i ekonomiczne oraz regionalny
potencjał rolniczy lub struktura instytucjonalna lub administracyjna.
2.           Państwa członkowskie dzielą
pułap krajowy, o którym mowa w art. 19 ust. 1, między regiony zgodnie z
obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami.
3.           Państwa członkowskie mogą
zdecydować, że pułapy regionalne podlegają stopniowym zmianom rocznym zgodnie z
ustanowionymi wcześniej etapami rocznymi oraz obiektywnymi i
niedyskryminującymi kryteriami, takimi jak potencjał rolniczy lub kryteria
środowiskowe.
4.           W zakresie niezbędnym do
przestrzegania odpowiednich pułapów regionalnych, które określono zgodnie z
ust. 2 lub 3, państwa członkowskie dokonują liniowego zmniejszenia lub
zwiększenia wartości uprawnień do płatności w każdym ze swoich regionów.
5.           Do dnia 1 sierpnia 2013 r.
państwa członkowskie powiadamiają Komisję o decyzji, o której mowa w ust. 1,
jak również o środkach podjętych w celu zastosowania ust. 2 i 3.
Artykuł 21
Pierwszy
przydział uprawnień do płatności
1.           Z zastrzeżeniem ust. 2
rolnikom przydziela się uprawnienia do płatności, jeżeli do dnia 15 maja 2014
r. złożą wniosek o przydział uprawnień do płatności w ramach systemu płatności
podstawowych, z wyjątkiem przypadku działania siły wyższej oraz okoliczności
nadzwyczajnych.
2.           Rolnicy, którzy w 2011 r.
aktywowali co najmniej jedno uprawnienie do płatności w ramach systemu
płatności jednolitych lub złożyli wniosek o przyznanie wsparcia w ramach
systemu jednolitej płatności obszarowej – w obydwu przypadkach zgodnie z
rozporządzeniem (WE) nr 73/2009, otrzymują uprawnienia do płatności w pierwszym
roku stosowania systemu płatności podstawowych pod warunkiem, że są uprawnieni
do otrzymania płatności bezpośrednich zgodnie z art. 9.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu
pierwszego rolnicy otrzymują uprawnienia do płatności w pierwszym roku
stosowania systemu płatności podstawowych pod warunkiem, że są uprawnieni do
otrzymania płatności bezpośrednich zgodnie z art. 9 i że w 2011 r.:
a)           w ramach
systemu płatności jednolitych – nie aktywowali żadnych uprawnień, ale
produkowali wyłącznie owoce lub warzywa lub uprawiali wyłącznie winnice;
b)         w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej – nie złożyli
żadnego wniosku o przyznanie wsparcia i posiadali wyłącznie grunty rolne, które
w dniu 30 czerwca 2003 r. nie były utrzymane w dobrej kulturze rolnej, o czym
mowa w art. 124 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
Z wyjątkiem
przypadku działania siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych liczba
uprawnień do płatności przydzielona rolnikowi jest równa liczbie
kwalifikujących się hektarów, w rozumieniu art. 25 ust. 2, które rolnik zgłasza
zgodnie z art. 26 ust. 1 na 2014 r.
3.           W przypadku sprzedaży lub
dzierżawy gospodarstwa rolnego lub jego części osoby fizyczne lub prawne
spełniające warunki określone w ust. 2 mogą – zawierając umowę przed dniem 15
maja 2014 r. – przekazać prawo do otrzymania uprawnień do płatności zgodnie z
ust. 1 wyłącznie jednemu rolnikowi pod warunkiem, że rolnik ten spełnia warunki
określone w art. 9.
4.           Komisja – w drodze aktów
wykonawczych – przyjmuje przepisy dotyczące wniosków o przydział uprawnień do
płatności składanych w roku przydziału uprawnień do płatności, w przypadku gdy
te uprawnienia do płatności nie mogą być jeszcze ostatecznie ustalone i gdy na
przydział mają wpływ szczególne okoliczności. Wspomniane akty wykonawcze
przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56 ust. 2.
Artykuł 22
Wartość
uprawnień do płatności oraz ujednolicenie
1.           Dla każdego odnośnego roku
wartość jednostkową uprawnień do płatności oblicza się, dzieląc pułap krajowy
lub regionalny ustanowiony na podstawie art. 19 lub 20 – po zastosowaniu
liniowego zmniejszenia określonego w art. 23 ust. 1 – przez liczbę uprawnień do
płatności przydzielonych na szczeblu krajowym lub regionalnym zgodnie z art. 21
ust. 2 na 2014 r.
2.           Państwa członkowskie, które
stosowały system płatności jednolitych określony w rozporządzeniu (WE) nr
73/2009, mogą ograniczyć obliczanie wartości jednostkowej uprawnień do
płatności przewidzianej w ust. 1 do kwoty odpowiadającej co najmniej 40 %
pułapu krajowego lub regionalnego ustanowionego na podstawie art. 19 lub 20, po
zastosowaniu liniowego zmniejszenia określonego w art. 23 ust. 1.
3.           Państwa członkowskie
stosujące możliwość określoną w ust. 2 wykorzystują część pułapu, która
pozostała po zastosowaniu wymienionego ustępu, aby zwiększyć wartość uprawnień
do płatności w przypadkach, gdy łączna wartość uprawnień do płatności
posiadanych przez rolnika w ramach systemu płatności podstawowych obliczona
zgodnie z ust. 2 jest niższa od łącznej wartości uprawnień do płatności, w tym
uprawnień szczególnych, które rolnik posiadał dnia 31 grudnia 2013 r. w ramach
systemu płatności jednolitych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 73/2009. W tym
celu krajowa lub regionalna wartość jednostkowa każdego z uprawnień do
płatności danego rolnika zostaje zwiększona o udział/część różnicy między
łączną wartością uprawnień do płatności w ramach systemu płatności podstawowych
obliczoną zgodnie z ust. 2 a łączną wartością uprawnień do płatności, w tym
uprawnień szczególnych, które rolnik posiadał dnia 31 grudnia 2013 r. w ramach
systemu płatności jednolitych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 73/2009.
W celu obliczenia zwiększenia państwo członkowskie
może również uwzględnić wsparcie przyznane w roku kalendarzowym 2013 zgodnie z
art. 52, art. 53 ust. 1 oraz art. 68 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr
73/2009, pod warunkiem że państwo członkowskie podjęło decyzję o niestosowaniu
w przypadku odnośnych sektorów dobrowolnego wsparcia powiązanego z produkcją na
podstawie tytułu IV niniejszego rozporządzenia.
Na potrzeby akapitu pierwszego uważa się, że
rolnik posiada uprawnienia do płatności dnia 31 grudnia 2013 r., jeżeli
uprawnienia do płatności zostały mu przydzielone lub ostatecznie przekazane
przed wymienionym terminem.
4.           Na potrzeby ust. 3 państwo
członkowskie może, na podstawie obiektywnych kryteriów, zdecydować, że – w
przypadku sprzedaży lub przyznania lub wygaśnięcia całości lub części dzierżawy
powierzchni użytków rolnych po dacie określonej na podstawie art. 35
rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz przed datą określoną na podstawie art. 26
niniejszego rozporządzenia – zwiększenie lub część zwiększenia wartości
uprawnień do płatności, które przyznano by odnośnemu rolnikowi, zwraca się do
rezerwy krajowej, jeżeli takie zwiększenie zapewniłoby rolnikowi nadzwyczajne
zyski.
Takie obiektywne kryteria ustanawia się w sposób,
który zapewnia równe traktowanie rolników oraz zapobiega zakłóceniom rynku i
konkurencji; obejmują one co najmniej:
a)      minimalny okres
dzierżawy;
b)      część otrzymanej
płatności, którą zwraca się do rezerwy krajowej.
5.           Od roku składania wniosków
2019 wszystkie uprawnienia do płatności w danym państwie członkowskim lub – w
przypadku stosowania art. 20 – w danym regionie muszą mieć jednakową wartość
jednostkową.
6.           Stosując ust. 2 i 3, państwa
członkowskie – działając zgodnie z ogólnymi zasadami prawa Unii – dążą do
zbliżenia wartości uprawnień do płatności na szczeblu krajowym lub regionalnym.
Do dnia 1 sierpnia 2013 r. państwa członkowskie określają działania, jakie
należy podjąć w tym celu. Działania te obejmują stopniowe zmiany roczne
uprawnień do płatności zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami.
O działaniach, o których mowa w akapicie
pierwszym, należy powiadomić Komisję przed upływem terminu, o którym mowa we
wspomnianym akapicie.
Sekcja 2
Rezerwa krajowa
Artykuł 23
Ustanowienie
i wykorzystywanie rezerwy krajowej
1.           Każde państwo członkowskie
ustanawia rezerwę krajową. W tym celu w pierwszym roku stosowania systemu
płatności podstawowych państwa członkowskie dokonują liniowego procentowego
zmniejszenia pułapu dla systemu płatności podstawowych na szczeblu krajowym,
aby utworzyć rezerwę krajową. Wspomniane zmniejszenie nie może przekroczyć
3 %, chyba że zajdzie konieczność pokrycia zapotrzebowania na przydział
określonego w ust. 4 na rok 2014.
2.           Państwa członkowskie mogą
zarządzać rezerwami krajowymi na poziomie regionalnym.
3.           Państwa członkowskie
ustanawiają uprawnienia do płatności z rezerwy krajowej zgodnie z obiektywnymi
kryteriami oraz w sposób, który zapewnia równe traktowanie rolników oraz
zapobiega zakłóceniom rynku i konkurencji.
4.           Państwa członkowskie
wykorzystują rezerwę krajową, aby przydzielać uprawnienia do płatności – na
zasadzie traktowania priorytetowego – młodym rolnikom rozpoczynającym
działalność rolniczą.
Na potrzeby akapitu pierwszego „młodzi
rolnicy rozpoczynający działalność rolniczą” oznaczają rolników spełniających
warunki określone w art. 36 ust. 2, którzy nie prowadzili żadnej działalności
rolniczej we własnym imieniu i na własne ryzyko, lub którzy nie sprawowali
kontroli nad osobą prawną prowadzącą działalność rolniczą w okresie 5 lat
poprzedzających rozpoczęcie nowej działalności rolniczej. W
przypadku osoby prawnej osoby fizyczne, które sprawują kontrolę nad osobą
prawną, nie mogły prowadzić żadnej działalności rolniczej we własnym imieniu i
na własne ryzyko lub nie mogły sprawować kontroli nad osobą prawną prowadzącą
działalność rolniczą w okresie 5 lat poprzedzających rozpoczęcie działalności
rolniczej przez osobę prawną.
5.           Państwa członkowskie mogą
wykorzystywać rezerwę krajową, aby:
a)      przydzielać
uprawnienia do płatności rolnikom na obszarach objętych restrukturyzacją lub
programami rozwoju związanymi z pewną formą interwencji publicznej, aby
zapobiec porzucaniu gruntów lub zrekompensować rolnikom określone niekorzystne
warunki panujące na tych obszarach;
b)      liniowo zwiększyć
wartość uprawnień do płatności w ramach systemu płatności podstawowych na
szczeblu krajowym lub regionalnym, jeżeli rezerwa krajowa przekracza 3 % w
danym roku, pod warunkiem że pozostały wystarczające kwoty na przydziały
zgodnie z ust. 4, niniejszym ustępem lit. a) oraz ust. 7.
6.           Stosując ust. 4 i ust. 5 lit.
a), państwa członkowskie ustanawiają wartość uprawnień do płatności
przydzielanych rolnikom na podstawie średniej wartości krajowej lub regionalnej
uprawnień do płatności w roku przydziału.
7.           Jeżeli rolnik jest uprawniony
do otrzymania uprawnień do płatności lub zwiększenia wartości istniejących
uprawnień na mocy ostatecznego orzeczenia sądu lub aktu administracyjnego o
charakterze wiążącym właściwego organu państwa członkowskiego, otrzymuje liczbę
i wartość uprawnień do płatności, jakie określono we wspomnianym wyroku lub
akcie, w dniu ustalonym przez państwo członkowskie. Jednak dzień ten nie może
przypaść później niż ostateczny termin złożenia wniosku w ramach systemu
płatności podstawowych, który następuje po dacie orzeczenia sądu lub aktu
administracyjnego, uwzględniając stosowanie art. 25 i 26.
Artykuł 24
Uzupełnianie
rezerwy krajowej
1.           Rezerwa krajowa jest
uzupełniana kwotami wynikającymi z:
a)      uprawnień do
płatności nie zapewniających prawa do płatności w ciągu dwóch kolejnych lat z
powodu stosowania:
(i)      art. 9;
(ii)      art. 10 ust. 1;
b)      dowolnego
uprawnienia do płatności, które nie zostało aktywowane zgodnie z art. 25 w
okresie dwóch lat, z wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub
okoliczności nadzwyczajnych;
c)      uprawnień do
płatności zwróconych dobrowolnie przez rolników;
d)      stosowania art. 22
ust. 4.
2.           Komisja – w drodze aktów
wykonawczych – przyjmuje niezbędne środki dotyczące zwrotu nieaktywowanych
uprawnień do płatności do rezerwy krajowej. Wspomniane akty wykonawcze
przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56 ust. 2.

Sekcja 3
Wdrożenie systemu płatności podstawowych
Artykuł 25
Aktywacja
uprawnień do płatności
1.           Wsparcie w ramach systemu
płatności podstawowych przyznaje się rolnikom po aktywacji – w formie
zgłoszenia zgodnie z art. 26 ust. 1 – uprawnienia do płatności na kwalifikujący
się hektar w państwie członkowskim, w którym przyznano uprawnienie. Aktywowane
uprawnienia do płatności zapewniają prawo do rocznej płatności określonych w
nich kwot, bez uszczerbku dla stosowania dyscypliny finansowej, stopniowego
zmniejszania i ograniczenia, liniowych zmniejszeń zgodnie z art. 7, art. 37
ust. 2 i art. 51 ust. 1 oraz wszelkich innych zmniejszeń i wykluczeń
wprowadzonych na podstawie rozporządzenia (UE) nr […] [HZR].
2.           Na potrzeby niniejszego
tytułu „kwalifikujący się hektar” oznacza:
a)      każdą powierzchnię
użytków rolnych gospodarstwa rolnego wykorzystywaną do prowadzenia działalności
rolniczej lub – jeżeli powierzchnię wykorzystuje się także do prowadzenia
działalności pozarolniczej – wykorzystywaną głównie do prowadzenia działalności
rolniczej; lub
b)      każdy obszar, który
zapewnił prawo do płatności w 2008 r. w ramach systemu płatności jednolitych
lub systemu jednolitej płatności obszarowej określonego odpowiednio w tytule
III oraz w tytule V rozdział 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i który:
(i)           nie
jest już zgodny z definicją „kwalifikującego się hektara” w lit. a) w wyniku
wykonania dyrektywy 92/43/EWG, dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania
w dziedzinie polityki wodnej[27] oraz dyrektywy
2009/147/WE; lub
(ii)      w okresie, w
którym mają zastosowanie odnośne zobowiązania danego rolnika, jest zalesiony
zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 lub art. 43 rozporządzenia
(WE) nr 1698/2005 lub w ramach systemu krajowego, którego warunki są zgodne z
art. 43 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 oraz art. 23
rozporządzenia (UE) nr […] [RDR]; lub
(iii)     w okresie, w
którym mają zastosowanie odnośne zobowiązania danego rolnika, jest obszarem
odłogowanym zgodnie z art. 22, 23 i 24 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 lub
art. 39 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 i art. 29 rozporządzenia (UE) nr […]
[RDR].
Na potrzeby akapitu pierwszego lit. a),
jeżeli powierzchnia użytków rolnych gospodarstwa rolnego wykorzystywana jest
także do prowadzenia działalności pozarolniczej, powierzchnia ta uważana jest
za wykorzystywaną głównie do prowadzenia działalności rolniczej, jeżeli jej prowadzenie
nie jest znacząco utrudnione przez intensywność, charakter, okres trwania
i harmonogram działalności pozarolniczej. Państwa
członkowskie ustalają kryteria wykonania przepisów niniejszego akapitu na swoim
terytorium.
Aby kwalifikować się do otrzymania pomocy,
powierzchnie muszą być zgodne z definicją kwalifikującego się hektara przez
cały rok kalendarzowy, z wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub
okoliczności nadzwyczajnych.
3.           Powierzchnie wykorzystywane
do produkcji konopi stanowią kwalifikujące się hektary jedynie jeżeli stosowane
odmiany zawierają maksymalnie 0,2 % tetrahydrokanabinolu.
Artykuł 26
Zgłoszenie
kwalifikujących się hektarów
1.           Na potrzeby art. 25 ust. 1
rolnik zgłasza działki, które odpowiadają kwalifikującym się hektarom powiązanym
z każdym uprawnieniem do płatności. Z wyjątkiem przypadku działania siły
wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych działki te pozostają w posiadaniu
rolnika w dniu określonym przez państwo członkowskie, który nie przypada
później niż ustalona przez to państwo członkowskie data zmiany wniosku o
przyznanie pomocy zgodnie z art. 73 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr […] [HZR].
2.           Państwa członkowskie mogą, w
należycie uzasadnionych okolicznościach, zezwolić rolnikowi na zmianę jego
zgłoszenia, pod warunkiem, że zachowa on liczbę hektarów odpowiadającą co
najmniej jego uprawnieniom do płatności oraz przestrzega warunków przyznawania
płatności podstawowej dla odnośnej powierzchni.
Artykuł 27
Przekazywanie
uprawnień do płatności
1.           Uprawnienia do płatności mogą
zostać przekazane wyłącznie rolnikowi prowadzącemu działalność w tym samym
państwie członkowskim, z wyjątkiem przekazania w drodze faktycznego lub
przewidywanego dziedziczenia.
Jednak nawet w przypadku faktycznego lub
przewidywanego dziedziczenia uprawnienia do płatności mogą być wykorzystywane
wyłącznie w państwie członkowskim, w którym dane uprawnienia do płatności
zostały ustanowione.
2.           Uprawnienia do płatności mogą
zostać przekazane wyłącznie w obrębie tego samego regionu lub między regionami
danego państwa członkowskiego, jeżeli wartość uprawnień do płatności na hektar
wynikająca ze stosowania art. 22 ust. 1 albo art. 22 ust. 2 jest taka sama.
3.           Komisja – w drodze aktów wykonawczych
– przyjmuje niezbędne wymogi związane z powiadamianiem organów krajowych o
przekazaniu uprawnień do płatności oraz z terminami, w których należy dokonywać
takiego powiadamiania. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56 ust. 2.
Artykuł 28
Przekazane
uprawnienia
Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących:
a)      przepisów
dotyczących kwalifikowalności i dostępu rolników do systemu płatności podstawowych
w przypadku dziedziczenia i przewidywanego dziedziczenia, dziedziczenia w
trakcie dzierżawy, zmiany statusu prawnego lub nazwy oraz w przypadku
połączenia lub podziału gospodarstwa rolnego;
b)      przepisów
dotyczących obliczania wartości i liczby uprawnień do płatności lub dotyczących
zwiększenia lub zmniejszenia wartości uprawnień do płatności w związku z
przydziałem uprawnień do płatności na podstawie dowolnego przepisu niniejszego
tytułu, w tym przepisów dotyczących:
(i)      możliwości
określania tymczasowej wartości i liczby uprawnień do płatności lub
tymczasowego zwiększenia uprawnień do płatności przydzielonych na podstawie
wniosku rolnika,
(ii)      warunków
określania tymczasowej i ostatecznej wartości oraz liczby uprawnień do
płatności,
(iii)     przypadków, w
których umowa sprzedaży lub umowa dzierżawy mogłyby mieć wpływ na przydział
uprawnień do płatności;
c)      przepisów
dotyczących ustanawiania i obliczania wartości i liczby uprawnień do płatności
otrzymanych z rezerwy krajowej;
d)      przepisów
dotyczących modyfikacji wartości jednostkowej uprawnień do płatności w
przypadku ułamkowych części uprawnień;
e)      kryteriów
stosowanych przez państwa członkowskie w celu przydziału uprawnień do płatności
rolnikom, którzy nie aktywowali żadnych uprawnień w 2011 r. lub nie złożyli
żadnego wniosku o przyznanie wsparcia w ramach systemu jednolitej płatności
obszarowej w 2011 r., o czym mowa w art. 21 ust. 2, oraz w celu przydziału
uprawnień do płatności w przypadku stosowania klauzuli umownej, o której mowa w
art. 21 ust. 3;
f)       kryteriów
przydziału uprawnień do płatności na podstawie art. 23 ust. 4 i 5.
g)      przepisów
dotyczących zgłaszania i aktywacji uprawnień do płatności;
h)      przepisów
uzależniających przyznanie płatności od wykorzystania kwalifikowanych nasion
niektórych odmian konopi oraz ustanawiających procedurę określania odmian
konopi i weryfikacji zawartości tetrahydrokanabinolu w konopiach, o której mowa
w art. 25 ust. 3.
ROZDZIAŁ 2
Płatność za praktyki rolnicze korzystne dla klimatu i środowiska
Artykuł 29
Przepisy
ogólne
1.           Rolnicy uprawnieni do
płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o którym mowa w rozdziale 1,
przestrzegają na kwalifikujących się hektarach określonych w art. 25 ust. 2
następujących praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska:
a)           prowadzenie
trzech różnych upraw na gruntach ornych, jeżeli grunty orne rolnika obejmują
ponad 3 hektary i nie są w całości wykorzystywane do produkcji trawy
(wysiewanej lub naturalnej), nie są w całości ugorowane ani w całości objęte
uprawami rosnącymi w wodzie przez znaczną część roku;
b)           utrzymywanie
istniejących trwałych użytków zielonych w gospodarstwie rolnym; oraz
c)           utrzymywanie
na powierzchni użytków rolnych obszaru proekologicznego.
2.       Nie naruszając przepisów ust. 3 i 4 i bez
uszczerbku dla stosowania dyscypliny finansowej, liniowych zmniejszeń zgodnie z
art. 7 ani wszelkich zmniejszeń i kar nałożonych na podstawie rozporządzenia
(UE) nr […] [HZR], państwa członkowskie przyznają płatność, o której mowa w
niniejszym rozdziale, rolnikom przestrzegającym tych z trzech praktyk, o
których mowa w ust. 1, które mają w ich przypadku zastosowanie, oraz w
zależności od przestrzegania przez nich art. 30, 31 i 32.
3.           Rolnicy, których gospodarstwa
rolne są całkowicie lub częściowo położone na obszarach objętych dyrektywą
92/43/EWG lub dyrektywą 2009/147/WE, są uprawnieni do płatności, o której mowa
w niniejszym rozdziale, pod warunkiem że przestrzegają praktyk, o których mowa
w niniejszym rozdziale, w takim zakresie, w jakim praktyki te są w danym gospodarstwie
rolnym zgodne z celami wymienionych dyrektyw.
4.           Rolnicy spełniający wymogi
określone w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do
rolnictwa ekologicznego są tym samym uprawnieni do płatności, o której mowa w
niniejszym rozdziale.
Akapit pierwszy ma zastosowanie wyłącznie
do jednostek gospodarstwa rolnego wykorzystywanych do produkcji ekologicznej
zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.
5.           Płatność, o której mowa w
ust. 1, stanowi płatność roczną za kwalifikujący się hektar zgłoszony zgodnie z
art. 26 ust. 1, której kwotę oblicza się rocznie, dzieląc kwotę wynikającą ze
stosowania art. 33 ust. 1 przez łączną liczbę kwalifikujących się hektarów
zgłoszonych w odnośnym państwie członkowskim zgodnie z art. 26.
Artykuł 30
Dywersyfikacja
upraw
1.           Jeżeli grunty orne rolnika
obejmują ponad 3 hektary i nie są w całości wykorzystywane do produkcji trawy
(wysiewanej lub naturalnej), nie są w całości ugorowane ani w całości objęte
uprawami rosnącymi w wodzie przez znaczną część roku, na gruntach ornych
uprawia się co najmniej trzy różne uprawy. Żadna z tych trzech upraw nie
obejmuje mniej niż 5 % gruntów uprawnych, a główna uprawa nie przekracza 70 %
gruntów uprawnych.
2.           Komisja posiada uprawnienia
do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 ustanawiających definicję
„uprawy” i przepisy dotyczące stosowania dokładnego obliczania proporcji
różnych upraw.
Artykuł 31
Trwałe
użytki zielone
1.           Rolnicy utrzymują jako trwałe
użytki zielone obszary swoich gospodarstw rolnych zgłoszone jako trwałe użytki
zielone we wniosku złożonym na podstawie art. 74 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr
XXX (HZ) na rok składania wniosków 2014, zwane dalej „obszarami referencyjnymi
będącymi trwałymi użytkami zielonymi”.
Obszary referencyjne będące trwałymi użytkami
zielonymi ulegają zwiększeniu w przypadkach, w których rolnik ma obowiązek
ponownego przekwalifikowania obszarów na trwałe użytki zielone w 2014 r. lub w
2015 r., o czym mowa w art. 93 rozporządzenia (UE) nr […] HZR.
2.           Rolnicy mogą przekwalifikować
do 5 % obszarów referencyjnych będących trwałymi użytkami zielonymi. Powyższe
ograniczenie nie ma zastosowania w przypadku działania siły wyższej lub
okoliczności nadzwyczajnych.
3.           Komisja posiada uprawnienia
do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 określających przepisy
dotyczące zwiększenia obszarów referencyjnych będących trwałymi użytkami
zielonymi określonego w ust. 1 akapit drugi, odnowy trwałych użytków zielonych,
ponownego przekwalifikowania powierzchni użytków rolnych na trwałe użytki
zielone w przypadku przekroczenia dozwolonego zmniejszenia, o którym mowa w
ust. 2, jak również zmiany obszarów referencyjnych będących trwałymi użytkami
zielonymi w przypadku przekazania gruntów.
Artykuł 32
Obszar
proekologiczny
1.           Rolnicy dopilnowują, aby co
najmniej 7 % kwalifikujących się hektarów określonych w art. 25 ust. 2 – poza
obszarami będącymi trwałymi użytkami zielonymi – stanowił obszar proekologiczny
taki jak grunty ugorowane, tarasy, cechy krajobrazu, strefy buforowe i obszary
zalesione, o których mowa w art. 25 ust. 2 lit. b) ppkt (ii).
2.           Komisja posiada uprawnienia
do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu dalszego definiowania
rodzajów obszarów proekologicznych, o których mowa w ust. 1 niniejszego
artykułu, oraz w celu dodawania i definiowania innych rodzajów obszarów
proekologicznych, które można uwzględniać w odniesieniu do odsetka, o którym
mowa we wspomnianym ustępie.
Artykuł 33
Przepisy
finansowe
1.           Aby sfinansować płatność, o
której mowa w niniejszym rozdziale, państwa członkowskie wykorzystują 30 %
rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II.
2.           Państwa członkowskie stosują
płatność, o której mowa w niniejszym rozdziale, na szczeblu krajowym lub –
jeżeli stosują art. 20 – na szczeblu regionalnym. W przypadku stosowania
płatności na szczeblu regionalnym państwa członkowskie wykorzystują w każdym
regionie część pułapu określonego w ust. 3. Dla każdego regionu wspomnianą
część oblicza się, dzieląc odpowiedni pułap regionalny ustanowiony zgodnie z
art. 20 ust. 2 przez pułap określony zgodnie z art. 19 ust. 1.
3.           Komisja – w drodze aktów
wykonawczych – określa co roku odpowiedni pułap dla płatności, o której mowa w
niniejszym rozdziale. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56 ust. 2.
ROZDZIAŁ 3
Płatność z tytułu obszarów o ograniczeniach naturalnych
Artykuł 34
Przepisy
ogólne
1.           Państwa członkowskie mogą
przyznawać płatność rolnikom uprawnionym do płatności w ramach systemu
płatności podstawowych, o którym mowa w rozdziale 1, i których gospodarstwa
rolne są całkowicie lub częściowo położone na obszarach o ograniczeniach
naturalnych wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 33 ust. 1
rozporządzenia (UE) nr […] [RDR].
2.           Państwa członkowskie mogą
podjąć decyzję o przyznaniu płatności, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do
wszystkich obszarów objętych zakresem wspomnianego ustępu lub – alternatywnie i
na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów – decyzję o
ograniczeniu płatności do niektórych obszarów, o których mowa w art. 33 ust. 1
rozporządzenia (UE) nr […] [RDR].
3.           Nie naruszając przepisów ust.
2, i bez uszczerbku dla stosowania dyscypliny finansowej, stopniowego
zmniejszania i ograniczania, liniowego zmniejszenia, o którym mowa w art. 7,
oraz wszelkich zmniejszeń i wykluczeń wprowadzonych na podstawie art. 65
rozporządzenia (UE) nr […] [HZR] płatność, o której mowa w ust. 1, przyznaje
się rocznie na kwalifikujący się hektar położony na obszarach, w odniesieniu do
których państwa członkowskie podjęły decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z
ust. 2 niniejszego artykułu, i wypłaca się po aktywacji uprawnień do płatności
dotyczących tych hektarów posiadanych przez danego rolnika.
4.           Płatność na hektar, o której
mowa w ust. 1, oblicza się, dzieląc kwotę wynikającą ze stosowania art. 35
przez liczbę kwalifikujących się hektarów zgłoszonych zgodnie z art. 26 ust. 1,
położonych na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły
decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.
5.           Państwa członkowskie mogą
stosować płatność, o której mowa w niniejszym rozdziale, na szczeblu
regionalnym na warunkach określonych w niniejszym ustępie.
W takim przypadku państwa członkowskie określają
odnośne regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, takimi
jak cechy ograniczeń naturalnych i warunki agronomiczne.
Państwo członkowskie dzieli pułap krajowy, o
którym mowa w art. 35 ust. 1, między regiony zgodnie z obiektywnymi i
niedyskryminującymi kryteriami.
Płatność na szczeblu regionalnym oblicza się,
dzieląc pułap regionalny obliczony zgodnie z akapitem trzecim przez liczbę
kwalifikujących się hektarów zgłoszonych zgodnie z art. 26 ust. 1, położonych
na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o
przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.
Artykuł 35
Przepisy
finansowe
1.           Aby sfinansować płatność, o
której mowa w art. 34, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję – do dnia 1
sierpnia 2013 r. – o wykorzystaniu do 5 % rocznego pułapu krajowego określonego
w załączniku II.
O decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym,
należy powiadomić Komisję przed upływem terminu, o którym mowa we wspomnianym
akapicie.
Do dnia 1 sierpnia 2016 r. państwa członkowskie mogą
zmienić swoją decyzję ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2017 r.
2.           Zgodnie z odsetkiem pułapu
krajowego, który ma zostać wykorzystany przez państwa członkowskie na podstawie
ust. 1, Komisja co roku – w drodze aktów wykonawczych – określa odpowiedni
pułap dla omawianej płatności. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie
z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56 ust. 2.
ROZDZIAŁ 4
Płatność dla młodych rolników
Artykuł 36
Przepisy
ogólne
1.           Państwa członkowskie
przyznają roczną płatność młodym rolnikom, którzy są uprawnieni do płatności w
ramach systemu płatności podstawowych, o którym mowa w rozdziale 1.
2.           Na potrzeby niniejszego
rozdziału „młodzi rolnicy” oznaczają:
a)      osoby fizyczne,
które po raz pierwszy zakładają gospodarstwo rolne jako kierujący gospodarstwem
lub które założyły już takie gospodarstwo rolne w ciągu pięciu lat przez
pierwszym złożeniem wniosku dotyczącego systemu płatności podstawowych, o
którym mowa w art. 73 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr […] [HZR], oraz
b)           których
wiek w momencie składania wniosku, o którym mowa w lit. a), nie przekracza 40
lat.
3.           Bez uszczerbku dla stosowania
dyscypliny finansowej, stopniowego zmniejszania i ograniczania, liniowych
zmniejszeń, o których mowa w art. 7, oraz wszelkich zmniejszeń i wykluczeń
wprowadzonych na podstawie art. 65 rozporządzenia (UE) nr […] [HZR] płatność, o
której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyznaje się rocznie po aktywacji
uprawnień do płatności przez danego rolnika.
4.           Płatność, o której mowa w
ust. 1, przyznaje się na rolnika na okres maksymalnie pięciu lat. Okres ten
zostaje skrócony o liczbę lat, które upłynęły między założeniem gospodarstwa
rolnego a pierwszym złożeniem wniosku, o którym mowa w ust. 2 lit. a).
5.           Państwa członkowskie
obliczają co roku kwotę płatności, o której mowa w ust. 1, mnożąc liczbę
odpowiadającą 25 % średniej wartości uprawnień do płatności posiadanych przez
rolnika przez liczbę uprawnień, które rolnik ten aktywował zgodnie z art. 26
ust. 1.
Stosując akapit pierwszy, państwa członkowskie przestrzegają
następujących maksymalnych limitów liczby aktywowanych uprawnień do płatności,
które należy uwzględnić:
a)      w państwach
członkowskich, w których średnia wielkość gospodarstw rolnych określona w
załączniku VI wynosi do 25 hektarów włącznie – maksymalnie 25;
b)      w państwach
członkowskich, w których średnia wielkość gospodarstw rolnych określona w
załączniku VI przekracza 25 hektarów – maksymalna liczba nie może być niższa
niż 25 i nie wyższa niż wspomniana średnia wielkość.
6.           Komisja posiada uprawnienia
do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących warunków, zgodnie
z którymi osobę prawną można uznać za kwalifikującą się do otrzymania
płatności, o której mowa w ust. 1, w szczególności stosowania limitu wiekowego
określonego w ust. 2 lit. b) w stosunku do osoby fizycznej działającej w ramach
osoby prawnej lub do większej liczby takich osób fizycznych.
Artykuł 37
Przepisy
finansowe
1.       Aby sfinansować płatność, o której mowa w
art. 36, państwa członkowskie wykorzystują odsetek rocznego pułapu krajowego
określonego w załączniku II, który nie może przekroczyć 2 %. Państwa
członkowskie zgłoszą Komisji do dnia 1 sierpnia 2013 r. szacunkowy odsetek
niezbędny do sfinansowania wspomnianej płatności.
Do dnia 1 sierpnia 2016 r. państwa członkowskie
mogą zmienić wysokość szacunkowego odsetka ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2017
r. Państwa członkowskie zgłoszą Komisji zmieniony odsetek do dnia 1 sierpnia
2016 r.
2.         Bez uszczerbku dla maksymalnej
wysokości 2 % określonej w ust. 1, jeżeli łączna kwota płatności, w odniesieniu
do której złożono wnioski w danym państwie członkowskim w danym roku,
przewyższa pułap określony zgodnie z ust. 4, i jeżeli pułap ten jest niższy niż
2 % rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II, państwa członkowskie
dokonują liniowego zmniejszenia wszystkich płatności przyznawanych wszystkim
rolnikom zgodnie z art. 25.
3.       Jeżeli łączna kwota płatności, w
odniesieniu do której złożono wnioski w danym państwie członkowskim w danym
roku, przewyższa pułap określony zgodnie z ust. 4, i jeżeli pułap ten wynosi 2
% rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II, państwa członkowskie
dokonują liniowego zmniejszenia kwot wypłacanych zgodnie z art. 36, aby
zachować zgodność z pułapem.
4.           Na podstawie szacunkowego
odsetka zgłoszonego przez państwa członkowskie na podstawie ust. 1, Komisja co
roku – w drodze aktów wykonawczych – określa odpowiedni pułap dla płatności, o
której mowa w art. 36. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56 ust. 2.
TYTUŁ IV
WSPARCIE POWIĄZANE Z PRODUKCJĄ
ROZDZIAŁ 1
Dobrowolne wsparcie powiązane z produkcją
Artykuł 38
Przepisy
ogólne
1.           Państwa członkowskie mogą
przyznawać rolnikom wsparcie powiązane z produkcją na warunkach określonych w
niniejszym rozdziale.
Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać
następującym sektorom i rodzajom produkcji: zboża, nasiona
oleiste, rośliny wysokobiałkowe, rośliny strączkowe, len, konopie, ryż,
orzechy, ziemniak skrobiowy, mleko i przetwory mleczne, nasiona, mięso baranie
i mięso kozie, wołowina i cielęcina, oliwa z oliwek, jedwabniki, susz paszowy,
chmiel, burak cukrowy, trzcina cukrowa i cykoria, owoce i warzywa oraz
zagajniki o krótkiej rotacji.
2.       Wsparcie powiązane z produkcją można
przyznawać wyłącznie sektorom lub regionom państwa członkowskiego, w których
określone typy rolnicze lub określone sektory rolnictwa znajdują się w trudnej
sytuacji i mają szczególne znaczenie ze względów gospodarczych, społecznych lub
środowiskowych.
3.           Na zasadzie odstępstwa od
ust. 2 wsparcie powiązane z produkcją można również przyznawać rolnikom, którzy
dnia 31 grudnia 2013 r. posiadali uprawnienia do płatności przyznane zgodnie z
tytułem III rozdział 3 sekcja 2 oraz art. 71m rozporządzenia (WE) nr 1782/2003
oraz zgodnie z art. 60 i art. 65 akapit czwarty rozporządzenia (WE) nr 73/2009
i którzy nie posiadają kwalifikujących się hektarów w celu aktywacji uprawnień
do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o których mowa w tytule
III rozdział 1 niniejszego rozporządzenia.
4.           Wsparcie powiązane z
produkcją można przyznawać wyłącznie w zakresie, który jest niezbędny, aby
zapewnić zachętę do utrzymania aktualnych poziomów produkcji w odnośnych
regionach.
5.           Wsparcie powiązane z
produkcją ma formę płatności rocznej i jest przyznawane w określonych granicach
ilościowych oraz oparte na określonych obszarach i plonach lub na określonej
liczbie zwierząt.
6.           Wszelkie wsparcie powiązane z
produkcją przyznawane na podstawie niniejszego artykułu musi być zgodne z
innymi środkami i politykami Unii.
7.           Komisja posiada uprawnienia
do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących:
a)      warunków
przyznawania wsparcia, o którym mowa w niniejszym rozdziale,
b)      przepisów
dotyczących spójności z innymi środkami Unii oraz kumulacji wsparcia.
Artykuł 39
Przepisy finansowe
1.           Aby sfinansować dobrowolne
wsparcie powiązane z produkcją, państwa członkowskie mogą podjąć – do dnia 1
sierpnia roku poprzedzającego pierwszy rok realizacji takiego wsparcia –
decyzję o wykorzystaniu do 5 % rocznego pułapu krajowego określonego w
załączniku II.
2.           Na zasadzie odstępstwa od
ust. 1 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wykorzystaniu do 10 %
rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II, pod warunkiem że:
a)           do dnia
31 grudnia 2013 r. stosowały system jednolitej płatności obszarowej określony w
tytule V rozporządzenia (WE) nr 73/2009 lub finansowały środki na podstawie
art. 111 wspomnianego rozporządzenia lub jeżeli dotyczy ich odstępstwo
określone w art. 69 ust. 5 lub – w przypadku Malty – w art. 69 ust. 1
wspomnianego rozporządzenia; lub
b)           przydzieliły
– w ciągu co najmniej jednego roku w okresie 2010-2013 – ponad 5 % swojej kwoty
dostępnej na przyznawanie płatności bezpośrednich określonych w tytułach III,
IV oraz V rozporządzenia (WE) nr 73/2009 – z wyjątkiem tytułu IV rozdział 1
sekcja 6 – na sfinansowanie środków określonych w tytule III rozdział 2 sekcja
2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, wsparcia określonego w art. 68 ust. 1 lit. a)
ppkt (i)-(iv) i art. 68 ust. 1 lit. b) oraz e) wspomnianego rozporządzenia lub
środków zgodnie z tytułem IV rozdział 1 – z wyjątkiem sekcji 6 – wspomnianego
rozporządzenia.
3.           Na zasadzie odstępstwa od
ust. 2 państwa członkowskie, które przydzieliły – w ciągu co najmniej jednego
roku w okresie 2010-2013 – ponad 10 % swojej kwoty dostępnej na przyznawanie
płatności bezpośrednich określonych w tytułach III, IV oraz V rozporządzenia
(WE) nr 73/2009 – z wyjątkiem tytułu IV rozdział 1 sekcja 6 – na sfinansowanie
środków określonych w tytule III rozdział 2 sekcja 2 rozporządzenia (WE) nr
73/2009, wsparcia określonego w art. 68 ust. 1 lit. a) ppkt (i)-(iv) i art. 68
ust. 1 lit. b) oraz e) wspomnianego rozporządzenia lub środków zgodnie z
tytułem IV rozdział 1 – z wyjątkiem sekcji 6 – wspomnianego rozporządzenia,
mogą podjąć decyzję o wykorzystaniu ponad 10 % rocznego pułapu krajowego
określonego w załączniku II, po zatwierdzeniu przez Komisję zgodnie z art. 41.
4.           Do dnia 1 sierpnia 2016 r.
państwa członkowskie mogą zmienić swoją decyzję na podstawie ust. 1, 2 i 3 i
podjąć decyzję – ze skutkiem od 2017 r. – o:
a)      zwiększeniu odsetka
określonego na podstawie ust. 1 i 2 w granicach określonych w wymienionych
ustępach, jeżeli dotyczy, oraz – w odpowiednich przypadkach – o zmianie
warunków przyznawania wsparcia;
b)      obniżeniu odsetka
stosowanego do finansowania wsparcia powiązanego z produkcją oraz – w
odpowiednich przypadkach – o zmianie warunków przyznawania wsparcia;
c)      wstrzymaniu
przyznawania wsparcia na podstawie niniejszego rozdziału.
5.           Na podstawie decyzji podjętej
przez każde państwo członkowskie zgodnie z ust. 1-4 w sprawie części pułapu
krajowego, która ma zostać wykorzystana, Komisja co roku – w drodze aktów
wykonawczych – określa odpowiedni pułap dla przedmiotowego wsparcia. Wspomniane
akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w
art. 56 ust. 2.
Artykuł 40
Powiadomienia
1.           O decyzjach, o których mowa w
art. 39, należy powiadomić Komisję do daty, o której mowa we wspomnianym
artykule, a powiadomienie – z wyjątkiem decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 4
lit. c) – musi zawierać informacje o docelowych regionach, wybranych typach
rolniczych lub sektorach oraz o wysokości wsparcia, które ma zostać przyznane.
2.           Decyzje, o których mowa w
art. 39 ust. 2 i 3 lub – w odpowiednich przypadkach – w art. 39 ust. 4 lit. a),
obejmują również szczegółowy opis konkretnej sytuacji w docelowym regionie oraz
opis konkretnych cech typów rolniczych lub określonych sektorów rolnictwa,
które sprawiają, że odsetek, o którym mowa w art. 39 ust. 1 jest
niewystarczający, aby zaradzić trudnościom, o których mowa w art. 38 ust. 2, i
które uzasadniają większą wysokość wsparcia.
Artykuł 41
Zatwierdzenie
przez Komisję
1.           Komisja – w drodze aktu wykonawczego
– zatwierdza decyzję, o której mowa w art. 39 ust. 3 lub – w odpowiednich
przypadkach – w art. 39 ust. 4 lit. a), jeżeli w odnośnym regionie lub sektorze
wykazano jedną z następujących potrzeb:
a)      konieczność
utrzymania określonego poziomu konkretnej produkcji z uwagi na brak alternatyw
i aby zmniejszyć ryzyko wstrzymania produkcji i zapobiec związanym z tym
problemom społecznym lub środowiskowym,
b)      konieczność
zapewnienia stałej podaży dla lokalnego przemysłu przetwórczego, aby zapobiec
niekorzystnym skutkom społeczno-ekonomicznym związanym z ewentualną
restrukturyzacją;
c)      konieczność
zrekompensowania rolnikom w określonym sektorze niekorzystnej sytuacji, która
jest wynikiem trwających zakłóceń na odnośnym rynku;
d)      konieczność
interwencji w przypadku gdy wszelkie inne wsparcie dostępne na podstawie
niniejszego rozporządzenia, rozporządzenia (UE) nr […] [RDR] lub zatwierdzonego
programu pomocy państwa uznano za niewystarczające, aby zaspokoić potrzeby
określone w lit. a), b) i c).
2.           Komisja – w drodze aktów
wykonawczych – przyjmuje przepisy dotyczące procedury oceny i zatwierdzania
decyzji, o których mowa w ust. 1. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56 ust. 2.
ROZDZIAŁ 2
Płatność specyficzna w odniesieniu do bawełny
Artykuł 42
Zakres stosowania
Rolnikom produkującym
bawełnę objętą kodem CN 5201 00 przyznaje się pomoc na warunkach określonych w
niniejszym rozdziale (zwana dalej „płatnością specyficzną w odniesieniu do
bawełny”).
Artykuł 43
Kwalifikowalność
1.           Płatność specyficzna w odniesieniu
do bawełny jest przyznawana na kwalifikujący się hektar obszaru uprawy bawełny.
Aby kwalifikować się do otrzymania pomocy, obszar musi być położony w granicach
gruntów rolnych zatwierdzonych przez państwo członkowskie do produkcji bawełny,
obsiany zatwierdzonymi odmianami i na którym rzeczywiście zbierane są plony w
normalnych warunkach wzrostu.
Płatność specyficzna w odniesieniu do bawełny jest
wypłacana w odniesieniu do bawełny o dobrej, należytej i przyjętej w handlu
jakości.
2.           Państwa członkowskie
zatwierdzają grunty i odmiany, o których mowa w ust. 1, zgodnie z przepisami i
warunkami, które przyjmuje się zgodnie z ust. 3.
3.           Aby zagwarantować skuteczne
zarządzanie płatnością specyficzną w odniesieniu do bawełny, Komisja posiada
uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących
przepisów i warunków zatwierdzania gruntów i odmian do celów płatności
specyficznej w odniesieniu do bawełny.
4.           Komisja – w drodze aktów
wykonawczych – przyjmuje przepisy dotyczące procedury zatwierdzania i
informowania producentów na temat przedmiotowego zatwierdzenia. Wspomniane akty
wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
56 ust. 2.
Artykuł 44
Obszary bazowe, stałe wielkości plonów i kwoty referencyjne
1.           Ustanawia się następujące
krajowe obszary bazowe:
–
Bułgaria: 3 342 ha,
–
Grecja: 250 000 ha,
–
Hiszpania: 48 000 ha,
–
Portugalia: 360 ha.
2.           Ustanawia się następujące
stałe wielkości plonów w okresie referencyjnym:
–
Bułgaria: 1,2 tony/ha,
–
Grecja: 3,2 tony/ha,
–
Hiszpania: 3,5 tony/ha,
–
Portugalia: 2,2 tony/ha.
3.           Kwotę płatności specyficznej
w odniesieniu do bawełny na hektar kwalifikującego się obszaru ustala się przez
pomnożenie wielkości plonów ustanowionej w ust. 2 przez następujące kwoty
referencyjne:
–
Bułgaria: 523,02 EUR w 2014
r.; 588,06 EUR w 2015 r.; oraz 661,79 EUR na 2016 r. i lata późniejsze
–
Grecja: 238,86 EUR
–
Hiszpania: 369,33 EUR
–
Portugalia: 232,57 EUR
4.           Jeżeli w danym roku
powierzchnia kwalifikującego się obszaru bawełny w danym państwie członkowskim
przekracza powierzchnię obszaru bazowego ustanowioną w ust. 1, to kwotę, o
której mowa w ust. 3, dla tego państwa członkowskiego zmniejsza się
proporcjonalnie do wielkości, o jaką przekroczono obszar bazowy.
5.           Aby umożliwić stosowanie
płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny, Komisja posiada uprawnienia do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących przepisów w zakresie
warunków przyznawania płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny, wymogów
kwalifikowalności i praktyk agronomicznych.
6.           Komisja może – w drodze aktów
wykonawczych – określać przepisy dotyczące obliczania zmniejszenia określonego
w ust. 4. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 56 ust. 2.
Artykuł 45
Zatwierdzone organizacje międzybranżowe
1.           Na potrzeby niniejszego
rozdziału „zatwierdzona organizacja międzybranżowa” oznacza pomiot prawny,
który zrzesza rolników produkujących bawełnę i co najmniej jeden podmiot
zajmujący się odziarnianiem bawełny oraz prowadzi taką działalność, jak:
a)      pomoc, w
szczególności poprzez badania naukowe i badania rynkowe, na rzecz lepszej
koordynacji wprowadzania bawełny do obrotu;
b)      sporządzanie
znormalizowanych formularzy umów zgodnych z przepisami Unii;
c)      ukierunkowywanie produkcji
na produkty, które są lepiej dostosowane do potrzeb rynkowych i popytu
konsumentów, szczególnie pod względem jakości i ochrony konsumentów;
d)      aktualizacja metod i
środków mających na celu poprawę jakości produktów;
e)      opracowywanie
strategii marketingowych służących promowaniu bawełny za pośrednictwem systemów
certyfikacji jakości.
2.           Państwo członkowskie, na
którego terytorium mają siedzibę podmioty zajmujące się odziarnianiem bawełny,
zatwierdza organizacje międzybranżowe spełniające kryteria ustanowione zgodnie
z ust. 3.
3.           Komisja posiada uprawnienia
do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących:
a)      kryteriów
zatwierdzania organizacji międzybranżowych;
b)      obowiązków
producentów;
c)      przepisów
dotyczących sytuacji, w których zatwierdzona organizacja międzybranżowa nie
spełnia wymienionych kryteriów.
Artykuł 46
Przyznawanie płatności
1.           Płatność specyficzna w
odniesieniu do bawełny przyznawana jest rolnikom na kwalifikujący się hektar
zgodnie z art. 44.
2.           Rolnikom, którzy są członkami
zatwierdzonej organizacji międzybranżowej, przyznaje się płatność specyficzną w
odniesieniu do bawełny na kwalifikujący się hektar w ramach obszaru bazowego
określonego w art. 44 ust. 1, zwiększoną o kwotę 2 EUR.
TYTUŁ V
System dla drobnych producentów rolnych
Artykuł 47
Przepisy
ogólne
1.           Rolnicy posiadający
uprawnienia do płatności przyznane w 2014 r. na podstawie art. 21 i spełniający
minimalne wymogi określone w art. 10 ust. 1 mogą uczestniczyć w uproszczonym
systemie – zwanym dalej „systemem dla drobnych producentów rolnych” – na
warunkach określonych w niniejszym tytule.
2.           Płatności w ramach systemu
dla drobnych producentów rolnych zastępują płatności, które mają zostać
przyznane na podstawie tytułu III oraz IV.
3.           Rolnicy biorący udział w
systemie dla drobnych producentów rolnych są zwolnieni z praktyk rolniczych
ustanowionych w tytule III rozdział 2.
4.         Państwa członkowskie dopilnowują,
aby nie przyznawano płatności rolnikom, w przypadku których stwierdzono, że –
po dacie opublikowania wniosku Komisji dotyczącego niniejszego rozporządzenia –
podzielili swoje gospodarstwa rolne wyłącznie w celu skorzystania z systemu dla
drobnych producentów rolnych. Niniejszy przepis ma również zastosowanie w
przypadku rolników, których gospodarstwa rolne powstały w wyniku przedmiotowego
podziału.
Artykuł 48
Uczestnictwo
Rolnicy, którzy chcą uczestniczyć w systemie
dla drobnych producentów rolnych, składają wniosek do dnia 15 października 2014
r.
Rolnicy, którzy nie złożyli wniosku o
uczestnictwo w systemie dla drobnych producentów rolnych do dnia 15
października 2014 r. lub postanowili wystąpić z niego po wspomnianym terminie
lub których wybrano w celu przyznania wsparcia na podstawie art. 20 ust. 1 lit.
c) rozporządzenia (UE) nr [...] [RDR], nie mają już prawa do uczestnictwa w
omawianym systemie.
Artykuł 49
Kwota
płatności
1.
Państwa członkowskie ustanawiają kwotę płatności
rocznej dla systemu dla drobnych producentów rolnych na jednym z następujących
poziomów, z zastrzeżenie ust. 2 i 3:
a)      kwota
nieprzekraczająca 15 % średniej płatności krajowej na beneficjenta;
b)      kwota odpowiadająca
średniej płatności krajowej na hektar pomnożona przez liczbę odpowiadającą
liczbie hektarów wynoszącą maksymalnie trzy.
Państwa członkowskie określają średnią krajową, o
której mowa w akapicie pierwszym lit. a), na podstawie pułapu krajowego
określonego w załączniku II na rok kalendarzowy 2019 i liczby rolników, którzy
otrzymali uprawnienia do płatności zgodnie z art. 21 ust. 1.
Państwa członkowskie określają średnią krajową, o
której mowa w akapicie pierwszym lit. b), na podstawie pułapu krajowego
określonego w załączniku II na rok kalendarzowy 2019 i liczby kwalifikujących
się hektarów zgłoszonych zgodnie z art. 26 w 2014 r.
2.
Kwota, o której mowa w ust. 1, nie może być niższa
niż 500 EUR ani wyższa niż 1 000 EUR. Nie naruszając przepisów art. 51 ust. 1,
jeżeli stosowanie ust. 1 powoduje, że kwota wynosi mniej niż 500 EUR lub więcej
niż 1 000 EUR, kwotę zaokrągla się odpowiednio w górę lub w dół do kwoty
minimalnej lub maksymalnej.
3.
Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 kwotę, o której
mowa w ust. 1, na Cyprze i Malcie można ustalić na poziomie niższym niż 500
EUR, ale nie niższym niż 200 EUR.
Artykuł 50
Warunki
szczególne
1.
W okresie uczestnictwa w systemie dla drobnych
producentów rolnych rolnicy:
a)         utrzymują co
najmniej liczbę hektarów odpowiadającą liczbie posiadanych uprawnień;
b)         spełniają
minimalny wymóg określony w art. 10 ust. 1 lit. b).
2.
Uprawnienia do płatności aktywowane w 2014 r.
zgodnie z art. 25 i 26 przez rolnika uczestniczącego w systemie dla drobnych
producentów rolnych uważa się za uprawnienia aktywowane na okres uczestnictwa
rolnika w systemie.
Uprawnień do płatności posiadanych przez rolnika w
okresie uczestnictwa w omawianym systemie nie uważa się za niewykorzystane
uprawnienia do płatności, które należy zwrócić do rezerwy krajowej w rozumieniu
art. 24 ust. 1 lit. b).
3.
Na zasadzie odstępstwa od art. 27 uprawnienia do
płatności posiadane przez rolnika uczestniczącego w systemie dla drobnych
producentów rolnych nie są przekazywalne, z wyjątkiem przypadków dziedziczenia
lub przewidywanego dziedziczenia.
Rolnicy, którzy wskutek dziedziczenia lub
przewidywanego dziedziczenia otrzymali uprawnienia do płatności od rolnika
uczestniczącego w systemie dla drobnych producentów rolnych, kwalifikują się do
uczestnictwa w omawianym systemie, jeżeli spełniają wymogi umożliwiające
korzystanie z systemu płatności podstawowych i jeżeli odziedziczyli wszystkie
uprawnienia do płatności posiadane przez rolnika, od którego otrzymali
uprawnienia do płatności.
4.
Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących warunków uczestnictwa w systemie w
przypadku zmiany sytuacji rolnika uczestniczącego w systemie.
Artykuł 51
Przepisy
finansowe
5.
Aby sfinansować płatność, o której mowa w
niniejszym tytule, państwa członkowskie odejmują kwoty odpowiadające kwotom, do
których drobni producenci rolni byliby uprawnieni w ramach płatności
podstawowej, o której mowa w tytule III rozdział 1, w ramach płatności za
praktyki rolnicze korzystne dla klimatu i środowiska, o której mowa w tytule
III rozdział 2, a także – w odpowiednich przypadkach – w ramach płatności z
tytułu obszarów o ograniczeniach naturalnych, o której mowa w tytule III
rozdział 3, w ramach płatności dla młodych rolników, o której mowa w tytule III
rozdział 4, oraz w ramach wsparcia powiązanego z produkcją, o którym mowa w
tytule IV, od łącznych kwot dostępnych na odnośne płatności.
Różnicę między sumą wszystkich płatności należnych
w ramach systemu dla drobnych producentów rolnych a łączną kwotą finansowaną
zgodnie z akapitem pierwszym finansuje się poprzez zastosowanie liniowego
zmniejszenia wszystkich płatności, jakie mają zostać zgodnie z art. 25.
Elementy, na podstawie których ustala się
kwoty, o których mowa w akapicie pierwszym, są takie same przez cały okres
uczestnictwa rolnika w systemie.
6.
Jeżeli łączna kwota płatności należnych w ramach
systemu dla drobnych producentów rolnych przekracza 10 % rocznego pułapu
krajowego określonego w załączniku II, państwa członkowskie dokonują liniowego
zmniejszenia kwot wypłacanych zgodnie z niniejszym tytułem, aby zachować
zgodność z powyższym odsetkiem.
TYTUŁ VI
Krajowe programy restrukturyzacji sektora bawełny
Artykuł 52
Wykorzystanie
budżetu rocznego na programy restrukturyzacji
1.           W przypadku państw
członkowskich, które stosują art. 4 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE)
nr 637/2008, odpowiedni budżet roczny dostępny zgodnie z art. 5 ust. 1
wspomnianego rozporządzenia zostaje przekazany ze skutkiem od dnia 1 stycznia
2014 r. jako dodatkowe fundusze Unii na środki w ramach programów rozwoju
obszarów wiejskich finansowanych na podstawie rozporządzenia (UE) nr […] [RDR].
2.           W przypadku państw
członkowskich, które stosują art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr
637/2008, ich budżet roczny, o którym mowa w art. 5 ust. 1 wspomnianego
rozporządzenia, włącza się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2017 r. do pułapów
krajowych określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
TYTUŁ VII
PRZEPISY KOŃCOWE
ROZDZIAŁ 1
Powiadomienia i sytuacje nadzwyczajne
Artykuł 53
Wymogi
dotyczące powiadomień
1.           Komisja posiada uprawnienia
do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących niezbędnych
środków dotyczących powiadomień przekazywanych przez państwa członkowskie na
potrzeby niniejszego rozporządzenia lub na potrzeby sprawdzania, kontrolowania,
monitorowania, oceny i audytu płatności bezpośrednich, wykonywania porozumień
międzynarodowych, w tym wymogów dotyczących powiadomień na podstawie
wspomnianych porozumień. Komisja uwzględnia przy tym
zapotrzebowanie na dane oraz synergie między potencjalnymi źródłami danych.
Uzyskane informacje można – w odpowiednich
przypadkach – przekazywać lub udostępniać organizacjom międzynarodowym i
właściwym organom państw trzecich oraz można upowszechniać, z zastrzeżeniem
ochrony danych osobowych i uzasadnionego interesu przedsiębiorstw w zakresie
ochrony tajemnic przedsiębiorstwa.
2.           Aby powiadomienia, o których
mowa w ust. 1, były szybkie, skuteczne, dokładne i racjonalne pod względem
kosztów, Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z
art. 55 w celu określenia:
a)      charakteru i rodzaju informacji, które
mają być przekazywane;
b)      metod powiadamiania;
c)      przepisów dotyczących praw dostępu do
informacji lub udostępnianych systemów informacyjnych;
d)      warunków i sposobów publikacji
informacji.
3.           Komisja – w drodze aktów
wykonawczych – przyjmuje:
a)      przepisy dotyczące dostarczania
informacji niezbędnych do stosowania niniejszego artykułu;
b)      uzgodnienia w zakresie zarządzania
informacjami, które mają być przekazywane oraz przepisy dotyczące treści,
formy, harmonogramu, częstotliwości i terminów powiadamiania;
c)      zasady przekazywania lub udostępniania
informacji i dokumentów państwom członkowskim, organizacjom międzynarodowym,
właściwym organom państw trzecich lub społeczeństwu, z zastrzeżeniem ochrony
danych osobowych i uzasadnionego interesu rolników i przedsiębiorstw w zakresie
ochrony tajemnic przedsiębiorstwa.
Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56 ust. 2.
Artykuł 54
Środki
rozwiązywania szczególnych problemów
1.           Komisja przyjmuje – w drodze
aktów wykonawczych – środki, które są konieczne i uzasadnione w sytuacji
nadzwyczajnej w celu rozwiązania szczególnych problemów. Środki te mogą
stanowić odstępstwo od przepisów niniejszego rozporządzenia, ale jedynie
w takim zakresie i przez taki okres, jakie są niezbędne. Wspomniane
akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w
art. 56 ust. 2.
2.           W przypadku odpowiednio
uzasadnionego pilnego charakteru sprawy związanego ze środkami, o którym mowa w
ust. 1, Komisja przyjmuje – zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 56 ust. 3
– akty wykonawcze stosowane w trybie natychmiastowym.
ROZDZIAŁ 2
Przekazanie uprawnień i przepisy wykonawcze
Artykuł 55
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.           Uprawnienia do przyjęcia
aktów delegowanych powierza się Komisji na warunkach określonych w niniejszym
artykule.
2.           Przekazane uprawnienia, o
których mowa w niniejszym rozporządzeniu, powierza się Komisji na czas
nieokreślony od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
3.           Parlament Europejski lub Rada
mogą w dowolnym momencie odwołać przekazanie uprawnień, o którym mowa w
niniejszym rozporządzeniu. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień
określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna następnego dnia po jej
opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od późniejszej
daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych
już obowiązujących.
4.           Niezwłocznie po przyjęciu
aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i
Radę.
5.           Akt delegowany przyjęty
zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wchodzi w życie wyłącznie w przypadku braku
sprzeciwu ze strony Parlamentu Europejskiego albo Rady wyrażonego w ciągu dwóch
miesięcy od przekazania takiego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub
jeżeli przed upływem tego terminu Parlament Europejski i Rada poinformują
Komisję, że nie wyrażą sprzeciwu. Wspomniany termin przedłuża się o 2
miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 56
Procedura
komitetowa
1.           Komisję wspomaga komitet
zwany „Komitetem ds. Płatności Bezpośrednich”. Komitet ten jest komitetem w
rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
3.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku
z jego art. 5.
ROZDZIAŁ 3
Przepisy przejściowe i końcowe
Artykuł 57
Uchylenia
1.           Rozporządzenie (WE) nr
637/2008 traci moc.
Rozporządzenie ma jednak nadal zastosowanie do
dnia 31 grudnia 2017 r. w odniesieniu do państw członkowskich, które korzystają
z możliwości określonej w art. 4 ust. 1 akapit drugi wspomnianego
rozporządzenia.
2.           Rozporządzenie (WE) nr
73/2009 traci moc.
Nie naruszając przepisów ust. 3, odesłania do
uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego
rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VII.
3.           Odesłania w niniejszym
rozporządzeniu do rozporządzeń (WE) nr 73/2009 oraz (WE) nr 1782/2003 odczytuje
się jako odesłania do wymienionych rozporządzeń w formie obowiązującej przed
ich uchyleniem.
Artykuł 58
Przepisy
przejściowe
Aby zapewnić płynne przejście od przepisów
określonych w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 do przepisów niniejszego
rozporządzenia, Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych
zgodnie z art. 55 dotyczących niezbędnych środków w zakresie ochrony nabytych
praw i uzasadnionych oczekiwań rolników.
Artykuł 59
Wejście
w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie
[siódmego] dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1
stycznia 2014 r.
Jednak art. 14, art. 20 ust. 5, art. 22 ust.
6, art. 35 ust. 1, art. 37 ust. 1 oraz art. 39 stosuje się od daty wejścia
niniejszego rozporządzenia w życie.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w
całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
Wykaz systemów wsparcia
 Sektor || Podstawa prawna || Uwagi
 Płatność podstawowa || Tytuł III rozdział 1 niniejszego rozporządzenia || Płatność niezwiązana z produkcją
 Płatność dla rolników przestrzegających praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska || Tytuł III rozdział 2 niniejszego rozporządzenia || Płatność niezwiązana z produkcją
 Płatność dla rolników na obszarach o określonych ograniczeniach naturalnych || Tytuł III rozdział 3 niniejszego rozporządzenia || Płatność niezwiązana z produkcją
 Płatność dla młodych rolników || Tytuł III rozdział 4 niniejszego rozporządzenia || Płatność niezwiązana z produkcją
 Dobrowolne wsparcie powiązane z produkcją || Tytuł IV rozdział 1 niniejszego rozporządzenia ||
 Bawełna || Tytuł IV rozdział 2 niniejszego rozporządzenia || Płatność obszarowa
 Płatność dla drobnych producentów rolnych || Tytuł V niniejszego rozporządzenia || Płatność niezwiązana z produkcją
 POSEI || Tytuł III rozporządzenia (WE) nr 247/2006 || Płatności bezpośrednie w ramach środków określonych w programach
 Wyspy Morza Egejskiego || Rozdział III rozporządzenia (WE) nr 1405/2006 || Płatności bezpośrednie w ramach środków określonych w programach
ZAŁĄCZNIK II
Pułapy krajowe, o których mowa w art. 6
   ||   ||   ||   ||   ||   || (w tys. EUR)
 Rok kalendarzowy || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 r. i kolejny rok
 Belgia || 553 521 || 544 065 || 534 632 || 525 205 || 525 205 || 525 205
 Bułgaria || 655 661 || 737 164 || 810 525 || 812 106 || 812 106 || 812 106
 Republika Czeska || 892 698 || 891 875 || 891 059 || 890 229 || 890 229 || 890 229
 Dania || 942 931 || 931 719 || 920 534 || 909 353 || 909 353 || 909 353
 Niemcy || 5 275 876 || 5 236 176 || 5 196 585 || 5 156 970 || 5 156 970 || 5 156 970
 Estonia || 108 781 || 117 453 || 126 110 || 134 749 || 134 749 || 134 749
 Irlandia || 1 240 652 || 1 239 027 || 1 237 413 || 1 235 779 || 1 235 779 || 1 235 779
 Grecja || 2 099 920 || 2 071 481 || 2 043 111 || 2 014 751 || 2 014 751 || 2 014 751
 Hiszpania || 4 934 910 || 4 950 726 || 4 966 546 || 4 988 380 || 4 988 380 || 4 988 380
 Francja || 7 732 611 || 7 694 854 || 7 657 219 || 7 619 511 || 7 619 511 || 7 619 511
 Włochy || 4 023 865 || 3 963 007 || 3 902 289 || 3 841 609 || 3 841 609 || 3 841 609
 Cypr || 52 273 || 51 611 || 50 950 || 50 290 || 50 290 || 50 290
 Łotwa || 163 261 || 181 594 || 199 895 || 218 159 || 218 159 || 218 159
 Litwa || 396 499 || 417 127 || 437 720 || 458 267 || 458 267 || 458 267
 Luksemburg || 34 313 || 34 250 || 34 187 || 34 123 || 34 123 || 34 123
 Węgry || 1 298 104 || 1 296 907 || 1 295 721 || 1 294 513 || 1 294 513 || 1 294 513
 Malta || 5 316 || 5 183 || 5 050 || 4 917 || 4 917 || 4 917
 Niderlandy || 806 975 || 792 131 || 777 320 || 762 521 || 762 521 || 762 521
 Austria || 707 503 || 706 850 || 706 204 || 705 546 || 705 546 || 705 546
 Polska || 3 038 969 || 3 066 519 || 3 094 039 || 3 121 451 || 3 121 451 || 3 121 451
 Portugalia || 573 046 || 585 655 || 598 245 || 610 800 || 610 800 || 610 800
 Rumunia || 1 472 005 || 1 692 450 || 1 895 075 || 1 939 357 || 1 939 357 || 1 939 357
 Słowenia || 141 585 || 140 420 || 139 258 || 138 096 || 138 096 || 138 096
 Słowacja || 386 744 || 391 862 || 396 973 || 402 067 || 402 067 || 402 067
 Finlandia || 533 932 || 534 315 || 534 700 || 535 075 || 535 075 || 535 075
 Szwecja || 710 853 || 711 798 || 712 747 || 713 681 || 713 681 || 713 681
 Zjednoczone Królestwo || 3 624 384 || 3 637 210 || 3 650 038 || 3 662 774 || 3 662 774 || 3 662 774
ZAŁĄCZNIK III
Pułapy netto, o których mowa w art. 7
   ||   ||   ||   ||   ||   || (w mln EUR)
   Rok kalendarzowy   || 2014   || 2015   || 2016   || 2017   || 2018   || 2019 r. i kolejny rok
 Belgia || 553,5 || 544,1 || 534,6 || 525,2 || 525,2 || 525,2
 Bułgaria || 656,2 || 733,6 || 799,7 || 801,2 || 801,2 || 801,2
 Republika Czeska || 892,5 || 891,7 || 890,9 || 890,0 || 890,0 || 890,0
 Dania || 942,8 || 931,6 || 920,4 || 909,3 || 909,3 || 909,3
 Niemcy || 5 275,3 || 5 235,6 || 5 196,1 || 5 156,5 || 5 156,5 || 5 156,5
 Estonia || 108,8 || 117,5 || 126,1 || 134,7 || 134,7 || 134,7
 Irlandia || 1 240,7 || 1 239,0 || 1 237,4 || 1 235,8 || 1 235,8 || 1 235,8
 Grecja || 2 253,2 || 2 226,5 || 2 199,8 || 2 173,1 || 2 173,1 || 2 173,1
 Hiszpania || 4 978,9 || 4 994,4 || 5 010,0 || 5 031,4 || 5 031,4 || 5 031,4
 Francja || 7 732,6 || 7 694,9 || 7 657,2 || 7 619,5 || 7 619,5 || 7 619,5
 Włochy || 4 023,6 || 3 962,8 || 3 902,1 || 3 841,4 || 3 841,4 || 3 841,4
 Cypr || 52,3 || 51,6 || 51,0 || 50,3 || 50,3 || 50,3
 Łotwa || 163,3 || 181,6 || 199,9 || 218,2 || 218,2 || 218,2
 Litwa || 396,5 || 417,0 || 437,6 || 458,1 || 458,1 || 458,1
 Luksemburg || 34,3 || 34,2 || 34,2 || 34,1 || 34,1 || 34,1
 Węgry || 1 289,2 || 1 288,0 || 1 286,8 || 1 285,7 || 1 285,7 || 1 285,7
 Malta || 5,3 || 5,2 || 5,0 || 4,9 || 4,9 || 4,9
 Niderlandy || 807,0 || 792,1 || 777,3 || 762,5 || 762,5 || 762,5
 Austria || 707,5 || 706,9 || 706,2 || 705,5 || 705,5 || 705,5
 Polska || 3 038,9 || 3 066,4 || 3 093,9 || 3 121,4 || 3 121,4 || 3 121,4
 Portugalia || 573,2 || 585,8 || 598,4 || 611,0 || 611,0 || 611,0
 Rumunia || 1 468,0 || 1 684,0 || 1 880,9 || 1 924,0 || 1 924,0 || 1 924,0
 Słowenia || 141,6 || 140,4 || 139,3 || 138,1 || 138,1 || 138,1
 Słowacja || 384,4 || 389,5 || 394,5 || 399,4 || 399,4 || 399,4
 Finlandia || 533,9 || 534,3 || 534,7 || 535,1 || 535,1 || 535,1
 Szwecja || 710,9 || 711,8 || 712,7 || 713,7 || 713,7 || 713,7
 Zjednoczone Królestwo || 3 534,9 || 3 547,1 || 3 559,2 || 3 571,3 || 3 571,3 || 3 571,3
ZAŁĄCZNIK IV
Współczynniki stosowane
zgodnie z art. 10 ust. 1
 Państwo członkowskie || Limity dotyczące progu określonego w EUR (art. 10 ust. 1 lit. a)) || Limity dotyczące progu określonego w hektarach (art. 10 ust. 1 lit. b))
 Belgia || 400 ||                                 2
 Bułgaria || 200 ||                                 0,5
 Republika Czeska || 200 ||                                 5
 Dania || 300 ||                                 5
 Niemcy || 300 ||                                 4
 Estonia || 100 ||                                 3
 Irlandia || 200 ||                                 3
 Grecja || 400 ||                                 0,4
 Hiszpania || 300 ||                                 2
 Francja || 300 ||                                 4
 Włochy || 400 ||                                 0,5
 Cypr || 300 ||                                 0,3
 Łotwa || 100 ||                                 1
 Litwa || 100 ||                                 1
 Luksemburg || 300 ||                                 4
 Węgry || 200 ||                                 0,3
 Malta || 500 ||                                 0,1
 Niderlandy || 500 ||                                 2
 Austria || 200 ||                                 2
 Polska || 200 ||                                 0,5
 Portugalia || 200 ||                                 0,3
 Rumunia || 200 ||                                 0,3
 Słowenia || 300 ||                                 0,3
 Słowacja || 200 ||                                 2
 Finlandia || 200 ||                                 3
 Szwecja || 200 ||                                 4
 Zjednoczone Królestwo || 200 ||                                 5
ZAŁĄCZNIK V
Przepisy finansowe, o
których mowa w art. 16 i 17, stosowane w przypadku Bułgarii i Rumunii
A.        Kwoty
służące do obliczania pułapów krajowych dla płatności, o których mowa w art.
16:
(w tys.
EUR)
   || 2014 || 2015
 Bułgaria || 805 847 || 808 188
 Rumunia || 1 802 977 || 1 849 068
B.         Łączna kwota
uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich w stosunku do systemu
płatności podstawowych, o której mowa w art. 17 ust. 2:
(w tys.
EUR)
   || 2014 || 2015
 Bułgaria || 150 186 || 71 024
 Rumunia || 330 971 || 156 618
C.        Łączna kwota
krajowych płatności bezpośrednich uzupełniających płatność specyficzną w
odniesieniu do bawełny, o której mowa w art. 17 ust. 3:
(w EUR)
   || 2014 || 2015
 Bułgaria || 556 523 || 295 687
ZAŁĄCZNIK VI
Średnia wielkość
gospodarstwa rolnego stosowana zgodnie z art. 36 ust. 5
 Państwo członkowskie || Średnia wielkość gospodarstwa rolnego (w hektarach)
 Belgia || 29
 Bułgaria || 6
 Republika Czeska || 89
 Dania || 60
 Niemcy || 46
 Estonia || 39
 Irlandia || 32
 Grecja || 5
 Hiszpania || 24
 Francja || 52
 Włochy || 8
 Cypr || 4
 Łotwa || 16
 Litwa || 12
 Luksemburg || 57
 Węgry || 7
 Malta || 1
 Niderlandy || 25
 Austria || 19
 Polska || 6
 Portugalia || 13
 Rumunia || 3
 Słowenia || 6
 Słowacja || 28
 Finlandia || 34
 Szwecja || 43
 Zjednoczone Królestwo || 54
ZAŁĄCZNIK VII
TABELA KORELACJI
 Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr […] [HZR]
 Artykuł 1 || Artykuł 1 || -
 - || Artykuł 2 || -
 Artykuł 2 || Artykuł 4 || -
 - || Artykuł 5 ust. 2 || -
 Artykuł 3 || Artykuł 5 || -
 Artykuł 4 ust. 1 || - || Artykuł 91
 Artykuł 4 ust. 2 || - || Artykuł 95
 Artykuł 5 || - || Artykuł 93
 Artykuł 6 ust. 1 || - || Artykuł 94
 Artykuł 6 ust. 2 || - || -
 Artykuł 7 || - || -
 Artykuł 8 ust. 1 i 2 || Artykuł 7 ust. 1 i 3 || -
 - || Artykuł 7 ust. 2 || -
 Artykuł 9 || - || -
 Artykuł 10 || - || -
 Artykuł 11 ust. 1 i 2 || - || Artykuł 25 ust. 1 i 2
 - || Artykuł 8 || -
 Artykuł 12 ust. 1 i 2 || - || Artykuł 12
 Artykuł 12 ust. 3 || - || Artykuł 14
 Artykuł 12 ust. 4 || - || -
 Artykuł 13 || - || Artykuł 13 ust. 2
 Artykuł 14 || - || Artykuł 68
 Artykuł 15 || - || Artykuł 69
 Artykuł 16 || - || Artykuł 70
 Artykuł 17 || - || Artykuł 71
 Artykuł 18 || - || Artykuł 72
 Artykuł 19 || - || Artykuł 73
 Artykuł 20 || - || Artykuł 75
 Artykuł 21 || - || Artykuł 75 ust. 4
 Artykuł 22 || - || Artykuł 96
 Artykuł 23 || - || Artykuł 97
 Artykuł 24 || - || Artykuł 99
 Artykuł 25 || - || Artykuł 100
 Artykuł 26 || - || Artykuł 63
 Artykuł 27 ust. 1 || - || Artykuł 102 ust. 3
 Artykuł 27 ust. 2 || - || Artykuł 49
 Artykuł 27 ust. 3 || - || Artykuł 69 ust. 3
 - || Artykuł 9 || -
 Artykuł 28 ust. 1 i 2 || Artykuł 10 ust. 1, 3 i 4 || -
 - || Artykuł 10 ust. 2 || -
 Artykuł 28 ust. 3 || Artykuł 23 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) || -
 - || Artykuł 23 ust. 1 lit. a) ppkt (i), art. 23 ust. 1 lit. c) oraz d) || -
 - || Artykuł 11 || -
 Artykuł 29 || - || Artykuł 76
 Artykuł 30 || - || Artykuł 62
 Artykuł 31 || - || Artykuł 2 ust. 2
 Artykuł 32 || Artykuł 15 || -
 Artykuł 33 ust. 1 || Artykuł 18 ust. 1 || -
 - || Artykuł 18 ust. 2 || -
 Artykuł 34 ust. 1 i 2 || Artykuł 25 ust. 1 i 2 || -
 Artykuł 35 || Artykuł 26 || -
 Artykuł 36 || - || -
 Artykuł 37 || Artykuł 12 || -
 - || Artykuł 14 || -
 Artykuł 38 || - || -
 Artykuł 39 ust. 1 || Artykuł 25 ust. 3 || -
 Artykuł 40 ust. 1 || Artykuł 6 ust. 1 || -
 Artykuł 40 ust. 2 || Artykuł 19 ust. 3 || -
 Artykuł 41 ust. 1 || Artykuł 23 ust. 1 || -
 Artykuł 41 ust. 2 || Artykuł 23 ust. 3 i 4 || -
 Artykuł 41 ust. 3 || Artykuł 23 ust. 5 lit. a) || -
 Artykuł 41 ust. 5 || Artykuł 23 ust. 5 lit. b) || -
 - || Artykuł 23 ust. 2, 6 i 7 || -
 Artykuł 41 ust. 6 || Artykuł 22 ust. 4 || -
 Artykuł 42 || Artykuł 24 ust. 1 lit. b) || -
 Artykuł 43 ust. 1 i 2 || Artykuł 25 ust. 1 i 2 || -
 Artykuł 43 ust. 3 || - || -
 Artykuł 44 || - || -
 Artykuł 45 || - || -
 - || - || -
 - || Artykuł 19 ust. 1 i 2 || -
 Artykuł 46 ust. 1-4 || Artykuł 20 ust. 1-4 || -
 Artykuł 46 ust. 5 || - || -
 - || Artykuł 21 ||
 Artykuł 47 ust. 1 || - || -
 Artykuł 47 ust. 2 || Artykuł. 22 ust. 1 – zastosowanie regionalne || -
 - || Artykuł. 22 ust. 1 – zastosowanie krajowe || -
 - || Artykuł 22 ust. 2, 3, 5, 6 i 7 || -
 Artykuł 48 || - || -
 Artykuł 49 || - || -
 Artykuł 50 || - || -
 Artykuł 51 || - || -
 Artykuł 52 || - || -
 Artykuł 53 || - || -
 Artykuł 54 || - || -
 Artykuł 55 || - || -
 Artykuł 56 || - || -
 Artykuł 57 || - || -
 Artykuł 58 || - || -
 Artykuł 59 || - || -
 Artykuł 60 || - || -
 Artykuł 61 || - || -
 Artykuł 62 || - || -
 Artykuł 63 || - || -
 Artykuł 64 || - || -
 Artykuł 65 || - || -
 Artykuł 66 || - || -
 Artykuł 67 || - || -
 Artykuł 68 || - || -
 Artykuł 69 || - || -
 Artykuł 70 || - || -
 Artykuł 71 || - || -
 Artykuł 72 || - || -
 Artykuł 73 || - || -
 Artykuł 74 || - || -
 Artykuł 75 || - || -
 Artykuł 76 || - || -
 Artykuł 77 || - || -
 Artykuł 78 || - || -
 Artykuł 79 || - || -
 Artykuł 80 || - || -
 Artykuł 81 || - || -
 Artykuł 82 || - || -
 Artykuł 83 || - || -
 Artykuł 84 || - || -
 Artykuł 85 || - || -
 Artykuł 86 || - || -
 Artykuł 87 || - || -
 Artykuł 88 || Artykuł 42 || -
 Artykuł 89 || Artykuł 43 || -
 Artykuł 90 || Artykuł 44 || -
 Artykuł 91 || Artykuł 45 || -
 Artykuł 92 || Artykuł 46 || -
 Artykuł 93 || - || -
 Artykuł 94 || - || -
 Artykuł 95 || - || -
 Artykuł 96 || - || -
 Artykuł 97 || - || -
 Artykuł 98 || - || -
 Artykuł 99 || - || -
 Artykuł 100 || - || -
 Artykuł 101 || - || -
 Artykuł 102 || - || -
 Artykuł 103 || - || -
 Artykuł 104 || - || -
 Artykuł 105 || - || -
 Artykuł 106 || - || -
 Artykuł 107 || - || -
 Artykuł 108 || - || -
 Artykuł 109 || - || -
 Artykuł 110 || - || -
 Artykuł 111 || - || -
 Artykuł 112 || - || -
 Artykuł 113 || - || -
 Artykuł 114 || - || -
 Artykuł 115 || - || -
 Artykuł 116 || - || -
 Artykuł 117 || - || -
 Artykuł 118 || - || -
 Artykuł 119 || - || -
 Artykuł 120 || - || -
 Artykuł 121 || Artykuł 16 || -
 Artykuł 122 || - || -
 Artykuł 123 || - || -
 Artykuł 124 || - || -
 Artykuł 124 ust. 6 || - || Artykuł 98
 Artykuł 125 || - || -
 Artykuł 126 || - || -
 Artykuł 127 || - || -
 Artykuł 128 || - || -
 Artykuł 129 || - || -
 Artykuł 130 || - || -
 Artykuł 131 || - || -
 Artykuł 132 || Artykuł 17 || -
 Artykuł 133 || - || -
 - || Artykuł 28 || -
 - || Artykuł 29 || -
 - || Artykuł 20 || -
 - || Artykuł 31 || -
 - || Artykuł 32 || -
 - || Artykuł 33 || -
 - || Artykuł 34 || -
 - || Artykuł 35 || -
 - || Artykuł 36 || -
 - || Artykuł 37 || -
 - || Artykuł 47 || -
 - || Artykuł 48 || -
 - || Artykuł 49 || -
 - || Artykuł 50 || -
 - || Artykuł 51 || -
 Artykuł 134 || - || -
 Artykuł 135 || - || -
 Artykuł 136 || - || -
 - || Artykuł 52 || -
 Artykuł 137 || - || -
 Artykuł 138 || Artykuł 3 || -
 Artykuł 139 || Artykuł 13 || -
 Artykuł 140 || Artykuł 53 || -
 Artykuł 141 || Artykuł 56 || -
 Artykuł 142 || Artykuł 55 || -
 Artykuł 142 lit. r) || Artykuł 54 || -
 Artykuł 143 || - || -
 Artykuł 144 || - || -
 Artykuł 145 || - || -
 Artykuł 146 || Artykuł 55 || -
 Artykuł 146a || - || -
 Artykuł 147 || Artykuł 56 || -
 Artykuł 148 || - || -
 Artykuł 149 || Artykuł 57 || -
OCENA SKUTKÓW
FINANSOWYCH REGULACJI

1.
STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.
Tytuł wniosku/inicjatywy

-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego
przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów
wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej;
-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego
wspólną organizację rynków produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej
wspólnej organizacji rynków”);
-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wsparcia
rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich (EFRROW);
-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie finansowania
wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej;
-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego
rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 w zakresie stosowania płatności
bezpośrednich dla rolników w odniesieniu do roku 2013;
-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Rady określającego środki dotyczące ustalania
niektórych dopłat, refundacji i cen związanych z jednolitą wspólną organizacją
rynków produktów rolnych;
-        Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego
rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do systemu płatności
jednolitych oraz wsparcia dla plantatorów winorośli.

1.2.
Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których
dotyczy wniosek/inicjatywa[28]

Dziedzina
polityki Tytuł 05 Dział 2

1.3.
Charakter wniosku/inicjatywy (ramy prawne dla WPR
po 2013 r.)

x Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania
¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem
projektu pilotażowego/działania przygotowawczego[29]

x Wniosek/inicjatywa
wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania
x Wniosek/inicjatywa
dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

1.4.
Cele
1.4.1.
Wieloletni(-e) cel(-e) strategiczny(-e) Komisji
wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

W
celu dbania o efektywność wykorzystania zasobów, aby móc osiągnąć w unijnym
rolnictwie inteligentny, trwały wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu
społecznemu zgodnie ze strategią „Europa 2020”, WPR ma następujące cele:
-
rentowną produkcję żywności;
-
zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi i działania na rzecz klimatu;
-
zrównoważony rozwój terytorialny.

1.4.2.
Cel(-e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB,
których dotyczy wniosek/inicjatywa

Cele szczegółowe dziedziny polityki 05:
Cel szczegółowy nr 1:
Zapewnienie
środowiskowych dóbr publicznych
Cel szczegółowy nr 2:
Rekompensowanie
trudności związanych z produkcją na obszarach ze szczególnymi naturalnymi
ograniczeniami
Cel szczegółowy nr 3:
Realizowanie
działań związanych z przeciwdziałaniem zmianie klimatu i przystosowaniem się do
niej
Cel szczegółowy nr 4:
Zarządzanie
budżetem UE (WPR) zgodnie z wysokimi standardami zarządzania finansowego
Cel szczegółowy dla ABB 05 02 - interwencje na rynkach rolnych:
Cel szczegółowy nr 5:
Poprawa
konkurencyjności sektora rolniczego i wzmocnienie jego udziału jakościowego w
łańcuchu żywnościowym
Cel szczegółowy dla ABB 05 03 – pomoc bezpośrednia:
Cel szczegółowy nr 6:
Wsparcie
dochodów gospodarstw oraz zmniejszanie ich zmienności
Cele szczegółowe dla ABB 05 04 – rozwój obszarów wiejskich:
Cel szczegółowy nr 7:
Promowanie
ekologicznego wzrostu poprzez innowacje
Cel szczegółowy nr 8:
Wspieranie
zatrudnienia na obszarach wiejskich oraz wspomaganie zachowania struktur społecznych
w obszarach wiejskich
Cel szczegółowy nr 9:
Poprawa
gospodarki wiejskiej oraz promocja dywersyfikacji
Cel szczegółowy nr 10:
Uwzględnienie
różnorodności strukturalnej systemów rolniczych

1.4.3.
Oczekiwany(-e) wynik(-i) i wpływ

Na
tym etapie niemożliwe jest określenie celów ilościowych w odniesieniu do
wskaźników wpływu. Chociaż polityka może mieć określony kierunek, to ogólne
wyniki gospodarcze, środowiskowe i społeczne mierzone tymi wskaźnikami będą
ostatecznie zależały od wpływu szeregu czynników zewnętrznych, które, jak
wskazują ostatnie doświadczenia, stały się znaczące i nieprzewidywalne.
Prowadzona jest dalsza analiza, które będzie gotowa dla okresu po 2013 r.
W
odniesieniu do płatności bezpośrednich państwa członkowskie będą miały
możliwość postanowienia, w ograniczonym zakresie, o wdrożeniu określonych
elementów systemów płatności bezpośrednich.
W
odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich oczekiwane wyniki i wpływ będą
zależały od programów rozwoju obszarów wiejskich, które państwa członkowskie
przedłożą Komisji. Państwa członkowskie zostaną poproszone o wyznaczenie celów
w swoich programach.

1.4.4.
Wskaźniki wyników i wpływu

Wniosek
obejmuje utworzenie wspólnych ram monitorowania i oceny w celu mierzenia
wyników wspólnej polityki rolnej. Ramy te obejmują wszystkie instrumenty
odnoszące się do monitorowania i oceny środków WPR, a w szczególności do
płatności bezpośrednich, środków rynkowych, środków rozwoju obszarów wiejskich
i do stosowania zasady wzajemnej zgodności.
Wpływ
tych środków WPR jest mierzony w odniesieniu do następujących celów:
a)       rentownej produkcji żywności, z akcentem na
dochód z działalności rolniczej, wydajność rolnictwa i stabilność cen;
b)       zrównoważonego gospodarowania zasobami
naturalnymi i działań na rzecz klimatu, z akcentem na emisję gazów
cieplarnianych, różnorodność biologiczną, gleby i wodę;
c)       zrównoważonego rozwoju terytorialnego, z
akcentem na rozwój obszarów wiejskich, wzrost gospodarczy i ubóstwo na
obszarach wiejskich.
Komisja
– w drodze aktów wykonawczych – określa zestaw wskaźników właściwych dla tych
celów i obszarów.
Ponadto
w odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich proponuje się wzmocniony wspólny
system monitorowania i oceny. Celem tego systemu jest a) zaprezentowanie
postępów i osiągnięć w dziedzinie polityki rozwoju obszarów wiejskich oraz
dokonanie oceny wpływu, efektywności, skuteczności i znaczenia interwencji z
zakresu polityki rozwoju obszarów wiejskich, b)          przyczynianie się do
lepszego ukierunkowania wsparcia na rzecz rozwoju obszarów wiejskich oraz c) wspieranie
wspólnego procesu uczenia się w odniesieniu do monitorowania i oceny. Komisja –
w drodze aktów wykonawczych – opracuje wykaz wspólnych wskaźników związanych z
priorytetami polityki.

1.5.
Uzasadnienie wniosku/inicjatywy
1.5.1.
Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona
(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Aby
osiągnąć wieloletnie cele strategiczne WPR, które są bezpośrednim
odzwierciedleniem strategii „Europa 2020” dla europejskich obszarów wiejskich,
oraz aby spełnić odpowiednie wymogi Traktatu, wnioski mają na celu utworzenie
ram prawnych dla wspólnej polityki rolnej dla okresu po roku 2013.

1.5.2.
Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii

Przyszła
WPR nie będzie polityką, która służy jedynie potrzebom niewielkiej, choć bardzo
ważnej części unijnej gospodarki, ale polityką o strategicznym znaczeniu dla
bezpieczeństwa żywnościowego, środowiska naturalnego i równowagi terytorialnej.
Tym samym WPR, jako prawdziwie wspólna polityka, w najbardziej efektywny sposób
wykorzystuje ograniczone środki budżetowe na utrzymanie zrównoważonego
rolnictwa w całej UE. Tak prowadzona polityka pozwala rozwiązywać istotne
problemy wykraczające poza granice jednego kraju, takie jak zmiana klimatu,
zwiększając solidarność między państwami członkowskimi.
Jak
wspomniano w komunikacie Komisji „Budżet z perspektywy Europy 2020”[30],
WPR jest prawdziwie europejską polityką. Zamiast tworzyć 27 oddzielnych
strategii i budżetów w dziedzinie rolnictwa państwa członkowskie łączą dostępne
zasoby na potrzeby jednej europejskiej polityki z jednym europejskim budżetem.
To naturalnie oznacza, że na WPR przypada znacząca część budżetu UE. Podejście
to jest jednak bardziej efektywne i ekonomiczne niż nieskoordynowane podejście
krajowe.

1.5.3.
Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

Na
podstawie oceny bieżących ram politycznych, szeroko zakrojonych konsultacji z
zainteresowanymi stronami oraz analizy przyszłych wyzwań i potrzeb dokonano
wyczerpującej oceny skutków. Więcej szczegółów można znaleźć w ocenie skutków i
uzasadnieniu towarzyszącym wnioskom legislacyjnym.

1.5.4.
Spójność z ewentualnymi innymi instrumentami
finansowymi oraz możliwa synergia

Wnioski
ustawodawcze dotyczące niniejszej oceny skutków finansowych należy postrzegać w
szerszym kontekście wniosku dotyczącego jednego ramowego rozporządzenia
zawierającego wspólne przepisy w odniesieniu do wspólnych strategicznych
funduszy ramowych (EFRROW, EFRR, EFS, Fundusz Spójności i Europejski Fundusz
Morski i Rybacki). To rozporządzenie ramowe w istotny sposób przyczyni się do
redukcji obciążenia administracyjnego, do wydatkowania środków UE w sposób
efektywny i do wprowadzenia uproszczenia w praktyce. To podkreśla także nowe
koncepcje wspólnych ram strategicznych dla wszystkich wymienionych funduszy i
przyszłych umów o partnerstwie, które również obejmą te fundusze.
We
wspólnych ramach strategicznych, które zostaną określone, cele i priorytety
strategii „Europa 2020” zostaną przełożone na priorytety dla EFRROW oraz EFRR,
EFS, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, co
zapewni zintegrowane wykorzystanie funduszy do osiągnięcia wspólnych celów.
We
wspólnych ramach strategicznych określone zostaną również mechanizmy
koordynacji między innymi istotnymi instrumentami i strategiami Unii.
W
odniesieniu do WPR osiągnięte ponadto zostaną znaczące synergie i uproszczenia
poprzez harmonizację i dostosowanie zasad zarządzania i kontroli dotyczących
pierwszego (EFRG) i drugiego (EFRROW) filaru WPR. Należy zachować silne
powiązanie między EFRG i EFRROW i utrzymać struktury już istniejące w państwach
członkowskich.

1.6.
Czas trwania działania i jego wpływu finansowego

x Wniosek/inicjatywa o określonym czasie
trwania (w odniesieniu do projektów rozporządzeń w sprawie systemów płatności
bezpośrednich, rozwoju obszarów wiejskich i przepisów przejściowych)
–
x   od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31
grudnia 2020 r.
–
x   Czas trwania wpływu finansowego: okres
przyszłych wieloletnich ram finansowych. W odniesieniu do rozwoju obszarów
wiejskich wpływ na płatności będzie trwał do 2023 r.
x Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie
trwania (w odniesieniu do projektu rozporządzenia o jednolitej wspólnej
organizacji rynku i rozporządzenia horyzontalnego)
–
Wprowadzenie w życie od 2014 r.

1.7.
Przewidywany(-e) tryb(-y) zarządzania[31]

x Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane
przez Komisję
¨ Pośrednie zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych:
–
¨  agencjom wykonawczym
–
¨  organom utworzonym przez Wspólnoty[32]
–
¨  krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek świadczenia
usługi publicznej
–
¨  osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań na mocy
tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej, określonym we właściwym prawnym akcie
podstawowym w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego
x Zarządzanie dzielone z państwami
członkowskimi
¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
¨ Zarządzanie wspólne
z organizacjami międzynarodowymi (należy wyszczególnić)
Uwagi:
Nie ma
znaczących zmian w porównaniu z sytuacją obecną, tj. większość wydatków
związanych z wnioskami ustawodawczymi w sprawie reformy WPR będzie zarządzana w
drodze zarządzania dzielonego z państwami członkowskimi. Bardzo niewielka część
nadal jednak będzie podlegać bezpośredniemu zarządzaniu scentralizowanemu przez
Komisję.

2.
ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.
Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Pod
względem monitorowania i oceny WPR Komisja co cztery lata przedstawi
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, przy czym pierwsze
sprawozdanie zostanie przedłożone nie później niż pod koniec 2017 r.
Jest
to uzupełnione przepisami szczegółowymi we wszystkich obszarach WPR, a różne
wyczerpujące wymogi w zakresie sprawozdawczości i powiadamiania zostaną
określone w przepisach wykonawczych.
Jeżeli
chodzi o rozwój obszarów wiejskich, istnieją również przepisy dotyczące
monitorowania na poziomie programu, które zostanie powiązane z innymi
funduszami i połączone z ocenami ex ante, bieżącymi i ex post.

2.2.
System zarządzania i kontroli
2.2.1.
Zidentyfikowane ryzyko

Istnieje
ponad siedem milionów beneficjentów WPR otrzymujących wsparcie w ramach różnych
systemów pomocy, z których każdy posiada szczegółowe i czasami złożone kryteria
kwalifikowalności.
Obniżanie
poziomu błędu w obszarze wspólnej polityki rolnej można już uznać za tendencję.
Najnowszy poziom błędu, wynoszący niemal 2 %, potwierdza zatem ogólną pozytywną
ocenę poprzednich lat. Planowane są dalsze starania w celu osiągnięcia poziomu
błędu poniżej 2 %.

2.2.2.
Przewidywane metody kontroli

W
pakiecie ustawodawczym, w szczególności we wniosku dotyczącym rozporządzenia w
sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i jej
monitorowania, przewiduje się utrzymanie i wzmocnienie obecnego systemu
utworzonego przez rozporządzenie (WE) nr 1290/2005. W rozporządzeniu tym
określono istnienie obowiązkowej struktury administracyjnej na poziomie państwa
członkowskiego, skupionej wokół akredytowanych agencji płatniczych, które są
odpowiedzialne za przeprowadzanie kontroli na poziomie beneficjenta końcowego
zgodnie z zasadami określonymi w punkcie 2.3. Co roku kierownik każdej agencji
płatniczej jest zobowiązany do przedstawienia poświadczenia wiarygodności,
które obejmuje kompletność, dokładność i prawdziwość sprawozdań finansowych,
właściwe funkcjonowanie systemów kontroli wewnętrznej oraz zgodność z prawem i
prawidłowość transakcji podstawowych. Niezależny organ audytowy proszony jest o
wydanie opinii na temat wszystkich tych trzech elementów.
Komisja
będzie kontynuować kontrolę wydatków na rolnictwo, stosując podejście oparte na
ryzyku, aby zapewnić ukierunkowanie kontroli na obszary najwyższego ryzyka. W
przypadku gdy w drodze kontroli zostanie wykazane, że wydatki poniesiono z
naruszeniem prawa Unii, Komisja wykluczy odpowiednie kwoty z finansowania z
Unii zgodnie z kontrolą zgodności rozliczeń.
Jeżeli
chodzi o koszt kontroli, szczegółowa analiza przedstawiona jest w załączniku 8
do oceny skutków towarzyszącej wnioskom ustawodawczym.

2.3.
Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i
nieprawidłowościom

W
pakiecie ustawodawczym, w szczególności we wniosku dotyczącym rozporządzenia w
sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania
jej, przewiduje się utrzymanie i wzmocnienie obecnych szczegółowych systemów
kontroli i kar w odniesieniu do agencji płatniczych, mających wspólne
podstawowe cechy i specjalne zasady dostosowane do specyfiki każdego systemu
pomocy. Systemy te zasadniczo zapewniają gruntowną kontrolę administracyjną 100
% wniosków o przyznanie pomocy, kontrole krzyżowe z innymi bazami danych w
stosownych przypadkach, a także kontrole na miejscu przed dokonaniem płatności
w odniesieniu do minimalnej liczby transakcji, w zależności od ryzyka
związanego z danym systemem. Jeżeli te kontrole na miejscu wskazują na dużą
liczbę nieprawidłowości, należy przeprowadzić dodatkowe kontrole. W tym
kontekście najważniejszym systemem jest Zintegrowany System Zarządzania i
Kontroli (ZSZIK), który w roku budżetowym 2010 obejmował około 80 % wszystkich
wydatków w ramach EFRG i EFRROW. W odniesieniu do państw członkowskich
posiadających właściwie funkcjonujące systemy kontroli i niskie poziomy błędów
Komisja będzie uprawniona do zezwolenia na zmniejszenie liczby kontroli na
miejscu.
W
pakiecie ponadto przewiduje się, że państwa członkowskie zapobiegają nadużyciom
finansowym i nieprawidłowościom oraz je wykrywają i korygują, wymierzają
skuteczne, odstraszające i proporcjonalne kary określone w prawodawstwie Unii
lub w prawie krajowym oraz odzyskują wszelkie nieprawidłowe płatności wraz z
odsetkami. Obejmuje to automatyczny mechanizm rozliczania przypadków
nieprawidłowości, przy czym jeżeli w ciągu czterech lat od daty wniosku o
odzyskanie wierzytelności lub w ciągu ośmiu lat w przypadku postępowań sądowych
nie doszło do odzyskania, kwota nieodzyskana obciąża dane państwo członkowskie.
Mechanizm ten będzie dla państw członkowskich silną zachętą do możliwie
szybkiego odzyskiwania nieprawidłowych płatności.

3.
SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

Kwoty wskazane w tej ocenie skutków finansowych są
wyrażone w aktualnych cenach i w zobowiązaniach.
Poza zmianami wynikającymi z wniosków
ustawodawczych wymienionych w poniższych tabelach wnioski ustawodawcze powodują
dalsze zmiany, które nie mają wpływu finansowego.
W odniesieniu do każdego roku w okresie 2014-2020
nie można na tym etapie wykluczyć stosowania dyscypliny finansowej. Nie będzie
to jednak zależało od propozycji reform jako takich, ale od innych czynników,
takich jak udzielenie bezpośredniej pomocy lub przyszły rozwój rynków rolnych.
W odniesieniu do pomocy bezpośredniej podwyższone
pułapy netto dla 2014 r. (rok kalendarzowy 2013) zawarte we wniosku dotyczącym
okresu przejściowego są wyższe niż kwoty przydzielone na pomoc bezpośrednią
podane w załączonych tabelach. Celem tego podwyższenia pułapów jest zapewnienie
kontynuacji istniejącego prawodawstwa w scenariuszu, w którym wszystkie inne elementy
pozostałyby niezmienione, bez uszczerbku dla możliwej potrzeby zastosowania
mechanizmów dyscypliny finansowej.
Propozycje reform zawierają przepisy zapewniające
państwom członkowskim pewien poziom elastyczności w odniesieniu do przydziału
pomocy bezpośredniej w zakresie rozwoju obszarów wiejskich. W przypadku gdy
państwa członkowskie postanowią skorzystać z tej elastyczności, będzie to miało
w ramach danych kwot finansowych konsekwencje finansowe, których nie można
oszacować ilościowo na tym etapie.
W niniejszej ocenie skutków finansowych nie
uwzględnia się możliwego wykorzystania rezerwy kryzysowej. Należy podkreślić,
że uwzględnione kwoty na wydatki związane z rynkiem opierają się na braku
publicznego zakupu interwencyjnego i innych środków związanych z sytuacją
kryzysową w dowolnym sektorze.

3.1.
Dział(y) wieloletnich ram finansowych i
pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

Tabela 1: Kwoty dotyczące WPR, w tym
kwoty dodatkowe przewidziane we wnioskach w sprawie wieloletnich ram
finansowych oraz wnioskach w sprawie reformy WPR
w mln EUR (ceny bieżące)
 Rok budżetowy || 2013 || 2013 po korekcie (1) || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM 2014-2020
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Wieloletnie ramy finansowe ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Dział 2 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pomoc bezpośrednia oraz wydatki związane z rynkiem (2) (3) (4) || 44 939 || 45 304 || 44 830 || 45 054 || 45 299 || 45 519 || 45 508 || 45 497 || 45 485 || 317 193
 Szacowane dochody przeznaczone na określony cel || 672 || 672 || 672 || 672 || 672 || 672 || 672 || 672 || 672 || 4 704
 P1 Pomoc bezpośrednia i wydatki związane z rynkiem (włącznie z dochodami przeznaczonymi na określony cel) || 45 611 || 45 976 || 45 502 || 45 726 || 45 971 || 46 191 || 46 180 || 46 169 || 46 157 || 321 897
 P2 Rozwój obszarów wiejskich (4) || 14 817 || 14 451 || 14 451 || 14 451 || 14 451 || 14 451 || 14 451 || 14 451 || 14 451 || 101 157
 Ogółem || 60 428 || 60 428 || 59 953 || 60 177 || 60 423 || 60 642 || 60 631 || 60 620 || 60 608 || 423 054
    Dział 1 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Badania i innowacje w rolnictwie w ramach wspólnych ram strategicznych || - || - || 682 || 696 || 710 || 724 || 738 || 753 || 768 || 5 072
 Osoby najbardziej potrzebujące || - || - || 379 || 387 || 394 || 402 || 410 || 418 || 427 || 2 818
 Ogółem || - || - || 1 061 || 1 082 || 1 104 || 1 126 || 1 149 || 1 172 || 1 195 || 7 889
    Dział 3 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Bezpieczeństwo żywności || - || - || 350 || 350 || 350 || 350 || 350 || 350 || 350 || 2 450
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Poza wieloletnimi ramami finansowymi ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
    Rezerwa na wypadek kryzysu w rolnictwie || - || - || 531 || 541 || 552 || 563 || 574 || 586 || 598 || 3 945
    Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EGF) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Maksymalna ilość dostępnych środków na rolnictwo: (5) || - || - || 379 || 387 || 394 || 402 || 410 || 418 || 427 || 2 818
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ŁĄCZNA liczba wniosków Komisji (w ramach WRF oraz poza WRF) + dochody przeznaczone na określony cel || 60 428 || 60 428 || 62 274 || 62 537 || 62  823 || 63 084 || 63 114 || 63 146 || 63 177 || 440 156
 ŁĄCZNA liczba wniosków w sprawie WRF (tzn. z wyłączeniem Rezerwy i EGF) + dochody przeznaczone na określony cel || 60 428 || 60 428 || 61 364 || 61 609 || 61 877 || 62 119 || 62 130 || 62 141 || 62 153 || 433 393
Uwagi:
(1)           Biorąc pod uwagę wprowadzone zmiany
ustawodawcze, tzn. dobrowolną modulację w Wielkiej Brytanii oraz art. 136,
„niewydane kwoty” przestaną obowiązywać przed końcem 2013 r.
(2)           Kwoty te odnoszą
się do proponowanego pułapu rocznego dla pierwszego filaru. Należy jednak
zauważyć, że proponuje się przeniesienie ujemnych wydatków z księgowego
rozliczania rachunków (obecnie pozycja budżetu 05 07 01 06) na dochody przeznaczone
na określony cel (pozycja budżetu 67 03). Szczegółowe informacje – zob. tabela
dot. szacowanych dochodów na kolejnej stronie.
(3)           Dane liczbowe dotyczące 2013 r.
zawierają kwoty odnoszące się do środków weterynaryjnych i fitosanitarnych, a
także instrumentów rynkowych sektora rybołówstwa.
(4)           Kwoty zawarte w
powyższej tabeli odpowiadają tym z komunikatu Komisji „Budżet z perspektywy
Europy 2020” (COM(2011)500 wersja ostateczna z dnia 29 czerwca 2011 r.).
Należy zdecydować, czy WRF będą odzwierciedlać proponowane przesunięcie
finansowania przez państwo członkowskie krajowego programu restrukturyzacji
sektora bawełny na rozwój obszarów regionalnych od 2014 r. przy
dostosowaniu (4mln EUR rocznie) kwot odpowiednio poniżej pułapu EFRG oraz dla
drugiego filaru. Kwoty w tabelach zaprezentowanych w poniższych sekcjach
zostały przesunięte, bez względy na ich wskazanie w WRF.
(5)           Zgodnie z
założeniami komunikatu Komisji „Budżet z perspektywy Europy 2020” (COM(2011)500
wersja ostateczna) całkowita kwota 2,5 mld EUR w cenach z 2011 r.
będzie dostępna w ramach Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji na
rzecz zapewnienia dodatkowego wsparcia dla rolników odczuwających skutki
globalizacji. Zastosowany w powyższej tabeli podział na lata i bieżące ceny
jest orientacyjny. We wniosku w sprawie porozumienia
międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w
sprawie współpracy budżetowej oraz należytego zarządzania finansami
(COM(2011)403 wersja ostateczna z dnia 29 czerwca 2011 r.) określono
całkowitą maksymalną kwotę roczną dla EGF w wysokości 429 mln EUR w cenach
na 2011 r.

3.2.
Szacowany wpływ na wydatki
3.2.1.
Podsumowanie dotyczące szacowanego wpływu na
wydatki

Tabela 2: Szacunkowe dochody oraz
wydatki na obszar polityki 05 w ramach działu 2
w mln EUR (ceny bieżące)
 Rok budżetowy || 2013 || 2013 po korekcie || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM 2014-2020
 DOCHODY ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 123 – Opłata produkcyjna od cukru (zasoby własne) || 123 || 123 || 123 || 123 ||   ||   ||   ||   ||   || 246
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 67 03 - Dochody przeznaczone na określony cel || 672 || 672 || 741 || 741 || 741 || 741 || 741 || 741 || 741 || 5 187
   w tym: ex 05 07 01 06 – Księgowe rozliczanie rachunków || 0 || 0 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 483
 Ogółem || 795 || 795 || 864 || 864 || 741 || 741 || 741 || 741 || 741 || 5 433
 WYDATKI ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 05 02 – Rynki (1) || 3 311 || 3 311 || 2 622 || 2 641 || 2 670 || 2 699 || 2 722 || 2 710 || 2 699 || 18 764
 05 03 – Pomoc bezpośrednia (przed ograniczeniem) (2) || 42 170 || 42 535 || 42 876 || 43 081 || 43 297 || 43 488 || 43 454 || 43 454 || 43 454 || 303 105
 05 03 – Pomoc bezpośrednia (po ograniczeniu) || 42 170 || 42 535 || 42 876 || 42 917 || 43 125 || 43 303 || 43 269 || 43 269 || 43 269 || 302 027
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 05 04 - Rozwój obszarów wiejskich (przed ograniczeniem) || 14 817 || 14 451 || 14 455 || 14 455 || 14 455 || 14 455 || 14 455 || 14 455 || 14 455 || 101 185
 05 04 - Rozwój obszarów wiejskich (po ograniczeniu) || 14 817 || 14 451 || 14 455 || 14 619 || 14 627 || 14 640 || 14 641 || 14 641 || 14 641 || 102 263
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 05 07 01 06 – Księgowe rozliczanie rachunków || -69 || -69 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
 Ogółem || 60 229 || 60 229 || 59 953 || 60 177 || 60 423 || 60 642 || 60 631 || 60 620 || 60 608 || 423 054
 BUDŻET NETTO po dochodach przeznaczonych na określony cel ||   ||   || 59 212 || 59 436 || 59 682 || 59 901 || 59 890 || 59 879 || 59 867 || 417 867
Uwagi:
(1)           Ocena wstępna w odniesieniu do
2013 r. w oparciu o Projekt budżetu na rok 2012 z uwzględnieniem ustalonych już
dostosowań prawnych na rok 2013 (np. pułap dotyczący sektora win, zniesienie premii
z tytułu skrobi ziemniaczanej, susz paszowy) oraz niektóre przewidywane zmiany
rozwojowe. Na wszystkie lata przyjęto założenie o braku konieczności
dodatkowego finansowania środków wsparcia z powodu zakłóceń lub kryzysu na
rynku.
(2)           Kwota
odnosząca się do 2013 r. zawiera oszacowanie dotyczące karczowania winorośli w
2012 r.
Tabela 3: Wyliczenie wpływu finansowego
wniosków w sprawie reformy WPR w odniesieniu do dochodów oraz wydatków WPR w
podziale na rozdziały dotyczące budżetu.
w mln EUR (ceny bieżące)
 Rok budżetowy || 2013 || 2013 po korekcie ||   || OGÓŁEM 2014-2020
   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 ||
 DOCHODY ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 123 – Opłata produkcyjna od cukru (zasoby własne) || 123 || 123 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 67 03 - Dochody przeznaczone na określony cel || 672 || 672 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 483
   w tym: kiedyś 05 07 01 06 – Księgowe rozliczanie rachunków || 0 || 0 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 483
 Ogółem || 795 || 795 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 483
 WYDATKI ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 05 02 – Rynki (1) || 3 311 || 3 311 || -689 || -670 || -641 || -612 || -589 || -601 || -612 || -4 413
 05 03 – Pomoc bezpośrednia (przed ograniczeniem) (2) || 42 170 || 42 535 || -460 || -492 || -534 || -577 || -617 || -617 || -617 || -3 913
 05 03 – Pomoc bezpośrednia – Szacunkowy produkt wynikający z ograniczenia przeznaczony do przesunięcia na rzecz rozwoju obszarów wiejskich ||   ||   || 0 || -164 || -172 || -185 || -186 || -186 || -186 || -1 078
 05 04 - Rozwój obszarów wiejskich (przed ograniczeniem) || 14 817 || 14 451 || 4 || 4 || 4 || 4 || 4 || 4 || 4 || 28
 05 04 – Rozwój obszarów wiejskich – Szacunkowy produkt wynikający z ograniczenia przeznaczony do przesunięcia z pomocy bezpośredniej. ||   ||   || 0 || 164 || 172 || 185 || 186 || 186 || 186 || 1 078
 05 07 01 06 – Księgowe rozliczanie rachunków || -69 || -69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 69 || 483
 Ogółem || 60 229 || 60 229 || -1 076 || -1 089 || -1 102 || -1 115 || -1 133 || -1 144 || -1 156 || -7 815
 BUDŻET NETTO po dochodach przeznaczonych na określony cel ||   ||   || -1 145 || -1 158 || -1 171 || -1 184 || -1 202 || -1 213 || -1 225 || -8 298
Uwagi:
(1)           Ocena wstępna w odniesieniu do
2013 r. w oparciu o Projekt budżetu na rok 2012 z uwzględnieniem ustalonych już
dostosowań prawnych na rok 2013 (np. pułap dotyczący sektora win, zniesienie
premii z tytułu skrobi ziemniaczanej, susz paszowy) oraz niektóre przewidywane
zmiany rozwojowe. Na wszystkie lata przyjęto założenie o braku konieczności
dodatkowego finansowania środków wsparcia z powodu zakłóceń lub kryzysu na
rynku.
(2)           Kwota
odnosząca się do 2013 r. zawiera oszacowanie dotyczące karczowania winorośli w
2012 r.
Tabela 4: Wyliczenie wpływu finansowego
wniosków w sprawie reformy WPR w odniesieniu do wydatków WPR związanych z
rynkami.
w mln EUR (ceny bieżące)
 ROK BUDŻETOWY ||   || Podstawa prawna || Przewidywane zapotrzebowanie || Zmiany w stosunku do 2013 r. ||
   ||   ||   || 2013 (1) || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM 2014-2020
 Środki nadzwyczajne: uproszczony oraz rozszerzony zakres podstawy prawnej ||   || art. 154, 155, 156 || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
 Zniesienie interwencji na rzecz pszenicy twardej oraz sorgo ||   || wcześniej art. 10 || p.m. || - || - || - || - || - || - || - || -
 Programy żywnościowe dla najbardziej potrzebujących || (2) || wcześniej art. 27 rozp. 1234/2007 || 500,0 || -500,0 || -500,0 || -500,0 || -500,0 || -500,0 || -500,0 || -500,0 || -3 500,0
 Prywatne przechowywanie (len zwyczajny) ||   || art. 16 || - || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
 Pomoc dla sektora bawełny - restrukturyzacja || (3) || wcześniej art. 5 rozp. 637/2008 || 10,0 || -4,0 || -4,0 || -4,0 || -4,0 || -4,0 || -4,0 || -4,0 || -28,0
 Ustanowienie programu pomocy dla grup producentów owoców i warzyw ||   || wcześniej art. 117 || 30,0 || 0,0 || 0,0 || 0,0 || -15,0 || -15,0 || -30,0 || -30,0 || -90,0
 Program „Owoce w szkole” ||   || art. 21 || 90,0 || 60,0 || 60,0 || 60,0 || 60,0 || 60,0 || 60,0 || 60,0 || 420,0
 Zniesienie organizacji producentów chmielu ||   || wcześniej art. 111 || 2,3 || -2,3 || -2,3 || -2,3 || -2,3 || -2,3 || -2,3 || -2,3 || -15,9
 Dobrowolne prywatne przechowywanie odtłuszczonego mleka w proszku ||   || art. 16 || - || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.
 Pomoc w zniesieniu zastosowania odtłuszczonego mleka/ odtłuszczonego mleka w proszku jako paszy/ kazeiny oraz stosowania kazeiny. ||   || wcześniej art. 101, 102 || p.m. || - || - || - || - || - || - || - || -
 Dobrowolne prywatne przechowywanie masła || (4) || art. 16 || 14,0 || [-1,0] || [-14,0] || [-14,0] || [-14,0] || [-14,0] || [-14,0] || [-14,0] || [-85,0]
 Zniesienie promocyjnego sektora mleka ||   || wcześniej art. 309 || p.m. || - || - || - || - || - || - || - || -
 OGÓŁEM 05 02 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Wpływ netto wniosków w sprawie reformy (5) ||   ||   ||   || -446,3 || -446,3 || -446,3 || -461,3 || -461,3 || -476,3 || -476,3 || -3 213,9
Uwagi:
(1)           Zapotrzebowanie na 2013 r.
zostało oszacowane w oparciu o Projekt budżetu Komisji na rok 2012 z wyjątkiem
(a) sektora owoców i warzyw, którego potrzeby opiera się na ocenie skutków
finansowych poszczególnych reform oraz b) wszelkich już uzgodnionych zmian
prawnych.
(2)           Kwota
dotycząca 2013 r. odpowiada zapisom wniosku Komisji COM(2010)486. Począwszy
od 2014 r. działanie to będzie finansowane w ramach działu 1.
(3)           Od 2014 r. finansowanie
programu restrukturyzacji bawełny w Grecji (4 mln EUR rocznie) zostanie
przesunięte na rzecz rozwoju obszarów wiejskich. Finansowanie dla Hiszpanii
(6,1 mln EUR rocznie) zostanie przekazane na system jednolitej płatności od
2018 r. (decyzja została już podjęta).
(4)           Szacunkowy
rezultat w przypadku braku zastosowania działania.
(5)           Poza wydatkami w ramach
rozdziałów 05 02 oraz 05 03, spodziewane jest finansowanie wydatków
bezpośrednich w ramach rozdziałów 05 01, 05 07 oraz 05 08 z
dochodów przeznaczonych na EFRG.
Tabela 5: Wyliczenie wpływu finansowego
wniosków w sprawie reformy WPR w odniesieniu do pomocy bezpośredniej
w mln EUR (ceny bieżące)
 ROK BUDŻETOWY ||   || Podstawa prawna || Przewidywane zapotrzebowanie || Zmiany w stosunku do 2013 r. ||
   ||   || 2013 (1) || 2013 po korekcie (2) || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM 2014-2020
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pomoc bezpośrednia ||   ||   || 42 169,9 || 42 535,4 || 341,0 || 381,1 || 589,6 || 768,0 || 733,2 || 733,2 || 733,2 || 4 279,3
 - Zadeklarowane zmiany ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Stopniowe wprowadzanie EU 12 ||   ||   ||   ||   || 875,0 || 1 133,9 || 1 392,8 || 1 651,6 || 1 651,6 || 1 651,6 || 1 651,6 || 10 008,1
 Restrukturyzacja sektora bawełny ||   ||   ||   ||   || 0,0 || 0,0 || 0,0 || 0,0 || 6,1 || 6,1 || 6,1 || 18,4
 Badania kontrolne ||   ||   ||   ||   || -64,3 || -64,3 || -64,3 || -90,0 || -90,0 || -90,0 || -90,0 || -552,8
 Poprzednie reformy ||   ||   ||   ||   || -9,9 || -32,4 || -32,4 || -32,4 || -32,4 || -32,4 || -32,4 || -204,2
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Zmiany w związku z wnioskami w sprawie nowej reformy WPR ||   ||   || -459,8 || -656,1 || -706,5 || -761,3 || -802,2 || -802,2 || -802,2 || -4 990,3
 w tym: ograniczenie ||   ||   ||   ||   || 0,0 || -164,1 || -172,1 || -184,7 || -185,6 || -185,6 || -185,6 || -1 077,7
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM 05 03 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Wpływ netto wniosków w sprawie reformy ||   ||   ||   ||   || -459,8 || -656,1 || -706,5 || -761,3 || -802,2 || -802,2 || -802,2 || -4 990,3
 WYDATKI OGÓŁEM ||   ||   || 42 169,9 || 42 535,4 || 42 876,4 || 42 916,5 || 43 125,0 || 43 303,4 || 43 268,7 || 43 268,7 || 43 268,7 || 302 027,3
Uwagi:
(1)           Kwota
odnosząca się do 2013 r. zawiera oszacowanie dotyczące karczowania winorośli w
2012 r.
(2)           Biorąc
pod uwagę wprowadzone zmiany ustawodawcze, tzn. dobrowolną modulację w Wielkiej
Brytanii oraz art. 136, „niewydane kwoty” przestaną obowiązywać przed
końcem 2013 r.
Tabela 6: Części składowe pomocy
bezpośredniej
w mln EUR (ceny bieżące)
 ROK BUDŻETOWY ||   ||   ||   ||   || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM 2014-2020
 Załącznik II ||   ||   ||   ||   || 42 407,2 || 42 623,4 || 42 814,2 || 42 780,3 || 42 780,3 || 42 780,3 || 256 185,7
 Płatności na rzecz praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (30%) ||   ||   ||   ||   || 12 866,5 || 12 855,3 || 12 844,3 || 12 834,1 || 12 834,1 || 12 834,1 || 77 068,4
 Maksymalna kwota przeznaczona na płatności na rzecz młodych rolników (2 %)   ||   ||   ||   ||   || 857,8 || 857,0 || 856,3 || 855,6 || 855,6 || 855,6 || 5 137,9
 System płatności podstawowych, Płatności z tytułu obszarów z ograniczeniami naturalnymi, dobrowolne wsparcie powiązane z produkcją ||   ||   ||   ||   || 28 682,9 || 28 911,1 || 29 113,6 || 29 090,6 || 29 090,6 || 29 090,6 || 173 979,4
 Maksymalna możliwa kwota do przeniesienia z powyższych źródeł na finansowanie programu dla drobnych producentów rolnych (10 %) ||   ||   ||   ||   || 4 288,8 || 4 285,1 || 4 281,4 || 4 278,0 || 4 278,0 || 4 278,0 || 25 689,3
 Przesunięcia w sektorze wina, o których mowa w załączniku II[33] ||   ||   ||   ||   || 159,9 || 159,9 || 159,9 || 159,9 || 159,9 || 159,9 || 959,1
 Ograniczenie ||   ||   ||   ||   || -164,1 || -172,1 || -184,7 || -185,6 || -185,6 || -185,6 || -1 077,7
 Bawełna ||   ||   ||   ||   || 256,0 || 256,3 || 256,5 || 256,6 || 256,6 || 256,6 || 1 538,6
 POSEI/ małe wyspy Morza Egejskiego ||   ||   ||   ||   || 417,4 || 417,4 || 417,4 || 417,4 || 417,4 || 417,4 || 2 504,4
Tabela 7: Wyliczenie wpływu finansowego
wniosków w sprawie reformy WPR w odniesieniu do środków tymczasowych wobec
przyznawania pomocy bezpośredniej w 2014 r.
w mln EUR (ceny bieżące)
 ROK BUDŻETOWY ||   || Podstawa prawna || Przewidywane zapotrzebowanie || Zmiany w stosunku do 2013 r.
   ||   ||   || 2013 (1) || 2013 po korekcie || 2014 (2)
 Załącznik IV do rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 ||   ||   || 40 165,0 || 40 530,5 || 541,9
 Stopniowe wprowadzanie EU 10 ||   ||   ||   ||   || 616,1
 Badania kontrolne ||   ||   ||   ||   || -64,3
 Poprzednie reformy ||   ||   ||   ||   || -9,9
 OGÓŁEM 05 03 ||   ||   ||   ||   ||
 WYDATKI OGÓŁEM ||   ||   || 40 165,0 || 40 530,5 || 41 072,4
Uwagi:
(1)           Kwota
odnosząca się do 2013 r. zawiera oszacowanie dotyczące karczowania winorośli w
2012 r.
(2)           Zwiększone
pułapy netto obejmują oszacowanie przesunięć w sektorze wina na środki
sanitarne i fitosanitarne (SPS) w oparciu o decyzje podejmowane przez państwa
członkowskie w odniesieniu do 2013 r.
Tabela 8: Wyliczenie wpływu finansowego
wniosków w sprawie reformy WPR w odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich
w mln EUR (ceny bieżące)
 ROK BUDŻETOWY ||   || Podstawa prawna || Środki przyznane na rozwój obszarów wiejskich || Zmiany w stosunku do 2013 r. ||
   ||   ||   || 2013 || 2013 po korekcie (1) || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM 2014-2020
 Programy rozwoju obszarów wiejskich ||   ||   || 14 788,9 || 14 423,4 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Pomoc dla sektora bawełny - restrukturyzacja || (2) ||   ||   ||   || 4,0 || 4,0 || 4,0 || 4,0 || 4,0 || 4,0 || 4,0 || 28,0
 Produkt wynikający z ograniczenia pomocy bezpośredniej ||   ||   ||   ||   ||   || 164,1 || 172,1 || 184,7 || 185,6 || 185,6 || 185,6 || 1 077,7
 Finansowanie BR z wyjątkiem pomocy technicznej || (3) ||   ||   ||   || -8,5 || -8,5 || -8,5 || -8,5 || -8,5 || -8,5 || -8,5 || -59,4
 Pomoc techniczna || (3) ||   || 27,6 || 27,6 || 8,5 || 3,5 || 3,5 || 3,5 || 3,5 || 3,5 || 3,5 || 29,4
 Nagroda za lokalne projekty innowacyjnej współpracy || (4) ||   || - || - || 0,0 || 5,0 || 5,0 || 5,0 || 5,0 || 5,0 || 5,0 || 30,0
 OGÓŁEM 05 04 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Wpływ netto wniosków w sprawie reformy ||   ||   ||   ||   || 4,0 || 168,1 || 176,1 || 188,7 || 189,6 || 189,6 || 189,6 || 1 105,7
 WYDATKI OGÓŁEM (przed ograniczeniem) ||   ||   || 14 816,6 || 14 451,1 || 14 455,1 || 14 455,1 || 14 455,1 || 14 455,1 || 14 455,1 || 14 455,1 || 14 455,1 || 101 185,5
 WYDATKI OGÓŁEM (po ograniczeniu) ||   ||   || 14 816,6 || 14 451,1 || 14 455,1 || 14 619,2 || 14 627,2 || 14 639,8 || 14 640,7 || 14 640,7 || 14 640,7 || 102 263,2
Uwagi:
(1)           Dostosowania
zgodne z obowiązującymi przepisami mające zastosowanie jedynie do końca roku
finansowego 2013.
(2)           Kwoty zawarte w tabeli 1
(sekcja 3.1) odpowiadają tym z komunikatu Komisji „Budżet z perspektywy
Europy 2020” (COM(2011)500 wersja ostateczna). Należy zdecydować, czy WRF będą
odzwierciedlać proponowane przesunięcie finansowania przez państwo członkowskie
krajowego programu restrukturyzacji sektora bawełny na rozwój obszarów
regionalnych od 2014 r. przy dostosowaniu (4 mln EUR rocznie) kwot
odpowiednio poniżej pułapu EFRG oraz dla drugiego filaru. Kwoty zaprezentowane
w tabeli 8 powyżej zostały przesunięte, bez względu na ich wskazanie w
WRF.
(3)           Kwota dotycząca pomocy
technicznej odnosząca się do 2013 r. została opracowana w oparciu o
wstępne finansowanie rozwoju obszarów wiejskich (nie uwzględnia przesunięć z
pierwszego filaru).
Pomoc techniczna na lata 2014-2020 wynosi 0,25 % całkowitego
finansowania rozwoju obszarów wiejskich.
(4)           Ze
środków dostępnych na pomoc techniczną.
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
Uwaga:  Szacuje się, że wnioski ustawodawcze
nie będą miały wpływu na wysokość przyznanych środków o charakterze administracyjnym,
tj. założenie jest takie, że ramy legislacyjne mogą zostać wdrożone przy
obecnym stanie zasobów ludzkich i przy obecnym poziomie wydatków
administracyjnych.
   ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DG: AGRI ||
  Zasoby ludzkie || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 958,986
  Inne wydatki administracyjne || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 67,928
 OGÓŁEM DG AGRI || Środki || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 1 026,914
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 1 026,914
mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || Rok N[34] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || ... wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (zob. pkt 1.6) || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Środki na płatności ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||

3.2.2.
Szacowany wpływ na środki operacyjne

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania
środków operacyjnych.
–
x   Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po
przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 REALIZACJE
 Rodzaj realizacji     || Średni koszt realizacji || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Łączna liczba realizacji || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 5: Poprawa konkurencyjności sektora rolniczego i wzmocnienie jego udziału jakościowego w łańcuchu żywnościowym ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Owoce i warzywa: wprowadzanie do obrotu przez organizacje producentów[35] || Procent wartości produkcji wprowadzonej do obrotu przez organizacje producentów w całkowitej produkcji ||   ||   || 830,0 ||   || 830,0 ||   || 830,0 ||   || 830,0 ||   || 830,0 ||   || 830,0 ||   || 830,0 ||   || 5 810,0
 - Winorośl: finansowanie krajowe – restrukturyzacja || Liczba hektarów ||   || 54 326 || 475,1 || 54 326 || 475,1 || 54 326 || 475,1 || 54 326 || 475,1 || 54 326 || 475,1 || 54 326 || 475,1 || 54 326 || 475,1 ||   || 3 326,0
 - Winorośl: finansowanie krajowe – inwestycje ||   ||   || 1 147 || 178,9 || 1 147 || 178,9 || 1 147 || 178,9 || 1 147 || 178,9 || 1 147 || 178,9 || 1 147 || 178,9 || 1 147 || 178,9 ||   || 1 252,6
 - Winorośl: finansowanie krajowe – destylacja produktów ubocznych || Hektolitry ||   || 700 000 || 98,1 || 700 000 || 98,1 || 700 000 || 98,1 || 700 000 || 98,1 || 700 000 || 98,1 || 700 000 || 98,1 || 700 000 || 98,1 ||   || 686,4
 - Winorośl: finansowanie krajowe – alkohol spożywczy || Liczba hektarów ||   || 32 754 || 14.2 || 32 754 || 14,2 || 32 754 || 14,2 || 32 754 || 14,2 || 32 754 || 14,2 || 32 754 || 14,2 || 32 754 || 14,2 ||   || 14,2
 - Winorośl: finansowanie krajowe – wykorzystanie zagęszczonego moszczu || Hektolitry ||   || 9 || 37,4 || 9 || 37,4 || 9 || 37,4 || 9 || 37,4 || 9 || 37,4 || 9 || 37,4 || 9 || 37,4 ||   || 261,8
 - Winorośl: finansowanie krajowe – działania promocyjne ||   ||   ||   || 267,9 ||   || 267,9 ||   || 267,9 ||   || 267,9 ||   || 267,9 ||   || 267,9 ||   || 267,9 ||   || 1 875,3
 - Inne ||   ||   ||   || 720,2 ||   || 739,6 ||   || 768,7 ||   || 797,7 ||   || 820,3 ||   || 808,8 ||   || 797,1 ||   || 5 452,3
 Cel szczegółowy nr 5 – suma cząstkowa: ||   || 2 621,8 ||   || 2 641,2 ||   || 2 670,3 ||   || 2 699,3 ||   || 2 721,9 ||   || 2 710,4 ||   || 2 698,7 ||   || 18 763,5
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 6: Wsparcie dochodów gospodarstw oraz zmniejszanie ich zmienności ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Bezpośrednie wsparcie dochodów[36] || Liczba hektarów objęta płatnością (w mln) ||   || 161,014 || 42 876,4 || 161,014 || 43 080,6 || 161,014 || 43 297,1 || 161,014 || 43 488,1 || 161,014 || 43 454,3 || 161,014 || 43 454,3 || 161,014 || 43 454,3 || 161,014 || 303 105,0
 Cel szczegółowy nr 6 – suma cząstkowa: ||   || 42 876,4 ||   || 43 080,6 ||   || 43 297,1 ||   || 43 488,1 ||   || 43 454,3 ||   || 43 454,3 ||   || 43 454,3 ||   || 303 105,0
 KOSZT CAŁKOWITY ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
Uwaga: W przypadku celów szczegółowych nr 1-4
oraz 7-10, realizacje zostaną dopiero określone (zob. sekcja 1.4.2. powyżej).

3.2.3.
Szacunkowy wpływ na środki administracyjne
3.2.3.1.
Streszczenie

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania
środków administracyjnych
–
x   Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:
mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie[37] || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 136,998 || 958,986
 Inne wydatki administracyjne || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 9,704 || 67,928
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inne wydatki administracyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 146,702 || 1 026,914

3.2.3.2.
 Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania
zasobów ludzkich
–
x   Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:
Uwaga: Szacuje się, że wnioski ustawodawcze
nie będą miały wpływu na wysokość przyznanych środków o charakterze
administracyjnym, tj. założenie jest takie, że ramy legislacyjne mogą zostać
wdrożone przy obecnym stanie zasobów ludzkich i przy obecnym poziomie wydatków
administracyjnych. Dane za lata 2014-2020 oparte są na wynikach z 2011 r.
Wartości szacunkowe należy wyrazić w pełnych
kwotach (lub najwyżej z dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) ||
 XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 1 034 || 1 034 || 1 034 || 1 034 || 1 034 || 1 034 || 1 034
 XX 01 01 02 (w delegaturach) || 3 || 3 || 3 || 3 || 3 || 3 || 3
 XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy)[38] ||
 XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || 78 || 78 || 78 || 78 || 78 || 78 || 78
 XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 04 yy || - w centrali ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - w delegaturach ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 XX 01 05 02 (AC, END, INT - pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM[39] || 1 115 || 1 115 || 1 115 || 1 115 || 1 115 || 1 115 || 1 115
XX oznacza
odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie.
Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie
tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w
razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone
zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału
środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony ||
 Personel zewnętrzny ||

3.2.4.
Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami
finansowymi

–
x   Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z PROPOZYCJĄ
wieloletnich ram finansowych NA LATA 2014-2020.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w
wieloletnich ramach finansowych.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub
zmiany wieloletnich ram finansowych.

3.2.5.
Udział osób trzecich w finansowaniu

–
Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania
ze strony osób trzecich
–
X  Wniosek/inicjatywa dotycząca rozwoju obszarów
wiejskich (EFRROW) przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie z poniższym:
Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Ogółem
 Określić organ współfinansujący || PC || PC || PC || PC || PC || PC || PC || PC
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem[40] || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia

3.3.
Szacunkowy wpływ na dochody

–
x   Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na
dochody.
–
¨  Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:
–
x   wpływ na zasoby własne
–
x   wpływ na dochody różne
mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów: || Kwoty wpisane w budżecie na bieżący rok || Wpływ wniosku/inicjatywy[41]
 Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || … wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (zob. pkt 1.6)
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
W przypadku wpływu na
dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w budżecie, którą(-e) ten
wpływ obejmie.
Zob.
tabele 2 i 3 w sekcji 3.2.1.
[1]               Komunikat Komisji do Parlamentu
Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu
Regionów Budżet z perspektywy „Europy 2020”, COM(2011)500 wersja ostateczna z 29.6.2011.
[2]               Komunikat Komisji do Parlamentu
Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu
Regionów „WPR do 2020 r.: sprostać wyzwaniom przyszłości związanym z żywnością,
zasobami naturalnymi oraz aspektami terytorialnymi” COM(2010)672 wersja
ostateczna z 18.11. 201o
[3]               Zob. w szczególności rezolucję
Parlamentu Europejskiego z 23 czerwca 2011 r., 2011/2015(INI) oraz konkluzje
Prezydencji z 18.3.2011.
[4]               Obowiązujące obecnie ramy
legislacyjne obejmują rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (płatności
bezpośrednie), rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 (instrumenty rynkowe),
rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (rozwój obszarów wiejskich) oraz
rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 (finansowanie).
[5]               Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego
Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu
Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich
oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego objętych zakresem wspólnych
ram strategicznych oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego
Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu
Spójności, oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1083/2006, COM(2011)615 z 6.10.2011.
[6]               Zob. załącznik nr 9 do oceny skutków, w którym zawarto
przegląd 517 otrzymanych opinii.
[7]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[8]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[9]               Dz.U. C […] z […], s. […].
[10]             Dz.U. C […] z […], s. […].
[11]             COM(2010) 672 wersja ostateczna z 18.11.2010.
[12]             Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16.
[13]             Dz.U. L …..
[14]             Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
[15]             Dz.U. L […] z […], s. […].
[16]             Dz.U. L 42 z 14.2.2006, s. 1.
[17]             Dz.U. L 265 z 26.9.2006, s. 1.
[18]             Dz.U. L 270 z 21.10.2003, s. 1. Rozporządzenie uchylone i
zastąpione rozporządzeniem (WE) nr 73/2009.
[19]             Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7.
[20]             Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 7.
[21]             Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.
[22]             Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1. Rozporządzenie uchylone i
zastąpione rozporządzeniem (UE) nr … [RDR].
[23]             Dz.U. L …..
[24]             Dz.U. L 178 z 5.7.2008, s. 1.
[25]             Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.
[26]             Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.
[27]             Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1.
[28]             ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami
działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[29]             O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b)
rozporządzenia finansowego.
[30]             COM(2011)500 wersja ostateczna z 29 czerwca 2011.
[31]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia
do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
[32]             O którym mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[33]             Pomoc bezpośrednia w latach 2014-2020 obejmuje oszacowanie
przesunięcia w sektorze wina na środki sanitarne i fitosanitarne (SPS) w
oparciu o decyzje podejmowane przez państwa członkowskie w odniesieniu do 2013 r.
[34]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w
życie wniosku/inicjatywy.
[35]             W oparciu o wykonanie w przeszłości oraz szacunki w
projekcie budżetu na rok 2012. W przypadku organizacji producentów w sektorze
owoców i warzyw kwoty są zgodne z reformą tego sektora i – jak już wskazano w
sprawozdaniach z działalności do projektu budżetu na rok 2012, produkty znane
będą dopiero pod koniec 2011 r.
[36]             W oparciu o potencjalnie kwalifikowalne obszary na rok 2009.
[37]             W oparciu o średni koszt 127 000 EUR stanowisk
przewidzianych w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników
zatrudnionych na czas określony).
[38]             AC = pracownik kontraktowy; INT = pracownik tymczasowy;
JED = młodszy oddelegowany ekspert; AL = członek personelu miejscowego; END =
oddelegowany ekspert krajowy;
[39]             Nie obejmuje pułapu cząstkowego pozycji 05.010404 w
budżecie.
[40]             Zostanie to określone w programach rozwoju obszarów
wiejskich przekazywanych przez państwa członkowskie.
[41]             W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne,
opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po
odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.