               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 7.4.2016
            COM(2016) 185 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia środków z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek władz francuskich – EGF/2015/010 FR/MoryGlobal)

               UZASADNIENIE

               KONTEKST WNIOSKU

               1.Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  1
                („rozporządzenie w sprawie EFG”).

               2.W dniu 19 listopada 2015 r. Francja złożyła wniosek nr EGF/2015/010 FR/ MoryGlobal w sprawie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami pracowników
                  2
                w przedsiębiorstwie MoryGlobal SAS we Francji.

               3.Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione.

               STRESZCZENIE WNIOSKU

                        Wniosek EFG

                        EGF/2015/010 FR/MoryGlobal

                        Państwo członkowskie

                        Francja

                        Region, którego dotyczy wniosek (poziom NUTS
                           3
                         2)

                        Zwolnienia dotyczą całego regionu Francji. Zwolnieniami objętych jest 54 zakładów.

                        Data złożenia wniosku

                        19 listopada 2015 r.

                        Data potwierdzenia przyjęcia wniosku

                        1 grudnia 2015 r.

                        Data wniosku o dodatkowe informacje

                        3 grudnia 2015 r.

                        Termin na przekazanie dodatkowych informacji

                        14 stycznia 2016 r.

                        Termin na przeprowadzenie oceny

                        7 kwietnia 2016 r.

                        Kryteria interwencji

                        Art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG

                        Główne przedsiębiorstwo

                        MoryGlobal SAS

                        Liczba przedsiębiorstw, których dotyczy wniosek

                        1

                        Sektor (sektory) działalności gospodarczej

                        (Dział według klasyfikacji NACE Rev. 2)
                           4

                        Dział 49 („Transport lądowy oraz transport rurociągowy”) oraz

                        dział 52 („Magazynowanie i działalność usługowa wspomagająca transport”)

                        Liczba jednostek zależnych, dostawców i producentów niższego szczebla

                        0

                        Okres odniesienia (cztery miesiące):

                        od dnia 27 kwietnia 2015 r. do dnia 27 sierpnia 2015 r.

                        Liczba zwolnień w okresie odniesienia (a)

                        2 093

                        Liczba zwolnień przed okresem odniesienia lub po nim (b)

                        39

                        Łączna liczba zwolnień (a + b)

                        2 132

                        Całkowita liczba kwalifikujących się beneficjentów

                        2 132

                        Całkowita liczba beneficjentów objętych pomocą

                        2 132

                        Liczba objętych pomocą młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (młodzież NEET)

                        0

                        Budżet na zindywidualizowane usługi (w EUR)

                        8 528 000

                        Budżet na realizację EFG
                           5
                         (w EUR)

                        50 000

                        Całkowity budżet (w EUR)

                        8 578 000

                        Wkład EFG (60 %) (w EUR)

                        5 146 800

               OCENA WNIOSKU

               Procedura

               4.Dnia 19 listopada 2015 r., tj. w ciągu 12 tygodni od daty spełnienia kryteriów interwencji określonych w art. 4 rozporządzenia w sprawie EFG, Francja złożyła wniosek nr EGF/2015/010 FR/MoryGlobal. Komisja potwierdziła odbiór wniosku w dniu 1 grudnia 2015 r., a dnia 3 grudnia 2015 r., czyli w terminie dwóch tygodni od daty złożenia wniosku, zwróciła się do Francji o udzielenie dodatkowych informacji. Informacje te przedstawiono w terminie sześciu tygodni. Termin 12 tygodni od otrzymania kompletnego wniosku, w którym Komisja powinna zakończyć swoją ocenę zgodności wniosku z warunkami przekazania wkładu finansowego, upływa w dniu 7 kwietnia 2016 r.

               Kwalifikowalność wniosku

               Przedmiotowe przedsiębiorstwa i beneficjenci

               5.Wniosek dotyczy 2 132 pracowników zwolnionych z przedsiębiorstwa MoryGlobal SAS. Przedsiębiorstwo to prowadziło działalność głównie w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 49 NACE Rev. 2  („Transport lądowy oraz transport rurociągowy”), a także w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 52 NACE Rev. 2 („Magazynowanie i działalność usługowa wspomagająca transport”). MoryGlobal SAS dokonało zwolnień na całym terytorium Francji metropolitalnej. Najwięcej zwolnień miało miejsce na terenie następujących regionów na poziomie NUTS 2:

                        Regiony na poziomie NUTS 2

                        Pracownicy

                        %

                        Centrum (FR24)

                        336

                        16

                        Ile-de-France (FR10)

                        242

                        11

                        Rodan-Alpy (FR71)

                        199

                        9

                        Kraj Loary (FR51)

                        178

                        8

                        Lotaryngia (FR41)

                        146

                        7

                        Alzacja (FR42)

                        140

                        7

               Kryteria interwencji

               6.Francja złożyła wniosek zgodnie z kryterium interwencji określonym w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, które wymaga co najmniej 500 zwolnień w czteromiesięcznym okresie odniesienia, w przedsiębiorstwie znajdującym się w państwie członkowskim, z uwzględnieniem zwolnień pracowników u jego dostawców i producentów niższego szczebla lub osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek.

               7.Czteromiesięczny okres odniesienia dla wniosku biegnie od dnia 27 kwietnia 2015 r. do dnia 27 sierpnia 2015 r. W okresie odniesienia z przedsiębiorstwa MoryGlobal zwolniono 2 093 pracowników.

               Obliczenie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności

               8.Liczbę wszystkich zwolnień w przedmiotowym okresie odniesienia uzyskano, licząc zwolnienia od daty indywidualnego zawiadomienia pracownika przez pracodawcę o zwolnieniu lub wypowiedzeniu zawartej z pracownikiem umowy o pracę.

               Kwalifikujący się beneficjenci

               9.Oprócz wspomnianych już pracowników grupa kwalifikujących się beneficjentów liczy 39 pracowników. Wszyscy ci pracownicy zostali zwolnieni po zakończeniu okresu odniesienia; można ustalić wyraźny związek przyczynowy ze zdarzeniem, które doprowadziło do zwolnień w okresie odniesienia.

               10.Łączna liczba kwalifikujących się beneficjentów wynosi 2 132.

               Związek między zwolnieniami pracowników a światowym kryzysem finansowym i gospodarczym, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 546/2009

               11.W celu ustanowienia związku między zwolnieniami a światowym kryzysem finansowym i gospodarczym, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 546/2009, Francja podnosi argument, że MoryGlobal prowadziło działalność w sektorze usług kurierskich, transportu i dostawy towarów, składowania oraz wynajmu materiałów powiązanych; oraz że świadczyło te usługi zarówno we Francji, jak i za granicą.

               12.W wyniku światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, w latach od 2007 do 2012 nastąpiło ograniczenie transportu drogowego towarów realizowanego przez pojazdy o masie powyżej 3,5 t; jego wielkość spadła w UE o 13,7 %, zaś we Francji — o 21 % (Eurostat). Spadek ten wynikał z ogólnego spadku produkcji w Europie, zaś sektor transportu drogowego w Europie nie uporał się jeszcze ze skutkami poważnego ograniczenia działalności, jakie miał miejsce w 2009 r. w następstwie kryzysu gospodarczego. W 2014 r. działalność w sektorze transportu drogowego towarów była o ponad 10 % niższa w porównaniu z działalnością w okresie poprzedzającym kryzys.

               13.W obliczu zmniejszenia ilości transportowanych towarów w sektorze rozpoczęła się wojna cenowa, którą zaostrzył wzrost kosztów poszczególnych czynników (paliwo, płace, materiały), przyczyniający się do ciągłego pogorszenia sytuacji w zakresie marginesów operacyjnych. Tym samym przedmiotowy sektor we Francji poniósł szereg strat, począwszy od 2007 r.

               14.Kolejnym następstwem była fala upadłości w sektorze transportu drogowego towarów; według szacunków Banku Francji ich liczba wzrosła o 35 % rocznie — jeżeli porównujemy 2013 r. z 2007 r.

               15.Jak dotąd sektor transportu lądowego oraz transportu rurociągowego był przedmiotem trzech wniosków EFG: przedmiotowego wniosku, wniosku nr EGF/2014/017 FR/ Mory-Ducros
                  6
                oraz wniosku nr EGF/2011/001 AT/ Nieder- und Oberoesterreich
                  7
               ; wszystkie wnioski złożono w wyniku światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               Zdarzenia, które doprowadziły do zwolnień i przypadków ustania działalności

               16.Zdarzeniami, które doprowadziły do wspomnianych zwolnień, są upadłość i zamknięcie przedsiębiorstwa.

               17.Obecne trudności przedsiębiorstwa MoryGlobal sięgają lat 2012/2013. Przedsiębiorstwo to było wówczas znane jako Mory-Ducros. Przedsiębiorstwo Mory-Ducros ogłosiło upadłość w listopadzie 2013 r., a następnie rozpoczęło się postępowanie likwidacyjne. W związku z brakiem zainteresowanych nabywców i na wniosek władz francuskich przedsiębiorstwo Arcole Industrie, jeden z udziałowców przedsiębiorstwa Mory-Ducros, złożyło ofertę przejęcia Mory-Ducros w imieniu MoryGlobal - nowego przedsiębiorstwa utworzonego na potrzeby przejęcia części działalności Mory-Ducros i ponownego zatrudnienia części jego pracowników (2 192 osób spośród 4 911)
                  8
               .

               18.Od momentu utworzenia przedsiębiorstwo MoryGlobal nieprzerwanie zmagało się z wyzwaniami takimi jak ciągłe pogarszanie się rynku usług kurierskich połączone ze spadkiem wielkości transportu drogowego  (w 2014 r. w przedziale od 3 % do 5 %), prowadzące do nieustannej presji cenowej oraz trudności o charakterze społecznym. Wymienione trudności spowodowały straty w wysokości 27,1 mln EUR w okresie od lutego do września 2014 r. — przy czym na koniec 2014 r. przewidziano nawet wyższe straty (43 mln EUR) — aż wreszcie doprowadziły do upadłości i zamknięcia przedsiębiorstwa.

               19.W dniu 10 listopada 2014 r. sąd handlowy w Bobigny wszczął postępowanie mające na celu zawarcie ugody z wierzycielami. Pod koniec stycznia 2015 r. przedsiębiorstwo MoryGlobal znajdowało się w sytuacji wymagającej zaprzestania realizacji płatności. Przedsiębiorstwo wykazywało zapotrzebowanie na środki pieniężne w wysokości 8,5 mln EUR, a jego aktywa obrotowe nie były wystarczające do pokrycia zobowiązań krótkoterminowych, w szczególności zobowiązań wobec podwykonawców, bez których realizacja działalności przez przedsiębiorstwo nie była możliwa. W związku z powyższym w dniu 10 lutego 2015 r. MoryGlobal złożyło w sądzie handlowym w Bobigny oświadczenie o zaprzestaniu realizacji płatności, a sąd wszczął odpowiednie postępowanie. W dniu 17 marca 2015 r. złożono wniosek o likwidację przedsiębiorstwa, jako że nie było ono w stanie w pełni zrealizować wypłat wynagrodzenia. Sąd handlowy w Bobigny podjął decyzję o likwidacji przy kontynuacji działalności do dnia 30 kwietnia 2015 r. na potrzeby procedury zwolnień grupowych.

               20.Niniejszy wniosek jest kolejnym wnioskiem i ma on na celu wsparcie pracowników Mory-Ducros
                  9
               , którzy zostali przejęci przez MoryGlobal.

               Spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie

               21.Zwolnienia dotyczą 22 departamentów na całym terytorium Francji metropolitalnej. Zwolnienia mają znaczący negatywny wpływ na regionalną gospodarkę, zwłaszcza że te same regiony w dalszym ciągu zmagają się ze skutkami zwolnień w przedsiębiorstwie Mory-Ducros, których dokonano rok wcześniej. Ma to miejsce w sytuacji rosnącego bezrobocia w kontynentalnej części Francji (w 2015 r. bezrobocie było o 3 punkty procentowe wyższe niż w 2008 r., kiedy rozpoczął się kryzys gospodarczy i finansowy). Ponadto w niektórych regionach odnotowany poziom bezrobocia jest wyższy niż średnia krajowa, np. w regionie Nord-Pas de Calais-Picardie (+2,5 punktu procentowego) oraz Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże (+1,5 punktu procentowego)
                  10
               .

               Beneficjenci objęci pomocą i proponowane działania

               Beneficjenci objęci pomocą

               22.Zakłada się, że ze środków skorzystają wszyscy zwolnieni pracownicy (2 132). Podział tych pracowników według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco:

                        Kategoria

                        Liczba
                           beneficjentów objętych pomocą

                        Płeć:

                        Mężczyźni:

                        1 740

                        (81,6 %)

                        Kobiety:

                        392

                        (18,4 %)

                        Obywatelstwo:

                        Obywatele UE:

                        2 046

                        (96,0 %)

                        Obywatele spoza UE:

                        86

                        (4,0 %)

                        Grupa wiekowa:

                        15-24 lata:

                        2

                        (0,1 %)

                        25-29 lata:

                        453

                        (21,2 %)

                        30-54 lata:

                        1 268

                        (59,5 %)

                        55-64 lata:

                        408

                        (19,1 %)

                        powyżej 64 lat:

                        1

                        (0,0 %)

               Kwalifikowalność proponowanych działań

               23.Współfinansowane ze środków EFG zindywidualizowane usługi, które mają być świadczone na rzecz zwolnionych pracowników, obejmują porady i wskazówki dla zwolnionych pracowników, udzielane przez zespół wyspecjalizowanych konsultantów (Dispositif d'Accompagnement Renforce – DAR.).

               24.Usługi DAR są uzupełnieniem planu socjalnego oraz umów dotyczących zabezpieczenia zawodowego (Contrat de Sécurisation Professionnelle – CSP). Plan socjalny sfinansowany przez Mory-Global i AGS
                  11
               , program gwarancji płac, oferuje zwolnionym pracownikom szereg działań, które obejmują szkolenia, wsparcie psychologiczne, pomoc w zakładaniu działalności gospodarczej, uczestnictwo w kosztach dojazdu/podróży oraz w kosztach zakwaterowania w przypadku udziału w szkoleniach lub w związku z poszukiwaniem pracy, a także dodatki na poszukiwanie pracy. CSP oferuje szereg działań aktywizujących (przede wszystkim szkoleń), finansowanych przez państwo francuskie. Mają one pomóc pracownikom w powrocie na rynek pracy.

               25.Zadaniem trzech wybranych podmiotów (BPI, Sodie oraz AFPA Transitions) jest udzielanie zwolnionym pracownikom pomocy i wskazówek, a także wpieranie ich w poszukiwaniu rozwiązań, które pozwolą im na pozostanie na rynku pracy lub znalezienie nowego miejsca pracy. Te same podmioty świadczyły już zindywidualizowane usługi na rzecz pracowników zwolnionych przez przedsiębiorstwo Mory-Ducros w 2014 r.

               26.Na potrzeby budżetowe zindywidualizowane usługi świadczone w ramach DAR podzielono na trzy podgrupy: zbiorowe i indywidualne sesje informacyjne, przekwalifikowanie zawodowe oraz udzielanie wsparcia przy poszukiwaniu nowych miejsc pracy.

               27.Zgodnie z zawartymi umowami wymienione agencje mają zapewnić każdemu beneficjentowi a) dostosowaną indywidualnie ścieżkę kariery oraz b) wystarczającą liczbę ofert pracy, muszą one także c) umożliwić skorzystanie z porad ogólnych ekspertów lub ekspertów specjalizujących się w zakładaniu przedsiębiorstw, którzy dysponują doskonałą znajomością rynku pracy w danym regionie, są dostępni i skutecznie reagują na zapytania.

               28.Agencje zapewnią warsztaty szkoleniowe obejmujące ogólne kompetencje (np. przygotowywanie CV, przygotowanie do rozmowy rekrutacyjnej, umiejętności w zakresie poszukiwania pracy i zakładania przedsiębiorstw), szkolenie w zakresie korzystania z internetu, targi pracy i spotkania z pracodawcami lub przedstawicielami sektora, a także spotkania z przedstawicielami instytucji szkoleniowych.

               29.Opisane proponowane działania stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

               30.Francja dostarczyła wymaganych informacji na temat działań, do których zobowiązane jest przedmiotowe przedsiębiorstwo na mocy ustawodawstwa krajowego lub układów zbiorowych. Potwierdzono, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi tego typu działań.

               Szacowany budżet

               31.Szacowane łączne koszty wynoszą 8 578 000 EUR i obejmują wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 8 528 000 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 50 000 EUR.

               32.Całkowity objęty wnioskiem finansowy wkład z EFG wynosi 5 146 800 EUR (60 % łącznych kosztów).

                        Działania

                        Szacowana liczba uczestników

                        Szacowany koszt na uczestnika
                        (w EUR)

                        Szacowane koszty łączne

                        (w EUR)

                        Zindywidualizowane usługi (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Zbiorowe i indywidualne sesje informacyjne (Information collective e individuelle des salariés)

                        2 132

                        800

                        1 705 600

                        Przekwalifikowanie zawodowe: rejestracja, ocena umiejętności, projekt zawodowy (Transition professionnelle: adhésion, bilan, project)

                        2 132

                        1 800

                        3 837 600

                        udzielanie wsparcia przy poszukiwaniu nowych miejsc pracy. (Phase accompagnement et reclassement)

                        2 132

                        1 400

                        2 984 800

                        Ogółem (a):

                        Udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        8 528 000

                        (100 %)

                        Świadczenia i zachęty (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Ogółem (b):

                        Udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        0

                        (0,00 %)

                        Działania na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG

                        1. Działania przygotowawcze

                        –

                        0

                        2. Zarządzanie

                        –

                        0

                        3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji

                        –

                        0

                        4. Kontrola i sprawozdawczość

                        –

                        50 000

                        Ogółem (c):

                        Udział procentowy w kosztach łącznych:

                        –

                        50 000

                        (0,58 %)

                        Koszty łączne (a + b + c):

                        –

                        8 578 000

                        Wkład z EFG (60 % kosztów łącznych)

                        –

                        5 146 800

               33.W powyższej tabeli nie zidentyfikowano kosztów działań na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG (czyli działań, których koszty nie mogą przekraczać 35 % łącznych kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług).

               Okres kwalifikowalności wydatków

               34.Francja rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą w dniu 23 kwietnia 2015 r. Wydatki na te działania kwalifikują się zatem do objęcia finansowaniem z EFG od dnia 23 kwietnia 2015 r. do dnia 19 listopada 2017 r.

               35.Francja zaczęła ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 1 września 2015 r. Wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 1 września 2015 r. do dnia 19 maja 2018 r.

               Komplementarność wobec działań finansowanych z funduszy krajowych lub unijnych

               36.Źródłem krajowego finansowania w formie płatności zaliczkowych lub współfinansowania jest budżet Ministerstwa Pracy, Zatrudnienia, Szkolenia Zawodowego i Dialogu Społecznego; wykorzystuje on linię budżetową przeznaczoną na wspieranie zmian gospodarczych i rozwoju zatrudnienia.

               37.Francja potwierdziła, że opisany powyżej środek, na który przeznaczony jest wkład finansowy z EFG, nie będzie jednocześnie wspierany finansowo z innych instrumentów finansowych Unii.

               Procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub też z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi

               38.Francja poinformowała, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług opracowano w drodze konsultacji z przedstawicielami beneficjentów objętych pomocą oraz z partnerami społecznymi. W okresie od dnia 7 do dnia 17 kwietnia 2015 r. odbyły się liczne spotkania. Spotkania te dotyczyły całego pakietu środków, jednym z elementów jest część dotycząca EFG (Dispositif d'Accompagnement Renforcé — DAS —).

               Systemy zarządzania i kontroli

               39.Wniosek zawiera opis systemu zarządzania i kontroli, w którym określono obowiązki zaangażowanych podmiotów. Francja poinformowała Komisję, że wkładem finansowym zarządzać będzie Délégation générale à l’emploi et à la formation professionnelle (DGEFP) Ministerstwa Pracy, Zatrudnienia, Szkoleń Zawodowych i Dialogu Społecznego, a w szczególności jednostka Fonds national de l'emploi (DGEFP - FNE). Płatności w ramach DGEFP będą realizowane przez jednostkę Affaires financières (DGEFP - MAFI). Certyfikacją zajmować się będzie Agence de services et de paiement (ASP).

               Zobowiązania podjęte przez przedmiotowe państwo członkowskie

               40.Francja przedstawiła wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi:

               –w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji;

               –spełniono określone w przepisach krajowych i UE wymogi dotyczące zwolnień grupowych;

               –proponowane działania nie będą finansowane ze środków innych unijnych funduszy lub instrumentów finansowych oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania;

               –proponowane działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych;

               –wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa.

               WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek budżetowy

               41.Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  12
               .

               42.Po przeanalizowaniu wniosku pod kątem warunków określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG i po uwzględnieniu liczby beneficjentów objętych wsparciem, proponowanych działań i szacowanych kosztów, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG w kwocie 5 146 800 EUR, która stanowi 60 % łącznych kosztów proponowanych działań, tak by zapewnić wkład finansowy w odpowiedzi na złożony wniosek.

               43.Wnioskowana decyzja o uruchomieniu EFG zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  13
               .

               Powiązane akty prawne

               44.Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia środków z EFG Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia kwoty 5 146 800 EUR do odpowiedniej linii budżetowej.

               45.Równocześnie z przyjęciem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia środków z EFG Komisja przyjmie decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego, który wejdzie w życie w dniu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą proponowaną decyzję w sprawie uruchomienia środków z EFG.

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia środków z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji
                  (wniosek władz francuskich – EGF/2015/010 FR/MoryGlobal)

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  14
               , w szczególności jego art. 15 ust. 4,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  15
               , w szczególności jego pkt 13,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  16
               .

               (3)W dniu 19 listopada 2015 r. Francja złożyła wniosek nr EGF/2015/010 FR/ MoryGlobal w sprawie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami pracowników w przedsiębiorstwie MoryGlobal SAS we Francji. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy w wysokości 5 146 800 EUR w odpowiedzi na wniosek złożony przez Francję.

               (5)W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG, niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016 z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji udostępnia się kwotę 5 146 800 EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [the date of its adoption]*.

                  17Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (2)
                  W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

                     (3)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).

                     (4)
                  Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1.

                     (5)
                  Zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

                     (6)
                  COM(2015) 68.

                     (7)
                  COM(2011) 579.

                     (8)
                  Źródło: orzeczenie sądu handlowego w Bobigny w sprawie sądowego postępowania likwidacyjnego wobec MoryGlobal (nr protokołu 2015L01449).

                     (9)
                  Wniosek nr EGF/2014/017 FR/ Mory-Ducros (COM(2015) 68) w celu wsparcia pracowników zwolnionych przez przedsiębiorstwo Mory-Ducros w 2014 r.

                     (10)
                  Źródło: Insee (

                     http://www.insee.fr/fr/themes/tableau.asp?reg_id=99&ref_id=TCRD_025

                  )

                     (11)
                  Skrót AGS oznacza Association pour la gestion du régime de Garantie des créances des Salariés.

                     (12)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (13)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (14)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (15)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (16)
                  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (17)
                   Date to be inserted by the Parliament before the publication in OJ.


Ważna informacja prawna

|

52009PC0270

Wniosek decyzja Rady w sprawie ustalenia stanowiska, jakie ma zająć Wspólnota Europejska podczas posiedzenia Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej (Sarajewo, 26 czerwca 2009 r.)  /* COM/2009/0270 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 15.6.2009KOM(2009) 270 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYw sprawie ustalenia stanowiska, jakie ma zająć Wspólnota Europejska podczas posiedzenia Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej (Sarajewo, 26 czerwca 2009 r.)UZASADNIENIEW dniu 26 czerwca 2009 r. w Sarajewie (Bośnia i Hercegowina) odbędzie się posiedzenie Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej. Aby Wspólnota Europejska mogła uczestniczyć w podjęciu stosownych decyzji, konieczne jest ustalenie stanowiska, jakie ma zająć, zgodnie z art. 300 Traktatu oraz zgodnie z przepisami decyzji Rady z dnia 29 maja 2006 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Traktatu o Wspólnocie Energetycznej.Wniosek w sprawie decyzji Rady obejmuje wszystkie punkty porządku obrad, co do których oczekuje się decyzji Rady Ministerialnej, jak wskazano poniżej. Pozostałe punkty porządku obrad wymieniono poniżej tytułem informacji.1. ELEMENTY, KTÓRYCH DOTYCZą DECYZJEKomisja wyrazi stanowiska Wspólnoty Europejskiej określone w załączniku do wniosku w sprawie decyzji, dotyczące poniższych kwestii.1.1. Kwestie budżetoweKomisja zatwierdzi udzielenie absolutorium finansowego Dyrektorowi za rok 2008, na podstawie sprawozdania z audytu z dnia 31 grudnia 2008 r., sprawozdania komitetu budżetowego z audytu za rok 2008 oraz sprawozdania Dyrektora w sprawie wykonania budżetu. Komisja zatwierdzi budżet Wspólnoty Europejskiej na lata 2010-2011 o pułapie 3 250 000 EUR na rok 2010 i 3 380 000 EUR na rok 2011[1], pod warunkiem zatwierdzenia przez władze budżetowe stosownych środków na oba lata.1.2. Program pracKomisja zatwierdzi program prac Wspólnoty Energetycznej na lata 2010-2011.1.3. Mandat DyrektoraKomisja zatwierdzi przedłużenie mandatu Dyrektora Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej na drugi okres trzech lat.1.4. Grupa zadaniowa ds. odnawialnych źródeł energiiKomisja zatwierdzi powołanie grupy zadaniowej ds. odnawialnych źródeł energii, która skupi się na wdrożeniu zatwierdzonej niedawno dyrektywy we Wspólnocie Energetycznej.2. POZOSTAłE ELEMENTY2.1. Punkty porządku obrad niewymagające debatyKomisja zatwierdzi wnioski z dwóch ostatnich spotkań Stałej Grupy Wysokiego Szczebla oraz odnotuje następujące sprawozdania:-  sprawozdanie dotyczące realizacji programu prac Wspólnoty Energetycznej;-  sprawozdanie z audytu za rok 2008., sprawozdanie komitetu budżetowego z audytu za rok 2008 oraz sprawozdanie Dyrektora w sprawie wykonania budżetu w 2008 r.;-  sprawozdanie dotyczące rozstrzyganych obecnie sporów.Komisja zatwierdzi również skład komitetu doradczego powołanego w regulaminie rozstrzygania sporów przyjętym w czerwcu 2008 r. przez Radę Ministerialną Wspólnoty Energetycznej. Należy zauważyć, że Wspólnota Europejska będzie reprezentowana przez urzędnika Komisji Europejskiej, zaś komitet doradczy może wydawać wyłącznie niewiążące opinie skierowane do Rady Ministerialnej.2.2. Przystąpienie nowych umawiających się stronKomisja poinformuje o stanie negocjacji z Republiką Mołdowy, Ukrainą i Turcją i z zadowoleniem przyjmie wniosek Gruzji[2].2.3. WdrażanieTraktatuKomisja odnotuje sprawozdanie dotyczące rozwoju rynku [uzupełnić, gdy sprawozdanie będzie dostępne].2.4. Bezpieczeństwo dostawKomisja z zadowoleniem przyjmie wynik pierwszego spotkania grupy bezpieczeństwa dostaw Wspólnoty Energetycznej, podkreślając potrzebę zbliżenia zakresu jej działalności z działalnością unijnej grupy koordynującej ds. gazu. Ponadto Komisja pragnie wymiany poglądów na temat spodziewanego stanu dostaw energii elektrycznej latem 2009 r.2.5. Odnawialne źródła energiiKomisja oczekuje podjęcia analizy wdrażania nowej dyrektywy UE dotyczącej odnawialnych źródeł energii w kontekście Wspólnoty Energetycznej oraz zatwierdzi powołanie grupy zadaniowej, która będzie monitorowała postępy we wdrażaniu (zob. pkt 1.4).2.6. Efektywność energetycznaKomisja uwzględni ostateczne sprawozdanie grupy zadaniowej ds. efektywności energetycznej oraz poprze jej zalecenia dotyczące możliwości wdrożenia we Wspólnocie Energetycznej niektórych elementów prawodawstwa unijnego w zakresie efektywności energetycznej. Aby przygotować stosowne dokumenty i wspomóc umawiające się strony w przygotowaniu krajowych planów działania na rzecz racjonalizacji zużycia energii, Komisja zaleci przedłużenie mandatu grupy zadaniowej do końca 2010 r.WniosekDECYZJA RADYw sprawie ustalenia stanowiska, jakie ma zająć Wspólnota Europejska podczas posiedzenia Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej (Sarajewo, 26 czerwca 2009 r.)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 300 ust. 2 akapit drugi,uwzględniając decyzję Rady w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Traktatu o Wspólnocie Energetycznej (decyzja 2006/500/WE z dnia 29 maja 2006 r.), w szczególności jej art. 4 i 5,uwzględniając wniosek Komisji,STANOWI, CO NASTĘPUJE:ArtykułW związku z posiedzeniem Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej, które odbędzie się w dniu 26 czerwca 2009 r. w Sarajewie, stanowisko Wspólnoty w odniesieniu do kwestii należących do zakresu przedmiotowego art. 300 ust. 2 akapit drugi Traktatu określa się w załączniku do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKStanowisko Wspólnoty Europejskiej-  Wspólnota Europejska zatwierdza absolutorium finansowe za rok 2008 dla Dyrektora Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej.-  Wspólnota Europejska zatwierdza program prac Wspólnoty Energetycznej na lata 2010-2011.-  Wspólnota Europejska zatwierdza przyjęcie budżetu Wspólnoty Energetycznej na lata 2010-2011 o pułapie 3 250 000 EUR na rok 2010 i 3 380 000 EUR na rok 2011, co odpowiada maksymalnemu wkładowi Wspólnoty Europejskiej w wysokości 3 188 250 EUR na rok 2010 i 3 315 780 EUR na rok 2011; pod warunkiem zatwierdzenia przez władze budżetowe stosownych środków na oba lata.-  Wspólnota Europejska zatwierdza przedłużenie mandatu Dyrektora Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej na kolejny okres trzech lat.-  Wspólnota Europejska zatwierdza powołanie grupy zadaniowej ds. odnawialnych źródeł energii zgodnie z proponowanym mandatem.[1] Należy zauważyć, że art. 74 i 88 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej stanowią, że Rada Ministerialna Wspólnoty Energetycznej przyjmuje dwuletni budżet Wspólnoty Energetycznej na wniosek Komisji Europejskiej. Odpowiedni wniosek Komisji został przyjęty dnia […] r.[2] W dniu […] r. Komisja przedłożyła Radzie zalecenie mające na celu upoważnienie Komisji do rozpoczęcia negocjacji w sprawie warunków przystąpienia Gruzji do Wspólnoty Energetycznej.


                         KOMISJA
                         EUROPEJSKA

                                               Bruksela, dnia 15.6.2015 r.
                                               COM(2015) 291 final

                                               ANNEX 1

                                   ZAŁĄCZNIK

                                         do

                                wniosku dotyczącego
                                 DECYZJI RADY

     w sprawie podpisania, w imieniu unii Europejskiej, protokołu dodatkowego do
        Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (CETS No. 196)

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                            ZAŁĄCZNIK
                                                 do

                                        wniosku dotyczącego
                                         DECYZJI RADY

          w sprawie podpisania, w imieniu unii Europejskiej, protokołu dodatkowego do
             Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (CETS No. 196)

      Protokół dodatkowy do Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (CETS
                                         No. 196)

     Państwa członkowskie Rady Europy oraz inne Strony Konwencji Rady Europy o
     zapobieganiu terroryzmowi (seria traktatów Rady Europy nr 196), sygnatariusze niniejszego
     Protokołu,

     zważywszy, że celem Rady Europy jest osiągnięcie większej jedności między jej członkami,

     pragnąc wzmocnić wysiłki na rzecz zapobiegania terroryzmowi i zwalczania go we
     wszystkich jego postaciach, zarówno w Europie, jak i na całym świecie, przy jednoczesnym
     poszanowaniu praw człowieka i praworządności;

     przypominając prawa podstawowe i prawa człowieka, zagwarantowane w szczególności w
     Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (seria traktatów Rady
     Europy nr 5) i jej protokołach, jak również w Międzynarodowym pakcie praw obywatelskich
     i politycznych;

     wyrażając głębokie zaniepokojenie zagrożeniem, jakie stanowią osoby podróżujące za granicę
     w celu popełniania przestępstw terrorystycznych, uczestniczenia w nich lub przyczyniania się
     do ich popełnienia, lub w celu przeprowadzania lub odbywania szkolenia na potrzeby
     terroryzmu na terytorium innego państwa;

     uwzględniając w związku z tym rezolucję nr 2178 (2014) przyjętą przez Radę
     Bezpieczeństwa ONZ na 7272. posiedzeniu w dniu 24 września 2014 r., a w szczególności jej
     punkty 4–6;

     uznając za pożądane uzupełnienie w niektórych aspektach Konwencji Rady Europy o
     zapobieganiu terroryzmowi,

PL                                                2                                                 PL
 ---pagebreak---      uzgodniły, co następuje:

     Artykuł 1 – Cel
     Celem niniejszego Protokołu jest uzupełnienie postanowień Konwencji Rady Europy o
     zapobieganiu terroryzmowi, otwartej do podpisu w Warszawie w dniu 16 maja 2005 r.
     (zwanej dalej „Konwencją”) w zakresie kryminalizacji czynów opisanych w art. 2–6
     niniejszego Protokołu, a tym samym zwiększenie wysiłków Stron w zapobieganiu
     terroryzmowi i jego negatywnemu wpływowi na pełne korzystanie z praw człowieka, w
     szczególności z prawa do życia, zarówno poprzez środki, które należy podjąć na szczeblu
     krajowym, jak i poprzez współpracę międzynarodową, z należytym uwzględnieniem obecnie
     obowiązujących wielostronnych lub dwustronnych traktatów lub porozumień między
     Stronami.

     Artykuł 2 – Uczestnictwo w zrzeszeniu lub grupie w celach terrorystycznych

     1.      Do celów niniejszego Protokołu „uczestnictwo w zrzeszeniu lub grupie w celach
             terrorystycznych” oznacza uczestnictwo w działaniach danego zrzeszenia lub grupy
             w celu popełniania lub przyczynienia się do popełnienia jednego lub większej liczby
             przestępstw o charakterze terrorystycznym przez to zrzeszenie lub grupę.
     2.      Każda Strona przyjmie takie środki, jakie będą konieczne do uznania „uczestniczenia
             w zrzeszeniu lub grupie w celach terrorystycznych”, zgodnie z definicją, o której
             mowa w ustępie 1, za przestępstwo karne zgodnie z jej prawem krajowym, jeżeli
             zostanie popełnione w sposób bezprawny i umyślny.

     Artykuł 3 – Szkolenie na rzecz terroryzmu

     1.      Do celów niniejszego Protokołu „odbywanie szkolenia na rzecz terroryzmu” oznacza
             otrzymywanie od innej osoby wskazówek, w tym uzyskiwanie wiedzy lub
             umiejętności praktycznych, dotyczących wytwarzania lub wykorzystywania
             materiałów wybuchowych, broni palnej lub innej broni albo trujących lub
             niebezpiecznych substancji, bądź też innych szczególnych metod lub technik, w celu
             popełnienia lub przyczynienia się do popełnienia przestępstwa o charakterze
             terrorystycznym.
     2.      Każda Strona przyjmie takie środki, jakie będą konieczne do uznania „odbywania
             szkolenia na rzecz terroryzmu”, zgodnie z definicją, o której mowa w ustępie 1, za
             przestępstwo karne zgodnie z jej prawem krajowym, jeżeli zostanie popełnione w
             sposób bezprawny i umyślny.

     Artykuł 4 – Podróż za granicę w celach terrorystycznych

     1.      Do celów niniejszego Protokołu „podróż za granicę w celach terrorystycznych”
             oznacza podróż do państwa, które nie jest państwem obywatelstwa lub miejsca
             zamieszkania podróżnego, w celu popełnienia lub przyczynienia się do popełnienia
             przestępstwa o charakterze terrorystycznym lub w celu przeprowadzenia lub odbycia
             szkolenia na rzecz terroryzmu.

PL                                               3                                                 PL
 ---pagebreak---      2.     Każda ze Stron przyjmuje środki konieczne do uznania „podroży za granicę w celach
            terrorystycznych”, o której mowa w ust. 1, z jej terytorium lub przez jej obywateli,
            za przestępstwo karne zgodnie z jej prawem krajowym, jeżeli zostanie popełnione w
            sposób bezprawny i umyślny. W tym celu każda ze Stron może ustanowić warunki
            wymagane na mocy krajowych zasad konstytucyjnych i zgodne z tymi zasadami.
     3.     Każda Strona przyjmie również takie środki, jakie będą konieczne do uznania za
            przestępstwo karne, w myśl i zgodnie z jej prawem krajowym, usiłowania
            popełnienia przestępstwa, o którym mowa w niniejszym artykule.

     Artykuł 5 – Finansowanie podroży za granicę w celach terrorystycznych
     1.     Do celów niniejszego Protokołu „finansowanie podróży za granicę w celach
            terrorystycznych” oznacza zapewnianie lub gromadzenie, w jakikolwiek sposób,
            bezpośrednio lub pośrednio, funduszy całkowicie lub częściowo umożliwiających
            innej osobie podróż za granicę w celach terrorystycznych, o której mowa w art. 4 ust.
            1 niniejszego Protokołu, ze świadomością, że fundusze te są całkowicie lub
            częściowo przeznaczone do tego celu.
     2.     Każda Strona przyjmie takie środki, jakie będą konieczne do uznania „finansowania
            podróży za granicę w celach terrorystycznych”, zgodnie z definicją, o której mowa w
            ustępie 1, za przestępstwo karne zgodnie z jej prawem krajowym, jeżeli zostanie
            popełnione w sposób bezprawny i umyślny.

     Artykuł 6 – Organizowanie lub wspieranie w inny sposób podroży za granicę w celach
     terrorystycznych
     1.     Do celów niniejszego Protokołu „organizowanie lub wspieranie w inny sposób
            podróży za granicę w celach terrorystycznych” oznacza każde działanie w zakresie
            organizowania lub wspierania, które oznacza pomoc innej osobie w odbyciu podróży
            za granicę w celach terrorystycznych, o której mowa w art. 4 ust. 1 niniejszego
            Protokołu, ze świadomością, że udzielona w ten sposób pomoc jest przeznaczona na
            cele terrorystyczne.
     2.     Każda Strona przyjmie takie środki, jakie będą konieczne do uznania „organizowania
            lub wspierania w inny sposób podróży za granicę w celach terrorystycznych”,
            zgodnie z definicją, o której mowa w ustępie 1, za przestępstwo karne zgodnie z jej
            prawem krajowym, jeżeli zostanie popełnione w sposób bezprawny i umyślny.

     Artykuł 7 – Wymiana informacji
     1.     Bez uszczerbku dla art. 3 ust. 2a Konwencji i zgodnie z własnym prawem krajowym
            i istniejącymi zobowiązaniami międzynarodowymi, każda Strona przyjmie takie
            środki, jakie będą konieczne do zapewnienia szybkiej wymiany między Stronami
            wszelkich dostępnych istotnych informacji dotyczących osób podróżujących za
            granicę w celach terrorystycznych zgodnie z definicją zawartą w art. 4. W tym celu
            każda ze Stron wyznacza punkt kontaktowy dostępny 24 godziny na dobę i siedem
            dni w tygodniu.
     2.     Strona może wyznaczyć już istniejący punkt kontaktowy, o którym mowa w ust. 1.

PL                                               4                                                  PL
 ---pagebreak---      3.      Punkt kontaktowy Strony posiada potencjał umożliwiający mu komunikowanie się w
             trybie przyspieszonym z punktem kontaktowym innej Strony.

     Artykuł 8 – Warunki i zabezpieczenia

     1.      Każda ze Stron zapewnia, że wdrożenie niniejszego Protokołu, w tym ustanowienie,
             wdrożenie oraz stosowanie zasad kryminalizacji czynów na mocy art. 2–6, będzie
             odbywać się z poszanowaniem zobowiązań w zakresie praw człowieka, w
             szczególności prawa do swobody przemieszczania się, wolności wypowiedzi,
             wolności zrzeszania się oraz wolności religii, jak określono w mających
             zastosowanie do danej Strony postanowieniach zawartych w Konwencji o ochronie
             praw człowieka i podstawowych wolności, Międzynarodowym pakcie praw
             obywatelskich i politycznych i innych zobowiązaniach wynikających z prawa
             międzynarodowego.
     2.      Ustanowienie, wdrożenie oraz stosowanie kryminalizacji czynów zgodnie z
             artykułami 2−6 niniejszego Protokołu powinno ponadto podlegać zasadzie
             proporcjonalności, przy poszanowaniu uzasadnionych, zamierzonych celów oraz
             niezbędności tych celów w społeczeństwie demokratycznym i powinno wykluczać
             jakiekolwiek formy arbitralnego albo dyskryminującego lub rasistowskiego
             traktowania.

     Artykuł 9 – Stosunek między niniejszym Protokołem a Konwencją
     Wyrazy i wyrażenia stosowane w niniejszym Protokole interpretuje się w rozumieniu
     Konwencji. W stosunkach między Stronami stosuje się odpowiednio wszystkie postanowienia
     Konwencji, z wyjątkiem art. 9.

     Artykuł 10 – Podpisanie i wejście w życie
     1.      Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu przez sygnatariuszy Konwencji. Podlega
             on ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu. Sygnatariusz nie może ratyfikować,
             przyjąć lub zatwierdzić niniejszego Protokołu, o ile wcześniej nie ratyfikował,
             przyjął lub zatwierdził Konwencji, chyba że uczyni to jednocześnie. Dokumenty
             ratyfikacyjne, przyjęcia lub zatwierdzenia będą składane Sekretarzowi Generalnemu
             Rady Europy.
     2.      Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po
             upływie trzech miesięcy od złożenia szóstego dokumentu ratyfikacji, przyjęcia lub
             zatwierdzenia, w tym przez co najmniej cztery państwa członkowskie Rady Europy.
     3.      W odniesieniu do sygnatariusza, który później złoży swój dokument ratyfikacji,
             przyjęcia lub zatwierdzenia, niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia
             miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty złożenia dokumentu
             ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia.

PL                                               5                                               PL
 ---pagebreak---      Artykuł 11 – Przystąpienie do Konwencji
     1.      Po wejściu w życie niniejszego Protokołu każde państwo, które przystąpiło do
             Konwencji, może również przystąpić do niniejszego Protokołu lub uczynić to
             jednocześnie.
     2.      W stosunku do każdego państwa, które przystąpi do Protokołu zgodnie z ustępem 1,
             Protokół wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie
             trzymiesięcznego okresu po dniu złożenia dokumentu przystąpienia Sekretarzowi
             Generalnemu Rady Europy.

     Artykuł 12 – Terytorialny zakres zastosowania
     1.      Każde państwo albo Unia Europejska mogą, w momencie podpisania lub złożenia
             dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, określić
             terytorium lub terytoria, do których Protokół będzie mieć zastosowanie.
     2.      Każda Strona może, w każdym późniejszym czasie, w drodze oświadczenia
             skierowanego do Sekretarza Generalnego Rady Europy, rozszerzyć zastosowanie
             niniejszego Protokołu na każde terytorium określone w oświadczeniu. W odniesieniu
             do tego terytorium Protokół wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca
             następującego po upływie trzymiesięcznego okresu po dniu otrzymania oświadczenia
             przez Sekretarza Generalnego Rady Europy.
     3.      Każde oświadczenie złożone zgodnie z dwoma poprzedzającymi ustępami może, w
             odniesieniu do każdego terytorium określonego w takim oświadczeniu, zostać
             wycofane poprzez zawiadomienie skierowane do Sekretarza Generalnego Rady
             Europy. Wycofanie będzie skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po
             upływie okresu trzymiesięcznego po dniu otrzymania zawiadomienia przez
             Sekretarza Generalnego Rady Europy.

     Artykuł 13 – Wypowiedzenie
     1.      Każda ze Stron może w każdym czasie wypowiedzieć niniejszy Protokół w drodze
             notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy.
     2.      Wypowiedzenie takie stanie się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego
             po upływie trzech miesięcy od dnia otrzymania notyfikacji przez Sekretarza
             Generalnego Rady Europy.
     3.      Wypowiedzenie Konwencji automatycznie pociąga za sobą wypowiedzenie
             niniejszego Protokołu.

     Artykuł 14 – Notyfikacja
     Sekretarz Generalny Rady Europy notyfikuje państwom członkowskim Rady Europy,
     Wspólnocie Europejskiej, państwom nie będącym członkami, które uczestniczyły w
     opracowaniu niniejszej Konwencji, jak również każdemu państwu, które przystąpiło do niej
     lub które zostało zaproszone do przystąpienia do niej:

     a)       każde podpisanie;

PL                                              6                                                PL
 ---pagebreak---      b)        złożenie każdego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub
     przystąpienia;

     c)       każdą datę wejścia w życie niniejszego Protokołu zgodnie z artykułem 10 i 11;

     d)        każdy inny akt, oświadczenie, notyfikację lub komunikat odnoszący się do
     niniejszego Protokołu.

     Na dowód czego niżej podpisani, będąc do tego należycie upoważnieni, podpisali niniejszy
     Protokół.

     Sporządzono w Brukseli, dnia 19 maja 2015 r., w językach angielskim i francuskim, które to
     oba teksty są jednakowo autentyczne, w jednym egzemplarzu, który zostanie złożony w
     archiwach Rady Europy. Sekretarz Generalny Rady Europy przekaże poświadczone kopie
     każdemu państwu członkowskiemu Rady Europy, Unii Europejskiej, państwom
     nieczłonkowskim, które uczestniczyły w opracowaniu niniejszego Protokołu, oraz
     jakiemukolwiek państwu zaproszonemu do przystąpienia do niego.

PL                                               7                                                PL
 ---documentbreak---                          KOMISJA
                         EUROPEJSKA

                                                Bruksela, dnia 15.6.2015 r.
                                                COM(2015) 291 final

                                                2015/0130 (NLE)

                                      Wniosek

                                 DECYZJA RADY

     w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu dodatkowego do
         Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (CETS No. 196)

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                           UZASADNIENIE

     1.      KONTEKST WNIOSKU
     W dniu 24 września 2014 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję nr 2178 (2014) w
     sprawie zagranicznych bojowników terrorystycznych (FTF) na podstawie rozdziału VII Karty
     Narodów Zjednoczonych (rezolucja RB ONZ 2178 (2014)).
     W październiku 2014 r. Rada wezwała Komisję do zbadania sposobów przezwyciężenia
     ewentualnych niedociągnięć decyzji ramowej w sprawie zwalczania terroryzmu (decyzja
     ramowa 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu, zmieniona decyzją ramową
     2008/919/WSiSW; „decyzja ramowa w sprawie terroryzmu”), szczególnie w kontekście
     rezolucji RB ONZ 2178(2014). We wspólnym oświadczeniu po posiedzeniu Rady ds. WSiSW
     w Rydze ministrowie zgodzili się, że należy rozważyć ewentualne środki ustawodawcze w
     celu ustanowienia wspólnego podejścia do przestępstw o charakterze terrorystycznym w
     kontekście rezolucji RB ONZ 2178(2014)1. W rezolucji z dnia 11 lutego 2015 r. Parlament
     Europejski podkreślił między innymi konieczność zharmonizowania kryminalizacji
     przestępstw związanych z zagranicznymi bojownikami oraz uniknięcia luki w ściganiu
     przestępstw poprzez aktualizację decyzji ramowej w sprawie zwalczania terroryzmu2.
     W dniu 21 stycznia 2015 r. Komitet Ministrów Rady Europy (CoE) powołał Komitet ds.
     zagranicznych bojowników terrorystycznych oraz kwestii pokrewnych (COD-CTE). Pod
     zwierzchnictwem komitetu ekspertów ds. Terroryzmu (CODEXTER), COD-CTE powierzono
     zadanie przygotowania Protokołu dodatkowego do Konwencji Rady Europy o zapobieganiu
     terroryzmowi (CETS nr 196).
     Po trzech rundach rozmów w ramach COD-CTE (23–26 lutego 2015 r., 9–12 marca 2015 r. i
     23–26 marca 2015 r.), w dniu 10 kwietnia 2015 r. w ramach CODEXTER omówiono i
     ostatecznie zatwierdzono Protokół dodatkowy na jego 28. posiedzeniu plenarnym.
     Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy wydało opinię w sprawie Protokołu dodatkowego
     podczas sesji w dniach 20–24 kwietnia. Protokół dodatkowy został wstępnie przyjęty przez
     Komitet Ministrów w dniu 12 maja 2015 r. w celu ostatecznego przyjęcia w dniu 19 maja
     2015 r. Będzie on otwarty do podpisu w późniejszym terminie.

     2.      ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
     2.1     Cel i treść protokołu dodatkowego
     Protokół dodatkowy ma na celu ułatwienie szybkiego, skoordynowanego i skutecznego
     wdrażania niektórych aspektów rezolucji RB ONZ nr 2178 (głównie związanych z
     zapobieganiem wyjazdom zagranicznych bojowników terrorystycznych i ich
     monitorowaniem), promowanie wspólnego rozumienia przestępstw o charakterze
     terrorystycznym mających związek z zagranicznymi bojownikami terrorystycznymi i
     działania w odpowiedzi na nie, ułatwianie prowadzenia dochodzeń i ścigania aktów
     przygotowawczych, które mogą prowadzić do popełniania przestępstw o charakterze
     terrorystycznym, oraz ułatwianie współpracy międzynarodowej poprzez zwiększoną wymianę
     informacji.

     1
           Wspólne oświadczenie z Rygi po nieformalnym posiedzeniu ministrów sprawiedliwości i spraw
           wewnętrznych w Rydze w dniach 29 i 30 stycznia, ostatni podpunkt konkluzji.
     2
           Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie zwalczania terroryzmu
           (2015/2530 (RSP)), pkt 26.

PL                                                 2                                                     PL
 ---pagebreak---      Protokół dodatkowy przewiduje zatem kryminalizację następujących aktów: uczestniczenie w
     zrzeszeniu lub grupie w celach terrorystycznych (art. 2), odbywanie szkolenia na rzecz
     terroryzmu (art. 3), podróżowanie lub usiłowanie podróżowania w celach terrorystycznych
     (art. 4), zapewnianie lub gromadzenie środków na takie podróże (art. 5) oraz organizowanie
     lub wspieranie takich podróży (art. 6). Wreszcie art. 7 ma na celu poprawę wymiany
     informacji poprzez zobowiązanie Stron do wyznaczenia punktu kontaktowego w celu
     terminowego przekazywania dostępnych informacji lub rozpatrywania wniosków o udzielenie
     takich informacji.
     Art. 2 uznaje się za ważny instrument w zakresie skutecznego prowadzenia dochodzeń i
     ścigania osób, których działalność przyczynia się do popełniania przestępstw o charakterze
     terrorystycznym przez grupy terrorystyczne. W art. 3 przewiduje się kryminalizację aktów
     przygotowawczych, tj. odbywania szkolenia na rzecz terroryzmu, uzupełniając istniejące
     przestępstwo dotyczące przeprowadzania szkoleń zgodnie z definicją zawartą w art. 7
     Konwencji CETS nr 196. Jednocześnie przepis w art. 3 zwiększa pewność prawną i
     skuteczność artykułów 4–6 Protokołu dodatkowego, ponieważ zawiera definicję odbywania
     szkolenia na rzecz terroryzmu, które zostało wymienione jako jeden z celów podróży.
     Artykuły 4–6 mają na celu transpozycję ust. 6 lit. a)–c) rezolucji RB ONZ nr 2178 (2014).
     Rozszerzają one zakres kryminalizacji na inne akty przygotowawcze wykraczające poza te
     objęte już Konwencją CETS nr 196 (tj. publiczne nawoływanie, szkolenie i rekrutację na
     rzecz terroryzmu).
     Przepis o ulepszonej wymianie informacji/punktach kontaktowych w art. 7 Protokołu
     dodatkowego stanowi odpowiedź na wezwanie zawarte w ust. 3 rezolucji RB ONZ 2178
     (2014) do ściślejszej współpracy międzynarodowej, a w szczególności do sprawniejszego
     zapobiegania wyjazdom do państw trzecich w celu popełnienia przestępstw o charakterze
     terrorystycznym lub uczestniczenia w szkoleniach terrorystów oraz sprawniejszego
     prowadzenia dochodzeń w tych sprawach3.

     2.2        Podstawa prawna decyzji, której dotyczy wniosek
     Istnieje ugruntowane orzecznictwo, zgodnie z którym wyboru podstawy prawnej dla środka
     UE należy dokonywać w oparciu o obiektywne czynniki podlegające kontroli sądowej; należą
     do nich cel i treść środka4. Jeżeli analiza środka unijnego wykaże, że służy on realizacji
     dwóch celów lub że składa się z dwóch elementów, i jeżeli jeden z tych celów/elementów
     zostanie uznany za główny lub przeważający cel lub element, podczas gdy drugi jedynie za
     pomocniczy, taki środek należy ustanowić w oparciu o jedną podstawę prawną, tj. w oparciu
     o podstawę właściwą dla głównego lub przeważającego celu lub elementu5.
     Głównym celem Protokołu dodatkowego jest wprowadzenie przestępstw związanych z
     terroryzmem, do czego Unia ma kompetencję na podstawie art. 83 ust. 1 TFUE. Podstawa
     prawna podpisania Protokołu dodatkowego musi zatem uwzględniać art. 83 ust. 1 TFUE.
     Dodatkowa podstawa prawna nie jest wymagana. W szczególności art. 7 (dotyczący
     ulepszonej wymiany informacji poprzez wyznaczenie punktów kontaktowych) ma na celu
     ułatwienie wykrywania i ścigania osób podróżujących lub usiłujących podróżować w celach
     terrorystycznych oraz ułatwienie zapobiegania takim podróżom i tym samym ułatwia

     3
               Zob. również pkt 63 sprawozdania wyjaśniającego do Protokołu dodatkowego.
     4
           Zob. na przykład sprawa C-490/10 Parlament przeciwko Radzie, EU:C:2012:525, pkt 44 i przytoczone tam
           orzecznictwo.
     5
           Wyrok w sprawie C-490/10 Parlament przeciwko Radzie, pkt 46.

PL                                                       3                                                        PL
 ---pagebreak---      praktyczne zastosowanie art. 4 Protokołu dodatkowego6. Ma on zatem charakter
     uzupełniający.

     2.3     Konieczność decyzji, której dotyczy wniosek
     Artykuł 3 ust. 2 TFUE stanowi, że Unia ma wyłączną kompetencję „do zawierania umów
     międzynarodowych (...) w zakresie, w jakim ich zawarcie może wpływać na wspólne zasady
     lub zmieniać ich zakres”. Umowa międzynarodowa może wpływać na wspólne zasady lub
     zmienić ich zakres, jeśli obszar objęty umową pokrywa się z prawodawstwem unijnym lub
     jest w znacznej mierze objęty prawem Unii7. Ponadto, aby ocenić, czy obszar jest w znacznej
     mierze objęty prawem Unii, należy wziąć pod uwagę nie tylko obecnie obowiązujące prawo
     Unii w danym obszarze, ale również kierunek jego przyszłego rozwoju, na tyle na ile jest to
     możliwe8.
     Unia przyjęła już środki w zakresie objętym Protokołem dodatkowym, w tym przepisy prawa
     karnego materialnego, jak również przepis dotyczący usprawnienia wymiany informacji.
     Ramy prawne UE dotyczące przestępstw związanych z terroryzmem zostały określone w
     decyzji ramowej w sprawie zwalczania terroryzmu. Protokół dodatkowy rozszerza zakres
     czynów, które należy uznać za przestępstwo9, lub wprowadza przestępstwa podobne do tych
     już ujętych w decyzji ramowej10.
     Odpowiednie instrumenty Unii dotyczące współpracy policyjnej to przede wszystkim:
     a) decyzja ramowa Rady 2006/960/WSiSW z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie uproszczenia
     wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania państw
     członkowskich Unii Europejskiej11,
     b) decyzja Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji
     współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości
     transgranicznej (decyzja Prüm), 12 oraz
     c) decyzja Rady 2005/671/WSiSW w sprawie wymiany informacji i współpracy dotyczącej
     przestępstw terrorystycznych13.
     Instrumenty te regulują z jednej strony wymianę informacji do celów dochodzeń w sprawach
     związanych z terroryzmem oraz, z drugiej strony, ustanowienie punktów kontaktowych do
     wymiany informacji. Europol w szczególności popiera współpracę policyjną między
     państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a wybranymi państwami
     trzecimi w celu odpowiedniego reagowania na zjawisko zagranicznych bojowników
     terrorystycznych.
     Zawarcie Protokołu dodatkowego może zatem wpłynąć na wspólne zasady lub zmienić ich
     zakres.
     W odniesieniu do najbliższej przyszłości rozwoju prawa unijnego, w związku z wezwaniem
     Rady do zbadania sposobów przezwyciężenia ewentualnych niedociągnięć istniejących ram

     6
            Zob. pkt 64-68 sprawozdania wyjaśniającego do Protokołu dodatkowego.
     7
            Sprawa 22/70, Komisja przeciwko Radzie [1971], Rec. s. 263, tzw. sprawa ERTA.
     8
            Sprawa C-66/13, Green Network, UE:C:2014:2399, pkt 61-64, oraz przywołane tam orzecznictwo.
     9
            Artykuły 3–6 Protokołu dodatkowego.
     10
            Artykuł 2 Protokołu dodatkowego, uznający za przestępstwo uczestnictwo w działaniach grupy
            terrorystycznej, podobny do art. 2 decyzji ramowej w sprawie zwalczania terroryzmu.
     11
            Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 9.
     12
            Dz.U. L 210 z 6.6.2008, s. 1.
     13
            Dz.U. L 253 z 29.9.2005, s. 22.

PL                                                         4                                              PL
 ---pagebreak---      prawnych trwają obecnie dyskusje na temat ewentualnej zmiany decyzji ramowej, w
     szczególności w świetle rezolucji RB ONZ 2178 (2014).
     Jak ogłoszono w Europejskiej agendzie bezpieczeństwa, w 2015 r. Komisja przeprowadzi
     ocenę skutków w celu aktualizacji w 2016 r. decyzji ramowej w sprawie zwalczania
     terroryzmu, uwzględniając negocjacje w sprawie Protokołu dodatkowego do Konwencji Rady
     Europy o zapobieganiu terroryzmowi14.
     Decyzja, której dotyczy wniosek, jest zatem niezbędna, ponieważ Protokół dodatkowy musi
     zostać podpisany w imieniu Unii.

     3.      TERYTORIALNY ZAKRES STOSOWANIA
     Zgodnie z Protokołem 22 Traktatu o Unii Europejskiej protokół dodatkowy podpisany i
     ostatecznie zawarty przez Unię Europejską jest wiążący i ma zastosowanie we wszystkich
     państwach członkowskich UE z wyjątkiem Danii.
     Zgodnie z protokołem 21 Traktatu o Unii Europejskiej protokół dodatkowy podpisany i
     ostatecznie zawarty przez Unię Europejską jest wiążący i ma zastosowanie w Zjednoczonym
     Królestwie tylko w takim zakresie, w jakim to państwo członkowskie powiadomi Radę o
     swoim zamiarze wzięcia udziału w przyjęciu i stosowaniu tego instrumentu.

     14
           Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-
           Społecznego i Komitetu Regionów – Europejska agenda bezpieczeństwa, COM(2015) 185 final z dnia
           28 kwietnia 2015 r., dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

PL                                                   5                                                      PL
 ---pagebreak---                                                            2015/0130 (NLE)

                                                Wniosek

                                           DECYZJA RADY

           w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu dodatkowego do
               Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (CETS No. 196)

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
     uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 83
     ust. 1, w związku z art. 218 ust. 5,
     uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
     a także mając na uwadze, co następuje:
     (1)     W dniu 1 kwietnia 2015 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji w
             sprawie Protokołu dodatkowego do Konwencji Rady Europy o zapobieganiu
             terroryzmowi (CETS nr 196).
     (2)     Protokół dodatkowy ma na celu ułatwienie wdrażania rezolucji Rady Bezpieczeństwa
             Organizacji Narodów Zjednoczonych 2178 (2014) w sprawie zagranicznych
             bojowników terrorystycznych, a w szczególności określenie przestępstw w
             odniesieniu do niektórych aktów określonych w ust. 6 tej rezolucji.
     (3)     Wspólne rozumienie przestępstw powiązanych z zagranicznymi bojownikami
             terrorystycznymi oraz przestępstw przygotowawczych, które mogą prowadzić do
             popełnienia aktów terrorystycznych, przyczyniłoby się do dalszego zwiększenia
             skuteczności instrumentów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych oraz
             współpracy na szczeblu unijnym i międzynarodowym.
     (4)     W związku z tym Protokół dodatkowy powinien zostać podpisany w imieniu Unii
             Europejskiej.
     (5)     [Zgodnie z art. 3 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i
             Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości,
             załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii
             Europejskiej, Zjednoczone Królestwo powiadomiło o chęci uczestniczenia w przyjęciu
             i stosowaniu niniejszej decyzji.]
     (6)     LUB: [Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego
             Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i
             sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o
             funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu
             Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią
             związane ani nie jest przedmiotem jej stosowania.]
     (7)     Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, który jest załączony
             do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
             Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie
             stosuje,

PL                                                  6                                                   PL
 ---pagebreak---      PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

                                              Artykuł 1
     Niniejszym zatwierdza się podpisanie w imieniu Unii Europejskiej Protokołu dodatkowego
     do Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (CETS nr 196), z zastrzeżeniem
     zawarcia tego Protokołu. Tekst Protokołu dodatkowego, który ma zostać podpisany,
     dołączono do niniejszej decyzji.

                                              Artykuł 2
     Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument przekazujący pełne uprawnienia do
     podpisania Protokołu, z zastrzeżeniem jego zawarcia, osobie/osobom wskazanej/wskazanym
     przez negocjatora Protokołu.

                                              Artykuł 3
     Niniejsza decyzja wchodzi w życie po jej przyjęciu.
     Sporządzono w Brukseli dnia r.

                                                W imieniu Rady
                                                Przewodniczący

PL                                                7                                           PL


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 3.10.2016
            COM(2016) 630 final
            2016/0307(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Wraz z przystąpieniem Republiki Chorwacji Unia Europejska rozszerzyła unię celną. W związku z tym, zgodnie z regułami Światowej Organizacji Handlu (WTO) (art. XXIV ust. 6 GATT z 1994 r.) Unia Europejska zobowiązana była do rozpoczęcia negocjacji z członkami WTO, którzy mają prawa negocjacyjne w zakresie listy koncesyjnej Chorwacji, w celu ostatecznego uzgodnienia wyrównania. Takie wyrównanie jest należne, jeżeli przyjęcie systemu zewnętrznej taryfy celnej UE powoduje wzrost stawek ponad poziom, do którego dane przystępujące państwo zobowiązało się w ramach WTO.

               W dniu 15 lipca 2013 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji na podstawie art. XXIV ust. 6 GATT z 1994 r. Komisja prowadziła z mającymi prawa negocjacyjne członkami WTO negocjacje dotyczące wycofania poszczególnych koncesji w związku z wycofaniem listy koncesyjnej Republiki Chorwacji w ramach jej przystąpienia do Unii Europejskiej.

               W wyniku negocjacji z Federacyjną Republiką Brazylii powstał projekt Porozumienia w formie wymiany listów, parafowany w dniu 12 lipca 2016 r. w Genewie („Porozumienie”). W związku z powyższym Rada proszona jest niniejszym o przyjęcie decyzji w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów z Federacyjną Republiką Brazylii. Równocześnie przedkłada się oddzielny wniosek dotyczący podpisania tego Porozumienia.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Przedmiotowy wniosek jest spójny z unijną praktyką stosowaną przy poprzednich rozszerzeniach UE.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Przedmiotowy wniosek jest zgodny z unijną praktyką, która jest spójna z polityką działań zewnętrznych oraz polityką przemysłową i rolną UE.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v) TFUE w odniesieniu do zawierania umów międzynarodowych.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. e) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

               •Proporcjonalność

               Wycofanie koncesji Chorwacji miało wpływ na sytuację Federacyjnej Republiki Brazylii. Wyrównania nie wykraczają poza to, do czego Brazylia jest w tym względzie uprawniona. Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności.

               •Wybór instrumentu

               Zgodnie z art. 218 ust. 6 lit. a) TFUE wymagana jest decyzja Rady w sprawie zawarcia Porozumienia.

               3.KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  W sprawie treści i postępów negocjacji regularnie konsultowano się z Radą (Komitetem ds. Polityki Handlowej). Parlament Europejski (komisja INTA) został o nich poinformowany.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Zob. sprawozdanie finansowe.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrażania

                  Rada proszona jest niniejszym o przyjęcie decyzji w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów z Federacyjną Republiką Brazylii. Równocześnie przedkłada się Radzie oddzielny wniosek dotyczący podpisania tego Porozumienia.

               Postanowienia Porozumienia są następujące:

               dodaje się 4 766 ton do przydzielonego danemu państwu (Brazylii) kontyngentu taryfowego UE na „kawałki ptactwa z gatunku Gallus domesticus, zamrożone”, pozycje taryfowe 0207.14.10, 0207.14.50 i 0207.14.70, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.

               dodaje się 610 ton do przydzielonego danemu państwu (Brazylii) kontyngentu taryfowego UE na „kawałki indyka, zamrożone”, pozycje taryfowe 0207.27.10, 0207.27.20 i 0207.27.80, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.

               dodaje się 36 000 ton w ramach części erga omnes kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR za tonę.

               dodaje się 78 000 ton do przydzielonego Brazylii kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR za tonę.

               W odniesieniu do 78 000 ton przydzielonych Brazylii w ramach kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, bez uszczerbku dla zobowiązania dotyczącego stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR, UE niezależnie stosuje:

               –podczas pierwszych sześciu lat, w trakcie których ilość ta jest dostępna, stawkę celną w ramach kontyngentu nieprzekraczającą 11 EUR za tonę oraz

               –w siódmym roku, w trakcie którego ilość ta jest dostępna, stawkę celną w ramach kontyngentu nieprzekraczającą 54 EUR za tonę.

               Komisja przyjmie, na podstawie art. 187 lit. a) rozporządzenia w sprawie wspólnej organizacji rynków rolnych (WORR) (rozporządzenie (WE) nr 1308/2013), rozporządzenia wykonawcze w celu rozszerzenia odpowiednich kontyngentów i zarządzania nimi.

               Opisane środki wdrożenia przygotowywane są równolegle z niniejszym wnioskiem.

               2016/0307 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W dniu 15 lipca 2013 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z niektórymi pozostałymi członkami Światowej Organizacji Handlu na podstawie art. XXIV ust. 6 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT z 1994 r.), w związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji do Unii.

               (2)Negocjacje były prowadzone przez Komisję zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi przyjętymi przez Radę.

               (3)Negocjacje te zakończono, a w dniu 12 lipca 2016 r. parafowano Porozumienie w formie wymiany listów między Unią a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII GATT z 1994 r. odnoszące się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii.

               (4)Porozumienie zostało podpisanie w imieniu Unii w dniu […] r. z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady nr […]
                  1
               .

               (5)Porozumienie należy zatwierdzić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii zawarcie Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej.

               Tekst Porozumienia dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do dokonania, w imieniu Unii, notyfikacji, o której mowa w Porozumieniu.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Data wejścia w życie Porozumienia zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                        OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH

                        DATA:

                        1.

                        POZYCJA W BUDŻECIE:

                        Rozdział 12 – Cła i inne opłaty celne

                        2.

                        TYTUŁ:

                        Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej.

                        3.

                        PODSTAWA PRAWNA:

                        Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 218.

                        4.

                        CELE:

                        Zawarcie Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii.

                        5.

                        SKUTKI FINANSOWE

                        BIEŻĄCY ROK BUDŻETOWY 2016
                           (mln EUR)

                        KOLEJNY ROK BUDŻETOWY 2017

                        (mln EUR)

                         ROK BUDŻETOWY 2018

                        (mln EUR)

                        5.0

                        WYDATKI

                        -
                              POKRYWANE Z BUDŻETU UE
                           (REFUNDACJE/INTERWENCJE)

                        -
                              ORGANY KRAJOWE

                        -
                              INNE

                           -

                           -

                           -

                        5.1

                        DOCHODY

                        -
                              ZASOBY WŁASNE UE
                           (OPŁATY/CŁA)

                        -
                              KRAJOWE

                           4,4

                           4,4

                           4,4

                        2016

                        2017

                        2018

                        5.0.1

                        SZACOWANE WYDATKI

                        5.1.1

                        SZACOWANE DOCHODY

                        4,4

                        4,4

                        4,4

                        5.2

                        METODA OBLICZENIOWA: wielkości pomnożone przez stawkę celną w ramach kontyngentu

                        6.0

                        CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU?

                        NIE

                        6.1

                        CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU?

                        NIE

                        6.2

                        CZY WYMAGANY BĘDZIE DODATKOWY BUDŻET?

                        NIE

                        6.3

                        CZY TRZEBA BĘDZIE PRZEWIDZIEĆ ŚRODKI W KOLEJNYCH BUDŻETACH?

                        NIE

                        UWAGI:

                     (1)
                  Dz.U. L […] z […], s. […].

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 3.10.2016
            COM(2016) 630 final
            ZAŁĄCZNIK
            EMPTY
            Wniosek dotyczący decyzji Rady
            w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

               POROZUMIENIE W FORMIE WYMIANY LISTÓW

               między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszące się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

               A. List Unii Europejskiej

               Szanowni Państwo,

               W następstwie negocjacji na podstawie art. XXIV ust. 6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszących się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej, mam zaszczyt zaproponować, co następuje:

               Unia Europejska uwzględni w swojej liście w odniesieniu do obszaru celnego UE28 koncesje zawarte na liście koncesyjnej UE27 z następującymi zmianami:

               dodaje się 4 766 ton do przydzielonego danemu państwu (Brazylii) kontyngentu taryfowego UE na „kawałki ptactwa z gatunku Gallus domesticus, zamrożone”, pozycje taryfowe 0207.14.10, 0207.14.50 i 0207.14.70, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.

               dodaje się 610 ton do przydzielonego danemu państwu (Brazylii) kontyngentu taryfowego UE na „kawałki indyka, zamrożone”, pozycje taryfowe 0207.27.10, 0207.27.20 i 0207.27.80, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.

               dodaje się 36 000 ton w ramach części erga omnes kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR za tonę.

               dodaje się 78 000 ton do przydzielonego Brazylii kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR za tonę.

               W odniesieniu do 78 000 ton przydzielonych Brazylii w ramach kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, bez uszczerbku dla zobowiązania dotyczącego stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR, UE niezależnie stosuje:

               –podczas pierwszych sześciu lat, w trakcie których ilość ta jest dostępna, stawkę celną w ramach kontyngentu nieprzekraczającą 11 EUR za tonę oraz

               –w siódmym roku, w trakcie którego ilość ta jest dostępna, stawkę celną w ramach kontyngentu nieprzekraczającą 54 EUR za tonę.

               Unia Europejska i Federacyjna Republika Brazylii powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur dotyczących wejścia w życie Porozumienia. Porozumienie wchodzi w życie 14 dni po dniu otrzymania ostatniego powiadomienia.

               Zwracam się do Państwa z prośbą o potwierdzenie zgody Państwa Rządu na powyższe ustalenie. Mam zaszczyt zaproponować, aby w przypadku potwierdzenia zgody Państwa Rządu niniejszy list oraz Państwa potwierdzenie stanowiły łącznie Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii.

               Proszę o przyjęcie wyrazów najwyższego szacunku.

               W imieniu Unii Europejskiej

               B. List od Federacyjnej Republiki Brazylii

               Szanowni Państwo,

               Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Państwa listu z dnia […] r. o następującej treści:

               „W następstwie negocjacji na podstawie art. XXIV ust. 6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszących się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej, mam zaszczyt zaproponować, co następuje:

               Unia Europejska uwzględni w swojej liście w odniesieniu do obszaru celnego UE28 koncesje zawarte na liście koncesyjnej UE27 z następującymi zmianami:

               dodaje się 4 766 ton do przydzielonego danemu państwu (Brazylii) kontyngentu taryfowego UE na „kawałki ptactwa z gatunku Gallus domesticus, zamrożone”, pozycje taryfowe 0207.14.10, 0207.14.50 i 0207.14.70, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.

               dodaje się 610 ton do przydzielonego danemu państwu (Brazylii) kontyngentu taryfowego UE na „kawałki indyka, zamrożone”, pozycje taryfowe 0207.27.10, 0207.27.20 i 0207.27.80, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.

               dodaje się 36 000 ton w ramach części erga omnes kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR za tonę.

               dodaje się 78 000 ton do przydzielonego Brazylii kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR za tonę.

               W odniesieniu do 78 000 ton przydzielonych Brazylii w ramach kontyngentu taryfowego UE na „surowy cukier trzcinowy, do rafinacji”, pozycje taryfowe 1701.13.10 i 1701.14.10, bez uszczerbku dla zobowiązania dotyczącego stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 98 EUR, UE niezależnie stosuje:

               –podczas pierwszych sześciu lat, w trakcie których ilość ta jest dostępna, stawkę celną w ramach kontyngentu nieprzekraczającą 11 EUR za tonę oraz

               –w siódmym roku, w trakcie którego ilość ta jest dostępna, stawkę celną w ramach kontyngentu nieprzekraczającą 54 EUR za tonę.

               Unia Europejska i Federacyjna Republika Brazylii powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur dotyczących wejścia w życie Porozumienia. Porozumienie wchodzi w życie 14 dni po dniu otrzymania ostatniego powiadomienia.

               Zwracam się do Państwa z prośbą o potwierdzenie zgody Państwa Rządu na powyższe ustalenie. Mam zaszczyt zaproponować, aby w przypadku potwierdzenia zgody Państwa Rządu niniejszy list oraz Państwa potwierdzenie stanowiły łącznie porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii.”.

               Proszę o przyjęcie wyrazów najwyższego szacunku.

               W imieniu Federacyjnej Republiki Brazylii