				|

		52011PC0750

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz /* KOM/2011/0750 wersja ostateczna - 2011/0365 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Na przestrzeni ostatnich lat znaczenie polityk
związanych z przestrzenią wolności, bezpieczeństwa i
sprawiedliwości stale rosło. Celem tych polityk, będących
centralnym elementem projektu europejskiego, jest stworzenie obszaru bez granic
wewnętrznych, na którym obywatele Unii i państw trzecich mogą
przemieszczać się, mieszkać i pracować, wnosić nowe
idee, kapitał, wiedzę i innowacje lub wypełniać braki na
krajowych rynkach pracy i do którego mogą wjeżdżać,
mając pewność, że w pełni przestrzega się ich
praw i zapewnia się im bezpieczeństwo. Rosnące znaczenie polityk
w dziedzinie spraw wewnętrznych zostało potwierdzone w przyjętym
w 2009 r. programie sztokholmskim[1];
jest to również jeden z obszarów w znaczącym stopniu zmienionych w
Traktacie z Lizbony.
W obszarze bezpieczeństwa
wewnętrznego kluczowe dokumenty, takie jak komunikat Komisji w sprawie
strategii bezpieczeństwa wewnętrznego[2],
zawierają jasne wskazówki odnośnie do kierunku działań w
najbliższych latach. W odniesieniu do obszaru zarządzania granicami i
polityki wizowej w komunikacie w sprawie migracji[3] przedstawiono bardziej
szczegółowo przyszłe wyzwania związane z bezpieczeństwem
granic oraz rozwojem obszaru bez granic wewnętrznych. W komunikacie w
sprawie ładu Schengen[4]
przedstawiono propozycje wzmocnienia dorobku Schengen poprzez system
zarządzania umożliwiający efektywne, szybkie i skoordynowane
reagowanie w całej Unii na nadzwyczajne okoliczności i wyzwania,
które mogą stwarzać zagrożenie dla całościowego
funkcjonowania systemu Schengen. W komunikacie pt. „Inteligentne granice –
możliwe warianty i kierunki”[5]
pokazano w zarysie, w jaki sposób takie nowe systemy informatyczne, jak system
wjazdu/wyjazdu i programy rejestrowania podróżnych mogą
przyczynić się do lepszego zarządzania przepływami
migracyjnymi w Unii.
Kluczowym składnikiem wspólnego
zintegrowanego systemu zarządzania granicami stało się
stworzenie unijnych mechanizmów solidarności stanowiących wsparcie
dla jednolitego i właściwego stosowania norm unijnych w zakresie
zarządzania granicami i wspólnej polityki wizowej. Wzmocnienie koordynacji
współpracy operacyjnej państw członkowskich w zakresie kontroli
granicznej za pośrednictwem agencji Frontex stanowi ważny krok w
kierunku rozwoju systemu. Ponadto poprzez Fundusz Granic Zewnętrznych Unia
wyraża – dzięki pomocy finansowej – solidarność z tymi
państwami członkowskimi, które stosują schengeńskie
przepisy w sprawie granic zewnętrznych i wiz.
W programie sztokholmskim wyraźnie
wezwano do stworzenia funduszu w celu wsparcia wdrażania strategii
bezpieczeństwa wewnętrznego oraz do spójnego i kompleksowego
podejścia do współpracy w egzekwowaniu prawa, w tym w
zarządzaniu granicami zewnętrznymi Unii.
W takim kontekście Komisja
zasugerowała w swoim wniosku z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie
następnych wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020[6] stworzenie Funduszu
Bezpieczeństwa Wewnętrznego jako elementu uproszczonej struktury
składającej się z dwóch funduszy na potrzeby przyszłych
wydatków w obszarze spraw wewnętrznych, obejmującej również
Fundusz Migracji i Azylu. Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego
będzie miał ogólny budżet w wysokości 4 648 mln EUR (w
cenach rynkowych) przeznaczony na wsparcie pięciu celów strategicznych
określonych w strategii bezpieczeństwa wewnętrznego: rozbijanie
międzynarodowych siatek przestępczych; zapobieganie terroryzmowi i
walka z radykalizacją postaw i werbowaniem terrorystów; podniesienie
poziomu ochrony obywateli i przedsiębiorstw w cyberprzestrzeni; poprawa
bezpieczeństwa poprzez zarządzanie granicami; oraz zwiększenie
odporności Europy na kryzysy i katastrofy.
Ponieważ z uwagi na szeroki zakres celów
strategicznych należy uwzględnić zróżnicowane podstawy
traktatowe, nie jest możliwe z przyczyn prawnych stworzenie Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego jako pojedynczego instrumentu finansowego. Proponuje się
zatem utworzenie Funduszu jako kompleksowych ram finansowych obejmujących
dwa wnioski sektorowe – jednym z nich jest niniejszy wniosek – uzupełnione
instrumentem horyzontalnym ustanawiającym wspólne przepisy.
Bardziej szczegółowe omówienie tej
struktury prawnej zawiera sekcja 3.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW
W związku z tym, że zwiększony
nacisk kładzie się na ocenę jako narzędzie wspierające
kształtowanie polityki, niniejszy wniosek oparto na wynikach oceny,
konsultacjach z zainteresowanymi podmiotami i ocenie skutków.
Prace nad przygotowaniem przyszłych
instrumentów finansowych na potrzeby spraw wewnętrznych rozpoczęto w
2010 r. i kontynuowano w 2011 r. Elementem tych prac przygotowawczych było
zainicjowanie w grudniu 2010 r. badania oceny/oceny skutków przy wsparciu
wykonawcy zewnętrznego. Badanie zakończyło się w lipcu 2011
r. i przyniosło zestawienie dostępnych wyników oceny istniejących
instrumentów finansowych oraz informacje na temat trudności, celów i
wariantów strategicznych, w tym ich prawdopodobnego wpływu, omówione w
ocenie skutków. Na podstawie tego badania Komisja przygotowała
sprawozdanie z oceny skutków, w sprawie którego Rada ds. Oceny Skutków
wydała opinię w dniu 9 września 2011 r.
Zgodnie z tym,
że zwiększony nacisk kładzie się obecnie na ocenę jako
narzędzie wspierające kształtowanie polityki, w niniejszym
wniosku ustawodawczym w pełni uwzględniono ocenę
śródokresową Funduszu Granic Zewnętrznych. W sprawozdaniu z dnia
[… listopada 2011 r.] Komisja dokonała oceny aspektów ilościowych i
jakościowych wdrożenia funduszu w latach 2007–2009. Sprawozdanie
zawiera przegląd konkretnych działań podjętych w
państwach członkowskich w ramach Funduszu celem poprawy
zarządzania granicami zewnętrznymi Unii oraz obsługi wizowej na
poziomie krajowym. Podkreśla się w nim w szczególności
środki podjęte przez państwa członkowskie w zakresie bezpieczeństwa
dokumentów, znaczące inwestycje dokonane w celu wzmocnienia
potencjału nadzoru granic w perspektywie śródziemnomorskiej i
atlantyckiej, a także pilotażowe projekty zautomatyzowanej kontroli
granicznej i programy rejestrowania podróżnych.
Przy
przygotowywaniu niniejszego wniosku wzięto pod uwagę wyniki
specjalnych konsultacji społecznych przeprowadzonych on-line i
dotyczących przyszłości finansowania w obszarze spraw
wewnętrznych[7],
które trwały od 5 stycznia do 20 marca 2011 r., i w których mogły
uczestniczyć zainteresowane podmioty z Unii i państw trzecich.
Otrzymano w sumie 115 odpowiedzi od osób prywatnych oraz w imieniu organizacji,
w tym 8 dokumentów określających stanowisko. W konsultacjach
wzięli udział respondenci ze wszystkich państw
członkowskich oraz niektórych państw trzecich.
W kwietniu 2011 r. zorganizowano
konferencję pt. „Przyszłość finansowania UE w obszarze
spraw wewnętrznych – nowe spojrzenie”, dzięki której kluczowe
zainteresowane podmioty (państwa członkowskie, organizacje
międzynarodowe, organizacje społeczeństwa obywatelskiego itd.)
mogły spotkać się i przedstawić swoje opinie na temat
przyszłości unijnego finansowania w obszarze spraw wewnętrznych.
Konferencja była również okazją do zatwierdzenia wyników oceny
sytuacji i konsultacji społecznych.
Kwestia przyszłości unijnego
finansowania w obszarze spraw wewnętrznych była podnoszona i omawiana
z zainteresowanymi podmiotami instytucjonalnymi przy licznych okazjach,
między innymi podczas nieformalnych rozmów podczas przerwy obiadowej w
trakcie obrad Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
dnia 21 stycznia 2011 r., podczas nieformalnego śniadania z politycznymi
koordynatorami Parlamentu Europejskiego dnia 26 stycznia 2011 r., podczas
wysłuchania komisarz Malmström przed Komisją ds. wyzwań
politycznych (SURE) Parlamentu Europejskiego dnia 10 marca 2011 r., a
także podczas wymiany opinii pomiędzy Dyrektorem Generalnym DG do
Spraw Wewnętrznych i Komisją Wolności Obywatelskich,
Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych Parlamentu Europejskiego dnia 17
marca 2011 r.
Szczegółowe porady ekspertów na temat
przyszłych instrumentów finansowych w obszarze bezpieczeństwa
wewnętrznego przedstawiono w ramach dyskusji odbywających się w
trakcie konferencji Europejskiej Organizacji na rzecz Bezpieczeństwa na
temat przemysłu i bezpieczeństwa w dniu 9 lutego 2011 r. oraz
posiedzenia Komitetu ds. Imigracji i Azylu w dniu 22 lutego 2011 r. Ponadto
aspekty techniczne związane z wdrażaniem przyszłego instrumentu
finansowego w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego zostały
również omówione na podstawie pisemnych konsultacji przeprowadzonych w
kwietniu 2011 r. z udziałem ekspertów z państw członkowskich w
ramach wspólnego Komitetu Programu Ogólnego ds. Solidarności i
Zarządzania Przepływami Migracyjnymi („komitetu SOLID”).
Wspomniane konsultacje, konferencje i debaty z
ekspertami potwierdziły istnienie powszechnej zgody między kluczowymi
zainteresowanymi stronami co do konieczności poszerzenia zakresu
działań związanych z finansowaniem unijnym w obszarze bezpieczeństwa
wewnętrznego, w tym w odniesieniu do jego wymiaru zewnętrznego, a
także potrzeby działania w kierunku uproszenia mechanizmów realizacji
i większej elastyczności, w szczególności przy reagowaniu na
sytuacje nadzwyczajne. Aby zapewnić wartość dodaną, wydatki
unijne powinny lepiej odzwierciedlać priorytety i zobowiązania
strategiczne na poziomie unijnym i stanowić wsparcie dla wdrażania
unijnego dorobku prawnego w zakresie spraw wewnętrznych. W obszarze
bezpieczeństwa wewnętrznego zainteresowane podmioty uznały,
że ogólne priorytety tematyczne zostały już określone w
programie sztokholmskim z 2009 r. i w strategii bezpieczeństwa
wewnętrznego z 2010 r. Przyszły mechanizm finansowania powinien zatem
być zdefiniowany kompleksowo i obejmować organy ścigania,
straż graniczną i służby celne. Za istotną uznano
również potrzebę większego wykorzystania właściwych
agencji unijnych, takich jak Europol czy Frontex. Szerokie poparcie zyskał
pomysł ograniczenia liczby instrumentów finansowych do struktury składającej
się z dwóch funduszy pod warunkiem jednak, że doprowadzi to do
uproszczenia. Zainteresowane podmioty zgodziły się również co do
potrzeby stworzenia elastycznego mechanizmu reagowania w sytuacjach
nadzwyczajnych. Za właściwy tryb zarządzania wydatkami w obszarze
spraw wewnętrznych uznano zasadniczo zarządzanie dzielone w
połączeniu z przejściem na programowanie wieloletnie.
Organizacje pozarządowe stwierdziły jednak, że należy
również kontynuować zarządzanie bezpośrednie.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Prawo do podejmowania działań wynika
z art. 3 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, który stanowi, że „Unia
zapewnia swoim obywatelom przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i
sprawiedliwości bez granic wewnętrznych, w której zagwarantowana jest
swoboda przepływu osób, w powiązaniu z właściwymi
środkami w odniesieniu do kontroli granic zewnętrznych, azylu,
imigracji, jak również zapobiegania i zwalczania
przestępczości.”
Działanie Unii jest uzasadnione na
podstawie celów zawartych w art. 67 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
(TFUE, zwanego dalej „Traktatem”), który określa środki
służące ustanowieniu przestrzeni wolności,
bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Zwraca się również
uwagę na art. 80 Traktatu, w którym podkreślono, że te polityki
Unii oraz ich wprowadzanie w życie podlegają zasadzie solidarności
i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności między
państwami członkowskimi, w tym również na płaszczyźnie
finansowej.
Stworzenie Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego wymaga przyjęcia dwóch instrumentów ustawodawczych,
które łącznie stanowią Fundusz. Taką strukturę
ogólną wybrano w świetle zobowiązań traktatowych. Ze
względu na różne zasady głosowania w Radzie zgodnie z
protokołami nr 19 (w sprawie dorobku Schengen), nr 21 (w sprawie
stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni
wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości) oraz nr 22 (w
sprawie stanowiska Danii, w tym w związku z tytułem V
część trzecia Traktatu) nie jest prawnie możliwe
sporządzenie jednego pojedynczego kompleksowego wniosku ustawodawczego w
sprawie Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, niezależnie od
spójności celów strategicznych, których ma dotyczyć.
Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego
tworzy się zatem jako kompleksowe ramy finansowe, składające
się z dwóch odrębnych aktów ustanawiających różne elementy
funduszu i określających cele, kwalifikowalne działania i pule
środków finansowych dla każdego elementu:
–
rozporządzenie ustanawiające, jako
część funduszu, element dotyczący współpracy
policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz
zarządzania kryzysowego;
–
rozporządzenie ustanawiające, jako
część funduszu, element dotyczący zarządzania
granicami i wspólnej polityki.
W kompleksowych ramach finansowych Funduszu
Bezpieczeństwa Wewnętrznego w niniejszym rozporządzeniu
definiuje się odpowiednio wsparcie finansowe na rzecz zarządzania
granicami i wspólnej polityki wizowej.
Podstawą prawną niniejszego
rozporządzenia jest art. 77 Traktatu.
Zasadniczo interwencje Unii w przedmiotowym
obszarze przynoszą wyraźną wartość dodaną w
porównaniu z działaniami podejmowanymi przez same państwa
członkowskie. Unia ma lepsze niż państwa członkowskie
warunki do stworzenia ram dla realizacji koncepcji solidarności unijnej w
odniesieniu do kontroli granicznej, polityki wizowej i zarządzania
przepływami migracyjnymi oraz zapewnienia platformy rozwoju wspólnych
systemów informatycznych jako podstawy tych działań. Wsparcie
finansowe zapewnione na mocy niniejszego rozporządzenia przyczynia
się zatem w szczególności do wzmocnienia krajowego i unijnego potencjału
w tych obszarach. Dlatego też celem niniejszego rozporządzenia jest
między innymi bardziej systematyczne wsparcie usług świadczonych
przez państwa członkowskie przy zabezpieczaniu obszaru otwartych
granic („mechanizm wsparcia operacyjnego”), tak aby wzmocnić
współpracę między organami ochrony granic i innymi organami
ścigania oraz aby zwiększyć ilość specjalistycznego
sprzętu w państwach członkowskich, który ma zostać
udostępniony agencji Frontex na potrzeby prowadzenia wspólnych operacji
zabezpieczania obszaru otwartych granic. Przyznaje się jednak, że
interwencje powinny odbywać się na odpowiednim poziomie, zaś
działania Unii nie powinny wychodzić poza niezbędny zakres. Jak
podkreślono w przeglądzie budżetu, „budżet UE powinien
być wykorzystywany do finansowania dóbr publicznych UE, działań,
których państwa członkowskie i regiony nie mogą sfinansować
same, lub w przypadkach gdy takie finansowanie zapewni lepsze wyniki”[8].
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek Komisji dotyczący następnych
wieloletnich ram finansowych obejmuje propozycję przeznaczenia w latach
2014–2020 kwoty 4 648 mln EUR (w cenach rynkowych) na Fundusz
Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W ramach tej ogólnej puli środków
finansowych na wdrażanie niniejszego rozporządzenia
szczegółowego dostępne są zasoby w wysokości 3 520 mln EUR.
Orientacyjnie około 61 % tej kwoty (2 150 mln EUR) należy
wykorzystać na krajowe programy państw członkowskich i wsparcie
na rzecz specjalnego programu tranzytowego wdrażanego przez Litwę, 31
% (1 100 mln EUR) należy przeznaczyć na rozwój pakietu inteligentnych
granic, zaś pozostała część powinna być
dostępna na finansowanie działań Unii, działań w
sytuacjach nadzwyczajnych oraz pomocy technicznej przy jednoczesnym
uwzględnieniu spodziewanych wkładów państw stowarzyszonych w
ramach Schengen, które zostaną dodane do ogólnej puli środków.
            w mln EUR
 Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego w tym nowe systemy informatyczne || 4,648
 - instrument współpracy policyjnej || 1,128
 - instrument granic || 3,520
Ponadto zgodnie z komunikatem z czerwca 2011
r. poza zakresem Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego oddzielną
pulę środków w wysokości 822 mln EUR (w cenach
bieżących) przeznaczono na zarządzanie istniejącymi
wielkoskalowymi systemami informatycznymi (system informacyjny Schengen drugiej
generacji, wizowy system informacyjny oraz Eurodac). Zarządzanie tymi
systemami, za które obecnie odpowiada Komisja, będzie stopniowo
przekazywane Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi
Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i
Sprawiedliwości (agencję ds. IT) po tym, jak zacznie ona
funkcjonować pod koniec 2012 r.
5.           GŁÓWNE ELEMENTY WNIOSKU
5.1.        Koncentracja na priorytetach
strategicznych
Dzięki ustanowieniu instrumentu wsparcia
finansowego zarządzania granicami zewnętrznymi oraz wspólnej polityki
wizowej na lata 2014–2020, Unia będzie w stanie:
·
wspierać i wzmacniać potencjał
krajowy w obszarze kontroli granicznej i polityki wizowej, wyrażając
w ten sposób solidarność finansową w odniesieniu do zadań
powierzonych poszczególnym państwom członkowskim na granicach
zewnętrznych i w konsulatach w interesie obszaru otwartych granic
traktowanych jako usługi publiczne świadczone na rzecz Unii (programy
krajowe, w tym „wsparcie operacyjne”);
·
finansować rozwój pakietu inteligentnych
granic, tzn. utworzenie unijnego systemu wjazdu/wyjazdu oraz unijnego programu
rejestrowania podróżnych;
·
sfinansować wprowadzenie i funkcjonowanie
europejskiego systemu nadzoru granic (EUROSUR), w szczególności poprzez
zakup sprzętu, infrastruktury i systemów w państwach członkowskich;

·
wzmocnić ład Schengen oraz mechanizm
oceny i monitorowania celem weryfikacji stosowania dorobku Schengen poprzez a)
finansowanie działania tego mechanizmu w ramach zarządzania
bezpośredniego, b) wprowadzenie opartych na zgodności z dorobkiem
Schengen warunków wypłaty wsparcia operacyjnego państwom
członkowskim oraz c) wymaganie od państw członkowskich
(re)alokacji zasobów otrzymanych na programy w ramach przedmiotowego
instrumentu, przy czym priorytetowo powinno zostać potraktowane
usunięci niedociągnięć, jeśli te zostały
zidentyfikowane w ramach mechanizmu;
·
wzmocnić potencjał operacyjny agencji
Frontex poprzez zachęcenie państw członkowskich do przeznaczenia
dodatkowych zasobów w ramach swoich programów na specjalistyczny sprzęt,
który można udostępnić agencji na potrzeby wspólnych operacji;
·
wspierać rozwój i wdrażanie
odnośnych strategii unijnych w Unii oraz z państwach trzecich i we
współpracy z nimi w ramach „działań Unii”, poprawiając tym
samym ogólne zarządzanie przepływami migracyjnymi do Unii (projekty
zarządzane bezpośrednio, takie jak badania czy projekty
pilotażowe służące zacieśnieniu współpracy z
państwami trzecimi, lub pośrednio, zgodnie z rozporządzeniem
finansowym[9]);
·
zapewnić odpowiednie zasoby
umożliwiające świadczenie pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych w
przypadkach nagłego lub wyjątkowo dużego napływu migrantów;

·
kontynuować wsparcie na rzecz funkcjonowania
specjalnego programu tranzytowego dla Litwy, zgodnie ze zobowiązaniami UE[10], zapewniając wsparcie
celem kompensowania opłat uiszczonych za wydanie wiz tranzytowych oraz
dodatkowych kosztów poniesionych przez Litwę w związku z wydawaniem
uproszczonych dokumentów tranzytowych (FTD) i uproszczonych kolejowych
dokumentów tranzytowych (FRTD), takich jak koszty wymiany i modernizacji sprzętu,
systemów informatycznych, szkoleń i koszty operacyjne.
Instrument ten pozwoli na kompleksowe wsparcie
czteropoziomowego modelu kontroli dostępu stanowiącego podstawę
koncepcji zintegrowanego zarządzania granicami (środki w
państwach trzecich, współpraca z państwami sąsiedzkimi,
kontrola graniczna oraz środki w obszarze swobody przemieszczania
się).
5.2. Zasoby na potrzeby systemów
informatycznych i pakietu inteligentnych granic
W ramach programów krajowych państwa
członkowskie mogłyby wykorzystywać przydzielone im środki
do celów zarządzania krajowymi elementami istniejących
wielkoskalowych systemów informatycznych oraz – w stosownych przypadkach – ich
udoskonalania.
Ponadto przedmiotowy instrument obejmie rozwój
i utrzymanie przyszłych systemów informatycznych („pakiet inteligentnych
granic”) w tym obszarze. Jak wskazano w komunikacie w sprawie inteligentnych
granic, Komisja zamierza przedstawić w pierwszej połowie 2012 r.
wniosek dotyczący unijnego systemu wjazdu/wyjazdu oraz unijny program rejestrowania
podróżnych. W związku z tym w ramach przedmiotowego instrumentu
przewiduje się ustanowienie specjalnego programu wydatkowania
przeznaczonego wyłącznie na potrzeby rozwoju unijnego systemu
wjazdu/wyjazdu oraz unijnego programu rejestrowania podróżnych.
Koszt obejmowałby nie tylko elementy
centralne (poziom unijny), ale również krajowe (państwa
członkowskie) takich systemów informatycznych, w ramach dostępnych
zasobów.
Koszt rozwoju centralnych i krajowych systemów
na potrzeby unijnego systemu wjazdu/wyjazdu oraz unijnego programu
rejestrowania podróżnych oszacowano na 1–1,3 mld EUR, w
zależności od wybranych wariantów. Możliwe jest
osiągnięcie znaczących oszczędności w przypadku, gdy
preferowany wariant unijnego systemu wjazdu/wyjazdu jest opracowywany
łącznie (tzn. na tej samej platformie) z preferowanym wariantem
unijnego programu rejestrowania podróżnych[11]. Na podstawie tych
założeń oraz z uwagi na fakt, iż rozwój systemów rozpocznie
się dopiero począwszy od 2015 r., proponuje się, aby na oba systemy
objęte niniejszym wnioskiem przeznaczyć 1,1 mld EUR, bez uszczerbku
dla przyszłych wniosków Komisji w sprawie pakietu inteligentnych granic
oraz późniejszej decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady.
Komisja przewiduje przekazanie zadań
związanych z wdrażaniem tego programu Agencji ds. Zarządzania
Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni
Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości ustanowionej
rozporządzeniem (UE) nr 1077/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady[12]. W takim przypadku
rozporządzenie to zostałoby zmienione w odpowiednim czasie, aby
wyraźnie uwzględnić te zadania w misji agencji, zaś
odpowiednie kwoty subwencji dla agencji zostałyby pokryte ze środków
operacyjnych przydzielonych na rzecz programu.
5.3.        Zasoby na programy krajowe
Obecnie stosowana w ramach funduszy programu
ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami
migracyjnymi” praktyka ustalania kryteriów przydzielania środków, które
państwa członkowskie otrzymają na cały okres siedmiu lat,
na początku tego okresu zapewnia zachowanie ciągłości i
określony stopień przewidywalności. Zasadniczo jest to jednak
podejście o charakterze statycznym, które nie stanowi zachęty dla
państw członkowskich do podejmowania działań
odpowiadających unijnym priorytetom i nie pozwala UE reagować na
zmianę sytuacji i priorytetów w drodze znaczących i skoncentrowanych
realokacji zasobów. Mechanizm wybrany na potrzeby dystrybucji i wdrażania
zasobów w ramach przyszłych funduszy powinien zatem godzić z jednej
strony potrzebę zachowania ciągłości i stabilności
jako warunek podstawowy należytego programowania wieloletniego, a z
drugiej konieczność osiągnięcia większej
elastyczności i możliwości dostosowania do zmian.
W świetle powyższego przydział
zasobów w ramach zarządzania dzielonego opiera się na
połączeniu:
–
kwoty podstawowej przydzielonej państwom
członkowskim na początku następnych wieloletnich ram
finansowych;
–
kwoty elastycznej dodawanej do kwoty podstawowej,
przydzielanej w dwóch etapach.
Kwotę podstawową przydziela się
państwom członkowskim na początku następnych wieloletnich
ram finansowych i oblicza na podstawie obiektywnych kryteriów i potrzeb.
Stanowi ona 60 % ogólnej puli środków finansowych na programy krajowe,
zaś przydziały dla poszczególnych państw członkowskich
określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Oparte są one na obliczeniach za lata 2010–2012 w ramach Funduszu Granic
Zewnętrznych, z uwzględnieniem kwoty minimalnej dla każdego
państwa członkowskiego. Zagwarantuje to pewną
ciągłość z obecnymi wieloletnimi ramami finansowymi i da
państwom członkowskim stabilność finansową
umożliwiającą opracowywanie krajowych programów wieloletnich.
·
Do kwoty podstawowej dodana zostanie kwota
elastyczna, zależna od gotowości każdego państwa
członkowskiego do finansowania w ramach swojego programu krajowego
działań odpowiadających szczególnym priorytetom Unii. Te
działania szczególne są zdefiniowane w załączniku II i
mogą ulegać zmianom. Zasadniczo kwota ta byłaby przydzielana w
dwóch etapach: na początku funkcjonowania wieloletnich ram finansowych –
jako część dialogu politycznego i negocjacji w sprawie programów
krajowych zainteresowanych państw członkowskich – oraz w trakcie
przeglądu śródokresowego w 2017 r.
Wspomniany przegląd śródokresowy
byłby okazją do ponownego zbadania sytuacji w państwach
członkowskich i przydzielenia nowych zasobów na pozostałe lata
wieloletnich ram finansowych (2018–2020). W przypadku niniejszego
rozporządzenia przegląd śródokresowy oparty będzie na
połączeniu perspektywicznej oceny ryzyka i priorytetów unijnych,
ponownie zdefiniowanych przez Unię. Ponieważ kwoty podstawowe dla
państw członkowskich zostały określone na podstawie danych
historycznych na początku okresu programowania, właściwym
rozwiązaniem będzie ich aktualizacja. Oceny ryzyka/potrzeb można
przygotować przy wsparciu agencji Frontex. Państwa członkowskie,
które zostaną ocenione jako mające większe potrzeby
bądź mierzące się z większym ryzykiem, otrzymają
kwotę dodatkową, co będzie czytelnym wyrazem zasady
solidarności i podziału odpowiedzialności.
5.4.      Działania w państwach
trzecich i związane z państwami trzecimi
W związku z wymiarem zewnętrznym w
tym obszarze wsparcie zostałoby ukierunkowane na zacieśnienie
współpracy z państwami trzecimi oraz wzmocnienie niektórych
kluczowych aspektów ich zdolności w zakresie ochrony granic i
zarządzania granicami w obszarach stanowiących przedmiot
zainteresowania unijnej polityki migracyjnej oraz unijnych celów w zakresie
bezpieczeństwa wewnętrznego. Na przykład można by
udostępnić finansowanie w ramach EUROSUR w celu powiązania
systemów i infrastruktur państw trzecich z unijnymi, aby
umożliwić regularną wymianę informacji. Takie
działania nie mogą być bezpośrednio nakierowane na rozwój i
w stosownych przypadkach mają stanowić uzupełnienie wsparcia finansowego
udzielanego za pośrednictwem unijnych instrumentów pomocy
zewnętrznej, które pozostają głównym źródłem
finansowania w celu wsparcia państw trzecich w budowaniu potencjału w
odpowiednich obszarach. Przy wdrażaniu takiego wsparcia zachowana zostanie
pełna spójność z zasadami i ogólnymi celami działań
zewnętrznych i polityki zagranicznej Unii związanymi z danym
państwem lub regionem. Zostanie zapewniona komplementarność za
pomocą ściślejszej koordynacji z unijnym systemem wjazdu/wyjazdu
oraz odpowiednimi służbami Komisji.
Zarządzanie takimi działaniami
będzie się odbywało bezpośrednio przez Komisję lub
pośrednio – przez podmioty lub osoby inne niż państwa
członkowskie zgodnie z rozporządzeniem finansowym.
5.5.      Agencje unijne
W celu efektywniejszego wykorzystania
kompetencji i wiedzy specjalistycznej odpowiednich agencji unijnych w obszarze
spraw wewnętrznych Komisja przewiduje również skorzystanie z
możliwości, jaką stwarza rozporządzenie finansowe, aby
powierzyć – w ramach zasobów dostępnych na podstawie tego
rozporządzenia – realizację określonych zadań takim
agencjom w ramach ich misji oraz zgodnie z ich programami prac. W przypadku
zadań objętych niniejszym instrumentem dotyczy to w
szczególności:
–
Europejskiej Agencji Zarządzania
Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw
Członkowskich Unii Europejskiej (agencji Frontex) w odniesieniu do
działań podejmowanych w Unii i poza nią, wymagających
specjalistycznej wiedzy operacyjnej w zakresie kontroli granicznej;
–
Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie
Azylu (EASO) w odniesieniu do takich działań, jak na przykład
szkolenia dla straży granicznej dotyczące azylu;
–
Europejskiego Urzędu Policji (Europolu) i
Europejskiego Kolegium Policyjnego (CEPOL-u) w świetle
międzyagencyjnej współpracy organów ścigania ze strażą
graniczną;
–
Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego
Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności,
Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (agencji ds. IT) w odniesieniu do
rozwoju nowych systemów informatycznych.
2011/0365 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
ustanawiające, w ramach Funduszu
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument wsparcia finansowego w
zakresie granic zewnętrznych i wiz
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[13],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[14],

stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
Cel Unii, który polega na zapewnieniu wysokiego
poziomu bezpieczeństwa w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i
sprawiedliwości (art. 67 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej), należy osiągnąć m.in. poprzez wspólne
środki związane z przekraczaniem granic wewnętrznych przez osoby
i z kontrolami na granicach zewnętrznych, a także poprzez
wspólną politykę wizową stanowiącą
część wielopoziomowego systemu mającego na celu
ułatwienie legalnego podróżowania i przeciwdziałanie nielegalnej
imigracji.
(2)
Strategia bezpieczeństwa wewnętrznego UE,
przyjęta przez Radę w lutym 2010 r.[15],
stanowi wspólny plan reagowania na takie wspólne wyzwania dotyczące
bezpieczeństwa. W komunikacie Komisji z listopada 2010 r. pt. „Strategia
bezpieczeństwa wewnętrznego UE w działaniu”[16] zasady i wytyczne strategii
przełożone zostały na konkretne działania poprzez
określenie pięciu celów strategicznych: rozbijanie
międzynarodowych siatek przestępczych, zwalczanie terroryzmu i walka
z radykalizacją postaw i werbowaniem terrorystów; podniesienie poziomu
ochrony obywateli i przedsiębiorstw w cyberprzestrzeni; poprawa bezpieczeństwa
poprzez zarządzanie granicami oraz zwiększenie odporności Europy
na kryzysy i katastrofy.
(3)
Solidarność między państwami
członkowskimi, jasny podział zadań, przestrzeganie praw
podstawowych i zasad państwa prawa, jak również zdecydowane
skoncentrowanie się na perspektywie globalnej i nierozerwalne
powiązanie z bezpieczeństwem zewnętrznym powinny być
kluczowymi zasadami rządzącymi wdrażaniem strategii
bezpieczeństwa wewnętrznego.
(4)
Aby promować wdrażanie strategii
bezpieczeństwa wewnętrznego oraz zapewnić jej prawidłowe
funkcjonowanie w warunkach operacyjnych, państwa członkowskie powinny
mieć zapewnione odpowiednie wsparcie finansowe unijne w drodze
ustanowienia Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
(5)
Ze względu na szczególne kwestie prawne
mające zastosowanie do tytułu V Traktatu z perspektywy prawnej
niemożliwe jest ustanowienie Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego jako pojedynczego instrumentu finansowego.
(6)
Należy zatem ustanowić fundusz jako
kompleksowe ramy dla unijnego wsparcia finansowego w obszarze
bezpieczeństwa wewnętrznego, które obejmują instrument
ustanowiony niniejszym rozporządzeniem, jak również instrument
ustanowiony rozporządzeniem nr …/2012/UE ustanawiającym, w ramach
Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument finansowy na rzecz
wspierania współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania
przestępczości oraz zarządzania kryzysowego. Wspomniane
kompleksowe ramy należy uzupełnić rozporządzeniem …/2012/UE
ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące Funduszu Migracji i Azylu
oraz w sprawie instrumentu finansowego na rzecz wspierania współpracy
policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz
zarządzania kryzysowego[17],
do którego niniejsze rozporządzenie powinno się odwoływać w
odniesieniu do przepisów dotyczących programowania, zarządzania
finansami, zarządzania i kontroli, rozliczania rachunków, zamykania
programów oraz sprawozdawczości i oceny.
(7)
Solidarność i podział
odpowiedzialności pomiędzy państwami członkowskimi a
Unią przy zarządzaniu granicami zewnętrznymi to jeden z
pięciu elementów wspólnej polityki zarządzania granicami
zewnętrznymi.
(8)
Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego
powinien wyrażać solidarność poprzez pomoc finansową
dla tych państw członkowskich, które w pełni stosują
przepisy Schengen dotyczące granic zewnętrznych, jak również dla
tych, które przygotowują się do pełnego udziału w dorobku
Schengen.
(9)
Udział państwa członkowskiego nie
powinien zbiegać się w czasie z jego udziałem w tymczasowym
instrumencie finansowym Unii, z którego udzielane jest wsparcie państwom
członkowskim będącym jego beneficjentami między innymi na
sfinansowanie działań na nowych granicach zewnętrznych Unii na
potrzeby wdrażania dorobku Schengen na granicach oraz kontroli wizowej i
kontroli granic zewnętrznych.
(10)
Część funduszu odnosząca
się do granic zewnętrznych i wiz (zwana dalej „Instrumentem”) powinna
stanowić rozwinięcie procesu budowania potencjału
powstałego przy pomocy Funduszu Granic Zewnętrznych, ustanowionego
decyzją nr 574/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady[18], oraz powinna rozszerzać
jego zakres w taki sposób, aby objął również nowe zmiany.
(11)
Przy realizowaniu zadań na granicach
zewnętrznych i w konsulatach zgodnie z dorobkiem Schengen w zakresie
granic i wiz państwa członkowskie prowadzą działania w
interesie i w imieniu wszystkich pozostałych państw członkowskich
w strefie Schengen, tak więc świadczą usługę
publiczną na rzecz Unii. Aby wyrazić solidarność,
Instrument powinien przyczyniać się do wspierania kosztów
operacyjnych związanych z kontrolą granic i polityką wizową
oraz umożliwić państwom członkowskim systematyczne
utrzymywanie zdolności, które mają kluczowe znaczenie dla
świadczenia tej usługi dla wszystkich. Takie wsparcie obejmuje
pełen zwrot wybranych kosztów związanych z celami przedmiotowego
instrumentu i stanowić będzie integralną część
programów krajowych.
(12)
Instrument powinien uzupełniać i
wspierać działania podejmowane na rzecz rozwoju współpracy
międzynarodowej pod egidą Europejskiej Agencji Zarządzania
Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw
Członkowskich Unii Europejskiej ustanowionej rozporządzeniem (WE) nr
2007/2004 (zwaną dalej „agencją Frontex”)[19], w tym nowe działania
wynikające ze zmian wprowadzonych rozporządzeniem […][20], wzmacniając w ten sposób
dodatkowo solidarność pomiędzy tymi państwami
członkowskimi kontrolującymi granice zewnętrzne w interesie i w
imieniu całej strefy Schengen.
(13)
Instrument należy wdrażać z
pełnym poszanowaniem praw i zasad zapisanych w Karcie praw podstawowych
Unii Europejskiej.
(14)
Aby zapewnić jednolitą, wysokiej
jakości kontrolę graniczną oraz ułatwić legalne
podróżowanie przez granice zewnętrzne w ramach strategii
bezpieczeństwa wewnętrznego UE, Instrument powinien przyczyniać
się do rozwoju europejskiego wspólnego zintegrowanego systemu
zarządzania granicami, który obejmuje wszystkie środki związane
z polityką, prawodawstwo, systematyczną współpracę,
rozłożenie obciążeń, personel, sprzęt i
technologię podejmowane na różnych poziomach przez właściwe
organy państw członkowskich działające we współpracy z
agencją Frontex, z państwami trzecimi, a także w razie potrzeby
z innymi podmiotami, wykorzystując między innymi czteropoziomowy
model bezpieczeństwa granic i zintegrowaną analizę ryzyka Unii
Europejskiej.
(15)
Zgodnie z protokołem nr 5 do Aktu
przystąpienia z 2003 r. [21]w
sprawie tranzytu osób drogą lądową między obwodem
kaliningradzkim i innymi częściami Federacji Rosyjskiej, Instrument
powinien pokrywać wszelkie dodatkowe koszty poniesione przy wdrażaniu
szczegółowych przepisów unijnego dorobku prawnego dotyczących takiego
tranzytu, tj. rozporządzenia Rady WE) nr 693/2003 z dnia 14 kwietnia 2003
r. ustanawiającego ściśle określony uproszczony dokument
tranzytowy (FTD), uproszczony kolejowy dokument tranzytowy (FRTD) oraz
zmieniającego Wspólne instrukcje konsularne i Wspólny podręcznik[22] oraz rozporządzenia Rady
(WE) nr 694/2003 w sprawie jednolitych wzorów uproszczonego dokumentu
tranzytowego (FTD) i uproszczonego kolejowego dokumentu tranzytowego (FRTD)
przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 693/2003[23]. Potrzeba stałego
wsparcia finansowego z tytułu niepobranych opłat powinna być
jednak zależna od systemu wizowego obowiązującego między
Unią a Federacją Rosyjską.
(16)
            Instrument powinien obejmować
wsparcie na rzecz środków krajowych i współpracy między
państwami członkowskimi w obszarze polityki wizowej i innych
działań realizowanych przed przybyciem na granicę i przed
przeprowadzeniem kontroli na granicach zewnętrznych. Skuteczne
zarządzanie działaniami organizowanymi przez służby
państw członkowskich w państwach trzecich leży w interesie
wspólnej polityki wizowej jako część wielopoziomowego systemu
mającego na celu ułatwienie legalnego podróżowania i
przeciwdziałanie nielegalnej imigracji do Unii Europejskiej, a także
stanowi kluczowy element wspólnego zintegrowanego systemu zarządzania
granicami.
(17)
Ponadto Instrument powinien wspierać
środki podejmowane na terytorium państw strefy Schengen
stanowiące element rozwoju wspólnego zintegrowanego systemu
zarządzania granicami, który wzmacnia ogólne funkcjonowanie strefy
Schengen.
(18)
Ponadto Instrument powinien stanowić wsparcie
na rzecz rozwoju systemów informatycznych przez Unię Europejską,
które zapewnią państwom członkowskim narzędzia
niezbędne do skuteczniejszego zarządzania przepływem obywateli
państw trzecich przez granice oraz lepszego identyfikowania i
weryfikowania podróżnych („inteligentne granice”). W tym celu należy
ustanowić program służący pokrywaniu kosztów rozwoju
zarówno centralnych, jak i krajowych elementów takich systemów, przy
zapewnieniu spójności technicznej, oszczędności i sprawnego
wdrożenia w państwach członkowskich.
(19)
Aby niezwłocznie zaradzić
nieprzewidzianemu napływowi migrantów oraz zagrożeniom dla
bezpieczeństwa granic, należy umożliwić udzielanie pomocy w
sytuacjach nadzwyczajnych w ramach określonych w rozporządzeniu
…/2012/UE ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące Funduszu Migracji
i Azylu oraz w sprawie instrumentu wsparcia finansowego w zakresie
współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości
oraz zarządzania kryzysowego.
(20)
Ponadto w interesie wzmocnienia solidarności w
całej strefie Schengen w przypadku stwierdzenia słabych punktów lub
potencjalnych zagrożeń, w szczególności po ocenie Schengen, dane
państwo członkowskie powinno podjąć odpowiednie
działania następcze, wykorzystując zasoby własnych
programów zgodnie z priorytetami, w stosownych przypadkach
uzupełniając je środkami pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych.
(21)
Aby zwiększyć solidarność i
podział odpowiedzialności, należy zachęcać
państwa członkowskie do wykorzystania części zasobów
dostępnych w ramach programów na priorytety szczególne zdefiniowane przez
Unię, takie jak zakup wyposażenia technicznego potrzebnego agencji
Frontex oraz rozwój współpracy konsularnej na potrzeby Unii.
(22)
Aby zabezpieczyć stosowanie dorobku Schengen w
całej strefie Schengen, niniejsze rozporządzenie powinno również
zapewnić wsparcie na wdrażanie rozporządzenia w sprawie
ustanowienia mechanizmu oceny i monitorowania w celu weryfikacji stosowania
dorobku Schengen[24]
będącego kluczowym narzędziem wspierania polityk
gwarantujących jakiejkolwiek kontroli osób.
(23)
W świetle doświadczeń zdobytych z
Funduszem Granic Zewnętrznych oraz rozwoju SIS i VIS za właściwe
uznaje się dopuszczenie pewnej elastyczności w odniesieniu do
możliwych przesunięć zasobów pomiędzy różnymi
środkami wdrażania celów Instrumentu, nie naruszając zasady
zapewniania programom od początku masy krytycznej i stabilności
finansowej, a także wsparcia operacyjnego dla państw
członkowskich.
(24)
W tym duchu zakres działań oraz
pułap wartości zasobów pozostających do dyspozycji UE
(„działania Unii”) należy zwiększyć, tak aby poprawić
unijny potencjał w zakresie realizowania w ramach danego roku
budżetowego – w konkretnych przypadkach i przy zaistnieniu konkretnych
potrzeb – wielu działań związanych z zarządzaniem granicami
zewnętrznymi i wspólną polityką wizową w interesie
całej Unii. Takie działania Unii obejmują badania i projekty
pilotażowe ukierunkowane na rozwój polityki i jej stosowanie; środki
lub porozumienia w państwach trzecich dotyczące napływu migrantów
z tych państw mające na celu optymalne zarządzanie
przepływami migracyjnymi do Unii; a także skuteczną
organizację powiązanych zadań na granicach zewnętrznych i w
konsulatach.
(25)
Środki w państwach trzecich i
związane z państwami trzecimi, objęte wsparciem w ramach
Instrumentu, należy podejmować w synergii i przy zapewnieniu
spójności z innymi działaniami prowadzonymi poza obszarem Unii, które
są wspierane za pośrednictwem unijnych instrumentów pomocy
zewnętrznej, zarówno geograficznych, jak i tematycznych. Przy realizacji takich
działań należy zachować w szczególności
pełną spójność z zasadami i ogólnymi celami
działań zewnętrznych i polityki zagranicznej Unii
związanymi z danym krajem lub regionem. Działania te nie powinny
mieć na celu wsparcia działań bezpośrednio nakierowanych na
rozwój, natomiast w razie potrzeby powinny uzupełniać pomoc
finansową zapewnianą poprzez instrumenty pomocy zewnętrznej.
Zapewniona zostanie również spójność z unijną polityką
humanitarną, zwłaszcza w odniesieniu do wdrażania środków w
sytuacjach nadzwyczajnych.
(26)
Finansowanie z budżetu Unii powinno być
ukierunkowane na działania, w których interwencja Unii może
przynieść dodatkową wartość w porównaniu z
działaniami podejmowanymi przez same państwa członkowskie. Ponieważ
Unia Europejska ma lepsze niż państwa członkowskie warunki do
stworzenia ram dla realizacji koncepcji solidarności unijnej w odniesieniu
do kontroli granicznej, polityki wizowej i zarządzania przepływami
migracyjnymi oraz zapewnienia platformy rozwoju wspólnych systemów
informatycznych jako podstawy tych polityk, wsparcie finansowe zapewnione na
mocy niniejszego rozporządzenia przyczynia się w szczególności
do wzmacniania potencjału krajowego i unijnego w tych obszarach.
(27)
Aby umożliwić uzupełnienie lub
zmianę przepisów przedmiotowego Instrumentu w odniesieniu do definicji
działań szczególnych w ramach programów krajowych, należy
przekazać Komisji uprawnienie do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Szczególnie
istotne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła
stosowne konsultacje, w tym z ekspertami.
(28)
W procesie przygotowywania i sporządzania
aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i
odpowiednie przekazywanie właściwych dokumentów Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie.
(29)
Aby zapewnić jednolite, skuteczne i terminowe
stosowanie przepisów dotyczących wsparcia operacyjnego ustanowionych w
niniejszym rozporządzeniu, oraz ustanowić ramy dla programu
dotyczącego nowych systemów informatycznych, należy powierzyć
Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane
zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011
z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne
dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania
uprawnień wykonawczych przez Komisję[25].

(30)
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia,
mianowicie zapewnienie solidarności i podziału odpowiedzialności
między państwami członkowskimi i Unią w ramach
zarządzania granicami zewnętrznymi oraz wspólną polityką
wizową, nie może być osiągnięty w sposób
wystarczający przez państwa członkowskie, zaś
działanie Unii zapewni lepsze jego osiągnięcie, Unia może
przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną
w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą
proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsze
rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia tego celu.
(31)
Należy uchylić decyzję nr
574/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r.
ustanawiającą Fundusz Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013[26].
(32)
W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze
rozporządzenie stanowi rozwój dorobku Schengen w obszarach, o których mowa
w art. 1 pkt A i B decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie
niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii
Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego
włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie,
stosowanie i rozwój dorobku Schengen[27].

(33)
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze
rozporządzenie stanowi rozwój dorobku Schengen w rozumieniu Umowy
między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i
Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego
państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen
w obszarze, o którym mowa w art. 1 pkt A i B decyzji Rady 1999/437/WE w
związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE w sprawie zawarcia tej Umowy w
imieniu Wspólnoty Europejskiej[28].
(34)
W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze
rozporządzenie stanowi rozwój dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu
między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską,
Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie
przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią
Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją
Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej
we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen w obszarze,
o którym mowa w art. 1 pkt A i B decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art.
3 decyzji Rady 2011/350/UE w sprawie zawarcia tego protokołu w imieniu
Unii[29].

(35)
Na mocy Protokołu w sprawie stanowiska Danii
załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu przez
Radę środków zaproponowanych na podstawie części trzeciej
tytuł V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej z wyjątkiem
„środków określających państwa trzecie, których obywatele
muszą mieć wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych
Państw Członkowskich i środków odnoszących się do
jednolitego wzorca wiz”. Ponieważ niniejszy wniosek stanowi rozwinięcie
dorobku Schengen i na mocy art. 4 Protokołu w sprawie stanowiska Danii
załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania podejmuje decyzję, w terminie
sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę środka dotyczącego
propozycji lub inicjatywy mającej na celu rozwój dorobku Schengen na mocy
przepisów części trzeciej tytuł V Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej, czy dokona transpozycji niniejszego rozporządzenia do swego
prawa krajowego.
(36)
Niniejsze rozporządzenie stanowi
rozwinięcie dorobku Schengen w obszarze, w którym Zjednoczone Królestwo
nie uczestniczy, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r.
dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii
Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen
oraz późniejszą decyzją Rady 2004/926/WE z dnia 22 grudnia 2004
r. w sprawie wprowadzenia w życie części dorobku Schengen przez
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. W
związku z tym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu
niniejszej decyzji, nie jest nią związane, ani nie ma ona do niego
zastosowania.
(37)
            Niniejsze rozporządzenie stanowi
rozwinięcie dorobku Schengen w obszarze, w którym Irlandia nie
uczestniczy, zgodnie z decyzją Rady 2001/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r.
dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych
przepisów dorobku Schengen. Irlandia nie uczestniczy zatem w jego
przyjęciu, nie jest nim związana ani nie ma ono do niej zastosowania.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Cel i zakres
1.
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się
instrument wsparcia finansowego w zakresie zarządzania granicami
zewnętrznymi oraz wspólnej polityki wizowej (zwany dalej „Instrumentem”)
jako część Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego
(zwanego dalej „Funduszem”).
Wraz z rozporządzeniem …/2012/UE
ustanawiającym finansowy instrument wspierania w zakresie współpracy
policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz
zarządzania kryzysowego jako część Funduszu
Bezpieczeństwa Wewnętrznego niniejsze rozporządzenie ustanawia
Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego na okres od 1 stycznia 2014 r. do
31 grudnia 2020 r.
2.
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia
się:
a)      cele wsparcia finansowego i
kwalifikowalne działania;
b)      ogólne ramy dla realizacji
kwalifikowalnych działań;
c)      zasoby udostępnione w ramach
przedmiotowego instrumentu od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020
r. i ich podział;
d)      zakres i cel różnych środków
szczególnych, za pośrednictwem których finansuje się wydatki na
zarządzanie granicami zewnętrznymi i wspólną polityką
wizową.
3.
W niniejszym rozporządzeniu przewiduje
się stosowanie przepisów określonych w rozporządzeniu (UE) nr
…/2012 [rozporządzenie horyzontalne].
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia
stosuje się następujące definicje:
a)           „granice zewnętrzne”
oznaczają granice lądowe państw członkowskich, w tym
granice na rzekach i jeziorach, oraz granice morskie, a także porty
lotnicze, porty rzeczne, porty morskie i porty na jeziorach, do których stosuje
się przepisy prawa Unii dotyczące przekraczania granic
zewnętrznych, niezależnie od tego, czy granice te mają charakter
tymczasowy;
b)           „tymczasowe granice zewnętrzne”
oznaczają:
–
wspólną granicę między państwem
członkowskim w pełni wdrażającym dorobek Schengen a
państwem członkowskim, które jest zobowiązane, zgodnie ze swoim
Aktem przystąpienia, do pełnego stosowania tego dorobku, ale w
stosunku do którego odpowiednia decyzja Rady upoważniająca to
państwo członkowskie do pełnego stosowania dorobku Schengen nie
weszła w życie;
–
wspólną granicę między dwoma
państwami członkowskimi zobowiązanymi do pełnego stosowania
dorobku Schengen zgodnie z ich właściwymi Aktami przystąpienia,
ale w stosunku do których odpowiednia decyzja Rady upoważniająca te
państwa do pełnego stosowania tego dorobku nie weszła jeszcze w
życie;
c)           „przejście graniczne” oznacza
każde przejście wyznaczone przez właściwe organy do celów
przekraczania granic zewnętrznych i zgłoszone zgodnie z art. 34 ust.
2 rozporządzenia (WE) nr 562/2006;
d)           „mechanizm oceny i monitorowania
dorobku Schengen” oznacza weryfikowanie prawidłowości stosowania
dorobku Schengen na podstawie rozporządzenia nr …/2012/UE[30] [X];
e)           „sytuacja nadzwyczajna” oznacza
sytuację nagłej i wyjątkowej presji, kiedy znaczna lub
nieproporcjonalna liczba obywateli państw trzecich przekracza lub ma
przekroczyć granicę co najmniej jednego państwa
członkowskiego.
Artykuł 3
Cele
1.
Celem ogólnym Instrumentu jest przyczynianie się
do zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa w Unii Europejskiej.
2.
W ramach celu ogólnego określonego w ust. 1
Instrument przyczynia się – zgodnie z priorytetami określonymi w
odpowiednich unijnych strategiach, programach, ocenach zagrożeń i
ryzyka – do realizacji następujących celów szczegółowych:
a)      wspierania wspólnej polityki wizowej w
celu ułatwienia legalnego podróżowania, zapewnienia równego
traktowania obywateli państw trzecich oraz przeciwdziałania
nielegalnej migracji
Wskaźnikiem osiągnięcia tego celu
jest między innymi liczba placówek konsularnych wyposażonych,
zabezpieczonych lub udoskonalonych, tak aby zapewnić skuteczne
przetwarzanie wniosków wizowych oraz zagwarantować wysoką
jakość usług dla osób ubiegających się o wizę.
b)      wspieranie zarządzania granicami w
celu zapewnienia, z jednej strony, wysokiego poziomu ochrony granic
zewnętrznych, a z drugiej strony – sprawnego przekraczania granic
zewnętrznych zgodnie z dorobkiem Schengen
Wskaźnikami osiągnięcia tego celu
są między innymi rozwój wyposażenia do kontroli granicznej oraz
zatrzymania obywateli państw trzecich nielegalnie przekraczających
granicę na granicy zewnętrznej odpowiednio do ryzyka
występującego na danym odcinku granicy zewnętrznej.
3.
Aby osiągnąć te cele, Instrument
przyczynia się do realizacji następujących celów operacyjnych:
a)      promowanie rozwoju i wdrażanie
polityk mających na celu zapewnienie braku jakiejkolwiek kontroli osób,
niezależnie od ich obywatelstwa, przy przekraczaniu przez nie granic
wewnętrznych oraz zapewnienie kontroli osób i skutecznego nadzoru przy
przekraczaniu granic zewnętrznych;
b)      stopniowe tworzenie zintegrowanego
systemu zarządzania granicami zewnętrznymi, w tym wzmacnianie
współpracy między różnymi organami ds. migracji i organami
ścigania państw członkowskich na granicach zewnętrznych
oraz działania podejmowane na terytorium państw, a także
niezbędne środki towarzyszące związane z
bezpieczeństwem dokumentów i zarządzaniem tożsamością;

c)      promowanie rozwoju i wdrażania
wspólnej polityki dotyczącej wiz oraz innych krótkoterminowych
zezwoleń na pobyt, w tym współpracy konsularnej;
d)      tworzenie i obsługa systemów
informatycznych, związanej z nimi infrastruktury komunikacyjnej i
wyposażenia wspierających zarządzanie przepływami
migracyjnymi przez granice zewnętrzne Unii;
e)      zapewnienie wydajnego i jednolitego
stosowania unijnego dorobku prawnego dotyczącego granic i wiz, w tym
funkcjonowania mechanizmu oceny i monitorowania dorobku Schengen;
f)       wzmacnianie współpracy między
państwami członkowskimi prowadzącymi działania w
państwach trzecich w odniesieniu do napływu obywateli państw
trzecich na terytorium państw członkowskich, jak również
współpracy z państwami trzecimi w tym względzie.
4.
Instrument przyczynia się również do
finansowania pomocy technicznej z inicjatywy państw członkowskich i
Komisji.
Artykuł 4
Kwalifikowalne działania
1.
W ramach celów zdefiniowanych w art. 3 oraz w
świetle zatwierdzonych wniosków z dialogu politycznego przewidzianych w
art. 13 rozporządzenia (UE) nr …/2012 [rozporządzenie horyzontalne]
Instrument służy wspieraniu działań podejmowanych w
państwach członkowskich lub przez nie, w szczególności:
a)      infrastrukturę przejść
granicznych, budynki i systemy wymagane na przejściach granicznych oraz
konieczne do prowadzenia nadzoru pomiędzy przejściami granicznymi i
skutecznego przeciwdziałania nielegalnemu przekraczaniu granic
zewnętrznych;
b)      sprzęt operacyjny, środki
transportu i systemy komunikacji wymagane do skutecznej kontroli granicznej
oraz wykrywania osób, takie jak stałe terminale dla VIS, SIS i
europejskiego systemu archiwizacji obrazów FADO, w tym najnowsze technologie;
c)      systemy informatyczne do zarządzania
przepływami migracyjnymi przez granice;
d)      infrastruktura, budynki i sprzęt
operacyjny wymagane do obsługi wniosków wizowych oraz prowadzenia
współpracy konsularnej;
e)      badania, projekty pilotażowe i
działania ukierunkowane na wzmocnienie współpracy między
organami w państwach członkowskich i pomiędzy nimi, a także
wdrażanie zaleceń, standardów operacyjnych i najlepszych praktyk
wynikających ze współpracy operacyjnej między państwami
członkowskimi a agencjami unijnymi.
2.
W ramach celów zdefiniowanych w art. 3 Instrument
ten służy wspieraniu działań związanych z
państwami trzecimi i działań prowadzonych w tych państwach,
w szczególności:
a)      systemy informatyczne, narzędzia lub
wyposażenie do wymiany informacji między państwami
członkowskimi i państwami trzecimi;
b)      działań mających na celu
wspieranie współpracy operacyjnej między państwami
członkowskimi a państwami trzecimi, w tym wspólnych operacji;
c)      badań, organizacji imprez,
szkoleń, sprzętu i projektów pilotażowych mających na celu
doraźne zapewnienie państwom trzecim specjalistycznej wiedzy
technicznej i operacyjnej;
d)      badań, organizacji imprez,
szkoleń, wyposażenia i projektów pilotażowych
wdrażających szczegółowe zalecenia, standardy operacyjne i
najlepsze praktyki będące wynikiem współpracy operacyjnej
między państwami członkowskimi a agencjami unijnymi w
państwach trzecich.
3.
Działania, o których mowa w ust. 1 lit. a),
prowadzone na tymczasowych granicach zewnętrznych, nie są
kwalifikowalne.
4.
Działania związane z przejściowym i
wyjątkowym ponownym wprowadzeniem kontroli granicznej na granicach
wewnętrznych, o których mowa w kodeksie granicznym Schengen nie są
kwalifikowalne.
ROZDZIAŁ II
RAMY FINANSOWANIA I RAMY WDRAŻANIA
Artykuł 5
Zasoby ogólne i wdrażanie
1.
Zasoby ogólne przeznaczone na wdrażanie
niniejszego rozporządzenia wynoszą 3 520 mln EUR.
2.
Władza budżetowa zatwierdza kwotę
rocznych środków w granicach określonych ramami finansowymi.
3.
Zasoby ogólne wdraża się poprzez:
a)      programy krajowe, zgodnie z art. 9 i 12;
b)      wsparcie operacyjne w ramach programów
krajowych i na warunkach ustanowionych w art. 10;
c)      funkcjonowanie specjalnego programu
tranzytowego, zgodnie z art. 11;
d)      działania Unii, zgodnie z art. 13;
e)      pomoc w sytuacjach nadzwyczajnych,
zgodnie z art. 14;
f)       wdrażanie programu tworzenia nowych
systemów informatycznych wspierających zarządzanie przepływami
migracyjnymi przez granice zewnętrzne Unii, na warunkach ustanowionych w
art. 15;
g)      pomoc techniczna, zgodnie z art. 16.
4.
Budżet przydzielony w ramach Instrumentu
wdraża się w ramach zarządzania dzielonego zgodnie z art. 55
ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr …/2012 [nowe rozporządzenie
finansowe], z wyjątkiem działań Unii, o których mowa w art. 13,
pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych, o których mowa w art. 14, oraz pomocy
technicznej, o której mowa w art. 16 ust. 1.
Metodę lub metody wykonania budżetu
przydzielonego na program rozwoju nowych systemów informatycznych określa
się w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 15 ust. 2.
5.
Zasoby ogólne wykorzystuje się orientacyjnie w
następujący sposób:
a)      2 000 mln EUR na programy krajowe
państw członkowskich;
b)      1 100 mln EUR na tworzenie nowych
systemów informatycznych wspierających zarządzanie przepływami
migracyjnymi przez granice zewnętrzne Unii, o którym mowa w art. 15 ust.
2;
c)      150 mln EUR na specjalny program
tranzytowy;
d)      270 mln EUR na działania Unii, pomoc
w sytuacjach nadzwyczajnych i pomoc techniczną z inicjatywy Komisji.
6.
Wraz z zasobami ogólnymi określonymi na
potrzeby rozporządzenia nr …/2012/UE ustanawiającego instrument finansowy
na rzecz wspierania współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania
przestępczości oraz zarządzania kryzysowego jako
część Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego zasoby
ogólne dostępne na potrzeby niniejszego rozporządzenia,
określone w ust. 1, stanowią pulę środków finansowych na
potrzeby Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i służą
jako podstawowy punkt odniesienia dla władzy budżetowej podczas
corocznej procedury budżetowej w rozumieniu pkt 17 porozumienia
międzyinstytucjonalnego między Parlamentem Europejskim, Radą i
Komisją o współpracy w sprawach budżetowych i o należytym
zarządzaniu finansowym[31].

7.
Państwa powiązane z wdrażaniem,
stosowaniem i rozwojem dorobku Schengen, uczestniczą w Instrumencie
zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
8.
Zawiera się porozumienia dotyczące
wkładu finansowego tych państw w Instrument oraz określa
się przepisy dodatkowe niezbędne dla takiego ich udziału, w tym
przepisy zapewniające ochronę interesów finansowych Unii i
uprawnień kontrolnych Trybunału Obrachunkowego.
Wkłady finansowe tych państw dodaje
się do zasobów ogólnych dostępnych z budżetu Unii, o których
mowa w ust. 1.
Artykuł 6
Zasoby na kwalifikowalne
działania w państwach członkowskich
1.
Kwotę 2 000 mln EUR przydziela się
państwom członkowskim orientacyjnie w następujący sposób:
a)      1 200 mln EUR, jak wskazano w
załączniku I;
b)      450 mln na podstawie wyników uzyskanych w
ramach mechanizmu opisanego w art. 7;
c)      w ramach przeglądu
śródokresowego oraz na okres począwszy od roku budżetowego 2018
– 350 mln EUR, pozostała część dostępnych środków
przewidzianych niniejszym artykułem lub inna kwota, jak określono
zgodnie z ust. 2, na podstawie wyników analizy ryzyka i mechanizmu
ustanowionego w art. 8.
2.
Aby właściwie uwzględnić cele
niniejszego rozporządzenia w razie nieprzewidzianych lub nowych
okoliczności lub zapewnić skuteczne wdrażanie finansowania
dostępnego na mocy niniejszego rozporządzenia, Komisja jest
uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 17 w celu
dostosowania kwoty orientacyjnej określonej w ust. 1 lit. c).
3.
Państwa członkowskie
przystępujące do Unii w latach 2012–2020 nie mogą korzystać
z przydziałów na programy krajowe w ramach przedmiotowego Instrumentu,
dopóki korzystają z tymczasowego instrumentu finansowego Unii, z którego
państwa członkowskie będące jego beneficjentami
otrzymują wsparcie finansowe na działania na nowych granicach zewnętrznych
Unii na potrzeby wdrażania dorobku Schengen na granicach oraz kontroli
wizowej i kontroli granic zewnętrznych.
Artykuł 7
Zasoby na działania szczególne
1.
Oprócz przydziału obliczonego zgodnie z art. 6
ust. 1 lit. a) państwa członkowskie mogą otrzymać
kwotę dodatkową, pod warunkiem że jest ona odpowiednio
ujęta jako taka w programie i zostanie wykorzystana na realizację
działań szczególnych wymienionych w załączniku II.
2.
W stosownych przypadkach Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 17 w celu zmiany
działań szczególnych wymienionych w załączniku II. Na
podstawie nowego wykazu działań szczególnych państwa
członkowskie mogą otrzymać kwotę dodatkową przewidzianą
w ust. 1, w zależności od dostępności zasobów.
3.
Kwoty dodatkowe określone w niniejszym
artykule przydziela się zainteresowanym państwom członkowskim na
mocy indywidualnej decyzji w sprawie finansowania zatwierdzającej lub
zmieniającej ich program krajowy, zgodnie z procedurą ustanowioną
w art. 14 rozporządzenia (UE) nr …/2012 [rozporządzenie
horyzontalne].
Artykuł 8
Zasoby w ramach przeglądu
śródokresowego
1.
W celu przydzielenia kwoty wskazanej w art. 6 ust.
1 lit. c) Komisja do dnia 1 czerwca 2017 r. przygotowuje – na podstawie danych
przekazanych przez agencję Frontex i w porozumieniu z tą agencją
– sprawozdanie, w którym określa stopnie zagrożenia na granicach
zewnętrznych na lata 2017–2020, zgodnie z analizą ryzyka
dokonaną przez agencję Frontex. Stopnie zagrożenia zostaną
oparte na obciążeniach związanych z zarządzaniem granicami
i na zagrożeniach mających wpływ na bezpieczeństwo na
granicach zewnętrznych państw członkowskich w latach 2014–2016
oraz będą uwzględniały między innymi możliwe przyszłe
tendencje rozwoju przepływów migracyjnych i nielegalnych działań
na granicach zewnętrznych, z uwzględnieniem prawdopodobnych zmian
politycznych, gospodarczych i społecznych w danych państwach
trzecich, w szczególności w państwach sąsiadujących.
W sprawozdaniu określa się stopień
zagrożenia w odniesieniu do każdego odcinka granicy zewnętrznej
poprzez pomnożenie długości danego odcinka granicy
zewnętrznej przez przypisany mu współczynnik w następujący
sposób:
a)      zewnętrzna granica lądowa:
(i)      współczynnik 1 dla normalnego
zagrożenia
(ii)      współczynnik 3 dla średniego
zagrożenia
(iii)     współczynnik 5 dla wysokiego
zagrożenia;
b)      zewnętrzna granica morska:
(i)      współczynnik 1 dla normalnego
zagrożenia
(ii)      współczynnik 3 dla średniego
zagrożenia
(iii)     współczynnik 5 dla wysokiego
zagrożenia.
Na podstawie tego sprawozdania Komisja
określa, które państwa członkowskie otrzymają kwotę
dodatkową. Państwa członkowskie, w których występuje
stopień zagrożenia wyższy niż stopień określony
na potrzeby obliczeń dokonywanych w odniesieniu do roku budżetowego
2013, na mocy decyzji 574/2007/WE otrzymają proporcjonalnie dodatkowe
zasoby.
2.
Do celu podziału zasobów na mocy ust. 1
a)      uwzględnia się linię
pomiędzy obszarami, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Rady (WE)
nr 866/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie systemu na podstawie art. 2
Protokołu 10 do Aktu przystąpienia, chociaż nie stanowi ona
zewnętrznej granicy lądowej, przez okres, w którym stosuje się
przepisy art. 1 protokołu 10 w sprawie Cypru załączonego do Aktu
przystąpienia z 2003 r., lecz nie uwzględnia się
długości granicy morskiej na północ od tej linii;
b)      zewnętrzne granice morskie
oznaczają zewnętrzne granice morza terytorialnego państw
członkowskich określone zgodnie z art. 4–16 Konwencji Narodów
Zjednoczonych o prawie morza. Jednakże w przypadkach, gdy wymagane są
regularne operacje o dalekim zasięgu w celu zapobieżenia nielegalnej
migracji/nielegalnym wjazdom, wówczas granica ta stanowić będzie
zewnętrzną linię obszaru wysokiego ryzyka. Jest ona ustalana
poprzez uwzględnienie stosownych danych operacyjnych z lat 2014–2016
dostarczonych przez odnośne państwa członkowskie.
3.
Ponadto po zaproszeniu wystosowanym przez
Komisję do dnia 1 czerwca 2017 r. państwa członkowskie mogą
otrzymać dodatkową kwotę, pod warunkiem że jest ona
odpowiednio ujęta jako taka w programie i zostanie wykorzystana na
realizację działań szczególnych, które mają zostać
określone w świetle wówczas obowiązujących priorytetów
Unii.
W tym celu Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 17 w celu zmiany
działań szczególnych wymienionych w załączniku II.
4.
Kwoty dodatkowe określone w niniejszym
artykule przydziela się zainteresowanym państwom członkowskim na
mocy indywidualnej decyzji w sprawie finansowania zatwierdzającej lub
zmieniającej ich program krajowy, zgodnie z procedurą zawartą w
art. 14 rozporządzenia (UE) nr …/2012 [rozporządzenie horyzontalne].
Artykuł 9
Programy krajowe
1.
Program krajowy przygotowywany na podstawie
przedmiotowego Instrumentu oraz programy przygotowywane na podstawie
rozporządzenia nr …/2012/UE ustanawiającego instrument finansowy na
rzecz wspierania współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania
przestępczości oraz zarządzania kryzysowego jako
część Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego są
sporządzane przez państwa członkowskie łącznie i
przedstawiane Komisji jako pojedynczy program krajowy na potrzeby Funduszu oraz
zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr …/2012 [rozporządzenie
horyzontalne].
2.
W ramach programów krajowych, które zgodnie z art.
14 rozporządzenia (UE) nr …/2012 [rozporządzenie horyzontalne]
podlegają badaniu i zatwierdzaniu przez Komisję, państwa
członkowskie realizują w szczególności następujące
cele:
a)      rozwój europejskiego systemu nadzoru
granic (EUROSUR) zgodnie z przepisami i wytycznymi Unii;
b)      wspieranie i zwiększanie
istniejącego krajowego potencjału w zakresie zarządzania
granicami zewnętrznymi, z uwzględnieniem między innymi nowych
technologii, zmian lub norm związanych z zarządzaniem
przepływami migracyjnymi;
c)      wspieranie dalszego rozwoju
zarządzania przepływami migracyjnymi poprzez usługi konsularne i
inne usługi świadczone przez państwa członkowskie w
państwach trzecich w celu ułatwienia legalnego podróżowania i
zapobieżenia nielegalnej migracji do Unii;
d)      wzmacnianie zintegrowanego
zarządzania granicami poprzez testowanie i wprowadzanie nowych
narzędzi, systemów interoperacyjnych i metod pracy, których celem jest
poprawa wymiany informacji w ramach państw członkowskich oraz
polepszenie współpracy między różnymi organami;
e)      zapewnienie prawidłowego i
jednolitego stosowania unijnego dorobku prawnego dotyczącego kontroli
granicznej i wiz w odpowiedzi na niedociągnięcia ustalone na poziomie
europejskim i potwierdzone w ramach mechanizmu oceny Schengen;
f)       zwiększenie zdolności do
sprostania nadchodzącym wyzwaniom, w tym obecnym i przyszłym
zagrożeniom i obciążeniom na granicach zewnętrznych Unii, w
szczególności z uwzględnieniem analizy ryzyka dokonanej przez
agencję Frontex.
Artykuł 10
Wsparcie operacyjne w ramach programów
krajowych państw członkowskich
1.
Państwo członkowskie może
wykorzystać do 50% kwoty przydzielonej w ramach Instrumentu na jego
program krajowy w celu sfinansowania wsparcia operacyjnego dla organów
publicznych odpowiedzialnych za realizowanie zadań i usług, które
stanowią usługę publiczną na rzecz Unii. Wspomniane zadania
i usługi wiążą się z co najmniej jednym z celów, o
których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a), c) i d).
2.
Wsparcie operacyjne zapewnia się
wyłącznie jeśli dane państwo członkowskie spełnia
następujące warunki:
a)      przestrzega unijnego dorobku prawnego
dotyczącego granic i wiz;
b)      zachowuje zgodność z unijnymi
normami i wytycznymi dotyczącymi dobrej administracji w obszarze granic i
wiz, w szczególności z katalogiem Schengen dotyczącym kontroli na
granicach zewnętrznych, praktycznym poradnikiem dla straży granicznej
i podręcznikiem dotyczącym wiz.
3.
W tym celu przed zatwierdzeniem programu krajowego
Komisja dokonuje oceny sytuacji wyjściowej w państwach
członkowskich, które wskazały, że zamierzają zwrócić
się o udzielenie wsparcia operacyjnego.
Ustalenia Komisji są przedmiotem wymiany
opinii z danym państwem członkowskim.
Po przeprowadzeniu takiej wymiany opinii
zatwierdzenie wsparcia budżetowego w ramach programu krajowego
państwa członkowskiego przez Komisję można
uzależnić od zaprogramowania i zrealizowania szeregu
działań mających na celu spełnienie wszystkich warunków
ustanowionych w ust. 2 przed udzieleniem wsparcia budżetowego.
4.
Wsparcie operacyjne jest ukierunkowane na konkretne
zadania lub usługi oraz cele ustanowione w załączniku III. Obejmuje
ono pełny zwrot wydatków poniesionych na potrzeby realizacji zadań
lub świadczenia usług zdefiniowanych w programie krajowym w ramach
limitów finansowych określonych przez program oraz pułapów
ustanowionych w ust. 1.
5.
Wsparcie operacyjne jest przedmiotem monitoringu i
wymiany informacji między Komisją a danym państwem
członkowskim w odniesieniu do sytuacji wyjściowej w państwie
członkowskim, założonych celów i wskaźników pomiaru
postępów.
6.
Komisja określa, w drodze aktów wykonawczych,
procedury sprawozdawcze dotyczące stosowania niniejszego przepisu oraz
wszelkich innych ustaleń praktycznych, które mają zostać zawarte
pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją w celu
realizacji przepisów niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
18 ust. 2.
Artykuł 11
Wsparcie operacyjne na rzecz
specjalnego programu tranzytowego
1.
Instrument zapewnia wsparcie służące
kompensowaniu opłat uiszczonych za wydanie wiz tranzytowych oraz
dodatkowych kosztów poniesionych w związku z wydawaniem uproszczonych
dokumentów tranzytowych (FTD) i uproszczonych kolejowych dokumentów
tranzytowych (FRTD) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 693/2003 oraz
rozporządzeniem Rady (WE) nr 694/2003.
2.
Zasoby przydzielone Litwie na ten cel, zgodnie z
ust. 1, nie przekraczają 150 mln EUR na lata 2014–2020 i są
udostępniane jako dodatkowe szczególne wsparcie operacyjne dla Litwy.
3.
Do celów ust. 1 koszty dodatkowe oznaczają
koszty wynikające bezpośrednio ze szczególnych wymogów związanych
z realizacją specjalnego programu tranzytowego, a które nie powstały
w wyniku wydawania wiz tranzytowych lub innych.
Do objęcia finansowaniem kwalifikują
się następujące rodzaje kosztów dodatkowych:
a)      inwestycje w infrastrukturę;
b)      szkolenia personelu odpowiedzialnego za
realizację specjalnego programu tranzytowego;
c)      dodatkowe koszty operacyjne, w tym
wynagrodzenie personelu bezpośrednio zaangażowanego w realizację
specjalnego programu tranzytowego.
4.
Należne opłaty, o których mowa w ust. 1,
oblicza się na podstawie poziomu opłat wizowych i zwolnień z
kosztów wizowych ustanowionych w umowie o ułatwieniach wizowych zawartej
pomiędzy Unią Europejską a Federacją Rosyjską z
zastrzeżeniem ram finansowych określonych w ust. 2.
5.
Komisja i Litwa dokonują przeglądu
stosowania przepisów niniejszego artykułu w przypadku zmian, które
mają wpływ na istnienie lub funkcjonowanie specjalnego programu
tranzytowego.
6.
Komisja określa, w drodze aktów wykonawczych,
procedury sprawozdawcze dotyczące stosowania niniejszego przepisu oraz
wszelkich ustaleń finansowych i innych ustaleń praktycznych, które
mają zostać zawarte pomiędzy Litwą a Komisją w celu
realizacji przepisów niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
18 ust. 2.
7.
Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie
specjalnego programu tranzytowego, Komisja może zawrzeć szczególne
porozumienia dotyczące płatności śródokresowych
zawierające odstępstwa od przepisów rozporządzenia (UE) nr
…/2012 [rozporządzenie horyzontalne].
Artykuł 12
Programowanie zgodne z wynikami
mechanizmu oceny i monitorowania Schengen
W następstwie sprawozdania z oceny
Schengen, przyjętego zgodnie z rozporządzeniem w sprawie ustanowienia
mechanizmu oceny i monitorowania w celu weryfikacji stosowania dorobku
Schengen, dane państwo członkowskie sprawdza we współpracy z
Komisją i – w stosownych przypadkach – agencją Frontex możliwe
sposoby uwzględnienia ustaleń i wdrożenia zaleceń w ramach
swojego programu krajowego.
W miarę potrzeby państwo członkowskie
dokonuje przeglądu swojego programu krajowego celem uwzględnienia
wspomnianych ustaleń i zaleceń.
W porozumieniu z Komisją i – w stosownych
przypadkach – agencją Frontex państwo członkowskie dokonuje
przeniesienia zasobów w ramach swojego programu, w tym w miarę potrzeby
zasobów zaplanowanych na wsparcie operacyjne, lub też wprowadza
bądź zmienia działania mające na celu usunięcie niedociągnięć
zgodnie z ustaleniami i zaleceniami sprawozdania z oceny Schengen.
Artykuł 13
Działania Unii
1.
Z inicjatywy Komisji można wykorzystywać
Instrument do finansowania działań transnarodowych lub
działań o szczególnym znaczeniu dla Unii („działań Unii”)
dotyczących celów ogólnych, szczegółowych i operacyjnych, o których
mowa w art. 3.
2.
Za działania Unii kwalifikujące się
do finansowania uznawane są w szczególności działania
służące realizacji następujących celów:
a)      wspomaganie działań
przygotowawczych, monitorowania, wsparcia administracyjnego i technicznego,
rozwoju mechanizmu oceny niezbędnego do wdrożenia polityk
dotyczących granic zewnętrznych i wiz, w tym wdrożenia ładu
Schengen, zgodnie z mechanizmem oceny i monitorowania stosowania dorobku
Schengen ustanowionym rozporządzeniem (UE) nr … w sprawie ustanowienia
mechanizmu oceny i monitorowania w celu weryfikacji stosowania dorobku Schengen
oraz w kodeksie granicznym Schengen;
b)      podniesienie poziomu wiedzy na temat
sytuacji w państwach członkowskich i jej zrozumienia poprzez
analizę, ocenę i dokładne monitorowanie prowadzonej polityki;
c)      wspieranie rozwijania narzędzi i
metod statystycznych oraz wspólnych wskaźników;
d)      wspieranie i monitorowanie wdrażania
prawa Unii oraz celów polityki Unii w państwach członkowskich oraz
ocena ich skuteczności i wpływu;
e)      promowanie tworzenia sieci kontaktów,
wzajemnego uczenia się, identyfikacji i rozpowszechniania dobrych praktyk
oraz innowacyjnych metod na poziomie europejskim;
f)       pogłębianie
świadomości istnienia unijnych strategii i celów wśród
zainteresowanych stron oraz opinii publicznej, z uwzględnieniem komunikacji
instytucjonalnej w zakresie priorytetów polityki Unii;
g)      poprawienie zdolności sieci
europejskich do promowania, wspierania i dalszego rozwijania polityki i celów
Unii;
h)      wspieranie szczególnie innowacyjnych
projektów dotyczących rozwijania nowych metod lub technologii, z
potencjałem przenoszenia do innych państw członkowskich, w
szczególności projektów mających na celu testowanie i zatwierdzanie
projektów badawczych;
i)       wspieranie działań
prowadzonych w państwach trzecich i w związku z tymi państwami,
zgodnie z art. 4 ust. 2.
3.
Realizacja działań Unii odbywa się
zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) nr …/2012 [rozporządzenie
horyzontalne].
Artykuł 14
Pomoc w sytuacjach nadzwyczajnych
1.
Instrument zapewnia pomoc finansową w celu
zaspokojenia pilnych i szczególnych potrzeb w przypadku wystąpienia
sytuacji nadzwyczajnej zdefiniowanej w art. 2 lit. e).
2.
Realizacja pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych
odbywa się zgodnie z mechanizmem określonym w art. 8
rozporządzenia (UE) nr …/2012 [rozporządzenie horyzontalne].
Artykuł 15
Tworzenie programu rozwoju nowych
systemów informatycznych
1.
Na program rozwoju nowych systemów informatycznych
służących zarządzaniu przepływami obywateli
państw trzecich przez granice przydziela się kwotę
orientacyjną w wysokości 1 100 mln EUR. Program jest wdrażany
zgodnie z przepisami Unii określającymi nowe systemy informatyczne i
związaną z nimi infrastrukturę komunikacyjną przede
wszystkim w celu poprawy zarządzania przepływami podróżnych i
kontroli tych przepływów na granicach zewnętrznych,
umożliwiając sprawniejszą odprawę graniczną przy
jednoczesnym przyspieszeniu przekraczania granic przez osoby
podróżujące regularnie.
2.
Komisja jest odpowiedzialna za zarządzanie programem.
Uchwala ona wieloletnie ramy strategiczne, które obejmują
a)      najważniejsze działania, które
należy zrealizować;
b)      podział budżetu na lata
budżetowe;
c)      harmonogram wdrażania;
d)      metody zarządzania, które mają
być stosowane w odniesieniu do głównych realizowanych
działań. Działania mogą być wdrażane:-
bezpośrednio przez Komisję lub za pomocą agencji wykonawczych -
pośrednio przez podmioty i osoby inne niż państwa
członkowskie zgodnie z art. 57 rozporządzenia (UE) nr …/2012 [nowe
rozporządzenie finansowe].
Główne działania, które mają
być realizowane, powinny obejmować w szczególności: rozwój i
testowanie elementu centralnego oraz aplikacji wspólnych dla krajowych
elementów systemów, infrastrukturę komunikacyjną między
elementem centralnym a elementami krajowymi, koordynację ich
wdrażania oraz zarządzanie bezpieczeństwem systemów.
Komisja przyjmuje, w drodze aktów wykonawczych,
ramy strategiczne i wszelkie ewentualne zmiany. Te akty wykonawcze przyjmuje
się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art.
18 ust. 2.
Artykuł 16
Pomoc techniczna
1.
Z inicjatywy Komisji lub w jej imieniu w ramach
Instrumentu można przeznaczyć do 1,7 mln EUR rocznie na pomoc
techniczną dla Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego zgodnie z
art. 10 rozporządzenia (UE) nr …/2012 [rozporządzenie horyzontalne].
2.
Z inicjatywy państwa członkowskiego w
ramach Instrumentu można przeznaczyć do 5% całkowitej kwoty
przydzielonej danemu państwu członkowskiemu na pomoc techniczną
w ramach programu krajowego zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr
…/2012 [rozporządzenie horyzontalne].
ROZDZIAŁ III
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 17
Wykonywanie przekazanych
uprawnień
1.
Powierzenie Komisji uprawnień do
przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym
artykule.
2.
Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o
których mowa w niniejszym rozporządzeniu, powierza się Komisji na
okres siedmiu lat od daty wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone
na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada
sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później
niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3.
Przekazanie uprawnień, o którym mowa w
niniejszym rozporządzeniu, może zostać w dowolnym momencie
odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o
odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień.
Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po
jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w
określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na
ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów
delegowanych.
4.
Niezwłocznie po przyjęciu aktu
delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie.
5.
Akt delegowany przyjęty na podstawie
niniejszego rozporządzenia wchodzi w życie, tylko jeśli
Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch
miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub
jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i
Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin
ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu
Europejskiego lub Rady.
Artykuł 18
Procedura komitetowa
1.
Komisję wspiera Wspólny Komitet ds. Azylu,
Migracji i Bezpieczeństwa, ustanowiony na mocy art. 55 ust. 1
rozporządzenia (UE) nr …/2012 [rozporządzenie horyzontalne].
2.
W przypadku odesłania do niniejszego
ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 19
Zastosowanie rozporządzenia (UE)
nr …/2012 [rozporządzenie horyzontalne]
Do niniejszego Instrumentu zastosowanie
mają przepisy rozporządzenia (UE) nr …/2012 [rozporządzenie
horyzontalne].
Artykuł 20
Uchylenie

Decyzja nr 574/2007/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady ustanawiająca Fundusz Granic Zewnętrznych traci
moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r.
Artykuł 21
Przepisy
przejściowe
1.
Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na
kontynuację ani modyfikację, w tym całkowite lub
częściowe anulowanie, projektów i programów rocznych aż do ich
zamknięcia, ani pomocy finansowej zatwierdzonej przez Komisję na
podstawie decyzji nr 574/2007/WE ani żadnych innych przepisów
mających zastosowanie do tej pomocy na dzień 31 grudnia 2013 r.
2.
Przyjmując decyzje w sprawie
współfinansowania w ramach niniejszego Instrumentu, Komisja
uwzględnia środki przyjęte na podstawie decyzji nr 574/2007/WE
przed [data publikacji w Dzienniku Urzędowym], mające skutki
finansowe w okresie objętym tym współfinansowaniem.
3.
Sumy przeznaczone na współfinansowanie,
zatwierdzone przez Komisję między dniem 1 stycznia 2011 r. a dniem 31
grudnia 2013 r., w odniesieniu do których nie przesłano Komisji w terminie
wyznaczonym na złożenie sprawozdania końcowego dokumentów
wymaganych do zamknięcia działań, są przez nią
automatycznie umarzane do dnia 31 grudnia 2017 r., co skutkuje
koniecznością zwrotu nienależnie wypłaconych kwot.
4.
Kwoty dotyczące działań zawieszonych
ze względu na postępowania prawne lub odwołania administracyjne
o skutku zawieszającym nie są uwzględniane przy obliczaniu kwoty
podlegającej automatycznemu umorzeniu.
Artykuł 21
Przegląd
Na podstawie wniosku Komisji Parlament
Europejski i Rada dokonują przeglądu niniejszego rozporządzenia
najpóźniej do dnia 30 czerwca 2020 r.
Artykuł 22
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze
rozporządzenie wiąże w całości i jest
bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z
Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
Kwoty stanowiące podstawę
krajowych programów państw członkowskich
 Państwo członkowskie || Kwota minimalna || Średni udział procentowy w latach 2010-2012 || Przydział w oparciu o udział procentowy || Całkowita kwota
 Austria || 5.000.000 || 0,82% || 8.699.674 || 13.699.674
 Belgia || 5.000.000 || 1,13% || 11.886.638 || 16.886.638
 Bułgaria || 5.000.000 || 3,18% || 33.578.849 || 38.578.849
 Cypr || 5.000.000 || 1,76% || 18.521.213 || 23.521.213
 Republika Czeska || 5.000.000 || 0,84% || 8.907.377 || 13.907.377
 Dania || 5.000.000 || 0,48% || 5.053.171 || 10.053.171
 Estonia || 5.000.000 || 1,51% || 15.933.661 || 20.933.661
 Finlandia || 5.000.000 || 2,87% || 30.320.668 || 35.320.668
 Francja || 5.000.000 || 7,20% || 75.956.454 || 80.956.454
 Niemcy || 5.000.000 || 4,21% || 44.390.681 || 49.390.681
 Grecja || 5.000.000 || 14,56% || 153.636.854 || 158.636.854
 Węgry || 5.000.000 || 3,22% || 34.018.515 || 39.018.515
 Islandia || 5.000.000 || 0,03% || 310.455 || 5.310.455
 Włochy || 5.000.000 || 13,62% || 143.660.373 || 148.660.373
 Łotwa || 5.000.000 || 0,95% || 9.989.974 || 14.989.974
 Litwa* || 5.000.000 || 1,77% || 18.709.058 || 23.709.058
 Luksemburg || 5.000.000 || 0,04% || 379.909 || 5.379.909
 Malta || 5.000.000 || 3,43% || 36.173.227 || 41.173.227
 Niderlandy || 5.000.000 || 2,30% || 24.315.326 || 29.315.326
 Norwegia || 5.000.000 || 0,84% || 8.846.929 || 13.846.929
 Polska || 5.000.000 || 3,97% || 41.883.809 || 46.883.809
 Portugalia || 5.000.000 || 1,25% || 13.197.565 || 18.197.565
 Rumunia || 5.000.000 || 5,05% || 53.313.864 || 58.313.864
 Słowacja || 5.000.000 || 0,46% || 4.835.168 || 9.835.168
 Słowenia || 5.000.000 || 2,31% || 24.371.875 || 29.371.875
 Hiszpania || 5.000.000 || 17,13% || 180.746.396 || 185.746.396
 Szwecja || 5.000.000 || 0,59% || 6.189.272 || 11.189.272
 Szwajcaria || 5.000.000 || 1,25% || 13.216.801 || 18.216.801
 Chorwacja || 5.000.000 || 3,22% || 33.956.244 || 38.956.244
 Razem || 145.000.000 || 100% || 1.055.000.000 || 1.200.000.000
Załącznik II
Wykaz działań szczególnych
1.
Stworzenie mechanizmów współpracy konsularnej
pomiędzy co najmniej dwoma państwami członkowskimi,
skutkujących uzyskaniem korzyści skali w odniesieniu do
składania wniosków i wydawania wiz w konsulatach zgodnie z zasadami
współpracy określonymi w kodeksie wizowym, z uwzględnieniem wspólnych
ośrodków przyjmowania wniosków wizowych.
2.
Zakup środków transportu i sprzętu
operacyjnego, które uznano za niezbędne do prowadzenia wspólnych operacji
przez agencję Frontex, zgodnie z wytycznymi wydanymi przez tę
agencję.
ZAŁĄCZNIK III
Cele wsparcia operacyjnego w ramach programów krajowych
Cel nr 1: promowanie rozwoju i
wdrażania polityk mających na celu zapewnienie braku jakiejkolwiek
kontroli osób, niezależnie od ich obywatelstwa, przy przekraczaniu przez
nie granic wewnętrznych oraz zapewnienie kontroli osób i skutecznego
nadzoru przy przekraczaniu granic zewnętrznych
- operacje
- koszty personelu
- koszty usług, takich jak konserwacja i
naprawy
- udoskonalenie/wymiana wyposażenia
- nieruchomości (amortyzacja, remonty)
Cel nr 2: promowanie rozwoju i
wdrażania wspólnej polityki w zakresie wiz oraz innych krótkoterminowych
zezwoleń na pobyt, w tym współpracy konsularnej
- operacje
- koszty personelu
- koszty usług, konserwacja i naprawy
- udoskonalenie/wymiana wyposażenia
- nieruchomości (amortyzacja, remonty)
Cel nr 3: ustanowienie i obsługa
systemów informatycznych, związanej z nimi infrastruktury komunikacyjnej i
wyposażenia wspierających zarządzanie przepływami
migracyjnymi przez granice zewnętrzne Unii
- zarządzanie operacyjne systemami SIS,
VIS i nowymi systemami utworzonym w tym okresie
- koszty personelu
- koszty usług, takich jak konserwacja i
naprawy
- infrastruktura komunikacyjna i zagadnienia
związane z bezpieczeństwem
- udoskonalenie/wymiana wyposażenia
- wynajem bezpiecznych nieruchomości lub
remonty
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH
REGULACJI
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel/cele

              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Czas
trwania działania i jego wpływu finansowego
              1.7.    Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady
nadzoru i sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
              3.1.    Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na
które wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki
              3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne
              3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne
              3.2.4. Zgodność
z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
              3.2.5. Udział
osób trzecich w finansowaniu
              3.3.    Szacunkowy wpływ na
dochody
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1.
STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.
Tytuł wniosku/inicjatywy

Komunikat
„Budowanie otwartej i bezpiecznej Europy: budżet spraw wewnętrznych
na lata 2014–2020”;
Wniosek
dotyczący rozporządzenia ustanawiającego ogólne przepisy
dotyczące Funduszu Migracji i Azylu oraz instrumentu finansowego na rzecz
wspierania współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania
przestępczości oraz zarządzania kryzysowego;
Wniosek
dotyczący rozporządzenia ustanawiającego instrument finansowego
na rzecz wspierania współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania
przestępczości oraz zarządzania kryzysowego;
Wniosek
dotyczący rozporządzenia ustanawiającego, w ramach Funduszu
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument wsparcia finansowego w
zakresie granic zewnętrznych i wiz.

1.2.
Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB,
których dotyczy wniosek/inicjatywa[32]

Obecnie
dział 3 tytuł 18 – Sprawy wewnętrzne
Przyszłe
wieloletnie perspektywy finansowe: Dział 3 (Bezpieczeństwo i
obywatelstwo) – „Bezpieczeństwo wewnętrzne”
Charakter wniosku/inicjatywy
þ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania (finansowanie spraw
wewnętrznych na lata 2014–2020)
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu
pilotażowego/działania przygotowawczego[33]
¨ Wniosek/inicjatywa
wiąże się z przedłużeniem bieżącego
działania
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy działania, które zostało przekształcone pod
kątem nowego działania

1.3.
Cele
1.3.1.
Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji
wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

Ostatecznym
celem polityk dotyczących spraw wewnętrznych jest stworzenie obszaru
bez granic wewnętrznych, na który obywatele UE oraz obywatele państw
trzecich mogą wjechać, po którym mogą się poruszać, na
którym mogą żyć i pracować, wnosząc nowe pomysły,
kapitał, wiedzę i innowacje oraz pracując w zawodach
wykazujących deficytowość na krajowych rynkach pracy,
przekonani, że ich prawa są w pełni przestrzegane, a ich
bezpieczeństwo zapewnione. Współpraca z państwami
niebędącymi członkami UE i organizacjami międzynarodowymi
jest niezbędna do osiągnięcia tego celu.
Wzrastające
znaczenie polityk dotyczących spraw wewnętrznych zostało
potwierdzone w programie sztokholmskim i odnośnym planie działania,
których wdrożenie stanowi strategiczny priorytet Unii i obejmuje takie
dziedziny, jak: migracja (legalna migracja i integracja; azyl; nielegalna
migracja i powrót), bezpieczeństwo (zapobieganie terroryzmowi i
przestępczości zorganizowanej oraz ich zwalczanie; współpraca
policyjna) oraz zarządzanie granicami zewnętrznymi (w tym polityka
wizowa), jak również wymiar zewnętrzny tych polityk. Traktat
lizboński umożliwia również Unii ambitniejsze reagowanie na
bieżące obawy obywateli w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa
i sprawiedliwości. Priorytety polityczne w dziedzinie spraw
wewnętrznych, w szczególności kwestię integracji obywateli
państw trzecich, powinno się postrzegać w kontekście
siedmiu inicjatyw przewodnich przedstawionych w strategii „Europa 2020”, która
ma na celu pomoc UE w przezwyciężeniu obecnego kryzysu finansowego i
gospodarczego oraz uzyskaniu inteligentnego i zrównoważonego wzrostu
sprzyjającego włączeniu społecznemu.
Fundusz
Bezpieczeństwa Wewnętrznego zapewni wsparcie finansowe, które jest
potrzebne, aby przełożyć cele Unii w dziedzinie spraw
wewnętrznych na wymierne rezultaty.

1.3.2.
Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a)
ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

FUNDUSZ
BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO
Instrument
finansowy na rzecz wspierania współpracy policyjnej, zapobiegania i
zwalczania przestępczości oraz zarządzania sytuacjami
kryzysowymi
Zgodnie z
priorytetami zidentyfikowanymi w odpowiednich strategiach, programach, ocenach
zagrożenia i ryzyka przygotowanych przez Unię Instrument przyczyni
się do realizacji następujących celów szczegółowych:
a)         zapobiegania
i walki z przestępczością transgraniczną, poważną
i zorganizowaną oraz wzmacniania koordynacji i współpracy między
organami ścigania państw członkowskich i odpowiednimi
państwami trzecimi;
b)         wzmacniania
potencjału państw członkowskich i Unii w celu skutecznego
zarządzania zagrożeniami dla bezpieczeństwa i sytuacjami
kryzysowymi oraz przygotowania się do ochrony ludzi i infrastruktury
krytycznej przed atakami terrorystycznymi i innymi zdarzeniami związanymi
z bezpieczeństwem oraz ich ochrony.
Obecne
działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa: 18.05
Instrument
wsparcia finansowego na rzecz granic zewnętrznych i wiz
Zgodnie z
priorytetami zidentyfikowanymi w odpowiednich strategiach, programach, ocenach
zagrożenia i ryzyka przygotowanych przez Unię Instrument przyczyni
się do realizacji następujących celów szczegółowych:
a)         wspierania
wspólnej polityki wizowej, aby ułatwić legalne podróże,
zapewnić równe traktowanie obywateli państw trzecich oraz
opanować problem nielegalnej migracji;
b)         wspierania
zarządzania granicami, aby zapewnić, z jednej strony, wysoki poziom
ochrony granic zewnętrznych oraz, z drugiej strony, sprawne przekraczanie
granic zewnętrznych zgodnie z dorobkiem Schengen.
Obecne
działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa: 18.02 (w zakresie, w którym dotyczy Funduszu Granic
Zewnętrznych).

1.3.3.
Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ

Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej.
Wpływ
wniosku na beneficjentów/grupy docelowe jest opisany bardziej szczegółowo
w punkcie 4.1.2 oceny skutków.
Co do zasady
uproszczenia wprowadzone na wszystkich poziomach procesu finansowania i w
każdym trybie zarządzania będą miały wyraźnie
korzystny wpływ na procesy dotyczące zarządzania wsparciem
finansowym.
Współpraca
policyjna, zapobieganie i zwalczanie przestępczości oraz
zarządzanie sytuacjami kryzysowymi
Głównymi
beneficjentami wsparcia finansowego będą państwa
członkowskie oraz ich organy ścigania, jak również każdy
inny organ wyspecjalizowany w ochronie infrastruktury krytycznej i
zarządzaniu kryzysowym, a także odpowiednie organizacje
międzynarodowe i pozarządowe, w stosownych przypadkach (np. w
dziedzinie zapobiegania przestępczości, walki z radykalizacją
oraz handlem ludźmi).
Grupą
docelową, która skorzysta ze zmian, będzie cała populacja.
Głównymi osiągnięciami będą 1) wzmocniony
potencjał administracyjny i operacyjny państw członkowskich w
zakresie wykrywania i skutecznego ścigania przestępczości
transgranicznej, poważnej i zorganizowanej, w tym terroryzmu w celu
ograniczenia zagrożeń dla bezpieczeństwa wynikających z
tego rodzaju przestępczości oraz 2) większa odporność
Europy na sytuacje kryzysowe i katastrofy, dzięki bardziej spójnej
polityce UE w zakresie zarządzania ryzykiem, która łączy
sporządzanie ocen zagrożenia i ryzyka z tworzeniem polityki z jednej
strony, oraz bardziej skuteczne i skoordynowane reagowanie UE na sytuacje
kryzysowe, łączące istniejący potencjał i wiedzę
ekspercką z drugiej strony. Ważnym osiągnięciem będzie
również zwiększenie potencjału państw członkowskich w
zakresie zapobiegania, przygotowania i ochrony ludzi oraz infrastruktury
krytycznej przed atakami terrorystycznymi oraz innymi poważnymi zagrożeniami
dla bezpieczeństwa.
Granice
zewnętrzne i wizy
Głównymi beneficjentami wsparcia finansowego na rzecz granic i wiz
będą służby wdrażające dorobek UE, kodeks
graniczny Schengen oraz kodeks wizowy w państwach członkowskich:
straż graniczna, policja oraz służby konsularne. Grupą
docelową, która skorzysta ze zmian, będą podróżni –
wszystkie osoby przekraczające zewnętrzną granicę UE.
Wyniki obejmą wzmocniony potencjał tych służb w zakresie
(1) ochrony granic oraz utrzymywania kontaktu ze służbami organów
ścigania, w ramach europejskiego systemu nadzoru granic (EUROSUR); (2)
zarządzania przepływami migracyjnymi w placówkach konsularnych
(wnioski o wydanie wizy) oraz (3) poprawy obsługi przepływów
pasażerów na przejściach granicznych, zapewniając z jednej
strony wysoki i jednolity poziom ochrony, we współpracy ze
służbami innych organów ścigania, a z drugiej strony, sprawne
przekraczanie granic zewnętrznych zgodnie z dorobkiem prawnym oraz z
zasadą traktowania podróżnych z szacunkiem i zasadą poszanowania
godności. Znaczącym konkretnym wynikiem będzie utworzenie dwóch
nowych systemów IT na poziomie UE w zakresie przekraczania granic przez
obywateli państw trzecich (unijny system wjazdu/wyjazdu oraz unijny
program rejestrowania podróżnych).

1.3.4.
Wskaźniki wyników i wpływu

Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy.
Ze
względu na potrzebę przeprowadzenia dialogu politycznego przed
opracowaniem programów krajowych na tym etapie nie jest możliwe ustalenie
ostatecznego zestawu wskaźników, które będą wykorzystane do pomiaru
osiągnięć wyżej wymienionych celów. Jednak
– w
odniesieniu do współpracy policyjnej oraz zapobiegania i zwalczania
przestępczości, wskaźniki objęłyby liczbę
wspólnych operacji transgranicznych oraz liczbę dokumentów
opisujących dobre praktyki i liczbę zorganizowanych wydarzeń.
Wskaźniki w zakresie zarządzania kryzysowego oraz ochrony
infrastruktury krytycznej objęłyby liczbę narzędzi
wprowadzonych w życie lub udoskonalonych w celu uproszczenia ochrony
infrastruktury krytycznej przez państwa członkowskie we wszystkich
sektorach gospodarki oraz liczbę ocen zagrożenia i ryzyka
sporządzonych na poziomie Unii.
– w obszarze granic
i wiz wskaźniki objęłyby liczbę placówek konsularnych,
które zostały wyposażone, zabezpieczone lub wzmocnione, aby
zapewnić skuteczne przetwarzanie wniosków wizowych i jakość
usług dla wnioskodawców oraz rozwój sprzętu przeznaczonego do
kontroli granic i zwiększenie liczby zatrzymań obywateli państw
trzecich nielegalnie przekraczających granice zewnętrzne w
odniesieniu do ryzyka istniejącego na odpowiednim odcinku granicy
zewnętrznej. Wskaźniki wpływu posłużą do
zmierzenia wzrostu bezpieczeństwa na granicy, potencjału wydawania
wiz oraz zdolności do bezpiecznej i sprawnej obsługi przepływu
podróżnych przez granice.

1.4.
Uzasadnienie wniosku/inicjatywy
1.4.1.
Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać
zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

W latach
2014–2020 UE nadal będzie musiała się zmierzyć z istotnymi
wyzwaniami w dziedzinie spraw wewnętrznych.
Niezbędne
dla wzrostu gospodarczego, kulturalnego i społecznego UE jest zapewnienie
bezpiecznego środowiska. UE ma do odegrania istotną rolę,
zarówno poprzez opanowanie zagrożeń związanych z
przestępczością poważną i zorganizowaną,
cyberprzestępczością i terroryzmem, jak i poprzez zapewnienie
zarządzania zewnętrznymi granicami oraz szybkie reagowanie na
powstające sytuacje kryzysowe wywołane działaniami
człowieka lub klęskami żywiołowymi. W erze globalizacji,
gdy zagrożenia są coraz większe i coraz częściej
mają wymiar ponadnarodowy, żadne państwo członkowskie nie
może skutecznie działać na własną rękę.
Niezbędna jest spójna i wszechstronna odpowiedź na poziomie
europejskim, aby organy ścigania mogły skutecznie działać w
różnych państwach i jurysdykcjach.
Współpraca
z państwami niebędącymi członkami UE i organizacjami
międzynarodowymi jest niezbędna do osiągnięcia tych celów.
Ostatnie wydarzenia w północnej Afryce dowiodły, jak ważne dla
UE jest przyjęcie wszechstronnego i skoordynowanego podejścia w
stosunku do migracji, granic i bezpieczeństwa. Nabierający znaczenia
wymiar zewnętrzny polityki spraw wewnętrznych UE musi zatem
zostać wzmocniony, w pełnej zgodności z polityką
zagraniczną Unii.

1.4.2.
Wartość dodana z tytułu
zaangażowania Unii Europejskiej

Zarządzanie
przepływami migracyjnymi i zagrożeniami dla bezpieczeństwa
stanowi wyzwanie, z którym poszczególne państwa nie poradzą sobie
same. Są to obszary, w których występuje oczywista wartość
dodana płynąca z wykorzystania budżetu UE.
Niektóre
państwa członkowskie są znacząco obciążone ze
względu na swoje szczególne położenie geograficzne oraz
długość granic zewnętrznych Unii, do których
zarządzania są zobowiązane. Zniesienie wewnętrznej kontroli
granicznej musi być uzupełnione wspólnymi środkami na rzecz
skutecznej kontroli i ochrony granic zewnętrznych Unii. Zasada
solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności
między państwa członkowskie stanowi zatem oś wspólnej
polityki w zakresie azylu, migracji i granic zewnętrznych. Budżet UE
zapewnia środki, aby sprostać finansowym skutkom wynikającym z
poszanowania tej zasady. W dziedzinie bezpieczeństwa
przestępczość poważna i zorganizowana, terroryzm i inne
zagrożenia dla bezpieczeństwa nabierają charakteru
ponadnarodowego. Współpraca ponadnarodowa i koordynacja między
organami ścigania są podstawowym elementem udanego zapobiegania i
zwalczania przestępczości, na przykład poprzez wymianę
informacji, wspólne dochodzenia, technologie interoperacyjne oraz wspólne oceny
zagrożenia i ryzyka.
Obsługa
przepływów migracyjnych, zarządzanie granicami zewnętrznymi UE
oraz bezpieczeństwo UE wymagają znaczących środków oraz
potencjału państw członkowskich. Dzięki udoskonalonej
współpracy operacyjnej oraz koordynacji obejmującej łączenie
zasobów w obszarach takich jak szkolenie i wyposażenie uzyskuje się
korzyści skali oraz osiąga synergię, tym samym zapewniając
bardziej wydajne wykorzystanie środków publicznych i wzmacniając
solidarność, wzajemne zaufanie oraz podział
odpowiedzialności za wspólne polityki UE między państwami
członkowskimi. Jest to szczególnie adekwatne w obszarze
bezpieczeństwa, w którym wsparcie finansowe dla wszystkich form wspólnych
operacji transgranicznych jest bardzo ważne w celu wzmocnienia
współpracy między policją, służbami celnymi, służbami
granicznymi oraz organami sądowymi.
W odniesieniu
do wymiaru zewnętrznego spraw wewnętrznych jest oczywiste, że
przyjmowanie środków i łączenie zasobów na poziomie UE wzmocni
znacząco wpływ UE niezbędny do przekonania państw trzecich
do zaangażowania się wraz z nią w działania związane z
migracją oraz kwestiami bezpieczeństwem, co leży w interesie UE
i państw członkowskich.
Prawo UE do
działania w obszarze spraw wewnętrznych wynika z tytułu V
„Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości”
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności art.
77 ust. 2, art. 78 ust. 2, art. 79 ust. 2 i 4, art. 82 ust. 1, art. 84 oraz
art. 87 ust. 2 TFUE. Współpraca z państwami trzecimi i organizacjami
międzynarodowymi jest objęta art. 212 ust. 3 TFUE. We wnioskach
przestrzega się zasady pomocniczości, ponieważ
większość finansowania będzie wdrażana zgodnie z
zasadą zarządzania dzielonego oraz w poszanowaniu kompetencji
instytucjonalnych państw członkowskich.

1.4.3.
Główne wnioski wyciągnięte z
podobnych działań

Chociaż
ogólnie uznaje się, że obecne instrumenty finansowe w dziedzinie
spraw wewnętrznych osiągają cele i działają
skutecznie, główne wnioski wyciągnięte z przeglądu
śródokresowego oraz konsultacji z zainteresowanymi podmiotami
wskazują na potrzebę:
–      uproszczenia oraz usprawnienia instrumentów w dziedzinie spraw
wewnętrznych poprzez ograniczenie liczby
programów finansowych do dwóch w drodze utworzenia Funduszu Migracji i Azylu
oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Pozwoli to UE na bardziej
strategiczne wykorzystanie tych instrumentów, a tym samym bardziej skuteczne
uwzględnienie priorytetów politycznych oraz potrzeb UE;
–      wzmocnienia roli UE jako partnera globalnego,
poprzez włączenie elementu wymiaru zewnętrznego do
przyszłych funduszy, aby wzmocnić wpływ UE w zakresie
zewnętrznego wymiaru polityk z obszaru spraw wewnętrznych;
–      uprzywilejowania zarządzania dzielonego,
a nie zarządzania scentralizowanego w przypadku, gdy jest możliwe
usunięcie niepotrzebnego obciążenia administracyjnego;
–      przyjęcia, w zarządzaniu dzielonym, podejścia bardziej
ukierunkowanego na wyniki poprzez przestawienie
się na programowanie wieloletnie połączone z dialogiem
politycznym na wysokim poziomie, co zapewni pełne dopasowanie przez
państwa członkowskie programów krajowych do celów polityki i
priorytetów UE oraz skupienie się na osiąganiu wyników;
–      udoskonalenia zarządzania scentralizowanego, aby zapewnić
szereg narzędzi na rzecz działań zgodnych z kierunkiem polityki, w tym wsparcie dla działań ponadnarodowych, w
szczególności działań innowacyjnych oraz działań w
państwach trzecich i ich dotyczących (wymiar zewnętrzny), jak
również działań w sytuacjach nadzwyczajnych, badań oraz
wydarzeń;
–      ustanowienia wspólnych ram regulacyjnych
obejmujących wspólny zestaw zasad dotyczących programowania,
sprawozdawczości, zarządzania finansowego oraz kontroli, jak
najbardziej spójny z innymi funduszami UE zarządzanymi w trybie
zarządzania dzielonego, by wszystkie zainteresowane podmioty mogły
lepiej zrozumieć te zasady oraz by zapewnić wysoki poziom
zgodności i spójności;
–      zapewnienia szybkiej i skutecznej reakcji w przypadku sytuacji
nadzwyczajnych, poprzez zaprojektowanie Funduszy w
taki sposób, by UE mogła odpowiednio reagować w szybko
zmieniających się sytuacjach;
–      wzmocnienia roli agencji w obszarze spraw wewnętrznych w celu promowania praktycznej współpracy między
państwami członkowskimi, poprzez powierzenie im realizacji
konkretnych działań, przy zapewnieniu odpowiedniej kontroli
politycznej nad ich działaniami.
Więcej
szczegółów można znaleźć w ocenie skutków i uzasadnieniach
towarzyszących każdemu rozporządzeniu.

1.4.4.
Spójność z ewentualnymi innymi
instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia

Pewna liczba
instrumentów UE zapewnia wsparcie dla działań, które są
uzupełniające w stosunku do działań finansowanych w ramach Funduszu
Bezpieczeństwa Wewnętrznego:
Między Funduszem Bezpieczeństwa
Wewnętrznego a Instrumentem Finansowym Ochrony Ludności stosuje
się linię podziału wskazaną w art. 3 obecnego programu
CIPS: ochrona cywilna obejmuje klęski żywiołowe, jak
również katastrofy będące wynikiem nieumyślnych
działań człowieka (wypadki), podczas gdy katastrofy
będące wynikiem umyślnych działań człowieka
dotyczą kwestii bezpieczeństwa, a zatem będą objęte
Funduszem Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Ataki
terrorystyczne lub inne zdarzenia stanowiące zagrożenie dla
bezpieczeństwa pozostaną poza zakresem Funduszu Solidarności
Unii Europejskiej. Szczegółowy zakres, w jakim zgodnie z art. 222 TFUE
(klauzula solidarności) można wesprzeć państwa
członkowskie, które są obiektem ataku terrorystycznego lub
ofiarą klęsk żywiołowych oraz katastrof wywołanych
przez człowieka, nie jest jasny z tego względu, że wymagane jest
formalne przyjęcie przepisów wykonawczych, które nie zostały jak
dotąd zaproponowane. Zatem możliwość finansowania sytuacji
nadzwyczajnych w razie poważnych ataków terrorystycznych lub innych
zdarzeń stanowiących zagrożenie dla bezpieczeństwa zostanie
objęta przez Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Luka
między badaniami naukowymi w ramach programu „Horyzont 2020” a
praktycznym zastosowaniem wyników takich badań naukowych zostanie
wyeliminowana, ponieważ w ramach Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego przewidziano cele szczegółowe oraz działania
kwalifikowalne pozwalające na finansowanie testowania i zatwierdzania
wyników badań („prototypy”), w celu ich masowego zastosowania w praktyce
(„zamówienia przedkomercyjne”).
Przyszły program
„Sprawiedliwość” będzie ściśle związany z
Funduszem Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a także będzie
stanowił jego uzupełnienie, szczególnie w części dotyczącej
wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, lecz jest on bardziej
skoncentrowany na współpracy sądowej, harmonizacji procedury oraz
wzajemnym uznawaniu, co w praktyce zapobiega ich znaczącemu
zazębianiu.
Elementy
dotyczące wymiaru zewnętrznego Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego będą wspierać działania w państwach
trzecich oraz ich dotyczące, co sprzyja głównie interesom i celom UE,
ma bezpośredni wpływ na UE i państwa członkowskie oraz
zapewnia spójność z działaniami prowadzonymi na terytorium UE. Finansowanie
to będzie zaprojektowane i realizowane zgodnie z działaniami
zewnętrznymi Unii oraz jej polityką zagraniczną. Nie ma ono na
celu wspierania działań ukierunkowanych na pomoc rozwojową.
Będzie natomiast stanowić uzupełnienie, w stosownych przypadkach,
pomocy finansowej zapewnianej za pośrednictwem instrumentów pomocy
zewnętrznej. W tym kontekście szczególne znaczenie dla obszaru spraw
wewnętrznych będzie miał program zastępujący program
tematyczny dotyczący współpracy z państwami trzecimi w obszarze
migracji i azylu oraz Instrument na rzecz Stabilności. Instrumenty
pomocy zewnętrznej albo wspierają potrzeby państw beneficjentów
w zakresie rozwoju albo wspierają ogólne interesy polityczne UE w
przypadku partnerów strategicznych, podczas gdy fundusze w dziedzinie spraw
wewnętrznych będą wspierać konkretne działania w
państwach trzecich realizujące cele w dziedzinie polityki migracyjnej
UE i polityki w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego.
Wyeliminują one zatem szczególną lukę oraz przyczynią
się do stworzenia zestawu narzędzi do dyspozycji UE.

1.5.
Czas trwania działania i jego wpływu
finansowego

þ Wniosek/inicjatywa o określonym
czasie trwania
–
þ    Czas trwania wniosku/inicjatywy: od 01/01/2014 do 31/12/2020
–
þ    Czas trwania wpływu finansowego: od 2014 r. do 2023 r.
¨ Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym
czasie trwania
–
Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od
RRRR r. do RRRR r.,
–
po którym następuje faza operacyjna.

1.6.
Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[34]

þBezpośrednie zarządzanie scentralizowane przez Komisję
þ Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych:
–
þ    agencjom wykonawczym
–
þ    organom utworzonym przez Wspólnoty[35]

–
þ    krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek
świadczenia usługi publicznej
–
¨    osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych
działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej,
określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu
art. 49 rozporządzenia finansowego
þ Zarządzanie dzielone z
państwami członkowskimi
þZarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
þ Zarządzanie wspólne z organizacjami
międzynarodowymi (należy wyszczególnić)
W przypadku wskazania
więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje
w części „Uwagi”.
Uwagi
Wnioski
będą wdrażane głównie poprzez zarządzanie dzielone w
ramach wieloletnich programów krajowych.
Cele, które
mają zostać osiągnięte w ramach programów krajowych,
będą uzupełnione przez „działania Unii” oraz mechanizm
szybkiego reagowania w przypadku sytuacji nadzwyczajnych. Działania te
przyjmą formę dotacji oraz zamówień publicznych przy
bezpośrednim zarządzaniu scentralizowanym i obejmą
działania w państwach trzecich i dotyczące tych państw.
Zostaną
wykorzystane wszystkie możliwe środki, aby uniknąć
rozdrobienia, poprzez koncentrację zasobów na osiągnięciu
ograniczonej liczby celów UE oraz poprzez wykorzystanie wiedzy eksperckiej
głównych zainteresowanych podmiotów, w stosownych przypadkach, na
podstawie umów o partnerstwie i umów ramowych.
Pomoc
techniczna z inicjatywy Komisji będzie wdrażana przy zastosowaniu
bezpośredniego zarządzania scentralizowanego.
Państwa
uczestniczące we wprowadzaniu w życie, stosowaniu i rozwoju dorobku
Schengen będą również uczestniczyć w dwóch instrumentach
tworzących Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego, który rozwija
dorobek Schengen (instrument dotyczący granic i wiz oraz instrument
dotyczący współpracy policyjnej), tak jakby były państwami
członkowskimi, w świetle umów o uczestnictwie w dorobku prawnym
Schengen. Będą one uczestniczyć w instrumentach zgodnie z przepisami
rozporządzenia, wdrażając swoje własne wieloletnie programy
krajowe oraz będą miały możliwość ubiegania
się o finansowanie wchodzące w zakres działań Unii itp. W
odniesieniu do Funduszu Granic Zewnętrznych zostaną zawarte konkretne
umowy w celu określenia przepisów uzupełniających
niezbędnych w przypadku ich uczestnictwa (przepisy wynikające z
rozporządzenia finansowego, jego przepisów wykonawczych i Traktatów, w tym
z uprawnień kontrolnych Trybunału Obrachunkowego). Ze względu na
to, że państwa te wniosą wkład do budżetu UE
przeznaczony na te dwa instrumenty w wysokości odpowiadającej ich
PKB, umowy te określą także wysokość wkładów,
które zostaną przekazane przez te państwa jako część
podziału odpowiedzialności w zakresie zarządzania strefą
Schengen, niezależnie od wielkości kwot uzyskanych w ramach tych
instrumentów. Dotychczas do państw stowarzyszonych należą
Norwegia, Islandia, Szwajcaria i Liechtenstein.

2.
ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.
Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Należy
określić częstotliwość i warunki.
W przypadku
zarządzania dzielonego zaproponowano spójne i
skuteczne ramy sprawozdawczości, monitorowania i oceny. W przypadku
każdego programu krajowego państwa członkowskie zostaną
poproszone o powołanie komitetu monitorującego, w którym Komisją
będzie mogła uczestniczyć.
Państwa
członkowskie będą corocznie przedstawiały sprawozdanie z
realizacji programu wieloletniego. Sprawozdania te stanowią konieczny
warunek dokonania rocznych płatności. Aby państwa
członkowskie mogły uczestniczyć w procesie przeglądu
śródokresowego, w 2017 r. zostaną poproszone o dostarczenie
dodatkowych informacji na temat postępu w osiąganiu celów. Podobne
działanie zostało zaplanowane na 2019 r., aby umożliwić, w
stosownych przypadkach, dokonanie korekt w ostatnim roku budżetowym (2020
r.).
Wspierając
rozwój kultury opartej na ocenie w dziedzinie spraw wewnętrznych, Fundusze
uzyskają wspólne ramy oceny i monitorowania oparte o wskaźniki
związane z szeroko pojętą polityką, które
podkreślą przyjęte w przypadku funduszy podejście oparte na
wynikach, oraz istotną rolę, którą mogłyby odegrać w
procesie łączenia polityk, aby osiągnąć cel, jakim
jest stworzenie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i
sprawiedliwości. Wskaźniki te dotyczą oddziaływania, jakie
fundusze mogą mieć na: rozwój wspólnej kultury bezpieczeństwa na
graniach, współpracy policyjnej i zarządzania kryzysowego; skuteczne
zarządzanie przepływami migracyjnymi na terytorium UE; sprawiedliwe i
równe traktowanie obywateli państw trzecich; solidarność i
współpracę między państwami członkowskimi przy
rozwiązywaniu kwestii migracji i bezpieczeństwa wewnętrznego
oraz wypracowanie wspólnego podejścia UE do migracji i bezpieczeństwa
w stosunku do państw trzecich.
Aby
zapewnić właściwe stosowanie zasad dotyczących oceny oraz
mając na względzie praktyczne doświadczenia w zakresie oceny w
państwach członkowskich w ramach obecnego systemu finansowania UE w
dziedzinie spraw wewnętrznych, Komisja i państwa członkowskie
będą razem pracować nad rozwijaniem wspólnych ram oceny i
monitorowania, między innymi poprzez określanie modeli oraz wspólnych
wskaźników produktu i rezultatu.
Na
początku okresu programowania zostaną ustanowione wszystkie
środki, tym samym umożliwiając państwom członkowskim
stworzenie systemów sprawozdawczości oraz oceny na podstawie uzgodnionych
zasad i wymogów.
Aby
ograniczyć obciążenie administracyjne i zapewnić
synergię między sprawozdawczością a oceną, informacje
wymagane do sprawozdań z oceny będą opierać się na
informacjach dostarczonych przez państwa członkowskie w rocznych
sprawozdaniach z realizacji programów krajowych oraz je uzupełnią.
W 2018 r.
Komisja przedstawi również sprawozdanie z przeglądu śródokresowego
programów krajowych.
Na bardziej
ogólnym poziomie, Komisja przedstawi śródokresowe sprawozdanie z wdrażania
funduszy do 30 czerwca 2018 r. oraz sprawozdanie z oceny ex-post do 30
czerwca 2024 r., obejmujące całość wdrażania (tj. nie
tylko programy krajowe w ramach zarządzania dzielonego).

2.2.
System zarządzania i kontroli
2.2.1.
Zidentyfikowane ryzyko

DG do Spraw
Wewnętrznych nie jest podmiotem, któremu dotychczas zagrażało
wysokie ryzyko błędów w programach wydatkowania. Zostało to
potwierdzone w rocznych sprawozdaniach Trybunału Obrachunkowego, w których
nie stwierdzano co do zasady istotnych uchybień, jak również w
rocznych sprawozdaniach z działalności DG do Spraw Wewnętrznych
(oraz dawnej DG ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa),
w których w minionych latach nie stwierdzono przekroczenia poziomu
błędu resztowego powyżej 2 % .
W przypadku
zarządzania dzielonego ogólne ryzyko w
odniesieniu do wdrażania obecnych programów obejmuje głównie trzy
kategorie:
–      ryzyko nieskutecznego lub niewystarczająco ukierunkowanego
wykorzystania funduszy;
–      błędy wynikające z zawiłości norm i
słabości w systemach zarządzania i kontroli;
–      nieskuteczne wykorzystanie zasobów administracyjnych (ograniczona
proporcjonalność wymogów).
Warto
również wspomnieć o elementach szczegółowych dotyczących
systemu czterech funduszy w ramach programu ogólnego „Solidarność i
zarządzanie przepływami migracyjnymi”.
–      System programów rocznych zapewnia regularność
płatności ostatecznych w oparciu o wydatki, które zostały
certyfikowane i skontrolowane. Ponieważ okres kwalifikowalności
programów rocznych nie odpowiada rokowi budżetowemu UE, system mający
na celu zapewnienie wiarygodności wydatków nie jest w pełni
satysfakcjonujący, pomimo swojej restrykcyjności.
–      Szczegółowe zasady kwalifikowalności są ustalane przez
Komisję. Zapewnia to co do zasady jednolitość finansowanych
wydatków. Tworzy jednak również niepotrzebne obciążenie organów
krajowych i Komisji oraz podwyższa ryzyko popełnienia
błędów przez beneficjentów lub państwa członkowskie ze
względu na błędną interpretację zasad UE.
–      Obecne systemy zarządzania i kontroli są bardzo podobne do
systemów stosowanych w przypadku funduszy strukturalnych. Zawierają jednak
pewne niewielkie różnice, zwłaszcza w odniesieniu do zakresu
odpowiedzialności instytucji certyfikujących i instytucji audytowych.
Powoduje to nieporozumienia w państwach członkowskich, w szczególności
kiedy organy te działają w tych dwóch rodzajach funduszy.
Zwiększa to również ryzyko błędów i wymaga bardziej
intensywnego monitorowania.
W niniejszym
wniosku znacząco zmienia się poniższe elementy:
–      do systemów zarządzania i kontroli będą stosowane ogólne
wymogi dla funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;
systemy te będą także w pełni zgodne z nowymi wymogami
nowego rozporządzenia finansowego. Trzy organy zostaną
zastąpione dwoma (czyli Instytucją Odpowiedzialną oraz Instytucją
Audytową), których zakres kompetencji został wyjaśniony, aby
zapewnić większą wiarygodność.
–      programowanie wieloletnie w połączeniu z rocznym rozliczaniem
rachunków w oparciu o płatności dokonane przez Instytucję
Odpowiedzialną ujednolici okresy kwalifikowalności z rocznym
rozliczaniem rachunków Komisji, bez zwiększania obciążenia
administracyjnego porównywalnego do obecnego systemu.
–      kontrole na miejscu będą przeprowadzane w ramach kontroli
pierwszego stopnia, to jest przez Instytucję Odpowiedzialną i
będą potwierdzać jej coroczne poświadczenie
wiarygodności dotyczące zarządzania.
–      wyjaśnienie oraz uproszczenie zasad kwalifikowalności, jak
również ich harmonizacja z innymi instrumentami wsparcia finansowego UE,
ograniczą błędy popełniane przez beneficjentów, którzy
uzyskują pomoc z różnych źródeł. Niniejsze zasady
kwalifikowalności zostaną określone na poziomie krajowym, z
wyjątkiem niektórych zasad podstawowych, podobnych do stosowanych w
funduszach objętych zakresem wspólnych ram strategicznych.
–      zachęca się do stosowania wariantu kosztów uproszczonych,
szczególnie w przypadku niewielkich dotacji.
W przypadku zarządzania
scentralizowanego występują następujące główne
ryzyka:
–      ryzyko niskiej zgodności między otrzymanymi projektami a
priorytetami politycznymi DG do Spraw Wewnętrznych;
–
ryzyko niskiej jakości wybranych projektów
oraz niski poziom technicznej realizacji projektu, ograniczające
oddziaływanie programów; z powodu nieodpowiednich procedur wyboru, braku
wiedzy eksperckiej lub niewystarczających mechanizmów monitorowania;
–      ryzyko nieefektywnego lub niegospodarnego wykorzystania przyznanych
środków, zarówno w przypadku dotacji (złożoność
procedury zwrotu faktycznych kosztów kwalifikowalnych w połączeniu z
ograniczonymi możliwościami skontrolowania kosztów kwalifikowalnych w
dokumentacji), jak i zamówień (w niektórych przypadkach ograniczona liczba
dostawców posiadających wymaganą specjalistyczną wiedzę
uniemożliwia porównanie ofert cenowych);
–      ryzyko związane ze zdolnością (szczególnie) mniejszych
organizacji w zakresie skutecznej kontroli wydatków, jak również
przejrzystości wykonywanych transakcji;
–      zagrożenie dla reputacji Komisji w przypadku wykrycia
nadużyć finansowych lub działalności przestępczej;
wewnętrzne systemy kontroli stron trzecich zapewniają tylko
częściowe zabezpieczenie ze względu na dość
dużą liczbę różnorodnych wykonawców i beneficjentów, z
których każdy stosuje własny, często mało rozbudowany
system kontroli.
Oczekuje
się, że większość z tych ryzyk zostanie ograniczona
dzięki lepszemu ukierunkowaniu wniosków i wykorzystaniu uproszczonych
elementów włączonych do nowej rewizji rozporządzenia
finansowego.

2.2.2.
Przewidywane metody kontroli

Zarządzanie
dzielone:
Na poziomie
państw członkowskich proponowane struktury
systemów zarządzania i kontroli stanowią rozwinięcie
założeń z lat 2007–2013 i zachowują
większość funkcji pełnionych w bieżącym okresie,
w tym kontrole administracyjne i kontrole na miejscu, audyty systemów
zarządzania i kontroli oraz audyty operacji. Kolejność tych
funkcji została jednak zmieniona, aby uczynić kontrole na miejscu
wyraźnym obowiązkiem Instytucji Odpowiedzialnej, jako
część i element przygotowań do rocznego rozliczania
rachunków.
Aby
wzmocnić odpowiedzialność, Instytucje Odpowiedzialne byłyby
akredytowane przez krajowy organ akredytujący, w którego zakresie
leżałby bieżący nadzór. Oczekuje się, że
ograniczenie liczby organów – brak Instytucji Certyfikującej oraz
ograniczenie liczby funduszy – zredukuje obciążenie administracyjne i
wzmocni możliwość zbudowania silniejszego potencjału
administracyjnego, ale pozwoli również na bardziej wyraźny
podział obowiązków.
Jak dotąd
nie są dostępne wiarygodne szacunki dotyczące kosztów kontroli
funduszy zarządzanych zgodnie z zasadą zarządzania dzielonego w
dziedzinie spraw wewnętrznych. Jedyne dostępne szacunki dotyczą
Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności, w
których koszty zadań związanych z kontrolą (na poziomie
krajowym, z wyłączeniem kosztów Komisji) wynoszą około 2 %
całkowitego finansowania na lata 2007–2013. Koszty te związane
są z następującymi obszarami kontroli: 1 % dotyczy koordynacji
krajowej i przygotowania programów, 82 % − zarządzania programami, 4
% − certyfikacji, a 13 % − audytu.
Następujące
propozycje zwiększą koszty kontroli:
–      stworzenie i funkcjonowanie organu akredytującego oraz ogólnie
zmiana systemu;
–      przedłożenie oświadczenia dotyczącego
zarządzania towarzyszącego rocznym rozliczeniom;
–      kontrole na miejscu przeprowadzane przez Instytucję
Odpowiedzialną;
–      potrzeba dodatkowych działań kontrolnych przez Instytucje
Audytowe w celu kontroli oświadczenia dotyczącego zarządzania.
Zawarto jednak
również propozycje, które ograniczą koszty kontroli:
–      zostanie zniesiona Instytucja Certyfikująca. Chociaż jej
zadania przejmie częściowo Instytucja Odpowiedzialna, pozwoli to
państwu członkowskiemu na zaoszczędzenie zasadniczej
części kosztów związanych z certyfikacją, ze względu
na większą skuteczność administracyjną, mniejsze
zapotrzebowanie na koordynację i zmniejszenie zakresu audytów;
–      kontrole wykonywane przez Instytucję Audytową będą
bardziej ukierunkowane na ponowne wykonanie (na próbie) kontroli pierwszego
stopnia – administracyjnych i na miejscu – przeprowadzonych przez
Instytucję Odpowiedzialną. Przyspieszy to procedurę
kontradyktoryjną i zapewnie przeprowadzenie wszystkich niezbędnych
kontroli przed przedłożeniem rocznych rozliczeń;
–      stosowanie kosztów uproszczonych ograniczy koszty administracyjne oraz
obciążenie na wszystkich poziomach, to jest administracji i
beneficjentów;
–      roczne rozliczenie oraz ograniczenie okresu rozliczenia zgodności
do 36 miesięcy ograniczy okres przechowywania dokumentów do celów kontroli
w stosunku do administracji i beneficjentów;
–      ustanowienie komunikacji elektronicznej między Komisją a
państwami członkowskimi będzie obowiązkowe.
Do
powyższych punktów należy dodać elementy uproszczeń
określone w §2.2.1 powyżej, które również przyczynią
się do ograniczenia obciążenia administracyjnego beneficjentów,
a zatem stanowią jednoczesne ograniczenie ryzyka błędów i
obciążania administracyjnego.
Stąd
oczekuje się, że propozycje te doprowadzą do redystrybucji
kosztów kontroli, a nie ich wzrostu lub ograniczenia. Przewiduje się
jednak, że redystrybucja kosztów (co do zakresu kompetencji, a z uwagi na
proporcjonalne środki kontroli również w państwach
członkowskich i programach) umożliwi skuteczniejsze łagodzenie
ryzyka oraz zapewnienie lepszego i szybszego systemu potwierdzania
wiarygodności.
Na poziomie
Komisji nie przewiduje się zmniejszenia kosztów
zarządzania i kontroli zarządzania dzielonego w pierwszej
połowie okresu programowania, przede wszystkim dlatego, że
wielkość i liczba obszarów polityki, których dotyczy zarządzanie
dzielone, wzrośnie w porównaniu z obecnym okresem. Dlatego już utrzymanie
tych samych zasobów będzie wymagało zysków w zakresie
efektywności. Dodatkowo w pierwszych latach nastąpi kumulacja
zadań do wykonania: zamknięcie programów 2007–2013 (ostatnie
sprawozdania z zamknięcia wpłyną najpóźniej
31 marca 2016 r.), dialogi polityczne oraz zatwierdzenie wieloletnich
programów krajowych 2014–2020, utworzenie nowego sytemu rozliczania rachunków.
W drugiej połowie tego okresu ewentualne dostępne zasoby zostaną
wykorzystane do udoskonalenia mechanizmów oceny i monitorowania.
Zarządzanie
scentralizowane
W odniesieniu do
zarządzania scentralizowanego Komisja nadal będzie stosować
obecny system kontroli, na który składają się
następujące elementy: nadzór operacji przez dyrekcje operacyjne,
kontrola ex-ante przez Wydział ds. kontroli i budżetu,
wewnętrzna komisja ds. zamówień publicznych (JPS/HPC), kontrola ex-post
dotycząca dotacji lub audyty prowadzone przez ośrodki audytu
wewnętrznego lub służby audytu wewnętrznego. Dział
kontroli ex-post stosuje „strategię wykrywania”
służącą wykrywaniu maksymalnej liczby nieprawidłowości
w celu odzyskania nienależnych płatności. W oparciu o tę
strategię audyty są przeprowadzane na próbie projektów wybranych
prawie całkowicie na podstawie analizy ryzyka.
Dzięki
połączeniu kontroli ex-ante oraz ex-post, jak
również kontroli administracyjnych oraz audytów na miejscu, w ostatnich
latach kwantyfikowalny średni poziom błędu resztowego był
niższy niż 2 %. Zatem system kontroli wewnętrznej, jak
również jego koszt, są uznawane za odpowiednie przez DG do Spraw
Wewnętrznych, aby osiągnąć cel, jakim jest niski poziom
błędu.
W tych ramach
DG do Spraw Wewnętrznych będzie jednak nadal szukać
możliwości udoskonalenia zarządzania i dalszego upraszczania. W
szczególności wszystkie uproszczone warianty wprowadzone do nowego
rozporządzenia finansowego będą wykorzystywane w jak
największym stopniu, ponieważ powinny się one przyczynić do
ograniczenia obciążenia administracyjnego beneficjentów, a zatem do
jednoczesnego ograniczenia ryzyka błędów i obciążenia administracyjnego
Komisji.
Nowe
rodzaje działań
We wnioskach
przewidziano nowe rodzaje działań w zakresie finansowania ze
środków UE w obszarze spraw wewnętrznych np. lepsze wykorzystanie
wiedzy ekspertów z agencji UE, rozwój wymiaru zewnętrznego oraz
wzmocnienie mechanizmów w sytuacjach nadzwyczajnych.
Te rodzaje działań będą wymagały od DG do Spraw
Wewnętrznych przyjęcia nowych metod zarządzania i kontroli.
Kwoty, które zostaną przeznaczone na te nowe rodzaje działań,
nie zostały jeszcze ustalone, ale jest bardzo mało prawdopodobne, aby
stanowiły znaczącą część ogólnego budżetu
spraw wewnętrznych. Jest jednak niezwykle istotne, aby przyjąć
wewnętrzne środki oraz dokonać ustaleń roboczych w celu
wdrożenia tych nowych zadań na najwcześniejszym etapie tego
okresu, z pełnym poszanowaniem zasad należytego zarządzania
finansowego.
Powyższa
analiza wyraźnie wskazuje na to, że mimo wszystkich wprowadzonych
uproszczeń, konieczne będzie zwiększenie zasobów ludzkich
niezbędnych do wykonania zwiększonego budżetu DG do Spraw
Wewnętrznych.
Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już
przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w
ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi
dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone
zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach rocznego przydziału
środków oraz w świetle istniejących ograniczeń
budżetowych.

2.3.
Środki zapobiegania nadużyciom finansowym
i nieprawidłowościom

Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony
Oprócz
stosowania wszystkich mechanizmów kontroli regulacyjnej DG do Spraw
Wewnętrznych opracuje strategię zwalczania nadużyć
finansowych zgodnie z nową strategią Komisji w zakresie zwalczania
nadużyć finansowych (CAFS) przyjętą w dniu 24 czerwca 2011
r. w celu dopilnowania m.in. by jej wewnętrzne kontrole odnoszące
się do zwalczania nadużyć finansowych były w pełni
zgodne ze strategią Komisji w zakresie zwalczania nadużyć
finansowych oraz by jej podejście w zakresie zarządzania zwalczaniem
nadużyć finansowych było ukierunkowane na wykrywanie ryzyka
nadużyć finansowych oraz na podejmowanie odpowiednich
działań. W razie konieczności utworzone zostaną sieci
kontaktów oraz odpowiednie narzędzia informatyczne służące
analizie przypadków nadużyć finansowych odnoszących się
funduszy.
W odniesieniu
do zarządzania kryzysowego w CAFS wyraźnie zidentyfikowano
potrzebę, aby we wnioskach Komisji dotyczących rozporządzeń
na lata 2014–2020 państwa członkowskie zostały poproszone o
wprowadzenie środków zapobiegania nadużyciom, które są efektywne
oraz proporcjonalne do zidentyfikowanych ryzyk nadużyć finansowych. W
obecnym wniosku art. 5 nakłada na państwa członkowskie
wyraźny wymóg zapobiegania, wykrywania i korekty
nieprawidłowości oraz informowania o tym Komisji. Szczegółowe
unormowania w zakresie tych zobowiązań będą stanowiły
część przepisów szczegółowych dotyczących zadań
Instytucji Odpowiedzialnej, jak zostało to przewidziane w art. 24 ust. 5
lit. c).
Dodatkowo art.
41 wyraźnie wskazuje na ponowne wykorzystanie środków
pochodzących z korekt finansowych w oparciu o ustalenia Komisji lub
Trybunału Obrachunkowego.

3.
SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.
Dział(y) wieloletnich ram finansowych i
pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma
wpływ

·      Istniejące pozycje w budżecie
Według
działów
wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie
 Dział wieloletnich ram finansowych   || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer || Zróżnicowane ([36]) || państw EFTA[37] || krajów kandydujących[38] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 3 ||   || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
·      Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje
Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie
   || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer Pozycja 3 || Zróżnicowane /niezróżnicowane || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 3 || 18 01 04 bb – Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Policja i przestępczość – Pomoc techniczna || Niezróżnicowane || NIE || NIE || TAK || NIE
 3 || 18 02 bb - Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Policja i przestępczość || Zróżnicowane || NIE || NIE || TAK || NIE
 3 || 18 01 04 cc – Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Granice i wizy – Pomoc techniczna || Niezróżnicowane || NIE || NIE || TAK || NIE
 3 || 18 02 cc – Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Granice i wizy || Zróżnicowane || NIE || NIE || TAK || NIE
   ||   ||   ||   ||   ||   ||
   ||   ||   ||   ||   ||   ||
   ||   ||   ||   ||   ||   ||
   ||   ||   ||   ||   ||   ||
Wkłady z państw trzecich
dotyczą wszystkich elementów Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego.
Kryteria oraz metoda obliczania niniejszych wkładów
będzie negocjowana między UE a państwami stowarzyszonymi na
podstawie odrębnej procedury.
Przyjmując odsetek podobny do tego, który
jest obecnie stosowany w ramach Funduszu Granic Zewnętrznych, państwa
stowarzyszone zostaną wezwane do wniesienia wkładów w wysokości
około 210 mln EUR na część dotyczącą granic
i wiz oraz około 50 mln EUR na część
dotyczącą współpracy policyjnej.

3.2.
Szacunkowy wpływ na wydatki
3.2.1.
Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || Numer 3 || Bezpieczeństwo i obywatelstwo
 DG HOME ||   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || Po 2020 || OGÓŁEM
  Środki operacyjne (w cenach bieżących) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 18 02 bb Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Policja i przestępczość || Środki na zobowiązania || (1a) || 135,076 || 143,047 || 151,283 || 159,791 || 168,578 || 177,653 || 187,022 ||   || 1 122,450
 Środki na płatności || (2a) || 15,714 || 43,881 || 71,419 || 111,709 || 147,854 || 156,248 || 164,918 || 410,707 || 1 122,450
 18 02 cc  Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego - Granice i wizy || Środki na zobowiązania || (1a) || 422,310 || 447,186 || 472,886 || 499,435 || 526,856 || 555,173 || 584,412 || - || 3 508,258
 Środki na płatności || (2a) || 59,999 || 120,794 || 223,204 || 350,813 || 461,098 || 487,256 || 514,275 || 1 290,818 || 3 508,258
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[39] ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 18 01 04 bb            Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Policja i przestępczość ||   ||   || 0,800 || 0,800 || 0,800 || 0,800 || 0,800 || 0,800 || 0,800 ||   || 5,600
 18 01 04 cc             Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego - Granice i wizy ||   ||   || 1,700 || 1,700 || 1,700 || 1,700 || 1,700 || 1,700 || 1,700 ||   || 11,900
 OGÓŁEM środki dla DG do Spraw Wewnętrznych || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 559,886 || 592,733 || 626,669 || 661,726 || 697,934 || 735,326 || 773,934 ||   || 4 648,208
 Środki na płatności || =2+2a +3 || 78,213 || 167,174 || 297,123 || 465,023 || 611,452 || 646,004 || 681,693 || 1 701,525 || 4 648,208
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
Ze względu na
to, że istnieją wspólne elementy we wdrażaniu Funduszu Migracji
i Azylu oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, takie jak dialog
polityczny z każdym państwem członkowskim oraz biorąc pod
uwagę, że wewnętrzna struktura DG do Spraw Wewnętrznych w
celu zapewnienia zarządzania nowymi Funduszami (jak również zamknięcia
programów zarządzanych obecnie) może się zmienić, nie jest
możliwe oddzielenie wydatków administracyjnych Funduszu Migracji i Azylu
od wydatków Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Zatem dane
odnoszące się do działu 5 poniżej odpowiadają wydatkom
administracyjnym ogółem uznanym za niezbędne do zapewnienia
zarządzania oboma Funduszami przez Dyrekcję Generalną i nie
przewidziano środków na płatności ogółem.
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || Po 2020 r. || OGÓŁEM
 DG: Sprawy Wewnętrzne ||
  Zasoby ludzkie || 20,841 || 20,841 || 20,841 || 20,841 || 20,841 || 20,841 || 20,841 ||   || 145,887
  Pozostałe wydatki administracyjne || 0,156 || 0,159 || 0,162 || 0,165 || 0,168 || 0,172 || 0,175 ||   || 1,157
 OGÓŁEM Dyrekcja Generalna do Spraw Wewnętrznych || Środki || 20,997 || 21,000 || 21,003 || 21,006 || 21,009 || 21,013 || 21,016 ||   || 147,044
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = płatności ogółem) || 20,997 || 21,000 || 21,003 || 21,006 || 21,009 || 21,013 || 21,016 ||   || 147,044
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   ||   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 ||   || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5  wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || nd. || nd. || nd. || nd. || nd. || nd. || nd. || nd. ||
 Środki na płatności ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||

3.2.2.
Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
–
þ  Wniosek wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:
Polityka w dziedzinie spraw wewnętrznych jest realizowana głównie w
ramach zarządzania dzielonego. Priorytety wydatkowania środków
są ustalane na poziomie UE, podczas gdy faktyczne bieżące
zarządzanie zostało powierzone Instytucjom Odpowiedzialnym na
poziomie krajowym. Wspólne wskaźniki produktu i cele dotyczące
produktów/usług zostaną ustalone wspólnie przez Komisję i
Instytucje Odpowiedzialne jako część ich programów krajowych
oraz zatwierdzone przez Komisję. W związku z tym do czasu
sporządzenia, wynegocjowania i zatwierdzenia programów w latach 2013–2014
trudno jest wskazać cele dotyczące produktów/usług.
W odniesieniu do zarządzania scentralizowanego DG do Spraw
Wewnętrznych nie jest także w stanie dostarczyć
wyczerpującego wykazu wszystkich produktów/usług, które mają
zostać zrealizowane w drodze interwencji finansowej w ramach Funduszy, ich
średniego kosztu czy liczby, w sposób wymagany w niniejszym punkcie.
Obecnie nie istnieją narzędzia statystyczne pozwalające na
obliczenie rzeczywistych kosztów średnich na podstawie
funkcjonujących programów, a tak precyzyjne określenie stałoby w
sprzeczności z zasadą, że przyszły program powinien
zapewnić wystarczająco dużo elastyczności, aby można
go było dostosować do priorytetów politycznych na lata 2014–2020.
Jest to szczególnie adekwatne w przypadku pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych
oraz działań w państwach trzecich oraz dotyczących tych
państw.
Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || OGÓŁEM
 Realizacja
  Rodzaj[40] || Średni koszt realizacji || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 1[41]   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Realizacja ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Realizacja ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Realizacja ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Cel szczegółowy nr 1 - suma cząstkowa ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 2 ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Realizacja ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Cel szczegółowy nr 2 - suma cząstkowa ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 KOSZT OGÓŁEM ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||

3.2.3.
Szacunkowy wpływ na środki
administracyjne
3.2.3.1.
Streszczenie

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
–
þ Wniosek wiąże się z koniecznością
wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:
Ze względu na
to, że istnieją wspólne elementy we wdrażaniu Funduszu Migracji
i Azylu oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, takie jak dialog
polityczny z każdym państwem członkowskim oraz biorąc pod
uwagę, że wewnętrzna struktura DG do Spraw Wewnętrznych w
celu zapewnienia zarządzania nowymi funduszami (jak również
zamknięcia programów zarządzanych obecnie) może się
zmienić, nie jest możliwe oddzielenie wydatków administracyjnych
Funduszu Migracji i Azylu od wydatków Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego.
Zatem dane
odnoszące się do działu 5 poniżej odpowiadają wydatkom
administracyjnym ogółem uznanym za niezbędne do zapewnienia
zarządzania oboma Funduszami przez Dyrekcję Generalną oraz nie
przewidziano środków na płatności ogółem.
w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku) Sprawy Wewnętrzne
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych[42] || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM
 Zasoby ludzkie Sprawy Wewnętrzne || 20,841 || 20,841 || 20,841 || 20,841 || 20,841 || 20,841 || 20,841 || 145,887
 Pozostałe wydatki administracyjne || 0,156 || 0,159 || 0,162 || 0,165 || 0,168 || 0,172 || 0,175 || 1,157
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 20,997 || 21,000 || 21,003 || 21,006 || 21,009 || 21,013 || 21,016 || 147,044
 Poza DZIAŁEM 5[43] wieloletnich ram finansowych[44] || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM
 Zasoby ludzkie Sprawy Wewnętrzne || 0,640 || 0,640 || 0,640 || 0,640 || 0,640 || 0,640 || 0,640 || 4,480
 Inne wydatki o charakterze administracyjnym || 1,860 || 1,860 || 1,860 || 1,860 || 1,860 || 1,860 || 1,860 || 13,020
 Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 2,500 || 2,500 || 2,500 || 2,500 || 2,500 || 2,500 || 2,500 || 17,500
 OGÓŁEM || nd. || nd. || nd. || nd. || nd. || nd. || nd. || nd.

3.2.3.2.
 Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

–
¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich
–
þ Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością
wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej: Dane liczbowe
wykorzystane za rok N to dane za rok 2011 r.
Ze względu na
to, że istnieją wspólne elementy we wdrażaniu Funduszu Migracji
i Azylu oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, takie jak dialog
polityczny z każdym państwem członkowskim, oraz biorąc pod
uwagę, że wewnętrzna struktura DG do Spraw Wewnętrznych w
celu zapewnienia zarządzania nowymi funduszami (jak również
zamknięcia programów zarządzanych obecnie) może się
zmienić, nie jest możliwe oddzielenie wydatków administracyjnych
Funduszu Migracji i Azylu od wydatków Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego.
Zatem dane
odnoszące się do działu 5 poniżej odpowiadają wydatkom
administracyjnym ogółem uznanym za niezbędne do zapewnienia
zarządzania oboma Funduszami przez Dyrekcję Generalną oraz nie
przewidziano środków na płatności ogółem.
Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku)
 ||   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6
  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) Sprawy Wewnętrzne ||
 || 18 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji ) || 136 || 136 || 136 || 136 || 136 || 136 || 136
 || XX 01 01 02 (w delegaturach) || 15 || 15 || 15 || 15 || 15 || 15 || 15
 || 18 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ||  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy) [45] ||
 || 18 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || 16 || 16 || 16 || 16 || 16 || 16 || 16
 || XX 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) || 10 || 10 || 10 || 10 || 10 || 10 || 10
 || 18 01 04 bb [46] || w centrali[47] || 4 || 4 || 4 || 4 || 4 || 4 || 4
 || w delegaturach || * || * || * || * || * || * || *
 || 18 01 04 cc [48]   || w centrali[49] || 6 || 6 || 6 || 6 || 6 || 6 || 6
 || w delegaturach || * || * || * || * || * || * || *
 || XX 01 05 02 (AC, END, INT - pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || Inne 13 01 04 02) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || OGÓŁEM || nd. || nd. || nd. || nd. || nd. || nd. || nd.
XX oznacza
odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w
budżecie
Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną
pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym
działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej,
uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które
mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej
w ramach rocznego przydziału środków oraz w świetle
istniejących ograniczeń budżetowych. Kwoty i przypisania umowne
zostaną dostosowane w razie powierzenia wykonania pewnych zadań
agencji wykonawczej.
Opis zadań do
wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony w centrali || Zadania do wykonania obejmują wszystkie zadania niezbędne przy zarządzaniu programami finansowymi, takie jak: - udział w procedurze budżetowej;    - prowadzenie dialogu politycznego z państwami członkowskimi;              - przygotowanie rocznych programów prac/decyzji finansowych, ustalanie rocznych priorytetów, zatwierdzanie programów krajowych;        - zarządzanie programami krajowymi, zaproszeniami do składania wniosków i zaproszeniami do składania ofert oraz pochodnymi procedurami wyboru;                - komunikowanie się z zainteresowanymi podmiotami (potencjalnymi/obecnymi beneficjentami, państwami członkowskimi itp.); - sporządzanie wytycznych skierowanych do państw członkowskich;      - operacyjne i finansowe zarządzanie projektami;           - przeprowadzanie kontroli, zgodnie z opisem powyżej (kontrola ex ante, komitet ds. zamówień publicznych, audyty ex post, audyt wewnętrzny, rozliczenie rachunków);                - księgowość;       - rozwijanie narzędzi informatycznych wspomagających zarządzanie dotacjami i programami krajowymi oraz zarządzanie nimi; - monitorowanie i sprawozdawczość w zakresie osiągnięcia celów, w tym w rocznych sprawozdaniach z działalności oraz w sprawozdaniach subdelegowanego urzędnika zatwierdzającego.
 Personel zewnętrzny || Zadania są podobne do zadań wykonywanych przez urzędników i pracowników tymczasowych, z wyjątkiem zadań, które nie mogą być wykonywane przez personel zewnętrzny.
 Personel w delegaturach || Aby wspierać realizację polityki w obszarze spraw wewnętrznych, w szczególności w jej wymiarze zewnętrznym, w delegaturach UE należy zapewnić wystarczającą wiedzę fachową z obszaru spraw wewnętrznych. Może to być personel z Komisji Europejskiej lub Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych.

3.2.4.
Zgodność z obowiązującymi
wieloletnimi ramami finansowymi

–
þ  Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z następnymi
wieloletnimi ramami finansowymi.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu
w wieloletnich ramach finansowych.
Należy wyjaśnić, na czym ma
polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie,
których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
–
¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności
lub zmiany wieloletnich ram finansowych[50]
Należy wyjaśnić, który wariant jest
konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on
dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.

3.2.5.
Udział osób trzecich w finansowaniu

–
Wniosek/inicjatywa nie przewiduje
współfinansowania ze strony osób trzecich
–
þ Wniosek przewiduje współfinansowanie środków europejskich.
Dokładna kwota nie może zostać określona ilościowo.
Rozporządzenie ustanawia maksymalny poziom współfinansowania
zróżnicowany w zależności od rodzaju działań:
Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || Ogółem
 Określić organ współfinansujący || Państwo członkowskie || Państwo członkowskie || Państwo członkowskie || Państwo członkowskie || Państwo członkowskie || Państwo członkowskie || Państwo członkowskie ||
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia || Do określenia ||

3.3.
Szacunkowy wpływ na dochody

–
þ  Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
–
¨  Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej:
–
¨         wpływ na zasoby własne
–
¨         wpływ na dochody różne
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy[51]
 Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6)
 Artykuł…………. ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
W przypadku wpływu
na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w
budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie.
Należy
określić metodę obliczania wpływu na dochody.
[1]               Dz.U. C 115 z 4.5.2010, s. 1.
[2]               COM(2010) 673 wersja ostateczna
[3]               COM(2011) 248 wersja ostateczna
[4]               COM(2011) 561 wersja ostateczna
[5]               COM(2011) 680 wersja ostateczna
[6]               COM(2011) 500 wersja ostateczna
[7]               Dokumenty dotyczące konsultacji i wyniki procesu
konsultacji dostępne są na stronie internetowej DG do Spraw
Wewnętrznych: http://ec.europa.eu/home-affairs/news/consulting_public/consulting_0020_en.htm

[8]               „Przegląd budżetu UE”, COM (2010) 700 z
19.10.2010.
[9]               Wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia w
sprawie reguł finansowych mających zastosowanie do budżetu
rocznego Unii (COM(2010) 815 wersja ostateczna z 22.12.2010). Wniosek ten
stanowi formalne wycofanie przez Komisję poprzednich wniosków
ustawodawczych: COM(2010)71 wersja ostateczna i COM(2010)260 wersja ostateczna.
[10]             Zgodnie z protokołem nr 5 w sprawie Litwy
załączonym do traktatu o przystąpieniu w odniesieniu do
wdrożenia rozporządzeń dotyczących uproszczonych dokumentów
tranzytowych (FTD) oraz uproszczonych kolejowych dokumentów tranzytowych (FRTD)
(Dz.U. L 99 z 17.4.2003, s. 8; Dz.U. L 99 z 17.4.2003, s. 15) UE ponosi
dodatkowe koszty związane z systemem i rekompensuje Litwie straty z
tytułu niepobierania opłat za wydawanie odnośnych dokumentów
obywatelom Rosji przejeżdżających przez UE w celu wjazdu do
obwodu kaliningradzkiego lub wyjazdu z tego obwodu.
[11]             Załącznik w sprawie szacowanych kosztów systemu
– COM(2011) 680 wersja ostateczna.
[12]             Dz.U. L 286 z 1.11.2011, s. 1.
[13]             Dz.U. C […] z […], s. […].
[14]             Dz.U. C […] z […], s. […].
[15]             Dokument Rady 7120/10.
[16]             COM (2010) 673 wersja ostateczna.
[17]             [Dz.U. L … do uzupełnienia].
[18]             Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 22.
[19]             Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.
[20]             Dz.U. do uzupełnienia.
[21]             Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 946.
[22]             Dz.U. L 99 z 17.4.2003, s. 8.
[23]             Dz.U. L 99 z 17.4.2003, s. 15.
[24]             COM(2011) 559 wersja ostateczna
[25]             Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
[26]             Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 22.
[27]             Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.
[28]             Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1.
[29]             Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19.
[30]             COM(2011) 559 wersja ostateczna
[31]             COM(2011) 403 wersja ostateczna
[32]             ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami
działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.
[33]             O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b)
rozporządzenia finansowego.
[34]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
[35]             O którym mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[36]             Środki zróżnicowane/ środki
niezróżnicowane
[37]             EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
[38]             Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach
potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.
[39]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[40]             Realizacje odnoszą się do produktów i
usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian
studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).
[41]             Zgodnie z opisem w pkt 1.4.2 „Cel(e) szczegółowy(-e)
...”
[42]             Ogólna pula środków, oparta na ostatecznej alokacji
finansowej dla zasobów ludzkich z 2011 r., w tym urzędnicy i personel
zewnętrzny.
[43]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe.
[44]             Personel zewnętrzny finansowany z dawnych pozycji
„BA”, oparty na ostatecznej alokacji finansowej dla zasobów ludzkich z 2011 r.,
w tym personel zewnętrzny w siedzibie głównej i w delegaturach.
[45]             AC= pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED=
młodszy oddelegowany ekspert; AL= członek personelu miejscowego; END=
oddelegowany ekspert krajowy.
[46]             W ramach pułapu na personel zewnętrzny ze
środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”).
[47]             Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz
Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz
Rybacki.
[48]             W ramach pułapu na personel zewnętrzny ze
środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”).
[49]             Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz
Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz
Rybacki.
[50]             Zob. pkt 19 i 24 porozumienia
międzyinstytucjonalnego.
[51]             W przypadku tradycyjnych zasobów własnych
(opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać
kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.