				|

		52012PC0730

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczące stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa oraz rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego /* COM/2012/0730 final - 2012/0344 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           CELE I KONTEKST WNIOSKU
Rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia
7 maja 1998 r. dotyczące stosowania art. 92 i 93 Traktatu
ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych kategorii
horyzontalnej pomocy państwa (zwane dalej „rozporządzeniem
upoważniającym”)[1],
mając na względzie egzekwowanie przepisów i uproszczenie
administracji, bez osłabiania monitorowania przez Komisję,
upoważnia ją do określenia w drodze rozporządzeń,
że niektóre kategorie pomocy państwa są zgodne ze wspólnym rynkiem
i są wyłączone spod wymogu zgłoszenia przewidzianego w art.
108 ust. 3 TFUE. Kategorie pomocy wyłączone spod procedury
zgłoszenia to pomoc de minimis[2],
pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw, pomoc na
działalność badawczo-rozwojową, pomoc na ochronę
środowiska, pomoc szkoleniowa i na zatrudnienie oraz pomoc zgodna z
zatwierdzoną przez Komisję dla każdego państwa
członkowskiego mapą pomocy regionalnej.
W swoim komunikacie z dnia 8 maja 2012 r.
„Unowocześnienie unijnej polityki w dziedzinie pomocy państwa”[3] Komisja wskazała, że
wysiłki w zakresie egzekwowania przepisów w obszarze pomocy państwa
należy skoncentrować na sprawach, które mają największy
wpływ na rynek wewnętrzny. Z jednej strony oznacza to większą
kontrolę pomocy dużej i potencjalnie mogącej
zakłócać konkurencję, a z drugiej – uproszczenie analizy spraw,
które mają jedynie ograniczony wpływ na wymianę handlową i
niewielki potencjał poważnego zakłócenia konkurencji. Drugi z
powyższych celów można osiągnąć, przeprowadzając
przegląd systemu wyłączeń, a szczególnie przegląd zakresu
rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98, który umożliwiłby
Komisji grupowe wyłączanie spod wymogu zgłoszenia kategorii
pomocy nieprzewidzianych obecnie w obowiązującym rozporządzeniu
upoważniającym.
Propozycja włączenia niektórych
nowych kategorii pomocy do rozporządzenia upoważniającego nie
oznacza ani natychmiastowego wyłączenia grupowego wszystkich tych
kategorii, ani tego, że wszystkie środki należące do danej
kategorii zostaną całkowicie objęte wyłączeniem
grupowym. Umożliwia ona Komisji stopniowe przyjmowanie
wyłączeń grupowych, kiedy zdobyte przez Komisję
doświadczenie będzie wystarczające do określenia jasnych
warunków zgodności w odniesieniu do niektórych rodzajów środków
pomocy, co zagwarantuje, że wpływ na konkurencję i wymianę
handlową między państwami członkowskimi będzie
ograniczony. Takie samo podejście stosowano w okresie obowiązywania
rozporządzenia upoważniającego: pierwsze wyłączenia grupowe
przyjęto w 2001 r. (pomoc szkoleniowa, pomoc dla MŚP), natomiast wyłączenia
dotyczące kolejnych rodzajów pomocy przyjęto dopiero na
późniejszym etapie, po zdobyciu odpowiedniego doświadczenia (pomoc na
zatrudnienie w 2002 r., pomoc regionalna w 2006 r., a pomoc na badania i rozwój
oraz pomoc na ochronę środowiska w 2008 r., wraz z przyjęciem
ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych[4]). W świetle zdobytego
doświadczenia wydaje się, że w przyszłości konieczne
mogą być częstsze zmiany rozporządzenia
upoważniającego, szczególnie aby uwzględnić inwestycje,
które są koniecznie w związku z rozwojem wspólnego rynku i z nim
zgodne. Po zapadnięciu decyzji w sprawie następnych wieloletnich ram
finansowych Komisja bezzwłocznie oceni również
możliwość uproszczenia procedur pomocy państwa w przypadku
projektów współfinansowanych w ramach unijnych polityk strukturalnych.
Nowe kategorie
pomocy objęte propozycją włączenia do rozporządzenia
upoważniającego
·
Pomoc państwa na kulturę i zachowanie
dziedzictwa kulturowego
Na mocy
rozporządzenia Rady nr 994/98 Komisja jest uprawniona do przyjmowania
rozporządzeń wyłączających w odniesieniu do wszystkich
kategorii pomocy państwa udzielanej małym i średnim
przedsiębiorstwom. Na tej podstawie
Komisja mogłaby zatem stosować wyłączenie grupowe do pomocy
dla małych i średnich przedsiębiorstw w dziedzinie kultury i
zachowania dziedzictwa kulturowego, jak określono w art. 167 TFUE, na mocy
obowiązującego rozporządzenia upoważniającego, Miałoby ono jednak jedynie ograniczone
zastosowanie, ponieważ beneficjentami pomocy państwa, zwłaszcza
z sektora kinematografii i audiowizualnego, są często duże
przedsiębiorstwa. Tego rodzaju sprawy
wymagają ze strony Komisji i państw członkowskich znacznego
nakładu pracy, mimo że są to często rutynowe przypadki, a
kwoty pomocy są ograniczone.
Po tym, jak ta kategoria pomocy zostanie
włączona do rozporządzenia upoważniającego, Komisja
będzie mogła przyjmować wyłączenia grupowe, np.
mające zastosowanie do środków spełniających kryteria
zmienionego komunikatu w sprawie kinematografii lub do środków pomocy na
zachowanie dziedzictwa kulturowego lub wspieranie kultury, które zazwyczaj
mają jedynie ograniczony wpływ na wymianę handlową (np.
liczne indywidualne zgłoszenia pomocy na renowację sklasyfikowanych
budynków lub zabytków).
Należy zatem odpowiednio zmienić
rozporządzenie Rady nr 994/98, tak by jego zakres obejmował
także te kategorie pomocy państwa.
·
Pomoc państwa na naprawę szkód
spowodowanych klęskami żywiołowymi
Jeśli chodzi o pomoc państwa na
naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi, zgodnie z
rozporządzeniem Rady nr 994/98 – jak wyjaśniono powyżej –
Komisja jest uprawniona do wyłączenia pomocy udzielanej MŚP, ale
nie pomocy dla dużych przedsiębiorstw. Stosowanie
wyłączeń grupowych w odniesieniu do pomocy na naprawę szkód
spowodowanych klęskami żywiołowymi umożliwiłoby
państwom członkowskim szybkie reagowanie w przypadku klęsk
żywiołowych w celu zrekompensowania zaistniałych szkód.
Komisja zdobyła w tym czasie znaczne
doświadczenie z tego rodzaju pomocą i jest w stanie
określić jasne warunki zgodności ex ante. Zwolnienie z obowiązku zgłaszania pomocy
wydaje się uzasadnione, jeśli taka pomoc jest jasno określona,
ogranicza się do szkód materialnych będących bezpośrednim
skutkiem klęski żywiołowej, a jej wysokość
została skontrolowana przez niezależny organ.
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie Rady nr 994/98,
tak by jego zakres obejmował te kategorie pomocy państwa nawet w
odniesieniu do dużych przedsiębiorstw.
·
Pomoc państwa na naprawę szkód
spowodowanych niektórymi niekorzystnymi warunkami pogodowymi w obszarze
rybołówstwa
Państwa członkowskie są
również zobowiązane do zgłaszania Komisji środków pomocy
państwa na naprawę szkód spowodowanych niektórymi niekorzystnymi
warunkami pogodowymi w obszarze rybołówstwa. Kwoty
przyznawane w tym obszarze są zwykle ograniczone i można
określić jasne warunki zgodności. Na
mocy rozporządzenia (WE) nr 994/98 Komisja jest upoważniona do
wyłączenia takiej pomocy spod wymogu zgłoszenia, jedynie gdy
jest ona udzielana na rzecz MŚP. Jednak
duże przedsiębiorstwa również mogą zostać
dotknięte niekorzystnymi warunkami pogodowymi w obszarze rybołówstwa.
Komisja zdobyła w tym czasie znaczne
doświadczenie z tego rodzaju pomocą i na tej podstawie można
określić jasne warunki zgodności. Należy zatem odpowiednio zmienić
rozporządzenie Rady nr 994/98, tak by jego zakres obejmował
także tę kategorię pomocy państwa.
·
Pomoc państwa na rzecz innowacji
Zakres rozporządzenia Rady nr 994/98
wyraźnie obejmuje badania i rozwój, lecz nie innowacje. Tymczasem
działalność innowacyjna stała się jednym z celów UE w
ramach inicjatywy „Unia innowacji”. Na przykład pomoc na innowacje w
obrębie procesów i innowacje organizacyjne w sektorze usług oraz
pomoc na klastry innowacyjne może nie powodować zakłóceń
konkurencji, jeśli przestrzegane są odpowiednie warunki. Pomoc na
innowacje w zakresie produktów i technologii, w tym wsparcie na projekty
demonstracyjne i prototypy, jest już ujęta w art. 30 ogólnego
rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych. Należy odpowiednio zmienić
rozporządzenie Rady nr 994/98, tak by w przyszłości można
było stosować wyłączenia w odniesieniu do pomocy na
innowacje.
·
Pomoc państwa na leśnictwo oraz
promowanie produktów niewymienionych w załączniku I w sektorze
spożywczym
Zgodnie z art. 42
TFUE, reguły konkurencji stosują się do produkcji rolnej i
handlu produktami rolnymi jedynie w zakresie przewidzianym przez Parlament
Europejski i Radę. Niektóre
środki, nieobjęte postanowieniami art. 42 TFUE i podlegające
ogólnym regułom konkurencji, są jednak objęte programami rozwoju
obszarów wiejskich lub sprzyjają promowaniu i reklamie produktów
niewymienionych w załączniku I w sektorze spożywczym i
podlegają specjalnym warunkom zgodności w ramach reguł pomocy
państwa. Taka jest właśnie sytuacja szczególnie w przypadku
pomocy dla leśnictwa oraz pomocy na promowanie produktów niewymienionych w
załączniku I w sektorze spożywczym. Dotychczas do takiej pomocy
można było zastosować wyłączenie grupowe, tylko
jeśli była ona przeznaczona dla MŚP. W obliczu dużego
doświadczenia z tego rodzaju środkami, umożliwiającego
określenie jasnych warunków zgodności, należy odpowiednio
zmienić rozporządzenie Rady nr 994/98, tak by w przyszłości
można było stosować wyłączenia również w
odniesieniu do tych rodzajów pomocy państwa.
·
Pomoc państwa na zachowanie morskich
zasobów biologicznych
Zgodnie z art. 7
rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie
Europejskiego Funduszu Rybackiego[5]
do pomocy udzielanej przez państwa członkowskie na rzecz
przedsiębiorstw sektora rybactwa zastosowanie mają art. 107, 108 i 109
Traktatu, z wyjątkiem płatności dokonywanych przez
państwa członkowskie na podstawie oraz zgodnie z rozporządzeniem
(WE) nr 1198/2006. Dodatkowa pomoc państwa na zachowanie morskich zasobów
biologicznych zwykle ma ograniczony wpływ na handel wewnątrzunijny,
przyczynia się do osiągania celów UE w obszarze polityki morskiej i
rybołówstwa i nie powoduje poważnych zakłóceń konkurencji. Co więcej, przyznawane kwoty są zazwyczaj
niewielkie. Należy odpowiednio
zmienić rozporządzenie Rady nr 994/98, tak by w przyszłości
można było stosować wyłączenia w odniesieniu do tego
rodzaju pomocy państwa.
·
Pomoc państwa na sport amatorski
Znaczna liczba spraw dotyczących sportu
amatorskiego nie stanowi nawet pomocy państwa, a pozostałe
zwykle mają ograniczony wpływ na handel wewnątrzunijny i nie
powodują poważnych zakłóceń konkurencji, a przyznawane
kwoty są zazwyczaj niewielkie. Należy odpowiednio zmienić
rozporządzenie Rady nr 994/98, tak by w przyszłości można
było stosować wyłączenia w odniesieniu do tego rodzaju
pomocy państwa.
·
Pomoc o charakterze społecznym w zakresie
transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych
W obszarze
transportu istnieją już przepisy szczególne, w szczególności
zawarte w rozporządzeniu Rady nr 1370/2007 dotyczącym usług
publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu
pasażerskiego.
Nie ma jednak przepisów szczególnych w
odniesieniu do pomocy na transport lotniczy i morski. Komisja zdobyła
w tych sektorach doświadczenie wystarczające do określenia
ogólnych warunków zgodności w odniesieniu do pomocy o charakterze
społecznym w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów
oddalonych (przede wszystkim regionów najbardziej oddalonych i
wysp/półwyspów traktowanych jako wyspy w UE kontynentalnej). Taka pomoc
jest zazwyczaj stosunkowo niewielka i nie powoduje poważnych
zakłóceń konkurencji. Należy odpowiednio zmienić
rozporządzenie Rady nr 994/98, tak by w przyszłości
można było stosować wyłączenia w odniesieniu do tego
rodzaju pomocy państwa.
·
Pomoc państwa na rzecz sektora transportu
zgodnie z art. 93 TFUE
Zgodnie z art. 9
rozporządzenia nr 1370/2007 rekompensaty z tytułu świadczenia
usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego lub z
tytułu dostosowania się do zobowiązań taryfowych
ustanowionych zgodnie z ogólnymi zasadami wypłacane zgodnie z tym
rozporządzeniem są obecnie wyłączone spod obowiązku
zgłaszania, o którym mowa w art. 108 ust. 3 TFUE.
Zgodnie z podziałem kompetencji
między Radę i Komisję ustanowionym w Traktacie z Lizbony,
określonym w art. 108 ust. 4 i art. 109 TFUE, do Rady należy
określanie kategorii pomocy wyłączonych spod wymogu
zgłoszenia pomocy państwa, natomiast Komisja określa
szczegółowe zasady dotyczące takich wyłączeń. Aby
wyłączenie dotyczące rekompensaty z tytułu świadczenia
usług publicznych dostosować do tych postanowień, należy
tę kategorię pomocy objąć zakresem rozporządzenia Rady
nr 994/98. Artykuł 9 rozporządzenia nr 1370/2007 powinien
przestać się stosować po upływie sześciu miesięcy
od wejścia w życie rozporządzenia przyjętego przez
Komisję, dotyczącego tej kategorii pomocy państwa. Komisja spodziewa się jednak obecnie, że
takie rozporządzenie w sprawie wyłączeń grupowych powieli
treść obowiązującego rozporządzenia w sprawie
wyłączeń, z wyjątkiem zmian rozporządzenia 1370/2007
dotyczących sektora kolejowego w drodze planowanych wniosków
ustawodawczych.
·
Pomoc na niektóre rodzaje infrastruktury
szerokopasmowej
W ostatnich latach Komisja zdobyła
duże doświadczenie w obszarze pomocy dla sektora usług
szerokopasmowych i opracowała stosowne wytyczne.
Na tej podstawie Komisja jest w stanie określić
dokładne warunki zgodności, umożliwiające stosowanie
wyłączenia grupowego do pomocy na niektóre rodzaje infrastruktury
szerokopasmowej, jeśli spełnione zostaną specjalne warunki. Dotyczy to pomocy na podstawowe usługi
szerokopasmowe w regionach, w których nie ma żadnej infrastruktury
szerokopasmowej i jest mało prawdopodobne, aby została tam ona w
najbliższym czasie wprowadzona (obszary „białe”), oraz w przypadku małych
środków pomocy indywidualnej na sieci bardzo szybkiego dostępu nowej
generacji (NGA) na „białych” obszarach NGA.
Wyłączenie grupowe mogłoby
być również stosowane w odniesieniu do pomocy na roboty w zakresie
inżynierii lądowej związane z budową sieci szerokopasmowych
oraz do pomocy na pasywną infrastrukturę sieci szerokopasmowych.
Wsparcie robót w zakresie inżynierii lądowej w wielu przypadkach
stanowi pomoc, jeśli dotyczy instalacji specjalnej infrastruktury
telekomunikacyjnej (kanalizacji telekomunikacyjnej). Pasywna infrastruktura sieci
szerokopasmowych obejmuje instalację zarówno kanalizacji
telekomunikacyjnej, jak i światłowodów ciemnych. Jest to
infrastruktura sprzyjająca konkurencji, ponieważ mogą z niej
korzystać różni operatorzy (sieci stacjonarnych, bezprzewodowych i
ruchomych), dostęp do niej i technologia nie są z góry
określone, a jej właścicielami są zwykle organy publiczne,
w których interesie nie leży dyskryminowanie któregoś z operatorów.
Wyłączenie grupowe pomocy na roboty w zakresie inżynierii
lądowej i na pasywną infrastrukturę sieci szerokopasmowych
mogłoby przyspieszyć inwestycje, jako że władze lokalne
(niewielkich jednostek administracyjnych) często wolą wspierać
tego rodzaju rozwiązania zamiast przyjmować programy pomocy na rozwój
sieci szerokopasmowych, co powoduje konieczność spełniania
dużo bardziej złożonych warunków dotyczących pomocy
państwa. Komisja zdobyła wystarczające doświadczenie w
obszarze pomocy na pasywną infrastrukturę sieci szerokopasmowych.
Wyłączenie grupowe może zwiększyć stosowanie tego
rodzaju pomocy na obszarach wiejskich, gdzie istniejąca infrastruktura
pasywna jest nieodpowiednia.
Należy odpowiednio zmienić
rozporządzenie Rady nr 994/98, tak by w przyszłości można
było stosować wyłączenia w odniesieniu do tych kategorii
pomocy państwa.
Szczegółowe
ustalenia w odniesieniu do kategorii pomocy objętych wyłączeniem
grupowym
W art. 1 ust. 2 lit. c) określa się,
że dla każdej kategorii pomocy objętej wyłączeniem
grupowym progi powinny być „wyrażone w wielkości pomocy w
stosunku do zbioru uprawnionych kosztów lub też wyrażone jako
maksymalne kwoty pomocy”.
Biorąc pod uwagę powstawanie nowych
form wsparcia państwa, takich jak instrumenty inżynierii finansowej
lub różne formy kapitału wysokiego ryzyka, zdaniem Komisji konieczna
jest aktualizacja sposobu ustalania wspomnianych progów, tak aby
umożliwić stosowanie wyłączeń grupowych również w
odniesieniu do tych nowych form wsparcia. Powinna
zatem istnieć możliwość określania progów nie tylko w
formie intensywności pomocy lub maksymalnych kwot pomocy, lecz
również w formie maksymalnego poziomu wsparcia państwa, bez
względu na to, czy kwalifikuje się ono jako pomoc państwa w
rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, czy też nie. Rozporządzenie Rady nr 994/98
powinno zostać odpowiednio zmienione.
Przepisy dotyczące przejrzystości
Artykuł 3 ust. 2 rozporządzenia nr 994/98
stanowi, że „przy wykonywaniu systemów pomocy lub też pomocy
udzielonej indywidualnie poza systemem pomocy, które zostały
wyłączone zgodnie z tymi rozporządzeniami, państwa
członkowskie przekazują Komisji, w celu opublikowania w Dzienniku
Urzędowym Wspólnot Europejskich, podsumowania informacji
dotyczących takich systemów pomocy lub też takiej pomocy
indywidualnej, które nie są objęte wyłączonymi systemami
pomocy.”.
W 1998 r., w chwili przyjęcia rozporządzenia
nr 994/98, publikacja tych podsumowań w Dzienniku Urzędowym była
najodpowiedniejszym środkiem. Jednak w
obliczu wzrostu liczby języków urzędowych oraz rozwoju środków
komunikacji publikacja podsumowań na stronie internetowej Komisji
pozwoliłaby na zwiększenie przejrzystości, skrócenie czasu
oczekiwania na publikację oraz zmniejszenie obciążeń
administracyjnych, ponieważ obecnie zainteresowanym stronom, szczególnie
przedsiębiorstwom, równie łatwo jest korzystać ze stron
internetowych Komisji jak z Dziennika Urzędowego.
Należy zatem zastąpić wymóg
publikacji podsumowań w Dzienniku Urzędowym wymogiem publikacji na
stronie internetowej Komisji. Rozporządzenie Rady nr 994/98 powinno
zostać odpowiednio zmienione.
Przepisy
dotyczące procedury przyjmowania rozporządzeń
wyłączających przez Komisję
Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 994/98
Komisja musi zasięgnąć opinii Komitetu Doradczego ds. Pomocy
Państwa przed opublikowaniem projektu rozporządzenia w sprawie
wyłączenia grupowego. Komisja
uważa, że aby umożliwić zainteresowanym stronom
przedstawienie uwag oraz zapewnić większą
przejrzystość, projekty rozporządzeń powinny być
publikowane na stronie internetowej jednocześnie z prowadzonymi przez
Komisję konsultacjami z Komitetem Doradczym.
W obliczu rozwoju nowych środków
komunikacji elektronicznej Komisja uważa, że najszybszym i
najefektywniejszym sposobem publikacji projektów rozporządzeń jest
publikacja na jej stronie internetowej zamiast w Dzienniku Urzędowym, co
daje zainteresowanym stronom lepszą możliwość przekazywania
uwag, a także ogranicza obciążenia administracyjne i
opóźnienia.
Należy zatem odpowiednio zmienić
wspomniane wyżej przepisy art. 8 rozporządzenia Rady nr 994/98.
2.           SPÓJNOŚĆ Z INNYMI POLITYKAMI I
CELAMI UNII
Niniejszy wniosek jest zasadniczym elementem
modernizacji pomocy państwa zainicjowanej przez Komisję w komunikacie
z dnia 8 maja 2012 r.[6],
przedstawiającym ambitny program reformy w obszarze pomocy państwa. Powinien on przyczynić się do realizacji
ogólnych celów Unii, szczególnie celu dotyczącego koncentrowania
wysiłków w zakresie egzekwowania przepisów w obszarze pomocy państwa
na sprawach, które mają największy wpływ na rynek
wewnętrzny, oraz do realizacji strategii „UE 2020” polegającej na
pobudzaniu wzrostu na wzmocnionym, dynamicznym i konkurencyjnym rynku
wewnętrznym.
Aby osiągnąć cele tej
strategii, Komisja proponuje zwiększenie liczby kategorii pomocy, które
mogłyby zostać objęte wyłączeniem spod obowiązku
zgłaszania, co doprowadziłoby do ograniczenia biurokracji i
ograniczyłoby liczbę zgłaszanych środków pomocy. W ramach odnośnych kategorii oraz planowanych
wyłączeń grupowych określono by kryteria zgodności
ukierunkowane na te rodzaje pomocy, które faktycznie przyczyniają się
do osiągnięcia celów „UE 2020”.
3.           ASPEKTY PRAWNE
·
Podstawa prawna
Podstawą prawną niniejszego wniosku
jest art. 109 TFUE, na mocy którego Rada może wydać wszelkie
właściwe rozporządzenia, a w szczególności może
określić warunki stosowania art. 108 ust. 3 TFUE i kategorie pomocy
wyłączone spod tej procedury. Rada stanowi większością kwalifikowaną na
wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim.
·
Pomocniczość i
proporcjonalność
Niniejszy wniosek wchodzi w zakres
wyłącznych kompetencji Unii. Zasada
pomocniczości nie ma zatem zastosowania.
Niniejsza inicjatywa nie wykracza poza zakres
konieczny do osiągnięcia jej celów, zatem jest zgodna z zasadą
proporcjonalności.
·
Wybór instrumentów
Proponowany instrument: rozporządzenie.
Rozporządzenie jest jedynym odpowiednim
instrumentem prawnym do celów zmiany rozporządzenia (WE) nr 994/98.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma
negatywnego wpływu na budżet Unii.
2012/0344 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
zmieniające rozporządzenie Rady
(WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczące stosowania art. 92 i 93
Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych
kategorii horyzontalnej pomocy państwa oraz rozporządzenie (WE) nr 1370/2007
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r.
dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu
pasażerskiego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 109,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
uwzględniając opinię Parlamentu
Europejskiego[7],
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[8],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[9],
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Na mocy rozporządzenia
Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczącego stosowania art. 92 i
93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych
kategorii horyzontalnej pomocy państwa[10],
Komisja jest uprawniona do określenia w drodze rozporządzeń,
że niektóre kategorie pomocy są zgodne z rynkiem wewnętrznym i
są wyłączone spod wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 108
ust. 3 Traktatu.
(2)       Na mocy rozporządzenia
(WE) nr 994/98 Komisja jest uprawniona do określenia, zgodnie z art. 107
Traktatu, że w określonych warunkach pomoc dla małych i
średnich przedsiębiorstw („MŚP”), pomoc na działalność
badawczo-rozwojową, pomoc na ochronę środowiska, pomoc
szkoleniowa i na zatrudnienie oraz pomoc zgodna z zatwierdzoną przez
Komisję dla każdego państwa członkowskiego mapą pomocy
regionalnej są zgodne z rynkiem wewnętrznym i nie podlegają
wymogowi zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu.
(3)       Na mocy rozporządzenia
(WE) nr 994/98 Komisja jest upoważniona do wyłączenia pomocy na
badania i rozwój, ale nie na innowacje. Tymczasem, w kontekście „Unii
innowacji”, jednej z inicjatyw przewodnich strategii „Europa 2020”,
działalność innowacyjna stała się jednym z priorytetów
polityki unijnej. Poza tym wiele środków pomocy na innowacje obejmuje
stosunkowo niskie kwoty i nie powoduje poważnych zakłóceń
konkurencji.
(4)       Państwa
członkowskie zobowiązane są obecnie do zgłaszania Komisji
wszystkich projektów środków pomocy państwa w obszarze kultury i
zachowania dziedzictwa kulturowego. Na mocy
rozporządzenia (WE) nr 994/98 Komisja jest upoważniona do stosowania
wyłączeń w stosunku do pomocy na rzecz MŚP, jednak ich
zastosowanie w obszarze kultury jest ograniczone, ponieważ beneficjentami
pomocy są zwykle duże przedsiębiorstwa.
Małe projekty w obszarze kultury i zachowania dziedzictwa
kulturowego, nawet jeśli są wykonywane przez duże
przedsiębiorstwa, zazwyczaj nie prowadzą jednak do żadnych
poważnych zakłóceń, a ich wpływ na handel, jak wynika z
najnowszych spraw, jest ograniczony.
(5)       Państwa
członkowskie są również zobowiązane do zgłaszania
Komisji środków pomocy państwa na naprawę szkód spowodowanych
klęskami żywiołowymi. Kwoty
przyznawane w tym obszarze są zwykle ograniczone i można
określić jasne warunki zgodności. Na
mocy rozporządzenia (WE) nr 994/98 Komisja jest upoważniona do
wyłączenia takiej pomocy spod wymogu zgłoszenia, jedynie gdy
jest ona udzielana na rzecz MŚP. Jednak
duże przedsiębiorstwa również mogą zostać
dotknięte klęskami żywiołowym. Z
doświadczenia Komisji wynika, że tego rodzaju pomoc nie prowadzi do
żadnych poważnych zakłóceń, a na podstawie zdobytego
doświadczenia można określić jasne warunki zgodności
tej pomocy z rynkiem wewnętrznym.
(6)       Państwa
członkowskie są również zobowiązane do zgłaszania
Komisji środków pomocy państwa na naprawę szkód spowodowanych
niektórymi niekorzystnymi warunkami pogodowymi w obszarze rybołówstwa. Kwoty przyznawane w tym obszarze są zwykle
ograniczone i można określić jasne warunki zgodności. Na mocy rozporządzenia (WE) nr 994/98 Komisja
jest upoważniona do wyłączenia takiej pomocy spod wymogu
zgłoszenia, jedynie gdy jest ona udzielana na rzecz MŚP. Jednak duże przedsiębiorstwa również
mogą zostać dotknięte niekorzystnymi warunkami pogodowymi w
obszarze rybołówstwa. Z
doświadczenia Komisji wynika, że tego rodzaju pomoc nie prowadzi do
żadnych poważnych zakłóceń, a na podstawie zdobytego
doświadczenia można określić jasne warunki zgodności
tej pomocy z rynkiem wewnętrznym.
(7)       Zgodnie z art. 42 Traktatu w
pewnych warunkach zasady pomocy państwa nie mają zastosowania do
niektórych środków pomocy na rzecz produktów rolnych wymienionych w
załączniku I do Traktatu. Art. 42 nie ma jednak zastosowania do
leśnictwa i produktów niewymienionych w załączniku I. W związku z tym obecnie, zgodnie z
rozporządzeniem (WE) nr 994/98, pomoc dla leśnictwa oraz pomoc na
promowanie produktów niewymienionych w załączniku I w sektorze
spożywczym można wyłączyć, tylko jeśli jest ona
ograniczona do MŚP. Komisja powinna mieć możliwość
stosowania wyłączeń w odniesieniu do niektórych rodzajów pomocy
na leśnictwo objętych programami rozwoju obszarów wiejskich oraz w
odniesieniu do pomocy na promowanie i reklamę produktów niewymienionych w
załączniku I w sektorze spożywczym, jeśli z
doświadczenia Komisji wynika, że zakłócenia konkurencji są
ograniczone oraz można określić jasne warunki zgodności tej
pomocy z rynkiem wewnętrznym.
(8)       Zgodnie z art. 7
rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie
Europejskiego Funduszu Rybackiego[11]
do pomocy udzielanej przez państwa członkowskie na rzecz
przedsiębiorstw sektora rybactwa zastosowanie mają art. 107, 108 i 109
Traktatu, z wyjątkiem płatności dokonywanych przez państwa
członkowskie na podstawie oraz zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1198/2006.
Dodatkowa pomoc państwa na zachowanie morskich zasobów biologicznych
zwykle ma ograniczony wpływ na handel wewnątrzunijny, przyczynia
się do osiągania celów UE w obszarze polityki morskiej i
rybołówstwa i nie powoduje poważnych zakłóceń konkurencji. Przyznawane kwoty są zwykle ograniczone i
można określić jasne warunki zgodności.
(9)       Środki wsparcia
publicznego w sektorze sportu amatorskiego, o ile stanowią pomoc
państwa, zwykle mają ograniczony wpływ na handel
wewnątrzunijny i nie powodują poważnych zakłóceń
konkurencji. Ponadto przyznawane kwoty są zazwyczaj niewielkie. Na podstawie zdobytego doświadczenia
można określić jasne warunki zgodności, tak aby pomoc na
rzecz sportu amatorskiego nie doprowadziła do żadnych poważnych
zakłóceń w zakresie konkurencji.
(10)     Jeśli chodzi o pomoc
dotyczącą transportu lotniczego i morskiego, z doświadczenia
Komisji wynika, że pomoc o charakterze społecznym w zakresie
transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych, jeżeli jest
udzielana bez względu na tożsamość przewoźnika, nie
prowadzi do żadnych poważnych zakłóceń i można określić
jasne warunki zgodności tej pomocy z rynkiem wewnętrznym.
(11)     W odniesieniu do pomocy na
transport kolejowy, drogowy i śródlądowy, zgodnie z art. 93 Traktatu
pomoc, która odpowiada potrzebom koordynacji transportu lub stanowi zwrot za
wykonanie pewnych świadczeń nierozerwalnie związanych z
pojęciem usługi publicznej jest zgodna z traktatami. Zgodnie z art. 9
rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług publicznych
w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego[12] rekompensaty z tytułu
świadczenia usług publicznych w zakresie transportu
pasażerskiego lub z tytułu dostosowania się do
zobowiązań taryfowych ustanowionych zgodnie z ogólnymi zasadami
wypłacane zgodnie z tym rozporządzeniem są obecnie
wyłączone spod obowiązku zgłaszania, o którym mowa w art.
108 ust. 3 Traktatu. W celu zharmonizowania
podejścia do rozporządzeń w sprawie wyłączeń
grupowych w obszarze pomocy państwa oraz zgodnie z procedurami
przewidzianymi w art. 108 ust. 4 i art. 109 Traktatu, pomoc związaną
z koordynacją transportu lub stanowiącą zwrot za wykonanie
pewnych świadczeń nierozerwalnie związanych z pojęciem
usługi publicznej, o której mowa w art. 93 Traktatu, należy
objąć zakresem rozporządzenia (WE) nr 994/98 Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007
należy zatem skreślić ze skutkiem od dnia przypadającego
sześć miesięcy od wejścia w życie rozporządzenia
przyjętego przez Komisję, dotyczącego tej kategorii pomocy
państwa.
(12)     Jeśli chodzi o pomoc na
infrastrukturę szerokopasmową, Komisja zdobyła w ostatnich
latach duże doświadczenie w tym obszarze i opracowała stosowne
wytyczne[13].
Z doświadczenia Komisji wynika, że pomoc na niektóre rodzaje
infrastruktury szerokopasmowej nie prowadzi do żadnych poważnych
zakłóceń i można by zastosować do niej wyłączenie
grupowe, pod warunkiem spełnienia pewnych warunków zgodności. Taka
jest właśnie sytuacja w przypadku pomocy obejmującej zapewnienie
podstawowej infrastruktury szerokopasmowej w regionach, w których nie ma
żadnej infrastruktury szerokopasmowej i jest mało prawdopodobne, aby
została tam ona w najbliższym czasie wprowadzona (obszary
„białe”), oraz w przypadku małych środków pomocy indywidualnej
obejmujących sieci bardzo szybkiego dostępu nowej generacji („NGA”) w
regionach, w których nie ma infrastruktury NGA i jest mało prawdopodobne,
aby została tam ona w najbliższym czasie wprowadzona. Podobna
sytuacja istnieje w przypadku pomocy na roboty w zakresie inżynierii
lądowej związane z budową sieci szerokopasmowych oraz na
pasywną infrastrukturę sieci szerokopasmowych, w odniesieniu do
których Komisja zdobyła znaczne doświadczenie i można dla nich
określić jasne warunki zgodności.
(13)     Należy zatem
rozszerzyć zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 994/98 na takie
kategorie pomocy.
(14)     Zgodnie z rozporządzeniem
(WE) nr 994/98 progi dla każdej kategorii pomocy, w odniesieniu do
której Komisja przyjmuje rozporządzenie o wyłączeniu grupowym,
powinny być wyrażone albo jako intensywność pomocy w
odniesieniu do grupy kosztów kwalifikowalnych, albo jako maksymalne kwoty
pomocy. Warunek ten utrudnia stosowanie wyłączeń grupowych w
odniesieniu do niektórych rodzajów środków obejmujących wsparcie
państwa, które – z powodu ich specyficznego sposobu zaprojektowania – nie
mogą zostać wyrażone ani jako intensywność pomocy, ani
jako maksymalne kwoty pomocy, jak np. instrumenty inżynierii finansowej
lub niektóre rodzaje środków pomocy mające na celu promowanie
inwestycji kapitałowych wysokiego ryzyka. Wynika to głównie z faktu,
że takie złożone środki mogą obejmować pomoc na
różnych poziomach (beneficjenci bezpośredni, beneficjenci
pośredniczący, beneficjenci pośredni). Ze względu na
rosnące znaczenie takich środków pomocy i ich udział w
osiąganiu celów Unii, konieczna jest większa elastyczność,
aby umożliwić grupowe wyłączanie takich środków. Powinno
się zatem umożliwić wyrażanie progów jako maksymalnego
poziomu wsparcia państwa, bez względu na to, czy takie wsparcie
kwalifikuje się jako pomoc państwa, czy też nie.
(15)     Zgodnie z rozporządzeniem
(WE) nr 994/98 państwa członkowskie są zobowiązane do
przekazywania podsumowań informacji dotyczących wdrożonej przez
nie pomocy objętej rozporządzeniem wyłączającym.
Publikacja tych podsumować jest konieczna do zapewnienia
przejrzystości środków przyjętych przez państwa
członkowskie. Ich publikacja w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej była w chwili przyjmowania rozporządzenia (WE) nr 994/98
najskuteczniejszym sposobem zapewnienia przejrzystości. Jednak w obliczu
rozwoju środków komunikacji elektronicznej równie szybkim oraz
skuteczniejszym sposobem, dodatkowo zwiększającym
przejrzystość z korzyścią dla zainteresowanych stron,
jest obecnie publikacja tych podsumowań na stronie internetowej Komisji.
Zamiast w Dzienniku Urzędowym podsumowania te powinny być zatem
publikowane na stronie internetowej Komisji.
(16)     Również projekty
rozporządzeń i inne dokumenty analizowane przez Komitet Doradczy ds.
Pomocy Państwa zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 994/98 powinny
być publikowane na stronie internetowej Komisji zamiast w Dzienniku
Urzędowym, w celu zapewnienia większej przejrzystości oraz aby
ograniczyć obciążenia administracyjne i opóźnienia
związane z publikacją.
(17)     Zgodnie z procedurą
konsultacji przewidzianą w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 994/98
opinii Komitetu Doradczego ds. Pomocy Państwa należy
zasięgnąć przed opublikowaniem projektu rozporządzenia.
Jednak w celu zapewnienia większej przejrzystości projekt
rozporządzenia powinien zostać opublikowany na stronie internetowej w
tym samym czasie, kiedy Komisja po raz pierwszy przeprowadza konsultacje z
Komitetem Doradczym.
(18)     Należy w związku z
tym odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 994/98,
PRZYJMUJE NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 994/98 wprowadza
się następujące zmiany:
1)      w art. 1 wprowadza się
następujące zmiany:
a)       ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a) pomoc:
(i)      dla małych i średnich
przedsiębiorstw;
(ii)      na badania, rozwój i innowacje;
(iii)     na ochronę środowiska;
(iv)     na zatrudnienie i szkolenie;
(v)     na kulturę i zachowanie dziedzictwa
kulturowego;
(vi)     na naprawę szkód spowodowanych
klęskami żywiołowymi;
(vii)    na naprawę szkód spowodowanych
niektórymi niekorzystnymi warunkami pogodowymi w obszarze rybołówstwa;
(viii)   na leśnictwo oraz promowanie
produktów niewymienionych w załączniku I w sektorze
spożywczym;
(ix)     na zachowanie morskich zasobów
biologicznych;
(x)     na sport amatorski;
(xi)     w zakresie transportu na rzecz
mieszkańców regionów oddalonych, jeśli ma ona charakter
społeczny i jest udzielana bez względu na tożsamość
przewoźnika;
(xii)    związana z koordynacją
transportu lub stanowiąca zwrot za wykonanie pewnych świadczeń
nierozerwalnie związanych z pojęciem usługi publicznej,
zgodnie z art. 93 Traktatu;
(xiii)   na podstawową infrastrukturę
szerokopasmową lub małe środki pomocy indywidualnej na
infrastrukturę, w tym sieci dostępu nowej generacji w regionach, w
których nie ma takiej infrastruktury albo jest mało prawdopodobne, aby
została ona tam w najbliższym czasie wprowadzona; oraz na roboty w
zakresie inżynierii lądowej związane z budową sieci
szerokopasmowych i na pasywną infrastrukturę sieci
szerokopasmowych;”;
b)      ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c) progi wyrażone jako
intensywność pomocy w odniesieniu do grupy kosztów kwalifikowalnych,
jako maksymalne kwoty pomocy lub jako maksymalny poziom wsparcia państwa;”,
2)      art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„Przy wykonywaniu programów pomocy lub
środków pomocy indywidualnej udzielanych poza programem pomocy, które
zostały wyłączone zgodnie z tymi rozporządzeniami,
państwa członkowskie przekazują Komisji, w celu opublikowania na
stronie internetowej Komisji, podsumowania informacji dotyczących takich
programów pomocy lub takich środków pomocy indywidualnej, które nie
są objęte wyłączonymi programami pomocy.”;
3)      w art. 8 wprowadza się
następujące zmiany:
a)       ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a) jednocześnie z publikacją projektu
rozporządzenia zgodnie z art. 6;”;
b)      ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
„Projekty i dokumenty, które mają zostać
zbadane, są załączane do zgłoszenia i mogą być
publikowane na stronie internetowej Komisji.”.
Artykuł 2
W rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007 wprowadza
się następujące zmiany:
Artykuł 9 skreśla się ze skutkiem
od dnia przypadającego sześć miesięcy od wejścia w
życie rozporządzenia Komisji dotyczącego kategorii pomocy
państwa, o której mowa w art. 1 lit. a) ppkt (xii) rozporządzenia
Rady (WE) nr 994/98.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze
rozporządzenie wiąże w całości i jest
bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 142 z 14.5.1998, s. 1.
[2]               Możliwość wyłączenia zgodnie z
art. 2 rozporządzenia (WE) nr 994/98.
[3]               COM(2012) 209 final.
[4]               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6
sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym
rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w
sprawie wyłączeń blokowych), Dz.U. L 214 z 9.8.2008, s. 3.
[5]               Dz.U. L 223 z 15.8.2006, s. 1.
[6]               COM(2012) 209 final.
[7]               Dz.U. C [...] z […], s. […].
[8]               Dz.U. C [...] z […], s. […].
[9]               Dz.U. C [...] z […], s. […].
[10]             Dz.U. L 142 z 14.5.1998, s. 1.
[11]             Dz.U. L 223 z 15.8.2006, s. 1.
[12]             Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 1.
[13]             Wytyczne wspólnotowe w sprawie stosowania przepisów
dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do szybkiego wdrażania
sieci szerokopasmowych, Dz.U. C 235 z 30.9.2009, s. 7.


|

52010PC0691

Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu  /* COM/2010/0691 końcowy - NLE 2010/0338 */

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 26.11.2010KOM(2010) 691 wersja ostateczna2010/0338 (NLE)2010/0338 (NLE)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYw sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu(tekst jednolity)UZASADNIENIE1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa Unii, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla obywateli, otwierając im w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących im konkretnych uprawnień.Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.Z tego powodu ujednolicenie przepisów często zmienianych jest potrzebne, aby prawo stało się jasne i zrozumiałe.2. W dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były ujednolicane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które są odpowiedzialne, tak aby przepisy tych aktów były jasne i łatwo zrozumiałe.3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę ujednolicania , które daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.Ujednolicenie musi być podejmowane w pełnej zgodności z normalną procedurą przyjmowania aktów Unii.Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do ujednolicanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania takich aktów.4. Celem niniejszego wniosku jest ujednolicenie rozporządzenia Rady (WE) nr 975/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu[3]. Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść ujednolicanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania ujednolicenia.5. Wniosek w sprawie ujednolicenia został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , w 22 językach urzędowych, rozporządzenia (WE) nr 975/98 i rozporządzenia je zmieniającego, przygotowanej przez Urząd Publikacji Unii Europejskiej za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku III do ujednoliconego rozporządzenia.ê 975/98 (dostosowany)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYw sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu(tekst jednolity)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. Ö 128 ust. 2 Õ ,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego[6],a także mając na uwadze, co następuje:ê1.  Rozporządzenie Rady (WE) nr 975/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu zostało znacząco zmienione[7]. Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.ê 975/98 (dostosowany)2.  Zgodnie z art. Ö 128 ust. 2 Õ Traktatu państwa członkowskie mogą emitować monety euro, gdy Europejski Bank Centralny (ECB) wyrazi zgodę co do wielkości emisji. Rada może, na wniosek Komisji oraz po konsultacji z Ö Parlamentem Europejskim i Õ ECB, podjąć kroki mające na celu harmonizację nominałów i parametrów technicznych wszystkich monet przeznaczonych do obiegu w stopniu umożliwiającym ich sprawny obieg w obrębie Unii.3.  Banknoty euro Ö mają Õ nominały od 5 do 500 Ö euro Õ. Nominały banknotów i monet powinny umożliwiać łatwe dokonywanie płatności gotówkowych wyrażonych zarówno w euro, jak i w centach.4.  Dyrektorzy mennic Unii przedłożyli raport w listopadzie 1996 r., a w lutym 1997 r. raport przejrzany, wskazujący na nominały i parametry techniczne monet euro (średnica, grubość, waga, kolor, skład oraz krawędź).5.  Europejski jednolity system walutowy powinien budzić zaufanie społeczne i prowadzić do innowacji technicznych, które Ö zapewniają bezpieczeństwo, niezawodność i sprawność tego systemu. Õ6.  Przyjęcie systemu przez społeczeństwo jest jednym z głównych celów systemu walutowego Unii. Ufność, jaką społeczeństwo będzie pokładać w systemie, zależy od cech fizycznych monet euro, które powinny być możliwie najłatwiejsze w użyciu.ê 975/987.  Przeprowadzono konsultacje ze stowarzyszeniami konsumenckimi, Europejskim Związkiem Niewidomych i przedstawicielami przemysłu produkującego automaty do sprzedaży towarów, aby wziąć pod uwagę szczególne wymagania liczących się kategorii użytkowników monet. Należy zagwarantować łatwość rozróżniania monet wzrokiem i dotykiem, aby zapewnić łagodne przejście na euro i ułatwić akceptację nowego systemu przez użytkowników.ê 975/98 (dostosowany)8.  Monety euro można szybciej rozróżniać i łatwiej można się do nich przyzwyczaić, Ö ponieważ Õ istnieje związek między ich średnicą a nominałem.9.  Potrzebne są specjalne cechy zabezpieczające celem zmniejszenia możliwości dokonywania oszustw na monetach 1 euro i 2 euro, zważywszy na ich wysoką wartość. Do najbardziej skutecznych form zabezpieczających zalicza się technikę, dzięki której monety wykonuje się z trzech warstw i połączenia dwóch różnych kolorów.10.  Jedna strona monety, europejska, i druga, narodowa, stanowią właściwy wyraz idei europejskiej unii walutowej państw członkowskich.11.  Dyrektywa 94/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. zmieniająca po raz dwunasty dyrektywę 76/769/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych[8] ogranicza stosowanie niklu w niektórych produktach, uznając, że nikiel może w pewnych warunkach powodować alergie. Monety nie są objęte tą dyrektywą. Jednak zmniejszenie zawartości niklu w monetach Ö kierując się zdrowiem publicznym Õ wydaje się pożądane.ê 975/9812.  Dlatego wydaje się właściwe zastosowanie się do wyżej wspomnianych wniosków dyrektorów mennic, dostosowując je jedynie w stopniu umożliwiającym uwzględnienie w szczególności specyficznych wymagań liczących się kategorii użytkowników monet i potrzeby zmniejszenia zawartości niklu w monetach.13.  Ze wszystkich parametrów technicznych zaleconych do zastosowania w monetach euro jedynie wartość mierzona grubością ma charakter wskaźnika, gdyż rzeczywista grubość monety zależy od zaleconej średnicy i wagi,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:ê 975/98 (dostosowany)Artykuł 1Seria monet euro Ö obejmuje Õ osiem nominałów o rozpiętości od 1 centa do 2 euro, Ö które spełniają parametry techniczne określone w załączniku I. ÕêArtykuł 2Rozporządzenie (WE) nr 975/98 traci moc.Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.ê 975/98 (dostosowany)Artykuł 3Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie Ö dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Õ.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący[…] ê 975/98 (dostosowany)è1 423/1999 art.1 pkt 1 lit. a)è2 423/1999 art.1 pkt 1 lit. b)è3 423/1999 art. 1 pkt 1 lit. c)è4 423/1999 art. 1 pkt 2ZAŁĄCZNIK IÖ Parametry techniczne, o których mowa w art. 1 ÕWartość (euro) | Średnica w mm | Grubość mm(1) | Waga gr | Kształt | Kolor | Skład | Krawędź |2 | 25,75 | 1,95 | 8,5 | Okrągły | Część zewnętrzna: biała | Miedź-nikiel (Cu75Ni25) | Napis na krawędzi cienko karbowanej |wewnętrzna: żółta | Trzy warstwy nikiel-mosiądz/nikiel/ nikiel-mosiądz (CuZn20Ni5/Nil 2/CuZn20Ni5) |1 | 23,25 | 2,125 | 7,5 | Okrągły | Część zewnętrzna: żółta, | Nikiel-mosiądz (CuZn20Ni5) | Karbowana z przerwami |wewnętrzna: biała | Trzy warstwy Cu75Ni25/Ni7/ Cu75Ni25 |0,50 | 24,25 | è1 1,88 ç | è2 7,8 ç | Okrągły | Żółty | Nordyckie złoto Cu89A15Zn5Snl | è3 Kształtowana krawędź z drobnymi półokrągłymi nacięciami ç |0,20 | 22,25 | 1,63 | 5,7 | „Hiszpański kwiat” | Żółty | Nordyckie złoto Cu89A15Zn5Snl | Zwyczajna |0,10 | 19,75 | 1,51 | 4,1 | Okrągły | Żółty | Nordyckie Złoto Cu89A15Zn5Snl | è4 Kształtowana krawędź z drobnymi półokrągłymi nacięciami ç |0,05 | 21,25 | 1,36 | 3,9 | Okrągły | Czerwony | Stal pokryta miedzią | Gładka |0,02 | 18,75 | 1,36 | 3 | Okrągły | Czerwony | Stal pokryta miedzią | Gładka z wyżłobieniem |0,01 | 16,25 | 1,36 | 2,3 | Okrągły | Czerwony | Stal pokryta miedzią | Gładka |(1) Wartości odnoszące się do grubości mają charakter wskaźnika. |éZAŁĄCZNIK IIUchylone rozporządzenie i jego zmianaRozporządzenie Rady (WE) nr 975/98 | (Dz. U. L 139 z 11.5.1998, s. 6) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 423/1999 | (Dz. U. L 52 z 27.2.1999, s. 2) |_____________ZAŁĄCZNIK IIITABELA KORELACJIRozporządzenie (WE) nr 975/98 | Niniejsze rozporządzenie |Artykuł 1 | Artykuł 1 |___ | Artykuł 2 |Artykuł 2 | Artykuł 3 |___ | Załącznik I |___ | Załącznik II |___ | Załącznik III |_____________[1] COM(87) 868 PV.[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.[3] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady – Ujednolicenie dorobku wspólnotowego, COM(2001) 645 wersja ostateczna.[4] Zob. załącznik II do niniejszego wniosku.[5] Dz. U. C […], […], s. […].[6] Dz. U. C […], […], s. […].[7] Zob. załącznik II.[8] Dz.U. L 188 z 22.7.1994, s. 1.


Ważna informacja prawna

|

52008PC0514(01)

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2182/2004 dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro  /* COM/2008/0514 końcowy - CNS 2008/0167 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 13.8.2008COM(2008) 514 wersja ostatecznaVOL.I2008/0167 (CNS)2008/0168 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2182/2004 dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euroWniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2183/2004 rozszerzające na nieuczestniczące państwa członkowskie stosowanie rozporządzenia (WE) nr 2182/2004 dotyczącego medali i żetonów podobnych do monet euro(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEKontekst ogólnyCelem rozporządzenia nr 2182/2004[1] jest ochrona przed pomyleniem monet euro z medalami i żetonami, które są do nich podobne. Od momentu przyjęcia wspomniane rozporządzenie w znacznym stopniu przyczyniło się do uniknięcia podobieństwa między monetami euro i medalami/żetonami, gdyż prywatne spółki w większości stosują się do definicji i zakazów ustanowionych w rozporządzeniu.Doświadczenie nabyte w okresie wdrażania rozporządzenia wykazało konieczność sprecyzowania przepisów ochronnych oraz wzmocnienia przejrzystości procesu decyzyjnego; w związku z tym należy wprowadzić zmiany do rozporządzenia.W szczególności społeczeństwo mogłoby zostać wprowadzone w błąd, że niektóre medale i żetony są legalnym środkiem płatniczym nie tylko wtedy, gdy są one opatrzone wzorem podobnym do legalnych monet euro, lecz również wtedy, gdy figurują na nich charakterystyczne elementy tego wzoru[2]. Chodzi przede wszystkim o takie elementy, jak dwanaście gwiazd Unii Europejskiej, kontury geograficzne, cyfry, kształt krawędzi monety oraz wzór na krawędzi monety, jakie widnieją na legalnych monetach euro.Ponadto mając na uwadze w szczególności prywatnych operatorów wytwarzających medale i żetony, istnieje konieczność formalnego określenia jakie szczególne znaki, które widnieją na legalnych monetach euro, nie powinny być reprodukowane na medalach i żetonach. Dotyczy to symboli suwerenności państwa członkowskiego emitującego monetę, takich jak podobizna głowy państwa, herb, znak mennicy, znak mincerski, nazwa i obraz konturów geograficznych państwa, jakie widnieją na monetach euro.W związku z faktem, iż wyżej wymienione chronione elementy stanowią zarówno część wspólnego awersu, jak i rewersów krajowych monet euro, utrzymywanie między nimi rozróżnienia straciło rację bytu (art. 2 lit. c)). Ponadto wielokrotnie zdarzało się, że do rewersów krajowych włączano większe elementy wspólne, jak np. wzór związany z Traktatem Rzymskim lub wzór upamiętniający dziesięciolecie UGW. W związku z powyższym środki ochronne powinny dotyczyć wszystkich wzorów pojawiających się na powierzchni medali i żetonów, które są podobne do któregokolwiek wzoru na legalnych monetach euro.Rozporządzenie stanowi obecnie, że Komisja jest właściwa do określenia, czy dany wzór należy uznać za podobny do wzoru na monecie euro. W zakresie w jakim podobieństwo może dotyczyć także niektórych elementów wzoru i w związku z faktem, iż może być również konieczne dokonanie oceny, w jakim stopniu przestrzegane są inne warunki ochronne, właściwe wydaje się, aby ocena Komisji oparta była na całości przepisów ochronnych zawartych w art. 2 oraz uwzględniała wykładnię, czy przedmiot metalowy powinien zostać uznany za medal/żeton w rozumieniu art. 1 lit. c).Należy również dokładniej sprecyzować kryteria, na podstawie których Komisja wydaje opinię na temat podobieństwa medali i żetonów do monet euro lub zgodności z innymi przepisami rozporządzenia. Chodzi o to, by przy podejmowaniu decyzji Komisja dodatkowo uwzględniała takie czynniki, jak ilość wytworzonych medali lub żetonów, cena sprzedaży, opakowanie, szczególne napisy na medalach i żetonach (takie jak nazwa spółki, określenie „nie stanowi legalnego środka płatniczego”, itd.) oraz sposób reklamy. Mimo że powyższe kryteria nie są bezpośrednio wskazane w rozporządzeniu, w praktyce należy je brać pod uwagę. W celu zagwarantowania przejrzystości kryteria te powinny zostać bezpośrednio wymienione w rozporządzeniu.Przy stwierdzaniu podobieństwa medali i żetonów do monet euro oraz ustalaniu zgodności z przepisami rozporządzenia Komisja ściśle współpracuje z ekspertami z państw członkowskich, szczególnie z ekspertami z dziedziny fałszerstwa monet, o których mowa w art. 4 ust. 1 decyzji Komisji z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającej Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe[3], korzystając z ich wiedzy w dziedzinie wizualnej i materialnej analizy monet. Należy kontynuować przeprowadzanie takich konsultacji.W art. 4 rozporządzenia mowa jest o derogacjach przyznanych w drodze upoważnienia oraz o kompetencjach Komisji do stwierdzenia podobieństwa wzorów medali i żetonów do monet euro. W związku z tym, że wspomniane przepisy dotyczące kompetencji Komisji związane są z kwestią przestrzegania środków ochronnych, o których mowa w art. 2, w celu zachowania przejrzystości, należy przepisy te przenieść do tego artykułu.Podmioty gospodarcze mogą pod ściśle określonymi warunkami umieszczać określenie „euro” lub „eurocent”, lub symbol euro na medalach lub żetonach, między innymi pod warunkiem wybicia na awersie lub rewersie medalu lub żetonu napisu „Nie stanowi legalnego środka płatniczego”. W związku z tym, że ryzyko pomylenia medalu lub żetonu z monetą euro jest większe, jeśli na medalu lub żetonie określona jest wartość nominalna, należy ograniczyć wymóg umieszczenia określenia „Nie stanowi legalnego środka płatniczego” jedynie do takich przypadków.Niniejszy wniosek zawiera równoległe rozporządzenie zmieniające rozporządzenie nr 2183/2004, które ma na celu rozszerzenie skutków zmian do rozporządzenia nr 2182/2004 na państwa członkowskie nieuczestniczące w euro.Proponowane zmianyW świetle powyższych rozważań proponuje się zmianę:1. artykułu 2 rozporządzenia nr 2182/2004 w celu sprecyzowania przepisów ochronnych,2. artykułu 4 rozporządzenia nr 2182/2004 w celu zawarcia w nim kryteriów oceny i zmiany przepisów dotyczących procesu decyzyjnego wraz z przesunięciem ich do art. 2,3. rozporządzenia nr 2183/2004 w celu rozszerzenia na nieuczestniczące państwa członkowskie skutków zmian wprowadzonych do rozporządzenia nr 2182/2004.2008/0167 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2182/2004 dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euroRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 123 ust. 4 zdanie trzecie,uwzględniając wniosek Komisji[4],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego[6],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2182/2004 z dnia 6 grudnia 2004 r. dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro[7] zakazuje medali i żetonów podobnych do monet euro. Doświadczenie nabyte w okresie wdrażania zakazu medali i żetonów podobnych do monet euro wykazało konieczność sprecyzowania przepisów ochronnych oraz wzmocnienia przejrzystości procesu decyzyjnego.(2) W szczególności społeczeństwo mogłoby uznać, że niektóre medale i żetony są legalnym środkiem płatniczym nie tylko wtedy gdy są one opatrzone wzorem podobnym do legalnych monet euro, lecz również wtedy, gdy figurują na nich charakterystyczne elementy tego wzoru. W związku z tym szczególne elementy wzorów legalnych monet euro nie mogą być reprodukowane w sposób, w jaki są one odzwierciedlone na monetach euro. Ponadto symbole suwerenności narodowej emitującego państwa członkowskiego nie mogą być reprodukowane na medalach i żetonach w sposób, w jaki są one odzwierciedlone na monetach euro.(3) Komisja powinna być właściwa do wydawania, po uprzedniej konsultacji z państwami członkowskimi, opinii w sprawie przestrzegania przepisów ochronnych określonych w art. 2 oraz w sprawie stwierdzania, czy dany metalowy przedmiot jest medalem/żetonem.(4) Należy sprecyzować i ustanowić szczególne kryteria, jakimi Komisja kieruje się przy stwierdzaniu zgodności z przepisami ochronnymi.(5) Ryzyko pomylenia medalu lub żetonu, na którym widnieje określenie „euro” lub „eurocent”, lub symbol euro, z legalną walutą euro, jest większe, jeśli na medalu lub żetonie widnieje określona wartość nominalna. W związku z tym w takich przypadkach określenie „Nie stanowi legalnego środka płatniczego” musi być wybite na awersie lub rewersie medalu lub żetonu.(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2182/2004,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1ZmianyW rozporządzeniu (WE) nr 2182/2004 wprowadza się następujące zmiany:1. artykuł 2 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 2Przepisy ochronne1. Z zastrzeżeniem art. 3 i 4, produkcja i sprzedaż medali i żetonów oraz ich przywóz i dystrybucja celem sprzedaży lub do innych celów handlowych, są zabronione w następujących okolicznościach:a) gdy na ich powierzchni widnieje określenie „euro” lub „eurocent”, lub symbol euro; lubb) gdy ich rozmiar mieści się w przedziale referencyjnym; lubc) gdy wzór widniejący na powierzchni medali i żetonów jest podobny do:i) wzoru lub elementów wzoru widniejącego na powierzchni monet euro, takich jak dwanaście gwiazd Unii Europejskiej, kontury geograficzne oraz cyfry odzwierciedlone na monetach euro, lubii) symboli suwerenności narodowej państwa członkowskiego widniejących na monetach euro, takich jak podobizna głowy państwa, herb, znak mennicy, znak mincerski, nazwa państwa członkowskiego, lubiii) kształtu krawędzi lub wzoru na krawędzi monet euro.2. Komisja jest właściwa do wydania opinii, czy:a) dany przedmiot metalowy ma wygląd lub właściwości techniczne monety w rozumieniu art. 1;b) dany medal lub żeton podlega zakazowi ustanowionemu w ust. 1 tego artykułu.Bez uszczerbku dla postanowień ust. 1 Komisja uwzględnia między innymi ilość wytwarzanych medali i żetonów, cenę sprzedaży, opakowanie, napisy na medalach i żetonach oraz sposób reklamy.”;2. artykuł 4 otrzymuje brzmienie:„Artykuł 4Derogacje przyznane w drodze upoważnieniaKomisja może udzielić specjalnego upoważnienia do wykorzystania określenia „euro” lub „eurocent”, lub symbolu euro na określonych warunkach użytkowania w przypadkach, gdy nie istnieje ryzyko pomyłki. W takich przypadkach, nazwa danego podmiotu gospodarczego w państwie członkowskim jest wyraźnie widoczna na powierzchni medalu lub żetonu, a jeśli na medalu lub żetonie widnieje jego wartość nominalna, określenie „Nie stanowi legalnego środka płatniczego” musi być wybite na awersie lub rewersie medalu lub żetonu.”.Artykuł 2Wejście w życieNiniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 1.[2] Zob. również komunikat Komisji z dnia 22 października 2001 r. w sprawie ochrony praw autorskich projektów wspólnych stron monet euro, który dotyczy zakazu reprodukcji całości lub części wspólnych stron monet euro na medalach i żetonach (Dz.U. 318 z 13.11.2001, s. 3).[3] Dz.U. L 19 z 21.1.2005, s. 73.[4] Dz.U. C […] z […], s. […].[5] Dz.U. C […] z […], s. […].[6] Dz.U. C […] z […], s. […].[7] Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 1.