Ważna informacja prawna

|

52005PC0689

Wniosek dotyczący rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 6/2002 i (WE) nr 40/94 w celu nadania skuteczności przystąpieniu Wspólnoty Europejskiej do Aktu genewskiego do Porozumienia haskiego dotyczącego międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych {SEK(2005)1749}  /* COM/2005/0689 końcowy - CNS 2005/0274 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 22.12.2005KOM(2005)689 wersja ostateczna2005/0274(CNS)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 6/2002 i (WE) nr 40/94 w celu nadania skuteczności przystąpieniu Wspólnoty Europejskiej do Aktu genewskiego do Porozumienia haskiego dotyczącego międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych {SEK(2005)1749}(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIE1. WprowadzenieW dniu 12 grudnia 2001 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych (zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie wzorów wspólnotowych”)[1].Rozporządzenie w sprawie wzorów wspólnotowych ustanawia system wzorów wspólnotowych, który przewiduje ochronę wzorów z jednolitym skutkiem na całym terytorium Wspólnoty. Zgodnie z tym rozporządzeniem, wzór może być chroniony jako niezarejestrowany wzór wspólnotowy, jeżeli jest on publicznie udostępniany w sposób przewidziany w rozporządzeniu lub jako zarejestrowany wzór wspólnotowy, jeżeli został zarejestrowany zgodnie z procedurą wskazaną w rozporządzeniu.Rozporządzenie w sprawie wzorów wspólnotowych powierza Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (Znaki Towarowe i Wzory), dalej zwanemu „Urzędem”[2], zarządzanie wzorem wspólnotowym. Od dnia 1 stycznia 2003 r. Urząd otrzymuje zgłoszenia zarejestrowanych wzorów wspólnotowych z pierwszą datą zgłoszenia przyznaną w dniu 1 kwietnia 2003 r.W dniu 23 grudnia 2003 r. wszedł w życie Akt Porozumienia haskiego z 1999 r. dotyczącego międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych, przyjęty w dniu 2 lipca 1999 r. (dalej zwany „Aktem genewskim”). Akt genewski umożliwia twórcom uzyskanie ochrony wzoru w wielu krajach w ramach międzynarodowego jednolitego zgłoszenia. Na mocy Aktu genewskiego, jednolite zgłoszenie międzynarodowe złożone w Biurze Międzynarodowym Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO) zastępuje cały zestaw zgłoszeń, które do tej pory należało skierować do różnych krajowych lub regionalnych urzędów.Jedną z głównych nowości wprowadzonych przez Akt genewski jest to, że organizacje międzyrządowe, które posiadają urząd regionalny zajmujący się rejestracją wzorów ze skutkiem na terytorium, na którym akt powołujący tę organizację ma zastosowanie, mogą do niego przystąpić. To nowe rozwiązanie zostało wprowadzone do Aktu genewskiego, aby umożliwić Wspólnocie przystąpienie do międzynarodowego systemu rejestracji po wejściu w życie systemu wzorów wspólnotowych.W celu przygotowania przystąpienia Wspólnoty do Aktu genewskiego Komisja opracowała dwa wnioski, które są razem przedstawione Radzie. Pierwszy wniosek Komisji dotyczy przystąpienia Wspólnoty do Aktu genewskiego[3].Drugi zawiera środki konieczne do nadania skuteczności przystąpieniu Wspólnoty do Aktu genewskiego.2. Struktura wniosku KomisjiProponuje się, aby środki nadające skuteczność przystąpieniu Wspólnoty do Aktu genewskiego zostały zawarte w rozporządzeniu poprzez zmianę obowiązujących przepisów i dodanie nowego tytułu XIa dotyczącego „Międzynarodowej rejestracji wzorów”[4].Zasadniczo merytoryczne postanowienia mające zastosowanie do międzynarodowej rejestracji wyznaczającej Wspólnotę są takie same jak przepisy dotyczące wzorów wspólnotowych.Międzynarodowe rejestracje wyznaczające Wspólnotę Europejską i wzory wspólnotowe podlegają temu samemu prawu dotyczącemu wzorów (tytuł II), są przedmiotami własności (tytuł III), mogą zostać objęte wnioskiem o unieważnienie (tytuł IV), w obu przypadkach przysługuje odwołanie od decyzji Wydziału Unieważnień (tytuł VII), a jurysdykcja i postępowanie w sprawach dotyczących wzorów wspólnotowych są takie same dla międzynarodowej rejestracji wyznaczającej Wspólnotę jak dla wzorów wspólnotowych (tytuł IX).Z tych powodów, nowy tytuł XIa zawiera wiele odesłań do innych artykułów rozporządzenia, o którym mowa.Włączenie tego nowego tytułu do rozporządzenia ułatwia dostęp do wszystkich przepisów, które mają zastosowanie do wzorów chronionych na całym terytorium Wspólnoty Europejskiej, niezależnie od tego czy wymieniona ochrona zapewniona jest w ramach rejestracji wzoru jako wzoru wspólnotowego, czy też rejestrację międzynarodową wzoru wyznaczającą Wspólnotę Europejską zgodnie z Aktem genewskim.Dzięki proponowanej strukturze środki wykonawcze, ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2245/2002[5] nr 2246/2002[6] oraz nr 216/96[7], będą miały zastosowanie z uwzględnieniem niezbędnych zmian. W razie potrzeby Komisja zmieni je, na przykład w odniesieniu do badania podstaw odmowy określonych art. 106e niniejszego wniosku.3. Akt genewskiAkt genewski stanowi część systemu haskiego, który oparty jest na Porozumieniu haskim w sprawie międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych. Wymienione Porozumienie składa się z trzech różnych aktów: Aktu londyńskiego z 1934 r., Aktu haskiego z 1960 r. i Aktu genewskiego z 1999 r. Te trzy akty są niezależne i współistnieją w odniesieniu do ich merytorycznych postanowień. Umawiające się Strony mogą podjąć decyzję o przystąpieniu do jednego, dwóch lub wszystkich trzech aktów. Tym samym stają się one automatycznie członkami Związku haskiego, który w chwili obecnej obejmuje 42 Umawiające się Strony, wśród których 12 to Państwa Członkowskie UE[8].System międzynarodowej rejestracji wzoru wynika z potrzeby uproszczenia i oszczędności. Istotnie, umożliwia on właścicielom wzoru pochodzącym z państwa będącego Umawiającą się Stroną otrzymanie ochrony wzorów, która w takim przypadku wiąże się z minimalnymi formalnościami i kosztami.Zgłoszenie międzynarodowe może zostać wypełnione w jednym języku (angielskim lub francuskim), po uiszczeniu jednego zestawu opłat. Wnioskodawca musi wyznaczyć państwo będące Umawiającą się Stroną, w którym dany wzór ma być chroniony. Zgłoszenie międzynarodowe jest zazwyczaj przesyłane bezpośrednio do Biura Międzynarodowego. Po jego otrzymaniu, Biuro Międzynarodowe sprawdza zgodność zgłoszenia międzynarodowego z formalnymi wymogami, a następnie publikuje zgłoszenie, mówiąc ściślej rejestrację, w Międzynarodowym Biuletynie Wzorów (na stronie internetowej WIPO). Po publikacji, każdy krajowy Urząd musi określić rejestracje międzynarodowe, w których został wyznaczony, aby przeprowadzić ewentualne rzeczowe badanie przewidziane przez ustawodawstwo jego kraju.Jakikolwiek materialny aspekt ochrony (dotyczący w szczególności rzeczowych badań przeprowadzanych przez każdy Urząd, oceny warunków ochrony i jej zakresu) zostaje tym samym całkowicie objęty ustawodawstwem każdej wyznaczonej Umawiającej się Strony.W wyniku tego badania, Urząd może poinformować Biuro Międzynarodowe o odmowie zapewnienia ochrony na jego terytorium. Jednakże rejestracja międzynarodowa nie może być przedmiotem odmowy z względu na niespełnienie formalnych wymogów. Takie wymogi muszą już być uważane za spełnione, po badaniu przeprowadzonym przez Biuro Międzynarodowe.Kiedy zgłoszenie międzynarodowe zostanie zaakceptowane, wywołuje ono ten sam skutek w każdym wyznaczonym kraju, tak jakby zostało tam bezpośrednio dokonane. Rejestracja międzynarodowa jest zatem równoważna prawu krajowemu w odniesieniu do zakresu ochrony i egzekwowania. Jednocześnie rejestracja międzynarodowa ułatwia utrzymanie ochrony: jest tylko jeden wniosek dotyczący odnowienia i jedna prosta procedura dotycząca wprowadzania zmian (np. własności lub adresu).Przyjęcie Aktu genewskiego w 1999 r. miało podwójny cel, mianowicie:-  sprawienie, iż system haski stanie się bardziej atrakcyjny dla wnioskodawców oraz rozszerzenie systemu na nowych członków; w tym celu Akt z 1999 r. wprowadził liczne elementy do systemu haskiego w celu ułatwienia przystąpienia do Związku haskiego krajów, które dysponują systemami badania wzorów (np. USA i Japonia).-  ustanowienie związku między systemem rejestracji międzynarodowej i systemami regionalnymi poprzez umożliwienie organizacjom międzyrządowym przystąpienie do Aktu.Drugi cel umożliwia przystąpienie Wspólnoty Europejskiej do systemu haskiego. Terytorium UE będzie uznawane za jeden kraj do celów Porozumienia, na którym zastosowanie mają przepisy wspólnotowe dotyczące wzorów jako odpowiednie prawodawstwo krajowe. Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) stanie się Urzędem odpowiedzialnym za rzeczowe badania zgłoszeń międzynarodowych, w których wyznaczono Wspólnotę.System w ramach Aktu genewskiego stał się w pełni operacyjny w dniu 1 kwietnia 2004 r. Tego dnia, Akt genewski i znowelizowane wspólne regulacje przyjęte na mocy Porozumienia haskiego, które upraszczają cała procedurę, stały się skuteczne.System wzorów wspólnotowych i system rejestracji międzynarodowej, ustanowiony zgodnie z Porozumieniem haskim, mogą być uważane za uzupełniające się. System wzorów wspólnotowych przewiduje pełny i ujednolicony system rejestracji wzorów regionalnych, który obejmuje całe terytorium Unii Europejskiej. Porozumienie haskie jest aktem skupiającym procedury dotyczące otrzymania ochrony wzorów na terytorium wyznaczonych Umawiających się Stron.4. Podstawa prawnaPonieważ przepisy nadające skuteczność przystąpieniu Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia haskiego są wprowadzone do rozporządzenia poprzez włączenie nowego i odrębnego tytułu w ramach tego rozporządzenia oraz poprzez zmianę obowiązujących przepisów rozporządzenia, podstawa prawna dotycząca niniejszego wniosku musi być taka sama jak podstawa prawna wymienionego rozporządzenia, tj. art. 308 Traktatu.5. ArtykułyArtykuł 1 ust. 1Artykuł 1 ust. 1 zmienia art. 25 ust. 1 lit. d) dodając „lub poprzez prawo do wzoru zarejestrowanego zgodnie z Aktem genewskim do Porozumienia haskiego dotyczącego międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych, przyjętym w dniu 2 lipca 1999 r. (...) i który jest skuteczny we Wspólnocie lub poprzez prawo z dokonania zgłoszenia takiego wzoru” jako wcześniejsze prawo, do którego można się odwołać jako do podstawy nieważności. Powyższa zmiana jest konieczna aby wyjaśnić, że zgłoszenie międzynarodowe lub rejestracja międzynarodowa mają taką samą wartość co wcześniejszy wzór jako prawo do wzoru na mocy krajowego ustawodawstwa lub wspólnotowego prawodawstwa w dziedzinie wzorów.Artykuł 1 ust. 2Przepisy nadające skuteczność przystąpieniu Wspólnoty Europejskiej do Aktu genewskiego są wprowadzone do rozporządzenia w sprawie wzorów wspólnotowych poprzez włączenie nowego tytułu XIa w sprawie międzynarodowej rejestracji wzorów.Sekcja 1 – Przepisy ogólneArtykuł 106a (Stosowanie przepisów)Zasadniczo przepisy art. 106a zawartego w niniejszym wniosku dotyczącym zmiany rozporządzenia przewidują, że w ogólnym ujęciu rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych oraz rozporządzenia wykonawcze do tego rozporządzenia mają zastosowanie do rejestracji międzynarodowych dokonanych zgodnie z Aktem genewskim i wyznaczających Wspólnotę.Ponadto, wyjaśniono, że Rejestr Międzynarodowy zastąpi rejestr prowadzony przez Urząd w przypadkach dotyczących rejestracji międzynarodowych wyznaczających Wspólnotę Europejską. Każdy zapis w Rejestrze Międzynarodowym odnoszący się do rejestracji międzynarodowej wyznaczającej Wspólnotę Europejską ma taki sam skutek, jak zapis dokonany w rejestrze prowadzonym przez Urząd.To samo odnosi się do publikacji: wszystkie publikacje odnoszące się do zgłoszeń międzynarodowych wyznaczających Wspólnotę są dokonywane przez Biuro Międzynarodowe i mają taki sam skutek jak publikacje dokonywane przez Urząd. Ponadto, ten sam sposób rozumowania ma zastosowanie do reżimu językowego w art. 98 wymienionego rozporządzenia.Sekcja 2 – Rejestracje międzynarodowe wyznaczające Wspólnotę EuropejskąArtykuł 106b (Procedura dokonywania zgłoszenia międzynarodowego)Artykuł 4 ust. 1 lit. a) Aktu genewskiego stanowi, że zgłoszenie międzynarodowe może być dokonane według uznania zgłaszającego albo bezpośrednio w Biurze Międzynarodowym albo za pośrednictwem Urzędu Umawiającej się Strony zgłaszającego. Jednakże zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b) Aktu genewskiego, Umawiająca się Strona może poinformować, iż zgłoszenia międzynarodowe nie mogą zostać dokonane za pośrednictwem jej UrzęduWiększość zalet systemu haskiego wynika głównie z jego prostoty, a lokalizacja urzędu otrzymującego zgłoszenia wydaje się mieć mniejsze znaczenie dla zgłoszenia wzorów. Wspólnota Europejska powinna zatem wykluczyć dokonywanie zgłoszeń za pośrednictwem Urzędu, aby uniknąć zbędnego powielania pracy. Bezpośrednie dokonywanie zgłoszeń w WIPO powinno również być preferowane, aby uniknąć pomyłek ze strony zgłaszających w zakresie zgłoszeń o dokonanie rejestracji wzorów wspólnotowych i zgłoszeń o dokonanie rejestracji międzynarodowych. Tego rodzaju pomyłki spowodowałyby również problemy w przypadku dokonywania podstawowej opłaty za zgłoszenie międzynarodowe, którą należy uiścić w każdym przypadku bezpośrednio na rzecz Biura Międzynarodowego, i która jest należna w momencie dokonywania zgłoszenia. Jeżeli zgłaszający w wyniku błędu uiściłby opłatę na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego, niniejszy Urząd musiałby dokonać zwrotu tej opłaty. Ważnym jest, iż w chwili obecnej WIPO nie otrzymuje zgłoszeń dokonywanych za pośrednictwem urzędów krajowych nawet od tych Umawiających się Stron, które umożliwiłyby taką procedurę.Z tego powodu, Komisja proponuje aby Wspólnota, w jej dokumencie przystąpienia, oświadczyła, że zgłoszenia międzynarodowe nie mogą być dokonywane za pośrednictwem jej Urzędu. W związku z tym art. 106b wskazuje, że zgłoszenia międzynarodowe dokonane zgodnie z art. 4 ust. 1 Aktu genewskiego wskazujące Wspólnotę są składane bezpośrednio do Biura Międzynarodowego.Artykuł 106c (Opłata za wyznaczenie)1.  Akt genewski przewiduje w art. 7, że wymagane opłaty zawierają standardową opłatę za wyznaczenie, która jest należna za każdą wyznaczoną Umawiającą się Stronę. Ponadto każda Umawiająca się Strona, która jest organizacją międzyrządową może oświadczyć, że w przypadku każdego zgłoszenia i każdego odnowienia rejestracji międzynarodowej, w której jest ona wyznaczona, standardowa opłata za wyznaczenie zostaje zastąpiona indywidualną opłatą za wyznaczenie, której kwota jest ustalona w zgłoszeniu i może być zmieniona w kolejnych zgłoszeniach. Ustalona kwota nie może być wyższa od kwoty, którą Umawiająca się Strona jest upoważniona do otrzymania za zgłoszenie krajowe i odnowienie rejestracji, pomniejszonej o oszczędności wynikające z procedury międzynarodowej.2.  Komisja proponuje aby Wspólnota, w swoim dokumencie przystąpienia, oświadczyła, że wymagane opłaty za wyznaczenie określone w art. 7 ust. 1 Aktu genewskiego odnoszące się do zgłoszeń i odnowienia rejestracji zostają zastąpione przez indywidualne opłaty za wyznaczenie. Wymienione opłaty są płatne na rzecz Biura Międzynarodowego i są przez nie przekazywane Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku (OHIM).3.  Komisja złoży również wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia (WE) nr 2246/2002 w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego, przewidując ustalanie kwot indywidualnych opłat za wyznaczenie zgodnie z wymogami określonymi w art. 7 ust. 2 oraz zasadą nr 28 wspólnych regulacji.Artykuł 106d (Skutki międzynarodowej rejestracji wyznaczającej Wspólnotę)Ustęp 1Zgodnie z art. 48 rozporządzenia w sprawie wzorów wspólnotowych, jeżeli spełnione zostały wymogi zgłoszenia zarejestrowanego wzoru wspólnotowego i zgłoszenie nie zostało odrzucone na podstawie art. 47 rozporządzenia w sprawie wzorów wspólnotowych, Urząd dokonuje wpisu zgłoszenia do rejestru jako zarejestrowany wzór wspólnotowy.Zgodnie z art. 47, jeżeli Urząd wskaże podstawy odmowy rejestracji, tj. wzór dla którego wniesiono o ochronę nie odpowiada definicji według art. 3 lit. a) lub jest sprzeczny z porządkiem publicznym lub przyjętymi dobrymi obyczajami, wtedy odmawia się rejestracji zgłoszenia zarejestrowanego wzoru wspólnotowego.Przepisy art. 106d niniejszego wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia gwarantują, że ochrona rejestracji międzynarodowej wyznaczającej Wspólnotę podlega takim samym warunkom, które mają zastosowanie do zarejestrowanego wzoru wspólnotowego, tj. rejestracja międzynarodowa wyznaczająca Wspólnotę Europejską nie wywiera takiego skutku jak rejestracja wzoru wspólnotowego na terytorium Wspólnoty Europejskiej zanim zostanie zbadana przez Urząd w odniesieniu do podstaw odmowy rejestracji.Ustęp 2Artykuł 106d ust. 2 niniejszego wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia stanowi, że w przypadku gdy Urząd nie sprzeciwia się by rejestracja międzynarodowa wyznaczająca Wspólnotę Europejską wywierała skutek na jej terytorium zgodnie z art. 12 ust. 2 Aktu genewskiego lub w przypadku gdy taki sprzeciw został wycofany, międzynarodowa rejestracja staje się skuteczna od daty jej rejestracji zgodnie z art. 10 ust. 2 Aktu genewskiego, a jej skutki są takie same jak skutki zarejestrowanego wzoru wspólnotowego.Ustęp 3Jeżeli ponowne opublikowanie rejestracji międzynarodowych, które są zarejestrowane w Rejestrze Międzynarodowym zawartym w rejestrze Urzędu, nie jest konieczne, art. 106d ust. 3 niniejszego wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia nakłada na Urząd obowiązek dostarczenia informacji na temat rejestracji na mocy Aktu genewskiego, które wyznaczają Wspólnotę Europejską. Wymóg ten można by było skutecznie spełnić poprzez utworzenie na stronie internetowej OHIM linku do systemu haskiego. Odpowiednie procedury powinny zostać ustanowione w rozporządzeniu wykonawczym.Artykuł 106e (Podstawy odmowy)Ustęp 1Podstawy odmowy określone w art. 106e niniejszego wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia są tożsame z podstawami odmowy rejestracji wskazanymi w art. 47 ust. 1, tym samym gwarantują one, że rejestracja międzynarodowa wyznaczająca Wspólnotę podlega takiemu samemu badaniu jak zgłoszenia zarejestrowanych wzorów wspólnotowych.Ustęp 2Przepisy art. 106e niniejszego wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia, gwarantują właścicielowi rejestracji międzynarodowej wyznaczającej Wspólnotę prawo do przedkładania uwag lub rezygnacji z rejestracji międzynarodowej w odniesieniu do Wspólnoty Europejskiej zgodnie z art. 12 ust. 3 lit. b Aktu genewskiego.Odpowiednie przepisy art. 47 ust. 2 stanowią ponadto, że zgłaszający zarejestrowany wzór wspólnotowy może wprowadzić zmiany do zgłoszenia. Jednakże możliwość ta nie ma zastosowania do rejestracji międzynarodowej, ponieważ jedynym sposobem na usunięcie przyczyny odmowy określonej w ust. 1 jest wprowadzenie zmian do danego wzoru, natomiast Akt genewski nie przewiduje zmian wzoru rejestracji międzynarodowej po zarejestrowaniu wzoru w Rejestrze Międzynarodowym.Zwyczajowa procedura byłaby zatem następująca: Urząd bada ex officio podstawy odmowy. Jeżeli Urząd, podczas wymienionego badania, wskaże podstawy odmowy, powiadamia o tym Biuro Międzynarodowe i przekazuje powody, na których opera się odmowa. Takie powiadomienie jest dokonywane w terminie sześciu miesięcy od opublikowania rejestracji międzynarodowej (zasada 18 ust. 1 wspólnych regulacji). Biuro Międzynarodowe, przekaże niezwłocznie kopie powiadomienia o odmowie właścicielowi (art. 12 ust. 3 Aktu genewskiego). W terminie określonym przez Urząd w powiadomieniu, właściciel może zrezygnować z rejestracji międzynarodowej w odniesieniu do Wspólnoty lub przedłożyć uwagi, aby usunąć przyczyny odmowy. Podczas badania dotyczącego podstaw odmowy, właściciel i Urząd porozumiewają się bezpośrednio. Jeżeli właściciel usunie przyczyny odmowy, Urząd wycofa odmowę i powiadomi o tym Biuro Międzynarodowe.Ustęp 3Artykuł 106e ust. 3 wskazuje, że warunki badania dotyczącego podstaw odmowy zostaną ustanowione w rozporządzeniu wykonawczym.Artykuł 106f (Unieważnienie skutków rejestracji międzynarodowej)Ustęp 1Przepisy art. 106f niniejszego wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia wykonują art. 15 ust. 1 Aktu genewskiego, dopuszczając wniosek o unieważnienie skutków rejestracji międzynarodowej na terytorium Wspólnoty Europejskiej.Przepisy te gwarantują, że wniosek o unieważnienie skutków rejestracji międzynarodowej na terytorium Wspólnoty Europejskiej podlega takim samym przepisom, które mają zastosowanie do wniosku o unieważnienie zarejestrowanego wzoru wspólnotowego. Strony trzecie mogą złożyć wniosek o unieważnienie skutków rejestracji międzynarodowej na terytorium Wspólnoty w drodze wniosku przedłożonego Urzędowi zgodnie z art. 52 lub roszczenia wzajemnego wniesionego przed sądem ds. wzorów wspólnotowych zgodnie z art. 81 lit. d).W przypadku wniosku o unieważnienie złożonego w Urzędzie zastosowanie mają tytuły VI i VII. W szczególności, właściciel może przedłożyć uwagi do wniosku o unieważnienie, zgodnie z art. 31 rozporządzenia wykonawczego. Można odwołać się od ostatecznej decyzji Wydziału Unieważnień (art. 55 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wzorów wspólnotowych).W tym zakresie przestrzegane są postanowienia art. 15 ust. 1 Aktu genewskiego. Wymienione postanowienia stanowią, że unieważnienie skutków rejestracji międzynarodowej nie może zostać orzeczone bez odpowiednio wcześniejszego powiadomienia właściciela o możliwości obrony jego praw.Ustęp 2Postanowienia art. 15 ust. 2 Aktu genewskiego stanowią, że jeżeli Urząd Umawiającej się Strony, na terytorium której unieważnione zostały skutki rejestracji międzynarodowej, wie o unieważnieniu, powiadamia o tym Biuro Międzynarodowe. Wymienione zobowiązanie zostało powtórzone w art. 106f ust. 2. Oczywistym jest, że Urząd będzie wiedział o unieważnieniu, jeżeli jest ono wynikiem postępowania dotyczącego unieważnienia przeprowadzonego w Urzędzie lub jeżeli sąd ds. wzorów wspólnotowych poinformuje Urząd o stwierdzeniu unieważnienia, zgodnie z art. 86 ust. 4 rozporządzenia w sprawie wzorów wspólnotowych.Artykuł 2Artykuł 97 rozporządzenia w sprawie wzorów wspólnotowych wskazuje, że o ile nie ustalono inaczej w tytule zawierającym uzupełniające przepisy dotyczące Urzędu, tytuł XII rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego ma zastosowanie do Urzędu w odniesieniu do wyznaczonych zadań na podstawie niniejszego rozporządzenia. Tytuł XII rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego obejmuje art. 134 ust. 3 dotyczący dochodów Urzędu. Wymieniony przepis został zmieniony w świetle przystąpienia do Protokołu madryckiego, który utworzył nowe źródło dochodów stanowiące „wszystkie opłaty należne na mocy Protokołu madryckiego określone w art. 140 niniejszego rozporządzenia za rejestrację międzynarodową wyznaczającą Wspólnoty Europejskie...”Podobna zmiana rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego jest konieczna w następstwie przystąpienia WE do Aktu genewskiego. Opłaty należne na mocy Aktu genewskiego powinny zostać włączone jako nowe źródło dochodów Urzędu.Artykuł 3Wspólnota jest związana Aktem genewskim trzy miesiące po terminie, w którym złożyła swój dokument przystąpienia u dyrektora generalnego Biura Międzynarodowego.W tym zakresie, należy przypomnieć, że przepisy art. 2 wniosku Komisji dotyczącego decyzji Rady zatwierdzającej przystąpienie Wspólnoty Europejskiej do Aktu genewskiego, do którego dokonano odesłania powyżej, stanowią, iż po przyjęciu przez Radę wymienionej decyzji, Rada może złożyć dokument przystąpienia u dyrektora generalnego Biura Międzynarodowego od daty, w której Rada przyjęła konieczne środki nadające skuteczność przystąpieniu Wspólnoty do Aktu genewskiego.2005/0274(CNS)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 6/2002 i (WE) nr 40/94 w celu nadania skuteczności przystąpieniu Wspólnoty Europejskiej do Aktu genewskiego do Porozumienia haskiego dotyczącego międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,uwzględniając wniosek Komisji[9],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[10],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[11],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych[12] utworzyło system wzorów wspólnotowych, który umożliwia przedsiębiorstwom otrzymanie, w ramach jednego postępowania, wzorów wspólnotowych, którym przyznano jednolitą ochronę i które wywołują skutki na całym terytorium Wspólnoty.(2) W następstwie przygotowań, rozpoczętych przez Światową Organizację Własności Intelektualnej z udziałem Państw Członkowskich, które są członkami Związku haskiego, Państw Członkowskich, które nie są członkami Związku haskiego i Wspólnoty Europejskiej, konferencja dyplomatyczna zwołana w tym celu w Genewie przyjęła Akt genewski do Porozumienia haskiego dotyczącego międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych (zwany dalej „Aktem genewskim”) w dniu 2 lipca 1999 r.(3) Rada, na mocy decyzji Rady [...] zatwierdziła przystąpienie Wspólnoty Europejskiej do Aktu genewskiego do Porozumienia haskiego dotyczącego międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych[13] oraz upoważniła przewodniczącego Rady do złożenia dokumentu przystąpienia u dyrektora generalnego WIPO od daty, w której Rada przyjęła konieczne środki nadające skuteczność przystąpieniu Wspólnoty do Aktu genewskiego. Niniejsze rozporządzenie zawiera wymienione środki.(4) Odpowiednie środki powinny zostać wprowadzone do rozporządzenia (WE) nr 6/2002 poprzez włączenie nowego tytułu w sprawie "Międzynarodowej rejestracji wzorów".(5) Zasady i procedury odnoszące się do rejestracji międzynarodowych wyznaczających Wspólnotę powinny być w ogólnym ujęciu takie same jak zasady i procedury, które mają zastosowanie do zgłoszeń wzorów wspólnotowych. Zgodnie z powyższym, rejestracja międzynarodowa wyznaczająca Wspólnotę powinna zostać objęta badaniem dotyczącym podstaw odmowy, zanim stanie się tak samo skuteczna jak zarejestrowany wzór wspólnotowy. Podobnie, rejestracja międzynarodowa wywołująca taki sam skutek jak zarejestrowany wzór wspólnotowy powinna podlegać tym samym przepisom dotyczącym unieważnienia co wzór wspólnotowy.(6) Dlatego też rozporządzenie (WE) nr 6/2002 należy odpowiednio zmienić.(7) Przystąpienie Wspólnoty do Aktu genewskiego utworzy nowe źródła dochodów dla Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (Znaki Towarowe i Wzory). Dlatego też rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego[14] należy odpowiednio zmienić.PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 6/2002 wprowadza się następujące zmiany:1. Artykuł 25 ust. 1 lit d) otrzymuje następujące brzmienie:“d) jeżeli wzór wspólnotowy koliduje z wcześniejszym wzorem, który został publicznie udostępniony po dacie dokonania zgłoszenia lub, jeżeli zastrzeżono pierwszeństwo, po dacie pierwszeństwa wzoru wspólnotowego i który chroniony jest od daty wcześniejszej niż wyżej wymieniona datai) poprzez zarejestrowany wzór wspólnotowy lub poprzez dokonanie zgłoszenia na taki wzór, lubii) poprzez prawo z zarejestrowanego wzoru w Państwie Członkowskim, lub prawo z dokonania zgłoszenia takiego wzoru, lubiii) poprzez prawo do wzoru zarejestrowanego zgodnie z Aktem genewskim do Porozumienia haskiego dotyczącego międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych, przyjętym w dniu 2 lipca 1999 r., zwanym dalej Aktem genewskim, który został zatwierdzony decyzją Rady [...][15] i który jest skuteczny we Wspólnocie lub poprzez prawo z dokonania zgłoszenia takiego wzoru”;2. Po tytule XI dodaje się następujący tytuł:„TYTUŁ XIa:MIĘDZYNARODOWA REJESTRACJA WZORÓWSEKCJA 1PRZEPISY OGÓLNEArtykuł 106aStosowanie przepisów1. Jeżeli tytuł ten nie stanowi inaczej, niniejsze rozporządzenie i wszystkie rozporządzenia wykonawcze do tego rozporządzenia przyjęte zgodnie z art. 109 mają zastosowanie, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, do rejestracji wyznaczających Wspólnotę dokonanych w Rejestrze Międzynarodowym prowadzonym przez Biuro Międzynarodowe Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (dalej zwane „rejestracja międzynarodowa” i „Biuro Międzynarodowe”), zgodnie z Aktem genewskim.2. Każdy zapis w Rejestrze Międzynarodowym odnoszący się do rejestracji międzynarodowej wyznaczającej Wspólnotę Europejską ma taki sam skutek jak zapis w rejestrze wspólnotowym prowadzonym przez Urząd, a każda publikacja rejestracji międzynarodowej wyznaczającej Wspólnotę w Biuletynie Biura Międzynarodowego wywołuje taki sam skutek jak publikacja w Biuletynie wzorów wspólnotowych.SEKCJA 2REJESTRACJE MIĘDZYNARODOWE WYZNACZAJĄCE WSPÓLNOTĘArtykuł 106bProcedura dotycząca dokonywania zgłoszeń międzynarodowychZgłoszenia międzynarodowe zgodnie z art. 4 ust. 1 Aktu genewskiego są dokonywane bezpośrednio w Biurze Międzynarodowym.Artykuł 106cOpłaty za wyznaczenieWymagane opłaty za wyznaczenie określone w art. 7 ust. 1 Aktu genewskiego są zastąpione przez indywidualne opłaty za wyznaczenie.Artykuł 106dSkutek rejestracji międzynarodowej wyznaczającej Wspólnotę Europejską1. Rejestracja międzynarodowa wyznaczająca Wspólnotę wywołuje, od momentu rejestracji, taki sam skutek jak zgłoszenie zarejestrowanego wzoru wspólnotowego.2. Jeżeli nie poinformowano o odmowie lub jeżeli taka odmowa została wycofana, międzynarodowa rejestracja wzoru wyznaczająca Wspólnotę wywołuje, od daty określonej w ust. 1, taki sam skutek jak rejestracja wzoru jako zarejestrowanego wzoru wspólnotowego.3. Urząd dostarcza informacje na temat rejestracji międzynarodowych określonych w ust. 2 zgodnie z warunkami ustanowionymi w rozporządzeniu wykonawczym.Artykuł 106ePodstawy odmowy1. Urząd przekazuje do Biura Międzynarodowego informacje o odmowie nie później niż sześć miesięcy od daty publikacji w Rejestrze Międzynarodowym, w przypadku gdy podczas badania rejestracji międzynarodowej Urząd wskaże, że wzór dla którego wniesiono o ochronę nie odpowiada definicji według art. 3 lit. a) lub jest sprzeczny z porządkiem publicznym lub przyjętymi dobrymi obyczajami.Powiadomienie wskazuje podstawy, na których opiera się odmowa.2. Odmowa nadania mocy obowiązującej rejestracji międzynarodowej we Wspólnocie nie jest ostateczna, zanim nie umożliwi się właścicielowi rezygnacji z rejestracji międzynarodowej w odniesieniu do Wspólnoty lub przedłożenia uwag.3. Warunki dotyczące badania w zakresie podstaw odmowy są ustanowione w rozporządzeniu wykonawczym.Artykuł 106fUnieważnienie skutków rejestracji międzynarodowej1. Skutki rejestracji międzynarodowej we Wspólnocie mogą zostać częściowo lub w całości unieważnione zgodnie z procedurą opisaną w tytułach VI i VII lub przez sąd ds. wzorów wspólnotowych na podstawie roszczenia wzajemnego w postępowaniu o naruszenie.2. Jeżeli Urząd wie o unieważnieniu, informuje o tym Biuro Międzynarodowe.Artykuł 2Artykuł 134 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 otrzymuje brzmienie:“3. Przychody obejmują, bez uszczerbku dla innych typów dochodów, opłaty ogółem należne na mocy przepisów dotyczących opłat, opłaty ogółem należne na mocy Protokołu madryckiego, o którym mowa w art. 140 niniejszego rozporządzenia za rejestrację międzynarodową wyznaczającą Wspólnotę Europejską i inne płatności dokonane na rzecz Umawiających się Stron Protokołu madryckiego, opłaty ogółem należne na mocy Aktu genewskiego, o którym mowa w art. 106c rozporządzenia (WE) nr 6/2002 za rejestrację międzynarodową wyznaczającą Wspólnotę Europejską i inne płatności dokonane na rzecz Umawiających się Stron Aktu genewskiego oraz, w niezbędnym zakresie, dotację przewidzianą jako szczególna pozycja w budżecie ogólnym Wspólnot Europejskich, w sekcji dotyczącej Komisji.”Artykuł 3Niniejsze rozporządzanie wchodzi w życie w dniu, w którym Akt genewski wejdzie w życie w odniesieniu do Wspólnoty Europejskiej.Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia jest opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli,W imieniu RadyPrzewodniczącyOCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJIObszar polityki: Rynek wewnętrzny w zakresie towarów i usług Działanie: Opracować środki, które są konieczne do nadania skuteczności przystąpieniu Wspólnoty Europejskiej do Aktu genewskiego w sprawie międzynarodowej rejestracji wzorów |TYTUł DZIAłANIA: WNIOSEK DOTYCZąCY ROZPORZąDZENIA ZMIENIAJąCEGO ROZPORZąDZENIE (WE) NR 6/2002 I (WE) NR 40/94 W CELU NADANIA SKUTECZNOśCI PRZYSTąPIENIU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ DO AKTU GENEWSKIEGO DO POROZUMIENIA HASKIEGO DOTYCZąCEGO MIęDZYNARODOWEJ REJESTRACJI WZORÓW PRZEMYSłOWYCH |1. POZYCJE W BUDŻECIE + DZIAŁY2. OGÓLNE DANE LICZBOWE2.1. Całkowite środki przydzielone na działanie (Część B): zobowiązanie w mln EURNie dotyczy2.2. Okres stosowania:(rok rozpoczęcia i wygaśnięcia)Początek: Data wejścia w życieWygaśnięcie: Nieokreślone2.3. Całkowity wieloletni preliminarz wydatków:a) Harmonogram przydziału środków na zobowiązania/środków na płatności (interwencja finansowa) ( patrz pkt 6.1.1)Brakb) Pomoc techniczna i administracyjna oraz wydatki pomocnicze ( patrz pkt 6.1.2)Brakc) Całkowity wpływ finansowy zasobów ludzkich i pozostałych wydatków administracyjnych ( patrz pkt 7.2 i 7.3 )mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | Razem |Zobowiązania/ płatności | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.324 |RAZEM a+b+c |Zobowiązania | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.324 |Płatności | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.324 |2.4. Zgodność z programowaniem finansowym i perspektywami finansowymi[X] Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym.Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w perspektywie finansowej.Wniosek może wymagać zastosowania postanowień porozumienia międzyinstytucjonalnego2.5. Wpływ finansowy na dochody:[X] Wniosek nie ma skutków finansowych (dotyczy technicznych aspektów związanych z wdrażaniem środka)LUBWniosek ma następujący wpływ finansowy na dochody:Nie dotyczy3. OPIS BUDŻETURodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |Nieobowiązkowe | Zróżnicowane | Nie | Nie | Nie | nr 5 |4. PODSTAWA PRAWNAArtykuł 308 WE5. OPIS I UZASADNIENIE5.1. Potrzeba udziału Wspólnoty5.1.1. CeleWniosek zawiera środki konieczne do nadania skuteczności przystąpieniu Wspólnoty Europejskiej do Aktu genewskiego. Odpowiednie środki powinny przede wszystkim zostać wprowadzone do rozporządzenia (WE) nr 6/2002 poprzez włączenie nowego tytułu w sprawie „Międzynarodowej rejestracji wzorów”. Przystąpienie Wspólnoty do Aktu genewskiego utworzy nowe źródła dochodów dla Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (Znaki Towarowe i Wzory) - OHIM. Dlatego też rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 należy odpowiednio zmienić.5.1.2. Środki podjęte w związku z oceną ex anteWspólnota Europejska wyraziła już duże zainteresowanie systemem haskim, gdy podjęła decyzję o aktywnym uczestnictwie w negocjacjach międzynarodowych, które doprowadziły do zorganizowania konferencji dyplomatycznej w Genewie w 1999 r., gdzie przyjęto nowy akt prawny. Organizacje reprezentujące potencjalnych użytkowników systemu wzorów wspólnotowych oraz międzynarodowego systemu rejestracji wyraziły wielokrotnie zainteresowanie ustanowieniem powiązania między tymi dwoma systemami. W 2004 r. Komisja rozpoczęła konsultacje z zainteresowanymi stronami (Państwa Członkowskie, biznes, organizacje zawodowe i przedsiębiorstwa prywatne) w sprawie ewentualnego wpływu przystąpienia WE do systemu haskiego na biznes. Znaczna większość odpowiedzi sprzyjała idei, zgodnie z którą Wspólnota powinna przystąpić w niedalekiej przyszłości do Aktu genewskiego.5.1.3. Środki podjęte w następstwie oceny ex anteNie dotyczy5.2. Planowane działanie i uzgodnienia dotyczące interwencji z budżetuZasady i procedury odnoszące się do rejestracji międzynarodowych wyznaczających Wspólnotę powinny być w ogólnym ujęciu takie same jak zasady i procedury, które mają zastosowanie do zgłoszeń wzorów wspólnotowych. Zgodnie z powyższym, rejestracja międzynarodowa wyznaczająca Wspólnotę powinna zostać objęta badaniem dotyczącym podstaw odmowy zanim stanie się tak samo skuteczna jak zarejestrowany wzór wspólnotowy. Podobnie, rejestracja międzynarodowa wywołująca taki sam skutek jak zarejestrowany wzór wspólnotowy powinna podlegać tym samym przepisom dotyczącym unieważnienia co wzór wspólnotowy. Nie przewidziano pomocy finansowej.5.3. Metody realizacjiOHIM będzie musiał dostosować swoje procedury wewnętrzne i metody pracy, aby zajmować się zgłoszeniami międzynarodowymi dokonywanymi w Biurze Międzynarodowym WIPO, w których wyznaczona jest Wspólnota Europejska, aby otrzymać ochronę na mocy systemu wzorów wspólnotowych. Komisja będzie musiała prowadzić negocjacje na posiedzeniach zgromadzenia Związku haskiego w imieniu Wspólnoty po koordynacji przeprowadzonej w ramach właściwej grupy roboczej Rady lub podczas posiedzeń na miejscu zwołanych w trakcie prac prowadzonych w ramach WIPO.6. WPŁYW FINANSOWY6.1. Całkowity wpływ finansowy na część B – (podczas całego okresu programowania)Nie dotyczy6.2. Kalkulacja kosztów na działanie przewidziane w części B (podczas całego okresu programowania)Nie dotyczy7. WPŁYW NA WYDATKI ZWIĄZANE Z PERSONELEM I ADMINISTRACYJNE7.1. Wpływ na zasoby ludzkieRodzaj stanowiska | Personel, któremu powierzono zarządzanie działaniem przy użyciu istniejących i/lub dodatkowych zasobów | Razem | Opis zadań związanych z działaniem |Liczba etatów stałych | Liczba etatów czasowych |Urzędnicy lub pracownicy czasowi | A B C | 0,5 A | 0 | 0,5 A | O ile to konieczne, można załączyć szczegółowy zakres obowiązków. Koordynacja z OHIM. Przygotowywanie posiedzeń Rady i Parlamentu i uczestniczenie w nich w celu negocjowania wniosków do czasu ich przyjęcia. Przygotowywanie posiedzeń Związku haskiego i uczestniczenie w nich oraz uzgadnianie stanowisk z Państwami Członkowskimi. |Pozostałe zasoby ludzkie | 0 | 0 | 0 |Razem | 0,5 | 0 | 0,5 |7.2. Ogólny wpływ finansowy zasobów ludzkichRodzaj zasobów ludzkich | Kwota (EUR) | Metoda obliczeniowa* |Urzędnicy Pracownicy czasowi | 54.000 | Roczny koszt w podziale na urzędnika 108.000 € |Pozostałe zasoby ludzkie (należy określić pozycję w budżecie) |Razem | 54.000 |Podane kwoty odpowiadają wydatkom całkowitym za okres 12 miesięcy.7.3. Inne wydatki administracyjne wynikające z działaniaNie dotyczyPodane kwoty odpowiadają wydatkom całkowitym za okres 12 miesięcy.Należy określić rodzaj komitetu i grupę, do której należy.I. Rocznie ogółem (7.2 + 7.3) II. Czas trwania działania III. Koszt działania ogółem (I x II) | 54.000 € 2006-2011 324.000 € |8. DZIAŁANIA NASTĘPCZE I OCENA8.1. Uzgodnienia związane z działaniami następczymiNie dotyczy8.2. Uzgodnienia i harmonogram dotyczące planowanej ocenyMonitorowanie ilości rejestracji międzynarodowych, w których wskazany jest system wzorów wspólnotowych umożliwi przeprowadzanie ciągłej oceny.9. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUŻYĆ FINANSOWYCHNie przewidziano pomocy finansowej.[1] Dz.U. L 3 z 5.1.2002, str. 1.[2] OHIM został ustanowiony rozporządzeniem Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, Dz. U. L 11 z 14. 1. 1994, str. 1.[3] Patrz COM(2005)687 wersja ostateczna.[4] Podobną strukturę wykorzystano podczas wprowadzania zmian do rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, aby nadać skuteczność przystąpieniu Wspólnoty Europejskiej do Protokołu madryckiego (Rozporządzenie Rady (WE) nr 1992/2003 z dnia 27 października zmieniające rozporządzenie (WE) nr 40/94, Dz. U. L 296 z 14.11.2003, str. 1).[5] Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2245/2002 z dnia 21 października 2002 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych,Dz. U. L 341 z 17.12.2002, str. 28.[6] Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2246/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w odniesieniu do rejestracji wzorów wspólnotowych, Dz. U. L 341 z 17.12.2002, str. 54.[7] Rozporządzenie Komisji (WE) nr 216/96 z dnia 5 lutego 1996 r. ustanawiające regulamin wewnętrzny izb odwoławczych Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Dz. U. L 28 z 6.2.1996, str. 11.[8] Belgia, Estonia, Francja, Grecja, Hiszpania, Łotwa, Luksemburg, Niderlandy, Niemcy, Słowenia, Węgry, Włochy. Pięć Państw Członkowskich – spośród wszystkich 18 krajów – stało się stronami Aktu genewskiego (Estonia, Węgry, Łotwa, Słowenia i Hiszpania). Zaktualizowane informacje zostaną opublikowane na stronie internetowej WIPO: www.wipo.int9 Dz.U. C […] z […], str. […].10 Dz.U. C […] z […], str. […].11 Dz.U. C […] z […], str. […].12 Dz.U. L 3 z 5.1.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.13 Dz.U. L […] z […], str. […].[9] Dz.U. L 11 z 14.1.1994, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 422/2004 (Dz. U. L 70 z 9.3.2004, str. 1).[10] Dz.U. L […] z […], str. […].


title: Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu

text:
Ważna informacja prawna

|

52006PC0084

Wniosek Rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu  /* COM/2006/0084 końcowy - CNS 2006/0022 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 13.07.2006KOM(2006) 84 wersja ostateczna2006/0022 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu(PRZEDSTAWIONA PRZEZ KOMISJę)UZASADNIENIEPrzedstawiając propozycję zmian w rozporządzeniu (WE) nr 539/2001[1], zmienionym ostatnio rozporządzeniem (WE) nr 851/2005[2], Komisja zamierza zrealizować następujące cele:- zapewnić, w ramach okresowego przeglądu rozporządzenia (WE) nr 539/2001, aby obecna treść załączników – zawierających listę państw trzecich, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich (załącznik I) oraz tych, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (załącznik II) - była zgodna z kryteriami określonymi w motywie 5 rozporządzenia, szczególnie jeśli chodzi o kryteria dotyczące nielegalnej imigracji i porządku publicznego, i w związku z tym przenieść niektóre państwa trzecie z jednego załącznika rozporządzenia do drugiego;- uzupełnić oba załączniki rozporządzenia w taki sposób, aby realizowały one w pełni cel wynikający z art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt i) traktatu, przy czym rozporządzenie powinno określać w wyczerpujący sposób, czy obywatel danego państwa trzeciego musi posiadać wizę, czy też jest zwolniony z tego wymogu;- uporządkować system stosowany wobec osób ze statusem uchodźcy i bezpaństwowców w taki sposób, aby osoby te nadal mogły korzystać z możliwości zwolnienia z wymogu posiadania wizy, jeśli zamieszkują w państwie trzecim wymienionym w załączniku II, ale aby były całkowicie zwolnione z obowiązku wizowego, jeśli zamieszkują w państwie członkowskim;- dodać nowe przepisy pozwalające na zwolnienie z obowiązku wizowego osób posiadających pozwolenie na lokalny ruch przygraniczny;- przewidzieć możliwość zwolnienia z obowiązku wizowego członków sił zbrojnych podróżujących w ramach NATO i Partnerstwa dla pokoju;- określić jasno rodzaje paszportów innych niż zwykłe paszporty.Przypadki braku wzajemności w dziedzinie obowiązku wizowego nie są przedmiotem niniejszego wniosku w sprawie zmian do rozporządzenia (WE) nr 539/2001. Przypadki te są rozpatrywane w ramach mechanizmu wzajemności, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 851/2005.1. Przegląd załączników rozporządzenia:1.1. Przeniesienie państw trzecich z jednego załącznika do drugiego:Po raz pierwszy na konieczność przeprowadzenia przeglądu załączników do rozporządzenia (WE) nr 539/2001 zwróciła uwagę Rada Europejska obradująca w Sewilli. Wyniki pierwszego przeglądu zostały zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 453/2003[3], na mocy którego Ekwador został przeniesiony z załącznika II do załącznika I. W związku z nowym przeglądem okresowym Komisja gromadziła informacje, w szczególności zwracając się bezpośrednio do państw członkowskich, aby sprawdzić, czy obecna treść załączników rozporządzenia nr 539/2001 jest nadal zgodna z kryteriami określonymi w rozporządzeniu. Informacje przekazane przez państwa członkowskie w odpowiedzi na zapytanie Komisji zostały porównane z innymi informacjami i danymi statystycznymi w ramach CIREFI. Po przeprowadzeniu analizy danych pochodzących z różnych źródeł Komisja doszła do następujących wniosków:Po pierwsze zgromadzone informacje ujawniły stałą i znaczną presję migracyjną z Boliwii. Nacisk migracyjny wyraża się szczególnie w stwierdzonej przez wiele państw członkowskich znacznej liczbie przypadków odmowy wjazdu i wydaleń. Nie należy lekceważyć także względów porządku publicznego, ponieważ wzrasta również liczba zatrzymań i skazań obywateli Boliwii za czyny przestępcze oraz przestępstwa związane z nielegalną imigracją. Ponadto istotną rolę odgrywa tutaj fakt, że osoby pochodzące z Ameryki Łacińskiej, które podlegają obowiązkowi wizowemu, próbują obejść ten obowiązek, zdobywając w nielegalny sposób paszporty boliwijskie. Z tych powodów Komisja stwierdza, że zgodnie z kryteriami określonymi w motywie 5 rozporządzenia nr 539/2001 propozycja przeniesienia Boliwii z załącznika II do załącznika I jest uzasadniona.Po drugie Komisja stwierdziła, że obowiązek posiadania wizy dotyczący obywateli niektórych państw trzecich nie jest oparty na danych statystycznych czy innych informacjach, które stanowiłyby potwierdzenie, że dane państwa stanowią ryzyko zgodnie z kryteriami określonymi w motywie 5 rozporządzenia (WE) nr 539/2001, w szczególności jeśli chodzi o nielegalną imigrację lub zagrożenie porządku publicznego. Uzasadnieniem dla utrzymania obowiązku wizowego nie wydaje się być również kwestia spójności regionalnej czy stosunków międzynarodowych Unii. Komisja opierała się nie tylko na obserwacjach pochodzących od państw stosujących rozporządzenie (WE) nr 539/2001, ale również na danych dotyczących polityki wizowej Irlandii, Zjednoczonego Królestwa i Szwajcarii, a następnie wyciągnęła przydatne wnioski w odniesieniu do kryteriów nielegalnej imigracji oraz porządku publicznego. W związku z tym proponuje się przenieść z załącznika I do załącznika II następujące kraje: Antigua i Barbuda, Wyspy Bahama, Barbados, Mauritius, Saint Kitts i Nevis oraz Seszele. Ponadto zmiana ta pozwoli uniknąć trudności, które obecnie wynikają z faktu, że na miejscu nie ma żadnego konsulatu państwa członkowskiego (w czterech z wyżej wymienionych krajów) lub jest konsulat tylko jednego państwa członkowskiego (w dwóch pozostałych krajach). Przewiduje się, że zniesienie obowiązku wizowego dla obywateli tych krajów nastąpi każdorazowo równolegle z wejściem w życie porozumienia o zwolnieniu z obowiązku wizowego z przedmiotowym krajem, dzięki czemu zapewnione zostanie przestrzeganie zasady wzajemności i zwolnienie z obowiązku wizowego obywateli wszystkich państw członkowskich.1.2. Określenie systemu wizowego obowiązującego w odniesieniu do pewnych szczególnych kategorii obywateli państw trzecich:Po trzecie Komisja pragnęła położyć kres sytuacji, która jest sprzeczna z art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt i) traktatu WE oraz z rozporządzeniem (WE) nr 539/2001 przyjętym na podstawie tego przepisu. Nie ulega wątpliwości, że omawiane listy państw trzecich powinny być wyczerpujące i obejmować wszystkich obywateli państw trzecich. Wykładnia ta wynika z samej treści artykułu, potwierdza ją również dotychczasowy rozwój wspólnej polityki wizowej, zapoczątkowanej utworzeniem jednej listy państw trzecich, których obywatele są objęci obowiązkiem wizowym. Obecnie trzeba jednak stwierdzić, że pewne kategorie osób, które nie są obywatelami Unii, nie są również objęte ani załącznikiem I, ani załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 539/2001. Są to obywatele brytyjscy z terytoriów zamorskich ze względu na związek z Hongkongiem (ang. British Nationals (Overseas)) oraz osoby, które w różnym stopniu są „Brytyjczykami”, jednak nie są uważane za obywateli Zjednoczonego Królestwa w rozumieniu prawa wspólnotowego[4]. W obliczu tej „luki” w rozporządzeniu (WE) nr 539/2003 państwa członkowskie przyjęły różne rozwiązania; w niektórych państwach istnieje w stosunku do tych osób obowiązek wizowy, a w niektórych są one zwolnione z tego obowiązku. Komunikat informacyjny Komisji na temat rozporządzenia (WE) nr 539/2001[5] odzwierciedla tę sytuację, która stoi w sprzeczności z pełną harmonizacją wymaganą przez prawo wspólnotowe.Dążąc do zmiany tej niezadowalającej sytuacji Komisja proponuje włączyć te kategorie osób do załącznika I lub do załącznika II, tak aby listy stały się rzeczywiście pełne. Opowiadając się za włączeniem do danego załącznika Komisja bierze pod uwagę kryteria określone w motywie 5 rozporządzenia (WE) nr 539/2001.Komisja proponuje włączyć do załącznika II obywateli brytyjskich z terytoriów zamorskich ze względu na związek z Hongkongiem (ang. British Nationals (Overseas)). Duża część tych osób, związanych z terytorium Hongkongu, posiada również paszport Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong, a tym samym jest zwolniona z obowiązku wizowego przez państwa członkowskie. Nie ma również żadnych powodów, aby przypuszczać, że obywatele brytyjscy z terytoriów zamorskich ze względu na związek z Hongkongiem mogą stanowić ryzyko imigracyjne lub ryzyko z punktu widzenia porządku publicznego, co państwa członkowskie stwierdziły już kilkakrotnie podczas dyskusji w grupach roboczych Rady. Obywatele brytyjscy z terytoriów zamorskich ze względu na związek z Hongkongiem podlegają readmisji do Hongkongu. Paszporty, które wydają im wyłącznie służby brytyjskie, mają szczególne zabezpieczenia. Z tych powodów zwolnienie z obowiązku wizowego (stosowane już przez 9 państw członkowskich, dotychczas bez problemu) wydaje się całkowicie uzasadnione. W konsekwencji art.5 ust. 2 wniosku ma na celu włączenie obywateli brytyjskich z terytoriów zamorskich ze względu na związek z Hongkongiem do załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 539/2001. Konieczne jest dodanie osobnej rubryki, ponieważ osoby te nie są obywatelami państwa trzeciego, a ze względu na posiadany dokument podróży nie można ich również uznać za obywateli Hongkongu.Komisja proponuje natomiast umieszczenie w załączniku I obywateli brytyjskich terytoriów zamorskich (ang. British Overseas Territories Citizens [BOTC]), brytyjskich obywateli zamorskich (ang. British Overseas Citizens [BOC]), poddanych Korony Brytyjskiej (ang. British Subjects) oraz obywateli byłych protektoratów brytyjskich (ang. British Protected Persons [BPP]. Przepisy w sprawie brytyjskiego obywatelstwa zostały w znacznym stopniu zmienione przez ustawę o brytyjskich terytoriach zamorskich z 2002 r. (ang. British Territories Act 2002), która pozwoliła przede wszystkich znacznej części obywateli brytyjskich terytoriów zamorskich na uzyskanie obywatelstwa brytyjskiego, przez co stali się oni obywatelami Unii. Jeśli chodzi o obywateli brytyjskich terytoriów zamorskich, którzy nie uzyskali obywatelstwa brytyjskiego, jak również o brytyjskich obywateli zamorskich, poddanych Korony Brytyjskiej oraz obywateli byłych protektoratów brytyjskich, wydaje się, że te kategorie osób są luźno związane ze Zjednoczonym Królestwem, ponieważ nie mają one prawa pobytu (ang. right of abode) i podlegają kontroli organów imigracyjnych. Ponadto istnieje znaczny stopnień niepewności co do ich ewentualnych związków z innymi państwami oraz co do dokładnego charakteru tych związków. Z tych powodów Komisja ocenia, że na te kategorie osób należy nałożyć obowiązek wizowy, ponieważ mogą one powodować ryzyko związane z nielegalną imigracją[6]. Poprzez art. 5 ust. 1 osoby te zostają włączone do załącznika I. Konieczne jest dodanie osobnej rubryki, ponieważ osoby te nie są obywatelami państwa trzeciego.2. System wizowy obowiązujący wobec posiadaczy paszportów innych niż paszporty zwykle:Na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia państwa członkowskie otrzymują możliwość zwolnienia z obowiązku wizowego „posiadaczy paszportów dyplomatycznych, paszportów dla osób pełniących obowiązki oficjalne oraz innych paszportów oficjalnych” , podczas gdy w załączniku II do Wspólnych Instrukcji Konsularnych[7] (WIK) jest mowa o „posiadaczach paszportów dyplomatycznych, urzędowych i służbowych”. Ponadto w Wykazie dokumentów podróży, które mogą być opatrzone wizą[8], wymienione są trzy kategorie paszportów: paszporty dyplomatyczne, urzędowe i specjalne. Różne rodzaje paszportów wymieniane w instrumentach prawnych są źródłem niejasności i mogą powodować w praktyce trudności związane z wyborem właściwego systemu wizowego (obowiązek posiadania wizy lub zwolnienie z tego obowiązku), który należy zastosować wobec posiadacza danego rodzaju paszportu. Aby znaleźć rozwiązanie tej sytuacji i wyjaśnić te kwestie, Komisja proponuje zastosować bardziej precyzyjne rozróżnienie pomiędzy trzema rodzajami paszportów („paszporty dyplomatyczne, paszporty służbowe/urzędowe, paszporty specjalne”). Taki jest cel art. 1 ust. 2 wniosku. Rozróżnienie to powinno oczywiście zostać również zastosowane w załączniku 2 do Wspólnych instrukcji konsularnych oraz w Wykazie dokumentów podróży. W tym celu konieczne będzie przedstawienie wniosków dotyczących odpowiednich decyzji.Komisja zamierza również uprościć system stosowany wobec kategorii osób posiadających paszporty specjalne. W swoim obecnym brzmieniu art. 4 ust. 1 lit. a) pozwala sądzić, że państwa członkowskie mają swobodę w podejmowaniu decyzji o odstąpieniu od obowiązku wizowego. Tak jednak nie jest, co wynika z połączonych przepisów art. 1 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 789/2001[9] z dnia 24 kwietnia 2001 r., które przyznają Radzie wyłączne uprawnienia wykonawcze w zakresie pewnych szczegółowych przepisów dotyczących rozpatrywania wniosków wizowych. W związku z tym w art. 1 ust. 2 niniejszego wniosku dodano do art. 4 ust. 1 lit a) odniesienie do procedur określonych w rozporządzeniu (WE) nr 789/2001.3. Przekształcenie pewnych przepisów umożliwiających państwom członkowskim odstąpienie od obowiązku wizowego w zharmonizowane przepisy dotyczące zwolnień z obowiązku wizowego:Rozporządzenie (WE) nr 539/2001 przewiduje obecnie w art. 3 i 4 kilka możliwości podjęcia przez państwa członkowskie decyzji o odstąpieniu od obowiązku wizowego. W świetle kryteriów określonych w motywie 5 rozporządzenia, szczególnie kryteriów dotyczących nielegalnej imigracji i porządku publicznego, uzasadniona wydaje się dalsza harmonizacja przepisów przewidująca możliwość całkowitego zwolnienia z obowiązku wizowego dwóch kategorii osób zamieszkujących na stałe w państwach członkowskich.3.1. Osoby ze statusem uchodźcy i bezpaństwowcy:W art. 3 rozporządzenia (WE) nr 539/2001 przewidziano, że osoby ze statusem uchodźcy i bezpaństwowcy „mogą zostać zwolnieni z obowiązku wizowego, w przypadku gdy państwo trzecie, w którym zamieszkują na stałe lub które wydało ich dokument podróży, jest jednym z państw trzecich wymienionych na liście w załączniku II”. Rozszerzenie Unii Europejskiej o dziesięć nowych państw członkowskich dnia 1 maja 2004 r. spowodowało paradoksalnie ograniczenie stosowania tej możliwości zwolnienia z obowiązku wizowego, ponieważ rozporządzenie nie przewiduje możliwości zwolnienia z obowiązku wizowego osób ze statusem uchodźcy lub bezpaństwowców zamieszkujących w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen[10].Komisja zamierza położyć kres tej niezadowalającej sytuacji, tym bardziej, że otrzymała bezpośrednie zapytanie w tej kwestii ze strony Parlamentu Europejskiego i Rady podczas negocjacji w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks granic Schengen)[11]. Biorąc pod uwagę kryteria dotyczące nielegalnej imigracji i porządku publicznego, Komisja uważa, że można przyjąć rozwiązanie wykraczające poza przewidzianą dotychczas możliwość zwolnienia z obowiązku wizowego. Dlatego proponuje ona dodanie do art. 1 rozporządzenia (WE) nr 539/2001 zapisu o całkowitym zwolnieniu z obowiązku wizowego osób ze statusem uchodźcy i bezpaństwowców, zamieszkujących na stałe w państwie członkowskim. Zwolnienie to pozwoli na rozwiązanie sytuacji np. „bezpaństwowców łotewskich”, którzy nie mogą jeszcze korzystać z równoważności dokumentu pobytowego z wizą, ponieważ Rada nie przyjęła dotąd decyzji doraźnej w sprawie pełnego zastosowania przepisów Schengen w odniesieniu do nowych państw członkowskich. Jednocześnie w art. 1 ust. 2 niniejszego wniosku zachowana została możliwość zwolnienia z obowiązku wizowego osób ze statusem uchodźcy i bezpaństwowców zamieszkujących na stałe w państwach trzecich wymienionych w załączniku II; możliwość ta została zapisana w art. 4 ust. 2 rozporządzenia.3.2. Uczniowie biorący udział w wycieczkach szkolnych:W art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 539/2001 przewidziana jest możliwość zniesienia obowiązku wizowego wobec ucznia podróżującego w ramach wycieczki szkolnej, który zamieszkuje na stałe w państwie trzecim wymienionym na liście w załączniku II. Podobnie jak osoby ze statusem uchodźcy i bezpaństwowcy, uczniowie zamieszkujący na stałe w państwie członkowskim nie stosującym jeszcze w pełni dorobku Schengen nie mogą korzystać ze zwolnienia z obowiązku wizowego. Ponieważ Komisja troszczy się o maksymalne zmniejszenie przeszkód administracyjnych przy organizowaniu wycieczek szkolnych na terenie Unii, proponuje ona dodanie do art. 1 rozporządzenia (WE) nr 539/2001 zapisu o całkowitym zwolnieniu z obowiązku wizowego uczniów zamieszkujących na stałe w którymś z państw członkowskich, podróżujących w ramach zorganizowanej wycieczki szkolnej. Jednocześnie w art. 1 ust. 2 niniejszego wniosku zachowana została możliwość zwolnienia z obowiązku wizowego uczniów zamieszkujących na stałe w państwach trzecich wymienionych w załączniku II; możliwość ta została zapisana w art. 4 ust. 2 rozporządzenia.4. Dodanie nowego przepisu znoszącego obowiązek wizowy wobec osób podróżujących w ramach lokalnego ruchu przygranicznego:Komisja przedstawiła w dniu 22 lutego 2005 r. wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego zasady dotyczące lokalnego ruchu granicznego na zewnętrznych granicach lądowych Państw Członkowskich i zmieniającego Konwencję z Schengen oraz Wspólne Instrukcje Konsularne[12]. Długie dyskusje w Radzie w sprawie niniejszego wniosku wykazały, że konieczne będzie wprowadzenie możliwości wydawania specjalnych pozwoleń dla mieszkańców strefy przygranicznej, które pozwoli jego posiadaczom, obywatelom kraju trzeciego objętym obowiązkiem wizowym na mocy rozporządzenia (WE) nr 539/2001, na podróżowanie bez wizy w strefie przygranicznej. Komisja jest gotowa przyjąć tę koncepcję, gdyż nie wpływa ona na główny cel rozporządzenia, jakim jest ułatwienie ruchu granicznego dla mieszkańców strefy przygranicznej działających w dobrej wierze. Z powodów związanych z podstawą prawną, taki przypadek zwolnienia z obowiązku wizowego nie może znaleźć się w rozporządzaniu o lokalnym ruchu granicznym, lecz musi zostać dodany do art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 539/2001, który obecnie nie przewiduje takiej sytuacji. Taki jest cel art. 1 ust. 1 niniejszego wniosku.Rozporządzenie o lokalnym ruchu przygranicznym, w sprawie którego nadal trwają dyskusje, zostanie przyjęte w ramach procedury współdecyzji. Jeśli Rada i Parlament Europejski przyjmą ostatecznie system, który nie będzie przewidywał połączenia zwolnienia z obowiązku wizowego i swobodnego przemieszczania się w strefie przygranicznej na podstawie specjalnego pozwolenia dla lokalnego ruchu przygranicznego, Komisja będzie zmuszona do zmiany wniosku.5. Dodanie nowego przepisu pozwalającego na zwolnienie z obowiązku wizowego członków sił zbrojnych wykonujących misje w ramach NATO lub Partnerstwa dla pokoju:Możliwość odstąpienia od obowiązku wizowego, którą państwa członkowskie dysponują na mocy art. 4 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 539/2001, dotyczy wyłącznie urzędników organizacji międzynarodowych. Za wyjątkiem Austrii, Finlandii, Szwecji, Cypru i Malty, państwa członkowskie, w których ma zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 539/2001, podjęły zobowiązania w ramach Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) w sprawie przepływu członków sił zbrojnych. Konwencja między Państwami-Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego w sprawie statusu ich sił zbrojnych, zawarta w Londynie dnia 19 czerwca 1951 r., przewiduje w art. III, że członkowie sił zbrojnych „nie podlegają przepisom paszportowym i wizowym”. W art. III wymagane jest jednak przedstawienie dowodu tożsamości oraz indywidualnego lub zbiorowego rozkazu wyjazdu. Zakres stosowania tego zwolnienia z obowiązku wizowego został rozszerzony przez konwencję między Państwami-Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego a innymi państwami uczestniczącymi w Partnerstwie dla Pokoju dotyczącą statusu ich sił zbrojnych, zawartą w Brukseli dnia 19 czerwca 1995 r. Konwencja ta przewiduje w art. I, że z wyjątkiem wyraźnie określonych przypadków postanowienia konwencji z 1951 r. będą zasadniczo stosowane również w ramach umowy z 1995 r. Konwencja z 1995 r. nie przewiduje żadnych wyjątków w odniesieniu do wyżej wymienionego art. III konwencji z 1951 r.Z postanowień konwencji z 1951 r. i 1995 r. wynika, że członkowie sił zbrojnych państw będących stronami tych konwencji mogą przemieszczać się swobodnie i nie podlegają przepisom paszportowym oraz wizowym. To zwolnienie z obowiązku wizowego, którego muszą przestrzegać państwa członkowskie będące sygnatariuszami wyżej wymienionych konwencji, nie jest uwzględnione w rozporządzeniu (WE) nr 539/2001, chociaż jest ono korzystne dla członków sił zbrojnych będących obywatelami państw trzecich wymienionych w załączniku I do rozporządzenia. Dlatego też ze względu na przejrzystość oraz pewność prawną należy uzupełnić rozporządzenie (WE) nr 539/2001, dodając odniesienie do zwolnienia z obowiązku wizowego na podstawie konwencji zawartych w ramach NATO i Partnerstwa dla pokoju. Taki jest cel proponowanych zmian do art. 4 ust. 2 rozporządzenia.2006/0022 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymoguRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt i),uwzględniając wniosek Komisji[13],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[14],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zestawienie państw trzecich na listach znajdujących się w załącznikach I i II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu[15] musi być zgodne z kryteriami wymienionymi w motywie 5 rozporządzenia (WE) nr 539/2001. Konieczne wydaje się przeniesienie państw trzecich z jednego załącznika do drugiego, szczególnie ze względu na nielegalną imigrację i zagrożenie porządku publicznego.(2) Boliwia powinna zostać przeniesiona do załącznika I. Data wprowadzenia obowiązku wizowego wobec obywateli Boliwii powinna umożliwiać państwom członkowskim wypowiedzenie w terminie umów dwustronnych z Boliwią oraz podjęcie wszystkich środków administracyjnych i organizacyjnych koniecznych do wprowadzenia tego obowiązku wizowego.(3) Do załącznika II należy przenieść następujące kraje: Antigua i Barbuda, Wyspy Bahama, Barbados, Mauritius, Saint Kitts i Nevis oraz Seszele.Zwolnienie obywateli tych państw z obowiązku wizowego powinno zacza obowiązywać dopiero po zawarciu umowy dwustronnej w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego między Wspólnotą a danym państwem.(4) Oba załączniki do rozporządzenia (WE) nr 539/2001 powinny być pełne. W tym celu należy do każdego z nich dodać rubrykę pozwalającą na określenie systemu wizowego, jaki państwa członkowskie powinny stosować wobec pewnych kategorii osób, które dotychczas w niektórych państwach podlegały obowiązkowi wizowemu, natomiast w innych były z niego zwolnione. Należy dodać do załącznika I do rozporządzenia różne kategorie „Brytyjczyków”, którzy nie są obywatelami Zjednoczonego Królestwa w rozumieniu prawa wspólnotowego, natomiast do załącznika II - obywateli brytyjskich z terytoriów zamorskich ze względu na związek z Hongkongiem (ang. British Nationals (Overseas)).(5) Państwa członkowskie mogą przewidzieć odstępstwo od obowiązku wizowego w stosunku do posiadaczy pewnych szczególnych rodzajów paszportów. Określenie tych szczególnych rodzajów paszportów wymaga sprecyzowania. Ponadto należy wprowadzić w rozporządzeniu (WE) nr 539/2001 odniesienie do procedur stosowanych w przypadku odwołania się do tego rodzaju odstępstw.(6) Państwa członkowskie mają możliwość zniesienia obowiązku wizowego wobec osób ze statusem uchodźcy i bezpaństwowców, którzy na stałe zamieszkują w państwie trzecim wymienionym w załączniku II, jak również wobec uczniów podróżujących w ramach wycieczki szkolnej, którzy na stałe zamieszkują w jednym z tych państw. Należy wprowadzić wobec nich całkowite zniesienie obowiązku wizowego, jeśli zamieszkują oni na stałe w którymś z państw członkowskich.(7) Z dyskusji dotyczącej wprowadzenia systemu wizowego w lokalnym ruchu przygranicznym wynika, że istnieje konieczność wprowadzenia przepisów pozwalających na zwolnienie z obowiązku wizowego posiadaczy pozwolenia na lokalny ruch przygraniczny.(8) System możliwych zwolnień z obowiązku wizowego powinien odzwierciedlać wszystkie stosowane w praktyce rozwiązania. Niektóre państwa członkowskie odstępują od obowiązku wizowego wobec obywateli państw trzecich wymienionych w załączniku I, będących członkami sił zbrojnych podróżującymi w ramach Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego lub Partnerstwa dla pokoju. Ze względu na pewność prawną w rozporządzeniu (WE) nr 539/2001 powinno znaleźć się odniesienie do tych przepisów, wynikających z zobowiązań międzynarodowych niezależnych od prawa wspólnotowego.(9) Ze względu na kolejne zmiany wprowadzone do rozporządzenia (WE) nr 539/2001 konieczna będzie poprawa jego struktury i czytelności poprzez jego gruntowną zmianą w późniejszym terminie;(10) W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku z Schengen, w rozumieniu układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii, dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[16], które mieszczą się w obszarze określonym w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii, dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[17].(11) Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie są związane rozporządzeniem (WE) nr 539/2001. Dlatego też nie uczestniczą one w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie są nim związane, ani nie podlegają jego stosowaniu.(12) W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Układu podpisanego przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską dotyczącego włączenia Szwajcarii we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[18], które mieszczą się w obszarze określonym w art. 1 pkt. B Rady 1999/437/WE w połączeniu z art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2004/860/WE z dnia 25 października 2004 r. w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz tymczasowego stosowania niektórych postanowień Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[19],PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 539/2001 wprowadza się następujące zmiany:1.  W art. 1 wprowadza się następujące zmiany:2.  w ust. 1 dodaje się następujący akapit:„Bez uszczerbku dla zobowiązań wynikających z Umowy europejskiej w sprawie zniesienia wiz dla uchodźców, podpisanej w Strasburgu dnia 20 kwietnia 1959 r., osoby ze statusem uchodźcy i bezpaństwowcy podlegają obowiązkowi wizowemu podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich, jeśli państwem trzecim, w którym osoby te stale zamieszkują i które wydaje im dokument podróży, jest państwo trzecie figurujące na liście w załączniku I.”3.  w ust. 2 dodaje się następujący akapit:„Z obowiązku wizowego zwolnieni są ponadto:-  obywatele państwa trzeciego figurującego na liście w załączniku I, którzy są posiadaczami pozwolenia na lokalny ruch przygraniczny, wydanego przez państwo członkowskie, w którym ma zastosowanie rozporządzenie nr ....-  uczniowie, będący obywatelami państw trzecich figurujących na liście w załączniku I, którzy zamieszkują na stałe w danym państwie członkowskim, jeśli uczniowie ci uczestniczą w zorganizowanej wycieczce szkolnej jako członkowie grupy uczniów pod opieką nauczyciela szkoły;-  osoby ze statusem uchodźcy i bezpaństwowcy, którzy zamieszkują na stałe w danym państwie członkowskim i są posiadaczami dokumentu podróży wydanego przez to państwo członkowskie.”-  W art. 4 wprowadza się następujące zmiany:-  ustęp 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:„a) posiadaczy paszportów dyplomatycznych, paszportów służbowych/urzędowych lub paszportów specjalnych, zgodnie z jedną z procedur przewidzianych w art. 1 ust. 1 i art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 789/2001.”4.  ustęp 2 otrzymuje brzmienie:« 2. Państwo członkowskie może znieść obowiązek wizowy wobec:a) uczniów, będących obywatelami państw trzecich figurujących na liście w załączniku I, którzy zamieszkują na stałe w państwie trzecim figurującym na liście w załączniku II, jeśli uczniowie ci uczestniczą w zorganizowanej wycieczce szkolnej jako członkowie grupy uczniów pod opieką nauczyciela szkoły;b) osób ze statusem uchodźcy i bezpaństwowców, jeśli państwo trzecie, w którym zamieszkują na stałe i które wydało im dokument podróży, jest jednym z państw trzecich wymienionych w załączniku II;c) członków sił zbrojnych podróżujących w ramach NATO lub Partnerstwa dla pokoju, posiadających dowód tożsamości i rozkaz wyjazdu określone w konwencji między Państwami-Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego z dnia 19 czerwca 1951 r.”5.  W załączniku I wprowadza się następujące zmiany:6.  dodaje się kraj: Boliwia;7.  skreśla się kraje: Antigua i Barbuda, Wyspy Bahama, Barbados, Mauritius, Saint Kitts i Nevis, Seszele.8.  dodaje się pkt 3 w następującym brzmieniu:„3) OBYWATELE BRYTYJSCY, KTÓRZY NIE SĄ OBYWATELAMI ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ W ROZUMIENIU PRAWA WSPÓLNOTOWEGO:obywatele brytyjskich terytoriów zamorskich (ang. British Overseas Territories Citizens)brytyjscy obywatele zamorscy (ang. British Overseas Citizens)poddani Korony Brytyjskiej (ang. British Subjects)obywatele byłych protektoratów brytyjskich (ang. British Protected Persons)”9.  W załączniku II wprowadza się następujące zmiany:10.  skreśla się kraj: Boliwia;11.  dodaje się kraje:Antigua i BarbudaWyspy BahamaBarbadosMauritiusSaint Kitts i NevisSeszele12.  dodaje się pkt 3 w następującym brzmieniu:„3) OBYWATELE BRYTYJSCY, KTÓRZY NIE SĄ OBYWATELAMI ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ W ROZUMIENIU PRAWA WSPÓLNOTOWEGO:obywatele brytyjscy z terytoriów zamorskich ze względu na związek z Hongkongiem (ang. British Nationals (Overseas))”.Artykuł 2Państwa członkowskie wprowadzają obowiązek wizowy wobec obywateli Boliwii od dnia …Państwa członkowskie wprowadzają obowiązek wizowy wobec obywateli państw Antigua i Barbuda, Wyspy Bahama, Barbados, Mauritius, Saint Kitts i Nevis oraz Seszele począwszy od daty wejścia w życie umów o zwolnieniu z obowiązku wizowego, zawartych przez Wspólnotę Europejską z przedmiotowymi państwami trzecimi.Artykuł 3Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po dniu jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w Państwach Członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący[pic][pic][pic][pic][pic][pic] [1] Dz.U. L 81 z 21.3.2001, str. 2.[2] Dz.U. L 141 z 4.6.2005, str. 3.[3] Dz.U. L 69 z 13.3.2003, str. 10.[4] Patrz: deklaracja Zjednoczonego Królestwa, ostatnio złożona w 1983 r. (Dz.U. C 23 z 28.1.1983, str. 1).[5] Dz.U. C 68 z 21.3.2003, str. 11.[6] Z wyżej wspomnianego komunikatu Komisji z 2003 r. wynika, że większość państw członkowskich nakłada na obywateli brytyjskich terytoriów zamorskich obowiązek posiadania wizy.[7] Ostatnie wydanie: dokument 12357/05, VISA 230 COMIX 586, z 27.9.2005.[8] Ostatnie wydanie: dokument 11599/05, VISA 200 COMIX 527, z 29.7.2005.[9] Dz.U. L 116 z 24.6.2001, str. 2.[10] W ramach dostosowań technicznych aktu przystąpienia zadecydowano w logiczny sposób o wykreśleniu nowych państw członkowskich z załącznika II do rozporządzenia nr 539/2001.[11] Deklaracja dotycząca posiadaczy paszportów dla cudzoziemców oraz paszportów dla osób niebędących obywatelami: „Parlament Europejskie oraz Rada zwracają się do Komisji o przedstawienie odpowiedniego wniosku w ramach przeglądu rozporządzenia (WE) nr 539/2001, który pozwoli na zwolnienie z obowiązku wizowego posiadaczy paszportów dla cudzoziemców i paszportów dla osób niebędących obywatelami, które zamieszkują na stałe w państwie członkowskim”.[12] COM (2005) 56 wersja ostateczna.[13] Dz.U. C […] z […], str. […].[14] Dz.U. C […] z […], str. […].[15] Dz.U. L […] z […], str. […].[16] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 36.[17] Dz.U. L 368 z 15.12.2004, str. 26.[18] Dokument Rady nr 13054/044, dostępny na stronie internetowej http://register.consilium.eu.int[19] Dz.U. L 370 z 17.12.2004, str. 78.