               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.12.2018
            COM(2018) 828 final
            2018/0418(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia Protokołu między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Rozporządzenie (UE) nr 603/2013
                  1
               , stanowiące wersję przekształconą rozporządzenia nr 2725/2000 z dnia 11 grudnia 2000 r. dotyczącego ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania konwencji dublińskiej, zostało przyjęte i weszło w życie w dniu 19 lipca 2013 r. Rozporządzenie to obowiązuje od dnia 20 lipca 2015 r.

               Rozporządzenie (UE) nr 603/2013 umożliwia między innymi organom ścigania dokonywanie sprawdzeń w Eurodac na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie. Ma to na celu umożliwienie organom ścigania występowania z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi przechowywanymi w centralnej bazie Eurodac, w przypadku gdy organy te dążą do ustalenia dokładnej tożsamości osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa terrorystycznego lub poważnego przestępstwa bądź do uzyskania dalszych informacji o takiej osobie.

               W dniu 26 października 2004 r. została zawarta Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii (zwana dalej umową z dnia 26 października 2004 r.)
                  2
                W dniu 28 lutego 2008 r. został zawarty Protokół między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (zwany dalej protokołem z dnia 28 lutego 2008 r.)
                  3

               Szwajcaria i Liechtenstein stosują elementy rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczące azylu zgodnie z umową z dnia 26 października 2004 r. i protokołem z dnia 28 lutego 2008 r. Dostęp do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego nie jest jednak objęty zakresem tej umowy i tego protokołu.

               Na spotkaniu z przedstawicielami Komisji w dniu 14 maja 2014 r. Dania, Szwajcaria, Liechtenstein, Norwegia i Islandia potwierdziły zainteresowanie rozpoczęciem negocjacji z Unią Europejską w sprawie rozszerzenia na nie przepisów rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczących ochrony porządku publicznego w drodze umowy międzynarodowej.

               W dniu 14 grudnia 2015 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy między Unią Europejską, z jednej strony, a między innymi, Szwajcarią i Liechtensteinem, z drugiej strony, w sprawie warunków udziału Szwajcarii i Liechtensteinu w procedurze porównywania i przekazywania danych na potrzeby ochrony porządku publicznego przewidzianej w rozdziale VI rozporządzenia (UE) nr 603/2013 w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               Negocjacje zakończono parafowaniem umowy w formie protokołu do umowy z dnia 26 października 2004 r. rozszerzającego zakres stosowania umowy z dnia 26 października 2004 r. na ochronę porządku publicznego.

               Rozszerzenie przepisów rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczących ochrony porządku publicznego na Szwajcarię i Liechtenstein umożliwiłoby organom ścigania Szwajcarii i Liechtensteinu wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi wprowadzonymi przez inne państwa uczestniczące i przechowywanymi w bazie danych Eurodac, gdy organy te dążą do ustalenia tożsamości osoby podejrzanej o popełnienie poważnego przestępstwa lub przestępstwa terrorystycznego lub do uzyskania dalszych informacji o takiej osobie albo o ofierze przestępstwa. Z drugiej strony umożliwiłoby to organom ścigania wszystkich innych uczestniczących państw, zarówno innych państw członkowskich UE, jak i państw stowarzyszonych, wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych, w tym samym celu, z danymi wprowadzonymi przez Szwajcarię i Liechtenstein i przechowywanymi w bazie danych Eurodac.

               Celem protokołu jest ustanowienie prawnie wiążących praw i obowiązków w celu zapewnienia skutecznego udziału Szwajcarii i Liechtensteinu w elementach rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczących ochrony porządku publicznego. Protokół stanowi, że wszystkie państwa uczestniczące, zarówno inne państwa członkowskie UE, jak i państwa stowarzyszone oraz Szwajcaria i Liechtenstein, mające dostęp do Eurodac, mogą również uzyskać wzajemny dostęp do swoich danych na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Wniosek jest spójny z polityką UE dotyczącą dostępu do bazy danych Eurodac.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Wniosek jest spójny z polityką UE w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawę prawną niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady stanowią art. 87 ust. 2 lit. a), art. 88 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z art. 218 ust. 6 lit. a).

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Umowa z dnia 26 października 2004 r. to obowiązująca umowa międzynarodowa zawarta przez UE oraz Szwajcarię i Liechtenstein. Zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 TUE, cele protokołu do tej umowy można osiągnąć jedynie w drodze wniosku Komisji na szczeblu UE.

               •Proporcjonalność

                  Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, ponieważ nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów dotyczących skutecznego udziału Szwajcarii i Liechtensteinu w elementach rozporządzenia (UE) nr 603/2013 w sprawie Eurodac dotyczących ochrony porządku publicznego.

               •Wybór instrumentu

               Zgodnie z art. 218 ust. 6 TFUE do zawarcia umowy wymagana jest decyzja Rady.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  W sprawie treści i postępów w negocjacjach przeprowadzono konsultacje z Radą (Grupą Roboczą ds. Azylu). Poinformowano Parlament Europejski (komisję LIBE).

               4.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  We wniosku przedstawiono treść decyzji upoważniającej do zawarcia protokołu między UE a Szwajcarią i Liechtensteinem w imieniu Unii Europejskiej. TFUE stanowi, że Rada przyjmuje wniosek Komisji w sprawie decyzji upoważniającej do podpisania i zawarcia umowy międzynarodowej.

                  W protokole postanawia się o stosowaniu rozporządzenia (UE) nr 603/2013 do Szwajcarii i Liechtensteinu w odniesieniu do dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego. Umożliwia to wyznaczonym organom ścigania innych uczestniczących państw i Europolowi wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi przesłanymi do systemu centralnego Eurodac przez Szwajcarię i Liechtenstein. Umożliwia to również wyznaczonym organom ścigania Szwajcarii i Liechtensteinu wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi przesłanymi do systemu centralnego Eurodac przez inne uczestniczące państwa.

                  Protokół gwarantuje, że obecny poziom ochrony danych osobowych w UE ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych na podstawie protokołu przez organy Szwajcarii i Liechtensteinu oraz państw członkowskich. Takie przetwarzanie danych osobowych powinno podlegać normom ochrony danych osobowych na mocy ich prawa krajowego, które jest zgodne z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW.

                  W protokole uzależnia się dostęp Szwajcarii i Liechtensteinu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego od wcześniejszego wdrożenia pod względem prawnym i technicznym decyzji 2008/615/WSiSW w odniesieniu do danych daktyloskopijnych.

                  Protokół stanowi, że mechanizmy dotyczące zmian przewidziane w umowie z dnia 26 października 2004 r. powinny mieć zastosowanie do wszystkich zmian dotyczących dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               2018/0418 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia Protokołu między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 87 ust. 2 lit. a), art. 88 ust. 2 lit. a) oraz art. 218 ust. 6 lit. a),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego
                  4
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją [XXX] z dnia [XXX] r.
                  5
                Protokół między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego został podpisany w dniu [XXX] r. z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (2)W celu wsparcia i wzmocnienia współpracy policyjnej między właściwymi organami państw członkowskich a organami Szwajcarii i Liechtensteinu na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie, Unia Europejska musi się zaangażować, umożliwiając Szwajcarii i Liechtensteinowi udział w aspektach Eurodac związanych z ochroną porządku publicznego.

               (3)Niniejszy Protokół należy zatwierdzić w imieniu Unii Europejskiej.

               (4)Zgodnie z art. 3 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, te dwa państwa członkowskie powiadomiły o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (5)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Protokół między Unią Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii dotyczący dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego („Protokół”).

               Tekst Protokołu załącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby uprawnione do dokonania w imieniu Unii Europejskiej powiadomienia, o którym mowa w art. 4 ust. 2 Protokołu, w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na to, aby Protokół stał się dla niej wiążący.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (wersja przekształcona) (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1).

                     (2)

                        Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 5.

                     (3)

                        Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 39.

                     (4)

                        Dz.U. C […] z […], s. […].

                     (5)

                        Dz.U. L […] z […], s. […].

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.12.2018
            COM(2018) 828 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego DECYZJI RADY
            w sprawie zawarcia Protokołu między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego

               ZAŁĄCZNIK

               do

               wniosku dotyczącego DECYZJI RADY

               w sprawie zawarcia Protokołu między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego

               UNIA EUROPEJSKA

               oraz

               KONFEDERACJA SZWAJCARSKA

               oraz

               KSIĘSTWO LIECHTENSTEINU,

               zwane dalej „Stronami”,

               (1)
                     ZWAŻYWSZY że w dniu 26 października 2004 r. została zawarta Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii (zwana dalej umową z dnia 26 października 2004 r.)
                  1

               (2)
                     ZWAŻYWSZY że w dniu 28 lutego 2008 r. został zawarty Protokół między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (zwany dalej protokołem z dnia 28 lutego 2008 r.)
                  2

               (3)
                     PRZYPOMINAJĄC fakt, że w dniu 26 czerwca 2013 r. Unia Europejska przyjęła rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (zwane dalej rozporządzeniem (UE) nr 603/2013)
                  3
               .

               (4)
                     PRZYPOMINAJĄC, że procedury porównywania i przekazywania danych na potrzeby ochrony porządku publicznego określone w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013 nie stanowią zmiany mającej na celu rozwój przepisów Eurodac w rozumieniu umowy z dnia 26 października 2004 r. i protokołu z dnia 28 lutego 2008 r.

               (5)
                     ZWAŻYWSZY że między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską, zwaną dalej „Szwajcarią”, oraz Księstwem Liechtensteinu, zwanym dalej „Liechtensteinem” należy zawrzeć protokół umożliwiający Szwajcarii i Liechtensteinowi udział w aspektach Eurodac związanych z ochroną porządku publicznego, a tym samym umożliwiający wyznaczonym organom ścigania w Szwajcarii i Liechtensteinie wystąpienie o porównanie danych daktyloskopijnych przekazywanych do systemu centralnego Eurodac przez inne uczestniczące państwa.

               (6)
                     ZWAŻYWSZY że zastosowanie do Szwajcarii i Liechtensteinu rozporządzenia (UE) nr 603/2013 na potrzeby ochrony porządku publicznego powinno również umożliwić wyznaczonym organom ścigania innych uczestniczących państw i Europolowi występowanie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych przekazywanych do systemu centralnego Eurodac przez Szwajcarię i Liechtenstein.

               (7)
                     ZWAŻYWSZY że przetwarzanie danych osobowych przez wyznaczone organy ścigania państw uczestniczących oraz Europol na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie na mocy niniejszego Protokołu powinno podlegać normom ochrony danych na mocy ich prawa krajowego, które jest zgodne z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW

                     4

               .

               (8)
                     ZWAŻYWSZY że powinny mieć również zastosowanie dalsze warunki określone w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013 w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez wyznaczone organy państw uczestniczących oraz przez Europol na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych.

               (9)
                     ZWAŻYWSZY że na dostęp dla wyznaczonych organów Szwajcarii i Liechtensteinu należy zezwolić wyłącznie pod warunkiem, że porównania z krajowymi bazami daktyloskopijnymi państwa wnioskującego oraz ze zautomatyzowanymi systemami identyfikacji daktyloskopijnej wszystkich innych uczestniczących państw na mocy decyzji Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej
                  5
               , nie doprowadziły do ustalenia tożsamości osoby, której dane dotyczą. Zgodnie z tym warunkiem państwo wnioskujące musi przeprowadzić porównania ze zautomatyzowanymi systemami identyfikacji daktyloskopijnej wszystkich innych uczestniczących państw na mocy decyzji Rady 2008/615/WSiSW, gdy porównanie jest technicznie możliwe, chyba że państwo wnioskujące może wykazać, że istnieją uzasadnione podstawy, by sądzić, iż nie doprowadziłoby to do ustalenia tożsamości osoby, której dane dotyczą. Takie uzasadnione podstawy istnieją w szczególności, gdy w danym przypadku nie występują jakiejkolwiek powiązania operacyjne ani dochodzeniowe z danym uczestniczącym państwem. Warunek ten wymaga wcześniejszego wdrożenia pod względem technicznym i prawnym decyzji Rady 2008/615/WSiSW przez państwo wnioskujące w zakresie danych daktyloskopijnych, ponieważ nie powinno się zezwalać na dokonywanie sprawdzeń w Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego, jeżeli nie zostały najpierw podjęte powyższe działania.

               (10)
                     ZWAŻYWSZY że przed sprawdzeniem w systemie Eurodac wyznaczone organy Szwajcarii i Liechtensteinu powinny także – pod warunkiem, że spełnione są warunki umożliwiające porównanie – dokonać sprawdzenia w wizowym systemie informacyjnym na mocy decyzji Rady 2008/633/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie dostępu wyznaczonych organów państw członkowskich i Europolu do wizowego systemu informacyjnego (VIS) do celów jego przeglądania, w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i ścigania
                  6
               .

               (11)
                     ZWAŻYWSZY że do wszelkiego nowego prawodawstwa oraz wszystkich nowych aktów lub środków dotyczących dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego powinny mieć zastosowanie identyczne mechanizmy dotyczące nowych aktów ustawodawczych i nowych aktów lub środków, jak te przewidziane w umowie z dnia 26 października 2004 r. i protokole z dnia 28 lutego 2008 r., w tym dotyczące roli Komitetu Mieszanego,

               UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               1.
                     Rozporządzenie (UE) nr 603/2013 jest wprowadzane w życie przez Szwajcarię w odniesieniu do porównywania danych daktyloskopijnych z danymi przechowywanymi w centralnym systemie Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego i stosowane w stosunkach z Liechtensteinem i innymi uczestniczącymi państwami.

               2.
                     Rozporządzenie (UE) nr 603/2013 jest wprowadzane w życie przez Liechtenstein w odniesieniu do porównywania danych daktyloskopijnych z danymi przechowywanymi w centralnym systemie Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego i stosowane w stosunkach ze Szwajcarią i innymi uczestniczącymi państwami.

               3.
                     Państwa członkowskie Unii Europejskiej, z wyjątkiem Danii, są uznawane za państwa uczestniczące w rozumieniu ust. 1 i 2. Stosują one przepisy rozporządzenia (UE) nr 603/2013 odnoszące się do dostępu na potrzeby ochrony porządku publicznego do Szwajcarii i Liechtensteinu.

               4.
                     Dania, Islandia i Norwegia są uważane za państwa uczestniczące w rozumieniu ust. 1 i 2 w zakresie, w jakim między nimi a Unią Europejską stosowane są odpowiednie porozumienia podobne do niniejszej umowy, w których uznaje się Szwajcarię i Liechtenstein za państwa uczestniczące.

               Artykuł 2

               1.
                     Niniejszy Protokół nie wchodzi w życie w odniesieniu do Szwajcarii do czasu wdrożenia i rozpoczęcia stosowania przez Szwajcarię przepisów dyrektywy (UE) 2016/680 oraz warunków określonych w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013 w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez jej organy krajowe do celów określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 603/2013.

               2.
                     Niniejszy Protokół nie wchodzi w życie w odniesieniu do Liechtensteinu do czasu wdrożenia i rozpoczęcia stosowania przez Liechtenstein przepisów dyrektywy (UE) 2016/680 oraz warunków określonych w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013 w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez jego organy krajowe do celów określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 603/2013.

               Artykuł 3

               Postanowienia umowy z dnia 26 października 2004 r. oraz protokołu z dnia 28 lutego 2008 r. dotyczące nowego prawodawstwa oraz nowych aktów lub środków, w tym te dotyczące Komitetu Mieszanego, mają zastosowanie do wszelkiego nowego prawodawstwa oraz wszystkich nowych aktów lub środków dotyczących dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               Artykuł 4

               1.
                     Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji lub zatwierdzeniu przez Strony. Akty ratyfikacji lub zatwierdzenia składa się u Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej, który pełni funkcję depozytariusza niniejszego Protokołu.

               2.
                     Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po powiadomieniu Stron przez depozytariusza, że został złożony akt ratyfikacji lub zatwierdzenia Unii Europejskiej i co najmniej jednej z pozostałych Stron.

               3.
                     Niniejszy Protokół nie ma zastosowania w odniesieniu do Szwajcarii do czasu wdrożenia przez Szwajcarię przepisów rozdziału 6 decyzji Rady 2008/615/WSiSW i do czasu zakończenia procedur oceny na podstawie rozdziału 4 załącznika do decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej
                  7
               , w odniesieniu do danych daktyloskopijnych w odniesieniu do Szwajcarii.

               4.
                     Niniejszy Protokół nie ma zastosowania w odniesieniu do Liechtensteinu do czasu wdrożenia przez Liechtenstein przepisów rozdziału 6 decyzji Rady 2008/615/WSiSW i do czasu zakończenia procedur oceny na podstawie rozdziału 4 załącznika do decyzji Rady 2008/616/WSiSW w odniesieniu do danych daktyloskopijnych w odniesieniu do Liechtensteinu.

               Artykuł 5

               1.
                     Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszy Protokół, przesyłając depozytariuszowi oświadczenie na piśmie. Takie oświadczenie staje się skuteczne sześć miesięcy po jego złożeniu.

               2.
                     Protokół traci moc, jeżeli Unia Europejska lub zarówno Szwajcaria, jak i Lichtenstein, go wypowiedzą.

               3.
                     Niniejszy Protokół traci moc w odniesieniu do Szwajcarii, jeżeli umowa z dnia 26 października 2004 r. utraci moc w odniesieniu do Szwajcarii.

               4.
                     Niniejszy Protokół traci moc w odniesieniu do Liechtensteinu, jeżeli umowa z dnia 28 lutego 2008 r. utraci moc w odniesieniu do Liechtensteinu.

               5.
                     Wypowiedzenie niniejszego Protokołu przez jedną ze Stron bądź jego zawieszenie lub zakończenie obowiązywania w odniesieniu do jednej ze Stron nie będzie miało wpływu na umowę z dnia 26 października 2004 r. ani na protokół z dnia 28 lutego 2008 r.

               Artykuł 6

               Niniejszy Protokół sporządza się w jednym egzemplarzu w językach angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

               Oryginał składa się u depozytariusza, który sporządza poświadczoną kopię dla każdej ze Stron.

               Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.

                     (1)

                        Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 5.

                     (2)

                        Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 39.

                     (3)

                        Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1.

                     (4)

                        Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89.

                     (5)

                        Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

                     (6)

                        Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 129.

                     (7)

                        Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.12.2018
            COM(2018) 831 final
            2018/0421(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Rozporządzenie (UE) nr 603/2013
                  1
               , stanowiące wersję przekształconą rozporządzenia nr 2725/2000 z dnia 11 grudnia 2000 r. dotyczącego ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania konwencji dublińskiej, zostało przyjęte i weszło w życie w dniu 19 lipca 2013 r. Rozporządzenie to obowiązuje od dnia 20 lipca 2015 r.

               Rozporządzenie (UE) nr 603/2013 umożliwia między innymi organom ścigania dokonywanie sprawdzeń w Eurodac na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie. Ma to na celu umożliwienie organom ścigania występowania z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi przechowywanymi w centralnej bazie Eurodac, w przypadku gdy organy te dążą do ustalenia dokładnej tożsamości osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa terrorystycznego lub poważnego przestępstwa bądź do uzyskania dalszych informacji o takiej osobie.

               W dniu 26 października 2004 r. została zawarta Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii (zwana dalej umową z dnia 26 października 2004 r.)
                  2
                W dniu 28 lutego 2008 r. został zawarty Protokół między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (zwany dalej protokołem z dnia 28 lutego 2008 r.)
                  3

               Szwajcaria i Liechtenstein stosują elementy rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczące azylu zgodnie z umową z dnia 26 października 2004 r. i protokołem z dnia 28 lutego 2008 r. Dostęp do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego nie jest jednak objęty zakresem tej umowy i tego protokołu.

               Na spotkaniu z przedstawicielami Komisji w dniu 14 maja 2014 r. Dania, Szwajcaria, Liechtenstein, Norwegia i Islandia potwierdziły zainteresowanie rozpoczęciem negocjacji z Unią Europejską w sprawie rozszerzenia na nie przepisów rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczących ochrony porządku publicznego w drodze umowy międzynarodowej.

               W dniu 14 grudnia 2015 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy między Unią Europejską, z jednej strony, a między innymi, Szwajcarią i Liechtensteinem, z drugiej strony, w sprawie warunków udziału Szwajcarii i Liechtensteinu w procedurze porównywania i przekazywania danych na potrzeby ochrony porządku publicznego przewidzianej w rozdziale VI rozporządzenia (UE) nr 603/2013 w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               Negocjacje zakończono parafowaniem umowy w formie protokołu do umowy z dnia 26 października 2004 r. rozszerzającego zakres stosowania umowy z dnia 26 października 2004 r. na ochronę porządku publicznego.

               Rozszerzenie przepisów rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczących ochrony porządku publicznego na Szwajcarię i Liechtenstein umożliwiłoby organom ścigania Szwajcarii i Liechtensteinu wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi wprowadzonymi przez inne państwa uczestniczące i przechowywanymi w bazie danych Eurodac, gdy organy te dążą do ustalenia tożsamości osoby podejrzanej o popełnienie poważnego przestępstwa lub przestępstwa terrorystycznego lub do uzyskania dalszych informacji o takiej osobie albo o ofierze przestępstwa. Z drugiej strony umożliwiłoby to organom ścigania wszystkich innych uczestniczących państw, zarówno innych państw członkowskich UE, jak i państw stowarzyszonych, wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych, w tym samym celu, z danymi wprowadzonymi przez Szwajcarię i Liechtenstein i przechowywanymi w bazie danych Eurodac.

               Celem protokołu jest ustanowienie prawnie wiążących praw i obowiązków w celu zapewnienia skutecznego udziału Szwajcarii i Liechtensteinu w elementach rozporządzenia (UE) nr 603/2013 dotyczących ochrony porządku publicznego. Protokół stanowi, że wszystkie państwa uczestniczące, zarówno inne państwa członkowskie UE, jak i państwa stowarzyszone oraz Szwajcaria i Liechtenstein, mające dostęp do Eurodac, mogą również uzyskać wzajemny dostęp do swoich danych na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Wniosek jest spójny z polityką UE dotyczącą dostępu do bazy danych Eurodac.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Wniosek jest spójny z polityką UE w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawę prawną niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady stanowią art. 87 ust. 2 lit. a), art. 88 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z art. 218 ust. 5 TFUE.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Umowa z dnia 26 października 2004 r. to obowiązująca umowa międzynarodowa zawarta przez UE oraz Szwajcarię i Liechtenstein. Zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 TUE, cele protokołu do tej umowy można osiągnąć jedynie w drodze wniosku Komisji na szczeblu UE.

               •Proporcjonalność

                  W celu wsparcia i wzmocnienia współpracy policyjnej między właściwymi organami państw członkowskich a organami Szwajcarii i Liechtensteinu na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie, UE musi się zaangażować, umożliwiając Szwajcarii i Liechtensteinowi udział w aspektach Eurodac związanych z ochroną porządku publicznego. Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, ponieważ nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów dotyczących skutecznego udziału Szwajcarii i Liechtensteinu w elementach rozporządzenia (UE) nr 603/2013 w sprawie Eurodac dotyczących ochrony porządku publicznego.

               •Wybór instrumentu

               Zgodnie z art. 218 ust. 5 TFUE do podpisania umowy wymagana jest decyzja upoważniająca Rady.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  W sprawie treści i postępów w negocjacjach przeprowadzono konsultacje z Radą (Grupą Roboczą ds. Azylu). Poinformowano Parlament Europejski (komisję LIBE).

               4.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  We wniosku przedstawiono treść decyzji upoważniającej do podpisania protokołu między UE a Szwajcarią i Liechtensteinem w imieniu Unii Europejskiej. TFUE stanowi, że Rada przyjmuje wniosek Komisji w sprawie decyzji upoważniającej do podpisania i zawarcia umowy międzynarodowej.

                  W protokole postanawia się o stosowaniu rozporządzenia (UE) nr 603/2013 do Szwajcarii i Liechtensteinu w odniesieniu do dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego. Umożliwia to wyznaczonym organom ścigania innych uczestniczących państw i Europolowi wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi przesłanymi do systemu centralnego Eurodac przez Szwajcarię i Liechtenstein. Umożliwia to również wyznaczonym organom ścigania Szwajcarii i Liechtensteinu wystąpienie z wnioskiem o porównanie danych daktyloskopijnych z danymi przesłanymi do systemu centralnego Eurodac przez inne uczestniczące państwa.

                  Protokół gwarantuje, że obecny poziom ochrony danych osobowych w UE ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych na podstawie protokołu przez organy Szwajcarii i Liechtensteinu oraz państw członkowskich. Takie przetwarzanie danych osobowych powinno podlegać normom ochrony danych osobowych na mocy ich prawa krajowego, które jest zgodne z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW.

                  W protokole uzależnia się dostęp Szwajcarii i Liechtensteinu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego od wcześniejszego wdrożenia pod względem prawnym i technicznym decyzji 2008/615/WSiSW w odniesieniu do danych daktyloskopijnych.

                  Protokół stanowi, że mechanizmy dotyczące zmian przewidziane w umowie z dnia 26 października 2004 r. powinny mieć zastosowanie do wszystkich zmian dotyczących dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego.

               2018/0421 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 87 ust. 2 lit. a), art. 88 ust. 2 lit. a) oraz art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W dniu 14 grudnia 2015 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Szwajcarią i Liechtensteinem w sprawie warunków udziału Szwajcarii i Liechtensteinu w procedurze porównywania i przekazywania danych na potrzeby ochrony porządku publicznego przewidzianej w rozdziale VI rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013
                  4
               .

               (2)Negocjacje zakończono i w dniu 22 listopada 2017 r. parafowano Protokół do Umowy z dnia 26 października 2004 r. między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii.

               (3)Protokół powinien zostać podpisany w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (4)Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, te dwa państwa członkowskie powiadomiły o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (5)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej podpisanie Protokołu między Unią Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego, z zastrzeżeniem zawarcia tego Protokołu.

               Artykuł 2

               Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument przekazujący pełne uprawnienia do podpisania niniejszego Protokołu, z zastrzeżeniem jego zawarcia, osobie lub osobom wskazanym przez negocjatora Protokołu.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (wersja przekształcona) (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1).

                     (2)

                        Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 5.

                     (3)

                        Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 39.

                     (4)

                        Rozporządzenie (UE) nr 603/2013 w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1).


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 31.1.2019
            COM(2019) 31 final
            2019/0021(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika II(Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) oraz załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączony do niniejszego wniosku w sprawie decyzji Rady) ma na celu zmianę załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) oraz załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG, tak aby uwzględnić w nim dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego
                  1
               .

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu rozszerza zakres obowiązującej polityki UE na państwa EOG–EFTA (Norwegia, Islandia i Liechtenstein).

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Rozszerzenie dorobku prawnego UE na państwa EOG–EFTA poprzez jego uwzględnienie w Porozumieniu EOG jest przeprowadzane zgodnie z celami i zasadami tego Porozumienia w celu stworzenia dynamicznego i jednorodnego Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opartego na wspólnych przepisach i równych warunkach konkurencji.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Przepisy, które mają zostać uwzględnione w Porozumieniu EOG, opierają się na art. 114, art. 337 i art. 43 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94
                  2
                w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustanawia Rada na wniosek Komisji.

               Komisja we współpracy z ESDZ przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić stanowisko Unii Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości z następującego względu.

               Cel niniejszego wniosku, a mianowicie zapewnienie jednorodności rynku wewnętrznego, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii.

               Proces uwzględnienia dorobku prawnego UE w Porozumieniu EOG jest przeprowadzany zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym potwierdza się przyjęte podejście.

               •Proporcjonalność

               Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celu.

               •Wybór instrumentu

               Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG wybranym instrumentem jest decyzja Wspólnego Komitetu EOG. Wspólny Komitet EOG zapewnia skuteczną realizację i funkcjonowanie Porozumienia EOG. W tym celu Komitet podejmuje decyzje w przypadkach przewidzianych w Porozumieniu EOG.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

               Nie dotyczy

               •Ocena skutków

               Nie dotyczy

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Nie oczekuje się, by uwzględnienie przepisów dyrektywy (UE) 2015/1535 w Porozumieniu EOG miało wpływ na budżet.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               Główne dostosowania wnioskowane przez EFTA

               Uzasadnienie i proponowane rozwiązanie:

               Definicja „specyfikacji technicznej”, art. 1 ust. 1 lit. c), dostosowanie a)

               Dostosowanie gwarantuje, że zdanie „produkty rolne, o których mowa w (...) art. 38 ust. 1 (...) TFUE” przestaje być stosowane jako część definicji „specyfikacji technicznej”, ponieważ art. 38 ust. 1 TFUE odnosi się do WPR i WPRyb UE, będących instrumentami wykraczającymi poza zakres Porozumienia EOG. Identyczne dostosowanie jest już stosowane na mocy Porozumienia EOG.

               Wnioski o udzielenie dalszych informacji, art. 5 ust. 1, dostosowanie c)

               Dodano dostosowanie mające na celu zapewnienie dostatecznej wymiany informacji między filarem UE a filarem EFTA. Należy zauważyć, że podobne dostosowanie jest już stosowane na mocy Porozumienia EOG.

               Przekazywanie komentarzy, art. 5 ust. 2, dostosowanie d)

               Dostosowanie wyjaśnia, w jaki sposób uwagi do projektów przepisów technicznych będą przekazywane między filarem UE a filarem EFTA. Należy zauważyć, że identyczne dostosowanie jest już stosowane na mocy Porozumienia EOG.

               Szczegółowe opinie, art. 6 ust. 1, 2 i 7, dostosowanie e)

               W celu zachowania jasności niniejsze dostosowanie gwarantuje, że szczegółowe opinie mogą być wydawane jedynie w ramach filaru EFTA, tj. że szczegółowe opinie nie mogą być składane przez państwo EFTA do państwa członkowskiego UE lub odwrotnie.

               Niestosowanie art. 6 ust. 3–6, dostosowanie f)

               W przepisach zawartych w art. 6 ust. 3–6 przewidziano przedłużony okres obowiązywania zasady wstrzymania, w przypadku gdy instytucje UE rozważają wprowadzenie prawa w dziedzinie objętej krajowym projektem przepisów technicznych. Przepisy te wykraczają poza zakres Porozumienia EOG.

               2019/0021 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej
                  we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika II
                  (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) oraz załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114, art. 337 i art. 43 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  4
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) oraz załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG.

               (3)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę (UE) 2015/1535
                  5
                Parlamentu Europejskiego i Rady.

               (4)W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) oraz załącznik XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG.

               (5)Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do proponowanych zmian załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) i załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 1-15.

                     (2)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6–8.

                     (3)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (4)

                        Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

                     (5)

                        Dyrektywa (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 1-15).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 31.1.2019
            COM(2019) 31 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiejwe Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika II(Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) oraz załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

               nr

               z dnia

               zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) oraz załącznik XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego
                  1
               .

               (2)Dyrektywa (UE) 2015/1535 uchyla dyrektywę 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  2
               , zmienioną dyrektywą 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  3
                i włączoną do Porozumienia EOG, którą w związku z powyższym uchyla się w ramach Porozumienia EOG.

               (3)Państwa EFTA mogą przedkładać uwagi i szczegółowe opinie w odniesieniu do projektu przepisów technicznych zgłoszonych przez inne państwa EFTA, ale w odniesieniu do projektu przepisów technicznych zgłoszonych przez państwa członkowskie Unii mogą one jedynie przedstawiać uwagi i odwrotnie.

               (4)W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić załączniki II i XI do Porozumienia EOG,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Tekst pkt 1 (dyrektywa 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) rozdziału XIX załącznika II do Porozumienia EOG zastępuje się następującym tekstem:

               „32015 L 1535: Dyrektywa (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 1).

               Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

               a)w art. 1 ust. 1 lit. c) akapit drugi odczytuje się jako:

               »Termin 'specyfikacja techniczna' obejmuje także metody produkcji oraz przetwórstwa stosowane w stosunku do produktów przeznaczonych do spożycia przez człowieka i zwierzęta oraz produktów leczniczych określonych w art. 1 dyrektywy 2001/83/WE (włączonej do pkt 15q rozdziału XIII załącznika II do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 82/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r.
                  4
               ), jak również metody produkcji oraz przetwarzania odnoszące się do innych produktów, gdzie mają one wpływ na ich charakterystykę;

               b)w art. 5 ust. 1 do akapitu pierwszego dodaje się, co następuje:

               »Pełny tekst zgłoszonego projektu przepisów technicznych zostaje udostępniony w języku oryginalnym, jak również w pełnym tłumaczeniu na jeden z języków urzędowych Unii.«;

               c)w art. 5 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

               »Komisja w imieniu Unii, z jednej strony, oraz Urząd Nadzoru EFTA albo państwa EFTA za pośrednictwem Urzędu Nadzoru EFTA, z drugiej strony, mogą zwrócić się o dalsze informacje na temat zgłoszonego projektu przepisów technicznych.«;

               d)w art. 5 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

               »Uwagi państw członkowskich EFTA zostaną przekazane przez Urząd Nadzoru EFTA Komisji w formie jednego skoordynowanego komunikatu, a uwagi Unii zostaną przekazane przez Komisję Urzędowi Nadzoru EFTA.«;

               e)terminy »państwo członkowskie« i »Komisja« w art. 6 ust. 1, 2 i 7 zastępuje się odpowiednio terminami »państwo EFTA« i »Urząd Nadzoru EFTA«;

               f)art. 6 ust. 3, 4, 5 i 6 nie mają zastosowania.”.

               Artykuł 2

               Tekst pkt 5i (dyrektywa 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) w załączniku XI do Porozumienia EOG zastępuje się tekstem:

               „32015 L 1535: Dyrektywa (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 1).

               Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

               a)w art. 1 ust. 1 lit. c) akapit drugi odczytuje się jako:

                     5
                  »Termin 'specyfikacja techniczna' obejmuje także metody produkcji oraz przetwórstwa stosowane w stosunku do produktów przeznaczonych do spożycia przez człowieka i zwierzęta oraz produktów leczniczych określonych w art. 1 dyrektywy 2001/83/WE (włączonej do pkt 15q rozdziału XIII załącznika II do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 82/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r.), jak również metody produkcji oraz przetwarzania odnoszące się do innych produktów, gdzie mają one wpływ na ich charakterystykę;

               b)w art. 5 ust. 1 do akapitu pierwszego dodaje się, co następuje:

               »Pełny tekst zgłoszonego projektu przepisów technicznych zostaje udostępniony w języku oryginalnym, jak również w pełnym tłumaczeniu na jeden z języków urzędowych Unii.«;

               c)w art. 5 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

               »Komisja w imieniu Unii, z jednej strony, oraz Urząd Nadzoru EFTA albo państwa EFTA za pośrednictwem Urzędu Nadzoru EFTA, z drugiej strony, mogą zwrócić się o dalsze informacje na temat zgłoszonego projektu przepisów technicznych.«;

               d)w art. 5 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

               »Uwagi państw członkowskich EFTA zostaną przekazane przez Urząd Nadzoru EFTA Komisji w formie jednego skoordynowanego komunikatu, a uwagi Unii zostaną przekazane przez Komisję Urzędowi Nadzoru EFTA.«;

               e)terminy »państwo członkowskie« i »Komisja« w art. 6 ust. 1, 2 i 7 zastępuje się odpowiednio terminami »państwo EFTA« i »Urząd Nadzoru EFTA«;

               f)art. 6 ust. 3, 4, 5 i 6 nie mają zastosowania.”.

               Artykuł 3

               Teksty dyrektywy (UE) 2015/1535 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […], pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  6*.

               Artykuł 5

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  […]

                  Sekretarze

                  Wspólnego Komitetu EOG

                  […]

                     (1)

                        Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 1.

                     (2)

                        Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37.

                     (3)

                        Dz.U. L 217 z 5.8.1998, s. 18.

                     (4)

                        Dz.U. L 266 z 3.1.2002, s. 32 oraz Suplement EOG nr 49 z 3.10.2002, s. 22.«;

                     (5)

                        Dz.U. L 266 z 3.1.2002, s. 32 oraz Suplement EOG nr 49 z 3.10.2002, s. 22.

                     (6)
                  , O*
                        [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 10.4.2019
            COM(2019) 184 final
            2019/0094(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Konwencji w sprawie ochrony łososia w północnym Oceanie Atlantyckim w odniesieniu do wniosku Zjednoczonego Królestwa o przystąpienie do tej konwencji

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Konwencji w sprawie ochrony łososia w północnym Oceanie Atlantyckim („konwencja NASCO”) w związku z przystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”) do tej konwencji.

               2.Kontekst wniosku

               Dnia 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło Radę Europejską o zamiarze wystąpienia z Unii na podstawie art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. Co za tym idzie, Zjednoczone Królestwo stanie się państwem trzecim, a prawo Unii przestanie mieć do niego zastosowanie albo w dniu wejścia w życie umowy o wystąpieniu, albo – w razie jej braku – w dniu 13 kwietnia 2019 r., chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie jednomyślnie decyzję o wyznaczeniu późniejszej daty.

               Do czasu wystąpienia z Unii Zjednoczone Królestwo pozostaje państwem członkowskim posiadającym wszystkie prawa i podlegającym wszystkim obowiązkom, które wynikają z Traktatów, łącznie z zasadą lojalnej współpracy. W wytycznych z dnia 29 kwietnia 2017 r. Rada Europejska uznała potrzebę uwzględnienia, w kontekście międzynarodowym, szczególnej sytuacji Zjednoczonego Królestwa jako państwa członkowskiego występującego z Unii, pod warunkiem że będzie ono wywiązywało się ze swoich obowiązków i respektowało interesy Unii, dopóki będzie jej państwem członkowskim.

               Unia i Zjednoczone Królestwo wynegocjowały umowę o wystąpieniu na podstawie art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej; umowa ta została zatwierdzona przez Radę Europejską w dniu 25 listopada 2018 r. („umowa o wystąpieniu”). Na szczeblu unijnym przeprowadzane są wewnętrzne procedury dotyczące zawarcia umowy
                  1
               . Część czwarta umowy o wystąpieniu przewiduje okres przejściowy, w którym prawo Unii – w tym umowy międzynarodowe zawarte przez Unię – nadal będzie miało zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie („okres przejściowy”). Unia powiadomi swoich partnerów międzynarodowych o szczegółowych zasadach przewidzianych w umowie o wystąpieniu, na mocy których w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo będzie traktowane jako państwo członkowskie na potrzeby umów międzynarodowych zawartych przez Unię, w tym konwencji NASCO.

               W komunikacie Komisji z dnia 13 listopada 2018 r. „Przygotowania do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej w dniu 30 marca 2019 r.: Plan działania awaryjnego” określono środki awaryjne, które Komisja planuje przyjąć, jeżeli umowa o wystąpieniu nie wejdzie w życie z dniem wystąpienia. W komunikacie tym Komisja wymieniła działania, które uznaje za niezbędne, jednocześnie przypominając, że na późniejszym etapie mogą być konieczne dodatkowe działania.

               W dniach 13 grudnia 2018 r. i 21 marca 2019 r. Rada Europejska (art. 50) ponowiła swoje wezwanie do nasilenia prac, które mają na celu przygotowanie się na wszystkich szczeblach na konsekwencje wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii, z uwzględnieniem wszystkich możliwych scenariuszy.

               Konwencja NASCO ma obecnie zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, ponieważ Unia jest jedną z umawiających się stron tej konwencji. Stan ten ulegnie zmianie w dniu, od którego Zjednoczone Królestwo nie będzie już objęte konwencją NASCO jako państwo członkowskie Unii.

               Głównym celem konwencji NASCO jest „przyczynianie się, poprzez konsultacje i współpracę, do ochrony, odbudowy, zwiększania i racjonalnego zarządzania zasobami łososia podlegającymi tej Konwencji, z uwzględnieniem najlepszych dowodów naukowych jej dostępnych”. Konwencja NASCO weszła w życie dnia 1 października 1983 r. Rada Unii Europejskiej jest depozytariuszem konwencji NASCO.

               2.1.Organizacja do Spraw Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego

               Organizacja do Spraw Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego jest organizacją międzynarodową ustanowioną na mocy konwencji NASCO. Została ustanowiona z uwzględnieniem przepisów szczegółowych dotyczących gatunków ryb anadromicznych określonych w art. 66 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 roku („UNCLOS”).

               Konwencja ma zastosowanie do stad dzikiego łososia migrującego poza obszary będące w zakresie rybołówstwa pod jurysdykcją państw nadbrzeżnych północnej części Oceanu Atlantyckiego, leżące na północ od 36°N szerokości geograficznej północnej, na obszarze będącym w zasięgu jego migracji.

               NASCO jest zatem odpowiedzialna za regulowanie połowów dzikiego łososia w wodach północnego Atlantyku. Zajmuje się również innymi istotnymi kwestiami związanymi z ochroną stad dzikiego łososia. W szerszym kontekście NASCO decyduje również o wprowadzeniu dalszych odpowiednich środków w odniesieniu do wód podlegających jurysdykcji umawiających się stron w celu zapewnienia przetrwania dzikiego łososia atlantyckiego.

               NASCO posiada osobowość prawną i w stosunkach z innymi organizacjami międzynarodowymi oraz na terytoriach umawiających się stron korzysta z takiej zdolności prawnej, jaka może być konieczna do wykonywania jej funkcji i realizacji jej celów.

               2.2.NASCO

               NASCO składa się z rady, trzech komisji regionalnych (Komisji Północnoamerykańskiej, Komisji Północno-Wschodniej i Komisji Zachodniej Grenlandii) oraz Sekretariatu. W skład rady wchodzą przedstawiciele wszystkich umawiających się stron konwencji: Kanady, Danii (w odniesieniu do Wysp Owczych i Grenlandii), Unii Europejskiej, Norwegii, Federacji Rosyjskiej i Stanów Zjednoczonych Ameryki. Francja (w odniesieniu do St. Pierre i Miquelon) uczestniczy w posiedzeniach NASCO w charakterze obserwatora.

               Unia Europejska jest stroną konwencji NASCO
                  2
               , ponieważ jej przedmiot wchodzi w zakres wspólnej polityki rybołówstwa, w odniesieniu do której Unia ma wyłączne kompetencje. Państwa członkowskie są objęte konwencją NASCO na podstawie prawa Unii.

               Unia Europejska jest pełnoprawnym członkiem zarówno Komisji Północno-Wschodniej, jak i Komisji Zachodniej Grenlandii. W ramach Komisji Północnoamerykańskiej Unia Europejska ma prawo przedkładać wnioski w sprawie środków regulacyjnych dotyczących stad dzikiego łososia pochodzących z terytoriów Unii oraz głosować w ich sprawie. Z tego względu Unię uznaje się za członka tej komisji w zakresie, w jakim chodzi o rozpatrywanie takich wniosków.

               2.3.Planowany akt NASCO

               Każde państwo, które sprawuje jurysdykcję w zakresie rybołówstwa na północnym Oceanie Atlantyckim lub z którego pochodzą stada łososia, może przystąpić do konwencji NASCO, pod warunkiem zatwierdzenia przez radę NASCO.

               W swoim piśmie z dnia 28 lutego 2019 r. Zjednoczone Królestwo przedłożyło przewodniczącemu rady NASCO wniosek o zatwierdzenie swego przystąpienia do konwencji NASCO. W dniu 11 marca 2019 r. sekretariat NASCO powiadomił zatem o tym wszystkie strony konwencji, w tym Komisję Europejską. Zgodnie z art. 17 konwencji NASCO, aby przystąpienie Zjednoczonego Królestwa uznano za ważne, konieczne jest uprzednie zatwierdzenie przez radę NASCO.

               Decyzje rady NASCO podejmowane są większością trzech czwartych głosów obecnych i oddających głos za lub przeciw. Głosowanie może zostać przeprowadzone tylko wtedy, gdy obecne są dwie trzecie członków rady.

               Instrumenty zatwierdzenia lub przystąpienia mają być następnie złożone u depozytariusza. W odniesieniu do każdej strony przystępującej do konwencji NASCO po złożeniu wymaganych instrumentów ratyfikacji, zatwierdzenia lub przystąpienia, wchodzi ona w życie z dniem złożenia instrumentu przystąpienia.

               Zjednoczone Królestwo wyjaśniło, że złożyło ten wniosek w ramach planowania ewentualnościowego na wypadek niezawarcia umowy o wystąpieniu. W swoim wniosku Zjednoczone Królestwo precyzuje, że „[w] przypadku gdyby umowa o wystąpieniu została podpisana, ratyfikowana i zatwierdzona [...], Zjednoczone Królestwo wstrzyma złożenie swojego instrumentu przystąpienia na rzecz członkostwa w NASCO we własnym zakresie, ze skutkiem od momentu swego wystąpienia z Unii Europejskiej”.

               3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

               Niniejsza decyzja Rady powinna umożliwić Komisji wyrażenie zgody – w imieniu Unii – na przystąpienie Zjednoczonego Królestwa do konwencji NASCO, z uwzględnieniem następującego warunku: biorąc pod uwagę niepewność co do daty i warunków wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii, powiadomienie o zgodzie Unii należy przekazać do NASCO tylko wtedy, gdy prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa.

               Głównym celem wspólnej polityki rybołówstwa, określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, jest
                  3

                „zapewnienie, aby działalność połowowa była zrównoważona pod względem środowiskowym, gospodarczym i społecznym oraz by była zarządzana w sposób spójny z celami, które dotyczą osiągnięcia korzyści gospodarczych, społecznych i w zakresie zatrudnienia oraz przywrócenia i utrzymania stad ryb powyżej poziomów, które mogą zapewnić maksymalny podtrzymywalny połów, a także aby przyczyniała się do bezpieczeństwa zaopatrzenia w żywnośćˮ.

               W interesie Unii leży, aby Zjednoczone Królestwo współpracowało w zakresie zarządzania stadami łososia i w pełni przestrzegało postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. („UNCLOS”) oraz Porozumienia Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r. („porozumienie UNFSA”), lub wszelkich innych umów międzynarodowych lub norm prawa międzynarodowego.

               Zgodnie z art. 66 UNCLOS państwa, z których rzek pochodzą stada anadromiczne, mają podstawowy interes związany z takimi stadami i ponoszą za nie odpowiedzialność. Państwo, z którego pochodzą stada anadromiczne, musi zapewnić ich ochronę poprzez ustanowienie odpowiednich środków regulacyjnych w odniesieniu do połowów we wszystkich wodach wewnętrznych w obrębie zewnętrznych granic swojej wyłącznej strefy ekonomicznej. W przypadku gdy stada anadromiczne migrują do wód wewnętrznych lub przez wody wewnętrzne w obrębie zewnętrznych granic wyłącznej strefy ekonomicznej danego państwa innego niż państwo pochodzenia, państwo takie musi współpracować z państwem pochodzenia w zakresie ochrony tych stad i zarządzania nimi.

               Państwo pochodzenia stad anadromicznych i inne państwa poławiające te stada muszą dokonać ustaleń na potrzeby wdrożenia art. 66 UNCLOS. Taką współpracę można nawiązać w ramach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem.

               Zjednoczone Królestwo, jako państwo pochodzenia i państwo sprawujące jurysdykcję w zakresie rybołówstwa, ma uzasadnione interesy w obszarze konwencji NASCO, jako że wody znajdujące się w wyłącznej strefie ekonomicznej Zjednoczonego Królestwa i sąsiadujące z nimi pełne morze należą do obszaru konwencji NASCO.

               Przystąpienie Zjednoczonego Królestwa do konwencji NASCO umożliwi temu państwu współpracę w zakresie niezbędnych środków zarządzania łososiem i jego ochrony, z należytym uwzględnieniem praw, interesów i obowiązków innych państw oraz Unii Europejskiej, oraz pozwoli zapewnić, by działalność połowowa nie powodowała niezrównoważonej eksploatacji stada lub stad.

               Biorąc pod uwagę uzasadnione interesy połowowe Zjednoczonego Królestwa na obszarze konwencji NASCO, spoczywający na tym państwie obowiązek współpracy w zakresie niezbędnych środków zarządzania rybołówstwem oraz konieczność zapewnienia wiążącego charakteru decyzji NASCO po przystąpieniu Zjednoczonego Królestwa do konwencji, Komisja zaleca, aby wniosek Zjednoczonego Królestwa został przyjęty.

               Proponuje się, aby Komisja została upoważniona do poinformowania przewodniczącego rady NASCO o stanowisku Unii popierającym przystąpienie Zjednoczonego Królestwa, od momentu gdy prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, i do głosowania zgodnie z tym stanowiskiem w ramach rady NASCO, która podejmie decyzję w sprawie członkostwa Zjednoczonego Królestwa.

               Jeżeli Zjednoczone Królestwo wystąpi z Unii zgodnie z warunkami umowy o wystąpieniu i powiązanego okresu przejściowego, Unia powiadomi swoich partnerów międzynarodowych po podpisaniu umowy o wystąpieniu, w tym pozostałe strony konwencji NASCO, że w tym okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo należy traktować jako państwo członkowskie UE do celów umów międzynarodowych, których Unia jest stroną.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               W art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  4
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Każde państwo, które sprawuje jurysdykcję w zakresie rybołówstwa na północnym Oceanie Atlantyckim lub z którego pochodzą stada łososia, może przystąpić do konwencji NASCO, pod warunkiem zatwierdzenia przez radę NASCO.

               Decyzje rady NASCO podejmowane są większością trzech czwartych głosów obecnych i oddających głos za lub przeciw. Głosowanie może zostać przeprowadzone tylko wtedy, gdy obecne są dwie trzecie członków rady NASCO.

               Przystąpienie następuje przez złożenie depozytariuszowi dokumentu przystąpienia i nabiera mocy obowiązującej w dniu otrzymania przez depozytariusza tego dokumentu.

               Depozytariusz informuje wszystkich sygnatariuszy konwencji i wszystkie strony, które do niej przystąpiły, o złożeniu dokumentów zatwierdzenia lub przystąpienia i zawiadamia zarówno o dacie wejścia w życie konwencji, jak i o stronach, w stosunku do których wchodzi ona w życie.

               Przystąpienie Zjednoczonego Królestwa po wejściu w życie będzie wiążące na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 17 ust. 3 konwencji NASCO i będzie mogło w decydujący sposób wpłynąć na treść przepisów UE.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych konwencji NASCO. W związku z tym proceduralną podstawą prawną decyzji, której dotyczy wniosek, jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii należy zająć stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli przewidywany akt ma kilka celów lub kilka elementów składowych, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś pozostałe mają jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do wspólnej polityki rybołówstwa.

               Materialną podstawą prawną decyzji, której dotyczy wniosek, jest zatem art. 43 TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną decyzji, której dotyczy wniosek, powinien być art. 43 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2019/0094 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Konwencji w sprawie ochrony łososia w północnym Oceanie Atlantyckim w odniesieniu do wniosku Zjednoczonego Królestwa o przystąpienie do tej konwencji

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Konwencja w sprawie ochrony łososia w północnym Oceanie Atlantyckim
                  5
                („konwencja NASCO”) została zatwierdzona decyzją Rady 82/886/EWG
                  6
                i weszła w życie w dniu 1 października 1983 r.

               (2)W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, od dnia 13 kwietnia 2019 r., chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.

               (3)Do czasu wystąpienia z Unii Zjednoczone Królestwo pozostaje państwem członkowskim posiadającym wszystkie prawa i podlegające wszystkim obowiązkom, które wynikają z Traktatów, łącznie z zasadą lojalnej współpracy.

               (4)W wytycznych z dnia 29 kwietnia 2017 r. Rada Europejska uznała potrzebę uwzględnienia, w kontekście międzynarodowym, szczególnej sytuacji Zjednoczonego Królestwa jako państwa członkowskiego występującego z Unii, pod warunkiem że będzie ono wywiązywało się ze swoich obowiązków i respektowało interesy Unii, dopóki będzie jej państwem członkowskim.

               (5)Umowa o wystąpieniu zawiera postanowienia dotyczące stosowania prawa Unii do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie po dniu, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie („okres przejściowy”). Jeżeli umowa ta wejdzie w życie, przepisy Unii – w tym umowy międzynarodowe, których Unia jest stroną – nadal będą miały zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w okresie przejściowym zgodnie z tą umową i przestaną być stosowane z końcem tego okresu.

               (6)Konwencja NASCO ma obecnie zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, ponieważ Unia jest jedną z umawiających się stron tej konwencji.

               (7)Zgodnie z art. 17 ust. 3 konwencji NASCO każde państwo, które sprawuje jurysdykcję w zakresie rybołówstwa na północnym Oceanie Atlantyckim lub z którego pochodzą stada łososia, może przystąpić do tej konwencji, pod warunkiem zatwierdzenia przez radę Organizacji do Spraw Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego, ustanowioną na mocy konwencji NASCO.

               (8)W dniu 28 lutego 2019 r. Zjednoczone Królestwo złożyło wniosek o przystąpienie do konwencji NASCO jako umawiająca się strona w związku z możliwym niezawarciem umowy o wystąpieniu do dnia, w którym traktaty przestaną mieć do zastosowanie do tego państwa.

               (9)Zgodnie z art. 66 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza („UNCLOS”)
                  7
                państwa, z których rzek pochodzą stada anadromiczne, mają podstawowy interes związany z takimi stadami i ponoszą za nie odpowiedzialność. Państwo, z którego pochodzą stada anadromiczne, musi zapewnić ich ochronę poprzez ustanowienie odpowiednich środków regulacyjnych w odniesieniu do połowów we wszystkich wodach wewnętrznych w obrębie zewnętrznych granic swojej wyłącznej strefy ekonomicznej. W przypadku gdy stada anadromiczne migrują do wód wewnętrznych lub przez wody wewnętrzne w obrębie zewnętrznych granic wyłącznej strefy ekonomicznej danego państwa innego niż państwo pochodzenia, państwo takie musi współpracować z państwem pochodzenia w zakresie ochrony tych stad i zarządzania nimi.

               (10)Aby zapobiegać połowom o niezrównoważonym charakterze, w interesie Unii leży, aby Zjednoczone Królestwo współpracowało w zakresie zarządzania stadami łososia i w pełni przestrzegało postanowień konwencji UNCLOS oraz Porozumienia Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r. („porozumienie UNFSA”)
                  8
               , lub wszelkich innych umów międzynarodowych lub norm prawa międzynarodowego.

               (11)Zgodnie z art. 66 UNCLOS państwo pochodzenia stad anadromicznych i inne państwa poławiające te stada muszą dokonać ustaleń na potrzeby wdrożenia wspomnianego artykułu. Taką współpracę można nawiązać w ramach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem.

               (12)Przystąpienie Zjednoczonego Królestwa do konwencji NASCO umożliwi temu państwu współpracę w zakresie niezbędnych środków zarządzania rybołówstwem i ochrony, z należytym uwzględnieniem praw, interesów i obowiązków innych państw oraz Unii, i pozwoli zapewnić, by działalność połowowa była prowadzona w sposób gwarantujący zrównoważoną eksploatację odnośnych stad łososia.

               (13)W interesie Unii leży zatem, by poprzeć wniosek Zjednoczonego Królestwa o jego przystąpienie do konwencji NASCO, od momentu gdy prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach rady Organizacji do Spraw Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego ustanowionej na mocy Konwencji w sprawie ochrony łososia w północnym Oceanie Atlantyckim, polega na poparciu wniosku w sprawie przystąpienia Zjednoczonego Królestwa do konwencji NASCO, pod warunkiem że to poparcie stanie się skuteczne od momentu, gdy prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Zob. decyzja Rady (UE) 2019/274 z dnia 11 stycznia 2019 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. L 47 I z 19.2.2019, s. 1).

                     (2)

                        Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 24.

                     (3)

                        Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22.

                     (4)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (5)

                        Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 25.

                     (6)

                        Decyzja Rady 82/886/EWG z dnia 13 grudnia 1982 r. dotycząca zawarcia Konwencji w sprawie ochrony łososia w północnym Oceanie Atlantyckim (Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 24).

                     (7)

                        Dz.U. L 179 z 23.6.1998, s. 3.

                     (8)

                        Dz.U. L 189 z 3.7.1998, s. 14.