               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.11.2018
            COM(2018) 729 final
            2018/0377(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnej Rady ustanowionej na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC) objętymi umową o partnerstwie gospodarczym, z drugiej strony, w związku z planowanym przyjęciem regulaminu wewnętrznego dotyczącego unikania i rozstrzygania sporów oraz kodeksu postępowania arbitrów i mediatorów

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnej Rady ustanowionej na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC) objętymi umową o partnerstwie gospodarczym („państwa SADC UPG)”, z drugiej strony, w związku z planowanym przyjęciem regulaminu wewnętrznego dotyczącego unikania i rozstrzygania sporów oraz kodeksu postępowania arbitrów i mediatorów.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Umowa o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami SADC objętymi umową o partnerstwie gospodarczym, z drugiej strony

               Umowa o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami SADC objętymi umową o partnerstwie gospodarczym, z drugiej strony („Umowa”) ma na celu:

               a)przyczynianie się do zwalczania i wyeliminowania ubóstwa poprzez ustanowienie partnerstwa w handlu spójnego z celem zrównoważonego rozwoju, milenijnymi celami rozwoju (MCR) i umową z Kotonu;

               b)wspieranie integracji regionalnej, współpracy gospodarczej oraz dobrych rządów, aby ustanowić i wdrożyć skuteczne, przewidywalne i przejrzyste regionalne ramy prawne dla handlu i inwestycji pomiędzy Stronami i państwami SADC UPG;

               c)wspieranie stopniowej integracji państw SADC UPG z gospodarką światową, zgodnie z ich wyborami politycznymi i priorytetami rozwoju;

               d)wzmacnianie potencjału państw SADC UPG w zakresie polityki handlowej i zagadnień związanych z handlem;

               e)poprawa warunków do zwiększania inwestycji i rozwoju inicjatyw sektora prywatnego oraz poprawa możliwości zaopatrzenia, konkurencyjności i wzrostu gospodarczego w państwach SADC UPG; oraz

               f)wzmacnianie istniejących więzi pomiędzy Stronami na zasadzie solidarności i obopólnego interesu.

               Umowę stosuje się tymczasowo między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Botswaną, Lesotho, Namibią, Eswatini i Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony, od dnia 10 października 2016 r. oraz między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mozambikiem, z drugiej strony, od dnia 4 lutego 2018 r.

               2.2.Wspólna Rada

               W art. 100 Umowy ustanawia się Wspólną Radę i postanawia się, że „nadzoruje [ona] wdrażanie niniejszej Umowy i administruje nim”.

               Art. 101 Umowy stanowi, że Wspólna Rada składa się z jednej strony z właściwych członków Rady UE oraz właściwych członków Komisji Europejskiej lub ich przedstawicieli oraz z drugiej strony z właściwych ministrów państw SADC UPG lub ich przedstawicieli.

               W art. 89 ust. 1 przewidziano, że Wspólna Rada przyjmuje regulamin wewnętrzny i kodeks postępowania na mocy części III Umowy dotyczącej unikania i rozstrzygania sporów.

               W art. 102 Umowy przewidziano, że Wspólna Rada podejmuje decyzje w drodze konsensusu i że decyzje te są wiążące dla Stron.

               2.3.Planowany akt Wspólnej Rady

               Podczas swojego pierwszego posiedzenia Wspólna Rada ma przyjąć decyzje w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego dotyczącego unikania i rozstrzygania sporów oraz kodeksu postępowania arbitrów i mediatorów („planowany akt”).

               Celem planowanego aktu jest ustanowienie ram operacyjnych w odniesieniu do postanowień części III Umowy dotyczących unikania i rozstrzygania sporów.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Niniejszy wniosek dotyczący decyzji Rady określa stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnej Rady ustanowionej na mocy UPG UE-SADC w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego dotyczącego unikania i rozstrzygania sporów oraz kodeksu postępowania arbitrów i mediatorów.

               Strony Umowy uzgodniły brzmienie projektów wspomnianych decyzji i, z zastrzeżeniem unijnych procedur podejmowania decyzji, projekty te powinny zostać przyjęte na pierwszym posiedzeniu Wspólnej Rady, które jest przewidziane na pierwsze półrocze 2019 r.

               Załączone regulamin wewnętrzny i kodeks postępowania są w swej treści bardzo podobne do regulaminów i kodeksów odnoszących się do innych umów o partnerstwie gospodarczym lub innych umów handlowych.

               Decyzje te mają zasadnicze znaczenie dla umożliwienia wykonywania postanowień zawartych w części III Umowy dotyczących unikania i rozstrzygania sporów, a tym samym dla zapewnienia sprawnego wdrażania Umowy.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  1
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Wspólna Rada jest organem ustanowionym na mocy umowy, mianowicie Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami SADC objętymi umową o partnerstwie gospodarczym, z drugiej strony.

               Akt, który Wspólna Rada ma przyjąć, jest aktem mającym skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 102 Umowy.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych Umowy.

               W związku z tym proceduralną podstawę prawną decyzji, której dotyczy wniosek, stanowi art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na mocy art. 218 ust. 9 TFUE zależy w pierwszej kolejności od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie charakter pomocniczy, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do wspólnej polityki handlowej.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2018/0377 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnej Rady ustanowionej na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC) objętymi umową o partnerstwie gospodarczym, z drugiej strony, w związku z planowanym przyjęciem regulaminu wewnętrznego dotyczącego unikania i rozstrzygania sporów oraz kodeksu postępowania arbitrów i mediatorów

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC) objętymi umową o partnerstwie gospodarczym, z drugiej strony, została podpisana przez Unię Europejską i jej państwa członkowskie w dniu 10 czerwca 2016 r. („Umowa”). Umowę stosuje się tymczasowo od dnia 10 października 2016 r. między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Botswaną, Lesotho, Namibią, Eswatini i Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony, oraz od dnia 4 lutego 2018 r. między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mozambikiem, z drugiej strony.

               (2)Zgodnie z art. 102 ust. 1 Umowy Wspólna Rada może podejmować decyzje dotyczące wszystkich kwestii objętych niniejszą Umową. W art. 89 ust. 1 przewidziano, że Wspólna Rada przyjmuje regulamin wewnętrzny i kodeks postępowania na mocy części III Umowy dotyczącej unikania i rozstrzygania sporów.

               (3)Podczas swojego pierwszego posiedzenia Wspólna Rada podejmie decyzje w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego dotyczącego unikania i rozstrzygania sporów oraz kodeksu postępowania arbitrów i mediatorów.

               (4)Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnej Rady, gdyż planowana decyzja będzie wiążąca dla Unii.

               (5)Przyjęcie regulaminu wewnętrznego i kodeksu postępowania przewiduje się w części III Umowy,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na pierwszym posiedzeniu Wspólnej Rady, opiera się na projekcie decyzji Wspólnej Rady w sprawie regulaminu wewnętrznego dotyczącego unikania i rozstrzygania sporów oraz kodeksu postępowania arbitrów i mediatorów, dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61-64.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.11.2018
            COM(2018) 729 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnej Rady ustanowionej na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC) objętymi umową o partnerstwie gospodarczym, z drugiej strony, w związku z planowanym przyjęciem regulaminu wewnętrznego dotyczącego unikania i rozstrzygania sporów oraz kodeksu postępowania arbitrów i mediatorów

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA Nr 2 WSPÓLNEJ RADY

               z dnia xxx r.

               w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego dotyczącego unikania i rozstrzygania sporów oraz kodeksu postępowania arbitrów i mediatorów

               WSPÓLNA RADA,

               uwzględniając Umowę o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC) objętymi umową o partnerstwie gospodarczym, z drugiej strony, podpisaną w Kasane w dniu 10 czerwca 2016 r., a w szczególności jej art. 89 ust. 1, art. 100, art. 101 i art. 102,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               1.Ustanawia się regulamin wewnętrzny dotyczący unikania i rozstrzygania sporów, określony w załączniku I.

               2.Ustanawia się kodeks postępowania arbitrów i mediatorów, określony w załączniku II.

               3.Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w […] dnia […] r.

                        W imieniu Wspólnej Rady

                        Minister Handlu [...]

                        Przedstawiciel UE

               ZAŁĄCZNIK I

               REGULAMIN WEWNĘTRZNY DOTYCZĄCY UNIKANIA I ROZSTRZYGANIA SPORÓW

               Artykuł I

               Definicje

               1.W części III Umowy (Unikanie i rozstrzyganie sporów) i zgodnie z niniejszym regulaminem wewnętrznym:

               a)„pracownicy administracyjni”, w stosunku do arbitra, oznaczają osoby, którymi kieruje i które nadzoruje arbiter, inne niż asystenci;

               b)„doradca” oznacza osobę wyznaczoną przez Stronę w celu doradzania lub pomocy tej Stronie w związku z postępowaniem arbitrażowym;

               c)„Umowa” oznacza Umowę o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a państwami SADC UPG, podpisaną dnia 10 czerwca 2016 r.;

               d)„arbiter” oznacza członka organu arbitrażowego;

               e)„organ arbitrażowy” oznacza organ ustanowiony zgodnie z art. 80 („Powołanie organu arbitrażowego”) Umowy;

               f)„asystent” oznacza osobę, która zgodnie z zasadami powołania arbitra oraz pod jego kierownictwem i nadzorem prowadzi badania lub pomaga temu arbitrowi;

               g)„Strona skarżąca” oznacza Stronę wnoszącą o powołanie organu arbitrażowego zgodnie z art. 80 („Powołanie organu arbitrażowego”) Umowy;

               h)„dzień” oznacza dzień kalendarzowy;

               i)„Strona(-y)” oznacza strony sporu;

               j)„Strona skarżona” oznacza Stronę, której zarzucane jest naruszenie postanowień, o których mowa w art. 76 (Zakres) Umowy, oraz

               k)„przedstawiciel Strony” oznacza pracownika lub inną osobę powołaną przez departament lub agencję rządową lub jakikolwiek inny podmiot publiczny Strony, który reprezentuje Stronę podczas sporu rozstrzyganego na podstawie Umowy.

               Artykuł II

               Powiadomienia

               1.W zależności od przypadku, wszelkie wnioski, zawiadomienia, oświadczenia pisemne i inne dokumenty:

               a)organu arbitrażowego – przesyła się równocześnie obu Stronom;

               b)Strony skierowane do organu arbitrażowego – przesyła się równocześnie do wiadomości drugiej Strony; oraz

               c)Strony skierowane do drugiej Strony – przesyła się równocześnie do wiadomości organu arbitrażowego.

               2.Wszelkich powiadomień, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, dokonuje się pocztą elektroniczną lub, w stosownych przypadkach, za pomocą dowolnych innych środków łączności, które zapewniają rejestrację wysłania przesyłki. Powiadomienie uznaje się za doręczone w dniu jego wysłania, chyba że zostanie udowodnione, że było inaczej.

               3.Wszystkie powiadomienia kieruje się, odpowiednio, do Dyrekcji Generalnej ds. Handlu w Komisji Europejskiej Unii Europejskiej oraz do koordynatora państw SADC UPG, o którym mowa w art. 105 Umowy.

               4.Niewielkie omyłki pisarskie występujące we wniosku, zawiadomieniu, oświadczeniu pisemnym lub innym dokumencie związanym z postępowaniem organu arbitrażowego można poprawić, dostarczając nowy dokument, w którym wyraźnie zaznaczono zmiany.

               5.Jeżeli ostatni dzień na dostarczenie dokumentów przypada na dzień ustawowo wolny od pracy w Komisji Europejskiej lub w zainteresowanym państwie bądź państwach SADC UPG, za termin dostarczenia dokumentu uznaje się następny dzień roboczy.

               6.W zależności od charakteru sporu kopie wszystkich wniosków i powiadomień skierowanych do Komitetu ds. Handlu i Rozwoju UE-SADC przekazuje się również innym odpowiednim podkomitetom powołanym na mocy Umowy.

               Artykuł III

               Wyznaczanie arbitrów

               1.Jeżeli zgodnie z art. 80 Umowy arbiter jest wybierany w drodze losowania, przewodniczący Komitetu ds. Handlu i Rozwoju bezzwłocznie informuje obie Strony o dacie, godzinie i miejscu losowania.

               2.Strony mogą być obecne podczas losowania i losowanie przeprowadza się z udziałem obecnej Strony lub obecnych Stron.

               3.Przewodniczący Komitetu ds. Handlu i Rozwoju powiadamia na piśmie każdą osobę wybraną do pełnienia roli arbitra, o jej powołaniu do organu arbitrażowego. Każda z tych osób informuje obie Strony w terminie pięciu (5) dni od daty powiadomienia o swoim powołaniu, czy będzie mogła pełnić obowiązki członka organu arbitrażowego.

               4.Jeżeli do czasu złożenia wniosku na podstawie art. 80 ust. 3 Umowy któraś z list przewidzianych w art. 94 Umowy nie zostanie sporządzona lub nie będzie zawierać wystarczającej liczby nazwisk, arbitrów wyłania się w drodze losowania spośród osób formalnie zaproponowanych przez jedną ze Stron lub obie Strony.

               Artykuł IV

               Spotkanie organizacyjne

               1.O ile Strony nie postanowią inaczej, spotykają się one z organem arbitrażowym w ciągu dziesięciu (10) dni od dnia jego powołania w celu ustalenia kwestii, które Strony lub organ arbitrażowy uznają za stosowne, w tym:

               a)wynagrodzenia wypłacanego arbitrom i zwrotu wydatków, zgodnie ze standardami Światowej Organizacji Handlu;

               b)wynagrodzenia wypłacanego asystentowi(-om), którego łączna wysokość nie przekracza 50 % wynagrodzenia arbitra(-ów); lub

               c)harmonogramu postępowania arbitrażowego.

               2.Arbitrzy i przedstawiciele Stron mogą brać udział w tym spotkaniu za pośrednictwem telefonu lub wideokonferencji.

               Artykuł V

               Zakres zadań

               1.O ile w ciągu siedmiu (7) dni od dnia powołania organu arbitrażowego Strony nie postanowią inaczej, zakres zadań organu arbitrażowego obejmuje:

               a)zbadanie, w świetle odpowiednich postanowień Umowy przywołanych przez Strony, sprawy zgłoszonej we wniosku o powołanie organu arbitrażowego;

               b)dokonanie ustaleń dotyczących zgodności danego środka z postanowieniami Umowy, o których mowa w art. 76 Umowy; oraz

               c)przedstawienie sprawozdania zgodnie z art. 81 i 82 Umowy.

               2.Jeżeli Strony uzgodnią inny zakres zadań, powiadamiają organ arbitrażowy o uzgodnionym zakresie zadań w terminie określonym w ust. 1 niniejszego artykułu.

               Artykuł VI

               Oświadczenia pisemne

               Strona skarżąca składa początkowe oświadczenie pisemne nie później niż dwadzieścia (20) dni od dnia powołania organu arbitrażowego. Strona skarżona składa pisemne kontroświadczenie nie później niż dwadzieścia (20) dni od dnia złożenia oświadczenia pisemnego Strony skarżącej.

               Artykuł VII

               Działanie organu arbitrażowego

               1.Wszystkie posiedzenia organu arbitrażowego prowadzi jego przewodniczący. Organ arbitrażowy może przekazać przewodniczącemu prawo do podejmowania decyzji administracyjnych i proceduralnych.

               2.O ile część III Umowy lub niniejszy regulamin wewnętrzny nie stanowią inaczej, organ arbitrażowy może wykonywać swoje działania przy użyciu wszelkich środków, włącznie z telefonem, telefaksem lub łączami komputerowymi.

               3.W obradach organu arbitrażowego mogą brać udział wyłącznie arbitrzy, lecz organ arbitrażowy może zezwolić na obecność asystentów podczas obrad.

               4.Za sporządzenie wszelkich decyzji i sprawozdań odpowiada wyłącznie organ arbitrażowy; ich sporządzenie nie podlega delegacji.

               5.W przypadku pojawienia się kwestii proceduralnych, których nie obejmują postanowienia części III Umowy i jej załączników, organ arbitrażowy, po konsultacji ze Stronami, może przyjąć odpowiednią procedurę, która jest zgodna z tymi postanowieniami.

               6.Jeżeli organ arbitrażowy uzna, że w ramach postępowania konieczna jest zmiana jakiegokolwiek terminu innego niż terminy określone w części III Umowy lub dokonanie innych zmian proceduralnych lub administracyjnych, informuje Strony, na piśmie i po konsultacji ze Stronami, o powodach takich zmian lub dostosowań, wskazując termin lub konieczną zmianę.

               Artykuł VIII

               Zastępstwo

               1.Jeśli arbiter nie może uczestniczyć w postępowaniu, wycofuje się z udziału lub musi zostać zastąpiony, wyznacza się jego zastępcę zgodnie z art. 80 ust. 3 Umowy.

               2.Jeżeli jedna ze Stron uzna, że arbiter nie spełnia wymogów określonych w załączniku II (kodeks postępowania arbitrów i mediatorów) i w związku z tym powinien zostać zastąpiony, Strona powiadamia o tym drugą Stronę w terminie piętnastu (15) dni od dnia uzyskania wystarczających dowodów na przypuszczalną niezdolność arbitra do spełnienia wymogów określonych w załączniku II (kodeks postępowania arbitrów i mediatorów).

               3.Strony konsultują się w terminie piętnastu (15) dni od dnia powiadomienia drugiej Strony.

               4.Strony powiadamiają arbitra o jego przypuszczalnej niezdolności do spełnienia wymogów i mogą zwrócić się do niego o podjęcie kroków w celu poprawy zgodności z wymogami. Mogą również, za obopólną zgodą, odwołać arbitra i wybrać nowego arbitra zgodnie z art. 80 Umowy.

               5.Jeśli Strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby zastąpienia arbitra, który nie jest przewodniczącym organu arbitrażowego, każda ze Stron może wnioskować o przekazanie sprawy przewodniczącemu organu arbitrażowego, którego decyzja jest ostateczna.

               6.Jeżeli przewodniczący organu arbitrażowego uzna, że arbiter nie spełnia wymogów określonych w załączniku II (kodeks postępowania arbitrów i mediatorów), dokonuje się wyboru nowego arbitra zgodnie z art. 80 Umowy.

               7.Jeśli Strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby zastąpienia przewodniczącego, każda ze Stron może wystąpić z wnioskiem o przekazanie sprawy jednej z pozostałych osób z listy ustanowionej zgodnie z art. 94 Umowy, wybranej do pełnienia funkcji przewodniczącego organu arbitrażowego. Osoba ta zostaje wybrana w drodze losowania przez przewodniczącego Komitetu ds. Handlu i Rozwoju. Osoba wybrana w ten sposób podejmuje decyzję co do tego, czy przewodniczący spełnia wymogi określone w załączniku II (kodeks postępowania arbitrów i mediatorów). Decyzja ta jest ostateczna.

               Jeżeli w decyzji stwierdzono, że przewodniczący organu arbitrażowego nie spełnia wymogów określonych w załączniku II (kodeks postępowania arbitrów i mediatorów), dokonuje się wyboru nowego przewodniczącego zgodnie z art. 80 Umowy.

               Artykuł IX

               Rozprawy

               1.Na podstawie harmonogramu ustalonego zgodnie z art. IV ust. 1 lit. c) oraz po konsultacji ze Stronami i pozostałymi arbitrami, przewodniczący organu arbitrażowego powiadamia Strony o dacie, godzinie i miejscu rozprawy. Strona, na której terytorium odbywa się rozprawa, podaje te informacje do wiadomości publicznej, chyba że rozprawa ma charakter zamknięty.

               2.O ile Strony nie postanowią inaczej, rozprawa odbywa się w Brukseli, jeżeli Stroną skarżącą jest państwo SADC UPG lub państwo Południowoafrykańskiej Unii Celnej (SACU), zależnie od przypadku, oraz na terytorium państw SADC UPG, jeżeli stroną skarżącą jest Unia Europejska. Jeżeli spór dotyczy środka stosowanego przez państwo SADC UPG, rozprawa odbywa się na terytorium tego państwa, chyba że państwo to zawiadomi pisemnie organ arbitrażowy w ciągu dziesięciu (10) dni od jego powołania o konieczności zorganizowania rozprawy w innym miejscu.

               3.Strona skarżona ponosi koszty wynikające z logistycznego zarządzania rozprawą, które obejmują m.in. koszty związane z wynajmem pomieszczeń, w których odbywa się rozprawa. Koszty takie nie obejmują kosztów tłumaczeń pisemnych i ustnych, ani kosztów powiązanych z doradcami, arbitrami, ich pracownikami administracyjnymi i asystentami oraz kwot im wypłacanych.

               4.Organ arbitrażowy może zwoływać dodatkowe rozprawy, jeżeli Strony wyrażą na to zgodę.

               5.Wszyscy arbitrzy są obecni przez cały czas trwania rozprawy.

               6.O ile Strony nie postanowią inaczej, na rozprawie mogą być obecne następujące osoby, niezależnie od tego, czy rozprawa ma charakter otwarty:

               a)przedstawiciele Strony;

               b)doradcy;

               c)asystenci i pracownicy administracyjni;

               d)tłumacze ustni i pisemni oraz sprawozdawcy sądowi organu arbitrażowego; oraz

               e)eksperci, zgodnie z decyzją organu arbitrażowego na podstawie art. 90 Umowy.

               7.Każda ze Stron, nie później niż siedem (7) dni przed datą rozprawy, dostarcza organowi arbitrażowemu i drugiej Stronie wykaz osób, które na rozprawie przedstawią argumenty ustne lub oświadczenia w imieniu danej Strony, oraz wykaz innych przedstawicieli lub doradców, którzy będą obecni na rozprawie.

               8.Zgodnie z art. 89 ust. 2 Umowy rozprawy organu arbitrażowego są otwarte dla publiczności, chyba że organ arbitrażowy na własny wniosek lub na wniosek Stron postanowi inaczej.

               9.Organ arbitrażowy, po konsultacji ze Stronami, podejmuje decyzję o odpowiednich ustaleniach logistycznych i procedurach, aby zagwarantować sprawne przeprowadzenie rozpraw o charakterze otwartym. Procedury te mogą obejmować wykorzystanie transmisji internetowej na żywo lub telewizji przemysłowej.

               10.Organ arbitrażowy prowadzi rozprawę w następujący sposób, zapewniając przyznanie równej ilości czasu stronie skarżącej i skarżonej na przedstawienie zarówno argumentów, jak i kontrargumentów:

               Argumenty

               a)argument strony skarżącej;

               b)argument strony skarżonej.

               Kontrargumenty

               a)odpowiedź strony skarżącej;

               b)odpowiedź strony skarżonej.

               11.Organ arbitrażowy może kierować pytania do każdej ze Stron w dowolnym momencie rozprawy.

               12.Organ arbitrażowy zapewnia przygotowanie transkryptu rozprawy i jego dostarczenie Stronom w rozsądnym terminie po rozprawie. Strony mogą zgłaszać uwagi dotyczące transkryptu, a organ arbitrażowy może te uwagi uwzględnić.

               13.W terminie dziesięciu (10) dni od daty rozprawy każda ze Stron może przedstawić dodatkowe oświadczenie pisemne dotyczące wszelkich kwestii, które pojawiły się w trakcie rozprawy.

               Artykuł X

               Pytania pisemne

               1.Organ arbitrażowy może w każdym momencie postępowania zwracać się z pytaniami w formie pisemnej do jednej lub obu Stron. Wszelkie pytania skierowane do jednej ze Stron przekazuje się do wiadomości drugiej Strony.

               2.Każda Strona dostarcza również drugiej Stronie kopię swoich pisemnych odpowiedzi na pytania organu arbitrażowego. Druga Strona ma możliwość przedstawienia pisemnych uwag w odniesieniu do odpowiedzi Strony w terminie siedmiu (7) dni od dostarczenia takiej kopii.

               Artykuł XI

               Poufność

               1.Każda ze Stron i organ arbitrażowy traktują jako poufne wszelkie informacje przekazane przez drugą Stronę organowi arbitrażowemu i określone przez nią jako poufne. Przedstawiając organowi arbitrażowemu oświadczenie pisemne zawierające informacje poufne Strona przedstawia również, w terminie piętnastu (15) dni, oświadczenie pisemne niezawierające informacji poufnych, które może zostać podane do wiadomości publicznej.

               2.Żadne z postanowień niniejszego regulaminu wewnętrznego nie wyklucza możliwości publicznego ujawnienia przez Stronę jej własnych stanowisk w zakresie, w jakim, odnosząc się do informacji przedstawionych przez drugą Stronę, Strona nie ujawnia żadnych informacji, które druga Strona określiła jako poufne.

               3.Organ arbitrażowy zbiera się przy drzwiach zamkniętych, jeżeli oświadczenia lub argumenty Strony zawierają poufne informacje handlowe. Strony zapewniają poufność rozpraw organu arbitrażowego, jeżeli odbywają się one w formie sesji zamkniętej.

               Artykuł XII

               Kontakty ex parte

               1.Organ arbitrażowy nie spotyka się ani nie kontaktuje się ze Stroną pod nieobecność drugiej Strony.

               2.Żaden z arbitrów nie omawia jakichkolwiek aspektów przedmiotu postępowania ze Stroną lub Stronami pod nieobecność pozostałych arbitrów.

               Artykuł XIII

               Oświadczenia amicus curiae

               1.O ile Strony nie uzgodniły inaczej w terminie pięciu (5) dni od daty powołania organu arbitrażowego, organ ten może otrzymać dobrowolne oświadczenia pisemne od osób fizycznych lub prawnych mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Strony, niezależnych od rządów Stron, pod warunkiem że:

               a)organ arbitrażowy otrzyma je w terminie dziesięciu (10) dni od daty jego powołania;

               b)dotyczą one bezpośrednio kwestii faktycznej lub prawnej rozpatrywanej przez organ arbitrażowy;

               c)zawierają one informacje dotyczące osoby składającej oświadczenie, w tym w przypadku osoby fizycznej jej obywatelstwo, a w przypadku osoby prawnej jej siedzibę, charakter działalności, status prawny, ogólne cele i jej źródła finansowania;

               d)określają one, jaki interes ma dana osoba w danym postępowaniu prowadzonym przez organ arbitrażowy; oraz

               e)są sporządzone w języku wybranym przez Strony zgodnie z art. XV ust. 1 i 2 niniejszego regulaminu wewnętrznego.

               2.Oświadczenia takie doręcza się Stronom, które mogą przedstawić swoje uwagi. Strony mogą przedstawić organowi arbitrażowemu uwagi w terminie dziesięciu (10) dni od daty doręczenia.

               3.Organ arbitrażowy wymienia w swoim sprawozdaniu wszystkie oświadczenia, które otrzymał zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. Organ arbitrażowy nie jest obowiązany do uwzględniania w swoim sprawozdaniu argumentów przedstawionych w tych oświadczeniach, jeżeli jednak tak postąpi, uwzględnia również wszelkie uwagi przekazane przez Strony zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

               Artykuł XIV

               Sprawy pilne

               W sprawach pilnych, o których mowa w części III Umowy, organ arbitrażowy po konsultacji ze Stronami odpowiednio dostosowuje terminy, o których mowa w niniejszym regulaminie wewnętrznym. Organ arbitrażowy powiadamia Strony o tych dostosowaniach.

               Artykuł XV

               Tłumaczenia pisemne i ustne

               1.Podczas konsultacji, o których mowa w art. 77 Umowy, a najpóźniej na posiedzeniu, o którym mowa w art. IV ust. 1 niniejszego regulaminu wewnętrznego, Strony dokładają wszelkich starań, by uzgodnić wspólny język roboczy postępowania przed organem arbitrażowym.

               2.Jeżeli Strony nie są w stanie uzgodnić wspólnego języka roboczego, zastosowanie mają przepisy określone w art. 91 ust. 2 Umowy.

               3.Organizacją tłumaczenia ustnego oświadczeń ustnych na języki wybrane przez Strony zajmuje się Strona skarżona.

               4.Sprawozdania i decyzje organu arbitrażowego publikuje się w języku lub językach wybranych przez Strony. Jeżeli Strony nie uzgodniły wspólnego języka roboczego, sprawozdanie okresowe i końcowe organu arbitrażowego publikuje się w jednym z języków roboczych WTO.

               5.Każda ze Stron może przedstawić uwagi dotyczące poprawności tłumaczenia jakiejkolwiek przetłumaczonej wersji dokumentu przygotowanego zgodnie z niniejszym regulaminem wewnętrznym.

               6.Każda ze Stron ponosi koszty tłumaczenia swoich oświadczeń pisemnych. Strony ponoszą w równym stopniu wszelkie koszty przygotowania tłumaczenia decyzji organu arbitrażowego.

               Artykuł XVI

               Pozostałe procedury

               Terminy określone w niniejszym regulaminie wewnętrznym dostosowuje się do szczególnych terminów przewidzianych w odniesieniu do przyjmowania sprawozdań lub decyzji organu arbitrażowego w ramach postępowań na mocy art. 84, 85, 86 i 87 Umowy.

               ****

               ZAŁĄCZNIK II

               KODEKS POSTĘPOWANIA ARBITRÓW I MEDIATORÓW

               Artykuł I

               Definicje

               1.W niniejszym kodeksie postępowania:

               a)„pracownicy administracyjni” oznaczają, w stosunku do arbitra, osoby, którymi kieruje i które nadzoruje arbiter, inne niż asystenci;

               b)„asystent” oznacza osobę, która zgodnie z zasadami powołania arbitra oraz pod jego kierownictwem i nadzorem prowadzi badania lub pomaga temu arbitrowi;

               c)„kandydat” oznacza osobę, której nazwisko znajduje się na liście arbitrów, o której mowa w art. 94 Umowy, i którą to osobę bierze się pod uwagę przy wyborze arbitra zgodnie z art. 80 Umowy;

               d)„mediator” oznacza osobę, która została wybrana jako mediator zgodnie z art. 78 Umowy;

               e)„członek” lub „arbiter” oznacza członka organu arbitrażowego powołanego na mocy art. 80 Umowy.

               Artykuł II

               Podstawowe zasady

               1.W celu zachowania prawości i niezależności mechanizmu rozstrzygania sporów każdy kandydat i arbiter:

               a)zapoznaje się z niniejszym kodeksem postępowania;

               b)jest niezależny i bezstronny;

               c)unika bezpośrednich lub pośrednich konfliktów interesów;

               d)unika niewłaściwych zachowań lub wrażenia niewłaściwego zachowania lub stronniczości;

               e)przestrzega wysokich standardów postępowania; oraz

               f)nie ulega wpływom własnych interesów, naciskom zewnętrznym, wpływom politycznym, wpływom publicznym, lojalności wobec Strony ani obawom przed krytyką.

               2.Arbiter nie podejmuje w sposób bezpośredni lub pośredni żadnych zobowiązań ani nie przyjmuje korzyści mogących w jakikolwiek sposób zakłócić właściwe wykonywanie jego obowiązków lub stworzyć wrażenie zakłócenia ich właściwego wykonywania.

               3.Arbiter nie wykorzystuje swojego stanowiska w organie arbitrażowym do realizacji jakichkolwiek osobistych lub prywatnych interesów. Arbiter unika podejmowania działań, które mogą sprawiać wrażenie, że inne osoby mają możliwość wywierania na niego wpływu.

               4.Arbiter nie pozwala na to, aby przeszłe lub obecne związki lub zobowiązania finansowe, handlowe, zawodowe, osobiste lub społeczne miały wpływ na jego postępowanie lub sądy.

               5.Arbiter unika nawiązywania kontaktów lub uzyskiwania korzyści finansowych, które mogą mieć wpływ na jego bezstronność lub mogą racjonalnie stwarzać wrażenie niewłaściwego zachowania lub stronniczości.

               6.Arbiter w zakresie swoich obowiązków nie przyjmuje instrukcji od jakiegokolwiek rządu, organizacji międzynarodowej, rządowej lub pozarządowej lub podmiotu prywatnego ani bez zabiegania o takie instrukcje, ani nie interweniował na jakimkolwiek poprzednim etapie w sporze, w którym teraz pełni rolę arbitra.

               Artykuł III

               Obowiązek ujawnienia informacji

               1.Przed wyrażeniem zgody na powołanie jako arbitra zgodnie z art. 80 Umowy kandydat, któremu zaproponowano pełnienie roli arbitra, ujawnia wszelkie interesy, związki lub kwestie, które mogą mieć wpływ na jego niezależność lub bezstronność, lub które w normalnych okolicznościach mogą wywoływać wrażenie niewłaściwego zachowania lub stronniczości w trakcie postępowania.

               2.W tym celu kandydat podejmuje wszelkie stosowne wysiłki, aby rozpoznać takie interesy, związki i kwestie, w tym interesy finansowe, zawodowe lub interesy pracownicze lub rodzinne.

               3.Obowiązek ujawnienia określony w ust. 1 niniejszego artykułu ma charakter ciągły, co oznacza, że arbiter jest zobowiązany ujawniać wszelkie tego rodzaju interesy, związki lub kwestie, które mogą wyniknąć na dowolnym etapie postępowania.

               4.Kandydat lub arbiter informuje Komitet ds. Handlu i Rozwoju o wszelkich kwestiach dotyczących faktycznego lub potencjalnego naruszenia niniejszego kodeksu postępowania bezzwłocznie po otrzymaniu informacji o nich; kwestie te są następnie rozpatrywane przez Strony.

               Artykuł IV

               Obowiązki arbitrów

               1.Po wyrażeniu zgody na powołanie arbiter pozostaje do dyspozycji i wykonuje swoje obowiązki w sposób sumienny i sprawny w trakcie całego postępowania, przestrzegając przy tym zasad uczciwości i staranności.

               2.Arbiter rozważa jedynie kwestie poruszane w trakcie postępowania i konieczne do wydania decyzji i nie zleca wykonania tego obowiązku innej osobie.

               3.Arbiter podejmuje wszelkie właściwe kroki w celu zapewnienia, aby jego asystenci i pracownicy administracyjni byli świadomi zobowiązań nałożonych na arbitrów w art. II, III, IV i VI niniejszego kodeksu postępowania oraz je wypełniali.

               Artykuł V

               Zobowiązania byłych arbitrów

               1.Wszyscy byli arbitrzy unikają działań mogących stwarzać wrażenie, że, wykonując swoje obowiązki, byli stronniczy lub odnosili korzyści z decyzji organu arbitrażowego.

               2.Wszyscy byli arbitrzy wypełniają zobowiązania określone w art. VI kodeksu postępowania.

               Artykuł VI

               Poufność

               1.Arbiter nigdy nie ujawnia żadnych informacji poufnych dotyczących postępowania lub uzyskanych w trakcie postępowania, w odniesieniu do którego został powołany. Arbiter nigdy nie ujawnia ani nie wykorzystuje takich informacji w celu uzyskania osobistych korzyści lub korzyści na rzecz innej osoby lub w celu zaszkodzenia interesom innych osób.

               2.Arbiter nie ujawnia decyzji organu arbitrażowego ani fragmentów takich decyzji przed ich publikacją zgodnie z częścią III Umowy.

               3.Arbiter nie ujawnia nigdy przebiegu obrad organu arbitrażowego ani żadnych opinii arbitrów, ani nie składa żadnych oświadczeń na temat postępowania, w odniesieniu do którego został powołany, ani na temat kwestii będących przedmiotem sporu w postępowaniu.

               Artykuł VII

               Wydatki

               Każdy arbiter dokonuje rejestracji i przedstawia końcowe rozliczenie czasu poświęconego postępowaniu i wydatków poniesionych w związku z nim przez siebie i swoich asystentów i pracowników administracyjnych.

               Artykuł VIII

               Mediatorzy

               Niniejszy kodeks postępowania stosuje się odpowiednio do mediatorów.

               ****


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 30.11.2018
            COM(2018) 901 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności na sfinansowanie natychmiastowych środków budżetowych służących do rozwiązywania bieżących problemów wynikających z migracji, napływu uchodźców i zagrożeń bezpieczeństwa

               UZASADNIENIE

               Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  1
                przewiduje uruchomienie instrumentu elastyczności w celu umożliwienia finansowania jasno określonych wydatków, których nie można pokryć w ramach pułapów dostępnych w jednym lub kilku działach wieloletnich ram finansowych.

               Zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady nr 1311/2013 oraz pkt 12 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  2
                – po zbadaniu wszelkich możliwości realokacji środków i wyczerpaniu wszelkich nieprzydzielonych marginesów w ramach działu wydatków „Bezpieczeństwo i obywatelstwo” (dział 3) – Komisja wnosi o uruchomienie instrumentu elastyczności w 2019 r. Roczna kwota dostępna w 2019 r. wynosi 600 mln EUR (w cenach z 2011 r.), co odpowiada 703 mln EUR w cenach bieżących. Dostępna jest ponadto kwota 520 mln EUR ze środków niewykorzystanych w 2018 r.

               Uruchomienie dotyczy kwoty 985,6 mln EUR powyżej pułapu w dziale 3 wieloletnich ram finansowych, która to kwota zostanie przeznaczona na finansowanie działań wspierających zarządzanie kryzysem związanym z migracją, uchodźcami i bezpieczeństwem. Wraz ze wstępnym projektem budżetu na 2019 r. Komisja przedstawiła wniosek w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności
                  3
                w tym samym celu. To pierwsze uruchomienie, które objęło również kwotę 38,1 mln EUR powyżej pułapu działu 1b na sfinansowanie rozszerzenia programu wspierania reform strukturalnych, zostało uchylone drugim wnioskiem
                  4
               , który towarzyszył listowi w sprawie poprawek 1/2019
                  5
               , przyjętemu przez Komisję w dniu 16 października 2018 r.

               Wobec braku porozumienia z Komitetem Pojednawczym w sprawie budżetu na 2019 r. w okresie dwudziestu jeden dni przewidzianym w art. 314 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który to okres zakończył się w dniu 19 listopada 2018 r., zgodnie z art. 314 ust. 8 TFUE Komisja przedkłada dziś drugi projekt budżetu na 2019 r.
                  6
                Obecny wniosek w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności towarzyszy temu drugiemu projektowi budżetu oraz uchyla i zastępuje drugi wniosek z dnia 16 października 2018 r.

               Środki na płatności odpowiadające proponowanemu uruchomieniu instrumentu elastyczności obliczono według zasad stosowanych do płatności zaliczkowych, rozliczania płatności zaliczkowych i płatności salda końcowego w odniesieniu do poszczególnych rodzajów finansowanych działań, co przedstawiono w poniższej tabeli:

               (w milionach EUR, według cen bieżących)

                        Rok

                        Środki na płatności związane z uruchomieniem instrumentu elastyczności w 2019 r.

                        2019 r.

                        496,7

                        2020 r.

                        198,8

                        2021 r.

                        118,5

                        2022 r.

                        119,3

                        2023 r.

                        52,3

                        Ogółem

                        985,6

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności na sfinansowanie natychmiastowych środków budżetowych służących do rozwiązywania bieżących problemów wynikających z migracji, napływu uchodźców i zagrożeń bezpieczeństwa

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  7
               , w szczególności jego pkt 12,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)Instrument elastyczności ma umożliwiać finansowanie jasno określonych wydatków, które nie mogą zostać pokryte w ramach pułapów dostępnych dla co najmniej jednego działu.

               (2)Pułap rocznej kwoty dostępnej na instrument elastyczności wynosi 600 mln EUR (w cenach z 2011 r.) zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  8
               ; kwotę tę powiększa się w stosownych przypadkach o niewykorzystane kwoty udostępnione zgodnie z ust. 1 akapit drugi tego artykułu.

               (3)Aby umożliwić rozwiązywanie bieżących problemów wynikających z migracji, napływu uchodźców i zagrożeń bezpieczeństwa, konieczne jest uruchomienie znaczących dodatkowych kwot, które pozwoliłyby na finansowanie takich działań w trybie pilnym.

               (4)Po zbadaniu wszystkich możliwości realokacji środków w ramach pułapów wydatków w dziale 3 („Bezpieczeństwo i obywatelstwo”) konieczne jest uruchomienie instrumentu elastyczności w celu uzupełnienia środków finansowych dostępnych w budżecie ogólnym Unii na rok budżetowy 2019 powyżej pułapu w dziale 3 o kwotę 985 629 138 EUR w celu sfinansowania środków w dziedzinie migracji, uchodźców i bezpieczeństwa.

               (5)W oparciu o spodziewany profil płatności środki na płatności odpowiadające uruchomieniu instrumentu elastyczności powinny zostać rozłożone na kilka lat budżetowych.

               (6)W celu umożliwienia szybkiego wykorzystania środków niniejszą decyzję należy stosować od początku roku budżetowego 2019,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               1)Na potrzeby budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2019 uruchamia się instrument elastyczności, aby udostępnić kwotę 985 629 138 EUR w postaci środków na zobowiązania w dziale 3 („Bezpieczeństwo i obywatelstwo”).

               Kwota, o której mowa w akapicie pierwszym, zostanie wykorzystana na finansowanie środków służących do rozwiązywania bieżących problemów wynikających z migracji, napływu uchodźców i zagrożeń bezpieczeństwa.

               2)W oparciu o spodziewany profil płatności środki na płatności odpowiadające uruchomieniu instrumentu elastyczności szacowane są w następujący sposób:

               a)496 697 300 EUR w 2019 r.;

               b)198 761 656 EUR w 2020 r.;

               c)118 520 503 EUR w 2021 r.;

               d)119 297 639 EUR w 2022 r.;

               e)52 352 040 EUR w 2023 r.

               Konkretne kwoty w środkach na płatności na każdy rok budżetowy zostaną zatwierdzone zgodnie z roczną procedurą budżetową.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (2)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (3)

                        COM(2018) 280 z 23.5.2018.

                     (4)

                        COM(2018) 708 z 16.10.2018.

                     (5)

                        COM(2018) 709 z 16.10.2018.

                     (6)

                        COM(2018) 900 z 30.11.2018.

                     (7)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (8)

                        Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 12.6.2018
            COM(2018) 454 final
            2018/0240(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiejumowy w sprawie zapobiegania nieuregulowanym połowom na morzu pełnym w środkowej części Oceanu Arktycznego

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Na podstawie odpowiednich wytycznych negocjacyjnych
                  1
                Komisja przeprowadziła negocjacje z udziałem delegacji z Kanady, Chińskiej Republiki Ludowej, Królestwa Danii w odniesieniu do Wysp Owczych i Grenlandii, Islandii, Japonii, Republiki Korei, Królestwa Norwegii, Federacji Rosyjskiej i Stanów Zjednoczonych Ameryki w celu zawarcia wiążącej umowy w sprawie zapobiegania nieuregulowanym połowom na morzu pełnym w środkowej części Oceanu Arktycznego („umowa”).

               Umowa uniemożliwi prowadzenie nieuregulowanych połowów przemysłowych na morzu pełnym w środkowej części Oceanu Arktycznego, czyli na obszarze o powierzchni około 2,8 mln kilometrów kwadratowych. Połowów przemysłowych nigdy nie prowadzono na tym obszarze i nie jest prawdopodobne, aby działalność taka miała się rozpocząć w najbliższej przyszłości. Z uwagi jednak na zmieniające się warunki na Oceanie Arktycznym zainteresowane rządy państw opracowały przedmiotową umowę zgodnie z podejściem ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem.

               Na podstawie umowy ustanowiony zostanie i będzie realizowany wspólny program badań naukowych i monitorowania mający na celu poprawę znajomości ekosystemu (ekosystemów) na tym obszarze i, w szczególności, stwierdzenie, czy mogą na nim występować stada ryb, które mogłyby być przedmiotem połowów opartych na zasadzie zrównoważenia. Umowa przewiduje możliwość utworzenia w przyszłości co najmniej jednej dodatkowej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem lub wprowadzenia innych rozwiązań dotyczących tego obszaru.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               W swoich konkluzjach z 2009 r. dotyczących polityki UE wobec Arktyki
                  2
                Rada wyraziła gotowość do rozważenia propozycji ustanowienia ram regulacyjnych dla tej części morza pełnego, która nie jest jeszcze objęta międzynarodowym systemem ochrony środowiska, poprzez rozszerzenie mandatu właściwych regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem lub innej propozycji w tej sprawie uzgodnionej przez właściwe strony. Rada zaznaczyła także, że do czasu ustanowienia takich ram opowiada się za tymczasowym zakazem tworzenia nowych łowisk na tych wodach.

               W swoich konkluzjach z 2012 r. dotyczących komunikatu Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa
                  3
                Rada podkreśliła m.in. potrzebę podejmowania inicjatyw w zakresie wspólnego zarządzania w przypadku stad dzielonych z państwami trzecimi, aby zapewnić równe warunki działania, a także potwierdziła zasadniczą rolę regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem w zrównoważonym zarządzaniu zasobami rybołówstwa na poziomie międzynarodowym.

               Po wejściu w życie umowa uzupełni istotną lukę regulacyjną w obecnych międzynarodowych ramach zarządzania oceanami.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Wniosek jest zgodny ze wspólną polityką rybołówstwa i międzynarodowym zarządzaniem oceanami Unii Europejskiej, w tym z polityką UE wobec Arktyki.

               2.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               W dniu 31 marca 2016 r. Rada przyjęła wytyczne negocjacyjne upoważniające Komisję do rozpoczęcia w imieniu Unii Europejskiej rokowań dotyczących umowy międzynarodowej w sprawie zapobiegania nieuregulowanym połowom na morzu pełnym w środkowej części Oceanu Arktycznego. Państwa członkowskie były informowane o postępach rokowań.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Podczas przygotowań do każdej rundy rokowań oraz w czasie ich trwania Komisja korzystała z pomocy ekspertów z państw członkowskich. Podczas dwóch ostatnich rund rokowań członkiem delegacji UE był również zewnętrzny specjalista prawnik.

               3.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejszy wniosek nie wiąże się z dodatkowymi obciążeniami dla budżetu UE. -

               2018/0240 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej
                  umowy w sprawie zapobiegania nieuregulowanym połowom na morzu pełnym w środkowej części Oceanu Arktycznego

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Unia posiada wyłączne kompetencje w zakresie przyjmowania środków ochrony żywych zasobów morza oraz upoważniona jest do zawierania umów z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi.

               (2)Na podstawie decyzji Rady 98/392/WE
                  4
               i decyzji Rady 98/414/WE
                  5
                Unia jest, odpowiednio, umawiającą się stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. („konwencja”) oraz porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi („porozumienie w sprawie zasobów rybnych”). Zarówno konwencja, jak i porozumienie w sprawie zasobów rybnych wymagają, aby państwa współpracowały ze sobą w zakresie ochrony żywych zasobów morza i zarządzania nimi. Zawarcie umowy w sprawie zapobiegania nieuregulowanym połowom na morzu pełnym w środkowej części Oceanu Arktycznego („umowa”) jest spełnieniem tego obowiązku.

               (3)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013
                  6
                stanowi, że Unia utrzymuje zewnętrzne stosunki w zakresie rybołówstwa zgodnie ze swoimi międzynarodowymi zobowiązaniami i celami politycznymi oraz celami i zasadami określonymi w art. 2 i 3 tego rozporządzenia, aby zapewnić zrównoważoną eksploatację i ochronę żywych zasobów morza i środowiska morskiego oraz zarządzanie nimi. Umowa jest zgodna z tymi celami.

               (4)W dniu 31 marca 2016 r. Rada
                  7
                upoważniła Komisję Europejską do prowadzenia w imieniu Unii Europejskiej rokowań dotyczących umowy międzynarodowej w sprawie zapobiegania nieuregulowanym połowom na morzu pełnym w środkowej części Oceanu Arktycznego. Negocjacje w tej sprawie zakończono pomyślnie w dniu 30 listopada 2017 r.

               (5)Przystąpienie do umowy będzie sprzyjać uspójnieniu unijnego podejścia do ochrony oceanów i wzmocni zaangażowanie UE w długoterminową ochronę i zrównoważone wykorzystanie żywych zasobów morza na całym świecie.

               (6)Umowa powinna zatem zostać podpisana w imieniu Unii przed jej zawarciem.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się podpisanie w imieniu Unii umowy w sprawie zapobiegania nieuregulowanym połowom na morzu pełnym w środkowej części Oceanu Arktycznego („umowa”) z zastrzeżeniem późniejszego zawarcia wspomnianej umowy.

               Tekst umowy znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument pełnomocnictwa do podpisania umowy, z zastrzeżeniem jej zawarcia, dla osoby wskazanej (osób wskazanych) przez negocjatorów umowy.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Przyjęte przez Radę w dniu 31 marca 2016 r.

                     (2)

                        Doc. 16857/09 + CORI

                     (3)

                        Doc. 7087/12 REV 1 ADD 1 COR 1

                     (4)

                        Decyzja Rady 98/392/WE z dnia 23 marca 1998 r. dotycząca zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Narodów Zjednoczonych z dnia 10 grudnia 1982 r. o prawie morza i Porozumienia z dnia 28 lipca 1994 r. odnoszącego się do stosowania jego części XI (Dz.U. L 179 z 23.6.1998, s. 1).

                     (5)

                        Decyzja Rady 98/414/WE z dnia 8 czerwca 1998 r. w sprawie ratyfikowania przez Wspólnotę Europejską Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi (Dz.U. L 189 z 3.7.1998, s. 14).

                     (6)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

                     (7)

                        Dokument nr ST 7411 2016 ADD 1 przyjęty przez Radę w dniu 31 marca 2016 r.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia12.6.2018
            COM(2018) 454 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej umowy w sprawie zapobiegania nieuregulowanym połowom na morzu pełnym w środkowej części Oceanu Arktycznego

               ZAŁĄCZNIK

               UMOWA W SPRAWIE ZAPOBIEGANIA NIEUREGULOWANYM POŁOWOM NA MORZU PEŁNYM

               W ŚRODKOWEJ CZĘŚCI OCEANU ARKTYCZNEGO

               Strony niniejszej umowy,

               Uznając, że do niedawna lód zasadniczo pokrywał stanowiącą morze pełne część środkowej części Oceanu Arktycznego przez cały rok, przez co połowy w tych wodach były niemożliwe, ale zasięg pokrywy lodowej w tym rejonie w ostatnich latach uległ zmniejszeniu;

               Przyznając, że wprawdzie ekosystemy Oceanu Arktycznego były w stosunkowo niewielkim stopniu wystawione na działalność człowieka, to ulegają one zmianom w wyniku zmiany klimatu i innych zjawisk, skutki tych zmian nie są zaś dobrze rozpoznane;

               Uznając, że zdrowe i zrównoważone ekosystemy morskie oraz rybołówstwo mają zasadnicze znaczenie dla produkcji żywności oraz żywienia;

               Uznając szczególną odpowiedzialność i szczególne zainteresowanie państw nadbrzeżnych Oceanu Arktycznego w kwestii ochrony zasobów rybnych w środkowej części tego oceanu oraz zarządzania tymi zasobami;

               Odnotowując w tym zakresie inicjatywę państw nadbrzeżnych Oceanu Arktycznego odzwierciedloną w deklaracji dotyczącej zapobiegania nieuregulowanym połowom na morzu pełnym w środkowej części Oceanu Arktycznego, podpisanej w dniu 16 lipca 2015 r.;

               Przywołując zasady i przepisy traktatów i innych międzynarodowych instrumentów, odnoszące się do połowów morskich, które mają już zastosowanie do stanowiącej morze pełne części środkowej części Oceanu Arktycznego; w tym zawarte w:

               Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. („konwencja”);

               Porozumieniu w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r. („porozumienie z 1995 r.”); oraz

               Kodeksie odpowiedzialnego rybołówstwa z 1995 r. i innych odnośnych instrumentach przyjętych przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa;

               Podkreślając wagę zagwarantowania współpracy i koordynacji między Stronami i Komisją ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku, która posiada kompetencje do przyjmowania środków ochrony i zarządzania w stanowiącej morze pełne części środkowej części Oceanu Arktycznego, oraz innych mechanizmów istotnych dla zarządzania rybołówstwem, które zostały ustanowione i funkcjonując zgodnie z prawem międzynarodowym, a także z innymi odnośnymi międzynarodowymi organami i programami;

               Wierząc, że połowy przemysłowe w stanowiącej morze pełne części środkowej części Oceanu Arktycznego prawdopodobnie w najbliższej przyszłości nie staną się rentowne i w związku z tym w obecnych okolicznościach przedwczesne jest ustanawianie dla tego akwenu jakichkolwiek dodatkowych regionalnych bądź subregionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem czy też rozwiązań;

               Pragnąc, zgodnie z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami, zapobiec pojawieniu się nieuregulowanych połowów w stanowiącej morze pełne części środkowej części Oceanu Arktycznego przy jednoczesnym regularnym przeglądzie potrzeb w zakresie dodatkowych środków ochrony i zarządzania;

               Przywołując Deklarację praw ludów tubylczych Organizacji Narodów Zjednoczonych z 2007 r.;

               Uznając interesy mieszkańców Arktyki, w tym rdzennych ludów Arktyki, w zakresie długofalowej ochrony i zrównoważonego użytkowania żywych zasobów morza oraz zdrowych ekosystemów morskich w Oceanie Arktycznym i podkreślając znaczenie zaangażowania tych mieszkańców i ich wspólnot; oraz

               Pragnąc promować wykorzystywanie zarówno wiedzy naukowej, jak i tradycyjnej oraz lokalnej znajomości żywych zasobów morskich Oceanu Arktycznego oraz ekosystemów, w których one występują, jako podstawy ochrony rybołówstwa i zarządzania nim w stanowiącej morze pełne części środkowej części Oceanu Arktycznego,

               uzgadniają, co następuje:

               Artykuł 1

               Stosowanie terminów

               Do celów niniejszej umowy:

               a)
                     „obszar objęty umową” oznacza pojedynczą część morza pełnego w obrębie środkowej części Oceanu Arktycznego, otoczoną wodami, nad którymi jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują: Kanada, Królestwo Danii w odniesieniu do Grenlandii, Królestwo Norwegii, Federacja Rosyjska i Stany Zjednoczone Ameryki;

               b)
                     „ryby” oznaczają gatunki ryb, mięczaków i skorupiaków z wyjątkiem gatunków należących do osiadłych, jak określono w art. 77 konwencji;

               c)
                     „połowy” oznaczają poszukiwanie ryb, ich przywabianie, lokalizowanie, łowienie, zbieranie lub odławianie lub wszelką działalność, co do której można rozsądnie oczekiwać, że jej wynikiem jest przywabianie, lokalizowanie, łowienie, zbieranie lub odławianie ryb;

               d)
                     „połowy przemysłowe” oznaczają połowy do celów handlowych;

               e)
                     „zwiad rybacki” oznacza połów na potrzeby oceny zrównoważonego charakteru i wykonalności przyszłych połowów przemysłowych dzięki wniesieniu wkładu w dane naukowe dotyczące takich połowów;

               f)
                     „statek” oznacza każdy statek wykorzystywany do połowów, wyposażony do celów takiego wykorzystywania lub w zamierzeniu przeznaczony do połowów.

               Artykuł 2

               Cele umowy

               Celem niniejszej umowy jest zapobieganie nieuregulowanym połowom w stanowiącej morze pełne części środkowej części Oceanu Arktycznego przez zastosowanie zapobiegawczych środków ochrony i zarządzania jako element długofalowej strategii, mającej na celu zachowanie zdrowych ekosystemów morskich i zapewnienie ochrony oraz zrównoważonego użytkowania zasobów rybnych.

               Artykuł 3

               Tymczasowe środki ochrony i zarządzania odnoszące się do połowów

               1.
                     Każda ze Stron udziela statkom uprawnionym do pływania pod jej banderą upoważnienia do prowadzenia połowów przemysłowych w obszarze objętym umową wyłącznie w zgodzie z:

               a)
                     środkami ochrony i zarządzania do celów zrównoważonego zarządzania zasobami rybnymi, przyjętymi przez co najmniej jedną regionalną lub subregionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem lub w ramach rozwiązań, które zostały lub mogą zostać ustanowione i funkcjonują zgodnie z prawem międzynarodowym, w celu zarządzania takimi połowami zgodnie z uznanymi normami międzynarodowymi; lub

               b)
                     tymczasowymi środkami ochrony i zarządzania, które mogą zostać ustanowione przez Strony zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. c) ppkt (ii).

               2.
                     Zachęca się Strony do prowadzenia badań naukowych w ramach wspólnego programu badań naukowych i monitorowania, powołanego zgodnie z art. 4, oraz w ramach ich odnośnych krajowych programów naukowych.

               3.
                     Strony mogą udzielić upoważnienia statkom pływającym pod ich banderą do prowadzenia zwiadów rybackich w obszarze objętym umową jedynie zgodnie ze środkami ochrony i zarządzania ustanowionymi przez Strony na podstawie art. 5 ust. 1 lit. d).

               4.
                     Strony zapewniają, aby ich naukowa działalność badawcza obejmująca połowy ryb w obszarze objętym umową nie powodowała zagrożenia dla zapobiegania nieuregulowanym połowom przemysłowym, dla zwiadów rybackich oraz ochrony zdrowych ekosystemów morskich. Zachęca się Strony do wzajemnego informowania się o planach udzielenia upoważnień do takiej naukowej działalności badawczej.

               5.
                     Strony zapewniają zgodność z tymczasowymi środkami ustanowionymi niniejszym artykułem oraz wszelkimi dodatkowymi bądź innymi środkami tymczasowymi, które mogą ustanowić zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. c).

               6.
                     Zgodnie z art. 7 porozumienia z 1995 r. Strony będące państwami nadbrzeżnymi oraz inne strony współpracują, aby zapewnić spójność środków ochrony i zarządzania, odnoszących się do stad ryb występujących w środkowej części Oceanu Arktycznego w obszarach zarówno objętych krajową jurysdykcją, jak i poza tymi obszarami, w celu zagwarantowania ochrony tych stad i zarządzania nimi w całości.

               7.
                     We wszystkich przypadkach innych niż wskazane w ust. 4 żadne sformułowanie w niniejszej umowie nie może być interpretowane w sposób ograniczający uprawnienia Stron w odniesieniu do morskich badań naukowych określonych w konwencji.

               Artykuł 4

               Wspólny program badań naukowych i monitorowania

               1.
                     Strony ułatwiają współpracę w ramach działalności naukowej, mającej na celu poszerzenie wiedzy na temat żywych zasobów morskich w środkowej części Oceanu Arktycznego oraz ekosystemów, w których one występują.

               2.
                     Strony zgadzają się ustanowić w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszej umowy wspólny program badań naukowych i monitorowania, którego celem jest poprawa znajomości ekosystemów obszaru objętego umową, a w szczególności stwierdzenie, czy w obszarze objętym umową obecnie występują lub w przyszłości mogą występować stada ryb, które mogłyby być przedmiotem połowów opartych na zasadzie zrównoważenia, a także określenie ewentualnych skutków takich połowów dla ekosystemów obszaru objętego umową.

               3.
                     Strony kierują opracowaniem, koordynacją i wykonywaniem wspólnego programu badań naukowych i monitorowania.

               4.
                     Strony zapewniają, aby we wspólnym programie badań naukowych i monitorowania uwzględniany był dorobek właściwych organizacji naukowych i technicznych, organów i programów, a także tradycyjna i lokalna znajomość rzeczy.

               5.
                     W ramach wspólnego programu badań naukowych i monitorowania Strony przyjmują w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszej umowy protokół wymiany danych i dzielą się danymi bezpośrednio bądź za pośrednictwem właściwych organizacji naukowych i technicznych, organów i programów, zgodnie z przedmiotowym protokołem.

               6.
                     Przynajmniej co dwa lata i co najmniej dwa miesiące przed posiedzeniami Stron, które odbywają się zgodnie z art. 5, Strony odbywają wspólne posiedzenia naukowe, z osobistym udziałem lub w inny sposób, aby przedstawić wyniki swoich badań, dokonać przeglądu najlepszych dostępnych informacji naukowych i zapewnić terminowo doradztwo naukowe na potrzeby posiedzeń Stron. Strony przyjmują w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszej umowy zakresy działania i inne procedury dotyczące wspólnych posiedzeń naukowych.

               Artykuł 5

               Przegląd i dalsza realizacja

               1.
                     Strony spotykają się co dwa lata lub częściej, jeżeli tak postanowią. Podczas posiedzeń Strony między innymi:

               a)
                     dokonują przeglądu wykonania niniejszej umowy i w stosownych przypadkach rozważają wszelkie kwestie odnoszące się do okresu jej obowiązywania zgodnie z art. 13 ust. 2;

               b)
                     dokonują przeglądu wszelkich dostępnych informacji naukowych opracowanych za pośrednictwem wspólnego programu badań naukowych i monitorowania, uzyskanych z krajowych programów naukowych oraz z innych właściwych źródeł, włącznie z tradycyjną i lokalną wiedzą.

               c)
                     na podstawie informacji naukowych pochodzących ze wspólnego programu badań naukowych i monitorowania, krajowych programów naukowych oraz innych właściwych źródeł oraz biorąc pod uwagę istotne względy dotyczące zarządzania rybołówstwem oraz względy ekosystemowe, rozważają między innymi, czy rozmieszczenie, migracja i obfitość ryb w obszarze objętym umową sprzyjałyby zrównoważonym połowom przemysłowym, i na tej podstawie decydują:

               (i)
                     czy należy rozpocząć negocjacje w celu ustanowienia jednej regionalnej bądź subregionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem lub większej ich liczby bądź rozwiązań dotyczących zarządzania połowami w obszarze objętym umową; oraz

               (ii)
                     czy po rozpoczęciu negocjacji zgodnie z powyższym ppkt (i) i po osiągnięciu przez Strony zgody co do mechanizmów służących zrównoważeniu stad ryb należy ustanowić dodatkowe lub inne tymczasowe środki ochrony i zarządzania w odniesieniu do tych stad w obszarze objętym umową,

               d)
                     ustanawiają w ciągu trzech lat od wejścia w życie niniejszej umowy środki ochrony i zarządzania dotyczące zwiadów rybackich w obszarze objętym umową. Strony mogą od czasu do czasu zmieniać te środki. Środki te służą między innymi zapewnieniu, aby:

               (i)
                     zwiady rybackie nie zagrażały celom niniejszej umowy;

               (ii)
                     czas, zakres i skala zwiadów rybackich były ograniczone, aby zminimalizować wpływ na stada ryb i ekosystemy, i aby zwiady rybackie podlegały standardowym wymogom ustanowionym w protokole wymiany danych przyjętym zgodnie z art. 4 ust. 5;

               (iii)
                     Strona mogła udzielić upoważnienia do prowadzenia zwiadu rybackiego jedynie na podstawie solidnych badan naukowych i w przypadku gdy jest to spójne ze wspólnym programem badań naukowych i monitorowania oraz z jej własnym krajowym programem naukowym lub programami;

               (iv)
                     Strona mogła udzielić upoważnienia do prowadzenia zwiadu rybackiego jedynie po powiadomieniu innych Stron o swoich planach w tym zakresie i pod warunkiem, że zapewni innym Stronom możliwość wypowiedzenia się w tej kwestii; oraz

               (v)
                     Strona wywiązała się z obowiązku odpowiedniego monitorowania wszelkich zwiadów rybackich, na których przeprowadzenie udzieliła upoważnienia, i przedstawienia wyników takiego zwiadu innym Stronom.

               2.
                     Aby promować wykonanie niniejszej umowy, w tym w odniesieniu do wspólnego programu badań naukowych i monitorowania oraz innych działań podejmowanych zgodnie z art. 4, Strony mogą powoływać komisje lub podobne organy, w których mogą uczestniczyć przedstawiciele społeczności Arktyki, w tym rdzenne ludy tego regionu.

               Artykuł 6

               Podejmowanie decyzji

               1.
                     Decyzje w kwestiach proceduralnych zapadają większością głosów Stron opowiadających się za lub przeciw.

               2.
                     Decyzje w kwestiach merytorycznych podejmowane są przez Strony w drodze konsensusu. Do celów niniejszej umowy „konsensus” oznacza brak jakiegokolwiek formalnego sprzeciwu zgłoszonego w momencie podjęcia decyzji.

               3.
                     Kwestia uznawana jest za merytoryczną, jeżeli którakolwiek ze Stron uzna ją za merytoryczną.

               Artykuł 7

               Rozstrzyganie sporów

               Postanowienia dotyczące rozstrzygania sporów ustanowione w części VIII porozumienia z 1995 r. mają odpowiednio zastosowanie do wszelkich sporów między Stronami, odnoszących się do interpretacji bądź stosowania niniejszej umowy, niezależnie od tego, czy dane Strony są również Stronami wspomnianego porozumienia.

               Artykuł 8

               Podmioty niebędące Stronami

               1.
                     Strony zachęcają podmioty niebędące Stronami niniejszej umowy do stosowania środków spójnych z postanowieniami umowy.

               2.
                     Strony stosują środki spójne z prawem międzynarodowym, aby powstrzymywać działania statków upoważnionych do pływania pod banderą podmiotów niebędących Stronami, które to działania zagrażają skutecznemu wykonywaniu niniejszej umowy.

               Artykuł 9

               Podpisanie umowy

               1.
                     Umowa będzie dostępna do podpisania przez Kanadę, Chińską Republikę Ludową, Królestwo Danii w odniesieniu do Wysp Owczych i Grenlandii. Islandię, Japonię, Republikę Korei, królestwo Norwegii, Federację Rosyjską, Stany Zjednoczone Ameryki i Unię Europejską w [miejsce] od dnia [data] r. i pozostanie otwarta do podpisu przez 12 miesięcy od tej daty.

               2.
                     Niniejsza umowa pozostanie otwarta do ratyfikacji, przyjęcia bądź zatwierdzenia przez sygnatariuszy w dowolnym momencie.

               Artykuł 10

               Przystąpienie

               1.
                     Państwa wymienione w art. 9 ust. 1, które nie podpisały niniejszej umowy, oraz Unia Europejska, jeżeli nie podpisała niniejszej umowy, mogą przystąpić do niej w dowolnym momencie.

               2.
                     Po wejściu w życie niniejszej umowy Strony mogą zaprosić do przystąpienia do niej inne państwa mające w tym rzeczywisty interes.

               Artykuł 11

               Wejście w życie

               1.
                     Niniejsza umowa wchodzi w życie 30 dni po przyjęciu przez depozytariusza wszystkich dokumentów jej ratyfikacji, przyjęcia bądź zatwierdzenia lub przystąpienia do umowy złożonych przez państwa wymienione w art. 9 ust. 1 oraz Unię Europejską.

               2.
                     Po wejściu niniejszej umowy w życie wchodzi ona w życie w każdym państwie zaproszonym do przystąpienia zgodnie z art. 10 ust. 2, które złożyło dokument przystąpienia, w terminie 30 dni po dacie złożenia tego dokumentu.

               Artykuł 12

               Odstąpienie od umowy

               Strona może odstąpić od niniejszej umowy w dowolnym momencie, przesyłając depozytariuszowi kanałami dyplomatycznymi pisemne powiadomienie o odstąpieniu, w którym określa datę wejścia w życie odstąpienia, przy czym data ta musi przypadać co najmniej sześć miesięcy po dacie powiadomienia. Odstąpienie od niniejszej umowy nie wpływa na jej stosowanie przez pozostałe Strony ani na spoczywający na Stronie odstępującej obowiązek wypełnienia wszelkich zobowiązań na podstawie niniejszej umowy, któremu Strona ta podlegałaby na podstawie prawa międzynarodowego niezależnie od niniejszej umowy.

               Artykuł 13

               Okres obowiązywania umowy

               1.
                     Niniejsza umowa pozostaje w mocy przez początkowy okres 16 lat od jej wejścia w życie.

               2.
                     Po upływie początkowego okresu, o którym mowa w ust. 1 niniejsza umowa pozostaje w mocy przez kolejny(-e) pięcioletni(e) okres(y) przedłużenia, o ile którakolwiek ze Stron:

               a)
                     nie zgłosi formalnego sprzeciwu wobec przedłużenia umowy podczas ostatniego spotkania stron odbywającego się przed upływem okresu początkowego lub któregokolwiek kolejnego okresu przedłużenia; lub

               b)
                     nie prześle depozytariuszowi formalnego pisemnego sprzeciwu wobec przedłużenia nie później niż na sześć miesięcy przed upływem danego okresu.

               3.
                     Strony zapewniają spójność między niniejszą umową a każdą potencjalną nową umową ustanawiającą dodatkową regionalną lub subregionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem lub rozwiązanie dotyczące zarządzania połowami w obszarze objętym umową w celu zachowania zdrowych ekosystemów morskich i zapewnienia ochrony oraz zrównoważonego użytkowania zasobów rybnych.

               Artykuł 14

               Powiązania z innymi umowami

               1.
                     Strony uznają, że są i będą nadal związane obowiązkami na podstawie stosownych postanowień prawa międzynarodowego, w tym obowiązkami określonymi w konwencji i w porozumieniu z 1995 r., oraz uznają znaczenie dalszej współpracy w celu realizacji tych obowiązków nawet w przypadku, gdy niniejsza umowa wygaśnie lub zostanie rozwiązana przy braku innych umów ustanawiających dodatkowe regionalne lub subregionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem lub rozwiązań dotyczących zarządzania połowami w obszarze objętym umową.

               2.
                     Żadne z postanowień niniejszej umowy nie wpływa na sytuację żadnej ze Stron pod względem jej praw i obowiązków na podstawie umów międzynarodowych ani na jej sytuację dotyczącą żadnej kwestii związanej z prawem morza, w tym sytuację pod względem wykonania praw i jurysdykcji na obszarze Oceanu Arktycznego.

               3.
                     Żadne z postanowień niniejszej umowy nie wpływa na prawa, jurysdykcję ani obowiązki żadnej ze Stron na podstawie stosownych postanowień prawa międzynarodowego odzwierciedlonych w konwencji lub porozumieniu z 1995 r., w tym na prawo do zaproponowania wszczęcia negocjacji w sprawie ustanowienia regionalnych bądź subregionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem bądź rozwiązań dotyczących obszaru objętego umową.

               4.
                     Niniejsza umowa nie zmienia praw i obowiązków żadnej ze Stron, wynikających z innych porozumień zgodnych z umową i niewpływających na korzystanie przez Strony z ich praw lub na wykonywanie ich obowiązków na podstawie niniejszej umowy. Niniejsza umowa nie narusza roli i uprawnień żadnych dotychczasowych mechanizmów międzynarodowych związanych z zarządzaniem rybołówstwem, ani nie stoi z nimi w sprzeczności.

               Artykuł 15

               Depozytariusz

               1.
                     Depozytariuszem umowy jest rząd Kanady.

               2.
                     Dokumenty ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia do umowy są złożone u depozytariusza.

               3.
                     Depozytariusz informuje wszystkich sygnatariuszy i wszystkie Strony o złożeniu wszystkich dokumentów ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia i wykonuje inne funkcje przewidziane w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów z 1969 r.

               Sporządzono w _________________________ w dniu _______________ 201X r., w jednym oryginalnym egzemplarzu w językach angielskim, chińskim, francuskim i rosyjskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są jednakowo autentyczne.