               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 3.6.2020
            COM(2020) 422 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki w 2020 r. w celu kontynuowania pomocy humanitarnej dla uchodźców w Turcji

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               W rozporządzeniu Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającym wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  1
                („rozporządzenie w sprawie WRF”) przewidziano możliwość uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki w wysokości nieprzekraczającej 0,03 % dochodu narodowego brutto państw UE-28, jako ostatecznego instrumentu umożliwiającego działanie w nieprzewidzianych okolicznościach. W dostosowaniu technicznym WRF na rok 2020
                  2
               , sporządzonym na podstawie art. 6 rozporządzenia w sprawie WRF, kwota bezwzględna marginesu na nieprzewidziane wydatki na rok 2020 została określona na poziomie 5 096,8 mln EUR.

               Komisja przedkłada dziś projekt budżetu korygującego (PBK) nr 5/2020
                  3
                w celu umożliwienia dalszego wspierania uchodźców i społeczności przyjmujących w reakcji na kryzys syryjski w Jordanii, Libanie i Turcji. W ramach działu 4 (Globalny wymiar Europy) Komisja proponuje w tym PBK przeznaczenie 100 mln EUR w środkach na zobowiązania jako wsparcie w zakresie odporności dla uchodźców i społeczności przyjmujących w Jordanii i Libanie oraz 485 mln EUR w celu zapewnienia kontynuacji pilnej pomocy humanitarnej dla uchodźców w Turcji.

               Po przeprowadzeniu szczegółowej analizy możliwości realokacji znacznych kwot w ramach działu 4 (Globalny wymiar Europy) Komisja stwierdziła, że w 2020 r. nie ma miejsca na przesunięcia środków. Nieprzydzielony margines nadal dostępny w ramach tego działu (103,4 mln EUR) pozwala na sfinansowanie 100 mln EUR w środkach na zobowiązania, aby wesprzeć odporność społeczności przyjmujących w Jordanii i Libanie. Pozostała część tego marginesu (3,4 mln EUR) jest jednak w dużej mierze niewystarczająca na pokrycie pilnej pomocy humanitarnej dla uchodźców w Turcji.

               Ze względu na zupełne wyczerpanie pul środków finansowych na dwa pozostałe instrumenty szczególne przewidziane w rozporządzeniu w sprawie WRF (łączny margines na zobowiązania i instrument elastyczności), Komisja proponuje, jako ostateczność, uruchomienie z marginesu na nieprzewidziane wydatki na 2020 r. kwoty w wysokości 481,6 mln EUR, aby zapewnić pełne finansowanie środków na zobowiązania związanych z wydatkami przewidzianymi w dziale 4 budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2020 powyżej pułapu zobowiązań.

               2.UZASADNIENIE URUCHOMIENIA ŚRODKÓW

               2.1.WSTĘP

               Zgodnie z oświadczeniem UE-Turcja Komisja i państwa członkowskie zobowiązały się przekazać – za pośrednictwem Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji – 6 mld EUR pomocy UE dla uchodźców w tym kraju na lata 2016–2019 w dwóch transzach. Cała operacyjna pula środków finansowych została w pełni wykorzystana na zobowiązania, a umowy zostaną sfinalizowane w ciągu 2020 r. Na koniec kwietnia 2020 r. wypłacone środki wyniosły 3,2 mld EUR.

               Przewidziano drugą transzę w wysokości 3 mld EUR w celu zapewnienia zrównoważonego charakteru instrumentu i stopniowego, kontrolowanego przejmowania przez władze tureckie inicjatyw finansowanych z instrumentu. Władze tureckie nie są jednak jeszcze w stanie nadal udzielać wsparcia dla około 4 mln uchodźców w Turcji w perspektywie średnio- i długoterminowej. Na posiedzeniu Rady Stowarzyszenia UE–Turcja w marcu 2019 r. Turcja zwróciła się o wsparcie UE poza instrumentem na rzecz wspierania uchodźców. Kilka państw członkowskich zwróciło się również w ostatnich miesiącach o dalsze wspieranie uchodźców w Turcji. Ze względu na wybuch epidemii COVID-19 sytuacja gospodarcza w Turcji pogarsza się, a będący w trudnej sytuacji uchodźcy znajdują się wśród osób najbardziej dotkniętych kryzysem.

               W tym kontekście i w celu uniknięcia zaprzestania realizacji dwóch projektów, powodującego poważne konsekwencje humanitarne i polityczne, istnieje pilna potrzeba zapewnienia środków niezbędnych do sfinansowania kontynuacji dwóch głównych unijnych działań wspierających pomoc humanitarną, siatki bezpieczeństwa socjalnego w sytuacjach nadzwyczajnych (ESSN) oraz warunkowego transferu pieniężnego na rzecz edukacji (CCTE).

               Przewiduje się, że ESSN, które zapewnia miesięczne transfery środków pieniężnych na rzecz około 1,7 mln uchodźców, wyczerpie swoje środki finansowe najpóźniej w marcu 2021 r. i, aby przedłużyć działanie do końca 2021 r., potrzebne jest 400 mln EUR.

               CCTE dostarcza gotówki rodzinom uchodźców, których dzieci uczęszczają do szkoły, a nie do pracy. Obecna umowa na CCTE wygasa we wrześniu 2020 r. i pilnie potrzebna jest kwota 85 mln EUR, aby umożliwić działanie programu przez kolejny rok do końca grudnia 2021 r.

               2.2.MARGINES NA NIEPRZEWIDZIANE WYDATKI JAKO OSTATECZNY INSTRUMENT UMOŻLIWIAJĄCY DZIAŁANIE

               W art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie WRF margines na nieprzewidziane wydatki określa się jako ostateczny instrument umożliwiający działanie w nieprzewidzianych okolicznościach. Zgodnie z pkt 14 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  4
                Po przeanalizowaniu możliwości przesunięcia znacznych kwot w ramach działu 4 (Globalny wymiar Europy) Komisja stwierdziła, że nie ma miejsca na przesunięcia środków w 2020 r.

               Ponieważ nieprzydzielony margines dostępny w ramach tego działu (3,4 mln EUR) jest niewystarczający do sfinansowania proponowanego zwiększenia środków na zobowiązania (i ponieważ zarówno instrument elastyczności, jak i łączny margines na zobowiązania zostały już w 2020 r. w pełni wyczerpane, uruchomienie marginesu na nieprzewidziane wydatki jest jedynym dostępnym – ostatecznym środkiem – na sfinansowanie pozostałych dodatkowych wydatków powyżej pułapu w dziale 4, jak to zaproponowano w PBK nr 5/2020.

               2.3.WPŁYW NIEPRZEWIDZIANYCH OKOLICZNOŚCI NA BUDŻET W 2020 R.

               Komisja proponuje uruchomienie 481,6 mln EUR z marginesu na nieprzewidziane wydatki w celu pokrycia dodatkowych potrzeb związanych z kontynuowaniem pilnej pomocy uchodźcom w Turcji.

               Odpowiadające im środki na płatności będą realizowane w ramach pułapu płatności. Nie ma potrzeby uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki w odniesieniu do płatności.

               3.KOMPENSOWANIE MARGINESU NA NIEPRZEWIDZIANE WYDATKI W RAMACH PUŁAPÓW WRF

               Zgodnie z wymogiem zawartym w art. 13 ust. 3 rozporządzenia w sprawie WRF kwoty udostępniane dzięki uruchomieniu marginesu na nieprzewidziane wydatki są w pełni kompensowane w marginesach na bieżący rok budżetowy lub kolejne lata budżetowe.

               Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia w sprawie WRF kwot w ten sposób kompensowanych nie uruchamia się w kontekście WRF, aby nie dopuścić do przekroczenia kwot pułapów środków na zobowiązania i środków na płatności określonych w WRF na bieżący rok budżetowy i kolejne lata budżetowe. W konsekwencji uruchomienie marginesu na nieprzewidziane wydatki w odniesieniu do środków na zobowiązania na 2020 r. w dziale 4 i związane z tym kompensowanie musi być zgodne z łącznym pułapem zobowiązań na 2020 r., będący ostatnim rokiem obowiązywania obecnych WRF.

               Komisja proponuje, aby proponowane zwiększenie wydatków w dziale 4 zostało skompensowane w nieprzydzielonym marginesie dostępnym w ramach pułapu wydatków działach 5 (Administracja) i 2 (Trwały wzrost gospodarczy: zasoby naturalne).

               Po tym kompensowaniu pozostanie jeszcze dostępny margines w wysokości 48,7 mln EUR w ramach pułapu wydatków działu 2 (Trwały wzrost gospodarczy: zasoby naturalne).

               W ramach pozostałych pułapów wydatków nie będzie dostępny żaden margines.

               Łączny pułap zobowiązań na cały okres objęty WRF pozostanie bez zmian.

               4.DODATKOWE ELEMENTY

               Przypomina się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, że publikacja niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej powinna nastąpić nie później niż publikacja PBK nr 5/2020, zgodnie z art. 13 ust. 1 ostatnie zdanie rozporządzenia w sprawie WRF.

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki w 2020 r. w celu kontynuowania pomocy humanitarnej dla uchodźców w Turcji

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  5
               , w szczególności jego pkt 14,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1) W art. 13 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  6
                ustanowiono margines na nieprzewidziane wydatki w wysokości nieprzekraczającej 0,03 % dochodu narodowego brutto Unii.

               (2) Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 Komisja obliczyła bezwzględną kwotę marginesu na nieprzewidziane wydatki na rok 2020
                  7
               .

               (3) Po zbadaniu wszystkich innych możliwości finansowego reagowania na nieprzewidziane okoliczności w ramach pułapu zobowiązań na 2020 r. w dziale 4 (Globalny wymiar Europy) wieloletnich ram finansowych (WRF) oraz z uwagi na to, że w 2020 r. nie są dostępne żadne inne instrumenty szczególne, aby zareagować na takie okoliczności, konieczne jest uruchomienie marginesu na nieprzewidziane wydatki w celu zaspokojenia pilnej potrzeby udzielenia pomocy humanitarnej uchodźcom w Turcji, poprzez zwiększenie środków na zobowiązania w budżecie ogólnym Unii na rok budżetowy 2020 powyżej pułapu w dziale 4 WRF.

               (4) Uwzględniając tę bardzo szczególną sytuację, warunek ostatecznego instrumentu określony w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 jest spełniony.

               (5) Niniejsza decyzja związana jest z finansowaniem objętym budżetem korygującym nr 5 do budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok 2020. W związku z koniecznością zapewnienia spójności ze wspomnianym budżetem korygującym niniejsza decyzja powinna obowiązywać od dnia jego przyjęcia,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2020 uruchamia się margines na nieprzewidziane wydatki w celu udostępnienia środków na zobowiązania w kwocie 481 572 239 EUR powyżej pułapu zobowiązań w dziale 4 (Globalny wymiar Europy) wieloletnich ram finansowych.

               Artykuł 2

               Kwota 481 572 239 EUR, o której mowa w art. 1, jest kompensowana w marginesach w ramach pułapu zobowiązań na rok budżetowy 2020 następujących działów wieloletnich ram finansowych:

               a)dział 5 (Administracja): 16 248 368 EUR;

               b)dział 2 (Trwały wzrost gospodarczy: zasoby naturalne): 465 323 871 EUR.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Stosuje się ją od dnia … [data przyjęcia**].

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                  [** Datę wprowadza Parlament przed opublikowaniem w Dz.U.]

                     (1)

                        Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (2)

                        COM(2020) 173 z 2.4.2020.

                     (3)

                        COM(2020) 421 z 3.6.2020.

                     (4)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (5)

                        Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (6)

                        Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (7)

                        Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego – Dostosowanie techniczne dotyczące instrumentów szczególnych na 2020 r. (COM (2020) 173 z 2.4.2020).


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 22.3.2021
            COM(2021) 132 final
            2021/0067(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Komitecie Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu oraz w Radzie Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w odniesieniu do pozytywnej opinii na temat zatwierdzonego przez rząd Gruzji wyczerpującego harmonogramu wdrożenia prawodawstwa w dziedzinie zamówień publicznych oraz w sprawie uznania zakończenia etapu 1 określonego w załączniku XVI-B do układu o stowarzyszeniu

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Komitecie Stowarzyszenia UE–Gruzja w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu w związku z planowanym przyjęciem decyzji w sprawie pozytywnej opinii na temat zatwierdzonego przez rząd Gruzji wyczerpującego harmonogramu wdrożenia prawodawstwa w dziedzinie zamówień publicznych oraz w sprawie uznania zakończenia etapu 1 określonego w załączniku XVI-B do układu o stowarzyszeniu.

               Niniejszy wniosek dotyczy ponadto decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Stowarzyszenia UE–Gruzja, przyznającej stronom dalszy dostęp do rynku, jak przewidziano w tytule IV układu o stowarzyszeniu.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Układ o stowarzyszeniu

               Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony
                  1
                („układ”), ustanawia pogłębioną i kompleksową strefę wolnego handlu (DCFTA), której celem jest ustanowienie warunków sprzyjających zacieśnianiu stosunków gospodarczych i handlowych. Obejmuje ono stopniowe zbliżanie prawodawstwa w dziedzinie zamówień publicznych. Układ wszedł w pełni w życie z dniem 1 lipca 2016 r.

               2.2.Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu

               Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu ustanowiono w art. 408 ust. 4 układu i wykonuje on zadania powierzone mu na mocy tytułu IV układu, tj. dotyczące handlu i zagadnień związanych z handlem.

               Zgodnie z art. 408 ust. 3 Komitet Stowarzyszenia jest uprawniony do przyjmowania decyzji w przypadkach określonych w tym układzie. Decyzje Komitetu Stowarzyszenia są wiążące, a strony podejmują odpowiednie środki w celu ich wdrożenia. Komitet Stowarzyszenia przyjmuje decyzje na zasadzie porozumienia stron, z uwzględnieniem ich procedur wewnętrznych.

               2.3.Rada Stowarzyszenia

               Radę Stowarzyszenia ustanowiono w art. 404 układu. Nadzoruje i monitoruje ona stosowanie i wykonanie układu oraz prowadzi okresowe przeglądy funkcjonowania układu w świetle jego celów. Poza nadzorowaniem i monitorowaniem stosowania i wykonania układu Rada Stowarzyszenia analizuje wszystkie najważniejsze kwestie wynikające z układu oraz wszelkie inne dwustronne lub międzynarodowe kwestie będące przedmiotem wspólnego zainteresowania.

               Zgodnie z art. 406 układu Rada Stowarzyszenia jest uprawniona do podejmowania decyzji w ramach układu, a decyzje te są wiążące dla stron. W szczególności w art. 419 ust. 5 określono, że jeśli strony zgadzają się, że konieczne środki objęte tytułem IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) układu zostały wdrożone i są realizowane, Rada Stowarzyszenia, na mocy uprawnień przyznanych jej przez art. 406 i 408 układu, wyraża zgodę na dalsze otwarcie rynku zgodnie z tytułem IV.

               Decyzje Rady Stowarzyszenia są wiążące, a strony podejmują odpowiednie środki w celu ich wdrożenia. Rada Stowarzyszenia przyjmuje decyzje i wydaje zalecenia za porozumieniem stron po wypełnieniu przez nie odpowiednich procedur wewnętrznych.

               2.4.Planowany akt Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu

               Celem planowanego aktu jest wydanie pozytywnej opinii na temat sporządzonego niedawno i zatwierdzonego przez rząd Gruzji wyczerpującego harmonogramu reform w dziedzinie zamówień publicznych oraz potwierdzenie zakończenia etapu 1 określonego w załączniku XVI-B do układu (Orientacyjne ramy czasowe reform instytucjonalnych, zbliżenia przepisów i przyznania dostępu do rynku).

               W załączniku XVI-B do DCFTA UE–Gruzja określono następujące wymogi dotyczące zakończenia etapu 1:

               ·wdrożenie art. 143 ust. 2 i art. 144 tego układu;

               ·uzgodnienie strategii reformy określonej w art. 145 tego układu.

               W odniesieniu do pierwszego wymogu art. 143 ust. 2 stanowi, że Gruzja wyznacza w szczególności:

               ·organ wykonawczy na poziomie centralnym, którego zadaniem jest zagwarantowanie spójnej polityki i jej wdrożenie we wszystkich obszarach związanych z zamówieniami publicznymi. Organ ten ułatwia i koordynuje wdrażanie przedmiotowego rozdziału układu i kieruje procesem stopniowego zbliżenia przepisów do dorobku prawnego Unii zgodnie z załącznikiem XVI-B do układu;

               ·bezstronny, niezależny organ, którego zadaniem jest dokonywanie przeglądu decyzji podejmowanych przez instytucje lub podmioty zamawiające w trakcie udzielania zamówień. W tym kontekście „niezależny” oznacza, że jest to organ publiczny niepołączony z jakimkolwiek podmiotem zamawiającym ani podmiotem gospodarczym. Istnieje możliwość odwołania się do sądu od decyzji takiego organu.

               Środki te zostały uzupełnione odpowiednio w dniu 23 kwietnia 2014 r. dekretem rządowym nr 306 i gruzińską ustawą nr 6730 uchwaloną w dniu 2 lipca 2020 r.

               Zgodnie z art. 144 strony przestrzegają zbioru podstawowych norm regulujących udzielanie wszystkich zamówień, jak określono w ust. 2–15 tego artykułu, dotyczących publikacji, udzielania zamówień i ochrony sądowej. Te podstawowe normy wywodzą się bezpośrednio z zasad dotyczących zamówień publicznych, określonych w dorobku prawnym Unii regulującym te kwestie, w tym z zasad niedyskryminacji, równego traktowania, przejrzystości i proporcjonalności.

               Zasady te zostały włączone do gruzińskich przepisów dotyczących zamówień publicznych wraz z wprowadzeniem systemu elektronicznych zamówień publicznych w 2010 r. oraz przyjęciem ustawy nr 617 z dnia 6 kwietnia 2017 r. zmieniającej ustawę o zamówieniach publicznych.

               W odniesieniu do drugiego wymogu dotyczącego etapu 1 określonego w załączniku XVI-B konieczne jest zatwierdzenie harmonogramu określonego w art. 145 układu. Art. 145 ust. 1 układu o stowarzyszeniu stanowi, że przed rozpoczęciem stopniowego zbliżenia przepisów Gruzja przedkłada Komitetowi Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu wyczerpujący harmonogram wdrożenia tytułu IV rozdział 8 układu wraz z terminami i najważniejszymi etapami. Dokument ten, który zgodnie z układem o stowarzyszeniu jest zgodny z etapami i terminami określonymi w załączniku XVI-B, obejmuje wszystkie reformy w zakresie zbliżenia przepisów do dorobku prawnego Unii i budowania zdolności instytucjonalnych.

               W dniu 31 marca 2016 r. rząd Gruzji zatwierdził dekret rządowy nr 536 w sprawie zatwierdzenia harmonogramu dotyczącego planowanych zmian w dziedzinie zamówień publicznych przewidzianych zgodnie z zobowiązaniami między Gruzją a UE wynikającymi z układu o utworzeniu pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu (DCFTA). Dekret ten zmieniono dekretami rządowymi nr 154 z dnia 22 stycznia 2018 r. i nr 974 z dnia 12 czerwca 2020 r. Harmonogram spełnia wymogi określone w art. 145 ust. 1.

               Planowany akt będzie wiążący dla stron zgodnie z art. 145 ust. 2 układu, który stanowi, że „po pozytywnym zaopiniowaniu przez Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu harmonogram zostaje uznany za dokument referencyjny do celów wdrożenia niniejszego rozdziału. Unia dokłada wszelkich starań, aby wesprzeć Gruzję we wdrożeniu harmonogramu”. Zgodnie z art. 146 ust. 3 po potwierdzeniu zakończenia etapu 1 określonego w załączniku XVI-B Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu może przystąpić do oceny kolejnego etapu.

               2.5.Planowana decyzja Rady Stowarzyszenia w sprawie dostępu do rynku

               Po potwierdzeniu zakończenia etapu 1 Rada Stowarzyszenia, zgodnie z art. 146 ust. 2 i art. 419 ust. 5 oraz ramami czasowymi reform instytucjonalnych, zbliżenia przepisów i przyznania dostępu do rynku zawartymi w załączniku XVI-B, podejmuje decyzję o przyznaniu wzajemnego dostępu do rynku w odniesieniu do dostaw dla instytucji administracji centralnej.

               3.Stanowiska, jakie mają być zajęte w imieniu Unii

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Komitecie Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, ma na celu wydanie pozytywnej opinii na temat zatwierdzonego przez rząd Gruzji harmonogramu wdrożenia prawodawstwa w dziedzinie zamówień publicznych.

               Ponadto ma ono na celu potwierdzenie, że zatwierdzając kompleksową strategię reform zgodnie z art. 145 i uznając wdrożenie art. 143 ust. 2 i art. 144 układu, Gruzja zakończyła etap 1 określony w załączniku XVI-B do układu o stowarzyszeniu (Orientacyjne ramy czasowe reform instytucjonalnych, zbliżenia przepisów i przyznania dostępu do rynku).

               Zgodnie z art. 145 ust. 2 układu po pozytywnym zaopiniowaniu przez Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu harmonogram zostaje uznany za dokument referencyjny do celów wdrożenia rozdziału 8 tytuł IV układu o stowarzyszeniu.

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Stowarzyszenia, ma na celu podjęcie decyzji o przyznaniu stronom dalszego dostępu do rynku, jak przewidziano w tytule IV układu.

               Decyzje te należy postrzegać w szerszym kontekście wysiłków podejmowanych przez UE i Gruzję na rzecz zbliżenia ich systemów prawnych, w tym prawodawstwa w dziedzinie zamówień publicznych, w celu ustanowienia warunków sprzyjających zacieśnianiu stosunków gospodarczych i handlowych.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  2
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu jest organem utworzonym na mocy układu, a mianowicie Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony.

               Akt, który ma zostać przyjęty przez Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, stanowi akt mający skutki prawne. Zgodnie z art. 408 ust. 3 układu planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego.

               Decyzja Rady Stowarzyszenia o przyznaniu wzajemnego dostępu do rynku wywoła skutki prawne na terytoriach sygnatariuszy układu, zgodnie z jego art. 406 ust. 1.

               Planowane akty nie uzupełniają ani nie zmieniają ram instytucjonalnych układu.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, a mianowicie podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do zapewnienia wdrożenia wspólnej polityki handlowej Unii.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanych aktów

               Zgodnie z art. 145 ust. 2 akt Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu będzie obejmował zatwierdzony przez władze gruzińskie harmonogram jako dokument referencyjny w rozumieniu rozdziału 8 tytuł IV układu oraz potwierdzał zakończenie etapu 1 określonego w załączniku XVI-B (Orientacyjne ramy czasowe reform instytucjonalnych, zbliżenia przepisów i przyznania dostępu do rynku). Skutkiem decyzji Rady Stowarzyszenia o przyznaniu wzajemnego dostępu do rynku będzie powstanie praw i obowiązków. Po przyjęciu tych aktów należy je zatem opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2021/0067 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Komitecie Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu oraz w Radzie Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w odniesieniu do pozytywnej opinii na temat zatwierdzonego przez rząd Gruzji wyczerpującego harmonogramu wdrożenia prawodawstwa w dziedzinie zamówień publicznych oraz w sprawie uznania zakończenia etapu 1 określonego w załączniku XVI-B do układu o stowarzyszeniu

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony
                  3
                („układ”), został zawarty przez Unię w drodze decyzji Rady (UE) 2016/838
                  4
                i wszedł w życie w dniu 1 lipca 2016 r.

               (2)Art. 145 ust. 1 układu stanowi, że Gruzja powinna przedłożyć Komitetowi Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu wyczerpujący harmonogram wdrożenia prawodawstwa w dziedzinie zamówień publicznych, wraz z terminami i najważniejszymi etapami, który powinien obejmować wszystkie reformy w zakresie zbliżenia przepisów do dorobku prawnego Unii.

               (3)Zgodnie z art. 145 ust. 2 pozytywna opinia Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu jest potrzebna do tego, aby wyczerpujący harmonogram stał się dokumentem referencyjnym dla procesu wdrożenia, to jest dla zbliżenia przepisów dotyczących zamówień publicznych do dorobku prawnego Unii.

               (4)Zgodnie z art. 146 ust. 2 układu zbliżenie przepisów do dorobku prawnego Unii ma się odbywać w następujących po sobie etapach, jak określono w harmonogramie w załączniku XVI-B do układu. Po ukończeniu każdego etapu wdrożenie powinno podlegać ocenie Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, określonego w art. 408 ust. 4 układu, a po wydaniu pozytywnej oceny przez ten Komitet powinno nastąpić wzajemne przyznanie dostępu do rynku zgodnie z załącznikiem XVI-B do układu.

               (5)Zgodnie z art. 11 ust. 2 załącznika II do decyzji nr 1/2014 Rady Stowarzyszenia UE–Gruzja z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu ma przyjąć decyzję w sprawie opinii na temat zatwierdzonego przez władze gruzińskie harmonogramu, a także ocenę dotychczasowego zbliżenia prawa gruzińskiego do prawa Unii do czasu zakończenia etapu 1 określonego w załączniku XVI-B do układu. Harmonogram został zatwierdzony przez rząd Gruzji dekretem rządowym nr 536 z dnia 31 marca 2016 r. w sprawie zatwierdzenia harmonogramu dotyczącego planowanych zmian w dziedzinie zamówień publicznych przewidzianych zgodnie z zobowiązaniami między Gruzją a UE wynikającymi z układu o utworzeniu pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu (DCFTA) zmienionym dekretami rządowymi Gruzji nr 154 z dnia 22 stycznia 2018 r. i nr 974 z dnia 12 czerwca 2020 r.

               (6)Zgodnie z art. 11 ust. 2 załącznika I do decyzji nr 1/2014 Rady Stowarzyszenia UE–Gruzja z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego po potwierdzeniu zakończenia etapu 1 Rada Stowarzyszenia powinna podjąć decyzję w sprawie przyznania wzajemnego dostępu do rynku – zgodnie z załącznikiem XVI-B do układu – w odniesieniu do dostaw dla instytucji administracji centralnej.

               (7)Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w Komitecie Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu oraz w Radzie Stowarzyszenia, gdyż planowane decyzje będą wiążące dla Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Komitecie Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu w odniesieniu do wyczerpującego harmonogramu zatwierdzonego przez rząd Gruzji oraz zakończenia etapu 1 określonego w załączniku XVI-B do układu o utworzeniu pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu (DCFTA), opiera się na projekcie decyzji Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu dołączonym do niniejszej decyzji w załączniku I.

               Artykuł 2

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Stowarzyszenia w odniesieniu do przyznania wzajemnego dostępu do rynku zgodnie z załącznikiem XVI-B do układu, opiera się na projekcie decyzji Rady Stowarzyszenia dołączonym do niniejszej decyzji w załączniku II.

               Artykuł 3

               Po przyjęciu decyzji Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, o której mowa w art. 1, oraz decyzji Rady Stowarzyszenia, o której mowa w art. 2, zostają one opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 744.

                     (2)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014: 2258, pkt 61–64.

                     (3)

                        Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 4.

                     (4)

                        Decyzja Rady (UE) 2016/838 z dnia 23 maja 2016 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 26).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 22.3.2021
            COM(2021) 132 final
            ZAŁĄCZNIKI
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Komitecie Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu oraz w Radzie Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w odniesieniu do pozytywnej opinii na temat zatwierdzonego przez rząd Gruzji wyczerpującego harmonogramu wdrożenia prawodawstwa w dziedzinie zamówień publicznych oraz w sprawie uznania zakończenia etapu 1 określonego w załączniku XVI-B do układu o stowarzyszeniu

               ZAŁĄCZNIK I

               Decyzja nr .../2021 Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu

               z dnia xx.xx.2021 r.

               w sprawie pozytywnej oceny etapu 1 określonego w załączniku XVI-B do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony

               KOMITET STOWARZYSZENIA W SKŁADZIE ROZSTRZYGAJĄCYM KWESTIE DOTYCZĄCE HANDLU,

               uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony („układ”), a w szczególności jego art. 146,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony („układ”), został podpisany w dniu 27 czerwca 2014 r. i wszedł w życie w dniu 1 lipca 2016 r.

               (2)W preambule do układu uznano zobowiązanie Gruzji do stopniowego zbliżania prawodawstwa w odpowiednich sektorach do prawodawstwa Unii, zgodnie z układem, oraz do jego skutecznego wdrażania, dzięki czemu możliwe będzie ściślejsze stowarzyszenie polityczne i integracja gospodarcza Gruzji z Unią z korzyścią dla wszystkich obywateli Gruzji, w tym społeczności podzielonych konfliktem.

               (3)Zgodnie z art. 147 układu strony postanawiają, że będą stopniowo i równocześnie dążyć do skutecznego i wzajemnego otwarcia swoich rynków.

               (4)Zgodnie z art. 146 układu Gruzja powinna zapewnić stopniowe zbliżanie swojego prawodawstwa dotyczącego zamówień publicznych do dorobku prawnego Unii w dziedzinie zamówień publicznych, a ponadto zagwarantować, aby zbliżanie przepisów do dorobku prawnego Unii odbywało się w następujących po sobie etapach, jak określono w ramach czasowych zawartych w załączniku XVI-B do układu zmienionym decyzją nr 2/2019 Komitetu Stowarzyszenia UE–Gruzja w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu z dnia 18 października 2019 r.
                  1

               (5)Zgodnie z art. 146 układu Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu podejmuje decyzję w odniesieniu do każdego z etapów określonych w załączniku XVI-B do układu na podstawie pozytywnej oceny dokonanej przez ten komitet.

               (6)W załączniku XVI-B do układu zmienionym decyzją nr 2/2019 Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu z dnia 18 października 2019 r. określono wymogi, jakie Gruzja musi spełnić, aby zakończyć etap 1,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym wydaje się pozytywną opinię na temat zatwierdzonego przez rząd Gruzji dekretem rządowym nr 536 z dnia 31 marca 2016 r. wyczerpującego harmonogramu dotyczącego planowanych zmian w dziedzinie zamówień publicznych przewidzianych zgodnie z zobowiązaniami między Gruzją a UE wynikającymi z układu o utworzeniu pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu (DCFTA), który to harmonogram zmieniono dekretami rządowymi Gruzji nr 154 z dnia 22 stycznia 2018 r. i nr 974 z dnia 12 czerwca 2020 r.

               Artykuł 2

               Niniejszym wydaje się pozytywną ocenę zakończenia przez Gruzję etapu 1 określonego w załączniku XVI-B do układu na podstawie uzasadnienia przedstawionego w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 3

               Niniejszą decyzję sporządza się w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim, włoskim i gruzińskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w …

                        W imieniu Komitetu Stowarzyszenia

                        w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu

                        Przewodniczący

                        Sekretarze

               ZAŁĄCZNIK

               Zgodnie z załącznikiem XVI-B do układu o utworzeniu pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu (DCFTA), jak określono w rozdziale 8 dotyczącym zamówień publicznych, do zakończenia etapu 1 muszą zostać spełnione następujące warunki:

               1)wdrożenie art. 143 ust. 2 i art. 144 układu;

               2)uzgodnienie strategii reformy określonej w art. 145 układu.

               Ad 1) a) W odniesieniu do części pierwszej pierwszego wymogu art. 143 ust. 2 stanowi, że „Gruzja wyznacza w szczególności:

               a)organ wykonawczy na poziomie centralnym, którego zadaniem jest zagwarantowanie spójnej polityki i jej wdrożenie we wszystkich obszarach związanych z zamówieniami publicznymi. Organ ten ułatwia i koordynuje wdrażanie niniejszego rozdziału i kieruje procesem stopniowego zbliżenia przepisów do dorobku prawnego Unii zgodnie z załącznikiem XVI-B do niniejszego Układu;

               b)bezstronny, niezależny organ, którego zadaniem jest dokonywanie przeglądu decyzji podejmowanych przez instytucje lub podmioty zamawiające w trakcie udzielania zamówień. W tym kontekście „niezależny” oznacza, że jest to organ publiczny niepołączony z jakimkolwiek podmiotem zamawiającym ani podmiotem gospodarczym. Istnieje możliwość odwołania się do sądu od decyzji takiego organu”.

               Wymóg określony w art. 143 ust. 2 lit. a) spełniono w dniu 23 kwietnia 2014 r. dekretem rządowym nr 306.

               Centralnym organem wykonawczym na poziomie gruzińskiej administracji centralnej odpowiedzialnym za zagwarantowanie spójnej polityki i jej wdrożenie we wszystkich obszarach związanych z zamówieniami publicznymi jest gruzińska Krajowa Agencja ds. Zamówień Publicznych. Jest ona niezależnym podmiotem prawa publicznego odpowiedzialnym za zapewnienie przestrzegania przepisów ustawy o zamówieniach publicznych.

               Krajowa Agencja ds. Zamówień Publicznych została ustanowiona dekretem prezydenta Gruzji nr 223 z dnia 5 czerwca 2001 r., w oparciu o ustawę o zamówieniach publicznych przyjętą w dniu 9 grudnia 1998 r. przez parlament Gruzji. Następnie agencję tę połączono z Gruzińską Agencją ds. Konkurencji. Aby spełnić wszystkie wymogi DCFTA, po podpisaniu układu o stowarzyszeniu Krajową Agencję ds. Zamówień Publicznych i Gruzińską Agencję ds. Konkurencji rozdzielono na dwie odrębne instytucje. W związku z tym obecny status Krajowej Agencji ds. Zamówień Publicznych został określony dekretem rządu Gruzji nr 306 z dnia 23 kwietnia 2014 r.

               Zakres działania Krajowej Agencji ds. Zamówień Publicznych uregulowano w gruzińskiej konstytucji, umowach międzynarodowych, w tym układzie o stowarzyszeniu/DCFTA, ustawie o agencji i jej statucie. Kontrolę państwową nad działalnością Krajowej Agencji ds. Zamówień Publicznych sprawuje rząd Gruzji. Zatwierdza on również strukturę i statut agencji.

               Przewodniczącego Krajowej Agencji ds. Zamówień Publicznych powołuje i odwołuje premier.

               Pracownicy Krajowej Agencji ds. Zamówień Publicznych są zatrudniani i awansowani zgodnie z kodeksem pracy. Całkowita liczba pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony wynosi obecnie 123, a 22 pracowników jest zatrudnionych na podstawie umowy na czas określony, co wydaje się odpowiednie z uwagi na obecne funkcje agencji.

               Dzięki efektywnemu i skutecznemu wykonywaniu swoich obowiązków i zadań Krajowa Agencja ds. Zamówień Publicznych wypracowała sobie dobrą reputację wśród organów gruzińskiej administracji rządowej, a także międzynarodowych instytucji finansowych, społeczności darczyńców i międzynarodowych zainteresowanych stron. Agencja odgrywa kluczową rolę w ułatwianiu i koordynacji wdrażania zobowiązań wynikających z DCFTA oraz kieruje procesem stopniowego zbliżenia przepisów do dorobku prawnego Unii zgodnie z załącznikiem XVI-B do DCFTA. Krajowa Agencja ds. Zamówień Publicznych jest w stanie skutecznie wspierać rozwój systemu zamówień publicznych (w tym krajobrazu prawnego i całego ekosystemu prawnego) w Gruzji.

               Zakres funkcji, jakie powierzono na mocy ustawy Krajowej Agencji ds. Zamówień Publicznych, jest zgodny z ogólnymi wymogami zalecanymi w praktyce międzynarodowej dla tego rodzaju instytucji i obejmuje wsparcie w zakresie ulepszania ram prawnych i wzmacnianie zdolności operacyjnej na szczeblu instytucji zamawiających i wykonawców. Agencja pełni stosownie funkcję regulacyjną, funkcję monitorowania, funkcję pomocy technicznej i funkcje szkoleniowe.

               Krajowa Agencja ds. Zamówień Publicznych pełni następujące funkcje dodatkowe:

               ·monitorowanie procesu udzielania zamówień publicznych;

               ·przygotowywanie i wydawanie aktów normatywnych niższego rzędu do celów zarządzania procesem udzielania zamówień publicznych;

               ·badanie i analizowanie sytuacji w systemie zamówień publicznych w oparciu o sprawozdania otrzymane od instytucji zamawiających oraz przedkładanie rządowi Gruzji wniosków w sprawie podjęcia stosownych decyzji;

               ·przygotowywanie standardowych i specjalnych programów szkoleniowych i narzędzi metodologicznych, organizowanie seminariów i szkoleń dla władz centralnych i lokalnych, przedstawicieli mediów i innych zainteresowanych osób;

               ·tworzenie, aktualizowanie i nadzorowanie jednolitej bazy danych zamówień publicznych;

               ·świadczenie usług doradczych instytucjom zamawiającym;

               ·wspieranie wprowadzania nowoczesnych technologii informacyjno-komunikacyjnych do systemu zamówień publicznych;

               ·wspieranie funkcjonowania jednolitego elektronicznego systemu zamówień publicznych oraz zapewnienie elektronicznego obiegu dokumentów w trakcie postępowań o udzielenie zamówienia;

               ·rozpatrywanie sporów powstałych w trakcie udzielania zamówień;

               ·nadzorowanie zgodności z prawem procedur udzielania zamówień publicznych oraz kształtowanie polityki regulującej postępowania o udzielenie zamówienia;

               ·prowadzenie czarnej listy i białej listy;

               ·identyfikacja lub włączenie przedmiotu zamówienia do systemu klasyfikacji;

               ·prowadzenie skonsolidowanych przetargów na niektóre przedmioty zamówienia;

               ·przygotowywanie rocznego sprawozdania z działalności agencji i przedkładanie go rządowi Gruzji do dnia 15 maja każdego roku oraz publikowanie sprawozdania na stronie internetowej agencji.

               Wymóg określony w art. 143 ust. 2 lit. b) spełniono w dniu 2 lipca 2020 r. gruzińską ustawą nr 6730.

               Na mocy tej ustawy zlikwidowano istniejący wcześniej organ odwoławczy – Radę ds. Rozstrzygania Sporów (oficjalne tłumaczenie na jęz. angielski: Dispute Resolution Council) i ustanowiono nowy niezależny i bezstronny organ publiczny. Nowo utworzony organ administracyjny będzie pełnił funkcję organu odwoławczego i rozpatrywał skargi dotyczące zamówień publicznych, partnerstw publiczno-prywatnych i udzielania koncesji. Zmiany dotyczyły również kwestii związanych z udzielaniem zamówień w trybie postępowania „uproszczonego” (zamówienie bezpośrednie, z jednego źródła), np. procedury składania wniosku o udzielenie zgody przez Krajową Agencję ds. Zamówień Publicznych na realizację zamówienia publicznego w trybie „uproszczonym” z uwagi na „pilną potrzebę”.

               Przepisy gruzińskiej ustawy nr 6730 z dnia 2 lipca 2020 r. określają odpowiednie gwarancje związane z niezależnością i bezstronnością zgodnie z wymogami określonymi w art. 143 ust. 2 lit. b) układu.

               Ad 1) b) W odniesieniu do części drugiej pierwszego wymogu, zgodnie z art. 144 strony zapewniają przestrzeganie szeregu podstawowych norm w zakresie udzielania wszystkich zamówień, zgodnie z postanowieniami ust. 2–15 tego artykułu, dotyczących publikacji, udzielania zamówień i ochrony sądowej. Te podstawowe normy wywodzą się bezpośrednio z zasad dotyczących zamówień publicznych, określonych w dorobku prawnym Unii regulującym te kwestie, w tym z zasad niedyskryminacji, równego traktowania, przejrzystości i proporcjonalności.

               Zasady te włączono do gruzińskich przepisów dotyczących zamówień publicznych wraz z wprowadzeniem systemu elektronicznych zamówień publicznych w 2010 r. oraz przyjęciem ustawy nr 617 z dnia 6 kwietnia 2017 r. zmieniającej ustawę o zamówieniach publicznych.

               W 2010 r. Gruzja wprowadziła system elektronicznych zamówień publicznych, tworząc tzw. „GE-GP” – gruziński jednolity elektroniczny system zamówień publicznych. Od czasu wprowadzenia tego systemu 100 % zamówień publicznych w Gruzji odbywa się za jego pośrednictwem, co zapewnia przejrzystość i pobudza konkurencję. Przejrzysty system elektronicznych zamówień publicznych, w którym wszystkie informacje na temat ogłoszeń o przetargach i udzielania zamówień są w pełni przejrzyste i nie podlegają żadnym ograniczeniom, jest w pełni zgodny z wymogami UE dotyczącymi zasad publikacji.

               W celu spełnienia niektórych spośród pozostałych podstawowych norm określonych w art. 144 układu oraz w celu zmiany przepisów ustawy o zamówieniach publicznych, które nie spełniały określonych wymogów, Krajowa Agencja ds. Zamówień Publicznych przygotowała projekt zmian tej ustawy. Rząd Gruzji zatwierdził proponowane zmiany już w grudniu 2016 r., a następnie przekazał je parlamentowi. Zmiany te zostały przyjęte przez parlament Gruzji w dniu 6 kwietnia 2017 r. na mocy ustawy nr 617. Dotyczyły one następujących kluczowych aspektów: a) podstawowych zasad; b) specyfikacji technicznych oraz c) terminów.

               a)Zmieniono art. 2 lit. c) i art. 13 ustawy o zamówieniach publicznych w celu wprowadzenia zasad równego traktowania i proporcjonalności, które wcześniej nie zostały wyraźnie wymienione w ustawie.

               b)Zmieniono art. 12-1 ust. 6 ustawy o zamówieniach publicznych w celu wprowadzenia stosowania ogólnego opisu kryteriów wydajności, kryteriów technicznych i funkcjonalnych stosowanych do określenia charakterystyki zamawianych robót budowlanych, dostaw lub usług. Zgodnie z nowym przepisem instytucje zamawiające będą mogły sporządzać specyfikacje na podstawie kryteriów wydajności, kryteriów technicznych i funkcjonalnych, co umożliwi składanie ofert odzwierciedlających różnorodność rozwiązań technicznych dostępnych na rynku. Określono, że przy sporządzaniu wymogów przetargu pierwszeństwo przyznaje się kryteriom wydajności i kryteriom funkcjonalnym.

               c)Wprowadzono racjonalne terminy, w których należy odpowiedzieć na zaproszenie do składania ofert i zapoznać się z warunkami przetargu.

               Zmiany te weszły w życie dnia 19 lipca 2017 r. Doprowadziły one również do wydłużenia terminów składania ofert w przetargach, w których wartość zamówienia nie przekracza progów unijnych. Obecnie terminy dla każdego rodzaju procedury, poniżej i powyżej progów unijnych, są następujące:

                        Rodzaj procedury

                        Przedmiot zamówienia

                        Próg pieniężny

                        Terminy

                        Przetarg elektroniczny

                        Zamówienia na dostawy i usługi

                        od 5 000 GEL do 150 000 GEL

                        7 dni

                        150 000 GEL i więcej

                        10 dni

                        Zamówienia na roboty budowlane

                        od 5 000 GEL do 300 000 GEL

                        10 dni

                        300 000 GEL i więcej

                        20 dni

                        powyżej progów UE

                        Zamówienia na dostawy i usługi

                        135 000 EUR i powyżej

                        30 dni

                        Zamówienia na roboty budowlane

                        5 225 000 EUR i więcej

               Ad 2) W odniesieniu do drugiego wymogu dotyczącego etapu I określonego w załączniku XVI-B do układu konieczne jest zatwierdzenie harmonogramu określonego w art. 145 układu. Art. 145 ust. 1 układu stanowi, że przed rozpoczęciem stopniowego zbliżenia przepisów Gruzja przedkłada Komitetowi Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu wyczerpujący harmonogram wdrożenia tytułu IV rozdział 8 układu wraz z terminami i najważniejszymi etapami. Dokument ten, który zgodnie z układem jest zgodny z etapami i terminami określonymi w załączniku XVI-B, obejmuje wszystkie reformy w zakresie zbliżenia przepisów do dorobku prawnego Unii i budowania zdolności instytucjonalnych.

               W dniu 31 marca 2016 r. rząd Gruzji zatwierdził dekret rządowy nr 536 w sprawie zatwierdzenia harmonogramu dotyczącego planowanych zmian w dziedzinie zamówień publicznych przewidzianych zgodnie z zobowiązaniami między Gruzją a UE wynikającymi z układu o utworzeniu pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu (DCFTA). Dekret ten zmieniono dekretami rządowymi nr 154 z dnia 22 stycznia 2018 r. i nr 974 z dnia 12 czerwca 2020 r.

               Harmonogram ten obejmuje wszystkie reformy w zakresie zbliżenia przepisów do dorobku prawnego Unii i budowania zdolności instytucjonalnych oraz jest zgodny z etapami i terminami określonymi w załączniku XVI-B do układu zgodnie z art. 145 układu.

               ZAŁĄCZNIK II

               Decyzja Rady Stowarzyszenia UE–Gruzja nr .../2021

               z dnia xx.xx.2021 r.

               w sprawie przyznania wzajemnego dostępu do rynku w odniesieniu do dostaw dla instytucji administracji centralnej zgodnie z załącznikiem XVI-B do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony

               RADA STOWARZYSZENIA,

               uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w szczególności jego art. 146, 406 i art. 419 ust. 5,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony („układ”), został podpisany w dniu 27 czerwca 2014 r. i wszedł w życie w dniu 1 lipca 2016 r.

               (2)W preambule do układu uznano zobowiązanie Gruzji do stopniowego zbliżania prawodawstwa w odpowiednich sektorach do prawodawstwa Unii, zgodnie z układem, oraz do jego skutecznego wdrażania, dzięki czemu możliwe będzie ściślejsze stowarzyszenie polityczne i integracja gospodarcza Gruzji z Unią z korzyścią dla wszystkich obywateli Gruzji, w tym społeczności podzielonych konfliktem.

               (3)Zgodnie z art. 147 układu strony postanawiają, że będą stopniowo i równocześnie dążyć do skutecznego i wzajemnego otwarcia swoich rynków.

               (4)Zgodnie z art. 146 układu Gruzja powinna zapewnić stopniowe zbliżanie swojego prawodawstwa dotyczącego zamówień publicznych do dorobku prawnego Unii w dziedzinie zamówień publicznych, a ponadto zagwarantować, aby zbliżanie przepisów do dorobku prawnego Unii odbywało się w następujących po sobie etapach, jak określono w ramach czasowych zawartych w załączniku XVI-B do układu zmienionym decyzją nr 2/2019 Komitetu Stowarzyszenia UE–Gruzja w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu z dnia 18 października 2019 r.
                  2
                Zgodnie z decyzją [1/2021 — do potwierdzenia] Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu z dnia [data] r. Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu dokonał pozytywnej oceny dotyczącej zakończenia przez Gruzję etapu 1 określonego w załączniku XVI-B do układu.

               (5)Zgodnie z art. 419 ust. 5 układu Rada Stowarzyszenia, na mocy uprawnień przyznanych jej w art. 406 i 408 układu, powinna podjąć decyzję o dalszym otwarciu rynku w przypadkach przewidzianych w tytule IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) układu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym przyznaje się wzajemny dostęp do rynku w odniesieniu do zamówień publicznych na dostawy dokonywane przez instytucje administracji centralnej w Unii Europejskiej do Gruzji oraz w odniesieniu do zamówień publicznych na dostawy dokonywane przez gruzińskie instytucje administracji centralnej do Unii Europejskiej na terytoriach określonych w art. 429 układu.

               Artykuł 2

               Niniejszą decyzję sporządza się w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim, włoskim i gruzińskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w …

                        W imieniu Rady Stowarzyszenia

                        Przewodniczący

                        Sekretarze

                     (1)

                        Dz.U. L 296 z 15.11.2019, s. 33.

                     (2)

                        Dz.U. L 296 z 15.11.2019, s. 33.