title: Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych # Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
Ważna informacja prawna

|

52005PC0393(01)

Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych  /* COM/2005/0393 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 26.8.2005COM(2005) 393 końcowy2005/0161 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczychWniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych(przedstawione przez Komisję)UZASADNIENIEMiędzynarodowe stosunki w dziedzinie lotnictwa między Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi tradycyjnie są regulowane przez dwustronne umowy o usługach lotniczych wraz z załącznikami, zawierane pomiędzy Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi, a także przez inne dwustronne lub wielostronne porozumienia między nimi.W świetle wyroków Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawach C-466/98, C-467/98, C-468/98, C-471/98, C-472/98, C-475/98 oraz C-476/98, Wspólnota ma wyłączną kompetencję w wielu aspektach stosunków zewnętrznych w dziedzinie usług lotniczych. Trybunał Sprawiedliwości szczegółowo określił również prawo wspólnotowych przewoźników lotniczych do korzystania z prawa przedsiębiorczości na terytorium Wspólnoty, włączywszy w to prawo do wolnego od dyskryminacji dostępu do rynku.Klauzule wyznaczania standardowo stosowane przez Państwa Członkowskie w ich dwustronnych umowach dotyczących usług lotniczych są niezgodne z prawem Wspólnoty. Umożliwiają one państwom trzecim odrzucenie, wycofanie lub zawieszenie pozwolenia lub upoważnienia wydanego danemu przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez Państwo Członkowskie, który nie jest w wystarczającym stopniu własnością ani nie znajduje się pod skuteczną kontrolą Państwa Członkowskiego lub jego obywateli. Taka sytuacja została uznana za dyskryminację przewoźników wspólnotowych mających siedzibę na terytorium któregoś z Państw Członkowskich, ale będących własnością bądź znajdujących się pod kontrolą obywateli innych Państw Członkowskich. Sytuacja ta jest niezgodna z art. 43 Traktatu, który gwarantuje obywatelom Państw Członkowskich korzystającym ze swobody przedsiębiorczości w innym przyjmującym Państwie Członkowskim traktowanie na równi z obywatelami przyjmującego Państwa Członkowskiego.W następstwie wyroków Trybunału Sprawiedliwości, Rada w czerwcu 2003 r. upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia niektórych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową[1].Zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w Załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową, Komisja wynegocjowała umowę z Królestwem Maroka, która zastępuje pewne postanowienia obecnie obowiązujących umów dwustronnych dotyczących usług lotniczych pomiędzy Państwami Członkowskimi a Królestwem Maroka. Artykuł 2 umowy zastępuje tradycyjnie stosowane klauzule wyznaczania wspólnotową klauzulą wyznaczania, umożliwiającą wszystkim przewoźnikom ze Wspólnoty korzystanie z prawa przedsiębiorczości. Artykuły 4 i 5 umowy odnoszą się do dwóch typów klauzul dotyczących spraw pozostających w kompetencji Wspólnoty. Artykuł 4 dotyczy opodatkowania paliwa lotniczego - kwestii, która została zharmonizowana na mocy dyrektywy Rady 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, w szczególności jej art. 14 ust. 2. Artykuł 5 (ustalanie cen) rozwiązuje konflikt między obecnie obowiązującymi umowami dwustronnymi dotyczącymi usług lotniczych a rozporządzeniem Rady nr 2409/92 w sprawie taryf i stawek za usługi lotnicze, które uniemożliwia przewoźnikom z państw trzecich zdobycie pozycji liderów cenowych w dziedzinie usług lotniczych dotyczących przewozów ograniczonych do terytorium Wspólnoty.Do Rady kieruję się prośbę o zatwierdzenie decyzji w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania oraz zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka, dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych, jak również o wyznaczenie osób upoważnionych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty.Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji[2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(2) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z Królestwem Maroka dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w Załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(3) Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia wspomnianej umowy w późniejszym terminie, wynegocjowana umowa powinna być podpisana i tymczasowo stosowana,PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:Artykuł1. Z zastrzeżeniem zawarcia umowy w późniejszym terminie, niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do podpisania w imieniu Wspólnoty umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych.2. Do czasu wejścia w życie umowy, będzie ona stosowana tymczasowo od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wzajemnie notyfikowały zamknięcie procedur koniecznych do tego celu. Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 2 umowy.3. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący2005/0161 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYw sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji[3],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(2) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z Królestwem Maroka dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w Załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(3) Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia […] r., z zastrzeżeniem możliwości zawarcia jej w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …/…/WE z dnia […] r.[5](4) Umowa powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Umowa między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych zostaje zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.2. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKUMOWAmiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotycząca pewnych aspektów usług lotniczychWSPÓLNOTA EUROPEJSKAz jednej strony, orazKRÓLESTWO MAROKAz drugiej strony(zwane dalej „Stronami”),STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy dotyczące usług lotniczych zawarte między wieloma Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Królestwem Maroka zawierają postanowienia sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej,STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą zostać włączone do dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,STWIERDZAJĄC, że na podstawie prawa Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy z siedzibą w jednym z Państw Członkowskich mają prawo do pozbawionego dyskryminacji dostępu do tras lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a niektórymi państwami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych państw możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych posiadających licencje nadane zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Królestwem Maroka, które są niezgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą być doprowadzone do pełnej zgodności z tym prawem celem ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla świadczenia usług lotniczych między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka, a także w celu zachowania ciągłości takich usług lotniczych,STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszych negocjacji celem Wspólnoty Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu powietrznego między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka, ani naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi ze Wspólnoty a przewoźnikami lotniczymi z Królestwa Maroka, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących umów dwustronnych dotyczących praw przewozowych,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1 Postanowienia ogólne1. Dla celów niniejszej Umowy określenie „Państwa Członkowskie” oznacza Państwa Członkowskie Wspólnoty Europejskiej.2. Zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1 odniesienia do obywateli Państwa Członkowskiego będącego stroną takiej umowy należy rozumieć jako odniesienia do obywateli Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej.3. Zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1 odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych pochodzących z Państwa Członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych bądź linii lotniczych wyznaczonych przez to Państwo Członkowskie.Artykuł 2Wyznaczenie przez Państwo Członkowskie1. Postanowienia zawarte w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku 2 lit. a) i b) w stosunku, odpowiednio, do wyznaczenia przez zainteresowane Państwo Członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz pozwoleń udzielonych przez Królestwo Maroka oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia, lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub pozwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.2. Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez Państwo Członkowskie, Królestwo Maroka udzieli odpowiednich upoważnień i pozwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem, że:i. przewoźnik lotniczy ma w Państwie Członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedzibę zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, oraz posiada ważne zezwolenie eksploatacyjne zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;ii. Państwo Członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje ciągłą skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu wymienione są jasno odpowiednie władze lotnicze; oraziii. przewoźnik lotniczy jest i pozostanie własnością, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, Państw Członkowskich i/lub obywateli Państw Członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku 3 i/lub obywateli tych państw i pozostanie pod ciągłą, skuteczną kontrolą tych państw i/lub obywateli.3. Królestwo Maroka może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub pozwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez Państwo Członkowskie jeżeli:i. przewoźnik lotniczy nie ma w Państwie Członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedziby zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską bądź nie posiada ważnego zezwolenia eksploatacyjnego zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;ii. Państwo Członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje ciągłej, skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym, lub odpowiednie władze lotnicze nie są wyraźnie wymienione w wyznaczeniu; lubiii. przewoźnik lotniczy nie jest własnością, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, i nie znajduje się pod skuteczną kontrolą, Państw Członkowskich i/lub obywateli Państw Członkowskich, i/lub innych państw wymienionych w załączniku 3 i/lub obywateli tych innych państw.Wykonując swoje prawa wynikające z niniejszego ustępu Królestwo Maroka powstrzyma się od dyskryminacji przewoźników pochodzących ze Wspólnoty ze względu na ich narodowość.4. Postanowienia zawarte w ust. 5 i 6 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku 2 lit. a) i b) w stosunku, odpowiednio, do wyznaczenia przez Królestwo Maroka przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz pozwoleń udzielonych przez zainteresowane Państwo Członkowskie oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia, lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub pozwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.5. Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez Królestwo Maroka, zainteresowane Państwo Członkowskie udzieli odpowiednich upoważnień i pozwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem, że:i. przewoźnik lotniczy ma siedzibę na terytorium Królestwa Maroka oraz posiada ważne zezwolenie eksploatacyjne lub inny dokument równoważny zgodnie z prawem marokańskim;ii. Królestwo Maroka sprawuje ciągłą skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym; oraziii. przewoźnik lotniczy jest i pozostanie własnością, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, Królestwa Maroka i/lub obywateli Królestwa Maroka, lub Państw Członkowskich i/lub obywateli Państw Członkowskich i pozostanie pod ciągłą, skuteczną kontrolą Królestwa Maroka i/lub obywateli Królestwa Maroka lub Państw Członkowskich i/lub obywateli Państw Członkowskich, chyba że mająca zastosowanie odpowiednia umowa wymieniona w załączniku 1 zawiera korzystniejsze postanowienia w tym zakresie.6. Zainteresowane Państwo Członkowskie może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub pozwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez Królestwo Maroka jeżeli:i. przewoźnik lotniczy nie ma w Królestwie Maroka siedziby bądź nie posiada ważnego zezwolenia eksploatacyjnego zgodnie z prawem marokańskim;ii. Królestwo Maroka nie sprawuje ciągłej skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym; lubiii. przewoźnik lotniczy nie jest własnością, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, i nie znajduje się pod skuteczną kontrolą, Królestwa Maroka i/lub obywateli Królestwa Maroka lub Państw Członkowskich i/lub obywateli Państw Członkowskich, chyba że mająca zastosowanie odpowiednia umowa wymieniona w załączniku 1 zawiera korzystniejsze postanowienia w tym zakresie.Artykuł 3Prawa dotyczące kontroli regulacyjnej1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku 2 lit. c).2. Jeżeli Państwo Członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje inne Państwo Członkowskie, prawa Królestwa Maroka zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między Państwem Członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego a Królestwem Maroka, będą miały również zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania standardów bezpieczeństwa przez wspomniane inne Państwo Członkowskie oraz w stosunku do zezwolenia na prowadzenie działalności przez tego przewoźnika lotniczego.Artykuł 4 Opodatkowanie paliwa lotniczego1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie przepisy artykułów wymienionych w załączniku 2 lit. d).2. Nie naruszając wszelkich przeciwnych postanowień, żadne postanowienie umów wymienionych w załączniku 2 lit. d) nie będzie przeszkodą dla Państwa Członkowskiego w nałożeniu podatków, opłat specjalnych, należności celnych, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium a przeznaczone do użytku w samolocie wyznaczonego przewoźnika pochodzącego z Królestwa Maroka, który obsługuje trasy między punktem znajdującym się na terytorium tego Państwa Członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego Państwa Członkowskiego.Artykuł 5Opłaty za przewóz1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku 2 lit. e).2. Opłaty należne za przewóz wyłącznie w obrębie Wspólnoty Europejskiej, nakładane przez przewoźnika lotniczego/przewoźników lotniczych wyznaczonego/wyznaczonych przez Królestwo Maroka zgodnie z umową wymienioną w załączniku 1 zawierającą postanowienie wymienione w załączniku 2 lit. e) będą regulowane prawem Wspólnoty Europejskiej.3. Opłaty należne za przewóz wyłącznie na terytorium Maroka, nakładane przez przewoźnika lotniczego/przewoźników lotniczych wyznaczonego/wyznaczonych przez Państwa Członkowskie zgodnie z umową wymienioną w załączniku 1 zawierającą postanowienie wymienione w załączniku 2 lit. e) będą regulowane obowiązującym prawem marokańskim.Artykuł 6 Załączniki do umowyZałączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralna część.Artykuł 7Przeglądy lub zmianyStrony umowy mogą w każdej chwili dokonać przeglądu lub zmienić niniejszą umowę w drodze wzajemnego porozumienia.Artykuł 8Wejście w życie i tymczasowe stosowanie1. Niniejsza umowa wchodzi w życie po przekazaniu sobie wzajemnie przez Strony notyfikacji na piśmie stwierdzających, iż wewnętrzne procedury Stron niezbędne do wejścia w życie umowy zostały zakończone.2. Nie naruszając postanowień ust. 1, Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony wzajemnie notyfikowały zakończenie procedur koniecznych do tego celu.3. Umowy oraz inne ustalenia między Państwami Członkowskimi a Królestwem Maroka, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, są wymienione w załączniku 1 lit. b). Niniejsza umowa stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub z dniem rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania.Artykuł 9 Wygaśnięcie1. W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku 1, jednocześnie wygasają wszystkie przepisy niniejszej umowy mające zastosowanie do wygasającej umowy wymienionej w załączniku 1.2. W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku 1, wygasa jednocześnie niniejsza umowa.W DOWÓD CZEGO odpowiednio upoważnieni niżej podpisani złożyli swoje podpisy pod niniejszą umową.Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w […], dnia […] r. w językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i [ arabskim/francuskim ]. W razie rozbieżności pierwszeństwo przed innymi wersjami językowymi ma wersja francuska.W IMIENIU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ: W IMIENIU KRÓLESTWA MAROKA:Załącznik 1a) Dwustronne umowy dotyczące usług lotniczych między Królestwem Maroka a Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane i/lub tymczasowo stosowane-  Umowa między Rządem Królestwa Belgii a Rządem Jego Królewskiej Mości Króla Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Rabacie dnia 20 stycznia 1958 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Belgia”;Uzupełniona wymianą pism z dnia 20 stycznia 1958 r.Ostatnio zmieniona Protokołem Ustaleń sporządzonym w Rabacie dnia 11 czerwca 2002 r.-  Umowa między Rządem Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej a Rządem Jego Królewskiej Mości Króla Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Rabacie dnia 8 maja 1961 r., co do której Republika Czeska zadeklarowała, iż uważa jej postanowienia za wiążące, zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Republika Czeska”;-  Umowa między Rządem Królestwa Danii a Rządem Jego Królewskiej Mości Króla Maroka dotycząca usług lotniczych, sporządzona w Rabacie dnia 14 listopada 1977 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Dania”;-  Uzupełniona wymianą pism z dnia 14 listopada 1977 r.-  Umowa między Republiką Federalną Niemiec a Królestwem Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Bonn dnia 12 października 1961 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Niemcy”;-  Zmieniona Protokołem Ustaleń sporządzonym w Bonn dnia 12 grudnia 1991 r.Zmieniona wymianą pism z dnia 9 kwietnia 1997 r. i z dnia 16 lutego 1998 r.Ostatnio zmieniona Protokołem Ustaleń sporządzonym w Rabacie dnia 15 czerwca 1998 r.-  Umowa między Rządem Republiki Greckiej a Rządem Królestwa Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Atenach dnia 6 października 1998 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Grecja”;-  Umowa powinna być odczytywana w zestawieniu z Protokołem Ustaleń sporządzonym w Atenach dnia 6 października 1998 r.-  Umowa między Rządem Hiszpanii a Rządem Królestwa Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Madrycie dnia 7 lipca 1970 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Hiszpania”;Ostatnio uzupełniona wymianą pism z dnia 12 sierpnia 2003 r. i z dnia 25 sierpnia 2003 r.-  Umowa między Rządem Republiki Francuskiej a Rządem Jego Królewskiej Mości Króla Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Rabacie dnia 25 października 1957 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Francja”;-  Umowa między Rządem Republiki Włoskiej a Rządem Jego Królewskiej Mości Króla Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Rzymie dnia 8 lipca 1967 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Włochy”;Zmieniona Protokołem Ustaleń sporządzonym w Rzymie dnia 13 lipca 2000 r.Ostatnio zmieniona wymianą pism z dnia 17 października 2001 r. i z dnia 3 stycznia 2002 r.-  Umowa między Rządem Republiki Łotewskiej a Rządem Królestwa Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Warszawie dnia 19 maja 1999 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Łotwa”;-  Umowa między Rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga a Rządem Jego Królewskiej Mości Króla Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Bonn dnia 5 lipca 1961 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Luksemburg”;-  Umowa między Węgierską Republiką Ludową a Królestwem Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Rabacie dnia 21 marca 1967 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Węgry”;-  Umowa między Rządem Republiki Malty a Rządem Jego Królewskiej Mości Króla Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Rabacie dnia 26 maja 1983 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Malta”;-  Umowa między Rządem Jej Królewskiej Mości Królowej Niderlandów a Rządem Jego Królewskiej Mości Króla Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Rabacie dnia 20 maja 1959 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Niderlandy”;-  Umowa między Federalnym Rządem Austrii a Rządem Królestwa Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Rabacie dnia 27 lutego 2002 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Austria”;-  Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Królestwa Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Rabacie dnia 29 listopada 1969 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Polska”;-  Umowa między Portugalią a Królestwem Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Rabacie dnia 3 kwietnia 1958 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Portugalia”;Uzupełniona Uzgodnionym Protokołem sporządzonym w Lizbonie dnia 19 grudnia 1975 r.Ostatnio uzupełniona Uzgodnionym Protokołem sporządzonym w Lizbonie dnia 17 listopada 2003 r.-  Umowa między Rządem Królestwa Szwecji a Rządem Królestwa Maroka dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Rabacie dnia 14 listopada 1977 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Szwecja”;Uzupełniona wymianą pism z dnia 14 listopada 1977 r.-  Umowa między Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Rządem Królestwa Maroka dotycząca usług lotniczych, sporządzona w Londynie dnia 22 października 1965 r., zwana dalej w załączniku 2 „Umową Maroko-Zjednoczone Królestwo”;Zmieniona wymianą pism z dnia 10 i 14 października 1968 r.Zmieniona Uzgodnionym Protokołem sporządzonym w Londynie dnia 14 marca 1997 r.Zmieniona Uzgodnionym Protokołem sporządzonym w Rabacie dnia 17 października 1997 r.b) Umowy dotyczące usług lotniczych i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Królestwem Maroka a Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie ani nie były tymczasowo stosowane-  Umowa między Rządem Królestwa Niderlandów a Rządem Królestwa Maroka dotycząca usług lotniczych, w formie załącznika 1 do Protokołu Ustaleń sporządzonego w Hadze dnia 20 czerwca 2001 r., zwana dalej w załączniku 2 „parafowaną Umową Maroko-Niderlandy”.Załącznik 2Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku 1, o których mowa w artykułach od 2 do 5 niniejszej umowya) Wyznaczenie przez Państwo Członkowskie:-  Artykuł 18 Umowy Maroko-Belgia;-  Artykuł 13 Umowy Maroko-Republika Czeska;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Dania;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Niemcy;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Grecja;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Hiszpania;-  Artykuł 12 Umowy Maroko-Francja;-  Artykuł 14 Umowy Maroko-Włochy;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Łotwa;-  Artykuł 14 Umowy Maroko-Luksemburg;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Węgry;-  Artykuł 16 Umowy Maroko-Malta;-  Artykuł 17 Umowy Maroko-Niderlandy;-  Artykuł 3 parafowanej Umowy Maroko-Niderlandy;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Austria;-  Artykuł 7 Umowy Maroko-Polska;-  Artykuł 13 Umowy Maroko-Portugalia;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Szwecja;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Zjednoczone Królestwo.b) Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub pozwoleń:-  Artykuł 5 Umowy Maroko-Belgia;-  Artykuł 7 Umowy Maroko-Republika Czeska;-  Artykuł 4 Umowy Maroko-Dania;-  Artykuł 4 Umowy Maroko-Niemcy;-  Artykuł 4 Umowy Maroko-Grecja;-  Artykuł 4 Umowy Maroko-Hiszpania;-  Artykuł 6 Umowy Maroko-Francja;-  Artykuł 7 Umowy Maroko-Włochy;-  Artykuł 4 Umowy Maroko-Łotwa;-  Artykuł 7 Umowy Maroko-Luksemburg;-  Artykuł 8 Umowy Maroko-Węgry;-  Artykuł 9 Umowy Maroko-Malta;-  Artykuł 4 Umowy Maroko-Niderlandy;-  Artykuł 4 parafowanej Umowy Maroko-Niderlandy;-  Artykuł 4 Umowy Maroko-Austria;-  Artykuł 8 Umowy Maroko-Polska;-  Artykuł 6 Umowy Maroko-Portugalia;-  Artykuł 4 Umowy Maroko-Szwecja;-  Artykuł 4 Umowy Maroko-Zjednoczone Królestwo.c) Kontrola regulacyjna:-  Artykuł 9a Umowy Maroko-Niemcy;-  Artykuł 7 Umowy Maroko-Grecja;-  Artykuł 5a Umowy Maroko-Włochy;-  Artykuł 5 Umowy Maroko-Luksemburg;-  Artykuł 6 Umowy Maroko-Węgry;-  Artykuł 17 parafowanej Umowy Maroko-Niderlandy.d) Opodatkowanie paliwa lotniczego:-  Artykuł 7 Umowy Maroko-Belgia;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Republika Czeska;-  Artykuł 6 Umowy Maroko-Dania;-  Artykuł 6 Umowy Maroko-Niemcy;-  Artykuł 10 Umowy Maroko-Grecja;-  Artykuł 5 Umowy Maroko-Hiszpania;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Francja;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Włochy;-  Artykuł 14 Umowy Maroko-Łotwa;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Luksemburg;-  Artykuł 4 Umowy Maroko-Węgry;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Malta;-  Artykuł 6 Umowy Maroko-Niderlandy;-  Artykuł 10 parafowanej Umowy Maroko-Niderlandy;-  Artykuł 9 Umowy Maroko-Austria;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Polska;-  Artykuł 3 Umowy Maroko-Portugalia;-  Artykuł 6 Umowy Maroko-Szwecja;-  Artykuł 5 Umowy Maroko-Zjednoczone Królestwo.e) Opłaty za przewóz w obrębie Wspólnoty Europejskiej:-  Artykuł 19 Umowy Maroko-Belgia;-  Artykuł 19 Umowy Maroko-Republika Czeska;-  Artykuł 9 Umowy Maroko-Dania;-  Artykuł 9 Umowy Maroko-Niemcy;-  Artykuł 13 Umowy Maroko-Grecja;-  Artykuł 11 Umowy Maroko-Hiszpania;-  Artykuł 17 Umowy Maroko-Francja;-  Artykuł 20 Umowy Maroko-Włochy;-  Artykuł 10 Umowy Maroko-Łotwa;-  Artykuł 20 Umowy Maroko-Luksemburg;-  Artykuł 17 Umowy Maroko-Węgry;-  Artykuł 19 Umowy Maroko-Malta;-  Artykuł 18 Umowy Maroko-Niderlandy;-  Artykuł 6 parafowanej Umowy Maroko-Niderlandy;-  Artykuł 13 Umowy Maroko-Austria;-  Artykuł 19 Umowy Maroko-Polska;-  Artykuł 18 Umowy Maroko-Portugalia;-  Artykuł 9 Umowy Maroko-Szwecja;-  Artykuł 9 Umowy Maroko-Zjednoczone Królestwo.Załącznik 3Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej umowya) Republika Islandii (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);b) Księstwo Lichtensteinu (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);c) Królestwo Norwegii (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);d) Konfederacja Szwajcarska (w związku z umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).[1] Decyzja Rady nr 11323/03 z dnia 5 czerwca 2003 r. (dokument zastrzeżony)[2] Dz.U. […] z […], str. […].[3] Dz.U. […] z […], str. […].[4] Dz.U. […] z […], str. […].[5] Dz.U. […] z […], str. […].


title: Wniosek dotyczący decyzja Rady dotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej # Wniosek dotyczący decyzja Rady dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej

text:
Ważna informacja prawna

|

52006PC0178(01)

Wniosek dotyczący Decyzja Rady dotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej  /* COM/2006/0178 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 26.4.2006KOM(2006) 178 wersja ostateczna2006/0063 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJA RADYdotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii EuropejskiejWniosek dotyczącyDECYZJA RADYdotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej(przedstawione przez Komisję)UZASADNIENIEW dniu 18 maja 1999 r. Rada Unii Europejskiej oraz Republika Islandii i Królestwo Norwegii zawarły umowę dotyczącą włączenia tych dwóch państw we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen;Zgodnie z art. 21 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającego Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, w działaniach agencji uczestniczą kraje włączone we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. Niektóre warunki ich uczestnictwa regulują oddzielne umowy (tzw. „porozumienia”).Po udzieleniu Komisji upoważnienia w dniu 7 października 2004 r. prowadzone były negocjacje w sprawie zawarcia porozumienia z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii. W dniu 18 maja 2005 r. zakończono negocjacje i parafowano projekt porozumienia.Porozumienie dotyczy następujących kwestii: szczególnego, ograniczonego prawo głosu dla przedstawicieli Republiki Islandii i Królestwa Norwegii w zarządzie agencji, udziału finansowego Republiki Islandii i Królestwa Norwegii w budżecie agencji, ochrony i poufności danych, statusu prawny agencji w Republice Islandii i Królestwie Norwegii, odpowiedzialności agencji, uznania przez Republikę Islandii i Królestwo Norwegii właściwości Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wobec agencji, przywilejów i immunitetów agencji i jej pracowników oraz możliwości zatrudnienia obywateli islandzkich i norweskich przez dyrektora zarządzającego agencją w ramach umowy.Do porozumienia dołączono wspólną deklarację, podkreślającą, że przyznanie Republice Islandii i Królestwu Norwegii ograniczonego prawa głosu w agencji, która jest organem wspólnotowym, nie stanowi pod żadnym względem precedensu prawnego czy politycznego. Deklaracja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym wraz z porozumieniem.Podstawę prawną dla porozumienia stanowi art. 62 ust. 2 lit. a) oraz art. 66 w powiązaniu z art. 300 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.Wniosek dotyczącyDECYZJA RADYdotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii EuropejskiejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a) oraz art. 66 wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji[1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z art. 21 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającego Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, w działaniach agencji uczestniczą kraje włączone we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. Niektóre warunki ich uczestnictwa regulują oddzielne umowy (tzw. „porozumienia”).(2) Po udzieleniu Komisji upoważnienia w dniu 7 października 2004 r. prowadzono i zakończono negocjacje z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczące porozumienia w sprawie warunków uczestnictwa tych dwóch państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii.(3) Komisja przedstawiła Radzie projekt porozumienia.(4) Wskazane jest podpisanie porozumienia, które zostało parafowane 18 maja 2005 r., z zastrzeżeniem możliwości zawarcia go w późniejszym terminie.PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:ArtykułZ zastrzeżeniem możliwości zawarcia porozumienia w późniejszym terminie, Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej porozumienia w sprawie warunków uczestnictwa Islandii i Norwegii w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii.Tekst porozumienia został załączony do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli,W imieniu RadyPrzewodniczący 2006/0063 (CNS)Wniosek dotyczącyDECYZJA RADYdotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii EuropejskiejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. a oraz art. 66 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy, uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając wniosek Komisji[2],Uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z art. 21 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającego Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, w działaniach agencji uczestniczą kraje włączone we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. Niektóre warunki ich uczestnictwa regulują oddzielne umowy (tzw. „porozumienia”).(2) Po udzieleniu Komisji upoważnienia w dniu 7 października 2004 r. prowadzono i zakończono negocjacje z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczące porozumienia w sprawie warunków uczestnictwa tych dwóch państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii.(3) Zgodnie z decyzją Rady …./…./WE z dnia ……2006 r. i z zastrzeżeniem możliwości zawarcia go w późniejszym terminie, porozumienie zostało podpisane w imieniu Wspólnoty Europejskiej dnia …. 2006.(4) Porozumienie powinno zostać zawarte,PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Porozumienie w sprawie warunków uczestnictwa Islandii i Norwegii w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Tekst porozumienia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do złożenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej dokumentu zatwierdzającego, przewidzianego w art. 9 porozumienia, wyrażającego zgodę Wspólnoty na to, aby porozumienie było dla niej wiążące.Sporządzono w Brukseli,W imieniu RadyPrzewodniczący ZAŁĄCZNIKPOROZUMIENIEMiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii EuropejskiejWspólnota Europejska,reprezentowana przez Radę Unii Europejskiej;z jednej strony,orazRepublika Islandii (zwana dalej „Islandią”),iKrólestwo Norwegii (zwane dalej „Norwegią”),z drugiej strony,UWZGLĘDNIAJĄC umowę zawartą w dniu 18 maja 1999 r. przez Radę Unii Europejskiej z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, dotyczącą włączenia tych dwóch państw we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen (zwaną dalej „umową”);MAJĄC NA UWADZE, ŻE(1) Wspólnota Europejska ustanowiła rozporządzeniem Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r.[4] (zwanym dalej „rozporządzeniem”) Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii (zwaną dalej „agencją”);(2) Rozporządzenie stanowi rozwinięcie dorobku Schengen w rozumieniu umowy;(3) Rozporządzenie potwierdza w motywie 23 i art. 21 ust. 3, że kraje włączone we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen uczestniczą w pełni w działaniach agencji, choć z ograniczonymi prawami głosu;(4) Umowa nie określa warunków włączenia Islandii i Norwegii w działania nowych organów powołanych przez Unię Europejską w ramach dalszego rozwijania dorobku Schengen, dlatego niektóre aspekty tego włączenia w działania agencji powinny zostać określone w dodatkowym porozumieniu zawartym przez strony umowy;PODEJMUJĄ NASTĘPUJĄCE POSTANOWIENIA:Artykuł 1 ZarządIslandia i Norwegia są reprezentowane w zarządzie agencji jako określono w art. 21 ust. 3 rozporządzenia.Mają one prawo głosu:-  w zakresie decyzji dotyczących szczególnych działań przeprowadzanych na ich granicach zewnętrznych lub w ich pobliżu; wnioski w sprawie takich decyzji wymagają ich poparcia w głosowaniu przez przedstawicieli tych państw w zarządzie;-  w zakresie decyzji w sprawie szczególnych działań zgodnie z art. 3 (wspólne działania i projekty pilotażowe na granicach zewnętrznych), art. 7 (zarządzanie wyposażeniem technicznym), art. 8 (wspomaganie państw członkowskich w sytuacjach wymagających zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej na granicach zewnętrznych) oraz art. 9 ust. 1, zdanie pierwsze (wspólne działania dotyczące powrotów), przeprowadzanych w oparciu o zasoby ludzkie i wyposażenie udostępnione przez Islandię lub Norwegię;-  w zakresie decyzji w sprawie analizy ryzyka (opracowanie wspólnego zintegrowanego modelu analizy ryzyka), bezpośrednio dotyczących tych państw, zgodnie z art. 4;-  w zakresie decyzji w sprawie szkoleń zgodnie z art. 5, z wyłączeniem ustanowienia podstawowego programu szkoleń.Artykuł 2 Udział finansowyIslandia i Norwegia wpłacają do budżetu agencji wkład w wysokości określonej w art. 12 ust. 1 umowy.Artykuł 3 Ochrona i poufność danych1. Przy przekazywaniu danych osobowych władzom islandzkim i norweskim przez agencję stosuje się przepisy dyrektywy 95/46/WE.2. Przy przekazywaniu agencji danych przez władze islandzkie i norweskie stosuje się przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr (WE) nr 45/2001 z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych.3. Islandia i Norwegia przestrzegają zasad poufności dokumentów będących w posiadaniu agencji, jak określono w regulaminie wewnętrznym zarządu.Artykuł 4 Status prawnyAgencja posiada osobowość prawną na mocy prawa islandzkiego i norweskiego oraz zdolność do wszelkich czynności prawnych w Islandii i Norwegii przyznanych osobom prawnym na mocy prawa islandzkiego i norweskiego. Agencja może w szczególności nabywać i zbywać mienie ruchome i nieruchome oraz występować jako strona w postępowaniach sądowych.Artykuł 5 OdpowiedzialnośćOdpowiedzialność agencji regulowana jest zgodnie z art. 19 ust. 1, 3 i 5 rozporządzenia.Artykuł 6 Trybunał SprawiedliwościIslandia i Norwegia uznają właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wobec agencji, zgodnie z art. 19 ust. 2 i 4 rozporządzenia.Artykuł 7 Przywileje i immunitetyIslandia i Norwegia stosują wobec agencji i jej pracowników Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich oraz właściwe przepisy przyjęte zgodnie z protokołem.Artykuł 8 Pracownicy1. W drodze odstępstwa od art. 12 ust. 2 lit. a) Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, obywatele Islandii i Norwegii korzystający z pełni praw obywatelskich mogą zostać zatrudnieni w ramach umowy przez dyrektora zarządzającego agencją.2. Obywatele Islandii i Norwegii nie mogą zostać wyznaczeni na stanowisko dyrektora zarządzającego agencji lub jego zastępcy.3. Obywatele Islandii i Norwegii nie mogą zostać wybrani na stanowisko przewodniczącego zarządu lub jego zastępcy.Artykuł 9 Wejście w życie1. Niniejsze porozumienie wchodzi w życie w terminie jednego miesiąca od daty, z którą Sekretarz Generalny Rady, występujący w charakterze depozytariusza , stwierdzi, że spełnione zostały wszystkie warunki formalne dotyczące wyrażenia zgody przez strony niniejszego porozumienia lub w ich imieniu na to, aby porozumienie stało się dla nich wiążące.2. Porozumienie stosowane jest na zasadach przejściowych od dnia następującego po dniu jego podpisaniu.Artykuł 10 Okres obowiązywania i wygaśnięcie porozumienia1. Porozumienie zawiera się na czas nieokreślony.2. Porozumienie przestaje obowiązywać po upływie sześciu miesięcy od momentu wypowiedzenia go przez Islandię lub Norwegię lub od przyjęcia decyzji Rady Unii Europejskiej albo wygasa w inny sposób zgodnie z procedurami opisanymi w art. 11 i 16 umowy.Umowa, o której mowa w art. 17 umowy obejmuje również skutki wygaśnięcia niniejszego porozumienia.Porozumienie, jak również załączona deklaracja, zostały sporządzone w dwóch egzemplarzach, w języku angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, niderlandzkim, niemieckim, maltańskim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym wszystkie teksty zachowują jednakową moc.Sporządzono w …. dnia ….. 2006 r.W imieniu Rady Unii Europejskiej;W imieniu Republiki Islandii,W imieniu Królestwa NorwegiiWspólna deklaracja Wspólnoty Europejskiej oraz rządów Republiki Islandii i Królestwa Norwegii w sprawie umowy i porozumienia w sprawie warunków uczestnictwa Republiki Islandii i Królestwa Norwegii w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii:Wspólnota Europejska, rząd Republiki Islandii i Królestwa Norwegii,Zawierając porozumienie w sprawie warunków uczestnictwa Republiki Islandii i Królestwa Norwegii w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej zgodnie z art. 21 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r.,Niniejszym wspólnie oświadczają, że:Prawa głosu przyznane w wymienionym porozumieniu uzasadnione są szczególnymi stosunkami z Islandią i Norwegią ze względu na włączenie tych państw we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen, jak uznano w protokole Schengen do traktatu amsterdamskiego oraz w projekcie traktatu ustanawiającego konstytucje dla Europy.Przyznanie tego prawa głosu ma wyjątkowy charakter wynikający ze szczególnego charakteru współpracy Schengen i szczególnego statusu Norwegii i Islandii.Z tego względu nie może być ono postrzegane jako prawny lub polityczny precedens dla jakiejkolwiek innej dziedziny współpracy pomiędzy stronami wymienionego porozumienia lub dla udziału innych państw trzecich w działaniach innych agencji unijnych.Korzystanie z tego prawa głosu w żadnych okolicznościach nie może dotyczyć decyzji o charakterze regulacyjnym lub prawodawczym. [1] Dz.U. C […] z […], str. […].[2] Dz.U. C […] z […], str. […].[3] Dz.U. C […] z […], str. […].[4] Dz.U. L 349 z 25.11.2004, str. 1.


title: Wniosek decyzja Rady w sprawie podpisania umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem  - Wniosek decyzja Rady w sprawie zawarcia umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem

text:
Ważna informacja prawna

|

52009PC0106(01)

Wniosek decyzja Rady w sprawie podpisania umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem  /* COM/2009/0106 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 6.3.2009KOM(2009) 106 wersja ostateczna2009/0036 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie podpisania umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a PakistanemWniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem(przedstawione przez Komisję)UZASADNIENIEI. TłO POLITYCZNO-PRAWNEZawarcie umowy o readmisji z Pakistanem było jednym z zaleceń grupy roboczej wysokiego szczebla ds. planu działań w sprawie Afganistanu z 1999 r. W dniu 18 września 2000 r. Rada ds. Ogólnych upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem. W kwietniu 2001 r. Komisja przekazała projekt tekstu władzom pakistańskim. Po spotkaniu „trojki” ministerialnej w Islambadzie w dniach 18 i 19 lutego 2004 r. oraz po uzależnieniu ratyfikacji przez UE umowy o współpracy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Islamską Republiką Pakistanu o partnerstwie i rozwoju od zawarcia umowy o readmisji, w kwietniu 2004 r. w Islamabadzie odbyła się pierwsza runda formalnych negocjacji. Następnie odbyło się sześć kolejnych formalnych rund negocjacji, ostatnia w Brukseli w dniu 17 września 2007 r.Po zakończeniu ostatniej rundy negocjacji we wrześniu 2007 r., kiedy rozstrzygnięto wszystkie pozostałe kwestie sporne, obie strony skoncentrowały się na skłonieniu swoich odnośnych organów zwierzchnich do zaaprobowania uzgodnionego tekstu. Po długotrwałych konsultacjach i zakończeniu przez obie strony procesu zatwierdzania uzgodnionego tekstu, został on ostatecznie parafowany w dniu 9 września 2008 r. w Brukseli przez głównego negocjatora Komisji i ambasadora Pakistanu przy UE.Na wszystkich (oficjalnych i nieoficjalnych) etapach negocjacji w sprawie readmisji systematycznie informowano państwa członkowskie o przebiegu rozmów i zasięgano ich opinii.Dla Wspólnoty podstawą prawną umowy jest art. 63 ust. 3 lit. b) w związku z art. 300 TWE.Dołączone wnioski stanowią narzędzie prawne pozwalające na podpisanie i zawarcie umowy o readmisji. Rada podejmie decyzję w tej sprawie większością kwalifikowaną głosów. Parlament Europejski będzie musiał wyrazić formalną opinię w sprawie zawarcia umowy zgodnie z art. 300 ust. 3 Traktatu WE.Wniosek dotyczący decyzji w sprawie zawarcia umowy zawiera konieczne ustalenia wewnętrzne dotyczące jej praktycznego stosowania. Określono się w nim w szczególności, że Komisja, wspomagana przez ekspertów z państw członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie ds. Readmisji, ustanowionym na mocy art. 16 umowy. Zgodnie z art. 16 ust. 6 komitet ds. readmisji może przyjąć własny regulamin wewnętrzny. Podobnie jak w przypadku innych, zawartych wcześniej przez Wspólnotę umów o readmisji, stanowisko Wspólnoty w tej sprawie zostanie przyjęte przez Komisję w porozumieniu ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę. Jeśli chodzi o inne decyzje wspólnego komitetu, stanowisko Wspólnoty przyjmuje się zgodnie z obowiązującymi postanowieniami Traktatu.II. WYNIK NEGOCJACJIKomisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt umowy o readmisji jest akceptowalny dla Wspólnoty.Ostateczną treść umowy można podsumować w następujący sposób:- Umowa dzieli się na 7 sekcji i zawiera łącznie 21 artykuły. Zawiera także 6 załączników stanowiących jej integralną część i 10 wspólnych deklaracji.- Określone w umowie obowiązki w zakresie readmisji (art. 2 i 3) działają na zasadzie pełnej wzajemności, odnosząc się zarówno do własnych obywateli państw będących stronami umowy (art. 2), jak i do obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (art. 3).- Obowiązek readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (art. 3) wiąże się z następującymi warunkami wstępnymi: a) dana osoba posiada w momencie złożenia wniosku o readmisję ważną wizę lub dokument pobytowy wydane przez państwo rozpatrujące wniosek lub b) dana osoba bezprawnie wjechała na terytorium państwa składającego wniosek bezpośrednio z terytorium państwa rozpatrującego wniosek.. Wyżej wymienione warunki nie dotyczą osób podróżujących tranzytem lotniczym ani osób, którym państwo składające wniosek udzieliło prawa do bezwizowego wjazdu lub wystawiło długoterminową wizę albo długoterminowe zezwolenie na pobyt.- W zamian za zgodę Pakistanu na przyjęcie wyżej określonego obowiązku readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (art. 3) Wspólnota Europejska zgodziła się, aby umowa, bez uszczerbku dla zobowiązań stron do przyjmowania z powrotem swoich własnych obywateli wynikających z międzynarodowego prawa zwyczajowego, dotyczyła wyłącznie osób, które wjechały na terytoria stron po wejściu w życie umowy (art. 20 ust. 3).- Sekcja II umowy (art. 4–10 w związku z załącznikami 1–5) zawiera niezbędne ustalenia techniczne dotyczące procedury readmisji (wniosek o readmisję, środki dowodowe, terminy, sposoby przekazywania osób i wykorzystywane środki transportu) oraz „omyłkowej readmisji” (art. 10). Procedura jest w pewnym sensie elastyczna, co wynika z faktu, że wniosek o readmisję nie będzie wymagany w sytuacji, gdy osoba podlegająca readmisji jest w posiadaniu ważnego paszportu krajowego i – w przypadku obywateli państwa trzeciego – posiada także ważną wizę lub ważny dokument pobytowy wydane przez państwo, które ma taką osobę ponownie przyjąć na swoje terytorium (art. 4 ust. 2).- Jedna z sekcji umowy dotyczy operacji tranzytowych (art. 11 i 12 w związku z załącznikiem 6).- Artykuły 13–15 zawierają niezbędne ustalenia w sprawie kosztów, ochrony danych i stosowania umowy w kontekście innych zobowiązań międzynarodowych.- Utworzony zostanie Wspólny Komitet ds. Readmisji, którego zadania i uprawnienia określono w art. 16.- Aby umowę można było stosować w praktyce, w art. 17 przewidziano możliwość zawarcia dwustronnych protokołów wykonawczych między Pakistanem a poszczególnymi państwami członkowskimi. Związek między dwustronnymi protokołami wykonawczymi a umową wyjaśniono w art. 18.- Postanowienia końcowe (art. 19–21) zawierają niezbędne zasady dotyczące wejścia w życie umowy, czasu jej obowiązywania, ewentualnych zmian umowy, warunków jej rozwiązania oraz statusu prawnego załączników do umowy.- Szczególną sytuację Danii uwzględniono w preambule, w art. 1 lit. a), art. 19 ust. 2 oraz we wspólnej deklaracji dołączonej do umowy. Podobnie we wspólnej deklaracji do umowy uwzględniono fakt włączenia Norwegii i Islandii we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.III. WNIOSKIW świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada:- przyjęła decyzję o podpisaniu umowy w imieniu Wspólnoty i upoważniła przewodniczącego Rady do wyznaczenia w tym celu należycie umocowanej osoby (lub osób);- zatwierdziła, po konsultacji z Parlamentem Europejskim, załączony tekst umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem.WniosekDECYZJA RADYw sprawie podpisania umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a PakistanemRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 63 ust. 3 lit. b) w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji[1],A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:1.  Decyzją z dnia 18 września 2000 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem.2.  Negocjacje w sprawie umowy odbyły się w okresie pomiędzy kwietniem 2004 r. a wrześniem 2007 r.3.  Umowa parafowana w Brukseli w dniu 9 września 2008 r. powinna zostać podpisana, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie.4.  Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo zgłosiło chęć uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.5.  Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana ani jej nie podlega,PRZYJMUJE NSTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:ArtykułNiniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie.Sporządzono w Brukseli dniaW imieniu RadyPrzewodniczący2009/0036 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a PakistanemRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 63 ust. 3 lit. b) w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji[2],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[3],A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:6.  Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowę o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem.7.  Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu … 2009 r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …../…/WE z dnia [….] r.8.  Umowa ta powinna zostać zatwierdzona.9.  Na mocy umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Readmisji, który może przyjąć swój regulamin wewnętrzny. Właściwe jest wprowadzenie uproszczonej procedury ustalania stanowiska Wspólnoty w tym przypadku.10.  Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo zgłosiło chęć uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.11.  Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana ani jej nie podlega,PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowę o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem.Tekst umowy dołączono do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady przekazuje powiadomienie przewidziane w art. 20 ust. 2 umowy[4].Artykuł 3Komisja, wspomagana przez ekspertów z państw członkowskich zaproszonych na jej wniosek, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie ds. Readmisji ustanowionym na mocy art. 16 umowy.Artykuł 4Stanowisko Wspólnoty w ramach Wspólnego Komitetu ds. Readmisji w sprawie przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego zgodnie z wymogami art. 16 ust. 6 umowy przyjmuje Komisja po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.Artykuł 5Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli dniaW imieniu RadyPrzewodniczącyZałącznikUMOWA pomiędzy Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu w sprawie readmisji osób przebywających bez zezwoleniaWYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY,WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”, orazISLAMSKA REPUBLIKA PAKISTANU, zwana dalej „Pakistanem”,zwane dalej indywidualnie „Stroną”, a wspólnie „Stronami”,Pragnąc zacieśniać wzajemną współpracę w celu skutecznego zwalczania nielegalnej imigracji;Pragnąc ustanowić w drodze niniejszej Umowy oraz na zasadzie wzajemności szybkie i skuteczne procedury ustalania tożsamości i organizowania bezpiecznego i zgodnego z przepisami powrotu osób, które nie spełniają warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium Pakistanu bądź jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub przestały spełniać te warunki, oraz aby ułatwić tranzyt takich osób w duchu współpracy;Podkreślając, że niniejsza Umowa nie narusza praw, obowiązków i zakresu odpowiedzialności państw członkowskich Unii Europejskiej i Pakistanu wynikających z prawa międzynarodowego;Zważywszy, że postanowienia tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i wszystkie akty przyjęte na podstawie tego tytułu nie mają zastosowania do Królestwa Danii,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:ARTYKUŁ 1DefinicjeNa potrzeby niniejszej Umowy:a) „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej z wyjątkiem Królestwa Danii;b) „obywatel państwa członkowskiego” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo państwa członkowskiego w rozumieniu definicji przyjętej na potrzeby Wspólnoty;c) „obywatel Pakistanu” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo Pakistanu;d) „obywatel państwa trzeciego” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo inne niż obywatelstwo Pakistanu albo jednego z państw członkowskich;e) „bezpaństwowiec” oznacza każdą osobę nieposiadającą obywatelstwa;f) „zezwolenie na pobyt” oznacza wszelkiego rodzaju zezwolenie wydane przez Pakistan lub jedno z państw członkowskich uprawniające daną osobę do przebywania na terytorium państwa, które wydało zezwolenie.g) „wiza” oznacza zezwolenie wydane lub decyzję podjętą przez Pakistan lub jedno z państw członkowskich, wymagane w związku z wjazdem na terytorium Pakistanu lub jednego z państw członkowskich albo tranzytem przez terytorium tych krajów; Niniejsza definicja nie obejmuje lotniskowej wizy tranzytowej;h) „państwo składające wniosek” oznacza państwo (Pakistan lub jedno z państw członkowskich), które składa wniosek o readmisję zgodnie z art. 2 i art. 3 lub wniosek tranzytowy zgodnie z art. 12;i) „państwo rozpatrujące wniosek” oznacza państwo (Pakistan lub jedno z państw członkowskich), do którego skierowany jest wniosek o readmisję zgodnie z art. 2 i art. 3 lub wniosek tranzytowy zgodnie z art. 12 niniejszej umowy.SEKCJA I - OBOWIĄZKI W ZAKRESIE READMISJIARTYKUŁ 2Readmisja własnych obywateli(1) Państwo rozpatrujące wniosek, po ustaleniu obywatelstwa zgodnie art. 6, na wniosek państwa składającego wniosek ponownie przyjmuje swoich obywateli, którzy nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium państwa składającego wniosek lub przestały spełniać te warunki.(2) W razie konieczności państwo rozpatrujące wniosek bezzwłocznie wydaje osobie, na której readmisję wyrażono zgodę, dokument podróży, którego okres ważności wynosi przynajmniej 6 miesięcy. Jeżeli z przyczyn prawnych lub faktycznych dana osoba nie może zostać przekazana w okresie ważności dokumentu podróży, państwo rozpatrujące wniosek wydaje w ciągu 14 dni nowy dokument podróży z takim samym okresem ważności.ARTYKUŁ 3Readmisja obywateli państw trzecich i bezpaństwowców(1) Na wniosek państwa składającego wniosek i bez żadnych dodatkowych formalności innych niż przewidziane w niniejszej Umowie, państwo rozpatrujące wniosek dokonuje readmisji wszystkich obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania i pobytu na terytorium państwa składającego wniosek, lub przestali spełniać takie warunki, o ile takie osoby:a) posiadają w chwili składania wniosku o readmisję ważne zezwolenie na pobyt wydane przez państwo rozpatrujące wniosek, lubb) bezprawnie wjechały na terytorium państwa składającego wniosek bezpośrednio z terytorium państwa rozpatrującego wniosek. W rozumieniu niniejszego akapitu osoba przyjeżdża bezpośrednio z terytorium państwa rozpatrującego wniosek, jeżeli przybyła na terytorium państwa składającego wniosek, lub, w przypadku gdy państwem składającym wniosek jest Pakistan, na terytorium państw członkowskich, statkiem lub samolotem, bez międzylądowania lub zawijania do portu w innym państwie.(2) Obowiązek readmisji określony w ust. 1 nie ma zastosowania, gdya) obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec przebywał na terenie międzynarodowego portu lotniczego w państwie rozpatrującym wniosek jedynie przejazdem w związku z tranzytem lotniczym; lubb) państwo składające wniosek wydało obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi wizę lub zezwolenie na pobyt przed wjazdem tej osoby na jego terytorium lub po wjeździe, chyba że taka osoba jest w posiadaniu wizy lub zezwolenia na pobyt wydanych przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek, które mają dłuższy okres ważności;(3) Jeżeli państwo składające wniosek jest państwem członkowskim, obowiązek readmisji, o którym mowa w ust. 1, dotyczy tego państwa członkowskiego, które wydało wizę lub zezwolenie na pobyt. Jeśli wizę lub zezwolenie na pobyt wydały dwa państwa członkowskie lub więcej, obowiązek readmisji, o którym mowa w ust. 1, stosuje się do tego państwa członkowskiego, które wydało dokument o dłuższym okresie ważności lub – jeśli okres ważności jednego lub kilku z nich upłynął – dokument, który jest nadal ważny. Jeżeli upłynął okres ważności wszystkich dokumentów, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które wydało dokument z najpóźniejszą datą ważności.(4) W razie konieczności państwo rozpatrujące wniosek bezzwłocznie wydaje osobie, na której readmisję wyrażono zgodę, dokument podróży wymagany dla jej powrotu, którego okres ważności wynosi przynajmniej 6 miesięcy. Jeżeli z przyczyn prawnych lub faktycznych dana osoba nie może zostać przekazana w okresie ważności dokumentu podróży, państwo rozpatrujące wniosek wydaje w ciągu 14 dni kalendarzowych nowy dokument podróży z takim samym okresem ważności.SEKCJA II. PROCEDURA READMISJIARTYKUŁ 4Zasady(1) Z zastrzeżeniem postanowień ust. 2 przekazanie osoby, która ma podlegać readmisji na podstawie obowiązków określonych w art. 2 i 3 niniejszej Umowy, wymaga złożenia wniosku o readmisję do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek.(2) Bez uszczerbku dla postanowień art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 złożenie wniosku o readmisję nie jest konieczne, jeżeli osoba, która ma podlegać readmisji, posiada ważny dokument podróży, a tam gdzie to ma zastosowanie, ważną wizę lub zezwolenie na pobyt wydane przez państwo rozpatrujące wniosek.(3) Żadna osoba nie podlega readmisji tylko na podstawie dowodu obywatelstwa prima facie .ARTYKUŁ 5Wniosek o readmisję(1) Wniosek o readmisję zawiera następujące informacje:a) dane dotyczące tożsamości osoby, która ma podlegać readmisji (np. imię, nazwisko, data i miejsce urodzenia i ostatnie miejsce zamieszkania);b) wskazanie środków stanowiących dowód potwierdzający obywatelstwo, tranzyt, podstawy readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców, a także bezprawny wjazd i pobyt.(2) Wniosek o readmisję, w zakresie w jakim jest to możliwe, powinien również zawierać następujące informacje:a) oświadczenie stwierdzające, że osoba, która ma podlegać readmisji, może potrzebować pomocy lub opieki, pod warunkiem że osoba ta wyraziła jednoznaczną zgodę na takie oświadczenie;a) wszelkie inne środki ochrony lub bezpieczeństwa, które mogą być konieczne przy readmisji danej osoby.(3) Wspólny wzór formularza wniosku o readmisję stanowi załączniku 5 do niniejszej Umowy.ARTYKUŁ 6Środki dowodowe potwierdzające obywatelstwo(1) Dowód potwierdzający obywatelstwo nie może być oparty na fałszywych dokumentach.(2) Do celów stosowania art. 2 ust. 1 obywatelstwo można udowodnić za pomocą dokumentów wymienionych w załączniku 1 do niniejszej Umowy, nawet gdy upłynął ich okres ważności. Jeżeli przedstawiono takie dokumenty, państwo składające wniosek i państwo rozpatrujące wniosek wzajemnie uznają obywatelstwo bez prowadzenia dalszego dochodzenia.(3) Potwierdzenie obywatelstwa zgodnie z art. 2 ust. 1 obywatelstwo może nastąpić również za pomocą dokumentów wymienionych w załączniku 2 do niniejszej Umowy, nawet gdy upłynął ich okres ważności. Jeżeli przedstawiono takie dokumenty, państwo rozpatrujące wniosek rozpoczyna proces ustalania obywatelstwa danej osoby.(4) Jeżeli nie można okazać żadnego z dokumentów wymienionych w załączniku 1 lub 2, właściwe władze państwa składającego wniosek i przedstawicielstwo dyplomatyczne lub konsularne państwa rozpatrującego wniosek podejmują na wniosek czynności zmierzające do przeprowadzenia bez zbędnej zwłoki, rozmowy z osobą, która ma podlegać readmisji, w celu ustalenia jej obywatelstwa.ARTYKUŁ 7Środki dowodowe dotyczące obywateli państw trzecich i bezpaństwowców(1) Dowody istnienia podstaw do readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców określone w art. 3 ust. 1 obejmują w szczególności środki dowodowe wymienione w załączniku 3 do niniejszej Umowy; nie mogą się one opierać na fałszywych dokumentach. Wszelkie dowody muszą opierać się na elementach uznawanych wzajemnie przez państwo składające wniosek i państwo rozpatrujące wniosek(2) Dowody istnienia podstaw do readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców określone w art. 3 ust. 1 mogą także obejmować środki dowodowe wymienione w załączniku 4 do niniejszej Umowy. Jeżeli zostaną przedstawione takie środki dowodowe, państwo rozpatrujące wniosek uzna je za odpowiednie do wszczęcia dochodzenia.(3) O bezprawnym charakterze wjazdu, przebywania lub pobytu decyduje brak w dokumentach podróży danej osoby koniecznej wizy lub innego zezwolenia na pobyt na terytorium państwa składającego wniosek. Dowodem prima facie bezprawnego wjazdu, przebywania lub pobytu może być oświadczenie państwa składającego wniosek, że dana osoba nie posiada niezbędnych dokumentów podróży, wizy lub dokumentu pobytowego.ARTYKUŁ 8Terminy(1) Właściwy organ państwa składającego wniosek składa wniosek o readmisję do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek w ciągu jednego roku od daty uzyskania informacji, że obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec nie spełnia obowiązujących warunków wjazdu, pobytu lub zamieszkania na terytorium tego państwa lub przestał spełniać takie warunki. Jeżeli istnieją prawne lub faktyczne przeszkody uniemożliwiające złożenie wniosku w terminie, na wniosek termin przedłuża się, ale wyłącznie do czasu ustąpienia przeszkód.(2) Odpowiedź na wniosek o readmisję jest udzielana bez zbędnej zwłoki, w każdym przypadku w ciągu 30 dni kalendarzowych; odrzucenie wniosku o readmisję należy uzasadnić. Bieg terminu rozpoczyna się od dnia otrzymania wniosku o readmisję. Jeżeli zaistnieją przeszkody prawne lub faktyczne uniemożliwiające udzielenie odpowiedzi na wniosek w terminie, termin ten, na należycie umotywowany wniosek, może zostać przedłużony do maksymalnie 60 dni kalendarzowych, z wyjątkiem sytuacji, w której maksymalny okres zatrzymania w prawie krajowym państwa składającego wniosek jest równy lub krótszy od 60 dni. W przypadku braku odpowiedzi w tym terminie zgodę na przekazanie danej osoby uznaje się za udzieloną.(3) Po uzyskaniu zgody bądź w stosownych przypadkach po upływie terminów określonych w ust. 2 niniejszego artykułu przekazanie danej osoby następuje w ciągu trzech miesięcy. Na wniosek termin ten może być przedłużony o czas potrzebny do usunięcia występujących przeszkód prawnych lub praktycznych.ARTYKUŁ 9Formy przekazania i rodzaje transportuPrzed przekazaniem osoby właściwe organy Pakistanu oraz danego państwa członkowskiego dokonują z odpowiednim wyprzedzeniem uzgodnień na piśmie co do daty przekazania, przejścia granicznego, ewentualnej eskorty i środków transportu.ARTYKUŁ 10Omyłkowa readmisjaPakistan ponownie przyjmuje bez zwłoki każdą osobę przyjętą w ramach readmisji przez państwo członkowskie, a państwo członkowskie przyjmuje bez zwłoki każdą osobę przyjętą w ramach readmisji przez Pakistan, jeżeli w okresie trzech miesięcy po przekazaniu tej osoby ustalono, że wymogi określone w art. 2 lub 3 niniejszej umowy nie są spełnione. W takich przypadkach właściwe organy Pakistanu i danego państwa członkowskiego wymieniają także wszystkie dostępne informacje dotyczące rzeczywistej tożsamości, obywatelstwa i trasy tranzytu osoby, która ma być ponownie przyjęta.SEKCJA III -TRANZYTARTYKUŁ 11Zasady(1) Państwo rozpatrujące wniosek może zezwolić na tranzyt obywatela kraju trzeciego lub bezpaństwowca w sytuacji, gdy taki obywatel lub taka osoba nie może zostać zawrócona do państwa będącego celem jej podróży bezpośrednio po wykazaniu na podstawie dowodów pisemnych, że państwo będące celem podróży zobowiązało się do readmisji swojego obywatela lub tej osoby.(2) Państwo rozpatrujące wniosek może cofnąć swoją zgodę, jeżeli przestanie być zapewniona dalsza podróż przez potencjalne państwa tranzytu lub readmisja przez państwo docelowe. W takich przypadkach państwo składające wniosek przyjmuje z powrotem danego obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca na swój koszt.ARTYKUŁ 12Procedura tranzytowa(1) Wniosek o tranzyt składa się na piśmie do właściwego organu i zawiera on następujące informacje:a) rodzaj tranzytu, inne możliwe państwa tranzytu i końcowy cel podróży;b) szczegółowe informacje o danej osobie (np. imię, nazwisko, nazwisko rodowe, datę urodzenia i – jeśli to możliwe – miejsce urodzenia, obywatelstwo, rodzaj i numer dokumentu podróży);c) przewidywane przejście graniczne, termin przekazania i ewentualne użycie eskorty;wzór wspólnego formularza wniosku tranzytowego stanowi załącznik 6 do niniejszej Umowy.(2) Państwo rozpatrujące wniosek powiadamia na piśmie państwo składające wniosek o swojej decyzji w ciągu 14 dni kalendarzowych, a jeżeli zezwala na tranzyt, potwierdza przejście graniczne i przewidywany termin przekazania.(3) Jeśli tranzyt odbywa się drogą lotniczą, osoba, która podlega tranzytowi, oraz ewentualne osoby ją eskortujące są zwolnione z obowiązku uzyskania lotniskowych wiz tranzytowych.(4) Właściwe organy państwa rozpatrującego wniosek, pod warunkiem przeprowadzenia wzajemnych konsultacji, udzielają niezbędnej pomocy przy tranzycie, w szczególności poprzez nadzorowanie osób podlegających readmisji oraz zapewnienie właściwych do tego celu udogodnień, zgodnie ze swoimi prawami i procedurami.SEKCJA IV – KOSZTYARTYKUŁ 13Koszty transportu oraz tranzytuBez uszczerbku dla prawa właściwych władz państwa składającego wniosek do dochodzenia zwrotu kosztów związanych z readmisją od osoby, która ma jej podlegać, lub od osób trzecich, wszystkie koszty transportu poniesione w związku z readmisją i operacjami tranzytu do granicy państwa końcowego przeznaczenia pokrywa zgodnie z niniejszą Umową państwo składające wniosek. W przypadku omyłkowej readmisji (art. 10) koszty te ponosi państwo, które musi przyjąć daną osobę z powrotem.SEKCJA V - OCHRONA DANYCHI SPÓJNOŚĆ Z INNYMI ZOBOWIĄZANIAMI PRAWNYMIARTYKUŁ 14Dane osobowe(1) Przetwarzanie danych osobowych może mieć miejsce wyłącznie wówczas, gdy jest konieczne do wykonania niniejszej Umowy przez właściwe organy Pakistanu i państw członkowskich.Do celów niniejszego artykułu zastosowanie mają definicje zawarte w art. 2 dyrektywy 95/46/WE.W przypadku gdy kontroler jest właściwym organem państwa członkowskiego, przetwarzanie danych podlega przepisom dyrektywy 95/46/WE i przepisom krajowym przyjętym zgodnie z tą dyrektywą, w tym zasadom dotyczącym przekazywania danych osobowych do krajów trzecich.(2) Ponadto, przetwarzanie danych osobowych do celów wykonania niniejszej Umowy, a w szczególności przekazywanie danych osobowych z Pakistanu do państwa członkowskiego i odwrotnie, podlega następującym zasadom:a) dane osobowe muszą być przetwarzane uczciwie i zgodnie z prawem;b) dane osobowe muszą być zbierane w określonym, jednoznacznym i prawnie dopuszczonym celu związanym z wykonaniem niniejszej Umowy i nie mogą być dalej przetwarzane przez organ przekazujący ani organ, który je przyjmuje, w sposób niezgodny z tym celem;c) dane osobowe muszą być adekwatne do potrzeb i istotne dla danej sprawy oraz nie mogą wykraczać poza cel, w jakim są gromadzone lub dalej przetwarzane; w szczególności przekazywane dane osobowe mogą dotyczyć wyłącznie:-  szczegółowych informacji o osobie, która ma zostać przekazana (np. imię, nazwisko, wszelkie poprzednie imiona i nazwiska, przezwiska lub pseudonimy, data i miejsce urodzenia, płeć, obecne i poprzednie obywatelstwo);-  paszportu lub dowodu tożsamości (numer, okres ważności, data wydania, nazwa organu wydającego, miejsce wydania);-  miejsc międzylądowań i trasy podróży;-  innych informacji koniecznych do ustalenia tożsamości osoby, która ma zostać przekazana lub do zbadania wymogów dotyczących readmisji zgodnie z niniejszą Umową;d) dane osobowe muszą być dokładne, a w razie konieczności aktualizowane;e) dane osobowe należy przechowywać w formie umożliwiającej identyfikację osób, których dotyczą, przez okres nie dłuższy niż jest to konieczne do celu, w jakim zostały zgromadzone lub w jakim są dalej przetwarzane;f) zarówno organ przekazujący dane osobowe, jak i organ przyjmujący dane, podejmują wszelkie uzasadnione kroki w celu zapewnienia odpowiednio sprostowania, usunięcia lub zablokowania danych osobowych, w przypadku gdy ich przetwarzanie nie jest zgodne z postanowieniami niniejszego artykułu, w szczególności w przypadku, gdy nie są one adekwatne do potrzeb, istotne dla sprawy, dokładne lub gdy wykraczają poza cel, w jakim są przetwarzane. Dotyczy to także zgłaszania drugiej stronie wszelkich przypadków sprostowania, usunięcia lub zablokowania danych;g) organ przyjmujący dane powiadamia organ przekazujący dane na jego wniosek o sposobie wykorzystania przekazanych danych i uzyskanych wynikach;h) dane osobowe można przekazywać wyłącznie właściwym organom. Udostępnienie otrzymanych danych innym organom wymaga wcześniejszej zgody organu przekazującego;i) organy przekazujące i otrzymujące dane osobowe są zobowiązane do prowadzenia pisemnego rejestru przekazywanych i otrzymywanych danych osobowych.ARTYKUŁ 15Spójność z innymi zobowiązaniami prawnymi(1) Niniejsza Umowa nie ma wpływu na prawa, obowiązki i zakres odpowiedzialności Wspólnoty, państw członkowskich oraz Pakistanu wynikające z prawa międzynarodowego i umów międzynarodowych, których są stronami.(2) Żadne postanowienia niniejszej Umowy nie uniemożliwiają powrotu danej osoby na mocy innych dwustronnych uzgodnień.(3) Niniejsza umowa nie ma wpływu na środki odwoławcze i prawa dostępne danym osobom na mocy prawodawstwa kraju przyjmującego, w tym wynikające z prawa międzynarodowego.SEKCJA VI - WPROWADZENIE W ŻYCIE I STOSOWANIEARTYKUŁ 16Wspólny Komitet ds. Readmisji(1) Umawiające się Strony udzielają sobie wzajemnie pomocy w zakresie stosowania i wykładni niniejszej Umowy. W tym celu Strony ustanawiają Wspólny Komitet ds. Readmisji (dalej zwany „komitetem”), którego zadania obejmują w szczególności:a) nadzorowanie stosowania niniejszej Umowy;b) podejmowanie decyzji w sprawie uzgodnień technicznych niezbędnych do jednolitego stosowania Umowy, w tym w sprawie zmian załączników 3 i 4;c) prowadzenie regularnej wymiany informacji na temat protokołów wykonawczych sporządzanych przez poszczególne państwa członkowskie i Pakistan zgodnie z art. 17;d) proponowanie wprowadzenia zmian do niniejszej Umowy i załączników 1 i 2.(2) Decyzje komitetu są podejmowane jednomyślnie i odpowiednio wykonywane.(3) W skład komitetu wchodzą przedstawiciele Wspólnoty Europejskiej i Pakistanu; Wspólnotę reprezentuje Komisja Europejska, którą wspomagają eksperci z państw członkowskich.(4) Komitet zbiera się w razie potrzeby na wniosek jednej z Umawiających się Stron, zazwyczaj co roku.(5) Spory, których komitet nie może rozstrzygnąć, są rozstrzygane w drodze konsultacji pomiędzy Stronami.(6) Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny i ustala język roboczy wspólny dla obydwu Stron.ARTYKUŁ 17Protokoły wykonawcze(1) Pakistan i państwa członkowskie mogą sporządzić protokół wykonawczy zawierający zasady dotyczące:a) wyznaczania właściwych organów, przejść granicznych i wymiany punktów kontaktowych;b) warunków powrotu osób pod eskortą, w tym tranzytu eskortowanych obywateli państw trzecich i bezpaństwowców;c) środków i dokumentów uzupełniających te wymienione w załącznikach 1-4 do niniejszej Umowy.(2) Protokoły wykonawcze, o których mowa w ust. 1, wchodzą w życie po ich zgłoszeniu komitetowi (art. 16).ARTYKUŁ 18Związek z dwustronnymi umowami o readmisji lub uzgodnieniami państw członkowskichPostanowienia niniejszej umowy mają pierwszeństwo wobec postanowień wszelkich dwustronnych umów lub innych uzgodnień dotyczących readmisji osób przebywających bez zezwolenia, które zostały zawarte lub mogą zgodnie z art. 17 niniejszej Umowy zostać zawarte przez poszczególne państwa członkowskie oraz Pakistan w zakresie, w jakim takie postanowienia są niezgodne z postanowieniami niniejszej Umowy.SEKCJA VII - PRZEPISY KOŃCOWEARTYKUŁ 19Terytorialny zakres stosowania(1) Z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu, niniejszą Umowę stosuje się na terytorium, na którym ma zastosowanie Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską oraz na terytorium Pakistanu.(2) Niniejsza Umowa nie ma zastosowania na terytorium Królestwa Danii.ARTYKUŁ 20Wejście w życie, czas obowiązywania i rozwiązanie umowy(1) Strony ratyfikują lub zatwierdzają niniejszą Umowę zgodnie z ich odpowiednimi procedurami.(2) Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonają wzajemnego powiadomienia o zakończeniu procedur określonych w ustępie pierwszym.(3) Bez uszczerbku dla istniejących zobowiązań Stron do przyjmowania z powrotem własnych obywateli wynikających z międzynarodowego prawa zwyczajowego, niniejsza Umowa wraz z protokołami wykonawczymi ma zastosowanie do osób, które wjechały na terytorium Pakistanu i państw członkowskich po jej wejściu w życie.(4) Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w dowolnym czasie, powiadamiając o tym drugą Stronę. Niniejsza Umowa przestaje obowiązywać sześć miesięcy po dokonaniu takiego powiadomienia.ARTYKUŁ 21Załączniki Załączniki 1 do 6 stanowią integralną część niniejszej Umowy.Sporządzono w … dnia … r. w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każda wersja językowa jest na równi autentyczna.W imieniu Islamskiej Republiki Pakistanu W imieniu Wspólnoty Europejskiej(…..) (…..)Załącznik 1WSPÓLNY WYKAZ DOKUMENTÓW, KTÓRYCH PRZEDSTAWIENIE JEST UZNAWANE ZA DOWÓD OBYWATELSTWA (ART 2 UST. 1 W ZWIĄZKU Z ART. 6 UST. 2)-  Wszelkiego rodzaju autentyczne paszporty (paszporty krajowe, dyplomatyczne, służbowe, zbiorowe oraz zastępcze, w tym paszporty dla dzieci);-  Skomputeryzowane krajowe dokumenty tożsamości-  Autentyczne zaświadczenia o obywatelstwie.Załącznik 2WYKAZ DOKUMENTÓW, KTÓRYCH PRZEDSTAWIENIE POWOWDUJE WSZCZĘCIE PROCEDURY USTALANIA OBYWATELSTWA (ART 2 UST. 1 W ZWIĄZKU Z ART. 6 UST. 3)-  Cyfrowe odciski palców lub inne dane biometryczne;-  tymczasowe krajowe dokumenty tożsamości, wojskowe dowody tożsamości i akty urodzenia wydane przez rząd strony rozpatrującej wniosek;-  fotokopie wszelkich dokumentów wymienionych w załączniku 1 do niniejszej Umowy;-  prawa jazdy lub ich fotokopie*;-  fotokopie* innych urzędowych dokumentów, w których wymieniono lub wskazano obywatelstwo (np. świadectwo urodzenia);-  legitymacje służbowe, książeczki żeglarskie, legitymacje służbowe kapitanów jednostek morskich oraz ich fotokopie*;-  oświadczenia danych osób;* Na potrzeby niniejszego załącznika termin „fotokopie” oznacza fotokopie oficjalnie poświadczone przez władze Pakistanu lub państw członkowskich.Załącznik 3WSPÓLNY WYKAZ DOKUMENTÓW, KTÓRE SĄ UZNAWANE ZA DOWÓD PRIMA FACIE POTWIERDZAJĄCY SPEŁNIENIE WARUNKÓW DLA READMISJI OBYWATELI PAŃSTW TRZECICH I BEZPAŃSTWOWCÓW (ART 3 UST. 1 W ZWIĄZKU Z ART. 7 UST. 1)-  stemple wjazdu lub wyjazdu bądź adnotacje w dokumencie podróży danej osoby;-  ważna wiza lub zezwolenie na pobyt wydane przez państwo rozpatrujące wniosek;Załącznik 4WSPÓLNY WYKAZ DOKUMENTÓW, KTÓRE SĄ UZNAWANE ZA DOWÓD UMOŻLIWIAJĄCY WSZCZĘCIE DOCHODZENIA W CELU READMISJI OBYWATELI PAŃSTW TRZECICH I BEZPAŃSTWOWCÓW (ART 3 W ZWIĄZKU Z ART. 7 UST. 2)-  oficjalne oświadczenie złożone w szczególności przez pracowników służby granicznej, lub świadków bona fide (np. personelu linii powietrznych), którzy mogą potwierdzić, że dana osoba przekroczyła granicę.-  wydany przez właściwe organy państwa składającego wniosek opis miejsca i okoliczności, w których dana osoba została przejęta po wjeździe na terytorium tego państwa;-  informacje dotyczące tożsamości lub pobytu osoby dostarczone przez organizację międzynarodową (np. Wysokiego Komisarza Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR));-  zgłoszenia/potwierdzenia informacji przez członków rodziny;-  oświadczenie danej osoby;-  bilety imienne oraz wszelkiego rodzaju zaświadczenia lub rachunki (np. rachunki hotelowe, karty przyjęć u lekarzy/dentystów, karty wejścia do instytucji publicznych/prywatnych itd.), które jednoznacznie wskazują, że dana osoba pozostawała na terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek;-  bilety imienne lub listy pasażerów podróżujących samolotem lub statkiem, które wskazują trasę podróży na terytorium państwa rozpatrującego wniosek;-  informacje wskazujące na to, że dana osoba korzystała z usług kurierskich lub usług biur podróży.Załącznik 5[Godło Pakistanu]……………………………………… ……………………………………………………………………………… (Miejsce i data)(oznaczenie właściwego organu państwa składającego wniosek)Źródło: …………………………………Do………………………………………………………………………………………………………………………(Oznaczenie właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek)WNIOSEK O READMISJĘzgodnie z art. 5 umowy z dnia … (data podpisania) r. pomiędzy Wspólnotą Europejską i Islamską Republiką Pakistanu o readmisji osób przebywających nielegalnieA. DANE OSOBOWE1. Imię i nazwisko (podkreślić nazwisko):……………………………………………………….2. Nazwisko panieńskie:……………………………………………………….3. Data i miejsce urodzenia:……………………………………………………….4. Płeć i wygląd (wzrost, kolor oczu, znaki szczególne itp.):……………………………………………………………………………………………………….5. Znany(-a) również jako (wcześniejsze imiona i nazwiska, inne imiona i nazwiska używane przez daną osobę, imiona i nazwiska, pod jakimi jest znana lub pseudonimy):……………………………………………………………………………………………………….6. Obywatelstwo i język:……………………………………………………………………………………………………….7. Stan cywilny: żonaty/zamężna kawaler/panna rozwiedziony/-a wdowiec/wdowaJeśli żonaty/zamężna: imię i nazwisko współmałżonka…imiona i wiek dzieci (jeśli są) …………………………………………………..…….………………………………...……………...………..………………………………………..………………..……………………………………………………..…..8. Ostatni adres w:a) państwie składającym wniosekb) państwie rozpatrującym wniosek………………………………………………………………………………………………………………..B. SZCZEGÓLNE OKOLICZNOŚCI ZWIĄZANE Z OSOBĄ PRZEKAZYWANĄ1. Stan zdrowia:(np. wskazanie konieczności zapewnienia specjalnej opieki medycznej; łacińska nazwa choroby zakaźnej):……………………………………………………………………………………………………….2. Wskazanie osoby szczególnie niebezpiecznej(np. podejrzenie popełnienia poważnego przestępstwa; agresywne zachowanie):……………………………………………………………………………………………………….C. ZAŁĄCZONE ŚRODKI DOWODOWE1. ……………………………………………… ………………………………………………(nr paszportu) (data i miejsce wydania)……………………………………………… ………………………………………………(organ wydający) (data ważności)2. ……………………………………………… ………………………………………………(nr dowodu tożsamości) (data i miejsce wydania)……………………………………………… ………………………………………………(organ wydający) (data ważności)3. ……………………………………………… ………………………………………………(akt urodzenia) (data i miejsce wydania)……………………………………………… ………………………………………………(organ wydający) (data ważności)4. ……………………………………………… ………………………………………………(nr innego oficjalnego dokumentu) (data i miejsce wydania)……………………………………………… ………………………………………………(organ wydający) (data ważności)D. UWAGI………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..(podpis) (pieczęć/stempel)Załącznik 6[Godło Pakistanu]……………………………………… ……………………………………………………………………………… (Miejsce i data)(oznaczenie właściwego organu państwa składającego wniosek)Źródło: …………………………………Do………………………………………………………………………………………………………………………(Oznaczenie właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek)WNIOSEK TRANZYTOWYzgodnie z art. 11 umowy z dnia … r. pomiędzyWspólnotą Europejską i Islamską Republiką Pakistanuo readmisji osób przebywających nielegalnieA. DANE OSOBOWE1. Imię i nazwisko (podkreślić nazwisko):……………………………………………………….2. Nazwisko panieńskie:……………………………………………………….3. Data i miejsce urodzenia:……………………………………………………….4. Płeć i wygląd (wzrost, kolor oczu, znaki szczególne itp.):……………………………………………………………………………………………………….5. Znany(-a) również jako (wcześniejsze imiona i nazwiska, inne imiona i nazwiska używane przez daną osobę, imiona i nazwiska, pod jakimi jest znana lub pseudonimy):……………………………………………………………………………………………………….6. Obywatelstwo i język:……………………………………………………………………………………………………….7. Rodzaj i numer dokumentu podróży:……………………………………………………………………………………………………….B. OPERACJA TRANZYTOWA1. Rodzaj tranzytudrogą lotniczą drogą morską drogą lądową2. Państwo będące miejscem przeznaczenia……………………………………………………………………………………………………….3. Inne ewentualne państwa tranzytu……………………………………………………………………………………………………….4. Planowane miejsca przekroczenia granicy, data i godzina przekazania i ewentualne osoby eskortujące……………………………………………………………………………………………………….……………………………………………………………………………………………………….……………………………………………………………………………………………………….5. Czy istnieje gwarancja przyjęcia w innym państwie tranzytu i państwie będącego miejscem przeznaczenia?tak nieC. UWAGI………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..(podpis) (pieczęć/stempel)Wspólna deklaracja w sprawie artykułu 1 lit. f)Do celów art. 1 lit. f) Strony zgadzają się, że „zezwolenia na pobyt” nie obejmuje czasowych zezwoleń na pobyt na terytorium tych krajów w związku z rozpatrywaniem wniosku o azyl lub wydanie dokumentu pobytowego.Wspólna deklaracja w sprawie artykułu 2 ustęp 1Strony przyjmują do wiadomości, że zgodnie z obecną pakistańską ustawą o obywatelstwie z 1951 r. i wynikającymi z niej zasadami, obywatel Pakistanu nie może zrezygnować ze swojego obywatelstwa nie uzyskawszy ważnego dokumentu gwarantującego uzyskanie obywatelstwa innego państwa.Strony zgadzają się przeprowadzić wzajemne konsultacje, jeżeli i kiedy zaistnieje taka potrzeba.Wspólna deklaracja w sprawie art. 3W odniesieniu do art. 3 Strony będą starały się, co do zasady, zapewnić powrót każdego obywatela kraju trzeciego lub bezpaństwowca, który nie spełnia obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na ich odnośnych terytoriach, do jego państwa pochodzenia, lub który przestał spełniać takie warunki.Wspólna deklaracja w sprawie artykułu 3 ustęp 1 lit. b)Strony zgadzają się, że za „międzylądowanie lub zawijanie do portu w innym państwie” nie uznaje się pobytu w państwie trzecim w związku z tranzytem lotniczym w rozumieniu niniejszych postanowień.Wspólna deklaracja w sprawie artykułu 8 ustęp 2Strony zgadzają się, że w stosunku do wniosków o readmisję złożonych przez państwa członkowskie, w których zgodnie z przepisami krajowymi maksymalny okres zatrzymania wynosi 30 dni lub krócej, termin 30 dni kalendarzowych, o którym mowa w art. 8 ust. 2, obejmuje, w przypadku udzielenia pozytywnej odpowiedzi na wniosek o readmisję, wydanie dokumentu podróży niezbędnego do readmisji danej osoby zgodnie z art. 2 ust. 2 i art. 3 ust. 4 Umowy.Wspólna deklaracja Komisji Europejskiej i Pakistanu w sprawie legalnej migracjiZgodnie z interesem Pakistanu, polegającym na wykorzystywaniu możliwości legalnej migracji istniejących w państwach członkowskich Unii Europejskiej, Strony zgodziły się, że stosowanie umowy o readmisji pomiędzy WE a Pakistanem będzie umożliwiało zachęcanie poszczególnych państw członkowskich do oferowania możliwości legalnej migracji obywatelom pakistańskim. W tym kontekście Komisja Europejska wzywa państwa członkowskie do podjęcia rozmów z Pakistanem, zgodnie z ich własnym prawodawstwem krajowym, dotyczących możliwości legalnej migracji dla obywateli pakistańskich.Wspólna deklaracja w sprawie pomocy technicznejStrony są zobowiązane do wdrożenia niniejszej umowy w oparciu o zasady wspólnej odpowiedzialności i zrównoważonego partnerstwa w duchu solidarności, jeżeli chodzi o zarządzanie przepływami migracyjnymi pomiędzy UE a Pakistanem.W tym kontekście Unia Europejska będzie wspierała Pakistan za pośrednictwem wspólnotowych programów pomocy, w szczególności programu Aeneas, w stosowaniu wszystkich elementów niniejszej Umowy, w tym udzielając pomocy przy przesiedlaniu i zagwarantowaniu dobrobytu osobom podlegającym readmisji.Tego typu wsparcie może, co do zasady, obejmować także wspieranie powiązań pomiędzy migracją a rozwojem, organizowanie i wspieranie legalnej migracji ekonomicznej, zarządzanie nielegalną migracją, ochronę migrantów przez wykorzystaniem i wykluczeniem.Wspólna deklaracja dotycząca DaniiStrony przyjmują do wiadomości, że niniejsza Umowa nie ma zastosowania do terytorium Królestwa Danii ani do jego obywateli. W takich okolicznościach Pakistan powinien zawrzeć z Danią umowę o readmisji na takich samych warunkach, jak niniejsza Umowa.Wspólna deklaracja dotycząca Islandii i NorwegiiStrony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Wspólnotą Europejską a Islandią i Norwegią, w szczególności na mocy Umowy z dnia 18 maja 1999 r., dotyczącej włączenia tych krajów we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. W takich okolicznościach Pakistan powinien zawrzeć umowę o readmisji z Islandią i Norwegią na takich samych warunkach jak niniejsza Umowa.Wspólna deklaracja w sprawie kompleksowego dialogu dotyczącego zarządzania migracjąStrony zobowiązują się do prowadzenia kompleksowego dialogu dotyczącego zarządzania migracją w ramach wspólnej komisji, która ma powstać na mocy umowy o współpracy trzeciej generacji pomiędzy WE a Pakistanem. Dialog ten będzie obejmował politykę wizową w celu ułatwienia wymiany międzyludzkiej. [1] Dz.U. C[2] Dz.U. C[3][4] Termin wejścia w życie umowy o readmisji zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.ZdjęcieZdjęcie