				|

		52014PC0379

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie (WE) nr 184/2005 w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich w odniesieniu do powierzenia Komisji uprawnień delegowanych i wykonawczych do przyjmowania niektórych środków /* COM/2014/0379 final - 2014/0194 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
W Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
(TFUE) dokonuje się rozróżnienia między uprawnieniami
powierzonymi Komisji w zakresie przyjmowania aktów o charakterze
nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub
zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy danego aktu
ustawodawczego, ustanowionymi w art. 290 ust. 1 TFUE (akty delegowane), a
uprawnieniami wykonawczymi powierzonymi Komisji w zakresie przyjmowania
jednolitych warunków wykonywania prawnie wiążących aktów Unii,
ustanowionymi w art. 291 ust. 2 TFUE (akty wykonawcze).
W związku z przyjęciem
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16
lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące
trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień
wykonawczych przez Komisję[1]
Komisja zobowiązała się[2]
do dokonywania przeglądu aktów ustawodawczych, które zawierają
obecnie odesłania do procedury regulacyjnej połączonej z
kontrolą, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w Traktacie.
Celem tych przeglądów jest usunięcie
wszystkich przepisów odsyłających do procedury regulacyjnej
połączonej z kontrolą ze wszystkich instrumentów legislacyjnych
przed zakończeniem siódmej kadencji Parlamentu (czerwiec 2014 r.).
W związku z
dostosowaniem rozporządzenia (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie
bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i
zagranicznych inwestycji bezpośrednich[3]
do nowych przepisów przewidzianych w TFUE uprawnienia wykonawcze przyznane
obecnie Komisji na podstawie wspomnianego rozporządzenia należy
ugruntować uprawnienia wykonawcze powierzone obecnie Komisji,
przyznając jej uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych lub
wykonawczych.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Przeprowadzono konsultacje z na forum
posiedzenia dyrektorów ds. statystyk makroekonomicznych (DMES), z grupą
roboczą ds. bilansu płatniczego oraz Komitetem ds. Bilansu Płatniczego.
Nie zaszła potrzeba przeprowadzenia oceny
skutków.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
·      Krótki opis proponowanych działań
Celem niniejszego wniosku jest zmiana
rozporządzenia (WE) nr 184/2005, tak aby dostosować je do nowego
kontekstu instytucjonalnego.
Konkretnym celem jest określenie
uprawnień powierzonych Komisji i ustanowienie odpowiednich procedur
przyjmowania środków na podstawie tych uprawnień.
Proponuje się
upoważnić Komisję do przyjmowania aktów delegowanych w
przypadkach, gdy ze względu na zmiany gospodarcze i techniczne należy
zaktualizować wymogi dotyczące danych, łącznie z terminami
ich przekazywania, weryfikowaniem, rozszerzaniem i ograniczaniem poszczególnych
kategorii danych określonych w załączniku I, a także gdy
zaistnieje konieczność zaktualizowania definicji określonych w
załączniku II.
Ponadto konieczne są jednolite warunki
dotyczące wykonania rozporządzenia (WE) nr 184/2005 w odniesieniu do
sprawozdań dotyczących jakości. W związku z tym proponuje
się powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze, zgodnie z
procedurą sprawdzającą przewidzianą w art. 5
rozporządzenia (UE) nr 182/2011, w celu przyjęcia wspólnych norm
jakości i harmonizacji treści i częstotliwości
składania sprawozdań dotyczących jakości.
·      Udoskonalenie Europejskiego Systemu Statystycznego
W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009
z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej[4] zdefiniowano Europejski
System Statystyczny (ESS) jako partnerstwo pomiędzy unijnym organem
statystycznym, którym jest Komisja (Eurostat), oraz krajowymi urzędami
statystycznymi (KUS) i innymi organami krajowymi odpowiedzialnymi w każdym
państwie członkowskim za opracowywanie, tworzenie i rozpowszechnianie
statystyki europejskiej.
Za komitet patronacki w ramach ESS uważa się Komitet ds.
Europejskiego Systemu Statystycznego (Komitet ds. ESS), ustanowiony na mocy
art. 7 rozporządzenia (WE) nr 223/2009. Wspiera on Komisję w
wykonywaniu kompetencji wykonawczych w niektórych obszarach statystycznych. W
ich zakres nie wchodzą bilanse płatnicze, międzynarodowy handel
usługami i bezpośrednie inwestycje zagraniczne.
W tych dziedzinach, zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr
184/2005, Komisję wspomaga Komitet ds. Bilansu Płatniczego.
W celu poprawy koordynacji i partnerstwa
Komisja proponuje nową przejrzystą strukturę piramidalną
ESS, z Komitetem ds. ESS jako najwyższym organem strategicznym. Jeden z
aspektów tego udoskonalenia polega na skupieniu uprawnień w ramach
procedury komitetowej w rękach Komitetu ds. ESS. W lutym 2012 r.[5] podejście to
uzyskało poparcie Komitetu ds. ESS.
W związku z tym proponuje się
również zmianę rozporządzenia (WE) nr 184/2005 poprzez
zastąpienie odniesień do Komitetu ds. Bilansu Płatniczego
odniesieniami do Komitetu ds. ESS.
·
Podstawa prawna
Artykuł 338 ust. 1 Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
·
Wybór instrumentów
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i
Rady.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu na budżet
Unii.
5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE
Brak
·
Europejski Obszar Gospodarczy
Proponowany akt prawny ma znaczenie dla EOG i
w związku z tym jego zakres powinien obejmować Europejski Obszar
Gospodarczy.
2014/0194 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie (WE) nr
184/2005 w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego,
międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji
bezpośrednich w odniesieniu do powierzenia Komisji uprawnień
delegowanych i wykonawczych do przyjmowania niektórych środków
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 338 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       W związku z
wejściem w życie Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
(„Traktatu”) uprawnienia powierzone Komisji należy dostosować do
postanowień art. 290 i 291 Traktatu.
(2)       W związku z
przyjęciem rozporządzenia (UE) nr 182/2011[6] Komisja
zobowiązała się[7]
do dokonywania przeglądu aktów ustawodawczych, które zawierają
obecnie odesłania do procedury regulacyjnej połączonej z
kontrolą, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w Traktacie.
(3)       Komisja powinna mieć
uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych na mocy art. 290 TFUE w celu
uzupełniania lub zmieniania niektórych, innych niż istotne, elementów
określonych aktów ustawodawczych, w szczególności aby uwzględnić
rozwój gospodarczy, społeczny i postęp techniczny. Komisja powinna
dopilnować, by te akty delegowane nie nakładały znacznego
dodatkowego obciążenia administracyjnego na państwa
członkowskie ani na udzielające odpowiedzi jednostki organizacyjne.
(4)       Rozporządzenie (WE) nr
184/2005[8]
dotyczące bilansu płatniczego (BP), międzynarodowego handlu
usługami (MHU) i bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ) zawiera
odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą i w
związku z tym powinno zostać poddane przeglądowi w świetle
kryteriów ustanowionych w Traktacie.
(5)       W kontekście
dostosowania rozporządzenia (WE) nr 184/2005 do nowych postanowień
Traktatu należy ugruntować uprawnienia wykonawcze powierzone obecnie
Komisji, przyznając jej uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych lub
wykonawczych.
(6)       Należy
upoważnić Komisję do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290
Traktatu w przypadkach, gdy ze względu na zmiany gospodarcze i techniczne
należy zaktualizować wymogi dotyczące danych, łącznie
z terminami ich przekazywania, weryfikowaniem, rozszerzaniem i ograniczaniem
poszczególnych kategorii danych określonych w załączniku I, a
także gdy zaistnieje konieczność zaktualizowania definicji
określonych w załączniku II.
(7)       Szczególnie ważne jest,
aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne
konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując
akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i
odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i
Radzie.
(8)       W celu zapewnienia
jednolitych warunków wykonywania rozporządzenia (WE) nr 184/2005
należy przyznać uprawnienia wykonawcze Komisji w celu przyjęcia
wspólnych norm jakości i harmonizacji treści i
częstotliwości składania sprawozdań dotyczących
jakości. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z
rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.
(9)       Komitet ds. Bilansu Płatniczego, o którym mowa w art. 11
rozporządzenia (WE) nr 184/2005, doradza Komisji i wspiera ją w
wykonywaniu jej uprawnień wykonawczych.
(10)     W ramach strategii dotyczącej
nowego Europejskiego Systemu Statystycznego (ESS), której celem jest poprawa
koordynacji i partnerstwa w ramach nowej przejrzystej struktury piramidalnej
ESS, Komitet ds. Europejskiego Systemu Statystycznego (ESSC) ustanowiony
rozporządzeniem (WE) nr 223/2009[9]
powinien pełnić rolę doradczą i wspierać Komisję
w wykonywaniu jej uprawnień wykonawczych.
(11)     W związku z tym
rozporządzenie (WE) nr 184/2005 należy zmienić,
zastępując odniesienia do Komitetu ds. Bilansu Płatniczego
odniesieniami do Komitetu ds. ESS.
(12)     Istniejąca dobra
współpraca operacyjna między krajowymi bankami centralnymi (KBC) i
krajowymi urzędami statystycznymi oraz między Eurostatem a
Europejskim Bankiem Centralnym jest atutem, który należy kontynuować
i rozwijać dalej w kontekście poprawy ogólnej harmonizacji i
jakości statystyki dotyczącej bilansu płatniczego, statystyki
finansowej, statystyki finansów sektora instytucji rządowych i
samorządowych, statystyki makroekonomicznej i rachunków narodowych. KBC będą
nadal ściśle włączone w przygotowywanie wszystkich decyzji
dotyczących BP, MHU i BIZ poprzez ich udział w odpowiednich grupach
ekspertów Komisji odpowiedzialnych za BP, MHU i BIZ. Strategiczna
współpraca między ESS i ESBC jest koordynowana w Europejskim Forum
Statystycznym, ustanowionym na podstawie protokołu ustaleń w sprawie
współpracy między członkami Europejskiego Systemu Statystycznego
i członkami Europejskiego Systemu Banków Centralnych[10]
podpisanego w dniu 24 kwietnia 2013 r.
(13)     Aby zapewniona została
pewność prawa, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć
wpływu na procedury przyjmowania środków, które zostały
wszczęte, lecz niesfinalizowane, przed dniem wejścia w życie
niniejszego rozporządzenia.
(14)     Należy zatem odpowiednio
zmienić rozporządzenie (WE) nr 184/2005,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 184/2005 wprowadza się
następujące zmiany:
1)           w art. 2 dodaje się ustęp
w brzmieniu:
„3. Upoważnia się Komisję do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 10 Traktatu w przypadkach, gdy ze względu na
zmiany gospodarcze i techniczne należy zaktualizować wymogi
dotyczące danych, łącznie z terminami ich przekazywania,
weryfikowaniem, rozszerzaniem i ograniczaniem poszczególnych kategorii danych
określonych w załączniku I, a także gdy zaistnieje
konieczność zaktualizowania definicji określonych w
załączniku II.”;
2)           art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Komisja przyjmuje, w
drodze aktów wykonawczych, wspólne standardy jakości, jak również
zawartość i częstotliwość sprawozdań
dotyczących jakości z uwzględnieniem wpływu na koszt
gromadzenia i opracowywania danych oraz istotnych zmian dotyczących
gromadzenia danych.
Te akty wykonawcze
przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której
mowa w art. 11 ust. 2.
Na podstawie sprawozdań dotyczących jakości,
jakość przekazywanych danych jest oceniana przez Komisję z
pomocą Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego, o którym mowa w
art. 11 ust. 1.
Ocena przeprowadzona przez Komisję jest przesyłana do
wiadomości Parlamentu Europejskiego.”;
3)           art. 10 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł
10
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.         Powierzenie Komisji uprawnień
do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w
niniejszym artykule.
2.         Wykonując uprawnienia
delegowane w art. 2 ust. 3, Komisja dopilnuje, aby akty delegowane nie
nakładały znaczącego dodatkowego obciążenia
administracyjnego na państwa członkowskie ani na respondentów.
3.         Uprawnienia do przyjmowania aktów
delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 3, powierza się Komisji na czas
nieokreślony od dnia [Publication office: please insert the exact date
of the entry into force of the amending Regulation].
4.         Przekazanie uprawnień, o
którym mowa w art. 2 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie
odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę.
Decyzja o odwołaniu kończy
przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja
o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej
opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub
w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie
wpływa ona na ważność jakichkolwiek już
obowiązujących aktów delegowanych.
5.         Niezwłocznie po przyjęciu
aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie.
6.         Akt delegowany przyjęty na
podstawie art. 2 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament
Europejski lub Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy
od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy, przed
upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały
Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża
się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;
4) art. 11 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 11
Komitet
1.         Komisję wspomaga Komitet ds. Europejskiego Systemu
Statystycznego, ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i
Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki
europejskiej(*). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16
lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące
trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień
wykonawczych przez Komisję(**).
2.         W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr
182/2011.ˮ.
_______________________
(*) Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164.
(**) Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie nie ma
wpływu na procedury przyjmowania środków przewidzianych w
rozporządzeniu (WE) nr 184/2005, które zostały wszczęte, lecz niesfinalizowane,
przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
[2]               Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 19.
[3]               Dz.U. L 35 z 8.2.2005, s. 23.
[4]               Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164.
[5]               12. posiedzenie Komitetu ds. ESS, 12 lutego 2012 r.
[6]               Rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r.
ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez
państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez
Komisję (Dz.U.
L 55 z 28.2.2011, s. 13).
[7]               Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 19.
[8]               Rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. w sprawie statystyki Wspólnoty
w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami
i zagranicznych inwestycji bezpośrednich (Dz.U. L 35 z 8.2.2005, s. 23).
[9]               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej (Dz.U. L
87 z 31.3.2009, s. 164).
[10]             http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_PUBLIC/MOU_ESS_ESCB/EN/MOU_ESS_ESCB-EN.PDF


title: Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)

text:
Ważna informacja prawna

|

52006PC0237

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 24.5.2006KOM(2006) 237 wersja ostateczna2006/0082 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1.  Artykuł 69 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 określa pułap rocznych przydziałów w ramach wydatków strukturalnych Wspólnoty w regionach kwalifikujących się do objęcia celem konwergencji (tzw. „przepis ograniczający”), a art. 70 ust. 3 i ust. 4 tego rozporządzenia ustanawia stawki wkładu EFFROW.2.  W uzgodnionej przez Radę Europejską perspektywie finansowej na lata 2007–2013 ustalono pułapy rocznych przydziałów w ramach wydatków strukturalnych Wspólnoty w regionach kwalifikujących się do objęcia celem konwergencji, mające zastosowanie do poszczególnych państw członkowskich, przy czym są one różne od pułapów ustalonych w art. 69 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.3.  Zgodnie z tymi samymi uzgodnieniami Republice Portugalii przydzielono kwotę 320 mln EUR, która może nie podlegać wymogowi współfinansowania krajowego przewidzianemu w art. 70 ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.4.  W celu dostosowania „przepisu ograniczającego” do uzgodnień Rady Europejskiej oraz stosownych przepisów prawodawstwa wspólnotowego mających zastosowanie do funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w latach 2007–2013, a także w celu zwolnienia Portugalii z wymogu współfinansowania krajowego w odniesieniu do kwoty 320 mln EUR, konieczne jest wprowadzenie zmian do rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.2006/0082 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 i 299 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[1],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2],uwzględniając opinię Komitetu Regionów[3],a także mając na uwadze, co następuje:5.  Artykuł 69 ust. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)[4] określa pułap rocznych przydziałów z funduszy strukturalnych Wspólnoty w regionach kwalifikujących się do objęcia celem konwergencji, a art. 70 ust. 3 i ust. 4 tego rozporządzenia ustanawia stawki wkładu EFFROW.6.  W Perspektywie finansowej na lata 2007–2013 uzgodnionej przez Radę Europejską w grudniu 2005 r. ustalono pułapy rocznych przydziałów w ramach wydatków strukturalnych Wspólnoty w regionach kwalifikujących się do objęcia celem konwergencji, mające zastosowanie do poszczególnych państw członkowskich, przy czym są one różne od pułapu ustalonego w art. 69 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.7.  Zgodnie z Perspektywą finansową na lata 2007–2013, Portugalii przydzielono kwotę 320 mln EUR, która może nie podlegać wymogowi współfinansowania krajowego przewidzianemu w art. 70 ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.8.  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1698/2005,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 1698/2005 wprowadza się następujące zmiany:1) W art. 69 ust. 6 otrzymuje następujące brzmienie:“6. Komisja zagwarantuje, aby całkowite roczne przydziały z EFFROW pochodzące z EFOGR – Sekcja Orientacji dla jakiegokolwiek państwa członkowskiego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, oraz z EFRR, EFS i FS zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym ustanawiającym ogólne zasady dotyczące tych funduszy dla okresu od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., w tym wkład EFRR zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym regulującym Europejski Instrument Sąsiedztwa, pochodzące z Instrumentu Przedakcesyjnego zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym regulującym ten instrument oraz z części IFOR wnoszącej wkład do celu konwergencji, nie przekroczyły następujących limitów.-  3,7893 % PKB państw członkowskich, których przecięty DNB na jednego mieszkańca w latach 2001–2003 był niższy niż 40 % średniej UE-25,-  3,7135 % PKB państw członkowskich, których przecięty DNB na jednego mieszkańca w latach 2001–2003 był równy lub wyższy niż 40 % i niższy niż 50 % średniej UE-25,-  3,6188 % PKB państw członkowskich, których przecięty DNB na jednego mieszkańca w latach 2001–2003 był równy lub wyższy niż 50 % i niższy niż 55 % średniej UE-25,-  3,5240 % PKB państw członkowskich, których przecięty DNB na jednego mieszkańca w latach 2001–2003 był równy lub wyższy niż 55 % i niższy niż 60 % średniej UE-25,-  3,4293 % PKB państw członkowskich, których przecięty DNB na jednego mieszkańca w latach 2001–2003 był równy lub wyższy niż 60 % i niższy niż 65 % średniej UE-25,-  3,3346 % PKB państw członkowskich, których przecięty DNB na jednego mieszkańca w latach 2001–2003 był równy lub wyższy niż 65 % i niższy niż 70 % średniej UE-25,-  3,2398 % PKB państw członkowskich, których przecięty DNB na jednego mieszkańca w latach 2001–2003 był równy lub wyższy niż 70 % i niższy niż 75 % średniej UE-25,-  powyżej tego poziomu maksymalny poziom transferu jest zmniejszany o 0,09 punktu procentowego PKB za każde kolejne 5 punktów procentowych średniego DNB na jednego mieszkańca w latach 2001–2003 w porównaniu ze średnią UE-25.Obliczenia PKB sporządzone przez Komisję będą oparte na danych statystycznych opublikowanych w kwietniu 2005 r. Poszczególne krajowe stopy wzrostu PKB dla lat 2007–2013 prognozowane przez Komisję w kwietniu 2005 r. będą stosowane oddzielnie do każdego państwa członkowskiego.Jeśli w 2010 r. stwierdzi się, iż skumulowany PKB któregokolwiek państwa członkowskiego za lata 2007–2009 odbiega o więcej niż ±5 % od skumulowanego PKB wyliczonego zgodnie z ust. 3, także w wyniku zmian kursów walutowych, kwoty przydzielone na ten okres danemu państwu członkowskiemu zgodnie z ust. 1 zostaną odpowiednio skorygowane. Łączny wynik netto tych korekt, dodatni czy ujemny, nie może przekroczyć 3 mld EUR. W każdym przypadku, jeżeli wynik netto jest dodatni, całkowite zasoby dodatkowe są ograniczane do poziomu niewykorzystanych zasobów w stosunku do maksymalnego poziomu dostępnych środków na zobowiązania w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności na lata 2007–2010. Ostateczne korekty zostaną rozłożone na równe części na lata 2011–2013.Aby odzwierciedlić wartość polskiego złotego w okresie referencyjnym, kwota otrzymana w wyniku zastosowania wobec Polski stawki procentowej, o której mowa w pierwszym podpunkcie, zostanie pomnożona przez współczynnik 1,04 za okres do terminu przeglądu, o którym mowa w trzecim podpunkcie.”2) W art. 70 dodaje się następujący ustęp w brzmieniu:„4a. Ust. 3 i ust. 4 mogą nie być stosowane w Portugalii w odniesieniu do kwoty 320 mln EUR.”Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyOCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH |1. | LINIA BUDŻETOWA: 05 04 05 01 | ŚRODKI (WPB 2007 r.): 12 343 028 111 euro |2. | TYTUŁ: Rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) |3. | PODSTAWA PRAWNA: Artykuł 37 i art. 299 ust. 2 traktatu WE |4. | CELE: Niezbędna jest zmiana rozporządzenia (WE) nr 1698/2005: 1) w celu doprowadzenia „przepisu ograniczającego” do zgodności z uzgodnieniami Rady Europejskiej oraz ze stosownymi przepisami prawodawstwa wspólnotowego mającymi zastosowanie do funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w latach 2007–2013, 2) w celu zwolnienia Portugalii z wymogu współfinansowania krajowego w odniesieniu do kwoty 320 mln EUR. |5. | SKUTKI FINANSOWE | OKRES 12 MIESIĘCY (w milionach EUR) | BIEŻĄCY ROK BUDŻETOWY 2006 (w milionach EUR) | KOLEJNY ROK BUDŻETOWY 2007 (w milionach EUR) |5.0 | WYDATKI – PONIESIONE Z BUDŻETU WE (REFUNDACJE/SKUP INTERWENCYJNY) – WŁADZE KRAJOWE – INNE | – | – | – |5.1 | DOCHODY – ŚRODKI WŁASNE WE (OPŁATY WYRÓWNAWCZE / NALEŻNOŚCI CELNE) – KRAJOWE | – | – | – |2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 |5.0.1 | SZACOWANE WYDATKI | – | – | – | (1) | (1) | (1) |5.1.1 | SZACOWANE DOCHODY | – | – | – | – | – | – |5.2 | METODA OBLICZENIOWA: – |6.0 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |6.1 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |6.2 | CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? | TAK NIE |6.3 | CZY ŚRODKI BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ W KOLEJNYCH BUDŻETACH? | TAK NIE |UWAGI: (1) Proponowane zmiany nie doprowadzą do nadmiernego wykorzystania środków budżetowych w stosunku do łącznej puli przewidzianej dla funduszy strukturalnych. |[1] Dz.U. C z …, str. ….[2] Dz.U. C z …, str. ….[3] Dz.U. C z …, str. ….[4] Dz.U. L 277 z 21.10.2005, str. 1.


Ważna informacja prawna

|

52008PC0250

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 w odniesieniu do wprowadzenia euro na Słowacji  /* KOM/2008/0250 wersja ostateczna - CNB 2008/0096 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 7.5.2008KOM(2008) 250 wersja ostateczna2008/0096 (CNB)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 w odniesieniu do wprowadzenia euro na Słowacji(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1. Kontekst wnioskuW dniu 7 maja 2008 r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie decyzji Rady zgodnie z art. 122 ust. 2 TWE, w którym stwierdzono, że Słowacja spełnia warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty, i w którym proponuje się uchylenie z dniem 1 stycznia 2009 r. derogacji w stosunku do Słowacji.W przypadku podjęcia pozytywnej decyzji Rada będzie następnie musiała uchwalić pozostałe środki niezbędne do wprowadzenia euro na Słowacji.Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euro[1] reguluje wprowadzenie euro w pierwszej grupie państw członkowskich należących do strefy euro oraz w Grecji[2]. Rozporządzenie to zostało zmienione:– rozporządzeniem (WE) nr 2169/2005, w celu przygotowania przyszłych rozszerzeń strefy euro;– rozporządzeniem (WE) nr 1647/2006, w celu uwzględnienia Słowenii (która przyjęła euro w dniu 1 stycznia 2007 r.);– rozporządzeniem (WE) nr 835/2007, w celu uwzględnienia Cypru (który przyjął euro w dniu 1 stycznia 2008 r.);– rozporządzeniem (WE) nr 836/2007, w celu uwzględnienia Malty (która przyjęła euro w dniu 1 stycznia 2008 r.).Aby Słowacja także mogła zostać uwzględniona w rozporządzeniu (WE) 974/98, należy dodać do wspomnianego rozporządzenia odniesienie do tego państwa członkowskiego. W niniejszym wniosku zawarto niezbędne zmiany do powyższego rozporządzenia.Słowacki plan wymiany waluty krajowej na euro zakłada zastosowanie tzw. scenariusza „big bang”, czyli równoczesne przyjęcie euro jako waluty na Słowacji oraz wprowadzenie banknotów i monet euro do obiegu w tym państwie członkowskim.2. ASPEKTY PRAWNE2.1. Podstawa prawnaPodstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 123 ust. 5 TWE, umożliwiający podjęcie decyzji o innych środkach niezbędnych do wprowadzenia euro w państwie członkowskim, w stosunku do którego uchylono derogację na mocy art. 122 ust. 2 TWE.W sprawie wniosku Komisji Rada stanowi jednomyślnie głosami państw członkowskich nieobjętych derogacją oraz danego państwa członkowskiego i po przeprowadzeniu konsultacji z EBC.2.2. Pomocniczość i proporcjonalnośćNiniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.Inicjatywa nie wykracza poza zakres konieczny dla osiągnięcia jej celów, zatem jest ona zgodna z zasadą proporcjonalności.2.3. Wybór instrumentów prawnychRozporządzenie stanowi jedyny właściwy instrument prawny umożliwiający zmianę rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euro.3. Wpływ na budżetWniosek nie ma wpływu na budżet Wspólnoty.4. Komentarz do poszczególnych artykułów4.1. Artykuł 1Zgodnie z art. 1 lit. a) oraz z art. 1a rozporządzenia (WE) nr 974/98 w tabeli zamieszczonej w załączniku do tego rozporządzenia wymieniono uczestniczące państwa członkowskie oraz określono datę przyjęcia euro, datę wymiany pieniądza gotówkowego oraz, w stosownych przypadkach, okres stopniowego wycofywania w przypadku danych państw członkowskich. Zgodnie z art. 1 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 974/98, okres stopniowego wycofywania ma zastosowanie wyłącznie w przypadku tych państw członkowskich, w których data przyjęcia euro pokrywa się z datą wymiany pieniądza gotówkowego. Sytuacja taka nie miała miejsca w przypadku jedenastu państw członkowskich, które przyjęły euro dnia 1 stycznia 1999 r., ani w przypadku Grecji, która przyjęła euro dnia 1 stycznia 2001 r. W przypadku Słowenii, Cypru i Malty data przyjęcia euro pokrywała się z datą wymiany pieniądza gotówkowego (dzień 1 stycznia 2007 r. dla Słowenii i 1 stycznia 2008 r. dla Cypru i Malty), jednak kraje te postanowiły nie wprowadzać okresu stopniowego wycofywania waluty krajowej. Także słowacki plan wymiany waluty krajowej na euro przewiduje, że data przyjęcia euro pokryje się z datą wymiany pieniądza gotówkowego (dzień 1 stycznia 2009 r.), przy czym kraj ten postanowił nie wprowadzać okresu stopniowego wycofywania waluty krajowej.W niniejszym artykule dodaje się Słowację i następujące odpowiednie dane dla tego państwa członkowskiego do tabeli w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 974/98 w porządku protokolarnym.Państwo członkowskie | Data przyjęcia euro | Data wymiany pieniądza gotówkowego | Państwo członkowskie korzystające z okresu stopniowego wycofywania |„Słowacja | 1 stycznia 2009 r. | 1 stycznia 2009 r. | Nie” |4.2. Artykuł 2Artykuł ten określa datę wejścia w życie omawianego rozporządzenia na dzień 1 stycznia 2009 r., co ma na celu zapewnienie, aby nastąpiło ono w terminie zgodnym z innymi aktami prawnymi Rady odnoszącymi się do przyjęcia euro przez Słowację, tj. z datą uchylenia derogacji i datą wejścia w życie kursu wymiany słowackiej korony.2008/0096 (CNB)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 w odniesieniu do wprowadzenia euro na SłowacjiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 123 ust. 5,uwzględniając zalecenie Komisji[3],uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego[4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. sprawie wprowadzenia euro[5] przewiduje zastąpienie przez euro walut uczestniczących państw członkowskich, które spełniły warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty z datą, kiedy Wspólnota rozpoczęła trzeci etap unii gospodarczej i walutowej.(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2596/2000[6] zmieniło rozporządzenie (WE) nr 974/98 w celu zastąpienia waluty Grecji przez euro.(3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2169/2005[7] zmieniło rozporządzenie (WE) nr 974/98 w celu przygotowania do przyszłego wprowadzenia euro w państwach członkowskich, które nie przyjęły jeszcze euro jako jednej waluty.(4) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1647/2006[8] zmieniło rozporządzenie (WE) nr 974/98 w celu zastąpienia waluty Słowenii przez euro.(5) Rozporządzenie Rady (WE) nr 835/2007[9] zmieniło rozporządzenie (WE) nr 974/98 w celu zastąpienia waluty Cypru przez euro.(6) Rozporządzenie Rady (WE) nr 836/2007[10] zmieniło rozporządzenie (WE) nr 974/98 w celu zastąpienia waluty Malty przez euro.(7) Zgodnie z art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r. Słowacja jest państwem członkowskim objętym derogacją w rozumieniu art. 122 Traktatu.(8) Zgodnie z decyzją Rady 2008/…/WE z dnia … … 2008 r. zgodnie z art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia przez Słowację jednej waluty w dniu 1 stycznia 2009 r.[11], Słowacja spełnia warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty i należy uchylić derogację w stosunku do Słowacji ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2009 r.(9) Wprowadzenie euro na Słowacji wymaga rozszerzenia na Słowację obecnie obowiązujących przepisów dotyczących wprowadzenia euro określonych w rozporządzeniu (WE) nr 974/98.(10) W słowackim planie wymiany waluty krajowej na euro określono, że banknoty i monety euro powinny stać się prawnym środkiem płatniczym w tym państwie członkowskim z dniem wprowadzenia euro jako waluty. Przyjęcie euro i wymiana pieniądza gotówkowego nastąpią zatem dnia 1 stycznia 2009 r. Okres stopniowego wycofywania waluty krajowej nie ma zastosowania.(11) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 974/98,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 974/98 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.Sporządzono w Brukseli dniaW imieniu RadyPrzewodniczącyZałącznikW załączniku do rozporządzenia (WE) nr 974/98 między pozycjami dotyczącymi Słowenii i Finlandii dodaje się następujący wiersz.Państwo członkowskie | Data przyjęcia euro | Data wymiany pieniądza gotówkowego | Państwo członkowskie korzystające z okresu stopniowego wycofywania |- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -„Słowacja | 1 stycznia 2009 r. | 1 stycznia 2009 r. | Nie” |[1] Dz.U. L 139 z 11.5.1998, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1647/2006 z dnia 7 listopada 2006 r. (Dz.U. L 309 z 9.11.2006, s. 2).[2] Por. rozporządzenie Rady (WE) nr 2596/2000 z dnia 27 listopada 2000 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euro (Dz.U. L 300 z 29.11.2000, s. 2).[3] Dz.U. C z , str. .[4] Dz.U. C z , str. .[5] Dz.U. L 139 z 11.5.1998, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr xxx/2007 (Dz.U. L ...z ..., str. ...).[6] Dz.U. L 300 z 29.11.2000, s. 2.[7] Dz.U. L 346 z 29.12.2005, s. 1.[8] Dz.U. L 309 z 9.11.2006, s. 2.[9] Dz.U. L z , s. .[10] Dz.U. L z , s. .[11] Dz.U. L z , s. .


title: Wniosek rozporządzenie Rady dotyczące wprowadzenia w życie porozumień zawartych przez WE w następstwie negocjacji w ramach artykułu XXIV.6 GATT 1994, zmieniające załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

text:
Ważna informacja prawna

|

52005PC0450

Wniosek dotyczący zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie mobilności transnarodowej we Wspólnocie w celach edukacji i kształcenia zawodowego -  Europejska Karta na rzecz Jakości Mobilności  /* COM/2005/0450 końcowy - COD 2005/0179 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 23.9.2005COM(2005) 450 końcowy2005/0179 (COD)Wniosek dotyczącyZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie mobilności transnarodowej we Wspólnocie w celach edukacji i kształcenia zawodowego: Europejska Karta na rzecz Jakości Mobilności(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku Mobilność jest jednym z głównych celów polityki edukacji i kształcenia Unii Europejskiej, przewidzianych w art. 149 i 150 Traktatu WE. Pomaga ona budować poczucie obywatelstwa europejskiego i rozwijać świadomość europejską poprzez poprawę zrozumienia tego, czym jest różnorodność kulturowa i językowa, jak również wspiera tworzenie europejskiego obszaru edukacji i kształcenia, zgodnie z celami strategicznymi wyznaczonymi przez Radę Europejską w Lizbonie w marcu 2000 r. Od samego początku swego istnienia, unijne programy na rzecz edukacji i kształcenia w znacznym stopniu przyczyniają się do realizacji tego celu. Na przykład program Erasmus, w ramach którego ponad 1 mln młodych ludzi odbyło część swoich studiów uniwersyteckich w innym Państwie Członkowskim, jest programem sztandarowym – jednym z niewielu działań unijnych rozpoznawanych przez bardzo wielu obywateli. Programy te, obejmujące szkoły, uniwersytety, edukację i kształcenie zawodowe oraz edukację dorosłych[1] przyczyniają się do rozwoju poczucia „obywatelstwa Europejskiego” zarówno wśród uczestników, jak i wśród osób z ich najbliższego otoczenia: rodziców, członków rodziny, przyjaciół oraz współpracowników. Niniejszy wniosek ma zasadniczo dwa cele: ♣ określenie wspólnych zasad, których stosowanie będzie prowadzić do większej wydajności i efektywności wszystkich rodzajów zorganizowanej mobilności w celach kształcenia; ♣ bardziej konkretnie, stworzenie punktu odniesienia dla wszystkich zainteresowanych stron w ramach zintegrowanego programu uczenia się przez całe życie, zaproponowanego przez Komisję na lata 2007 – 2013. Należy się spodziewać, że przyjęcie niniejszego wniosku przyniesie szereg pozytywnych wyników: o Większa zachęta do mobilności w celach kształcenia jest niezwykle cenna dla rozwoju osobistego, lecz również umożliwia obywatelom UE korzystanie z ich podstawowego prawa do swobodnego przemieszczenia się i pobytu na terytorium Państw Członkowskich. o Mobilność wzbogaca doświadczenie związane z procesem uczenia się i wspiera transfer wiedzy, a przez to przyczynia się do podniesienia ogólnego poziomu jakości europejskich systemów edukacji i kształcenia. Pomoże to w staraniach zmierzających do przekształcenia Europy w najbardziej innowacyjną i najbardziej konkurencyjną na świecie gospodarkę opartą na wiedzy. o Ponadto należy oczekiwać pozytywnego wpływu mobilności na rynek pracy, na potencjał badawczy na szczeblu europejskim oraz (jak wspomniano wyżej) na nową generację programów edukacji i kształcenia zaproponowanych przez Komisję w 2004 r. Niniejszy wniosek nie ma na celu stworzenia wiążących europejskich ram prawnych. Nawet gdyby Traktat dopuszczał taką możliwość - a tak nie jest - byłoby to niewłaściwe. Niemniej jednak zalecenie może zainspirować Państwa Członkowskie do odpowiednich działań. Z samej swej natury zalecenie ma stanowić punkt odniesienia tak, aby promować przejrzystość i koordynację praktyk związanych z mobilnością oraz pomagać w tworzeniu atmosfery wzajemnego zrozumienia. |120 | Kontekst ogólny W ciągu ostatnich pięciu lat instytucje UE przyjęły szereg instrumentów związanych z mobilnością. Najważniejsze spośród nich przedstawiono poniżej. Po nieformalnym spotkaniu ministrów edukacji w Paryżu we wrześniu 2000 r., Rada Europejska w Nicei w grudniu 2000 r. zatwierdziła plan działania w zakresie mobilności. Plan ten obejmuje „zespół środków” związanych z mobilnością: promowanie i finansowanie mobilności, jej rodzaje, a także sposoby najefektywniejszego wykorzystywania okresów mobilności oraz gwarantowania uznawania zdobytych doświadczeń. Następnie w lipcu 2001 r. przyjęto zalecenie 2001/613/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie mobilności studentów, osób szkolących się, wolontariuszy, nauczycieli i szkoleniowców w obrębie Wspólnoty[2]. Zalecenie to stworzyło ramy dla promowania współpracy politycznej na rzecz wspierania mobilności w obszarach edukacji i kształcenia. Jego celem było wyeliminowanie przeszkód w mobilności, zapewnienie lepszego przygotowania oraz lepszego przyjęcia po przyjeździe do innego kraju. Ponadto wspomniane zalecenie podejmowało kwestię uznawania doświadczenia zdobytego zagranicą. W zaleceniu tym zwrócono się również do Komisji o ustanowienie grupy ekspertów z Państw Członkowskich w celu koordynowania realizacji zalecenia. Wyniki pracy tej grupy, zawarte w dwuletnim sprawozdaniu z 2004 r. posłużyły do sporządzenia niniejszego projektu zalecenia. W lutym 2002 r. Komisja przyjęła plan działania w zakresie kwalifikacji i mobilności[3], którego celem jest osiągnięcie postępu w zakresie swobodnego przepływu pracowników, podkreślenie wagi mobilności dla unijnej strategii zatrudnienia oraz otwarcie europejskich rynków pracy tak, aby stały się one dostępne dla wszystkich od roku 2005. Nawiązując do tego Komisja ogłosi rok 2006 Europejskim Rokiem Mobilności Pracowników w celu podniesienia świadomości na temat licznych kwestii prawnych w tym zakresie, np. możliwości przenoszenia praw emerytalnych, korzyści płynących z mobilności dla rozwoju karier pracowników oraz istniejących europejskich instrumentów wspierania mobilności. Ponadto Komisja w komunikacie „Strategia Mobilności na rzecz Europejskiego Obszaru Badawczego”[4] z 2001 r. popartym przez Radę[5], określiła konkretne działania na szczeblu wspólnotowym i krajowym, których celem jest wykorzystywanie mobilności jako kluczowego instrumentu rozwoju kariery i tworzenia Europejskiego Obszaru Badawczego oraz jako elementu niezbędnego do zwiększania europejskiego potencjału i wyników badań. Następnie kwestie związane z mobilnością zostały włączone do ogólnego programu pracy „Edukacja i Kształcenie 2010”, stanowiącego część Strategii Lizbońskiej poświęconą edukacji i kształceniu. W ramach tego programu Państwa Członkowskie i Komisja współpracują w obszarach polityki związanych z edukacją i kształceniem. Mobilność wymieniona jest wyraźnie jako jeden z 13 celów tego programu, zatwierdzonego przez Radę Europejską w Barcelonie w marcu 2002 r. W lutym 2004 r. Rada i Komisja przedłożyły Radzie Europejskiej pierwsze wspólne sprawozdanie okresowe[6] na temat tego procesu. W sprawozdaniu tym podkreślono konieczność podniesienia poziomu i jakości mobilności w edukacji i kształceniu. W ramach dalszych działań dotyczących programu pracy „Edukacja i Kształcenie 2010”, grupa ekspertów powołana zgodnie z pierwszym zaleceniem, opracowała wniosek dotyczący „Karty Jakości na rzecz Mobilności w zakresie Edukacji i Kształcenia”, której treść przedstawiono ministrom edukacji na nieformalnym spotkaniu w dniu 12 lipca 2004 r. w Rotterdamie. Prezydencja Niderlandzka wywnioskowała z debaty, że osiągnięto porozumienie w sprawie zasad i że mogą one stanowić podstawę jakościowych aspektów mobilności w nowej generacji programów edukacyjnych[7]. Proponowane zalecenie, które w dużym stopniu opiera się na wspomnianym wyżej opracowaniu, przedstawia w prostej i czytelnej formie określone powyżej zasady, wzbogacone materiałem z innych dziedzin dotyczących mobilności (np. świat ludzi młodych). Słowo „Karta” użyto dla podkreślenia fundamentalnego charakteru zaproponowanych zasad. Należy zauważyć, że zalecenie uzupełnia istniejące teksty w tym zakresie, szczególnie Europejską Kartę Badaczy[8]. |130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Wnioskowane zalecenie uzupełnia zalecenie 2001/613/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 lipca 2001 r. w sprawie mobilności studentów, osób szkolących się, wolontariuszy, nauczycieli i szkoleniowców w obrębie Wspólnoty |141 | Spójność z innymi politykami i celami Unii Wniosek jest całkowicie spójny z zadeklarowanymi politykami i celami Unii Europejskiej. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |211 | Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów W punkcie 1 opisano sposób sporządzenia tekstu oraz określono rolę grupy roboczej ekspertów z Państw Członkowskich ustanowionej zgodnie z zaleceniem z 2001 r. Członkowie tej grupy reprezentujący Państwa Członkowskie mają szeroką wiedzę specjalistyczną dlatego korzystanie z pomocy ekspertów zewnętrznych nie było konieczne. |212 | Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki były one uwzględniane Patrz pierwsze sprawozdanie dotyczące działań podjętych w związku z zaleceniem 2001/613/WE. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |230 | Ocena wpływu Potrzeba przedstawienia wniosku, jego zakres i potencjalny wpływ społeczno-gospodarczy został już omówiony i zatwierdzony przez grupę roboczą wraz z Państwami Członkowskimi oraz przez ministrów edukacji zgromadzonych na nieformalnym spotkaniu w Rotterdamie w dniach 11-13 lipca 2004 r. Uznano, że nie istnieje konieczność dokonania dalszej oceny wpływu. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych działań Zalecenie składa się z dziesięciu wytycznych skierowanych głównie do organizacji wysyłających i przyjmujących odpowiedzialnych za mobilność. Można je podsumować w następujący sposób: A . Przed wyjazdem: Zagwarantować uczestnikom dostęp do rzetelnych źródeł porad i informacji na temat możliwości i warunków w zakresie mobilności; sporządzić plan nauki, który stanowić będzie ramy dla mobilności; zapewnić uczestnikom wcześniejsze przygotowanie, zwłaszcza językowe, oraz zwrócić uwagę na to, aby doświadczenie nabyte w okresie mobilności przyczyniało się do rozwoju osobistego i zawodowego uczestnika. B. Podczas pobytu w kraju goszczącym: Udzielać uczestnikom wsparcia językowego i logistycznego dotyczącego m.in. informacji i/lub pomocy w podróży, ubezpieczenia, spełniania wymogów związanych z pobytem, zabezpieczenia socjalnego, usług socjalnych, kwestii podatkowych, zakwaterowania itd.; wyznaczyć mentora, który będzie udzielał wsparcia i służył poradą w kwestii pomocy we właściwym integrowaniu się uczestników. C. Po zakończeniu okresu mobilności: Zapewnić uznawanie lub poświadczanie uzyskanych dyplomów albo zaliczenie okresów odbytych studiów/szkoleń; udzielać pomocy uczestnikom po ich powrocie do swojego środowiska społecznego, edukacyjnego lub zawodowego, szczególnie po długotrwałym okresie mobilności; ocenić rezultaty okresu mobilności i doradzać uczestnikom po powrocie w jaki sposób najlepiej wykorzystać kwalifikacje zdobyte zagranicą. D. Ogólnie: Jasno sprecyzować zakres odpowiedzialności poszczególnych podmiotów za działania w ramach różnych części zalecenia. Kartę powinno się postrzegać jako „uniwersalną” w takim znaczeniu, że obejmuje ona wszystkie możliwe rodzaje mobilności w celach edukacyjnych: formalne i nieformalne uczenie się, długie i krótkie okresy, uczenie się w szkołach, na uniwersytetach, i w trakcie pracy, młodych i dorosłych uczących się itd. Oznacza to, że tekst zalecenia jest ogólny, gdyż w tak krótkim tekście nie można ująć wszystkich możliwych przypadków. Dlatego też zawarte w nim zasady trzeba będzie dostosować do okoliczności i konkretnych przypadków, a niektóre punkty będą bardziej lub mniej stosowne. Zasady zawarte w Karcie stanowią punkt odniesienia w wymiarze europejskim, które ma być dostosowane do danego przypadku. |310 | Podstawa prawna Podstawą prawną wniosku jest art. 149 ust. 4 i art. 150 ust. 4 Traktatu. Pierwszy z nich dotyczy edukacji, a drugi kształcenia zawodowego. Oba umożliwiają Radzie stanowiącej wspólnie z Parlamentem Europejskim w procedurze współdecydowania, przyjmowanie zaleceń dla osiągnięcia celów, jednym z których jest wspieranie mobilności (art. 142 ust. 2 tiret drugie, art. 150 ust. 2 tiret trzecie). |320 | Zasada pomocniczości Zasada pomocniczości ma zastosowanie, o ile wniosek nie wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. |Cele wniosku nie mogą być w sposób wystarczający realizowane przez Państwa Członkowskie z następującej przyczyny. |321 | W związku z transnarodowym charakterem polityki mobilności, nie może ona być realizowana na poziomie poszczególnych Państw Członkowskich. |Działanie na poziomie Wspólnoty umożliwi lepszą realizację celów wniosku z następujących przyczyn. |324 | Państwa Członkowskie nie są w stanie samodzielnie realizować celów wniosku tak efektywnie jak Unia Europejska. Transnarodowy charakter mobilności oznacza, że trudno jest ograniczyć jej realizację do jednego Państwa Członkowskiego. |325 | Zastosowanie nieprzymuszjącego instrumentu wspólnotowego jest skutecznym środkiem umożliwiającym wypracowanie uznanego europejskiego punktu odniesienia w celu wspierania organizacji we wszystkich Państwach Członkowskich. |327 | Sam tekst wniosku zawiera tylko te elementy, które mogą zostać przyjęte z pożytecznym skutkiem na szczeblu europejskim, np. zagadnienia dotyczące struktury i pochodzenia funduszy oraz praktyczne kwestie organizacyjne pozostawione są właściwym organom Państw Członkowskich lub organizacjom zajmującym się mobilnością. |Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów. |331 | Zakres niniejszego zalecenia nie wykracza poza środki konieczne dla osiągnięcia tych celów. Nie powoduje żadnych obciążeń ani wydatków finansowych ani administracyjnych. |332 | Należy zauważyć, że Państwa Członkowskie, poprzez swoich przedstawicieli w grupie ekspertów ustanowionej zgodnie z zaleceniem z 2001 r., uczestniczyły w pracy i popierają wniosek. |Wybór instrumentów |341 | Proponowane instrumenty: zalecenie. |342 | Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: Niniejszy wniosek stanowi uzupełnienie pierwszego zalecenia (2001/613/WE) w tym względzie. Wówczas Wspólnota wybrała tę formę instrumentu. Patrz również art. 149 ust. 4. |WPłYW NA BUDżET |409 | Niniejszy wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |INFORMACJE DODATKOWE |560 | Europejski Obszar Gospodarczy Proponowany akt prawny ma znaczenie dla EOG i w związku z tym jego zakres powinien być rozszerzony na Europejski Obszar Gospodarczy. |E-8814 |1.  2005/0179 (COD)Wniosek dotyczącyZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie mobilności transnarodowej we Wspólnocie w celach edukacji i kształcenia zawodowego: Europejska Karta na rzecz Jakości Mobilności (Tekst mający znaczenie dla EOG)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 149 ust. 4 i art. 150 ust. 4,uwzględniając wniosek Komisji ([9]),uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ([10]),uwzględniając opinię Komitetu Regionów ([11]),stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ([12]),a także mając na uwadze, co następuje:(1) Mobilność w zakresie edukacji i kształcenia stanowi integralną część swobodnego przepływu osób – podstawowej wolności chronionej Traktatem – oraz jeden z głównych celów działań Unii Europejskiej w dziedzinie edukacji i kształcenia zawodowego. Jest ona rzeczywiście istotnym instrumentem tworzącym europejski obszar edukacji i kształcenia oraz przyczyniającym się do podnoszenia świadomości europejskiej.(2) Intensyfikacja europejskiej mobilności i wymian w celach rozwoju edukacji i kształcenia jest celem programu pracy na rzecz przekształcenia Europy w najbardziej innowacyjną i najbardziej konkurencyjną gospodarkę opartą na wiedzy[13] do roku 2010. Pomoże w tym również ogłoszenie roku 2006 Europejskim Rokiem Mobilności Pracowników.(3) Pierwsze zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady[14] zostało przyjęte w 2001 r. celem ułatwienia działań wspólnotowych na rzecz promowania mobilności.(4) Praca grupy ekspertów ustanowionej przez Komisję zgodnie z punktem III a) wspomnianego zalecenia oraz pierwsze sprawozdanie z dalszych działań wykazały postęp w zakresie mobilności na rzecz edukacji i kształcenia, osiągnięty zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim, jednak wyraziły również potrzebę skoncentrowania działań nie tylko na zwiększeniu mobilności, lecz przede wszystkim na poprawie jej jakości.(5) Cel ten można osiągnąć poprzez przyjęcie, w formie zalecenia, Karty jakości na rzecz mobilności, określającej zbiór zasad w tym zakresie, której wdrażanie odbywać się będzie na zasadzie dobrowolności.(6) Ponieważ Karta zawiera podstawowe zasady mobilności edukacyjnej, stanowi ona ramy odniesienia, które pomogą w zwiększeniu liczby wymian, poprawią uznawalność okresów studiów odbytych zagranicą oraz przyczynią się do budowy wzajemnego zaufania pomiędzy władzami, organizacjami i wszystkimi stronami, które są zaangażowane w proces mobilności.(7) Korzyści płynące z mobilności w dużym stopniu zależą od jakości rozwiązań praktycznych: przygotowania, wsparcia i uznawania. Osoby i organizacje zaangażowane mogą w znaczący sposób poprawić wartość mobilności poprzez staranne planowanie i odpowiednią ocenę.(8) Pożądane jest, aby wspomniane zasady obejmowały nie tylko sam okres mobilności lecz również okres poprzedzający i następujący po okresie mobilności.(9) Należy z wyprzedzeniem sporządzić plan nauki. Konieczne jest również ogólne przygotowanie uczestników.(10) Jeśli chodzi o czas spędzony zagranicą, jakość mobilności można poprawić poprzez wyznaczenie mentora dla każdego uczestnika. Szczegółowy i jasny opis kursów i/lub szkoleń, na które uczestnik uczęszczał w kraju goszczącym, jak również okres ich trwania, pomogą zapewnić ich uznanie po powrocie.(11) Wszelkie kwestie finansowe, w szczególności dotyczące dostępności wsparcia finansowego oraz tego, kto ponosi koszty należy rozwiązać przed wyjazdem.(12) Przejrzystość i dobra administracja wymagają jasno określonej definicji organizacji i osób odpowiedzialnych za każdy etap i działanie w ramach programu mobilności.(13) Aby zagwarantować ogólną jakość mobilności, należy zastosować wspomniane wcześniej zasady i zalecenia do wszystkich rodzajów mobilności w celach uczenia się lub rozwoju zawodowego: edukacja i kształcenie, formalne i nieformalne uczenie się obejmujące wolontariat młodzieżowy, mobilność długotrwała i krótkotrwała, nauka w szkołach, uniwersytetach lub uczenie się w miejscu pracy, nauka podejmowana przez młodych i dorosłych uczących się itd.(14) Państwa Członkowskie mogą dostosować wdrażanie Karty w zależności od istniejących warunków, tzn. mogą przystosować ją do konkretnych sytuacji i programów: nadać niektórym punktom charakter obowiązkowy, a inne uznać za fakultatywne.(15) Ponieważ cele niniejszego zalecenia, obejmującego wszystkie Państwa Członkowskie, można z lepszym skutkiem osiągnąć na szczeblu wspólnotowym, Wspólnota może podjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 5 Traktatu. Szanując zasadę proporcjonalności, wymienioną w tym samym artykule, niniejsze zalecenie nie wykracza poza środki konieczne dla osiągnięcia tych celów,NINIEJSZYM ZALECAJĄ, aby Państwa Członkowskie przyjęły załączoną Europejską Kartę Jakości na rzecz Mobilności, jako środek służący poprawie rozwoju osobistego i zawodowego.NINIEJSZYM ZACHĘCAJĄ Państwa Członkowskie do zawarcia ogólnych informacji i ocen dotyczących działań podjętych w odpowiedzi na zalecenia, o których mowa powyżej, w swoich sprawozdaniach z programu pracy Edukacja i Kształcenie 2010, począwszy od drugiego roku po przyjęciu niniejszego zalecenia.NINIEJSZYM ZACHĘCAJĄ Komisję:-  do dalszej współpracy z Państwami Członkowskimi i partnerami społecznymi w celu wymiany przydatnych informacji i doświadczeń dotyczących wdrażania środków sugerowanych w niniejszym zaleceniu;-  do uznania, że niniejsze zalecenie tworzy całość wraz z zaleceniem 2001/613/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i w związku z tym do zawarcia wymaganych dwuletnich sprawozdań w sprawozdaniach ogólnych z programu pracy Edukacja i Kształcenie 2010.Sporządzono w Brukseli, dniaW imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący PrzewodniczącyZAŁĄCZNIK1. EUROPEJSKA KARTA JAKOśCI NA RZECZ MOBILNOśCIUmocniona Planem Działania na rzecz Mobilności z 2000 r.[15] oraz zaleceniem Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 lipca 2001 r.[16], mobilność zawsze stanowiła przedmiot szczególnego zainteresowania podmiotów w nią zaangażowanych. Zakres wspomnianego zalecenia był szeroki. Dotyczyło ono szeregu istotnych zagadnień związanych z mobilnością i skierowane było do wszystkich, którzy mogliby odnieść korzyści z formalnego i nieformalnego uczenia się zagranicą przez pewien czas, m.in. studentów, nauczycieli, szkoleniowców, wolontariuszy i osób odbywających szkolenia. Drugie zalecenie, którego integralną część stanowi niniejsza Karta, ma taki sam zakres, jednak skupia się na aspektach jakości mobilności, zaproponowanych przez grupę ekspertów ustanowioną zgodnie z pierwszym zaleceniem[17]. Pomoże ono zapewnić, by doświadczenia uczestników były pozytywne, zarówno w kraju goszczącym, jaki i po powrocie do kraju pochodzenia.Niniejsza Karta przedstawia zarys wytycznych mających zastosowanie do mobilności osób młodych lub dorosłych podjętej w celach formalnej i nieformalnej nauki oraz rozwoju osobistego i zawodowego. Ma ona stanowić podstawowy dokument referencyjny. Jego treść może być dostosowywana w zależności od potrzeb, takich jak długość okresu mobilności oraz specyfika różnych działań związanych z edukacją, kształceniem i młodzieżą, a także do potrzeb uczestników. Chociaż w pierwszej kolejności Karta skupia się na mobilności w celach edukacyjnych, można przypuszczać, że wytyczne dotyczące jakości będą przydatne również dla innych rodzajów mobilności, np. mobilność w celu podjęcia pracy.1. Informacje i wskazówkiKandydaci zainteresowani wzięciem udziału w procesie mobilności powinni mieć dostęp do rzetelnych źródeł informacji i wskazówek na temat istniejących możliwości w zakresie mobilności i warunków na jakich można z niego skorzystać.2. Plan naukiPrzed rozpoczęciem wszelkiego rodzaju mobilności w celach edukacji lub kształcenia, powinno się sporządzić plan nauki i uzgodnić go z wszystkimi podmiotami zaangażowanymi. Należy również przekazać ten plan organizacjom wysyłającym i uczestnikom. Plan powinien zawierać zarys celów i spodziewanych wyników, jak również sposoby ich osiągnięcia.3. PersonalizacjaMobilność w celach edukacji lub kształcenia powinna w jak największym możliwym stopniu być zgodna z osobistym tokiem nauki, kwalifikacjami i motywacją uczestników, a także rozwijać je i uzupełniać.4. Przygotowanie ogólnePrzygotowanie uczestników przed wyjazdem jest niezbędne i powinno być dostosowane do ich indywidualnych potrzeb. W zależności od potrzeb powinno obejmować aspekty pedagogiczne, praktyczne, administracyjne, prawne, osobiste, kulturowe i finansowe.5. Aspekty językoweEfektywne uczenie się wymaga znajomości języka. Uczestnicy, a także instytucje wysyłające i goszczące powinny kłaść szczególny nacisk na przygotowanie językowe. Powinno ono obejmować:-  przed wyjazdem, dokonanie oceny znajomości języka i zapewnienie możliwość uczestnictwa w kursach nauki języka kraju goszczącego i języka wykładowego, jeśli jest inny;-  w kraju goszczącym, udzielanie wsparcia i porad językowych.6. Wsparcie logistyczneUczestnikom należy zapewnić stosowne wsparcie logistyczne obejmujące np. informację i wsparcie w kwestiach związanych z podróżą, ubezpieczeniem, pozwoleniem na pobyt i pracę, zabezpieczeniem socjalnym, zakwaterowaniem i wszelkimi innymi aspektami, w tym bezpieczeństwa w czasie pobytu.7. MentoringPodmiot goszczący (placówka edukacyjna, organizacja młodzieżowa, przedsiębiorstwo itd.) powinny wyznaczyć mentora pomagającego uczestnikom w efektywnej integracji z otoczeniem w kraju goszczącym i pełniącego rolę osoby kontaktowej w przypadku potrzeby dalszej pomocy.8. UznawanieJeśli okres studiów lub stażu zagranicą ma miejsce w trakcie regularnego programu studiów lub kształcenia, fakt ten trzeba odnotować w planie nauki, natomiast uczestnikom należy udzielić pomocy w uzyskaniu właściwego uznania i poświadczenia. Sposób, w jaki będzie się to odbywać powinien być opisany w planie nauki. Jeśli chodzi o inne rodzaje mobilności, szczególnie dotyczące nieformalnej edukacji i kształcenia, należy wystawić zaświadczenie, które w sposób zadowalający i wiarygodny potwierdza aktywne uczestnictwo i wyniki w nauce.9. Reintegracja i ocenaPo powrocie do kraju pochodzenia uczestnikom należy udzielić wskazówek dotyczących wykorzystania umiejętności i kwalifikacji zdobytych na wyjeździe. Należy zapewnić pomoc w reintegracji ze środowiskiem edukacyjnym lub zawodowym w kraju pochodzenia, szczególnie osobom powracającym po długotrwałym okresie mobilności. Uczestnicy wraz z odpowiedzialnymi organizacjami powinni należycie ocenić zdobyte doświadczenie aby stwierdzić, czy zakładane cele planu nauki zostały osiągnięte.10. Zobowiązania i obowiązkiObowiązki wynikające z powyższych kryteriów jakości powinny zostać wyraźnie określone i przekazane do wiadomości wszystkich podmiotów zaangażowanych, również uczestników. Powinny one zostać potwierdzone w formie pisemnej tak, aby dla wszystkich zainteresowanych były one jasne.[1] Program Socrates obejmuje szkoły (Comenius), szkolnictwo wyższe (Erasmus) oraz edukację dorosłych (Grundtvig). Program Leonardo da Vinci obejmuje edukację i kształcenie zawodowe.[2] Dz.U. L 215, 9.8.2001, str. 30.[3] COM(2002) 72 wersja ostateczna.[4] COM(2001) 331 wersja ostateczna z 20.6.2001.[5] Rezolucja Rady z dnia 10.12.2001 r., Dz.U. C 367 z 21.12.2001.[6] COM(2003) 685 wersja ostateczna, Rada 6905/04 EDUC 43.[7] http://eu2004.minocw.nl/docs/nl/presidency_conclusions_rotterdam.pdf[8] Dz.U. L 75 z 22.3.2005[9] Dz.U. C z , str. .[10] Dz.U. C z , str. .[11] Dz.U. C z , str. .[12] Dz.U. C z , str. .[13] Strategia lizbońska, Konkluzje Prezydencji http://www.kbn.gov.pl/is2000/pdf/word5.PDF[14] Zalecenie 2001/613/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 lipca 2001 r. w sprawie mobilności studentów, osób szkolących się, wolontariuszy, nauczycieli i szkoleniowców w obrębie Wspólnoty, Dz.U. L 215 z 9.8.2001 r., str. 30.[15] Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zasiadających w Radzie w dniu 14 grudnia 2000 r. w sprawie planu działania na rzecz mobilności (Dz.U. C 371 z 23.12.2000).[16] Dz.U. L 215, 8.8.2001, str. 30.[17] COM(2004) 21.


				|

		52015PC0015

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1311/2013 określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 /* COM/2015/015 final - 2015/0010 (APP) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Art. 19 rozporządzenia Rady nr
1311/2013 z dnia 2 grudnia określającego wieloletnie ramy finansowe
na lata 2014–2020[1]
(rozporządzenia w sprawie WRF) przewiduje rewizję wieloletnich ram
finansowych (WRF) w przypadku późniejszego przyjęcia zasad lub
programów w ramach zarządzania dzielonego:
1. W przypadku przyjęcia po dniu 1
stycznia 2014 r. nowych zasad lub programów w ramach zarządzania
dzielonego odnoszących się do funduszy strukturalnych, Funduszu
Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów
Wiejskich, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, Funduszu Migracji i
Azylu oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, dokonuje się
rewizji WRF celem przeniesienia na następne lata, powyżej
odnośnych pułapów wydatków, środków przydzielonych, ale
niewykorzystanych w 2014 r.
2. Rewizję dotyczącą
przeniesienia niewykorzystanych środków przydzielonych na 2014 r.
przyjmuje się przed dniem 1 maja 2015 r.
W związku z opóźnieniem porozumienia
w sprawie WRF na lata 2014–2020 różne akty prawne ustanawiające
przepisy wykonawcze w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rozwoju
Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS), Funduszu
Spójności (SF) i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów
Wiejskich (EFRROW) zostały przyjęte w grudniu 2013 r., a w
odniesieniu do Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR), Funduszu
Azylu, Migracji i Integracji (AMIF) oraz Funduszu Bezpieczeństwa
Wewnętrznego (ISF) dopiero w maju 2014 r. W 2014 r. w odniesieniu do
poszczególnych funduszy przyjęto szereg aktów delegowanych i wykonawczych.

Strategia Komisji zakładająca
rozpoczęcie nieformalnego dialogu w sprawie dokumentów programowych w
odniesieniu do europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (EFSI, tj.
EFRR, EFS, SF, EFRROW i EFMR), począwszy od 2012 r., przyniosła
znaczące wyniki. Przyjęcie umów partnerstwa z państwami
członkowskimi zajęło około czterech miesięcy mniej
niż w poprzednim okresie programowania.
Niemniej jednak w
wyniku późnego porozumienia w sprawie aktów prawnych wiele programów nie
mogło zostać przyjętych w 2014 r. i nie było
wystarczająco zaawansowanych, by można było skorzystać z
procedury przeniesienia środków na mocy art. 13 rozporządzenia
finansowego[2]:
W przypadku programów „gotowych do przyjęcia” pod koniec 2014 r., które
nie mogą jednak zostać formalnie przyjęte ze względu na
brak czasu, w odniesieniu do zobowiązań na 2014 r. można
skorzystać z procedury „przeniesienia” na mocy art. 13 ust. 2
lit. a) rozporządzenia finansowego. W tym kontekście „gotowe do
przyjęcia” oznacza, że zakończono etapy przygotowawcze i że
rozpoczęcie procedury dotyczącej decyzji Komisji w sprawie
przyjęcia programu nie wymaga żadnych dalszych działań. W
takich przypadkach procedura przeniesienia umożliwia przeniesienie
środków na zobowiązania z 2014 r. na 2015 r., pod warunkiem że w
odniesieniu do kwot z 2014 r. zaciągnięto zobowiązania do dnia
31 marca 2015 r.
Przydzielone środki niewykorzystane w
2014 r., ani nieprzeniesione muszą zostać przesunięte na
następne lata w drodze rewizji wieloletnich ram finansowych zgodnie z
art. 19 rozporządzenia w sprawie WRF.
Rewizji pułapów WRF musi towarzyszyć
budżet korygujący w odniesieniu do środków na zobowiązania
na 2015 r. Dokonanie rewizji i sporządzenie budżetu korygującego
stanowi warunek wstępny przyjęcia programów, które
wiążą się ze zobowiązaniami budżetowymi i
realizacją wstępnych płatności zaliczkowych.
2.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
2.1.        Zakres rewizji
Rewizja na mocy art. 19 rozporządzenia
w sprawie WRF ma zastosowanie w przypadku przyjęcia po dniu 1 stycznia
2014 r. nowych zasad lub programów w ramach zarządzania dzielonego
w odniesieniu do ESIF, AMIF oraz ISF. Ma ona zatem zastosowanie do programów
przyjętych po dniu 1 stycznia 2014 r., nawet w przypadku gdy odpowiedni
akt prawny został przyjęty do tego czasu. Ponadto „zasady”
obejmują nie tylko podstawowe akty ustawodawcze ustanawiające
przepisy dotyczące wdrażania wskazanych funduszy, lecz również
akty wykonawcze i delegowane, w zakresie, w jakim są one niezbędne do
przygotowywania lub skonkretyzowania programów.
W związku z tym przepis ten ma również
zastosowanie do funduszy w ramach konkretnych środków przydzielonych na
Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, ponieważ
podstawa prawna jest taka sama jak w przypadku programów.
Ma on również zastosowanie do Europejskiego
Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD), ponieważ
środki na zobowiązania zaciągnięte w jego ramach
pochodzą z funduszy strukturalnych i są wdrażane zgodnie z
zasadą zarządzania dzielonego.
Wreszcie art. 19 obejmuje również
wkład z EFRR do programów transgranicznych i programów dotyczących
basenów morskich ustanowionych w ramach Europejskiego Instrumentu
Sąsiedztwa i Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej, gdyż kwoty te
stanowią część krajowych przydziałów finansowych
określonych w art. 91 ust. 2 rozporządzenia w sprawie
wspólnych przepisów dotyczących europejskich funduszy strukturalnych i
inwestycyjnych[3].

Przepis ten nie ma natomiast zastosowania do
środków przesuniętych z Funduszu Spójności do instrumentu
„Łącząc Europę”, ani do pomocy technicznej z inicjatywy
Komisji, ani też do działań innowacyjnych, ponieważ nie
są one częścią programów i zarządza nimi Komisja w
ramach zarządzania bezpośredniego. Nie stosuje się on
również do wkładów z działu 4 WRF, nawet w przypadku ich
przesunięcia do EFRR i na potrzeby celu „Europejska współpraca
terytorialna”.
Art. 19 nie narzuca żadnych
ograniczeń co do profilu przesunięcia środków na następne
lata.
3.           PRZESUNIĘCIE PRZYDZIELONYCH
ŚRODKÓW
W 2014 r. wygasły środki na
zobowiązania w kwocie 21 043 639 478 EUR w cenach
bieżących przeznaczone dla programów w ramach zarządzania
dzielonego w rozumieniu art. 19 rozporządzenia w sprawie WRF.
Odpowiada to transzom programów na 2014 r., które nie mogły zostać
wykorzystane w 2014 r., ani przeniesione na 2015 r.
W poniższej tabeli przedstawiono
środki na zobowiązania dla 2014 r. w podziale na poszczególne
fundusze, z rozróżnieniem zobowiązań przyjętych w 2014 r.
oraz tych, które zostały przeniesione, jak również kwot, które
mają zostać przeniesione na mocy art. 19 rozporządzenia w
sprawie WRF (przesunięte):
Komisja proponuje przesunąć
większość środków niewykorzystanych w 2014 r. na rok 2015 w
celu utrzymania tempa inwestycji na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia,
zmniejszania różnic w traktowaniu programów przyjętych w 2014 r. i
zapewnienia traktowania na równi z programami, w przypadku których transza
zobowiązań na 2014 r. została przeniesiona zgodnie z art. 13
rozporządzenia finansowego[4].
W związku z tym wszystkie przydzielone środki niewykorzystane w 2014
r., ani nieprzeniesione zostaną przesunięte na 2015 r., z
wyjątkiem następujących przypadków:
Niewykorzystane środki przydzielone w
ramach EFRROW proponuje się przesunąć w równych
częściach na lata 2015 i 2016. Jest to uzasadnione ze względu na
skumulowanie się, w szczególności, następujących
okoliczności:
–
Prace nad ramami prawnymi zapewniającymi
podstawowe elementy niezbędne państwom członkowskim przy
przygotowywaniu krajowych programów rozwoju obszarów wiejskich zakończono
dopiero w drugiej połowie 2014 r. Ponadto ostatnie rozporządzenie
zmieniające akt podstawowy w następstwie decyzji państw
członkowskich o przesunięciu kwot pomiędzy pomocą
bezpośrednią a rozwojem obszarów wiejskich, a tym samym mające
wpływ na programowanie, weszło w życie dopiero pod koniec
grudnia 2014 r.
–
Ze względu na przepisy przejściowe na
mocy rozporządzenia (UE) nr 1310/2013 w okresie przejściowym
znaczne kwoty wydane w ramach nowych programów rozwoju obszarów wiejskich
(PROW) są nadal wypłacane z linii budżetowej dotyczącej
starych programów. W związku z tym podwojenie dostępnych środków
na zobowiązania w linii budżetowej przeznaczonej na nowe PROW skutkowałoby
dodatkowymi niewykorzystanymi środkami przydzielonymi na 2015 r.,
ponieważ całkowite roczne płatności nie
pochłonęłyby dostępnych środków na zobowiązania w
linii budżetowej przeznaczonej na nowe PROW.
–
W przeciwieństwie do innych EFSI w przypadku
programów finansowanych z EFRROW nie będzie można korzystać z
rocznych płatności zaliczkowych, co prowadzi do wyższej kwoty
płatności okresowych wnioskowanych w terminie umorzenia.
W odniesieniu do wkładu z EFRR do
programów transgranicznych i programów dotyczących basenów morskich
ustanowionych w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa (programów
ENI-CBC) oraz Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (programów IPA-CBC) proponuje
się przesunąć całość przydzielonych środków
EFRR z 2014 r. na 2017 r. Tworzenie tych programów jest złożone i
wymaga więcej czasu. Wynika to ze szczególnego charakteru tych programów
obejmujących państwa członkowskie oraz kraje kandydujące
lub sąsiadujące.
W przypadku programów finansowanych z funduszy
AMIF lub ISF przydzielone środki niewykorzystane w 2014 r. przesuwa
się degresywnie na lata 2015–2017. Akty podstawowe dla obu funduszy
zostały przyjęte dopiero w maju 2014 r., a szereg aktów wykonawczych
i delegowanych nadal czeka na przyjęcie. Fundusze te podlegają
bardziej rygorystycznej zasadzie umarzania niż w przypadku EFSI, tj.
zasadzie n+2 zamiast n+3, począwszy od drugiego roku realizacji. Ponadto
państwa członkowskie posiadają jeszcze niewiele doświadczenia
w zakresie administrowania tymi środkami finansowymi w ramach
zarządzania dzielonego. Proponowane przesunięcie przydzielonych
środków z 2014 r. na kolejne trzy lata uwzględnia tę
właśnie specyfikę.
W związku z tym proponuje się
przesunięcie przydzielonych środków niewykorzystanych w 2014 r. na
następne lata, co zilustrowano w tabeli poniżej.
4.           WPŁYW NA
PŁATNOŚCI
Wpływ na płatności w 2015 r.
będzie polegał na tym, że płatności zostaną
pokryte ze środków budżetu uchwalonego na 2015 r. Pierwsze
wstępne płatności zaliczkowe, które nie zostały
wypłacone w 2014 r., będą musiały zostać
wypłacone w 2015 r. wraz z drugą płatnością
zaliczkową. Jednakże odnośne środki niewykorzystane w 2014
r. zostały wykorzystane w ramach przesunięć mających na
celu zmniejszenie liczby zaległych rachunków z poprzedniego okresu
2007–2013 i, w miarę potrzeby, w 2015 r. można dokonać odwrotnej
operacji w celu pokrycia płatności zaliczkowych.
Trudniej przewidzieć średnio- i
długoterminowy wypływ przesunięcia na płatności
okresowe.
Akty ustawodawcze ustanawiające przepisy
dotyczące wdrażania funduszy zawierają przepisy dotyczące
automatycznego umorzenia niewykorzystanych środków w określonym
terminie, który wynosi n+3 lata w przypadku EFSI oraz n+2 lata w przypadku
funduszy AMIF i ISF.
Rok „n” oznacza rok zaciągnięcia
zobowiązania budżetowego. Ponieważ zarówno w przypadku
przeniesienia, jak i w przypadku przesunięcia środków na
zobowiązania z 2014 r. na 2015 r. zobowiązania budżetowe
zostaną zaciągnięte w 2015 r., okres n+3 rozpocznie się w
2015 r., a ostateczny termin przesunie się odpowiednio z końca 2017
r. na koniec 2018 r. W przypadku okresu n+2 obowiązuje ta sama
reguła: okres rozpocznie się w 2015 r., a ostateczny termin przesunie
się odpowiednio o jeden rok.
Zasadniczo może to doprowadzić do
przesunięcia płatności z jednego roku na drugi, nie zmniejszy
jednak ogólnego zapotrzebowania w okresie 2014–2020. Z drugiej strony
przesunięcie nie zdecyduje z góry o realnym tempie wdrażania. W
przypadku wszystkich programów, niezależnie od daty ich przyjęcia,
wydatki kwalifikują się do wsparcia od dnia 1 stycznia 2014 r.
(natomiast w przypadku Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych – od
dnia 1 września 2013 r. i w przypadku Europejskiego Funduszu Pomocy
Najbardziej Potrzebującym – od dnia 1 grudnia 2013 r.). Oznacza to,
że wdrażanie poszczególnych programów mogłoby się
rozpocząć jeszcze przed ich formalnym przyjęciem i
ograniczyć wpływ opóźnienia na składanie wniosków o
płatności okresowe.
Zarówno fakt, że państwa
członkowskie mają n+3 lata na wydatkowanie środków (n+2 w
przypadku funduszy AMIF oraz ISF), z uwzględnieniem wstępnych oraz
rocznych płatności zaliczkowych, jak i dostępność
łącznego marginesu płatności (art. 5
rozporządzenia w sprawie WRF) powinny w dalszym stopniu
złagodzić wpływ przesunięcia zobowiązań z 2014 r.
na pułapy rocznych płatności.
Z powyższych względów Komisja nie
proponuje zmiany pułapów płatności. Komisja będzie
regularnie analizować sytuację pod kątem wdrażania i w
stosownych przypadkach przedstawi wnioski zgodnie z odpowiednimi przepisami
rozporządzenia w sprawie WRF.
5.           ZMIENIONE WIELOLETNIE RAMY
FINANSOWE WG CEN BIEŻĄCYCH
W poniższej
tabeli WRF proponowane przesunięcie przydzielonych środków
wyrażono w cenach bieżących z uwzględnieniem dostosowania
technicznego wprowadzonego w odniesieniu do 2015 r.[5].
Rozporządzenie Rady zmieniające
rozporządzenie w sprawie WRF musi się odwoływać do tabeli
podstawowej zamieszczonej w załączniku do tego rozporządzenia, w
której kwoty wyrażono w cenach stałych z 2011 r. Kwoty w cenach
bieżących należy zatem przeliczyć na ceny z 2011 r.
2015/0010 (APP)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
zmieniające rozporządzenie (UE,
Euratom) nr 1311/2013 określające wieloletnie ramy finansowe na
lata 2014–2020
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 312,
uwzględniając Traktat
ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w
szczególności jego art. 106a,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
uwzględniając zgodę Parlamentu
Europejskiego,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze specjalną
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Art. 19 rozporządzenia
Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013[6]
stanowi, że w przypadku przyjęcia po dniu 1 stycznia 2014 r. nowych
zasad lub programów w ramach zarządzania dzielonego odnoszących
się do funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności, Europejskiego
Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, Europejskiego Funduszu
Morskiego i Rybackiego, Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Funduszu
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, należy dokonać rewizji
wieloletnich ram finansowych celem przesunięcia na następne lata,
powyżej odnośnych pułapów wydatków, środków przydzielonych,
ale niewykorzystanych w 2014 r. Rewizję dotyczącą
przesunięcia niewykorzystanych środków przydzielonych na 2014 r.
przyjmuje się przed dniem 1 maja 2015 r.
(2)       W wyniku takiego późnego
przyjęcia środki przydzielone na fundusze strukturalne i Fundusz
Spójności w kwocie 11 216 187 326 EUR w cenach
bieżących, środki przydzielone na Europejski Fundusz Rolny na
rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejski Fundusz Morski i Rybacki w
kwocie 9 446 050 652 EUR w cenach bieżących oraz
środki przydzielone na Fundusz Azylu, Migracji i Integracji oraz Fundusz
Bezpieczeństwa Wewnętrznego w kwocie 442 319 096 EUR
nie mogły zostać wykorzystane w 2014 r., ani przeniesione na 2015 r.
(3)       Należy zatem
zmienić załącznik do rozporządzenia (UE, Euratom) nr
1311/2013 i przesunąć na kolejne lata do poddziału 1b,
działu 2 i działu 3 środki na zobowiązania, których
nie wykorzystano w 2014 r. W tym celu kwoty w cenach bieżących
należy przeliczyć na ceny z 2011 r.
(4)       Należy zatem odpowiednio
zmienić rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1311/2013,
PRZYJMUJE NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia
(UE, Euratom) nr 1311/2013 zastępuje się tekstem znajdującym
się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]              Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.
[2]              Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE,
Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad
finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz
uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L
298 z 26.10.2012, s. 1).
[3]              Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy
dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu
Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu
Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące
Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego,
Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz
uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2006 (Dz.U. L 347 z
20.12.2013, s. 320).
[4]               Zarówno w przypadku przeniesienia, jak i w przypadku
przesunięcia środków na zobowiązania z 2014 r. na 2015 r.
zobowiązania budżetowe zostaną zaciągnięte w 2015 r. W
przypadku funduszy strukturalnych i inwestycyjnych termin n+3 przesunie
się w związku z tym odpowiednio z końca 2017 r. na koniec 2018
r. W przypadku funduszy AMIF i ISF termin n+2 przesunie się odpowiednio z
końca 2016 r. na koniec 2017 r.
[5]               Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego:
Dostosowanie techniczne ram finansowych na 2015 r. stosownie do zmian DNB (art.
6 rozporządzenia Rady nr 1311/2013 określającego wieloletnie
ramy finansowe na lata 2014-2020), COM(2014) 307 final z 28.5.2014.
[6]               Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z
dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata
2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).
ZAŁĄCZNIK
TABELA WIELOLETNICH RAM FINANSOWYCH (UE 28)


Ważna informacja prawna

|

52009PC0339

Wniosek rozporządzenie Rady kończące częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych stosowanych w odniesieniu do przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej  /* COM/2009/0339 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 6.7.2009KOM(2009) 339 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYkończące częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych stosowanych w odniesieniu do przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Chińskiej Republiki LudowejUZASADNIENIE1. KONTEKST WNIOSKU-  Podstawa i cele wnioskuNiniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 r. z dnia 21 grudnia 2005 r.(„rozporządzenie podstawowe”) w postępowaniu dotyczącym niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej.-  Kontekst ogólnyNiniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym.-  Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosekRozporządzenie Rady (WE) nr 1425/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz kończące postępowanie dotyczące przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Malezji, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 189/2009.-  Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami UniiNie dotyczy.2. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW-  Konsultacje z zainteresowanymi stronamiStrony zainteresowane postępowaniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego.-  Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznejNie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.-  Ocena skutkówNiniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego.Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione.3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU-  Krótki opis proponowanych działańW dniu 11 lipca 2008 r. Komisja wszczęła, na wniosek eksportera objętego postępowaniem, częściowy przegląd okresowy, którego zakres ograniczono do zbadania dumpingu w odniesieniu do tego producenta eksportującego niektóre worki i torby plastikowe pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.W dniu 24 marca 2009 r. przedsiębiorstwo objęte postępowaniem wycofało wniosek o dokonanie przeglądu. Po rozważeniu kwestii zasadności kontynuowania dochodzenia z urzędu, zadecydowano, że należy je zakończyć. Występuje się zatem do Komisji o przyjęcie załączonego wniosku dotyczącego rozporządzenia, które powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej najpóźniej dnia 10 lipca 2009 r.-  Podstawa prawnaRozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 r. z dnia 21 grudnia 2005 r.-  Zasada pomocniczościNiniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.-  Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:Formę działania opisano w rozporządzeniu podstawowym, wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym.Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku, nie mają zastosowania.-  Wybór instrumentówProponowane instrumenty: rozporządzenie.Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów:Zastosowanie innych instrumentów byłoby niewłaściwe, ponieważ w rozporządzeniu podstawowym nie przewiduje się innych możliwości.4. WPłYW NA BUDżETWniosek nie ma wpływu na budżet Wspólnoty.WniosekROZPORZĄDZENIE RADYkończące częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych stosowanych w odniesieniu do przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Chińskiej Republiki LudowejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,mając na uwadze Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] (zwane dalej „rozporządzeniem podstawowym”), w szczególności jego art. 11 ust. 3,uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,a także mając na uwadze, co następuje:1. PROCEDURA1.1. Obowiązujące środki(1) Rozporządzeniem (WE) nr 1425/2006[2] Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej. Rozporządzenie zostało ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 189/2009[3] W przypadku ośmiu przedsiębiorstw objętych indywidualnymi stawkami celnymi, stawki te wynoszą od 4,3 % do 12,8 %. Dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych stawkami indywidualnymi cło wynosi 8,4 %, a cło rezydualne wynosi 28,8 %.1.2. Wniosek o dokonanie przeglądu(2) W dniu 25 marca 2008 r. Komisja otrzymała od jednego z producentów eksportujących niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, wniosek o przeprowadzenie częściowego przeglądu okresowego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.(3) Wniosek ten został złożony przez CeDo Shanghai Limited („CeDo Shanghai” lub „wnioskodawca”).(4) Wnioskodawca twierdził między innymi, że oferowane przez niego ceny eksportowe przy przywozie niektórych worków i toreb plastikowych do Wspólnoty znacznie wzrosły, i że są one znacznie wyższe od skonstruowanej wartości normalnej opartej na kosztach produkcji wnioskodawcy w Chińskiej Republice Ludowej, oraz że poskutkowało to zmniejszeniem lub zniesieniem dumpingu. W związku z powyższym dalsze nakładanie środków na istniejących poziomach, opartych na wcześniej określonym poziomie dumpingu, nie jest już konieczne w celu skompensowania dumpingu.1.3. Wszczęcie postępowania(5) Po konsultacji z Komitetem Doradczym i po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, Komisja ogłosiła, w drodze publikacji zawiadomienia („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [4], wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ograniczonego do zbadania dumpingu w odniesieniu do CeDo Shanghai. „Produkt objęty postępowaniem” to ten sam produkt, którego dotyczy rozporządzenie Rady (WE) nr 1425/2006 z późniejszymi zmianami, mianowicie worki i torby plastikowe, w których zawartość polietylenu odpowiada co najmniej 20 % wagi oraz których grubość nie przekracza 100 mikrometrów (μm), pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, objęte kodami CN ex 3923 29 00, ex 3923 29 10 oraz ex 3923 29 90 (kody TARIC 3923 21 00 20, 3923 29 10 20 oraz 3923 29 90 20).(6) Dochodzenie w sprawie dumpingu obejmowało okres od 1 lipca 2007 r. do 30 czerwca 2008 r.(7) Komisja oficjalnie powiadomiła wnioskodawcę, przedstawicieli przemysłu wspólnotowego oraz przedstawicieli kraju wywozu o wszczęciu przeglądu. Zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.2. WYCOFANIE WNIOSKU I ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA(8) Pismem z dnia 24 marca 2009 r. skierowanym do Komisji przedsiębiorstwo CeDo Shanghai oficjalnie wycofało swój wniosek dotyczący wszczęcia częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych w odniesieniu do przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej.(9) Rozważono, czy kontynuowanie dochodzenia z urzędu byłoby uzasadnione. Komisja uznała, że zakończenie dochodzenia nie będzie miało wpływu na obowiązujące środki antydumpingowe i nie będzie ono sprzeczne z interesem Wspólnoty. Z tych względów dochodzenie powinno zostać zakończone.(10) Strony zainteresowane zostały poinformowane o zamiarze zakończenia dochodzenia i miały możliwość przedstawienia uwag. Nie otrzymano jednak żadnych uwag, które mogłyby wpłynąć na zmianę tej decyzji.(11) Stwierdza się zatem, że przegląd dotyczący przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej powinien zostać zakończony bez zmiany obowiązujących środków antydumpingowych.PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Częściowy przegląd tymczasowy środków antydumpingowych stosowanych w odniesieniu do przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej, wszczęty na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96 zostaje niniejszym zakończony bez zmiany obowiązujących środków antydumpingowych.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.[2] Dz.U. L 270 z 29.9.2006, s. 4.[3] Dz.U. L 67 z 12.3.2009, s. 5.[4] Dz.U. C 176 z 11.7.2008, s. 9.