               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 2.10.2015
            COM(2015) 482 final
            2015/0232(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            określająca stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej, w odniesieniu do przyjęcia wspólnych wytycznych w sprawie wykonania umowy

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Umowa między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej weszła w życie dnia 1 grudnia 2014 r. W umowie ustanowiono – na zasadzie wzajemności – wiążące prawa i obowiązki w celu uproszczenia procedur wydawania wiz obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej. W art. 10 przedmiotowej umowy ustanowiono Wspólny Komitet odpowiedzialny za kontrolę jej wykonania.

               Niezbędne jest stworzenie wspólnych wytycznych dotyczących przedmiotowej umowy w celu zagwarantowania pełnej harmonizacji wykonywania postanowień umowy przez konsulaty państw członkowskich i Republiki Zielonego Przylądka oraz wyjaśnienia stosunku pomiędzy postanowieniami umowy i przepisami umawiających się stron, które stosuje się w dalszym ciągu do kwestii wizowych nieobjętych zakresem stosowania umowy.

               Przyjęte wytyczne wykonawcze nie będą częścią umowy; zaleca się jednak, aby pracownicy dyplomatyczni i konsularni stosowali je przy wdrażaniu postanowień umowy.

               Wytyczne zostały przygotowane zgodnie z umową, która zawiera postanowienia dotyczące ułatwień w zakresie procedur wydawania wiz na pobyt o planowanej długości nieprzekraczającej 90 dni w 180-dniowym okresie w strefie Schengen obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i obywatelom Unii, jak również zgodnie z prawodawstwem UE w obszarze wspólnej polityki wizowej, takim jak kodeks wizowy.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Wytyczne, które zostaną przyjęte na podstawie upoważnienia przyznanego przedstawicielowi Komisji we Wspólnym Komitecie na podstawie niniejszego wniosku, mają na celu szczegółowe wyjaśnienie postanowień umowy oraz udzielenie wskazówek co do jej wykonywania.

               W wytycznych uwzględniono przepisy kodeksu wizowego oraz innych aktów prawnych w dziedzinie polityki wizowej UE w celu zapewnienia, by pracownicy przedstawicielstw konsularnych państw członkowskich działali zgodnie z unijnym dorobkiem prawnym dotyczącym wiz w ramach wykonywania postanowień umowy o ułatwieniach w wydawaniu wiz.

               Postanowienia umowy mają pierwszeństwo przed przepisami kodeksu wizowego w sprawach, które regulowane są przez oba akty.

               3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

                  Wytyczne zawarte w załączniku do niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady są wynikiem konsultacji z państwami członkowskimi w ramach Grupy Roboczej ds. Wiz w dniu 7.4.2015 r. i 11.5.2015 r. Komisja skonsultowała niniejsze wytyczne z właściwymi organami Republiki Zielonego Przylądka w listopadzie 2014 r.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejszy wniosek nie ma wpływu na budżet UE.

               2015/0232 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               określająca stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej
                  w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy umowy
                  między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka
                  w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych
                  obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej,
                  w odniesieniu do
                  przyjęcia wspólnych wytycznych w sprawie wykonania umowy

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W art. 10 umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej (zwanej dalej „umową”) ustanowiono Wspólny Komitet. Artykuł ten stanowi, że Wspólny Komitet ma w szczególności kontrolować wykonanie umowy.

               (2)W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 ustanowiono procedury i warunki wydawania wiz na tranzyt przez terytorium państw członkowskich lub na planowany pobyt na terytorium państw członkowskich nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

               (3)Niezbędne jest stworzenie wspólnych wytycznych w celu zagwarantowania pełnej harmonizacji wykonywania postanowień umowy przez konsulaty Republiki Zielonego Przylądka i państw członkowskich oraz wyjaśnienia stosunku pomiędzy postanowieniami umowy i przepisami umawiających się stron, które stosuje się w dalszym ciągu do kwestii wizowych nieobjętych zakresem stosowania umowy.

               (4)Należy określić stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu, dotyczące przyjęcia wspólnych wytycznych w sprawie wykonania umowy,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy art. 10 umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej, dotyczące przyjęcia wspólnych wytycznych w sprawie wykonania umowy, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 2.10.2015
            COM(2015) 482 final
            ZAŁĄCZNIK
            Wniosek dotyczący decyzji Radyokreślającej stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej, w odniesieniu do przyjęcia wspólnych wytycznych w sprawie wykonania umowy

               ZAŁĄCZNIK

               Wniosek dotyczący decyzji Rady
                  określającej stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej
                  w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy
                  między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka
                  w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych
                  obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej,
                  w odniesieniu do
                  przyjęcia wspólnych wytycznych w sprawie wykonania umowy

               PROJEKT

               DECYZJA NR 1/2015 WSPÓLNEGO KOMITETU

               USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY

               MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A REPUBLIKĄ ZIELONEGO PRZYLĄDKA

               W SPRAWIE UŁATWIEŃ W WYDAWANIU WIZ KRÓTKOTERMINOWYCH OBYWATELOM REPUBLIKI ZIELONEGO PRZYLĄDKA I UNII EUROPEJSKIEJ

               z dnia...

               dotycząca przyjęcia wspólnych wytycznych w sprawie wykonania umowy,

               WSPÓLNY KOMITET,

               uwzględniając Umowę między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej (zwaną dalej „umową”), a w szczególności jej art. 10,

               a także mając na uwadze, że umowa weszła w życie dnia 1 grudnia 2014 r.,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               W załączniku do niniejszej decyzji ustanawia się wspólne wytyczne dotyczące wykonania Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w … dnia ...

               W imieniu Unii Europejskiej

                     W imieniu Republiki Zielonego Przylądka

               ZAŁĄCZNIK

               WSPÓLNE WYTYCZNE

               DOTYCZĄCE WYKONANIA UMOWY

               MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A REPUBLIKĄ ZIELONEGO PRZYLĄDKA

               W SPRAWIE UŁATWIEŃ W WYDAWANIU WIZ KRÓTKOTERMINOWYCH OBYWATELOM REPUBLIKI ZIELONEGO PRZYLĄDKA I UNII EUROPEJSKIEJ

               Celem Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej, która weszła w życie dnia 1.12.2014 r., jest wprowadzenie, na zasadzie wzajemności, ułatwień w procedurach wydawania wiz na pobyt o planowanej długości nieprzekraczającej 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej.

               Umowa ustanawia wzajemnie wiążące prawa i obowiązki w celu uproszczenia procedur wydawania wiz obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej.

               Niniejsze wytyczne, przyjęte przez Wspólny Komitet ustanowiony na mocy umowy, mają na celu zapewnienie właściwego i zharmonizowanego wykonywania postanowień umowy przez misje dyplomatyczne i urzędy konsularne Republiki Zielonego Przylądka i państw członkowskich. Niniejsze wytyczne nie stanowią części umowy i w związku z tym nie są prawnie wiążące. Zaleca się jednak, aby pracownicy dyplomatyczni i konsularni stosowali je przy wdrażaniu postanowień umowy.

               Wytyczne należy uznawać za dokument otwarty, podlegający aktualizacji w świetle doświadczeń związanych z wykonaniem umowy zgodnie z zakresem odpowiedzialności Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy art. 10 umowy.

               I.
                     KWESTIE OGÓLNE

               1.1.
                     Cel oraz zakres stosowania.

               Art. 1 umowy stanowi: „Celem niniejszej Umowy jest wprowadzenie na zasadzie wzajemności ułatwień w wydawaniu wiz obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii planującym pobyt nie dłuższy niż 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.”.

               Umowa ma zastosowanie do wszystkich obywateli Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej, którzy ubiegają się o wizę krótkoterminową, niezależnie od państwa zamieszkania.

               Umowa nie ma zastosowania do bezpaństwowców, którzy posiadają dokument pobytowy wydany przez Republikę Zielonego Przylądka lub państwa członkowskie Unii Europejskiej. Do tej kategorii osób stosuje się zwykłe przepisy unijnego dorobku prawnego dotyczącego wiz.

               1.2.
                     Zakres umowy

               Art. 2 umowy stanowi:

               „1.
                     Ułatwienia w wydawaniu wiz, o których mowa w niniejszej Umowie, mają zastosowanie do obywateli Republiki Zielonego Przylądka i Unii, o ile nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Unii, jej państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka, postanowień niniejszej Umowy lub innych umów międzynarodowych.

               2.
                     W odniesieniu do zagadnień nieobjętych postanowieniami niniejszej Umowy, takich jak odmowa wydania wizy, uznanie dokumentów podróży, dowód posiadania wystarczających środków utrzymania, odmowa wjazdu oraz procedury wydalania osób, stosuje się prawo krajowe Republiki Zielonego Przylądka lub prawo państw członkowskich bądź Unii.”.

               Bez uszczerbku dla art. 8 (który przewiduje zwolnienie z obowiązku wizowego posiadaczy paszportów dyplomatycznych i służbowych Republiki Zielonego Przylądka lub państw członkowskich), umowa nie wpływa na obowiązujące przepisy dotyczące obowiązku wizowego lub zwolnienia z obowiązku wizowego. Na przykład, w art. 4 rozporządzenia Rady nr 539/2001 zezwolono państwom członkowskim na zwolnienie z obowiązku wizowego między innymi cywilnych załóg samolotów i statków.

               Kodeks wizowy ma zastosowanie do wszystkich kwestii nieobjętych postanowieniami umowy, takich jak określenie państwa członkowskiego strefy Schengen odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku wizowego, uzasadnienie odmowy wydania wizy i prawo odwołania się od negatywnej decyzji. Ponadto przepisy Schengen lub prawo krajowe mają również nadal zastosowanie do kwestii nieobjętych umową, takich jak uznawanie dokumentów podróży, dokumenty uzasadniające cel podróży i potwierdzające posiadanie wystarczających środków utrzymania, terminy rozpatrywania wniosków wizowych, odmowa wjazdu na terytorium państw członkowskich UE, procedury wydalenia.

               Nawet jeśli warunki przewidziane w umowie zostały spełnione, można nadal odmówić wydania wizy, jeżeli warunki ustanowione w art. 5 kodeksu granicznego Schengen nie zostały spełnione, tzn. osoba nie jest w posiadaniu ważnego dokumentu podróży, dokonano wpisu w SIS, osoba jest uważana za zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, itp.

               Nadal obowiązują inne elastyczne środki dotyczące wydawania wiz dozwolone w kodeksie wizowym. Na przykład wizy wielokrotnego wjazdu o długim okresie ważności – do pięciu lat – mogą być wydawane kategoriom osób innym niż te określone w art. 4, jeżeli spełnione są warunki przewidziane w kodeksie wizowym (art. 24). Podobnie nadal obowiązują przepisy zawarte w kodeksie wizowym umożliwiające zwolnienie z opłaty wizowej lub jej ograniczenie (art. 16 ust. 5 i 6).

               Prawo krajowe Republiki Zielonego Przylądka wciąż ma zastosowanie do wszystkich kwestii związanych z wydawaniem wiz obywatelom UE przez Republikę Zielonego Przylądka i nieobjętych umową, takich jak te wymienione w poprzednich trzech akapitach.

               1.3.
                     Rodzaje wiz objętych zakresem stosowania umowy.

               Zgodnie z definicją w art. 3 lit. d) „wiza” oznacza „zezwolenie wydane lub decyzję podjętą przez jedno z państw członkowskich lub Republikę Zielonego Przylądka konieczne do wjazdu na terytorium tego państwa członkowskiego lub kilku państw członkowskich lub na terytorium Republiki Zielonego Przylądka w celu tranzytu lub z zamiarem pobytu nie dłuższego niż 90 dni łącznie”.

               Ułatwienia przewidziane w umowie mają zastosowanie zarówno do wiz jednolitych ważnych na całym terytorium państw członkowskich, jak i do wiz o ograniczonej ważności terytorialnej. Mają one również zastosowanie do krótkoterminowych i tranzytowych wiz wydanych przez Republikę Zielonego Przylądka obywatelom UE.

               1.4.
                     Obliczanie długości pobytu, do jakiego uprawnia wiza

               Obowiązująca definicja pojęcia pobytu krótkoterminowego w kodeksie granicznym Schengen brzmi następująco: „90 dni w każdym okresie 180-dniowym, co oznacza wzięcie pod uwagę okresu 180-dniowego poprzedzającego każdy z dni pobytu”.

               Data wjazdu liczona jest jako pierwszy dzień pobytu na terytorium państw członkowskich, a data wyjazdu liczona jest jako ostatni dzień pobytu na terytorium państw członkowskich. Pojęcie „każdy” oznacza stosowanie „ruchomego” 180-dniowego okresu odniesienia, zakładającego sprawdzenie dla każdego dnia pobytu okresu 180 dni wstecz w celu ustalenia, czy wymóg 90/180 dni został spełniony. Oznacza to, że nieobecność przez nieprzerwany okres 90 dni umożliwia kolejny pobyt przez okres do 90 dni.

               Kalkulator pobytu krótkoterminowego, który można wykorzystać do obliczenia okresu dozwolonego pobytu według nowych przepisów, można znaleźć w internecie pod następującym adresem: http://ec.europa.eu/dgs/home-affairs/what-we-do/policies/borders-and-visas/border-crossing/index_en.htm.

               Przykład obliczenia dni pobytu na podstawie nowej definicji:

               Posiadacz rocznej wizy wielokrotnego wjazdu (18.4.2014 r. – 18.4.2015 r.) wjeżdża na terytorium państw członkowskich po raz pierwszy w dniu 19.4.2014 r. i pozostaje przez 3 dni. Kolejny raz wjeżdża na to terytorium w dniu 18.6.2014 r. i pozostaje przez 86 dni. Jak przedstawia się sytuacja w poszczególnych dniach? Kiedy osobie tej będzie wolno ponownie wjechać na terytorium państw członkowskich?

               W dniu 11.9.2014 r.: W ciągu ostatnich 180 dni (16.3.2014 r.-11.9.2014 r.) dana osoba przebywała w UE przez okres 3 dni (19. – 21.4.2014 r.) plus 86 dni (18.6.2014 r. – 11.9.2014 r.) = 89 dni = nie przekroczono dozwolonego okresu pobytu. Dana osoba może pozostać jeszcze 1 dzień dłużej.

               Od dnia 16.10.2014 r.: Osoba może wjechać na dodatkowe 3 dni (w dniu 16.10.2014 r. pobyt w dniu 19.4.2014 r. przestaje mieć znaczenie (wykracza poza okres 180 dni); w dniu 17.10.2014 r. pobyt w dniu 20.4.2014 r. przestaje mieć znaczenie (wykracza poza okres 180 dni; itd.).

               Od dnia 15.12.2014 r.: Osoba ta może wjechać na 86 dodatkowych dni (w dniu 15.12.2014 r. pobyt z dnia 18.6.2014 przestaje mieć znaczenie (wykracza poza okres 180 dni); w dniu 16.12.2014 r., pobyt w dniu 19.6.2014 przestaje mieć znaczenie, itd.).

               1.5.
                     Sytuacja w odniesieniu do państw członkowskich, które jeszcze nie stosują w pełni dorobku Schengen, państw członkowskich, które nie uczestniczą we wspólnej polityce wizowej UE i krajów stowarzyszonych.

               Państwa członkowskie, które przystąpiły do UE w 2004 r. (Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Republika Czeska, Słowacja, Słowenia i Węgry), w 2007 r. (Bułgaria i Rumunia) i w 2013 (Chorwacja) są związane umową od dnia jej wejścia w życie.

               Jedynie Bułgaria, Chorwacja, Cypr i Rumunia nie wprowadziły jeszcze w pełni przepisów dorobku Schengen. Będą one zatem nadal wydawać wizy krajowe, których ważność ograniczona jest do ich terytorium. W momencie wprowadzenia w pełni przez te państwa przepisów dorobku Schengen, będą one kontynuować stosowanie umowy.

               Prawo krajowe wciąż ma zastosowanie do wszystkich kwestii nieobjętych umową do czasu pełnego wprowadzenia w życie dorobku Schengen przez te państwa członkowskie. Od tego dnia przepisy Schengen lub prawo krajowe mają zastosowanie do kwestii, które nie zostały uregulowane postanowieniami umowy.

               Bułgaria, Chorwacja, Cypr i Rumunia są upoważnione do uznawania dokumentów pobytowych, wiz kategorii „D” i wiz krótkoterminowych wydanych przez państwa Schengen i państwa stowarzyszone w przypadku pobytu krótkoterminowego na ich terytorium.

               Zgodnie z art. 21 Konwencji wykonawczej do układu z Schengen, wszystkie państwa Schengen muszą uznawać ważność wiz długoterminowych oraz dokumentów pobytowych wydanych przez organy innych państw Schengen w odniesieniu do pobytów krótkoterminowych na swoich terytoriach. Państwa członkowskie obszaru Schengen akceptują dokumenty pobytowe, wizy kategorii „D” i wizy krótkoterminowe krajów stowarzyszonych w zakresie wjazdu i pobytu krótkoterminowego i vice versa.

               Umowa nie ma zastosowania do Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii, ale obejmuje wspólne deklaracje dotyczące woli zawarcia umów dwustronnych o ułatwieniach wizowych między Republiką Zielonego Przylądka a wspomnianymi państwami członkowskimi.

               Islandia, Norwegia, Szwajcaria i Liechtenstein, mimo że są państwami stowarzyszonymi w ramach Schengen, nie są związane umową. Umowa zawiera jednak wspólne deklaracje dotyczące woli niezwłocznego zawarcia umów dwustronnych o ułatwieniach wizowych pomiędzy Republiką Zielonego Przylądka i tymi krajami obszaru Schengen.

               1.6.
                     Umowa z Unią Europejską/umowy dwustronne.

               Art. 11 umowy stanowi:

               „Od momentu wejścia w życie niniejsza Umowa staje się nadrzędna wobec postanowień umów lub ustaleń dwustronnych lub wielostronnych zawartych między państwami członkowskimi a Republiką Zielonego Przylądka w zakresie, w jakim postanowienia tych umów i ustaleń dotyczą zagadnień objętych niniejszą Umową.”.

               Od daty wejścia w życie umowy postanowienia umów dwustronnych obowiązujących między państwami członkowskimi a Republiką Zielonego Przylądka w ramach kwestii objętych zakresem umowy o ułatwieniach wizowych przestały obowiązywać. Zgodnie z prawem Unii Europejskiej, państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia niezbędnych środków w celu wyeliminowania niezgodności między umowami dwustronnymi a umową zawartą przez Unię Europejską.

               Jeżeli państwo członkowskie zawarło dwustronną umowę lub porozumienie z Republiką Zielonego Przylądka w sprawie kwestii nieobjętych umową zawartą z Unią Europejską, zwolnienie takie będzie w dalszym ciągu obowiązywać po wejściu w życie unijnej umowy o ułatwieniach wizowych.

               II.
                     WYTYCZNE W SPRAWIE PRZEPISÓW SZCZEGÓLNYCH

               2.1. Przepisy, które mają zastosowanie do wszystkich osób ubiegających się o wizę

               Uwaga: Należy przypomnieć, że wymienione poniżej ułatwienia w odniesieniu do wyjazdu w przypadku zgubienia lub kradzieży dokumentów oraz przedłużenia okresu ważności wizy w wyjątkowych okolicznościach mają zastosowanie do wszystkich posiadaczy wizy z Republiki Zielonego Przylądka i państw członkowskich.

               2.1.1. Przedłużenie okresu ważności wizy w wyjątkowych okolicznościach.

               Art. 7 umowy stanowi:

               „Obywatelowi Republiki Zielonego Przylądka lub Unii, który nie może opuścić terytorium państwa członkowskiego lub Republiki Zielonego Przylądka przed terminem określonym w jego wizie z powodu działania siły wyższej, bezpłatnie przedłuża się wizę zgodnie z przepisami państwa przyjmującego na okres konieczny do powrotu do państwa zamieszkania.”.

               W odniesieniu do możliwości przedłużenia ważności wizy w przypadkach wystąpienia siły wyższej – na przykład pozostania w szpitalu z powodu wypadku – w przypadku gdy posiadacz wizy nie ma możliwości opuszczenia terytorium państwa członkowskiego przed datą określoną w jego wizie, zastosowanie mają przepisy art. 33 ust. 1 kodeksu wizowego, jeżeli są one zgodne z umową (na przykład, przedłużona wiza pozostaje nadal wizą jednolitą, uprawniającą do wjazdu na terytorium wszystkich państw członkowskich obszaru Schengen, w odniesieniu do których obowiązywała w momencie wydania). Jednakże na mocy umowy w przypadku działania siły wyższej przedłużenie ważności wizy odbywa się bezpłatnie.

               2.2. Zasady, które mają zastosowanie do niektórych kategorii osób ubiegających się o wizę.

               2.2.1.
                     Wydawanie wiz wielokrotnego wjazdu.

               W przypadkach, gdy osoba ubiegająca się o wizę jest zmuszona do częstego lub regularnego podróżowania na terytorium Republiki Zielonego Przylądka lub na terytorium państw członkowskich, można wydać wizy krótkoterminowe na kilka wizyt, pod warunkiem że łączny czas trwania tych wizyt nie przekracza 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

               Art. 4 umowy stanowi:

               „1.
                     Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich i Republiki Zielonego Przylądka wydają wizy wielokrotnego wjazdu o pięcioletnim okresie ważności następującym kategoriom osób:

               a) członkom rządów i parlamentów krajowych i regionalnych oraz trybunałów konstytucyjnych, sądów najwyższych oraz Trybunału Obrachunkowego w zakresie pełnionych przez nich obowiązków, o ile nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy niniejszej umowy;

               b) stałym członkom oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Republiki Zielonego Przylądka, państw członkowskich lub Unii uczestniczą w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka z inicjatywy organizacji międzyrządowych;

               c) przedsiębiorcom i przedstawicielom organizacji branżowych, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka;

               d) małżonkom, dzieciom poniżej 21 roku życia (w tym dzieciom przysposobionym) lub pozostającym na utrzymaniu oraz odwiedzającym rodzicom:

               — obywateli Republiki Zielonego Przylądka zamieszkujących legalnie na terytorium jednego z państw członkowskich lub obywateli Unii zamieszkujących legalnie na terytorium Republiki Zielonego Przylądka, lub

               — obywateli Unii przebywających w państwie, którego są obywatelami lub obywateli Republiki Zielonego Przylądka przebywających na terytorium Republiki Zielonego Przylądka.

               Jeśli jednak konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży jest wyraźnie ograniczona do krótszego okresu, ważność wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu, w szczególności gdy:

               — mandat, w odniesieniu do osób, o których mowa w lit. a),

               — okres ważności statusu stałego członka oficjalnej delegacji, w odniesieniu do osób, o których mowa w lit. b),

               — okres ważności statusu przedsiębiorcy lub przedstawiciela organizacji branżowych, w odniesieniu do osób, o których mowa w lit. c), lub

               — zezwolenie na pobyt obywateli Republiki Zielonego Przylądka przebywających na terytorium jednego z państw członkowskich lub obywateli Unii przebywających na terytorium Republiki Zielonego Przylądka, w odniesieniu do osób, o których mowa w lit. d),

               są krótsze niż pięć lat.”

               Biorąc pod uwagę status zawodowy tych kategorii osób lub ich pokrewieństwo z obywatelem Republiki Zielonego Przylądka lub państw członkowskich, który legalnie przebywa na terytorium Republiki Zielonego Przylądka lub państw członkowskich, a także w odniesieniu do krewnych obywateli Unii przebywających w państwie, którego są obywatelami lub obywateli Republiki Zielonego Przylądka przebywających na terenie Republiki Zielonego Przylądka, uzasadnione jest przyznanie im wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności wynoszącym pięć lat, lub ograniczonym do okresu ich zatrudnienia lub ich legalnego pobytu, jeżeli są one krótsze niż 5 lat.

               W przypadku osób objętych zakresem stosowania art. 4 ust. 1 lit. a), należy dostarczyć potwierdzenie statusu zawodowego i okresu kadencji.

               Przepis ten nie ma zastosowania do osób objętych zakresem stosowania art. 4 ust. 1 lit. a), jeżeli są one zwolnione z obowiązku wizowego na mocy umowy, tzn. jeśli są one posiadaczami paszportów dyplomatycznych lub służbowych.

               W przypadku osób objętych zakresem stosowania art. 4 ust. 1 lit. b), należy przedstawić dowód statusu stałego członka oficjalnej delegacji i potwierdzenie konieczności regularnego uczestnictwa w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany.

               W przypadku osób objętych zakresem stosowania art. 4 ust. 1 lit. c), należy przedstawić dowód statusu zawodowego oraz okresu prowadzenia działalności.

               W przypadku osób objętych zakresem stosowania art. 4 ust. 1 lit. d), należy przedstawić dowód potwierdzający legalny pobyt osoby zapraszającej.

               Jeśli jednak konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży jest wyraźnie ograniczona/y do krótszego okresu, ważność wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu.

               „2.
                     Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich i Republiki Zielonego Przylądka wydają wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności jednego roku następującym kategoriom obywateli, pod warunkiem że w roku poprzedzającym złożenie wniosku otrzymali oni przynajmniej jedną wizę, z której skorzystali zgodnie z przepisami dotyczącymi wjazdu do danego kraju i pobytu w nim:

               a) przedstawicielom organizacji społeczeństwa obywatelskiego, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka w celu odbycia szkoleń lub uczestniczenia w seminariach lub konferencjach, w tym w ramach programów wymiany;

               b) przedstawicielom wolnych zawodów uczestniczącym w międzynarodowych wystawach, konferencjach, sympozjach, seminariach lub innych podobnych imprezach, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka;

               c) osobom biorącym udział w działaniach naukowych, kulturalnych i artystycznych, w tym w programach uniwersyteckich i innych programach wymiany, które odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka;

               d) uczestnikom międzynarodowych imprez sportowych i osobom im towarzyszącym w celach zawodowych;

               e) dziennikarzom i osobom akredytowanym, towarzyszącym im w celach zawodowych;

               f) uczniom, studentom, studentom podyplomowym oraz towarzyszącym im nauczycielom, którzy odbywają podróż w celu podjęcia nauki lub odbycia szkoleń, w tym w ramach programów wymiany oraz innych działań szkolnych;

               g) przedstawicielom wspólnot religijnych uznanych w Republice Zielonego Przylądka lub w państwach członkowskich, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka;

               h) osobom odbywającym regularne podróże w celach medycznych;

               i) uczestnikom oficjalnych programów wymiany organizowanych przez miasta partnerskie lub władze gminne;

               j) członkom oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Republiki Zielonego Przylądka, państw członkowskich lub Unii uczestniczą w regularnych spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka z inicjatywy organizacji międzyrządowych.

               Jeśli jednak konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży jest wyraźnie ograniczona do krótszego okresu, ważność wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu.”.

               Wizy wielokrotnego wjazdu ważne przez okres jednego roku zasadniczo wydaje się osobom należącym do wyżej wymienionych kategorii, jeżeli w poprzednim roku (12 miesięcy) osoba ubiegająca się o wizę uzyskała co najmniej jedną wizę Schengen, z której skorzystała zgodnie z przepisami dotyczącymi wjazdu do danego kraju (-ów) i pobytu w nim (nich) (na przykład osoba ta nie przekroczyła okresu dozwolonego pobytu) oraz jeżeli istnieją powody ubiegania się o wizę wielokrotnego wjazdu.

               W przypadkach gdy wydanie wizy o jednorocznym okresie ważności nie jest uzasadnione (na przykład jeżeli okres trwania programu wymiany jest krótszy niż jeden rok lub nie występuje konieczność podróżowania przez cały rok) okres ważności wizy będzie krótszy niż jeden rok, pod warunkiem że inne wymogi w odniesieniu do wydania wizy zostały spełnione.

               „3.
                     Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich i Republiki Zielonego Przylądka wydają wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności co najmniej dwóch lat i co najwyżej pięciu lat kategoriom obywateli wymienionym w ust. 2 niniejszego artykułu, pod warunkiem że w ciągu dwóch lat poprzedzających złożenie wniosku korzystali oni z jednorocznej wizy wielokrotnego wjazdu zgodnie z przepisami dotyczącymi wjazdu i pobytu na terytorium odwiedzanego kraju.

               Jeśli jednak konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży jest wyraźnie ograniczona do krótszego okresu, ważności wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu.”

               „4. Całkowity czas pobytu osób, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka nie może przekraczać 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.”.

               Wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności od 2 do 5 lat wydaje się osobom należącym do kategorii, o których mowa w art. 4 ust. 2, pod warunkiem że w poprzednich dwóch latach (24 miesiące) takie osoby korzystały z jednorocznych wiz wielokrotnego wjazdu zgodnie z przepisami dotyczącymi wjazdu i pobytu na terytorium odwiedzanego (-ych) państwa (państw) oraz że powody ubiegania się o wizę wielokrotnego wjazdu są nadal aktualne. Należy zauważyć, że wiza o okresie ważności od 2 do 5 lat wydawana jest wyłącznie w przypadku, gdy osobie ubiegającej się o wizę w ciągu dwóch poprzednich lat wydano dwie wizy o ważności jednego roku, i osoba ta korzystała z tych wiz zgodnie z przepisami dotyczącymi wjazdu i pobytu na terytorium odwiedzanego (-ych) państwa (państw). Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne podejmują decyzję, na podstawie oceny każdego wniosku wizowego, dotyczącą okresu ważności wiz - tj. od 2 do 5 lat.

               Nie ma obowiązku wydawania wizy wielokrotnego wjazdu, jeżeli wnioskodawca nie skorzystał z poprzedniej wizy.

               2.2.2.
                     Wizowa opłata manipulacyjna.

               Art. 5 ust. 1 umowy stanowi:

               „1.
                     Bez uszczerbku dla postanowień ust. 2 państwa członkowskie i Republika Zielonego Przylądka nie pobierają opłaty wizowej od następujących kategorii osób:

               a) członków oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Republiki Zielonego Przylądka, państw członkowskich lub Unii uczestniczą w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub oficjalnych programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państwa członkowskiego lub Republiki Zielonego Przylądka przez organizacje międzyrządowe;

               b) dzieci poniżej 12. roku życia; (Uwaga: w celu skorzystania ze zwolnienia z opłaty wizowej w tej kategorii, osoby ubiegające się o wizę muszą przedstawić dowody potwierdzające swój wiek).

               c) uczniów, studentów, studentów podyplomowych i towarzyszących im nauczycieli, którzy odbywają podróż w celu podjęcia nauki lub odbycia szkoleń;

               d) badaczy podróżujących w związku z prowadzeniem badań naukowych;

               e) osób w wieku do lat 25 uczestniczących w seminariach, konferencjach lub imprezach sportowych, kulturalnych lub edukacyjnych organizowanych przez organizacje nienastawione na zysk.”.

               Osoby należące do wyżej wymienionych kategorii są całkowicie zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty wizowej.

               Zgodnie z art. 16 ust. 6 kodeksu wizowego, „w indywidualnych przypadkach można odstąpić od poboru opłaty wizowej lub obniżyć jej wysokość, jeżeli służy to interesom kulturalnym lub sportowym, jak również interesom w dziedzinie polityki zagranicznej, polityki na rzecz rozwoju lub w innych dziedzinach ważnych z punktu widzenia interesu publicznego lub z przyczyn humanitarnych”.

               Art. 16 ust. 7 kodeksu wizowego stanowi, że „opłatę wizową pobiera się w euro, walucie krajowej danego państwa trzeciego lub w walucie zwykle używanej w państwie trzecim, w którym złożono wniosek; z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 18 ust. 2 i art. 19 ust. 3, opłata nie podlega zwrotowi.” – przypadki, gdy wniosek jest niedopuszczalny lub gdy konsulat nie jest właściwy.

               Wnioskodawcy z Republiki Zielonego Przylądka „otrzymują potwierdzenie uiszczenia opłaty wizowej” zgodnie z art. 16 ust. 8 kodeksu wizowego, a obywatele Unii Europejskiej zgodnie z dekretem z mocą ustawy nr 27/2007.

               Art. 5 ust. 2 umowy stanowi:

               „2.
                     Jeżeli państwa członkowskie lub Republika Zielonego Przylądka współpracują z zewnętrznym dostawcą usług, może zostać pobrana opłata za usługę. Opłata za usługę musi być proporcjonalna do kosztów ponoszonych przez usługodawcę zewnętrznego z tytułu wykonywania swoich zadań i nie może przekraczać 30 EUR. Republika Zielonego Przylądka, państwo członkowskie lub państwa członkowskie muszą zapewnić wszystkim wnioskodawcom możliwość składania wniosków bezpośrednio w swoich konsulatach.”.

               Wnioskodawcy należący do kategorii osób zwolnionych z opłaty wizowej mogą nadal podlegać obowiązkowi uiszczenia opłaty za usługę w przypadku gdy państwo członkowskie współpracuje z zewnętrznym usługodawcą.

               Obecnie żadne państwa członkowskie UE nie posiadają umów outsourcingu z usługodawcami zewnętrznymi w Republice Zielonego Przylądka.

               2.2.3. Posiadacze paszportów dyplomatycznych i służbowych.

               Art. 8 umowy stanowi:

               „1.
                     Obywatele Republiki Zielonego Przylądka lub państw członkowskich, którzy posiadają ważny paszport dyplomatyczny lub służbowy, mogą wjechać na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka, opuścić to terytorium lub przejechać przez nie bez wizy.

               2. Obywatele, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, mogą pozostać na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka przez okres nie przekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.”.

               Procedury delegowania dyplomatów do państw członkowskich nie zostały uregulowane w przedmiotowej umowie. Zastosowanie ma zwyczajowa procedura akredytacji.

               We wspólnej deklaracji załączonej do umowy, Strony uzgadniają, że każda z nich może skorzystać z prawa do częściowego zawieszenia umowy, a w szczególności jej art. 8, jeżeli jej wykonanie prowadzi do nadużywania przez drugą Stronę jej praw lub może zagrażać bezpieczeństwu publicznemu. Częściowe zawieszenie umowy musi zostać przeprowadzone zgodnie z procedurą określoną w art. 12 ust. 5.

               Jeśli stosowanie art. 8 zostaje zawieszone, obie Strony rozpoczynają konsultacje na forum komitetu powołanego na mocy niniejszej umowy celem rozwiązania problemów, które doprowadziły do decyzji o zawieszeniu.

               Obie strony deklarują w pierwszym rzędzie gotowość zapewnienia wysokiego poziomu zabezpieczeń paszportów dyplomatycznych i służbowych, w szczególności poprzez zastosowanie identyfikatorów biometrycznych. Unia zapewnia ze swojej strony takie zabezpieczenia zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2252/2004 z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie.

               III.
                     WSPÓŁPRACA W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA DOKUMENTÓW

               We wspólnej deklaracji załączonej do umowy Strony uzgadniają, że Wspólny Komitet ustanowiony na mocy art. 10 ocenia, w ramach kontroli wykonania niniejszej umowy, wpływ poziomu zabezpieczeń odpowiednich dokumentów podróży na funkcjonowanie umowy. W tym celu Strony zgadzają się regularnie informować się nawzajem o środkach podejmowanych, aby zapobiegać mnożeniu dokumentów podróży oraz rozwijać techniczne aspekty zabezpieczeń dokumentów podróży, a także o środkach dotyczących procesu personalizacji wydawania dokumentów podróży.

               IV.
                     STATYSTYKA

               Aby umożliwić powołanemu na mocy umowy Wspólnemu Komitetowi skuteczne kontrolowanie jej wykonania, misje dyplomatyczne i urzędy konsularne Republiki Zielonego Przylądka i państw członkowskich muszą przedkładać Komisji co sześć miesięcy dane statystyczne, w podziale na poszczególne miesiące, i dotyczące w szczególności, tam gdzie to możliwe:

               –
                     liczby wydanych wiz wielokrotnego wjazdu;

               –
                     okresu ważności wiz wielokrotnego wjazdu;

               –
                     liczby wiz wydawanych bez pobierania opłaty osobom należącym do różnych kategorii objętych umową.


|

52010PC0653

Wniosek DECYZJA RADY w sprawie wypełnienia przez Republikę Chorwacji warunków zamknięcia pierwszego okresu przejściowego zgodnie z wielostronną umową między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, Republiką Albanii, Bośnią i Hercegowiną, Republiką Bułgarii, Republiką Chorwacji, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Republiką Islandii, Republiką Czarnogóry, Królestwem Norwegii, Rumunią, Republiką Serbii i Misją Tymczasowej Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie w sprawie ustanowienia Wspólnego Europejskiego Obszaru Lotniczego  /* COM/2010/0653 końcowy - NLE 2010/0320 */

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 9.11.2010KOM(2010) 653 wersja ostateczna2010/0320 (NLE)WniosekDECYZJA RADYw sprawie wypełnienia przez Republikę Chorwacji warunków zamknięcia pierwszego okresu przejściowego zgodnie z wielostronną umową między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, Republiką Albanii, Bośnią i Hercegowiną, Republiką Bułgarii, Republiką Chorwacji, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Republiką Islandii, Republiką Czarnogóry, Królestwem Norwegii, Rumunią, Republiką Serbii i Misją Tymczasowej Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie[1] w sprawie ustanowienia Wspólnego Europejskiego Obszaru LotniczegoUZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU-  Podstawa i cele wnioskuW 2006 r. Rada przyjęła umowę wielostronną w sprawie Wspólnego Europejskiego Obszaru Lotniczego (WEOL) między Wspólnotą Europejską a ośmioma stronami stowarzyszonymi tworzącymi region Bałkanów Zachodnich, a mianowicie Albanią, Bośnią i Hercegowiną, Bułgarią, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Czarnogórą, Chorwacją, Rumunią, Serbią i Misją Tymczasową Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie[2] (zwaną dalej „umową”) (decyzja Rady nr 2006/682/WE; Dz.U. L 285 z 16.10.2006, s. 1).Celem umowy jest zintegrowanie sąsiadów Unii Europejskiej z unijnym rynkiem lotniczym obejmującym wszystkie 27 państw członkowskich UE, Norwegię i Islandię. Osiem stron stowarzyszonych z Europy południowo-wschodniej zgodziło się na pełne stosowanie unijnego prawa lotniczego („unijnego dorobku prawnego”). Po pełnym wdrożeniu unijnego dorobku prawnego przedsiębiorstwa lotnicze WEOL będą miały otwarty dostęp do powiększonego wspólnego rynku UE w dziedzinie lotnictwa.Umowa zapewnia przedsiębiorstwom lotniczym wszystkich stron dostęp do bezpośrednich przewozów między ich własnym terytorium a terytorium pozostałych stron umowy. Dodatkowe prawa uzależnione są od wykonania szczegółowych postanowień przejściowych zawartych z poszczególnymi stronami stowarzyszonymi i określonych w umowie, które to postanowienia różnią się dla poszczególnych stron.W przypadku Chorwacji zamknięcie pierwszego okresu przejściowego wymaga wdrożenia elementów podstawowego dorobku prawnego UE w dziedzinie lotnictwa, a także, między innymi, ratyfikacji konwencji montrealskiej i powołania niezależnego organu regulacyjnego odpowiedzialnego za zarządzanie ruchem lotniczym. Pozytywne przejście tych etapów przyniesie europejskim i chorwackim przedsiębiorstwom lotniczym szersze prawa handlowe, a mianowicie przewozy w ramach piątej wolności lotniczej na określonych terytoriach objętych umową.Artykuł 27 ust. 3 umowy stanowi, że stopniowe przechodzenie każdej ze stowarzyszonych stron do stosowania umowy podlega ocenie Unii Europejskiej.W listopadzie 2009 r. delegacja ekspertów z państw członkowskich i Komisji Europejskiej, wspomagana przez Taiex, pojechała do Zagrzebia, aby przeprowadzić kompleksową ocenę stanu zaawansowania procesu wdrażania przez Chorwację unijnego dorobku prawnego w dziedzinie lotnictwa. Ocena potwierdziła, że Republika Chorwacji wypełniła warunki zamknięcia pierwszego okresu przejściowego zgodnie z protokołem IV do umowy. Pozytywne wyniki tej oceny przekazano państwom członkowskim i rządowi Chorwacji i zostaną one także zaprezentowane w trakcie spotkania Wspólnego Komitetu WEOL, które odbędzie się w grudniu 2010 r.-  Kontekst ogólnyUmowa WEOL jest wyraźnie pomyślana jako otwarta dla krajów europejskich, które pragną pełnej integracji z jednolitym rynkiem UE w dziedzinie lotnictwa.Korzyści wynikające z umowy są znaczące, a mianowicie:-  nowe możliwości rynkowe pozwalające dotrzeć do ponad 52 milionów mieszkańców na Bałkanach i stworzyć jednolity rynek lotniczy obejmujący 35 krajów zamieszkanych przez ponad 500 milionów osób; ruch lotniczy między UE a Europą południowo-wschodnią odnotował ostatnio poważny wzrost (121 % od 2001 r.) i tendencja ta ulegnie przyspieszeniu dzięki pełnej integracji wspólnego rynku lotniczego;-  nowe możliwości dla branży i konsumentów, przede wszystkim ze względu na fakt, że turystyka stanowi główny obszar wzrostu w rejonach nadmorskich; prognozy ruchu lotniczego w regionie mówią o średnim rocznym wzroście o ponad 6 % w latach 2005-2011. Potencjalnie w regionie znajduje się 414 portów lotniczych mogących obsługiwać ruch lotniczy; istnieją zatem możliwości dalszego wzrostu ruchu. Skutkiem tego będzie coraz większy dostęp coraz większej liczby osób do niedrogich podróży lotniczych. Ponadto umowa ułatwi przepływ kapitału po obydwu stronach dzięki uproszczeniu przepisów dotyczących własności i kontroli zawartych w umowach dwustronnych;-  umowa zobowiązuje wszystkich ośmiu partnerów WEOL do dalszej harmonizacji przepisów z prawem UE, co powinno skutkować jednakowo wysokimi standardami w zakresie bezpieczeństwa i ochrony, a także uczciwą konkurencją w całej Europie;-  umowa usuwa pozostałości ograniczeń w dostępie do rynku odnośnie do lotów między UE a Bałkanami, zapewniając równe szanse przewoźnikom unijnym;-  umowa usuwa istniejące blokady w systemie zarządzania ruchem lotniczym będące pozostałością z czasów wojny, które skutkowały zamknięciem przestrzeni powietrznej;-  umowa zobowiązuje region do współpracy i poprawy stosunków między krajami regionu, z korzyścią dla dalszej integracji europejskiej; oraz-  ustanawia wspólny komitet odpowiedzialny za rozwiązywanie kwestii związanych z interpretacją i stosowaniem umowy.Niezależne potwierdzenie postępów Chorwacji we wdrażaniu unijnego dorobku prawnego jest dobrą wiadomością pod każdym względem i dobrze wróży pozostałym stowarzyszonym stronom na ich drodze do pełnego przystąpienia do wspólnego rynku UE w dziedzinie lotnictwa.-  Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosekWielostronna umowa między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, Albanią, Bośnią i Hercegowiną, Bułgarią, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Chorwacją, Czarnogórą, Islandią, Norwegią, Rumunią, Serbią i Misją Tymczasową Administracji Organizacji Narodów w Kosowie w sprawie ustanowienia Wspólnego Europejskiego Obszaru Lotniczego (Dz.U. L 285 z 16.10.2006, s. 3).-  Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami UniiNiniejszy wniosek jest zgodny z unijną polityką w dziedzinie transportu lotniczego dotyczącą opracowania programu polityki zewnętrznej w zakresie lotnictwa wspólnotowego (COM (2005) 79 wersja ostateczna), w szczególności w odniesieniu do polityki sąsiedztwa.KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW-  Konsultacje z zainteresowanymi stronamiKonsultacje nie są konieczne jako element wykonania obowiązującej umowy WEOL, lecz ze wszystkimi państwami członkowskimi i stronami stowarzyszonymi umowy prowadzone są na bieżąco konsultacje.-  Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznejGłówne organizacje/eksperci, z którymi przeprowadzono konsultacjeW ramach monitorowania postępów Republiki Chorwacji we wdrażaniu unijnego dorobku prawnego w dziedzinie lotnictwa, w listopadzie 2009 r. przeprowadzono szczegółową ocenę, która potwierdziła, że Chorwacja wypełniła warunki niezbędne do zamknięcia pierwszego okresu przejściowego. Delegacja obejmowała ekspertów z państw członkowskich specjalizujących się w kwestiach regulacji gospodarczych, bezpieczeństwa, ochrony i zarządzania ruchem lotniczym (ATM), a także pracowników Komisji z DG MOVE i Taiex.-  Ocena skutkówNie dotyczy.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU-  Krótki opis proponowanych działańWniosek będzie realizacją zobowiązań wynikających z przyjęcia umowy WEOL przez Unię Europejską i jej państwa członkowskie.-  Podstawa prawnaArtykuł 27 ust. 4 protokołu IV do wielostronnej umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, Albanią, Bośnią i Hercegowiną, Bułgarią, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Chorwacją, Czarnogórą, Islandią, Norwegią, Rumunią, Serbią i Misją Tymczasową Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie w sprawie ustanowienia Wspólnego Europejskiego Obszaru Lotniczego.-  Zasada pomocniczościZasada pomocniczości ma zastosowanie, o ile wniosek nie wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej.Cele wniosku nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie z następujących względów.Wielostronna umowa WEOL została zawarta na poziomie Unii Europejskiej i wszelkie decyzje o funkcjonowaniu tej umowy mogą być podejmowanie wyłącznie na poziomie Unii Europejskiej.Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.-  Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów- Wniosek będzie sprzyjać dalszej konwergencji prawnej między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w dziedzinie przewozów lotniczych oraz ułatwi bezpieczne i bezproblemowe podróże lotnicze.- Państwa członkowskie i Republika Chorwacji będą nadal wykonywać tradycyjne czynności administracyjne, wykonywane przez nie w ramach międzynarodowego transportu lotniczego, ale na podstawie jednolicie stosowanych, wspólnych przepisów.-  Wybór instrumentówProponowany instrument: decyzja Rady.Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów.Artykuł 27 ust. 4 protokołu IV do umowy wielostronnej przewiduje decyzję Rady po potwierdzeniu, że Republika Chorwacji wypełniła warunki zamknięcia pierwszego okresu przejściowego.WPłYW NA BUDżETWniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii.INFORMACJE DODATKOWE-  Państwa członkowskie EOG.Niniejsza decyzja ma wpływ na członków EOG - Norwegię i Islandię – gdyż są one sygnatariuszami wielostronnej umowy.2010/0320 (NLE)WniosekDECYZJA RADYw sprawie wypełnienia przez Republikę Chorwacji warunków zamknięcia pierwszego okresu przejściowego zgodnie z wielostronną umową między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, Republiką Albanii, Bośnią i Hercegowiną, Republiką Bułgarii, Republiką Chorwacji, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Republiką Islandii, Republiką Czarnogóry, Królestwem Norwegii, Rumunią, Republiką Serbii i Misją Tymczasowej Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie[3] w sprawie ustanowienia Wspólnego Europejskiego Obszaru Lotniczego (Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając wielostronną umowę między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, Republiką Albanii, Bośnią i Hercegowiną, Republiką Bułgarii, Republiką Chorwacji, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Republiką Islandii, Republiką Czarnogóry, Królestwem Norwegii, Rumunią, Republiką Serbii i Misją Tymczasowej Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie[4] w sprawie ustanowienia Wspólnego Europejskiego Obszaru Lotniczego (zwaną dalej „umową”), w szczególności jej art. 27 ust. 4 ,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Artykuł 27 ust. 1 umowy przewiduje postanowienia przejściowe w stosunkach między stronami.2.  Protokół IV do umowy ustanawia postanowienia przejściowe między Unią Europejską a jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Republiką Chorwacji z drugiej strony.3.  Artykuł 27 ust. 3 umowy stanowi, że stopniowe przechodzenie każdej ze stowarzyszonych stron do pełnego stosowania umowy WEOL podlega ocenie Unii Europejskiej.4.  Oceny przeprowadzone przez Komisję Europejską potwierdziły, że Republika Chorwacji wypełniła warunki zamknięcia pierwszego okresu przejściowego zgodnie z protokołem IV do umowy.5.  Artykuł 27 ust. 4 stanowi, że jeśli Unia Europejska stwierdzi, że warunki dla zamknięcia okresu przejściowego zostały wypełnione przez stronę stowarzyszoną, Unia podejmuje decyzję o przejściu danej strony stowarzyszonej do kolejnego okresu przejściowego lub o pełnym jej włączeniu do Wspólnego Europejskiego Obszaru Lotniczego, w zależności od przypadku.6.  Rada uznaje , że Republika Chorwacji wypełniła warunki zamknięcia pierwszego okresu przejściowego zgodnie z protokołem IV do umowy.STANOWI, CO NASTĘPUJE:ArtykułRepublika Chorwacji kwalifikuje się do przejścia do drugiego okresu przejściowego zgodnie z protokołem IV do wielostronnej umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, Republiką Albanii, Bośnią i Hercegowiną, Republiką Bułgarii, Republiką Chorwacji, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Republiką Islandii, Republiką Czarnogóry, Królestwem Norwegii, Rumunią, Republiką Serbii i Misją Tymczasowej Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie[5] w sprawie ustanowienia Wspólnego Europejskiego Obszaru LotniczegoSporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Rady [1] Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 z dnia 10 czerwca 1999 r.[2] Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 z dnia 10 czerwca 1999 r.[3] Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 z dnia 10 czerwca 1999 r.[4] Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 z dnia 10 czerwca 1999 r.[5] Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 z dnia 10 czerwca 1999 r.


title: Wniosek decyzja Rady w sprawie udzielenia Węgrom średnioterminowej pomocy finansowej Wspólnoty

text:
     PL

PL        PL
 ---pagebreak---                  KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

                                                 Bruksela, dnia 30.11.2008 r.
                                                 COM(2008) 716 wersja ostateczna

                                     Zalecenie

                                 DECYZJA RADY

                  w sprawie udzielenia Węgrom pomocy wzajemnej

                                      Wniosek

                                 DECYZJA RADY

     w sprawie udzielenia Węgrom średnioterminowej pomocy finansowej Wspólnoty

                            (przedstawione przez Komisję)

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                         UZASADNIENIE

     1.      WPROWADZENIE

     Od połowy 2006 r. węgierskie władze podejmują poważne działania w celu ograniczenia
     narosłej nierównowagi wewnętrznej i zewnętrznej tego kraju. Podczas ostatnich dwóch lat
     udało się im wprawdzie uzyskać wymierne osiągnięcia, w tym znacznie zredukować deficyt
     sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz stopniowo obniżyć deficyt obrotów
     bieżących, jednak od początku października 2008 r. węgierskie rynki finansowe znalazły się
     pod dużą presją. Wiąże się to ze stosunkowo dużą podatnością Węgier na zagrożenia
     finansowe wynikającą z wysokiego zadłużenia zagranicznego Węgier (równego niemal 100
     % PKB), którą pogłębiły w ostatnim czasie pożyczki w walutach obcych dla sektora
     prywatnego i najwyższy w regionie współczynnik długu publicznego do PKB (ok. 66 %).
     Władze węgierskie szybko zapowiedziały kompleksowy pakiet działań mających na celu
     przywrócenia zaufania konsumentów i złagodzenie napięć na rynkach finansowych. Działania
     te obejmują szybsze zmniejszanie deficytu w latach 2008 i 2009, co pozwoli zredukować
     potrzeby budżetowe, oraz szereg konkretnych posunięć zmierzających do odblokowania
     rynku długu publicznego i zwiększenia płynności na rynku walutowych transakcji
     swapowych. Ponieważ jednak w 2008 r., a zwłaszcza w 2009 r., można oczekiwać
     gwałtownych niekorzystnych zmian na rachunku obrotów kapitałowych i rachunku
     finansowym w bilansie płatniczym ze względu na zaburzenia na rynkach finansowych, Węgry
     będą potrzebowały w tym okresie znacznej pomocy finansowej, sięgającej prawdopodobnie
     około 20 mld EUR do końca 2009 r.

     2.      ZMIANY I PERSPEKTYWY MAKROEKONOMICZNE

     W połowie 2006 r. uruchomiono program konsolidacji fiskalnej w celu skorygowania dużej
     nierównowagi budżetowej i zewnętrznej, które narosły w ostatnich latach (deficyt sektora
     instytucji rządowych i samorządowych wynosił w 2006 r. 9,3 %, a deficyt na rachunku
     obrotów bieżących − 7,5 %). Działania te obejmowały między innymi zamrożenie wydatków,
     ograniczenie inwestycji publicznych, podwyżki podatków i zmniejszenie dopłat do cen. W
     rezultacie zmniejszono w znacznym stopniu wydatki sektora instytucji rządowych i
     samorządowych, szczególnie na ochronę zdrowia, edukację i administrację. W 2007 r. sektor
     prywatny wykazał w pewnym stopniu odporność na spowolnienie gospodarcze, m.in. za
     sprawą dostępu do nowych kredytów. Dzięki silnie rosnącemu eksportowi (o ok. 16 %) udało
     się utrzymać niewielki wzrost inwestycji, chociaż zyski przedsiębiorstw spadły na skutek
     znacznego wzrostu kosztów związanych z płacami. Spożycie także zwiększyło się w
     umiarkowanym stopniu, o 0,7 %, mimo spadku płac realnych, ponieważ gwałtownemu
     wzrostowi cen ropy naftowej i żywności towarzyszyły podwyżki cen regulowanych i
     podwyżka stawek podatku od wartości dodanej. Tempo wzrostu PKB w ujęciu rocznym
     zmniejszyło się ogółem z 4,1 % w 2006 r. do 1,1 % w 2007 r., a inflacja wzrosła dwukrotnie
     do niemal 8 %, znacznie przekraczając oficjalny cel inflacyjny.

     W miarę stopniowego ustępowania skutków wprowadzenia pakietu fiskalnego, stan
     gospodarki miał zacząć się poprawiać w 2008 r. i osiągnąć potencjalne tempo wzrostu (nieco
     poniżej 3 %) w ciągu 2-3 lat. Silniejsze niż oczekiwane spowolnienie gospodarcze w UE i na
     świecie pogorszyło jednak znacznie perspektywy związane z eksportem, który był głównym
     czynnikiem napędzającym rozwój gospodarki węgierskiej w ciągu ostatnich lat. Do
     spowolnienia gospodarczego i dalszego pogorszenia perspektyw wzrostu gospodarczego

PL                                               2                                                PL
 ---pagebreak---      przyczyniły się obecne trudności finansowe i wynikające z nich zaostrzenie kryteriów
     przyznawania kredytów. Spożycie indywidualne i inwestycje gospodarstw domowych
     ucierpiały w największym stopniu na zaostrzeniu kryteriów przyznawania kredytów,
     natomiast inwestycje przedsiębiorstw utrzymują się na wcześniejszym poziomie − oczekuje
     się, że do pewnego stopnia będą je wspierały przepływy finansowe z funduszy (strukturalnych
     i spójności) UE. Spodziewane jest zatem, że w 2008 r. tempo wzrostu PKB w ujęciu rocznym
     pozostanie znacznie poniżej 2 %, po czym gwałtownie spadnie w 2009 r. i dopiero w 2010 r.
     zacznie powoli wzrastać. Ze względu na duży stopień niepewności wynikający z obecnej
     sytuacji na rynkach finansowych, istnieje nawet ryzyko, że PKB Węgier mógłby się
     zmniejszyć w 2009 r., a osiągnięcie wcześniejszego tempa wzrostu mogłoby rozciągnąć się w
     czasie.

     3.      FINANSE PUBLICZNE

     W 2007 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł 5 % PKB, co
     stanowiło bardzo duży spadek wobec 9,3 % PKB w 2006 r. To znaczne ograniczenie deficytu
     Węgry zawdzięczają programowi konsolidacji fiskalnej rozpoczętemu latem 2006 r. przez
     wybrany na kolejną kadencję rząd, obejmującemu serię podwyżek podatków, zmniejszenie
     dopłat do cen, zamrożenie wydatków (szczególnie dzięki ustawie dotyczącej zamrożenia
     wynagrodzeń w sektorze publicznym) oraz nominalnemu zmniejszeniu inwestycji
     publicznych. W połowie lipca 2008 r. rząd skorygował prognozę dotyczącą deficytu
     budżetowego do 3,8 % PKB ze względu na wyższe niż oczekiwano dochody budżetu państwa
     w pierwszej połowie roku (wcześniejszy docelowy deficyt, zapisany w ostatnim uaktualnieniu
     programu konwergencji i zatwierdzony przez Radę, wynosił 4 % PKB).

     W odpowiedzi na zaburzenia na węgierskich rynkach finansowych rząd zapowiedział w dniu
     10 października 12-punktowy plan działań mający na celu zwiększenie zaufania na rynkach.
     Jednym z kluczowych elementów planu jest obniżenie celów dotyczących deficytu
     budżetowego: z 3,8 % PKB do 3,4 % PKB w 2008 r. oraz z 3,2 % do 2,9 % PKB w 2009 r.,
     która to wartość została następnie obniżona do 2,6 % PKB. W 2008 r. podjęte zostaną
     następujące działania wspomagające osiągnięcie niższego docelowego deficytu budżetowego
     w wysokości 3,4 % PKB: ((i) oszczędności uzyskane dzięki zmniejszeniu wydatków w
     ramach niektórych programów rządowych i niższym prognozowanym wydatkom na
     współfinansowanie, dzięki wolniejszemu niż zakładano tempu absorpcji środków unijnych
     (0,15 % PKB); ((ii) trwałe zamrożenie niewykorzystanych rezerw budżetowych (0,3 % PKB),
     jeżeli będzie taka potrzeba. W odniesieniu do 2009 r. przewiduje się, że niższy o 0,6 % PKB
     docelowy deficyt zostanie osiągnięty poprzez: (i) wycofanie planowanych zmian
     podatkowych (które według oficjalnych prognoz miały spowodować zmniejszenie dochodów
     o 0,55 % PKB w 2009 r.), przy jednoczesnym utrzymaniu działań kompensujących tę zmianę
     po stronie wydatków oraz (ii) dodatkowe zmniejszenie wydatków odpowiadające 0,6 % PKB
     (zmniejszenie kosztów programów rządowych i kosztów funkcjonowania instytucji
     budżetowych, jak również opóźnienie indeksacji niektórych transferów społecznych) zapisane
     w poprawionym projekcie budżetu, który został przedłożony dnia 18 października, jak
     również (iii) dodatkowe działania powodujące redukcję wydatków o 1 % PKB, w tym
     zmniejszenie dodatkowych rocznych wynagrodzeń i emerytur, tzw. „trzynastek”, w sektorze
     publicznym, jak również zamrożenie płac w tym sektorze.

     Częścią dwunastopunktowego planu działań rządu są także intensywniejsze działania na rzecz
     reformy zarządzania budżetem. Poprawiony projekt legislacyjny został przedstawiony
     parlamentowi w dniu 17 października. Uwzględnia on niektóre istotne elementy

PL                                               3                                                 PL
 ---pagebreak---      alternatywnych propozycji partii opozycyjnych (np. wieloletnie limity wydatków dla
     podsektora rządu centralnego oraz ustanowienie Rady Fiskalnej obok Legislacyjnego Biura
     ds. Budżetu). W zmienionym planie zapisano, że roczny budżet będzie wpisany w trzyletnie
     ramy, obejmujące także średnioterminowe kryteria liczbowe. Przewiduje się, że nowy
     wniosek legislacyjny zostanie przyjęty zwykłą większością głosów.

     4.      RYNKI FINANSOWE

     W 2008 r. sytuacja na węgierskich rynkach finansowych rozwijała się z reguły podobnie jak
     w innych krajach regionu (chociaż odnotowano sytuacje, w których panowała duża
     niestabilność1), jednak na początku października rynki znalazły się pod dużą presją, kiedy to
     nastąpiły zamrożenie pierwotnego rynku obligacji rządowych, gwałtowny spadek na rynku
     akcji i silna deprecjacja forinta, co doprowadziło do znacznego zwiększenia marż związanych
     ze zwrotem z obligacji rządowych i ze swapami kredytowymi typu default (CDS). Problemy
     te wydają się wynikać z niedostatku płynności w systemie finansowym, szczególnie jeżeli
     chodzi o płynność walutową, w sytuacji gdy uzyskanie środków finansowych staje się
     bardziej kosztowne ze względu na rozpowszechnione przekonanie o większym ryzyku
     niewykonania umowy przez partnera oraz malejącej skłonności do podejmowania ryzyka
     związanego z krajami Europy Środkowo-Wschodniej.

     W następstwie zaburzeń na rynku na początku października władze zapowiedziały szereg
     działań, których bezpośrednim celem było zmniejszenie napięć na rynku finansowym. Obok
     zwiększenia dyscypliny finansowej w planach budżetowych, co ma zmniejszyć potrzeby
     budżetowe netto, działania te obejmują: 1) złagodzenie ograniczeń inwestycyjnych
     dotyczących funduszy emerytalnych, 2) uruchomienie w dniu 13 października nowego typu
     instrumentu w Narodowym Banku Węgier (NBW) − swapu walutowego, umożliwiającego
     odpowiednie dobranie strony kupującej i sprzedającej w walutowych transakcjach
     swapowych, aby zmniejszyć ryzyko związane z partnerem, 3) nowy instrument zapewniający
     płynność finansową bankom oferowany od dnia 16 października, w ramach którego NBW
     zawiera z bankami jednodniowe transakcje swapowe euro-forint. Zabezpieczeniem tego
     nowego instrumentu jest umowa w sprawie transakcji repo zawarta z EBC, na mocy której
     EBC udostępni NBW kredytowanie w wysokości do 5 mld EUR. 4) W dniu 16 października
     NBW zapowiedział ponadto podjęcie działań w celu wsparcia krajowego rynku obligacji w
     porozumieniu z pośrednikami aktywnymi na rynku pierwotnym. 5) W dniu 22 października
     referencyjna stopa NBW została podwyższona o 300 punktów bazowych, w celu
     powstrzymania spadku kursu waluty krajowej (od początku października do tego dnia
     węgierski forint stracił 14 % w stosunku do euro).

     W dniu 13 października parlament Węgier uchwalił zwiększenie maksymalnej wartości
     depozytów objętych ubezpieczeniem z 6 mln HUF do 13 mln HUF. Szacuje się, że nowy limit
     obejmuje ok. 90 % depozytów. Powyższemu działaniu legislacyjnemu towarzyszyło
     polityczne zobowiązanie, zgodnie z którym, w razie konieczności, gwarancją zostaną objęte
     wszystkie depozyty. Węgierskie władze zacieśniły także współpracę z krajowym Komitetem
     Stabilności Finansowej (stworzonym w 2004 r.) i zintensyfikowały zagraniczne kontakty z
     organami nadzoru.

     1
            Na przykład rynek rządowych obligacji znalazł się tymczasowo pod presją wiosną 2008 r., głównie ze
            względu na zmiany w portfelach inwestycyjnych krajowych funduszy emerytalnych.

PL                                                      4                                                        PL
 ---pagebreak---      5.      BILANS PŁATNICZY A FINANSOWANIE ZOBOWIĄZAŃ ZAGRANICZNYCH

     Głównym czynnikiem napędzającym wzrost PKB w ostatnich latach był wzrost eksportu
     netto, któremu sprzyjał szybki wzrost gospodarczy na świecie i który znacznie przyczynił się
     do stopniowego obniżenia relacji deficytu obrotów bieżących do PKB z 7,5 % w 2006 r. do
     6,4 % w 2007 r. Innym czynnikiem, który odegrał ważną rolę w 2007 r., było znaczne
     zredukowanie potrzeb budżetowych. Na rachunku obrotów kapitałowych odnotowano rosnącą
     nadwyżkę, która wyniosła w 2007 r. 1,1 % PKB. Jednym ze źródeł tej nadwyżki była rosnąca
     absorpcja funduszy wspólnotowych. Trend ten doprowadził do ustabilizowania poziomu
     łącznych zobowiązań zagranicznych netto, niestety na dość wysokim poziomie (97 % PKB).
     W tym samym czasie zwiększył się udział instrumentów dłużnych w deficycie bilansu
     płatniczego. Zmiana ta wynika między innymi z utrzymującego się na wysokim poziomie
     odpływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich i inwestycji portfelowych rezydentów,
     który z czasem powinien wpłynąć pozytywnie na saldo dochodów na rachunku obrotów
     bieżących. Mimo że udział finansowania innego niż dłużne wzrósł lekko w pierwszej połowie
     2008 r. (do ok. jednej trzeciej łącznego finansowania), udział zobowiązań krótkoterminowych
     (o okresie wymagalności krótszym niż 1 rok) w zobowiązaniach całkowitych wzrósł do
     poziomu ok. 23 % PKB, do czego przyczyniły się głównie rosnące zobowiązania zewnętrzne
     sektora finansowego, które stanowią obecnie 35 % PKB (podczas gdy udział sektora
     instytucji rządowych w zadłużeniu zewnętrznym wynosi 30 %).

     Spodziewane jest dalsze zmniejszanie się rachunku obrotów bieżących w bieżącym roku, a
     zwłaszcza w przyszłym, z uwagi na niedawną deprecjację forinta i ostre zahamowanie tempa
     wzrostu importu w 2009 r. W związku z większą absorpcją już przydzielonych funduszy UE
     prawdopodobna jest poprawa rachunku obrotów kapitałowych. Z drugiej strony, biorąc pod
     uwagę niedawny rozwój sytuacji (zwłaszcza wydarzenia, które miały miejsce od początku
     października), można oczekiwać przyspieszenia odpływu aktywów netto z inwestycji
     portfelowych, w tym finansowych instrumentów pochodnych, zwłaszcza w świetle
     drastycznego ograniczenia możliwości zaciągania pożyczek zagranicznych przez rząd i banki,
     co przyczyni się do znacznego pogorszenia rachunku obrotów kapitałowych i rachunku
     finansowego w 2008 r., a zwłaszcza w 2009 r. Biorąc pod uwagę powyższe czynniki, MFW i
     Komisja uważają, że w perspektywie krótko- i średnioterminowej Węgry będą potrzebować
     znacznej pomocy finansowej, rzędu 20 mld EUR do końca 2009 r., aby wesprzeć równowagę
     bilansu płatniczego i osiągnąć poziom rezerw dewizowych zgodny z zasadą ostrożności.

     W związku z powyższym Komisja jest zdania, że równowaga bilansu płatniczego Węgier jest
     w poważnym stopniu zagrożona i zaleca Radzie podjęcie decyzji o udzieleniu pomocy
     wzajemnej.

     6.      POMOC UE W RAMACH INSTRUMENTU WSPIERAJĄCEGO BILANS PŁATNICZY JAKO
             ELEMENT DZIAŁAŃ MIĘDZYNARODOWYCH

     W obecnej sytuacji odpowiednim środkiem wydaje się być średnioterminowa pomoc
     finansowa na rzecz Węgier w ramach instrumentu pomocy finansowej dla bilansów
     płatniczych państw członkowskich (zgodnie z rozporządzeniem nr 332/2002). Pomoc ta
     zostałaby dostarczona w momencie, gdy Węgrom zagrażają poważne trudności w bilansie
     płatniczym w związku z większymi napięciami na rynkach finansowych, pomimo faktu, że od
     połowy 2006 r. kraj ten odnotował znaczne postępy w polityce gospodarczej. Pomoc UE na
     rzecz Węgier stanowiłaby element większego pakietu finansowego adresowanego do tego
     kraju, w skład którego wchodzi pożyczka MFW w wysokości 10,5 mld SDR (ok. 12,5 mld

PL                                                5                                                 PL
 ---pagebreak---      EUR) na podstawie promesy kredytowej MFW, która powinna zostać zatwierdzona w dniu 6
     listopada 2008 r., oraz pożyczka Banku Światowego w wysokości 1 mld EUR. Niezwykle
     ważne jest, aby duże instytucje finansowe działające na Węgrzech były w stanie w dalszym
     ciągu zapewniać gospodarce dostateczne finansowanie. Pomoc finansowa UE stanowi wyraz
     poparcia dla poważnego zobowiązania władz węgierskich do realizacji kompleksowego
     programu gospodarczego, który ma przywrócić zaufanie inwestorów i zmniejszyć napięcia
     utrzymujące się od kilku tygodni na węgierskim rynku finansowym. Program ten zostanie
     włączony do aktualizacji programu konwergencji. Przyspieszenie konsolidacji fiskalnej,
     wiążące się z ograniczeniem potrzeb finansowych, i planowane postępy w reformie
     zarządzania budżetem są zgodne z wcześniejszymi zaleceniami Rady wydanymi w kontekście
     opinii na temat aktualizacji programu konwergencji z listopada 2007 r. i sprawozdania z
     realizacji krajowego programu reform z października 2007 r. Pomoc UE i aktywna rola
     Komisji przyczynią się również do zagwarantowania, że obecna polityka gospodarcza
     wspierana przez pakiet finansowy jest w pełni zgodna z zaleceniami UE.

     Warunki dotyczące polityki gospodarczej obejmowałyby reformę zarządzania budżetem i
     ambitniejsze cele dotyczące obniżenia deficytu, dzięki którym możliwe byłoby wywiązanie
     się z planowanego ograniczenia nadmiernego deficytu (najpóźniej do 2009 r.), zgodnie z
     zaleceniem Rady w sprawie procedury nadmiernego deficytu z dnia 10 października 2006 r.
     Warunki obejmowałyby również działania z zakresu reform strukturalnych, które są
     wspierane w kontekście strategii lizbońskiej, takie jak zwiększenie zachęt do podejmowania
     pracy, mające na celu zwiększenie stopy zatrudnienia i poprawę długoterminowej stabilności
     finansów publicznych. Polityka pieniężna powinna w dalszym ciągu koncentrować się na
     stabilności cen i osiągnięciu celu inflacyjnego NBW (obecnie 3 %). Kolejny warunek to także
     szybkie i energiczne wdrażanie decyzji poprawiających funkcjonowanie sektora finansowego.
     Podczas monitorowania realizacji powyższych warunków uwzględniany będzie postęp we
     wdrażaniu kryteriów przewidzianych w programie MFW. Kryteria te obejmują: (i) kwartalne
     pułapy skumulowanych pierwotnych wydatków pieniężnych rządu centralnego, funduszy
     ubezpieczeń społecznych i funduszy pozabudżetowych; (ii) zakaz akumulowania
     zewnętrznych zaległości płatniczych przez sektor publiczny; (iii) ustanowienie dolnego
     pułapu dla przepływu netto rezerw dewizowych; oraz (iv) pasmo wahań dla 12-miesięcznych
     zmian krajowego wskaźnika cen konsumpcyjnych powodujące obowiązek konsultacji z
     MFW. Dodatkowym narzędziem, które mogłoby być pomocne w realizacji zaplanowanego
     budżetu, która umożliwi osiągnięcie oficjalnego docelowego deficytu, jest ściślejsze
     monitorowanie rozwoju sytuacji budżetowej w ciągu roku.

     Aby zagwarantować odpowiednią elastyczność w kontekście obecnej sytuacji rynkowej,
     proponowane jest dopuszczenie możliwości wykorzystywania transakcji swapów
     procentowych na potrzeby operacji pożyczkowych finansujących przedmiotową pożyczkę.
     Aby budżet UE był chroniony, uczestnicy potencjalnej transakcji swapowej musieliby mieć
     najwyższą wiarygodność kredytową.

     W świetle powyższych faktów, po konsultacji z Komitetem Ekonomicznych i Finansowym,
     Komisja zaleca Radzie udzielenie pomocy wzajemnej przewidzianej w art. 119 Traktatu WE.

     Komisja, po konsultacjach z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, przedstawia ponadto
     wniosek, aby po przyjęciu wspomnianej powyżej decyzji o udzieleniu Węgrom wzajemnej
     pomocy na podstawie zalecenia Komisji, Rada przyjęła decyzję w sprawie udzielenia
     Węgrom średnioterminowej pomocy finansowej w ramach instrumentu UE, którego
     beneficjentem są państwa członkowskie (zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 332/2002
     z dnia 18 lutego 2002 r.), w wysokości do 6,5 mld EUR w celu wsparcia równowagi bilansu

PL                                               6                                                 PL
 ---pagebreak---      płatniczego Węgier. Pomoc ta byłaby udzielana w powiązaniu z promesą kredytową MFW.
     Jej wypłata nastąpiłaby w pięciu ratach i byłaby uzależniona od spełnienia warunków
     dotyczących polityki gospodarczej. Decyzja będąca przedmiotem niniejszego wniosku
     wygasłaby po dwóch latach od momentu jej wejścia w życie.

PL                                           7                                             PL
 ---pagebreak---                                               Zalecenie

                                         DECYZJA RADY

                        w sprawie udzielenia Węgrom pomocy wzajemnej

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

     uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 119,

     uwzględniając zalecenie Komisji przedstawione po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-
     Finansowym,

     a także mając na uwadze, co następuje:

     (1)    Od połowy 2006 r. węgierskie władze podejmowały poważne działania w celu
            ograniczenia narosłej nierównowagi wewnętrznej i zewnętrznej tego kraju. Podczas
            ostatnich dwóch lat udało się im wprawdzie uzyskać wymierne osiągnięcia, w tym
            znacznie zredukować deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz
            stopniowo obniżyć deficyt obrotów bieżących, jednak od początku października 2008
            r. węgierskie rynki finansowe znalazły się pod dużą presją.

     (2)    W październiku 2008 r. węgierskie władze przyjęły kompleksowy program
            gospodarczy, który miał przywrócić zaufanie inwestorów i zmniejszyć utrzymujące się
            od kilku tygodni napięcia na węgierskich rynkach finansowych. Program ten
            obejmował środki, które miały zagwarantować systemowi bankowemu dostateczną
            płynność i finansowanie, działania zapewniające właściwą kapitalizację banków oraz
            plany mające doprowadzić do równowagi budżetowej i ograniczenia potrzeb
            finansowych. Rząd skorygował m.in. docelową wysokość deficytu na 2008 r. z 4 %
            PKB do 3,4 % PKB i na 2009 r. – z 3,2 % PKB do 2,6 % PKB. Powyższy program
            gospodarczy, a w szczególności wyznaczone w nim cele budżetowe, znajdą swoje
            odzwierciedlenie w budżecie państwa i w programie konwergencji, który obejmuje
            również inne działania strategiczne i reformy strukturalne.

     (3)    Rada dokonuje regularnie przeglądów polityki gospodarczej prowadzonej przez
            Węgry, głównie w kontekście corocznych przeglądów węgierskiego zaktualizowanego
            programu konwergencji i realizacji krajowego programu reform, systematycznego
            przeglądu postępów Węgier w związku z zaleceniem Rady dotyczącym procedury
            nadmiernego deficytu oraz w kontekście sprawozdania z konwergencji.

     (4)    Mimo spodziewanej poprawy na rachunku obrotów bieżących, w 2008 i 2009 r.
            Węgry będą miały duże potrzeby finansowe (szacowane na ok. 20 mld EUR),
            ponieważ niedawny rozwój sytuacji na rynkach finansowych wskazuje na możliwość
            poważnych niekorzystnych zmian na rachunku obrotów kapitałowych i rachunku
            finansowym w bilansie płatniczym w związku z szybszym odpływem aktywów netto z
            inwestycji portfelowych.

PL                                               8                                                PL
 ---pagebreak---      (5)    Węgierskie władze zwróciły się do UE, międzynarodowych instytucji finansowych i
            innych krajów o udzielenie znacznej pomocy finansowej na potrzeby wsparcia
            równowagi bilansu płatniczego i osiągnięcia poziomu rezerw dewizowych zgodnego z
            zasadą ostrożności.

     (6)    Równowaga bilansu płatniczego Węgier jest w poważnym stopniu zagrożona, w
            związku z czym uzasadnione jest pilne udzielenie przez Wspólnotę wzajemnej
            pomocy finansowej,

     PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

                                             Artykuł 1

     Wspólnota udzieli Węgrom wzajemnej pomocy.

     Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

     Sporządzono w Brukseli

                                               W imieniu Rady
                                               Przewodniczący

PL                                               9                                             PL
 ---pagebreak---                                               Wniosek

                                         DECYZJA RADY

           w sprawie udzielenia Węgrom średnioterminowej pomocy finansowej Wspólnoty

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

     uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

     uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 332/20022 z dnia 18 lutego 2002 r.
     ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych
     państw członkowskich, w szczególności jego art. 3 ust. 2,

     uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-
     Finansowym,

     a także mając na uwadze, co następuje:

     (1)     Zgodnie z decyzją Rady [….] Węgrom zostanie udzielona wzajemna pomoc.

     (2)     Mimo spodziewanej poprawy na rachunku obrotów bieżących, zewnętrzne potrzeby
             finansowe Węgier w latach 2008 i 2009 są szacowane na ok. 20 mld EUR, ponieważ
             niedawny rozwój sytuacji na rynkach finansowych może pociągnąć za sobą poważne
             niekorzystne zmiany na rachunku obrotów kapitałowych i rachunku finansowym w
             bilansie płatniczym w związku z szybszym odpływem aktywów netto z inwestycji
             portfelowych.

     (3)     Właściwe jest udzielenie Węgrom wsparcia wspólnotowego do maksymalnej
             wysokości 6,5 mld EUR w ramach instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej
             dla bilansów płatniczych państw członkowskich, który został ustanowiony w 2002 r.
             rozporządzeniem (WE) nr 332/2002. Pomocy tej należy udzielić w powiązaniu z
             pożyczką Międzynarodowego Funduszu Walutowego w wysokości 10,5 mld SDR (ok.
             12,5 mld EUR) na podstawie promesy kredytowej MFW, która powinna zostać
             zatwierdzona w dniu 6 listopada 2008 r. Bank Światowy również zgodził się udzielić
             Węgrom pożyczki w wysokości 1 mld EUR.

     (4)     Pomocą tą zarządzałaby Komisja, która uzgadniałaby z władzami Węgier, po
             konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, szczegółowe warunki związane
             z pomocą finansową i dotyczące polityki gospodarczej. Warunki te należy określić w
             protokole ustaleń. Szczegółowe warunki finansowe zostaną określone przez Komisję
             w umowie pożyczki.

     2
             Dz.U. L 53/1 z 23.2.2002.

PL                                               10                                               PL
 ---pagebreak---      (5)   Celem udzielanej pomocy finansowej powinno być wsparcie równowagi bilansu
           płatniczego na Węgrzech i przyczynienie się w ten sposób do zrealizowania
           rządowego programu gospodarczego w obecnych warunkach gospodarczych i
           finansowych,

     STANOWI, CO NASTĘPUJE:

                                            Artykuł 1

     1.     Wspólnota udziela Węgrom średnioterminowej pożyczki do maksymalnej wysokości
            6,5 mld EUR, przy czym średni okres wymagalności pożyczki wynosi nie dłużej niż
            5 lat.

     2.     Pomoc finansowa Wspólnoty jest udostępniana przez okres dwóch lat począwszy od
            pierwszego dnia po wejściu w życie niniejszej decyzji. Jeżeli będą tego wymagać
            okoliczności, Komisja, po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
            może podjąć decyzję o przedłużeniu tego okresu o maksymalnie dwa lata.

                                            Artykuł 2

     1.     Pomocą zarządza Komisja, w sposób zgodny z zobowiązaniami Węgier i
            zaleceniami Rady, zwłaszcza w kontekście realizacji krajowego programu reform,
            programu konwergencji oraz procedury nadmiernego deficytu.

     2.     Komisja uzgadnia z władzami Węgier, po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-
            Finansowym, szczegółowe warunki związane z pomocą finansową i dotyczące
            polityki gospodarczej, zgodnie z art. 3 ust. 4. Warunki te są określane w protokole
            ustaleń zgodnie z zobowiązaniami i zaleceniami, o których mowa w ust. 1.
            Szczegółowe warunki finansowe są określane przez Komisję w umowie pożyczki.

     3.     Komisja weryfikuje w regularnych odstępach czasu, we współpracy z Komitetem
            Ekonomiczno-Finansowym, czy związane z pomocą finansową warunki dotyczące
            polityki gospodarczej zostały spełnione. Komisja informuje Komitet Ekonomiczno-
            Finansowy o ewentualnym refinansowaniu pożyczek lub zmianie warunków
            finansowych.

                                            Artykuł 3

     1.     Pomoc finansowa Wspólnoty zostanie przekazana Węgrom przez Komisję w nie
            więcej niż pięciu transzach, których wysokość zostanie określona w protokole
            ustaleń.

     2.     Warunkiem uruchomienia pierwszej transzy jest wejście w życie umowy pożyczki i
            protokołu ustaleń.

     3.     Jeżeli będzie to wymagane w celu finansowania pożyczki, dozwolone jest ostrożne
            dokonywanie transakcji swapów procentowych z partnerami posiadającymi
            najwyższą wiarygodność kredytową.

PL                                             11                                                 PL
 ---pagebreak---      4.      Komisja podejmuje decyzję o uruchomieniu kolejnych transz po otrzymaniu opinii
             Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Wypłata każdej następnej transzy jest
             uzależniona od zadowalających wyników realizacji nowego programu
             gospodarczego węgierskiego rządu, w tym programu konwergencji Węgier oraz – w
             szczególności – od spełnienia szczegółowych warunków dotyczących polityki
             gospodarczej, które zostały określone w protokole ustaleń. Warunki te obejmują
             m.in. postępy w konsolidacji fiskalnej zaplanowane przez rząd stosownie do
             zalecenia Rady w sprawie procedury nadmiernego deficytu z dnia 10 października
             2006 r. oraz opinii Rady na temat aktualizacji programu konwergencji z listopada
             2007 r., działania szczególne mające na celu ograniczenie wydatków w ramach
             procesu konsolidacji oraz postępy w realizacji reformy dotyczącej zarządzania
             budżetem i nadzoru finansowego, działania z zakresu reform strukturalnych
             wspierane w kontekście strategii lizbońskiej, takie jak zwiększenie zachęt do
             podejmowania pracy, mające na celu zwiększenie zatrudnienia i poprawę
             długoterminowej stabilności finansów publicznych.

     Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Węgierskiej.

     Sporządzono w Brukseli

                                               W imieniu Rady
                                               Przewodniczący

PL                                               12                                             PL
 ---pagebreak---                                OCENA WPŁYWU NA BUDŻET

                            (por. art. 16 regulaminu wewnętrznego)

     DZIEDZINA POLITYKI: TYTUŁ 01 – SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE
     DZIAŁANIE: OPERACJE I INSTRUMENTY FINANSOWE
     TYTUŁ DZIAŁANIA: ŚREDNIOTERMINOWA POMOC FINANSOWA
     WSPÓLNOTY NA RZECZ WĘGIER

     1.     TYTUŁ WNIOSKU: POZYCJA W BUDŻECIE I TYTUŁ

            01 04 01 01 Gwarancja WE związana z pożyczkami wspólnotowymi zaciągniętymi
            na wsparcie bilansu płatniczego

     2.     PODSTAWA PRAWNA:

            Artykuł 119 TWE i 308 TWE; Rozporządzenie Rady nr 332/2002 z dnia 18 lutego
            2002 r.

            Rozporządzenie ogranicza kwotę główną pożyczek udzielanych państwom
            członkowskim w ramach tego instrumentu do 12 mld EUR. Od czasu wprowadzenia
            powyższego rozporządzenia nie zostały udzielone żadne pożyczki w ramach tego
            instrumentu.

     3.     KWOTY OGÓŁEM ZA ROK BUDŻETOWY (W EUR)

            Pozycja ta określa strukturę gwarancji udzielanej przez Unię Europejską. Umożliwi
            ona Komisji obsługę długu (kwoty głównej, odsetek i innych kosztów) w przypadku
            niewywiązywania się dłużnika (Węgier) ze spłaty.

            Wpis w budżecie („p.m.”) odzwierciedlający gwarancję budżetową zostanie
            uruchomiony tylko w przypadku faktycznego wykorzystania gwarancji. Oczekuje
            się, że gwarancja budżetowa nie zostanie uruchomiona. Przed przystąpieniem
            Węgier do Unii Europejskiej Rada udzieliła temu państwu pomocy makrofinansowej
            w łącznej wysokości 790 mln ECU na mocy decyzji 1990/83/EWG z dnia 25 lutego
            1990 r. i 91/310/EWG z dnia 24 czerwca 1991. Pomoc makrofinansowa została
            spłacona w całości do 1998 r.

            3a – Obecny rok

            Nie dotyczy

                                                       Środki na
                                                     zobowiązania

     Środki na początku roku
     budżetowego (budżet)

PL                                             13                                               PL
 ---pagebreak---      Przesunięcia

     Dodatkowe środki

     Środki ogółem

     Środki przeznaczone już na
     inny program prac

     Dostępne saldo

     Kwota na proponowane
     działanie

              3B - Przeniesienia

              Nie dotyczy

                                                      Środki na
                                                    zobowiązania
     Przeniesienia

     Środki przeznaczone już na
     inny program prac

     Dostępne saldo
     Kwota na proponowane
     działanie
              3c - Następny rok budżetowy

              Nie dotyczy

                                                      Środki na
                                                    zobowiązania

     Środki na początku roku                     p.m.
     budżetowego (budżet)

     Przesunięcia

     Dodatkowe środki
     Środki ogółem

     Środki przeznaczone już na
     inny program prac

     Dostępne saldo
     Kwota na proponowane
     działanie
                                                 p.m.

PL                                          14                     PL
 ---pagebreak---      4.   OPIS DZIAŁANIA

          Proponowaną średnioterminową pomoc finansową na rzecz Węgier stanowi
          wspólnotowa pożyczka (która będzie finansowana z kredytów i pożyczek
          zaciągniętych przez Wspólnotę na międzynarodowych rynkach kapitałowych) w
          wysokości 6,5 mld EUR. Pożyczka ta zostanie udzielona w powiązaniu z
          międzynarodowym pakietem finansowym, w tym pożyczką MFW w wysokości 10,5
          mld SDR (ok. 12,5 mld EUR), na którą została udzielona promesa kredytowa. Bank
          Światowy również zobowiązał się do udzielenia pożyczki w łącznej wysokości 1 mld
          EUR. Celem średnioterminowej pomocy finansowej Wspólnoty na rzecz Węgier jest
          wsparcie równowagi bilansu płatniczego na Węgrzech, która jest poważnie
          zagrożona, i pośrednio wsparcie dla nowego programu gospodarczego rządu
          zmierzającego m.in. do odzyskania zaufania inwestorów oraz złagodzenia napięć,
          które panują na rynkach finansowych od początku października 2008 r. Pomoc ta
          odzwierciedla gotowość pomocy państwu członkowskiemu, którego polityka
          gospodarcza znacznie poprawiła się od połowy 2006 r., m.in. dzięki znacznemu
          obniżeniu deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych. W związku z
          międzynarodowymi powiązaniami (w tym bankowymi), pomoc Wspólnoty stanowi
          jednocześnie wkład w szerszą stabilność finansową, wykraczającą poza jej
          beneficjenta. Wspierany w ten sposób nowy pakiet gospodarczy obejmuje
          przyspieszone zmniejszanie deficytu w latach 2008 i 2009, co zredukuje potrzeby
          budżetowe, oraz szereg konkretnych posunięć zmierzających do uelastycznienia
          rynku długu publicznego i zwiększenia płynności na rynku walutowych transakcji
          swapowych. Pomoc, którą zarządza Komisja w porozumieniu z Komitetem
          Ekonomiczno-Finansowym, przyczynia się również do zagwarantowania udziału UE
          w kształtowaniu polityki gospodarczej na Węgrzech oraz zgodności tej polityki ze
          zobowiązaniami Węgier w kontekście UE i z zaleceniami Rady, w szczególności na
          temat realizacji krajowego programu reform, programu konwergencji oraz procedury
          nadmiernego deficytu.

          Pożyczki i kredyty zaciągnięte przez Wspólnotę na rynkach kapitałowych lub od
          instytucji finansowych na potrzeby pożyczki udzielanej Węgrom są objęte gwarancją
          wspólnotową. Środki są pożyczane na rynkach kapitałowych lub od instytucji
          finansowych. Kwota główna pożyczek, które zostaną udzielone Węgrom, wynosi 6,5
          mld EUR.

          Struktura gwarancji udzielonej przez Unię Europejską umożliwi Komisji obsługę
          długu w przypadku niewywiązywania się Węgier ze spłaty.

          Aby wywiązać się ze swoich zobowiązań, Komisja może czerpać ze swoich zasobów
          gotówkowych na potrzeby tymczasowej obsługi długu. W takim przypadku ma
          zastosowanie art. 12 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22
          maja 2000 r. wykonującego decyzję 2000/597/WE, Euratom w sprawie systemu
          środków własnych Wspólnot (Dz.U. L 130 z 31.5.2000, s. 1).

     5.   PRZYJĘTA METODA OBLICZEŃ

          Nie dotyczy.

PL                                           15                                               PL
 ---pagebreak---      6.        HARMONOGRAM PŁATNOŚCI (W EURO)

               Nie dotyczy.
     Pozycja             Środki                      płatności
                                                                           Kolejne lata
                                  Rok n   Rok n+1   Rok n+2      Rok n+3   budżetowe
                 Rok n
                 Rok n+1

                 Rok n
                 Rok n+1

                 Razem

PL                                        16                                              PL