               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 24.6.2019
            COM(2019) 296 final/2 – DOWNGRADED on 16.7.2019
            2019/0141(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, umowy ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącej przyznania Stanom Zjednoczonym udziału w kontyngencie taryfowym, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 617/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. otwierającym autonomiczny kontyngent taryfowy na przywóz wołowiny wysokiej jakości

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 617/2009 Unia Europejska otworzyła roczny kontyngent taryfowy
                     1
                   na wołowinę wysokiej jakości zgodnie z protokołem ustaleń między Komisją Europejską a Stanami Zjednoczonymi oraz jego wersją zmienioną, zmienionym protokołem ustaleń ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącym przywozu wołowiny pochodzącej ze zwierząt, którym nie podawano niektórych hormonów wzrostu, i zwiększonych ceł nakładanych przez Stany Zjednoczone na niektóre produkty z Unii Europejskiej z dnia 21 października 2013 r.
                     2
                   („kontyngent taryfowy”). Zmieniony protokół ustaleń został przekazany przez Unię i Stany Zjednoczone Organowi Rozstrzygania Sporów WTO w dniu 14 kwietnia 2014 r. i określono w nim plan działania mający na celu rozstrzygnięcie sporu w ramach WTO WE – środki dotyczące mięsa i produktów mięsnych (hormony) (DS26) („WE–hormony”).

                  W grudniu 2016 r. Stany Zjednoczone podjęły działania mające na celu przywrócenie wyższych ceł na niektóre produkty unijne w związku ze sporem DS26. Procedura przywrócenia ceł została otwarta na wniosek amerykańskiego sektora wołowiny, którego przedstawiciele wyrazili obawy dotyczące wdrażania kontyngentów taryfowych.

                  W celu uniknięcia przywrócenia wyższych ceł na niektóre produkty unijne, Unia Europejska i Stany Zjednoczone przeprowadziły konsultacje dotyczące funkcjonowania zmienionego protokołu ustaleń zgodnie z jego art. IV.1 lit. b), w ramach których to konsultacji Stany Zjednoczone zwróciły się o przyznanie udziału w kontyngencie taryfowym otwartym na mocy zmienionego protokołu ustaleń.

                  W interesie Unii leży przyznanie udziału w kontyngencie taryfowym Stanom Zjednoczonym, tak aby obie strony mogły ostatecznie wspólnie uzgodnić rozwiązanie sporu w ramach WTO w sprawie DS26, o czym powiadomiony zostanie Organ Rozstrzygania Sporów WTO.

                  W dniu 19 października 2018 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji w imieniu Unii ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie funkcjonowania kontyngentów taryfowych w celu przyznania Stanom Zjednoczonym udziału w kontyngencie taryfowym, z myślą o ostatecznym rozstrzygnięciu sporu w ramach WTO w sprawie DS26. Negocjacje zakończono pomyślnie.

                  Ponadto Rada upoważniła Komisję do podjęcia kroków w celu osiągnięcia porozumienia z innymi państwami będącymi znaczącymi dostawcami w ramach kontyngentów taryfowych w odniesieniu do przyznawania danym państwom kontyngentów taryfowych, zgodnie z obowiązującymi zasadami WTO, w niezbędnym zakresie. W celu zapewnienia zgodności z art. XIII ust. 2 GATT, w przypadkach gdy kontyngent taryfowy jest rozdzielany między państwa będące dostawcami, strona przydzielająca kontyngent taryfowy powinna dążyć do osiągnięcia porozumienia w odniesieniu do przyznania udziałów w kontyngencie taryfowym ze wszystkimi znaczącymi dostawcami. W celu zapewnienia zgodności rozdzielania kontyngentu taryfowego między poszczególnymi państwami ze zobowiązaniami UE w ramach WTO, UE musi dążyć do porozumienia z innymi znaczącymi dostawcami w ramach kontyngentu taryfowego (Australia, Urugwaj i Argentyna). W związku z tym Komisja zwróciła się do państw będących znaczącymi dostawcami i uzyskała od nich zgodę na piśmie na przyznanie udziału w kontyngencie taryfowym Stanom Zjednoczonym w formie listów akceptacyjnych otrzymanych w dniach 10, 20 i 31 maja 2019 r.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Nie dotyczy.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               Nie dotyczy.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Art. 207 ust. 3 oraz art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 5 TFUE.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Nie dotyczy, ponieważ kompetencja Unii w obszarze wspólnej polityki handlowej jest wyłączna (art. 3 ust. 1 lit. e) TFUE).

               •Proporcjonalność

               Nie dotyczy.

               •Wybór instrumentu

               Umowa międzynarodowa jest właściwym instrumentem do przyznania udziału w kontyngencie taryfowym Stanom Zjednoczonym.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post / kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

               Nie dotyczy.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Nie dotyczy.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

               Nie dotyczy.

               •Ocena skutków

               Nie dotyczy.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

               Nie dotyczy.

               •Prawa podstawowe

               Nie dotyczy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Brak.

               2019/0141 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, umowy ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącej przyznania Stanom Zjednoczonym udziału w kontyngencie taryfowym, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 617/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. otwierającym autonomiczny kontyngent taryfowy na przywóz wołowiny wysokiej jakości

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 3 i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Na mocy rozporządzenia (WE) nr 617/2009
                  3
                Unia Europejska otworzyła roczny kontyngent taryfowy na wołowinę wysokiej jakości („kontyngent taryfowy”).

               (2)W dniu 19 października 2018 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji w imieniu Unii ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie funkcjonowania kontyngentów taryfowych, w tym przyznawania danym krajom kontyngentów taryfowych, z myślą o ostatecznym rozstrzygnięciu sporu w ramach WTO w sprawie DS26 (WE – środki dotyczące mięsa i produktów mięsnych (WE–hormony)).

               (3)Negocjacje ze Stanami Zjednoczonymi zakończyły się pomyślnie w dniu 27 lutego 2019 r.

               (4)Ponadto Rada upoważniła Komisję do podjęcia kroków w celu osiągnięcia porozumienia z innymi państwami będącymi znaczącymi dostawcami w ramach kontyngentów taryfowych w odniesieniu do przyznawania danym państwom kontyngentów taryfowych, zgodnie z obowiązującymi zasadami WTO, w niezbędnym zakresie.

               (5)Inne państwa będące znaczącymi dostawcami potwierdziły na piśmie, że zgadzają się na wyżej wymieniony przydział kontyngentu taryfowego dla danego kraju.

               (6)Należy zatem podpisać wyżej wspomnianą umowę w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską w sprawie przyznania Stanom Zjednoczonym udziału w kontyngencie taryfowym na wołowinę wysokiej jakości, o którym mowa w zmienionym protokole ustaleń między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską dotyczącym przywozu wołowiny pochodzącej ze zwierząt, którym nie podawano niektórych hormonów wzrostu, i zwiększonych ceł nakładanych przez Stany Zjednoczone na niektóre produkty z Unii Europejskiej (2014), z zastrzeżeniem zawarcia przedmiotowej umowy
                  4
               .

               Tekst umowy zostaje dołączony do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.

               .

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Rozporządzenie Rady (WE) nr 617/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. otwierające autonomiczny kontyngent taryfowy na przywóz wołowiny wysokiej jakości (Dz.U. L 182 z 15.7.2009, s. 1).

                     (2)

                        Dz.U. L 27 z 30.1.2014, s. 2.

                     (3)

                        Rozporządzenie Rady (WE) nr 617/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. otwierające autonomiczny kontyngent taryfowy na przywóz wołowiny wysokiej jakości (Dz.U. L 182 z 15.7.2009, s. 1).

                     (4)

                        Tekst umowy zostanie opublikowany wraz z decyzją o jej zawarciu.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 24.6.2019
            COM(2019) 296 final/2 – DOWNGRADED on 16.7.2019
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącegoDECYZJI RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, umowy ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącej przyznania Stanom Zjednoczonym udziału w kontyngencie taryfowym, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 617/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. otwierającym autonomiczny kontyngent taryfowy na przywóz wołowiny wysokiej jakości

               ZAŁĄCZNIK

               UMOWA MIĘDZY

               STANAMI ZJEDNOCZONYMI AMERYKI

               A UNIĄ EUROPEJSKĄ
                  W SPRAWIE PRZYZNANIA STANOM ZJEDNOCZONYM AMERYKI UDZIAŁU W KONTYNGENCIE TARYFOWYM NA WOŁOWINĘ WYSOKIEJ JAKOŚCI, O KTÓRYM MOWA W

               ZMIENIONYM PROTOKOLE USTALEŃ
                  DOTYCZĄCYM PRZYWOZU WOŁOWINY POCHODZĄCEJ ZE ZWIERZĄT, KTÓRYM NIE PODAWANO NIEKTÓRYCH HORMONÓW WZROSTU, I ZWIĘKSZONYCH CEŁ NAKŁADANYCH PRZEZ STANY ZJEDNOCZONE NA NIEKTÓRE PRODUKTY Z UNII EUROPEJSKIEJ (2014)

               Stany Zjednoczone Ameryki i Unia Europejska, strony zmienionego protokołu ustaleń między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską w sprawie przywozu wołowiny pochodzącej ze zwierząt, którym nie podawano niektórych hormonów wzrostu, i zwiększonych ceł nakładanych przez Stany Zjednoczone na niektóre produkty z Unii Europejskiej z dnia 21 października 2013 r. (zwanego dalej „protokołem ustaleń 2014”), uzgodniły, co następuje:

               Artykuł 1

               Cele

               Celem niniejszej Umowy jest:

               1.przyznanie Stanom Zjednoczonym udziału w autonomicznym kontyngencie taryfowym („kontyngent taryfowy”) na wołowinę wysokiej jakości o masie produktu 45 000 ton metrycznych, o którym mowa w art. II ust. 4, art. II ust. 5 oraz art. VI protokołu ustaleń 2014. oraz

               2.uzupełnienie lub zmiana niektórych praw i obowiązków stron, o których mowa w artykułach III, IV, V, VII i VIII protokołu ustaleń 2014.

               Artykuł 2

               Przydział w ramach kontyngentu

               1.Unia Europejska przyznaje Stanom Zjednoczonym 35 000 z 45 000 ton metrycznych kontyngentu taryfowego, o którym mowa w art. 1. Pozostała ilość 10 000 ton metrycznych zostanie udostępniona wszystkim pozostałym państwom. Przydziały są wprowadzane stopniowo przez okres siedmiu lat („okres wdrażania”) w następujący sposób:

                        Stany Zjednoczone

                        Wszystkie pozostałe państwa

                        Rok 1

                        18 500 ton metrycznych

                        26 500 ton metrycznych

                        Rok 2

                        23 000 ton metrycznych

                        22 000 ton metrycznych

                        Rok 3

                        25 400 ton metrycznych

                        19 600 ton metrycznych

                        Rok 4

                        27 800 ton metrycznych

                        17 200 ton metrycznych

                        Rok 5

                        30 200 ton metrycznych

                        14 800 ton metrycznych

                        Rok 6

                        32 600 ton metrycznych

                        12 400 ton metrycznych

                        Rok 7 i kolejne

                        35 000 ton metrycznych

                        10 000 ton metrycznych

               2.Dla pewności podstawowe obowiązki określone w art. II ust. 1 protokołu ustaleń 2014, mają zastosowanie do udziału w kontyngencie taryfowym przyznanym Stanom Zjednoczonym, w tym stawki celne w ramach kontyngentu wynoszące zero (0) procent.

               3.Roczna wielkość kontyngentu taryfowego jest równomiernie podzielona między cztery kwartalne podokresy. Rok kontyngentowy zaczyna się dnia 1 lipca, a kończy dnia 30 czerwca.

               Jeżeli niniejsza Umowa wejdzie w życie z dniem innym niż dzień 1 lipca, rok 1 rozpoczyna się pierwszego dnia następnego podokresu roku kontyngentowego i trwa przez cztery kolejne podokresy
                  1
               . Wszelkie ilości niewykorzystane w danym roku kontyngentowym z podokresów poprzedzających pierwszy dzień roku 1 dodaje się do ilości dostępnych w pierwszym podokresie roku 1 w okresie wdrażania. Ilości te dodaje się do ilości przydzielonych Stanom Zjednoczonym i wszystkim innym państwom proporcjonalnie do ich udziału w ogólnej wielkości kontyngentu taryfowego.

               Artykuł 3

               Zarządzanie kwotami

               Udziałem w kontyngencie na wołowinę wysokiej jakości przyznanym Stanom Zjednoczonym zarządza Unia Europejska na podstawie kolejności zgłoszeń. Unia Europejska dokłada wszelkich starań, by zarządzać udziałem w kontyngencie taryfowym przyznanym Stanom Zjednoczonym w sposób umożliwiający importerom jego pełne wykorzystanie. Artykuł ten zastępuje art. III protokołu ustaleń 2014.

               Artykuł 4

               Spór z WE dotyczący hormonów

               1.Przedstawiciel Stanów Zjednoczonych ds. Handlu kończy postępowanie wszczęte w grudniu 2016 r., zgodnie z sekcją 306 lit. c) ustawy o handlu z 1974 r., z późniejszymi zmianami, i zobowiązuje się nie ponawiać działań w celu wykonania pozwolenia w sprawie WT/DS26/21. Stany Zjednoczone opublikują swoją decyzję nie później niż w dniu wejścia w życie przydziału kontyngentów dla danego państwa określonego na rok 1 w art. 2.

               2.W okresie wdrażania, o którym mowa w art. 2 ust. 1, okresie przeglądu, o którym mowa w art. 4 ust. 3, aż do czasu, gdy zostanie zgłoszone wspólnie uzgodnione rozwiązanie, o którym mowa w art. 4 ust. 3:

               a)strony nie zwracają się o powołanie zespołu orzekającego na mocy art. 21 ust. 5 Uzgodnień w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów („uzgodnienia w sprawie rozstrzygania sporów”) w sprawie Wspólnoty Europejskiej – Środki dotyczące mięsa i produktów mięsnych (hormony) (WT/DS26) („WE – hormony”);

               b)Stany Zjednoczone nie zawieszają stosowania wobec Unii Europejskiej koncesji taryfowych oraz powiązanych zobowiązań dozwolonych przez Organ Rozstrzygania Sporów Światowej Organizacji Handlu w sprawie WE – hormony, Odwołanie się przez Stany Zjednoczone do art. 22 ust. 7 uzgodnień w sprawie rozstrzygania sporów WT/DS26/21.

               3.Nie później niż w ciągu dziesięciu (10) lat od wejścia w życie niniejszej umowy Stany Zjednoczone i UE muszą się spotkać, aby dokonać przeglądu funkcjonowania kontyngentu taryfowego w celu osiągnięcia wspólnie uzgodnionego rozwiązania, które po zakończeniu przeglądu zostanie zgłoszone Organowi Rozstrzygania Sporów WTO zgodnie z art. 3 ust. 6 uzgodnień w sprawie rozstrzygania sporów. Przegląd zostanie zakończony nie później niż 11 lat po wejściu w życie niniejszej umowy. Niniejszy przepis zastępuje art. IV protokołu ustaleń 2014.

               4.Jeżeli strony nie zgłoszą wspólnie uzgodnionego rozwiązania Organowi Rozstrzygania Sporów WTO w ciągu 11 lat od daty wejścia w życie niniejszej umowy, każda ze stron może rozwiązać umowę zgodnie z art. 6 ust. 1.

               Artykuł 5

               Kontrole na miejscu

               Komisja może zwrócić się do rządu Stanów Zjednoczonych o zezwolenie przedstawicielom Komisji na przeprowadzanie kontroli na miejscu w Stanach Zjednoczonych, pod warunkiem że takie kontrole na miejscu są przeprowadzane w sposób niedyskryminacyjny w odniesieniu do innych państw będących dostawcami. Kontrole te przeprowadzane są wspólnie z właściwymi organami Stanów Zjednoczonych.

               Artykuł 6

               Wypowiedzenie i skutki

               1.Każda ze stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze pisemnego powiadomienia drugiej strony. Wypowiedzenie niniejszej umowy staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od wystosowania takiego pisemnego powiadomienia. Wypowiedzenie niniejszej umowy nie stanowi wypowiedzenia protokołu ustaleń 2014, chyba że strony wyraźnie zadeklarują taki zamiar.

               2.Wypowiedzenie protokołu ustaleń 2014 na podstawie jego art. V ust. 4 pociąga za sobą wypowiedzenie niniejszej umowy. Strony przestrzegają głównych zobowiązań wymienionych w art. II protokołu ustaleń 2014 w okresie sześciu miesięcy od daty wystosowania powiadomienia o wypowiedzeniu, o którym mowa w art. V ust. 4 tego protokołu.

               3.W przypadku braku powiadomienia Organu Rozstrzygania Sporów WTO o wspólnie uzgodnionym rozwiązaniu zgodnie z art. 4 ust. 3, żadne z postanowień niniejszej umowy nie może być interpretowane jako zmieniające odpowiednie prawa lub obowiązki którejkolwiek ze stron w ramach uzgodnień w sprawie rozstrzygania sporów w odniesieniu do sprawy WE – hormony.

               4.Żadnego z postanowień niniejszej umowy nie można interpretować w taki sposób, że przyznaje ono prawa osobom innym niż te ustanowione między stronami bądź nakłada na takie osoby obowiązki ani też w taki sposób, że zezwala na bezpośrednie powoływanie się na niniejszą umowę przed sądami i w krajowych systemach prawnych stron.

               5.Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia po dniu, w którym obie strony powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu wewnętrznych procedur niezbędnych do zapewnienia zgodności ze zobowiązaniami stron na mocy art. 2 i art. 4 ust. 1.

               W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie w tym celu umocowani przez swoje odnośne rządy, złożyli podpisy pod niniejszą umową.

               Sporządzono w < MIEJSCE> dnia <DATA> w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, który jest autentycznym tekstem umowy.

               W imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki

                     W imieniu Unii Europejskiej

                     (1)

                        Dla większej jasności, jeżeli niniejsza umowa wejdzie w życie na początku podokresu n roku kontyngentowego, wielkość dla roku 1 jest udostępniana w czterech kolejnych podokresach i zostaje równo podzielona między te podokresy, począwszy od podokresu n danego roku kontyngentowego, a kończąc na podokresie n-1 następnego roku kontyngentowego. Wielkości z roku 2 są udostępniane w czterech kolejnych podokresach i zostają równomiernie podzielone między te podokresy, począwszy od podokresu n kolejnego roku kontyngentowego.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.9.2019
            COM(2019) 416 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego względem zmiany rozdziału 9 załącznika 9 („Ułatwienia”) do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym w odniesieniu do norm i zalecanych metod postępowania w zakresie danych dotyczących przelotu pasażera

               ZAŁĄCZNIK

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego względem zmiany rozdziału 9 załącznika 9 („Ułatwienia”) do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym w odniesieniu do norm i zalecanych metod postępowania w zakresie danych dotyczących przelotu pasażera

               Zasady ogólne

               W ramach działań Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) w odniesieniu do zmiany rozdziału 9 załącznika 9 („Ułatwienia”) do konwencji chicagowskiej odnoszącej się do opracowania norm i zalecanych metod postępowania dotyczących danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) państwa członkowskie, działając wspólnie w interesie Unii:

               a)działają zgodnie z celami realizowanymi przez Unię w ramach jej polityki dotyczącej danych PNR, a zwłaszcza w celu zapewnienia ochrony, ochrony życia i bezpieczeństwa osób oraz pełnego poszanowania praw podstawowych, w szczególności prawa do prywatności i do ochrony danych osobowych;

               b)szerzą wiedzę wśród wszystkich umawiających się państw ICAO na temat unijnych norm i zasad dotyczących przekazywania danych PNR, zgodnie z odpowiednim prawem Unii i orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;

               c)propagują opracowanie rozwiązań wielostronnych zgodnych z prawami podstawowymi w zakresie przekazywania przez linie lotnicze danych PNR organom egzekwowania prawa, w interesie zapewnienia pewności prawa, poszanowania praw podstawowych oraz w celu uproszczenia obowiązków przewoźników lotniczych;

               d)propagują wymianę danych PNR i wyników przetwarzania tych danych między umawiającymi się państwami ICAO, w przypadku gdy uznaje się to za konieczne do zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub poważnej przestępczości, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie lub ich ścigania, przy pełnym poszanowaniu podstawowych praw i wolności;

               e)stale wspierają opracowanie przez ICAO norm dotyczących gromadzenia, wykorzystywania, przetwarzania i ochrony danych PNR, zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2396 (2017) z dnia 21 grudnia 2017 r.;

               f)stale wspierają rozwój – we wszystkich umawiających się państwach ICAO – zdolności do gromadzenia, przetwarzania i analizowania – na potrzeby norm i zalecanych metod postępowania ICAO – danych PNR oraz do zapewnienia, aby dane te były dostępne dla wszystkich właściwych organów krajowych i przez nie wykorzystywane, przy pełnym poszanowaniu praw człowieka i podstawowych wolności, do celów zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i związanym z nimi podróżom, ich wykrywania i prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie, zgodnie z wymogami rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2396 (2017) z dnia 21 grudnia 2017 r.;

               g)propagują tworzenie środowiska sprzyjającego rozwojowi międzynarodowego transportu lotniczego w ramach otwartego, zliberalizowanego i globalnego rynku, jak również dalszemu wzrostowi tego transportu, dbając jednocześnie o kwestię ochrony i przy zapewnieniu wprowadzenia odpowiednich zabezpieczeń.

               Kierunki działania

               Państwa członkowskie, działając wspólnie w interesie Unii, wspierają włączenie następujących norm i zasad do wszelkich przyszłych norm i zalecanych metod postępowania ICAO dotyczących danych PNR:

               1.W odniesieniu do warunków przekazywania danych PNR:

               a)Metoda przekazywania danych: W celu ochrony danych osobowych zawartych w systemach przewoźników oraz w celu zapewnienia, aby utrzymali oni kontrolę nad tymi systemami, dane należy przekazywać wyłącznie za pomocą systemu „push”.

               b)Protokoły przekazywania danych: Należy zachęcać do stosowania właściwych i bezpiecznych protokołów otwartych, stanowiących część przyjętych na szczeblu międzynarodowym referencyjnych protokołów przekazywania danych PNR w celu stopniowego zwiększania ich wykorzystania i ewentualnego zastąpienia norm własnościowych.

               c)Częstotliwość przekazywania danych: Częstotliwość i terminy przekazywania danych PNR nie powinny stwarzać nieuzasadnionego obciążenia dla przewoźników i powinny ograniczać się do tego, co jest absolutnie niezbędne do celów egzekwowania prawa i bezpieczeństwa granic w celu zwalczania terroryzmu i poważnej przestępczości.

               d)Brak obowiązku gromadzenia przez przewoźników dodatkowych danych: Przewoźnicy nie powinni być zobowiązani do gromadzenia dodatkowych danych PNR, ani do gromadzenia określonych rodzajów danych, lecz wyłącznie do przekazywania danych, które już gromadzą w ramach swojej działalności.

               2.W odniesieniu do warunków przetwarzania danych PNR:

               a)Terminy przekazywania i przetwarzania: Z zastrzeżeniem odpowiednich gwarancji ochrony prywatności osób, których to dotyczy, dane PNR mogą być udostępniane z odpowiednim wyprzedzeniem przed przylotem lub odlotem, co zapewni organom więcej czasu na przetwarzanie i analizę tych danych oraz ewentualne podjęcie działań.

               b)Porównanie z wcześniej ustalonymi kryteriami i bazami danych: Organy powinny przetwarzać dane PNR przy wykorzystaniu opartych na dowodach kryteriów i baz danych, które są istotne z punktu widzenia zwalczania terroryzmu i poważnej przestępczości.

               3.W odniesieniu do ochrony danych osobowych:

               a)Legalność, rzetelność i przejrzystość przetwarzania: Musi istnieć podstawa prawna dla przetwarzania danych osobowych, aby uświadomić jednostkom ryzyko, zabezpieczenia i prawa związane z przetwarzaniem ich danych osobowych oraz sposoby egzekwowania ich praw w odniesieniu do przetwarzania tych danych.

               b)Ograniczenie celu: Cele, dla których dane PNR mogą być wykorzystywane przez organy, powinny być jasno określone i nie powinny wykraczać poza to, co jest konieczne do ich osiągnięcia, w szczególności na potrzeby egzekwowania prawa i bezpieczeństwa granic w celu zwalczania terroryzmu i poważnej przestępczości.

               c)Zakres danych PNR: Elementy danych PNR, które mają być przekazywane przez linie lotnicze, powinny być wyraźnie określone i wymienione w sposób wyczerpujący. Wykaz tych elementów powinien być ustandaryzowany, aby zapewnić, że dane te są ograniczone do minimum, przy jednoczesnym zapobieganiu przetwarzania danych wrażliwych, w tym danych ujawniających pochodzenie rasowe lub etniczne osoby, jej poglądy polityczne, przekonania religijne lub filozoficzne, przynależność do związków zawodowych, stan zdrowia, życie seksualne lub orientację seksualną.

               d)Wykorzystanie danych PNR: Dalsze przetwarzanie danych PNR powinno ograniczać się do celów pierwotnego przekazania, w oparciu o obiektywne kryteria i z zastrzeżeniem materialnych i proceduralnych warunków zgodnych z wymogami mającymi zastosowanie do przekazywania danych osobowych.

               e)Automatyczne przetwarzanie danych PNR: Automatyczne przetwarzanie powinno opierać się na obiektywnych, niedyskryminacyjnych i wiarygodnych, wcześniej ustalonych kryteriach i nie powinno być wykorzystywane jako jedyna podstawa decyzji wywołujących negatywne skutki prawne lub poważnie wpływających na daną osobę.

               f)Przechowywanie danych: Okres przechowywania danych PNR powinien być ograniczony i nie powinien być dłuższy niż jest to konieczne do osiągnięcia pierwotnego celu. Należy zapewnić usunięcie danych zgodnie z wymogami prawnymi kraju pochodzenia. Po upływie okresu przechowywania dane PNR powinny zostać usunięte lub zanonimizowane.

               g)Ujawnianie danych PNR upoważnionym organom: Dalsze ujawnianie danych PNR innym organom rządowym w tym samym państwie lub innym umawiającym się państwom ICAO dokonywane jest w konkretnych przypadkach i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy organ przyjmujący pełni funkcje związane z walką z terroryzmem lub poważną przestępczością międzynarodową i zapewnia taką samą ochronę, jaką zapewnia organ ujawniający informacje.

               h)Ochrona danych: Należy zastosować odpowiednie środki w celu ochrony bezpieczeństwa, poufności i integralności danych PNR.

               i)Przejrzystość i udzielanie informacji: Z zastrzeżeniem koniecznych i proporcjonalnych ograniczeń osoby powinny być powiadamiane o przetwarzaniu ich danych PNR oraz informowane o przysługujących im prawach i środkach dochodzenia roszczeń.

               j)Dostęp, poprawianie i usuwanie: Z zastrzeżeniem koniecznych i proporcjonalnych ograniczeń osoby powinny mieć prawo dostępu do swoich danych PNR oraz prawo do ich poprawiania.

               k)Środki dochodzenia roszczeń: Osoby powinny mieć prawo do skutecznych administracyjnych i sądowych środków dochodzenia roszczeń, jeżeli uznają, że ich prawo do prywatności i ochrony danych zostało naruszone.

               l)Nadzór i odpowiedzialność: Organy wykorzystujące dane PNR powinny być odpowiedzialne przed niezależnym organem publicznym i być przez niego nadzorowane; organ ten powinien dysponować skutecznymi uprawnieniami do przeprowadzania dochodzeń i egzekwowania prawa, a także powinien być w stanie wykonywać swoje zadania w sposób wolny od wszelkich wpływów, w szczególności od wpływów organów egzekwowania prawa.

               4.W sprawie wymiany informacji dotyczących danych PNR między organami egzekwowania prawa:

               a)Propagowanie wymiany informacji: należy propagować wymianę danych PNR dokonywaną w konkretnych przypadkach między organami egzekwowania prawa różnych umawiających się państw ICAO w celu usprawnienia międzynarodowej współpracy w zakresie zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie i ich ścigania.

               b)Bezpieczeństwo wymiany informacji: Wymiana informacji powinna odbywać się za pośrednictwem odpowiednich kanałów zapewniających właściwe bezpieczeństwo danych oraz powinna być w pełni zgodna z międzynarodowymi i krajowymi ramami prawnymi dotyczącymi ochrony danych osobowych.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.9.2019
            COM(2019) 416 final
            2019/0195(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego względem zmiany rozdziału 9 załącznika 9 („Ułatwienia”) do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym w odniesieniu do norm i zalecanych metod postępowania w zakresie danych dotyczących przelotu pasażera

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum organów Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) w związku z planowanym przyjęciem zmian do rozdziału 9 załącznika 9 („Ułatwienia”) do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (konwencji chicagowskiej) w celu określenia nowych norm ICAO w odniesieniu do danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR).

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (konwencja chicagowska)

               Celem konwencji chicagowskiej jest regulacja międzynarodowego transportu lotniczego. Konwencja weszła w życie w dniu 4 kwietnia 1947 r. i ustanowiła Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO).

               Wszystkie państwa członkowskie UE są stronami tej konwencji.

               2.2.Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego

               ICAO jest wyspecjalizowaną organizacją Organizacji Narodów Zjednoczonych. Jej celem jest opracowywanie zasad i technik międzynarodowej żeglugi powietrznej oraz wspieranie planowania i rozwoju międzynarodowego transportu lotniczego.

               Rada ICAO jest stałym organem ICAO, a jej członkami jest 36 umawiających się państw wybieranych przez Zgromadzenie ICAO na okres trzech lat. W latach 2016–2019 w Radzie ICAO reprezentowanych jest siedem państw członkowskich UE.

               Czynności obowiązkowe Rady ICAO, wymienione w art. 54 konwencji chicagowskiej, obejmują przyjmowanie międzynarodowych norm i zalecanych metod postępowania, które są oznaczane jako załączniki do konwencji chicagowskiej.

               Rada ICAO zwołuje również Zgromadzenie, które jest suwerennym organem ICAO. Zgromadzenie ICAO zbiera się co najmniej raz na trzy lata i wyznacza kierunek polityczny ICAO na okres najbliższych trzech lat. 40. sesja Zgromadzenia ICAO odbędzie się w dniach 24 września – 4 października w Montrealu (Kanada).

               2.3.Planowany akt ICAO

               Zgodnie z art. 54 lit. l) konwencji chicagowskiej Rada ICAO przyjmuje normy i zalecane metody postępowania. Normy i zalecane metody postępowania dotyczące danych PNR znajdują się rozdziale 9 część A i D załącznika 9 („Ułatwienia”) do konwencji chicagowskiej. Ich uzupełnieniem są dodatkowe wytyczne, m.in. dokument ICAO nr 9944 ustanawiający wytyczne w sprawie danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR)
                  1
               . Dane PNR to dane osobowe pasażerów gromadzone przez linie lotnicze do celów działalności gospodarczej, w przeciwieństwie do innych danych dotyczących podróży, gromadzonych w imieniu rządów, takich jak dane pasażera przekazywane przed podróżą.

               Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2396, przyjęta w dniu 21 grudnia, wymaga, aby państwa członkowskie ONZ rozwijały zdolność gromadzenia, przetwarzania i analizowania – na potrzeby norm i zalecanych metod postępowania ICAO – danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR), a także zapewniały, aby dane te były dostępne dla wszystkich właściwych organów krajowych i przez nie wykorzystywane, przy pełnym poszanowaniu praw człowieka i podstawowych wolności. W rezolucji tej wzywa się także ICAO do współpracy z członkami ONZ w celu ustanowienia norm gromadzenia, wykorzystywania, przetwarzania i ochrony danych PNR
                  2
               .

               W tym kontekście w dniu 18 lipca 2019 r. Rada Unii Europejskiej zatwierdziła dokument informacyjny „Standardy i zasady dotyczące gromadzenia, wykorzystywania, przetwarzania i ochrony danych dotyczących przelotu pasażera (PNR)”, który zostanie przedłożony na 40. sesji Zgromadzenia ICAO. Ten dokument informacyjny został przedłożony do konsultacji Europejskiej Konferencji Lotnictwa Cywilnego (ECAC).

               W marcu 2019 r. Komitet ICAO ds. Transportu Lotniczego (ATC) powołał grupę zadaniową ds. ułatwień, aby rozważyć propozycje dotyczące norm i zalecanych metod postępowania w zakresie gromadzenia, wykorzystywania, przetwarzania i ochrony danych PNR zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2396 (2017). Grupa zadaniowa jest upoważniona do: a) przeglądu istniejących norm i zalecanych metod postępowania dotyczących danych PNR, znajdujących się w rozdziale 9 załącznika 9 do konwencji chicagowskiej; b) ustalenia, czy muszą one zostać uzupełnione o dodatkowe normy i zalecane metody postępowania lub materiały zawierające wytyczne, z uwzględnieniem decyzji i uwag Rady Bezpieczeństwa; oraz c) w zależności od potrzeb – opracowania nowych przepisów (norm, zalecanych metod postępowania lub materiałów zawierających wytyczne) dotyczących gromadzenia, wykorzystywania, przetwarzania i ochrony danych PNR.

               Rozmowy na temat zmienionych norm i zalecanych metod postępowania ICAO dotyczących danych PNR są nadal na wczesnym etapie. Zmienione normy będą, po przyjęciu, wiążące dla wszystkich członków ICAO, w tym wszystkich państw członkowskich UE, zgodnie z konwencją chicagowską i w jej ramach. Art. 38 konwencji chicagowskiej zobowiązuje umawiające się państwa do powiadomienia ICAO, jeżeli zamierzają odstąpić od jakiejś normy, w ramach mechanizmu powiadamiania o różnicach.

               2.4.Ramy prawne UE

               Przetwarzanie danych PNR stanowi istotny instrument wspólnej reakcji UE na zagrożenie terroryzmem i poważną przestępczością; jest także elementem unii bezpieczeństwa. Identyfikowanie i śledzenie podejrzanych schematów podróży dzięki przetwarzaniu danych PNR w celu gromadzenia dowodów oraz, w stosownych przypadkach, wykrywania sprawców poważnych przestępstw i osób z nimi powiązanych, a także w celu rozpracowywania sieci przestępczych okazuje się niezbędne do zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie i ich ścigania.

               W dniu 27 kwietnia 2016 r. Parlament Europejski i Rada przyjęły dyrektywę (UE) 2016/681 w sprawie wykorzystywania danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie i ich ścigania
                  3
               . Dyrektywa ta umożliwia organom krajowym uzyskanie bezpośredniego dostępu do kluczowych informacji przechowywanych przez linie lotnicze, przy pełnym poszanowaniu prawa do ochrony danych. Daje ona wszystkim państwom członkowskim ważne narzędzie zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości, ich wykrywania i prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie, w tym w zakresie narkotyków i handlu ludźmi oraz wykorzystywania seksualnego dzieci. Termin transpozycji dyrektywy PNR do prawa krajowego państw członkowskich upłynął 25 maja 2018 r.
                  4

               W celu ułatwienia procesu podłączania przewoźników lotniczych do jednostek do spraw informacji o pasażerach w państwach członkowskich – które są jednostkami odpowiedzialnymi za gromadzenie i przetwarzanie danych PNR – Komisja Europejska przyjęła, w dniu 28 kwietnia 2017 r., decyzję wykonawczą w sprawie wspólnych protokołów i formatów danych, z których mają korzystać przewoźnicy lotniczy podczas przekazywania danych PNR państwom członkowskim
                  5
               . Ta decyzja wykonawcza zaczęła być stosowana w kwietniu 2018 r.

               Obecnie obowiązują dwie umowy międzynarodowe między UE a państwami trzecimi (tj. Australią
                  6
                oraz Stanami Zjednoczonymi
                  7
               ) dotyczące przetwarzania i przekazywania danych PNR. W dniu 26 lipca 2017 r. Trybunał Sprawiedliwości UE przyjął opinię na temat planowanej umowy między UE a Kanadą, podpisanej w dniu 25 czerwca 2014 r.
                  8
                Trybunał orzekł, że umowa nie może zostać zawarta w planowanej formie, ponieważ niektóre z jej postanowień są niezgodne z podstawowymi prawami do prywatności i do ochrony danych osobowych uznawanymi przez UE. W szczególności Trybunał określił dalsze wymogi prawne dotyczące nadzoru sprawowanego przez niezależny organ, danych wrażliwych, automatycznego przetwarzania danych PNR, celów przetwarzania danych PNR oraz warunków ich przechowywania, wykorzystywania, ujawniania i dalszego przekazywania. W następstwie upoważnienia Rady dla Komisji udzielonego w grudniu 2017 r. w czerwcu 2018 r. rozpoczęto ponowne negocjacje z Kanadą w sprawie danych PNR. Negocjacje te zakończono podczas 17. szczytu UE-Kanada w Montrealu w dniach 17–18 lipca 2019 r. Podczas gdy Kanada przyjęła do wiadomości obowiązujący ją wymóg kontroli prawnej, obie strony zobowiązały się, z zastrzeżeniem tej kontroli, do jak najszybszego sfinalizowania umowy, uznając jej istotną rolę w podnoszeniu poziomu bezpieczeństwa przy jednoczesnym zapewnieniu prywatności i ochrony danych osobowych.

               Coraz więcej państw trzecich gromadzi dane PNR pochodzące od przewoźników lotniczych, a w ostatnich latach niektórzy z nich zwrócili się do Komisji, wyrażając zainteresowanie zawarciem umowy międzynarodowej z UE dotyczącej danych PNR. Wobec braku podstawy prawnej przewoźnicy lotniczy znajdują się w sytuacji konfliktu przepisów oraz ryzykują grzywny i inne sankcje. Jednocześnie w związku z wdrożeniem dyrektywy w sprawie danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) państwa członkowskie UE wymagają od przewoźników lotniczych z państw trzecich przekazywania danych PNR swoim jednostkom do spraw informacji o pasażerach. Kilka państw trzecich odmówiło przekazania takich danych, a inne zapowiedziały taką decyzję, podając jako powód brak wzajemności, który negatywnie wpływa na skuteczność unijnego mechanizmu przekazywania danych PNR.

               Zgodnie z art. 3 ust. 2 TFUE Unia ma wyłączną kompetencję „do zawierania umów międzynarodowych ... w zakresie, w jakim ich zawarcie może wpływać na wspólne zasady lub zmieniać ich zakres”. Umowa międzynarodowa może wpływać na wspólne zasady lub zmieniać ich zakres, jeżeli obszar objęty tą umową pokrywa się z prawodawstwem Unii lub w dużym stopniu objęty jest prawem Unii. Ponadto, aby ocenić, czy dany obszar jest w dużym stopniu objęty wspólnymi zasadami, należy wziąć pod uwagę nie tylko obecnie obowiązujące prawo Unii w danym obszarze, ale również kierunek jego przyszłego rozwoju, na tyle, na ile jest on przewidywalny w momencie analizy.

               W świetle wspólnych zasad, o których mowa wyżej, oraz zbliżającego się przeglądu art. 19 dyrektywy 2016/681
                  9
                można stwierdzić, że kwestie objęte proponowaną decyzją wchodzą w zakres wyłącznej kompetencji Unii.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Z uwagi na znaczenie tej kwestii dla polityki wewnętrznej i zewnętrznej UE oraz w świetle powyższego należy określić stanowisko Unii w sprawie przekazywania danych PNR na potrzeby trwających (wielostronnych) prac na szczeblu ICAO. W szczególności UE powinna dążyć do tego, by podstawowe zasady dotyczące sposobów przekazywania i przetwarzania danych PNR oraz ochrony danych osobowych, które mają zostać określone we wspólnym stanowisku – zostały włączone do nowych norm ICAO dotyczących danych PNR. W związku z tym rozmowy na forum ICAO na temat tych nowych norm dotyczących danych PNR należy ukierunkować w sposób zgodny z unijnymi ramami prawnymi i odpowiednim orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, w szczególności w odniesieniu do podstawowych praw do prywatności i ochrony danych.

               Stanowisko Unii, mające znaczenie zarówno dla ostatecznej decyzji Rady ICAO, jak i rozmów przygotowawczych w innych organach ICAO, określa się zgodnie z mającymi zastosowanie unijnymi ramami prawnymi w zakresie ochrony danych i danych PNR, tj. zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679, dyrektywą (UE) 2016/680 i dyrektywą (UE) 2016/681, jak również z Traktatem i Kartą praw podstawowych stosownie do wykładni przyjętej w odnośnym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności w opinii 1/15 Trybunału.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               W art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano przyjmowanie decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Art. 218 ust. 9 TFUE ma zastosowanie niezależnie od tego, czy Unia jest członkiem organu, czy też stroną danej umowy
                  10
               .

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które wywierają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  11
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Rada ICAO jest organem utworzonym na mocy umowy – konwencji chicagowskiej.

               Każda zmiana rozdziału 9 załącznika 9 do konwencji chicagowskiej przyjęta przez Radę ICAO zgodnie z art. 54 lit. l) konwencji będzie stanowić akt mający skutki prawne. Taka zmiana może mieć decydujący wpływ na treść prawodawstwa Unii, zwłaszcza na dyrektywę (UE) 2016/681, a także na istniejące i przyszłe umowy międzynarodowe dotyczące danych PNR między UE a państwami trzecimi.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w odniesieniu do którego ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               Jeżeli planowany akt ma jednocześnie wiele celów lub elementów składowych, które są nierozłącznie ze sobą związane, a żaden nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych, materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE musi – na zasadzie wyjątku – obejmować różne, odpowiadające tym celom i elementom podstawy prawne.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Planowany akt realizuje cele i zawiera elementy z dziedziny ochrony danych i współpracy policyjnej. Wspomniane elementy planowanego aktu są związane ze sobą w sposób nierozłączny, a żaden z nich nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych.

               Materialna podstawa prawna wnioskowanej decyzji obejmuje zatem następujące przepisy: art. 16 ust. 2 i art. 87 ust. 2 lit. a) TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 16 ust. 2 TFUE i art. 87 ust. 2 lit. a) TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2019/0195 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego względem zmiany rozdziału 9 załącznika 9 („Ułatwienia”) do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym w odniesieniu do norm i zalecanych metod postępowania w zakresie danych dotyczących przelotu pasażera

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 16 ust. 2 i art. 87 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (konwencja chicagowska), która reguluje międzynarodowy transport lotniczy, weszła w życie w dniu 4 kwietnia 1947 r. Ustanowiła ona Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO).

               (2)Państwa członkowskie stanowią umawiające się państwa konwencji chicagowskiej i są członkami ICAO, natomiast Unia posiada status obserwatora w niektórych organach ICAO, w tym w Zgromadzeniu i innych organach technicznych.

               (3)Zgodnie z art. 54 lit. l) konwencji chicagowskiej Rada ICAO może przyjmować międzynarodowe normy i zalecane metody postępowania.

               (4)Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2396 (2017), przyjęta w dniu 21 grudnia 2017 r., wymaga, aby państwa członkowskie ONZ rozwijały zdolność gromadzenia, przetwarzania i analizowania – na potrzeby norm i zalecanych metod postępowania ICAO – danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR), a także zapewniały, aby dane te były dostępne dla wszystkich właściwych organów krajowych i przez nie wykorzystywane, przy pełnym poszanowaniu praw człowieka i podstawowych wolności, na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i związanym z nimi podróżom, ich wykrywania i prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie
                  12
               .

               (5)W rezolucji nr 2396 (2017) wzywa się także ICAO do współpracy z członkami ONZ w celu ustanowienia norm gromadzenia, wykorzystywania, przetwarzania i ochrony danych PNR.

               (6)Normy i zalecane metody postępowania dotyczące danych PNR znajdują się rozdziale 9 część A i D załącznika 9 („Ułatwienia”) do konwencji chicagowskiej. Ich uzupełnieniem są dodatkowe wytyczne, m.in. dokument ICAO nr 9944 ustanawiający wytyczne w sprawie danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR).

               (7)W marcu 2019 r. Komitet ICAO ds. Transportu Lotniczego (ATC) utworzył grupę zadaniową złożoną z ekspertów z państw członkowskich reprezentowanych w zespole ICAO ds. ułatwień, która ma rozważyć propozycje dotyczące nowych norm i zalecanych metod postępowania w zakresie gromadzenia, wykorzystywania, przetwarzania i ochrony danych PNR zgodnie z rezolucją nr 2396 (2017). Kilka państw członkowskich Unii jest reprezentowanych w tej grupie zadaniowej. Komisja uczestniczy w pracach grupy zadaniowej w charakterze obserwatora. Oczekuje się, że grupa zadaniowa przedstawi sprawozdanie końcowe ATC ICAO w październiku 2019 r.

               (8)40. sesja Zgromadzenia ICAO odbędzie się w dniach 24 września – 4 października 2019 r. Zgromadzenie określi kierunek polityczny ICAO na najbliższe lata, w tym ewentualnie w odniesieniu do przyjęcia nowych norm i zalecanych metod postępowania dotyczących danych PNR.

               (9)W tym kontekście w dniu 18 lipca 2019 r. Rada zatwierdziła dokument informacyjny „Standardy i zasady dotyczące gromadzenia, wykorzystywania, przetwarzania i ochrony danych dotyczących przelotu pasażera (PNR)”, który zostanie przedłożony na sesji Zgromadzenia ICAO. Ten dokument informacyjny został przedłożony do konsultacji Europejskiej Konferencji Lotnictwa Cywilnego (ECAC).

               (10)W dokumencie tym przedstawiono stanowisko Unii w sprawie przestrzegania podstawowych zasad, które mogłyby pomóc zapewnić poszanowanie wymogów konstytucyjnych i regulacyjnych dotyczących praw podstawowych do prywatności i ochrony danych podczas przetwarzania danych PNR w celu zwalczania terroryzmu i poważnej przestępczości. Zachęca się ICAO do uwzględnienia takich zasad we wszelkich przyszłych normach dotyczących danych PNR oraz w (zmienionych) wytycznych ICAO dotyczących danych PNR (dok. nr 9944).

               (11)Unia przyjęła wspólne przepisy dotyczące danych PNR, tj. dyrektywę (UE) 2016/681
                  13
               , których zakres pokrywa się w dużym stopniu z obszarem, który ma zostać objęty planowanymi normami i zalecanymi metodami postępowania. Obejmują one w szczególności kompleksowy zbiór przepisów chroniących prawa podstawowe do prywatności i ochrony danych osobowych, w kontekście przekazywania państwom członkowskim danych PNR przez przewoźników lotniczych do celów zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie i ich ścigania.

               (12)Obecnie obowiązują dwie umowy międzynarodowe między UE a państwami trzecimi (tj. Australią
                  14
                oraz Stanami Zjednoczonymi
                  15
               ) dotyczące przetwarzania i przekazywania danych PNR. W dniu 26 lipca 2017 r. Trybunał Sprawiedliwości UE przyjął opinię na temat planowanej umowy między UE a Kanadą, podpisanej w dniu 25 czerwca 2014 r.
                  16

               (13)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie ICAO oraz organach przygotowawczych/technicznych, ponieważ wszelkie przyszłe normy i zalecane metody postępowania dotyczące danych PNR, w szczególności zmiany rozdziału 9 załącznika 9 („Ułatwienia”) do konwencji chicagowskiej przyjęte przez Radę ICAO, będą mogły w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść prawa Unii w szczególności na dyrektywę (UE) 2016/681 oraz istniejące międzynarodowe umowy dotyczące danych PNR.

               (14)Stanowisko Unii przedstawione w załączniku określa się zgodnie z mającymi zastosowanie unijnymi ramami prawnymi w zakresie ochrony danych osobowych i danych PNR, tj. zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679
                  17
               , dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680
                  18
                i dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/681, jak również z Traktatem i Kartą praw podstawowych, stosownie do wykładni przyjętej w odnośnym orzecznictwie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności w opinii 1/15 Trybunału.

               (15)Stanowisko Unii ma zostać wyrażone przez działające wspólnie państwa członkowskie Unii będące członkami Rady ICAO.

               (16)[Zgodnie z art. 3 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, te dwa państwa członkowskie powiadomiły o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.]

                  ALBO

                  [Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te dwa państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i nie są nią związane ani jej nie stosują.]

                  ALBO

                  [Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

                  Zgodnie z art. 3 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Irlandia powiadomiła (pismem z dnia ... r.) o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.]

                  ALBO

                  [Zgodnie z art. 3 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo powiadomiło (pismem z dnia ... r.) o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

                  Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.]

               (17)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na forum Rady Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) w odniesieniu do przyjęcia norm i zalecanych metod postępowania dotyczących danych dotyczących przelotu pasażera, w szczególności poprzez zmianę rozdziału 9 załącznika 9 („Ułatwienia”) do konwencji chicagowskiej, jest określone w załączniku.

               Artykuł 2

               Stanowisko, o którym mowa w art. 1, wyrażają działające wspólnie państwa członkowskie Unii będące członkami Rady ICAO.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        ICAO, dokument nr 9944 „Guidelines on Passenger Name Record (PNR) Data”, wydanie pierwsze, 2010.

                     (2)

                        Rezolucja Rady Bezpieczeństwa nr 2396 (2017) w sprawie zagrożeń dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego spowodowanych przez powroty zagranicznych bojowników terrorystycznych.

                     (3)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/681 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie wykorzystywania danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie i ich ścigania, Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 132.

                     (4)

                        Aby uzyskać informacje na temat stanu wdrożenia dyrektywy PNR zob. Dziewiętnaste sprawozdanie z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa (COM(2019) 353 final, 24.7.2019).

                     (5)

                        Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/759 z dnia 28 kwietnia 2017 r. w sprawie wspólnych protokołów i formatów danych, z których mają korzystać przewoźnicy lotniczy podczas przekazywania danych dotyczących przelotu pasażera jednostkom do spraw informacji o pasażerach, C/2017/2743, Dz.U. L 113 z 29.4.2017, s. 48.

                     (6)

                        Dz.U. L 186 z 14.7.2012, s. 4.

                     (7)

                        Dz.U. L 215 z 11.8.2012, s. 5.

                     (8)

                        Opinia 1/15 Trybunału (wielka izba) z dnia 26 lipca 2017 r., ECLI:EU:C:2017:592.

                     (9)

                        Zgodnie z tym przepisem „Komisja w terminie do dnia 25 maja 2020 r. dokonuje przeglądu wszystkich elementów niniejszej dyrektywy”. W stosownych przypadkach proponuje zmiany (ust. 4).

                     (10)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy/Rada, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 64.

                     (11)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy/Rada, C-399/12, ECLI:EU:C:2014: 2258, pkt 61–64.

                     (12)

                        S/RES/2396(2017) z dnia 21 grudnia 2017 r.

                     (13)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/681 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie wykorzystywania danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie i ich ścigania (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 132).

                     (14)

                        Dz.U. L 186 z 14.7.2012, s. 4.

                     (15)

                        Dz.U. L 215 z 11.8.2012, s. 5.

                     (16)

                        Opinia 1/15 Trybunału (wielka izba) z dnia 26 lipca 2017 r., ECLI:EU:C:2017:592.

                     (17)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

                     (18)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylająca decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89).


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.2.2020
            COM(2020) 42 final
            2020/0020(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odpowiednich komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w odniesieniu do wniosków dotyczących modyfikacji regulaminów ONZ nr 10, 26, 28, 46, 48, 51, 55, 58, 59, 62, 79, 90, 106, 107, 110, 117, 121, 122, 128, 144, 148, 149, 150, 151 i 152, w odniesieniu do wniosków dotyczących modyfikacji ogólnych przepisów technicznych nr 3, 6 i 16, w odniesieniu do wniosku dotyczącego poprawek do wzajemnej ujednoliconej rezolucji R.E.5, a także w odniesieniu do wniosków dotyczących upoważnień do opracowania poprawek do ogólnych przepisów technicznych nr 6 oraz do opracowania nowych ogólnych przepisów technicznych w sprawie określania mocy pojazdu z napędem elektrycznym (DEVP)

               UZASADNIENIE

               1.PRZEDMIOT WNIOSKU

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w jednej ze stałych grup roboczych w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych, a mianowicie na Światowym Forum Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ na rzecz Harmonizacji Przepisów dotyczących Pojazdów (Grupa Robocza 29 lub WP.29) w związku z przewidywanym przyjęciem przez tę grupę roboczą modyfikacji obowiązujących regulaminów ONZ (na podstawie Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r.) lub ogólnych przepisów technicznych ONZ (na podstawie Porozumienia Równoległego) oraz jednej rezolucji na podstawie Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r.

               2.KONTEKST WNIOSKU

               2.1.Porozumienie z 1958 r. i Porozumienie z 1998 r.

               Celem Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych („EKG ONZ”) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”) oraz Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”) jest opracowanie zharmonizowanych wymogów mających na celu usunięcie barier technicznych w handlu pojazdami silnikowymi pomiędzy umawiającymi się stronami EKG ONZ oraz zagwarantowanie, by pojazdy takie zapewniały wysoki poziom bezpieczeństwa i ochrony środowiska. Porozumienia te weszły w życie w UE odpowiednio w dniu 24 marca 1998 r. i w dniu 15 lutego 2000 r. Są one administrowane przez Światowe Forum EKG ONZ na rzecz Harmonizacji Przepisów Dotyczących Pojazdów (Grupa Robocza 29 lub WP.29).

               Unia Europejska jest stroną tych Porozumień
                  1
               .

               2.2. Światowe Forum na rzecz Harmonizacji Regulaminów Dotyczących Pojazdów w ramach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) – grupa robocza 29 lub WP. 29

               WP.29 oferuje jedyne w swoim rodzaju ramy zharmonizowanych na poziomie światowym przepisów dotyczących pojazdów. WP.29 stanowi stałą grupę roboczą w instytucjonalnych ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych i ma szczególny mandat i regulamin. Stanowi ona światowe forum umożliwiające otwarte dyskusje na temat regulacji dotyczących pojazdów silnikowych, w ramach którego omawiane jest wdrażanie Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. i Porozumienia Równoległego. Każde państwo członkowskie ONZ oraz każda regionalna organizacja integracji gospodarczej utworzona przez państwa członkowskie ONZ może w pełni uczestniczyć w działaniach WP.29 i może zostać umawiającą się stroną administrowanych przez WP.29 porozumień w sprawie pojazdów.

               Posiedzenia EKG ONZ WP.29 odbywają się trzy razy w roku, tj. w marcu, czerwcu i listopadzie. Na każdym posiedzeniu przyjmowane mogą być nowe regulaminy ONZ, nowe ogólne przepisy techniczne ONZ, modyfikacje obowiązujących regulaminów ONZ i rezolucji przyjętych na podstawie Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz modyfikacje obowiązujących ogólnych przepisów technicznych ONZ (przyjętych na podstawie Porozumienia Równoległego) w celu uwzględnienia postępu technicznego. Przed każdym posiedzeniem WP.29 modyfikacje te są najpierw omawiane na szczeblu technicznym w specjalnych organach pomocniczych WP.29.

               Następnie głosowanie odbywa się na poziomie WP.29 (większością kwalifikowaną obecnych umawiających się stron głosujących w sprawie wniosków na podstawie Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz w drodze jednomyślnego głosowania obecnych umawiających się stron głosujących w sprawie wniosków na podstawie Porozumienia Równoległego).

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w sprawie nowych regulaminów i ogólnych przepisów technicznych oraz poprawek, suplementów i sprostowań do nich, określa się przed każdym posiedzeniem WP.29 decyzją Rady na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE.

               2.3. Planowany akt WP.29

               W dniach 10–12 marca 2020 r., na swoim 180. posiedzeniu WP.29 może przyjąć wnioski dotyczące modyfikacji regulaminów ONZ nr 10, 26, 28, 46, 48, 51, 55, 58, 59, 62, 79, 90, 106, 107, 110, 117, 121, 122, 128, 144, 148, 149, 150, 151 i 152, wnioski dotyczące modyfikacji ogólnych przepisów technicznych nr 3, 6 i 16, wniosek dotyczący poprawek do ujednoliconej rezolucji R.E.5, a także wnioski dotyczące upoważnień do opracowania poprawek do ogólnych przepisów technicznych nr 6 oraz do opracowania nowych ogólnych przepisów technicznych w sprawie określania mocy pojazdu z napędem elektrycznym (DEVP).

               .

               3. STANOWISKO, JAKIE MA ZOSTAĆ ZAJĘTE W IMIENIU UNII

               System WP.29 wzmacnia międzynarodową harmonizację norm dotyczących pojazdów. Porozumienie z 1958 r. odgrywa kluczową rolę w realizacji tego celu, ponieważ producenci unijni mogą posługiwać się wspólnym zbiorem regulaminów dotyczących homologacji typu, wiedząc, że ich produkty będą uznawane przez umawiające się strony za zgodne z danym prawodawstwem krajowym. System ten umożliwił na przykład uchylenie – rozporządzeniem (WE) nr 661/2009 dotyczącym bezpieczeństwa ogólnego pojazdów silnikowych – ponad 50 unijnych dyrektyw i zastąpienie ich odpowiednimi regulaminami opracowanymi na podstawie porozumienia z 1958 r.

               Podobne podejście zostało przyjęte w dyrektywie 2007/46/WE, która zastąpiła systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiła zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy ONZ do unijnego systemu homologacji typu, bądź jako wymagania dotyczące homologacji typu, bądź jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy regulaminy EKG ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach systemu homologacji typu UE.

               Po przyjęciu przez WP.29 propozycji modyfikacji regulaminów lub nowych regulaminów ONZ oraz po powiadomieniu umawiających się stron o tych aktach przez Sekretarza Wykonawczego EKG ONZ, po sześciu miesiącach, przy braku sprzeciwu umawiających się stron stanowiących mniejszość blokującą, akty te mogą ostatecznie wejść w życie i zostać przetransponowane do obowiązujących przepisów krajowych każdej z umawiających się stron. W UE pełna transpozycja kończy się wraz z publikacją tych aktów w Dzienniku Urzędowym UE.

               W związku z tym konieczne jest określenie stanowiska Unii w odniesieniu do:

               –wniosków dotyczących modyfikacji regulaminów ONZ nr 10, 26, 28, 46, 48, 51, 55, 58, 59, 62, 79, 90, 106, 107, 110, 117, 121, 122, 128, 144, 148, 149, 150, 151 i 152;

               –wniosków dotyczących modyfikacji ogólnych przepisów technicznych nr 3, 6 i 16;

               –wniosku dotyczącego poprawek do ujednoliconej rezolucji R.E.5 oraz

               –wniosków dotyczących upoważnień do opracowania poprawek do ogólnych przepisów technicznych nr 6 oraz do opracowania nowych ogólnych przepisów technicznych w sprawie określania mocy pojazdu z napędem elektrycznym (DEVP);

               poddanych pod głosowanie na marcowym posiedzeniu WP.29 w roku 2020, które odbędzie się w dniach 10–12 marca 2020 r.

               Unia powinna poprzeć powyższe akty, ponieważ są one w pełni zgodne z unijną polityką rynku wewnętrznego w odniesieniu do przemysłu motoryzacyjnego i są spójne z polityką transportową, klimatyczną i energetyczną Unii. Akty te mają bardzo pozytywny wpływ na konkurencyjność unijnego przemysłu motoryzacyjnego i na handel międzynarodowy. Głosowanie za tymi aktami przyczyni się do postępu technologicznego, przyniesie korzyści skali, zapobiegnie rozdrobnieniu rynku wewnętrznego i zapewni w całej Unii jednolite normy w zakresie ochrony środowiska i bezpieczeństwa.

               Wiedza fachowa zewnętrznych ekspertów nie jest istotna dla niniejszego wniosku. Zostanie on jednak zweryfikowany przez Komitet Techniczny ds. Pojazdów Silnikowych.

               4.PODSTAWA PRAWNA

               4.1.
                     Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.
                     Zasady

               W art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano przyjmowanie decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które na mocy prawa międzynarodowego nie są wiążące, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  2
               .

               4.1.2.
                     Zastosowanie w niniejszej sprawie

               WP.29 jest organem, w ramach którego umawiające się strony EKG ONZ omawiają wdrażanie Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. i Porozumienia Równoległego.

               Akty, które mają zostać przyjęte przez WP.29, to akty mające skutki prawne.

               Regulaminy ONZ określone w planowanym akcie będą wiążące dla Unii i mogą mieć decydujący wpływ na treść przepisów UE w dziedzinie homologacji typu pojazdów. Dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  3
                zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy przyjęte na podstawie Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. (zwane dalej „regulaminami ONZ”) do unijnego systemu homologacji typu, jako wymagania dotyczące homologacji typu albo jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia dyrektywy 2007/46/WE regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do prawodawstwa Unii.

               Planowany akt nie uzupełnia, ani nie zmienia ram instytucjonalnych Porozumienia.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.
                     Materialna podstawa prawna

               4.2.1.
                     Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2. Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do zbliżenia przepisów. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 114 TFUE.

               4.3.
                     Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być zatem art. 114 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2020/0020 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odpowiednich komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w odniesieniu do wniosków dotyczących modyfikacji regulaminów ONZ nr 10, 26, 28, 46, 48, 51, 55, 58, 59, 62, 79, 90, 106, 107, 110, 117, 121, 122, 128, 144, 148, 149, 150, 151 i 152, w odniesieniu do wniosków dotyczących modyfikacji ogólnych przepisów technicznych nr 3, 6 i 16, w odniesieniu do wniosku dotyczącego poprawek do wzajemnej ujednoliconej rezolucji R.E.5, a także w odniesieniu do wniosków dotyczących upoważnień do opracowania poprawek do ogólnych przepisów technicznych nr 6 oraz do opracowania nowych ogólnych przepisów technicznych w sprawie określania mocy pojazdu z napędem elektrycznym (DEVP)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE
                  4
                Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych („EKG ONZ”) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań (zwanego dalej „Zrewidowanym Porozumieniem z 1958 r.”). Zrewidowane Porozumienie z 1958 r. weszło w życie w dniu 24 marca 1998 r.

               (2)Decyzją Rady 2000/125/WE
                  5
                Unia przystąpiła do Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych (zwanego dalej „Porozumieniem Równoległym”). Porozumienie Równoległe weszło w życie w dniu 15 lutego 2000 r.

               (3)Zgodnie z art. 1 Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. i art. 6 Porozumienia Równoległego Światowe Forum EKG ONZ na rzecz Harmonizacji Przepisów Dotyczących Pojazdów (Grupa Robocza 29 lub WP.29) może przyjąć, w stosownych przypadkach, wnioski dotyczące modyfikacji regulaminów ONZ nr 10, 26, 28, 46, 48, 51, 55, 58, 59, 62, 79, 90, 106, 107, 110, 117, 121, 122, 128, 144, 148, 149, 150, 151 i 152, wnioski dotyczące modyfikacji ogólnych przepisów technicznych nr 3, 6 i 16, wniosek dotyczący poprawek do ujednoliconej rezolucji R.E.5, a także wnioski dotyczące upoważnień do opracowania poprawek do ogólnych przepisów technicznych nr 6 oraz do opracowania nowych ogólnych przepisów technicznych w sprawie określania mocy pojazdu z napędem elektrycznym (DEVP).

               (4)Podczas 180. sesji Światowego Forum, która odbędzie się w dniach 10–12 marca 2020 r., WP.29 ma przyjąć powyższe akty w odniesieniu do przepisów administracyjnych i jednolitych wymagań technicznych dotyczących homologacji oraz ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych.

               (5)Należy ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach WP.29 w odniesieniu do przyjęcia wniosków dotyczących regulaminów ONZ, ponieważ regulaminy te będą wiążące dla Unii oraz mogą mieć decydujący wpływ na treść prawa Unii w dziedzinie homologacji typu pojazdów.

               (6)Dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  6
                zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy przyjęte na podstawie Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. (zwane dalej „regulaminami ONZ”) do unijnego systemu homologacji typu, jako wymagania dotyczące homologacji typu albo jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia dyrektywy 2007/46/WE regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do prawodawstwa Unii.

               (7)W świetle zdobytego doświadczenia i rozwoju technicznego wymagania odnoszące się do niektórych elementów lub cech objętych regulaminami ONZ nr 10, 26, 28, 46, 48, 51, 55, 58, 59, 62, 79, 90, 106, 107, 110, 117, 121, 122, 128, 144, 148, 149, 150, 151 i 152 muszą zostać zmienione lub uzupełnione. Ponadto należy zmodyfikować niektóre ogólne przepisy techniczne (GTR) nr 3, 6 i 16. Należy także przyjąć poprawki do ujednoliconej rezolucji R.E.5, wnioski dotyczące upoważnień do opracowania poprawek do ogólnych przepisów technicznych nr 6 oraz do opracowania nowych ogólnych przepisów technicznych w sprawie określania mocy pojazdu z napędem elektrycznym (DEVP).

               (8)Dokument roboczy WP.29 ECE/TRANS/WP.29/2020/25 dotyczy wniosku w sprawie suplementu 2 do regulaminu ONZ nr 144 (systemy szybkiego powiadamiania o wypadku), który nie jest gotowy do poddania pod głosowanie w ramach WP.29.

               (9)Dokument roboczy WP.29 ECE/TRANS/WP.29/2020/2 dotyczy wniosku w sprawie suplementu 1 do serii poprawek 08 do regulaminu ONZ nr 9 (emisja hałasu z pojazdów trójkołowych). Biorąc pod uwagę, że UE nie stosuje jednolitych przepisów regulaminu ONZ nr 9, nie jest konieczne ustalanie stanowiska Unii w odniesieniu do wniosku ECE/TRANS/WP.29/2020/2.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowiskiem, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach grupy WP.29 na jej 180. posiedzeniu, które odbędzie się w dniach 10–12 marca 2020 r., jest głosowanie za wnioskami wymienionymi w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Stanowiskiem, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach grupy WP.29 na jej 180. posiedzeniu, które odbędzie się w dniach 10–12 marca 2020 r., jest głosowanie przeciwko wnioskowi dotyczącemu suplementu 2 do regulaminu ONZ nr 144 (systemy szybkiego powiadamiania o wypadku, dokument roboczy ECE/TRANS/WP.29/2020/25).

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     Przewodniczący

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”) (Dz.U. L 346 z 17.12.1997, s. 78).Decyzja Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotycząca zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”) (Dz.U. L 35 z 10.2.2000, s. 12).

                     (2)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014: 2258, pkt 61–64.

                     (3)

                        Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

                     (4)

                        Decyzja Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”) (Dz.U. L 346 z 17.12.1997, s. 78).

                     (5)

                        Decyzja Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotycząca zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”) (Dz.U. L 35 z 10.2.2000, s. 12).

                     (6)

                        Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 5.2.2020
            COM(2020) 42 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odpowiednich komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w odniesieniu do wniosków dotyczących modyfikacji regulaminów ONZ nr 10, 26, 28, 46, 48, 51, 55, 58, 59, 62, 79, 90, 106, 107, 110, 117, 121, 122, 128, 144, 148, 149, 150, 151 i 152, w odniesieniu do wniosków dotyczących modyfikacji ogólnych przepisów technicznych nr 3, 6 i 16, w odniesieniu do wniosku dotyczącego poprawek do wzajemnej ujednoliconej rezolucji R.E.5, a także w odniesieniu do wniosków dotyczących upoważnień do opracowania poprawek do ogólnych przepisów technicznych nr 6 oraz do opracowania nowych ogólnych przepisów technicznych w sprawie określania mocy pojazdu z napędem elektrycznym (DEVP)

               ZAŁĄCZNIK

                        Nr regulaminu

                        Tytuł punktu porządku obrad

                        Numer referencyjny dokumentu
                           1

                        10

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 06 do regulaminu ONZ nr 10 (kompatybilność elektromagnetyczna)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/30

                        26

                        Wniosek dotyczący serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 26
                           (wystające części zewnętrzne samochodów pasażerskich)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/26

                        26

                        Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 26
                           (wystające części zewnętrzne samochodów pasażerskich)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/15

                        28

                        Wniosek dotyczący suplementu 6 do pierwotnej serii poprawek do regulaminu nr 28 (dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/3

                        46

                        Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 46
                           (urządzenia widzenia pośredniego)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/16

                        46

                        Wniosek dotyczący suplementu 8 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 46
                           (urządzenia widzenia pośredniego)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/17

                        48

                        Wniosek dotyczący nowej serii poprawek 07 do regulaminu ONZ nr 48 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/36, WP.29-180-07

                        51

                        Wniosek dotyczący suplementu 6 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 51
                           (emisje hałasu z pojazdów kategorii M i N)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/4

                        55

                        Wniosek dotyczący serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 55
                           (sprzęgi mechaniczne)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/27

                        58

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 58
                           (urządzenia zabezpieczające przed wjechaniem pod tył pojazdu)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/19

                        59

                        Wniosek dotyczący nowej serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 59
                           (zamienne układy tłumiące hałas)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/7

                        62

                        Wniosek dotyczący serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 62
                           (urządzenia przeciwwłamaniowe do motorowerów i motocykli)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/28

                        79

                        Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 79
                           (układy kierownicze)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/11

                        90

                        Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 90 (zamienne części hamulcowe)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/8

                        106

                        Wniosek dotyczący suplementu 18 do pierwotnej serii poprawek do regulaminu ONZ nr 106
                           (opony do pojazdów rolniczych)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/5

                        107

                        Wniosek dotyczący suplementu 9 do serii poprawek 06 do regulaminu ONZ nr 107
                           (pojazdy kategorii M2 i M3)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/12

                        107

                        Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 07 do regulaminu ONZ nr 107
                           (pojazdy kategorii M2 i M3)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/13

                        107

                        Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 08 do regulaminu ONZ nr 107
                           (pojazdy kategorii M2 i M3)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/14

                        110

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 110
                           (pojazdy zasilane CNG/LNG)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/20

                        110

                        Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 110
                           (pojazdy zasilane CNG/LNG)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/21

                        117

                        Wniosek dotyczący suplementu 11 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 117 (opór toczenia opony, hałas toczenia i przyczepność na mokrej nawierzchni)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/6

                        121

                        Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 121 (oznaczenie urządzeń sterujących, kontrolek i wskaźników)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/22

                        122

                        Wniosek dotyczący suplementu 6 do regulaminu ONZ nr 122 (układy ogrzewania)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/23

                        128

                        Wniosek dotyczący suplementu 10 do pierwotnej wersji regulaminu ONZ nr 128

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/31

                        144

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do regulaminu ONZ nr 144 (systemy szybkiego powiadamiania o wypadku)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/24

                        144

                        Wniosek dotyczący serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 144
                           (systemy szybkiego powiadamiania o wypadku)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/29

                        148

                        Wniosek dotyczący suplementu 2 do pierwotnej wersji regulaminu ONZ nr 148 w sprawie urządzeń sygnalizacji świetlnej (LSD)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/32

                        149

                        Wniosek dotyczący suplementu 2 do pierwotnej wersji regulaminu ONZ nr 149 w sprawie urządzeń oświetlenia dróg (RID)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/33

                        150

                        Wniosek dotyczący suplementu 2 do pierwotnej wersji regulaminu ONZ nr 150 w sprawie urządzeń odblaskowych (RRD)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/34

                        151

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do regulaminu ONZ nr 151 (systemy informujące o martwym polu (BISIS))

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/18, WP.29-180-05

                        152

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do regulaminu ONZ nr [152] (zaawansowany system hamowania awaryjnego do pojazdów kategorii M1 i N1)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/9

                        152

                        Wniosek dotyczący serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr [152] (zaawansowany system hamowania awaryjnego do pojazdów kategorii M1 i N1)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/10

                        Ogólne przepisy techniczne nr

                        Tytuł punktu porządku obrad

                        Numer referencyjny dokumentu

                        3

                        Wniosek dotyczący poprawki 4 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 3 (hamowanie motocykli)

                        Wniosek dotyczący sprawozdania technicznego w sprawie poprawki 4 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 3 (hamowanie motocykli)

                        Upoważnienie do opracowania poprawek do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 3

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/47

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/48

                        ECE/TRANS/WP.29/AC.3/47

                        6

                        Wniosek dotyczący poprawki 2 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 6
                           (materiały oszklenia bezpiecznego)

                        Wniosek dotyczący sprawozdania technicznego w sprawie poprawki 2 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 6 (materiały oszklenia bezpiecznego)

                        Upoważnienie do opracowania poprawek do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 6

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/43

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/44

                        ECE/TRANS/WP.29/AC.3/52

                        6

                        Wniosek dotyczący poprawki 3 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 6
                           (materiały oszklenia bezpiecznego)

                        Wniosek dotyczący sprawozdania technicznego w sprawie poprawki 3 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 6 (materiały oszklenia bezpiecznego)

                        Upoważnienie do opracowania poprawki do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 6

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/45

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/46

                        ECE/TRANS/WP.29/AC.3/52

                        16

                        Wniosek dotyczący poprawki 2 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 16 (opony)

                        Wniosek dotyczący sprawozdania technicznego w sprawie poprawki 2 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 16 (opony)

                        Upoważnienie do opracowania poprawek do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 16

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/41

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/42

                        ECE/TRANS/WP.29/AC.3/48/Rev.1

                        Rezolucja nr

                        Tytuł punktu porządku obrad

                        Numer referencyjny dokumentu

                        R.E.5

                        Wniosek dotyczący poprawki 5 do ujednoliconej rezolucji w sprawie wspólnej specyfikacji kategorii źródeł światła (R.E.5)

                        ECE/TRANS/WP.29/2020/37

                        Różne

                        Tytuł punktu porządku obrad

                        Numer referencyjny dokumentu

                        Upoważnienie do opracowania poprawek do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 6 (materiały oszklenia bezpiecznego)

                        ECE/TRANS/WP.29/AC.3/55

                        Zmienione upoważnienie do opracowania nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ w sprawie określania mocy pojazdu z napędem elektrycznym (DEVP)

                        ECE/TRANS/WP.29/AC.3/53/Rev.1

                     (1)

                        Wszystkie dokumenty, o których mowa w tabeli, są dostępne pod adresem:
                  http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/gen2020.html