Ważna informacja prawna

|

52009PC0364

Wniosek decyzja Rady upoważniająca Republikę Federalną Niemiec do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej  /* COM/2009/0364 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 16.7.2009KOM(2009) 364 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYupoważniająca Republikę Federalną Niemiec do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanejUZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku Zgodnie z art. 395 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (zwanej dalej „dyrektywą w sprawie VAT”), Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów tej dyrektywy w celu uproszczenia procedury poboru podatku od wartości dodanej (VAT) lub celem zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania. W piśmie zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji w dniu 19 grudnia 2008 r. Republika Federalna Niemiec (zwana dalej „Niemcami”) zwróciła się o upoważnienie do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 168 dyrektywy w sprawie VAT. Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy w sprawie VAT pismem z dnia 3 czerwca 2009 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Niemcy. Pismem z dnia 9 czerwca 2009 r. Komisja zawiadomiła Niemcy, że posiada wszystkie informacje konieczne do rozpatrzenia wniosku. |120 | Kontekst ogólny Zgodnie z art. 168 dyrektywy w sprawie podatku VAT podatnik jest uprawniony do odliczenia VAT nałożonego na towary lub usługi nabyte na potrzeby jego opodatkowanych transakcji. Środek stanowiący odstępstwo, w odniesieniu do którego Niemcy wystąpiły o przedłużenie stosowania, całkowicie wyłącza z prawa do odliczenia podatek VAT nałożony na towary i usługi wykorzystywane w ponad 90% do celów prywatnych podatnika lub do celów innych niż prowadzenie przedsiębiorstwa przez podatnika. Przedmiotowy środek stanowiący odstępstwo został początkowo przyznany decyzją Rady 2000/186/WE z dnia 28 lutego 2000 r. (Dz.U. L 59 z 4.3.2000, s. 12) na okres do dnia 31 grudnia 2002 r., a następnie jego zastosowanie zostało przedłużone decyzją Rady 2003/354/WE z dnia 13 maja 2003 r. (Dz.U. L 123 z 17.5.2003, s. 47) do dnia 30 czerwca 2004 r. oraz ponownie decyzją Rady 2004/817/WE z dnia 19 listopada 2004 r. (Dz.U. L 357 z 2.12.2004, s. 33) do dnia 31 grudnia 2009 r. Komisja stwierdziła już w swoim wniosku poprzedzającym decyzję 2000/186/WE [COM(1999) 690 wersja ostateczna], że uważa przedmiotowy środek za zgodny z art. 27 szóstej dyrektywy VAT 77/388/EWG (Dz.U. L 145 z 13.6.1977, s. 1), który został zastąpiony, bez wprowadzania żadnych istotnych zmian, przez art. 395 dyrektywy w sprawie VAT. W szczególności Komisja uznała, że odstępstwo jest uzasadnione potrzebą uproszczenia procedury poboru podatku VAT w przypadkach, w których jednocześnie odstępstwo takie jedynie w nieznacznym stopniu wpływa na kwotę podatku należnego na końcowym etapie konsumpcji. Biorąc pod uwagę, że sytuacja oraz stan faktyczny, które uzasadniały początkowe odstępstwo, nadal mają miejsce, należy przyznać przedmiotowe odstępstwo. Należy jednak ograniczyć okres obowiązywania przedłużenia, tak by przed rozważeniem ewentualnego nowego wniosku o przedłużenie i na podstawie właściwych informacji dostarczonych przez Niemcy umożliwić ocenę tego, czy okoliczności uzasadniające derogację tymczasem nie uległy zmianie. W związku z tym okres obowiązywania odstępstwa powinien zakończyć się w dniu 31 grudnia 2012 r. |130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Decyzja Rady z dnia 19 listopada 2004 r. upoważniająca Niemcy do wprowadzenia specjalnych środków stanowiących odstępstwo od art. 17 szóstej dyrektywy 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (Dz.U. L 357 z 2.12.2004, s. 33). |141 | Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie dotyczy. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |219 | Nie dotyczy. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |230 | Ocena skutków Wniosek w sprawie decyzji ma na celu uproszczenie procedury poboru podatku VAT w odniesieniu do towarów i usług, które w bardzo dużym zakresie są wykorzystywane do celów innych niż prowadzenie przedsiębiorstwa, a zatem jego potencjalne skutki są pozytywne. Jednakże w każdym przypadku wpływ będzie ograniczony ze względu na wąski zakres odstępstwa i ograniczony czas jego stosowania. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych działań Upoważnienie Niemiec do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od dyrektywy w sprawie VAT w odniesieniu do całkowitego wyłączenia z prawa do odliczenia w przypadku towarów i usług wykorzystywanych przez podatnika w ponad 90 % do celów innych niż prowadzenie przedsiębiorstwa. |310 | Podstawa prawna: Artykuł 395 dyrektywy w sprawie VAT. |329 | Zasada pomocniczości Zgodnie z art. 395 dyrektywy w sprawie VAT państwo członkowskie pragnące wprowadzić środek stanowiący odstępstwo od wspomnianej dyrektywy musi otrzymać upoważnienie Rady w postaci decyzji Rady. Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów |331 | Niniejsza decyzja dotyczy upoważnienia przyznanego państwu członkowskiemu w odpowiedzi na jego własny wniosek i nie stanowi jakiegokolwiek zobowiązania. |332 | Biorąc pod uwagę ograniczony zakres odstępstwa, szczególny środek jest proporcjonalny do wyznaczonego celu. |Wybór instrumentów |341 | Zgodnie z art. 395 dyrektywy w sprawie VAT odstępstwo od wspólnych zasad dotyczących podatku VAT jest możliwe jedynie po uzyskaniu upoważnienia Rady, stanowiącej jednogłośnie na wniosek Komisji. Decyzja Rady jest najbardziej właściwym instrumentem, ponieważ może być skierowana do poszczególnych państw członkowskich. |WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie ma wpływu na budżet Wspólnoty. |INFORMACJE DODATKOWE |Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia |533 | Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia. |E-4931 |WniosekDECYZJA RADYupoważniająca Republikę Federalną Niemiec do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej[1], w szczególności jej art. 395 ust. 1,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W piśmie zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji w dniu 19 grudnia 2008 r. Republika Federalna Niemiec (zwana dalej „Niemcami”) zwróciła się o upoważnienie do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od przepisów dyrektywy 2006/112/WE regulujących prawo do odliczenia, który to środek został uprzednio przyznany decyzją Rady 2004/817/WE[2] na mocy obowiązującej wówczas szóstej dyrektywy 77/388/EWG[3].(2) Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE pismem z dnia 3 czerwca 2009 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Niemcy. Pismem z dnia 9 czerwca 2009 r. Komisja zawiadomiła Niemcy, że posiada wszystkie informacje, które uważa za konieczne do rozpatrzenia wniosku.(3) Przedmiotowy środek stanowiący odstępstwo ma na celu całkowite wyłączenie z prawa do odliczenia podatku VAT nałożonego na towary i usługi, w przypadku gdy te towary i usługi wykorzystywane są w ponad 90 % do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników lub ogólnie do celów innych niż prowadzenie przedsiębiorstwa.(4) Przedmiotowy środek stanowi odstępstwo od art. 168 dyrektywy 2006/112/WE ustanawiającego ogólną zasadę prawa do odliczenia i ma na celu uproszczenie poboru VAT. Jedynie w nieznacznym stopniu wpływa on na kwotę podatku należnego na końcowym etapie konsumpcji.(5) Stan prawny i faktyczny uzasadniający obecne zastosowanie przedmiotowego środka upraszczającego nie zmienił się i zachodzi w dalszym ciągu. W związku z tym Niemcy powinny uzyskać upoważnienie do stosowania środka upraszczającego w kolejnym okresie, który powinien jednak zostać ograniczony do dnia 31 grudnia 2012 r. w celu umożliwienia oceny środka.(6) Niniejsze odstępstwo nie wpłynie negatywnie na zasoby własne Wspólnoty z tytułu VAT,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W drodze odstępstwa od art. 168 dyrektywy 2006/112/WE upoważnia się Niemcy do wyłączenia z prawa do odliczenia podatku VAT nałożonego na towary i usługi, w przypadku gdy te towary i usługi wykorzystywane są w ponad 90 % do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników lub ogólnie do celów innych niż prowadzenie przedsiębiorstwa.Artykuł 2Niniejsza decyzja obowiązuje do dnia 31 grudnia 2012 r.Artykuł 3Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.[2] Dz.U. L 357 z 2.12.2004, s. 33.[3] Dz.U. L 145 z 13.6.1977, s. 1.


|

52011PC0006

/* COM/2011/0006 końcowy - CNS 2011/0007 */  Wniosek DECYZJA RADY w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 12.1.2011KOM(2011) 6 wersja ostateczna2011/0007 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskichUZASADNIENIE1. KONTEKST WNIOSKUW dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji Europejskiej dotyczący uruchomienia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”[1], która opiera się na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej ze szczególnym naciskiem na najważniejsze obszary wymagające działań, aby pobudzić europejski potencjał w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności. W dążeniu do realizacji tej strategii Rada Europejska zatwierdziła szereg wymiernych celów unijnych, wspólnych dla państw członkowskich oraz Unii i wytyczających kierunek ich działań.Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że państwa członkowskie uznają swoje polityki gospodarcze oraz propagowanie zatrudnienia za przedmiot wspólnego zainteresowania i koordynują je w ramach Rady. W dwóch odrębnych artykułach przewidziano, że Rada przyjmuje wytyczne dotyczące ogólnych kierunków polityki gospodarczej (art. 121) oraz wytyczne dotyczące zatrudnienia (art. 148), z zaznaczeniem, że wytyczne dotyczące zatrudnienia muszą być zgodne ze wspomnianymi wytycznymi w zakresie polityki gospodarczej. W związku z taką konstrukcją podstawy prawnej wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia i polityki gospodarczej przedstawiane są jako dwa odrębne – choć wzajemnie ze sobą powiązane – instrumenty prawne:-  zalecenie Rady w sprawie ogólnych wytycznych dla polityki gospodarczej państw członkowskich i Unii – Zintegrowane wytyczne dotyczące strategii Europa 2020 – część pierwsza;-  decyzja Rady w sprawie wytycznych dla polityki zatrudnienia państw członkowskich – Zintegrowane wytyczne dotyczące strategii Europa 2020 – część druga.Wytyczne te, wprowadzane w życie za pomocą powyższych instrumentów prawnych, składają się na zintegrowane wytyczne służące realizacji strategii „Europa 2020”. Wytyczne dotyczące zatrudnienia przyjęto dnia 21 października 2010 r. i zgodnie z decyzją w tej sprawie nie powinny one ulegać zmianom do 2014 r., co pozwoli skupić się na ich wdrażaniu.Ogólne cele i priorytety przedstawione w wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia nadal obowiązują. Zgodnie z art. 148 ust. 2 ich obowiązywanie na rok 2011 należy potwierdzić decyzją Rady po konsultacji z Parlamentem Europejskim, Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, Komitetem Regionów oraz Komitetem ds. Zatrudnienia.2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓWn.d.3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKUDz.U. L 308 z 24.11.2010, s. 46.2011/0007 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskichRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 148 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[3],uwzględniając opinię Komitetu Regionów[4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Artykuł 145 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że państwa członkowskie i Unia działają w celu wypracowania skoordynowanej strategii dla zatrudnienia, a w szczególności na rzecz wspierania wysokiego poziomu kwalifikacji i wyszkolenia pracowników i ich zdolności do dostosowywania się, jak również wspierania reagujących na zmiany gospodarcze rynków pracy, mając na względzie osiągnięcie celów określonych w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE).(2) Zaproponowana przez Komisję strategia „Europa 2020” umożliwia Unii ukierunkowanie swojej gospodarki na inteligentny i zrównoważony wzrost, sprzyjający włączeniu społecznemu, któremu towarzyszy wysoki poziom zatrudnienia, wydajności i spójności społecznej. Pięć wymiernych celów, które wyszczególniono w ramach odpowiednich wytycznych, to cele wspólne, które wytyczają kierunek działań państw członkowskich, uwzględniając ich pozycje wyjściowe i uwarunkowania krajowe, jak również pozycje i uwarunkowania Unii. Europejska strategia zatrudnienia ma kluczowe znaczenie dla wdrażania celów nowej strategii w zakresie zatrudnienia i rynku pracy.(3) Zintegrowane wytyczne są zgodne z konkluzjami Rady Europejskiej. Wyznaczają one dokładny kierunek, w jakim państwa członkowskie powinny zmierzać, opracowując i wdrażając swoje krajowe programy reform, a także odzwierciedlają współzależności zgodnie z paktem stabilności i wzrostu. Wytyczne dotyczące zatrudnienia powinny stanowić podstawę dla wszelkich zaleceń, jakie Rada może kierować do poszczególnych państw członkowskich na mocy art. 148 ust. 4 TFUE, równolegle z indywidualnymi zaleceniami kierowanymi do państw członkowskich na podstawie art. 121 ust. 2 tego Traktatu. Wytyczne dotyczące zatrudnienia powinny stanowić również podstawę opracowania wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu, przesyłanego co roku przez Radę i Komisję Europejską do Rady Europejskiej.(4) Z analizy projektów krajowych programów reform państw członkowskich zawartych w projekcie wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu wynika, że państwa członkowskie powinny w dalszym ciągu podejmować starania w następujących kluczowych dziedzinach: podniesienie współczynnika aktywności zawodowej i ograniczenie bezrobocia strukturalnego, zwiększenie zasobów wykwalifikowanej siły roboczej odpowiadającej potrzebom rynku pracy, promowanie jakości zatrudnienia i uczenia się przez całe życie, poprawa wydajności systemów kształcenia i szkolenia na wszystkich poziomach oraz zwiększenie liczby osób podejmujących studia wyższe, promowanie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa.(5) Wytyczne dotyczące zatrudnienia przyjęte w 2010 r. nie powinny ulegać zmianom do 2014 r., aby można było skupić się na ich wdrażaniu. Do końca roku 2014 r. należy ściśle ograniczyć ich aktualizację.(6) Podczas wdrażania wytycznych dotyczących zatrudnienia państwa członkowskie powinny korzystać z Europejskiego Funduszu Socjalnego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich określone w załączniku do decyzji Rady z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich[5] obowiązują również w 2011 r., a państwa członkowskie uwzględniają je w swojej polityce zatrudnienia .Artykuł 2Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.Sporządzono w […]W imieniu RadyPrzewodniczący [1] COM(2010) 2020 z 3.3.2010.[2] Dz.U. C […] z […], s. […].[3] Dz.U. C […] z […], s. […].[4] Dz.U. C […] z […], s. […].[5] Decyzja Rady 2010/707/UE z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 308 z 24.11.2010, s. 46)


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.11.2015
            COM(2015) 805 final
            2015/0271(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do decyzji, które mają zostać przyjęte przez Stałą Komisję Eurocontrol w odniesieniu do ról i zadań Eurocontrol i scentralizowanych usług

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               1.1.Przyczyny i cele wniosku

               Uwagi ogólne

               Niniejszy wniosek dotyczy stanowiska, jakie należy zająć w Stałej Komisji Eurocontrol w odniesieniu do: z jednej strony określenia ról i zadań Eurocontrol, a z drugiej strony działalności Eurocontrol w dziedzinie scentralizowanych usług. Posiedzenie komisji, na którym te dwa punkty zostaną omówione, zaplanowano na 8–9 grudnia.

               Posiedzenie odbędzie się w kontekście szczególnej sytuacji w zakresie działalności Eurocontrol, która w pewnym stopniu pokrywa się z zakresem działalności Unii w obszarach objętych prawodawstwem Unii.

               W ostatnim dziesięcioleciu podjęto wysiłki w celu uniknięcia powielania działań oraz osiągnięcia jak najlepszych wyników biorąc pod uwagę dostępne zasoby po obu stronach. W rezultacie Eurocontrol wykonuje zadania na podstawie prawodawstwa dotyczącego jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej. Organizacji tej powierzono trzy główne zadania/funkcje:

               (1)zapewnianie technicznego wsparcia dla Komisji oraz EASA w celu wspierania ich działań regulacyjnych, zgodnie z umową wysokiego szczebla UE-Eurocontrol z dnia 29 października 2012 r.;

               (2)działanie jako organ weryfikujący skuteczność działania w celu wsparcia Komisji w opracowywaniu i wdrażaniu systemu skuteczności działania (wyznaczenie przez Komisję do końca 2016 r.);

               (3)działanie jako menedżer sieci do realizacji funkcji sieciowych w ramach zarządzania ruchem lotniczym (wyznaczenie przez Komisję do końca 2019 r.).

               Ponadto Eurocontrol jest wraz z Unią członkiem założycielem wspólnego przedsięwzięcia SESAR (od 2007 r.).

               W umowie wysokiego szczebla z 2012 r. uznano wkład, jaki każda organizacja może wnieść do europejskiego ATM. W umowie potwierdzono role Unii jako jednego ogólnoeuropejskiego organu regulacyjnego oraz Eurocontrol jako organu świadczącego wsparcie techniczne dla osiągnięcia celów jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej.

               Powyższe kwestie należy postrzegać w kontekście ram regulujących ogólne role i zadania organizacji, co stanowi pierwszy punkt do omówienia przez Stałą Komisję na wyżej wymienionym posiedzeniu.

               Obecnie działalność Eurocontrol zasadniczo reguluje Międzynarodowa konwencja o współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa żeglugi powietrznej, zmieniona protokołem podpisanym w Brukseli dnia 12 lutego 1981 r. (zwana dalej „zmienioną konwencją”). Jednakże w dniu 27 czerwca 1997 r. umawiające się strony podpisały protokół ujednolicający, który m.in. ma zmienić definicję zadań tej organizacji. Konwencja zmieniona tym protokołem jest zazwyczaj określana jako „poprawiona konwencja”. Protokół ujednolicający nie wszedł jednak jeszcze w życie.

               W dniu 9 grudnia 1997 r. Stała Komisja Eurocontrol przyjęła decyzję nr 71 w sprawie wczesnego wdrożenia art. 2 ust. 1 poprawionej konwencji, w którym określono zadania podejmowane przez tę organizację.

               Działania grupy analitycznej Eurocontrol ds. reformy organizacji obejmują między innymi to zagadnienie. Na 6. posiedzeniu, które odbyło się w dniu 19 października 2015 r., grupa analityczna powierzyła agencji Eurocontrol zadanie przygotowania projektu aktu Stałej Komisji, określającego przyszłą rolę, zadania i funkcje organizacji, który to projekt ma zostać przedstawiony i przyjęty na kolejnym posiedzeniu Stałej Komisji w dniach 8–9 grudnia 2015 r.

               Decyzja Stałej Komisji będzie miała skutki prawne. Zgodnie z obowiązującymi ramami instytucjonalnymi organizacji, określonymi w zmienionej konwencji, Stała Komisja jest odpowiedzialna za formułowanie polityki ogólnej organizacji.

               Określenie roli i zadań będzie regulować przyszłe działania Eurocontrol, a jednocześnie będzie odzwierciedleniem tego, co organizacja uważa za uzasadnioną działalność. Będzie ono wiążące dla wszystkich członków Eurocontrol, w tym państw członkowskich UE.

               W tym względzie należy stwierdzić, że decyzja Stałej Komisji może mieć konsekwencje dla stosowania prawa UE, a w szczególności dla integralności kompetencji UE, ponieważ prawodawstwo unijne obejmuje ważne obszary, w których Eurocontrol prowadzi działalność. W niektórych przypadkach rola i działalność Eurocontrol zależą od decyzji podejmowanych na szczeblu unijnym (zob. powyżej). Ważne jest zatem zapewnienie, aby definicja ról i zadań Eurocontrol nie była sprzeczna z prawem UE, a w szczególności z kompetencjami UE, oraz aby nie przesądzała o przyszłych działaniach UE.

               Drugi punkt, który zostanie omówiony podczas wyżej wymienionego posiedzenia Stałej Komisji dotyczy działalności Eurocontrol w zakresie scentralizowanych usług. Dokładniej rzecz ujmując, oczekuje się, że zostanie podjęta decyzja dotycząca finansowania niektórych scentralizowanych usług. Kwestię scentralizowanych usług należy postrzegać w kontekście działalności Unii w zakresie jednolitego europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR) oraz funkcji zarządzania siecią, które zostały określone w rozporządzeniu (UE) nr 677/2011. W tym względzie należy podkreślić, że świadczenie scentralizowanych usług wymaga dostępności wymaganej infrastruktury zarządzania ruchem lotniczym na poziomie centralnym, regionalnym i lokalnym, stosownie do potrzeb. Wykorzystanie tej infrastruktury zależy od decyzji podejmowanych na szczeblu unijnym w ramach projektu SESAR, w szczególności w odniesieniu do systemów łączności powietrze-ziemia i ziemia-ziemia. Decyzje te są wynikiem szczegółowych analiz kosztów i korzyści, zarządzania, inwestycji, bezpieczeństwa i obrony oraz określenia wartości dodanej wynikającej ze scentralizowanego świadczenia takich usług, w tym usług już dostępnych w ograniczonym zakresie. Ponadto świadczenie scentralizowanych usług może wymagać podjęcia decyzji na szczeblu Unii na temat roli menedżera sieci jako podmiotu świadczącego te scentralizowane usługi. W tych okolicznościach podjęcie przez Eurocontrol na obecnym etapie decyzji w sprawie finansowania niektórych scentralizowanych usług jest przedwczesne, i mogłoby przesądzić o przyszłych działaniach Eurocontrol w sposób, który może być szkodliwy dla działalności UE w tej dziedzinie, zwłaszcza w odniesieniu do systemu SESAR. Konieczne jest zatem dążenie do odroczenia tej decyzji, biorąc pod uwagę fakt, że Unia nie jest obecnie w posiadaniu wystarczających informacji dla oceny sytuacji.

               Organy Eurocontrol nie dopuszczają Unii do Stałej Komisji, zaś wszystkie państwa członkowskie, w tym wszystkie państwa członkowskie UE, są do niej dopuszczone. Stanowisko określone w niniejszym wniosku powinno zatem być obronione przez państwa członkowskie działające w Stałej Komisji.

               Na mocy art. 4 ust. 3 Traktatu UE państwa członkowskie, podobnie jak instytucje Unii, są zobowiązane do obrony tego samego stanowiska w Tymczasowej Radzie Eurocontrol, która jest właściwym organem przygotowawczym.

               Kontekst dotyczący ról i zadań Eurocontrol

               W 2013 r. Eurocontrol rozpoczął debatę nad reformą organizacji. W dniu 4 grudnia 2013 r. Stała Komisja Eurocontrol ustanowiła wewnętrzną grupę analityczną w celu zbadania, w jakich kwestiach konwencja Eurocontrol powinna zostać zmieniona, aby dostosować ją do zmian w zarządzaniu ruchem lotniczym w Europie.

               Przez ostatnie dwa lata trwały dyskusje na ten temat. Podczas ostatniego posiedzenia grupy analitycznej Eurocontrol w dniu 19 października 2015 r. jej przewodniczący stwierdził, że agencja Eurocontrol powinna przygotować wniosek dotyczący usług, ról i zadań Eurocontrol, zgodnie z rozdziałem 4 dokumentu przedstawionego przez niektóre państwa członkowskie Eurocontrol (dokument do dyskusji grupy analitycznej zastępców CN-SG-6-2015-2: „Przyszła rola i zadania organizacji”), co do którego zdaniem przewodniczącego występował wystarczający poziom zgody w ramach grupy analitycznej.

               Akt Stałej Komisji w sprawie ról i zadań organizacji ma zostać przyjęty podczas 44. posiedzenia Tymczasowej Rady (PC44) w dniu 9 grudnia 2015 r. Akt doprecyzuje obowiązującą decyzję nr 71 z dnia 9 grudnia 1997 r. w sprawie wczesnego wdrożenia art. 2 ust. 1 poprawionej konwencji.

               Kontekst dotyczący opracowania scentralizowanych usług ATM

               Agencja Eurocontrol osiągnęła znaczne postępy w zakresie opracowania scentralizowanych usług od czasu powstania koncepcji w 2012 r. W lutym 2014 r. agencja Eurocontrol została upoważniona przez Stałą Komisję do rozpoczęcia etapowego podejścia do oceny i demonstracji operacyjnej, technicznej i finansowej wykonalności potencjalnych scentralizowanych usług przy uwzględnieniu zróżnicowanego stopnia dojrzałości tych usług. Od tamtej pory agencja Eurocontrol zorganizowała szereg warsztatów i opracowała koncepcje operacyjne (CONOP) dla szeregu scentralizowanych usług. Przeprowadziła także całościową analizę kosztów i korzyści, która została zatwierdzona przez niezależnego konsultanta – jednak szczegółowe informacje w ramach tej analizy nie zostały poddane kontroli publicznej.

               Akt Stałej Komisji w sprawie finansowania scentralizowanych usług ma zostać przyjęty podczas 44. posiedzenia Tymczasowej Rady (PC44) w dniu 9 grudnia 2015 r. Na mocy aktu nastąpiłoby rozpoczęcie etapu demonstracyjnego niektórych scentralizowanych usług.

               2.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               W powyższym kontekście oraz zgodnie z art. 100 ust. 2 i art. 218 ust. 9 TFUE proponuje się przyjęcie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do decyzji, które mają zostać przyjęte przez Stałą Komisję Eurocontrol w odniesieniu do ról i zadań Eurocontrol i scentralizowanych usług.

               2015/0271 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do decyzji, które mają zostać przyjęte przez Stałą Komisję Eurocontrol w odniesieniu do ról i zadań Eurocontrol i scentralizowanych usług

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 i art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Decyzją nr 123 z dnia 4 grudnia 2013 r. Stała Komisja Eurocontrol powołała grupę analityczną w celu zbadania, w jakich kwestiach konwencja Eurocontrol powinna zostać zmieniona, aby dostosować ją do zmian w zarządzaniu ruchem lotniczym w Europie.

               (2)W dniu 19 października 2015 r. grupa analityczna powierzyła agencji Eurocontrol zadanie przygotowania projektu aktu Stałej Komisji, określającego przyszłą rolę, zadania i funkcje organizacji.

               (3)Projekt decyzji Stałej Komisji dotyczącej ról i zadań organizacji znajduje się w porządku obrad do zatwierdzenia w dniach 8–9 grudnia 2015 r.

               (4)Decyzja ta będzie miała skutki prawne. Zgodnie z obowiązującymi ramami instytucjonalnymi organizacji, określonymi w międzynarodowej konwencji Eurocontrol, zmienionej protokołem podpisanym w Brukseli dnia 12 lutego 1981 r. („zmieniona konwencja”), Stała Komisja jest odpowiedzialna za formułowanie polityki ogólnej organizacji. Określenie roli i zadań będzie regulować przyszłe działania Eurocontrol, a jednocześnie będzie odzwierciedleniem tego, co organizacja uważa za uzasadnioną działalność. Będzie ono wiążące dla wszystkich członków Eurocontrol, w tym państw członkowskich UE.

               (5)Definicja ról i zadań Eurocontrol, będąca przedmiotem decyzji Stałej Komisji, może mieć konsekwencje dla stosowania prawa UE, a w szczególności dla integralności kompetencji UE, ponieważ prawodawstwo unijne obejmuje ważne obszary, w których Eurocontrol prowadzi działalność. W niektórych przypadkach rola i działalność Eurocontrol zależą od decyzji podejmowanych na szczeblu unijnym.

               (6)Ważne jest zatem zapewnienie, aby definicja ról i zadań Eurocontrol nie była sprzeczna z prawem Unii, w szczególności z kompetencjami Unii, oraz aby nie przesądzała o przyszłych działaniach Unii.

               (7)Na tym samym posiedzeniu Stała Komisja może przyjąć decyzję o scentralizowanych usługach.

               (8)Oczekuje się, iż decyzja będzie dotyczyć finansowania niektórych scentralizowanych usług. Unia nie posiada obecnie wystarczających informacji, aby ocenić zasadność takiej decyzji. Taka decyzja mogłaby przesądzić o przyszłych działaniach Eurocontrol w sposób, który może być szkodliwy dla działalności Unii w tej dziedzinie, zwłaszcza w odniesieniu do europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR). Decyzja w tej sprawie powinna zatem zostać odroczona.

               (9)Należy zatem ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Stałej Komisji Eurocontrol,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte przez państwa członkowskie w imieniu Unii w Stałej Komisji Eurocontrol w odniesieniu do ról i zadań Eurocontrol i scentralizowanych usług jest zgodne z załącznikiem.

               Państwa członkowskie działają wspólnie w interesie Unii.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 23.11.2015
            COM(2015) 805 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            DECYZJI RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do decyzji, które mają zostać przyjęte przez Stałą Komisję Eurocontrol w odniesieniu do ról i zadań Eurocontrol i scentralizowanych usług

               ZAŁĄCZNIK

               do

               DECYZJI RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do decyzji, które mają zostać przyjęte przez Stałą Komisję Eurocontrol w odniesieniu do ról i zadań Eurocontrol i scentralizowanych usług

               I. Role i zadania Eurocontrol

               Unia wnioskuje, aby proponowany tekst dotyczący usług, ról i zadań Eurocontrol w żaden sposób nie wpływał na kompetencje Unii i nie przesądzał o przyszłych działaniach Unii. Jeżeli określone zadania są obecnie wykonywane przez Eurocontrol w obrębie unijnych ram prawnych tymczasowo, nie przedstawia się ich jako zadań niezależnych od decyzji Unii.

               W porównaniu z wykazem ról i zadań Eurocontrol zaproponowanym w załączniku do dokumentu dotyczącego działań Eurocontrol CN-SG-6-2015 dotyczącego ról i zadań organizacji z dnia 16 listopada 2015 r. UE wnosi o następujące zmiany:

               (1)W odniesieniu do art. 2 ust. 1 dotyczącego „funkcji i usług”:

               (a)Centralne zarządzanie przepływem ruchu lotniczego;

               (b)Funkcje sieciowe ATM, jeżeli zostały powierzone przez Unię Europejską w imieniu Unii Europejskiej;

               (c)Funkcje Zadania ATM w imieniu ICAO dla regionu EUR/NAT;

               (d)Ustanowienie, fakturowanie i pobieranie opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej;

               (e)Świadczenie służb ruchu lotniczego w obrębie MUAC, w zależności od wyników dyskusji między państwami członkowskimi i EUROCONTROL;

               (f)Centralne funkcje i usługi, takie jak EAD, ARTAS/CAMOS i inne centralne usługi, które mogą mu zostać powierzone przez Stałą Komisję, w porozumieniu z Unią.

               (2)W odniesieniu do art. 2 ust. 2 dotyczącego „ról”:

               (a)W odniesieniu do „wsparcia”, zmiany są następujące:

               i.Wsparcie państw członkowskich, krajowych organów bezpieczeństwa, instytucji zapewniających usługi żeglugi powietrznej i innych zainteresowanych podmiotów;

               ii.Wsparcie organów UE, w tym zapewnienie wiedzy fachowej w celu wsparcia działań regulacyjnych zgodnie z umową wysokiego szczebla między UE a Eurocontrol z dnia 29 października 2012 r. na wniosek tych organów;

               iii.Ułatwianie osiągnięcia i promowanie europejskich interesów w państwach nienależących do ECAC w kwestiach związanych z ATM w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, instytucjami zapewniającymi służby żeglugi powietrznej i przemysłem i UE, z wyjątkiem obszarów objętych przepisami UE oraz z zastrzeżeniem poszanowania kompetencji UE;

               iv.Wkład w SESAR (badania i rozwój, utrzymanie i wdrożenie centralnego planu ATM) – w oparciu o swoją wiedzę ekspercką w zakresie ATM, ogólnoeuropejski zasięg, aspekty cywilno-wojskowe i rolę w zakresie centralnego zarządzania przepływem siecią, zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa UE;

               v.zapewnianie badań i powiązanych obiektów symulacji, np. dla potrzeb SESAR, działalności badawczej oprócz SESAR oraz zmian przestrzeni powietrznej, zgodnie z właściwym prawodawstwem unijnym, w stosownych przypadkach;

               vi.Oferowanie szkoleń/kształcenia organizacjom państw członkowskich.

               (b)W odniesieniu do „mechanizmów współpracy”, zmiany są następujące:

               i.Ułatwianie i promowanie koordynacji cywilno-wojskowej w ramach ATM/ANS;

               ii.Wspieranie państw członkowskich w pracach ICAO, z zastrzeżeniem poszanowania kompetencji UE;

               iii.Współpraca z innymi regionami świata za zgodą państw członkowskich, przy zapewnieniu koordynacji z UE;

               iv.Międzynarodowa współpraca/koordynacja (ICAO, FAA, NATO itd.) w imieniu państw członkowskich innych niż państwa członkowskie UE;

               v.Doradztwo państwom członkowskim nie będących państwami członkowskimi UE i które nie zawarły umów z Unią, na ich wniosek, w kwestiach związanych z bezpieczeństwem i skutecznością działania ATM wykorzystując zgodnie z przepisami ICAO, w koordynacji z UE i z zastrzeżeniem poszanowania jej kompetencji przepisy ICAO, UE i EASA w tej dziedzinie w celu wsparcia większej harmonizacji, bezpieczeństwa, wydajności operacyjnej i korzyści skali;

               (c)W odniesieniu do „ogólnoeuropejskich danych i informacji dotyczących ATM”, zmiany są następujące:

               i.Gromadzenie i analiza danych, które mogą obejmować dane dotyczące skuteczności działania, bezpieczeństwa itp. (w celu „utrzymania” systemów i danych w ramach wsparcia prac regulacyjnych) dla państw, które nie są państwami członkowskimi UE, a jeśli zadanie to zostało powierzone mu przez UE, dla państw członkowskich UE;

               ii.Analiza i przedstawianie sprawozdań (informacji) dotyczących zebranych danych (np. ACE, PRR) dla państw, które nie są państwami członkowskimi UE, a jeśli zadanie to zostało powierzone mu przez UE, dla państw członkowskich UE;

               iii.Prowadzenie procedury ESSIP/LSSIP, jeżeli zadanie to zostało powierzone przez Unię Europejską;

               iv., w tym Sprawozdawczość dla ICAO na temat realizacji Globalnego Planu Żeglugi Powietrznej (GANP) i Kompleksowych Aktualizacji Systemu Lotniczego (ASBU) i zapewnianie koordynacji z mechanizmami sprawozdawczości UE w porozumieniu z Unią Europejską;

               v.Gromadzenie danych o ruchu oraz przedstawianie prognozy STATFOR.

               II. Scentralizowane usługi

               Zgodnie ze stanowiskiem Unii decyzja dotycząca scentralizowanych usług powinna zostać odroczona na obecnym etapie.

               Unia nie posiada obecnie wystarczających informacji, aby ocenić zasadność takiej decyzji. Taka decyzja mogłaby przesądzić o przyszłych działaniach Eurocontrol w sposób, który może być szkodliwy dla działalności Unii w tej dziedzinie, zwłaszcza w odniesieniu do europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR).


Ważna informacja prawna

|

52009PC0660

Wniosek decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności  /* COM/2009/0660 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 30.11.2009KOM(2009)660 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie uruchomienia instrumentu elastycznościUZASADNIENIEPorozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r.[1] przewiduje uruchomienie instrumentu elastyczności, aby umożliwić finansowanie jasno określonych wydatków, których nie można było pokryć w ramach pułapów dostępnych w jednym lub kilku działach wieloletnich ram finansowych.W budżecie na 2010 r. konieczne są dodatkowe wydatki, przekraczające pułapy w dziale 1a. Zatem zgodnie z pkt 27 porozumienia międzyinstytucjonalnego proponuje się uruchomienie instrumentu elastyczności.Należy uruchomić następujące kwoty:-  120 mln EUR na finansowanie projektów w dziedzinie energii w związku z Europejskim planem naprawy gospodarczej;-  75 mln EUR na likwidację elektrowni jądrowej w Kozłoduju.Obu organom władzy budżetowej przypomina się, że publikacja niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej powinna nastąpić nie później niż publikacja budżetu na rok 2010.WniosekDECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie uruchomienia instrumentu elastycznościPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami[2], a w szczególności jego pkt 27,uwzględniając wniosek Komisji[3],a także mając na uwadze, że po sprawdzeniu wszelkich możliwości ponownego przydziału środków w ramach działu 1a, na posiedzeniu w ramach procedury pojednawczej w dniu 18 listopada 2009 r. oba organy władzy budżetowej wyraziły zgodę na uruchomienie instrumentu elastyczności celem uzupełnienia środków w budżecie na 2010 r. poza pułapem działu 1a na następujące cele:-  120 mln EUR na finansowanie projektów w dziedzinie energii w związku z Europejskim planem naprawy gospodarczej;-  75 mln EUR na likwidację elektrowni jądrowej w Kozłoduju,STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1W odniesieniu do budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 (zwanego dalej „budżetem na 2010 r.”) stosuje się instrument elastyczności celem zapewnienia kwoty 195 mln EUR w postaci środków na zobowiązania w dziale 1a.Kwota ta przeznaczona jest na uzupełnienia środków na następujące cele:-  120 mln EUR na finansowanie projektów w dziedzinie energii w związku z Europejskim planem naprawy gospodarczej;-  75 mln EUR na likwidację elektrowni jądrowej w Kozłoduju.Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący [1] Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.[2] Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.[3] Dz.U. […].


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 17.3.2016
            COM(2016) 154 final
            2016/0083(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie przedłożenia w imieniu Unii Europejskiej wniosku o umieszczenie dodatkowych chemikaliów w wykazie w załącznikach A, B i/lub C do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Konwencja sztokholmska w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (zwana dalej „konwencją”) zatwierdzona decyzją Rady 2006/507/WE weszła w życie z dniem 17 maja 2004 r. Celem konwencji jest ochrona zdrowia ludzi oraz środowiska przed trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi (TZO). W oparciu o zasadę ostrożności, konwencja zapewnia ramy likwidacji produkcji, stosowania, przywozu i wywozu obecnie dwudziestu trzech priorytetowych trwałych zanieczyszczeń organicznych, bezpiecznego obchodzenia się z nimi oraz składowania, a także likwidacji lub redukcji uwalniania niektórych przypadkowych TZO.

               Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych wprowadza do prawa unijnego zobowiązania określone w konwencji i w Protokole do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości, dotyczącym trwałych zanieczyszczeń organicznych (zwanym dalej „protokołem”), zatwierdzonym decyzją Rady nr 259/2004/WE.

               Art. 8 ust. 1 konwencji stanowi, że każda ze Stron może złożyć do Sekretariatu wniosek o umieszczenie substancji w wykazie w załącznikach A, B lub C do konwencji, który to wniosek zostanie następnie zbadany przez Komitet ds. Przeglądu Trwałych Zanieczyszczeń Organicznych zgodnie z art. 8 ust. 3 i 4. Wniosek powinien zawierać informacje określone w załączniku D. Procedura przyjmowania poprawek do załączników podlega przepisom art. 22 konwencji.

               Niniejszy wniosek dotyczący decyzji Rady odzwierciedla zamiar złożenia przez Unię Europejską wniosku o umieszczenie w wykazie oktametylocyklotetrasiloksanu (D4), co pociąga za sobą złożenie dokumentacji wymaganej zgodnie z załącznikiem D zawierającej kryteria kwalifikacyjne dotyczące tej substancji chemicznej i rozpoczęcie badania przez Komitet ds. Przeglądu Trwałych Zanieczyszczeń Organicznych.

               Jeśli substancja D4 spełni kryteria kwalifikacyjne, przedłożone zostaną dalsze informacje niezbędne do określenia profilu ryzyka substancji chemicznej. Obejmują one między innymi informacje na temat produkcji, sposobów użytkowania, oceny zagrożeń i oceny ryzyka w Unii. W przypadku opracowania oceny w zakresie zarządzania ryzykiem zostaną przedłożone, zgodnie z załącznikiem F, dodatkowe informacje na temat uwarunkowań społeczno-gospodarczych odzwierciedlające sytuację w Unii.

               Zgodnie z dostępnymi informacjami naukowymi i sprawozdaniami z przeglądów, a także biorąc pod uwagę kryteria kwalifikacyjne zawarte w załączniku D do konwencji, substancja D4 wykazuje cechy TZO.

               Substancja D4 jest wytwarzana w UE, a także przywożona jako substancja (w postaci własnej lub w mieszaninach) i w artykułach. Substancja D4 jest uwalniana na etapie formułowania i przetwarzania („produkcja”), w okresie użytkowania produktów i artykułów oraz na etapie odpadu (recykling, składowanie i spalanie). Substancja D4 jest w przeważającej mierze stosowana jako surowiec do produkcji polimerów silikonowych.

               Według informacji na stronie internetowej ECHA zarejestrowana wielkość obrotu dla D4 wynosi od 100 000 do 1 000 000 ton rocznie.

               Właściwe organy w Zjednoczonym Królestwie opracowały dokumentację zgodną z załącznikiem XV do rozporządzenia REACH, z zamiarem zaproponowania uwzględnienia dwóch związków siloksanu w procesie wprowadzania ograniczeń zgodnie z rozporządzeniem REACH. We wspomnianej dokumentacji zaproponowano ograniczenie wprowadzania do obrotu lub stosowania substancji D4 i substancji dekametylocyklopentasiloksan (D5) w stężeniach równych 0,1 % masy lub większych od tej wartości w produktach higieny osobistej, które są spłukiwane w normalnych warunkach użytkowania.

               Substancje te są w przeważającej mierze stosowane jako surowiec do produkcji polimerów silikonowych. Z kolei te silikonowe płyny, elastomery, żele i żywice mają bardzo szeroki zakres zastosowań, m.in. jako kauczuk, elastomery służące do powlekania, szczeliwa, substancje przeciwpianotwórcze, środki poprawiające płynność i/lub połysk w farbach alkidowych i lakierach, środki zmiękczające, impregnujące i zwilżające w produkcji tkanin, składniki środków polerujących i innych preparatów do obróbki powierzchni, smary, natłustki, powłoki antyadhezyjne i czynniki zapobiegające przywieraniu w formach odlewniczych, powłoki papierowe, ciecze hydrauliczne, płyny dielektryczne i ciecze będące nośnikiem ciepła oraz produkty konsumpcyjne, takie jak produkty higieny osobistej, środki czystości i środki do pielęgnacji samochodu. Polimery mogą również zostać zmodyfikowane poprzez dodanie dodatkowych grup funkcjonalnych i być wykorzystywane w wielu innych zastosowaniach. Substancje D4 i D5 są stosowane w różnych produktach konsumpcyjnych, a także w zastosowaniach przemysłowych; zastosowania te prowadzą do różnorodnego uwalniania do środowiska.

               Zgodnie z art. 77 ust. 3 lit. c) rozporządzenia REACH na żądanie Dyrektora Wykonawczego komitet państw członkowskich w ramach Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) na swoim 41. posiedzeniu w 2015 r. przyjął opinię
                  1
                na temat trwałości (P/vP) i zdolności do bioakumulacji (B/vB) substancji D4 i D5. W opinii komitetu zarówno substancja D4, jak i D5 spełniają kryteria dla substancji bardzo trwałych i wykazujących bardzo dużą zdolność do bioakumulacji określone w załączniku XIII do rozporządzenia REACH. W związku z tym spełniają kryteria dotyczące trwałości i bioakumulacji określone w załączniku D do konwencji.

               W zharmonizowanej klasyfikacji zawartej w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin substancja D4 została określona jako substancja działająca szkodliwie na rozrodczość (kategoria 2) i działająca toksycznie na organizmy wodne (kategoria 4). Oczekuje się jednak, że nowe kryteria dotyczące toksyczności przewlekłej dla środowiska wodnego wprowadzone do rozporządzenia w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin rozporządzeniem Komisji (UE) nr 286/2011 spowodują surowszą klasyfikację pod względem zagrożeń dla środowiska, ponieważ w przypadku toksyczności przewlekłej dla środowiska wodnego najniższe wiarygodne stężenie, przy którym nie obserwuje się szkodliwych zmian (NOEC), wynosi około 4,4 µg/l. Oczekuje się, że takie NOEC w przypadku toksyczności przewlekłej dla środowiska wodnego doprowadzi do określenia w zharmonizowanej klasyfikacji jako „toksyczność przewlekła dla środowiska wodnego (kategoria 1)”. Zatem substancja D4 spełniałaby kryteria TZO dotyczące toksyczności w oparciu zarówno o punkty końcowe dla organizmów wodnych, jak i ssaków.

               Oprócz udowodnionych właściwości jako substancje trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji i toksyczne oraz substancje bardzo trwałe i wykazujące bardzo dużą zdolność do bioakumulacji, jak potwierdzono w przedstawionej powyżej ocenie na podstawie rozporządzenia REACH, w dokumentacji dotyczącej ograniczeń określonej w załączniku XV zbadano również potencjał substancji D4 i D5 w zakresie transgranicznego przenoszenia substancji w środowisku na dalekie odległości. We wnioskach z badania stwierdzono, że ze względu na skłonność przedmiotowych substancji do występowania w powietrzu atmosferycznym, a także ze względu na ich długie okresy półtrwania, substancje D4 i D5 mogą również być przenoszone na dalekie odległości do odległych regionów za pośrednictwem atmosfery.

               Organizacja Health Canada stwierdziła we wnioskach z przeprowadzonego w 2008 r. badania przesiewowego
                  2
                prowadzonego na podstawie modelowania danych szacunkowych dotyczących charakterystycznej odległości przemieszczania substancji D4, że potencjał D4 w zakresie przenoszenia na dalekie odległości jest wysoki, co potwierdza, że substancja ta może być przenoszona za pośrednictwem atmosfery do odległych regionów takich jak Arktyka.

               Zgodnie z opinią komitetu państw członkowskich substancję D4 można znaleźć w różnorodnych organizmach (w szczególności rybach i bezkręgowcach wodnych, ale również w ptakach i ssakach). Jest ona również obecna w faunie i florze w odległych regionach, w tym w rybach i ptakach w europejskiej części Arktyki.

               Biorąc pod uwagę obecnie dostępne informacje dotyczące właściwości substancji D4 w zakresie trwałości, zdolności do bioakumulacji i toksyczności oraz w zakresie transgranicznego przenoszenia tej substancji w środowisku na dalekie odległości, a także uwzględniając badania i sprawozdania, o których mowa powyżej, proponuje się uznanie substancji D4 za TZO, ponieważ spełnia ona kryteria załącznika D do konwencji.

               D4 jest substancją chemiczną wytwarzaną w dużych ilościach, która jest powszechnie stosowana w artykułach gospodarstwa domowego i produktach higieny osobistej. Ze względu na możliwość transgranicznego przenoszenia tej substancji chemicznej w środowisku na dalekie odległości, środki podjęte na szczeblu krajowym lub unijnym nie są wystarczające, aby zagwarantować wysoki poziom ochrony środowiska i zdrowia ludzi, dlatego też niezbędne są szeroko zakrojone działania na poziomie międzynarodowym.

               Mając na uwadze następne posiedzenie Komitetu ds. Przeglądu Trwałych Zanieczyszczeń Organicznych we wrześniu 2016 r., właściwe jest, by Komisja w imieniu Unii złożyła do Sekretariatu konwencji sztokholmskiej wniosek o umieszczenie oktametylocyklotetrasiloksanu w wykazie w załącznikach A, B i/lub C do konwencji. Jest to stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii do celów art. 218 ust. 9 TFUE.

               2.KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

               Jeśli substancja D4 spełni kryteria kwalifikacyjne zgodnie z załącznikiem D do konwencji, wszystkie strony i wszyscy obserwatorzy zostaną zaproszeni do przedłożenia informacji umożliwiających określenie profilu ryzyka przedmiotowej substancji chemicznej. Obejmują one między innymi informacje na temat produkcji, sposobów użytkowania, oceny zagrożeń i oceny ryzyka. Jeśli na podstawie profilu ryzyka postanowi się o przejściu do następnego etapu i opracowaniu oceny w zakresie zarządzania ryzykiem, wszystkie strony i wszyscy obserwatorzy zostaną zaproszeni do przedłożenia informacji, zgodnie z załącznikiem F do konwencji, na temat uwarunkowań społeczno-gospodarczych. Zaproszenie wszystkich stron i obserwatorów do przedłożenia informacji ma na celu przygotowanie kompleksowej oceny wpływu przedmiotowej substancji chemicznej na zdrowie ludzi i środowisko oraz należyte uwzględnienie różnych możliwości i warunków poszczególnych stron w odniesieniu do zarządzania ryzykiem i jego eliminacji.

               Jeśli Komitet ds. Przeglądu Trwałych Zanieczyszczeń Organicznych dojdzie do wniosku, że substancja D4 spełnia kryteria kwalifikacyjne zgodnie z załącznikiem D do konwencji sztokholmskiej, Komisja rozpocznie badanie w celu zgromadzenia informacji na temat społeczno-gospodarczych skutków ewentualnego umieszczenia D4 w wykazie.

               3.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               Niniejszy wniosek doprowadzi do opracowania dokumentacji informacyjnej zgodnie z postanowieniami art. 8 ust. 1 oraz kryteriami zawartymi w załączniku D do konwencji, a następnie do Sekretariatu konwencji zostanie złożony wniosek w sprawie dodania substancji D4 do załącznika A, B i/lub C do konwencji.

               2016/0083 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie przedłożenia w imieniu Unii Europejskiej wniosku o umieszczenie dodatkowych chemikaliów w wykazie w załącznikach A, B i/lub C do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 191 ust. 1 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Dnia 16 listopada 2004 r. Unia ratyfikowała Konwencję sztokholmską w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (zwaną dalej „konwencją”) decyzją Rady 2006/507/WE z dnia 14 października 2004 r. dotyczącą zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych
                  3
               .

               (2)Jako Strona konwencji, Unia może zgłaszać propozycje poprawek do załączników do konwencji. Załącznik A do konwencji zawiera wykaz trwałych zanieczyszczeń organicznych (TZO), które należy wyeliminować, załącznik B zawiera wykaz TZO, które należy ograniczyć, a załącznik C – wykaz TZO, w przypadku których należy zapobiegać niezamierzonej produkcji.

               (3)Zgodnie z dostępnymi informacjami naukowymi i sprawozdaniami z przeglądów, a także biorąc pod uwagę kryteria kwalifikacyjne określone w załączniku D do konwencji, substancja oktametylocyklotetrasiloksan (nr CAS 556-67-2) wykazuje cechy TZO.

               (4)Na podstawie dostępnych informacji oktametylocyklotetrasiloksan spełnia kryteria określone w załączniku XIII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
                  4
                zarówno jako substancja „trwała, wykazująca zdolność do bioakumulacji i toksyczna”, jak i substancja „bardzo trwała i wykazująca bardzo dużą zdolność do bioakumulacji” w środowisku.

               (5)Aby zapobiegać zagrożeniu dla środowiska w związku z wprowadzaniem do obrotu lub stosowaniem oktametylocyklotetrasiloksanu w stężeniach równych 0,1 % masy lub większych od tej wartości w produktach higieny osobistej, które są spłukiwane w normalnych warunkach użytkowania, Zjednoczone Królestwo przygotowało dokumentację dotyczącą ograniczeń określoną w załączniku XV
                  5
                w odniesieniu do oktametylocyklotetrasiloksanu zgodnie z art. 69 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.

               (6)Oktametylocyklotetrasiloksan jest substancją o różnorodnym zastosowaniu na świecie i występuje powszechnie w środowisku. Ze względu na możliwość transgranicznego przenoszenia oktametylocyklotetrasiloksanu w środowisku na dalekie odległości, środki podjęte na szczeblu krajowym lub unijnym nie są wystarczające, aby zagwarantować wysoki poziom ochrony środowiska i zdrowia ludzi, dlatego też niezbędne są szeroko zakrojone działania na poziomie międzynarodowym.

               (7)W związku z tym Unia powinna złożyć do Sekretariatu konwencji wniosek o umieszczenie oktametylocyklotetrasiloksanu w wykazie w załącznikach A, B i/lub C do konwencji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               1. Unia składa wniosek o umieszczenie substancji oktametylocyklotetrasiloksan w wykazie w załącznikach A, B i/lub C do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (zwanej dalej „konwencją”).

               2. Komisja przekazuje do Sekretariatu konwencji w imieniu Unii wniosek wraz z wszelkimi informacjami wymaganymi zgodnie z załącznikiem D do konwencji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                     http://echa.europa.eu/documents/10162/13641/art77-3c_msc_opinion_on_d4_and_d5_20150422_en.pdf

                  .

                     (2)
                  Environment Canada and Health Canada. Screening Assessment for the Challenge Octamethylcyclotetrasiloxane (D4) Chemical Abstracts Service Registry Number 556-67-2.Listopad 2008 r. Zob.: http://www.ec.gc.ca/ese-ees/default.asp?lang=En&n=2481B508-1#a1.

                     (3)
                  Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 1.

                     (4)
                  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

                     (5)
                  Dostępne na stronie internetowej:

                     http://www.echa.europa.eu/web/guest/restrictions-under-consideration

                     Dekametylocyklopentasiloksan został również włączony w zakres wniosku dotyczącego ograniczeń.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 18.2.2016
            COM(2016) 76 final
            2016/0046(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            ustalająca stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we właściwych komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ 10, 34, 41, 46, 48, 50, 51, 53, 55, 60, 73, 83, 94, 107, 110, 113, 118, 125, 128, 130 i 131 oraz w sprawie wniosku dotyczącego nowego regulaminu ONZ dotyczącego homologacji cichych pojazdów transportu drogowego (QRTV)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Europejska Komisja Gospodarcza Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) opracowuje na szczeblu międzynarodowym zharmonizowane wymagania, które mają na celu usunięcie barier technicznych w handlu pojazdami silnikowymi pomiędzy umawiającymi się stronami Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r., a także zagwarantowanie, że pojazdy takie zapewniają wysoki poziom bezpieczeństwa i ochrony środowiska.

               Zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych („EKG ONZ”) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”), a zgodnie z decyzją Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”) Unia przystąpiła do Porozumienia Równoległego.

               Posiedzenia EKG ONZ WP.29, Światowego Forum na rzecz Harmonizacji Przepisów dotyczących Pojazdów, mają miejsce trzy razy w każdym roku kalendarzowym: w marcu, czerwcu i listopadzie. Na każdym posiedzeniu przyjmuje się nowe regulaminy ONZ, poprawki do obowiązujących regulaminów ONZ lub ogólnych przepisów technicznych ONZ w celu uwzględnienia postępu technicznego. Przed każdym posiedzeniem WP.29 poprawki te są przyjmowane przez jedną z sześciu grup roboczych działających w ramach WP.29.

               Następnie podczas posiedzeń WP.29 ma miejsce ostateczne głosowanie w sprawie przyjęcia poprawek, suplementów i sprostowań, pod warunkiem że osiągnięto kworum, a wśród umawiających się stron uzyskana została większość kwalifikowana. UE jest umawiającą się stroną dwóch porozumień (z 1958 r. i z 1998 r.) w ramach WP.29. Każdorazowo przygotowywana jest decyzja Rady (zwana „megadecyzją”), zawierająca wykaz regulaminów, poprawek, suplementów oraz sprostowań i upoważniająca Komisję do głosowania w imieniu Unii na poszczególnych posiedzeniach WP.29.

               Niniejsza decyzja Rady określa stanowisko Unii w głosowaniu nad regulaminami, poprawkami, suplementami i sprostowaniami, które mają zostać poddane pod głosowanie na posiedzeniu WP.29, które odbędzie się w dniach 7–11 marca 2016 r.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Niniejszy wniosek uzupełnia unijną politykę dotyczącą rynku wewnętrznego w odniesieniu do przemysłu motoryzacyjnego i jest z nią w pełni zgodny.

               System WP. 29 wzmacnia międzynarodową harmonizację norm dotyczących pojazdów. Porozumienie z 1958 r. odgrywa kluczową rolę w realizacji tego celu, ponieważ producenci UE mogą posługiwać się wspólnym zbiorem regulaminów dotyczących homologacji typu, wiedząc, że ich produkty będą uznawane przez umawiające się strony za zgodne z ich ustawodawstwem krajowym. System ten umożliwił uchylenie – rozporządzeniem (WE) nr 661/2009 dotyczącym bezpieczeństwa ogólnego pojazdów silnikowych – ponad 50 dyrektyw i zastąpienie ich odpowiednimi regulaminami opracowanymi na podstawie porozumienia z 1958 r.

               Podobne podejście zostało przyjęte w dyrektywie 2007/46/WE, która zastąpiła systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiła zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy ONZ do unijnego systemu homologacji typu, bądź jako wymagania dotyczące homologacji typu, bądź jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               System WP. 29 jest powiązany z unijną polityką konkurencyjności, na którą niniejsza inicjatywa ma pozytywny wpływ. Niniejszy wniosek jest również spójny z unijną polityką transportową i energetyczną, które są należycie uwzględnione w procesie opracowywania i przyjmowania regulaminów przyjmowanych na podstawie porozumienia z 1958 r.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawę prawną wniosku stanowi art. 114 w związku z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               •Pomocniczość

               Głosowanie za instrumentami międzynarodowymi takimi jak wnioski dotyczące regulaminów ONZ oraz poprawek do regulaminów ONZ i projektów ogólnych przepisów technicznych oraz ich włączenie do unijnego systemu homologacji typu pojazdów silnikowych może być dokonane wyłącznie przez Unię. Takie rozwiązanie nie tylko zapobiega rozdrobnieniu rynku wewnętrznego, lecz także zapewnia jednolite normy w zakresie ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa w całej Unii. Daje ono również korzyści skali: produkty mogą być wytwarzane z przeznaczeniem na cały rynek unijny czy nawet międzynarodowy, a nie muszą być dostosowywane w celu uzyskania krajowej homologacji typu w każdym państwie członkowskim oddzielnie.

               Niniejszy wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.

               •Proporcjonalność

                  Niniejsza decyzja Rady upoważnia Komisję do głosowania w imieniu Unii i zgodnie z art. 5 ust. 1 decyzji Rady 97/836/WE jest instrumentem proporcjonalnym do celów określenia jednolitego stanowiska UE w EKG ONZ w odniesieniu do głosowania nad dokumentami roboczymi zaproponowanymi w porządku obrad posiedzenia WP.29. Niniejszy wniosek jest zatem zgodny z zasadą proporcjonalności, gdyż nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa publicznego i ochrony.

               •Wybór instrumentu

               Zastosowanie decyzji Rady jest wymagane na mocy art. 218 ust. 9 TFUE w celu ustalenia stanowisk, które mają być zajęte w imieniu Unii w organie utworzonym umową międzynarodową.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

               Nie dotyczy.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Nie dotyczy.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

               Wiedza ekspercka zewnętrznych ekspertów nie jest istotna dla niniejszego wniosku. Został on jednak zweryfikowany przez Komitet Techniczny ds. Pojazdów Silnikowych.

               •Ocena skutków

               Niniejszy wniosek nie może być przedmiotem oceny skutków, ponieważ nie ma on charakteru legislacyjnego oraz nie istnieją alternatywne warianty polityki, które byłyby dostępne lub możliwe.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

               Jeśli chodzi o obciążenia administracyjne, niniejsza inicjatywa nie ma na nie wpływu, ponieważ odniesienia do poprawek załączone do megadecyzji nie spowodują wprowadzenia nowych zobowiązań w zakresie sprawozdawczości lub innych wymogów administracyjnych dla przedsiębiorstw, w tym dla MŚP. Przeciwnie, ma ona na celu ograniczenie obciążeń administracyjnych, ponieważ zastosowanie zharmonizowanych na poziomie światowym wymagań umożliwia producentom przedstawianie dokumentacji homologacji układów i części nie tylko w UE, ale również na rynkach eksportowych umawiających się stron porozumienia z 1958 r. spoza UE.

               Niniejszy wniosek ma bardzo pozytywny wpływ na konkurencyjność przemysłu motoryzacyjnego UE i na handel międzynarodowy. Przyjęcie przez partnerów handlowych UE zharmonizowanych na poziomie międzynarodowym przepisów dotyczących pojazdów uznawane jest za najlepszy sposób usunięcia pozataryfowych barier handlowych oraz otwarcia lub rozszerzenia dostępu do rynku dla unijnych przedsiębiorstw sektora motoryzacyjnego.

               •Prawa podstawowe

               Wniosek nie ma skutków dla ochrony praw podstawowych.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejsza inicjatywa nie ma wpływu na budżet.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

               Nie dotyczy.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

               Nie dotyczy

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               Wniosek określa stanowisko Unii w głosowaniu nad poprawkami do regulaminów ONZ nr 10, 34, 41, 46, 48, 50, 51, 53, 55, 60, 73, 83, 94, 107, 110, 113, 118, 125, 128, 130 i 131 oraz w sprawie nowego regulaminu ONZ dotyczącego homologacji cichych pojazdów transportu drogowego (QRTV).

               2016/0046 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               ustalająca stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we właściwych komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ 10, 34, 41, 46, 48, 50, 51, 53, 55, 60, 73, 83, 94, 107, 110, 113, 118, 125, 128, 130 i 131 oraz w sprawie wniosku dotyczącego nowego regulaminu ONZ dotyczącego homologacji cichych pojazdów transportu drogowego (QRTV)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE
                  1
                Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych („EKG ONZ”) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”).

               (2)Zgodnie z decyzją Rady 2000/125/WE
                  2
                Unia przystąpiła do Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub stosowane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”).

               (3)Dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  3
                zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy ONZ do unijnego systemu homologacji typu, bądź jako wymagania dotyczące homologacji typu, bądź jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.

               (4)W świetle doświadczenia i rozwoju technicznego należy dostosować do postępu technicznego wymogi odnoszące się do niektórych elementów lub cech objętych regulaminami ONZ nr 10, 34, 41, 46, 48, 50, 51, 53, 55, 60, 73, 83, 94, 107, 110, 113, 118, 125, 128, 130 oraz 131.

               (5)W celu ustanowienia jednolitych przepisów dotyczących homologacji cichych pojazdów transportu drogowego (QRTV) w odniesieniu do ich ograniczonej słyszalności należy przyjąć nowy regulamin ONZ w sprawie QRTV.

               (6)Należy zatem ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Administracyjnego Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz Komitetu Wykonawczego Porozumienia Równoległego w odniesieniu do przyjęcia tych aktów ONZ,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowiskiem, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Administracyjnego Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz Komitetu Wykonawczego Porozumienia Równoległego w okresie od dnia 7 do dnia 11 marca 2016 r., jest głosowanie za wnioskami wymienionymi w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Decyzja Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane porozumienie z 1958 r.”) (Dz.U. L 346 z 17.12.1997, s. 78).

                     (2)
                  Decyzja Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotycząca zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”) (Dz.U. L 35 z 10.2.2000, s. 12).

                     (3)
                  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 18.2.2016
            COM(2016) 76 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku w sprawie decyzji Rady
            ustalającej stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we właściwych komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ 10, 34, 41, 46, 48, 50, 51, 53, 55, 60, 73, 83, 94, 107, 110, 113, 118, 125, 128, 130 i 131 oraz w sprawie wniosku dotyczącego nowego regulaminu ONZ dotyczącego homologacji cichych pojazdów transportu drogowego (QRTV)

               ZAŁĄCZNIK

                        Nr reg #

                        Punkt porządku obrad

                        Tytuł punktu porządku obrad

                        Numer referencyjny dokumentu

                        10

                        4.9.1.

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 05 do regulaminu nr 10 (kompatybilność elektromagnetyczna, EMC)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/16

                        10

                        4.9.2.

                        Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 10 (kompatybilność elektromagnetyczna, EMC)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/17

                        34

                        4.8.1.

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 03 do regulaminu nr 34 (zabezpieczenia przeciwpożarowe)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/8

                        41

                        4.6.1.

                        Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 41 (emisja hałasu powodowana przez motocykle)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/3

                        46

                        4.8.2.

                        Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 46 (urządzenia widzenia pośredniego)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/9

                        48

                        4.9.3.

                        Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 06 do regulaminu nr 48 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/18

                        48

                        4.9.4.

                        Wniosek dotyczący suplementu 9 do serii poprawek 05 do regulaminu nr 48 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/19

                        48

                        4.9.5.

                        Wniosek dotyczący suplementu 16 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 48 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/20

                        50

                        4.9.6.

                        Wniosek dotyczący suplementu 18 do pierwotnej serii poprawek do regulaminu nr 50 (światła pozycyjne, światła hamowania i światła kierunkowskazów dla motorowerów i motocykli)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/21

                        51

                        4.6.2.

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 03 do regulaminu nr 51 (emisje hałasu z pojazdów kategorii M i N)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/4

                        53

                        4.9.7.

                        Wniosek dotyczący suplementu 18 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 53 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej w pojazdach L3)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/22

                        53

                        4.9.8.

                        Wniosek dotyczący nowej serii poprawek 02 do regulaminu nr 53 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej w pojazdach L3)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/23

                        55

                        4.7.1.

                        Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 55 (sprzęgi mechaniczne)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/5

                        60

                        4.15.1.

                        Wniosek dotyczący suplementu 5 do regulaminu nr 60 (oznaczenie urządzeń sterujących, kontrolek i wskaźników dla motorowerów/motocykli)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/27

                        73

                        4.12.1.

                        Wniosek dotyczący sprostowania 1 (tylko w języku francuskim) do serii poprawek 01 do regulaminu nr 73 (boczne urządzenia zabezpieczające)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/31

                        83

                        4.15.2.

                        Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 07 do regulaminu nr 83 (emisje z pojazdów kategorii M1 i N1)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/28

                        94

                        4.11.1.

                        Wniosek dotyczący sprostowania 3 (tylko w języku rosyjskim) do serii poprawek 01 do regulaminu nr 94 (ochrona w przypadku zderzenia czołowego)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/32

                        107

                        4.8.3.

                        Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 05 do regulaminu nr 107 (ogólna budowa autobusów i autokarów)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/10

                        107

                        4.8.4.

                        Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 06 do regulaminu nr 107 (ogólna budowa autobusów i autokarów)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/11

                        107

                        4.8.5.

                        Wniosek dotyczący projektu serii poprawek 07 do regulaminu nr 107 (ogólna budowa autobusów i autokarów)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/12

                        110

                        4.8.6.

                        Wniosek dotyczący serii poprawek 02 do regulaminu nr 110 (pojazdy zasilane CNG/LNG)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/13

                        113

                        4.9.9.

                        Wniosek dotyczący suplementu 6 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 113 (światła główne emitujące symetryczne światło mijania)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/24

                        118

                        4.8.7.

                        Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 02 do regulaminu nr 118 (palność materiałów)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/14

                        125

                        4.8.8.

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 125 (pole widoczności kierowców w przód)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/15

                        128

                        4.9.10.

                        Wniosek dotyczący suplementu 5 do pierwotnej serii poprawek do regulaminu nr 128 (elektroluminescencyjne źródła światła, LED)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/25

                        130

                        4.7.2.

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do regulaminu nr 130 (system ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu, LDWS)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/6

                        131

                        4.7.3.

                        Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 131 (zaawansowany system hamowania awaryjnego, AEBS)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/7

                        4.13.1.

                        Wniosek dotyczący nowego regulaminu w sprawie homologacji cichych pojazdów transportu drogowego (QRTV)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/26


Ważna informacja prawna

|

52006PC0815

Wniosek decyzja Rady w sprawie wytycznych dla polityk zatrudnienia w państwach członkowskich  /* COM/2006/0815 końcowy - CNS 2006/0271 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 12.12.2006KOM(2006) 815 wersja ostateczna2006/0271 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie wytycznych dla polityk zatrudnienia w państwach członkowskich(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIENowa strategia lizbońska realizowana od 2005 r. opiera się na nowym cyklu zarządzania i obejmuje zintegrowany pakiet wytycznych obowiązujących do 2008 r. Na podstawie zintegrowanych wytycznych dotyczących wymiaru gospodarczego, społecznego i środowiskowego, państwa członkowskie opracowały krajowe programy reform określające ich trzyletnią strategię na rzecz wzrostu i zatrudnienia.W rocznym sprawozdaniu z postępów oraz towarzyszącym mu projekcie wspólnego sprawozdania w sprawie zatrudnienia, które zostanie przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 128 ust. 1 Traktatu, przewidziano dokonanie przez Komisję oceny krajowych programów reform. W wyniku oceny potwierdzone zostało, że zatrudnienie wzrasta, a bezrobocie spada. Jednakże wzrost wydajności i jakość miejsc pracy nadal nie zaspokaja europejskich potrzeb. W dalszym ciągu istotnymi zagadnieniami są zdolność reagowania europejskich rynków pracy na wyzwania stawiane przez globalizację oraz starzenie się społeczeństw. Ponadto z analizy krajowych programów reform wynikają następujące kluczowe kwestie dotyczące każdego z trzech priorytetów europejskiej strategii zatrudnienia:-  Realizacja polityki skupia się przede wszystkim na przyciągnięciu do pracy i utrzymaniu w zatrudnieniu większej liczby osób. Więcej uwagi poświęca się koncepcji opartej na cyklu życiowym człowieka, lecz polityka dotycząca młodych ludzi, kobiet i starszych pracowników zasadniczo jest nadal traktowana oddzielnie.-  Sprawozdania z wykonania wykazują, że realizacja polityki przebiega najgorzej w dziedzinie poprawy zdolności adaptacyjnych pracowników i przedsiębiorstw. Istnieje potrzeba zastosowania podejścia bardziej wszechstronnego, lepiej łączącego elastyczność i pewność zatrudnienia. Podejście oparte na zintegrowanej elastyczności i pewności zatrudnienia (flexicurity) cieszy się coraz większym zainteresowaniem, jednak aby mogło ono być nieustannie rozwijane, należy opracować szereg ścieżek rozwoju polityki we wszystkich państwach członkowskich.-  Wiele uwagi poświęca się reformom strukturalnym systemów edukacji i kształcenia oraz ich związkom z rynkiem pracy, aczkolwiek w wielu państwach członkowskich nadal trzeba stworzyć spójne i wszechstronne strategie. Inicjatywy w zakresie szkolenia nadal dotyczą głównie osób młodych, natomiast uczestnictwo osób powyżej 45 roku życia w programach uczenia się przez całe życie jest nadal niepokojąco niskie.Powyższe wnioski stanowią potwierdzenie polityki oraz programu reform przedstawionych w niniejszych wytycznych w dziedzinie zatrudnienia. Ze względów proceduralnych określonych w art. 128 ust. 2, ich ważność na 2007 r. należy potwierdzić decyzją Rady po konsultacji z Parlamentem Europejskim, Komitetem Regionów, Komitetem Ekonomiczno-Społecznym oraz Komitetem Zatrudnienia.2006/0271 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie wytycznych dla polityk zatrudnienia w państwach członkowskichRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 128 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji[1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[3],uwzględniając opinię Komitetu Regionów,uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W reformie strategii lizbońskiej z 2005 r. położono nacisk na wzrost i zatrudnienie. Wytyczne w dziedzinie zatrudnienia w ramach europejskiej strategii zatrudnienia oraz ogólne wytyczne polityki gospodarczej przyjęto w formie zintegrowanego pakietu [4], w związku z czym europejska strategia zatrudnienia odgrywa wiodącą rolę w realizacji celów zatrudnienia i rynku pracy zawartych w strategii lizbońskiej.(2) Unia musi zmobilizować wszystkie odpowiednie zasoby krajowe i wspólnotowe – w tym te należące do polityki spójności – w zakresie wszystkich trzech aspektów strategii lizbońskiej (dotyczących wymiaru gospodarczego, społecznego i środowiskowego), tak, aby w większym stopniu wykorzystać powstającą między nimi synergię w ogólnym kontekście zrównoważonego rozwoju[5].(3) Należy dokonywać pełnego przeglądu wytycznych w dziedzinie zatrudnienia oraz ogólnych wytycznych polityki gospodarczej jedynie co trzy lata, natomiast w okresie pośrednim do 2008 r. ich uaktualnianie powinno być ściśle ograniczone w celu zapewnienia stabilności niezbędnej do skutecznego wdrażania.(4) Z analizy krajowych programów reform państw członkowskich zawartych w rocznym sprawozdaniu Komisji z postępów oraz we wspólnym sprawozdaniu w sprawie zatrudnienia wynika, że państwa członkowskie powinny w dalszym ciągu prowadzić działania w następujących kluczowych obszarach:-  przyciągnięcie i utrzymanie w aktywności zawodowej większej liczby osób, zwiększenie podaży siły roboczej i modernizacja systemów zabezpieczenia społecznego,-  zwiększenie zdolności dostosowawczej pracowników i przedsiębiorstw, oraz-  zwiększenie inwestycji w kapitał ludzki poprzez lepszą edukację i podnoszenie umiejętności.(5) Rada Europejska obradująca w dniach 23-24 marca 2006 r. podkreśliła zasadniczą rolę polityk zatrudnienia w agendzie lizbońskiej oraz potrzebę zwiększenia możliwości zatrudnienia w kategoriach priorytetowych w ramach zasad pracy zgodnej z cyklem życiowym W związku z tym zatwierdziła ona europejski pakt na rzecz równości kobiet i mężczyzn, który powinien w jeszcze większym stopniu zwiększyć rolę włączania kwestii płci do polityk wspólnotowych oraz stać się bodźcem do poprawy perspektyw i możliwości kobiet na szerszą skalę.(6) Usunięcie przeszkód dla mobilności pracowników, zawarte w traktatach, w tym również w Traktatach o przystąpieniu, powinno umocnić funkcjonowanie rynku wewnętrznego i zwiększyć jego potencjał wzrostu i zatrudnienia.(7) W świetle zarówno przeprowadzonej przez Komisję analizy krajowych programów reform, jak i konkluzji Rady, należy obecnie skupić się na skutecznej i terminowej ich realizacji, poświęcając szczególną uwagę uzgodnionym celom ilościowym określonym w wytycznych na lata 2005-2008 oraz zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej.(8) Państwa członkowskie powinny uwzględniać wytyczne w dziedzinie zatrudnienia podczas programowania wykorzystania funduszy wspólnotowych, zwłaszcza Europejskiego Funduszu Społecznego.(9) Mając na uwadze zintegrowany charakter pakietu wytycznych, państwa członkowskie powinny w pełni realizować ogólne wytyczne polityki gospodarczej,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Wytyczne w zakresie polityk zatrudnienia w państwach członkowskich określone w załączniku do decyzji Rady 2005/600/WE z dnia 12 lipca 2005 r. w sprawie wytycznych dla polityk zatrudnienia państw członkowskich zostają utrzymane w 2007 r., a państwa członkowskie uwzględniają je w swoich politykach zatrudnienia .Artykuł 2Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyW imieniu rady[…] [1] Dz.U. C z […], str. […].[2] Dz.U. C z […], str. […].[3] Dz.U. C z […], str. […].[4] Dz.U. L 205 z 6.8.2005, str. 21 (wytyczne w dziedzinie zatrudnienia) oraz str. 28 (ogólne wytyczne polityki gospodarczej).[5] Por. Dz.U. L 205 z 6.8.2005 (wytyczne w dziedzinie zatrudnienia), motyw 4


Ważna informacja prawna

|

52004PC0810

Wniosek dotyczący decyzji Rady ustalającej skutki przystąpienia Republiki Czeskiej i Polski na udział Wspólnoty Europejskiej w Konwencji w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Odry przed Zanieczyszczeniami i w Konwencji w sprawie Międzynarodowej Konwencji Ochrony Łaby  /* COM/2004/0810 końcowy */

	Bruksela, dnia 16.12.2004COM(2004) 810 końcowyWniosek dotyczącyDECYZJI RADYustalającej skutki przystąpienia Republiki Czeskiej i Polski na udział Wspólnoty Europejskiej w Konwencji w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Odry przed Zanieczyszczeniami i w Konwencji w sprawie Międzynarodowej Konwencji Ochrony Łaby(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEWraz z przystąpieniem nowych Państw Członkowskich w dniu 1 maja 2004 r., sytuacja dorzeczy transgranicznych dzielonych przez Państwa Członkowskie i państwa trzecie zmieniła się na dwa sposoby.Jedną z konsekwencji jest fakt, że po przesunięciu granic UE na wschód, trzeba będzie nawiązać stosunki z nowymi krajami sąsiadującymi w sprawie rzek transgranicznych. Będzie to wymagać zbadania wykonalności i warunków możliwego udziału Wspólnoty Europejskiej w istniejących lub nowych umowach międzynarodowych dotyczących transgranicznych rzek i cieków wodnych znajdujących się we wschodniej części Europy.Innym natychmiastowym skutkiem jest znacząca zmiana sytuacji tych międzynarodowych rzek, które od chwili rozszerzenia w całości znajdują się na terytorium UE. Dorzecza Odry i Łaby znajdują się w takiej sytuacji.Wspólnota Europejska była Stroną Konwencji w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Odry przed Zanieczyszczeniami[1] oraz Konwencji w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Łaby[2] (zwanych dalej „Konwencjami o Odrze i Łabie”).W obu przypadkach, udział Wspólnoty był niezbędny, ponieważ Konwencje były zawarte z państwami trzecimi i dotyczyły kwestii objętych polityką środowiskową WE. W rzeczywistości, związki z prawem wspólnotowym są wyjątkowo bliskie i obie Konwencje zostały uznane jako istotne narzędzie wspierania celów Ramowej Dyrektywy Wodnej (RDW) w Polsce i Republice Czeskiej, jeszcze przed rozpoczęciem procesu przystąpienia tych państw do UE.Od dnia przystąpienia Polski i Republiki Czeskiej, wszystkie Państwa będące Stronami Konwencji o Odrze i Łabie są Państwami Członkowskimi UE. W świetle tej zasadniczej zmiany okoliczności, niniejsza decyzja zatwierdza koniec stosunku prawnego między Wspólnotą Europejską a wymienionymi dwiema Konwencjami.Rozszerzenie Unii Europejskiej spowodowało radykalną zmianę stosunków prawnych między Stronami. Wraz z przystąpieniem stało się możliwe osiąganie podstawowych celów polityki poprzez środki ustanowione w wewnętrznym prawodawstwie wspólnotowym. Stosunki z Polską i Republiką Czeską dotyczące zintegrowanego zarządzania zasobami wodnymi w dorzeczach Odry i Łaby stały się zgodne z istniejącym dorobkiem WE, w szczególności z Ramową Dyrektywą Wodną.W tym kontekście warto przypomnieć, że Ramowa Dyrektywa Wodna zawiera już przepis, zgodnie z którym, w odniesieniu do międzynarodowych obszarów dorzecza, Państwa Członkowskie, których to dotyczy, wspólnie zapewniają koordynację i mogą w tym celu korzystać z istniejących struktur wynikających z umów międzynarodowych (art. 3 ust. 3).Tak się już zdarzało w przypadku wielu umów zawartych między Państwami Członkowskimi, na których terytorium znajdują się rzeki transgraniczne (np. umowy dotyczące rzek Skaldy i Mozy). Obecny status obserwatora dopuszcza właściwą współpracę i ułatwia spójność prowadzonej polityki. Jednakże Wspólnota nie jest stroną wymienionych umów między Państwami Członkowskimi, ponieważ nie ma państw trzecich, które byłyby zaangażowane i kwestia zewnętrznej kompetencji Wspólnoty w rozumieniu art. 300 Traktatu WE nie występuje. Ma to również zastosowanie w przypadku Odry i Łaby od chwili przystąpienia Polski i Republiki Czeskiej.Podsumowując, na skutek zasadniczej zmiany w stosunkach prawnych między Stronami Konwencji w wyniku rozszerzenia, Wspólnota nie może dłużej być stroną w wymienionych dwóch Konwencjach.Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYustalającej skutki przystąpienia Republiki Czeskiej i Polski na udział Wspólnoty Europejskiej w Konwencji w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Odry przed Zanieczyszczeniami i w Konwencji w sprawie Międzynarodowej Konwencji Ochrony ŁabyRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej i dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (dalej zwanym Aktem Przystąpienia)[3], w szczególności jego art. 57,uwzględniając wniosek Komisji[4],a także mając na uwadze, co następuje:Udział Wspólnoty Europejskiej w Konwencji w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Odry przed Zanieczyszczeniami[5] i w Konwencji w sprawie Międzynarodowej Konwencji Ochrony Łaby[6] (zwanych dalej „Konwencjami o Odrze i Łabie”) był niezbędny, ponieważ obie Konwencje zostały zawarte z państwami trzecimi i dotyczyły kwestii objętych polityką ochrony środowiska WE.Od dnia 1 maja 2004 r., po przystąpieniu Polski i Republiki Czeskiej do Unii Europejskiej, wszystkie Państwa będące Stronami obu Konwencji są Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej. Dlatego brak jest podstawy, według której wymagana jest zgoda Wspólnoty na związanie takimi Konwencjami. Od tej chwili, udział Wspólnoty nie jest już potrzebny ani uzasadniony.Ponadto, rozszerzenie Unii Europejskiej spowodowało radykalną zmianę w stosunkach prawnych między Stronami. Wraz z przystąpieniem stało się możliwe osiąganie podstawowych celów polityki poprzez środki ustanowione w prawodawstwie wspólnotowym.Akt Przystąpienia nie przewiduje specjalnych postanowień w odniesieniu do zaistniałej sytuacji; dlatego należy przyjąć niezbędne środki zgodnie z przepisami art. 57 Aktu Przystąpienia, który dopuszcza poprawianie takich pominięć.Należy jednak podkreślić, że, ze skutkiem od dnia przystąpienia, Wspólnota nie jest już Stroną Konwencji i należy przyjąć określone środki przejściowe,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Wspólnota Europejska przestała być Stroną Konwencji w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Odry przed Zanieczyszczeniami oraz Konwencji w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Łaby ze skutkiem od dnia 1 maja 2004 r.2. Jeżeli właściwe, Komisja uzgodni z trzema Państwami Członkowskimi, których to dotyczy, rozwiązania wszelkich problemów przejściowych, które mogą wynikać z końca udziału Wspólnoty w Konwencjach.Artykuł 2Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Czeskiej, Republiki Federalnej Niemiec i Polski.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Decyzja Rady 1999/257 z dnia 29 marca 1999 r., Dz.U. L 100/20 z 15.4.1999.[2] Decyzja Rady 91/598/EWG z dnia 18 listopada 1991 r., Dz.U. L z 23.11.1991.[3] Dz.U. L 236 z 23.9.2003.[4] Dz.U. C […] z […], str. […].[5] Decyzja Rady 1999/257 z dnia 29 marca 1999 r., Dz.U. L 100/20 z 15.4.1999.[6] Decyzja Rady 91/598/EWG z dnia 18 listopada 1991 r., Dz.U. L z 23.11.1991.