               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.5.2022
            COM(2022) 205 final
            2022/0150(NLE)

            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami oraz zmiany Protokołu 32 do Porozumienia EOG w sprawie zasad finansowych dla wykonania art. 82 (InvestEU)
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w związku z planowanym przyjęciem decyzji Wspólnego Komitetu dotyczącej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami oraz Protokołu 32 do Porozumienia EOG w sprawie zasad finansowych dla wykonania art. 82

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Porozumienie EOG

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) gwarantuje obywatelom i podmiotom gospodarczym EOG równe prawa i obowiązki w ramach rynku wewnętrznego. Porozumienie przewiduje objęcie prawodawstwem UE dotyczącym czterech swobód wszystkich 30 państw EOG, a mianowicie państw członkowskich UE, Norwegii, Islandii i Liechtensteinu. Ponadto Porozumienie EOG obejmuje współpracę w innych ważnych dziedzinach, takich jak badania i rozwój, kształcenie, polityka społeczna, środowisko, ochrona konsumentów, turystyka i kultura, zwanych wspólnie „działaniami wspierającymi i politykami horyzontalnymi”. Porozumienie weszło w życie 1 stycznia 1994 r. Unia Europejska wraz z jej państwami członkowskimi jest stroną Porozumienia.

               2.2.WSPÓLNY KOMITET EOG

               Za zarządzanie Porozumieniem EOG odpowiada Wspólny Komitet EOG. Jest to forum wymiany poglądów dotyczących funkcjonowania Porozumienia EOG. Jego decyzje podejmowane są w drodze konsensusu.

               2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu EOG

               Oczekuje się, że Wspólny Komitet EOG przyjmie decyzję Wspólnego Komitetu EOG („planowany akt”) dotyczącą zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami oraz Protokołu 32 do Porozumienia EOG w sprawie zasad finansowych dla wykonania art. 82.

               Celem planowanego aktu jest rozszerzenie współpracy między umawiającymi się stronami Porozumienia EOG, tak aby państwa EOG–EFTA mogły uczestniczyć w Programie InvestEU. W Porozumieniu EOG należy zatem uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/523 z dnia 24 marca 2021 r. ustanawiające Program InvestEU i zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/1017
                  1
               .

                  Z uwagi na fakt, że Liechtenstein nie wyraził zainteresowania uczestnictwem w Programie InvestEU, projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG dotyczy jedynie Norwegii i Islandii. Państwa EOG–EFTA postanowiły również nie uczestniczyć w Centrum Doradztwa InvestEU, mogą za to zdecydować się na uczestnictwo w jednym lub wielu produktach finansowych w ramach modułu unijnego Funduszu InvestEU. W celu umożliwienia państwom EOG–EFTA wnoszenia odpowiedniego wkładu finansowego jego wysokość oblicza się na podstawie profilu ryzyka produktów finansowych, w których państwa te postanowią uczestniczyć. Wkład państw EOG–EFTA powiększa gwarancję UE.

               Na potrzeby obliczenia wysokości wkładu finansowego państw EOG–EFTA do Funduszu InvestEU współczynnik proporcjonalności, określony dla pozycji budżetowych w art. 82 ust. 1 Porozumienia EOG, może nie odzwierciedlać właściwie udziału w Funduszu InvestEU poprzez istotne produkty finansowe. W związku z powyższym i zgodnie z art. 8 protokołu 32 państwa EFTA zawierają z UE, reprezentowaną przez Komisję, umowy o przyznanie wkładu. Z uwagi na fakt, że ten wkład finansowy wnoszony jest za pośrednictwem wybranych produktów finansowych, to w umowie o przyznanie wkładu należy określić wysokość wkładu finansowego państw EFTA na rzecz gwarancji UE, warunki wykorzystania tego wkładu, częstotliwość oraz wysokość wpłat, a także zasady zwrotu państwom EFTA niewykorzystanych środków i dochodów.

               Zgodnie z unijną polityką budżetową jakiekolwiek uczestnictwo w działaniach UE może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy wpłacony zostanie odpowiedni wkład finansowy. Płatność może jednak nastąpić dopiero po przyjęciu niniejszego projektu decyzji Rady oraz przedstawieniu państwom EOG–EFTA wezwania UE do wniesienia środków, ustanowionego przez Komisję Europejską.

               W związku z tym, w celu uzupełnienia luki w finansowaniu w okresie od 1 stycznia 2022 r. do otrzymania odpowiedniej płatności, projekt decyzji Wspólnego Komitetu stosuje się również z mocą wsteczną od 1 stycznia 2022 r. Stosowanie z mocą wsteczną nie ma wpływu na prawa i obowiązki zainteresowanych podmiotów i nie narusza zasady uzasadnionych oczekiwań.

                  Planowany akt będzie wiążący dla stron zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Komisja przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić ten projekt Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               Treść i charakter projektu załączonej decyzji Wspólnego Komitetu EOG wykraczają poza to, co można uznać za zwykłe dostosowania techniczne w rozumieniu art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94. Rada powinna zatem ustalić stanowisko Unii.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  2
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Wspólny Komitet EOG jest organem utworzonym przez umowę, a mianowicie Porozumienie EOG. Akt, który ma zostać przyjęty przez Wspólny Komitet EOG, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący dla stron na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych Porozumienia EOG. W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               Jeżeli planowany akt ma jednocześnie wiele celów lub elementów składowych, które są nierozłącznie ze sobą związane, a żaden nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych, materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE musi – na zasadzie wyjątku – obejmować różne, odpowiadające tym celom i elementom podstawy prawne.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Materialna podstawa prawna proponowanej decyzji będzie odpowiadać materialnej podstawie prawnej aktu prawnego uwzględnionego w Porozumieniu EOG.

               Podstawą Programu InvestEU są tytuły „Przemysł” oraz „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” TFUE (art. 173 oraz art. 175 akapit trzeci).

               Materialna podstawa prawna proponowanej decyzji obejmuje w związku z tym następujące postanowienia: art. 173 oraz art. 175 akapit trzeci TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinny być art. 173 oraz art. 175 akapit trzeci TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE i art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               5.Wpływ na budżet

                  Norwegia i Islandia są zobowiązane wnieść wkład finansowy do budżetu Unii. Dokładna kwota zostanie ustalona zgodnie z postanowieniami Porozumienia EOG po przyjęciu niniejszego projektu decyzji Rady.

               6.Publikacja planowanego aktu

               Ponieważ akt Wspólnego Komitetu EOG zmieni Protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami oraz Protokół 32 do Porozumienia EOG w sprawie zasad finansowych dla wykonania art. 82, po przyjęciu należy go opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2022/0150 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami oraz zmiany Protokołu 32 do Porozumienia EOG w sprawie zasad finansowych dla wykonania art. 82

                  (InvestEU)

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 173 oraz art. 175 akapit trzeci, w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  4
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie w dniu 1 stycznia 1994 r.

               (2)Na podstawie art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami oraz Protokołu 32 do Porozumienia EOG w sprawie zasad finansowych dla wykonania art. 82.

               (3)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/523
                  5
               .

               (4)Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 31 (w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami) i protokół 32 (w sprawie zasad finansowych dla wykonania art. 82) do Porozumienia EOG.

               (5)Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno opierać się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG określonym w załączniku do niniejszej decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w związku z proponowaną zmianą protokołu 31 (w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami) do Porozumienia EOG i protokołu 32 (w sprawie zasad finansowych dla wykonania art. 82) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 107 z 26.3.2021, s. 30.

                     (2)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy przeciwko Radzie, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (3)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (4)

                        Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

                     (5)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/523 z dnia 24 marca 2021 r. ustanawiające Program InvestEU i zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/1017, Dz.U. L 107 z 26.3.2021, s. 30).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.5.2022
            COM(2022) 205 final

            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku o decyzję Rady
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami oraz zmiany Protokołu 32 do Porozumienia EOG w sprawie zasad finansowych dla wykonania art. 82

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

               nr [...]

               z dnia[...]

               zmieniająca protokół 31 (współpraca w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami) i protokół 32 (zasady finansowe dla wykonania art. 82) do Porozumienia EOG

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w celu uwzględnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/523 z dnia 24 marca 2021 r. ustanawiającego Program InvestEU i zmieniającego rozporządzenie (UE) 2015/1017
                  1
               .

               (2)Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2021/523 gwarancja UE może otrzymywać wkłady od państw EFTA w celu zapewnienia ich uczestnictwa w niektórych produktach finansowych w ramach modułu unijnego Funduszu InvestEU. Wkładom państw EFTA na rzecz tworzenia rezerw na gwarancję UE może towarzyszyć gwarancja wzajemna pokrywająca odpowiednie zobowiązanie warunkowe w odniesieniu do gwarancji UE. W stosownych przypadkach państwa EFTA mogą również wnieść wkład do Funduszu InvestEU w całości w postaci środków pieniężnych.

               (3)Warunki udziału państw EFTA i ich instytucji, przedsiębiorstw, organizacji i obywateli w programach Unii Europejskiej są zawarte w Porozumieniu EOG, w szczególności w jego art. 81.

               (4)Rozporządzenie Rady (UE) 2020/2094 z dnia 14 grudnia 2020 r. ustanawiające Instrument Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy w celu wsparcia odbudowy w następstwie kryzysu związanego z COVID-19
                  2
                przydziela dodatkowe zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel na Program InvestEU ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/523. W Protokole 32 do Porozumienia EOG w sprawie zasad finansowych dla wykonania art. 82 należy wyjaśnić, że do celów obliczania wkładów finansowych państw EFTA na rzecz Programu InvestEU podstawę obliczeń należy zwiększyć o środki odpowiadające zewnętrznym dochodom przeznaczonym na określony cel zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2020/2094 w związku z ich udziałem w tych programach.

               (5)Należy zatem odpowiednio zmienić protokoły 31 i 32 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2022 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W protokole 31 do Porozumienia EOG po art. 19 (Zmniejszanie różnic gospodarczych i społecznych) dodaje się artykuł w brzmieniu:

               „Artykuł 20

               Zwiększenie konkurencyjności oraz konwergencji i spójności społeczno-gospodarczej w ramach Program InvestEU

               1.Począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r., państwa EFTA uczestniczą w działaniach, które mogą wynikać z następującego aktu prawnego Unii:

               -32021 R 0523: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/523 z dnia 24 marca 2021 r. ustanawiające Program InvestEU i zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/1017 (Dz.U. L 107 z 26.3.2021, s. 30).

               2.Państwa EFTA nie uczestniczą w Centrum Doradztwa InvestEU.

               3.Państwa EFTA mogą zdecydować się na uczestnictwo w jednym lub wielu produktach finansowych w ramach modułu unijnego Funduszu InvestEU. Wysokość wkładu finansowego wnoszonego przez państwa EFTA oblicza się na podstawie profilu ryzyka produktów finansowych, w których państwa te postanowią uczestniczyć. Wkład państw EFTA powiększa gwarancję UE.

               4.Na potrzeby obliczenia wysokości wkładu finansowego państw EFTA do Funduszu InvestEU nie stosuje się współczynnika proporcjonalności określonego dla pozycji budżetowych w art. 82 ust. 1 Porozumienia EOG. Zgodnie z art. 8 protokołu 32 państwa EFTA zawierają z UE, reprezentowaną przez Komisję, umowy o przyznanie wkładu. Umowy o przyznanie wkładu ustanawiają wysokość wkładu finansowego państw EFTA na rzecz gwarancji UE, określają warunki wykorzystania tego wkładu, ustanawiają częstotliwość oraz wysokość wpłat, a także zasady zwrotu państwom EFTA niewykorzystanych środków i dochodów.

               5.Jeśli państwa EFTA nie wniosą wkładu na rzecz tworzenia rezerw na gwarancję UE w całości w postaci środków pieniężnych, tj. jeśli wskaźnik zasilenia rezerw ustalono na poziomie niższym niż 100 %, są one zobowiązane pokryć stosowne zobowiązanie warunkowe poprzez udzielenie, na żądanie, nieodwołalnej i bezwarunkowej gwarancji wzajemnej. Takiej gwarancji wzajemnej udziela się wraz z podpisaniem umowy o przyznanie wkładu.

               6.Liechtenstein zostaje wyłączony z udziału w programie oraz z obowiązku wnoszenia wkładu finansowego na jego rzecz.”.

               Artykuł 2

               Art. 1 ust. 10 protokołu 32 do Porozumienia EOG otrzymuje brzmienie:

               „10. Na potrzeby obliczenia wkładu operacyjnego zgodnie z art. 82 lit. a) i b) Porozumienia środki na zobowiązania i środki na płatności zapisane w budżecie Unii Europejskiej ostatecznie przyjętym na lata, do których ma zastosowanie finansowanie programu „Horyzont Europa” (ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/695), Programu InvestEU (ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/523) oraz Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (regulowanego decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE), zwiększa się o środki odpowiadające zewnętrznym dochodom przeznaczonym na określony cel przydzielonym na te działania na mocy art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2020/2094 z dnia 14 grudnia 2020 r. ustanawiającego Instrument Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy w celu wsparcia odbudowy w następstwie kryzysu związanego z COVID-19
                  3
               .”.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  4*.

               Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2022 r.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  […]

                  Sekretarze

                  Wspólnego Komitetu EOG

                  […]

                     (1)

                        Dz.U. L 107 z 26.3.2021, s. 30.

                     (2)

                        Dz.U. L 433I z 22.12.2020, s. 23.

                     (3)

                        Dz.U. L 433I z 22.12.2020, s. 23.

                     (4)
                  *
                        [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.5.2022
            COM(2022) 215 final
            2022/0153(NLE)

            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Specjalnym Komitecie Handlowym ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia w odniesieniu do konsultacji określonych w art. 63 ust. 3 Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Specjalny Komitet Handlowy ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia ma zamiar przyjąć decyzję w sprawie konsultacji na podstawie art. 63 ust. 3 Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony. Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie należy zająć w tej sprawie w imieniu UE w ramach tego Komitetu.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Umowa o handlu i współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem

               Umowa o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony („umowa”), przyznaje bezcłowy i bezkontyngentowy dostęp do rynku przywozowi do strony umowy pochodzącemu z drugiej strony, o ile spełnia on wymogi reguł pochodzenia. W art. 63 umowy określono procedurę weryfikacji pochodzenia produktów. Artykuł ten stanowi również, że strony muszą przeprowadzić konsultacje, jeżeli jedna ze stron odmawia preferencyjnego traktowania produktu drugiej strony, mimo że strona dokonująca wywozu przedstawiła pozytywną opinię potwierdzającą pochodzenie produktu.

               2.2.Specjalny Komitet Handlowy ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia

               Zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. c) umowy kompetencje Specjalnego Komitetu Handlowego ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia obejmują sprawy objęte zakresem:

               - części drugiej, dział pierwszy, tytuł I rozdziały 2 i 5 umowy;

               - Protokołu o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych; oraz

               - postanowień dotyczących egzekwowania przez organy celne praw własności intelektualnej, opłat i należności, ustalania wartości celnej i towarów naprawionych.

               Zgodnie z art. 121 ust. 2 lit. d) umowy Specjalny Komitet Handlowy ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia może przyjmować decyzje lub zalecenia w sprawie procedur konsultacji ustanowionych w art. 63. Może również przyjmować decyzje lub zalecenia w kwestiach technicznych lub administracyjnych związanych z wykonaniem tytułu I rozdział 2; obejmuje to uwagi interpretacyjne mające na celu zapewnienie jednolitego stosowania reguł pochodzenia.

               2.3.Planowany akt Specjalnego Komitetu Handlowego ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia

               Planowany akt ma na celu określenie zasad konsultacji między stronami, jeżeli jedna ze stron odmawia preferencyjnego traktowania produktu drugiej strony, mimo że strona dokonująca wywozu przedstawiła pozytywną opinię w sprawie pochodzenia produktu.

               Planowany akt będzie wiążący dla stron na podstawie art. 10 i art. 121 ust. 2 lit. d) umowy. Wdroży art. 63 ust. 3 umowy. Zgodnie z tym artykułem Specjalny Komitet Handlowy ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia musi określić procedurę konsultacji, które strony muszą przeprowadzić, jeżeli nie zgadzają się co do stosowania reguł pochodzenia. Konsultacje przeprowadza się w szczególności, jeżeli jedna ze stron odmawia preferencyjnego traktowania produktu drugiej strony, mimo że strona dokonująca wywozu przedstawiła po procedurze weryfikacji pozytywną opinię potwierdzającą pochodzenie produktu. Zgodnie z proponowanymi zasadami strony muszą prowadzić konsultacje w sposób elastyczny, ułatwiając komunikację między stronami i uzasadniając odmowę preferencyjnego traktowania.

               Zasada 1 określa, w jaki sposób strona może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji z drugą stroną. Wyznacza ona również sekretariat Specjalnego Komitetu Handlowego ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia jako punkt kontaktowy.

               W zasadzie 2 określono terminy zwołania i zakończenia sesji konsultacyjnych. Zaproponowano również kilka możliwości ich przeprowadzenia.

               Zasada 3 zobowiązuje strony do ogłaszania przed każdą sesją planowanego składu swoich delegacji.

               Zasada 4 określa system językowy konsultacji i odnośnych dokumentów, które należy wcześniej przekazać.

               Zasada 5 określa zasady i terminy sporządzania protokołów posiedzeń.

               Zasada 6 zobowiązuje strony do podjęcia próby znalezienia rozwiązania zadowalającego obie strony. Wyjaśniono w niej również, kiedy okres konsultacji uznaje się za zakończony – nie zostanie on uznany za zakończony, jeżeli konsultacje nie odbyły się z przyczyn leżących po stronie jednej ze stron.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu UE

               Rada powinna ustalić stanowisko, jakie UE musi zająć w ramach Specjalnego Komitetu Handlowego ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego konsultacji, o których mowa w art. 63 ust. 3 umowy. Przyczyni się to do lepszego stanowienia prawa i większej przejrzystości.

               Proponowana procedura nie ma wpływu na istotę reguł pochodzenia określonych w umowie.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu.

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               W umowie ustanowiono Specjalny Komitet Handlowy ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia. W związku z tym jest to organ utworzony przez umowę.

               Akt, który ma zostać przyjęty przez Specjalny Komitet Handlowy ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia, jest aktem mającym skutki prawne. Będzie wiążący dla stron na podstawie art. 10 i art. 121 ust. 2 lit. d) umowy.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu UE. Planowany akt może mieć dwa cele lub dwa elementy składowe, z których jeden można określić jako główny, a drugi jako jedynie pomocniczy. W takim przypadku decyzja przyjęta w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi opierać się na jednej materialnej podstawie prawnej, a mianowicie na tej, która dotyczy głównego lub dominującego celu lub elementu składowego.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Głównym celem i treścią planowanego aktu jest ustanowienie procedury konsultacji, o których mowa w art. 63 ust. 3 umowy, w przypadku gdy jedna ze stron odmawia preferencyjnego traktowania produktu drugiej strony.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               2022/0153 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Specjalnym Komitecie Handlowym ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia w odniesieniu do konsultacji określonych w art. 63 ust. 3 Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Umowa o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony („umowa”), została zawarta decyzją Rady 2020/2252 z dnia 29 grudnia 2020 r. i weszła w życie 1 maja 2021 r.

               (2)W art. 63 ust. 3 umowy przewidziano procedurę konsultacji w przypadku odmowy preferencyjnego traktowania. Zgodnie z art. 121 ust. 2 lit. d) umowy o handlu i współpracy Specjalny Komitet Handlowy ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia („Komitet”) ustanowiony na mocy art. 8 ust. 1 lit. c) umowy może przyjmować decyzje lub zalecenia w sprawie procedur konsultacji przewidzianych w art. 63 ust. 3 umowy. Zgodnie z art. 10 umowy o handlu i współpracy decyzje Komitetu są wiążące dla stron.

               (3)Należy określić w drodze decyzji Rady stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu UE w ramach Komitetu, ponieważ decyzja Komitetu w sprawie zasad konsultacji przewidzianych w art. 63 ust. 3 umowy o handlu i współpracy będzie miała skutki prawne.

               (4)Ustanowienie zasad procedury konsultacji przewidzianej w art. 63 ust. 3 umowy o handlu i współpracy zapewni jasność i przejrzystość w przypadku, gdy jedna ze stron postanowi odmówić preferencyjnego traktowania taryfowego produktowi drugiej strony wbrew pozytywnej opinii tej drugiej strony potwierdzającej status pochodzenia tego produktu.

               (5)Stanowisko Unii w Komitecie powinno w związku z tym opierać się na projekcie decyzji Komitetu zawartym w załączniku do niniejszej decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Specjalnego Komitetu Handlowego ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia ustanowionego umową, opiera się na projekcie decyzji tego Komitetu dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.5.2022
            COM(2022) 215 final

            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Specjalnym Komitecie Handlowym ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia w odniesieniu do konsultacji określonych w art. 63 ust. 3 Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony

               ZAŁĄCZNIK

               Projekt

               DECYZJA nr ... SPECJALNEGO KOMITETU HANDLOWEGO UE–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

               ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia

               z dnia [...] r.

               ustanowionego Umową o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, w sprawie procedury konsultacji w przypadku odmowy preferencyjnego traktowania

               SPECJALNY KOMITET HANDLOWY ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia,

               uwzględniając Umowę o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony („umowa”), a w szczególności jej art. 63 ust. 3 dotyczący ustanowienia procedury konsultacji w przypadku odmowy preferencyjnego traktowania,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)
                     Umowa o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony („umowa”), została zawarta decyzją Rady 2020/2252 z dnia 29 grudnia 2020 r. i weszła w życie 1 maja 2021 r.

               (2)
                     Zgodnie z art. 121 ust. 2 lit. d) umowy Specjalny Komitet Handlowy ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia („Komitet”) może przyjmować decyzje lub zalecenia w sprawie procedur konsultacji przewidzianych w art. 63 ust. 3 umowy.

               (3)
                     Art. 63 ust. 3 umowy stanowi, że w przypadku gdy organ celny strony dokonującej przywozu powiadomi organ celny strony dokonującej wywozu o zamiarze odmowy preferencyjnego traktowania taryfowego po otrzymaniu opinii strony dokonującej wywozu potwierdzającej pochodzenie produktu, na wniosek jednej ze stron przeprowadza się konsultacje w terminie trzech miesięcy od daty takiego powiadomienia; mogą się one odbyć zgodnie z procedurą określoną przez Komitet.

               (4)
                     Zgodnie z art. 63 ust. 3 umowy należy ustanowić zasady proceduralne w celu ułatwienia porozumienia między stronami w przypadku odmowy preferencyjnego traktowania wbrew opinii drugiej strony potwierdzającej pochodzenie produktu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Konsultacje, o których mowa w art. 63 ust. 3 umowy, odbywają się zgodnie z regulaminem wewnętrznym określonym w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Stosuje się ją od tego samego dnia.

               Sporządzono w …

                  W imieniu Specjalnego Komitetu Handlowego

               Współprzewodniczący ze strony UE i współprzewodniczący ze strony Zjednoczonego Królestwa

               ZAŁĄCZNIK

               PROCEDURA KONSULTACJI

               ZGODNIE Z ART. 63 UST. 3 AKAPIT DRUGI UMOWY O HANDLU I WSPÓŁPRACY MIĘDZY UE A ZJEDNOCZONYM KRÓLESTWEM

               Zasada 1

               1.Po powiadomieniu organu celnego strony dokonującej wywozu przez organ celny strony dokonującej przywozu o zamiarze odmowy preferencyjnego traktowania taryfowego strona może przedłożyć drugiej stronie wniosek o konsultacje zgodnie z art. 63 ust. 3 akapit drugi umowy o handlu i współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem („umowa”).

               2.Wniosek jest składany przez członka sekretariatu Specjalnego Komitetu Handlowego ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia („Komitet”) strony występującej z wnioskiem do członka sekretariatu drugiej strony pocztą elektroniczną lub, w stosownych przypadkach, za pomocą wszelkich innych środków [tele]komunikacji, które zapewniają rejestrację wysłania. Wniosek uznaje się za otrzymany w dniu jego wysłania, chyba że zostanie udowodnione, że było inaczej.

               Zasada 2

               1.Konsultacje zwołuje się i kończy w ciągu trzech miesięcy od daty powiadomienia o zamiarze, o którym mowa w zasadzie 1, chyba że strony uzgodniły przedłużenie okresu konsultacji. W tym okresie strony mogą spotkać się raz lub więcej razy.

               2.Konsultacje mogą odbywać się osobiście lub za pośrednictwem jakiegokolwiek innego środka komunikacji uzgodnionego przez strony. Jeżeli konsultacje odbywają się osobiście, odbywają się one na terytorium strony, do której skierowany jest wniosek o konsultacje, chyba że strony uzgodnią inaczej.

               Zasada 3

               15 dni kalendarzowych przed każdą sesją konsultacyjną Unia i Zjednoczone Królestwo informują się wzajemnie za pośrednictwem sekretariatu o planowanym składzie swoich odpowiednich delegacji, wskazując imię i nazwisko oraz funkcję każdego członka delegacji.

               Zasada 4

               1.Konsultacje przeprowadza się w języku angielskim.

               2.Dokumenty w formie pisemnej istotne dla konsultacji przekazuje się drugiej stronie za pośrednictwem sekretariatu. Mogą być one sporządzone w dowolnym języku urzędowym Unii.

               Zasada 5

               1.Projekt protokołu każdej sesji konsultacyjnej jest sporządzany w ciągu 8 dni kalendarzowych przez urzędnika pełniącego funkcję członka sekretariatu strony odpowiadającej będącej gospodarzem posiedzenia. Projekt protokołu przekazuje się w celu przedstawienia uwag członkowi sekretariatu drugiej strony. Może on przedstawić swoje uwagi w terminie 8 dni kalendarzowych.

               2.Protokół zawiera podsumowanie sesji konsultacyjnych i w stosownych przypadkach określa:

               a)przedłożone dokumenty;

               b)wszelkie oświadczenia, o których włączenie do protokołu obrad wniosła jedna ze stron; oraz

               c)poczynione wnioski, które mogą obejmować przedłużenie czasu trwania konsultacji.

               3.Protokół obrad zawiera w załączniku wykaz uczestników, w którym podaje się w odniesieniu do każdej z delegacji imiona i nazwiska oraz funkcje wszystkich osób biorących udział w posiedzeniu.

               4.Sekretariat dostosowuje projekt protokołu na podstawie otrzymanych uwag. Projekt protokołu, ze zmianami, jest zatwierdzany przez strony w terminie 28 dni od daty sesji lub w dowolnym innym terminie uzgodnionym przez strony. Po zatwierdzeniu protokołu osiągnięte porozumienie staje się skuteczne między stronami z dniem sesji konsultacyjnej, na którym zostało przyjęte.

               5.W przypadku gdy konsultacje odbywały się na piśmie, wyniki konsultacji zapisuje się w protokole kolejnego posiedzenia Komitetu. Porozumienie osiągnięte podczas konsultacji staje się skuteczne między stronami z dniem sesji konsultacyjnej, na którym zostało przyjęte.

               Zasada 6

               1.Strony dokładają wszelkich starań w celu osiągnięcia wzajemnie zadowalającego rozstrzygnięcia sprawy w okresie konsultacji, o którym mowa w zasadzie 2. Jeżeli strony osiągną porozumienie, jest ono wiążące dla stron.

               2.Do celów art. 63 ust. 3 akapit trzeci umowy okres konsultacji, o którym mowa w zasadzie 2, uznaje się za zakończony w momencie jego wygaśnięcia, gdy strony nie zgadzają się na jego przedłużenie, chyba że konsultacje nie odbyły się z przyczyn, za które odpowiada strona dokonująca przywozu.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.12.2021
            COM(2021) 783 final
            2021/0412(NLE)

            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu utworzonego na mocy Eurośródziemnomorskiego przejściowego układu stowarzyszeniowego w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy („NWP”), z drugiej strony, w odniesieniu do przedłużenia planu działania UE–NWP

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu utworzonego na mocy Eurośródziemnomorskiego przejściowego układu stowarzyszeniowego w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy (NWP), z drugiej strony, w związku z planowanym przyjęciem zalecenia dotyczącego przedłużenia planu działania UE–NWP.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Przejściowy układ stowarzyszeniowy

               Przejściowy układ stowarzyszeniowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy między UE a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej („Układ”) tworzy od 1997 r. podstawę prawną stosunków dwustronnych między Unią Europejską a Autonomią Palestyńską. Układ przewiduje bezcłowy dostęp do rynków UE dla palestyńskich towarów przemysłowych oraz stopniowe znoszenie ceł na wywóz z UE do Palestyny
                  1*, które ma potrwać pięć lat. Art. 1 Układu przewiduje co następuje:

               –zapewnienie odpowiednich ram dla wszechstronnego dialogu, umożliwiającego rozwój bliskich stosunków między Stronami;

               –ustalenie warunków sprzyjających stopniowej liberalizacji wymiany handlowej;

               –sprzyjanie rozwojowi zrównoważonych stosunków gospodarczych i społecznych między Stronami poprzez dialog i współpracę;

               –uczestnictwo w rozwoju społecznym i gospodarczym Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy;

               –wspieranie współpracy regionalnej w celu wzmocnienia pokojowego współistnienia oraz stabilności gospodarczej i społecznej;

               –promowanie współpracy w innych obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.

               Układ wszedł w życie z dniem 1 lipca 1997 r.

               2.2.Wspólny Komitet

               Wspólny Komitet ustanowiono w art. 63 przejściowego układu stowarzyszeniowego. Komitet uprawniony jest do podejmowania decyzji w przypadkach przewidzianych w Układzie oraz w innych przypadkach, gdy jest to niezbędne do realizacji określonych w nim celów. Decyzje te są wiążące dla Stron. Urząd przewodniczącego Wspólnego Komitetu przyznaje się naprzemiennie przedstawicielowi UE oraz Autonomii Palestyńskiej zgodnie z warunkami ustanowionymi w regulaminie. Wspólny Komitet zbiera się co najmniej raz do roku oraz, jeśli wymagają tego okoliczności, z inicjatywy swojego przewodniczącego.

               2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu

               Wspólny Komitet ma przyjąć zalecenie dotyczące przedłużenia planu działania UE–NWP („planowany akt”). Zgodnie z art. 10 regulaminu Wspólnego Komitetu zalecenie zostanie przyjęte w drodze procedury pisemnej.

               Celem planowanego aktu jest przedłużenie o trzy lata okresu obowiązywania planu działania UE–NWP w celu zapewnienia kontynuacji współpracy między stronami. Planowany akt stanie się wiążący dla stron zgodnie z art. 63 przejściowego układu stowarzyszeniowego, który stanowi, że Wspólny Komitet może podejmować decyzje i formułować odpowiednie zalecenia.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy przejściowego układu stowarzyszeniowego w odniesieniu do przyjęcia zalecenia dotyczącego przedłużenia o trzy lata okresu obowiązywania planu działania UE–NWP, opiera się na tekście zalecenia załączonego do niniejszej decyzji.

               Obie strony wielokrotnie potwierdzały bogactwo i witalność stosunków między Unią Europejską a NWP oraz ich pełne zaangażowanie na rzecz trwałego rozwoju tych stosunków we wszystkich obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.

               Przedłużenie okresu obowiązywania planu działania jest zatem w interesie Stron.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  2
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Wspólny Komitet jest organem utworzonym przez umowę, a mianowicie przejściowy układ stowarzyszeniowy.

               Akt, który ma zostać przyjęty przez Wspólny Komitet, stanowi akt mający skutki prawne.

               Planowany akt ma skutki prawne, ponieważ przedłuży okres obowiązywania obecnego planu działania UE–NWP o trzy lata.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, a mianowicie podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do współpracy z państwem trzecim w ramach przejściowego układu stowarzyszeniowego, przyjętego na podstawie obecnego art. 207 i 209 TFUE, i europejskiej polityki sąsiedztwa.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji są zatem art. 207 i 209 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 i 209 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Ponieważ akt Wspólnego Komitetu zmieni okres obowiązywania planu działania UE–NWP, właściwe jest opublikowanie go w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po jego przyjęciu, zgodnie z regulaminem Wspólnego Komitetu UE–NWP.

               2021/0412 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu utworzonego na mocy Eurośródziemnomorskiego przejściowego układu stowarzyszeniowego w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony,
                  a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy („NWP”), z drugiej strony,
                  w odniesieniu do przedłużenia planu działania UE–NWP

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 209 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Eurośródziemnomorski przejściowy układ stowarzyszeniowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony („Układ”) został zawarty przez Unię decyzją Rady w dniu 24 lutego 1997 r. i wszedł w życie w dniu 1 lipca 1997 r.

               (2)Strony zgadzają się, że obecny plan działania nadal odzwierciedla uprzywilejowane partnerstwo UE–NWP oraz wspiera wdrażanie eurośródziemnomorskiego przejściowego układu stowarzyszeniowego.

               (3)Na podstawie art. 63 Układu Wspólny Komitet może podejmować decyzje i formułować odpowiednie zalecenia.

               (4)Wspólny Komitet ma przyjąć zalecenie w sprawie przedłużenia o trzy lata okresu obowiązywania planu działania UE–NWP w drodze procedury pisemnej.

               (5)Należy ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu, gdyż zalecenie będzie miało skutki prawne.

               (6)Przedłużenie okresu obowiązywania planu działania o trzy lata umożliwi Stronom kontynuowanie współpracy w ciągu nadchodzących lat, w tym negocjowanie priorytetów partnerstwa,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu utworzonego na mocy Eurośródziemnomorskiego przejściowego układu stowarzyszeniowego w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony w odniesieniu do przedłużenia planu działania UE–NWP w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa opiera się na projekcie zalecenia Wspólnego Komitetu załączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji oraz Wysokiego Przedstawiciela.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  * Użycie tej nazwy nie może być traktowane jako uznanie państwa Palestyna i pozostaje bez uszczerbku dla indywidualnych stanowisk państw członkowskich w tej kwestii.

                     (2)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy przeciwko Radzie, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.12.2021
            COM(2021) 783 final

            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu utworzonego na mocy Eurośródziemnomorskiego przejściowego układu stowarzyszeniowego w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy („NWP”), z drugiej strony, w odniesieniu do przedłużenia planu działania UE–NWP

               ZAŁĄCZNIK

               ZALECENIE NR xxx WSPÓLNEGO KOMITETU UE-OWP zatwierdzające przedłużenie planu działania UE-NWP [XXX 2021]

               WSPÓLNY KOMITET UE–OWP,

               uwzględniając Eurośródziemnomorski przejściowy układ stowarzyszeniowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, z drugiej strony („przejściowy układ stowarzyszeniowy”),

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Eurośródziemnomorski przejściowy układ stowarzyszeniowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, z drugiej strony („przejściowy układ stowarzyszeniowy”) został podpisany w dniu 24 lutego 1997 r. i wszedł w życie w dniu 1 lipca 1997 r.

               (2)Na podstawie art. 63 przejściowego układu stowarzyszeniowego Wspólny Komitet może podejmować decyzje i formułować odpowiednie zalecenia.

               (3)Art. 10 regulaminu Wspólnego Komitetu przewiduje możliwość podjęcia decyzji w drodze procedury pisemnej między sesjami, jeżeli obie Strony wyrażą na to zgodę.

               (4)Przedłużenie okresu obowiązywania planu działania UE–NWP o trzy lata umożliwi Stronom kontynuowanie współpracy w ciągu nadchodzących lat, w tym negocjowanie priorytetów partnerstwa,

               ZALECA:

               Artykuł 1

               Wspólny Komitet, działając w drodze procedury pisemnej, zaleca przedłużenie okresu obowiązywania planu działania UE–NWP o trzy lata od dnia przyjęcia decyzji o przedłużeniu.

               Artykuł 2

               Niniejsze zalecenie staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.

               Sporządzono w xx dnia [xxxxx 2021] r.

               W imieniu Wspólnego Komitetu UE-OWP

               Przewodniczący

               ***