               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 12.1.2016
            COM(2015) 687 final
            2015/0315(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            zmieniająca decyzję nr 529/2013/UE w celu włączenia do niej poziomów odniesienia dla gospodarki leśnej, minimalnych wartości dla definicji lasu i roku referencyjnego dla emisji w odniesieniu do Republiki Chorwacji

               UZASADNIENIE

               Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 529/2013/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie zasad rozliczania emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem oraz informacji o działaniach związanych z tą działalnością weszła w życie w dniu 7 lipca 2013 r. po opublikowaniu jej w Dzienniku Urzędowym L 165 z dnia 18 czerwca 2013 r. W decyzji tej ustalono poziomy odniesienia dla państw członkowskich związane z gospodarką leśną, minimalne wartości na potrzeby definicji lasu oraz rok lub okres referencyjny dla emisji, odpowiednio w załącznikach II, V i VI.

               W związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r. załączniki II, V i VI do decyzji nr 529/2013/UE powinny również obejmować: określony poziom odniesienia, wartości na potrzeby definicji lasu i rok referencyjny dla emisji – w odniesieniu do Chorwacji. Informacje te Chorwacja przekazała Komisji Europejskiej.

               (1)Proponowana wartość poziomu odniesienia jest zgodna z wartością ujętą w dodatku do decyzji 2/CMP.7 w sprawie użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa, a wartości na potrzeby definicji lasu i rok referencyjny są zgodne z wartościami określonymi w sprawozdaniu wstępnym Republiki Chorwacji w ramach protokołu z Kioto.

               Podstawą prawną zmiany jest art. 50 aktu przystąpienia Chorwacji. Zmiana ta musi zostać przyjęta przez Radę na wniosek Komisji.

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 529/2013/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie zasad rozliczania emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem oraz informacji o działaniach związanych z tą działalnością weszła w życie w dniu 7 lipca 2013 r. po opublikowaniu jej w Dzienniku Urzędowym L 165 z dnia 18 czerwca 2013 r. W decyzji tej ustalono poziomy odniesienia dla państw członkowskich związane z gospodarką leśną, minimalne wartości na potrzeby definicji lasu oraz rok lub okres referencyjny dla emisji, odpowiednio w załącznikach II, V i VI.

               W związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r. załączniki II, V i VI do decyzji nr 529/2013/UE powinny również obejmować: określony poziom odniesienia, wartości na potrzeby definicji lasu i rok referencyjny dla emisji – w odniesieniu do Chorwacji. Informacje te Chorwacja przekazała Komisji Europejskiej.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               Podstawą prawną zmiany jest art. 50 aktu przystąpienia Chorwacji. Zmiana ta musi zostać przyjęta przez Radę na wniosek Komisji.

               2015/0315 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               zmieniająca decyzję nr 529/2013/UE w celu włączenia do niej poziomów odniesienia dla gospodarki leśnej, minimalnych wartości dla definicji lasu i roku referencyjnego dla emisji w odniesieniu do Republiki Chorwacji

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 50,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Decyzją nr 529/2013/UE określono poziomy odniesienia dla państw członkowskich związane z gospodarką leśną, minimalne wartości na potrzeby definicji lasu oraz rok lub okres referencyjny dla emisji, odpowiednio w załącznikach II, V i VI.

               (2)W związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r. załączniki II, V i VI do decyzji nr 529/2013/UE powinny również obejmować: określony poziom odniesienia, wartości na potrzeby definicji lasu i rok referencyjny – w odniesieniu do Chorwacji.

               (3)Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję nr 529/2013/UE,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W załączniku II do decyzji nr 529/2013/UE po pozycji dotyczącej Bułgarii dodaje się pozycję w brzmieniu:

               „Chorwacja
                     -6 289 ”.

               W załączniku V do decyzji nr 529//2013/UE w odpowiednich kolumnach: „Obszar (ha)”, „Zwarcie drzewostanu (%)” i „Wysokość drzew (m)” po pozycji dotyczącej Bułgarii dodaje się pozycję w brzmieniu:

               „Chorwacja
                     0,1   10  2”.

               W załączniku VI do decyzji nr 529/2013/UE po pozycji dotyczącej Bułgarii dodaje się pozycję w brzmieniu:

               „Chorwacja
                     1990”.

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Komisji

                     Członek Komisji


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.9.2015
            COM(2015) 431 final
            2015/0194(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Palau dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               W rozporządzeniu Rady (WE) nr 539/2001
                  1
                wymieniono państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizę podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich, oraz państwa trzecie, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu. Rozporządzenie (WE) nr 539/2001 jest stosowane przez wszystkie państwa członkowskie z wyjątkiem Irlandii i Zjednoczonego Królestwa.

               Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014
                  2
                zmieniono rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 przez przeniesienie 19 państw do załącznika II zawierającego wykaz państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z obowiązku wizowego. Tymi 19 państwami są: Dominika, Grenada, Kiribati, Kolumbia, Mikronezja, Nauru, Palau, Peru, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Samoa, Timor Wschodni, Tonga, Trynidad i Tobago, Tuvalu, Vanuatu, Wyspy Marshalla, Wyspy Salomona oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie. Przy odniesieniu do każdego z tych państw w załączniku II zamieszczony jest przypis stwierdzający, że: „zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy o zwolnieniu z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską”.

               Rozporządzenie (UE) nr 509/2014 zostało przyjęte w dniu 20 maja 2014 r. i weszło w życie w dniu 9 czerwca 2014 r. W lipcu 2014 r. Komisja przedstawiła zalecenie dotyczące decyzji Rady upoważniającej Komisję do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umów o zniesieniu wiz z każdym z następujących 17 państw: Dominika, Grenada, Kiribati, Mikronezja, Nauru, Palau, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Samoa, Timor Wschodni, Tonga, Trynidad i Tobago, Tuvalu, Vanuatu, Wyspy Marshalla, Wyspy Salomona oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie
                  3
               . W dniu 9 października 2014 r. Rada wydała wytyczne negocjacyjne dla Komisji.

               Pierwsze umowy o zniesieniu wiz zostały podpisane w dniach 6 maja 2015 r. (Zjednoczone Emiraty Arabskie), 26 maja 2015 r. (Timor Wschodni) i 28 maja 2015 r. (Dominika, Grenada, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Samoa, Trynidad i Tobago oraz Vanuatu) i są tymczasowo stosowane od dnia ich podpisania do czasu ich wejścia w życie.

               Negocjacje z Palau rozpoczęto w dniu 17 grudnia 2014 r. i prowadzono w drodze wymiany listów. Podczas dalszej wymiany osiągnięto porozumienie we wszystkich kwestiach. Umowa została parafowana w drodze wymiany listów między głównymi negocjatorami w dniu 27 maja 2015 r. (Palau) i w dniu 10 czerwca 2015 r. (Unia). Państwa członkowskie zostały odpowiednio poinformowane podczas posiedzenia Grupy Roboczej ds. Wiz działającej przy Radzie, które odbyło się w dniu 15 czerwca 2015 r.

               2.PODSTAWA PRAWNA

               Dla Unii podstawą prawną umowy jest art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z jego art. 218.

               Załączony wniosek stanowi instrument prawny umożliwiający podpisanie umowy. Rada podejmie decyzję kwalifikowaną większością głosów.

               Biorąc pod uwagę fakt, że Palau będzie w stanie zakończyć wewnętrzny proces ratyfikacji w krótkim czasie, oraz długi okres, jaki upłynął od przedstawienia przez Komisję pierwszego wniosku dotyczącego zwolnienia obywateli Palau z obowiązku wizowego (listopad 2012 r.), proponowana decyzja w sprawie podpisania umowy przewiduje tymczasowe stosowanie umowy od dnia następującego po dniu jej podpisania zgodnie z art. 218 ust. 5 TFUE. Z uwagi na konieczność uzyskania przed zawarciem umowy zgody Parlamentu Europejskiego Komisja poinformuje Parlament Europejski o tymczasowym stosowaniu umowy.

               3.WYNIK NEGOCJACJI

               Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt umowy dotyczącej zniesienia wiz może zostać przyjęty przez Unię.

               Ostateczną treść umowy można podsumować następująco:

               Cel

               Umowa przewiduje, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Palau mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich obywateli UE w umowie zawarto postanowienie, że Palau może zawiesić stosowanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej i że także Unia może zawiesić stosowanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich.

               Szczególną sytuację Zjednoczonego Królestwa i Irlandii uwzględniono w preambule.

               Zakres

               Zwolnienie z obowiązku wizowego obejmuje wszystkie kategorie osób (posiadaczy paszportów zwykłych, dyplomatycznych, służbowych/urzędowych i specjalnych) podróżujących we wszelkiego rodzaju celach z wyjątkiem prowadzenia działalności zarobkowej. W przypadku tej ostatniej kategorii każde państwo członkowskie, jak również Palau mają swobodę nałożenia wymogów wizowych na obywateli drugiej strony zgodnie z obowiązującym prawem unijnym lub krajowym. W celu zapewnienia jednolitego wprowadzania w życie umowy dołączono do niej wspólną deklarację w sprawie wykładni kategorii osób podróżujących w celu prowadzenia działalności zarobkowej.

               Czas pobytu

               Umowa przewiduje, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Palau mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym. Do umowy dołączono wspólną deklarację w sprawie wykładni tego okresu 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               Umowa uwzględnia sytuację państw członkowskich, które jeszcze nie stosują w pełni dorobku Schengen. Dopóki państwa te nie przystąpią do strefy Schengen bez granic wewnętrznych, zwolnienie z obowiązku wizowego daje obywatelom Palau prawo przebywania przez 90 dni w każdym okresie 180-dniowym na terytorium każdego z tych państw członkowskich (obecnie Bułgarii, Chorwacji, Cypru i Rumunii) niezależnie od okresu obliczanego dla całej strefy Schengen.

               Terytorialny zakres stosowania

               Umowa zawiera postanowienia dotyczące jej terytorialnego stosowania: w przypadku Francji i Niderlandów zwolnienie z obowiązku wizowego uprawniałoby obywateli Palau do pobytu wyłącznie na europejskim obszarze tych państw członkowskich.

               Deklaracje

               Oprócz wspólnych deklaracji, o których mowa powyżej, do umowy dołączone są dwie inne wspólne deklaracje:

               –dotycząca włączenia Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku prawnego Schengen;

               –dotycząca poinformowania obywateli o treści i skutkach umowy dotyczącej zniesienia wiz oraz powiązanych kwestiach, takich jak warunki wjazdu.

               4.WNIOSKI

               W świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada:

               –podjęła decyzję o podpisaniu umowy w imieniu Unii i upoważniła Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób należycie umocowanych do jej podpisania w imieniu Unii;

               –zatwierdziła tymczasowe stosowanie umowy do czasu jej wejścia w życie.

               2015/0194 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Palau dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z jego art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014
                  4
                przeniesiono odniesienie do Palau z załącznika I rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001
                  5
                do załącznika II.

               (2)Przy odniesieniu do tego państwa zamieszczony jest przypis wskazujący, że zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy o zwolnieniu z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską.

               (3)Decyzją z dnia 9 października 2014 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy między Unią Europejską a Palau dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych. Negocjacje w sprawie umowy rozpoczęto w dniu 17 grudnia 2014 r. i prowadzono w drodze wymiany listów.

               (4)Należy podpisać umowę parafowaną w drodze wymiany listów w dniu 27 maja 2015 r. (Palau) i w dniu 10 czerwca 2015 r. (Unia) i zatwierdzić dołączone deklaracje. Umowę należy stosować tymczasowo, do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej formalnego zawarcia.

               (5)Zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz Protokołem w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonymi do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także potwierdzając, że postanowienia tej umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Umowy między Unią Europejską a Republiką Palau dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych (zwanej dalej „Umową”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.

               Artykuł 3

               Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               Artykuł 4

               Do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia Umowę stosuje się tymczasowo od dnia następującego po dniu jej podpisania.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.

                     (2)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67.

                     (3)
                  COM (2014) 467 z 17.7.2014.

                     (4)
                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67.

                     (5)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.9.2015
            COM(2015) 431 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Palau dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

               ZAŁĄCZNIK

               do

               wniosku dotyczącego decyzji Rady

               w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Palau dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

               UMOWA

               między Unią Europejską a Republiką Palau dotycząca zniesienia wiz krótkoterminowych

               UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią” lub „UE”, oraz

               REPUBLIKA PALAU, zwana dalej „Palau”,

               zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,

               MAJĄC NA UWADZE dalszy rozwój przyjaznych stosunków między Umawiającymi się Stronami oraz pragnąc ułatwić podróże przez zapewnienie bezwizowego wjazdu i pobytu krótkoterminowego swoim obywatelom,

               UWZGLĘDNIAJĄC rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu
                  1
               , m.in. poprzez przeniesienie 19 państw trzecich, w tym Palau, do wykazu państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z obowiązku wizowego podczas pobytu krótkoterminowego w państwach członkowskich,

               MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 1 rozporządzenia (UE) nr 509/2014 zwolnienie z obowiązku wizowego w odniesieniu do tych 19 państw ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy dotyczącej zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią,

               PRAGNĄC zagwarantować przestrzeganie zasady równego traktowania wszystkich obywateli UE,

               BIORĄC POD UWAGĘ, że osoby podróżujące w celu prowadzenia działalności zarobkowej podczas pobytu krótkoterminowego nie są objęte niniejszą Umową i dlatego dla tej kategorii osób zastosowanie mają w dalszym ciągu odpowiednie przepisy prawa unijnego, prawa krajowego państw członkowskich i prawa krajowego Palau dotyczące obowiązku wizowego lub zwolnienia z takiego obowiązku oraz dostępu do zatrudnienia,

               BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz Protokół w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej Umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,

               POSTANAWIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

               ARTYKUŁ 1

               Cel

               Niniejsza Umowa przewiduje, że obywatele Unii i obywatele Palau mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej Umawiającej się Strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               ARTYKUŁ 2

               Definicje

               Do celów niniejszej Umowy:

               a)
                     „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii, z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i Irlandii;

               b)
                     „obywatel Unii” oznacza obywatela państwa członkowskiego w rozumieniu definicji zawartej w lit. a);

               c)
                     „obywatel Palau” oznacza osobę posiadającą obywatelstwo Palau;

               d)
                     „strefa Schengen” oznacza obszar bez granic wewnętrznych obejmujący terytoria państw członkowskich w rozumieniu definicji zawartej w lit. a), stosujących w pełni dorobek Schengen.

               ARTYKUŁ 3

               Zakres stosowania

               1.
                     Obywatele Unii posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny, służbowy, urzędowy lub specjalny wydany przez państwo członkowskie mogą wjechać na terytorium Palau i przebywać na nim bez wizy przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 1.

               Obywatele Palau posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny, służbowy, urzędowy lub specjalny wydany przez Palau mogą wjechać na terytorium państw członkowskich i przebywać na nim bez wizy przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 2.

               2.
                     Ustęp 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania do osób podróżujących w celu prowadzenia działalności zarobkowej.

               W przypadku tej kategorii osób każde państwo członkowskie może indywidualnie podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego na obywateli Palau lub o jego zniesieniu zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001
                  2
               .

               W przypadku tej kategorii osób Palau może podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego na obywateli poszczególnych państw członkowskich lub o jego zniesieniu, zgodnie ze swoim prawem krajowym.

               3.
                     Zniesienie wiz przewidziane niniejszą Umową obowiązuje bez uszczerbku dla przepisów Umawiających się Stron dotyczących warunków wjazdu i pobytu krótkoterminowego. Państwa członkowskie i Palau zastrzegają sobie prawo do odmowy wjazdu i pobytu krótkoterminowego na ich terytorium, jeśli którykolwiek z powyższych warunków nie jest spełniony.

               4.
                     Zniesienie wiz obowiązuje niezależnie od środka transportu wykorzystywanego do przekroczenia granic Umawiających się Stron.

               5.
                     Kwestie nieobjęte niniejszą Umową są regulowane prawem unijnym, prawem krajowym państw członkowskich i prawem krajowym Palau.

               ARTYKUŁ 4

               Czas pobytu

               1.
                     Obywatele Unii mogą przebywać na terytorium Palau przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               2.
                     Obywatele Palau mogą przebywać na terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym. Okres ten jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.

               Obywatele Palau mogą przebywać na terytorium każdego państwa członkowskiego, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen, przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym, niezależnie od okresu pobytu obliczanego dla terytorium państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen.

               3.
                     Niniejsza Umowa nie ma wpływu na możliwość przedłużenia przez Palau i państwa członkowskie okresu pobytu ponad okres 90 dni zgodnie z prawem krajowym oraz prawem unijnym.

               ARTYKUŁ 5

               Terytorialny zakres stosowania

               1.
                     W przypadku Republiki Francuskiej niniejszą Umowę stosuje się tylko do jej europejskiego terytorium.

               2.
                     W przypadku Królestwa Niderlandów niniejszą Umowę stosuje się tylko do jego europejskiego terytorium.

               ARTYKUŁ 6

               Wspólny komitet ds. zarządzania Umową

               1.
                     Umawiające się Strony powołują wspólny komitet ekspertów (zwany dalej „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Unii i przedstawiciele Palau. Unię reprezentuje Komisja Europejska.

               2.
                     Komitet wykonuje między innymi następujące zadania:

               a)
                     monitorowanie wykonania niniejszej Umowy;

               b)
                     proponowanie zmian lub uzupełnień niniejszej Umowy;

               c)
                     rozstrzyganie sporów dotyczących interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy.

               3.
                     Posiedzenia komitetu zwoływane są w każdym przypadku, gdy jest to niezbędne, na wniosek jednej z Umawiających się Stron.

               4.
                     Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.

               ARTYKUŁ 7

               Stosunek między niniejszą Umową a istniejącymi dwustronnymi umowami
                  między państwami członkowskimi a Palau dotyczącymi zniesienia wiz

               Niniejsza Umowa jest nadrzędna wobec wszelkich dwustronnych umów lub ustaleń zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Palau w zakresie, w jakim dotyczą one kwestii objętych niniejszą Umową.

               ARTYKUŁ 8

               Postanowienia końcowe

               1.
                     Niniejsza Umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dacie późniejszego z dwóch zawiadomień, w których Umawiające się Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu tych procedur.

               Niniejszą Umowę stosuje się tymczasowo od dnia następującego po dniu jej podpisania.

               2.
                     Niniejsza Umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony, z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 5.

               3.
                     Niniejszą Umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Umawiających się Stron. Zmiany wchodzą w życie po dokonaniu przez Umawiające się Strony wzajemnej notyfikacji o zakończeniu ich wewnętrznych procedur, które są niezbędne w tym celu.

               4.
                     Każda z Umawiających się Stron może zawiesić stosowanie wszystkich lub niektórych postanowień niniejszej Umowy, w szczególności ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego, ochronę zdrowia publicznego, nielegalną imigrację lub ponowne wprowadzenie obowiązku wizowego przez jedną z Umawiających się Stron. O decyzji w sprawie zawieszenia stosowania niniejszej Umowy należy zawiadomić drugą Umawiającą się Stronę nie później niż dwa miesiące przed jej planowanym wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia stosowania niniejszej Umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej Umowy, niezwłocznie informuje o tym fakcie drugą Umawiającą się Stronę i przywraca stosowanie niniejszej Umowy.

               5.
                     Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w drodze pisemnego zawiadomienia drugiej Strony. Niniejsza Umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego zawiadomienia.

               6.
                     Palau może zawiesić stosowanie niniejszej Umowy lub wypowiedzieć niniejszą Umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich.

               7.
                     Unia może zawiesić stosowanie niniejszej Umowy lub wypowiedzieć niniejszą Umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich swoich państw członkowskich.

               Sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest równie autentyczny.

               WSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII
                  I LIECHTENSTEINU

               Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 r. i 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych państw we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.

               W związku z tym pożądane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, oraz władze Palau, z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy dotyczące zniesienia wiz krótkoterminowych na podobnych warunkach, jak niniejsza Umowa.

               WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI KATEGORII OSÓB PODRÓŻUJĄCYCH W CELU PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI ZAROBKOWEJ,
                  O KTÓREJ MOWA W ART. 3 UST. 2 NINIEJSZEJ UMOWY

               Pragnąc zapewnić spójną wykładnię, Umawiające się Strony uzgadniają na potrzeby niniejszej Umowy, że kategoria osób prowadzących działalność zarobkową obejmuje osoby wjeżdżające w celu wykonywania działalności zawodowej lub pracy za wynagrodzeniem na terytorium innej Umawiającej się Strony jako pracownik lub dostawca usług.

               Kategoria ta nie obejmuje:

               –
                     przedsiębiorców, tj. osób podróżujących w celu rozmów biznesowych (bez zatrudnienia w państwie drugiej Umawiającej się Strony),

               –
                     sportowców lub artystów wykonujących działalność na zasadzie ad hoc,

               –
                     dziennikarzy wysłanych przez media działające w ich państwie zamieszkania oraz

               –
                     stażystów wewnątrz korporacji.

               Wdrażanie niniejszej deklaracji jest monitorowane przez wspólny komitet w ramach jego uprawnień na mocy art. 6 niniejszej Umowy. Komitet ten może zaproponować zmiany niniejszej deklaracji, jeżeli uzna je za konieczne na podstawie doświadczeń Umawiających się Stron.

               WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI OKRESU 90 DNI W KAŻDYM OKRESIE 180-DNIOWYM, O KTÓRYM MOWA W ART. 4 NINIEJSZEJ UMOWY

               Umawiające się Strony uznają, że okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym, o którym mowa w art. 4 niniejszej Umowy, oznacza albo ciągły pobyt albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas trwania nie przekracza 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

               Pojęcie „każdy” oznacza stosowanie ruchomego 180-dniowego okresu odniesienia, zakładającego sprawdzenie wstecz, dla każdego dnia pobytu, ostatniego 180-dniowego okresu w celu ustalenia, czy wymóg dotyczący nieprzekroczenia 90 dni w każdym okresie 180-dniowym pozostaje spełniony. Oznacza to między innymi, że nieobecność przez nieprzerwany okres 90 dni umożliwia kolejny pobyt nieprzekraczający 90 dni.

               WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA INFORMOWANIA OBYWATELI O UMOWIE DOTYCZĄCEJ ZNIESIENIA WIZ

               Uznając znaczenie zasady przejrzystości dla obywateli Unii Europejskiej i obywateli Palau, Umawiające się Strony zgadzają się zapewnić rozpowszechnienie pełnych informacji o treści i skutkach umowy dotyczącej zniesienia wiz i związanych z nią kwestiach, takich jak warunki wjazdu.

               _________________

                     (1)
                  Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67.

                     (2)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1).


|

52010PC0664

/* COM/2010/0664 końcowy - NLE 2010/0323 */  Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony, rozszerzającego postanowienia Umowy o partnerstwie i współpracy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 15.11.2010KOM(2010) 664 wersja ostateczna2010/0323 (NLE)WniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony, rozszerzającego postanowienia Umowy o partnerstwie i współpracy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymiUZASADNIENIEUmowa o partnerstwie i współpracy (UPW) między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony weszła w życie w dniu 1 lipca 1999 r.Umowa ta zawiera postanowienie, zgodnie z którym postanowienia dotyczące handlu, mianowicie klauzula najwyższego uprzywilejowania (KNU) oraz zniesienie ograniczeń ilościowych, nie mają zastosowania do handlu wyrobami włókienniczymi, który regulowany jest odrębną umową dwustronną.Wymieniona umowa dwustronna, obowiązująca od dnia 1 stycznia 2000 r., wygasła w dniu 31 grudnia 2004 r. Chociaż w praktyce handel wyrobami włókienniczymi między UE a Uzbekistanem od dnia 1 stycznia 2005 r. nadal przebiega bez zakłóceń, należy zagwarantować pewność prawną.W dniu 9 czerwca 2010 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Uzbekistanu w celu wprowadzenia zmian do UPW, tak aby zagwarantować, że zasady mające zastosowanie do handlu innymi towarami są również oficjalnie rozszerzone na handel wyrobami włókienniczymi. Negocjacje te zostały pomyślnie zakończone, a Protokół zmieniający UPW poprzez uchylenie art. 16 i wszystkich odesłań do niego został parafowany w dniu 1 lipca 2010 r.Wprowadzono także pewne aktualizacje o charakterze technicznym. Polegały one na usunięciu art. 8 ust. 3 oraz załącznika I, pochodzących z okresu rozpadu ZSRR i wygasłych w 1998 r.Rada proszona jest o przyjęcie załączonego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie zawarcia Protokołu do UPW, który stanowi integralną część UPW. Składa się również oddzielny wniosek dotyczący podpisania Protokołu.2010/0323 (NLE)WniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony, rozszerzającego postanowienia Umowy o partnerstwie i współpracy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego[1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) W dniu 9 czerwca 2010 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Uzbekistanu w celu wprowadzenia zmian do Umowy o partnerstwie i współpracy (UPW) między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony, tak aby zagwarantować, że zasady mające zastosowanie do handlu innymi towarami są również oficjalnie rozszerzone na handel wyrobami włókienniczymi. Negocjacje te zostały pomyślnie zakończone, a Protokół zmieniający UPW poprzez uchylenie art. 16 i wszystkich odesłań do niego został parafowany w dniu 1 lipca 2010 r.(2) W ramach negocjacji uzgodniono, że obie strony podejmą się uporządkowania i usuną nieaktualne postanowienie oraz odnośny załącznik dotyczący postanowienia o charakterze technicznym, które wygasło w 1998 r.(3) Zgodnie z decyzją Rady […/…/…[2]] Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony zmieniający umowę w celu rozszerzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych, został podpisany w dniu [xx.xx.xxxx], z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.(4) Protokół powinien zostać zawarty,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym w imieniu Unii zatwierdza się Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy (UPW) między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony, rozszerzający postanowienia UPW na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych.[3]Artykuł 2Przewodniczący Rady w imieniu Unii Europejskiej dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 101 UPW.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.Sporządzono w BrukseliW imieniu RadyPrzewodniczącyPROTOKÓŁdo Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony, zmieniający postanowienia Umowy w celu ich rozszerzenia na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczychUNIA EUROPEJSKA,z jednej strony, orazREPUBLIKA UZBEKISTANU,z drugiej strony,na potrzeby niniejszego Protokołu zwane dalej „Stronami”,mając na uwadze, co następuje:(1) Umowa o partnerstwie i współpracy (UPW) między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony weszła w życie w dniu 1 lipca 1999 r.(2) Przeprowadzono negocjacje, aby zagwarantować, iż zasady zawarte w UPW, które mają zastosowanie do handlu innymi towarami, są również oficjalnie rozszerzone na handel wyrobami włókienniczymi.(3) Należy przyjąć odpowiednie zmiany do UPW,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony wprowadza się następujące zmiany:1. Skreśla się art. 8 ust. 3.2. W art. 11 skreśla się odesłania do art. 16.3. Skreśla się art. 16.4. Skreśla się załącznik I do umowy.Artykuł 2Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po powiadomieniu przez Unię Europejską lub Uzbekistan o zakończeniu krajowych procedur niezbędnych dla celów zatwierdzenia niniejszego Protokołu, w zależności od tego, które z nich dokona tego w drugiej kolejności.Artykuł 3Niniejszy Protokół stanowi integralną część Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony.Artykuł 4Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach urzędowych umawiających się Stron, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.Sporządzono w …,W imieniu Unii Europejskiej, | W imieniu Republiki Uzbekistanu |[1] Dz.U. C z […], s. […].[2] Patrz s. … niniejszego Dziennika Urzędowego.[3] Data wejścia w życie protokołu zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.


|

52011PC0443

Wniosek DECYZJA RADY zmieniająca decyzję 2002/546/WE w odniesieniu do okresu jej stosowania  /* KOM/2011/0443 wersja ostateczna - 2011/0192 (CNS) */

	UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKUPostanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) mające zastosowanie do najbardziej oddalonych regionów UE, których część stanowią Wyspy Kanaryjskie, zasadniczo nie dopuszczają żadnego zróżnicowania w opodatkowaniu między produktami lokalnymi a produktami pochodzącymi z Hiszpanii lub z innych państw członkowskich. W art. 349 TFUE (dawnym art. 299 ust. 2 Traktatu WE) przewidziano natomiast możliwość wprowadzenia środków szczególnych dla regionów najbardziej oddalonych ze względu na występowanie trwałych niedogodności, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną tych regionów.Decyzją Rady 2002/546/WE z dnia 20 czerwca 2002 r.[1] przyjętą na podstawie art. 299 ust. 2 Traktatu WE Hiszpania została upoważniona do stosowania do dnia 31 grudnia 2011 r. zwolnień lub obniżek podatku od dokowania (AIEM) w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych lokalnie na Wyspach Kanaryjskich. Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia lub obniżki podatku. W zależności od produktów różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 5, 15 lub 25 punktów procentowych.W decyzji 2002/546/WE podano przyczyny, które doprowadziły do przyjęcia środków szczególnych: oddalenie, zależność od surowców i energii, obowiązek tworzenia zapasów, mały rozmiar rynku lokalnego i słabo rozwinięta działalność eksportowa. Wszystkie te niedogodności powodują zwiększenie kosztów produkcji, a zatem kosztów wytworzenia produktów wytwarzanych lokalnie, które przy braku środków szczególnych byłyby mniej konkurencyjne w stosunku do produktów pochodzących z zewnątrz, nawet przy uwzględnieniu kosztów dostarczenia ich na Wyspy Kanaryjskie. Utrudniłoby to zatem utrzymanie produkcji lokalnej. Środki szczególne zawarte w decyzji 2002/546/WE zostały więc opracowane w celu wzmocnienia przemysłu lokalnego przez poprawę jego konkurencyjności.Światowy kryzys gospodarczy z 2009 r. i spowodowane przez niego ograniczenie liczby odbywanych podróży, miały poważne konsekwencje dla gospodarki Wysp Kanaryjskich, która w dużym stopniu zależy od przychodów z turystyki.Spadek liczby zatrudnionych w sektorze turystyki doprowadził do poważnego wzrostu stopy bezrobocia na Wyspach Kanaryjskich. Stopa bezrobocia, która w latach 2001-2007 utrzymywała się pomiędzy 10,4 % a 12 %, w 2008 r. wzrosła do 17,3 % a w 2009 r. do 26,2 %. Tego typu sytuacja potwierdza wysoki stopień zagrożenia gospodarki w znacznej mierze uzależnionej od turystyki oraz wskazuje na potrzebę dywersyfikacji działalności gospodarczej.W dniu 16 listopada 2010 r. Hiszpania złożyła do Komisji Europejskiej wniosek w sprawie przedłużenia o dwa lata okresu stosowania decyzji 2002/546/WE, tak aby data jej wygaśnięcia zbiegała się z datą wygaśnięcia wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na okres 2007-2013[2].Hiszpania złożyła również wniosek w sprawie przedłużenia o dwa lata okresu stosowania decyzji w sprawie pomocy państwa NN 22/2008, zgodnie z którą pomoc udzielona przez władze Hiszpanii w odniesieniu do AIEM jest zgodna ze wspólnym rynkiem. Komisja opracowała projekt decyzji w sprawie pomocy państwa N 544/2010 przedłużającej okres stosowania decyzji w sprawie pomocy państwa NN 22/2008, który czeka na przyjęcie i zapewnia spójność z niniejszym wnioskiem.Komisja oceniła wniosek w sprawie przedłużenia okresu stosowania decyzji 2002/546/WE w świetle informacji dotyczących skali niedogodności, z jakimi mają do czynienia Wyspy Kanaryjskie. Na podstawie dostępnych informacji Komisja uznała, że zasadne jest pozytywne rozpatrzenie wniosku.Po pierwsze Sprawozdanie Komisji dla Rady na temat stosowania szczególnych ustaleń dotyczących podatku AIEM obowiązującego na Wyspach Kanaryjskich, przyjęte w dniu 28 sierpnia 2008 r. potwierdziło zadowalające funkcjonowanie AIEM, które nie wymaga żadnych zmian w przepisach decyzji 2002/546/WE. W sprawozdaniu przesłanym razem z niniejszym wnioskiem w sprawie przedłużenia okresu stosowania decyzji 2002/546/WE potwierdzono również dalsze istnienie niedogodności.Po drugie, wymieniony wniosek ma na celu przedłużenie okresu stosowania jedynie o dwa lata.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓWWniosek władz Hiszpanii dotyczący przedłużenia okresu stosowania AIEM został przedstawiony w świetle postulatów wyrażonych przez zainteresowane sektory gospodarki.Komisja nie przeprowadziła oceny skutków.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKUKrótki opis proponowanych działańPrzedłużenie okresu stosowania decyzji 2002/546/WE, która upoważnia Hiszpanię do stosowania zwolnień lub obniżek podatku od dokowania, znanego jako AIEM, w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych lokalnie na Wyspach Kanaryjskich.Podstawa prawnaArtykuł 349 TFUE.Zasada pomocniczościJedynie Rada jest uprawniona do podjęcia, na podstawie art. 349 TFUE, środków szczególnych na rzecz regionów najbardziej oddalonych w celu dostosowania stosowania traktatów w odniesieniu do tych regionów, w tym wspólnej polityki w poszczególnych obszarach, z powodu występowania trwałych niedogodności, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną regionów najbardziej oddalonych.W związku z powyższym niniejszy wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości.Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:Jego celem jest przedłużenie okresu stosowania decyzji 2004/162/WE o dwa lata, tak aby zbiegał się on z okresem stosowania wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej, które obowiązują w latach 2007-2013.W Sprawozdaniu Komisji dla Rady na temat stosowania szczególnych ustaleń dotyczących podatku AIEM obowiązującego na Wyspach Kanaryjskich potwierdzono zadowalające funkcjonowanie AIEM, niewymagające żadnych zmian w postanowieniach decyzji 2002/546/WE.Jakiekolwiek dalsze przedłużenie zostanie udzielone jedynie na podstawie nowej analizy obejmującej poszczególne produkty.Wybór instrumentówProponowany instrument: decyzja Rady.Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów:Zmieniany tekst sam jest decyzją Rady przyjętą na tej samej podstawie prawnej (wówczas art. 299 ust. 2 Traktatu WE).WPŁYW NA BUDŻETWniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii Europejskiej.2011/0192 (CNS)WniosekDECYZJA RADYzmieniająca decyzję 2002/546/WE w odniesieniu do okresu jej stosowaniaRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[3],po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Decyzją Rady 2002/546/WE z dnia 20 czerwca 2002 r. przyjętą na podstawie art. 299 ust. 2 Traktatu WE Hiszpania została upoważniona do stosowania do dnia 31 grudnia 2011 r. zwolnień lub obniżek podatku od dokowania (AIEM) w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych lokalnie na Wyspach Kanaryjskich. Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia lub obniżki podatku. W zależności od produktów różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 5, 15 lub 25 punktów procentowych.2.  Zasadne wydaje się przedłużenie okresu stosowania decyzji 2002/546/WE o dwa lata, ponieważ podstawowe przyczyny dla których udzielono zezwolenia mocą tej decyzji pozostają niezmienione. W Sprawozdaniu Komisji dla Rady na temat stosowania szczególnych ustaleń dotyczących podatku AIEM obowiązującego na Wyspach Kanaryjskich[5] potwierdzono zadowalające funkcjonowanie AIEM, niewymagające żadnych zmian w postanowieniach decyzji 2002/546/WE.3.  Ponadto, w sprawozdaniu przesłanym przez władze Hiszpanii potwierdzono dalsze istnienie niedogodności, które stały się przyczyną wyrażenia zgody na objęcie zwolnieniem lub częściowym obniżeniem podatku AIEM w odniesieniu do produktów wytwarzanych lokalnie na Wyspach Kanaryjskich,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W artykule 1 decyzji 2002/546/WE datę 31 grudnia 2011 r. zastępuje się datą 31 grudnia 2013 r.Artykuł 2Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii.Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 179 z 9.7.2002, s. 22-27.[2] Dz.U. C 54 z 4.3.2006, s. 13.[3] Dz.U. C […] z […], s. […].[4] Dz.U. C […] z […], s. […].[5] COM(2008) 528.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.4.2016
            COM(2016) 232 final
            2016/0122(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               UZASADNIENIE

               Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony (zwany dalej „Układem”), został podpisany w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2001 r. Układ wszedł w życie dnia 1 czerwca 2004 r.

               Zgodnie z Aktem przystąpienia Republika Chorwacji zobowiązuje się przystąpić do umów międzynarodowych podpisanych lub zawartych przez Unię Europejską i jej państwa członkowskie poprzez zawarcie protokołu do tych umów.

               Załączony wniosek stanowi instrument prawny umożliwiający podpisanie i tymczasowe stosowanie protokołu do Układu w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

               Jeśli chodzi o reguły pochodzenia, UE i Arabska Republika Egiptu uzgodniły, decyzją nr 1/2015 Rady Stowarzyszenia UE-Egipt z dnia 21 września 2015 r.
                  1
               , że nowy protokół 4 do Układu będzie musiał zawierać odniesienie do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, która ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy Unią Europejską, Egiptem i innymi Umawiającymi się Stronami od dnia 1 lutego 2016 r. W związku z tym art. 3 (Reguły pochodzenia) protokołu załączonego do niniejszej decyzji będzie obejmować jedynie okres od przystąpienia Republiki Chorwacji do UE do wejścia w życie decyzji nr 1/2015.

               Decyzją z dnia 14 września 2012 r.
                  2
                Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z zainteresowanymi państwami trzecimi w celu zawarcia odnośnych protokołów. Negocjacje z Arabską Republiką Egiptu zakończono pomyślnie dnia 29 października 2015 r.

               Proponowanym Protokołem włącza się Republikę Chorwacji jako Umawiającą się Stronę do Układu i zobowiązuje Unię do przedstawienia autentycznej wersji Układu w języku chorwackim.

               Komisja uznaje wyniki negocjacji za satysfakcjonujące i zwraca się do Rady z wnioskiem o przyjęcie załączonej decyzji w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu.

               2016/0122 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217, w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony
                  3
               , („Układ”) został podpisany dnia 25 czerwca 2001 r. Układ wszedł w życie dnia 1 czerwca 2004 r.

               (2)Republika Chorwacji stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r.

               (3)Na mocy art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji włączenie tego państwa członkowskiego do Układu uzgadnia się poprzez zawarcie protokołu do Układu („Protokół”). Do tego przystąpienia zastosowanie ma procedura uproszczona, zgodnie z którą protokół zawierany jest przez Radę, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, oraz przez dane państwo trzecie.

               (4)W dniu 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z zainteresowanymi państwami trzecimi z uwagi na przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii. Negocjacje z Arabską Republiką Egiptu zakończono pomyślnie parafowaniem Protokołu w Brukseli dnia 29 października 2015 r.

               (5)Należy zatem podpisać Protokół w imieniu Unii i jej państw członkowskich, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (6)Protokół należy stosować tymczasowo do czasu jego wejścia w życie zgodnie z jego art. 8 ust. 3,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, podpisanie, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jego zawarcia.

               Tekst Protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument pełnomocnictwa do podpisania Protokołu, z zastrzeżeniem jego zawarcia, dla osoby/osób wskazanej/wskazanych przez negocjatora Protokołu.

               Artykuł 3

               Protokół stosuje się tymczasowo, ze skutkiem od dnia 1 lipca 2013 r., zgodnie z jego art. 8 ust. 3, do czasu jego wejścia w życie.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] r.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 334 z 22.12.2015, s. 62.

                     (2)
                  Decyzja Rady upoważniająca do rozpoczęcia negocjacji w celu dostosowania umów podpisanych lub zawartych przez Unię Europejską lub Unię Europejską i jej państwa członkowskie z państwem trzecim lub państwami trzecimi bądź z organizacją międzynarodową lub organizacjami międzynarodowymi, z uwagi na przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (dokument Rady 13351/12 LIMITED).

                     (3)
                  Dz.U. L 304 z 30.9.2004, s. 39.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 26.4.2016
            COM(2016) 232 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               PROTOKÓŁ

                  do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

               KRÓLESTWO BELGII,

               REPUBLIKA BUŁGARII,

               REPUBLIKA CZESKA,

               KRÓLESTWO DANII,

               REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

               REPUBLIKA ESTOŃSKA,

               IRLANDIA,

               REPUBLIKA GRECKA,

               KRÓLESTWO HISZPANII,

               REPUBLIKA FRANCUSKA,

               REPUBLIKA CHORWACJI,

               REPUBLIKA WŁOSKA,

               REPUBLIKA CYPRYJSKA,

               REPUBLIKA ŁOTEWSKA,

               REPUBLIKA LITEWSKA,

               WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,

               WĘGRY,

               REPUBLIKA MALTY,

               KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

               REPUBLIKA AUSTRII,

               RZECZPOSPOLITA POLSKA,

               REPUBLIKA PORTUGALSKA,

               RUMUNIA,

               REPUBLIKA SŁOWENII,

               REPUBLIKA SŁOWACKA,

               REPUBLIKA FINLANDII,

               KRÓLESTWO SZWECJI,

               ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

               Umawiające się Strony Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zwane dalej „państwami członkowskimi”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej,

               oraz

               UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”,

               z jednej strony,

               oraz

               ARABSKA REPUBLIKA EGIPTU, zwana dalej „Egiptem”,

               z drugiej strony,

               na potrzeby niniejszego Protokołu łącznie zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, zwany dalej „Układem”, został podpisany w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2001 r. i wszedł w życie dnia 1 czerwca 2004 r.

               (2)Traktat dotyczący przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, zwany dalej „Traktatem o przystąpieniu”, został podpisany w Brukseli dnia 9 grudnia 2011 r. i wszedł w życie dnia 1 lipca 2013 r.

               (3)Na mocy art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji włączenie tego państwa członkowskiego do Układu uzgadnia się poprzez zawarcie protokołu do Układu.

               (4)Na mocy art. 21 ust. 2 Układu eurośródziemnomorskiego przeprowadzono konsultacje w celu zagwarantowania, że uwzględnione zostaną obustronne interesy Unii i Egiptu,

               UZGODNIŁY, co następuje:

               Artykuł 1

               Republika Chorwacji staje się niniejszym stroną Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, oraz odpowiednio uwzględnia i przyjmuje, tak samo jak pozostałe państwa członkowskie Unii, teksty Układu, a także wspólne deklaracje, deklaracje i wymiany listów.

               ROZDZIAŁ I

               Zmiany w tekście Układu eurośródziemnomorskiego, w szczególności w załącznikach i protokołach do niego

               Artykuł 2

               Produkty rolne, przetworzone produkty rolne i produkty rybołówstwa

               Tabela załączona do protokołu 1 do Układu eurośródziemnomorskiego zostaje zastąpiona tabelą zawartą w załączniku do niniejszego Protokołu.

               Artykuł 3

               Reguły pochodzenia

               Na okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 stycznia 2016 r. w protokole 4 wprowadza się następujące zmiany:

               1. Załącznik IVa otrzymuje brzmienie:

               „ZAŁĄCZNIK IVA

               TEKST DEKLARACJI NA FAKTURZE

               Deklaracja na fakturze, której tekst znajduje się poniżej, powinna być sporządzona zgodnie z przypisami pod tekstem. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.

               Wersja w języku bułgarskim

               Износителят на продуктите, обхванати от този документ (митническо разрешение № … (
                  1
               ) декларира, че освен където е отбелязано друго, тези продукти са с … преференциален произход (
                  2
               ).

               Wersja w języku hiszpańskim

               El exportador de los productos incluidos en el presente documento [autorización aduanera no …(1)] declara que, salvo indicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen preferencial…(2).

               Wersja w języku czeskim

               Vývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (číslo povolení … (1)) prohlašuje, že kromě zřetelně označených mají tyto výrobky preferenční původ v … (2).

               Wersja w języku duńskim

               Eksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (toldmyndighedernes tilladelse nr. … (1)), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har præferenceoprindelse i … (2).

               Wersja w języku niemieckim

               Der Ausführer (Ermächtigter Ausführer; Bewilligungs-Nr. … (1)) der Waren, auf die sich dieses Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anders angegeben, präferenzbegünstigte … (2) Ursprungswaren sind.

               Wersja w języku estońskim

               Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr … (1)) deklareerib, et need tooted on … (2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul, kui on selgelt näidatud teisiti.

               Wersja w języku greckim

               Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο [άδεια τελωνείου υπ’ αριθ. … (1)] δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής … (2).

               Wersja w języku angielskim

               The exporter of the products covered by this document (customs authorisation No … (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of … (2) preferential origin.

               Wersja w języku francuskim

               L’exportateur des produits couverts par le présent document [autorisation douanière no … (
                  3
               )] déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l’origine préférentielle … (
                  4
               ).

               Wersja w języku chorwackim

               Izvoznik proizvoda obuhvaćenih ovom ispravom (carinsko ovlaštenje br. …(1)) izjavljuje da su, osim ako je drukčije izričito navedeno, ovi proizvodi .... (2) preferencijalnog podrijetla.

               Wersja w języku włoskim

               L’esportatore delle merci contemplate nel presente documento [autorizzazione doganale n. … (1)] dichiarache, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale … (2).

               Wersja w języku łotewskim

               Eksportētājs produktiem, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas pilnvara Nr. … (1)), deklarē, ka, izņemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir priekšrocību izcelsme no … (2).

               Wersja w języku litewskim

               Šiame dokumente išvardintų prekių eksportuotojas (muitinės liudijimo Nr … (1)) deklaruoja, kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra … (2) preferencinės kilmės prekės.

               Wersja w języku węgierskim

               A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: … (1)) kijelentem, hogy eltérő egyértelmű jelzés hianyában az áruk preferenciális … (2) származásúak.

               Wersja w języku maltańskim

               L-esportatur tal-prodotti koperti b’dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana nru. … (
                  5
               )) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b’mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta’ oriġini preferenzjali … (
                  6
               ).

               Wersja w języku niderlandzkim

               De exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr. … (1)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van preferentiële …oorsprong zijn (2).

               Wersja w języku polskim

               Eksporter produktów objętych tym dokumentem (upoważnienie władz celnych nr … (1)) deklaruje, że z wyjątkiem gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają … (2) preferencyjne pochodzenie.

               Wersja w języku portugalskim

               O exportador dos produtos cobertos pelo presente documento [autorização aduaneira n.o … (1)], declara que, salvo expressamente indicado em contrário, estes produtos são de origem preferencial … (2).

               Wersja w języku rumuńskim

               Exportatorul produselor ce fac obiectul acestui document [autorizația vamală nr. … (1)] declară că, exceptând cazul în care în mod expres este indicat altfel, aceste produse sunt de origine preferențială … (2).

               Wersja w języku słoweńskim

               Izvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (pooblastilo carinskih organov št. … (1)) izjavlja, da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno … (2) poreklo.

               Wersja w języku słowackim

               Vývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente [číslo povolenia … (1)] vyhlasuje, že okrem zreteľne označených, majú tieto výrobky preferenčný pôvod v … (2).

               Wersja w języku fińskim

               Tässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (tullin lupa nro … (
                  7
               )) ilmoittaa, että nämä tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja … (
                  8
               ) alkuperätuotteita.

               Wersja w języku szwedzkim

               Exportören av de varor som omfattas av detta dokument (tullmyndighetens tillstånd nr … (1)) försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, har förmånsberättigande … ursprung (2).

               Wersja w języku arabskim

               ............................................................................................................................(
                  9
               ).
               (Miejscowość i data)

               .....................................................................................................................................
               (Podpis eksportera; oraz czytelnie imię i nazwisko osoby podpisującej deklarację).”.

               2. Załącznik IVb otrzymuje brzmienie:

               „ZAŁĄCZNIK IVB

               Tekst deklaracji EUR-MED na fakturze

               Deklaracja na fakturze EUR-MED, której tekst podano poniżej, musi być sporządzona zgodnie z przypisami. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.

               Wersja w języku bułgarskim

               Износителят на продуктите, обхванати от този документ (митническо разрешение № ... (
                  10
               )) декларира, че освен където ясно е отбелязано друго, тези продукти са с ... преференциален произход (
                  11
               ).

               — cumulation applied with ...... (name of the country/countries)

               — no cumulation applied (
                  12
               )

               Wersja w języku hiszpańskim

               El exportador de los productos incluidos en el presente documento [autorización aduanera no ... (1)] declara que, salvo indicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen preferencial ... (2).

               - cumulation applied with ........( name of the country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku czeskim

               Vývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (číslo povolení ... (1)) prohlašuje, že kromě zřetelně označených, mají tyto výrobky preferenční původ v ... (2).

               - cumulation applied with ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku duńskim

               Eksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (toldmyndighedernes tilladelse nr.... (1)), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har præferenceoprindelse i ... (2).

               - cumulation applied with ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku niemieckim

               Der Ausführer (Ermächtigter Ausführer; Bewilligungs-Nr. ... (1)) der Waren, auf die sich dieses Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anderes angegeben, präferenzbegünstigte ... (2) Ursprungswaren sind.

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku estońskim

               Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr. ... (
                  13
               )) deklareerib, et need tooted on ... (
                  14
               ) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul kui on selgelt näidatud teisiti.

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (
                  15
               )

               Wersja w języku greckim

               Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο (άδεια τελωνείου υπ'αριθ. ... (1)) δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής ... (2).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku angielskim

               The exporter of the products covered by this document (customs authorization No ... (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of ... (2) preferential origin.

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku francuskim

               L'exportateur des produits couverts par le présent document (autorisation douanière no ... (
                  16
               )) déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l'origine préférentielle ... (
                  17
               )).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (
                  18
               )

               Wersja w języku chorwackim

               Izvoznik proizvoda obuhvaćenih ovom ispravom (carinsko ovlaštenje br. …(1)) izjavljuje da su, osim ako je to drugačije izričito navedeno, ovi proizvodi ... (2) preferencijalnog podrijetla.

               — cumulation applied with ........................................... (name of the country/countries)

               — no cumulation applied (3)

               Wersja w języku włoskim

               L'esportatore delle merci contemplate nel presente documento (autorizzazione doganale n. ... (1)) dichiara che, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale ... (2).

               - cumulation applied with ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku łotewskim

               Eksportētājs produktiem, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas pilnvara Nr. ... (
                  19
               )), deklarē, ka, izņemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir priekšrocību izcelsme no ... (
                  20
               ).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (
                  21
               )

               Wersja w języku litewskim

               Šiame dokumente išvardytų prekių eksportuotojas (muitinės liudijimo Nr ... (1)) deklaruoja, kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra ... (2) preferencinės kilmės prekės.

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku węgierskim

               A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: ... (1)) kijelentem, hogy eltérő jelzés hianyában az áruk kedvezményes ... (2) származásúak.

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku maltańskim

               L-esportatur tal-prodotti koperti b'dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana nru. ... (1)) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b'mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta' oriġini preferenzjali ... (2).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku niderlandzkim

               De exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr. ... (1)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van preferentiële ... oorsprong zijn (2).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku polskim

               Eksporter produktów objętych tym dokumentem (upoważnienie władz celnych nr ... (
                  22
               )) deklaruje, że z wyjątkiem gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają ... (
                  23
               ) preferencyjne pochodzenie.

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (
                  24
               )

               Wersja w języku portugalskim

               O exportador dos produtos cobertos pelo presente documento (autorização aduaneira no. ... (1)) declara que, salvo expressamente indicado em contrário, estes produtos são de origem preferencial ... (2).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku rumuńskim

               Exportatorul produselor ce fac obiectul acestui document (autorizația vamală nr. ... (1)) declară că, exceptând cazul în care în mod expres este indicat altfel, aceste produse sunt de origine preferențială ... (2).

               — cumulation applied with ....... (name of the country/countries)

               — no cumulation applied (3)

               Wersja w języku słoweńskim

               Izvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (pooblastilo carinskih organov št .(1)..) izjavlja, da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno ... (2) poreklo.

               - cumulation applied with .......( name of the country/countries).

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku słowackim

               Vývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente (číslo povolenia ... (1)) vyhlasuje, že okrem zreteľne označených, majú tieto výrobky preferenčný pôvod v ... (2).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku fińskim

               Tässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (tullin lupa n:o ... (
                  25
               )) ilmoittaa, että nämä tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja ... alkuperätuotteita (
                  26
               ).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (
                  27
               )

               Wersja w języku szwedzkim

               Exportören av de varor som omfattas av detta dokument (tullmyndighetens tillstånd nr. ... (
                  28
               )) försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, har förmånsberättigande ... ursprung (
                  29
               ).

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (3)

               Wersja w języku arabskim

               - cumulation applied with  ........(name of country/countries)

               - no cumulation applied (
                  30
               )

               .................................................................................................................................(
                  31
               )
               (Miejscowość i data)

               .....................................................................................................................................

               (Podpis eksportera; oraz czytelnie imię i nazwisko osoby podpisującej deklarację).”.

               ROZDZIAŁ II

               Przepisy przejściowe

               Artykuł 4

               Towary w tranzycie

               1. Postanowienia Układu można stosować do towarów wywożonych z Egiptu do Chorwacji lub z Chorwacji do Egiptu, które spełniają kryteria określone w protokole 4 do Układu oraz które w dniu przystąpienia Chorwacji znajdują się w drodze, są czasowo składowane bądź znajdują się w składzie celnym lub w wolnym obszarze celnym na terytorium Egiptu lub Chorwacji.

               2. W takich przypadkach można zezwolić na preferencyjne traktowanie pod warunkiem przedłożenia organom celnym państwa przywozu, w terminie czterech miesięcy od daty przystąpienia Chorwacji, dowodu pochodzenia wystawionego z mocą wsteczną przez organy celne kraju wywozu.

               ROZDZIAŁ III

               Przepisy końcowe i ogólne

               Artykuł 5

               Arabska Republika Egiptu zobowiązuje się w związku z przedmiotowym rozszerzeniem Unii nie wnosić żadnych roszczeń, wniosków lub skarg ani nie wprowadzać zmian i nie odwoływać żadnych koncesji na podstawie art. XXIV.6 i art. XXVIII GATT 1994.

               Artykuł 6

               W odpowiednim czasie po parafowaniu niniejszego Protokołu Unia przekazuje państwom członkowskim oraz Arabskiej Republice Egiptu chorwacką wersję językową Układu. Z zastrzeżeniem wejścia w życie niniejszego Protokołu wersja językowa, o której mowa w zdaniu pierwszym niniejszego artykułu, staje się na równi autentyczna co wersje Układu w języku angielskim, arabskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim.

               Artykuł 7

               Niniejszy Protokół i załącznik do niego stanowią integralną część Układu.

               Artykuł 8

               1.
                     Niniejszy Protokół zostaje zatwierdzony przez Unię Europejską, przez Radę Unii Europejskiej w imieniu państw członkowskich oraz przez Egipt zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami. Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu. Akty zatwierdzenia składa się w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.

               2.
                     Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym wszystkie Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu.

               3.
                     Do czasu wejścia w życie Protokół jest stosowany tymczasowo z mocą od dnia 1 lipca 2013 r.

               Artykuł 9

               Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, arabskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

               W DOWÓD CZEGO niżej podpisani Pełnomocnicy, należycie w tym celu umocowani, podpisali niniejszy Protokół.

               Sporządzono w […] dnia […] r.

               W imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich

               W imieniu Arabskiej Republiki Egiptu

               Załącznik

               Produkty rolne, przetworzone produkty rolne i produkty rybołówstwa

               ZMIANY DO PROTOKOŁU 1 DOTYCZĄCE POSTANOWIEŃ MAJĄCYCH ZASTOSOWANIE DO PRZYWOZU DO UNII EUROPEJSKIEJ PRODUKTÓW ROLNYCH, PRZETWORZONYCH PRODUKTÓW ROLNYCH I PRODUKTÓW RYBOŁÓWSTWA POCHODZĄCYCH Z EGIPTU

               Koncesje, o których mowa w niniejszym załączniku, zastąpią, w przypadku produktów w poddziale 0810 10 00, koncesje stosowane obecnie w ramach Układu o stowarzyszeniu (Protokół 1). W odniesieniu do wszystkich produktów niewymienionych w niniejszym załączniku obowiązujące koncesje stosuje się bez zmian.

                        Kod

                        CN

                        Opis

                        Obniżka cła KNU (%)

                        Kontyngent taryfowy

                        (tony wagi netto)

                        Obniżka cła poza kontyngentem taryfowym (%)

                        Postanowienia szczegółowe

                        0810 10 00

                        Truskawki, świeże, od 1 października do 30 kwietnia

                        100 %

                        10 000

                        -

                        100 %

                        94

                        -

                        Postanowienia szczegółowe w protokole 1 pkt 5 nie mają zastosowania.

                     (1)

                        Jeżeli deklaracja na fakturze jest sporządzona przez zatwierdzonego eksportera w rozumieniu art. 23 Protokołu, w tym miejscu należy umieścić numer upoważnienia zatwierdzonego eksportera. Jeśli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć słowa w nawiasie lub pozostawić to miejsce niewypełnione.

                     (2)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja na fakturze odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art. 38 Protokołu, eksporter musi wyraźnie wskazać je w dokumencie, w którym sporządzana jest deklaracja, poprzez wpisanie symbolu „CM”.

                     (3)

                        Jeżeli deklaracja na fakturze jest sporządzona przez zatwierdzonego eksportera w rozumieniu art. 23 Protokołu, w tym miejscu należy umieścić numer upoważnienia zatwierdzonego eksportera. Jeśli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć słowa w nawiasie lub pozostawić to miejsce niewypełnione.

                     (4)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja na fakturze odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art. 38 Protokołu, eksporter musi wyraźnie wskazać je w dokumencie, w którym sporządzana jest deklaracja, poprzez wpisanie symbolu „CM”.

                     (5)

                        Jeżeli deklaracja na fakturze jest sporządzona przez zatwierdzonego eksportera w rozumieniu art. 23 Protokołu, w tym miejscu należy umieścić numer upoważnienia zatwierdzonego eksportera. Jeśli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć słowa w nawiasie lub pozostawić to miejsce niewypełnione.

                     (6)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja na fakturze odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art. 38 Protokołu, eksporter musi wyraźnie wskazać je w dokumencie, w którym sporządzana jest deklaracja, poprzez wpisanie symbolu „CM”.

                     (7)

                        Jeżeli deklaracja na fakturze jest sporządzona przez zatwierdzonego eksportera w rozumieniu art. 23 Protokołu, w tym miejscu należy umieścić numer upoważnienia zatwierdzonego eksportera. Jeśli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć słowa w nawiasie lub pozostawić to miejsce niewypełnione.

                     (8)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja na fakturze odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art. 38 Protokołu, eksporter musi wyraźnie wskazać je w dokumencie, w którym sporządzana jest deklaracja, poprzez wpisanie symbolu „CM”.

                     (9)

                        Wpisy te mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

                     (10)

                        Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce.

                     (11)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (12)

                        Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

                     (13)

                        Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce.

                     (14)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (15)

                        Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

                     (16)
                  Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce.

                     (17)
                  Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (18)
                  Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

                     (19)

                        Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce.

                     (20)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (21)

                        Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

                     (22)

                        Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce.

                     (23)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (24)

                        Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

                     (25)

                        Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce.

                     (26)

                        Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (27)
                  Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

                     (28)
                  Jeżeli deklaracja pochodzenia jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, w tym miejscu należy wpisać numer jego upoważnienia. Jeżeli deklaracja pochodzenia nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć wyrazy w nawiasach lub zostawić puste miejsce

                     (29)
                  Należy wskazać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja pochodzenia w pełni lub w części odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi zaznaczyć je wyraźnie na dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja, wpisując symbol „CM”.

                     (30)
                  Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne

                     (31)

                        Wpisy te mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.