Ważna informacja prawna

|

52006PC0509

Wniosek dotyczący decyzji Rady dotycząca tymczasowego zakazu stosowania i sprzedaży w Austrii zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy (Zea mays L. linii MON 810) zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)  /* COM/2006/0509 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 9.10.2006KOM(2006) 509 wersja ostatecznaWniosek dotyczącyDECYZJI RADYdotycząca tymczasowego zakazu stosowania i sprzedaży w Austrii zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy (Zea mays L. linii MON 810) zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1. Decyzją Komisji zatwierdzono na mocy części C dyrektywy 90/220/EWG wprowadzenie do obrotu genetycznie zmodyfikowanej odmiany Zea mays L linii MON 810, a władze francuskie wyraziły zgodę na wprowadzenie tego organizmu zmodyfikowanego genetycznie (GMO).2. Zgodnie z art. 16 (klauzula ochronna) dyrektywy 90/220/EWG, Austria poinformowała Komisję o swojej decyzji dotyczącej tymczasowego zakazu stosowania, lub ograniczenia wprowadzania do obrotu Zea mays L linii MON 810 oraz uzasadniła swoją decyzję.3. Skonsultowano się z Komitetem Naukowym ds. Roślin, który stwierdził, iż przedłożone przez Austrię informacje nie zawierały nowych istotnych dowodów naukowych, które nie zostałyby wzięte pod uwagę podczas pierwotnej oceny zagrożenia tych organizmów zmodyfikowanych genetycznie, oraz które wymagałyby dokonania ponownego przeglądu pierwotnej opinii naukowej w sprawie bezpieczeństwa Zea mays L linii MON 810.4. Dyrektywa 90/220/EWG została uchylona dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie[1].5. W styczniu 2004 r. Komisja poprosiła Austrię o ponowne rozpatrzenie swojej klauzuli ochronnej w świetle nowych ram prawnych oraz o dokonanie, stosownie do potrzeb, ponownego zgłoszenia zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE.6. Zgodnie z art. 23 dyrektywy 2001/18/WE Austria przedłożyła Komisji dodatkowe informacje na poparcie klauzuli ochronnej w jej obecnej formie.7. Zgodnie z art. 23 dyrektywy 2001/18/WE, Komisja jest zobowiązana podjąć decyzje zgodnie z procedurami określonymi w art. 30 ust. 2 tejże dyrektywy, do której zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.8. Zgodnie z art. 28 ust. 1 dyrektywy 2001/18/WE zasięgnięto opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), powołanego na mocy rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady[2] zgodnie z którym zastąpił on właściwe komitety naukowe; w swojej opinii z dnia 8 lipca 2004 r[3].urząd stwierdził, iż informacje przedłożone przez Austrię nie stanowiły nowych dowodów naukowych, które unieważniałyby ocenę ryzyka dla środowiska naturalnego Zea mays L linii MON 810 i uzasadniałyby zakaz jakim objęto w Austrii ten genetycznie zmodyfikowany organizm.9. Zgodnie z art. 5 ust. 2 decyzji Rady 1999/468/WE, projekt decyzji Komisji zwracający się do Austrii o uchylenie swojej krajowej klauzuli ochronnej został zatem przedłożony do zaopiniowania komitetowi powołanemu na mocy art. 30 dyrektywy 2001/18/WE.10. W dniu 29 listopada 2004 r. skonsultowano się z komitetem, który nie wydał żadnej opinii w sprawie klauzuli ochronnej, co oznacza, że zgodnie z art. 5 ust. 4 decyzji Rady 1999/468/WE Komisja niezwłocznie przedłoży Radzie wniosek dotyczący środków, które należy podjąć i powiadomi o tym Parlament Europejski.11. W dniu 24 czerwca 2005 r. zgodnie z art. 5 ust. 6 decyzji Rady 1999/468/WE Rada ds. Środowiska stanowiąc większością kwalifikowaną wyraziła sprzeciw wobec wniosku wymagającego od Austrii uchylenia swojej klauzuli ochronnej, w związku z czym Komisja ponownie rozpatrzy swoje wnioski.12. W swoim oświadczeniu Rada stwierdziła, że „nadal pozostaje margines niepewności dotyczącej krajowych środków ochronnych na rynku genetycznie zmodyfikowanych odmian kukurydzy […] MON 810” i wezwała Komisję do „gromadzenia dalszych danych na temat wyżej wymienionych organizmów zmodyfikowanych genetycznie i dokonania dalszej oceny, czy środki podjęte przez [Austrię] mające na celu zawieszenie [ich] wprowadzania do obrotu, stosowane jako tymczasowy środek ostrożności, [są] uzasadnione i czy zezwolenie na wprowadzenie do obrotu [takich] organizmów nadal spełnia wymogi bezpieczeństwa zawarte w dyrektywie 2001/18/WE”.13. W listopadzie 2005 r. skonsultowano się z EFSA, aby określiła, czy istnieją jakiekolwiek podstawy naukowe, aby sądzić, że dalsze wprowadzanie do obrotu Zea mays L. linii MON 810 na warunkach, na których udzielono zgody, mogłoby wpłynąć negatywnie na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko, oraz aby uczyniła to uwzględniając w szczególności wszelkie informacje naukowe, nowe względem poprzednich opinii naukowych określających bezpieczeństwo tego organizmu zmodyfikowanego genetycznie.14. W swojej opinii z dnia 29 marca 2006 r. (opublikowanej dnia 11 kwietnia 2006 r.)[4] EFSA uznała, po zbadaniu informacji przedłożonych przez Austrię, iż obecnie dostępne dowody naukowe nie podtrzymują argumentów przedstawionych przez Austrię oraz stwierdziła, że nie ma żadnego powodu by sądzić, iż dalsze wprowadzanie do obrotu Zea mays L. linii MON 810, na warunkach, na których udzielono zgody, może mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko.15. Zgodnie z art. 5 ust. 6 decyzji Rady 1999/468/WE Komisja może zatem przedłożyć Radzie zmieniony wniosek, ponownie przedłożyć te same wnioski lub przedstawić projekt aktu prawnego na podstawie Traktatu.16. Uwzględniwszy oświadczenie Rady z dnia 20 czerwca 2005 r. oraz po ponownej konsultacji z EFSA, okazuje się, że po raz trzeci ocena naukowa w sprawie Zea mays L linii MON 810 potwierdza, że jest mało prawdopodobne, aby produkt ten miał negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub środowisko. Komisja uważa zatem, że wniosek nie powinien zostać zmieniony i ponownie przedstawia Radzie wniosek zgodnie z art. 5 ust. 6 decyzji Rady 1999/468/WE.Wniosek dotyczącyDECYZJI RADYdotycząca tymczasowego zakazu stosowania i sprzedaży w Austrii zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy ( Zea mays L. linii MON 810) zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającą dyrektywę Rady 90/220/EWG[5], w szczególności jej art. 23 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Decyzją Komisji 98/294/WE z dnia 22 kwietnia 1998 r. dotyczącą wprowadzenia do obrotu genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy ( Zea mays L. linii MON 810) zgodnie z dyrektywą Rady 90/220/EWG[6] postanowiono, że udziela się zgody na wprowadzenie do obrotu tego produktu.(2) W dniu 3 sierpnia 1998 r. władze francuskie wyraziły taką zgodę.(3) Zgodnie z art. 35 ust. 1 dyrektywy 2001/18/WE, która zastąpiła dyrektywę 90/220/EWG[7], procedury, które w odniesieniu do zgłoszeń dotyczących wprowadzenia do obrotu organizmów zmodyfikowanych genetycznie nie zostały zakończone do dnia 17 października 2002 r., podlegają dyrektywie 2001/18/WE.(4) W dniu 2 czerwca 1999 r. Austria poinformowała Komisję o swojej decyzji dotyczącej tymczasowego zakazu stosowania i sprzedaży Zea mays L linii MON 810 i zgodnie z art. 16 ust. 1 dyrektywy 90/220/EWG uzasadniła swoją decyzję.(5) W dniu 24 września 1999 r. Komitet Naukowy ds. Roślin stwierdził, iż przedłożone przez Austrię informacje nie zawierały nowych istotnych dowodów naukowych, które nie zostałyby wzięte pod uwagę podczas pierwotnej oceny dokumentacji i w związku z tym nie stanowią podstawy do przeprowadzenia przeglądu pierwotnej opinii Komitetu w sprawie tego produktu.(6) W dniu 9 stycznia 2004 r., jak również w dniach 9 i 17 lutego 2004 r. Austria przedłożyła Komisji dodatkowe informacje w celu wsparcia krajowych środków dotyczących kukurydzy linii MON 810.(7) Zgodnie z art. 28 ust. 1 dyrektywy 2001/18/WE Komisja zasięgnęła opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), powołanego na mocy rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady[8], zgodnie z którym zastąpił on właściwe komitety naukowe.(8) W dniu 8 lipca 2004 r[9]. EFSA uznała, iż informacje przedłożone przez Austrię nie zawierały nowych dowodów naukowych, wystarczających do unieważnienia oceny ryzyka dla środowiska naturalnego kukurydzy linii MON 810, uzasadniających zakaz stosowania i sprzedaży tego produktu w Austrii.(9) Ponieważ w tych okolicznościach nie było powodu, by twierdzić, że produkt ten stanowi ryzyko dla zdrowia ludzkiego i środowiska, w dniu 29 listopada 2004 r. Komisja przedłożyła projekt decyzji wymagający od Austrii uchylenia swojej tymczasowej klauzuli ochronnej, do rozpatrzenia przez komitet ustanowiony na podstawie art. 30 dyrektywy 2001/18/WE, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 30 ust. 2 wymienionej dyrektywy.(10) Jednakże Komitet ten nie wydał opinii i zgodnie z art. 5 ust. 4 decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[10], Komisja przedłożyła Radzie wniosek dotyczący środków, które należy podjąć.(11) W dniu 24 czerwca 2005 r. zgodnie z art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE Rada stanowiąc większością kwalifikowaną odrzuciła ten wniosek.(12) W swoim oświadczeniu Rada stwierdziła, że „nadal pozostaje margines niepewności dotyczącej krajowych środków ochronnych na rynku genetycznie zmodyfikowanych odmian kukurydzy […] MON 810” i wezwała Komisję do „gromadzenia dalszych danych na temat wyżej wymienionych organizmów zmodyfikowanych genetycznie i dokonania dalszej oceny, czy środki podjęte przez [Austrię] mające na celu zawieszenie [ich] wprowadzania do obrotu, stosowane jako tymczasowy środek ostrożności, [są] uzasadnione i czy zezwolenie na wprowadzenie do obrotu [takich] organizmów nadal spełnia wymogi bezpieczeństwa zawarte w dyrektywie 2001/18/WE”.(13) W listopadzie 2005 r. Komisja ponownie zasięgnęła opinii EFSA aby określiła, czy istnieją jakiekolwiek podstawy naukowe, aby sądzić, że dalsze wprowadzanie do obrotu kukurydzy MON 810, na warunkach, na których udzielono zgody[11], mogłoby wpłynąć negatywnie na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko. Zwrócono się do EFSA, by uwzględniła w szczególności wszelkie informacje naukowe, nowe względem poprzednich opinii naukowych określających bezpieczeństwo tego organizmu zmodyfikowanego genetycznie.(14) W swojej opinii z dnia 29 marca 2006 r. EFSA stwierdziła, iż nie ma żadnego powodu by sądzić, że dalsze wprowadzanie do obrotu kukurydzy MON 810 na warunkach, na których udzielono zgody, może mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko.(15) Austria powinna zatem uchylić środki ochronne dotyczące Zea mays L. linii MON 810,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Środki podjęte przez Austrię w celu wprowadzenia zakazu stosowania i sprzedaży genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy Zea mays L linii MON 810, zatwierdzonej do wprowadzenia do obrotu decyzją 98/294/WE, nie są uzasadnione na mocy art. 23 dyrektywy 2001/18/WE.Artykuł 2Austria podejmuje niezbędne kroki w celu osiągnięcia zgodności z wymogami niniejszej decyzji najpóźniej w ciągu 20 dni od daty jej notyfikacji.Artykuł 3Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Austrii.Sporządzono w Brukseli, dnia […].W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, str. 1.[2] Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 575/2006 (Dz.U. L 100 z 8.4.2006, str. 3).[3] Opinion of the Scientific Panel on Genetically Modified Organisms on a request from the Commission related to the Austrian invoke of Article 23 of Directive 2001/18/EC, The EFSA Journal (2004) 78, 1-13. [Opinia panelu naukowego ds. organizmów zmodyfikowanych genetycznie na wniosek Komisji, związany z powołaniem się Austrii na art. 23 dyrektywy 2001/18/WE], Dziennik EFSA (2004) 78, str. 1-13.[4] Opinion of the Scientific Panel on Genetically Modified Organisms on a request from the Commission related to genetically modified crops (Bt176 maize, MON810 maize, T25 maize, Topas 19/2 oilseed rape and Ms1xRf1 oilseed rape) subject to safeguard clauses invoked according to Article 16 of Directive 90/220/EEC, The EFSA Journal (2006) 338, 1-15 . [Opinia panelu naukowego ds. organizmów zmodyfikowanych genetycznie na wniosek Komisji na temat upraw genetycznie zmodyfikowanych (kukurydza Bt176, kukurydza MON810, kukurydza T25, rzepak oleisty, odmiana Topas 19/2 oraz rzepak oleisty, odmiana Ms1xRf1), które zgodnie z art. 16 dyrektywy 90/220/EWG są objęte klauzulami ochronnymi], Dziennik EFSA (2006) 338, str. 1-15.[5] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, str. 1.[6] Dz.U. L 131 z 5.5.1998, str. 32.[7] Dz.U. L 117 z 8.5.1990, str. 15.[8] Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 575/2006 (Dz.U. L 100 z 8.4.2006, str. 3).[9] Opinion of the Scientific Panel on Genetically Modified Organisms on a request from the Commission related to the Austrian invoke of Article 23 of Directive 2001/18 EC, The EFSA Journal (2004) 78, 1-13. [Opinia panelu naukowego ds. organizmów zmodyfikowanych genetycznie na wniosek Komisji związany z powołaniem się Austrii na art. 23 dyrektywy 2001/18/WE], Dziennik EFSA (2004) 78, str. 1-13.[10] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.[11] Opinion of the Scientific Panel on Genetically Modified Organisms on a request from the Commission related to genetically modified crops (Bt176 maize, MON810 maize, T25 maize, Topas 19/2 oilseed rape and MslxRfl oilseed rape) subject to safeguard clauses invoked according to Article 16 of Directive 90/220/EEC, The EFSA Journal (2006) 338, 1-15. [Opinia panelu naukowego ds. organizmów zmodyfikowanych genetycznie na wniosek Komisji na temat upraw genetycznie zmodyfikowanych (kukurydza Bt176, kukurydza MON810, kukurydza T25, rzepak oleisty, odmiana Topas 19/2 oraz rzepak oleisty, odmiana Ms1xRf1), które zgodnie z art. 16 dyrektywy 90/220/EWG są objęte klauzulami ochronnymi], Dziennik EFSA (2006) 338, str. 1-15.


Ważna informacja prawna

|

52009PC0157

Wniosek decyzja Rady zmieniająca decyzję Komisji 2008/938/WE w sprawie wykazu państw beneficjentów, które kwalifikują się do szczególnego rozwiązania motywacyjnego dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów, przewidzianego rozporządzeniem Rady (WE) nr 732/2008 wprowadzającym ogólny system preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.  /* COM/2009/0157 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 2.4.2009KOM(2009) 157 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYzmieniająca decyzję Komisji 2008/938/WE w sprawie wykazu państw beneficjentów, które kwalifikują się do szczególnego rozwiązania motywacyjnego dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów, przewidzianego rozporządzeniem Rady (WE) nr 732/2008 wprowadzającym ogólny system preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEZałączony wniosek dotyczący decyzji Rady ma na celu zmianę decyzji Komisji 2008/938/WE polegającą na usunięciu Wenezueli z wykazu krajów korzystających ze szczególnego rozwiązania motywacyjnego dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów (GSP+) w 2009 r.Rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych na lata 2009-2011 przewiduje przyznawanie preferencji GSP+ krajom rozwijającym się spełniającym wymogi ustanowione w jego art. 8 i 9. Zgodnie z tymi wymogami każdy kraj beneficjent GSP+ musi być „podatny na zagrożenia”. Kraj ten musiał też skutecznie wdrożyć 27 konwencji międzynarodowych z dziedziny praw człowieka, podstawowych zasad prawa pracy, zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów, wymienionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 732/2008. Kraj musi także zobowiązać się do zaakceptowania i przestrzegania w pełni mechanizmu monitorowania i przeglądu przewidzianego w odpowiednich konwencjach i powiązanych instrumentach.W dniu 31 października 2008 r. rząd Wenezueli przekazał Komisji swój wniosek dotyczący preferencji GSP+ na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. Z dokonanego przez Komisję przeglądu wniosku wynika, że w tym czasie Konwencja Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji, wymieniona w punkcie 27, części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 732/2008, nie była jeszcze ratyfikowana przez Wenezuelę.W piśmie pochodzącym od Misji Wenezueli przy Wspólnotach Europejskich rząd Wenezueli zobowiązał się do ratyfikowania i skutecznego wdrożenia Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji najpóźniej do dnia 31 grudnia 2008 r.W dniu 9 grudnia 2009 r. Komisja przyjęła decyzję 2008/938/WE w sprawie wykazu państw beneficjentów, które kwalifikują się do szczególnego rozwiązania motywacyjnego dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów przewidzianego rozporządzeniem Rady (WE) nr 732/2008 wprowadzającym ogólny system preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. i włączyła Wenezuelę do wykazu państw beneficjentów oczekując, że Wenezuela, zgodnie z przyjętym zobowiązaniem, podejmie odpowiednie kroki w celu zapewnienia ratyfikacji i skutecznego wdrożenia Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2008 r.Decyzja Komisji 2008/938/WE z dnia 9 grudnia 2008 r. została przyjęta po uzyskaniu wcześniejszej zgody Stałego Komitetu ds. Ogólnego Systemu Preferencji w dniu 25 listopada 2008 r., w ramach którego 26 państw członkowskich (318 głosów) głosowało za przyjęciem decyzji, 1 państwo członkowskie (27 głosów) wstrzymało się od głosu. Przyjęto przy tym, że jeżeli do końca roku Wenezuela nie ratyfikuje i skutecznie nie wdroży brakującej konwencji zostaną podjęte działania mające na celu zmianę wykazu.Ponieważ jednak do dnia 31 grudnia 2008 r. Wenezuela nie ratyfikowała Konwencji przeciwko korupcji, kraj ten nie spełnia wszystkich wymogów przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 732/2008, koniecznych dla przyznania korzyści w ramach GSP+. Działania podjęte przez Wenezuelę w styczniu 2009 r. w celu zakończenia procesu ratyfikacji nie mają znaczenia z punktu widzenia spełnienia kryteriów określonych w rozporządzeniu 732/2008 dla krajów korzystających z GSP+ od dnia 1 stycznia 2009 r. W związku z tym konieczna jest odpowiednia zmiana decyzji Komisji 2008/938/WE polegająca na usunięciu Wenezueli z wykazu krajów korzystających z GSP+ w latach 2009-2011.W celu uniknięcia negatywnych skutków dla podmiotów gospodarczych należy określić odpowiedni okres przejściowy dotyczący stosowania decyzji.W związku z powyższym dnia 30 stycznia 2009 r. projekt decyzji Komisji mający na celu usunięcie Wenezueli z wykazu krajów korzystających z GSP+ został przedłożony do głosowania Stałemu Komitetowi ds. Ogólnego Systemu Preferencji zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 732/2008 i art. 5 decyzji Rady 1999/468/WE. Wniosek został odrzucony z powodu mniejszości blokującej państw członkowskich (72 głosy przeciwko i 39 głosów wstrzymanych). 21 państw członkowskich (234 głosów) opowiedziało się za wnioskiem. W związku z tym Komitet nie wydał opinii głosując większością kwalifikowaną.W konsekwencji, zgodnie z art. 5 ust. 4 decyzji Rady 1999/468/WE Komisja powinna przedłożyć Radzie wniosek dotyczący środków, które mają zostać podjęte i poinformować o nich Parlament Europejski. Rada może stanowić w sprawie wniosku większością kwalifikowaną nie później niż w terminie trzech miesięcy od daty przekazania wniosku Radzie.WniosekDECYZJA RADYzmieniająca decyzję Komisji 2008/938/WE w sprawie wykazu państw beneficjentów, które kwalifikują się do szczególnego rozwiązania motywacyjnego dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów, przewidzianego rozporządzeniem Rady (WE) nr 732/2008 wprowadzającym ogólny system preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 z dnia 22 lipca 2008 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 552/97, (WE) nr 1933/2006 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1100/2006 i (WE) nr 964/2007[1], w szczególności jego art. 10 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W rozporządzeniu (WE) nr 732/2008 przewidziano przyznanie szczególnego rozwiązania motywacyjnego dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów krajom rozwijającym się spełniającym wymogi określone w jego art. 8 i 9.(2) Zgodnie z art. 10 ust. 2 tego rozporządzenia Komisja przyjęła decyzję 2008/938/WE z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wykazu państw beneficjentów, które kwalifikują się do szczególnego rozwiązania motywacyjnego dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów, przewidzianego rozporządzeniem Rady (WE) nr 732/2008 wprowadzającym ogólny system preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.[2](3) Zgodnie z tą decyzją Boliwariańskiej Republice Wenezueli (dalej zwanej „Wenezuelą”) zostało przyznane szczególne rozwiązanie motywacyjne dotyczące zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów.(4) Z dokonanego przez Komisję przeglądu wniosku wynika jednak, że Wenezuela nie ratyfikowała Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji, wymienionej w punkcie 27, części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 732/2008. W związku z tym Wenezuela nie spełnia wszystkich wymogów przewidzianych na mocy rozporządzenia (WE) nr 732/2008 koniecznych dla przyznania szczególnego rozwiązania motywacyjnego. Należy odpowiednio zmienić decyzję Komisji 2008/938/WE ustanawiając odpowiedni okres przejściowy dotyczący stosowania decyzji. Zgodnie z art. 214 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny[3], niniejsza decyzja nie będzie miała żadnego wpływu na dług celny powstały w związku ze stosowaniem decyzji 2008/938/WE do daty zastosowania niniejszej decyzji.(5) Zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 732/2008 należy poinformować Wenezuelę o niniejszej decyzji.(6) Stały Komitet ds. Ogólnego Systemu Preferencji nie wydał opinii w terminie określonym przez jego przewodniczącego. Środki przewidziane w niniejszej decyzji muszą zostać przyjęte przez Radę zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 732/2008 i art. 5 ust. 4 decyzji Rady 1999/468/WE[4],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W art. 1 decyzji 2008/938/WE skreśla się słowa „(VE) Wenezuela”.Artykuł 2Niniejszą decyzję stosuje się od sześćdziesiątego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Artykuł 3Niniejsza decyzja skierowana jest do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący […] [1] Dz.U. L 211 z 6.8.2008, s. 1.[2] Dz.U. L 334 z 12.12.2008, s. 90.[3] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.[4] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.


title: Wniosek dotyczący decyzji Rady zmieniającej decyzję Rady 2000/746/WE zezwalającą Republice Francuskiej na stosowanie środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (przedstawiona przez Komisję)

text:
                 KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

                                               Bruksela, dnia 22.10.2004
                                               COM(2004) 692 końcowy

                                 Wniosek dotyczący

                                  DECYZJI RADY

     zmieniającej decyzję Rady 2000/746/WE zezwalającą Republice Francuskiej na
     stosowanie środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy Rady
     77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w
                          odniesieniu do podatków obrotowych

                            (przedstawiona przez Komisję)

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                         UZASADNIENIE

     1.    Zgodnie z art. 27 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie
           harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków
           obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa
           wymiaru podatku1, Rada, stanowiąc jednogłośnie na wniosek Komisji, może
           upoważnić każde z Państw Członkowskich do wprowadzenia lub rozszerzenia
           zastosowania specjalnych środków stanowiących odstępstwo od stosowania
           przepisów omawianej dyrektywy, w celu uproszczenia procedury poboru podatków
           oraz zapobieżenia niektórym rodzajom oszustw podatkowych lub omijania
           opodatkowania.

     2.    Z zasady takie upoważnienia wydawane są czasowo, dzięki czemu możliwe jest
           oszacowanie po upływie kilku lat czy specjalne środki są stosowne i skuteczne.

     3.    Decyzja Rady 2000/746/WE2 zezwoliła Republice Francuskiej, w drodze odstępstwa
           od art. 11 sekcja A pkt 1 lit. a), na włączenie do podlegających opodatkowaniu
           dostaw towarów lub usług wartości złota użytego przez dostawcę i dostarczonego
           przez odbiorcę, w przypadku gdy dostawa złota dla odbiorcy była zwolniona z opłat
           podatkowych zgodnie z przepisami dyrektywy 98/80/WE3.

     4.    Omawiane odstępstwo pozwoliło Francji na przeciwdziałanie obniżaniu podstawy
           opodatkowania w odniesieniu do transakcji w sektorze biżuterii, w przypadku kiedy
           klient dostarcza jubilerowi złoto pozyskane „do celów inwestycyjnych”, i z tego
           tytułu zwolnione z podatku VAT, do dostawy towaru (np. diamentu oprawionego
           złotem) lub wykonania usługi (np. stopienie złota na pierścionek).

     5.    W liście zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym Komisji dnia 6 lipca 2004 r.,
           rząd Francji wystąpił o rozszerzenie zastosowania decyzji 2000/746/WE
           zezwalającej Francji na stosowanie specjalnych środków podatkowych dotyczących
           podstawy opodatkowania określonych dostaw towarów i usług zawierających
           obróbkę złota.

     6.    Zgodnie z art. 27 ust. 2 szóstej dyrektywy, Komisja poinformowała pozostałe
           Państwa Członkowskie pismem z dnia 10 sierpnia o wniosku wystosowanym przez
           rząd Francji oraz powiadomiła Republikę Francuską, że posiada wszystkie
           informacje niezbędne do oceny tego wniosku.

     1
          Dz.U. L145z13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/7/WE (Dz.U. L z
          30.1.2004, str. 44).
     2
          Dz.U. L 302 z 1.12.2000, str. 61.
     3
          Dz.U. L 281 z 17.10.1998, str. 31.

PL                                                2                                                   PL
 ---pagebreak---      7.   Komisja przyjmuje do wiadomości, że to odstępstwo przeciwdziała nadużyciom w
          systemie poboru podatku VAT. Zauważa również, że dwa inne Państwa
          Członkowskie uzyskały podobne odstępstwa. Komisja zaczęła już pracować nad
          uregulowaniem odstępstw od art. 27, które mogą zostać wzięte pod uwagę w trakcie
          pracy. Z tego powodu odstępstwo będące przedmiotem wniosku, o którym mowa
          powinno zostać przyznane aż do czasu wejścia w życie dyrektywy regulującej
          odstępstwa zawarte w art. 27, które w chwili obecnej przeciwdziałają tego rodzaju
          sposobom unikania podatku VAT związanej ze zwolnieniem złota na inwestycje ale
          nie później niż do dnia 31 grudnia 2009 r.

PL                                           3                                                PL
 ---pagebreak---                                            Wniosek dotyczący

                                            DECYZJI RADY

           zmieniającej decyzję Rady 2000/746/WE zezwalającą Republice Francuskiej na
           stosowanie środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 szóstej dyrektywy Rady
           77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w
                                odniesieniu do podatków obrotowych

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

     uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

     uwzględniając szóstą dyrektywę Rady (77/388/EWG) z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie
     harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych
     – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku4, w
     szczególności jej art. 27 ust.1,

     uwzględniając wniosek Komisji5,

     a także mając na uwadze, co następuje:

     (1)     Decyzją 2000/746/WE Rada zezwoliła Republice Francji, w drodze odstępstwa od art.
             11 sekcja A pkt 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG, na włączenie do podstawy
             opodatkowania dostaw towarów lub usług, wartości złota użytego przez dostawcę i
             dostarczonego przez odbiorcę, w przypadku gdy dostawa złota do odbiorcy była
             zwolniona z opłat zgodnie z art. 26 lit. b) dyrektywy 77/388/EWG.

     (2)     Celem tego odstępstwa było uniknięcie nadużywania zwolnienia z podatku złota na
             inwestycje i tym samym zapobieżenie niektórym rodzajom oszustw podatkowych lub
             omijania opodatkowania.

     (3)     W liście zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym Komisji dnia 6 lipca 2004 r.,
             rząd Francji wystąpił o przedłużenia obowiązywania decyzji 2000/746/WE6, której
             termin upływa dnia 31 grudnia 2004 r.

     (4)     Zgodnie z art. 27 ust. 2 szóstej dyrektywy, Komisja poinformowała pozostałe Państwa
             Członkowskie pismem z dnia 10 sierpnia o wniosku wystosowanym przez rząd Francji
             oraz powiadomiła Republikę Francuską, że posiada wszystkie informacje niezbędne
             do oceny tego wniosku.

     4
             Dz.U.L 145 z 13.6.1977, str.1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/7/WE (Dz.U. L z
             30.1.2004, str. 44).
     5
             Dz. U.C z , str. .
     6
             Dz.U.L 302 z 1.12.2000, str. 61.

PL                                                   4                                                    PL
 ---pagebreak---      (5)    Według władz Francji odstępstwo, na które zezwala decyzja 2000/746/WE jest
            skuteczne w osiąganiu opisanych powyżej celów.

     (6)    Odstępstwa na mocy art. 27 dyrektywy 77/388/EWG, które przeciwdziałają unikaniu
            podatku VAT związanej ze zwolnieniem od opłat złota na inwestycje mogą zostać
            włączone do przyszłej propozycji dyrektywy regulującej niektóre z odstępstw na mocy
            tego artykułu.

     (7)    W związku z powyższym konieczne jest przedłużenie okresu obowiązywania
            odstępstwa udzielonego na mocy decyzji 2000/746/WE do momentu wejścia w życie
            dyrektywy regulującej odstępstwa na mocy art. 27 dyrektywy 77/388/EWG, która
            obejmuje unikanie podatku VAT związane ze zwolnieniem od opłat złota na
            inwestycje albo do dnia 31 grudnia 2009 r., w zależności od tego, która z tych dat
            będzie wcześniejsza.

     (8)    Odstępstwo nie będzie miało negatywnego wpływu na środki własne Wspólnoty
            Europejskiej pochodzące z podatku od wartości dodanej.

     PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

                                               Artykuł 1

     Artykuł 2 decyzji 2000/746/WE otrzymuje brzmienie:

     „Artykuł 2

     Zezwolenie udzielone na mocy art. 1 wygasa z dniem wejścia w życie dyrektywy regulującej
     odstępstwa na mocy art. 27 dyrektywy 77/388/EWG, który przeciwdziała unikaniu opłaty
     VAT związanej ze zwolnieniem od opłat złota na inwestycje albo dnia 31 grudnia 2009 r., w
     zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.”

                                               Artykuł 2

     Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francji.

     Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

                                                W imieniu Rady
                                                Przewodniczący

PL                                                5                                               PL


Wniosek decyzja nr Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnotowych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej (Wersja skodyfikowana)


Ważna informacja prawna

|

52008PC0159

Wniosek decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady dotycząca Europejskiego Roku twórczości i innowacji (2009)  /* KOM/2008/0159 wersja ostateczna - COD 2008/0064 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 28.3.2008 r.KOM(2008) 159 wersja ostateczna2008/0064 (COD)WniosekDECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYdotycząca Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji (2009)(PRZEDSTAWIONA PRZEZ KOMISJę)UZASADNIENIEEuropejski Rok Twórczości i Innowacji (2009)1. WPROWADZENIEEuropie potrzebne jest rozwinięcie zdolności twórczych i innowacyjnych z powodów zarówno społecznych, jak i gospodarczych. Rada Europejska wielokrotnie podkreślała kluczową rolę innowacji w zapewnieniu Europie zdolności do skutecznego sprostania wyzwaniom globalizacji i wykorzystania szans z nią związanych Na przykład w grudniu 2006 r. Rada Europejska stwierdziła, że „Europa potrzebuje podejścia strategicznego, którego celem będzie stworzenie warunków sprzyjających innowacjom, tak by wiedza mogła być wykorzystywana do przygotowywania innowacyjnych produktów i usług”[1]. Nowoczesna gospodarka, koncentrująca się na tworzeniu wartości dodanej poprzez lepsze wykorzystanie wiedzy oraz szybkie wprowadzanie innowacji, wymaga upowszechniania potencjału wynikającego z twórczych zdolności w sposób obejmujący ogół ludności. Potrzebne są zwłaszcza takie umiejętności i kompetencje, które umożliwiają ludziom wykorzystywanie szans, jakie niosą zmiany, i otwarcie na nowe idee promujące innowacje i aktywne uczestnictwo w społeczeństwie opartym na wiedzy i charakteryzującym się różnorodnością kulturową.Potencjał w zakresie innowacyjności wiąże się ściśle z twórczością, rozumianą jako cecha indywidualna, której podstawą są umiejętności i wartości kulturowe i międzyludzkie. Aby w pełni wykorzystać twórczość, musi być ona szeroko rozpowszechniana wśród ludzi. Rada Europejska ponownie zaakcentowała rolę kształcenia i szkolenia jako decydującego czynnika pobudzającego twórczość, innowacje i konkurencyjność w marcu 2007 r., przedstawiając koncepcję „trójkąta wiedzy”, obejmującego edukację, badania naukowe i innowacje[2].Program prac „Edukacja i szkolenie 2010”[3] oraz wspólnotowe programy działań w zakresie polityki uczenia się przez całe życie i młodzieży, a także w dziedzinach pokrewnych, jak kultura, umożliwiają wymianę doświadczeń i praktycznych wzorców na poziomie europejskim oraz pogłębienie świadomości zaangażowanych podmiotów co do sposobów promowania twórczości i rozwijania innowacyjności. W szczególności zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie[4] określa europejskie ramy odniesienia obejmujące osiem kompetencji kluczowych (definiowanych jako połączenie wiedzy, umiejętności i postaw) oraz określające szeroki program kształcenia i szkolenia na wszystkich etapach życia. Wiele z tych kompetencji, jak „kompetencje matematyczne i podstawowe kompetencje naukowo-techniczne”, „kompetencje informatyczne”, „umiejętność uczenia się”, „kompetencje społeczne i obywatelskie”, „inicjatywność i przedsiębiorczość” oraz „świadomość i ekspresja kulturalna” ma znaczenie dla twórczości i innowacji w obszarach osobistych, międzyludzkich i międzykulturowych.Ogłoszenie Europejskiego Roku może skutecznie pomóc w sprostaniu wyzwaniom poprzez zwiększenie świadomości obywateli, rozpowszechnianie informacji o dobrych praktycznych wzorcach, stymulowanie badań, twórczości i innowacji oraz pobudzanie dyskusji na temat polityki i jej zmian. Dzięki połączeniu działań na szczeblu wspólnotowym, krajowym, regionalnym i lokalnym oraz umożliwianiu uczestnictwa zainteresowanym podmiotom może to stworzyć efekt synergii w zakresie akcji informacyjnych i uświadamiających oraz sprzyjać skoncentrowaniu dyskusji programowej na konkretnych zagadnieniach.Celem na 2009 rok jest promowanie twórczości i zdolności innowacyjnych jako kluczowych kompetencji, dostępnych wszystkim. Jest to zgodne z komunikatem Komisji „ Szeroko zakrojona strategia innowacyjna dla UE ”, w której stwierdzono, że „Trzonem polityki powinna być przede wszystkim edukacja, ponieważ stanowi ona główną podporę dla innowacji. Konieczna jest promocja talentów i kreatywności od najwcześniejszych lat”[5]. Istotną rolę wspierającą wobec tej inicjatywy odgrywa zatem program „Uczenie się przez całe życie”. Wsparciem dla Europejskiego Roku będą również, w odpowiednim zakresie, inne polityki i programy dotyczące poszczególnych dziedzin, takich jak przedsiębiorstwa, społeczeństwo informacyjne, badania naukowe, spójność i rozwój obszarów wiejskich.2. KONTEKSTTwórczość jest cechą ludzką wyrażającą się w wielu dziedzinach i obszarach, począwszy od dzieł sztuki, produktów rzemiosła i projektów, poprzez przełomowe osiągnięcia naukowe, po przedsiębiorczość, również w kontekście społecznym. Wielowymiarowy charakter twórczości oznacza, że podstawą twórczości i innowacji może być wiedza dotycząca wielu różnych dziedzin, zarówno technicznych, jak i innych. Innowacja to pomyślne urzeczywistnianie nowych idei – twórczość jest jej niezbędnym warunkiem. Nowe produkty, usługi, procesy, strategie i organizacje wymagają tworzenia nowych idei i związków pomiędzy nimi. Dlatego też twórcze myślenie i biegłość w rozwiązywaniu problemów to kompetencje równie niezbędne w kontekście gospodarczym i społecznym, jak i w sztuce i dziedzinach jej pokrewnych.Wspólne aspekty twórczości i innowacji w kontekście artystycznym oraz techniczno-gospodarczym nie zawsze są dostrzegane w wystarczającym stopniu. Istotnym efektem Roku Twórczości i Innowacji będzie powiązanie tych dwóch kontekstów i pokazanie na konkretnych przykładach, jak wartościowe może być łączne uwzględnienie pojęć twórczości i innowacji w różnorodnych dziedzinach, np. w szkołach, uczelniach oraz organizacjach prywatnych i publicznych.Ważne, a często niewykorzystane źródło innowacji znajduje się nieraz poza ramami organizacji – jest nim sam użytkownik. Jego potrzeby mogą być punktem wyjścia do opracowywania i projektowania nowych, bardziej konkurencyjnych produktów i usług lub udoskonalania już istniejących. Posiadając odpowiednie kompetencje, użytkownicy mogą nie tylko kreować, jako konsumenci, warunki rynkowe sprzyjające innowacjom, ale także rozwiązywać nieprzewidziane problemy i sami uczestniczyć w opracowywaniu produktów i usług. Korzystne efekty zaangażowania konsumentów są odpowiedzią na pytanie, dlaczego producenci nowych technologii współpracujący ściśle z użytkownikami osiągają sukcesy w zakresie innowacji.Związek pomiędzy kompetencjami a innowacją jest dynamiczny: postawy oraz wiedza i umiejętności ludzi stymulują innowacje, a te z kolei kształtują popyt na umiejętności – zarówno na poziomie społeczeństwa, jak i przedsiębiorstwa. Niemożliwe jest określenie jednego zestawu umiejętności, który byłby receptą na innowacyjny sukces we wszystkich okolicznościach. Procesy innowacyjne mają w coraz większym stopniu charakter sieciowy, wielodyscyplinowy i nastawiony na rozwiązywanie problemów, co powoduje coraz większe zapotrzebowanie na umiejętności ogólne, takie jak umiejętność uczenia się i zdolność do efektywnej interakcji z innymi. Dlatego tak ważne jest rozpatrywanie kompetencji jako połączenia wiedzy, umiejętności i postaw, jak opisano to w zaleceniu dotyczącym kluczowych kompetencji. Postawy wobec zmian mogą być równie ważne, jak kwalifikacje formalne.Niezbędną podstawę zdolności twórczych i innowacyjnych stanowi motywacja i inicjatywność. Fundamenty tych cech kształtują się we wczesnych fazach rozwoju osobistego. Rozwijaniu twórczości poświęca się znaczną część programu szkolnego w młodszych klasach, ale w toku dalszej nauki jej udział znacznie spada. Jednym z głównych wyzwań stojących przed systemami edukacji jest zatem podtrzymanie u dzieci i młodych ludzi iskry twórczości. Sposobami na to są między innymi większe akcentowanie przedmiotów rozwijających twórczość, opracowywanie nowych metod uczenia się i zachęcanie do różnych aktywności pozalekcyjnych.Jednocześnie niezbędne w przygotowaniu ludzi do skutecznego i konstruktywnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym, szczególnie w społeczeństwach o coraz większej różnorodności, są kompetencje międzykulturowe i międzyludzkie. Kompetencje obywatelskie przygotowują osoby do pełnego uczestnictwa w życiu obywatelskim na podstawie znajomości pojęć i struktur społecznych i politycznych oraz poczuwania się do aktywnego i demokratycznego uczestnictwa. Wymienione umiejętności i zasoby wiedzy mają zatem istotne znaczenie w pobudzaniu twórczości i innowacyjności.Rosnąca presja w kierunku rozwijania twórczości, innowacyjności i krytycyzmu oznacza, że tradycyjne metody pedagogiczne, opierające się na bezpośrednim nauczaniu metodą wykładu, nie są już adekwatne. Zastępuje się je modelami bardziej skoncentrowanymi na osobie uczącej się, których podstawą jest czynne zaangażowanie tej osoby w proces refleksji i interpretacji. Uczenie się odbywa się w interakcji z innymi, co prowadzi do twórczego przekształcania praktyk i nawyków społecznych. Kultura organizacji sprzyjająca otwartości i twórczości jest niezbędnym warunkiem wstępnym pomyślnego przebiegu uczenia się i kształtowania innowacyjności.3. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ SPODZIEWANE SKUTKI3.1. Konsultacje z zainteresowanymi stronamiZ członkami Parlamentu Europejskiego oraz z państwami członkowskimi przeprowadzono nieformalne dyskusje dotyczące organizacji Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji na bazie istniejących programów. Treść inicjatywy spotkała się z powszechnym dobrym przyjęciem, a rosnąca liczba próśb o dalsze informacje ze strony szerokich kręgów zainteresowanych podmiotów wskazuje, że istnieje duże zapotrzebowanie na tego rodzaju akcję.3.2. Spodziewane skutkiW ramach programu prac „Edukacja i szkolenie 2010” powstaje wiele dokumentów, w tym dwuletnie sprawozdania dotyczące współpracy w szerokim zakresie kwestii związanych z kształceniem i szkoleniem, a także zalecenia lub inne niewiążące zasady lub narzędzia dotyczące konkretnych tematów, jak np. uznawanie umiejętności nabytych w ramach nieformalnego bądź pozaformalnego uczenia się lub poradnictwo przez całe życie. Jednak wiele działań i ich produktów adresowanych jest głównie do osób pracujących w sektorze edukacji oraz do decydentów i nie są one wystarczająco dostrzegalne dla ogółu opinii publicznej.Europejski Rok, koncentrujący się na rozwijaniu twórczości i innowacyjności, stanowiłby okazję do zwrócenia uwagi opinii publicznej na wspomniane efekty programu prac w sposób przystępny i przemawiający do wyobraźni przy jednoczesnym wykorzystaniu wyników analiz oraz zaleceń politycznych zatwierdzonych już na szczeblu europejskim. Dałby również szansę zaangażowanym podmiotom, w tym instytucjom i organizacjom społeczeństwa obywatelskiego działającym na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym lub lokalnym, na wywarcie większego wpływu i rozpropagowanie swoich działań poprzez uczestnictwo w inicjatywie ogólnoeuropejskiej. Europejski Rok przyczyni się zatem do zwiększenia potencjału procesów prowadzonych już w ramach programu prac „Edukacja i szkolenie 2010” i do wytworzenia masy krytycznej działań zmierzających do rozwoju umiejętności związanych z twórczością i innowacją. W ramach Roku zostaną również wykorzystane wyniki Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego (2008) poprzez zaakcentowanie istotnego znaczenia umiejętności międzyludzkich i międzykulturowych w rozwijaniu twórczości i zdolności innowacyjnych w warunkach różnorodności kulturowej.Dzięki temu można oczekiwać, że skutki Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji będą równie znaczące, jak efekty poprzednich inicjatyw tego typu w dziedzinie edukacji, np. Europejskiego Roku Uczenia się przez Całe Życie (1996) i Europejskiego Roku Edukacji przez Sport (2004). Obecna koncentracja na konkurencyjności, wiedzy i umiejętnościach w kontekście strategii lizbońskiej będzie prawdopodobnie sprzyjać zainteresowaniu uczestników efektami Roku.Do promowania twórczości i innowacyjności przyczyniają się już, bezpośrednio lub pośrednio, działania w obszarach polityki innych niż edukacja, takich jak przedsiębiorstwa, media, spójność, rozwój obszarów wiejskich oraz badania naukowe. Komisja będzie korzystać z tych działań w celu zwiększenia potencjału Roku.4. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU4.1. Krótki opis celów działania i proponowanych środkówOgólnym celem Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji jest promowanie twórczości dla wszystkich jako siły napędowej innowacji i jako głównego czynnika rozwoju kompetencji osobistych, zawodowych, społecznych i związanych z przedsiębiorczością w drodze uczenia się przez całe życie.Zgodnie z pojęciem uczenia się przez całe życie, zatwierdzonym w rezolucji Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. w sprawie uczenia się przez całe życie[6], sposoby promowania twórczości i innowacyjności będą dostosowane do wszystkich poszczególnych etapów uczenia się na przestrzeni życia, od wczesnego uczenia się, poprzez kształcenie i szkolenia obowiązkowe i nadobowiązkowe, a następnie życie zawodowe, aż po okres emerytury. Działania te będą miały zastosowanie zarówno do kształcenia formalnego, jak i nieformalnego i pozaformalnego.Podobnie jak w przypadku innych „Europejskich Lat” podejmowane będą środki obejmujące kampanie informacyjne i promocyjne oraz wydarzenia i inicjatywy na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym mające na celu przekazanie głównych przesłań i rozpowszechnianie praktycznych wzorców. Działania w ramach Roku będą realizowane za pośrednictwem istniejących programów Wspólnoty, w szczególności programu „Uczenie się przez całe życie” 2007-2013[7] oraz programu „Kultura” 2007-2013[8], a także innych programów i inicjatyw, w ramach priorytetów ustalonych dla każdego z tych instrumentów na okres obejmujący rok 2009[9]. Priorytety te obejmują cele zorientowane na poszczególne sektory, takie jak: budzenie i wzmacnianie twórczości i innowacyjności lub opracowywanie innowacyjnych metod pedagogicznych obejmujących twórcze zajęcia artystyczno-naukowe w szkołach; promowanie „trójkąta wiedzy” poprzez tworzenie regionów kształcenia skupionych wokół uniwersytetów, które mają stać się siłą napędową rozwoju regionalnego; wspieranie rozwoju i transferu innowacji poprzez szkolenia zawodowe; promowanie rozwoju osobistego dorosłych poprzez rozwój ich świadomości kulturowej i zdolności twórczej ekspresji i innowacji w drodze kształcenia dorosłych, a także, w odniesieniu do wszystkich etapów uczenia się przez całe życie, działania informacyjne i wydarzenia służące rozpowszechnianiu i praktycznemu stosowaniu wyników.Aby zagwarantować, że działania organizowane w ramach Roku będą dostosowane do potrzeb i sytuacji w każdym państwie członkowskim, a doświadczenia uzyskane na szczeblu europejskim będą miały jak najdalej idące efekty, prosi się każde państwo członkowskie o powołanie krajowego koordynatora odpowiedzialnego za uczestnictwo danego państwa w Europejskim Roku Twórczości i Innowacji, chyba że jest praktycznie możliwe wykonywanie tych obowiązków przez krajowego koordynatora ds. strategii lizbońskiej. Działania będą koordynowane na szczeblu europejskim przez europejską grupę kierującą, której członkami będą m.in. przedstawiciele koordynatorów krajowych.4.2. Podstawa prawnaPodstawą dla tej inicjatywy są artykuły 149 i 150 Traktatu WE. Te dwa artykuły są często kojarzone ze sobą zgodnie z podejściem uczenia się przez całe życie, które było potwierdzane w wielu tekstach Wspólnoty (m.in. wymienionych w motywach) od ponad dekady.4.3. Zasada pomocniczościWniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości w podobny sposób, jak istniejący juz program „Uczenie się przez całe życie”, który będzie istotnym narzędziem realizacji celów Roku. Podobnie jak w przypadku tego programu, cele wniosku nie mogą być osiągnięte w wystarczającym stopniu wyłącznie w drodze działania państw członkowskich, ponieważ samodzielne działania krajowe byłyby pozbawione korzyści wynikających z wymiany doświadczeń i wzorców pomiędzy państwami członkowskimi w wymiarze europejskim, służącej promowaniu kluczowych kompetencji w dziedzinie twórczości i innowacji.Cele programu mogą być w lepszym stopniu osiągnięte w drodze działania wspólnotowego, ponieważ wspólnym założeniem „Europejskich Lat” jest stawianie czoła wyzwaniom stojącym przed Europą poprzez osiągnięcie masy krytycznej dzięki połączeniu działań zwiększających świadomość opinii publicznej i promowania debaty politycznej.4.4. Zasada proporcjonalnościPrzebieg proponowanych działań jest prosty i opiera się na istniejących programach, przewidując jednocześnie skupienie działań informacyjnych na tematach związanych z Rokiem i nie nakłada nieproporcjonalnych ograniczeń na organy administracyjne zajmujące się jego realizacją.4.5. Wybór instrumentówNajwłaściwszym instrumentem zapewniającym pełne zaangażowanie organu prawodawczego w opracowywanie działań związanych z Rokiem jest decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady.5. WPłYW NA BUDżETW założeniu Europejski Rok Twórczości i Innowacji nie wiąże się z koniecznością dodatkowego finansowania. Elastyczność ustalania priorytetów rocznych lub wieloletnich w ramach programu „Uczenie się przez całe życie” i innych programów związanych z celami Roku daje margines finansowy wystarczający do prowadzenia kampanii uświadamiających na skalę podobną, jak w przypadku poprzednich akcji „Europejskich Lat”. Zasoby administracyjne konieczne do realizacji działań w ramach Europejskiego Roku mogą również pochodzić z dotychczasowych budżetów administracyjnych.2008/0064 (COD)WniosekDECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYdotycząca Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji (2009)Tekst mający znaczenie dla EOGPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 149 i 150,uwzględniając wniosek Komisji[10],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[11],uwzględniając opinię Komitetu Regionów[12],stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu[13],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Ze względów społecznych i ekonomicznych Europie potrzebne jest rozwinięcie zdolności twórczych i innowacyjnych w celu skutecznego reagowania na rozwój społeczeństwa opartego na wiedzy: innowacyjność wiąże się ściśle z twórczością rozumianą jako cecha indywidualna i aby w pełni ją wykorzystać, musi być ona szeroko rozpowszechniana wśród ludzi. Wymaga to podejścia opartego na uczeniu się przez całe życie.(2) Systemy kształcenia i szkoleń powinny w wystarczającym stopniu i na wszystkich właściwych poziomach skupiać się na rozwijaniu kluczowych kompetencji stanowiących podstawę twórczości i innowacyjności, służącej wypracowywaniu innowacyjnych i oryginalnych rozwiązań w życiu osobistym, zawodowym i społecznym.(3) Na posiedzeniu Rady Europejskiej w Lizbonie w dniach 23-24 marca 2000 r. ustalono, że konieczne jest sformułowanie europejskich ram określających nowe umiejętności podstawowe, rozwijane w toku uczenia się przez całe życie, które powinny być głównym elementem działania Europy w obliczu globalizacji oraz przejścia do modelu gospodarki opartej na wiedzy; podkreślono również, że ludzie są głównym zasobem Europy.(4) W komunikacie Komisji „Urzeczywistnianie europejskiego obszaru uczenia się przez całe życie” oraz w przyjętej następnie rezolucji Rady z 27 czerwca 2002 r. w sprawie uczenia się przez całe życie[14] uznano kształcenie „nowych umiejętności podstawowych” za priorytet oraz podkreślono, że uczenie się przez całe życie musi obejmować okres od wieku przedszkolnego do wieku emerytalnego.(5) W zaleceniu Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie[15] określono m.in. takie kategorie, jak „kompetencje matematyczne i podstawowe kompetencje naukowo-techniczne”, „umiejętność uczenia się”, „kompetencje informatyczne”, „inicjatywność i przedsiębiorczość”, „świadomość i ekspresja kulturalna” oraz „kompetencje społeczne i obywatelskie”.(6) Podczas posiedzenia w dniach 8-9 marca 2007 r. Rada Europejska stwierdziła, że kształcenie i szkolenie są niezbędnymi warunkami wstępnymi dobrego funkcjonowania trójkąta wiedzy (edukacja, badania, innowacja) i odgrywają kluczową rolę w pobudzaniu wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy. Wezwała ona również do zwrócenia szczególnej uwagi na stymulowanie potencjału małych i średnich przedsiębiorstw, w tym działających w sektorach kultury i twórczości, zważywszy na ich rolę w pobudzaniu wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy i innowacji.(7) Ogłoszenie Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji może skutecznie pomóc w sprostaniu wyzwaniom stojącym przed Europą poprzez zwiększenie świadomości obywateli, rozpowszechnianie informacji o dobrych praktycznych wzorcach oraz stymulowanie badań i dyskusji na temat polityki. Stworzenie środowiska sprzyjającego jednoczesnemu dążeniu do tych celów na szczeblach europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym może przynieść w efekcie większą synergię i masę krytyczną, niż działania podejmowane osobno na poszczególnych poziomach.(8) Ponieważ propagowanie twórczości i innowacyjności w drodze uczenia się przez całe życie pokrywa się z celami prowadzonych już programów, w szczególności programu „Uczenie się przez całe życie”[16], cele Roku mogą być realizowane w ramach tego programu i ustalonych przezeń marginesów dotyczących określania priorytetów finansowania w ujęciu rocznym i wieloletnim; programy i polityka w innych dziedzinach, jak przedsiębiorczość, spójność, rozwój obszarów wiejskich, badania naukowe i społeczeństwo informacyjne, również przyczyniają się do promowania twórczości i innowacyjności i mogą stanowić wsparcie dla tej inicjatywy w odpowiadających im ramach prawnych.(9) Ponieważ cele niniejszej decyzji nie mogą być w stopniu wystarczającym osiągnięte przez państwa członkowskie i w związku z tym mogą być w lepszym stopniu osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu.(10) Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tymże artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1PrzedmiotRok 2009 ogłasza się Europejskim Rokiem Twórczości i Innowacji.Artykuł 2Cele1. Ogólnym celem Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji jest wspieranie działań państw członkowskich zmierzających do propagowania rozwoju twórczości, w drodze uczenia się przez całe życie, jako siły napędowej innowacji i jako głównego czynnika rozwoju kompetencji osobistych, zawodowych, społecznych i związanych z przedsiębiorczością, a także pomyślności wszystkich członków społeczeństwa.2. Konkretnym celem Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji jest zaakcentowanie m.in. następujących czynników, mogących przyczynić się do promowania twórczości i innowacyjności:a) stworzenie warunków sprzyjających innowacji, elastyczności i łatwości dostosowywania się w świecie ulegającym szybkim zmianom, a także sprzyjających twórczemu zagospodarowywaniu różnorodności; uwzględnić należy przy tym wszystkie formy innowacji, również w wymiarze społecznym i związanym z przedsiębiorczością;b) pobudzanie wrażliwości estetycznej, rozwoju emocjonalnego, myślenia lateralnego i intuicji oraz sprzyjanie twórczości u wszystkich dzieci od najmłodszych faz rozwoju, w tym w ramach opieki przedszkolnej;c) zwiększanie świadomości tego, jak istotna jest twórczość, innowacyjność i przedsiębiorczość dla rozwoju osobistego, a także dla wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; sprzyjanie nastawieniu na przedsiębiorczość, szczególnie u młodych ludzi;d) promowanie kształcenia podstawowych i zaawansowanych zdolności matematycznych, technicznych i w zakresie nauk ścisłych, które sprzyjają innowacjom technologicznym;e) kształtowanie otwartości na zmiany, twórczości i umiejętności rozwiązywania problemów jako kompetencji, które sprzyjają innowacji i znajdują zastosowanie w różnych kontekstach zawodowych i społecznych;f) upowszechnianie i wyrównywanie dostępności rozmaitych twórczych form autoekspresji we wszystkich środowiskach edukacji formalnej, a szczególnie w kluczowym okresie rozwoju poznawczego młodych ludzi, aby nie ograniczać możliwości rozwoju osobistego niektórych osób;g) upowszechnianie wśród ludzi świadomości faktu, że w okresie gwałtownych zmian technologicznych i globalnej integracji twórczość, wiedza i elastyczność są istotne dla dostatniego i satysfakcjonującego życia; kształtowanie w ludziach umiejętności zwiększających ich szanse zawodowe w dziedzinach, w których znaczącą rolę odgrywa twórczość i innowacyjność;h) propagowanie bliższych związków pomiędzy środowiskami sztuki i biznesu a szkołami i uczelniami;i) rozwijanie twórczości i innowacyjności w drodze nieformalnych i pozaformalnych zajęć dla młodzieży;j) zachęcanie osób pozostających poza rynkiem pracy do rozwijania potencjału twórczego sprzyjającego samorealizacji, a w przypadku osób poszukujących pracy – do rozwijania cech zwiększających ich atrakcyjność dla pracodawców;k) promowanie projektowania jako działalności twórczej przyczyniającej się znacznie do innowacji, a także rozwijanie umiejętności w zakresie zarządzania innowacją i kierowania pracami projektowymi, w tym upowszechnianie podstawowych pojęć dotyczących ochrony własności intelektualnej;l) podkreślanie otwartości na różnorodność kulturową jako środka sprzyjającego komunikacji międzykulturowej i wzajemnym inspiracjom artystycznym; orazm) rozwijanie twórczości i innowacyjności w organizacjach prywatnych i publicznych poprzez szkolenia oraz motywowanie organizacji do lepszego wykorzystywania potencjału twórczego osób – zarówno pracowników, jak i klientów lub użytkowników.Artykuł 3ŚrodkiCele wymienione w art. 2 realizowane są następującymi środkami na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym lub lokalnym, powiązanymi z celami i tematami Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji:a) konferencje, imprezy i inicjatywy promujące debaty i zwiększające świadomość istotnej wagi twórczości i innowacyjności;b) kampanie informacyjne i promocyjne upowszechniające główne przesłania Roku;c) określanie praktycznych wzorców i rozpowszechnianie informacji na temat promowania twórczości i innowacyjności;d) badania i sondaże w skali Wspólnoty lub w skali krajowej.W uzupełnieniu działań współfinansowanych przez Wspólnotę zgodnie z art. 6 Komisja lub państwa członkowskie mogą określić inne działania przyczyniające się do realizacji celów Roku i zezwolić na stosowanie nazwy Roku w ich promowaniu, o ile przyczyniają się one do realizacji celów wymienionych w art. 2.Artykuł 4Współpraca z państwami członkowskimiKażde państwo członkowskie powołuje krajowego koordynatora odpowiedzialnego za uczestnictwo danego państwa w Europejskim Roku Twórczości i Innowacji, chyba że jest praktycznie możliwe wykonywanie tych obowiązków przez krajowego koordynatora ds. strategii lizbońskiej Koordynator zapewnia koordynację działań związanych z Europejskim Rokiem Twórczości i Innowacji na szczeblu krajowym.Artykuł 5Koordynacja na poziomie europejskimKomisja zwołuje spotkania koordynatorów krajowych w celu koordynacji realizacji Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji na poziomie europejskim oraz w celu wymiany informacji na temat jego realizacji na poziomie krajowym.Artykuł 6FinansowanieBez uszczerbku dla możliwości wsparcia Roku ze środków programów i polityki w innych dziedzinach – jak przedsiębiorstwa, spójność, badania naukowe, społeczeństwo informacyjne – współfinansowanie na szczeblu europejskim działań w ramach Roku odbywa się zgodnie z priorytetami i zasadami mającymi zastosowanie do prowadzonych już programów w dziedzinie kształcenia i szkoleń, w szczególności programu „Uczenie się przez całe życie”.Artykuł 7Wejście w życieNiniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu następującym po dniu jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Artykuł 8Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący[…] […] [1] Konkluzje Prezydencji – Bruksela, 14-15 grudnia 2006 r., pkt 28.[2] Konkluzje Prezydencji – Bruksela, 8-9 marca 2007 r.[3] Edukacja i szkolenie 2010 – powodzenie strategii lizbońskiej zależy od pilnych reform: wspólny raport przyjęty przez Radę i Komisję w dniu 26 lutego 2004 r. Zob. również szczegółowy program prac dotyczący dalszych działań związanych z celami systemów kształcenia i szkolenia w Europie – Dz.U. C 142 z 14.6.2002, s. 1.[4] Zalecenie 2006/962/WE, Dz.U. L 394 z 30.12.2006, s. 10.[5] COM(2006) 502 wersja ostateczna.[6] Dz.U. C 163 z 9.7.2002, str. 1.[7] Decyzja nr 1720/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. (Dz.U. L 327 z 24.11.2006, s. 45): http://ec.europa.eu/education/programmes/llp/index_en.html.[8] Decyzja nr 1855/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 grudnia 2006 (Dz. U. L 372 z 27.12.2006, s. 22).[9] http://ec.europa.eu/education/programmes/llp/call08/prior_pl.pdf[10] Dz.U. C […] z […], str. […].[11] Dz.U. C […] z […], str. […].[12] Dz.U. C […] z […], str. […].[13] Dz.U. C […] z […], str. […].[14] Dz.U. C 163 z 9.7.2002, str. 1.[15] Zalecenie 2006/962/WE, Dz.U. L 394 z 30.12.2006, s. 10.[16] Decyzja nr 1720/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 (Dz. U. L 327 z 24.11.2006, s. 45).


Ważna informacja prawna

|

52009PC0280

Wniosek decyzja Rady i Komisji w sprawie stanowiska Wspólnoty w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przejścia do drugiego etapu stowarzyszenia między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony, zgodnie z art. 5 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu  /* COM/2009/0280 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 7.10.2009KOM(2009) 280 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADY I KOMISJIw sprawie stanowiska Wspólnoty w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przejścia do drugiego etapu stowarzyszenia między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony, zgodnie z art. 5 układu o stabilizacji i stowarzyszeniuUZASADNIENIE1. WPROWADZENIEUkład o stabilizacji i stowarzyszeniu (USiS) ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii (FYROM) z drugiej strony, wszedł w życie dnia 1 kwietnia 2004 r.Artykuł 5 ust. 1 USiS stanowi, że „stowarzyszenie będzie w pełni realizowane przez przejściowy okres najwyżej dziesięciu lat, podzielony na dwa kolejne etapy.” Celem powyższego podziału na kolejne etapy jest „stopniowe wdrożenie postanowień układu o stabilizacji i stowarzyszeniu”.Ustęp 3 tego samego artykułu stanowi, że „po upływie czterech lat od wejścia w życie niniejszego Układu Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia dokona oceny osiągniętego postępu oraz zdecyduje o przejściu do drugiego etapu oraz okresie jego trwania, jak również podejmie decyzje co do ewentualnych zmian, jakie powinny zostać wprowadzone do treści postanowień dotyczących drugiego etapu.”W lutym 2008 r., po otrzymaniu od rządu Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii pisma informującego Komisję o gotowości tego rządu do wszczęcia przygotowań do przejścia do drugiego etapu, Komisja rozpoczęła ocenę postępu poczynionego przez to państwo w tym zakresie.Komisja zwróciła się do Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii o dostarczenie aktualnych informacji dotyczących obszarów, w których drugi etap regulowany jest przez szczegółowe postanowienia USiS, tj. zakładanie przedsiębiorstw, świadczenie usług oraz płatności bieżące i przepływ kapitału.2. WYPEłNIENIE ZOBOWIąZAń WYNIKAJąCYCH Z PIERWSZEGO ETAPU USISNa podstawie przeprowadzonej przez Komisję analizy odpowiedzi udzielonych przez wspomniane państwo stwierdzono, że jest ono gotowe wypełnić zobowiązania wynikające z przejścia do drugiego etapu. W sprawozdaniu z postępów za rok 2008 [1] Komisja stwierdziła, że „państwo wypełniło wszystkie zobowiązania przewidziane w pierwszym etapie realizacji Tytułu V USiS (przepływ pracowników, zakładanie przedsiębiorstw, świadczenie usług, kapitał)”.3. ZOBOWIąZANIA WYNIKAJąCE Z DRUGIEGO ETAPU USISPrzejście do drugiego etapu stowarzyszenia wiąże się z następującymi konsekwencjami:Zakładanie przedsiębiorstw-  Zgodnie z art. 48 ust. 5 lit. c) USiS Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia:-  zbada możliwość rozciągnięcia praw do nabywania i korzystania z praw własności nieruchomości na oddziały spółek wspólnotowych, w przypadku, gdy prawa te są konieczne dla prowadzenia działalności gospodarczej, dla której filie te zostały ustanowione.Na mocy tego artykułu obie Strony uzgodnią rozciągnięcie na oddziały spółek wspólnotowych praw, z których podczas pierwszego etapu korzystały jedynie filie spółek wspólnotowych.Równocześnie należy stwierdzić, że Była Jugosłowiańska Republika Macedonii podjęła już pewne kroki w kierunku liberalizacji rynku nieruchomości. Już obecnie spółki wspólnotowe mogą bez ograniczeń nabywać prawa własności w odniesieniu do mieszkań i budynków mieszkalnych za pośrednictwem swoich oddziałów, w wyniku przyjęcia następujących przepisów:-  ustawa zmieniająca ustawę o własności oraz innych prawach rzeczowych (uchwalona w lipcu 2008 r., Dziennik Urzędowy nr 92/08) ustanowiła przepisy zapewniające osobom fizycznym i prawnym ze Wspólnoty możliwość korzystania z praw własności nieruchomości na równi z obywatelami FYROM, w tym z praw własności gruntów budowlanych oraz długoterminowej dzierżawy gruntów rolnych;-  ustawa o gruntach budowlanych (uchwalona w lipcu 2008 r., Dziennik Urzędowy nr 82/08), która bardziej szczegółowo określa prawa i zobowiązania dotyczące gruntów budowlanych.Nabycie przez spółki wspólnotowe prawa własności gruntów budowlanych wymaga uprzedniego zezwolenia, natomiast ograniczenia w nabywaniu gruntów rolnych obowiązują w dalszym ciągu.-  Zgodnie z art. 54 USiS Była Jugosłowiańska Republika Macedonii:-  ma możliwość wprowadzenia i utrzymania środków stanowiących odstępstwo od postanowień rozdziału dotyczącego zakładania przedsiębiorstw USiS w odniesieniu do zakładania spółek wspólnotowych oraz obywateli Wspólnoty w ramach niektórych sektorów jedynie za zgodą Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz na określonych przez nią warunkach.Środki te powinny być racjonalne i niezbędne w celu zaradzenia określonemu problemowi oraz przestają obowiązywać najpóźniej po upływie dwóch lat od zakończenia pierwszego etapu.Artykuł 54 odnosi się do sektorów podlegających restrukturyzacji (lub zmagających się z poważnymi trudnościami), stojących w obliczu wykluczenia z rynku (lub poważnego zmniejszenia udziału w rynku) lub do nowo powstałych sektorów przemysłu w FYROM.Pomimo że podczas pierwszego etapu stowarzyszenia Była Jugosłowiańska Republika Macedonii mogła bez ograniczeń stosować wspomniane środki bez konieczności otrzymania zezwolenia od Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, nie skorzystała ona nigdy z tej możliwości.Świadczenie usług-  Zgodnie z art. 55 USiS, Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia:-  od rozpoczęcia drugiego etapu podejmuje środki niezbędne dla stopniowego wdrożenia postanowień ust. 1 wspomnianego artykułu, w którym USiS przewiduje stopniowe znoszenie barier w świadczeniu usług przez spółki lub obywateli ze Wspólnoty lub Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, którzy działają na terytorium Strony innej niż Strona osoby, dla której usługa jest przeznaczona.Artykuł 55 ust. 2 przewiduje, że zgodnie z procesem liberalizacji przewidzianym powyżej, Strony zezwalają na czasowy przepływ osób fizycznych świadczących usługi lub osób, które są zatrudnione przez świadczącego usługi w charakterze zasadniczego personelu (w rozumieniu art. 53). Obejmuje to osoby fizyczne, które są przedstawicielami spółki lub obywatela ze Wspólnoty lub Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, oraz które starają się o czasowy pobyt w celu negocjowania sprzedaży usług lub zawarcia umów dotyczących sprzedaży usług dla tego świadczącego usługi, o ile przedstawiciele ci nie są zaangażowani w prowadzenie powszechnej sprzedaży bezpośredniej lub nie świadczą usług samodzielnie.Podejmując wyżej wspomniane środki uwzględniony zostanie postęp, jaki Strony osiągnęły w zbliżaniu ustawodawstw. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może omówić dalsze szczegóły dotyczące realizacji tych środków, stosownie do postępu osiągniętego przez FYROM w tej dziedzinie.Zgodnie z art. 55 ust. 3 USiS Strony Układu kontynuować powinny ciągłą ocenę oraz uproszczanie wymogów i procedur obowiązujących w zakresie świadczenia usług na ich terytorium.Płatności bieżące i przepływ kapitału-  Zgodnie z art. 59 ust. 2 USiS Była Jugosłowiańska Republika Macedonii:-  zapewnia swobodny przepływ kapitału w zakresie inwestycji portfelowych oraz pożyczek finansowych i kredytów z terminem zapadalności krótszym niż jeden rok.Była Jugosłowiańska Republika Macedonii zapewniła już, że po przejściu do drugiego etapu wyżej wspomniane przepisy zostaną wprowadzone w życie na mocy następujących aktów prawnych:-  ustawa o operacjach walutowych (Dziennik Urzędowy nr: 34/2001; 49/2001 i 103/2001, ostatnie zmiany tej ustawy wprowadzono w lipcu 2008 r., Dziennik Urzędowy nr 81). Artykuł 59 wspomnianej ustawy (przepisy przejściowe) stanowi wyraźnie, że „po zakończeniu pierwszego etapu układu o stabilizacji i stowarzyszeniu” obecnie obowiązujące ograniczenia dotyczące inwestycji portfelowych rezydentów w papiery wartościowe „przestaną obowiązywać”;-  uchylenie decyzji w sprawie sposobów i warunków dokonywania przez nierezydentów operacji na papierach wartościowych (uchylonej w grudniu 2007 r., Dziennik Urzędowy nr 159/70), dzięki czemu FYROM zapewnił liberalizację inwestycji portfelowych, z wyłączeniem niektórych ograniczeń obowiązujących rezydentów, które zostaną automatycznie zniesione wraz z przejściem do drugiego etapu (zgodnie z art. 59 ustawy o operacjach walutowych, zob. powyżej).-  Zgodnie z art. 60 USiS Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia:-  bada sposoby umożliwienia pełnego stosowania przepisów wspólnotowych w zakresie przepływu kapitału.Na mocy tego artykułu obydwie Strony omówią dalsze stopniowe zbliżanie ustawodawstwa Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii do wspólnotowego dorobku prawnego w dziedzinie przepływu kapitału, w celu pełnego uzgodnienia obu systemów.Zgodnie z tym postanowieniem Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może, podczas drugiego etapu, omówić kwestię dotyczącą otwierania i posiadania rachunków bankowych za granicą przez rezydentów Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Obecne ustawodawstwo tego kraju przewiduje pewne ograniczenia w tej kwestii. W praktyce może to zapobiec podejmowaniu przez rezydentów tego kraju inwestycji portfelowych w państwach członkowskich Unii Europejskiej mimo, że prawo do tego zostało im przyznane na mocy art. 59 ust. 2 USiS.Stopniowe zbliżenie ustawodawstw-  Zgodnie z art. 68 USiS Była Jugosłowiańska Republika Macedonii dąży do zapewnienia, aby jej przepisy ustawowe były stopniowo uzgadniane z przepisami wspólnotowymi. To stopniowe zbliżenie ustawodawstw powinno przede wszystkim dotyczyć elementów wspólnotowego dorobku prawnego w zakresie rynku, a także „innych obszarów związanych z handlem” w pierwszym etapie.Jednakże trwający proces stopniowego zbliżania ustawodawstwa Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii do wspólnotowego dorobku prawnego już w pierwszym etapie obejmował wszystkie obszary, tak jak w przypadku wszystkich innych krajów kandydujących, włącznie z tymi obszarami, dla których zbliżenie to przewidziane było na etap drugi. Ten stopniowy proces zbliżania ustawodawstw będzie zatem kontynuowanyWniosekDECYZJA RADY I KOMISJIw sprawie stanowiska Wspólnoty w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przejścia do drugiego etapu stowarzyszenia między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony, zgodnie z art. 5 układu o stabilizacji i stowarzyszeniuRADA UNII EUROPEJSKIEJ,KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit drugi,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony, wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2004 r.(2) Artykuł 5 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu przewiduje okres przejściowy nie dłuższy niż 10 lat, podzielony na dwa kolejne etapy.(3) Pierwszy etap rozpoczął się dnia 1 kwietnia 2004 r., w dniu wejścia w życie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.(4) Na mocy art. 5 ust. 3 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, po upływie czterech lat od wejścia w życie tego układu Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia dokona oceny osiągniętego postępu oraz zdecyduje o przejściu do drugiego etapu oraz okresie jego trwania, jak również podejmie decyzje co do ewentualnych zmian, jakie powinny zostać wprowadzone do treści postanowień dotyczących drugiego etapu.(5) Strony pragną wypełnić zobowiązania wynikające z przejścia do drugiego etapu stowarzyszenia.(6) Była Jugosłowiańska Republika Macedonii podjęła niezbędne środki, aby zapewnić wypełnienie obowiązków wynikających z przejścia do drugiego etapu,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułDołączony projekt decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia jest decyzją, jaką Wspólnota ma podjąć w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia utworzonej układem o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony, w sprawie przejścia do drugiego etapu stowarzyszenia.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Rady W imieniu KomisjiPrzewodniczący PrzewodniczącyZAŁĄCZNIKProjekt decyzji nr …/09 Rady Stabilizacji i Stowarzyszeniaz dnia … 2009 r.w sprawie przejścia do drugiego etapu stowarzyszenia między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony, zgodnie z art. 5 układu o stabilizacji i stowarzyszeniuRADA STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA,uwzględniając układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony, w szczególności jej art. 5 ust. 3,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Artykuł 5 ust. 1 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu przewiduje okres przejściowy nie dłuższy niż 10 lat, podzielony na dwa kolejne etapy.2.  Pierwszy etap rozpoczął się dnia 1 kwietnia 2004 r., w dniu wejścia w życie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.3.  Na mocy art. 5 ust. 3 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia dokona oceny osiągniętego postępu oraz zdecyduje o przejściu do drugiego etapu oraz okresie jego trwania, jak również podejmie decyzje co do ewentualnych zmian, jakie powinny zostać wprowadzone do treści postanowień dotyczących drugiego etapu.4.  Strony pragną wypełnić zobowiązania wynikające z przejścia do drugiego etapu stowarzyszenia.5.  Była Jugosłowiańska Republika Macedonii podjęła niezbędne środki, aby zapewnić wypełnienie obowiązków wynikających z przejścia do drugiego etapu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym następuje przejście do drugiego etapu, o którym mowa w art. 5 ust. 3 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony.Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia jej przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.Sporządzono w Brukseli dnia …. 2009 r.W imieniu Rady Stabilizacji i StowarzyszeniaPrzewodniczący [1] SEC (2008) 2695 wersja ostateczna, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii - sprawozdanie z postępów 2008, 5. 11. 2008, Bruksela, dnia […] r.


                             KOMISJA
                             EUROPEJSKA

                                                    Bruksela, dnia 5.3.2014 r.
                                                    COM(2014) 117 final

                                                    2014/0064 (CNS)

                                          Wniosek

                                     DECYZJA RADY

        zezwalająca Portugalii na stosowanie obniżonej stawki akcyzy w autonomicznym
           regionie Madery na lokalnie produkowane i spożywane likiery i rum oraz w
     autonomicznym regionie Azorów na lokalnie produkowane i spożywane likiery i okowitę

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                               UZASADNIENIE

     1.       KONTEKST WNIOSKU
     Zgodnie z decyzją Rady 2009/831/WE z dnia 10 listopada 2009 r.1, przyjętą na podstawie art.
     299 ust. 2 Traktatu WE, Portugalia była upoważniona do stosowania do dnia 31 grudnia 2013
     r. obniżonej stawki akcyzy w autonomicznym regionie Madery na lokalnie produkowane i
     spożywane likiery i rum oraz w autonomicznym regionie Azorów na lokalnie produkowane i
     spożywane likiery i okowitę. W art. 2 tej decyzji ograniczono stosowanie wspomnianego
     odstępstwa do określonych produktów. Portugalia może stosować na te produkty stawkę
     akcyzy niższą od pełnej stawki na alkohol określonej w art. 3 dyrektywy Rady 92/84/EWG2 i
     niższą od minimalnej stawki akcyzy na alkohol określonej w tej dyrektywie, ale nie niższą o
     więcej niż 75 % od podstawowej krajowej stawki akcyzy na alkohol.
     W decyzji 2009/831/WE określono powody wprowadzania środków szczególnych, w tym
     niewielki rozmiar, rozdrobnienie i niski poziom mechanizacji gospodarstw rolnych. Ponadto
     transport na wyspy niektórych surowców i opakowań, które nie są produkowane lokalnie,
     powoduje dodatkowe koszty w porównaniu z transportem samych produktów gotowych.
     Transport i instalacja urządzeń w tych oddalonych, wyspiarskich regionach jeszcze bardziej
     zwiększa dodatkowe koszty. Odnośni producenci muszą także ponosić dodatkowe koszty
     ogólne wynikające z charakteru lokalnej gospodarki, w szczególności zwiększone koszty
     pracy i energii.
     Obniżenie akcyzy o 75 % nie wykracza poza to, co jest konieczne do wyrównania poziomów
     dodatkowych kosztów ponoszonych przez podmioty gospodarcze z powodu szczególnej
     charakterystyki Madery i Azorów jako regionów najbardziej oddalonych.
     Ponieważ korzyść podatkowa ogranicza się do tego, co jest konieczne do wyrównania
     dodatkowych kosztów, a przedmiotowe ilości pozostają niewielkie, środek nie podważa
     integralności i spójności wspólnotowego porządku prawnego. Ponadto korzyść podatkowa
     ogranicza się do spożycia w przedmiotowych regionach.
     Władze portugalskie złożyły wniosek o przedłużenie do dnia 31 grudnia 2020 r. zezwolenia
     na stosowanie obniżonej stawki akcyzy w autonomicznym regionie Madery na lokalnie
     produkowane i spożywane likiery i rum oraz w autonomicznym regionie Azorów na lokalnie
     produkowane i spożywane likiery i okowitę. Do zatwierdzenia przedłużenia niezbędna jest
     zarówno decyzja Rady zgodnie z art. 349 TFUE, jak i decyzja Komisji w sprawie pomocy
     państwa. Decyzja Rady na mocy art. 349 TFUE jest przyjmowana bez uszczerbku dla decyzji
     Komisji w sprawie przedłużenia tego środka na podstawie zasad dotyczących pomocy
     państwa.

     2.       PROPORCJONALNOŚĆ ODSTĘPSTWA
     Zgodnie z art. 110 TFUE żadne państwo członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub
     pośrednio na produkty innych państw członkowskich jakiegokolwiek rodzaju podatków
     wewnętrznych wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne

     1
            Decyzja Rady z dnia 10 listopada 2009 r. zezwalająca Portugalii na stosowanie obniżonej stawki
            akcyzy w autonomicznym rejonie Madery na lokalnie produkowane i spożywane likiery i rum oraz w
            autonomicznym regionie Azorów na lokalnie produkowane i spożywane likiery i okowitę (Dz.U. L 297
            z 13.11.2009, s. 9).
     2
            Dyrektywa Rady 92/84/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatku
     akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 29).

PL                                                     2                                                       PL
 ---pagebreak---      produkty krajowe. Ponadto żadne państwo członkowskie nie nakłada na produkty innych
     państw członkowskich podatków wewnętrznych, które pośrednio chronią inne produkty.
     Niemniej jednak na podstawie art. 349 TFUE Rada może upoważnić państwa członkowskie z
     najbardziej oddalonymi regionami do odstąpienia od przepisów art. 110 TFUE w sposób
     uwzględniający strukturalną sytuację gospodarczą i społeczną takich regionów, pogorszoną
     przez inne czynniki poważnie ograniczające ich rozwój. Odstępstwo takie nie może podważać
     integralności i spójności porządku prawnego Unii, w tym rynku wewnętrznego i wspólnych
     polityk, takich jak wspólne polityki podatkowe na podstawie art. 113 TFUE. Odstępstwa takie
     muszą zatem pozostawać proporcjonalne, tj. nie mogą wykraczać poza to, co jest konieczne
     dla zaradzenia niekorzystnym warunkom ramowym utrudniającym rozwój gospodarczy
     takich regionów, oraz nie mogą nadmiernie zakłócać konkurencji na jednolitym rynku. W
     związku z tym każde odstępstwo od art. 110 TFUE powinno być ograniczone do pełnej lub
     częściowej rekompensaty utrudnienia związanego z kosztami, z którym borykają się
     producenci w takich regionach.
     Sprawozdania przedłożone przez Portugalię zgodnie z art. 4 decyzji Rady 2009/831/WE
     zawierają obliczenia dodatkowych kosztów i obniżek podatku akcyzowego za rok 2011:

     Madera
        •    Likiery (butelka poj. 70 cl, alk. 20% obj.)
             Koszty dodatkowe: 1,21 EUR
             Obniżenie podatku akcyzowego: 1,06 EUR

        •    Rum (butelka poj. 70 cl, alk. 40% obj.)
             Koszty dodatkowe: 2,20 EUR
             Obniżenie podatku akcyzowego: 2,12 EUR

     Azory
        •    Likiery (butelka poj. 70 cl, alk. 20% obj.)
             Koszty dodatkowe: 1,17 EUR
             Obniżenie podatku akcyzowego: 1,08 EUR

        •    Okowita (butelka poj. 100 cl, alk. 40% obj.)
             Koszty dodatkowe: 3,31 EUR
             Obniżenie podatku akcyzowego: 3,09 EUR
     Źródło: Sprawozdania, o których mowa w art. 4 decyzji Rady 2009/831/WE

     Należy nadmienić, że przy obliczaniu wyżej wspomnianych dodatkowych kosztów nie
     uwzględniono niektórych czynników, które okazały się trudne do określenia pod względem
     ilościowym. Niemniej jednak można potwierdzić, że obniżenie podstawowej stawki akcyzy o
     75 % nie wykracza poza to, co jest konieczne do wyrównania poziomów dodatkowych

PL                                                     3                                           PL
 ---pagebreak---      kosztów ponoszonych przez podmioty gospodarcze z powodu szczególnej charakterystyki
     Madery i Azorów jako regionów najbardziej oddalonych.
     Sprawozdania obejmują również dane na temat udziału tych produktów w rynkach lokalnych
     w latach 2004–2010:

     Madera – rum i likiery razem (wg objętości alkoholu)

     Rok                         2004      2005       2006      2007      2008      2009      2010

     Udział produkcji lokalnej   15,86 %   20,19 %    23,03 %   20,33 %   26,91 %   30,76 %   33,89 %

     Azory – likiery (wg objętości alkoholu)

     Rok                         2004      2005       2006      2007      2008      2009      2010

     Udział produkcji lokalnej   56,43 %   50,60 %    49,70 %   46,73 %   39,19 %   45,28 %   48,57 %

     Azory – okowita (wg objętości alkoholu)

     Rok                         2004      2005       2006      2007      2008      2009      2010

     Udział produkcji lokalnej   47,99 %   41,62 %    42,51 %   33,53 %   23,19 %   34,28 %   31,74 %

     Źródło : Obliczenia własne na podstawie danych ze sprawozdań, o których mowa w art. 4
     decyzji Rady 2009/831/WE
     Dane w tabeli potwierdzają tendencję spadkową udziału produkcji lokalnej likierów na
     Azorach oraz jej wzrost w przypadku rumu i likierów na Maderze. Jeśli chodzi o Maderę,
     należy jednak wziąć pod uwagę bardzo niski udział produkcji lokalnej w 2004 r.
     Trend rozwojowy udziałów w rynku produkcji lokalnej potwierdza, że obniżona obecnie
     stawka podatku akcyzowego jest zrównoważona i nie wywołała jakichkolwiek zakłóceń
     konkurencji na rynku wewnętrznym.
     Lokalny przemysł zatrudnia 134 pracowników na Maderze oraz 90 pracowników na Azorach.
     Uprawa i przetwarzanie trzciny cukrowej i owoców na Maderze dostarcza pracy liczbie około
     1 000 rodzinnych gospodarstw rolnych.
     Przyznanie nowego zezwolenia dla Portugalii na stosowanie obniżonej stawki akcyzy w
     autonomicznym regionie Madery na lokalnie produkowane i spożywane likiery i rum oraz w
     autonomicznym regionie Azorów na lokalnie produkowane i spożywane likiery i okowitę jest
     uzasadnione w celu uniknięcia zagrożenia rozwoju tych najbardziej oddalonych regionów
     oraz nie zakłóca konkurencji na rynku wewnętrznym.

     3.      ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
     Krótki opis proponowanych środków

PL                                                4                                                     PL
 ---pagebreak---      Proponowana decyzja zezwala Portugalii na stosowanie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31
     grudnia 2020 r. obniżonej stawki akcyzy w autonomicznym regionie Madery na lokalnie
     produkowane i spożywane likiery i rum oraz w autonomicznym regionie Azorów na lokalnie
     produkowane i spożywane likiery i okowitę, która to stawka może być niższa od minimalnej
     stawki akcyzy określonej w dyrektywie 92/84/EWG, ale nie niższa od podstawowej krajowej
     stawki akcyzy na alkohol o więcej niż 75 %.
     Władze portugalskie będą zobowiązane do przesłania Komisji do dnia 30 września 2017 r.
     sprawozdania śródokresowego, na podstawie którego zostanie dokonana ocena, czy
     przyczyny, które uzasadniają przyznanie odstępstwa podatkowego, nadal istnieją i czy
     obniżenie podatku przyznane przez Portugalię jest proporcjonalne.
     Podstawa prawna
     Artykuł 349 TFUE.
     Zasada pomocniczości
     Jedynie Rada jest uprawniona do podjęcia, na podstawie art. 349 TFUE, środków
     szczególnych na rzecz regionów najbardziej oddalonych w celu dostosowania stosowania
     Traktatów, w tym wspólnej polityki w poszczególnych obszarach, w odniesieniu do tych
     regionów z powodu występowania trwałych niedogodności, które mają wpływ na sytuację
     gospodarczą i społeczną regionów najbardziej oddalonych.
     Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.
     Zasada proporcjonalności
     Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:
     Korzyść podatkowa ogranicza się do tego, co jest konieczne do wyrównania dodatkowych
     kosztów.
     Wybór instrumentów
     Proponowany instrument: decyzja Rady
     Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następującego względu:
     Odstępstwa udzielane na mocy art. 349 TFUE zawierane są w decyzjach Rady.

     4.      WPŁYW NA BUDŻET
     Wniosek nie ma wpływu na budżet Unii Europejskiej.

PL                                              5                                               PL
 ---pagebreak---                                                         2014/0064 (CNS)

                                              Wniosek

                                         DECYZJA RADY

        zezwalająca Portugalii na stosowanie obniżonej stawki akcyzy w autonomicznym
           regionie Madery na lokalnie produkowane i spożywane likiery i rum oraz w
     autonomicznym regionie Azorów na lokalnie produkowane i spożywane likiery i okowitę

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
     uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349,
     uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
     po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
     uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego3,
     stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
     a także mając na uwadze, co następuje:
     (1)    Decyzja Rady 2009/831/WE z dnia 10 listopada 2009 r., przyjęta na podstawie art.
            299 ust. 2 Traktatu WE (obecnie art. 349 TFUE), zezwalała Portugalii na stosowanie
            obniżonej stawki akcyzy w autonomicznym regionie Madery na lokalnie produkowane
            i spożywane likiery i rum oraz w autonomicznym regionie Azorów na lokalnie
            produkowane i spożywane likiery i okowitę, która to stawka może być niższa od
            minimalnej stawki akcyzy określonej w dyrektywie 92/84/EWG, ale nie niższa o
            więcej niż 75 % od podstawowej krajowej stawki akcyzy na alkohol.
     (2)    W dniu 30 lipca 2013 r. władze portugalskie zwróciły się do Komisji o przedłożenie
            wniosku dotyczącego decyzji Rady przedłużającej okres stosowania decyzji Rady
            2009/831/WE na tych samych warunkach do dnia 31 grudnia 2020 r. Wniosek ten
            został zmieniony w dniu 19 listopada 2013 r., gdy Portugalia wystąpiła z wnioskiem o
            przedłużenie obowiązywania decyzji Rady 2009/831/WE o 6 miesięcy do dnia 30
            czerwca 2014 r., tak by zbiegało się to z wygaśnięciem obecnych wytycznych w
            sprawie pomocy regionalnej, które zostaną zastąpione nowymi wytycznymi
            obejmującymi okres od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
     (3)    Udzielenie nowego zezwolenia jest uzasadnione w celu uniknięcia zagrożenia rozwoju
            tych najbardziej oddalonych regionów. W obliczu trudności związanych z wywozem
            poza te regiony, rynki regionalne stanowią jedyne możliwe miejsca zbytu tych
            produktów.
     (4)    W autonomicznych regionach Azorów i Madery surowce pochodzenia rolniczego są
            droższe niż w normalnych warunkach produkcji, co wynika z niewielkiego rozmiaru,
            rozdrobnienia i niskiego poziomu mechanizacji gospodarstw rolnych. Dodatkowo w
            przypadku Madery – ze względu na topografię, klimat, glebę i rzemieślniczy charakter
            produkcji – produkcja w przetwórstwie trzciny cukrowej jest niższa niż w innych

     3
            Dz.U. C z , s. .

PL                                                 6                                               PL
 ---pagebreak---            najbardziej oddalonych regionach . Transport na wyspy niektórych surowców i
           opakowań, które nie są produkowane lokalnie, powoduje dodatkowe koszty w
           porównaniu z transportem samych produktów gotowych. W przypadku Azorów
           charakter wyspiarski jest podwójny, ponieważ wyspy są rozrzucone na dużej
           przestrzeni. Transport i instalacja urządzeń w tych oddalonych, wyspiarskich
           regionach jeszcze bardziej zwiększają dodatkowe koszty. To samo dotyczy niektórych
           niezbędnych podróży i wysyłek na kontynent. Konieczne jest również ponoszenie
           dodatkowych kosztów przechowywania produktów gotowych, gdyż są one spożywane
           lokalnie nie tylko zaraz po wytworzeniu, lecz w ciągu całego roku. Niewielki rozmiar
           rynku regionalnego zwiększa na różne sposoby koszty jednostkowe, zwłaszcza przez
           niekorzystną relację między kosztami stałymi a wielkością produkcji, zarówno w
           odniesieniu do urządzeń, jak i kosztów niezbędnych do spełnienia norm ochrony
           środowiska. Ponadto producenci rumu na Maderze muszą ponosić koszty utylizacji
           odpadów z przetwarzania trzciny cukrowej, podczas gdy producenci z innych
           regionów mogą poddawać te produkty uboczne recyklingowi. Wspomniani producenci
           muszą także ponosić dodatkowe koszty ogólne wynikające z charakteru lokalnej
           gospodarki, w szczególności zwiększone koszty pracy i energii.
     (5)   Ze szczegółowych obliczeń przedstawionych w sprawozdaniach, o których mowa w
           art. 4 decyzji 2009/831/WE, wynika, że zmniejszenie o 75 % stawki akcyzy nie
           kompensuje całkowicie niekorzystnych czynników konkurencyjnych, jakim podlegają
           destylowane napoje alkoholowe produkowane na Maderze i Azorach wskutek
           wyższych kosztów produkcji i wprowadzania do obrotu. W związku z tym zezwolenie
           na obniżenie stawki akcyzy powinno nadal być stosowane na wnioskowanym
           poziomie.
     (6)   Dogłębna analiza sytuacji ukazuje, że niezbędne jest przychylenie się do wniosku
           Portugalii w celu podtrzymania przemysłu alkoholowego w przedmiotowych
           najbardziej oddalonych regionach.
     (7)   Ponieważ korzyść podatkowa nie wykracza ponad to, co jest konieczne do
           wyrównania dodatkowych kosztów, a przedmiotowe ilości pozostają niewielkie i
           korzyść podatkowa ogranicza się do spożycia w odnośnych regionach, środek nie
           podważa integralności i spójności wspólnotowego porządku prawnego.
     (8)   Należy wprowadzić wymóg przedstawienia sprawozdania śródokresowego
           umożliwiającego Komisji dokonanie oceny, czy warunki uzasadniające przyznanie
           odstępstwa są nadal spełnione.
     (9)   Niniejsza decyzja nie stanowi uszczerbku dla ewentualnego stosowania art. 107 i 108
           TFUE,
     PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

                                             Artykuł 1
     W drodze odstępstwa od art. 110 Traktatu niniejszym zezwala się Portugalii na stosowanie
     stawki akcyzy niższej od pełnej stawki na alkohol określonej w art. 3 dyrektywy 92/84/EWG
     w odniesieniu do lokalnie produkowanych i spożywanych likierów i rumu w autonomicznym
     regionie Madery oraz lokalnie produkowanych i spożywanych likierów i okowity w
     autonomicznym regionie Azorów.

                                             Artykuł 2

PL                                              7                                                 PL
 ---pagebreak---      Odstępstwo, o którym mowa w art. 1, ogranicza się do:
     1. na Maderze
     a) rumu określonego w kategorii 1 w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu
     Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu,
     prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych4,
     posiadającego oznaczenie geograficzne „Rum da Madeiraˮ, o którym mowa w kategorii 1 w
     załączniku III do tego rozporządzenia;
     b) likierów i „crème deˮ określonych odpowiednio w kategoriach 32 i 33 w załączniku II do
     rozporządzenia (WE) nr 110/2008 produkowanych z regionalnych owoców lub roślin;
     2. na Azorach
     a) likierów i „crème deˮ określonych odpowiednio w kategoriach 32 i 33 w załączniku II do
     rozporządzenia (WE) nr 110/2008 produkowanych z regionalnych owoców lub surowców;
     b) okowity wytwarzanej z wina gronowego lub wytłoków z winogron, posiadającej cechy
     charakterystyczne i właściwości określone w ramach kategorii 4 i 6 załącznika II do
     rozporządzenia (WE) nr 110/2008.

                                                Artykuł 3
     Obniżona stawka akcyzy mająca zastosowanie do produktów, o których mowa w art. 1, może
     być niższa od minimalnej stawki akcyzy na alkohol określonej w dyrektywie 92/84/EWG, ale
     nie może być niższa od podstawowej krajowej stawki akcyzy na alkohol o więcej niż 75 %.

                                                Artykuł 4
     W terminie do dnia 30 września 2017 r. Portugalia przesyła Komisji sprawozdanie
     umożliwiające Komisji dokonanie oceny, czy nadal istnieją przyczyny uzasadniające
     przyznanie obniżonej stawki.

                                                Artykuł 5
     Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.

                                                Artykuł 6
     Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Portugalskiej.
     Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                                                 W imieniu Rady
                                                 Przewodniczący

     4
            Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16.

PL                                                  8                                               PL