				|

		52013PC0267

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin /* COM/2013/0267 final - 2013/0141 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Zdrowie roślin jest kluczowym czynnikiem
zrównoważonego i konkurencyjnego rolnictwa, ogrodnictwa i leśnictwa.
Opłacalne uprawy oraz zapewnienie miejsc pracy, innowacji w dziedzinie
roślin i bezpieczeństwa żywnościowego wymagają
zdrowych nasion i materiału rozmnożeniowego. W przypadku drzew i
krzewów ochrona zdrowia roślin jest niezbędna do zachowania lasów,
krajobrazu oraz publicznych i prywatnych terenów zielonych w Unii. Zdrowie
roślin ma również znaczenie dla ochrony różnorodności
biologicznej i usług ekosystemowych.
Szczególnie niebezpieczne są agrofagi z
innych kontynentów. Europejskie rośliny i drzewa zazwyczaj nie
posiadają odpowiedniej odporności genetycznej na obce agrofagi, które
z kolei często nie mają naturalnych wrogów na terenie Europy. W
przypadku wprowadzenia do Europy obce agrofagi powodują poważne
straty gospodarcze. Mogą one przejść na wcześniej nimi
niedotknięte gatunki żywicielskie, rozprzestrzeniać się w
szybkim tempie pomiędzy państwami oraz powodować trwałe
straty plonów i stały wzrost kosztów produkcji i kontroli. Straty
gospodarcze, często poważne, osłabiają rentowność
i konkurencyjność rolnictwa i leśnictwa. Zadomowienie nowych
agrofagów może skłaniać państwa trzecie do wprowadzania
zakazów handlu, które szkodzą unijnemu wywozowi. Nie wszystkie agrofagi
można zwalczać przy użyciu pestycydów, a nawet jeśli
pestycydy są dostępne, ich stosowanie może być
nieodpowiednie.
Ramy prawne
Obecne ramy prawne UE w zakresie zdrowia
roślin mają na celu ochronę europejskiego rolnictwa i
leśnictwa poprzez zapobieganie zawleczeniu i rozprzestrzenianiu się
obcych agrofagów. Głównym narzędziem służącym temu
celowi jest dyrektywa Rady 2000/29/WE[1], która odzwierciedla również
międzynarodowe porozumienia handlowe w tym obszarze. Unikatowość
unijnego systemu fitosanitarnego (ochrony roślin) polega na tym, że
jest to system otwarty: przemieszczanie roślin i produktów roślinnych
do Unii i na jej terytorium jest dozwolone, pod warunkiem że przestrzegane
są szczegółowe ograniczenia i wymogi (np. pochodzenie z obszaru
wolnego od agrofagów lub odpowiednie zabiegi). Duża wielkość
przywozu z innych kontynentów oznacza jednak znaczne prawdopodobieństwo
występowania w przyszłości ognisk obcych agrofagów.
System jest niezbędny do ochrony zdrowia,
gospodarki i konkurencyjności unijnego sektora produkcji roślinnej
oraz do utrzymania otwartej polityki handlowej Unii. Istniejące ramy
prawne spotykają się jednak z krytyką, ponieważ nie
mogą powstrzymać rosnącego napływu nowych niebezpiecznych
agrofagów spowodowanego globalizacją handlu. Ponadto zmiana klimatu
umożliwia tym agrofagom przeżycie w Europie, niemożliwe w
przeszłości, i sprawia, że uprawy i ekosystemy są bardziej
narażone na nowe agrofagi. W ciągu ostatniego dziesięciolecia
poważne ogniska występowania niebezpiecznych agrofagów
związanych z przywozem i oddziałujących na leśnictwo podniosły
świadomość społeczeństw i polityków
dotyczącą kosztów i skutków niedostatecznej ochrony.
Analiza problemu
Ocena systemu (2010 r.)[2]
wykazała, że trzeba zmienić podstawowe akty prawne, aby w
pełni uwzględnić to zwiększone ryzyko. Główne
stwierdzone problemy dotyczą zbyt małego nacisku kładzionego na
zapobieganie w odniesieniu do zwiększonego przywozu towarów wysokiego
ryzyka, potrzeby ustalenia priorytetów w odniesieniu do agrofagów na poziomie
UE we wszystkich 27 państwach członkowskich, potrzeby dysponowania
lepszymi instrumentami do kontroli występowania i naturalnego
rozprzestrzeniania się agrofagów w przypadku, gdy ostatecznie trafią
one na terytorium Unii, potrzeby unowocześnienia i poprawy instrumentów
dotyczących przemieszczania wewnątrz UE (paszporty roślin i
strefy chronione), jak również potrzeby przewidzenia dodatkowych zasobów.
Ponadto zaistniała potrzeba „ekologizacji”
systemu, a znaczenia nabrały cele dotyczące środowiska
naturalnego. Wymaga to zmiany, również pod względem finansowania,
logiki interwencji systemu, który zmienia się z systemu dotyczącego
dóbr prywatnych w rolnictwie w mieszany system dotyczący dóbr
publiczno-prywatnych w rolnictwie, leśnictwie, środowisku naturalnym
i krajobrazie.
Należy wzmocnić bazę naukową
systemu (badania, laboratoria). Obserwuje się stałą degradację
klasycznej fitopatologii i taksonomii agrofagów na uniwersytetach, co
zagraża wspieraniu przez sektor nauki oceny ryzyka związanego z
nowymi agrofagami i właściwemu diagnozowaniu tych agrofagów w
laboratorium. W tym kontekście Europejska i Śródziemnomorska
Organizacja Ochrony Roślin wydała deklarację o stanie
wyjątkowym.
Ponadto należy zapewnić nową równowagę
w odniesieniu do kosztów i podziału odpowiedzialności (rozwój
partnerstwa) oraz zwiększyć efektywność i ograniczyć
zbędne koszty i obciążenia administracyjne. Istnieje
również potrzeba modernizacji systemu pod względem zachęt do
przestrzegania przepisów.
Cel wniosku
Celem wprowadzanych obecnie zmian jest
usunięcie tych braków oraz wprowadzenie solidnych, przejrzystych i
trwałych ram prawnych odpowiadających stawianym im celom. Proponowane
rozporządzenie zastępuje i uchyla dyrektywę 2000/29/WE.
Związek z innymi wnioskami w ramach
pakietu
Wniosek jest częścią pakietu
przeglądów związanych ze zdrowiem roślin, jakością
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, zdrowiem
zwierząt, kontrolami urzędowymi dotyczącymi roślin,
zwierząt, żywności i paszy oraz wydatkami unijnymi
związanymi z tymi obszarami polityki.
Wniosek wzmacnia synergię z systemem
dotyczącym materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, a
jednocześnie eliminuje możliwe do uniknięcia powielanie
działań i wynikające z niego zbędne obciążenia.
Cele te mają być osiągnięte poprzez umieszczenie agrofagów,
które obecnie podlegają przepisom tzw. dyrektyw dotyczących
wprowadzania do obrotu materiału siewnego i roślinnego materiału
rozmnożeniowego, w rozporządzeniu dotyczącym zdrowia
roślin, którego dotyczy wniosek. Wprowadzi to elastyczność
pozwalającą na zmianę statusu szeroko rozprzestrzenionych
agrofagów kwarantannowych na agrofagi jakościowe, o co zwracały
się podmioty zawodowe i państwa członkowskie, a co ma na celu
wykorzystanie zasobów dostępnych organom fitosanitarnym na prawdziwe
priorytety Unii. Tymczasem wniosek zapewnia możliwość zachowania
istniejących praktycznych ustaleń w państwach
członkowskich, dotyczących certyfikacji materiału przeznaczonego
do reprodukcji roślin pod kątem agrofagów jakościowych. Ogólnie
rzecz biorąc, zmiany w unijnym systemie ochrony zdrowia roślin i
systemie dotyczącym materiału przeznaczonego do reprodukcji
roślin powinny zwiększyć spójność między tymi
dwoma systemami (poprzez wspólne korzystanie z systemów certyfikacji, etykiet i
rejestrów), a co za tym idzie ograniczyć obciążenia dla
podmiotów zawodowych. Proponowane nowe uzgodnienia będą jednak
wymagać ściślejszej koordynacji między właściwymi
organami państw członkowskich ds. zdrowia roślin i
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin.
Wniosek nie zawiera znajdujących się
obecnie w dyrektywie 2000/29/WE przepisów dotyczących dokonywanych przez
właściwe organy urzędowych kontroli przestrzegania przez
podmioty zawodowe przepisów fitosanitarnych Unii. Kontrole te są obecnie
umieszczone wyłącznie we wniosku dotyczącym kontroli
urzędowych (zastępującym rozporządzenie (WE) nr 882/2004)[3]. Umożliwi to również
poprawę spójności z nowym kodeksem celnym i pozwoli na stosowanie
uproszczonych procedur przy przywozie.
Wniosek nie zawiera przepisów dotyczących
wydatków kwalifikujących się do wkładu finansowego Unii, które
znajdują się w dyrektywie 2000/29/WE. Przedmiotowe przepisy,
sporządzone zgodnie z wariantem wskazanym jako preferowany w ocenie
skutków, zawarto w towarzyszącym wniosku legislacyjnym dotyczącym
rozporządzenia w sprawie wydatków związanych z
żywnością i paszą, które dotyczy zarządzania wydatkami
unijnymi odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego,
zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia
roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin.
Niniejszy wniosek stanowi uzupełnienie
wniosku dotyczącego inwazyjnych gatunków obcych przewidzianego w ramach
unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Proces konsultacji
W dniu 21 listopada 2008 r. Rada zwróciła
się do Komisji o przeprowadzenie oceny unijnego systemu ochrony zdrowia
roślin i o rozważenie ewentualnych zmian istniejących ram
prawnych oraz skutków takich zmian[4].
Komisja rozpoczęła kompleksową ocenę systemu od
wprowadzenia rynku wewnętrznego (1993 r.)[5]
i zleciła konsultantom zewnętrznym opracowanie niezbędnego
badania[6].
Eksperci z państw członkowskich uczestniczyli w pracach grupy
kierującej ds. oceny, złożonej z przedstawicieli różnych
służb. W dniach 23–24 lutego 2010 r. odbyła się konferencja
mająca na celu poinformowanie zainteresowanych stron i państw
członkowskich o postępach w ocenie oraz skonsultowanie się z
nimi w sprawie tymczasowych rozwiązań na przyszłość
opracowywanych przez konsultanta. Otrzymane opinie stworzyły ramy
ostatecznych wariantów i zaleceń. Sprawozdanie z oceny[7] zostało przedstawione
podczas drugiej konferencji w dniu 28 września 2010 r., w której
uczestniczyły zainteresowane strony, opinia publiczna oraz przedstawiciele
państw członkowskich i państw trzecich. Z konferencją
powiązane były konsultacje społeczne dotyczące zaleceń
wynikających z oceny i zakresu późniejszej oceny skutków.
W ramach przygotowań do oceny skutków warianty
zalecane przez konsultantów zewnętrznych były omawiane z
państwami członkowskimi w Radzie z udziałem Głównych
Inspektorów ds. Zdrowia Roślin w ramach wielu rund posiedzeń i, w
odniesieniu do spójności z systemem dotyczącym materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin, z szefami służb ds. tego
systemu oraz właściwą grupą roboczą. Utworzono
pięć grup zadaniowych z udziałem ekspertów z państw
członkowskich i Komisji w celu prowadzenia dalszej dyskusji na temat
głównych obszarów zmian.
Konsultacje z zainteresowanymi stronami
(przedstawicielami stowarzyszeń branżowych i organizacji
pozarządowych) prowadzono od samego początku procedury
przeglądu, jeszcze przed rozpoczęciem oceny, podczas badania
oceniającego i ponownie przy opracowywaniu oceny skutków. W ramach Grupy
Doradczej ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt i
Roślin powołano grupę roboczą ad hoc ds. zdrowia
roślin. Postępy przedstawiano i omawiano na kilku spotkaniach
wspominanej grupy doradczej, w ramach innych grup doradczych[8] oraz na zaproszenie na
posiedzeniach COPA-COGECA, EUROPATAT, ESA i UNION FLEURS. Konsultacje z
zainteresowanymi stronami były kluczowym elementem oceny oraz dodatkowej
analizy gospodarczej zleconej konsultantom zewnętrznym. Konsultacje
dotyczyły zmian samego unijnego systemu ochrony zdrowia roślin, jak i
elementów systemu, które mają zostać przeniesione do lub z systemu
dotyczącego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin oraz
unijnego systemu urzędowych kontroli żywności i paszy, zdrowia i
dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i materiału przeznaczonego
do reprodukcji roślin.
Konferencje organizowane w trakcie procedury
przeglądu pozwoliły uzyskać wkład zainteresowanych stron i
poznać ich poglądy dotyczące zaleceń i zakresu oceny
skutków, wyrażane zarówno ustnie podczas konferencji, jak i w ramach
powiązanych konsultacji społecznych. Konsultacje w sprawie wniosków
dotyczących zmian technicznych były powiązane z posiedzeniem
Grupy Roboczej ds. Zdrowia Roślin w dniu 18 lutego 2011 r. i ukierunkowane
na preferowane rozwiązanie torujące drogę zmianom o znacznym
wpływie. Konsultacje opublikowano również na specjalnie przeznaczonej
do tego stronie internetowej DG SANCO[9].
Ostateczne konsultacje w sprawie wariantów strategicznych rozpoczęto w
dniu 13 maja 2011 r.
Gromadzenie danych
Gromadzenie danych rozpoczęto od kompleksowej
oceny systemu przeprowadzonej przez konsultantów zewnętrznych w latach
2009–2010 Ocena obejmowała analizę ex post systemu w latach
1993–2008, gromadzenie danych ekonomicznych na temat wynikających z systemu
kosztów i obciążeń administracyjnych dla właściwych
organów i zainteresowanych stron, jak również opracowanie wariantów ex
ante i zaleceń na przyszłość. Sprawozdanie z oceny
wydano w maju 2010 r.
Procedurę wewnętrzną
mającą na celu opracowanie oceny dodatkowo wsparto drugą
umową z konsultantem. Umowa ta dotyczyła badania na temat
ilościowego określenia kosztów i korzyści wynikających ze
zmian systemu, uzupełniającego dane, które zostały zebrane w
toku oceny. Badanie obejmowało moduły dotyczące oceny ex ante
w odniesieniu do skutków gospodarczych poszczególnych wariantów technicznych
dotyczących zmiany prawodawstwa. Zakres kwestii, które miały
zostać poruszone, poddano konsultacjom z zainteresowanymi stronami.
Moduły ustanowiono w taki sposób, aby możliwe było ich
zgrupowanie w ewentualne ogólne warianty strategiczne. W lipcu 2011 r.
konsultant przedstawił sprawozdanie końcowe z badania. W stosownych
przypadkach dodatkowe informacje pozyskano z literatury, sprawozdań z
badań i ankiet w celu oceny najważniejszych skutków, jakie
przyniosłaby zmiana polityki w przedmiotowym obszarze. Ponadto
społeczne i środowiskowe skutki wariantów strategicznych zostały
ocenione przez służby Komisji.
Ocena skutków
W celu poprawy systemu opracowano cztery warianty:
Wariant 1: Poprawa jedynie formy prawnej i
przejrzystości systemu. Akt prawny zostałby
przekształcony z dyrektywy w rozporządzenie, a także uproszczony
i uściślony. Utrzymano by status quo pod względem
merytorycznym.
Wariant 2: Ustalenie
priorytetów, modernizacja i wzmocnienie zapobiegania. Oprócz elementów przewidzianych w
wariancie 1 ustalenie priorytetów zostałoby ulepszone poprzez
przekształcenie obecnych załączników I i II, w których
wymieniono agrofagi podlegające przepisom według
właściwości technicznych niezależnie od ich priorytetu dla
Unii, w wykazy oparte o logikę interwencji i priorytet. Paszport roślin i systemy stref chronionych
zostałyby zmodernizowane (podział odpowiedzialności z podmiotami
zawodowymi) i usprawnione (zakres i format paszportu roślin,
obowiązkowe opłaty za paszporty roślin oparte na zwrocie
kosztów, które istnieją już w przypadku kontroli przywozu,
reguły dotyczące nadzoru i zwalczania ognisk występowania w
strefach chronionych). Spójność
między systemem ochrony roślin i systemem dotyczącym
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin zwiększyłaby
się, co polepszyłoby skuteczność i obniżyło
koszty dla podmiotów zawodowych. Zapobieganie
zostałoby wzmocnione poprzez wprowadzenie nowego przepisu dotyczącego
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin obarczonego wysokim
ryzykiem (rośliny przeznaczone do sadzenia), na którego wprowadzanie do
Unii nie zezwolono lub który podlega szczególnym wzmocnionym kontrolom
fizycznym do momentu zakończenia analizy ryzyka, oraz poprzez zniesienie
zwolnień w zakresie bagażu pasażerów (który będzie
podlegał kontrolom o niskiej częstotliwości, aby
zminimalizować skutki w postaci kosztów).
Wariant 3: Ustalenie priorytetów, modernizacja,
wzmocnienie zapobiegania i wzmocnienie działań
służących zwalczaniu ognisk występowania. Oprócz elementów przewidzianych w wariancie 2 zostałyby
wprowadzone obowiązki w zakresie nadzoru i planowania awaryjnego. Analogicznie do ustaleń istniejących w
systemie dotyczącym zdrowia zwierząt dostępne byłoby
współfinansowanie przez UE na rzecz nadzoru i w niektórych przypadkach
odszkodowań za straty bezpośrednie poniesione przez podmioty
zawodowe. Dalej opracowywane byłyby instrumenty prawne
umożliwiające zwalczanie i ograniczanie rozprzestrzeniania. Wyłączenie
środków związanych z naturalnym rozprzestrzenianiem się
zostałoby zniesione.
Wariant 4: Ustalenie priorytetów, modernizacja,
wzmocnienie zapobiegania, wzmocnienie działań
służących zwalczaniu ognisk występowania i rozszerzenie
zakresu na rośliny inwazyjne. Oprócz elementów przewidzianych
w wariancie 3 system obejmowałby również rośliny inwazyjne,
jeżeli chodzi o przepisy prawne dotyczące środków i
współfinansowanie przez UE. W przypadku wariantów 1, 2 i 3 rośliny
inwazyjne (inne niż rośliny pasożytnicze) nie byłyby
objęte systemem.
Ocena skutków czterech wariantów wykazała,
że wariant 3 stanowi najlepszy sposób na osiągnięcie celów przy
najlepszym stosunku kosztów i korzyści oraz zapewnia optymalną
równowagę wkładu państw członkowskich, podmiotów zawodowych
i Unii. Wariant 3 miałby znaczny pozytywny wpływ na
rentowność i wzrost gospodarczy przedmiotowych sektorów; najwierniej
odzwierciedla również wyniki konsultacji z zainteresowanymi stronami i
państwami członkowskimi.
Budżet UE niezbędny do wdrożenia
wariantu 3 zabezpieczono we wniosku Komisji dotyczącym wieloletnich ram
finansowych na lata 2014–2020. Odpowiednie przepisy prawne zawarto we wniosku
legislacyjnym dotyczącym rozporządzenia ustanawiającego przepisy
w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha
żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz
dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin.
Małe i średnie przedsiębiorstwa oraz
mikroprzedsiębiorstwa
Charakter systemu ochrony zdrowia roślin wymaga, aby małe i
średnie przedsiębiorstwa (MŚP) nie były zwolnione z
zobowiązań wynikających z niniejszego rozporządzenia.
Większość przedsiębiorstw, na które system ten ma
wpływ, to MŚP i zwolnienie ich a priori zasadniczo
zagrażałoby celom systemu. Wniosek zwalnia jednak przedsiębiorstwa
prowadzące sprzedaż roślin i produktów roślinnych
wyłącznie na rynek lokalny z obowiązku wydawania paszportów
roślin, które ponadto nie będą wymagane w przypadku
sprzedaży ostatecznym konsumentom niezawodowym. W odniesieniu do
mikroprzedsiębiorstw nowe rozporządzenie w sprawie kontroli
urzędowych umożliwi szczególne ustalenia dotyczące ewentualnego
zwrotu opłat za kontrole w dziedzinie zdrowia roślin, w ramach zasad
pomocy państwa.
Prawa podstawowe
Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe
i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw
podstawowych Unii Europejskiej. Powinno być ono stosowane przez
państwa członkowskie zgodnie z tymi prawami i zasadami i odpowiednio
wdrożone do przepisów krajowych. Niektóre przepisy niniejszego
rozporządzenia ograniczają jednak poszczególne prawa wynikające
z Karty, lecz jedynie w takim zakresie, w jakim jest to konieczne dla ochrony
ogólnego interesu Unii, którego dotyczy niniejsze rozporządzenie, oraz
zachowania istoty tych praw.
Zwalczanie ognisk występowania obcych
agrofagów może być skuteczne tylko wówczas, gdy wszystkie
źródła porażenia są usuwane. Ogniska występowania
agrofagów kwarantannowych mogą pojawiać się nie tylko na
terenach podmiotów zawodowych, lecz także na publicznych i prywatnych
terenach zielonych. Aby środki zwalczania mogły być w ogóle
skuteczne w takich przypadkach, muszą obejmować rośliny
porażone i podejrzewane o porażenie na tych publicznych i prywatnych
terenach zielonych (wszelkie pozostawione porażone rośliny
będą stanowić nowe źródła porażenia w innych
miejscach). Oznacza to, że w niektórych przypadkach właściwe
organy państw członkowskich muszą mieć dostęp do
terenów prywatnych do celów kontroli urzędowych, po których mogą
zostać wprowadzone zabiegi, środki zwalczania lub pewne ograniczenia
lub zakazy dotyczące wykorzystywania roślin. Stanowi to ograniczenie
art. 7 i 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dotyczących,
odpowiednio, poszanowania życia prywatnego i rodzinnego oraz prawa
własności. Ograniczenie to jest konieczne do osiągnięcia
celu leżącego w interesie ogólnym, jakim jest ochrona zdrowia
roślin w Unii. Ograniczenie to jest proporcjonalne, ponieważ cel
leżący w interesie ogólnym nie może zostać
osiągnięty bez zapewnienia, aby środków fitosanitarnych w równym
stopniu przestrzegali wszyscy (odstąpienie od niszczenia porażonych
roślin w prywatnych ogrodach zniweczyłoby korzyści ze
środków zwalczania wprowadzonych u podmiotów zawodowych i przeprowadzonych
na publicznych terenach zielonych). Państwa członkowskie
będą odpowiedzialne za zapewnienie poszkodowanym obywatelom
sprawiedliwego odszkodowania za poniesioną stratę w odpowiednim
czasie. Istota prawa własności jest zatem zachowana.
Każdy, kto poweźmie wiadomość
o wystąpieniu agrofaga kwarantannowego, będzie zobowiązany
powiadomić o tym właściwe organy, podając również
informacje dotyczące źródła i charakteru danego materiału.
Będzie to miało zastosowanie również do laboratoriów i
organizacji badawczych, które stwierdzą wystąpienie agrofagów w
dostarczonych im próbkach. W niektórych przypadkach może to stanowić
naruszenie art. 8 Karty, dotyczącego prawa do ochrony danych osobowych.
Ograniczenie to jest niezbędne do osiągnięcia celu
leżącego w interesie publicznym, jakim jest zdrowie roślin w Unii,
ponieważ przypadki stwierdzenia wystąpienia agrofagów kwarantannowych
muszą być zgłaszane właściwym organom, aby
zapewnić niezwłoczne zwalczanie ognisk występowania.
Ograniczenie to jest proporcjonalne, ponieważ dane osobowe podlegają
temu przepisowi tylko w zakresie niezbędnym do zlokalizowania przez
właściwe organy ognisk wystąpienia i podjęcia koniecznych
działań. Istota prawa do ochrony danych osobowych jest zatem
zachowana.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Rozdział I: Przedmiot, zakres i definicje
Zakres terytorialny systemu nie obejmuje
pozaeuropejskich najbardziej oddalonych regionów państw
członkowskich, ponieważ należą one do innych regionów
biogeograficznych świata, w których występują właśnie
te agrofagi, przed którymi trzeba chronić terytoria europejskie
państw członkowskich. Zakres terytorialny systemu obejmuje natomiast
część archipelagu Makaronezji (Maderę i Azory), która
tworzy region biogeograficzny pokrywający się z regionem Morza
Śródziemnego, w szczególności Półwyspem Iberyjskim, jeśli
chodzi o naturalną roślinność. Należy zatem
włączyć ten archipelag w zakres systemu. Załącznik I
zawiera wykaz terytoriów państw członkowskich, które są
objęte Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ale do celów
niniejszego rozporządzenia są uznawane za państwa trzecie.
Rośliny inwazyjne inne niż rośliny
pasożytnicze (fizycznie żerujące na roślinach
żywicielskich) są wyłączone z zakresu, zgodnie z wynikami
oceny skutków.
W stosownych przypadkach podano definicje.
Rozdział II: Agrofagi kwarantannowe
W dyrektywie 2000/29/WE agrofagi wymieniono w
odpowiednich załącznikach. W niniejszym wniosku określono
natomiast pojęcie agrofagów kwarantannowych, które zostaną
następnie wymienione w aktach wykonawczych jako agrofagi kwarantannowe dla
UE albo agrofagi kwarantannowe dla stref chronionych. Agrofagi kwarantannowe
dla UE wymagają środków zwalczania na całym terytorium Unii,
podczas gdy w przypadku agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych dotyczy
to tylko określonych stref chronionych, w których niektóre agrofagi nie
występują, choć stwierdzono ich występowanie w innych
częściach terytorium Unii. We wniosku uprawniono Komisję do
sporządzenia wykazu niektórych agrofagów kwarantannowych jako agrofagów
priorytetowych dla UE, stanowiących maksymalnie 10 % agrofagów
kwarantannowych dla UE wymienionych w wykazie. Agrofagi te będą
podlegać rozbudowanym obowiązkom w zakresie gotowości i
zwalczania, uzupełnionym większym wsparciem finansowym Unii na
wymagane działania. Kryteria decyzji o tym, czy agrofag kwalifikuje
się jako agrofag kwarantannowy, agrofag kwarantannowy dla UE, agrofag
kwarantannowy dla strefy chronionej, czy agrofag priorytetowy, znajdują
się w załączniku II do rozporządzenia. Przewidziano
przesunięcie agrofagów obecnie wymienionych w załącznikach I i
II do dyrektywy 2000/29/WE do odpowiednich wykazów w przyszłych aktach
wykonawczych. Zniesione zostanie rozróżnienie między agrofagami
obecnie wymienionymi w załączniku I i załączniku II do
dyrektywy 2000/29/WE.
W rozdziale tym określono ponadto szczegółowe
reguły dotyczące powiadamiania o wystąpieniu agrofagów
kwarantannowych, środków, które należy wprowadzić w celu
zwalczenia tych agrofagów, w tym wytyczenia obszarów podlegających
środkom zwalczania, kontroli występowania agrofagów oraz ustanowienia
planów awaryjnych i planów zwalczania w odniesieniu do ognisk występowania
agrofagów priorytetowych.
Przepisy zawarte w tym rozdziale uprawniają
Komisję do przyjęcia aktów wykonawczych dotyczących stałych
środków zarządzania agrofagami kwarantannowymi, które zadomowiły
się na terytorium Unii. Akty te mogą być także
przyjęte na zasadzie tymczasowej w odniesieniu do agrofagów
kwarantannowych niewymienionych w wykazie, w razie potrzeby z wykorzystaniem
trybu pilnego, ustanowionego na mocy traktatu lizbońskiego. Narzędzia
omówione w tym rozdziale istnieją obecnie na mocy dyrektywy 2000/29/WE,
jednak we wniosku określono je wprost. Zawarto przepis, który pozwala
państwom członkowskim na wprowadzanie bardziej rygorystycznych
środków przeciwko agrofagom niż te przewidziane w przepisach Unii,
pod warunkiem że środki te nie ograniczają w jakikolwiek sposób
swobodnego przepływu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów
podlegających przepisom na rynku wewnętrznym.
Rozdział ten obejmuje również przepisy
dotyczące stref chronionych, utrzymujące i wyraźnie
wzmacniające istniejący system w celu zapewnienia, aby strefy
chronione były technicznie uzasadnione i by ogniska występowania
danych agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych były
właściwie i szybko zwalczane. W przeciwnym razie uznanie strefy
chronionej będzie cofane. Dzięki tym zmianom unijny system stref
chronionych jest zgodny z systemem obszarów wolnych od agrofagów w ramach
Międzynarodowej konwencji ochrony roślin (IPPC), o co wnioskowały
zainteresowane strony uczestniczące w systemie i państwa trzecie.
Rozdział III: Agrofagi jakościowe
Agrofagi, które mają wpływ na planowane
wykorzystanie roślin przeznaczonych do sadzenia, lecz nie wymagają
zwalczania, podlegają obecnie przepisom na podstawie dyrektyw dotyczących
wprowadzania do obrotu materiału siewnego i materiału
rozmnożeniowego roślin oraz, częściowo, w
załączniku II do dyrektywy 2000/29/WE. We wniosku zaklasyfikowano je
wszystkie jako agrofagi jakościowe dla UE. Określono pojęcie
takich agrofagów, które zostaną następnie wymienione w aktach
wykonawczych. Kryteria decyzji o tym, czy agrofag kwalifikuje się jako
agrofag jakościowy dla UE, zawarto w załączniku II. Agrofagi
jakościowe nie będą podlegały przepisom na podstawie
wniosku legislacyjnego dotyczącego materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin, poza ich włączeniem, w stosownych
przypadkach, do systemów certyfikacji.
Schemat poszczególnych typów agrofagów
przewidzianych we wniosku, procesu podejmowania decyzji o ich zakwalifikowaniu
oraz wymaganych środków przeciwko nim
Rozdział IV: Środki dotyczące
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów
W załącznikach do dyrektywy 2000/29/WE
wymieniono zakazy dotyczące niektórych roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów (załącznik III) oraz szczególne wymagania
w odniesieniu do wprowadzania do Unii i przemieszczania w niej
(załącznik IV). We wniosku uprawniono Komisję do przyjmowania
takich wykazów w drodze aktów wykonawczych. Ponadto przepisy rozdziału IV
dotyczą reguł uznawania środków państw trzecich za równoważne
środkom unijnym oraz odstępstw od zakazów. Zawarto w nim również
odpowiednie reguły dotyczące przemieszczania roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów do i wewnątrz stref chronionych.
Nowym elementem w unijnym systemie ochrony zdrowia
roślin jest artykuł uprawniający Komisję do przyjęcia
aktów wykonawczych w celu uwzględnienia pojawiającego się ryzyka
stwarzanego przez niektóre rośliny przeznaczone do sadzenia z niektórych
państw trzecich, wymagające środków zabezpieczających.
Wymienione materiały roślinne będą wymagały
intensywnych oględzin i przeprowadzania testów lub poddania okresowi
kwarantanny, lub będą podlegały tymczasowemu zakazowi
wprowadzania do Unii. Środki te stosuje się przez okres dwóch lat, z
możliwością jednorazowego przedłużenia. W tym czasie
opracowywana jest pełna ocena ryzyka, po czym podejmuje się
decyzję o objęciu danego materiału przepisami na stałe lub
zniesieniu środków tymczasowych.
Nowy jest również artykuł
określający podstawowe reguły dotyczące stacji kwarantanny
w przypadku, gdy korzystanie z tych stacji jest wymagane zgodnie z
rozporządzeniem lub aktami prawa wtórnego na podstawie
rozporządzenia.
Wprowadzanie do Unii roślin
podlegających przepisom w bagażu pasażerów nie będzie
już zwolnione z odpowiednich wymogów i zakazów. Jest to konieczne,
ponieważ stwierdzono, że rośliny w bagażu pasażerów
stwarzają coraz większe ryzyko dla statusu fitosanitarnego Unii i
zagrażają powodzeniu systemu.
Nowy jest również artykuł
wprowadzający wymóg, aby wywóz roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów do państw trzecich odbywał się zgodnie z przepisami
Unii albo, jeżeli pozwalają na to zasady państwa trzeciego lub
państwo trzecie wyraźnie wyrazi na to zgodę, poprzez umowy
dwustronne lub w inny sposób, zgodnie z wymogami tego państwa trzeciego.
Rozdział V: Rejestracja użytkowników
zawodowych i identyfikowalność
Wniosek zawiera wymóg wpisania podmiotów
zawodowych do rejestru, który będzie również obejmował podmioty
zawodowe, których rejestracja jest wymagana na mocy wniosku dotyczącego rozporządzenia
w sprawie materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. Powinno to
zmniejszyć obciążenia dla podmiotów zawodowych. Zarejestrowane
podmioty muszą spełnić określone wymogi dotyczące identyfikowalności
materiału roślinnego pod ich kontrolą.
Rozdział VI: Certyfikacja roślin,
produktów roślinnych i przedmiotów
W załączniku V do dyrektywy 2000/29/WE
wymieniono wymogi dotyczące certyfikacji roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów wprowadzanych do Unii lub w niej
przemieszczanych. We wniosku uprawniono Komisję do przyjmowania takich
wykazów w drodze aktów delegowanych. Zawarto również odpowiednie
reguły dotyczące certyfikacji roślin, produktów roślinnych
i przedmiotów wprowadzanych do stref chronionych i w nich przemieszczanych.
We wniosku przewidziano, że wszystkie
rośliny przeznaczone do sadzenia, z wyjątkiem niektórych nasion,
wymagają świadectwa fitosanitarnego dla wprowadzania do Unii i
paszportu roślin dla przemieszczania w Unii. Paszporty roślin są
wymagane w przypadku wszystkich przemieszczeń pomiędzy podmiotami
zawodowymi, ale nie w przypadku sprzedaży ostatecznym użytkownikom
niezawodowym. Paszporty roślin zostaną uproszczone i zharmonizowane.
Zamiast numeru partii w paszporcie roślin może być wykorzystany
chip, kod kreskowy lub hologram powiązany z wewnętrznymi systemami
identyfikowalności podmiotów zawodowych.
Badania roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów, dla których wymagany jest paszport roślin, mogą
wymagać stosowania systemów certyfikacji w odniesieniu do niektórych
agrofagów kwarantannowych lub agrofagów jakościowych, w przypadku których
niezbędne są badania w terenie podczas sezonu wegetacyjnego.
Możliwość ta pojawi się dzięki włączeniu
agrofagów jakościowych w zakres rozporządzenia w sprawie zdrowia
roślin. Gdy na mocy rozporządzenia w sprawie zdrowia roślin
wymagane są systemy certyfikacji, przewidziano wykorzystanie systemów kwalifikacji
utworzonych na mocy proponowanego rozporządzenia w sprawie materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin. Powinno to zapobiec ustanawianiu
podwójnych systemów, które prowadziłoby do podwójnych kosztów dla
podmiotów zawodowych.
Paszporty roślin są wydawane przez
zarejestrowane podmioty upoważnione do tego przez właściwe
organy lub, na ich wniosek, przez właściwe organy. W przypadku gdy
materiał roślinny wymaga paszportu roślin na mocy
rozporządzenia w sprawie zdrowia roślin i etykiety kwalifikacji na
mocy proponowanego rozporządzenia dotyczącego materiału
przeznaczonego do reprodukcji roślin, paszport roślin i etykieta kwalifikacji
są łączone w jeden dokument. Powinno to zapobiec ponoszeniu
podwójnych kosztów przez podmioty zawodowe, w przypadku gdy dokumenty te
są wydawane przez właściwe organy.
Przewidziano reguły dotyczące
upoważnień dla podmiotów zawodowych wydających paszport
roślin oraz nadzoru nad tymi podmiotami, jak również badania danego
materiału roślinnego, w celu zapewnienia, aby materiał ten
był zgodny z wszystkimi przepisami niniejszego rozporządzenia.
Przewidziano również reguły
dotyczące upoważnień dla producentów drewnianych materiałów
opakowaniowych umieszczających pewne znaki na tym materiale oraz nadzoru
nad tymi podmiotami, po poddaniu go zabiegom zgodnie z Międzynarodowym
Standardem dla Środków Fitosanitarnych (ISPM nr 15) w sprawie przepisów
dotyczących drewnianych materiałów opakowaniowych w handlu
międzynarodowym.
Do celów wywozu wniosek przewiduje wprowadzenie
świadectwa przedwywozowego w przypadkach, gdy materiał roślinny
jest wywożony z państwa członkowskiego, które nie jest
państwem członkowskim pochodzenia. Świadectwo przedwywozowe
zastąpi obecnie stosowane nieformalne wytyczne uzgodnione przez
państwa członkowskie.
Rozdział VII: Środki wspierające
wykonanie rozporządzenia
We wniosku przewiduje się ustanowienie
elektronicznego systemu powiadamiania przeznaczonego do powiadamiania i
składania sprawozdań.
Rozdział VIII: Przepisy końcowe
Wniosek przewiduje, że Komisja będzie wspomagana przez nowy
stały komitet, który obejmie istniejące komitety zajmujące
się łańcuchem żywnościowym, zdrowiem zwierząt i
roślin oraz materiałem przeznaczonym do reprodukcji roślin
(zamiast obecnego Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin).
Wniosek przewiduje zmiany do rozporządzenia
ustanawiającego przepisy w zakresie zarządzania wydatkami
odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego,
zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia
roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, które
ma zostać przyjęte przed niniejszym wnioskiem legislacyjnym. Zmiany
te obejmują możliwość współfinansowania przez
Unię środków dotyczących agrofagów priorytetowych (kategorii
agrofagów stworzonej w obecnym wniosku) oraz odszkodowań dla podmiotów za
utraconą wartość materiału roślinnego zniszczonego w
ramach środków zwalczania agrofagów priorytetowych.
Niniejszy wniosek uchyla sześć tzw.
dyrektyw w sprawie kontroli dotyczących zarządzania niektórymi
agrofagami kwarantannowymi (sprawca raka ziemniaka, mątwik ziemniaczany i
mątwik agresywny, śluzak, bakterioza pierścieniowa, zwójka
goździkóweczka i tarcznik niszczyciel), których występowanie
stwierdzono w Unii. Akty tego rodzaju będą w przyszłości
przyjmowane jako akty prawa wtórnego na mocy proponowanego rozporządzenia,
a nie jako akty przyjęte w ramach procedury współdecyzji. Dyrektywy
dotyczące agrofagów ziemniaka zostaną zastąpione aktami prawa
wtórnego na mocy obecnie proponowanego rozporządzenia, bez zmiany ich
treści. Dyrektywy dotyczące zwójki goździkóweczki i tarcznika
niszczyciela nie zostaną zastąpione.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Przepisy finansowe oraz środki na wykonanie
niniejszego rozporządzenia do dnia 31 grudnia 2020 r. zostaną
przedstawione w przygotowywanym wniosku legislacyjnym dotyczącym
rozporządzenia w sprawie zarządzania wydatkami odnoszącymi
się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i
dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. Niniejszy wniosek nie
pociąga za sobą żadnych wydatków, które nie są
częścią oceny skutków finansowych wniosku legislacyjnego
dotyczącego tego rozporządzenia, i nie wymaga dodatkowych zasobów
ludzkich.
2013/0141 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie środków ochronnych przeciwko
agrofagom roślin
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[10],
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów[11],

stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Dyrektywa Rady 2000/29/WE z
dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do
Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych
i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie[12] określa system ochrony
zdrowia roślin.
(2)       W dniu 21 listopada 2008 r.
Rada zwróciła się do Komisji o przeprowadzenie oceny tego systemu
ochrony zdrowia roślin[13].
(3)       W świetle wyników tej
oceny oraz doświadczenia zdobytego w trakcie stosowania dyrektywy
2000/29/WE dyrektywa ta powinna zostać zastąpiona. Aby zapewnić
jednolite stosowanie nowych reguł, akt zastępujący tę
dyrektywę powinien mieć formę rozporządzenia.
(4)       Zdrowie roślin jest
bardzo ważne dla produkcji roślinnej, publicznych i prywatnych
terenów zielonych, naturalnych ekosystemów, usług ekosystemowych i
różnorodności biologicznej w Unii. Zdrowiu roślin
zagrażają gatunki szkodliwe dla roślin i produktów
roślinnych, zwane dalej „agrofagami”. W celu zwalczania tego
zagrożenia konieczne jest przyjęcie środków dotyczących
określania ryzyka fitosanitarnego związanego z tymi agrofagami i
ograniczania tego ryzyka do dopuszczalnego poziomu.
(5)       Potrzebę dysponowania
takimi środkami dostrzeżono już dawno temu. Stały się
one przedmiotem umów i konwencji międzynarodowych, w tym
Międzynarodowej konwencji ochrony roślin (IPPC) z dnia 6 grudnia 1951
r. zawartej w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i
Rolnictwa (FAO) i jej nowego zmienionego tekstu zatwierdzonego podczas 29.
sesji Konferencji FAO w listopadzie 1997 r. Unia jest stroną IPPC.
(6)       Okazało się,
że w celu określenia zakresu niniejszego rozporządzenia
ważne jest, aby wziąć pod uwagę czynniki biogeograficzne,
aby uniknąć rozprzestrzeniania się na europejskim terytorium
Unii agrofagów, które na nim nie występują. W związku z
powyższym z terytorialnego zakresu stosowania niniejszego
rozporządzenia należy wykluczyć terytoria pozaeuropejskie
państw członkowskich (regiony najbardziej oddalone), o których mowa w
art. 355 ust. 1 TFUE. Terytoria te należy wymienić w wykazie. W
przypadku gdy status takiego terytorium lub terytorium, o którym mowa w art.
355 ust. 2 TFUE, zostanie zmieniony na podstawie art. 355 ust. 6 TFUE, wykaz
ten należy zmienić w celu zapewnienia, aby terytorialny zakres
stosowania niniejszego rozporządzenia pozostał ograniczony do
europejskiej części terytorium Unii. Odniesienia do państw
trzecich należy odczytywać jako odniesienia także do terytoriów
wymienionych w tym wykazie.
(7)       Dyrektywa 2000/29/WE
ustanawia reguły dotyczące kontroli urzędowych, które mają
być przeprowadzane przez właściwe organy w odniesieniu do
środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych
dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem
się we Wspólnocie. Takie reguły są obecnie ustanowione
rozporządzeniem (UE) nr …/…. w sprawie kontroli urzędowych i innych
czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania
prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i
dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin, materiału przeznaczonego do
reprodukcji roślin i środków ochrony roślin, zmieniającym
rozporządzenia (WE) nr 999/2001, 1829/2003, 1831/2003, 1/2005, 396/2005,
834/2007, 1099/2009, 1069/2009, 1107/2009, rozporządzenia (UE) nr
1151/2012, [….]/2013 [Office of Publications, please insert number of
Regulation laying down provisions for the management of expenditure relating to
the food chain, animal health and animal welfare, and relating to plant health
and plant reproductive material] oraz dyrektywy 98/58/WE, 1999/74/WE,
2007/43/EC, 2008/119/WE, 2008/120/WE i 2009/128/WE (rozporządzenie w
sprawie kontroli urzędowych)[14]
[Office of Publications, please insert number of Regulation on Official
Controls and, in the footnote, the reference to the Official Journal],
dlatego nie powinny stanowić części niniejszego
rozporządzenia.
(8)       Należy ustanowić
kryteria umożliwiające identyfikację agrofagów, w odniesieniu do
których konieczne jest przyjęcie środków kontroli dla całego
terytorium Unii. Agrofagi takie są zwane „agrofagami kwarantannowymi dla
UE”. Należy także ustanowić kryteria służące
identyfikacji agrofagów, w odniesieniu do których konieczne jest przyjęcie
środków kontroli jedynie w odniesieniu do jednej lub kilku
części tego terytorium. Agrofagi takie są zwane „agrofagami
kwarantannowymi dla stref chronionych”.
(9)       Aby działania Unii na
rzecz kontroli agrofagów kwarantannowych dla UE mogły skoncentrować
się na agrofagach, których skutki gospodarcze, społeczne lub
środowiskowe są najbardziej dotkliwe dla terytorium Unii jako
całości, należy ustanowić ograniczony wykaz takich
agrofagów, zwanych dalej „agrofagami priorytetowymi”.
(10)     Należy przewidzieć
wyjątki od zakazu wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii
agrofagów kwarantannowych dla UE do celów naukowych, prób, selekcji
odmianowych, hodowli i wystaw.
(11)     W celu zapewnienia skutecznego
i szybkiego działania w przypadku wystąpienia agrofaga
kwarantannowego dla UE, na społeczeństwie, podmiotach zawodowych i
państwach członkowskich powinny spoczywać obowiązki w
zakresie powiadamiania.
(12)     Jeżeli obowiązki te
wiążą się z ujawnianiem danych osobowych osób fizycznych
lub prawnych właściwym organom, może to stanowić
ograniczenie art. 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (ochrona danych
osobowych). Ograniczenie to byłoby jednak niezbędne i proporcjonalne
ze względu na osiągnięcie celu niniejszego rozporządzenia
leżącego w interesie publicznym.
(13)     Podmiot zawodowy, który
stwierdzi występowanie agrofaga kwarantannowego dla UE w roślinach,
produktach roślinnych lub przedmiotach, które są lub były pod
jego kontrolą, powinien być zobowiązany do wprowadzenia
wszelkich środków, które mogą być właściwe w celu
wyeliminowania agrofaga, wycofania z obrotu lub od konsumentów danych
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów oraz poinformowania
właściwego organu, innych osób w łańcuchu handlu i opinii
publicznej.
(14)     Państwa członkowskie
powinny wprowadzić wszelkie niezbędne środki w celu zwalczenia
agrofagów kwarantannowych dla UE, których występowanie stwierdzono na ich
terytorium. Należy określić środki, które mogą
być wprowadzone przez państwa członkowskie w takim przypadku, i
zasady, w oparciu o które mają one zdecydować, jakie środki
wprowadzić. Środki te powinny obejmować ustanowienie obszarów
wyznaczonych, składających się ze strefy porażenia i strefy
buforowej.
(15)     W niektórych przypadkach
państwa członkowskie powinny wprowadzić środki w celu
zwalczania agrofagów kwarantannowych na roślinach na terenach prywatnych,
ponieważ zwalczanie agrofagów może być skuteczne tylko wówczas,
gdy wszystkie źródła porażenia zostaną usunięte. W tym
celu właściwe organy państw członkowskich powinny posiadać
prawny dostęp do takich terenów. Może to stanowić ograniczenie
art. 7 (poszanowanie życia prywatnego i rodzinnego) i art. 17 (prawo
własności) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Ograniczenie to
jest niezbędne i proporcjonalne ze względu na osiągnięcie
celu systemu leżącego w interesie publicznym, o ile państwa członkowskie
zapewnią w odpowiednim czasie sprawiedliwe odszkodowania za utratę
własności prywatnej.
(16)     Wczesne wykrywanie
wystąpienia agrofagów jest niezwykle ważne dla ich szybkiego i
skutecznego zwalczenia. W związku z tym państwa członkowskie
powinny prowadzić kontrole występowania agrofagów kwarantannowych dla
UE na obszarach, gdzie nie stwierdzono ich występowania. Z uwagi na
liczbę agrofagów kwarantannowych dla UE oraz czas i zasoby niezbędne
do przeprowadzenia tych kontroli, państwa członkowskie powinny
ustanowić wieloletnie programy kontroli występowania.
(17)     Komisja powinna być
uprawniona do przyjmowania środków w przypadku potwierdzenia lub
podejrzenia występowania określonych agrofagów kwarantannowych dla
UE, dotyczących zwłaszcza ich zwalczania i ograniczania
rozprzestrzeniania oraz ustanowienia obszarów wyznaczonych, kontroli
występowania, planów awaryjnych, ćwiczeń symulacyjnych i planów
zwalczania w odniesieniu do tych agrofagów.
(18)     Aby zapewnić szybkie i
skuteczne działanie przeciwko agrofagom, które nie są agrofagami
kwarantannowymi dla UE, lecz które zdaniem państw członkowskich
mogą spełniać warunki włączenia do wykazu tych
agrofagów, należy określić środki, jakie mają być
wprowadzone przez państwa członkowskie w przypadku, gdy powezmą
one wiadomość o wystąpieniu takich agrofagów. Podobne
środki należy określić w odniesieniu do Komisji.
(19)     Pod pewnymi warunkami
państwa członkowskie powinny mieć możliwość
przyjęcia bardziej rygorystycznych środków zwalczania niż jest
to wymagane na mocy przepisów Unii.
(20)     Do agrofagów priorytetowych
powinny mieć zastosowanie przepisy szczególne w odniesieniu do
informowania opinii publicznej, kontroli występowania, planów awaryjnych,
planów zwalczania i współfinansowania środków przez Unię.
(21)     Agrofagi kwarantannowe, które
występują na terytorium Unii, ale nie występują na
określonych częściach tego terytorium wyznaczonych jako „strefy
chronione”, a których wystąpienie spowodowałoby niedopuszczalne skutki
gospodarcze, społeczne lub środowiskowe tylko dla tych stref
chronionych, powinny być ściśle określone i ujęte w
wykazie jako „agrofagi kwarantannowe dla stref chronionych”. Wprowadzenie
agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych do tych stref, ich
przemieszczanie w nich oraz uwalnianie do odpowiednich stref chronionych
powinno być zakazane.
(22)     Należy ustanowić
reguły dotyczące uznawania, modyfikacji lub cofnięcia uznania
stref chronionych, obowiązków w zakresie kontroli występowania w
odniesieniu do stref chronionych oraz działań, które należy
podjąć w przypadku stwierdzenia występowania agrofagów
kwarantannowych dla stref chronionych w danych strefach chronionych. W
przypadku stwierdzenia występowania agrofaga kwarantannowego dla strefy
chronionej w danej strefie chronionej powinny obowiązywać surowe
reguły dotyczące zmiany i zniesienia stref chronionych.
(23)     Agrofag, który nie jest
agrofagiem kwarantannowym dla UE, a który jest przenoszony głównie za
pośrednictwem określonych roślin przeznaczonych do sadzenia, którego
występowanie na tych roślinach przeznaczonych do sadzenia powoduje
niedopuszczalne skutki gospodarcze w odniesieniu do planowanego wykorzystania
tych roślin i który jest wymieniony w wykazie agrofagów jakościowych
dla UE, powinien być zwany „agrofagiem jakościowym dla UE”. Aby
ograniczyć występowanie takich agrofagów, należy zakazać
ich wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii na danych roślinach
przeznaczonych do sadzenia, chyba że wspomniany wykaz stanowi inaczej.
(24)     Niektóre rośliny,
produkty roślinne i przedmioty stwarzają niedopuszczalne ryzyko
fitosanitarne, ponieważ mogą być żywicielami agrofaga
kwarantannowego dla UE. W przypadku niektórych z nich dostępne są
dopuszczalne środki zmniejszające ryzyko. W zależności od
dostępności dopuszczalnych środków zmniejszających ryzyko
wprowadzanie i przemieszczanie takich agrofagów na terytorium Unii powinno
być zakazane albo podlegać szczególnym wymogom. Powyższe
rośliny, produkty roślinne i przedmioty powinny zostać
wymienione w wykazie.
(25)     Należy przewidzieć
odstępstwa od zakazów lub szczególnych wymogów w odniesieniu do
wprowadzania roślin, produktów roślinnych i przedmiotów na terytorium
Unii. Komisja powinna być uprawniona do uznania niektórych środków
państw trzecich za równoważne wymogom dotyczącym przemieszczania
na terytorium Unii danych roślin, produktów roślinnych i przedmiotów.
(26)     Powyższe zakazy lub
wymogi nie powinny mieć zastosowania do niewielkich ilości
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, innych niż
rośliny przeznaczone do sadzenia, do celów niekomercyjnych i niezawodowych
ani do wprowadzania roślin, produktów roślinnych i przedmiotów do
stref przygranicznych i przemieszczania w nich. Nie powinny mieć
również zastosowania do wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów do celów naukowych, prób,
selekcji odmianowych, hodowli i wystaw. Należy określić
odpowiednie zabezpieczenia i udzielać informacji zainteresowanym
podmiotom.
(27)     Należy przewidzieć
odstępstwo od przepisów UE dotyczących wprowadzania i przemieszczania
na terytorium Unii w odniesieniu do roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów w tranzycie.
(28)     Międzynarodowy handel
roślinami przeznaczonymi do sadzenia, w przypadku których
doświadczenie fitosanitarne jest ograniczone, może nieść ze
sobą poważne ryzyko związane z zadomowieniem agrofagów
kwarantannowych, w odniesieniu do których nie wprowadzono środków na
podstawie niniejszego rozporządzenia. Aby zapewnić szybkie i
skuteczne działanie wobec nowo rozpoznanych zagrożeń
związanych z roślinami przeznaczonymi do sadzenia, które nie
podlegają stałym wymogom lub zakazom, ale które mogą
kwalifikować się do takich stałych środków, Komisja powinna
mieć możliwość przyjęcia środków tymczasowych
zgodnie z zasadą ostrożności.
(29)     Konieczne jest określenie
zakazów i wymogów szczególnych, podobnych do tych, które są określone
dla terytorium Unii, w odniesieniu do wprowadzania do stref chronionych i
przemieszczania w nich roślin, produktów roślinnych i przedmiotów,
które mogłyby stwarzać ryzyko fitosanitarne o niedopuszczalnym
poziomie wynikające z tego, że mogą być żywicielami
agrofaga kwarantannowego dla danej strefy chronionej.
(30)     Należy przyjąć
ogólne wymogi dotyczące pojazdów i materiałów opakowań
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów w celu zapewnienia, aby
były one wolne od agrofagów kwarantannowych.
(31)     Państwa członkowskie
powinny wyznaczyć stacje kwarantanny. Należy określić
wymogi dotyczące wyznaczania i funkcjonowania tych stacji kwarantanny oraz
nadzoru nad nimi, jak również zwalniania roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów z tych stacji. Jeżeli wymogi te
obejmują prowadzenie wykazu personelu i odwiedzających
wchodzących na teren stacji, może to stanowić ograniczenie art.
8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (ochrona danych osobowych).
Ograniczenie to byłoby jednak niezbędne i proporcjonalne ze
względu na osiągnięcie celu niniejszego rozporządzenia
leżącego w interesie publicznym.
(32)     Jeżeli wymaga tego
porozumienie dwustronne zawarte przez Unię z państwem trzecim lub
przepisy państwa trzeciego, rośliny, produkty roślinne i
przedmioty wyprowadzane poza terytorium Unii do danego państwa trzeciego
powinny być zgodne z tymi przepisami.
(33)     W przypadku gdy w odniesieniu
do niektórych roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów
wyprowadzanych poza terytorium Unii do państw trzecich nie ma zastosowania
dwustronne porozumienie fitosanitarne zawarte przez Unię z państwem
trzecim ani przepisy fitosanitarne państwa trzeciego, należy
zapewnić państwom trzecim ochronę przed agrofagami
kwarantannowymi dla UE ze względu na ich potwierdzoną
szkodliwość, z wyjątkiem przypadków, w których w danym
państwie trzecim urzędowo stwierdzono występowanie agrofaga
kwarantannowego dla UE i nie jest on objęty kontrolą
urzędową lub gdy można zasadnie przypuszczać, że nie
spełnia on kryteriów, aby zakwalifikować go jako agrofaga
kwarantannowego dla danego państwa trzeciego.
(34)     Aby zapewnić skuteczne
wykonanie niniejszego rozporządzenia, podmioty zawodowe podlegające
wynikającym z niego obowiązkom powinny być wpisane do w
rejestrów ustanowionych przez państwa członkowskie. W celu
zmniejszenia obciążeń administracyjnych rejestry te powinny
obejmować również podmioty zawodowe objęte zakresem zastosowania
rozporządzenia (UE) nr …/…. w sprawie ……[15]
[Office of Publications to insert number, title and, in a footnote, the OJ
reference for the Regulation on plant reproductive material].
(35)     Podmioty zawodowe
prowadzące działalność na więcej niż jednym
terenie powinny mieć możliwość zarejestrowania się
osobno dla każdego z tych terenów.
(36)     Aby ułatwić
wykrywanie źródła porażenia agrofagiem kwarantannowym,
należy wprowadzić wymóg prowadzenia przez podmioty zawodowe
dokumentacji w odniesieniu do roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów dostarczanych im przez podmioty zawodowe oraz dostarczanych przez
nie innym podmiotom zawodowym. Biorąc pod uwagę okresy utajenia
niektórych agrofagów kwarantannowych oraz czas wymagany do wykrycia
źródeł porażenia, dokumentacja powinna być przechowywana
przez trzy lata.
(37)     Podmioty zawodowe powinny
również dysponować systemami i procedurami umożliwiającymi
zidentyfikowanie przemieszczeń roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów w obrębie ich terenów.
(38)     Świadectwo fitosanitarne
powinno być wymagane do celów wprowadzania z państw trzecich na
terytorium Unii oraz do stref chronionych niektórych roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów. W celu zachowania przejrzystości
powyższe rośliny, produkty roślinne i przedmioty powinny
zostać wymienione w wykazie.
(39)     Wspomniane świadectwa
fitosanitarne powinny spełniać wymogi IPPC i poświadczać
zgodność z wymogami i środkami ustanowionymi na podstawie
niniejszego rozporządzenia. W celu zapewnienia wiarygodności
świadectw fitosanitarnych należy ustanowić reguły
dotyczące warunków ich ważności i unieważniania.
(40)     Przemieszczanie na terytorium
Unii, a także do i wewnątrz stref chronionych, niektórych
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów powinno być dozwolone
jedynie w przypadku, gdy dołączony jest do nich paszport roślin
poświadczający zgodność z wymogami i środkami
ustanowionymi na podstawie przepisów niniejszego rozporządzenia. W celu
zachowania przejrzystości powyższe rośliny, produkty
roślinne i przedmioty powinny zostać wymienione w wykazie.
(41)     Paszporty roślin nie
powinny być wymagane dla roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów przeznaczonych dla użytkowników ostatecznych.
(42)     W celu zapewnienia
wiarygodności paszportów roślin należy ustanowić
reguły dotyczące ich treści.
(43)     Paszporty roślin powinny
być w zasadzie wydawane przez podmiot zawodowy. Jeżeli podmioty
zawodowe nie dysponują zasobami do wydawania paszportów roślin,
powinna istnieć możliwość, by na ich wniosek paszporty
roślin były wydawane przez właściwe organy.
(44)     Należy określić
reguły dotyczące wydawania paszportów roślin, badań
wymaganych do ich wydania, udzielania podmiotom zawodowym upoważnienia do
wydawania paszportów roślin i nadzoru nad tymi podmiotami, obowiązków
podmiotów upoważnionych oraz cofania takiego upoważnienia.
(45)     Aby zmniejszyć
obciążenie podmiotów upoważnionych, badania w celu wydawania
paszportów roślin powinny w stosownych przypadkach być
połączone z badaniami wymaganymi na mocy rozporządzenia (UE)
nr.../.... [Office of Publications to insert number of Regulation on plant
reproductive material law].
(46)     Upoważnione podmioty
zawodowe powinny posiadać niezbędną wiedzę w zakresie
agrofagów.
(47)     Niektóre podmioty mogą
chcieć ustanowić plan zarządzania ryzykiem fitosanitarnym,
zapewniający i wykazujący wysoki poziom kompetencji i
świadomości na temat ryzyka fitosanitarnego w odniesieniu do punktów
krytycznych w ich działalności zawodowej i uzasadniający
specjalne uzgodnienia dotyczące kontroli z właściwymi organami.
Należy ustanowić przepisy Unii dotyczące treści tych
planów.
(48)     Należy przewidzieć
zastępowanie paszportów roślin oraz świadectw fitosanitarnych.
(49)     W przypadku niezgodności
z przepisami Unii paszporty roślin powinny być usuwane,
unieważniane oraz – ze względu na identyfikowalność –
przechowywane.
(50)     Międzynarodowy Standard
FAO dla Środków Fitosanitarnych nr 15 zawiera wymóg umieszczania na
drewnianych materiałach opakowaniowych określonego znaku, stosowanego
przez należycie upoważnione i nadzorowane podmioty zawodowe. W
niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić wzór i treść
tego znaku oraz przewidzieć udzielanie upoważnień podmiotom
zawodowym na terytorium Unii stosującym ten znak i nadzór nad nimi.
(51)     Tam gdzie jest to wymagane
przez państwo trzecie, odpowiednie rośliny, produkty roślinne
lub przedmioty powinny być przemieszczane z terytorium Unii do tego
państwa trzeciego ze świadectwem fitosanitarnym dla wywozu lub
powrotnego wywozu. W odniesieniu do odpowiednich postanowień IPPC
świadectwa te powinny być wydawane przez właściwe organy, z
poszanowaniem treści wzoru świadectw dla wywozu i powrotnego wywozu
określonych w IPPC.
(52)     Jeżeli rośliny,
produkty roślinne lub przedmioty są przemieszczane przez więcej
niż jedno państwo członkowskie przed ich wywozem do państwa
trzeciego, ważne jest, aby państwo członkowskie, w którym
rośliny, produkty roślinne lub przedmioty zostały wyprodukowane
lub były przetwarzane, wymieniało się informacjami z
państwem członkowskim wydającym świadectwo fitosanitarne
dla wywozu. Ta wymiana informacji jest istotna, by umożliwić
poświadczenie zgodności z wymogami państwa trzeciego. Dlatego
też należy ustanowić zharmonizowane „świadectwo
przedwywozowe” w celu zapewnienia, aby wymiana tych informacji odbywała
się w jednolity sposób.
(53)     Komisja powinna ustanowić
elektroniczny system do powiadomień wymaganych zgodnie z niniejszym
rozporządzeniem.
(54)     W celu zapewnienia, aby
wyjątki dotyczące agrofagów kwarantannowych dla UE wykorzystywanych
do celów naukowych, prób, selekcji odmianowych, hodowli lub wystaw były
wdrażane w sposób niestwarzający ryzyka fitosanitarnego dla
terytorium Unii lub jego części, należy przekazać Komisji
uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do
reguł dotyczących wymiany pomiędzy państwami członkowskimi
a Komisją informacji w zakresie wprowadzania i przemieszczania na
terytorium Unii danych agrofagów, odpowiednich ocen i zezwoleń oraz
monitorowania zgodności, działań w przypadku stwierdzenia
niezgodności i ich zgłaszania.
(55)     W celu zapewnienia skutecznego
systemu powiadamiania należy przekazać Komisji uprawnienia do
przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł
dotyczących obowiązków w zakresie powiadamiania o podejrzeniu
wystąpienia poszczególnych agrofagów kwarantannowych dla UE, którego
jeszcze nie potwierdzono urzędowo.
(56)     W celu uwzględnienia
postępu technicznego i naukowego dotyczącego kontroli
występowania agrofagów należy przekazać Komisji uprawnienia do
przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł
zmieniających lub uzupełniających elementy, które mają być
objęte wieloletnimi programami kontroli występowania.
(57)     W celu zapewnienia skutecznego
funkcjonowania ćwiczeń symulacyjnych należy przekazać
Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w
odniesieniu do reguł określających częstotliwość,
treść, format i inne zasady dotyczące ćwiczeń
symulacyjnych.
(58)     W celu zapewnienia, aby strefy
chronione były ustanawiane i funkcjonowały w rzetelny sposób,
należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie
z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł dotyczących kontroli
występowania przeprowadzanych w celu uznania stref chronionych, a
także tego, czy strefy chronione spełniają odpowiednie wymogi.
(59)     W celu zapewnienia
proporcjonalnego i ograniczonego stosowania zwolnień w odniesieniu do przemieszczania
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów do stref przygranicznych
i w ich obrębie należy przekazać Komisji uprawnienia do
przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł
dotyczących maksymalnej szerokości stref przygranicznych państw
trzecich i stref przygranicznych państw członkowskich, maksymalnej
odległości, na którą mogą być przemieszczane
rośliny, produkty roślinne i przedmioty w strefach przygranicznych
państw trzecich i strefach przygranicznych państw członkowskich,
oraz procedur dotyczących zezwolenia na wprowadzanie do stref
przygranicznych państw członkowskich i przemieszczanie w nich
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów.
(60)     W celu uniknięcia ryzyka
fitosanitarnego podczas tranzytu roślin, produktów roślinnych lub
przedmiotów należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia
aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł
określających treść oświadczenia dotyczącego
przewozu roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów przez
terytorium Unii do celów ich przemieszczenia do państwa trzeciego.
(61)     W celu zapewnienia, aby
rejestracja podmiotów zawodowych była proporcjonalna do celu, jakim jest
kontrolowanie ryzyka fitosanitarnego, należy przekazać Komisji
uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do
reguł określających kategorie podmiotów zawodowych zwolnionych z
obowiązku wpisania do rejestru i warunki takiego zwolnienia.
(62)     W celu zapewnienia
wiarygodności świadectw fitosanitarnych państw trzecich, które
nie są stronami IPPC, należy przekazać Komisji uprawnienia do
przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł
uzupełniających warunki przyjmowania świadectw fitosanitarnych z
tych państw trzecich.
(63)     W celu zminimalizowania ryzyka
fitosanitarnego związanego z roślinami, produktami roślinnymi
lub przedmiotami przemieszczanymi na terytorium Unii należy przekazać
Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w
odniesieniu do reguł określających wartość
maksymalną dla niewielkich ilości poszczególnych roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów, które mają być zwolnione z
obowiązku dołączania do nich paszportów roślin.
(64)     W celu zapewnienia
wiarygodności badań roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów, przeprowadzanych w celu wydawania paszportów roślin,
należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie
z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł dotyczących oględzin,
pobierania próbek i przeprowadzania testów oraz stosowania systemów
certyfikacji.
(65)     W celu zwiększenia
wiarygodności paszportów roślin należy przekazać Komisji
uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do
reguł określających wymogi dotyczące kwalifikacji, które
podmioty zawodowe muszą spełnić, aby uzyskać
upoważnienie do wydawania paszportów roślin.
(66)     W celu zwiększenia
zakresu i użyteczności planu zarządzania ryzykiem fitosanitarnym
należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie
z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł uzupełniających lub
zmieniających elementy zawarte w takim planie.
(67)     W celu uwzględnienia
rozwoju norm międzynarodowych należy przekazać Komisji
uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do
reguł dotyczących poświadczeń dla towarów o szczególnym
charakterze, innych niż drewniane materiały opakowaniowe, które
wymagałyby zastosowania szczególnego poświadczenia zgodności z
przepisami niniejszego rozporządzenia.
(68)     W celu zapewnienia
przydatności i wiarygodności urzędowych poświadczeń i
świadectw przedwywozowych należy przekazać Komisji uprawnienia
do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł
określających treść poświadczeń urzędowych,
udzielanie podmiotom zawodowym upoważnienia do wydawania tych
poświadczeń i nadzór nad tymi podmiotami oraz treść
świadectwa przedwywozowego.
(69)     W celu dostosowania do rozwoju
nauki i techniki, a także w celu dostosowania do decyzji Rady Europejskiej
na podstawie art. 355 ust. 6 TFUE, należy przekazać Komisji
uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do
reguł zmieniających załączniki do niniejszego
rozporządzenia.
(70)     Szczególnie ważne jest,
aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne
konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując
i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić
jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(71)     W celu zapewnienia jednolitych
warunków wykonania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć
Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do ustanowienia wykazu agrofagów
kwarantannowych dla UE, ustanowienia wykazu agrofagów priorytetowych,
określania środków przeciwko określonym agrofagom kwarantannowym
dla UE, przyjmowania na ograniczony czas środków w odniesieniu do ryzyka
fitosanitarnego stwarzanego przez agrofagi tymczasowo kwalifikujące
się jako agrofagi kwarantannowe dla UE, uznawania stref chronionych
uznanych zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. h) akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE
oraz ustanowienia wykazu odpowiednich agrofagów kwarantannowych dla stref
chronionych, zmiany lub zniesienia stref chronionych, zmiany wykazu tych stref
chronionych, sporządzenia wykazu agrofagów jakościowych dla UE i
danych roślin przeznaczonych do sadzenia, sporządzenia wykazu
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, których wprowadzanie i
przemieszczanie na terytorium Unii ma być zakazane, oraz danych
państw trzecich, sporządzenia wykazu roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów oraz wymogów odnoszących się do ich wprowadzania
i przemieszczania na terytorium Unii, określenia wymogów państw
trzecich równoważnych wymogom dotyczącym przemieszczania na
terytorium Unii roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów,
określenia szczegółowych warunków lub środków w zakresie
wprowadzania poszczególnych roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów do stref przygranicznych państw członkowskich,
przyjęcia środków tymczasowych w odniesieniu do wprowadzania i
przemieszczania na terytorium Unii roślin przeznaczonych do sadzenia z
państw trzecich, sporządzenia wykazu roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów, których wprowadzanie do poszczególnych stref
chronionych i przemieszczanie w nich ma być zakazane, sporządzenia
wykazu wymogów w odniesieniu do wprowadzania do poszczególnych stref
chronionych i przemieszczania w nich roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów, sporządzenia wykazu roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów oraz odpowiednich państw trzecich pochodzenia lub
wysyłki, w przypadku których do wprowadzenia na terytorium Unii wymagane
ma być świadectwo fitosanitarne, sporządzenia wykazu
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów oraz odpowiednich
państw trzecich pochodzenia lub wysyłki, w przypadku których do
wprowadzenia do niektórych stref chronionych z tych państw trzecich wymagane
ma być świadectwo fitosanitarne, sporządzenia wykazu
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, do których
przemieszczania na terytorium Unii ma być wymagany paszport roślin,
sporządzenia wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów,
w przypadku których do wprowadzenia do niektórych stref chronionych ma być
wymagany paszport roślin, a także określenia formatu paszportu
roślin. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16
lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące
trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień
wykonawczych przez Komisję[16].
(72)     Należy stosować
procedurę doradczą w przypadku przyjmowania początkowego wykazu
agrofagów kwarantannowych dla UE, biorąc pod uwagę, że ten
początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych
modyfikacji, agrofagi wymienione w załączniku I część
A do dyrektywy 2000/29/WE oraz w załączniku II część A
sekcja I do tej dyrektywy; w przypadku zmiany nazwy naukowej agrofaga, gdy taka
zmiana jest uzasadniona na podstawie rozwoju wiedzy naukowej; w przypadku
przyjmowania początkowego wykazu stref chronionych i odpowiednich
agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych, biorąc pod uwagę,
że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez
żadnych modyfikacji, strefy chronione uznane zgodnie z art. 2 ust. 1 lit.
h) akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE oraz agrofagi kwarantannowe dla stref
chronionych wymienione w załączniku I część B i załączniku
II część B do dyrektywy 2000/29/WE; w przypadku zmiany lub
zniesienia stref chronionych; w przypadku przyjmowania początkowego wykazu
agrofagów jakościowych dla UE, biorąc pod uwagę, że ten
początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych modyfikacji,
agrofagi wymienione w niektórych dyrektywach w sprawie produkcji i wprowadzania
do obrotu nasion i materiału rozmnożeniowego; w przypadku
przyjmowania początkowego wykazu roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów, których wprowadzanie i przemieszczanie na terytorium Unii ma
być zakazane, biorąc pod uwagę, że ten początkowy
wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych modyfikacji,
rośliny, produkty roślinne i przedmioty oraz odpowiednie zakazy i
państwa trzecie, jak określono w załączniku III
część A do dyrektywy 2000/29/WE, wraz z ich kodami nomenklatury
scalonej (CN); w przypadku przyjmowania początkowego wykazu roślin,
produktów roślinnych i przedmiotów, których wprowadzanie i przemieszczanie
na terytorium Unii ma podlegać szczególnym wymogom, biorąc pod uwagę,
że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez
żadnych modyfikacji, rośliny, produkty roślinne i przedmioty
oraz odpowiednie wymogi i państwa trzecie, jak określono w
załączniku IV część A do dyrektywy 2000/29/WE, wraz z
ich kodami nomenklatury scalonej (CN); w przypadku przyjmowania
początkowego wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów,
których wprowadzanie do niektórych stref chronionych ma być zakazane,
biorąc pod uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie
obejmować, bez żadnych modyfikacji, rośliny, produkty
roślinne i przedmioty oraz odpowiednie zakazy i państwa trzecie, jak
określono w załączniku III część B do dyrektywy
2000/29/WE, wraz z ich kodami nomenklatury scalonej (CN); w przypadku
przyjmowania początkowego wykazu roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów, których wprowadzanie do niektórych stref chronionych i
przemieszczanie w nich ma podlegać szczególnym wymogom, biorąc pod
uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować,
bez żadnych modyfikacji, rośliny, produkty roślinne i przedmioty
oraz wymogi, jak określono w załączniku IV część
B do dyrektywy 2000/29/WE, wraz z ich kodami nomenklatury scalonej (CN); w
przypadku przyjmowania początkowego wykazu roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów oraz odpowiednich państw trzecich pochodzenia
lub wysyłki, w przypadku których do wprowadzania na terytorium Unii
wymagane jest świadectwo fitosanitarne, biorąc pod uwagę,
że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez
żadnych modyfikacji, rośliny, produkty roślinne i przedmioty
wymienione w załączniku V część B pkt I do dyrektywy
2000/29/WE; w przypadku przyjmowania wykazu roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów oraz odpowiednich państw trzecich
pochodzenia lub wysyłki, w przypadku których do wprowadzania do niektórych
stref chronionych wymagane jest świadectwo fitosanitarne, biorąc pod
uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować,
bez żadnych modyfikacji, rośliny, produkty roślinne i przedmioty
wymienione w załączniku V część B pkt II do dyrektywy
2000/29/WE; w przypadku przyjmowania początkowego wykazu roślin,
produktów roślinnych i przedmiotów, do których przemieszczania na
terytorium Unii wymagany jest paszport roślin, biorąc pod uwagę,
że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez
żadnych modyfikacji, rośliny, produkty roślinne i przedmioty
wymienione w załączniku V część A pkt I do dyrektywy
2000/29/WE, a także w przypadku przyjmowania początkowego wykazu
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, do których wprowadzania
do niektórych stref chronionych wymagany jest paszport roślin, biorąc
pod uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie
obejmować, bez żadnych modyfikacji, rośliny, produkty
roślinne i przedmioty wymienione w załączniku V część
A pkt II do dyrektywy 2000/29/WE.
(73)     W dyrektywie Rady 74/647/EWG z
dnia 9 grudnia 1974 r. w sprawie zwalczania zwójek występujących na
goździku[17]
oraz dyrektywie Rady 69/466/EWG z dnia 8 grudnia 1969 r. w sprawie zwalczania
tarcznika niszczyciela[18]
określono środki w zakresie kontroli tych agrofagów. Po wejściu
w życie tych dyrektyw agrofagi te znacznie rozprzestrzeniły się
na terytorium Unii, w związku z czym ograniczanie ich rozprzestrzeniania
przestało być wykonalne. Należy zatem uchylić te dyrektywy.
(74)     Dyrektywa Rady 69/464/EWG z
dnia 8 grudnia 1969 r. w sprawie zwalczania raka ziemniaczanego[19], dyrektywa Rady 93/85/EWG z
dnia 4 października 1993 r. w sprawie zwalczania bakteriozy
pierścieniowej ziemniaka[20],
dyrektywa Rady 98/57/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie kontroli organizmu Ralstonia
solanacearum (Smith) Yabuuchi i wsp.[21]
i dyrektywa Rady 2007/33/WE z dnia 11 czerwca 2007 r. w sprawie zwalczania
mątwików tworzących cysty na ziemniaku i uchylająca
dyrektywę 69/465/EWG[22]
powinny być uchylone, ponieważ w odniesieniu do tych agrofagów
należy przyjąć nowe środki zgodnie z przepisami niniejszego
rozporządzenia. Z uwagi na czas i zasoby potrzebne do przyjęcia tych
nowych środków powyższe akty prawne powinny zostać uchylone do
2021 r.
(75)     Rozporządzenie (UE) nr
…/2013 w sprawie ……[23]
[Office of Publications, please insert number and title of Regulation laying
down provisions for the management of expenditure relating to the food chain,
animal health and animal welfare, and relating to plant health and plant
reproductive material and, in the footnote, the reference to the Official
Journal] stanowi, że dotacje na środki przeciwko agrofagom mają
dotyczyć niektórych agrofagów wymienionych w załącznikach do
dyrektywy 2000/29/WE oraz niektórych agrofagów niewymienionych w tych
załącznikach, ale podlegających przyjętym w odniesieniu do
nich tymczasowym środkom unijnym. Niniejsze rozporządzenie ustanawia
kategorię agrofagów priorytetowych. Właściwe jest, aby do
dotacji unijnych kwalifikowały się niektóre środki wprowadzane
przez państwa członkowskie w odniesieniu do agrofagów priorytetowych,
w tym odszkodowania wypłacane podmiotom zawodowym za wartość
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, pod warunkiem ich
zniszczenia zgodnie ze środkami zwalczania określonymi w niniejszym
rozporządzeniu. Należy zatem zmienić rozporządzenie (UE) nr
XXX/2013.
(76)     Ponieważ cel niniejszego
rozporządzenia, jakim jest zapewnienie zharmonizowanego podejścia w
odniesieniu do środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, nie
może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez
państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego skutki,
złożoność oraz transgraniczny i międzynarodowy
charakter możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii,
może ona przyjąć środki zgodnie z zasadą
pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule
niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia tego celu.
(77)     Niniejsze rozporządzenie
nie powoduje nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych ani
skutków gospodarczych dla małych i średnich przedsiębiorstw.
Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w oparciu o konsultacje z
zainteresowanymi stronami, w miarę możliwości uwzględniono
szczególną sytuację małych i średnich przedsiębiorstw.
Nie rozważano ewentualnego powszechnego zwolnienia dla
mikroprzedsiębiorstw, które stanowią większość
przedsiębiorstw, z uwagi na cele ochrony zdrowia roślin, które
leżą w interesie publicznym.
(78)     Niniejsze rozporządzenie
nie narusza IPPC, Porozumienia w sprawie stosowania środków sanitarnych i
fitosanitarnych (porozumienia SPS) ani ustanowionych na ich mocy wytycznych.
(79)     W niniejszym
rozporządzeniu respektuje się prawa podstawowe uznane w
szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej i przestrzega się
uznanych w niej zasad, zwłaszcza poszanowania życia prywatnego i
rodzinnego, prawa własności, ochrony danych osobowych, wolności
prowadzenia działalności gospodarczej oraz wolności sztuki i
nauki. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane przez
państwa członkowskie zgodnie z tymi prawami i zasadami,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Rozdział I
Przedmiot, zakres i definicje
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
1.           Niniejsze rozporządzenie
ustanawia reguły mające na celu określenie ryzyka
fitosanitarnego stwarzanego przez wszelkie gatunki, szczepy lub biotypy
czynników chorobotwórczych, zwierząt lub roślin pasożytniczych
szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych (zwane dalej
„agrofagami”) oraz środki mające na celu ograniczenie tego ryzyka do
dopuszczalnego poziomu.
2.           Do celów niniejszego
rozporządzenia odniesienia do państw trzecich odczytuje się jako
odniesienia do państw trzecich i terytoriów wymienionych w
załączniku I.
Do celów niniejszego rozporządzenia
odniesienia do terytorium Unii odczytuje się jako odniesienia do
terytorium Unii bez terytoriów wymienionych w załączniku I.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 98, zmieniających załącznik I, aby
zapewnić ograniczenie zakresu niniejszego rozporządzenia do
europejskiej części terytorium Unii. Zmiana ta polega na:
a)      dodaniu do załącznika I jednego
lub większej liczby terytoriów, o których mowa w art. 355 ust. 1 Traktatu;
lub
b)      usunięciu z załącznika I
jednego lub większej liczby terytoriów, o których mowa w art. 355 ust. 2
Traktatu.
Artykuł 2
Definicje
Do celów
niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące
definicje:
1)           „rośliny” oznaczają
żywe rośliny oraz następujące żywe części
roślin:
a)      nasiona w znaczeniu botanicznym, oprócz
nasion nieprzeznaczonych do siewu;
b)      owoce w znaczeniu botanicznym;
c)      warzywa;
d)      bulwy, bulwocebule, cebule,
kłącza, korzenie, podkładki, stolony;
e)      pędy, łodygi, rozłogi;
f)       kwiaty cięte;
g)      gałęzie z liśćmi;
h)      drzewa ścięte z zachowanym
ulistnieniem;
i)       liście, ulistnienie;
j)       roślinne hodowle tkankowe, w tym
kultury komórkowe, zasoby genowe, merystemy; klony chimerowe; materiał
mikrorozmnażany;
k)      żywy pyłek;
l)       pąki, okulanty, sadzonki, zrazy,
szczepy;
2)           „produkty roślinne”
oznaczają produkty pochodzenia roślinnego, nieprzetworzone lub
poddane podstawowemu przetworzeniu, o ile nie są to rośliny.
O ile nie postanowiono inaczej, drewno jest
uznawane za „produkt roślinny” tylko wówczas, gdy nie zostało poddane
przetwarzaniu eliminującemu ryzyko fitosanitarne i spełnia co
najmniej jeden z poniższych warunków:
a)      zachowuje w całości lub
częściowo swoją naturalną zaokrągloną
powierzchnię, z korą lub bez;
b)      nie zachowało swojej naturalnej
okrągłej powierzchni z powodu piłowania, cięcia lub
rozłupywania;
c)      występuje w postaci zrębków,
cząstek, trocin, odpadów drzewnych, wiórów lub skrawków i nie zostało
poddane przetwarzaniu z wykorzystaniem kleju, wysokiej temperatury lub
ciśnienia, lub połączenia tych elementów, w celu wyprodukowania
granulatu, brykietów, sklejki lub płyty wiórowej;
d)      jest lub ma być wykorzystywane jako
materiał opakowaniowy lub drewno sztauerskie, niezależnie od tego,
czy jest faktycznie stosowane do transportu towarów;
3)           „rośliny przeznaczone do
sadzenia” oznaczają rośliny, które mogą wytwarzać całe
rośliny i służą do tego celu, i są przeznaczone do
sadzenia lub przesadzenia, lub zasadzone;
4)           „przedmiot” oznacza
jakikolwiek materiał lub przedmiot, inny niż rośliny lub
produkty roślinne, który może być siedliskiem agrofagów lub
rozprzestrzeniać je, łącznie z glebą lub podłożem
uprawowym;
5)           „właściwy organ”
oznacza właściwy organ określony w art. 2 pkt 5
rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of Publications, please insert
number of Regulation on Official Controls];
6)           „partia” oznacza liczbę
jednostek pojedynczego towaru, odróżnianego do celów fitosanitarnych po
jednolitym składzie i pochodzeniu, tworzących część
przesyłki;
7)           „podmiot zawodowy” oznacza
osobę prawa publicznego lub prywatnego, zaangażowaną zawodowo w
jedną lub więcej z następujących czynności w
odniesieniu do roślin, produktów roślinnych i przedmiotów:
(a)
sadzenie;
b)      uprawa;
c)      produkcja;
d)      wprowadzanie i przemieszczanie na
terytorium Unii oraz wyprowadzanie poza terytorium Unii;
e)      udostępnianie na rynku;
8)           „użytkownik ostateczny”
oznacza osobę działającą w celach, które nie mieszczą
się w ramach jej działalności handlowej, gospodarczej lub
zawodowej, która nabywa na własny użytek rośliny lub produkty
roślinne;
9)           „test” oznacza badanie
urzędowe, inne niż oględziny, mające na celu ustalenie
występowania lub zidentyfikowanie agrofagów;
10)         „zabieg” oznacza
procedurę zabijania, inaktywacji lub usunięcia agrofagów, lub
wywołania ich bezpłodności, lub dewitalizacji.
Rozdział II
Agrofagi kwarantannowe
Sekcja 1
AGROFAGI KWARANTANNOWE
Artykuł 3
Definicja agrofagów
kwarantannowych
Agrofag jest zwany „agrofagiem kwarantannowym”
w odniesieniu do danego terytorium, jeżeli spełnia wszystkie
poniższe warunki:
a)           ustalono jego
tożsamość, w rozumieniu załącznika II sekcja 1 pkt 1;
b)           nie występuje na tym
terytorium, w rozumieniu załącznika II sekcja 1 pkt 2 lit. a), lub
jeżeli występuje, to tylko w ograniczonym stopniu, w rozumieniu
załącznika II sekcja 1 pkt 2 lit. b) i c);
c)           może zostać zawleczony na
to terytorium, utrzymać się na nim przez pewien czas po zawleczeniu
(dalej: „zadomowić się”) i rozprzestrzeniać się na tym
terytorium, lub jeżeli na nim występuje, na tych jego
częściach, na których występuje w ograniczonym stopniu, zgodnie
z załącznikiem II sekcja 1 pkt 3;
d)           jego zawleczenie, zadomowienie i
rozprzestrzenianie się powodowałoby, w rozumieniu
załącznika II sekcja 1 pkt 4, niedopuszczalne skutki gospodarcze,
środowiskowe lub społeczne dla tego terytorium, lub, jeżeli na
nim występuje, dla tych jego części, na których występuje w
ograniczonym stopniu; oraz
e)           dostępne są wykonalne i
skuteczne środki pozwalające zapobiec zawleczeniu, zadomowieniu lub
rozprzestrzenianiu się tego agrofaga na tym terytorium oraz
zmniejszyć związane z nim ryzyko i skutki fitosanitarne.
Sekcja 2
Agrofagi kwarantannowe dla UE
Artykuł 4
Definicja agrofagów
kwarantannowych dla UE
Agrofag kwarantannowy jest zwany agrofagiem
kwarantannowym dla UE, jeżeli określonym terytorium, o którym mowa w
formule wprowadzającej w art. 3, jest terytorium Unii, a dany agrofag jest
ujęty w wykazie, o którym mowa w art. 5 ust. 2.
Artykuł 5
Zakaz wprowadzania i
przemieszczania agrofagów kwarantannowych dla UE
1.           Agrofag kwarantannowy dla UE
nie może być wprowadzany ani przemieszczany na terytorium Unii.
Zakazane jest podejmowanie celowego
działania, które może przyczyniać się do wprowadzenia
agrofaga kwarantannowego dla UE na terytorium Unii oraz jego zadomowienia i
rozprzestrzeniania się na tym terytorium.
2.           Komisja, w drodze aktu
wykonawczego, ustanawia wykaz agrofagów spełniających warunki, o
których mowa w art. 3 lit. b), c) i d) w odniesieniu do terytorium Unii, zwany
dalej „wykazem agrofagów kwarantannowych dla UE”.
Wykaz ten obejmuje agrofagi wymienione w
załączniku I część A do dyrektywy 2000/29/WE oraz
załączniku II część A sekcja I do tej dyrektywy.
Agrofagi, które są rodzime na jakiejkolwiek
części terytorium Unii, z przyczyn naturalnych lub z powodu ich
wprowadzenia spoza terytorium Unii, oznacza się w tym wykazie jako
agrofagi, których występowanie stwierdzono na terytorium Unii.
Agrofagi, które nie są rodzime dla
żadnej części terytorium Unii, oznacza się w tym wykazie
jako agrofagi, których występowania nie stwierdzono na terytorium Unii.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2.
3.           Komisja zmienia akt
wykonawczy, o którym mowa w ust. 2, w przypadku gdy z oceny wynika, że
agrofag niewymieniony w tym akcie spełnia warunki, o których mowa w art. 3
lit. b), c) i d) w odniesieniu do terytorium Unii, lub że agrofag
wymieniony w tym akcie nie spełnia już jednego lub większej
liczby tych warunków. W pierwszym z tych przypadków Komisja dodaje danego
agrofaga do wykazu, o którym mowa w ust. 2, a w drugim – skreśla danego
agrofaga z tego wykazu.
Komisja udostępnia tę ocenę
państwom członkowskim.
Akty wykonawcze zmieniające akt wykonawczy, o
którym mowa w ust. 2, przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3. Tę samą
procedurę stosuje się do uchylenia lub zastąpienia aktu
wykonawczego, o którym mowa w ust. 2.
4.           Komisja zmienia akt
wykonawczy, o którym mowa w ust. 2, zmieniając nazwę naukową
agrofaga, jeżeli taka zmiana jest uzasadniona rozwojem wiedzy naukowej.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2.
Artykuł 6
Agrofagi priorytetowe
1.           Agrofag kwarantannowy dla UE
jest „agrofagiem priorytetowym”, jeżeli spełnia wszystkie
poniższe warunki:
a)      spełnia, w odniesieniu do terytorium
Unii, warunek określony w załączniku II sekcja 1 pkt 2 lit. a)
lub b);
b)      jego potencjalne skutki gospodarcze,
środowiskowe lub społeczne są najbardziej dotkliwe dla
terytorium Unii określonego w załączniku II sekcja 2;
c)      wymieniono go w wykazie zgodnie z ust. 2.
2.           Komisja, w drodze aktu
wykonawczego, ustanawia i zmienia wykaz agrofagów priorytetowych, zwany dalej
„wykazem agrofagów priorytetowych”.
Gdy z oceny wynika, że agrofag kwarantannowy
dla UE spełnia warunki, o których mowa w ust. 1, lub że agrofag nie
spełnia już jednego lub większej liczby tych warunków, Komisja
zmienia akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym, dodając do
wykazu lub usuwając z niego danego agrofaga.
Komisja udostępnia tę ocenę
państwom członkowskim.
Liczba agrofagów priorytetowych nie może
przekraczać 10 % liczby agrofagów kwarantannowych dla UE wymienionych w
wykazie na podstawie art. 5 ust. 2 i 3. W przypadku gdy liczba agrofagów
priorytetowych przekroczy 10 % liczby agrofagów kwarantannowych dla UE
wymienionych w wykazie na podstawie art. 5 ust. 2 i 3, Komisja zmienia akt
wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym, odpowiednio dostosowując
liczbę agrofagów w tym wykazie, na podstawie ich potencjalnych skutków
gospodarczych, środowiskowych lub społecznych, określonych w
załączniku II sekcja 2.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3.
W przypadku należycie uzasadnionej
szczególnie pilnej potrzeby związanej z poważnym ryzykiem
fitosanitarnym Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe
zastosowanie, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 99 ust. 4, w
których agrofagi kwarantannowe dla UE wymienia się jako agrofagi
priorytetowe.
Artykuł 7
Zmiana załącznika
II sekcja 1 i 2
1.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających
załącznik II sekcja 1 w sprawie kryteriów identyfikacji agrofagów,
które kwalifikują się jako agrofagi kwarantannowe, w odniesieniu do
tożsamości agrofaga, jego występowania, możliwości
zawleczenia, zadomowienia i rozprzestrzeniania się oraz jego potencjalnych
skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych, z uwzględnieniem
rozwoju wiedzy technicznej i naukowej.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających
załącznik II sekcja 2 w sprawie kryteriów identyfikacji agrofagów
kwarantannowych dla UE, które kwalifikują się jako agrofagi
priorytetowe, w odniesieniu do ich potencjalnych skutków gospodarczych,
społecznych i środowiskowych, z uwzględnieniem rozwoju wiedzy
technicznej i naukowej.
Artykuł 8
Agrofagi kwarantannowe dla UE
wykorzystywane do celów naukowych, prób, selekcji odmianowych, hodowli lub
wystaw
1.           Na zasadzie odstępstwa
od przepisów art. 5 ust. 1 państwa członkowskie mogą, na
wniosek, zezwolić na wprowadzanie i przemieszczanie na ich terytorium
agrofagów kwarantannowych dla UE do wykorzystania do celów naukowych, prób,
selekcji odmianowych, hodowli lub wystaw, jeżeli spełnione są
wszystkie następujące wymagania:
a)      przy nałożeniu odpowiednich
ograniczeń wprowadzenie, przemieszczanie i wykorzystanie danego agrofaga
nie powoduje zadomowienia ani rozprzestrzeniania się tego agrofaga na
terytorium Unii;
b)      miejsca składowania, w których ma
być przechowywany dany agrofag, i stacje kwarantanny, o których mowa w
art. 56, w których ma być on wykorzystywany, są odpowiednie;
c)      kwalifikacje naukowe i techniczne personelu,
który ma prowadzić działania dotyczące agrofaga, są
odpowiednie.
2.           Właściwy organ
ocenia ryzyko zadomowienia i rozprzestrzeniania się agrofaga, o którym
mowa w ust. 1 lit. a), biorąc pod uwagę tożsamość,
biologię i sposoby rozprzestrzeniania się agrofaga, przewidywane
działanie, oddziaływanie na środowisko oraz inne istotne
czynniki odnoszące się do ryzyka, jakie stwarza dany agrofag.
Ocenia on miejsca składowania, w których ma
być przechowywany dany agrofag, o których mowa w ust. 1 lit. b), oraz
kwalifikacje naukowe i techniczne personelu, który ma prowadzić
działania dotyczące agrofaga, o których mowa w ust. 1 lit. c).
Na podstawie tych ocen właściwy organ
zezwala na wprowadzenie lub przemieszczanie agrofaga na terytorium Unii,
jeżeli spełnione są wymogi określone w ust. 1.
3.           W razie wydania zezwolenia
musi ono obejmować wszystkie poniższe warunki:
a)      agrofag musi być przechowywany w
miejscach składowania uznanych za odpowiednie przez właściwe
organy i określonych w zezwoleniu;
b)      działania dotyczące agrofaga
muszą być prowadzone w stacji kwarantanny wyznaczonej zgodnie z art.
56 przez właściwy organ i określonej w zezwoleniu;
c)      działania dotyczące agrofaga
muszą być prowadzone przez personel, którego kwalifikacje naukowe i
techniczne zostały uznane za odpowiednie przez właściwy organ i
określone w zezwoleniu;
d)      przy wprowadzaniu lub przemieszczaniu na
terytorium Unii do agrofaga jest dołączone zezwolenie.
4.           Zezwolenie ogranicza się
do ilości odpowiedniej do przedmiotowych działań i nie
przekracza pojemności wyznaczonej stacji kwarantanny.
Zawiera ono restrykcje konieczne do
właściwego zmniejszenia ryzyka zadomowienia i rozprzestrzeniania
się danego agrofaga kwarantannowego dla UE.
5.           Właściwy organ
monitoruje przestrzeganie warunków, o których mowa w ust. 3, oraz
ograniczeń i restrykcji, o których mowa w ust. 4, i podejmuje konieczne
działanie w przypadku nieprzestrzegania tych warunków, ograniczeń lub
restrykcji. W stosownych przypadkach powyższe działanie polega na cofnięciu
zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.
6.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 określających
szczegółowe reguły odnoszące się do:
a)      wymiany między państwami
członkowskimi a Komisją informacji dotyczących wprowadzania i
przemieszczania danych agrofagów na terytorium Unii;
b)      ocen i zezwolenia, o których mowa
w ust. 2; oraz
c)      monitorowania zgodności,
działań w przypadku niezgodności i ich zgłaszania, o
których mowa w ust. 5.
Artykuł 9
Powiadamianie
właściwych organów o agrofagach kwarantannowych dla UE
1.           Każdy, kto poweźmie
wiadomość o wystąpieniu agrofaga kwarantannowego dla UE lub ma
powody, by podejrzewać to wystąpienie, powiadamia o tym pisemnie
właściwy organ w terminie dziesięciu dni kalendarzowych.
2.           Jeżeli zażąda
tego właściwy organ, osoba, o której mowa w ust. 1, udziela temu
organowi posiadanych informacji w tej kwestii.
Artykuł 10
Środki wprowadzane w
razie podejrzenia występowania agrofaga kwarantannowego dla UE
Jeżeli właściwy organ
podejrzewa występowanie agrofaga kwarantannowego dla UE na
części terytorium danego państwa członkowskiego, w
przypadku której wcześniej nie odnotowano występowania tego agrofaga,
natychmiast wprowadza wszelkie niezbędne środki w celu
urzędowego stwierdzenia, czy agrofag występuje.
Artykuł 11
Powiadamianie Komisji i
pozostałych państw członkowskich o agrofagach kwarantannowych
dla UE
1.           Państwo
członkowskie powiadamia Komisję i pozostałe państwa
członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania,
o którym mowa w art. 97, w przypadku gdy spełniony jest jeden z
następujących warunków:
a)      właściwy organ tego
państwa otrzymał diagnozę laboratorium urzędowego, o którym
mowa w art. 36 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of Publications,
please insert the number of the Regulation on Official Controls],
potwierdzającą (dalej: „urzędowe potwierdzenie”)
występowanie na jego terytorium agrofaga kwarantannowego dla UE, którego
dotychczas nie odnotowywano w tym państwie członkowskim;
b)      właściwy organ tego
państwa urzędowo potwierdził występowanie na jego
terytorium agrofaga kwarantannowego dla UE, jeżeli stwierdzono je na
części terytorium tego państwa, na której agrofag ten
wcześniej nie występował;
c)      właściwy organ tego
państwa urzędowo potwierdził wystąpienie na jego terytorium
agrofaga kwarantannowego dla UE w przesyłce roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów wprowadzonych, przeznaczonych do wprowadzenia
lub przemieszczanych na terytorium Unii.
2.           Powiadomienia, o których mowa
w ust. 1, są przedkładane w ciągu trzech dni roboczych od daty
urzędowego potwierdzenia przez właściwy organ występowania
danego agrofaga kwarantannowego dla UE.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 stanowiących, że
zobowiązania w zakresie powiadamiania, o których mowa w ust. 1, mają
zastosowanie również do podejrzenia występowania poszczególnych
agrofagów kwarantannowych dla UE, którego jeszcze urzędowo nie
potwierdzono. Te akty delegowane mogą również określać
termin przedkładania tych powiadomień.
Artykuł 12
Informacje o agrofagach
kwarantannowych dla UE udzielane podmiotom zawodowym przez właściwe
organy
Jeżeli warunki jednej z liter w art. 11
ust. 1 są spełnione, właściwy organ zapewnia natychmiastowe
poinformowanie podmiotów zawodowych, których rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty mogą zostać zaatakowane, o
występowaniu danego agrofaga kwarantannowego dla UE.
Artykuł 13
Informacje o agrofagach
priorytetowych udzielane opinii publicznej przez właściwe organy
Jeżeli warunki określone w art. 11
ust. 1 lit. a) lub b) są spełnione w odniesieniu do agrofaga
priorytetowego, właściwy organ informuje opinię publiczną o
środkach, które wprowadził lub ma wprowadzić, oraz, w stosownych
przypadkach, o środkach, które mają wprowadzić poszczególne
podmioty zawodowe lub inne osoby.
Artykuł 14
Powiadamianie o
bezpośrednich zagrożeniach
1.           W przypadku gdy państwo
członkowskie posiada dowody, że istnieje bezpośrednie
zagrożenie zawleczeniem agrofaga kwarantannowego dla UE na terytorium Unii
lub część tego terytorium, na której agrofag ten jeszcze nie
występuje, państwo to natychmiast powiadamia na piśmie
Komisję i pozostałe państwa członkowskie o tych dowodach.
2.           Podmioty zawodowe natychmiast
powiadamiają właściwe organy o wszelkich dowodach, które
mogą posiadać, dotyczących bezpośredniego zagrożenia
agrofagiem kwarantannowym dla UE, o którym mowa w ust. 1.
Artykuł 15
Środki wprowadzane natychmiast przez podmioty zawodowe
1.           Jeżeli podmiot zawodowy
stwierdzi wystąpienie agrofaga kwarantannowego dla UE w roślinach,
produktach roślinnych lub przedmiotach, które są pod jego
kontrolą, natychmiast – po informowaniu odpowiedniego właściwego
organu i przeprowadzeniu z nimi konsultacji, wprowadza środki
fitosanitarne niezbędne do wyeliminowania tego agrofaga z danych
roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów i, w stosownych
przypadkach, ze swych terenów, oraz do zapobieżenia rozprzestrzenianiu
się tego agrofaga.
Wspomniany podmiot zawodowy natychmiast – po
poinformowaniu odpowiedniego właściwego organu i przeprowadzeniu z
nim konsultacji – informuje podmioty w łańcuchu handlu, od których
otrzymano te rośliny, produkty roślinne lub przedmioty.
W stosownych przypadkach wspomniany
właściwy organ zapewnia wycofanie z obrotu przez dany podmiot
zawodowy roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, w których
może występować ten agrofag.
2.           W przypadku gdy rośliny,
produkty roślinne lub przedmioty, o których mowa w ust. 1, przestały
znajdować się pod kontrolą danego podmiotu zawodowego, podmiot
ten natychmiast – po poinformowaniu odpowiedniego właściwego organu i
przeprowadzeniu z nim konsultacji – informuje o wystąpieniu agrofaga
podmioty w łańcuchu handlu, od których otrzymano te rośliny,
produkty roślinne lub przedmioty, oraz podmioty, którym je dostarczono.
3.           W stosownych przypadkach
właściwy organ zapewnia wycofanie od użytkowników przez dany
podmiot zawodowy roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, w
których może być obecny agrofag, a w przypadku gdy rośliny,
produkty roślinne i przedmioty mogły dotrzeć do
użytkowników ostatecznych, ich wycofanie od tych użytkowników
ostatecznych.
4.           W przypadku gdy ma
zastosowanie ust. 1 lub 2, dany podmiot zawodowy udziela danemu
właściwemu organowi wszelkich informacji, które mogą być
istotne dla opinii publicznej. Organ ten informuje opinię publiczną,
jeżeli konieczne jest podjęcie działań w odniesieniu do
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, w których może
być obecny przedmiotowy agrofag.
Artykuł 16
Zwalczanie agrofagów
kwarantannowych dla UE
1.           W przypadku urzędowego
potwierdzenia występowania agrofaga kwarantannowego dla UE
właściwy organ natychmiast wprowadza wszelkie środki
niezbędne, aby wyeliminować tego agrofaga na danym obszarze i
zapobiec jego rozprzestrzenianiu się poza ten obszar (dalej:
„zwalczyć”). Powyższe środki przyjmowane są zgodnie z
załącznikiem IV w sprawie środków i zasad zarządzania
ryzykiem związanym z agrofagami.
2.           W przypadku gdy
występowanie danego agrofaga kwarantannowego dla UE może być
związane z przemieszczaniem roślin, produktów roślinnych lub
przedmiotów, właściwy organ bada, czym jest spowodowane to
występowanie i czy jest możliwe, że przemieszczanie to
spowodowało rozprzestrzenienie się agrofaga na dalsze rośliny,
produkty roślinne lub przedmioty.
3.           Jeżeli środki, o
których mowa w ust. 1, dotyczą wprowadzania lub przemieszczania na
terytorium Unii roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, dane
państwo członkowskie natychmiast powiadamia o tych środkach
Komisję i pozostałe państwa członkowskie.
4.           Tereny prywatne obywateli nie
są zwolnione ze środków, o których mowa w ust. 1, i badania, o którym
mowa w ust. 2.
Artykuł 17
Ustanawianie obszarów
wyznaczonych
1.           Po urzędowym
potwierdzeniu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 lit. a), właściwy organ
natychmiast ustanawia obszar, na którym mają być wprowadzone
środki, o których mowa w tym artykule (dalej: „obszar wyznaczony”).
Obszar wyznaczony składa się ze strefy
porażenia, o której mowa w ust. 2, oraz strefy buforowej, o której mowa w
ust. 3.
2.           Strefa porażenia
obejmuje:
a)      wszystkie rośliny, o których
wiadomo, że są porażone przez danego agrofaga;
b)      wszystkie rośliny wykazujące
oznaki lub objawy wskazujące na ewentualne porażenie przez danego
agrofaga;
c)      wszystkie pozostałe rośliny,
które mogą być porażone przez danego agrofaga ze względu na
podatność na niego oraz znajdowanie się w pobliżu
roślin porażonych lub wspólne źródło produkcji, jeśli
jest znane, z roślinami porażonymi, lub roślinami z nich
uprawianymi.
3.           Strefa buforowa
sąsiaduje ze strefą porażenia i ją otacza.
Wielkość strefy buforowej musi być
odpowiednia ze względu na ryzyko rozprzestrzenienia się danego
agrofaga poza strefę porażenia, w sposób naturalny lub w wyniku
działalności człowieka w strefie porażenia i w jej
otoczeniu, oraz jest ustalana zgodnie z zasadami określonymi w sekcji 2
załącznika IV w sprawie środków i zasad zarządzania
ryzykiem związanym z agrofagami.
Jeżeli jednak ryzyko rozprzestrzenienia
się danego agrofaga poza strefę porażenia można
wystarczająco ograniczyć poprzez zastosowanie naturalnych lub
sztucznych barier, ustanowienie strefy buforowej nie jest konieczne.
4.           Na zasadzie odstępstwa
od ust. 1, w przypadku gdy po wstępnej analizie właściwy organ
uzna, ze względu na charakter danego agrofaga i miejsce, gdzie stwierdzono
jego występowanie, że danego agrofaga można wyeliminować natychmiast,
może zdecydować o nieustanawianiu obszaru wyznaczonego.
W takim przypadku organ ten przeprowadza
kontrolę występowania w celu ustalenia, czy doszło do
porażenia dalszych roślin lub produktów. Na podstawie tej kontroli
właściwy organ określa, czy istnieje potrzeba ustanowienia
obszaru wyznaczonego. Odpowiedni właściwy organ niezwłocznie
przekazuje Komisji i pozostałym państwom członkowskim wnioski z
tej kontroli.
5.           W przypadku gdy zgodnie z
ust. 2 i 3 obszar wyznaczony ma obejmować część terytorium
innego państwa członkowskiego, państwo członkowskie, na
którego terytorium stwierdzono występowanie danego agrofaga, natychmiast
kontaktuje się z państwem członkowskim, którego
część terytorium ma być objęta obszarem wyznaczonym,
aby umożliwić temu państwu członkowskiemu podjęcie
wszelkich odpowiednich działań, o których mowa w ust. 1–4.
6.           Do dnia 31 marca każdego
roku państwa członkowskie przekazują Komisji oraz
pozostałym państwom członkowskim informacje dotyczące
liczby i lokalizacji obszarów wyznaczonych, danych agrofagów oraz odpowiednich
środków wprowadzonych w poprzednim roku.
Artykuł 18
Kontrole występowania,
modyfikacje obszarów wyznaczonych i znoszenie ograniczeń
1.           Każdego roku
właściwe organy przeprowadzają kontrolę występowania
na każdym obszarze wyznaczonym w odniesieniu do zmian występowania
danego agrofaga.
Kontrole te są przeprowadzane zgodnie z
przepisami dotyczącymi kontroli występowania określonymi w art.
21 ust. 1 i 2.
2.           Jeżeli w wyniku
corocznej kontroli występowania właściwy organ stwierdzi
występowanie agrofaga w strefie buforowej, dane państwo
członkowskie natychmiast powiadamia o tym fakcie Komisję i
pozostałe państwa członkowskie, informując o stwierdzeniu
występowania agrofaga w strefie buforowej.
3.           W stosownych przypadkach, w
świetle wyników kontroli występowania, o których mowa w ust. 1,
właściwe organy modyfikują granice stref porażenia, stref
buforowych i obszarów wyznaczonych.
4.           Właściwe organy
mogą znieść obowiązywanie obszaru wyznaczonego i
zakończyć stosowanie odpowiednich środków zwalczania, pod
warunkiem że w trakcie kontroli występowania, o których mowa w ust.
1, przez wystarczająco długi okres nie stwierdzono występowania
danego agrofaga na tym obszarze wyznaczonym.
5.           Przy podejmowaniu decyzji o
modyfikacjach, o których mowa w ust. 3, lub zniesieniu obowiązywania
obszaru wyznaczonego, o którym mowa w ust. 4, właściwy organ bierze
pod uwagę przynajmniej biologię danego agrofaga i wektora,
obecność roślin żywicielskich, warunki ekoklimatyczne i
prawdopodobieństwo, że środki zwalczania przyniosły
pożądany efekt.
Artykuł 19
Sprawozdania na temat
środków wprowadzonych zgodnie z art. 16, 17 i 18
Państwa członkowskie
sporządzają sprawozdanie dotyczące środków wprowadzonych
zgodnie z art. 16, 17 i 18.
W przypadku gdy środki te są
wprowadzane przez państwo członkowskie na obszarze przylegającym
do granicy z innym państwem członkowskim, sprawozdanie to jest
przekazywane temu drugiemu państwu członkowskiemu.
Sprawozdanie to jest przekazywane, na wniosek,
Komisji i pozostałym państwom członkowskim.
Artykuł 20
Zmiana załącznika
IV
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających sekcję 1
załącznika IV dotyczącą środków zarządzania
ryzykiem związanym z agrofagami kwarantannowymi, w odniesieniu do
środków mających na celu zapobieganie porażeniu roślin
uprawnych i dziko występujących oraz jego eliminację,
środków ukierunkowanych na przesyłki roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów, środków ukierunkowanych na inne drogi
przenoszenia agrofagów kwarantannowych, a także aktów delegowanych
zmieniających sekcję 2 tego załącznika dotyczącą
zasad zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami, w odniesieniu do
zasad zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami, biorąc pod
uwagę rozwój wiedzy technicznej i naukowej.
Artykuł 21
Kontrole występowania
agrofagów kwarantannowych dla UE i agrofagów tymczasowo kwalifikujących
się jako agrofagi kwarantannowe dla UE
1.           Państwa
członkowskie prowadzą przez określony czas kontrole
występowania w celu wykrycia agrofagów kwarantannowych dla UE oraz oznak
lub objawów wszelkich agrofagów tymczasowo kwalifikujących się jako
agrofagi kwarantannowe dla UE, na podstawie załącznika II sekcja 3,
na wszystkich obszarach, na których nie stwierdzono występowania danego
agrofaga.
2.           Kontrole te obejmują co
najmniej oględziny przez właściwy organ oraz, w stosownych
przypadkach, pobranie próbek i przeprowadzenie testów. Opierają się
na rzetelnych podstawach naukowych i technicznych i są prowadzone w odpowiednim
czasie w odniesieniu do możliwości wykrycia danego agrofaga.
Uwzględniają one dowody naukowe i
techniczne oraz wszelkie inne odpowiednie informacje dotyczące
występowania danych agrofagów.
3.           Do dnia 30 kwietnia
każdego roku państwa członkowskie zgłaszają Komisji i
pozostałym państwom członkowskim wyniki kontroli
występowania, o których mowa w ust. 1, przeprowadzonych w roku poprzednim.
Artykuł 22
Wieloletnie programy kontroli
występowania i gromadzenie informacji
1.           Państwa
członkowskie ustanawiają wieloletnie programy określające
treść kontroli występowania, które mają być prowadzone
na podstawie art. 21. Programy te przewidują gromadzenie i rejestrowanie
dowodów naukowych i technicznych i innych informacji, o których mowa w art. 21
ust. 2 akapit drugi.
Programy te określają
następujące elementy: szczegółowy cel każdej kontroli
występowania, jej zakres przestrzenny i czasowy, nazwy agrofagów,
roślin i towarów będących jej przedmiotem, metodykę
kontroli i zarządzanie jakością, w tym opis procedur
oględzin, pobierania próbek i przeprowadzania testów oraz ich uzasadnienie
techniczne, harmonogram, częstotliwość i liczbę
zaplanowanych oględzin, próbek i testów, metody rejestrowania
zgromadzonych informacji oraz sprawozdawczość.
Wieloletnie programy obejmują okres od
pięciu do siedmiu lat.
2.           Po ustanowieniu wieloletnich
programów kontroli występowania państwa członkowskie
powiadamiają o nich Komisję i pozostałe państwa
członkowskie.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających lub uzupełniających
elementy, które mają być objęte wieloletnimi programami kontroli
występowania określonymi w ust. 1.
Artykuł 23
Kontrole występowania
agrofagów priorytetowych
1.           Każdego roku
państwa członkowskie przeprowadzają w odniesieniu do
każdego agrofaga priorytetowego odrębną kontrolę
występowania określoną w art. 21 ust. 1. Kontrole te
obejmują wystarczająco dużą liczbę oględzin,
próbek i testów, stosownie do odpowiednich agrofagów, w celu zapewnienia, z
dużym prawdopodobieństwem, ich szybkiego wykrycia.
2.           Do dnia 30 kwietnia
każdego roku państwa członkowskie zgłaszają Komisji i
pozostałym państwom członkowskim wyniki kontroli
występowania, o których mowa w ust. 1, przeprowadzonych w roku poprzednim.
Artykuł 24
Plany awaryjne dla agrofagów
priorytetowych
1.           Każde państwo
członkowskie opracowuje i uaktualnia, dla każdego agrofaga
priorytetowego, który może zostać zawleczony i zadomowić
się na jego terytorium lub jego części, odrębny plan
zawierający informacje na temat procesów decyzyjnych, procedur i protokołów,
które mają być stosowane, oraz zasobów, które mają być
udostępnione w przypadku potwierdzenia lub podejrzenia wystąpienia
danego agrofaga (zwany dalej „planem awaryjnym”).
2.           Plan awaryjny obejmuje:
a)      role i obowiązki organów
zaangażowanych w realizację planu w przypadku potwierdzenia lub
podejrzenia wystąpienia danego agrofaga priorytetowego, strukturę
dowodzenia i procedury dotyczące koordynacji działań
podejmowanych przez właściwe organy, inne organy publiczne, o których
mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of
Publications, please insert number of Regulation of Official Controls],
zaangażowane organy delegowane lub osoby fizyczne, o których mowa w art.
25 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of Publications, please
insert number of Regulation of Official Controls], laboratoria i podmioty
zawodowe, w tym, w stosownych przypadkach, koordynację z sąsiednimi
państwami członkowskimi i sąsiednimi państwami trzecimi;
b)      dostęp właściwych organów
do terenów podmiotów zawodowych i, w stosownych przypadkach, osób fizycznych,
do laboratoriów, wyposażenia, personelu, zewnętrznej wiedzy
specjalistycznej i zasobów niezbędnych do szybkiego i skutecznego
zwalczenia lub, w stosownych przypadkach, ograniczenia rozprzestrzeniania
się danego agrofaga priorytetowego;
c)      środki, które należy
wprowadzić, dotyczące poinformowania Komisji, pozostałych
państw członkowskich, danych podmiotów zawodowych i opinii publicznej
o wystąpieniu danego agrofaga priorytetowego i, w przypadku podejrzenia
lub urzędowego potwierdzenia wystąpienia agrofaga, wprowadzonych
przeciw niemu środków;
d)      mechanizmy rejestrowania ustaleń
dotyczących wystąpienia agrofagów priorytetowych;
e)      dostępne oceny, określone w
art. 6 ust. 2, oraz wszelkie oceny państwa członkowskiego w
odniesieniu do ryzyka związanego z danym agrofagiem dla jego terytorium;
f)       środki zarządzania ryzykiem,
które mają zostać wdrożone w odniesieniu do agrofagów
priorytetowych, zgodnie z załącznikiem IV sekcja 1, oraz procedury,
których należy przestrzegać;
g)      zasady wytyczania granic obszarów
wyznaczonych;
h)      protokoły opisujące metody
oględzin, pobierania próbek i przeprowadzania testów laboratoryjnych; oraz
i)       zasady dotyczące szkolenia
personelu właściwych organów.
W stosownych przypadkach lit. a)–i) mają
formę instrukcji obsługi.
3.           W ciągu roku od
włączenia danego agrofaga do wykazu agrofagów priorytetowych
państwo członkowskie ustanawia plan awaryjny dla danego agrofaga
priorytetowego.
Państwa członkowskie dokonują
regularnych przeglądów i, w stosownych przypadkach, aktualizacji planów
awaryjnych.
4.           Państwa
członkowskie, na wniosek, przekazują swoje plany awaryjne Komisji i
pozostałym państwom członkowskim.
Artykuł 25
Ćwiczenia symulacyjne
1.           Państwa
członkowskie przeprowadzają ćwiczenia symulacyjne dotyczące
wdrożenia planów awaryjnych w odstępach czasu wynikających z
biologii danego agrofaga priorytetowego i związanego z nim ryzyka
fitosanitarnego.
Ćwiczenia te odbywają się w
odniesieniu do wszystkich agrofagów priorytetowych w rozsądnym terminie.
2.           W odniesieniu do agrofagów
priorytetowych, których występowanie w jednym państwie
członkowskim może mieć skutki dla sąsiednich państw
członkowskich, ćwiczenia symulacyjne są przeprowadzane razem
przez dane państwa członkowskie w oparciu o ich odpowiednie plany
awaryjne.
W stosownych przypadkach państwa
członkowskie przeprowadzają ćwiczenia symulacyjne z
sąsiednimi państwami trzecimi.
3.           Państwa
członkowskie, na wniosek, udostępniają sprawozdanie
dotyczące wyników wszystkich ćwiczeń symulacyjnych Komisji i
pozostałym państwom członkowskim.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 określających:
a)      częstotliwość,
treść i format ćwiczeń symulacyjnych;
b)      ćwiczenia symulacyjne
obejmujące więcej niż jednego agrofaga priorytetowego;
c)      współpracę między
państwami członkowskimi oraz współpracę państw
członkowskich z państwami trzecimi;
d)      treść sprawozdań
dotyczących ćwiczeń symulacyjnych, o których mowa w ust. 3.
Artykuł 26
Plany zwalczania agrofagów
priorytetowych
1.           W przypadku urzędowego
potwierdzenia występowania agrofaga priorytetowego na terytorium
państwa członkowskiego na podstawie art. 11 ust. 1 lit. a)
właściwy organ natychmiast przyjmuje plan określający
środki zwalczania danego agrofaga, jak przewidziano w art. 16, 17 i 18,
oraz harmonogram dotyczący stosowania tych środków. Plan ten zwany
jest „planem zwalczania”.
Plan zwalczania zawiera opis projektu i
organizacji kontroli występowania, które mają zostać
przeprowadzone, a także określa liczbę oględzin, próbek,
które mają zostać pobrane, oraz testów laboratoryjnych, które
mają być przeprowadzone.
2.           Państwa
członkowskie, na wniosek, przekazują Komisji i pozostałym
państwom członkowskim plany zwalczania i sprawozdanie roczne
dotyczące środków wprowadzonych zgodnie z artykułami 16, 17 i 18
w ramach danych planów zwalczania.
Artykuł 27
Środki unijne
dotyczące określonych agrofagów kwarantannowych dla UE
1.           Komisja może, w drodze
aktów wykonawczych, określić środki przeciwko określonym
agrofagom kwarantannowym dla UE. Środki te wdrażają, konkretnie
dla każdego z danych agrofagów, co najmniej jeden z poniższych
przepisów:
a)      art. 10 dotyczący środków
wprowadzanych w razie podejrzenia występowania agrofaga kwarantannowego
dla UE;
b)      art. 15 dotyczący środków
wprowadzanych natychmiast przez podmioty zawodowe;
c)      art. 16 dotyczący zwalczania
agrofagów kwarantannowych dla UE;
d)      art. 17 dotyczący ustanawiania
obszarów wyznaczonych;
e)      art. 18 dotyczący kontroli
występowania, modyfikacji obszarów wyznaczonych i znoszenia ograniczeń;
f)       art. 21 dotyczący kontroli
występowania agrofagów kwarantannowych dla UE i agrofagów tymczasowo
kwalifikujących się jako agrofagi kwarantannowe dla UE;
g)      art. 23 dotyczący kontroli
występowania agrofagów priorytetowych, w odniesieniu do liczby
oględzin, próbek i testów pod kątem poszczególnych agrofagów
priorytetowych;
h)      art. 24 dotyczący planów awaryjnych
dla agrofagów priorytetowych;
i)       art. 25 dotyczący ćwiczeń
symulacyjnych;
j)       art. 26 dotyczący planów zwalczania
agrofagów priorytetowych.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3.
2.           Jeżeli w odniesieniu do
obszaru wyznaczonego Komisja uzna, na podstawie kontroli występowania, o
których mowa w art. 18, lub innych dowodów, że zwalczenie danego agrofaga
kwarantannowego dla UE nie jest możliwe, może przyjąć akty
wykonawcze, o których mowa w ust. 1, określające środki, które
mają jedynie zapobiec rozprzestrzenianiu się tych agrofagów poza przedmiotowe
obszary. Takie zapobieganie jest zwane „ograniczaniem rozprzestrzeniania”.
3.           W przypadku gdy Komisja uzna,
że środki zapobiegawcze w miejscach poza obszarami wyznaczonymi
są niezbędne, aby chronić część terytorium Unii,
na której dany agrofag kwarantannowy dla UE nie występuje, Komisja
może przyjąć akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1,
określające takie środki.
4.           Środki, o których mowa w
ust. 1, 2 i 3, przyjmowane są zgodnie z załącznikiem IV w
sprawie środków i zasad zarządzania ryzykiem związanym z
agrofagami, z uwzględnieniem określonego ryzyka związanego z
danymi agrofagami kwarantannowymi dla UE i potrzeby wdrożenia
niezbędnych środków zmniejszających ryzyko w sposób
zharmonizowany na poziomie Unii.
5.           Akty wykonawcze, o których
mowa w ust. 1, mogą przewidywać uchylenie lub zmianę środków,
o których mowa w ust. 1 lit. a)–j), wprowadzanych przez państwa
członkowskie. Do czasu przyjęcia środka przez Komisję
państwo członkowskie może utrzymać wprowadzone środki.
6.           W przypadku należycie
uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby wymagającej działań w
celu zareagowania na poważne ryzyko fitosanitarne Komisja przyjmuje akty
wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z procedurą, o
której mowa w art. 99 ust. 4.
7.           Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa
członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania,
o którym mowa w art. 97, o wszelkich przypadkach nieprzestrzegania przez
podmioty zawodowe środków przyjętych na podstawie niniejszego
artykułu.
Artykuł 28
Środki wprowadzane przez
państwa członkowskie w odniesieniu do agrofagów niewymienionych jako
agrofagi priorytetowe dla UE
1.           Jeżeli na terytorium
państwa członkowskiego zostanie urzędowo potwierdzone
występowanie agrofaga niewymienionego w wykazie agrofagów kwarantannowych
dla UE, a dany właściwy organ uzna, że agrofag ten może
spełniać warunki włączenia do wykazu agrofagów
kwarantannowych dla UE, niezwłocznie ocenia on, czy agrofag ten
spełnia kryteria załącznika II sekcja 3 podsekcja 1. Jeżeli
uzna, że kryteria są spełnione, natychmiast wprowadza
środki zwalczania zgodnie z załącznikiem IV w sprawie
środków i zasad zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami.
Zastosowanie mają przepisy art. 16–19.
Jeżeli
właściwy organ podejrzewa występowanie na swoim terytorium
agrofaga spełniającego kryteria, o których mowa w akapicie pierwszym,
przepisy art. 10 stosuje się odpowiednio.
2.           W następstwie
działań, o których mowa w ust. 1, państwo członkowskie
ocenia, czy dany agrofag spełnia, w odniesieniu do terytorium Unii,
kryteria dla agrofagów kwarantannowych określone w załączniku II
sekcja 1.
3.           Dane państwo
członkowskie natychmiast powiadamia Komisję i pozostałe
państwa członkowskie o wystąpieniu agrofaga, ocenie, o której
mowa w ust. 1, wprowadzonych środkach oraz dowodach uzasadniających
takie środki.
Powiadamia ono Komisję o wynikach oceny, o
której mowa w ust. 2, w terminie 24 miesięcy od urzędowego
potwierdzenia wystąpienia agrofaga.
Powiadomienia o wystąpieniu tego agrofaga
przedkładane są za pośrednictwem elektronicznego systemu
powiadamiania, o którym mowa w art. 97.
Artykuł 29
Środki wprowadzane przez
Unię w odniesieniu do agrofagów niewymienionych jako agrofagi priorytetowe
dla UE
1.           W przypadku gdy Komisja
otrzymuje powiadomienie, o którym mowa w art. 28 ust. 3 akapit pierwszy, lub
posiada inne dowody występowania lub bezpośredniego zagrożenia
zawleczeniem na terytorium Unii agrofaga niewymienionego w wykazie agrofagów
kwarantannowych dla UE i uznaje, że agrofag ten może
spełniać warunki włączenia do tego wykazu, natychmiast
ocenia, czy w odniesieniu do terytorium Unii agrofag ten spełnia kryteria
zawarte w załączniku II sekcja 3 podsekcja 2.
Jeżeli uzna, że kryteria są
spełnione, natychmiast, w drodze aktów wykonawczych, przyjmuje na
ograniczony okres środki w odniesieniu do ryzyka fitosanitarnego
stwarzanego przez tego agrofaga. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie
z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3.
Środki te wykonują, szczegółowo dla
każdego z danych agrofagów, co najmniej jeden z przepisów, o których mowa
w art. 27 ust. 1 lit. a)– f).
2.           W przypadku gdy na podstawie
kontroli występowania, o których mowa w art. 18 i w art. 21, lub innych
dowodów, Komisja uzna, że zwalczenie danego agrofaga nie jest możliwe
na pewnych obszarach wyznaczonych, akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1
akapit drugi, mogą ustanawiać środki mające na celu jedynie
ograniczenie rozprzestrzeniania tego agrofaga.
3.           W przypadku gdy Komisja uzna,
że środki zapobiegawcze w miejscach poza obszarami wyznaczonymi
są niezbędne, aby chronić część terytorium Unii,
na której dany agrofag nie występuje, akty wykonawcze, o których mowa w
ust. 1, mogą określać takie środki.
4.           Środki, o których mowa w
ust. 1, 2 i 3, przyjmowane są zgodnie z sekcją 1 załącznika
IV dotyczącą środków zarządzania ryzykiem związanym z
agrofagami kwarantannowymi i sekcją 2 tego załącznika
dotyczącą zasad zarządzania ryzykiem związanym z
agrofagami, z uwzględnieniem określonego ryzyka związanego z
danymi agrofagami i potrzeby wdrożenia niezbędnych środków
zmniejszających ryzyko w sposób zharmonizowany na poziomie Unii.
5.           Akty wykonawcze, o których
mowa w ust. 1, mogą przewidywać uchylenie lub zmianę
środków wprowadzanych przez państwa członkowskie na podstawie
art. 28. Do czasu przyjęcia środka przez Komisję państwo członkowskie
może utrzymać wprowadzone środki.
6.           W przypadku należycie
uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby wymagającej działań w
celu zareagowania na poważne ryzyko fitosanitarne Komisja przyjmuje akty
wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z procedurą, o
której mowa w art. 99 ust. 4.
7.           Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa
członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania,
o którym mowa w art. 97, o wszelkich przypadkach nieprzestrzegania przez
podmioty zawodowe środków przyjętych na podstawie niniejszego
artykułu.
Artykuł 30
Zmiana załącznika
II sekcja 3
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających załącznik II
sekcja 3 w sprawie kryteriów, jakie muszą spełniać agrofagi, jak
przewidziano w art. 28 i 29, w odniesieniu do kryteriów dotyczących
tożsamości agrofaga, jego występowania, prawdopodobieństwa
zawleczenia, zadomowienia i rozprzestrzeniania się oraz jego potencjalnych
skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych, z
uwzględnieniem rozwoju wiedzy technicznej i naukowej.
Artykuł 31
Bardziej rygorystyczne wymogi
przyjmowane przez państwa członkowskie
1.           Państwa
członkowskie mogą stosować na swoim terytorium bardziej
rygorystyczne środki niż te przyjęte na podstawie art. 27 ust.
1, 2 i 3 oraz art. 29 ust. 1, 2 i 3, jeżeli jest to uzasadnione celem
ochrony fitosanitarnej i zgodne z sekcją 2 załącznika IV w
sprawie środków i zasad zarządzania ryzykiem związanym z
agrofagami.
Środki te nie nakładają ani nie powodują
zakazów ani ograniczeń we wprowadzaniu lub przemieszczaniu na terytorium
Unii roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, innych niż
zakazy i ograniczenia nałożone przepisami art. 40–54 oraz art. 67–96.
2.           Państwa
członkowskie natychmiast powiadamiają Komisję i pozostałe
państwa członkowskie o środkach przyjętych przez siebie w
ramach ust. 1.
Państwa członkowskie, na wniosek,
przekazują Komisji i pozostałym państwom członkowskim
roczne sprawozdanie dotyczące środków wprowadzonych zgodnie z ust. 1.
Sekcja 3
Agrofagi kwarantannowe dla stref chronionych
Artykuł 32
Uznawanie stref chronionych
1.           W przypadku gdy agrofag
kwarantannowy występuje na terytorium Unii, lecz nie występuje w
danym państwie członkowskim i nie jest agrofagiem kwarantannowym dla
UE, Komisja może, na wniosek tego państwa członkowskiego i na
podstawie ust. 4, uznać terytorium tego państwa członkowskiego
za strefę chronioną zgodnie z ust. 3.
Jeżeli agrofag kwarantannowy dla strefy
chronionej nie występuje na części terytorium państwa członkowskiego,
to samo ma zastosowanie w odniesieniu do tej części.
Taki agrofag kwarantannowy zwany jest „agrofagiem
kwarantannowym dla strefy chronionej”.
2.           Agrofag kwarantannowy dla
strefy chronionej nie może być wprowadzany do danej strefy chronionej
ani w niej przemieszczany.
Zakazane jest podejmowanie celowego
działania, które przyczynia się do wprowadzenia agrofaga
kwarantannowego dla strefy chronionej do strefy chronionej przed danym
agrofagiem oraz do jego zadomowienia i rozprzestrzeniania się w tej
strefie.
3.           Komisja, w drodze aktu
wykonawczego, ustanawia wykaz stref chronionych i odpowiednich agrofagów
kwarantannowych dla stref chronionych. Wykaz ten obejmuje strefy chronione
uznane zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. h) akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE i
odpowiednie agrofagi wymienione w części B załącznika I i
części B załącznika II do dyrektywy 2000/29/WE. Ten akt
wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której
mowa w art. 99 ust. 2.
Komisja może uznać dodatkowe strefy
chronione, zmieniając akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym,
jeżeli spełnione są warunki przewidziane w ust.1. Zmianę
taką przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o
której mowa w art. 99 ust. 3. Tę samą procedurę stosuje się
do uchylenia lub zastąpienia aktu wykonawczego, o którym mowa w akapicie
pierwszym.
Jeżeli zastosowanie ma art. 35, przyjmuje
się akt wykonawczy zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w
art. 99 ust. 2.
4.           Wraz z wnioskiem, o którym
mowa w ust. 1, zainteresowane państwo członkowskie przedstawia:
a)      opis granic danej strefy chronionej, w
tym mapy; oraz
b)      wyniki kontroli występowania
wskazujące, że w ciągu trzech lat poprzedzających
złożenie wniosku dany agrofag kwarantannowy nie występował
na danym terytorium.
Powyższe kontrole występowania
muszą zostać przeprowadzone w czasie i z intensywnością
pozwalającymi na wykrycie występowania danego agrofaga
kwarantannowego. Opierają się one na solidnych podstawach
technicznych i naukowych.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych, zgodnie z art. 98, ustanawiających szczegółowe
reguły dotyczące kontroli występowania, które mają być
przeprowadzane do celów uznawania stref chronionych.
Artykuł 33
Ogólne obowiązki
dotyczące stref chronionych
1.           W odniesieniu do strefy
chronionej do agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych stosuje się
odpowiednio obowiązki określone w następujących
artykułach:
a)      art. 9–12 dotyczące potwierdzania,
zgłaszania i informowania w odniesieniu do występowania agrofagów
kwarantannowych dla UE;
b)      art. 15 dotyczący środków
wprowadzanych natychmiast przez podmioty zawodowe;
c)      art. 16, 17 i 18 dotyczące
zwalczania agrofagów kwarantannowych dla UE, ustanawiania i modyfikacji
obszarów wyznaczonych oraz kontroli występowania na tych obszarach.
2.           Rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty pochodzące z obszaru wyznaczonego,
ustanowionego zgodnie z art. 17 w strefie chronionej dla danego agrofaga
kwarantannowego dla strefy chronionej, nie mogą być przemieszczane w
obrębie lub do strefy chronionej ustanowionej dla danego agrofaga
kwarantannowego dla strefy chronionej. Podczas wyprowadzania z danej strefy
chronionej powyższe rośliny, produkty roślinne lub przedmioty
są pakowane i przemieszczane w taki sposób, by nie występowało
ryzyko rozprzestrzenienia się w ramach tej strefy chronionej danego
agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej.
3.           Komisja i pozostałe
państwa członkowskie są natychmiast powiadamiane o obszarach
wyznaczonych ustanowionych w strefie chronionej oraz środkach zwalczania
wprowadzanych na tych obszarach na podstawie art. 16, 17 i 18.
Artykuł 34
Kontrole występowania
agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych
1.           Właściwy organ
przeprowadza w każdej strefie chronionej coroczną kontrolę
występowania danego agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej.
Powyższe kontrole występowania są przeprowadzane w czasie i z
intensywnością pozwalającymi na wykrycie występowania
danego agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej. Opierają się
one na solidnych podstawach technicznych i naukowych.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 98 ustanawiających szczegółowe
reguły przeprowadzania tych kontroli występowania w celu
potwierdzenia, że strefy chronione nadal spełniają warunki
określone w art. 32 ust. 1.
2.           Do dnia 30 kwietnia
każdego roku państwa członkowskie zgłaszają Komisji i
pozostałym państwom członkowskim wyniki kontroli
występowania, o których mowa w ust. 1, przeprowadzonych w poprzednim roku.
Artykuł 35
Zmiana i zniesienie stref
chronionych
1.           Komisja może
zmienić wielkość strefy chronionej na wniosek państwa
członkowskiego, którego terytorium to dotyczy.
W przypadku gdy Komisja zmienia strefę
chronioną, dane państwo członkowskie powiadamia Komisję,
pozostałe państwa członkowskie oraz, za pośrednictwem
internetu, podmioty zawodowe, o zmianie strefy chronionej,
załączając mapy.
W przypadku gdy zmiana dotyczy rozszerzenia strefy
chronionej, stosuje się art. 32, 33 i 34.
2.           Na wniosek państwa
członkowskiego, o którym mowa w ust. 1, Komisja cofa uznanie danej strefy
chronionej lub zmniejsza jej wielkość.
3.           Komisja cofa uznanie strefy
chronionej, w przypadku gdy kontrole występowania, o których mowa w art.
34, nie zostały przeprowadzone zgodnie z tym artykułem.
4.           Komisja cofa uznanie strefy
chronionej, w przypadku, gdy w strefie tej stwierdzono występowanie danego
agrofaga kwarantannowego dla tej strefy i spełniony jest jeden z
następujących warunków:
a)      w ciągu trzech miesięcy od
potwierdzenia występowania tego agrofaga nie wyznaczono obszaru wyznaczonego,
zgodnie z art. 33 ust. 1;
b)      środki zwalczania wprowadzone na
obszarze wyznaczonym na podstawie art. 33 ust. 1 nie przyniosły
pożądanego efektu w ciągu 24 miesięcy od potwierdzenia
występowania danego agrofaga;
c)      informacje, którymi Komisja dysponuje w
odniesieniu do stosowania środków na podstawie art. 16, 17 i 18, na mocy
art. 33 ust. 1 lit. c), wskazują na zaniedbania w reakcji na
wystąpienie danego agrofaga w danej strefie chronionej.
Rozdział III
Agrofagi jakościowe dla UE

Artykuł 36
Definicja agrofagów
jakościowych dla UE
Agrofag jest zwany „agrofagiem
jakościowym dla UE”, jeśli jest wymieniony w wykazie, o którym mowa w
art. 37, i spełnia następujące kryteria:
a)           ustalono jego
tożsamość zgodnie z załącznikiem II sekcja 4 pkt 1;
b)           występuje na terytorium Unii;
c)           nie jest agrofagiem kwarantannowym
dla UE;
d)           jest przenoszony głównie przez
określone rośliny przeznaczone do sadzenia, zgodnie z
załącznikiem II sekcja 4 pkt 2;
e)           jego występowanie na tych
roślinach przeznaczonych do sadzenia powoduje niedopuszczalne skutki
gospodarcze w odniesieniu do planowanego wykorzystania tych roślin
przeznaczonych do sadzenia, zgodnie z załącznikiem II sekcja 4 pkt 3;
f)            dostępne są wykonalne i
skuteczne środki pozwalające zapobiec jego występowaniu na
danych roślinach przeznaczonych do sadzenia.
Artykuł 37
Zakaz wprowadzania i
przemieszczania agrofagów jakościowych dla UE na roślinach
przeznaczonych do sadzenia
1.           Zakazane jest wprowadzanie i
przemieszczanie na terytorium Unii agrofagów jakościowych dla UE na
roślinach przeznaczonych do sadzenia, za pośrednictwem których
są przenoszone, jak określono w wykazie, o którym mowa w ust. 2.
2.           Komisja, w drodze aktu
wykonawczego, ustanawia wykaz określający agrofagi jakościowe
dla UE i określone rośliny przeznaczone do sadzenia, o których mowa w
art. 36 lit. d), w stosownych przypadkach z kategoriami, o których mowa w ust.
4, i progami, o których mowa w ust. 5.
Wykaz ten obejmuje agrofagi i odpowiednie
rośliny przeznaczone do sadzenia, określone w następujących
aktach prawnych:
a)      załącznik II
część A sekcja II do dyrektywy 2000/29/WE;
b)      punkty 3 i 6 załącznika I do
dyrektywy Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu
materiałem siewnym roślin zbożowych[24] i pkt 3 załącznika
II do tej dyrektywy;
c)      załącznik do dyrektywy Komisji
93/48/EWG z dnia 23 czerwca 1993 r. określającej wykaz
wskazujący warunki, jakie mają być spełnione przez
materiał rozmnożeniowy roślin owocowych i rośliny owocowe przeznaczone
do produkcji owoców, zgodnie z dyrektywą Rady 92/34/EWG[25];
d)      załącznik do dyrektywy Komisji
93/49/EWG z dnia 23 czerwca 1993 r. określającej wykazy
wskazujące warunki, jakie mają zostać spełnione przez
materiał rozmnożeniowy roślin ozdobnych oraz rośliny ozdobne,
zgodnie z dyrektywą Rady 91/682/EWG[26];

e)      litera b) załącznika II do
dyrektywy Rady 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu
materiałem siewnym warzyw[27];
f)       punkt 6 załącznika I do
dyrektywy Rady 2002/56/WE[28]
z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków i punkt B załącznika
II do tej dyrektywy;
g)      punkt 4 załącznika I do
dyrektywy Rady 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu
materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych[29] oraz punkt 5
załącznika II do tej dyrektywy.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2.
3.           Komisja zmienia akt
wykonawczy, o którym mowa w ust. 2, w przypadku gdy z oceny wynika, że
agrofag niewymieniony w tym akcie spełnia warunki, o których mowa w art.
36, lub że agrofag wymieniony w tym akcie wykonawczym nie spełnia
już jednego lub większej liczby tych warunków, lub gdy niezbędne
są zmiany tego wykazu w odniesieniu do kategorii, o których mowa w ust. 4,
lub progów, o których mowa w ust. 5.
Komisja udostępnia tę ocenę
państwom członkowskim.
4.           Jeżeli przepisy art. 36
lit. e) są spełnione tylko dla jednej lub większej liczby
kategorii, o których mowa w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office
of Publications, please insert number of Regulation on plant reproductive
material law], wykaz, o którym mowa w ust. 1, określa te kategorie, z
zaznaczeniem, że zakaz wprowadzania i przemieszczania przewidziany w ust.
1 ma zastosowanie tylko do tych kategorii.
5.           Jeżeli przepisy art. 36
lit. e) są spełnione tylko wówczas, gdy występowanie danego
agrofaga przekracza pewien próg, wykaz, o którym mowa w ust. 1, określa
ten próg, z zaznaczeniem, że zakaz wprowadzania i przemieszczania
przewidziany w ust. 1 ma zastosowanie tylko powyżej tego progu.
Próg jest ustanawiany tylko wówczas, gdy spełnione
są następujące warunki:
a)      środki wprowadzane przez podmioty
zawodowe pozwalają na zapewnienie, aby występowanie tego agrofaga
jakościowego dla UE na tych roślinach przeznaczonych do sadzenia nie
przekraczało tego progu; oraz
b)      możliwe jest zweryfikowanie, czy w
partiach tych roślin przeznaczonych do sadzenia próg ten nie został
przekroczony.
Zastosowanie mają
zasady zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami określone w
załączniku IV sekcja 2.
6.           W przypadku zmian aktu
wykonawczego, o którym mowa w ust. 2, niezbędnych do dostosowania tego
aktu wykonawczego z uwagi na zmiany w nazwie naukowej agrofaga, zastosowanie ma
procedura doradcza, o której mowa w art. 99 ust. 2.
Wszystkie pozostałe zmiany aktu wykonawczego,
o którym mowa w ust. 2, przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3. Tę samą
procedurę stosuje się do uchylenia lub zastąpienia aktu
wykonawczego, o którym mowa w ust. 2.
Artykuł 38
Zmiana załącznika
II sekcja 4
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających załącznik II
sekcja 4 w sprawie kryteriów służących identyfikacji agrofagów,
które kwalifikują się jako agrofagi jakościowe dla UE, w
odniesieniu do kryteriów dotyczących tożsamości agrofaga, jego
znaczenia, prawdopodobieństwa rozprzestrzeniania się oraz jego
potencjalnych skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych, z
uwzględnieniem rozwoju wiedzy technicznej i naukowej.
Artykuł 39
Agrofagi jakościowe dla
UE wykorzystywane do celów naukowych, prób, selekcji odmianowych, hodowli lub
wystaw
Zakazu przewidzianego w art. 37 nie stosuje
się do agrofagów jakościowych dla UE występujących na
roślinach przeznaczonych do sadzenia i wykorzystywanych do celów
naukowych, prób, selekcji odmianowych, hodowli lub wystaw.
Rozdział IV
Środki dotyczące roślin, produktów roślinnych i przedmiotów
Sekcja 1
Środki odnoszące się do całego
terytorium Unii
Artykuł 40
Zakaz wprowadzania
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów na terytorium Unii
1.           Komisja przyjmuje akt
wykonawczy zawierający nazwy roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów, zakazy i nazwy zainteresowanych państw trzecich, jak
określono w części A załącznika III do dyrektywy
2000/29/WE.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2 niniejszego
rozporządzenia.
W wykazie ustanowionym tym aktem wykonawczym
rośliny, produkty roślinne i przedmioty są identyfikowane
odpowiednim kodem zgodnie z klasyfikacją w Nomenklaturze scalonej
określonej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca
1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie
Wspólnej Taryfy Celnej[30]
(zwanym dalej „kodem CN”).
2.           W przypadku gdy rośliny,
produkty roślinne lub przedmioty pochodzące lub wysyłane z
państwa trzeciego stwarzają niedopuszczalny poziom ryzyka
fitosanitarnego przez prawdopodobieństwo, że są żywicielami
agrofaga kwarantannowego dla UE, a ryzyka tego nie można ograniczyć
do dopuszczalnego poziomu przez zastosowanie jednego lub większej liczby
środków określonych w załączniku IV sekcja 1 pkt 2 i 3 w
sprawie środków i zasad zarządzania ryzykiem związanym z
agrofagami, Komisja, w stosownych przypadkach, zmienia akt wykonawczy, o którym
mowa w ust. 1, w celu włączenia do niego danych roślin,
produktów roślinnych lub innych przedmiotów oraz państw trzecich.
W przypadku gdy
rośliny, produkty roślinne lub przedmioty wymienione w tym akcie
wykonawczym nie stwarzają niedopuszczalnego poziomu ryzyka fitosanitarnego
lub gdy stwarzają takie ryzyko, ale można je ograniczyć do
dopuszczalnego poziomu przez zastosowanie jednego lub większej liczby
środków określonych w załączniku IV sekcja 1 pkt 2 i 3 w
sprawie środków zarządzania ryzykiem i dróg przenoszenia agrofagów
kwarantannowych, Komisja, w stosownych przypadkach, zmienia ten akt wykonawczy.
Dopuszczalność poziomu ryzyka
fitosanitarnego ocenia się zgodnie z zasadami określonymi w
załączniku IV sekcja 2 w sprawie zasad zarządzania ryzykiem
związanym z agrofagami. W stosownych przypadkach dopuszczalność
tego poziomu ryzyka fitosanitarnego ocenia się w odniesieniu do
określonego państwa trzeciego lub większej liczby państw
trzecich.
Zmiany te przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3
niniejszego rozporządzenia.
W przypadku należycie uzasadnionej
szczególnie pilnej potrzeby wymagającej działań w celu
zareagowania na poważne ryzyko fitosanitarne Komisja przyjmuje te zmiany w
drodze aktów wykonawczych mających natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z
procedurą, o której mowa w art. 99 ust. 4.
3.           Roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów wymienionych w akcie wykonawczym, o którym mowa
w ust. 1, nie można wprowadzać na terytorium Unii z państwa
trzeciego, którego dotyczy to umieszczenie w wykazie.
4.           Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa
członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania,
o którym mowa w art. 97, o przypadkach wprowadzenia na terytorium Unii
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów z naruszeniem ust. 3.
Powiadamiane jest państwo trzecie, z którego
rośliny, produkty roślinne lub przedmioty zostały wprowadzone na
terytorium Unii.
Artykuł 41
Rośliny, produkty
roślinne i przedmioty podlegające wymogom szczególnym i
równoważnym
1.           Komisja przyjmuje akt
wykonawczy zawierający nazwy roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów, wymogi oraz, w stosownych przypadkach, nazwy zainteresowanych
państw trzecich, jak określono w części A
załącznika IV do dyrektywy 2000/29/WE.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2 niniejszego
rozporządzenia.
W wykazie ustanowionym tym aktem wykonawczym
rośliny, produkty roślinne i przedmioty są identyfikowane
odpowiednim kodem CN.
2.           W przypadku gdy rośliny,
produkty roślinne lub przedmioty stwarzają niedopuszczalny poziom
ryzyka fitosanitarnego przez prawdopodobieństwo, że są
żywicielami agrofaga kwarantannowego dla UE, a ryzyko to można
ograniczyć do dopuszczalnego poziomu przez zastosowanie jednego lub
większej liczby środków określonych w załączniku IV
sekcja 1 pkt 2 i 3 w sprawie środków i zasad zarządzania ryzykiem
związanym z agrofagami, Komisja zmienia akt wykonawczy, o którym mowa w
ust. 1, w celu włączenia do niego danych roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów i stosowanych względem nich środków.
Środki te i wymogi, o których mowa w ust. 1, są zwane dalej „wymogami
szczególnymi”.
Środki te mogą przyjąć
formę szczegółowych wymogów, przyjętych zgodnie z art. 42 ust.
1, w odniesieniu do wprowadzania na terytorium Unii poszczególnych roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów, stanowiących odpowiednik
szczególnych wymogów w odniesieniu do przemieszczania tych roślin,
produktów roślinnych i przedmiotów na terytorium Unii (dalej: „wymogi
równoważne”).
W przypadku gdy rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty wymienione w tym akcie wykonawczym nie
stwarzają niedopuszczalnego poziomu ryzyka fitosanitarnego lub gdy
stwarzają takie ryzyko i nie można go ograniczyć do
dopuszczalnego poziomu poprzez zastosowanie szczególnych wymogów, Komisja zmienia
ten akt wykonawczy.
Ocenia się dopuszczalność poziomu
ryzyka fitosanitarnego i przyjmuje środki mające na celu ograniczenie
tego ryzyka do dopuszczalnego poziomu, zgodnie z zasadami określonymi w
załączniku IV sekcja 2 w sprawie zasad zarządzania
zagrożeniem związanym z agrofagami. W stosownych przypadkach ocenia
się dopuszczalność tego poziomu ryzyka fitosanitarnego i
przyjmuje środki w odniesieniu do określonego państwa trzeciego
lub większej liczby państw trzecich lub ich części.
Zmiany te przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3 niniejszego
rozporządzenia.
W przypadku należycie uzasadnionej
szczególnie pilnej potrzeby wymagającej działań w celu
zareagowania na poważne ryzyko fitosanitarne Komisja przyjmuje akty
wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z procedurą, o
której mowa w art. 99 ust. 4.
3.           Rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty wymienione w akcie wykonawczym, o którym mowa w
ust. 1, mogą być wprowadzane lub przemieszczane na terytorium Unii
tylko wówczas, gdy zostały spełnione wymogi szczególne lub
równoważne.
4.           Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa
członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania,
o którym mowa w art. 97, o przypadkach wprowadzania lub przemieszczania na
terytorium Unii roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów z
naruszeniem ust. 3.
W stosownych przypadkach powiadamiane jest
również państwo trzecie, z którego rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty zostały wprowadzone na terytorium Unii.
Artykuł 42
Ustanawianie wymogów
równoważnych
1.           Wymogi równoważne, o
których mowa w art. 41 ust. 2 akapit drugi, są ustanawianie w drodze aktu
wykonawczego na wniosek danego państwa trzeciego, o ile spełnione
są wszystkie poniższe warunki:
a)      dane państwo trzecie zapewnia,
poprzez zastosowanie w ramach kontroli urzędowej jednego lub większej
liczby określonych środków, poziom ochrony fitosanitarnej
równoważny wymogom szczególnym przyjętym na podstawie art. 41 ust. 1
i 2 w odniesieniu do przemieszczania na terytorium Unii danych roślin,
produktów roślinnych i przedmiotów;
b)      dane państwo trzecie w sposób
obiektywny wykaże Komisji, że określone środki, o których
mowa w lit. a), pozwalają osiągnąć poziom ochrony
fitosanitarnej, o którym mowa w tej literze.
2.           W stosownych przypadkach
Komisja bada w danym państwie trzecim, zgodnie z art. 119
rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of Publications, please insert
number of Regulation on Official Controls], czy spełnione są
przepisy lit. a) i b).
3.           Akty wykonawcze, o których mowa
w ust.1, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o
której mowa w art. 99 ust. 3.
Artykuł 43
Informacje udzielane
podróżnym, klientom usług pocztowych i klientom internetowym
1.           Państwa
członkowskie i przewoźnicy międzynarodowi udostępniają
pasażerom informacje dotyczące zakazów określonych na podstawie
art. 40 ust. 3, wymogów określonych na podstawie art. 41 ust. 1 i 2 oraz
zwolnień określonych na podstawie art. 70 ust. 2, w odniesieniu do
wprowadzania roślin, produktów roślinnych i przedmiotów na terytorium
Unii.
Informacji tych udziela się za pomocą
plakatów lub broszur, które w stosownych przypadkach są udostępniane
za pośrednictwem internetu.
Informacje udostępniane pasażerom w
portach morskich i lotniczych mają postać plakatów.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu
wykonawczego dotyczącego tych plakatów i broszur. Ten akt wykonawczy
przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art.
99 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
2.           Informacje, o których mowa w
ust. 1, są udostępniane klientom drogą pocztową i – przez
podmioty zawodowe zaangażowane w sprzedaż za pośrednictwem umów
zawieranych na odległość – za pośrednictwem internetu.
3.           Państwa
członkowskie co roku przedstawiają Komisji sprawozdanie
zawierające podsumowanie informacji udzielanych na podstawie niniejszego
artykułu.
Artykuł 44
Wyjątki od zakazów i
wymogi dotyczące stref przygranicznych
1.           Na zasadzie odstępstwa
od art. 40 ust. 3 i art. 41 ust. 3 państwa członkowskie mogą
zezwolić na wprowadzanie na terytorium Unii roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów, w przypadku gdy te rośliny, produkty
roślinne i przedmioty spełniają następujące warunki:
a)      są uprawiane lub produkowane na
obszarach państw trzecich w pobliżu ich granicy z państwami
członkowskimi (dalej: „strefy przygraniczne państw trzecich”);
b)      są wprowadzane na obszar państw
członkowskich bezpośrednio przez tę granicę (dalej: „strefy
przygraniczne państw członkowskich”);
c)      mają być przetwarzane w danych
strefach przygranicznych państw członkowskich w sposób eliminujący
wszelkie ryzyko fitosanitarne;
d)      nie stwarzają ryzyka
dotyczącego rozprzestrzeniania się agrofagów kwarantannowych
spowodowanego przemieszczaniem w strefie przygranicznej.
Te rośliny, produkty roślinne i
przedmioty są przemieszczane wyłącznie do stref przygranicznych
państw członkowskich i w tych strefach, tylko pod urzędową
kontrolą właściwego organu.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych, zgodnie z art. 98, określających:
a)      maksymalną szerokość stref
przygranicznych państw trzecich i stref przygranicznych państw
członkowskich odpowiednią dla określonych roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów;
b)      maksymalną odległość,
na którą mogą być przemieszczane dane rośliny, produkty
roślinne i przedmioty w strefach przygranicznych państw trzecich i
strefach przygranicznych państw członkowskich; oraz
c)      procedury dotyczące zezwalania na
wprowadzanie do stref przygranicznych państw członkowskich i
przemieszczania w nich roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, o
których mowa w ust. 1.
Szerokość tych stref musi pozwalać
na zapewnienie, aby wprowadzanie i przemieszczanie na terytorium Unii takich
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów nie stwarzało ryzyka
fitosanitarnego dla terytorium Unii lub jego części.
3.           Komisja może ustanowić,
w drodze aktów wykonawczych, szczegółowe warunki lub środki
dotyczące wprowadzania do stref przygranicznych państw
członkowskich poszczególnych roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów oraz dotyczące określonych państw trzecich, które
podlegają przepisom niniejszego artykułu.
Akty te przyjmuje się zgodnie z sekcją 1
załącznika IV dotyczącą środków zarządzania
ryzykiem związanym z agrofagami kwarantannowymi i sekcją 2 tego
załącznika dotyczącą zasad zarządzania ryzykiem
związanym z agrofagami, biorąc pod uwagę rozwój nauki i
techniki.
Te akty wykonawcze przyjmuje się i, w
stosownych przypadkach, uchyla lub zastępuje zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3.
4.           Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa
członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania,
o którym mowa w art. 97, o przypadkach wprowadzenia do stref przygranicznych, o
których mowa w ust. 1 i 2, lub przemieszczania w nich roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów z naruszeniem tych ustępów.
Powiadamiane jest również państwo
trzecie, z którego rośliny, produkty roślinne lub przedmioty
zostały wprowadzone do danej strefy przygranicznej.
Artykuł 45
Wyjątki od zakazów i
wymogi dotyczące tranzytu fitosanitarnego
1.           Na zasadzie odstępstwa
od art. 40 ust. 3 i art. 41 ust. 3 państwa członkowskie mogą
zezwolić na wprowadzanie na terytorium Unii roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów oraz ich przewóz przez to terytorium do
państwa trzeciego (dalej: „tranzyt fitosanitarny”) w przypadku gdy te
rośliny, produkty roślinne i przedmioty spełniają
następujące warunki:
a)      jest do nich dołączone
podpisane oświadczenie podmiotu zawodowego odpowiedzialnego za te
rośliny, produkty roślinne i przedmioty, stwierdzające, że
znajdują się one w tranzycie fitosanitarnym;
b)      są zapakowane i przemieszczane w
sposób eliminujący ryzyko rozprzestrzeniania się agrofagów
kwarantannowych dla UE podczas ich wprowadzania na i przewożenia przez
terytorium Unii;
c)      są wprowadzane na terytorium Unii,
przewożone przez nie i niezwłocznie z niego wyprowadzane pod
kontrolą urzędową danych właściwych organów.
Właściwy organ państwa
członkowskiego, na którego obszarze te rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty są wprowadzane na terytorium Unii lub po raz
pierwszy na nim przemieszczane, informuje właściwe organy wszystkich
pozostałych państw członkowskich, przez których obszar te
rośliny, produkty roślinne lub przedmioty mają być
przemieszczane przed wyprowadzeniem z terytorium Unii.
2.           Jeżeli stanowią tak
akty przyjęte na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 oraz art. 29 ust. 1 i 2,
stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego artykułu.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 określających treść
oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 lit. a).
4.           Komisja może
przyjąć, w drodze aktów wykonawczych, specyfikacje dotyczące
formatu oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 lit. a). Te akty wykonawcze
przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której
mowa w art. 99 ust. 3.
5.           Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa
członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania,
o którym mowa w art. 97, o przypadkach wprowadzenia lub przemieszczania na
terytorium Unii roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, o
którym mowa w ust. 1, z naruszeniem tego ustępu.
Powiadamiane jest również państwo
trzecie, z którego rośliny, produkty roślinne lub przedmioty
zostały wprowadzone na terytorium Unii.
Artykuł 46
Rośliny, produkty roślinne
i przedmioty wykorzystywane do celów naukowych, prób, selekcji odmianowej,
hodowli lub wystaw
1.           Na zasadzie odstępstwa
od przepisów art. 40 ust. 3 i art. 41 ust. 3 państwa członkowskie
mogą, na wniosek, zezwolić na wprowadzanie i przemieszczanie na swoim
terytorium roślin, produktów roślinnych i przedmiotów
wykorzystywanych do celów naukowych, prób, selekcji odmianowej, hodowli lub
wystaw, jeżeli spełnione są wszystkie następujące
wymagania:
a)      przy nałożeniu odpowiednich
ograniczeń obecność danych roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów nie stwarza niedopuszczalnego ryzyka
rozprzestrzeniania się agrofaga kwarantannowego dla UE;
b)      miejsca składowania, w których
mają być przechowywane te rośliny, produkty roślinne lub
przedmioty, i stacje kwarantanny, o których mowa w art. 56, w których mają
być wykorzystywane, są odpowiednie;
c)      kwalifikacje naukowe i techniczne
personelu, który ma prowadzić działania dotyczące tych
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, są odpowiednie.
2.           Właściwy organ
ocenia ryzyko rozprzestrzeniania się agrofaga kwarantannowego dla UE
poprzez dane rośliny, produkty roślinne lub przedmioty, o którym mowa
w ust. 1 lit. a), biorąc pod uwagę tożsamość,
biologię i sposoby rozprzestrzeniania się danego agrofaga
kwarantannowego dla UE, przewidywane działanie, oddziaływanie na
środowisko oraz inne istotne czynniki odnoszące się do ryzyka,
jakie stwarzają te rośliny, produkty roślinne lub przedmioty.
Ocenia on miejsca składowania, w których
mają być przechowywane te rośliny, produkty roślinne lub
przedmioty, o których mowa w ust. 1 lit. b), oraz kwalifikacje naukowe i
techniczne personelu, który ma prowadzić działania dotyczące
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, o których mowa w ust. 1
lit. c).
Na podstawie tych ocen właściwy organ
zezwala na wprowadzenie lub przemieszczanie tych roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów na terytorium Unii, jeżeli spełnione
są wymogi określone w ust. 1.
3.           W razie wydania zezwolenia
musi ono obejmować wszystkie poniższe warunki:
a)      dane rośliny, produkty roślinne
lub przedmioty muszą być przechowywane w miejscach składowania
uznanych za odpowiednie przez właściwe organy i określonych w
zezwoleniu;
b)      działania dotyczące tych
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów muszą być prowadzone
w stacji kwarantanny wyznaczonej zgodnie z art. 56 przez właściwy
organ i określonej w zezwoleniu;
c)      działania dotyczące tych
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów muszą być
prowadzone przez personel, którego kwalifikacje naukowe i techniczne
zostały uznane za odpowiednie przez właściwy organ i
określone w zezwoleniu;
d)      zezwolenie jest dołączone do
danych roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów przy ich
wprowadzaniu lub przemieszczaniu na terytorium Unii.
4.           Zezwolenie ogranicza się
do ilości odpowiedniej do przedmiotowych działań i nie
przekracza pojemności wyznaczonej stacji kwarantanny.
Zawiera ono restrykcje konieczne do
właściwego ograniczenia ryzyka rozprzestrzeniania się danych
agrofagów kwarantannowych dla UE.
5.           Właściwy organ monitoruje
przestrzeganie warunków, o których mowa w ust. 3, oraz ograniczeń i
restrykcji, o których mowa w ust. 4, i podejmuje konieczne działanie w
przypadku nieprzestrzegania tych warunków, ograniczeń lub restrykcji.
6.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 określających
szczegółowe reguły odnoszące się do:
a)      wymiany między państwami
członkowskimi a Komisją informacji dotyczących wprowadzania i
przemieszczania na terytorium Unii danych roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów;
b)      ocen i zezwolenia, o których mowa
w ust. 2; oraz
c)      monitorowania zgodności,
działania w przypadku niezgodności i jej zgłaszania, o których
mowa w ust. 5.
7.           Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa
członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania,
o którym mowa w art. 97, o przypadkach wprowadzenia lub przemieszczania na
terytorium Unii roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów z
naruszeniem przepisów ust. 1–4.
W stosownych przypadkach powiadomienia te
obejmują również środki wprowadzone przez państwa
członkowskie w odniesieniu do danych roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów oraz informację o tym, czy dopuszczono ich
wprowadzanie lub przemieszczanie na terytorium Unii po wdrożeniu tych
środków.
W stosownych przypadkach powiadamiane jest
również państwo trzecie, z którego rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty zostały wprowadzone na terytorium Unii.
Państwa członkowskie co roku
przedstawiają Komisji sprawozdanie zawierające podsumowanie istotnych
informacji o zezwoleniach udzielonych na podstawie ust. 1 i wynikach
monitorowania, o którym mowa w ust. 5.
Artykuł 47
Środki tymczasowe
dotyczące roślin przeznaczonych do sadzenia
1.           Komisja może
przyjąć, w drodze aktów wykonawczych, środki tymczasowe dotyczące
wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii przeznaczonych do sadzenia
roślin z państw trzecich, o ile spełnione są poniższe
warunki:
a)      brak jest doświadczenia
fitosanitarnego w odniesieniu do handlu danymi roślinami przeznaczonymi do
sadzenia pochodzącymi lub wysyłanymi z danego państwa trzeciego
lub jest ono niewielkie;
b)      nie przeprowadzono oceny dotyczącej
ryzyka fitosanitarnego dla terytorium Unii w odniesieniu do tych roślin z
danego państwa trzeciego przeznaczonych do sadzenia;
c)      dane rośliny przeznaczone do
sadzenia mogą stwarzać ryzyko fitosanitarne, które nie jest
powiązane lub którego nie można jeszcze powiązać z
agrofagami kwarantannowymi dla UE wymienionymi w wykazie na podstawie art. 5
ust. 2 i 3 lub agrofagami, w odniesieniu do których przyjęto środki
na podstawie art. 29.
Te akty wykonawcze przyjmuje się i, w
stosownych przypadkach, uchyla lub zastępuje zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3.
2.           Środki tymczasowe, o
których mowa w ust. 1, są przyjmowane zgodnie z załącznikiem III
w sprawie elementów służących identyfikacji roślin
przeznaczonych do sadzenia, które stwarzają ryzyko fitosanitarne dla
terytorium Unii, i sekcją 2 załącznika IV dotyczącą
zasad zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami.
Środki te przewidują jeden z
poniższych elementów, zależnie od potrzeb w danym przypadku:
a)      intensywne pobieranie próbek, w miejscu
wprowadzenia, z każdej partii roślin przeznaczonych do sadzenia
wprowadzanych na terytorium Unii oraz przeprowadzanie testów tych próbek;
b)      jeżeli intensywne pobieranie i
przeprowadzanie testów próbek przy wprowadzaniu na terytorium Unii danych
roślin przeznaczonych do sadzenia nie pozwala wyeliminować ryzyka
fitosanitarnego − okres kwarantanny w celu potwierdzenia, że dane
rośliny przeznaczone do sadzenia nie stwarzają ryzyka
fitosanitarnego;
c)      jeżeli intensywne pobieranie i
przeprowadzanie testów próbek przy wprowadzaniu na terytorium Unii danych
roślin przeznaczonych do sadzenia oraz okres kwarantanny nie
pozwalają wyeliminować ryzyka fitosanitarnego – zakaz wprowadzania
tych roślin przeznaczonych do sadzenia na terytorium Unii.
3.           Środki, o których mowa w
ust. 1, stosuje się maksymalnie przez dwa lata. Okres ten może
zostać przedłużony raz, o maksymalnie dwa lata.
4.           W przypadku należycie
uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby wymagającej działań w
celu zareagowania na poważne ryzyko fitosanitarne Komisja przyjmuje akty
wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z procedurą, o
której mowa w art. 99 ust. 4.
5.           Na zasadzie odstępstwa
od środków przyjętych na podstawie ust. 1, w przypadku wprowadzania i
przemieszczania na terytorium Unii roślin przeznaczonych do sadzenia
wykorzystywanych do celów naukowych, prób, selekcji odmianowej, hodowli lub
wystaw stosuje się art. 46.
6.           Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa
członkowskie o roślinach, produktach roślinnych lub przedmiotach
poddanych środkom, o których mowa w ust. 2 lit a) lub b).
Państwa członkowskie powiadamiają
Komisję i pozostałe państwa członkowskie, jeżeli po
zastosowaniu środków, o których mowa w ust. 2 lit a) i b), wykryto
agrofaga, który może stwarzać nowe ryzyko fitosanitarne.
Państwa członkowskie powiadamiają
Komisję i pozostałe państwa członkowskie za
pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art.
97, o przypadkach, w których udzielono odmowy wprowadzenia roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów, lub zakazano ich przemieszczania na
terytorium Unii, ponieważ dane państwo członkowskie uznało,
że naruszono zakaz, o którym mowa w ust. 2 lit. c). W stosownych
przypadkach powiadomienia te obejmują środki wprowadzone przez
państwa członkowskie w odniesieniu do danych roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów na podstawie art. 64 ust. 3 rozporządzenia
(UE) nr …/… [Office of Publications, please insert number of Regulation on
Official Controls].
W stosownych przypadkach powiadamiane jest
również państwo trzecie, z którego rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty zostały wysłane w celu wprowadzenia na
terytorium Unii.
Artykuł 48
Zmiana załącznika
III
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających załącznik III
w sprawie elementów służących identyfikacji roślin
przeznaczonych do sadzenia, które stwarzają ryzyko fitosanitarne dla
terytorium Unii, w odniesieniu do cech i pochodzenia tych roślin,
mając na względzie dostosowanie do rozwoju wiedzy technicznej i
naukowej.
Sekcja 2
Środki mające zastosowanie do stref
chronionych
Artykuł 49
Zakaz wprowadzania
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów do stref chronionych
1.           Komisja przyjmuje akt
wykonawczy obejmujący rośliny, produkty roślinne i przedmioty
oraz zakazy i strefy chronione, jak określono w części B
załącznika III do dyrektywy 2000/29/WE.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2 niniejszego
rozporządzenia.
W wykazie ustanowionym tym aktem wykonawczym
rośliny, produkty roślinne i przedmioty są identyfikowane
odpowiednim kodem CN.
2.           W przypadku gdy rośliny,
produkty roślinne lub przedmioty pochodzące spoza danej strefy
chronionej stwarzają ryzyko fitosanitarne na niedopuszczalnym poziomie
przez prawdopodobieństwo, że są żywicielami agrofaga
kwarantannowego dla strefy chronionej, a ryzyka tego nie można
ograniczyć do dopuszczalnego poziomu przez zastosowanie jednego lub
większej liczby środków określonych w załączniku IV
sekcja 1 pkt 2 i 3 w sprawie środków zarządzania ryzykiem i dróg
przenoszenia agrofagów kwarantannowych, Komisja, w stosownych przypadkach,
zmienia akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1, w celu włączenia do
niego danych roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów oraz stref
chronionych.
W przypadku gdy rośliny, produkty
roślinne lub inne przedmioty wymienione w tym akcie wykonawczym nie
stwarzają ryzyka fitosanitarnego na niedopuszczalnym poziomie lub gdy
stwarzają takie ryzyko, ale można je ograniczyć do
dopuszczalnego poziomu przez zastosowanie jednego lub większej liczby
środków określonych w załączniku IV sekcja 1 pkt 2 i 3 w
sprawie środków zarządzania ryzykiem i dróg przenoszenia agrofagów
kwarantannowych, Komisja zmienia ten akt wykonawczy.
Zmiany te przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3
niniejszego rozporządzenia.
Dopuszczalność poziomu ryzyka
fitosanitarnego ocenia się zgodnie z zasadami określonymi w
załączniku II sekcja 2 w sprawie zasad zarządzania ryzykiem
związanym z agrofagami.
3.           Roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów wymienionych w akcie wykonawczym, o którym mowa
w ust. 1, nie można wprowadzać do danej strefy chronionej z danego
państwa trzeciego lub obszaru terytorium Unii.
4.           W przypadku należycie
uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby wymagającej działań w
celu zareagowania na poważne ryzyko fitosanitarne Komisja przyjmuje akty
wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z procedurą, o
której mowa w art. 99 ust. 4.
5.           Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa
członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania,
o którym mowa w art. 97, o wszelkich przypadkach wprowadzenia do danej strefy
chronionej lub przemieszczania w niej roślin, produktów roślinnych
lub przedmiotów z naruszeniem zakazów przyjętych na podstawie niniejszego
artykułu.
W stosownych przypadkach powiadamiane jest
również państwo trzecie, z którego rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty zostały wprowadzone do danej strefy
chronionej.
Artykuł 50
Rośliny, produkty
roślinne i przedmioty podlegające wymogom szczególnym dla stref
chronionych
1.           Komisja przyjmuje akt
wykonawczy obejmujący rośliny, produkty roślinne i przedmioty
oraz dane strefy chronione i wymogi, jak określono w części B
załącznika IV do dyrektywy 2000/29/WE.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
W wykazie ustanowionym tym aktem wykonawczym
rośliny, produkty roślinne i przedmioty są identyfikowane
odpowiednim kodem CN.
2.           W przypadku gdy rośliny,
produkty roślinne lub przedmioty przywożone spoza danej strefy
chronionej stwarzają ryzyko fitosanitarne na niedopuszczalnym poziomie dla
tej strefy chronionej przez prawdopodobieństwo, że są
żywicielami agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej, a ryzyko to
można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu przez zastosowanie jednego
lub większej liczby środków określonych w załączniku
IV sekcja 1 pkt 2 i 3 w sprawie środków zarządzania ryzykiem i dróg
przenoszenia agrofagów kwarantannowych, Komisja zmienia akt wykonawczy, o
którym mowa w ust. 1, w celu włączenia do niego tych roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów oraz środków, które mają
być do nich zastosowane. Środki te i wymogi, o których mowa w ust. 1,
są zwane dalej „wymogami szczególnymi dla stref chronionych”.
W przypadku gdy rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty wymienione w tym akcie wykonawczym nie
stwarzają ryzyka fitosanitarnego na niedopuszczalnym poziomie dla danej
strefy chronionej lub gdy stwarzają takie ryzyko i nie można go
ograniczyć do dopuszczalnego poziomu poprzez zastosowanie wymogów szczególnych
dla stref chronionych, Komisja zmienia ten akt wykonawczy.
Zmiany te przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3
niniejszego rozporządzenia.
Ocenia się dopuszczalność poziomu
ryzyka fitosanitarnego i przyjmuje środki mające na celu ograniczenie
tego ryzyka do dopuszczalnego poziomu, zgodnie z zasadami określonymi w
załączniku II sekcja 2 w sprawie zasad zarządzania ryzykiem
związanym z agrofagami.
W przypadku należycie uzasadnionej
szczególnie pilnej potrzeby wymagającej działań w celu zareagowania
na poważne ryzyko fitosanitarne Komisja przyjmuje akty wykonawcze
mające natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z procedurą, o której
mowa w art. 99 ust. 4.
3.           Rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty wymienione w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust.
1, mogą być wprowadzane do danej strefy chronionej lub w niej
przemieszczane tylko wówczas, gdy zostały spełnione wymogi szczególne
dla stref chronionych.
4.           Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa
członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania,
o którym mowa w art. 97, o przypadkach wprowadzenia do danej strefy chronionej
lub przemieszczania w niej roślin, produktów roślinnych lub
przedmiotów z naruszeniem środków przyjętych na podstawie niniejszego
artykułu.
W stosownych przypadkach powiadamiane jest
również państwo trzecie, z którego rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty zostały wprowadzone na terytorium Unii.
Artykuł 51
Informacje udzielane
podróżnym, klientom usług pocztowych i klientom internetowym w odniesieniu
do stref chronionych
Artykuł 43 w sprawie informacji
udzielanych podróżnym, klientom usług pocztowych i klientom
internetowym ma odpowiednie zastosowanie w odniesieniu do wprowadzania do stref
chronionych roślin, produktów roślinnych i przedmiotów z państw
trzecich.
Artykuł 52
Wyjątki od zakazów i
wymogów dotyczących stref przygranicznych w odniesieniu do stref
chronionych
Artykuł 44 dotyczący wyjątków
od zakazów i wymogów dotyczących stref przygranicznych ma zastosowanie do
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów wymienionych w wykazie na
podstawie art. 49 ust. 1 i 2 oraz art. 50 ust. 1 i 2 w odniesieniu do stref
chronionych graniczących ze strefami przygranicznymi państw trzecich.
Artykuł 53
Wyjątki od zakazów i
wymogów dotyczących tranzytu fitosanitarnego w odniesieniu do stref
chronionych
Artykuł 45 dotyczący wyjątków
od zakazów i wymogów dotyczących tranzytu fitosanitarnego ma odpowiednie
zastosowanie do roślin, produktów roślinnych i przedmiotów
wymienionych w wykazie na podstawie art. 49 ust. 1 i 2 oraz art. 50 ust. 1 i 2
w odniesieniu do tranzytu fitosanitarnego przez strefy chronione.
Artykuł 54
Rośliny, produkty
roślinne i przedmioty wykorzystywane do celów naukowych, prób, selekcji
odmianowej, hodowli lub wystaw w odniesieniu do stref chronionych
Na zasadzie odstępstwa od zakazów i
wymogów przewidzianych w art. 49 ust. 3 i art. 50 ust. 3, art. 46 ma
zastosowanie do roślin, produktów roślinnych i przedmiotów
wymienionych w wykazie na podstawie art. 49 ust. 1 i 2 oraz art. 50 ust. 1 i 2 w
odniesieniu do wprowadzania do stref chronionych i przemieszczania w nich
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów wykorzystywanych do celów
naukowych, prób, selekcji odmianowej, hodowli lub wystaw.
Sekcja 3
Pozostałe środki dotyczące
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów
Artykuł 55
Ogólne wymogi dotyczące
opakowań i pojazdów
1.           Materiały opakowaniowe
wykorzystywane w opakowaniach roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów, o których mowa w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie
art. 27 ust. 1 i 2, art. 29 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 i 2,
art. 47 ust. 1, art. 49 ust. 1 i art. 50 ust. 1, wprowadzanych lub
przemieszczanych na terytorium Unii muszą być wolne od agrofagów
kwarantannowych dla UE.
Ma to zastosowanie również do pojazdów
przewożących takie rośliny, produkty roślinne i przedmioty.
2.           Materiały opakowaniowe,
o których mowa w ust. 1, inne niż drewniane materiały opakowaniowe,
przykrywają dane rośliny, produkty roślinne i przedmioty, tak
aby podczas ich wprowadzania lub przemieszczania na terytorium Unii nie
zachodziło ryzyko rozprzestrzeniania się agrofagów kwarantannowych
dla UE.
Pojazdy, o których mowa w ust. 1, są, w
odpowiednich przypadkach, zakryte lub zamknięte, tak aby podczas ich
wjazdu lub przemieszczania na terytorium Unii nie zachodziło ryzyko
rozprzestrzeniania się agrofagów kwarantannowych dla UE.
3.           Ustępy 1 i 2 stosuje
się do stref chronionych również w odniesieniu do danych agrofagów
kwarantannowych dla stref chronionych.
Artykuł 56
Wyznaczanie stacji kwarantanny
1.           Państwa
członkowskie wyznaczają na swoim terytorium stacje kwarantanny
roślin, produktów roślinnych, przedmiotów i agrofagów lub
zezwalają na korzystanie ze stacji kwarantanny wyznaczonych w innych
państwach członkowskich, pod warunkiem że stacje te
spełniają wymogi określone w ust. 2.
Właściwy organ może ponadto, na
wniosek, wyznaczyć na stację kwarantanny inny obiekt, pod warunkiem
że spełnia on wymogi określone w ust. 2.
2.           Stacje kwarantanny
spełniają następujące wymogi:
a)      zapewniają fizyczne odizolowanie
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, które mają być
poddane kwarantannie, i uniemożliwiają dostęp do nich lub ich
usunięcie ze stacji bez zgody właściwego organu;
b)      jeżeli działania prowadzone w
stacjach kwarantanny dotyczą roślin, produktów roślinnych lub
przedmiotów, zapewniają one odpowiednie warunki wzrostu lub inkubacji
sprzyjające rozwojowi na tych roślinach, produktach roślinnych i
przedmiotach oznak i objawów agrofagów kwarantannowych;
c)      posiadają powierzchnie z
gładkiego i nieprzepuszczalnego materiału umożliwiającego
skuteczne czyszczenie i dekontaminację;
d)      posiadają powierzchnie odporne na
niszczenie i na atak owadów i innych stawonogów;
e)      posiadają systemy nawadniania,
kanalizacji i wentylacji, które uniemożliwiają przenoszenie lub
wydostawanie się agrofagów kwarantannowych;
f)       posiadają systemy sterylizacji,
dekontaminacji lub niszczenia porażonych roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów oraz odpadów i sprzętu przed ich
usunięciem ze stacji;
g)      zapewniają odpowiednią odzież
ochronną i ochraniacze na buty;
h)      w stosownych przypadkach posiadają
systemy dekontaminacji personelu i odwiedzających przy opuszczaniu stacji;
i)       dostępna jest definicja zadań
tych stacji oraz warunków ich wykonywania;
j)       dostępna jest wystarczająca
liczba odpowiednio wykwalifikowanego, wyszkolonego i doświadczonego
personelu.
3.           Państwa
członkowskie, na wniosek, przekazują wykaz stacji kwarantanny
wyznaczonych na swoim terytorium Komisji i pozostałym państwom
członkowskim.
Artykuł 57
Funkcjonowanie stacji
kwarantanny
1.           Osoba odpowiedzialna za
stację kwarantanny monitoruje tę stację i jej bezpośrednie
otoczenie pod kątem występowania agrofagów kwarantannowych.
W przypadku stwierdzenia występowania takiego
agrofaga osoba odpowiedzialna za daną stację kwarantanny podejmuje
odpowiednie działania. Powiadamia ona właściwy organ o
wystąpieniu agrofaga i podjętych działaniach.
2.           Osoba odpowiedzialna za
stację kwarantanny zapewnia noszenie odpowiedniej odzieży ochronnej i
ochraniaczy na buty przez personel i odwiedzających oraz, w stosownych
przypadkach, poddawanie tych osób dekontaminacji przy opuszczaniu stacji.
3.           Osoba odpowiedzialna za
stację kwarantanny prowadzi rejestr obejmujący następujące
elementy:
a)      zatrudniony personel;
b)      odwiedzający stację;
c)      rośliny, produkty roślinne i
przedmioty wprowadzane na teren stacji i ją opuszczające;
d)      miejsce pochodzenia takich roślin,
produktów roślinnych i przedmiotów;
e)      obserwacje dotyczące
występowania agrofagów na takich roślinach, produktach
roślinnych i przedmiotach.
Rejestr ten jest przechowywany przez trzy lata.
Artykuł 58
Nadzór nad stacjami
kwarantanny i cofnięcie wyznaczenia
1.           Właściwy organ
organizuje audyty lub inspekcje stacji kwarantanny co najmniej raz do roku, aby
sprawdzić, czy stacje te spełniają warunki, o których mowa w
art. 56 ust. 2 i art. 57.
2.           Właściwy organ
niezwłocznie cofa wyznaczenie, o którym mowa w art. 56 ust. 1,
jeżeli:
a)      w następstwie audytu lub inspekcji
okaże się, że stacja kwarantanny nie spełnia warunków, o
których mowa w art. 56 ust. 2 lub art. 57;
b)      osoba odpowiedzialna za tę
stację kwarantanny nie podejmie właściwych i terminowych
działań naprawczych.
Artykuł 59
Zwolnienie roślin,
produktów roślinnych i przedmiotów ze stacji kwarantanny
1.           Rośliny, produkty
roślinne i przedmioty opuszczają stacje kwarantanny, po udzieleniu
zezwolenia przez właściwy organ, tylko wówczas, gdy potwierdzono,
że są wolne od agrofagów kwarantannowych dla UE, lub, w stosownych
przypadkach, agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych.
2.           Właściwe organy
mogą zezwolić na przemieszczanie roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów ze stacji kwarantanny do innych stacji
kwarantanny lub innych miejsc tylko wówczas, gdy wprowadzane są
środki mające na celu uniemożliwienie rozprzestrzeniania
się na danym obszarze agrofagów kwarantannowych dla UE lub, w stosownych
przypadkach, agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych.
Artykuł 60
Wyprowadzanie poza terytorium
Unii
1.           Jeżeli przemieszczanie
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów poza terytorium Unii
jest regulowane porozumieniem fitosanitarnym z państwem trzecim,
przemieszczanie to musi być zgodne z tym porozumieniem
2.           Jeżeli przemieszczanie
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów poza terytorium Unii nie
jest regulowane porozumieniem fitosanitarnym z państwem trzecim,
przemieszczanie to odbywa się zgodnie z przepisami fitosanitarnymi
państwa trzeciego, do którego mają być przemieszczane te
rośliny, produkty roślinne lub przedmioty.
3.           Jeżeli przemieszczanie
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów poza terytorium Unii nie
jest regulowane ani porozumieniem fitosanitarnym z państwem trzecim, ani
przepisami fitosanitarnymi państwa trzeciego, do którego mają
być przemieszczane te rośliny, produkty roślinne lub przedmioty,
zastosowanie mają wymogi dotyczące przemieszczania roślin,
produktów roślinnych i przedmiotów na terytorium Unii określone w
wykazie, o którym mowa w art. 41 ust. 1 i 2.
Wymogi te nie mają jednak zastosowania,
jeżeli dotyczą agrofaga, który spełnia jeden z
następujących warunków:
a)      jest uznany przez to państwo trzecie
za występujący na jego terytorium i nie podlega kontrolom
urzędowym;
b)      można zasadnie przypuszczać,
że nie zalicza się do agrofagów kwarantannowych w odniesieniu do
terytorium tego państwa trzeciego.
Rozdział V
Rejestracja podmiotów zawodowych i identyfikowalność
Artykuł 61
Urzędowy rejestr
podmiotów zawodowych
1.           Właściwy organ
prowadzi i aktualizuje rejestr obejmujący podmioty zawodowe, które
prowadzą na terytorium danego państwa członkowskiego
działalność wymienioną w akapicie drugim i których dotyczy
jedna z następujących liter:
a)      są podmiotami zawodowymi, których
działalność dotyczy roślin, produktów roślinnych lub
przedmiotów objętych aktem wykonawczym, o którym mowa w art. 27 ust. 1, 2
lub 3, art. 29 ust. 1, 2 lub 3, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 lub 2, art. 47
ust. 1, art. 49 ust. 1 lub art. 50 ust. 1, lub podlegających przepisom
art. 43 ust. 1 lub 2, art. 44 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 51, art. 52 lub art.
53;
b)      są podmiotami zawodowymi w rozumieniu
art. 3 pkt 6 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of Publications, please
insert number of Regulation on plant reproductive material law].
Niniejszy ustęp ma zastosowanie do
następujących rodzajów działalności:
a)      sadzenie;
b)      uprawa;
c)      produkcja;
d)      wprowadzanie na terytorium Unii;
e)      przemieszczanie na terytorium Unii;
f)       wyprowadzanie poza terytorium Unii;
g)      produkcja lub udostępnianie na rynku
w rozumieniu art. 3 pkt 5 rozporządzenia (UE) nr …/….; [Office of
Publications, please insert number of Regulation on plant reproductive material
law];
h)      sprzedaż w drodze umów zawieranych
na odległość.
Rejestr ten jest dalej zwany „rejestrem”. Podmioty
zawodowe wpisane do rejestru na podstawie akapitu pierwszego lit. a) i b)
są zwane „zarejestrowanymi podmiotami”.
2.           Podmiot zawodowy może
być wpisany do rejestru danego właściwego organu więcej
niż jeden raz, pod warunkiem że każda rejestracja
wiąże się z innymi terenami, magazynami zbiorczymi i centrami
wysyłkowymi, o których mowa w art. 62 ust. 2 lit. d). Do każdej z
tych rejestracji ma zastosowanie procedura określona w art. 62.
3.           Ustęp 1 nie ma
zastosowania do podmiotu zawodowego objętego co najmniej jedną z
poniższych liter:
a)      podmiot, który dostarcza
użytkownikom ostatecznym wyłącznie niewielkie – w odniesieniu do
danych roślin, produktów roślinnych i przedmiotów – ilości
danych roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, w inny sposób
niż w drodze umów zawieranych na odległość;
b)      działalność zawodowa
podmiotu dotycząca roślin, produktów roślinnych i przedmiotów
ogranicza się do transportu takich roślin, produktów roślinnych
lub przedmiotów w imieniu innego podmiotu zawodowego;
c)      działalność zawodowa
podmiotu dotyczy wyłącznie transportu przedmiotów wszelkiego rodzaju
z wykorzystaniem drewnianych materiałów opakowaniowych.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 98 określających jeden lub więcej
poniższych elementów:
a)      dalsze kategorie podmiotów zawodowych
zwolnionych ze stosowania ust. 1, jeżeli rejestracja ta stanowiłaby
dla nich nieproporcjonalne obciążenie administracyjne w stosunku do
ryzyka fitosanitarnego związanego z ich działalnością
zawodową;
b)      poszczególne wymogi dotyczące
rejestracji pewnych kategorii podmiotów zawodowych;
c)      maksymalną wartość
liczbową dla niewielkich ilości poszczególnych roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a).
Artykuł 62
Procedura rejestracji
1.           Podmioty zawodowe objęte
zakresem art. 61 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) lub b) przedkładają właściwym
organom wniosek o wpisanie do rejestru.
2.           Wniosek ten obejmuje
następujące elementy:
a)      nazwę (imię i nazwisko), adres
i dane kontaktowe podmiotu zawodowego;
b)      oświadczenie dotyczące zamiaru
prowadzenia przez podmiot zawodowy każdego z rodzajów
działalności wymienionych w art. 61 ust. 1 dotyczących
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów;
c)      oświadczenie dotyczące zamiaru
prowadzenia przez podmiot zawodowy każdego z następujących
rodzajów działalności:
(i)      wydawanie paszportów roślin dla
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, na podstawie art. 79 ust.
1;
(ii)      umieszczanie na drewnianych
materiałach opakowaniowych znaku, o którym mowa w art. 91 ust. 1;
(iii)     wydawanie innych poświadczeń,
o których mowa w art. 93 ust. 1;
(iv)     wydawanie etykiet urzędowych dla
materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, na podstawie art. 19
rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of Publications, please insert
number of Regulation on plant reproductive material];
d)      adres terenów, magazynów zbiorczych i
centrów wysyłkowych wykorzystywanych przez podmiot zawodowy w danym
państwie członkowskim do prowadzenia działalności, o której
mowa w art. 61 ust. 1, do celów rejestracji;
e)      rodzaje i gatunki roślin i produktów
roślinnych oraz, w stosownych przypadkach, charakter przedmiotów, których
dotyczy działalność podmiotu zawodowego.
3.           Właściwe organy
dokonują rejestracji podmiotu zawodowego, jeżeli wniosek o
rejestrację zawiera elementy określone w ust. 2.
4.           Zarejestrowane podmioty
zawodowe w stosownych przypadkach składają wniosek o
aktualizację danych, o których mowa w ust. 2 lit. a), d) i e), i
oświadczeń, o których mowa w ust. 2 lit. b) i c).
5.           Jeżeli
właściwy organ poweźmie wiadomość, że
zarejestrowany podmiot nie prowadzi już działalności wymienionej
w art. 61 ust. 1 lub że podmiot ten przedłożył wniosek
niespełniający już wymogów określonych w ust. 2, zwraca
się do tego podmiotu o spełnienie tych wymogów natychmiast lub w
określonym terminie.
Jeżeli zarejestrowany podmiot nie spełni
tych wymogów w terminie wyznaczonym przez właściwy organ, organ ten
cofa rejestrację tego podmiotu.
Artykuł 63
Zawartość rejestru
Rejestr zawiera elementy określone w art.
62 ust. 2 lit. a), b), d) i e) oraz następujące elementy:
a)           urzędowy numer rejestracyjny;
b)           dwuliterowy kod państwa
członkowskiego, w którym podmiot zawodowy jest zarejestrowany,
określony w normie ISO 3166-1 alfa-2[31];
c)           zaznaczenie, czy podmiot zawodowy
posiada zezwolenie na prowadzenie każdego z rodzajów
działalności wymienionych w art. 62 ust. 2 lit. c).
Artykuł 64
Dostępność
informacji z urzędowych rejestrów
1.           Państwo
członkowskie prowadzące rejestr udostępnia, na wniosek, zawarte
w nim informacje pozostałym państwom członkowskim lub Komisji.
2.           Państwo
członkowskie prowadzące rejestr udostępnia podmiotom zawodowym,
na wniosek, informacje, o których mowa w art. 63, z wyjątkiem informacji,
o których mowa w art. 62 ust. 2 lit. d) i e).
Artykuł 65
Identyfikowalność
1.           Podmiot zawodowy, któremu
dostarczane są rośliny, produkty roślinne lub przedmioty
podlegające zakazom, wymogom lub warunkom na podstawie art. 40 ust. 1,
art. 41 ust. 1 i 2, art. 44 ust. 1 i 3, art. 45 ust. 1, art. 46 ust. 1 i 3,
art. 47 ust. 1, art. 49 ust. 1 i 2, art. 50 ust. 1 i 2, art. 52, art. 53 i art.
54 prowadzi rejestr dla każdej dostarczonej rośliny, produktu
roślinnego lub przedmiotu, tak by mógł zidentyfikować
dostarczające je podmioty zawodowe.
2.           Podmiot zawodowy
dostarczający rośliny, produkty roślinne lub przedmioty
podlegające zakazom, wymogom lub warunkom na podstawie art. 40 ust. 1,
art. 41 ust. 1 i 2, art. 44 ust. 1 i 3, art. 45 ust. 1, art. 46 ust. 1 i 3,
art. 47 ust. 1, art. 49 ust. 1 i 2, art. 50 ust. 1 i 2, art. 52, art. 53 i art.
54 prowadzi rejestr dla każdej dostarczonej rośliny, produktu
roślinnego lub przedmiotu, tak by mógł zidentyfikować podmioty
zawodowe, którym je dostarczył.
3.           Podmioty zawodowe
prowadzą rejestr, o którym mowa w ust. 1 i 2, przez trzy lata od momentu,
w którym dostarczono im dane rośliny, produkty roślinne lub
przedmioty, lub od momentu, kiedy je dostarczyły.
4.           Na wniosek przekazują
właściwym organom informacje zawarte w rejestrach, o których mowa w
ust. 1 i 2.
5.           Ust. 1–4 nie mają
zastosowania do podmiotów zawodowych, o których mowa w art. 61 ust. 3 lit. b).
Artykuł 66
Przemieszczanie roślin,
produktów roślinnych i przedmiotów w obrębie terenów podmiotu
zawodowego
1.           Podmioty zawodowe
dysponują systemami i procedurami identyfikowalności
umożliwiającymi zidentyfikowanie przemieszczeń roślin,
produktów roślinnych i przedmiotów w obrębie swoich terenów.
Akapit pierwszy nie ma zastosowania do podmiotów
zawodowych, o których mowa w art. 61 ust. 3 lit. b).
2.           Informacje uzyskane za
pomocą systemów i procedur, o których mowa w ust. 1, dotyczące
przemieszczeń roślin, produktów roślinnych i przedmiotów w
obrębie tych terenów, są udostępniane właściwemu
organowi na wniosek.
Rozdział VI
Certyfikacja roślin, produktów roślinnych i przedmiotów
Sekcja 1
Świadectwa fitosanitarne wymagane do
wprowadzania roślin, produktów roślinnych i przedmiotów na terytorium
Unii
Artykuł 67
Świadectwo fitosanitarne
dla wprowadzenia na terytorium Unii
1.           Świadectwo fitosanitarne
dla roślin, produktów roślinnych i przedmiotów wprowadzanych na
terytorium Unii jest wydanym przez państwo trzecie dokumentem, który
spełnia warunki art. 71, posiada treść określoną w
załączniku V część A lub, w stosownych przypadkach,
załączniku V część B, i poświadcza, że dane
rośliny, produkty roślinne lub przedmioty spełniają
wszystkie następujące wymogi:
a)      są wolne od agrofagów
kwarantannowych dla UE;
b)      są zgodne z przepisami art. 37 ust.
1 dotyczącymi występowania agrofagów jakościowych dla UE na
roślinach przeznaczonych do sadzenia;
c)      spełniają wymogi, o których
mowa w art. 41 ust. 1 i 2;
d)      w stosownych przypadkach są zgodne z
regułami przyjętymi na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 oraz art. 29 ust.
1.
2.           W stosownych przypadkach
świadectwo fitosanitarne określa, w rubryce „Deklaracja dodatkowa” i
zgodnie z aktami wykonawczymi przyjętymi na podstawie art. 41 ust. 1 i 2
oraz art. 50 ust. 1 i 2, który konkretny wymóg jest spełniany, jeżeli
istnieje wybór spośród kilku wariantów. Określenie to obejmuje
odniesienie do danego wariantu przewidzianego w tych aktach.
3.           W stosownych przypadkach
świadectwo fitosanitarne stanowi, że dane rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty są zgodne ze środkami fitosanitarnymi
uznanymi za równoważne, na podstawie art. 42, wymogom aktu wykonawczego
przyjętego na podstawie art. 41 ust. 2.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających załącznik
V części A i B w celu dostosowania ich do rozwoju nauki i techniki i
rozwoju norm międzynarodowych.
Artykuł 68
Rośliny, produkty
roślinne i przedmioty, dla których wymagane są świadectwa
fitosanitarne
1.           Komisja, w drodze aktu
wykonawczego, ustanawia wykaz roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów oraz odpowiednich państw trzecich pochodzenia lub
wysyłki, w przypadku których wprowadzanie na terytorium Unii wymaga
świadectwa fitosanitarnego.
Wykaz ten obejmuje:
a)      rośliny, produkty roślinne i
przedmioty wymienione w załączniku V część B pkt I do
dyrektywy 2000/29/WE;
b)      rośliny, produkty roślinne i
przedmioty, dla których przyjęto wymogi na podstawie art. 27 ust. 1 i art.
29 ust. 1, dotyczące ich wprowadzania na terytorium Unii;
c)      nasiona wymienione w wykazie na podstawie
art. 37 ust. 2;
d)      rośliny, produkty roślinne i
przedmioty wymienione w wykazie na podstawie art. 41 ust. 1 i 2.
Litery a)–d) nie mają jednak zastosowania,
jeżeli akt przyjęty na podstawie art. 27 ust. 1, art. 29 ust. 1 lub
art. 41 ust. 1 i 2 zawiera wymóg przedłożenia dowodu zgodności w
postaci znaku urzędowego, o którym mowa w art. 91 ust. 1, lub innego
urzędowego poświadczenia, o którym mowa w art. 93 ust. 1.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2.
2.           Komisja, w drodze aktu
wykonawczego, zmienia akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1, w
następujących przypadkach:
a)      rośliny, produkty roślinne lub
przedmioty wymienione w tym akcie wykonawczym nie spełniają wymogów
ust. 1 lit. b), c) ani d);
b)      rośliny, produkty roślinne lub
przedmioty niewymienione w tym akcie wykonawczym spełniają wymogi
ust. 1 lit. b), c) lub d);
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2.
3.           Komisja może, w drodze
aktu wykonawczego, zmienić akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1, zgodnie
z zasadami określonymi w załączniku IV sekcja 2, jeżeli
zachodzi ryzyko, że rośliny, produkty roślinne lub przedmioty
niewymienione w tym akcie są żywicielami agrofaga kwarantannowego dla
UE lub gdy ryzyko to nie zachodzi już w odniesieniu do roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów wymienionych w tym akcie.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3.
4.           Na zasadzie odstępstwa
od ust. 1, 2 i 3 świadectwo fitosanitarne nie jest wymagane dla
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów podlegających art.
44, 45, 46 i 70.
Artykuł 69
Rośliny, produkty
roślinne i przedmioty, dla których wymagane są świadectwa
fitosanitarne w celu wprowadzenia do strefy chronionej
1.           Komisja, w drodze aktu
wykonawczego, ustanawia wykaz roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów oraz odpowiednich państw trzecich pochodzenia lub
wysyłki, w przypadku których, poza przypadkami, o których mowa w art. 68
ust. 1, 2 i 3, wymagane jest świadectwo fitosanitarne w celu ich
wprowadzenia z tych państw trzecich do pewnych stref chronionych.
Wykaz ten obejmuje:
a)      rośliny, produkty roślinne i
przedmioty wymienione w załączniku V część B pkt II do
dyrektywy 2000/29/WE;
b)      rośliny, produkty roślinne i
przedmioty wymienione w wykazie na podstawie art. 50 ust. 1 lub 2.
Litery a) i b) nie mają jednak zastosowania,
jeżeli akt przyjęty na podstawie art. 50 ust. 1 lub 2 zawiera wymóg
przedłożenia dowodu zgodności w postaci znaku urzędowego, o
którym mowa w art. 91 ust. 1, lub innego urzędowego poświadczenia, o
którym mowa w art. 93 ust. 1.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2.
2.           Komisja, w drodze aktu
wykonawczego, zmienia akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1, w
następujących przypadkach:
a)      rośliny, produkty roślinne lub
przedmioty wymienione w tym akcie wykonawczym nie spełniają wymogów
ust. 1 lit. b);
b)      rośliny, produkty roślinne lub
przedmioty niewymienione w tym akcie spełniają wymogi ust. 1 lit. b);
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2.
3.           Komisja może, w drodze
aktu wykonawczego, zmienić akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1, zgodnie
z zasadami określonymi w załączniku IV sekcja 2, jeżeli
zachodzi ryzyko, że rośliny, produkty roślinne lub przedmioty
niewymienione w tym akcie są żywicielami danego agrofaga
kwarantannowego dla strefy chronionej lub gdy ryzyko to nie zachodzi już w
odniesieniu do roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów
wymienionych w tym akcie.
Ten akt wykonawczy
przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której
mowa w art. 99 ust. 3.
4.           Na zasadzie odstępstwa
od ust. 1, 2 i 3 świadectwo fitosanitarne nie jest wymagane dla roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów podlegających art. 52, 53, 54 i
70.
Artykuł 70
Wyjątki dotyczące
bagażu podróżnych, klientów usług pocztowych i klientów
internetowych
1.           Niewielkie ilości
poszczególnych roślin, produktów roślinnych i przedmiotów z
państwa trzeciego mogą być zwolnione z wymogu dotyczącego
świadectwa sanitarnego określonego w art. 68 ust. 1 i art. 69 ust. 1,
jeśli spełniają wszystkie następujące warunki:
a)      są wprowadzane na terytorium Unii w
bagażu osobistym podróżnych, jako przesyłki wysyłane po
sprzedaży w drodze umów zawieranych na odległość
użytkownikom ostatecznym (dalej: „klienci internetowi”) lub jako
przesyłki dostarczane użytkownikom ostatecznym za pośrednictwem
usług pocztowych;
b)      nie mają być stosowane do celów
zawodowych ani handlowych;
c)      są wymienione w wykazie na podstawie
ust. 2.
Zwolnienie to nie ma zastosowania do roślin
przeznaczonych do sadzenia innych niż nasiona.
2.           Komisja, w drodze aktów
wykonawczych, określa wykaz roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów, o których mowa w ust. 1, oraz danych państw trzecich, a
także, w stosownych przypadkach, maksymalną ilość danych
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów będących
przedmiotem zwolnienia na podstawie tego ustępu oraz, w stosownych
przypadkach, co najmniej jeden ze środków zarządzania ryzykiem
ustanowionych w załączniku IV sekcja 1.
Wykaz i określoną ilość
maksymalną oraz, w stosownych przypadkach, środki zarządzania
ryzykiem, ustala się na podstawie ryzyka fitosanitarnego stwarzanego przez
małe ilości tych roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów, zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku IV
sekcja 2.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3
niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 71
Warunki, które musi
spełniać świadectwo fitosanitarne
1.           Właściwy organ
przyjmuje świadectwa fitosanitarne dołączone do roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów, które mają być wprowadzane
z państwa trzeciego, tylko wówczas, gdy ich treść jest zgodna z
załącznikiem V część A. Jeżeli rośliny,
produkty roślinne lub przedmioty mają być wprowadzane z
państwa trzeciego, z którego nie pochodzą, właściwy organ
przyjmuje tylko świadectwa fitosanitarne zgodne z załącznikiem V
część B.
Właściwy organ nie przyjmuje
świadectwa fitosanitarnego, jeżeli deklaracja dodatkowa, o której
mowa w art. 67 ust. 2, w stosownych przypadkach, nie została
złożona lub jest niepoprawna oraz gdy, w stosownych przypadkach, nie
złożono świadectwa, o którym mowa w art. 67 ust. 3.
2.           Właściwy organ przyjmuje
świadectwo fitosanitarne tylko wówczas, gdy spełnia ono
następujące wymogi:
a)      zostało wydane w przynajmniej jednym
języku urzędowym Unii;
b)      jest adresowane do Unii lub jednego z jej
państw członkowskich;
c)      zostało wydane nie wcześniej
niż na 14 dni przed datą opuszczenia przez rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty nim objęte państwa trzeciego, w którym
zostało wydane.
3.           W przypadku państwa
trzeciego będącego stroną IPPC właściwy organ
przyjmuje jedynie świadectwa fitosanitarne wydane przez krajową
organizację urzędową ds. ochrony roślin tego państwa
trzeciego lub, na jej odpowiedzialność, przez urzędnika
posiadającego kwalifikacje techniczne i należycie upoważnionego
przez krajową organizację urzędową ds. ochrony roślin.
4.           W przypadku państwa
trzeciego niebędącego stroną IPPC właściwy organ
przyjmuje jedynie świadectwa fitosanitarne wydane przez organy
właściwe zgodnie z przepisami krajowymi tego państwa
członkowskiego i zgłoszone Komisji. Komisja informuje państwa
członkowskie i podmioty za pośrednictwem elektronicznego systemu
powiadamiania, o którym mowa w art. 97, na podstawie art. 131 lit. a)
rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of Publications, please insert
number of Regulation on Official Controls], o otrzymanych powiadomieniach.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 98 uzupełniających warunki akceptacji, o
których mowa w akapicie pierwszym, aby zapewnić wiarygodność
świadectw.
5.           Elektroniczne świadectwa
fitosanitarne są akceptowane tylko wówczas, gdy są przekazywane
poprzez komputerowy system zarządzania informacjami, o którym mowa w art.
130 rozporządzenia (UE) nr …/….. [Office of Publications, please insert
number of Regulation on Official Controls], lub w drodze wymiany
elektronicznej z tym systemem.
Artykuł 72
Unieważnienie
świadectwa fitosanitarnego
1.           Jeżeli świadectwo
fitosanitarne zostało wydane zgodnie z art. 67 ust. 1, 2 i 3, a dany
właściwy organ uzna, że warunki, o których mowa w art. 71, nie
zostały spełnione, unieważnia to świadectwo fitosanitarne i
zapewnia, aby nie było ono już dołączane do danych
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów. W takim przypadku
właściwy organ wprowadza w odniesieniu do danych roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów jeden ze środków
określonych w art. 64 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office
of Publications, please insert number of Regulation on Official Controls].
2.           Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa
członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania,
o którym mowa w art. 97, o świadectwach fitosanitarnych
unieważnionych na podstawie ust. 1.
Powiadamiane jest również państwo
członkowskie, które wydało to świadectwo fitosanitarne.
Sekcja 2
Paszporty roślin wymagane do przemieszczania
roślin, produktów roślinnych
i przedmiotów na terytorium unii
Artykuł 73
Paszporty roślin
Paszport roślin jest urzędową
etykietą dla przemieszczania roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów w Unii, oraz, w stosownych przypadkach, do stref chronionych i w
ich obrębie, potwierdzającą zgodność z wszystkimi
wymogami określonymi w art. 80 i, w przypadku przemieszczania do stref
chronionych, art. 81, posiadającą treść i format
określone w art. 78.
Artykuł 74
Rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty, których przemieszczanie na terytorium Unii wymaga
paszportu roślin
1.           Komisja, w drodze aktu
wykonawczego, ustanawia wykaz roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów, których przemieszczanie na terytorium Unii wymaga paszportu
roślin.
Wykaz ten obejmuje:
a)      wszystkie rośliny przeznaczone do
sadzenia inne niż nasiona;
b)      rośliny, produkty roślinne i
przedmioty wymienione w załączniku V część A pkt I do
dyrektywy 2000/29/WE;
c)      rośliny, produkty roślinne i
przedmioty, dla których przyjęto wymogi na podstawie art. 27 ust. 1, 2 lub
3, lub art. 29 ust. 1, 2 lub 3, dotyczące ich przemieszczania na
terytorium Unii;
d)      nasiona wymienione w wykazie na podstawie
art. 37 ust. 2;
e)      rośliny, produkty roślinne i
przedmioty wymienione w wykazie na podstawie art. 41 ust. 1 i 2.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2.
2.           Komisja, w drodze aktu
wykonawczego, zmienia akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1, w
następujących przypadkach:
a)      rośliny, produkty roślinne lub
przedmioty niewymienione w tym akcie wykonawczym spełniają wymogi
ust. 1 lit. c), d) lub e);
b)      rośliny, produkty roślinne lub
przedmioty wymienione w tym akcie wykonawczym nie spełniają wymogów
ust. 1 lit. c), d) lub e).
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 3.
3.           Komisja może, w drodze
aktu wykonawczego, zmienić akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1, zgodnie
z zasadami określonymi w załączniku IV sekcja 2, jeżeli
zachodzi ryzyko, że rośliny, produkty roślinne lub przedmioty
niewymienione w tym akcie są żywicielami agrofaga kwarantannowego dla
UE lub gdy ryzyko to nie zachodzi już w odniesieniu do roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów wymienionych w tym akcie.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3.
4.           Na zasadzie odstępstwa
od ust. 1, 2 i 3 paszport roślin nie jest wymagany dla roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów podlegających art. 44, 45, 46 i
70.
Artykuł 75
Rośliny, produkty
roślinne i przedmioty, których wprowadzanie do stref chronionych i
przemieszczanie w nich wymaga paszportu roślin
1.           Komisja, w drodze aktu
wykonawczego, ustanawia wykaz roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów, których wprowadzanie do pewnych stref chronionych wymaga paszportu
roślin.
Wykaz ten obejmuje:
a)      rośliny, produkty roślinne i
przedmioty wymienione w wykazie w załączniku V część A
pkt II do dyrektywy 2000/29/WE;
b)      inne rośliny, produkty roślinne
i przedmioty wymienione w wykazie na podstawie art. 50 ust. 2.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2.
2.           Komisja może, w drodze
aktu wykonawczego, zmienić akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1, w
następujących przypadkach:
a)      rośliny, produkty roślinne lub
przedmioty niewymienione w tym akcie spełniają wymogi ust. 1 lit. b);
b)      rośliny, produkty roślinne lub
przedmioty wymienione w tym akcie wykonawczym nie spełniają wymogów
ust. 1 lit. a) lub b).
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2.
3.           Komisja może, w drodze
aktu wykonawczego, zmienić akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1, zgodnie
z zasadami załącznika IV sekcja 2, jeżeli zachodzi ryzyko,
że rośliny, produkty roślinne lub przedmioty niewymienione w tym
akcie są żywicielami danego agrofaga kwarantannowego dla strefy
chronionej lub gdy ryzyko to nie zachodzi już w odniesieniu do
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów wymienionych w tym
akcie.
Ten akt wykonawczy
przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której
mowa w art. 99 ust. 3.
4.           Na zasadzie odstępstwa
od ust. 1, 2 i 3 paszport roślin nie jest wymagany dla roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów podlegających art. 52, 53, 54 i
70.
Artykuł 76
Wyjątek dotyczący
użytkowników ostatecznych
Paszport roślin nie jest wymagany w
przypadku przemieszczania niewielkich – w odniesieniu do danych roślin,
produktów roślinnych i przedmiotów –ilości danych roślin,
produktów roślinnych i przedmiotów do użytkowników ostatecznych.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 98 określających maksymalną
wartość liczbową dla niewielkich ilości poszczególnych
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów.
Artykuł 77
Wyjątki dotyczące
przemieszczania w obrębie terenów i pomiędzy terenami podmiotu
zawodowego
Paszport roślin nie jest wymagany w
przypadku przemieszczania roślin, produktów roślinnych i przedmiotów
w obrębie terenów i pomiędzy terenami tego samego podmiotu
zawodowego.
Artykuł 78
Treść i format
paszportu roślin
1.           Paszport roślin ma
formę wyraźnie widocznej etykiety, wydrukowanej na dowolnym
odpowiednim podłożu, pod warunkiem że paszport roślin jest
wyodrębniony od ewentualnych innych informacji lub etykiet umieszczonych
na tym podłożu.
Paszport roślin musi być czytelny i
nieusuwalny.
2.           Paszport roślin dla
przemieszczania na terytorium Unii zawiera elementy określone w
załączniku VI część A.
Paszport roślin dla wprowadzania do strefy
chronionej i przemieszczania w niej zawiera elementy określone w
załączniku VI część B.
3.           W przypadku roślin
przeznaczonych do sadzenia produkowanych lub udostępnianych na rynku w
rozumieniu art. 3 pkt 5 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of
Publications, please insert number of Regulation on plant reproductive material
law] jako materiał kategorii przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany w
rozumieniu art. 10 tego rozporządzenia paszport roślin jest
włączany, w wyraźnie widocznej postaci, do etykiety
urzędowej sporządzanej zgodnie z art. 22 tego rozporządzenia,
lub, w stosownych przypadkach, do certyfikatu sporządzanego zgodnie z art.
122 ust. 1 tego rozporządzenia.
W przypadku gdy zastosowanie ma niniejszy
ustęp, paszport roślin dla przemieszczania na terytorium Unii zawiera
elementy określone w załączniku VI część C.
W przypadku gdy zastosowanie ma niniejszy
ustęp, paszport roślin do celów wprowadzania do strefy chronionej i
przemieszczania w niej zawiera elementy określone w załączniku
VI część D.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających
załącznik VI części A, B, C i D w celu ich dostosowania, w
stosownych przypadkach, do rozwoju nauki i techniki.
5.           W ciągu jednego roku od
daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja
przyjmuje, w drodze aktów wykonawczych, specyfikacje dotyczące formatu
paszportu roślin dla przemieszczania na terytorium Unii i paszportu
roślin dla wprowadzania do strefy chronionej i przemieszczania w niej, w
odniesieniu do paszportów roślin, o których mowa w ust. 2 akapit pierwszy
i drugi i w ust. 3 akapit drugi i trzeci. Te akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust.
3.
Jeżeli wymaga tego charakter poszczególnych
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, mogą być dla
nich określone szczegółowe specyfikacje dotyczące wielkości.
Artykuł 79
Wydawanie paszportów
roślin przez upoważnione podmioty zawodowe i właściwe
organy
1.           Paszporty roślin są
wydawane przez zarejestrowane podmioty upoważnione przez
właściwe organy zgodnie z art. 84 do wydawania paszportów
roślin, zwane dalej „podmiotami upoważnionymi”, pod nadzorem
właściwych organów.
Podmioty upoważnione wydają paszporty
roślin tylko dla roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów,
za które odpowiadają.
2.           Paszporty roślin
mogą być jednak wydawane przez właściwe organy, jeżeli
zwróci się o to zarejestrowany podmiot.
3.           Podmioty upoważnione
wydają paszporty roślin tylko na terenach, w magazynach zbiorczych i
centrach wysyłkowych, o których mowa w art. 62 ust. 2 lit. d).
Artykuł 80
Wymogi materialne
dotyczące paszportu roślin dla przemieszczania na terytorium Unii
Paszport roślin dla przemieszczania na
terytorium Unii roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów jest
wydawany tylko wówczas, gdy spełniają one następujące
wymogi:
a)           są wolne od agrofagów
kwarantannowych dla UE;
b)           są zgodne z przepisami art. 37
ust. 1 dotyczącymi występowania agrofagów jakościowych dla UE na
roślinach przeznaczonych do sadzenia;
c)           spełniają wymogi, o
których mowa w art. 41 ust. 1 i 2;
d)           w stosownych przypadkach są
zgodne z regułami przyjętymi na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 oraz
art. 29 ust. 1 i 2; oraz
e)           w stosownych przypadkach są
zgodne ze środkami przyjętymi przez właściwe organy w celu
zwalczania agrofagów kwarantannowych dla UE na podstawie art. 16 ust. 1 i w
celu zwalczania agrofagów tymczasowo kwalifikujących się jako
agrofagi kwarantannowe dla UE na podstawie art. 28 ust. 1.
Artykuł 81
Wymogi materialne
dotyczące paszportu roślin dla wprowadzania do strefy chronionej i
przemieszczania w niej
1.           Paszport roślin dla
wprowadzania do strefy chronionej i przemieszczania w niej roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów jest wydawany tylko wówczas, gdy
spełniają one wszystkie wymogi określone w art. 80 oraz
następujące wymogi:
b)      są wolne od danego agrofaga
kwarantannowego dla strefy chronionej; oraz
c)      spełniają wymogi, o których
mowa w art. 50 ust. 1 i 2.
2.           Jeżeli zastosowanie ma
art. 33 ust. 2, paszport roślin, o którym mowa w ust. 1, nie jest
wydawany.
Artykuł 82
Badania do paszportów
roślin
1.           Paszport roślin
może zostać wydany tylko dla roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów, w przypadku których drobiazgowe badanie zgodnie z ust. 2, 3, i 4
wykazało, że spełniają one wymogi art. 80 i, w stosownych
przypadkach, art. 81.
Rośliny, produkty roślinne i przedmioty
mogą być badane pojedynczo albo z wykorzystaniem reprezentatywnych
próbek. Badanie obejmuje również materiały opakowaniowe danych
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów.
2.           Badanie jest przeprowadzane
przez podmiot upoważniony lub, w stosownych przypadkach, na mocy art. 79
ust. 2, przez właściwe organy.
3.           Badanie spełnia
następujące warunki:
a)      jest przeprowadzane często, w
odpowiednich terminach i z uwzględnieniem istniejącego ryzyka;
b)      jest przeprowadzane na terenach, w
magazynach zbiorczych i centrach wysyłkowych, o których mowa w art. 62 ust.
2 lit. d); oraz
c)      jest dokonywane poprzez oględziny i,
w przypadku podejrzenia wystąpienia agrofaga kwarantannowego dla UE lub, w
przypadku strefy chronionej, danego agrofaga kwarantannowego dla strefy
chronionej, pobieranie próbek i przeprowadzanie testów.
Badanie to odbywa się bez uszczerbku dla
określonych wymogów w zakresie badania lub określonych środków
przyjętych zgodnie z art. 27 ust. 1, 2 lub 3, art. 29 ust. 1, 2 lub 3,
art. 41 ust. 1 i 2 oraz art. 50 ust. 1 i 2.
4.           Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych zgodnie z art. 98 określających szczegółowe
środki dotyczące oględzin, pobierania próbek i przeprowadzania
testów oraz częstotliwości i terminów badań, o których mowa w
ust. 1, 2 i 3, w odniesieniu do określonych roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów, w oparciu o konkretne ryzyko fitosanitarne,
jakie mogą stwarzać. Badania te dotyczą, w stosownych
przypadkach, pewnych roślin przeznaczonych do sadzenia
należących do kategorii, o których mowa w art. 12 ust. 1
rozporządzenia (UE) nr …/… (Office of Publications, please insert
number of Regulation on the production and making available on the market of
plant reproductive material), oraz, w stosownych przypadkach, są
przeprowadzane w odniesieniu do elementów, o których mowa w części D
załącznika II do tego rozporządzenia.
Jeżeli Komisja przyjmie taki akt wykonawczy w
odniesieniu do określonych roślin przeznaczonych do sadzenia, a
rośliny te są objęte systemami kwalifikacji na podstawie art. 20
ust. 1 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of Publications, please
insert number of Regulation on the production and making available on the
market of plant reproductive material], odpowiednie badania łączy
się w jeden system certyfikacji.
Przyjmując te akty delegowane, Komisja
uwzględnia wiedzę techniczną i naukową oraz rozwój w tej
dziedzinie.
Artykuł 83
Umieszczanie paszportów
roślin
Paszporty roślin są umieszczane
przez podmioty upoważnione, lub, w stosownych przypadkach na mocy art. 79
ust. 2, przez właściwe organy, na każdej partii danych
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów przed ich przemieszczeniem
na terytorium Unii na podstawie art. 74 lub do strefy chronionej bądź
wewnątrz niej na podstawie art. 75. Jeżeli takie rośliny,
produkty roślinne lub przedmioty są przemieszczane w opakowaniu,
wiązce lub pojemniku, paszport roślin jest umieszczany na takim
opakowaniu, wiązce lub pojemniku.
Artykuł 84
Upoważnienie podmiotów
zawodowych do wydawania paszportów roślin
1.           Właściwy organ
udziela podmiotowi zawodowemu upoważnienia do wydawania paszportów
roślin (zwanego dalej „upoważnieniem do wydawania paszportów
roślin”), jeżeli podmiot ten spełnia następujące
warunki:
a)      posiada wiedzę niezbędną
do przeprowadzania badań, o których mowa w art. 82, dotyczących
agrofagów kwarantannowych dla UE, agrofagów kwarantannowych dla stref
chronionych i agrofagów jakościowych dla UE, które mogą atakować
dane rośliny, produkty roślinne lub przedmioty, oraz dotyczących
oznak występowania tych agrofagów i powodowanych przez nie objawów,
środków zapobiegania występowaniu i rozprzestrzenianiu się tych
agrofagów oraz ich zwalczania;
b)      dysponuje systemami i procedurami
umożliwiającymi mu wypełnienie jego obowiązków
dotyczących identyfikowalności na podstawie art. 65 i 66.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 określających
wymogi w zakresie kwalifikacji, które podmioty zawodowe muszą
spełnić, aby dotrzymać warunków przewidzianych w ust. 1 lit. a).

Artykuł 85
Obowiązki podmiotów
upoważnionych
1.           Jeżeli podmiot
upoważniony zamierza wydać paszport roślin, identyfikuje i
monitoruje elementy swojego procesu produkcji oraz punkty dotyczące
przemieszczania roślin, produktów roślinnych i przedmiotów przez ten
podmiot, krytyczne dla zgodności z przepisami przyjętymi na podstawie
art. 27 ust. 1, 2 i 3, art. 29 ust. 1, 2 i 3, art. 37 ust. 1, art. 41 ust. 3,
art. 80 i art. 82 oraz, w stosownych przypadkach, art. 33 ust. 2, art. 50 ust.
3 i art. 81.
Prowadzi on
dokumentację dotyczącą identyfikacji i monitorowania tych
punktów.
2.           Podmiot upoważniony, o
którym mowa w ust. 1, zapewnia odpowiednie szkolenia swojemu personelowi
zaangażowanemu w badania, o których mowa w art. 82, tak by posiadał
on wiedzę niezbędną do przeprowadzania tych badań.
Artykuł 86
Plany zarządzania
ryzykiem fitosanitarnym
1.           Właściwy organ
może zatwierdzać, w stosownych przypadkach, plany podmiotów
upoważnionych dotyczące zarządzania ryzykiem fitosanitarnym,
określające środki wdrożone przez te podmioty w celu
wypełnienia obowiązków określonych w art. 85 ust. 1.
2.           Plan zarządzania
ryzykiem fitosanitarnym obejmuje, w stosownych przypadkach w formie instrukcji
obsługi, przynajmniej następujące informacje:
a)      informacje wymagane na mocy art. 62 ust.
2 dotyczące rejestracji podmiotu upoważnionego;
b)      informacje wymagane na mocy art. 65 ust.
3 i art. 66 ust. 1 dotyczące identyfikowalności roślin,
produktów roślinnych i przedmiotów;
c)      opis procesów produkcji podmiotu
upoważnionego i jego działań w odniesieniu do przemieszczania i
sprzedaży roślin, produktów roślinnych i przedmiotów;
d)      analizę punktów krytycznych, o
których mowa w art. 85 ust. 1, oraz środków wprowadzonych przez podmiot
upoważniony w celu ograniczenia ryzyka fitosanitarnego związanego z
tymi punktami;
e)      obowiązujące procedury i
działania przewidziane w razie podejrzenia lub stwierdzenia agrofagów
kwarantannowych, odnotowanie tego podejrzenia lub stwierdzenia i podjętych
działań;
f)       role i obowiązki personelu
zaangażowanego w powiadamianie, o którym mowa w art. 9 ust. 1, badania, o
których mowa w art. 82 ust. 1, i wydawanie paszportów roślin na podstawie
art. 79 ust. 1, art. 88 ust. 1 i 2 i art. 89;
g)      szkolenie zapewniane personelowi, o
którym mowa w lit. f).
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających elementy,
o których mowa w ust. 2.
Artykuł 87
Cofnięcie
upoważnienia
1.           Jeżeli
właściwy organ poweźmie wiadomość, że podmiot
upoważniony nie spełnia wymogów art. 82 ust. 1, 2, 3 lub 4 lub art.
84 ust. 1, lub że rośliny, produkty roślinne lub przedmioty, dla
których ten podmiot zawodowy wydał paszport roślin, nie są
zgodne z art. 80 lub, w stosownych przypadkach, art. 81, organ ten
niezwłocznie wprowadza środki niezbędne, aby nie
dopuścić do utrzymywania się niezgodności z tymi
przepisami.
2.           Jeżeli
właściwy organ wprowadził środki zgodnie z ust. 1, inne
niż cofnięcie upoważnienia do wydawania paszportów roślin,
a niezgodność się utrzymuje, organ ten niezwłocznie cofa to
upoważnienie.
Artykuł 88
Zastąpienie paszportu
roślin
1.           Podmiot upoważniony,
który otrzymał partię roślin, produktów roślinnych lub
przedmiotów, dla których wydano paszport roślin, lub właściwy
organ działający na wniosek podmiotu zawodowego, może wydać
nowy paszport roślin dla tej partii, zastępujący paszport wydany
pierwotnie dla tej partii, pod warunkiem że spełnione są warunki
ust. 3.
2.           Jeżeli partia
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, dla których wydano
paszport roślin, jest dzielona na dwie lub więcej partii, podmiot
upoważniony odpowiedzialny za te nowe partie lub właściwy organ
działający na wniosek podmiotu zawodowego wydaje paszport roślin
dla każdej nowej partii będącej skutkiem podziału, pod
warunkiem że spełnione są warunki ust. 3. Paszporty te
zastępują paszport roślin wydany dla pierwotnej partii.
Jeżeli
dwie partie, dla których wydano paszporty roślin, są
łączone w jedną partię, podmiot upoważniony
odpowiedzialny za tę nową partię lub właściwy organ
działający na wniosek podmiotu zawodowego wydają paszport
roślin dla tej partii. Paszport ten zastępuje paszporty roślin
wydane dla pierwotnych partii, pod warunkiem że spełnione są
warunki ust. 3
3.           Paszporty roślin, jak
przewidziano w ust. 1 i 2, mogą być wydawane tylko wówczas, gdy
spełnione są następujące warunki:
a)      zagwarantowana jest
tożsamość danych roślin, produktów roślinnych lub
przedmiotów; oraz
b)      dane rośliny, produkty roślinne
lub przedmioty nadal spełniają wymogi, o których mowa w art. 80 i 81.
4.           W przypadku paszportu
roślin wydanego na podstawie ust. 1 lub 2 nie jest wymagane badanie, o
którym mowa w art. 82 ust. 1.
5.           Po zastąpieniu paszportu
roślin, o którym mowa w ust. 1 i 2, dany podmiot upoważniony
zachowuje zastąpiony paszport roślin przez okres trzech lat.
W
przypadku paszportu roślin wydanego przez właściwy organ w celu
zastąpienia paszportu roślin podmiot zawodowy, na którego wniosek
paszport jest wydawany, zachowuje zastąpiony paszport roślin przez
okres trzech lat.
Artykuł 89
Paszporty roślin
zastępujące świadectwa fitosanitarne
1.           Na zasadzie odstępstwa
od art. 82, jeżeli rośliny, produkty roślinne lub przedmioty
wprowadzane są na terytorium Unii z państwa trzeciego, w przypadku
którego do przemieszczania w Unii wymagany jest paszport roślin na
podstawie aktów wykonawczych, o których mowa w art. 74 ust. 1 i art. 75 ust. 1,
paszport taki jest wydawany, jeżeli kontrole na podstawie art. 47 ust. 1
rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of Publications, please insert
number of Regulation on Official Controls] dotyczące wprowadzenia
danych roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów zostały
przeprowadzone z wynikiem zadowalającym.
2.           Po wydaniu paszportu
roślin, o którym mowa w ust. 1, podmiot upoważniony wydający ten
paszport roślin, w stosownych przypadkach, zachowuje świadectwo
fitosanitarne przez okres trzech lat.
Jeżeli
zastosowanie ma art. 95 ust. 2 lit. c), powyższe świadectwo
fitosanitarne zastępuje się jego autoryzowaną kopią.
Artykuł 90
Obowiązek usunięcia
paszportu roślin
1.           Podmiot zawodowy
odpowiedzialny za partię roślin, produktów roślinnych lub
przedmiotów usuwa paszport roślin z tej partii, jeżeli poweźmie
wiadomość, że którykolwiek z wymogów art. 78–82, art. 84 lub
art. 85 nie jest spełniony.
Podmiot
ten unieważnia ten paszport roślin, przekreślając go
wyraźną i nieusuwalną ukośną czerwoną liną.
2.           W przypadku gdy podmiot
zawodowy nie spełni wymogów ust. 1, właściwe organy usuwają
paszport roślin z danej partii i unieważniają ten paszport
roślin, przekreślając go wyraźną i nieusuwalną
ukośną czerwoną liną.
3.           Jeżeli zastosowanie
mają ust. 1 i 2, dany podmiot zawodowy zachowuje unieważniony
paszport roślin przez okres trzech lat.
4.           Jeżeli zastosowanie
mają ust. 1 i 2, dany podmiot zawodowy odpowiednio informuje podmiot
upoważniony lub właściwy organ, który wydał
unieważniony paszport roślin.
5.           Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa
członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania,
o którym mowa w art. 97, o paszportach roślin usuniętych i
unieważnionych na podstawie ust. 2.
Sekcja 3
Inne poświadczenia
Artykuł 91
Znakowanie drewnianych
materiałów opakowaniowych
1.           Znak potwierdzający,
że drewniane materiały opakowaniowe poddano zabiegom przeciwko
agrofagom kwarantannowym dla UE i agrofagom kwarantannowym dla stref
chronionych, zgodnie z metodą ustanowioną na podstawie art. 27 ust. 1
lub 2, art. 29 ust. 1 lub 2, art. 41 ust. 1 lub 2 lub art. 50 ust. 1 lub 2,
zawiera elementy określone w załączniku VII.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających
załącznik VII w celu dostosowania tego znaku do rozwoju norm
międzynarodowych.
3.           Znak ten jest stosowany
wyłącznie przez podmioty zawodowe upoważnione zgodnie z art. 92.
4.           Komisja przyjmuje, w drodze
aktów wykonawczych, specyfikacje dotyczące formatu znaku, o którym mowa w
ust. 1. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3.
Artykuł 92
Upoważnienie podmiotów
zawodowych znakujących drewniane materiały opakowaniowe w Unii i
nadzór nad tymi podmiotami
1.           Upoważnienie do
stosowania znaku, o którym mowa w art. 91 ust. 3, jest udzielane
zarejestrowanemu podmiotowi, który spełnia następujące warunki:
a)      posiada wiedzę niezbędną
do przeprowadzania zabiegów na drewnianych materiałach opakowaniowych,
wymaganych na podstawie aktów, o których mowa w art. 91 ust. 1;
b)      prowadzi zakłady odpowiednie do
przeprowadzania tych zabiegów (dalej: „zakłady, w których przeprowadzane
są zabiegi”).
Komisja jest
uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98
zmieniających wymogi dotyczące upoważnień, jeżeli jest
to właściwe z uwagi na rozwój wiedzy naukowej i technicznej.
Upoważnienie jest
udzielane na wniosek przez właściwy organ.
2.           Na zasadzie odstępstwa
od ust. 1 upoważnienie, o którym mowa w tym ustępie, może
zostać udzielone w odniesieniu do znakowania drewnianych materiałów
opakowaniowych składających się w całości z drewna
poddanego zabiegom, jeżeli zarejestrowany podmiot spełnia wszystkie
następujące warunki:
a)      używa wyłącznie drewna z
zakładów, w których przeprowadzane są zabiegi, prowadzonych przez
zarejestrowany podmiot upoważniony na podstawie ust. 1;
b)      zapewnia możliwość
odtworzenia pochodzenia drewna użytego w tym celu z tych zakładów, w
których przeprowadzane są zabiegi;
c)      w stosownych przypadkach, na podstawie
art. 27 ust. 1 i 2, art. 29 ust. 1 i 2, art. 41 ust. 1 i 2 oraz art. 50 ust. 1
i 2, używa wyłącznie drewna, o którym mowa w lit. a), do którego
dołączony jest paszport roślin.
3.           Właściwy organ
nadzoruje podmioty zawodowe upoważnione na podstawie ust. 1 w celu
weryfikacji i zapewnienia, aby przeprowadzały zabiegi na drewnianych
materiałach opakowaniowych i znakowały je zgodnie z art. 91 ust. 1
oraz spełniały warunki określone w ust. 1 i 2.
Komisja
jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98
uzupełniających określone w niniejszym ustępie wymogi dotyczące
nadzoru właściwego organu nad podmiotami zawodowymi.
4.           Jeżeli
właściwy organ poweźmie wiadomość, że podmiot
zawodowy nie spełnia wymogów, o których mowa w ust. 1, 2 lub 3, organ ten
niezwłocznie wprowadza niezbędne środki, aby nie
dopuścić do utrzymywania się niezgodności z tymi
przepisami.
Jeżeli
właściwy organ wprowadził te środki, inne niż
cofnięcie upoważnienia, o którym mowa w ust. 1, a
niezgodność się utrzymuje, organ ten niezwłocznie cofa
upoważnienie, o którym mowa w ust. 1.
Artykuł 93
Poświadczenia inne
niż znakowanie drewnianych materiałów opakowaniowych
1.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 określających
elementy, które muszą być zawarte w poświadczeniach
urzędowych dotyczących roślin, produktów roślinnych lub
przedmiotów, innych niż drewniane materiały opakowaniowe, wymaganych
odpowiednimi normami międzynarodowymi jako forma dowodu wdrożenia
środków przyjętych na podstawie art. 27 ust. 1 lub 2, art. 29 ust. 1
lub 2, art. 41 ust. 1 lub 2, lub art. 50 ust. 1 lub 2.
2.           Te akty delegowane mogą
również określać wymogi dotyczące co najmniej jednego z
następujących elementów:
a)      upoważnienia podmiotów zawodowych do
wydawania poświadczeń urzędowych, o których mowa w ust. 1;
b)      nadzoru właściwego organu nad
podmiotami zawodowymi upoważnionymi na podstawie lit. a);
c)      cofnięcia upoważnienia, o
którym mowa w lit. a).
3.           Komisja przyjmuje, w drodze
aktów wykonawczych, specyfikacje dotyczące formatu poświadczeń,
o których mowa w ust. 1. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3.
Sekcja 4
Wywóz roślin, produktów roślinnych i
przedmiotów poza terytorium Unii
Artykuł 94
Świadectwo fitosanitarne
dla wywozu
1.           Jeżeli wywóz
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów poza terytorium Unii do
państwa trzeciego wymaga, na mocy przepisów tego państwa trzeciego,
świadectwa fitosanitarnego (zwanego dalej „świadectwem fitosanitarnym
dla wywozu”), świadectwo to jest wydawane przez właściwy organ
na wniosek podmiotu zawodowego odpowiedzialnego za rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty, które mają być wywożone.
2.           Świadectwo fitosanitarne
dla wywozu jest wydawane pod warunkiem, że dostępne informacje
wystarczają do poświadczenia zgodności z wymogami danego
państwa trzeciego. Informacje te mogą pochodzić, w stosownych
przypadkach, z poniższych źródeł:
a)      paszportu roślin, o którym mowa w
art. 73, dołączonego do danych roślin, produktów roślinnych
lub przedmiotów;
b)      znakowania drewnianego materiału
opakowaniowego, o którym mowa w art. 91 ust. 1, lub poświadczenia, o
którym mowa w art. 93 ust. 1;
c)      informacji zawartych w świadectwie
przedwywozowym, o którym mowa w art. 96;
d)      urzędowych informacji zawartych w
świadectwie fitosanitarnym, o którym mowa w art. 67, jeżeli dane
rośliny, produkty roślinne lub przedmioty zostały wprowadzone na
terytorium Unii z państwa trzeciego;
e)      kontroli urzędowych, pobranych
próbek i przeprowadzonych testów danych roślin, produktów roślinnych
lub przedmiotów.
3.           Świadectwo fitosanitarne
dla wywozu zawiera elementy określone w załączniku VIII
część A.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających
załącznik VIII część A w celu dostosowania jej do
rozwoju nauki i techniki i rozwoju norm międzynarodowych.
5.           Komisja przyjmuje, w drodze
aktów wykonawczych, specyfikacje dotyczące formatu świadectwa
fitosanitarnego, o którym mowa w ust. 1. Te akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust.
3.
6.           Elektroniczne świadectwa
fitosanitarne dla wywozu są ważne tylko wówczas, gdy są
przekazywane poprzez komputerowy system zarządzania informacjami, o którym
mowa w art. 130 rozporządzenia (UE) nr …/….. [Office of Publications,
please insert number of Regulation on Official Controls], lub w drodze
wymiany elektronicznej z tym systemem.
Artykuł 95
Świadectwo fitosanitarne
dla powrotnego wywozu
1.           Jeżeli rośliny,
produkty roślinne lub przedmioty pochodzą z państwa trzeciego i
zostały wprowadzone na terytorium Unii z tego lub innego państwa
trzeciego, zamiast świadectwa fitosanitarnego dla wywozu może
zostać wydane świadectwo fitosanitarne dla powrotnego wywozu.
Świadectwo
fitosanitarne dla powrotnego wywozu jest wydawane przez właściwy
organ na wniosek podmiotu zawodowego odpowiedzialnego za rośliny, produkty
roślinne lub przedmioty, które mają być wywożone.
2.           Świadectwo fitosanitarne
dla powrotnego wywozu jest wydawane pod warunkiem spełnienia wszystkich
poniższych wymogów:
a)      dane rośliny, produkty roślinne
lub przedmioty nie były uprawiane, produkowane ani przetwarzane w
państwie członkowskim, z którego są wywożone do danego
państwa trzeciego;
b)      dane rośliny, produkty roślinne
lub przedmioty nie były narażone na ryzyko porażenia agrofagami
kwarantannowymi, zakwalifikowanymi jako takie przez państwo trzecie
przeznaczenia, podczas składowania w państwie członkowskim, z
którego mają być wywożone do tego państwa trzeciego;
c)      w stosownych przypadkach do
świadectwa fitosanitarnego dla powrotnego wywozu dołączone jest
świadectwo fitosanitarne towarzyszące danym roślinom, produktom
roślinnym lub przedmiotom z państwa trzeciego pochodzenia lub jego
autoryzowana kopia.
3.           Odpowiednio stosuje się
przepisy art. 94 ust. 2, dotyczące informacji wystarczających do
poświadczenia zgodności z wymogami danego państwa trzeciego.
4.           Świadectwo fitosanitarne
dla powrotnego wywozu zawiera elementy określone w załączniku
VIII część B.
5.           Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających
załącznik VIII część B w celu dostosowania jej do
rozwoju nauki i techniki i rozwoju norm międzynarodowych.
6.           Komisja przyjmuje, w drodze
aktów wykonawczych, specyfikacje dotyczące formatu świadectwa
fitosanitarnego, o którym mowa w ust. 1. Te akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust.
3.
7.           Elektroniczne świadectwa
fitosanitarne dla powrotnego wywozu są ważne tylko wówczas, gdy
są przekazywane poprzez komputerowy system zarządzania informacjami,
o którym mowa w art. 130 rozporządzenia (UE) nr …/….. [Office of
Publications, please insert number of Regulation on Official Controls], lub
w drodze wymiany elektronicznej z tym systemem.
Artykuł 96
Świadectwa przedwywozowe
1.           Państwa
członkowskie, z których wywożone są rośliny, produkty
roślinne i przedmioty, o których mowa w art. 94 ust. 1, i państwa
członkowskie, w których rośliny, produkty roślinne i przedmioty
były uprawiane, produkowane lub przetwarzane, wymieniają się
informacjami niezbędnymi do niezwłocznego wydania świadectwa
fitosanitarnego dla wywozu.
2.           Wymiana informacji, o której
mowa w ust. 1, odbywa się w formie zharmonizowanego dokumentu (zwanego
dalej „świadectwem przedwywozowym”), w którym państwo
członkowskie, w którym rośliny, produkty roślinne i przedmioty
były uprawiane, produkowane lub przetwarzane, poświadcza ich
zgodność ze szczegółowymi wymogami fitosanitarnymi
dotyczącymi co najmniej jednego z następujących elementów:
a)      nieobecności poszczególnych
agrofagów w danych roślinach, produktach roślinnych lub przedmiotach;

b)      pochodzenia danych roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów;
c)      procedur fitosanitarnych stosowanych do
produkcji lub przetwarzania danych roślin, produktów roślinnych lub
przedmiotów.
3.           Świadectwo przedwywozowe
jest wydawane na wniosek podmiotu zawodowego przez państwo
członkowskie, w którym rośliny, produkty roślinne lub przedmioty
były uprawiane, produkowane lub przetwarzane, gdy te rośliny,
produkty roślinne lub przedmioty znajdują się na terenach danego
podmiotu zawodowego.
4.           Świadectwo przedwywozowe
jest dołączone do roślin, produktów roślinnych lub
przedmiotów podczas ich przemieszczania na terytorium Unii, chyba że dane
państwa członkowskie wymieniają się zawartymi w
świadectwie informacjami drogą elektroniczną.
5.           Komisja jest uprawniona do przyjęcia
aktów delegowanych, zgodnie z art. 98, określających treść
świadectwa przedwywozowego.
6.           Komisja przyjmuje, w drodze
aktów wykonawczych, specyfikacje dotyczące formatu świadectwa
przedwywozowego. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3.
Rozdział VII
Środki wspomagające wprowadzane przez Komisję
Artykuł 97
Ustanowienie elektronicznego
systemu powiadamiania
1.           Komisja ustanawia
elektroniczny system do celów składania powiadomień przez państwa
członkowskie.
System ten jest połączony i kompatybilny
z komputerowym systemem zarządzania informacjami, o którym mowa w
art. 130 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of
Publications, please insert number of Regulation on Official Controls].
2.           Jeżeli powiadomienie
dotyczy wystąpienia agrofaga w roślinach, produktach roślinnych
lub przedmiotach wprowadzanych, urzędowo przedstawianych w celu
wprowadzenia lub przemieszczanych na terytorium Unii, powiadomienie, o którym
mowa w ust. 1, określa dane rośliny, produkty roślinne lub
przedmioty, charakter niezgodności i wprowadzone środki.
Jeżeli
powiadomienie dotyczy wystąpienia agrofaga na terytorium państwa
członkowskiego, innego niż w roślinach, produktach
roślinnych lub przedmiotach wprowadzanych, urzędowo przedstawianych w
celu wprowadzenia lub przemieszczanych na terytorium Unii, powiadomienie, o
którym mowa w ust. 1, określa dane rośliny, produkty roślinne
lub przedmioty, nazwę agrofaga, lokalizację i współrzędne
GPS wystąpienia agrofaga oraz wprowadzone środki.
Rozdział VIII
Przepisy końcowe
Artykuł 98
Wykonywanie przekazanych
uprawnień
1.           Powierzenie Komisji
uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom
określonym w niniejszym artykule.
2.           Przekazanie Komisji
uprawnień, o których mowa w art. 1 ust. 2, art. 7 ust. 1 i 2, art. 8 ust.
6, art. 11 ust. 3, art. 20, art. 22 ust. 3, art. 25 ust. 4, art. 30, art. 32
ust. 4, art. 34 ust. 1, art. 38, art. 44 ust. 2, art. 45 ust. 3, art. 46 ust.
6, art. 48, art. 61 ust. 3, art. 67 ust. 4, art. 71 ust. 4, art. 76, art. 78
ust. 4, art. 82 ust. 4, art. 84 ust. 2, art. 86 ust. 3, art. 91 ust. 2, art. 92
ust. 1 i 3, art. 93 ust. 1, art. 94 ust. 4, art. 95 ust. 5 i art. 96 ust. 5,
następuje na czas nieokreślony od daty wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia.
3.           Przekazanie Komisji
uprawnień, o których mowa w art. 1 ust. 2, art. 7 ust. 1 i 2, art. 8 ust.
6, art. 11 ust. 3, art. 20, art. 22 ust. 3, art. 25 ust. 4, art. 30, art. 32
ust. 4, art. 34 ust. 1, art. 38, art. 44 ust. 2, art. 45 ust. 3, art. 46 ust.
6, art. 48, art. 61 ust. 3, art. 67 ust. 4, art. 71 ust. 4, art. 76, art. 78
ust. 4, art. 82 ust. 4, art. 84 ust. 2, art. 86 ust. 3, art. 91 ust. 2, art. 92
ust. 1 i 3, art. 93 ust. 1, art. 94 ust. 4, art. 95 ust. 5 i art. 96 ust. 5,
może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament
Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy
przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja
o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej
opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym
w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na
ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów
delegowanych.
4.           Niezwłocznie po
przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5.           Akt delegowany przyjęty
na podstawie art. 1 ust. 2, art. 7 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 6, art. 11 ust. 3,
art. 20, art. 22 ust. 3, art. 25 ust. 4, art. 30, art. 32 ust. 4, art. 34 ust.
1, art. 38, art. 44 ust. 2, art. 45 ust. 3, art. 46 ust. 6, art. 48, art. 61
ust. 3, art. 67 ust. 4, art. 71 ust. 4, art. 76, art. 78 ust. 4, art. 82 ust.
4, art. 84 ust. 2, art. 86 ust. 3, art. 91 ust. 2, art. 92 ust. 1 i 3, art. 93
ust. 1, art. 94 ust. 4, art. 95 ust. 5 i art. 96 ust. 5 wchodzi
w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie
wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego
aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego
terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały
Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża
się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego
lub Rady.
Artykuł 99
Procedura komitetowa
1.           Komisję wspomaga
Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy
ustanowiony na mocy art. 58 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002
Parlamentu Europejskiego i Rady. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu
rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr
182/2011.
W
przypadku gdy opinia komitetu ma być uzyskana w drodze procedury pisemnej,
procedura ta kończy się bez osiągnięcia rezultatu, gdy
przed upływem terminu na wydanie opinii zdecyduje o tym
przewodniczący komitetu lub wniesie o to zwykła
większość członków komitetu.
3.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr
182/2011.
W przypadku gdy opinia komitetu ma być
uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta kończy się bez
osiągnięcia rezultatu, gdy przed upływem terminu na wydanie
opinii zdecyduje o tym przewodniczący komitetu lub wniesie o to
zwykła większość członków komitetu.
4.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr
182/2011 w związku z jego art. 5.
Artykuł 100
Sankcje
Państwa członkowskie
ustanawiają reguły dotyczące sankcji mających zastosowanie,
gdy naruszone zostaną przepisy niniejszego rozporządzenia, i
stosują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić ich
wykonanie. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i
odstraszające.
Państwa członkowskie
powiadamiają Komisję o tych przepisach najpóźniej do dnia …… [Office
of Publications, please insert date of application of this Regulation]
r., a następnie niezwłocznie powiadamiają ją o wszelkich
zmianach tych przepisów.
Artykuł 101
Uchylenia
1.           Dyrektywa 2000/29/WE traci
moc.
Moc
tracą również następujące akty prawne:
a)      dyrektywa 69/464/EWG;
b)      dyrektywa 69/466/EWG;
c)      dyrektywa 74/647/EWG;
d)      dyrektywa 93/85/EWG;
e)      dyrektywa 98/57/WE;
f)       dyrektywa 2007/33/WE.
2.           Odesłania do
powyższych uchylonych aktów prawnych odczytuje się jako
odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą
korelacji w załączniku IX.
Artykuł 102
Zmiana rozporządzenia
(UE) nr […]/2013
[Office of Publications, please insert number of
Regulation laying down provisions for the management of expenditure relating to
the food chain, animal health and animal welfare, and relating to plant health
and plant reproductive material]
W rozporządzeniu (UE) nr [.…]/2013 [Office
of Publications, please insert number of Regulation laying down provisions for
the management of expenditure relating to the food chain, animal health and
animal welfare, and relating to plant health and plant reproductive material]
wprowadza się następujące zmiany:
1)           art. 1 lit. e) otrzymuje
brzmienie:
„e)     w sprawie środków ochronnych
przeciwko agrofagom roślin;”
2)           art. 17 ust. 1 lit. a), b) i
c) otrzymuje brzmienie:
„a)     środki służące
zwalczaniu agrofagów na porażonym obszarze, wprowadzane przez
właściwe organy na podstawie art. 16 ust. 1, art. 27 ust. 1 lub art.
29 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr […]/[…]
[w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin]*;
b)      środki mające na celu
ograniczenie rozprzestrzeniania agrofaga priorytetowego, wymienionego w wykazie
na podstawie art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr […]/[…]*, przeciwko
któremu przyjęto unijne środki ograniczające rozprzestrzenianie
na podstawie art. 27 ust. 2 lub art. 29 ust. 2 tego rozporządzenia, na
obszarze porażonym, na którym ten agrofag priorytetowy nie może
być zwalczony, w przypadku gdy środki te są niezbędne do
ochrony terytorium Unii przed dalszym rozprzestrzenianiem się tego
agrofaga priorytetowego. Środki te dotyczą zwalczenia tego agrofaga w
strefie buforowej otaczającej ten obszar porażony w przypadku wykrycia
jego występowania w tej strefie buforowej;
c)      środki zapobiegawcze wprowadzone
przeciwko rozprzestrzenianiu się agrofaga priorytetowego, wymienionego w
wykazie na podst. art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr […]/[…]*, przeciwko
któremu przyjęto środki unijne na podstawie art. 27 ust. 3 lub art.
29 ust. 3 tego rozporządzenia, w przypadku gdy środki te są
niezbędne do ochrony terytorium Unii przed dalszym rozprzestrzenianiem
się tego agrofaga priorytetowego.”;
*          Dz.U. L […] z
[…], s. […]. [Office of Publications, please insert this footnote, referring
to the present Regulation, in Regulation (EU) No [.…]/2013 laying down
provisions for the management of expenditure relating to the food chain, animal
health and animal welfare, and relating to plant health and plant reproductive
material]
3)           w art. 18 wprowadza się
następujące zmiany:
a)      akapit pierwszy lit. a) i b) otrzymuje
brzmienie:
„a)     dotyczą agrofagów kwarantannowych
dla UE, których występowania nie stwierdzono na terytorium Unii,
wymienionych w wykazie na podstawie art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr
[…]/[…]*;
b)      dotyczą agrofagów priorytetowych
wymienionych w wykazie na podstawie art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr
[…]/[…]*;
c)       dotyczą agrofagów niewymienionych
jako agrofagi priorytetowe dla UE, które są objęte środkiem
przyjętym przez Komisję na podstawie art. 29 ust. 1
rozporządzenia (UE) nr […]/[…]*.”;
*          Dz.U. L […] z
[…], s. […]. [Office of Publications, please insert this footnote, referring
to the present Regulation, in Regulation (EU) No [.…]/2013 laying down
provisions for the management of expenditure relating to the food chain, animal
health and animal welfare, and relating to plant health and plant reproductive
material]
b)      akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„W
przypadku środków spełniających warunek ustanowiony w akapicie
pierwszym lit. c) dotacje nie obejmują kosztów poniesionych po
wygaśnięciu środka przyjętego przez Komisję na
podstawie art. 29 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr […]/[…]*.
*          Dz.U. L […] z […], s. […]. [Office of
Publications, please insert this footnote, referring to the present Regulation,
in Regulation (EU) No [.…]/2013 laying down provisions for the management of
expenditure relating to the food chain, animal health and animal welfare, and
relating to plant health and plant reproductive material]
4)           art. 19 ust. 1 otrzymuje
brzmienie:
a)      po lit. c) dodaje się literę
ca) w brzmieniu:
„ca)   koszty poniesione przez państwa
członkowskie na odszkodowania dla podmiotów, o których mowa w art. 2 ust.
7 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) nr […]/[…]* za wartość
zniszczonych roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów
podlegającym środkom, o którym mowa w art. 16 tego
rozporządzenia, w odniesieniu do agrofagów priorytetowych, wymienionych w
wykazie na podstawie art. 6 ust. 2 tego rozporządzenia;”;
*          Dz.U. L […] z […], s. […]. [Office of
Publications, please insert this footnote, referring to the present Regulation,
in Regulation (EU) No [.…]/2013 laying down provisions for the management of
expenditure relating to the food chain, animal health and animal welfare, and
relating to plant health and plant reproductive material]
b)      litera d) otrzymuje brzmienie:
„d)     w wyjątkowych i należycie
uzasadnionych przypadkach, z uwzględnieniem wartości dodanej
środków dla Unii, koszty poniesione w związku z realizacją
innych koniecznych środków niż te, o których mowa w lit. a)–ca), pod
warunkiem że takie środki zostały określone w decyzji o
udzieleniu dotacji, o której mowa w art. 35 ust. 3.”;
c)      dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
„Do celów akapitu pierwszego lit. ca)
odszkodowanie nie przekracza wartości rynkowej roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów bezpośrednio przed ich zniszczeniem, a
ewentualna wartość końcowa jest odliczana od odszkodowania.”;
5)           w art. 20 wprowadza się
następujące zmiany:
a)      akapit pierwszy lit. a) i b) otrzymuje
brzmienie:
„a)     dotyczą agrofagów kwarantannowych
dla UE, których występowania nie stwierdzono na terytorium Unii,
wymienionych w wykazie na podstawie art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr
[…]/[…]*;
b)      dotyczą agrofagów priorytetowych
wymienionych w wykazie na podstawie art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr
[…]/[…]*;
c)       dotyczą agrofagów niewymienionych
jako agrofagi priorytetowe dla UE, które są objęte środkiem
przyjętym przez Komisję na podstawie art. 29 ust. 1 rozporządzenia
(UE) nr […]/[…].*”;
*          Dz.U. L […] z […], s. […]. [Office of
Publications, please insert this footnote, referring to the present Regulation,
in Regulation (EU) No [.…]/2013 laying down provisions for the management of
expenditure relating to the food chain, animal health and animal welfare, and
relating to plant health and plant reproductive material]
b)      akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„W przypadku środków spełniających
warunek ustanowiony w akapicie pierwszym lit. c) dotacje nie obejmują
kosztów poniesionych po wygaśnięciu środka przyjętego przez
Komisję na podstawie art. 29 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr
[…]/[…]*.”.
*          Dz.U. L […] z […], s. […]. [Office of
Publications, please insert this footnote, referring to the present Regulation,
in Regulation (EU) No [.…]/2013 laying down provisions for the management of
expenditure relating to the food chain, animal health and animal welfare, and
relating to plant health and plant reproductive material]
Artykuł 103
Wejście w życie i
stosowanie
1.           Niniejsze rozporządzenie
wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od
dnia [Office of Publications, please insert date counting 36 months from the
entry into force].
2.           Artykuł 97 ust. 2
stosuje się od daty ustanowienia systemów, o których mowa w ust. 97 ust.
1.
3.           Akty prawne, o których mowa w
art. 101 ust. 1 lit. a), d), e) i f), tracą moc w dniu 31 grudnia 2021 r.
W przypadku kolizji pomiędzy przepisami tych aktów i przepisami
niniejszego rozporządzenia nadrzędne są przepisy niniejszego
rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
Terytoria,
w przypadku których do celów niniejszego rozporządzenia odniesienia do
państw trzecich odczytuje się jako odniesienia do państw
trzecich i tych terytoriów oraz w przypadku których odniesienia do terytorium
Unii odczytuje się jako odniesienia do terytorium Unii bez tych
terytoriów, jak przewidziano w art. 1 ust. 2
Terytoria:
1.           Gwadelupy
2.           Gujany Francuskiej
3.           Martyniki
4.           Reunion
5.           Saint-Martin
6.           Majotty
7.           Ceuty
8.           Melilli
9.           Wysp Kanaryjskich
ZAŁĄCZNIK II
Kryteria służące
kwalifikowaniu agrofagów
według ryzyka, jakie stanowią dla terytorium Unii
Sekcja 1
Kryteria identyfikacji agrofagów, które
kwalifikują się jako agrofagi kwarantannowe, o których mowa w art. 3,
art. 7 ust. 1 i art. 28 ust. 2
(1)
Tożsamość agrofaga
Tożsamość
taksonomiczna agrofaga jest jasno określona lub wykazano, że agrofag
wywołuje spójne objawy i może być przenoszony.
Tożsamość
taksonomiczna agrofaga jest określona na poziomie gatunku lub na
wyższym lub niższym poziomie taksonomicznym, jeżeli ten poziom
taksonomiczny jest właściwy z naukowego punktu widzenia, w oparciu o
jego wirulencję, zakres żywicieli lub związek z wektorem.
(2)
Występowanie agrofaga na danym terytorium
Zastosowanie
ma co najmniej jeden z poniższych warunków:
a)      nie stwierdzono występowania
agrofaga na danym terytorium;
b)      występowanie agrofaga stwierdzono
jedynie na ograniczonej części danego terytorium;
c)      na danym terytorium stwierdzono jedynie
ograniczoną liczbę rzadkich, nieregularnych i odosobnionych
przypadków występowania agrofaga;
Jeżeli zastosowanie ma lit. b) lub c), uznaje
się, że agrofag występuje w ograniczonym stopniu.
(3)
Możliwość zawleczenia,
zadomowienia i rozprzestrzeniania się agrofaga na danym terytorium
a)      Możliwość zawleczenia
Uznaje się, że agrofag może
zostać zawleczony na dane terytorium lub, jeżeli na nim
występuje, na część tego terytorium, na której
występuje w ograniczonym stopniu (dalej: „obszar zagrożony”), w
wyniku naturalnego rozprzestrzeniania się lub jeżeli spełnione są
wszystkie poniższe warunki:
(i)      jest powiązany, w odniesieniu do
roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, które są
przemieszczane na dane terytorium, z tymi roślinami, produktami
roślinnymi i przedmiotami na terytorium, z którego pochodzą lub z którego
są przemieszczane na dane terytorium;
(ii)      przeżywa podczas transportu lub
składowania;
(iii)     może zostać przeniesiony na
odpowiednią roślinę żywicielską, produkt roślinny
lub przedmiot na danym terytorium.
b)      Możliwość zadomowienia
się
Uznaje się, że w dającej się
przewidzieć przyszłości agrofag może utrwalić swoje
występowanie (dalej: „zadomowić się”) na danym terytorium, lub
jeżeli na nim występuje, na części tego terytorium, na
której występuje w ograniczonym stopniu, jeżeli spełnione
są wszystkie poniższe warunki:
(i)      dostępni są żywiciele
oraz, w stosownych przypadkach, wektory przenoszenia agrofaga;
(ii)      decydujące czynniki
środowiskowe są sprzyjające dla danego agrofaga i, w stosownych
przypadkach, jego wektora, i umożliwiają mu przeżycie okresów
stresu klimatycznego i ukończenie cyklu życia;
(iii)     metody prowadzenia upraw i środki
kontroli stosowane na tym terytorium są sprzyjające;
(iv)     metody przeżycia, strategia
reprodukcyjna, przystosowalność genetyczna agrofaga i jego minimalna
wielkość populacji zdolnej do przeżycia sprzyjają jego
zadomowieniu się.
c)      Możliwość
rozprzestrzeniania się
Uznaje się, że agrofag może
rozprzestrzeniać się na danym terytorium, lub jeżeli na nim
występuje, na części tego terytorium, na której występuje w
ograniczonym stopniu, jeżeli spełniony jest co najmniej jeden z
poniższych warunków:
(i)      środowisko jest odpowiednie do
naturalnego rozprzestrzeniania się agrofaga;
(ii)      bariery dla naturalnego
rozprzestrzeniania się agrofaga są niewystarczające;
(iii)     towary lub środki transportu
umożliwiają przemieszczanie się agrofaga;
(iv)     obecni są żywiciele i, w
stosownych przypadkach, wektory agrofaga;
(v)     naturalni wrogowie i antagoniści
agrofaga nie występują lub nie mogą w dostatecznym stopniu
zahamować agrofaga.
(4)
Potencjalne skutki gospodarcze, społeczne i
środowiskowe
Zawleczenie,
zadomowienie i rozprzestrzenianie się agrofaga na danym terytorium, lub,
jeżeli na nim występuje, na części tego terytorium, na
której występuje w ograniczonym stopniu, ma niedopuszczalne skutki gospodarcze,
społeczne lub środowiskowe dla tego terytorium lub dla
części tego terytorium, na której występuje w ograniczonym
stopniu, w odniesieniu do co najmniej jednej z poniższych liter:
a)      straty w uprawach pod względem
plonów i jakości;
b)      koszty środków kontroli;
c)      koszty przesadzania i straty spowodowane
koniecznością prowadzenia upraw zastępczych;
d)      wpływ na istniejące praktyki
produkcyjne;
e)      wpływ na drzewa uliczne, parki oraz
publiczne i prywatne tereny zielone;
f)       wpływ na rośliny rodzime, różnorodność
biologiczną i usługi ekosystemowe;
g)      wpływ na zadomowienie,
rozprzestrzenianie się i oddziaływanie innych agrofagów, spowodowany
możliwością stanowienia przez danego agrofaga wektora dla innych
agrofagów;
h)      zmiany w kosztach producentów lub zapotrzebowaniu
na czynniki produkcji, w tym w kosztach kontroli, zwalczania i ograniczania
rozprzestrzeniania;
i)       wpływ na zyski producentów
wynikający ze zmian w kosztach produkcji, plonach lub poziomach cen;
j)       zmiany w popycie na produkt ze strony
konsumentów krajowych i zagranicznych wynikające ze zmian jakości;
k)      wpływ na rynki krajowe i eksportowe
oraz ceny płacone, w tym wpływ na dostęp do rynków eksportowych
i prawdopodobieństwo nałożenia ograniczeń fitosanitarnych
przez partnerów handlowych;
l)       zasoby potrzebne na dodatkowe badania
naukowe i doradztwo;
m)     niepożądany wpływ
środków kontroli na środowisko i inne obszary;
n)      wpływ na obszary Natura 2000 lub
inne obszary chronione;
o)      zmiany w procesach ekologicznych i
strukturze ekologicznej, stabilności procesów ekosystemu, w tym dalszy
wpływ na gatunki roślin, erozję, zmiany zwierciadła wody,
zagrożenia pożarowe i obieg składników pokarmowych;
p)      koszty rekultywacji środowiska;
q)      wpływ na bezpieczeństwo
żywnościowe;
r)       wpływ na zatrudnienie;
s)       wpływ na jakość wody,
rekreację, turystykę, wypas zwierząt, łowiectwo,
połowy.
W
odniesieniu do lit. a)–g) pod uwagę brany jest bezpośredni wpływ
na żywicieli na obszarze zagrożonym. Wpływ ten jest oceniany z
uwzględnieniem zakresu gatunków żywicielskich i w oparciu o rodzaj,
ilość i częstotliwość szkód ponoszonych przez te
gatunki żywicielskie.
W
odniesieniu do lit. h)–s) pod uwagę brany jest pośredni wpływ w
obrębie obszaru zagrożonego i poza nim.
Sekcja 2
Kryteria identyfikacji agrofagów kwarantannowych dla UE,
które kwalifikują się jako agrofagi priorytetowe, o których mowa w
art. 6 ust. 1 i art.7 ust. 2
Uznaje się, że agrofag kwarantannowy
dla UE powoduje najbardziej dotkliwe skutki gospodarcze, społeczne lub
środowiskowe dla terytorium Unii, jeżeli jego zawleczenie,
zadomowienie i rozprzestrzenianie się spełnia co najmniej jeden z
poniższych warunków:
a)           Skutki gospodarcze: agrofag ma
potencjał, by powodować poważne straty pod względem
wpływu bezpośredniego i pośredniego, o którym mowa w sekcji I
pkt 4 w odniesieniu do upraw, w przypadku których całkowita roczna
wartość produkcji dla terytorium Unii wynosi co najmniej 1 mld EUR.
b)           Skutki społeczne: agrofag ma
potencjał, by powodować co najmniej jeden z poniższych skutków:
(i)      znaczny spadek zatrudnienia w danym
sektorze rolnictwa, ogrodnictwa lub leśnictwa;
(ii)     ryzyko dla bezpieczeństwa
żywnościowego lub bezpieczeństwa żywności;
(iii)     zniknięcie lub trwałe szkody
na dużą skalę dla najważniejszych gatunków drzew
rosnących lub uprawianych na terytorium Unii.
c)           Skutki środowiskowe: agrofag ma
potencjał, by powodować co najmniej jeden z poniższych skutków:
(i)      skutki dla gatunków i siedlisk
wymienionych na podstawie przepisów dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja
1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory[32] i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady
2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa[33];
(ii)     duże i stałe zwiększenie
ilości środków ochrony roślin stosowanych na danych uprawach.
Sekcja 3
Kryteria wstępnej oceny w celu identyfikacji
agrofagów, które tymczasowo kwalifikują się jako agrofagi
kwarantannowe dla UE wymagające środków tymczasowych, o których mowa
w art. 21 ust. 1, art. 28 ust. 1, art. 29 ust. 1 i art. 30
Podsekcja 1
Kryteria wstępnej oceny w celu identyfikacji
agrofagów, które tymczasowo kwalifikują się jako agrofagi
kwarantannowe dla UE wymagające środków tymczasowych, o których mowa
w art. 28 ust. 1
(1)
Tożsamość agrofaga
Agrofag
spełnia kryterium określone w sekcji 1 pkt 1.
(2)
Występowanie agrofaga na terytorium
państwa członkowskiego
Na terytorium państwa członkowskiego nie
stwierdzono wcześniej występowania agrofaga. W oparciu o informacje,
którymi dysponuje to państwo członkowskie, wcześniej nie
stwierdzono również występowania tego agrofaga na terytorium Unii lub
uznaje się, że spełnia on warunki określone w sekcji 1 pkt
2 lit. b) lub c) w odniesieniu do terytorium Unii.
(3)
Prawdopodobieństwo zadomowienia i
rozprzestrzeniania się agrofaga na terytorium Unii lub na określonych
częściach terytorium Unii, na których nie występuje
W oparciu o informacje, którymi dysponuje to
państwo członkowskie, agrofag spełnia kryteria określone w
sekcji 1 pkt 3 lit. b) i c) w odniesieniu do terytorium tego państwa oraz,
w zakresie, w jakim państwo członkowskie może to ocenić,
terytorium Unii.
(4)
Potencjalne skutki gospodarcze, społeczne i
środowiskowe związane z agrofagiem
W oparciu o informacje, którymi dysponuje to
państwo członkowskie, z agrofagiem wiążą się
niedopuszczalne skutki gospodarcze, społeczne lub środowiskowe w
odniesieniu do terytorium tego państwa oraz, w zakresie, w jakim
państwo członkowskie może to ocenić, terytorium Unii,
jeżeli zadomowiłby się on na tym terytorium i
rozprzestrzeniał na nim, w przypadku jednego lub kilku obszarów
określonych w sekcji 1 pkt 4.
Skutki te obejmują co najmniej jeden z
rodzajów wpływu bezpośredniego wymienionych w sekcji 1 pkt 4 lit.
a)–g).
Podsekcja 2
Kryteria wstępnej oceny w celu identyfikacji agrofagów, które tymczasowo
kwalifikują się jako agrofagi kwarantannowe dla UE wymagające
środków tymczasowych, o których mowa w art. 29 ust. 1
(1)
Tożsamość agrofaga
Agrofag spełnia kryterium określone w
sekcji 1 pkt 1.
(2)
Występowanie agrofaga na terytorium Unii
Nie stwierdzono wcześniej występowania agrofaga na terytorium
Unii lub uznaje się, że spełnia on warunki określone w
sekcji 1 pkt 2 lit. b) lub c) w odniesieniu do terytorium Unii.
(3)
Prawdopodobieństwo zadomowienia i
rozprzestrzeniania się agrofaga na terytorium Unii lub na określonych
częściach terytorium Unii, na których nie występuje
W oparciu o informacje, którymi dysponuje Unia,
agrofag spełnia kryteria określone w sekcji 1 pkt 3) lit. b) i c) w
odniesieniu do terytorium Unii.
(4)
Potencjalne skutki gospodarcze, społeczne i
środowiskowe związane z agrofagiem
W oparciu o informacje, którymi dysponuje Unia, z
agrofagiem wiążą się niedopuszczalne skutki gospodarcze,
społeczne lub środowiskowe w odniesieniu do terytorium Unii,
jeżeli zadomowiłby się on na tym terytorium i
rozprzestrzeniał na nim, w przypadku jednego lub kilku obszarów
określonych w sekcji 1 pkt 4.
Skutki te obejmują co najmniej jeden z
rodzajów wpływu bezpośredniego wymienionych w sekcji 1 pkt 4 lit.
a)–g).
Sekcja 4
Kryteria identyfikacji agrofagów, które
kwalifikują się jako agrofagi jakościowe dla UE, o których mowa
w art. 36 i 38
(1)
Tożsamość agrofaga
Agrofag spełnia kryterium określone w
sekcji 1 pkt 1.
(2)
Prawdopodobieństwo rozprzestrzeniania
się agrofaga na terytorium Unii
Ocenia się, że agrofag rozprzestrzenia
się głównie za pośrednictwem określonych roślin
przeznaczonych do sadzenia, a nie w sposób naturalny ani poprzez
przemieszczanie produktów roślinnych lub przedmiotów.
Ocena ta obejmuje w stosownych przypadkach
następujące aspekty:
a)      liczbę cykli życia agrofaga na
danych żywicielach;
b)      biologię, epidemiologię i
przeżywanie agrofaga;
c)      możliwe drogi przenoszenia agrofaga
na danego żywiciela (naturalne, przy udziale człowieka lub inne) oraz
skuteczność tych dróg, w tym mechanizmy i tempo rozprzestrzeniania;
d)      porażenie wtórne i przenoszenie
agrofaga z danego żywiciela na inne rośliny i odwrotnie;
e)      czynniki klimatyczne;
f)       praktyki uprawy przed zbiorami i po
nich;
g)      rodzaje gleby;
h)      podatność danego żywiciela
i odpowiednie stadia roślin żywicielskich;
i)       występowanie wektorów agrofaga;
j)       występowanie naturalnych wrogów i
antagonistów agrofaga;
k)      występowanie innych żywicieli
podatnych na tego agrofaga;
l)       nasilenie agrofaga na terytorium Unii;
m)     planowane wykorzystanie roślin.
(3)
Potencjalne skutki gospodarcze, społeczne i
środowiskowe związane z agrofagiem
Porażenia agrofagiem roślin
przeznaczonych do sadzenia, o których mowa w pkt 2, mają niedopuszczalne
skutki gospodarcze dla planowanego wykorzystania tych roślin w odniesieniu
do co najmniej jednego z poniższych elementów:
a)      straty w uprawach pod względem
plonów i jakości;
b)      dodatkowe koszty środków kontroli;
c)      dodatkowe koszty zbiorów i sortowania;
d)      koszty przesadzania;
e)      straty spowodowane
koniecznością prowadzenia upraw zastępczych;
f)       wpływ na istniejące praktyki
produkcyjne;
g)      wpływ na inne rośliny
żywicielskie w miejscu produkcji;
h)      wpływ na zadomowienie,
rozprzestrzenianie się i oddziaływanie innych agrofagów, spowodowany
możliwością stanowienia przez danego agrofaga wektora dla innych
agrofagów;
i)       wpływ na koszty producentów lub zapotrzebowanie
na czynniki produkcji, w tym na koszty kontroli, zwalczania i ograniczania
rozprzestrzeniania;
j)       wpływ na zyski producentów
wynikający ze zmian w kosztach produkcji, plonach lub poziomach cen;
k)      zmiany w popycie na produkt ze strony
konsumentów krajowych i zagranicznych wynikające ze zmian jakości;
l)       wpływ na rynki krajowe i eksportowe
oraz ceny płacone;
m)     wpływ na zatrudnienie.
W odniesieniu do lit. a)–h) pod uwagę brany
jest bezpośredni wpływ na żywicieli na obszarze zagrożonym.
Wpływ ten jest oceniany na podstawie rodzajów, wielkości i
częstotliwości danych szkód.
W odniesieniu do lit. i)–m) pod uwagę brany
jest pośredni wpływ w obrębie obszaru zagrożonego i poza
nim.
ZAŁĄCZNIK III
Elementy
służące identyfikacji roślin przeznaczonych do sadzenia,
które stwarzają ryzyko fitosanitarne dla terytorium Unii, o których mowa w
art. 47 ust. 2 i art. 48
Uznaje się, że rośliny z
państw trzecich przeznaczone do sadzenia mogą stwarzać ryzyko
fitosanitarne dla terytorium Unii, o którym mowa w art. 47 ust. 1, jeżeli
rośliny te spełniają co najmniej trzy z poniższych
warunków, w tym co najmniej jeden z warunków przewidzianych w pkt 1 lit. a), b)
i c):
(1)
Cechy roślin przeznaczonych do sadzenia
a)      Należą do rodzaju lub rodziny
roślin, o których wiadomo, że są powszechnymi żywicielami
agrofagów podlegających przepisom jako agrofagi kwarantannowe na
terytorium Unii lub w państwach trzecich.
b)      Należą do rodzaju lub rodziny
roślin, o których wiadomo, że są powszechnymi żywicielami
agrofagów będących polifagami lub tych agrofagów będących
monofagami, w przypadku których stwierdzono poważne skutki dla gatunków
roślin uprawianych na terytorium Unii, które mają duże znaczenie
gospodarcze, społeczne lub środowiskowe dla tego terytorium.
c)      Należą do rodzaju lub rodziny
roślin, o których wiadomo, że są powszechnym siedliskiem
agrofagów, bez oznak i objawów tych agrofagów lub z okresem utajenia
poprzedzającym wystąpienie tych oznak lub objawów wynoszącym co
najmniej trzy miesiące, co powoduje, że obecność agrofagów
na tych roślinach przeznaczonych do sadzenia może nie zostać
zauważona podczas kontroli urzędowych przy wprowadzaniu na terytorium
Unii, bez uciekania się do pobierania próbek i badań lub poddawania
procedurom kwarantanny.
d)      Są uprawiane na wolnym powietrzu w
państwach trzecich pochodzenia.
e)      Nie są poddawane zabiegom z
wykorzystaniem generycznych środków ochrony roślin przed
wysyłką lub w jej trakcie.
f)       Nie podlegają urzędowym
kontrolom wywozu i certyfikacji w państwie trzecim pochodzenia.
g)      Nie są wysyłane w
zamkniętych pojemnikach lub opakowaniach lub, jeżeli są
wysyłane w taki sposób, ze względu na wielkość
przesyłki nie mogą być otwierane w zamkniętych
pomieszczeniach do celów kontroli urzędowych przy wprowadzaniu na
terytorium Unii.
(2)
Pochodzenie roślin przeznaczonych do
sadzenia
a)      Pochodzą lub są przemieszczane
z państwa trzeciego, które jest źródłem częstych
powiadomień o przechwyceniu agrofagów kwarantannowych niewymienionych w
wykazie na podstawie art. 5 ust. 2.
b)      Pochodzą lub są przemieszczane
z państwa trzeciego, które nie jest członkiem IPPC.
ZAŁĄCZNIK IV
Środki
i zasady zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami.
Sekcja 1
Środki służące zarządzaniu
ryzykiem związanym z agrofagami kwarantannowymi,
o których mowa w art. 16 ust. 1, art. 20, art. 24 ust. 2, art. 27 ust. 4, art.
28 ust. 1, art. 29 ust. 4, art. 40 ust. 2, art. 41 ust. 2, art. 44 ust. 3, art.
49 ust. 2 i art. 50 ust. 2
Zarządzanie ryzykiem związanym z
agrofagami kwarantannowymi obejmuje co najmniej jeden z następujących
środków:
(1)
Środki ukierunkowane na zapobieganie
porażeniu roślin uprawnych i dziko rosnących oraz eliminowanie
go
a)      Ograniczenia w odniesieniu do
tożsamości, charakteru, źródła, rodowodu, pochodzenia i
historii produkcji roślin uprawnych.
b)      Ograniczenia w odniesieniu do uprawy,
zbiorów i wykorzystania roślin.
c)      Ograniczenia w odniesieniu do
wykorzystania produktów roślinnych, terenów, gruntów, wody, gleby,
podłoży uprawowych, obiektów, maszyn, sprzętu i przedmiotów.
d)      Nadzór, oględziny, pobieranie próbek
i badania laboratoryjne roślin, produktów roślinnych, terenów,
gruntów, wody, gleby, podłoży uprawowych, obiektów, maszyn,
sprzętu i przedmiotów pod kątem występowania agrofagów
kwarantannowych.
e)      Nadzór pod kątem załamania
się lub zmiany skuteczności odporności gatunku roślin lub
odmiany roślin w związku ze zmianą w składzie agrofaga
kwarantannowego lub jego biotypie, patotypie, rasie lub grupie wirulencji.
f)       Zabiegi fizyczne, chemiczne i
biologiczne w odniesieniu do roślin, produktów roślinnych, terenów,
gruntów, wody, gleby, podłoży uprawowych, obiektów, maszyn,
sprzętu i przedmiotów porażonych lub podejrzanych o porażenie
agrofagami kwarantannowymi.
g)      Zniszczenie roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów porażonych lub podejrzanych o porażenie
agrofagami kwarantannowymi lub w celach zapobiegawczych.
h)      Obowiązki w zakresie informowania,
rejestrowania danych, komunikacji i sprawozdawczości.
Do celów lit. b) środki te mogą
obejmować wymogi w odniesieniu do badania gatunków i odmian roślin
pod kątem odporności na danego agrofaga kwarantannowego i
sporządzenia wykazu gatunków i odmian roślin, u których stwierdzono
odporność na danego agrofaga kwarantannowego.
Do celów lit. f) środki te mogą
obejmować wymogi w odniesieniu do:
a)      rejestracji podmiotów zawodowych stosujących
dany zabieg, udzielania im upoważnień i nadzoru urzędowego nad
nimi;
b)      wydania świadectwa fitosanitarnego,
paszportu roślin, etykiety lub innego poświadczenia urzędowego
dla poddanych zabiegom roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów
oraz umieszczenia znaku, o którym mowa w art. 91 ust. 1, po zastosowaniu danego
zabiegu.
(2)
Środki ukierunkowane na przesyłki
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów
a)      Ograniczenia w odniesieniu do
tożsamości, charakteru, źródła, pochodzenia, rodowodu,
metody i historii produkcji oraz identyfikowalności roślin, produktów
roślinnych i przedmiotów.
b)      Ograniczenia w odniesieniu do
wprowadzania, przemieszczania, wykorzystywania, przetwarzania, pakowania,
składowania, dystrybucji i przeznaczenia roślin, produktów roślinnych
i przedmiotów oraz obchodzenia się z nimi.
c)      Nadzór, oględziny, pobieranie próbek
i badania laboratoryjne roślin, produktów roślinnych i przedmiotów
pod kątem występowania agrofagów kwarantannowych, w tym poprzez
poddanie procedurom kwarantanny.
d)      Zabiegi fizyczne, chemiczne i biologiczne
oraz, w stosownych przypadkach, zniszczenie roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów porażonych lub podejrzanych o
porażenie agrofagami kwarantannowymi.
e)      Obowiązki w zakresie informowania,
rejestrowania danych, komunikacji i sprawozdawczości.
Do celów lit. a)–d) środki te mogą
obejmować wymogi w odniesieniu do:
a)      wydania świadectwa fitosanitarnego,
paszportu roślin, etykiety lub innego poświadczenia urzędowego,
w tym umieszczenia znaku, o którym mowa w art. 91 ust. 1, w celu
poświadczenia zgodności z przepisami, o których mowa w lit. a)–d);
b)      rejestracji podmiotów zawodowych
stosujących zabieg, o którym mowa w lit. d), udzielania im
upoważnień i nadzoru urzędowego nad nimi;
(3)
Środki ukierunkowane na drogi przenoszenia
agrofagów kwarantannowych, inne niż przesyłki roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów
a)      Ograniczenia w odniesieniu do
wprowadzania i przemieszczania agrofagów kwarantannowych jako towaru.
b)      Nadzór, oględziny, pobieranie próbek
i badania laboratoryjne towarów będących agrofagami kwarantannowymi
oraz w stosownych przypadkach ich zniszczenie.
c)      Ograniczenia w odniesieniu do
roślin, produktów roślinnych i przedmiotów przewożonych przez
podróżnych.
d)      Nadzór, oględziny, pobieranie próbek
i badania laboratoryjne roślin, produktów roślinnych i przedmiotów
przewożonych przez podróżnych oraz w stosownych przypadkach poddanie
ich zabiegom lub zniszczenie.
e)      Ograniczenia w odniesieniu do pojazdów,
opakowań i przedmiotów wykorzystywanych w transporcie towarów.
f)       Nadzór, oględziny, pobieranie
próbek i badania laboratoryjne pojazdów, opakowań i przedmiotów
wykorzystywanych w transporcie towarów oraz w stosownych przypadkach poddanie
ich zabiegom lub zniszczenie.
g)      Obowiązki w zakresie informowania,
rejestrowania danych, komunikacji i sprawozdawczości.
Sekcja 2
Zasady zarządzania ryzykiem związanym z
agrofagami, o których mowa
w art. 16 ust. 1, art. 17 ust. 2, art. 27 ust. 4, art. 28 ust. 1, art. 29 ust.
4, art. 31 ust. 1, art. 37 ust. 5, art. 44 ust. 3, art. 47 ust. 2, art. 68 ust.
3, art. 69 ust. 3, art. 70 ust. 2, art. 74 ust. 3 i art. 75 ust. 3
Zarządzanie
ryzykiem związanym z agrofagami kwarantannowymi dla UE, agrofagami
kwarantannowymi dla stref chronionych i agrofagami jakościowymi dla UE
jest zgodne z następującymi zasadami:
1)           Konieczność
Środki służące
zarządzaniu ryzykiem związanym z agrofagiem są stosowane tylko
wówczas, gdy są konieczne, aby zapobiec wprowadzeniu, zadomowieniu i
rozprzestrzenianiu się tego agrofaga.
2)           Proporcjonalność
Środki wprowadzane w celu zarządzania
ryzykiem związanym z agrofagiem odpowiadają ryzyku, jakie stwarza
dany agrofag, i wymaganemu poziomowi ochrony.
3)           Minimalne skutki
Środki wprowadzane w celu zarządzania
ryzykiem związanym z agrofagiem stanowią najmniej restrykcyjne
dostępne środki i powodują jak najmniejsze utrudnienia w
międzynarodowym przepływie osób, towarów i środków transportu.
4)           Niedyskryminacja
Środki wprowadzane w celu zarządzania
ryzykiem związanym z agrofagiem nie są stosowane w sposób
stanowiący rodzaj arbitralnej lub nieuzasadnionej dyskryminacji lub
ukrytego ograniczenia, zwłaszcza w handlu międzynarodowym.
Środki względem państw trzecich nie są bardziej
restrykcyjne niż środki dotyczące tego samego agrofaga w
przypadku jego występowania na terytorium Unii, jeżeli państwa
trzecie mogą wykazać, że posiadają ten sam status
fitosanitarny i stosują identyczne lub równoważne środki
fitosanitarne.
5)           Uzasadnienie techniczne
Środki wprowadzane w celu zarządzania
ryzykiem związanym z agrofagiem są uzasadnione technicznie na
podstawie wniosków wyciągniętych z zastosowaniem odpowiedniej analizy
ryzyka lub, w stosownych przypadkach, innego porównywalnego badania i oceny
dostępnych informacji naukowych. Środki te powinny odzwierciedlać
nową lub zaktualizowaną analizę ryzyka lub odpowiednie
informacje naukowe oraz, w stosownych przypadkach, powinny być zmieniane
lub znoszone w celu odzwierciedlenia takiej analizy lub informacji.
6)           Wykonalność
Środki wprowadzane w celu zarządzania
ryzykiem związanym z agrofagiem powinny umożliwiać prawdopodobne
osiągnięcie ich celów.
ZAŁĄCZNIK V
Treść
świadectw fitosanitarnych dla wprowadzania na terytorium Unii
Część A
Świadectwa fitosanitarne dla wywozu, o których
mowa w art. 71 ust. 1
___________________________________________________________________________
Wzór świadectwa
fitosanitarnego
                                                                                Nr__________________________
Organizacja
ochrony roślin_______________________________________________________
Do
organizacji ochrony roślin_____________________________________________________
I. Opis przesyłki
Nazwa
(imię i nazwisko) i adres eksportera:__________________________________________
Deklarowana
nazwa (imię i nazwisko) i adres odbiorcy:__________________________________
Liczba
i opis opakowań:_________________________________________________________
Znaki
wyróżniające:____________________________________________________________
Miejsce
pochodzenia:___________________________________________________________
Deklarowany
środek transportu:___________________________________________________
Deklarowane
miejsce wprowadzenia:_______________________________________________
Nazwa
produktu i deklarowana ilość:_______________________________________________
Nazwa
botaniczna roślin:________________________________________________________
Niniejszym
zaświadcza się, że rośliny, produkty roślinne lub inne
artykuły podlegające przepisom zostały poddane inspekcji lub
badaniu zgodnie z właściwymi procedurami urzędowymi, i uznaje
się je za wolne od agrofagów kwarantannowych określonych przez
umawiającą się stronę dokonującą przywozu oraz
spełniające obowiązujące wymogi fitosanitarne państwa
przywozu, włącznie z wymogami dotyczącymi agrofagów podlegających
przepisom i niebędących agrofagami kwarantannowymi.
Uznaje
się, że są praktycznie wolne od innych agrofagów.*
II. Deklaracja dodatkowa
[Wpisać tekst]
III. Zabieg oczyszczania lub odkażania
Data ________ Zabieg
___________ Substancja chemiczna (składnik aktywny)______________
Czas trwania i
temperatura_______________________________________________________
Stężenie_____________________________________________________________________
Informacje dodatkowe__________________________________________________________
___________________________________________________________________________
                                                         Miejsce
wydania__________________________________
(Pieczęć
organizacji) ________         Imię i nazwisko osoby upoważnionej___________________
                                                         Data___________________________________________
                                                                                (Podpis)
___________________________________________________________________________
____________
(nazwa organizacji ochrony roślin) ani jego/jej urzędnicy
bądź przedstawiciele nie ponoszą żadnej
odpowiedzialności finansowej w związku z niniejszym
świadectwem.*
*
Klauzula nieobowiązkowa
Część B
Świadectwa fitosanitarne dla powrotnego wywozu,
o których mowa w art. 71 ust. 1
___________________________________________________________________________
Wzór świadectwa
fitosanitarnego dla powrotnego wywozu
                                                                                Nr__________________________
Organizacja ochrony
roślin _______________________ (umawiająca się strona
dokonująca powrotnego wywozu)
Do organizacji
ochrony roślin ________________ (umawiająca się strona lub
strony dokonujące przywozu)
I. Opis przesyłki
Nazwa
(imię i nazwisko) i adres eksportera:__________________________________________
Deklarowana
nazwa (imię i nazwisko) i adres odbiorcy:__________________________________
Liczba
i opis opakowań:_________________________________________________________
Znaki
wyróżniające:____________________________________________________________
Miejsce
pochodzenia:___________________________________________________________
Deklarowany
środek transportu:___________________________________________________
Deklarowane
miejsce wprowadzenia:_______________________________________________
Nazwa
produktu i deklarowana ilość:_______________________________________________
Nazwa
botaniczna roślin:________________________________________________________
Niniejszym zaświadcza się, że
wyżej opisane rośliny, produkty roślinne lub inne
podlegające przepisom artykuły ________________ zostały
przywiezione do (umawiająca się strona dokonująca powrotnego
wywozu) ________________ z _________________ (państwo pochodzenia) i
są objęte świadectwem fitosanitarnym nr __________________,
którego
 *oryginał || ¨ || *uwierzytelniony odpis || ¨
dołączony jest do niniejszego
świadectwa; że są
 *zapakowane || ¨ || *przepakowane || ¨
w
 *oryginalne || ¨ || *nowe || ¨
pojemniki, że na podstawie
 *oryginalnego świadectwa fitosanitarnego || ¨
oraz
 *dodatkowej inspekcji || ¨
uznaje się, że są one zgodne z
obowiązującymi wymogami fitosanitarnymi państwa przywozu oraz
że podczas przechowywania w ______________ (umawiająca się
strona dokonująca powrotnego wywozu) przesyłka nie była
narażona na ryzyko porażenia lub infekcji.
 *Zaznaczyć właściwe || ¨ || pola
II. Deklaracja dodatkowa
[Wpisać tekst]
III. Zabieg oczyszczania lub odkażania
Data ________ Zabieg
___________ Substancja chemiczna (składnik aktywny)______________
Czas trwania i
temperatura_______________________________________________________
Stężenie_____________________________________________________________________
Informacje dodatkowe__________________________________________________________
___________________________________________________________________________
                                                         Miejsce
wydania__________________________________
(Pieczęć
organizacji) _______           Imię i nazwisko osoby upoważnionej___________________
                                                         Data___________________________________________
                                                                                (Podpis)
___________________________________________________________________________
____________
(nazwa organizacji ochrony roślin) ani jego/jej urzędnicy
bądź przedstawiciele nie ponoszą żadnej
odpowiedzialności finansowej w związku z niniejszym
świadectwem.*
*
Klauzula nieobowiązkowa
ZAŁĄCZNIK VI
Paszporty
roślin
Część A
Paszporty roślin dla przemieszczania na
terytorium Unii, o których mowa w art. 78 ust. 2 akapit pierwszy
1)           Paszport roślin dla
przemieszczania na terytorium Unii zawiera następujące elementy:
a)      słowa „Paszport roślin” w lewym
górnym rogu;
b)      godło Unii Europejskiej w prawym
górnym rogu;
c)      literę „A.”, po której w przypadku
roślin i produktów roślinnych podaje się nazwę botaniczną
danego gatunku lub taksonu roślin, lub, w stosownych przypadkach, nazwę
danego przedmiotu;
d)      literę „B.”, po której podaje
się dwuliterowy kod, o którym mowa w art. 63 lit. b), odpowiadający
państwu członkowskiemu, w którym zarejestrowany jest podmiot zawodowy
wydający paszport roślin, łącznik „–” i numer rejestracyjny
danego podmiotu zawodowego;
e)      literę „C.”, po której podaje
się numer partii danych roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów;
f)       literę „D.”, po której można
podać nazwę państwa trzeciego pochodzenia lub dwuliterowy kod, o
którym mowa w art. 63 lit. b), odpowiadający państwu
członkowskiemu pochodzenia.
2)           Numer partii, o którym mowa w pkt 1
lit. e), może być zastąpiony odniesieniem do niepowtarzalnego
kodu kreskowego, hologramu, chipa lub innego nośnika danych
umożliwiającego identyfikowalność, znajdującego
się na partii.
Część B
Paszporty roślin dla wprowadzania do stref
chronionych i przemieszczania w nich, o których mowa w art. 78 ust. 2 akapit
drugi
1)           Paszport roślin dla
wprowadzania do stref chronionych i przemieszczania w nich zawiera
następujące elementy:
a)      słowa „Paszport roślin ─
ZP” w lewym górnym rogu;
b)      bezpośrednio pod tymi słowami
nazwę lub nazwy naukowe danego agrofaga lub agrofagów kwarantannowych dla
strefy lub stref chronionych;
c)      godło Unii Europejskiej w prawym
górnym rogu;
d)      literę „A.”, po której w przypadku
roślin i produktów roślinnych podaje się nazwę
botaniczną danego gatunku lub taksonu roślin, lub, w stosownych
przypadkach, nazwę danego przedmiotu;
e)      literę „B.”, po której podaje
się dwuliterowy kod, o którym mowa w art. 63 lit. b), odpowiadający
państwu członkowskiemu, w którym zarejestrowany jest podmiot zawodowy
wydający paszport roślin, łącznik „–” i numer rejestracyjny
danego podmiotu zawodowego;
f)       literę „C.”, po której podaje
się numer partii danych roślin, produktów roślinnych lub
przedmiotów;
g)      literę „D.”, po której można
podać nazwę państwa trzeciego pochodzenia lub dwuliterowy kod, o
którym mowa w art. 63 lit. b), odpowiadający państwu
członkowskiemu pochodzenia.
2)           Numer partii, o którym mowa w pkt 1
lit. f), może być zastąpiony odniesieniem do niepowtarzalnego
kodu kreskowego, hologramu, chipa lub innego nośnika danych umożliwiającego
identyfikowalność, znajdującego się na partii.
Część C
Paszporty roślin dla przemieszczania na
terytorium Unii połączone z etykietą kwalifikacji, o których
mowa w art. 78 ust. 3 akapit drugi
1)           Paszport roślin dla
przemieszczania na terytorium Unii, połączony we wspólną
etykietę z etykietą urzędową, o której mowa w art. 19
rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of Publications, please insert
number of Regulation on plant reproductive material law], lub z
certyfikatem, o którym mowa w art. 122 tego rozporządzenia, zawiera
następujące elementy:
a)      słowa „Paszport roślin” w lewym
górnym rogu wspólnej etykiety;
b)      godło Unii Europejskiej w prawym
górnym rogu wspólnej etykiety.
W ramach wspólnej
etykiety paszport roślin jest umieszczony bezpośrednio nad etykietą
urzędową lub, w stosownych przypadkach, certyfikatem, i ma taką
samą szerokość.
Jeżeli lit. c),
d), e) lub f), o których mowa w części A pkt 1, nie są zawarte w
tej etykiecie urzędowej lub, w stosownych przypadkach, tym certyfikacie,
literę taką umieszcza się w paszporcie roślin, o którym
mowa w akapicie pierwszym.
2)           Część A pkt 2 stosuje
się odpowiednio.
Część D
Paszporty roślin dla wprowadzania do stref
chronionych i przemieszczania w nich, połączone z etykietą kwalifikacji
o których mowa w art. 78 ust. 3 akapit trzeci
1)           Paszport roślin dla wprowadzenia
do stref chronionych i przemieszczania w nich, połączony we
wspólną etykietę z etykietą urzędową, o której mowa w
art. 19 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Office of Publications, please
insert number of Regulation on plant reproductive material law], lub z
certyfikatem w rozumieniu art. 122 tego rozporządzenia, zawiera
następujące elementy:
a)      słowa „Paszport roślin ─
ZP” w lewym górnym rogu wspólnej etykiety;
b)      bezpośrednio pod tymi słowami
nazwę lub nazwy naukowe danego agrofaga lub agrofagów kwarantannowych dla
strefy lub stref chronionych;
c)      godło Unii Europejskiej w prawym
górnym rogu wspólnej etykiety.
W ramach wspólnej
etykiety paszport roślin jest umieszczony bezpośrednio nad
etykietą urzędową lub, w stosownych przypadkach, certyfikatem, i
ma taką samą szerokość.
Jeżeli lit. d),
e), f) lub g), o których mowa w części B pkt 1, nie są zawarte w
tej etykiecie urzędowej lub, w stosownych przypadkach, tym certyfikacie,
literę taką umieszcza się w paszporcie roślin, o którym
mowa w akapicie pierwszym.
2)           Część B pkt 2 stosuje
się odpowiednio.
ZAŁĄCZNIK VII
Znakowanie
drewnianych materiałów opakowaniowych, o którym mowa w art. 91 ust. 1
Znak umieszczany na drewnianych
materiałach opakowaniowych na podstawie art. 91 ust. 1 zawiera
następujące elementy:
a)           logo IPPC po lewej stronie;
b)           po prawej stronie: dwuliterowy kod,
o którym mowa w art. 63 lit. b), odpowiadający państwu
członkowskiemu, w którym zarejestrowany jest podmiot zawodowy
umieszczający to oznakowanie, łącznik „–”, numer rejestracyjny
danego podmiotu zawodowego i litery „HT”;
W obrębie znaku nie umieszcza się
żadnych innych informacji.
Znak nie może być sporządzany
ręcznie.
ZAŁĄCZNIK VIII
Treść
świadectw fitosanitarnych dla wywozu i powrotnego wywozu, o których mowa w
art. 94 ust. 3 i art. 95 ust. 4
Część A
Świadectwa fitosanitarne dla wywozu, o których
mowa w art. 94 ust. 3
1)           Świadectwo fitosanitarne dla
wyprowadzenia poza terytorium Unii do celów wywozu do państwa trzeciego
zawiera następujące elementy:
a)      słowa „Świadectwo
fitosanitarne”, po którym umieszczone są kolejno:
(i)           litery „UE”;
(ii)          dwuliterowy kod, o którym mowa w
art. 63 lit. b), odpowiadający państwu członkowskiemu, w którym
zarejestrowany jest podmiot zawodowy występujący o wydanie
świadectwa fitosanitarnego dla wywozu;
(iii)          ukośnik;
(iv)         niepowtarzalny kod identyfikacyjny
świadectwa, składający się z cyfr lub kombinacji liter i
cyfr, przy czym litery określają, w stosownych przypadkach,
prowincję i dystrykt państwa członkowskiego, w którym
zostało wydane świadectwo;
b)      słowa „Nazwa (imię i nazwisko)
i adres eksportera”, po których podaje się nazwę (imię i
nazwisko) i adres zarejestrowanego podmiotu występującego o wydanie
świadectwa fitosanitarnego dla wywozu;
c)      słowa „Deklarowana nazwa (imię
i nazwisko) i adres odbiorcy”, po których podaje się deklarowaną
nazwę (imię i nazwisko) i adres odbiorcy;
d)      słowa „Organizacja ochrony
roślin”, po których podaje się nazwę państwa
członkowskiego, którego organizacja ochrony roślin wydaje
świadectwo, a następnie słowa „do organizacji ochrony
roślin”, po których podaje się nazwę lub, w stosownych
przypadkach, nazwy, państwa lub państw przeznaczenia;
e)      słowa „Miejsce pochodzenia”, po
których podaje się miejsce pochodzenia roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów wchodzących w skład przesyłki,
dla której wydawane jest świadectwo;
f)       słowa „Deklarowany środek
transportu”, po których podaje się deklarowany środek transportu tej
przesyłki;
g)      słowa „Deklarowane miejsce
wprowadzenia”, po których podaje się deklarowane miejsce wprowadzenia tej
przesyłki do państwa przeznaczenia;
h)      słowa „Znaki wyróżniające:
liczba i opis opakowań; nazwa produktu; nazwa botaniczna roślin”, po
których podaje się liczbę i rodzaj opakowań wchodzących w
skład przesyłki;
i)       słowa „Deklarowana
ilość”, po których podaje się jest ilość roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów wchodzących w skład tej
przesyłki, wyrażoną liczbowo lub jako masa;
j)       słowa „Niniejszym zaświadcza
się, że rośliny, produkty roślinne lub inne
podlegające przepisom artykuły opisane w niniejszym świadectwie
zostały poddane inspekcji lub badaniu zgodnie z właściwymi
procedurami urzędowymi oraz są uważane za wolne od agrofagów
kwarantannowych określonych przez umawiającą się
stronę dokonującą przywozu oraz za spełniające
obowiązujące wymogi fitosanitarne państwa przywozu,
włącznie z wymogami dotyczącymi agrofagów podlegających
przepisom i niebędących agrofagami kwarantannowymi. Uznaje się,
że są praktycznie wolne od innych agrofagów.”;
k)      słowa „Deklaracja dodatkowa”, po
których umieszczana jest deklaracja dodatkowa, o której mowa w art. 67 ust. 2,
i oświadczenie, o którym mowa w art. 67 ust. 3, oraz, nieobowiązkowo,
dodatkowe informacje fitosanitarne dotyczące przesyłki. W przypadku
braku miejsca na deklarację dodatkową należy wykorzystać
drugą stronę formularza;
l)       słowa „Zabieg oczyszczania lub odkażania”;
m)     słowo „Zabieg”, po którym podaje
się jest nazwę zabiegu, któremu została poddana ta
przesyłka;
n)      słowa „Substancja chemiczna
(składnik aktywny)”, po których podaje się nazwę składnika
aktywnego substancji chemicznej wykorzystywanej do zabiegu, o którym mowa w
lit. m);
o)      słowa „Czas trwania i temperatura”,
po których podaje się czas trwania i, w stosownych przypadkach, temperaturę
tego zabiegu;
p)      słowo „Stężenie”, po
którym podaje się stężenie tej substancji chemicznej
osiągane podczas tego zabiegu;
r)       słowo „Data”, po którym podaje
się datę zastosowania zabiegu;
s)       słowa „Informacje dodatkowe”, po
których podaje się wszelkie informacje dodatkowe, które właściwy
organ chce umieścić na świadectwie;
t)       słowa „Miejsce wydania”, po których
podaje się miejsca wydania świadectwa fitosanitarnego;
u)      słowo „Data”, po którym podaje
się datę wydania świadectwa fitosanitarnego;
v)      słowa „Imię i nazwisko oraz
podpis osoby upoważnionej”, po których umieszczane jest imię i
nazwisko oraz podpis urzędnika wydającego i podpisującego
świadectwo fitosanitarne;
w)     słowa „Pieczęć
organizacji”, po których umieszczana jest urzędowa pieczęć
właściwego organu wydającego świadectwo fitosanitarne.
2)           Wykorzystywany papier zawiera
tłoczoną pieczęć właściwego organu, który
podpisuje świadectwo fitosanitarne.
Część B
Świadectwa fitosanitarne dla powrotnego wywozu,
o których mowa w art. 95 ust. 4
1)           Świadectwo fitosanitarne dla
wyprowadzenia poza terytorium Unii do celów powrotnego wywozu do państwa
trzeciego zawiera następujące elementy:
a)      słowa „Świadectwo fitosanitarne
powrotnego wywozu”, po którym umieszczone są kolejno:
(i)      litery „UE”;
(ii)      dwuliterowy kod, o którym mowa w art.
63 lit. b), odpowiadający państwu członkowskiemu, w którym
zarejestrowany jest podmiot zawodowy występujący o wydanie
świadectwa fitosanitarnego dla powrotnego wywozu;
(iii)     ukośnik;
(iv)     niepowtarzalny kod identyfikacyjny
świadectwa, składający się z cyfr lub kombinacji liter i
cyfr, przy czym litery określają, w stosownych przypadkach,
prowincję i okręg państwa członkowskiego, w którym
zostało wydane świadectwo;
b)      słowa „Nazwa (imię i nazwisko)
i adres eksportera”, po których podaje się nazwę (imię i
nazwisko) i adres zarejestrowanego podmiotu występującego o wydanie
świadectwa fitosanitarnego dla powrotnego wywozu;
c)      słowa „Deklarowana nazwa (imię
i nazwisko) i adres odbiorcy”, po których podaje się deklarowaną
nazwę (imię i nazwisko) i adres odbiorcy;
d)      słowa „Organizacja ochrony
roślin”, po których podaje się nazwę państwa
członkowskiego, którego organizacja ochrony roślin wydaje
świadectwo, a następnie słowa „do organizacji ochrony
roślin”, po których podaje się nazwę lub, w stosownych przypadkach,
nazwy, państwa lub państw przeznaczenia;
e)      słowa „Miejsce pochodzenia”, po
których podaje się miejsce pochodzenia roślin, produktów
roślinnych lub przedmiotów wchodzących w skład przesyłki,
dla której wydawane jest świadectwo;
f)       słowa „Deklarowany środek
transportu”, po których podaje się deklarowany środek transportu tej
przesyłki;
g)      słowa „Deklarowane miejsce
wprowadzenia”, po których podaje się deklarowane miejsce wprowadzenia tej
przesyłki do państwa przeznaczenia;
h)      słowa „Znaki wyróżniające:
liczba i opis opakowań; nazwa produktu; nazwa botaniczna roślin”, po
których podaje się liczbę i rodzaj opakowań wchodzących w
skład przesyłki;
i)       słowa „Deklarowana
ilość”, po których podaje się ilość roślin,
produktów roślinnych lub przedmiotów wchodzących w skład tej
przesyłki, wyrażoną liczbowo lub jako masa;
j)       następujący tekst:
„Niniejszym
zaświadcza się
–
że wyżej opisane rośliny lub
produkty roślinne zostały przywiezione do…….……… (państwo
powrotnego wywozu) z ………………. (państwo pochodzenia) i są objęte
świadectwem fitosanitarnym nr………………., którego
 ¨ || *oryginał || ¨ || *uwierzytelniony odpis jest dołączony do niniejszego świadectwa,
–
że są
 ¨ || *zapakowane || ¨ || *przepakowane
w
 ¨ || *oryginalne || ¨ || *nowe pojemniki,
–
że na podstawie
 ¨ || *oryginalnego świadectwa fitosanitarnego
oraz
 ¨ || *dodatkowej inspekcji
uznaje się, że są one zgodne z
obowiązującymi przepisami fitosanitarnymi państwa przywozu, oraz
–
że podczas przechowywania w ………………
(państwo powrotnego wywozu) przesyłka nie była narażona na
ryzyko porażenia lub infekcji.
*        *Zaznaczyć właściwe
pola”,
w którym wpisywane są wymagane informacje i
zaznaczane właściwe pola;
k)      słowa „Deklaracja dodatkowa”, po
których umieszczana jest deklaracja dodatkowa, o której mowa w art. 67 ust. 2,
i oświadczenie, o którym mowa w art. 67 ust. 3, oraz, nieobowiązkowo,
dodatkowe informacje fitosanitarne dotyczące przesyłki W przypadku
braku miejsca na deklarację dodatkową należy wykorzystać
drugą stronę formularza;
l)       słowa „Zabieg oczyszczania lub odkażania”;
m)     słowo „Zabieg”, po którym podaje
się nazwę zabiegu, któremu została poddana ta przesyłka;
n)      słowa „Substancja chemiczna
(składnik aktywny)”, po których podaje się nazwę składnika
aktywnego substancji chemicznej wykorzystywanej do zabiegu, o którym mowa w
lit. m);
o)      słowa „Czas trwania i temperatura”,
po których podaje się czas trwania i, w stosownych przypadkach,
temperaturę tego zabiegu;
p)      słowo „Stężenie”, po
którym podaje się stężenie tej substancji chemicznej
osiągane podczas tego zabiegu;
q)      słowo „Data”, po którym podaje się
datę zastosowania zabiegu;
r)       słowa „Informacje dodatkowe”, po
których podaje się wszelkie informacje dodatkowe, które właściwy
organ chce umieścić na świadectwie;
s)       słowa „Miejsce wydania”, po których
podaje się miejsca wydania świadectwa fitosanitarnego;
t)       słowo „Data”, po którym podaje
się datę wydania świadectwa fitosanitarnego;
u)      słowa „Imię i nazwisko oraz
podpis osoby upoważnionej”, po których umieszczane jest imię i
nazwisko oraz podpis urzędnika wydającego i podpisującego
świadectwo fitosanitarne;
v)      słowa „Pieczęć
organizacji”, po których umieszczana jest urzędowa pieczęć
właściwego organu wydającego świadectwo fitosanitarne.
2)           Wykorzystywany papier zawiera
tłoczoną pieczęć właściwego organu, który
podpisuje świadectwo fitosanitarne.
ZAŁĄCZNIK IX
Tabela
korelacji
 Dyrektywa Rady 69/464/EWG || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/…. [Office of Publications, please insert number of Regulation on Official Controls]
 art. 1 || art. 27 ust. 1 || ─
 art. 2 || art. 27 ust. 1 lit. d) || ─
 art. 3, 4 i 5 || art. 27 ust. 1 lit. c) || ─
 art. 6 || art. 27 ust. 1 lit. e) || ─
 art. 7 || ─ || ─
 art. 8 || art. 8 || ─
 art. 9 || art. 31 ust. 1 || ─
 art. 10 i 11 || art. 27 ust. 1 lit. c) || ─
 art. 12 i 13 || ─ || ─
 Dyrektywa Rady 93/85/EWG || Niniejsze rozporządzenie || Rozporządzenie (UE) nr …/…. [Office of Publications, please insert number of Regulation on Official Controls]
 art. 1 || art. 27 ust. 1 || ─
 art. 2 || art. 27 ust. 1 lit. f) || ─
 art. 3 || art. 9 || ─
 art. 4–8 || art. 27 ust. 1 lit. a), b) i c) || ─
 art. 9 || ─ || ─
 art. 10 || art. 8 || ─
 art. 11 || art. 31 ust. 1 || ─
 art. 12 || art. 27 ust. 1 || ─
 art. 13–15 || ─ || ─
 załączniki I–V || art. 27 ust. 1 || ─
 dyrektywa Rady 98/57/WE || niniejsze rozporządzenie || rozporządzenie (UE) nr …/…. [Office of Publications, please insert number of Regulation on Official Controls]
 art. 1 || art. 27 ust. 1 || ─
 art. 2 || art. 27 ust. 1 lit. f) || ─
 art. 3 || art. 9 || ─
 art. 4–7 || art. 27 ust. 1 lit. a), b) i c) || ─
 art. 8 || ─ || ─
 art. 9 || art. 8 || ─
 art. 10 || art. 31 ust. 1 || ─
 art. 11 || art. 27 ust. 1 || ─
 art. 12–14 || ─ || ─
 załączniki I–VII || art. 27 ust. 1 || ─
 dyrektywa Rady 2007/33/WE || niniejsze rozporządzenie || rozporządzenie (UE) nr …/…. [Office of Publications, please insert number of Regulation on Official Controls]
 art. 1 || art. 27 ust. 1 || ─
 art. 2 i 3 || art. 27 ust. 1 i 2 || ─
 art. 4–8 || art. 27 ust. 1 lit. f) || ─
 art. 9–13 || art. 27 ust. 1 i 2 || ─
 art. 14 || art. 8 || ─
 art. 15 || art. 31 ust. 1 || ─
 art. 16 || art. 27 ust. 1 || ─
 art. 17 || art. 99 || ─
 art. 18–20 || ─ || ─
 załączniki I–IV || art. 27 ust. 1 || ─
 dyrektywa Rady 2000/29/WE || niniejsze rozporządzenie || rozporządzenie (UE) nr …/…. [Office of Publications, please insert number of Regulation on Official Controls]
 art. 1 ust. 1, 2 i 3 || art. 1 || ─
 art. 1 ust. 4 || ─ || art. 3
 art. 1 ust. 5 i 6 || ─ || ─
 art. 2 ust. 1 lit. a) || art. 2 pkt 1 || ─
 art. 2 ust. 1 lit. b) || art. 2 pkt 2 || ─
 art. 2 ust. 1 lit. c) || ─ || ─
 art. 2 ust. 1 lit. d) || art. 2 pkt 3 || ─
 art. 2 ust. 1 lit. e) || art. 1 ust. 1 || ─
 art. 2 ust. 1 lit. f) || art. 73 || ─
 art. 2 ust. 1 lit. g) || ─ || art. 3, 25 i 36
 art. 2 ust. 1 lit. h) || art. 32–35 || ─
 art. 2 ust. 1 lit. i) akapit pierwszy || art. 71 || art. 4
 art. 2 ust. 1 lit. i) akapit drugi || ─ || art. 4 i 19
 art. 2 ust. 1 lit. i) akapit trzeci || ─ || art. 129
 art. 2 ust. 1 lit. j) || ─ || art. 2 pkt 28
 art. 2 ust. 1 lit. k) || ─ || art. 3
 art. 2 ust. 1 lit. l) || ─ || art. 3
 art. 2 ust. 1 lit. m) || ─ || art. 3
 art. 2 ust. 1 lit. n) || ─ || art. 3
 art. 2 ust. 1 lit. o) || art. 2 pkt 6 || ─
 art. 2 ust. 1 lit. p) || ─ || art. 2 pkt 26
 art. 2 ust. 1 lit. q) || ─ || ─
 art. 2 ust. 1 lit. r) || ─ || art. 2 pkt 48
 art. 2 ust. 2 || art. 2 pkt 2 akapit drugi || ─
 art. 3 ust. 1 || art. 5 ust. 1 || ─
 art. 3 ust. 2 i 3 || art. 5 ust. 1, art. 37 ust. 1 i art. 41 ust. 3 || ─
 art. 3 ust. 4 || ─ || ─
 art. 3 ust. 5 || art. 32 ust. 2 i art. 50 ust. 3 || ─
 art. 3 ust. 6 || art. 5 ust. 2 i art. 32 ust. 3 || ─
 art. 3 ust. 7 || art. 5 ust. 3, art. 27 ust. 1 i art. 37 ust. 1 || ─
 art. 3 ust. 8 i 9 || art. 8, 46 i 54 || ─
 art. 4 ust. 1 || art. 40 ust. 1 || ─
 art. 4 ust. 2 || art. 49 ust. 1 || ─
 art. 4 ust. 3 || ─ || ─
 art. 4 ust. 4 || ─ || ─
 art. 4 ust. 5 || art. 8, 46 i 54 || ─
 art. 4 ust. 6 || art. 44 || ─
 art. 5 ust. 1 || art. 40 ust. 3 || ─
 art. 5 ust. 2 || art. 49 ust. 3 || ─
 art. 5 ust. 3 || art. 40 ust. 2 i art. 49 ust. 2 || ─
 art. 5 ust. 4 || art. 51 i 70 || ─
 art. 5 ust. 5 || art. 8, 46 i 54 || ─
 art. 5 ust. 6 || art. 44 || ─
 art. 6 ust. 1–4 || art. 82 ust. 1, 2 i 3 || ─
 art. 6 ust. 5 akapit pierwszy i drugi || art. 82 ust. 1, 2 i 3 || ─
 art. 6 ust. 5 akapit trzeci || art. 61 i 64 || ─
 art. 6 ust. 5 akapit czwarty || art. 10 || ─
 art. 6 ust. 5 akapit piąty || art. 76 || ─
 art. 6 ust. 6 || art. 61 i 65 || ─
 art. 6 ust. 7 || art. 76 || ─
 art. 6 ust. 8 tiret pierwsze || ─ || ─
 art. 6 ust. 8 tiret drugie || art. 53 || ─
 art. 6 ust. 8 tiret trzecie || art. 82 ust. 4 || ─
 art. 6 ust. 8 tiret czwarte || art. 62, 65 i 85 || ─
 art. 6 ust. 8 tiret piąte || ─ || ─
 art. 6 ust. 8 tiret szóste || art. 76 || ─
 art. 6 ust. 9 || art. 62 || ─
 art. 10 ust. 1 || art. 78 ust. 3, art. 80, art. 81 i art. 82 || ─
 art. 10 ust. 2 || art. 74, 75 i 76 || ─
 art. 10 ust. 3 || art. 88 || ─
 art. 10 ust. 4 || art. 82 ust. 4 || ─
 art. 11 ust. 1 || art. 82 ust. 1 || ─
 art. 11 ust. 2 || ─ || ─
 art. 11 ust. 3 ||  ─ || art. 19 lit. d)
 art. 11 ust. 4 || art. 87 || ─
 art. 11 ust. 5 || art. 87 || ─
 art. 12 ust. 1 || ─ || art. 43, 134, 135 i 136
 art. 12 ust. 2 || art. 65 ust. 3, art. 88 ust. 5 i art. 90 ust. 2 || art. 4 ust. 1 lit. g) i h)
 art. 12 ust. 3 || ─ || art. 115
 art. 12 ust. 4 || art. 41 ust. 4 i art. 90 ust. 1 i 5 || art. 19 lit. d), art. 103, art. 130, art. 134, art. 135 i art. 136
 art. 13 ust. 1 i 2 || art. 71 ust. 5 || art. 45 i art. 89 ust. 1 lit. f)
 art. 13 ust. 3 i 4 || ─ || ─
 art. 13a ust. 1 || ─ || art. 47
 art. 13a ust. 2 || ─ || art. 52
 art. 13a ust. 3 || art. 71 || ─
 art. 13a ust. 4 || art. 71 || ─
 art. 13a ust. 5 || ─ || art. 50 i 52
 art. 13b ust. 1 || ─ || art. 63
 art. 13b ust. 2 || ─ || art. 49
 art. 13b ust. 3 || ─ || art. 46
 art. 13b ust. 4 || ─ || art. 46
 art. 13b ust. 5 || ─ || art. 46
 art. 13b ust. 6 || ─ || ─
 art. 13c ust. 1 lit. a) || ─ || art. 55
 art. 13c ust. 1 lit. b) || art. 61 || ─
 art. 13c ust. 1 lit. c) || ─ || art. 54, 55 i 56
 art. 13c ust. 2 lit. a) || ─ || art. 47
 art. 13c ust. 2 lit. b) || ─ || art. 51
 art. 13c ust. 2 lit. c) || ─ || art. 51
 art. 13c ust. 2 lit. d) || ─ || art. 51
 art. 13c ust. 2 lit. e) || ─ || art. 49, 50 i 51
 art. 13c ust. 2 lit. f) || ─ || art. 47
 art. 13c ust. 3 || ─ || art. 55 i 130
 art. 13c ust. 4 || ─ || art. 55, 58 i 62
 art. 13c ust. 5 || ─ || ─
 art. 13c ust. 6 || art. 89 || ─
 art. 13c ust. 7 || art. 72 || art. 134, 135 i 136
 art. 13c ust. 8 || art. 40 ust. 4, art. 41 ust. 4, art. 49 ust. 5, art. 50 ust. 4 i art. 97 || art. 130
 art. 13d ust. 1 || ─ || art. 77 i 78
 art. 13d ust. 2 || ─ || art. 79
 art. 13d ust. 3 || ─ || art. 79 i 83
 art. 13d ust. 4 || ─ || art. 80
 art. 13d ust. 5 || ─ || art. 78 i 79
 art. 13d ust. 6 || ─ || ─
 art. 13d ust. 7 || ─ || ─
 art. 13e || art. 94 i 95 || ─
 art. 14 || art. 5 ust. 3 i 4, art. 32 ust. 3, art. 37 ust. 2 i 3, art. 40 ust. 2, art. 41 ust. 2, art. 49 ust. 2, art. 50 ust. 2, art. 68 ust. 2 i 3, art. 69 ust. 2 i 3, art. 74 ust. 2 i 3 i art. 75 ust. 2 i 3 || ─
 art. 15 ust. 1 || art. 41 ust. 2 akapit pierwszy || ─
 art. 15 ust. 2 || art. 41 ust. 2 akapit drugi || ─
 art. 15 ust. 3 || art. 67 ust. 3 || ─
 art. 15 ust. 4 || ─ || ─
 art. 16 ust. 1 || art. 10 ust. 1 i 2 i art. 16 || ─
 art. 16 ust. 2 akapit pierwszy || art. 28 || ─
 art. 16 ust. 2 akapit drugi || art. 14 ust. 1 || ─
 art. 16 ust. 2 akapit trzeci || art. 14 ust. 1 || ─
 art. 16 ust. 2 akapit czwarty || ─ || ─
 art. 16 ust. 3 || art. 29 || ─
 art. 16 ust. 4 || art. 27 ust. 1, art. 29 ust. 1 i art. 47 ust. 1 || ─
 art. 16 ust. 5 || art. 27 ust. 6, art. 29 ust. 6 i art. 47 ust. 4 || ─
 art. 18 || art. 99 || ─
 art. 20 || ─ || ─
 art. 21 ust. 1 || ─ || art. 115 ust. 1 i 2
 art. 21 ust. 2 || ─ || art. 115 ust. 4
 art. 21 ust. 3 || ─ || art. 115 ust. 1 i 3
 art. 21 ust. 4 || ─ || art. 115 ust. 1 i 3
 art. 21 ust. 5 || ─ || art. 117 i 118
 art. 21 ust. 6 || art. 97 || art. 130
 art. 21 ust. 7 || ─ || ─
 art. 21 ust. 8 || ─ || ─
 art. 22 || ─ || ─
 art. 23 ust. 1 || ─ || ─
 art. 23 ust. 2 || ─ || ─
 art. 23 ust. 3 || art. 102 || ─
 art. 23 ust. 4 || ─ || ─
 art. 23 ust. 5 akapit pierwszy || ─ || ─
 art. 23 ust. 5 akapit drugi || ─ || ─
 art. 23 ust. 5 akapit trzeci || ─ || ─
 art. 23 ust. 5 akapit czwarty || ─ || ─
 art. 23 ust. 5 akapit piąty || ─ || ─
 art. 23 ust. 6 akapit pierwszy || ─ || ─
 art. 23 ust. 6 akapit drugi || ─ || ─
 art. 23 ust. 6 akapit trzeci || ─ || ─
 art. 23 ust. 6 akapit czwarty || ─ || ─
 art. 23 ust. 7 || ─ || ─
 art. 23 ust. 8 || ─ || ─
 art. 23 ust. 9 || ─ || ─
 art. 23 ust. 10 || ─ || ─
 art. 24 ust. 1 || ─ || ─
 art. 24 ust. 2 || ─ || ─
 art. 24 ust. 3 || ─ || ─
 art. 25 || ─ || ─
 art. 26 || ─ || ─
 art. 27 || ─ || art. 87 ust. 2
 art. 27a || ─ || art. 107–110
 art. 28 || ─ || ─
 art. 29 || ─ || ─
 załącznik I część A sekcja I || art. 5 ust. 2 || ─
 załącznik I część A sekcja II || art. 5 ust. 2 || ─
 załącznik I część B || art. 32 ust. 3 || ─
 załącznik II część A sekcja I || art. 5 ust. 2 || ─
 załącznik II część A sekcja II || art. 37 ust. 2 || ─
 załącznik II część B || art. 32 ust. 3 || ─
 załącznik III część A || art. 40 ust. 1 || ─
 załącznik III część B || art. 49 ust. 1 || ─
 załącznik IV część A || art. 41 ust. 1 || ─
 załącznik IV część B || art. 50 ust. 1 || ─
 załącznik V część A pkt I || art. 74 ust. 1 || ─
 załącznik V część A pkt II || art. 75 ust. 1 || ─
 załącznik V część B pkt I || art. 68 ust. 1 || ─
 załącznik V część B pkt II || art. 69 ust. 1 || ─
 załącznik VI || ─ || ─
 załącznik VII || załącznik VIII || ─
 załącznik VIII || ─ || ─
 załącznik VIIIa || ─ || ─
 załącznik IX || ─ || ─
[1]               Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.
[2]               http://ec.europa.eu/food/plant/plant_health_biosafety/rules/index_en.htm
[3]               Dz.U. L 191 z 28.5.2004, s. 1.
[4]               Rada Unii Europejskiej, 2906. posiedzenie Rady do Spraw
Gospodarczych i Finansowych/Budżetu z dnia 21 listopada 2008 r. Konkluzje
Rady w sprawie przeglądu unijnego systemu ochrony roślin. Dokument nr
104228.
[5]               Uwzględniającą wcześniejszą
ocenę aspektów finansowych systemu, ukończoną w 2008 r.
[6]               Food Chain Evaluation Consortium (FCEC),
złożone z Civic Consulting, Agra CEAS Consulting (kierownik
projektu), Van Dijk Management Consultants i Arcadia International.
[7]               http://ec.europa.eu/food/plant/plant_health_biosafety/rules/index_en.htm
[8]               Grupa Doradcza ds. Nasion, Grupa Doradcza ds.
Bawełny, Grupa Doradcza ds. Kwiatów i Roślin Ozdobnych, Grupa
Doradcza ds. Owoców Cytrusowych, Grupa Doradcza ds. Ziemniaków.
[9]               http://ec.europa.eu/food/plant/plant_health_biosafety/rules/index_en.htm

[10]             Dz.U. C […] z […], s. […].
[11]             Dz.U. C […] z […], s. […].
[12]             Dz.U. 169 z 10.7.2000, s. 1.
[13]             Rada Unii Europejskiej, 2906. posiedzenie Rady do Spraw
Gospodarczych i Finansowych/Budżetu z dnia 21 listopada 2008 r. Konkluzje
Rady w sprawie przeglądu unijnego systemu ochrony roślin. Dokument nr
104228.
[14]             Dz.U. L […] z […], s. […].
[15]             Dz.U. L […] z […], s. […].
[16]             Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
[17]             Dz.U. L 352 z 28.12.1974, s. 41-42.
[18]             Dz.U. L 323 z 24.12.1969, s. 5-6.
[19]             Dz.U. L 323 z 24.12.1969, s. 1-2.
[20]             Dz.U. L 259 z 18.10.1993, s. 1-25.
[21]             Dz.U. L 235 z 21.8.1998, s. 1-39.
[22]             Dz.U. L 156 z 16.6.2007, s. 12-22.
[23]             Dz.U. L […] z […], s. […].
[24]             Dz.U. L 125 z 11.7.1966, s. 2309.
[25]             Dz.U. L 250 z 7.10.1993, s. 1.
[26]             Dz.U. 250 z 7.10.1993, s. 9.
[27]             Dz.U. 193 z 20.7.2002, s. 33.
[28]             Dz.U. 193 z 20.7.2002, s. 60.
[29]             Dz.U. 193 z 20.7.2002, s. 74.
[30]             Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.
[31]             ISO 3166-1:2006, Kody nazw krajów i ich jednostek
administracyjnych – część 1: Kody krajów. Międzynarodowa
Organizacja Normalizacyjna, Genewa.
[32]             Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7.
[33]             Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 7.