               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 6.11.2015
            COM(2015) 555 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia środków z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek Irlandii – EGF/2015/006 IE/PWA International)

               UZASADNIENIE

               KONTEKST WNIOSKU

               1.Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  1
                („rozporządzenie w sprawie EFG”).

               2.W dniu 19 czerwca 2015 r. Irlandia złożyła wniosek EGF/2015/006 EI/PWA International Ltd o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami
                  2
                w spółce PWA International (PWAI) i u jednego dostawcy w Irlandii.

               3.Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała, zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione.

               STRESZCZENIE WNIOSKU

                        Wniosek EFG

                        EGF/2015/006 IE/PWA International

                        Państwo członkowskie

                        Irlandia

                        Region, którego dotyczy wniosek (poziom NUTS 2)

                        Południowy i Wschodni – IE02

                        Data złożenia wniosku

                        19 czerwca 2015 r.

                        Data potwierdzenia otrzymania wniosku

                        19 czerwca 2015 r.

                        Data wystąpienia o dodatkowe informacje

                        3 lipca 2015 r.

                        Termin na przekazanie dodatkowych informacji

                        14 sierpnia 2015 r.

                        Termin zakończenia oceny

                        6 listopada 2015 r.

                        Kryteria interwencji

                        Art. 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EFG

                        Główne przedsiębiorstwo

                        PWA International Ltd

                        Liczba przedsiębiorstw, których dotyczy wniosek

                        2

                        Sektor(y) działalności gospodarczej

                        (dział według klasyfikacji NACE Rev. 2)
                           3

                        Dział 33 – Naprawa i instalowanie maszyn i urządzeń

                        Liczba jednostek zależnych, dostawców i producentów na niższym szczeblu w łańcuchu dostaw

                        1

                        Okres odniesienia (cztery miesiące):

                        od dnia 19 grudnia 2014 r. do dnia 19 kwietnia 2015 r.

                        Liczba zwolnień w okresie odniesienia (a)

                        61

                        Liczba zwolnień przed okresem odniesienia lub po nim (b)

                        47

                        Łączna liczba zwolnień (a + b)

                        108

                        Całkowita liczba kwalifikujących się beneficjentów objętych pomocą

                        108

                        Całkowita liczba beneficjentów objętych pomocą

                        108

                        Liczba objętych pomocą młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (młodzież NEET)

                        108

                        Budżet na zindywidualizowane usługi (w EUR)

                        707 670

                        Budżet na realizację EFG
                           4
                         (w EUR)

                        29 486

                        Całkowity budżet (w EUR)

                        737 156

                        Wkład EFG (60 %) (w EUR)

                        442 293

               OCENA WNIOSKU

               Procedura

               4.Dnia 19 czerwca 2015 r., tj. w ciągu 12 tygodni od daty spełnienia kryteriów interwencji określonych w art. 4 rozporządzenia w sprawie EFG, Irlandia złożyła wniosek EGF/2015/006 IE/PWA International. Tego samego dnia Komisja potwierdziła odbiór wniosku, a dnia 3 lipca 2015 r., czyli w terminie dwóch tygodni od daty złożenia wniosku, zwróciła się do Irlandii o udzielenie dodatkowych informacji. Informacje te przedstawiono w terminie sześciu tygodni. Termin 12 tygodni od otrzymania kompletnego wniosku, w którym Komisja powinna zakończyć ocenę zgodności wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego, upływa w dniu 6 listopada 2015 r.

               Kwalifikowalność wniosku

               Przedmiotowe przedsiębiorstwa i beneficjenci

               5.Wniosek dotyczy 108 pracowników zwolnionych w spółce PWA International Ltd. oraz u jednego dostawcy. Główne przedsiębiorstwo prowadziło działalność w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 33 NACE Rev. 2 (Naprawa i instalowanie maszyn i urządzeń). Zwolnienia dokonane przez wspomniane przedsiębiorstwa miały miejsce głównie w Regionie Południowym i Wschodnim (IE 02) zaliczanym do poziomu NUTS
                  5
                2.

                        Przedsiębiorstwa i liczba zwolnień w okresie odniesienia

                        PWA International

                        104

                        Manguard

                        4

                        Przedsiębiorstwa ogółem: 2

                        Zwolnienia ogółem:

                        108

                        Łączna liczba osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek:

                        0

                        Łączna liczba uprawnionych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek:

                        108

               Kryteria interwencji

               6.Irlandia złożyła wniosek zgodnie z kryterium interwencji określonym w art. 4 ust. 2 stanowiącym odstępstwo od kryterium zawartego w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w czteromiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwie znajdującym się w państwie członkowskim, w tym z uwzględnieniem zwolnień pracowników u jego dostawców i producentów niższego szczebla lub osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek.

               7.Czteromiesięczny okres odniesienia dla wniosku biegnie od dnia 19 grudnia 2014 r. do dnia 19 kwietnia 2015 r.

               8.Zwolnienia w okresie odniesienia przedstawiają się następująco:

               –61 pracowników zwolnionych w spółce PWA International Ltd.

               Obliczanie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności

               9.Zwolnienia w okresie odniesienia obliczono w następujący sposób:

               –61 od daty faktycznego rozwiązania umowy o pracę lub jej wygaśnięcia.

               Kwalifikujący się beneficjenci

               10.Oprócz wspomnianych już pracowników do kwalifikujących się beneficjentów zalicza się 47 pracowników zwolnionych przed czteromiesięcznym okresem odniesienia lub po nim. Wszyscy ci pracownicy zostali zwolnieni po ogłoszeniu przewidywanych zwolnień w dniu 10 października 2013 r. Można ustalić wyraźny związek przyczynowy ze zdarzeniem, które doprowadziło do zwolnień w okresie odniesienia.

               11.Łączna liczba kwalifikujących się pracowników wynosi zatem 108.

               Związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami w strukturze światowego handlu spowodowanymi globalizacją

               12.Aby ustalić związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją, Irlandia wskazuje na fakt, że zamknięcie PWAI – przedsiębiorstwa, które prowadziło działalność w zakresie konserwacji, naprawy, remontów i było spółką joint venture założoną przez United Technologies Corporation's Pratt & Whitney (P&W) oraz Singapore Airlines Engineering Company (SIAEC) – było działaniem zmierzającym do konsolidacji działalności spółki w Ameryce Północnej i Azji przez stopniowe przenoszenie działalności z PWAI do innych zakładów naprawczych należących do sieci P&W, a mianowicie P&W PSD z siedzibą w Arkansas (Stany Zjednoczone) i Eagle Services Asia z siedzibą w Singapurze.

               13.W ciągu ostatnich 10 lat zlecenia od klientów z siedzibą w Azji, np. Japan Airlines (JAL), JAL Aeroparts, All Nippon Airways (ANA) oraz Mitsubishi Heavy Industries (MHI), stanowiły ok. 50 % ogółu zleceń PWAI. Kolejne 40 % to zlecenia, jakie przedsiębiorstwo PWAI otrzymywało od klientów z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, takich jak United Airlines, a jedynie 10 % stanowiły zlecenia od klientów europejskich, takich jak np. SR Technics w Szwajcarii i Lufthansa w Niemczech.

               14.W latach 2006–2013 liczba wizyt warsztatowych, które organizowano w różnych częściach świata w związku z naprawami silników PW4000 i które stanowiły ok. 90 % zleceń naprawy otrzymywanych przez PWAI, uległa zmniejszeniu o 36 %. Przewiduje się, że w okresie 2006–2020 nastąpi dalszy spadek o 54 %. Wynika to z faktu, że niektóre szerokokadłubowe statki powietrzne dużego zasięgu z silnikami PW4000 są wycofywane z eksploatacji wcześniej niż planowano, ponieważ zaczęły pojawiać się wydajniejsze silniki, np. Rolls-Royce Trent i P&W GP7000.

               15.PWAI przeprowadza naprawy i remonty silników do dużych statków powietrznych wykonujących loty komercyjne. Postęp technologiczny, który zaowocował nową generacją statków powietrznych, jest także jedną z możliwych przyczyn zmniejszonego popytu na działalność PWAI w Irlandii oraz przenoszenia jej poza UE. W przyszłości światowa flota statków powietrznych będzie prawdopodobnie zdominowana przez jednostki wąskokadłubowe z jednym przejściem, takie jak B737-600/700/800/900 czy A32. Przewiduje się, że odsetek statków powietrznych tego typu w światowej flocie wzrośnie z 64 % w chwili obecnej do ponad 70 % w przyszłości. Wzrost ten spodziewany jest przede wszystkim w Azji, gdzie sektor lotnictwa się rozwija i gdzie obserwuje się tendencję do zastępowania starszych typów statków powietrznych typami wąskokadłubowymi
                  6
               . SAIEC, spółka zależna będąca w całości własnością Singapore Airlines, oraz połowa spółki joint venture PWAI, są głównymi przedsiębiorstwami, przy pomocy których w Singapurze realizuje się plan rozwoju i tworzenia zatrudnienia w dziedzinach związanych z lotnictwem międzynarodowym.

               16.W ostatnich latach PWAI odczuło doraźne skutki niezawarcia w umowie o wolnym handlu między UE a Koreą klauzuli, która zapewniałaby zwolnienie z cła towarów naprawionych w przypadku powrotnego ich wprowadzenia na obszar celny. Umowa o wolnym handlu między Koreą a Stanami Zjednoczonymi zawiera taką klauzulę. Wprawdzie Korea przedłużyła okres obowiązywania obecnego zwolnienia z cła do końca 2016 r., klientów długoterminowych poinformowano, że w przyszłości przy powrotnym wprowadzaniu na obszar celny Korei produktów lotniczych naprawionych w UE zaczęłyby obowiązywać niektóre stawki celne, natomiast nie obowiązywałyby one przy powrotnym wprowadzeniu do Korei produktów lotniczych po naprawie w Stanach Zjednoczonych. W związku z tym na takich preferencyjnych warunkach skorzystałby dawny siostrzany zakład PWA w Stanach Zjednoczonych, a nie PWAI. Wprawdzie rozstrzygnięto szereg kwestii, ale zagadnienie to utrudniało negocjacje w sprawie niektórych umów. Wcześniej Korean Airlines były znaczącym klientem zakładu w Dublinie.

               17.Tendencja do umiejscawiania działalności w zakresie konserwacji, napraw i remontów blisko centrów rozwoju światowego lotnictwa, a także niekorzystny wpływ umów handlowych zawieranych na świecie miały poważny wpływ na Europę, a w szczególności Irlandię. W 2009 r. swój zakład w porcie lotniczym w Dublinie zamknęło przedsiębiorstwo SR Technics, co oznaczało utratę ponad 1 100 stanowisk pracy (EGF/2009/021 IE/SR Technics). W 2014 r. swój zakład zamknęło przedsiębiorstwo Lufthansa Technik Airmotive Ireland, likwidując tym samym ponad 420 stanowisk pracy (EGF/2014/016 IE/Lufthansa Technik).

               18.Do chwili obecnej te trzy wnioski o wkład z EFG dotyczyły sektora naprawy i instalowania maszyn i urządzeń – w dwóch z nich odwoływano się do globalizacji handlu
                  7
               , a w jednym
                  8
                – do światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               Zdarzenia, które doprowadziły do zwolnień i przypadków ustania działalności

               19.Zdarzeniem, które doprowadziło do zwolnień, było zamknięcie PWAI z siedzibą w Rathcoole, Co Dublin. Spółka została pierwotnie założona w 1989 r. jako spółka joint venture zawiązana przez United Technologies Corporation i Airmotive Ireland Holdings, ostatnio znaną jako Lufthansa Technik Airmotive Ireland.

               20.Dnia 10 października 2013 r. rada dyrektorów PWAI ogłosiła plany stopniowej likwidacji przedsiębiorstwa, która miała trwać 18 miesięcy; ostateczne jego zamknięcie przewidziano na czerwiec 2015 r. Rada dyrektorów PWAI podczas konsultacji z przedstawicielami pracowników potwierdziła, że decyzja o zamknięciu zakładu PWAI nie miała żadnego związku z pracownikami, gdyż produktywność i wydajność wzrosły, a wszystkie strategiczne cele zostały osiągnięte lub nawet przekroczone, np. jeżeli chodzi o przychody roczne, zyski, środowisko, BHP i jakość.

               21.Kiedy wysyłano oficjalne pismo do ministra, które zawierało powiadomienie o zwolnieniu grupowym, w zakładzie PWAI w Rathcoole zatrudnionych było ogółem 107 osób (98 osób zatrudnionych na stałe, cztery osoby zatrudnione na czas określony oraz pięciu pracowników tymczasowych).

               22.Pierwsze zwolnienia pracowników nastąpiły dnia 22 maja 2014 r., a do dnia 28 sierpnia 2015 r. zwolniono niemal całą załogę z wyjątkiem dwóch ostatnich osób. Te osoby opuściły zakład dnia 30 września 2015 r.

               Spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie

               23.Zakład PWAI mieści się środkowej części hrabstwa Dublin Południowy. Według stanu na marzec 2015 r. 104 pracowników PWAI mieszkało w hrabstwach należących do Dublina (51), w hrabstwach Kildare (34), Meath (4), Wicklow (4) oraz innych okolicznych hrabstwach (11). Spośród pracowników mieszkających w Dublinie 14 osób mieszkało na obszarach znajdujących się w pobliżu Rathcoole, takich jak Tallaght i Clondalkin (Dublin Południowy) i Blanchardstown/Coolmine (Fingal).

               24.W najnowszym spisie powszechnym (z 2011 r.) dostępne są różne szczegółowe statystyki. Na przykład wynika z nich, że wskaźnik bezrobocia w Dublinie Południowym wśród ogółu ludności w wieku powyżej 15 lat był tylko nieznacznie wyższy (11,61 %) od średniej krajowej (10,83 %). Dane te świadczą jednak o poważnych niekorzystnych uwarunkowaniach lokalnych. Przykładowo, spośród 3 409 okręgów wyborczych w kraju, Blanchardstown-Tyrrelstown, Tallaght-Killinarden, Clondalkin-Rowlagh i Tallaght-Fettercairn należały do 25 okręgów o najwyższym bezrobociu w przedziale od 22 do 25 %. Wykształcenie średnie I stopnia było najwyższym osiągniętym poziomem wykształcenia dla ok. 25,4 %
                  9
                mieszkańców Tallaght-Killinarden, natomiast wskaźnik korzystania z mieszkań komunalnych w Tallaght-Fettercairny wynosił ok. 49,4 %. Inne wskaźniki społeczno-gospodarcze, takie niskie wskaźniki zatrudnienia, brak kwalifikacji zawodowych, wysoka liczba gospodarstw domowych prowadzonych przez samotnych rodziców oraz wysokie poziomy zależności świadczą o znacznym poziomie marginalizacji i ubóstwa.

               25.Mimo że dane wskazują, że bezrobocie w ostatnim czasie uległo zmniejszeniu, w okresie od grudnia 2014 r. do marca 2015 r. liczba osób w wieku poniżej 25 lat figurujących w irlandzkim wykazie osób bezrobotnych „Live Register” w regionie Dublin wzrosła, podczas gdy średnia krajowa spadła o 1,85 %.

               26.Zwolnienia w PWAI już mają niekorzystny wpływ na gospodarkę i rynki pracy w częściach regionu Dublin i regionu Południowego, ale ich szczególnie niekorzystny wpływ obserwuje się na tych obszarach lokalnych, które są zamieszkiwane przez dużą część pracowników PWAI. Przy rosnącym ostatnio bezrobociu w tych regionach oraz mniejszych możliwościach zatrudnienia w sektorze konserwacji, napraw i remontów oraz z sektorze produkcji w szerszym rozumieniu, byli pracownicy PWAI, szczególnie starsi mężczyźni, odczuwają coraz większą konkurencję na rynku pracy i są bardziej zagrożeni bezrobociem długotrwałym.

               Wyjaśnienie nadzwyczajnych okoliczności leżących u podstaw dopuszczalności wniosku

               27.Irlandia twierdzi, że jej wniosek powinien być traktowany jak wniosek na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG ze względu na wyjątkowe okoliczności, które mają poważny wpływ na zatrudnienie oraz lokalną, regionalną i krajową gospodarkę. Argument ten opiera się twierdzeniu, że już wcześniej na tym obszarze panowała trudna sytuacja, na którą nakłada się łączny efekt zamknięcia trzech dużych przedsiębiorstw prowadzących działalność w sektorze konserwacji, napraw i remontów w krótkim czasie, wskutek czego w całej Irlandii nie ma już żadnego pracodawcy, który prowadziłby tego typu działalność.

               28.Przedsiębiorstwo PWAI rozpoczęło działalność w 1989 r. jako Airmotive Ireland Holdings Ireland – spółka zależna Lufthansa Technik, oddalona jedynie o 200 metrów od zakładu macierzystego. Następnie zostało ono przejęte przez UTC i zmieniło nazwę na PWAI. W późniejszym czasie rozwój przedsiębiorstwa PWAI przebiegał podobnie jak rozwój przedsiębiorstwa Lufthansa Technik – w latach 90. i w pierwszych latach po 2000 r. wzrost był dynamiczny, po czym doszło do spadku obrotów i ograniczenia działalności, a następnie jego likwidacji na przełomie 2014/2015 r. z tych samych przyczyn (światowa konkurencja ze strony państw azjatyckich i innych, przeniesienie działalności na rynki wschodzące, które dają większe możliwości ekspansji itp.). Przedsiębiorstwo PWAI prowadziło działalność w tym samym sektorze co Lufthansa Technik i, gdyby zwolnienia nastąpiły kilka miesięcy wcześniej, mogłyby one zostać uwzględnione w zwolnieniach w Lufthansa Technik w ramach wniosku sektorowego o przyznanie środków z EFG.

               29.Irlandia, która miała niski poziom zatrudnienia, od lat 90. powoli tworzyła własną niszę w sektorze konserwacji, napraw i remontów, przyciągając znaczące inwestycje zagraniczne i tworząc dużo dobrze płatnych miejsc pracy w tym sektorze.

               30.W lutym 2009 r. swoje zamknięcie ogłosiło przedsiębiorstwo SR Technics w porcie lotniczym w Dublinie, co oznaczało utratę 1 135 stanowisk pracy w tym sektorze (EGF/2009/021 IE/SR Technics).

               31.W październiku 2013 r. swoje zamknięcie ogłosiła spółka PWA International Ltd, co oznaczało likwidację 107 stanowisk pracy w tym sektorze (EGF/2015/006 IE PWA International).

               32.W listopadzie 2013 r. zamknięcie i zwolnienie 415 osób zapowiedziało przedsiębiorstwo Lufthansa Technik (EGF/2014/016 IE/Lufthansa Technik).

               33.Na jednym ograniczonym obszarze (Dublin) w ciągu niecałych pięciu lat zlikwidowano więc łącznie 1 657 stanowisk pracy w jednym podsektorze (konserwacja, naprawy i remonty statków powietrznych). Ta znacząca utrata miejsc pracy w niewielkiej otwartej gospodarce, jaką jest Irlandia, jest wyjątkowo dotkliwa z punktu widzenia rynku pracy i dochodów.

               34.Profil kwalifikacji zwolnionych pracowników objętych programem EFG dotyczącym SR Technics był bardzo podobny do profilu pracowników PWAI. Program EFG dotyczący SR Technics przyniósł pozytywne efekty i we wrześniu 2012 r., czyli niemal 12 miesięcy po jego zakończeniu, ok. 53,45 % beneficjentów było ponownie zatrudnionych.

               35.Możliwości znalezienia nowego zatrudnienia w Irlandii przez pracowników posiadających kwalifikacje związane z sektorem konserwacji, napraw i remontów w dziedzinie lotnictwa są bardzo ograniczone. Możliwości poszukiwania tego rodzaju zatrudnienia w Irlandii Północnej także uległy znacznemu ograniczeniu po zapowiedzianej w 2014 i 2015 r. likwidacji 800 miejsc pracy w przedsiębiorstwie produkcji lotniczej Bombardier z siedzibą w Belfaście, leżącym 165 km od Dublina.

               Beneficjenci objęci pomocą i proponowane działania

               Beneficjenci objęci pomocą

               36.Szacowana liczba pracowników, co do których zakłada się, że skorzystają ze środków pomocy, wynosi 108. Podział tych pracowników według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco:

                        Kategoria

                        Liczba
                           beneficjentów objętych pomocą

                        Płeć:

                        Mężczyźni:

                        98

                        (90,74 %)

                        Kobiety:

                        10

                        (9,26 %)

                        Obywatelstwo:

                        Obywatele UE:

                        108

                        (100 %)

                        Obywatele spoza UE:

                        0

                        (0 %)

                        Grupa wiekowa:

                        Osoby w wieku 15-24 l.

                        2

                        (1,85 %)

                        Osoby w wieku 25-29 l.

                        3

                        (2,78 %)

                        Osoby w wieku 30-54 l.

                        85

                        (78,70 %)

                        Osoby w wieku 55-64 l.

                        17

                        (15,74 %)

                        Osoby w wieku powyżej 64 l.

                        1

                        (0,93 %)

               37.Ponadto Irlandia zapewni zindywidualizowane usługi współfinansowane przez EFG maksymalnie 108 młodym osobom niekształcącym się, niepracującym ani nieszkolącym się (NEET), mającym mniej niż 25 lat w dniu złożenia wniosku, przy założeniu, że 61 zwolnień miało miejsce w Regionie Południowym i Wschodnim (IE02), który jest regionem na poziomie NUTS 2 i kwalifikuje się do tego na podstawie „Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych”.

               38.Całkowita szacowana liczba objętych pomocą beneficjentów, którzy, jak się oczekuje, skorzystają ze środków, łącznie z młodzieżą NEET, wynosi zatem 216 osób.

               Kwalifikowalność proponowanych działań

               39.Zindywidualizowane usługi, które mają zostać zapewnione zwolnionym pracownikom i młodzieży NEET, obejmują następujące działania:

               –Poradnictwo oraz planowanie kariery zawodowej i jej rozwoju

               Wczesne i kompleksowe poradnictwo zawodowe i planowanie kariery są bardzo istotne dla zwalnianych pracowników, którzy mogą czuć się zdezorientowani i niepewni co do tego, jak powrócić na rynek pracy.

               Pomoc obejmuje indywidualne określenie profilu pracowników, identyfikację ich potrzeb, ocenę wykształcenia, przygotowywanie życiorysu, poradnictwo zawodowe i planowanie kariery, pomoc w poszukiwaniu pracy oraz inne związane z tym działania wspierające i doradcze.

               Zwolnionych pracowników wspierać będą: Departament Ochrony Socjalnej, rady do spraw kształcenia i szkolenia, jednostka koordynacyjna EFG SOLAS oraz, w stosownych przypadkach, inni specjaliści, oferując m.in formalne kursy planowania zawodowego z akredytacją QQI
                  10
               , które służą jako podstawa do bardziej formalnych kursów szkoleniowych i edukacyjnych związanych z zatrudnieniem.

               Przed zwolnieniami poszczególnych pracowników przedsiębiorstwo PWAI samo wprowadziło program pomocy w zakresie zwolnień monitorowanych, w ramach którego zwalniane osoby miały możliwość skorzystania z indywidualnego poradnictwa zawodowego i finansowego.

               –Dotacja szkoleniowa z EFG

               Mechanizm przyznawania dotacji szkoleniowych z EFG zapewnia beneficjentowi pomocy z EFG elastyczność w znajdowaniu i wyborze specjalnie dostosowanych i zatwierdzonych szkoleń, dalszego kształcenia i kształcenia w ramach szkolnictwa wyższego, w uzupełnieniu oferty dostępnej w systemie publicznym. Takie programy mogą być finansowane z dotacji szkoleniowej z EFG i mają akredytację branżową lub akredytację agencji Quality and Qualifications Ireland.

               –Programy szkolenia i dalszego kształcenia

               Działania te prowadzone są głównie przez agencje państwowe, takie jak rady do spraw kształcenia i szkolenia
                  11
               , ale także przez zatwierdzone podmioty prywatne.

               W porozumieniu z Departamentem Ochrony Socjalnej i innymi organami państwowymi odpowiedzialnymi na szczeblu krajowym za takie działania zapewniane mogą być również specjalne staże, praktyki zawodowe, zdobywanie doświadczenia zawodowego i społeczne programy szkoleniowe.

               –Programy w zakresie szkolnictwa wyższego

               Obejmą one programy dla grupy docelowej w zakresie studiów wyższych, w pełnym i niepełnym wymiarze godzin, które realizowane są za pośrednictwem instytucji państwowych, przede wszystkim w regionie Dublin i w głębi kraju.

               Najważniejszymi instytucjami szkolnictwa wyższego działającymi na obszarach zamieszkanych przez objętych zwolnieniami pracowników są instytuty Technologii w Tallaght, Blanchardstown, Carlow i Dublinie oraz Dublin City University.

               W stosownych przypadkach mogą być również zapewnione krótkie kursy związane ze zmianą profilu zawodowego, ukierunkowane na niedobory kwalifikacji, finansowane w ramach takich inicjatyw jak „Springboard” i „Momentum”
                  12
               .

               Dotację szkoleniową z EFG mogą uzyskać także osoby z grupy docelowej, które chcą skorzystać z programów na poziomie wyższym, oferowanych przez podmioty prywatne, w przypadku gdy nie są one dostępne za pośrednictwem systemu finansowanego ze środków publicznych lub gdy mają one wysoce specjalistyczny charakter. Treść programu kształcenia i szkolenia zatwierdza QQI.

               Przedsiębiorstwo PWAI wprowadziło program naukowy dla pracowników (ang. Employee Scholar Programme). Mogą z niego skorzystać osoby zwalniane, które rozpoczynają lub kontynuują studia wyższe z możliwością uzyskania tytułu na poziomie ordinary przez 12 miesięcy od zakończenia zatrudnienia. Ta działalność dodatkowa nie jest obowiązkowa i nie jest finansowana z EFG.

               –Dodatki ograniczone w czasie

               Aby ułatwić korzystanie z poradnictwa, szkoleń i kształcenia, wsparcie z EFG na pokrycie kosztów kursów (CEC) zapewni pokrycie pewnej części niektórych dodatkowych kosztów, które są z nimi związane. Program CEC, zarządzany przez jednostkę koordynacyjną EFG, pokrywa część kosztów związanych z mobilnością, utrzymaniem, materiałami szkoleniowymi, wyposażeniem, opieką nad dziećmi itp., z zastrzeżeniem pewnych limitów finansowych.

               Inne środki wsparcia ograniczone w czasie mogą obejmować dodatki na kształcenie, szkolenie, zatrudnienie i aktywizację.

               40.Opisane proponowane działania stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

               41.Irlandia dostarczyła wymaganych informacji na temat działań, do których przedmiotowe przedsiębiorstwo jest zobowiązane na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych. Potwierdziła także, że wkład finansowy z EFG tych działań nie zastąpi.

               Szacowany budżet

               42.Szacowane łączne koszty wynoszą 737 156 EUR i obejmują wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 707 670 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 29 486 EUR.

               43.Łączna kwota wnioskowanego wkładu finansowego ze środków EFG wynosi 442 293 EUR (60 % całkowitych kosztów).

                        Działania

                        Szacowana liczba uczestników

                        Szacowany koszt na uczestnika
                        (w EUR)

                        Szacowane łączne koszty

                        (w EUR)

                        Zindywidualizowane usługi (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Poradnictwo i planowanie kariery zawodowej

                        190

                        450

                        85 500

                        Dotacja szkoleniowa z EFG

                        122

                        1 800

                        219 600

                        Programy szkolenia i dalszego kształcenia

                        44

                        2 500

                        110 000

                        Programy w zakresie szkolnictwa wyższego

                        15

                        5 800

                        87 000

                        Wsparcie na zakładanie przedsiębiorstw i samozatrudnienie

                        6

                        5 000

                        30 000

                        Ogółem a):

                        Udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        532 100

                        (75,19 %)

                        Dodatki i zachęty (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Dodatki ograniczone w czasie

                        181

                        970

                        175 570

                        Ogółem b):

                        Udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        175 570

                        (24,81 %)

                         Działania na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG

                        1. Działania przygotowawcze

                        –

                        2. Zarządzanie

                        –

                        8 000

                        3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji

                        –

                        1 486

                        4. Kontrola i sprawozdawczość

                        –

                        20 000

                        Ogółem c):

                        Udział procentowy w kosztach łącznych:

                        –

                        29 486

                        (4,00 %)

                        Łączne koszty (a + b + c):

                        –

                        737 156

                        Wkład z EFG (60 % kosztów całkowitych)

                        –

                        442 293

               44.Koszty działań przedstawionych w powyższej tabeli jako działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG nie przekraczają 35 % łącznych kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług. Irlandia potwierdziła, że działania te są uzależnione od czynnego zaangażowania się objętych pomocą beneficjentów w poszukiwanie pracy lub szkolenia.

               Okres kwalifikowalności wydatków

               45.Irlandia rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą w dniu 22 maja 2014 r. Wydatki na te działania będą się zatem kwalifikowały do objęcia finansowaniem z EFG od dnia 22 maja 2014 r. do dnia 19 czerwca 2017 r., z wyjątkiem wydatków na szkolnictwo wyższe, które będą się kwalifikować do objęcia finansowaniem do dnia 19 grudnia 2017 r.

               46.Irlandia zaczęła ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 10 października 2013 r. Wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości będą zatem kwalifikować się do objęcia finansowaniem z EFG od dnia 10 października 2013 r. do dnia 19 grudnia 2017 r.

               Komplementarność wobec działań finansowanych z funduszy krajowych lub unijnych

               47.Źródłem krajowego finansowania zaliczkowego jest irlandzki skarb państwa, który będzie także współfinansował program. Wydatki finansowane będą z krajowego funduszu szkoleniowego i z zatwierdzonych pozycji budżetu Ministerstwa Edukacji i Umiejętności oraz innych właściwych instytucji rządowych.

               48.Irlandia potwierdziła, że opisane powyżej środki, na które przeznaczony jest wkład finansowy z EFG, nie będą jednocześnie wspierane finansowo z innych instrumentów finansowych Unii.

               Procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub też z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi

               49.Irlandia poinformowała, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług opracowano w drodze konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą oraz ich przedstawicielami i związkami zawodowymi.

               50.Po otrzymaniu powiadomienia od Ministerstwa Pracy, Przedsiębiorczości i Innowacji o zbliżających się zwolnieniach grupowych w październiku 2013 r. instytucja zarządzająca EFG, działając wspólnie z Urzędem ds. Rozwoju Przemysłu, skontaktowała się z zarządem spółki i związkami zawodowymi SIPTU
                  13
               , TEEU i Unite the Union, aby omówić i określić ewentualne potrzeby zwolnionych pracowników.

               51.W kwietniu 2014 r. przekazano instytucji zarządzającej EFG ankietę przeprowadzoną przez PWAI na temat preferencji szkoleniowych pracowników, która wykazała szerokie zainteresowanie szkoleniami technicznymi i związanymi z lotnictwem. Przez pozostałe miesiące 2014 r. utrzymywane były kontakty dwustronne między instytucją zarządzającą EFG a spółką i związkami zawodowymi.

               52.Dalsze kontakty z instytucją zarządzającą EFG zaowocowały spotkaniem w dniu 25 lutego 2015 r., czyli na miesiąc przed zwolnieniem największej grupy pracowników PWAI, z udziałem przedstawicieli instytucji zarządzającej EFG, jednostki koordynacyjnej EFG SOLAS, pracowników PWAI i związków zawodowych. Omówiono na nim możliwości zapewnienia zwalnianym pracownikom wsparcia z EFG. W marcu 2015 r. jednostka koordynacyjna EFG dokonała przeglądu kwalifikacji wszystkich pracowników pod kątem ich potrzeb związanych z potencjalną ponowną integracją na rynku pracy. Wyniki tych konsultacji pomogły w przygotowaniu proponowanych środków w ramach EFG ujętych we wniosku.

               53.W Irlandii zostanie stworzone forum konsultacyjne lub inne interaktywne narzędzie, które będzie uzupełniać prace jednostki koordynacyjnej EFG, tak aby zapewnić zwolnionym pracownikom i odpowiednim zainteresowanym stronom możliwość przedstawiania na bieżąco swoich opinii dotyczących skutecznej realizacji programu EFG.

               Systemy zarządzania i kontroli

               54.Irlandia poinformowała Komisję, że zarządzanie wkładem finansowym będzie leżeć w gestii wyznaczonych pracowników Departamentu Edukacji i Umiejętności, który wyznaczono do pełnienia funkcji instytucji zarządzającej EFG. Główną rolą instytucji zarządzającej EFG jest sprawdzenie, czy program spersonalizowanych usług i środków wparcia, współfinansowany z EFG, został prawidłowo zrealizowany oraz zadbanie o to, aby świadczone usługi były całkowicie poparte możliwą do zweryfikowania dokładną dokumentacją.

               55.Dodatkowe kontrole przeprowadza organ pośredniczący, aby przed złożeniem formalnej deklaracji dotyczącej łącznej kwoty wydatków kwalifikowalnych upewnić się, czy deklaracja ostatecznych wydatków składana przez publiczne podmioty będące beneficjentami w odniesieniu do wszystkich płatności jest prawidłowa i poparta jasną ścieżką audytu.

               56.Za ubieganie się o środki z EFG od instytucji zarządzającej i w większości przypadków za ich wypłaty odpowiadają publiczne podmioty będące beneficjentami. Są również odpowiedzialne za sprawdzenie, czy cel, zakres i skala finansowania są właściwe w odniesieniu do wniosku o wkład z EFG. Ponadto dopilnowują one, aby usługodawcy wprowadzili i należycie dokumentowali monitorowanie, odpowiednią ewidencję oraz wewnętrzne procedury kontrolne w odniesieniu do wszystkich wydatków oraz wniosków o płatność związanych z EFG.

               57.Za poświadczanie wydatków związanych z działaniami współfinansowanymi z EFG odpowiedzialna jest instytucja certyfikująca EFG. W ten sposób instytucja ta upewnia się, czy wszelkie wymogi w zakresie rzetelności, legalności, kwalifikowalności i prawidłowości wydatków są przestrzegane.

               58.Instytucja zarządzająca zleci niezależnej zewnętrznej firmie audytowej sporządzenie opinii pokontrolnej na temat tego, czy wydatki współfinansowane przez UE są legalne i prawidłowe, czy sprawozdania zawierające szczegółowe zestawienie wydatków w ramach programu daje prawdziwy i rzetelny ich obraz oraz czy istniejące systemy kontroli funkcjonują prawidłowo.

               Zobowiązania podjęte przez przedmiotowe państwo członkowskie

               59.Irlandia przedstawiła wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi:

               –w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji;

               –spełniono określone w przepisach krajowych i UE wymogi dotyczące zwolnień grupowych;

               –proponowane działania nie będą finansowane ze środków innych unijnych funduszy lub instrumentów finansowych oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania;

               –proponowane działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych;

               –wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa.

               WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek budżetowy

               60.Środki EFG nie przekraczają maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  14
               .

               61.Po przeanalizowaniu wniosku pod kątem warunków określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG i po uwzględnieniu liczby beneficjentów objętych wsparciem, proponowanych działań i szacowanych kosztów, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG na kwotę 442 293 EUR, która stanowi 60 % całkowitych kosztów proponowanych działań, tak by zapewnić wkład finansowy w odpowiedzi na złożony wniosek.

               62.Proponowana decyzja o uruchomieniu środków z EFG zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  15
               .

               Powiązane akty prawne

               63.Równocześnie z przedstawieniem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia środków z EFG Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia kwoty 442 293 EUR do odpowiedniej linii budżetowej.

               64.Równocześnie z przyjęciem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia środków z EFG Komisja przyjmie decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego, który wejdzie w życie w dniu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą proponowaną decyzję w sprawie uruchomienia środków z EFG.

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia środków z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji
                  (wniosek Irlandii – EGF/2015/006 IE/PWA International)

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  16
               , w szczególności jego art. 15 ust. 4,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  17
               , w szczególności jego pkt 13,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz udzielenie im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  18
               .

               (3)W dniu 19 czerwca 2015 r. Irlandia złożyła wniosek EGF/2015/006 IE/PWA International o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami w spółce PWA International Ltd. (PWAI) i u jednego dostawcy w Irlandii. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek spełnia wymogi art. 13 tego rozporządzenia dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 Irlandia zdecydowała się na świadczenie zindywidualizowanych usług współfinansowanych przez EFG także na rzecz 108 młodych osób niepracujących, niekształcących się ani nieszkolących się (młodzież NEET).

               (5)Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 wniosek Irlandii uznaje się za dopuszczalny, ponieważ zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową.

               (6)Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy w kwocie 442 293 EUR w odpowiedzi na wniosek złożony przez Irlandię.

               (7)W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 442 293 EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [the date of its adoption]*.

                  19Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (2)
                  W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

                     (3)
                  Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1.

                     (4)
                  Zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

                     (5)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).

                     (6)
                  Sprawozdanie Działu ds. Zasobów Ludzkich Lufthansa Technik dla Urzędu ds. Rozwoju Przemysłu w Irlandii z dnia 28 marca 2014 r.

                     (7)
                  EGF/2014/016 IE/Lufthansa Technik i EGF/2015/006 IE/PWA International.

                     (8)
                  EGF/2009/021 IE/SR Technics.

                     (9)

                     http://airo.maynoothuniversity.ie/external-content/census-2011-national-mapping-viewer

                  .

                     (10)
                  QQI (ang. Quality and Qualifications Ireland – agencja ds. jakości i kwalifikacji) -

                     www.qqi.ie

                     (11)
                  http://www.etbi.ie/etbs/directory-of-etbs/

                     (12)

                     www.springboardcourses.ie

                  ;

                     www.momentumskills.ie

                  .

                     (13)
                  Services Industrial Public and Technical Union, Technical Engineering and Electrical Union.

                     (14)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (15)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (16)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (17)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (18)
                  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (19)
                   Date to be inserted by the Parliament before the publication in OJ.


Ważna informacja prawna

|

52007PC0771

Wniosek decyzja Rady upoważniająca Republikę Federalną Niemiec oraz Rzeczpospolitą Polską do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 5 dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Jedynie teksty w językach niemieckim i polskim są autentyczne)  /* COM/2007/0771 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 5.12.2007KOM(2007) 771 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYupoważniająca Republikę Federalną Niemiec oraz Rzeczpospolitą Polską do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 5 dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej(Jedynie teksty w językach niemieckim i polskim są autentyczne)(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku Zgodnie z art. 395 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (zwanej dalej „dyrektywą w sprawie VAT”), Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde z państw członkowskich do stosowania szczególnych środków dotyczących odstępstwa od przepisów tej dyrektywy w celu uproszczenia procedury poboru podatku od wartości dodanej (VAT) lub w celu zapobieżenia niektórym formom uchylania się od zobowiązań podatkowych, lub unikania takich zobowiązań. Pismami z maja i lipca 2007 r., zarejestrowanymi przez Sekretariat Generalny Komisji w dniach 22 października i 27 lipca 2007 r., Republika Federalna Niemiec i Rzeczpospolita Polska zwróciły się z wnioskami o upoważnienie do stosowania środków stanowiących odstępstwo od przepisów dyrektywy w sprawie VAT, w odniesieniu do budowy i utrzymania mostów granicznych wchodzących w skład sieci kolejowych obu krajów. Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy w sprawie VAT, pismem z dnia 24 października 2007 r., Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wnioskach złożonych przez Republikę Federalną Niemiec i Rzeczpospolitą Polską. Pismem z dnia 25 października 2007 r. Komisja zawiadomiła Republikę Federalną Niemiec i Rzeczpospolitą Polską, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosków. |120 | Kontekst ogólny Republika Federalna Niemiec i Rzeczpospolita Polska, w celu ułatwienia ruchu kolejowego między tymi dwoma krajami, postanowiły zawrzeć umowę w sprawie budowy (a następnie utrzymania) dwóch mostów granicznych oraz w sprawie utrzymania jedenastu innych istniejących mostów granicznych na rzekach Odra (Oder) i Nysa Łużycka (Lausitzer Neiße). Umowa ta zawierałaby środki, które stanowią odstępstwo od dyrektywy w sprawie VAT w odniesieniu do zasady terytorialności. Zgodnie z umową Republika Federalna Niemiec albo Rzeczpospolita Polska stałyby się odpowiedzialne za budowę i utrzymanie pewnej liczby mostów. Umowa przewiduje, że miejsca budowy na mostach granicznych oraz same mosty, które są (częściowo) położone na terytorium jednego z krajów, uważa się za leżące na terytorium drugiego kraju, gdy kraj ten jest odpowiedzialny za ich budowę lub utrzymanie. Oznacza to, że do celów podatku VAT, w odniesieniu do dostawy towarów i świadczenia usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przeznaczonych do budowy lub utrzymania tych mostów granicznych, polska część mostu granicznego uznawana będzie za terytorium Niemiec, gdy Niemcy odpowiedzialne będą za budowę lub utrzymanie tego mostu i na odwrót. Na mocy umowy Republika Federalna Niemiec będzie odpowiedzialna za budowę i utrzymanie jednego nowego mostu oraz utrzymanie czterech istniejących mostów. Rzeczpospolita Polska będzie odpowiedzialna za budowę i utrzymanie jednego nowego mostu oraz utrzymanie siedmiu istniejących mostów. Zgodnie z obowiązującymi przepisami zawarta w dyrektywie w sprawie VAT zasada terytorialności stanowi, że dostawy towarów i świadczenie usług oraz wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów w Republice Federalnej Niemiec podlegają niemieckiemu podatkowi VAT. Podobnie dostawy towarów i świadczenie usług oraz wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów w Rzeczpospolitej Polskiej powinny podlegać polskiemu podatkowi VAT. Zastosowanie obowiązujących przepisów oznaczałoby konieczność określenia dokładnego miejsca transakcji podlegających opodatkowaniu, według terytorium, na którym przeprowadzono daną część prac. Republika Federalna Niemiec i Rzeczpospolita Polska uważają, że zastosowanie tych przepisów spowodowałoby znaczące komplikacje podatkowe dla przedsiębiorstw odpowiedzialnych za przedmiotowe prace. Uważają one zatem, że przepisy podatkowe uwzględnione w umowie są uzasadnione z uwagi na cel, jakim jest uproszczenie zobowiązań podatkowych przedsiębiorstw. Komisja zgadza się, że w powyższych przypadkach jednolite opodatkowanie prac w zakresie budowy i utrzymania stanowić będzie uproszczenie i sprawi, że zainteresowanym przedsiębiorstwom łatwiej będzie stosować przepisy VAT, niż miałoby to miejsce w przypadku zastosowania normalnych przepisów podatkowych. |130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek W przeszłości Rada upoważniła w kilku przypadkach państwa członkowskie do stosowania odstępstw od zasady terytorialności w odniesieniu do obszarów przygranicznych. |141 | Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach Nie dotyczy. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |219 | Nie dotyczy. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |230 | Ocena skutków Wniosek dotyczący decyzji ma na celu uproszczenie poboru podatków w odniesieniu do budowy i utrzymania mostów granicznych, a zatem jego potencjalny wpływ na gospodarkę jest pozytywny. W każdym przypadku wpływ ten będzie ograniczony ze względu na wąski zakres odstępstwa. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych działań Upoważnienie Niemiec i Polski do stosowania odstępstwa od zasady terytorialnego zakresu stosowania podatku VAT w odniesieniu do budowy i utrzymania mostów granicznych między dwoma krajami. |310 | Podstawa prawna Artykuł 395 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. |329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. W związku z tym zasada pomocniczości nie ma zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów. |331 | Decyzja dotyczy upoważnienia przyznanego państwom członkowskim w odpowiedzi na ich własny wniosek i nie stanowi jakiegokolwiek zobowiązania. |332 | Biorąc pod uwagę bardzo ograniczony zakres odstępstwa, środek specjalny jest proporcjonalny do wyznaczonego celu. |Wybór instrumentów |341 | Proponowane instrumenty: inne. |342 | Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: Zgodnie z art. 395 dyrektywy w sprawie VAT odstępstwo od wspólnych zasad dotyczących podatku VAT jest możliwe jedynie po uzyskaniu upoważnienia Rady, stanowiącej jednogłośnie na wniosek Komisji. Decyzja Rady jest jedynym właściwym instrumentem, ponieważ może być skierowana do poszczególnych państw członkowskich. |WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie ma wpływu na budżet Wspólnoty. |1.  WniosekDECYZJA RADYupoważniająca Republikę Federalną Niemiec oraz Rzeczpospolitą Polską do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 5 dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej(Jedynie teksty w językach niemieckim i polskim są autentyczne)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej[1], w szczególności jej art. 395 ust. 1,uwzględniając wniosek Komisji[2],a także mając na uwadze, co następuje:2.  Pismami zarejestrowanymi przez Sekretariat Generalny Komisji w dniach 22 października i 27 lipca 2007 r. Republika Federalna Niemiec i Rzeczpospolita Polska zwróciły się z wnioskami o upoważnienie do stosowania szczególnych środków podatkowych w odniesieniu do budowy i utrzymania niektórych mostów granicznych pomiędzy dwoma krajami.3.  Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE, pismem z dnia 24 października 2007 r., Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wnioskach złożonych przez Republikę Federalną Niemiec i Rzeczpospolitą Polską. Pismem z dnia 25 października 2007 r. Komisja zawiadomiła Republikę Federalną Niemiec i Rzeczpospolitą Polską, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosków.4.  Celem środka szczególnego jest, w przypadku dostaw towarów i świadczenia usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przeznaczonych do budowy i utrzymania mostów granicznych, uznanie, że mosty te, a w przypadku robót budowlanych miejsce budowy, znajdują się całkowicie na terytorium jednego z państw członkowskich zgodnie z zawartą między nimi umową w sprawie podziału zakresu odpowiedzialności za budowę i utrzymanie tych mostów granicznych.5.  W przypadku braku środka szczególnego konieczne byłoby ustalenie w odniesieniu do każdej dostawy towarów lub świadczonej usługi lub każdego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, czy miejscem opodatkowania jest Republika Federalna Niemiec czy też Rzeczpospolita Polska. Prace na moście granicznym przeprowadzone na terytorium Niemiec podlegałyby niemieckiemu podatkowi VAT, natomiast prace przeprowadzone na terytorium Polski podlegałyby polskiemu podatkowi VAT.6.  Celem niniejszego odstępstwa jest zatem uproszczenie procedury pobierania podatku od budowy i utrzymania przedmiotowych mostów.7.  Odstępstwo nie będzie miało negatywnego wpływu na środki własne Wspólnoty pochodzące z podatku od wartości dodanej,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ :Artykuł 1Upoważnia się Republikę Federalną Niemiec i Rzeczpospolitą Polską, na warunkach określonych w art. 2 i 3, do stosowania środków stanowiących odstępstwo od dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do budowy oraz późniejszego utrzymania jednego mostu granicznego na Odrze (Oder) i jednego mostu granicznego na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße), oraz utrzymania dwóch istniejących mostów granicznych na Odrze (Oder) i dziewięciu istniejących mostów granicznych na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße), które to mosty położone są częściowo na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, a częściowo na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Szczegóły dotyczące przedmiotowych mostów przedstawia załącznik do niniejszej decyzji.Artykuł 2W drodze odstępstwa od art. 5 dyrektywy 2006/112/WE, most graniczny, za którego budowę i utrzymanie odpowiada Republika Federalna Niemiec, oraz mosty graniczne, za których utrzymanie odpowiada wyłącznie Republika Federalna Niemiec, oraz, w stosownych przypadkach, miejsce budowy, jeżeli znajduje się ono na terytorium Polski, uważa się za część terytorium Niemiec do celów dostaw towarów i świadczenia usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przeznaczonych do budowy lub utrzymania tych mostów.Artykuł 3W drodze odstępstwa od art. 5 dyrektywy 2006/112/WE, most graniczny, za którego budowę i utrzymanie odpowiada Rzeczpospolita Polska, oraz mosty graniczne, za których utrzymanie odpowiada wyłącznie Rzeczpospolita Polska, oraz, w stosownych przypadkach, miejsce budowy, jeżeli znajduje się ono na terytorium Niemiec, uważa się za część terytorium Polski do celów dostaw towarów i świadczenia usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przeznaczonych do budowy lub utrzymania tych mostów.Artykuł 4Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec oraz do Rzeczpospolitej Polskiej.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKMosty, o których mowa w art. 1:1. Republika Federalna Niemiec jest odpowiedzialna za budowę poniższego mostu granicznego:(a) most graniczny na Odrze (Oder) między miejscowościami Frankfurt (n. Odrą) i Kunowice w punkcie 580,640.2. Rzeczpospolita Polska jest odpowiedzialna za budowę poniższego mostu granicznego:(a) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Horka i Węgliniec w punkcie 130,470.3. Republika Federalna Niemiec jest odpowiedzialna za utrzymanie następujących mostów granicznych:(a) most graniczny na Odrze (Oder) między miejscowościami Neurüdnitz i Siekierki w punkcie 653,903;(b) most graniczny na Odrze (Oder) między miejscowościami Küstrin Kietz i Kostrzyn n. Odrą w punkcie 615,102;(c) most graniczny na Odrze (Oder) między miejscowościami Frankfurt (n. Odrą) i Kunowice w punkcie 580,640;(d) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Hagenwerder i Ręczyn w punkcie 169,611;(e) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Hirschfelde i Trzciniec Zgorzelecki w punkcie 186,281.4. Rzeczpospolita Polska jest odpowiedzialna za utrzymanie następujących mostów granicznych:(a) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Guben i Gubin w punkcie 13,375;(b) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Guben i Gubinek w punkcie 17,625;(c) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Forst i Tuplice w punkcie 51,935;(d) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Bad Muskau i Łęknica w punkcie 80,530;(e) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Horka i Węgliniec w punkcie 130,470;(f) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Görlitz i Zgorzelec w punkcie 153,885;(g) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Krzewina Zgorzelecka i Trzciniec Zgorzelecki w punkcie 184,220;(h) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Krzewina Zgorzelecka i Trzciniec Zgorzelecki w punkcie 184,780.[1] Dz.U. L 347 z 11.12.2006, str. 1. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2006/138/WE (Dz.U. L 384 z 29.12.2006, str. 92).[2] Dz.U. C […] z […], str. […].


Ważna informacja prawna

|

52007PC0650

Wniosek decyzja ramowa Rady zmieniająca decyzję ramową 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu {SEK(2007) 1424} {SEK(2007) 1425}  /* COM/2007/0650 końcowy - CNS 2007/0236 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 6.11.2007KOM(2007) 650 wersja ostateczna2007/0236 (CNS)WniosekDECYZJA RAMOWA RADYzmieniająca decyzję ramową 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu(przedstawiona przez Komisję) {SEK(2007) 1424}{SEK(2007) 1425}UZASADNIENIE1. Kontekst wniosku110-  Podstawa i cele wnioskuTerroryzm stanowi jedno z najpoważniejszych zagrożeń dla demokracji, dla swobody korzystania z praw człowieka oraz rozwoju społeczno-gospodarczego.Jednym z celów, które Unia Europejska wyznaczyła sobie w Traktacie o Unii Europejskiej, jest zapewnienie obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. W kontekście walki z terroryzmem, zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia tego celu ma kwestia dysponowania przez państwa członkowskie skutecznymi ustawami karnymi. Kluczowe znaczenie ma tutaj również podjęcie środków na rzecz poprawy międzynarodowej współpracy w tej dziedzinie.Współczesne technologie informacyjne i komunikacyjne znacząco przyczyniają się do rozprzestrzeniania się zagrożenia terrorystycznego. Dotyczy to w szczególności Internetu, taniego, szybkiego, łatwo dostępnego narzędzia o praktycznie globalnym zasięgu. Wszystkie powyższe zalety, wysoce cenione przez praworządnych obywateli posługujących się na co dzień Internetem, wykorzystują niestety również terroryści. Internet stanowi dla nich forum do szerzenia propagandy na rzecz mobilizacji i rekrutacji, jak również przekazywania instrukcji i wirtualnych podręczników przeznaczonych do szkolenia lub planowania ataków. Oba rodzaje materiałów przeznaczone są dla obecnych i potencjalnych popleczników.W ten sposób Internet jest jednym z głównych czynników napędzających proces radykalizacji i rekrutacji, służy również jako źródło informacji na temat środków i metod terrorystycznych, stanowiąc rodzaj „wirtualnego obozu szkoleniowego”. Upowszechnianie propagandy i specjalistycznej wiedzy terrorystycznej za pośrednictwem Internetu służy uzupełnieniu i udoskonaleniu tradycyjnych metod indoktrynacji i szkolenia, jak również przyczynia się do stworzenia wzmocnionej i szerszej platformy dla terrorystów i ich popleczników.Zapobieżenie temu narastającemu zagrożeniu należy do priorytetów politycznych. UE musi zwalczać współczesne formy terroryzmu i jego nowe modus operandi z taką samą determinacją i mocą, jakie zademonstrowała w walce z tradycyjnymi formami terroryzmu. Niniejszy wniosek aktualizuje decyzję ramową w sprawie zwalczania terroryzmu [Dz.U. L 164 z 22.6.2002, str. 3-7] oraz dostosowuje ją do konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi, poprzez rozszerzenie zawartego w decyzji ramowej zakresu przestępstw terrorystycznych o czyny polegające na publicznym nawoływaniu do popełniania przestępstw terrorystycznych, rekrutacji na potrzeby terroryzmu oraz szkolenia terrorystycznego.Przestępstwa te powinny zostać włączone także do zakresu stosowania decyzji ramowej w sprawie zwalczania terroryzmu głównie z następujących przyczyn:- daje to możliwość wykorzystania zalet bardziej zintegrowanych ram instytucjonalnych Unii Europejskiej (w szczególności: brak długotrwałych procedur związanych z podpisaniem i ratyfikacją, które obowiązują w przypadku konwencji Rady Europy, zastosowanie odpowiednich mechanizmów następczych, wspólna wykładnia za pośrednictwem Trybunału Sprawiedliwości);- decyzja ramowa przewiduje szczególne uregulowania prawne, w szczególności w odniesieniu do rodzaju i wysokości kar kryminalnych oraz obligatoryjnych przesłanek jurysdykcji, które będą obowiązywać także w przypadku nowo włączonych przestępstw;- decyzja ramowa należy do kluczowych instrumentów unijnej polityki zwalczania terroryzmu: dlatego wyraźne włączenie tych szczególnych czynności przygotowawczych wywiera wpływ także na mechanizmy współpracy Unii Europejskiej odwołujące się do decyzji ramowej.Wartość dodana związana z włączeniem do unijnej definicji terroryzmu czynów polegających na publicznym nawoływaniu do popełniania przestępstw terrorystycznych, rekrutacji na potrzeby terroryzmu oraz szkolenia terrorystycznego została bliżej opisana w ocenie skutków.Decyzja ramowa w sprawie zwalczania terroryzmu dotyczy również czynów mogących przyczynić się do aktów terrorystycznych w krajach trzecich. Odzwierciedla to zaangażowanie Komisji na rzecz zwalczania terroryzmu zarówno w skali globalnej, jak i Unii Europejskiej. W niniejszym wniosku zachowano to podejście, podkreślając znaczenie międzynarodowej współpracy w ramach istniejących organizacji i mechanizmów współdziałania.Funkcjonowanie Unii Europejskiej i jej państw członkowskich opiera się na poszanowaniu praw człowieka, podstawowych wolności, gwarancji godności osoby ludzkiej oraz ochrony tych praw, zarówno w przypadku jednostek, jak i instytucji.120-  Kontekst ogólnyUnia EuropejskaDecyzja ramowa w sprawie zwalczania terroryzmu przewiduje zbliżenie definicji przestępstw terrorystycznych we wszystkich państwach członkowskich oraz zapewnia, by osoby fizyczne i prawne, które popełniły takie przestępstwa lub ponoszą za nie odpowiedzialność podlegały karom odpowiadającym powadze tych przestępstw. Decyzja określa przypadki, w których państwa członkowskie obowiązane są przejąć jurysdykcję w odniesieniu do przestępstw terrorystycznych, by te ostatnie mogły być skutecznie ścigane, oraz przewiduje specjalne środki dotyczące ochrony ofiar przestępstw terrorystycznych i pomocy tym ofiarom ze względu na szczególny stopień ich narażenia.W pierwszym sprawozdaniu Komisji z oceny wdrażania decyzji ramowej w sprawie zwalczania terroryzmu [COM(2004)409 wersja ostateczna z dnia 8 czerwca 2004 r. oraz dokumencie roboczym służb Komisji SEC(2004)688 z dnia 8 czerwca 2004 r.] podsumowano dotychczasowe wdrażanie decyzji na szczeblu krajowym. Drugie sprawozdanie Komisji z oceny przyjęte w tym samym czasie co niniejszy wniosek aktualizuje ocenę w odniesieniu do państw członkowskich, które zostały już ocenione w poprzednim sprawozdaniu, oraz zawiera pełną ocenę od początku sposobu wdrażania decyzji przez państwa członkowskie oceniane po raz pierwszy. W obu sprawozdaniach opisano poziom harmonizacji osiągnięty w Unii po przyjęciu decyzji ramowej w sprawie zwalczania terroryzmu oraz zamieszczono użyteczne wskazówki interpretacyjne, jak również cenne zestawienie przepisów antyterrorystycznych obowiązujących w państwach członkowskich.W programie haskim Rada Europejska podkreśliła, że skuteczne zapobieganie terroryzmowi i zwalczanie tego zjawiska przy pełnym poszanowaniu praw podstawowych wymaga, by państwa członkowskie nie ograniczały swoich działań wyłącznie do zabiegów mających na celu zachowanie własnego bezpieczeństwa, lecz skoncentrowały się także na bezpieczeństwie Unii jako całości.Zgodnie z unijnym strategicznym planem działań w sprawie radykalizacji i rekrutacji, przyjętym przez Radę ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych na posiedzeniu w grudniu 2005 r., UE wzywa do podjęcia środków na rzecz zwalczania zjawiska wykorzystywania Internetu przez terrorystów. Podkreślono w nim również, że działaniom państw członkowskich muszą towarzyszyć działania na szczeblu UE.W konkluzjach z 15-16 czerwca 2006 r. Rada Europejska wyraźnie zwróciła się do Rady i Komisji o opracowanie środków mających zapobiec niewłaściwemu korzystaniu z Internetu - na potrzeby terrorystyczne, przy równoczesnym poszanowaniu podstawowych praw i zasad.Kontekst międzynarodowyKonwencja Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (Warszawa, 16 maja 2005 r.) nakłada na państwa będące stronami tej konwencji obowiązek zapewnienia, by czyny polegające na publicznym nawoływaniu do przestępstw terrorystycznych, rekrutacji na potrzeby terroryzmu oraz szkoleniu terrorystycznym, podlegały karze.Szczególnie istotne znaczenie mają tutaj także rezolucja 1624 Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (14 września 2005 r.) oraz globalna strategia antyterrorystyczna Organizacji Narodów Zjednoczonych (8 września 2006 r.). Należy również uwzględnić ustalenia szczytu G-8 (St. Petersburg, Federacja Rosyjska, 16 lipca 2006 r.) oraz decyzję nr 7/06 „Przeciwdziałanie wykorzystaniu Internetu do celów terrorystycznych” Rady Ministerialnej OBWE (5 grudnia 2006 r.).130-  Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosekArtykuł 4 decyzji ramowej w sprawie zwalczaniu terroryzmu stanowi, że podżeganie do przestępstw terrorystycznych lub pomocnictwo w takich przestępstwach powinno być karane przez państwa członkowskie. Artykuł 2 tego samego aktu nakłada na państwa członkowskie obowiązek pociągania do odpowiedzialności karnej osób kierujących działalnością grup terrorystycznych lub uczestniczących w ich działalności. Jednakże przepisy te nie obejmują wyraźnie czynów polegających na szerzeniu terrorystycznej propagandy i wiedzy specjalistycznej, w szczególności za pośrednictwem Internetu.Artykuły 5-7 konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi zobowiązują państwa będące stronami tej konwencji do zapewnienia, by popełniane w sposób bezprawny i umyślny czyny polegające na publicznym nawoływaniu do popełniania przestępstw terrorystycznych, rekrutacja na potrzeby terroryzmu i szkolenie terrorystyczne podlegały karze . Ponadto w art. 9 państwa będące stronami konwencji zostały zobowiązane do określenia przestępstw o charakterze pochodnym w stosunku do przestępstw, o których mowa w art. 5-7.140-  Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami UniiWniosek jest zgodny z unijnym strategicznym planem działania w sprawie radykalizacji i rekrutacji oraz stanowi aktualizację i uzupełnienie unijnych ram prawnych w zakresie przeciwdziałania terroryzmowi, jak również jest zgodny z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej [Dz.U. C 364 z 18.12.2000, str. 1].Środkom służącym zwalczaniu terroryzmu musi towarzyszyć ochrona praw człowieka i podstawowych wolności. Niniejszy wniosek dotyczy zachowań, które znajdują się na pograniczu legalnego korzystania ze swobód, takich jak wolność wyrażania opinii, swoboda zrzeszania się lub wolność religijna, i zachowań noszących cechy przestępstwa. W związku z tym wniosek został opracowany ze starannym uwzględnieniem takich praw człowieka i podstawowych wolności. W szczególności ograniczenia w zakresie wolności wyrażania opinii związane z nowym rodzajem przestępstwa polegającego na publicznym nawoływaniu do popełniania przestępstw terrorystycznych są zgodne z art. 10 Europejskiej konwencji praw człowieka i podstawowych wolności.2. Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków-  Konsultacje z zainteresowanymi stronami211Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentówW 2006 r. Komisja rozesłała trzy różne kwestionariusze: w dniu 26 czerwca kwestionariusz skierowany do państw członkowskich; w dniu 20 listopada kwestionariusz skierowany do przedstawicieli mediów, właściwego sektora i społeczeństwa obywatelskiego, krajowych, europejskich i międzynarodowych organizacji pozarządowych zajmujących się kwestiami związanymi z ochroną praw człowieka, organizacji zrzeszających przedstawicieli zawodów prawniczych oraz organizacji zrzeszających wydawców, nadawców i dziennikarzy, dostawców usług internetowych, spółek telekomunikacyjnych oraz innych właściwych branż; i wreszcie, w dniu 11 grudnia, kwestionariusz dla Europolu, Cepolu i Eurojustu. Oprócz tego przeprowadzono rozmowy i spotkania z przedstawicielami europejskich mediów i dostawców usług internetowych. Wreszcie, w dniu 20 marca 2007 r. zorganizowano konferencję mającą stanowić wspólne forum dla przedstawicieli państw członkowskich, Europolu, Eurojustu i Cepolu zebranych w celu przedstawienia wyników kwestionariuszy i omówienia potencjalnych rozwiązań w zakresie walki z wykorzystywaniem Internetu do celów terrorystycznych.212Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnieniaOdpowiedzi na powyższe trzy kwestionariusze zostały podsumowane w załącznikach I, II i III oceny skutków dołączonej do niniejszego wniosku.Przebieg konferencji zorganizowanej w dniu 20 marca 2007 r. potwierdził, że koncepcja zmiany decyzji ramowej w sprawie zwalczania terroryzmu celem włączenia do jej zakresu stosowania nowych przestępstw polegających na publicznym nawoływaniu do popełniania przestępstw terrorystycznych, rekrutacji na potrzeby terroryzmu oraz szkoleniu terrorystycznym, także za pośrednictwem Internetu, cieszy się dostatecznym poparciem, pod warunkiem, że kryminalizacja nie przekroczy granicy kompromisu osiągniętego w konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi.W niniejszym wniosku przyjęto zasadę wyważenia interesów, uwzględniając odpowiedzi na trzy kwestionariusze oraz opinie wyrażone w procesie konsultacji i opierając się na wynikach dołączonej oceny skutków. W szczególności wniosek przewiduje przestępstwa równoległe do tych wprowadzonych w konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi. Tym samym przewiduje on odpowiednie środki prawne w celu przeciwdziałania zjawisku publicznego nawoływania do popełniania przestępstw terrorystycznych, rekrutacji na potrzeby terroryzmu oraz szkolenia terrorystycznego, także w tych przypadkach, gdy przestępstwa te popełniane są za pośrednictwem Internetu. Wniosek jest w pełni zgodny z prawami człowieka i nie zmienia zasad odpowiedzialności usługodawców ustanowionych na podstawie dyrektywy o handlu elektronicznym.-  Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej229Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.230-  Ocena skutków1. Brak zmiany polityki (można mieć wątpliwości, czy oznacza to utrzymanie status quo, ze względu na przyjęcie konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi).2. Zakazanie dostawcom usług internetowych zezwalania na dostęp do materiałów służących publicznemu nawoływaniu do popełniania przestępstw terrorystycznych, rekrutacji na potrzeby terroryzmu lub szkoleń terrorystycznych.3. Zwiększenie potencjału i specjalistycznej wiedzy organów ścigania w celu przeciwdziałania wykorzystaniu Internetu do celów terrorystycznych (poprzez odpowiednie szkolenia, wsparcie ekspertów oraz skuteczne wyposażenie, ewentualnie finansowane przez Komisję).4. Wezwanie państw członkowskich do podpisania lub ratyfikacji konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (poprzez oświadczenie polityczne).5. Rewizja decyzji ramowej w sprawie zwalczania terroryzmu w celu wprowadzenia przestępstw równoległych do tych przewidzianych w konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi oraz penalizacja publicznego nawoływania do popełniania przestępstw terrorystycznych, rekrutacji i szkoleń na potrzeby terroryzmu, także jeśli czyny te realizowane są za pośrednictwem Internetu.Po dokładnym zbadaniu wpływu każdego wariantu na kwestie bezpieczeństwa, gospodarki i praw człowieka, jak również porównaniu ich zalet i wad, opcją pozwalającą najbardziej skutecznie przeciwdziałać wykorzystywaniu Internetu przez terrorystów, przy równoczesnym pełnym poszanowaniu praw człowieka, wydaje się połączenie wariantów 5 i 3.231Komisja przeprowadziła ocenę skutków ujętą w programie prac, dostępnym na stronie: www.europa.eu.int.3. Aspekty prawne wniosku305-  Krótki opis proponowanych działańProponowana zmiana decyzji ramowej Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie zwalczania terroryzmu ma doprowadzić do harmonizacji krajowych przepisów dotyczących publicznego nawoływania do popełniania przestępstw terrorystycznych, rekrutacji na potrzeby terroryzmu i szkolenia terrorystycznego, tak aby czyny te podlegały karze - także jeśli zostały popełnione za pośrednictwem Internetu – na terytorium całej UE, oraz zapewnić, by obowiązujące przepisy dotyczące kar, odpowiedzialności osób prawnych, jurysdykcji i ścigania mające zastosowanie do przestępstw terrorystycznych miały zastosowanie także do takich form zachowania.310-  Podstawa prawnaArtykuły 29, 31 ust. 1 lit. e) i art. 34 ust. 2 lit. b) TUE.320-  Zasada pomocniczościZasada pomocniczości odnosi się do podejmowania działań przez Unię. .Cele wniosku nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie z następujących względówWspółczesny terroryzm ma zdecydowanie charakter globalny. Szerzenie, za pośrednictwem Internetu, propagandy służącej mobilizacji i rekrutacji, jak również rozpowszechnianie instrukcji i wirtualnych podręczników przeznaczonych do szkolenia lub planowania ataków naturalnie nadaje tej działalności wymiar międzynarodowy i transgraniczny. Skoro zagrożenie ma charakter międzynarodowy, także środki podejmowane w odpowiedzi na nie, musza mieć, przynajmniej częściowo, taki charakter.Realizacja celów unijnej polityki, zarówno w dziedzinie zwalczania terroryzmu jak i cyberprzestępczości, wymaga koordynacji wysiłków państw członkowskich, jak również współpracy na szczeblu międzynarodowym. Odmienne traktowanie w systemach prawnych poszczególnych państw członkowskich utrudnia niezbędną koordynację wysiłków na szczeblu UE oraz współpracę na szczeblu międzynarodowym.Działanie Unii zapewni lepsze osiągnięcie celów wniosku z następujących względów.Zachodzi wyraźna potrzeba rozszerzenia zakresu obecnie realizowanych uzupełniających wysiłków na szczeblu krajowym i unijnym na rzecz walki z terroryzmem na nowe modus operandi terrorystów. Poszerzenie obecnie obowiązującej wspólnej definicji terroryzmu sprawi, że terroryści nie będą mogli korzystać z luk prawnych i rozbieżności w krajowych ustawodawstwach. Działania operacyjne organów ścigania skierowane przeciwko transgranicznej działalności przestępczej staną się znacznie łatwiejsze. Wspólne podstawowe reguły obowiązujące we wszystkich państwach członkowskich ułatwią także współpracę na szczeblu międzynarodowym, wzmacniając pozycję UE na arenie międzynarodowej.Intensywniejsza współpraca organów ścigania na szczeblu UE i międzynarodowym umożliwi bardziej skuteczne dochodzenie i ściganie przestępstw, co z kolei przełoży się na wyższy poziom bezpieczeństwa.Wniosek jest więc zgodny z zasadą pomocniczości.-  Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względówNiniejszy wniosek nie wykracza poza zakres niezbędny do zapewnienia wartości dodanej na szczeblu UE. Jako decyzja ramowa, wiąże państwa członkowskie w odniesieniu do rezultatów, które mają zostać osiągnięte, ale pozostawia organom krajowym swobodę wyboru formy i metod wdrożenia.Przepisy dyrektywy w sprawie handlu elektronicznego oraz dyrektywy w sprawie zatrzymywania danych nie ulegają zmianie, zatem dostawcy ani operatorzy usług telekomunikacyjnych nie są poddawani żadnym nowym obowiązkom. Wniosek nie nakłada na przedstawicieli sektora obciążeń związanych z ustanowieniem nowych mechanizmów współpracy, lecz zwyczajnie przewiduje intensywniejsze wykorzystanie mechanizmów już dostępnych na mocy dyrektywy o handlu elektronicznym i dyrektywy o zatrzymywaniu danych. Pośrednie koszty wynikające z niniejszego wniosku ograniczają się do wydatków na prowadzenie dodatkowych czynności dochodzeniowych związanych z nowymi rodzajami przestępstw. Biorąc pod uwagę liczbę dochodzeń w sprawie przestępstw terrorystycznych prowadzonych każdego roku w UE, nie wydaje się, by były to koszty znaczne.-  Wybór instrumentów341Proponowane instrumenty: decyzja ramowa oparta na art. 34 ust. 2 lit. b) TUE. Ponieważ wniosek służy zbliżeniu ustawodawstw państw członkowskich, inne instrumenty byłyby niewłaściwe.4. Wpływ na budżet409Wniosek nie ma wpływu na budżet Wspólnoty.E-140582007/0236 (CNS)WniosekDECYZJA RAMOWA RADYzmieniająca decyzję ramową 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmuRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29 i art. 31 ust. 1 lit. e) oraz art. 34 ust. 2 lit. b),uwzględniając wniosek Komisji[1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Terroryzm należy do zjawisk stanowiących najpoważniejsze pogwałcenie uniwersalnych wartości, na których opiera się Unia Europejska, takich jak godność ludzka, wolność, równość i solidarność oraz poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności. Jest to również jeden z najpoważniejszych zamachów na zasady demokracji i państwa prawnego, wspólne państwom członkowskim i stanowiące fundament Unii Europejskiej.(2) Decyzja ramowa Rady 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu stanowi podstawę polityki antyterrorystycznej Unii Europejskiej. Zapewnienie wspólnych ram prawnych dla wszystkich państw członkowskich, a w szczególności zharmonizowanej definicji przestępstw terrorystycznych, umożliwia rozwinięcie i rozszerzenie polityki antyterrorystycznej Unii Europejskiej, przy poszanowaniu praw podstawowych i zasady państwa prawnego.(3) W ostatnich latach zagrożenie terrorystyczne narastało i szybko ewoluowało, a terroryści i ich poplecznicy zmienili metody działania, w tym poprzez rezygnację z działalności w zorganizowanych, hierarchicznych grupach na rzecz luźno powiązanych, na wpół niezależnych komórek. Komórki te stanowią element międzynarodowych sieci i w coraz szerszym stopniu korzystają z nowych technologii, w szczególności z Internetu.(4) Internet ma inspirować i mobilizować lokalne sieci terrorystyczne i poszczególnych terrorystów w Europie, służy również jako źródło informacji na temat środków i metod terrorystycznych, stanowiąc zatem rodzaj „wirtualnego obozu szkoleniowego”. Kosztem bardzo nieznacznych wydatków i ryzyka doszło do istotnego nasilenia działalności polegającej na publicznym nawoływaniu do popełniania przestępstw terrorystycznych, rekrutacji na potrzeby terroryzmu oraz szkoleniu terrorystycznym.(5) W programie haskim podkreślono, że skuteczne zapobieganie terroryzmowi i zwalczanie tego zjawiska przy pełnym poszanowaniu praw podstawowych wymaga, by państwa członkowskie nie ograniczały swoich działań wyłącznie do zabiegów mających na celu zachowanie własnego bezpieczeństwa, lecz skoncentrowały się także na bezpieczeństwie Unii jako całości.(6) W planie działania w zakresie wdrażania programu haskiego przypomniano, że terroryzm wymaga podjęcia działań w skali globalnej oraz że nie można zignorować oczekiwań obywateli wobec Unii, która z kolei nie może poniechać stosownych działań. Wspomniano w nim również, że uwagę należy skupić na różnych aspektach zapobiegania, gotowości i reagowania w celu dalszego podwyższenia, lub w odpowiednich przypadkach, uzupełnienia potencjału państw członkowskich w zakresie zwalczania terroryzmu, ze szczególnym uwzględnieniem rekrutacji, finansowania, analizy ryzyka, ochrony krytycznej infrastruktury i zarządzania skutkami.(7) Niniejszy wniosek przewiduje kryminalizację przestępstw związanych z terroryzmem, w ramach realizacji szerszego celu politycznego, jakim jest zapobieganie terroryzmowi, poprzez ograniczenie rozpowszechniania materiałów, które mogą zachęcać osoby do podejmowania ataków terrorystycznych.(8) W rezolucji 1624 (2005) Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych wezwała państwa by, w realizacji zobowiązań spoczywających na nich na nich na mocy prawa międzynarodowego, podjęły niezbędne i właściwe środki na rzecz ustanowienia prawnego zakazu nawoływania do popełniania przestępstw terrorystycznych oraz do przeciwdziałania takim czynom. W sprawozdaniu Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych „Jednocząc się przeciw terroryzmowi: zalecenia dotyczące globalnej strategii antyterrorystycznej” z dnia 27 kwietnia 2006 r. uznano, że powyższa rezolucja stanowi podstawę kryminalizacji czynów polegających na nawoływaniu do aktów terrorystycznych i rekrutacji, w tym popełnianych za pośrednictwem Internetu. W Globalnej strategii antyterrorystycznej Organizacji Narodów Zjednoczonych (8 września 2006 r.) wspomniano, że państwa członkowskie ONZ zobowiązują się zbadać metody i środki koordynacji wysiłków na szczeblu międzynarodowym i regionalnym celem zwalczania wszelkich form i przejawów terroryzmu w internecie.(9) W konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi państwa będące stronami tej konwencji zostały zobowiązane do kryminalizacji czynów polegających na publicznym nawoływaniu do popełniania przestępstw terrorystycznych oraz rekrutacji i szkoleń na potrzeby terroryzmu, jeżeli mają one charakter bezprawny i umyślny.(10) Należy dokonać dalszego zbliżenia definicji przestępstw terrorystycznych, w tym przestępstw związanych z działalnością terrorystyczną, we wszystkich państwach członkowskich, tak by obejmowała ona publiczne nawoływanie do popełniania przestępstw terrorystycznych, rekrutację na potrzeby terroryzmu oraz szkolenie terrorystyczne, jeżeli czyny te zostały popełnione umyślnie.(11) Należy przewidzieć kary i sankcje dla osób fizycznych i prawnych, które popełniły lub ponoszą odpowiedzialność za publiczne nawoływanie do popełniania przestępstw terrorystycznych, rekrutację na potrzeby terroryzmu oraz szkolenie terrorystyczne, jeżeli czyny te zostały popełnione umyślnie. Takie formy zachowania powinny w jednakowym stopniu podlegać karze we wszystkich państwach członkowskich, niezależnie od tego, czy zostały popełnione za pośrednictwem Internetu.(12) Należy ustanowić dodatkowe zasady ustalania jurysdykcji celem zapewnienia, by publiczne nawoływanie do popełniania przestępstw terrorystycznych, rekrutacja na potrzeby terroryzmu oraz szkolenie terrorystyczne mogły być skutecznie ścigane, jeśli mają na celu lub spowodowały popełnienie przestępstwa terrorystycznego podlegającego jurysdykcji państwa członkowskiego.(13) Uwzględniając, że cele proponowanych działań nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie w drodze jednostronnych działań, i dlatego, z uwagi na potrzebę ustanowienia ogólnoeuropejskich zharmonizowanych przepisów możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na szczeblu Unii, UE może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości. Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejsza decyzja ramowa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wyznaczonych celów.(14) Unia przestrzega zasad uznanych w art. 6 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz zasad, które znalazły wyraz w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności w jej rozdziałach II i VI. Żaden z przepisów niniejszej decyzji ramowej nie może być interpretowany jako zmierzający do zmniejszenia lub ograniczenia praw lub wolności, takich jak wolność wyrażania opinii, wolność zgromadzeń lub wolność zrzeszania się, prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, w tym prawo do poszanowania tajemnicy korespondencji.(15) Publiczne nawoływanie do popełniania przestępstw terrorystycznych, rekrutacja na potrzeby terroryzmu oraz szkolenie terrorystyczne należą do przestępstw, które mogą być popełnione wyłącznie umyślnie. W związku z tym żaden z przepisów niniejszej decyzji ramowej nie może być interpretowany jako zmierzający do zmniejszenia lub ograniczenia możliwości rozpowszechniania informacji do celów naukowych, akademickich lub sprawozdawczych. Wyrażanie radykalnych, polemicznych lub kontrowersyjnych poglądów w toku debaty publicznej dotyczącej drażliwych politycznych kwestii, w tym terroryzmu, wykracza poza zakres niniejszej decyzji ramowej, a w szczególności poza zakres definicji publicznego nawoływania do popełniania przestępstw terrorystycznych,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ RAMOWĄ:Artykuł 1W decyzji ramowej z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie zwalczania terroryzmu wprowadza się następujące zmiany:1. Artykuł 3 otrzymuje brzmienie:„ Artykuł 3 - Przestępstwa związane z działalnością terrorystyczną1.  Do celów niniejszej decyzji ramowej:2.  „publiczne nawoływanie do popełniania przestępstw terrorystycznych” oznacza rozpowszechnianie lub inną formę udostępniania publicznego przekazu, w celu zachęcenia do popełnienia jednego z czynów wyszczególnionych w art. 1 ust. 1 lit. a)-h), jeżeli takie postępowanie, niezależnie od tego czy stanowi ono bezpośrednie podżeganie do przestępstw terrorystycznych, powoduje zagrożenie popełnienia jednego lub większej liczby takich przestępstw.3.  „rekrutacja na potrzeby terroryzmu” oznacza werbunek innych osób na potrzeby popełnienia jednego z czynów wyszczególnionych w art. 1 ust. 1 lub w art. 2 ust. 2.4.  „szkolenie terrorystyczne” oznacza instruktaż w zakresie wytwarzania lub stosowania materiałów wybuchowych, broni palnej lub innych rodzajów uzbrojenia bądź szkodliwych lub niebezpiecznych substancji bądź innych szczególnych metod lub technik, na potrzeby popełnienia jednego z czynów wyszczególnionych w art. 1 ust. 1, będąc świadomym, że przekazywane umiejętności mają posłużyć do tych celów.5.  Każde państwo członkowskie podejmuje środki niezbędne w celu zapewnienia, by do przestępstw związanych z terroryzmem zaliczały się następujące czyny umyślne:6.  publiczne nawoływanie do popełniania przestępstw terrorystycznych.7.  rekrutacja na potrzeby terroryzmu.8.  szkolenie terrorystyczne.9.  kwalifikowana forma kradzieży, w celu popełnienia jednego z czynów wyszczególnionych w art. 1 ust. 1;10.  wymuszenie w celu popełnienia jednego z czynów wyszczególnionych w art. 1 ust. 1;11.  podrabianie dokumentów urzędowych w celu popełnienia jednego z czynów wyszczególnionych w art. 1 ust. 1 lit. a)-h) oraz w art. 2 ust. 2 lit. b).12.  Czyny określone w pkt 2 podlegają karze niezależnie od tego, czy przestępstwo terrorystyczne zostało faktycznie popełnione.2. W art. 4 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:„Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia, by usiłowanie popełnienia przestępstw określonych w art. 1 ust. 1 i art. 3, z zastrzeżeniem posiadania przewidzianego w art. 1 ust. 1 lit. f) oraz przestępstw, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. i) jak również art. 3 pkt 2 lit. a)-c), podlegało karze.”3. W art. 9 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:„1a. Każde państwo członkowskie przejmuje również jurysdykcję nad przestępstwami, o których mowa w art. 3 pkt 2 lit. a)-c), jeżeli dane przestępstwo miało na celu lub spowodowało popełnienie jednego z przestępstw, o których mowa w art. 1, i jeżeli takie przestępstwo podlega jurysdykcji państwa członkowskiego na podstawie dowolnej przesłanki określonej w ust. 1 lit. a)-e) niniejszego artykułu.”Artykuł 21 Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu wykonania niniejszej decyzji ramowej do dnia [31 grudnia 2008 r.].2 Do dnia [31 grudnia 2008 r.] państwa członkowskie przekazują do Sekretariatu Generalnego Rady oraz do Komisji tekst przepisów transponujących do ich prawa krajowego zobowiązania nałożone na nie na mocy niniejszej decyzji ramowej. Na podstawie sprawozdania sporządzonego w oparciu o te informacje oraz sprawozdania Komisji Rada ocenia, do dnia [31 grudnia 2009 r.], czy państwa członkowskie podjęły niezbędne środki w celu wykonania niniejszej decyzji ramowej.Artykuł 3Niniejsza decyzja ramowa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym.Sporządzono w Brukseli dniaW imieniu RadyPrzewodniczący [1] [...][2] [...]