Ważna informacja prawna

|

52007PC0848

Wniosek rozporządzenie (WE) nr …/… Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ogólnych zasad definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych (Wersja przeredagowana)  /* COM/2007/0848 końcowy - COD 2007/0287 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 20.12.2007KOM(2007) 848 wersja ostateczna2007/0287 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE (WE) NR …/… PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYw sprawie ogólnych zasad definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych (Wersja przeredagowana)(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIE1. W dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były ujednolicane nie później niż po 10 zmianach, i podkreśliła, że jest to wymaganie minimalne i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić jasność i zrozumiałość norm wspólnotowych.2. Komisja zainicjowała ujednolicenie rozporządzenia Rady (EWG) nr 1601/91 z dnia 10 czerwca 1991 r. ustanawiającego ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych[2]. Nowe rozporządzenie miało zastąpić włączone do niego akty[3].3. Tymczasem decyzja Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[4] została zmieniona decyzją 2006/512/WE, która wprowadziła procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą dla środków o zasięgu ogólnym mających na celu zmianę elementów innych niż istotne aktu podstawowego przyjętego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 251 traktatu, łącznie z usunięciem lub dodaniem takich elementów do aktu.4. Zgodnie ze wspólnym stanowiskiem Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji[5] w sprawie decyzji 2006/512/WE, aby ta nowa procedura była stosowana do już obowiązujących aktów przyjętych zgodnie z procedurą określoną w art. 251 traktatu, akty te muszą być dostosowane zgodnie z odpowiednimi procedurami.5. Należy zatem zastąpić ujednolicenie rozporządzenia (EWG) nr 1601/91 jego przeredagowaniem, aby uwzględnić zmiany konieczne dla dostosowania do procedury regulacyjnej z kontrolą.ê 1601/91 (dostosowany)2007/0287 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE (WE) NR …/… PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYÖ w sprawie ogólnych zasad Õ definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych(Tekst mający znaczenie dla EOG)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. Ö 37 Õ i Ö 95 Õ,uwzględniając wniosek Komisji[6],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[7],stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[8],a także mając na uwadze, co następuje:ò nowy1.  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91 z dnia 10 czerwca 1991 r. ustanawiające ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych[9] zostało kilkakrotnie znacząco zmienione[10]. Ponieważ mają być do niego wprowadzone kolejne zmiany, należy je przeredagować w celu zapewnienia jasności.ê 1601/91 motyw 1 (dostosowany)2.  Z uwagi na gospodarcze znaczenie Ö win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych, zwanych dalej «napojami aromatyzowanymi» Õ, konieczne Ö są Õ, w celu wspomożenia Ö dobrego Õ funkcjonowania rynku Ö wewnętrznego Õ, Ö wspólne przepisy Õ w tym zakresie Ö , w szczególności w odniesieniu do definicji oraz wymogów dotyczących opisu i prezentacji Õ.ê 1601/91 motyw 2 (dostosowany)3.  Aromatyzowane napoje stanowią Ö znaczący przedmiot Õ zbytu dla rolnictwa Wspólnoty. Ö Znaczenie to Õ jest w dużej mierze wynikiem dobrej opinii uzyskanej przez niektóre z tych napojów w całej Wspólnocie i na rynku światowym. Reputację tę można przypisać dobrej jakości danych napojów. Ö Dla jej utrzymania Õ należy, więc Ö zachować Õ określony standard ich jakości Odpowiednimi środkami utrzymania jakości jest zdefiniowanie omawianych napojów, z uwzględnieniem tradycyjnych metod produkcji, na których opiera się ich reputacja. Zdefiniowane w ten sposób nazwy powinny być, w celu zapobieżenia ich dewaluacji, stosowane tylko w odniesieniu do napojów takiej samej jakości jak napoje tradycyjne.ê 1601/91 motyw 34.  Zaleca się stworzenie odpowiednich ram prawnych dla napojów aromatyzowanych złożonych głównie z wina i moszczu, przy jednoczesnym zachowaniu możliwości rozwoju i innowacji kompozycji tych napojów. Cel ten może być łatwiej osiągnięty w wyniku utworzenia trzech kategorii napojów opartych na zawartości wina, mocy alkoholu oraz możliwości dodawania bądź niedodawania alkoholu.ê 1601/91 motyw 45.  Właściwe jest, aby wspólnotowe zasady zastrzegły dla pewnych terenów używanie przypisań geograficznych do tych terenów, pod warunkiem, że stadia produkcji, w trakcie których gotowy produkt uzyskuje swoje charakterystyczne i definitywne właściwości, odbywają się na danym obszarze geograficznym.ê 1601/91 motyw 5 (dostosowany)6.  Zwyczajowym środkiem informowania konsumenta jest umieszczanie niektórych informacji na etykietach. Etykietowanie napojów aromatyzowanych podlega ogólnym zasadom ustalonym w dyrektywie Ö 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Õ Rady z dnia Ö 20 marca 2000 Õ r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich Ö w zakresie Õ etykietowania, prezentacji i Ö reklamy Õ środków spożywczych[11]. Z uwagi na charakter omawianych napojów oraz dla pełniejszej informacji dla konsumenta należy przyjąć przepisy uzupełniające zasady ogólne.ê 1601/91 motyw 67.  W przeświadczeniu konsumenta reputacja pewnych aromatyzowanych napojów jest ściśle związana z ich tradycyjnym pochodzeniem. W celu zapewnienia odpowiedniego informowania konsumenta i uwzględnienia tych szczególnych przypadków, właściwe jest wprowadzenie przymusowego wskazywania pochodzenia napoju, w przypadkach, gdy nie pochodzi on z tradycyjnych regionów produkcji.ê 1601/91 motyw 78.  W celu zapewnienia właściwej informacji o składzie napoju należy przyjąć określone reguły etykietowania dotyczące rodzaju użytego alkoholu.ê 1601/91 motyw 8 (dostosowany)9.  Dyrektywa Rady Ö 98/83/WE Õ z dnia Ö 3 listopada 1998 Õ r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi[12] i dyrektywa Rady [80/777/EWG z dnia 15 lipca 1980 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych[13]], określają cechy charakterystyczne wody, która może być używana w środkach spożywczych. Należy je uwzględnić.ê 1601/91 motyw 9 (dostosowany)10.  Dyrektywa Rady 88/388/EWG z dnia 22 czerwca 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących aromatów przeznaczonych do użytku w środkach spożywczych i materiałów źródłowych służących do ich produkcji[14] podaje definicje różnych terminów, których należy używać w związku z aromatyzowaniem. W niniejszym rozporządzeniu stosuje się tę samą terminologię.ê 1601/91 motyw 1011.  Należy przyjąć szczegółowe przepisy dotyczące opisu i prezentacji przywożonych napojów aromatyzowanych z uwzględnieniem zobowiązań Wspólnoty w stosunkach z krajami trzecimi.ê 1601/91 motyw 1112.  W celu ochrony reputacji wspólnotowych napojów aromatyzowanych na rynku światowym, tymi samymi zasadami należy objąć wywożone napoje, o ile przepisy nie stanowią inaczej, uwzględniając tradycyjne zwyczaje i praktyki.ò nowy13.  Środki konieczne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/486/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[15].14.  W szczególności należy przyznać Komisji uprawnienie do dostosowania niniejszego rozporządzenia w celu dopuszczenia, w niektórych przypadkach i pod pewnymi warunkami, używania niektórych substancji i preparatów, przyjęcia konkretnych nazw, przyjęcia innych definicji od tych przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, ustalenia procesów odnoszących się do produktów przygotowywanych w celu uzyskania produktów końcowych, przyjęcia szczególnych przepisów regulujących używanie terminów dotyczących niektórych właściwości produktu i zasad regulujących etykietowanie napojów aromatyzowanych w zbiornikach nieprzeznaczonych dla konsumenta końcowego, oraz ustanowienia wyjątków dotyczących napojów aromatyzowanych przeznaczonych na wywóz. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, środki te powinny zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE,ê 1601/91 (dostosowany)PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Niniejsze rozporządzenie ustanawia ogólne zasady definiowania, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli Ö winopodobnych, zwanych dalej «napojami aromatyzowanymi» Õ.ê 1601/91Artykuł 21. Dla celów niniejszego rozporządzenia:a) Wino aromatyzowane oznacza napój:ê 2061/96 art. 1 pkt 1 ppkt (i) (dostosowany)(i) otrzymany z jednego lub kilku Ö wyrobów winiarskich Õ określonych w pkt. 5 oraz pkt. 12–18 załącznika I do rozporządzenia Ö Rady (WE) Õ nr Ö 1493/1999[16] Õ, łącznie z gatunkowymi winami produkowanymi w określonych regionach wymienionych w art. Ö 54 Õ ust. Ö 1 i Õ 2 Ö tego Õ rozporządzenia oraz z wyłączeniem wina stołowego Retsina, z możliwym dodatkiem moszczu winogronowego i/lub Ö częściowo sfermentowanego Õ moszczu winogronowego;ê 1601/91 (dostosowany)(ii) do którego dodano alkohol, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. d) Ö niniejszego rozporządzenia Õ;ê 1601/91(iii) do którego dodano następujące aromaty:ê 1601/91 (dostosowany)ð nowy-  naturalne substancje aromatyzujące i/lub naturalne preparaty aromatyzujące zdefiniowane w art. 1 ust. 2 lit. b) ppkt (i) oraz lit. c) dyrektywy 88/388/EWG. Bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych przepisów ust. 2 Ö niniejszego artykułu, Õ używanie substancji i preparatów Ö identycznych z naturalnymi substancjami i preparatami ,jak określono Õ w art. 1 ust. 2 lit. b) ppkt (ii) Ö tej Õ dyrektywy, może być w pewnych wypadkach i pod pewnymi warunkami dopuszczone ð przez Komisję ï zgodnie z procedurą w art.14,i/lubê 1601/91-  zioła aromatyczne i/lub przyprawy korzenne i/lub aromatyzujące środki spożywcze;ê 1601/91 (dostosowany)(iv) który z reguły został dosłodzony oraz, z wyjątkami podanymi w ust. 2 Ö niniejszego artykułu Õ, mógł być zabarwiony karmelem;ê 1601/91(v) który ma minimalną moc alkoholu 14,5 % obj. lub większą oraz maksymalną moc alkoholu poniżej 22 % obj. oraz minimalną całkowitą moc alkoholu 17,5 % obj. lub więcej. Jednakże w odniesieniu do produktów, które stosownie do ust. 5 niniejszego artykułu noszą opis «wytrawny» lub «bardzo wytrawny», minimalną całkowitą moc alkoholu według objętości ustala się odpowiednio na poziomie 16 % i 15 %.ê 2061/96 art. 1 pkt 1 ppkt (ii) (dostosowany)Wino i/lub świeży moszcz winogronowy z zatrzymaną fermentacją przez dodanie alkoholu, stosowane w przygotowaniu wina aromatyzowanego, muszą być obecne w produkcie końcowym w nie mniejszym udziale niż 75 %. Bez uszczerbku dla art. 5 Ö niniejszego rozporządzenia Õ minimalna naturalna moc objętościowa alkoholu wykorzystywanych produktów jest taka, jak określona w Ö załączniku V pkt C) 2) Õ rozporządzenia Ö (WE) Õ nr Ö 1493/1999 Õ.ê 1601/91Nazwa «wino aromatyzowane» może być zastąpione nazwą «aperitif winopochodny». Używanie nazwy «aperitif» w tym kontekście nie wpływa na jego używanie do definiowania produktów nie objętych zakresem niniejszego rozporządzenia.b) Aromatyzowany napój winopochodny oznacza napój:ê 2061/96 art. 1 pkt 2 (dostosowany)(i) otrzymany z jednego lub kilku win określonych w pkt. 11–13 oraz pkt. 15–18 załącznika I do rozporządzenia Ö (WE) Õ nr Ö 1493/1999 Õ, włączając wina gatunkowe produkowane w określonych regionach wymienionych w art. Ö 54 Õ ust. Ö 1 i Õ 2 Ö tego Õ rozporządzenia oraz z wyłączeniem win produkowanych z dodaniem alkoholu oraz wina stołowego Retsina, z możliwym dodatkiem moszczu winogronowego i/lub częściowo sfermentowanego moszczu winogronowego;ê 1601/91 (dostosowany)ð nowy(ii) do którego dodano następujące aromaty:-  naturalne substancje aromatyzujące i/lub naturalne preparaty aromatyzujące i/lub substancje i aromaty identyczne z naturalnymi zgodnie z definicją zawartą w art. 1 ust. 2 lit. b) ppkt (i) i (ii) oraz lit. c) dyrektywy 88/388/EWG. Użycie sztucznych substancji określonych w art. 1 ust. 2 lit. b) ppkt (iii) Ö tej Õ dyrektywy może, w pewnych wypadkach i pod pewnymi warunkami, być dopuszczone zgodnie ð przez Komisję ï z procedurą określoną w art. 13 ust. 3 niniejszego rozporządzenia,i/lub-  zioła aromatyczne i/lub przyprawy korzenne i/lub aromatyzujące środki spożywcze;(iii) który może być dosłodzony;(iv) do którego nie dodano alkoholu, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w definicji produktu podanej w niniejszym rozporządzeniu lub przyjętych ð przez Komisję ï zgodnie z procedurą określoną w art. 13 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;(v) który ma rzeczywistą moc alkoholu 7 % obj. lub więcej ale mniej niż 14,5 % obj.Wina używane w przygotowywaniu aromatyzowanych napojów winopochodnych muszą występować w gotowym produkcie w proporcji nie mniejszej niż 50 %. Bez uszczerbku dla przepisów art. 5 Ö niniejszego rozporządzenia Õ, minimalna naturalna moc alkoholu użytych produktów jest taka, jak podano w Ö załączniku V pkt C) 2) Õ rozporządzenia (EWG) nr Ö 1493/1999. Õc) Aromatyzowany koktajl winopodobny oznacza napój:(i) uzyskany z wina i/lub moszczu gronowego;(ii) do którego dodano następujące aromaty:-  naturalne substancje aromatyzujące i/lub naturalne preparaty aromatyzujące i/lub substancje lub preparaty identyczne z nimi, zgodnie z definicją w art. 1 ust. 2 lit. b) ppkt (i) i (ii) oraz lit. c) dyrektywy 88/388/EWG. Użycie sztucznych substancji określonych w art. 1 ust. 2 lit. b) ppkt (iii) Ö wymienionej Õ dyrektywy może, w pewnych wypadkach i pod pewnymi warunkami, być dopuszczone ð przez Komisję ï zgodnie z procedurą określoną w art. 13 ust. 3 niniejszego rozporządzenia,i/lub-  aromatyczne zioła i/lub przyprawy korzenne i/lub aromatyzujące środki spożywcze,(iii) który może być dosłodzony i zabarwiony;(iv) do którego nie dodano żadnego alkoholu;(v) który ma moc alkoholu poniżej 7 % obj.Wino i/lub moszcz gronowy użyte w przygotowywaniu aromatyzowanego koktajlu winopodobnego muszą występować w gotowym produkcie w proporcji nie mniejszej niż 50 %. Bez uszczerbku dla przepisów art. 5 Ö niniejszego rozporządzenia Õ, minimalna naturalna moc alkoholu według objętości użytych produktów jest taka, jak podano w Ö załączniku V pkt C) 2) Õ rozporządzenia Ö (WE) Õ nr Ö 1493/1999 Õ.ð Komisja ï może przyjąć konkretne nazwy zgodnie z procedurą, o której mowaw art. 13.Używanie nazwy «koktajl» w tym kontekście Ö nie wpływa na Õ jego stosowanie przy definiowaniu produktów nie objętych zakresem niniejszego rozporządzenia.ò nowyŚrodki określone w lit. a) akapit pierwszy ppkt iii) tiret pierwsze, w lit. b) akapit pierwszy ppkt ii) tiret pierwsze, w lit. b) akapit pierwszy ppkt iv), w lit. c) akapit pierwszy ppkt ii) tiret pierwsze oraz w lit. c) akapit trzeci, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, wskazaną w art. 13 ust. 4 niejszego rozporządzenia.ê 1601/912. Definicje różnych kategorii win aromatyzowanych, których nazwa może zastąpić określenie «wino aromatyzowane»:a) Wermut:wino aromatyzowane przygotowane na bazie wina określonego w ust. 1 lit. a), którego charakterystyczny aromat uzyskiwany jest poprzez użycie odpowiednich substancji, pochodzących w szczególności z gatunków Artemisia, które muszą być zawsze stosowane; napój ten może być dosładzany tylko przy pomocy karmelizowanego cukru, sacharozy, moszczu gronowego, rektyfikowanego zagęszczonego moszczu gronowego i zagęszczonego moszczu gronowego.b) Gorzkie wino aromatyzowane:wino aromatyzowane o charakterystycznym gorzkim aromacie. Po nazwie «gorzkie wino aromatyzowane» podaje się nazwę głównej substancji nadającej gorzki aromat, bez uszczerbku dla przepisów art. 8 ust. 3.Następujące nazwy lub ich synonimy funkcjonujące w innych urzędowych językach Wspólnoty można stosować w celu uzupełnienia lub zastąpienia omawianego opisu:-  «Wino chininowe» («Quinquina wine»), w którym głównym środkiem aromatyzującym jest naturalny aromat chininy,-  «Wino gorzkie» («Bitter vino»): wino, w którym głównym środkiem aromatyzującym jest korzeń goryczki żółtej i napój został zabarwiony dopuszczalnym żółtym i/lub czerwonym barwnikiem; używanie wyrazu «gorzkie», w tym kontekście, nie narusza jego używania w odniesieniu do innych produktów nieobjętych zakresem niniejszego rozporządzenia,-  «Americano»: wino, w którym smak jest wynikiem obecności naturalnych substancji uzyskanych z piołunu i korzeni goryczki i napój został zabarwiony dopuszczalnym barwnikiem żółtym i/lub czerwonym.c) Wino aromatyzowane jajeczne:wino aromatyzowane, do którego dodano żółtko jaj lub jego ekstrant i które zawiera cukier w przeliczeniu na cukier inwertowany powyżej 200 gramów i minimalną zawartość żółtka jaj wynoszącą przynajmniej 10 gramów na litr gotowego produktu.Nazwa «cremovo» może towarzyszyć nazwie «wino aromatyzowane jajeczne», w którym wino takie zawiera wino typu Marsala w proporcji nie mniejszej niż 80 %.Nazwa «cremovo zabaione» może towarzyszyć nazwie «wino aromatyzowane jajeczne», kiedy wino takie zawiera wino typu Marsala w proporcji nie mniejszej niż 80 % i zawiera żółtka jaj w ilości nie mniejszej niż 60 gramów na litr.ê Akt Przystapienia z 1994 r., art. 29 i załącznik I str. 127d) Väkevä viiniglögi/Starkvinsglögg:wino aromatyzowane, które zostało przygotowane z wina, o którym mowa w ust. 1 lit. a), o charakterystycznym smaku, który uzyskiwany jest poprzez stosowanie goździków i/lub cynamonu, które muszą zawsze być stosowane razem z innymi przyprawami; napój ten może być dosładzany zgodnie z art. 3 lit. a).ê 1601/91 (dostosowany)3. Definicje różnych kategorii aromatyzowanych napojów winopochodnych, których Ö nazwa może Õ zastąpić Ö określenie Õ «aromatyzowany napój winopochodny» w państwie członkowskim produkcji Ö lub może być stosowana Õ jako uzupełnienie określenia «aromatyzowany napój winopochodny» w innych państwach członkowskich.ê 3279/92 art. 1 pkt 1a) Sangria :napój uzyskiwany z wina:(i) aromatyzowany naturalnymi ekstraktami lub esencjami z owoców cytrusowych,(ii) który może zawierać sok z takich owoców,(iii) ewentualnie:-  z dodatkiem przypraw korzennych,-  słodzony,-  z dodatkiem CO2,(iv) i o zawartości alkoholu wynoszącej mniej niż 12 % objętości.ê 1601/91Napój ten może zawierać cząstki stałe pulpy owoców cytrusowych lub skórki, a jego kolor musi pochodzić od użytego surowca.Nazwie «Sangria» muszą towarzyszyć wyrazy «wyprodukowano w…», po których następuje nazwa państwa członkowskiego produkującego napój bądź mniejszego regionu, w którym produkuje się napój, z wyjątkiem przypadku, gdy jest on produkowany w Hiszpanii lub Portugalii.Nazwa «Sangria» może zastąpić opis «aromatyzowany napój winopochodny» tylko wówczas, gdy napój wyprodukowano w Hiszpanii lub Portugalii.b) Clarea :napój uzyskany z wina z zachowaniem takich samych warunków jak w lit. a).Nazwie «Clarea» muszą towarzyszyć wyrazy «wyprodukowano w…», po których następuje nazwa państwa członkowskiego produkującego napój bądź mniejszego regionu, z wyjątkiem przypadku, gdy napój wyprodukowano w Hiszpanii.Nazwa «Clarea» może zastąpić określenie «aromatyzowany napój winopochodny» tylko wówczas, gdy napój wyprodukowano w Hiszpanii.c) Zurra :ê 1601/91 (dostosowany)napój uzyskany poprzez dodanie brandy lub Ö okowity z wina gronowego Õ, określonych w rozporządzeniu Ö Rady Õ (EWG) nr 1576/89[17], do napojów zdefiniowanych w lit. a) i b), z możliwością dodania kawałków owocu. Rzeczywista moc alkoholu według objętości musi wynosić, co najmniej 9 % ale mniej niż 14 %;ê 1601/91d) Bitter soda :napój aromatyzowany uzyskany z wina gorzkiego, którego zawartość w gotowym produkcie nie może być mniejsza niż 50 % objętości, z dodanym CO2 lub wodą nasyconą dwutlenkiem węgla z możliwością użycia tych samych barwników co w «bitter vino». Rzeczywista moc alkoholu musi wynosić, co najmniej 8 % obj., ale mniej niż 10,5 %. Używanie wyrazów «gorzki», w tym kontekście pozostaje bez wpływu na jego używanie do definiowania produktów nieobjętych zakresem niniejszego rozporządzenia.ê 3279/92 art. 1 pkt 2e) Kalte Ente :aromatyzowany napój winopochodny uzyskiwany ze zmieszania wina, wina półmusującego lub wina półmusującego z dodatkiem CO2 z winem musującym lub winem musującym z dodatkiem CO2 i dodania naturalnych substancji cytrynowych lub ich ekstraktów. Gotowy produkt nie może zawierać mniej niż 25 % objętości wina musującego lub wina musującego z dodatkiem CO2.ê 1601/91è1 2061/96 art. 1 pkt 4 ppkt ii)f) Glühwein :è1 napój aromatyzowany, otrzymywany wyłącznie z czerwonego lub białego wina, przyprawiony głównie cynamonem i/lub goździkami; niezależnie od ilości wody wynikającej z zastosowania art. 3 lit. a), zakazane jest dodawanie wody. ç W przypadku, gdy do wytworzenia użyto wina białego, nazwa handlowa «Glühwein» musi być uzupełniona określeniem «białe wino».ê Akt Przystapienia z 1994 r., art. 29 i załącznik I str. 127 (dostosowany)è1 2061/96 art. 1 pkt 4 ppkt (iii)g) Viiniglögi/Vinglögg :è1 napój aromatyzowany, otrzymywany wyłącznie z czerwonego lub białego wina, przyprawiony głównie cynamonem i/lub goździkami. ç W przypadku, gdy został on wytworzony z wina białego Ö nazwa Õ handlowa Viiniglögi/Vinglögg musi być uzupełniona słowami «wino białe».ê 1601/91 (dostosowany)h) Maiwein :napój aromatyzowany uzyskany z wina z dodaniem roślin asperula odorata lub z dodatkiem wyciągu z nich w taki sposób, aby zapewnić dominujący smak asperula odorata.i) Maitrank :napój aromatyzowany uzyskany z białego wina wytrawnego, Ö w którym Õ rośliny asperula odorata Ö zostały poddane maceracji Õ lub Ö do którego dodano Õ wyciąg z nich, z dodatkiem pomarańczy i/lub innych owoców, z możliwością dodania ich w formie soku, Ö koncentratu Õ lub wyciągu, z maksymalnym dosłodzeniem do 5 % zawartości Ö cukru Õ.ê Akt Przystąpienia z 2005 r. art. 16 i Załącznik III punkt 2.2, str. 234j) Pelin:aromatyzowany napój winopochodny produkowany z białego lub czerwonego wina, z koncentratu moszczu gronowego, z soku winogronowego (lub z cukru buraczanego) oraz z określonej nalewki ziołowej, który ma zawartość alkoholu nie mniejszą niż 8,5 % obj., zawartość cukru wyrażoną w cukrze inwertowanym 45-50 gramów na litr, oraz całkowitą kwasowość nie mniejszą niż 3 gramy na litr wyrażoną w kwasie winowym.ê 1601/91 (dostosowany)ð nowyð Komisja ï przyjmuje inne definicje. się zgodnie z procedurą w art. 13ð Te środki mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą wskazaną w art. 13 ust. 4 ï.4. Definicje kategorii aromatyzowanych koktajli winopodobnych, których Ö nazwa może Õ zastąpić określenie «aromatyzowany koktajl winopodobny» w państwie produkcji Ö lub może być stosowana Õ jako uzupełnienie określenia «aromatyzowany koktajl winopodobny» w innych państwach członkowskich:a) Koktajl winny :aromatyzowany napój, w którym:(i) proporcja koncentratu moszczu gronowego nie przewyższa 10 % całkowitej objętości gotowego produktu;(ii) zawartość cukru, wyrażonego jako cukier inwertowany, jest mniejsza niż 80 gramów na litr.b) Aromatyzowany półmusujący koktajl gronowy :napój:(i) przygotowywany wyłącznie z moszczu gronowego;(ii) o rzeczywistej mocy alkoholu mniejszej niż 4 % obj.;(iii) zawierający dwutlenek węgla uzyskany wyłącznie z fermentacji użytych produktów.ð Komisja ï przyjmuje inne definicje zgodnie z procedurą w art. 13.ð Te środki mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą wskazaną w art. 13 ust. 4 ï.5. Opisy określone w ust. 1 lit. a) i b) oraz ust. 2 i 3 mogą Ö być uzupełnione nastepującymi określeniami Õ, przy czym zawartość cukru jest wyrażona poniżej jako cukier inwertowany:a) «bardzo wytrawny»: w wypadku produktów o zawartości cukru poniżej Ö 30 Õ gramów na litr,b) «wytrawny»: w wypadku produktów o zawartości cukru poniżej 50 gramów na litr,c) «półwytrawny»: w wypadku produktów o zawartości cukru między 50 a 90 gramów na litr,d) «półsłodki»: w wypadku produktów o zawartości cukru między 90 a 130 gramów na litr,e) «słodki»: w wypadku produktów o zawartości cukru powyżej 130 gramów na litr.Nazwę «półsłodki» i «słodki» można zastąpić Ö wskazaniem Õ zawartości cukru, wyrażonej w gramach cukru inwertowanego na litr.6. W przypadku, gdy nazwa handlowa aromatyzowanych napojów Ö winopochodnych Õ zawiera nazwę «musujący», ilość użytego wina musującego nie może być mniejsza niż 95 %.7. Przepisy wykonawcze do niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. Ö 13 ust. 3 Õ.ê 1601/91 (dostosowany)Artykuł 3Definicje uzupełniająceDla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się nastepujące definicje:a) «słodzenie»:użycie Ö , w przygotowaniu napojów aromatyzowanych, Õ jednego lub większej liczby następujących produktów Ö lub innych naturalnych substancji węglowodanowych mających podobny skutek Õ :-  cukier półbiały,-  cukier biały,-  rafinowany cukier biały,-  dekstroza,-  fruktoza,-  syrop glukozowy,-  cukier płynny,-  inwertowany cukier płynny,-  inwertowany syrop cukrowy,-  rektyfikowany zagęszczony moszcz gronowy,-  zagęszczony moszcz gronowy,-  świeży moszcz gronowy,-  cukier palony, Ö to znaczy produkt uzyskany wyłącznie w wyniku kontrolowanego podgrzewania sacharozy bez dodawania zasad, kwasów mineralnych lub innych dodatków chemicznych Õ,-  syrop carob;b) «aromatyzowanie»:Ö użycie, w przygotowaniu napojów aromatyzowanych, Õ jednego lub większej liczby aromatów określonych w art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 88/388/EWG i/lub aromatycznych ziół i/lub przypraw korzennych i/lub aromatyzujących środków spożywczych Ö , których dodanie nadaje gotowemu produktowi cechy organoleptyczne inne niż cechy organoleptyczne wina; Õc) «barwienie»:użycie jednego lub większej liczby barwników w przygotowywaniu win aromatyzowanych lub aromatyzowanych koktajli winopodobnych;d) «dodawanie alkoholu»:użycie jednego lub większej liczby następujących produktów Ö , które posiadają właściwości określone przez przepisy wspólnotowe, Õ w przygotowywaniu win aromatyzowanych oraz, w razie potrzeby, aromatyzowanych napojów winopochodnych:-  alkohol etylowy Ö winogronowy mający właściwości określone w załączniku I Õ,-  alkohol winny lub alkohol z suszonych winogron,-  alkohol etylowy pochodzenia rolniczego Ö mający właściwości określone w załączniku I Õ,-  destylat winny lub destylat z suszonych winogron,-  destylat pochodzenia rolniczego,-  Ö okowita z winogron Õ lub Ö okowita z wytłoków z winogron Õ,-  Ö okowita Õ z suszonych winogron;e) «rzeczywista moc alkoholu według objętości»:objętość Ö alkoholu, w przeliczeniu na Õ czysty alkohol przy temperaturze 20 °C, zawarta w Ö całej Õ objętości produktu w tej samej temperaturze;f) «potencjalna moc alkoholu według objętości»:objętość Ö alkoholu, w przeliczeniu na Õ czysty alkohol przy temperaturze 20 °C, jaka może zostać wyprodukowana w drodze całkowitej fermentacji cukrów zawartych w Ö całej Õ objętości produktu w tej samej temperaturze;g) «całkowita moc alkoholu według objętości»:suma rzeczywistej i potencjalnej mocy alkoholu według objętości;h) «naturalna moc alkoholu według objętości»:całkowita moc alkoholu według objętości produktu przed jakimkolwiek wzbogaceniem.Artykuł 41. W odniesieniu do napojów Ö aromatyzowanych, o których mowa Õ w niniejszym rozporządzeniu, listę dopuszczalnych dodatków do żywności, sposoby ich stosowania oraz Ö rodzaj danych Õ produktów określa się zgodnie z procedurą przewidzianą w dyrektywie Ö Rady Õ 89/107/EWG[18].2. W celu przygotowywania napojów Ö aromatyzowanych Õ można zezwolić na dodanie wody, która może być destylowana lub demineralizowana, pod warunkiem, że jakość wody odpowiada przepisom krajowym przyjętym zgodnie z dyrektywami [80/777/EWG] i Ö 98/83/WE Õ oraz że dodana woda nie zmienia charakteru napoju.3. Alkohol etylowy używany do rozcieńczenia lub rozpuszczenia barwników, aromatów lub wszelkich innych dopuszczalnych dodatków stosowanych w przygotowywaniu Ö napojów aromatyzowanych Õ musi być pochodzenia rolniczego i musi być stosowany w ściśle określonych dawkach niezbędnych do rozcieńczenia lub rozpuszczenia barwników, aromatów lub wszelkich innych dopuszczalnych dodatków.4. Przepisy wykonawcze, w tym metody stosowane do analizowania produktów objętych niniejszym rozporządzeniem, przyjmuje się zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 13 Ö ust. 2 Õ.ê 2061/96 art. 1 pkt 6 (dostosowany)ð nowyArtykuł 51. Procesy i praktyki enologiczne określone zgodnie z rozporządzeniem Ö (WE) Õ nr Ö 1493/1999 Õ stosuje się do win i moszczy, które są zawarte w składzie Ö napojów aromatyzowanych Õ.2. ð Komisja ï ustala procesy odnoszące się do produktów przygotowywanych w celu uzyskania jednego z produktów końcowych objetych niniejszym rozporządzeniem są ustalane zgodnie z procedurą określoną w art.ð Te środki mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą wskazaną w art. 13 ust. 4 ï.ê 1601/91 (dostosowany)Artykuł 61. Używanie Ö oznaczeń, o których mowa Õ w art. 2 oraz w niniejszym artykule, zastrzega się dla napojów w nich zdefiniowanych, z uwzględnieniem wymagań ustanowionych w art. 2 i 4. Ö Oznaczenia Õ te muszą być stosowane we Wspólnocie do określania danych napojów.W stosunku do napojów niespełniających wymogów ustanowionych w art. 2 nie można używać Ö wymienionych tam oznaczeń Õ.2. Ö Oznaczenia Õ geograficzne podane w załączniku II mogą zastąpić Ö oznaczenia, o których mowa Õ w ust. 1, lub mogą je uzupełniać, tworząc Ö oznaczenia Õ złożone.Te Ö oznaczenia Õ geograficzne zastrzega się dla napojów, których faza produkcyjna nadająca im ich charakter i ostateczne właściwości jakościowe ma miejsce na wskazanym obszarze geograficznym, pod warunkiem, że konsument nie będzie wprowadzony w błąd co do użytych surowców.3. Ö Oznaczenia Õ handlowe określone w ust. 1 nie mogą być uzupełniane Ö oznaczeniami Õ geograficznymi dozwolonymi dla wyrobów winiarskich.4. Państwa członkowskie mogą stosować szczególne normy krajowe dotyczące produkcji, Ö obrotu krajowego, oznaczeń Õ i prezentacji napojów określonych w załączniku II produkowanych na ich terytorium, o ile normy takie są zgodne z prawem wspólnotowym.Artykuł 71. Ö Oznaczenia Õ handlowe napojów aromatyzowanych zawierających wyroby winiarskie i środki aromatyzujące i mających minimalną moc alkoholu 1,2 % obj., a niespełniających wymogów niniejszego rozporządzenia, nie mogą zawierać żadnego odniesienia do wyrobów winiarskich.2. Napoje aromatyzowane niespełniające wymogów niniejszego rozporządzenia nie mogą być wprowadzane do obrotu w celu spożycia przez ludzi, przy użyciu wyrazów lub zwrotów, takich jak «podobny», «typu», «w stylu», «o smaku» ani innych nazw odwołujących się do Ö oznaczeń określonych Õ w niniejszym rozporządzeniu.3. Najpóźniej Ö w dniu 17 grudnia 1991 r. Õ, Komisja przedstawia Radzie właściwy wniosek dotyczący napojów aromatyzowanych Ö zawierających Õ produkty winiarskie, uzyskiwanych przez dodawanie alkoholu, a nieobjętych niniejszym rozporządzeniem.Dopuszcza się stosowanie Ö oznaczeń opisowych Õ napojów określanych jako « Ö wine cooler Õ », dopóki Rada nie podejmie decyzji, co do wyżej wymienionego wniosku.Artykuł 81. Oprócz zgodności z normami krajowymi przyjętymi zgodnie z dyrektywą Ö 2000/13/WE Õ, etykietowanie, prezentacja i reklamowanie napojów Ö aromatyzowanych Õ, o których mowa w art. 2, muszą być zgodne z niniejszym artykułem.2. Ö Oznaczenie Õ handlowe Ö napojów aromatyzowanych Õ określonych w art. 2 Ö jest jednym z oznaczeń zastrzeżonych dla nich Õ na mocy art. 6.3. Ö Oznaczenia Õ określone w art. 2 mogą być uzupełnione informacją odnoszącą się do głównego aromatu użytego w napoju.4. Jeśli alkohol użyty do wytworzenia napojów Ö aromatyzowanych Õ objętych niniejszym rozporządzeniem Ö pochodzi z jednego surowca Õ (na przykład tylko alkohol winny, alkohol melasowy lub alkohol zbożowy), rodzaj alkoholu może być wskazany na etykiecie.Jeśli alkohol Ö pochodzi Õ z różnych Ö surowców Õ, nie wskazuje się na etykiecie informacji o rodzaju alkoholu.Alkohol etylowy używany w przygotowywaniu napojów objętych niniejszym rozporządzeniem w celu rozcieńczenia lub rozpuszczenia barwników, aromatów czy jakichkolwiek innych dodatków nie jest uważany za składnik.ê 3279/92 art. 1 pkt 3 (dostosowany)5. Ö Butelkowane napoje aromatyzowane Õ objęte niniejszym rozporządzeniem nie mogą być przeznaczone do sprzedaży ani wprowadzane na rynek w butelkach zamykanych kapslami lub folią produkowanymi na bazie ołowiu. Jednakże, dopuszcza się zbyt Ö napojów aromatyzowanych butelkowanych Õ przed Ö dniem 1 stycznia 1993 r. przy użyciu Õ takich kapsli lub folii, do czasu wyczerpania zapasów.ê 1601/91 (dostosowany)ð nowy6. Ö Oznaczenia Õ geograficzne wymienione w załączniku II nie mogą być tłumaczone.7. Ö Opisy Õ przewidziane w niniejszym rozporządzeniu podaje się w jednym bądź więcej niż w jednym języku urzędowym Wspólnoty, w taki sposób, aby końcowy konsument mógł z łatwością zrozumieć każdy element, Ö chyba, że Õ nabywcy otrzymują informacje w inny sposób.8. Dopuszcza się, w wypadku napojów pochodzących z krajów trzecich, używanie urzędowego języka kraju trzeciego, w którym wyrób został wyprodukowany, jeśli Ö opisy Õ przewidziane w niniejszym rozporządzeniu podane są także w języku urzędowym Wspólnoty, w taki sposób, aby konsument końcowy mógł z łatwością zrozumieć każdy element tego opisu.9. Bez uszczerbku dla art. 12, w wypadku napojów pochodzących ze Wspólnoty i przeznaczonych na wywóz, Ö opisy Õ wymagane niniejszym rozporządzeniem mogą być powtórzone w innym języku Ö , z wyjątkiem oznaczeń wymienionych Õ w ust. 6.10. ð Komisja, ï w przypadku napojów określonych w art. 2 zgodnie z procedurą w art. 13 może ustanowić:a) szczególne przepisy regulujące używanie terminów dotyczących niektórych właściwości produktu, takie jak jego historia lub metoda jego produkcji;b) zasady regulujące etykietowanie Ö napojów aromatyzowanych Õ w zbiornikach nieprzeznaczonych dla konsumenta końcowego.ò nowyTe środki mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą wskazaną w art. 13 ust. 4.ê 1601/91 (dostosowany)Artykuł 91. Państwa członkowskie podejmą środki niezbędne do zapewnienia przestrzegania wspólnotowych przepisów dotyczących Ö napojów Õ aromatyzowanych. Wyznaczają one jeden lub kilka organów kontrolujących przestrzeganie tych przepisów.W przypadku napojów wymienionych w załączniku II, można, zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 13 Ö ust. 2 Õ, podjąć decyzję, że ta kontrola i ochrona są Ö zapewniane, Õ do celów przepływu we Wspólnocie, za pomocą dokumentów handlowych kontrolowanych przez administrację oraz poprzez prowadzenie stosownych rejestrów.2. W odniesieniu do napojów wymienionych w załączniku II, które są wywożone, można ustanowić zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 13 Ö ust. 2 Õ, system dokumentów Ö potwierdzających autentyczność Õ w celu eliminowania Ö naduzyć i fałszerstw Õ.Jeśli system wymieniony w pierwszym akapicie nie został wprowadzony, państwa członkowskie przyjmują własne systemy potwierdzania autentyczności, pod warunkiem, że są one zgodne z normami wspólnotowymi.3. Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, na wniosek Komisji, przyjmuje środki niezbędne do jednolitego stosowania wspólnotowych przepisów odnoszących się do Ö napojów Õ aromatyzowanych, zwłaszcza w zakresie kontroli i stosunków między kompetentnymi organami państw członkowskich.4. Państwa członkowskie i Komisja przekazują sobie wzajemnie informacje niezbędne do stosowania niniejszego rozporządzenia. Szczegółowe zasady przekazywania i rozpowszechniania takich informacji przyjmuje się zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. 13 Ö ust. 2 Õ.Artykuł 10Napoje zdefiniowane w niniejszym rozporządzeniu i noszące Ö oznaczenie Õ geograficzne, Ö importowane Õ w celu wprowadzenia do obrotu i spożycia przez ludzi we Wspólnocie, mogą, Ö pod warunkiem wzajemności, korzystać z systemu kontroli Õ i ochrony określonych w art. 9 ust. 1 akapit drugi.Przepisy akapitu pierwszego stosuje sie na podstawie porozumień negocjowanych i zawieranych z zainteresowanymi krajami trzecimi zgodnie z procedurą przewidzianą w art. Ö 133 Õ Traktatu.Przepisy wykonawcze oraz listę produktów, o których mowa w ust. 1, przyjmuje się zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. Ö 13 ust. 3 Õ.ê 3378/94 art.1 ust. 2 (dostosowany)Artykuł 111. Państwa członkowskie podejmą wszelkie niezbędne środki Ö umożliwiające zainteresowanym Õ zapobieżenie, na warunkach Ö przewidzianych Õ w art. 23 i 24 Porozumienia w sprawie Handlowych Aspektów Praw Własności Intelektualnej[19], używania wewnątrz Wspólnoty Ö oznaczenia Õ geograficznego, identyfikującego produkty objęte niniejszym rozporządzeniem, dla produktów niepochodzących z miejsca wskazanego w danym Ö oznaczeniu Õ geograficznym, łącznie z przypadkami, gdzie rzeczywiste pochodzenie produktu jest wskazane lub gdzie Ö oznaczenie Õ geograficzne jest przetłumaczone, lub występuje obok wyrazów takich jak: «podobne», «odmiana», «styl», «imitacja» lub inne.Dla celów niniejszego artykułu «Ö oznaczenie Õ geograficzne» to każde oznaczenie identyfikujące produkt jako pochodzący z terytorium kraju trzeciego będącego członkiem Światowej Organizacji Handlu lub z regionu, lub też części tego terytorium, gdzie jakość, reputacja lub inne specyficzne cechy charakterystyczne tego produktu mogą zasadniczo być przypisane do tego pochodzenia geograficznego.2. Ustęp 1 stosuje się niezależnie od art. 10 i innych przepisów wspólnotowych określających zasady opisu i prezentacji produktów objętych niniejszym rozporządzeniem.3. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, w razie konieczności, przyjmuje się zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. Ö 13 ust. 3 Õ.ê 1601/91 (dostosowany)ð nowyArtykuł 12Ö Napoje Õ aromatyzowane przeznaczone na wywóz, poza wyjątkami ustanowionymi ð przez Komisję ï w art. 13, muszą być zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia.ð Te wyjątki będące środkami mającymi na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą wskazaną w art. 13 ust. 4 ï.ê 1882/2003 art. 2 i załącznik II pkt 6 (dostosowany)Artykuł 131. Ö Komisję wspiera Õ komitet Ö wykonawczy Õ ds. napojów określonych w niniejszym rozporządzeniu, zwany dalej «Komitetem».4. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.2. W przypadku odesłania do niniejszego Ö ustępu, Õ stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE z Ö uwzględnieniem Õ jej art. 8.Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.ê 1882/2003 art. 3 i załącznik III pkt 23 (dostosowany)3. W przypadku odesłania do niniejszego Ö ustępu, Õ stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE z Ö uwzględnieniem Õ jej art. 8.Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.ò nowy4. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5a ust. 1 - 4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy zawarte w jej art. 8.ê 1601/91 (dostosowany)Ö 5. Õ Komitet może badać wszelkie inne kwestie, które zostały mu przedstawione przez przewodniczącego z jego inicjatywy lub na wniosek przedstawiciela państwa członkowskiego.Ö Artykuł 14 ÕÖ Napoje aromatyzowane wyprodukowane i etykietowane przed 17 grudnia 1991 r. mogą być sprzedawane aż do wyczerpania się zapasów. ÕêArtykuł 15Rozporządzenie (EWG) nr 1601/91 traci moc.Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku IV.ê 1601/91 (dostosowany)Artykuł 16Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie Ö dwudziestego Õ dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Ö Unii Europejskiej Õ.ê 1601/91Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący[…] […]ê 1601/91ZAŁĄCZNIK ICharakterystyka alkoholu etylowego, o którym mowa w art. 3 lit. d)1. Właściwości organoleptyczne | Niewykrywalny smak inny niż pochodzący od surowca |2. Minimalna moc alkoholu według objętości | 96,0 % |3. Dopuszczalny poziom pozostałości: |kwasowość całkowita wyrażona w gramach kwasu octowego na hektolitr alkoholu 100 % obj.: | 1,5 |estry wyrażone w gramach octanu etylowego na hektolitr alkoholu 100 % obj.: | 1,3 |aldehydy wyrażone w gramach aldehydu octowego na hektolitr alkoholu 100 % obj.: | 0,5 |alkohole wyższe wyrażone w gramach metyl-2 propanol-1 na hektolitr alkoholu 100 % obj.: | 0,5 |metanol wyrażony w gramach na hektolitr alkoholu 100 % obj.: | 50 |suchy ekstrakt wyrażony w gramach na hektolitr alkoholu 100 % obj.: | 1,5 |zasady lotne zawierające azot wyrażone w gramach azotu na hektolitr alkoholu 100 % obj.: | 0,1 |Furfural: | niewykrywalny |_____________ZAŁĄCZNIK IINapoje aromatyzowane produkowane w oparciu o wyroby winiarskieê 1601/91 (dostosowany)Ö Oznaczenia Õ geograficzne,o których mowa w art. 6 ust. 2Nürnberger Glühweinê 2061/96 art. 1 pkt 7Thüringer Glühweinê 1601/91Vermouth de ChambéryVermouth di Torino_____________éZAŁĄCZNIK IIIUchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmianRozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91 (Dz.U. L 149 z 14.6.1991, str. 1) |Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3279/92 (Dz.U. L 327 z 13.11.1992, str. 1) |Załącznik I punkt V.B.VII.8 Aktu Przystąpienia z 1994 r. (Dz.U. L 241 z 29.8.1994, str. 125) |Rozporządzenie (WE) nr 3378/94 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 366 z 31.12.1994, str. 1) | Wyłącznie art. 1 ust. 2 |Rozporządzenie (WE) nr Parlamentu Europejskiego i Rady 2061/96 (Dz.U. L 277 z 30.10.1996, str. 1) |Rozporządzenie (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1) | Wyłącznie załącznik II pkt 6 i załącznik III pkt 23 |Załącznik III punkt 2.2 Aktu Przystąpienia z 2005 r. (Dz.U. L 157 z 21.6.2005, str. 234) |_____________ZAŁĄCZNIK IVTabela korelacjiRozporządzenie (EWG) nr 1601/91 | Niniejsze rozporządzenie |Artykuł 1 | Artykuł 1 |Artykuł 2 ustęp 1 słowa wstępne | Artykuł 2 ustęp 1 słowa wstępne |Artykuł 2 ustęp 1 litera a) słowa wstępne | Artykuł 2 ustęp 1 litera a) słowa wstępne |Artykuł 2 ustęp 1 litera a) tiret pierwsze | Artykuł 2 ustęp 1 litera a) podpunkt (i) |Artykuł 2 ustęp 1 litera a) tiret drugie | Artykuł 2 ustęp 1 litera a) podpunkt (ii) |Artykuł 2 ustęp 1 litera a) tiret trzecie | Artykuł 2 ustęp 1 litera a) podpunkt (iii) |Artykuł 2 ustęp 1 litera a) tiret czwarte | Artykuł 2 ustęp 1 litera a) podpunkt (iv) |Artykuł 2 ustęp 1 litera a) tiret piąte | Artykuł 2 ustęp 1 litera a) podpunkt (v) |Artykuł 2 ustęp 1 litera a) zdania końcowe | Artykuł 2 ustęp 1 litera a) zdania końcowe |Artykuł 2 ustęp 1 litera b) słowa wstępne | Artykuł 2 ustęp 1 litera b) słowa wstępne |Artykuł 2 ustęp 1 litera b) tiret pierwsze | Artykuł 2 ustęp 1 litera b) podpunkt (i) |Artykuł 2 ustęp 1 litera b) tiret drugie | Artykuł 2 ustęp 1 litera b) podpunkt (ii) |Artykuł 2 ustęp 1 litera b) tiret trzecie | Artykuł 2 ustęp 1 litera b) podpunkt (iii) |Artykuł 2 ustęp 1 litera b) tiret czwarte | Artykuł 2 ustęp 1 litera b) podpunkt (iv) |Artykuł 2 ustęp 1 litera b) tiret piąte | Artykuł 2 ustęp 1 litera b) podpunkt (v) |Artykuł 2 ustęp 1 litera b) zdania końcowe | Artykuł 2 ustęp 1 litera b) zdania końcowe |Artykuł 2 ustęp 1 litera c) słowa wstępne | Artykuł 2 ustęp 1 litera c) słowa wstępne |Artykuł 2 ustęp 1 litera c) tiret pierwsze | Artykuł 2 ustęp 1 litera c) podpunkt (i) |Artykuł 2 ustęp 1 litera c) tiret drugie | Artykuł 2 ustęp 1 litera c) podpunkt (ii) |Artykuł 2 ustęp 1 litera c) tiret trzecie | Artykuł 2 ustęp 1 litera c) podpunkt (iii) |Artykuł 2 ustęp 1 litera c) tiret czwarte | Artykuł 2 ustęp 1 litera c) podpunkt (iv) |Artykuł 2 ustęp 1 litera c) tiret piąte | Artykuł 2 ustęp 1 litera c) podpunkt (v) |Artykuł 2 ustęp 1 litera c) zdania końcowe | Artykuł 2 ustęp 1 litera c) zdania końcowe |Artykuł 2 ustęp 2 | Artykuł 2 ustęp 2 |Artykuł 2 ustęp 3 słowa wstępne | Artykuł 2 ustęp 3 akapit pierwszy słowa wstępne |Artykuł 2 ustęp 3 litera a) słowa wstępne | Artykuł 2 ustęp 3 akapit pierwszy litera a) słowa wstępne |Artykuł 2 ustęp 3 litera a) tiret pierwsze | Artykuł 2 ustęp 3 akapit pierwszy litera a) podpunkt (i) |Artykuł 2 ustęp 3 litera a) tiret drugie | Artykuł 2 ustęp 3 akapit pierwszy litera a) podpunkt (ii) |Artykuł 2 ustęp 3 litera a) tiret trzecie | Artykuł 2 ustęp 3 akapit pierwszy litera a) podpunkt (iii) |Artykuł 2 ustęp 3 litera a) tiret czwarte | Artykuł 2 ustęp 3 akapit pierwszy litera a) podpunkt (iv) |Artykuł 2 ustęp 3 litera a) zdania końcowe | Artykuł 2 ustęp 3 akapit pierwszy litera a) zdania końcowe |Artykuł 2 ustęp 3 litery b) – f) | Artykuł 2 ustęp 3, akapit pierwszy, litery b) - f) |Artykuł 2 ustęp 3 litera f) a | Artykuł 2 ustęp 3, akapit pierwszy, litera g) |Artykuł 2 ustęp 3 litera g) | Artykuł 2 ustęp 3, akapit pierwszy, litera h) |Artykuł 2 ustęp 3 litera h) | Artykuł 2 ustęp 3, akapit pierwszy, litera i) |Artykuł 2 ustęp 3 litera i) | Artykuł 2 ustęp 3 akapit drugi |Artykuł 2, ustęp 3, litera j) | Artykuł 2, ustęp 3, akapit drugi i trzeci |Artykuł 2 ustęp 4 słowa wstępne | Artykuł 2 ustęp 4 akapit pierwszy słowa wstępne |Artykuł 2 ustęp 4 litera a) słowa wstępne | Artykuł 2 ustęp 4 akapit pierwszy litera a) słowa wstępne |Artykuł 2 ustęp 4 litera a) tiret pierwsze | Artykuł 2 ustęp 4 akapit pierwszy litera a) podpunkt (i) |Artykuł 2 ustęp 4 litera a) tiret drugie | Artykuł 2 ustęp 4 akapit pierwszy litera a) podpunkt (ii) |Artykuł 2 ustęp 4 litera b) słowa wstępne | Artykuł 2 ustęp 4 akapit pierwszy litera b) słowa wstępne |Artykuł 2 ustęp 4 litera b) tiret pierwsze | Artykuł 2 ustęp 4 akapit pierwszy litera b) podpunkt (i) |Artykuł 2 ustęp 4 litera b) tiret drugie | Artykuł 2 ustęp 4 akapit pierwszy litera b) podpunkt (ii) |Artykuł 2 ustęp 4 litera b) tiret trzecie | Artykuł 2 ustęp 4 akapit pierwszy litera b) podpunkt (iii) |Artykuł 2 ustęp 4 litera c) | Artykuł 2 ustęp 4 akapit drugi i trzeci |Artykuł 2 ustępy 5, 6 i 7 | Artykuł 2 ustępy 5, 6 i 7 |Arrtykuły 3, 4 i 5 | Artykuły 3, 4 i 5 |Artykuł 6 ustęp 1 | Artykuł 6 ustęp 1 |Artykuł 6 ustęp 2 litera a) | Artykuł 6 ustęp 2 akapit pierwszy |Artykuł 6 ustęp 2 litera b) | Artykuł 6 ustęp 2 akapit drugi |Artykuł 6 ustępy 3 i 4 | Artykuł 6 ustępy 3 i 4 |Artykuł 7 | Artykuł 7 |Artykuł 8 ustępy 1 – 4 | Artykuł 8 ustępy 1 - 4 |Artykuł 8 ustęp 4 a | Artykuł 8 ustęp 5 |Artykuł 8 ustęp 5 | Artykuł 8 ustęp 6 |Artykuł 8 ustęp 6 | Artykuł 8 ustęp 7 |Artykuł 8 ustęp 7 | Artykuł 8 ustęp 8 |Artykuł 8 ustęp 8 | Artykuł 8 ustęp 9 |Artykuł 8 ustęp 9 | Artykuł 8 ustęp 10 |Artykuł 9 | Artykuł 9 |Artykuł 10 | Artykuł 10 |Artykuł 10a | Artykuł 11 |Artykuł 11 | Artykuł 12 |Artykuł 12 ustęp 1 | Artykuł 13 ustęp 1 |Artykuł 12 ustęp 2 | - |Artykuł 13 | Artykuł 13 ustęp 2 |Artykuł 14 | Artykuł 13 ustęp 3 |- | Artykuł 13 ustęp 4 |Artykuł 15 | Artykuł 13 ustęp 5 |Artykuł 16 | - |- | Artykuł 15 |Artykuł 17 akapit pierwszy | Artykuł 16 |Artykuł 17akapit drugi zdanie pierwsze | - |Artykuł 17akapit drugi zdanie drugie | Artykuł 14 |Załącznik I | Załącznik I |Załącznik II | Załącznik II |- | Załącznik III |- | Załącznik IV |_____________[1] COM(87) 868 PV.[2] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Ujednolicenie prawa wspólnotowego, COM(2001) 645 wersja ostateczna.[3] Zob. załącznik III do niniejszego wniosku.[4] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).[5] Dz.U. C 255, 21.10.2006, str. 1.[6] Dz.U. C […] z […], str. […].[7] Dz.U. C […] z […], str. […].[8] Dz.U. C […] z […], str. […].[9] Dz.U. L 149 z 14.6.1991, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2005 r..[10] Zob. załącznik III.[11] Ö Dz.U. L 109 z 6.5.2000, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/142/WE (Dz.U. L 368, 23.12.2006, str. 110) Õ .[12] Ö Dz.U. L 330 z 5.12.1998, str. 32. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (JO L 284 z 31.10.2003, str. 1) Õ .[13] Dz.U. L 229 z 30.8.1980, str. 1. Ö Dyrektywa zmieniona ostatnio rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003. Õ[14] Dz.U. L 184 z 15.7.1988, str. 61. Ö Dyrektywa zmieniona ostatnio rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003. Õ[15] Dz.U. L 184, 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).[16] Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1.[17] Dz.U. L 160 z 12.6.1989, str. 1.[18] Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 27.[19] Dz.U. L 336 z 23.12.1994, str. 219.


Ważna informacja prawna

|

52006PC0457

Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1907/90 w odniesieniu do odstępstwa dotyczącego mycia jaj (przedstawiony przez Komisję)  /* COM/2006/0457 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 14.8.2006KOM(2006) 457 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1907/90 w odniesieniu do odstępstwa dotyczącego mycia jaj(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIERozporządzenie Rady (EWG) nr 1907/90 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do jaj ustanawia kryteria przyznawania odstępstwa, które umożliwia zakładom pakowania mycie jaj do dnia 31 grudnia 2006 r.W ramach uproszczenia prawodawstwa w zakresie rolnictwa, dnia 19 czerwca 2006 r. Rada przyjęła nowe rozporządzenie Rady zastępujące rozporządzenie Rady (EWG) nr 1907/90; nowe rozporządzenie wejdzie w życie dnia 1 lipca 2007 r. Do czasu stosowania nowego rozporządzenia Rady w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj, tymczasowe odstępstwo dotyczące mycia jaj przewidziane w rozporządzeniu (EWG) nr 1907/90 do dnia 31 grudnia 2006 r. należy przedłużyć do dnia 1 lipca 2007 r.WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1907/90 w odniesieniu do odstępstwa dotyczącego mycia jajRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj[1], w szczególności jego art. 2 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Artykuł 6 ust. 4 rozporządzenia Rady nr 1907/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do jaj[2] ustanawia kryteria przyznawania odstępstwa, które umożliwia zakładom pakowania mycie jaj do dnia 31 grudnia 2006 r.2.  Do tej pory takie odstępstwo przyznano dziewięciu zakładom pakowania w Szwecji i jednemu w Niderlandach. Do czasu stosowania od dnia 1 lipca 2007 r. rozporządzenia Rady (WE) nr 1028/2006 z dnia 19 czerwca 2006 r. w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj[3] należy przedłużyć przejściowy okres mycia jaj do tego terminu.3.  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 1907/90,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W art. 6 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 datę „31 grudnia 2006 r.” zastępuje się datą „30 czerwca 2007 r.”Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący[pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic] [1] Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 49. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 679/2006. (Dz.U. L 119 z 4.5.2006, str. 1).[2] Dz.U. L 173 z 6.7.1990, str. 5. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1039/2005 (Dz.U. L 172 z 5.7.2005, str. 1).[3] Dz.U. L 186 z 7.7.2006, str. 1.


Ważna informacja prawna

|

52010PC0083

Wniosek rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję  /* COM/2010/0083 końcowy - COD 2010/0051 */

	[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |Bruksela, dnia 9.3.2010KOM(2010) 83 wersja ostateczna2010/0051 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez KomisjęUZASADNIENIE1. Kontekst wniosku: nowy kontekst instytucjonalnyTraktat lizboński (dalej zwany „nowym Traktatem”), który wszedł w życie dnia 1 grudnia 2009 r., znacząco zmienił zasady dotyczące uprawnień wykonawczych powierzonych Komisji przez prawodawcę. W przeciwieństwie do postanowień art. 202 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (dalej zwanego „Traktatem WE”), w nowym Traktacie dokonano wyraźnego rozróżnienia między uprawnieniami przekazywanymi Komisji w celu przyjęcia aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego (aktów delegowanych) z jednej strony, a uprawnieniami powierzanymi Komisji w celu przyjęcia aktów wykonawczych, z drugiej strony. Podlegają one zupełnie innym przepisom prawnym:-  postanowienia nowego Traktatu dotyczące aktów delegowanych, zawarte w art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej zwanego „Traktatem”), przewidują kontrolę prawodawcy nad wykonywaniem przez Komisję jej uprawnień wykonawczych poprzez wykorzystanie prawa odwołania lub prawa sprzeciwu. Postanowienia te są wystarczające same w sobie i nie wymagają przyjęcia żadnych dodatkowych wiążących regulacji prawnych, aby można było je stosować;-  postanowienia nowego Traktatu dotyczące aktów wykonawczych, zawarte w art. 291, nie przewidują żadnej roli Parlamentu Europejskiego ani Rady w procesie kontroli wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję. Taką kontrolę mogą sprawować wyłącznie państwa członkowskie. Aby ustanowić mechanizmy takiej kontroli, konieczne są regulacje prawne.Tworząc dwie różne struktury prawne, autorzy nowego Traktatu mieli na celu wyraźniejsze oddanie charakteru tych dwóch różnych rodzajów aktów:-  w przypadku aktów delegowanych prawodawca przekazuje Komisji uprawnienia do przyjęcia środków, które mógłby przyjąć sam. Dlatego właśnie to prawodawca kontroluje wykonanie przez Komisję przekazanych uprawnień;-  w przypadku aktów wykonawczych kontekst jest zupełnie inny. Za wdrażanie prawnie wiążących aktów Unii Europejskiej w naturalny sposób odpowiedzialne są państwa członkowskie. Jeżeli jednak takie akty podstawowe wymagają jednolitych warunków wykonywania, wówczas uprawnienia wykonawcze należą do Komisji. Dlatego właśnie to państwa członkowskie odpowiadają za kontrolowanie wykonania przez Komisję takich uprawnień wykonawczych.Zgodnie z postanowieniami nowego Traktatu współprawodawcy mają równorzędną pozycję także w odniesieniu do powierzania uprawnień przekazanych i wykonawczych.Na mocy Traktatu WE to Rada mogła powierzać Komisji uprawnienia wykonawcze. W szczególnych przypadkach Rada mogła również zatrzymać uprawienia wykonawcze dla siebie.Z postanowień nowego Traktatu wynika bezpośredni obowiązek powierzania Komisji uprawnień wykonawczych aktami prawnymi w przypadkach, kiedy jest to konieczne z uwagi na zapewnienie jednolitego wykonywania tych aktów. Aktami tymi można także, w należycie uzasadnionych przypadkach oraz w przypadkach określonych w artykułach 24 i 26 Traktatu o Unii Europejskiej, powierzać uprawnienia wykonawcze Radzie zamiast Komisji. Nie oznacza to jednak, że Rada odgrywa jakąkolwiek rolę w kontrolowaniu wykonywania uprawnień wykonawczych w przypadkach, kiedy powierzono je Komisji.Nowy Traktat wyraźnie stanowi, że to państwa członkowskie i tylko one kontrolują wykonywanie uprawnień wykonawczych przez Komisję, kiedy obowiązek takiej kontroli nakłada prawnie wiążący akt Unii.Jeśli chodzi o wykonywanie postanowień art. 290 Traktatu, Komisja przedstawiła swoje opinie na temat zakresu stosowania aktów delegowanych, zasad przekazywania uprawnień oraz metod pracy, jakie zamierza stosować w ramach prac przygotowawczych do przyjęcia aktów delegowanych w komunikacie do Parlamentu Europejskiego i Rady (COM(2009) 673 z dnia 9 grudnia 2009 r.).2. Cele i treść wniosku2.1. Powody i najważniejsze zasady leżące u podstaw wnioskuArtykuł 291 Traktatu stanowi, że Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, ustanawiają z wyprzedzeniem przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję. Niniejszy wniosek służy wykonaniu postanowień art. 291 Traktatu.Niniejszy wniosek jest podyktowany przede wszystkim nowymi postanowieniami Traktatu i nowym kontekstem instytucjonalnym opisanym w pkt 1 powyżej. Opiera się on jednak także na decyzji Rady 1999/468/WE (dalej zwanej „decyzją w sprawie komitologii”) i doświadczeniu zdobytym podczas jej wykonywania, upraszczając przy okazji jej przepisy ze szczególnym uwzględnieniem następujących zasad ogólnych:-  za kontrolowanie wykonania przez Komisję uprawnień wykonawczych odpowiadają państwa członkowskie;-  wymogi proceduralne powinny być proporcjonalne do charakteru aktów wykonawczych.2.2. Główne elementy wniosku, w tym podobieństwa i innowacje w stosunku do decyzji w sprawie komitologiiNajważniejsze elementy wniosku są następujące:-  wniosek zachowuje strukturę komitetów przewidzianą w decyzji w sprawie komitologii (art. 3), ale wprowadza do niej następujące zmiany:-  przewiduje się tylko dwie procedury: procedurę doradczą, która odpowiada istniejącej procedurze doradczej, oraz nową procedurę badania, która ma zastąpić istniejące procedury: zarządzania i regulacyjną (art. 4 i 5);-  procedura doradcza jest zasadą ogólną i może być stosowana we wszystkich obszarach polityki i w odniesieniu do wszystkich rodzajów wiążących środków wykonawczych (art. 2 ust. 3);-  kryteria wyboru procedury badania odpowiadają kryteriom przewidzianym w decyzji w sprawie komitologii. Jednak aby osiągnąć większą spójność oraz zapewnić proporcjonalność wymogów proceduralnych względem charakteru aktów wykonawczych, jakie mają zostać przyjęte, kryteria te są wiążące w tym znaczeniu, że procedurę badania można stosować tylko pod warunkiem ich spełnienia (art. 2 ust. 2);-  procedura badania (art. 5) miałaby działać w następujący sposób:-  w przypadku wydania negatywnej opinii na temat projektu środków przez komitet, Komisja nie mogłaby ich przyjąć. Komisja miałaby możliwość przedstawienia komitetowi projektu środków do ponownej dyskusji lub przedłożenia zmienionego projektu. W bardzo szczególnych okolicznościach Komisja mogłaby przyjąć projekt środków wbrew negatywnej opinii komitetu, ale w takiej sytuacji komitet miałby prawo podjąć ostateczną decyzję w terminie nieprzekraczającym jednego miesiąca;-  w przypadku braku opinii komitetu Komisja mogłaby ostatecznie zdecydować o przyjęciu lub nieprzyjęciu środków, uwzględniając między innymi opinie wyrażone na forum komitetu;-  w przypadku pozytywnej opinii komitetu Komisja przyjęłaby środki, chyba że pojawiłyby się wyjątkowe okoliczności lub nowe elementy uzasadniające ich nieprzyjmowanie.W ramach procedury badania komitet mógłby zatem zapobiec przyjęciu przez Komisję projektu środków, jeżeli przeciw projektowi opowiedziałaby się kwalifikowana większość państw członkowskich. Zasady głosowania w tej procedurze odpowiadałyby zasadom przewidzianym w decyzji w sprawie komitologii, obowiązującym Radę, działającą jako organ odwoławczy, w sytuacji gdy chce ona zapobiec przyjęciu przez Komisję projektu środków. Logiczne byłoby również, gdyby zasady głosowania komitetów stosujących procedurę badania były podobne do zasad głosowania obowiązujących Radę w sytuacjach, gdy chce ona wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z art. 290 Traktatu.Kolejna innowacja polega na tym, że Komisja nie miałaby obowiązku przyjęcia projektu środków w sytuacji, gdy nie było by kwalifikowanej większości ani za, ani przeciw[1]. W takich przypadkach konieczna jest większa elastyczność, aby umożliwić Komisji ponowne rozważenie projektów środków. Komisja powinna mieć możliwość decydowania o przyjmowaniu lub nieprzyjmowaniu projektu środków lub o przedstawieniu komitetowi zmienionego projektu, z uwzględnieniem między innymi opinii wyrażonych na forum komitetu. Wprowadzenie takiej elastyczności z jednej strony umożliwiłoby lepsze uwzględnianie stanowiska państw członkowskich, a z drugiej przyczyniłoby się do poprawy jakości i adekwatności podejmowanych decyzji.-  Przewidziano specjalne procedury odnoszące się do środków mających natychmiastowe zastosowanie w sytuacji naglącej i jeśli przewiduje to akt podstawowy (art. 6). Dzięki temu przepisowi odpowiedni komitet mógłby zbadać dany środek i wydać opinię już po jego przyjęciu przez Komisję. Jeżeli środek nie byłby zgodny z opinią komitetu wydaną w ramach procedury badania, Komisja miałaby obowiązek uchylenia środka, ale mogłaby utrzymać go w mocy, gdyby było to uzasadnione jednym z nielicznych dopuszczalnych powodów, takich jak zdrowie lub bezpieczeństwo.-  W niniejszym wniosku zachowano przepisy dotyczące regulaminów wewnętrznych komitetów (art. 7) i publicznego dostępu do informacji o pracach komitetów (art. 8 ust. 3).-  W oparciu o doświadczenie zdobyte w trakcie wykonywania decyzji w sprawie komitologii, do wniosku włączono także wiele ważnych przepisów, które są powszechną praktyką, ale nie były dotąd ujęte w decyzji lub były ujęte tylko w regulaminach wewnętrznych komitetów. Są to między innymi przepisy dotyczące stosowania procedur pisemnych (art. 3 ust. 5) w celu uzyskania opinii komitetu oraz możliwości zmieniania projektu środków w celu uwzględnienia wyników dyskusji na forum komitetu przed wydaniem przez niego ostatecznej decyzji (art. 3 ust. 4).-  Mimo że tylko państwa członkowskie odgrywają rolę w kontrolowaniu wykonywania przez Komisję uprawnień wykonawczych, obaj prawodawcy powinni być odpowiednio i stale informowani o pracach komitetów poprzez nieprzerwane stosowanie istniejącego rejestru dotyczącego komitologii, który zostanie dostosowany do nowych procedur (art. 8 ust. 1 i 2). Prawo do informacji nie mogłoby wstrzymać procesu decyzyjnego, ponieważ oznaczałoby to przyznanie prawodawcom uprawnienia niezgodnego z art. 291 Traktatu.-  Ponadto na potrzeby przejrzystości, spójności i skuteczności wniosek przewiduje automatyczne dostosowanie dotychczasowego dorobku prawnego do nowych procedur (art. 10). Wszelkie odesłania do procedur przewidzianych w decyzji w sprawie komitologii, z wyjątkiem art. 5a tej decyzji, byłyby rozumiane jako odesłania do odpowiadających im procedur przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu: dzięki takiemu podejściu możliwe byłoby uniknięcie komplikacji wynikających z równoległego istnienia starych i nowych procedur komitologicznych; jednocześnie pozwoliłoby to uniknąć konieczności dostosowywania dotychczasowego dorobku prawnego w drodze poszczególnych aktów lub rozporządzeń zbiorczych. Aby umożliwić przygotowanie rejestru, co będzie wymagało automatycznego dostosowywania wszystkich istniejących procedur pod względem technicznym, art. 10 zacznie być stosowany dwa miesiące po wejściu w życie rozporządzenia.-  Takie dostosowanie do nowego systemu nie wpłynęłoby na toczące się procedury, w ramach których komitet już wydał opinię, czy to na posiedzeniu, czy w drodze procedury pisemnej (art. 11). Nie oznacza to, że procedury w toku, w których nie wydano żadnej opinii, należy przerwać i wszcząć od początku. Procedury te powinny się nadal toczyć, posiedzenia powinny się odbywać, a procedury pisemne być kontynuowane. Konsekwencje takiego dostosowania dotyczą zasadniczo procedury, jaką należy zastosować po wydaniu przez komitet opinii.-  Artykuły 10 i 11 nie mają zastosowania do specjalnych procedur, które nie wchodzą w zakres stosowania decyzji Rady 1999/468/WE, szczególnie do tych, które utworzono na potrzeby realizacji wspólnej polityki handlowej. W związku z tym takie specjalne procedury będą nadal miały zastosowanie do czasu dostosowania aktów podstawowych w świetle systemu uprawnień wykonawczych utworzonego na mocy art. 291 Traktatu oraz przepisów i zasad ogólnych wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję zgodnie z niniejszym wnioskiem.2010/0051 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez KomisjęPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 291 ust. 3,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą[2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) W przypadkach gdy konieczne są jednolite warunki wykonywania prawnie wiążących aktów Unii (zwanych dalej „aktami podstawowymi”), akty te powinny powierzać uprawnienia wykonawcze Komisji lub, w należycie uzasadnionych przypadkach oraz w przypadkach określonych w artykułach 24 i 26 Traktatu o Unii Europejskiej, Radzie.(2) W kontekście Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską wykonywanie uprawnień wykonawczych przez Komisję przebiegało na podstawie decyzji Rady 1999/468/ WE z dnia 28 czerwca 1999 r.(3) Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wymaga obecnie, aby Parlament Europejski i Rada ustanowiły przepisy i ogólne zasady dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję.(4) Konieczne jest zadbanie o to, by procedury przeprowadzania takiej kontroli były jasne, skuteczne i proporcjonalne do charakteru aktów wykonawczych, a także aby odzwierciedlały wymagania instytucjonalne nakładane przez Traktat oraz doświadczenie zdobyte w trakcie wykonywania decyzji 1999/468/WE i powszechnie stosowaną przy tej okazji praktykę.(5) W przypadku tych aktów podstawowych, które wymagają, aby państwa członkowskie kontrolowały przyjmowanie aktów wykonawczych, właściwe jest, aby na potrzeby takiej kontroli powołać komitety złożone z przedstawicieli państw członkowskich, którym przewodniczyłaby Komisja.(6) Aby warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję były prostsze, powinny istnieć tylko dwie procedury: procedura doradcza oraz procedura badania.(7) Na potrzeby uproszczenia do komitetów powinny mieć zastosowanie wspólne zasady, w tym najważniejsze przepisy dotyczące przebiegu ich prac oraz możliwości wydania przez komitet opinii w drodze procedury pisemnej.(8) Należy określić kryteria wyboru procedury przyjmowania aktów wykonawczych. Aby osiągnąć większą spójność oraz zapewnić proporcjonalność wymogów proceduralnych względem charakteru aktów wykonawczych, jakie mają zostać przyjęte, kryteria te powinny być wiążące.(9) Procedurę badania powinno się stosować tylko w przypadku przyjmowania środków o zasięgu ogólnym, mających na celu wykonanie aktów podstawowych, oraz środków szczególnych o potencjalnie dużym wpływie. Procedura ta powinna przewidywać taką kontrolę państw członkowskich, w wyniku której nie można przyjąć środków, jeśli nie są zgodne z opinią komitetu, z wyjątkiem bardzo szczególnych okoliczności, w których Komisja powinna być w stanie, mimo negatywnej opinii, przyjąć i stosować środki przez ograniczony okres. W przypadku gdy komitet nie wyda opinii, Komisja powinna mieć możliwość zrewidowania projektu środków, uwzględniając opinie wyrażone na forum komitetu.(10) Procedura doradcza powinna mieć zastosowanie we wszystkich pozostałych przypadkach oraz wtedy, gdy zostanie uznana za najwłaściwszą.(11) W sytuacji naglącej, jeśli przewiduje to akt podstawowy, powinno być możliwe przyjęcie środków mających natychmiastowe zastosowanie.(12) Parlament Europejski i Rada powinny być regularnie informowane o pracach komitetów.(13) Należy zapewnić publiczny dostęp do informacji na temat prac komitetów.(14) Należy uchylić decyzję 1999/468/WE. Aby zapewnić przejście między systemem przewidzianym w decyzji 1999/468/WE i niniejszym rozporządzeniem, wszelkie odesłania w obowiązującym prawodawstwie do procedur przewidzianych we wspomnianej decyzji, z wyjątkiem procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą przewidzianej w art. 5a tej decyzji, należy rozumieć jako odesłania do odpowiednich procedur przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. Na potrzeby obowiązujących aktów podstawowych, zawierających odesłania do art. 5a decyzji 1999/468/WE, należy utrzymać skutki tego artykułu.(15) Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na ustanowione w Traktacie uprawnienia Komisji dotyczące wykonywania przepisów w obszarze konkurencji,PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1 PrzedmiotNiniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy i zasady ogólne rządzące mechanizmami, które mają zastosowanie w przypadkach, gdy prawnie wiążący akt Unii (dalej zwany „aktem podstawowym”) wymaga, aby przyjęcie wiążących aktów wykonawczych przez Komisję podlegało kontroli państw członkowskich.Artykuł 2Wybór procedury1. Akt podstawowy może przewidywać zastosowanie procedury badania lub procedury doradczej w zależności od rodzaju środków wykonawczych.2. Procedurę badania można stosować tylko w przypadku przyjmowania:a) środków wykonawczych o zasięgu ogólnym;b) innych środków wykonawczych dotyczących:i) wspólnej polityki rolnej i wspólnej polityki rybołówstwa;ii) środowiska, bezpieczeństwa lub ochrony zdrowia lub bezpieczeństwa ludzi, zwierząt lub roślin;iii) wspólnej polityki handlowej.3. W odniesieniu do wszystkich innych środków wykonawczych oraz – w stosownych przypadkach – do środków wykonawczych, o których mowa w ust. 2, zastosowanie ma procedura doradcza.Artykuł 3Przepisy wspólne1. Jeżeli akt podstawowy przewiduje zastosowanie procedur, o których mowa w art. 4, 5 i 6, zastosowanie mają przepisy ust. 2-6 niniejszego artykułu.2. Komisję wspomaga komitet złożony z przedstawicieli państw członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.3. Przewodniczący przedstawia komitetowi projekt środków, jakie planuje się przyjąć.4. Komitet analizuje projekt środków. Do czasu wydania przez komitet opinii przewodniczący może przedstawiać zmienione wersje projektu środków, uwzględniające wyniki dyskusji prowadzonych na forum komitetu. W tym celu przewodniczący może kilkukrotnie zwoływać posiedzenia komitetu. Komitet wydaje opinię o projekcie w terminie, jaki przewodniczący może wyznaczyć w zależności od pilności sprawy.5. Przewodniczący może uzyskać opinię komitetu w drodze procedury pisemnej. Przewodniczący wysyła członkom komitetu projekt środków, na temat których komitet ma wydać opinię, oraz wyznacza termin uzależniony od pilności sprawy. Przyjmuje się, że każdy członek komitetu, który w wyznaczonym terminie wyraźnie nie sprzeciwił się lub nie wstrzymał od głosu, wyraził swoją milczącą zgodę co do projektu środków.Każdy członek komitetu może, przed upływem terminu wyznaczonego zgodnie z poprzednim akapitem, wnieść o zakończenie procedury pisemnej i przeanalizowanie projektu środków na posiedzeniu komitetu. Przewodniczący może zdecydować o utrzymaniu procedury pisemnej lub o jej zakończeniu bez rezultatu, w którym to przypadku jak najszybciej zwołuje się posiedzenie komitetu.6. Opinię komitetu zapisuje się w protokole. Każde państwo członkowskie może wnieść o zaprotokołowanie jego stanowiska.Artykuł 4Procedura doradcza1. Komitet wydaje opinię, w razie konieczności w drodze głosowania. W przypadku głosowania do wydania opinii potrzebna jest większość głosów przewidziana w art. 238 ust. 1 Traktatu.2. Komisja decyduje o środkach, jakie należy przyjąć, uwzględniając w jak największym stopniu wnioski płynące z dyskusji na forum komitetu oraz wydaną opinię. Informuje ona komitet o tym, w jaki sposób uwzględniła jego opinię.Artykuł 5Procedura badania1. Do wydania opinii komitetu potrzebna jest kwalifikowana większość głosów przewidziana w art. 16 ust. 4 i 5 Traktatu o Unii Europejskiej.2. Jeżeli projekt środków jest zgodny z opinią komitetu, jest on przyjmowany przez Komisję, chyba że pojawiły się wyjątkowe okoliczności lub nowe elementy, które uzasadniłyby nieprzyjęcie środków. W takim przypadku przewodniczący może przedstawić komitetowi nowy projekt środków, jakie planuje się przyjąć.3. Jeżeli projekt środków nie jest zgodny z opinią komitetu, nie jest on przyjmowany przez Komisję. Przewodniczący może przedstawić projekt środków komitetowi do dalszej dyskusji lub przedstawić mu zmienioną wersję projektu środków.4. Jeżeli komitet nie wyda żadnej opinii, Komisja może przyjąć projekt środków. W przypadku gdy Komisja nie przyjmie projektu środków, przewodniczący może przedstawić komitetowi zmienioną wersję projektu środków.5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 Komisja może przyjąć projekt środków, który nie jest zgodny z opinią komitetu, jeżeli jego nieprzyjęcie w jak najkrótszym terminie spowodowałoby poważne zakłócenia w działaniu rynków lub też zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi lub interesów finansowych Unii.W takim przypadku Komisja niezwłocznie informuje komitet o powodach przyjęcia przedmiotowych środków i może po raz drugi przedstawić je komitetowi do dyskusji. Jeżeli przyjęte środki nie są zgodne z drugą opinią komitetu lub jeśli nie zostały przedstawione do ponownej dyskusji w ciągu miesiąca od ich przyjęcia, Komisja niezwłocznie uchyla przedmiotowe środki. Jeżeli środki są zgodne z drugą opinią komitetu lub jeśli nie wydano żadnej opinii, przedmiotowe środki zachowują moc.Artykuł 6Środki mające natychmiastowe zastosowanie1. Na zasadzie odstępstwa od art. 4 i 5 akt podstawowy może przewidywać, że w sytuacji naglącej zastosowanie mają przepisy ust. 2-5 niniejszego artykułu.2. Komisja przyjmuje środki mające zastosowanie natychmiastowe.3. Przewodniczący niezwłocznie przedstawia odpowiedniemu komitetowi środki, o których mowa w ust. 2, w celu uzyskania jego opinii zgodnie z procedurą przewidzianą w akcie podstawowym.4. W przypadku procedury badania, jeżeli środki nie są zgodne z opinią komitetu zgodnie z art. 5 ust. 3, Komisja uchyla środki przyjęte zgodnie z ust. 2.5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 4 Komisja może utrzymać w mocy przedmiotowe środki ze względów ochrony środowiska, ochrony zdrowia lub bezpieczeństwa ludzi, zwierząt lub roślin, ochrony zasobów morskich, ze względów bezpieczeństwa lub aby uniknąć zakłócenia lub ryzyka zakłócenia działania rynków. W powyższych przypadkach przewodniczący niezwłocznie po raz drugi przedstawia komitetowi do dyskusji te same środki lub ich zmienioną wersję.Środki, o których mowa w ust. 2, pozostają w mocy do chwili ich uchylenia lub zastąpienia innym aktem wykonawczym.Artykuł 7Regulamin wewnętrzny1. Każdy komitet, większością głosów ogólnej liczby swoich członków i na wniosek swojego przewodniczącego, przyjmuje swój własny regulamin wewnętrzny w oparciu o standardowe zasady, które publikowane są przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .W takim zakresie, w jakim to konieczne, istniejące komitety dostosowują swoje regulaminy wewnętrzne do wspomnianych standardowych zasad.2. Zasady i warunki publicznego dostępu do dokumentów oraz w zakresie ochrony danych, które mają zastosowanie do Komisji, mają zastosowanie do komitetów.Artykuł 8Informacje o pracach komitetów1. Komisja prowadzi rejestr prac komitetów, który zawiera:a) porządki dzienne posiedzeń komitetów,b) sprawozdania zbiorcze wraz z wykazami organów i organizacji, do których należą przedstawiciele wyznaczeni przez państwa członkowskie,c) projekty środków, na temat których komitety mają wydać opinię,d) wyniki głosowania,e) ostateczny projekt środków po wydaniu opinii przez komitet,f) informacje na temat ostatecznego przyjęcia środków przez Komisję, orazg) dane statystyczne dotyczące prac komitetów.2. Parlament Europejski i Rada mają dostęp do informacji, o których mowa w ust. 1.3. W rejestrze podaje się odesłania do wszystkich dokumentów, o których mowa w ust. 1 lit. od a) do f) oraz informacje, o których mowa w ust. 1 lit. g).Artykuł 9Uchylenie decyzji 1999/468/ WEDecyzja 1999/468/WE traci moc.Na potrzeby obowiązujących aktów podstawowych, zawierających odesłania do uchylonej decyzji, utrzymuje się skutki jej art. 5a.Artykuł 10Dostosowanie obowiązujących aktów podstawowych1. W przypadku gdy akty podstawowe, przyjęte przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, przewidują wykonywanie uprawnień wykonawczych przez Komisję zgodnie z decyzją 1999/468/WE, zastosowanie mają następujące zasady:a) odesłania do art. 3 decyzji 1999/468/WE rozumie się jako odesłania do art. 4 niniejszego rozporządzenia;b) odesłania do art. 4 i 5 decyzji 1999/468/WE rozumie się jako odesłania do art. 5 niniejszego rozporządzenia;c) odesłania do art. 6 decyzji 1999/468/WE rozumie się jako odesłania do art. 6 niniejszego rozporządzenia;d) odesłania do art. 7 i 8 decyzji 1999/468/WE rozumie się jako odesłania do art. 8 niniejszego rozporządzenia.2. Artykuły 3 i 7 niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie do wszystkich istniejących komitetów.Artykuł 11Postanowienia przejścioweNiniejsze rozporządzenie nie wpływa na toczące się procedury, w ramach których komitet już wydał opinię zgodnie z decyzją 1999/468/WE.Artykuł 12Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu 1 października 2010 r.Artykuł 10 niniejszego rozporządzenia stosuje się od dnia 1 grudnia 2010 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący [1] Zgodnie z decyzją w sprawie komitologii Komisja była zobowiązana do przyjęcia projektu środków w sytuacji, gdy komitet nie był w stanie wydać opinii w drodze procedury zarządzania oraz gdy Rada, jako organ odwoławczy, nie była w stanie podjąć decyzji w drodze procedury regulacyjnej.[2] Dz.U. C […] z […], s. […].