               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.8.2017
            COM(2017) 431 final
            2017/0197(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie zawarcia Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, określającej warunki uczestnictwa Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA)

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               W dniu 30 maja 2017 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia, w imieniu Unii, rokowań z Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną („Algieria”) w sprawie umowy międzynarodowej między Unią a Algierią, określającej warunki uczestnictwa Algierii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA).

                  Zgodnie z warunkami decyzji upoważniającej Rady warunkiem rozpoczęcia rokowań jest przyjęcie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich.

                  Rokowania rozpoczęły się dnia 26 czerwca 2017 r. i zostały z powodzeniem zakończone w dniu 11 lipca 2017 r., kiedy to przedstawiciele wszystkich przyszłych stron uczestniczących w partnerstwie parafowali projekt umowy. Projekt umowy dołączony do niniejszego wniosku jest zgodny z wytycznymi negocjacyjnymi wydanymi przez Radę. Przewidziano w nim w szczególności, że warunki uczestnictwa Algierii w PRIMA odpowiadają warunkom określonym w decyzji (UE) 2017/1324
                     1
                  , i odwołano się bezpośrednio do unijnego aktu ustawodawczego.

                  Aby zagwarantować ochronę interesów finansowych Unii, zwłaszcza uprawnień Komisji, Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, Trybunału Obrachunkowego i jednostki ds. realizacji partnerstwa PRIMA („PRIMA-IS”) do przeprowadzania audytów i dochodzeń zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego, umowa zawiera szczególne odniesienie do odpowiednich przepisów decyzji (UE) 2017/1324 i zobowiązuje strony do świadczenia wszelkiej niezbędnej pomocy w celu zapewnienia wykonywania tych przepisów. Ponadto przyszła umowa przewiduje, że strony muszą dokonać szczegółowych ustaleń dotyczących pomocy, gdyż ustalenia te mają zasadnicze znaczenie dla ich współpracy w ramach przedmiotowej umowy.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Jak przedstawiono w dotyczącym PRIMA sprawozdaniu z oceny skutków
                     2
                  , otwarcie tego partnerstwa na uczestnictwo państw trzecich, takich jak Algieria, jest spójne z celami współpracy międzynarodowej w dziedzinie badań naukowych i innowacji, określonymi w komunikacie Komisji z 2012 r. pt. „Rozwój i koncentracja unijnej współpracy międzynarodowej w dziedzinie badań naukowych i innowacji: podejście strategiczne”
                     3
                   i programie ramowym „Horyzont 2020”, który propaguje współpracę z państwami trzecimi w dziedzinie nauki, technologii i innowacji w celu stawienia czoła globalnym wyzwaniom społecznym oraz wspierania polityki zewnętrznej Unii. Niniejsza umowa jest również spójna z istniejącym Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, z drugiej strony
                     4
                   oraz Umową między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną o współpracy naukowo-technicznej
                     5
                  , które przewidują współpracę między Unią a Algierią w zakresie badań naukowych i rozwoju technologicznego i wspierają działania w zakresie badań i rozwoju w obszarach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania.

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Realizacja inicjatywy PRIMA w ścisłej współpracy z państwami trzecimi, takimi jak Algieria, jest również spójna z innymi politykami unijnymi, takimi jak polityka w dziedzinie migracji, polityka rozwoju i polityka sąsiedztwa, i ma znaczenie dla ich wdrażania.

               2.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

                  Podstawę wniosku dotyczącego decyzji Rady stanowią: art. 186 oraz art. 218 ust. 6 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               W świetle powyższych faktów Komisja proponuje, aby Rada zawarła umowę w imieniu Unii Europejskiej.

               2017/0197 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie zawarcia Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, określającej warunki uczestnictwa Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 186 w związku z jego art. 218 ust. 6 lit. a),

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324
                  6
                przewidziano uczestnictwo Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich.

               (2)Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna („Algieria”) wyraziła chęć przystąpienia do PRIMA jako państwo uczestniczące na równi z państwami członkowskimi i państwami stowarzyszonymi w ramach programu „Horyzont 2020”, uczestniczącymi w PRIMA.

               (3)Zgodnie z art. 1 ust. 2 decyzji (UE) 2017/1324 Algieria ma stać się państwem uczestniczącym w PRIMA z zastrzeżeniem zawarcia z Unią umowy międzynarodowej o współpracy naukowo-technicznej, określającej warunki jej uczestnictwa w PRIMA.

               (4)Zgodnie z decyzją Rady <XXX>
                  7
                Umowę o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, określającą warunki uczestnictwa Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podpisano w imieniu Unii w dniu XX 20XX r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (5)Umowę należy zatwierdzić w imieniu Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, określającą warunki uczestnictwa Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA).

               Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę (osoby) upoważnioną (upoważnione) do przekazania w imieniu Unii powiadomienia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 umowy, w celu poinformowania o wyrażeniu przez Unię zgody na przyjęcie zobowiązań wynikających z umowy.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie [z dniem jej przyjęcia].

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich (Dz.U. L 185 z 18.7.2017, s. 1).

                     (2)
                  SWD(2016) 332 final z 18.10.2016.

                     (3)
                  COM(2012) 497 final.

                     (4)
                  Dz.U. L 265 z 10.10.2005, s. 2.

                     (5)
                  Dz.U. L 99 z 5.4.2012, s. 1–8.

                     (6)
                  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich (Dz.U. L 185 z 18.7.2017, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.8.2017
            COM(2017) 431 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego DECYZJI RADY
            w sprawie zawarcia Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, określającej warunki uczestnictwa Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA)

               Umowa o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, określająca warunki uczestnictwa Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA)

               Unia Europejska (zwana dalej „Unią”),

               z jednej strony,

               oraz

               Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna (zwana dalej „Algierią”),

               z drugiej strony,

               (zwane dalej „Stronami”),

               mając na uwadze, że Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, z drugiej strony, który wszedł w życie w dniu 1 września 2005 r., przewiduje współpracę naukową, techniczną i technologiczną;

               mając na uwadze, że Umowa między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną o współpracy naukowo-technicznej, która weszła w życie w dniu 11 czerwca 2013 r., ustanawia formalne ramy dla współpracy Stron w dziedzinie badań naukowych i technicznych;

               mając na uwadze, że decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich uregulowano warunki uczestnictwa państw członkowskich UE i państw stowarzyszonych w ramach programu „Horyzont 2020”, które są państwami uczestniczącymi tej inicjatywy, w szczególności ich zobowiązań finansowych i udziału w strukturach zarządzania;

               mając na uwadze, że zgodnie z przepisami decyzji (UE) 2017/1324 Algieria ma stać się państwem uczestniczącym w PRIMA z zastrzeżeniem zawarcia z Unią umowy międzynarodowej o współpracy naukowo-technicznej, określającej warunki uczestnictwa Algierii w PRIMA;

               mając na uwadze, że Algieria wyraziła chęć przystąpienia do PRIMA jako państwo uczestniczące na równi z państwami członkowskimi UE i państwami stowarzyszonymi w ramach programu „Horyzont 2020”, uczestniczącymi w PRIMA;

               mając na uwadze, że do uregulowania praw i obowiązków Algierii jako państwa uczestniczącego w inicjatywie PRIMA potrzebna jest umowa międzynarodowa między Unią a Algierią;

               UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Przedmiot i cel

               Celem niniejszej umowy jest określenie warunków dotyczących udziału Algierii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA).

               Artykuł 2

               Warunki udziału Algierii w PRIMA

               Warunkami udziału Algierii w PRIMA są warunki określone w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich. Strony wypełniają zobowiązania ustanowione w tej decyzji oraz wprowadzają stosowne środki, w szczególności poprzez świadczenie wszelkiej niezbędnej pomocy w celu zapewnienia stosowania przepisów jej art. 10 ust. 2 oraz art. 11 ust. 3 i 4. Strony dokonują szczegółowych ustaleń dotyczących pomocy, gdyż ustalenia te mają zasadnicze znaczenie dla ich współpracy w ramach niniejszej umowy.

               Artykuł 3

               Terytorialny zakres stosowania

               Niniejsza umowa ma zastosowanie z jednej strony do terytoriów, do których stosuje się Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktat o Unii Europejskiej, a z drugiej strony do terytorium Algierii.

               Artykuł 4

               Podpisanie i tymczasowe stosowanie

               Umowę stosuje się tymczasowo począwszy od daty jej podpisania.

               Artykuł 5

               Wejście w życie i okres obowiązywania

               1. Strony zatwierdzają niniejszą umowę zgodnie ze swoimi procedurami.

               2. Niniejsza umowa wchodzi w życie w dniu, w którym obie Strony powiadomiły się wzajemnie na piśmie kanałami dyplomatycznymi o zakończeniu procedur, o których mowa w ust. 1.

               3. Umowa pozostaje w mocy dopóty, dopóki obowiązują przepisy decyzji (UE) 2017/1324, chyba że zostanie wypowiedziana przez którąkolwiek ze Stron zgodnie z art. 6.

               Artykuł 6

               Wypowiedzenie

               1. Każda ze Stron może rozwiązać niniejszą umowę w dowolnym czasie za pomocą pisemnego zawiadomienia drugiej Strony o zamiarze jej rozwiązania.

               Wypowiedzenie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od daty otrzymania pisemnego zawiadomienia przez adresata.

               2. Projekty i działania będące w trakcie realizacji w momencie rozwiązania niniejszej umowy będą kontynuowane do ich ukończenia na warunkach określonych w niniejszej umowie.

               3. Strony określają za obopólną zgodą inne skutki rozwiązania umowy.

               Artykuł 7

               Rozstrzyganie sporów

               W odniesieniu do wszelkich sporów związanych z wykonywaniem lub interpretacją niniejszej umowy ma zastosowanie procedura rozstrzygania sporów określona w art. 100 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, z drugiej strony.

               Niniejszą umowę sporządza się w dwóch egzemplarzach w każdym z następujących języków: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i arabskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

               [Podpis UE]                                                                        [Podpis Algieria]


Ważna informacja prawna

|

52009PC0365

Wniosek decyzja Rady zmieniająca decyzję Rady z dnia 20 stycznia 2009 r. w sprawie udzielenia Łotwie średnioterminowej pomocy finansowej Wspólnoty  /* COM/2009/0365 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 8.7.2009KOM(2009) 365 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYzmieniająca decyzję Rady z dnia 20 stycznia 2009 r. w sprawie udzielenia Łotwie średnioterminowej pomocy finansowej WspólnotyWniosekDECYZJA RADYzmieniająca decyzję Rady z dnia 20 stycznia 2009 r. w sprawie udzielenia Łotwie średnioterminowej pomocy finansowej WspólnotyRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich , w szczególności jego art. 5 akapit drugi w związku z art. 8,uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Decyzją Rady 2009/289/WE udzielono Łotwie wzajemnej pomocy. Decyzją Rady 2009/290/WE udzielono Łotwie średnioterminowej pomocy finansowej.(2) Ze względu na zakres i intensywność kryzysu finansowego dotykającego Łotwę, należy dokonać przeglądu przewidzianych warunków dotyczących polityki gospodarczej, od spełnienia których uzależniona jest wypłata kolejnych transzy pomocy finansowej Wspólnoty, aby uwzględnić skutki jakie spowoduje dla budżetu znaczne zmniejszenie PKB.(3) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję Rady 2009/290/WE.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W decyzji Rady 2009/290/WE wprowadza się następujące zmiany:1. Artykuł 3 ust. 5 lit. a) otrzymuje brzmienie:„realizacja przejrzyście zdefiniowanego, średniookresowego programu polityki fiskalnej tak, aby sprowadzić deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych poniżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB według harmonogramu i ścieżki konsolidacij zgodnych z zaleceniami Rady dla Łotwy przyjętymi w ramach procedury nadmiernego deficytu.”2. W art. 3 ust. 5 lit. b) otrzymuje brzmienie:„wykonanie budżetu na rok 2009 oraz przyjęcie na rok 2010 budżetu zawierającego zrównoważone środki zgodne ze ścieżką konsolidacji.”Artykuł 2Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Łotewskiej.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący


				|

		52012PC0502

			Wniosek
DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji,
zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r.
pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej
i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2012/003 DK/Vestas z Danii) /*  */

			   	UZASADNIENIE
Przepisy pkt 28 Porozumienia
międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem
Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej
i należytego zarządzania finansami[1]
umożliwiają uruchomienie środków z Europejskiego Funduszu
Dostosowania do Globalizacji (EFG) poprzez zastosowanie mechanizmu
elastyczności, w ramach rocznego pułapu w wysokości 500 mln EUR,
powyżej limitów właściwych działów ram finansowych.
Zasady mające zastosowanie do
wkładów z EFG zostały określone w rozporządzeniu (WE)
nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r.
ustanawiającym Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji[2].
W dniu 14 maja 2012 r. Dania
złożyła wniosek nr EGF/2012/003 DK/Vestas w sprawie wkładu
finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami pracowników w grupie Vestas w
Danii.
Po dokładnym przeanalizowaniu wniosku
Komisja uznała, zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006,
że warunki przekazania wkładu finansowego określone w tym
rozporządzeniu zostały spełnione.
STRESZCZENIE WNIOSKU I ANALIZA
 Podstawowe dane: ||
 Nr referencyjny EFG || EGF/2012/003
 Państwo członkowskie: || Dania
 Artykuł 2 || a)
 Główne przedsiębiorstwo || Vestas
 Dostawcy i producenci niższego szczebla || 0
 Okres odniesienia || 8.2.2012 – 8.6.2012
 Data rozpoczęcia świadczenia zindywidualizowanych usług || 13.8.2012
 Data złożenia wniosku || 14.5.2012
 Zwolnienia w okresie odniesienia || 720
 Zwolnienia przed okresem odniesienia i po nim || 0
 Kwalifikowalne zwolnienia ogółem || 720
 Liczba pracowników, co do których oczekuje się, że skorzystają ze środków || 720
 Wydatki na zindywidualizowane usługi (EUR) || 14 398 000
 Wydatki na wdrażanie EFG[3] (EUR) || 578 000
 Wydatki na wdrażanie EFG (%) || 3,9
 Łączny budżet (EUR) || 14 976 000
 Wkład z EFG w EUR (50 %) || 7 488 000
1.           Wniosek przedstawiono Komisji
w dniu 14 maja 2012 r. i uzupełniono dodatkowymi informacjami do dnia 10
lipca 2012 r.
2.           Wniosek spełnia warunki
wypłaty środków z EFG określone w art. 2 lit. a)
rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 oraz został złożony w
terminie 10 tygodni, o którym mowa w art. 5 tego rozporządzenia.
Związek między zwolnieniami
pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym
spowodowanymi globalizacją
3.           Aby ustalić związek
pomiędzy zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi
w handlu światowym spowodowanymi globalizacją, Dania wskazuje na
fakt, że unijny przemysł produkcji turbin wiatrowych, ujęty w
dziale 28 według klasyfikacji NACE Rev. 2 („Produkcja maszyn i
urządzeń”), poważnie odczuł skutki zmian w handlu
światowym, w szczególności znaczne zmniejszenie się udziału
rynkowego UE. Dania wyjaśnia, że mimo wzrostu europejskiej produkcji
turbin wiatrowych w ostatnich latach światowy rynek turbin wiatrowych
rozwijał się jeszcze szybciej, w szczególności w Azji i Ameryce
Północnej. Po raz pierwszy w 2010 r. ponad połowa całkowitej
mocy wszystkich nowych turbin wiatrowych została wytworzona poza
tradycyjnymi rynkami Europy i Ameryki Północnej. Zmiany te spowodowane
były głównie boomem gospodarczym w Chinach, który spowodował
powstanie połowy nowych instalacji wiatrowych na świecie[4].
W wyniku dynamicznego rozwoju tego sektora na świecie udział Europy w
całkowitych mocach produkcyjnych zmniejszył się z 65,5 %
w 2006 r. do 43,7 % w 2010 r.[5].
4.           Ponadto Dania argumentuje,
iż jest to stała tendencja. Zapotrzebowanie na energię ze
źródeł odnawialnych, w tym na energię wiatrową, będzie
bardzo szybko wzrastać. Nastąpią jednak przesunięcia na
rynkach. Podczas gdy do 2006 r. sektor energetyki wiatrowej był
zdominowany przez przemysł europejski, a w ostatnich latach obserwowano
równomierny wzrost na rynkach Europy, Azji i USA, w najbliższym czasie
nastąpi gwałtowny wzrost popytu na energię wiatrową w Azji
i Ameryce Północnej, nieco później – w Ameryce Południowej, a w
dłuższej perspektywie – także w Afryce. Produkcja i obsługa
zostaną przeniesione tam, gdzie jest na nie zapotrzebowanie, i do regionów
o wysokim wzroście gospodarczym. Z powodu znacznie niższych kosztów
pracy, a także wysokich kosztów transportu dużych części
turbin wiatrowych, producenci europejscy są zmuszeni do przeniesienia
produkcji bliżej tych najbardziej dynamicznych rynków użytkowników
końcowych, aby utrzymać konkurencyjność i pozycję na
rynku. W rezultacie produkcja stopniowo odpływa z UE.
5.           Grupa Vestas również
uległa opisanym powyżej tendencjom. Aby utrzymać
wiodącą pozycję na rynku, Vestas wdrożyła niedawno
nową strategię opierającą się na zasadzie „w regionie
dla regionu” w celu zmniejszenia kosztów produkcji i transportu, skrócenia
odległości od klientów i nowych rynków oraz zwiększenia
niezależności grupy od wahań kursów wymiany walut[6].
W wyniku procesu globalizacji turbiny wiatrowe będą produkowane tam,
gdzie jest na nie zapotrzebowanie (już w 2011 r. 80-90 % turbin
zostało wyprodukowanych na poziomie regionalnym). Ponadto, podczas gdy w
przeszłości większość części turbin
wiatrowych była produkowana w ramach przedsiębiorstwa, ich produkcja
będzie coraz częściej zlecana partnerom regionalnym, w związku
z czym Vestas będzie miała mniejsze zapotrzebowanie na inwestycje i
zmniejszy zatrudnienie.
6.           Jest to już trzeci
wniosek o środki EFG dotyczący sektora turbin wiatrowych. Argumenty
przedstawione w dwóch poprzednich wnioskach (EGF/2010/017 DK Midtjylland
Machinery[7] oraz EGF/2010/022 DK/LM
Glasfiber[8]) są nadal aktualne.
Wykazanie liczby zwolnień oraz
zgodności z kryteriami określonymi w art. 2 lit. a)
7.           Dania złożyła
wniosek na podstawie kryteriów interwencji określonych w art. 2 lit. a)
rozporządzenia (WE) nr 1927/2006, który nakłada wymóg co najmniej 500
zwolnień w przedsiębiorstwie w jednym państwie członkowskim
w okresie czterech miesięcy, włącznie z pracownikami zwalnianymi
przez dostawców tego przedsiębiorstwa lub przez producentów niższego
szczebla.
8.           Wniosek dotyczy 720
zwolnień w grupie Vestas podczas czteromiesięcznego okresu
odniesienia od 8 lutego 2012 r. do 8 czerwca 2012 r. Liczbę wszystkich
zwolnień obliczono zgodnie z art. 2 akapit drugi tiret trzecie
rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Komisja otrzymała potwierdzenie
wymagane na podstawie art. 2 ust. 2 akapit drugi tiret trzecie, że jest to
rzeczywista liczba dokonanych zwolnień.
Wyjaśnienie nieprzewidzianego
charakteru zwolnień
9.           Władze Danii
przypominają, że zwolnienia już dokonane przez grupę Vestas
w gminie Ringkøbing-Skjern w latach 2009/2010 były nieprzewidziane ze
względu na gwałtowną ekspansję światowego sektora
energii wiatrowej. W 2009 r. objęły one głównie pracowników o
niskich kwalifikacjach i niewykwalifikowanych, wskutek nowych tendencji w
światowym handlu polegających na outsourcingu produkcji do krajów o
niższych kosztach pracy. Tymczasem zwolnienia w 2012 r. w grupie Vestas
dotknęły w dużym stopniu wyspecjalizowanych i dobrze
wykształconych pracowników o wysokich kwalifikacjach. Nie było to
wcześniej przewidziane, ponieważ Dania dokonała znacznych
inwestycji w badania i rozwój w sektorze odnawialnych źródeł energii,
w tym energii wiatrowej. Ponadto duński rząd przeprowadzał
negocjacje w sprawie ambitnej polityki energetycznej na lata 2012-2020,
planując wspieranie instalowania większej liczby turbin wiatrowych.
Wreszcie, gmina Ringkøbing-Skjern dokonała inwestycji na dużą
skalę w infrastrukturę ułatwiającą transport turbin
wiatrowych Vestas. Przewidywano, że w gminie tej będzie produkowana
nowa generacja turbin wiatrowych Vestas.
Dane identyfikacyjne zwalniających
przedsiębiorstw oraz pracownicy, którzy mają być objęci
pomocą
10.         We wniosku wspomniano o
zwolnieniu w grupie Vestas 720 pracowników i wszyscy mają zostać
objęci pomocą.
11.         Podział pracowników,
którzy mają być objęci pomocą, przedstawia się
następująco:
 Kategoria || Liczba || Odsetek
 Mężczyźni || 452 || 62,78
 Kobiety || 268 || 37,22
 Obywatele UE || 717 || 99,58
 Obywatele państw trzecich || 3 || 0,42
 Osoby w wieku od 15 do 24 lat || 3 || 0,42
 Osoby w wieku od 25 do 54 lat || 630 || 87,50
 Osoby w wieku od 55 do 64 lat || 81 || 11,25
 Osoby w wieku powyżej 64 lat || 6 || 0,83
12.         Pod względem kategorii
zawodów podział przedstawia się następująco:
 Kategoria || Liczba || Odsetek
 Dyrektorzy, dyrektor generalny Kierownicy działu produkcji i działu operacyjnego || 45 || 6,25
 Inżynierowie, w tym kierownicy projektu, kierownicy działów || 155 || 21,53
 Technicy inżynieryjni || 223 || 30,97
 Pracownicy biurowi || 50 || 6,94
 Pracownicy działu obsługi || 67 || 9,31
 Robotnicy obróbki metali, mechanicy maszyn i urządzeń i pokrewni || 2 || 0,28
 Operatorzy i monterzy maszyn i urządzeń || 144 || 20,00
 Robotnicy przy pracach prostych w przemyśle || 34 || 4,72
13.         Zgodnie z art. 7
rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 Dania potwierdziła, że polityka
równości kobiet i mężczyzn oraz niedyskryminacji jest i nadal
będzie stosowana na różnych etapach wdrażania EFG, a w
szczególności na etapie jego udostępniania.
Opis obszaru, którego dotyczy wniosek,
jego władz i zainteresowanych stron
14.         Zwolnienia dotknęły
pięć gmin położonych w regionach graniczących z
Midtjylland (Randers, Favrskov, Aarhus i Ringkøbing-Skjern) i Syddanmark
(Varde). Doszło także do kilku zwolnień w regionie Zelandii i w
regionie stołecznym – w Kopenhadze. Wspólną cechą wszystkich
dotkniętych zwolnieniami gmin jest gwałtowny wzrost bezrobocia
(zwłaszcza długotrwałego) i gwałtowny spadek wolnych miejsc
pracy (szczególnie w przemyśle i produkcji).
15.         Gmina Ringkøbing-Skjern
dokonała znacznych inwestycji w infrastrukturę dla Vestas i sektora
energetyki wiatrowej. Innymi ważnymi sektorami zatrudnienia są
turystyka, rolnictwo, budownictwo i usługi publiczne.
16.         Główną
zainteresowaną stroną jest gmina Ringkøbing-Skjern. Do zadań
gminy należy pomoc osobom bezrobotnym w poszukiwaniu nowej pracy, w tym
organizacja działań wspierających podnoszenie kwalifikacji
pracowniczych i umiejętności szukania zatrudnienia oraz
działań pomocnych w procesie określania celów. Inne
zainteresowane podmioty to: gminy Varde, Favrskov, Randers, Aarhus, Roskilde i
Kopenhaga; związki zawodowe, fundusze ubezpieczeń na wypadek
bezrobocia (A-kasser), przedstawiciele pracodawców, regiony Midtjylland,
Syddanmark, Zelandii oraz region stołeczny; regionalne rady ds.
zatrudnienia; Ministerstwa Pracy oraz Przedsiębiorstw i Wzrostu; lokalne
przedsiębiorstwa.
Spodziewany wpływ zwolnień na
zatrudnienie lokalne, regionalne lub krajowe
17.         Po dużych zwolnieniach
grupowych w latach 2009/2010, które dotknęły ok. 800 pracowników
Vestas w Ringkøbing-Skjern i okolicznych gminach, nowa fala zwolnień
stanowi ogromne wyzwanie dla tych gmin. Tym razem zwolniono głównie pracowników
z wyższym wykształceniem. W samym Varde zwalniana jest duża
liczba pracowników o średnich i wysokich kwalifikacjach, ponieważ
tamtejszy zakład zostanie całkowicie zamknięty w sierpniu 2012
r. Skutki zwolnień w skali lokalnej będą znaczące,
szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że grupa Vestas zwolni
łącznie 1 300 pracowników (wielu pracowników było zatrudnionych
na podstawie umów na czas określony, które nie zostały lub nie
zostaną odnowione).
18.         Przyciągnięcie
takich innowacyjnych przedsiębiorstw jak Vestas, które oferowały
wiele atrakcyjnych, wymagających wysokich kwalifikacji miejsc pracy w
przemyśle, było wielkim osiągnięciem dla wspomnianych gmin.
Utrata tych miejsc pracy spowodowała, że region znalazł się
w trudnej sytuacji. Wszystkie wspomniane gminy poinformowały, że dla
nowej grupy pracowników, którzy mają zostać objęci pomocą,
brak odpowiednich ofert pracy i w rezultacie zwolnieni pracownicy o wysokich
kwalifikacjach będą musieli wyjechać w poszukiwaniu pracy, co
spowoduje, że jeszcze trudniej będzie przyciągnąć nowe
przedsiębiorstwa.
19.         Wspomniane zwolnienia
przeprowadzane są w momencie, gdy w szybkim tempie rośnie bezrobocie.
W lutym 2012 r. wyniosło ono 36 426 osób w regionie Midtjylland i 40 004 w
Syddanmark (w porównaniu z odpowiednio 28 402 i 29 751 w sierpniu
2011 r.).
Skoordynowany pakiet
zindywidualizowanych usług, które mają być finansowane, z
podziałem na szacunkowe koszty, w tym informacje dotyczące ich
komplementarności z działaniami finansowanymi z funduszy
strukturalnych
20.         Dania proponuje pakiet
środków na rzecz zwolnionych pracowników, który jest zgodny ze
strategią „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego i
sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego.
Pakiet zapewni zindywidualizowaną, ukierunkowaną, elastyczną i
innowacyjną pomoc w przygotowaniu zwolnionych pracowników do podjęcia
pracy w obszarach przyszłego wzrostu gospodarczego.
21.         Mentoring i coaching.
Przewiduje się, że z tego działania skorzystają wszyscy
pracownicy, którzy mają być objęci pomocą. Działanie
ma na celu wsparcie pracowników przy określaniu ich potrzeb, ustalaniu
ścieżki uczenia się oraz wybieraniu odpowiednich pakietów
podnoszenia kwalifikacji, tak aby mogli oni maksymalnie wykorzystać swój
potencjał oraz rozwijać umiejętności osobiste,
społeczne i zawodowe. Ogólne cele obejmują zbadanie i określenie
kompetencji uczestników, zapewnienie indywidualnego doradztwa, podtrzymanie
motywacji przez cały okres realizacji projektu poprzez ciągły
coaching, opracowywanie i ustalanie najlepszych praktyk, kontakt z jednostkami
i firmami świadczącymi usługi szkoleniowe. Środek
rozpocznie się obszerną sesją informacyjną, po której
nastąpią sesje indywidualnego doradztwa, w trakcie których
zostaną zbadane i określone kompetencje uczestników. Proces ten
będzie stale monitorowany za pomocą kwestionariuszy i wywiadów w celu
oceny jego oddziaływania. Usługi będą oferowane we
współpracy z UddannelesesCenter Ringkøbing-Skjern (ośrodkiem
szkoleniowym), zespołem zarządzającym projektem oraz
przedstawicielami urzędów pracy z uczestniczących gmin.
Pakiety zindywidualizowanych, ukierunkowanych
szkoleń. Pakiety te będą dostępne
dla wszystkich pracowników z grupy, która ma być objęta pomocą.
Prawdopodobnie jednak szereg zwolnionych pracowników znajdzie nową
pracę po procesie coachingu, szacuje się więc, że
środkiem tym zostanie objętych ok. 600 pracowników. Pakiety
szkoleniowe opracowane przez zespół projektowy we współpracy ze
zwolnionymi pracownikami i świadczone przez instytucje edukacyjne z Danii
obejmują:
- kursy kompetencji
międzykulturowych (jednodniowe warsztaty mające na celu
uświadomienie uczestnikom potrzeby nabywania umiejętności
międzykulturowych w zglobalizowanym środowisku);
- kursy
językowe (w tym język angielski w biznesie, język
używany podczas spotkań, dyskusji i prezentacji; język
techniczny; możliwość opracowania kursów językowych dostosowanych
do indywidualnych potrzeb);
- szkolenia w
zakresie przedsiębiorczości (warsztaty wprowadzające do
przedsiębiorczości mające na celu zmotywowanie uczestników do
samozatrudnienia lub założenia własnego przedsiębiorstwa;
uczestnicy będą uczyć się, jak opracować biznesplan, i
uzyskają informacje dotyczące zagadnień prawnych, podatków (w
tym VAT), sprzedaży, marketingu i e-biznesu);
- standardowe kursy
i programy szkoleniowe (wszyscy uczestnicy będą mieli okazję
do zapisania się na wybrane przez siebie programy szkoleniowe).
Udostępnione zostaną dotacje
wspierające przedsiębiorczość, w wysokości do 25
000 EUR na jedno przedsiębiorstwo rozpoczynające
działalność, po dokonaniu starannej selekcji 25 osób,
poprzedzonej ich udziałem w kursach z zakresu przedsiębiorczości
i przygotowaniu przez nich solidnych biznesplanów. Kryteria oceny biznesplanów
będą następujące: kreatywność,
innowacyjność i szanse na trwałą kontynuację
działalności. Wszyscy beneficjenci będą musieli regularnie
uczestniczyć w sesjach monitorujących, a na koniec projektu EFG —
przygotować sprawozdanie z postępu prac. Rozwój
działalności nowych przedsiębiorstw będzie ściśle
monitorowany.
Przez ostatnie
sześć miesięcy projektu będzie oferowana pomoc w
zakresie zwolnień monitorowanych dla tych, którzy jeszcze nie
znaleźli nowej pracy (ok. 70 osób). Ponieważ będą to osoby
w najtrudniejszej sytuacji ze względu na wiek, trudności w uczeniu
się, płeć lub brak możliwości dojazdów do pracy, urzędy
pracy i współpracujący partnerzy będą im oferowali staże
w wybranych przedsiębiorstwach, które mogłyby później
stworzyć miejsca pracy dla takich osób. Osobom odbywającym takie
staże zapewniony zostanie intensywny mentoring i doradztwo.
Wszystkim zwolnionym pracownikom zostaną
udostępnione diety/stypendia, co będzie ściśle
związane z uczestnictwem danego pracownika w aktywnych środkach rynku
pracy. Szacuje się, że średnio przeznaczone zostanie 10 400 EUR
na osobę.
22.         Wydatki na wdrożenie EFG,
zawarte we wniosku zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) 1927/2006, obejmują
działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania,
dostarczanie i rozpowszechnianie informacji, a także działania
kontrolne. Gmina Ringkøbing-Skjern oraz zespół ds. projektu
administracyjnego obejmujący wszystkie gminy dotknięte zwolnieniami
wdrożą szereg instrumentów mających na celu rozpowszechnianie
informacji o pomocy z EFG i jej propagowanie. Zostaną utworzone dodatkowe
strony internetowe na portalach gminy. Regularnie publikowane będą
komunikaty prasowe i biuletyny informacyjne, systematycznie będą
też organizowane spotkania z prasą. Na końcu odbędzie
się warsztat na temat skutków projektu z udziałem wszystkich jego
uczestników i zainteresowanych stron. Udostępnione zostaną również
materiały promocyjne.
23.         Zindywidualizowane usługi
przedstawione przez władze Danii są aktywnymi środkami rynku
pracy wchodzącymi w zakres kwalifikowalnych działań
określonych w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Władze
Danii szacują łączne koszty tych usług na 14 976 000 EUR, w
tym wydatki na zindywidualizowane usługi — na 14 398 000 EUR, a wydatki na
wdrożenie EFG na 578 000 EUR (tj. 3,9 % łącznej kwoty).
Całkowity wnioskowany wkład z EFG wynosi 7 488 800 EUR
(50 % łącznych kosztów).
 Działania || Szacunkowa liczba pracowników objętych działaniem || Szacunkowy koszt na jednego pracownika objętego działaniem (w EUR) || Łączny koszt (EFG i współfinansowanie krajowe) (w EUR)
 Zindywidualizowane usługi (art. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1927/2006)
 Mentoring i coaching || 720 || 1 500 || 1 080 000
 Pakiety zindywidualizowanych, ukierunkowanych szkoleń || 600 || 8 500 || 5 100 000
 Dodatki na rzecz przedsiębiorczości: || 25 || 25 000 || 625 000
 Pomoc w zakresie zwolnień monitorowanych || 70 || 1 500 || 105 000
 Diety/stypendia || 720 || 10 400 || 7 488 000
 Zindywidualizowane usługi ogółem ||   || 14 398 000
 Wydatki na wdrożenie EFG (art. 3 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1927/2006)
 Działania przygotowawcze ||   || 28 000
 Zarządzanie ||   || 220 000
 Dostarczanie i upowszechnianie informacji ||   || 80 000
 Działania kontrolne ||   || 250 000
 Wydatki na wdrożenie EFG razem ||   || 578 000
 Szacunkowe koszty ogółem ||   || 14 976 000
 Wkład z EFG (50 % łącznych kosztów) ||   || 7 488 000
24.         Dania potwierdza, że
opisane powyżej środki są komplementarne z działaniami
finansowanymi z funduszy strukturalnych oraz że zapobiegać się
będzie wszelkim przypadkom podwójnego finansowania.
Terminy, od których rozpoczęto lub
planuje się rozpocząć świadczenie zindywidualizowanych
usług dla pracowników objętych zwolnieniami
25.         Dania rozpocznie
świadczenie pracownikom objętym zwolnieniami zindywidualizowanych usług
ujętych w skoordynowanym pakiecie zgłoszonym do
współfinansowania z EFG w dniu 13 sierpnia 2012 r. Data ta stanowi zatem
początek okresu kwalifikowalności do jakiejkolwiek pomocy, która
może być przyznana z EFG.
Procedury konsultacji z partnerami społecznymi
26.         W przygotowanie środków
zostały zaangażowane wszystkie gminy dotknięte zwolnieniami. W
styczniu 2012 r. podczas spotkania w gminie z Komitetem Zatrudnienia
przeprowadzono szereg konsultacji z organizacjami partnerów społecznych (związkami
zawodowymi, przedstawicielami Vestas, organizacjami pracodawców). Ponadto w
Skjern w lutym i marcu 2012 r. zorganizowano dwa warsztaty z udziałem
wszystkich gmin dotkniętych zwolnieniami, gdzie reprezentowani byli
także partnerzy społeczni. Partnerzy społeczni są
regularnie informowani o stanie zaawansowania projektu w comiesięcznych
sprawozdaniach z posiedzeń Komitetu.
27.         Władze Danii
potwierdziły, że zostały spełnione wymogi dotyczące
zwolnień zbiorowych określone w prawodawstwie krajowym i
prawodawstwie UE.
Informacje o działaniach, które
są wymagane na podstawie przepisów krajowych lub zgodnie z układami
zbiorowymi
28.         W związku z kryteriami
określonymi w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 władze
Danii we wniosku:
·      potwierdziły, że wkład finansowy EFG nie zastępuje
środków, za które zgodnie z prawem krajowym lub układami zbiorowymi
odpowiedzialne są przedsiębiorstwa;
·      potwierdziły, że działania te mają na celu
udzielenie pomocy poszczególnym pracownikom i nie zostaną wykorzystane w
celu przeprowadzenia restrukturyzacji przedsiębiorstw lub sektorów
gospodarki;
·      potwierdziły, że działania kwalifikowalne, o których
mowa powyżej, nie są objęte pomocą z innych instrumentów
finansowych UE.
System zarządzania i kontroli
29.         Dania powiadomiła
Komisję, że wkład finansowy będzie zarządzany i
kontrolowany przez te same organy, co w przypadku Europejskiego Funduszu
Społecznego, którego instytucją zarządzającą jest
również duński Urząd ds. Przedsiębiorczości. Rolę
instytucji certyfikującej pełnił będzie inny departament
tej instytucji. Instytucją audytową będzie EU Controllerfunction
w duńskim Urzędzie ds. Przedsiębiorczości.
Finansowanie
30.         Na podstawie wniosku
złożonego przez Danię proponowany wkład z EFG w
skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług (z uwzględnieniem
wydatków na wdrożenie EFG) wynosi 7 488 000 EUR, co stanowi 50 %
łącznych kosztów. Przydział środków z Funduszu, o jaki
wnioskuje Komisja, opiera się na informacjach udostępnionych przez
Danię.
31.         Biorąc pod uwagę
maksymalną dopuszczalną wysokość wkładu finansowego z
EFG zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 oraz zakres
możliwości dokonania przesunięć środków, Komisja wnosi
o uruchomienie środków z EFG na łączną kwotę, o której
mowa powyżej, w ramach działu 1a ram finansowych.
32.         Po udzieleniu pomocy we
wnioskowanej wysokości do dyspozycji pozostanie jeszcze ponad 25 %
maksymalnej rocznej kwoty zarezerwowanej dla EFG do wykorzystania na
przydział środków w ostatnich czterech miesiącach roku, zgodnie
z wymogami zawartymi w art. 12 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006.
33.         Składając niniejszy
wniosek o uruchomienie środków z EFG, Komisja rozpoczyna uproszczoną
procedurę rozmów trójstronnych, zgodnie z postanowieniami pkt 28
Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r., celem
uzyskania zgody obydwu organów władzy budżetowej w sprawie potrzeby
wykorzystania EFG i wymaganej kwoty. Komisja zwraca się do organu
władzy budżetowej, który jako pierwszy osiągnie, na odpowiednim
szczeblu politycznym, porozumienie w sprawie projektu wniosku o uruchomienie
środków, o poinformowanie o swoich zamiarach drugiego organu władzy
budżetowej i Komisji. W przypadku braku zgody jednego z organów
władzy budżetowej zwołane zostanie formalne spotkanie trójstronne.
34.         Komisja przedstawi oddzielnie
wniosek o przesunięcie tych środków w celu zapisania w budżecie
na 2012 r. szczegółowych środków na zobowiązania, zgodnie z
wymogami pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006
r.
Źródła środków na
płatności
35.         Środki z pozycji budżetowej
EFG zostaną wykorzystane na pokrycie kwoty 7 488 000 EUR wymaganej w
związku z przedmiotowym wnioskiem.
Wniosek
DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu
Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia
międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem
Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i
należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2012/003 DK/Vestas z
Danii)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając Porozumienie
międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem
Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i
należytego zarządzania finansami[9], w
szczególności jego pkt 28,
uwzględniając rozporządzenie
(WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania
do Globalizacji[10], w szczególności
jego art. 12 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej[11],
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Europejski Fundusz
Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego
wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze
światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im
pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.
(2)       Zgodnie z Porozumieniem
międzyinstytucjonalnym z dnia 17 maja 2006 r. EFG można
uruchomić w ramach rocznego pułapu 500 mln EUR.
(3)       W dniu 14 maja 2012 r. Dania
przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w
związku ze zwolnieniami w grupie Vestas i uzupełniła go
dodatkowymi informacjami do dnia 10 lipca 2012 r. Wniosek ten spełnia
wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące
określenia wkładu finansowego. Komisja wnosi więc o uruchomienie
kwoty 7 488 000 EUR.
(4)       Należy zatem
uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla
wniosku złożonego przez Danię,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ
DECYZJĘ:
Artykuł 1
W ramach ogólnego budżetu Unii
Europejskiej na rok budżetowy 2012 uruchamia się środki z
Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG), aby
udostępnić kwotę 7 488 000 EUR w formie środków
na zobowiązania i środków na płatności.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 139 z 14.6.2006, s. 1.
[2]               Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.
[3]               Zgodnie z art. 3 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr
1927/2006.
[4]               „Global Wind Energy Council”, Global wind report, Annual
market update 2010 [„Światowa Rada Energetyki Wiatrowej”, Roczny raport
dotyczący rynku energii wiatrowej 2010 r.], Bruksela, kwiecień 2011.
[5]               World Wind Energy Report 2010, WWEA World Wind Energy
Association [Raport dotyczący energii wiatrowej na świecie 2010 r.,
Światowe Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej (WWEA)].
[6]               Vestas Annual Report 2011 [Roczne
sprawozdanie grupy Vestas 2011 r.].
[7]               COM(2011)421 final
[8]               COM(2011)258 final
[9]               Dz.U. L 139 z 14.6.2006, s. 1.
[10]             Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.
[11]             Dz.U. C […] z […], s. […].


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.7.2015
            COM(2015) 333 final
            2015/0145(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Stowarzyszenia UE-Chile w odniesieniu do art. 12 załącznika III do układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, dotyczącego transportu bezpośredniego

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Układ między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Chile z drugiej strony został podpisany w Brukseli dnia 18 listopada 2002 r. i wszedł w życie z dniem 1 lutego 2003 r.

               Załącznik III do układu o stowarzyszeniu ustanawia reguły pochodzenia dla produktów, a jego art. 12 określa zasady dotyczące bezpośredniego transportu tych produktów między stronami. W celu uzyskania preferencyjnego traktowania produkty powinny być transportowane bezpośrednio między dwiema stronami, ale pod pewnymi warunkami mogą być transportowane przez terytorium państwa trzeciego.

               Chile i Unia Europejska postanowiły wprowadzić pewne zmiany do zasad dotyczących bezpośredniego transportu, o których mowa w art. 12 załącznika III do układu. Celem tych zmian jest wyjaśnienie, że w przypadku gdy dana przesyłka jest transportowana przez terytorium państwa trzeciego oraz spełnione są warunki określone w art. 12, może ona zostać podzielona do dalszego transportu do jednej ze stron umowy bez utraty preferencyjnego traktowania odnośnych produktów. Ponadto dokonanie podziału przesyłek nie powinno samo w sobie prowadzić do powstania wątpliwości co do pochodzenia produktów, chyba że istnieją dowody o wymowie przeciwnej.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Artykuł 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

               Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

               •Proporcjonalność

                Wniosek nie wykracza poza to, co jest niezbędne lub właściwe dla osiągnięcia zamierzonych celów.

               3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Nie dotyczy. Niniejszy wniosek wprowadza zmiany do poprzedniego tekstu.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

               Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.

               •Ocena skutków

               Nie dotyczy. Niniejszy wniosek wprowadza zmiany do obowiązującej dwustronnej umowy handlowej. Żadne inne rozwiązania nie są brane pod uwagę.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               Brak

               2015/0145 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Stowarzyszenia UE-Chile w odniesieniu do art. 12 załącznika III do układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, dotyczącego transportu bezpośredniego

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Rada Stowarzyszenia powołana na mocy art. 3 Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony (Układ o stowarzyszeniu UE-Chile) została ustanowiona w celu analizowania oraz przyjmowania wniosków stron dotyczących ulepszenia układu o stowarzyszeniu UE-Chile. Przy wykonywaniu jej obowiązków Radę Stowarzyszenia wspiera Komitet Stowarzyszenia, który jest uprawniony do przyjmowania decyzji.

               (2)W celu uzyskania wsparcia w wykonywaniu swoich obowiązków Rada Stowarzyszenia ustanowiła Specjalny Komitet ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia. Ten Specjalny Komitet, którego posiedzenie odbyło się 4 listopada 2014 r. w Santiago (Chile), postanowił zalecić wprowadzenie zmiany do art. 12 załącznika III do układu o stowarzyszeniu UE-Chile, dotyczącego transportu bezpośredniego.

               (3)Transport przesyłek z terytorium jednej strony układu o stowarzyszeniu UE-Chile powinien odbywać się bezpośrednio na terytorium drugiej strony, jednak przesyłki mogą być transportowane przez terytorium państwa trzeciego z zastrzeżeniem pewnych ograniczeń. Warunki transportu przez terytorium państwa trzeciego zostały doprecyzowane, aby jednoznacznie zezwolić na podział przesyłek, jednak bez jakiegokolwiek złagodzenia obecnych ograniczeń.

               (4)Zmiana art. 12 załącznika III do układu o stowarzyszeniu UE-Chile zapewni pewność prawa dla importerów i eksporterów, a także spójność interpretacji przepisów dla stron układu.

               (5)Stanowisko Unii w ramach Komitetu Stowarzyszenia UE-Chile powinno zatem być oparte na załączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte przez Unię Europejską w ramach Komitetu Stowarzyszenia UE-Chile w odniesieniu do art. 12 załącznika III do układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, opiera się na załączonym projekcie decyzji Komitetu Stowarzyszenia.

               Przedstawiciele Unii w Komitecie Stowarzyszenia mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić niewielkie zmiany projektu decyzji Komitetu Stowarzyszenia.

               Artykuł 2

               Decyzja Komitetu Stowarzyszenia zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 13.7.2015
            COM(2015) 333 final
            ZAŁĄCZNIK
            Załącznik
            do
            wniosku w sprawie decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Stowarzyszenia UE-Chile w odniesieniu do art. 12 załącznika III do układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, dotyczącego transportu bezpośredniego

               Projekt

               DECYZJA NR …/… KOMITETU STOWARZYSZENIA UE-CHILE

               z dnia [...] r.

               zmieniająca art. 12 tytułu III załącznika III do układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską a Republiką Chile dotyczący transportu bezpośredniego

               KOMITET STOWARZYSZENIA,

               uwzględniając układ ustanawiający stowarzyszenie między Unią Europejską a Republiką Chile, w szczególności art. 38 załącznika III,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)
                     Artykuł 12 tytułu III załącznika III do układu stanowi, że preferencyjne traktowanie przewidziane w Układzie dotyczy wyłącznie produktów spełniających wymagania załącznika III, które są transportowane bezpośrednio między Chile a Unią Europejską.

               (2)
                     Od momentu wejścia w życie układu o stowarzyszeniu Chile i Unia Europejska zawarły szereg umów regulujących kwestie handlowe, które dają podmiotom gospodarczym możliwość dostosowania swoich strategii eksportu w celu zmniejszenia kosztów i skuteczniejszego reagowania na popyt rynkowy.

               (3)
                     Chile i Unia Europejska postanowiły dokonać zmian w art. 12 tytułu III załącznika III, aby zapewnić podmiotom gospodarczym większą elastyczność,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Artykuł 12 tytuł III załącznika III dotyczący transportu bezpośredniego zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie dziewięćdziesiąt (90) dni po dacie ostatniego powiadomienia, w którym Strony informują Komisję o zakończeniu niezbędnych wewnętrznych procedur prawnych.

               Sporządzono w ...

               W imieniu Komitetu Stowarzyszenia

               Przewodniczący

               Załącznik

               Artykuł 12

               Transport bezpośredni

               1. Preferencyjne traktowanie przewidziane w Układzie dotyczy wyłącznie produktów spełniających wymagania niniejszego załącznika, które są transportowane bezpośrednio między Unią Europejską a Chile. Produkty mogą jednak być transportowane przez inne terytoria, gdzie mogą być przeładowywane lub czasowo składowane, pod warunkiem że pozostają pod nadzorem organów celnych w państwie tranzytu lub składowania i że nie są poddawane innym czynnościom niż dodawanie lub przymocowywanie znaków, etykiet, pieczęci, wyładunek, ponowny załadunek, podział przesyłek lub wszelkie czynności mające na celu zachowanie ich w dobrym stanie.

               2. Wymogi ust. 1 uznaje się za spełnione, chyba że organy celne mają powody, by przyjąć przeciwne domniemanie; w takich przypadkach organy celne mogą zażądać od importera udokumentowania zgodności, przy czym można ją udowodnić za pomocą wszelkich odpowiednich środków, takich jak umowne dokumenty przewozowe w rodzaju listu przewozowego, albo też dowody faktyczne lub materialne, takie jak oznakowanie lub numeracja opakowań lub jakiekolwiek inne dowody związane z samymi towarami.


				|

		52014PC0528

			Wniosek DECYZJA RADY określająca stanowisko, jakie w imieniu Unii Europejskiej ma zostać przyjęte w odniesieniu do niektórych rezolucji, które będą przedmiotem głosowania w ramach Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina (OIV) /* COM/2014/0528 final - 2014/0245 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
KONTEKST WNIOSKU
Międzynarodowa Organizacja ds.
Winorośli i Wina (OIV) jest międzyrządową organizacją
naukowo-techniczną działającą w sektorze winorośli,
wina, napojów winopochodnych, winogron stołowych, suszonych winogron i
innych produktów sektora wina. Celem tej organizacji jest: (i) informowanie za
pomocą publikacji i organizowanych przez nią imprez i sympozjów, (ii)
wspieranie innych międzynarodowych organizacji zaangażowanych w
działania normalizacyjne oraz (iii) przyczynianie się do ujednolicenia
istniejących praktyk i norm na poziomie międzynarodowym. Obecnie
członkami tej organizacji jest 45 państw, z których 21 to
państwa członkowskie Unii Europejskiej. Unia Europejska nie jest
obecnie członkiem OIV.
Na poziomie UE, zgodnie z rozporządzeniem
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.
ustanawiającym wspólną organizację rynków produktów rolnych
(rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynków, Dz.U. L 347 z
20.12.2013, s. 671), niektóre rezolucje przyjęte i opublikowane przez OIV
mają wpływ na przepisy UE. Rozporządzenie o jednolitej wspólnej
organizacji rynków przewiduje odniesienia do rezolucji OIV w
następujących przepisach:
-             odniesienie do niektórych metod
analizy służącej określaniu składu produktów sektora
wina, przyjętych i opublikowanych przez OIV, na których Komisja musi
się opierać, chyba że byłyby one nieskuteczne lub
niewłaściwe w kontekście celu, do którego dąży Unia
(art. 80 ust. 5 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynków);
-             odniesienie do niektórych wymogów
dotyczących czystości i tożsamości substancji stosowanych w
praktykach enologicznych, tak aby przepisy przyjęte i opublikowane przez
OIV stały się tym samym wiążące w tym zakresie w UE
(art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r.
ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonywania
rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów
winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń,
Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1);
-             odniesienie do praktyk
enologicznych przyjętych i opublikowanych przez OIV, które Komisja musi
uwzględniać przy udzielaniu zezwolenia na takie praktyki (art. 80
ust. 3 lit. a) rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku); oraz

-             odniesienie do tych samych praktyk
enologicznych w przypadku ich stosowania – przed uzyskaniem pozwolenia zgodnie
z art. 80 ust. 3 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku –
w odniesieniu do produkcji wina w państwach trzecich (art. 90 ust. 2
rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku).
Podobnie, na podstawie rozporządzenia
Komisji (WE) nr 2870/2000 z dnia 19 grudnia 2000 r. ustanawiającego
wspólnotowe metody referencyjne dla analizy napojów spirytusowych (Dz. U. L 333
z 29.12.2000, s. 20), niektóre rezolucje przyjęte i opublikowane przez OIV
mają wpływ na przepisy UE. W art. 3 rozporządzenia (WE) nr
2870/2000 przewiduje się odniesienia do rezolucji OIV, w których
wspólnotowe analityczne metody referencyjne nie zostały ustanowione dla
wykrywania i kwantyfikacji substancji zawartych w niektórych napojach
spirytusowych.
Na podstawie dyskusji prowadzonych w grupach
na spotkaniu ekspertów przygotowującym Zgromadzenie Ogólne OIV można
spodziewać się, że w porządku obrad Zgromadzenia Ogólnego
znajdzie się przyjęcie następujących rezolucji,
powodujących skutek prawny w ramach dorobku prawnego UE:
-             Projekt rezolucji OENO-TECHNO
12-504 ustanawia nową praktykę enologiczną. Zgodnie z art. 80
ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
przedmiotowa rezolucja wpłynie na dorobek prawny UE.
-             Projekt rezolucji OENO-SCMA 03-262
ustanawia wymogi dotyczące czystości i tożsamości pewnej
substancji stosowanej w praktyce enologicznej. Ta praktyka enologiczna
została opublikowana i jest zalecana przez OIV, pod warunkiem
przyjęcia wymogów dotyczących stosowanej substancji
(Międzynarodowy Kodeks Praktyk Enologicznych, OIV, par. 2.1.20 i 3.4.14).
Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr
1308/2013 oraz art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 przedmiotowa
rezolucja wpłynie na dorobek prawny UE.
-             Projekty rezolucji OENO-SCMA
10-457, 10-458, 11-480 i 12-512 ustanawiają metody analizy. Zgodnie z art.
80 ust. 3 lit. a) i art. 80 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
przedmiotowe rezolucje wpłyną na dorobek prawny UE.
Wyżej wymienione rezolucje zostały
szczegółowo omówione przez naukowców i ekspertów technicznych sektora
wina. Przyczyniają się one do międzynarodowej harmonizacji norm
dotyczących wina oraz ustanowią ramy, które zapewnią
uczciwą konkurencję w handlu produktami sektora wina. Dlatego
też należy je poprzeć.
Podobnie jak w przeszłości
można oczekiwać, że porządek obrad posiedzenia Zgromadzenia
Ogólnego OIV będzie jeszcze ulegać zmianom oraz że do
porządku obrad zostaną dodane kolejne rezolucje wpływające
na dorobek prawny UE. W celu zapewnienia skuteczności prac Zgromadzenia
Ogólnego, z poszanowaniem postanowień Traktatów, Komisja w odpowiednim
czasie uzupełni lub zmieni niniejszy wniosek, aby umożliwić
Radzie przyjęcie stanowiska, które ma być zajęte również w
odniesieniu do tych rezolucji.
2014/0245 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
określająca stanowisko, jakie w
imieniu Unii Europejskiej ma zostać przyjęte w odniesieniu do
niektórych rezolucji, które będą przedmiotem głosowania w ramach
Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina (OIV)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w
związku z art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Międzynarodowa
Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV) jest międzyrządową
organizacją naukowo-techniczną działającą w sektorze
winorośli, wina, napojów winopochodnych, winogron stołowych, suszonych
winogron i innych produktów sektora wina. Celem tej organizacji jest: (i)
informowanie za pomocą publikacji i organizowanych przez nią imprez i
sympozjów, (ii) wspieranie innych międzynarodowych organizacji
zaangażowanych w działania normalizacyjne oraz (iii) przyczynianie
się do ujednolicenia istniejących praktyk i norm na poziomie
międzynarodowym. Obecnie członkami tej organizacji jest 45
państw, z których 21 to państwa członkowskie Unii Europejskiej.
Unia Europejska nie jest obecnie członkiem OIV.
(2)       Zgodnie z
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013[1] niektóre rezolucje
przyjęte i opublikowane przez OIV mają wpływ na przepisy UE
Rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynków przewiduje
odniesienia do rezolucji OIV w następujących przepisach:
-        odniesienie do niektórych metod analizy
służącej określaniu składu produktów sektora wina,
przyjętych i opublikowanych przez OIV, na których Komisja musi się
opierać, chyba że byłyby one nieskuteczne lub niewłaściwe
w kontekście celu, do którego dąży Unia (art. 80 ust. 5
rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynków);
-        odniesienie do niektórych wymogów
dotyczących czystości i tożsamości substancji stosowanych w
praktykach enologicznych, tak aby przepisy przyjęte i opublikowane przez
OIV stały się tym samym wiążące w tym zakresie w UE
(art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009[2]);
-        odniesienie do praktyk enologicznych
przyjętych i opublikowanych przez OIV, które Komisja musi
uwzględniać przy udzielaniu zezwolenia na takie praktyki (art. 80
ust. 3 lit. a) rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku);
oraz
-        odniesienie do tych samych praktyk
enologicznymi w przypadku ich stosowania – przed uzyskaniem pozwolenia zgodnie
z art. 80 ust. 3 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku –
w odniesieniu do produkcji wina w państwach trzecich (art. 90 ust. 2
rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku).
(3)       Następne posiedzenie
Zgromadzenia Ogólnego OIV odbędzie się w dniu 14 listopada 2014 r.
Przy tej okazji Zgromadzenie Ogólne zbada i być może przyjmie
rezolucje, które spowodują skutki prawne, o których mowa.
(4)       Dlatego też konieczne
jest przyjęcie, przed wspomnianym posiedzeniem Zgromadzenia Ogólnego OIV,
stanowisk, które państwa członkowskie będące członkami
OIV, działając wspólnie w interesie UE, powinny zająć na
Zgromadzeniu Ogólnym OIV w odniesieniu do tych rezolucji.
(5)       Projekt rezolucji OENO-TECHNO
12-504 ustanawia nową praktykę enologiczną. Zgodnie z art. 80
ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
przedmiotowa rezolucja wpłynie na dorobek prawny UE.
(6)       Projekt rezolucji OENO-SCMA
03-262 ustanawia wymogi dotyczące czystości i tożsamości
pewnej substancji stosowanej w praktyce enologicznej. Ta praktyka
enologiczna została opublikowana i jest zalecana przez OIV, pod warunkiem
przyjęcia wymogów dotyczących stosowanej substancji
(Międzynarodowy Kodeks Praktyk Enologicznych, OIV, par. 2.1.20 i 3.4.14).
Zgodnie z art. 80 ust. 3 lit. a) i art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr
1308/2013 i art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 przedmiotowa
rezolucja wpłynie na dorobek prawny UE.
(7)       Projekty rezolucji OENO-SCMA
10-457, 10-458, 11-480 i 12-512 ustanawiają metody analizy. Zgodnie z art.
80 ust. 3 lit. a) i art. 80 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
przedmiotowe rezolucje wpłyną na dorobek prawny UE.
(8)       Wyżej wymienione
rezolucje zostały szczegółowo omówione przez naukowców i ekspertów
technicznych sektora wina. Przyczyniają się one do międzynarodowej
harmonizacji norm dotyczących wina oraz ustanowią ramy, które
zapewnią uczciwą konkurencję w handlu produktami sektora wina.
Dlatego też należy je poprzeć.
(9)       W celu umożliwienia
niezbędnej elastyczności podczas negocjacji przed posiedzeniem Zgromadzenia
Ogólnego OIV państwa członkowskie będące członkami OIV
powinny być uprawnione do wyrażenia zgody na zmiany do tych
rezolucji, pod warunkiem że zmiany te nie dotyczą zasadniczej
treści tych rezolucji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Stanowisko Unii na Zgromadzeniu Ogólnym
Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina (OIV) w 2014 r. jest
zgodne z załącznikiem do niniejszej decyzji i jest wyrażane
przez państwa członkowskie będące członkami OIV,
działające wspólnie w interesie Unii.
Artykuł 2
1.           Jeżeli jest
prawdopodobne, że stanowisko, o którym mowa w art. 1, może ulec
zmianie ze względu na nowe informacje o charakterze naukowym lub
technicznym przedstawione przed posiedzeniem OIV lub w czasie jego trwania,
państwa członkowskie będące członkami OIV proszą
o przełożenie głosowania, które ma odbyć się podczas
Zgromadzenia Ogólnego OIV, do czasu uzgodnienia przez Unię stanowiska w
oparciu o nowe elementy.
2.           W ramach koordynacji prac, w
szczególności na miejscu, i bez kolejnej decyzji Rady ustanawiającej
stanowisko Unii, państwa członkowskie będące członkami
OIV, działające wspólnie w interesie Unii, mogą
wyrażać zgodę na zmiany w projektach rezolucji, o których mowa w
załączniku do niniejszej decyzji, które to zmiany nie dotyczą
zasadniczej treści tych rezolucji.
Artykuł 3
Niniejsza
decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną
organizację rynków produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej
wspólnej organizacji rynku, Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).
[2]               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10
lipca 2009 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania
rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii
produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących
ograniczeń (Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
Państwa członkowskie
działające wspólnie w interesie Unii popierają jedynie, i z
zastrzeżeniem wszelkich przyszłych przeglądów
uwzględniających rozwój sytuacji, następujące projekty
rezolucji w etapie 7. dotyczące metod analizy służących do
określania składu produktów sektora wina, wymogów dotyczących
czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach
enologicznych oraz praktyk enologicznych:
OENO-TECHNO 12-504, obróbka wina z
wykorzystaniem technologii filtracji membranowej w połączeniu z
węglem aktywnym w celu ograniczenia nadmiaru 4-etylofenolu i
4-etylogwajakolu,
OENO-SCMA 03-262, kopolimery adsorbujące
PVI/PVP – CODEX.
OENO-SCMA 10-457, metoda oznaczania amin
biogenicznych w winie z wykorzystaniem wysokosprawnej chromatografii cieczowej
z detekcją fotodiodową,
OENO-SCMA 10-458, metoda oznaczania
zawartości lizozymu w winie z wykorzystaniem wysokosprawnej chromatografii
cieczowej,
OENO-SCMA 11-480, metoda oznaczania metanolu w
winie z wykorzystaniem chromatografii gazowej,
OENO-SCMA 12-512, metoda oznaczania stosunku
intensywności izotopów węgla 13C/12C CO2
w winach musujących z wykorzystaniem spektrometrii masowej (IRMS) –
zmiana.


Ważna informacja prawna

|

52007PC0816

Wniosek decyzja Rady zezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON863xMON810xNK603 (MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych  /* KOM/2007/0816 wersja ostateczna */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 18.12.2007KOM(2007) 816 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON863xMON810xNK603 (MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych(Jedynie teksty w językach francuskim i niderlandzkim są autentyczne.)(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEZałączony wniosek w sprawie decyzji Rady dotyczy żywności i paszy zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON863xMON810xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, w odniesieniu do której w dniu 2 listopada 2004 r. przedsiębiorstwo Monsanto Europe S.A. przedłożyło właściwym organom Belgii wniosek o wprowadzenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.Załączony projekt wniosku odnosi się również do wprowadzenia do obrotu innych produktów zawierających kukurydzę MON863xMON810xNK603 lub składających się z niej, dla takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy.W dniu 31 marca 2006 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA“) zgodnie z art. 6 i art. 18 rozporządzenia (WE) 1829/2003 wydał pozytywną opinię stwierdzając, że wprowadzenie na rynek produktów zawierających kukurydzę MON863xMON810xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, odpowiadającą opisowi zawartemu we wniosku najprawdopodobniej nie będzie miało negatywnego wpływu na zdrowie człowieka, zwierząt, ani na środowisko naturalne[1].W październiku 2006 r., na żądanie Komisji, EFSA wydał szczegółowe wyjaśnienia na temat sposobu, w jaki uwagi właściwych organów państw członkowskich zostały uwzględnione przy opracowaniu jego opinii.Dnia 13 kwietnia 2007 r. EFSA ponownie potwierdził, że gen nptII jako wybieralny znacznik w roślinach zmodyfikowanych genetycznie nie stwarza ryzyka dla zdrowia człowieka, zwierząt, ani dla środowiska.Dnia 28 czerwca, po wydaniu naukowej publikacji dotyczącej ponownej analizy MON 863 na 90-dniowym badaniu szczurów i kwestionującej bezpieczeństwo MON 863, EFSA potwierdził swoją wcześniejszą pozytywną ocenę bezpieczeństwa kukurydzy MON 863.W związku z powyższym w dniu 10 października 2007 r. projekt decyzji Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu we Wspólnocie produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON863xMON810xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, przedłożono Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w celu poddania go głosowaniu. Komitet nie wydał opinii: piętnaście państw członkowskich (149 głosów) głosowało za jego przyjęciem, osiem państw członkowskich (119 głosy) przeciw, natomiast cztery państwa członkowskie (77 głosów) wstrzymały się od głosu.W związku z tym, na mocy art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 i zgodnie z art. 5 decyzji Rady 1999/468/WE zmienionej decyzją Rady 2006/512/WE, Komisja ma za zadanie przedłożyć Radzie wniosek dotyczący środków, które należy podjąć, natomiast Rada decyduje następnie w ciągu trzech miesięcy większością kwalifikowaną i informuje o tym Parlament.WniosekDECYZJA RADYzezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON863xMON810xNK603 (MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych(Jedynie teksty w językach francuskim i niderlandzkim są autentyczne.) (Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy[2], w szczególności jego art. 7 ust. 3 i art. 19 ust. 3,a także mając na uwadze, co następuje:1.  W dniu 2 listopada 2004 r., przedsiębiorstwo Monsanto Europe S.A. zwróciło się, zgodnie z art. 5 i art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 do właściwych organów Belgii z wnioskiem o wprowadzenie do obrotu żywności, składników żywności i pasz zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON863xMON810xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych („wniosek”).2.  Wniosek odnosił się również do wprowadzenia na rynek innych produktów zawierających kukurydzę MON863xMON810xNK603 lub składających się z niej, dla takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy. Dlatego też do wniosku, zgodnie z przepisami art. 5 ust. 5 i art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, załączone były dane i informacje wymagane na podstawie załączników III i IV do dyrektywy 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG[3], a także informacje i ustalenia dotyczące oceny ryzyka dla środowiska naturalnego przeprowadzonej według zasad określonych w załączniku II do dyrektywy 2001/18/WE.3.  W dniu 31 marca 2006 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) zgodnie z art. 6 i art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 wydał pozytywną opinię stwierdzając, że wprowadzenie na rynek produktów zawierających kukurydzę MON863xMON810xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, odpowiadającą opisowi we wniosku („produkty”) najprawdopodobniej nie będzie miało negatywnego wpływu na zdrowie człowieka, zwierząt, ani na środowisko[4]. W swojej opinii EFSA uznał za dopuszczalne wykorzystanie danych dotyczących pojedynczych przypadków jako przesłanek świadczących na korzyść bezpieczeństwa produktów i rozpatrzył wszystkie szczegółowe pytania i wątpliwości zgłaszane przez państwa członkowskie w kontekście konsultacji z właściwymi organami krajowymi, przewidzianej w art. 6 ust. 4 i art. 18 ust. 4 wymienionego rozporządzenia.4.  W październiku 2006 r., na żądanie Komisji, EFSA wydał szczegółowe wyjaśnienia na temat sposobu, w jaki uwagi właściwych organów państw członkowskich zostały uwzględnione przy opracowaniu jego opinii i opublikował dalsze informacje na temat poszczególnych elementów wziętych pod uwagę przez powołany przy urzędzie Panel naukowy ds. genetycznie zmodyfikowanych organizmów.5.  W swej opinii EFSA uznał złożony przez wnioskodawcę plan monitorowania, obejmujący ogólny plan obserwacji, który dotyczy skutków dla środowiska, za zgodny z zamierzonym wykorzystaniem produktów.6.  Dnia 25 stycznia 2007 r. po otrzymaniu uwag od społeczeństwa i opublikowaniu sprawozdania przez Światową Organizację Zdrowia, w którym wymieniono kanamycynę i neomycynę jako „bardzo ważne czynniki antybakteryjne w medycynie człowieka oraz w zarządzaniu ryzykiem w przypadku zastosowań niedotyczących ludzi”, Komisja skonsultowała się z Europejską Agencją Leków (EMEA) w sprawie terapeutycznego znaczenia antybiotyków, na które gen nptII pozwala się uodpornić, w medycynie człowieka i weterynarii. Po otrzymaniu odpowiedzi od EMEA Komisja skonsultowała się z EFSA w sprawie ocen bezpieczeństwa genu nptII i roślin genetycznie zmodyfikowanych zawierających gen nptII . Dnia 13 kwietnia 2007 r. EFSA potwierdził swoją wcześniejsze oceny bezpieczeństwa roślin genetycznie zmodyfikowanych zawierających gen nptII , stwierdzając, że obecność nptII w roślinach genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do stosowania w żywności i w paszach nie stwarza ryzyka dla zdrowia człowieka, zwierząt, ani dla środowiska.7.  Dnia 15 marca 2007 r., po wydaniu naukowej publikacji dotyczącej ponownej analizy MON 863 na 90-dniowym badaniu szczurów i kwestionującej bezpieczeństwo MON 863, Komisja skonsultowała się z EFSA w sprawie ewentualnego wpływu tej analizy na jej wcześniejszą opinię dotyczącą MON 863. Dnia 28 czerwca 2007 r. EFSA podał, że publikacja nie podnosi nowych kwestii istotnych z punktu widzenia toksykologii i potwierdził swoją wcześniejszą pozytywną ocenę bezpieczeństwa dotyczącą kukurydzy MON 863.8.  W związku z powyższym należy wydać zezwolenie na produkty.9.  Każdemu organizmowi zmodyfikowanemu genetycznie należy przypisać unikalny identyfikator zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 65/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. ustanawiającym system ustanawiania oraz przypisywania niepowtarzalnych identyfikatorów organizmom zmodyfikowanym genetycznie[5].10.  Według opinii wydanej przez EFSA, nie zachodzi konieczność stosowania żadnych szczególnych wymagań dotyczących etykietowania w odniesieniu do żywności oraz składników żywności i pasz zawierających kukurydzę MON863xMON810xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, z wyjątkiem wymogów ustanowionych w art. 13 ust. 1 i w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Jednak aby zapewnić wykorzystanie produktów w granicach zezwolenia przewidzianego w niniejszej decyzji, etykiety żywności zawierającej organizmy genetycznie zmodyfikowane lub składającej się z nich oraz produkty inne niż żywność i pasze zawierające organizmy genetycznie zmodyfikowane, lub składające się z nich, w odniesieniu do których złożono wniosek o zezwolenie, powinny wyraźnie wskazywać, że danych produktów nie wolno stosować do celów uprawy.11.  Podobnie, opinia wydana przez EFSA nie uzasadnia nałożenia specjalnych wymogów lub ograniczeń na wprowadzanie do obrotu i/lub specjalnych wymogów lub ograniczeń dotyczących wykorzystania i manipulowania, w tym wymagań monitorowania po wprowadzeniu do obrotu czy też specjalnych wymogów dotyczących ochrony poszczególnych ekosystemów/środowiska naturalnego i/lub poszczególnych obszarów geograficznych, przewidzianych w art. 6 ust. 5 lit. e) oraz art. 18 ust. 5 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Wszelkie wymagane informacje dotyczące zezwolenia na produkty powinny zostać wprowadzone do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003.12.  W art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE[6] określono wymogi dotyczące etykietowania produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane organizmy lub składających się z nich.13.  Niniejszą decyzję należy przekazać stronom Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej za pośrednictwem systemu wymiany informacji o bezpieczeństwie biologicznym, zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 15 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych[7].14.  Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii w terminie ustalonym przez swojego przewodniczącego, zatem środki przewidziane w niniejszej decyzji musza zostać przyjęte przez Radę,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1 Organizm zmodyfikowany genetycznie i niepowtarzalny identyfikatorGenetycznie zmodyfikowana kukurydza ( Zea mays L.) MON863xMON810xNK603 otrzymana w drodze krzyżowania odmian kukurydzy zawierających modyfikacje MON-ØØ863-5, MON-ØØ81Ø-6 i MON-ØØ6Ø3-6, zgodna z opisem zawartym w pkt b) załącznika do niniejszej decyzji, otrzymuje niepowtarzalny identyfikator MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 65/2004.Artykuł 2 Zezwolenia i wprowadzanie do obrotuNiniejszym zezwala się na wprowadzanie do obrotu, dla celów art. 4 ust. 2 i art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji, następujących produktów:(a) żywności i składników żywności zawierających kukurydzę MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;(b) pasz zawierających kukurydzę MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;(c) produktów innych niż żywność i pasze zawierających kukurydzę MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6, lub składających się z niej, dla takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy.Artykuł 3 Etykietowanie1. Zgodnie z wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „kukurydza”.2. Na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i lit. c), zawierających kukurydzę MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6, lub składających się z niej, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.Artykuł 4 Monitorowanie skutków dla środowiska1. Posiadacz zezwolenia gwarantuje, że plan monitorowania skutków dla środowiska naturalnego, określony w punkcie h) załącznika, zostanie wprowadzony i zrealizowany.2. Posiadacz zezwolenia przedstawia Komisji coroczne sprawozdania z realizacji i wyników działań przewidzianych w planie monitorowania.Artykuł 5 Rejestr wspólnotowyInformacje zawarte w załączniku do niniejszej decyzji wprowadza się do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.Artykuł 6 Posiadacz zezwoleniaPosiadaczem zezwolenia jest przedsiębiorstwo Monsanto Europe S.A. z siedzibą w Belgii, występujące w imieniu Monsanto Company, Stany Zjednoczone Ameryki.Artykuł 7 Okres ważnościNiniejszą decyzję stosuje się przez 10 lat od daty powiadomienia o niej.Artykuł 8 AdresatNiniejsza decyzja jest skierowana do Monsanto Europe S.A., Scheldelaan 460, Haven 627 – B 2040 Antwerp, Belgia.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK(a) Wnioskodawca i posiadacz zezwolenia:Nazwa: Monsanto Europe S.A.Adres: Scheldelaan 460, Haven 627 – B 2040 Antwerp – BelgiaW imieniu: Monsanto Company, 800 N. Lindbergh Boulevard St. Louis, Missouri 63167, Stany Zjednoczone Ameryki(b) Oznaczenie i specyfikacja:(1) żywności i składników żywności zawierających kukurydzę MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;(2) pasz zawierających kukurydzę MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;(3) produktów innych niż żywność i pasze zawierających kukurydzę MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6, lub składających się z niej, dla takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza z wyjątkiem uprawy.Genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6 zgodną z opisem we wniosku, otrzymaną w drodze krzyżowania odmian kukurydzy zawierających modyfikacje MON-ØØ863-5, MON-ØØ81Ø-6 i MON-ØØ6Ø3-6, cechuje ekspresja proteiny CryBb1, nadającej odporność na niektóre szkodniki z rzędu Coleoptera (chrząszcze) ( Diabrotica spp.), proteiny Cry 1 Ab nadającej odporność na niektóre szkodniki z rzędu Lepidoptera (łuskoskrzydłe) ( Ostrinia nubilalis , Sesamia spp.) i proteiny CP4 EPSPS nadającej tolerancję na herbicyd glifosat. Gen nptII nadający odporność na kanamycynę były stosowany w wybieralnym znaczniku w procesie modyfikacji genetycznej.(c) Etykietowanie:(1) Zgodnie z wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „kukurydza”.(2) Na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i lit. c), zawierających kukurydzę MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6, lub składających się z niej, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.(d) Metoda wykrywania:-  Metody ilościowe w czasie rzeczywistym specyficzne dla tej modyfikacji , oparte na technice PCR, stosowane w odniesieniu do kukurydzy zmodyfikowanej genetycznie MON-ØØ863-5, MON-ØØ81Ø-6 i MON-ØØ6Ø3-6 zatwierdzone dla kukurydzy MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6.-  Zatwierdzone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne ustanowione na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, opublikowane pod następującym adresem: http://gmo-crl.jrc.it/statusofdoss.htm-  Materiał referencyjny: ERM®-BF416 (dla MON-ØØ863-5), ERM®-BF413 (dla MON-ØØ81Ø-6) i ERM®-BF415 (dla MON-ØØ6Ø3-6), dostępny za pośrednictwem strony internetowej Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej (JRC) i Instytutu Materiałów Odniesienia i Pomiarów (IRMM) pod adresem: http://www.irmm.jrc.be/html/reference_materials_catalogue/index.htm. (e) Niepowtarzalny identyfikator:MON-ØØ863-5xMON-ØØ81Ø-6xMON-ØØ6Ø3-6(f) Informacje wymagane zgodnie z załącznikiem II do Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej:Izba Bezpieczeństwa Biologicznego, ID : zob. [ do uzupełnienia po notyfikacji ](g) Warunki lub ograniczenia dotyczące wprowadzania produktów do obrotu, ich stosowania lub manipulacji:Brak(h) Plan monitorowania:Plan monitorowania dotyczący skutków dla środowiska zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.[Link: plan opublikowany w Internecie](i) Wymogi dotyczące monitorowania używania żywności przeznaczonej do spożycia przez ludzi po jej wprowadzeniu na rynek:BrakUwaga: Z czasem linki do odpowiednich dokumentów mogą wymagać aktualizacji. Zmiany te udostępnia się publicznie w postaci aktualizacji wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.[1] http://www.efsa.europa.eu/EFSA/efsa_locale-1178620753816_1178620784943.htm[2] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1981/2006 (Dz.U. L 368 z 23.12.2006, str. 99) .[3] Dz.U. L 106 z 17.4.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1830/2003 (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24).[4] http://www.efsa.europa.eu/EFSA/efsa_locale-1178620753816_1178620784943.htm[5] Dz.U. L 10 z 16.1.2004, str. 5.[6] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24.[7] Dz.U. L 287 z 5.11.2003, str. 1.