               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.2.2018
            COM(2018) 64 final
            2018/0031(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na lata 2014–2020

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz oraz uchylające decyzję nr 574/2007/WE weszło w życie w dniu 21 maja 2014 r. i zaczęło być stosowane od dnia 1 stycznia 2014 r.
                  1
               .

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 514/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz instrumentu na rzecz wsparcia finansowego współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz zarządzania kryzysowego również weszło w życie dnia 21 maja 2014 r. i zaczęło być stosowane od dnia 1 stycznia 2014 r.
                  2
               . Zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 515/2014, przepisy rozporządzenia (UE) nr 514/2014 mają zastosowanie do instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (zwanego dalej „Funduszem Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy”).

               Celem Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy jest ustanowienie mechanizmu solidarności, w ramach którego uczestniczące w nim państwa są związane tymi samymi europejskimi zasadami dotyczącymi kontroli granic zewnętrznych we wzajemnym interesie, wzajemnie się reprezentując. Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy będzie służyć realizacji podstawowego celu dorobku Schengen, jakim jest podział odpowiedzialności za „skuteczny, wysoki i jednolity poziom kontroli na granicach zewnętrznych”, jak określono w art. 15 rozporządzenia (UE) 2016/399 Parlamentu Europejskiego i Rady
                  3
               . Stanowi on zatem rozwinięcie dorobku Schengen.

               Art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 515/2014 stanowi, że państwa uczestniczące we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen uczestniczą w instrumencie zgodnie z tym rozporządzeniem i że należy zawrzeć porozumienia dotyczące wkładu finansowego tych państw oraz określić przepisy dodatkowe niezbędne dla takiego udziału, w tym postanowienia zapewniające ochronę interesów finansowych Unii i uprawnień kontrolnych Trybunału Obrachunkowego, ponieważ odpowiednie układy o stowarzyszeniu nie obejmują takich przepisów.

               Celem projektu umowy ze Szwajcarią jest ustanowienie porozumień, o których mowa w art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 515/2014, oraz umożliwienie Komisji przyjęcia ostatecznej odpowiedzialności za wykonanie budżetu przydzielonego do tego instrumentu w tym państwie stowarzyszonym, a także ustalenie jego wkładu do budżetu Unii w odniesieniu do tego instrumentu.

               W kwestii nadzoru budżetowego i kontroli finansowej, państwa członkowskie są objęte zobowiązaniami horyzontalnymi (np. kompetencjami Trybunału Obrachunkowego i Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)) wynikającymi bezpośrednio z Traktatu lub prawodawstwa wtórnego Unii. Zobowiązania te stosuje się w państwach członkowskich bezpośrednio, a zatem nie są one ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 515/2014. Zgodnie z art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 515/2014 należy je jednak rozszerzyć na państwa stowarzyszone w drodze projektu umowy.

               W celu ochrony interesów finansowych Unii przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami rozporządzenie (UE) nr 514/2014 przyznaje personelowi Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu i OLAF-owi prawo do uzyskania odpowiedniego dostępu na potrzeby przeprowadzenia kontroli. W art. 5 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 514/2014 dodano, iż w umowach o współpracy z państwami trzecimi wyraźnie upoważni się Komisję, Trybunał Obrachunkowy i OLAF do prowadzenia takich audytów, a także kontroli i inspekcji na miejscu. W związku z tym taka możliwość została przewidziana w projekcie umowy.

               2.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               •Podstawa prawna

               Podstawę niniejszego wniosku dotyczącego podpisania umowy mającej na celu zawarcie porozumień pomiędzy Unią Europejską a Szwajcarią w sprawie wkładu tego kraju do instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz na lata 2014–2020 oraz przepisów dodatkowych niezbędnych w odniesieniu do tego udziału stanowi art. 77 ust. 2 i art. 218 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               •Konieczność decyzji, której dotyczy wniosek

                  Na podstawie art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 515/2014 zawarcie umowy ze Szwajcarią jest niezbędne do zawarcia porozumień dotyczących wkładu tego kraju do instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz na lata 2014–2020 oraz określenia przepisów dodatkowych niezbędnych w odniesieniu do tego udziału.

                  Art. 19 ust. 4 parafowanej umowy przewiduje wprawdzie możliwość tymczasowego stosowania umowy od dnia następującego po dniu podpisania, bez uszczerbku dla wymogów konstytucjonalnych, jednak władze Szwajcarii poinformowały Komisję, że takie tymczasowe stosowanie nie jest możliwe na podstawie ustawy o organizacji rządowej i administracyjnej Szwajcarii. Niniejszy wniosek dotyczący decyzji Rady nie przewiduje w związku z tym tymczasowego stosowania umowy. Umowa wejdzie w życie na podstawie art. 19 ust. 2 i 3 pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu ostatniego powiadomienia o zakończeniu procedury ratyfikacji.

               •Proporcjonalność

                  Nie dotyczy.

               •Wybór instrumentu

               Nie dotyczy.

               3.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

               •Wynik negocjacji

               W dniu 28 maja 2014 r. Komisja przedstawiła zalecenie dla Rady wzywające do upoważnienia Komisji do rozpoczęcia negocjacji z Norwegią, Islandią, Szwajcarią oraz Liechtensteinem na temat umowy międzynarodowej ustanawiającej takie przepisy dodatkowe.

               Komisja otrzymała od Rady upoważnienie do rozpoczęcia negocjacji z Norwegią, Islandią, Szwajcarią oraz Liechtensteinem dotyczących umowy w sprawie warunków udziału tych państw w Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy w dniu 14 lipca 2014 r.

               Negocjacje przeprowadzono wspólnie ze wszystkimi krajami stowarzyszonymi. Odbyły się dwie rundy negocjacji. Projekt umowy ze Szwajcarią w ostatecznym brzmieniu został parafowany w dniu 21 kwietnia 2017 r.

               Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt umowy może zostać przyjęty przez Unię.

               Państwa członkowskie były informowane o przebiegu negocjacji, zasięgano także ich opinii na forum stosownych grup roboczych Rady.

               Ostateczną treść umowy można podsumować następująco:

               W projekcie umowy przewidziano roczny wkład finansowy Szwajcarii do budżetu Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy w wysokości rocznej kwoty obliczonej na podstawie procentowego udziału jej PKB w PKB wszystkich państw uczestniczących w Funduszu [art. 10 i załącznik]. Płatności roczne określono w art. 11.

               Ponadto w projekcie umowy przewidziano również zasady wyznaczania instytucji odpowiedzialnej i zasady dotyczące systemu rocznych sprawozdań.

               Umowa zawiera również przepisy mające na celu ochronę interesów finansowych Unii przed nadużyciami finansowymi i środki mające na celu zapewnienie zgodności z odpowiednimi przepisami w zakresie zarządzania finansami i kontroli, jak określono w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) oraz w prawodawstwie unijnym opartym na postanowieniach TFUE.

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy.

               •Ocena skutków

                  Nie dotyczy, ponieważ wniosek ten jest powiązany z zarządzaniem programem, a jego celem jest podpisanie umowy międzynarodowej, która została wynegocjowana na podstawie wytycznych negocjacyjnych określonych przez Radę.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Nie dotyczy.

               •Prawa podstawowe

                  Nie dotyczy.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               W art. 10 i załączniku do projektu umowy znajdują się postanowienia dotyczące rocznego wkładu finansowego państwa stowarzyszonego do budżetu Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy, a także ich ewentualnego dostosowania do sytuacji opisanej w załączniku.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Terytorialny zakres stosowania

                  Rozporządzenie (UE) nr 515/2014 stanowi rozwinięcie dorobku Schengen. W tym względzie niniejsza umowa ze Szwajcarią również stanowi rozwinięcie dorobku Schengen.

                  Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie będzie nią związana ani nie będzie jej stosować. Zgodnie z art. 4 wyżej wspomnianego Protokołu Dania zdecyduje w terminie sześciu miesięcy od daty przyjęcia przez Radę niniejszego wniosku, czy dokona transpozycji tej decyzji do swego prawa krajowego.

                  Niniejszy wniosek stanowi rozwinięcie tych elementów dorobku Schengen, w których Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą, którymi nie będą zatem związane i których nie będą stosować, zgodnie z, odpowiednio, decyzjami Rady 2000/365/WE
                     4
                   i 2002/192/WE
                     5
                  .

                •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  W art. 17 umowy określono stosowne uzgodnienia dotyczące sprawozdawczości i monitorowania. Do dnia 15 lutego każdego roku i do 2022 r. włącznie Szwajcaria jest zobowiązana przedstawiać Komisji sprawozdanie roczne z wdrażania za poprzedni rok budżetowy.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  Nie dotyczy.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               Niepotrzebne.

               W świetle powyżej przedstawionych rozważań Komisja proponuje, aby Rada przyjęła decyzję o podpisaniu umowy w imieniu Unii i upoważniła przewodniczącego Rady do wyznaczenia w tym celu należycie umocowanej osoby (lub osób);

               Komisja opracowała odrębny wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia załączonej umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego na lata 2014–2020
                  6
               . Rada przyjmuje niniejszą decyzję po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego.

               2018/0031 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na lata 2014–2020

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014
                  7
                stanowi, że państwa uczestniczące we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen uczestniczą w instrumencie na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, oraz że zawierane są porozumienia dotyczące wkładu finansowego tych państw oraz określane przepisy dodatkowe niezbędne dla takiego udziału, w tym postanowienia zapewniające ochronę interesów finansowych Unii i uprawnień kontrolnych Trybunału Obrachunkowego.

               (2)W dniu 14 lipca 2014 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Królestwem Norwegii, Republiką Islandii, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu dotyczących umowy w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy. Negocjacje z Konfederacją Szwajcarską zostały pomyślnie zakończone parafowaniem umowy w dniu 21 kwietnia 2017 r.

               (3)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja ma na celu rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji decyzję, czy dokona jej transpozycji do swego prawa krajowego.

               (4)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE
                  8
               ; Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (5)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE
                  9
               ; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (6)Należy podpisać umowę w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarii w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na lata 2014–2020, z zastrzeżeniem zawarcia przedmiotowej Umowy.

               Tekst Umowy, która ma zostać podpisana, dołącza się do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument pełnomocnictwa do podpisania Umowy, z zastrzeżeniem jej zawarcia, dla osoby wskazanej (osób wskazanych) przez negocjatora umowy.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady,

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 143.

                     (2)

                        Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 112.

                     (3)

                        Dz.U. L 77 z 23.3.2016, s. 1.

                     (4)

                        Decyzja Rady z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen, Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

                     (5)

                        Decyzja Rady z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

                     (6)

                        Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego na lata 2014–2020, COM(2016) XXX final [reference to be inserted later when a number is assigned by SG].

                     (7)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz oraz uchylające decyzję nr 574/2007/WE (Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 143).

                     (8)

                        Decyzja Rady z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen, Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

                     (9)

                        Decyzja Rady z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia14.2.2018
            COM(2018) 64 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego DECYZJI RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na lata 2014–2020

               ZAŁĄCZNIK

               UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”,

               oraz

               KONFEDERACJA SZWAJCARSKA, zwana dalej „Szwajcarią”,

               zwane dalej „Stronami”,

               UWZGLĘDNIAJĄC umowę między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen
                  1
                („umowa stowarzyszeniowa ze Szwajcarią”),

               A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:

               (1)Unia ustanowiła instrument na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014
                  2
               .

               (2)Rozporządzenie (UE) nr 515/2014 stanowi rozwinięcie dorobku Schengen w rozumieniu umowy dotyczącej włączenia Szwajcarii w dorobek Schengen.

               (3)Ze względu na to, że rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 514/2014
                  3
                ma bezpośredni wpływ na stosowanie przepisów rozporządzenia (UE) nr 515/2014, tym samym wywierając również wpływ na ramy prawne tego rozporządzenia, oraz na to, że procedury ustanowione na mocy protokołu o włączeniu Szwajcarii w dorobek Schengen zastosowano w celu przyjęcia rozporządzenia (UE) nr 514/2014, o czym Szwajcaria została powiadomiona, Strony potwierdzają, że rozporządzenie (UE) nr 514/2014 stanowi rozwinięcie dorobku Schengen w rozumieniu umowy o włączeniu Szwajcarii w dorobek Schengen w zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonania rozporządzenia (UE) nr 515/2014.

               (4)Art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 515/2014 stanowi, że państwa – w tym Szwajcaria – uczestniczące we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen uczestniczą w instrumencie zgodnie z tym rozporządzeniem, oraz że należy zawrzeć porozumienia dotyczące wkładu finansowego tych państw oraz określić przepisy dodatkowe niezbędne dla takiego udziału, w tym postanowienia zapewniające ochronę interesów finansowych Unii i uprawnień kontrolnych Trybunału Obrachunkowego.

               (5)Instrument na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, (zwany dalej „Funduszem Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy”) stanowi szczególny instrument w kontekście dorobku prawnego Schengen, zaprojektowany w celu podziału obciążeń oraz zapewnienia wsparcia finansowego w dziedzinie granic zewnętrznych i polityki wizowej w państwach członkowskich i państwach stowarzyszonych.

               (6)Art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012
                  4
                ustanawia przepisy dotyczące zarządzania pośredniego, które mają zastosowanie w przypadku państw trzecich, w tym państw stowarzyszonych, którym powierzono zadania związane z wykonywaniem budżetu.

               (7)
                     Art. 17 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 514/2014 przewiduje, że wydatki poniesione w 2014 r. przez organ odpowiedzialny, który nie został jeszcze oficjalnie wyznaczony, kwalifikują się do objęcia wsparciem, gwarantując tym samym sprawne przechodzenie z Funduszu Granic Zewnętrznych do Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Ważne jest również, aby ta sama logika znalazła odzwierciedlenie w niniejszej umowie. Zważywszy, że niniejsza Umowa nie weszła w życie przed końcem 2014 r., należy zapewnić kwalifikowalność wydatków poniesionych przed formalnym wyznaczeniem organu odpowiedzialnego oraz do tego momentu, pod warunkiem że systemy zarządzania i kontroli stosowane przedtem są co do istoty takie same jak systemy obowiązujące po formalnym wyznaczeniu organu odpowiedzialnego.

               (8)Aby ułatwić obliczenia i wykorzystanie rocznych wkładów Szwajcarii na rzecz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy, wkład tego państwa w odniesieniu do okresu 2014–2020 zostanie uiszczony w pięciu rocznych transzach w latach 2016–2020. Roczne wkłady za lata 2016–2018 to kwoty w stałej wysokości, podczas gdy wkład za lata 2019 i 2020 zostanie określony w 2019 r. w oparciu o produkt krajowy brutto wszystkich państw uczestniczących w Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy, z uwzględnieniem faktycznie zrealizowanych płatności,

               UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Zakres

               Niniejsza Umowa określa przepisy dodatkowe niezbędne do udziału Szwajcarii w Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 515/2014.

               Artykuł 2

               Zarządzanie finansami i kontrola

               1.
                     Szwajcaria podejmie niezbędne środki mające na celu zapewnienie zgodności z odpowiednimi przepisami w zakresie zarządzania finansami i kontroli, określonymi w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) oraz w prawodawstwie unijnym opartym na postanowieniach TFUE.

               Postanowienia TFUE i przepisy prawa wtórnego, o których mowa w akapicie pierwszym akapitem obejmują:

               a)art. 287 ust. 1, 2 i 3 TFUE;

               b)art. 30, art. 32, art. 57, art. 58 ust. 1 lit. c) pkt (i), art. 60 oraz art. 79 ust. 2 i art. 108 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012;

               c)art. 32, art. 38, art. 42, art. 84, art. 88, art. 142 i art. 144 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012
                  5
               ;

               d)Rozporządzenie Rady (Euratom, EWG) nr 2185/96
                  6
               ;

               e)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013
                  7
               .

               Strony mogą zgodnie zdecydować o zmianie powyższego wykazu.

               2.
                     Szwajcaria stosuje na swoim terytorium przepisy, o których mowa w ust. 1, zgodnie z niniejszą Umową.

               Artykuł 3

               Poszanowanie zasady należytego zarządzania finansami

               Środki przyznane Szwajcarii w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy są wykorzystywane zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami.

               Artykuł 4

               Poszanowanie zasady unikania konfliktu interesów

               Wszystkim podmiotom działającym w sferze finansów oraz wszystkim innym osobom uczestniczącym w wykonaniu budżetu i zarządzaniu budżetem, w tym w czynnościach służących jego przygotowaniu, audycie lub kontroli, które działają na terytorium Szwajcarii, zakazuje się podejmowania działań, które mogą spowodować konflikt ich interesów z interesami Unii.

               Artykuł 5

               Egzekwowanie przepisów

               Decyzje podjęte przez Komisję, które nakładają zobowiązanie pieniężne na podmioty inne niż państwa, podlegają egzekucji na terytorium Szwajcarii.

               Egzekucja odbywa się zgodnie z obowiązującymi w Szwajcarii przepisami postępowania cywilnego. Decyzji towarzyszy klauzula wykonalności bez konieczności spełniania wymogów formalnych innych niż weryfikacja autentyczności decyzji przez organ krajowy wyznaczony do tego celu przez rząd Szwajcarii, który zawiadamia o tym wyznaczeniu Komisję.

               Po spełnieniu, na wniosek Komisji, tych wymogów formalnych, Komisja może przeprowadzić postępowanie zgodnie z prawem krajowym, kierując sprawę bezpośrednio do właściwego organu.

               Egzekucja może zostać zawieszona wyłącznie na mocy orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Sądy Szwajcarii są jednak właściwe w sprawach skarg dotyczących nieprawidłowości w przeprowadzaniu egzekucji.

               Artykuł 6

               Ochrona interesów finansowych Unii przed nadużyciami finansowymi

               1.Szwajcaria

               a)przeciwdziała nadużyciom finansowym oraz wszelkiej innej nielegalnej działalności przynoszącej szkody interesom finansowym Unii poprzez podejmowanie środków, które mają skutek odstraszający i zapewniają skuteczną ochronę w Szwajcarii;

               b)podejmuje takie same środki do zwalczania nadużyć naruszających interesy finansowe Unii, jakie podejmuje do zwalczania nadużyć naruszających swoje własne interesy finansowe; oraz

               c)koordynuje swoje działania mające na celu ochronę interesów finansowych Unii wraz z państwami członkowskimi i Komisją.

               2.Szwajcaria przyjmuje środki równoważne środkom przyjętym przez Unię zgodnie z art. 325 ust. 4 TFUE, które obowiązują w dniu podpisania niniejszej Umowy.

               Strony mogą zgodnie zdecydować o przyjęciu środków równoważnych środkom przyjętym później przez Unię zgodnie z tym artykułem.

               Artykuł 7

               Kontrole oraz inspekcje na miejscu przeprowadzane przez Komisję (OLAF)

               Bez uszczerbku dla swoich uprawnień wynikających z art. 5 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 514/2014 Komisja (Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)) jest uprawniona do przeprowadzania, na terytorium Szwajcarii, kontroli oraz inspekcji na miejscu w odniesieniu do Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy, zgodnie z warunkami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96.

               Organy Szwajcarii ułatwiają przeprowadzanie kontroli oraz inspekcji na miejscu, które – na wniosek tych organów – mogą być przeprowadzane wspólnie z nimi.

               Artykuł 8

               Trybunał Obrachunkowy

               Zgodnie z art. 287 ust. 3 TFUE oraz rozdziałem I tytuł X część pierwsza rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 Trybunał Obrachunkowy może przeprowadzać kontrole w pomieszczeniach każdego organu zarządzającego w imieniu Unii dochodami i wydatkami dotyczącymi Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy na terytorium Szwajcarii, w tym w pomieszczeniach każdej osoby fizycznej lub prawnej otrzymującej płatności z budżetu.

               Kontrole Trybunału Obrachunkowego w Szwajcarii przeprowadza się w powiązaniu z krajowymi instytucjami kontrolnymi lub, jeżeli nie mają one niezbędnych uprawnień, z właściwymi służbami krajowymi. Trybunał Obrachunkowy oraz krajowe instytucje kontrolne Szwajcarii współpracują ze sobą na zasadzie wzajemnego zaufania, zachowując swoją niezależność. Instytucje te lub służby zawiadamiają Trybunał Obrachunkowy, czy zamierzają uczestniczyć w kontroli.

               Trybunałowi Obrachunkowemu przysługują co najmniej takie same uprawnienia jak Komisji określone w art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 514/2014 i art. 7 niniejszej umowy.

               Artykuł 9

               Zamówienia publiczne

               Szwajcaria stosuje swoje przepisy dotyczące zamówień publicznych zgodnie z postanowieniami załącznika 4 do Porozumienia ustanawiająceg6 Światową Organizację Handlu (Porozumienie w sprawie zamówień rządowych)
                  8
                oraz Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie niektórych aspektów zamówień rządowych
                  9
               .

               Szwajcaria przedstawia Komisji opis swoich procedur udzielania zamówień publicznych.

               Ponadto Szwajcaria przekazuje informacje dotyczące procedur udzielania zamówień publicznych w każdym sprawozdaniu rocznym z realizacji, o których mowa w art. 54 rozporządzenia (UE) nr 514/2014.

               Artykuł 10

               Wkłady finansowe

               1.W latach 2016–2018 Szwajcaria dokonuje płatności rocznych na rzecz budżetu Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy zgodnie z poniższą tabelą:

               (wszystkie kwoty w EUR)

                        2016

                        2017

                        2018

                        Szwajcaria

                        25 106 140

                        25 106 140

                        25 106 140

               2.Wkłady Szwajcarii za lata 2019 i 2020 zostaną obliczone zgodnie z jej odpowiednim produktem krajowym brutto (PKB) jako odsetek PKB wszystkich państw uczestniczących w Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku.

               3.Wkłady finansowe Szwajcarii, o których mowa w niniejszym artykule, są należne niezależnie od daty przyjęcia programu krajowego, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia (UE) nr 514/2014.

               Artykuł 11

               Wykorzystanie wkładów finansowych

               1.Łączną kwotę rocznych płatności w latach 2016 i 2017 przeznacza się w następujący sposób:

               a)75 % – na przegląd śródokresowy, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 515/2014;

               b)15 % – na rozwój systemów informatycznych, o których mowa w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 515/2014, z zastrzeżeniem przyjęcia odpowiednich aktów ustawodawczych Unii do dnia 30 czerwca 2017 r.;

               c)10 % – na działania Unii, o których mowa w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 515/2014 oraz na pomoc w sytuacjach nadzwyczajnych, o której mowa w art. 14 rozporządzenia (UE) nr 515/2014.

               Jeżeli kwota, o której mowa w lit. b), nie zostanie przydzielona lub wydana, wówczas Komisja, zgodnie z procedurą określoną w art. 5 ust. 5 lit. b) akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 515/2014, ponownie przydziela ją na konkretne działania, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 515/2014.

               Jeżeli niniejsza Umowa nie wejdzie w życie ani nie będzie tymczasowo stosowana do dnia 1 czerwca 2017 r., pełen wkład Szwajcarii wykorzystuje się zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

               2.Łączną kwotę rocznych płatności w latach 2018, 2019 i 2020 przeznacza się w następujący sposób:

               a)40 % – na działania szczegółowe, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 515/2014;

               b)50 % – na rozwój systemów informatycznych, o których mowa w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 515/2014, z zastrzeżeniem przyjęcia odpowiednich aktów ustawodawczych Unii do dnia 31 grudnia 2018 r.;

               c)10 % – na działania Unii, o których mowa w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 515/2014 oraz na pomoc w sytuacjach nadzwyczajnych, o której mowa w art. 14 rozporządzenia (UE) nr 515/2014.

               Jeżeli kwota, o której mowa w lit. b), nie zostanie przydzielona lub wydana, wówczas Komisja, zgodnie z procedurą określoną w art. 5 ust. 5 lit. b) akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 515/2014, ponownie przydziela ją na konkretne działania, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 515/2014.

               3.Dodatkowe kwoty przydzielone na przegląd śródokresowy, działania Unii, działania szczegółowe lub program rozwoju systemów informatycznych wykorzystuje się zgodnie z odpowiednią procedurą określoną w jednym z następujących przepisów:

               a)art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 514/2014;

               b)art. 8 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 515/2014;

               c)art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 515/2014;

               d)art. 15 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 515/2014,

               4.
                     Komisja może corocznie wykorzystać nie więcej niż 181 424 EUR z płatności dokonywanych przez Szwajcarię na pokrycie wydatków administracyjnych związanych z personelem lub personelem zewnętrznym na rzecz wspierania procesu wdrażania przez Szwajcarię rozporządzenia (UE) nr 515/2014 oraz niniejszej Umowy.

               Artykuł 12

               Poufność

               Informacje przekazane lub uzyskane na mocy postanowień niniejszej Umowy, niezależnie od ich postaci, są objęte tajemnicą służbową i są chronione w taki sam sposób, w jaki chroni się podobne informacje na mocy przepisów mających zastosowanie do instytucji Unii oraz odpowiednich przepisów prawa w Szwajcarii. Informacje takie mogą być przekazywane wyłącznie tym osobom, które muszą zapoznać się z nimi ze względu na pełnione funkcje w instytucjach Unii, w państwach członkowskich lub w Szwajcarii; ponadto informacje takie nie mogą być wykorzystywane do celów innych niż skuteczna ochrona interesów finansowych Stron.

               Artykuł 13

               Wyznaczenie organu odpowiedzialnego

               1.
                     Niezwłocznie po zatwierdzeniu programu krajowego Szwajcaria powiadamia Komisję o formalnym wyznaczeniu na szczeblu ministerialnym organu odpowiedzialnego za zarządzanie wydatkami w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy i ich kontrolę.

               2.
                     Warunkiem wyznaczenia, o którym mowa w ust. 1, jest spełnienie przez podmiot kryteriów wyznaczenia dotyczących otoczenia wewnętrznego, działań kontrolnych, informowania i komunikacji oraz monitorowania, przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 514/2014 lub na jego podstawie.

               3.
                     Wyznaczenie organu odpowiedzialnego opiera się na opinii podmiotu audytowego, którym może być organ audytowy, oceniającego, czy organ odpowiedzialny spełnia kryteria wyznaczenia. Podmiotem tym może być niezależna instytucja publiczna odpowiedzialna za monitorowanie, ocenę i audyt administracji. Podmiot audytowy musi funkcjonować niezależnie od organu odpowiedzialnego i wypełniać swoje zadania zgodnie z uznanymi międzynarodowymi standardami audytu. Szwajcaria może oprzeć decyzję o wyznaczeniu na tym, czy systemy zarządzania i kontroli są co do istoty takie same jak systemy już istniejące w poprzednim okresie i czy funkcjonowały one skutecznie. Jeżeli wyniki audytów i kontroli wykazują, że wyznaczony podmiot nie spełnia już kryteriów wyznaczenia, Szwajcaria podejmuje środki niezbędne do zapewnienia naprawy uchybień w realizacji zadań tego podmiotu, w tym przez zakończenie jego wyznaczenia.

               Artykuł 14

               Definicja roku budżetowego

               Do celów niniejszej umowy rok budżetowy, o którym mowa w art. 60 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, obejmuje zrealizowane wydatki i uzyskane dochody zapisane w księgach rachunkowych organu odpowiedzialnego w okresie rozpoczynającym się w dniu 16 października roku „N-1” i kończącym się w dniu 15 października roku „N”.

               Artykuł 15

               Kwalifikowalność wydatków

               W drodze odstępstwa od art. 17 ust. 3 lit. b) i ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 514/2014 wydatki są kwalifikowalne, jeżeli zostały poniesione przez organ odpowiedzialny przed dniem jego formalnego wyznaczenia zgodnie z art. 13 niniejszej Umowy, pod warunkiem że systemy zarządzania i kontroli stosowane przed tym formalnym wyznaczeniem organu odpowiedzialnego są co do istoty takie same jak systemy obowiązujące po jego formalnym wyznaczeniu.

               Artykuł 16

               Wniosek o płatność salda rocznego

               1.
                     Do dnia 15 lutego roku następującego po danym roku budżetowym Szwajcaria przedkłada Komisji dokumenty i informacje wymagane na podstawie art. 60 ust. 5 akapit pierwszy lit. b) i c) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.

               W drodze odstępstwa od art. 44 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 514/2014 oraz zgodnie z art. 60 ust. 5 akapit trzeci rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, Szwajcaria przedstawia Komisji opinię, o której mowa w art. 60 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, najpóźniej do dnia 15 marca roku następującego po danym roku budżetowym.

               Przedłożone dokumenty, o których mowa w niniejszym ustępie, służą jako wniosek o płatność salda rocznego.

               2.
                     Dokumenty, o których mowa w ust. 1, sporządza się zgodnie ze wzorami przyjętymi przez Komisję na podstawie art. 44 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 514/2014.

               Artykuł 17

               Sprawozdanie z realizacji

               W drodze odstępstwa od art. 54 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 514/2014 oraz zgodnie z art. 60 ust. 5 akapit trzeci rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 Szwajcaria przedkłada Komisji roczne sprawozdanie z realizacji programu krajowego w poprzednim roku budżetowym do dnia 15 lutego każdego roku do 2022 r. włącznie, i może opublikować powyższe informacje na odpowiednim szczeblu.

               Pierwsze sprawozdanie roczne z realizacji programu krajowego przedkłada się w dniu 15 lutego po wejściu w życie niniejszej umowy lub rozpoczęciu jej tymczasowego stosowania.

               Pierwsze sprawozdanie obejmuje lata budżetowe począwszy od 2014 r. do roku obrotowego poprzedzającego termin złożenia pierwszego sprawozdania rocznego zgodnie z akapitem drugim.

               Szwajcaria przedstawia sprawozdanie końcowe z realizacji programu krajowego do dnia 31 grudnia 2023 r.

               Artykuł 18

               System elektronicznej wymiany danych

               Zgodnie z art. 24 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 514/2014 wszelka oficjalna wymiana informacji między Szwajcarią a Komisją odbywa się z wykorzystaniem systemu elektronicznej wymiany danych udostępnionego w tym celu przez Komisję.

               Artykuł 19

               Wejście w życie

               1.Funkcję depozytariusza niniejszej umowy pełni Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej.

               2.Strony zatwierdzają niniejszą umowę zgodnie z ich własnymi procedurami. Strony notyfikują sobie wzajemnie zakończenie tych procedur.

               3.Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu złożenia ostatniej notyfikacji, o której mowa w ust. 2.

               4.Strony tymczasowo stosują niniejszą umowę, z wyjątkiem art. 5, od dnia następującego po dniu jej podpisania, z zastrzeżeniem wymogów konstytucyjnych.

               Artykuł 20

               Obowiązywanie i rozwiązanie umowy

               1.Zarówno Unia, jak i Szwajcaria mogą rozwiązać niniejszą Umowę, powiadamiając o tym drugą Stronę. Umowa przestaje obowiązywać trzy miesiące od takiego powiadomienia. Projekty i działania będące w trakcie realizacji w momencie rozwiązania są kontynuowane na warunkach określonych w niniejszej umowie. Strony uregulują zgodnie kwestię ewentualnych konsekwencji rozwiązania.

               2.Rozwiązanie niniejszej Umowy nastąpi w momencie rozwiązania umowy dotyczącej włączenia Szwajcarii w dorobek Schengen zgodnie z art. 7 ust. 4, art. 10 ust. 3 lub art. 17 umowy dotyczącej włączenia Szwajcarii w dorobek Schengen.

               Artykuł 21

               Języki

               Niniejszą Umowę sporządzono w jednym egzemplarzu w językach angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

               ZAŁĄCZNIK

               Wzór do obliczania wkładów finansowych na lata 2019 i 2020 oraz szczegóły dotyczące płatności

               1)Wkład finansowy Szwajcarii do Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy, o którym mowa w art. 5 ust. 7 akapity drugi i trzeci rozporządzenia 515/2014, na lata 2019 i 2020 oblicza się następująco:

               Dla każdego roku w okresie od 2013 r. do 2017 r. dzieli się ostateczną wartość produktu krajowego brutto (PKB) Szwajcarii, według danych dostępnych dnia 31 marca 2019 r., przez sumę wartości PKB wszystkich państw uczestniczących w Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy w danym roku. Średnią z uzyskanych pięciu wartości procentowych za lata 2013–2017 stosuje się do sumy rzeczywistych rocznych środków na Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy na lata 2014–2019 i rocznych środków na zobowiązania dla Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy na 2020 r., zgodnie z projektem budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2020 przyjętym przez Komisję w celu uzyskania całkowitej kwoty do zapłaty przez Szwajcarię przez cały okres realizacji Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy. Od tej kwoty odejmuje się kwoty rocznych płatności faktycznie zrealizowanych przez Szwajcarię zgodnie z art. 10 ust. 1 niniejszej umowy w celu uzyskania całkowitej kwoty wkładów tego państwa na lata 2019 i 2020. Połowa tej kwoty zostanie zapłacona w 2019 r., a druga połowa – w 2020 r.

               2)Wkład finansowy jest uiszczany w euro.

               3)Szwajcaria wnosi swój odpowiedni wkład finansowy nie później niż 45 dni po otrzymaniu noty debetowej. Każde opóźnienie wpłaty wkładu stanowi podstawę do naliczenia odsetek od należnej kwoty od terminu wymagalności. Stopa oprocentowania jest równa stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego podstawowych operacji refinansujących, opublikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującej pierwszego dnia kalendarzowego miesiąca, na który przypada ostateczny termin płatności, powiększonej o 3,5 punktu procentowego.

                     (1)

                        Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

                     (2)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz oraz uchylające decyzję nr 574/2007/WE (Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 143).

                     (3)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 514/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz instrumentu na rzecz wsparcia finansowego współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz zarządzania kryzysowego (Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 112).

                     (4)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 547/2014 z dnia 15 maja 2014 r. (Dz.U. L 163 z 29.5.2014, s. 18).

                     (5)

                        Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

                     (6)

                        Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).

                     (7)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).

                     (8)

                        Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 273.

                     (9)

                        Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 430.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.2.2018
            COM(2018) 69 final
            2018/0030(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odpowiednich komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ nr 6, 13, 13-H, 30, 37, 41, 43, 46, 51, 67, 79, 90, 107, 110, 118, 121, 122, 128, 140 i 142, do ujednoliconych rezolucji R.E.3 i R.E.5 oraz do wzajemnej rezolucji M.R.1, a także w odniesieniu do wniosku dotyczącego jednego zestawu nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Europejska Komisja Gospodarcza Organizacji Narodów Zjednoczonych („EKG ONZ”) opracowuje na szczeblu międzynarodowym zharmonizowane wymagania, które mają na celu usunięcie barier technicznych w handlu pojazdami silnikowymi pomiędzy umawiającymi się stronami zrewidowanego porozumienia z 1958 r., a także zagwarantowanie, że pojazdy takie zapewniają wysoki poziom bezpieczeństwa i ochrony środowiska.

               Zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („zrewidowane porozumienie z 1958 r.”), a zgodnie z decyzją Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („porozumienie równoległe”) Unia przystąpiła do porozumienia równoległego.

               Posiedzenia EKG ONZ WP.29, Światowego Forum na rzecz Harmonizacji Przepisów dotyczących Pojazdów, mają miejsce trzy razy w każdym roku kalendarzowym: w marcu, czerwcu i listopadzie. Na każdym posiedzeniu przyjmuje się nowe regulaminy ONZ, nowe ogólne przepisy techniczne ONZ lub poprawki do obowiązujących regulaminów ONZ lub ogólnych przepisów technicznych ONZ w celu uwzględnienia postępu technicznego. Przed każdym posiedzeniem WP.29 poprawki te są przyjmowane przez jedną z sześciu grup roboczych działających w ramach WP.29.

               Następnie podczas posiedzeń WP.29 ma miejsce ostateczne głosowanie w sprawie przyjęcia poprawek, suplementów i sprostowań, pod warunkiem że osiągnięto kworum, a wśród umawiających się stron uzyskana została większość kwalifikowana. UE jest umawiającą się stroną dwóch porozumień (z 1958 r. i z 1998 r.) w ramach WP.29. Każdorazowo przygotowywana jest decyzja Rady (zwana „megadecyzją”), zawierająca wykaz regulaminów, poprawek, suplementów oraz sprostowań i upoważniająca Komisję do głosowania w imieniu Unii na poszczególnych posiedzeniach WP.29.

               Niniejsza decyzja Rady określa stanowisko Unii w głosowaniu nad regulaminami, poprawkami, suplementami i sprostowaniami, które mają zostać poddane pod głosowanie na marcowym posiedzeniu WP.29 w roku 2018, które odbędzie się w dniach 12–16 marca 2018 r.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Niniejszy wniosek uzupełnia unijną politykę dotyczącą rynku wewnętrznego w odniesieniu do przemysłu motoryzacyjnego i jest z nią w pełni zgodny.

               System WP.29 wzmacnia międzynarodową harmonizację norm dotyczących pojazdów. Porozumienie z 1958 r. odgrywa kluczową rolę w realizacji tego celu, ponieważ producenci unijni mogą posługiwać się wspólnym zbiorem regulaminów dotyczących homologacji typu, wiedząc, że ich produkty będą uznawane przez umawiające się strony za zgodne z ich prawodawstwem krajowym. System ten umożliwił na przykład uchylenie – rozporządzeniem (WE) nr 661/2009 dotyczącym bezpieczeństwa ogólnego pojazdów silnikowych – ponad 50 unijnych dyrektyw i zastąpienie ich odpowiednimi regulaminami opracowanymi na podstawie porozumienia z 1958 r.

               Podobne podejście zostało przyjęte w dyrektywie 2007/46/WE, która zastąpiła systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiła zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy ONZ do unijnego systemu homologacji typu, bądź jako wymagania dotyczące homologacji typu, bądź jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               System WP.29 jest powiązany z unijną polityką konkurencyjności, na którą niniejsza inicjatywa ma pozytywny wpływ. Niniejszy wniosek jest również spójny z polityką transportową i polityką energetyczną Unii, które są należycie uwzględnione w procesie opracowywania i przyjmowania regulaminów ONZ podlegających porozumieniu z 1958 r.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 114 w związku z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               •Pomocniczość

               Głosowania za instrumentami międzynarodowymi, takimi jak wnioski dotyczące regulaminów ONZ oraz poprawek do regulaminów ONZ i projektów ogólnych przepisów technicznych, a także ich włączenia do unijnego systemu homologacji typu pojazdów silnikowych może dokonać wyłącznie Unia. Takie rozwiązanie nie tylko zapobiega rozdrobnieniu rynku wewnętrznego, lecz także zapewnia jednolite normy w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa w całej Unii. Zapewnia ono również korzyści skali: produkty mogą być wytwarzane z przeznaczeniem na cały rynek unijny czy nawet międzynarodowy, a nie muszą być dostosowywane w celu uzyskania krajowej homologacji typu w każdym państwie członkowskim oddzielnie.

               Niniejszy wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.

               •Proporcjonalność

                  Niniejsza decyzja Rady upoważnia Komisję do głosowania w imieniu Unii i zgodnie z art. 5 ust. 1 decyzji Rady 97/836/WE jest instrumentem proporcjonalnym do celów określenia jednolitego stanowiska UE w EKG ONZ w odniesieniu do głosowania nad dokumentami roboczymi zaproponowanymi w porządku obrad posiedzenia WP.29. Niniejszy wniosek jest zatem zgodny z zasadą proporcjonalności, gdyż nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa publicznego i ochrony.

               •Wybór instrumentu

               Zastosowanie decyzji Rady jest wymagane na mocy art. 218 ust. 9 TFUE w celu ustalenia stanowisk, które mają zostać przyjęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego umową międzynarodową.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

               Nie dotyczy.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Nie dotyczy.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

               Wiedza fachowa zewnętrznych ekspertów nie jest istotna dla niniejszego wniosku. Został on jednak zweryfikowany przez Komitet Techniczny ds. Pojazdów Silnikowych.

               •Ocena skutków

               Niniejszy wniosek nie może być przedmiotem oceny skutków, ponieważ nie ma on charakteru legislacyjnego oraz nie istnieją alternatywne warianty polityki, które byłyby dostępne lub możliwe.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

               Jeśli chodzi o obciążenia administracyjne, niniejsza inicjatywa nie ma na nie wpływu, ponieważ odniesienia do poprawek załączone do megadecyzji nie spowodują wprowadzenia nowych obowiązków sprawozdawczych lub innych wymogów administracyjnych dla przedsiębiorstw, w tym dla MŚP. Przeciwnie, ma ona na celu ograniczenie obciążeń administracyjnych, ponieważ zastosowanie zharmonizowanych na poziomie światowym wymagań umożliwia producentom przedstawianie dokumentacji homologacji układów i części nie tylko w UE, ale również na rynkach eksportowych umawiających się stron porozumienia z 1958 r. poza UE.

               Niniejszy wniosek ma bardzo pozytywny wpływ na konkurencyjność unijnego przemysłu motoryzacyjnego i na handel międzynarodowy. Przyjęcie przez partnerów handlowych UE zharmonizowanych na poziomie międzynarodowym przepisów dotyczących pojazdów uznawane jest za najlepszy sposób usunięcia pozataryfowych barier handlowych oraz otwarcia lub rozszerzenia dostępu do rynku dla unijnych przedsiębiorstw sektora motoryzacyjnego.

               •Prawa podstawowe

               Wniosek nie ma skutków dla ochrony praw podstawowych.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejsza inicjatywa nie ma wpływu na budżet.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

               Nie dotyczy.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

               Nie dotyczy.

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               Wniosek określa stanowisko Unii w głosowaniu nad:

               –wnioskami dotyczącymi poprawek do regulaminów ONZ nr 6, 13, 13-H, 30, 37, 41, 43, 46, 51, 67, 79, 90, 107, 110, 118, 121, 122, 128, 140 i 142;

               –wnioskiem dotyczącym nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ w sprawie bezpieczeństwa pojazdów elektrycznych (EVS);

               –wnioskami dotyczącymi poprawek do ujednoliconej rezolucji R.E.3 i R.E.5; oraz

               –wnioskiem dotyczącym poprawki do wzajemnej rezolucji M.R.1.

               2018/0030 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odpowiednich komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ nr 6, 13, 13-H, 30, 37, 41, 43, 46, 51, 67, 79, 90, 107, 110, 118, 121, 122, 128, 140 i 142, do ujednoliconych rezolucji R.E.3 i R.E.5 oraz do wzajemnej rezolucji M.R.1, a także w odniesieniu do wniosku dotyczącego jednego zestawu nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE
                  1
                Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych („EKG ONZ”) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („zrewidowane porozumienie z 1958 r.”).

               (2)Decyzją Rady 2000/125/WE
                  2
                Unia przystąpiła do Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („porozumienie równoległe”).

               (3)Dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  3
                zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy przyjęte na podstawie zrewidowanego porozumienia z 1958 r. („regulaminy ONZ”) do unijnego systemu homologacji typu, albo jako wymagania dotyczące homologacji typu, albo jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia dyrektywy 2007/46/WE regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.

               (4)W świetle doświadczenia i rozwoju technicznego należy dostosować wymogi odnoszące się do niektórych elementów lub aspektów objętych regulaminami ONZ nr 6, 13, 13-H, 30, 37, 41, 43, 46, 51, 67, 79, 90, 107, 110, 118, 121, 122, 128, 140 i 142.

               (5)Aby ustanowić jednolite przepisy techniczne dotyczące bezpieczeństwa pojazdów elektrycznych, należy przyjąć wniosek dotyczący nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ.

               (6)Wniosek dotyczący poprawki do rezolucji R.E.3 należy przyjąć w celu dostosowania jednostek miar w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3) do międzynarodowego układu SI i osiągnięcia jednolitości we wskazywaniu jednostek miar dla masy pojazdów kategorii L, M, N i O w rezolucji R.E.3 oraz między rezolucją R.E.3 i Konwencją z 1968 r. o ruchu drogowym.

               (7)Wniosek dotyczący poprawek do rezolucji R.E.5 należy przyjąć w celu skorygowania i zmiany niektórych szczegółów specyfikacji kategorii źródeł światła i wprowadzenia nowej kategorii źródła światła dla oświetlenia przedniego z zastosowaniem diod elektroluminescencyjnych (LED) w ujednoliconej rezolucji w sprawie wspólnej specyfikacji kategorii źródeł światła (R.E.5).

               (8)W celu aktualizacji odniesień do norm ISO we wzajemnej rezolucji 1 w ramach porozumień z 1958 r. i 1998 r. (M.R.1) należy przyjąć wniosek dotyczący poprawki do rezolucji M.R.1.

               (9)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Komitecie Administracyjnym Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz w Komitecie Wykonawczym Porozumienia Równoległego w odniesieniu do przyjęcia przedmiotowych wniosków.

               (10)W komitetach tych Unia jest reprezentowana przez Komisję zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Administracyjnego Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz Komitetu Wykonawczego Porozumienia Równoległego w dniach 12–16 marca 2018 r., to głosowanie za wnioskami wymienionymi w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań (Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.) (Dz.U. L 346 z 17.12.1997, s. 78).

                     (2)

                        Decyzja Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotycząca zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych (Porozumienie Równoległe) (Dz.U. L 35 z 10.2.2000, s. 12).

                     (3)

                        Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia14.2.2018
            COM(2018) 69 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odpowiednich komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ nr 6, 13, 13-H, 30, 37, 41, 43, 46, 51, 67, 79, 90, 107, 110, 118, 121, 122, 128, 140 i 142, do ujednoliconych rezolucji R.E.3 i R.E.5 oraz do wzajemnej rezolucji M.R.1, a także w odniesieniu do wniosku dotyczącego jednego zestawu nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ

               ZAŁĄCZNIK

               Uwaga: Wszystkie dokumenty, o których mowa w tabeli poniżej, są ogólnodostępne na stronie internetowej:

                  http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/gen2018.html

                        Nr regulaminu

                        Tytuł pozycji

                        Numer referencyjny dokumentu

                        6

                        Wniosek dotyczący suplementu 29 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 6
                        (światła kierunku jazdy)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/28

                        13

                        Wniosek dotyczący suplementu 15 do serii poprawek 11 do regulaminu ONZ nr 13 (hamowanie pojazdów o dużej masie)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/9

                        13-H

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 13-H
                        (hamulce pojazdów kategorii M1 i N1)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/8

                        30

                        Wniosek dotyczący suplementu 20 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 30
                        (opony do samochodów osobowych i ich przyczep)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/10

                        37

                        Wniosek dotyczący suplementu 46 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 37
                        (żarowe źródła światła)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/29

                        41

                        Wniosek dotyczący suplementu 6 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 41
                        (emisja hałasu powodowana przez motocykle)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/6

                        43

                        Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 43
                        (materiały oszklenia bezpiecznego)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/15

                        46

                        Wniosek dotyczący sprostowania 1 do wersji 5 regulaminu ONZ nr 46
                        (urządzenia widzenia pośredniego)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/16

                        46

                        Wniosek dotyczący sprostowania 1 do wersji 6 regulaminu ONZ nr 46 (urządzenia widzenia pośredniego)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/17

                        51

                        Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 51
                        (emisje hałasu z pojazdów kategorii M i N)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/7

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/7/Add.1

                        67

                        Wniosek dotyczący suplementu 15 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 67 (pojazdy zasilane LPG)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/18

                        79

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 79
                        (układ kierowniczy)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/11

                        79

                        Wniosek dotyczący serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 79 (układ kierowniczy)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/35

                        90

                        Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 90 (zamienne części hamulcowe)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/12

                        107

                        Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 06 do regulaminu ONZ nr 107
                        (pojazdy kategorii M2 i M3)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/19

                        107

                        Wniosek dotyczący suplementu 6 do serii poprawek 07 do regulaminu ONZ nr 107
                        (pojazdy kategorii M2 i M3)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/20

                        107

                        Wniosek dotyczący serii poprawek 08 do regulaminu ONZ nr 107
                        (pojazdy kategorii M2 i M3)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/21

                        110

                        Wniosek dotyczący serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 110
                        (pojazdy zasilane CNG/LNG)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/22

                        118

                        Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 118
                        (palność materiałów)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/23

                        118

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 118
                        (palność materiałów)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/24

                        121

                        Wniosek dotyczący suplementu 10 do regulaminu ONZ nr 121
                        (oznaczenie urządzeń sterujących, kontrolek i wskaźników)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/25

                        121

                        Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 121 (oznaczenie urządzeń sterujących, kontrolek i wskaźników)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/26

                        122

                        Wniosek dotyczący suplementu 4 do regulaminu ONZ nr 122
                        (układy ogrzewania)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/27

                        128

                        Wniosek dotyczący suplementu 7 do pierwotnej wersji regulaminu ONZ nr 128 (źródła światła LED)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/30

                        140

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do regulaminu ONZ nr 140 (elektroniczna kontrola stateczności (ESC))

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/13

                        142

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do regulaminu ONZ nr 142 (instalacja opon)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/14

                        UN R.E.3

                        Wniosek dotyczący poprawki do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/31

                        UN R.E.5

                        Wniosek dotyczący poprawki 1 do ujednoliconej rezolucji w sprawie wspólnej specyfikacji kategorii źródeł światła (R.E.5)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/32

                        UN R.E.5

                        Wniosek dotyczący poprawki 2 do ujednoliconej rezolucji w sprawie wspólnej specyfikacji kategorii źródeł światła (R.E.5)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/33

                        Ogólne przepisy techniczne nr

                        Tytuł punktu porządku obrad

                        Numer referencyjny dokumentu

                        Ogólne przepisy techniczne ONZ (nowe)

                        Wniosek dotyczący nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ w sprawie bezpieczeństwa pojazdów elektrycznych (EVS);

                        ECE/TRANS/WP.29/2017/138

                        Pozycja

                        Tytuł punktu porządku obrad

                        Numer referencyjny dokumentu

                        UN M.R.1

                        Wniosek dotyczący poprawki do wzajemnej rezolucji nr 1 w ramach zrewidowanych porozumień z 1958 i 1998 r. (M.R.1)

                        ECE/TRANS/WP.29/2018/36