title: Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Nepalu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Nepalu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

text:
Ważna informacja prawna

|

52008PC0041(01)

Wniosek decyzja Rady w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Nepalu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych  /* COM/2008/0041 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 31.1.2008KOM(2008) 41 wersja ostateczna2008/0017 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Nepalu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczychWniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Nepalu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych(przedstawione przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |110 | Podstawa i cele wniosku W następstwie orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości w tzw. sprawach o „otwartym niebie”, w dniu 5 czerwca 2003 r. Rada udzieliła Komisji mandatu na rozpoczęcie negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia niektórych postanowień istniejących umów umową wspólnotową[1] („mandat horyzontalny”). Celem tych umów jest stworzenie wszystkim przewoźnikom lotniczym z UE wolnego od dyskryminacji dostępu do tras między Wspólnotą a krajami trzecimi oraz zapewnienie zgodności dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a krajami trzecimi z prawem wspólnotowym. |120 | Kontekst ogólny Międzynarodowe stosunki w dziedzinie lotnictwa między państwami członkowskimi a krajami trzecimi są tradycyjnie regulowane przez dwustronne umowy o komunikacji lotniczej zawierane pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi, załączniki do tych umów oraz inne dwustronne i wielostronne porozumienia między państwami członkowskimi a krajami trzecimi. Tradycyjne klauzule wyznaczania stosowane przez państwa członkowskie w dwustronnych umowach o komunikacji lotniczej są niezgodne z prawem Wspólnoty. Umożliwiają one krajom trzecim odrzucenie, wycofanie lub zawieszenie pozwolenia lub upoważnienia wydanego danemu przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, w którym jednak to państwo członkowskie lub jego obywatele nie posiadają udziałów w odpowiedniej wysokości, ani też nie sprawują nad nim skutecznej kontroli. Taki przypadek został uznany za dyskryminację przewoźników wspólnotowych mających siedzibę na terytorium któregoś z państw członkowskich, ale stanowiących własność bądź znajdujących się pod kontrolą obywateli innych państw członkowskich. Sytuacja ta jest niezgodna z art. 43 Traktatu, który gwarantuje obywatelom państw członkowskich korzystającym ze swobody przedsiębiorczości w innym przyjmującym państwie członkowskim traktowanie na równi z obywatelami przyjmującego państwa członkowskiego. Istnieją również inne zagadnienia, takie jak opodatkowanie paliwa lotniczego, opłaty za przewóz stosowane przez przewoźników lotniczych z krajów trzecich na trasach wewnątrzwspólnotowych, czy też obowiązkowe umowy handlowe pomiędzy liniami lotniczymi, w odniesieniu do których należy zapewnić zgodność z prawem wspólnotowym poprzez zmianę lub uzupełnienie istniejących postanowień dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a krajami trzecimi. |130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Postanowienia umowy zastępują lub uzupełniają istniejące postanowienia siedmiu dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Nepalem. |140 | Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Umowa przyczyni się do realizacji głównego celu wspólnotowej polityki w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa poprzez zapewnienie zgodności istniejących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej z prawem wspólnotowym. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |211 | Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Przez cały czas trwania negocjacji konsultowano się z państwami członkowskimi. |212 | Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Uwagi państw członkowskich zostały uwzględnione. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |305 | Krótki opis proponowanych działań Działając zgodnie z mechanizmami i wytycznymi przedstawionymi w załączniku do „mandatu horyzontalnego”, Komisja wynegocjowała z Nepalem umowę, która zastępuje niektóre postanowienia istniejących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Nepalem. Artykuł 2 umowy zastępuje tradycyjnie stosowane klauzule wyznaczania wspólnotową klauzulą wyznaczania, umożliwiającą wszystkim przewoźnikom ze Wspólnoty korzystanie z prawa przedsiębiorczości. Artykuły 4 i 5 umowy odnoszą się do dwóch typów klauzul dotyczących spraw pozostających w kompetencji Wspólnoty. Artykuł 4 dotyczy opodatkowania paliwa lotniczego - kwestii, która została zharmonizowana na mocy dyrektywy Rady 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, w szczególności jej art. 14 ust. 2. Artykuł 5 (ustalanie taryf) rozwiązuje konflikt między obecnie obowiązującymi umowami dwustronnymi o komunikacji lotniczej a rozporządzeniem Rady nr 2409/92 w sprawie taryf i stawek za przewozy lotnicze, które uniemożliwia przewoźnikom z krajów trzecich zdobycie pozycji liderów cenowych w dziedzinie przewozów lotniczych na trasach wewnątrzwspólnotowych. Artykuł 6 dostosowuje postanowienia umów dwustronnych, które są wyraźnie antykonkurencyjne (obowiązkowe umowy handlowe pomiędzy liniami lotniczymi), do prawa ochrony konkurencji UE. |310 | Podstawa prawna Art. 80 ust 2 i art. 300 ust. 2 Traktatu WE |329 | Zasada pomocniczości Wniosek w całości opiera się na „mandacie horyzontalnym” udzielonym przez Radę, a uwzględniono w nim kwestie wchodzące w zakres prawa wspólnotowego i dwustronnych umów o komunikacji lotniczej. |Zasada proporcjonalności Umowa zmieni lub uzupełni postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej jedynie w takim zakresie, w jakim będzie to niezbędne dla zapewnienia zgodności tych umów z prawem wspólnotowym. |Wybór instrumentów |342 | Umowa między Wspólnotą a Nepalem jest najbardziej skutecznym instrumentem umożliwiającym zapewnienie zgodności z prawem wspólnotowym wszystkich istniejących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Nepalem. |WPłYW NA BUDżET |409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |INFORMACJE DODATKOWE |510 | Uproszczenie |511 | Wniosek przewiduje uproszczenie prawodawstwa. |512 | Odnośne postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Nepalem zostaną zastąpione lub uzupełnione postanowieniami jednej umowy wspólnotowej. |570 | Szczegółowe wyjaśnienie wniosku Zgodnie z typową procedurą podpisywania i zawierania umów międzynarodowych, do Rady kieruje się prośbę o zatwierdzenie decyzji w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania oraz zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a rządem Nepalu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych, jak również o wyznaczenie osób upoważnionych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty. |1.  WniosekDECYZJA RADYw sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Nepalu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji[2],a także mając na uwadze, co następuje:2.  Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.3.  W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Nepalem dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.4.  Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia wspomnianej umowy w późniejszym terminie, wynegocjowana przez Komisję umowa powinna zostać podpisana i być tymczasowo stosowana.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł1. Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia umowy w późniejszym terminie, niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do podpisania w imieniu Wspólnoty umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Nepalu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych.2. Do czasu wejścia w życie umowy będzie ona stosowana tymczasowo od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wzajemnie notyfikowały zamknięcie procedur koniecznych do tego celu. Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 2 umowy.3. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący2008/0017 (CNS)WniosekDECYZJA RADYw sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Nepalu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji[3],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(2) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z rządem Nepalu dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.(3) Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia […] r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …/…/WE z dnia […] r.[5](4) Umowa powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Umowa między Wspólnotą Europejską a rządem Nepalu dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych zostaje zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.2. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) uprawnionej (uprawnionych) do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 1 umowy.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKUMOWApomiędzy Wspólnotą Europejską a rządem Nepaludotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczychWSPÓLNOTA EUROPEJSKA,z jednej strony,RZĄD NEPALU,z drugiej strony,(zwane dalej „Stronami”),STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej zawarte między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Nepalem zawierają postanowienia sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej,STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą być włączane do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,STWIERDZAJĄC, że na podstawie prawa Wspólnoty Europejskiej wspólnotowi przewoźnicy lotniczy ustanowieni w państwie członkowskim mają prawo do niedyskryminacyjnego dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a niektórymi państwami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych państw trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych koncesjonowanych zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Nepalem, które są sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą być doprowadzone do zgodności z tym prawem celem ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla wykonywania przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Nepalem, a także w celu zachowania ciągłości takich przewozów lotniczych,UZNAJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Nepalem powinny być zgodne z prawem Nepalu i Wspólnoty Europejskiej oraz stanowić rzeczywistą i solidną podstawę prawną dla zapewnienia ciągłości i rozwoju komunikacji lotniczej między Wspólnotą Europejską a Nepalem,STWIERDZAJĄC, że niniejsza umowa nie musi wpływać na te postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Nepalem, które są zgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej,STWIERDZAJĄC, że zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy nie mogą zasadniczo zawierać umów, które mogłyby wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej i których celem lub skutkiem byłoby uniemożliwienie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji,UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Nepalem, które (i) wymagają zawierania umów pomiędzy przedsiębiorstwami, podejmowania decyzji przez stowarzyszenia przedsiębiorstw lub stosowania uzgodnionych praktyk uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, bądź faworyzują wymienione rozwiązania; lub (ii) wzmacniają skutki wszelkich takich umów, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub (iii) przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za podjęcie środków zapobiegających, ograniczających lub zakłócających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, mogą uniemożliwić skuteczne działanie reguł konkurencji mających zastosowanie do przedsiębiorstw,STWIERDZAJĄC, że celem Wspólnoty Europejskiej jako strony niniejszej umowy nie jest doprowadzenie do zmian w ogólnej wielkości przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Nepalem, ani naruszenie równowagi między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi a przewoźnikami lotniczymi z Nepalu, ani też wprowadzenie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących umów dwustronnych o komunikacji lotniczej w zakresie praw przewozowych,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:ARTYKUŁ 1Postanowienia ogólne1. Dla celów niniejszej umowy określenie „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej.2. Zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1 odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.3. Zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1 odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych pochodzących z państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych bądź linii lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.ARTYKUŁ 2Wyznaczenie, upoważnienie i cofnięcie1. Postanowienia zawarte w ustępach 3 i 4 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia zawarte w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku 2 lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz pozwoleń wydanych przez Nepal oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub pozwoleń wydanych przewoźnikowi lotniczemu.2. Postanowienia zawarte w ustępach 3 i 4 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia zawarte w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku 2 lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez Nepal przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz pozwoleń wydanych przez zainteresowane państwo członkowskie oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub pozwoleń wydanych przewoźnikowi lotniczemu.3. Po wyznaczeniu oraz otrzymaniu wniosków od wyznaczonego(-ych) przewoźnika(-ów), w odpowiedniej formie oraz w sposób odpowiedni dla upoważnień i pozwoleń, druga strona wyda, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, właściwe upoważnienia i pozwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:a) w przypadku przewoźnika wyznaczonego przez państwo członkowskie:(i) przewoźnik lotniczy ma w państwie członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedzibę zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, oraz posiada ważną koncesję wydaną przez państwo członkowskie zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej; oraz(ii) państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu są wyraźnie wymienione odpowiednie władze lotnicze; oraz(iii) przewoźnik lotniczy jest własnością i znajduje się pod skuteczną kontrolą, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, państw członkowskich i/lub obywateli państw członkowskich, i/lub innych państw wymienionych w załączniku 3 i/lub obywateli tych innych państw;b) w przypadku przewoźnika wyznaczonego przez Nepal:(i) głównym miejscem prowadzenia działalności przez przewoźnika lotniczego jest Nepal; oraz(ii) Nepal sprawuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym.4. Każda ze stron może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub pozwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez drugą stronę, jeżeli:a) w przypadku przewoźnika wyznaczonego przez państwo członkowskie:(i) przewoźnik lotniczy nie ma w państwie członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedziby zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, lub nie posiada ważnej koncesji wydanej zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej; lub(ii) państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym, lub w wyznaczeniu nie są wyraźnie wymienione odpowiednie władze lotnicze; lub(iii) przewoźnik lotniczy nie jest własnością, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, i nie znajduje się pod skuteczną kontrolą państw członkowskich i/lub obywateli państw członkowskich, i/lub innych państw wymienionych w załączniku 3 i/lub obywateli tych innych państw; lubb) w przypadku przewoźnika wyznaczonego przez Nepal:(i) głównym miejscem prowadzenia działalności przez przewoźnika lotniczego nie jest Nepal; lub(ii) Nepal nie sprawuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym; lub(iii) przewoźnik lotniczy wyznaczony przez Nepal jest własnością poprzez pakiet większościowy lub znajduje się pod kontrolą kraju trzeciego, które nie uznaje faktycznie wyznaczenia wspólnotowych przewoźników lotniczych mających siedzibę we Wspólnocie.5. Wykonując swoje prawa na mocy ust. 4, Nepal nie stosuje dyskryminacji między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi ze względu na ich przynależność państwową.ARTYKUŁ 3Bezpieczeństwo1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku 2 lit. c).2. Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje inne państwo członkowskie, prawa rządu Nepalu zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a rządem Nepalu będą miały również zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania standardów bezpieczeństwa przez wspomniane inne państwo członkowskie, oraz w stosunku do zezwolenia na prowadzenie działalności przez tego przewoźnika lotniczego.ARTYKUŁ 4Opodatkowanie paliwa lotniczego1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku 2 lit. d).2. Nie naruszając wszelkich przeciwnych postanowień, żadne postanowienie umów wymienionych w załączniku 2 lit. d) nie będzie przeszkodą dla państwa członkowskiego w nałożeniu, w sposób wolny od dyskryminacji, podatków, opłat specjalnych, należności celnych, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium a przeznaczone do użytku w statku powietrznym wyznaczonego przewoźnika pochodzącego z Nepalu, który obsługuje trasy między punktem znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego państwa członkowskiego.ARTYKUŁ 5Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej1. Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają stosowne postanowienia zawarte w artykułach wymienionych w załączniku 2 lit. e).2. Opłaty należne za przewóz wyłącznie w obrębie Wspólnoty Europejskiej, nakładane przez przewoźnika lotniczego (przewoźników lotniczych) wyznaczonego (wyznaczonych) przez rząd Nepalu zgodnie z umową wymienioną w załączniku 1 zawierającą postanowienie wymienione w załączniku 2 lit. e), są regulowane prawem Wspólnoty Europejskiej.ARTYKUŁ 6Zgodność z regułami konkurencji1. Nie naruszając wszelkich postanowień stanowiących inaczej, żadne postanowienia umów wymienionych w załączniku 1 nie mogą (i) faworyzować umów pomiędzy przedsiębiorstwami, decyzji stowarzyszeń przedsiębiorstw lub uzgodnionych praktyk uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję; (ii) wzmacniać skutków wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub (iii) przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję.2. Postanowień zawartych w umowach wymienionych w załączniku 1, które są niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu, nie stosuje się.ARTYKUŁ 7Załączniki do umowyZałączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.ARTYKUŁ 8Zmiany lub poprawkiZmiany lub poprawki do niniejszej umowy mogą zostać dokonane przez strony za ich obopólną zgodą.ARTYKUŁ 9Wejście w życie i tymczasowe stosowanie1. Niniejsza umowa wchodzi w życie po przekazaniu sobie wzajemnie przez strony notyfikacji na piśmie stwierdzających, iż wewnętrzne procedury stron niezbędne do wejścia w życie umowy zostały zakończone.2. Nie naruszając postanowień ust. 1, strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wzajemnie notyfikowały zamknięcie procedur koniecznych do tego celu.3. Umowy oraz inne ustalenia między państwami członkowskimi a rządem Nepalu, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, zostały wymienione w załączniku 1 lit. b). Niniejszą umowę stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub z dniem rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania.ARTYKUŁ 10Wypowiedzenie1. W przypadku wypowiedzenia umowy wymienionej w załączniku 1, jednocześnie wygasają wszystkie przepisy niniejszej umowy mające zastosowanie do przedmiotowej umowy wymienionej w załączniku 1.2. W przypadku wypowiedzenia wszystkich umów wymienionych w załączniku 1, jednocześnie wygasa niniejsza umowa.W DOWÓD CZEGO niżej podpisani odpowiednio upoważnieni złożyli swoje podpisy pod niniejszą umową.Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w […], dnia […] r. w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i nepalskim.W IMIENIU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ: W IMIENIU RZĄDU NEPALU:ZAłąCZNIK 1Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowya) Umowy o komunikacji lotniczej między rządem Nepalu a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub/i tymczasowo stosowane:-  Umowa o cywilnym transporcie lotniczym między rządem federalnym Austrii a rządem Jego Wysokości Króla Nepalu , podpisana w Katmandu 29 października 1997 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Nepal – Austria”;-  Umowa między rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga a rządem Jego Wysokości Króla Nepalu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Luksemburgu dnia 18 czerwca 1999 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Nepal - Luksemburg”;-  Umowa między Królestwem Niderlandów a rządem Jego Wysokości Króla Nepalu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Porcie Lotniczym Schiphol dnia 10 czerwca 1998 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Nepal - Niderlandy”;-  Umowa między rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a rządem Jego Wysokości Króla Nepalu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Katmandu dnia 3 marca 1994 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Nepal - Zjednoczone Królestwo”;b) Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia parafowane lub podpisane między rządem Nepalu a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowane:-  Umowa między rządem Jego Wysokości Króla Nepalu a rządem Republiki Francuskiej o komunikacji lotniczej, parafowana w Katmandu dnia 7 lipca 1998 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Nepal – Francja”;-  Umowa między rządem Republiki Federalnej Niemiec a rządem Jego Wysokości Króla Nepalu o komunikacji lotniczej, parafowana i dołączona jako załącznik 3 do Protokołu sporządzonego w Bonn dnia 26 lipca 2000 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Nepal - Niemcy”;-  Umowa między rządem Jego Wysokości Króla Nepalu a rządem Republiki Włoskiej o komunikacji lotniczej, parafowana w Katmandu dnia 8 maja 1992 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Nepal – Włochy”;ZAłąCZNIK 2Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku 1, o których mowa w artykułach od 2 do 6 niniejszej umowya) Wyznaczenie przez państwo członkowskie:-  artykuł 4 umowy Nepal - Austria;-  artykuł 4 umowy Nepal - Francja;-  artykuł 4 umowy Nepal - Włochy;-  artykuł 3 umowy Nepal - Luksemburg;-  artykuł 5 umowy Nepal - Niderlandy;-  artykuł 4 umowy Nepal - Zjednoczone Królestwo.b) Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub pozwoleń:-  artykuł 4 umowy Nepal - Austria;-  artykuł 5 umowy Nepal - Francja;-  artykuł 4 umowy Nepal - Niemcy;-  artykuł 5 umowy Nepal - Włochy;-  artykuł 4 umowy Nepal - Luksemburg;-  artykuł 6 umowy Nepal - Niderlandy;-  artykuł 5 umowy Nepal - Zjednoczone Królestwo.c) Bezpieczeństwo:-  artykuł 8 umowy Nepal - Austria;-  artykuł 9 umowy Nepal - Francja;-  artykuł 14 umowy Nepal - Niemcy;-  artykuł 10 umowy Nepal - Włochy;-  artykuł 6 umowy Nepal - Luksemburg;-  artykuł 10 umowy Nepal – Niderlandy.d) Opodatkowanie paliwa lotniczego:-  artykuł 9 umowy Nepal - Austria;-  artykuł 12 umowy Nepal - Francja;-  artykuł 7 umowy Nepal - Niemcy;-  artykuł 6 umowy Nepal - Włochy;-  artykuł 8 umowy Nepal - Luksemburg;-  artykuł 13 umowy Nepal – Niderlandy.-  artykuł 8 umowy Nepal - Zjednoczone Królestwo.e) Opłaty za przewóz w obrębie Wspólnoty Europejskiej:-  artykuł 12 umowy Nepal - Austria;-  artykuł 14 umowy Nepal - Francja;-  artykuł 8 umowy Nepal - Włochy;-  artykuł 10 umowy Nepal - Luksemburg;-  artykuł 8 umowy Nepal – Niderlandy;-  artykuł 7 umowy Nepal - Zjednoczone Królestwo.ZAłąCZNIK 3Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej umowya) Republika Islandii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);b) Księstwo Liechtensteinu (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);c) Królestwo Norwegii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);d) Konfederacja Szwajcarska (na mocy umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego). [1] Decyzja Rady nr 11323/03 z dnia 5 czerwca 2003 r. (dokument zastrzeżony).[2] Dz.U. C […] z […], s. […].[3] Dz.U. C […] z […], s. […].[4] Dz.U. C […] z […], s. […].[5] Dz.U. C […] z […], s. […].


                     KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

                                                     Bruksela, dnia 24.4.2007
                                                     KOM(2007) 203 wersja ostateczna

                                                     2007/0078 (AVC)

                                           Wniosek

                                      DECYZJA RADY

            w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do układu
          eurośródziemnomorskiego między Wspólnotą Europejską i jej państwami
         członkowskimi z jednej strony a Republiką Libańską z drugiej strony w celu
       uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki
       Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej,
     Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej
                                     do Unii Europejskiej

                                           Wniosek

                                      DECYZJA RADY

          w sprawie zawarcia protokołu do układu eurośródziemnomorskiego między
     Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką
       Libańską z drugiej strony w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej,
         Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki
        Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej,
               Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

                                 (przedstawione przez Komisję)

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                         UZASADNIENIE

     Układ eurośródziemnomorski między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi
     z jednej strony a Republiką Libańską z drugiej strony został podpisany w Luksemburgu dnia
     17 czerwca 2002 r. i wszedł w życie z dniem 1 kwietnia 2006 r.

     Zgodnie z postanowieniami art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia nowych państw członkowskich do
     Unii Europejskiej przystąpienie tych państw do eurośródziemnomorskiego układu
     stowarzyszeniowego zostanie uzgodnione w drodze protokołu do tego układu. Ten sam
     artykuł przewiduje specjalną procedurę, zgodnie z którą protokół ten zawierany jest przez
     Radę, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich oraz przez dane państwo
     trzecie. Procedura ta nie narusza kompetencji własnych Wspólnoty.

     W dniu 10 lutego 2004 r. Rada upoważniła Komisję do prowadzenia negocjacji w sprawie
     zawarcia takiego protokołu z Libanem. Negocjacje zostały zakończone z wynikiem
     zadowalającym Komisję.

     Załączone wnioski dotyczą: (1) decyzji Rady w sprawie podpisania protokołu i (2) decyzji
     Rady w sprawie zawarcia Protokołu.

     Wynegocjowany z Libanem tekst protokołu dołączony jest do niniejszej decyzji.
     Najistotniejszymi zawartymi w nim zapisami są postanowienia dotyczące przystąpienia
     nowych państw członkowskich do układu stowarzyszeniowego między UE a Libanem oraz
     uwzględnienia w nim nowych języków urzędowych UE.

     W celu podpisania i zawarcia protokołu Komisja zwraca się do Rady o zatwierdzenie
     załączonych projektów decyzji Rady.

     Parlament Europejski zostanie wezwany do wyrażenia zgody na podpisanie i zawarcie
     protokołu.

PL                                              2                                                PL
 ---pagebreak---                                               Wniosek

                                         DECYZJA RADY

             w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do układu
           eurośródziemnomorskiego między Wspólnotą Europejską i jej państwami
          członkowskimi z jednej strony a Republiką Libańską z drugiej strony w celu
        uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki
        Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej,
      Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej
                                      do Unii Europejskiej

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

     uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w
     połączeniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie,

     uwzględniając Akt przystąpienia nowych państw członkowskich do Unii Europejskiej, w
     szczególności jego art. 6 ust. 2,

     uwzględniając wniosek Komisji,

     a także mając na uwadze, co następuje:

     (1)    Dnia 10 lutego 2004 r. Rada upoważniła Komisję w imieniu Wspólnoty Europejskiej i
            jej państw członkowskich do rozpoczęcia negocjacji z Republika Libańską w celu
            dostosowania eurośródziemnomorskiego układu stowarzyszeniowego między
            Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką
            Libańską z drugiej strony w związku z przystąpieniem nowych państw członkowskich
            do Unii Europejskiej.

     (2)    Negocjacje zostały zakończone z wynikiem zadowalającym Komisję.

     (3)    Tekst protokołu wynegocjowanego z Libanem przewiduje w art. 10 ust. 2 tymczasowe
            stosowanie tego protokołu przed jego wejściem w życie.

     (4)    Protokół, z zastrzeżeniem jego ewentualnego zawarcia w późniejszym terminie,
            powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty i tymczasowo stosowany,

     STANOWI, CO NASTĘPUJE:

                                              Artykuł 1

     Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej
     (osób umocowanych) do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz jej państw
     członkowskich protokołu do układu eurośródziemnomorskiego między Wspólnotami

PL                                               3                                               PL
 ---pagebreak---      Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Libańską z drugiej
     strony w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej,
     Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej,
     Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do
     Unii Europejskiej. Tekst protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.

                                             Artykuł 2

     Wspólnota Europejska i jej państwa członkowskie wyrażają niniejszym zgodę na tymczasowe
     stosowanie postanowień protokołu, z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w późniejszym
     terminie.

     Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                                              W imieniu Rady
                                              Przewodniczący

PL                                              4                                                PL
 ---pagebreak---                                                          2007/0078 (AVC)

                                              Wniosek

                                         DECYZJA RADY

             w sprawie zawarcia protokołu do układu eurośródziemnomorskiego między
     Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką
       Libańską z drugiej strony w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej,
         Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki
        Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej,
               Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

     RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

     uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w
     połączeniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie i z art. 300 ust. 3 akapit drugi,

     uwzględniając Akt przystąpienia nowych państw członkowskich do Unii Europejskiej, w
     szczególności jego art. 6 ust. 2,

     uwzględniając wniosek Komisji,

     uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

     a także mając na uwadze, co następuje:

     (1)    Protokół do eurośródziemnomorskiego układu stowarzyszeniowego między
            Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką
            Libańską z drugiej strony został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej
            państw członkowskich dnia […] r.,

     (2)    Protokół wymaga zatwierdzenia,

     STANOWI, CO NASTĘPUJE:

                                               Artykuł

     Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich
     protokół do układu eurośródziemnomorskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich
     państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Libańską z drugiej strony w celu
     uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej,
     Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty,
     Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.
     Tekst protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.

PL                                                5                                                 PL
 ---pagebreak---      Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                                          W imieniu Rady
                                          Przewodniczący

PL                                          6              PL
 ---pagebreak---                          Protokół do układu eurośródziemnomorskiego

        między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a
     Republiką Libańską z drugiej strony w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej,
      Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej,
      Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i
                             Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

                                     KRÓLESTWO BELGII,

                                     REPUBLIKA CZESKA,

                                      KRÓLESTWO DANII,

                              REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

                                    REPUBLIKA ESTOŃSKA,

                                     REPUBLIKA GRECKA,

                                    KRÓLESTWO HISZPANII,

                                   REPUBLIKA FRANCUSKA,

                                           IRLANDIA,

                                     REPUBLIKA WŁOSKA,

                                   REPUBLIKA CYPRYJSKA,

                                   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,

                                    REPUBLIKA LITEWSKA,

                            WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,

                                   REPUBLIKA WĘGIERSKA,

                                      REPUBLIKA MALTY,

                                KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

                                     REPUBLIKA AUSTRII,

                                  RZECZPOSPOLITA POLSKA,

                                 REPUBLIKA PORTUGALSKA,

                                    REPUBLIKA SŁOWENII,

                                   REPUBLIKA SŁOWACKA,

                                    REPUBLIKA FINLANDII,

PL                                               7                                                PL
 ---pagebreak---                                       KRÓLESTWO SZWECJI,

        ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

     zwane dalej „państwami członkowskimi WE”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej i

                                   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,

          zwana dalej „Wspólnotą”, reprezentowana przez Radę Unii Europejskiej i Komisję
                                            Europejską

                                            z jednej strony

                                    a REPUBLIKĄ LIBAŃSKĄ,

                                       zwaną dalej „Libanem”,

                                           z drugiej strony

     MAJĄC NA UWADZE, że układ eurośródziemnomorski między Wspólnotą Europejską i jej
     państwami członkowskimi z jednej strony a Libanem z drugiej strony, zwany dalej „układem
     eurośródziemnomorskim”, został podpisany w Luksemburgu dnia 17 czerwca 2002 r. i wszedł
     w życie z dniem 1 kwietnia 2006 r.;

     MAJĄC NA UWADZE, że Traktat dotyczący przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki
     Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki
     Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki
     Słowackiej do Unii Europejskiej i stosowny akt zostały podpisane w Atenach dnia 16
     kwietnia 2003 r. i weszły w życie z dniem 1 maja 2004 r.;

     MAJĄC NA UWADZE, że postanowienia układu eurośródziemnomorskiego dotyczące
     umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem weszły w życie z
     dniem 1 marca 2003 r.;

     MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia, przystąpienie do układu
     eurośródziemnomorskiego nowych umawiających się stron musi nastąpić poprzez zawarcie
     protokołu do układu eurośródziemnomorskiego;

     MAJĄC NA UWADZE, że na mocy art. 21 układu eurośródziemnomorskiego
     przeprowadzone zostały konsultacje w celu uwzględnienia wzajemnych interesów Wspólnoty
     i Libanu;

     UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

                                             ARTYKUŁ 1

     Republika Czeska, Republika Estońska, Republika Cypryjska, Republika Łotewska,
     Republika Litewska, Republika Węgierska, Republika Malty, Rzeczpospolita Polska,
     Republika Słowenii i Republika Słowacka z jednej strony oraz Liban z drugiej strony stają się
     niniejszym umawiającymi się stronami układu eurośródziemnomorskiego między
     Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Libanem z

PL                                                8                                                  PL
 ---pagebreak---      drugiej strony oraz zatwierdzają i przyjmują do wiadomości, w taki sam sposób, jak pozostałe
     państwa członkowskie Wspólnoty, zarówno tekst układu, jak i wspólnych deklaracji,
     deklaracji i wymian listów.

                                            ARTYKUŁ 2

     W celu uwzględnienia ostatnich zmian instytucjonalnych w Unii Europejskiej strony
     przyjmują, że w związku z wygaśnięciem Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę
     Węgla i Stali postanowienia układu odnoszące się do Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali
     zostaną uznane za odnoszące się do Wspólnoty Europejskiej, która przejęła wszystkie prawa i
     obowiązki Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.

                                            ROZDZIAŁ I

      ZMIANY DO TEKSTU UKŁADU EUROŚRÓDZIEMNOMORSKIEGO, W TYM JEGO
                        ZAŁĄCZNIKÓW I PROTOKOŁÓW

                                            ARTYKUŁ 3

                                         Zasady pochodzenia

     W protokole 4 wprowadza się następujące zmiany:

     1.      Artykuł 18 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

     Świadectwa przewozowe EUR.1 wystawione z mocą wsteczną muszą być opatrzone jednym
     z następujących wpisów:

             ES    "EXPEDIDO A POSTERIORI"

             CS    "VYSTAVENO DODATEČNĔ"

             DA    "UDSTEDT EFTERFØLGENDE"

             DE    "NACHTRÄGLICH AUSGESTELLT"

             ET    "VÄLJA ANTUD TAGASIULATUVALT"

             EL    "ΕΚΔΟΘΕΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ"

             EN    "ISSUED RETROSPECTIVELY"

             FR    "DÉLIVRÉ A POSTERIORI"

             IT    "RILASCIATO A POSTERIORI"

             LV    "IZSNIEGTS RETROSPEKTĪVI"

             LT    "RETROSPEKTYVUSIS IŠDAVIMAS"

             HU    "KIADVA VISSZAMENŐLEGES HATÁLLYAL"

PL                                                9                                                 PL
 ---pagebreak---              MT "MAĦRUĠ RETROSPETTIVAMENT"

             NL   "AFGEGEVEN A POSTERIORI"

             PL   "WYSTAWIONE RETROSPEKTYWNIE"

             PT   "EMITIDO A POSTERIORI"

             SL   "IZDANO NAKNADNO"

             SK   "VYDANÉ DODATOČNE"

             FI   "ANNETTU JÄLKIKÄTEEN"

             SV   "UTFÄRDAT I EFTERHAND"

             AR

     2.      Artykuł 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

     (…)

     Duplikat wystawiony w ten sposób musi być opatrzony jednym z następujących wpisów:

             ES   "DUPLICADO"

             CS   "DUPLIKÁT"

             DA   "DUPLIKAT"

             DE   "DUPLIKAT"

             ET   "DUPLIKAAT"

             EL   "ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ"

             EN   "DUPLICATE"

             FR   "DUPLICATA"

             IT   "DUPLICATO"

             LV   "DUBLIKĀTS"

             LT   "DUBLIKATAS"

             HU   "MÁSODLAT"

             MT "DUPLIKAT"

             NL   "DUPLICAAT"

             PL   "DUPLIKAT"

PL                                               10                                       PL
 ---pagebreak---              PT     "SEGUNDA VIA"

             SL     "DVOJNIK"

             SK     "DUPLIKÁT"

             FI     "KAKSOISKAPPALE"

             SV     "DUPLIKAT"

             AR

     3.      Załącznik V otrzymuje brzmienie:

                                            ZAŁĄCZNIK V

                                   DEKLARACJA NA FAKTURZE

     Deklaracja na fakturze, której tekst znajduje się poniżej, powinna być sporządzona zgodnie z
     przypisami znajdującymi się pod tekstem. Nie jest jednak konieczne cytowanie tych
     przypisów.

                                     Wersja w języku hiszpańskim

     El exportador de los productos incluidos en el presente documento (autorización aduanera n°
     .. …(1).) declara que, salvo indicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen
     preferencial. …(2).

                                       Wersja w języku czeskim

     Vývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (číslo povolení …(1)) prohlašuje, že kromě
     zřetelně označených, mají tyto výrobky preferenční původ v …(2).

                                       Wersja w języku duńskim
     Eksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (toldmyndighedernes
     tilladelse nr. ...(1)), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har
     præferenceoprindelse i ...(2).

                                      Wersja w języku niemieckim

     Der Ausführer (Ermächtigter Ausführer; Bewilligungs-Nr. ...(1)) der Waren, auf die sich dieses
     Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anders angegeben,
     präferenzbegünstigte ...(2) Ursprungswaren sind.

                                      Wersja w języku estońskim

     Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr. ...(1)) deklareerib,
     et need tooted on ...(2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul kui on selgelt näidatud teisiti.

                                       Wersja w języku greckim

     Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο (άδεια τελωνείου
     υπ΄αριθ. ...(1)) δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι
     προτιμησιακής καταγωγής ...(2).

PL                                                 11                                                   PL
 ---pagebreak---                                         Wersja w języku angielskim

     The exporter of the products covered by this document (customs authorisation No ...(1))
     declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of ...(2) preferential
     origin.

                                        Wersja w języku francuskim

     L'exportateur des produits couverts par le présent document (autorisation douanière n° ...(1))
     déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l'origine préférentielle ... (2)).

                                         Wersja w języku włoskim

     L'esportatore delle merci contemplate nel presente documento (autorizzazione doganale n.
     ...(1)) dichiara che, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale ...(2).

                                        Wersja w języku łotewskim

     Eksportētājs produktiem, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas pilnvara Nr. …(1)), deklarē, ka,
     iznemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir priekšrocību izcelsme no …(2).

                                        Wersja w języku litewskim

     Šiame dokumente išvardintų prekių eksportuotojas (muitinès liudijimo Nr …(1)) deklaruoja,
     kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra (2) preferencinès kilmés prekés.

                                       Wersja w języku węgierskim

     A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: …(1)) kijelentem, hogy
     eltérő jelzés hianyában az áruk kedvezményes …(2) származásúak.

                                       Wersja w języku maltańskim

     L-esportatur tal-prodotti koperti b’dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana nru. …(1))
     jiddikjara li, ħlief fejn indikat b’mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta’ oriġini
     preferenzjali …(2).

                                      Wersja w języku niderlandzkim

     De exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr.
     ...(1)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van
     preferentiële ... oorsprong zijn (2).

                                         Wersja w języku polskim

     Eksporter produktów objętych tym dokumentem (upoważnienie władz celnych nr …(1))
     deklaruje, że z wyjątkiem gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają …(2)
     preferencyjne pochodzenie.

                                       Wersja w języku portugalskim

     O exportador dos produtos cobertos pelo presente documento (autorização aduaneira n°. ...(1)),
     declara que, salvo expressamente indicado em contrário, estes produtos são de origem
     preferencial ...(2).

PL                                                    12                                                     PL
 ---pagebreak---                                        Wersja w języku słoweńskim

     Izvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (pooblastilo carinskih organov št …(1)) izjavlja,
     da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno …(2) poreklo.

                                        Wersja w języku słowackim

     Vývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente (číslo povolenia …(1)) vyhlasuje, že okrem
     zreteľne označených, majú tieto výrobky preferenčný pôvod v …(2).

                                         Wersja w języku fińskim

     Tässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (tullin lupa n:o ...(1)) ilmoittaa, että nämä
     tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja ... alkuperätuotteita
     (2)
        .

                                       Wersja w języku szwedzkim

     Exportören av de varor som omfattas av detta dokument (tullmyndighetens tillstånd nr. ...(1))
     försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, har förmånsberättigande ... ursprung
     (2)
        .

                                        Wersja w języku arabskim

     …………………………………………………………..(3)

     (miejsce i data)

     …………………………………………………………..(4)

     (podpis eksportera i czytelnie wpisane imię i nazwisko osoby podpisującej deklarację)
     (1)
              Jeżeli deklaracja na fakturze jest sporządzona przez zatwierdzonego eksportera w
              rozumieniu art. 22 protokołu, numer upoważnienia zatwierdzonego eksportera musi
              być umieszczony w tym miejscu. Jeżeli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona
              przez zatwierdzonego eksportera, wyrazy w nawiasach są opuszczane lub miejsce
              pozostawia się niewypełnione.
     (2)
              Należy podać pochodzenie produktów. Jeżeli deklaracja na fakturze odnosi się w
              całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art.
              37 protokołu, eksporter musi jasno wskazać je w dokumencie, na którym
              sporządzona jest deklaracja, za pomocą symbolu „CM”.
     (3)
              Informacje te mogą zostać pominięte, jeśli są zawarte w samym dokumencie.
     (4)
              Patrz art. 22 ust. 5 protokołu. W przypadkach, gdy nie jest wymagany podpis
              eksportera, zwolnienie z obowiązku złożenia podpisu oznacza również zwolnienie z
              obowiązku podania nazwiska osoby podpisującej.”

PL                                                   13                                                     PL
 ---pagebreak---                                        ROZDZIAŁ II

                            POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE

                                        ARTYKUŁ 4

                      Dowody pochodzenia i współpraca administracyjna

     1.   Dowody pochodzenia produktów, które zostały prawidłowo wydane przez Liban lub
          nowe państwo członkowskie w ramach zawartych między nimi umów
          preferencyjnych lub niezależnych ustaleń, zostaną uznane w odpowiednich
          państwach zgodnie z niniejszym protokołem, pod następującymi warunkami:

          a)    uzyskanie takiego statusu pochodzenia pozwala na zastosowanie
                preferencyjnego traktowania zgodnie z preferencyjnymi środkami taryfowymi
                zawartymi w układzie stowarzyszeniowym między UE a Libanem lub w
                ogólnym systemie preferencji taryfowych Wspólnoty;

          b)    dowód pochodzenia produktu oraz dokumenty przewozowe zostały wydane nie
                później niż w dniu poprzedzającym przystąpienie;

          c)    dowód pochodzenia zostanie przedłożony organom celnym przed upływem
                czterech miesięcy od dnia przystąpienia.

          W przypadku, gdy towary do przywozu zgłoszono władzom celnym w Libanie lub w
          nowym państwie członkowskim w ramach umów preferencyjnych lub niezależnych
          ustaleń obowiązujących między Libanem i nowym państwem członkowskim przed
          dniem przystąpienia, dowód pochodzenia wystawiony z mocą wsteczną na podstawie
          tych umów lub ustaleń może również zostać przyjęty, pod warunkiem że zostanie on
          przedstawiony władzom celnym w ciągu czterech miesięcy od dnia przystąpienia.

     2.   Liban i nowe państwa członkowskie mają prawo zachować upoważnienia, w których
          został im nadany status „zatwierdzonego eksportera” na mocy obowiązujących
          umów preferencyjnych lub niezależnych ustaleń, pod następującymi warunkami:

          (a)   zasada taka została również przewidziana również w umowie zawartej między
                Libanem a Wspólnotą przed dniem przystąpienia oraz

          b)    zatwierdzony eksporter stosuje zasady pochodzenia określone w tej umowie.

          Upoważnienia te zostaną zastąpione, najpóźniej w rok po dniu przystąpienia, przez
          nowe upoważnienia wystawione na podstawie warunków określonych w układzie.

     3.   Wnioski w sprawie późniejszej weryfikacji dowodu pochodzenia wystawionego na
          podstawie umów preferencyjnych lub niezależnych ustaleń, o których mowa w
          ustępach 1 i 2 powyżej, będą przyjmowane przez właściwe organy celne w Libanie
          lub w nowych państwach członkowskich przez okres trzech lat od wystawienia
          danego dowodu pochodzenia i mogą być wydawane na okres trzech lat po przyjęciu
          przez organ celny dowodu pochodzenia w celu poparcia złożonych deklaracji
          celnych.

PL                                           14                                               PL
 ---pagebreak---                                            ARTYKUŁ 5

                                        Towary w tranzycie

     1.      Postanowienia układu mają zastosowanie do towarów wywożonych z Libanu do
             jednego z nowych państw członkowskich lub z jednego z nowych państw
             członkowskich do Libanu, które spełniają kryteria określone w protokole 4 oraz
             które w dniu przystąpienia nowych państw członkowskich do Unii Europejskiej
             znajdują się w drodze albo w składzie czasowym, składzie celnym lub w wolnym
             obszarze celnym na terenie Libanu lub jednego z nowych państw członkowskich.

     2.      W takich przypadkach można przyznać preferencyjne traktowanie, które uzależnione
             jest od przedstawienia organom celnym kraju przywozu, przed upływem czterech
             miesięcy od dnia przystąpienia, dowodu pochodzenia wystawionego z mocą
             wsteczną przez organy celne kraju wywozu.

                           POSTANOWIENIA OGÓLNE I KOŃCOWE

                                           ARTYKUŁ 6

     Liban zobowiązuje się nie wnosić żadnych roszczeń, wniosków lub skarg, ani nie
     wprowadzać zmian i nie odwoływać żadnych koncesji na podstawie art. XXIV.6 i XXVIII
     porozumienia GATT z 1994 r. w związku z rozszerzeniem Wspólnoty.

                                           ARTYKUŁ 7

     Wielkość nowych kontyngentów taryfowych i zwiększenie istniejących kontyngentów
     taryfowych na 2004 r. oblicza się proporcjonalnie do wielkości podstawowych, uwzględniając
     okres, który upłynął przed wejściem w życie niniejszego protokołu.

                                           ARTYKUŁ 8

     Niniejszy protokół stanowi integralną część układu eurośródziemnomorskiego. Załączniki i
     deklaracje są integralnymi częściami protokołu.

                                           ARTYKUŁ 9

     1.      Niniejszy protokół zatwierdzają Wspólnota, Rada Unii Europejskiej w imieniu
             państw członkowskich oraz Liban, zgodnie z ich własnymi procedurami.

     2.      Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu stosownych procedur, o których
             mowa w poprzednim ustępie. Dokumenty zatwierdzające są składane w Sekretariacie
             Generalnym Rady Unii Europejskiej.

                                           ARTYKUŁ 10

     1.      Niniejszy protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu
             złożenia ostatniego dokumentu zatwierdzającego.

PL                                              15                                                PL
 ---pagebreak---      2.      Protokół stosuje się tymczasowo od dnia 1 kwietnia 2006 r.

                                           ARTYKUŁ 11

     Niniejszy protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach, w każdym z języków urzędowych
     umawiających się stron, przy czym wszystkie teksty są na równi autentyczne.

                                           ARTYKUŁ 12

     Tekst układu eurośródziemnomorskiego wraz z załącznikami i protokołami stanowiącymi
     jego integralną część oraz Akt końcowy wraz z załączonymi do niego deklaracjami zostaną
     sporządzone w językach czeskim, estońskim, łotewskim, litewskim, węgierskim, maltańskim,
     polskim, słowackim i słoweńskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi
     autentyczne z tekstem oryginalnym. Teksty te zatwierdzi Rada Stowarzyszenia.

     Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

     W IMIENIU PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

     W IMIENIU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ

     W IMIENIU LIBANU

PL                                               16                                             PL


				|

		52014PC0749

			Wniosek DECYZJA RADY w sprawie przyjęcia zmian do Protokołu z 1998 r. do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych /* COM/2014/0749 final - 2014/0358 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
Konwencja z 1979 r. w sprawie transgranicznego
zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości (konwencja LRTAP)
zawarta pod auspicjami Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) stanowi
główne międzynarodowe ramy prawne współpracy i działań
w zakresie ograniczania i stopniowego zmniejszania zanieczyszczenia
powietrza i jego niekorzystnych skutków dla zdrowia człowieka i
środowiska oraz zapobiegania im w regionie EKG ONZ, ze szczególnym
naciskiem na transgraniczne zanieczyszczanie powietrza na dalekie
odległości.
Konwencja LRTAP została podpisana w
imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej dnia 14 listopada 1979 r. i
zatwierdzona decyzją Rady 81/462/EWG z dnia 11 czerwca 1981 r.[1].
Jak
dotąd konwencję LRTAP rozszerzono o osiem protokołów, w tym
protokół z Aarhus z 1998 roku dotyczący trwałych
zanieczyszczeń organicznych (Protokół). Protokół ten ma na celu
kontrolę, redukcję lub eliminowanie wydzielania, emisji i strat
trwałych zanieczyszczeń organicznych. Zobowiązuje on Strony (i)
do zaprzestania produkcji oraz użytkowania substancji, w tym aldryny,
dieldryny i toksafenu, zgodnie z określonymi wymogami w zakresie
wdrożenia, (ii) do ograniczenia stosowania dichlorodifenylotrichloroetanu
(DDT), heksachlorocykloheksanu (HCH) i polichlorowanych bifenyli (PCB), a
także (iii) do ograniczenia ich całkowitej rocznej emisji
wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA),
dioksyn/furanów (PCDD/PCDF), heksachlorobenzenu (HCB) z poziomu emisji w 1990
r. (lub innego roku pomiędzy 1985 a 1995 r.). W tym kontekście Strony
muszą zapewnić (i), aby operatorzy głównych stacjonarnych
źródeł emisji PCDD/PCDF, WWA i HCB, w tym obiektów energetycznego
spalania, instalacji produkujących koks, żelazo, stal i aluminium
oraz instalacji do konserwacji drewna stosowali najlepsze dostępne
techniki (BAT), (ii) aby niektóre spalarnie odpadów przestrzegały
dopuszczalnych wartości emisji dla PCDD/PCDF, (iii) aby podejmowane
były skuteczne środki w celu kontroli emisji trwałych zanieczyszczeń
organicznych (TZO) ze źródeł ruchomych oraz (iv) aby TZO, kiedy
staną się odpadami, były transportowane i unieszkodliwiane w
sposób bezpieczny dla środowiska. Strony muszą również
opracowywać i przechowywać dane o emisji PCDD/PCDF, WWA i HCB oraz
gromadzić informacje odnoszące się do produkcji i sprzedaży
innych trwałych zanieczyszczeń organicznych objętych
Protokołem. W celu planowania środków i inicjatyw
służących przestrzeganiu wszelkich zobowiązań
wynikających z Protokołu, Strony są zobowiązane do
opracowania strategii, polityk i programów.
Przystąpienie
Wspólnoty do Protokołu zostało zatwierdzone w imieniu Wspólnoty
decyzją Rady 2004/259/WE z dnia 19 lutego 2004 r.[2]. Protokół, który wszedł
w życie dnia 23 października 2003 r., został transponowany do
prawa UE za pomocą kilku instrumentów[3].
Obejmują one przede wszystkim rozporządzenie (WE) nr 850/2004
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące
trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniające
dyrektywę 79/117/EWG[4]
oraz dyrektywy 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2000
r. w sprawie spalania odpadów[5]
i 2008/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 stycznia 2008 r.
dotyczącą zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich
kontroli[6],
obecnie zastąpione dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady
2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych[7].
Zgodnie z art. 10 ust. 3 Protokołu,
Strony dokonały przeglądu wystarczającego charakteru oraz
skuteczności zobowiązań Protokołu. Następnie Strony
uzgodniły w 2007 r.[8],
w oparciu głównie o propozycje Unii Europejskiej, rozpoczęcie
negocjacji w sprawie zmiany tekstu oraz załączników do
Protokołu. Zmiana ta miała na celu aktualizację wykazu
trwałych zanieczyszczeń organicznych zawartych w Protokole, w celu
zwiększenia elastyczności Protokołu w dostosowywaniu się do
przyszłych zmian sytuacji w zakresie BAT oraz ułatwienia
przystąpienia do zmienionego Protokołu Stronom, których gospodarka
znajduje się w okresie przejściowym. W związku z tym Komisja
została upoważniona przez Radę Unii Europejskiej w 2008 r. i
2009 r. do uczestnictwa w negocjacjach w imieniu Unii Europejskiej (UE).
Proces negocjacji doprowadził do
przyjęcia w drodze konsensusu Stron obecnych na 27. posiedzeniu Organu
Wykonawczego Konwencji LRTAP decyzji 2009/1, 2009/2 i 2009/3, na mocy których
zmieniono tekst Protokołu oraz załączniki do Protokołu[9] oraz decyzji 2009/4, na
mocy której zaktualizowano wytyczne w sprawie najlepszych dostępnych
technik (BAT)[10].
Decyzja 2009/3, która zmienia
załącznik V do Protokołu w sprawie określenia BAT w
odniesieniu do kontrolowania emisji TZO z kategorii źródeł
wymienionych w załączniku VIII do przedmiotowego Protokołu i
która skreśla załącznik VII w sprawie zalecanych środków
kontroli w zakresie ograniczania emisji TZO ze źródeł ruchomych, nie
wymaga ratyfikacji przez Strony. Zgodnie z art. 14 ust. 4 Protokołu o
zmianie tej powiadomiono wszystkie Strony Protokołu dnia 14 września
2010 r. i weszła ona w życie dnia 14 grudnia 2010 r. Jeśli
chodzi o decyzję 2009/4, ponieważ decyzja miała na celu
przyjęcie wytycznych dotyczących BAT w celu kontrolowania emisji
trwałych zanieczyszczeń organicznych, nie wymaga ona ratyfikacji
przez Strony.
Zgodnie z art. 14 ust. 3 Protokołu,
decyzje 2009/1 i 2009/2, które zmieniają tekst Protokołu i jego
załączników I, II, III, IV, VI i VIII, muszą zostać
ratyfikowane przez Strony. W szczególności zmieniony Protokół
obejmuje (i) nowe substancje (heksachlorobutadien, etery tetra-, penta-, heksa-
i heptabromodifenylu, pentachlorobenzen, perfluorooktanosulfonian,
polichlorowane naftaleny oraz krótkołańcuchowe parafiny chlorowane),
(ii) aktualizację wymogów w zakresie wdrożenia mających
zastosowanie do DDT, heptachloru, heksachlorobenzenu oraz PCB i dopuszczalnych
wartości emisji mających zastosowanie do emisji PCDD/PCDF z
niektórych spalarni odpadów, (iii) ustanawia nowe dopuszczalne wartości
emisji dla emisji PCDD/PCDF ze spiekarni i elektrycznych pieców łukowych,
oraz (iv) dodaje PCB do wykazu substancji, których roczne emisje muszą
pozostać poniżej poziomu emisji w roku referencyjnym i muszą
zostać zgłoszone. Zmieniony Protokół przewiduje również
pewną elastyczność w odniesieniu do Stron, których gospodarka
znajduje się w okresie transformacji, a które przystąpiły do
zmienionego Protokołu, w odniesieniu do harmonogramu stosowania
dopuszczalnych wartości emisji i najlepszych dostępnych technik oraz
wyboru roku referencyjnego jako podstawy dla Stron do ograniczenia swoich
całkowitych rocznych emisji PCDD/PCDF, WWA, HCB i PCB.
Prawodawstwo UE, zwłaszcza
rozporządzenia Komisji (UE) nr 756/2010 i 757/2010 z dnia 24 sierpnia 2010
r.[11] i 519/2012 z dnia 19
czerwca 2012 r.[12],
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/2004, jak również
wyżej wymieniona dyrektywa w sprawie emisji przemysłowych oraz
decyzja wykonawcza Komisji przyjęta na jej podstawie i ustanawiająca
konkluzje dotyczące BAT dla różnych sektorów przemysłu, w
szczególności produkcji żelaza i stali[13], transponują w
pełni wymogi zawarte w tych zmianach do Protokołu. Szczególne i
warunkowe wyłączenia w odniesieniu do produkcji, wprowadzania na
rynek i stosowania krótkołańcuchowych parafin chlorowanych i
perfluorooktanosulfonianu określone w prawodawstwie UE są zgodne z
dopuszczalnymi wyłączeniami, jak przewidziano w Protokole z późniejszymi
zmianami.
Zmiany te powinny zostać dalej
transponowane, w szczególności za pomocą nowej dyrektywy
ustanawiającej zaktualizowane krajowe pułapy emisji dla niektórych
rodzajów zanieczyszczenia atmosferycznego i ustalającej roczne krajowe
wykazy emisji, obejmujące między innymi emisje trwałych
zanieczyszczeń organicznych, w tym WWA, PCDD/PCDF, HCB i PCB[14].
Biorąc powyższe pod uwagę, Unia
Europejska powinna przyjąć zmiany do Protokołu.
W załącznikach do niniejszej decyzji
znajduje się tekst zmieniający Protokół w formie określonej
w decyzjach 2009/1 i 2009/2.
2014/0358 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie przyjęcia zmian do
Protokołu z 1998 r. do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego
zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego
trwałych zanieczyszczeń organicznych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 w
związku z jego art. 218 ust. 6 lit. a),
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
uwzględniając zgodę Parlamentu
Europejskiego,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
Unia jest Stroną Konwencji EKG ONZ w sprawie
transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości od
czasu jej zatwierdzenia w 1981 r.[15].

(2)
Unia jest Stroną Protokołu z 1998 r. do
Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie
odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń
organicznych od czasu jego zatwierdzenia w dniu 19 lutego 2004 r.[16].
(3)
Strony Protokołu do Konwencji w sprawie
transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości
dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych
rozpoczęły w 2007 r. negocjacje z myślą o dalszej poprawie
ochrony zdrowia człowieka i środowiska, w tym poprzez
aktualizację wykazu substancji oraz dopuszczalnych wartości emisji
mających zastosowanie do niektórych spalarni odpadów.
(4)
Strony obecne na 27. posiedzeniu Organu
Wykonawczego Konwencji EKG ONZ w sprawie transgranicznego zanieczyszczania
powietrza na dalekie odległości przyjęły w drodze
konsensusu decyzje 2009/1, 2009/2, 2009/3 i 2009/4 zmieniające
Protokół do Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania
powietrza na dalekie odległości dotyczący trwałych
zanieczyszczeń organicznych.
(5)
Decyzja 2009/3 weszła w życie i
stała się skuteczna w trybie przyspieszonym przewidzianym w art. 14
ust. 4 Protokołu.
(6)
Jeśli chodzi o decyzję 2009/4,
ponieważ decyzja miała na celu przyjęcie wytycznych
dotyczących BAT w celu kontrolowania emisji trwałych
zanieczyszczeń organicznych, nie wymaga ona ratyfikacji przez Strony.
(7)
Decyzje 2009/1 i 2009/2 wymagają ratyfikacji
przez Strony Protokołu zgodnie z art. 14 ust. 3 Protokołu.
(8)
Należy zatem przyjąć w imieniu Unii
Europejskiej zmiany do Protokołu do Konwencji w sprawie transgranicznego
zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego
trwałych zanieczyszczeń organicznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym przyjmuje się w imieniu Unii
zmiany do Protokołu do Konwencji w sprawie transgranicznego
zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego
trwałych zanieczyszczeń organicznych.
Tekst zmian do Protokołu jest
załączony do niniejszej decyzji.
Artykuł
2
Przewodniczący Rady wyznacza osobę
umocowaną do przystąpienia, w imieniu Unii Europejskiej, do
złożenia aktu przyjęcia przewidzianego w art. 14 ust. 3
Protokołu z 1998 r. do Konwencji w sprawie transgranicznego
zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego
trwałych zanieczyszczeń organicznych w celu wyrażenia zgody Unii
Europejskiej na związanie się postanowieniami zmienionego Protokołu.
Artykuł 3
Niniejsza
decyzja wchodzi w życie w dniu jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 171 z
27.6.1981, s. 11.
[2]               Dz.U. L 81 z
27.6.1981, s. 35.
[3]               Szczegółowe wymogi w zakresie sprawozdawczości
emisji WWA, HCB, dioksyn/furanów i PCB do powietrza są określone w
odrębnej decyzji Organu Wykonawczego Stron Konwencji LRTAP i są
objęte wnioskiem Komisji dotyczącym dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów
zanieczyszczenia atmosferycznego oraz zmiany dyrektywy 2003/35/WE z dnia 18
grudnia 2013 r., COM(2013) 920.
[4]               Dz.U. L 158 z
27.6.1981, s. 7.
[5]               Dz.U. L 332 z 28.12.2000, s. 91.
[6]               Dz.U. L 24 z
29.6.1981, s. 8.
[7]               Dz.U. L 334 z
17.12.2010, s. 17.
[8]               Sprawozdanie Organu Wykonawczego na jego 25. posiedzeniu
(10-13 grudnia 2007 r.), ECE/EB.AIR/91.
[9]               Decyzje 2009/1, 2009/2 i 2009/3, 27. posiedzenie Organu
Wykonawczego Konwencji, 14-18 grudnia 2009 r., ECE/EB.AIR/99/Add.1.
[10]             Decyzja 2009/4, 27. posiedzenie Organu Wykonawczego
Konwencji, 14-18 grudnia 2009 r., ECE/EB.AIR/99/Add.1.
[11]             Dz.U. L 223 z 25.8.2010, odpowiednio s. 20 i s. 29.
[12]             Dz.U. L 159 z 20.6.2012, s. 1.
[13]             Decyzja wykonawcza Komisji 2012/135/UE z dnia 28 lutego
2012 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych
technik (BAT) zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego
i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych,
w odniesieniu do produkcji żelaza i stali, Dz.U. L 70 z 8.3.2012, s.
63.
[14]             Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczenia
atmosferycznego oraz zmiany dyrektywy 2003/35/WE, z dnia 18 grudnia 2013 r.,
COM(2013) 920.
[15]             Dz.U. L 171 z 27.6.1981, s. 11.
[16]             Dz.U. L 81 z
27.6.1981, s. 35.
ZAŁĄCZNIK
Załącznik
do wniosku dotyczącego
DECYZJI RADY
w sprawie przyjęcia zmian do
Protokołu z 1998 r.  do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego
zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego
trwałych zanieczyszczeń organicznych
Decyzja 2009/1
Zmiany tekstu oraz załączników I, II, III, IV, VI i VIII
do Protokołu z 1998 r. dotyczącego
trwałych zanieczyszczeń organicznych
Strony
Protokołu z 1998 r. dotyczącego trwałych zanieczyszczeń
organicznych zebrane w ramach dwudziestego siódmego posiedzenia Organu
Wykonawczego,
Podjęły
decyzję o wprowadzeniu
następujących zmian do Protokołu z 1998 r. do Konwencji w
sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie
odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń
organicznych („Protokołu dotyczącego TZO”) :
ARTYKUŁ
1: ZMIANA
A.           Artykuł 1
pkt 12 otrzymuje brzmienie:
„»nowe źródło stacjonarne« oznacza
jakiekolwiek źródło stacjonarne, którego budowa lub istotna
modyfikacja została rozpoczęta po upływie dwóch lat od daty
wejścia z życie w stosunku do danej Strony:
a)         niniejszego Protokołu; lub
b)         zmiany do niniejszego Protokołu, która, w
odniesieniu do danego źródła stacjonarnego, albo wprowadza nowe
dopuszczalne wielkości w części II załącznika IV albo
wprowadza kategorię w załączniku VIII, która obejmuje to
źródło.
W gestii kompetentnych władz krajowych
leżeć będzie decyzja, czy dana modyfikacja jest istotna czy nie,
biorąc pod uwagę takie czynniki jak korzyści z danej modyfikacji
dla środowiska.”;
B.         Artykuł
3
1.         w art. 3 ust. 5 lit. b) ppkt (i) i
ust. 5 lit. b) ppkt (iii)  słowa
„dla
których załącznik V określa najlepsze dostępne techniki”
zastępuje
się słowami:
„dla których
wytyczne przyjęte przez Strony na posiedzeniu Organu Wykonawczego
określają najlepsze dostępne techniki”;
2.         w ust. 5 lit. b) ppkt (iv)
średnik zastępuje się kropką;
3.         skreśla się ust. 5 lit.
b) ppkt (v);
C.          Artykuł 13
słowa
„Załączniki V i VII mają” zastępuje się słowami
„załącznik V ma”;
D.          Artykuł 14
1.         ustęp 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Zmiany do niniejszego Protokołu
oraz do załączników I do IV, VI i VIII są przyjmowane w wyniku
zgodności Stron obecnych na posiedzeniu Organu Wykonawczego, oraz
wchodzą w życie dla tych Stron, które je zaakceptowały, w 90.
dniu od daty złożenia przez dwie trzecie Stron, które były Stronami
w momencie przyjęcia tych zmian, dokumentów ich przyjęcia
depozytariuszowi. Dla każdej innej Strony zmiany wchodzą w życie
90. dnia po dniu, w którym ta Strona złożyła swój dokument
przyjęcia. Niniejszy ustęp stosuje się z zastrzeżeniem ust.
5a i 5b poniżej.”;
2.         w ust. 4 słowa „załączników V i VII”
zastępuje się słowami „załącznika V”, a słowa
„każdego takiego załącznika” zastępuje się
słowami „załącznika V”;
3.         w ust. 5 słowa „załączników V i VII”
zastępuje się słowami „załącznika V”, a słowa „
takiego załącznika” zastępuje się słowami
„załącznika V”;
4.         po ust. 5 dodaje się
następujące ustępy w brzmieniu:
„5a. W odniesieniu do tych Stron,
które ją przyjęły, procedura określona w ust. 5b
poniżej zastępuje procedurę określoną w ust. 3
powyżej, w odniesieniu do zmian do załączników I do IV, VI i
VIII.
5b.
a)          Zmiany do załączników I do
IV, VI i VIII przyjmowane są w wyniku zgodności Stron obecnych na
posiedzeniu Organu Wykonawczego. Po upływie roku od daty poinformowania o
nich pozostałych Stron przez Sekretarza Wykonawczego Komisji, zmiana do
każdego takiego załącznika staje się skuteczna dla tych
Stron, które nie złożyły depozytariuszowi notyfikacji zgodnie z
postanowieniami lit. b) poniżej,
b)         Każda ze Stron, która nie jest w
stanie zatwierdzić zmiany do załączników I do IV, VI lub VIII,
zawiadamia o tym pisemnie depozytariusza w ciągu roku od daty
powiadomienia o przyjęciu zmiany. Depozytariusz powiadamia
bezzwłocznie wszystkie Strony o każdym takim otrzymanym powiadomieniu.
Strona może w każdej chwili zastąpić swoją
uprzednią notyfikację przyjęciem oraz, po złożeniu
dokumentu przyjęcia u depozytariusza, zmiana do takiego
załącznika staje się obowiązująca dla tej Strony;
c)          Żadna zmiana do
załączników I do IV, VI i VIII nie wchodzi w życie, jeżeli
łącznie 16 lub więcej Stron:
(i) przedłożyło
notyfikacje zgodnie z postanowieniami lit. b) powyżej; lub
(ii)
nie przyjęło procedury określonej w niniejszym ustępie ani
dotychczas nie złożyło dokumentu przyjęcia zgodnie z
postanowieniami ust. 3 powyżej.”;
E.        Artykuł 16
po ust. 2 dodaje się nowy
ustęp w brzmieniu:
„3. Jeżeli państwo lub
regionalna organizacja integracji gospodarczej nie zamierza być
związane(-a) procedurami określonymi w art. 14 ust. 5b w odniesieniu
do zmian do załączników I do IV, VI i VIII, musi to
oświadczyć w swoim dokumencie ratyfikacji, przyjęcia,
zatwierdzenia lub przystąpienia.”;
F.         Załącznik I:
1.         w wykazie w odniesieniu do substancji DDT skreśla
się warunki (o numerach 1 i 2) dotyczące zakończenia produkcji i
zastępuje je słowem „Brak”, a w warunkach dotyczących
zakończenia wykorzystania  skreśla się słowa „poza tymi
wymienionymi w załączniku II”;
2.         w wykazie w odniesieniu do substancji heptachlor
skreśla się warunki dotyczące zakończenia wykorzystania i
zastępuje je słowem „Brak”;
3.         w wykazie w odniesieniu do substancji heksachlorobenzen
skreśla się warunki dotyczące zakończenia produkcji i
wykorzystania i zastępuje je w obu przypadkach słowem „Brak”;
4.         do wykazu dodaje się następujące substancje
poprzez włączenie wierszy w odpowiednim porządku alfabetycznym:
 „Heksachlorobutadien CAS: 87-68-3 || Produkcji || Brak
   || Wykorzystania || Brak
 Heksachlorocykloheksany (CAS: 608-731), w tym lindan (CAS: 58-89-9 || Produkcji || Brak
 Wykorzystania || Brak, z wyjątkiem izomeru gamma heksachlorocykloheksanu (lindanu), do stosowania miejscowego jako środek owadobójczy do celów ochrony zdrowia publicznego. Takie zastosowania należy poddać ponownej ocenie w ramach niniejszego Protokołu w 2012 r. lub po upływie roku od wejścia zmiany w życie, w zależności od tego, która data jest późniejsza.
 Eter heksabromodifenylua/ oraz eter heptabromodifenylua/ || Produkcji || Brak
 Wykorzystania || 1.  Strona może umożliwić recykling wyrobów, które zawierają lub mogą zawierać którąś z wymienionych substancji, oraz stosowanie i ostateczne unieszkodliwianie wyrobów wyprodukowanych z materiałów poddanych recyklingowi, które zawierają lub mogą zawierać którąś z wymienionych substancji, pod warunkiem że recykling i trwałe składowanie odbywa się w sposób przyjazny dla środowiska i nie prowadzi do odzyskania żadnej z tych substancji w celu ich ponownego wykorzystania. 2.  Począwszy od 2013 r. i następnie co cztery lata do momentu zniesienia powyższego warunku lub jego wygaśnięcia w inny sposób, Organ Wykonawczy dokonuje oceny postępów w osiąganiu przez Strony ich nadrzędnego celu, jakim jest eliminacja tych substancji zawartych w wyrobach, oraz dokonuje przeglądu potrzeby utrzymywania warunku, który w każdym przypadku traci moc najpóźniej w 2030 r.
 Eter tetrabromodifenylub/ oraz eter pentabromodifenylub/ || Produkcji || Brak
 Wykorzystania || 1.  Strona może umożliwić recykling wyrobów, które zawierają lub mogą zawierać którąś z wymienionych substancji, oraz stosowanie i trwałe składowanie wyrobów wyprodukowanych z materiałów poddanych recyklingowi, które zawierają lub mogą zawierać którąś z wymienionych substancji, pod warunkiem że recykling i trwałe składowanie odbywa się w sposób przyjazny dla środowiska i nie prowadzi do odzyskania żadnej z tych substancji w celu ich ponownego wykorzystania. 2.  Począwszy od 2013 r. i następnie co cztery lata do momentu zniesienia powyższego warunku lub jego wygaśnięcia w inny sposób, Organ Wykonawczy dokonuje oceny postępów w osiąganiu przez Strony ich nadrzędnego celu, jakim jest eliminacja tych substancji zawartych w wyrobach, oraz dokonuje przeglądu potrzeby utrzymywania warunku, który w każdym przypadku traci moc najpóźniej w 2030 r.
 Pentachlorobenzen CAS : 608-93-5 || Produkcji || Brak
 Wykorzystania || Brak
 Perfluorooktanosulfonianc/ || Produkcji || Brak, z wyjątkiem produkcji do zastosowań określonych w lit. a)-c) poniżej, oraz w lit. a)-e) w załączniku II
 Wykorzystania || Brak, z wyjątkiem następujących zastosowań i zastosowań określonych w lit. a)-e) w załączniku II: a) chromowanie elektrolityczne, anodyzowanie chromem i wytrawianie zwrotne do 2014 r.; b) chemiczne powlekanie niklowo-teflonowe (PTFE) do 2014 r.; c) trawienie plastikowych części przed ich metalizacją do 2014 r.; d) piany przeciwpożarowe, o ile zostały wyprodukowane lub były stosowane do dnia 18 grudnia 2009 r. W odniesieniu do pian przeciwpożarowych: (i) Strony powinny dążyć do wyeliminowania do 2014 r. pian przeciwpożarowych zawierających perfluorooktanosulfonian, które zostały wyprodukowane lub były stosowane do dnia 18 grudnia 2009 r., oraz złożyć Organowi Wykonwczemu sprawozdanie z postępów w 2014 r.; (ii) na podstawie sprawozdań Stron oraz ppkt (i), Organ Wykonawczy dokona w 2015 r. oceny, czy stosowanie pian przeciwpożarowych zawierających perfluorooktanosulfonian, które zostały wyprodukowane lub były stosowane do dnia 18 grudnia 2009 r., powinno podlegać dodatkowym ograniczeniom.”;
5.         W wykazie skreśla się
wiersz w odniesieniu do substancji PCB i zastępuje go
następującym wierszem:
 „Polichlorowane bifenyle (PCB) d/ || Produkcji || Brak
 Wykorzystania || Brak. W odniesieniu do PCB użytkowanych przed datą wdrożenia, Strony: 1.  podejmują stanowcze kroki mające doprowadzić do:    a) wyeliminowania użytkowania możliwych do zidentyfikowania PCB w urządzeniach (np. w transformatorach, kondensatorach i innych zbiornikach zawierających PCB w postaci cieczy) zawierających PCB w ilości większej niż 5 dm³ i o stężeniu 0,05 % lub większym, tak szybko, jak to możliwe, ale nie później niż w dniu 31 grudnia 2010 r. lub w dniu 31 grudnia 2015 r. dla państw, których gospodarka znajduje się w okresie transformacji;    b) zniszczenia lub dekonataminacji w sposób przyjazny dla środowiska:    - wszystkich PCB w postaci cieczy, o których mowa w lit. a), oraz innych PCB w postaci cieczy nieznajdujących się w urządzeniach, zawierających ponad 0,005 % PCB, tak szybko, jak to możliwe, ale nie później niż w dniu 31 grudnia 2015 r. lub w dniu 31 grudnia 2020 r. dla państw, których gospodarka znajduje się w okresie transformacji;    - wszystkich PCB w postaci cieczy, o których mowa w ust. 2 lit. a), nie później niż do dnia 31 grudnia 2029 r.;    c) dekontaminacji lub unieszkodliwienia urządzeń, o których mowa w pkt 1 lit. a) i pkt 2 lit. a) w sposób bezpieczny dla środowiska; 2.  dokładają wszelkich starań, aby:    a) zidentyfikować i wycofać z użytkowania urządzenia (np. transformatory, kondensatory lub inne zbiorniki zawierające PCB w postaci cieczy) zawierające więcej niż 0,005 % PCB i w ilości większej niż 0,05 dm³, tak szybko, jak to możliwe, ale nie później niż w dniu 31 grudnia 2025 r.;    b) zidentyfikować inne wyroby zawierające powyżej 0,005 % PCB (np. powłoki ochronne kabli, utwardzana spoina uszczelniająca i przedmioty pomalowane) i gospodarować nimi zgodnie z art. 3 ust. 3; 3.  zapewniają, aby urządzenia opisane w pkt. 1 lit. a) i pkt 2 lit. a) nie były wywożone lub przywożone do celów innych niż gospodarowanie odpadami w sposób przyjazny dla środowiska; 4.  propagują następujące środki zmniejszenia narażenia i ryzyka w ramach kontrolowania użytkowania PCB:    a) użytkowanie PCB wyłącznie w nienaruszonych i szczelnych urządzeniach i tylko na terenie, na którym ryzyko uwolnienia do środowiska można ograniczyć do minimum i szybko wyeliminować;    b) nieużytkowanie PCB w urządzeniach na terenie związanym z produkcją lub przetwórstwem żywności lub pasz; W razie użytkowania na terenach zamieszkałych, w tym w szkołach i szpitalach, podjęcie wszystkich rozsądnych środków ochrony przed awarią instalacji elektrycznej, mogącą spowodować pożar, oraz prowadzenie regularnych kontroli urządzeń w celu sprawdzenia ich szczelności.”;
6.         skreśla się przypis a/na
końcu załącznika I;
7.         na końcu załącznika
I dodaje się następujące przypisy:
„a/ „eter heksabromodifenylu i
eter heptabromodifenylu” oznacza, 2,2’,4,4’,5,5’-eter heksabromodifenylu
(BDE-153, nr CAS:
68631-49-2), 2,2’, 4,4’, 5,6’-eter heksabromodifenylu (BDE- 154, nr CAS:
207122-15-4), 2,2’, 3,3’, 4,5’6-eter heptabromodifenylu (BDE- 175, nr CAS:
446255-22-7), 2,2',3,4,4',5',6- eter heptabromodifenylu (BDE-183, CAS No: 207122-16-5)
oraz inne etery heksa- i heptabromodifenylu obecne w przemysłowym eterze
oktabromodifenylu.
b/ „eter tetrabromodifenylu i eter pentabromodifenylu” oznacza 2,2
', 4,4'-
eter tetrabromodifenylu (BDE- 47, nr CAS: 40088-47-9) oraz
2,2',4,4',5-
eter pentabromodifenylu (BDE-99, nr CAS: 32534-81-9) oraz inne
etery tetra i pentabromodifenylu obecne w przemysłowym eterze
pentabromodifenylu.
с/ perfluorooktanosulfonian oznacza substancje zdefiniowane przez
wzór cząsteczkowy C8F17S02X gdzie X = OH, sole metali, halogenek, amid i
inne pochodne, w tym polimery.
d/
„polichlorowane bifenyle” oznaczają związki aromatyczne tworzące
się w taki sposób, że atomy wodoru w cząstce bifenylu (dwa
pierścienie benzenu związane jednym wiązaniem
węgiel-węgiel) mogą być zastąpione przez do
dziesięciu atomów chloru.”;
G         Załącznik II
1.         w tabeli przedstawionej po
pierwszym akapicie załącznika II z wykazu skreśla się
wiersze odnoszące się do substancji DDT, HCH oraz PCB;
2.         do wykazu dodaje się
następujące substancje poprzez włączenie wierszy w
odpowiednim porządku alfabetycznym:
 Substancja || Wymagania dotyczące wprowadzenia w życie
 „Perfluorooktanosulfoniana/ || Ograniczone do zastosowań || Warunki
 a) powłoki fotolitograficzne lub antyrefleksyjne stosowane w procesach fotolitograficznych; b) powłoki fotograficzne stosowane do filmów, papieru lub płyt drukowych; c) filtry mgły olejowej stosowane w niedekoracyjnym twardym chromowaniu (VI) galwanicznym oraz środki zwilżające stosowane w kontrolowanych systemach galwanizacji; d) ciecze hydrauliczne na potrzeby lotnictwa; e) niektóre wyroby medyczne (takie jak warstwy kopolimeru etyleno-tetrafluoroetylenowego (ETFE) i produkcja ETFE nieprzepuszczalnego dla promieni rentgenowskich, wyroby medyczne do diagnostyki in vitro oraz filtry barwne CCD). || Strony podejmują działania mające na celu wyeliminowanie tych zastosowań, gdy dostępne stają się odpowiednie rozwiązania alternatywne. Najpóźniej w 2015 r., a następnie co cztery lata, każda ze Stron użytkujących te substancje przedkłada sprawozdanie z postępów poczynionych w celu ich wyeliminowania oraz przedstawia informacje na temat tych postępów Organowi Wykonawczemu. Na podstawie tych sprawozdań poddaje się ponownej ocenie przedmiotowe ograniczone zastosowania.
a/ perfluorooktanosulfonian oznacza
substancje zdefiniowane przez wzór cząsteczkowy C8F17SO2X gdzie X = OH,
sole metali, halogenek, amid i inne pochodne, w tym polimery.”;
H.        Załącznik III
1.         skreśla się tekst w kolumnie „Rok referencyjny” w
odniesieniu do każdej z substancji wymienionych w załączniku III
i zastępuje go następującym tekstem:
„1990; lub inny rok w okresie od
1985 do 1995 roku włącznie, lub dla państw, których gospodarka
znajduje się w okresie transformacji, inny rok w okresie od 1985 r. do
roku wejścia w życie Protokołu w stosunku do danej Strony,
określony przez tę Stronę w momencie ratyfikacji, akceptacji,
zatwierdzenia lub akcesji.”;
2.         w wykazie w odniesieniu do substancji heksachlorobenzen pod
nazwą substancji dodaje się następujący tekst: „CAS:
118-74-1”;
3.         dodaje się wpis w odniesieniu do substancji PCB poprzez
dodanie na końcu wykazu następującego wiersza:
 „PCB c/ || 2005; lub inny rok w okresie od 1995 do 2010 roku włącznie, lub dla państw, których gospodarka znajduje się w okresie transformacji, inny rok w okresie od 1995 r. do roku wejścia w życie Protokołu w stosunku do danej Strony, określony przez tę Stronę w momencie ratyfikacji, akceptacji, zatwierdzenia lub akcesji.”;
4.         po
przypisie b/  dodaje się nowy przypis w brzmieniu:
„c/  polichlorowane
bifenyle, zgodnie z definicją w załączniku I, jeśli
tworzą się one i są uwalniane w sposób niezamierzony ze
źródeł antropogenicznych.”;
I.         Załącznik IV
1.         w pkt 2 w nawiasie skreśla się słowo „oraz” i
dodaje na końcu słowa „oraz przy danej zawartości tlenu”;
2.         pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3.        Wartości dopuszczalne
odnoszą się do normalnej sytuacji roboczej. Dla operacji wsadowych,
wartości dopuszczalne odnoszą się do średnich poziomów
zarejestrowanych podczas operacji wsadowej, w tym na przykład ogrzewania
wstępnego, ogrzewania i chłodzenia.”;
3.         w pkt 4 przed słowem „normami” dodaje się
słowo„obowiązującymi”, a przed słowem „Europejski” dodaje
się słowa „na przykład”;
4.         pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„6.        Emisje PCDD/F podane są w
równoważnikach toksyczności (TEQ)1/. Wartości równoważników
toksyczności stosowanych do celów niniejszego Protokołu
odpowiadają obowiązującym normom międzynarodowym, w tym
wartościom równoważników toksyczności PCDD/F dla ssaków
przyjętym przez Światową Organizację Zdrowia w 2005 r.
1/ Równoważnik
toksyczności (TEQ) jest obliczany jako suma iloczynów
stężeń poszczególnych związków i ich współczynników
toksyczności (TEF) oraz wyraża całkowitą
toksyczność mieszaniny związków w odniesieniu do 2,3,7,8-TCDD. Równoważnik
toksyczności wyrażano wcześniej skrótem TE.”
5.         pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„7. Następujące
wartości dopuszczalne odnoszące się do 11 % stężenia O2
w gazach spalinowych dotyczą następujących rodzajów pieców do
spopielania:
komunalne
odpady stałe (istniejące źródło stacjonarne o spalaniu
ponad 3 ton na godzinę oraz każde nowe źródło stacjonarne)
0,1 ngTEQ/m3
medyczne
odpady stałe (istniejące źródło stacjonarne o spalaniu
ponad 1 tonę na godzinę oraz każde nowe źródło
stacjonarne)
nowe źródło stacjonarne:                 0,1 ngTEQ/m3
istniejące źródło stacjonarne:     0,5 ng TEQ/m3
odpady
niebezpieczne (istniejące źródło stacjonarne o spalaniu ponad 1
tonę na godzinę oraz każde nowe źródło stacjonarne)
nowe źródło stacjonarne:                 0,1 ng TEQ/m3
istniejące źródło
stacjonarne:     0,2 ng TEQ/m3
odpady
przemysłowe inne niż niebezpieczne1/2/
nowe źródło stacjonarne:                   0,1 ngTEQ/m3
istniejące źródło stacjonarne:     0,5 ng TEQ/m3
1/2/ w
tym spalarnie przetwarzające odpady z biomasy, które mogą
zawierać związki chloroorganiczne lub metale ciężkie w
wyniku zastosowania środków do konserwacji lub powlekania drewna i które
obejmują w szczególności odpady z biomasy pochodzące z prac
budowlanych lub rozbiórkowych, ale z wyjątkiem spalarni
przetwarzających wyłącznie inne odpady z biomasy.
2/
Państwa, których gospodarka znajduje się w okresie transformacji,
mogą wyłączyć współspalanie odpadów przemysłowych
innych niż niebezpieczne w procesach przemysłowych, jeżeli takie
odpady są wykorzystywane jako paliwa dodatkowe pokrywające do
10 % energii.”;
6.         po pkt 7 dodaje się
następujące nowe punkty w brzmieniu:
„8.       Następująca
wartość dopuszczalna odnosząca się do 16 %
stężenia O2 w gazach spalinowych dotyczy spiekarni:
0,5 ng TEQ/m3
9.       Następująca
wartość dopuszczalna odnosząca się do faktycznego
stężenia O2 w gazach spalinowych dotyczy
następujących źródeł:
Wtórna produkcja stali - Elektryczne piece łukowe o
zdolności do produkcji ponad 2,5 ton stopionej stali do dalszego
przetwarzania na godzinę:
0,5 ng TEQ/m3”;
J.         Załącznik VI
1.         istniejący tekst
załącznika zostaje oznaczony jako pkt 1.
2.         w lit. a) po słowach „niniejszego Protokołu”
dodaje się słowa „w stosunku do danej Strony”.
3.         lit. b) otrzymuje brzmienie:
„dla istniejących
źródeł stacjonarnych:
(i)      osiem lat od daty wejścia w
życie niniejszego Protokołu w stosunku do danej Strony. Jeśli to
konieczne, okres ten może zostać wydłużony dla konkretnych
istniejących źródeł stacjonarnych zgodnie z okresem odroczenia
zapewnionym przez ustawodawstwo krajowe; lub
(ii)     w przypadku Strony będącej
państwem, którego gospodarka znajduje się w okresie transformacji, do
piętnastu lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu
w stosunku do tej Strony.”;
4.         na końcu załącznika
dodaje się następujący nowy punkt:
„2. Terminy dla wprowadzenia
wartości dopuszczalnych i najlepszych dostępnych technik, które
zostały uaktualnione lub wprowadzone w wyniku zmiany do niniejszego
Protokołu, wynoszą:
(a)
dla nowych źródeł stacjonarnych, dwa lata
od daty wejścia w życie odpowiedniej zmiany w stosunku do danej
Strony;
b)         dla istniejących źródeł
stacjonarnych:
(i)            osiem lat od daty wejścia w
życie odpowiedniej zmiany w stosunku do danej Strony; lub
(ii)           w przypadku Strony
będącej państwem, którego gospodarka znajduje się w okresie
transformacji, do piętnastu lat od daty wejścia w życie
odpowiedniej zmiany w stosunku do tej Strony.”;
K.        Załącznik VIII
1.         w drugim zdaniu w części
I, przed słowami „w załączniku V” dodaje się słowa
„wytycznych, o których mowa w”;
2.         w tabeli w części II opis
kategorii 1 zostaje skreślony i zastąpiony
tekstem w brzmieniu: „spalarnie odpadów, w
tym spalarnie współspalające odpady komunalne, niebezpieczne, inne
niż niebezpieczne lub medyczne oraz osady ściekowe.”;
3.         w tabeli w części II
dodaje się następujące nowe kategorie:
 „13 || Procesy produkcji danych substancji chemicznych uwalniające powstałe w sposób niezamierzony trwałe zanieczyszczenia organiczne, zwłaszcza produkcji chlorofenoli i chloranilu.
 „14 || Procesy termiczne w przemyśle metalurgicznym, procesy w oparciu o chlor.”.
 ARTYKUŁ 2: POWIĄZANIE Z PROTOKOŁEM DOTYCZĄCYM TRWAŁYCH ZANIECZYSZCZEŃ ORGANICZNYCH
Żadne państwo ani
żadna regionalna organizacja integracji gospodarczej nie może
złożyć dokumentu przyjęcia niniejszej zmiany, jeżeli
wcześniej nie złożyło(-a) lub nie złoży równocześnie
dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia do
protokołu dotyczącego TZO.
ARTYKUŁ 3: WEJŚCIE W ŻYCIE
1.         Zgodnie z art. 14 ust. 3 Protokołu
dotyczącego TZO, niniejsza zmiana wchodzi w życie
dziewięćdziesiątego dnia po dniu, w którym dwie trzecie Stron
Protokołu dotyczącego TZO złożyło u depozytariusza
swoje dokumenty jej przyjęcia.
2.         Po wejściu w życie
niniejszej zmiany, jak to przewidziano w ust. 1, dla wszystkich
pozostałych stron Protokołu wchodzi ona w życie
dziewięćdziesiątego dnia od daty złożenia przez nie
dokumentu przyjęcia.
ZAŁĄCZNIK
Załącznik
do wniosku dotyczącego
decyzji Rady
w sprawie przyjęcia zmian do
Protokołu z 1998 r. do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego
zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego
trwałych zanieczyszczeń organicznych
Decyzja 2009/2
Umieszczenie w wykazie w załącznikach I i II do
Protokołu z 1998 r. dotyczącego trwałych zanieczyszczeń
organicznych krótkołańcuchowych parafin chlorowanych i
polichlorowanych naftalenów
Strony
Protokołu z 1998 r. dotyczącego trwałych zanieczyszczeń
organicznych zebrane w ramach dwudziestego siódmego posiedzenia Organu
Wykonawczego,
Podjęły
decyzję o wprowadzeniu następujących zmian do
Protokołu z 1998 r. do Konwencji w sprawie transgranicznego
zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego
trwałych zanieczyszczeń organicznych („Protokołu w sprawie TZO”)
:
ARTYKUŁ 1: ZMIANA
A.        Załącznik I
1.         do wykazu dodaje się
następujące substancje poprzez włączenie wierszy w
odpowiednim porządku alfabetycznym:
 „Polichlorowane naftaleny (PCN) || Produkcji || Brak
 Wykorzystania || Brak
 Krótkołańcuchowe chlorowane parafiny d/ || Produkcji || Brak, z wyjątkiem produkcji do zastosowań określonych w załączniku II
 Wykorzystania || Brak, z wyjątkiem zastosowań określonych w załączniku II”;
2.         na końcu załącznika
I dodaje się następujący przypis:
„d/ Krótkołańcuchowe
chlorowane parafiny oznaczają chlorowane alkany o długości
łańcucha od 10 do 13 atomów węgla i zawartości chloru nie
mniejszej niż 48 % wagowo.”;
B:        Załącznik II
do wykazu
dodaje się następujące substancje poprzez włączenie
wierszy w odpowiednim porządku alfabetycznym:
 „Krótkołańcuchowe chlorowane parafiny b/ || a) produkty hamujące palność w gumie stosowanej w przenośnikach taśmowych w górnictwie; b) produkty hamujące palność w szczeliwach używanych przy wałach i zaporach. || Strony podejmują działania mające na celu wyeliminowanie tych zastosowań, gdy dostępne stają się odpowiednie rozwiązania alternatywne. Najpóźniej w 2015 r., a następnie co cztery lata, każda ze Stron użytkujących te substancje przedkłada sprawozdanie z postępów poczynionych w celu ich wyeliminowania oraz przedstawia informacje na temat tych postępów Organowi Wykonawczemu. Na podstawie tych sprawozdań poddaje się ponownej ocenie przedmiotowe ograniczone zastosowania.”;
2.         na końcu załącznika II
dodaje się następujący przypis:
„b/ Krótkołańcuchowe
chlorowane parafiny oznaczają chlorowane alkany o długości
łańcucha od 10 do 13 atomów węgla i zawartości chloru nie
mniejszej niż 48 % wagowo.”.
ARTYKUŁ 2: POWIĄZANIE Z PROTOKOŁEM W SPRAWIE
TRWAŁYCH ZANIECZYSZCZEŃ ORGANICZNYCH
Żadne państwo ani
żadna regionalna organizacja integracji gospodarczej nie może
złożyć dokumentu przyjęcia niniejszej zmiany, jeżeli
wcześniej nie złożyło(-a) lub nie złoży
równocześnie dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub
przystąpienia do protokołu dotyczącego TZO.
ARTYKUŁ 3: WEJŚCIE W
ŻYCIE
1.         Zgodnie z art. 14 ust. 3
Protokołu w sprawie TZO, niniejsza zmiana wchodzi w życie
dziewięćdziesiątego dnia po dniu, w którym dwie trzecie Stron
Protokołu dotyczącego TZO złożyło u depozytariusza
swoje dokumenty jej przyjęcia.
2.         Po wejściu w życie
niniejszej zmiany, jak to przewidziano w ust. 1, dla wszystkich
pozostałych stron Protokołu wchodzi ona w życie dziewięćdziesiątego
dnia od daty złożenia przez nie dokumentu przyjęcia.