               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 27.7.2021
            COM(2021) 426 final
            2021/0243(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na ósmym Zebraniu Stron Porozumienia o ochronie afrykańsko-euroazjatyckich wędrownych ptaków wodnych w odniesieniu do niektórych zmian załącznika 3 do porozumienia

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na ósmym Zebraniu Stron Porozumienia o ochronie afrykańsko-euroazjatyckich wędrownych ptaków wodnych (AEWA) w związku z planowanym przyjęciem niektórych zmian jego załącznika 3.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Porozumienie o ochronie afrykańsko-euroazjatyckich wędrownych ptaków wodnych

               Porozumienie o ochronie afrykańsko-euroazjatyckich wędrownych ptaków wodnych poświęcone jest ochronie wędrownych ptaków wodnych i ich siedlisk w Afryce, Europie, na Bliskim Wschodzie, w Azji Środkowej, na Grenlandii i na Archipelagu Kanadyjskim.

               Porozumienie, opracowane w ramach Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt (CMS) i zarządzane w ramach Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP), mobilizuje państwa i szersze międzynarodowe środowiska zajmujące się ochroną przyrody do podjęcia wspólnych wysiłków w celu wprowadzenia skoordynowanej ochrony wędrownych ptaków wodnych i zarządzania ich populacjami na całym ich szlaku migracyjnym.

               Porozumienie weszło w życie w dniu 1 listopada 1999 r. Unia Europejska jest umawiającą się stroną porozumienia od dnia 1 października 2005 r.
                  1
               . Obecnie istnieją 82 umawiające się strony: 44 z Eurazji (w tym UE) i 38 z Afryki. Stronami porozumienia są 24 państwa członkowskie
                  2
               .

               Zobowiązania określone w porozumieniu wprowadza się do prawa Unii na mocy dyrektywy Rady 2009/147/WE w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (dyrektywa ptasia)
                  3
               . Dyrektywa ptasia odnosi się do ochrony wszystkich gatunków ptactwa występujących naturalnie w stanie dzikim na europejskim terytorium państw członkowskich, do którego stosuje się Traktat. Ma ona na celu ochronę tych gatunków i ich zachowanie, i ustanawia reguły ich eksploatacji.

               2.2.Zebranie Stron

               Zebranie Stron (MOP) stanowi główny organ decyzyjny do celów porozumienia. Jest ono uprawnione do prowadzenia przeglądów załączników do porozumienia i zbiera się co trzy lata. Każda strona dysponuje jednym głosem, przy czym regionalne organizacje integracji gospodarczej, takie jak Unia Europejska, dysponują, przy korzystaniu z przysługującego im prawa głosu, liczbą głosów równą liczbie ich państw członkowskich będących stronami porozumienia. Wszelkie zmiany załączników przyjmuje się większością dwóch trzecich głosów stron obecnych na zebraniu.

               Ósme Zebranie Stron porozumienia odbędzie się w dniach 5–8 października 2021 r. na Węgrzech.

               2.3.Planowany akt Zebrania Stron

               W dniach 5–8 października 2021 r. podczas ósmego zebrania, Zebranie Stron ma przyjąć rezolucję nr 8.xxw sprawie zmian załączników do porozumienia zgodnie z art. X ust. 5 porozumienia („planowany akt”).

               Celem planowanego aktu jest zmiana załącznika 3 (Plan działania) do porozumienia. Podczas gdy załącznik 2 zawiera wykaz wędrownych ptaków wodnych, do których porozumienie ma zastosowanie, w załączniku 3 określono działania, które Strony podejmują w odniesieniu do gatunków o znaczeniu priorytetowym. Gatunki o znaczeniu priorytetowym są wymienione w tabeli 1 załącznika 3 zgodnie z pewnymi kryteriami określonymi we wspomnianej tabeli.

               Art. II porozumienia stanowi: Strony podejmują skoordynowane środki w celu utrzymania wędrownych gatunków ptaków wodnych w odpowiednim stanie zachowania lub przywrócenia ich do takiego stanu. W tym celu Strony stosują, w granicach swojej krajowej jurysdykcji, środki określone w art. III wraz ze szczegółowymi działaniami określonymi w planie działania przewidzianym w art. IV niniejszego Porozumienia.

               Planowany akt wejdzie w życie dla wszystkich stron i stanie się dla nich wiążący 90. dnia po dniu jego przyjęcia przez Zebranie Stron, z wyjątkiem stron, które zgłosiły zastrzeżenie. W okresie 90 dni każda ze stron może, na podstawie pisemnego powiadomienia przekazanego depozytariuszowi, zgłosić zastrzeżenie w odniesieniu do zmiany załącznika.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Proponowanym stanowiskiem, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na ósmym Zebraniu Stron, jest poparcie przyjęcia planowanego aktu.

               Zmiany w tabeli 1 załącznika 3 zawarte w planowanym akcie zostały zaproponowane przez Zjednoczone Królestwo na podstawie zaleceń Komitetu Technicznego AEWA i obejmują:

               1)utworzenie i dodanie nowej kategorii f) dla populacji gatunków wymienionych w kolumnie A kategoria 3 i kolumnie B kategoria 2 tabeli 1 w załączniku 3 do porozumienia, w przypadku gdy dane dotyczące tych gatunków są niewystarczające, na przykład gdy nie są dostępne żadne informacje na temat kierunku tendencji;

               2)oznaczanie kategorii w tabeli 1 opartych o statystycznie niepewną tendencję i nieznaną liczebność populacji znakiem „()“” oraz

               3)zmianę kategorii populacji w następstwie dowodów zebranych w ramach 8. edycji sprawozdania AEWA o stanie ochrony.

               Proponowane zmiany przedstawione w pkt 1 i 2 powyżej opierają się na zasadzie ostrożności, ponieważ sprawią, że brak informacji na temat trendów populacji zostanie rzetelnie uwzględniony w wykazie populacji, a tym samym, w razie potrzeby, posłuży do uzyskania przez nią wyższego stopnia ochrony. Zmiany zostaną zatwierdzone w imieniu Unii Europejskiej przez Komisję zgodnie z art. 3 ust. 1 i art. 3 ust. 3 decyzji Rady 2006/871/WE z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Porozumienia o ochronie afrykańsko-euroazjatyckich wędrownych ptaków wodnych.

               Zmiany proponowane w pkt 3 powyżej polegają na zmianach w wykazach, dotyczących szeregu gatunków i ich populacji. Spośród proponowanych zmian w załączniku 3 do porozumienia zmiana w wykazie pięciu populacji czterech gatunków nie jest zgodna z odpowiednimi przepisami UE (dyrektywa ptasia). Zmiany te przewidują:

               –zmianę kolumny B1 na kolumnę A3 tabeli 1 w odniesieniu do:

               ·dwóch populacji (Islandia/Zjednoczone Królestwo i Irlandia oraz Morze Czarne i Turcja) gęsi gęgawy (Anser anser)

               ·populacji hełmiatki zwyczajnej (Netta rufina) znad Morza Czarnego i ze wschodniej części Morza Śródziemnego

               ·populacji siewnicy (Pluvialis squatarola squatarola) ze środkowej i wschodniej Syberii/południowo-zachodniej Azji oraz wschodniej i południowej Afryki;

               –zmianę z kryterium 4 w kolumnie A na kryterium (3c) w kolumnie A tabeli 1 w odniesieniu do populacji ostrygojada zwyczajnego (Haematopus ostralegus longipes) z południowo-wschodniej Europy oraz zachodniej Azji/południowo-zachodniej Azji i północno-wschodniej Afryki.

               Te przewidywane zmiany w odniesieniu do pięciu populacji czterech gatunków oznaczają, że zgodnie z porozumieniem nie będą już dozwolone polowania, chociaż są to gatunki łowne na mocy dyrektywy ptasiej, ponieważ są one wymienione w części B załącznika II do tej dyrektywy. Zmiany te będą zatem wymagać większej ochrony prawnej niż ochrona wymagana na mocy prawa UE.

               Gdyby proponowanym zmianom towarzyszyła gwiazdka „*”, oznaczałoby to, że polowanie na gatunki mogłoby być kontynuowane na zasadzie zrównoważonego użytkowania w kontekście międzynarodowego planu działania wdrażającego zasady adaptacyjnego zarządzania odłowem. W związku z tym zastrzeżenie Unii Europejskiej w odniesieniu do tej populacji mogłoby zostać zniesione po wprowadzeniu mechanizmu adaptacyjnego zarządzania odłowem w ramach organu międzynarodowego, który to mechanizm byłby zgodny z wymogami art. 7 dyrektywy ptasiej. Do żadnej z proponowanych zmian nie dołączono jednak gwiazdki „*”.

               Wszystkie proponowane zmiany zostają zatwierdzone w imieniu Unii Europejskiej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE. Jednakże, zgodnie z art. 3 ust. 4 decyzji Rady 2006/871/WE z dnia 18 lipca 2005 r. Komisja zgłasza zastrzeżenie w odniesieniu do proponowanych zmian dotyczących wyżej wymienionych pięciu populacji czterech gatunków, jak miało to miejsce w przypadku zmian o podobnych skutkach na poprzednich Zebraniach Stron, ponieważ wymagają one zmiany dyrektywy ptasiej, której dokonanie nie jest możliwe w ciągu 90 dni od daty ich przyjęcia przez Zebranie Stron.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy.

               Pojęcie akty mające skutki prawne obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii
                  4
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Zebranie Stron jest organem utworzonym na mocy porozumienia, a mianowicie Porozumienia o ochronie afrykańsko-euroazjatyckich wędrownych ptaków wodnych.

               Akt, który ma zostać przyjęty przez Zebranie Stron, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego i może mieć decydujący wpływ na treść przepisów Unii Europejskiej, a mianowicie dyrektywy ptasiej. Wynika to z faktu, że niektóre działania, w szczególności dotyczące polowania, które strony podejmują w odniesieniu do gatunków o znaczeniu priorytetowym wymienionych w tabeli 1 załącznika 3 do porozumienia, nie zawsze są zgodne z przepisami dyrektywy ptasiej dotyczącymi tych samych gatunków. Mianowicie, jeżeli na gatunek wymieniony w załączniku II do dyrektywy ptasiej nie będzie już można polować na mocy porozumienia, konieczna byłaby zmiana dyrektywy ptasiej.Na podstawie art. 3 decyzji Rady 2006/871/WE z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Porozumienia o ochronie afrykańsko-euroazjatyckich wędrownych ptaków wodnych, w odniesieniu do kwestii wchodzących w zakres kompetencji Wspólnoty, Komisja jest upoważniona do zatwierdzania, w imieniu Wspólnoty, zmian do załączników do porozumienia przyjętych zgodnie z art. X ust. 5 porozumienia. Upoważnienie to jest jednak ograniczone do zmian zgodnych z prawodawstwem Wspólnoty w dziedzinie ochrony dzikiego ptactwa i jego siedlisk naturalnych i w żaden sposób tego prawodawstwa niezmieniających.

               Ponieważ zaproponowane zmiany dotyczące tabeli 1 w załączniku 3 do porozumienia, dotyczące następujących czterech gatunków: gęsi gęgawy (Anser anser), hełmiatki zwyczajnej (Netta rufina), siewnicy (Pluvialis squatarola squatarola) i ostrygojada zwyczajnego (Haematopus ostralegus longipes) wymagałyby zmiany dyrektywy ptasiej, niezbędna jest decyzja Rady określająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na ósmym Zebraniu Stron porozumienia w odniesieniu do tej kwestii
                  5
               .

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych porozumienia.

               W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, a mianowicie podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do środowiska.

               Materialną podstawą prawną wnioskowanej decyzji jest zatem art. 192 ust. 1 TFUE.

               4.3.Podsumowanie

               Podstawą prawną wnioskowanej decyzji powinien być art. 192 ust. 1 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               W związku z tym, że planowany akt zmieni załącznik 3 Porozumienia o ochronie afrykańsko-euroazjatyckich wędrownych ptaków wodnych, należy opublikować go po jego przyjęciu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2021/0243 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na ósmym Zebraniu Stron Porozumienia o ochronie afrykańsko-euroazjatyckich wędrownych ptaków wodnych w odniesieniu do niektórych zmian załącznika 3 do porozumienia

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o ochronie afrykańsko-euroazjatyckich wędrownych ptaków wodnych (zwane dalej „porozumieniem”) weszło w życie dnia 1 listopada 1999 r. i zostało zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2006/871/WE
                  6
               .

               (2)Zgodnie z art. X ust. 5 porozumienia Zebranie Stron może przyjmować zmiany załączników do porozumienia.

               (3)Oczekuje się, że podczas ósmego Zebrania Stron porozumienia w dniach 5–8 października 2021 r. przyjęta zostanie rezolucja w sprawie przyjęcia zmian załącznika 3 do porozumienia.

               (4)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na Zebraniu Stron, ponieważ rezolucja będzie wiążąca dla Unii i może mieć decydujący wpływ na treść przepisów unijnych, a mianowicie dyrektywy ptasiej.

               (5)Zmiany załącznika 3 do porozumienia zaproponowane przez Zjednoczone Królestwo i określone w projekcie rezolucji nr 8.xx, dotyczące następujących czterech gatunków: gęsi gęgawy (Anser anser), hełmiatki zwyczajnej (Netta rufina), siewnicy (Pluvialis squatarola squatarola) oraz ostrygojada zwyczajnego (Haematopus ostralegus longipes), które to zmiany nie są zgodne z odpowiednim prawodawstwem UE (dyrektywą ptasią), powinny zostać zatwierdzone w imieniu Unii Europejskiej, ponieważ przyczyniają się do osiągnięcia wyższego stopnia ochrony populacji tych gatunków, które wykazują tendencje spadkowe. Jednakże, zgodnie z art. 3 ust. 4 decyzji Rady 2006/871/WE z dnia 18 lipca 2005 r. Komisja zgłasza zastrzeżenie w odniesieniu do proponowanych zmian dotyczących wyżej wymienionych czterech gatunków, ponieważ wymagają one zmiany dyrektywy ptasiej, której dokonanie nie jest możliwe w ciągu 90 dni od daty ich przyjęcia przez Zebranie Stron.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na ósmym Zebraniu Stron porozumienia, jest następujące:

               Zmiany w załączniku 3 do porozumienia zaproponowane przez Zjednoczone Królestwo i określone w projekcie rezolucji nr 8.xx ósmego Zebrania Stron dotyczące następujących czterech gatunków: gęsi gęgawy (Anser anser), hełmiatki zwyczajnej (Netta rufina), siewnicy (Pluvialis squatarola squatarola) i ostrygojada zwyczajnego (Haematopus ostralegus longipes), zostaną zatwierdzone na ósmym Zebraniu Stron w imieniu Unii Europejskiej.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Decyzja Rady 2006/871/WE z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Porozumienia o ochronie afrykańsko-euroazjatyckich wędrownych ptaków wodnych. Dz.U. L 345 z 8.12.2006, s. 24.

                     (2)

                        Trzy państwa członkowskie nie są stronami porozumienia: Austria, Malta i Polska.

                     (3)

                        Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 7 -
                  http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2010:020:0007:0025:EN:PDF
                  .

                     (4)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie C-399/12 Niemcy przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2014: 2258, pkt 61–64.

                     (5)

                        W przypadku zmian, które nie wymagałyby zmiany dyrektywy ptasiej, Komisja może je zatwierdzić zgodnie z decyzją Rady 2006/871/WE z dnia 18 lipca 2005 r.

                     (6)

                        Dz.U. L 345 z 8.12.2006, s. 24


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.8.2021
            COM(2021) 468 final
            2021/0262(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, utworzonego na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustanawiającej stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu w związku z planowanym przyjęciem decyzji o zmianie dodatku XVII-3 (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych), dodatku XVII-4 (Zasady mające zastosowanie do usług pocztowych i kurierskich) i dodatku XVII-5 (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego) do załącznika XVII dotyczącego zbliżenia przepisów.

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Układ o stowarzyszeniu

               Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, (zwany dalej „Układem”) ma na celu stworzenie warunków dla wzmożonych stosunków gospodarczych i handlowych w ramach dążenia do stopniowej integracji Ukrainy z rynkiem wewnętrznym UE, w tym poprzez stworzenie pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu zgodnie z tytułem IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu oraz wspieranie wysiłków Ukrainy mających na celu przejście do funkcjonującej gospodarki rynkowej między innymi poprzez stopniowe zbliżenie jej prawodawstwa do prawodawstwa Unii. Umowa weszła w życie z dniem 1 września 2017 r.

               2.2.Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu

               Na podstawie art. 465 ust. 4 Układu wszystkie kwestie związane z tytułem IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu są podejmowane przez Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu. Zgodnie z załącznikiem XVII art. 11 Komitet ten może podjąć decyzję o zmianie załącznika XVII do Układu. Zgodnie z art. 465 ust. 3 decyzje te są wiążące dla stron, które podejmują odpowiednie środki w celu wdrożenia tych decyzji. Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu przyjmuje decyzje na zasadzie porozumienia stron.

               2.3.Planowany akt Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu

               Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu ma przyjąć decyzję o zmianie dodatku XVII-3 (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych), dodatku XVII-4 (Zasady mające zastosowanie do usług pocztowych i kurierskich) i dodatku XVII-5 (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego) do załącznika XVII dotyczącego zbliżenia przepisów („planowany akt”).

               Celem planowanego aktu jest zmiana wyżej wymienionych dodatków do załącznika XVII w związku ze zmianami w dorobku prawnym UE wymienionym w tych dodatkach od czasu parafowania Układu w dniu 30 marca 2012 r. Jest to zgodne z celem polegającym na stopniowym zbliżeniu przepisów Ukrainy do dorobku prawnego UE, określonym w preambule Układu oraz w szczególności w tytule IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) rozdział 6 (Zakładanie przedsiębiorstw, handel usługami i handel elektroniczny) art. 114, 124 i 138 Układu.

               Planowany akt będzie wiążący dla stron zgodnie z załącznikiem XVII art. 11, który stanowi, że: „Komitet ds. Handlu może zdecydować o zmianie postanowień niniejszego załącznika XVII w przypadku, gdy uzna to za konieczne”. Ponadto art. 465 ust. 3 Układu stanowi, że: „Komitet Stowarzyszenia jest uprawniony do przyjmowania decyzji w przypadkach określonych w niniejszym Układzie oraz w dziedzinach, w których Rada Stowarzyszenia przekazała mu uprawnienia. Decyzje te są wiążące dla Stron, które podejmują odpowiednie środki w celu wdrożenia tych decyzji. Komitet Stowarzyszenia przyjmuje decyzje na zasadzie porozumienia Stron”.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii, służy zmianie dodatku XVII-3 (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych), dodatku XVII-4 (Zasady mające zastosowanie do usług pocztowych i kurierskich) i dodatku XVII-5 (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego) do załącznika XVII.

               Zmiana tych dodatków jest niezbędna w celu odzwierciedlenia zmian w dorobku prawnym UE, które nastąpiły w wyżej wymienionych sektorach usług od czasu parafowania wynegocjowanego tekstu Układu w dniu 30 marca 2012 r.

               Niniejsza decyzja służy wdrożeniu unijnej wspólnej polityki handlowej w stosunku do kraju Partnerstwa Wschodniego na podstawie postanowień wyżej wymienionego układu o stowarzyszeniu. Jest ona zgodna z celem polegającym na stopniowym zbliżeniu przepisów Ukrainy do dorobku prawnego UE, określonym w preambule Układu.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu jest organem ustanowionym na mocy przedmiotowego układu o stowarzyszeniu. Decyzja przyjęta przez Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 465 ust. 3 Układu. Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy. W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               W art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE przewidziano wyłączną kompetencję Unii w odniesieniu do handlu usługami, z wyjątkiem usług transportowych, względem państw trzecich, uwzględniając ustalenia dotyczące ramowych warunków regulacyjnych w zakresie świadczenia takich usług. Art. 100 ust. 2 TFUE stanowi podstawę prawną w odniesieniu do środków dotyczących transportu morskiego i lotniczego.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do zapewnienia, aby wdrożono unijną wspólną politykę handlową, w tym aspekty dotyczące międzynarodowego transportu morskiego.

               Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 100 ust. 2 TFUE oraz art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 100 ust. 2 oraz art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

               5.Publikacja planowanego aktu

               Decyzja Komitetu Stowarzyszenia zmieni Układ, należy ją zatem opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po jej przyjęciu.

               2021/0262 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, utworzonego na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (zwany dalej „Układem”) wszedł w życie w dniu 1 września 2017 r.

               (2)Na podstawie załącznika XVII art. 11 Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu może dokonać aktualizacji lub zmiany załącznika XVII do Układu.

               (3)Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu powinien przyjąć planowany akt dotyczący zmiany dodatku XVII-3 (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych), dodatku XVII-4 (Zasady mające zastosowanie do usług pocztowych i kurierskich) i dodatku XVII-5 (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego).

               (4)Zgodnie z art. 114, 124 i 138 Układu obie strony uznają znaczenie zbliżenia istniejącego prawodawstwa Ukrainy do prawodawstwa Unii Europejskiej. Ukraina zapewnia stopniowe zapewnianie zgodności istniejących przepisów i przyszłego prawodawstwa z dorobkiem prawnym UE.

               (5)Mając na uwadze, że od czasu parafowania tekstu Układu w dniu 30 marca 2012 r. zmieniono lub uchylono szereg aktów Unii wymienionych w dodatku XVII-3 (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych), dodatku XVII-4 (Zasady mające zastosowanie do usług pocztowych i kurierskich) i dodatku XVII-5 (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego), konieczne jest dostosowanie tych dodatków i niektórych terminów w celu uwzględnienia dotychczasowych postępów poczynionych przez Ukrainę w zakresie procesu zbliżania przepisów do dorobku prawnego UE.

               (6)Należy zatem ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, ponieważ planowany akt dotyczący zmiany dodatku XVII-3 (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych), dodatku XVII-4 (Zasady mające zastosowanie do usług pocztowych i kurierskich) i dodatku XVII-5 (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego) do Układu będzie wiążący dla Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony w odniesieniu do zmiany dodatku XVII-3 (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych), dodatku XVII-4 (Zasady mające zastosowanie do usług pocztowych i kurierskich) i dodatku XVII-5 (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego) do załącznika XVII, opiera się na projekcie decyzji tego Komitetu załączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.8.2021
            COM(2021) 468 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, utworzonego na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony

               Decyzja nr …/2021 Komitetu Stowarzyszenia UE-Ukraina w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu

               z dnia xx.xx.xxxx r.

               w sprawie zmiany dodatku XVII-3 (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych), dodatku XVII-4 (Zasady mające zastosowanie do usług pocztowych i kurierskich) i dodatku XVII-5 (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego) do załącznika XVII do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony

               KOMITET STOWARZYSZENIA W SKŁADZIE ROZSTRZYGAJĄCYM KWESTIE DOTYCZĄCE HANDLU,

               uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w szczególności jego art. 465 ust. 3 i art. 11 załącznika XVII do tego układu,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (zwany dalej „Układem”) wszedł w życie w dniu 1 września 2017 r.

               (2)W preambule i art. 1 ust. 2 lit. d) Układu potwierdzono, że Strony pragną wspierać proces reformy na Ukrainie, w tym w ramach zbliżenia przepisów, przyczyniając się w ten sposób do dalszej integracji gospodarczej i pogłębienia stowarzyszenia politycznego.

               (3)W art. 114, 124 i 138 Układu Strony uznają znaczenie zbliżenia istniejącego prawodawstwa Ukrainy do prawodawstwa Unii Europejskiej w przypadku sektorów usług telekomunikacyjnych, usług pocztowych i kurierskich oraz usług międzynarodowego transportu morskiego. Ukraina dopilnuje stopniowego zapewniania zgodności swoich istniejących przepisów i przyszłego prawodawstwa z dorobkiem prawnym UE. Zbliżenie to będzie stopniowo rozszerzane o wszystkie elementy dorobku prawnego UE, o których mowa w załączniku XVII do Układu.

               (4)Od czasu zakończenia negocjacji Układu zaszły znaczne zmiany w dorobku prawnym UE wymienionym w dodatku XVII-3 (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych), dodatku XVII-4 (Zasady mające zastosowanie do usług pocztowych i kurierskich) i dodatku XVII-5 (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego) do załącznika XVII. Zmiany te należy odzwierciedlić w wymienionych dodatkach do Układu.

               (5)Zgodnie z załącznikiem XVII art. 4 ust. 2, kiedy Ukraina uzna, że dany akt prawny UE został prawidłowo wprowadzony i wdrożony, wówczas Ukraina powinna przedstawić odpowiednie tabele transpozycji, wraz z urzędowym tłumaczeniem ukraińskiego wykonawczego aktu prawnego na język angielski, unijnemu współsekretarzowi Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu w celu przeprowadzenia oceny przewidzianej w dodatku XVII-6.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               1.Dodatek XVII-3 (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych) do załącznika XVII do Układu zastępuje się załącznikiem 1 do niniejszej decyzji.

               2.Dodatek XVII-4 (Zasady mające zastosowanie do usług pocztowych i kurierskich) do załącznika XVII do Układu zastępuje się załącznikiem 2 do niniejszej decyzji.

               3.Dodatek XVII-5 (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego) do załącznika XVII do Układu zastępuje się załącznikiem 3 do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejszą decyzję sporządzono w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim, włoskim i ukraińskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w […] dnia […] r.

                        W imieniu Komitetu Stowarzyszenia

                        w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu

                        Przewodniczący

                        Sekretarze

               ZAŁĄCZNIK 1

               Dodatek XVII-3

               ZASADY MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO USŁUG TELEKOMUNIKACYJNYCH

               Mające zastosowanie przepisy następujących aktów UE stosuje się zgodnie z postanowieniami w sprawie dostosowań horyzontalnych określonymi w dodatku XVII-1, o ile nie określono inaczej. Tam, gdzie to konieczne, przedstawiono poniżej dostosowania dotyczące poszczególnych aktów.

               Mające zastosowanie przepisy, które mają zostać przyjęte:

                        A.Ogólna europejska polityka w dziedzinie łączności elektronicznej

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiająca Europejski kodeks łączności elektronicznej

               –wprowadzenie właściwych środków legislacyjnych, technicznych i organizacyjnych – uwzględniając ramy środków przedstawione w „Unijnym zestawie narzędzi na potrzeby cyberbezpieczeństwa sieci 5G” opublikowanym w związku z zaleceniem Komisji (UE) 2019/534 z dnia 26 marca 2019 r. (C(2019) 2335) – w celu odpowiedniego zarządzania zagrożeniami dla bezpieczeństwa sieci i usług.

                        Harmonogram: przepisy dyrektywy należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2024 r.

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2120 z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiające środki dotyczące dostępu do otwartego internetu oraz zmieniające dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników

               –wdrożenie art. 2–6 rozporządzenia (UE) 2015/2120.

                        Harmonogram: przepisy rozporządzenia należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2025 r.

               Dyrektywa Komisji 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej

               –monitorowanie uczciwej konkurencji na rynkach usług telekomunikacyjnych, w szczególności w odniesieniu do zorientowanych na koszty cen za usługi.

               Dyrektywa 98/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 listopada 1998 r. w sprawie prawnej ochrony usług opartych lub polegających na warunkowym dostępie

                        Harmonogram: przepisy dyrektywy podlegają wdrożeniu w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszego Układu.

               Dyrektywa 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego („dyrektywa o handlu elektronicznym”)

               Dyrektywa obejmuje wszystkie usługi społeczeństwa informacyjnego, zarówno w relacjach między przedsiębiorstwami, jak i w relacjach przedsiębiorstwo-konsument, tj. wszystkie usługi świadczone normalnie za wynagrodzeniem, na odległość, za pomocą urządzeń elektronicznych oraz na indywidualne żądanie usługobiorcy.

                        Harmonogram: przepisy dyrektywy podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od wejścia w życie niniejszego Układu.

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/61/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie środków mających na celu zmniejszenie kosztów realizacji szybkich sieci łączności elektronicznej

                        Harmonogram: przepisy dyrektywy należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        B.Ramy regulacyjne dotyczące polityki spektrum radiowego

               Decyzja nr 676/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie ram regulacyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego we Wspólnocie Europejskiej

               –przeprowadzenie analizy zgodnie z polityką i ramami prawnymi ustanowionymi decyzją 676/2002/WE oraz przyjęcie polityki i ram prawnych w celu zharmonizowania warunków dostępności i skutecznego korzystania ze spektrum.

               Decyzja Komisji 2010/267/UE z dnia 6 maja 2010 r. w sprawie zharmonizowanych warunków technicznych dotyczących wykorzystywania zakresu częstotliwości 790–862 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii Europejskiej

               Decyzja wykonawcza Komisji 2011/251/UE z dnia 18 kwietnia 2011 r. zmieniająca decyzję 2009/766/WE w sprawie harmonizacji pasm częstotliwości 900 MHz i 1 800 MHz na potrzeby systemów naziemnych umożliwiających dostarczanie paneuropejskich usług łączności elektronicznej we Wspólnocie

               Decyzja Komisji 2009/766/WE z dnia 16 października 2009 r. w sprawie harmonizacji pasm częstotliwości 900 MHz i 1 800 MHz na potrzeby systemów naziemnych umożliwiających dostarczanie paneuropejskich usług łączności elektronicznej we Wspólnocie

               Decyzja wykonawcza Komisji 2012/688/UE z dnia 5 listopada 2012 r. w sprawie harmonizacji zakresów częstotliwości 1 920–1 980 MHz i 2 110–2 170 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii

               Decyzja Komisji 2008/477/WE z dnia 13 czerwca 2008 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 2 500–2 690 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/235 z dnia 24 stycznia 2019 r. zmieniająca decyzję 2008/411/WE w odniesieniu do aktualizacji odpowiednich warunków technicznych dotyczących zakresu częstotliwości 3 400–3 800 MHz

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1538 z dnia 11 października 2018 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu w zakresach częstotliwości 874–876 i 915–921 MHz

               Decyzja wykonawcza Komisji 2014/276/UE z dnia 2 maja 2014 r. w sprawie zmiany decyzji 2008/411/WE w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 3 400–3 800 MHz na potrzeby systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie

               Decyzja Komisji 2008/411/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 3 400–3 800 MHz na potrzeby systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie

               Decyzja Komisji 2008/671/WE z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie zharmonizowanego wykorzystania widma radiowego w zakresie częstotliwości 5 875–5 905 MHz na potrzeby inteligentnych systemów transportowych (ITS) związanych z bezpieczeństwem

               Decyzja Komisji 2007/344/WE z dnia 16 maja 2007 r. w sprawie jednolitego dostępu do informacji o wykorzystaniu widma radiowego we Wspólnocie

               Decyzja Komisji 2007/90/WE z dnia 12 lutego 2007 r. zmieniająca decyzję 2005/513/WE w sprawie zharmonizowanego wykorzystania widma radiowego w paśmie częstotliwości 5 GHz celem wdrożenia Bezprzewodowych Systemów Dostępowych, włączając Lokalne Sieci Radiowe (WAS/RLAN)

               Decyzja Komisji 2005/513/WE z dnia 11 lipca 2005 r. w sprawie zharmonizowanego wykorzystania widma radiowego w paśmie częstotliwości 5 GHz celem wdrożenia Bezprzewodowych Systemów Dostępowych, włączając Lokalne Sieci Radiowe (WAS/RLANs)

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1483 z dnia 8 sierpnia 2017 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu i uchylająca decyzję 2006/804/WE

               Decyzja wykonawcza Komisji 2013/752/UE z dnia 11 grudnia 2013 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu i uchylająca decyzję 2005/928/WE

               Decyzja wykonawcza Komisji 2011/829/UE z dnia 8 grudnia 2011 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu

               Decyzja Komisji 2010/368/UE z dnia 30 czerwca 2010 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu

               Decyzja Komisji 2009/381/WE z dnia 13 maja 2009 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu

               Decyzja Komisji 2008/432/WE z dnia 23 maja 2008 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu

               Decyzja Komisji 2006/771/WE z dnia 9 listopada 2006 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu

               Decyzja Komisji 2010/166/UE z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie harmonizacji warunków korzystania z widma radiowego na potrzeby usług łączności ruchomej na pokładach statków (usługi MCV) w Unii Europejskiej

               Decyzja wykonawcza Komisji 2014/641/UE z dnia 1 września 2014 r. w sprawie zharmonizowanych warunków technicznych wykorzystywania widma radiowego przez bezprzewodowe urządzenia do transmisji sygnałów akustycznych użytkowane do realizacji programów i imprez specjalnych w Unii Europejskiej

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/2077 z dnia 10 listopada 2017 r. zmieniająca decyzję 2005/50/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego w paśmie 24 GHz dla celów tymczasowego użycia przez samochodowe urządzenia radarowe bliskiego zasięgu we Wspólnocie

               Decyzja wykonawcza Komisji 2011/485/UE z dnia 29 lipca 2011 r. zmieniająca decyzję 2005/50/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego w paśmie 24 GHz dla celów tymczasowego użycia przez samochodowe urządzenia radarowe bliskiego zasięgu we Wspólnocie

               Decyzja Komisji 2005/50/WE z dnia 17 stycznia 2005 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego w paśmie 24 GHz dla celów tymczasowego użycia przez samochodowe urządzenia radarowe bliskiego zasięgu we Wspólnocie

               Decyzja Komisji 2004/545/WE z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego w paśmie 79 GHz dla celów tymczasowego użycia samochodowych urządzeń radarowych bliskiego zasięgu we Wspólnocie

               Decyzja Komisji 2007/98/WE z dnia 14 lutego 2007 r. w sprawie zharmonizowanego wykorzystania widma radiowego w pasmach częstotliwości 2 GHz celem wdrożenia systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/339 z dnia 8 marca 2016 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 2 010–2 025 MHz na potrzeby przenośnych lub ruchomych bezprzewodowych łączy wizyjnych i bezprzewodowych kamer używanych do realizacji programów i imprez specjalnych

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/750 z dnia 8 maja 2015 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 1 452–1 492 MHz na potrzeby systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/687 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 694–790 MHz na potrzeby systemów naziemnych zapewniających bezprzewodowe szerokopasmowe usługi łączności elektronicznej oraz na potrzeby elastycznego użytkowania na poziomie krajowym w Unii

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/2317 z dnia 16 grudnia 2016 r. zmieniająca decyzję 2008/294/WE i decyzję wykonawczą 2013/654/UE w celu uproszczenia działania łączności ruchomej na pokładach statków powietrznych (usług MCA) w Unii

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/191 z dnia 1 lutego 2017 r. zmieniająca decyzję 2010/166/UE w celu wprowadzenia nowych technologii i pasm częstotliwości na potrzeby usług łączności ruchomej na pokładach statków (usługi MCV) w Unii Europejskiej

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/637 z dnia 20 kwietnia 2018 r. zmieniająca decyzję 2009/766/WE w sprawie harmonizacji pasm częstotliwości 900 MHz i 1 800 MHz na potrzeby systemów naziemnych umożliwiających dostarczanie paneuropejskich usług łączności elektronicznej we Wspólnocie w odniesieniu do warunków technicznych istotnych dla funkcjonowania internetu rzeczy

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/661 z dnia 26 kwietnia 2018 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2015/750 w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 1 452–1 492 MHz na potrzeby systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii w odniesieniu do rozszerzenia zakresu jej stosowania na zharmonizowane zakresy częstotliwości 1 427–1 452 MHz oraz 1 492–1 517 MHz

               Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 243/2012/UE z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie ustanowienia wieloletniego programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego, która weszła w życie w dniu 10 kwietnia 2012 r.

               Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/899 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie wykorzystywania zakresu częstotliwości 470–790 MHz w Unii, która weszła w życie w dniu 14 czerwca 2017 r.

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/785 z dnia 14 maja 2019 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń wykorzystujących technologię ultraszerokopasmową w Unii oraz uchylająca decyzję 2007/131/WE

                        Harmonogram: przepisy powyższych aktów dotyczących „ram regulacyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego” należy wdrożyć w odniesieniu do dostępnego spektrum do dnia 30 grudnia 2022 r.

                        C.Identyfikacja elektroniczna, uwierzytelnianie i usługi zaufania

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/806 z dnia 22 maja 2015 r. określające specyfikacje dotyczące formy znaku zaufania UE dla kwalifikowanych usług zaufania

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1505 z dnia 8 września 2015 r. ustanawiająca specyfikacje techniczne i formaty dotyczące zaufanych list zgodnie z art. 22 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1506 z dnia 8 września 2015 r. ustanawiająca specyfikacje dotyczące formatów zaawansowanych podpisów elektronicznych oraz zaawansowanych pieczęci elektronicznych, które mają być uznane przez podmioty sektora publicznego, zgodnie z art. 27 ust. 5 i art. 37 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/650 z dnia 25 kwietnia 2016 r. ustanawiająca normy dotyczące oceny bezpieczeństwa kwalifikowanych urządzeń do składania podpisu i pieczęci na podstawie art. 30 ust. 3 i art. 39 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/296 z dnia 24 lutego 2015 r. ustanawiająca proceduralne warunki współpracy między państwami członkowskimi w zakresie identyfikacji elektronicznej na podstawie art. 12 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1501 z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ram interoperacyjności na podstawie art. 12 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1502 z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ustanowienia minimalnych specyfikacji technicznych i procedur dotyczących poziomów zaufania w zakresie środków identyfikacji elektronicznej na podstawie art. 8 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym

               Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1984 z dnia 3 listopada 2015 r. w sprawie określenia okoliczności, formatów i procedur notyfikacji zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym

                        Harmonogram: przepisy powyższych aktów dotyczących „identyfikacji elektronicznej, uwierzytelniania i usług zaufania” należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2021 r.

               ZAŁĄCZNIK 2

               Dodatek XVII-4

               ZASADY MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO USŁUG POCZTOWYCH I KURIERSKICH

               Mające zastosowanie przepisy następujących aktów UE stosuje się zgodnie z postanowieniami w sprawie dostosowań horyzontalnych określonymi w dodatku XVII-1, o ile nie określono inaczej. Tam, gdzie to konieczne, przedstawiono poniżej dostosowania dotyczące poszczególnych aktów.

               Mające zastosowanie przepisy, które mają zostać przyjęte:

               Dyrektywa 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług

               Dyrektywa 2002/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. zmieniająca dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnotowych usług pocztowych

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/6/WE z dnia 20 lutego 2008 r. zmieniająca dyrektywę 97/67/WE w odniesieniu do pełnego urzeczywistnienia rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/644 z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie transgranicznych usług doręczania paczek*

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1263 z dnia 20 września 2018 r. określające formularz do celów przekazywania informacji przez operatorów świadczących usługi doręczania paczek na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/644*

                        Harmonogram: przepisy powyższych aktów dotyczących usług pocztowych i kurierskich należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2021 r., z wyjątkiem aktów oznaczonych (*), które należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2024 r.

               ZAŁĄCZNIK 3

               Dodatek XVII-5

               ZASADY MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO MIĘDZYNARODOWEGO TRANSPORTU MORSKIEGO

               Mające zastosowanie przepisy następujących aktów UE stosuje się zgodnie z postanowieniami w sprawie dostosowań horyzontalnych określonymi w dodatku XVII-1, o ile nie określono inaczej. Tam, gdzie to konieczne, przedstawiono poniżej dostosowania dotyczące poszczególnych aktów.

               Mające zastosowanie przepisy, które mają zostać przyjęte:

                        A.Bezpieczeństwo morskie – państwo bandery/towarzystwa klasyfikacyjne

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich

               Dyrektywa wykonawcza Komisji 2014/111/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2009/15/WE w związku z przyjęciem przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) określonych kodeksów i powiązanych zmian do niektórych konwencji i protokołów

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach

               Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1355/2014 z dnia 17 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 391/2009 w związku z przyjęciem przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) określonych kodeksów i powiązanych zmian do niektórych konwencji i protokołów

               Rozporządzenie (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 540/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem w odniesieniu do wzorów formularzy

                        Harmonogram: przepisy powyższych aktów dotyczących „bezpieczeństwa morskiego – państwo bandery/towarzystwa klasyfikacyjne” należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        B.Państwo portu

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu

               Sprostowanie do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/38/UE z dnia 12 sierpnia 2013 r. zmieniająca dyrektywę 2009/16/WE w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie monitorowania, raportowania i weryfikacji emisji dwutlenku węgla z transportu morskiego oraz zmiany dyrektywy 2009/16/WE

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie recyklingu statków oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 i dyrektywę 2009/16/WE

               Rozporządzenie Komisji (UE) nr 428/2010 z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie wykonania art. 14 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE w odniesieniu do rozszerzonych inspekcji statków

               Rozporządzenie Komisji (UE) nr 801/2010 z dnia 13 września 2010 r. w sprawie wykonania art. 10 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE w zakresie kryteriów państwa bandery

               Rozporządzenie Komisji (UE) nr 802/2010 z dnia 13 września 2010 r. w sprawie wykonania art. 10 ust. 3 i art. 27 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE w zakresie działalności przedsiębiorstwa*

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1205/2012 z dnia 14 grudnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 802/2010 w odniesieniu do poziomu działalności przedsiębiorstwa*

                        Harmonogram: przepisy powyższych aktów dotyczących „państwa portu” należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2021 r., z wyjątkiem aktów oznaczonych (*), które należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2022 r.

                        C.Monitorowanie ruchu

               Dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/17/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2002/59/WE ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/18/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. ustanawiająca podstawowe zasady regulujące dochodzenia w sprawach wypadków w sektorze transportu morskiego i zmieniająca dyrektywę Rady 1999/35/WE oraz dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

               Dyrektywa Komisji 2011/15/UE z dnia 23 lutego 2011 r. zmieniająca dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków

               Dyrektywa Komisji 2014/100/UE z dnia 28 października 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków

               a)Przepisy techniczne i operacyjne

               — Statki pasażerskie

               Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich

               Dyrektywa Komisji 2010/36/UE z dnia 1 czerwca 2010 r. zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich

               Dyrektywa Komisji (UE) 2016/844 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2110 z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie systemu inspekcji na potrzeby bezpiecznej eksploatacji statków pasażerskich typu ro-ro i szybkich jednostek pasażerskich uprawiających żeglugę na linii regularnej oraz zmieniająca dyrektywę 2009/16/WE i uchylająca dyrektywę Rady 1999/35/WE

               Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1286/2011 z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie przyjęcia wspólnej metodologii badań w sprawie wypadków i incydentów morskich opracowanej zgodnie z art. 5 ust. 4 dyrektywy 2009/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

               Dyrektywa 2003/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów stateczności dotyczących statków pasażerskich typu ro-ro

               Dyrektywa Komisji 2005/12/WE z dnia 18 lutego 2005 r. zmieniająca załączniki I i II do dyrektywy 2003/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie szczególnych wymogów wytrzymałości na uszkodzenia dotyczących statków pasażerskich typu ro-ro

               — Zbiornikowce do przewozu ropy naftowej

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 530/2012 z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie przyspieszonego wprowadzania konstrukcji podwójnokadłubowej lub równoważnego rozwiązania konstrukcyjnego w odniesieniu do zbiornikowców pojedynczokadłubowych**

               — Masowce

               Dyrektywa 2001/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2001 r. ustanawiająca zharmonizowane wymagania i procedury dotyczące bezpieczeństwa załadunku i wyładunku na masowcach

               — Załoga

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/35/UE z dnia 21 listopada 2012 r. dotycząca zmiany dyrektywy 2008/106/WE w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy

               b)Środowisko

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/883 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków, zmieniająca dyrektywę 2010/65/UE i uchylająca dyrektywę 2000/59/WE*

               Rozporządzenie (WE) nr 782/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie zakazu stosowania związków cynoorganicznych na statkach

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 536/2008 z dnia 13 czerwca 2008 r. nadające moc art. 6 ust. 3 i art. 7 rozporządzenia (WE) nr 782/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zakazu stosowania związków cynoorganicznych na statkach oraz zmieniające to rozporządzenie

               Dyrektywa 2002/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. zmieniająca dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniu morza przez statki

                        Harmonogram: przepisy powyższych aktów dotyczących „monitorowania ruchu” należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2021 r., z wyjątkiem aktów oznaczonych (*), które należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2023 r., oraz aktów oznaczonych (**), w przypadku których obowiązuje harmonogram stopniowego wycofywania zbiornikowców pojedynczokadłubowych zgodnie z harmonogramem określonym w konwencji MARPOL.

                        D.Warunki techniczne

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich i uchylająca dyrektywę 2002/6/WE

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1239 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiające europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych i uchylające dyrektywę 2010/65/UE

                        Harmonogram: przepisy dyrektywy 2010/65/UE należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2021 r., a przepisy rozporządzenia (UE) 2019/1239 – do dnia 15 sierpnia 2025 r.

                        E.Warunki społeczne

               Dyrektywa Rady 92/29/EWG z dnia 31 marca 1992 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w celu poprawy opieki medycznej na statkach*

               Rozporządzenie (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 września 2003 r. dostosowujące do decyzji Rady 1999/468/WE przepisy odnoszące się do komitetów, które wspomagają Komisję w wykonywaniu jej uprawnień wykonawczych ustanowionych w instrumentach podlegających procedurze określonej w art. 251 Traktatu WE

               Dyrektywa 2007/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. zmieniająca dyrektywę Rady 89/391/EWG, jej dyrektywy szczegółowe oraz dyrektywy Rady 83/477/EWG, 91/383/EWG, 92/29/EWG i 94/33/WE w celu uproszczenia i racjonalizacji sprawozdań z praktycznego wdrażania dyrektyw

               Dyrektywa Rady 1999/63/WE z dnia 21 czerwca 1999 r. dotycząca Umowy w sprawie organizacji czasu pracy marynarzy przyjętej przez Stowarzyszenie Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) i Federację Związków Zawodowych Pracowników Transportu w Unii Europejskiej (FST) — Załącznik: Umowa Europejska w sprawie organizacji czasu pracy marynarzy, z wyłączeniem klauzuli 16

               Dyrektywa Rady 2009/13/WE z dnia 16 lutego 2009 r. w sprawie wdrożenia Umowy zawartej między Stowarzyszeniem Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie Konwencji o pracy na morzu z 2006 r. oraz w sprawie zmiany dyrektywy 1999/63/WE

               Dyrektywa 1999/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999 r. dotycząca egzekwowania przepisów odnoszących się do godzin pracy marynarzy na pokładach statków zawijających do portów Wspólnoty

                        Harmonogram: przepisy powyższych aktów dotyczących „warunków społecznych” należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2021 r., z wyjątkiem aktów oznaczonych (*), które należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2023 r.

                        F.Ochrona na morzu

               Dyrektywa 2005/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie wzmocnienia ochrony portów

               Rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie wzmocnienia ochrony statków i obiektów portowych

               2009/83/WE: Decyzja Komisji z dnia 23 stycznia 2009 r. zmieniająca rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do programu indywidualnych numerów identyfikacyjnych armatorów i właścicieli rejestrowych IMO

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie wyposażenia morskiego i uchylająca dyrektywę Rady 96/98/WE

                        Harmonogram: przepisy powyższych aktów dotyczących „ochrony na morzu”, z wyjątkiem przepisów dotyczących inspekcji przeprowadzanych przez Komisję, należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2021 r.

                        G.Usługi portowe

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/352 z dnia 15 lutego 2017 r. ustanawiające ramy w zakresie świadczenia usług portowych oraz wspólne zasady dotyczące przejrzystości finansowej portów

                        Harmonogram: przepisy powyższego aktu dotyczącego „usług portowych” należy wdrożyć do dnia 31 grudnia 2024 r.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.8.2021
            COM(2021) 473 final
            2021/0267(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+))
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w związku z planowanym przyjęciem decyzji Wspólnego Komitetu dotyczącej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Porozumienie EOG

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) gwarantuje obywatelom i podmiotom gospodarczym EOG równe prawa i obowiązki w ramach rynku wewnętrznego. Porozumienie przewiduje objęcie prawodawstwem UE dotyczącym czterech swobód wszystkich 30 państw EOG, a mianowicie państw członkowskich UE, Norwegii, Islandii i Liechtensteinu. Ponadto Porozumienie EOG obejmuje współpracę w innych ważnych dziedzinach, takich jak badania i rozwój, kształcenie, polityka społeczna, środowisko, ochrona konsumentów, turystyka i kultura, zwanych wspólnie „działaniami wspierającymi i politykami horyzontalnymi”. Porozumienie weszło w życie z dniem 1 stycznia 1994 r. Unia Europejska wraz z jej państwami członkowskimi jest stroną Porozumienia.

               2.2.Wspólny komitet EOG

               Za zarządzanie Porozumieniem EOG odpowiada Wspólny Komitet EOG. Jest to forum wymiany poglądów dotyczących funkcjonowania Porozumienia EOG. Jego decyzje podejmowane są w drodze konsensusu. Zgodnie z Traktatem z Lizbony odpowiedzialność za koordynację spraw dotyczących EOG po stronie UE spoczywa na Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych.

               2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu EOG

               Oczekuje się, że Wspólny Komitet EOG przyjmie decyzję Wspólnego Komitetu EOG („planowany akt”) dotyczącą zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               Celem planowanego aktu jest rozszerzenie współpracy między umawiającymi się stronami Porozumienia EOG, tak aby państwa EOG–EFTA mogły dołączyć do Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+). W Porozumieniu EOG należy zatem uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1057 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiające Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+) i uchylające rozporządzenie (UE) nr 1296/2013
                  1
               .

                  Z uwagi na fakt, że Liechtenstein nie wyraził zainteresowania uczestnictwem w Europejskim Funduszu Społecznym Plus (EFS+), projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG dotyczy jedynie Norwegii i Islandii.

               Zgodnie z unijną polityką budżetową jakiekolwiek uczestnictwo w działaniach UE może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy wpłacony zostanie odpowiedni wkład finansowy. Płatność może jednak nastąpić dopiero po przyjęciu niniejszego projektu decyzji Rady oraz przedstawieniu państwom EOG–EFTA wezwania UE do wniesienia środków, sporządzonego przez Komisję Europejską.

               W związku z tym, w celu uzupełnienia luki w finansowaniu w okresie od 1 stycznia 2021 r. do otrzymania odpowiedniej płatności, projekt decyzji Wspólnego Komitetu stosuje się z mocą wsteczną od 1 stycznia 2021 r. Stosowanie z mocą wsteczną nie ma wpływu na prawa i obowiązki zainteresowanych podmiotów i nie narusza zasady uzasadnionych oczekiwań.

               Planowany akt będzie wiążący dla stron zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Komisja przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić stanowisko Unii Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               Treść i charakter projektu załączonej decyzji Wspólnego Komitetu EOG wykraczają poza to, co można uznać za zwykłe dostosowania techniczne w rozumieniu art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94. Rada powinna zatem ustalić stanowisko Unii.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  2
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Wspólny Komitet EOG jest organem utworzonym przez umowę, a mianowicie Porozumienie EOG. Akt, który ma zostać przyjęty przez Wspólny Komitet EOG, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy. W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               Jeżeli planowany akt ma jednocześnie wiele celów lub elementów składowych, które są nierozerwalnie powiązane, a żaden nie ma charakteru pobocznego w stosunku do pozostałych, materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi – na zasadzie wyjątku – obejmować różne, odpowiadające tym celom i elementom podstawy prawne.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Materialna podstawa prawna proponowanej decyzji będzie odpowiadać materialnej podstawie prawnej aktu prawnego uwzględnionego w Porozumieniu EOG.

               Podstawą Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) są tytuły „Swobodny przepływ osób, usług i kapitału”, „Zatrudnienie”, „Polityka społeczna”, „Europejski Fundusz Społeczny”, „Edukacja, kształcenie zawodowe, młodzież i sport” i „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” TFUE (art. 46 lit. d), art. 149, art. 153 ust. 2 lit. a), art. 164, art. 175 akapit trzeci i art. 349 TFUE).

               Materialna podstawa prawna wnioskowanej decyzji obejmuje zatem następujące przepisy: art. 46 lit. d), art. 149, art. 153 ust. 2 lit. a), art. 164, art. 175 akapit trzeci i art. 349 TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinny być art. 46 lit. d), art. 149, art. 153 ust. 2 lit a), art. 164, art. 175 akapit trzeci i art. 349 TFUE, w związku z art. 218 ust. 9 i art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               5.Wpływ na budżet

                  Norwegia i Islandia wnoszą wkład finansowy do budżetu Unii. Dokładna kwota zostanie ustalona zgodnie z postanowieniami Porozumienia EOG po przyjęciu niniejszego projektu decyzji Rady.

               6.Publikacja planowanego aktu

               Ponieważ akt Wspólnego Komitetu EOG zmieni Protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, po przyjęciu należy go opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2021/0267 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

                  (Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+))

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 lit. d), art. 149, art. 153 ust. 2 lit. a), art. 164, art. 175 akapit trzeci i art. 349 TFUE w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  4
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)Na podstawie art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG, w którym zawarto postanowienia w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (3)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1057
                  5
               .

               (4)Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 31 (w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami) do Porozumienia EOG.

               (5)Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno w związku z tym opierać się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG określonym w załączniku do niniejszej decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany protokołu 31 (w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Dz.U. L 231 z 30.6.2021, s. 21.

                     (2)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy/Rada, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (3)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

                     (4)

                        Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

                     (5)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1057 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiające Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+) i uchylające rozporządzenie (UE) nr 1296/2013 (Dz.U. L 231 z 30.6.2021, s. 21).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 11.8.2021
            COM(2021) 473 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami(Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+))

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

               nr [...]

               z dnia [...] r.

               zmieniająca Protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w celu uwzględnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1057 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiającego Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+) i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 1296/2013
                  1
               .

               (2)Właściwe jest, by udział państw EFTA w działaniach wynikających z rozporządzenia (UE) 2021/1057 rozpoczął się od dnia 1 stycznia 2021 r., bez względu na to, kiedy niniejsza decyzja zostanie przyjęta lub czy spełnienie wymogów konstytucyjnych, o ile występują, dotyczących przyjęcia niniejszej decyzji zostanie zgłoszone po dniu 10 lipca 2021 r.

               (3)Podmioty mające siedzibę w państwach EFTA powinny być uprawnione do uczestnictwa w działaniach, które rozpoczynają się przed wejściem w życie niniejszej decyzji. Koszty poniesione na takie działania, których realizacja rozpoczyna się po dniu 1 stycznia 2021 r., można uznać za kwalifikowalne na tych samych warunkach jak te mające zastosowanie do kosztów poniesionych przez podmioty mające siedzibę w państwach członkowskich UE, pod warunkiem że niniejsza decyzja wejdzie w życie przed zakończeniem danego działania.

               (4)Warunki udziału państw EFTA i ich instytucji, przedsiębiorstw, organizacji i obywateli w programach Unii Europejskiej są zawarte w Porozumieniu EOG, w szczególności w jego art. 81.

               (5)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2021 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W art. 15 protokołu 31 do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

               1.w ust. 8 dodaje się, co następuje:

               „-32021 R 1057: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1057 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiające Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+) i uchylające rozporządzenie (UE) nr 1296/2013 (Dz.U. L 231 z 30.6.2021, s. 21).

               Koszty poniesione na działania, których realizacja rozpoczyna się po dniu 1 stycznia 2021 r., można uznać za kwalifikowalne od momentu rozpoczęcia działania na podstawie odpowiedniej umowy o udzielenie dotacji lub decyzji o przyznaniu dotacji, na warunkach w niej określonych, pod warunkiem że decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr XX/2021 z dnia xx 2021 r. [niniejsza decyzja] wejdzie w życie przed zakończeniem działania.

               Państwa EFTA uczestniczą tylko w komponencie „Zatrudnienie i innowacje społeczne” programu.

               Liechtenstein zostaje wyłączony z udziału w programie oraz z obowiązku wnoszenia wkładu finansowego na jego rzecz.”;

               2.treść ustępu 5 otrzymuje brzmienie:

               „Państwa EFTA uczestniczą w działaniach Wspólnoty określonych w ust. 8 tiret pierwsze począwszy od dnia 1 stycznia 1999 r., w działaniach określonych w tiret drugim począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r., w działaniach określonych w tiret trzecim od dnia 1 stycznia 2014 r., a w działaniach określonych w tiret czwartym od dnia 1 stycznia 2021 r.”.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  2*.

               Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2021 r.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  […]

                  Sekretarze

                  Wspólnego Komitetu EOG

                  […]

                     (1)

                        Dz.U. L 231 z 30.6.2021, s. 21.

                     (2)
                  *
                        [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.5.2022
            COM(2022) 218 final
            2022/0158(NLE)

            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (linia budżetowa 07 20 03 01 - Zabezpieczenie społeczne)
            (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               UZASADNIENIE

               1.Przedmiot wniosku

               Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG związku z planowanym przyjęciem decyzji Wspólnego Komitetu dotyczącej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

               2.Kontekst wniosku

               2.1.Porozumienie EOG

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) gwarantuje obywatelom i podmiotom gospodarczym EOG równe prawa i obowiązki w ramach rynku wewnętrznego. Porozumienie przewiduje objęcie prawodawstwem UE dotyczącym czterech swobód wszystkich 30 państw EOG, a mianowicie państw członkowskich UE, Norwegii, Islandii i Liechtensteinu. Ponadto Porozumienie EOG obejmuje współpracę w innych ważnych dziedzinach, takich jak badania i rozwój, kształcenie, polityka społeczna, środowisko, ochrona konsumentów, turystyka i kultura, zwanych wspólnie „działaniami wspierającymi i politykami horyzontalnymi”. Porozumienie weszło w życie 1 stycznia 1994 r. Unia Europejska wraz z jej państwami członkowskimi jest stroną Porozumienia.

               2.2.WSPÓLNY KOMITET EOG

               Za zarządzanie Porozumieniem EOG odpowiada Wspólny Komitet EOG. Jest to forum wymiany poglądów dotyczących funkcjonowania Porozumienia EOG. Jego decyzje podejmowane są w drodze konsensusu.

               2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu EOG

               Oczekuje się, że Wspólny Komitet EOG przyjmie decyzję Wspólnego Komitetu EOG („planowany akt”) dotyczącą zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               Celem planowanego aktu jest zapewnienie, aby Umawiające się Strony Porozumienia EOG kontynuowały, w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynację systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

               Zgodnie z unijną polityką budżetową jakiekolwiek uczestnictwo w działaniach UE może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy wpłacony zostanie odpowiedni wkład finansowy. Płatność może jednak nastąpić dopiero po przyjęciu niniejszego projektu decyzji Rady oraz przedstawieniu państwom EOG–EFTA wezwania UE do wniesienia środków, ustanowionego przez Komisję Europejską.

               W związku z tym, w celu uzupełnienia luki w finansowaniu w okresie od 1 stycznia 2022 r. do otrzymania odpowiedniej płatności, projekt decyzji Wspólnego Komitetu stosuje się z mocą wsteczną od 1 stycznia 2022 r. Stosowanie z mocą wsteczną nie ma wpływu na prawa i obowiązki zainteresowanych podmiotów i nie narusza zasady uzasadnionych oczekiwań.

                  Planowany akt będzie wiążący dla stron zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

               3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

               Komisja przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić ten projekt Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

               Treść i charakter projektu załączonej decyzji Wspólnego Komitetu EOG wykraczają poza to, co można uznać za zwykłe dostosowania techniczne w rozumieniu art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94. Rada powinna zatem ustalić stanowisko Unii.

               4.Podstawa prawna

               4.1.Proceduralna podstawa prawna

               4.1.1.Zasady

               Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

               Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”
                  1
               .

               4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Wspólny Komitet EOG jest organem utworzonym przez umowę, a mianowicie Porozumienie EOG. Akt, który ma zostać przyjęty przez Wspólny Komitet EOG, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący dla stron na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

               Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych Porozumienia EOG. W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               4.2.Materialna podstawa prawna

               4.2.1.Zasady

               Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

               Jeżeli planowany akt ma jednocześnie wiele celów lub elementów składowych, które są nierozłącznie ze sobą związane, a żaden nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych, materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE musi – na zasadzie wyjątku – obejmować różne, odpowiadające tym celom i elementom podstawy prawne.

               4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

               Planowany akt służy osiągnięciu celów i obejmuje elementy z dziedziny swobodnego przepływu pracowników oraz koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Materialną podstawę prawną stanowić będą zatem art. 46 i 48 TFUE.

               4.3.Wniosek

               Podstawą prawną proponowanej decyzji powinny być art. 46 i 48 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE i art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               5.Wpływ na budżet

                  Norwegia, Islandia i Liechtenstein są zobowiązane wnieść wkład finansowy do budżetu Unii. Dokładna kwota zostanie ustalona zgodnie z postanowieniami Porozumienia EOG po przyjęciu niniejszego projektu decyzji Rady.

               6.Publikacja planowanego aktu

               Ponieważ akt Wspólnego Komitetu EOG zmieni Protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, po przyjęciu należy go opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2022/0158 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

                  (linia budżetowa 07 20 03 01 - Zabezpieczenie społeczne)

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 i 48, w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  2
               , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
                  3
                („Porozumienie EOG”) weszło w życie w dniu 1 stycznia 1994 r.

               (2)Na podstawie art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (3)Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG, w tym współpracę w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

               (4)Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG.

               (5)Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno opierać się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG określonym w załączniku do niniejszej decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany protokołu 31 (w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)

                        Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy przeciwko Radzie, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

                     (2)

                        Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6

                     (3)

                        Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 16.5.2022
            COM(2022) 218 final

            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (linia budżetowa 07 20 03 01 - Zabezpieczenie społeczne)

               ZAŁĄCZNIK

               DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

               Nr […]

               z dnia […] r.

               zmieniająca Protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

               WSPÓLNY KOMITET EOG,

               uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

               (2)Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od 1 stycznia 2022 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W art. 5 ust. 5 i 14 protokołu 31 do Porozumienia EOG słowa „rok budżetowy 2021” zastępuje się słowami „lata budżetowe 2021 i 2022”.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG
                  1*.

               Niniejszą decyzję stosuje się od 1 stycznia 2022 r.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia[…] r.

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  […]

                  Sekretarze

                  Wspólnego Komitetu EOG

                  […]

                     (1)
                  *
                        [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]