               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 29.11.2016
            COM(2016) 742 final
            Wniosek
            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
            w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwiewniosku złożonego przez Niderlandy – EGF/2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail

               UZASADNIENIE

               KONTEKST WNIOSKU

               1.Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  1
                („rozporządzenie w sprawie EFG”).

               2.W dniu 12 lipca 2016 r. Niderlandy złożyły wniosek EGF/2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami
                  2
                w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 47 według NACE Rev. 2 (Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami) w zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionach Drenthe (NL13) i Overijssel (NL21) w Niderlandach.

               3.Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała, zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione.

               STRESZCZENIE WNIOSKU

                        Wniosek EFG

                        EGF/2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail

                        Państwo członkowskie

                        Niderlandy

                        Region, którego dotyczy wniosek (poziom NUTS 2
                           3
                        )

                        NL13 - Drenthe

                        NL21 - Overijssel

                        Data złożenia wniosku

                        12 lipca 2016 r.

                        Data potwierdzenia przyjęcia wniosku

                        12 lipca 2016 r.

                        Data wniosku o dodatkowe informacje

                        15 lipca 2016 r.

                        Termin na przekazanie dodatkowych informacji

                        6 września 2016 r.

                        Termin na przeprowadzenie oceny

                        29 listopada 2016 r.

                        Kryteria interwencji

                        Artykuł 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG

                        Liczba przedsiębiorstw, których dotyczy wniosek

                        6

                        Sektor (sektory) działalności gospodarczej

                        (Dział według klasyfikacji NACE Rev. 2)
                           4

                        Dział 47 – Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami

                        Okres odniesienia (dziewięć miesięcy):

                        1 sierpnia 2015 r. – 1 maja 2016 r.

                        Liczba zwolnień w okresie odniesienia (a)

                        1 096

                        Liczba zwolnień przed okresem odniesienia lub po nim (b)

                        0

                        Całkowita liczba zwolnień

                        1 096

                        Całkowita liczba uprawnionych beneficjentów

                        1 096

                        Całkowita liczba beneficjentów objętych pomocą

                        800

                        Liczba objętych pomocą młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (młodzież NEET)

                        0

                        Budżet na zindywidualizowane usługi (w EUR)

                        2 910 000

                        Budżet na realizację EFG
                           5
                         (w EUR)

                         121 250

                        Całkowity budżet (w EUR)

                        3 031 250

                        Wkład EFG (60 %) (w EUR)

                        1 818 750

               OCENA WNIOSKU

               Procedura

               4.Dnia 12 lipca 2016 r., tj. w ciągu 12 tygodni od daty spełnienia kryteriów interwencji określonych w art. 4 rozporządzenia w sprawie EFG, Niderlandy złożyły wniosek EGF/2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail. W tym samym dniu Komisja potwierdziła jego otrzymanie, a w dniu 15 lipca 2016 r. zwróciła się do władz Niderlandów o dodatkowe informacje. Informacje te przedstawiono w terminie sześciu tygodni. Termin 12 tygodni od otrzymania kompletnego wniosku, w którym Komisja powinna ocenić zgodność wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego, upływa w dniu 29 listopada 2016 r.

               Kwalifikowalność wniosku

               Przedmiotowe przedsiębiorstwa i beneficjenci

               5.Wniosek dotyczy 1 096 pracowników zwolnionych w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 47 według NACE Rev. 2 – Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami. Zwolnienia miały miejsce przede wszystkim w zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionach – Drenthe (NL13) i Overijssel (NL21).

                        Przedsiębiorstwa i liczba zwolnień w okresie odniesienia

                        Aktiesport (Drenthe)

                        41

                        Perry Sport (Drenthe)

                        19

                        Aktiesport (Overijssel)

                        84

                        Perry Sport (Overijssel)

                        36

                        Dolcis (Drenthe)

                        19

                        Scapino (Drenthe)

                        209

                        Dolcis (Overijssel)

                        44

                        Scapino (Overijssel)

                        213

                        Manfield (Drenthe)

                        11

                        V&D (Drenthe)

                        125

                        Manfield (Overijsse)

                        27

                        V&D (Overijssel)

                        268

                        Liczba przedsiębiorstw ogółem: 6

                        Liczba zwolnień ogółem:

                        1 096

                        Łączna liczba osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek:

                        0

                        Łączna liczba uprawnionych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek:

                        1 096

               Kryteria interwencji

               6.Niderlandy złożyły wniosek na podstawie kryterium interwencji przewidzianego w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w dziewięciomiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwach działających w jednym sektorze gospodarki według klasyfikacji NACE Rev. 2 i zlokalizowanych w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach zaliczanych do poziomu NUTS 2 w państwie członkowskim. Dokonano łącznie 1 096 zwolnień w regionach zaliczanych do poziomu NUTS 2, mianowicie Drenthe (NL13) i Overijssel (NL21). Dziewięciomiesięczny okres odniesienia dla wniosku biegnie od dnia 1 sierpnia 2015 r. do dnia 1 maja 2016 r.

               Obliczenie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności

               7.Liczba wszystkich zwolnień (1 096) w okresie odniesienia została obliczona od dnia, w którym pracodawca, zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 98/59/WE
                  6
               , powiadomił na piśmie właściwy organ władzy publicznej o planowanych zwolnieniach grupowych. Niderlandy potwierdziły przed datą zakończenia oceny przez Komisję, że rzeczywiście dokonano 1 096 zwolnień.

               Kwalifikujący się beneficjenci

               8.Łączna liczba uprawnionych beneficjentów wynosi 1 096.

               Związek między zwolnieniami pracowników a światowym kryzysem finansowym i gospodarczym, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 546/2009

               9.Na potrzeby wykazania związku między zwolnieniami a światowym kryzysem finansowym i gospodarczym, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 546/2009, Niderlandy podnoszą argument, że w sektorze detalicznym panuje kryzys. W sektorze tym doszło do fundamentalnych zmian, przy czym sprostanie tym zmianom nadal wywołuje poważne trudności. Miały one znaczący i negatywny wpływ na zatrudnienie w nim.

               10.W ostatnich kilku latach znaczącej zmianie uległy przyzwyczajenia konsumentów, na przykład zmniejszyła się sprzedaż w segmencie średnich cen, natomiast odnotowano wzrastającą popularność zakupów przez internet. Jednocześnie rozwój w wielu niderlandzkich miastach nowych obszarów handlowych usytuowanych poza centrum miasta i zmniejszające się zaufanie konsumentów
                  7
                do gospodarki wpłynęły negatywnie na sytuację tradycyjnego sektora detalicznego.

               11.Niderlandy podnoszą argument, że niderlandzki sektor finansowy będący podmiotem na arenie międzynarodowej ma obowiązek przestrzegać regulacji międzynarodowych, w tym regulacji dotyczących rezerw finansowych, by spełnić nowe międzynarodowe standardy. W konsekwencji banki dysponują niższymi zasobami na finansowanie gospodarki niż we wcześniejszym okresie.

               12.Niderlandy podnoszą argument, że banki stały się bardziej restrykcyjne w zakresie przyznawania kredytu spółkom
                  8
               . We wszystkich przypadkach upadłości w sektorze detalicznym nie było możliwości udzielenia dalszego kredytu lub jego zrestrukturyzowania. Wynikało to z bardziej restrykcyjnych regulacji bankowych, które zostały wdrożone w następstwie kryzysu finansowego i gospodarczego. Z ostatniej analizy wynika, że główne niderlandzkie banki
                  9
                udzielają mniej kredytów.

               13.Słaba pozycja finansowa większych domów towarowych uniemożliwiła finansowanie innych modeli sklepów na potrzeby zainicjowania niezbędnych zmian i odzyskania konkurencyjności.

               14.Dotychczas 6 wniosków o wsparcie z EFG dotyczyło sektora gospodarki zaklasyfikowanego do działu 47; wszystkie przypadki były uzasadnione światowym kryzysem finansowym i gospodarczym
                  10
               .

               Zdarzenia, które doprowadziły do zwolnień i przypadków ustania działalności

               15.Chociaż niderlandzki rynek pracy powoli wychodzi z kryzysu, jego skutki są nadal widoczne w niektórych sektorach. Pewne sektory, tak jak sektor detaliczny, dopiero ostatnio zaczęły naprawdę odczuwać konsekwencje kryzysu finansowego i gospodarczego.

               16.Głównym powodem tych niekorzystnych zmian w sektorze detalicznym jest negatywna zmiana w sytuacji dochodowej konsumentów, spowodowana kryzysem finansowym i gospodarczym, w połączeniu z zadłużeniem konsumentów
                  11
               . Wraz ze zmniejszającą się siłą nabywczą konsumentów zmniejsza się również ich zaufanie
                  12
               . Na początku jedynie mniejsze domy towarowe odczuwały skutki kryzysu finansowego i gospodarczego
                  13
               , ostatnio – także większe.

               17.W ostatnich kilku miesiącach w niderlandzkim sektorze detalicznym odnotowano liczne zwolnienia. Najważniejsze domy towarowe musiały stawić czoła upadłości, która przyczyniła się do 27 052
                  14
                zwolnień łącznie w latach 2011–2015.

               18.W czasie kryzysu finansowego i gospodarczego wskaźniki w okresie 2011-2013 po raz pierwszy wykazały spadek zaufania konsumentów. W 2014 r. wskaźnik zaufania trochę wzrósł, ale nadal pozostawał ujemny. W 2014 r. sprzedaż towarów konsumpcyjnych w sektorze detalicznym nieco wzrosła – do poziomu +1% – co było zbieżne z tendencją odnotowaną dla wskaźników mierzących poziom zaufania konsumentów
                  15
               .

               19.W 2016 r. ponownie odnotowano spadek zaufania konsumentów
                  16
               . Wielkość sprzedaży w sektorze detalicznym również odzwierciedlała ten wzór; zmalała z -2% (2011) do -4% (2013). W 2014 zakupy przez internet przyczyniły do niewielkiego ożywienia gospodarczego. Jednak poziom sprzedaży jest nadal niższy o 2,7% w porównaniu z 2008 r. – rokiem, w którym rozpoczął się kryzys finansowy i gospodarczy
                  17
               .

               20.W przypadku konsumpcji towarów detalicznych – szczególnie w segmencie średnich cen – nadal odczuwalne są skutki kryzysu
                  18
               . Główną przyczyną tej sytuacji jest pogarszająca się sytuacja dochodowa konsumentów i ich zmniejszony potencjał nabywania dóbr konsumpcyjnych
                  19
               . Nie odnotowuje się, według przedstawionych danych, poprawy dynamiki siły nabywczej po niekorzystnych zmianach dotyczących dochodu w latach 2008-2013.

               21.Negatywne skutki zmniejszającej się siły nabywczej zostały zintensyfikowane przez wysokie zadłużenie przeciętnego niderlandzkiego gospodarstwa domowego. Większość z tego zadłużenia ma charakter hipoteczny
                  20
               . Zadłużenie i zmniejszająca się wiarygodność gospodarstw domowych ma negatywny wpływ na sektor detaliczny.

               22.Od początku kryzysu 5 200
                  21
                sklepów detalicznych ogłosiło upadłość, przy czym wśród nich znajdują się największe domy towarowe, które dopiero niedawno odczuły następstwa kryzysu.

               23.Niektóre z największych domów towarowych ogłosiły upadłość przed końcem 2015 r. W analizie opisano10 największych przypadków upadłości w sektorze detalicznym na przestrzeni lat, liczbę zamkniętych punktów sprzedaży/sklepów oraz liczbę utraconych miejsc pracy
                  22
               . Już w środku trwającego kryzysu (2011-2013) odnotowywano przypadki ogłaszania upadłości, przy czym najpierw upadłość ogłaszały mniejsze sieci sprzedaży detalicznej, a obecnie także większe (2015-2016)
                  23
               .

               Spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie

               24.W obu prowincjach sektor detaliczny jest jednym z największych sektorów regionalnej gospodarki
                  24
               . Z danych statystycznych wynika, że sektor handlowy (obejmujący sektor detaliczny) jest drugim co do wielkości sektorem w Drenthe z7 800 punktami sprzedaży i 37 410 miejscami pracy w 2015 r. oraz największym sektorem w Overijssel z 19 400 punktami sprzedaży i 104 000 miejscami pracy. Od 2013 r. odnotowuje się spadek liczby punktów sprzedaży w Drenth.

               25.Oba regiony Drenthe i Overijssel muszą sprostać trudnej sytuacji, w szczególności upadłości w sektorze detalicznym. Udział zatrudnienia w tym sektorze w obu regionach jest znaczący, dlatego likwidowanie miejsc pracy wywiera silny negatywny wpływ na gospodarkę obu regionów. W szczególności zamykanie sklepów w centrach miast
                  25
                ma silny negatywny wpływ na regionalną gospodarkę.

               26.W prowincji Overijssel odnotowuje się niewielkie ożywienie w handlu przejawiające się w niewielkim wzroście liczby punktów sprzedaży, jak również miejsc pracy. Tendencja ta jest jednak głównie odzwierciedleniem sytuacji w punktach sprzedaży artykułów spożywczych, supermarketach i w sprzedaży przez internet. Zwolnienia miały miejsce w innych punktach sprzedaży sektora detalicznego na przykład w handlu detalicznym artykułów nieżywnościowych, wyrobów związanych z kulturą i rekreacją, w sklepach ze sprzętem informatycznym i (tele)komunikacyjnym oraz sklepach ze sprzętem domowym
                  26
               .

               27.Łączna liczba miejsc pracy w Drenthe nadal się zmniejsza, podczas gdy w Overijssel odnotowano w 2015 r. jej niewielki wzrost w porównaniu z 2013 r., w którym liczba miejsc pracy spadła najbardziej.

               28.Liczba przypadków upadłości w sektorze detalicznym miała znaczący wpływ na gospodarkę i rynek pracy obu prowincji. Udział zatrudnionych w sektorze detalicznym w łącznej liczbie zatrudnionych w Drenthe i Overijssel wynosi 17-19 %
                  27
               . Wzrost liczby miejsc pracy (2015-2016) w sektorze usług konsumenckich, który obejmuje sprzedaż detaliczną, w regionach Drenthe and Overijssel, jest niższy niż niderlandzka średnia o 1%
                  28
               .

               29.W obu regionach Drenthe and Overijssel odnotowuje się spadek łącznej liczby miejsc pracy. Do tego stanu rzeczy przyczyniły się zwolnienia w sektorze detalicznym
                  29
               .

               30.W sektorze detalicznym w 2015 r. łączny wzrost świadczeń z tytułu bezrobocia wyniósł 410 w przypadku Drenthe i 905 w przypadku Overijssel. W ciągu pierwszych 3 miesięcy 2016 r. wzrost ten wyniósł 711 w Drenthe i 1 435 w Overijssel
                  30
               . Szereg domów towarowych ogłosiło upadłość pod koniec 2015 r. i na początku 2016 r. W trzech pierwszych miesiącach 2016 r. odnotowano gwałtowne podwyższenie wypłat świadczeń z tytułu bezrobocia w porównaniu z całym 2015 r. W okresie 15 miesięcy łącznie 1 121 bezrobotnych osób w Drenthe i 2 340 w Overijssel musiało się ubiegać o świadczenia z tytułu bezrobocia. Jeżeli uwzględnimy sektor handlu – w tym sektor detaliczny – te liczby są jeszcze bardziej niepokojące.

               31.Łączna liczba osób, które straciły zatrudnienie w ostatnim roku, wzrosła bardziej znacząco w Overijssel niż w Drenthe
                  31
               . Zwolnień w sektorze detalicznym nie można było przewidzieć. Niektóre z większych domów towarowych odczuwały negatywne skutki kryzysu finansowego i gospodarczego już wcześniej, ale ich upadłość była zupełnie nieprzewidziana, w szczególności w tak krótkim czasie i przy tak wysokiej liczbie zwolnień.

               Beneficjenci objęci pomocą i proponowane działania

               Beneficjenci objęci pomocą

               32.Szacowana liczba zwolnionych pracowników, co do których zakłada się, że skorzystają ze środków pomocy, wynosi 800. Podział tych pracowników według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco:

                        Kategoria

                        Liczba
                           beneficjentów objętych pomocą*

                        Płeć:

                        Mężczyźni:

                        570

                        (71,2 %)

                        Kobiety:

                        230

                        (28,8 %)

                        Obywatelstwo:

                        Obywatele UE:

                        800

                        (100 %)

                        Obywatele spoza UE:

                        0

                        (0 %)

                        Grupa wiekowa:

                        15-24 lata:

                        492

                        (61,5 %)

                        25-29 lata:

                        45

                        (5,6 %)

                        30-54 lata:

                        198

                        (24,8 %)

                        55-64 lata:

                        64

                        (8,0 %)

                        osoby w wieku powyżej 64 lat:

                        1

                        (0,1 %)

               *:% w zaokrągleniu

               Kwalifikowalność proponowanych działań

               33.Opisane proponowane działania stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

               34.Usługi zindywidualizowane, które mają być świadczone na rzecz zwolnionych pracowników, obejmują następujące działania:

               –Przyjęcie: dzięki temu środkowi określa się umiejętności każdego uczestnika, jego potencjał i perspektywy zawodowe. Każda przyjęta osoba uzyska na zakończenie poradę.

               –Pomoc przy szukaniu zatrudnienia i doradztwo indywidualne: Środek ten polega na zaproponowaniu na samym początku dostosowanego do danej osoby programu. Między innymi obejmuje on przygotowanie dokumentów związanych z przenoszeniem pracowników, intensywne szkolenie dotyczące poszukiwania pracy, organizowanie targów pracy i intensywne kontakty z pracodawcami.

               –Baza danych pracowników mobilnych: W ramach tego środka przewidziano elastyczną bazę danych zarówno dla poszukujących zatrudnienia, jak i pracodawców oferujących pracę (tymczasową). Usługę można wykorzystać do zatrudniania na elastycznych warunkach. Środek ten umożliwi zdobycie doświadczenia przez (przekwalifikowanych) pracowników i pomoże im w zaprezentowaniu siebie pracodawcom.

               –Pomoc w zakresie zwolnień monitorowanych: Środek ten obejmuje doradztwo zawodowe, poradnictwo zawodowe i szkolenia służące nabyciu nowych kompetencji.

               –Szkolenia i przekwalifikowanie: Środek ten zapewni szkolenie, przekwalifikowanie i inne udogodnienia edukacyjne na potrzeby sektora detalicznego i nowych profili zawodowych, takich jak transport, usługi IT, zawody techniczne i inne.

               –Szkolenie dotyczące przedsiębiorczości i coaching: Niektórzy uczestnicy mogą wykorzystywać swoje umiejętności i doświadczenia handlowe w celu rozpoczęcia własnej działalności gospodarczej. Środek ten obejmuje szkolenie i coaching dla takich osób, poprzez rozwijanie ich umiejętności, sporządzenie planu biznesowego i wspieranie w procedurach prawnych.

               –Dotacja na promowanie przedsiębiorczości: Środek ten zapewni dotację na pokrycie kosztów inwestycyjnych, jeżeli uczestnik uzyska niezbędne umiejętności i przedstawi racjonalny plan biznesowy.

               35.Wyżej wymieniony pakiet środków jest uzupełnieniem usług świadczonych na stałe na rzecz osób, które zostały zwolnione z pracy. Środki te są zindywidualizowane i dostosowane do potrzeb poszczególnych zwolnionych pracowników.

               Szacowany budżet

               36.Szacowane łączne koszty wynoszą 3 031 250 EUR i obejmują wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 2 910 000 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 121 250 EUR.

               37.Całkowity objęty wnioskiem finansowy wkład z EFG wynosi 1 818 750EUR (60 % łącznych kosztów).

                        Działania

                        Szacowana liczba uczestników

                        Szacowany koszt na uczestnika*
                        (w EUR)

                        Szacowane łączne koszty

                        (w EUR)

                        Zindywidualizowane usługi (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        Przyjęcie (Przyjęcie)

                        800

                        356

                        285 000

                        Pomoc przy szukaniu zatrudnienia i doradztwo indywidualne (Trajectbegeleiding reintegratie)

                        800

                        1 006

                        805 000

                        Baza danych pracowników mobilnych (Mobiliteitspool)

                        200

                        3 310

                        662 000

                        Pomoc w zakresie zwolnień monitorowanych (Outplacement begeleiding)

                        50

                        1 600

                        80 000

                        Szkolenia i przekwalifikowanie (Scholing en cursussen)

                        180

                        3 611

                        650 000

                        Szkolenie dotyczące przedsiębiorczości i coaching (Promotie, cursussen en begeleiding ondernemerschap)

                        25

                        2 120

                        53 000

                        Dotacja na promowanie przedsiębiorczości (Toelage ondernemerschap)

                        25

                        15 000

                        375 000

                        Ogółem a):

                        Udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        2 910 000

                        (100 %)

                        Świadczenia i zachęty (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG)

                        0

                        0

                        0

                        Ogółem b):

                        Udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług

                        –

                        0

                        (0 %)

                         Działania na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG

                        1. Działania przygotowawcze

                        –

                        0

                        2. Zarządzanie

                        –

                        30 312

                        3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji

                        –

                        60 625

                        4. Kontrola i sprawozdawczość

                        –

                        30 313

                        Ogółem c):

                        Udział procentowy w kosztach łącznych:

                        –

                        121 250

                        (4 %)

                        Łączne koszty (a + b + c):

                        –

                        3 031 250

                        Wkład z EFG (60 % łącznych kosztów)

                        –

                        1 818 750

               *: w zaokrągleniu

               38.Niderlandy potwierdziły, że nie przewidują wypłat zasiłków ani dopłat do wynagrodzeń.

               39.Niderlandy potwierdziły, że koszty inwestycji z tytułu prowadzenia działalności na własny rachunek, rozpoczęcia działalności gospodarczej i przejęć pracowniczych nie przekroczą 15 000 EUR na jednego beneficjenta.

               Okres kwalifikowalności wydatków

               40.Władze niderlandzkie rozpoczęły świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą w dniu 22 sierpnia 2016 r. Wydatki na te działania kwalifikują się zatem do objęcia finansowaniem z EFG od dnia 22 sierpnia 2016 r. do dnia 12 lipca 2018 r.

               41.Niderlandy zaczęły ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 22 sierpnia 2016 r. Wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 22 sierpnia 2016 r. do dnia 12 stycznia 2019 r.

               Komplementarność wobec działań finansowanych z funduszy krajowych lub unijnych

               42.Źródłem krajowego finansowania są samorządy lokalne dwóch prowincji, o których mowa, oraz przedstawiciele sektora. Zapewnią oni współfinansowanie 40 % kosztów.

               43.Niderlandy potwierdziły, że opisane powyżej działania, na które przeznaczony jest wkład finansowy z EFG, nie będą jednocześnie wspierane finansowo z innych instrumentów finansowych Unii.

               Procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub też z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi

               44.Niderlandy poinformowały, że wniosek, w szczególności skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług został przygotowany we współpracy z zainteresowanymi stronami, partnerami społecznymi, przedstawicielami sektora detalicznego i regionami
                  32
               .

               45.Agencja ds. Ubezpieczeń Pracowniczych, która odpowiada za rejestrację zwalnianych pracowników, przeprowadziła konsultacje ze zwolnionymi pracownikami. Wraz z Agencją ds. Ubezpieczeń Pracowniczych przygotowano analizę charakteru tego problemu oraz jego nasilenia.

               46.Odbyto szereg spotkań z przedstawicielami sektora i regionów (prowincji). Przygotowano również plan dotyczący zwiększenia szans ponownego zatrudnienia zwolnionych pracowników.

               Systemy zarządzania i kontroli

               47.Wniosek zawiera opis systemu zarządzania i kontroli, w którym określono obowiązki zaangażowanych podmiotów. Jest on tożsamy ze strukturą stosowaną na potrzeby Europejskiego Funduszu Społecznego. Koszty związane z tymi działaniami zostaną włączone do łącznych kosztów projektu. Niderlandy poinformowały Komisję, że jednostką zarządzającą zostanie agencja Ministerstwa Spraw Społecznych i Zatrudnienia (Agentschap SZW).

               48.Kontrolę finansową będzie sprawował Dyrektor Generalny Niderlandziej Agencji Przedsiębiorczości (RVO, Rijksdienst voor Ondernemend Nederland) jako Instytucja Certyfikująca. Niezależnym organem kontrolnym zostanie Dyrektor Agencji Kontrolnej w Ministerstwie Finansów.

               49.Ministerstwo Spraw Społecznych i Zatrudnienia nie przeznaczyło odrębnego budżetu na realizację części projektu związanej z aspektem realizacji polityki. Ta część została uznana za element ich zadań. Ogólnie za EFG odpowiada Departament ds. Regulacji Pracowniczych.

               Zobowiązania podjęte przez przedmiotowe państwo członkowskie

               50.Niderlandy przedstawiły wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi:

               –w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji;

               –spełniono określone w przepisach krajowych i UE wymogi dotyczące zwolnień grupowych;

               –proponowane działania nie będą finansowane ze środków innych unijnych funduszy lub instrumentów finansowych oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania;

               –proponowane działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych;

               –wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa.

               WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek budżetowy

               51.Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
                  33
               .

               52.Po przeanalizowaniu wniosku pod kątem warunków określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG i po uwzględnieniu liczby beneficjentów objętych wsparciem, proponowanych działań i szacowanych kosztów, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG w kwocie 1 818 750 EUR, która stanowi 60 % łącznych kosztów proponowanych działań, tak by zapewnić wkład finansowy w odpowiedzi na złożony wniosek.

               53.Wnioskowana decyzja o uruchomieniu EFG zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  34
               .

               Powiązane akty prawne

               54.Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia środków z EFG Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia kwoty 1 818 750 EUR do odpowiedniej linii budżetowej.

               55.Równocześnie z przyjęciem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przyjmie decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego wchodzącego w życie w dniu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą proponowaną decyzję w sprawie uruchomienia środków z EFG.

               Wniosek

               DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

               w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie
                  wniosku złożonego przez Niderlandy – EGF/2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail

               PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014-2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006
                  35
               , w szczególności jego art. 15 ust. 4,

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami
                  36
               , w szczególności jego pkt 13,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013
                  37
               .

               (3)W dniu 12 lipca 2016 r. Niderlandy przedłożyły wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej („NACE”) Rev. 2, dział 47 (Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami) w regionach na poziomie 2 według wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych („NUTS”)
                  38
                – Drenthe (NL13) i Overijssel (NL21) w Niderlandach. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 1 818 750 EUR dla wniosku złożonego przez Niderlandy.

               (5)W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2017 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 818 750 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [the date of its adoption]*.

                  39Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego
                        W imieniu Rady

                  Przewodniczący
                        Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (2)
                  W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

                     (3)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).

                     (4)
                  Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1.

                     (5)
                  Zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

                     (6)
                  Dyrektywa Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstwa państw członkowskich odnoszącego się do zwolnień grupowych (Dz.U. L 225 z 12.8.1998, s. 16).

                     (7)

                        https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2016/11/consumentenvertrouwen-daalt-opnieuw

                     (8)
                  Narodowy Bank Niderlandów (DNB)

                     http://www.dnb.nl/nieuws/nieuwsoverzicht-en-archief/statistisch-nieuws-2015/dnb333575.jsp#

                     (9)
                  Dane statystyczne z Narodowego Banku Niderlandów (DNB)

                     http://www.dnb.nl/nieuws/nieuwsoverzicht-en-archief/statistisch-nieuws-2015/dnb333575.jsp#

                     (10)
                  EGF/2010/010_CZ/Unilever, EGF/2010/016_ES/Aragón retail, EGF/2011/004_EL/ALDI Hellas, EGF/2014/009_EL/Sprider stores. EGF/2014/013_EL/Odyssefs Fokas, EGF/2015/011_GR/Supermarket Larissa

                     (11)
                  Notatka prasowa CBS z dnia 8 lipca 2015 r. dotycząca zadłużenia niderlandzkich gospodarstw domowych

                     http://www.cbs.nl/nl-NL/menu/themas/macro-economie/publicaties/artikelen/archief/2015/4505-schulden-huishoudens-nemen-weer-iets-toe.htm

                     (12)
                  Prognozy dla sektora detalicznego (ang. Retail sector prognoses), Economic Agency ABN-AMRO Sonny Duijn 22 stycznia 2016 r.

                     (13)
                  Prognozy dla sektora detalicznego (ang. Retail sector prognoses), Economic Agency ABN-AMRO Sonny Duijn 22 stycznia 2016 r.

                     (14)

                     http://www.consultancy.nl/nieuws/11992/de-25-grootste-faillissementen-van-retailketens-en-winkels

                     (15)
                  Dane CBS dotyczące “koopkrachtontwikkeling”, marzec 2016 r.

                     http://statline.cbs.nl/Statweb/publication/?DM=SLNL&PA=71015NED&D1=0&D2=0,72,76-77&D3=a&HDR=T&STB=G1,G2&VW=G

                     (16)

                        https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2016/11/consumentenvertrouwen-daalt-opnieuw

                     (17)
                  Konsumpcja pod lupą (ang. Focus on consumption), Economic Agency ABN-AMRO Mathijs Deguelle i Nico Klene. Zmiany wielkości w sektorze detalicznym. 24 stycznia 2014 r. Prognozy dla sektora detalicznego (ang. Retail sector prognoses), Economic Agency ABN-AMRO Sonny Duijn, akapit pierwszy. 22 stycznia 2016 r.

                     (18)
                  Dane statystyczne CBS dotyczące “koopkrachtontwikkeling”, marzec 2016 r.

                     http://statline.cbs.nl/Statweb/publication/?DM=SLNL&PA=71015NED&D1=0&D2=0,72,76-77&D3=a&HDR=T&STB=G1,G2&VW=G

                     (19)
                  Notatka prasowa CBS z dnia 8 lipca 2015 r. dotycząca zadłużenia niderlandzkich gospodarstw domowych:

                     http://www.cbs.nl/nl-NL/menu/themas/macro-economie/publicaties/artikelen/archief/2015/4505-schulden-huishoudens-nemen-weer-iets-toe.htm

                     (20)

                     https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2015/28/schulden-huishoudens-nemen-weer-iets-toe

                     https://www.cbs.nl/en-gb/news/2015/28/overall-household-debt-marginally-up

                     (21)

                     http://www.consultancy.nl/nieuws/11992/de-25-grootste-faillissementen-van-retailketens-en-winkels

                     (22)

                     http://www.consultancy.nl/nieuws/11992/de-25-grootste-faillissementen-van-retailketens-en-winkels

                     (23)

                     http://overijssel.databank.nl/jive/jivereportcontents.ashx?report=home

                   Theme economy

                     (24)

                     http://www.lisa.nl/data/gratis-data/overzicht-lisa-data-per-provincie

                     (25)
                  Konsumpcja pod lupą (ang. Focus on consumption), Economic Agency ABN-AMRO Mathijs Deguelle i Nico Klene. Zmiany wielkości w sektorze detalicznym. 24 stycznia 2014 r.

                     (26)

                     http://statline.cbs.nl/Statweb/publication/?DM=SLNL&PA=81804NED&D1=a&D2=0-2,5,29&D3=172-188&VW=T

                     (27)

                     http://www.lisa.nl/include/nl/bibliotheek/4._LISA_Groot-_en_detailhandel_2014.pdf

                     (28)
                  Prognozy dotyczące rynku pracy w latach 2015–2016, UWV, s. 52.

                     (29)
                  Dane statystyczne opracowane przez UWV, kwiecień 2016 r.

                     (30)
                  Dane statystyczne opracowane przez UWV, kwiecień 2016 r.

                     (31)
                  Dane statystyczne opracowane przez UWV, kwiecień 2016 r.

                     (32)
                  Organizacje biorące udział w konsultacjach: Niderlandzcy pracodawcy/Unia Przedsiębiorców, Agencja ds. Ubezpieczeń Pracowniczych, organizacje branżowe sektora detalicznego, Niderlandzka Federacja Związków Zawodowych/Oddział Drenthe, Krajowa Federacja Związków Zawodowych, władze regionalne.

                     (33)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

                     (34)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (35)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

                     (36)
                  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

                     (37)
                  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

                     (38)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).

                     (39)
                   Date to be inserted by the Parliament before the publication in OJ.


Ważna informacja prawna

|

52006PC0225

Wniosek decyzja Rady zgodnie z art. 122 ust. 2 traktatu WE w sprawie przyjęcia jednej waluty przez Słowenię z dniem 1 stycznia 2007 r.  /* COM/2006/0225 końcowy - CNS 2006/0077 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 16.5.2006COM(2006) 225 wersja ostateczna2006/0077 (CNS)WniosekDECYZJA RADYzgodnie z art. 122 ust. 2 traktatu WE w sprawie przyjęcia jednej waluty przez Słowenię z dniem 1 stycznia 2007 r.(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEWniosek Komisji dotyczący decyzji Rady zgodnie z art. 122 ust. 2Dnia 3 maja 1998 r. Rada zdecydowała, że Austria, Belgia, Finlandia, Francja, Hiszpania, Irlandia, Luksemburg, Niderlandy, Niemcy, Portugalia i Włochy spełniły warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty z dniem 1 stycznia 1999 r. Dania i Zjednoczone Królestwo skorzystały z przyznanej im możliwości nieprzystąpienia do unii walutowej i w związku z tym nie zostały poddane ocenie przez Radę. Grecja i Szwecja były traktowane przez Radę jako państwa członkowskie objęte derogacją. Dnia 19 czerwca 2000 r. Rada zdecydowała, że Grecja spełniła warunki konieczne do wprowadzenia euro z dniem 1 stycznia 2001 r. W dniu 1 maja 2004 r. do Unii Europejskiej przystąpiły Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Republika Czeska, Słowacja, Słowenia i Węgry. Zgodnie z art. 4 aktu dotyczącego warunków przystąpienia państwa te uczestniczą w unii gospodarczej i walutowej jako państwa członkowskie objęte derogacją.Artykuł 122 ust. 2 traktatu WE określa procedurę uchylenia derogacji. Procedura ta musi zostać rozpoczęta przynajmniej raz na dwa lata lub na wniosek państwa członkowskiego objętego derogacją. Zgodnie z tą procedurą Komisja i Europejski Bank Centralny (EBC) składają Radzie zgodnie z art. 121 ust. 1 sprawozdania w sprawie postępów dokonanych przez państwa członkowskie objęte derogacją w wypełnianiu ich zobowiązań w zakresie urzeczywistnienia unii gospodarczej i walutowej. Na podstawie własnego sprawozdania oraz sprawozdania EBC Komisja może przedłożyć Radzie wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie uchylenia derogacji tych państw członkowskich, które spełniają konieczne warunki.Ponieważ ostatnie sprawozdania dotyczące spełnienia warunków koniecznych do przyjęcia jednej waluty zostały przedstawione w październiku 2004 r., w roku 2006 musi nastąpić ponowna ocena państw członkowskich objętych derogacją. Na początku 2006 r. Komisja i EBC uzgodniły przygotowanie w październiku 2006 r. obszernego sprawozdania oceniającego postępy w zakresie osiągnięcia konwergencji przez wszystkie państwa członkowskie objęte derogacją. Dnia 2 marca Słowenia złożyła wniosek o wcześniejsze przeprowadzenie oceny konwergencji, tak aby w przypadku uchylenia derogacji dysponowała czasem na zakończenie przygotowań do wprowadzenia euro z dniem 1 stycznia 2007 r. W odpowiedzi na ten wniosek Komisja i EBC przygotowały sprawozdania oceniające osiągnięcie konwergencji przez Słowenię.Sprawozdanie Komisji zostało przyjęte przez kolegium w dniu 16 maja 2006 r. Europejski Bank Centralny przyjął swoje sprawozdanie w dniu 15 maja 2006 r. Sprawozdania zawierają analizę zgodności ustawodawstwa krajowego, w tym statutów krajowego banku centralnego, z art. 108 i 109 traktatu WE oraz ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC). Określono w nich również, analizując spełnienie kryteriów konwergencji i uwzględniając szereg innych czynników wymienionych w ostatnim akapicie art. 121 ust. 1, czy osiągnięty został wysoki poziom trwałej konwergencji.W swoim sprawozdaniu z oceny konwergencji Komisja stwierdza, że Słowenia osiągnęła wysoki poziom trwałej konwergencji.Na podstawie własnego sprawozdania oraz sprawozdania EBC Komisja przyjęła załączony wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie uchylenia derogacji Słowenii ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r.2006/0077 (CNS)WniosekDECYZJA RADYzgodnie z art. 122 ust. 2 traktatu WE w sprawie przyjęcia jednej waluty przez Słowenię z dniem 1 stycznia 2007 r.RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 122 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając sprawozdanie Komisji[1],uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Banku Centralnego[2],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,uwzględniając dyskusje w Radzie zebranej w składzie szefów państw lub rządów,a także mając na uwadze, co następuje:1.  Trzeci etap unii gospodarczej i walutowej rozpoczął się dnia 1 stycznia 1999 r. Dnia 3 maja 1998 r. Rada, zebrana w Brukseli w składzie szefów państw lub rządów, zdecydowała, że Austria, Belgia, Finlandia, Francja, Hiszpania, Irlandia, Luksemburg, Niderlandy, Niemcy, Portugalia i Włochy spełniły warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty z dniem 1 stycznia 1999 roku[3].2.  Dnia 19 czerwca 2000 r. Rada zdecydowała, że Grecja spełniła warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty z dniem 1 stycznia 2001 roku[4].3.  Zgodnie z pkt. 1 Protokołu w sprawie niektórych postanowień dotyczących Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej załączonego do traktatu WE, Zjednoczone Królestwo powiadomiło Radę, że nie zamierza przejść do trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej z dniem 1 stycznia 1999 r. Powiadomienie to nie zostało zmienione. Zgodnie z pkt. 1 Protokołu w sprawie niektórych postanowień dotyczących Danii załączonego do traktatu WE oraz zgodnie z decyzją podjętą przez szefów państw lub rządów w Edynburgu w grudniu 1992 r., Dania powiadomiła Radę, że nie zamierza uczestniczyć w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej. Dania nie złożyła wniosku o rozpoczęcie procedury określonej w art. 122 ust. 2 traktatu WE.4.  Na mocy decyzji 1998/317/WE Szwecja jest objęta derogacją w rozumieniu art. 122 traktatu WE. Zgodnie z art. 4 aktu dotyczącego warunków przystąpienia[5], Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Republika Czeska, Słowacja, Słowenia i Węgry są objęte derogacją w rozumieniu art. 122 traktatu WE.5.  Europejski Bank Centralny (EBC) został utworzony dnia 1 lipca 1998 r. Europejski system walutowy został zastąpiony mechanizmem kursów walut, którego ustanowienie zostało uzgodnione rezolucją Rady Europejskiej z dnia 16 czerwca 1997 r. w sprawie utworzenia mechanizmu kursów walut w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej[6]. Funkcjonowanie mechanizmu kursów walut (ERM II) w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej zostało określone w porozumieniu z dnia 1 września 1998 r. między EBC a krajowymi bankami centralnymi państw członkowskich pozostających poza strefą euro określającym procedury działania mechanizmu kursów walut w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej[7].6.  Artykuł 122 ust. 2 traktatu WE określa procedurę uchylenia derogacji w stosunku do przedmiotowych państw członkowskich. Zgodnie z tym artykułem, przynajmniej raz na dwa lata lub na wniosek państwa członkowskiego objętego derogacją, Komisja i EBC składają sprawozdania Radzie zgodnie z procedurą określoną w art. 121 ust. 1 traktatu WE. Dnia 2 marca 2006 r. Słowenia złożyła formalny wniosek o przeprowadzenie oceny poziomu konwergencji.7.  Ustawodawstwo krajowe państw członkowskich, w tym statuty krajowych banków centralnych, muszą w razie potrzeby zostać dostosowane celem zapewnienia zgodności z art. 108 i 109 traktatu WE oraz ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC). Sprawozdania Komisji i EBC zawierają szczegółową ocenę zgodności przepisów prawa w Słowenii z art. 108 i 109 traktatu WE oraz ze Statutem ESBC.8.  Zgodnie z art. 1 protokołu w sprawie kryteriów konwergencji, o którym mowa w art. 121 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, kryterium stabilności cen określone w art. 121 ust. 1 tiret pierwszy traktatu WE oznacza, że państwo członkowskie ma trwały poziom stabilności cen, a średnia stopa inflacji, odnotowana w ciągu jednego roku poprzedzającego badanie, nie przekracza o więcej niż 1,5 punktu procentowego stopy inflacji trzech państw członkowskich o najbardziej stabilnych cenach. Na potrzeby kryterium stabilności cen inflacja jest mierzona za pomocą zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych zdefiniowanych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2494/95[8]. Celem oceny, czy kryterium stabilności cen zostało spełnione, inflacja w poszczególnych państwach członkowskich została zmierzona jako procentowa zmiana średniej arytmetycznej 12 wskaźników miesięcznych w stosunku do średniej arytmetycznej 12 wskaźników miesięcznych w poprzednim okresie. W okresie dwunastu miesięcy do marca 2006 r. włącznie, trzema państwami członkowskimi o najbardziej stabilnych cenach były Szwecja, Finlandia i Polska, ze stopami inflacji wynoszącymi odpowiednio 0,9 %, 1,0 % i 1,5 %. W sprawozdaniach Komisji i EBC jako wartość referencyjna przyjęta została zwykła średnia arytmetyczna stóp inflacji trzech państw członkowskich o najbardziej stabilnych cenach powiększona o 1,5 punktu procentowego. Obliczona w ten sposób wartość referencyjna dla okresu dwunastu miesięcy do marca 2006 r. włącznie wyniosła 2,6 %.9.  Zgodnie z art. 2 protokołu w sprawie kryteriów konwergencji, o którym mowa w art. 121 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, kryterium sytuacji finansów publicznych określone w art. 121 ust. 1 tiret drugie traktatu WE oznacza, że w momencie oceny państwo członkowskie nie jest objęte decyzją Rady zgodnie z art. 104 ust. 6 traktatu WE, stwierdzającą istnienie nadmiernego deficytu [budżetowego].10.  Zgodnie z art. 3 protokołu w sprawie kryteriów konwergencji, o którym mowa w art. 121 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, kryterium udziału w mechanizmie kursów walut określone w art. 121 ust. 1 tiret trzecie traktatu WE oznacza, że państwo członkowskie utrzymywało normalne granice wahań, przewidziane w mechanizmie kursów walut Europejskiego Systemu Walutowego, bez poważnych napięć przynajmniej przez dwa lata przed dokonaniem oceny. W szczególności przez ten sam okres państwo członkowskie nie zdewaluowało z własnej inicjatywy dwustronnego centralnego kursu swojej waluty wobec waluty innego państwa członkowskiego. Od dnia 1 stycznia 1999 r. mechanizm kursów walut ERM II stanowi punkt odniesienia dla oceny spełnienia kryterium kursów wymiany. W swoich sprawozdaniach Komisja i EBC oceniły spełnienie tego kryterium w okresie dwóch lat do kwietnia 2006 r. włącznie.11.  Zgodnie z art. 4 protokołu w sprawie kryteriów konwergencji, o którym mowa w art. 121 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, kryterium konwergencji stóp procentowych określone w art. 121 ust. 1 tiret czwarte traktatu WE oznacza, że w ciągu jednego roku przed dokonaniem oceny państwo członkowskie posiadało średnią nominalną długoterminową stopę procentową nieprzekraczającą więcej niż o dwa punkty procentowe stopy procentowej trzech państw członkowskich o najbardziej stabilnych cenach. Na potrzeby kryterium konwergencji stóp procentowych wykorzystano stopy procentowe porównywalnych, reprezentatywnych dziesięcioletnich obligacji państwowych. Celem oceny, czy kryterium konwergencji stóp procentowych zostało spełnione, w sprawozdaniach Komisji i EBC jako wartość referencyjna przyjęta została zwykła średnia arytmetyczna nominalnych długoterminowych stóp procentowych trzech państw członkowskich o najbardziej stabilnych cenach powiększona o 2 punkty procentowe. Obliczona w ten sposób wartość referencyjna dla okresu dwunastu miesięcy do marca 2006 r. włącznie wyniosła 5,9 %.12.  Zgodnie z art. 5 protokołu w sprawie kryteriów konwergencji, o którym mowa w art. 121 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Komisja dostarcza dane statystyczne wykorzystywane w ocenie spełnienia kryteriów konwergencji. Komisja udostępniła odpowiednie dane statystyczne służące do przygotowania niniejszego wniosku. Dane budżetowe zostały dostarczone przez Komisję, po tym jak państwa członkowskie złożyły do dnia 1 kwietnia 2006 r. odpowiednie sprawozdania zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską[9].13.  Na podstawie przedłożonych przez Komisję i EBC sprawozdań w sprawie postępów dokonanych przez Słowenię w wypełnieniu zobowiązań w zakresie urzeczywistnienia unii gospodarczej i walutowej Komisja stwierdza, że:Przepisy prawa krajowego w Słowenii, w tym statut krajowego banku centralnego, są zgodne z art. 108 i 109 Traktatu WE i ze Statutem ESBC.W odniesieniu do spełnienia przez Słowenię kryteriów konwergencji określonych w czterech tiret art. 122 ust. 1 traktatu WE stwierdza się, że:-  średnia stopa inflacji w Słowenii w okresie dwunastu miesięcy do marca 2006 r. włącznie wyniosła 2,3 %, a więc poniżej wartości referencyjnej, i prawdopodobnie utrzyma się na tym poziomie w najbliższych miesiącach;-  Słowenia nie jest objęta decyzją Rady stwierdzającą istnienie nadmiernego deficytu budżetowego;-  Słowenia jest od dnia 28 czerwca 2004 r. członkiem mechanizmu kursów walut ERM II; w okresie dwóch lat do kwietnia 2006 r. włącznie słoweński tolar (SIT) utrzymywał się w normalnych granicach wahań bez poważnych napięć i Słowenia nie zdewaluowała z własnej inicjatywy dwustronnego centralnego kursu tolara wobec euro;-  w okresie dwunastu miesięcy do marca 2006 r. włącznie długoterminowa stopa procentowa w Słowenii wyniosła średnio 3,8 %, a więc poniżej wartości referencyjnej.Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Słowenia osiągnęła wysoki poziom trwałej konwergencji.W związku z tym Słowenia spełnia warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty.14.  Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, decyduje, które państwa członkowskie objęte derogacją spełniają warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty, oraz uchyla derogacje w stosunku do danych państw członkowskich,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Słowenia spełnia warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty. Derogacja w stosunku do Słowenii, o której mowa w art. 4 aktu dotyczącego warunków przystąpienia, zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r.Artykuł 2Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.Artykuł 3Niniejszą decyzję publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Sporządzono wW imieniu RadyPrzewodniczący[pic][pic][pic] [1] COM(2006) 224, przyjęte dnia 16 maja 2006 r.[2] Przyjęte dnia 15 maja 2006 r.[3] Decyzja Rady 1998/317/WE z dnia 3.5.1998 r. (Dz.U. L 139 z 11.5.1998, str. 30).[4] Decyzja Rady 2000/427/WE z dnia 19.6.2000 r. (Dz.U. L 167 z 7.7.2000, str. 19).[5] Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 33.[6] Dz.U. C 236 z 2.8.1997, str. 5.[7] Dz.U. C 345 z 13.11.1998, str. 6, zmienione porozumieniem z dnia 14 września 2000 r. (Dz.U. C 362 z 16.12.2000, str. 11).[8] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 257 z 27.10.1995 r., str. 1), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003 r., str. 1).[9] Dz.U. L 332 z 31.12.1993, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2103/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 1).