				|

		52011PC0804

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego [uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 i rozporządzenie Rady (WE) nr 861/2006 oraz rozporządzenie Rady nr XXX/2011 w sprawie zintegrowanej polityki morskiej] /* KOM/2011/0804 wersja ostateczna - 2011/0380 (COD) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
We wniosku Komisji dotyczącym wieloletnich ram
finansowych (MFF) na lata 2014-2020, przyjętym dnia 29 czerwca, określono ramy
budżetowe i główne kierunki finansowania wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb)
oraz zintegrowanej polityki morskiej (IMP).
Ponadto dnia 13 lipca 2011 r. Komisja przyjęła
pakiet rozporządzeń ustanawiający nowe ramy legislacyjne WPRyb. W latach 2008-2010 zintegrowaną politykę morską (IMP) finansowano
poprzez szereg projektów pilotażowych oraz działań przygotowawczych. Komisja
zaproponowała utworzenie nowego instrumentu finansowego dla okresu od 2012 r.
do 2013 r. W związku z wprowadzeniem nowych MFF zaistniała konieczność
przyjęcia długoterminowego instrumentu, który zapewniłby wsparcie finansowe dla
IMP.
Dnia 6
października 2011 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący rozporządzenia w
sprawie wspólnych przepisów, w którym określono wspólne zasady dla funduszy
podlegających zarządzaniu dzielonemu, a którego nadrzędnym celem jest
uproszczenie realizacji polityki. Europejski Fundusz
Rozwoju Regionalnego, Europejski Fundusz Społeczny, Fundusz Spójności,
Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i przyszły
Europejski Fundusz Morski i Rybacki (fundusze objęte zakresem wspólnych ram
strategicznych) mają komplementarne cele i podlegają takiemu samemu trybowi
zarządzania. Rozporządzenie w sprawie przepisów wspólnych określa szereg
przepisów wspólnych dla tych funduszy. Przepisy te dotyczą ogólnych zasad,
takich jak partnerstwo, wielopoziomowe sprawowanie rządów, równość kobiet i
mężczyzn, zrównoważony charakter i zgodność z obowiązującym prawem unijnym i
krajowym. Wniosek zawiera również wspólne elementy planowania i programowania
strategicznego, w tym wykaz tematycznych celów opartych na strategii „Europa
2020”, a także przepisy dotyczące wspólnych ram strategicznych na szczeblu
unijnym oraz dotyczące umów partnerskich, które mają zostać zawarte z każdym
państwem członkowskim. Wniosek wprowadza również uwarunkowania makroekonomiczne
i określa wspólne podejście, w ramach którego nacisk kładzie się na wyniki
uzyskiwane dzięki funduszom objętym zakresem wspólnych ram strategicznych. Dlatego
też zawiera on uwarunkowania ex-ante i przegląd wyników, ale także ustalenia
dotyczące monitorowania, sprawozdawczości i oceny. Określono również wspólne
przepisy dotyczące zasad kwalifikowalności oraz zdefiniowano specjalne
uzgodnienia dla instrumentów finansowych i rozwoju lokalnego kierowanego przez
lokalną społeczność. Niektóre uzgodnienia dotyczące zarządzania i kontroli są
również takie same dla wszystkich funduszy objętych zakresem wspólnych ram
strategicznych.
Poprzez niniejszy wniosek dotyczący
rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego
(EFMR) dąży się do osiągnięcia celów zreformowanej WPRyb i celów IMP. Wniosek
oparto na następujących celach, które sformułowano ponownie pod kątem
finansowania:
1)           promowanie zrównoważonego i
konkurencyjnego rybołówstwa i akwakultury;
2)           wspieranie procesu opracowywania i
wdrażania zintegrowanej polityki morskiej UE, w sposób uzupełniający politykę
spójności i WPRyb;
3)           promowanie zrównoważonego i
sprzyjającego włączeniu społecznemu rozwoju terytorialnego obszarów rybackich
(włącznie z akwakulturą i rybołówstwem śródlądowym);
4)           przyczynianie się do wdrażania
WPRyb.
Trwają negocjacje Światowej Organizacji Handlu
dotyczące nowych zasad w zakresie dotacji dla sektora rybołówstwa. Ich wstępny
charakter nie pozwala przesądzać o wyniku. Jeżeli jednak negocjacje miałyby
skutkować nowymi zobowiązaniami dla UE, należy zapewnić zgodność wniosku
dotyczącego EFMR. W tym celu konieczne może się okazać zbadanie zgodności
odnośnych środków EFMR.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Na podstawie oceny ex post IFOR i
śródokresowej oceny obecnego Europejskiego Funduszu Rybackiego (EFR), a także z
wykorzystaniem oceny skutków reformy WPRyb w ocenie skutków EFMR dokonano oceny
trzech alternatywnych wariantów: (i) wariant „EFR+”, który
jest kontynuacją obecnego EFR, z pominięciem większości bezpośrednich dotacji
dla flot, i wsparcia ukierunkowanego na realizację celów reformy WPRyb, (ii)
wariant „EFR+integracja”, w ramach którego pozostałe instrumenty finansowania
WPRyb połączono w ramach jednego funduszu zastępującego EFR, lecz z zachowaniem
obecnego modelu zarządzania oraz (iii) wariant „EFR+konwergencja”, w ramach
którego wsparcie dla IMP również włączono do nowego jednego funduszu, a
wszystkie instrumenty objęto – w najszerszym możliwym zakresie – zarządzaniem
dzielonym.
Te trzy scenariusze
polityczne dostosowano do scenariusza dla reformy WPRyb wskazanego jako
preferowany i dokonano ich oceny na podstawie tego samego scenariusza
odniesienia. Uwzględniono również wyniki konsultacji
rozpoczętych wraz z przyjęciem zielonej księgi w kwietniu 2009 r. Wynik tych
konsultacji podsumowano poniżej:
–
W wielu zgłaszanych uwagach wnioskowano o
kontynuowanie finansowania rybołówstwa ze środków publicznych, choć kilka
państw członkowskich i większość organizacji pozarządowych dowodziło, że takie
finansowanie powoduje zachowanie nieopłacalnych struktur, przyczynia się do
nadmiernej zdolności połowowej i sprawia, że sektor jest uzależniony od
dotacji.
–
Wszystkie zainteresowane strony były zgodne, że
jakiekolwiek przyszłe wsparcie powinno iść w parze z wdrażaniem reformy WPRyb i
obniżyć koszty dostosowania ponoszone przez podmioty z tego sektora.
–
Finansowanie unijne powinno być ukierunkowane
głównie na badania i innowacje, tym samym zwiększając ochronę obszarów
morskich, a także wspierając organizacje rybaków i rozwój lokalny.
–
Za istotne uważa się powiązanie z IMP: strategie polityczne dotyczące obszarów morskich nie mogą dłużej
funkcjonować niezależnie od siebie, a ponadto należy zwiększyć spójność
pomiędzy WPRyb a IMP.
–
Należy zwiększyć zależność między finansowaniem
unijnym a realizacją celów WPRyb. Przestrzeganie
przepisów/realizacja celów powinny przekładać się na dostępność środków.
–
Grupa państw członkowskich silnie popiera bardziej
sektorowe podejście do przyznawania środków (powiązane z wielkością sektora
rybołówstwa, a nie z poziomem rozwoju gospodarczego, jak to ma miejsce
obecnie), podczas gdy Parlament Europejski jest przeciwny takiej zmianie.
–
Panuje ogólna zgoda w kwestii dużego znaczenia flot
łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, które w społecznościach obszarów
przybrzeżnych nadal pozostają ważnym źródłem miejsc pracy.
Niektóre państwa członkowskie popierają koncepcję uprzywilejowanego dostępu do
finansowania dla tego rodzaju flot, jednak pozostałe są przeciwne takiemu
szczególnemu traktowaniu.
–
Przeważająca większość sektora oraz państw
członkowskich uważa, że wspólne usługi (takie jak kontrola i gromadzenie
danych) powinno się nadal finansować ze środków unijnych.
Oprócz konsultacji
publicznych zorganizowano około 200 spotkań z zainteresowanymi stronami. Także w 2010 r. i 2011 r. odbyły się spotkania, podczas których
omawiano reformę i finansowanie WPRyb. W szczególności: (i) dnia 13 kwietnia
2010 r. w Brukseli odbyło się specjalne seminarium poświęcone przyszłemu EFR, z
udziałem zainteresowanych stron z sektora, związków zawodowych, PE i państw
członkowskich, (ii) odbyły się dwa spotkania z państwami członkowskimi, w Gand
(12-14 września 2010 r.) i Noordwijk (9-11 marca 2011 r.), (iii) w dniach 12-13
kwietnia 2011 r. w Brukseli odbyła się konferencja na temat przyszłości
lokalnego rozwoju na obszarach rybackich. Komisja, Rada i PE potwierdziły
zasadność stosowania zintegrowanego podejścia do zagadnień związanych z
obszarami morskimi i konieczność finansowania IMP.
Z oceny skutków wynika, że wariant „EFR+konwergencja”
osiąga lepsze rezultaty niż pozostałe dwa warianty pod względem trzech głównych
wskaźników skutków wybranych do analizy: zmniejszenie
oddziaływania rybołówstwa na środowisko naturalne, wypełnienie luki
innowacyjnej w sektorze rybołówstwa i akwakultury oraz liczba miejsc pracy
utworzonych w społecznościach zależnych od rybołówstwa.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Proponuje się, aby połączyć większość
instrumentów finansowych obecnej WPRyb i IMP w ramach jednego funduszu, z
wyjątkiem porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem (SFA)
oraz obowiązkowego wkładu na rzecz regionalnych organizacji ds. rybołówstwa
(RFMO). Europejski Fundusz Morski i Rybacki oparto na 4
filarach:
·      Inteligentne, ekologiczne rybołówstwo (zarządzanie
dzielone) – aby wspierać przejście na zrównoważone połowy, które są bardziej
selektywne, nie powodują odrzutów oraz są mniej szkodliwe dla morskich
ekosystemów, przez co przyczyniają się do zrównoważonego zarządzania takimi
ekosystemami; a także aby zapewnić wsparcie ukierunkowane
na innowacje i generowanie wartości dodanej, dzięki czemu sektor rybołówstwa
będzie rentowny i odporny na zewnętrzne wstrząsy oraz konkurencję z państw
trzecich.
·      Inteligentna, ekologiczna akwakultura (zarządzanie
dzielone) – aby osiągnąć rentowną, konkurencyjną i ekologiczną
akwakulturę, zdolną do konkurowania na globalnym rynku oraz dostarczającą
konsumentom z UE zdrowe produkty o wysokiej wartości odżywczej.
·      Zrównoważony rozwój terytorialny sprzyjający włączeniu społecznemu (zarządzanie dzielone) – aby powstrzymać podupadanie wielu zależnych od
połowów społeczności zamieszkujących obszary przybrzeżne i obszary w głębi
lądu, poprzez podnoszenie wartości połowów i działań związanych z połowami oraz
poprzez różnicowanie takiej działalności w kierunku innych sektorów gospodarki
morskiej.
·      Zintegrowana polityka morska (bezpośrednie
zarządzanie scentralizowane) – aby wspierać te przekrojowe priorytety, które
generują oszczędności i wzrost, ale których państwa członkowskie nie podejmą
samodzielnie – takie jak wiedza o morzu, planowanie przestrzenne obszarów
morskich, zintegrowane zarządzanie strefą przybrzeżną, zintegrowany nadzór
morski, ochrona środowiska, a zwłaszcza jej różnorodności biologicznej oraz
dostosowanie do niekorzystnych skutków zmiany klimatu na obszarach
przybrzeżnych.
Oprócz powyższych czterech filarów EFMR będzie
obejmować środki wspomagające: gromadzenie danych oraz
doradztwo naukowe, kontrolę, sprawowanie rządów, rynki rybne (w tym w regionach
najbardziej oddalonych), dobrowolne płatności na rzecz regionalnych organizacji
ds. rybołówstwa oraz wsparcie techniczne.
Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości. Ogólnym celem EFMR jest wspieranie realizacji celów WPRyb,
polityki podlegającej wyłącznej kompetencji UE, a także dalszy rozwój
zintegrowanej polityki morskiej UE. Państwa członkowskie nie są w stanie
osiągnąć tych celów w drodze samodzielnych działań. Proces realizacji tych
celów będzie przebiegał sprawniej na szczeblu UE dzięki wieloletniemu
finansowaniu ukierunkowanemu na odpowiednie priorytety.
4. Wyciągnięte wnioski i nowe aspekty EFMR
Wkład w realizację strategii „Europa 2020”
EFMR przyczyni się do osiągnięcia celów
strategii „Europa 2020” w ramach jej trzech inicjatyw przewodnich: i) Europa efektywnie korzystająca z zasobów, ii) Unia innowacji oraz
iii) Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia.
Kluczowym wkładem EFMR w realizację inicjatywy
„Europa efektywnie korzystająca z zasobów” będzie wsparcie przejścia na
zrównoważone połowy, w oparciu o maksymalne podtrzymywalne połowy, eliminowanie
odrzutów i zmniejszenie oddziaływania rybołówstwa na środowisko morskie,
promowanie akwakultury o wysokim poziomie ochrony środowiska i zwiększona
koordynacja polityki dotyczącej obszarów morskich, co skutkować będzie bardziej
zrównoważonym gospodarowaniem zasobami.
W ramach „Programu na rzecz nowych
umiejętności i zatrudnienia” priorytetem EFMR będzie zwiększenie zatrudnienia,
spójności terytorialnej i włączenia społecznego w społecznościach zależnych od
rybołówstwa. Różnicowanie lokalnej gospodarki, w
szczególności w kierunku sektorów spoza gospodarki morskiej, spowoduje
powstanie na obszarach przybrzeżnych nowych miejsc pracy i możliwości wzrostu
gospodarczego.
EFMR będzie się również przyczyniać do
realizacji inicjatywy „Unia innowacji” przez wspieranie innowacji dotyczących
produktów i procesów na wszystkich etapach produkcji, wprowadzania do obrotu i
sieci dystrybucji w sektorze rybołówstwa i akwakultury, poprzez podnoszenie
wartości produktów rybołówstwa i akwakultury, wsparcie dla ekoinnowacji oraz
dalszy rozwój nowych, innowacyjnych i przekrojowych narzędzi polityki, takich
jak wiedza o morzu, planowanie przestrzenne obszarów morskich i zintegrowany
nadzór morski.
Większy nacisk na wymiar społeczny
EFMR będzie wspierać spójność społeczną i
tworzenie nowych miejsc pracy w społecznościach zależnych od rybołówstwa przez
zwiększanie wartości rybołówstwa i różnicowanie działalności gospodarczej w
kierunku innych sektorów gospodarki morskiej. Wzmocnione
zostanie również oparte na społeczności podejście do zrównoważonego rozwoju
obszarów rybackich. Ponadto w ramach EFMR po raz pierwszy doceniono rolę, jaką
często w rodzinnych przedsiębiorstwach rybackich odgrywają małżonkowie – a
zwłaszcza kobiety – w wielu przypadkach bez jakiegokolwiek prawnego uznania.
mogą oni korzystać, między innymi, ze wsparcia przyznawanego w ramach EFMR dla
szkoleń, zwłaszcza na potrzeby nabywania umiejętności zawodowych związanych z
innowacjami i przedsiębiorczością.
W ramach EFMR będzie się także promować kapitał
ludzki i wspierać różnicowanie działalności przez umożliwianie lokalnym
społecznościom nabywania umiejętności koniecznych do rozpoczęcia nowych
rodzajów działalności pojawiających się w innych sektorach gospodarki morskiej. W ramach takiego podejścia wykorzystane zostanie również dziedzictwo
naturalne i kulturowe jako istotne zalety umożliwiające rozwój lokalny.
W obliczu dużego znaczenia flot łodziowego
rybołówstwa przybrzeżnego dla społeczności obszarów przybrzeżnych w ramach EFMR
proponuje się zastosowanie dla tego rodzaju flot wyższego wskaźnika
intensywności pomocy i wprowadzenie pewnych specjalnych środków, do których
kwalifikowałyby się tylko takie floty. Środki te obejmują
profesjonalne doradztwo dotyczące strategii biznesowych i wprowadzania do
obrotu, nowo powstające przedsiębiorstwa poza sektorem połowów oraz specjalne
wsparcie dla innowacji, które jest szczególnie istotne, zważywszy że większość
flot łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego to mikroprzedsiębiorstwa z
ograniczonym dostępem do finansowania.
Jako priorytetowe
traktowane będą rozwiązania oparte na podejściu zbiorowym, między innymi te
stosowane przez organizacje producentów, ponieważ takie rozwiązania opierają
się na kapitale społecznym i pozwalają na osiągnięcie masy krytycznej inwestycji. W ramach takich rozwiązań zbiorowych również możliwe będzie
korzystanie z wyższego wskaźnika intensywności pomocy.
Zasada równowagi środowiskowej
Obowiązujące
obecnie środki usprawniono i poddano przeglądowi w celu ich ścisłego powiązania
z zasadą zrównoważenia środowiskowego. Nadmierna zdolność
połowowa wciąż pozostaje istotnym problemem WPRyb i jednym z kluczowych
czynników powodujących przełowienie. Rozwiązanie problemu nadmiernej zdolności
połowowej przy użyciu pomocy publicznej, między innymi poprzez złomowanie,
okazało się nieskuteczne. Mimo iż od 1994 r.
przeznaczono na ten cel 1,7 mld EUR, rzeczywista zdolność połowowa większości
flot UE nie uległa zmniejszeniu. W związku z powyższym w ramach EFMR nie będzie
się już udzielać wsparcia dla złomowania, a zaoszczędzone w ten sposób zasoby
przeznaczone zostaną na bardziej skuteczne formy pomocy na rzecz zrównoważonego
rybołówstwa.
W ramach EFMR wspierane będzie przejście na
maksymalny podtrzymywalny połów oraz ułatwianie stopniowego wprowadzania zakazu
odrzutów w drodze zintegrowanego podejścia, obejmującego takie środki jak
wsparcie dla bardziej selektywnych narzędzi oraz technik połowowych, inwestycje
w sprzęt na statkach rybackich i obiekty portowe konieczne do wykorzystania
niechcianych połowów, a także środki dotyczące wprowadzania do obrotu i
przetwarzanie produktów. W tym samym celu znacznie
zwiększono środki finansowe przeznaczone na gromadzenie danych i doradztwo
naukowe (w celu zwiększenia liczby stad, dla których dostępne jest doradztwo naukowe)
oraz na potrzeby wydatków związanych z kontrolą (w celu zapewnienia
ściślejszego przestrzegania przepisów).
Położony zostanie również nacisk na rozwój
akwakultury o wysokim stopniu ochrony środowiska i wsparcie dla akwakultury,
która w pozytywny sposób oddziałuje na ekosystemy.
Globalny sektor rybołówstwa odpowiada za około
1,2 % ogólnoświatowego zużycia paliwa. Konieczne jest
bardziej oszczędne gospodarowanie zasobami i zmniejszenie emisji w sektorze
połowowym oraz, choć w mniejszym stopniu, również w akwakulturze, by przyczynić
się do realizacji głównego celu strategii „Europa 2020” dotyczącego zmiany
klimatu. Dlatego też w ramach EFMR wsparcie otrzymają środki mające na celu
łagodzenie zmiany klimatu.
Ukierunkowanie na innowacyjne, rentowne i
konkurencyjne rybołówstwo i akwakulturę
Zarówno sektor rybołówstwa, jak i akwakultury
borykają się z trudnościami w dziedzinie innowacji. Dostawy,
wprowadzanie do obrotu i sprzedaż organizuje się obecnie w taki sposób, że
przedsiębiorstwa rybackie i przedsiębiorstwa z sektora akwakultury w większości
przypadków nie biorą udziału w sprzedaży swoich produktów i wprowadzaniu ich do
obrotu.
1.           EFMR obejmuje nowe środki
silnie ukierunkowane na innowacje, mające na celu wspieranie rozwoju nowych lub
ulepszonych produktów, procesów, systemów zarządzania i organizacji w ramach
całego łańcucha wartości. Taki rozwój pomoże przedsiębiorstwom z sektora
rybołówstwa i akwakultury zwiększyć wartość swoich produktów, zmniejszyć wpływ
swojej działalności na środowisko i obniżyć koszty produkcji. Wsparcie dla
innowacji zapewniać będą również środki mające na celu stymulowanie współpracy
między naukowcami i rybakami. W ramach wsparcia dla rozwoju kierowanego przez
lokalną społeczność innowacje upowszechniać będzie się również na szczeblu
lokalnym, mając na względzie, że takie innowacje są często wpisane w lokalny
kontekst oraz mogą dotyczyć technologii lub innych dziedzin oraz opierać się na
nowych lub też tradycyjnych praktykach.
2.           W ramach EFMR dążyć się
będzie również, po raz pierwszy, do promowania nowych form akwakultury o dużym
potencjale wzrostu, takich jak akwakultura prowadzona na morzu lub akwakultura
niezwiązana z żywnością. Ten nowy aspekt obejmuje również wsparcie dla
akwakultury wielofunkcyjnej, umożliwiającej różnicowanie dochodów
przedsiębiorstw z sektora akwakultury dzięki takiej działalności jak
wędkarstwo, sprzedaż bezpośrednia, ekoturystyka lub działania edukacyjne
związane z akwakulturą. Proponuje się także wsparcie zwiększające korzystanie z
usług doradczych wśród przedsiębiorstw z sektora akwakultury oraz środki
zwiększające potencjał terenów hodowli w ramach akwakultury (przez, między
innymi, finansowanie planowania przestrzennego obszarów morskich i poprawę
infrastruktury).
Zachęcać się będzie również do działań o
charakterze uzupełniającym w stosunku do programów dotyczących badań i
innowacji przewidzianych w nowym, przygotowywanym programie ramowym w zakresie
badań naukowych (Horyzont 2020) oraz do działań umożliwiających synergię z
takimi programami.
Nowy bodziec dla rozwoju zintegrowanej
polityki morskiej (IMP)
IMP zainicjowano w
2007 r. w celu ułatwienia koordynacji kwestii związanych z obszarami
morskimi podejmowanych przez różne państwa członkowskie oraz należących do
różnych sektorów (z dziedziny transportu morskiego, przemysłu, regionów
przybrzeżnych, energii morskiej, rybołówstwa czy też środowiska morskiego). Skutkiem skoordynowania obszarów polityki – które wcześniej należały
do różnych sektorów – jest zmniejszenie kosztów oraz większa efektywność.
Środki dla IMP z
EFMR przeznaczone będę głównie na rozwój międzysektorowych narzędzi polityki: inicjatyw, które przynoszą korzyści różnym sektorom, a które nie
mogłyby zostać zrealizowane w ramach poszczególnych obszarów polityki. Planowanie
przestrzenne obszarów morskich zapewnia stabilne ramy prawne do zarządzania
w zrównoważony sposób obszarami i zasobami morskimi oraz morskimi usługami
ekosystemowymi. Wykazano, że takie planowanie przestrzenne przyśpiesza
realizację inwestycji na obszarach morskich oraz obniża prawne i
administracyjne koszty ponoszone przez przedsiębiorstwa. Z kolei zintegrowany
nadzór morski umożliwia podmiotom z sektora publicznego wymianę danych w
celu efektywnego radzenia sobie z wydarzeniami mającymi miejsce na morzu w
czasie rzeczywistym. Dzięki temu unika się powielania kosztownych działań
związanych z nadzorem morskim, które wymagają dużych nakładów zasobów. Zintegrowany
nadzór oznacza synergie przynoszące oszczędności, a co za tym idzie – lepsze
wykorzystanie publicznych środków. „Wiedza o morzu 2020” ma na celu
zgromadzenie rozproszonej wiedzy o morzach europejskich w ramach jednego
zasobu, który będzie publicznie i łatwo dostępny. W ramach dyrektywy ramowej
w sprawie strategii morskiej, która stanowi filar IMP pod względem ochrony
środowiska, nadal będzie określać się granice zrównoważonego rozwoju
działalności człowieka, która oddziałuje na środowisko morskie.
Zarządzanie
kwestiami związanymi z obszarami morskimi w zintegrowany sposób oznacza lepsze
wydatkowanie publicznych środków i zmaksymalizowanie oddziaływania różnych
strategii politycznych mających wpływ na morze. Co za tym
idzie, środki finansowe przeznaczane będą również na rozwój zintegrowanego
zarządzania obszarami morskimi na poziomie basenu morskiego. Koordynacja na poziomie
basenu morskiego gwarantuje, że środki finansowe są wydatkowane w ramach
różnych strategii politycznych w spójny sposób, z zastosowaniem różnych źródeł
finansowania. Włączenie IMP do EFMR wiąże się również ze wsparciem dla
uwzględniania celów związanych z obszarami morskimi w ramach pozostałych
funduszy, co umożliwi polityce dotyczącej obszarów morskich w większym stopniu
przyczynić się do realizacji celów strategii „Europa 2020”.
Uproszczenie i zmniejszenie obciążenia
administracyjnego
Połączenie w ramach jednego funduszu różnych
instrumentów finansowych wspierających WPRyb i IMP wprowadzi duże uproszczenia
wynikające z ulepszonych i ujednoliconych przepisów i procedur. Ponadto gromadzenie danych, kontrola oraz środki rynkowe, w tym
wyrównanie kosztów ponoszonych przez podmioty z regionów najbardziej
oddalonych, wraz ze środkami z dawnego EFR podlegać będą zarządzaniu
dzielonemu. Oznacza to, że cztery zestawy procedur – dotyczących decyzji
finansowych, sprawozdawczości, monitorowania i oceny – zastąpi jeden zestaw.
Ponadto w ocenie śródokresowej EFR wykazano,
że głównym obciążeniem administracyjnym było ustanowienie systemu zarządzania i
kontroli. We wniosku dotyczącym rozporządzania w sprawie
przepisów wspólnych przewidziano system zarządzania i kontroli podobny dla
wszystkich funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych i oparty na
wspólnych zasadach. Wprowadzono również system krajowej akredytacji celem
wzmocnienia zobowiązania państw członkowskich do należytego zarządzania
finansami. Zharmonizowano uzgodnienia stanowiące podstawę pewności Komisji co
do prawidłowości wydatków oraz wprowadzono nowe wspólne elementy, takie jak
poświadczenia wiarygodności dotyczące zarządzania i roczne rozliczenia
rachunków. Takie podejście sprawi, że ustanowienie systemu kontroli i
zarządzania będzie trwało znacznie krócej oraz przyśpieszy jego wdrożenie. Dzięki
dostosowaniu mechanizmu realizacji do mechanizmu realizacji dla funduszu
rozwoju obszarów wiejskich państwa członkowskie będą miały możliwość wykorzystania
tych samych organów do zarządzania programami operacyjnymi zarówno w ramach
EFRROW, jak i EFMR. Przyczyni się to dalszego zmniejszenia kosztów
administracyjnych w wyniku ujednoliconego podejścia do zarządzania i kontroli,
w tym do sprawozdawczości, oceny i monitorowania.
Wspólne przepisy dotyczące wykorzystania
instrumentów finansowych zapewniają dokładniejsze ramy dla ich działania i
wyraźnie stanowią, że instrumenty finansowe można wykorzystywać dla wszystkich
rodzajów inwestycji i beneficjentów. Umożliwia to
dołączenie wkładu z EFMR do już istniejących mechanizmów finansowych, w której
to dziedzinie opracowano już porozumienia dotyczące innych funduszy UE, dzięki
czemu unika się obciążenia administracyjnego i powielania instytucji, a ponadto
inżynieria finansowa staje się atrakcyjniejszą alternatywą dla
współfinansowania w postaci dotacji.
Zintegrowane podejście do rozwoju kierowanego
przez lokalną społeczność (obecna oś 4) ułatwia realizację wspólnych
przedsięwzięć finansowanych przez fundusze objęte zakresem wspólnych ram
strategicznych, dzięki wspólnej ocenie i zatwierdzeniu lokalnych strategii
rozwoju, finansowaniu kosztów zarządzania przez tylko jedno źródło oraz braku
wymogu powiadamiania różnych organów o takich poniesionych kosztach.
Zastosowanie wspólnych wskaźników ułatwi
sprawozdawczość ze strony państw członkowskich, z uwagi na nacisk na wymierne
dane dotyczące postępów i ograniczenie elementów opisowych.
W ramach EFMR sprecyzowano również zasady
dotyczące zgodności z WPRyb, zwłaszcza z przepisami ramowymi w zakresie
gromadzenia danych, a także z przepisami rozporządzeń dotyczących kontroli i
nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów, tym samym
zapewniając państwom członkowskim i beneficjentom większą pewność prawa.
W celu uproszczenia procesu wdrażania EFMR
zharmonizowano zasady kwalifikowalności z innymi funduszami unijnymi. Ułatwi to obsługę projektów zarówno z punktu widzenia beneficjentów,
jak i organów krajowych, a także usprawni wdrażanie projektów zintegrowanych. Szersze
zastosowanie wariantów zakładających uproszczone koszty będzie dostępne dla
części EFMR podlegającej zarządzaniu dzielonemu (koszty standardowe, płatności
ryczałtowe i dotacje według stawki ryczałtowej), tym samym zmniejszając koszty
związane z kontrolą i poziomem błędu.
Podejście strategiczne:
Wspólne ramy strategiczne i umowy partnerskie
obejmują pięć funduszy podlegających zarządzaniu dzielonemu na podstawie
rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów. Te ramy
pozwalają na lepsze strategiczne dopasowanie tych funduszy na szczeblu unijnym.
Wspólne ramy strategiczne zostaną wdrożone za pomocą umowy partnerskiej, co
zapewni koordynację funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na
szczeblu krajowym.
Obecnie koordynacja EFR z innymi elementami
finansowania UE odbywa się zgodnie z zasadą wytyczania granic między
funduszami, co w przeszłości prowadziło do częściowego pokrywania się obszarów
polityki, a także do powstawania luk między nimi. Konieczny
jest więc lepszy mechanizm koordynacji, a nowy mechanizm realizacji, który
kładzie większy nacisk na podejście strategiczne, powinien rozwiązać te
problemy. Wspólne ramy strategiczne i umowy partnerskie zastąpią podejście
strategiczne (krajowe plany strategiczne) wprowadzone w ramach obecnego EFR,
które wiąże się z poważnymi ograniczeniami i wymaga nieproporcjonalnego wysiłku
od państw członkowskich otrzymujących z EFR ograniczone środki.
Programowanie strategiczne
W EFMR położono nacisk na długoterminowe cele
strategiczne WPRyb i IMP, w tym zrównoważone i konkurencyjne rybołówstwo i
akwakulturę, spójne ramy polityczne umożliwiające dalszy rozwój IMP, a także
zrównoważony i sprzyjający włączeniu społecznemu rozwój terytorialny obszarów
rybackich. Zgodnie ze strategią „Europa 2020” te ogólne
cele na lata 2014-2020 przekładają się na następujących sześć unijnych
priorytetów EFMR:
–
zwiększenie zatrudnienia i spójności terytorialnej;
–
wspieranie innowacyjnego, konkurencyjnego i
opartego na wiedzy rybołówstwa;
–
wspieranie innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej
na wiedzy akwakultury;
–
promowanie zrównoważonego i zasobooszczędnego
rybołówstwa;
–
promowanie zrównoważonej i zasobooszczędnej
akwakultury;
–
ułatwianie wdrażania WPRyb.
Priorytety te staną się podstawą programowania
finansowego, w tym również podstawą dla określenia wskaźników celu dotyczących
każdego z tych priorytetów.
Uwarunkowania
W rozporządzeniu w sprawie
wspólnych przepisów wprowadzono nowe przepisy dotyczące uwarunkowań, by
zagwarantować, że dzięki finansowaniu unijnemu tworzy się silne zachęty dla
państw członkowskich do realizacji założeń i celów strategii „Europa 2020”. Uwarunkowania te mieć będą formę zarówno warunków ex ante,
które należy spełnić przed wydatkowaniem środków, jak i warunków ex post,
dzięki którym uruchomienie 5 % środków finansowych w ramach EFMR będzie
uzależnione od wyników. Uwarunkowania ex post będą oparte na realizacji
kluczowych etapów związanych z osiąganiem celów w zakresie produktów i wyników
dotyczących założeń strategii „Europa 2020”, które to cele określono dla
programów w umowach partnerskich.
Unijna pomoc
finansowa w ramach EFMR będzie uzależniona od zgodności działań państw
członkowskich i podmiotów gospodarczych z celami i przepisami WPRyb, zwłaszcza
od wypełniania zobowiązań dotyczących kontroli i gromadzenia danych oraz
przestrzegania przepisów rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Ponadto uwarunkowanie ex ante dotyczyć będzie akwakultury i w
ramach tego uwarunkowania państwa członkowskie będą zobowiązane opracować na
podstawie unijnych strategicznych wytycznych wieloletnie krajowe plany
strategiczne. Jak stanowi rozporządzenie w sprawie WPRyb, celem tych planów,
opartych na unijnych strategicznych wytycznych, będzie przyczynienie się do
zrównoważonego rozwoju akwakultury w odniesieniu do prowadzenia bezpiecznej
działalności gospodarczej, dostępu do wód i przestrzeni, oraz uproszczenie
administracyjnych procedur związanych z wydawaniem licencji. Takie
uwarunkowania zwiększą przestrzeganie przepisów WPRyb, a także spójność całej
polityki.
Monitorowanie i ocena
Z oceny śródokresowej EFR wynika, że
obowiązujące wskaźniki kładą nacisk na produkty i są zbyt liczne. Co więcej, brakuje im wspólnego podejścia i wspólnej definicji
jednostek do pomiaru.
Dlatego też w EFMR proponuje się wspólne
strategiczne ramy monitorowania i oceny, które będą obejmować zestaw wspólnych
wskaźników produktów, wyników i oddziaływania, opracowanych we współpracy z
państwami członkowskimi i przyjętych na mocy aktu wykonawczego. Wskaźniki te będą powiązane z priorytetami EFMR, pozwalając tym samym
na agregację danych na szczeblu unijnym i ocenę postępów, efektywności i
skuteczności procesu wdrażania polityki, która jest konieczna, między innymi,
na potrzeby alokacji na rzecz rezerwy na wykonanie. Ocena ex ante
zostanie wykorzystana do określenia wartości odniesienia, etapów kluczowych i
wskaźników celu, które następnie zostaną włączone do umów partnerskich i
programów operacyjnych. W dwóch specjalnych rocznych sprawozdaniach
sporządzonych w 2017 i 2019 r. zamieszczone zostaną dane dotyczące stanu
realizacji polityki oraz wnioski dla kolejnego okresu programowania.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek w sprawie wieloletnich ram finansowych
zawiera przepis stanowiący, że znaczną część unijnego budżetu powinno się nadal
przeznaczać na politykę dotyczącą rybołówstwa i obszarów morskich. Środki finansowe na lata 2014-2020, według cen bieżących, określono na
poziomie 7 535 mld EUR, wraz z porozumieniami w sprawie
zrównoważonego zarządzania rybołówstwem oraz obowiązkowymi płatnościami na
rzecz regionalnych organizacji ds. rybołówstwa, które są finansowane na
podstawie odrębnego instrumentu. Budżet EFMR wynosi, według cen bieżących,
6 567 mln EUR. Szczegóły finansowego wpływu wniosku w sprawie EFMR
określono w sprawozdaniu finansowym stanowiącym załącznik do wniosku.
2011/0380 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I
RADY
w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i
Rybackiego [uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 i rozporządzenie
Rady (WE) nr 861/2006 oraz rozporządzenie Rady nr XXX/2011 w sprawie zintegrowanej
polityki morskiej]
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej, w szczególności jego art. 42, art. 43 ust. 2, art. 91 ust. 1,art.
100 ust. 2, art. 173 ust. 3, art. 175, art. 188, art. 192 ust. 1, art. 194 ust.
2 oraz art. 195 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego[1],
uwzględniając opinię Komitetu Regionów[2],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą
ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W komunikacie Komisji „Reforma wspólnej polityki
rybołówstwa” (zwanym dalej „komunikatem w sprawie WPRyb”) skierowanym do
Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
i Komitetu Regionów przedstawiono potencjalne wyzwania, cele i kierunki
wspólnej polityki rybołówstwa (zwanej dalej „WPRyb”) po 2013 r. W świetle
debaty w sprawie tego komunikatu należy zreformować WPRyb ze skutkiem od dnia 1
stycznia 2014 r. Reforma ta powinna objąć wszystkie główne elementy WPRyb,
w tym jej aspekty finansowe. Aby uwzględnić cele reformy,
należy uchylić rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego
Funduszu Rybackiego[3], rozporządzenie (WE) nr 861/2006 ustanawiające wspólnotowe
środki finansowe na rzecz wdrażania wspólnej polityki rybołówstwa oraz w
obszarze prawa morza[4],
przepisy rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 w sprawie funduszu gwarancyjnego
dotyczące produktów rybołówstwa i akwakultury[5],
rozporządzenie (WE) nr 791/2007 wprowadzające system wyrównania dodatkowych
kosztów poniesionych przy wprowadzaniu do obrotu niektórych produktów
rybołówstwa z Azorów, Madery, Wysp Kanaryjskich i oraz Gujany Francuskiej i
Reunion, z powodu oddalenia tych regionów[6],
oraz zastąpić je nowym rozporządzeniem w sprawie Europejskiego Funduszu
Morskiego i Rybackiego (EFMR). W związku z tym, że wszelkie kwestie dotyczące
europejskich oceanów i mórz są wzajemnie powiązane, nowe rozporządzenie powinno
również wspierać dalszy rozwój zintegrowanej polityki morskiej (IMP)
zdefiniowanej w [rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającym
Program na rzecz dalszego rozwoju zintegrowanej polityki morskiej].
(2)
Zakres EFMR powinien obejmować wsparcie dla WPRyb,
czyli wsparcie w takich dziedzinach jak ochrona żywych zasobów morza, żywych
zasobów słodkowodnych i akwakultury, zarządzanie nimi i ich eksploatacja, a
także w dziedzinie przetwarzania i wprowadzenia do obrotu produktów rybołówstwa
i akwakultury, jeśli taka działalność jest prowadzona na terytorium państw
członkowskich lub na wodach Unii, w tym przez statki rybackie pływające pod
banderą i zarejestrowane w państwach trzecich lub unijne statki rybackie bądź
przez obywateli państw członkowskich, bez uszczerbku dla głównej
odpowiedzialności państwa bandery, z uwzględnieniem przepisów art. 117
Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza.
(3)
Sukces wspólnej polityki rybołówstwa wymaga
efektywnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa, a także
wiarygodnych i kompletnych danych, dostępnych zarówno na potrzeby opinii
naukowych, jak i procesu wdrażania oraz kontroli, w związku z czym EFMR
powinien zapewniać wsparcie dla tych obszarów polityki.
(4)
Zakres EFMR powinien obejmować wsparcie dla IMP,
czyli wsparcie w takich dziedzinach jak przygotowywanie i wdrażanie
skoordynowanych operacji i procesów decyzyjnych związanych z oceanami, morzami,
regionami przybrzeżnymi i sektorami gospodarki morskiej, uzupełniających różne
obszary polityki UE, które dotyczą tych dziedzin, zwłaszcza wspólną politykę
rybołówstwa, politykę dotyczącą transportu, przemysłu, spójności terytorialnej,
środowiska, energii i turystyki. Należy zapewnić spójność i integrację w zarządzaniu poszczególnymi
rodzajami polityki sektorowej w obrębie basenów Morza Bałtyckiego, Morza
Północnego, Morza Celtyckiego, Zatoki Biskajskiej i wybrzeża Półwyspu
Iberyjskiego, Morza Śródziemnego i Morza Czarnego.
(5)
Zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z dnia 17
czerwca 2010 r., na podstawie których przyjęto strategię „Europa 2020”, Unia
Europejska i państwa członkowskie powinny dążyć do inteligentnego,
zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, jednocześnie
wspierając harmonijny rozwój Unii. W szczególności należy
dążyć do koncentracji zasobów w celu realizacji założeń i celów strategii
„Europa 2020” oraz do poprawy skuteczności polityki przy jednoczesnym
zwiększonym nacisku na wyniki. Włączenie IMP do nowego EFMR przyczynia się
również do realizacji głównych celów polityki określonych w komunikacie Komisji
z dnia 3 marca 2010 r. „EUROPA 2020 Strategia na rzecz inteligentnego i
zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu”[7] (strategia „Europa 2020”) oraz
jest zgodne z określonymi w Traktacie ogólnymi celami dotyczącymi zwiększenia
spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.
(6)
Aby zagwarantować, że EFMR przyczynia się do
realizacji celów WPRyb, IMP i strategii „Europa 2020”, należy określić
niewielką liczbę kluczowych priorytetów związanych ze wspieraniem rybołówstwa oraz
akwakultury opartych na innowacyjności i wiedzy, promowaniem zrównoważonych i
zasobooszczędnych połowów i akwakultury, zwiększaniem zatrudnienia i spójności
terytorialnej przez uwalnianie potencjału społeczności zależnych od rybołówstwa
przybrzeżnego i śródlądowego do generowania wzrostu gospodarczego i
zatrudnienia, oraz z promowaniem różnicowania działalności związanej z
rybołówstwem w kierunku innych sektorów gospodarki morskiej.
(7)
Unia powinna na wszystkich etapach wdrażania
funduszu dążyć do zniesienia nierówności i wspierania równości kobiet i
mężczyzn, jak również zwalczania dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub
pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub
orientację seksualną.
(8)
Ogólnym celem wspólnej polityki rybołówstwa jest
zagwarantowanie, że połowy i akwakultura w długiej perspektywie przyczyniają
się do tworzenia zrównoważonych warunków środowiskowych niezbędnych dla rozwoju
gospodarczego i społecznego. Ponadto WPRyb powinna
przyczyniać się do wiekszej wydajności, odpowiedniego poziomu życia w sektorze
gospodarki rybnej, stabilnych rynków, zapewniać dostępność zasobów oraz
zaopatrywanie konsumentów w żywność po przystępnych cenach.
(9)
Kluczowe znaczenie ma też szersze uwzględnianie w
WPRyb problemów związanych z ochroną środowiska, jako że WPRyb powinna
realizować cele i założenia polityki środowiskowej Unii oraz strategii „Europa
2020”. Celem WPRyb jest taka eksploatacja żywych zasobów
morza, która odbudowuje i zachowuje zasoby rybne na poziomach umożliwiających uzyskanie
maksymalnego podtrzymywalnego połowu, najpóźniej w 2015 r. WPRyb powinna
stosować podejście ostrożnościowe i podejście ekosystemowe do zarządzania
rybołówstwem. Dlatego też EFMR powinien przyczyniać się do ochrony środowiska
morskiego zgodnie z założeniami określonymi w dyrektywie Parlamentu
Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającej ramy
działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa
w sprawie strategii morskiej)[8].
(10)
Cele zawarte w niniejszym rozporządzeniu nie mogą
zostać w pełni osiągnięte przez państwa członkowskie z uwagi na znaczenie i
skutki operacji finansowanych w ramach programów operacyjnych oraz problemy
strukturalne związane z rozwojem rybołówstwa i sektorów gospodarki morskiej,
jak również ograniczone środki finansowe państw członkowskich, a tymczasem cele
te można osiągnąć w większym stopniu na szczeblu Unii przez zapewnienie pomocy
przyznawanej w wieloletnich ramach finansowania i ukierunkowanej na odpowiednie
priorytety. Unia może przyjąć środki, zgodnie z zasadą
pomocniczości określoną w art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z
zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 ust. 4 tego Traktatu niniejsze
rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego
celu.
(11)
Finansowanie wydatków ponoszonych w ramach
wspólnej polityki rybołówstwa i zintegrowanej polityki morskiej z jednego
funduszu – EFMR – powinno uwzględniać potrzebę uproszczeń oraz zwiększania
zintegrowania obu obszarów polityki. Objęcie zarządzaniem
dzielonym wspólnych organizacji rynku, w tym wyrównania kosztów ponoszonych
przez podmioty z regionów najbardziej oddalonych, oraz działań związanych z
kontrolą i gromadzeniem danych powinno w dalszym ciągu przyczyniać się do
upraszczania procedur administracyjnych i zmniejszania obciążenia
administracyjnego w przypadku zarówno Komisji, jak i państw członkowskich, a
także powinno wiązać się z większą spójnością i efektywnością przyznawanego
wsparcia.
(12)
Wydatki ponoszone w ramach wspólnej polityki
rybołówstwa i zintegrowanej polityki morskiej powinny być finansowane z budżetu
unijnego w ramach jednego funduszu – EFMR – w sposób bezpośredni lub też na
zasadzie zarządzania dzielonego z państwami członkowskimi.
Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi powinno się stosować nie tylko w
odniesieniu do środków wspierających rybołówstwo, akwakulturę i rozwój
kierowany przez lokalną społeczność, ale również w odniesieniu do wspólnych
organizacji rynku, wyrównania kosztów ponoszonych przez podmioty z regionów
najbardziej oddalonych, a także działań związanych z kontrolą i gromadzeniem
danych. Zarządzanie bezpośrednie powinno się stosować w odniesieniu do
doradztwa naukowego, dobrowolnych wkładów na rzecz regionalnych organizacji ds.
rybołówstwa, komitetów doradczych i operacji na rzecz wdrożenia zintegrowanej
polityki morskiej. Należy określić rodzaje środków, które mogą być finansowane
w ramach EFMR.
(13)
Konieczne jest rozróżnienie kategorii środków
kontroli i egzekwowania, które są współfinansowane w ramach zarządzania
dzielonego i tych, które otrzymują finansowanie w ramach zarządzania
bezpośredniego. Kluczowe jest wyodrębnienie zasobów, które
mają zostać przydzielone na potrzeby kontroli przeprowadzanych w ramach
zarządzania dzielonego.
(14)
Zgodnie z art. 50 i 51 [rozporządzenia w sprawie
wspólnej polityki rybołówstwa] (zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie
WPRyb”) przyznawanie unijnej pomocy finansowej w ramach EFMR powinno być
uzależnione od przestrzegania przepisów WPRyb przez państwa członkowskie i podmioty
gospodarcze. Uwarunkowanie to ma na celu odzwierciedlenie
obowiązku Unii do zagwarantowania w ramach WPRyb, w interesie publicznym,
ochrony żywych zasobów morza, jak zostało określone w art. 3 TFUE.
(15)
Realizacja celów WPRyb byłaby zagrożona, jeśli unijną
pomoc finansową w ramach EFMR otrzymywałyby podmioty gospodarcze, które ex-ante
nie spełniają wymogów związanych z interesem publicznym dotyczącym ochrony
żywych zasobów morza. W związku z powyższym do takiej
pomocy dopuszczone powinny zostać tylko te podmioty, które, w ciągu konkretnego
okresu czasu przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy, nie uczestniczyły w
działalności statków rybackich znajdujących się we wspólnotowym wykazie statków
NNN zawartym w art. 40 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 z dnia 29
września 2008 r. ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym,
nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i
eliminowania, zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001
i (WE) nr 601/2004 oraz uchylającego rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr
1447/1999[9],
a także nie dokonały poważnego naruszenia w rozumieniu art. 42 rozporządzenia
(WE) nr 1005/2008 lub art. 90 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 z dnia
20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli
w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa,
zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE)
nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE)
nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE)
nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE)
nr 1342/2008 i uchylającego rozporządzenia (EWG) nr 2847/93,
(WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006[10] oraz nie dopuściły się
naruszenia przepisów WPRyb w inny sposób, który szczególnie naraża trwałość
takich zasobów i stanowi poważne zagrożenie dla zrównoważonej eksploatacji
żywych zasobów morskich, która odbudowuje i zachowuje populacje poławianych
gatunków powyżej poziomów pozwalających wytworzyć maksymalny podtrzymywalny
połów (zwany dalej „MSY”).
(16)
Ponadto beneficjenci powinni spełniać wymogi
związane z interesem publicznym dotyczącym ochrony żywych zasobów morskich
również po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy, przez cały okres realizacji
operacji oraz, dla pewnych rodzajów operacji, również przez określony okres
czasu po otrzymaniu ostatniej płatności. Wsparcie
wypłacone beneficjentom lub zatrzymane przez beneficjentów, którzy nie
spełniają tych wymogów, mogłoby ewentualnie być powiązane z popełnionymi
naruszeniami i zagrażać osiągnięciu celów WPRyb.
(17)
W przypadku nieprzestrzegania przepisów WPRyb przez
beneficjentów zastosowanie powinny mieć konsekwencje określone dla przypadków
niespełniania warunków kwalifikowalności. W celu
określenia kwoty wydatku niekwalifikowalnego uwzględnić należy wagę przepisów
WPRyb naruszonych przez beneficjentów, korzyść ekonomiczną wynikającą z takiego
naruszenia przepisów WPRyb lub znaczenie wkładu z EFMR na rzecz działalności
gospodarczej beneficjenta.
(18)
Osiągnięcie celów WPRyb byłoby również zagrożone,
gdyby unijną pomoc finansową w ramach EFMR wypłacano państwo członkowskim,
które nie wypełniają swoich zobowiązań wynikających z przepisów WPRyb
związanych z interesem publicznym dotyczącym ochrony żywych zasobów morskich,
takich jak gromadzenie danych i realizacja zobowiązań dotyczących kontroli. Ponadto niewypełnianie takich zobowiązań niesie ze sobą ryzyko, że
państwa członkowskie nie wykryją beneficjentów, którzy nie powinni zostać
dopuszczeni do wsparcia lub też niekawlifikowalnych operacji.
(19)
W ramach środka zapobiegawczego stosowanego w celu
uniknięcia płatności na rzecz beneficjentów lub operacji niekwalifikowalnych a
także aby zachęcić państwa członkowskie do przestrzegania przepisów WPRyb lub
wymagania przestrzegania takich przepisów przez beneficjenta, należy stosować
wstrzymanie biegu terminu płatności i zawieszenie płatności, które to środki są
nieodwracalne. W celu przestrzegania zasady proporcjonalności korekty
finansowe, które mają określone i nieodwracalne konsekwencje, powinny mieć
zastosowanie wyłącznie do wydatków bezpośrednio powiązanych z operacjami,
podczas których realizacji dopuszczono się naruszenia przepisów WPRyb.
(20)
Aby proces wdrażania funduszy zapewniających
wsparcie w ramach polityki spójności, czyli Europejskiego Funduszu Rozwoju
Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) i Funduszu
Spójności, był lepiej skoordynowany i zharmonizowany z funduszem na rzecz
rozwoju obszarów wiejskich, czyli Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich (EFFROW), oraz z funduszem w sektorze morskim i rybołówstwa,
czyli Europejskim Funduszem Morskim i Rybackim (EFMR), dla wszystkich tych
funduszy („fundusze objęte zakresem wspólnych ram strategicznych”) przyjęto
wspólne przepisy na podstawie [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych
przepisów][11]. Oprócz tego rozporządzania EFMR dotyczą przepisy szczegółowe związane
ze szczególnymi cechami WPRyb i IMP.
(21)
Z uwagi na rozmiar przyszłego EFMR oraz w świetle
zasady proporcjonalności przepisy związane z planowaniem strategicznym zostały
wyłączone z rozporządzenia [w sprawie wspólnych przepisów], w związku z czym
konsultacje z zainteresowanymi stronami powinny odbywać się co najmniej dwa
razy w ciągu okresu programowania, jednak nie wymaga się ich organizowania
każdego roku, jako że stanowiłoby to nadmierne obciążenie administracyjne i
finansowe zarówno dla Komisji, jak i państw członkowskich.
(22)
Działania podejmowane przez Unię powinny mieć
charakter uzupełniający w stosunku do działań podejmowanych przez państwa członkowskie
lub powinny starać się wspierać takie działania. Aby
zapewnić istotną wartość dodaną, partnerstwo między Komisją a państwami
członkowskimi powinno zostać wzmocnione poprzez rozwiązania na rzecz udziału
różnego typu partnerów, z pełnym poszanowaniem kompetencji instytucjonalnych
państw członkowskich. Szczególną uwagę należy zwrócić na zapewnienie
wystarczającej reprezentacji kobiet i grup mniejszości. Partnerstwo to dotyczy
organów regionalnych, lokalnych i innych organów publicznych, jak również
odpowiednich organów, w tym organów odpowiedzialnych za ochronę środowiska i
promowanie równości kobiet i mężczyzn, jak również partnerów gospodarczych i
społecznych oraz innych odpowiednich organów. Przedmiotowi partnerzy powinni
brać udział w procesie opracowywania umów partnerskich, jak również w
przygotowaniu, monitorowaniu i ocenie programowania.
(23)
Zgodnie z zasadą proporcjonalności środki stosowane
przez Komisję i państwa członkowskie mogą różnić się w zależności od łącznej
kwoty wydatków publicznych alokowanych dla danego programu operacyjnego. Różnice te powinny zostać uwzględnione szczególnie w odniesieniu do
środków w zakresie oceny, kontroli i sprawozdawczości związanej z wdrażaniem
programów operacyjnych.
(24)
Komisja powinna dokonać rocznego podziału
dostępnych środków na zobowiązania rozdzielonych między państwa członkowskie,
przy zastosowaniu obiektywnych i przejrzystych kryteriów. Kryteria
te powinny uwzględniać środki finansowe przydzielone w przeszłości na podstawie
rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 oraz poprzednie wykorzystanie środków na
podstawie rozporządzenia Rady nr 861/2006.
(25)
W kontekście WPRyb spełnienie pewnych uwarunkowań ex
ante ma kluczowe znaczenie, zwłaszcza w odniesieniu do przedłożenia
wieloletniego krajowego planu strategicznego dotyczącego akwakultury oraz
sprawdzonego potencjału administracyjnego do spełnienia wymogów w zakresie
danych dotyczących zarządzania rybołówstwem oraz do wprowadzenia w życie
unijnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania.
(26)
Zgodnie z celem zakładającym uproszczenie wszystkie
działania w ramach EFMR, które podlegają zarządzaniu dzielonemu, w tym
gromadzenie danych i kontrola, powinny mieć formę jednego pojedynczego programu
operacyjnego dla każdego państwa członkowskiego, zgodnie z jego strukturą krajową. Programowanie obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31
grudnia 2020 r. Każde państwo członkowskie powinno opracować jeden program
operacyjny. W każdym programie należy określić strategię osiągania celów w
odniesieniu do priorytetów Unii związanych z EFMR oraz zestaw środków. Programowanie
powinno być zgodne z priorytetami unijnymi, a jednocześnie dostosowane do
kontekstu krajowego, oraz uzupełniać inne obszary polityki unijnej, w
szczególności politykę rozwoju obszarów wiejskich i politykę spójności.
(27)
Aby przyczynić się do realizacji celu uproszczenia
procesu wdrażania EFMR oraz by zmniejszyć koszty kontroli i poziomu błędu,
państwa członkowskie powinny jak najpełniej wykorzystać oferowane przez
[rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów] możliwości stosowania płatności
ryczałtowych i innych uproszczonych form dotacji.
(28)
W celu egzekwowania zobowiązań dotyczących kontroli
w ramach WPRyb państwa członkowskie powinny sporządzić w ramach programu
operacyjnego część dotyczącą kontroli, zgodnie z priorytetami Unii przyjętymi
przez Komisję dla tego obszaru polityki. W celu
dostosowania programu operacyjnego do zmieniających się potrzeb pod względem
kontroli i egzekwowania część programu operacyjnego dotycząca kontroli może
podlegać regularnym przeglądom, by odzwierciedlić zmiany w priorytetach Unii
dotyczących polityki kontroli i egzekwowania w ramach WPRyb. Takie zmiany
wymagają zatwierdzenia przez Komisję.
(29)
Aby zachować elastyczność podczas programowania
działań z dziedziny kontroli, przegląd części programu operacyjnego dotyczącej
kontroli powinien odbywać się zgodnie z procedurą uproszczoną.
(30)
Państwa członkowskie powinny opracować część
programu operacyjnego dotyczącą gromadzenia danych, zgodnie z wieloletnim
programem Unii. Aby uwzględnić konkretne potrzeby związane
z działaniami w obszarze gromadzenia danych, państwa członkowskie powinny
również opracować roczny plan prac, który należy co roku dostosowywać na
podstawie wytycznych Komisji i który podlega zatwierdzeniu przez Komisję.
(31)
Aby poprawić konkurencyjność i wynik gospodarczy
działalności połowowej, konieczne jest stymulowanie innowacyjności i
przedsiębiorczości. W związku z powyższym w ramach EFMR
należy wspierać innowacyjne operacje i rozwój działalności.
(32)
Aby poprawić konkurencyjność i wynik gospodarczy
działalności połowowej i morskiej, konieczne jest także inwestowanie w kapitał
ludzki. Dlatego też w ramach EFMR należy wspierać uczenie
się przez całe życie, współpracę między naukowcami a rybakami stymulującą
upowszechnianie wiedzy, a także usługi doradcze pomagające poprawić ogólne
wyniki i konkurencyjność podmiotów gospodarczych.
(33)
W związku z ważną rolą, jaką w łodziowym
rybołówstwie przybrzeżnym odgrywają małżonki lub małżonkowie pracujących na
własny rachunek rybaków, w ramach EFMR należy wspierać szkolenia i tworzenie
sieci kontaktów, jeśli takie działania przyczyniają się do rozwoju zawodowego
małżonków lub małżonek rybaków i umożliwiają im lepsze wykonywanie tradycyjnych
zadań o charakterze wspomagającym.
(34)
Ze względu na niewielkie zaangażowanie rybaków
zajmujących się łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym w dialog społeczny, w
ramach EFMR należy wspierać organizacje promujące taki dialog na odpowiednich
forach.
(35)
Ze względu na potencjał, jaki rybakom zajmującym
się łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym oferuje różnicowanie działalności, oraz
w związku z kluczową rolą, jaką tacy rybacy odgrywają w społecznościach
obszarów przybrzeżnych w ramach EFMR należy pomagać w różnicowaniu działalności
poprzez obejmowanie wsparciem nowo powstających firm i inwestycji w doposażenie
statków takich rybaków, a także w drodze odpowiednich szkoleń umożliwiających
nabycie umiejętności zawodowych w odpowiednim obszarze poza działalnością
połowową.
(36)
Aby uwzględnić potrzeby związane ze zdrowiem i
bezpieczeństwem na statkach rybackich, w ramach EFMR należy wspierać inwestycje
dotyczące zachowania bezpieczeństwa i higieny na statkach rybackich.
(37)
W wyniku ustanowienia systemów przekazywalnych
koncesji połowowych określonych w art. 27 [rozporządzenia w sprawie WPRyb] oraz
w celu wspierania państw członkowskich w procesie wdrażania takich nowych
systemów w ramach EFMR należy przyznawać wsparcie mające na celu budowanie
potencjału i wymianę najlepszych praktyk.
(38)
Wprowadzenie systemów przekazywalnych koncesji
połowowych powinno sprawić, że sektor ten będzie bardziej konkurencyjny. W konsekwencji może pojawić się zapotrzebowanie na nowe profesjonalne
możliwości poza działalnością połowową. Dlatego też w ramach EFMR należy
wspierać różnicowanie działalności i tworzenie nowych miejsc pracy w
społecznościach zależnych od połowów, zwłaszcza w drodze wspierania nowo
powstających firm oraz zmiany przeznaczenia statków, tak by można je było
wykorzystywać do działalności morskiej innej niż działalność połowowa z użyciem
statków stosowanych w łodziowym rybołówstwie przybrzeżnym. Ta ostatnia operacja
wydaje się odpowiednia, jako że statki stosowane w łodziowym rybołówstwie
przybrzeżnym nie są objęte systemami przekazywalnych koncesji połowowych.
(39)
Celem wspólnej polityki rybołówstwa jest zapewnienie
zrównoważonej eksploatacji stad ryb. Wskazano, że nadmierna zdolność połowowa
jest głównym powodem przełowienia. Konieczne jest więc
dostosowanie flot rybackich Unii do dostępnych zasobów. Rozwiązanie problemu
nadmiernej zdolności połowowej przy użyciu pomocy publicznej w postaci
tymczasowego lub trwałego zaprzestania działalności połowowej i programów
złomowania statków okazało się nieskuteczne. Dlatego też wsparcie w ramach EFMR
będzie kierowane na ustanowienie systemów przekazywalnych koncesji połowowych i
zarządzanie nimi, w celu ograniczenia nadmiernej zdolności połowowej i poprawy
wyników gospodarczych oraz opłacalności zaangażowanych w taką działalność
podmiotów gospodarczych.
(40)
Jako że jednym z głównych powodów przełowienia jest
nadmierna zdolność połowowa, należy podjąć środki w celu dostosowania flot
rybackich Unii do dostępnych zasobów. W związku z tym
wsparcie w ramach EFMR należy kierować na ustanowienie i modyfikację systemów
przekazywalnych koncesji połowowych wprowadzonych w ramach WPRyb oraz
zarządzanie nimi, ponieważ systemy te stanowią metody zarządzania, które
umożliwią zmniejszenie nadmiernej zdolności połowowej.
(41)
Istotnym jest, by włączyć do EFMR kwestie związane
z ochroną środowiska oraz w ramach WPRyb wspierać wdrażanie środków ochrony, z
uwzględnieniem różnych uwarunkowań wód unijnych. W tym
celu konieczne jest opracowanie regionalnego podejścia do środków ochrony.
(42)
Dlatego też w ramach EFMR należy wspierać
zmniejszanie oddziaływania połowów na środowisko morskie, zwłaszcza przez
promowanie innowacji ekologicznych, bardziej selektywnych narzędzi i sprzętu, a
także poprzez środki mające na celu ochronę i odbudowę morskiej różnorodności
biologicznej i ekosystemów morskich oraz usług, jakie takie ekosystemy
zapewniają, zgodnie ze wspólnotową strategią ochrony różnorodności biologicznej
do 2020 r.
(43)
Zgodnie z zakazem odrzutów, wprowadzonym przez
WPRyb, w ramach EFMR należy wspierać inwestycje na statkach rybackich mające na
celu jak najlepsze wykorzystanie przypadkowo złowionych ryb i waloryzowanie
niedostatecznie wykorzystywanych elementów złowionych ryb. Ze względu na
niewielką ilość zasobów oraz aby zmaksymalizować wartość złowionych ryb, w
ramach EFMR należy wspierać inwestycje na statkach rybackich mające na celu
zwiększenie wartości handlowej złowionych ryb.
(44)
Ze względu na znaczenie portów rybackich, miejsc
wyładunku i przystani w ramach EFMR należy wspierać odpowiednie inwestycje
mające na celu zwłaszcza zwiększenie efektywności energetycznej i ochrony
środowiska, podniesienie jakości wyładowanego produktu, a także poprawę
bezpieczeństwa i warunków pracy.
(45)
Kluczowe znaczenie ma dla Unii osiągnięcie trwałej
równowagi między zasobami słodkowodnymi a ich eksploatacją. Dlatego też odpowiednie przepisy powinny wspierać rybołówstwo
śródlądowe, z należytym uwzględnieniem jego oddziaływania na środowisko
naturalne i jednocześnie gwarantując, że sektory związane z rybołówstwem
śródlądowym zachowają efektywność gospodarczą.
(46)
Zgodnie ze strategią zrównoważonego rozwoju
europejskiej akwakultury[12]
przyjętą przez Komisję, a także celami WPRyb i strategią „Europa 2020” w ramach
EFMR należy wspierać ekologicznie, gospodarczo i społecznie zrównoważony rozwój
sektora akwakultury.
(47)
Akwakultura przyczynia się do wzrostu gospodarczego
i powstawania miejsc pracy w regionach przybrzeżnych i wiejskich. W związku z powyższym kluczowe jest, by EFMR był dostępny dla
przedsiębiorstw z sektora akwakultury, zwłaszcza dla MŚP, oraz przyczyniał się
do przyciągania do sektora akwakultury nowych rolników. Aby poprawić
konkurencyjność i wynik gospodarczy działań w dziedzinie akwakultury, konieczne
jest stymulowanie innowacyjności i przedsiębiorczości. W związku z powyższym w
ramach EFMR należy wspierać innowacyjne operacje i rozwój działalności,
zwłaszcza akwakulturę niezwiązaną z żywnością i prowadzoną na morzu.
(48)
Wykazano, że nowe formy dochodu powiązane z
działaniami w obszarze akwakultury niosą ze sobą wartość dodaną dla rozwoju
działalności. W związku z powyższym w ramach EFMR należy
wspierać takie uzupełniające działania wykraczające poza akwakulturę, jak na
przykład turystykę wędkarską, działania edukacyjne lub na rzecz środowiska
naturalnego.
(49)
Inną istotną formą zwiększania dochodów
przedsiębiorstw z sektora akwakultury jest podnoszenie wartości ich produktów
przez ich przetwarzanie oraz wprowadzanie do obrotu własnych produktów, a także
wprowadzanie na rynek nowych gatunków o dobrych perspektywach rynkowych, tym
samym różnicując własną produkcję.
(50)
W związku z koniecznością zidentyfikowania obszarów
najbardziej odpowiednich dla rozwijania akwakultury pod względem dostępu do
wody i przestrzeni w ramach EFMR należy wspierać organy państw członkowskich w
ich strategicznych wyborach na szczeblu krajowym.
(51)
Aby poprawić konkurencyjność i wynik gospodarczy
działań w dziedzinie akwakultury, konieczne jest także inwestowanie w kapitał
ludzki. Dlatego też w ramach EFMR należy wspierać uczenie
się przez całe życie i tworzenie sieci kontaktów w celu stymulowania procesu
upowszechniania wiedzy, a także usługi doradcze pomagające poprawić ogólne wyniki
i konkurencyjność podmiotów gospodarczych.
(52)
W celu promowania zrównoważonego ekologicznie
rozwoju akwakultury w ramach EFMR należy wspierać działania z obszaru
akwakultury, które są bardzo przyjazne dla środowiska naturalnego,
przekształcanie przedsiębiorstw z sektora akwakultury na przedsiębiorstwa
oparte na koncepcji ekozarządzania, wykorzystywanie systemów audytu, a także
przechodzenie na akwakulturę ekologiczną. Z tych samych
powodów w ramach EFMR należy również wspierać akwakulturę zapewniającą szczególne
usługi w zakresie ochrony środowiska.
(53)
Ze względu na znaczenie ochrony konsumentów, w
ramach EFMR należy zapewnić odpowiednie wsparcie dla rolników celem
zapobiegania zagrożeniom dla zdrowia ludzi i zwierząt, jakie mogą wiązać się z
akwakulturą, oraz celem łagodzenia takich zagrożeń.
(54)
W odpowiedzi na ryzyko związane z inwestycjami w
działania z obszaru akwakultury EFMR powinien przyczyniać się do bezpiecznej
działalności gospodarczej przez objęcie wsparciem dostępu do ubezpieczeń
gospodarstw hodowlanych, tym samym chroniąc dochód producentów w razie
nadzwyczajnych strat w produkcji wynikających w szczególności z klęsk
żywiołowych, niekorzystnych zjawisk pogodowych, nagłych zmian jakości wody,
chorób lub epidemii szkodników lub też zniszczenia obiektów produkcyjnych.
(55)
Zważywszy że w ciągu kilku ostatnich lat podejście
do rozwoju oparte na lokalnej społeczności udowodniło swoją użyteczność we
wspieraniu rozwoju rybołówstwa i obszarów wiejskich poprzez całkowite
uwzględnienie wielosektorowych potrzeb w zakresie endogenicznego rozwoju,
należy w przyszłości kontynuować i zwiększyć takie wsparcie.
(56)
W ramach rozwoju kierowanego przez lokalną
społeczność obszarów rybackich należy zachęcać do innowacyjnego podejścia do
wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, zwłaszcza przez zwiększanie
wartości produktów rybołówstwa i różnicowanie lokalnej gospodarki w kierunku
nowych rodzajów działalności gospodarczej, w tym działalności oferowanej przez
„błękitny wzrost” oraz szersze sektory gospodarki morskiej.
(57)
Zrównoważony rozwój obszarów rybackich powinien
przyczyniać się do realizacji celów strategii „Europa 2020” w zakresie
wspierania włączenia społecznego i ograniczania ubóstwa oraz do wspierania
innowacyjności na szczeblu lokalnym i do spójności terytorialnej, która stanowi
główny priorytet traktatu lizbońskiego.
(58)
Rozwój kierowany przez lokalną społeczność należy
realizować w drodze oddolnych metod stosowanych przez lokalne partnerstwa
złożone z przedstawicieli sektora publicznego i prywatnego oraz społeczeństwa
obywatelskiego i wiernie odzwierciedlające lokalną społeczność. Takie lokalny podmioty są najlepiej przygotowane do opracowania i
wdrożenia zintegrowanych wielosektorowych strategii rozwoju lokalnego mających
na celu zaspokojenie potrzeb lokalnych obszarów rybackich. Aby zapewnić
reprezentatywność lokalnych grup działania, należy dopilnować, by żadna z grup
interesów nie posiadała więcej niż 49 % praw głosu w organach decyzyjnych.
(59)
Istotną cechą tego podejścia jest tworzenie sieci
kontaktów między lokalnymi partnerstwami. Współpraca
między takimi lokalnymi partnerstwami stanowi ważne narzędzie rozwoju, które
należy udostępnić w ramach EFMR.
(60)
Wsparcie dla obszarów rybackich przyznawane w
ramach EFMR powinno być skoordynowane ze wsparciem dla lokalnego rozwoju
oferowanym w ramach pozostałych unijnych funduszy oraz powinno obejmować
wszystkie aspekty przygotowania i wdrażania lokalnych strategii rozwoju i
operacje lokalnych grup działań, a także koszty zachęcania mieszkańców obszaru
do działania i koszty prowadzenia lokalnego partnerstwa.
(61)
Aby zapewnić rentowność rybołówstwa i akwakultury
na wysoce konkurencyjnym rynku, konieczne jest ustanowienie przepisów
umożliwiających przyznawanie wsparcia dla wdrażania [rozporządzenie (UE) nr w
sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury][13] oraz dla prowadzonych przez
podmioty gospodarcze działań związanych z wprowadzaniem na rynek i
przetwarzaniem produktów w celu zmaksymalizowania wartości produktów
rybołówstwa i akwakultury. Szczególny nacisk należy położyć
na wspieranie operacji, które integrują działania łańcucha dostaw związane z
produkcją, przetwarzaniem i wprowadzaniem na rynek. Aby dostosować nową
politykę dotyczącą zakazu odrzutów, w ramach EFMR należy wspierać również
przetwarzanie niechcianych połowów.
(62)
Organizacje producentów i stowarzyszenia
zrzeszające organizacje producentów należy traktować w sposób priorytetowy
przez przyznawanie im wsparcia. Należy stopniowo znosić
dopłaty do przechowywania i pomoc dla planów produkcji i wprowadzania na rynek,
ponieważ wsparcie tego rodzaju straciło swoje znaczenie w obliczu zmieniającej
się struktury rynku tego rodzaju produktów w UE oraz rosnącego znaczenia
silnych organizacji producentów.
(63)
W odpowiedzi na rosnącą konkurencję, z jaką zmagają
się rybacy zajmujący się łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym, w ramach EFMR
należy wspierać inicjatywy przedsiębiorcze rybaków zajmujących się łodziowym
rybołówstwem przybrzeżnym zwiększające wartość złowionych przez nich ryb,
zwłaszcza w drodze przetwarzania złowionych ryb lub ich bezpośredniego
wprowadzania na rynek.
(64)
Działalność połowowa prowadzona w najbardziej
oddalonych regionach Unii Europejskiej natrafia na trudności, zwłaszcza z
powodu dodatkowych kosztów ponoszonych przy wprowadzaniu do obrotu niektórych
produktów rybołówstwa, wynikających ze szczególnych utrudnień określonych w
art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
(65)
Aby utrzymać konkurencyjność niektórych produktów
rybołówstwa pochodzących z najbardziej oddalonych regionów Unii Europejskiej
względem podobnych produktów z innych regionów Unii Europejskiej, w
1992 r. Unia Europejska wprowadziła środki w celu wyrównania takich
dodatkowych kosztów ponoszonych przez sektor rybołówstwa. Środki
mające zastosowanie w latach 2007-2013 określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr
791/2007[14].
Należy kontynuować przyznawanie wsparcia w celu zrównoważenia dodatkowych
kosztów wprowadzania do obrotu niektórych produktów rybołówstwa w okresie po
dniu 1 stycznia 2014 r.
(66)
W obliczu innych warunków wprowadzania produktów do
obrotu w takich najbardziej oddalonych regionach oraz ze względu na wahania
połowów i stad a także popytu określenie produktów rybołówstwa kwalifikujących
się do wyrównania kosztów powinno leżeć w gestii zainteresowanych państw
członkowskich, podobnie jak określenie odpowiednich maksymalnych ilości oraz
kwot takiego wyrównywania kosztów w ramach całkowitej kwoty środków finansowych
przyznanych danemu państwu członkowskiego.
(67)
Należy upoważnić państwa członkowskie do
różnicowania wykazu i ilości takich produktów rybołówstwa oraz kwoty dla
wyrównania kosztów w ramach całkowitej kwoty środków finansowych przyznanych
danemu państwu członkowskiego. Ponadto należy upoważnić
państwa członkowskie do dostosowywania planów wyrównania kosztów, jeśli
uzasadniają to zmieniające się warunki.
(68)
Państwa członkowskie powinny ustalić kwotę
wyrównania kosztów na poziomie, który pozwala na odpowiednie zrównoważenie
dodatkowych kosztów wynikających ze szczególnych utrudnień w regionach
najbardziej oddalonych, a zwłaszcza kosztów transportu produktów na kontynent
europejski. Aby uniknąć zbyt wysokich kwot w ramach
wyrównywania kosztów, kwota ta powinna być proporcjonalna do dodatkowych
kosztów, jakie taka pomoc ma zrównoważyć, i w żadnym wypadku nie może
przekraczać 100 % kosztów transportu produktów do Europy kontynentalnej i
innych związanych z tym kosztów. W tym celu należy również wziąć pod uwagę inne
rodzaje interwencji publicznej, które mają wpływ na poziom dodatkowych kosztów.
(69)
Istotne jest, by państwa członkowskie i podmioty
gospodarcze były tak wyposażone, aby móc zapewnić wysoki poziom
przeprowadzanych kontroli, a tym samym przestrzeganie przepisów wspólnej
polityki rybołówstwa, jednocześnie umożliwiając zrównoważoną eksploatację
żywych zasobów wodnych. Dlatego też w ramach EFMR należy
wspierać państwa członkowskie i podmioty gospodarcze w przestrzeganiu przepisów
rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009. Takie wspieranie tworzenia kultury
przestrzegania prawa powinno przyczynić się do zrównoważonego wzrostu.
(70)
W ramach EFMR należy kontynuować przyznawanie
państwom członkowskim wsparcia na podstawie rozporządzenia (WE) nr 861/2006 w
związku z wydatkami poniesionymi w wyniku wdrażania unijnego systemu kontroli,
zgodnie z koncepcją jednego funduszu.
(71)
Zgodnie z celami unijnej polityki dotyczącej
kontroli i egzekwowania należy poświęcić minimalny czas na kontrolę rybołówstwa
pod względem wykorzystywania statków patrolowych, statków powietrznych i
śmigłowców; ten minimalny czas należy dokładnie określić,
by zapewnić podstawę przyznawania wsparcia w ramach EFMR.
(72)
Zważywszy na znaczenie współpracy między państwami
członkowskimi w obszarze kontroli, w ramach EFMR należy zapewnić wsparcie dla
tego celu.
(73)
Należy ustanowić przepisy umożliwiające wsparcie
gromadzenia danych dotyczących rybołówstwa, zarządzania takimi danymi i
wykorzystywania ich, zgodnie z wieloletnim programem Unii, zwłaszcza w celu
wspierania programów krajowych, zarządzania takimi danymi i wykorzystywania ich
do analiz naukowych i wdrażania WPRyb. W ramach EFMR
należy kontynuować przyznawanie państwom członkowskim wsparcia na podstawie
rozporządzenia (WE) nr 861/2006 w związku z wydatkami ponoszonymi w wyniku
gromadzenia danych dotyczących rybołówstwa, zarządzania takimi danymi i ich
wykorzystywania, zgodnie z koncepcją jednego funduszu.
(74)
Konieczne jest również wspieranie współpracy między
państwami członkowskimi, a także z państwami trzecimi, jeśli zachodzi taka
potrzeba, w zakresie gromadzenia danych dotyczących tego samego basenu morza, a
także współpracy między odpowiednimi międzynarodowymi organizacjami naukowymi.
(75)
Celem IMP jest wspieranie zrównoważonego
wykorzystywania mórz i oceanów oraz rozwijanie skoordynowanego, spójnego i
przejrzystego procesu decyzyjnego w tych obszarach polityki, które mają wpływ
na oceany, morza, wyspy, regiony przybrzeżne i najbardziej oddalone oraz
sektory gospodarki morskiej, zgodnie z komunikatem Komisji „Zintegrowana
polityka morska Unii Europejskiej”[15].
(76)
Konieczne jest trwałe finansowanie wdrażania i
dalszego rozwijania zintegrowanej polityki morskiej Unii Europejskiej, co
znajduje swoje odzwierciedlenie w oświadczeniach Rady, Parlamentu Europejskiego
i Komitetu Regionów[16].
(77)
W ramach EFMR należy wspierać promowanie
zintegrowanego zarządzania obszarami morskimi na wszystkich szczeblach,
zwłaszcza w drodze wymiany najlepszych praktyk i dalszego rozwijania i
wdrażania strategii na rzecz basenów morskich. Strategie
te mają na celu ustanowienie zintegrowanych ram umożliwiających podjęcie
wspólnych wyzwań związanych z basenami morskimi w Europie oraz zacieśnienie
współpracy między zainteresowanymi stronami w celu maksymalnego wykorzystania
instrumentów finansowych oraz środków, a także przyczynienia się do większej
gospodarczej, społecznej i terytorialnej spójności Unii.
(78)
W ramach EFMR należy również wspierać dalszy rozwój
narzędzi w celu tworzenia synergii między inicjatywami realizowanymi w różnych
sektorach i mających wpływ na morza, oceany i wybrzeża. Zastosowanie
znajduje tu zintegrowany nadzór morski, którego celem jest poprawienie
aktualnego obrazu sytuacji na morzu dzięki zintensyfikowanej i bezpiecznej
wymianie informacji między sektorami. W ramach EFMR nie należy jednak
finansować operacji związanych z nadzorem morskim wchodzących w zakres tytułu V
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
(79)
Wzajemne powiązanie niektórych systemów informacji
prowadzonych przez podmioty z tych sektorów może wymagać spójnego
zmobilizowania ich własnych mechanizmów finansowania, z zachowaniem zgodności z
postanowieniami traktatu. Planowanie przestrzenne obszarów
morskich i zintegrowane zarządzanie strefą przybrzeżną mają kluczowe znaczenie
dla zrównoważonego rozwoju obszarów morskich i regionów przybrzeżnych oraz
przyczyniają się do realizacji celów dotyczących zarządzania opartego na
ekosystemie i rozwoju powiązań między lądem a morzem. Narzędzie te są również
ważne dla zarządzania różnymi sposobami wykorzystywania wybrzeży, mórz i
oceanów w celu umożliwienia ich zrównoważonego rozwoju ekonomicznego oraz
stymulowania inwestycji transgranicznych, zaś wdrożenie dyrektywy ramowej w sprawie
strategii morskiej zapewni jeszcze ściślejsze określenie granic zrównoważonego
rozwoju działalności człowieka, która oddziałuje na środowisko morskie. Ponadto
konieczne jest poszerzenie wiedzy na temat świata morskiego oraz stymulowanie
innowacji przez ułatwianie gromadzenia, wymiany, wielokrotnego wykorzystywania
i upowszechniania danych dotyczących oceanów i mórz.
(80)
W ramach EFMR należy również wspierać trwały wzrost
gospodarczy, zatrudnienie i innowacje w sektorach gospodarki morskiej oraz
regionach przybrzeżnych, a także konkurencyjność takich sektorów i regionów. Szczególnie ważne jest zidentyfikowanie barier prawnych i braków w
umiejętnościach, które utrudniają wzrost w powstających i potencjalnych
sektorach gospodarki morskiej, jak również zidentyfikowanie operacji mających
na celu wspieranie inwestycji w technologiczne innowacje niezbędne do
zwiększenia potencjału przedsiębiorstw do działania na obszarach morskich i w
sektorach gospodarki morskiej.
(81)
EFMR powinien mieć funkcję uzupełniającą wobec istniejących
i przyszłych instrumentów finansowych udostępnianych przez Unię i państwa
członkowskie na poziomie krajowym i niższym niż krajowy oraz zachować spójność
z takimi instrumentami, aby wspierać ochronę oceanów, mórz i wybrzeży oraz
zrównoważone gospodarowanie ich zasobami, jednocześnie pomagając wspierać
skuteczniejszą współpracę między państwami członkowskimi a ich regionami
przybrzeżnymi, wyspami i regionami najbardziej oddalonymi, a także z
uwzględnieniem priorytetów i postępów w realizacji projektów krajowych i
lokalnych. Fundusz zostanie połączony z innymi obszarami
polityki UE, które mogą obejmować wymiar morski, zwłaszcza z Europejskim
Funduszem Rozwoju Regionalnego, Funduszem Spójności i Europejskim Funduszem
Społecznym, jak również programem w zakresie badań naukowych „Horyzont 2020” i
polityką energetyczną.
(82)
Aby osiągnąć cele WPRyb na szczeblu globalnym, Unia
bierze aktywny udział w pracach organizacji międzynarodowych. Dlatego też Unia powinna przyczyniać się do powodzenia działań tych
organizacji, które pomagają zapewnić ochronę i zrównoważoną eksploatację
zasobów rybnych na otwartym morzu i wodach państw trzecich. W ramach EFMR
należy kontynuować przyznawanie wsparcia organizacjom międzynarodowym na
podstawie rozporządzenia (WE) nr 861/2006, zgodnie z koncepcją jednego
funduszu.
(83)
Aby usprawnić zarządzanie w ramach WPRyb i zapewnić
skuteczne działanie komitetów doradczych, komitety te powinny otrzymywać
odpowiednie i stałe finansowanie, tak by mogły nadal skutecznie pełnić swoją
rolę doradczą w ramach WPRyb. Zgodnie z koncepcją jednego
funduszu wsparcie przyznawane komitetom doradczym w ramach EFMR powinno
zastąpić wsparcie przyznawane regionalnym komitetom doradczym na podstawie
rozporządzenia (WE) nr 861/2006.
(84)
W ramach EFMR należy zapewniać pomoc techniczną w
postaci wsparcia przygotowawczego, administracyjnego i technicznego, a także
wsparcie dla działań informacyjnych, tworzenia sieci kontaktów, ocen, audytów,
badań i wymiany doświadczeń, które mają na celu ułatwienie wdrażania programu
operacyjnego i promowanie innowacyjnego podejścia i praktyk przyczyniających
się do prostego i przejrzystego procesu wdrażania. Pomoc
techniczna powinna również obejmować ustanowienie europejskiej sieci lokalnych
grup działania w sektorze rybołówstwa, których celem jest budowanie potencjału,
upowszechnianie informacji, wymiana doświadczeń i wspieranie współpracy między
lokalnymi partnerstwami.
(85)
W odniesieniu do wszystkich operacji finansowanych
na podstawie tego rozporządzenia, zarówno w ramach zarządzania dzielonego, jak
i bezpośredniego, konieczne jest zapewnienie ochrony interesów finansowych Unii
w drodze prawidłowego stosowania prawodawstwa dotyczącego ochrony tych
interesów, a także dopilnowanie, by państwa członkowskie i Komisja
przeprowadzały odpowiednie kontrole.
(86)
[Rozporządzenie (UE) nr […] w sprawie wspólnych
przepisów] i przepisy przyjęte zgodnie z tym rozporządzeniem powinny mieć
zastosowanie do przepisów niniejszego rozporządzenia, które podlegają
zarządzaniu dzielonemu. [Rozporządzenie (UE) nr […] w sprawie
wspólnych przepisów][17]
określa przepisy związane z zarządzaniem dzielonym funduszami unijnymi wraz z
państwami członkowskimi w oparciu o zasadę należytego zarządzania finansami,
przejrzystości i niedyskryminacji, a także przepisy dotyczące funkcji organów
akredytowanych, zasad budżetowych i przepisów, których należy przestrzegać w
ramach niniejszego rozporządzenia.
(87)
Zważywszy jednak na specyfikę EFMR, a w
szczególności jego wielkość, rodzaje finansowanych operacji, silne powiązanie z
WPRyb i inne istotne czynniki, niektóre ze wspólnych przepisów związanych z
zarządzaniem dzielonym powinny zostać dostosowane lub uzupełnione w niniejszym
rozporządzeniu lub też należy ustanowić możliwość odstępstwa od nich. W przypadkach, w których wymaga tego [rozporządzenie (UE) nr […] w
sprawie wspólnych przepisów] przepisy dotyczące EFMR powinny uzupełniać takie
wspólne przepisy.
(88)
Ze względu na znaczenie zapewnienia ochrony żywych
zasobów morza i ochrony stad ryb, zwłaszcza przed nielegalnymi połowami, oraz w
duchu wniosków zawartych w zielonej księdze w sprawie reformy WPRyb[18], ze wsparcia w ramach EFMR
należy wykluczyć te podmioty gospodarcze, które nie przestrzegają przepisów
WPRyb i szczególnie zagrażają trwałości takich zasobów oraz stanowią poważne
zagrożenie dla zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów morskich, która
odbudowuje i zachowuje populacje poławianych gatunków powyżej poziomów
pozwalających wytworzyć maksymalny podtrzymywalny połów (MSY), a także te
podmioty, które uczestniczą w połowach NNN. Na żadnym etapie
operacji, począwszy od jej wyboru aż do jej realizacji, unijnych środków
finansowych nie należy wykorzystywać w sposób, który narusza interes publiczny
dotyczący ochrony żywych zasobów morskich, określony w celach rozporządzenia w
sprawie WPRyb.
(89)
Państwa członkowskie powinny przyjąć właściwe
środki w celu zagwarantowania odpowiedniego funkcjonowania systemów zarządzania
i kontroli. W tym celu dla każdego programu operacyjnego
należy wyznaczyć instytucję zarządzającą, agencję płatniczą i jednostkę certyfikującą
oraz określić ich obowiązki. Obowiązki te dotyczyć powinny przede wszystkim
należytego zarządzania finansami, organizacji oceny, certyfikacji wydatków,
audytu i przestrzegania prawa unijnego. W celu monitorowania pomocy należy
ustanowić wymóg dotyczący regularnych spotkań z udziałem Komisji i danych
organów krajowych. W odniesieniu do zarządzania i kontroli konieczne jest
zwłaszcza ustanowienie sposobów umożliwiających państwom członkowskim
wykazanie, że systemy te zostały wdrożone i działają w sposób zadowalający.
(90)
Należy chronić interesy finansowe Unii Europejskiej
z zastosowaniem proporcjonalnych środków w całym cyklu wydatkowania, w tym
prewencji, wykrywania i analizy nieprawidłowości, odzyskiwania środków
straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w
stosownych przypadkach, nakładania kar.
(91)
Kwoty odzyskane przez państwa członkowskie w wyniku
nieprawidłowości powinny pozostać dostępne w ramach programów operacyjnych
danych państw członkowskich. W związku z tym, że nie wszystkie
kwoty powstałe w wyniku nieprawidłowości są odzyskiwane, należy opracować
system odpowiedzialności finansowej państw członkowskich, zaś Komisja powinna
mieć możliwość ochrony interesów budżetu unijnego w drodze obciążania państw
członkowskich kwotami utraconymi w wyniku nieprawidłowości i nieodzyskanymi w
rozsądnym terminie.
(92)
W interesie dobrze funkcjonującego partnerstwa i
właściwego propagowania pomocy wspólnotowej należy prowadzić jak najszerszą
działalność informacyjną i reklamową na jej temat. Odpowiedzialne
za ten aspekt powinny być organy zarządzające pomocą, które powinny również
powiadamiać Komisję o środkach podjętych w tym względzie.
(93)
Należy uprościć przepisy i procedury dotyczące
zobowiązań i płatności, by zapewnić regularne przepływy środków pieniężnych. Płatności zaliczkowe w wysokości 4 % wkładu EFMR powinny pomóc w
przyśpieszeniu procesu wdrażania programu operacyjnego.
(94)
W celu zapewnienia właściwego zarządzania środkami
unijnymi należy udoskonalić proces prognozowania i realizacji wydatków. W tym celu państwa członkowskie powinny regularnie przesyłać Komisji
prognozy dotyczące stopnia wykorzystania unijnych środków finansowych, a
wszelkie opóźnienia w realizacji finansowej powinny skutkować zwrotem zaliczki
i automatycznym anulowaniem zobowiązań.
(95)
W celu uwzględnienia szczególnych kwestii
związanych z WPRyb, o których mowa w w art. 50 i 51 [rozporządzenia w sprawie
WPRyb], i przyczynienia się do przestrzegania przepisów WPRyb, należy ustanowić
dodatkowe przepisy dotyczące wstrzymania biegu terminu płatności
[rozporządzenie (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów]. Jeśli państwo członkowskie lub podmiot gospodarczy nie wywiązuje się
ze swoich zobowiązań wynikających z WPRyb lub jeśli Komisja posiada dowody
świadczące o takim nieprzestrzeganiu przepisów, Komisja powinna mieć możliwość,
w ramach środka zapobiegawczego, wstrzymania płatności.
(96)
Oprócz możliwości wstrzymania płatności, w celu
uniknięcia realnego ryzyka dokonania płatności w związku z wydatkiem
niekwalifikowalnym, Komisja powinna mieć możliwość zawieszenia płatności
związanych z nieprzestrzeganiem przepisów WPRyb, zgodnie z art. 50 i 51
[rozporządzenia w sprawie WPRyb].
(97)
W celu ustanowienia finansowego powiązania między
akredytowanymi agencjami płatniczymi a budżetem unijnym Komisja powinna
przeprowadzać coroczne rozliczenie rachunków tych agencji.
Decyzja o rozliczaniu rachunków powinna dotyczyć kompletności, dokładności i
prawdziwości przekazanych rozliczeń, natomiast nie powinna dotyczyć zgodności
wydatków z prawodawstwem unijnym.
(98)
Program operacyjny powinien podlegać monitorowaniu
i ocenie w celu poprawy jego jakości oraz wykazania osiągnięć. Komisja powinna ustanowić ramy wspólnego monitorowania i oceny,
gwarantując między innymi dostępność odpowiednich danych w stosownym terminie. W
tym kontekście Komisja powinna ustanowić wykaz wskaźników i ocenić
oddziaływanie EFMR w odniesieniu do poszczególnych celów.
(99)
Odpowiedzialność za monitorowanie programu należy
podzielić między instytucję zarządzającą i komitet monitorujący utworzony w tym
celu. W tym celu należy określić zakres obowiązków tych
organów. Monitorowanie programu powinno obejmować sporządzenie rocznego
sprawozdania z realizacji, które jest przesyłane Komisji.
(100)
W celu zwiększenia dostępności i przejrzystości
informacji o możliwościach finansowania i beneficjentach projektu należy w
każdym państwie członkowskim uruchomić jedną stronę internetową lub portal
internetowy zawierający informacje na temat programu operacyjnego, w tym wykaz
operacji wspieranych w ramach każdego programu operacyjnego. Takie informacje powinny przekazywać szerokiemu kręgowi odbiorców, a w
szczególności podatnikom w Unii, rozsądny, rzeczywisty i konkretny obraz tego,
jak w ramach EFMR wydatkuje się unijne środki finansowe. W tym celu również
publikacje odpowiednich danych powinny służyć upowszechnianiu informacji na
temat możliwości finansowania oferowanych przez Unię. Jednak w celu pełnego
poszanowania podstawowych praw w zakresie ochrony danych oraz zgodnie z
wyrokiem Trybunału w połączonych sprawach Schecke[19], nie należy wymagać
publikowania imion i nazwisk osób fizycznych.
(101)
W celu uzupełnienia i zmiany elementów niniejszego
rozporządzenia innych niż istotne należy powierzyć Komisji uprawnienia do
przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do kodeksu
postępowania w zakresie identyfikowania przypadków nieprzestrzegania przepisów
WPRyb, które mogą prowadzić do niedopuszczalności wniosku lub ram czasowych
wniosku, w celu zapewnienia uwarunkowania ex ante w proporcjonalny
sposób; określenia inwestycji kwalifikowalnych na statkach
rybackich, by uniknąć inwestycji, które mogłyby prowadzić do zwiększenia
zdolności połowowej statku; określenia metody obliczania dochodów netto w
przypadku innowacji ekologicznych; określenia kwalifikowalnych operacji i
kosztów związanych z ochroną i odbudową morskich obszarów chronionych; określenia
kwalifikowalnych kosztów inwestycji w akwakulturę prowadzoną na morzu i
niezwiązaną z żywnością; określenia treści planu działań w ramach lokalnych
strategii rozwoju; określenia kosztów kwalifikowalnych w ramach wsparcia
przygotowawczego dla lokalnej strategii rozwoju; określenia kosztów
kwalifikowalnych w odniesieniu do kosztów bieżących i kosztów aktywizacji
związanych z lokalnymi strategiami rozwoju; sprecyzowania obowiązków agencji
płatniczych; określenia zadań jednostek certyfikujących; dokładniejszego
określenia procedur właściwego przeprowadzania audytów; dokładniejszego
określenia obowiązków państw członkowskich w przypadku zwrotów nienależnych
płatności; określenia przypadków nieprzestrzegania przepisów WPRyb, które mogą
prowadzić do zawieszenia płatności; ustanowienia kryteriów i metodologii, jakie
należy zastosować w przypadku ryczałtowanej lub ekstrapolowanej wartości korekt
finansowych, oraz wykazu istotnych przypadków nieprzestrzegania przepisów
WPRyb, które mogą prowadzić do zastosowania korekt finansowych; oraz określenia
zawartości i konstrukcji systemu monitorowania i oceny.
(102)
Podczas przygotowywania i sporządzania aktów
delegowanych Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i właściwe
przekazywanie odpowiednich dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(103)
Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania, w
drodze aktów wykonawczych, decyzji dotyczących rocznego podziału przyznanych
środków, decyzji zatwierdzających programy operacyjne i wprowadzane do nich
zmiany, decyzji w sprawie priorytetu Unii w odniesieniu do polityki kontroli i
egzekwowania, decyzji zatwierdzającej roczne plany prac dotyczące gromadzenia
danych, decyzji ustalających dowody potwierdzające nieprzestrzeganie przepisów
WPRyb prowadzące potencjalnie do wstrzymania biegu terminu płatności, decyzji w
sprawie nieprzestrzegania przepisów WPRyb prowadzącego potencjalnie do
zawieszenia płatności, decyzji zawieszających płatności i znoszących zawieszenie
płatności, decyzji dotyczących korekt finansowych i decyzji w sprawie
rozliczania rachunków.
(104)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania
niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia wykonawcze
związane z formatem programu operacyjnego oraz procedurami umożliwiającymi
przyjęcie programu operacyjnego, procedurami dotyczącymi przyjęcia rocznego
planu prac dla gromadzenia danych, konkretnym zastosowaniem punktów
procentowych intensywności pomocy zgodnie z załącznikiem I, okresem czasu na
przesłanie pośredniej deklaracji wydatków, zasadami dotyczącymi obowiązków
agencji płatniczych w zakresie zarządzania i kontroli, poszczególnymi zadaniami
jednostek certyfikujących, zasadami efektywnego zarządzania i kontroli,
zasadami określenia płatności do zawieszenia, procedurami wstrzymywania biegu
terminu płatności lub zawieszania płatności, procedurą dotyczącą dodatkowych
kontroli na miejscu przeprowadzanych przez Komisję, formatem rocznych
sprawozdań z wykonania zadań, elementami, jakie należy uwzględnić w ocenie ex
ante i ex post oraz określeniem technicznych elementów działań
promocyjnych. Uprawnienia te powinny być wykonywane
zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z
dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu
kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez
Komisję[20].
(105)
Z uwagi na proceduralny charakter przepisów, jakie
Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych na podstawie art. 24, art. 98,
art. 120 i art. 143, przy ich przyjmowaniu należy stosować procedurę doradczą.
(106)
W celu ułatwienia sprawnego przejścia z systemu
ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1198/2006 na system ustanowiony
niniejszym rozporządzeniem należy powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania
aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do ustanawiania przepisów
przejściowych.
(107)
Nowy program wsparcia określony w niniejszym
rozporządzeniu zastępuje program wsparcia ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr
1198/2006, rozporządzeniem (WE) nr 861/2006, rozporządzeniem Parlamentu
Europejskiego i Rady ustanawiającym Program na rzecz dalszego rozwoju
zintegrowanej polityki morskiej, rozporządzeniem (WE) nr 1290/2005 w sprawie
funduszu gwarancyjnego, rozporządzeniem (WE) nr 791/2007 i art. 103
rozporządzenia 1224/2009. W związku z powyższym wymienione
rozporządzenia i przepisy należy uchylić z dniem 1 stycznia 2014 r.,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
CELE
ROZDZIAŁ I
Zakres i definicje
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie określa unijne środki
finansowe na rzecz wdrażania:
a)           wspólnej
polityki rybołówstwa (WPRyb),
b)           odpowiednich
środków związanych z prawem morza,
c)           zrównoważonego
rozwoju obszarów rybackich i rybołówstwa śródlądowego,
d)           zintegrowanej
polityki morskiej (IMP).
Artykuł 2
Zakres geograficzny
Niniejsze rozporządzenie dotyczy operacji
przeprowadzanych na terytorium Unii, chyba że niniejsze rozporządzenie wyraźnie
stanowi inaczej.
Artykuł 3
Definicje
1.           Do celów niniejszego
rozporządzenia oraz nie naruszając przepisów ust. 2, stosuje się definicje, o
których mowa w art. 5 [rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa][21], art. 5 [rozporządzenia w
sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury] i art.
4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 oraz art. 2 rozporządzenia nr
[rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów][22].
2.           Do celów niniejszego
rozporządzenia stosuje się również następujące definicje:
1)      „wspólny mechanizm wymiany informacji”
oznacza sieć systemów o zdecentralizowanej strukturze stworzonych na potrzeby
wymiany informacji między użytkownikami różnych sektorów celem poprawy
dysponowania aktualnym obrazem sytuacji w zakresie działań na morzu;
2)      „operacje międzysektorowe” oznaczają
inicjatywy przynoszące wzajemne korzyści różnym sektorom lub rodzajom polityki
sektorowej, o których mowa w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz
których nie można w pełni zrealizować za pomocą środków w ramach odpowiedniego
obszaru polityki;
3)      „system elektronicznej rejestracji i
elektronicznego raportowania” oznacza system elektronicznej rejestracji i
elektronicznego raportowania danych, o którym mowa w art. 15, 24 i 63
rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009;
4)      „europejska sieć informacji i obserwacji
środowiska morskiego” oznacza sieć, która łączy krajowe programy dotyczące
informacji i obserwacji środowiska morskiego w ramach wspólnego i dostępnego
zasobu UE;
5)      „obszar rybacki” oznacza obszar
obejmujący brzeg morza lub jeziora lub obejmujący stawy lub estuarium rzeczne i
charakteryzujący się wysokim poziomem zatrudnienia w sektorze rybołówstwa lub
akwakultury oraz określony w ten sposób przez dane państwo członkowskie;
6)      „rybak” oznacza osobę, której zajęciem –
uznanym przez państwo członkowskie – jest zawodowe rybołówstwo na pokładzie
czynnego statku rybackiego lub zbieranie organizmów morskich – uznane przez
państwo członkowskie – bez użycia statku rybackiego;
7)      „zintegrowana polityka morska” (IMP)
oznacza politykę Unii, której celem jest wspieranie skoordynowanego i spójnego
procesu decyzyjnego, by zmaksymalizować zrównoważony rozwój, wzrost gospodarczy
i spójność społeczną państw członkowskich, a zwłaszcza unijnych regionów
przybrzeżnych, wyspiarskich i najbardziej oddalonych, jak również sektory
gospodarki morskiej, poprzez spójną politykę dotyczącą kwestii związanych z
obszarami morskimi oraz odpowiednią współpracę międzynarodową;
8)      „zintegrowany nadzór morski” to
inicjatywa UE mająca na celu podniesienie skuteczności i efektywności działań w
dziedzinie nadzoru europejskich mórz w drodze wymiany informacji i współpracy
podmiotów z różnych sektorów i państw członkowskich;
9)      „nieprawidłowość” oznacza nieprawidłowość
zdefiniowaną w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95;
10)    „rybołówstwo śródlądowe” oznacza połowy
dokonywane w celach zarobkowych przez statki prowadzące działalność wyłącznie
na wodach śródlądowych lub przy użyciu innych urządzeń stosowanych do połowów
pod lodem;
11)    „zintegrowane zarządzanie strefą
przybrzeżną” oznacza strategie i środki określone w zaleceniu Parlamentu
Europejskiego i Rady (2002/413/WE) z dnia 30 maja 2002 r. dotyczącym
wdrożenia zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną w Europie[23];
12)    „zintegrowane zarządzanie gospodarką
morską” oznacza skoordynowane zarządzanie wszystkimi rodzajami polityki
sektorowej UE mającymi wpływ na oceany, morza i regiony przybrzeżne;
13)    „regiony morskie” oznaczają obszary
geograficzne określone w załączniku I do decyzji Rady 2004/585/WE i obszary
wytyczone przez regionalne organizacje ds. rybołówstwa;
14)    „planowanie przestrzenne obszarów
morskich” oznacza proces realizowany przez organy publiczne, polegający na
analizie działalności ludzkiej na obszarach morskich w celu zapewnienia jej
podziału w wymiarze przestrzennym i czasowym, służący osiągnięciu celów
ekologicznych, gospodarczych i społecznych;
15)    „środek” oznacza zestaw operacji;
16)    „wydatki publiczne” oznaczają wkład w
finansowanie operacji pochodzący z budżetu państwa członkowskiego lub też
budżetu samorządów regionalnych i lokalnych lub budżetu Unii oraz inne wydatki
o podobnym charakterze. Za wkład publiczny uważany jest każdy wkład w
finansowanie operacji pochodzący z budżetu podmiotu prawa publicznego lub
stowarzyszeń bądź związków utworzonych przez jeden lub więcej samorządów
regionalnych lub lokalnych lub podmiotów prawa publicznego działających zgodnie
z dyrektywą 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca
2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na
roboty budowlane, dostawy i usługi[24];
17)    „strategia na rzecz basenu morskiego”
oznacza ustrukturyzowane ramy współpracy dotyczącej określonego obszaru
geograficznego, opracowane przez instytucje Unii Europejskiej, państwa
członkowskie, ich regiony oraz – jeśli znajduje to zastosowanie – państwa trzecie
dzielące basen morski; strategia ta uwzględnia geograficzne, klimatyczne,
gospodarcze i polityczne uwarunkowania takiego basenu morskiego;
18)    „łodziowe rybołówstwo przybrzeżne” oznacza
połowy prowadzone przez statki rybackie o długości całkowitej poniżej 12 metrów
i niekorzystające z narzędzi połowowych ciągnionych, które są wyszczególnione w
tabeli 3 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30
grudnia 2003 r. dotyczącego rejestru statków rybackich Wspólnoty[25];
19)    „statki wykorzystywane w żegludze
śródlądowej” oznaczają statki wykorzystywane do połowów prowadzonych w celach
handlowych na wodach śródlądowych i nieuwzględnione w rejestrze statków
rybackich Unii.
TYTUŁ II
RAMY OGÓLNE
ROZDZIAŁ I
Ustanowienie i cele Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego
Artykuł 4
Ustanowienie
Niniejszym ustanawia się Europejski Fundusz
Morski i Rybacki (EFMR).
Artykuł 5
Cele
EFMR przyczynia się do następujących celów
przez:
a)           promowanie zrównoważonego i
konkurencyjnego rybołówstwa i akwakultury;
b)           wspieranie procesu opracowywania i
wdrażania zintegrowanej polityki morskiej UE w sposób uzupełniający politykę
spójności i wspólną politykę rybołówstwa;
c)           promowanie zrównoważonego i
sprzyjającego włączeniu społecznemu rozwoju terytorialnego obszarów rybackich;
d)           wspieranie procesu wdrażania WPRyb.
Artykuł 6
Priorytety Unii
Osiągnięcie celów EFMR przyczynia się do
realizacji strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, zrównoważonego
wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu. Odbywa się
ono w ramach sześciu następujących priorytetów Unii, które stanowią
odzwierciedlenie odpowiednich celów tematycznych wspólnych ram strategicznych
(zwanych dalej „wspólnymi ramami strategicznymi”):
1)           Zwiększenie zatrudnienia i spójności
terytorialnej przez realizację następujących celów:
a)      wspieranie wzrostu gospodarczego,
włączenia społecznego, tworzenia miejsc pracy i mobilności na rynku pracy w
społecznościach obszarów przybrzeżnych i śródlądowych zależnych od rybołówstwa
i akwakultury;
b)      różnicowanie działalności związanej z
rybołówstwem w kierunku innych sektorów gospodarki morskiej oraz rozwój
gospodarki morskiej, w tym łagodzenie zmiany klimatu.
2)           Wspieranie innowacyjnego,
konkurencyjnego i opartego na wiedzy rybołówstwa przez ukierunkowanie na
następujące obszary:
a)      wspieranie rozwoju technologicznego,
innowacji i transferu wiedzy;
b)      podnoszenie konkurencyjności i
rentowności rybołówstwa, a w szczególności floty łodziowego rybołówstwa
przybrzeżnego, oraz poprawa bezpieczeństwa lub warunków pracy;
c)      rozwój nowych umiejętności zawodowych i
uczenie się przez całe życie;
d)      lepsza organizacja rynku rybnego.
3)           Wspieranie innowacyjnej,
konkurencyjnej i opartej na wiedzy akwakultury przez ukierunkowanie na
następujące obszary:
a)      wspieranie rozwoju technologicznego,
innowacji i transferu wiedzy;
b)      podnoszenie konkurencyjności i
rentowności przedsiębiorstw z sektora akwakultury, a zwłaszcza MŚP;
c)      rozwój nowych umiejętności zawodowych i
uczenie się przez całe życie;
d)      lepsza organizacja rynku produktów akwakultury.
4)           Promowanie zrównoważonego i
zasobooszczędnego rybołówstwa przez ukierunkowanie na następujące obszary:
a)      zmniejszenie oddziaływania rybołówstwa na
środowisko morskie;
b)      ochrona i odbudowa morskiej różnorodności
biologicznej i ekosystemów morskich, w tym usług, jakie zapewniają.
5)           Promowanie zrównoważonej i
zasobooszczędnej akwakultury przez ukierunkowanie na następujące obszary:
a)      wspieranie ekosystemów związanych z
akwakulturą i promowanie akwakultury zasobooszczędnej;
b)      promowanie akwakultury o wysokim poziomie
ochrony środowiska oraz o wysokim poziomie zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz
promowanie zdrowia i bezpieczeństwa publicznego.
6)           Wspieranie procesu wdrażania WPRyb
przez:
a)      dostarczanie wiedzy naukowej i
gromadzenie danych;
b)      wspieranie kontroli i egzekwowania,
zwiększanie potencjału instytucjonalnego oraz skuteczności administracji
publicznej.
ROZDZIAŁ II
Zarządzanie dzielone i bezpośrednie
Artykuł 7
Zarządzanie dzielone i
bezpośrednie
1.           Środki wymienione w tytule V
i pomoc techniczną przyznawaną na podstawie art. 92 finansuje się w ramach EFMR
zgodnie z zasadą zarządzania dzielonego między państwa członkowskie a Unię oraz
zgodnie z przepisami wspólnymi ustanowionymi [rozporządzeniem (UE) nr […] w
sprawie wspólnych przepisów][26]
.
2.           Środki wymienione w tytule
VI, z wyłączeniem pomocy technicznej przyznawanej na podstawie art. 92,
finansuje się w ramach EFMR zgodnie z zasadą zarządzania bezpośredniego.
ROZDZIAŁ III
Ogólne zasady pomocy w ramach zarządzania dzielonego
Artykuł 8
Pomoc państwa
1.           Nie naruszając ust. 2
niniejszego artykułu, art. 107, 108 i 109 Traktatu mają zastosowanie do pomocy
przyznawanej przez państwa członkowskie przedsiębiorstwom z sektora rybołówstwa
i akwakultury.
2.           Artykuły 107, 108 i 109
Traktatu nie mają zastosowania do płatności dokonywanych przez państwa
członkowskie na podstawie niniejszego rozporządzenia i zgodnie z nim, w ramach
zakresu stosowania art. 42 Traktatu.
3.           Przepisy krajowe przewidujące
finansowanie ze środków publicznych w szerszym zakresie niż wynika to z
przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących wkładów finansowych, o których
mowa w ust. 2, podlegają w całości ust. 1.
Artykuł 9
Partnerstwo
Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 5
ust. 4 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów] Komisja – co
najmniej dwa razy w ciągu okresu programowania – konsultuje się z
organizacjami, które reprezentują partnerów na szczeblu unijnym w sprawie
realizacji wsparcia w ramach EFMR.
Artykuł 10
Koordynacja
Jako uzupełnienie zasad zawartych w art. 4
[rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów] Komisja i państwa
członkowskie zapewniają koordynację i komplementarność wsparcia w ramach EFMR
ze wsparciem przyznawanym w ramach innych unijnych strategii politycznych i
instrumentów finansowych, w tym rozporządzenia (WE) nr [ustanawiającego ramowy
program działań na rzecz ochrony środowiska i łagodzenia zmiany klimatu
(program ramowy LIFE)][27]
i instrumentów ustanowionych w ramach zewnętrznych działań Unii. Koordynację
pomocy w ramach EFMR i programu ramowego LIFE osiąga się zwłaszcza przez
wspieranie finansowania działań stanowiących uzupełnienie zintegrowanych
projektów finansowanych w ramach programu ramowego LIFE, a także przez
promowanie stosowania podejścia, metod i rozwiązań zatwierdzonych na podstawie
programu ramowego LIFE+.
Artykuł 11
Uwarunkowania ex ante
W odniesieniu do EFMR stosuje się
uwarunkowania ex ante, o których mowa w załączniku III do niniejszego
rozporządzenia.
ROZDZIAŁ IV
Dopuszczalność wniosków i operacje niekwalifikowalne
Artykuł 12
Dopuszczalność wniosków
1.           Na określony okres czasu ze
wsparcia w ramach EFMR wyłącza się wnioski składane przez następujące podmioty
gospodarcze:
a)      podmioty gospodarcze, które dopuściły się
poważnego naruszenia na podstawie art. 42 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 lub
art. 90 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;
b)      podmioty gospodarcze, które uczestniczą w
działalności statków rybackich znajdujących się we wspólnotowym unijnym wykazie
statków NNN zawartym w art. 40 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008,
zarządzają takimi statkami rybackimi lub posiadają takie statki rybackie;
c)      podmioty gospodarcze, które w inny sposób
naruszyły przepisy WPRyb, tym samym powodując poważne zagrożenie dla trwałości
odnośnych zasobów.
2.           Wnioski złożone przez
podmioty gospodarcze, które dopuściły się nieprawidłowości dotyczących EFR lub
EFMR, wyłącza się ze wsparcia na określony okres czasu.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 dotyczących:
a)      określenia okresu czasu, o którym mowa w
ust. 1 i 2, który to okres jest proporcjonalny do charakteru lub nagminności
naruszenia lub niezgodności;
b)      odpowiednich dat rozpoczęcia lub
zakończenia okresu, o którym mowa w ust. 1;
c)      określenia innych przypadków naruszania
przepisów WPRyb, o których mowa w ust. 1 lit. c), które powodują poważne
zagrożenie dla trwałości odnośnych zasobów.
4.           Państwa członkowskie
wymagają, by podmioty gospodarcze składające wniosek o wsparcie w ramach EFMR
dostarczyły instytucji zarządzającej podpisane oświadczenie potwierdzające, że
spełniają one kryteria wymienione w ust. 1 i nie dopuściły się nieprawidłowości
dotyczących EFR lub EFMR, o których mowa w ust. 2. Państwa członkowskie
sprawdzają prawdziwość oświadczeń przed zatwierdzeniem operacji.
5.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 w odniesieniu do
przekazywania uprawnień dotyczących ustanowienia systemu wymiany informacji na
temat takich naruszeń między państwami członkowskimi.
Artykuł 13
Operacje niekwalifikowalne
Do wsparcia z EFMR nie kwalifikują się
następujące operacje:
a)           operacje zwiększające zdolność
połowową statku;
b)           budowa nowych statków rybackich,
wycofywanie z eksploatacji lub przywóz statków rybackich;
c)           tymczasowe zaprzestanie działalności
połowowej;
d)           połowy eksperymentalne;
e)           przeniesienia własności
przedsiębiorstwa;
f)            bezpośrednie zarybianie, o ile nie
zostało wyraźnie określone w unijnym akcie prawnym jako środek ochrony lub w
przypadku zarybiania eksperymentalnego.
TYTUŁ III
RAMY FINANSOWE
Artykuł 14
Wykonanie budżetu
1.           Budżet unijny przeznaczony na
EFMR na podstawie tytułu V wykonuje się w ramach zarządzania dzielonego i
zgodnie z art. 4 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów].
2.           Budżet unijny przeznaczony na
EFMR na podstawie tytułu VI wykonuje bezpośrednio Komisja zgodnie z art. 55
ust. 1 lit. a) [nowego rozporządzenia finansowego].
3.           Komisja anuluje wszystkie
zobowiązania budżetowe w ramach zarządzania bezpośredniego lub ich część,
zgodnie z [nowym rozporządzeniem finansowym] i zgodnie z art. 147 niniejszego
rozporządzenia.
4.           Zasada należytego zarządzania
finansami ma zastosowanie zgodnie z art. 27 i 50 [nowego rozporządzenia
finansowego].
Artykuł 15
Zasoby budżetowe w ramach
zarządzania dzielonego
1.           Zasoby dostępne dla
zobowiązań w ramach EFMR na okres od 2014 r. do 2020 r. podlegające zarządzaniu
dzielonemu wynoszą 5 520 000 000 EUR, według cen bieżących,
zgodnie z rocznym podziałem przedstawionym w załączniku II.
2.           Kwotę w wysokości
4 535 000 000 EUR z zasobów, o których mowa w ust. 1, przeznacza
się na zrównoważony rozwój rybołówstwa, akwakultury i obszarów rybackich
zgodnie z pprzepisami tytułu V rozdział I, II i III.
3.           Kwotę w wysokości
477 000 000 EUR z zasobów, o których mowa w ust. 1, przeznacza się na
środki kontroli i egzekwowania, o których mowa w art. 78.
4.           Kwotę w wysokości
358 000 000 EUR z zasobów, o których mowa w ust. 1, przeznacza się na
środki związane z gromadzeniem danych, o których mowa w art. 79.
5.           Zasoby przeznaczone na wyrównania
kosztów dla podmiotów z regionów najbardziej oddalonych zgodnie z przepisami
tytułu V rozdział V nie mogą w ciągu roku przekroczyć:
–
kwoty 4 300 000 EUR dla Azorów i Madery;
–
kwoty 5 800 000 EUR dla Wysp
Kanaryjskich;
–
kwoty 4 900 000 EUR dla Gujany Francuskiej
i Reunion.
6.           Kwotę w wysokości
45 000 000 EUR z zasobów, o których mowa w ust. 1, przeznacza się na
dopłaty do przechowywania, o których mowa w art. 70, na okres od 2014 r.
do 2018 r. włącznie.
Artykuł 16
Zasoby budżetowe w ramach
zarządzania bezpośredniego
W ramach EFMR kwotę w wysokości
1 047 000 000 EUR przeznacza się na środki podlegające
zarządzaniu bezpośredniemu, zgodnie z przepisami tytułu VI rozdział I i II.
Kwota ta obejmuje pomoc techniczną przyznawaną zgodnie z przepisami art. 91.
Artykuł 17
Podział zasobów w ramach
zarządzania dzielonego
1.           Zasoby dostępne dla
zobowiązań podjętych przez państwa członkowskie, o których mowa w art. 15 ust.
2-6, na okres od 2014 r. do 2020 r., jak określono w tabeli w załączniku II,
ustala się na podstawie następujących kryteriów obiektywnych:
a)      w odniesieniu do tytułu V:
(i)      poziom zatrudnienia
w sektorze rybołówstwa i akwakultury;
(ii)      poziom produkcji w
sektorze rybołówstwa i akwakultury; oraz
(iii)     udział floty
łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w ogólnej flocie rybackiej;
b)      w odniesieniu do art. 78 i 79:
(i)      zakres zadań z
obszaru kontroli wykonywanych przez zainteresowane państwo członkowskie, podany
w przybliżeniu na podstawie wielkości krajowej floty rybackiej, ilości
wyładunków i wartości towarów przywożonych z państw trzecich; oraz
(ii)      dostępne środki
kontroli związane z zakresem zadań z obszaru kontroli wykonywanych przez
państwo członkowskie, przy czym takie dostępne środki podaje się w przybliżeniu
na podstawie liczby kontroli przeprowadzonych na morzu i inspekcji wyładunków;
(iii)     zasięg zadań
dotyczących gromadzenia danych wykonywanych przez zainteresowane państwo
członkowskie, podany w przybliżeniu w zależności od wielkości krajowej floty
rybackiej, ilości wyładunków, liczby działań w zakresie naukowego monitorowania
przeprowadzanych na morzu oraz liczby sondaży, w których uczestniczy państwo
członkowskie; oraz
(iv)     dostępne zasoby w zakresie gromadzenia
danych w porównaniu z zasięgiem zadań dotyczących gromadzenia danych
wykonywanych przez państwo członkowskie, w przypadku gdy dostępne środki podane
są w przybliżeniu w zależności od liczby obserwatorów na morzu oraz ilości
zasobów ludzkich i środków technicznych niezbędnych do wdrożenia krajowego
programu pobierania próbek w zakresie gromadzenia danych.
c)      W odniesieniu do wszystkich środków –
środki przyznane w przeszłości na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr
1198/2006 i środki wykorzystane w przeszłości na podstawie rozporządzenia Rady
(WE) nr 861/2006.
2.           Komisja, w drodze aktów wykonawczych,
przyjmuje decyzję określającą podział ogólnounijnych zasobów między państwa
członkowskie.
TYTUŁ IV
PROGRAMOWANIE
ROZDZIAŁ I
Programowanie środków finansowanych w ramach zarządzania dzielonego
Artykuł 18
Opracowanie programów
operacyjnych
1.           Każde państwo członkowskie
sporządza pojedynczy program operacyjny w celu wdrożenia priorytetów unijnych,
których współfinansowanie zakłada EFMR.
2.           Państwo członkowskie
ustanawia program operacyjny na podstawie ścisłej współpracy z partnerami, o
których mowa w art. 5 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych
przepisyów]. Organizacja konsultacji z partnerami w sprawie dokumentów
przygotowawczych powinna umożliwiać takim partnerom zapoznanie się tymi
dokumentami.
3.           W odniesieniu do części
programu operacyjnego, o której mowa w art. 20 ust. 1 lit. n), przyjęcie przez
Komisję, w drodze aktu wykonawczego, priorytetów Unii dotyczących polityki
egzekwowania i kontroli następuje najpóźniej w dniu 31 maja 2013 r.
4.           Przekazanie części programu
operacyjnego, o której mowa w art. 20 ust. 1 lit. o), obejmującej część
wieloletniego programu, o którym mowa w art. 37 ust. 5 [rozporządzenia w
sprawie wspólnej polityki rybołówstwa], na rok 2014 następuje najpóźniej w dniu
31 października 2013 r.
Artykuł 19
Wytyczne dla programu
operacyjnego
Podczas opracowywania programu operacyjnego
państwa członkowskie biorą pod uwagę następujące wytyczne:
a)           w odniesieniu do każdego z
priorytetów Unii w programie uwzględniono odpowiednie kombinacje środków w
sposób logiczny wynikające z oceny ex ante oraz analizy mocnych i
słabych stron, szans i zagrożeń (zwanej dalej „analizą SWOT”);
b)           program zawiera odpowiednie
podejście do innowacji oraz łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do
niej;
c)           program określa odpowiednie działanie
mające na celu uproszczenie i ułatwienie jego realizacji;
d)           w stosownych przypadkach środki
podejmowane w celu realizacji priorytetów Unii dla EFMR, o których mowa w art.
6 ust. 3 i 5 niniejszego rozporządzenia, są spójne z wieloletnim krajowym
planem strategicznym dla akwakultury, o którym mowa w art. 43 [rozporządzenia w
sprawie wspólnej polityki rybołówstwa].
Artykuł 20
Treść programu operacyjnego
1.           Oprócz elementów, o których
mowa w art. 24 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów],
program operacyjny zawiera:
a)      ocenę ex ante, o której mowa w
art. 48 [rozporządzenia (UE) nr […]w sprawie wspólnych przepisów];
b)      analizę sytuacji pod względem analizy SWOT oraz określenie potrzeb obszaru geograficznego
objętego programem, jakie należy uwzględnić;
Wspomnianą analizę przeprowadza się w oparciu o
priorytety Unii. W odniesieniu do wszystkich priorytetów
Unii dokonuje się oceny potrzeb związanych z łagodzeniem zmiany klimatu i
przystosowywaniem się do niej oraz promowaniem innowacji, aby określić
odpowiednie rozwiązania dotyczące tych dwóch obszarów, jakie można wprowadzić
na poziomie każdego priorytetu; synteza sytuacji w obszarach polityki
kwalifikowalnych do wsparcia wskazująca mocne i słabe strony;
c)      wykazanie stosowania w ramach programu
adekwatnego podejścia do innowacji, środowiska, w tym szczególnych potrzeb
obszarów sieci Natura 2000 oraz łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się
do niej;
d)      ocenę uwarunkowań ex ante oraz, –
tam gdzie to konieczne – działań, o których mowa w art. 17 ust. 4
[rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów], a także
decydujących etapów określonych do celów art. 19 [rozporządzenia (UE) nr [...]w
sprawie wspólnych przepisów];
e)      wykaz wybranych środków z rozbiciem na
priorytety Unii;
f)       opis kryteriów wyboru projektów;
g)      opis kryteriów wyboru lokalnych strategii
rozwoju przewidzianych w tytule V rozdział III;
h)      wyraźne wskazanie operacji,
przewidzianych w tytule V rozdział III, które można podejmować zbiorowo, dzięki
czemu korzysta się z pomocy o większej intensywności, zgodnie z art. 95 ust. 3;
i)       analizę potrzeb związanych z wymogami w
zakresie monitorowania i oceny oraz plan oceny, o którym mowa w art. 49
[rozporządzenia (UE) nr […]w sprawie wspólnych przepisów]; państwa członkowskie
zapewniają wystarczające zasoby i działania w dziedzinie budowania potencjału w
celu zaspokojenia zidentyfikowanych potrzeb;
(j)      plan finansowania opracowany z
uwzględnieniem przepisów art. 18 i 20 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie
wspólnych przepisów] oraz – zgodnie z decyzją Komisji, o której mowa w art. 17
ust. 3 – zawierający:
(i)      tabelę określającą
całkowity wkład w ramach EFMR planowany na każdy rok;
(ii)      tabelę określającą
obowiązujące zasoby i poziom współfinansowania w ramach EFMR dla celów realizowanych
w ramach priorytetów Unii określonych w art. 6 i dla pomocy technicznej. W
stosownych przypadkach tabela ta wskazuje osobno zasoby i poziomy
współfinansowania w ramach EFMR, które mają zastosowanie w drodze odstępstwa od
ogólnej zasady określonej w art. 94 ust. 1 dla wsparcia, o którym mowa w art.
72, art. 73, art. 78 ust. 2 lit. a)-d) i f)-j), art. 78 ust. 2 lit. e) i art.
79.
k)      informacje na temat komplementarności ze
środkami finansowanymi w ramach innych funduszy objętych zakresem wspólnych ram
strategicznych lub w ramach programu ramowego LIFE;
l)       rozwiązania dotyczące wdrażania
programu, w tym:
(i)      wyznaczenie przez
państwo członkowskie wszystkich organów, o których mowa w art. 107, oraz, w
celach informacyjnych, skrócony opis struktury zarządzania i kontroli;
(ii)      opis procedur
monitorowania i oceny, jak również skład komitetu monitorującego;
(iii)     przepisy
zapewniające upowszechnienie programu zgodnie z art. 143.
m)     wyznaczenie partnerów, o których mowa w
art. 5 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów], oraz wyniki
konsultacji przeprowadzonych z partnerami;
n)      w celu lepszego przestrzegania przepisów
dzięki kontroli, o której mowa w art. 6 ust. 6, i zgodnie z art. 18 ust. 3:
(i)      wykaz organów
wdrażających system kontroli, inspekcji i egzekwowania oraz krótki opis ich
zasobów ludzkich i finansowych dostępnych na potrzeby kontroli, inspekcji i
egzekwowania przepisów w odniesieniu do rybołówstwa, sprzętu, którym dysponują
w celu wykonania tych zadań, a zwłaszcza liczbę statków, statków powietrznych i
śmigłowców;
(ii)      ogólne cele
środków kontroli realizowanych z wykorzystaniem wspólnych wskaźników, które
należy określić zgodnie z art. 133;
(iii)     szczegółowe cele,
które należy osiągnąć, uwzględniając priorytety Unii wymienione w art. 6, i
określając – dla każdej kategorii wydatków – ilość pozycji nabywanych podczas
całego okresu programowania;
o)      w celu gromadzenia danych na potrzeby
zrównoważonego zarządzania rybołówstwem, o którym mowa w art. 6 ust. 6 i art.
18 ust. 4, oraz zgodnie z wieloletnim programem Unii, o którym mowa w art. 37
ust. 5 [rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa]:
(i)      opis działań
dotyczących gromadzenia danych, które mają zostać przeprowadzone, by umożliwić:
–
ocenę sektora rybołówstwa (zmienne biologiczne,
gospodarcze i przekrojowe, a także badania na morzu),
–
ocenę sytuacji gospodarczej sektora akwakultury i
przetwarzania,
–
ocenę oddziaływania sektora rybołówstwa na
ekosystem.
(ii)      opis dotyczący
metod przechowywania danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania,
(iii)     wykazanie
potencjału do zapewnienia należytego zarządzania zgromadzonymi danymi pod
względem finansowym i administracyjnym.
Tę część programu operacyjnego uzupełnia art. 23.
2.           Program operacyjny zawiera
ponadto metody obliczania kosztów uproszczonych, kosztów dodatkowych lub utraty
dochodów zgodnie z art. 103 lub metodę obliczania wyrównania zgodnie z
odpowiednimi kryteriami określonymi dla każdego z działań przewidzianych art.
38 ust. 1.
3.           Ponadto program operacyjny
zawiera opis szczegółowych działań mających na celu promowanie równości szans i
zwalczanie wszelkich form dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub
pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub
orientację seksualną, w tym ustalenia mające na celu uwzględnienie kwestii
związanych z płcią na poziomie programu operacyjnego i na poziomie operacji.
4.           Komisja ustanawia – w drodze
aktów wykonawczych – przepisy dotyczące przedstawiania elementów opisanych w
ust. 1, 2 i 3. Wspomniane akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą
doradczą, o której mowa w art. 151 ust. 2.
Artykuł 21
Zatwierdzenie programu
operacyjnego
1.           W uzupełnieniu przepisów art.
25 [rozporządzenia (UE) […] w sprawie wspólnych przepisów] Komisja ocenia
spójność programów operacyjnych z niniejszym rozporządzeniem i ich faktyczny
wkład w realizację priorytetów Unii dla EFMR, o których mowa w art. 6, z
uwzględnieniem oceny ex ante.
2.           Komisja, w drodze aktu
wykonawczego, zatwierdza program operacyjny.
Artykuł 22
Wprowadzanie zmian do
programu operacyjnego
1.           Komisja, w drodze aktów
wykonawczych, zatwierdza zmiany wprowadzone do programu operacyjnego.
2.           Aby zapewnić dostosowanie do
zmieniających się potrzeb technicznych dotyczących działań w zakresie kontroli,
część programu operacyjnego, o której mowa w art. 20 ust. 1 lit. n), może być
dostosowywana co dwa lata, przy czym po raz pierwszy ze skutkiem od dnia 1
stycznia 2015 r.
W tym celu Komisja przyjmuje decyzję, w drodze
aktu wykonawczego, określającą zmiany w priorytetach Unii dotyczących polityki
egzekwowania i kontroli, o których mowa w art. 18 ust. 3, oraz odpowiednie
operacje kwalifikowalne uznane za priorytetowe.
Mając na uwadze nowe priorytety określone w
decyzji, o której mowa w drugim akapicie niniejszego ustępu, państwa członkowskie
przedkładają Komisji – do dnia 31 października roku poprzedzającego rok danego
wdrożenia – zmiany wprowadzone do programu operacyjnego.
3.           Uwzględniając zasadę
proporcjonalności, zmiany, o których mowa w ust. 2, wprowadza się do programów
w ramach procedury uproszczonej zgodnie z art. 24.
Artykuł 23
Roczny plan prac dotyczący
gromadzenia danych
1.           Do celów stosowania art. 20
ust. 1 lit. o) państwa członkowskie przedkładają Komisji roczny plan prac do
dnia 31 października każdego roku. Roczne plany prac zawierają opis procedur i
metod, które zostaną zastosowane do gromadzenia i analizy danych oraz
szacowania ich prawidłowości i dokładności.
2.           Państwa członkowskie
przedkładają każdy roczny plan prac drogą elektroniczną.
3.           Komisja, w drodze aktu wykonawczego,
zatwierdza roczny plan prac na każdy rok do dnia 31 grudnia każdego roku.
4.           Pierwszy roczny plan prac
opisuje działania na rok 2014 i musi zostać dostarczony Komisji do dnia 31
października 2013 r.
Artykuł 24
Przepisy dotyczące procedur i
harmonogramów
1.           Komisja, w drodze aktów
wykonawczych, może przyjąć przepisy dotyczące procedur i harmonogramów
odnoszących się do:
–
zatwierdzania programów operacyjnych;
–
składania i zatwierdzania wniosków w sprawie zmian
w programach operacyjnych, w tym ich wejścia w życie i częstotliwości składania
tych wniosków w trakcie okresu programowania;
–
składania i zatwierdzania wniosków dotyczących
wprowadzenia zmian, o których mowa w art. 22 ust. 2;
–
przedkładania rocznych planów prac dotyczących
gromadzenia danych.
Procedury i harmonogramy upraszcza się w przypadku
zmian wprowadzanych do programów operacyjnych dotyczących:
a)      transferu środków finansowych między
priorytetami Unii;
b)      wprowadzenia lub wycofania środków lub
rodzajów operacji;
c)      zmian w opisie środków, w tym zmian
warunków kwalifikowalności;
d)      zmian, o których mowa w art. 22 ust. 2, a
także dalszych zmian wprowadzanych do części programu, o której mowa w art. 20
ust. 1 lit. n).
Aby można było skorzystać z wymienionej procedury
uproszczonej, zmiany, o których mowa w lit. a) i b), nie mogą przekraczać
5 % kwoty przeznaczonej na priorytet Unii i 10 % kwoty przeznaczonej
na każdy ze środków.
2.           Wspomniane akty wykonawcze
przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 151 ust. 2.
ROZDZIAŁ II
Programowanie środków finansowanych w ramach zarządzania bezpośredniego
Artykuł 25
Roczny program prac
1.           W celu wdrożenia przepisów
tytułu VI rozdział I i II oraz art. 92 Komisja, w drodze aktów wykonawczych,
przyjmuje roczny program prac zgodne z celami określonymi w tych rozdziałach.
Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o
której mowa w art. 151 ust. 3.
2.           Roczny program prac
szczegółowo określa cele, które należy zrealizować, oczekiwane wyniki, metodę
wdrożenia oraz całkowitą kwotę środków. Zawiera on także opis działań
podlegających finansowaniu, wskazanie kwoty przeznaczonej na poszczególne
działania, indykatywny harmonogram realizacji działań jak również informacje na
temat ich realizacji. W odniesieniu do dotacji obejmuje informacje na temat
priorytetów, głównych kryteriów oceny oraz maksymalną stopę współfinansowania.
TYTUŁ V
ŚRODKI FINANSOWANE W RAMACH ZARZĄDZANIA DZIELONEGO
ROZDZIAŁ I
Zrównoważony rozwój rybołówstwa
Artykuł 26
Cele szczegółowe
Wsparcie przyznawane na podstawie niniejszego
rozdziału przyczynia się do osiągnięcia celów Unii określonych w art. 6 ust. 2
i 4.
Artykuł 27
Warunki ogólne
1.           Po otrzymaniu wsparcia
przewidzianego w art. 32 ust. 1 lit. b), art. 36, art. 39 ust. 1 lit. a) lub
art. 40 ust. 2 niniejszego rozporządzenia właściciel statku rybackiego nie może
przenieść statku do państwa trzeciego poza Unią przez co najmniej 5 lat od daty
dokonania płatności na rzecz beneficjenta.
2.           Koszty operacyjne nie są
kwalifikowalne, o ile przepisy niniejszego rozdziału wyraźnie nie stanowią
inaczej.
Artykuł 28
Innowacje
1.           W celu motywowania do
innowacji w sektorze rybołówstwa w ramach EFMR wsparcie mogą otrzymać projekty
mające na celu rozwijanie lub wprowadzanie nowych produktów lub produktów
znacznie ulepszonych w porównaniu z aktualną sytuacją w tym sektorze, nowych
lub ulepszonych procesów oraz nowych lub ulepszonych systemów zarządzania i
organizacji.
2.           Operacje finansowane na
podstawie niniejszego artykułu należy przeprowadzać we współpracy z organem naukowym
lub technicznym uznanym w państwie członkowskim, który zatwierdzi wyniki takich
operacji.
3.           Wyniki operacji finansowanych
na podstawie niniejszego artykułu podlegają odpowiedniemu obowiązkowi
upowszechnienia przez państwo członkowskie zgodnie z art. 143.
Artykuł 29
Usługi doradcze
1.           W celu poprawy ogólnych
wyników i konkurencyjności podmiotów gospodarczych w ramach EFMR można
przyznawać wsparcie:
a)      dla studiów wykonalności oceniających
rentowność projektów potencjalnie kwalifikowalnych do wsparcia na podstawie
niniejszego rozdziału;
b)      w celu zapewnienia profesjonalnego
doradztwa dotyczącego strategii biznesowych i wprowadzania do obrotu.
2.           Studia wykonalności i
doradztwo, o których mowa odpowiednio w ust. 1 lit. a) i b), zapewnią uznane
organy naukowe lub techniczne o kompetencjach w zakresie usług doradczych
wymaganych w świetle prawa krajowego każdego z państw członkowskich.
3.           Wsparcie, o którym mowa w
ust. 1, przyznaje się podmiotom gospodarczym lub organizacjom rybaków uznanym
przez państwo członkowskie, które zlecają wykonanie studium wykonalności, o
którym mowa w ust. 1.
4.           Państwa członkowskie
dopilnowują, by operacje finansowane na podstawie niniejszego artykułu
wybierano w drodze procedury przyśpieszonej.
5.           Wsparcie, o którym mowa w ust.
1, ma formę płatności ryczałtowych nieprzekraczających kwoty 3 000 EUR.
Ograniczenia tego nie stosuje się w przypadku, gdy beneficjentem jest
organizacja rybaków.
Artykuł 30
Partnerstwa między naukowcami
a rybakami
1.           W celu wspierania transferu
wiedzy między naukowcami a rybakami EFMR może wspierać:
a)      tworzenie sieci złożonych z jednego lub
większej liczby niezależnych organów naukowych i rybaków lub też jednej lub
większej liczby organizacji rybaków;
b)      działania wykonywane w ramach takiej
sieci, o której mowa w lit. a).
2.           Działania, o których mowa w
ust. 1 lit. b), mogą obejmować działania dotyczące gromadzenia danych, badań,
upowszechniania wiedzy i najlepszych praktyk.
3.           Wsparcie, o którym mowa w
ust. 1, przyznaje się podmiotom prawa publicznego, rybakom, organizacjom
rybaków i organizacjom pozarządowym uznanym przez państwo członkowskie lub
lokalnym grupom działania w sektorze rybołówstwa, zgodnie z definicją zawartą w
art. 62.
Artykuł 31
Promowanie kapitału ludzkiego
i dialogu społecznego
1.           W celu promowania kapitału
ludzkiego i dialogu społecznego EFMR może wspierać:
a)      uczenie się przez całe życie,
upowszechnianie wiedzy naukowej i innowacyjnych praktyk, nabywanie nowych
umiejętności zawodowych, zwłaszcza związanych ze zrównoważonym zarządzaniem
ekosystemami morskimi, działaniami w sektorze gospodarki morskiej, innowacjami
i przedsiębiorczością;
b)      tworzenie sieci kontaktów i wymianę
doświadczeń oraz najlepszych praktyk między zainteresowanymi stronami, w tym
między organizacjami promującymi równość szans dla mężczyzn i kobiet;
c)      promowanie dialogu społecznego na
szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, z udziałem rybaków i innych
odpowiednich zainteresowanych stron.
2.           Wsparcia, o którym mowa w
ust. 1, udziela się również małżonkom samozatrudnionych rybaków lub – w
przypadkach i zakresie przewidzianym w prawie krajowym – partnerom życiowym
samozatrudnionych rybaków, którzy nie są pracownikami ani partnerami
biznesowymi, jeśli w sposób zwyczajowy i zgodnie z przepisami prawa krajowego
uczestniczą w działalności samozatrudnionych rybaków lub wykonują zadania
pomocnicze.
Artykuł 32
Ułatwianie różnicowania
działalności i tworzenia miejsc pracy
1.           W celu ułatwienia
różnicowania działalności i tworzenia miejsc pracy poza sektorem rybołówstwa
EFMR może wspierać:
a)      nowo powstające firmy nieprowadzące
działalności połowowej;
b)      doposażenie statków floty łodziowego
rybołówstwa przybrzeżnego w celu zmiany ich przeznaczenia na potrzeby
działalności innej niż połowowa.
2.           Wsparcia na podstawie ust. 1
lit. a) udziela się rybakom, którzy:
a)      przedkładają plan biznesowy dotyczący
rozwoju swojej nowej działalności;
b)      posiadają odpowiednie umiejętności
zawodowe, które mogą zostać nabyte dzięki operacjom finansowanym na podstawie
art. 31 ust. 1 lit. a).
3.           Wsparcia na podstawie ust. 1
lit. b) udziela się rybakom zajmującym się łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym
i posiadającym unijny statek rybacki zarejestrowany jako aktywny statek oraz
którzy prowadzili działalność połowową na morzu przez co najmniej 60 dni w ciągu
dwóch lat poprzedzających datę złożenia wniosku. W przypadku takiego statku
rybackiego na stałe anuluje się koncesję połowową.
4.           Beneficjenci wsparcia, o
którym mowa w ust. 1, nie prowadzą profesjonalnej działalności połowowej przez
pięć lat po otrzymaniu ostatniej płatności w ramach wsparcia.
5.           Koszty kwalifikowalne na
podstawie ust. 1 lit. b) ograniczają się do kosztów modyfikacji statku
poniesionych na potrzeby zmiany jego przeznaczenia.
6.           Kwota pomocy finansowej
przyznawanej na podstawie ust. 1 lit. a) nie przekracza 50 % budżetu
przewidzianego w planie operacyjnym dla każdej operacji i jest nie przekracza
maksymalnej kwoty wynoszącej 50 000 EUR dla każdej operacji.
Artykuł 33
Zdrowie i bezpieczeństwo na
statkach rybackich
1.           W celu poprawy warunków pracy
rybaków na statkach EFMR może wspierać inwestycje na statkach rybackich lub
inwestycje w indywidualny sprzęt, pod warunkiem że takie inwestycje wychodzą
poza standardowy zakres wymagany na podstawie prawa krajowego lub unijnego.
2.           Wsparcie przyznaje się
rybakom lub właścicielom statków rybackich.
3.           Jeśli operacja polega na
inwestycji na statku rybackim, wsparcie dla danego statku rybackiego przyznaje
się tylko raz w trakcie okresu programowania. Jeśli operacja polega na
inwestycji w indywidualny sprzęt, wsparcie dla danego beneficjenta przyznaje
się tylko raz w trakcie okresu programowania.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 w celu określenia rodzajów
operacji kwalifikujących się do wsparcia na mocy ust. 1.
Artykuł 34
Wsparcie dla systemów
przekazywalnych koncesji połowowych w ramach WPRyb
1.           W celu ustanowienia lub
zmiany systemów przekazywalnych koncesji połowowych na podstawie art. 27
[rozporządzenia w sprawie WPRyb] EFMR może wspierać:
a)      opracowywanie i rozwijanie technicznych i
administracyjnych środków koniecznych do stworzenia lub funkcjonowania systemu
przekazywalnych koncesji połowowych;
b)      udział zainteresowanych stron w
opracowywaniu i rozwijaniu systemów przekazywalnych koncesji połowowych;
c)      monitorowanie i ocenę systemów
przekazywalnych koncesji połowowych;
d)      zarządzanie systemami przekazywalnych
koncesji połowowych.
2.           Wsparcie na podstawie ust. 1
lit. a), b) i c) przyznaje się wyłącznie organom publicznym. Wsparcie na
podstawie ust. 1 lit. d) niniejszego artykułu przyznaje się organom publicznym,
osobom prawnym lub fizycznym lub też uznanym organizacjom producentów
uczestniczącym w zbiorowym zarządzaniu zbiorczymi przekazywalnymi koncesjami
połowowymi zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki
rybołówstwa.
Artykuł 35
Wsparcie dla wdrażania
środków ochrony w ramach WPRyb
1.           W celu zapewnienia
skutecznego wdrażania środków ochronnych na podstawie art. 17 i 21
[rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa] EFMR może wspierać:
a)      opracowywanie i rozwijanie technicznych
oraz administracyjnych środków koniecznych do wdrożenia środków ochronnych w
rozumieniu art. 17 i 21 [rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki
rybołówstwa];
b)      udział zainteresowanych stron w opracowywaniu
i wdrażaniu środków ochronnych w rozumieniu art. 17 i 21 [rozporządzenia w
sprawie wspólnej polityki rybołówstwa].
2.           Wsparcie, o którym mowa w
ust. 1, przyznaje się wyłącznie organom publicznym.
Artykuł 36
Zmniejszanie oddziaływania
rybołówstwa na środowisko morskie
1.           W celu zmniejszania
oddziaływania rybołówstwa na środowisko morskie, wspierania eliminacji odrzutów
i ułatwiania przejścia na model eksploatacji żywych zasobów morskich, która
odbudowuje i zachowuje populacje poławianych gatunków powyżej poziomów
pozwalających wytworzyć MSY, EFMR może wspierać inwestycje w sprzęt, które:
a)      poprawiają selektywność narzędzi
połowowych pod względem wielkości lub pod względem gatunków;
b)      ograniczają niechciane połowy stad
handlowych i inne przyłowy;
c)      ograniczają fizyczne i biologiczne
oddziaływanie połowów na ekosystem lub dno morskie.
2            Wsparcie to przyznaje się dla
statku rybackiego Unii i rodzaju sprzętu tylko raz w trakcie okresu
programowania.
3.           Wsparcie to przyznaje się
tylko wtedy, jeśli narzędzia lub inny sprzęt, o którym mowa w ust. 1,
charakteryzuje się wyraźnie lepszą selektywnością pod względem wielkości lub
oddziałuje na gatunki niedocelowe w mniejszym stopniu niż standardowe narzędzia
lub inny sprzęt dozwolony przez prawo unijne lub odpowiednie prawo krajowe
przyjęte przez państwa członkowskie w kontekście regionalizacji, o której mowa
w [rozporządzeniu w sprawie WPRyb].
4.           Wsparcie przyznaje się:
a)      właścicielom statków rybackich Unii
Europejskiej zarejestrowanych jako aktywne statki oraz którzy prowadzili
działalność połowową na morzu przez co najmniej 60 dni w ciągu dwóch lat
poprzedzających datę złożenia wniosku;
b)      rybakom posiadającym narzędzie
podlegające wymianie, którzy pracowali na pokładzie statku rybackiego Unii
Europejskiej przez co najmniej 60 dni w ciągu dwóch lat poprzedzających datę
złożenia wniosku;
c)      organizacjom rybaków uznanym przez
państwo członkowskie.
Artykuł 37
Innowacje związane z ochroną
morskich zasobów biologicznych
1.           W celu przyczyniania się do
eliminacji odrzutów i przyłowów oraz ułatwiania przejścia na model eksploatacji
żywych zasobów morskich, która odbudowuje i zachowuje populacje poławianych
gatunków powyżej poziomów pozwalających wytworzyć MSY, EFMR może wspierać
projekty mające na celu rozwój lub wprowadzanie nowej wiedzy technicznej lub
organizacyjnej, która prowadzi do zmniejszenia oddziaływania działalności
połowowej na środowisko lub do bardziej zrównoważonego wykorzystywania morskich
zasobów biologicznych.
2.           Operacje finansowane na
podstawie niniejszego artykułu należy przeprowadzać we współpracy z organem
naukowym lub technicznym uznanym w świetle prawa danego państwa członkowskiego,
który zatwierdzi wyniki takich operacji.
3.           Wyniki operacji finansowanych
na podstawie niniejszego artykułu podlegają odpowiedniemu obowiązkowi
upowszechnienia przez państwo członkowskie zgodnie z art. 143.
4.           Statki rybackie uczestniczące
w projektach finansowanych na podstawie niniejszego artykułu nie mogą stanowić
więcej niż 5 % statków floty krajowej lub 5 % pojemności brutto floty
krajowej, według stanu w chwili złożenia wniosku.
5.           Operacje polegające na
testowaniu nowych narzędzi lub technik połowowych przeprowadza się z
uwzględnieniem ograniczeń wyznaczonych przez uprawnienia do połowów przyznane
państwu członkowskiemu.
6.           Dochody netto wygenerowane w
związku z udziałem statku rybackiego w operacji odejmuje się od wydatków
kwalifikowalnych operacji.
7.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 w celu określenia sposobu
obliczania dochodów netto, o których mowa w ust. 6, uzyskanych w odpowiednim
okresie czasu.
Artykuł 38
Ochrona i odbudowa morskiej
różnorodności biologicznej i ekosystemów morskich w ramach zrównoważonej
działalności połowowej
1.           W celu zachęcania rybaków do uczestniczenia
w ochronie i odbudowie morskiej różnorodności biologicznej i ekosystemów
morskich, w tym usług, jakie takie ekosystemy zapewniają w ramach zrównoważonej
działalności połowowej, EFMR może wspierać następujące operacje:
a)      zbieranie odpadów z morza, na przykład
usuwanie porzuconych narzędzi połowowych i innych odpadów znajdujących się w
wodzie morskiej;
b)      budowę lub instalację urządzeń stałych
lub ruchomych służących ochronie i rozwojowi fauny i flory wodnej;
c)      przyczynianie się do lepszego zarządzania
zasobami lub do ich lepszej ochrony;
d)      zarządzanie chronionymi obszarami
morskimi, ich odbudowę i monitorowanie, na przykład w odniesieniu do obszarów
sieci NATURA 2000, zgodnie z dyrektywą Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w
sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory[28] oraz dyrektywą Rady i
Parlamentu Europejskiego 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie
ochrony dzikiego ptactwa[29],
zgodnie z traktowanymi priorytetowo ramowymi programami ustalonymi na podstawie
dyrektywy Rady 92/43/EWG;
e)      zarządzanie chronionymi obszarami
morskimi, ich odbudowę i monitorowanie w świetle wdrażania środków ochrony
przestrzennej, o których mowa w art. 13 ust. 4 dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2008/56/WE;
f)       udział w innych działaniach mających na
celu zachowanie i zwiększenie różnorodności biologicznej oraz usług
ekosystemowych, takich jak odbudowa szczególnych siedlisk morskich i
przybrzeżnych w celu wspierania zrównoważonych stad ryb.
2.           Operacje przewidziane w
niniejszym artykule wdrażają podmioty prawa publicznego, a udział w nich biorą
rybacy lub organizacje rybaków uznane przez państwo członkowskie, organizacje
pozarządowe wspólnie z organizacjami rybaków lub też lokalne grupy działania w
sektorze rybołówstwa, zgodnie z ich definicją zawartą w art. 62.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 w celu:
a)      określenia rodzajów operacji
kwalifikowalnych na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu;
b)      określenia kosztów kwalifikowalnych na
podstawie ust. 1.
Artykuł 39
Łagodzenie zmiany klimatu
1.           W celu łagodzenia skutków
zmiany klimatu EFMR może wspierać:
a)      inwestycje na statkach rybackich mające
na celu zmniejszanie emisji substancji zanieczyszczających lub gazów
cieplarnianych oraz zwiększanie efektywności energetycznej statków rybackich;
b)      audyty i programy związane z
efektywnością energetyczną.
2.           Wsparcie nie obejmuje wymiany
ani modernizacji głównych lub dodatkowych silników. Wsparcie przyznaje się
wyłącznie właścicielom statków rybackich oraz tylko raz w trakcie okresu
programowania dla danego statku rybackiego.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 w celu określenia inwestycji
kwalifikujących się do wsparcia na podstawie ust. 1 lit. a).
Artykuł 40
Jakość produktów i
wykorzystanie niechcianych połowów
1.           W celu poprawy jakości
złowionych ryb EFMR może wspierać inwestycje w statki rybackie w tym względzie.
2.           Zgodnie z art. 15
[rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa] i art. 8 lit. b)
[rozporządzenia (UE) nr w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów
rybołówstwa i akwakultury] w celu lepszego wykorzystania niechcianych połowów
EFMR może wspierać inwestycje na statkach rybackich mające na celu jak
najlepsze wykorzystanie niechcianych połowów stad handlowych i waloryzację
niewykorzystanych elementów złowionych ryb.
3.           Wsparcie przewidziane w
niniejszym artykule przyznaje się dla danego statku rybackiego lub beneficjenta
tylko raz w trakcie okresu programowania.
4.           Wsparcie, o którym mowa w
ust. 1, przyznaje się wyłącznie właścicielom statków rybackich Unii
Europejskiej, którzy prowadzili działalność połowową na morzu przez co najmniej
60 dni w ciągu dwóch lat poprzedzających datę złożenia wniosku.
Artykuł 41
Porty rybackie, miejsca
wyładunku i przystanie
1.           W celu podnoszenia jakości
wyładowanych produktów, zwiększania efektywności energetycznej, przyczyniania
się do ochrony środowiska lub poprawy bezpieczeństwa i warunków pracy EFMR może
wspierać inwestycje mające na celu poprawę infrastruktury portów rybackich lub
miejsc wyładunku, w tym inwestycje w obiekty do zbiórki odpadów, a w
szczególności odpadów wyrzucanych do morza.
2.           Zgodnie z art. 15
[rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa] i art. 8 lit. b)
[rozporządzenia (UE) nr w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów
rybołówstwa i akwakultury] w celu ułatwienia wykorzystania niechcianych połowów
EFMR może wspierać inwestycje w portach rybackich i miejscach wyładunku mające
na celu jak najlepsze wykorzystanie niechcianych połowów stad handlowych i
waloryzację niewykorzystanych elementów złowionych ryb.
3.           W celu poprawy bezpieczeństwa
rybaków EFMR może również wspierać inwestycje związane z budową lub
modernizacją przystani.
4.           Wsparcie nie obejmuje budowy
nowych portów, nowych miejsc wyładunku lub nowych miejsc do sprzedaży ryb.
Artykuł 42
Rybołówstwo śródlądowe
1.           W celu zmniejszenia
oddziaływania rybołówstwa śródlądowego na środowisko, zwiększenia efektywności
energetycznej, poprawy jakości wyładowanych ryb bądź bezpieczeństwa lub
warunków pracy EFMR może wspierać następujące inwestycje:
a)      inwestycje na statkach rybackich lub w
indywidualny sprzęt, o których mowa w art. 33, i zgodnie z warunkami
określonymi w wymienionym artykule;
b)      inwestycje w sprzęt, o których mowa w
art. 36, i zgodnie z warunkami określonymi w wymienionym artykule;
c)      inwestycje na statkach rybackich i w
audyty oraz programy związane z efektywnością energetyczną, zgodnie z
przepisami art. 39 i warunkami określonymi w wymienionym artykule;
d)      inwestycje w istniejące porty i miejsca
wyładunku, o których mowa w art. 41, i zgodnie z warunkami określonymi w
wymienionym artykule.
2            Do celów ust. 1:
a)      odniesienia do statków rybackich zawarte
w art. 33, 36 i 39 uznaje się za odniesienia do statków rybackich działających
wyłącznie na wodach śródlądowych;
b)      odniesienia do środowiska morskiego
zawarte w art. 36 uznaje się za odniesienia do środowiska, w którym działają
statki rybackie wykorzystywane do rybołówstwa śródlądowego.
3.           W celu zachęcania do
prowadzenia zróżnicowanej działalności przez rybaków zajmujących się
rybołówstwem śródlądowym EFMR może wspierać zmianę przeznaczenia statków
wykorzystywanych do rybołówstwa śródlądowego na potrzeby ich wykorzystywania do
działalności innej niż połowy, zgodnie z warunkami określonymi w art. 32
niniejszego rozporządzenia.
4.           Do celów ust. 3 odniesienia
do statków rybackich zawarte w art. 32 uznaje się za odniesienia do statków
działających wyłącznie na wodach śródlądowych.
5.           W celu ochrony oraz rozwoju
fauny i flory wodnej EFMR może wspierać udział rybaków zajmujących się
rybołówstwem śródlądowym w zarządzaniu obszarami sieci NATURA 2000, ich
odbudowie i monitorowaniu, w obszarach, których bezpośrednio dotyczą kwestie
związane z działalnością połowową oraz rekultywacją wód śródlądowych, w tym na
tarliskach i szlakach migracyjnych gatunków migrujących, nie naruszając
przepisów art. 38 ust. 1 lit. d).
6.           Państwa członkowskie
dopilnowują, by statki otrzymujące wsparcie przewidziane w niniejszym artykule nadal
działały wyłącznie na wodach śródlądowych.
ROZDZIAŁ II
Zrównoważony rozwój akwakultury
Artykuł 43
Cele szczegółowe
Wsparcie przyznawane na podstawie niniejszego
rozdziału przyczynia się do realizacji priorytetów Unii określonych w art. 6
ust. 2 i 4.
Artykuł 44
Warunki ogólne
1.           Wsparcie przyznawane na
podstawie niniejszego rozdziału ogranicza się do przedsiębiorstw z sektora
akwakultury, o ile wyraźnie nie wskazano inaczej.
2.           Jeśli operacje polegają na
inwestycjach w sprzęt lub infrastrukturę zapewniające spełnianie wymogów
dotyczących ochrony środowiska, zdrowia ludzi lub zwierząt, higieny lub
dobrostanu zwierząt przewidzianych prawem unijnym oraz wchodzących w życie po
2014 r., wsparcie można przyznawać do daty, w której takie normy staną się obowiązkowe
dla przedsiębiorstw.
Artykuł 45
Innowacje
1.           W celu motywowania do
innowacji w sektorze akwakultury EFMR może wspierać operacje mające na celu:
a)      wprowadzanie do gospodarstw akwakultury
nowej wiedzy technicznej lub organizacyjnej, która prowadzi do zmniejszenia ich
oddziaływania na środowisko lub wspierania bardziej zrównoważonego
gospodarowania zasobami w sektorze akwakultury;
b)      rozwój lub wprowadzanie do obrotu nowych
produktów lub produktów znacznie ulepszonych w porównaniu z aktualną sytuacją w
tym sektorze, nowych lub ulepszonych procesów, nowych lub ulepszonych metod
zarządzania oraz systemów organizacji.
2.           Operacje finansowane na
podstawie niniejszego artykułu należy przeprowadzać we współpracy z organem
naukowym lub technicznym uznanym w świetle prawa danego państwa członkowskiego,
który zatwierdzi wyniki takich operacji.
3.           Wyniki finansowanych operacji
podlegają odpowiedniemu obowiązkowi upowszechnienia przez państwo członkowskie
zgodnie z art. 143.
Artykuł 46
Inwestycje w akwakulturę
prowadzoną na morzu i niezwiązaną z żywnością
1.           W celu wspierania form
akwakultury o wysokim potencjale wzrostu EFMR może wspierać inwestycje w rozwój
akwakultury prowadzonej na morzu lub niezwiązanej z żywnością.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 w celu określenia rodzaju
operacji oraz kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 47
Nowe formy dochodów i wartość
dodana
1.           W celu wspierania
przedsiębiorczości w sektorze EFMR może wspierać inwestycje, które przyczyniają
się do:
a)      podnoszenia wartości produktów
akwakultury, zwłaszcza przez umożliwianie przedsiębiorstwom z sektora
akwakultury przetwarzania, wprowadzania do obrotu i bezpośredniej sprzedaży
własnych produktów akwakultury;
b)      różnicowania dochodów przedsiębiorstw z
sektora akwakultury przez rozwój nowych gatunków akwakultury o dobrych
perspektywach rynkowych;
c)      różnicowania dochodów przedsiębiorstw z
sektora akwakultury przez rozwój działalności dodatkowej spoza sektora
akwakultury.
2.           Wsparcia przewidziane w ust. 1
lit. c) przyznaje się wyłącznie przedsiębiorstwom z sektora akwakultury, pod
warunkiem że taka działalność dodatkowa spoza sektora akwakultury wiąże się z
podstawową działalnością przedsiębiorstwa dotyczącą akwakultury, tak jak w
przypadku turystyki wędkarskiej, usług w zakresie ochrony środowiska
świadczonych w ramach akwakultury lub działań edukacyjnych dotyczących
akwakultury.
Artykuł 48
Usługi z zakresu zarządzania,
zastępstw i doradztwa dla gospodarstw akwakultury
1.           W celu poprawy ogólnych
wyników i konkurencyjności gospodarstw akwakultury EFMR może wspierać:
a)      zapewnianie usług z zakresu zarządzania,
zastępstw i doradztwa dla gospodarstw akwakultury;
b)      zapewnianie usług doradczych o
charakterze technicznym, naukowym, prawnym lub gospodarczym, związanych z
prowadzeniem gospodarstwa.
2.           Usługi doradcze wspomniane w
ust. 1 lit. b) obejmują:
a)      potrzeby związane z zarządzaniem
akwakulturą w celu spełniania wymogów zawartych w prawie unijnym i krajowym
dotyczącym ochrony środowiska, a także wymogów wynikających z planowania
przestrzennego obszarów morskich;
b)      ocenę oddziaływania na środowisko;
c)      potrzeby związane z zarządzaniem
akwakulturą w celu spełniania wymogów prawodawstwa unijnego w obszarze zdrowia
i dobrostanu zwierząt wodnych lub zdrowia publicznego;
d)      normy bezpieczeństwa i higieny pracy
wynikające z prawa unijnego lub krajowego;
e)      strategie dotyczące wprowadzania
produktów do obrotu lub zarządzania przedsiębiorstwem.
3.           Wsparcie przewidziane w ust.
1 lit. a) przyznaje się wyłącznie podmiotom prawa publicznego wyznaczonym do
zapewnienia usług doradczych dla gospodarstw akwakultury. Wsparcie przewidziane
w ust. 1 lit. b) przyznaje się wyłącznie MŚP z sektora akwakultury lub
organizacjom producentów z sektora akwakultury.
4.           W trakcie okresu programowania
gospodarstwa akwakultury mogą otrzymać wsparcie przeznaczone na usługi doradcze
tylko jeden raz w przypadku każdej kategorii usług określonej w ust. 2 lit.
a)-e).
Artykuł 49
Promowanie kapitału ludzkiego
i tworzenia sieci kontaktów
1.           W celu promowania kapitału
ludzkiego i tworzenia sieci kontaktów w sektorze akwakultury EFMR może
wspierać:
a)      uczenie się przez całe życie,
upowszechnianie wiedzy naukowej i innowacyjnych praktyk oraz nabywanie nowych
umiejętności zawodowych związanych z sektorem akwakultury;
b)      tworzenie sieci kontaktów i wymianę
doświadczeń oraz najlepszych praktyk między przedsiębiorstwami lub
organizacjami branżowymi z sektora akwakultury lub też innymi zainteresowanymi
stronami, w tym organami naukowymi lub organami promującymi równość szans dla
mężczyzn i kobiet.
2.           Wsparcia, o którym mowa w
ust. 1 lit. a), nie przyznaje się dużym przedsiębiorstwom z sektora
akwakultury.
Artykuł 50
Zwiększanie potencjału
terenów hodowli w ramach akwakultury
1.           W celu przyczyniania się do
rozwoju terenów hodowli i infrastruktury w ramach akwakultury EFMR może
wspierać:
a)      identyfikowanie i tworzenie map terenów o
warunkach najlepiej dopasowanych do rozwoju akwakultury oraz, w stosowanych
przypadkach, uwzględnianie procesów związanych z planowaniem przestrzennym
obszarów morskich;
b)      poprawę infrastruktury terenów hodowli
akwakultury, w tym przez scalanie gruntów, dostawy energii oraz gospodarkę
wodną;
c)      działania podejmowane i wdrażane przez
właściwe organy na podstawie art. 9 ust. 1 dyrektywy 2009/147/WE lub art. 16
ust. 1 dyrektywy 92/43/WE w celu zapobiegania poważnemu szkodliwemu
oddziaływaniu na akwakulturę.
2.           Beneficjentami wsparcia
przyznawanego na podstawie niniejszego artykułu są wyłącznie podmioty prawa
publicznego.
Artykuł 51
Zachęcanie rolników do
podjęcia działalności w sektorze akwakultury
1.           W celu wspierania
przedsiębiorczości w sektorze akwakultury EFMR może wspierać zakładanie
przedsiębiorstw w sektorze akwakultury przez rolników rozpoczynających
działalność.
2.           Wsparcie przyznaje się
rolnikom rozpoczynającym działalność w sektorze akwakultury, pod warunkiem że:
a)      posiadają oni odpowiednie umiejętności i
kompetencje zawodowe;
b)      po raz pierwszy zakładają w sektorze
akwakultury mikroprzedsiębiorstwo lub małe przedsiębiorstwo w charakterze osoby
zarządzającej takim przedsiębiorstwem;
c)      przedkładają plan biznesowy dotyczący
rozwoju swojej działalności w sektorze akwakultury.
3.           Aby nabyć odpowiednie
umiejętności i kompetencje zawodowe, rolnicy rozpoczynający działalność w
sektorze akwakultury mogą korzystać ze wsparcia oferowanego na podstawie art.
49 ust. 1 lit. a).
Artykuł 52
Promowanie akwakultury
oferującej wysoki poziom ochrony środowiska
W celu znacznego zmniejszenia oddziaływania
akwakultury na środowisko EFMR może wspierać inwestycje:
a)           pozwalające na znaczne zmniejszenie
oddziaływania przedsiębiorstw z sektora akwakultury na wodę, zwłaszcza przez
zmniejszanie ilości wykorzystywanej wody lub poprawę jakości wody wyjściowej, w
tym przez zakładanie multitroficznych systemów dla akwakultury;
b)           ograniczające negatywne
oddziaływanie przedsiębiorstw z sektora akwakultury na przyrodę i różnorodność
biologiczną;
c)           na zakup sprzętu chroniącego
gospodarstwa akwakultury przed dzikim drapieżnikami pozostającymi pod ścisłą
ochroną na podstawie dyrektywy Rady i Parlamentu 2009/147/EWG i dyrektywy Rady
92/43/WE;
d)           zwiększające efektywność
energetyczną i promujące przejście przedsiębiorstw z sektora akwakultury na
korzystanie z odnawialnych źródeł energii;
e)           umożliwiające odbudowę istniejących
stawów i zalewów przez usuwanie mułu lub dzięki dostępnym środkom mającym na
celu zapobieganie odkładaniu się mułu.
Artykuł 53
Przejście na systemy
ekozarządzania i audytu oraz na akwakulturę ekologiczną
1.           W celu promowania rozwoju
akwakultury ekologicznej lub energooszczędnej EFMR może wspierać:
a)      porzucenie tradycyjnych metod produkcji
stosowanych w akwakulturze na rzecz akwakultury ekologicznej w rozumieniu
rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie
produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające
rozporządzenie (EWG) nr 2092/91[30]
oraz zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 710/2009 z dnia 5 sierpnia 2009
r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady
wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustanawiania
szczegółowych zasad dotyczących ekologicznej produkcji zwierzęcej w sektorze
akwakultury i ekologicznej produkcji wodorostów morskich[31];
b)      udział w unijnych systemach
ekozarządzania i audytu ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 761/2001
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. dopuszczającym
dobrowolny udział organizacji w systemie zarządzania środowiskiem i audytu
środowiskowego we Wspólnocie (EMAS) [32].
2.           Wsparcie przyznaje się
wyłącznie beneficjentom, którzy zobowiązują się, że przez co najmniej 3 lata
będą uczestniczyć w systemie EMAS lub że przez co najmniej 5 lat będą spełniać
wymogi produkcji ekologicznej.
3.           Wsparcie ma formę wyrównania
przez maksymalny okres dwóch lat podczas okresu, w którym przedsiębiorstwo
przechodzi na produkcję ekologiczną lub podczas okresu udziału w systemie EMAS.
4.           Państwa członkowskie
obliczają kwoty wyrównania na podstawie:
a)      utraty dochodu lub dodatkowych kosztów
poniesionych w trakcie okresu porzucania tradycyjnej produkcji na rzecz
produkcji ekologicznej w przypadku operacji kwalifikowalnych na podstawie ust.
1 lit. a) niniejszego artykułu;
b)      dodatkowych kosztów wynikających z
zastosowania systemu EMAS i przygotowania się do udziału w systemie EMAS w
przypadku operacji kwalifikowalnych na podstawie ust. 1 lit. b).
Artykuł 54
Akwakultura świadcząca usługi
w zakresie ochrony środowiska
1.           W celu promowania rozwoju
akwakultury świadczącej usługi w zakresie ochrony środowiska EFMR może wspierać:
a)      metody akwakultury zgodne ze szczególnymi
potrzebami środowiskowymi i podlegające szczególnym wymogom w zakresie
zarządzania, wynikającym z wyznaczenia obszarów sieci NATURA 2000, zgodnie z
dyrektywą Rady 92/43/EWG oraz dyrektywą Rady i Parlamentu Europejskiego
2009/147/WE;
b)      udział w ochronie i rozmnażaniu ex-situ
zwierząt wodnych w ramach programów ochrony środowiska i odbudowy różnorodności
biologicznej, opracowanych przez organy publiczne lub prowadzone pod ich
nadzorem;
c)      formy ekstensywnej akwakultury, w tym
ochronę i poprawę środowiska, różnorodności biologicznej i zarządzania
krajobrazem oraz tradycyjnymi cechami terenów akwakultury.
2.           Wsparcie przewidziane w ust.
1 lit. a) ma formę wypłacanego rocznie wyrównania poniesionych kosztów dodatkowych
lub dochodów utraconych w wyniku wymogów dotyczących zarządzania na danych
obszarach, w związku z wdrażaniem dyrektywy 92/43/EWG lub dyrektywy Rady i
Parlamentu Europejskiego 2009/147/WE.
3.           Wsparcie przewidziane w ust.
1 lit. c) przyznaje się tylko tym beneficjentom, którzy zobowiązują się do
spełniania przez co najmniej pięć lat wymogów związanych ze środowiskiem
wodnym, które mają szerszy zakres niż zwykłe stosowanie prawa unijnego i
krajowego. Korzyści płynące z operacji dla środowiska są wykazywane w ocenie
przeprowadzonej uprzednio przez właściwe organy wyznaczone przez państwo
członkowskie, o ile takie korzyści płynące z danej operacji dla środowiska nie
zostały już wcześniej uznane.
4.           Wsparcie przewidziane w ust.
1 lit. c) ma formę rocznego wyrównania poniesionych kosztów dodatkowych.
5.           Wyniki operacji finansowanych
na podstawie niniejszego artykułu podlegają odpowiedniemu obowiązkowi
upowszechnienia przez państwo członkowskie zgodnie z art. 143.
Artykuł 55
Środki zdrowia publicznego
1.           EFMR wspiera wyrównanie
kosztów ponoszonych przez rolników hodujących mięczaki w związku z czasowym
zawieszeniem zbiorów hodowanych mięczaków wyłącznie z powodu kwestii związanych
ze zdrowiem publicznym.
2.           Wsparcie można przyznać tylko
w przypadku, gdy zawieszenie zbiorów spowodowane zanieczyszczeniem mięczaków
wynika z rozprzestrzenienia się planktonu wytwarzającego toksyny lub obecności
planktonu zawierającego biotoksyny oraz jeśli:
a)      takie zawieszenie
trwa dłużej niż cztery miesiące pod rząd; lub
b)      strata poniesiona w
wyniku zawieszenia zbiorów wynosi więcej niż 35 % rocznego obrotu takiego
przedsiębiorstwa, obliczanego na podstawie średniego obrotu danego
przedsiębiorstwa z okresu trzech lat poprzedzających taką sytuację.
3.           Maksymalny okres, w
odniesieniu do którego można przyznać wyrównanie, wynosi 12 miesięcy w trakcie
całego okresu programowania.
Artykuł 56
Środki dotyczące zdrowia i
dobrostanu zwierząt
1.           W celu wspierania zdrowia i
dobrostanu zwierząt w przedsiębiorstwach z sektora akwakultury, zwłaszcza w
kontekście profilaktyki i bezpieczeństwa biologicznego, EFMR może wspierać:
a)      kontrolę i zwalczanie chorób w sektorze
akwakultury zgodnie z warunkami decyzji Rady 2009/470/WE w sprawie wydatków w
dziedzinie weterynarii;
b)      rozwój ogólnych i zorientowanych na
poszczególne gatunki najlepszych praktyk lub kodeksów postępowania dotyczących
bezpieczeństwa biologicznego lub potrzeb w zakresie dobrostanu zwierząt w
akwakulturze;
c)      większą dostępność leków weterynaryjnych
wykorzystywanych w akwakulturze i promowanie odpowiedniego wykorzystywania
takich leków przez zlecanie badań farmaceutycznych oraz upowszechnianie i
wymianę informacji.
2.           Wsparcie przyznawane na
podstawie ust. 1 lit. c) nie obejmuje zakupu leków weterynaryjnych.
3.           Wyniki badań finansowanych na
podstawie ust. 1 lit. c) podlegają odpowiednim wymogom dotyczącym
sprawozdawczości i upowszechniania przez państwo członkowskie zgodnie z art.
143.
4.           Wsparcie można również
przyznawać podmiotom prawa publicznego.
Artykuł 57
Ubezpieczenie zasobów akwakultury
1.           W celu ochrony dochodów
producentów z sektora akwakultury EFMR może wspierać składki na ubezpieczenie
zasobów akwakultury, które pokrywa straty powstałe w wyniku:
a)      klęsk żywiołowych;
b)      niekorzystnych zjawisk klimatycznych;
c)      nagłych zmian jakości wody;
d)      chorób w akwakulturze lub zniszczenia
obiektów produkcyjnych.
2.           Wystąpienie niekorzystnych
zjawisk klimatycznych lub choroby w akwakulturze w sposób formalny uznaje
zainteresowane państwo członkowskie.
W stosownych przypadkach państwa członkowskie mogą
z wyprzedzeniem ustanowić kryteria, na podstawie których będzie można uważać,
że wystąpienie wymienionych okoliczności zostało formalnie uznane.
3.           Wsparcie przyznaje się
wyłącznie dla umów ubezpieczenia dotyczących zasobów akwakultury, które
obejmują straty ekonomiczne wymienione w ust. 1 przekraczające 30 %
średniej rocznej produkcji danego rolnika z sektora akwakultury.
ROZDZIAŁ III
Zrównoważony rozwój obszarów rybackich
Sekcja 1
Zakres i cele
Artykuł 58
Zakres
W ramach EFMR wspiera się zrównoważony rozwój
obszarów rybackich z zastosowaniem podejścia do rozwoju kierowanego przez
lokalną społeczność określonego w art. 28 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie
wspólnych przepisów].
Artykuł 59
Cele szczegółowe
Wsparcie finansowe przyznawane na podstawie
niniejszego rozdziału powinno przyczyniać się do realizacji priorytetów Unii
Europejskiej określonych w art. 6 ust. 1.
sekcja 2
obszary rybackie, lokalne partnerstwa i lokalne strategie rozwoju
Artykuł 60
Obszary rybackie
1.           Obszarem rybackim, który
kwalifikuje się do wsparcia, jest:
a)      obszar o ograniczonej wielkości i co do
zasady mniejszy niż NUTS poziom 3 wspólnej klasyfikacji jednostek
terytorialnych do celów statystycznych w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr
1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie
ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów
Statystycznych (NUTS)[33]; oraz
b)      obszar odpowiednio spójny pod względem
geograficznym, gospodarczym i społecznym, przy szczególnym uwzględnieniu sektora
rybołówstwa i akwakultury, oraz oferujący wystarczające zasoby ludzkie,
finansowe i gospodarcze w celu wspierania wykonalnej lokalnej strategii
rozwoju.
2.           W programie operacyjnym
państwa członkowskie ustanawiają procedurę wyboru obszarów, w tym stosowane
kryteria.
Artykuł 61
Zintegrowane lokalne
strategie rozwoju
1.           Na potrzeby EFMR zintegrowana
strategia rozwoju lokalnego, o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. c)
[rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów] opiera się na
interakcji między podmiotami i projektami z różnych sektorów lokalnej
gospodarki, w szczególności z sektorów rybołówstwa i akwakultury;
2.           Aby przyczynić się do
osiągnięcia celów, o których mowa w art. 59, w ramach lokalnej strategii
rozwoju dąży się do:
a)      maksymalizowania udziału sektorów
rybołówstwa i akwakultury w zrównoważonym rozwoju przybrzeżnych i położonych w
głębi lądu obszarów rybackich;
b)      zagwarantowania, że lokalne społeczności
w pełni wykorzystują możliwości oferowane przez rozwój gospodarki morskiej i
obszarów przybrzeżnych oraz czerpią z tych możliwości korzyści.
3.           Strategia musi być spójna z
szansami i potrzebami określonymi dla danego obszaru oraz priorytetami Unii
dotyczącymi EFMR. Strategie mogą być różne – od takich, które ukierunkowane są
na rybołówstwo do strategii o szerszym zakresie, ukierunkowanych na
różnicowanie działalności na obszarach rybackich. Strategia taka ma zakres
szerszy niż zwykły zbiór operacji lub zestawienie środków sektorowych.
4.           W celu kwalifikowania się do
finansowania w ramach EFMR zintegrowana lokalna strategia rozwoju, o której
mowa w art. 29 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów],
zawiera również co najmniej następujące elementy:
a)      opis i uzasadnienie członkowstwa w
lokalnej grupie działania w sektorze rybołówstwa;
b)      uzasadnienie proponowanego budżetu w
ramach EFMR i podziału zasobów między określone lokalne priorytety.
5.           Komisja jest upoważniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 dotyczących treści planów
działania, o których mowa w Art. 29 ust. 1 lit. e) [rozporządzenia (UE) nr […]
w sprawie wspólnych przepisów].
6.           Państwa członkowskie
określają w programie operacyjnym kryteria wyboru lokalnych strategii rozwoju,
które odzwierciedlają wartość dodaną podejścia do rozwoju opartego na lokalnej
społeczności.
Artykuł 62
Lokalne grupy działania w
sektorze rybołówstwa
1.           Na potrzeby EFMR lokalne
grupy działania, o których mowa w art. 28 ust. 1 lit. b) [rozporządzenia (UE)
nr […] w sprawie przepisów wspólnych], nazywane są lokalnymi grupami działania
w sektorze rybołówstwa (zwanymi dalej „LGD w sektorze rybołówstwa”).
2.           LGD w sektorze rybołówstwa
oferują zintegrowaną lokalną strategię rozwoju opartą przynajmniej na
elementach określonych w art. 61 i odpowiadają za jej realizację.
3.           LGD w sektorze rybołówstwa:
a)      w szerokim ujęciu odzwierciedlają główny
nacisk ich strategii i społeczno-gospodarczy układ obszaru przez zrównoważoną
reprezentację głównych zainteresowanych stron, w tym stron z sektora
prywatnego, sektora publicznego i społeczeństwa obywatelskiego;
b)      zapewniają znaczną reprezentację sektorów
rybołówstwa i akwakultury.
4.           Jeśli oprócz wsparcia z EFMR
lokalna strategia rozwoju otrzymuje wsparcie z innego funduszu, ustanawia się
specjalny organ ds. wyboru projektów wspieranych w ramach EFMR, zgodnie z
kryteriami określonymi w ust. 3.
5.           Wymagane zadania LGD w
sektorze rybołówstwa określono w art. 30 ust. 3 [rozporządzenia (UE) nr […] w
sprawie wspólnych przepisów].
6.           LGD w sektorze rybołówstwa
mogą również wykonywać dodatkowe zadania powierzone im przez instytucję
zarządzającą lub agencję płatniczą.
7.           Odpowiednie funkcje LGD w
sektorze rybołówstwa, instytucji zarządzającej i agencji płatniczej w
odniesieniu do wszystkich zadań związanych z realizacją strategii określa się w
jednoznaczny sposób w programie operacyjnym.
sekcja 3
OPERACJE KWALIFIKOWALNE
Artykuł 63
Wsparcie z EFMR na rzecz
zintegrowanego rozwoju lokalnego
1.           Operacje kwalifikowalne na
podstawie tej sekcji określono w art. 31 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie
wspólnych przepisów].
2.           Lokalne grupy działania mogą
złożyć wniosek do właściwej agencji płatniczej o wypłatę zaliczki, jeśli taka
możliwość określona jest w programie operacyjnym. Kwota zaliczki nie przekracza
50 % wsparcia publicznego związanego z kosztami bieżącymi.
Artykuł 64
Wsparcie przygotowawcze
1.           Wsparcie przygotowawcze
obejmuje budowanie potencjału, szkolenie i tworzenie sieci kontaktów w celu
przygotowania i wdrożenia lokalnej strategii rozwoju.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 dotyczących określenia
kwalifikowalnych kosztów działań na podstawie ust. 1.
Artykuł 65
Realizacja lokalnych
strategii rozwoju
1.           Wsparcie na rzecz realizacji
lokalnych strategii rozwoju można przyznawać dla następujących priorytetów:
a)      podnoszenie wartości produktów, tworzenie
miejsc pracy i promowanie innowacji na wszystkich etapach łańcucha dostaw w
sektorze rybołówstwa i akwakultury;
b)      wspieranie różnicowania działalności i
tworzenia miejsc pracy na obszarach rybackich, zwłaszcza w innych sektorach
gospodarki morskiej;
c)      wspieranie i wykorzystywanie atutów
środowiska naturalnego na obszarach rybackich, w tym operacji na rzecz
łagodzenia zmiany klimatu;
d)      promowanie dobrostanu społecznego i
dziedzictwa kulturowego na obszarach rybackich, w tym morskiego dziedzictwa
kulturowego;
e)      powierzenie społecznościom rybackim
ważniejszej roli w rozwoju lokalnym i zarządzaniu lokalnymi zasobami
rybołówstwa i działalnością morską.
2.           Przyznawane wsparcie może
obejmować środki przewidziane w rozdziałach I i II niniejszego tytułu, pod
warunkiem że istnieje wyraźne uzasadnienie dla zarządzania nimi na szczeblu
lokalnym. Do wsparcia przyznawanego dla operacji odpowiadających tym środkom
stosuje się odpowiednie warunki i stawki udziału na operację określone w
rozdziałach I i II niniejszego tytułu.
Artykuł 66
Działania prowadzone w ramach
współpracy
1.           Wsparcia, o którym mowa w
art. 31 lit. c) [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów],
można udzielać:
a)      na projekty współpracy międzyterytorialnej
lub transnarodowej;
b)      na techniczne wsparcie przygotowawcze dla
projektów współpracy międzyterytorialnej i transnarodowej, pod warunkiem że
lokalne grupy działania mogą wykazać, iż planują realizację konkretnego
projektu.
„Współpraca międzyterytorialna” oznacza współpracę
w ramach państwa członkowskiego. „Współpraca
transnarodowa” oznacza współpracę między terytoriami w kilku państwach
członkowskich oraz z terytoriami w państwach trzecich.
2.           Poza innymi LGD w sektorze
rybołówstwa partnerem LGD w sektorze rybołówstwa w ramach EFMR może być,
lokalne partnerstwo publiczno-prywatne, które realizuje lokalną strategię
rozwoju na terytorium Unii lub poza nim.
3.           W przypadku gdy projekty
współpracy nie są wybierane przez LGD w sektorze rybołówstwa, państwa
członkowskie ustanawiają system ciągłego naboru wniosków w sprawie projektów
współpracy. Najpóźniej w terminie dwóch lat od daty zatwierdzenia ich programu
operacyjnego państwa członkowskie podają do wiadomości publicznej krajowe lub
regionalne procedury administracyjne dotyczące wyboru projektów współpracy
transnarodowej oraz wykaz kosztów kwalifikowalnych.
4.           Zatwierdzenie projektów
współpracy następuje nie później niż cztery miesiące od daty złożenia projektu.
5.           Państwa członkowskie
informują Komisję o zatwierdzonych projektach współpracy transnarodowej.
Artykuł 67
Koszty bieżące i aktywizacja
1.           Koszty bieżące, o których
mowa w art. 31 lit. d) [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych
przepisów], są związane z zarządzaniem realizacją lokalnej strategii rozwoju
przez LGD w sektorze rybołówstwa.
2.           Koszty aktywizacji obszaru
rybackiego, o których mowa w art. 31 lit. d) [rozporządzenia (UE) nr […]w
sprawie wspólnych przepisów] obejmują operacje mające na celu informowanie o
lokalnej strategii rozwoju, a także zadania związane z opracowaniem projektu.
3.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 dotyczących określenia
kosztów kwalifikowalnych operacji, o których mowa w ust. 1 i 2.
ROZDZIAŁ IV
Środki dotyczące wprowadzania do obrotu i przetwarzania
Artykuł 68
Cele szczegółowe
Wsparcie przyznawane na podstawie niniejszego
rozdziału przyczynia się do realizacji szczegółowych celów określonych w
rozdziałach I i II niniejszego tytułu.
Artykuł 69
Plany produkcji i wprowadzania
do obrotu
1.           EFMR może wspierać
opracowywanie i realizację planów produkcji i wprowadzania do obrotu, o których
mowa w art. 32 [rozporządzenia (UE) nr w sprawie wspólnej organizacji rynków
produktów rybołówstwa i akwakultury].
2.           Wydatki związane z planami
produkcji i wprowadzania do obrotu kwalifikują się do uzyskania wkładu z EFMR
wyłącznie po zatwierdzeniu przez właściwe organy w każdym państwie członkowskim
rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 32 ust. 4 [rozporządzenia (UE) nr w
sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury].
3.           Wsparcie przyznawane rocznie
na podstawie niniejszego artykułu nie przekracza 3 % średniej rocznej
wartości produkcji sprzedanej przy pierwszej sprzedaży przez każdą organizację
producentów w okresie 2009-2011. Dla nowo uznanych organizacji producentów
wsparcie przyznawane rocznie nie przekracza 3 % średniej rocznej wartości
produkcji sprzedanej przy pierwszej sprzedaży przez jej członków w okresie
2009-2011.
4.           Zainteresowane państwo członkowskie
może udzielić zaliczki w wysokości 50 % pomocy finansowej po zatwierdzeniu
planu produkcji i wprowadzania do obrotu zgodnie z art. 32 ust. 2
[rozporządzenia (UE) nr w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów
rybołówstwa i akwakultury].
5.           Wsparcie, o którym mowa w
ust. 1, przyznaje się organizacjom producentów i zrzeszeniom organizacji
producentów.
Artykuł 70
Dopłaty do przechowywania
1.           EFMR może wspierać wyrównanie
kosztów przyznawane uznanym organizacjom producentów i zrzeszeniom organizacji
producentów, które przechowują produkty rybołówstwa wymienione w załączniku II
do rozporządzania nr [ w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów
rybołówstwa i akwakultury], pod warunkiem że produkty przechowuje się zgodnie z
art. 35 i 36 rozporządzania nr … [ w sprawie wspólnej organizacji rynku
produktów rybołówstwa i akwakultury]:
a)      kwota dopłat do przechowywania nie
przekracza kwoty technicznych i finansowanych kosztów działań koniecznych do
stabilizacji i przechowywania danych produktów;
b)      ilości kwalifikowalne do dopłat do
przechowywania nie przekraczają 15 % rocznych ilości danych produktów
przeznaczonych do sprzedaży przez organizację producentów;
c)      pomoc finansowa przyznawana rocznie nie
przekracza następujących wielkości procentowych w odniesieniu do średniej
rocznej wartości produkcji sprzedanej przy pierwszej sprzedaży przez członków
organizacji producentów w okresie 2009-2011. Jeśli członkowie organizacji
producentów nie sprzedali żadnych produktów w okresie 2009-2011, pod uwagę
bierze się średnią roczną wartość produkcji sprzedanej w ciągu pierwszych
trzech lat produkcji prowadzonej przez takiego członka:
–
1 % w 2014 r.
–
0,8 % w 2015 r.
–
0,6 % w 2016 r.
–
0,4 % w 2017 r.
–
0,2 % w 2018 r.
2.           Wsparcie, o którym mowa w
ust. 1, znosi się stopniowo aż do jego całkowitego zniesienia w 2019 r.
3.           Wsparcie przyznaje się
wyłącznie po przekazaniu produktów do spożycia przez ludzi.
4.           Państwa członkowskie ustalają
kwotę technicznych i finansowanych kosztów obowiązujących na ich terytoriach w
następujących sposób:
a)      koszty techniczne oblicza się każdego
roku na podstawie bezpośrednich kosztów związanych z działaniami wymaganymi do
stabilizacji i przechowywania produktów;
b)      koszty finansowe oblicza się każdego roku
na podstawie stopy procentowej określanej co roku w każdym państwie
członkowskim;
c)      koszty techniczne i finansowe podaje się
do wiadomości publicznej.
5.           Państwa członkowskie
przeprowadzają kontrole w celu dopilnowania, by produkty objęte dopłatami do
przechowywania spełniały warunki określone w niniejszym artykule. Na potrzeby
takich systemów kontroli beneficjenci dopłat do przechowywania prowadzą
ewidencję towarową dla każdej kategorii produktów przyjętych do przechowywania,
a następnie ponownie wprowadzonych do obrotu celem ich spożycia przez ludzi.
Artykuł 71
Środki dotyczące wprowadzania
do obrotu
1.           EFMR może wspierać środki
dotyczące wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury, których
celem jest:
a)      poprawa warunków wprowadzania do obrotu:
(i)      gatunków zbyt
rozpowszechnionych lub niedostatecznie eksploatowanych;
(ii)      niechcianych
połowów wyładowanych zgodnie z art. 15 [rozporządzenia w sprawie wspólnej
polityki rybołówstwa] i art. 8 lit. b) tiret drugi [rozporządzenia (UE) nr w
sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury];
(iii)     produktów
uzyskanych za pomocą metod o niewielkim oddziaływaniu na środowisko naturalne
lub produktów akwakultury ekologicznej zgodnie z definicjami zawartymi w
rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej.
b)      promowanie jakości poprzez ułatwianie:
(i)      składania wniosków
o rejestrację danego produktu zgodnie z warunkami rozporządzenia Rady (WE)
nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń
geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych[34];
(ii)      certyfikacji i
promowania, zwłaszcza produktów rybołówstwa i akwakultury prowadzonych w sposób
zrównoważony oraz metod przetwarzania przyjaznych dla środowiska;
(iii)     bezpośredniego
wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa przez rybaków zajmujących się
łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym.
c)      przyczynianie się do przejrzystości
zagadnień związanych z produkcją i obrotem oraz przeprowadzanie badań rynku;
d)      sporządzenia znormalizowanych umów
zgodnych z prawem Unii;
e)      tworzenie organizacji producentów,
zrzeszeń organizacji producentów lub organizacji międzysektorowych, uznanych na
podstawie sekcji III rozdział II rozporządzenia [w sprawie wspólnej organizacji
rynków produktów rybołówstwa i akwakultury];
f)       prowadzenie kampanii promujących
produkty rybołówstwa i akwakultury o wymiarze regionalnym, krajowym lub
transnarodowym.
2.           Operacje wymienione w ust. 1
lit. b) mogą obejmować integrację działań związanych z produkcją,
przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu prowadzonych w ramach łańcucha dostaw.
Artykuł 72
Przetwarzanie produktów
rybołówstwa i akwakultury
1.           EFMR może wspierać inwestycje
związane z przetwarzaniem produktów rybołówstwa i akwakultury mające na celu:
a)      przyczynianie się do oszczędzania energii
lub zmniejszania oddziaływania na środowisko naturalne, w tym unieszkodliwianie
odpadów;
b)      przetwarzanie gatunków o ograniczonym
znaczeniu komercyjnym lub bez znaczenia komercyjnego;
c)      przetwarzanie produktów ubocznych
powstałych na skutek głównej działalności związanej z przetwarzaniem;
d)      przetwarzanie produktów akwakultury
ekologicznej zgodnie z przepisami art. 6 i 7 rozporządzenia Rady (WE) nr
834/2007.
2.           Wsparcie, o którym mowa w
ust. 1, przyznaje się wyłącznie za pośrednictwem instrumentów finansowych
przewidzianych w tytule IV [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych
przepisów].
ROZDZIAŁ V
Wyrównanie dodatkowych kosztów związanych z produktami rybołówstwa i
akwakultury z regionów najbardziej oddalonych
Artykuł 73
System wyrównania kosztów
1.           EFMR może wspierać system
wprowadzony rozporządzeniem Rady (WE) nr 791/2007 w celu wyrównania dodatkowych
kosztów ponoszonych przez podmioty gospodarcze zajmujące się połowami, uprawą i
wprowadzaniem do obrotu niektórych produktów rybołówstwa i akwakultury z
Azorów, Madery, Wysp Kanaryjskich, Gujany Francuskiej i Reunion.
2.           Każde zainteresowane państwo
członkowskie określa dla regionów, o których mowa w ust. 1, wykaz produktów
rybołówstwa i akwakultury oraz ilości tych produktów, które kwalifikują się do
wyrównania.
3.           Przy ustanawianiu wykazu i
ilości, o których mowa w ust. 2, państwa członkowskie uwzględniają wszystkie
istotne czynniki, a zwłaszcza konieczność zagwarantowania, by wyrównanie było w
pełni zgodne z przepisami WPRyb.
4.           Wyrównania nie przyznaje się
dla produktów rybołówstwa i akwakultury:
a)      złowionych przez statki państw trzecich z
wyjątkiem statków rybackich pływających pod banderą Wenezueli i prowadzących
działalność na wodach Unii;
b)      złowionych przez statki rybackie Unii
Europejskiej, które nie są zarejestrowane w jednym z portów znajdujących się w
regionach, o których mowa w ust. 1;
c)      przywiezionych z państw trzecich.
5.           Ust. 4 lit. b) niniejszego
artykułu nie stosuje się, w przypadku gdy potencjał przemysłu przetwórczego w
danym regionie najbardziej oddalonym jest większy niż ilość surowca
dostarczonego zgodnie z zasadami określonymi w niniejszym artykule.
Artykuł 74
Obliczanie wyrównania
Wyrównanie jest wypłacane podmiotom
gospodarczym, które prowadzą działalność w danych regionach, i uwzględnia:
a)           dla każdego produktu rybołówstwa lub
akwakultury – dodatkowe koszty wynikające ze szczególnych utrudnień
występujących w danych regionach; oraz
b)           wszelkie inne rodzaje interwencji
publicznej mające wpływ na poziom dodatkowych kosztów.
Artykuł 75
Plan wyrównania
1.           Zainteresowane państwa
członkowskie przedkładają Komisji plan wyrównania dla każdego z danych
regionów, w tym wykaz i ilości, o których mowa w art. 73, poziom wyrównania, o
którym mowa w art. 74, ze wskazaniem właściwego organu zgodnie z przepisami
art. 108.
2.           Komisja jest upoważniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 w celu określenia zawartości
planu wyrównania, w tym kryteriów obliczania dodatkowych kosztów wynikających
ze szczególnych utrudnień występujących w danych regionach.
ROZDZIAŁ VI
Środki towarzyszące wspólnej polityce rybołówstwa w ramach zarządzania
dzielonego
Artykuł 76
Zakres geograficzny
Na zasadzie odstępstwa od art. 2 niniejszego
rozporządzenia przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie również dla
operacji prowadzonych poza terytorium Unii Europejskiej.
Artykuł 77
Cele szczegółowe
Środki przewidziane w niniejszym rozdziale
wspierają realizację przepisów art. 37 i 46 [rozporządzenia w sprawie WPRyb].
Artykuł 78
Kontrola i egzekwowanie
1.           EFMR może wspierać wdrażanie
unijnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania, zgodnie z przepisami art.
46 [rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa] oraz szczegółowo
określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r.
ustanawiającym wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania
przepisów wspólnej polityki rybołówstwa ([35]).
2.           Do wsparcia kwalifikują się w
szczególności następujące rodzaje operacji:
a)      zakup lub opracowywanie technologii, w
tym sprzętu i oprogramowania, systemów wykrywania statków (VDS), systemów
telewizji przemysłowej (CCTV) oraz sieci informatycznych umożliwiających
gromadzenie danych dotyczących rybołówstwa, administrowanie nimi, ich zatwierdzanie,
analizowanie i wymianę, a także rozwój metod pobierania próbek takich danych i
połączenia między międzysektorowymi systemami wymiany danych;
b)      zakup i instalacja podzespołów
niezbędnych do zapewnienia przesyłu danych od podmiotów zajmujących się
działalnością połowową i wprowadzaniem do obrotu produktów rybołówstwa do
odpowiednich organów państw członkowskich i UE, w tym niezbędnych podzespołów
do systemów elektronicznej rejestracji i raportowania (ERS), systemów
monitorowania statków (VMS) oraz systemów automatycznej identyfikacji (AIS)
stosowanych na potrzeby kontroli;
c)      zakup i instalacja podzespołów
koniecznych do zapewnienia identyfikowalności produktów rybołówstwa i
akwakultury, zgodnie z definicjami określonymi w art. 58 rozporządzenia Rady
(WE) nr 1224/2009;
d)      wdrażanie programów służących analizie
danych i ich wymianie między państwami członkowskimi;
e)      modernizacja i zakup patrolowych statków
rybackich, statków powietrznych i śmigłowców, pod warunkiem że przez co
najmniej 60 % czasu używa się ich na potrzeby kontroli rybołówstwa;
f)       zakup innych środków kontroli, w tym
urządzeń umożliwiających pomiar mocy silnika i sprzętu ważącego;
g)      wdrażanie pilotażowych projektów
dotyczących kontroli rybołówstwa, w tym analizę DNA ryb lub tworzenie stron
internetowych dotyczących kontroli;
h)      szkolenia i programy wymiany, w tym
pomiędzy państwami członkowskimi, pracowników odpowiedzialnych za zadania
polegające na monitorowaniu oraz sprawowaniu kontroli i nadzoru w obszarze
rybołówstwa;
i)       analiza kosztów i korzyści, a także
ocena poniesionych wydatków i audytów dokonanych przez właściwe organy w ramach
monitorowania, kontroli i nadzoru;
j)       inicjatywy, łącznie z seminariami i
narzędziami medialnymi, skierowane zarówno do rybaków, jak i innych uczestników,
takich jak inspektorzy, prokuratura i sędziowie, ale także ogółu społeczeństwa,
prowadzonych w celu większego uświadomienia im konieczności zwalczania
nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów oraz stosowania zasad
WPRyb.
3.           Środki wymienione w ust. 2
lit. h), i) oraz j) niniejszego artykułu kwalifikują się do wsparcia tylko,
jeśli dotyczą działań w zakresie kontroli prowadzonych przez organ publiczny.
4.           W przypadku środków
wymienionych w ust. 2 lit. d) oraz h) niniejszego artykułu rolę agencji
płatniczej powierza się tylko jednemu spośród zaangażowanych państw
członkowskich.
Artykuł 79
Gromadzenie danych
1.           EFMR wspiera gromadzenie
pierwotnych danych biologicznych, technicznych, środowiskowych i
społeczno-gospodarczych, zarządzanie nimi oraz ich wykorzystywanie, zgodnie z
wieloletnim programem Unii, o którym mowa w art. 37 ust. 5 [rozporządzenia w
sprawie wspólnej polityki rybołówstwa].
2.           Do wsparcia kwalifikują się w
szczególności następujące rodzaje operacji:
a)      zarządzanie danymi i ich wykorzystywanie
na potrzeby analizy naukowej i wdrażania WPRyb;
b)      krajowe wieloletnie programy pobierania
próbek;
c)      prowadzone na morzu monitorowanie
rybołówstwa przemysłowego i połowów rekreacyjnych;
d)      prowadzenie badań na morzu;
e)      udział państw członkowskich w
regionalnych posiedzeniach koordynujących, o których mowa w art. 37 ust. 4
[rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa], posiedzeniach
regionalnych organizacji ds. rybołówstwa, w których Unia jest umawiającą się
stroną lub ma status obserwatora, a także w posiedzeniach międzynarodowych
gremiów naukowych odpowiedzialnych za zapewnianie doradztwa naukowego.
TYTUŁ VI
ŚRODKI FINANSOWANE W RAMACH ZARZĄDZANIA BEZPOŚREDNIEGO
ROZDZIAŁ I
Zintegrowana polityka morska
Artykuł 80
Zasięg geograficzny
Na zasadzie odstępstwa od art. 2 niniejszego
rozporządzenia przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie również dla
operacji prowadzonych poza terytorium Unii Europejskiej.
Artykuł 81
Zakres i cele
Wsparcie przyznawane na podstawie niniejszego
rozdziału przyczynia się do rozwoju i wdrażania zintegrowanej polityki morskiej
Unii. W ramach wsparcia:
a)           promuje się rozwój i realizację
zintegrowanego zarządzania kwestiami dotyczącymi obszarów morskich i
przybrzeżnych na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym, na poziomie basenu
morskiego oraz na szczeblu UE i międzynarodowym, zwłaszcza przez:
(i)      wspieranie działań
służących zachęcaniu państw członkowskich i regionów UE do rozwijania,
wprowadzania lub wdrażania zintegrowanego zarządzania obszarami morskimi;
(ii)     promowanie dialogu
i współpracy między państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami w
odniesieniu do kwestii związanych z obszarami morskimi i gospodarką morską, w
tym w drodze opracowywania strategii na rzecz basenów morskich;
(iii)     wspieranie
międzysektorowych platform i sieci współpracy, z udziałem przedstawicieli
organów publicznych, samorządów regionalnych i lokalnych, przemysłu, sektora
turystyki, zainteresowanych stron reprezentujących sektor badań naukowych,
obywateli, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i partnerów społecznych;
(iv)    promowanie wymiany
najlepszych praktyk i dialogu na szczeblu międzynarodowym, w tym dwustronnego
dialogu z państwami trzecimi, nie naruszając innych ewentualnych porozumień lub
ustaleń między UE a zainteresowanymi państwami trzecimi;
(v)     lepsze eksponowanie
zintegrowanego podejścia do kwestii związanych z obszarami morskimi oraz
zwiększanie świadomości w tym zakresie wśród organów publicznych, sektora
prywatnego i ogółu społeczeństwa;
b)           rozwija się międzysektorowe
inicjatywy przynoszące wzajemne korzyści różnym sektorom gospodarki morskiej
lub rodzajom polityki sektorowej, z uwzględnieniem i wykorzystaniem
istniejących narzędzi i inicjatyw, takich jak:
(i)      zintegrowany nadzór
morski mający na celu podniesienie skuteczności i efektywności w drodze wymiany
informacji między różnymi sektorami i ponad granicami, przy uwzględnieniu
obecnych i przyszłych systemów;
(ii)     planowanie
przestrzenne obszarów morskich i zintegrowane zarządzanie strefą przybrzeżną;
(iii)     ciągły rozwój
obszernej i powszechnie dostępnej bazy wiedzy o morzu wysokiej jakości, która
umożliwi wymianę, wielokrotne wykorzystywanie i rozpowszechnianie tych danych i
wiedzy między różnymi grupami użytkowników;
c)           wspiera się trwały wzrost,
zatrudnienie, innowacje i nowe technologie w powstających i potencjalnych
sektorach gospodarki morskiej w regionach przybrzeżnych, uzupełniając ustalone
działania sektorowe i krajowe.
d)           wspiera się ochronę środowiska
morskiego, w szczególności jego różnorodności biologicznej i chronionych
obszarów morskich, takich jak obszary Natura 2000, oraz zrównoważoną
eksploatację zasobów morskich i przybrzeżnych a także w sposób bardziej
szczegółowy określa się granice zrównoważonego charakteru działań prowadzonych
przez ludzi, które mają wpływ na środowisko morskie, w szczególności w ramach
dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej.
Artykuł 82
Operacje kwalifikowalne
1.           EFMR może wspierać operacje
zgodne z celami określonymi w art. 81, takie jak:
a)      badania;
b)      projekty, w tym projekty testowe i
projekty współpracy, powszechne udostępnianie informacji i wymiana najlepszych
praktyk, podnoszenie świadomości i pokrewne działania w zakresie komunikacji i
upowszechniania informacji, w tym kampanie reklamowe, jak również imprezy oraz
opracowywanie i prowadzenie stron internetowych; platformy zainteresowanych
stron, w tym informowanie o priorytetach politycznych Unii, o ile są one
związane z ogólnymi celami niniejszego rozporządzenia;
c)      konferencje, seminaria i warsztaty;
d)      wymiana najlepszych praktyk, działania w
zakresie koordynacji, w tym sieci umożliwiające wymianę informacji i mechanizmy
sterowania dla strategii na rzecz basenu morskiego;
e)      rozwój, działanie i utrzymanie systemów i
sieci informatycznych umożliwiających gromadzenie danych dotyczących
rybołówstwa, administrowanie nimi, ich zatwierdzanie, analizowanie i wymianę, a
także rozwój metod pobierania próbek takich danych i połączenia między
międzysektorowymi systemami wymiany danych;
f)       ustanowienie programu mającego na celu
budowanie potencjału państw członkowskich w zakresie wdrażania planowania
przestrzennego obszarów morskich;
2.           W celu osiągnięcia
szczegółowego celu zakładającego rozwijanie operacji międzysektorowych
określonych w art. 81 lit. b) EFMR może wspierać:
a)      rozwój i wdrażanie narzędzi technicznych
służących zintegrowanemu nadzorowi morskiemu, w szczególności w celu wspierania
uruchomienia, funkcjonowania i zachowania zdecentralizowanych systemów wymiany
informacji w dziedzinie działań związanych z obszarami morskimi (CISE),
zwłaszcza poprzez łączenie ze sobą istniejących lub przyszłych systemów;
b)      działania związane z koordynacją i
współpracą między państwami członkowskimi służące rozwojowi planowania
przestrzennego obszarów morskich i zintegrowanego zarządzania strefą
przybrzeżną, w tym wydatki związane z systemami i praktykami w dziedzinie
wymiany i monitorowania danych, działania związane z oceną, zakładanie i
obsługa sieci ekspertów, oraz ustanawianie programu mającego na celu budowanie potencjału
państw członkowskich w zakresie wdrażania planowania przestrzennego obszarów
morskich;
c)      narzędzia techniczne służące ustanowieniu
i obsłudze operacyjnej europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska
morskiego mającej na celu ułatwianie gromadzenia, zbierania, kontroli jakości,
wielokrotnego wykorzystania i dystrybucji danych morskich w drodze współpracy
między instytucjami państw członkowskich należącymi do sieci.
ROZDZIAŁ II
Środki towarzyszące wspólnej polityce rybołówstwa i zintegrowanej polityce
morskiej podlegające zarządzaniu bezpośredniemu
Artykuł 83
Zakres geograficzny
Na zasadzie odstępstwa od art. 2 niniejszego
rozporządzenia przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie również dla
operacji prowadzonych poza terytorium Unii Europejskiej.
Artykuł 84
Cele szczegółowe
Środki przewidziane w niniejszym rozdziale
ułatwiają wdrażanie WPRyb i IMP w szczególności w odniesieniu do:
a)           doradztwa naukowego w ramach WPRyb;
b)           szczególnych środków kontroli i
egzekwowania w ramach WPRyb;
c)           dobrowolnych wkładów na rzecz
organizacji międzynarodowych;
d)           komitetów doradczych;
e)           rozpoznania rynku;
f)            działań komunikacyjnych dotyczących
wspólnej polityki rybołówstwa i zintegrowanej polityki morskiej.
Artykuł 85
Doradztwo naukowe i wiedza
1.           EFMR może wspierać
zapewnianie rezultatów naukowych, w szczególności projektów badań stosowanych
związanych bezpośrednio z zapewnieniem procesów doradztwa naukowego oraz opinii
i ekspertyz naukowych, na potrzeby podejmowania rzetelnych i efektywnych decyzji
dotyczących zarządzania rybołówstwem w ramach WPRyb.
2.           Do wsparcia kwalifikują się w
szczególności następujące rodzaje operacji:
a)      badania i projekty pilotażowe konieczne
do wdrożenia i rozwoju WPRyb, w tym alternatywne rodzaje zrównoważonych technik
zarządzania rybołówstwem;
b)      przygotowanie i zapewnienie opinii i
ekspertyz naukowych przez organy naukowe, w tym międzynarodowe organy doradcze
odpowiedzialne za sporządzanie ocen zasobów, przez ekspertów niezależnych i
instytucje badawcze;
c)      udział ekspertów w posiedzeniach
dotyczących kwestii naukowych i technicznych w zakresie rybołówstwa oraz w
eksperckich grupach roboczych, jak również w międzynarodowych organach
doradczych oraz w posiedzeniach, podczas których wymagać się będzie wkładu
ekspertów w dziedzinie rybołówstwa;
d)      wydatki ponoszone przez Komisję w
zakresie usług związanych z gromadzeniem danych, zarządzaniem nimi i ich
wykorzystywaniem, organizowania i zarządzania posiedzeniami ekspertów w
dziedzinie rybołówstwa i zarządzania rocznymi programami prac związanymi z
wiedzą naukową i techniczną w zakresie rybołówstwa, przetwarzania połączeń w
celu transmisji danych i przetwarzania zbiorów danych oraz prac
przygotowawczych mających na celu dostarczenie opinii i ekspertyz naukowych;
e)      działania w zakresie współpracy między
państwami członkowskimi w dziedzinie gromadzenia danych, w tym ustanawianie i
obsługa regionalnych baz danych do przechowywania danych, zarządzania nimi i
ich wykorzystywania, które przyniosą korzyści dla współpracy regionalnej i poprawią
skuteczność działań z zakresu gromadzenia danych i zarządzania nimi, jak
również ekspertyzy naukowe wspierające zarządzanie rybołówstwem.
Artykuł 86
Kontrola i egzekwowanie
1.           EFMR może wspierać wdrażanie
unijnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania przewidzianego w art. 46
[rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa] i szczegółowo
określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r.
ustanawiającym wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania
przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.
2.           Do wsparcia kwalifikują się w
szczególności następujące rodzaje operacji:
a)      wspólny zakup przez kilka państw
członkowskich o terytoriach znajdujących się na tym samym obszarze
geograficznym patrolowych statków rybackich, statków powietrznych i śmigłowców,
pod warunkiem że przez co najmniej 60 % czasu używa się ich na potrzeby
kontroli rybołówstwa;
b)      wydatki związane z oceną i rozwojem
nowych technologii kontroli;
c)      wszystkie wydatki operacyjne związane z inspekcjami
przeprowadzanymi przez inspektorów Komisji dotyczącymi wdrażania WPRyb przez
państwa członkowskie, a w szczególności z misjami kontrolnymi, wyposażeniem
ochronnym i szkoleniami inspektorów, organizacją spotkań lub udziałem w nich
oraz z wynajmem lub nabyciem przez Komisję środków służących do przeprowadzania
inspekcji określonych w tytule X rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia
20 listopada 2009 r.
3.           W przypadku środków
wymienionych w ust. 2 lit. a) jako beneficjenta wyznacza się tylko jedno z
państw członkowskich.
Artykuł 87
Dobrowolne wkłady na rzecz
organizacji międzynarodowych
EFMR może wspierać następujące rodzaje
operacji w dziedzinie stosunków międzynarodowych:
a)      dobrowolne finansowanie w ramach
organizacji ONZ, jak również dobrowolne finansowanie członkowstwa w dowolnej
organizacji międzynarodowej aktywnie działającej w dziedzinie prawa morza;
b)      dobrowolne wkłady finansowe na
przygotowanie powstania nowych organizacji międzynarodowych lub sporządzania
traktatów międzynarodowych będących przedmiotem zainteresowania Unii
Europejskiej;
c)      dobrowolne wkłady finansowe na rzecz prac
lub programów przeprowadzanych przez organizacje międzynarodowe i będących
przedmiotem szczególnego zainteresowania Unii Europejskiej;
d)      wkłady finansowe na dowolne działania (w
tym spotkania robocze, nieformalne i nadzwyczajne posiedzenia zainteresowanych
stron), które wspierają interesy Unii Europejskiej w organizacjach
międzynarodowych i wzmacniają współpracę z jej partnerami w ramach tych
organizacji. W związku z tym jeśli uczestnictwo przedstawicieli z państw
trzecich w negocjacjach i posiedzeniach forów i organizacji międzynarodowych
jest niezbędne w interesie Unii Europejskiej, koszty takiego uczestnictwa
pokrywa się ze środków EFMR.
Artykuł 88
Komitety doradcze
1.           EFMR może wspierać koszty
operacyjne funkcjonowania komitetów doradczych ustanawianych na podstawie art.
52 [rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa].
2.           Komitet doradczy posiadający
osobowość prawną może ubiegać się o wsparcie unijne jako organ dążący do
osiągnięcia celu leżącego w ogólnym interesie europejskim.
Artykuł 89
Rozpoznanie rynku
EFMR może wspierać opracowywanie i
upowszechnianie przez Komisję informacji o rynku produktów rybołówstwa i
akwakultury zgodnie z art. 49 [rozporządzenia (UE) nr w sprawie wspólnej
organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury].
Artykuł 90
Działania komunikacyjne
dotyczące wspólnej polityki rybołówstwa i zintegrowanej polityki morskiej
EFMR może wspierać:
a)      koszty działań informacyjnych i
komunikacyjnych związanych ze wspólną polityką rybołówstwa i zintegrowaną
polityką morską, w tym:
b)      koszty wyprodukowania, przetłumaczenia i
upowszechniania materiałów opracowanych specjalnie, by spełnić określone
potrzeby różnych grup docelowych, sporządzonych w formie pisemnej,
audiowizualnej lub elektronicznej;
c)      koszty przygotowania i organizacji
wydarzeń i spotkań mających na celu upowszechnianie informacji i poznawanie
opinii różnych stron, których dotyczy wspólna polityka rybołówstwa i zintegrowana
polityka morska;
d)      koszty podróży i zakwaterowania ekspertów
i przedstawicieli zainteresowanych stron zaproszonych przez Komisję na
spotkania;
e)      koszty komunikacji instytucjonalnej w
zakresie priorytetów politycznych Unii Europejskiej, o ile są one związane z
ogólnymi celami niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ III
Pomoc techniczna
Artykuł 91
Pomoc techniczna z inicjatywy
Komisji
EFMR może wspierać, z inicjatywy Komisji, z
zastrzeżeniem pułapu1,1 % tego funduszu:
a)           środki pomocy technicznej, o których
mowa w art. 51 ust. 1 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych
przepisówy], służące wdrażaniu niniejszego rozporządzenia;
b)           realizację porozumień w sprawie
zrównoważonego zarządzania rybołówstwem i uczestnictwo Unii w regionalnych
organizacjach ds. rybołówstwa;
c)           ustanowienie europejskiej sieci LGD
w sektorze rybołówstwa , których celem jest budowanie potencjału,
upowszechnianie informacji, wymiana doświadczeń i najlepszych praktyk oraz
wspieranie współpracy między lokalnymi partnerstwami. Sieć współpracuje z
podmiotami zaangażowanymi w tworzenie sieci kontaktów i pomoc techniczną w
dziedzinie rozwoju lokalnego, utworzonymi przez EFRR, EFS i EFRROW w
odniesieniu do ich działań w zakresie rozwoju lokalnego i współpracy
transnarodowej.
Artykuł 92
Pomoc techniczna z inicjatywy
państw członkowskich
1.           EFMR może wspierać, z
inicjatywy państw członkowskich, z zastrzeżeniem pułapu w wysokości 5 %
całkowitej kwoty przewidzianej w ramach programu operacyjnego:
a)      środki pomocy
technicznej, o których mowa w art. 52 ust. 1 [rozporządzenia (UE) nr […] w
sprawie wspólnych przepisów];
b)      ustanowienie
krajowych sieci, których celem jest upowszechnianie informacji, budowanie
potencjału, wymiana najlepszych praktyk i wspieranie współpracy między LGD w
sektorze rybołówstwa na ich terytorium.
2.           W wyjątkowych i odpowiednio
uzasadnionych przypadkach próg, o którym mowa w ust. 1, może zostać
przekroczony.
3.           Koszty jednostki
certyfikującej nie są kosztami kwalifikowalnymi na podstawie ust. 1.
4.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 w odniesieniu do definicji
działań, które mają przeprowadzić krajowe sieci wspomniane w ust. 1.
TYTUŁ VII
WDRAŻANIE W RAMACH ZARZĄDZANIA DZIELONEGO
ROZDZIAŁ I
Przepisy ogólne
Artykuł 93
Zakres
Niniejszy tytuł stosuje się do środków
finansowanych w ramach zarządzania dzielonego określonych w tytule V.
ROZDZIAŁ II
Mechanizm realizacji
sekcja 1
Wsparcie z EFMR
Artykuł 94
Określenie stopy
współfinansowania
1.           Podczas zatwierdzania
programu operacyjnego Komisja ustanawia maksymalny wkład z EFMR dla tego
programu.
2.           Wkład z EFMR oblicza się na
podstawie kwoty kwalifikowalnych wydatków publicznych.
W programie operacyjnym ustanawia się stawkę
wkładu z EFMR obowiązującą dla każdego z celów określonych zgodnie z
priorytetami Unii dla EFMR, o których mowa w art. 6. Maksymalna
stawka wkładu z EFMR wynosi 75 % kwalifikowalnych wydatków publicznych.
Minimalna stawka wkładu z EFMR wynosi 20 %.
3.           Na zasadzie odstępstwa od
przepisów ust. 2 wkład z EFMR wynosi:
a)      100 % kwalifikowalnych wydatków
publicznych w przypadku wsparcia w ramach dopłat do przechowywania, o którym
mowa w art. 70;
b)      100 % kwalifikowalnych wydatków
publicznych w przypadku systemu wyrównania, o którym mowa w art. 73;
c)      50 % kwalifikowalnych wydatków
publicznych w przypadku wsparcia, o którym mowa w art. 78 ust. 2 lit. e);
d)      80 % kwalifikowalnych wydatków
publicznych w przypadku wsparcia, o którym mowa w art. 78 ust. 2 lit. a)-d)
oraz f)-j);
e)      65 % kwalifikowalnych wydatków
publicznych w przypadku wsparcia, o którym mowa w art. 79.
Artykuł 95
Intensywność pomocy
publicznej
1.           Państwa członkowskie stosują
maksymalną intensywność pomocy publicznej w wysokości 50 % całkowitych
kwalifikowalnych wydatków związanych z operacją.
2.           Na zasadzie odstępstwa od
przepisów ust. 1 państwa członkowskie stosują intensywność pomocy publicznej w
wysokości 100 % całkowitych kwalifikowalnych wydatków związanych z
operacją, jeśli:
a)      beneficjent jest podmiotem prawa
publicznego;
b)      operacja dotyczy dopłat do przechowywania,
o których mowa w art. 70;
c)      operacja dotyczy systemu wyrównania, o
którym mowa w art. 73;
d)      operacja dotyczy gromadzenia danych, o
którym mowa w art. 79.
3.           Na zasadzie odstępstwa od
przepisów ust. 1 państwa członkowskie mogą stosować intensywność pomocy
publicznej w wysokości między 50 % a maksymalnie 100 % całkowitych
wydatków kwalifikowalnych, jeśli operację przeprowadza się na podstawie tytułu
V rozdział III i jeśli spełnia ona jedno z poniższych kryteriów:
a)      interes zbiorowy;
b)      beneficjent zbiorowy;
c)      publiczny dostęp do wyników operacji;
d)      innowacyjne właściwości projektu na
szczeblu lokalnym.
4.           Na zasadzie odstępstwa od
przepisów ust. 1 stosuje się dodatkowe punkty procentowe intensywności pomocy
publicznej określone w załączniku I.
5.           Minimalna intensywność pomocy
publicznej wynosi 20 % całkowitych kwalifikowalnych wydatków związanych z
operacją.
6.           Komisja ustala, w drodze
aktów wykonawczych przyjmowanych zgodnie z procedura sprawdzającą, o której
mowa w art. 151 ust. 3, jak różne punkty procentowe intensywności pomocy
publicznej stosuje się w przypadkach spełniania kilku warunków określonych w
załączniku I.
sekcja 2
Zarządzanie finansami i stosowanie euro
Artykuł 96
Ustalenia dotyczące płatności
zaliczkowych
1.           Oprócz ogólnych zasad określonych w art. 72 [rozporządzenia (UE) nr
[...] w sprawie wspólnych przepisów] oraz w następstwie decyzji Komisi
zatwierdzającej program operacyjny, pierwsze płatności zaliczkowe dla całego
okresu programowania wypłacane są przez Komisję. Stanowią
one 4 % wkładu z budżetu Unii Europejskiej na rzecz danego programu
operacyjnego. Płatności te mogą zostać rozłożone na dwie transze w zależności
od dostępności środków w budżecie.
2.           Odsetki od płatności zaliczkowych księguje się na koncie danego
programu operacyjnego i odejmuje od kwoty wydatków publicznych wskazanej w
deklaracji końcowej wydatków.
Artykuł 97
Rok obrotowy
Rok obrotowy obejmuje poniesione wydatki i
uzyskane dochody zaksięgowane w budżecie EFMR przez agencję płatniczą w
odniesieniu do roku «N», rozpoczynającego się dnia 16 października roku «N-1»
oraz kończącego się dnia 15 października roku «N».
Artykuł 98
Płatności okresowe
1.           Płatności okresowych dokonuje się w ramach każdego programu
operacyjnego. Ich wyliczenie następuje przez zastosowanie stopy współfinansowania dla
każdego priorytetu Unii do wydatków publicznych poniesionych w ramach danego
priorytetu.
2.           Komisja dokonuje płatności okresowych, z zastrzeżeniem dostępności
środków w budżecie, w celu zwrotu wydatków poniesionych przez akredytowane
agencje płatnicze na realizację programów.
3.           Komisja dokonuje każdej
płatności okresowej pod warunkiem spełnienia następujących wymogów:
a)      przekazania Komisji
deklaracji wydatków, podpisanej przez akredytowaną agencję płatniczą, zgodnie z
art. 124 ust. 1 lit. c);
b)      przestrzegania
całkowitej kwoty wkładu EFMR przyznanej dla każdego z priorytetów Unii dla
całego okresu objętego danym programem;
c)      przekazania Komisji
ostatniego rocznego sprawozdania z postępu prac w ramach danego programu
operacyjnego.
4.           Komisja powiadamia niezwłocznie akredytowaną agencję płatniczą o
niespełnieniu jednego z wymogów ustanowionych w ust. 3. Jeżeli
nie został spełniony jeden z wymogów ustanowionych w ust. 3 lit. a) lub lit.
c), deklaracja wydatków jest niedopuszczalna.
5.           Komisja dokonuje płatności
okresowych w terminie nieprzekraczającym 45 dni od daty rejestracji deklaracji
wydatków spełniającej wymogi określone w ust. 3, nie naruszając przepisów art.
123 i 127.
6.           Akredytowane agencje płatnicze sporządzają i przekazują Komisji
deklaracje wydatków pośrednich odnoszących się do programów operacyjnych, w
terminach określonych przez Komisję w drodze aktów wykonawczych przyjętych
zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 151 ust. 2.
Deklaracje wydatków pośrednich dotyczące wydatków
poniesionych po dniu 16 października księgowane są w budżecie na rok następny.
Artykuł 99
Płatność salda i zakończenie programu
1.           Z zastrzeżeniem dostępności środków w budżecie, Komisja dokonuje
płatności salda po otrzymaniu ostatniego rocznego sprawozdania z postępu prac w
ramach odpowiedniego programu operacyjnego, na podstawie: obowiązującego
planu finansowego, rocznego sprawozdania finansowego z ostatniego roku
realizacji danego programu operacyjnego oraz związanej z nim decyzji w sprawie
rozliczeń. Wspomniane sprawozdania przedstawiane są Komisji nie później niż w
ciągu 6 miesięcy po ostatecznym terminie kwalifikowalności wydatków i obejmują
wydatki poniesione przez agencję płatniczą aż do ostatniego terminu
kwalifikowalności wydatków.
2.           Płatność salda następuje
najpóźniej w terminie sześciu miesięcy od uznania informacji oraz dokumentów, o
których mowa w ust. 1, przez Komisję za dopuszczalne oraz od rozliczenia
ostatniego sprawozdania rocznego. Pozostające po dokonaniu płatności salda przyznane
kwoty Komisja anuluje najpóźniej w terminie sześciu miesięcy, nie naruszając
przepisów art. 100.
3.           Nieprzekazanie Komisji najpóźniej w terminie określonym w ust. 1
ostatniego rocznego sprawozdania z postępu prac wraz dokumentami niezbędnymi do
dokonania rozliczenia rachunków z ostatniego roku realizacji programu pociąga
za sobą umorzenie salda zgodnie z art. 100.
Artykuł 100
Umorzenie zobowiązań
Komisja automatycznie umarza każdą część
zobowiązania budżetowego dotyczącego programu niewykorzystaną na
prefinansowanie lub płatności okresowe lub dla której najpóźniej w dniu 31
grudnia drugiego roku następującego po roku, w którym podjęto zobowiązanie
budżetowe, do Komisji nie wpłynęła żadna deklaracja wydatków spełniająca wymogi
określone w art. 98 ust. 3.
Artykuł 101
Stosowanie euro
1.           Kwoty określone w programach
operacyjnych przedstawianych przez państwa członkowskie, poświadczonych
deklaracjach wydatków, wnioskach o płatność oraz wydatkach wymienionych w
rocznych i końcowych sprawozdaniach z realizacji są denominowane w euro.
2.           Państwa członkowskie, które
nie przyjęły euro jako swojego środka płatniczego w chwili składania wniosku o
płatność, przeliczają na euro kwoty wydatków poniesionych w walucie krajowej.
Kwoty te są przeliczane na euro z wykorzystaniem
miesięcznego obrachunkowego kursu wymiany stosowanego przez Komisję w miesiącu,
w którym wydatki zostały zaksięgowane przez agencję płatniczą danego programu
operacyjnego. Kurs ten jest publikowany co miesiąc przez
Komisję w mediach elektronicznych.
3.           Kwoty odzyskane w walucie
krajowej przez państwa członkowskie, które nie przyjęły euro jako swojego
środka płatniczego, w chwili odzyskania są przeliczane na euro według kursu
wymiany, o którym mowa w ust. 2.
4.           Kiedy dane państwo
członkowskie przyjmuje euro jako swój środek płatniczy, procedurę przeliczania
określoną w ust. 3 stosuje się nadal do wszystkich wydatków zaksięgowanych
przez agencję płatniczą przed datą wejścia w życie stałego kursu wymiany waluty
krajowej na euro.
sekcja 3
Kwalifikowalność wydatków i trwałość
Artykuł 102
Wydatki kwalifikowalne
1.           W uzupełnieniu ogólnych zasad
określonych w art. 55 ust. 1 [rozporządzenia (UE) nr [...] w sprawie wspólnych
przepisów], płatności dokonywane przez beneficjentów udokumentowane są
fakturami i dokumentami potwierdzającymi zapłatę.
2.           Do wkładu z EFMR kwalifikują
się wyłącznie koszty pośrednie określone w tytule V rozdział III.
3.           Na zasadzie odstępstwa od
postanowień art. 55 ust. 7 [rozporządzenia (UE) nr [...] w sprawie wspólnych
przepisów] wydatki, które stają się kwalifikowalne w wyniku zmian wprowadzonych
do programu na podstawie art. 22 ust. 2, są kwalifikowalne dopiero od dnia 1
stycznia roku następującego po przedłożeniu takich zmian.
Artykuł 103
Obliczenie uproszczonych
kosztów, kosztów dodatkowych i utraconych dochodów
W przypadku gdy pomocy udziela się na
podstawie uproszczonych kosztów, kosztów dodatkowych lub utraconych dochodów,
państwa członkowskie dopilnowują, aby odpowiednie obliczenia były właściwe i
dokładne oraz ustalone z wyprzedzeniem na podstawie rzetelnej, sprawiedliwej i
weryfikowalnej kalkulacji.
Artykuł 104
Zaliczki
1.           Wypłacenie zaliczki podlega
ustanowieniu gwarancji bankowej lub równoważnej gwarancji odpowiadającej
100 % kwoty zaliczki.
2.           W przypadku beneficjentów
publicznych zaliczki wypłaca się gminom, samorządom regionalnym i ich
stowarzyszeniom, a także podmiotom prawa publicznego.
3.           Instrument przedłożony jako
gwarancja przez organ publiczny uznaje się za równoważny gwarancji, o której
mowa w ust. 1, pod warunkiem że organ zobowiązuje się do zapłaty kwoty objętej
udzieloną gwarancją w przypadku braku uprawnienia do otrzymania wypłaconej
zaliczki.
4.           Gwarancja może być zwolniona,
jeżeli właściwa agencja płatnicza stwierdzi, że kwota rzeczywistych wydatków
odpowiadających wkładowi publicznemu związanemu z operacją przekracza kwotę
zaliczki.
Artykuł 105
Trwałość kryteriów
dopuszczalności operacji
1.           Beneficjent spełnia wymogi
związane z dopuszczalnością, o której mowa w art. 12 ust. 1, również po
złożeniu wniosku i przez cały okres realizacji operacji oraz, dla pewnych
rodzajów operacji, również przez określony okres czasu po otrzymaniu ostatniej
płatności.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 dotyczących określenia:
a)      rodzajów operacji, dla których warunki
dopuszczalności należy spełniać po otrzymaniu ostatniej płatności oraz
b)      okresu czasu, o którym mowa w ust. 1.
Komisja korzysta z tego uprawnienia z pełnym
poszanowaniem zasady proporcjonalności i uwzględniając, że nieprzestrzeganie
odpowiednich przepisów WPRyb stanowić może poważne zagrożenie dla zrównoważonej
eksploatacji żywych zasobów morskich, która odbudowuje i zachowuje populacje
poławianych gatunków powyżej poziomów pozwalających wytworzyć maksymalny
podtrzymywalny połów na poziomie MSY, trwałości odpowiednich stad oraz ochrony
środowiska morskiego.
ROZDZIAŁ III
Systemy zarządzania i kontroli
Artykuł 106
Obowiązki państw
członkowskich
Państwa członkowskie zapewniają dla każdego
programu operacyjnego ustanowienie odpowiedniego systemu zarządzania i kontroli
zapewniającego przejrzysty przydział i rozdział funkcji pomiędzy instytucją
zarządzającą, agencją płatniczą a jednostką certyfikującą.
Państwa członkowskie są odpowiedzialne za zapewnienie skutecznego
funkcjonowania systemów przez cały okres programu.
Artykuł 107
Właściwe organy
1.           Państwa członkowskie
wyznaczają dla każdego programu operacyjnego następujące organy:
a)      instytucję zarządzającą odpowiedzialną za
zarządzanie danym programem, którą może być publiczny lub prywatny podmiot
działający na poziomie krajowym lub regionalnym, albo samo państwo
członkowskie, jeżeli wykonuje to zadanie;
b)      akredytowaną agencję płatniczą w
rozumieniu art. 109;
c)      jednostkę certyfikującą w rozumieniu art.
112;
2.           Państwa członkowskie wyraźnie
określają zadania instytucji zarządzającej, agencji płatniczej oraz, w ramach
zrównoważonego rozwoju lokalnego, lokalnych grup działania, o których mowa w
art. 62, w odniesieniu do stosowania kryteriów kwalifikowalności i wyboru oraz
procedury wyboru projektu.
Artykuł 108
Instytucja zarządzająca
1.           Instytucja zarządzająca
odpowiada za zarządzanie programem i za wdrażanie go w efektywny, skuteczny i
prawidłowy sposób, w szczególności za:
a)      zagwarantowanie, że istnieje odpowiedni
bezpieczny elektroniczny system do rejestrowania, przechowywania i zgłaszania
informacji statystycznych na temat programu i jego realizacji, niezbędnych do
celów monitorowania i oceny, a w szczególności informacji potrzebnych do
monitorowania postępów w osiąganiu określonych celów i priorytetów Unii;
b)      przekazywanie co kwartał Komisji
odpowiednich danych dotyczących operacji wybranych do finansowania, w tym
najważniejszych cech beneficjenta i operacji;
c)      zagwarantowanie, że beneficjenci oraz
inne podmioty zaangażowane w realizację operacji:
(i)      są poinformowani o
swoich obowiązkach wynikających z udzielonej pomocy oraz prowadzą oddzielny
system rachunkowości albo korzystają z odpowiedniego kodu rachunkowego dla
wszystkich transakcji związanych z operacją;
(ii)      są świadomi wymogów
dotyczących dostarczania danych instytucji zarządzającej oraz zapisywania
danych dotyczących produktów i rezultatów;
d)      zagwarantowanie, że ocena ex ante,
o której mowa w art. 48 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych
przepisów], jest zgodna z systemem oceny i monitorowania, o którym mowa w art.
131, jak również za przyjęcie jej i przedłożenie Komisji;
e)      zagwarantowanie, że istnieje plan oceny,
o którym mowa w art. 49 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych
przepisów], oraz że ocena ex post, o której mowa w art. 140, jest
przeprowadzana w terminach ustanowionych we wspomnianym artykule i że oceny te
są zgodne z systemem monitorowania i oceny, o którym mowa w art. 131, jak
również za przedkładanie ich komitetowi monitorującemu, o którym mowa w art.
136, i Komisji;
f)       przekazywanie komitetowi monitorującemu,
o którym mowa w art. 136, informacji i dokumentów potrzebnych do monitorowania
realizacji programu w świetle jego szczegółowych celów i priorytetów;
g)      sporządzenie rocznego sprawozdania z
postępu prac, o którym mowa w art. 138, wraz z zagregowanymi zestawieniami
monitorującymi, oraz, po zatwierdzeniu przez komitet monitorujący, o którym
mowa w art. 136, przedłożenie go Komisji;
h)      zagwarantowanie, że agencja płatnicza
otrzymuje wszystkie niezbędne informacje, w szczególności dotyczące stosowanych
procedur oraz wszelkich przeprowadzanych kontroli w odniesieniu do operacji
wybranych do finansowania, przed zezwoleniem na płatność;
i)       zapewnienie reklamy i promocji programu
poprzez informowanie potencjalnych beneficjentów, organizacji zawodowych,
partnerów gospodarczych i społecznych, podmiotów zaangażowanych we wspieranie
równości kobiet i mężczyzn oraz organizacji pozarządowych, w tym organizacji
zajmujących się kwestiami środowiska naturalnego, o możliwościach oferowanych
przez program i zasadach uzyskania dostępu do finansowania w ramach programu, a
także poprzez informowanie beneficjentów wkładu Unii i ogółu społeczeństwa o
roli odgrywanej przez Unię w programie.
2.           Państwo członkowskie lub
instytucja zarządzająca może wyznaczyć co najmniej jedną instytucję
pośredniczącą, w tym samorządy regionalne lub lokalne lub organizacje
pozarządowe, do zarządzania operacjami w ramach programu operacyjnego i ich
realizacji.
3.           W przypadku gdy część jej
zadań zostanie powierzona innemu podmiotowi, instytucja zarządzająca zachowuje
pełną odpowiedzialność za skuteczność i prawidłowość zarządzania i wykonywania
tych zadań. Instytucja zarządzająca zapewnia istnienie odpowiednich przepisów
umożliwiających innemu podmiotowi uzyskanie wszystkich danych i informacji
potrzebnych do wykonania tych zadań.
Artykuł 109
Akredytacja i cofnięcie
akredytacji agencji płatniczej
1.           Agencje płatnicze to służby
lub organy państw członkowskich odpowiedzialne za zarządzanie wydatkami oraz za
ich kontrolę. Za wyjątkiem dokonywania płatności, wykonanie tych zadań może być
delegowane.
2.           Państwa członkowskie
akredytują jako agencje płatnicze służby lub organy, które spełniają kryteria
akredytacji, które zostaną ustanowione przez Komisję na podstawie art. 111 ust.
2.
3.           Osoba kierująca akredytowaną agencją płatniczą sporządza informacje, o
których mowa w art. 75 ust 1 lit. a), b) oraz c) [rozporządzenia (UE) nr […]w
sprawie wspólnych przepisów].
4.           W przypadku gdy agencja płatnicza nie spełnia już jednego lub większej
ilości kryteriów akredytacji, o których mowa w ust. 2, państwo członkowskie
cofa akredytację, chyba że agencja płatnicza przeprowadzi, w terminie
wyznaczonym w zależności od wagi problemu, konieczne działania dostosowujące.
5.           Agencje płatnicze zarządzają
operacjami związanymi z interwencją publiczną, za które są odpowiedzialne, i
zapewniają kontrolę tych operacji; spoczywa na nich również całkowita
odpowiedzialność w tej dziedzinie.
Artykuł 110
Płatność w pełnej wysokości
na rzecz beneficjentów
O ile przepisy Unii nie stanowią wyraźnie
inaczej, płatności odnoszące się do finansowania określonego w niniejszym
rozporządzeniu zostają w całości wypłacone beneficjentom.
Artykuł 111
Uprawnienia Komisji
Aby zapewnić właściwe funkcjonowanie systemu
określonego w art. 106, Komisja posiada uprawnienia do przyjmowania aktów
delegowanych zgodnie z art. 150 dotyczących:
a)           minimalnych
wymogów w zakresie akredytacji agencji płatniczych, dotyczących otoczenia
wewnętrznego, działań kontrolnych, informacji i komunikacji, monitorowania oraz
zasad dotyczących procedury przyznawania i cofania akredytacji;
b)           zasad
dotyczących nadzoru i procedury zmiany akredytacji agencji płatniczych;
c)           obowiązków
agencji płatniczych w odniesieniu do ich zobowiązań w dziedzinie zarządzania i
kontroli.
Artykuł 112
Jednostki certyfikujące
1.           Jednostka
certyfikująca to prywatny lub publiczny organ audytowy wyznaczony przez państwo
członkowskie, który przedstawia opinię na temat poświadczenia wiarygodności dotyczącego
zarządzania w zakresie kompletności, dokładności oraz prawdziwości rocznych
sprawozdań finansowych agencji płatniczej, właściwego funkcjonowania systemu
kontroli wewnętrznej oraz legalności i prawidłowości transakcji stanowiących
ich podstawę, jak również przestrzegania zasady należytego zarządzania
finansami. Jest ona niezależna operacyjnie zarówno od danej agencji płatniczej,
instytucji zarządzającej, jak również od organów, które akredytowały tę agencję
płatniczą.
2.           Komisja jest uprawniona do przyjmowania
aktów delegowanych zgodnie z art. 150 ustanawiających szczegółowe przepisy w
sprawie statusu jednostek certyfikujących, poszczególnych zadań, w tym
kontroli, które mają one obowiązek przeprowadzać, a także świadectw i
sprawozdań oraz odpowiednich dokumentów towarzyszących, sporządzanych przez
przedmiotowe jednostki.
Artykuł 113
Dopuszczalność płatności
dokonywanych przez agencje płatnicze
Wydatki podlegające zarządzaniu dzielonemu, o
których mowa tytule V, oraz wydatki w ramach pomocy technicznej, o których mowa
w art. 92, mogą podlegać finansowaniu unijnemu, wyłącznie jeżeli dokonały ich
akredytowane agencje płatnicze.
ROZDZIAŁ IV
Kontrola sprawowana przez państwa członkowskie
Artykuł 114
Obowiązki państw
członkowskich
1.           Państwa członkowskie przyjmują,
w ramach EFMR, wszystkie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, jak
również podejmują wszelkie inne środki konieczne do zapewnienia skutecznej
ochrony interesów finansowych Unii, w szczególności w celu:
a)      upewnienia się co do legalności i
prawidłowości finansowanych operacji, w tym upewnienia się, że współfinansowane
produkty i usługi zostały dostarczone oraz że wydatki zadeklarowane przez
beneficjenrów zostały przez nich faktycznie poniesione oraz że operacje te są
zgodne z odpowiednimi przepisami prawa krajowego i prawa Unii Europejskiej,
programem operacyjnym oraz warunkami udzielania wsparcia na działania;
b)      zapewnienia, że beneficjenci
uczestniczący w realizacji operacji, których koszty zwracane są na podstawie
faktycznie poniesionych kosztów kwalifikowalnych, prowadzą oddzielny system
rachunkowości albo korzystają z odpowiedniego kodu rachunkowego dla wszystkich
transakcji związanych z operacją;
c)      ustanowienia procedur gwarantujących, że
wszystkie dokumenty dotyczące wydatków i kontroli wymaganych dla zapewniania
właściwej ścieżki audytu są prowadzone zgodnie z przepisami art. 62 lit. g)
[rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów];
d)      stworzenia skutecznej ochrony przed
nadużyciami finansowymi przede wszystkim w odniesieniu do obszarów o
zwiększonym poziomie ryzyka, przez podejmowanie środków o charakterze
odstraszającym, z uwzględnieniem kosztów i korzyści, jak również
proporcjonalności takich środków;
e)      zapobiegania, wykrywania i usuwania
nieprawidłowości i nadużyć finansowych;
f)       stosowania skutecznych, odstraszających
oraz proporcjonalnych korekt finansowych zgodnie z przepisami Unii oraz prawem
krajowym;
g)      odzyskiwania nienależnych płatności wraz
z odsetkami, oraz w razie takiej konieczności, wszczynania postępowań sądowych
w tym celu.
2.           Państwa członkowskie
ustanawiają skuteczne systemy zarządzania i kontroli w celu zapewnienia
zgodności z niniejszym rozporządzeniem.
3.           W celu spełnienia wymogów, o
których mowa w ust. 1 lit. a) i b), systemy utworzone przez państwa
członkowskie powinny obejmować:
a)      kontrole administracyjne dotyczące
każdego wniosku o zwrot składanego przez beneficjentów;
b)      kontrole operacji na miejscu.
W odniesieniu do kontroli na miejscu, organ
odpowiedzialny pobiera próbę kontrolną spośród wszystkich wnioskodawców,
składającą się, w stosownych przypadkach, z próby losowej oraz próby wybranej
na podstawie analizy ryzyka w celu otrzymania reprezentatywnego wskaźnika
błędu, dążąc jednocześnie do wykrycia największych błędów.
4.           Weryfikacje poszczególnych
operacji na miejscu na podstawie ust. 3 lit. b) mogą być przeprowadzane metodą
badania próby.
5.           W przypadkach gdy instytucja
zarządzająca jest również beneficjentem w ramach programu operacyjnego,
uzgodnienia dotyczące weryfikacji, o których mowa w ust. 1 lit. a), zapewniają
odpowiednie rozdzielenie funkcji.
6.           Państwa członkowskie
informują Komisję o przyjętych przepisach i środkach podjętych na podstawie
ust. 1, 2, 3 i 5. Wszelkie wymogi, jakie państwa członkowskie ustanowią w celu
uzupełnienia warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu, są możliwe do
zweryfikowania.
7.           Komisja może – w drodze aktów
wykonawczych – przyjąć przepisy mające na celu jednolite stosowanie ust. 1, 2,
3 i 4. Wspomniane akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 151 ust. 3.
8.           Komisja przyjmie akty
delegowane zgodnie z art. 150 ustanawiające przepisy dotyczące ustaleń w
sprawie zasad ścieżki audytu, o której mowa w ust. 1 lit. c).
Artykuł 115
Odzyskiwanie nienależnych
płatności
1.           W przypadku, o którym mowa w
art. 114 ust. 1 lit. g), państwa członkowskie odzyskują nienależnie wypłacone
kwoty, wraz z odsetkami z tytułu opóźnienia w płatnościach. Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję o takich przypadkach i informują ją o przebiegu
powiązanych postępowań administracyjnych i sądowych.
2.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 ustanawiających szczegółowe
przepisy dotyczące zobowiązań państw członkowskich określonych w ust. 1.
Artykuł 116
Nieprawidłowości
1.           W przypadku wszelkich
nienależnych płatności wynikających z nieprawidłowości lub innych przypadków
braku zgodności, państwa członkowskie zwracają się do beneficjenta o odzyskanie
przedmiotowej kwoty w ciągu jednego roku od pierwszego stwierdzenia
nieprawidłowości i zapisują odpowiednie kwoty w księdze dłużników agencji
płatniczej.
2.           Jeśli odzyskanie nie nastąpi w ciągu czterech lat od daty złożenia
wniosku o odzyskanie należności lub w ciągu ośmiu lat, w przypadku gdy
odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, konsekwencje
finansowe wynikające z nieodzyskania należności ponosi dane państwo
członkowskie, co nie zwalnia go z obowiązku kontynuowania procedur odzyskiwania
należności zgodnie z art. 115.
Jeśli, w ramach procedury odzyskiwania, prawomocną
decyzją administracyjną lub orzeczeniem sądowym stwierdzony zostanie brak
nieprawidłowości,, obciążenia finansowe poniesione przez państwo członkowskie
zgodnie z akapitem pierwszym deklarowane są wobec danego funduszu jako wydatek.
3.           W należycie uzasadnionych
przypadkach państwa członkowskie mogą podejmować decyzje o zaprzestaniu
odzyskiwania. Decyzja taka może zostać podjęta jedynie w następujących
przypadkach:
a)      gdy poniesione lub prawdopodobne koszty
odzyskania przekraczają kwotę odzyskiwanej płatności, lub
b)      gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w
związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób
odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z
prawem krajowym.
Jeśli decyzja, o której mowa w niniejszym ustępie akapit pierwszy podejmowana jest zanim
pozostająca kwota należna podlegała przepisom, o których mowa w ust. 2, skutki
finansowe nieodzyskania kwot ponosi budżet Unii.
4.           Państwa
członkowskie wprowadzają do rocznych sprawozdań finansowych wysyłanych do
Komisji Europejskiej zgodnie z art. 125 lit. c) pkt (iii) kwoty ponoszone przez
te państwa członkowskie zgodnie z ust. 2. Komisja weryfikuje i, jeśli to
konieczne, podejmuje decyzję o zmianie rocznych sprawozdań finansowych w drosze
aktu wykonawczego.
5.           Komisja może – w drodze aktów
wykonawczych – podjąć decyzję o wyłączeniu z finansowania unijnego kwot
pokrywanych z budżetu Unii w następujących przypadkach:
a)      jeżeli państwo członkowskie nie
przestrzega terminów, o których mowa w ust. 1;
b)      jeżeli Komisja stwierdza, że decyzja
państwa członkowskiego o zaprzestaniu odzyskiwania, podjęta na podstawie ust.
3, jest nieuzasadniona;
c)      jeśli Komisja stwierdza, że
nieprawidłowości lub jego brak wynikają z nieprawidłowości lub zaniedbań
organów administracyjnych lub innych organów urzędowych państwa członkowskiego.
6.           Przed przyjęciem decyzji w
drodze aktów wykonawczych, o których mowa w niniejszym artykule, stosuje się
procedurę, o której mowa w art. 129 ust. 6.
Artykuł 117
Korekty finansowe dokonywane
przez państwa członkowskie
1.           Odpowiedzialność za badanie
nieprawidłowości lub innych przypadków niezgodności, dokonywanie wymaganych
korekt finansowych oraz odzyskiwanie kwot spoczywa przede wszystkim na
państwach członkowskich. W przypadku nieprawidłowości systemowej państwo
członkowskie rozszerza zakres swego dochodzenia w celu objęcia nim wszelkich
operacji, których nieprawidłowości te mogą dotyczyć.
2.           Państwo członkowskie dokonuje
korekt finansowych wymaganych w związku z pojedynczymi lub systemowymi
nieprawidłowościami lub też innymi przypadkami niezgodności stwierdzonymi w
operacjach lub programach operacyjnych. Korekty dokonywane przez państwo
członkowskie polegają na anulowaniu całości lub części wkładu publicznego w
ramach operacji lub programu operacyjnego. Państwo członkowskie bierze pod
uwagę charakter i wagę nieprawidłowości oraz straty finansowe poniesione przez
EFMR i stosuje proporcjonalną korektę. Agencjaę płatnicza odnotowuje w rocznym
sprawozdaniu finansowym korekty finansowe dla roku obrotowego, w którym podjęto
decyzję o anulowaniu.
3.           W przypadku korekt
finansowych zastosowanych do wydatków bezpośrednio związanych z
nieprzestrzeganiem przepisów art. 105 państwa członkowskie podejmują decyzję o
kwocie korekty, uwzględniając wagę przepisów WPRyb naruszonych przez
beneficjenta, korzyść ekonomiczną wynikającą z takiego nieprzestrzegania
przepisów WPRyb lub znaczenie wkładu z EFMR na rzecz działalności gospodarczej
beneficjenta.
4.           Wkład z EFMR anulowany
zgodnie z ust. 1 może być ponownie wykorzystany w ramach danego programu
operacyjnego, z zastrzeżeniem ust 5.
5.           Wkład anulowany zgodnie z
ust. 2 nie może być ponownie wykorzystany na operacje, które były przedmiotem
korekty, lub, w przypadku gdy korekta finansowa dotyczy nieprawidłowości systemowej
lub innych przypadków niezgodności, na jakiekolwiek operacje, których dotyczy
nieprawidłowość systemowa lub inne przypadki niezgodności.
ROZDZIAŁ V
Kontrola sprawowana przez Komisję
Sekcja 1
Wstrzymanie i zawieszenie
Artykuł 118
Wstrzymanie biegu terminu
płatności
Oprócz elementów pozwalających na wstrzymanie
wymienionych w art. 74 ust. 1 lit. a)-c) [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie
wspólnych przepisów] termin płatności dla wniosku o płatność okresową może
zostać wstrzymany przez urzędnika zatwierdzającego w rozumieniu [rozporządzenia
finansowego] na okres nieprzekraczający dziewięciu miesięcy, jeżeli Komisja
podejmie decyzję, w drodze aktów wykonawczych, w której stwierdzi, że istnieją
dowody wskazujące na niespełnianie przez państwo członkowskie zobowiązań w
ramach wspólnej polityki rybołówstwa, które mają wpływ na wydatki zawarte w
poświadczonej deklaracji wydatków, w związku z którymi wnioskowano o płatność
okresową.
Artykuł 119
Zawieszenie płatności
1.           Komisja może zawiesić, w
drodze aktu wykonawczego, całość lub część płatności okresowych programu
operacyjnego, w przypadku gdy:
a)      w systemie zarządzania i kontroli
programu operacyjnego istnieje poważna wada, w odniesieniu do której nie
podjęto środków naprawczych;
b)      wydatek ujęty w poświadczonej deklaracji
wydatków związany jest z poważną nieprawidłowością lub innymi przypadkami
niezgodności, które nie zostały skorygowane;
c)      państwo członkowskie nie podjęło
niezbędnych działań w celu naprawy sytuacji, co doprowadziło do wstrzymania
płatności na podstawie art. 118;
d)      występują poważne niedociągnięcia w
jakości i wiarygodności systemu monitorowania;
e)      Komisja – w drodze aktu wykonawczego –
przyjęła decyzję, w której stwierdzono, że państwo członkowskie nie spełniło
zobowiązań w ramach wspólnej polityki rybołówstwa. Taka niezgodność może mieć
wpływ na wydatki zawarte w poświadczonej deklaracji wydatków, w związku z
którymi wnioskowano o płatność okresową;
f)       warunki, o których mowa w art. 17 ust. 5
i art. 20 ust. 3 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie przepisów wspólnych] są
spełnione.
2.           Komisja może podjąć decyzję –
w drodze aktu wykonawczego – o zawieszeniu całości lub części płatności
okresowych po umożliwieniu państwu członkowskiemu zgłoszenia uwag w terminie
dwóch miesięcy. Komisja może ustanowić, w drodze aktów wykonawczych przyjętych
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 151 ust. 3, szczegółowe
przepisy w sprawie części płatności, która może zostać zawieszona. Kwoty te są
proporcjonalne do charakteru i znaczenia uchybienia, nieprawidłowości lub
naruszenia zobowiązań przez państwo członkowskie.
3.           Komisja podejmuję decyzję – w
drodze aktu wykonawczego – o zniesieniu zawieszenia całości lub części
płatności okresowych, w przypadku gdy państwo członkowskie podjęło niezbędne
środki umożliwiające zniesienie zawieszenia. W przypadku gdy państwo
członkowskie nie podejmie niezbędnych środków, Komisja może przyjąć decyzję, w
drodze aktu wykonawczego, o zastosowaniu korekt finansowych poprzez anulowanie
całości lub części wkładu Unii na rzecz programu operacyjnego zgodnie z art.
128 oraz zgodnie z procedurą opisaną w art. 129.
Artykuł 120
Uprawnienia Komisji
1.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 określających przypadki
naruszeń, o których mowa w art. 118 i art. 119 ust. 1 lit. e, w tym w celu
utworzenia wykazu odpowiednich przepisów WPRyb, które mają kluczowe znaczenie
dla ochrony żywych zasobów morskich.
2.           Komisja może określić, w
drodze aktów wykonawczych, szczegółowe zasady dotyczące procedury wstrzymywania
i zawieszania. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 151 ust. 3.
sekcja 2
Rozliczenie rachunków i korekty finansowe
Artykuł 121
Kontrole na miejscu
przeprowadzane przez Komisję
1.           Nie naruszając kontroli
przeprowadzanych przez państwa członkowskie zgodnie z krajowymi przepisami
ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi, a także nie naruszając
postanowień art. 287 Traktatu lub wszelkich kontroli przeprowadzanych na
podstawie art. 322 Traktatu, Komisja może organizować kontrole na miejscu w
państwach członkowskich w celu sprawdzenia w szczególności:
a)      zgodności praktyk
administracyjnych z przepisami Unii;
b)      istnienia
niezbędnych dokumentów uzupełniających i ich zgodności z operacjami
finansowanymi z EFMR;
c)      warunków, w jakich
operacje finansowane przez EFMR są przeprowadzane i kontrolowane.
2.           Osoby upoważnione przez
Komisję do przeprowadzania kontroli na miejscu lub przedstawiciele Komisji
działający w ramach udzielonych im kompetencji mają dostęp do ksiąg i
wszystkich innych dokumentów, w tym dokumentów i ich metadanych, związanych z
wydatkami finansowanymi przez EFMR, łącznie z informacjami sporządzonymi lub
otrzymanymi i przechowywanymi w postaci elektronicznej.
3.           Uprawnienia do
przeprowadzania kontroli na miejscu nie naruszają stosowania przepisów
krajowych, które zastrzegają dostęp do niektórych aktów dla osób specjalnie
wyznaczonych na podstawie prawodawstwa krajowego. Osoby upoważnione przez
Komisję nie uczestniczą między innymi w rewizjach domowych ani w formalnych
przesłuchaniach osób przeprowadzanych na podstawie przepisów krajowych danego
państwa członkowskiego. Mają one jednak dostęp do uzyskanych w ten sposób
informacji.
4.           W odpowiednim czasie przed
przeprowadzeniem kontroli na miejscu Komisja powiadamia o niej dane państwo
członkowskie lub państwo członkowskie, na którego terenie kontrola ma się
odbyć. Przedstawiciele danego państwa członkowskiego mogą brać udział w tych
kontrolach.
5.           Na żądanie Komisji i za zgodą
państwa członkowskiego kontrole dodatkowe lub dochodzenia dotyczące operacji
określonych w niniejszym rozporządzeniu są przeprowadzane przez właściwe organy
tego państwa członkowskiego. Przedstawiciele Komisji lub osoby upoważnione
przez Komisję mogą uczestniczyć w tego rodzaju kontrolach.
6.           W celu ulepszenia kontroli
Komisja może, za zgodą danych państw członkowskich, poprosić o wsparcie organy
wymienionych państw członkowskich w odniesieniu do niektórych kontroli lub
niektórych dochodzeń.
7.           Komisja może, w drodze aktów
wykonawczych, przyjętych zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 151
ust. 2, ustanowić przepisy dotyczące szczególnych procedur, których państwa
członkowskie muszą przestrzegać podczas przeprowadzanych dodatkowych kontroli,
o których mowa w ust. 5 i 6.
Artykuł 122
Dostęp do informacji
1.           Państwa członkowskie udostępniają Komisji wszystkie informacje
niezbędne dla właściwego funkcjonowania EFMR oraz podejmują wszelkie właściwe
środki w celu ułatwienia kontroli, które Komisja może uznać za konieczne w
ramach zarządzania finansowaniem unijnym, łącznie z kontrolami na miejscu.
2.           Na żądanie Komisji, państwa członkowskie przekazują jej przepisy
ustawowe, wykonawcze i administracyjne, które zostały przyjęte w celu
zastosowania aktów prawnych Unii dotyczących wspólnej polityki rybołówstwa, w
takim stopniu, w jakim akty te mają konsekwencje finansowe dla EFMR.
3.           Państwa członkowskie
udostępniają Komisji wszelkie informacje o wykrytych nieprawidłowościach lub
przypadkach podejrzeń nadużyć finansowych oraz o krokach podjętych w celu
odzyskania nienależnych płatności związanych z wspomnianymi nieprawidłowościami
lub nadużyciami zgodnie z art. 116.
Artykuł 123
Dostęp do dokumentów
Akredytowane agencje płatnicze przechowują
dokumenty potwierdzające dokonane płatności oraz dokumenty związane z
przeprowadzeniem kontroli administracyjnych i kontroli bezpośrednich wymaganych
przepisami Unii oraz udostępniają Komisji powyższe dokumenty i informacje.
W przypadku gdy dokumenty te są przechowywane
przez organ działający w imieniu agencji płatniczej, odpowiedzialny za
zatwierdzanie wydatków, organ ten przekazuje akredytowanej agencji płatniczej
sprawozdania dotyczące liczby przeprowadzonych kontroli, ich przedmiotu oraz
środków podjętych na podstawie ich wyników.
Artykuł 124
Rozliczenie rachunków
1.           Przed dniem 30 kwietnia roku
następującego po danym roku budżetowym oraz na podstawie informacji
przekazanych zgodnie z art. 125 lit. c) Komisja – w drodze aktów wykonawczych –
podejmuje decyzję o rozliczeniu rachunków akredytowanych agencji płatniczych.
2.           Decyzja w sprawie rozliczenia
rachunków, o której mowa w ust. 1, dotyczy kompletności, dokładności i
prawdziwości przedłożonych rocznych sprawozdań finansowych. Decyzja ta
podejmowana jest bez uszczerbku dla decyzji przyjętych w późniejszym terminie
na podstawie art. 128.
Artykuł 125
Przekazywanie informacji
Państwa członkowskie przekazują Komisji
następujące informacje, oświadczenia i dokumenty:
a)           w przypadku akredytowanej agencji
płatniczej:
(i)      dokument jej
akredytacji;
(ii)     jej funkcję;
(iii)     w stosownym
przypadku — cofnięcie jej akredytacji,
b)           w przypadku jednostki
certyfikującej:
(i)      jej nazwę;
(ii)     jej dane adresowe,
c)           w przypadku środków związanych z
finansowanymi operacjami:
(i)      deklaracje wydatków,
które mają także charakter wniosku o płatność, poświadczone przez akredytowaną
agencję płatniczą, wraz z wymaganymi informacjami;
(ii)     aktualizację
szacowanych deklaracji wydatków, które będą przedstawione w trakcie roku, oraz
szacowane deklaracje wydatków dotyczące następnego roku budżetowego;
(iii)     poświadczenia
wiarygodności dotyczące zarządzania oraz roczne sprawozdania finansowe agencji
płatniczych;
(iv)    podsumowanie wyników
wszystkich dostępnych przeprowadzonych audytów i kontroli.
Artykuł 126
Poufność
Państwa członkowskie i Komisja podejmują
wszelkie działania niezbędne w celu zapewnienia poufności informacji
przekazywanych lub otrzymywanych podczas kontroli na miejscu lub w ramach
rozliczania rachunków, prowadzonych na podstawie niniejszego rozporządzenia.
Do wyżej
wymienionych informacji stosuje się zasady określone w art. 8 rozporządzenia
Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na
miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów
finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi
nieprawidłowościami[36].
Artykuł 127
Uprawnienia Komisji
Komisja może –
w drodze aktów wykonawczych – przyjmować
przepisy odnoszące się do:
a)           formy, treści, częstotliwości,
terminów i warunków przekazywania Komisji lub udostępniania Komisji:
(i)      deklaracji wydatków
oraz preliminarzy wydatków, jak również ich aktualizacji, w tym dochodów
przeznaczonych na określony cel;
(ii)     poświadczenia
wiarygodności dotyczącego zarządzania oraz rocznych sprawozdań finansowych
agencji płatniczych, jak również dostępnych wyników wszelkich przeprowadzonych
audytów i kontroli;
(iii)     sprawozdań
certyfikacyjnych rachunków;
(iv)    nazw i danych
identyfikacyjnych akredytowanych agencji płatniczych i jednostek certyfikujących;
(v)     warunków
przyjmowania i dokonywania płatności wydatków finansowanych przez EFMR;
(vi)    zawiadomień o
dostosowaniach finansowych dokonywanych przez państwa członkowskie w ramach
operacji lub programów operacyjnych oraz skróconych sprawozdań na temat
procedur odzyskiwania środków wszczętych przez państwa członkowskie na skutek
nieprawidłowości;
(vii)    informacji
dotyczących środków podjętych w celu ochrony interesów finansowych Komisji.
b)           warunków wymiany informacji i
dokumentów między Komisją a państwami członkowskimi oraz wprowadzenia systemów
informacyjnych, w tym rodzaju, formy, zawartości danych przetwarzanych przez te
systemy i zasad ich przechowywania;
c)           przekazywania Komisji przez państwa
członkowskie informacji, dokumentów, statystyk oraz sprawozdań, jak również
terminów oraz sposobów ich przekazywania;
d)           zobowiązań dotyczących współpracy,
których państwa członkowskie muszą przestrzegać w związku z wdrożeniem art. 121
i 122.
Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się
zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 151 ust. 3.
Artykuł 128
Korekty finansowe dokonywane
przez Komisję i kryteria korekt finansowych
1.           Oprócz przypadków określonych
w art. 20 ust. 4 i art. 77 rozporządzenia [w sprawie wspólnych przepisów]
Komisja dokonuje – w drodze aktów wykonawczych –
korekt finansowych, anulując całość lub część wkładu unijnego na rzecz programu
operacyjnego, jeżeli w wyniku niezbędnych analiz stwierdzi, że:
a)      w systemie zarządzania i kontroli
programu operacyjnego istnieje poważna wada stanowiąca zagrożenie dla już
wypłaconego wkładu Unii na rzecz programu operacyjnego;
b)      wydatek ujęty w poświadczonej deklaracji
wydatków jest nieprawidłowy lub związany z innym przypadkiem nieprzestrzegania
przepisów i nie został skorygowany przez państwo członkowskie przed wszczęciem
procedury korekty na podstawie niniejszego ustępu;
c)      państwo członkowskie nie wywiązało się ze
swoich zobowiązań zawartych w art. 117 przed wszczęciem procedury korekty na
podstawie niniejszego ustępu;
d)      wydatek ujęty w poświadczonej deklaracji
wydatków jest związany z innym przypadkiem nieprzestrzegania przez państwo
członkowskie przepisów WPRyb, które są kluczowe dla ochrony żywych zasobów
morskich.
2.           W przypadku sytuacji
przewidzianych w ust. 1 lit. a), b) i c) Komisja dokonuje korekt finansowych na
podstawie indywidualnych przypadków stwierdzonych nieprawidłowości lub innych
przypadków nieprzestrzegania przepisów oraz bierze pod uwagę, czy
nieprawidłowość lub przypadek nieprzestrzegania przepisów ma charakter systemowy.
Jeżeli nie jest możliwe precyzyjne określenie kwoty nieprawidłowych wydatków
poniesionych przez EFMR, Komisja przyjmuje za podstawę korekty finansowej
wartość zryczałtowaną lub ekstrapolowaną.
3.           W przypadku sytuacji
przewidzianych w ust. 1 lit. b), dla przypadków nieprzestrzegania postanowień
art. 105, oraz w ust. 1 lit. d) Komisja dokonuje korekt finansowych na
podstawie wyłącznie wydatków bezpośrednio związanych z nieprzestrzeganiem
przepisów WPRyb. Komisja podejmuje decyzję o kwocie korekty, uwzględniając wagę
przepisów WPRyb naruszonych przez państwo członkowskie lub beneficjenta,
korzyść ekonomiczną wynikającą z takiego nieprzestrzegania przepisów WPRyb lub
znaczenie wkładu z EFMR na rzecz działalności gospodarczej beneficjenta.
4.           Jeżeli nie jest możliwe
precyzyjne określenie kwoty wydatków związanych z nieprzestrzeganiem przepisów
WPRyb, Komisja przyjmuje za podstawę korekty finansowej wartość zryczałtowaną
lub ekstrapolowaną zgodnie z ust. 6 lit. a).
5.           W przypadku gdy Komisja
opiera swoje stanowisko na faktach stwierdzonych przez audytorów spoza swoich
służb, wyciąga własne wnioski dotyczące konsekwencji finansowych po
przeanalizowaniu środków podjętych przez dane państwo członkowskie na podstawie
art. 117, powiadomień wysłanych na podstawie art. 125 lit. c) oraz wszelkich
odpowiedzi udzielonych przez państwo członkowskie.
6.           Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 150 w celu:
a)      ustanowienia kryteriów stosowanych do
ustalenia poziomu korekty finansowej, który ma być zastosowany w przypadku
korekt finansowych na podstawie wartości zryczałtowanej lub ekstrapolowanej.
b)      sporządzenia wykazu odpowiednich
przepisów WPRyb, o których mowa w ust. 1 lit. d), które mają kluczowe znaczenie
dla ochrony żywych zasobów morskich.
Artykuł 129
Procedura
1.           Przed podjęciem decyzji, w
drodze aktów wykonawczych, o dokonaniu korekty finansowej Komisja wszczyna
procedurę, informując państwo członkowskie o swych tymczasowych wnioskach i
wzywa je do zgłoszenia uwag w terminie dwóch miesięcy.
2.           W przypadku gdy Komisja
zaproponuje korektę finansową na podstawie wartości zryczałtowanej lub
ekstrapolowanej, państwo członkowskie otrzymuje możliwość wykazania, poprzez
analizę odnośnych dokumentów, że rzeczywisty zakres nieprawidłowości lub innego
przypadku nieprzestrzegania przepisów, w tym przepisów WPRyb, jest mniejszy niż
w ocenie Komisji. W porozumieniu z Komisją państwo członkowskie może ograniczyć
zakres takiej analizy do stosownej części odnośnych dokumentów lub ich próby. Z
wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, czas przeznaczony na te analizy
nie przekracza okresu kolejnych dwóch miesięcy po dwumiesięcznym okresie, o
którym mowa w ust. 1.
3.           Komisja uwzględnia wszelkie
dowody przedstawione przez państwo członkowskie w terminach, o których mowa w
ust. 1 i 2.
4.           W przypadku gdy państwo
członkowskie nie akceptuje tymczasowych wniosków Komisji, wzywane jest do
wzięcia udziału w przesłuchaniu przez Komisję w celu dopilnowania, że dostępne
są wszystkie odpowiednie informacje i uwagi umożliwiające Komisji sformułowanie
wniosków dotyczących zastosowania korekty finansowej.
5.           Komisja podejmuje decyzję, w
drodze aktów wykonawczych, w celu
zastosowania korekt finansowych w terminie sześciu miesięcy od daty
przesłuchania lub od daty otrzymania dodatkowych informacji, jeżeli dane
państwo członkowskie zgadza się na przedłożenie takich dodatkowych informacji w
następstwie przesłuchania. Komisja
bierze pod uwagę wszystkie informacje i uwagi przedłożone w trakcie trwania
procedury. Jeśli przesłuchanie nie ma miejsca, sześciomiesięczny okres
rozpoczyna się dwa miesiące po dacie wezwania na przesłuchanie wysłanego przez
Komisję.
6.           Jeżeli nieprawidłowości
dotyczące rocznych sprawozdań finansowych przesłanych Komisji zostały wykryte
przez Komisję lub Trybunał Obrachunkowy, wynikające z tego korekty finansowe
zmniejszają wsparcie z EFMR dla programu operacyjnego.
Artykuł 130
Obowiązki państw członkowskich
Korekta finansowa dokonana przez Komisję nie
narusza obowiązku państwa członkowskiego przeprowadzania procedury odzyskiwania
środków na podstawie art. 117 ust. 2 oraz odzyskiwania pomocy państwa w
rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu i na podstawie art. 14 rozporządzenia Rady
(WE) nr 659/1999[37].
ROZDZIAŁ VI
Monitorowanie, ocena, informacje i komunikacja
Sekcja 1
USTANOWIENIE I CELE SYSTEMU MONITOROWANIA I OCENY
Artykuł 131
System monitorowania i oceny
1.           Ustanawia się wspólny system
monitorowania i oceny dla operacji finansowanych przez EFMR w ramach
zarządzania dzielonego, w celu pomiaru skuteczności EFMR. Aby zapewnić
skuteczną ocenę wyników, Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów
delegowanych zgodnie z art. 150 w odniesieniu do treści i struktury
przedmiotowych ram monitorowania i oceny.
2.           Oddziaływanie EFMR mierzy się
w odniesieniu do priorytetów Unii, o których mowa w art. 6.
Komisja określa – w drodze aktów wykonawczych –
zestaw wskaźników właściwych dla tych priorytetów Unii. Wspomniane
akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w
art. 151 ust. 3.
3.           Państwa członkowskie
dostarczają Komisji wszelkich informacji koniecznych do oceny i monitorowania
przedmiotowych środków. Komisja bierze pod uwagę zapotrzebowanie na dane oraz
synergie pomiędzy potencjalnymi źródłami danych, w szczególności w odniesieniu
do ich wykorzystania w celach statystycznych w razie takiej potrzeby. Komisja
przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – przepisy dotyczące informacji
przekazywanych przez państwa członkowskie, jak również przepisy dotyczące
zapotrzebowania na dane oraz przepisy dotyczące synergii między potencjalnymi
źródłami danych. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 151 ust. 3.
4.           Co cztery lata Komisja
przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące
wykonania niniejszego artykułu. Pierwsze sprawozdanie musi zostać przedstawione
nie później niż dnia 31 grudnia 2017 r.
Artykuł 132
Cele
System monitorowania i oceny ma na celu:
a)           zaprezentowanie postępów i osiągnięć
w dziedzinie polityki morskiej i rybołówstwa oraz dokonanie oceny wpływu,
efektywności, skuteczności i znaczenia operacji EFMR;
b)           przyczynianie się do lepszego
ukierunkowania wsparcia na rzecz polityki morskiej i rybołówstwa;
c)           wspieranie wspólnego procesu uczenia
się w odniesieniu do monitorowania i oceny;
d)           zapewnienie solidnych, opartych na
dowodach ocen operacji w ramach EFMR, które zostaną wzięte pod uwagę podczas
procesu decyzyjnego.
Sekcja 2
PRZEPISY TECHNICZNE
Artykuł 133
Wspólne wskaźniki
1.           Aby umożliwić gromadzenie
danych na poziomie Unii, w systemie monitorowania i oceny określonym w art. 131
ustala się wykaz wspólnych wskaźników dotyczących sytuacji wyjściowej, jak
również realizacji finansowej, produktów, wyników i wpływu programu, mający
zastosowanie do każdego programu.
2.           Wspólne wskaźniki połączone
są z celami pośrednimi i końcowymi, określonymi w programach operacyjnych
zgodnie z priorytetami Unii określonymi w art. 6. Takich wspólnych wskaźników
używa się do podstawy wykonania, o której mowa w art. 19 ust. 1 [rozporządzenia
(UE) nr [...] w sprawie wspólnych przepisów] oraz umożliwiają one ocenę
postępów, skuteczności i efektywności w zakresie realizacji polityki w stosunku
do założeń i celów na poziomie unijnym, krajowym i na poziomie programu.
Artykuł 134
System informacji
elektronicznej
1.           Najważniejsze informacje na
temat realizacji programu, każdej operacji wybranej do finansowania, a także na
temat ukończonych operacji, potrzebne do celów monitorowania i oceny, w tym
najważniejsze cechy beneficjenta i projektu, są rejestrowane i zachowywane w
wersji elektronicznej.
2.           Komisja zapewnia istnienie
odpowiedniego bezpiecznego systemu elektronicznego do rejestrowania i
przechowywania najważniejszych informacji oraz zarządzania nimi, a także do
celów sprawozdawczości w zakresie monitorowani i oceny.
Artykuł 135
Przekazywanie informacji
Beneficjenci wsparcia w ramach EFMR, w tym
lokalne grupy działania, przekazują instytucji zarządzającej lub wyznaczonym
ewaluatorom, lub też innym podmiotom wyznaczonym do pełnienia funkcji w ich imieniu,
wszystkie dane i informacje niezbędne do umożliwienia monitorowania i oceny
programu, szczególnie w odniesieniu do osiągnięcia określonych celów i
priorytetów.
sekcja 3
Monitorowanie
Artykuł 136
Procedury monitorowania
1.           Instytucja zarządzająca, o
której mowa w art. 108, oraz komitet monitorujący, o którym mowa w art. 41
[rozporządzenia (UE) nr [...] w sprawie wspólnych przepisów] monitorują jakość
realizacji programu.
2.           Instytucja zarządzająca oraz
komitet monitorujący prowadzą monitorowanie każdego programu operacyjnego
poprzez wskaźniki finansowe oraz wskaźniki dotyczące produktów i celów.
Artykuł 137
Obowiązki komitetu
monitorującego
Poza obowiązkami zawartymi w art. 43
[rozporządzenia (UE) nr [...] w sprawie wspólnych przepisów] komitet monitorujący
upewnia się co do wykonania programu operacyjnego i skuteczności jego
realizacji. W tym celu komitet monitorujący:
a)           uczestniczy w konsultacjach i wydaje
opinię, w terminie czterech miesięcy od wydania decyzji zatwierdzającej
program, na temat kryteriów wyboru finansowanych operacji;
kryteria wyboru podlegają przeglądowi zgodnie z potrzebami programowania;
b)           bada działania i produkty związane z
planem oceny programu;
c)           bada działania w ramach programu
związane ze spełnieniem uwarunkowań ex ante;
d)           analizuje i zatwierdza roczne
sprawozdania z realizacji przed wysłaniem ich do Komisji;
e)           analizuje działania mające na celu
propagowanie równouprawnienia mężczyzn i kobiet, równych szans i
niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób niepełnosprawnych;
f)            nie uczestniczy w konsultacjach na
temat rocznego planu prac dotyczącego gromadzenia danych, o którym mowa w art.
23.
Artykuł 138
Roczne sprawozdanie z
realizacji
1.           Do
dnia 31 maja 2016 r. i do dnia 31 maja każdego kolejnego roku do 2023 r.
włącznie państwa członkowskie przedstawiają Komisji roczne sprawozdania z
realizacji dotyczące wdrażania programu operacyjnego w poprzednim roku
kalendarzowym. Sprawozdanie przedłożone w 2016 r. obejmuje lata kalendarzowe
2014 i 2015.
2.           Oprócz elementów, o których
mowa w art. 44 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów],
roczne sprawozdanie z realizacji zawiera:
a)      informacje na temat zobowiązań
finansowych i wydatków w podziale na środki;
b)      podsumowanie działań podjętych w
odniesieniu do planu oceny;
c)      informacje dotyczące warunków trwałości
określonych w art. 105 i działań zapobiegawczych podjętych przez państwa
członkowskie, w tym – w koniecznych przypadkach – korekt finansowych dokonanych
zgodnie z art. 117 ust. 2.
3.           Poza tym, co określono w art.
44 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów], roczne
sprawozdania z realizacji złożone w 2017 r. i 2019 r. zawierają również ocenę
postępów w zapewnianiu zintegrowanego podejścia do wykorzystywania EFMR i
innych instrumentów finansowych UE w celu wspierania rozwoju terytorialnego, w
tym poprzez lokalne strategie rozwoju, oraz obejmują ustalenia dotyczące
realizacji celów w odniesieniu do każdego priorytetu zawartego w programie
operacyjnym.
4.           Komisja – w drodze aktów
wykonawczych – przyjmuje przepisy dotyczące formy i prezentacji rocznych
sprawozdań z realizacji. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 151 ust. 3.
Sekcja 4
Ocena
Artykuł 139
Przepisy ogólne
1.           Komisja – w drodze aktów
wykonawczych – określa elementy, które należy zawrzeć w ocenach ex ante
i ex post, o których mowa w art. 48 i 50 [rozporządzenia (UE) nr […] w
sprawie wspólnych przepisów], oraz ustanawia minimalne wymogi dotyczące planu
oceny, o którym mowa w art. 49 [rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych
przepisów]. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 151 ust. 3.
2.           Państwa członkowskie
dopilnowują, aby oceny były zgodne ze wspólnym podejściem do oceny, uzgodnionym
zgodnie z art. 131, organizują wytwarzanie i gromadzenie koniecznych danych
oraz udostępniają ewaluatorom różne informacje dostarczane przez system
monitorowania.
3.           Państwa członkowskie
udostępniają sprawozdania dotyczące oceny w internecie, a Komisja udostępnia je
na stronie internetowej Unii Europejskiej.
Artykuł 140
Ocena ex
ante
Państwa członkowskie dopilnowują, aby
przeprowadzający ocenę ex ante był od wczesnego etapu zaangażowany w proces
opracowywania programu w ramach EFMR, w tym w opracowywanie analizy, o której
mowa w art. 20 ust. 1 lit. b), projektowanie logiki interwencji programu i
ustalanie celów programu.
Artykuł 141
Ocena ex
post
Zgodnie z art. 50 [rozporządzenia (UE) nr […]
w sprawie wspólnych przepisów] państwa członkowskie przygotowują sprawozdanie
dotyczące oceny ex post programu operacyjnego. Sprawozdanie
to przedkłada się Komisji najpóźniej do dnia 31 grudnia 2023 r.
Artykuł 142
Syntezy ocen
Na poziomie Unii podejmowana jest, w ramach
odpowiedzialności Komisji, synteza sprawozdań dotyczących ocen ex ante i
ex post. Syntezy sprawozdań dotyczących oceny
należy zakończyć najpóźniej do dnia 31 grudnia roku przypadającego po roku
przedłożenia odpowiednich ocen.
Sekcja 5
Działania informacyjne i promocyjne
Artykuł 143
Działania informacyjne i
promocyjne
1.           Zgodnie z art. 108 ust. 1
lit. i) agencja płatnicza, wspólnie z instytucją zarządzającą, jest
odpowiedzialna za:
a)      zapewnienie stworzenia jednej strony
internetowej lub jednego portalu internetowego zawierającego informacje na
temat wszystkich programów operacyjnych w każdym państwie członkowskim i dostęp
do nich;
b)      informowanie potencjalnych beneficjentów
o możliwościach finansowania w ramach programów operacyjnych;
c)      upowszechnianie wśród obywateli Unii roli
i osiągnięć EFMR przez działania informacyjne i komunikacyjne na temat
rezultatów i skutków umów partnerskich, programów operacyjnych i operacji.
2.           W celu zapewnienia
przejrzystości dotyczącej wsparcia z EFMR państwa członkowskie prowadzą wykaz
operacji w formacie CSV lub XML, który jest dostępny za pośrednictwem strony
internetowej lub portalu internetowego przedstawiających wykaz oraz krótki opis
wszystkich programów operacyjnych.
Wykaz operacji jest aktualizowany co najmniej raz
na trzy miesiące.
Minimum informacji, jakie mają być zawarte w
wykazie operacji, w tym szczegółowe informacje dotyczące operacji prowadzonych
na podstawie art. 28, 37, 45, 54 i 56 określono w załączniku IV.
3.           Szczegółowe zasady dotyczące
działań informacyjnych i promocyjnych dla ogółu społeczeństwa oraz działań
informacyjnych dla wnioskodawców i beneficjentów określono w załączniku IV.
4.           Charakterystyka techniczna
działań informacyjnych i promocyjnych w odniesieniu do operacji, wytyczne
dotyczące stworzenia godła oraz określenie standardowej kolorystyki zostają
przyjęte przez Komisję w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą
sprawdzającą, o której mowa w art. 151 ust. 2.
TYTUŁ VIII
WDRAŻANIE W RAMACH ZARZĄDZANIA BEZPOŚREDNIEGO
ROZDZIAŁ I
Przepisy ogólne
Artykuł 144
Zakres
Niniejszy tytuł stosuje się do środków
finansowanych w ramach zarządzania bezpośredniego określonych w tytule VI.
ROZDZIAŁ II
Kontrola
Artykuł 145
Ochrona interesów finansowych
Unii Europejskiej
1.           Komisja przyjmuje odpowiednie
środki zapewniające, w trakcie realizacji działań finansowanych na podstawie
niniejszego rozporządzenia, ochronę interesów finansowych Unii przez stosowanie
środków zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym
działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości,
przez odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych a także, w stosownych
przypadkach, przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary, zgodnie z
rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95, rozporządzeniem Rady (WE,
Euratom) nr 2185/96 oraz rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu
Europejskiego i Rady.
2.           Komisja lub jej
przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do audytu, na
podstawie dokumentów i na miejscu, wobec wszystkich beneficjentów dotacji,
wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Unii środki.
Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć
Finansowych (OLAF) może przeprowadzać kontrole i inspekcje na miejscu u
podmiotów gospodarczych, których takie finansowanie bezpośrednio lub pośrednio
dotyczy, zgodnie z procedurami określonymi w rozporządzeniu (Euratom, WE) nr
2185/96, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub
jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii, w
związku z umową o udzielenie dotacji, decyzją o udzieleniu dotacji lub
zamówieniem dotyczącym finansowania przez Unię.
Nie naruszając przepisów akapitu pierwszego i
drugiego, w umowach dotyczących współpracy z państwami trzecimi i organizacjami
międzynarodowymi, umowach o udzielenie dotacji, decyzjach o udzieleniu dotacji
i zamówieniach wynikających z wdrożenia niniejszego rozporządzenia wyraźne
upoważnienia się Komisję, Trybunał Obrachunkowy i OLAF do prowadzenia takich
audytów, kontroli i inspekcji na miejscu.
Artykuł 146
Audyty
1.           Urzędnicy Komisji i Trybunału
Obrachunkowego, lub też ich przedstawiciele, mogą w okresie do trzech lat po
dokonaniu przez Komisję końcowej płatności, w każdej chwili przeprowadzić audyt
na miejscu w zakresie operacji finansowanych na podstawie niniejszego
rozporządzenia po uprzednim zawiadomieniu, z wyjątkiem pilnych przypadków, na
co najmniej 10 dni roboczych wcześniej.
2.           Urzędnicy Komisji i Trybunału
Obrachunkowego, lub też ich przedstawiciele, posiadający odpowiednie
uprawnienia do przeprowadzania audytów na miejscu, mają dostęp do ksiąg i
wszelkich innych dokumentów, w tym dokumentów i metadanych sporządzonych lub
otrzymanych i zapisanych na nośnikach elektronicznych, dotyczących wydatków
finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia.
3.           Uprawnienia do przeprowadzania
audytów, o których mowa w ust. 2, nie naruszają stosowania przepisów krajowych,
które zastrzegają dostęp do niektórych aktów dla osób specjalnie wyznaczonych
na podstawie prawodawstwa krajowego. Urzędnicy Komisji i Trybunału
Obrachunkowego, lub też ich przedstawiciele, nie uczestniczą, między innymi, w
rewizjach domowych ani w formalnych przesłuchaniach osób przeprowadzanych w
ramach prawa krajowego danego państwa członkowskiego. Mają one jednak dostęp do
uzyskanych w ten sposób informacji.
4.           Jeżeli jakakolwiek pomoc
finansowa Unii przyznana na podstawie niniejszego rozporządzenia jest następnie
przyznana stronie trzeciej jako beneficjentowi końcowemu, beneficjent pierwotny
otrzymujący pomoc finansową Unii przekazuje Komisji wszystkie istotne informacje
dotyczące tożsamości tego beneficjenta końcowego.
5.           Beneficjenci udostępniają w
tym celu wszystkie odpowiednie dokumenty w okresie do trzech lat od dokonania
przez Komisję końcowej płatności.
Artykuł 147
Zawieszenie płatności,
zmniejszenie lub wycofanie wkładu finansowego
1.           Jeżeli Komisja uzna, że
fundusze nie zostały wykorzystane zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym
rozporządzeniu lub w jakimkolwiek innym akcie prawnym Unii, powiadamia
beneficjentów, którzy w terminie jednego miesiąca od daty takiego powiadomienia
przekazują swoje uwagi Komisji.
2.           Jeżeli beneficjenci nie
odpowiedzą w określonym terminie lub jeżeli uwagi nie wpłyną na zmianę opinii
Komisji, Komisja zmniejsza lub cofa przyznany wkład finansowy lub zawiesza
płatności. Wszelkie nienależycie wypłacone kwoty są zwracane Komisji. Do
wszelkich kwot, które nie zostaną zwrócone we właściwym czasie, dolicza się
odsetki zgodnie z warunkami określonymi w [rozporządzeniu finansowym].
ROZDZIAŁ III
Ocena i sprawozdawczość
Artykuł 148
Ocena
1.           Operacje finansowane w ramach
niniejszego rozporządzenia monitoruje się regularnie w celu śledzenia ich
realizacji.
2.           Komisja zapewnia regularną,
niezależną i zewnętrzną ocenę finansowanych operacji.
Artykuł 149
Sprawozdawczość
Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie:
a)           sprawozdanie z oceny okresowej
dotyczące uzyskanych wyników oraz jakościowych i ilościowych aspektów
realizacji operacji finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, nie
później niż do dnia 31 marca 2017 r.;
b)           komunikat na temat kontynuacji
operacji finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, nie później niż
do dnia 30 sierpnia 2018 r.;
c)           sprawozdanie z oceny ex post,
nie później niż do dnia 31 grudnia 2021 r.
TYTUŁ IX
PRZEPISY PROCEDURALNE
Artykuł 150
Wykonywanie przekazanych
uprawnień
1.           Powierzenie Komisji uprawnień
do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym
artykule.
2.           Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w
art. 12, 33, 37, 38, 39, 46, 61, 64, 67, 75, 92, 105, 111, 112, 114, 115, 119,
127, 131 oraz 153, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 1 stycznia
2014 r.
3.           Przekazanie uprawnień, o
którym mowa w art. 12, 33, 37, 38, 39, 46, 61, 64, 67, 75, 92, 105, 111, 112,
114, 115, 119, 127, 131 oraz 153, może zostać w dowolnym momencie odwołane
przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy
przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się
skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie
wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4.           Niezwłocznie po przyjęciu
aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie.
5.           Akt delegowany przyjęty na
podstawie art. 12, 33, 37, 38, 39, 46, 61, 64, 67, 75, 92, 105, 111, 112, 114,
115, 119, 127, 131 oraz 153 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski
albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego
aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeżeli, przed upływem tego
terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie
wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy
Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 151
Procedura komitetowa
1.           We wdrażaniu przepisów
Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego Komisję wspomaga Komitet ds.
Funduszu Morskiego i Rybackiego. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu
rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
3.           W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
TYTUŁ X
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 152
Uchylenie
1.           Rozporządzenie (WE) nr
1198/2006, (WE) nr 861/2006, (WE) [nr /2011 ustanawiające Program na rzecz
dalszego rozwoju zintegrowanej polityki morskiej], (WE) nr 791/2007,
(WE) nr 2328/2003 i art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 tracą moc z dniem
1 stycznia 2014 r.
2.           Odesłania do uchylonych
rozporządzeń traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 153
Przepisy przejściowe
1.           W celu ułatwienia przejścia z
systemu ustanowionego rozporządzeniami (WE) nr 1198/2006, (WE) nr 861/2006,
(WE) [nr /2011 ustanawiającym Program na rzecz dalszego rozwoju zintegrowanej
polityki morskiej] i (WE) nr 791/2007 na system ustanowiony niniejszym
rozporządzeniem Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych
zgodnie z art. 150 dotyczących warunków, na jakich wsparcie zatwierdzone przez
Komisję na podstawie wspomnianych rozporządzeń może być połączone ze wsparciem
udzielonym na podstawie niniejszego rozporządzenia, w tym w odniesieniu do
pomocy technicznej i oceny ex post.
2.           Niniejsze rozporządzenie nie
ma wpływu na kontynuację ani modyfikację, w tym całkowite lub częściowe
wycofanie, takich projektów, do czasu ich zamknięcia, lub pomocy zatwierdzonej
przez Komisję na podstawie rozporządzeń (WE) nr 1198/2006, (WE) nr 861/2006,
(WE) [nr /2011 ustanawiającym Program na rzecz dalszego rozwoju zintegrowanej
polityki morskiej] i (WE) nr 791/2007 oraz art. 103 rozporządzenia 1224/2009
lub jakichkolwiek przepisów mających zastosowanie do takiej pomocy w dniu 31
grudnia 2013 r.
3.           Wnioski złożone na podstawie
rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 zachowują ważność.
Artykuł 154
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie
następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w
całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
Szczegółowa intensywność pomocy
 Rodzaj operacji || Punkty procentowe
 Związane z łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym, mogą skorzystać ze wzrostu o: || 25
 Zlokalizowane na odległych wyspach greckich, mogą skorzystać ze wzrostu o: || 35
 Zlokalizowane w regionach najbardziej oddalonych, mogą skorzystać ze wzrostu o: || 35
 Wdrażane przez organizacje rybaków lub innych beneficjentów zbiorowych nieobjętych zakresem tytułu V rozdział III, mogą skorzystać ze wzrostu o: || 10
 Wdrażane przez organizacje producentów lub zrzeszenia organizacji producentów, mogą skorzystać ze wzrostu o: || 20
 Wdrażane w ramach art. 78 dotyczącego kontroli i egzekwowania, mogą skorzystać ze wzrostu o: || 30
 Wdrażane w ramach art. 78 dotyczącego kontroli i egzekwowania w odniesieniu do łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, mogą skorzystać ze wzrostuo: || 40
 Wdrażane przez przedsiębiorstwa niespełniające definicji MŚP nakłady, będą zmniejszone o: || 20
ZAŁĄCZNIK II
[Roczny podział środków na
zobowiązania w latach 2014 – 2020]
ZAŁĄCZNIK III
Ogólne uwarunkowania ex ante
 Obszar || Uwarunkowania ex ante || Kryteria, które należy spełnić
 1. Zapobieganie dyskryminacji   || Istnienie mechanizmu, który zapewnia skuteczne wdrożenie i stosowanie dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy[38] oraz dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne[39]. || –                         Skuteczne wdrożenie i stosowanie dyrektywy Rady 2000/78/WE oraz dyrektywy Rady 2000/43/WE są zapewnione przez: –               instytucjonalne ustalenia dotyczące wdrożenia, stosowania i nadzoru wyżej wymienionych dyrektyw; –               strategię w zakresie szkoleń i rozpowszechniania informacji wśród pracowników zaangażowanych we wdrażanie funduszy; –               środki mające na celu zwiększenie potencjału administracyjnego w celu wdrożenia i stosowania wyżej wymienionych dyrektyw.
 2. Równouprawnienie płci     || Istnienie strategii na rzecz promowania równouprawnienia płci i mechanizmu gwarantującego jej skuteczną realizację. || –                         Skuteczna realizacja i stosowanie jasno sprecyzowanej strategii promowania równouprawnienia płci są zapewnione przez: –               system gromadzenia i analizowania danych i wskaźników w podziale na płeć oraz opracowywania opartej na dowodach polityki równouprawnienia płci; –               plan i kryteria ex ante włączenia celów dotyczących równouprawnienia płci poprzez normy i wytyczne; –               mechanizmy wdrażania, w tym zaangażowanie organu do spraw równouprawnienia płci i odpowiedniej wiedzy specjalistycznej do przygotowywania, monitorowania i oceny interwencji.
 3. Niepełnosprawność || Istnienie mechanizmu, który zapewnia skuteczne wdrożenie i stosowanie konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych.   || –                         Skuteczne wdrożenie i stosowanie Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych są zapewnione przez: –               wdrożenie środków zgodnie z art. 9 Konwencji ONZ w celu zapobiegania przeszkodom i barierom w dostępie dla osób niepełnosprawnych oraz identyfikowania i eliminowania takich przeszkód i barier; –               uregulowania instytucjonalne dotyczące wdrożenia i kontroli Konwencji ONZ zgodnie z art. 33 Konwencji; –               plan w zakresie szkoleń i rozpowszechniania informacji wśród pracowników zaangażowanych we wdrażanie funduszy; –               środki mające na celu zwiększenie potencjału administracyjnego w celu wdrożenia i stosowania Konwencji ONZ, w tym odpowiednie ustalenia dotyczące monitorowania zgodności z wymogami dotyczącymi dostępności.
 4.. Zamówienia publiczne || Istnienie mechanizmu, który zapewnia skuteczne wdrożenie i stosowanie dyrektyw 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych[40], oraz odpowiedni nad tym nadzór i kontrolę.   || –                         Skuteczne wdrażanie i stosowanie dyrektyw 2004/18/WE i 2004/17/WE są zapewnione przez: –               pełną transpozycję dyrektyw 2004/18/WE i 2004/17/WE; –               uregulowania instytucjonalne dotyczące wdrożenia, stosowania i kontroli unijnych przepisów w zakresie zamówień publicznych; –               środki zapewniające odpowiedni nadzór i kontrolę nad przejrzystością procedury zawierania umów oraz odpowiednie informacje na ten temat; –               strategię w zakresie szkoleń i rozpowszechniania informacji wśród pracowników zaangażowanych we wdrażanie funduszy; –               środki mające na celu zwiększanie potencjału administracyjnego w celu wdrożenia i stosowania unijnych przepisów w zakresie zamówień publicznych.
 5. Pomoc państwa || Istnienie mechanizmu, który zapewnia skuteczne wdrożenie i stosowanie unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa.   || –                         Skuteczne wdrożenie i stosowanie unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa są zapewnione przez: –               uregulowania instytucjonalne dotyczące wdrożenia, stosowania i kontroli unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa; –               strategię w zakresie szkoleń i rozpowszechniania informacji wśród pracowników zaangażowanych we wdrażanie funduszy; –               środki mające na celu zwiększanie potencjału administracyjnego w celu wdrożenia i stosowania unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa.
 6. Prawodawstwo w dziedzinie ochrony środowiska w zakresie ocen oddziaływania na środowisko (EIA) oraz strategicznych ocen oddziaływania na środowisko (SEA) || Istnienie mechanizmu, który zapewnia skuteczne wdrożenie i stosowanie unijnego prawodawstwa w dziedzinie środowiska w zakresie EIA i SEA, zgodnie z dyrektywą Rady (85/337/EWG) z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne[41] oraz dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko[42].   || –                         Skuteczne wdrożenie i stosowanie unijnego prawodawstwa w dziedzinie ochrony środowiska są zapewnione przez: –               pełną i prawidłową transpozycję dyrektyw dotyczących EIA i SEA; –               uregulowania instytucjonalne dotyczące wdrożenia, stosowania i kontroli unijnych dyrektyw dotyczących EIA i SEA; –               strategię w zakresie szkoleń i rozpowszechniania informacji wśród pracowników zaangażowanych we wdrażanie dyrektyw EIA i SEA; –               środki mające na celu zapewnienie odpowiedniego potencjału administracyjnego.
 7. Systemy statystyczne i wskaźniki rezultatu   || Istnienie systemu statystycznego niezbędnego do przeprowadzenia ocen skuteczności i ocen skutków programów.     Istnienie skutecznego systemu wskaźników rezultatu niezbędnych do monitorowania postępów w osiąganiu rezultatów oraz do podejmowania oceny skutków.   || –                         Gotowy jest wieloletni plan terminowego gromadzenia i agregowania danych, który obejmuje: –               identyfikację źródeł i mechanizmów mających na celu zagwarantowanie walidacji statystycznej; –               ustalenia dotyczące publikacji i dostępności publicznej. –               skuteczny system wskaźników rezultatu, obejmujący: –               wybór wskaźników rezultatu dla każdego programu, dostarczających informacji na temat tych aspektów dobrobytu i postępów ludzi, które motywują działania polityczne finansowane przez ten program; –               ustanowienie celów dla tych wskaźników; –               spełnienie w odniesieniu do każdego wskaźnika następujących wymogów: odporność oraz walidacja statystyczna, jasność interpretacji normatywnej, reagowanie na politykę, terminowe gromadzenie i publiczna dostępność danych; gotowe są odpowiednie procedury gwarantujące, że wszystkie operacje finansowane z programu stosują skuteczny system wskaźników.
Szczególne uwarunkowania ex ante
1. UWARUNKOWANIA ZWIĄZANE Z
PRIORYTETAMI
 Priorytet UE w odniesieniu do EFMR / Cel tematyczny (CT) wspólnych ram strategicznych || Uwarunkowanie ex ante || Kryteria, które należy spełnić
 Priorytet EFMR: 2. Wspieranie innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy rybołówstwa 3. Wspieranie innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej na wiedzy akwakultury   CT 3: zwiększanie konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw   || Tworzenie przedsiębiorstw: Przeprowadzono określone działania w celu efektywnego wdrożenia programu „Small Business Act” (SBA) i jego przeglądu z dnia 23 lutego 2011 r., w tym zasady „najpierw myśl na małą skalę” || Konkretne działania obejmują: –                         środki mające na celu skrócenie do trzech dni roboczych czasu koniecznego do założenia przedsiębiorstwa i zmniejszenie kosztów do 100 EUR; –                         środki mające na celu skrócenie do trzech miesięcy czasu koniecznego do uzyskania licencji i pozwoleń na podjęcie i prowadzenie konkretnej działalności przedsiębiorstwa; –                         mechanizm systematycznej oceny wpływu prawodawstwa na MŚP z wykorzystaniem „testu MŚP”, przy uwzględnieniu jednocześnie w stosownych przypadkach różnic w rozmiarach przedsiębiorstw
 Priorytet EFMR: 3. Wspieranie innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej na wiedzy akwakultury 5. Promowanie zrównoważonej i zasobooszczędnej akwakultury   CT 6: ochrona środowiska naturalnego i wspieranie efektywności wykorzystania zasobów || Stworzenie do 2014 r. wieloletniego krajowego planu strategicznego dla akwakultury, o którym mowa w art. 43 [rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa];     || –                         Wieloletni krajowy plan strategiczny dla akwakultury przesyłany jest do Komisji najpóźniej w dniu przesłania PO. –                         PO zawiera informacje na temat komplementarności z wieloletnim krajowym planem strategicznym dla akwakultury
 Priorytet EFMR: 6 Przyczynianie się do wdrażania WPRyb         CT 6: ochrona środowiska naturalnego i wspieranie efektywności wykorzystania zasobów   || Udowodniony potencjał administracyjny umożliwiający wypełnienie wymogów w odniesieniu do danych dotyczących zarządzania rybołówstwem określonych w art. 37 [rozporządzenia w sprawie WPRyb]; || –                         Udowodniony potencjał administracyjny umożliwiający przygotowanie i zastosowanie wieloletniego programu dotyczącego gromadzenia danych do przeglądu przez STECF i zatwierdzenia przez Komisję –                         Udowodniony potencjał administracyjny umożliwiający przygotowanie i realizację rocznego planu prac dotyczącego gromadzenia danych do przeglądu przez STECF i zatwierdzenia przez Komisję –                         Zdolność przydziału zasobów ludzkich wystarczająca do realizacji dwustronnych lub wielostronnych porozumień z innymi państwami członkowskimi w przypadku dzielonej pracy przy wypełnianiu zobowiązań związanych z gromadzeniem danych
 Priorytet EFMR: 6 Przyczynianie się do wdrażania WPRyb   CT 6: ochrona środowiska naturalnego i wspieranie efektywności wykorzystania zasobów   || Udowodniony potencjał administracyjny umożliwiający wypełnienie wymogów unijnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania, zgodnie z przepisami art. 46 [rozporządzenia w sprawie WPRyb] i dalszymi przepisami zawartymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009. || Konkretne działania obejmują: –                         Udowodniony potencjał administracyjny umożliwiający przygotowanie i realizację krajowego programu kontroli na lata 2014-2020, o którym mowa w art. 19 ust. 1 –                         Udowodniony potencjał administracyjny umożliwiający przygotowanie i realizację krajowego programu kontroli w odniesieniu do planów wieloletnich (art. 46 rozporządzenia w sprawie kontroli) –                         Udowodniony potencjał administracyjny umożliwiający przygotowanie i realizację wspólnego programu kontroli, który można rozwijać we współpracy z innymi państwami członkowskimi (art. 94 rozporządzenia w sprawie kontroli) –                         Udowodniony potencjał administracyjny umożliwiający przygotowanie i realizację indywidualnych programów kontroli i inspekcji (art. 95 rozporządzenia w sprawie kontroli) –                         Udowodniony potencjał administracyjny umożliwiający zastosowanie systemu skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar za poważne naruszenia przepisów (art. 90 rozporządzenia w sprawie kontroli) –                         Udowodniony potencjał administracyjny umożliwiający zastosowanie systemu punktów za poważne naruszenia przepisów (art. 92 rozporządzenia w sprawie kontroli) Zdolność przydziału zasobów ludzkich wystarczająca do realizacji rozporządzenia w sprawie kontroli
ZAŁĄCZNIK IV
Informowanie i komunikacja na temat wsparcia z EFMR

1.
Wykaz operacji

Wykaz operacji, o
których mowa w art. 143, zawiera – przynajmniej w jednym języku urzędowym
państwa członkowskiego – następujące pola danych:
–
nazwa beneficjenta (jedynie osoby prawne; osób fizycznych nie należy wymieniać),
–
numer rejestru wspólnotowej floty rybackiej (CFR)
statków rybackich, o którym mowa w art. 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr
26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r[43]. (wypełniać tylko w przypadku, gdy dana operacja jest związana ze
statkiem rybackim),
–
nazwa operacji,
–
skrócony opis operacji,
–
data rozpoczęcia operacji,
–
data zakończenia operacji (oczekiwana data
fizycznego zakończenia lub pełnej realizacji operacji),
–
wydatki kwalifikowalne ogółem,
–
kwota wkładu UE,
–
kod pocztowy operacji,
–
państwo,
–
nazwa priorytetu UE,
–
data ostatniej aktualizacji wykazu operacji.
Nagłówki pól danych i
nazwy operacji należy również podać w co najmniej jeszcze jednym innym języku
urzędowym Unii Europejskiej.

2.
Działania informacyjne i promocyjne dla ogółu
społeczeństwa
2.1.
Obowiązki państwa członkowskiego

1.           Państwo członkowskie
dopilnowuje, aby działania informacyjne i promocyjne miały możliwie jak
największe nagłośnienie w mediach, przy wykorzystaniu różnych form i metod
komunikacji na odpowiednim poziomie.
2.           Do obowiązków państwa
członkowskiego należy organizowanie przynajmniej następujących działań
informacyjnych i promocyjnych:
a)      szeroko zakrojone działania informacyjne
promujące uruchomienie programu operacyjnego;
b)      w okresie programowania przynajmniej dwa
szeroko zakrojone działania informacyjne promujące możliwości finansowania i
realizowane strategie oraz przedstawiające osiągnięcia programu operacyjnego;
c)      wywieszanie flagi Unii Europejskiej przed
siedzibą każdej instytucji zarządzającej lub w jej siedzibie w miejscu
widocznym dla ogółu społeczeństwa;
d)      publikowanie elektronicznego wykazu
operacji zgodnie z sekcją 1;
e)      podawanie przykładów operacji, w podziale
na programy operacyjne, na jednej stronie internetowej lub na stronie
internetowej programu dostępnej za pośrednictwem jednego portalu internetowego;
przykłady te powinny być w jednym z powszechnie używanych języków urzędowych
Unii Europejskiej innym niż język lub języki urzędowe danego państwa
członkowskiego;
f)       specjalna sekcja tej strony internetowej
powinna być poświęcona krótkiemu podsumowaniu operacji innowacyjnych i
ekoinnowacyjnych;
g)      aktualizowanie informacji na temat
realizacji programu operacyjnego, obejmujących jego główne osiągnięcia, na
jednej stronie internetowej lub stronie internetowej programu operacyjnego
dostępnej za pośrednictwem jednego portalu internetowego.
3.           Instytucja zarządzająca
angażuje w działania informacyjne i promocyjne, zgodnie z krajowymi przepisami
i praktykami, następujące podmioty:
h)      partnerów, o których mowa w art. 5
[rozporządzenia (UE) nr […] w sprawie wspólnych przepisów];
i)       centra informacji europejskiej, jak
również przedstawicielstwa Komisji w państwach członkowskich,
j)       instytucje edukacyjne i badawcze.
Podmioty te powinny szeroko rozpowszechniać
informacje określone w art. 143 ust. 1 lit. a) i b).

3.
Działania informacyjne skierowane do potencjalnych
beneficjentów i do beneficjentów
3.1.
Działania informacyjne skierowane do potencjalnych
beneficjentów

1.           Instytucja zarządzająca
dopilnowuje, aby informacje dotyczące celów programu operacyjnego i możliwości
finansowania oferowanych w ramach EFMR były szeroko rozpowszechniane wśród
potencjalnych beneficjentów i wszystkich zainteresowanych stron.
2.           Instytucja zarządzająca
dopilnowuje, aby potencjalni beneficjenci otrzymywali informacje dotyczące
przynajmniej następujących kwestii:
k)      warunki kwalifikowalności wydatków, które
należy spełnić, aby kwalifikować się do otrzymania finansowania w ramach
programu operacyjnego;
l)       opis warunków dopuszczalności składania
wniosków, procedur rozpatrywania wniosków o finansowanie i odnośne terminy;
m)     kryteria wyboru operacji, które będą
finansowane;
n)      osoby przewidziane do kontaktów na
poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym, które są w stanie dostarczyć
informacji na temat programów operacyjnych;
o)      wnioski powinny zawierać propozycję
działań komunikacyjnych, proporcjonalnych do rozmiaru operacji, mających na
celu informowanie opinii publicznej o celach operacji i wsparciu UE dla
operacji.

3.2.
Działania informacyjne skierowane do beneficjentów

Instytucja
zarządzająca informuje beneficjentów o tym, że wyrażenie zgody na finansowanie
oznacza zgodę na umieszczenie ich w wykazie operacji publikowanym zgodnie z
art. 143 ust. 2.
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH
REGULACJI
1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy
              1.2.    Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
              1.3.    Charakter
wniosku/inicjatywy
              1.4.    Cel/cele

              1.5.    Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy
              1.6.    Czas
trwania działania i jego wpływu finansowego
              1.7.    Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania
2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA
              2.1.    Zasady
nadzoru i sprawozdawczości
              2.2.    System
zarządzania i kontroli
              2.3.    Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY
              3.1.    Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(-e) wydatków w budżecie, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ
              3.2.    Szacunkowy
wpływ na wydatki
              3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki
              3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne
              3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne
              3.2.4. Zgodność
z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
              3.2.5. Udział
osób trzecich w finansowaniu
              3.3.    Szacunkowy
wpływ na dochody
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

4.
STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
4.1.
Tytuł wniosku/inicjatywy

[Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie
Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego [uchylającego rozporządzenie Rady
(WE) nr 1198/2006 i rozporządzenie Rady (WE) nr 861/2006 oraz rozporządzenie
Rady nr XXX/2011 w sprawie zintegrowanej polityki morskiej

4.2.
Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB,
których dotyczy wniosek/inicjatywa[44]

[Obszar
polityki Tytuł 11 „Gospodarka morska i rybołówstwo” w dziale 2...]
podać
aktualne pozycje w budżecie włączone do nowego:
Pozycje
w budżecie po 2013 r.:

4.3.
Charakter wniosku/inicjatywy

¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania (w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i
Rybackiego [uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 i rozporządzenie
Rady (WE) nr 861/2006 oraz rozporządzenie Rady nr XXX/2011 w sprawie
zintegrowanej polityki morskiej] na następny okres finansowania 2014-2020)
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu
pilotażowego/działania przygotowawczego[45]
¨ Wniosek/inicjatywa wiąże
się z przedłużeniem bieżącego działania
¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

4.4.
Cele
4.4.1.
Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji
wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

Nowy
instrument finansowy wniesie wkład głównie do 3 inicjatyw przewodnich strategii
„Europa 2020”: 1) Efektywne gospodarowanie zasobami, 2) Unia
innowacji oraz 3) Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia. Zgodnie
ze strategią „Europa 2020” cele ogólne przyszłego instrumentu finansowego są
następujące:
-
Wsparcie dla celów zreformowanej wspólnej polityki rybołówstwa poprzez promocję
zrównoważonego i opłacalnego rybołówstwa i akwakultury
-
Wsparcie dla dalszego rozwoju i wdrażania zintegrowanej polityki morskiej
-
Wsparcie zrównoważonego rozwoju terytorialnego obszarów rybackich.

4.4.2.
Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB,
których dotyczy wniosek/inicjatywa

Cel
szczegółowy w ramach zarządzania dzielonego
   ||
 Zwiększenie zatrudnienia i spójności terytorialnej || –                          wspieranie wzrostu gospodarczego, włączenia społecznego, tworzenia miejsc pracy i mobilności na rynku pracy w społecznościach obszarów przybrzeżnych i śródlądowych zależnych od połowów i akwakultury
 –                          różnicowanie działalności związanej z rybołówstwem w kierunku innych sektorów gospodarki morskiej oraz rozwój gospodarki morskiej, w tym łagodzenie zmiany klimatu
 Wspieranie innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy rybołówstwa || –                          wspieranie rozwoju technologicznego, innowacji i transferu wiedzy
 –                          podnoszenie konkurencyjności i opłacalności rybołówstwa, a w szczególności floty łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, oraz poprawa bezpieczeństwa i warunków pracy w rybołówstwie
 –                          rozwój nowych umiejętności zawodowych i uczenie się przez całe życie
 –                          lepsza organizacja rynku rybnego
 Wspieranie innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej na wiedzy akwakultury || –                          wspieranie rozwoju technologicznego, innowacji i transferu wiedzy
 –                          zwiększenie konkurencyjności i rentowności przedsiębiorstw z sektora akwakultury, zwłaszcza MŚP
 –                          rozwój nowych umiejętności zawodowych i uczenie się przez całe życie
 –                          lepsza organizacja rynku produktów akwakultury
 Promowanie zrównoważonego i zasobooszczędnego rybołówstwa || –                          zmniejszenie oddziaływania rybołówstwa na środowisko morskie
 –                          ochrona i odbudowa morskiej różnorodności biologicznej i ekosystemów morskich, w tym zapewnianych przez nie usług
 Promowanie zrównoważonej i zasobooszczędnej akwakultury || –                          wspieranie ekosystemów związanych z akwakulturą i promowanie akwakultury zasobooszczędnej
 –                          promowanie akwakultury o wysokim poziomie ochrony środowiska, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zdrowia i bezpieczeństwa obywateli
 Wspieranie wdrażania przepisów WPRyb || –                          dostarczanie wiedzy naukowej i gromadzenie danych
 –                          wspieranie kontroli i egzekwowania, zwiększanie potencjału instytucjonalnego oraz wspieranie efektywnej administracji publicznej
Cel szczegółowy w ramach zarządzania
bezpośredniego
   ||
 Rybołówstwo innowacyjne i oparte na wiedzy || –                          lepsza organizacja rynku rybnego (Obserwatorium)
 Zrównoważone i zasobooszczędne rybołówstwo || –                          zwiększona podaż wiedzy naukowej i gromadzenie danych na potrzeby zrównoważonego zarządzania rybołówstwem –                          lepsze przestrzeganie przepisów dzięki kontrolom
 Rozwój i wdrażanie IMP || –                          rozwijanie instrumentów międzysektorowych w celu tworzenia lepszej polityki (planowanie przestrzenne obszarów morskich, zintegrowany nadzór morski, wiedza o morzu) –                          promocja integracji polityk umożliwiająca zrównoważone i transgraniczne / oparte na ekosystemie zarządzanie europejskimi basenami morskimi.
 Zarządzanie WPRyb i IMP || –                          promocja zintegrowanego zarządzania WPRyb oraz obszarami morskimi i przybrzeżnymi. –                          dalsze wzmacnianie i usprawnianie zaangażowania zainteresowanych stron w zarządzanie rybołówstwem i akwakulturą poprzez unijną pomoc finansową dla komitetów doradczych –                          wsparcie mające na celu pokrycie kosztów działań informacyjnych i komunikacyjnych związanych z WPRyb i IMP oraz kosztów udziału ekspertów i przedstawicieli zainteresowanych stron w posiedzeniach Komisji w sprawach związanych z WPRyb i IMP
Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa
11 01 WYDATKI ADMINISTRACYJNE W OBSZARZE POLITYKI „GOSPODARKA MORSKA I
RYBOŁÓWSTWO”
11 02 RYNKI RYBNE
11 03 RYBOŁÓWSTWO MIĘDZYNARODOWE I PRAWO MORSKIE (w części)
11 04 ZARZĄDZANIE WSPÓLNĄ POLITYKĄ RYBOŁÓWSTWA
11 06 EUROPEJSKI FUNDUSZ RYBACKI (EFR)
11 07 OCHRONA I WYKORZYSTANIE ŻYWYCH ZASOBÓW WODNYCH ORAZ ZARZĄDZANIE
NIMI
11 08 KONTROLA I EGZEKWOWANIE WSPÓLNEJ POLITYKI RYBOŁÓWSTWA
11 09 POLITYKA MORSKA

4.4.3.
Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ w ramach
zarządzania dzielonego i bezpośredniego

Należy wskazać, jakie
efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej.
Wniosek
dotyczący okresu po 2013 r. będzie głównym instrumentem finansowym w
odniesieniu do realizacji zreformowanej wspólnej polityki rybołówstwa. Realizacja ta zakłada zaprzestanie wypłacania kosztownych i
nieefektywnych dotacji na rzecz flot oraz skupienie się na ograniczonej liczbie
celów środowiskowych, ekonomicznych i społecznych wspólnej polityki
rybołówstwa, zgodnie ze strategią „Europa 2020” oraz koncentrując się na
wspieraniu zrównoważonego rybołówstwa, zachęcaniu do zielonych innowacji,
nakłanianie do szybszego przechodzenia na nowe sposoby zarządzania rybołówstwem
poprzez tworzenie wzrostu i miejsc pracy w społecznościach zależnych od
rybołówstwa, które odegrają kluczową rolę w tej zmianie.
Oczekiwane
wyniki i wpływ będą zależały od programów operacyjnych, które państwa
członkowskie przedłożą Komisji. Państwa członkowskie
zostaną poproszone o wyznaczenie celów w swoich programach.
 Zainteresowana strona   || Opis zainteresowanej strony || Kluczowe zainteresowania / efekty
 Beneficjenci || Sektor połowowy w UE     || –                          Właściciele, operatorzy i załoga statków rybackich Unii Europejskiej. || –                          Rentowność przedsiębiorstw. –                          Większa odporność na wstrząsy gospodarcze, długoterminowe planowanie w biznesie. –                          Nowe umiejętności, poprawa wprowadzania do obrotu i promocji. Zrównoważone rybołówstwo z mniejszą ilością odrzutów.
 Sektor akwakultury w UE || –                          Właściciele, operatorzy i personel przedsiębiorstw sektora akwakultury. || –                          Rentowność przedsiębiorstw. –                          Zwiększone zachęty rynkowe dla zrównoważonej / ekstensywnej akwakultury, w tym w obszarach sieci NATURA 2000. –                          Pokrywanie kosztów wymogów ochrony środowiska. –                          Nowe umiejętności, poprawa wprowadzania do obrotu i promocji.
 Społeczności zależne od rybołówstwa || –                          Społeczności utrzymujące się z rybołówstwa lub akwakultury || –                          Rentowne społeczności obszarów przybrzeżnych i śródlądowych zależne od rybołówstwa.
 Sektor przetwórstwa || –                          Podmioty przetwarzające surowce, zarówno importowane, jak i złowione w wodach UE || –                          Zwiększona konkurencyjność i wartość dodana, stałe dostawy produktów wysokiej jakości.
 Sektor badań naukowych || –                          Instytucje naukowo-badawcze oraz społeczność naukowa, dostarczający danych dotyczących WPRyb oraz na temat morza. || –                          Dostarczanie aktualnych, wysokiej jakości, solidnych i wyczerpujących danych na temat rybołówstwa, co umożliwia politykę opartą na wiedzy. Wzrost wiedzy o morzu, integracja danych.
 Administracje i organy   || –                          Krajowe, regionalne i lokalne organy zaangażowane w gromadzenie danych, gwarantujące egzekwowanie i kontrolę WPRyb –                          Komitety doradcze, regionalne organizacje ds. rybołówstwa || –                          Wsparcie mające na celu skuteczniejszą, wydajniejszą i bardziej praktyczną realizację ich zadań
 –                          Krajowe, regionalne i lokalne organy zajmujące się ochroną wybrzeża, monitorowaniem środowiska morskiego, gwarantowaniem kontroli granic i bezpieczeństwa morskiego. || –                          Wsparcie mające na celu skuteczniejszą, wydajniejszą i bardziej praktyczną realizację ich zadań. –                          Lepsza widoczność problemów i potrzeb finansowych regionów przybrzeżnych obejmująca lepszą koordynację i bardziej strategiczne wykorzystanie funduszy UE.
 Inne || Sektory morskie w UE || –                          Operatorzy wykonujący działalność gospodarczą w strefie przybrzeżnej lub na morzu (flota handlowa, turystyka, porty etc.) || –                          Lepsza ochrona i bezpieczeństwo –                          Mniejsze obciążenia administracyjne w obszarach morskich dzięki stabilnym i zintegrowanym strukturom zarządzania obszarami morskimi (w tym planowania przestrzennego). –                          Lepsza komunikacja między branżami przemysłu morskiego (klastry morskie w basenach mórz)
 Konsumenci || –                          Konsumenci produktów rybołówstwa i akwakultury || –                          Dostępność wysokiej jakości produktów rybołówstwa i akwakultury o dużych wartościach odżywczych.
 Państwa trzecie || –                          Sektor rybołówstwa konkurujący z flotami unijnymiUE –                          Producenci akwakultury eksportujący do UE –                          Administracja || –                          Dostęp do rynku unijnego –                          Rozwój potencjału sektora poprzez dostęp do wsparcia unijnego
 Organizacje pozarządowe, społeczeństwo obywatelskie i obywatele UE || –                          Organizacje pozarządowe zajmujące się ochroną środowiska –                          Szerszy krąg odbiorców zainteresowanych problemami IMP, sektorów rybołówstwa i środowiska morskiego || –                          Zrównoważone zarządzanie morzami i obszarami przybrzeżnymi, w tym zarządzanie populacjami ryb, morską różnorodnością biologiczną i użytecznością publiczną oceanów, rzek i jezior. –                          Rozwijanie wspólnej, międzysektorowej odpowiedzialności za zrównoważone środowisko naturalne

4.4.4.
Wskaźniki wyników i wpływu w ramach zarządzania
dzielonego

Należy określić
wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy.
Wniosek
obejmuje utworzenie wspólnych ram monitorowania i oceny w celu mierzenia
wyników WPRyb. Ramy te mają obejmować wszystkie
instrumenty związane z monitorowaniem i oceną.
Wpływ
tych środków WPRyb jest mierzony poprzez następujące wskaźniki (orientacyjne):
–
Wzrost wartości dodanej brutto na osobę zatrudnioną
we flocie rybackiej i w sektorze akwakultury
–
Efektywność paliwowa połowów ryb
–
Koszty energii w sektorze akwakultury
–
Wzrost wartości lub ilości produktów przechodzących
przez organizacje producenckie
–
Procent odrzutów dla gatunków wykorzystywanych
komercyjnie
–
Stopień zgodności z wymogami przekazywania danych
–
Liczba stad ocenionych względem liczby wszystkich
wykorzystywanych stad
–
Liczba wykrytych poważnych naruszeń
–
Liczba utworzonych miejsc pracy i stanowisk
utrzymywanych przez partnerstwa lokalne
Komisja
– w drodze aktów wykonawczych – określa zestaw wskaźników właściwych dla tych
celów.

4.5.
Uzasadnienie wniosku/inicjatywy
4.5.1.
Potrzeba(-y), która(-e) ma(ją) zostać
zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Aby
osiągnąć cele wieloletnie WPRyb oraz aby spełnić odpowiednie wymogi Traktatu,
wnioski mają na celu utworzenie ram prawnych dla WPRyb dla okresu po roku 2013.

4.5.2.
Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii
Europejskiej

Zgodnie
z TFUE Unia ma wyłączne kompetencje w dziedzinie zachowania żywych zasobów
morza, a w pozostałych kwestiach dotyczących WPRyb kompetencje są dzielone. Ponadto WPRyb dotyczy zarządzania zasobami wspólnymi dla państw
członkowskich i ściśle związanymi z ekosystemami morskimi, które nie respektują
granic państwowych.
Zdolność
UE do przejścia na zrównoważone rybołówstwo – biorąc pod uwagę ograniczone, jak
dotąd, sukcesy WPRyb i postęp w tej dziedzinie poczyniony przez partnerów UE –
będzie krytycznym sprawdzianem przy przejmowaniu przywództwa w realizacji
programu zrównoważonego rozwoju i jednym z kluczowych elementów inicjatywy
przewodniej strategii „Europa 2020” dotyczącej efektywności wykorzystania z
zasobów.

4.5.3.
Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań w
przeszłości

Na
podstawie oceny bieżących ram politycznych, szeroko zakrojonych konsultacji z
zainteresowanymi stronami oraz analizy przyszłych wyzwań i potrzeb dokonano
wyczerpującej oceny skutków. Więcej szczegółów można
znaleźć w ocenie skutków i uzasadnieniu towarzyszącym wnioskom legislacyjnym.

4.5.4.
Spójność z ewentualnymi innymi instrumentami
finansowymi oraz możliwa synergia w ramach zarządzania dzielonego

Wnioski
ustawodawcze dotyczące niniejszej oceny skutków finansowych należy postrzegać w
szerszym kontekście wniosku dotyczącego jednego ramowego rozporządzenia zawierającego
wspólne przepisy w odniesieniu do wspólnych strategicznych funduszy ramowych
(EFMR, EFRR, EFS, Fundusz Spójności i EFRROW). To
rozporządzenie ramowe w istotny sposób przyczyni się do redukcji obciążenia
administracyjnego, do wydatkowania środków UE w sposób efektywny i do
wprowadzenia uproszczenia w praktyce. To podkreśla także nowe koncepcje
wspólnych ram strategicznych dla wszystkich wymienionych funduszy i przyszłych
umów o partnerstwie, które również obejmą te fundusze.
We
wspólnych ramach strategicznych, które zostaną określone, cele i priorytety
strategii „Europa 2020” zostaną przełożone na priorytety dla EFMR oraz EFRR,
EFS, Funduszu Spójności i EFFROW, co zapewni zintegrowane wykorzystanie
funduszy do osiągnięcia wspólnych celów.
Wspólne
ramy strategiczne ustanowią także mechanizmy koordynacji z innymi właściwymi
politykami i instrumentami Unii.

4.6.
Czas trwania działania i jego wpływ finansowy

¨ Wniosek/inicjatywa o określonym czasie trwania
–
¨        Czas trwania wniosku/inicjatywy: od 01.01.2014 do 31.12.2020
–
¨        Czas trwania wpływu finansowego: od 2014 r. do 2023 r.
¨ Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie trwania
–
Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r.
do RRRR r.,
–
po którym następuje faza operacyjna.

4.7.
Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[46]

¨ Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane przez Komisję
¨ Pośrednie zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie zadań
wykonawczych:
–
¨agencjom wykonawczym
–
¨organom utworzonym przez Wspólnoty[47]
–
¨krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek świadczenia
usługi publicznej
–
¨osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań na podstawie
tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej, określonym we właściwym prawnym akcie
podstawowym w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego
¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi
¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi
¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy
wyszczególnić)
W przypadku wskazania
więcej niż jednego trybu zarządzania należy podać dodatkowe informacje w części
„Uwagi”.
Uwagi:
Zarządzanie dzielone: Tytuł III, IV i V
Zarządzanie bezpośrednie: Tytuł VI i VII

5.
ŚRODKI ZARZĄDZANIA
5.1.
Zasady dotyczące monitorowania i sprawozdawczości w
ramach zarządzania dzielonego

Należy określić
częstotliwość i warunki.
Europejski
Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) jest jednym z funduszy, które podlegają
wspólnym ramom strategicznym. Choć duża część wydatków w
ramach tego instrumentu podlegać będzie zarządzaniu dzielonemu, niewielką ich
częścią zarządzać będzie bezpośrednio Komisja.
I. ZARZĄDZANIE DZIELONE
Komitety
monitorujące ustanowione dla każdego programu operacyjnego oraz roczne
sprawozdania z realizacji dla każdego programu operacyjnego będą stanowić
zasadniczy element tego podejścia. Komitety monitorujące
będą odbywać co najmniej jedno posiedzenie w roku. Roczne posiedzenia
przeglądowe między Komisją i państwami członkowskimi uzupełniają ten system.
Oprócz
sprawozdań z realizacji w odniesieniu do każdego programu operacyjnego także
sprawozdania z postępu prac przedkładane przez państwa członkowskie w 2017 r. i
2019 r. (obejmujące realizację umów partnerskich) zostaną podsumowane w
sprawozdaniach strategicznych sporządzonych przez Komisję i przedłożonych
instytucjom UE. W 2018 r. i w 2020 r. Komisja umieszcza w
swoim rocznym sprawozdaniu z postępu prac na wiosenne posiedzenie Rady
Europejskiej część poświęconą podsumowaniu sprawozdania strategicznego, w
szczególności w odniesieniu do postępów w realizacji priorytetów Unii. Państwa
członkowskie przygotowują sprawozdanie z oceny ex post w odniesieniu do
swojego programu w ramach EFMR. Sprawozdanie to przedkłada się Komisji
najpóźniej dnia 31 grudnia 2023 r.
System
monitorowania i sprawozdawczości będzie oparty na informacjach ilościowych i
jakościowych. Narzędzia ilościowe obejmują zarówno
informacje finansowe, jak i informacje na temat stanu faktycznego. Informacje
na temat stanu faktycznego obejmują informacje dotyczące wskaźników realizacji
oraz opracowanie wskaźników wyniku. Komisja ustanowiła zestaw wskaźników realizacji,
które będą wykorzystywane do agregowania informacji na szczeblu UE. W
kluczowych momentach okresu realizacji (2017 r. i 2019 r.) dodatkowe wymogi
dotyczące analiz na temat postępów programów stanowią część rocznych sprawozdań
z realizacji. System monitorowania i sprawozdawczości w pełni wykorzystuje
potencjał elektronicznego przekazywania danych.
Należy
zauważyć, że środki, które uprzednio podlegały zarządzaniu bezpośredniemu,
obecnie finansuje się w ramach zarządzania dzielonego:
-
środki związane z wprowadzaniem produktów do obrotu i ich przetwarzaniem, a
także środki wspierające organizację rynków rybnych i wyrównanie dodatkowych
kosztów związanych z produktami rybołówstwa z regionów najbardziej oddalonych; oraz
-
środki wspierające system kontroli, inspekcji i egzekwowania, jak również
środki wspierające gromadzenie danych.
II. ZARZĄDZANIE BEZPOŚREDNIE
W
ramach EFMR finansuje się następujące wydatki w ramach zarządzania
bezpośredniego:
-
środki wspierające rozwój i wdrażanie zintegrowanej polityki morskiej (IMP);
-
środki wspierające wiedzę i doradztwo naukowe, komitety doradcze, dobrowolne
wkłady na rzecz organizacji międzynarodowych, wdrażanie niektórych środków
związanych z systemem kontroli, inspekcji i egzekwowania, jak również działania
komunikacyjne, oraz
-
pomoc techniczną.
Dla
pierwszych dwóch systemów Komisja – w drodze aktów wykonawczych – przyjmuje
roczne programy prac. Prawodawstwo dotyczące EFMR określa,
jakie informacje muszą znaleźć się w takich programach w odniesieniu do dotacji
i zamówień publicznych. Prawodawstwo to określa również przepisy dotyczące
regularnego monitorowania i okresowej sprawozdawczości, na podstawie których
Komisja ma obowiązek przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie:
-
sprawozdanie z oceny okresowej dotyczące uzyskanych wyników oraz jakościowych i
ilościowych aspektów realizacji operacji finansowanych na podstawie niniejszego
rozporządzenia, nie później niż w dniu 31 marca 2017 r.;
-
komunikat w sprawie kontynuacji operacji finansowanych na podstawie niniejszego
rozporządzenia, nie później niż w dniu 30 sierpnia 2018 r.;
-
sprawozdanie z oceny ex-post, nie później niż w dniu 31 grudnia 2021 r.

5.2.
System zarządzania i kontroli w ramach zarządzania
dzielonego
5.2.1.
Zidentyfikowane ryzyko

Od
2008 r. Europejski Trybunał Obrachunkowy w swoim rocznym sprawozdaniu podaje
szacowany poziom błędu dla obszaru polityki „Rolnictwo i zasoby naturalne” jako
całości dla każdego roku budżetowego (lata budżetowe 2007-2010), w oparciu o
niezależną, roczną, losowo dobraną próbę transakcji. Najbardziej
prawdopodobny poziom błędu szacowany przez Trybunał wynosi między 2 % a
5 % (rok budżetowy 2007 i 2009) i poniżej 2 % dla roku budżetowego
2008. W przypadku roku budżetowego 2010 podany poziom błędu wyniósł 2,3 %.
Na tej podstawie Trybunał stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli są jedynie
częściowo skuteczne pod względem zapewnienia prawidłowości płatności.
Próbka
transakcji badana przez Trybunał w ramach jego prac nad rocznym audytem (DAS)
jest zazwyczaj niewielka (w przypadku roku budżetowego 2010, badaniu poddano 12
płatności, z obszaru środowiska, gospodarki morskiej i rybołówstwa oraz zdrowia
i ochrony konsumentów). W odniesieniu do IFOR i EFR
odnotowano nieliczne błędy. IFOR nie wszedł w zakres próbki badanej przez
Trybunał dla roku budżetowego 2006 i 2007.
W
zakresie, w jakim można wyróżnić pewne tendencje w błędach, najczęściej
wykrywane błędy w ciągu ostatnich 3 lat związane były z nieprzestrzeganiem
zasad dotyczących promocji (41 % - jednak we wszystkich przypadkach bez
skutków finansowych), oraz finansowaniem kosztów z niekwalifikowalnych
(30 %) kategorii, które zawierały, między innymi, niekwalifikowalne koszty
podwykonawstwa, a także z niezrealizowaniem projektu w kwalifikowalnym
terminie. Pozostałe błędy (niewymierne) dotyczyły innych
kwestii związanych ze zgodnością.
Wszystkie
wymierne błędy były związane z kwalifikowalnością.
I. ZARZĄDZANIE DZIELONE
1. Okres programowania 1994-1999 (zamknięty)
Ogólny
poziom błędu dla tego okresu programowania można oszacować na podstawie łącznej
kwoty korekt finansowych nałożonych do końca 2010 r., kiedy to wszystkie
programy zostały zamknięte (99 mln EUR lub 3,88 % przydzielonej kwoty).
2. Okres programowania 2000-2006 (IFOR)
Zamykanie
programów nadal trwa; ogólny poziom błędu dla tego okresu
programowania najlepiej oszacować na podstawie tych lat, kiedy program był na
poziomie pełnej operacyjności, tj. od roku 2005 wzwyż. Szacowny na tej
podstawie roczny poziom błędu dla IFOR (obliczany jako suma błędów wykrytych
podczas szczegółowych testów projektów, funkcjonowania systemów audytów i
potencjalnych korekt według stawek ryczałtowych) wynosi zazwyczaj około
1 % płatności dokonanych w każdym roku.
Zważywszy
na powyższe, ogólny poziom błędu dla tego okresu programowania szacuje się na
ok. 2 %.
3. Okres programowania 2007-2013 (EFR)
Na
podstawie wszystkich dostępnych obecnie dowodów uzyskanych w drodze audytów
uważa się, że poziom błędu wynosi poniżej 2 %. Z
analizy rocznych sprawozdań z kontroli i sprawozdań dotyczących programów w
ramach kategorii 2b i 3 sporządzonych przez państwa członkowskie oraz DG
wynika, że maksymalna kwota narażona na błąd w 2009 r. wyniosła 1,18 %
całkowitej kwoty płatności dokonanych w ciągu tego roku. Dla roku 2010 poziom
ten wynosi 1,44 %.
II. ZARZĄDZANIE BEZPOŚREDNIE
Poziomy
błędu powinny zostać również przeanalizowane w kontekście wieloletnim, ponieważ
w danym roku DG MARE dokonuje audytów zadeklarowanych i poniesionych wydatków z
kilku lat. Uwzględniając poziomy błędu dla poprzednich lat ujawnione przez
kontrole ex-post z roku 2006, 2007, 2008 i 2009, wieloletnie wskaźniki błędu
ustalone na podstawie próbek programów dotyczących gromadzenia danych oraz
nadzoru i kontroli wynoszą odpowiednio 1,89 % oraz 4,33 % (suma
niekwalifikowalnych kwot wykazanych przez kontrole ex-post w porównaniu do
kwoty transakcji finansowych objętych faktycznie kontrolą ex-post).
W
przypadku programu „Rynki i regiony najbardziej oddalone” w 2010 r. ani w
latach poprzednich nie wykryto żadnych niekwalifikowalnych wydatków.

5.2.2.
Przewidywane metody kontroli

I. ZARZĄDZANIE DZIELONE
Mechanizmy
kontroli stanowiące podstawę instrumentu EFMR zostaną znacznie zmienione po
2013 r. Przede wszystkim państwa członkowskie będą zobowiązane do wyznaczenia
trzech organów.
1. Instytucja zarządzająca
Instytucja
zarządzająca odpowiadać będzie przede wszystkim za nadzorowanie procesu
wdrażania programu. To państwa członkowskie zadecydują,
czy oszczędności może przynieść wykorzystanie organów, które obecnie pełnią
taką rolę w ramach EFR, czy też przydzielenie tych zadań instytucji
zarządzającej w ramach innego funduszu. Niezależnie od charakteru i zakresu
inspekcji i kontroli, które instytucja zarządzająca może przeprowadzać (każde z
państw członkowskich ustala te kwestie we własnym zakresie), głównym zadaniem
instytucji zarządzającej – pod względem kontroli – jest zagwarantowanie, że
agencja płatnicza (która ponosi ostateczną odpowiedzialność za płatność)
otrzymuje wszystkie niezbędne informacje, w szczególności dotyczące stosowanych
procedur oraz kontroli przeprowadzanych w odniesieniu do operacji wybranych do
finansowania, przed wydaniem zezwolenia na dokonanie płatności.
2. Agencja płatnicza
Agencja
płatnicza musi spełniać pewne kryteria akredytacyjne (załącznik I do
rozporządzenia Komisji 885/2006 określa elementy skutecznego systemu
zarządzania i kontroli). Niespełnianie takich kryteriów
może skutkować wycofaniem akredytacji przez państwo członkowskie i w związku z
tym uniemożliwienie składania wniosków o zwrot środków UE przez Komisję. Agencja
płatnicza może przekazać swoje zadania, z wyjątkiem płatności, pozostaje jednak
odpowiedzialna za prawidłowe wykonanie tych zadań.
Agencja
płatnicza odpowiada, na potrzeby rozliczenia, za sporządzenie informacji na
temat rocznych sprawozdań finansowych. Powinny one
zawierać poświadczenie wiarygodności dotyczące zarządzania w odniesieniu do
kompletności, rzetelności i prawdziwości rocznych sprawozdań finansowych,
prawidłowości funkcjonowania systemów kontroli wewnętrznej, a także legalności
i prawidłowości transakcji stanowiących podstawę takich sprawozdań oraz
przestrzegania zasady należytego zarządzania finansami. Ponadto powinny
zawierać streszczenie wyników wszelkich dostępnych audytów i kontroli, które
zostały przeprowadzone, wraz z analizą systematycznie występujących lub powtarzających
się niedociągnięć, jak również podjętych lub planowanych działań naprawczych.
3. Jednostka certyfikująca
Jednostka
certyfikująca powinna być operacyjnie niezależna od agencji płatniczej i
organów udzielających akredytacji oraz posiadać techniczne kompetencje
(oczekuje się, że powinna kierować się międzynarodowymi standardami audytu). Tak jak ma to miejsce obecnie w przypadku wspólnej polityki rolnej
(WPR), jednostka certyfikująca będzie odpowiedzialna za roczne badanie
sprawozdań każdej agencji płatniczej. Jednostka certyfikująca ma obowiązek
sporządzić sprawozdanie w sprawie swoich ustaleń oraz (w drodze zaświadczenia)
wystawić opinię w sprawie prawdziwości, kompletności i rzetelności sprawozdań
agencji płatniczej, jak również opinię na temat poświadczenia wiarygodności
dotyczącego zarządzania, obejmującego obszary wymienione w poprzednim akapicie.
Wprowadzenie
systemu rocznego rozliczania rachunków powinno zmotywować organy krajowe i
regionalne do przeprowadzenia kontroli jakości w sposób terminowy w celu
rocznej certyfikacji rachunków przez Komisję. System ten
stanowi uzupełnienie obecnych zasad zarządzania finansami i w większym stopniu
gwarantuje, że nieprawidłowe wydatki są wyłączane z rachunków co roku, a nie
dopiero na koniec okresu programowania.
Niemniej
jednak szacunki podlegają kompetencji Komisji i państw członkowskich do wzięcia
pod uwagę głównych rodzajów ryzyka wymienionych powyżej.
II. METODY W RAMACH KONTROLI SPRAWOWANEJ PRZEZ KOMISJĘ MAJĄCE
ZASTOSOWANIE DO ZARZĄDZANIA DZIELONEGO
Wstrzymanie i zawieszenie płatności
Jeśli
państwo członkowskie nie przestrzega przepisów prawa UE, subdelegowany urzędnik
zatwierdzający może przerwać bieg terminu płatności dla wniosku o płatność
okresową na okres nieprzekraczający dziewięciu miesięcy. Poważniejsze
przypadki naruszeń popełnianych przez państwa członkowskie skutkują
zawieszeniem płatności, które zostanie zniesione, gdy państwo członkowskie
udowodni, że podjęło odpowiednie działania naprawcze. W skrajnych przypadkach
może dojść do anulowania wkładu wspólnotowego na rzecz programu.
Korekty finansowe
Choć
to przede wszystkim państwo członkowskie jest odpowiedzialne za identyfikację i
odzyskiwanie kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości, a także dokonywanie
korekt finansowych, Komisja ma prawo zażądać korekt, zarówno szczegółowo
określonych, jak i według stawki ryczałtowej. Oczekuje
się, że Komisja uwzględni odpowiednio charakter i wagę każdej nieprawidłowości
oraz oceni stratę finansową poniesioną na skutek niedociągnięć.
III. METODY W RAMACH KONTROLI SPRAWOWANEJ PRZEZ KOMISJĘ MAJĄCE
ZASTOSOWANIE DO ZARZĄDZANIA BEZPOŚREDNIEGO
Wszystkie
programy są sprawdzane przed zatwierdzeniem celem zapewnienia zgodności z
obowiązującym prawem i kwalifikowalności proponowanych wydatków.
Wszystkie
deklaracje wydatków sprawdzają służby operacyjne pod względem ich zgodności z
decyzją w sprawie finansowania wydaną przez Komisję oraz pod względem
kwalifikowalności i zgodności w ramach odpowiedniego programu.
W
celu zapewnienia kwalifikowalności wniosków o zwrot kosztów przed
zatwierdzeniem środków na zobowiązania lub płatności przeprowadza się kontrolę
transakcji ex-ante, na podstawie kontroli przekazanych danych oraz dowodu
płatności.
W
celu zapobiegania nieprawidłowościom Komisja przeprowadza misje monitorujące w
formie kontroli na miejscu, aby sprawdzić, czy programy są w rzeczywistości
wdrażane oraz by zweryfikować kwalifikowalność kosztów przed dokonaniem
płatności.
Oprócz
kontroli ex ante transakcji finansowych Dyrekcja Generalna zapewnia
również 100 % kontrolę ex ante dokumentów i procedur związanych z
zamówieniami publicznymi i dotacjami.
Procedurami
związanymi z przetargami i dotacjami zarządzają różne jednostki operacyjne
Dyrekcji Generalnej, które odpowiadają za kontrolę operacyjną. Dodatkową niezależną kontrolę przeprowadza w sposób centralny Dział
ds. Budżetu, który dokonuje kontroli podczas całego okresu trwania procedury,
tj. dokonuje przeglądu projektów specyfikacji przetargowych/zaproszeń do
składania wniosków, zaproszeń do przetargów/składania wniosków, ogłoszeń o
zamówieniu, sprawozdań z oceny i z udzielenia zamówienia, decyzji o udzieleniu
zamówienia oraz umów dotyczących udzielania zamówień. Ponadto działa również
niezależny komitet doradczy (grupa ds. analizy zamówień publicznych), który
bada wszystkie procedury związane z zamówieniami publicznymi powyżej progu
powodującego obowiązek publikacji oraz który doradza subdelegowanym urzędnikom
zatwierdzającym w zakresie legalności i prawidłowości procedur.
IV. METODY W RAMACH KONTROLI SPRAWOWANEJ PRZEZ KOMISJĘ MAJĄCE
ZASTOSOWANIE DO WSZYSTKICH WYDATKÓW W RAMACH EFMR
Wszystkie
transakcje finansowe Dyrekcji Generalnej podlegają kontroli operacyjnej i
finansowej ex ante.
Audyty Komisji
Przez
cały okres wdrażania dział ds. audytu ex-post DG MARE przeprowadza audyty
systemów obejmujące znaczne liczby testów w celu upewnienia się, że systemy te
funkcjonują skutecznie, a także wymaga od państw członkowskich korekty
jakichkolwiek stwierdzonych niedoskonałości systemowych i nieprawidłowych
wydatków. W celu upewnienia się w tym zakresie Komisja
wykorzystuje wyniki swoich własnych audytów oraz wyniki uzyskane przez krajową
instytucję audytową. Audyty wybiera się na podstawie analizy ryzyka.
V. KOSZT KONTROLI I ICH OPŁACALNOŚĆ
DG
MARE dążyła do uzyskania bezpośrednich i aktualnych informacji na ten temat i w
tym celu skontaktowała się z 15 państwami członkowskimi, które łącznie
odpowiadają za 93 % wydatków w ramach EFR. Państwa
członkowskie poproszono o oszacowanie kosztów kontroli środków finansowanych z
EFR w 2010 r. Wzór obejmuje ilustrację zakresu kontroli, zgodnie z sugestiami
DG BUDG.
W
trakcie sporządzania niniejszego dokumentu otrzymane jak dotąd informacje są
analizowane, a niektóre państwa członkowskie nadal nie przekazały takich
informacji. Jest za wcześnie, żeby stwierdzić, czy koszty
kontroli w ramach EFR ponoszone przez państwa członkowskie są zgodne z wynikami
uzyskanymi przez DG REGIO: „Szacuje się, że koszty zadań związanych z
kontrolą (na poziomie krajowym i regionalnym, z wyłączeniem kosztów ponoszonych
przez Komisję) wyniosą 2 % całkowitego finansowania na lata 2007-2013[48]”.
Istnieje
więc prawdopodobieństwo, że poziomy błędu i koszty kontroli podczas następnego
okresu programowania pozostaną zbliżone do tych w ramach EFR. Następujące kwestie mogą prowadzić do zwiększenia kosztów
kontroli:
- Zniesienie
premii z tytułu złomowania statków i tymczasowego zaprzestania działalności: Te środki są stosunkowo proste pod względem zarządzania i kontroli
oraz stanowią niewielkie obciążenie dla beneficjentów. W nowym okresie
programowania nie ma ich odpowiedników; koszty kontroli i poziomy błędów
związane z nowymi środkami mogą być początkowo wyższe, ponieważ państwa
członkowskie i beneficjenci będą się uczyć nowych zasad.
Następujące kwestie mogą prowadzić do zmniejszenia kosztów
kontroli:
- Koszty
ryczałtowe/ koszty uproszczone: Brak wymogu
przedłożenia dokumentów potwierdzających poniesione koszty, w związku z czym:
•        Są
one mniej wymagające pod względem kontroli
•        Zlikwidowano
problemy związane z udowodnienia kwalifikowalności, co oznacza niższy poziom
błędu
•        Beneficjenci
nie muszą przechowywać obszernych dokumentów, co wiąże się z mniejszym
obciążeniem (potencjalnie mniejsza liczba audytów);
- Uproszczone
systemy dotyczące poziomów współfinansowania i intensywności pomocy: ich stosowanie i weryfikacja będą prostsze.
•        Jeden
poziom współfinansowania w wysokości 75 % obowiązujący dla wszystkich
regionów[49];
obecnie stosuje się 3 takie poziomy;
•        Jeden
stały poziom intensywności pomocy w wysokości 50 % całkowitych kwalifikowalnych
wydatków[50],
obecnie stosuje się 24 takie poziomy.
Ponadto,
jeśli państwa członkowskie postanowią wykorzystać agencje płatnicze, które
posiadają już akredytację w odniesieniu do płatności z EFRG i EFRROW w ramach
WPR, a także istniejące jednostki certyfikujące, taka decyzja powinna wiązać
się z korzyścią w postaci zmniejszonych kosztów administracyjnych związanych ze
wspólnym systemem. Zniesienie takich środków jak
złomowanie statków lub zaprzestanie połowów (z powodu możliwości ich
bezpośredniego kontrolowania) wywrze jednak presję wzrostową na poziomy błędu i
koszty kontroli.

5.3.
Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i
nieprawidłowościom w ramach zarządzania dzielonego

Określić istniejące
lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony.
Służby
funduszy strukturalnych wraz z Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć
Finansowych (OLAF) wprowadziły wspólną strategię zapobiegania nadużyciom
finansowym, która przewiduje szereg działań, jakie mają być realizowane zarówno
wewnętrznie przez Komisję, jak i z udziałem państw członkowskich w celu
zapobiegania nadużyciom w działaniach strukturalnych w ramach zarządzania
dzielonego.
W
komunikacie Komisji dotyczącym strategii zwalczania nadużyć finansowych
(COM(2011)376 wersja ostateczna z 24.6.2011) wyrażono zadowolenie z powodu
przyjęcia obecnej strategii jako inicjatywy najlepszej praktyki oraz
przewidziano działania uzupełniające w stosunku do tej strategii, z których
najważniejsze to zawarty we wniosku Komisji w sprawie rozporządzenia na lata
2014-2020 postulat, aby państwa członkowskie wprowadziły środki zapobiegania
nadużyciom finansowym, które są skuteczne i proporcjonalne do zidentyfikowanego
ryzyka nadużyć.
Obecny
wniosek Komisji zawiera wyraźny wymóg, aby wprowadzić takie środki w życie
zgodnie z art. 86 ust. 4 lit. c). Powinno to wzmocnić
świadomość występowania nadużyć finansowych w państwach członkowskich wśród
wszystkich organów zaangażowanych w zarządzanie funduszami i kontrolę nad nimi,
a tym samym zmniejszyć ryzyko wystąpienia nadużyć. Proponowane rozporządzenie
wprowadzałoby wymóg, zgodnie z którym państwa członkowskie zobowiązane są do
wprowadzenia skutecznych i proporcjonalnnych środków zwalczania nadużyć
finansowych, uwzględniając stwierdzone rodzaje ryzyka.

6.
SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY
6.1.
Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(-e)
wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

·    Istniejące pozycje w budżecie
Według działów
wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie.
W ramach zarządzania dzielonego
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer [Treść………………………………………..] || Zróżnicowane/niezróżnicowane([51]) || państw EFTA[52] || krajów kandydujących[53] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 DZIAŁ 2 Zrównoważony wzrost – zasoby naturalne || 11.02: Rynki rybne 11.06: Europejski Fundusz Rybacki (EFR) 11.07 01: Ochrona i wykorzystanie żywych zasobów wodnych oraz zarządzanie nimi 11.08: Kontrola i egzekwowanie wspólnej polityki rybołówstwa || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE
W ramach zarządzania bezpośredniego
 Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład
 Numer [Treść………………………………………..] || Zróżnicowane/niezróżnicowane([54]) || państw EFTA[55] || krajów kandydujących[56] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego
 DZIAŁ 2 Zrównoważony wzrost – zasoby naturalne || 11.01: Wydatki administracyjne w obszarze polityki „Gospodarka morska i rybołówstwo” 11.02: Rynki rybne 11.03 03: Prace przygotowawcze związane z ustanowieniem nowych międzynarodowych organizacji ds. rybołówstwa oraz inne nieobowiązkowe wkłady na rzecz organizacji międzynarodowych 11.04: Zarządzanie wspólną polityką rybołówstwa 11.06 11: Europejski Fundusz Rybacki (EFR) Pomoc techniczna 11.07 02: Ochrona i wykorzystanie żywych zasobów wodnych oraz zarządzanie nimi 11.08: Kontrola i egzekwowanie wspólnej polityki rybołówstwa 11.09: Polityka morska || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE

6.2.
Szacunkowy wpływ na wydatki
6.2.1.
Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

w mln EUR (do 3 miejsc po
przecinku)
 Dział wieloletnich ram finansowych: || Numer 2 || Zrównoważony wzrost gospodarczy – zasoby naturalne
 DG: MARE ||   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || 2021 || 2022 || 2023 lub później || OGÓŁEM
  Środki operacyjne ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie Zarządzanie dzielone || Środki na zobowiązania || (1) || 732 || 748 || 768 || 787 || 812 || 828 || 845 ||   ||   ||   || 5 520
 Środki na płatności (indykatywne) || (2) || 220,8 || 441,6 || 662,4 || 662,4 || 662,4 || 662,4 || 662,4 || 662,4 || 607,2 || 276 || 5 520
 Numer pozycji w budżecie Zarządzanie bezpośrednie || Środki na zobowiązania || (1a) || 115 || 129 || 140 || 142 || 145 || 149 || 155 ||   ||   ||   || 975
 Środki na płatności (indykatywne) || (2a) || 28,75 || 89,75 || 128,25 || 137,75 || 142,25 || 145,25 || 149,5 || 114,75 || 38,75 ||   || 975
 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne [57] POMOC TECHNICZNA ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Numer pozycji w budżecie 11 01 04 01 - 11 01 04 02 – 11 01 04 03 - 11 01 04 04 - 11 01 04 05 - 11 01 04 06 – 11 01 04 07 - 11 01 04 08 - 11 06 11 ||   || (3) || 10 || 10 || 10 || 10 || 10 || 11 || 11 ||   ||   ||   || 72
 Środki OGÓŁEM || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 857 || 887 || 918 || 939 || 967 || 988 || 1 011 ||   ||   ||   || 6567
 Środki na płatności (indykatywne) || =2+2a +3 || 259,55 || 541,35 || 800,65 || 810,15 || 814,65 || 818,65 || 822,9 || 777,15 || 645,95 || 276 || 6 567
  Środki operacyjne OGÓŁEM || Środki na zobowiązania || (4) || 847 || 877 || 908 || 929 || 957 || 977 || 1000 ||   ||   ||   || 6 495
 Środki na płatności (indykatywne) || (5) || 249,55 || 531,35 || 790,65 || 800,15 || 804,65 || 807,65 || 811,9 || 777,15 || 645,95 || 276 || 6 495
  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || 10 || 10 || 10 || 10 || 10 || 11 || 11 ||   ||   ||   || 72
 Środki dla EFMR OGÓŁEM || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 857 || 887 || 918 || 939 || 967 || 988 || 1011 ||   ||   ||   || 6 567*
 Środki na płatności (indykatywne) || =5+ 6 || 259,99 || 541,35 || 800,65 || 810,15 || 814,65 || 818,65 || 822,9 || 777,15 || 645,95 || 276 || 6 567*
* Oprócz kwoty przewidzianych dla EFMR
przewidziano środki w wysokości 968 mln EUR na pokrycie porozumień w sprawie
zrównoważonego zarządzania rybołówstwem i członkowstwa UE w organizacjach
międzynarodowych i regionalnych organizacjach ds. rybołówstwa, które posiadają
swoje własne indywidualne akty podstawowe. Środki dla obu
działań wynoszą 968 mln EUR i są rozłożone w następujący sposób:
 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || TOTAL
 146 || 141 || 136 || 136 || 136 || 137 || 136 || 968
 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”
w mln EUR (do 3 miejsc po
przecinku)
   ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Rok 2021 || Rok 2022 ||  2023 lub później || OGÓŁEM
 DG: MARE ||
  Zasoby ludzkie || 11,432 || 11,432 || 11,432 || 11,432 || 11,432 || 11,432 || 11,432 ||   ||   ||   || 80,024
  Pozostałe wydatki administracyjne || 3,260 || 3,260 || 3,260 || 3,260 || 3,260 || 3,260 || 3,260 ||   ||   ||   || 22,820
 DG MARE OGÓŁEM || Środki || 14,692 || 14,692 || 14,692 || 14,692 || 14,692 || 14,692 || 14,692 ||   ||   ||   || 102,844
 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na obowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 14,692 || 14,692 || 14,692 || 14,692 || 14,692 || 14,692 || 14,692 ||   ||   ||   || 102,844
w mln EUR (do 3 miejsc po
przecinku)
   ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Rok 2021 || Rok 2022 || 2023 lub później || OGÓŁEM
 OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 871,692 || 901,692 || 932,692 || 953,692 || 981,692 || 1 002,692 || 1 025,692 ||   ||   ||   || 6 669.844
 Środki na płatności || 274,242 || 556,042 || 815,342 || 824,842 || 829,342 || 833,342 || 837,592 || 777,15 || 645,95 || 276 || 6 669.844

6.2.2.
Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

–
¨        Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania
środków operacyjnych
–
¨        Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania
środków operacyjnych, jak określono poniżej:
Strategiczne priorytety określono na szczeblu UE,
zaś wspólne wskaźniki realizacji zostaną określone wspólnie z państwami
członkowskimi. Wymierne cele związane z takimi wskaźnikami
zostaną podane wraz z przyjęciem przez Komisję programów operacyjnych
przedłożonych przez państwa członkowskie. Dlatego też niemożliwe jest wskazanie
celów dla produktów przed 2013/2014.
Cel szczegółowy w ramach zarządzania dzielonego
Środki na zobowiązania w mln
EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 REALIZACJA
 Rodzaj[58] || Średni koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY:[59]… •               Wspieranie innowacji i transferu wiedzy. •               Podnoszenie konkurencyjności i rentowności rybołówstwa, a w szczególności łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego. •               Rozwój nowych umiejętności zawodowych. •               Lepsza organizacja rynku rybnego. •               Wspieranie innowacji i transferu wiedzy. •               Zwiększenie konkurencyjności i rentowności przedsiębiorstw z sektora akwakultury, zwłaszcza MŚP. •               Rozwój nowych umiejętności zawodowych. •               Lepsza organizacja rynku rybnego. •               Zmniejszenie oddziaływania rybołówstwa na środowisko morskie. •               Ochrona i odbudowa biologicznej różnorodności morskiej i ekosystemów morskich w ramach zrównoważonej działalności połowowej. •               Zwiększona podaż w odniesieniu do wiedzy naukowej i gromadzenia danych na potrzeby zrównoważonego zarządzania rybołówstwem. •               Lepsze przestrzeganie przepisów dzięki kontrolom. •               Wspieranie ekosystemów zależnych od akwakultury i promowanie akwakultury zasobooszczędnej. •               Zmniejszenie oddziaływania akwakultury na środowisko morskie. •               Wspieranie wzrostu gospodarczego, włączenia społecznego i tworzenia nowych miejsc pracy w społecznościach obszarów przybrzeżnych i śródlądowych zależnych od rybołówstwa i akwakultury. •               Różnicowanie działalności związanej z rybołówstwem w kierunku innych sektorów gospodarki morskiej oraz rozwój gospodarki morskiej.
 - Realizacja Do określenia w późniejszym terminie ||   ||   ||   || 731 ||   || 746 ||   || 766 ||   || 785 ||   || 809 ||   || 826 ||   || 843 ||   || 5 506
 Cel szczegółowy - suma cząstkowa ||   || 731 ||   || 746 ||   || 766 ||   || 785 ||   || 809 ||   || 826 ||   || 843 ||   || 5 506
 KOSZT OGÓŁEM ||   || 731 ||   || 746 ||   || 766 ||   || 785 ||   || 809 ||   || 826 ||   || 843 ||   || 5 506
Cel szczegółowy w ramach zarządzania bezpośredniego
Kontrola
 || Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 || REALIZACJA
 || Rodzaj[60] || Średni || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity
 || CEL SZCZEGÓŁOWY[61]… || Lepsze przestrzeganie przepisów dzięki kontrolom.
 || W celu wspierania wspólnej (tj. wielonarodowej) kontroli statków na danym obszarze geograficznym || Liczba statków zakupionych wspólnie przez państwa członkowskie || 6,25 (80 % ceny całkowitej w wysokości 7,812) || 4 || 25 || 2 || 12,5 || 4 || 25 || 2 || 12,5 || 2 || 12,5 || 2 || 12.5 || 2 || 12,5 || 18 || 112,5
 || W celu wspierania wspólnej (tj. wielonarodowej) kontroli statków na danym obszarze geograficznym || Liczba śmigłowców zakupionych wspólnie przez państwa członkowskie || 12,5 (80 % ceny całkowitej w wysokości 15,625) ||   ||   || 1 || 12,5 ||   ||   || 1 || 12.5 || 1 || 12,5 ||   ||   ||   ||   || 3 || 37,5
 W celu wspierania wspólnej (tj. wielonarodowej) kontroli statków na danym obszarze geograficznym || Liczba statków powietrznych zakupionych wspólnie przez państwa członkowskie || 13,5 (80 % ceny całkowitej w wysokości 16,875) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   || 1 || 13.5 || 1 || 13.5 || 2 || 27 ||
 - Realizacja || Liczba inspekcji przeprowadzonych wspólnie przez państwa członkowskie || nie dotyczy ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Misje mające na celu zagwarantowanie wdrażania przepisów WPRyb. || Liczba inspekcji, audytów i weryfikacji przeprowadzonych przez inspektorów Komisji. || 6,667 || 150 || 1   || 150 || 1   || 150 || 1   || 150 || 1   || 150 || 1   || 150 || 1   || 150 || 1   || 1050 || 7   ||
 Posiedzenia, jeśli grupy ekspertów ds. rybołówstwa spotykają się między sobą w celu zagwarantowania wdrażania przepisów WPRyb. || Liczba wspólnych posiedzeń grup ekspertów ds. rybołówstwa. || 0,017 || 30 || 0,5 || 30 || 0,5 || 30 || 0,5 || 30 || 0,5 || 30 || 0,5 || 30 || 0,5 || 30 || 0,5 || 210 || 3,5 ||
 - Realizacja || Rozwój programów komputerowych w celu wspierania inspekcji i kontroli || nie dotyczy ||   || 1,5 ||   || 1,5 ||   || 1,5 ||   || 1,5 ||   || 1,5 ||   || 1,5 ||   || 1,5 ||   || 10,5 ||
 Cel szczegółowy - suma ||   || 28 ||   || 28 ||   || 28 ||   || 28 ||   || 28 ||   || 29 ||   || 29 ||   || 198 ||
Rynek rybny
Środki na zobowiązania w mln
EUR (do 3 miejsc po przecinku)
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 REALIZACJA
 Rodzaj[62] || Średni || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY W celu wsparcia podmiotów z sektora w lepszym planowaniu produkcji i wprowadzania do obrotu, a także wsparcia organów publicznych w lepszym zrozumieniu sytuacji na rynku i prowadzeniu odpowiedniej polityki na podstawie bieżących, wiarygodnych i łatwo dostępnych informacji na temat rynków[63].…
 - Realizacja   || Informacje dla decydentów || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 35
 Cel szczegółowy - suma cząstkowa ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 35
 KOSZT OGÓŁEM ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 5 ||   || 35
Doradztwo naukowe
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Ogółem
 REALIZACJA
 Rodzaj[64] || Średni koszt realizacji || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt ||   || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY W celu uzyskania doradztwa opartego na nauce i ekonomii, aby na jego podstawie opracowywać wnioski dotyczące rozporządzeń w ramach WPRyb i powiązane działania prowadzone przez państwa członkowskie ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Badania związane z WPRyb || Sprawozdania z badań nauko nauk i sprawozdania doradców ||   || * || 1,688   || * || 1,739 || * || 1,791 || * || 1,845 || * || 1,9 || * || 1,957 || * || 2,016 || * || 12,936
 Wsparcie posiedzeń STECF przez JRC || wsparcie logistyczne ||   || 27 || 1 126 || 27 || 1 159 || 27 || 1 194 || 27 || 1 23 || 27 || 1 267 || 27 || 1 305 || 27 || 1 344 || 189 || 8 625
 operacje prowadzone przez STECF || wynagrodzenia dla ekspertów ||   || * || 1 013 || * || 1 043 || * || 1 075 || * || 1 107 || * || 1 14 || * || 1 174 || * || 1 21 || * || 7 762
 Doradztwo dotyczące stad ryb i ekosystemów || bazy danych i wiedza specjalistyczna ||   || * || 1 688 || * || 1 739 || * || 1 791 || * || 1 845 || * || 1 9 || * || 1 957 || * || 2 016 || * || 12 936
 Partnerstwa naukowe || projekty badawcze ||   || * || 2 251 || * || 2 319 || * || 2 388 || * || 2 46 || * || 2 534 || * || 2 61 || * || 2 688 || * || 17 25
 Doradztwo dotyczące ekosystemów i gospodarki || sprawozdania doradców ||   || * || 1 234 || * || 5 001 || * || 4 761 || * || 6 513 || * || 6 259 || * || 5 997 || * || 6 726 || * || 36 491
 Cel szczegółowy - suma cząstkowa ||   || 9 ||   || 13 ||   || 13 ||   || 15 ||   || 15 ||   || 15 ||   || 16 ||   || 96
 KOSZT OGÓŁEM ||   || 9 ||   || 13 ||   || 13 ||   || 15 ||   || 15 ||   || 15 ||   || 16 ||   || 96
Gromadzenie danych
na szczeblu regionalnym, badania i doradztwo naukowe
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 REALIZACJA
 Rodzaj[65] || Średni koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY[66] Gromadzenie danych Współpraca regionalna ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja || Regionalne bazy danych || 0,5 || 2 || 1 || 2 || 1 || 2 || 1 || 2 || 1 || 2 || 1 || 2 || 1 || 2 || 1 || 14 || 7
 - Realizacja || Regionalne projekty dotyczące koordynacji || 0.5 || 2 || 1 || 6 || 3 || 6 || 3 || 6 || 3 || 4 || 2 || 4 || 2 || 8 || 4 || 36 || 18
 Cel szczegółowy - suma cząstkowa || 4 || 2 || 8 || 4 || 8 || 4 || 8 || 4 || 6 || 3 || 6 || 3 || 10 || 5 || 50 || 25
 CEL SZCZEGÓŁOWY Badania ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja || Badania || 0.5 || 10 || 5 || 10 || 5 || 10 || 5 || 10 || 5 || 12 || 6 || 12 || 6 || 14 || 7 || 78 || 39
 Cel szczegółowy - suma cząstkowa || 10 || 5 || 10 || 5 || 10 || 5 || 10 || 5 || 12 || 6 || 12 || 6 || 14 || 7 || 78 || 39
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 KOSZT OGÓŁEM ||   || 7 ||   || 9 ||   || 9 ||   || 9 ||   || 9 ||   || 9 ||   || 12 ||   || 64
Zarządzanie
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM
 REALIZACJA
 Rodzaj[67] || Średni koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY[68] Zarządzanie WPRyb ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja: Komitety doradcze || Usługi || 0.33 || 9 || 3 || 9 || 3 || 9 || 3 || 9 || 3 || 9 || 3 || 9 || 3 || 9 || 3 || 9 || 21
 - Realizacja: przekazywanie informacji, komunikacja i spotkania Komisji z ekspertami/zainteresowanymi stronami || Produkty || 0.1 || 40 || 4 || 40 || 4 || 50 || 5 || 50 || 5 || 50 || 5 || 60 || 6 || 60 || 6 || 350 || 35
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Cel szczegółowy - suma cząstkowa || 49 || 7 || 49 || 7 || 59 || 8 || 59 || 8 || 59 || 8 || 69 || 9 || 69 || 9 || 359 || 56
 KOSZT OGÓŁEM || 49 || 7 || 49 || 7 || 59 || 8 || 59 || 8 || 59 || 8 || 69 || 9 || 69 || 9 || 359 || 56
Zintegrowana
polityka morska
 Określić cele i realizacje ||   ||   || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || OGÓŁEM
   || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020
  || REALIZACJA
   || Rodzaj realizacji [1] || Średni koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   || całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 1: Promowanie zintegrowanego zarządzania obszarami morskimi na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym, na poziomie basenu morskiego oraz na szczeblu UE i międzynarodowym ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Realizacja: działania wspierające integrację kwestii dotyczących obszarów morskich w państwach członkowskich i basenów morskich w Europie ||   ||  3,01 ||   ||  3,33 ||   ||  3,93 ||   ||  3,93 ||   ||  4,06 ||   ||  4,06 ||   ||  4,25 ||   ||  26,57
 Realizacja: liczba dwustronnych i regionalnych ram, a także spotkania z kluczowymi partnerami, w celu usprawnionej międzynarodowej współpracy w zakresie kwestii dotyczących obszarów morskich ||   ||  0,16 ||   ||  0,17 ||   ||  0,21 ||   ||  0,21 ||   ||  0,21 ||   ||  0,21 ||   ||  0,22 ||   ||  1,39
 Cel szczegółowy nr 1 - suma cząstkowa ||   ||  3,17 ||   ||  3,50 ||   ||  4,14 ||   ||  4,14 ||   ||  4,27 ||   ||  4,27 ||   ||  4,47 ||   ||  27,96
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 2: Opracowywanie międzysektorowych działań, które przynoszą wzajemne korzyści różnym sektorom gospodarki morskiej lub różnym obszarom polityki sektorowej ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Realizacja: Działania wspierające wdrażanie zintegrowanego planowania przestrzennego obszarów morskich w państwach członkowskich oraz na poziomie basenów morskich w Europie ||   ||  1,76 ||   ||  2,50 ||   ||  3,99 ||   ||  3,99 ||   ||  4,28 ||   ||  4,28 ||   ||  4,73 ||   ||  25,53
 Realizacja: liczba zestawów danych dotyczących nadzoru wymienionych między sektorami ||   ||  11,34 ||   ||  12,50 ||   ||  14,81 ||   ||  14,81 ||   ||  15,28 ||   ||  15,28 ||   ||  15,98 ||   ||  100,00
 Realizacja: Liczba pobrań danych zgromadzonych przez europejską sieć informacji i obserwacji środowiska morskiego ||   ||  23,82 ||   ||  26,25 ||   ||  31,11 ||   ||  31,11 ||   ||  32,09 ||   ||  32,09 ||   ||  33,54 ||   ||  210,01
 Cel szczegółowy nr 2 - suma cząstkowa ||   ||  36,92 ||   ||  41,25 ||   ||  49,91 ||   ||  49,91 ||   ||  51,65 ||   ||  51,65 ||   ||  54,25 ||   ||  335,54
 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 3: Wsparcie zrównoważonego wzrostu gospodarczego, zatrudnienia i innowacji w sektorach gospodarki morskiej ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Realizacja: liczba wybranych projektów korzystających z bezpośredniego wsparcia dla innowacji ||   ||  2,27 ||   ||  2,51 ||   ||  2,96 ||   ||  2,96 ||   ||  3,05 ||   ||  3,05 ||   ||  3,20 ||   ||  20,00
 Realizacja: liczba działań mających na celu zwiększanie świadomości oraz działań upowszechniających na szczeblu UE, krajowym i regionalnym ||   ||  1,13 ||   ||  1,25 ||   ||  1,48 ||   ||  1,48 ||   ||  1,53 ||   ||  1,53 ||   ||  1,60 ||   ||  10,00
 Cel szczegółowy nr 3 - suma cząstkowa ||   ||  3,40 ||   ||  3,76 ||   ||  4,44 ||   ||  4,44 ||   ||  4,58 ||   ||  4,58 ||   ||  4,80 ||   ||  30,00
 CEL SZCZEGÓŁOWY NR 4: Ochrona środowiska morskiego i zrównoważone wykorzystanie zasobów morskich i przybrzeżnych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Realizacja: Działania wspierające wdrażanie dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej ||   ||   ||  5,50 ||   ||  5,50 ||   ||  5,50 ||   ||  5,50 ||   ||  5,50 ||   ||  5,50 ||   ||  5,50 ||   ||  38,50
 KOSZT OGÓŁEM ||   ||  49 ||   || 54 ||   || 64 ||   || 64 ||   || 66 ||   || 66 ||   || 69 ||   || 432
Regionalne
organizacje ds. rybołówstwa - dobrowolne
 Określić cele i realizacje   ò ||   ||   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 REALIZACJA
 Rodzaj[69] || Średni koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity
 CEL SZCZEGÓŁOWY[70]… ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 - Realizacja || Prace przygotowawcze mające na celu ustanowienie nowych organizacji ds. rybołówstwa oraz pozostałe nieobowiązkowe wkłady na rzecz organizacji międzynarodowych ||   || 18 || 10 || 18 || 13 || 18 || 13 || 18 || 13 || 18 || 14 || 18 || 16 || 18 || 15 || 126 || 94
 KOSZT OGÓŁEM ||   || 18 || 10 || 18 || 13 || 18 || 13 || 18 || 13 || 18 || 14 || 18 || 16 || 18 || 15 || 126 || 94

6.2.3.
Szacunkowy wpływ na środki administracyjne
6.2.3.1.
Streszczenie

–
¨        Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków
administracyjnych
–
¨        Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:
w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 11,432 || 11,432 || 11,432 || 11,432 || 11,432 || 11,432 || 11,432 || 80,024
 Pozostałe wydatki administracyjne || 3,260 || 3,260 || 3,260 || 3,260 || 3,260 || 3,260 || 3,260 || 22,820
 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 14,69 2 || 14,692 || 14,692 || 14,692 || 14,692 || 14,692 || 14,692 || 102,844
 Poza DZIAŁEM 5[71] wieloletnich ram finansowych ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 Zasoby ludzkie || 1,724 || 1,724 || 1,724 || 1,724 || 1,724 || 1,724 || 1,724 || 12,068
 Pozostałe wydatki administracyjne || 8,276 || 8,276 || 8,276 || 8,276 || 8,276 || 9,276 || 9,276 || 59,932
 Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 10 || 10 || 10 || 10 || 10 || 11 || 11 || 72
 OGÓŁEM || 24,692 || 24,692 || 24,692 || 24,692 || 24,692 || 25,692 || 25,692 || 174,844
 Szacowane
zapotrzebowanie na zasoby ludzkie
–
¨        Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania
zasobów ludzkich
–
¨        Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:
Wartości
szacunkowe należy określić w pełnych kwotach (lub najwyżej z dokładnością do
jednego miejsca po przecinku)
   || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 ||
 ||  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) ||
 || 11 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 82 || 82 || 82 || 82 || 82 || 82 || 82
 || XX 01 01 02 (w delegaturach) || 1 || 1 || 1 || 1 || 1 || 1 || 1
 || XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 ||  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: EPC)[72] ||
 || 11 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || 12 || 12 || 12 || 12 || 12 || 12 || 12
 || XX 01 02 02 (AC, INT, JED, AL i END w delegaturach) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 11 01 04 || - w centrali[73] || 16 || 16 || 16 || 16 || 16 || 16 || 16
 || - w delegaturach || 7 || 7 || 7 || 7 || 7 || 7 || 7
 || XX 01 05 02 (AC, END, INT – pośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || 10 01 05 02 (AC, END, INT – bezpośrednie badania naukowe) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || Inna pozycja w budżecie (określić) ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 || OGÓŁEM || 118 || 118 || 118 || 118 || 118 || 118 || 118
XX oznacza
odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie.
Potrzeby w zakresie zasobów
ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym
działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w
razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone
zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału
środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do wykonania:
 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony ||
 Personel zewnętrzny ||

6.2.4.
Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami
finansowymi

–
¨        Wniosek/inicjatywa jest zgodny/zgodna z kolejnymi
wieloletnimi ramami finansowymi.
–
¨        Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego
działu wieloletnich ramach finansowych.
Należy wyjaśnić, na czym ma polegać przeprogramowanie,
określając pozycje w budżecie, których ma ono dotyczyć, oraz podając
odpowiednie kwoty.
–
¨        Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu
elastyczności lub zmiany wieloletnich ram finansowych[74].
Należy wyjaśnić, który wariant jest konieczny,
określając pozycje w budżecie, których ma on dotyczyć, oraz podając odpowiednie
kwoty.

6.2.5.
Udział osób trzecich w finansowaniu w ramach
zarządzania dzielonego

–
Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania
ze strony osób trzecich
–
¨ Wniosek przewiduje współfinansowanie środków
europejskich przez państwa członkowskie. Dokładna kwota
może zostać podana dopiero wraz z przyjęciem programów operacyjnych:
Środki w mln EUR (do 3 miejsc
po przecinku)
   || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || … wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || Ogółem
 Określić organ współfinansujący ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||

6.3.
Szacunkowy wpływ na dochody

–
¨        Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
–
¨        Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:
·
¨         wpływ na zasoby własne
·
¨         wpływ na dochody różne
w mln EUR (do 3 miejsc po
przecinku)
 Pozycja w budżecie dotycząca dochodów: || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy[75]
 Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || … wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (zob. pkt 1.6)
 Artykuł ………… ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
W przypadku wpływu na
dochody różne należy wskazać pozycję(-e) wydatków w budżecie, którą(-e) ten
wpływ obejmie.
Należy określić metodę
obliczania wpływu na dochody.
[1]               Dz.U.
C z , s. .
[2]               Dz.U.
C z , s. .
[3]               Dz.U.
L 223 z 15.8.2006, s. 1.
[4]               Dz.U.
L 160 z 14.6.2006, s. 1.
[5]               Dz.U.
L 209 z 11.8.2005, s.. 1.
[6]               Dz.U.
L 176 z 6.7.2007, s. 1.
[7]               COM(2010)
2020 wersja ostateczna, 3.3.2010.
[8]           Dz.U. L 164 z 25.6.2008,
s. 19.
[9]               Dz.U.
L 286 z 29.10.2008, s. 1.
[10]             Dz.U.
L 343 z 22.12.2009, s. 1.
[11]             COM(2011)
615 wersja ostateczna.
[12]             COM(2002)
511 wersja ostateczna.
[13]             Dz.U.
L[..] z […], s.;
[14]             Dz.U.
L 176 z 6.7.2007, s. 1.
[15]             COM(2007)575
wersja ostateczna z 10.10.2007.
[16]             Konkluzje
Rady do Spraw Ogólnych z dnia 14 czerwca 2010 r., Rezolucja PE z dnia 21
października 2010 r. w sprawie zintegrowanej polityki morskiej – ocena dokonanych postępów i nowe wyzwania; opinia Komitetu Regionów
„Rozwój zintegrowanej polityki morskiej oraz »Wiedza o morzu 2020«”.
[17]             Dz.U.
L […] z[…], s.
[18]             COM(2009)163
wersja ostateczna z 22.4.2009.
[19]             Wyrok
Trybunału Sprawiedliwości z dnia 9.11.2010 r. w sprawach połączonych C-92/09 i
C-93/09, Schecke.
[20]             Dz.U.
L 55 z 28.2.2011, s. 13.
[21]             COM(2011)
425 wersja ostateczna.
[22]             COM(2011)
615 wersja ostateczna.
[23]             Dz.U.
L 148 z 6.6.2002.
[24]             Dz.U.
L 134 z 30.4.2004, s. 114.
[25]             Dz.U.
L 5 z 9.1.2004, s. 25.
[26]             Dz.U.
L […] z […], s..
[27]             Dz.U.
L[..] z [...], s.
[28]             Dz.U.
L 206 z 22.7.1992, s. 7.
[29]             Dz.U.
L 20 z 26.1.2010, s. 7.
[30]             Dz.U.
L 189 z 20.7.2007, s. 1.
[31]             Dz.U.
L 204 z 6.8.2009, s. 15.
[32]             Dz.U.
L 114 z 24.4.2001, s. 1.
[33]             Dz.U.
L 154 z 21.6.2003, s. 1
[34]             Dz.U.
L 93, 31.3.2006, str. 12; Dz.U. L 335M z 13.12.2008, s. 213 (MT).
[35]             Dz.U.
L 343 z 22.12.2009, s. 1.
[36]             Dz.U.
L 292 z 15.11.1996, s. 2
[37]             Dz.U. L 83 z 27.3.1999,
s. 1.
[38]             Dz.U. L 303 z 2.12.2000, s. 16.
[39]             Dz.U. L 180 z 19.07.2000, s. 22.
[40]             Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 1
[41]             Dz.U. L 175 z 5.7.1985, s. 40
[42]             Dz.U. L 197 z 21.7.2001, s. 30
[43]             Dz.U.
L 5 z 9.1.2004, s. 25.
[44]             ABM:
Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB: Activity Based
Budgeting: budżet zadaniowy.
[45]             O
którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.
[46]             Wyjaśnienia
dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego
znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
[47]             O
którym mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.
[48]             Badanie „Zarządzanie na szczeblu
regionalnym w kontekście globalizacji: przegląd mechanizmów zarządzania i
kosztów administracyjnych. Obciążenia administracyjne i koszty dla organów
publicznych państw członkowskich przy realizacji EFRR i Funduszu Spójności”
(Study „Regional governance in the context of globalisation: reviewing
governance mechanisms & administrative costs. Administrative workload and costs for Member
State public authorities of the implementation of ERDF and Cohesion Fund”),
2010 r.
[49]             Z
wyjątkiem środków z zakresu gromadzenia danych i kontroli
[50]             Wyjątki
są wyraźnie wskazane i umotywowane w kontekście polityki (rybołówstwo łodziowe,
działania zbiorowe, oddalone wyspy greckie, regiony najbardziej oddalone).
[51]             Środki
zróżnicowane/ środki niezróżnicowane
[52]             EFTA:
Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu.
[53]             Kraje
kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące
Bałkanów Zachodnich.
[54]             Środki
zróżnicowane/ środki niezróżnicowane
[55]             EFTA:
Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu.
[56]             Kraje
kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące
Bałkanów Zachodnich.
[57]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania
naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[58]             Realizacje
odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba
sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itd.).
[59]             Zgodnie
z opisem w pkt 1.4.2. „Cel(e) szczegółowy(-e)…”.
[60]             Realizacje
odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba
sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itd.).
[61]             Zgodnie
z opisem w pkt 1.4.2. „Cel(e) szczegółowy(-e)…”.
[62]             Realizacje
odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba
sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itd.).
[63]             Zgodnie
z opisem w pkt 1.4.2. „Cel(e) szczegółowy(-e)…”.
[64]             Realizacje
odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba
sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itd.).
[65]             Realizacje
odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba
sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itd.).
[66]             Zgodnie
z opisem w pkt 1.4.2. „Cel(e) szczegółowy(-e)…”.
[67]             Realizacje
odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba
sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itd.).
[68]             Zgodnie
z opisem w pkt 1.4.2. „Cel(e) szczegółowy(-e)…”.
[69]             Realizacje
odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba
sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itd.).
[70]             Zgodnie
z opisem w pkt 1.4.2. „Cel(e) szczegółowy(-e)…”.
[71]             Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania
naukowe, bezpośrednie badania naukowe.
[72]             AC
= pracownik kontraktowy; INT = pracownik tymczasowy; JED = młodszy oddelegowany
ekspert; AL = członek personelu miejscowego; END = oddelegowany ekspert
krajowy;
[73]             Przede
wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz Rybacki.
[74]             Zob.
pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.
[75]             W
przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty wyrównawcze od
cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na
poczet kosztów poboru.