				|

		52012PC0185

			Wniosek DECYZJA RADY w sprawie upoważnienia Danii do wprowadzenia środka szczególnego stanowiącego odstępstwo od art. 75 dyrektywy 2006/112/WE Rady /* COM/2012/0185 final - 2012/0093 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Na podstawie art. 395 dyrektywy 2006/112/WE Rady z
dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
dodanej[1]
(zwanej dalej „dyrektywą VAT”) Rada – stanowiąc jednomyślnie na
wniosek Komisji – może upoważnić każde państwo
członkowskie do wprowadzenia środków szczególnych stanowiących
odstępstwo od przepisów tejże dyrektywy w celu uproszczenia procedury
poboru podatku od wartości dodanej (VAT) lub zapobiegania niektórym formom
uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania.
W piśmie, które wpłynęło do
Komisji w dniu 5 września 2011 r., Dania wystąpiła z wnioskiem o
upoważnienie do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo
od art. 75 dyrektywy VAT.
Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy VAT pismem z
dnia 14 marca 2012 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa
członkowskie o wniosku złożonym przez Danię. W piśmie
z dnia 15 marca 2012 r. Komisja zawiadomiła Danię, że posiada
wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku w opisany
poniżej sposób.
W chwili obecnej Dania
– na mocy art. 176 dyrektywy VAT – korzysta z opartego na klauzuli
zawieszającej przepisu dotyczącego prawa do odliczenia podatku VAT z
tytułu zakupu i kosztów eksploatacji lekkiego pojazdu
ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej
nieprzekraczającej trzech ton. Główne elementy wskazanego przepisu
są następujące. Przedsiębiorca, który rejestruje lekki
pojazd ciężarowy jako pojazd przeznaczony wyłącznie do
celów prowadzenia działalności gospodarczej, jest upoważniony do
odliczenia w całości podatku VAT z tytułu jego zakupu i kosztów
eksploatacji. Jednakże przedsiębiorca, który rejestruje lekki pojazd
ciężarowy jako pojazd przeznaczony zarówno do celów prowadzenia
działalności gospodarczej, jak i do użytku osobistego, nie jest
upoważniony do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu pojazdu,
może jednak odliczyć w całości VAT z tytułu kosztów
jego eksploatacji. Podatnik traci w całości prawo do odliczenia
podatku VAT z tytułu zakupu lekkiego pojazdu ciężarowego, w
przypadku gdy pojazd zarejestrowany jako przeznaczony wyłącznie do
celów prowadzenia działalności gospodarczej został
następnie wykorzystany do celów prywatnych, nawet jeżeli
czynność ta miała charakter jednorazowy.
W związku z tym, iż opisany system,
zarówno dla podatnika, jak i dla administracji podatkowej, może być
skomplikowany, a jego obsługa kosztowna, Dania wystąpiła z
wnioskiem o odstępstwo umożliwiające wprowadzenie procedury
uproszczonej.
Na mocy odstępstwa Dania wprowadziłaby
środek szczególny mający zastosowanie do lekkich pojazdów
ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej
nieprzekraczającej trzech ton. Zgodnie ze środkiem szczególnym
podatnik mógłby zarejestrować pojazd jako przeznaczony
wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej i
odliczyć w całości podatek VAT z tytułu jego zakupu i
kosztów eksploatacji, tak jak ma to miejsce na podstawie obecnego przepisu
opartego na klauzuli zawieszającej. Jednakże w przypadku gdy podatnik
wykorzysta pojazd do celów prywatnych, to zamiast utraty prawa do odliczenia
VAT z tytułu jego zakupu będzie miał możliwość do
ryczałtowego obliczenia podatku z tytułu wykorzystania pojazdu do
użytku prywatnego za maksymalnie dwudzieścia dni w każdym roku
kalendarzowym (system pay-per-day).
Kwota dzienna w wysokości 40 DKK, która
pokrywa jedynie podatek VAT, została – na podstawie modelu kosztów
całkowitych – oszacowana przez władze duńskie przy wykorzystaniu
krajowych statystyk. Podobna opłata, zgodnie z odrębnymi przepisami
krajowymi, należna będzie z tytułu podatku dochodowego w
związku z rozporządzeniem samochodem firmowym oraz w wyniku
dopłaty do podatku drogowego. W przypadku gdy wykorzystanie pojazdu przez
podatnika do celów prywatnych przekroczy dwadzieścia dni w roku
kalendarzowym, zastosowanie znajdą obecne przepisy oparte na klauzuli
zawieszającej, tj. podatnik utraci w całości prawo do odliczenia
VAT z tytułu zakupu pojazdu.
Duńskie organy podatkowe utworzą system
elektroniczny umożliwiający podatnikom uiszczanie wskazanej
wyżej kwoty dziennej za pośrednictwem internetu.
Władze duńskie uważają,
iż proponowany nowy środek umożliwi wprowadzenie uproszczonego
sposobu wypełniania przez podatników ich obowiązków rozliczeniowych
(poprzez dokonywanie płatności on-line w ramach systemu pay-per-day
zamiast zwrotu w całości podatku VAT pierwotnie odliczonego z
tytułu zakupu lekkiego pojazdu ciężarowego) oraz ułatwi
organom podatkowym pobór i naliczanie podatku. Wskazany środek nie
prowadzi do rozszerzenia zakresu stosowania przepisów opartych na klauzuli
zawieszającej, spowoduje natomiast, iż system duński stanie
się bardziej spójny z ogólnymi przepisami dotyczącymi podatku VAT.
Podatnicy będą mogli w dalszym
ciągu korzystać z obecnego systemu, rejestrując posiadane lekkie
pojazdy ciężarowe jako pojazdy przeznaczone zarówno do celów
prowadzenia działalności gospodarczej, jak i do użytku
prywatnego, w przypadku gdy taki system będzie im odpowiadał.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Nie zaistniała potrzeba skorzystania z
konsultacji oraz z pomocy ekspertów zewnętrznych.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Niniejsza decyzja upoważnia Danię do
wprowadzenia środka szczególnego stanowiącego odstępstwo od
przepisów dyrektywy VAT w odniesieniu do rozliczania podatku VAT z tytułu
wykorzystania określonych pojazdów do użytku prywatnego.
Podstawę decyzji stanowi art. 395 dyrektywy
VAT.
Decyzja dotyczy upoważnienia przyznanego
państwu członkowskiemu w odpowiedzi na złożony przez nie
wniosek i nie stanowi jakiegokolwiek zobowiązania.
Biorąc pod uwagę ścisłe ograniczenie
zarówno zakresu, jak i okresu stosowania środka, środek szczególny
jest proporcjonalny do wyznaczonego celu.
Zgodnie z art. 395 dyrektywy VAT odstępstwo
od wspólnych zasad dotyczących podatku VAT jest możliwe jedynie po
uzyskaniu zgody Rady, stanowiącej jednomyślnie na wniosek Komisji.
Decyzja Rady jest jedynym właściwym instrumentem, ponieważ
może być skierowana do poszczególnych państw członkowskich.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma negatywnego wpływu na
budżet Unii Europejskiej.
5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE
Wniosek zawiera klauzulę
wygaśnięcia.
2012/0093 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie upoważnienia Danii do
wprowadzenia środka szczególnego stanowiącego odstępstwo od art.
75 dyrektywy 2006/112/WE Rady
(jedynie tekst w języku
duńskim jest autentyczny)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę
2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
podatku od wartości dodanej[2],
w szczególności jej art. 395 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       W piśmie, które
wpłynęło do Komisji w dniu 5 września 2011 r., Dania
wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia środka
stanowiącego odstępstwo od przepisów dyrektywy 2006/112/WE
regulujących prawo do odliczenia podatku naliczonego.
(2)       Zgodnie z art. 395
ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE pismem z dnia 14 marca 2012 r. Komisja
poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku
złożonym przez Danię. Pismem z dnia 15 marca 2012 r. Komisja
zawiadomiła Danię, że posiada wszystkie informacje, które
uważa za konieczne do rozpatrzenia wniosku.
(3)       W chwili obecnej – na mocy
art. 176 dyrektywy 2006/112/WE – jeżeli lekki pojazd ciężarowy o
dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej trzech ton zostaje
zarejestrowany przez władze duńskie jako pojazd przeznaczony
wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej,
podatnik jest upoważniony do odliczenia w całości podatku
naliczonego z tytułu jego zakupu i kosztów eksploatacji. Podatnik traci
prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu lekkiego pojazdu
ciężarowego, w przypadku gdy pojazd jest następnie
wykorzystywany do celów prywatnych.
(4)       W związku z tym, iż
opisany system stanowi duże obciążenie zarówno dla podatnika,
jak i dla administracji podatkowej, władze duńskie
wystąpiły z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia środka
szczególnego stanowiącego odstępstwo od art. 75 dyrektywy
2006/112/WE. Środek ten umożliwia podatnikom, którzy zarejestrowali
pojazd jako przeznaczony wyłącznie do celów prowadzenia
działalności gospodarczej, jego wykorzystanie do celów
niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz
obliczenie – na podstawie ryczałtowej kwoty dziennej – podstawy
opodatkowania czynności uznanej za świadczenie usług zgodnie z
art. 75 dyrektywy 2006/112/WE, bez utraty prawa do odliczenia podatku VAT z
tytułu zakupu pojazdu.
(5)       Wskazana uproszczona metoda
obliczenia jest jednakże ograniczona do dwudziestu dni – w roku
kalendarzowym – wykorzystania pojazdu do celów niezwiązanych z
prowadzeniem działalności gospodarczej, podlegająca
zapłacie kwota ryczałtowa podatku VAT jest natomiast ustalona na 40
DKK za każdy dzień takiego wykorzystania. Wskazana kwota została
określona przez rząd duński w wyniku analizy opartej o krajowe
statystyki.
(6)       Wskazany środek, który
znajdzie zastosowanie w odniesieniu do lekkich pojazdów ciężarowych o
dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej trzech ton,
uprości wypełnianie obowiązków dotyczących podatku VAT przez
tych podatników, którzy okazjonalnie wykorzystują na użytek prywatny
pojazdy zarejestrowane do celów prowadzenia działalności
gospodarczej. Podatnik może jednakże w dalszym ciągu wybrać
rejestrację lekkiego pojazdu ciężarowego jako przeznaczonego
zarówno do celów prowadzenia działalności gospodarczej, jak i do
użytku osobistego, utracić prawo do odliczenia podatku VAT z
tytułu jego zakupu oraz nie uiszczać dziennej opłaty w
związku z wykorzystywaniem pojazdu do celów prywatnych.
(7)       Wprowadzenie środka gwarantującego,
że podatnik, który okazjonalnie wykorzystuje na użytek prywatny
pojazd zarejestrowany do celów prowadzenia działalności gospodarczej,
nie jest pozbawiony pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
zakupu pojazdu, byłoby spójne z ogólnymi przepisami dotyczącymi
odliczeń przewidzianymi w dyrektywie 2006/112/WE.
(8)       Upoważnienie powinno
być ograniczone w czasie, winno zatem wygasnąć dnia 31 grudnia
2014 r. W świetle zdobytych w tym okresie doświadczeń
należy dokonać oceny, czy utrzymanie odstępstwa jest
uzasadnione.
(9)       Wskazany środek nie
będzie miał wpływu na zasoby własne Unii Europejskiej
pochodzące z podatku od wartości dodanej,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W przypadku gdy podatnik wykorzystuje lekki
pojazd ciężarowy zarejestrowany wyłącznie do celów
prowadzenia działalności gospodarczej do własnych celów
prywatnych lub celów prywatnych jego pracowników, lub, w ujęciu ogólnym,
do celów innych niż prowadzona przez niego działalność,
Dania jest upoważniona – w drodze odstępstwa od art. 75 dyrektywy
2006/112/WE – do określenia podstawy opodatkowania przy zastosowaniu kwoty
ryczałtowej za każdy dzień takiego wykorzystania pojazdu.
Kwota ryczałtowa za dzień, o której
mowa w akapicie pierwszym, wynosi 40 DKK.
Artykuł 2
Środek, o którym mowa w art. 1, znajduje
zastosowanie jedynie w odniesieniu do lekkich pojazdów ciężarowych o
dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej trzech ton.
Wskazany środek nie znajduje
zastosowania, w przypadku gdy wykorzystanie pojazdu do celów niezwiązanych
z prowadzeniem działalności gospodarczej przekroczy dwadzieścia
dni w roku kalendarzowym.
Artykuł
3
Niniejsza decyzja traci moc dnia 31 grudnia
2014 r.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa
Danii.
Sporządzono w Brukseli, dnia     r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący

[1]               Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.
[2]               Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 21.3.2016
            COM(2016) 171 final
            2016/0089(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            zmieniająca decyzję Rady (UE) 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r. ustanawiającą środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               1.1. Artykuł 78 ust. 3 Traktatu i obecne mechanizmy tymczasowej relokacji

                  W art. 78 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano szczególną podstawę prawną w ramach wspólnej polityki azylowej, pozwalającą na reagowanie w sytuacjach nadzwyczajnych. Na podstawie wniosku Komisji Europejskiej Rada, po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przyjąć środki tymczasowe na korzyść państw członkowskich znajdujących się w sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich do co najmniej jednego państwa członkowskiego. Środki tymczasowe przewidziane w art. 78 ust. 3 TFUE mają charakter wyjątkowy. Mogą one zostać uruchomione tylko wówczas, gdy osiągnięty zostanie określony próg pilności i wagi problemów powstałych w systemach azylowych państw członkowskich z powodu nagłego napływu obywateli państw trzecich.

                  W oparciu o art. 78 ust. 3 TFUE Rada przyjęła dwie decyzje ustanawiające środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji. Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/1523
                     1
                   40 000 osób ubiegających się o ochronę międzynarodową ma zostać relokowanych z Włoch i Grecji do innych państw członkowskich. Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/1601
                     2
                   120 000 osób ubiegających się o ochronę międzynarodową ma zostać relokowanych z Włoch i Grecji oraz z innych państw członkowskich, jeżeli państwa te znajdą się w sytuacji nadzwyczajnej.

                  Zgodnie z art. 4 ust. 2 decyzji Rady (UE) 2015/1601, począwszy od 26 września 2016 r. 54 000 ze 120 000 osób ubiegających się o ochronę międzynarodową powinno zostać relokowanych z Włoch i Grecji na terytorium innych państw członkowskich, chyba że do tej daty, zgodnie z art. 4 ust. 3, Komisja wystąpi z wnioskiem o przydział miejsc innym państwom członkowskim (beneficjentom), które znalazły się w sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich.

                  Zgodnie z art. 1 ust. 2 Komisja prowadzi stały przegląd sytuacji w odniesieniu do masowego napływu obywateli państw trzecich do państw członkowskich i w razie potrzeby składa wnioski dotyczące zmiany decyzji 2015/1601, aby uwzględnić rozwój sytuacji w terenie i jej wpływ na mechanizm relokacji, a także zmieniającą się presję na państwa członkowskie, w szczególności państwa członkowskie pierwszej linii.

               Sytuacja wciąż jest krytyczna. Według danych Fronteksu podczas pierwszych miesięcy 2016 r. codziennie średnio od 2 000 do 3 000 osób nielegalnie przybywało do Grecji z Turcji. Ograniczenia nałożone na granicy Grecji z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii dodatkowo utrudniły sytuację Grecji
                  3
                oraz zwiększyły ryzyko, że w miarę poprawy warunków pogodowych powstaną nowe szlaki migracyjne prowadzące przez inne państwa członkowskie UE. Te nowe szlaki migracyjne prawdopodobnie wpłyną na sytuację państw członkowskich pierwszej linii.

               W dniu 16 marca Komisja przyjęła pierwsze sprawozdanie w sprawie relokacji i przesiedlenia, zgodnie z zobowiązaniem wynikającym z art. 12 obu decyzji Rady
                  4
               . W komunikacie tym podsumowano zidentyfikowane wyzwania i wnioski wyciągnięte w ciągu pierwszych miesięcy wdrażania mechanizmu relokacji i programu przesiedleń, a także sformułowano zalecenia i zaproponowano działania, jakie mają zostać podjęte w krótkim terminie, by poprawić postępy we wdrażaniu.

               W dniu 7 marca szefowie państw lub rządów UE uzgodnili szereg zasad będących podstawą porozumienia z Turcją, między innymi „przesiedlanie zgodnie z zasadą, że każdej readmisji Syryjczyka z wysp greckich do Turcji będzie towarzyszyć przesiedlenie innego Syryjczyka z Turcji do państw członkowskich UE, w ramach istniejących zobowiązań”.

               Wdrożenie różnych programów umożliwiających przesiedlenie, przyjęcie ze względów humanitarnych lub inne formy legalnego przyjęcia złagodziłoby presję migracyjną wywieraną na państwa członkowskie pierwszej linii, w szczególności Grecję, przez zastąpienie niebezpiecznych i nielegalnych przepływów migracyjnych do UE syryjskich obywateli/osób wysiedlonych na skutek konfliktu w Syrii bezpiecznymi i legalnymi drogami migracji.

               W tym kontekście w komunikacie Komisji dotyczącym dalszych etapów operacyjnych we współpracy między UE a Turcją w dziedzinie migracji
                  5
                wezwano do podjęcia niezbędnych działań w celu przeniesienia niektórych zobowiązań wynikających z obowiązujących decyzji o relokacji, w szczególności wszystkich lub części obecnie nieprzydzielonych 54 000 miejsc, do tzw. programu 1:1. Przesiedlenie lub inne legalne sposoby przyjęcia osób ewidentnie wymagających ochrony międzynarodowej można uznać za równoważne relokacji, ponieważ są to konkretne przejawy solidarności z innymi państwami członkowskimi lub państwami trzecimi doświadczającymi masowego napływu migrantów.

               1.2. Inne instrumenty solidarności

               Oprócz zobowiązań wynikających z mechanizmu relokacji Komisja zaleciła wdrożenie unijnego programu przesiedleń obejmującego 20 000 osób wymagających międzynarodowej ochrony, by w sposób kompleksowy rozwiązać światowy kryzys migracyjny i okazać solidarność z państwami trzecimi w równym stopniu dotkniętymi tym kryzysem. Zgodnie z zaleceniem Komisji z dnia 8 czerwca 2015 r. w sprawie europejskiego programu przesiedleń
                  6
                w dniu 20 lipca 2015 r. 27 państw członkowskich
                  7
                wraz z państwami stosującymi rozporządzenie dublińskie
                  8
                wyraziło zgodę na przesiedlenie w ramach programów wielostronnych i krajowych 22 504 osób wysiedlonych spoza UE i ewidentnie wymagających ochrony międzynarodowej. Państwa uczestniczące w programie przesiedleń zgodziły się uwzględniać regiony priorytetowe do przesiedleń, w tym Afrykę Północną, Bliski Wschód i Róg Afryki. Miejsca dla przesiedlanych uchodźców zostały rozdzielone między poszczególne państwa członkowskie i państwa stosujące rozporządzenie dublińskie na podstawie zobowiązań określonych w załączniku do konkluzji.

               W dniu 15 grudnia 2015 r. Komisja przyjęła zalecenie w sprawie programu dobrowolnego przyjmowania ze względów humanitarnych uchodźców z Syrii przebywających w Turcji, w którym zaproponowała, by uczestniczące państwa przyjmowały osoby wysiedlone w następstwie konfliktu z Syrią wymagające ochrony międzynarodowej i zarejestrowane przez tureckie władze przed dniem 29 listopada 2015 r. Program ten będzie środkiem wspierającym wzajemne zobowiązania zawarte we wspólnym planie działania UE–Turcja z dnia 29 listopada 2015 r.

               2. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               2.1. Krótki opis proponowanych działań

               Niniejsza zmiana polega na zaliczeniu działań podjętych przez państwa członkowskie w związku z przyjęciem Syryjczyków przebywających w Turcji w drodze przesiedlenia, przyjęcia ze względów humanitarnych lub innych form legalnego przyjęcia w poczet liczby osób ubiegających się o udzielenie ochrony międzynarodowej, które mają być relokowane na terytorium tych państw na mocy decyzji Rady 2015/1601. W odniesieniu do 54 000 osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c) decyzji Rady 2015/1601, niniejsza zmiana umożliwia państwom członkowskim odjęcie od przydzielonej im liczby relokowanych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową liczby Syryjczyków przebywających w Turcji, których państwa te przyjęły na swoje terytorium w drodze przesiedlenia, przyjęcia ze względów humanitarnych lub innych form legalnego przyjęcia w ramach krajowych lub wielostronnych programów innych niż program przesiedleń ustanowiony na podstawie konkluzji przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 20 lipca 2015 r. Zastosowanie ma art. 10 decyzji Rady (UE) 2015/1601, co oznacza, że państwa członkowskie korzystające z tego mechanizmu otrzymają kwotę 6 500 EUR.

               2.2. Podstawa prawna

                  Podstawą prawną proponowanej decyzji Rady jest art. 78 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               2.3. Pomocniczość

                  Postanowienia tytułu V TFUE dotyczącego przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości powierzają określone kompetencje w tym zakresie Unii Europejskiej. Kompetencje te należy wykonywać zgodnie z art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej, tzn. tylko wówczas i tylko w takim zakresie, w jakim cele proponowanych działań nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary lub skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii Europejskiej.

                  W tej dziedzinie Unia Europejska wykonała powierzone jej kompetencje, przyjmując decyzję Rady (UE) 2015/1601. Obecne działanie polega na umożliwieniu państwom członkowskim częściowe wypełnienie zobowiązań na mocy tej decyzji przez uczestnictwo w innych działaniach solidarnościowych.

               2.4. Proporcjonalność

                  Zważywszy na pilny charakter i powagę sytuacji spowodowanej obecnym kryzysem uchodźczym, środki przewidziane w niniejszym wniosku nie wykraczają poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest skuteczne rozwiązanie tej sytuacji.

               2.5. Wpływ na prawa podstawowe

                  Przewidziane w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej („Karta”) prawa podstawowe osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, objętych zakresem decyzji Rady (UE) 2015/1601, nie zostają naruszone.

                  2.6. Zmienna geometria

                  Na mocy postanowień Protokołu nr 21 Irlandia i Zjednoczone Królestwo nie uczestniczą w niniejszym wniosku, chyba że wyrażą wolę przystąpienia do niego w terminie trzech miesięcy od daty złożenia wniosku lub jego przyjęcia.

                  Mimo że Irlandia przystąpiła do decyzji 2015/1601 poprzednie zdanie ma zastosowanie również do Irlandii zgodnie z art. 4a Protokołu nr 21.

                  Z uwagi na to, że Zjednoczone Królestwo nie przystąpiło jeszcze do decyzji (UE) 2015/1601, musiałoby ono najpierw przystąpić do tej decyzji, by móc przystąpić do niniejszego środka, ponieważ nie można przystąpić do zmiany środka nie będąc uprzednio związanym tym środkiem.

               3.WPŁYW NA BUDŻET

                  Niniejszy wniosek nie wiąże się z dodatkowymi obciążeniami dla budżetu UE.

               2016/0089 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               zmieniająca decyzję Rady (UE) 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r. ustanawiającą środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 78 ust. 3,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego
                  9
               ,

               a także mając na uwadze, co następuje:

                (1)Na podstawie art. 78 ust. 3 TFUE Rada przyjęła dwie decyzje ustanawiające środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji. Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/1523
                  10
                40 000 osób ubiegających się o ochronę międzynarodową ma zostać relokowanych z Włoch i Grecji do innych państw członkowskich. Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/1601
                  11
                120 000 osób ubiegających się o ochronę międzynarodową ma zostać relokowanych z Włoch i Grecji do innych państw członkowskich.

               (2) Zgodnie z art. 4 ust. 2 decyzji (UE) 2015/1601, począwszy od 26 września 2016 r. 54 000 osób ubiegających się o ochronę międzynarodową powinno zostać relokowanych z Włoch i Grecji na terytorium innych państw członkowskich, chyba że do tej daty, zgodnie z art. 4 ust. 3, Komisja wystąpi z wnioskiem o przydział miejsc innym państwom członkowskim (beneficjentom), które znalazły się w sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich.

               (3) W art. 1 ust. 2 decyzji (UE) 2015/1601 przewidziano, że Komisja prowadzi stały przegląd sytuacji w odniesieniu do masowego napływu obywateli państw trzecich do państw członkowskich. W stosownych przypadkach Komisja powinna przedłożyć wnioski dotyczące zmiany tej decyzji, aby uwzględnić zmianę sytuacji w terenie i jej wpływ na mechanizm relokacji, a także zmieniającą się presję na państwa członkowskie, w szczególności państwa członkowskie pierwszej linii.

               (4)W dniu 7 marca szefowie państw lub rządów UE uzgodnili, że dążyć będą do porozumienia z Turcją w oparciu o szereg zasad, między innymi, iż każdej readmisji Syryjczyka z wysp greckich do Turcji będzie towarzyszyć przesiedlenie innego Syryjczyka z Turcji do państw członkowskich UE, w ramach istniejących zobowiązań. Te zasady zostały doprecyzowane w komunikacie Komisji dotyczącym dalszych etapów operacyjnych we współpracy między UE a Turcją w dziedzinie migracji
                  12
               , w którym wezwano do podjęcia niezbędnych działań w celu przeniesienia niektórych zobowiązań wynikających z obowiązujących decyzji o relokacji, w szczególności wszystkich lub części obecnie nieprzydzielonych 54 000 miejsc, do tzw. programu 1:1.

               (5) Można oczekiwać, że przesiedlenie, przyjęcie ze względów humanitarnych lub inne formy legalnego przyjęcia migrantów z Turcji w ramach krajowych i wielostronnych programów złagodzą presję migracyjną wywieraną na państwa członkowskie, które są beneficjentami relokacji na mocy decyzji (UE) 2015/1601, dzięki zapewnieniu legalnych i bezpiecznych dróg wjazdu do Unii oraz zniechęcaniu do nielegalnego przekraczania granicy. Dlatego solidarne działania państw członkowskich polegające na przyjmowaniu na swoje terytorium syryjskich obywateli przebywających w Turcji, ewidentnie wymagających ochrony międzynarodowej, powinny być uwzględniane w odniesieniu do 54 000 osób ubiegających się o udzielenie ochrony międzynarodowej, o których mowa powyżej. Liczba osób przyjętych w ten sposób z Turcji przez dane państwo członkowskie powinna zostać odjęta od liczby osób, które mają być relokowane do tego państwa członkowskiego na mocy decyzji 2015/1601 w odniesieniu do wspomnianych 54 000 osób ubiegających się o ochronę międzynarodową.

               (6)Do mechanizmów przyjęcia można zaliczyć przesiedlenie, przyjęcie ze względów humanitarnych lub inne legalne sposoby przyjęcia osób ewidentnie wymagających ochrony międzynarodowej, takie jak programy wizowe ze względów humanitarnych, transfery ze względów humanitarnych, programy łączenia rodzin, prywatne projekty sponsorowania, programy stypendialne, programy mobilności zawodowej i inne.

               (7)Niniejsza decyzja nie powinna mieć wpływu na zobowiązania podjęte przez państwa członkowskie w ramach programu przesiedleń uzgodnionego w konkluzjach przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 20 lipca 2015 r. i zobowiązania te nie powinny liczyć się jako wypełnianie zobowiązań wynikających z decyzji 2015/1601. Z tego względu państwo członkowskie, które zdecyduje się na wypełnienie swoich zobowiązań na mocy decyzji (UE) 2015/1601 przez przyjęcie w drodze przesiedlenia Syryjczyków przebywających w Turcji, nie może zaliczać tych działań w poczet zobowiązań wynikających z programu przesiedleń z dnia 20 lipca 2015 r.

               (8) Aby zapewnić odpowiednie monitorowanie sytuacji, państwa członkowskie powinny co miesiąc składać Komisji sprawozdania dotyczące Syryjczyków przebywających w Turcji przyjętych na terytorium tych państw w ramach możliwości przewidzianej w niniejszej zmianie, wskazując przy tym, na podstawie jakiego programu, krajowego czy wielostronnego, przyjęto daną osobę oraz jaką formę legalnego przyjęcia zastosowano.

               (9)Ponieważ cele niniejszej decyzji nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na skalę i skutki działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

               (10)Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

               (11)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i do TFUE, oraz bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (12)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i do TFUE, oraz bez uszczerbku dla art. 4 i 4a tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (13)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (14)Zważywszy na pilny charakter sytuacji niniejsza decyzja powinna wejść w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               W art. 4 decyzji (UE) 2015/1601 dodaje się ustęp 3a w brzmieniu:

                     „3a. W odniesieniu do relokacji wnioskodawców, o których mowa w ust. 1 lit. c), przyjęcie przez państwo członkowskie na swoje terytorium syryjskich obywateli przebywających w Turcji w ramach krajowych lub wielostronnych programów legalnego przyjęcia osób ewidentnie wymagających ochrony międzynarodowej, innych niż program przesiedleń, który był przedmiotem konkluzji przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 20 lipca 2015 r., powoduje odpowiednią redukcję zobowiązań danego państwa członkowskiego.

               Do każdego takiego legalnego przyjęcia powodującego redukcję zobowiązań w zakresie relokacji stosuje się odpowiednio art. 10.

               Państwa członkowskie co miesiąc składają Komisji sprawozdanie dotyczące liczby osób legalnie przyjętych do celów niniejszego ustępu, wskazując rodzaj programu, w ramach którego dokonano przyjęcia, oraz formę legalnego przyjęcia, jaką zastosowano.”.

                Artykuł 2
               Wejście w życie

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Decyzja Rady (UE) 2015/1523 z dnia 14 września 2015 r. ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji, Dz.U. L 239 z 15.9.2015, s. 146.

                     (2)
                  Decyzja Rady (UE) 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r. ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji, Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 80.

                     (3)
                  Zdaniem Biura UNHCR, jeśli napływ migrantów się utrzyma, to w ciągu miesiąca w Grecji może utknąć ponad 100 000 osób.

                     (4)
                  COM(2016) 165 final.

                     (5)
                  COM(2016) 166 final.

                     (6)
                  C(2015) 3560 final.

                     (7)
                  Węgry nie biorą udziału w tej inicjatywie.

                     (8)
                  11130/15; „Konkluzje przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie przesiedlenia – za pomocą wielostronnych i krajowych systemów – 20 000 osób w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej”.

                     (9)
                  Dz.U. C z , s. .

                     (10)
                  Decyzja Rady (UE) 2015/1523 z dnia 14 września 2015 r. ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji, Dz.U. L 239 z 15.9.2015, s. 146.

                     (11)

                        Decyzja Rady (UE) 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r. ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji, Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 80.

                     (12)
                  COM(2016) 166 final.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 31.5.2016
            COM(2016) 351 final
            2016/0162(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            określająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej we właściwych komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ nr 9, 11, 13, 13-H, 14, 16, 30, 41, 44, 49, 54, 55, 60, 64, 75, 78, 79, 83, 90, 106, 113, 115, 117, 129 i 134, propozycji zmian do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 15 i 16, czterech wniosków dotyczących nowego regulaminu ONZ w sprawie układów wspomagania hamowania (BAS), w sprawie elektronicznej kontroli stateczności (ESC), w sprawie systemów monitorowania ciśnienia w oponach (TPMS) oraz w sprawie instalacji opon, wniosku dotyczącego nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ w sprawie procedury pomiaru emisji dla pojazdów dwu lub trzykołowych wyposażonych w silnik spalinowy oraz wniosku dotyczącego nowej specjalnej rezolucji nr 2 (S.R.2) dotyczącej poprawy wdrażania globalnego porozumienia z 1998 r.

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

               Europejska Komisja Gospodarcza Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) opracowuje na szczeblu międzynarodowym zharmonizowane wymagania, które mają na celu usunięcie barier technicznych w handlu pojazdami silnikowymi pomiędzy umawiającymi się stronami Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r., a także zagwarantowanie, że pojazdy takie zapewniają wysoki poziom bezpieczeństwa i ochrony środowiska.

               Zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych („EKG ONZ”) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”), a zgodnie z decyzją Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”) Unia przystąpiła do Porozumienia Równoległego.

               Posiedzenia EKG ONZ WP.29, Światowego Forum na rzecz Harmonizacji Przepisów dotyczących Pojazdów, mają miejsce trzy razy w każdym roku kalendarzowym: w marcu, czerwcu i listopadzie. Na każdym posiedzeniu przyjmuje się nowe regulaminy ONZ, poprawki do obowiązujących regulaminów ONZ lub ogólnych przepisów technicznych ONZ w celu uwzględnienia postępu technicznego. Przed każdym posiedzeniem WP.29 poprawki te są przyjmowane przez jedną z sześciu grup roboczych działających w ramach WP.29.

               Następnie podczas posiedzeń WP.29 ma miejsce ostateczne głosowanie w sprawie przyjęcia poprawek, suplementów i sprostowań, pod warunkiem że osiągnięto kworum, a wśród umawiających się stron uzyskana została większość kwalifikowana. UE jest umawiającą się stroną dwóch porozumień (z 1958 r. i z 1998 r.) w ramach WP.29. Każdorazowo przygotowywana jest decyzja Rady (zwana „megadecyzją”), zawierająca wykaz regulaminów, poprawek, suplementów oraz sprostowań i upoważniająca Komisję do głosowania w imieniu Unii na poszczególnych posiedzeniach WP.29.

               Niniejsza decyzja Rady określa stanowisko Unii w głosowaniu nad regulaminami, poprawkami, suplementami i sprostowaniami, które mają zostać poddane pod głosowanie na posiedzeniu WP.29, które odbędzie się w dniach 20–24 czerwca 2016 r.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

               Niniejszy wniosek uzupełnia unijną politykę dotyczącą rynku wewnętrznego w odniesieniu do przemysłu motoryzacyjnego i jest z nią w pełni zgodny.

               System WP. 29 wzmacnia międzynarodową harmonizację norm dotyczących pojazdów. Porozumienie z 1958 r. odgrywa kluczową rolę w realizacji tego celu, ponieważ producenci UE mogą posługiwać się wspólnym zbiorem regulaminów dotyczących homologacji typu, wiedząc, że ich produkty będą uznawane przez umawiające się strony za zgodne z ich ustawodawstwem krajowym. System ten umożliwił uchylenie – rozporządzeniem (WE) nr 661/2009 dotyczącym bezpieczeństwa ogólnego pojazdów silnikowych – ponad 50 dyrektyw i zastąpienie ich odpowiednimi regulaminami opracowanymi na podstawie porozumienia z 1958 r.

               Podobne podejście zostało przyjęte w dyrektywie 2007/46/WE, która zastąpiła systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiła zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy ONZ do unijnego systemu homologacji typu, bądź jako wymagania dotyczące homologacji typu, bądź jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.

               •Spójność z innymi politykami Unii

               System WP. 29 jest powiązany z unijną polityką konkurencyjności, na którą niniejsza inicjatywa ma pozytywny wpływ. Niniejszy wniosek jest również spójny z unijną polityką transportową i energetyczną, które są należycie uwzględnione w procesie opracowywania i przyjmowania regulaminów przyjmowanych na podstawie porozumienia z 1958 r.

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

               Podstawę prawną wniosku stanowi art. 114 w związku z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               •Pomocniczość

               Głosowanie za instrumentami międzynarodowymi takimi jak wnioski dotyczące regulaminów ONZ oraz poprawek do regulaminów ONZ i projektów ogólnych przepisów technicznych oraz ich włączenie do unijnego systemu homologacji typu pojazdów silnikowych może być dokonane wyłącznie przez Unię. Takie rozwiązanie nie tylko zapobiega rozdrobnieniu rynku wewnętrznego, lecz także zapewnia jednolite normy w zakresie ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa w całej Unii. Daje ono również korzyści skali: produkty mogą być wytwarzane z przeznaczeniem na cały rynek unijny czy nawet międzynarodowy, a nie muszą być dostosowywane w celu uzyskania krajowej homologacji typu w każdym państwie członkowskim oddzielnie.

               Niniejszy wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.

               •Proporcjonalność

                  Niniejsza decyzja Rady upoważnia Komisję do głosowania w imieniu Unii i zgodnie z art. 5 ust. 1 decyzji Rady 97/836/WE i jest instrumentem proporcjonalnym do celów określenia jednolitego stanowiska UE w EKG ONZ w odniesieniu do głosowania nad dokumentami roboczymi zaproponowanymi w porządku obrad posiedzenia WP.29. Niniejszy wniosek jest zatem zgodny z zasadą proporcjonalności, gdyż nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa publicznego i ochrony.

               •Wybór instrumentu

               Zastosowanie decyzji Rady jest wymagane na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE w celu ustalenia stanowisk, które mają zostać zajęte w imieniu Unii w organie utworzonym umową międzynarodową.

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

               Nie dotyczy.

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

               Nie dotyczy.

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

               Wiedza ekspercka zewnętrznych ekspertów nie jest istotna dla niniejszego wniosku. Został on jednak zweryfikowany przez Komitet Techniczny ds. Pojazdów Silnikowych.

               •Ocena skutków

               Niniejszy wniosek nie może być przedmiotem oceny skutków, ponieważ nie ma on charakteru legislacyjnego oraz nie istnieją alternatywne warianty polityki, które byłyby dostępne lub możliwe.

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

               Jeśli chodzi o obciążenia administracyjne, niniejsza inicjatywa nie ma na nie wpływu, ponieważ odniesienia do poprawek załączone do megadecyzji nie spowodują wprowadzenia nowych zobowiązań w zakresie sprawozdawczości lub innych wymogów administracyjnych dla przedsiębiorstw, w tym dla MŚP. Przeciwnie, ma ona na celu ograniczenie obciążeń administracyjnych, ponieważ zastosowanie zharmonizowanych na poziomie światowym wymagań umożliwia producentom przedstawianie dokumentacji homologacji układów i części nie tylko w UE, ale również na rynkach eksportowych umawiających się stron porozumienia z 1958 r. spoza UE.

               Niniejszy wniosek ma bardzo pozytywny wpływ na konkurencyjność przemysłu motoryzacyjnego UE i na handel międzynarodowy. Przyjęcie przez partnerów handlowych UE zharmonizowanych na poziomie międzynarodowym przepisów dotyczących pojazdów uznawane jest za najlepszy sposób usunięcia pozataryfowych barier handlowych oraz otwarcia lub rozszerzenia dostępu do rynku dla unijnych przedsiębiorstw sektora motoryzacyjnego.

               •Prawa podstawowe

               Wniosek nie ma skutków dla ochrony praw podstawowych.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Niniejsza inicjatywa nie ma wpływu na budżet.

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

               Nie dotyczy.

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

               Nie dotyczy

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

               Wniosek określa stanowisko Unii w głosowaniu nad:

               poprawkami do regulaminów ONZ nr 9, 11, 13, 13-H, 14, 16, 30, 41, 44, 49, 54, 55, 60, 64, 75, 78, 79, 83, 90, 106, 113, 115, 117, 129 i 134;

               propozycjami zmian do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 15 i 16;

               czterema wnioskami dotyczącymi: nowego regulaminu ONZ w sprawie układów wspomagania hamowania (BAS), w sprawie elektronicznej kontroli stateczności (ESC), w sprawie systemów monitorowania ciśnienia w oponach (TPMS) oraz w sprawie instalacji opon;

               wnioskiem dotyczącym nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ w sprawie procedury pomiaru dla pojazdów dwu lub trzykołowych wyposażonych w silnik spalinowy w odniesieniu do emisji gazów i oparów oraz

               wnioskiem dotyczącym nowej specjalnej rezolucji nr 2 (S.R.2) dotyczącej poprawy wdrażania globalnego porozumienia z 1998 r.

               2016/0162 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               określająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej we właściwych komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ nr 9, 11, 13, 13-H, 14, 16, 30, 41, 44, 49, 54, 55, 60, 64, 75, 78, 79, 83, 90, 106, 113, 115, 117, 129 i 134, propozycji zmian do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 15 i 16, czterech wniosków dotyczących nowego regulaminu ONZ w sprawie układów wspomagania hamowania (BAS), w sprawie elektronicznej kontroli stateczności (ESC), w sprawie systemów monitorowania ciśnienia w oponach (TPMS) oraz w sprawie instalacji opon, wniosku dotyczącego nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ w sprawie procedury pomiaru emisji dla pojazdów dwu lub trzykołowych wyposażonych w silnik spalinowy oraz wniosku dotyczącego nowej specjalnej rezolucji nr 2 (S.R.2) dotyczącej poprawy wdrażania globalnego porozumienia z 1998 r.

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z jego art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE
                  1
                Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych („EKG ONZ”) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”).

               (2)Zgodnie z decyzją Rady 2000/125/WE
                  2
                Unia przystąpiła do Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub stosowane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”).

               (3)Dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  3
                zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy ONZ do unijnego systemu homologacji typu, bądź jako wymagania dotyczące homologacji typu, bądź jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.

               (4)W świetle zdobytego doświadczenia i rozwoju technicznego wymagania odnoszące się do niektórych elementów lub cech objętych regulaminami ONZ nr 9, 11, 13, 14, 16, 30, 41, 44, 49, 54, 55, 60, 64, 75, 78, 79, 83, 90, 106, 113, 115, 117, 129 i 134 oraz ogólnymi przepisami technicznym ONZ (GTR) nr 15 i 16 muszą zostać dostosowane do postępu technicznego.

               (5)Aby ustanowić jednolite przepisy dotyczące homologacji układów wspomagania hamowania (BAS), elektronicznej kontroli stateczności (ESC), systemów monitorowania ciśnienia w oponach (TPMS) oraz instalacji opon, należy przyjąć cztery nowe regulaminy ONZ.

               (6)Aby ustanowić jednolite przepisy techniczne dotyczące procedury pomiaru dla pojazdów dwu lub trzykołowych wyposażonych w silnik spalinowy w odniesieniu do określonych rodzajów emisji, należy przyjąć nowe ogólne przepisy techniczne ONZ (GTR).

               (7)Aby usprawnić wdrażanie porozumienia z 1998 r., należy przyjąć nową specjalną rezolucję nr 2 (S.R.2).

               (8)Należy zatem ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Administracyjnego Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz Komitetu Wykonawczego Porozumienia Równoległego w odniesieniu do przyjęcia tych aktów ONZ,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Stanowiskiem, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum Komitetu Administracyjnego Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz Komitetu Wykonawczego Porozumienia Równoległego w okresie od dnia 20 do dnia 24 czerwca 2016 r., jest głosowanie za wnioskami wymienionymi w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Decyzja Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”) ( Dz.U. L 346 z 17.12.1997, s. 78).

                     (2)
                  Decyzja Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotycząca zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”) (Dz.U. L 35 z 10.2.2000, s. 12).

                     (3)
                  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 31.5.2016
            COM(2016) 351 final
            ZAŁĄCZNIKI
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej we właściwych komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ nr 9, 11, 13, 13-H, 14, 16, 30, 41, 44, 49, 54, 55, 60, 64, 75, 78, 79, 83, 90, 106, 113, 115, 117, 129 i 134, propozycji zmian do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 15 i 16, czterech wniosków dotyczących nowego regulaminu ONZ w sprawie układów wspomagania hamowania (BAS), w sprawie elektronicznej kontroli stateczności (ESC), w sprawie systemów monitorowania ciśnienia w oponach (TPMS) oraz w sprawie instalacji opon, wniosku dotyczącego nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ w sprawie procedury pomiaru emisji dla pojazdów dwu lub trzykołowych wyposażonych w silnik spalinowy oraz wniosku dotyczącego nowej specjalnej rezolucji nr 2 (S.R.2) dotyczącej poprawy wdrażania globalnego porozumienia z 1998 r.

               ZAŁĄCZNIK

                        Tytuł punktu porządku obrad

                        Numer referencyjny dokumentu

                        Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 07 do regulaminu ONZ nr 9 (emisja hałasu z pojazdów trójkołowych)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/45

                        Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 11 (zamki i zawiasy drzwi)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/33

                        Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 11 (zamki i zawiasy drzwi)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/34

                        Wniosek dotyczący suplementu 14 do serii poprawek 11 do regulaminu ONZ nr 13 (hamowanie pojazdów o dużej masie)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/49

                        Wniosek dotyczący serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 13-H (hamulce pojazdów kategorii M1 i N1)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/50

                        Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 07 do regulaminu ONZ nr 14 (kotwiczenie pasów bezpieczeństwa, ISOFIX i i-Size)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/35

                        Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 06 do regulaminu ONZ nr 16 (pasy bezpieczeństwa, ISOFIX i i-Size)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/36

                        Wniosek dotyczący suplementu 18 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 30 (opony do samochodów osobowych i ich przyczep)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/51

                        Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 41 (emisja hałasu powodowana przez motocykle)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/46

                        Wniosek dotyczący suplementu 11 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 44 (urządzenia przytrzymujące dla dzieci)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/37

                        Wniosek dotyczący suplementu 8 do serii poprawek 05 do regulaminu ONZ nr 49 (emisja zanieczyszczeń z silników o zapłonie samoczynnym i silników o zapłonie iskrowym (zasilanych skroplonym gazem ropopochodnym (LPG) i sprężonym gazem ziemnym (CNG))

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/40

                        Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 06 do regulaminu ONZ nr 49 (emisja zanieczyszczeń z silników o zapłonie samoczynnym i silników o zapłonie iskrowym (zasilanych skroplonym gazem ropopochodnym (LPG) i sprężonym gazem ziemnym (CNG))

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/41

                        Wniosek dotyczący suplementu 21 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 54 (opony do pojazdów użytkowych i ich przyczep)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/52

                        Wniosek dotyczący suplementu 6 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 55 (sprzęgi mechaniczne)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/53

                        Wniosek dotyczący suplementu 5 do regulaminu ONZ nr 60 (wskaźniki obsługiwane przez kierującego dla motorowerów i motocykli)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/27

                        Wniosek dotyczący nowej serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 64 (zespół zapasowy do użytku tymczasowego, opony odporne na przebicie typu „run-flat” lub system ogumienia odpornego na przebicie typu „run-flat” oraz system monitorowania ciśnienia w oponach)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/54

                        Wniosek dotyczący suplementu 16 do regulaminu ONZ nr 75 (opony do pojazdów kategorii L)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/55

                        Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 78 (hamowanie pojazdów kategorii L)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/56

                        i WP.29-169-03

                        Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 79 (układ kierowniczy)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/57

                        Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 06 do regulaminu ONZ nr 83 (emisje z pojazdów kategorii M1 i N1)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/42

                        Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 07 do regulaminu ONZ nr 83 (emisje z pojazdów kategorii M1 i N1)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/43

                        Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 90 (zamienne części hamulcowe)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/58

                        Wniosek dotyczący suplementu 14 do regulaminu ONZ nr 106 (opony do pojazdów rolniczych)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/59

                        Wniosek dotyczący suplementu 6 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 113 (reflektory emitujące symetryczne światło mijania)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/74

                        Wniosek dotyczący suplementu 7 do pierwotnej wersji regulaminu ONZ nr 115 (dodatkowe układy zasilania LPG i CNG)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/44

                        Wniosek dotyczący suplementu 9 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 117 (opony, opór toczenia, hałas toczenia i przyczepność na mokrej nawierzchni)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/60

                        Wniosek dotyczący serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 129 (ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/38

                        Wniosek dotyczący suplementu 2 do regulaminu ONZ nr 134 (pojazdy napędzane wodorem i ogniwami paliwowymi (HFCV))

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/39

                        Wniosek dotyczący nowego regulaminu ONZ w sprawie układów wspomagania hamowania (BAS)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/61

                        Wniosek dotyczący nowego regulaminu ONZ w sprawie elektronicznej kontroli stateczności (ESC)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/62

                        Wniosek dotyczący nowego regulaminu ONZ w sprawie systemów monitorowania ciśnienia w oponach (TPMS)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/63

                        Wniosek dotyczący nowego regulaminu ONZ w sprawie instalacji opon

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/64

                        Wniosek dotyczący poprawki 1 do ogólnych przepisów technicznych (UN GTR) nr 15 (zharmonizowana światowa procedura badań lekkich pojazdów dostawczych (WLTP))

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/68

                        Wniosek dotyczący poprawki 1 do ogólnych przepisów technicznych (UN GTR) nr 16 (opony)

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/70

                        Wniosek dotyczący nowej specjalnej rezolucji nr 2 (S.R.2) – Poprawa wdrażania globalnego porozumienia z 1998 r.

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/65

                        Wniosek dotyczący ogólnych przepisów technicznych (UN GTR) w sprawie procedury pomiaru dla pojazdów dwu lub trzykołowych wyposażonych w silnik spalinowy w odniesieniu do emisji ze skrzyni korbowej i emisji oparów

                        ECE/TRANS/WP.29/2016/66


Ważna informacja prawna

|

52008PC0631

Wniosek decyzja Rady ustalająca wysokość składek wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju w 2009 r. i 2010 r.  /* KOM/2008/0631 wersja ostateczna */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 10.10.2008KOM(2008) 631 wersja ostatecznaWniosekDECYZJA RADYustalająca wysokość składek wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju w 2009 r. i 2010 r.(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEUmowa wewnętrzna i rozporządzenie finansowe dotyczące 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) przewidują nową procedurę wezwań do wpłacenia wkładów, które państwa członkowskie przekazują w celu sfinansowania EFR. Zgodnie z art. 157 rozporządzenia finansowego nowa procedura stosowana będzie w praktyce po raz pierwszy wobec składek wpłacanych w ramach roku budżetowego 2009.Zgodnie z art. 57 ust. 2 rozporządzenia finansowego bieżący wniosek dotyczy:-  pułapu rocznej kwoty wkładów w roku budżetowym 2010.-  rocznej kwoty wkładów w roku budżetowym 2009, oraz-  kwoty pierwszej raty wkładów w roku budżetowym 2009.Zgodnie z art. 57 ust 7 rozporządzenia każda z tych kwot określa kwoty, którymi zarządza z jednej strony Komisja i z drugiej strony EBI.Zgodnie z art. 145 rozporządzenia finansowego EBI przekazał Komisji swoje zaktualizowane szacunki dotyczące zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.Zgodnie z art. 57 ust. 2 rozporządzenia finansowego Rada musi zająć stanowisko w tej sprawie do dnia 15 listopada 2008 r., a państwa członkowskie muszą przekazać pierwszą ratę swoich wkładów najpóźniej do dnia 21 stycznia 2009 r.Artykuł 58 ust. 2 rozporządzenia finansowego stanowi, że wezwania do wniesienia wkładu w pierwszej kolejności wykorzystują jedną po drugiej kwoty określone dla poprzednich EFR. W przypadku wezwań, o których mowa w niniejszym wniosku, chodzi więc o kwoty określone dla 9. EFR.Ponadto art. 60 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że w przypadku nieprzekazania raty wkładu przed upłynięciem terminu, dane państwo członkowskie zobowiązane jest zapłacić odsetki od niewpłaconej kwoty, zgodnie z zasadami określonymi w tym artykule.WniosekDECYZJA RADYustalająca wysokość składek wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju w 2009 r. i 2010 r.RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając Umowę wewnętrzną zawartą między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania i zarządzania pomocą wspólnotową na mocy Protokołu finansowego do Umowy o partnerstwie między Państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi podpisanej w Kotonu (Benin) dnia 23 czerwca 2000 r. oraz przydziału pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, na których ma zastosowanie część czwarta Traktatu WE[1], w szczególności jego art. 10 ust. 1,uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 zgodnie z Umową o partnerstwie AKP–WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE[2], a w szczególności jej art. 7,uwzględniając rozporządzenie finansowane z dnia 18 lutego 2008 r., dotyczące 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju[3], zwane dalej rozporządzeniem finansowym w sprawie 10. EFR, w szczególności jego art. 57 i art. 58 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji[4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Artykuł 58 ust. 2 rozporządzenia finansowego w sprawie 10. EFR stanowi, że wezwania do wniesienia wkładu w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich EFR. Należy zatem wezwać do wpłacenia wkładów w ramach 9. EFR na podstawie art. 10 ust. 1 umowy wewnętrznej w sprawie 9. EFR.(2) Jednak art. 157 rozporządzenia finansowego w sprawie 10 EFR stanowi, że procedura przewidziana w art. 57 do art. 61 tegoż rozporządzenia ma zastosowanie po raz pierwszy w odniesieniu do wkładów w roku budżetowym 2009. Zgodnie z tą procedurą Komisja przedstawia do dnia 15 października 2008 r. wniosek, który dotyczy a) pułapu rocznej kwoty wkładów w roku budżetowym 2010, b) kwoty rocznej wkładów w roku budżetowym 2009, oraz c) kwoty pierwszej raty wkładów w roku budżetowym 2009. Rada zajmuje stanowisko w tej sprawie do dnia 15 listopada 2008 r., a państwa członkowskie przekazują pierwszą ratę swoich wkładów w roku budżetowym 2009 najpóźniej do dnia 21 stycznia 2009 r.(3) Zgodnie z art. 145 akapit pierwszy rozporządzenia finansowego w sprawie 10. EFR Europejski Bank Inwestycyjny przekazał Komisji swoje zaktualizowane szacunki dotyczące zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Pułap rocznej kwoty wkładów w roku budżetowym 2010 ustala się na 3 500 000 000 EUR dla Komisji i 280 000 000 EUR dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego.Artykuł 2Roczną kwotę wkładów w roku budżetowym 2009 ustala się na 3 300 000 000 EUR dla Komisji i 200 000 000 EUR dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego.Artykuł 3Wkłady, które państwa członkowskie przekazują Komisji i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu w ramach pierwszej raty za 2009 r. przedstawiono w tabeli w załączniku.Artykuł 4Niniejsza decyzja obowiązuje od daty jej przyjęcia.Artykuł 5Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich przekazujących wkład na rzecz 9. EFR.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKWkłady w ramach pierwszej raty za 2009 r. (w EUR)Państwo członkowskie | na rzecz Europejskiego Banku Inwestycyjnego | na rzecz Komisji |NIEMCY | 16 352 000 | 408 800 000 |BELGIA | 2 744 000 | 68 600 000 |DANIA | 1 498 000 | 37 450 000 |HISZPANIA | 4 088 000 | 102 200 000 |FRANCJA | 17 010 000 | 425 250 000 |GRECJA | 875 000 | 21 875 000 |IRLANDIA | 434 000 | 10 850 000 |WŁOCHY | 8 778 000 | 219 450 000 |LUKSEMBURG | 203 000 | 5 075 000 |NIDERLANDY | 3 654 000 | 91 350 000 |PORTUGALIA | 679 000 | 16 975 000 |ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO | 8 883 000 | 222 075 000 |AUSTRIA | 1 855 000 | 46 375 000 |FINLANDIA | 1 036 000 | 25 900 000 |SZWECJA | 1 911 000 | 47 775 000 |OGÓŁEM | 70 000 000 | 1 750 000 000 |[1] Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 355.[2] Dz.U. L 247 z 9.9.2006, s. 32.[3] Dz.U. L 78 z 19.3.2008, s. 1.[4] Dz.U. C … z …, s. …


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.6.2017
            COM(2017) 296 final
            2017/0126(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym drugiej raty za 2017 r.

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Niniejszy wniosek dotyczy projektu decyzji Rady dotyczącej 2. raty wkładów finansowych na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), wnoszonych przez państwa członkowskie w roku 2017.

                  11. EFR oraz inne fundusze EFR, które nie zostały jeszcze zamknięte (tj. 8., 9. i 10. EFR), są zarządzane według zasad określonych w następujących dokumentach:

                  obowiązująca Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („umowa o partnerstwie AKP-UE”), z późniejszymi zmianami
                     1
                  ,

                  Umowa wewnętrzna między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE, oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                     2
                   („umowa wewnętrzna” dotycząca 11. EFR),

                  rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju
                     3
                   („rozporządzenie finansowe dotyczące 11. EFR”).

                  Wymienione wyżej dokumenty zawierają wieloletnie zobowiązania państw członkowskich do zapewnienia wsparcia finansowego na rzecz EFR. Rozporządzenie finansowe dotyczące 11. EFR przewiduje regularne wnoszenie wkładów przez państwa członkowskie do EFR na podstawie wcześniej ustalonych zobowiązań finansowych. Regularne wkłady są następstwem technicznych decyzji Rady odzwierciedlających realizację podjętych wcześniej zobowiązań finansowych.

                  Niektóre pozycje w uzasadnieniu nie mają zatem zastosowania do wezwań do wnoszenia regularnych wkładów, takich jak niniejsze wezwanie.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Zgodnie z art. 21 ust. 7 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR w przypadku każdej z tych kwot określa się kwotę, którą zarządza Komisja Europejska, i kwotę, którą zarządza Europejski Bank Inwestycyjny (EBI).

                  Zgodnie z art. 52 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Europejski Bank Inwestycyjny przekazał Komisji Europejskiej swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

                  Zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują dostępne kwoty z tytułu poprzednich EFR, jednego po drugim. Wezwania do wniesienia wkładów, o których mowa w niniejszym wniosku, dotyczą zatem kwot w ramach 10. EFR dla EBI oraz kwot w ramach 10. EFR i w ramach 11. EFR dla Komisji Europejskiej.

                  Zgodnie z art. 21 ust. 3 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Rada musi podjąć decyzję w sprawie niniejszego wniosku nie później niż w terminie 21 dni kalendarzowych od jego przedstawienia przez Komisję Europejską, działającą w imieniu Unii Europejskiej.

                  Artykuł 23 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR stanowi, że w przypadku nieprzekazania raty wkładu w terminie dane państwo członkowskie zobowiązane jest zapłacić odsetki od niewpłaconej kwoty, zgodnie z zasadami określonymi w tym artykule.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               •Proporcjonalność

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               •Wybór instrumentu

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy

               •Ocena skutków

                  Nie dotyczy

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Nie dotyczy

               •Prawa podstawowe

                  Nie dotyczy

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  Nie dotyczy

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  Nie dotyczy

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  Niniejsze wezwanie do wniesienia wkładów zawiera wniosek:

                  - o dokonanie zwrotu kwoty 200 mln EUR z umorzonych kwot z ósmego i dziewiątego EFR oraz

                  - o dokonanie przez państwa członkowskie odpowiedniego dostosowania płatności w taki sposób, żeby każde państwo członkowskie otrzymało zwrot zgodnie ze swoim wkładem do tych kwot.

                  Wniosek Komisji Europejskiej jest następstwem odpowiedniego politycznego porozumienia osiągniętego między państwami członkowskimi w COREPER w maju 2016 r. w kontekście decyzji o uzupełnieniu finansowania instrumentu na rzecz pokoju w Afryce
                     4
                  .

               2017/0126 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym drugiej raty za 2017 r.

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy Unii Europejskiej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                  5
                („umowa wewnętrzna”), w szczególności jej art. 7,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym w sprawie 11. EFR”)
                  6
               , w szczególności jego art. 21 ust. 3 i art. 21 ust. 4,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z procedurą określoną w art. 21-24 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Komisja Europejska do dnia 15 czerwca 2017 r. przedstawia wniosek określający a) kwotę drugiej raty wkładu na 2017 r. oraz b) skorygowaną roczną kwotę wkładu na rok 2017, jeżeli kwota ta odbiega od rzeczywistych potrzeb.

               (2)Zgodnie z art. 52 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR w dniu 6 kwietnia 2017 r. Europejski Bank Inwestycyjny przekazał Komisji Europejskiej swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

               (3)Artykuł 22 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR stanowi, że wezwania do wniesienia wkładu w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich EFR. Należy zatem wezwać do wniesienia wkładów w ramach 10. i 11. EFR.

               (4)Decyzją (UE) 2016/2026
                  7
               , w dniu 11 listopada 2016 r., na wniosek Komisji Europejskiej, Rada przyjęła decyzję ustalającą pułap rocznej kwoty wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2017 r. w wysokości 3 850 000 000 EUR dla Komisji Europejskiej oraz 150 000 000 EUR dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego.

               (5)Decyzją (UE) 2016/1337
                  8
                Rada przydzieliła w dniu 2 sierpnia 2016 r. środki umorzone w ramach 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) na cel uzupełnienia Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce na lata 2016–2018. W konsekwencji w COREPER państwa członkowskie osiągnęły porozumienie polityczne w sprawie zwrotu łącznej kwoty 200 mln EUR z umorzonych kwot z ósmego i dziewiątego EFR oraz odpowiedniego dostosowania płatności państw członkowskich w taki sposób, aby każde państwo członkowskie otrzymało zwrot zgodnie ze swoim wkładem do tych kwot. Korekty płatności będą miały miejsce przy trzecim wezwaniu do wniesienia wkładu na 2017 r. lub pierwszym wezwaniu do wniesienia wkładu na 2018 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Poszczególne wkłady na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, które państwa członkowskie przekazują Komisji Europejskiej i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu w ramach drugiej raty za 2017 r., określono w tabeli w załączniku do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Udziały państw członkowskich we wkładzie ustalone w art. 1 ust. 2 lit. a) umów wewnętrznych dotyczących ósmego i dziewiątego EFR zmniejsza się odpowiednio o kwotę 200 000 000 EUR ze środków umorzonych w ramach ósmego i dziewiątego EFR. W zależności od preferencji poszczególnych państw członkowskich, korekty finansowe dokonane zostaną przy trzeciej płatności za rok 2017 lub pierwszej płatności za rok 2018.

               Artykuł 3

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Artykuł 4

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

                     (2)
                  Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (3)
                  Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17–38.

                     (4)
                  Decyzja Rady (UE) 2016/1337 z dnia 2 sierpnia 2016 r. w sprawie przydzielenia środków umorzonych w ramach 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju w celu uzupełnienia Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce

                     (5)
                  Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (6)
                  Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17–38.

                     (7)
                  Dz.U. L 313 z 19.11.2016, s. 25-27.

                     (8)
                  Dz.U. L 212 z 5.8.2016, s. 107-108.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 14.6.2017
            COM(2017) 296 final
            ZAŁĄCZNIK
            do dokumentu
            WniosekDECYZJA RADY
            ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym drugiej raty za 2017 r.

               ZAŁĄCZNIK

                        PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE

                        Klucz dot. 10. EFR w %

                        Klucz dot. 11. EFR w %

                        Druga rata za 2017 r.

                        Ogółem

                        Komisja

                        Komisja

                        Komisja

                        EBI

                        10. EFR

                        11. EFR

                        Ogółem

                        10. EFR

                        BELGIA

                        3,53

                        3,24927

                        2 586 394,39

                        39 859 803,57

                        42 446 197,96

                        1 765 000,00

                        44 211 197,96

                        BUŁGARIA

                        0,14

                        0,21853

                        102 576,55

                        2 680 775,34

                        2 783 351,88

                        70 000,00

                        2 853 351,88

                        REPUBLIKA CZESKA

                        0,51

                        0,79745

                        373 671,71

                        9 782 566,65

                        10 156 238,37

                        255 000,00

                        10 411 238,37

                        DANIA

                        2,00

                        1,98045

                        1 465 379,26

                        24 294 794,82

                        25 760 174,08

                        1 000 000,00

                        26 760 174,08

                        NIEMCY

                        20,50

                        20,5798

                        15 020 137,42

                        252 458 793,95

                        267 478 931,37

                        10 250 000,00

                        277 728 931,37

                        ESTONIA

                        0,05

                        0,08635

                        36 634,48

                        1 059 282,25

                        1 095 916,73

                        25 000,00

                        1 120 916,73

                        IRLANDIA

                        0,91

                        0,94006

                        666 747,56

                        11 532 007,79

                        12 198 755,35

                        455 000,00

                        12 653 755,35

                        GRECJA

                        1,47

                        1,50735

                        1 077 053,76

                        18 491 130,29

                        19 568 184,04

                        735 000,00

                        20 303 184,04

                        HISZPANIA

                        7,85

                        7,93248

                        5 751 613,60

                        97 310 194,16

                        103 061 807,76

                        3 925 000,00

                        106 986 807,76

                        FRANCJA

                        19,55

                        17,81269

                        14 324 082,27

                        218 513 796,75

                        232 837 879,02

                        9 775 000,00

                        242 612 879,02

                        CHORWACJA

                        0,00

                        0,22518

                        0,00

                        2 762 352,95

                        2 762 352,95

                        0,00

                        2 762 352,95

                        WŁOCHY

                        12,86

                        12,53009

                        9 422 388,64

                        153 710 502,99

                        163 132 891,64

                        6 430 000,00

                        169 562 891,64

                        CYPR

                        0,09

                        0,11162

                        65 942,07

                        1 369 277,18

                        1 435 219,25

                        45 000,00

                        1 480 219,25

                        ŁOTWA

                        0,07

                        0,11612

                        51 288,27

                        1 424 480,08

                        1 475 768,35

                        35 000,00

                        1 510 768,35

                        LITWA

                        0,12

                        0,18077

                        87 922,76

                        2 217 561,70

                        2 305 484,45

                        60 000,00

                        2 365 484,45

                        LUKSEMBURG

                        0,27

                        0,25509

                        197 826,20

                        3 129 268,20

                        3 327 094,40

                        135 000,00

                        3 462 094,40

                        WĘGRY

                        0,55

                        0,61456

                        402 979,30

                        7 538 998,26

                        7 941 977,56

                        275 000,00

                        8 216 977,56

                        MALTA

                        0,03

                        0,03801

                        21 980,69

                        466 280,47

                        488 261,16

                        15 000,00

                        503 261,16

                        NIDERLANDY

                        4,85

                        4,77678

                        3 553 544,71

                        58 598 242,83

                        62 151 787,53

                        2 425 000,00

                        64 576 787,53

                        AUSTRIA

                        2,41

                        2,39757

                        1 765 782,01

                        29 411 735,32

                        31 177 517,33

                        1 205 000,00

                        32 382 517,33

                        POLSKA

                        1,30

                        2,00734

                        952 496,52

                        24 624 662,80

                        25 577 159,32

                        650 000,00

                        26 227 159,32

                        PORTUGALIA

                        1,15

                        1,19679

                        842 593,07

                        14 681 394,38

                        15 523 987,45

                        575 000,00

                        16 098 987,45

                        RUMUNIA

                        0,37

                        0,71815

                        271 095,16

                        8 809 768,94

                        9 080 864,11

                        185 000,00

                        9 265 864,11

                        SŁOWENIA

                        0,18

                        0,22452

                        131 884,13

                        2 754 256,52

                        2 886 140,66

                        90 000,00

                        2 976 140,66

                        SŁOWACJA

                        0,21

                        0,37616

                        153 864,82

                        4 614 471,47

                        4 768 336,29

                        105 000,00

                        4 873 336,29

                        FINLANDIA

                        1,47

                        1,50909

                        1 077 053,76

                        18 512 475,41

                        19 589 529,16

                        735 000,00

                        20 324 529,16

                        SZWECJA

                        2,74

                        2,93911

                        2 007 569,59

                        36 054 974,58

                        38 062 544,17

                        1 370 000,00

                        39 432 544,17

                        ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

                        14,82

                        14,67862

                        10 858 460,32

                        180 067 187,34

                        190 925 647,66

                        7 410 000,00

                        198 335 647,66

                        OGÓŁEM UE-28

                        100,00

                        100,00

                        73 268 963,00

                        1 226 731 037,00

                        1 300 000 000,00

                        50 000 000,00

                        1 350 000 000,00