Ważna informacja prawna

|

52006PC0242

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniającego dyrektywę 79/117/EWG (przedstawiony przez Komisję)  /* COM/2006/0242 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 31.5.2006KOM(2006) 242 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniającego dyrektywę 79/117/EWG(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEArtykuł 7 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (WE) 850/2004 w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych stanowi, że zawartość substancji wymienionych w załączniku IV kształtująca się poniżej dopuszczalnych wartości stężenia ma zostać określona w załączniku IV przed dniem 31 grudnia 2005 r., zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17 ust. 2. Zgodnie z art. 17 ust. 1 Komisję wspomaga komitet ustanowiony na mocy art. 18 dyrektywy 75/442/EWG dla wszelkich spraw dotyczących odpadów, wynikających z niniejszego rozporządzenia.Dnia 25 stycznia 2006 r. Komisja przedłożyła zatem projekt rozporządzenia pod głosowanie w komitecie ustanowionym na mocy art. 18 dyrektywy 75/442/WE w sprawie odpadów. Projekt rozporządzenia nie uzyskał kwalifikowanej większości.Dlatego też, zgodnie z procedurą określoną w art. 5 decyzji 1999/468/WE przedłożony zostaje Radzie wniosek dotyczący rozporządzenia Rady. Jeśli Rada nie podejmie działań w ciągu 3 miesięcy od przedłożenia jej wniosku, Komisja przyjmie przewidziane środki.Zgodnie z art. 7 ust. 6 oraz art. 14 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2004/850 Komisja zamierzała zaproponować również przyjęcie środka w kwestii zestalania odpadów, które należy poddać odzyskowi przy wartości stężenia powyżej 1 μg/kg PCDD/PCDF, nieprzekraczającej jednak dolnej dopuszczalnej wartości stężenia 15 μg/kg PCDD/PCDF. Wprowadzenie dodatkowego środka uzależnione jest od przyjęcia dolnej dopuszczalnej wartości stężenia dla PCDD/PCDF. Z uwagi na fakt, że projekt rozporządzenia w sprawie dolnej dopuszczalnej wartości stężenia dla PCDD/PCDF nie uzyskał kwalifikowanej większości, sam dodatkowy środek jako taki pozbawiony byłby znaczenia i nie został jeszcze poddany głosowaniu.WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniającego dyrektywę 79/117/EWG(Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniające dyrektywę 79/117/EWG[1], w szczególności jego art. 7 ust. 4 i art. 14 ust. 3,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komisja przeprowadziła badania dotyczące wykonywania przepisów rozporządzenia nr 850/2004 odnoszących się do odpadów.(2) Dopuszczalne wartości stężenia proponowane w załączniku IV uznaje się za najwłaściwsze w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony na wypadek zniszczenia lub nieodwracalnego przekształcenia trwałego zanieczyszczenia organicznego.(3) W przypadku toksafenu, mieszaniny ponad 670 substancji, nie istnieje uzgodniona i odpowiednia metodologia analityczna pozwalająca na określenie stężenia całkowitego. Jednak wyżej wspomniane badania nie ujawniły na terenie Unii Europejskiej żadnych zapasów składających się z toksafenu, zawierających go lub skażonych nim. Ponadto badania wykazały, że tam, gdzie wykryto w odpadach obecność pestycydów zawierających trwałe zanieczyszczenia organiczne, ich stężenie było zazwyczaj wysokie w porównaniu z proponowanymi dopuszczalnymi wartościami stężenia. Obecnie dostępne metodologie analityczne pozwalające na rozpoznanie toksafenu mogą być na razie uznane za wystarczające dla celów niniejszego rozporządzenia.(4) Dopuszczalna wartość stężenia dla PCDF/PCDD wyrażona jest w stężeniu równoważnika toksyczności („TEQ”), przy zastosowaniu współczynników toksyczności („TEFs”) Światowej Organizacji Zdrowia z 1988 r. Dostępne dane dotyczące dioksynopochodnych polichlorowanych bifenyli (PCB) nie są wystarczające, aby objąć te związki równoważnikiem toksyczności TEQ.(5) Heksachlorocycloheksan (HCH) jest nazwą technicznej mieszaniny różnych izomerów. Wysiłek, jaki trzeba byłoby włożyć w ich pełną analizę byłby nieproporcjonalny do wyniku, ponieważ jedynie alfa-, beta- i gamma-HCH liczą się pod względem toksyczności. Z tego względu dopuszczalna wartość stężenia odnosi się wyłącznie do nich. Większość dostępnych w handlu wzorcowych mieszanin testowych służących do przeprowadzania analiz tej klasy związków rozpoznaje jedynie te izomery.(6) Z powyższych względów należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 850/2004.(7) Po konsultacji Komitetu ustanowionego na mocy art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 850/2004 przeprowadzonej dnia 25 stycznia 2006 r. zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17 ust. 2 wymienionego rozporządzenia, Komitet nie wydał opinii na temat środków określonych w projekcie rozporządzenia Komisji,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 850/2004/EWG zastępuje się tekstem Załącznika do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIKZałącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 otrzymuje brzmienie:ZAŁĄCZNIK IV„WYKAZ SUBSTANCJI OBJĘTYCH PRZEPISAMI DOTYCZĄCYMI GOSPODAROWANIA ODPADAMIZAWARTYMI W ART. 7SUBSTANCJA | Nr CAS | Nr WE | DOPUSZCZALNA WARTOŚĆ STĘŻENIA, O KTÓREJ MOWA W ART. 7 UST. 4 LIT. a) |Aldryna | 309-00-2 | 206-215-8 | 50 mg/kg |Chlordan | 57-74-9 | 200-349-0 | 50 mg/kg |Dieldryna | 60-57-1 | 200-484-5 | 50 mg/kg |Endryna | 72-20-8 | 200-775-7 | 50 mg/kg |Heptachlor | 76-44-8 | 200-962-3 | 50 mg/kg |Heksachlorobenzen | 118-74-1 | 200-273-9 | 50 mg/kg |Mireks | 2385-85-5 | 219-196-6 | 50 mg/kg |Toksafen | 8001-35-2 | 232-283-3 | 50 mg/kg |Polichlorowane bifenyle (PCB) | 1336-36-3 i inne | 215-648-1 | 50 mg/kg* |DDT (1,1,1-trichloro-2,2-bis(4-chlorofenylo) etan) | 50-29-3 | 200-024-3 | 50 mg/kg |Chlordekon | 143-50-0 | 205-601-3 | 50 mg/kg |Polichlorowane dibenzo-p-dioksyny i dibenzofurany (PCDD/PCDF) | 15 μg/kg** |Ogółem alfa-, beta- i gamma- HCH | 58-89-9, 319-84-6, 319-85-7 | 206-270-8, 206-271-3 i 200-401-2 | 50 mg/kg |Heksabromobifenyl | 36355-01-8 | 252-994-2 | 50 mg/kg |*Tam gdzie to stosowne wykorzystuje się metodę obliczania określoną w europejskich normach EN 12766-1 i EN 12766-2.**Dopuszczalną wartość oblicza się dla PCDD oraz PCDF zgodnie z następującymi współczynnikami toksyczności (TEFs):PCDD | TEF |2,3,7,8-TeCDD | 1 |1,2,3,7,8-PeCDD | 1 |1,2,3,4,7,8-HxCDD | 0.1 |1,2,3,6,7,8-HxCDD | 0.1 |1,2,3,7,8,9-HxCDD | 0.1 |1,2,3,4,6,7,8-HpCDD | 0.01 |OCDD | 0.0001 |PCDF |2,3,7,8-TeCDF | 0.1 |1,2,3,7,8-PeCDF | 0.05 |2,3,4,7,8-PeCDF | 0.5 |1,2,3,4,7,8-HxCDF | 0.1 |1,2,3,6,7,8-HxCDF | 0.1 |1,2,3,7,8,9-HxCDF | 0.1 |2,3,4,6,7,8-HxCDF | 0.1 |1,2,3,4,6,7,8-HpCDF | 0.01 |1,2,3,4,7,8,9-HpCDF | 0.01 |OCDF | 0.0001 |“[1] Dz.U. L 158 z 30.4.2004, str. 7. sprostowanie w Dz.U. L 229 z 29.6.2004, str. 5.


Ważna informacja prawna

|

52007PC0382

Wniosek rozporządzenie Rady uchylające cło antydumpingowe nałożone na przywóz mocznika pochodzącego z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 oraz kończące częściowe przeglądy okresowe zgodnie z art. 11 ust. 3 dotyczące tego przywozu pochodzącego z Rosji  /* COM/2007/0382 końcowy */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 3.7.2007KOM(2007) 382 wersja ostatecznaWniosekROZPORZĄDZENIE RADYuchylające cło antydumpingowe nałożone na przywóz mocznika pochodzącego z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 oraz kończące częściowe przeglądy okresowe zgodnie z art. 11 ust. 3 dotyczące tego przywozu pochodzącego z Rosji(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU |Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 23 grudnia 2005 r. („rozporządzenie podstawowe”) w postępowaniu dotyczącym przywozu mocznika pochodzącego z Rosji. |Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 901/2001 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz mocznika objętego kodami CN 3102 10 10 i 3102 10 90 pochodzącego z Rosji. Kwota nałożonego cła stanowi różnicę między minimalną ceną importową wynoszącą 115 EUR za tonę a ceną netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, o ile ta druga cena jest niższa. |Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach Nie dotyczy. |KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |Konsultacje z zainteresowanymi stronami |Strony zainteresowane postępowaniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego. |Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |Ocena wpływu Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny wpływu, ale zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione. |ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |Krótki opis proponowanych działań Dnia 4 maja 2006 r. Komisja wszczęła przegląd wygaśnięcia środków antydumpingowych obowiązujących względem mocznika pochodzącego z Rosji oraz częściowy ograniczony do formy środków przegląd okresowy tych środków. Dnia 1 lutego 2007 r. Komisja wszczęła częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych obowiązujących względem przywozu mocznika pochodzącego z Rosji, którego zakres ograniczono do zbadania dumpingu w odniesieniu do jednego producenta eksportującego. Celem dochodzenia dotyczącego przeglądu wygaśnięcia miało być zbadanie prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu w odniesieniu do przywozu mocznika pochodzącego z Rosji, powodujących kontynuację lub ponowne wystąpienie szkody dla przemysłu wspólnotowego. Podczas dochodzenia nie stwierdzono, że szkoda mogłaby ponownie wystąpić w przypadku wygaśnięcia środków. W związku z tym, proponuje się aby uchylić środki oraz zakończyć postępowanie dotyczące przywozu mocznika pochodzącego z Rosji. W konsekwencji proponuje się również aby zakończyć częściowy przegląd okresowy. |Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) 2117/2005 r. |Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |Formę działania opisano w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. |Wybór instrumentów |Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |Inne środki nie byłyby odpowiednie, ponieważ rozporządzenie podstawowe nie przewiduje innych możliwości. |WPłYW NA BUDżET |Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |1.  WniosekROZPORZĄDZENIE RADYuchylające cło antydumpingowe nałożone na przywóz mocznika pochodzącego z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 oraz kończące częściowe przeglądy okresowe zgodnie z art. 11 ust. 3 dotyczące tego przywozu pochodzącego z RosjiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] (zwane dalej „rozporządzeniem podstawowym”), w szczególności jego art. 11 ust. 2 i art. 11 ust. 3,uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,a także mając na uwadze, co następuje:A. PROCEDURA1. Obowiązujące środki(1) W marcu 1995 r. Rada, na mocy rozporządzenia (WE) nr 477/95[2], nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz mocznika pochodzącego z Federacji Rosyjskiej (zwanej dalej „Rosją”). Kwota nałożonego cła stanowiła różnicę między ceną wynoszącą 115 ECU za tonę a ceną netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, o ile ta druga cena była niższa. Dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia wspomnianych środków będzie dalej zwane „dochodzeniem pierwotnym”. W następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Rada, w drodze rozporządzenia (WE) nr 901/2001[3], zdecydowała, że wspomniane powyżej środki powinny zostać utrzymane. Obowiązujące obecnie środki przyjęły formę cła zmiennego ustalonego na podstawie minimalnej ceny importowej (MCI) wynoszącej 115 EUR za tonę („obowiązujące środki”). Dochodzenie przeglądowe, które doprowadziło do utrzymania środków będzie dalej zwane „poprzednim dochodzeniem dotyczącym przeglądu wygaśnięcia”.(2) W grudniu 2003 r. Rada, na mocy rozporządzenia (WE) nr 2228/2003[4], zakończyła częściowy przegląd okresowy wszczęty przez Komisję zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego aby zbadać stosowność formy obowiązujących środków, bez wprowadzania do nich jakichkolwiek zmian.2. Wniosek o dokonanie przeglądu(3) W sierpniu 2005 r. Komisja opublikowała zawiadomienie o zbliżającym się terminie wygaśnięcia obowiązujących środków[5]. Dnia 9 lutego 2006 r. Komisja otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia wymienionych środków zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego oraz wniosek o dokonanie częściowego, ograniczonego do formy środków, przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia posadowego.(4) Wnioski te zostały złożone przez Europejskie Stowarzyszenie Producentów Nawozów (EFMA) („wnioskodawca”) w imieniu producentów reprezentujących znaczącą część, w tym przypadku powyżej 50 %, ogólnej produkcji wspólnotowej mocznika.(5) Wnioskodawca stwierdził i dostarczył wystarczające dowody prima facie na to, że wygaśnięcie środków doprowadziłoby prawdopodobnie do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody wyrządzonej przemysłowi wspólnotowemu w związku z przywozem mocznika pochodzącego z Rosji (kraj, „którego dotyczy postępowanie”) oraz że obecna forma środków nie jest odpowiednia aby przeciwdziałać szkodliwym skutkom dumpingu.(6) Ponadto w dniu 14 września 2006 r. otrzymano wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego rozporządzenia (WE) nr 901/2001 od Joint Stock Company „Mineral and Chemical Company EuroChem” („EuroChem”) – rosyjskiego producenta eksportującego mocznik, podlegającego obowiązującym środkom antydumpingowym.(7) We wniosku złożonym na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, EuroChem przedstawił dowody prima facie na poparcie stwierdzenia, że, w odniesieniu do jego sytuacji, okoliczności, na podstawie których wprowadzono środki uległy zmianie i zmiany te mają trwały charakter. EuroChem dostarczył dowody na to, że porównanie jego kosztów z jego cenami eksportowymi doprowadziłoby do zmniejszenia dumpingu znacznie poniżej poziomu obecnie obowiązujących środków. W związku z tym EuroChem stwierdził, że dalsze stosowanie środków na obecnym poziomie, który ustalono na podstawie wcześniej określonego marginesu szkody, nie jest już konieczne, aby zrównoważyć skutki dumpingu.(8) Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego oraz dwóch częściowych przeglądów okresowych, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, Komisja wszczęła te trzy przeglądy na mocy zawiadomień opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej[6] .3. Dochodzenie3.1 Okres objęty dochodzeniem(9) W odniesieniu do przeglądu wygaśnięcia, dochodzenie w sprawie kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dotyczyło okresu od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. (zwanego dalej „okresem objętym dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od 2002 r. do końca ODP („okres badany”). Okres zastosowany przy częściowym przeglądzie okresowym dla dochodzenia w sprawie stosowności formy środków jest identyczny z okresem badanym podczas przeglądu wygaśnięcia. Okres objęty dochodzeniem dotyczący częściowego przeglądu okresowego, którego zakres ograniczono do zbadania dumpingu w odniesieniu do przedsiębiorstwa „EuroChem” trwał od 1 października 2005 r. do 30 września 2006 r.3.2 Strony, których dotyczy dochodzenie(10) Komisja oficjalnie powiadomiła producentów eksportujących w Rosji, importerów, zainteresowanych użytkowników i ich stowarzyszenia, przedstawicieli kraju wywozu, którego dotyczy postępowanie, skarżącego oraz znanych producentów wspólnotowych o wszczęciu tych dwóch przeglądów. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.(11) Komisja oficjalnie powiadomiła rosyjskie przedsiębiorstwo EuroChem, które złożyło wniosek dotyczący częściowego przeglądu okresowego, a także przedstawicieli Rosji o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego, którego zakres ograniczono do zbadania dumpingu. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.(12) Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.(13) W odniesieniu do przeglądu wygaśnięcia i częściowego przeglądu okresowego, którego zakres ograniczono do zbadania formy środków, ze względu na dużą liczbę producentów wspólnotowych, importerów we Wspólnocie i producentów eksportujących w Rosji, uznano za właściwe zbadanie, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, czy należy przeprowadzić kontrolę wyrywkową. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wyżej wymienione strony zostały poproszone, zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, o zgłoszenie się do Komisji w ciągu 15 dni od wszczęcia dochodzenia i dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.(14) W odniesieniu do importerów dokonujących przywozu do Wspólnoty tylko jeden z nich dostarczył informacje określone w zawiadomieniu o wszczęciu i wyraził chęć do dalszej współpracy ze służbami Komisji. W związku z tym zdecydowano, że przeprowadzanie kontroli wyrywkowej nie było konieczne w odniesieniu do importerów.(15) Dziewięciu producentów wspólnotowych prawidłowo wypełniło formularz dotyczący kontroli wyrywkowej i oficjalnie zgodziło się na dalszą współpracę podczas dochodzenia. Cztery z dziewięciu przedsiębiorstw, które uznano za reprezentatywne dla przemysłu wspólnotowego pod względem wielkości produkcji i sprzedaży mocznika we Wspólnocie, zostało wybranych do próby. Czterech objętych próbą producentów wspólnotowych reprezentowało podczas ODP około 50 % łącznej produkcji przemysłu wspólnotowego, jak określono w poniższym motywie (63), a produkcja dziewięciu wyżej wymienionych producentów wspólnotowych stanowiła 60 % produkcji we Wspólnocie. Wskazana próba obejmowała największą reprezentatywną wielkość produkcji i sprzedaży mocznika we Wspólnocie, która mogła zostać objęta dochodzeniem w określonym czasie.(16) Pięciu producentów wspólnotowych prawidłowo wypełniło formularz dotyczący kontroli wyrywkowej i oficjalnie zgodziło się na dalszą współpracę podczas dochodzenia. Wywóz tych pięciu producentów eksportujących stanowił 60 % łącznego rosyjskiego wywozu do Wspólnoty podczas ODP.(17) Próba składająca się z trzech producentów eksportujących, która mogła zostać objęta dochodzeniem w określonym czasie, została wybrana zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego na podstawie największej ilości wywozu mocznika dokonanego do Wspólnoty. Wywóz tych trzech producentów eksportujących objętych próbą stanowił 50 % łącznego rosyjskiego wywozu do Wspólnoty podczas ODP.(18) Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przeprowadzono konsultacje z zainteresowanymi stronami w sprawie wybranych prób i nie wniosły one sprzeciwu.(19) Zgodnie z dodatkowymi informacjami ustalono, w późniejszym okresie, że wielkość wywozu jednego z trzech producentów eksportujących objętych próbą nie była w rzeczywistości jedną z największych ilości wywozu dokonywanego do Wspólnoty. W związku z tym wskazany producent eksportujący został wyłączony z próby i zastąpiony czwartym w kolejności producentem eksportującym. Skład zmienionej w ten sposób próby reprezentował 48 % łącznego rosyjskiego wywozu do Wspólnoty podczas ODP.(20) Kwestionariusze zostały przesłane do czterech objętych próbą producentów wspólnotowych, trzech objętych próba rosyjskich producentów eksportujących oraz do wszystkich importerów i użytkowników, którzy się zgłosili.(21) Odpowiedzi na kwestionariusz otrzymano od czterech objętych próba producentów wspólnotowych, od trzech producentów eksportujących w Rosji oraz od jednego niepowiązanego importera i 7 użytkowników we Wspólnocie. Ponadto kilku importerów i użytkowników oraz ich stowarzyszenia przedstawiło uwagi bez udzielania odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.(22) Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów analizy oraz przeprowadziła wizyty weryfikacyjne na terenie zakładów następujących przedsiębiorstw:a) Producenci wspólnotowi objęci próbą-  Fertiberia S.A., Madryt, Hiszpania,-  Nitrogénművek Zrt., Pétfűrdo, Węgry,-  SKW Stickstoffwerke Piesteritz GmbH, Lutherstadt Wittenberg, Niemcy,-  Yara S.A., Bruksela, Belgia i jego powiązany producent Yara Sluiskil B.V., Sluiskil, Niderlandy;b) Objęci próbą producenci eksportujący w Rosji-  JSC Mineral and Chemical Company (Eurochem), Moskwa, Rosja, i jego dwa powiązane przedsiębiorstwa produkcyjne:-  OJSC Azot (NAK Azot), Nowomoskowsk, Rosja, oraz-  OJSC Nevinnomyssky Azot „Nevinnomyssky Azot” (Nevinka Azot), Niewinnomyssk, Rosja;-  JSC Minudobrenia, Perm, Rosja,-  JSC Acron, Velikij Novgorod, Rosja.B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY1. Produkt objęty postępowaniem(23) Produkt objęty postępowaniem to ten sam produkt co produkt objęty pierwotnym dochodzeniem oraz poprzednim dochodzeniem dotyczącym przeglądu wygaśnięcia, tzn. mocznik sklasyfikowany w ramach kodów CN 3102 10 10 i 3102 10 90 i pochodzący z Rosji.(24) Mocznik jest produkowany najczęściej z amoniaku, który z kolei produkowany jest z gazu ziemnego. Może przybierać formę stałą lub płynną. Mocznik w formie stałej może być wykorzystywany w rolnictwie i przemyśle. Mocznik klasy rolnej może być stosowany albo jako nawóz, który rozrzuca się na glebę, albo jako dodatek do paszy dla zwierząt. Mocznik klasy przemysłowej jest surowcem do produkcji niektórych klejów i tworzyw sztucznych. Mocznik w formie płynnej może być wykorzystywany zarówno jako nawóz, jak i do celów przemysłowych. Chociaż mocznik występuje w różnych formach opisanych powyżej jego właściwości chemiczne są ogólnie takie same i w związku z tym do celów obecnego postępowania można uznać go za jeden produkt.2. Produkt podobny(25) Zgodnie z ustaleniami wynikającymi z dochodzenia pierwotnego i dochodzenie w sprawie przeglądu wygaśnięcia, w wyniku bieżących dochodzeń przeglądowych potwierdzono, że produkt objęty postępowaniem i mocznik wyprodukowany i sprzedawany przez producentów wspólnotowych na rynku wspólnotowym oraz mocznik wyprodukowany i sprzedawany na rosyjskim rynku krajowym cechują się tymi samymi właściwościami chemicznymi oraz mają to samo podstawowe zastosowanie. Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.C. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU1. Kontynuacja dumpingu podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.(26) Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, zbadano czy ma miejsce dumping w ODP i w takim przypadku czy wygaśnięcie środków prowadziłoby do kontynuacji dumpingu.1.1 Kontekst ogólny(27) Jak wspomniano w powyższym motywie (16) pięciu rosyjskich producentów eksportujących mocznik współpracowało podczas dochodzenia. Wywóz tych pięciu producentów stanowił 60 % wywozu mocznika pochodzącego z Rosji do Wspólnoty w ODP, w wysokości 1,39 miliona ton. Przywóz do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Rosji stanowił 16 % konsumpcji we Wspólnocie wynoszącej 8,98 miliona ton w ODP.(28) Dlatego też stwierdzono, że poziom współpracy jest wysoki.1.2 Wartość normalna(29) Należy wskazać, że jeden producent eksportujący kontroluje dwa przedsiębiorstwa powiązane, które produkują i dokonują wywozu mocznika. Próba, o której mowa w powyższym motywie (19) obejmuje zatem cztery przedsiębiorstwa.(30) W pierwszej kolejności ustalono, w odniesieniu do czterech przedsiębiorstw, czy ich łączna wielkość sprzedaży krajowej mocznika była reprezentatywna w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, tj. czy stanowiła co najmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży produktu objętego postępowaniem wywożonego do Wspólnoty. Podczas dochodzenia wykazano, ze wielkość sprzedaży mocznika wszystkich czterech przedsiębiorstw na rynku krajowym była reprezentatywna.(31) Aby ustalić czy sprzedaż mocznika na rynku krajowym była dokonywana w zwykłym obrocie handlowym, należało określić koszty produkcji. W tym zakresie należy zauważyć, że koszty energii takie jak elektryczność i gaz składają się na znaczną część kosztu produkcji oraz istotną część całkowitego kosztu produkcji. Zbadano zatem, zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, czy koszty związane z produkcja i sprzedażą produktu objętego postępowaniem zostały w sposób uzasadniony odzwierciedlone w rejestrach księgowych strony, której dotyczy postępowanie.(32) Dochodzenie nie wykazało elementów wskazujących na brak uzasadnionego ujęcia kosztów energii elektrycznej w rejestrach. W tym kontekście zaznacza się m.in., że ceny płacone przez producenta rosyjskiego za energię elektryczną w ODP nie odbiegały od międzynarodowych cen rynkowych, jeżeli porówna się je do cen stosowanych w takich krajach jak Kanada czy Norwegia. Nie można było jednak stwierdzić tego samego w odniesieniu do cen gazu.(33) W odniesieniu do dostawców gazu ustalono, na podstawie danych opublikowanych w uznanych międzynarodowych źródłach specjalizujących się w rynkach energetycznych, że ceny płacone przez producentów rosyjskich były wyjątkowo niskie. Wynosiły one przykładowo jedną piątą ceny eksportowej gazu ziemnego wywożonego z Rosji i były znacznie niższe od cen gazu płaconych przez producentów wspólnotowych. W tym zakresie, wszystkie dostępne dane wskazują, że krajowe ceny gazu w Rosji były cenami regulowanymi, które znajdują się na znacznie niższym poziomie niż ceny rynkowe płacone na nieregulowanych rynkach gazu ziemnego. Ponieważ ceny gazu nie były w sposób uzasadniony odzwierciedlone w rejestrach księgowych czterech wymienionych przedsiębiorstw, konieczne było ich dostosowanie zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Koszty produkcji przedsiębiorstw objętych próbą zostały odpowiednio skorygowane.(34) Wobec braku wolnych od zniekształceń cen gazu odnoszących się do rosyjskiego rynku krajowego oraz zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, ceny gazu musiały zostać ustalone na jakiejkolwiek innej uzasadnionej podstawie, w tym w oparciu o informacje płynące z innych reprezentatywnych rynków. Cena dostosowana ustalona została na postawie średniej ceny gazu rosyjskiego sprzedawanego na wywóz na granicy niemiecko-czeskiej („Waidhaus”) z pominięciem kosztów transportu. Waidhaus jako główny punkt sprzedaży gazu rosyjskiego do UE - największego rynku zbytu gazu rosyjskiego, na którym ceny w sposób uzasadniony odzwierciedlają koszty - może być uznany za rynek reprezentatywny.(35) Po opisanym powyżej dostosowaniu kosztów produkcji, okazało się, że tylko dwa przedsiębiorstwa dokonywały reprezentatywnej sprzedaży krajowej w zwykłym obrocie handlowym. W związku z powyższym, w przypadku tych dwóch przedsiębiorstw wartość normalna została ustalona na podstawie ich krajowej sprzedaży produktu podobnego zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.(36) W odniesieniu do dwóch pozostałych przedsiębiorstw wartość normalna została ustalona na podstawie cen sprzedaży krajowej dwóch producentów, o których mowa w powyższym motywie (35), dokonujących reprezentatywnej sprzedaży krajowej w zwykłym obrocie handlowym, zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Ze względu na poufny charakter tych informacji nie można było ich ujawnić w sposób szczegółowy, ponieważ jedno z dwóch przedsiębiorstw, od którego pochodziły informacje, było powiązane z przedsiębiorstwem, dla którego ustalano wartość normalną. W związku z powyższym, jeżeli wymienione informacje zostałyby ujawnione, przedsiębiorstwo, o którym mowa, mogłoby odtworzyć poufne dane handlowe pochodzące od innego przedsiębiorstwa.1.3 Cena eksportowa(37) W każdym przypadku gdy produkt objęty postępowaniem był sprzedawany niezależnym klientom we Wspólnocie w ramach wywozu, cena eksportowa była ustalana zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, mianowicie na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych.(38) W odniesieniu do jednego producenta eksportującego, w przypadku którego sprzedaż była dokonywana poprzez powiązane przedsiębiorstwo w Szwajcarii, cena eksportowa została obliczona na podstawie cen odsprzedaży stosowanych przez to przedsiębiorstwo powiązane w odniesieniu do niezależnych klientów. Dostosowania dokonano w zakresie wszystkich kosztów poniesionych między zakupem a odsprzedażą, włącznie z frachtem, kosztami sprzedaży, ogólnymi i administracyjnymi oraz uzasadnioną marżą zysku.1.4 Porównanie(39) Wartość normalną i ceny eksportowe porównywano na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić prawidłowe porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z powyższym wprowadzono dostosowania uwzględniające różnice w zakresie transportu, przeładunku, załadunku, kosztów dodatkowych, kosztów kredytu, prowizji i kosztów pakowania, tam gdzie ma to zastosowanie i zostało poparte potwierdzonymi dowodami.1.5 Kontynuacja dumpingu(40) Zgodnie z art. 2 ust. 11 i art. 2 ust. 12 rozporządzenia podstawowego ustalono margines dumpingu dla każdego producenta eksportującego na podstawie porównania między średnią ważoną wartością normalną a średnią ważoną ceną eksportową.(41) W dochodzeniu wykazano, że dumping występował w ODP zazwyczaj na niższym poziomie niż miało to miejsce podczas poprzedniego dochodzenia dotyczącego przeglądu wygaśnięcia. Marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem, są jednakże istotne i wynoszą od 6 do 23%.2. Prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu2.1 Wpływ zniesienia obowiązujących środków wprowadzonych względem przywozu dumpingowego.(42) Jak wskazano w powyższym motywie (1) obowiązujące środki przyjęły formę MCI wynoszącej 115 EUR/tonę. O ile w początkowym okresie MCI wywarły wpływ na rosyjskie ceny eksportowe mocznika stosowane w wywozie do Wspólnoty, od 2003 r. ceny te były znacznie wyższe od MCI, jak wskazano w poniższym motywie (67), a podczas ODP rosyjskie ceny eksportowe były o 68 % wyższe od MCI.(43) W związku z tym można stwierdzić, że obecnie obowiązujące środki nie wywarły żadnego wpływu na ceny lub na wielkość wywozu mocznika pochodzącego z Rosji. W konsekwencji można stwierdzić, iż w przypadku uchylenia środków mało prawdopodobne jest zaistnienie wpływu wywieranego na ceny lub wielkości wywozu mocznika pochodzącego z Rosji.(44) Bez względu na powyższe ustalenia, w trakcie dochodzenia, jak wskazano poniżej, zbadano również ewentualne oddziaływanie (i) istniejących i nowych wolnych mocy produkcyjnych w Rosji oraz (ii) prawdopodobieństwo przekierowania do Wspólnoty sprzedaży z innych źródeł.2.2 Wolne moce produkcyjne(45) Wnioskodawca przedłożył dowody w swoim wniosku o przegląd na to, iż istnieje ogółem dziewięć projektów, które przyczynią się do powstania istotnych nowych mocy produkcyjnych w Rosji w latach 2005-2007 ze względu na reorganizację, modernizację i usunięcie wąskich gardeł. Zmiany te doprowadzą do wzrostu istniejących mocy o przynajmniej 10 %.2.2.1 Producenci współpracujący(46) Zbadano prawdopodobny wpływ istniejących wolnych mocy produkcyjnych. Rosyjscy producenci objęci próbą zwiększyli swoje moce produkcyjne o około 5 %, podczas gdy wzrost ich produkcji wyniósł około 15 % w okresie badanym. W związku z powyższym ich nominalne wolne moce produkcyjne uległy znacznemu spadkowi do 170 000 ton, czyli około 6 % mocy produkcyjnych.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Moce produkcyjne | 2.567.648 | 2.567.648 | 2.567.648 | 2.640.100 | 2.686.591 |Produkcja | 2.179.525 | 2.213.096 | 2.364.564 | 2.537.327 | 2.516.367 |Wolne moce produkcyjne | 388.123 | 354.552 | 203.084 | 102.773 | 170.224 |(47) Pięć z dziewięciu projektów wskazanych we wniosku dotyczyło współpracujących producentów eksportujących. Dwa projekty zostały ukończone w okresie badanym, a zatem nie zapewniły żadnej dodatkowej mocy produkcyjnej w porównaniu do stanu w ODP. W przypadku jednego wskazanego projektu stwierdzono tylko nieznaczny wzrost mocy.(48) W odniesieniu do dwóch największych projektów, które miały przyczynić się do znacznej części wzrostu mocy wskazanego w powyższym motywie (46), ustalono, że przedsiębiorstwo inwestuje nie tylko w moce produkcyjne związane z mocznikiem lecz także w urządzenia do przetwórstwa dotyczące takich produktów jak żywice mocznikowo-formaldehydowe (UFR) oraz roztwory mocznika i azotanu amonu (UAN). Realizacja tych projektów nie jest na zaawansowanym etapie lub została już ukończona po ODP. W związku z tym należy przypuszczać, że większa część produkcji wynikająca ze wzrostu mocy spowodowanego tymi projektami nie zostanie sprzedana niezależnym klientom, lecz będzie przeznaczona na własny użytek jako surowce dla produktów przetworzonych. Dlatego też w kolejnym motywie nie uwzględniono tej części.(49) Z powyższych ustaleń wynika, że trzy projekty doprowadzą do pojawienia się dodatkowych mocy produkcyjnych dostępnych w celu sprzedaży niezależnym klientom i szacowanych na około 150 000 – 200 000 ton. Wielkość ta odpowiada 10-15 % łącznego rosyjskiego wywozu do Wspólnoty podczasODP lub potencjalnemu udziałowi w rynku wynoszącemu 1,5-2 % rynku wspólnotowego.2.2.2 Producenci niewspółpracujący(50) Łączne moce produkcyjne wyrażone jako wartość procentowa mocy produkcyjnych w Rosji pokrywają się z wolnymi mocami produkcyjnymi ustalonymi dla producentów współpracujących, zgodnie z informacjami przedłożonymi przez wnioskodawcę. Dlatego też stwierdzono, że producenci niewspółpracujący także dysponują wolnymi mocami produkcyjnymi wynoszącymi 5 % mocy produkcyjnych, które oszacowano na około 140 000 ton w ODP.(51) Cztery z dziewięciu projektów wskazanych we wniosku dotyczyło niewspółpracujących producentów eksportujących. Projekty te zostały zbadane na podstawie dostępnych faktów. Ustalono, że jeden projekt nie dotyczył produktu objętego postępowaniem lecz metanolu. Inny projekt został ukończony w okresie badanym, a zatem nie przyczynił się do powstania dodatkowej mocy produkcyjnej w porównaniu do stanu w ODP. Kolejny projekt odnosił się do niewielkich inwestycji wynoszących mniej niż 1 milion EUR rocznie, a zatem uznano, że nie miał znaczącego wpływu na rosyjskie moce produkcyjne. W odniesieniu do pozostałych projektów, mogły one doprowadzić do wzrostu mocy o około 100 000 ton (odpowiadającego ok. 7 % rosyjskiego wywozu do Wspólnoty podczas ODP lub potencjalnemu udziałowi w rynku wynoszącemu 1 % rynku wspólnotowego).2.2.3 Wnioski dotyczące wolnych mocy produkcyjnych(52) Podczas dochodzenia wykazano, że dodatkowe moce dostępne w średnim okresie będą wynosić około 500 000 ton. Jednakże zważywszy na to, że znacząca część tej dodatkowej ilości, uzyskanej w wyniku przeprowadzenia działań mających na celu reorganizację, modernizację i usuwanie wąskich gardeł, będzie przeznaczona na użytek własny jako surowiec dla produktów przetworzonych, stwierdzono, że tylko około połowy tej ilości będzie dostępna do celów sprzedaży niezależnym klientom.(53) Ponieważ znaczenie rosyjskiego rynku krajowego jest niewielkie i raczej nie ulegnie to zmianie w przyszłości, każde zwiększenie produkcji będzie skierowane na wywóz. Mając na uwadze fakt, iż nominalne wykorzystanie mocy produkcyjnych rosyjskich producentów wynosi około 95 %, tylko niewielka część dodatkowych ilości jest dostępna do celów wywozu.(54) Istniejące wolne moce produkcyjne i dodatkowa produkcja, która nie jest przeznaczona na użytek własny i ma pojawić się w bliskiej przyszłości, wynoszą 550 000 – 600 000 ton, tj. około 40 % łącznego rosyjskiego wywozu do Wspólnoty w ODP, reprezentując 6 % potencjalnego udziału w rynku wspólnotowym. Zgodnie z dostarczonymi przez wnioskodawcę prognozami doradców wyspecjalizowanych w nawozach, ogólnoświatowy popyt na mocznik powinien zwiększyć się w tempie porównywalnym do wzrostu światowych mocy produkcyjnych. Dlatego tez dodatkowe ilości dostępne do celów wywozu mogą zostać skierowane do regionów, w których istnieje dodatkowy popyt. Możliwe jest zatem, iż rosyjski wywóz do Wspólnoty znacznie zwiększy się, jednakże nastąpi to tylko w przypadku gdy wystąpi równoważny wzrost popytu, tzn. dodatkowy wywóz nie powinien wywrzeć negatywnego wpływu na poziom cen w ramach rynku wspólnotowego.(55) Nie można zatem stwierdzić, że rosyjskie moce produkcyjne będą miały wpływ na wielkość rosyjskiego wywozu po cenach dumpingowych do Wspólnoty.2.3 Prawdopodobieństwo przekierowania sprzedaży z innych źródeł do Wspólnoty(56) Podczas ODP ceny eksportowe stosowane przez objętych próbą producentów eksportujących w wywozie do Wspólnoty na podstawie ceny ex-works były około 1 – 5 % niższe od cen eksportowych stosowanych w wywozie do innych krajów trzecich. Ceny krajowe były również wyższe od cen eksportowych stosowanych w wywozie do Wspólnoty, w szczególności w przypadku przedsiębiorstw zlokalizowanych w odległych miejscach, ze względu na znaczne różnice w kosztach transportu.(57) Wnioskodawca twierdzi, że dokonano znacznych inwestycji w moce produkcyjne związane z mocznikiem, w szczególności w Afryce Północnej i na Bliskim Wschodzie. Sytuacja ta doprowadzi rzekomo do ograniczenia możliwości rosyjskich eksporterów na innych rynkach oraz spowoduje zwiększenie wywozu rosyjskiego mocznika do Wspólnoty. Jednakże na podstawie prognoz, o których mowa w powyższym motywie (54), ustalono, że wspominane inwestycje nie wywrą istotnego wpływu na podaż i popyt w ujęciu globalnym, ponieważ przewiduje się, że globalny popyt będzie powiększać się wraz ze wzrostem globalnych mocy produkcyjnych.(58) Nie można było zatem stwierdzić, że przekierowanie towarów do Wspólnoty będzie miało wpływ na wielkość rosyjskiego wywozu dumpingowego do Wspólnoty.2.4 Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu(59) Na podstawie powyższej analizy, a w szczególności biorąc pod uwagę brak wpływu obowiązujących środków na ceny eksportowe stosowane w wywozie do Wspólnoty, stwierdza się, że w przypadku uchylenia środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu.D. DEFINICJA PRZEMYSŁU WSPÓLNOTOWEGO(60) W obrębie Wspólnoty, produkt podobny jest wytwarzany przez 16 producentów, których udział stanowi łączną produkcję wspólnotową w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Osiem z szesnastu przedsiębiorstw stało się częścią przemysłu wspólnotowego ze względu na rozszerzenie Unii Europejskiej w 2004 r.(61) Dziewięć przedsiębiorstw, spośród 16 producentów wspólnotowych, współpracowało podczas dochodzenia i wszystkie one zostały wskazane we wniosku o przegląd. Trzech innych producentów zgłosiło się w terminie i przesłało informacje wymagane do celów kontroli wyrywkowej. Jednakże nie podjęli się oni dalszej współpracy. Żaden producent wspólnotowy nie sprzeciwił się wnioskowi o dokonanie przeglądu.(62) Dziewięciu następujących producentów wyraziło zgodę na współpracę:-  Achema AB (Litwa),-  AMI Agrolinz Melamine International GmbH (Austria),-  Chemopetrol, a.s. (Republika Czeska),-  Duslo, a.s. (Republika Słowacka),-  Fertiberia S.A. (Hiszpania),-  Grande Paroisse S.A. (Francja),-  Nitrogénművek Zrt. (Węgry),-  SKW Stickstoffwerke Piesteritz GmbH (Niemcy),-  Yara: konsolidacja Yara France S.A. (Francja), Yara Italia S.p.a. (Włochy), Yara Brunsbuttel GmbH (Niemcy) oraz Yara Sluiskil B.V. (Niderlandy)[7].(63) Ponieważ produkcja tych dziewięciu producentów stanowiła około 60 % łącznej produkcji wspólnotowej w ODP, uznano, że udział dziewięciu wyżej wymienionych producentów stanowi znaczną część łącznej produkcji wspólnotowej produktu podobnego. Dlatego też stwierdzono, iż wymienieni producenci stanowią przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i będą oni zwani dalej „przemysłem wspólnotowym”. Siedmiu niewspółpracujących producentów wspólnotowych będzie zwanych dalej „pozostałymi producentami wspólnotowymi”.(64) Jak wskazano w powyższym motywie, dokonano doboru próby składającej się z czterech przedsiębiorstw. Wszyscy objęci próbą producenci wspólnotowi współpracowali i odesłali odpowiedzi na kwestionariusze w wyznaczonym terminie. Ponadto pięciu pozostałych producentów wspólnotowych dostarczyło pewne ogólne dane w celu analizy szkody.E. SYTUACJA NA RYNKU WSPÓLNOTOWYM1. Konsumpcja na rynku wspólnotowym(65) Rzeczywista konsumpcja mocznika we Wspólnocie została ustalona na podstawie informacji przedłożonych przez wnioskodawcę i danych Eurostatu dotyczących łącznego przywozu UE. Mając na uwadze rozszerzenie Unii Europejskiej w 2004 r., w celu zachowania przejrzystości i spójności analizy, konsumpcja została ustalona na podstawie rynku UE-25 w okresie badanym. Z uwagi na to, że niniejsze dochodzenie zostało wszczęte przed kolejnym rozszerzeniem Wspólnoty o Bułgarię i Rumunię, analiza została ograniczona do sytuacji UE-25.(66) Pomiędzy 2002 r. i ODP, konsumpcja we Wspólnocie zwiększyła się o 4 %.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Łączna konsumpcja WE w tonach | 8 651 033 | 8 945 707 | 8 954 402 | 8 873 804 | 8 978 696 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 103 | 104 | 103 | 104 |2. Wielkość, udział w rynku i ceny przywozu z Rosji(67) Zmiany wielkości, udziałów w rynku i średnich cen przywozu z Rosji zostały przedstawione poniżej. Wskazane ilości i trendy cenowe są oparte na danych Eurostatu.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Wielkość przywozu (tony) | 1.375.543 | 1.429.565 | 1.783.742 | 1.404.863 | 1.393.277 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 104 | 130 | 102 | 101 |Udział w rynku | 16 % | 16 % | 20 % | 16 % | 16 % |Ceny przywozu (EUR/tona) | 119 | 133 | 154 | 180 | 193 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 112 | 129 | 151 | 162 |(68) Wielkość przywozu z Rosji oraz jego udział w rynku utrzymywały się na tym samym poziomie przez cały okres badany, z wyjątkiem 2004 r. kiedy osiągnęły najwyższe wartości, które wiązały się z gromadzeniem zapasów w 10 państwach członkowskich przed rozszerzeniem w dniu 1 maja 2004 r. Ceny przywozu z Rosji wzrosły ze 119 do 193 EUR/tonę podczas badanego okresu. Zmiany te odzwierciedlają korzystne warunki rynkowe opisane w poniższym motywie (85).(69) Rosyjskie ceny importowe wskazują, że od początku okresu badanego (2002 r.) producenci rosyjscy dokonywali wywozu do Wspólnoty po cenach znacznie wyższych od minimalnej ceny importowej wynoszącej 115 EUR za tonę.(70) W celu obliczenia poziomu podcięcia cenowego podczas ODP porównano ceny ex-works stosowane przez przemysł wspólnotowy względem niepowiązanych klientów z cenami importowymi CIF na granicy Wspólnoty stosowanymi przez współpracujących producentów eksportujących z krajów, których dotyczy postępowanie, właściwie dostosowanymi w celu odzwierciedlenia ceny wraz z kosztami wyładunku. Porównanie to wykazało, że przywóz z Rosji nie zaniżał cen przemysłu wspólnotowego.3. Przywóz z innych krajów trzecich(71) Wielkość przywozu z innych krajów trzecich podczas okresu badanego jest przedstawiona w poniższej tabeli. Wskazane ilości i trendy cenowe są oparte na danych Eurostatu.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Wielkość przywozu z Egiptu (tony) | 579.830 | 629.801 | 422.892 | 385.855 | 457.056 |Udział w rynku | 7 % | 7 % | 5 % | 4 % | 5 % |Ceny przywozu z Egiptu (EUR/tona) | 149 | 163 | 178 | 220 | 224 |Wielkość przywozu z Rumunii (tony) | 260 298 | 398 607 | 235 417 | 309 195 | 239 335 |Udział w rynku | 3 % | 4 % | 3 % | 3 % | 3 % |Ceny przywozu z Rumunii (EUR/tona) | 123 | 142 | 175 | 197 | 209 |Wielkość przywozu z Chorwacji (tony) | 126 400 | 179 325 | 205 921 | 187 765 | 187 362 |Udział w rynku | 1 % | 2 % | 2 % | 2 % | 2 % |Ceny przywozu z Chorwacji (EUR/tona) | 125 | 135 | 145 | 172 | 177 |Wielkość przywozu z wszystkich innych krajów niewymienionych powyżej (tony) | 663 940 | 605 063 | 536 345 | 580 311 | 492 659 |Udział w rynku | 8 % | 7 % | 6 % | 7 % | 5 % |Ceny przywozu z wszystkich innych krajów niewymienionych powyżej (EUR/tonę) | 128 | 172 | 169 | 206 | 216 |(72) Należy zauważyć, że Egipt i Rumunia zmniejszyły wielkość wywozu od 2002 r. do ODP, podczas gdy wielkość wywozu z Chorwacji zwiększyła się ze 126 tys. ton w 2002 r. do 187 tys. ton w ODP. Udział Chorwacji w rynku wspólnotowym pozostał jednak na niezmienionym poziomie wynoszącym 1-2 %. W odniesieniu do cen eksportowych – Egipt dokonywał wywozu do Wspólnoty po cenach wyższych od cen przemysłu wspólnotowego przez cały okres badany, a Rumunia od 2004 r. Natomiast ceny stosowane przez Chorwację były niższe od cen przemysłu wspólnotowego przez cały badany okres. Jednakże Chorwacja nie powiększyła swoich udziałów w rynku wspólnotowym w okresie badanym. Należy zauważyć, że przywóz z Chorwacji podlega od stycznia 2002 r. cłu antydumpingowemu wynoszącemu 9,01 EUR/tonę nałożonemu rozporządzeniem Rady (WE) nr 92/2002[8].4. Sytuacja gospodarcza przemysłu wspólnotowego(73) Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki ekonomiczne i wskaźniki mające znaczenie dla sytuacji przemysłu wspólnotowego.4.1. Uwagi wstępne(74) W przypadkach odwoływania się do kontroli wyrywkowej, zgodnie z ustanowioną praktyką, pewne wskaźniki szkody (produkcja, moce produkcyjne, wydajność, zapasy, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost i zatrudnienie) są analizowane w odniesieniu do całego przemysłu wspólnotowego, podczas gdy te wskaźniki szkody, które odnoszą się do wyników poszczególnych przedsiębiorstw, tzn. ceny, rentowność, wynagrodzenia, inwestycje, zwrot z inwestycji, przepływ środków pieniężnych, zdolność do pozyskiwania kapitału, są badane na podstawie informacji gromadzonych na poziomie objętych próbą producentów wspólnotowych.4.2. Dane odnoszące się do przemysłu wspólnotowego jako całościa) Produkcja(75) Łączna wielkość produkcji przemysłu wspólnotowego, włącznie z produkcją na użytek własny, utrzymywała się na niezmienionym poziomie wynoszącym 4,3 miliona ton między 2002 r. i ODP, z wyjątkiem nieznacznego ograniczonego w czasie spadku w 2003 r. W ramach łącznej produkcji, również udział produkcji przeznaczonej na użytek własny pozostał na niezmienionym poziomie wynoszącym około 20 % produkcji ogółem, wskazując, iż nie ma wpływu na ogólne ustalenia dotyczące szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Produkcja przemysłu wspólnotowego (w tonach) | 4.311.986 | 4.540.021 | 4.331.387 | 4.369.705 | 4.322.214 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 105 | 100 | 101 | 100 |Produkcja przemysłu wspólnotowego przeznaczona na użytek własny | 832.919 | 837.701 | 842.643 | 899.173 | 893.573 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 101 | 101 | 108 | 107 |Jako % łącznej produkcji | 19,3 % | 18,5 % | 19,5 % | 20,6 % | 20,7 % |b) Moce produkcyjne i wskaźniki wykorzystania mocy(76) Moce produkcyjne nieznacznie wzrosły między 2002 r. i ODP (5 %). Mając na uwadze fakt, iż wielkość produkcji przemysłu wspólnotowego nie zmieniała się, wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych obniżył się w okresie badanym z 84 % w 2002 r. do 81 % w ODP. Jednakże, jak już wskazano w poprzednim dochodzeniu dotyczącym przeglądu wygaśnięcia, amoniak stosowany przy produkcji mocznika może być również wykorzystywany w produkcji innych nawozów. Na wskaźnik wykorzystania mocy dotyczący produkcji mocznika wpływają także zmiany związane z innymi nawozami, a zatem jest on mniej istotny jako wskaźnik szkody.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Moce produkcyjne przemysłu wspólnotowego (w tonach) | 5.109.600 | 5.153.906 | 5.156.743 | 5.402.760 | 5.362.590 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 101 | 101 | 106 | 105 |Wykorzystanie mocy produkcyjnych przemysłu wspólnotowego | 84 % | 88 % | 84 % | 81 % | 81 % |Indeks (2002 = 100) | 100 | 104 | 100 | 96 | 96 |c) Zapasy(77) Poziom zapasów końcowych przemysłu wspólnotowego podlegał istotnym wahaniom podczas okresu badanego. Między 2002 i 2005 r. odnotowano wzrost o 27 %, jednakże w ostatnich trzech miesiącach ODP (styczeń-marzec 2006 r.) nastąpił gwałtowany spadek. Duże wahania poziomu zapasów mogą wiązać się z sezonowym charakterem sprzedaży oraz z tym, że mocznik przeznaczony na użytek własny jest składowany razem z mocznikiem sprzedawanym na rynku. Dlatego też uważa się, że poziom zapasów jest mniej istotnym wskaźnikiem szkody.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Zapasy końcowe przemysłu wspólnotowego (tony) | 253 853 | 238 888 | 262 194 | 322 766 | 223 941 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 94 | 103 | 127 | 88 |d) Wielkość sprzedaży(78) Sprzedaż przemysłu wspólnotowego na rynku wspólnotowym spadła o 3 % między 2002 r. a ODP.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego w WE (w tonach) | 3.155.215 | 3.242.758 | 3.054.663 | 2.996.471 | 3.048.955 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 103 | 97 | 95 | 97 |e) Udział w rynku(79) Udział przemysły wspólnotowego w rynku również nieznacznie zmniejszył się podczas badanego okresu z 36,5 % w 2002 r. do 34 % w ODP.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Udział przemysłu wspólnotowego w rynku | 36,5% | 36,3% | 34,1% | 33,8% | 34,0% |Indeks (2002 = 100) | 100 | 99 | 93 | 93 | 93 |f) Wzrost(80) Podczas badanego okresu przemysł wspólnotowy stracił część udziału w rynku (1,5 punktu procentowego) w warunkach nieznacznego wzrostu panującego na rynku (4 %) Utracone przez przemysł wspólnotowy udziały w rynku nie zostały przejęte przez przywóz z Rosji, ponieważ, jak wskazano w powyższym motywie (67), udział rosyjskiego przywozu w rynku utrzymywał się na niezmienionym poziomie od 2002 r. do ODP. Mając również na uwadze spadek udziału przywozu z innych krajów o 3,5 punktu procentowego należy stwierdzić, że udział w rynku utracony przez przemysł wspólnotowy został przejęty przez innych producentów wspólnotowych.g) Zatrudnienie(81) Zatrudnienie w przemyśle wspólnotowym obniżyło się o 6 % między 2002 r. a ODP, podczas gdy produkcja powiększyła się nieznacznie odzwierciedlając wzrost wydajności.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Zatrudnienie w przemyśle wspólnotowym – dotyczy produktu objętego postępowaniem | 1 233 | 1 228 | 1 157 | 1 161 | 1 164 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 100 | 94 | 94 | 94 |h) Wydajność(82) Produkcja na osobę zatrudnioną w przemyśle wspólnotowym w ujęciu rocznym wzrosła o 6 % między 2002 r. a ODP, ze względu na obniżony, o tą samą wielkość, poziom zatrudnienia przy zachowaniu niezmienionego poziomu produkcji przemysłu wspólnotowego.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Wydajność przemysłu wspólnotowego (tony w przeliczeniu na pracownika) | 3 497 | 3 697 | 3 744 | 3 764 | 3 713 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 106 | 107 | 108 | 106 |i) Wielkość marginesu dumpingu(83) Stwierdzono, że wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł wspólnotowy oraz znaczenie tego wskaźnika nie są istotne mając na uwadze: (i) wielkość przywozu z Rosji utrzymującą się na względnie stałym poziomie podczas badanego okresu; (ii) ceny przywozu z Rosji, które znacznie wzrosły w tym samym okresie; (iii) brak podcięcia cenowego w ODP; oraz (iv) ogólną sytuację finansową przemysłu wspólnotowego.j) Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu(84) Badane powyżej i poniżej wskaźniki wyraźnie wskazują na znaczną poprawę sytuacji gospodarczej i finansowej przemysłu wspólnotowego.4.3. Dane odnoszące się do producentów wspólnotowych objętych próbąa) Ceny sprzedaży i czynniki wpływające na ceny krajowe(85) Średnia jednostkowa cena sprzedaży objętych próbą producentów wchodzących w skład przemysłu wspólnotowego stosowana względem klientów niepowiązanych znacznie wzrosła między 2002 r. a ODP, odzwierciedlając dominujące korzystne warunki na rynku międzynarodowym w odniesieniu do mocznika w tym samym okresie.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Cena jednostkowa na rynku WE stosowana przez objętych próbą producentów wspólnotowych (EUR/tona) | 137 | 149 | 164 | 188 | 199 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 109 | 120 | 137 | 145 |b) Wynagrodzenia(86) Między 2002 r. a ODP roczny koszt pracy w przeliczeniu na pracownika wzrósł umiarkowanie o 11%.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Producenci wspólnotowi objęci próbą - roczny koszt pracy w przeliczeniu na pracownika (1000 EUR) | 47 | 50 | 50 | 52 | 52 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 106 | 106 | 111 | 111 |c) Inwestycje(87) Roczne inwestycje w produkt podobny dokonane przez czterech producentów objętych próbą kształtowały się dodatnio w okresie badanym, tj. wzrosły o 10 % między 2002 r. a ODP, mimo, iż podlegały pewnym wahaniom.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Inwestycje netto producentów wspólnotowych objętych próbą (1000 EUR) | 116 186 | 114 079 | 128 191 | 140 967 | 128 259 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 98 | 110 | 121 | 110 |d) Rentowność i zwrot z inwestycji(88) Rentowność producentów objętych próbą wykazuje znaczną poprawę od 2002 r. do ODP, kiedy osiągnęła poziom 16,9 %. W tym zakresie podkreśla się, że podczas pierwotnego dochodzenia ustalono margines zysku wynoszący 5 %, który mógłby być osiągnięty w przypadku braku wyrządzającego szkodę dumpingu. Zwrot z inwestycji („ROI”), wyrażony jako procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji, był zasadniczo zgodny z tendencją dotyczącą rentowności. W badanym okresie nastąpił jego ponad trzykrotny wzrost.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Producenci wspólnotowi objęci próbą - rentowność sprzedaży WE niepowiązanym klientom - (% sprzedaży netto) | 7,3 % | 10,9 % | 17,7 % | 18,4 % | 16,9 % |Indeks (2002 = 100) | 100 | 149 | 242 | 252 | 232 |Producenci wspólnotowi objęci próbą – ROI (zysk w % wartości księgowej netto inwestycji) | 13,3 % | 27,2 % | 45,7 % | 47,0 % | 45,9 % |Indeks (2002 = 100) | 100 | 205 | 344 | 353 | 345 |e) Przepływy środków pieniężnych i zdolność do pozyskiwania kapitału(89) Przepływy pieniężne wzrosły ponad trzykrotnie podczas badanego okresu. Zmiany te pokrywają się ze zmianami ogólnej rentowności oraz ROI w badanym okresie.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | ODP |Producenci wspólnotowi objęci próbą – przepływy środków pieniężnych (1000 EUR) | 30 283 | 52 110 | 84 340 | 99 110 | 105 287 |Indeks (2002 = 100) | 100 | 172 | 279 | 327 | 348 |(90) W dochodzeniu nie wykazano żadnych trudności napotkanych przez objętych próbą producentów wspólnotowych w pozyskiwaniu kapitału.5. Wniosek(91) Między 2002 r. i ODP udział przemysłu wspólnotowego w rynku nieznacznie zmniejszył się, podobnie jak jego wielkość sprzedaż na rynku wspólnotowym. Jednakże ogólna sytuacja finansowa przemysłu wspólnotowego uległa w znacznej mierze poprawie podczas okresu badanego, w porównaniu z okresem poprzedzającym poprzedni przegląd wygaśnięcia, w wyniku którego w 2001 r. utrzymano istniejące środki, które obowiązują od 1995 r.(92) Podczas okresu badanego rentowność producentów objętych próbą istotnie wzrosła, znacznie przekraczając, w odniesieniu do każdego roku objętego badanym okresem, docelowy poziom rentowności ustalony w pierwotnym dochodzeniu. Zwrot z inwestycji oraz przepływy środków pieniężnych również zwielokrotniły się. Wielkość produkcji przemysłu wspólnotowego utrzymała się na stałym poziomie. Ceny sprzedaży stosowane przez producentów objętych próbą kształtowały się dodatnio w całym okresie badanym. Wzrost wynagrodzeń był umiarkowany, a przemysł wspólnotowy nadal dokonywał inwestycji.(93) Należy zauważyć, że istotne dodatnie zmiany rentowności przemysłu wspólnotowego nastąpiły w sytuacji gdy, rosyjskie ceny eksportowe stosowane w wywozie do Wspólnoty były znacznie wyższe od MCI, chociaż były to ceny dumpingowe. Dlatego też rosyjskie ceny eksportowe w całym okresie badanym nie miały wpływu na przemysł wspólnotowy.(94) Po otrzymaniu ustaleń Komisji wnioskodawca stwierdził, że długoterminowy wskaźnik rentowności, mierzony jako zwrot ze sprzedaży, w odniesieniu do przemysłu mocznika powinien wynosić 25 % po opodatkowaniu, co można wyrazić jako zysk z obrotu przed opodatkowaniem w wysokości około 36 %. Wnioskodawca stwierdził, że jest to uzasadnione kosztami budowy nowych zakładów do produkcji amoniaku/mocznika, które wymagają zwrotu z inwestycji wynoszącego 11 % (rzekomo równoważnego zyskowi z obrotu przed opodatkowaniem na poziomie 36 %). W tym zakresie należy zauważyć, że wnioskodawca nigdy nie wspominał o tak wysokim zysku docelowym w ramach obecnego postępowania, a podczas pierwotnego dochodzenia ustalono marżę zysku wynoszącą 5 %, która mogłaby być osiągnięta w przypadku braku wyrządzającego szkodę dumpingu. Ponadto Sąd Pierwszej Instancji potwierdził w swoim wyroku w sprawie T-210/95, że „…marża zysku, jaką Rada powinna zastosować podczas obliczania ceny docelowej usuwającej przedmiotową szkodę, musi być ograniczona do marży zysku, której w normalnych warunkach konkurencji i w przypadku braku przywozu po cenach dumpingowych przemysł wspólnotowy mógłby racjonalnie oczekiwać”[9]. W tej samej sprawie stwierdzono, że „… argument przemawiający za tym, aby zastosowana przez instytucje wspólnotowe marża zysku gwarantowała przetrwanie przemysłu wspólnotowego i/lub odpowiedni dochód z zaangażowanego kapitału nie jest uzasadniony przepisami rozporządzenia podstawowego”.[10] W obecnej sprawie wnioskodawca nie przedłożył żadnych dowodów wskazujących, iż w przypadku braku przywozu po cenach dumpingowych, przemysł wspólnotowy byłby w stanie osiągnąć rentowność na wymienionym poziomie. Wnioskodawca nie określił również marży zysku, którą przemysł wspólnotowy mógłby osiągnąć przy braku przywozu po cenach dumpingowych. Dlatego też wniosek ten został odrzucony.(95) W związku z powyższym, należy stwierdzić, że nie odnotowano dalszego występowania istotnej szkody wyrządzonej przemysłowi wspólnotowemu.F. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY(96) Ponieważ nie odnotowano dalszego występowania istotnej szkody wyrządzonej przez przywóz z kraju, którego dotyczy postępowanie, analiza skupiła się na prawdopodobieństwie ponownego wystąpienia istotnej szkody w przypadku uchylenia obowiązujących środków. W tym zakresie zbadano brak wpływu obowiązujących środków na wielkość i ceny przywozu z Rosji. Ponadto przeanalizowano ewentualne oddziaływanie istniejących i nowych rosyjskich wolnych mocy produkcyjnych oraz prawdopodobieństwo przekierowania sprzedaży innych rosyjskich producentów do Wspólnoty.1. Brak wpływu obowiązujących środków na wielkość i ceny przywozu(97) Zgodnie z danymi w poniższej tabeli od 2002 r. rosyjskie ceny eksportowe produktu objętego postępowanie stosowane w wywozie do Wspólnoty były zawsze wyższe od MCI wynoszącej 115 EUR za tonę, a od 2003 r. do końca okresu badanego ceny te znacznie przekraczały MCI. Podczas ODP średnie rosyjskie ceny eksportowe stosowane w wywozie na rynek wspólnotowy były o 68 % wyższe od MCI. Fakt ten wyraźnie wskazuje na to, że przynajmniej od 2003 r. obowiązujące środki nie miały wpływu na rosyjskie ceny eksportowe.Średnia cena jednostkowa (w EUR/tonę) |2002 | 2003 | 2004 | 2005 | OD |Rosyjska średnia cena jednostkowa | 119 | 133 | 154 | 180 | 193 |MCI | 115 | 115 | 115 | 115 | 115 |Wielkość, o jaką rosyjskie ceny przekraczały MCI (w %) | 3% | 16% | 34% | 56% | 68% |Źródło: Dane Eurostatu dotyczące rosyjskich cen eksportowych(98) Dlatego też, przy założeniu niezmiennych warunków, nie ma powodów by rosyjscy producenci eksportujący stosowali niższe ceny w przypadku uchylenia obowiązujących środków, zważywszy na fakt, iż we wcześniejszym okresie ich ceny były na znacznie wyższym poziomie.(99) Ponadto, jak wskazano w motywie (67), rosyjscy eksporterzy utrzymywali wielkość wywozu do Wspólnoty na względnie stałym poziomie w całym okresie badanym, pomimo tego, że od 2002 r. obowiązujące środki nie wywierały żadnego faktycznego wpływu na ceny eksportowe i w konsekwencji nie stanowiły żadnej przeszkody dla zwiększenia rosyjskiego wywozu.(100) W związku z tym, przy założeniu niezmiennych warunków, nie jest prawdopodobne by rosyjscy producenci eksportujący dokonali sprzedaży dodatkowych ilości na rynku wspólnotowym, w przypadku uchylenia obowiązujących środków, mając na uwadze, że środki te nie maja wpływu na wielkość rosyjskiego wywozu.(101) Dlatego też stwierdza się, że z uwagi na brak wpływu obowiązujących środków na ceny eksportowe stosowane przez rosyjskich eksporterów lub ceny płacone przez importerów wspólnotowych za ten sam przywóz, lub też na wielkość rosyjskiego wywozu do Wspólnoty, zniesienie środków nie będzie miało prawdopodobnie żadnego wpływu na wymienione ceny lub wielkość. W związku z powyższym zniesienie środków nie będzie miało wpływu na sytuacje przemysłu wspólnotowego. W konsekwencji nie można stwierdzić, że istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody wyrządzonej przemysłowi wspólnotowemu, w przypadku uchylenia obowiązujących środków.(102) Bez względu na powyższe wnioski, w trakcie dochodzenia, jak wskazano poniżej, zbadano również różne zarzuty sformułowane przez przemysł wspólnotowy dotyczące ewentualnego oddziaływania istniejących i nowych wolnych mocy produkcyjnych w Rosji oraz prawdopodobieństwa przekierowania do Wspólnoty sprzedaży innych rosyjskich producentów.2. Wolne moce produkcyjne w Rosji(103) Jak wskazano w motywach (46) i (50) żadne z rosyjskich przedsiębiorstw objętych próbą nie dysponowało wolnymi mocami produkcyjnymi w ODP, a ogólny poziom wolnych mocy wszystkich producentów rosyjskich oszacowano na 5 %. W tym zakresie wnioski płynące z dochodzenia w pełni pokrywają się z twierdzeniami wnioskodawcy.(104) Jak już wspomniano w motywie (52) ustalono również, że dziewięć projektów, do których odnosił się wnioskodawca, nie będzie raczej miało istotnego negatywnego wpływu na rynek wspólnotowy, ponieważ znaczna część dodatkowych ilości wytworzona w wyniku realizacji tych projektów zostanie przeznaczona na użytek własny. Ponadto, jak wskazano w motywie (54) ewentualny znaczny wzrost rosyjskiego wywozu do Wspólnoty mógłby nastąpić tylko w sytuacji gdy pojawi się równoważny wzrost popytu, a w takim przypadku dodatkowy wywóz nie powinien wywrzeć negatywnego wpływu na poziom cen w ramach rynku wspólnotowego.(105) Mając na uwadze powyższe stwierdza się, iż producenci rosyjscy będą dysponować jedynie ograniczonymi dodatkowymi ilościami, które mogą zasilić wielkość sprzedaży, w związku z przeprowadzeniem działań mających na celu reorganizację, modernizację i usuwanie wąskich gardeł. Sytuacja ta wskazuje, że wolne moce produkcyjne nie umożliwią producentom rosyjskim znacznego wzrostu ich wywozu na rynek wspólnotowy.3. Prawdopodobieństwo przekierowania sprzedaży z innych źródeł do Wspólnoty(106) Jak wskazano w powyższym motywie (67) wielkość przywozu z Rosji na rynek wspólnotowy utrzymywała się na stałym poziomie w całym okresie badanym, stanowiąc udział w rynku wynoszący około 16 % konsumpcji we Wspólnocie podczas całego okresu badanego, z wyjątkiem 2004 r. kiedy wartość ta osiągnęła prawie 20 %. Jak wykazano powyżej sytuacja ta miała miejsce pomimo faktu, że obowiązujące środki nie miały żadnego faktycznego wpływu na ceny eksportowe i wielkość wywozu w całym okresie badanym i w konsekwencji nie stanowiły żadnej przeszkody dla zwiększenia rosyjskiego wywozu.(107) W dochodzeniu ustalono, iż podczas ODP ceny eksportowe stosowane przez objętych próbą producentów eksportujących w wywozie do Wspólnoty na podstawie ceny ex-works były około 1 – 5 % niższe od cen eksportowych stosowanych w wywozie do innych krajów trzecich. Jak wskazano w motywie (56) również rosyjskie krajowe ceny sprzedaży ex-works były wyższe od cen eksportowych stosowanych w wywozie do Wspólnoty, w szczególności w przypadku przedsiębiorstw zlokalizowanych w odległych miejscach, ze względu na znaczne różnice w kosztach transportu. Na tej podstawie można stwierdzić, że pod względem cen rynek wspólnotowy nie jest szczególnie atrakcyjny dla rosyjskich producentów w porównaniu z innymi dużymi rynkami.(108) Ponadto jak wskazano w motywie (57) wnioskodawca twierdził, że produkcja będąca wynikiem dodatkowych mocy produkcyjnych dostępnych przede wszystkim w Afryce Północnej (Algieria i Egipt) oraz na Bliskim Wschodzie (Iran) będzie wpływać na ceny światowe, zmniejszając tym samym możliwość penetracji tych rynków przez rosyjskich eksporterów, którzy będą zmuszeni do zwiększenia wywozu na rynek wspólnotowy. Jednakże na podstawie prognoz, o których mowa w powyższym motywie (54), ustalono, że wspominane inwestycje nie wywrą istotnego wpływu na podaż i popyt w ujęciu globalnym, ponieważ przewiduje się, że globalny popyt będzie powiększać się wraz ze wzrostem globalnych mocy produkcyjnych. W dochodzeniu wykazano, że rosyjscy eksporterzy utracili już istotne udziały w rynku azjatyckim (zwłaszcza w Chińskiej Republice Ludowej) i afrykańskim oraz że stosunkowo dobrze radzą sobie z presją na rynkach Ameryki Łacińskiej. Zważywszy na przewidywane wielkości podaży i popytu w ujęciu globalnym, mało prawdopodobne wydaje się, że rosyjscy producenci eksportujący utrąca udziały w rynku na całym świecie, z wyjątkiem Europy.(109) Wnioskodawca twierdził, że nieuczciwa przewaga kosztowa, z której korzystali producenci rosyjscy, związana z istnieniem podwójnego cennika odnoszącego się do gazu mogłaby doprowadzić do znacznego podcięcia cenowego zastosowanego przez rosyjskich eksporterów, np. w przypadku niekorzystnych wahań ogólnoświatowej równowagi podaży/popytu. Chociaż takiej sytuacji nie można wykluczyć gdyż w dochodzeniu wykazano, iż struktura kosztów rosyjskich eksporterów jest znacznie zakłócona w wyniku stosowanego przez Rosję podwójnego cennika gazu, ewentualne podcięcie nie byłoby bezpośrednim skutkiem uchylenia środków lecz wynikałoby z innych okoliczności.(110) Nie można zatem stwierdzić, że rosyjscy producenci będą zmierzać do przekierowania na rynek wspólnotowy znacznych wielkości wywożonych obecnie do krajów trzecich lub sprzedawanych na rynku krajowym, lub też do obniżenia cen w związku ze zniesieniem środków, nawet jeżeli nie można wykluczyć, iż sytuacja taka może być spowodowana innymi okolicznościami.4. Wniosek w sprawie prawdopodobnego ponownego wystąpienia szkody(111) Jak wykazano powyżej obowiązujące środki nie wywarły żadnego wpływu na ceny eksportowe stosowane przez rosyjskich eksporterów, na ceny płacone przez wspólnotowych importerów za ten sam przywóz lub na wielkość wywozu z Rosji skierowanego na rynek wspólnotowy. W tym samym czasie, pomimo kontynuacji przywozu po cenach dumpingowych z Rosji, przemysł wspólnotowy nie poniósł żadnej szkody. Dlatego też uchylenie obowiązujących środków nie będzie miało wpływu na rosyjskie ceny eksportowe lub wielkość wywozu, a tym samym na sytuację przemysłu wspólnotowego.(112) Ponadto analiza innych czynników zewnętrznych wskazanych przez wnioskodawcę nie podważa powyższych wniosków, ponieważ nie wskazuje na uzasadnioną możliwość wzrostu wielkości lub obniżenia cen rosyjskiego przywozu na rynek wspólnotowy w związku z tymi czynnikami.(113) Na podstawie powyższych ustaleń nie można stwierdzić, że istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody wyrządzonej przemysłowi wspólnotowemu, w przypadku uchylenia obowiązujących środków.G. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE(114) Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić uchylenie obowiązujących środków. Wyznaczono również termin, w którym strony mogły przedstawić swoje uwagi do ujawnionych informacji.(115) Z powyższych ustaleń wynika, że zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu mocznika pochodzącego z Rosji powinny zostać uchylone, a postępowanie zakończone.(116) Mając na uwadze okoliczności opisane w powyższym motywie (109), tj. znaczne zakłócenie struktury kosztów rosyjskich eksporterów w związku ze stosowanym przez Rosję podwójnym cennikiem gazu, uznaje się za konieczne dokładne monitorowanie zmian w przywozie mocznika pochodzącego z Rosji aby ułatwić podjęcie szybkich działań gdyby sytuacje tego wymagała.(117) Ponieważ zgodnie z poprzedzającymi motywami należy uchylić obowiązujące środki i zakończyć postępowanie, częściowy przegląd okresowy dotyczący stosowności formy środków oraz częściowy przegląd okresowy, którego zakres ograniczono do zbadania dumpingu w odniesieniu do EuroChem, powinny również zostać zakończone.PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Niniejszym cło antydumpingowe nałożone na przywóz mocznika objętego kodami CN 3102 10 10 i 3102 10 90 oraz pochodzącego z Rosji zostaje uchylone, a postępowanie dotyczące tego przywozu zakończone.Artykuł 2Częściowe przeglądy okresowe środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu mocznika objętego kodami CN 3102 10 10 i 3102 10 90 oraz pochodzącego z Rosji zostają niniejszym zakończone.Artykuł 3Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia […] r.W imieniu RadyPrzewodniczący [1] Dz.U. L 56 z 06.03.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).[2] Dz.U. L 49 z 04.03.1995, str. 1.[3] Dz.U. L 127 z 09.05.2001, str. 11.[4] Dz.U. L 339 z 24.12.2003, str. 1.[5] Dz.U. C 209 z 26.8.2005, str. 2.[6] Dz.U. C 105 z 04.05.2006, str. 12; Dz. U. C 23 z 1.2.2007, str. 8.[7] Należy zauważyć, że w porównaniu z dochodzeniem pierwotnym i poprzednim dochodzeniem dotyczącym przeglądu wygaśnięcia, nazwa przedsiębiorstwa „Hydro Agri” została zmieniona na „Yara”.[8] Dz.U. L 17 z 19.1.2002, str. 1.[9] Sprawa T-210/95 EFMA przeciwko Radzie [1995]. Zb. Orz. II-3291, pkt 60.[10] Ibidem pkt 59.


Ważna informacja prawna

|

52007PC0302

Wniosek rozporządzenie Rady (EURATOM) ustanawiające maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w innym przypadku pogotowia radiologicznego (Wersja skodyfikowana)  /* COM/2007/0302 końcowy - CNS 2007/0103 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 5.6.2007KOM(2007) 302 wersja ostateczna2007/0103 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADY (EURATOM)ustanawiające maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w innym przypadku pogotowia radiologicznego (Wersja skodyfikowana)(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIE1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.Z tego powodu kodyfikacja przepisów często zmienianych jest potrzebna, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były kodyfikowane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej kodyfikować teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę kodyfikacji , która daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.Kodyfikacja musi być podejmowana w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do kodyfikowanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania kodyfikowanych aktów.4. Celem niniejszego wniosku jest skodyfikowanie rozporządzenia Rady (Euratom) nr 3954/87 z dnia 22 grudnia 1987 r. ustanawiającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w każdym innym przypadku pogotowia radiologicznego[3]. Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść kodyfikowanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania kodyfikacji.5. Wniosek kodyfikacyjny został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, rozporządzenia (Euratom) nr 3954/87 i aktów je zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku V do skodyfikowanego rozporządzenia. 3954/872007/0103 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADY (EURATOM)ustanawiające maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w innym przypadku pogotowia radiologicznegoRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 31,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6],a także mając na uwadze, co następuje:1.  Rozporządzenie Rady (Euratom) nr 3954/87 z dnia 22 grudnia 1987 r. ustanawiające maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w każdym innym przypadku pogotowia radiologicznego[7] zostało znacząco zmienione[8]. Dla zapewnienia jego jasności i zrozumiałości rozporządzenie to powinno zatem zostać ujednolicone, wraz z rozporządzeniem Komisji (Euratom) nr 944/89 z dnia 12 kwietnia 1989 r. ustanawiającym maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego w środkach spożywczych o mniejszym znaczeniu w następstwie wypadku jądrowego lub w każdym innym przypadku pogotowia radiologicznego[9] oraz rozporządzeniem Komisji (Euratom) nr 770/90 z dnia 29 marca 1990 r. ustanawiającym maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego pasz w następstwie wypadku jądrowego lub wszelkich innych przypadków pogotowia radiologicznego[10]. 3954/87 motyw 12.  Artykuł 2 lit. b) Traktatu zobowiązuje Radę do ustanowienia jednolitych norm bezpieczeństwa dla ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa oraz do zapewnienia ich stosowania, jak dalej ustanowiono w dziale drugim, rozdział III Traktatu. 3954/87 motyw 2 (dostosowany)3.  Dnia 2 lutego 1959 r. Rada przyjęła dyrektywy[11] ustanawiające podstawowe normy bezpieczeństwa, których treść została zastąpiona treścią dyrektywy  Rady 96/29/Euratom z dnia 13 maja 1996 r. ustanawiającej podstawowe normy bezpieczeństwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa przed zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego[12] . Art.  50 ust. 2  tej dyrektywy zobowiązuje Państwa Członkowskie do określenia poziomów interwencyjnych w razie awarii. 3954/87 motyw 34.  W następstwie awarii w elektrowni jądrowej w Czarnobylu dnia 26 kwietnia 1986 r. znaczne ilości materiałów radioaktywnych zostały uwolnione do atmosfery, powodując w kilku krajach europejskich skażenia środków spożywczych i pasz o poziomach mających znaczenie ze zdrowotnego punktu widzenia. 3954/87 motyw 4 (dostosowany)5.  Wspólnota przyjęła środki[13] w celu zapewnienia, że niektóre produkty rolne są wprowadzane na terytorium Wspólnoty wyłącznie w ramach wspólnych ustaleń, chroniących zdrowie ludności, jednocześnie podtrzymujących jednolity charakter rynku i zapobiegających załamaniu obrotów w handlu. 3954/87 motyw 56.  Powstała potrzeba ustanowienia systemu umożliwiającego Wspólnocie po wypadku jądrowym lub w innym przypadku pogotowia radiologicznego, które może doprowadzić lub doprowadziło do znacznego skażenia promieniotwórczego środków spożywczych i pasz, ustalenie maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia promieniotwórczego w celu ochrony ludności. 3954/87 motyw 6 (dostosowany)7.  Komisja  jest informowana  o wystąpieniu awarii jądrowej lub niezwykle wysokich poziomów promieniowania zgodnie z decyzją Rady 87/600/Euratom z dnia 14 grudnia 1987 r. w sprawie wspólnotowych warunków wczesnej wymiany informacji w przypadku pogotowia radiologicznego[14] lub na podstawie Konwencji o wczesnym powiadamianiu o awarii jądrowej z dnia 26 września 1986 r. 3954/87 motyw 7 (dostosowany)8.  Jeśli okoliczności tego wymagają, Komisja niezwłocznie  powinna przyjąć  rozporządzenie wymagające stosowania ustanowionych wcześniej maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia. 3954/87 motyw 8 (dostosowany)9.  Na podstawie aktualnych dostępnych danych z dziedziny ochrony przed promieniowaniem ustalono pochodne poziomy odniesienia, które  to poziomy  mogą być wykorzystywane jako podstawa do wyznaczenia maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia promieniotwórczego, stosowanych niezwłocznie po wypadku jądrowym lub w każdym innym przypadku pogotowia radiologicznego, które może doprowadzić lub doprowadziło do znacznego skażenia promieniotwórczego środków spożywczych i pasz. 3954/87 motyw 910.  Takie maksymalne dozwolone poziomy skażenia w należyty sposób uwzględniają najnowsze zalecenia naukowe, dostępne obecnie na skalę międzynarodową, a zarazem odzwierciedlają potrzebę uspokojenia ludności i uniknięcia rozbieżności w międzynarodowej praktyce regulacyjnej. 3954/87 motyw 1011.  Jednakże konieczne jest należyte uwzględnienie warunków szczególnych w danej sytuacji, a zatem ustanowienie procedury umożliwiającej szybkie dostosowanie tych uprzednio ustalonych maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia do okoliczności każdego konkretnego wypadku jądrowego lub w każdym innym przypadku pogotowia radiologicznego, które może doprowadzić lub doprowadziło do znacznego skażenia promieniotwórczego środków spożywczych i pasz. 3954/87 motyw 11 (dostosowany)12.   Rozporządzenie wymagające  stosowania maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia  powinno również sprzyjać  jedności  rynku wewnętrznego  oraz unikaniu odchyleń w handlu w ramach Wspólnoty. 3954/87 motyw 1213.  W celu ułatwienia dostosowania maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia należy ustanowić procedury umożliwiające przeprowadzenie konsultacji z ekspertami, włączając w to grupę ekspertów, określoną w art. 31 Traktatu. 3954/87 motyw 13 (dostosowany)14.  Przestrzeganie maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia  powinno  być przedmiotem stosownych kontroli, 3954/87PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 11. Niniejsze rozporządzenie ustanawia procedurę określania maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia promieniotwórczego środków spożywczych i pasz, które mogą zostać wprowadzone na rynek po wypadku jądrowym lub w każdym innym przypadku pogotowia radiologicznego, mogącym doprowadzić lub doprowadzającym do znacznego skażenia promieniotwórczego środków spożywczych i pasz. 3954/87 (dostosowany)2. Do celów niniejszego rozporządzenia  stosuje się następujące definicje: a) «środki spożywcze» oznaczają produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi albo bezpośrednio, albo po przetworzeniu;b) «pasze» oznaczają produkty przeznaczone wyłącznie do żywienia zwierząt. 3954/87Artykuł 21. W przypadku, gdy Komisja otrzyma, w szczególności na podstawie ustaleń Wspólnoty dotyczących wczesnej wymiany informacji w razie pogotowia radiologicznego lub na podstawie Konwencji o wczesnym powiadamianiu o wypadku jądrowym z dnia 26 września 1986 r., oficjalne informacje o wypadkach jądrowych lub, w każdym innym przypadku pogotowia radiologicznego, potwierdzające, że doszło lub może dojść do osiągnięcia maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia wymienionych w załączniku I, jeśli wymagają tego okoliczności, niezwłocznie przyjmuje rozporządzenie wymagające stosowania tych maksymalnych dozwolonych poziomów.2. Okres ważności każdego rozporządzenia w rozumieniu ust. 1 jest jak najkrótszy i nie przekracza trzech miesięcy, z zastrzeżeniem przepisów art. 3 ust. 4.Artykuł 3 3954/87 (dostosowany)1. Po konsultacji z ekspertami, włączając w to grupę ekspertów  określoną w art. 31 traktatu, zwaną dalej „grupą ekspertów” , Komisja przedkłada Radzie wniosek dotyczący rozporządzenia w celu dostosowania lub potwierdzenia przepisów rozporządzenia określonego w art. 2 ust. 1  niniejszego rozporządzenia  w okresie miesiąca od jego przyjęcia.2. Przedkładając wniosek dotyczący rozporządzenia określonego w ust. 1,  Komisja  bierze pod uwagę podstawowe normy, ustanowione zgodnie z art. 30 i 31 Traktatu, włącznie z zasadą, że wszelkie narażenie na promieniowanie ma być utrzymywane na najniższym, rozsądnie osiągalnym poziomie, uwzględniając aspekt ochrony zdrowia ludności oraz czynniki ekonomiczne i społeczne. 3954/873. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, podejmuje decyzję w sprawie wniosku o rozporządzenie określonego w ust. 1 i 2, w terminie określonym w art. 2 ust. 2.4. W przypadku gdy Rada nie podejmie decyzji w tym terminie, nadal obowiązują poziomy wymienione w załączniku I, do czasu gdy Rada podejmie decyzję lub do czasu gdy Komisja wycofa swój wniosek w związku z tym, że warunki wymienione w art. 2 ust. 1 już nie mają zastosowania.Artykuł 4Okres ważności każdego rozporządzenia w rozumieniu art. 3 jest ograniczony. Okres ten może być zmieniony na wniosek Państwa Członkowskiego lub z inicjatywy Komisji, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 3.Artykuł 5 3954/87 (dostosowany)1. W celu zapewnienia, że ustanowione w załącznikach I  i III  maksymalne dozwolone poziomy skażenia uwzględniają wszelkie nowe pojawiające się dane naukowe, Komisja od czasu do czasu zasięga opinii ekspertów, włączając grupę ekspertów . 3954/872. Na wniosek Państwa Członkowskiego lub Komisji maksymalne dozwolone poziomy skażenia ustanowione w załączniku I mogą być zmieniane lub uzupełniane, po przedłożeniu Radzie wniosku Komisji zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 31 Traktatu.Artykuł 61. Środki spożywcze lub pasze niestosujące się do maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia ustanowionych w rozporządzeniu przyjętym zgodnie art. 2 lub 3 nie są wprowadzane na rynek.Do celów stosowania niniejszego rozporządzenia środki spożywcze i pasze przywożone z państw trzecich są uważane za wprowadzone na rynek, jeżeli na obszarze celnym Wspólnoty podlegają procedurze celnej innej niż procedura tranzytu.2. Każde Państwo Członkowskie dostarcza Komisji wszelkich informacji dotyczących stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności dotyczących przypadków niestosowania się do maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia. Komisja przekazuje te informacje pozostałym Państwom Członkowskim. 944/89 art. 1 (dostosowany) Artykuł 7  1.  Wykaz środków spożywczych o mniejszym znaczeniu,  wraz z maksymalnymi poziomami skażenia radioaktywnego, jakie się do nich stosują , zamieszczony jest w załączniku II. 944/89 art. 2 (dostosowany) 2.  Dla środków spożywczych o mniejszym znaczeniu wymienionych w załączniku II maksymalne dozwolone poziomy stanowią 10-krotność poziomów mających zastosowanie do „innych środków spożywczych z wyłączeniem środków spożywczych o mniejszym znaczeniu”, wymienionych w załączniku I lub zgodnie z rozporządzeniami przyjętymi na podstawie art. 3. 770/90 art. 1 i załącznik (dostosowany) Artykuł 8 Maksymalny dozwolony poziom skażenia radioaktywnego pasz jest wymieniony w załączniku III. 2218/89 art. 2 (dostosowany)Artykuł 9Zasady stosowania niniejszego rozporządzenia, wykaz środków spożywczych używanych w mniejszych ilościach  określonych w art. 7  oraz maksymalne poziomy skażenia pasz  określone w art. 8  są przyjmowane zgodnie z procedurą  wskazaną w  w art.  42  rozporządzenia  Rady (WE)  nr  1255/1999[15] , która będzie stosowana na zasadzie analogii. W tym celu  Komisja jest wspomagana przez  komitet doraźny.Artykuł 10Rozporządzenie Rady (Euratom) nr 3954/87 i rozporządzenia Komisji (Euratom) nr 944/89 i 770/90 tracą moc.Odesłania do uchylonych rozporządzeń należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku V. 3954/87 (dostosowany)Artykuł 11Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie  dwudziestego  dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dniaW imieniu RadyPrzewodniczący 2218/89 art. 1 i załącznik (dostosowany)ZAŁĄCZNIK IMAKSYMALNE DOZWOLONE POZIOMY SKAŻENIA ŚRODKÓW SPOŻYWCZYCH (Bq/kg)Środki spożywcze[16] |Żywność dla Ö niemowląt Õ[17] | Produkty mleczarskie[18] | Inne środki spożywcze, z wyjątkiem używanych w mniejszych ilościach[19] | Środki spożywcze w płynie[20] |Izotopy strontu, głównie Sr-90 | 75 | 125 | 750 | 125 |Izotopy jodu, głównie I-131 | 150 | 500 | 2 000 | 500 |Alfa-promieniotwórcze izotopy plutonu i pierwiastków transplutonowych, głównie Pu-239, Am-241 | 1 | 20 | 80 | 20 |Wszystkie inne nuklidy o okresie połowicznego rozpadu dłuższym niż 10 dni, głównie Cs-134, Cs-137[21] | 400 | 1 000 | 1 250 | 1 000 |_____________ 944/89 art. 1 i załącznik (dostosowany)ZAŁĄCZNIK IIWYKAZ śRODKÓW SPOżYWCZYCH O MNIEJSZYM ZNACZENIUKod CN | Wyszczególnienie |0703 20 00 | Czosnek (świeży lub chłodzony) |0709 Ö 59 50 Õ | Trufle (świeże lub chłodzone) |0709 90 40 | Kapary (świeże lub chłodzone) |0711 Ö 90 70 Õ | Kapary (tymczasowo zakonserwowane, ale w tej postaci nienadające się do bezpośredniego spożycia) |0712 30 00 | Trufle (suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nieprzetworzone) |0714 | Maniok, maranta, salep, karczochy jerozolimskie, słodkie ziemniaki i podobne korzenie i bulwy o wysokiej zawartości skrobi lub inuliny, świeże lub suszone, w całości, plastrach lub w postaci śrutu; rdzeń sagowca |0814 00 00 | Skórka owoców cytrusowych lub melonów (włącznie z arbuzami), świeża, mrożona, suszona lub tymczasowo zakonserwowana w solance, wodzie siarczanej lub innych roztworach konserwujących |0903 00 00 | Yerba mate |0904 | Pieprz, rodzaju Piper; suszone lub kruszone owoce rodzaju Capsicum lub rodzaju Pimenta |0905 00 00 | Wanilia |0906 | Cynamon i kwiat cynamonowca cejlońskiego |0907 00 00 | Goździki (cały owoc, goździki i szypułki) |0908 | Gałka muszkatołowa, kardamon |0909 | Nasiona anyżku, anyżku chińskiego (badian), kopru włoskiego, kolendry, kminku; jagody jałowca |0910 | Imbir, szafran, kurkuma, tymianek pospolity, liście laurowe, curry i inne przyprawy |1106 20 | Mąka i mączka skrobiowa, korzenie i bulwy, wymienionych w pozycji nr 0714 |1108 14 00 | Skrobia manioku (cassava) |1210 | Szyszki chmielu, świeże lub suszone, również zmielone, sproszkowane lub w formie śrutu; lupulin |1211 | Rośliny i części roślin (włącznie z nasionami i owocami) używane głównie w przemyśle perfumeryjnym, farmacji lub do celów owadobójczych, grzybobójczych i podobnych, świeże lub suszone, również cięte, kruszone lub w proszku |1301 | Szelak; guma naturalna, żywice, gumożywice i Ö oleoresin (np. balsamy Õ) |1302 | Soki i ekstrakty roślinne; substancje pektynowe, pektyniany i pektyny; agar — agar i inne śluzy i zagęszczacze modyfikowane lub nie pochodzenia roślinnego |1504 | Tłuszcze i oleje oraz ich frakcje, uzyskane z ryb i ssaków morskich, również rafinowane, ale niezmodyfikowane chemicznie |1604 30 | Kawior i substytuty kawioru |1801 00 00 | Ziarno kakaowe, całe lub łamane, surowe lub palone |1802 00 00 | Łuski, skórki i inne odpady kakaowe |1803 | Pasta kakaowa, również odtłuszczona |2003 20 00 | Trufle (przygotowane lub konserwowane w sposób inny niż w occie lub kwasie octowym) |2006 00 | Ö Warzywa Õ owoce, orzechy, skórka owocowa i inne części roślin, zakonserwowane w cukrze (osączone, lukrowane lub kandyzowane) |2102 | Drożdże (aktywne i nieaktywne); inne organizmy jednokomórkowe, martwe (z wyłączeniem szczepionek, objętych pozycją nr 3002); gotowe proszki do pieczenia |2936 | Prowitaminy i witaminy, naturalne lub syntetyczne (włącznie z koncentratami naturalnymi); ich pochodne stosowane głównie jako witaminy oraz ich mieszanki, również w roztworach z dowolnym rozpuszczalnikiem |3301 | Olejki eteryczne (również bezterpenowe), włącznie z cukrzycami i bezwodnikami; rezinoidy, koncentraty olejków eterycznych w tłuszczach, w nielotnych olejkach, woskach i temu podobnych, otrzymane na drodze nawaniania lub maceracji; terpentynowe produkty uboczne deterpentynacji olejków eterycznych; wodne destylaty i wodne roztwory olejków eterycznych |___________ 770/90 art. 1 i załącznikZAŁĄCZNIK IIIMAKSYMALNY DOZWOLONY POZIOM SKAżENIA RADIOAKTYWNEGO (CEZ-134 I CEZ-137) PASZZwierzę | Bq/kg[22] [23] |Trzoda chlewna | 1 250 |Drób, jagnięta, cielęta | 2 500 |Pozostałe | 5 000 |_____________ZAŁĄCZNIK IVUchylone rozporządzeniaRozporządzenie Rady (Euratom) nr 3954/87 | (Dz.U. L 371, 30.12.1987, str. 11) |Rozporządzenie Rady (Euratom) nr 2218/89 | (Dz.U. L 211, 22.7.1989, str. 1) |Rozporządzenie Komisji (Euratom) nr 944/89 | (Dz.U. L 101, 13.4.1989, str. 17) |Rozporządzenie Komisji (Euratom) nr 770/90 | (Dz.U. L 83, 30.3.1990, str. 78) |_____________ZAŁĄCZNIK VTABELA KORELACJIRozporządzenie (Euratom) nr 3954/87 | Rozporządzenie (Euratom) nr 944/89 | Rozporządzenie (Euratom) nr 770/90 | Niniejsze rozporządzenie |Artykuły 1 - 5 | Artykuły 1 - 5 |Artykuł 6 ustęp 1 zdanie pierwsze i drugie | Artykuł 6 ustęp 1 akapit pierwszy i drugi |Artykuł 6 ustęp 2 | Artykuł 6 ustęp 2 |Artykuł 1 | Artykuł 7 ust. 1 |Artykuł 2 | Artykuł 7 ust. 2 |Artykuł 1 | Artykuł 8 |Artykuł 7 | Artykuł 9 |- | - | - | Artykuł 10 |Artykuł 8 | Artykuł 11 |Załącznik | Załącznik I |Załącznik | Załącznik II |Załącznik | Załącznik III |- | - | - | Załącznik IV |- | - | - | Załącznik V |_____________[1] COM(87) 868 PV.[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.[3] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Kodyfikacja Acquis communautaire, COM(2001) 645 wersja ostateczna.[4] Zob. załącznik IV do niniejszego wniosku.[5] Dz.U. C z , str. .[6] Dz.U. C z , str. .[7] Dz.U. L 371 z 30.12.1987, str. 11. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (Euratom) nr 2218/89 (Dz.U. L 211, 22.7.1989, str. 1).[8] Zob. załącznik IV.[9] Dz.U. L 101, 13.4.1989, str. 17.[10] Dz.U. L 83, 30.3.1990, str. 78.[11] Dz.U. 11, 20.2.1959, str. 221/59.[12] Dz.U. L 159, 29.6.1996, str. 1.[13] Rozporządzenia Rady: (EWG) nr 1707/86 (Dz.U. L 146 z 31.5.1986, str. 88), (EWG) nr 3020/86 (Dz.U. L 280 z 1.10.1986, str. 79), (EWG) nr 624/87 (Dz.U. L 58 z 28.2.1987, str. 101), (EWG) nr 3955/87 ( Dz.U. 371 z 30.12.1987, str. 14 ).[14]  Dz.U. L 371 z 30.12.1987, str. 76 .[15] Dz.U. L 160, 26.6.1999, str. 48.[16] Poziom stosowany do produktów zagęszczonych lub suszonych jest obliczany na podstawie produktu odtworzonego, gotowego do spożycia. Państwa Członkowskie mogą formułować zalecenia dotyczące warunków rozcieńczania tak, by zapewnić przestrzeganie maksymalnych poziomów skażenia, ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.[17] Żywność dla  niemowląt jest określona  jako środki spożywcze przeznaczone do karmienia niemowląt podczas pierwszych czterech do sześciu miesięcy życia, same w sobie spełniające potrzeby pokarmowe tej kategorii osób, kierowane do sprzedaży detalicznej w łatwo rozpoznawanych opakowaniach i oznaczone jako «preparaty żywnościowe dla niemowląt».[18] Produkty mleczarskie określa się jako produkty występujące pod następującymi pozycjami CN, włącznie z dokonanymi w nich później, w miarę potrzeb, zmianami: 0401 oraz 0402 (oprócz 04022911).[19] Środki spożywcze używane w mniejszych ilościach i odpowiednie, mające do nich zastosowanie poziomy skażeń,  są określone  zgodnie z przepisami art. 9.[20] Środki spożywcze w płynie, jak określono w pozycji 2009 i dziale 22 Nomenklatury Scalonej. Wartości są obliczone z uwzględnieniem spożycia wody wodociągowej; te same wartości należy stosować do zasobów wody pitnej zależnie od uznania właściwych władz Państw Członkowskich.[21] Węgiel 14, tryt i potas 40 nie zostały ujęte w tej grupie.[22] Poziomy te maja na celu przyczynienie się do przestrzegania maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia radioaktywnego środków spożywczych; same w sobie nie gwarantują takiego przestrzegania we wszystkich okolicznościach i nie osłabiają wymogów monitoringu poziomów skażeń w produktach zwierzęcych przeznaczonych do spożycia przez ludzi.[23] Poziomy te stosuje się do pasz gotowych do spożycia.