Ważna informacja prawna

|

52005PC0128

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie nałożenia pewnych ograniczeń na przywóz niektórych produktów stalowych z Federacji Rosyjskiej  /* COM/2005/0128 końcowy - ACC 2005/0002 */

	Bruksela, dnia 06.04.2005COM(2005)128 końcowy2005/0026(ACC)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIA RADYw sprawie nałożenia pewnych ograniczeń na przywóz niektórych produktów stalowych z Federacji Rosyjskiej(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIEWspólnotowa umowa o partnerstwie i współpracy (UPW) z Federacją Rosyjską stanowi, że handel produktami stalowymi jest regulowany przez umowę pomiędzy Stronami.Wynegocjowano nową umowę, która ustala limity ilościowe na przywóz do Wspólnoty niektórych produktów stalowych i która będzie stosowana od dnia wejścia w życie do dnia 31 grudnia 2006 r. lub do czasu przystąpienia Rosji do WTO, zależnie od tego, co nastąpi wcześniej.Niniejszy wniosek dotyczący rozporządzenia Rady przewiduje niezbędne ustawodawstwo wykonawcze.2005/0026(ACC)Wniosek dotyczącyROZPORZĄDZENIA RADYw sprawie nałożenia pewnych ograniczeń na przywóz niektórych produktów stalowych z Federacji RosyjskiejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Umowa o partnerstwie i współpracy ustanawiająca partnerstwo pomiędzy Wspólnotami Europejskimi z jednej strony, a Federacją Rosyjską z drugiej strony[1], zwana dalej „UPW”, weszła w życie w dniu 1 grudnia 1997 r.(2) Artykuł 21 ust. 1 UPW stanowi, że handel niektórymi produktami stalowymi jest regulowany postanowieniami tytułu III tej umowy, z wyjątkiem art. 15, oraz postanowieniami umowy w sprawie uzgodnień ilościowych.(3) W dniu [ data ] Wspólnota Europejska i Federacja Rosyjska zawarły umowę w sprawie handlu niektórymi produktami stalowymi[2], zwaną dalej „Umową”.(4) Niezbędne jest zapewnienie środków realizacji warunków Umowy we Wspólnocie uwzględniając doświadczenie zdobyte z poprzednich umów dotyczących podobnych kwestii.(5) Omawiane produkty należy sklasyfikować w oparciu o nomenklaturę scaloną (CN) ustanowioną na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie taryfy i nomenklatury statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej[3].(6) Należy zapewnić sprawdzanie pochodzenia produktów, o których mowa i ustanowić w tym celu odpowiednie metody współpracy administracyjnej.(7) Skuteczne wykonywanie Umowy wymaga wprowadzenia wymogu posiadania wspólnotowego pozwolenia na przywóz, dopuszczającego omawiane produkty do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty wraz z systemem udzielania takich wspólnotowych pozwoleń na przywóz.(8) Produkty umieszczane w wolnym obszarze celnym lub przywożone na mocy uzgodnień dotyczących składów celnych, przywozu czasowego bądź w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń) nie powinny być wliczane na poczet limitów ustalonych dla omawianych produktów.(9) W celu zapewnienia nieprzekraczalności tych limitów ilościowych niezbędne jest ustanowienie procedury zarządzania, na mocy której właściwe władze Państw Członkowskich nie będą wydawać pozwoleń na przywóz, zanim nie uzyskają od Komisji uprzedniego potwierdzenia, że stosowne ilości pozostają dostępne w ramach danego limitu ilościowego.(10) Porozumienie przewiduje system współpracy pomiędzy Federacją Rosyjską a Wspólnotą, mającej na celu zapobieganie omijaniu przepisów poprzez przeładunek, zamianę trasy lub innymi sposobami. Należy ustanowić procedurę konsultacji, na podstawie której z danym krajem można będzie dojść do porozumienia w sprawie równoważnego dostosowania określonego limitu ilościowego, jeśli okaże się, że nastąpiło ominięcie warunków Umowy. Federacja Rosyjska zgodziła się na podjęcie niezbędnych środków w celu zapewnienia, aby wszelkie dostosowania mogły być szybko zastosowane. W przypadku braku porozumienia w przewidzianym terminie, Wspólnota powinna mieć możliwość zastosowania równoważnego dostosowania, jeśli będzie wyraźny dowód na ominięcie.(11) Począwszy od 1 stycznia 2005 r. przywóz do Wspólnoty produktów objętych niniejszym rozporządzeniem podlega konieczności posiadania pozwolenia zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) 2267/2004 z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie handlu niektórymi produktami stalowymi pomiędzy Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską[4] Umowa przewiduje, że przywóz ten ma być wliczany na poczet limitów na 2005 r. ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu(12) Dla celów przejrzystości niezbędne jest zatem zastąpienie rozporządzenia (WE) 2267/2004 niniejszym rozporządzeniem.PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Rozdział IPrzepisy ogólneArtykuł 11. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu do Wspólnoty produktów stalowych wymienionych w załączniku I, pochodzących z Federacji Rosyjskiej.2. Produkty stalowe są sklasyfikowane w grupach produktów przedstawionych w załączniku I.3. Pochodzenie produktów wymienionych w ust. 1 ustalane jest według zasad obowiązujących we Wspólnocie.4. Procedury sprawdzania pochodzenia produktów wymienionych w ust. 1 są określone w rozdziałach II i III.Artykuł 21. Przywóz do Wspólnoty produktów wymienionych w załączniku I, pochodzących z Federacji Rosyjskiej podlega corocznym limitom ilościowym określonym w załączniku V. Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie produktów wymienionych w załączniku I pochodzących z Federacji Rosyjskiej wymaga przedłożenia świadectwa pochodzenia określonego w załączniku II oraz pozwolenia na przywóz wydanego przez władze Państw Członkowskich zgodnie z przepisami art. 4.Przywóz, na który wydano pozwolenie zostaje zaliczony na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym produkty zostają wysłane z kraju wywozu.2. W celu zapewnienia, że ilości, dla których wydane są pozwolenia na przywóz nigdy nie przekroczą łącznych limitów ilościowych dla każdej grupy produktów, właściwe władze Państw Członkowskich wydają pozwolenia na przywóz jedynie na podstawie potwierdzenia przez Komisję, że nadal istnieją dostępne ilości w ramach limitów ilościowych dla stosownej grupy produktów stalowych w zależności od kraju dostawcy, w odniesieniu do których importer lub importerzy złożyli wnioski do odpowiednich władz. Dla celów niniejszego rozporządzenia właściwe władze Państw Członkowskich są wymienione w załączniku IV.3. Począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r. przywóz produktów, dla których wymagane było pozwolenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) 2267/2004 wliczany jest na poczet stosownych limitów na 2005 r. określonych w załączniku V.4. Do celów niniejszego rozporządzenia i począwszy od dnia jego stosowania uważa się, że wysyłka produktów odbyła się w dniu, w którym zostały one załadowane na wywozowy środek transportu.Artykuł 31. Limity ilościowe, o których mowa w załączniku V, nie mają zastosowania do produktów umieszczonych w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym lub też przywożonych na mocy uzgodnień dotyczących składów celnych, przywozu czasowego bądź w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń).2. W przypadku, gdy produkty wymienione w ust. 1 są następnie dopuszczane do swobodnego obrotu w stanie niezmienionym, bądź po obróbce lub przetworzeniu, wówczas stosuje się przepisy art. 2 ust. 2, a dopuszczone w ten sposób produkty są wliczane na poczet limitu ilościowego przedstawionego w załączniku V.Artykuł 41. Do celów stosowania art. 2 ust. 2, przed wydaniem pozwolenia na przywóz właściwe władze Państw Członkowskich wymienione w załączniku IV powiadamiają Komisję o liczbie otrzymanych wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz popartych oryginałami pozwoleń na wywóz. W odpowiedzi Komisja przekazuje powiadomienie o tym, czy ilość(-i), na którą(-e) wnioskodawca się ubiega jest/są dostępna(-e) w ramach limitów przywozowych. Powiadomienia przekazywane są według kolejności zgłoszeń od Państw Członkowskich.2. Wnioski dołączane do zgłoszeń dla Komisji są ważne wówczas, gdy każdorazowo w wyraźny sposób określają kraj wywozu, daną grupę produktów, ilości objęte przywozem, numer pozwolenia na wywóz, rok kontyngentowy oraz Państwo Członkowskie, w którym planowane jest wprowadzenie wyrobów do swobodnego obrotu.3. O ile jest to możliwe, Komisja potwierdza odpowiednim władzom Państw członkowskich całkowitą ilość wskazaną przez nie we wnioskach złożonych dla poszczególnych grup produktów. Ponadto, Komisja niezwłocznie kontaktuje się z właściwymi władzami Federacji Rosyjskiej w wypadkach, gdy przedstawione wnioski przekraczają limity, dążąc do uzyskania wyjaśnienia i szybkiego rozwiązania.4. Właściwe władze Państw Członkowskich niezwłocznie po uzyskaniu informacji powiadamiają Komisję o każdej ilości niewykorzystanej w okresie ważności pozwolenia na przywóz. Takie niewykorzystane ilości są automatycznie przenoszone w poczet pozostałych ilości w ramach łącznego wspólnotowego limitu ilościowego dla każdej grupy wyrobów.5. Zgłoszenia, o których mowa w powyższych ust. 1 do 4, są dokonywane w formie elektronicznej w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w których z przyczyn technicznych konieczne jest czasowe użycie innych środków łączności.6. Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne wydawane są zgodnie z rozdziałem II.7. Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o wszelkich przypadkach unieważnienia uprzednio wydanych pozwoleń na przywóz lub dokumentów równoważnych w następstwie cofnięcia bądź unieważnienia przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej odpowiadających im pozwoleń na wywóz. Jeżeli jednak Komisja bądź właściwe władze Państwa Członkowskiego zostały poinformowane przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej o wycofaniu lub unieważnieniu pozwolenia na wywóz już po wywiezieniu do Wspólnoty wyrobów objętych danym pozwoleniem, odpowiednie ilości zostają zaliczone na poczet limitów ilościowych obowiązujących na rok, w którym miała miejsce wysyłka produktów.Artykuł 5Do celów stosowania art. 3 ust. 3 i ust. 4 Umowy, Komisja jest niniejszym upoważniona do dokonywania niezbędnych dostosowań.Artykuł 61. Jeśli po przeprowadzeniu dochodzeń zgodnie z procedurami przedstawionymi w rozdziale III Komisja zauważy, że informacje będące w jej posiadaniu stanowią dowód na to, iż wymienione w załączniku I produkty pochodzące z Federacji Rosyjskiej zostały przeładowane, przekierowane lub w inny sposób przywiezione do Wspólnoty przez ominięcie limitów ilościowych wymienionych w art. 2 oraz że istnieje potrzeba dokonania niezbędnych dostosowań, wówczas żąda uruchomienia procedury konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie równoważnego dostosowania odpowiednich limitów ilościowych.2. W oczekiwaniu na wynik konsultacji wymienionych w ust. 1 Komisja może poprosić Federację Rosyjską o podjęcie niezbędnych kroków zapobiegawczych mających na celu zapewnienie, że dostosowanie do limitów ilościowych uzgodnione w wyniku takich konsultacji będzie mogło być zrealizowanie w odniesieniu do roku, w którym wniesiony został wniosek o przeprowadzenie konsultacji lub dla następnego roku, jeżeli limity ilościowe na bieżący rok są wyczerpane, w przypadku istnienia wyraźnego dowodu na ominięcie.3. Jeżeli Wspólnota i Federacja Rosyjska nie znajdą zadowalającego rozwiązania i jeśli Komisja zauważy, że istnieje wyraźne dowód na obchodzenie ustaleń ilościowych, z obowiązujących limitów potrąca się równoważne wielkości produktów pochodzących z Federacji Rosyjskiej.Artykuł 7Niniejsze rozporządzenie nie stanowi w żaden sposób odstępstwa od postanowień Umowy, która we wszystkich przypadkach sprzeczności ma rozstrzygające znaczenie.Rozdział IIUwarunkowania mające zastosowanie do zarządzania limitami ilościowymiSekcja 1KLASYFIKACJAArtykuł 8Klasyfikacja produktów objętych niniejszym rozporządzeniem opiera się na nomenklaturze scalonej (CN) ustanowionej rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87.Artykuł 9Z inicjatywy Komisji lub Państwa Członkowskiego Wydział Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, który został ustanowiony na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 pilnie zbada, zgodnie z przepisami tego rozporządzenia, wszystkie kwestie dotyczące klasyfikacji produktów objętych niniejszym rozporządzeniem w ramach nomenklatury scalonej w celu sklasyfikowania ich w odpowiednich grupach produktów.Artykuł 10Komisja powiadamia Federację Rosyjską o wszelkich zmianach w nomenklaturze scalonej (CN) i w kodach TARIC wpływających na produkty objęte niniejszym rozporządzeniem przynajmniej jeden miesiąc przed dniem ich wejścia w życie we Wspólnocie.Artykuł 11Komisja powiadamia właściwe władze Federacji Rosyjskiej o wszelkich decyzjach przyjętych zgodnie z obowiązującymi we Wspólnocie procedurami dotyczącymi klasyfikacji produktów objętych niniejszym rozporządzeniem, najpóźniej w ciągu jednego miesiąca od przyjęcia tych decyzji. Informacje te obejmują:a) opis produktów;(b) stosowną grupę produktów, kod nomenklatury scalonej (kod CN) oraz kod TARIC;(c) powody podjęcia decyzji.Artykuł 121. Jeżeli decyzja dotycząca klasyfikacji przyjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami wspólnotowymi spowoduje zmianę praktyki w zakresie klasyfikacji lub zmianę grupy produktów, w której znajduje się jakikolwiek produkt objęty niniejszym rozporządzeniem, wówczas przed nadaniem tej decyzji mocy obowiązującej właściwe władze Państw Członkowskich przedstawiają zawiadomienie z 30 dniowym wyprzedzeniem licząc od dnia powiadomienia przez Komisję.2. Produkty wysłane przed dniem wykonania decyzji nadal podlegają wcześniejszej praktyce w zakresie klasyfikacji, pod warunkiem, że produkty, o których mowa są przeznaczone do wywozu w ciągu 60 dni od tego dnia.Artykuł 13W przypadku gdy decyzja dotycząca klasyfikacji przyjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami wspólnotowymi wymienionymi w art. 12 obejmuje grupę produktów podlegającą limitowi ilościowemu, wówczas Komisja, w razie konieczności, zgodnie z art. 9 bezzwłocznie rozpoczyna negocjacje w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie niezbędnych dostosowań odpowiednich limitów ilościowych określonych w załączniku V.Artykuł 141. Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek innego przepisu w tym zakresie, w przypadku gdy klasyfikacja podana w dokumentacji niezbędnej do przywozu produktów objętych niniejszym rozporządzeniem różni się od klasyfikacji ustalonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, do którego mają one być przywiezione, wówczas dane produkty tymczasowo podlegają ustaleniom przywozowym, które zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia odnoszą się do nich na podstawie klasyfikacji ustalonej przez wyżej wymienione władze.2. Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o przypadkach wymienionych w ust. 1, podając w szczególności:a) ilości produktów;b) grupę produktów wykazaną w dokumentacji przywozowej i dokumentacji zachowanej przez właściwe władze;c) numer pozwolenia na wywóz oraz wykazaną kategorię.3. Po zmianie klasyfikacji właściwe władze Państw Członkowskich nie wydają nowego pozwolenia na przywóz dla produktów stalowych podlegających wspólnotowemu limitowi ilościowemu określonemu w załączniku V, dopóki nie uzyskają od Komisji potwierdzenia zgodnie z procedurą ustaloną w art. 4, że ilości, które mają być przywiezione są dostępne.4. Komisja powiadamia dane kraje wywozu o przypadkach wymienionych w niniejszym artykule.Artykuł 15W przypadkach wymienionych w art. 14, a także w przypadkach o podobnym charakterze zgłoszonych przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej Komisja, w razie konieczności, rozpoczyna konsultacje z Federacją Rosyjską w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie klasyfikacji definitywnie mającej zastosowanie do produktów, których dotyczy rozbieżność.Artykuł 16Komisja w porozumieniu z właściwymi władzami wywożącego Państwa Członkowskiego lub wywożących Państw Członkowskich oraz Federacji Rosyjskiej może, w przypadkach wymienionych w art. 15, ustalić klasyfikację definitywnie mającą zastosowanie do produktów, których dotyczy rozbieżność.Artykuł 17Jeżeli rozbieżność, o której mowa w art. 14 nie może być rozwiązana zgodnie z art. 15, wówczas Komisja może przyjąć zgodnie z przepisami art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 środek ustanawiający klasyfikację towarów w nomenklaturze scalonej.Sekcja 2SYSTEM PODWÓJNEJ KONTROLI PRZYDZIELANIA LIMITÓW ILOŚCIOWYCHArtykuł 181. Właściwe władze Federacji Rosyjskiej wydają pozwolenie na wywóz dotyczące wszystkich wysyłek produktów stalowych podlegających limitom ilościowym określonym w załączniku V do wysokości tych limitów.2. Do celów wydania pozwolenia na przywóz wymienionego w art. 21 importer przedstawia oryginał pozwolenia na wywóz.Artykuł 191. Pozwolenie na wywóz dla limitów ilościowych odpowiada wzorcowi przedstawionemu w załączniku II i zaświadcza, między innymi, że dana ilość produktów została wliczona na poczet limitu ilościowego ustanowionego dla danej grupy produktów.2. Każde pozwolenie na wywóz obejmuje tylko jedną grupę produktów wymienionych w załączniku I.Artykuł 20Wywóz jest wliczany na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym produkty objęte pozwoleniem na wywóz zostały wysłane w rozumieniu art. 2 ust. 4.Artykuł 211. O ile zgodnie z art. 4 Komisja potwierdzi, że w ramach danych limitów ilościowych dostępna jest ilość, o którą ubiega się wnioskodawca, właściwe władze Państwa Członkowskiego wydają pozwolenie na przywóz najpóźniej w terminie dziesięciu dni roboczych od okazania przez importera oryginału odpowiedniego pozwolenia na wywóz. Okazanie to musi być dokonane nie później niż 31 marca roku następującego po tym, w którym towary objęte pozwoleniem na wywóz zostały wysłane. Pozwolenia na przywóz są wydawane przez właściwe władze dowolnego Państwa Członkowskiego, niezależnie od tego, jakie Państwo Członkowskie jest wykazane w pozwoleniu na wywóz, o ile Komisja potwierdziła zgodnie z procedurą określoną w art. 4, że ilość, o którą ubiega się wnioskodawca jest dostępna w granicach danego limitu ilościowego.2. Pozwolenia na przywóz są ważne przez cztery miesiące od daty ich wydania. Na uzasadniony wniosek importera właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą przedłużyć okres ważności pozwolenia na dalszy okres nieprzekraczający czterech miesięcy.3. Pozwolenia na przywóz są sporządzane w formie określonej w załączniku III i są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty.4. Deklaracje lub wnioski składane przez importera w celu uzyskania pozwolenia na przywóz zawierają:(a) pełną nazwę i adres eksportera;(b) pełną nazwę i adres importera;(c) dokładny opis towarów wraz z kodem(-ami) TARIC;(d) kraj pochodzenia towarów;(e) kraj wysyłki;(f) odpowiednią grupę produktów i ilość danych produktów;(g) wagę netto według pozycji CN;(h) wartość CIF produktów na granicy Wspólnoty według pozycji CN;(i) w stosownym wypadku, termin płatności i dostawy oraz kopię listu przewozowego i umowy kupna;(j) datę i numer pozwolenia na wywóz;(k) wszelkie kody wewnętrzne stosowane do celów administracyjnych;(l) datę i podpis importera.5. Importerzy nie są zobowiązani do przywozu łącznej ilości wyrobów objętych pozwoleniem na przywóz w ramach jednej przesyłki.6. Pozwolenie na przywóz może być wydane za pomocą środków elektronicznych, pod warunkiem że dane urzędy celne mają dostęp do dokumentu za pośrednictwem sieci komputerowej.Artykuł 22Ważność pozwoleń na przywóz wydanych przez władze Państw Członkowskich jest uzależniona od ważności pozwoleń na wywóz i ilości wskazanych w pozwoleniach na wywóz wydanych przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej, na podstawie których wydano pozwolenia na przywóz.Artykuł 23Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne są wydawane przez właściwe władze Państw Członkowskich zgodnie z art. 2 ust. 2 i przy zachowaniu zasady równouprawnienia wszystkich importerów ze Wspólnoty, niezależnie od tego, gdzie znajduje się ich siedziba na terenie Wspólnoty, nie naruszając przy tym wymogu zgodności z innymi warunkami określonymi przez przepisy obowiązujące w danym czasie.Artykuł 241. Jeśli Komisja uzna, że całkowite ilości objęte pozwoleniami na wywóz wydanymi przez Federację Rosyjską dla danej grupy wyrobów przekroczyły limit ilościowy wyznaczony dla tej grupy, wówczas właściwe władze wydające pozwolenia w Państwach Członkowskich zostaną o tym bezzwłocznie poinformowane celem zawieszenia dalszego wydawania pozwoleń na przywóz. W takim wypadku Komisja niezwłocznie uruchamia procedurę konsultacji.2. Właściwe władze Państwa Członkowskiego odmawiają wydania pozwoleń na przywóz wyrobów pochodzących z Federacji Rosyjskiej, które nie są objęte pozwoleniami na wywóz, wydanymi zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału.Sekcja 3POSTANOWIENIA WSPÓLNEArtykuł 251. Pozwolenie na wywóz wymienione w art. 18 oraz świadectwo pochodzenia wymienione w art. 2 może zawierać dodatkowe kopie należycie oznaczone, jako takie. Oryginał i kopie tych dokumentów są sporządzone w języku angielskim.2. Jeżeli dokumenty wymienione w ust. 1 są wypełnione odręcznie, to wpisy muszą być dokonane tuszem i drukowanymi literami.3. Pozwolenia na wywóz lub równoważne im dokumenty oraz świadectwa pochodzenia mają wymiary 210 x 297 mm. Drukowane są na białym papierze do pisania, formatowanym, niezawierającym masy ściernej, o wadze nie mniejszej niż 25 g/m2. Każda część dokumentu zawiera w tle drukowany wzór giloszowany, pozwalający na wzrokowe wykrycie każdego fałszerstwa przy użyciu środków mechanicznych bądź chemicznych.4. Właściwe władze Państw Członkowskich uznają wyłącznie oryginały dokumentów jako ważne dla celów przywozu, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.5. Każde pozwolenie na wywóz lub dokument równoważny, są opatrzone znormalizowanym numerem seryjnym, drukowanym lub nie, na podstawie którego można je zidentyfikować.6. Numer ten składa się z następujących elementów:- następujących dwóch liter identyfikujących kraj wywozu: RU = Federacja Rosyjska- dwóch liter określających Państwo Członkowskie przeznaczenia, jak poniżej:BE = BelgiaCZ = Republika CzeskaDK = DaniaDE = NiemcyEE = EstoniaEL = GrecjaES = HiszpaniaFR = FrancjaIE = IrlandiaIT = WłochyCY = CyprLV = ŁotwaLT = LitwaLU = LuksemburgHU = WęgryMT = MaltaNL = NiderlandyAT = AustriaPL = PolskaPT = PortugaliaSL = SłoweniaSK = SłowacjaFI = FinlandiaSE = SzwecjaGB = Zjednoczone Królestwo,- cyfry określającej rok kontyngentowy odpowiadającej ostatniej cyfrze danego roku, np. „5” dla 2005 r.;- dwucyfrowego numeru określającego urząd wydający pozwolenie w kraju wywozu;- pięciocyfrowego numeru w porządku kolejno od 00001 do 99999, przyznanego danemu Państwu Członkowskiemu przeznaczenia.Artykuł 26Pozwolenie na wywóz i świadectwo pochodzenia mogą być wydane po wysyłce produktów, których dotyczą. W takich przypadkach zawierają one adnotację „wydane z datą wsteczną”.Artykuł 27W razie kradzieży, utraty lub zniszczenia pozwolenia na wywóz lub świadectwa pochodzenia eksporter może zwrócić się do właściwych władz, które wydały dokument o wydanie duplikatu na podstawie dokumentów wywozowych będących w jego posiadaniu. Wydany w ten sposób duplikat pozwolenia lub świadectwa powinien nosić adnotację „duplikat”.Duplikat nosi datę oryginału pozwolenia lub świadectwa.Sekcja 4WSPÓLNOTOWE POZWOLENIE NA PRZYWÓZ - JEDNOLITY FORMATArtykuł 281. Formularze, które mają być używane przez właściwe władze Państw Członkowskich do wydawania pozwoleń na przywóz wymienionych w art. 21 odpowiadają wzorcowi przedstawionemu w załączniku III.2. Formularze pozwolenia na przywóz i wyciągi z nich sporządza się w dwóch kopiach; jedna kopia, oznaczona jako „Kopia posiadacza” i nosząca numer 1, wydawana jest wnioskodawcy, natomiast druga, oznaczona jako „Kopia dla władz wystawiających” i nosząca numer 2, przeznaczona jest dla władz wystawiających pozwolenie. Do celów administracyjnych właściwe władze mogą dodać dalsze kopie do formularza 2.3. Formularze drukowane są na białym papierze bez zawartości ścieru mechanicznego i ważącym między 55 a 65 g/m2. Ich rozmiar wynosi 210 x 297 mm; odstęp między wierszami wynosi 4,24 mm (jedna szósta cala); układ formularza ma być dokładnie odwzorowany. Obydwie strony kopii nr 1, która jest właściwym pozwoleniem, są dodatkowo zadrukowane czerwonym wzorem giloszowanym w tle, w celu ujawnienia fałszerstw za pomocą środków mechanicznych lub chemicznych.4. Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za wydrukowanie tych formularzy. Formularze mogą być również drukowane przez drukarnie wyznaczone przez Państwo Członkowskie, w którym mają one swoją siedzibę. W tym ostatnim wypadku na każdym formularzu musi widnieć odnośnik o wyznaczeniu drukarni przez Państwo Członkowskie. Każdy formularz musi nosić nazwę i adres drukarni lub znak umożliwiający zidentyfikowanie drukarni.5. Z chwilą wydania pozwoleń na przywóz i wyciągów umieszcza się na nich numer wydania określony przez właściwe władze Państwa Członkowskiego. Numer pozwolenia na przywóz zostaje przekazany Komisji drogą elektroniczną za pośrednictwem zintegrowanej sieci ustanowionej na podstawie art. 4.6. Pozwolenia i wyciągi wypełniane są w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym wystawiane jest pozwolenie.7. W rubryce 10 właściwe władze wskazują odpowiednią grupę wyrobów stalowych.8. Oznaczenia agencji wystawiających i władz dokonujących odpisów nanoszone są przy pomocy pieczęci. Pieczęć władz wydających można jednak zastąpić wytłoczonym odciskiem suchej pieczęci składającym się z liter lub cyfr uzyskanych przez perforację, bądź nadrukiem na pozwoleniu. Władze wydające stosują zabezpieczoną metodę zapisu przydzielonej ilości w taki sposób, aby uniemożliwiała wstawienie liczb lub odnośników.9. Na odwrocie kopii nr 1 i kopii nr 2 umieszczona jest rubryka, w której władze celne podczas wypełniania formalności przywozowych albo właściwe władze administracyjne podczas wystawiania wyciągu mogą wpisywać ilości. Jeżeli miejsce przeznaczone na wpisy odliczające na pozwoleniu lub na wyciągach jest niewystarczające, wówczas właściwe władze mogą dołączyć jedną lub więcej dodatkowych stron zawierających rubryki odpowiadające rubrykom na odwrocie kopii nr 1 i kopii nr 2 pozwolenia lub wyciągu. Władze dokonujące odpisów umieszczają swoją pieczęć, tak, aby jedna jej połowa znalazła się na pozwoleniu lub jej wyciągu a druga połowa na dodatkowej stronie. W przypadku dołączenia więcej niż jednej dodatkowej strony, w podobny sposób przykładana jest dalsza pieczęć pomiędzy każdą stroną i poprzednią stroną.10. Wystawione pozwolenia na przywóz i wyciągi oraz dokonane wpisy i potwierdzenia przez władze jednego Państwa Członkowskiego powodują w każdym z pozostałych Państw Członkowskich takie same skutki prawne, jak dokumenty wydane oraz wpisy i potwierdzenia dokonane przez władze tego Państwa Członkowskiego.11. Właściwe władze danych Państw Członkowskich mogą wymagać, jeżeli jest to niezbędne, aby treść pozwoleń lub wyciągów została przetłumaczona na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych tego Państwa Członkowskiego.Rozdział IIIWspółpraca administracyjnaArtykuł 29Komisja dostarcza władzom Państw Członkowskich nazwy i adresy właściwych władz w Federacji Rosyjskiej wydających świadectwa pochodzenia oraz pozwolenia na wywóz wraz z wzorami pieczęci używanych przez te władze.Artykuł 301. Późniejsza weryfikacja świadectw pochodzenia lub pozwoleń na wywóz przeprowadzana jest wyrywkowo lub każdorazowo, gdy właściwe władze Państw Członkowskich mają uzasadnioną wątpliwość co do autentyczności świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo co do ścisłości informacji dotyczących rzeczywistego pochodzenia danych produktów.W takich wypadkach właściwe władze Wspólnoty zwracają świadectwo pochodzenia lub pozwolenie na wywóz albo kopię któregokolwiek z nich właściwym władzom Federacji Rosyjskiej podając w stosownym wypadku przyczyny dotyczące formy lub treści, które uzasadniają przeprowadzenie dochodzenia. Jeżeli przedłożono fakturę, wówczas faktura taka lub jej kopia jest dołączana do świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo jego kopii. Właściwe władze przekazują również wszelkie udzielone informacje sugerując, że dane zamieszczone w świadectwie pochodzenia lub w pozwoleniu na wywóz są nieścisłe.2. Przepisy ust. 1 stosują się również do późniejszych weryfikacji deklaracji pochodzenia.3. Wyniki późniejszych weryfikacji przeprowadzonych zgodnie z ust. 1 są przekazywane właściwym władzom Wspólnoty najpóźniej w ciągu trzech miesięcy. Przekazane informacje określają, czy kwestionowane świadectwo, pozwolenie bądź deklaracja dotyczą produktów faktycznie wywiezionych oraz czy produkty te można zakwalifikować do przywozu do Wspólnoty na podstawie niniejszego rozdziału. Właściwe władze Wspólnoty mogą również zażądać kopii całej dokumentacji niezbędnej do pełnego ustalenia faktów, w tym w szczególności pochodzenia towarów.4. W przypadku wykrycia nadużyć lub poważnych nieprawidłowości w stosowaniu deklaracji pochodzenia, podczas przeprowadzania takich weryfikacji, dane Państwo Członkowskie informuje o tym fakcie Komisję. Komisja przekazuje te informacje pozostałym Państwom Członkowskim.5. Wyrywkowe zastosowanie procedury określonej w niniejszym artykule nie stanowi przeszkody dla dopuszczenia danych produktów do swobodnego obrotu.Artykuł 311. W przypadku, gdy procedura weryfikacji, o której mowa w art. 30, bądź informacje dostępne dla właściwych władz Wspólnoty wykażą, że przepisy niniejszego rozdziału są naruszane, wówczas władze żądają, aby Federacja Rosyjska przeprowadziła odpowiednie dochodzenia lub dopilnowania, aby takie dochodzenia zostały przeprowadzone w zakresie czynności, które naruszają lub wydają się naruszać przepisy niniejszego rozdziału. Wyniki tych dochodzeń są przekazywane właściwym władzom Wspólnoty wraz z wszelkimi innymi stosownymi informacjami umożliwiającymi ustalenie rzeczywistego pochodzenia produktów.2. Podczas wykonywania działania podjętego zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału właściwe władze Wspólnoty mogą wymieniać z właściwymi władzami Federacji Rosyjskiej informacje, które są uważane za przydatne w zapobieganiu naruszaniu przepisów niniejszego rozdziału.3. W przypadku ustalenia, że przepisy niniejszego rozdziału zostały naruszone, Komisja może podjąć środki, które są niezbędne do zapobieżenia powtórzeniu się takiego naruszenia.Artykuł 32Komisja koordynuje działanie podjęte przez właściwe władze Państw Członkowskich na podstawie przepisów niniejszego rozdziału. Właściwe władze Państw Członkowskich informują Komisję oraz inne Państwa Członkowskie o podjętym przez siebie działaniu i o uzyskanych wynikach.Rozdział IVUstalenia końcoweArtykuł 33Rozporządzenie (WE) 2267/2004 zostaje niniejszym uchylone.Artykuł 34Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli,W imieniu RadyPrzewodniczącyZAŁĄCZNIK ISA Płaskie wyroby walcowane |SA1. Blachy w kręgach | SA2. Płyty grube | 7209 17 90 00 | 7212 10 10 00 |7209 18 10 00 | 7212 10 90 11 | 7219 35 10 00 |7208 10 00 00 | 7208 40 00 10 | 7209 18 91 00 | 7212 20 00 11 | 7219 35 90 00 |7208 25 00 00 | 7209 18 99 00 | 7212 30 00 11 |7208 26 00 00 | 7208 51 20 10 | 7209 25 00 00 | 7212 40 20 10 |7208 27 00 00 | 7208 51 20 91 | 7209 26 10 00 | 7212 40 20 91 | 7225 40 12 90 |7208 36 00 00 | 7208 51 20 93 | 7209 26 90 00 | 7212 40 80 11 | 7225 40 90 00 |7208 51 20 97 | 7209 27 10 00 | 7212 50 20 11 |7208 37 00 10 | 7208 51 20 98 | 7209 27 90 00 | 7212 50 30 11 | SA4. Wyroby ze stopów |7208 37 00 90 | 7208 51 91 10 | 7209 28 10 00 | 7212 50 40 11 |7208 38 00 10 | 7208 51 91 90 | 7209 28 90 00 | 7212 50 61 11 | 7226 20 00 10 |7208 38 00 90 | 7208 51 98 10 | 7209 90 00 10 | 7212 50 69 11 | 7226 91 20 00 |7208 39 00 10 | 7208 51 98 91 | 7212 50 90 13 | 7226 91 91 00 |7208 39 00 90 | 7208 51 98 99 | 7210 11 00 10 |7211 14 00 10 | 7208 52 91 10 | 7210 12 20 10 | 7212 60 00 11 | 7226 91 99 00 |7211 19 00 10 | 7208 52 91 90 | 7210 12 80 10 | 7212 60 00 91 | 7226 99 00 10 |7219 11 00 00 | 7208 52 10 00 | 7210 20 00 10 |7219 12 10 00 | 7208 52 99 00 | 7210 30 00 10 | 7219 21 10 00 | SA5. Płyty stopowe kwarto |7219 12 90 00 | 7208 53 10 00 | 7210 41 00 10 | 7219 21 90 00 |7219 13 10 00 | 7210 49 00 10 | 7219 22 10 00 | 7225 40 12 30 |7219 13 90 00 | 7211 13 00 00 | 7210 50 00 10 | 7219 22 90 00 |7219 14 10 00 | 7210 61 00 10 | 7219 23 00 00 | 7225 40 40 00 |7219 14 90 00 | SA3. Inne wyroby walcowane płaskie | 7210 69 00 10 |7225 20 00 10 | 7210 70 10 10 | 7219 24 00 00 | 7225 40 60 00 |7225 30 10 00 | 7208 40 00 90 | 7210 70 80 10 | 7219 31 00 00 | 7225 99 00 10 |7225 30 90 00 | 7208 53 90 00 | 7210 90 30 10 |7208 54 00 00 | 7210 90 40 10 | SA6. Blachy stopowe walcowane na zimno i powlekane |7210 90 80 91 | 7219 32 10 00 |7208 90 00 10 | 7219 32 90 00 | 7225 50 00 00 |7211 14 00 90 | 7225 91 00 10 |7209 15 00 00 | 7211 19 00 90 | 7219 33 10 00 | 7225 92 00 10 |7211 23 30 91 | 7219 33 90 00 | 7226 92 00 10 |7209 16 10 00 | 7211 23 80 91 |7209 16 90 00 | 7211 29 00 10 | 7219 34 10 00 |7209 17 10 00 | 7211 90 00 11 | 7219 34 90 00 |SB Wyroby długie |SB1. Belki | SB3. Inne wyroby długie |7207 19 80 10 | 7207 19 12 10 | 7218 99 20 00 | 7228 80 00 10 |7207 20 80 10 | 7207 19 12 91 | 7228 80 00 90 |7207 19 12 99 | 7222 11 11 00 |7216 31 10 10 | 7207 20 52 00 | 7222 11 19 00 | 7301 10 00 00 |7216 31 10 90 | 7222 11 81 10 |7216 31 90 00 | 7222 11 81 90 |7222 11 89 10 |7216 32 11 00 | 7214 20 00 00 | 7222 11 89 90 |7216 32 19 00 | 7214 30 00 00 | 7222 19 10 00 |7216 32 91 00 | 7214 91 10 00 | 7222 19 90 00 |7216 32 99 00 | 7214 91 90 00 | 7222 30 97 10 |7216 33 10 00 | 7214 99 10 00 | 7222 40 10 00 |7216 33 90 00 | 7214 99 31 00 | 7222 40 90 10 |7214 99 39 00 | 7224 90 02 89 |SB2. Walcówka | 7214 99 50 00 |7214 99 71 10 | 7224 90 31 00 |7213 10 00 00 | 7214 99 71 90 | 7224 90 38 00 |7213 20 00 00 | 7214 99 79 10 |7213 91 10 00 | 7214 99 79 90 | 7228 10 20 00 |7213 91 20 00 | 7214 99 95 10 |7213 91 41 00 | 7214 99 95 90 | 7228 20 10 10 |7213 91 49 00 | 7228 20 10 91 |7213 91 70 00 | 7215 90 00 10 | 7228 20 91 10 |7213 91 90 00 | 7228 20 91 90 |7213 99 10 00 | 7216 10 00 00 | 7228 30 20 00 |7213 99 90 00 | 7216 21 00 00 | 7228 30 41 00 |7216 22 00 00 | 7228 30 49 00 |7221 00 10 00 | 7216 40 10 00 | 7228 30 61 00 |7221 00 90 00 | 7216 40 90 00 | 7228 30 69 00 |7216 50 10 00 | 7228 30 70 00 |7227 10 00 00 | 7228 30 89 00 |7227 20 00 00 | 7216 50 91 00 | 7228 60 20 10 |7227 90 10 00 | 7216 50 99 00 | 7228 60 80 10 |7227 90 50 00 | 7216 99 00 10 | 7228 70 10 00 |7227 90 95 00 | 7228 70 90 10 |ZAŁĄCZNIK IIPOZWOLENIE NA WYWÓZ(1) Podać masę netto (kg) a także ilość w wyznaczonej jednostce, gdy jest inna niż masa netto. (2) W walucie określonej w umowie kupna. | 1 Eksporter (nazwa, pełny adres, kraj) | ORYGINAŁ | 2 Nr |3 Rok | 4 Grupa produktów |POZWOLENIE NA WYWÓZ (dla niektórych produktów stalowych) |5 Odbiorca (nazwa, pełny adres, kraj) |6 Kraj pochodzenia | 7 Kraj przeznaczenia |8 Miejsce i data wysyłki - środek transportu | 9 Dane uzupełniające |10 Opis towarów - producent | 11 Kod TARIC | 12 Ilość(1) | 13 Wartość Fob(2) |14 POŚWIADCZENIE PRZEZ WŁAŚCIWE WŁADZE Ja, niżej podpisany zaświadczam, iż towary opisane powyżej zostały zaliczone na poczet limitów ilościowych ustalonych na rok wskazany w rubryce nr 3 w odniesieniu do grupy wyrobów wskazanej w rubryce nr 4, na mocy przepisów regulujących handel wyrobami stalowymi w Wspólnocie Europejskiej. |15 Właściwe władze (nazwa, pełny adres, kraj) | W …………………………………. dnia ……………………………………… (Podpis) (Pieczęć) |POZWOLENIE NA WYWÓZ(1) Podać masę netto (kg) a także ilość w wyznaczonej jednostce, gdy jest inna niż masa netto. (2) W walucie określonej w umowie kupna. | 1 Eksporter (nazwa, pełny adres, kraj) | KOPIA | 2 Nr |3 Rok | 4 Grupa produktów |POZWOLENIE NA WYWÓZ (dla niektórych produktów stalowych) |5 Odbiorca (nazwa, pełny adres, kraj) |6 Kraj pochodzenia | 7 Kraj przeznaczenia |8 Miejsce i data wysyłki - środek transportu | 9 Dane uzupełniające |10 Opis towarów - producent | 11 Kod TARIC | 12 Ilość(1) | 13 Wartość Fob(2) |14 POŚWIADCZENIE PRZEZ WŁAŚCIWE WŁADZE Ja, niżej podpisany zaświadczam, iż towary opisane powyżej zostały zaliczone na poczet limitów ilościowych ustalonych na rok wskazany w rubryce nr 3 w odniesieniu do grupy wyrobów wskazanej w rubryce nr 4, na mocy przepisów regulujących handel wyrobami stalowymi w Wspólnocie Europejskiej. |15 Właściwe władze (nazwa, pełny adres, kraj) | W …………………………………. dnia ……………………………………… (Podpis) (Pieczęć) |ŚWIADECTWO POCHODZENIA(1) Podać masę netto (kg) a także ilość w wyznaczonej jednostce, gdy jest inna niż masa netto. (2) W walucie określonej w umowie kupna. | 1 Eksporter (nazwa, pełny adres, kraj) | ORYGINAŁ | 2 Nr |3 Rok | 4 Grupa produktów |ŚWIADECTWO POCHODZENIA (dla niektórych produktów stalowych) |5 Odbiorca (nazwa, pełny adres, kraj) |6 Kraj pochodzenia | 7 Kraj przeznaczenia |8 Miejsce i data wysyłki - środek transportu | 9 Dane uzupełniające |10 Opis towarów - producent | 11 Kod CN | 12 Ilość(1) | 13 Wartość Fob(2) |14 POŚWIADCZENIE PRZEZ WŁAŚCIWE WŁADZE Ja, niżej podpisany poświadczam, że towary opisane powyżej pochodzą z kraju wskazanego w rubryce nr 6 zgodnie z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie Europejskiej. |15 Właściwe władze (nazwa, pełny adres, kraj) | W …………………………………. dnia ……………………………………… (Podpis) (Pieczęć) |ŚWIADECTWO POCHODZENIA(1) Podać masę netto (kg) a także ilość w wyznaczonej jednostce, gdy jest inna niż masa netto. (2) W walucie określonej w umowie kupna. | 1 Eksporter (nazwa, pełny adres, kraj) | KOPIA | 2 Nr |3 Rok | 4 Grupa produktów |ŚWIADECTWO POCHODZENIA (dla niektórych produktów stalowych) |5 Odbiorca (nazwa, pełny adres, kraj) |6 Kraj pochodzenia | 7 Kraj przeznaczenia |8 Miejsce i data wysyłki - środek transportu | 9 Dane uzupełniające |10 Opis towarów - producent | 11 Kod CN | 12 Ilość(1) | 13 Wartość Fob(2) |14 POŚWIADCZENIE PRZEZ WŁAŚCIWE WŁADZE Ja, niżej podpisany poświadczam, że towary opisane powyżej pochodzą z kraju wskazanego w rubryce nr 6 zgodnie z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie Europejskiej. |15 Właściwe władze (nazwa, pełny adres, kraj) | W …………………………………. dnia ……………………………………… (Podpis) (Pieczęć) |ZAŁĄCZNIK IIIWspólnotowe pozwolenie na przywóz1 | 1. Odbiorca (nazwa, dokładny adres, kraj, numer VAT) | 2. Numer wystawienia |Kopia dla posiadacza | 3. Rok |4. Organ odpowiedzialny za wystawienie (nazwa, adres i nr telefonu) |5. Zgłaszający/przedstawiciel, zależnie od przypadku (nazwa i pełny adres) | 6. Kraj pochodzenia (oraz kod geonomenklatury) |7. Kraj wysyłki:....................................................................... (oraz kod geonomenklatury) |1 | 8. Ostatni dzień ważności |9. Opis towarów | 10. Kod TARIC |11. Ilość wyrażona w jednostkach kontyngentowych |12. Zabezpieczenie/gwarancja (jak dotyczy) |13. Dalsze dane szczegółowe |14. Poświadczenie właściwego organu Data: …………………………………. (Podpis) (Pieczęć) |15. PRZYDZIAŁY Podać ilość dostępną w części 1 kolumny 17 a ilość przydzieloną w jej części 2 |16. Ilość netto (masa netto lub inna jednostka miary) | 19. Dokument celny (rodzaj i numer) lub numer wyciągu oraz data przydziału | 20. Nazwa, Państwo Członkowskie, pieczęć oraz podpis organu przydzielającego |17. Liczbowo | 18. Słownie, w odniesieniu do przydzielonej ilości |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |Dodatkowe strony dołączone do niniejszego pozwolenia. |Wspólnotowe pozwolenie na przywóz2 | 1. Odbiorca (nazwa, dokładny adres, kraj, numer VAT) | 2. Numer wystawienia |Kopia dla władz wydających | 3. Rok |4. Organ odpowiedzialny za wystawienie (nazwa, adres i nr telefonu) |5. Zgłaszający/przedstawiciel, zależnie od przypadku (nazwa i pełny adres) | 6. Kraj pochodzenia (oraz kod geonomenklatury) |7. Kraj wysyłki:....................................................................... (oraz kod geonomenklatury) |2 | 8. Ostatni dzień ważności |9. Opis towarów | 10. Kod TARIC |11. Ilość wyrażona w jednostkach kontyngentowych |12. Zabezpieczenie/gwarancja (jak dotyczy) |13. Dalsze dane szczegółowe |14. Poświadczenie właściwego organu Data: …………………………………. (Podpis) (Pieczęć) |15. PRZYDZIAŁY Podać ilość dostępną w części 1 kolumny 17 a ilość przydzieloną w jej części 2 |16. Ilość netto (masa netto lub inna jednostka miary) | 19. Dokument celny (rodzaj i numer) lub numer wyciągu oraz data przydziału | 20. Nazwa, Państwo Członkowskie, pieczęć oraz podpis organu przydzielającego |17. Liczbowo | 18. Słownie, w odniesieniu do przydzielonej ilości |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |1. |2. |Dodatkowe strony dołączone do niniejszego pozwolenia. |ZAŁĄCZNIK IVLISTA DE LAS AUTORIDADES NACIONALES COMPETENTESSEZNAM PŘÍSLUŠNÝCH VNITROSTÁTNÍCH ORGÁNŮLISTE OVER KOMPETENTE NATIONALE MYNDIGHEDERLISTE DER ZUSTÄNDIGEN BEHÖRDEN DER MITGLIEDSTAATENPÄDEVATE RIIKLIKE ASUTUSTE NIMEKIRIΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΕΚΔΟΣΗΣ ΑΔΕΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝLIST OF THE COMPETENT NATIONAL AUTHORITIESLISTE DES AUTORITES NATIONALES COMPETENTESELENCO DELLE COMPETENTI AUTORITA NAZIONALIVALSTU KOMPETENTO IESTAŽU SARAKSTSATSAKINGŲ NACIONALINIŲ INSTITUCIJŲ SĄRAŠASAZ ILLETÉKES NEMZETI HATÓSÁGOK LISTÁJALISTA TA' L-AWTORITAJIET KOMPETENTI NAZZJONALILIJST VAN BEVOEGDE NATIONALE INSTANTIESLISTA WLAŒCIWYCH ORGANÓW KRAJOWYCHLISTA DAS AUTORIDADES NACIONAIS COMPETENTESZOZNAM PRÍSLUŠNÝCH ŠTÁTNYCH ORGÁNOVSEZNAM PRISTOJNIH NACIONALNIH ORGANOVLUETTELO TOIMIVALTAISISTA KANSALLISISTA VIRANOMAISISTAFÖRTECKNING ÖVER BEHÖRIGA NATIONELLA MYNDIGHETERBELGIQUE/BELGIË Service public Fédéral Economie, P.M.E., Classes Moyennes & Energie Administration du potentiel économique Direction Industries (Textile – Diamant et autres secteurs) Rue du Progrès 50 B-1210 Bruxelles Fax: +32-2-2775309 | EESTI Majandus- ja Kommunikatsiooniministeerium Harju 11 EE-15072 Tallinn Fax: + 372-6313 660 |Federale Overheidsdienst Economie, K.M.O., Middenstand & Energie Bestuur Economisch Potentieel Directie Nijverheid (Textiel – Diamant en andere sectoren) Vooruitgangsstraat 50 B-1210 Brussel Fax: +32-2-2775309 | ΕΛΛΑΣ Υπουργείο Οικονομίας & Οικονομικών Διεύθυνση Διεθνών Οικονομικών Ροών Κορνάρου 1 GR-105 63 Αθήνα Fax : + 301-328 60 94 |ČESKÁ REPUBLIKA Ministerstvo průmyslu a obchodu Licenční správa Na Františku 32 CZ-110 15 Praha 1 Fax: + 420-22421 21 33 | ESPAÑA Ministerio de Industria, Turismo y Comercio Secretaría General de Comercio Exterior Subdirección General de Comercio Exterior de Productos Industriales Paseo de la Castellana 162 E- 28046 Madrid Fax: + 34-91-349 38 31 |DANMARK Erhvervs- og Boligstyrelsen Økonomi- og Erhvervsministeriet Vejlsøvej 29 DK-8600 Silkeborg Fax: + 45-35-46 64 01 | FRANCE Ministère de l'Economie des Finances et de l'Industrie Direction Générale des Entreprises Sous-direction des Biens de Consommation Bureau Textile-Importations Le Bervil, 12 rue Villiot F-75572 Paris Cedex 12 Fax: + 33-1- 53 44 91 81 |DEUTSCHLAND Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle, (BAFA) Frankfurter Strasse 29-35 D-65760 Eschborn 1 Fax: + 49-61-96 9 42 26 | IRELAND Department of Enterprise, Trade and Employment Import/ Export Licensing, Block C Earlsfort Centre Hatch Street IE-Dublin 2 Fax: + 353-1-631 25 62 |ITALIA Ministero delle Attivita Produttive Direzione generale per la politica commerciale e per la gestione del regime degli scambi Viale America 341 I-00144 Roma Fax: +39-6-59 93 22 35 / 59 93 26 36 | ÖSTERREICH Bundesministerium für Wirtschaft und Arbeit Aussenwirtschaftsadministration Abteilung C2/2 Stubenring 1 A-1011 Wien Fax: + 43-1-7 11 00/ 83 86 |KYPROS Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού Υπηρεσία Εμπορίου Μονάδα Έκδοσης Αδειών Εισαγωγής/Εξαγωγής Οδός Ανδρέα Αραούζου Αρ.6 CY-1421 Λευκωσία Φαξ: + 357-22-37 51 20 | POLSKA Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej Plac Trzech Krzyży 3/5 PL- 00-507 Warszawa Fax: + 48-22-693 40 21 / 693 40 22 |LATVIJA Latvijas Republikas Ekonomikas ministrija Brīvības iela 55 LV – 1519 Rīga Fax: + 371-728 08 82 | PORTUGAL Ministério das Finanças Direcção Geral das Alfândegas e dos Impostos Especiais sobre o Consumo Rua Terreiro do Trigo, Edifício da Alfândega de Lisboa PT- 1140-060 Lisboa Fax: + 351-218 814 261 |LIETUVA Lietuvos Respublikos ūkio ministerija Prekybos departamentas Gedimino pr. 38/2 LT- 01104 Vilnius Fax: + 370-5-26 23 974 | SLOVENIJA Ministrstvo za gospodarstvo Področje ekonomskih odnosov s tujino Kotnikova 5 SI-1000 Ljubljana Fax: + 386-1-478 36 11 |LUXEMBOURG Ministère des affaires étrangères Office des licences BP 113 L-2011 Luxembourg Fax: + 352-46 61 38 | SLOVENSKÁ REPUBLIKA Ministerstvo hospodárstva SR Odbor licencií Mierová 19 SK-827 15 Bratislava 212 Fax: + 421-2-43 42 39 19 |MAGYARORSZÁG Magyar Kereskedelmi Engedélyezési Hivatal Margit krt. 85. HU-1024 Budapest Fax: + 36-1-336 73 02 | SUOMI Tullihallitus PL 512 FIN-00101 Helsinki Telekopio: + 358-20-492 28 52 |MALTA Diviżjoni għall -Kummerċ Servizzi Kummerċjali Lascaris MT-Valletta CMR02 Fax: + 356-25-69 02 99 | SVERIGE Kommerskollegium Box 6803 S-11386 Stockholm Fax: + 46-8-30 67 59 |NEDERLAND Belastingdienst/Douane centrale dienst voor in- en uitvoer Postbus 30003, Engelse Kamp 2 NL-9700 RD Groningen Fax : + 31-50-523 23 41 | UNITED KINGDOM Department of Trade and Industry Import Licensing Branch Queensway House - West Precinct Billingham UK-TS23 2NF Fax: + 44-1642-36 42 69 |ZAŁĄCZNIK VLIMITY ILOŚCIOWE(tony)Produkty | Rok 2005 | Rok 2006 |SA. Płaskie wyroby walcowane |SA1. Blachy w kręgach | 908 268 | 930 975 |SA2. Płyty grube | 190 593 | 195 358 |SA3. Inne wyroby walcowane płaskie | 389 741 | 399 485 |SA4. Wyroby ze stopów | 97 080 | 99 507 |SA 5. Blacha stopowa quarto | 21 509 | 22 047 |SA 6. Blacha stopowa walcowana na zimno powlekana w arkuszach | 100 095 | 102 597 |SB. Wyroby długie |SB1. Belki | 44 948 | 46 072 |SB2. Walcówka | 172 676 | 176 993 |SB3. Inne wyroby długie | 292 376 | 299 685 |Uwaga: SA i SB to oznaczenia kategorii produktów Oznaczenie od SA1 do SA6 i od SB1 do SB3 odpowiadają grupom produktów

[1] Dz.U. L 327 z 28.11.1997, str. 3.

[2] Patrz: strona ….tego Dziennika Urzędowego.

[3] Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1989/2004 (Dz.U. L 344 z 20.11.2004, str. 5).

[4] Dz.U. L 395 z 31.12.2004, str. 38.


title: Wniosek rozporządzenie Rady w sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka (Wersja ujednolicona)

text:
Ważna informacja prawna

|

52008PC0488

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 29.7.2008KOM(2008) 488 wersja ostateczna2008/0155 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYw sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka (Wersja ujednolicona)(przedstawiona przez Komisję)UZASADNIENIE1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.Z tego powodu ujednolicenie przepisów często zmienianych jest potrzebne, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były ujednolicane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę ujednolicenia , które daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.Ujednolicenie musi być podejmowane w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do ujednolicanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania ujednolicanych aktów.4. Celem niniejszego wniosku jest ujednolicenie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2783/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka[3]. Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść ujednolicanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania ujednolicenia.5. Wniosek w sprawie ujednolicenia został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, rozporządzenia (EWG) nr 2783/75 i aktów je zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku II do ujednoliconego rozporządzenia. ê 2783/75 (dostosowany)2008/0155 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYw sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mlekaRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. Ö 26 Õ , Ö 87 Õ do Ö 89 Õ , Ö 132 Õ i następne oraz jego art. Ö 308 Õ ,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6],a także mając na uwadze, co następuje:ê(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2783/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka[7] zostało kilkakrotnie znacząco zmienione[8]. Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać ujednolicone.ê 2783/75 motyw 1 (dostosowany)(2) Albuminy jaj, Ö które Õ nie są objęte załącznikiem Ö I Õ do Traktatu, w przeciwieństwie do żółtka jaja, nie podlegają postanowieniom dotyczącym rolnictwa zawartym w Traktacie.ê 2783/75 motyw 2(3) Wynikająca z tego sytuacja może mieć negatywny wpływ na efektywność Wspólnej Polityki Rolnej w sektorze jaj.ê 2783/75 motyw 3(4) Aby osiągnąć zrównoważone rozwiązanie, należy opracować wspólny system handlu albuminą jaj, odpowiadający systemowi ustalonemu dla całych jaj. Koniecznym jest rozciągnięcie tego systemu na albuminę mleka, ponieważ może ona w znacznym stopniu zastępować albuminę jaj.ê 2783/75 motyw 4 (dostosowany)(5) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr Ö 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku)[9] ustanowiono Õ system Ö jednolitego rynku dla jaj we Õ Wspólnocie.ê 2783/75 motyw 5 (dostosowany)(6) Ze względu na zależność produkcji albumin od produkcji jaj, system handlu obejmujący albuminy powinien być zgodny z tym wprowadzonym dla jaj Ö w skorupkach Õ.ê 3290/94 motyw 2 (dostosowany)(7) W ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy urugwajskiej, Wspólnota wynegocjowała różnorodne porozumienia handlowe. Kilka z nich dotyczy rolnictwa, w szczególności Porozumienie w sprawie rolnictwa Ö [10] Õ.ê 3290/94 motyw 3 (dostosowany)(8) Porozumienie Ö w sprawie rolnictwa Õ wymaga zniesienia zmiennych opłat przywozowych i innych środków oraz opłat przywozowych. Stawki celne stosowane wobec produktów rolnych zgodnie z Porozumieniem Ö w sprawie rolnictwa Õ mają zostać określone we Wspólnej Taryfie Celnej.ê 2783/75 motyw 6 i 8 (dostosowany)è1 3290/94 motyw 4(9) Ceny albumin jaj zazwyczaj zależą od cen jaj, które na obszarze Wspólnoty są inne od cen na rynkach światowych. Cena jaj nie jest jedynym czynnikiem, poza kosztami przetwórstwa, wpływającym na cenę albumin na światowym rynku. è1 W celu utrzymania minimalnego poziomu bezpieczeństwa przed niekorzystnymi skutkami oddziaływania taryfikacji na rynek, Porozumienie Ö w sprawie rolnictwa Õ zezwala na stosowanie dodatkowych opłat celnych pod ściśle określonymi warunkami, lecz tylko na produkty podlegające taryfikacji. çê 3290/94 motyw 5 (dostosowany)(10) Porozumienie Ö w sprawie rolnictwa Õ przewiduje wprowadzenie serii kontyngentów taryfowych w ramach uzgodnień dotyczących aktualnego i minimalnego dostępu. Warunki odnoszące się do tych kontyngentów zostały szczegółowo zapisane w Porozumieniu Ö w sprawie rolnictwa Õ. Z uwagi na wielką liczbę kontyngentów oraz w celu zapewnienia, by były one jak najskuteczniej realizowane, należy obciążyć Komisję obowiązkiem ich uruchamiania oraz zarządzania nimi przy wykorzystaniu procedury komitetu zarządzającego.ê 2783/75 motyw 9 (dostosowany)(11) Z powodu znacznej ekonomicznej zależności istniejącej między poszczególnymi produktami uzyskiwanymi z jaj, koniecznym jest umożliwienie wprowadzenia dla albumin jaj i mleka standardów handlowych, które odpowiadałyby, w miarę możności, standardom handlowym przyjętymi dla produktów określonych w art. 1 ust. 1 Ö lit. s) Õ rozporządzenia (WE) nr Ö 1234/2007 Õ.ê 3290/94 motyw 12 (dostosowany)(12) Ö We Õ wspólnej organizacji rynku Ö jaj Õ wyłączenie z możliwości korzystania z rozwiązań dotyczących uszlachetniania czynnego w państwie poddano wyłącznej kompetencji Rady. W warunkach gospodarczych ukształtowanych Porozumieniem Ö w sprawie rolnictwa Õ może okazać się konieczne szybkie reagowanie na problemy rynkowe wynikające ze stosowania wspomnianych rozwiązań. W tym zakresie powinny zostać przyznane Komisji kompetencje odnośnie podejmowania pilnych środków działania, które są ograniczone w czasie,ê 2783/75PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:ê 2783/75 (dostosowany)Ö ROZDZIAŁ I ÕÖ Zakres Õê 2916/95 art. pkt 6Artykuł 1Jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, stawki celne Wspólnej Taryfy Celnej stosuje się do następujących produktów:ê 2916/95 art. pkt 6 (dostosowany)Kod CN | Wyszczególnienie |3502 | Albuminy (nawet koncentraty z dwu lub więcej protein z serwatki, zawierające w masie powyżej 80 % białek z serwatki, wyliczanych dla suchej masy), albuminiany i pozostałe pochodne albuminy: |– | Albumina jaja: |ex | 3502 11 | – – | Suszona: |Ö 3502 11 10 Õ | Ö niezdatna lub uznana jako niezdatna do konsumpcji przez ludzi Õ |3502 11 90 | – – – | Pozostała |ex | 3502 19 | – – | Pozostała: |Ö 3502 19 10 Õ | Ö niezdatna lub uznana jako niezdatna do konsumpcji przez ludzi Õ |3502 19 90 | – – – | Pozostała |ex | 3502 20 | – | Albumina mleka, włącznie z koncentratami złożonymi z dwóch lub więcej białek serwatki: |Ö 3502 20 10 Õ | Ö niezdatna lub uznana jako niezdatna do konsumpcji przez ludzi Õ |– – | Pozostała |3502 20 91 | – – – | Suszona (na przykład w arkuszach, łuskach, płatkach, w proszku) |3502 20 99 | – – – | Pozostała |ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 2 (dostosowany)Ö ROZDZIAŁ II ÕÖ Handel z państwami trzecimi Õê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 2Artykuł 21. Przywóz do Wspólnoty któregokolwiek z produktów wymienionych w art. 1 może podlegać obowiązkowi przedstawienia pozwolenia na przywóz.ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 2 (dostosowany)Ö 2. Õ Pozwolenia Ö na przywóz Õ są wydawane przez Państwa Członkowskie każdemu wnioskującemu, niezależnie od tego, gdzie we Wspólnocie znajduje się jego siedziba i bez uszczerbku dla środków przyjmowanych w celu stosowania przepisów art. 4.ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 2 (dostosowany)Ö 3. Õ Pozwolenia na przywóz są ważne na obszarze całej Wspólnoty. Pozwolenia te wydawane są po złożeniu zabezpieczenia gwarantującego, że produkty zostaną przywiezione lub wywiezione w okresie ważności pozwolenia; z wyjątkiem przypadków wystąpienia siły wyższej, zabezpieczenie ulega przepadkowi w całości lub w części, jeżeli w tym okresie przywóz lub wywóz nie jest prowadzony, lub jest prowadzony jedynie częściowo.ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 2 (dostosowany)Ö 4. Õ Okres ważności pozwolenia Ö na przywóz Õ oraz inne szczegółowe zasady stosowania Ö ust. 1Õ przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. Ö 195 ust. 2 Õ rozporządzenia (WE) nr Ö 1234/2007 Õ.ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 3 (dostosowany)Artykuł 31. W celu zapobieżenia lub przeciwdziałania niekorzystnym skutkom na rynku Wspólnoty, które mogą powstać w wyniku przywozu niektórych produktów wymienionych w art. Ö 1 Õ, przywóz jednego lub kilku tych produktów przy stawce celnej określonej w art. 10 podlega zapłaceniu dodatkowej należności przywozowej, jeżeli zostają spełnione warunki ustalone w art. 5 Porozumienia w sprawie rolnictwa, chyba że jest mało prawdopodobne, że przywóz spowoduje zakłócenie rynku Wspólnoty lub gdy skutki mogą być nieproporcjonalne do zamierzonego celu.ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 32. Ceny spustowe, poniżej których może być nakładana dodatkowa należność przywozowa są cenami przekazanymi przez Wspólnotę Światowej Organizacji Handlu.Wielkości spustowe, które muszą zostać przekroczone, aby została nałożona dodatkowa należność przywozowa są określane w szczególności na podstawie przywozu do Wspólnoty w okresie trzech lat poprzedzających rok, w którym zaistnieją lub mogą zaistnieć niekorzystne skutki, określone w ust. 1.3. Ceny importowe uwzględniane przy nakładaniu dodatkowych należności przywozowych są ustalane na podstawie cen importowych cif przedmiotowej dostawy.Ceny importowe cif są w tym celu porównywane z cenami reprezentatywnymi towaru na rynku światowym lub wspólnotowym rynku przywozowym.ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 3 (dostosowany)4. Komisja przyjmuje szczegółowe zasady stosowania Ö ust. 1, 2 i 3 Õ zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w art. Ö 195 ust. 2 Õ rozporządzenia (WE) nr Ö 1234/2007 Õ. Zasady te określają w szczególności:ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 3a) produkty, na które nakłada się dodatkowe należności przywozowe na warunkach art. 5 Porozumienia w sprawie rolnictwa;b) inne kryteria niezbędne do zapewnienia stosowania ust. 1 zgodnie z art. 5 Porozumienia w sprawie rolnictwa.ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 4 (dostosowany)Artykuł 41. Kontyngenty taryfowe na produkty wymienione w art. 1 wynikające z porozumień zawartych w ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej są otwierane i administrowane w oparciu o szczegółowe zasady przyjęte zgodnie z procedurą, określoną w art. Ö 195 ust. 2 Õ rozporządzenia (WE) nr Ö 1234/2007 Õ.ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 4 (dostosowany)2. Kontyngenty taryfowe są administrowane przy zastosowaniu jednej z następujących metod lub ich kombinacji:Ö a) Õ metoda oparta na kolejności składania wniosków (według zasady «kto pierwszy, ten lepszy»),Ö b) Õ metoda rozdysponowania proporcjonalnie do ilości podawanych w chwili składania wniosków (przy wykorzystaniu metody równoczesnego analizowania wniosków),Ö c) Õ metoda oparta na uwzględnianiu tradycyjnego modelu handlu (metoda «przywozów tradycyjnych lub nowych»).Można przyjmować inne odpowiednie metody.Nie mogą one wprowadzać dyskryminacji między podmiotami.3. Zgodność z ograniczeniami wielkościowymi wynikającymi z umów zawartych zgodnie z art. Ö 300 Õ Traktatu jest zapewniana na podstawie świadectw wywozowych wystawianych na przewidziane w nim okresy referencyjne i stosowane w odniesieniu do przedmiotowych produktów. W odniesieniu do zgodności ze zobowiązaniami wynikającymi z Porozumienia w sprawie rolnictwa, zakończenie okresu referencyjnego nie ma wpływu na ważność pozwolenia na wywóz.4. Szczegółowe zasady określone w ust. 1 określają kontyngenty roczne, rozłożone odpowiednio na cały rok, jeżeli jego otworzenie jest konieczne, oraz, tam gdzie jest to właściwe, zasady określające:ê 3290/94 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 4 (dostosowany)Ö a) Õ gwarancje dotyczące charakteru, pochodzenia i źródła pozyskania produktu;Ö b) Õ uznawanie dokumentu używanego do potwierdzania gwarancji, określonych w lit. a); orazÖ c) Õ warunki dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz oraz terminu ich ważności.ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 5Artykuł 5W przypadku , gdy następuje znaczny wzrost cen na rynku Wspólnoty i istnieje prawdopodobieństwo utrzymywania się tej sytuacji a wskutek tego rynek ten doznaje zakłóceń lub jest zagrożony zakłóceniami, mogą zostać przyjęte właściwe środki.ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 5 (dostosowany)Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. Ö 37 ust. 2 Õ Traktatu, przyjmuje, w razie konieczności, szczegółowe zasady stosowania Ö akapitu pierwszego Õ niniejszego artykułu.ê 2783/75 (dostosowany)Artykuł 6Dla produktów wymienionych w art. 1 , mogą zostać przyjęte standardy handlowe, które, uwzględniając cechy charakterystyczne tych produktów, są zgodne ze standardami handlowymi przewidzianymi w art. Ö 116 Õ rozporządzenia (WE) nr Ö 1234/2007 Õ dla produktów wymienionych w Ö części XIX załącznika I tego Õ rozporządzenia. W szczególności, standardy te mogą dotyczyć sortowania zgodnie z jakością, pakowania, przechowywania, transportu, prezentacji i oznaczania.Normy, ich zakres i ogólne zasady ich stosowania przyjmuje Rada, kwalifikowaną większością głosów, na wniosek Komisji.ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 6 (dostosowany)Artykuł 71. W zakresie niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania wspólnej organizacji rynku jaj, Rada, działając na wniosek Komisji, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. Ö 37 ust. 2 Õ Traktatu, może w specjalnych przypadkach zakazać w całości lub w części stosowania ustaleń dotyczących uszlachetniania czynnego i biernego odnośnie do produktów wymienionych w art. 1 Ö niniejszego rozporządzenia Õ, które są przeznaczone do wytwarzania produktów wymienionych w tym artykule.2. W drodze odstępstwa od ust. 1, jeżeli sytuacja określona w ust. 1 powstaje nagle i powoduje zakłócenia na rynku Wspólnoty, lub prawdopodobne jest, że wewnętrzne przepisy regulujące zasady uszlachetniania czynnego spowodują takie zakłócenia, Komisja, na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy, decyduje o przyjęciu niezbędnych środków; Rada i Państwa Członkowskie są powiadamiane o tych środkach, które są ważne nie dłużej niż przez sześć miesięcy i są stosowane niezwłocznie. Ö Jeżeli Komisja otrzyma wniosek od Państwa Członkowskiego, podejmuje decyzję w terminie jednego tygodnia następującego po otrzymaniu wniosku. Õ3. Każde Państwo Członkowskie może, w terminie tygodniowym od dnia powiadomienia, skierować do Rady sprawę wniosków, o których zadecydowała Komisja. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może potwierdzić, zmienić lub uchylić decyzję Komisji. Jeżeli Rada nie podjęła działań w terminie trzech miesięcy, decyzję Komisji uważa się za uchyloną.ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 7Artykuł 81. Ogólne zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej i specjalne zasady jej stosowania mają zastosowanie do taryfowej klasyfikacji towarów objętych niniejszym rozporządzeniem. Nazewnictwo taryf celnych będące rezultatem stosowania tego rozporządzenia jest włączone do Wspólnej Taryfy Celnej.2. O ile niniejsze rozporządzenie lub przepisy przyjęte na jego mocy nie stanowią inaczej, w handlu z państwami trzecimi zabrania się:ê 3290/94 art. 2 i Załącznik XII część B pkt 7 (dostosowany)Ö a) Õ pobierania jakichkolwiek opłat o skutkach równoważnych do opłat celnych,Ö b) Õ stosowania jakichkolwiek ograniczeń ilościowych lub środków o skutkach równoważnych.ê 2783/75 (dostosowany)Ö ROZDZIAŁ III ÕÖ Przepisy ogólne Õê 2783/75 (dostosowany)Artykuł 9Produkty wymienione w art. 1, wyprodukowane i uzyskane z produktów, których nie dotyczą art. Ö 23 ust. 2 Õ i art. Ö 24 Õ Traktatu, nie są dopuszczone do swobodnego obrotu wewnątrz Wspólnoty.ê 2783/75 (dostosowany)Artykuł 10Państwa Członkowskie i Komisja przekazują sobie nawzajem informacje potrzebne do wykonania niniejszego rozporządzenia. Zasady dostarczania i przekazywania tych informacji są przyjmowane zgodnie z procedurą Ö określoną Õ w Ö 195 ust. 2 Õ rozporządzenia (WE) nr Ö 1234/2007 Õ.êArtykuł 11Rozporządzenie ( EWG) nr 2783/75 zostaje uchylone.Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.Artykuł 12Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .ê 2783/75Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia [...] r.W imieniu RadyPrzewodniczący[…]éZAŁĄCZNIK IUchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmianRozporządzenie Rady (EWG) nr 2783/75 (Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 104) |Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 4001/87 (Dz.U. L 377 z 31.12.1987, str. 44) |Rozporządzenie Rady (WE) nr 3290/94 (Dz.U. L 349 z 31.12.1994, str. 105) | tylko Załącznik XII część B |Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2916/95 (Dz.U. L 305 z 19.12.1995, str. 49) | tylko art. 1 punkt 6 |_____________ZAŁĄCZNIK IITabela korelacjiRozporządzenie (EEC) No 2783/75 | Niniejsze rozporządzenie |Artykuł 1 | Artykuł 1 |Artykuł 2 ustęp 1 akapit pierwszy | Artykuł 2 ustęp 1 |Artykuł 2 ustęp 1 akapit drugi | Artykuł 2 ustęp 2 |Artykuł 2 ustęp 1 akapit trzeci | Artykuł 2 ustęp 3 |Artykuł 2 ustęp 2 | Artykuł 2 ustęp 4 |Artykuł 3 | Artykuł 3 |Artykuł 4 ustęp 1 | Artykuł 4 ustęp 1 |Artykuł 4 ustęp 2 wyrażenie wprowadzające | Artykuł 4 ustęp 2 wyrażenie wprowadzające |Artykuł 4 ustęp 2 tiret pierwsze, drugie i trzecie | Artykuł 4 ustęp 2 litery a), b) i c) |Artykuł 4 ustępy 3 i 4 | Artykuł 4 ustępy 3 i 4 |Artykuły 5- 7 | Artykuły 5-7 |Artykuł 8 ustęp 1 | Artykuł 8 ustęp 1 |Artykuł 8 ustęp 2 wyrażenie wprowadzające | Artykuł 8 ustęp 2 wyrażenie wprowadzające |Artykuł 8 ustęp 2 tiret pierwsze i drugie | Artykuł 8 ustęp 2 litery a) i b) |Artykuły 9 i 10 | Artykuły 9 i 10 |Artykuł 11 | _ |Artykuł 12 | _ |- | Artykuł 11 |- | Artykuł 12 |Załącznik | _ |_ | Załącznik I |_ | Załącznik II |_____________[1] COM(87) 868 PV.[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.[3] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Ujednolicenie dorobku wspólnotowego, COM(2001) 645 wersja ostateczna.[4] Zob. załącznik I do niniejszego wniosku.[5] Dz.U. C […] z […], str. […].[6] Dz.U. C [...] z [...], str. [...].[7] Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 104. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2916/95 (Dz.U. L 305 z 19.12.1995, str. 49).[8] Zob. załącznik I.[9] Dz.U. L 299 z 16.11.2007, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 248/2008 (Dz.U. L 76 z 19.3.2008, str. 6).[10] Dz.U. L 336 z 23.12.1994, str. 22.


				|

		52011PC0821

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie wspólnych przepisów dotyczących monitorowania i oceny wstępnych planów budżetowych oraz zapewnienia korekty nadmiernego deficytu w państwach członkowskich strefy euro /* KOM/2011/0821 wersja ostateczna - 2011/0386 (COD) */

			   	2011/0386 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie wspólnych przepisów
dotyczących monitorowania i oceny wstępnych planów budżetowych
oraz zapewnienia korekty nadmiernego deficytu w państwach
członkowskich strefy euro
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 136 w
związku z art. 121 ust. 6,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
uwzględniając opinię
Europejskiego Banku Centralnego,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
Traktat zobowiązuje państwa
członkowskie do uznawania swoich polityk gospodarczych za przedmiot wspólnego
zainteresowania oraz do prowadzenia polityki budżetowej w sposób
zmierzający do zapewnienia dobrego stanu finansów publicznych i
prowadzenia polityki gospodarczej w sposób niezagrażający
prawidłowemu funkcjonowaniu unii gospodarczej i walutowej.
(2)
Pakt na rzecz stabilności i wzrostu, w
szczególności rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997
r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i
koordynacji polityk gospodarczych[1]
oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie
przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu[2], mający na celu
zapewnienie dyscypliny budżetowej w całej Unii, ustala ramy
zapobiegania nadmiernemu deficytowi sektora instytucji rządowych i
samorządowych oraz jego korygowania. Pakt został dodatkowo wzmocniony
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/2011
zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia
nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk
gospodarczych oraz rozporządzeniem Rady (UE) nr …./2011 zmieniającym
rozporządzenie (WE) nr 1467/97 w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia
procedury nadmiernego deficytu. Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i
Rady (UE) nr …/2011 w sprawie skutecznego egzekwowania nadzoru budżetowego
w strefie euro wprowadzono skuteczne, zapobiegawcze i stopniowe mechanizmy
egzekwowania prawa w postaci sankcji finansowych w odniesieniu do państw
członkowskich, których walutą jest euro.
(3)
Zmiany do paktu stabilności i wzrostu
wzmacniają zarówno wytyczne, jak i – w odniesieniu do państw
członkowskich, których walutą jest euro – zachęty do
określania i realizacji rozważnej polityki budżetowej, przy
unikaniu nadmiernego deficytu budżetowego. Przepisy te zapewniają na
poziomie Unii solidniejsze ramy prawne na potrzeby nadzoru nad polityką
gospodarczą poszczególnych państw członkowskich.
(4)
W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania
unii gospodarczej i walutowej Traktat dopuszcza możliwość
przyjęcia w odniesieniu do państw członkowskich strefy euro
środków, które wykraczają poza przepisy mające zastosowanie do
ogółu państw członkowskich.
(5)
Dobry stan finansów publicznych najlepiej jest
zapewnić na etapie planowania, a poważne błędy należy
rozpoznać możliwie jak najszybciej. Państwa członkowskie
powinny odnosić korzyści nie tylko z ustalenia zasad przewodnich i
celów budżetowych, lecz również ze skoordynowanego monitorowania ich
polityki budżetowej.
(6)
Wprowadzenie wspólnego harmonogramu
budżetowego dla państw członkowskich, których walutą jest
euro, powinno doprowadzić do lepszego synchronizowania kluczowych etapów
przygotowywania budżetów krajowych, przyczyniając się w ten
sposób do skuteczności Europejskiego Semestru, służącego
koordynacji polityki budżetowej. Przyjęcie wspólnego harmonogramu
budżetowego powinno prowadzić do większych synergii poprzez
ułatwienie koordynacji polityki w gronie państw członkowskich,
których walutą jest euro, oraz powinno zapewnić należyte
uwzględnienie zaleceń Rady i Komisji w procesie uchwalania
budżetu w poszczególnych krajach.
(7)
Istnieją poważne dowody, że oparte
na regułach ramy budżetowe stanowią skuteczne narzędzie
wspierania solidnej i zrównoważonej polityki budżetowej. Wprowadzenie
krajowych reguł budżetowych zgodnych z celami budżetowymi na
poziomie Unii powinno być decydującym elementem mającym
zapewnić przestrzeganie przepisów paktu stabilności i wzrostu. W
szczególności państwa członkowskie powinny wprowadzić
reguły dotyczące zrównoważenia budżetu w kategoriach
strukturalnych, które zapewnią transpozycję głównych zasad
unijnych ram budżetowych do prawa krajowego. Transpozycji takiej
dokonać należy za pomocą wiążących reguł,
najlepiej o charakterze konstytucyjnym, aby wykazać maksymalne
zobowiązanie przyjęte przez władze krajowe w odniesieniu do
paktu stabilności i wzrostu.
(8)
Nierealistyczne i tendencyjne prognozy
makroekonomiczne i budżetowe mogą znacząco podważyć
skuteczność planowania budżetowego, a to z kolei może
mieć negatywny wpływ na dyscyplinę budżetową.
Źródłem obiektywnych i realistycznych prognoz makroekonomicznych
mogą być niezależne podmioty.
(9)
Taki stopniowo wzmacniany nadzór będzie
stanowił dalsze uzupełnienie obowiązujących przepisów paktu
stabilności i wzrostu oraz zapewni lepszy nadzór nad dyscypliną
budżetową w państwach członkowskich, których walutą
jest euro. Procedura stopniowo coraz ściślejszego monitorowania
powinna przyczynić się do lepszych wyników budżetowych z
korzyścią dla wszystkich państw członkowskich, których
walutą jest euro. W ramach stopniowo wzmacnianej procedury
ściślejsze monitorowanie jest szczególnie przydatne dla państw
członkowskich objętych procedurą nadmiernego deficytu.
(10)
Jak wykazał kryzys zadłużenia
publicznego, a w szczególności konieczność wprowadzenia
wspólnych mechanizmów ratunkowych, polityka budżetowa prowadzona przez poszczególne
państwa członkowskie, których walutą jest euro, ma znaczny
wpływ na pozostałych członków tej grupy. Każde z
państw członkowskich, których walutą jest euro, powinno
zasięgnąć opinii Komisji i pozostałych państw
członkowskich, których walutą jest euro, przed przyjęciem
wszelkich planów istotnych reform polityki budżetowej, które mogłyby
mieć wpływ na pozostałe państwa członkowskie, aby
umożliwić ocenę ewentualnego wpływu w odniesieniu do strefy
euro jako całości. Państwa członkowskie powinny uważać
swoje plany budżetowe za przedmiot wspólnego zainteresowania i przed ich
wejściem w życie przedstawiać je Komisji do celów monitorowania.
Komisja powinna móc w razie potrzeby przyjąć opinię w sprawie
wstępnego planu budżetowego, którą dane państwo członkowskie,
a w szczególności jego władze budżetowe, powinny wziąć
pod uwagę w procesie uchwalania ustawy budżetowej. Opinia taka
powinna zapewniać należyte uwzględnienie unijnych wytycznych
politycznych w sferze budżetowej w ramach przygotowywania budżetu krajowego.
W szczególności opinia taka powinna zawierać ocenę, czy w
planach budżetowych należycie uwzględniono zalecenia w
dziedzinie budżetu wydane w ramach Europejskiego Semestru. Komisja powinna
być gotowa do przedstawienia tej opinii parlamentowi danego państwa
członkowskiego na jego żądanie. Zakres, w jakim opinia ta
została uwzględniona, powinien być częścią oceny
– w razie spełnienia odpowiednich warunków – prowadzącej do decyzji o
wszczęciu wobec danego państwa członkowskiego procedury
nadmiernego deficytu, a niezastosowanie się do wcześniejszych
wytycznych Komisji należy uznać za okoliczność
obciążającą. Ponadto na podstawie ogólnej oceny planów
przez Komisję Eurogrupa powinna omówić sytuację
budżetową i perspektywy dla strefy euro.
(11)
Państwa członkowskie, których walutą
jest euro i które są objęte procedurą nadmiernego deficytu,
powinny być ściślej monitorowane, aby zapewnić
pełną i terminową korektę nadmiernego deficytu.
Ściślejsze monitorowanie powinno zapewnić wczesne korygowanie
ewentualnych odstępstw od zaleceń Rady dotyczących skorygowania
nadmiernego deficytu. Monitorowanie takie powinno stanowić
uzupełnienie przepisów określonych w rozporządzeniu (WE) nr
1467/97. Zasady takiego ściślejszego monitorowania powinny być
zróżnicowane w zależności od etapu procedury, którą
objęte jest dane państwo członkowskie, jak przewidziano w art.
126 Traktatu.
(12)
Ściślejsze monitorowanie państw
członkowskich objętych procedurą nadmiernego deficytu powinno
umożliwić rozpoznanie zagrożeń dla dotrzymania terminu
skorygowania nadmiernego deficytu przez dane państwo członkowskie. W
przypadku rozpoznania takich zagrożeń Komisja powinna skierować
do danego państwa członkowskiego zalecenie ze wskazaniem
środków, które należy podjąć przed upływem
wyznaczonego terminu; zalecenie takie powinno zostać przedstawione
parlamentowi danego państwa członkowskiego na jego żądanie.
Ocena taka powinna umożliwiać szybką korektę ewentualnych
zjawisk stwarzających zagrożenie dla korekty nadmiernego deficytu w
wyznaczonym terminie. Ocena zgodności z takim zaleceniem Komisji powinna
być częścią prowadzonej przez Komisję
ciągłej oceny skuteczności działań mających na
celu skorygowanie nadmiernego deficytu. Przy podejmowaniu decyzji, czy
podjęto skuteczne działania w celu skorygowania nadmiernego deficytu,
Rada powinna również wziąć pod uwagę, czy dane państwo
członkowskie zastosowało się do zalecenia Komisji.
(13)
W celu wzmocnienia dialogu pomiędzy
instytucjami Unii, w szczególności pomiędzy Parlamentem Europejskim,
Radą i Komisją, oraz w celu zapewnienia większej
przejrzystości i odpowiedzialności, właściwa komisja
Parlamentu Europejskiego może zaproponować danemu państwu
członkowskiemu, którego dotyczy zalecenie Komisji, udział w wymianie
poglądów,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Rozdział I
Przepisy ogólne
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
1.           W niniejszym
rozporządzeniu określono przepisy dotyczące
ściślejszego monitorowania polityki budżetowej w strefie euro
poprzez:
a)      wprowadzenie wspólnego harmonogramu
budżetowego, stanowiącego uzupełnienie Europejskiego Semestru, o
którym mowa w art. 2a rozporządzenia (WE) 1466/97;
b)      wprowadzenie dodatkowych wymogów
dotyczących monitorowania w celu zapewnienia należytego
uwzględnienia unijnych zaleceń politycznych w sferze budżetowej
w ramach przygotowywania budżetu krajowego, stanowiących
uzupełnienie systemu wielostronnego nadzoru nad polityką
budżetową, przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1466/97;
c)      ściślejsze monitorowanie
polityki budżetowej państw członkowskich objętych
procedurą nadmiernego deficytu, mające zapewnić terminową i
trwałą korektę nadmiernego deficytu, stanowiące
uzupełnienie procedury korekty nadmiernego deficytu państwa
członkowskiego, przewidzianej w art. 126 Traktatu i w rozporządzeniu
(WE) nr 1467/97.
2.           Niniejsze rozporządzenie
stosuje się do państw członkowskich, których walutą jest
euro.
Artykuł 2
Definicje
1.           Do celów niniejszego
rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)      „niezależna rada budżetowa”
oznacza podmiot posiadający autonomię funkcjonalną w stosunku do
władz budżetowych państwa członkowskiego, odpowiedzialny za
monitorowanie wdrażania krajowych reguł budżetowych;
2)      „niezależne prognozy
makroekonomiczne” oznaczają prognozy makroekonomiczne lub prognozy
budżetowe sporządzane przez niezależny podmiot lub podmiot posiadający
autonomię funkcjonalną w stosunku do władz budżetowych
państwa członkowskiego;
3)      „średniookresowe ramy
budżetowe” posiadają znaczenie określone w art. 2 pkt e)
dyrektywy Rady […/…];
4)      „program stabilności” posiada
znaczenie określone w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1466/97;
5)      „publiczny” oraz „deficyt” posiadają
znaczenia określone w art. 2 Protokołu (nr 12) w sprawie procedury
dotyczącej nadmiernego deficytu, załączonego do Traktatu o Unii
Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
2.           Zastosowanie mają
również: definicja sektora instytucji rządowych i samorządowych
oraz definicja podsektorów sektora instytucji rządowych i
samorządowych, określone w pkt 2.70 załącznika A do
rozporządzenia (WE) nr 2223/96.
Rozdział II
Wspólne przepisy budżetowe
Artykuł 3
Wspólny harmonogram budżetowy
1.           Co roku, w terminie do dnia
15 kwietnia, wraz ze swoimi programami stabilności państwa
członkowskie podają do wiadomości publicznej swoje
średniookresowe plany budżetowe sporządzone zgodnie ze swoimi
średniookresowymi ramami budżetowymi na podstawie niezależnych
prognoz makroekonomicznych.
2.           Projekty ustaw
budżetowych dla sektora instytucji rządowych i samorządowych
oraz stanowiące ich podstawę niezależne prognozy
makroekonomiczne podaje się do wiadomości publicznej w terminie do
dnia 15 października każdego roku.
3.           Ustawy budżetowe dla
sektora instytucji rządowych i samorządowych przyjmuje się i
podaje do wiadomości publicznej w terminie do dnia 31 grudnia każdego
roku.
Artykuł 4
Reguły dotyczące salda budżetowego i niezależna krajowa
rada budżetowa
1.           Państwa
członkowskie posiadają numeryczne reguły fiskalne dotyczące
salda budżetowego, za pomocą których realizują w krajowych
procesach budżetowych swój średniookresowy cel budżetowy,
zdefiniowany w art. 2a rozporządzenia (WE) nr 1466/97. Reguły takie
obejmują całość sektora instytucji rządowych i
samorządowych i mają charakter wiążący, najlepiej
konstytucyjny.
2.           Państwa
członkowskie posiadają niezależną radę
budżetową, która zajmuje się monitorowaniem wdrażania
krajowych reguł fiskalnych, o których mowa w ust. 1.
Rozdział III
Monitorowanie i ocena wstępnych planów
budżetowych państw członkowskich
Artykuł 5
Wymogi dotyczące monitorowania
1.           Co roku, w terminie do dnia
15 października, państwa członkowskie przedstawiają Komisji
i Eurogrupie wstępny plan budżetowy na następny rok.
2.           W tym samym czasie
wstępny plan budżetowy podaje się do wiadomości publicznej.
3.           Wstępny plan
budżetowy zawiera następujące informacje dotyczące następnego
roku:
a)      docelowe saldo budżetowe sektora
instytucji rządowych i samorządowych wyrażone jako odsetek
produktu krajowego brutto (PKB), przedstawione w podziale na podsektory sektora
instytucji rządowych i samorządowych;
b)      przewidywania w odniesieniu do wydatków i
dochodów sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz ich
głównych składników, przy założeniu niezmiennego kursu
polityki, wyrażone jako odsetek PKB;
c)      docelowe wydatki i dochody sektora
instytucji rządowych i samorządowych oraz ich główne
składniki, wyrażone jako odsetek PKB, z uwzględnieniem warunków
i kryteriów osiągnięcia rocznego tempa wzrostu wydatków publicznych
bez uwzględnienia dyskrecjonalnych działań po stronie dochodów,
zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1466/97;
d)      szczegółowy opis i dobrze
udokumentowane określenie ilościowe środków, które należy
ująć w budżecie na nadchodzący rok w celu zlikwidowania
różnicy pomiędzy wartościami docelowymi, o których mowa w lit.
c), a przewidywaniami przy założeniu niezmiennego kursu polityki,
zgodnie z lit. b). W przypadku środków, których szacowany wpływ na
budżet jest mniejszy niż 0,1 % PKB, opis może być mniej
szczegółowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na plany
istotnych reform w dziedzinie polityki budżetowej, które mogą mieć
skutki uboczne w innych państwach członkowskich, których walutą
jest euro;
e)      podstawowe założenia
dotyczące spodziewanego rozwoju sytuacji gospodarczej i ważnych
zmiennych ekonomicznych, mających znaczenie dla realizacji celów
budżetowych. Założenia te opierają się na
niezależnych prognozach makroekonomicznych dotyczących wzrostu
gospodarczego;
f)       w stosownych przypadkach – dodatkowe
informacje o sposobach zastosowania się do obowiązujących
zaleceń w dziedzinie budżetu skierowanych do danego państwa członkowskiego
zgodnie z art. 121 Traktatu.
4.           Jeżeli cele
budżetowe przedstawione we wstępnym planie budżetowym zgodnie z
ust. 3 lit. a) i c) lub przewidywania przy założeniu niezmiennego
kursu polityki różnią się od celów i przewidywań zawartych
w aktualnym programie stabilności, różnice muszą być
należycie wyjaśnione.
5.           W przypadku stwierdzenia
przez Komisję szczególnie poważnej niezgodności z
obowiązkami w zakresie polityki budżetowej określonymi w pakcie
stabilności i wzrostu, Komisja w terminie dwóch tygodni od przedstawienia
jej wstępnego planu budżetowego zwraca się do danego
państwa członkowskiego o przedstawienie skorygowanego wstępnego
planu budżetowego. Żądanie takie podaje się do
wiadomości publicznej.
Do skorygowanego wstępnego planu
budżetowego mają zastosowanie przepisy ust. 2–4.
6.           Komisja określa
treść wstępnego planu budżetowego, o którym mowa w ust. 1.
Artykuł 6
Ocena
wstępnego planu budżetowego
1.           Komisja w razie potrzeby
przyjmuje opinię w sprawie wstępnego planu budżetowego w
terminie do dnia 30 listopada.
2.           Opinię Komisji podaje
się do wiadomości publicznej; Komisja przedstawia swoją
opinię parlamentowi danego państwa członkowskiego na jego
żądanie.
3.           Komisja dokonuje ogólnej
oceny sytuacji budżetowej i perspektyw w całej strefie euro.
Ocenę podaje się do wiadomości publicznej.
4.           Eurogrupa omawia opinie
Komisji w sprawie krajowych planów budżetowych oraz sytuację
budżetową i perspektywy w całej strefie euro na podstawie
ogólnej oceny dokonanej przez Komisję zgodnie z ust. 3. Ocenę podaje
się do wiadomości publicznej.
Rozdział IV
Zapewnienie korekty nadmiernego deficytu
Artykuł 7
Ściślejsze monitorowanie państw członkowskich w ramach
procedury nadmiernego deficytu
1.           W
przypadku podjęcia przez Radę decyzji stwierdzającej istnienie
nadmiernego deficytu w państwie członkowskim zgodnie z art. 126 ust.
6 Traktatu, do danego państwa członkowskiego zastosowanie mają
ust. 2 do 5 niniejszego artykułu, do czasu uchylenia procedury nadmiernego
deficytu.
2.           Państwo
członkowskie podlegające ściślejszemu monitorowaniu
niezwłocznie przeprowadza kompleksową ocenę wykonania
budżetu w bieżącym roku dla sektora instytucji rządowych i
samorządowych oraz jego podsektorów. W ocenie uwzględnia się
również zagrożenia finansowe związane z podmiotami
będącymi własnością publiczną i z zamówieniami
publicznymi, w zakresie, w jakim mogą się one przyczyniać do
istnienia nadmiernego deficytu. Wynik takiej oceny zamieszcza się w
przedstawianych zgodnie z art. 3 ust. 4a lub art. 5 ust. 1a rozporządzenia
(WE) nr 1467/97 sprawozdaniach dotyczących działań
podjętych na rzecz korekty nadmiernego deficytu.
3.           Państwo
członkowskie regularnie składa Komisji i Komitetowi
Ekonomiczno-Finansowemu lub ewentualnemu wyznaczonemu przezeń w tym celu
podkomitetowi sprawozdania w odniesieniu do sektora instytucji rządowych i
samorządowych oraz jego podsektorów dotyczące wykonania budżetu
w ciągu bieżącego roku, wpływu na budżet środków
dyskrecjonalnych podjętych po stronie wydatków i po stronie dochodów,
docelowej wielkości wydatków i dochodów publicznych, jak również
zawierające informacje na temat przyjętych środków i na temat
charakteru planowanych środków osiągnięcia tych celów.
Sprawozdanie podaje się do wiadomości publicznej.
Komisja określa treść sprawozdania,
o którym mowa w niniejszym ustępie.
4.           Jeżeli dane państwo
członkowskie jest adresatem zalecenia Rady na mocy art. 126 ust. 7
Traktatu, sprawozdanie zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu przedstawia
się po raz pierwszy po upływie sześciu miesięcy od daty
pierwszego sprawozdania, o którym mowa w art. 3 ust. 4a rozporządzenia
(WE) nr 1467/97, a następnie w odstępach
sześciomiesięcznych.
5.           Jeżeli dane państwo
członkowskie jest adresatem wezwania Rady na mocy art. 126 ust. 9
Traktatu, sprawozdanie zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu zawiera
również informacje o działaniach podjętych w odpowiedzi na
poszczególne zalecenia Rady. Sprawozdanie takie przedstawia się po raz
pierwszy po upływie trzech miesięcy od daty pierwszego sprawozdania,
o którym mowa w art. 5 ust. 1a rozporządzenia (WE) nr 1467/97, a
następnie w odstępach kwartalnych.
6.           Na żądanie Komisji
i w określonym przez nią terminie państwo członkowskie
podlegające ściślejszemu monitorowaniu:
a)      w koordynacji z krajowymi
najwyższymi organami kontroli przeprowadza kompleksową
niezależną kontrolę rachunków sektora instytucji rządowych
i samorządowych, mającą na celu ocenę rzetelności,
kompletności i ścisłości tych rachunków publicznych na
potrzeby procedury nadmiernego deficytu, oraz przedstawia sprawozdanie z tej
kontroli; w związku z tym Komisja (Eurostat) ocenia jakość
danych przekazanych przez to państwo członkowskie zgodnie z
rozporządzeniem (WE) nr 679/2010[3];
b)      przedstawia dodatkowe informacje na
potrzeby monitorowania postępów w zakresie korekty nadmiernego deficytu.
Artykuł 8
Państwa członkowskie zagrożone niewywiązaniem się ze
swoich zobowiązań w ramach procedury nadmiernego deficytu
1.           Oceniając, czy
wyznaczony w aktualnym zaleceniu Rady na mocy art. 126 ust. 7 Traktatu lub w
aktualnym wezwaniu Rady na mocy art. 126 ust. 9 Traktatu termin skorygowania
nadmiernego deficytu nie jest zagrożony, Komisja opiera się
również na sprawozdaniach przestawionych przez państwa
członkowskie zgodnie z art. 7 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.
2.           W przypadku gdy termin
skorygowania nadmiernego deficytu jest zagrożony, Komisja kieruje do
danego państwa członkowskiego zalecenie w sprawie przyjęcia
dalszych środków w ramach czasowych zgodnych z terminem korekty
nadmiernego deficytu, o którym mowa w ust. 1. Zalecenie Komisji podaje się
do wiadomości publicznej; Komisja przedstawia swoje zalecenie parlamentowi
danego państwa członkowskiego na jego żądanie.
3.           W ramach czasowych
określonych w zaleceniu Komisji, o którym mowa w ust. 2, dane państwo
członkowskie przedstawia Komisji sprawozdanie ze środków
przyjętych w odpowiedzi na to zalecenie, wraz ze sprawozdaniami, o których
mowa w art. 7 ust. 3. Sprawozdanie obejmuje wpływ na budżet
wszystkich podjętych środków dyskrecjonalnych, docelową
wielkość wydatków i dochodów publicznych, informacje na temat
przyjętych środków i na temat charakteru planowanych środków
osiągnięcia tych celów, jak również informacje na temat innych
działań podejmowanych w odpowiedzi na zalecenie Komisji. Sprawozdanie
podaje się do wiadomości publicznej.
4.           Właściwa komisja
Parlamentu Europejskiego może zaproponować państwu
członkowskiemu, którego dotyczy zalecenie skierowane zgodnie z ust. 2,
udział w wymianie poglądów zgodnie z art. 2a rozporządzenia (WE)
nr 1467/97.
5.           Na podstawie sprawozdania, o
którym mowa w ust. 3, Komisja ocenia, czy dane państwo członkowskie
zastosowało się do zalecenia skierowanego do niego zgodnie z ust. 2.
Artykuł 9
Wpływ na procedurę nadmiernego deficytu
1.           Zakres, w jakim opinia, o
której mowa w art. 6 ust. 1, została uwzględniona przez dane
państwo członkowskie, jest brany pod uwagę przez:
a)      Komisję przy opracowywaniu
sprawozdania na mocy art. 126 ust. 3 Traktatu i przy wydawaniu zalecenia w
sprawie nałożenia obowiązku złożenia
nieoprocentowanego depozytu zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr
XXX/2011;
b)      Radę przy podejmowaniu decyzji co do
istnienia nadmiernego deficytu zgodnie z art. 126 ust. 6 Traktatu.
2.           Ściślejsze
monitorowanie przewidziane w art. 7 i 8 niniejszego rozporządzenia stanowi
integralną część przewidzianego w art. 10 ust. 1
rozporządzenia (WE) nr 1467/97 regularnego monitorowania wdrożenia
działań podjętych przez dane państwo członkowskie w
odpowiedzi na zalecenia wydane na mocy art. 126 ust. 7 Traktatu lub wezwania
wydane na mocy art. 126 ust. 9 Traktatu w celu skorygowania nadmiernego
deficytu.
3.           Rozważając, czy
podjęto skuteczne działania w odpowiedzi na zalecenia wydane zgodnie
z art. 126 ust. 7 Traktatu lub wezwania wydane zgodnie z art. 126 ust. 9
Traktatu, Komisja bierze pod uwagę ocenę, o której mowa w art. 8 ust.
5 niniejszego rozporządzenia, i – stosownie do sytuacji – zaleca Radzie
podjęcie ewentualnych decyzji na mocy art. 126 ust. 8 lub art. 126 ust. 11
Traktatu.
Artykuł 10
Spójność z rozporządzeniem nr XXX w sprawie wzmocnienia nadzoru
gospodarczego i budżetowego nad państwami członkowskimi strefy
euro dotkniętymi lub zagrożonymi poważnymi trudnościami w
odniesieniu do ich stabilności finansowej
Artykuły 5 i 7 niniejszego
rozporządzenia nie mają zastosowania do państw
członkowskich realizujących makroekonomiczny program dostosowawczy
zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr XXX.
Rozdział V
Przepisy końcowe
Artykuł 11
Przegląd
1.           W terminie do [ta sama data,
co w art. 13 rozporządzenia w sprawie sankcji], a następnie co
pięć lat, Komisja publikuje sprawozdanie w sprawie stosowania
niniejszego rozporządzenia.
Sprawozdanie to zawiera między innymi
ocenę:
a)      skuteczności niniejszego
rozporządzenia;
b)      postępów w zapewnieniu
ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej oraz trwałego
zbliżania dokonań gospodarczych państw członkowskich
zgodnie z Traktatem.
2.           W stosownych przypadkach do
sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, dołącza się wniosek w
sprawie zmian do niniejszego rozporządzenia.
3.           Sprawozdanie przekazuje
się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
Artykuł 12
Przepisy przejściowe
1.           Niniejsze rozporządzenie
stosuje się do państw członkowskich, które w chwili jego
wejścia w życie są już objęte procedurą
nadmiernego deficytu.
2.           W drodze odstępstwa od
ust. 1, art. 7 ust. 2 nie ma zastosowania do państw członkowskich, co
do których Rada uznała już, że podjęto skuteczne
działania zgodnie z art. 4 ust. 2 i art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE)
nr 1467/97.
3.           Państwa
członkowskie dostosowują się do przepisów art. 4 w terminie do
[6 miesięcy od daty przyjęcia niniejszego rozporządzenia].
Artykuł 13
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze
rozporządzenie wiąże w całości i jest
bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z
Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego           W
imieniu Rady
Przewodniczący                                             Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.
[2]               Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 6.
[3]               Dz.U. L 198 z 30.7.2010, s. 1.