Ważna informacja prawna

|

52007PC0122

Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej  /* COM/2007/0122 końcowy - CNS 2007/0045 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 20.3.2007KOM(2007) 122 wersja ostateczna2007/0045 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIEKONTEKST WNIOSKU-  Podstawa i cele wnioskuWymóg dotyczący publikowania informacji na temat beneficjentów funduszy wspólnotowych, wprowadzony do rozporządzenia finansowego rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1995/2006 z dnia 13 grudnia 2006 r., pociąga za sobą ustanowienie niezbędnych zasad w ramach odpowiednich przepisów sektorowych. Aby wprowadzić w życie ten wymóg konieczne jest wprowadzenie zmian do rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej. Ponadto należy wyjaśnić szereg wciąż nierozwiązanych problemów dotyczących prawidłowego stosowania rozporządzenia.Niniejszy wniosek dotyczy zatem następujących kwestii:1. Publikacja informacji na temat beneficjentów finansowania ze środków EFRG i EFFROWWniosek obejmuje następujące elementy:-  podział na bezpośrednie płatności i inne środki finansowania w przypadku wydatków EFRG,-  jednorazowa kwota środków publicznych ogółem w przypadku wydatków EFFROW,-  publikacja ex post za każdy rok budżetowy,-  publikacja informacji dotyczących wydatków EFFROW począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r. oraz informacji dotyczących wydatków EFRG począwszy od dnia 16 października 2007 r.,-  publikacja na szczeblu krajowym dokonywana przez państwa członkowskieSzczegóły powinny być określone w przepisach wykonawczych, które mają być przyjęte przez Komisję.Załącznik VI do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)[1] przewiduje, że począwszy od 2008 r. organ zarządzający państwa członkowskiego publikuje co najmniej raz w roku, w formie elektronicznej lub w innej postaci, listę beneficjentów otrzymujących wsparcie w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich, nazwy działań i wysokość wkładu publicznego przyznanego na te działania. Jednakże datę rozpoczęcia publikacji tych danych zmieniono obecnie rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1605/2002, zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1995/2006, które przewiduje publikację ex post listy beneficjentów tego funduszu od dnia 1 stycznia 2007 r.2. Obniżenie i zawieszenie płatności miesięcznych i płatności pośrednich na rzecz państw członkowskichObecny mechanizm przewidziany w art. 17 i 27 nie jest właściwie dostosowany do sytuacji długotrwałego braku lub nieskutecznego działania kluczowych elementów krajowego systemu kontroli bez możliwości szybkiego rozwiązania tego problemu. Dlatego też proponuje się wprowadzenie nowego mechanizmu, w ramach którego Komisja byłaby upoważniona, ale nie zobowiązana do obniżenia lub zawieszenia płatności. Mechanizm ten mógłby zostać uruchomiony dopiero wtedy, gdy spełnione zostaną wszystkie wymienione niżej warunki:-  Komisja dwukrotnie zastosowała korekty finansowe w odniesieniu do tego samego środka i z tych samych przyczyn;-  co najmniej jeden kluczowy element przedmiotowego systemu kontroli nie istnieje lub działa nieskutecznie ze względu na powagę lub utrzymywanie się stwierdzonych nieprawidłowości;-  z analizy Komisja wynika, że państwo członkowskie nie zastosowało się do zalecenia Komisji mającego na celu poprawę sytuacji oraz że państwo to nie jest w stanie zaradzić lub nie zaradzi w najbliższej przyszłości tym nieprawidłowościom.Zawieszenie lub obniżenie płatności nastąpi po wysłaniu do tego państwa członkowskiego pisemnego ostrzeżenia. Okres stosowania decyzji będzie określony przez Komisję tak, aby obejmował późniejsze płatności bez konieczności powtarzania procedury w każdym miesiącu.3. Zmiana art. 31 ust. 5 rozporządzenia (wyjątki od tzw. zasady 24 miesięcy)Rozporządzenie (EWG) nr 4045/89 nakłada na państwa członkowskie obowiązek przeprowadzania kontroli ex post niektórych wydatków w ramach WPR. W dosłownym rozumieniu zasady 24 miesięcy ustanowionej w art. 31 ust. 4 rozporządzenia, Komisja nie ma możliwości zastosowania korekt finansowych w odniesieniu do państw członkowskich w przypadku, gdy nie spełniają one wymogów kontroli zgodnych z wymienionym wyżej rozporządzeniem, ze względu na brak czasu po kontrolach przeprowadzonych przez dane państwo członkowskie. Proponuje się zatem zmianę art. 31 ust. 5 rozporządzenia tak, aby Komisja dysponowała odpowiednim okresem czasu na sprawdzenie, czy państwa członkowskie wypełniły zobowiązania w zakresie kontroli zgodne z rozporządzeniem (EWG) nr 4045/89 i, jeśli to konieczne, na zastosowanie korekt finansowych.4. Uprawnienia wykonawcze przyznane Komisji na mocy art. 42Proponuje się dostosowanie wymienionego wyżej artykułu w celu umożliwienia Komisji przyjęcia szczegółowych zasad stosowania wszystkich przepisów ustanowionych w rozporządzeniu. Poza tym, zważywszy na wprowadzenie do rozporządzenia nowego artykułu dotyczącego przejrzystości, aby Komisja została upoważniona do przyjęcia szczegółowych zasad stosowania wszystkich przepisów ustanowionych w rozporządzeniu, możliwe jest bezpośrednie odesłanie do przepisu artykułu dotyczącego uprawnień wykonawczych w zakresie przejrzystości.5. Dostosowania technicznePonadto proponuje się rozwiązanie szeregu mniej poważnych problemów technicznych stwierdzonych głównie w zakresie spójności między finansowym zarządzaniem EFFROW i finansowym zarządzaniem funduszami strukturalnymi a finansowaniem środków interwencyjnych, jeżeli nie określono żadnych kwot jednostkowych.-  Kontekst ogólnyW chwili obecnej obowiązujące prawodawstwo pozwala na obniżenie płatności miesięcznych i płatności pośrednich. Jednakże w tym konkretnym przypadku, którego dotyczy wniosek, ulepszenie przepisów prawnych jest zasadne. Jeśli chodzi o przejrzystość, nowe zmiany w przepisach prawnych wymagają dostosowania rozporządzenia.-  Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosekArtykuły 17, 27 i 42 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005,Artykuł 105 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006,Artykuł 30 ust. 3 i art. 53b rozporządzenia Rady (WE) nr 1605/2002.-  Spójność z innymi politykami i celami UniiNie dotyczy.KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU-  Konsultacje z zainteresowanymi stronamiNie dotyczy, ponieważ wniosek zasadniczo odnosi się do stosunków między państwami członkowskimi a Komisją.-  Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznejNie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.-  Ocena wpływuObowiązujące rozporządzenie Rady może zostać zmienione rozporządzeniem Rady.Zgodnie z powyższym inne rozwiązania nie mogą posłużyć do tego celu, ponieważ nie mają takich samych skutków prawnych.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU-  Krótki opis proponowanych działań-  Wprowadzenie przepisów prawnych dotyczących przejrzystości;-  nowy mechanizm, który umożliwia obniżenie w szczególnych sytuacjach płatności miesięcznych i płatności bezpośrednich ze środków WPR przeznaczonych dla państw członkowskich;-  częstsze stosowanie korekt finansowych w następstwie kontroli przeprowadzanych po dokonaniu płatności;-  dostosowania techniczne.-  Podstawa prawnaArtykuł 37 ust. 2 akapit trzeci Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.-  Zasada pomocniczościNiniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.-  Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów.Zmiana dotycząca obniżenia płatności pozwala na zastosowanie procedury, która jest w dużym stopniu zgodna z obowiązującymi procedurami. W kwestii przejrzystości wniosek pozostaje przy dość ogólnych przepisach, które uzyskały w tym zakresie zgodę państw członkowskich. W pozostałych kwestiach poprawki pozwoliłyby na lepsze wykonanie rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.Wniosek nie pociąga za sobą żadnego obciążenia administracyjnego dla organów regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych ani obywateli. W przypadku państw członkowskich i Wspólnoty obciążenie administracyjne jest minimalne, natomiast obciążenie finansowe pozostaje bez zmian w porównaniu z przeszłością. Zasada przejrzystości wymaga ze strony państw członkowskich i Wspólnoty podjęcia dodatkowych działań.-  Wybór instrumentówProponowane instrumenty: rozporządzenie.Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: poprawki wprowadza się do rozporządzenia Rady i dlatego niezbędne jest przyjęcie kolejnego rozporządzenia Rady.WPłYW NA BUDżETWniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.INFORMACJE DODATKOWE-  Uchylenie istniejących aktówNie.Należy jednak zauważyć, że we wniosku dotyczącym rozporządzenia Rady ustanawiającego zasady dobrowolnej modulacji płatności bezpośrednich przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników, oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1290/2005[2], Komisja zaproponowała zmianę art. 42 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, która brzmi podobnie do zmiany przewidzianej w art. 1 ust. 8 niniejszego wniosku i dlatego zostaje nim zastąpiona.2007/0045 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnejRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 ust. 2 akapit trzeci,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[3],po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,a także mając na uwadze, co następuje:1.  W przypadku środków interwencyjnych, dla których nie ustalono kwoty jednostkowej w ramach wspólnej organizacji rynków, należy ustanowić przepisy wykonawcze w szczególności w odniesieniu do metody ustalania finansowanych kwot, finansowania wydatków wynikających z unieruchomienia funduszy niezbędnych do interwencyjnego zakupu produktów oraz finansowania wydatków wynikających z działań związanych ze składowaniem oraz, w danym przypadku, z przetwórstwem.2.  Ze względu na charakter środków i programów objętych decyzją Rady 90/424/EWG w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii[4] należy przewidzieć, że w należycie uzasadnionych wyjątkowych przypadkach ze środków EFRG można finansować koszty administracyjne i zatrudnienia ponoszone w związku z realizacją takich środków i programów.3.  Artykuł 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005[5] przewiduje procedurę stosowaną przez Komisję w celu obniżenia lub zawieszenia płatności miesięcznych. Natomiast art. 27 wspomnianego rozporządzenia przewiduje procedurę stosowaną w celu zawieszenia lub obniżenia płatności bezpośrednich.4.  Na mocy art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 Komisja podejmuje decyzję w sprawie kwot podlegających wyłączeniu z finansowania wspólnotowego, jeśli uzna, że danych wydatków nie dokonano zgodnie z zasadami wspólnotowymi. W ramach procedury prowadzącej do wyłączenia z finansowania wspólnotowego, aby zaradzić istniejącej sytuacji Komisja kieruje do odnośnego państwa członkowskiego zalecenia dotyczące sposobu stosowania przepisów wspólnotowych. Jeśli państwo członkowskie nie zastosuje się do tych zaleceń, Komisja podejmuje inne decyzje w celu wyłączenia wydatków z finansowania wspólnotowego. Ponadto w niektórych przypadkach możliwe jest stwierdzenie, że zalecenia te nie będą lub nie będą mogły być w bliskiej przyszłości przestrzegane.5.  W takich okolicznościach możliwość zawieszenia lub obniżenia płatności miesięcznych lub płatności pośrednich przewidziana w art. 17 i 27 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 nie zapewnia wystarczającej ochrony interesów finansowych Wspólnoty. Za stosowne pod tym względem uznaje się wprowadzenie nowej procedury umożliwiającej Komisji skuteczniejsze zawieszanie lub obniżanie płatności w szczególnych sytuacjach.6.  Zawieszenie lub obniżenie płatności w dziedzinie rolnictwa dokonywane ex ante mogłoby mieć poważne skutki finansowe dla danych państw członkowskich. Ponadto w porównaniu z procedurą dotyczącą decyzji w sprawie rozliczenia zgodności państwo członkowskie dysponuje jedynie ograniczoną możliwością obrony własnego stanowiska przed Komisją. W związku z powyższym nowa procedura zawieszania lub obniżania płatności powinna być stosowana tylko w sytuacji, gdy co najmniej jeden kluczowy element przedmiotowego krajowego systemu kontroli nie istnieje lub działa nieskutecznie z powodu powagi lub utrzymywania się stwierdzonych nieprawidłowości.7.  Należy wyjaśnić warunki, w jakich niedopuszczalne są pośrednie deklaracje wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFFROW).8.  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4045/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli przez państwa członkowskie transakcji stanowiących część systemu finansowania przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej i uchylające dyrektywę 77/435/EWG[6] wymaga, aby państwa członkowskie przeprowadzały kontrole ex post dotyczące niektórych wydatków na wspólną politykę rolną poniesionych w roku budżetowym „n” w okresie od dnia 1 lipca roku budżetowego n+1 do dnia 30 czerwca roku budżetowego n+2. Sprawozdanie dotyczące przeprowadzonych w tym okresie działań kontrolnych przedstawia się Komisji dopiero na koniec roku budżetowego n+2.9.  Zważywszy na ograniczenia czasowe ustanowione w art. 31 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 w odniesieniu do rozliczenia zgodności, Komisja faktycznie nie ma żadnej możliwości podjęcia decyzji o wyłączeniu z finansowania wspólnotowego w przypadku, gdy państwo członkowskie nie dopełnia obowiązków dotyczących kontroli wynikających z rozporządzenia (EWG) nr 4045/89. Aby zaradzić temu problemowi ograniczeń czasowych nie powinno stosować się w przypadku naruszenia obowiązków dotyczących kontroli nałożonych na państwa członkowskie rozporządzeniem (EWG) nr 4045/89 pod warunkiem, że w ciągu dwunastu miesięcy po otrzymaniu sprawozdania przedstawionego przez państwo członkowskie Komisja udzieli na nie odpowiedzi.10.  Ponieważ państwa członkowskie nie muszą informować Komisji o sposobie, w jaki zdecydowały lub zamierzają ponownie wykorzystać wycofane fundusze i dokonać zmiany planu finansowania danego programu rozwoju obszarów wiejskich, należy skreślić art. 33 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.11.  W celu ujednolicenia przejściowych zasad dotyczących sekcji orientacji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) z nowymi przepisami stosowanymi do następnego okresu programowania Funduszy Strukturalnych, art. 40 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 należy zmienić zgodnie z art. 105 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999[7].12.  Niezbędne jest wyjaśnienie podstawy prawnej dla przyjęcia szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia (WE) nr 1290/2005. Komisja powinna w szczególności przyjąć szczegółowe zasady stosowania odnoszące się do publikowania informacji na temat beneficjentów wspólnej polityki rolnej, środków interwencyjnych, dla których nie ustalono kwoty jednostkowej w ramach wspólnej organizacji rynków oraz środków przeniesionych w celu sfinansowania wydatków, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia.13.  W kontekście przeglądu rozporządzenia Rady (WE) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[8], w celu wprowadzenia w życie europejskiej inicjatywy na rzecz przejrzystości, do wymienionego wyżej rozporządzenia dodano art. 30 ust. 3 i art. 53b ust. 2 lit. d), które dotyczą corocznej publikacji ex post listy beneficjentów funduszy pochodzących z budżetu wspólnotowego. Regulacje sektorowe mają zapewnić środki związane z publikacją takich informacji. Zarówno Europejski Fundusz Gwarancji Rolnej (EFRG) jak i Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFFROW) stanowią część budżetu Wspólnot Europejskich i finansują wydatki na zasadzie podziału zarządzania między państwami członkowskimi i Wspólnotą. Należy zatem ustanowić zasady publikowania informacji na temat beneficjentów tych funduszy. W związku z tym państwa członkowskie powinny zapewnić coroczną publikację ex post listy beneficjentów oraz kwot otrzymanych przez każdego beneficjenta w ramach tych funduszy.14.  Podanie tych informacji do publicznej wiadomości zwiększa przejrzystość wykorzystania środków wspólnotowych w ramach wspólnej polityki rolnej oraz jakość finansowego zarządzania wspomnianymi funduszami, w szczególności poprzez wzmocnienie kontroli publicznej wykorzystania tych środków. Przez wzgląd na nadrzędną wagę wyznaczonych celów, uzasadnione jest, przy poszanowaniu zasady proporcjonalności i wymogu ochrony danych osobowych, ustanowienie przepisu przewidującego ogólną publikację istotnych informacji, ponieważ nie wykracza on poza to, co jest konieczne w społeczeństwie demokratycznym w celu zapobiegania nieprawidłowościom.15.  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1290/2005,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 1290/2005 wprowadza się następujące zmiany:1) W art. 3 dodaje się ustęp w brzmieniu:„3. Jeżeli w ramach wspólnej organizacji rynków dla środka interwencyjnego nie ustalono kwoty jednostkowej, EFRG finansuje dany środek na podstawie ryczałtowych kwot jednakowych w całej Wspólnocie, w szczególności w przypadku funduszy pochodzących z państw członkowskich wykorzystanych na interwencyjny zakup produktów, działania związane ze składowaniem oraz, w danym przypadku, z przetworzeniem tych produktów.Odpowiednie opłaty i koszty oblicza się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 41 ust. 3.”2) W art. 13 dodaje się akapit w brzmieniu:„W należycie uzasadnionych wyjątkowych przypadkach akapitu pierwszego nie stosuje się do środków ani programów objętych decyzją Rady 90/424/EWG.”3) Dodaje się art. 17a w brzmieniu:„Artykuł 17a Obniżenie i zawieszenie płatności miesięcznych w szczególnych przypadkach1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 17 Komisja może, zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, podjąć decyzję o obniżeniu lub zawieszeniu płatności miesięcznych, o których mowa w art. 14, na okres określony w decyzji.2. Płatności miesięczne mogą być obniżone lub zawieszone, jeśli spełnione są następujące warunki:a) Komisja podjęła wcześniej, na mocy art. 31, co najmniej dwie decyzje o wyłączeniu z finansowania wspólnotowego wydatków poniesionych przez dane państwo członkowskie na ten sam środek i z tych samych przyczyn;b) przyczyną wyłączenia, o którym mowa w lit. a) jest fakt, że co najmniej jeden kluczowy element przedmiotowego krajowego systemu kontroli nie istnieje lub działa nieskutecznie ze względu na powagę lub utrzymywanie się stwierdzonych nieprawidłowości;c) Komisja stwierdza, że dane państwo członkowskie nie zastosowało się do zalecenia Komisji mającego na celu poprawę sytuacji oraz że państwo to nie jest w stanie zaradzić lub nie zaradzi w najbliższej przyszłości tym nieprawidłowościom.3. Przed podjęciem decyzji, o której mowa w ust. 1, Komisja informuje dane państwo członkowskie o takim zamiarze i zwraca się do niego o udzielenie odpowiedzi w terminie ustalonym przez Komisję w zależności od powagi problemu, i który to termin z reguły nie może być krótszy niż trzydzieści dni.Procent obniżenia lub zawieszenia płatności miesięcznych jest równy procentowi ustalonemu przez Komisję w ostatniej wydanej przez nią decyzji, o której mowa w ust. 2 lit. a).”4) W art. 26 ust. 4 otrzymuje brzmienie:„4. Jeżeli nie jest spełniony jeden z wymogów ustanowionych w ust. 3, Komisja bezzwłocznie informuje o tym akredytowaną agencję płatniczą i jednostkę koordynującą, jeżeli taka została wyznaczona. Jeżeli nie jest spełniony jeden z wymogów ustanowionych w ust. 3 lit. a) lub lit. c), deklaracja wydatków jest niedopuszczalna.”5) Dodaje się art. 27a w brzmieniu:„Artykuł 27a Zawieszenie i obniżenie płatności pośrednich w szczególnych przypadkachArtykuł 17a stosuje się mutatis mutandis do zawieszenia i obniżenia płatności pośrednich, o których mowa w art. 26.”6) W art. 31 ust. 5 dodaje się lit. c) w brzmieniu:„c) naruszenia obowiązków nałożonych na państwa członkowskie rozporządzeniem (EWG) nr 4045/89*, pod warunkiem, że w ciągu dwunastu miesięcy po otrzymaniu przedstawionego przez państwo członkowskie sprawozdania na temat wyników przeprowadzanych przez nie kontroli odpowiednich wydatków Komisja powiadomi państwo członkowskie na piśmie o ustaleniach wynikających z inspekcji.* Dz.U. L 388 z 30.12.1989, str. 18.”7) W art. 33 ust. 4 skreśla się akapit drugi.8) W art. 40 ust. 1 otrzymuje brzmienie:„1. Na zasadzie odstępstwa od art. 31 ust. 2, art. 32 ust. 4 i art. 37 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999*, częściowe kwoty przeznaczone na pomoc współfinansowaną z sekcji orientacji EFOGR zatwierdzone przez Komisję między dniem 1 stycznia 2000 r. a dniem 31 grudnia 2006 r., dla których poświadczone deklaracje faktycznie poniesionych wydatków, sprawozdanie końcowe z realizacji i zestawienie, o którym mowa w art. 38 ust. 1 lit. f) tego rozporządzenia, nie zostały przesłane Komisji w terminie 15 miesięcy po ostatecznej dacie kwalifikowalności wydatków określonej w decyzji przyznającej wkład funduszy, są automatycznie anulowane przez Komisję nie później niż 6 miesięcy po tym ostatecznym terminie, skutkując zwrotem nienależnie wypłaconych kwot.* Dz.U. L 161 z 26.6.1999, str. 1.”9) W art. 42 wprowadza się następujące zmiany:a) w części wprowadzającej, drugie zdanie otrzymuje brzmienie:„Działania te obejmują w szczególności:”b) ustęp 1 otrzymuje brzmienie:„1. warunki mające zastosowanie do akredytacji agencji płatniczych oraz do szczegółowej akredytacji jednostek koordynujących, ich odpowiednich funkcji, wymaganych informacji oraz warunków udostępniania i przekazywania tych informacji Komisji;”c) dodaje się poniższe art. 8a, 8b i 8c:„8a. szczegółowe zasady dotyczące finansowania i księgowania środków interwencyjnych w formie składowania w magazynach państwowych, a także zasady dotyczące innych wydatków finansowanych przez EFRG i EFFROW;8b. szczegółowe zasady dotyczące nałożonego na państwa członkowskie obowiązku publikowania informacji na temat beneficjentów ustanowionych w art. 44a, w tym aspekty związane z ochroną osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych;8c. warunki i szczegółowe zasady dotyczące środków przeniesionych w celu sfinansowania wydatków, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. c).”10) Dodaje się art. 44a w brzmieniu:„Artykuł 44a Publikacja listy beneficjentówNa mocy art. 53b ust. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1605/2002 państwa członkowskie zapewniają coroczną publikację ex-post beneficjentów funduszy EFRG i EFFROW oraz kwot otrzymanych przez każdego beneficjenta w ramach tych funduszy.Publikacja takiej listy obejmuje przynajmniej:a) w przypadku EFRG, kwotę podzieloną na płatności bezpośrednie w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i inne wydatki;b) w przypadku EFFROW, łączną kwotę finansowania ze środków publicznych na beneficjenta.”Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Artykuł 1 ust. 10 stosuje się do wydatków EFRG poniesionych od dnia 16 października 2007 r. i do wydatków EFFROW poniesionych od dnia 1 stycznia 2007 r.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia … r.W imieniu Rady,Przewodniczący [1] Dz.U. L 368 z 23.12.2006, str. 15.[2] COM(2006) 241 wersja ostateczna.[3] Dz.U. C … z …, str. ….[4] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/965/WE (Dz.U. L 397 z 30.12.2006, str. 22).[5] Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 320/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 42).[6] Dz.U. L 388 z 30.12.1989, str. 18. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2154/2002 (Dz.U. L 328 z 5.12.2002, str. 4).[7] Dz.U. L 210 z 31.7.2006, str. 25.[8] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).


				|

		52011PC0296

			ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 975/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 975/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu /* COM/2011/0296 końcowy - NLE 2011/0128 */

			   	2011/0128 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
zmieniające rozporządzenie Rady
(WE) nr 975/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie nominałów i parametrów
technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 128 ust. 2,
uwzględniając
wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając
opinię Parlamentu Europejskiego,
uwzględniając
opinię Europejskiego Banku Centralnego,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)
W zaleceniu Komisji 2009/23/WE z dnia 19 grudnia
2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących narodowych stron i
emisji monet euro przeznaczonych do obiegu[1], zatwierdzonym
przez konkluzje Rady z dnia 10 lutego 2009 r., określono wspólne zasady
dotyczące wzorów wykorzystywanych na stronach narodowych obiegowych monet
euro oraz wzajemnej informacji i zatwierdzania tych wzorów.
(2)
Z uwagi na fakt, że monety euro są w
obiegu w całej strefie euro, cechy wzoru narodowego stanowią
przedmiot wspólnego zainteresowania. W celu umożliwienia ich sprawnego
obiegu oraz w interesie pewności prawnej i przejrzystości należy
nadać tym zasadom określonym w zaleceniu 2009/23/WE dotyczącym
nominałów i parametrów technicznych obiegowych monet euro
wiążącą prawnie postać poprzez włączenie ich
do istniejącego rozporządzenia Rady (WE) 975/98 w sprawie
nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu[2].
(3)
Monety euro mają europejską stronę
wspólną i odrębną stronę narodową. Na europejskich
stronach wspólnych monet euro znajduje się nazwa wspólnej waluty oraz
nominał monety. Strona narodowa nie powinna powtarzać ani nazwy
wspólnej waluty, ani nominału monety.
(4)
Na stronie narodowej monety euro należy
wyraźnie wskazać nazwę emitującego państwa
członkowskiego, aby umożliwić zainteresowanym użytkownikom
łatwą identyfikację państwa członkowskiego
będącego emitentem monety.
(5)
Wzory stron narodowych monet euro są
określane przez poszczególne uczestniczące państwa
członkowskie w granicach wyznaczonych w niniejszym rozporządzeniu
oraz z uwzględnieniem faktu, że monety euro znajdują się w
obiegu w całej strefie euro, a nie tylko w państwie członkowskim
będącym emitentem. W celu zapewnienia, by również strony
narodowe były łatwo rozpoznawalne jako monety euro, wzór narodowy
powinien być otoczony w całości dwunastoma gwiazdami z
europejskiej flagi.
(6)
Aby ułatwić rozpoznawanie obiegowych
monet euro oraz zapewnić właściwą
ciągłość bicia monet, wzory stron narodowych zwykłych
obiegowych monet euro nie powinny być w zasadzie zmieniane, z wyjątkiem
przypadków, gdy zmienił się szef państwa wskazany na monecie.
(7)
Państwa członkowskie powinny jednak
mieć możliwość emisji okolicznościowych obiegowych
monet euro celem upamiętniania wydarzeń mających wielkie
znaczenie dla danego kraju lub całej Europy, przy czym
okolicznościowe monety emitowane wspólnie przez wszystkie
uczestniczące państwa członkowskie powinny upamiętniać
wyłącznie wydarzenia o najwyższej wadze europejskiej.
Najodpowiedniejsza do tego celu jest moneta o nominale 2 euro, przede wszystkim
ze względu na jej dużą średnicę i parametry
techniczne, które odpowiednio zabezpieczają tę monetę przed
fałszowaniem.
(8)
Emitujące państwa członkowskie
powinny informować się wzajemnie o nowych stronach narodowych z
dużym wyprzedzeniem przed planowaną datą emisji. W tym celu
emitujące państwa członkowskie powinny przekazywać swoje
projekty wzorów monet euro Komisji, która sprawdza ich zgodność z
niniejszym rozporządzeniem.
(9)
Należy zatem odpowiednio zmienić
rozporządzenie (WE) nr 975/98,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 975/98 dodaje
się następujące art. 1a–1h:
„Artykuł
1a
Rodzaje obiegowych monet euro
1. Monety euro
przeznaczone do obiegu powinny mieć charakter zwykły lub
okolicznościowy.
2. Monety euro
mają europejską stronę wspólną i odrębną
stronę narodową.
Artykuł
1b
Brak
nazwy waluty i nominału na stronie narodowej
1. Na stronie narodowej obiegowych monet euro
nie powtarza się żadnej informacji o nominale ani żadnej jej
części. Nie powtarza się nazwy wspólnej waluty ani też jej
części, chyba że wynika to ze stosowania innego alfabetu.
2. Napis na brzegu monety o nominale 2 euro
może jednak zawierać informację o nominale, pod warunkiem
że użyta zostanie jedynie cyfra „2” lub nazwa „euro”.
Artykuł
1c
Określenie
emitującego państwa członkowskiego na stronie narodowej
Strony narodowe wszystkich nominałów
obiegowych monet euro zawierają informację o emitującym
państwie członkowskim poprzez podanie nazwy tego państwa
członkowskiego lub jej skrótu.
Artykuł 1d
Wzór stron narodowych
1. Na stronie narodowej obiegowych monet euro
znajduje się dwanaście gwiazd tworzących okrąg wokół
narodowego wzoru, który powinien zawierać oznaczenie roku wybicia i
wskazywać nazwę emitującego państwa członkowskiego. Dwanaście
gwiazd przedstawionych jest w takiej samej formie jak gwiazdy na fladze
europejskiej.
2. Wzór wybierany jest z uwzględnieniem
faktu, że monety euro znajdują się w obiegu we wszystkich
uczestniczących państwach członkowskich, zgodnie z art. 1 rozporządzenia
(WE) 974/98[3].
Artykuł
1e
Zmiany
stron narodowych zwykłych obiegowych monet euro
1. Nie naruszając przepisów art. 1f,
wzory stron narodowych obiegowych monet euro denominowane w euro lub w centach
nie są zmieniane, z wyjątkiem przypadków, gdy zmienił się
szef państwa wskazany na monecie. Emitujące państwo
członkowskie posiada jednak możliwość aktualizowania co
piętnaście lat wzoru monet euro przedstawiającego szefa
państwa, aby uwzględnić zmiany w jego wyglądzie.
Emitujące państwa członkowskie aktualizują również
swoje strony narodowe monet euro, aby zastosować się w pełni do
niniejszego rozporządzenia przed końcem okresu przejściowego
określonego w art. 1h.
2. W przypadku czasowego zastępstwa na
stanowisku szefa państwa lub gdy stanowisko to pozostaje czasowo
nieobsadzone państwo członkowskie nie jest uprawnione do zmiany stron
narodowych zwykłych obiegowych monet euro.
Artykuł
1f
Okolicznościowe
obiegowe monety euro
1. Krajowe okolicznościowe obiegowe
monety euro różnią się od narodowego wzoru zwykłych
narodowych obiegowych monet euro i upamiętniają wyłącznie
wydarzenia mające wielkie znaczenie dla danego kraju lub całej
Europy. Okolicznościowe obiegowe monety emitowane wspólnie przez wszystkie
uczestniczące państwa członkowskie upamiętniają
wyłącznie wydarzenia o najwyższej wadze europejskiej.
2. Napis na brzegu okolicznościowych
obiegowych monet euro jest taki sam jak w przypadku zwykłych obiegowych
monet euro.
3. Okolicznościowe obiegowe monety euro
mogą mieć wyłącznie wartość nominalną 2
euro.
Artykuł 1g
Procedura
informacyjna i publikacje na temat zmian stron narodowych
1. Państwa członkowskie
informują się wzajemnie o projektach wzorów nowych stron narodowych
obiegowych monet euro, w tym o napisach na brzegu i o wielkości emisji,
przed formalnym przyjęciem wzoru.
2. Do celów ust. 1 co najmniej sześć
miesięcy przed planowaną datą emisji emitujące państwo
członkowskie przesyła Komisji nowe projekty wzorów monet euro.
Komisja niezwłocznie i najpóźniej w terminie dziesięciu dni
roboczych sprawdza ich zgodność z przepisami niniejszego
rozporządzenia.
3. Jeżeli Komisja uzna, że
zastosowano się do przepisów niniejszego rozporządzenia,
niezwłocznie dostarcza swoją ocenę emitującemu państwu
członkowskiemu. Niezwłocznie przedstawia ona również swoją
ocenę innym państwom członkowskim za pośrednictwem
właściwego podkomitetu Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Jeżeli
państwo członkowskie uzna, że wzór nie jest odpowiedni,
uwzględniając fakt, że monety euro znajdują się w
obiegu we wszystkich uczestniczących państwach członkowskich,
informuje o tym Komisję w terminie pięciu dni roboczych.
Następnie Komisja podejmuje niezwłocznie ostateczną decyzję
o przyjęciu lub odrzuceniu wzoru.
4. Jeżeli
Komisja uzna, że nie zastosowano się do przepisów niniejszego
rozporządzenia, niezwłocznie informuje o tym emitujące
państwo członkowskie, które przedkłada nowy wzór.
5. Wszelkie istotne informacje na temat nowych
narodowych wzorów monet euro są publikowane przez Komisję w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1h
Przepisy
przejściowe
Artykuły 1b, 1c i 1d, a także art.
1f ust. 2:
a) nie obowiązują w odniesieniu do
obiegowych monet euro wyemitowanych przed wejściem w życie
rozporządzenia Rady (EU) nr … [należy wstawić numer
niniejszego rozporządzenia zmieniającego po jego przyjęciu],
b) nie obowiązują w okresie
przejściowym upływającym 10 lat po wejściu w życie
rozporządzenia Rady (EU) nr … [należy wstawić numer
niniejszego rozporządzenia zmieniającego po jego przyjęciu]
w odniesieniu do wzorów legalnie stosowanych na obiegowych monetach euro w
momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.”.
Artykuł
2
Wejście
w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże
w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach
członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 52.
[2]               Dz.U. L 139 z 11.5.1998, s. 6.
[3]               Dz.U. L 139 z 11.5.1998, s. 1.


				|

		52012PC0227

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie zakończenia przeglądu okresowego środków antydumpingowych dotyczących przywozu furoaldehydu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej oraz uchylenia tych środków /* COM/2012/0227 final - 2012/0114 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
·      Podstawa i cele wniosku
Niniejszy wniosek dotyczy stosowania
rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w
sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów
niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej
(„rozporządzenie podstawowe”)[1]
w przeglądzie okresowym dotyczącym cła antydumpingowego
obowiązującego względem przywozu furoaldehydu pochodzącego
z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).
·      Kontekst ogólny
Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w
kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem
dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi
określonymi w rozporządzeniu podstawowym.
·      Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek
Ostateczne cło antydumpingowe na przywóz
furoaldehydu pochodzącego z ChRL zostało nałożone po raz
pierwszy rozporządzeniem Rady (WE) nr 95/95[2], a następnie potwierdzone
rozporządzeniami Rady (WE) nr 2722/1999[3], (WE) nr 639/2005[4] oraz (WE) nr 453/2011[5].
·      Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii
Nie dotyczy.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
·      Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Strony zainteresowane postępowaniem
miały możliwość obrony swoich interesów podczas
dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego.
·      Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej
Nie zaistniała potrzeba skorzystania z
pomocy ekspertów zewnętrznych.
·      Ocena skutków
Niniejszy wniosek wynika z wykonania
rozporządzenia podstawowego.
Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje
ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które
muszą zostać ocenione.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
·      Krótki opis proponowanych działań
W dniu 5 lipca 2011 r. Komisja
ogłosiła przegląd okresowy cła antydumpingowego
obowiązującego w odniesieniu do przywozu furoaldehydu
pochodzącego z ChRL, publikując zawiadomienie („zawiadomienie o
wszczęciu”) w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
W sytuacji braku współpracy stron, w
wyniku dochodzenia przeglądowego stwierdzono, że istnieją dowody
na to, że przemysł unijny nie poniósł szkody w okresie
objętym dochodzeniem przeglądowym i że sytuacja taka ma
charakter trwały. W toku dochodzenia stwierdzono również, że
uchylenie środków byłoby w interesie Unii.
Występuje się zatem do Rady o
przyjęcie załączonego wniosku dotyczącego
rozporządzenia w celu uchylenia obowiązujących środków,
które to rozporządzenie powinno zostać opublikowane w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej najpóźniej dnia 4 lipca 2012 r.
·      Podstawa prawna
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z
dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach
dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty
Europejskiej.
·      Zasada pomocniczości
Niniejszy wniosek wchodzi w zakres
wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości
nie ma zatem zastosowania.
·      Zasada proporcjonalności
Wniosek jest zgodny z zasadą
proporcjonalności z następujących względów:
Formę działania opisano w
rozporządzeniu podstawowym; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie
krajowym.
Wskazówki dotyczące zminimalizowania
obciążenia finansowego i administracyjnego Unii, rządów
krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i
obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku nie mają
zastosowania.
·      Wybór instrumentów
Proponowane instrumenty: rozporządzenie.
Inne instrumenty byłyby
niewłaściwe z następującego względu:
w rozporządzeniu podstawowym nie
przewiduje się innych możliwości.
4.           WPŁYW NA BUDŻET
Jakkolwiek wniosek przewiduje uchylenie
obowiązującego cła, nie ma on wpływu finansowego na
budżet Unii, ponieważ całość przywozu odbywa się
obecnie w ramach procedury uszlachetniania czynnego.
2012/0114 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
w sprawie zakończenia przeglądu
okresowego środków antydumpingowych dotyczących przywozu furoaldehydu
pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej oraz uchylenia tych
środków
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie
Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed
przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących
członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”)[6], w
szczególności jego art. 9 oraz art. 11 ust. 3, 5 i 6,
uwzględniając wniosek przedstawiony
przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem
Doradczym,
a także mając na uwadze, co
następuje:
A.        PROCEDURA
1.           Obowiązujące
środki
(1)       W
1995 r. Rada nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 95/95[7] ostateczne cło antydumpingowe w formie cła specyficznego na
przywóz furoaldehydu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej
(„ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”) („pierwotne
środki antydumpingowe”). Stawkę cła specyficznego ustalono na
poziomie 352 EUR za tonę.
(2)       W następstwie
przeglądu okresowego wszczętego na wniosek chińskiego eksportera
w maju 1997 r. środki zostały utrzymane na okres dalszych czterech
lat rozporządzeniem (WE) nr 2722/1999[8].
(3)       W kwietniu 2005 r., w
następstwie przeglądu wygaśnięcia, Rada
rozporządzeniem (WE) nr 639/2005[9] przedłużyła okres obowiązywania tych środków
o kolejne pięć lat.
(4)       W maju 2011 r., w
następstwie kolejnego przeglądu wygaśnięcia,
rozporządzeniem (WE) nr 453/2011[10] Rada przedłużyła okres obowiązywania tych
środków o kolejne pięć lat. Stawkę cła specyficznego
ustalono na takim samym poziomie, jak w przypadku pierwotnych środków
antydumpingowych, czyli 352 EUR za tonę.
2.           Wszczęcie przeglądu
okresowego
(5)       W motywie 84
rozporządzenia Rady (UE) nr 453/2011 stwierdzono, że Rada uznała
za stosowne dokonanie oceny, czy poziom cła jest nadal odpowiedni, ze
względu na fakt, że cło specyficzne zostało ustalone na
podstawie ustaleń dochodzenia pierwotnego w 1995 r. i nigdy nie
zostało zweryfikowane. Stwierdzono zatem, że Komisja rozważy
wszczęcie z urzędu przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3
rozporządzenia podstawowego.
(6)       Ustaliwszy, że Komisja
dysponuje wystarczającymi dowodami prima facie do wszczęcia z
urzędu przeglądu okresowego, po konsultacji z Komitetem Doradczym, w
dniu 5 lipca 2011 r. w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej[11]
(„zawiadomienie o wszczęciu”) Komisja ogłosiła wszczęcie
przeglądu okresowego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia
podstawowego.
3.           Dochodzenie
3.1.        Okres objęty dochodzeniem
(7)       Dochodzenie w sprawie
dumpingu objęło okres od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca
2011 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).
Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres
od dnia 1 stycznia 2008 r. do końca okresu objętego dochodzeniem
przeglądowym („okres badany”).
3.2.        Strony, których dotyczy
niniejsze dochodzenie
(8)       Komisja oficjalnie
zawiadomiła przemysł unijny, producentów eksportujących w
państwie, którego dotyczy postępowanie, importerów, zainteresowanych
użytkowników, a także władze państwa, którego dotyczy
postępowanie, o wszczęciu przeglądu okresowego.
(9)       Zainteresowanym stronom dano
możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz
złożenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w
zawiadomieniu o wszczęciu.
3.3.        Kontrola wyrywkowa producentów
eksportujących w Chińskiej Republice Ludowej
(10)     Ze względu na
dużą liczbę producentów eksportujących w ChRL uznano za
właściwe zbadanie, zgodnie z art. 17 rozporządzenia
podstawowego, czy należy przeprowadzić kontrolę wyrywkową.
Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności
przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka
zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, producenci
eksportujący w ChRL zostali poproszeni o zgłoszenie się do
Komisji w ciągu 15 dni od wszczęcia przeglądu i dostarczenie
informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Ze uwagi na fakt,
że nie zgłosili się żadni producenci eksportujący,
kontrola wyrywkowa nie była potrzebna.
3.4.        Odpowiedzi na pytania zawarte
w kwestionariuszu i weryfikacja
(11)     Komisja przesłała
kwestionariusze do wszystkich znanych jej zainteresowanych stron. Żadne
inne strony nie zgłosiły się w terminie określonym w
zawiadomieniu o wszczęciu.
(12)     Nie otrzymano odpowiedzi na
kwestionariusze od żadnego z dwóch producentów unijnych, chińskich
producentów eksportujących, importerów ani użytkowników. Na
kwestionariusz odpowiedział jeden producent w kraju analogicznym – Argentynie.

(13)     Ze względu na brak
współpracy stron nie przeprowadzono wizyt weryfikacyjnych.
B.        PRODUKT OBJĘTY
POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1.           Produkt objęty
postępowaniem
(14)     Produktem objętym
niniejszym przeglądem jest ten sam produkt, co w pierwotnym dochodzeniu i
następujących po nim przeglądach wymienionych powyżej, tj.
furoaldehyd pochodzący z ChRL, obecnie objęty kodem CN 2932 12 00
(„produkt objęty postępowaniem”). Furoaldehyd jest również znany
jako aldehyd 2-furylowy lub furfural.
(15)     Furoaldehyd jest
jasnożółtym płynem o charakterystycznym ostrym zapachu, który
otrzymuje się poprzez przetwarzanie różnych rodzajów odpadów
rolniczych. Furoaldehyd ma dwa główne zastosowania: jako rozpuszczalnik
selektywny przy rafinowaniu ropy naftowej do produkcji smarów oraz jako
surowiec do przetwarzania na alkohol furfurylowy, używany do produkcji
żywicy syntetycznej do form odlewniczych.
2.           Produkt podobny
(16)     Podobnie jak w poprzednich
dochodzeniach, uznano, że furoaldehyd produkowany w ChRL i wywożony
do UE, furoaldehyd produkowany i sprzedawany na rynku krajowym w państwie
analogicznym – Argentynie oraz furoaldehyd produkowany i sprzedawany w UE przez
producentów unijnych mają takie same podstawowe cechy fizyczne i chemiczne
oraz takie same podstawowe zastosowania. Uznano je zatem za produkty podobne w
rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
C.        DUMPING
1.           Uwagi ogólne
(17)     Żaden z chińskich
producentów eksportujących nie współpracował w dochodzeniu; nie
przedstawili oni również żadnych informacji. Dlatego też
ustalenia w sprawie dumpingu określone poniżej musiały
zostać oparte na dostępnych faktach, w szczególności danych
Eurostatu, oficjalnych statystykach eksportowych ChRL i informacjach
przedłożonych przez przedsiębiorstwo w kraju analogicznym –
Argentynie.
2.           Państwo analogiczne
(18)     Zgodnie z przepisami art. 2
ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalną
określono na podstawie ceny lub wartości skonstruowanej w odpowiednim
państwie trzecim o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”) lub na
podstawie ceny stosowanej przy wywozie z państwa analogicznego do innych
państw, w tym państw Unii, a w przypadku gdy jest to niemożliwe,
na podstawie innej uzasadnionej metody, w tym na podstawie ceny faktycznie
płaconej lub należnej w Unii za produkt podobny, w stosownych
przypadkach odpowiednio skorygowanej, tak by uwzględniała
rozsądną marżę zysku.
(19)     Podobnie jak w dochodzeniu
pierwotnym, w zawiadomieniu o wszczęciu zaproponowano Argentynę jako
państwo analogiczne do celów ustalenia wartości normalnej zgodnie z
art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Po opublikowaniu
zawiadomienia o wszczęciu nie otrzymano żadnych uwag dotyczących
zaproponowanego państwa analogicznego.
(20)     Jeden producent furoaldehydu w
Argentynie podjął współpracę przy dochodzeniu, odpowiadając
na kwestionariusz. Dochodzenie wykazało, że w Argentynie istnieje
konkurencja na rynku furoaldehydu, na którym 90% dostaw pokrywa produkcja
miejscowa, a resztę – przywóz z państw trzecich. Wielkość
produkcji w Argentynie jest równa ponad 70 % wielkości chińskiego
przywozu produktu objętego postępowaniem do UE do uszlachetniania
czynnego. Rynek argentyński uznano zatem za wystarczająco
reprezentatywny do określenia wartości normalnej dla ChRL.
(21)     Stwierdzono zatem, tak jak w poprzednich
dochodzeniach, że Argentyna stanowi odpowiednie państwo analogiczne
zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
3.           Przywóz dumpingowy w ODP
3.1.        Wartość normalna
(22)     Wartość
normalną określono na podstawie informacji uzyskanych od producenta
współpracującego w państwie analogicznym, tzn. na podstawie ceny
faktycznie płaconej przez niezależnych klientów lub należnej od
nich na rynku krajowym Argentyny, ponieważ sprzedaż ta została
uznana za dokonaną w zwykłym obrocie handlowym.
(23)     W wyniku tego
wartość normalną ustalono jako średnią
ważoną ceny sprzedaży krajowej dla niepowiązanych klientów
dokonanej przez współpracującego producenta w Argentynie.
(24)     W pierwszej kolejności
ustalono, czy całość sprzedaży krajowej produktu podobnego
niezależnym klientom była reprezentatywna w rozumieniu art. 2 ust. 2
rozporządzenia podstawowego, tj. czy stanowiła co najmniej 5%
wielkości łącznej sprzedaży produktu objętego
postępowaniem będącego przedmiotem wywozu do Unii. Sprzedaż
krajowa współpracującego producenta w Argentynie była
dostatecznie reprezentatywna w ODP.
(25)     Następnie Komisja
zbadała, czy sprzedaż krajowa produktu podobnego może być
uznana za dokonywaną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2
ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Dokonano tego poprzez ustalenie – w
odniesieniu do produktu podobnego sprzedawanego na rynku argentyńskim –
proporcji krajowej sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom w ODP. Ze
względu na fakt, że całkowita sprzedaż produktu podobnego w
ODP była sprzedażą z zyskiem, wartość normalną
określono na podstawie średniej ważonej całkowitej
sprzedaży krajowej.
3.2.        Cena eksportowa
(26)     Ponieważ żaden z
chińskich eksporterów do UE nie współpracował przy dochodzeniu,
ceny eksportowe ustalono na podstawie dostępnych faktów. Najwłaściwszą
podstawą okazały się informacje pochodzące z danych
Eurostatu dotyczące przywozu produktu objętego postępowaniem do
UE. Mimo że większości przywozu dokonano w ramach procedury
uszlachetniania czynnego (chiński furoaldehyd był dalej przetwarzany
na alkohol furfurylowy na wywóz), nie było podstaw do uznania, że
przywóz ten nie stanowi rozsądnej podstawy do ustalenia cen eksportowych.
3.3.        Porównanie
(27)     W celu zapewnienia rzetelnego
porównania wartości normalnej oraz ceny eksportowej zgodnie z art. 2 ust.
10 rozporządzenia podstawowego uwzględniono w postaci dostosowań
pewne różnice dotyczące transportu, kosztów kredytu i ubezpieczenia,
które miały wpływ na ceny i na ich porównywalność.
3.4.        Margines dumpingu
(28)     Zgodnie z art. 2 ust. 11
rozporządzenia podstawowego margines dumpingu został ustalony na
podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej ze
średnią ważoną cen eksportowych na tym samym poziomie
handlu. Porównanie to wykazało, że margines dumpingu wynosi 5,6 %.
4.           Trwały charakter zmienionych
okoliczności
(29)     W nawiązaniu do analizy
występowania dumpingu w ODP zbadano również prawdopodobieństwo
kontynuacji dumpingu w przypadku uchylenia środków. Zważywszy że
żaden producent eksportujący z ChRL nie podjął współpracy
w dochodzeniu, przedstawione poniżej wnioski opierają się na
dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
(30)     W tym zakresie przeanalizowano
następujące elementy: popyt i konsumpcję na krajowym rynku ChRL
oraz rozwój chińskiego wywozu do EU w ramach procedury uszlachetniania
czynnego.
(31)     Według dostępnych
informacji, od 2007 r., konsumpcja krajowa furoaldehydu w ChRL wzrasta w
szybszym tempie (średni prognozowany roczny wzrost w latach 2007–2012 na
poziomie ok. 9 %) niż zdolność produkcyjna tego produktu w ChRL
(ok. +6 %). Wzrost konsumpcji krajowej furfuralu w ChRL wynika przede wszystkim
z rosnącego zapotrzebowania na główny produkt przetworzony z
furoaldehydu – alkohol furfurylowy. Produkcja alkoholu furfurylowego w ChRL
rośnie gwałtownie od 1999 r., odzwierciedlając nacisk na
produkcję produktów furfuralowych o wyższej wartości i wzrost
popytu na żywice furanowe ze strony przemysłu odlewniczego.
(32)     Ponadto rośnie popyt
krajowy na kolby kukurydzy – główny surowiec wykorzystywany przez
chińskich producentów furoaldehydu. W sytuacji wzrostu liczby
ludności na świecie, w szczególności w ChRL i w Indiach, oraz
przechodzenia od żywienia opartego na ziarnach zbóż do diety
białkowej, przewiduje się, że światowy popyt na
kukurydzę będzie rósł w coraz szybszym tempie. ChRL jest drugim
co do wielkości konsumentem kukurydzy na świecie. Oprócz wzrostu
zastosowań przemysłowych kukurydzy zapotrzebowanie na pasze i
produkcja zwierząt gospodarskich w ChRL rośnie w tempie od 3 % do 6 %
rocznie. Podczas gdy konsumpcja kukurydzy w ChRL w ciągu ostatnich kilku
lat szybko rośnie, jej produkcja pozostaje w tyle za popytem. Oczekuje
się, że w latach 2011-2015 wywóz kukurydzy z USA do ChRL
wzrośnie pięciokrotnie. Należy również zauważyć,
że chińscy producenci furfuralu stoją w obliczu coraz
większej konkurencji ze strony producentów ksylozy i ksylitolu, którzy
wykorzystują te same surowce (kolby kukurydzy).
(33)     Odnośnie wywozu z ChRL do
UE podczas ODP należy zauważyć, że niemal
całość furoaldehydu z kraju, którego dotyczy postępowanie,
jest przywożona wyłącznie w ramach procedury uszlachetniania
czynnego. Praktyka ta rozpoczęła się w 2000 r.; w jej ramach ok.
75 % ilości furoaldehydu przywożonego rocznie z ChRL do Unii nie
podlegało cłu antydumpingowemu i było przywożone z zamiarem
dalszego przetwarzania na alkohol furfurylowy przeznaczony na wywóz do
państw trzecich. Począwszy od 2001 r. wolnorynkowy przywóz z kraju,
którego dotyczy postępowanie, niemal całkowicie zanikł.
(34)     Wydaje się, że pod
wpływem długoterminowych zmian popytu krajowego na furfural w ChRL
oraz wysokiego popytu w stosunku do podaży na chińskim rynku
kukurydzy, a także struktury przywozu z ChRL do UE, wyjaśnionej w
motywie powyżej, nastąpiła zmiana poziomu dumpingu stosowanego
przez chińskich producentów eksportujących. Porównanie chińskich
cen eksportowych stosowanych wobec UE z wartością normalną
produktu objętego postępowaniem, z uwzględnieniem odpowiednich
korekt, wskazuje na spadek marginesu dumpingu w ODP w porównaniu z poprzednim
dochodzeniem w ramach przeglądu wygaśnięcia.
(35)     Podsumowując,
powyższa analiza wskazuje, że zmiany popytu na chińskim rynku
krajowym, a także konsumpcji kolb kukurydzy i furoaldehydu i w
związku z tym ich cen, mają trwały charakter. Dlatego też
można uznać, że w przypadku uchylenia środków
antydumpingowych wielkość wywozu z ChRL do Unii nie wzrosłaby w
znacznym stopniu.
D. PRZEMYSŁ UNIJNY
(36)     Przemysł unijny
składa się z dwóch przedsiębiorstw: Lenzing AG (Austria) oraz
Tanin Sevnica kemicna industrija d.d (Słowenia), które łącznie
odpowiadają za 100 % unijnej produkcji produktu podobnego w ODP. Na tej
podstawie dwaj wymienieni producenci unijni stanowią przemysł unijny
w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
Żadne z tych przedsiębiorstw nie odpowiedziało na wysłany
do nich kwestionariusz ani nie podjęło pełnej współpracy w
dochodzeniu.
(37)     Ze względu na brak
współpracy ze strony przemysłu unijnego dane służące
zbadaniu jego sytuacji i szkody wyrządzanej mu przez przywóz po cenach
dumpingowych z ChRL uzyskano z dostępnych faktów, w tym z danych
ekstrapolowanych z informacji zebranych w ramach niedawnego przeglądu
wygaśnięcia, który obejmował okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do
dnia 31 marca 2010 r. Wszelkie źródła podane w odniesieniu do danych
w poniższych tabelach odnoszą się zatem do lat 2007–2009, chyba
że określono inaczej. Nutrafur, hiszpański producent, który
złożył pierwotną skargę w 1994 r. pod nazwą
Furfural Espanol S.A., zaprzestał produkcji w październiku 2008 r.
Dane dotyczące produkcji przedsiębiorstwa Nutrafur w 2008 r.
zostały włączone do konsumpcji na rynku unijnym. Ze względu
na poufność dane dotyczące wyników przemysłu unijnego
podane są jedynie w formie wskaźników.
E. SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM
1.           Konsumpcja na rynku unijnym
(38)     Unijną konsumpcję
furoaldehydu w latach 2008 i 2009 ustalono na podstawie zweryfikowanej
wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym
(łącznie ze sprzedażą przedsiębiorstwa Nutrafur w
okresie do października 2008 r., gdy jeszcze produkowało ono
furoaldehyd) powiększonej o przywóz z ChRL w ramach procedury
uszlachetniania czynnego oraz przywóz z innych państw trzecich w ramach
swobodnego obrotu, w oparciu o dane importera International Furan Chemicals BV
(„IFC”) zweryfikowane podczas ostatniego dochodzenia w ramach przeglądu
wygaśnięcia, a także dane Eurostatu. Eurostat nie ujawnia
pełnych informacji ze względu na ich poufny charakter, dlatego dane
Eurostatu zostały wykorzystane jedynie w odniesieniu do przywozu z innych
państw trzecich oprócz ChRL i Dominikany, gdyż IFC jest jedynym
importerem furoaldehydu z tych źródeł.
(39)     W
odniesieniu do 2010 r. oraz ODP, ze względu na brak współpracy
zarówno ze strony przemysłu unijnego, jak i wyłącznego
importera, oraz poufny charakter dużych ilości danych dostępnych
zazwyczaj w Eurostacie, oparto się na dostępnych faktach. Nie
uzyskano żadnych informacji, które dawałyby podstawy do
przypuszczeń, że w konsumpcji w Unii zaszła od 2009 r. istotna
zmiana; uznano, że konsumpcja ta pozostała na tym samym poziomie w
2010 r. i w ODP.
(40)     Według tych danych
konsumpcja unijna w badanym okresie spadła o 17 % – z 45 738 ton w
2008 r. do 38 000 ton w ODP.
Tabela 1 – Konsumpcja unijna
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Wielkość w tonach || 45 738 || 38 175 || 38 000 || 38 000
 Indeks (2008 = 100) || 100 || 83 || 83 || 83
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || -17 || 0 || 0
Źródło: zweryfikowane odpowiedzi
przemysłu unijnego i IFC na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz
Eurostat
2.           Przywóz z ChRL
2.1.        Wielkość,
udział rynkowy i ceny
(41)     Według chińskich
statystyk wywozowych przywóz z ChRL w ODP odbywał się w ramach
procedury uszlachetniania czynnego. Wielkość przywozu z ChRL w ramach
procedury uszlachetniania czynnego wzrosła z 10 002 ton w 2008 r. do
13 975 ton w ODP, tj. o 40 %. W okresie badanym udział rynkowy ChRL w
ramach procedury uszlachetniania czynnego wzrósł z 22 % do 37 %, tj. o 15
punktów procentowych.
(42)     Cena przywozu z ChRL w ramach
procedury uszlachetniania czynnego wzrosła o 47 % z 1 014 EUR za
tonę w 2008 r. do 1 488 EUR w ODP. Należy zauważyć,
że podczas ODP ceny przywozu z ChRL gwałtownie wzrosły,
osiągając szczytową wartość ponad 1 700 EUR za
tonę.
Tabela 2 – Przywóz z ChRL
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Wielkość w tonach || 10 002 || 5 159 || 8 375 || 13 975
 Indeks (2008 = 100) || 100 || 52 || 84 || 140
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || -48 || 32 || 56
 Udział w rynku || 22% || 14% || 22% || 37%
 Cena (EUR/tonę) || 1 014 || 690 || 1 362 || 1 488
 Indeks (2008 = 100) || 100 || 68 || 134 || 147
Źródło: zweryfikowane odpowiedzi IFC
na pytania zawarte w kwestionariuszu, statystyki eksportowe ChRL
3.           Wielkość i ceny
przywozu z innych państw trzecich
(43)     Należy
zauważyć, że tak jak w pierwotnym dochodzeniu, przywóz z
Dominikany stanowiły wyłącznie dostawy ze spółki
dominującej do europejskiej spółki zależnej w celu produkcji
alkoholu furfurylowego. Ceny obowiązujące w tych transakcjach są
zatem cenami transferowymi pomiędzy przedsiębiorstwami
powiązanymi i mogą nie odzwierciedlać rzeczywistych cen
rynkowych. Ze względu na brak współpracy ze strony wspomnianego
importera i poufność danych Eurostatu założono, że
wielkość i ceny przywozu z Dominikany utrzymywały się na
stałym poziomie w 2010 r. i w ODP.
Tabela 3 – Przywóz do Unii z Dominikany
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Wielkość w tonach || 27 662 || 24 996 || 25000 || 25000
 Indeks (2008 = 100) || 100 || 90 || 90 || 90
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || -10 || 0 || 0
 Udział w rynku || 60% || 65% || 66% || 66%
 Cena (EUR/tonę) || 982 || 582 || 582 || 582
 Indeks (2008 = 100) || 100 || 59 || 59 || 59
(44)     Według Eurostatu
wielkość przywozu furoaldehydu do Unii z państw innych niż
ChRL i jego średnie ceny rozwijały się w następujący
sposób:
Tabela 4 – Przywóz do Unii z innych
państw trzecich
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Wielkość w tonach || 1 583 || 1 226 || 138 || 162
 Indeks (2008 = 100) || 100 || 77 || 9 || 10
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || -23 || -69 || 2
 Udział w rynku || 3% || 3% || 1% || 1%
 Cena (EUR/tonę) || 997 || 632 || 1 473 || 1 685
 Indeks (2008 = 100) || 100 || 63 || 148 || 169
4.           Wielkość i ceny
wywozu z UE do innych państw trzecich
(45)     W okresie badanym były
dostępne wyłącznie dane dotyczące lat 2008 i 2009. Nie
były dostępne żadne wiarygodne dane statystyczne
pozwalające na ocenę rozwoju zbioru danych w 2010 r. i w ODP. Wobec
braku współpracy ze strony przemysłu unijnego posłużono
się dostępnymi faktami i przyjęto założenie, że
wywóz z UE odbywałby się w dalszym ciągu na tym samym poziomie
wielkości co w 2009 r. przy jednoczesnym wzroście cen w skali
zaobserwowanej na rynku UE.
Tabela 5 – Wielkość i ceny wywozu
przemysłu unijnego do innych państw trzecich
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Ilości – wskaźnik (2008 = 100) || 100 || 155 || 155 || 155
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || 55 || 0 || 0
 Ceny – wskaźnik (2008 = 100) || 100 || 77 || 134 || 147
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || -23 || 57 || 13
5.           Sytuacja gospodarcza
przemysłu unijnego
(46)     Poniższa analiza sytuacji
gospodarczej przemysłu unijnego, tj. przedsiębiorstw Lenzing i Tanin,
opiera się na danych zgromadzonych w trakcie przeglądu
wygaśnięcia oraz, w odniesieniu do bieżącego okresu
objętego dochodzeniem przeglądowym (ODP), na dostępnych faktach.
5.1.        Produkcja
(47)     Całkowita produkcja
produktu podobnego przez przemysł unijny wzrosła do 2009 r. o 5 %.
Wobec braku innych danych założono, że produkcja utrzymała
się na stałym poziomie w 2010 r. i ODP.
Tabela 6 – Produkcja unijna
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Indeks (2008 = 100) || 100 || 105 || 105 || 105
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || 5 || 0 || 0
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi
producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu
5.2.        Zdolność produkcyjna
i jej wykorzystanie
(48)     Całkowita
zdolność produkcyjna przemysłu unijnego pozostawała w
latach 2008 i 2009 bez zmian. Ze względu na brak współpracy ze strony
przemysłu unijnego założono, że zdolność
produkcyjna i jej wykorzystanie pozostały na niezmienionym poziomie w 2010
r. i w ODP.
Tabela 7 – Unijna zdolność
produkcyjna
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Indeks (2008 = 100) || 100 || 100 || 100 || 100
 Wykorzystanie zdolności produkcyjnej || 92% || 96% || 96% || 96%
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi
producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu
5.3.        Poziom zapasów
(49)     Wobec braku współpracy ze
strony przemysłu unijnego założono, że poziomy zapasów nie
uległy zmianie w stosunku do stanu z końca 2009 r.
Tabela 8 – Zapasy
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Indeks (2008 = 100) || 100 || 56 || 56 || 56
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || -44 || 0 || 0
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi
producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu
5.4.        Wielkość
sprzedaży i udział w rynku
(50)     Wielkość
sprzedaży klientom niepowiązanym przez przemysł unijny na rynku
unijnym wzrosła w latach 2008–2009 o 12 %. Wobec braku danych ze strony
przemysłu unijnego założono, że wielkość
sprzedaży nie wzrosła w 2010 r. i w ODP.
Tabela 9 – Wielkość sprzedaży i
udział w rynku UE
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Indeks (2008 = 100) || 100 || 112 || 112 || 112
 Udział w rynku (przedział) || 10-20% || 14-24% || 14-24% || 14-24%
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi
producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu
5.5.        Średnie ceny
sprzedaży
(51)     W okresie badanym średnie
ceny sprzedaży stosowane na rynku unijnym przez przemysł unijny
znacznie wzrosły – o 36 %. Było to spowodowane dużym wzrostem
cen w 2010 r. i w ODP.
Tabela 10 – Średnie ceny sprzedaży w
UE
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Indeks (2008 = 100) || 100 || 89 || 108 || 136
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || -11 || 19 || 28
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi
producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz informacje
udostępnione Komisji
5.6.        Średni koszt produkcji
(52)     Ponieważ przemysł
unijny nie udostępnił danych dotyczących kosztów produkcji w
2010 r. i w ODP, dane z poprzedniego przeglądu wygaśnięcia
powiększono o 6%, aby uwzględnić inflację w tym okresie.
Tabela 11 – Średnie koszty produkcji
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Indeks (2008 = 100) || 100 || 100 || 102 || 106
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || 0 || 2 || 4
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi
producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu
5.7.        Rentowność i
przepływy środków pieniężnych
(53)     Z obliczenia na podstawie
powyższych danych dotyczących cen i kosztów wynika, że
przemysł unijny odnotował znaczący wzrost zysków w badanym
okresie wskutek wzrostu cen na rynku UE w połączeniu z brakiem
dowodów na wzrost kosztów produkcji powyżej inflacji. Wobec braku innych
danych przyjęto, że przepływy środków pieniężnych
charakteryzowały się podobną tendencją jak
rentowność.
Tabela 12 – Rentowność i
przepływy środków pieniężnych
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Rentowność – wskaźnik (2008 = 100) || 100 || 96 || 153 || 297
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || -4 || 57 || 144
 Przepływy środków pieniężnych – wskaźnik (2008 = 100) || 100 || 34 || 69 || 69
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || +66 || 36 || 0
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi
producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu
5.8.        Inwestycje, zwrot z inwestycji
i zdolność do pozyskiwania kapitału
(54)     Wobec braku danych ze strony
przemysłu unijnego, biorąc pod uwagę wzrost cen w 2010 r. i w
ODP, założono, że nastąpił powrót do poziomu
inwestycji zanotowanego w 2007 r. Przyjęto, że zwrot z inwestycji
podlegał tym samym podstawowym tendencjom co rentowność
przedstawiona w tabeli 12.
(55)     Tabela 13 – Inwestycje i zwrot
z inwestycji
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Inwestycje – wskaźnik (2008 = 100) || 100 || 3 || 163 || 163
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || -97 || 160 || 0
 Zwrot z inwestycji – wskaźnik (2008 = 100) || 100 || -4 || 100 || 200
 Zmiany w ujęciu rocznym ||   || -104 || 96 || 100
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi
producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu
5.9.        Zatrudnienie i
wydajność
(56)     Ze względu na brak
informacji ze strony przemysłu unijnego w odniesieniu do 2010 r. i ODP
uznano, że zatrudnienie i wydajność utrzymywały się na
stałym poziomie podczas okresu badanego.
Tabela 14 – Zatrudnienie i wydajność
 Rok || 2008 || 2009 || 2010 || ODP
 Zatrudnienie – wskaźnik || 100 || 100 || 100 || 100
 Wydajność (w tonach na pracownika) – wskaźnik || 100 || 100 || 100 || 100
 Koszty siły roboczej – wskaźnik || 100 || 100 || 100 || 100
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi
producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu
5.10.      Wielkość marginesu
dumpingu
(57)     Mimo braku współpracy ze
strony chińskich producentów eksportujących przeanalizowano
wielkość i wartość przywozu na podstawie danych Eurostatu i
dokonano oszacowania udziału w rynku. Znaczny wzrost cen w latach 2010 i
2011 spowodował radykalny spadek marginesu dumpingu przywozu z ChRL od
okresu objętego dochodzeniem w ramach przeglądu
wygaśnięcia.
5.11.      Poprawa sytuacji po przywozie
dumpingowym
(58)     Jak wskazuje pozytywne
kształtowanie się większości wyżej wyszczególnionych
wskaźników, w okresie badanym sytuacja finansowa przemysłu unijnego
uległa pełnej poprawie po wyrządzającym szkodę
przywozie z ChRL, który odbywał się po znacząco dumpingowych
cenach, jak stwierdzono w poprzednich dochodzeniach.
6.           Wnioski dotyczące
sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego
(59)     Środki wobec ChRL
miały pozytywny wpływ na sytuację gospodarczą
przemysłu unijnego, ponieważ większość wskaźników
szkody wykazała korzystne zmiany: produkcja, wielkość
sprzedaży i wartość sprzedaży wzrosła między 2008
r. a ODP. Jednak z uwagi na znaczny wzrost cen na rynku UE przemysł unijny
osiąga obecnie zyski znacznie wyższe od poziomu docelowego, mającego
zapewnić mu możliwość rozwoju, ustalonego w dochodzeniu
pierwotnym na poziomie 5 %.
(60)     Biorąc pod uwagę
znaczny wzrost cen na rynku unijnym w ODP, przy braku dowodów na jednoczesny
wzrost kosztów, stwierdza się, że przemysł unijny nie
poniósł istotnej szkody w rozumieniu art. 3 ust. 5.
7.           Wnioski w sprawie
trwałego charakteru opisanych zmienionych okoliczności
(61)     Rozważono, czy wzrost cen
na rynku UE stanowi trwałą zmianę w stosunku do
okoliczności ustalonych w poprzednim dochodzeniu w ramach przeglądu
wygaśnięcia. Z dostępnych danych wynika znaczny wzrost cen na
rynku unijnym i ich powrót do poziomu z 2008 r., a nawet jego przekroczenie,
podczas gdy w dochodzeniu w ramach przeglądu wygaśnięcia
odnotowano spadek cen. Ponadto w odróżnieniu od przeglądu
wygaśnięcia nie stwierdzono podcięcia cenowego. W
przeglądzie wygaśnięcia rentowność wykazywała
tendencję spadkową, natomiast dane z okresu po zakończeniu tego
dochodzenia wskazują na znaczny wzrost rentowności do poziomu
odnotowanego w 2008 r., a następnie powyżej tego poziomu.
(62)     Zbadano, czy zmiany cen od
końca okresu objętego dochodzeniem w ramach przeglądu
wygaśnięcia nie mogły jednakże wynikać z
wyjątkowo niskich zbiorów w ChRL, jako że furoaldehyd jest tam
wytwarzany z odpadów rolnych. Nie odnotowano jednak na koniec 2010 r. znacznego
spadku cen od czasu zbiorów i w związku z tym przypuszczenie to
zostało odrzucone. Wydawało się, że nastąpił
wzrost cen importowych produktu pochodzącego z ChRL w wyniku
długoterminowego wzrostu krajowego popytu na furoaldehyd oraz wzrostu
kosztów surowca w państwie, którego dotyczy postępowanie. Ze
względu na brak współpracy ze strony chińskich producentów
eksportujących nie można było tego zweryfikować, ale
Komisja nie otrzymała żadnych dowodów, które by temu przeczyły.
(63)     Biorąc pod uwagę
wymienione wyżej dowody dostępne Komisji oraz brak informacji
świadczących o tym, że wspomniany wzrost cen był
przejściowy, stwierdzono, że zmiana ta ma charakter trwały.
F.         ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA ANTYDUMPINGOWEGO I
UCHYLENIE OBOWIĄZUJĄCYCH ŚRODKÓW ANTYDUMPINGOWYCH
(64)     W świetle powyższego
uznaje się, że niniejszy przegląd środków antydumpingowych
powinien zostać zakończony, a obowiązujące środki
antydumpingowe powinny zostać uchylone.
(65)     Wszystkie
strony poinformowano o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których
zamierza się zalecić zaprzestanie stosowania obowiązujących
środków. Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym
mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji. Nie
otrzymano żadnych uwag.
(66)     Z powyższych ustaleń
wynika, że przegląd środków antydumpingowych powinien
zostać zakończony oraz należy zaprzestać stosowania
środków antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem (UE) nr
453/2011 r. na przywóz furoaldehydu pochodzącego z ChRL, a
obowiązujące cło powinno zostać uchylone,
PRZYJMUJE NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przegląd okresowy ceł
antydumpingowych obowiązujących wobec przywozu aldehydu 2-furylowego
(znanego również jako furoaldehyd lub furfural), obecnie objętego
kodem CN 2932 12 00, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej,
zostaje niniejszym zakończone.
Artykuł 2
Rozporządzenie (UE) nr 453/2011
niniejszym traci moc.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               Dz.U. L
343 z 22.12.2009, s. 51.
[2]               Dz.U. L 15 z 21.1.1995, s. 11.
[3]               Dz.U. L 328 z 22.12.1999, s. 1.
[4]               Dz.U. L 107 z 28.4.2005, s. 1.
[5]               Dz.U. L
123 z 12.5.2011, s. 1.
[6]               Dz.U. L
343 z 22.12.2009, s. 51.
[7]               Dz.U. L
15 z 21.1.1995, s. 11.
[8]               Dz.U. L
328 z 22.12.1999, s. 1.
[9]               Dz.U. L 107 z 28.4.2005, s. 1.
[10]             Dz.U. L
123 z 12.5.2011, s. 1.
[11]             Dz.U. C 196
z 5.7.2011, s. 9.


title: Wniosek rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2667/2000 w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy

text:
Ważna informacja prawna

|

52006PC0162

Wniosek Rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2667/2000 w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy  /* COM/2006/0162 końcowy - CNS 2006/0057 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 6.4.2006KOM(2006) 162 wersja ostateczna2006/0057 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2667/2000 w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIERozporządzeniem Rady (WE) nr 2667/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r.[1] ustanowiono Europejską Agencję Odbudowy, w celu realizacji pomocy Wspólnoty dla Serbii i Czarnogóry oraz dla Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Zgodnie z art. 16 tego rozporządzenia, rozporządzenie to stosuje się do dnia 31 grudnia 2006 r.Artykuł 14 rozporządzenia stanowi jednak, co następuje: „Do dnia 31 grudnia 2005 r. Komisja złoży Radzie sprawozdanie o przyszłości mandatu Agencji. Wszelkie propozycje rozszerzenia mandatu Agencji poza 31 grudnia 2006 r. Komisja powinna złożyć Radzie do dnia 31 marca 2006 r.”.Komisja przedłożyła sprawozdanie w tej sprawie Radzie oraz, do wiadomości, Parlamentowi, w dniu 23 grudnia 2005 r. (COM (2005)710 wersja ostateczna). W sprawozdaniu tym Komisja złożyła wniosek o likwidację Europejskiej Agnecji Odbudowy, przy jednoczesnym przedłużeniu jej działalności na dwa lata do dnia 31 grudnia 2008 r. z zachowaniem jej statusu i jej obecnego mandatu w celu stopniowej likwidacji działalności Agencji w ramach programu CARDS (rozporządzenie Rady (WE) nr 2666/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r.[2]Celem niniejszego projektu rozporządzenia jest zgodna z powyższym zmiana rozporządzenia (WE) nr 2667/2000.2006/0057 (CNS)WniosekROZPORZĄDZENIE RADYzmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2667/2000 w sprawie Europejskiej Agencji OdbudowyRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 181a ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji[3],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Pomoc Wspólnoty przewidziana w rozporządzeniu (WE) nr 2666/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Republiki Federalnej Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1628/96 i zmieniającym rozporządzenia (EWG) nr 3906/89 i (EWG) nr 1360/90 oraz decyzje 97/256/WE i 1999/311/WE (CARDS) realizowana jest w Serbii i Czarnogórze, w tym w Kosowie w rozumieniu rezolucji nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych z dnia 10 czerwca 1999 r., oraz w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii przez Europejską Agencję Odbudowy ustanowioną rozporządzeniem Rady (WE) nr 2667/2000[5].(2) Rozporządzenie (WE) nr 2667/2000 stosuje się do dnia 31 grudnia 2006 r.(3) Rozporządzenie (WE) nr 2667/2000 stanowi, że Komisja przedkłada Radzie sprawozdanie w sprawie przyszłości mandatu Europejskiej Agencji Odbudowy.(4) Komisja przedłożyła sprawozdanie w tej sprawie Radzie oraz, do wiadomości, Parlamentowi w dniu 23 grudnia 2005 r.(5) W sprawozdaniu tym Komisja wnosi o likwidację Europejskiej Agencji Odbudowy, jednakże po uprzednim przedłużeniu jej działalności na następne dwa lata, do 31 grudnia 2008 r., przy utrzymaniu jej dotychczasowego mandatu i statusu, aby stopniowo zakończyć działalność w zakresie programu CARDS.(6) W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2667/2000,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W art. 16 rozporządzania (WE) nr 2667/2000 datę „31 grudnia 2006 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2008 r.”.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia r.W imieniu RadyPrzewodniczącyOCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJIStopniowa likwidacja Europejskiej Agencji Odbudowy/rozbudowaprzedstawicielstw/biur1. DZIEDZINA POLITYKI, KTÓREJ DOTYCZY WNIOSEKRozszerzenie2. POWIĄZANE POZYCJE W BUDŻECIEXX.01.01.01: Wydatki związane z personelem zatrudnionym w instytucjiXX.01.03.02: Wydatki przedstawicielstw Wspólnoty na budynki i koszty pochodneXX.01.01.02: Wydatki związane z personelem czynnie zatrudnionym w przedstawicielstwach Wspólnoty.XX.01.02.02: Personel zewnętrznyXX.01.02.12: Wydatki na zarządzanie przedstawicielstwami WspólnotyXX.01.01.02: Personel zewnętrzny w przedstawicielstwach Wspólnoty21.01.04.nn: Wydatki wspierające na działania w obszarze działalności „Rozszerzenie”3. CZAS TRWANIA DZIAŁANIA I WPŁYWU FINANSOWEGOCzas trwania działania jest ograniczony do fazy przejściowej, tj. do 2 lat (2007-2008). W tym okresie działalność agencji będzie skoncentrowana na wdrożeniu i zakończeniu projektów CARDS. Jednocześnie przedstawicielstwa będą tworzyły odpowiednie struktury, pozwalające na wdrożenie pomocy w ramach instrumentów przedakcesyjnych. Przedstawicielstwa powinny być przygotowane na przejęcie pozostających spraw, które agencja im przekaże pod koniec okresu przejściowego, zgodnie z planem przekazywania odpowiedzialności, zakładającym podział na sektory priorytetowe, który zostanie ukończony w 2006 r.W odniesieniu do personelu liczba urzędników w przedstawicielstwach/biurach będzie się stopniowo zwiększać w ciągu 2007 r., aż do osiągnięcia docelowej liczby w 2008 r.W 2009 r. skończy się okres przejściowy; działania na poziomie wewnętrznym będą kontynuowane w normalnym tempie w ramach instrumentów przedakcesyjnych.3.1. Informacje budżetowePozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |Kilka, patrz poniżej pod nr. 2 | Obowiązkowe/nieobowiązkowe | Zróżnicowane/niezróżnicowane | IPA (instrumenty przedakcesyjne) | NIE | NIE | Nr [4, 5, 7] |3.2 . Informacje dotyczące działania agencjiW okresie przejściowym działalnie agencji będzie skoncentrowane na zakończeniu programów CARDS, stopniowym przekazywaniu przedstawicielstwom Komisji tych programów, które nie będą mogły zostać zakończone przez EAO, i na zakończeniu działalności pod względem administracyjnym. Siedziba główna i przedstawicielstwa zajmą się programowaniem i przyznawaniem kontraktów w ramach nowego instrumentu przedakcesyjnego. Agencja zapewni niezbędną pomoc.4. ZESTAWIENIE ZASOBÓWW 2006 r. centra operacyjne agencji będą zarządzały środkami o następującej wysokości:Środki na zobowiązania:- Była Jugosłowiańska Republika Macedonii: 28,0 mln EUR- Kosowo: 45,5 mln EUR- Czarnogóra: 18,0 mln EUR- Serbia: 142,0 mln EUR- Federacja Serbii i Czarnogóry: 7,5 mln EURRegionalne Komitety Doradcze (RKD) (pozostaje na zaciągnięcie zobowiązań) 409,3 mln EUR;W 2007 r . i 2008 r. nie będzie nowych zobowiązań. Szacunkowa wysokość pozostających środków, którymi trzeba będzie zarządzać:- 2007 : RKD 400 mln EUR RAL (zobowiązań pozostających do spłaty) 690 mln EUR (w tym RKD); - 2008 : RKD 200 mln EUR RAL 470 mln EUR (w tym RKD);mln euroRodzaj wydatków | n - 1 2006 | Rok n 2007 | n +1 2008 | n + 2 2009 |Wydatki administracyjne EAO sfinansowane ze środków operacyjnych Pozycja 22 05 01/02/03 CARDS Środki na zobowiązania Środki na płatności | 68,76 24,8 | - 23,96 | 20 | - |Finansowanie wydatków administracyjnych agencji w okresie przejściowym 2007/2008 zostanie zapewnione poprzez zobowiązania, które zostaną podjęte w 2006 r., w ramach środków operacyjnych.Przewidywane wydatki agencji na 2007 r. i 2008 r. są oparte na wymogu zapewnienia finansowania personelu, niezbędnego do zarządzania środkami zgodnie ze sprawozdaniem Komisji dla Rady w sprawie przyszłości Europejskiej Agencji Odbudowy (COM(2005)710); wysokość tych środków od dnia dzisiejszego do końca 2008 r. szacuje się na 580 mln EUR (kwota na zaciągnięcie zobowiązań) i 870 mln EUR (kwota do wypłacenia).Część personelu przypuszczalnie odejdzie z agencji przed końcem 2008 r. Tym niemniej ważne jest, aby już teraz przewidzieć środki budżetowe, dzięki którym agencja - w razie potrzeby - będzie mogła zaoferować swojemu personelowi (pracownicy czasowi, kontraktowi i lokalni) umowy do końca 2008 r. Dzięki temu uniknie się sytuacji niepewności, która mogłaby skłonić personel do wcześniejszego odejścia, sprawiając, że EAO miałaby trudności z całkowitą realizacją swoich zdań. Jest rzeczą oczywistą, że wszelkie niewykorzystane środki zostaną zwrócone do budżetu ogólnego.Wydatki administracyjne na urzędników zatrudnionych w przedstawicielstwach: płace, świadczenia, płatności, świadczenia związane z rekompensatą/przeniesieniem, wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne, podróże służbowe, środki na pokrycie korekt wynagrodzeń (pozycje od xx.010102 do xx.010212) | - | 1,37 | 3,06 | 2,92 |Wydatki administracyjne na infrastrukturę: wynajem i opłaty, prace związane z wyposażeniem i urządzeniem, bezpieczeństwo osób i budynków, ruchomości i wyposażenie biur, środki transportu i ich utrzymanie, telekomunikacja/informatyka, inne wydatki administracyjne: pozycja | - | 1,23 | 1,20 | 1,04 |Koszty ogółem (xx 01 01 02 XX.01.03.02 | 2,60 | 4,26 | 3,96 |Wydatki administracyjne na personel zewnętrzny w przedstawicielstwach, pozycja operacyjna instrumenty przedakcesyjne (IPA) 22.01.04.n (dawniej BA) - Koszt personelu - Koszt infrastruktury ___________________ OGÓŁEM | 1,82 3,08 _______ 4,90 | 12,44 7,80 _______ 20,24 | 10,75 7,35 _______ 18,10 |OGÓŁEM koszt dodatkowy dla przedstawicielstw (dawniej A6 + BA) | - | 7,50 | 24,50 | 22,06 |Koszt personelu zewnętrznego w 2007 r. został obliczony przy założeniu, że zatrudnienie większości osób nastąpi dopiero w drugim półroczu (50 % kosztów rocznych).Koszt stałego personelu – siedziba główna2007 (8) | 2008 (15) | 2009 (15) |Koszt personelu stałego dla siedziby głównej (w tym personelu dla DG Relex/K). | 0,44 | 1,06 | 1,27 |Przyjęty średni koszt: 55 000 EUR na osobę w pierwszym roku (6 miesięcy): 85 000 EUR na osobę w kolejnych latach.Sumaryczne zestawienie - personel zatrudniony zgodnie z planem zakładowym i personel zewnętrzny dla każdego przedstawicielstwa/biura w okresie przejściowym i w 2009 r.2007 | 2008 | 2009 |mln euro | mln euro | mln euro |Serbia | 4 U | 0,80 | 4 U | 0,94 | 4 U | 0,93 |7 PK 10 PL | 1,56 | 29 PK 43 PL | 7,24 | 29 PK 43 PL | 6,46 |Koskwo | 4 U | 0,81 | 4 U | 0,94 | 4 U | 0,93 |6 PK 10 PL | 1,44 | 24 PK 43 PL | 6,32 | 24 PK 43 PL | 5,67 |Była Jugosłowiańska Republika Macedonii | 2 U | 0,43 | 4 U | 1,04 | 4 U | 0,93 |5 PK 7 PL | 1,28 | 22 PK 28 PL | 5,31 | 22 PK 28 PL | 4,72 |Czarnogóra | 2 U | 0,55 | 5 U | 1,34 | 5 U | 1,170 |1 PK 3 PL | 0,61 | 4 PL 13 PL | 1,35 | 4 PK 13 PL | 1,24 |Personel ten powinien zająć się nowym instrumentem przedakcesyjnym już w 2007 r., uczestnicząc w programowaniu i wdrożeniu pierwszych działań finansowanych w ramach tego instrumentu.W drugiej połowie 2008 r. powinien on również zacząć zajmować się sprawami CARDS, które nie będą mogły zostać zakończone przed końcem roku i którymi od dnia 1 stycznia 2009 r. będą musiały zarządzać przedstawicielstwa.2007 | 2008 | 2009 |mln EUR | mln EUR | mln EUR |U w przedstawicielstwach | 12 | 2,60 | 17 | 4,26 | 17 | 3,96 |PK PL w przedstawicielstwach | 19 30 | 4,90 | 79 127 | 20,243 | 79 127 | 18,10 |U w siedzibie głównej | 8 | 0,44 | 15 | 1,06 | 15 | 1,27 |OGÓŁEM | 69 | 7,94 | 238 | 25,56 | 238 | 23,33 |Średnie koszty zostały wyliczone w następujący sposób:Urzędnicy (U): 13 363 EUR/miesięcznie (płaca) + 647 EUR/miesięcznie (podróże służbowe) + 321EUR/miesięcznie (korekta wynagrodzeń) + 28 220 EUR ryczałtu w pierwszym roku (koszty związane z podjęciem pracy)Pracownicy kontraktowi (PK): 7230/miesiąc EUR/rokPracownicy lokalni (PL): 1953 EUR/miesiącW przypadku urzędników i pracowników kontraktowych wyliczono również kwotę 2587 EUR/miesiąc i 10 000 EUR/rok w celu pokrycia wydatków związanych, odpowiednio, z wynajmem (zakwaterowanie) i bezpieczeństwem osób.Komisja nie opłaca zakwaterowania w przypadku pracowników lokalnych, dlatego koszt ich umów odpowiada podanej sumie (1953 EUR/miesiąc), do czego dochodzą, w proporcjonalnej wysokości, ogólne koszty infrastruktury w przedstawicielstwie.W związku z koniecznością przygotowania przedstawicielstw/biur do nowych zadań personel powinien rozpocząć działania już w 2007 r. w celu przeniesienia działalności, aby w 2008 r. przedstawicielstwa/biura były w pełni operacyjne. Ponadto zadania przedstawicielstw/biur będą mieć na celu wdrożenie instrumentów przedakcesyjnych, natomiast zadania agencji będą skoncentrowane na stopniowej likwidacji CARDS.Sumaryczne zestawienie zasobów ludzkich - stałe etaty w siedzibie głównej i w przedstawicielstwach2006 | 2007 | 2008 | Ogółem |Przedstawicielstwa/biura | 12 | 5 | 17 |Siedziba główna | 8 | 7 | 15 |Podział 32 etatów między siedzibę główną a przedstawicielstwa/biura ma charakter orientacyjny i może zostać zmodyfikowany w zależności od wymogów politycznych, administracyjnych i związanych z bezpieczeństwem informacji.Szacowanie zasobów dotyczy jedynie przeniesienia działalności związanej z wdrożeniem pomocy wspólnotowej w ramach strategii przedakcesyjnej. Pozostałe potrzeby przedstawicielstw/biur związane z innymi wyzwaniami, przed jakimi może stanąć Unia w wyniku rozwoju sytuacji politycznej na miejscu (Kosowo i Czarnogóra), zostaną rozpatrzone oddzielnie.Potrzeby związane z zasobami ludzkimi i administracyjnymi zostaną pokryte ze środków przydzielonych zarządzającym dyrekcjom generalnym w ramach procedury rocznego przydziału środków.[1] Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2068/2004 (Dz.U. L 358 z 3.12.2004, str. 2).[2] Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005 (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str. 23).[3] Dz.U. C […] z […] , str. […].[4] Dz.U. C […] z […] , str. […].[5] Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2068/2004 (Dz.U. L 358 z 3.12.2004, str. 2).