|

52011PC0704

Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie (WE) nr 428/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania  /* KOM/2011/0704 wersja ostateczna - 2011/0310 (COD) */

	UZASADNIENIEUnijny system kontroli wywozu produktów podwójnego zastosowania ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 428/2009[1] nakłada wymóg uzyskania zezwolenia na wywóz produktów podwójnego zastosowania[2] wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia. Artykuł 9 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że jednym z czterech dostępnych rodzajów zezwolenia, które można stosować przy wywozie produktów podwójnego zastosowania z UE, są generalne unijne zezwolenia na wywóz. W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 428/2009 zawarte są obecnie obowiązujące generalne unijne zezwolenia na wywóz.Aktualizacje unijnych wykazów kontrolnych (załącznik I do rozporządzenia 428/2009)Decyzje w sprawie kontroli produktów podwójnego zastosowania są podejmowane w drodze konsensusu w międzynarodowych systemach kontroli wywozu (w Grupie Australijskiej (AG) w przypadku produktów biologicznych i chemicznych; w Grupie Dostawców Jądrowych (NSG) w przypadku produktów jądrowych, w Reżimie Kontrolnym Technologii Rakietowych (MTCR) i w ramach porozumienia z Wassenaar (WA) w przypadku broni konwencjonalnej oraz towarów i technologii podwójnego zastosowania). Celem tych systemów kontroli wywozu jest ograniczenie ryzyka wykorzystania wrażliwych produktów podwójnego zastosowania do celów wojskowych lub w programach proliferacji. Aby zapewnić możliwie największą skuteczność kontroli wywozu, międzynarodowe systemy kontroli wywozu zrzeszają głównych dostawców produktów podwójnego zastosowania. Zgadzając się na kontrolę handlu określonymi produktami, dostawcy ci skutecznie współpracują na rzecz ograniczenia ryzyka proliferacji, gwarantując zarazem, że handel zgodny z prawem odbywa się bez przeszkód.Postęp technologiczny we współczesnym świecie oznacza konieczność regularnej aktualizacji wykazu kontrolowanych produktów. Choć decyzje tych międzynarodowych systemów kontroli nie są prawnie wiążące, art. 15 rozporządzenia stanowi, że „[w]ykaz produktów podwójnego zastosowania określony w załączniku I jest aktualizowany zgodnie z odpowiednimi zobowiązaniami i obowiązkami oraz wszelkimi ich modyfikacjami, które państwa członkowskie przyjęły jako członkowie międzynarodowych systemów nieproliferacyjnych i porozumień w sprawie kontroli wywozu lub w drodze ratyfikacji stosownych traktatów międzynarodowych”.Międzynarodowe systemy kontroli wywozu podejmują decyzje w sprawie wykazu kontrolnego mniej więcej 4 razy w roku. Ze względu na konsekwencje tych aktualizacji dla bezpieczeństwa i handlu należy je włączać do prawodawstwa UE w sposób regularny i terminowy. Z jednej strony decyzje podejmowane przez międzynarodowe systemy kontroli wywozu co do objęcia nowego produktu wykazem kontrolnym powinny – ze względów bezpieczeństwa –podlegać stałej kontroli ze strony całej UE. Z drugiej zaś strony decyzje podjęte przez międzynarodowe systemy kontroli co do zaprzestania kontroli pewnych produktów powinno się możliwie najszybciej ujmować w prawodawstwie UE, tak by umożliwić unijnym eksporterom konkurowanie na rynku światowym.Obecnie każda zmiana rozporządzenia (WE) nr 428/2009, włącznie z załącznikiem I, wymaga stanowienia zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Jednocześnie – ze względu na techniczną naturę tych poprawek oraz fakt, że zmiany te muszą być zgodne z decyzjami podjętymi przez międzynarodowe systemy kontroli wywozu – możliwości wprowadzania zmian w poprawkach uzgodnionych w ramach wspomnianych systemów kontroli są bardzo ograniczone.Istnieje zatem konieczność wprowadzenia aktów delegowanych celem regularnej aktualizacji załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009. Taka metoda działania umożliwiłaby Komisji dokonywanie koniecznych aktualizacji wtedy, gdy będzie to konieczne.Konieczne zmiany odnośnie do generalnych unijnych zezwoleń na wywóz (załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 428/2009)Doświadczenie pokazuje, że generalne unijne zezwolenia na wywóz, określone w art. 9 ust. 1 i w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, są bardzo udanymi narzędziami ułatwiającymi zmniejszenie ryzyka związanego z wywozem niektórych produktów do niektórych miejsc przeznaczenia. Jednolite generalne unijne zezwolenie na wywóz (EU001) istnieje już od wielu lat, umożliwiając ułatwiony wywóz najbardziej kontrolowanych produktów do siedmiu miejsc przeznaczenia o niskim stopniu ryzyka (Australia, Japonia, Kanada, Norwegia, Nowa Zelandia, Szwajcaria i USA). W grudniu 2008 r. Komisja zaproponowała wprowadzenie sześciu nowych generalnych unijnych zezwoleń na wywóz[3]. W połowie 2011 r. osiągnięto porozumienie w sprawie tych nowych zezwoleń.Należy stale monitorować treść istniejących i przyszłych generalnych unijnych zezwoleń na wywóz, by zagwarantować, że zezwolenia te obejmują jedynie transakcje niskiego ryzyka. Ze względu na szybkie tempo zmian w różnych regionach świata należy zapewnić możliwość szybkiej zmiany generalnych unijnych zezwoleń na wywóz w zakresie miejsc przeznaczenia oraz objętych nimi produktów, tak by unijny system kontroli wywozu odzwierciedlał w odpowiednim stopniu sytuację na świecie.Istnieje zatem konieczność wprowadzenia aktów delegowanych, tak by umożliwić Komisji szybkie usunięcie miejsca przeznaczenia lub produktu z zakresu objętego istniejącymi generalnymi unijnymi zezwoleniami na wywóz.Obecne wnioski ustawodawcze dotyczące kwestii kontroli wywozu produktów podwójnego zastosowaniaParlament Europejski i Rada zajmują się obecnie dwoma wnioskami ustawodawczymi mającymi wprowadzić zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 428/2009:1.  Celem pierwszego wniosku (COM(2008) 854) jest wprowadzenie nowych generalnych unijnych zezwoleń na wywóz. Parlament Europejski głosował dnia 27 września 2011 r. za przyjęciem tego wniosku. Przyjęcie tego rozporządzenia zmieniającego zmieni również terminologię stosowaną w rozporządzeniu (WE) nr 428/2009 (odniesienia do „Wspólnoty” zmienione zostaną wszędzie, gdzie to będzie możliwe, na odniesienia do „Unii”).2.  Celem drugiego wniosku (COM(2010) 509) jest aktualizacja unijnych wykazów kontrolnych poprzez wprowadzenie modyfikacji ustalonych w ramach międzynarodowych systemów kontroli wywozu w 2009 r. Parlament Europejski głosował dnia 13 września 2011 r. za przyjęciem tego wniosku.Wniosek KomisjiW świetle powyższych rozważań należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 428/2009.2011/0310 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające rozporządzenie (WE) nr 428/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowaniaPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207,uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,a także mając na uwadze, co następuje:3.  Rozporządzeniem Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania[4] nałożono wymóg skutecznej kontroli tego rodzaju produktów podczas wywozu z Unii Europejskiej (UE), tranzytu przez Unię lub dostawy do państwa trzeciego w wyniku usług pośrednictwa świadczonych przez pośrednika mającego miejsce pobytu lub siedzibę w UE.4.  Aby umożliwić państwom członkowskim i Unii Europejskiej wywiązywanie się z międzynarodowych zobowiązań, w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009 określono wspólny wykaz produktów podwójnego zastosowania podlegających kontroli w Unii Europejskiej. Decyzje dotyczące produktów podlegających kontroli podejmowane są w ramach Grupy Australijskiej (AG), Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych (MTCR), Grupy Dostawców Jądrowych (NSG), porozumienia z Wassenaar oraz Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów (CWC).5.  Artykuł 15 rozporządzenia (WE) nr 428/2009 stanowi, że załącznik I jest aktualizowany zgodnie z odpowiednimi zobowiązaniami i obowiązkami oraz wszelkimi ich modyfikacjami, które państwa członkowskie przyjęły jako członkowie międzynarodowych systemów nieproliferacyjnych i porozumień w sprawie kontroli wywozu lub w drodze ratyfikacji stosownych traktatów międzynarodowych.6.  Istnieje konieczność regularnej aktualizacji załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009 celem zapewnienia pełnej zgodności z międzynarodowymi zobowiązaniami w dziedzinie bezpieczeństwa, zagwarantowania przejrzystości oraz utrzymania konkurencyjności eksporterów. Opóźnienia w aktualizacji unijnego wykazu kontrolnego mogą mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo oraz międzynarodowe wysiłki w zakresie nieproliferacji, jak również na działalność gospodarczą prowadzoną przez eksporterów w Unii Europejskiej. Jednocześnie techniczna natura tych poprawek oraz fakt, że zmiany te muszą być zgodne z decyzjami podjętymi przez międzynarodowe systemy kontroli wywozu, oznaczają, że należy stosować przyspieszoną procedurę wprowadzania w życie koniecznych aktualizacji w Unii Europejskiej.7.  W art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 428/2009 wprowadza się generalne unijne zezwolenie na wywóz jako jeden z czterech rodzajów zezwoleń na wywóz dostępnych w ramach tego rozporządzenia. Takie generalne zezwolenia na wywóz umożliwiają eksporterom z siedzibą w UE wywóz pewnych określonych produktów do pewnych określonych miejsc przeznaczenia na warunkach generalnych zezwoleń.8.  W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 428/2009 określa się obecnie obowiązujące generalne unijne zezwolenia na wywóz. Biorąc pod uwagę charakter takich generalnych unijnych zezwoleń na wywóz, może zaistnieć potrzeba usunięcia niektórych miejsc przeznaczenia lub niektórych produktów z zezwoleń, w szczególności w wypadku, gdy w wyniku zmiany okoliczności okaże się, że ułatwione transakcje eksportowe dotyczące określonego miejsca przeznaczenia lub produktu nie powinny już być objęte zgodą na wywóz w ramach generalnego unijnego zezwolenia na wywóz. Takie usunięcie miejsca przeznaczenia lub produktu z zakresu objętego generalnym unijnym zezwoleniem na wywóz nie powinno uniemożliwiać eksporterowi ubiegania się o inny rodzaj zezwolenia na wywóz na podstawie odpowiednich przepisów rozporządzenia (WE) nr 428/2009.9.  Aby zagwarantować regularną i terminową aktualizację unijnego wykazu kontrolnego w zgodzie z obowiązkami i zobowiązaniami, które państwa członkowskie przyjęły na siebie w ramach międzynarodowych systemów kontroli wywozu, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej odnośnie do zmian załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009 w zakresie określonym w art. 15 tego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest to, aby Komisja podczas prac przygotowawczych prowadziła odpowiednie konsultacje, w tym także na szczeblu ekspertów.10.  Aby dać UE możliwość szybkiego reagowania na zmianę okoliczności w zakresie oceny wrażliwości produktów wywożonych na podstawie generalnych unijnych zezwoleń na wywóz, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia, zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, aktów dotyczących zmian załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 428/2009 odnośnie do usuwania miejsc przeznaczenia lub produktów z zakresu objętego generalnym unijnym zezwoleniem na wywóz. Biorąc pod uwagę fakt, że takie zmiany powinny następować jedynie w reakcji na ocenę, z której wynika, że zwiększył się stopień ryzyka związanego z danymi produktami wywożonymi i że dalsze wykorzystywanie generalnych zezwoleń na wywóz w stosunku do tych towarów wywożonych mogłoby mieć szkodliwy wpływ na bezpieczeństwo Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, istnieje możliwość zastosowania przez Komisję trybu pilnego.11.  Podczas przygotowywania i opracowywania aktów delegowanych Komisja powinna zadbać o równoczesne, terminowe i właściwe przekazywanie odpowiednich dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.12.  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 428/2009,PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu (WE) nr 428/2009 wprowadza się następujące zmiany:13.  Na końcu art. 9 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:„Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 23a dotyczących usunięcia miejsc przeznaczenia i produktów z zakresu objętego generalnymi unijnymi zezwoleniami na wywóz włączone do załącznika II.W razie zaistnienia istotnej zmiany okoliczności w zakresie oceny wrażliwości odnośnie do wywozu dokonywanego na podstawie generalnych unijnych zezwoleń na wywóz włączonych do załącznika II, gdy szczególnie pilny charakter sprawy wymaga usunięcia określonych miejsc przeznaczenia lub produktów z zakresu objętego generalnym unijnym zezwoleniem na wywóz, do aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego artykułu stosuje się procedurę przewidzianą w art. 23b.”;14.  w art. 15 dodaje się ustęp 3 w brzmieniu:„3. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 23a dotyczących aktualizacji wykazu produktów podwójnego zastosowania określonego w załączniku I. Aktualizacji załącznika I dokonuje się w zakresie określonym w ust. 1.”;15.  dodaje się art. 23a w brzmieniu:„1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w niniejszym artykule.2. Przekazania uprawnień, o którym mowa w art. 9 ust. 1 i art. 15 ust. 3, dokonuje się na czas nieokreślony, począwszy od daty wejścia w życie rozporządzenia (UE) nr ../… [this Regulation].3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9 ust. 1 i art. 15 ust. 3 może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących.4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.5. Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 15 ust. 3 wchodzi w życie wyłącznie, jeśli Parlament Europejski lub Rada nie wyrażą w ciągu dwóch miesięcy od zawiadomienia o tym akcie Parlamentu Europejskiego i Rady sprzeciwu lub też jeśli przed upływem tego terminu Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zgłoszą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o 2 miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;16.  dodaje się artykuł 23b w brzmieniu:„1. Akty delegowane przyjęte na podstawie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. W zawiadomieniu o akcie delegowanym skierowanym do Parlamentu Europejskiego i Rady podane zostają powody, dla których skorzystano z trybu pilnego.2. Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 23a ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o decyzji w sprawie sprzeciwu zgłaszanego przez Parlament Europejski lub Radę.”.Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący [1] Rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania[2] Produkty podwójnego zastosowania oznaczają zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 428/2009 „produkty, włącznie z oprogramowaniem i technologią, które mogą być stosowane zarówno w celach cywilnych, jak i wojskowych, oraz obejmują wszystkie towary, które mogą być użyte zarówno w zastosowaniach niewybuchowych, jak i w jakikolwiek sposób do wspomagania wytwarzania broni jądrowej lub innych urządzeń do wybuchu jądrowego”.[3] COM(2008)854 wersja ostateczna.[4] Dz.U. L 134 z 29.5.2009, s. 1.


Ważna informacja prawna

|

52007PC0090

Wniosek rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniające rozporządzenie nr 11 dotyczące zniesienia dyskryminacji w stawkach i warunkach transportu, w związku z wykonaniem art. 79 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą oraz rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych {SEC(2007) 301} {SEC(2007) 302} {SEC(2007) 303} {SEC(2007) 304}  /* COM/2007/0090 końcowy - COD 2007/0037 */

	[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |Bruksela, dnia 6.3.2007KOM(2007) 90 wersja ostateczna2007/0037 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające rozporządzenie nr 11 dotyczące zniesienia dyskryminacji w stawkach i warunkach transportu, w związku z wykonaniem art. 79 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą oraz rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych {SEC(2007) 301}{SEC(2007) 302}{SEC(2007) 303}{SEC(2007) 304}(przedstawiony przez Komisję)UZASADNIENIE1. KONTEKST WNIOSKU-  Podstawa i cele wnioskuZnaczna część prawodawstwa WE została wprowadzona w celu korekty błędnego działania rynku oraz zapewnienia równych szans. W częstych przypadkach cele te można było osiągnąć wyłącznie poprzez nałożenie na przedsiębiorców obowiązku dostarczania informacji i przedstawiania sprawozdań na temat stosowania prawodawstwa.Wraz z upływem czasu niektóre spośród tych procedur stały się niepotrzebnie czasochłonne lub nieaktualne. Te zbędne obciążenia administracyjne utrudniają działalność gospodarczą i wywierają negatywny wpływ na konkurencyjność europejskich przedsiębiorstw.Komisja jest zaangażowana w zmniejszanie takich niepotrzebnych obciążeń w maksymalnym stopniu. Działania te stanowią część strategii w zakresie lepszych uregulowań prawnych i mają podstawowe znaczenie w osiąganiu celów lizbońskich dotyczących wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.-  Kontekst ogólnyDnia 14 listopada 2006 r. Komisja przedstawiła komunikat zatytułowany „Strategiczny przegląd procesu lepszego stanowienia prawa w Unii Europejskiej” (COM(2006) 689) obejmujący propozycję docelowego zmniejszenia poziomu obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw o 25 % do 2012 r.W programie działań na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych w Unii Europejskiej (COM(2007) 23) wskazano dziesięć konkretnych propozycji dotyczących przyspieszonych działań, które opracowano na podstawie szerokich konsultacji z zainteresowanymi stronami i sugestii ze strony państw członkowskich i ekspertów Komisji. Wymienione przyspieszone działania mają na celu znaczne zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw poprzez wprowadzenie niewielkich zmian legislacyjnych, które nie będą zagrażać poziomowi ochrony lub początkowym celom wyznaczonym w prawodawstwie.Jedna z tych propozycji przyspieszonych działań odnosi się do rozporządzenia nr 11 dotyczącego zniesienia dyskryminacji w stawkach i warunkach transportu, w związku z wykonaniem art. 79 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą. Przewiduje ona usunięcie nieaktualnych wymogów oraz wprowadzenie zmian do pewnych wymogów aby zminimalizować obciążenia administracyjne dla przedsiębiorstw.W art. 5 nałożono na przedsiębiorstwa transportowe (a także na rządy państw członkowskich) wymóg dostarczenia informacji na temat opłat transportowych, stawek i warunków przed dniem 1 lipca 1961 r. Artykuł ten może zostać skreślony ponieważ wymogi dotyczące informacji, które zostały nałożone na przedsiębiorstwa transportowe nie są aktualne. W art. 6 ust. 1 wymienionego rozporządzenia wskazano wymóg związany z dokumentem przewozowym zawierającym szereg informacji na temat wysyłającego, rodzaju przewożonych towarów, miejsca pochodzenia i przeznaczenia towarów oraz wyznaczonej trasy lub odległości do przejechania, włącznie z punktami granicznymi, w stosownych przypadkach. Z uwagi na to, że ostatnie informacje, tj. wyznaczona trasa lub odległość do przejechania oraz w stosownych przypadkach punkty graniczne, nie są już konieczne aby osiągnąć cele rozporządzenia, mogą one zostać usunięte. W art. 6 ust. 2 trzecie zdanie omawianego rozporządzenia wskazano wymóg, zgodnie z którym przewoźnik powinien zachować kopię dokumentów określających pełne i ostateczne opłaty transportowe oraz wszelkie inne opłaty i obniżki lub inne czynniki wpływające na stawki i warunki transportu. Zdanie to może zostać skreślone ponieważ obecnie informacje te są wskazane w systemie rachunkowości przewoźnika, tak więc nie ma już potrzeby by wypełniał on i przechowywał odrębne dokumenty. Artykuł 6 ust. 3 powinien zawierać wyraźne odniesienie do listów przewozowych, które są powszechnie znane i często wykorzystywane w sektorze transportu drogowego. Takie odniesienie poprawi pewność prawną przedsiębiorstw transportowych ponieważ wyjaśnia ono, że wymienione listy przewozowe, jeżeli zawierają wszystkie informacje wskazane w art. 6 ust. 1, są wystarczające.Kolejne przyspieszone działanie odnosi się do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych. Celem tego działania jest zwolnienie małych przedsiębiorstw spożywczych zdolnych do kontrolowania higieny żywności poprzez wdrożenie innych wymogów określonych w rozporządzeniu (WE) 852/2004 z wymogu ustanowienia, wdrożenia i utrzymywania stałych procedur opierających się na zasadach analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli („HACCP”). Wymienione zwolnienie ma zastosowanie do mikroprzedsiębiorstw, które przede wszystkim sprzedają żywność bezpośrednio konsumentowi końcowemu[1]. Wskazane przedsiębiorstwa zatrudniają mniej niż dziesięć osób, a ich roczny obrót lub roczny bilans ogółem nie przekracza 2 milionów EUR. Zwolnienie nie będzie miało zatem zastosowania do wielkopowierzchniowych supermarketów i franczyzowych sieci supermarketów.-  Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosekObowiązującymi przepisami, do których mają zostać wprowadzone zmiany na mocy niniejszego wniosku, są art. 5 i 6 rozporządzenia nr 11 dotyczącego zniesienia dyskryminacji w stawkach i warunkach transportu, w związku z wykonaniem art. 79 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą oraz art. 5 rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych.2. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWUKonsultacje z zainteresowanymi stronami |-  Metody konsultacjiW programie działań z 24 stycznia 2007 r. Komisja przedstawiła dziesięć konkretnych propozycji dotyczących przyspieszonych działań. Propozycje te zostały opracowane po przeprowadzeniu konsultacji z ekspertami, a w szczególności na podstawie projektu pilotażowego mającego na celu porównanie podstawowych pomiarów obciążeń administracyjnych w Republice Czeskiej, Danii, Niderlandach i Zjednoczonym Królestwie w 2006 r.Jedno z tych działań przyspieszonych dotyczyło sektora transportu i zmierzało ku złagodzeniu pewnych obowiązków w zakresie sprawozdawczości statystycznej w dziedzinie transportu. Rozporządzenie nr 11 dotyczące zniesienia dyskryminacji w stawkach i warunkach transportu, w związku z wykonaniem art. 79 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą nakłada na przewoźników wymóg posiadania dokumentu wskazującego m.in. odległości, trasy i punkty graniczne.Inne przyspieszone działanie dotyczyło higieny żywności i miało na celu „zwolnienie małych przedsiębiorstw z pewnych wymogów w zakresie analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli”. W art. 4 rozporządzenia (WE) nr 852/2004 nałożono na wszystkie podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze wymóg ustanowienia, wdrożenia i utrzymywania procedur opierających się na zasadach analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli (HACCP).Streszczenie odpowiedziW świetle znaczącej liberalizacji sektora transportu eksperci i przemysł wyrazili obawy dotyczące nieaktualności omawianych wymogów z 1960 r. ustanowionych w rozporządzeniu nr 11. Niektóre artykuły uznano za przestarzałe, a inne nakładają zbędne obciążenia dla przedsiębiorstw.Przedstawiciele małych przedsiębiorstw wyrazili niepokój w odniesieniu do ogólnego wdrażania systemu HACCP we wszystkich przedsiębiorstwach spożywczych. Pomimo elastyczności wprowadzonej w wymienionym rozporządzeniu złożono wnioski o wyjaśnienia. Komisja zorganizowała szereg spotkań z ekspertami z państw członkowskich. Ponadto - działając na rzecz przejrzystości - Komisja wsparła również dialog z zainteresowanymi stronami umożliwiający wyrażenie opinii przedstawicielom grup reprezentujących różne interesy społeczno-gospodarcze. W tym celu zorganizowano spotkanie z przedstawicielami producentów, przemysłu, handlu i konsumentów, aby przedyskutować zagadnienia związane z wykonaniem procedur opartych na zasadach HACCP i związanej z nimi elastyczności. Wyniki tych dyskusji przedstawiono w wytycznych, które zatwierdził Stały Komitet ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt, i opublikowano na stronie internetowej:http://ec.europa.eu/food/food/biosafety/hygienelegislation/guidance_doc_haccp_pl.pdfZe względu na znaczący wpływ na MŚP, który mógłby zostać spowodowany przez rygorystyczne stosowanie wymogów HACCP oraz zważywszy na fakt, że niektóre przedsiębiorstwa mogą zapewnić ten sam poziom ochrony higienicznej poprzez wdrożenie wszystkich innych wymogów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 bez konieczności pełnego wdrażania procedur HACCP oraz pomimo wytycznych wyjaśniających zakres, w jakim elastyczność może być stosowana w odniesieniu do HACCP, istnieje potrzeba zwolnienia niektórych przedsiębiorstw ze wszystkich wymogów HACCP. Należy jednak zauważyć, że zwolnienie nie powinno mieć zastosowania do przedsiębiorstw mających dużą grupę klientów. W związku z powyższym zwolnienie powinno być ograniczone do przedsiębiorstw zatrudniających mniej niż 10 osób, które mogą być sklasyfikowane jako mikroprzedsiębiorstwa w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącego definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw.-  Ocena wpływuW ocenie wpływu dotyczącej rozporządzenia nr 11 rozważono dwie możliwości:Opcja nr 1 Nie wprowadzanie żadnych zmian.Opcja nr 2 Zniesienie obowiązku dostarczania informacji na temat tras, odległości, stawek i innych warunków transportu oraz umożliwienie stosowania listów przewozowych w celu przedstawienia informacji na temat pozostałych wymogów związanych z dokumentem przewozowym.Wybrano opcję 2 ponieważ zapewnia zmniejszenie zbędnych obciążeń administracyjnych, a jednocześnie utrzymuje wymóg dostępności tej samej ilości istotnych informacji.W ocenie wpływu dotyczącej rozporządzenia (WE) nr 852/2004 rozważono dwie możliwości:Opcja nr 1 Nie wprowadzanie żadnych zmian.Opcja nr 2 Zwolnienie pewnych przedsiębiorstw z wymogów HACCP.Opcja nr 3 Zniesienie procedur HACCP dla wszystkich przedsiębiorstwWybrano opcję 2 ponieważ zapewnia właściwą równowagę między zmniejszeniem obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw, a jednocześnie utrzymuje wysoki poziom ochrony konsumentów.3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU-  Krótki opis proponowanych działańCelem działania dotyczącego rozporządzenia nr 11 jest zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw transportowych poprzez usunięcie nieaktualnych wymogów związanych z dokumentami w zakresie wyznaczonej trasy, odległości do przejechania oraz punktów granicznych itd.Działanie odnoszące się do wymogów HACCP ma na celu wprowadzenia zmian do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 zwalniających mikroprzedsiębiorstwa z wymogu ustanowienia, wdrożenia i utrzymywania stałych procedur opierających się na zasadach HACCP. Takie zwolnienie ma zastosowanie do przedsiębiorstw zatrudniających mniej niż dziesięć pracowników, które przede wszystkim sprzedają żywność bezpośrednio konsumentowi końcowemu.-  Podstawa prawnaPodstawa prawna działania Wspólnoty w dziedzinie transportu jest ustanowiona w art. 75 traktatu WE, natomiast podstawa prawna działania Wspólnoty w dziedzinie higieny żywności jest ustanowiona w art. 95 i 152 ust. 4 lit. b) traktatu WE.-  Zasada pomocniczościDziałania podejmowane przez państwa członkowskie nie są wystarczające aby zmniejszyć obciążenia administracyjne w wymienionych dziedzinach ponieważ wymogi dotyczące informacji zostały nałożone na przedsiębiorstwa transportowe i spożywcze w drodze rozporządzeń WE. Dlatego też cel ten może zostać osiągnięty wyłącznie poprzez wprowadzenia zmian do omawianych rozporządzeń na poziomie Unii Europejskiej. |Działanie UE zagwarantuje, że wszystkie zainteresowane europejskie przedsiębiorstwa transportowe i spożywcze będą mogły czerpać korzyści ze zmniejszonych obciążeń administracyjnych. |Wniosek jest więc zgodny z zasadą pomocniczości. |-  Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względówZmniejszenie obciążeń administracyjnych spowodowanych wymogami dotyczącymi informacji nałożonymi na mocy rozporządzenia nr 11 i rozporządzenia (WE) nr 852/2004 można osiągnąć wyłącznie poprzez wprowadzenie zmian do tych rozporządzeń. Zmiany mogą zostać dokonane jedynie w drodze wiążącego aktu prawnego WE na tym samym poziomie, tj. rozporządzenia. Jest to zgodne z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 traktatu WE.Niniejszy wniosek gwarantuje zminimalizowanie obciążeń administracyjnych nałożonych na przedsiębiorstwa transportowe i spożywcze, które zostały spowodowane wymogami dotyczącymi dokumentów wskazanymi w rozporządzeniach nr 11 i (WE) nr 852/2004.-  Wybór instrumentówProponowane instrumenty: rozporządzenie.Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względówZmniejszenie obciążeń administracyjnych spowodowanych wymogami dotyczącymi informacji nałożonymi na mocy rozporządzenia nr 11 i rozporządzenia (WE) nr 852/2004 można osiągnąć wyłącznie poprzez wprowadzenia zmian do tych rozporządzeń. Zmiany mogą zostać dokonane jedynie w drodze wiążącego aktu prawnego WE na tym samym poziomie i tego samego rodzaju, tj. rozporządzenia.4. WPłYW NA BUDżETWniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty5. INFORMACJE DODATKOWE-  UproszczenieNiniejszy wniosek zakłada uproszczenia procedur administracyjnych dla podmiotów prywatnych.Procedura administracyjna, która musi być przestrzegana przez przedsiębiorstwa transportowe zostanie uproszczona, co oznacza, że pewne wymogi dotyczące dokumentów, które nie są absolutnie konieczne, odnoszące się do wyznaczonej trasy, odległości do przejechania oraz punktów granicznych zostaną usunięte. Procedury administracyjne dotyczące małych przedsiębiorstw spożywczych zdolnych do kontrolowania higieny żywności poprzez wdrożenie innych wymogów określonych w rozporządzeniu (WE) 852/2004 zostaną uproszczone ponieważ mikroprzedsiębiorstwa, które przede wszystkim sprzedają żywność bezpośrednio konsumentowi końcowemu, zostaną zwolnione z wymogu ustanowienia, wdrożenia i utrzymywania stałych procedur opierających się na zasadach HACCP.-  Europejski Obszar GospodarczyAkt, którego dotyczy wniosek, jest związany z zagadnieniami mającymi znaczenie dla EOG i dlatego powinien odnosić się także do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.2007/0037 (COD)WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYzmieniające rozporządzenie nr 11 dotyczące zniesienia dyskryminacji w stawkach i warunkach transportu, w związku z wykonaniem art. 79 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą oraz rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczychPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 75 ust. 3, art. 95 i art. 152 ust. 4 lit. b),uwzględniając wniosek Komisji[2],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[3],uwzględniając opinię Komitetu Regionów[4],stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[5],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rodzaje polityki wspólnotowej w dziedzinie lepszych uregulowań prawnych, w szczególności komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów: „Strategiczny przegląd procesu lepszego stanowienia prawa w Unii Europejskiej”[6] oraz komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów: „Program działań na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych w Unii Europejskiej”[7] uwzględniają znaczenie zmniejszenia obciążeń, nałożonych na przedsiębiorstwa w drodze obowiązującego prawodawstwa, jako podstawowego czynnika dla poprawy ich konkurencyjności i osiągnięcia celów agendy lizbońskiej.(2) Przepisy wspólnotowe, które maja być przestrzegane zgodnie z art. 75 traktatu WE w celu zniesienia pewnych form dyskryminacji w zakresie transportu drogowego w ramach Wspólnoty, zostały ustanowione w rozporządzeniu nr 11[8]. Aby zmniejszyć obciążenia administracyjne dla przedsiębiorstw, wymienione rozporządzenie powinno zostać uproszczone poprzez usunięcie nieaktualnych i zbędnych wymogów, w szczególności wymogu przechowywania na papierze pewnych informacji, które ze względu na postęp techniczny, są obecnie dostępne w systemie rachunkowości przewoźnika.(3) W art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 852/2004[9] nałożono na wszystkie podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze wymóg ustanowienia, wdrożenia i utrzymywania procedur opierających się na zasadach analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli (HACCP).(4) Doświadczenie wskazuje, że w niektórych przedsiębiorstwach spożywczych higiena żywności może być zagwarantowana w wyniku prawidłowego wdrożenia wymogów dotyczących higieny żywności określonych w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 bez konieczności stosowania systemu HACCP. Zainteresowanymi przedsiębiorstwami są w szczególności małe przedsiębiorstwa przede wszystkim sprzedające żywność bezpośrednio konsumentowi końcowemu, np: piekarnie, masarnie, sklepy spożywcze, stanowiska handlowe, restauracje i bary, które mogą być sklasyfikowane jako mikroprzedsiębiorstwa w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącego definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw [10].(5) Dlatego też właściwe jest zwolnienie tych przedsiębiorstw z wymogu określonego w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 852/2004, przy założeniu, że muszą one spełniać wszystkie inne wymogi ustanowione w tym rozporządzeniu.(6) Ponieważ zmiany rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i rozporządzenia nr 11 mają ten sam cel czyli zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw, bez wprowadzania zmian do podstawowych celów tych rozporządzeń, właściwe jest by połączyć te zmiany w jedno rozporządzenie.PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1W rozporządzeniu nr 11 wprowadza się następujące zmiany:(1) Skreśla się art. 5.(2) W art. 6 wprowadza się następujące zmiany:a) W ust. 1 skreśla się tiret piąte i szóste;b) W ust. 2 skreśla się trzecie zdanie.c) Ustęp 3 otrzymuje następujące brzmienie:„3. Jeżeli istniejące dokumenty takie jak listy przewozowe lub jakiekolwiek inne dokumenty przewozowe zawierają wszystkie informacje określone w ust. 1 i w połączeniu z systemem rachunkowości przewoźnika umożliwiają przeprowadzenie pełnej kontroli stawek i warunków transportowych, w taki sposób, że formy dyskryminacji określone w art. 75 ust. 1 traktatu mogą zostać zniesione lub można ich uniknąć, przewoźnicy nie są zobowiązani do przedstawiania nowych dokumentów.”Artykuł 2W art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 852/2004 dodaje się zdanie o następującym brzmieniu:„Bez uszczerbku dla innych wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, ust. 1 nie ma zastosowania do przedsiębiorstw, które są mikroprzedsiębiorstwami w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r.[11], oraz których działalność polega przede wszystkim na bezpośredniej sprzedaży żywności końcowym klientom.”Artykuł 3Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dniaW imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu RadyPrzewodniczący Przewodniczący [1] W rozumieniu przepisów zalecenia Komisji 2003/361/WE dotyczącego definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw z dnia 6 maja 2003 r., C(2003) 1422 OJ L 124/36.[2] Dz.U. C […] z […], str. […].[3] Dz.U. C […] z […], str. […].[4] Dz.U. C […] z […], str. […].[5] Dz.U. C […] z […], str. […].[6] COM(2006) 689.[7] COM(2007) 23.[8] Dz.U. P 52 z 16.8.1960, str. 1121. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 3626/84 (Dz.U. nr L 335 z 22.12.1984, str. 4).[9] Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 1. Sprostowanie w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 3.[10] Dz.U. L 124 z 20.5.2003, str. 36.[11] Dz.U. L 124 z 20.5.2003, str. 36.


				|

		52012PC0402

			Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie ustanowienia uprawnień do połowów sardeli w Zatoce Biskajskiej na okres połowu 2012/2013 /* COM/2012/0402 final - 2012/0194 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
Z uwagi na odmienny cykl roczny biologii stada
sardeli w Zatoce Biskajskiej oraz dotyczących go opinii naukowych
rozporządzenia Rady w sprawie uprawnień do połowów przyjmowane w
drugiej połowie każdego roku nie obejmują już TAC dla tego
stada. TAC dla sardeli należy ustanowić w lipcu każdego roku.
Rozporządzeniem Rady (WE) nr 716/2011
Rada ustaliła TAC dla połowów tego stada mający zastosowanie od
dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. Obecnie należy
określić TAC i jego podział między państwami
członkowskimi na następne 12 miesięcy.
2.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Uwzględniając cele wspólnej polityki
rybołówstwa ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2371/2002 z
dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji
zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa,
uprawnienia do połowów należy ustalać na podstawie
dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych
i społeczno-ekonomicznych oraz gwarantując sprawiedliwe traktowanie
sektorów rybołówstwa.
W odniesieniu do stada sardeli w Zatoce
Biskajskiej opinia naukowa Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds.
Rybołówstwa (STECF) z lipca 2012 r. dotyczy okresu połowu od dnia 1
lipca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r.
W opinii STECF biomasę stada
tarłowego szacuje się na około 68 180 ton.
Uwzględniając wniosek Komisji z dnia 29 lipca 2009 r. dotyczący
rozporządzenia ustanawiającego plan długoterminowy
dotyczący stada sardeli w Zatoce Biskajskiej oraz połowów eksploatujących
to stado[1]
oraz biorąc pod uwagę, że ocena skutków dotycząca tego
wniosku stanowi najbardziej aktualną ocenę skutków decyzji w sprawie
uprawnień do połowów dla tego stada, należy ustalić TAC dla
tego stada zgodnie z zasadą odłowu ustanowioną we wspomnianym
wniosku. W związku z tym TAC na okres połowu od dnia 1 lipca 2012 r.
do dnia 30 czerwca 2013 r. powinien wynosić 20 700 ton.
Rada proszona jest o możliwie najszybsze
przyjęcie niniejszego wniosku, aby umożliwić rybakom
zaplanowanie działalności w nadchodzącym okresie połowu.
2012/0194 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
w sprawie ustanowienia uprawnień do
połowów sardeli w Zatoce Biskajskiej na okres połowu 2012/2013
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43
ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Obowiązkiem Rady jest
ustanawianie całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) w podziale
na łowiska lub grupy łowisk. Uprawnienia do połowów należy
rozdzielać pomiędzy państwa członkowskie w taki sposób, aby
zapewnić każdemu państwu członkowskiemu względną
stabilność działalności połowowej w przypadku każdego
stada lub grupy stad oraz z należytym uwzględnieniem celów wspólnej
polityki rybołówstwa ustanowionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr
2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej
eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki
rybołówstwa[2].
(2)       Ze względu na
odpowiednie zarządzanie stadem i uproszczenie poziom TAC oraz kwoty dla
państw członkowskich na połów sardeli w Zatoce Biskajskiej
(podobszar ICES VIII) należy ustalać na roczny okres zarządzania
rozpoczynający się w dniu 1 lipca i trwający do dnia 30 czerwca
roku następnego, zamiast na okres zarządzania obejmujący rok
kalendarzowy. Przedmiotowe połowy powinny jednak nadal podlegać
przepisom ogólnym rozporządzenia Rady (UE) nr 43/2012[3] w odniesieniu do warunków
wykorzystywania kwoty połowowej.
(3)       TAC dla stada sardeli w
Zatoce Biskajskiej na okres połowu 2012/2013 należy ustanowić na
podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów
biologicznych i społeczno-ekonomicznych oraz zapewniając sprawiedliwe
traktowanie sektorów rybołówstwa.
(4)       W celu zapewnienia
wieloletniego planu dla tego stada sardeli w Zatoce Biskajskiej, który obejmuje
okres połowu i ustanawia zasadę kontroli odłowu mającą
zastosowanie w ramach ustalania uprawnień do połowów, Komisja
przedstawiła w dniu 29 lipca 2009 r. wniosek dotyczący
rozporządzenia ustanawiającego plan długoterminowy
dotyczący stada sardeli w Zatoce Biskajskiej oraz połowów
eksploatujących to stado. Uwzględniając wspomniany wniosek oraz
biorąc pod uwagę, że ocena skutków dotycząca tego wniosku
stanowi najbardziej aktualną ocenę skutków decyzji w sprawie
uprawnień do połowów dla stada sardeli w Zatoce Biskajskiej,
należy ustalić odpowiedni TAC dla tego stada. W opinii Komitetu
Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) wydanej w
lipcu 2012 r. biomasę stada tarłowego szacuje się na około
68 180 ton. W związku z tym TAC na okres połowu od dnia 1 lipca 2012
r. do dnia 30 czerwca 2013 r. powinien wynosić 20 700 ton.
(5)       Zgodnie z art. 2
rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r.
wprowadzającego dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki
zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami[4] należy ustalić, w
jakim zakresie stado sardeli w Zatoce Biskajskiej jest objęte
środkami określonymi w tym rozporządzeniu.
(6)       Ze względu na
rozpoczęcie okresu połowu 2012/2013 oraz na potrzeby rocznej
sprawozdawczości połowowej niniejsze rozporządzenie powinno
niezwłocznie wejść w życie i być stosowane od dnia 1
lipca 2012 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Uprawnienia do połowów
sardeli w Zatoce Biskajskiej
1.           Całkowite dopuszczalne
połowy (TAC) i ich podział pomiędzy państwa
członkowskie na okres połowu od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30
czerwca 2013 r. w odniesieniu do stada sardeli w podobszarze ICES VIII,
zgodnie z definicją w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 218/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez
państwa członkowskie prowadzące połowy na
północno-wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących
połowów nominalnych[5],
wynosi (w tonach masy w relacji pełnej):
 Gatunek: || Sardela Engraulis encrasicolus || Obszar ICES: || VIII (ANE/08.)
 Hiszpania || 18 630 ||   || TAC analityczny
 Francja || 2 070 ||
 UE || 20 700 ||
   ||   ||
 TAC || 20 700 ||
2.           Przydział uprawnień
do połowów określony w ust. 1 oraz ich wykorzystanie podlegają
warunkom określonym w art. 8, 10 i 13 rozporządzenia (UE) nr 43/2012.
3.           Stado, o którym mowa w
ust. 1, uznaje się za objęte TAC analitycznym na potrzeby
rozporządzenia (WE) nr 847/96. Stosuje się art. 3 ust. 2 i 3
oraz art. 4 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się
od dnia 1 lipca 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               COM(2009)399 wersja ostateczna.
[2]               Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.
[3]               Dz.U. L 25 z 27.1.2012, s. 1.
[4]               Dz.U. L 115 z
9.5.1996, s. 3.
[5]               Dz.U.
L 87 z 31.3.2009, s. 70.