				|

		52013PC0252

			Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Dwustronnej Rady ds. Nadzoru na mocy Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, dotyczącego decyzji nr 0004 zmieniającej załącznik 1 do umowy /* COM/2013/0252 final - 2013/0132 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
1.1       Kontekst
W 2007 r. branża lotnicza z USA wysunęła
zastrzeżenia, że w przepisach UE dotyczących honorariów i
opłat pobieranych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa
Lotniczego (EASA) nie rozróżnia się między europejskimi
projektami certyfikacyjnymi a weryfikacją przez EASA zatwierdzeń
wyrobów amerykańskich wydanych przez Federalną Administrację
Lotnictwa Cywilnego Stanów Zjednoczonych (FAA).
Po
wymianie uwag dotyczących tego zagadnienia Komisja Europejska (KE) wyraziła
ostatecznie zgodę na omówienie kwestii opłat pobieranych przez EASA
za weryfikację, zgodnie z umową między Stanami Zjednoczonymi
Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie
uregulowań dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego
(zwanej dalej „umową”).
Na posiedzeniu
Dwustronnej Rady ds. Nadzoru, które odbyło się w czerwcu 2011 r.,
postanowiono rozwiązać – zgodnie z załącznikiem 1 do umowy
– kwestię opłat pobieranych przez EASA od podmiotów ze Stanów
Zjednoczonych ubiegających się o weryfikację zatwierdzeń
wydanych przez FAA. W związku z tym na posiedzeniu Dwustronnej Rady ds.
Nadzoru w dniu 11 grudnia 2011 r. zatwierdzono zakres uprawnień, zgodnie z
którym ustanowiono zespół ds. opłat za weryfikację (ang. VFT, Validation
Fees Team).
VFT, w skład
którego wchodzą przedstawiciele FAA, KE i EASA, został poproszony o
dokonanie przeglądu stosowanych obecnie przez EASA procedur i metod
ustalania opłat i honorariów za weryfikację wyrobów ze Stanów
Zjednoczonych Ameryki oraz o opracowanie zaleceń dotyczących zmian w
umowie związanych z opłatami pobieranymi przez EASA za
weryfikację wyrobów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.
1.2       Charakter systemu opłat i
honorariów pobieranych przez EASA
EASA pobiera
opłaty i należności na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr
593/2007 (z późniejszymi zmianami) ustanawiającego opłaty i
honoraria, które mają być pobierane przez EASA z tytułu
wszystkich procedur certyfikacyjnych.
Rozporządzenie to
określa dokładną wysokość opłat, jakie mają
być pobierane za każde świadectwo (rocznie w odniesieniu do
wieloletnich projektów) oraz za każde zatwierdzenie, jak również
określa stawkę godzinową za niektóre zadania, za które
opłaty naliczane są godzinowo. Wszystkie zadania związane z
certyfikacją wyrobów, części i urządzeń (w tym zatwierdzanie
danych dotyczących napraw itp.), a także działania
odnoszące się do zatwierdzania podmiotów (w tym podmiotów
zajmujących się projektowaniem, produkcją, obsługą
techniczną itp.) muszą być w pełni opłacone przez
wnioskodawców zwracających się o te świadectwa/zatwierdzenia.
Ponadto w rozporządzeniu tym uwzględniono ponoszone przez EASA koszty
związane z utrzymaniem ciągłej zdatności do lotu takich
wyrobów, części i urządzeń, jak również koszty
związane z nadzorem nad zatwierdzonymi podmiotami, które muszą
być również w pełni pokryte.
Opłaty
określone w rozporządzeniu (WE) nr 593/2007 koryguje się w
ujęciu rocznym w oparciu o specjalny współczynnik w celu
uwzględnienia inflacji. Ponadto aby zagwarantować, że
opłaty w pełni pokrywają ponoszone przez EASA koszty,
podlegają one okresowym przeglądom i w razie konieczności
mogą zostać zmienione przez Komisję zgodnie z procedurą
regulacyjną połączoną z kontrolą. Opłaty są
ustalane i aktualizowane na podstawie rzeczywistych danych dotyczących
działalności certyfikacyjnej, kosztów poniesionych w
przeszłości oraz danych zaczerpniętych z planów operacyjnych
dotyczących przyszłych działań. W oparciu o te dane oblicza
się stawki godzinowe i opłaty zryczałtowane. Metoda ta pozwala
zarówno na zwiększanie, jak i zmniejszenie opłat, jeżeli jest to
uzasadnione w oparciu o dostępne dane.
1.3       Zastosowanie współczynnika
redukcyjnego w umowie
Podczas rozmów
zespołu ds. opłat za weryfikację okazało się, że
zarówno EASA, jak i FAA nie zrealizowały w pełni umowy. Chociaż
obie wyspecjalizowane agencje działają w oparciu o wspólny zestaw
zasad w zakresie weryfikacji, który ma odzwierciedlać cel i ducha umowy, w
rzeczywistości umowa nie jest w pełni wykorzystywana.
Struktura opłat
pobieranych przez EASA rzeczywiście uwzględnia w szczególny sposób w
niektórych obszarach działalność certyfikacyjną poza UE. Na
przykład za uzupełniające certyfikaty typu (STC), które
zostały zaklasyfikowane jako „podstawowe”, pobiera się opłaty
jak za zwykłe STC, bez względu na złożoność
zmiany projektu. Również opłaty za działania związane z
ciągłą zdatnością do lotu w przypadku certyfikatu
spoza UE naliczane są po obniżonej stawce. W zakresie przyjętych
zatwierdzeń dla organizacji, zatwierdzenia części 145
również podlegają niższym opłatom.
Niemniej jednak
rozporządzenie (WE) nr 593/2007 wymaga, aby EASA pobierała
opłaty, które odzwierciedlają całkowite koszty certyfikacji. W
przypadku świadectw i zezwoleń opłaty są obliczane
głównie z wykorzystaniem danych historycznych dotyczących
zaangażowania zasobów w podobnych projektach w połączeniu z
danymi zaczerpniętymi z planów operacyjnych. Zgodnie z tą metodą
nie jest możliwe, aby EASA w szczególny sposób uwzględniła
swoich partnerów dwustronnych, w tym Stany Zjednoczone, w samym
rozporządzeniu dotyczącym opłat i honorariów. Jeżeli
istnieje potrzeba specjalnego traktowania wykraczającego poza to
rozporządzenie, należy je zagwarantować za pomocą
rozporządzenia zastępującego lub traktatu międzynarodowego,
który jest nadrzędny w stosunku do rozporządzenia.
Na tej podstawie oraz w
celu dostosowania się w większym stopniu do art. 14 umowy, który
stanowi, że opłaty powinny być sprawiedliwe, racjonalne i
współmierne do kosztów świadczonych usług, zespół ds.
opłat za weryfikację zalecił wydanie decyzji przez Dwustronną
Radę ds. Nadzoru w sprawie zastosowania współczynnika redukcyjnego w
odniesieniu do odpowiednich tabel opłat w rozporządzeniu (WE) nr
593/2007, tak aby uwzględnić w umowie przyrost wydajności
wynikający z procesu weryfikacji. Współczynnik redukcyjny zostanie
włączony do przepisów załącznika 1, aby zapewnić
niezbędne odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 593/2007 w ramach
umowy.
1.4       Aspekty proceduralne
Odpowiednia decyzja Rady oraz umowa weszły w życie w dniu 1
maja 2011 r. po zgłoszeniu przez Strony, że ich wewnętrzne
procedury niezbędne do jej wejścia w życie zostały
zakończone.
Artykuł 218 ust. 9
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, iż Rada,
działając na wniosek Komisji, przyjmuje decyzję w sprawie
ustalenia stanowisk, które mają być zajęte w imieniu Unii w
ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć
akty mające skutki prawne.
Art. 4 ust. 4 decyzji
Rady 2011/719/EU[1]
w sprawie zawarcia Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a
Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań
prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego stanowi,
że Rada podejmuje decyzje w sprawie zmian załączników do Umowy,
w przypadku gdy powodują one jakiekolwiek zmiany w odpowiednich aktach prawnych
Unii.
W związku z tym
Rada powinna przyjąć decyzję w sprawie stanowiska, jakie ma
zająć UE na forum Dwustronnej Rady ds. Nadzoru w sprawie decyzji
dotyczącej zmiany załącznika 1 do umowy, zgodnie z projektem
decyzji 0004 załączonym do niniejszego wniosku w sprawie decyzji
Rady.
2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW
Państwa członkowskie były
regularnie informowane o przebiegu prac.
3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
1.1.        Krótki opis proponowanych
działań
Proponowana zmiana załącznika 1 do
umowy przewiduje wprowadzenie współczynnika redukcyjnego mającego
zastosowanie do opłat i honorariów pobieranych przez EASA w
kontekście weryfikacji wyrobów (lotniczych) z USA, co odzwierciedla
charakter umowy oraz płynące z niej korzyści.
1.2.        Podstawa prawna
Artykuł 100 ust. 2 w związku z art.
218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
1.3.        Zasada pomocniczości
Umowa obejmuje kwestie leżące w
kompetencji UE, w zakresie których konieczne jest utrzymanie stosunków ze
Stanami Zjednoczonymi Ameryki na poziomie unijnym.
1.4.        Wpływ na
obowiązujące przepisy UE
W ramach obowiązujących przepisów
rozporządzenia (WE) nr 593/2007 nie czyni się żadnego
rozróżnienia między honorariami i opłatami pobieranymi przez
EASA za (europejskie) projekty certyfikacyjne i za weryfikację wyrobów
pochodzących z państw trzecich, z którymi UE zawarła umowę
dwustronną w zakresie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego. Kluczowym
elementem tych umów, które opierają się na zasadzie wzajemnego zaufania
i uznania równoważnego poziomu bezpieczeństwa systemów drugiej
strony, są korzyści z przyrostu wydajności, wynikające z
wykorzystania procedur i wyników drugiej strony, czego efektem jest
zmniejszenie obciążenia pracą i powiązanych kosztów przy
dokonywaniu zatwierdzenia.
Skutkiem prawnym wprowadzenia współczynnika
redukcyjnego w załączniku 1 do umowy będzie jego
pierwszeństwo w stosunku do obecnych przepisów rozporządzenia (WE) nr
593/2007, ponieważ umowa ma status traktatu międzynarodowego. Aby
przepis ten mógł być stosowany nie tylko w wyniku umowy między
UE i USA, konieczne będzie włączenie specjalnego przepisu do
rozporządzenia (WE) nr 593/2007; stosowna procedura jest obecnie w toku.
Jeżeli chodzi o prawdopodobny wpływ na
budżet, zob. pkt 4 poniżej.
4.           WPŁYW
NA BUDŻET
Szacuje się, że zmniejszenie
dochodów EASA z opłat i honorariów wynikające z wejścia w
życie niniejszej zmiany do załącznika 1 do umowy wyniesie
około 450 000 EUR i będzie w pełni pokryte dzięki
przesunięciu środków w ramach budżetu agencji dotyczącego
opłat i honorariów.
2013/0132 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie stanowiska, jakie ma
zająć Unia Europejska w ramach Dwustronnej Rady ds. Nadzoru na mocy
Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą
Europejską o współpracy w zakresie uregulowań dotyczących
bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, dotyczącego decyzji nr 0004
zmieniającej załącznik 1 do umowy
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust.
2 w związku z art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       Decyzja Rady 2011/719/UE z
dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia umowy między Stanami Zjednoczonymi
Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie
uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa
cywilnego[2]
(zwanej dalej „umową”) weszła w życie dnia 1 maja 2011 r.
(2)       Zgodnie z art. 3.C.2 umowy
Dwustronna Rada ds. Nadzoru, powołana na mocy art. 3.A umowy, może
dokonać zmiany załączników do umowy zgodnie z art. 19.B umowy.
(3)       Należy zatem
określić stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska na
forum Dwustronnej Rady ds. Nadzoru, zgodnie z art. 4 ust. 4 decyzji Rady
2011/719/UE, w odniesieniu do decyzji dotyczącej zmiany
załącznika 1 do umowy,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte
przez Unię Europejską na forum Dwustronnej Rady ds. Nadzoru, o której
mowa w art. 3.A Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a
Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań
dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, w odniesieniu do
przyjęcia przez Dwustronną Radę ds. Nadzoru decyzji
zmieniającej załącznik 1 do umowy, jest oparte na projekcie
decyzji 0004 Dwustronnej Rady ds. Nadzoru, załączonym do niniejszej
decyzji.
Artykuł
2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem
jej przyjęcia.
Artykuł
3
Niniejsza decyzja skierowana jest do
państw członkowskich.
.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
DWUSTRONNA RADA ds. NADZORU
UMOWY
MIĘDZY
STANAMI ZJEDNOCZONYMI AMERYKI
A UNIĄ EUROPEJSKĄ
O WSPÓŁPRACY W ZAKRESIE UREGULOWAŃ
DOTYCZĄCYCH BEZPIECZEŃSTWA LOTNICTWA CYWILNEGO
ZAPIS DECYZJI
DECYZJA nr 0004
Zgodnie z art. 19.B Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a
Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań
dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (zwanej dalej
„umową”), który stanowi, że zmiany załączników do umowy
są realizowane na podstawie decyzji Dwustronnej Rady ds. Nadzoru
ustanowionej na mocy art. 3 umowy, Dwustronna Rada ds. Nadzoru przyjmuje
niniejszą decyzję:
1.      W załączniku
1 do umowy dodaje się nowy pkt 3.2.11 w brzmieniu:
„3.2.11 a)         Od dnia 1 stycznia 2013 r.
opłaty nakładane w danym roku kalendarzowym przez
wyspecjalizowaną agencję na wnioskodawcę lub jednostkę
regulowaną z tytułu weryfikacji dokonanej przez tę
wyspecjalizowaną agencję na mocy pkt 3.2.4 w odniesieniu do
zatwierdzenia
            (i)         projektu statku
powietrznego, silnika do statku powietrznego, śmigła i
urządzenia;
            (ii)        uzupełniającego
certyfikatu typu;
            (iii)       niektórych
ważnych zmian w projektach typu, określonych w technicznych
procedurach wykonawczych; lub
            (iv)       zmian akustycznych i
zmian w zakresie emisji
nie przekraczają 95 % opłat,
jakie wyspecjalizowana agencja nałożyłaby na wnioskodawcę
lub jednostkę regulowaną w tym samym roku kalendarzowym za wydanie
równoważnego zatwierdzenia projektu, uzupełniającego certyfikatu
typu, ważnych zmian, zmian akustycznych i zmian w zakresie emisji przy
przeprowadzaniu procesu certyfikacji.
b)         Opłaty nakładane w danym
roku kalendarzowym przez wyspecjalizowaną agencję na
wnioskodawcę lub jednostkę regulowaną z tytułu weryfikacji
dokonanej przez tę wyspecjalizowaną agencję na mocy pkt 3.2.4 odzwierciedlają
przyrost wydajności uzyskany dzięki przeprowadzeniu procesu
weryfikacji zamiast procesu certyfikacji. Taki przyrost wydajności i
powiązane z nim obniżki opłat są uzasadniane na podstawie
właściwych danych. W związku z tym Dwustronna Rada ds. Nadzoru
okresowo dokonuje przeglądu wskaźnika procentowego określonego w
lit. a) i podejmuje stosowną decyzję w sprawie dostosowania tego
wskaźnika.”
2.         Okresowy przegląd przewidziany w nowym pkt 3.2.11 lit.
b) przeprowadza się nie częściej niż raz na dwa lata. Jak
przewidziano w pkt 2.2.1 załącznika 1 do umowy, przy dokonywaniu
przeglądów i przygotowywaniu wszelkich niezbędnych decyzji
Dwustronną Radę ds. Nadzoru wspomaga Rada ds. Nadzoru Certyfikacji.
Przegląd i decyzja opierają się na danych dostarczonych przez
wyspecjalizowane agencje.
Niniejsza zmiana staje się skuteczna z dniem złożenia
ostatniego z poniższych podpisów.
W imieniu Dwustronnej
Rady ds. Nadzoru:
 FEDERALNA ADMINISTRACJA LOTNICTWA CYWILNEGO DEPARTAMENT TRANSPORTU STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI ||   || KOMISJA EUROPEJSKA UNII EUROPEJSKIEJ
   PODPISANO PRZEZ: ||     ||   ||   PODPISANO PRZEZ: ||
     TYTUŁ: ||     Zastępca Naczelnika ds. Bezpieczeństwa Lotniczego ||   ||     TYTUŁ: ||     Dyrektor ds. Transportu Lotniczego i Transportu Międzynarodowego, Dyrekcja Generalna ds. Transportu i Mobilności
   DATA: ||     ||   ||   DATA: ||
   MIEJSCE: ||   Waszyngton DC ||   ||   MIEJSCE: ||   Bruksela, Belgia
[1]               Dz.U. L 291 z 9.11.2011, s. 1.
[2]               Dz.U. L 291 z 9.11.2011, s. 1.


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 18.10.2017
            COM(2017) 599 final
            2017/0261(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            określająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym trzeciej raty za 2017 r.

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •Przyczyny i cele wniosku

                  Niniejszy wniosek dotyczy projektu decyzji Rady dotyczącej 3. raty wkładów finansowych na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), wnoszonych przez państwa członkowskie w roku 2017.

                  11. EFR oraz inne fundusze EFR, które nie zostały jeszcze zamknięte (tj. 8., 9. i 10. EFR), są zarządzane według zasad określonych w następujących dokumentach:

                  - obowiązująca Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („umowa o partnerstwie AKP-UE”), z późniejszymi zmianami
                     1
                  ,

                  - Umowa wewnętrzna między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE, oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                     2
                   („umowa wewnętrzna” dotycząca 11. EFR),

                  - rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju
                     3
                   („rozporządzenie finansowe dotyczące 11. EFR”).

                  Wymienione wyżej dokumenty zawierają wieloletnie zobowiązania państw członkowskich do zapewnienia wsparcia finansowego na rzecz EFR. Rozporządzenie finansowe dotyczące 11. EFR przewiduje regularne wnoszenie wkładów przez państwa członkowskie do EFR na podstawie wcześniej ustalonych zobowiązań finansowych. Regularne wkłady są następstwem technicznych decyzji Rady odzwierciedlających realizację podjętych wcześniej zobowiązań finansowych.

                  Niektóre pozycje w uzasadnieniu nie mają zatem zastosowania do wezwań do wnoszenia regularnych wkładów, takich jak niniejsze wezwanie.

               •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               •Spójność z innymi politykami Unii

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

               •Podstawa prawna

                  Zgodnie z art. 21 ust. 7 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR w przypadku każdej z tych kwot określa się kwotę, którą zarządza Komisja, i kwotę, którą zarządza Europejski Bank Inwestycyjny (EBI).

                  Zgodnie z art. 52 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Europejski Bank Inwestycyjny przekazał Komisji swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

                  Zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują dostępne kwoty z tytułu poprzednich EFR, jednego po drugim. W przypadku Komisji wszystkie kwoty z tytułu poprzednich EFR zostały wykorzystane, dlatego też wezwania do wniesienia wkładów, o których mowa w niniejszym wniosku, dotyczą kwot w ramach 11. EFR.

                  Zgodnie z art. 21 ust. 5 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Rada podejmuje decyzję w sprawie niniejszego wniosku nie później niż w terminie 21 dni kalendarzowych od jego przedstawienia przez Komisję.

                  Zgodnie z art. 2 decyzji Rady (UE) 2017/1206
                     4
                   zmniejsza się wkłady wnoszone przez państwa członkowskie, określone w art. 1 ust. 2 lit. a) umów wewnętrznych w sprawie 8. i 9. EFR. Zmniejszenie to zostanie przeprowadzone w odniesieniu do trzeciej raty wkładów państw członkowskich za 2017 r. lub pierwszej raty za 2018 r., zgodnie z wariantem korekty wybranym przez poszczególne państwa członkowskie.

                  Art. 23 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR stanowi, że w przypadku nieprzekazania raty wkładu w terminie dane państwo członkowskie zobowiązane jest zapłacić odsetki od niewpłaconej kwoty, zgodnie z zasadami określonymi w tym artykule.

               •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               •Proporcjonalność

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               •Wybór instrumentu

                  Zob. pkt 1. Przyczyny i cele wniosku

               3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

               •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

                  Nie dotyczy

               •Konsultacje z zainteresowanymi stronami

                  Nie dotyczy

               •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

                  Nie dotyczy

               •Ocena skutków

                  Nie dotyczy

               •Sprawność regulacyjna i uproszczenie

                  Nie dotyczy

               •Prawa podstawowe

                  Nie dotyczy

               4.WPŁYW NA BUDŻET

                  Nie dotyczy

               5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

               •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

                  Nie dotyczy

               •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

                  Nie dotyczy

               •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

                  Nie dotyczy

               2017/0261 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               określająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym trzeciej raty za 2017 r.

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
                  5
                („umowa wewnętrzna”), w szczególności jej art. 7 ust. 2,

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym dotyczącym 11. EFR”)
                  6
               , w szczególności jego art. 21 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z procedurą określoną w art. 21 ust. 5 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Komisja do dnia 10 października 2017 r. przedstawia wniosek określający a) kwotę trzeciej raty wkładu na 2017 r. oraz b) skorygowaną roczną kwotę wkładu na rok 2017, jeżeli kwota ta odbiega od rzeczywistych potrzeb.

               (2)Zgodnie z art. 52 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Europejski Bank Inwestycyjny przekazał Komisji swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

               (3)Art. 22 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR stanowi, że wezwania do wniesienia wkładu w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich EFR. Należy zatem wezwać do wniesienia wkładów w ramach 11. EFR w odniesieniu do środków zarządzanych przez Komisję Europejską.

               (4)Decyzją (UE) 2016/2026, w dniu 11 listopada 2016 r., na wniosek Komisji Europejskiej, Rada przyjęła decyzję ustalającą roczną kwotę wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2017 r. w wysokości 3 850 000 000 EUR dla Komisji Europejskiej oraz 150 000 000 EUR dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego
                  7
               .

               (5)Rada zatwierdza zmniejszenie wkładu o kwotę 200 000 000 EUR pochodzącą ze środków umorzonych w ramach 8. i 9. EFR
                  8
               ,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Poszczególne wkłady na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, które państwa członkowskie przekazują Komisji Europejskiej i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu w ramach trzeciej raty za 2017 r., określono w tabeli w załączniku do niniejszej decyzji.

               Płatność tych wkładów może być połączona z korektą polegającą na zmniejszeniu wkładów o kwotę 200 000 000 EUR pochodzącą ze środków umorzonych w ramach 8. i 9. EFR, w oparciu o plan korekty przekazany przez poszczególne państwa członkowskie.

               Artykuł 2

               Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

                     (1)
                  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

                     (2)
                  Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (3)
                  Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17–38.

                     (4)
                  Dz.U. L 173 z 6.7.2017, s. 15.

                     (5)
                  Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

                     (6)
                  Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17–38.

                     (7)
                  Dz.U. L 313 z 19.11.2016, s. 25-27.

                     (8)
                  Dz.U. L 173 z 6.7.2017, s. 15.

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 18.10.2017
            COM(2017) 599 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            wniosku dotyczącego decyzji Rady
            określającej wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym trzeciej raty za 2017 r.

               ZAŁĄCZNIK

                        PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE

                        Klucz dot. 10. EFR w %

                        Klucz dot. 11. EFR w %

                        3. rata za 2017 r. (w EUR)

                        Ogółem

                        Komisja

                        EBI

                        11. EFR

                        10. EFR

                        BELGIA

                        3,53

                        3,24927

                        27 618 795,00

                        0,00

                        27 618 795,00

                        BUŁGARIA

                        0,14

                        0,21853

                        1 857 505,00

                        0,00

                        1 857 505,00

                        REPUBLIKA CZESKA

                        0,51

                        0,79745

                        6 778 325,00

                        0,00

                        6 778 325,00

                        DANIA

                        2,00

                        1,98045

                        16 833 825,00

                        0,00

                        16 833 825,00

                        NIEMCY

                        20,50

                        20,57980

                        174 928 300,00

                        0,00

                        174 928 300,00

                        ESTONIA

                        0,05

                        0,08635

                        733 975,00

                        0,00

                        733 975,00

                        IRLANDIA

                        0,91

                        0,94006

                        7 990 510,00

                        0,00

                        7 990 510,00

                        GRECJA

                        1,47

                        1,50735

                        12 812 475,00

                        0,00

                        12 812 475,00

                        HISZPANIA

                        7,85

                        7,93248

                        67 426 080,00

                        0,00

                        67 426 080,00

                        FRANCJA

                        19,55

                        17,81269

                        151 407 865,00

                        0,00

                        151 407 865,00

                        CHORWACJA

                        0,00

                        0,22518

                        1 914 030,00

                        0,00

                        1 914 030,00

                        WŁOCHY

                        12,86

                        12,53009

                        106 505 765,00

                        0,00

                        106 505 765,00

                        CYPR

                        0,09

                        0,11162

                        948 770,00

                        0,00

                        948 770,00

                        ŁOTWA

                        0,07

                        0,11612

                        987 020,00

                        0,00

                        987 020,00

                        LITWA

                        0,12

                        0,18077

                        1 536 545,00

                        0,00

                        1 536 545,00

                        LUKSEMBURG

                        0,27

                        0,25509

                        2 168 265,00

                        0,00

                        2 168 265,00

                        WĘGRY

                        0,55

                        0,61456

                        5 223 760,00

                        0,00

                        5 223 760,00

                        MALTA

                        0,03

                        0,03801

                        323 085,00

                        0,00

                        323 085,00

                        NIDERLANDY

                        4,85

                        4,77678

                        40 602 630,00

                        0,00

                        40 602 630,00

                        AUSTRIA

                        2,41

                        2,39757

                        20 379 345,00

                        0,00

                        20 379 345,00

                        POLSKA

                        1,30

                        2,00734

                        17 062 390,00

                        0,00

                        17 062 390,00

                        PORTUGALIA

                        1,15

                        1,19679

                        10 172 715,00

                        0,00

                        10 172 715,00

                        RUMUNIA

                        0,37

                        0,71815

                        6 104 275,00

                        0,00

                        6 104 275,00

                        SŁOWENIA

                        0,18

                        0,22452

                        1 908 420,00

                        0,00

                        1 908 420,00

                        SŁOWACJA

                        0,21

                        0,37616

                        3 197 360,00

                        0,00

                        3 197 360,00

                        FINLANDIA

                        1,47

                        1,50909

                        12 827 265,00

                        0,00

                        12 827 265,00

                        SZWECJA

                        2,74

                        2,93911

                        24 982 435,00

                        0,00

                        24 982 435,00

                        ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

                        14,82

                        14,67862

                        124 768 270,00

                        0,00

                        124 768 270,00

                        OGÓŁEM UE-28

                        100,00

                        100,00

                        850 000 000,00

                        0,00

                        850 000 000,00


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 7.9.2015
            COM(2015) 424 final
            2015/0189(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych

               UZASADNIENIE

               1.KONTEKST WNIOSKU

               •
                     Podstawa i cele wniosku

               W następstwie orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości w sprawach dotyczących tzw. „otwartego nieba”, w dniu 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia niektórych postanowień obowiązujących umów umową na szczeblu Unii Europejskiej („mandat horyzontalny”). Celem tych umów jest stworzenie wszystkim przewoźnikom lotniczym z Unii Europejskiej wolnego od dyskryminacji dostępu do tras między Unią Europejską a państwami trzecimi oraz zapewnienie zgodności z prawem unijnym dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a państwami trzecimi.

               •
                     Kontekst ogólny

               Międzynarodowe stosunki w dziedzinie lotnictwa między państwami członkowskimi a państwami trzecimi są tradycyjnie regulowane przez dwustronne umowy o komunikacji lotniczej zawierane pomiędzy państwami członkowskimi a państwami trzecimi, załączniki do tych umów oraz inne dwustronne lub wielostronne porozumienia.

               Tradycyjne klauzule wyznaczania stosowane przez państwa członkowskie w dwustronnych umowach o komunikacji lotniczej są niezgodne z prawem Unii. Umożliwiają one państwom trzecim odrzucenie, cofnięcie lub zawieszenie zezwolenia lub upoważnienia wydanego danemu przewoźnikowi lotniczemu, wyznaczonemu przez państwo członkowskie, w którym jednak to państwo członkowskie ani jego obywatele nie posiadają przeważającej części udziałów i nad którym nie sprawują skutecznej kontroli. Taka możliwość uznana została za dyskryminację przewoźników z UE mających siedzibę na terytorium jednego z państw członkowskich, ale będących własnością i pozostających pod kontrolą obywateli innych państw członkowskich. Jest ona sprzeczna z art. 49 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który gwarantuje obywatelom państw członkowskich, korzystającym ze swobody przedsiębiorczości w innym przyjmującym państwie członkowskim, traktowanie na równi z obywatelami tego państwa członkowskiego.

               •
                     Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

               Postanowienia umowy zastępują lub uzupełniają istniejące postanowienia 8 dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Ludową Republiką Bangladeszu.

               •
                     Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii

               Umowa przyczyni się do realizacji głównego celu unijnej polityki w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa poprzez zapewnienie zgodności obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej z prawem Unii.

               2.KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI

               Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów

               Zgodnie z art. 218 ust. 4 TFUE Komisja przeprowadziła negocjacje w porozumieniu ze specjalnym komitetem. W trakcie procesu negocjacji przeprowadzono również konsultacje z sektorem lotniczym.

               Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia

               Uwagi zgłoszone podczas konsultacji zostały wzięte pod uwagę. Zainteresowane państwa członkowskie sprawdziły poprawność odesłań do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej. Przedstawiciele sektora lotniczego podkreślili znaczenie solidnej podstawy prawnej dla ich operacji zarobkowych.

               3.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

               •
                     Krótki opis proponowanych działań

               Działając zgodnie z mechanizmami i wytycznymi w załączniku do „mandatu horyzontalnego”, Komisja wynegocjowała umowę z Ludową Republiką Bangladeszu, która zastępuje niektóre postanowienia istniejących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Ludową Republiką Bangladeszu. Artykuł 2 umowy zastępuje tradycyjnie stosowane klauzule wyznaczania unijną klauzulą wyznaczania, umożliwiającą wszystkim przewoźnikom z UE korzystanie z prawa przedsiębiorczości. Artykuł 5 rozwiązuje problem potencjalnej niezgodności z unijnymi regułami konkurencji.

               Negocjacje w sprawie umowy zostały pomyślnie zakończone; powinna ona zatem zostać podpisana w imieniu Unii Europejskiej. Decyzja w tej sprawie jest zawarta w niniejszym wniosku.

               Wnioskuje się również o tymczasowe stosowanie umowy od daty podpisania, tak aby dwustronne umowy o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Ludową Republiką Bangladeszu były stosowane zgodnie z prawem Unii bez dalszych opóźnień. Tymczasowe stosowanie jest niezbędne, ponieważ z doświadczeń z podobnymi umowami wynika, że proces ratyfikacji może być długotrwały.

               •
                     Podstawa prawna

               Artykuł 100 ust. 2, art. 218 ust. 5 TFUE

               •
                     Wybór instrumentów

               Umowa między Unią a Ludową Republiką Bangladeszu jest najbardziej skutecznym instrumentem umożliwiającym zapewnienie zgodności z prawem Unii wszystkich istniejących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Ludową Republiką Bangladeszu.

               4.WPŁYW NA BUDŻET

               Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii.

               2015/0189 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W decyzji z dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obowiązujących umów dwustronnych umową na poziomie Unii.

               (2)W związku z powyższym Komisja, w imieniu Unii, wynegocjowała umowę z Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych (zwaną dalej „Umową”). Negocjacje zakończyły się parafowaniem Umowy dnia 27 lutego 2015 r.

               (3)Celem Umowy jest zapewnienie zgodności z prawem Unii dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między 8 państwami członkowskimi a Ludową Republiką Bangladeszu.

               (4)Umowa powinna zatem zostać podpisana w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (5)W celu zapewnienia korzyści wynikających z Umowy tak wcześnie, jak to możliwe, należy ją stosować tymczasowo,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1

               Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej podpisanie Umowy w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych (Umowy) między Unią Europejską a Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu, z zastrzeżeniem zawarcia wymienionej Umowy.

               Tekst Umowy dołączony jest do niniejszej decyzji.

               Artykuł 2

               Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument przekazujący pełne uprawnienia do podpisania Umowy, z zastrzeżeniem jej zawarcia, osobie wskazanej (osobom wskazanym) przez negocjatora Umowy.

               Artykuł 3

               Do momentu wejścia w życie Umowę stosuje się tymczasowo od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony wzajemnie notyfikowały sobie zakończenie procedur koniecznych do tego celu.

               Artykuł 4

               Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do dokonania, w imieniu Unii, notyfikacji, o której mowa w art. 8 ust. 2 Umowy.

               Artykuł 5

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                     W imieniu Rady

                     Przewodniczący

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 7.9.2015
            COM(2015) 424 final
            ZAŁĄCZNIKI
            do
            Wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych
            Umowa między Unią Europejską a Ludową Republiką Bangladeszu w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych

               ZAŁĄCZNIKI

               do

               Wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych

               Umowa między Unią Europejską a Ludową Republiką Bangladeszu w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych

               UNIA EUROPEJSKA

               z jednej strony, oraz

               LUDOWA REPUBLIKA BANGLADESZU

               z drugiej strony,

               (zwane dalej „Stronami”)

               ODNOTOWUJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej podpisane między wieloma państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Ludową Republiką Bangladeszu zawierają postanowienia sprzeczne z prawem Unii Europejskiej,

               ODNOTOWUJĄC, że Unia Europejska ma wyłączne kompetencje w zakresie szeregu aspektów, które mogą zostać włączone do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a państwami trzecimi,

               ODNOTOWUJĄC, że na mocy prawa Unii Europejskiej przewoźnicy lotniczy ustanowieni w państwie członkowskim mają prawo do pozbawionego dyskryminacji dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a państwami trzecimi,

               UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Unią Europejską a niektórymi państwami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych państw trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych koncesjonowanych zgodnie z prawem Unii Europejskiej,

               UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Ludową Republiką Bangladeszu, które są niezgodne z prawem Unii Europejskiej, muszą zostać dostosowane do tego prawa celem stworzenia solidnej podstawy prawnej dla przewozów lotniczych między Unią Europejską a Ludową Republiką Bangladeszu, a także w celu zachowania ciągłości tych przewozów,

               ODNOTOWUJĄC, że zgodnie z prawem Unii Europejskiej przewoźnicy lotniczy nie mogą zasadniczo zawierać umów, które mogłyby wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi Unii Europejskiej i których celem lub skutkiem byłoby uniemożliwienie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji,

               UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawartych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Ludową Republiką Bangladeszu, które (i) wymagają zawierania porozumień pomiędzy przedsiębiorstwami, podejmowania decyzji przez związki przedsiębiorstw lub stosowania uzgodnionych praktyk uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, bądź faworyzują wymienione rozwiązania; lub (ii) wzmacniają skutki wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub (iii) przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, które to środki mogą uniemożliwić skuteczne działanie reguł konkurencji mających zastosowanie do przedsiębiorstw,

               ODNOTOWUJĄC, że w ramach niniejszej Umowy celem Unii Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu lotniczego między Unią Europejską a Ludową Republiką Bangladeszu ani naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi z Unii Europejskiej a przewoźnikami lotniczymi z Ludowej Republiki Bangladeszu, ani też negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej dotyczących praw przewozowych,

               ODNOTOWUJĄC, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, iż niektóre postanowienia dwustronnych umów zawartych przez kilka państw członkowskich z państwami trzecimi są niezgodne z prawem Unii Europejskiej,

               UZNAJĄC, że zgodność prawa Unii Europejskiej i postanowień dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Ludową Republiką Bangladeszu będzie skutecznym środkiem zapewniającym ciągłość i rozwój przewozów lotniczych pomiędzy Unią Europejską a Bangladeszem,

               ODNOTOWUJĄC, że niniejsza umowa nie musi wpływać na te postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Ludową Republiką Bangladeszu, które są zgodne z prawem Unii Europejskiej,

               UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

               ARTYKUŁ 1

               Postanowienia ogólne

               1.
                     Do celów niniejszej Umowy termin „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Unii Europejskiej, a „Traktaty UE” oznaczają Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               2.
                     Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku 1 odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej.

               3.
                     Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku 1 odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych z państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.

               ARTYKUŁ 2

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie

               1.
                     Postanowienia ust. 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych odpowiednio w załączniku 2 lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez dane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień i zezwoleń wydanych przez Ludową Republikę Bangladeszu oraz odmowy wydania, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub zezwoleń wydanych przewoźnikowi lotniczemu.

               2.
                     Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie Ludowa Republika Bangladeszu wydaje odpowiednie upoważnienia i zezwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

               i.
                     przewoźnik lotniczy ma siedzibę na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego zgodnie z Traktatami UE oraz posiada ważną koncesję wydaną zgodnie z prawem Unii Europejskiej; oraz

               ii.
                     państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu są wyraźnie wymienione odpowiednie władze lotnicze; oraz

               iii.
                     przewoźnik lotniczy jest własnością, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, bądź innych państw wymienionych w załączniku 3 lub obywateli tych innych państw, lub pozostaje pod skuteczną kontrolą tych państw lub ich obywateli.

               3.
                     Ludowa Republika Bangladeszu może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, jeżeli:

               i.
                     przewoźnik lotniczy nie ma siedziby na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego zgodnie z Traktatami UE lub nie posiada ważnej koncesji wydanej zgodnie z prawem Unii Europejskiej; lub

               ii.
                     państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje lub nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym lub w wyznaczeniu nie są wyraźnie wymienione odpowiednie władze lotnicze; lub

               iii.
                     przewoźnik lotniczy nie jest własnością, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, bądź innych państw wymienionych w załączniku 3 lub obywateli tych innych państw, lub nie pozostaje pod skuteczną kontrolą tych państw lub ich obywateli; lub

               iv.
                     przewoźnik lotniczy został już upoważniony do wykonywania operacji zgodnie z umową dwustronną między Ludową Republiką Bangladeszu a innym państwem członkowskim, a wykonywanie praw przewozowych zgodnie z niniejszą Umową na trasie, która obejmuje punkt znajdujący się na terytorium tego innego państwa członkowskiego, byłoby obejściem ograniczeń praw przewozowych nałożonych przez tę umowę dwustronną; lub

               v.
                     przewoźnik lotniczy posiada certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez państwo członkowskie, z którym Ludowa Republika Bangladeszu nie ma dwustronnej umowy o komunikacji lotniczej i które odmówiło przyznania praw przewozowych przewoźnikowi wyznaczonemu przez Ludową Republikę Bangladeszu.

               Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu, Ludowa Republika Bangladeszu nie może dyskryminować przewoźników lotniczych z Unii Europejskiej ze względu na ich przynależność państwową.

               ARTYKUŁ 3

               Bezpieczeństwo

               1.
                     Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku 2 lit. c).

               2.
                     Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie, prawa Ludowej Republiki Bangladeszu zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Ludową Republiką Bangladeszu, mają również zastosowanie do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez wspomniane inne państwo członkowskie oraz w stosunku do zezwolenia eksploatacyjnego tego przewoźnika lotniczego.

               ARTYKUŁ 4

               Opodatkowanie paliwa lotniczego

               1.
                     Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku 2 lit. d).

               2.
                     Niezależnie od jakiegokolwiek innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne postanowienie umów wymienionych w załączniku 2 lit. d) nie stanowi dla państwa członkowskiego przeszkody w nałożeniu w sposób niedyskryminacyjny podatków, opłat specjalnych, należności, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium, przeznaczone do użytku w statku powietrznym wyznaczonego przewoźnika lotniczego z Ludowej Republiki Bangladeszu, który obsługuje trasy między punktem na terytorium tego państwa członkowskiego a innym punktem na terytorium tego lub innego państwa członkowskiego.

               ARTYKUŁ 5

               Zgodność z regułami konkurencji

               1.
                     Niezależnie od jakiegokolwiek innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne postanowienie umów wymienionych w załączniku 1 nie może (i) sprzyjać zawieraniu porozumień pomiędzy przedsiębiorstwami, podejmowaniu decyzji przez związki przedsiębiorstw lub stosowaniu uzgodnionych praktyk uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję; (ii) wzmacniać skutków wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; ani (iii) przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję.

               2.
                     Postanowienia zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1, które są niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu, nie mają zastosowania.

               ARTYKUŁ 6

               Załączniki do Umowy

               Załączniki do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część.

               ARTYKUŁ 7

               Zmiany lub poprawki

               Za obopólną zgodą Strony mogą w każdej chwili zmienić lub poprawić niniejszą Umowę.

               ARTYKUŁ 8

               Wejście w życie i tymczasowe stosowanie

               1.
                     Niniejsza Umowa wchodzi w życie po dokonaniu przez Strony wzajemnej pisemnej notyfikacji o zakończeniu odpowiednich wewnętrznych procedur niezbędnych do jej wejścia w życie.

               2.
                     Niezależnie od postanowień ust. 1 Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej Umowy od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.

               3.
                     Umowy oraz inne ustalenia między państwami członkowskimi a Ludową Republiką Bangladeszu, które w dniu podpisania niniejszej Umowy nie weszły jeszcze w życie ani nie są tymczasowo stosowane, są wymienione w załączniku 1 lit. b). Niniejszą Umowę stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń w momencie ich wejścia w życie lub rozpoczęcia tymczasowego stosowania.

               ARTYKUŁ 9

               Wygaśnięcie umowy

               1.
                     W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku 1, wygasają jednocześnie wszystkie postanowienia niniejszej Umowy odnoszące się do danej umowy wymienionej w załączniku 1.

               2.
                     W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku 1, wygasa jednocześnie niniejsza Umowa.

               NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.

               Sporządzono w dwóch egzemplarzach w […], dnia […] r., w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz bengalskim.

               W IMIENIU UNII EUROPEJSKIEJ:
                     W IMIENIU LUDOWEJ REPUBLIKI BANGLADESZU:

               Załącznik 1

               Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej Umowy

               a) Umowy o komunikacji lotniczej między Ludową Republiką Bangladeszu a państwami członkowskimi Unii Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej Umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane

               -
                     Umowa między Rządem Królestwa Belgii a Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Brukseli w dniu 20 stycznia 1995 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Bangladesz-Belgia”;

               zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Brukseli w dniu 20 lipca 2000 r.;

               -
                     Umowa między Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu o transporcie lotniczym, sporządzona w Bonn w dniu 8 grudnia 1992 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Bangladesz-Niemcy”;

               Umowę należy odczytywać razem z protokołem ustaleń pomiędzy Republiką Federalną Niemiec a Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu, sporządzonym w Bonn w dniu 8 grudnia 1992 r.;

               -
                     Umowa między Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu a Rządem Republiki Włoskiej o komunikacji lotniczej między ich terytoriami, sporządzona w Rzymie w dniu 16 grudnia 1980 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Bangladesz-Włochy”;

               Umowę należy odczytywać razem z poufnymi protokołami ustaleń między Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu a Rządem Republiki Włoskiej, sporządzonymi w Rzymie w dniu 16 grudnia 1980 r.;

               -
                     Umowa między Rządem Królestwa Niderlandów a Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w Dakce w dniu 3 listopada 1973 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Bangladesz-Niderlandy”;

               Zmieniona uzgodnionym protokołem podpisanym przez delegacje Królestwa Niderlandów i Ludowej Republiki Bangladeszu w Hadze w dniu 7 listopada 1989 r.;

               Zmieniona protokołem ustaleń między Rządem Królestwa Niderlandów a Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu, sporządzonym w Hadze w dniu 6 kwietnia 1994 r.;

               -
                     Umowa między Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu o komunikacji lotniczej pomiędzy i poza ich terytoriami, sporządzona w Londynie w dniu 5 lipca 1978 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Bangladesz-Zjednoczone Królestwo”;

               Zmieniona protokołem ustaleń między Władzami Lotniczymi Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Ludową Republiką Bangladeszu, podpisanym w Londynie w dniu 7 lutego 2007 r.;

               Zmieniona protokołem ustaleń między Władzami Lotniczymi Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Ludową Republiką Bangladeszu, podpisanym w Dakce w dniu 7 stycznia 2010 r.

               b) Umowy o komunikacji lotniczej i inne ustalenia parafowane lub podpisane między Ludową Republiką Bangladeszu a państwami członkowskimi Unii Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej Umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane

               -
                     Umowa między Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o komunikacji lotniczej, parafowana w Dakce w dniu 9 czerwca 1997 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Bangladesz-Polska”;

               Umowę należy odczytywać razem z protokołem ustaleń między Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej, sporządzonym w Dakce w dniu 9 czerwca 1997 r.;

               -
                     Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu a Rządem Republiki Francuskiej, parafowana w Dakce w dniu 2 lipca 1998 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Bangladesz-Francja”;

               Umowę należy odczytywać razem z protokołem ustaleń między Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu a Rządem Republiki Francuskiej, sporządzonym w Dakce w dniu 2 lipca 1998 r.;

               -
                     Umowa o komunikacji lotniczej między Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu a Rządem Republiki Słowackiej, parafowana w Dakce w dniu 17 stycznia 2007 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Bangladesz-Słowacja”;

               Umowę należy odczytywać razem z protokołem ustaleń między Rządem Ludowej Republiki Bangladeszu a Rządem Republiki Słowackiej, sporządzonym w Dakce w dniu 17 stycznia 2007 r.;

               Zmieniona protokołem ustaleń między Władzami Lotniczymi Rządu Ludowej Republiki Bangladeszu a Rządem Republiki Słowackiej, podpisanym na Słowacji w dniu 30 sierpnia 2007 r.

               Załącznik 2

               Wykaz artykułów w umowach wymienionych w załączniku 1, o których mowa w artykułach 2–4 niniejszej Umowy

               a) Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

               -
                     Artykuł 3 umowy Bangladesz-Belgia;

               -
                     Artykuł 3 umowy Bangladesz-Francja;

               -
                     Artykuł 3 umowy Bangladesz-Niemcy;

               -
                     Artykuł 4 umowy Bangladesz-Włochy;

               -
                     Artykuł 3 umowy Bangladesz-Niderlandy;

               -
                     Artykuł 3 umowy Bangladesz-Polska;

               -
                     Artykuł 3 umowy Bangladesz-Słowacja;

               -
                     Artykuł 4 umowy Bangladesz-Zjednoczone Królestwo;

               b) Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

               -
                     Artykuł 5 umowy Bangladesz-Belgia;

               -
                     Artykuł 4 umowy Bangladesz-Francja;

               -
                     Artykuł 4 umowy Bangladesz-Niemcy;

               -
                     Artykuł 5 umowy Bangladesz-Włochy;

               -
                     Artykuł 4 umowy Bangladesz-Niderlandy;

               -
                     Artykuł 4 umowy Bangladesz-Polska;

               -
                     Artykuł 4 umowy Bangladesz-Słowacja;

               -
                     Artykuł 5 umowy Bangladesz-Zjednoczone Królestwo;

               c) Bezpieczeństwo:

               -
                     Artykuł 7 umowy Bangladesz-Belgia;

               -
                     Artykuł 8 umowy Bangladesz-Francja;

               -
                     Artykuł 6 umowy Bangladesz-Niemcy;

               -
                     Artykuł 10 umowy Bangladesz-Włochy;

               -
                     Artykuł 9 umowy Bangladesz-Polska;

               -
                     Artykuł 9 umowy Bangladesz-Słowacja;

               d) Opodatkowanie paliwa lotniczego:

               -
                     Artykuł 10 umowy Bangladesz-Belgia;

               -
                     Artykuł 10 umowy Bangladesz-Francja;

               -
                     Artykuł 8 umowy Bangladesz-Niemcy;

               -
                     Artykuł 6 umowy Bangladesz-Włochy;

               -
                     Artykuł 5 umowy Bangladesz-Niderlandy;

               -
                     Artykuł 7 umowy Bangladesz-Polska;

               -
                     Artykuł 6 umowy Bangladesz-Słowacja.

               Załącznik 3

               Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej Umowy

               a) Republika Islandii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               b) Księstwo Liechtensteinu (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               c) Królestwo Norwegii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               d) Konfederacja Szwajcarska (na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).


               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 29.7.2015
            COM(2015) 368 final
            2015/0161(NLE)
            Wniosek
            DECYZJA RADY
            w sprawie określenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego

               UZASADNIENIE

               Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, wszedł w życie w dniu 1 czerwca 2015 r.

               Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowiona na mocy art. 115 wyżej wymienionego układu nadzoruje jego wdrażanie oraz bada wszelkie istotne kwestie poruszane w ramach układu oraz wszelkie inne zagadnienia dwustronne lub międzynarodowe będące przedmiotem wzajemnego zainteresowania.

               Jak przewidziano w art. 116 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje swój regulamin wewnętrzny. Zgodnie z art. 118 układu w regulaminie wewnętrznym określa się zadania Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia, który wspiera Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia w wykonywaniu jej obowiązków.

               Zgodnie z art. 218 ust. 9 TFUE stanowisko, jakie powinna zająć Unia w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia, dotyczące decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego, jest określone decyzją Rady działającej na wniosek Komisji.

               Wzywa się zatem Radę do przyjęcia załączonego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie stanowiska Unii Europejskiej w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie jej regulaminu wewnętrznego.

               Projekt regulaminów wewnętrznych stosownych podkomitetów i grup specjalnych przedstawiono do wiadomości Rady w odrębnym załączniku.

               2015/0161 (NLE)

               Wniosek

               DECYZJA RADY

               w sprawie określenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego

               RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 9,

               uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W art. 115 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony (zwanym dalej zwanym „układem”) ustanawia się Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               (2)Art. 116 układu stanowi, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

               (3)Art. 118 układu przewiduje, że Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia wspiera Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               (4)Artykuł 118 układu stanowi również, iż Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia określa w swoim regulaminie wewnętrznym zadania Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz że może ona przekazać komitetowi każde ze swoich uprawnień.

               (5)Artykuł 120 układu stanowi, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może podjąć decyzję o powołaniu innych specjalnych komitetów lub organów, które będą wspierać ją w pełnieniu zadań. Stanowi on także, że w swoim regulaminie Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia określa skład i obowiązki takich komitetów i organów oraz zasady ich funkcjonowania,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł

               Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy art. 115 układu w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego, jest oparte na projekcie decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, załączonym do niniejszej decyzji.

               Niewielkie zmiany do tego projektu decyzji mogą zostać przyjęte bez kolejnej decyzji Rady.

               Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                        W imieniu Rady

    ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 29.7.2015
            COM(2015) 368 final
            ZAŁĄCZNIK
            doWNIOSKU DOTYCZĄCEGO DECYZJI RADYw sprawie określenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego

               Decyzja nr 1 Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE – Bośnia i Hercegowina z dnia [data] r. w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego

               RADA STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA,

               uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w szczególności jego art. 115, 116, 118 i 120,

               a także mając na uwadze, że przedmiotowy układ wszedł w życie w dniu 1 czerwca 2015 r.,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł 1

               Przewodnictwo

               Strony przewodniczą Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia na przemian przez okres 12 miesięcy. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, a kończy w dniu 31 grudnia 2015 r.

               Artykuł 2

               Posiedzenia

               Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia zbiera się na szczeblu ministerialnym raz w roku. Sesje nadzwyczajne Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia mogą odbywać się na wniosek jednej ze Stron, jeżeli Strony tak uzgodnią. Każda sesja Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia odbywa się w zwykłym miejscu wyznaczonym do posiedzeń Rady Unii Europejskiej w terminie uzgodnionym przez obie Strony, chyba że Strony postanowią inaczej. Posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są zwoływane wspólnie przez sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w porozumieniu z przewodniczącym.

               Artykuł 3

               Przedstawicielstwo

               Członkowie Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia mogą być reprezentowani, jeżeli nie mogą uczestniczyć w posiedzeniu. Jeżeli członek Rady pragnie być reprezentowany, musi zgłosić przewodniczącemu imię i nazwisko swojego przedstawiciela przed posiedzeniem, na którym ma być reprezentowany. Przedstawiciel członka Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia wykonuje wszystkie jego uprawnienia.

               Artykuł 4

               Delegacje

               Członkom Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia mogą towarzyszyć urzędnicy. Przed każdym posiedzeniem przewodniczący jest powiadamiany o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron. W posiedzeniach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia uczestniczy w charakterze obserwatora przedstawiciel Europejskiego Banku Inwestycyjnego, w przypadku gdy w porządku dziennym znajdują się sprawy dotyczące banku. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może zaprosić osoby niebędące jej członkami do uczestniczenia w posiedzeniach w celu uzyskania informacji dotyczących określonych tematów.

               Artykuł 5

               Sekretariat

               Urzędnik Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej oraz urzędnik Misji Bośni i Hercegowiny przy Unii Europejskiej działają wspólnie w charakterze sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               Artykuł 6

               Korespondencja

               Korespondencja skierowana do Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia jest wysyłana do przewodniczącego Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia na adres Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej.

               Obaj sekretarze zapewniają przekazywanie korespondencji przewodniczącemu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz, w stosownych przypadkach, udostępnianie jej innym członkom Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia. Udostępniana korespondencja jest wysyłana do Sekretariatu Generalnego Komisji, stałych przedstawicielstw państw członkowskich oraz Misji Bośni i Hercegowiny przy Unii Europejskiej.

               Komunikaty przewodniczącego Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są wysyłane do adresatów przez obu sekretarzy oraz udostępniane, w stosownych przypadkach, innym członkom Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia na adres wskazany w akapicie drugim.

               Artykuł 7

               Upublicznianie

               Posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.

               Artykuł 8

               Porządek obrad

               1.Przewodniczący sporządza wstępny porządek każdego posiedzenia. Jest on przekazywany przez sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia adresatom, o których mowa w art. 6, nie później niż 15 dni przed rozpoczęciem posiedzenia. Wstępny porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których przewodniczący otrzymał wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 21 dni przed rozpoczęciem posiedzenia, chociaż punktów tych nie wpisuje się do wstępnego porządku obrad, chyba że towarzysząca dokumentacja została przekazana sekretarzom nie później niż w dniu przesłania porządku obrad. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Punkty inne niż punkty już zawarte we wstępnym porządku obrad mogą zostać w nim umieszczone, jeżeli obie Strony tak postanowią.

               2.Przewodniczący może, w porozumieniu z obiema Stronami, skrócić terminy wskazane w ust. 1 w celu uwzględnienia wymogów szczególnego przypadku.

               Artykuł 9

               Protokół z posiedzenia

               Projekt protokołu z każdego posiedzenia jest sporządzany przez obu sekretarzy. Protokół, co do zasady, wskazuje w odniesieniu do każdego punktu porządku obrad:

               –dokumentację przedłożoną Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia,

               –oświadczenia, których zaprotokołowania zażądał członek Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia,

               –podjęte decyzje i sformułowane zalecenia, uzgodnione oświadczenia i przyjęte wnioski.

               Projekt protokołu jest przedkładany do zatwierdzenia Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia. Po zatwierdzeniu protokół jest podpisywany przez przewodniczącego i obu sekretarzy. Protokół jest składany w archiwach Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej, który będzie pełnił funkcję depozytariusza dokumentów stowarzyszenia. Uwierzytelniony odpis jest przekazywany każdemu z adresatów, o których mowa w art. 6.

               Artykuł 10

               Decyzje i zalecenia

               1.Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia podejmuje decyzje i formułuje zalecenia za porozumieniem Stron. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może podejmować decyzje i formułować zalecenia w drodze procedury pisemnej, jeżeli obie Strony tak postanowią.

               2.Decyzje i zalecenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, w rozumieniu art. 117 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, noszą odpowiednio nazwę „decyzji” i „zalecenia”, po czym następuje ich numer porządkowy, data ich przyjęcia oraz opis ich przedmiotu. Decyzje i zalecenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są podpisywane przez przewodniczącego i uwierzytelniane przez obu sekretarzy. Decyzje i zalecenia są przekazywane każdemu adresatowi określonemu powyżej w art. 6. Każda ze Stron może podjąć decyzję o opublikowaniu decyzji i zaleceń Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w swojej odpowiedniej publikacji urzędowej.

               Artykuł 11

               Języki

               Językami urzędowymi Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są języki urzędowe obu Stron. Podstawę obrad Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia stanowi dokumentacja sporządzona w tych językach, chyba że postanowiono inaczej.

               Artykuł 12

               Wydatki

               Unia Europejska oraz Bośnia i Hercegowina oddzielnie pokrywają wydatki, które ponoszą ze względu na swoje uczestnictwo w posiedzeniach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, zarówno wydatki na personel, koszty podróży i utrzymania, jak i wydatki na telekomunikację i usługi pocztowe. Wydatki związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń, tłumaczeniem pisemnym oraz powielaniem dokumentów, a także inne wydatki związane z organizacją posiedzeń ponosi Strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.

               Artykuł 13

               Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia

               1.Niniejszym ustanawia się Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia w celu wspierania Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w wykonywaniu jej obowiązków. Komitet składa się z przedstawicieli Rady Unii Europejskiej i przedstawicieli Komisji Europejskiej, z jednej strony, oraz przedstawicieli Rady Ministrów Bośni i Hercegowiny, z drugiej strony, zazwyczaj na szczeblu wyższych urzędników państwowych.

               2.Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia przygotowuje posiedzenia i obrady Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, w stosownych przypadkach wprowadza w życie decyzje Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz ogólnie zapewnia ciągłość powiązań stowarzyszeniowych oraz właściwą realizację układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Komitet rozważa wszelkie sprawy powierzone mu przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia, jak również każdą inną sprawę, która może wyniknąć podczas bieżącego wdrażania układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Przedkłada wnioski lub projekty decyzji/zaleceń do przyjęcia przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               3.W przypadku gdy układ o stabilizacji i stowarzyszeniu odnosi się do obowiązku lub możliwości konsultacji, taka konsultacja może zostać przeprowadzona w ramach Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia. Wspomniana konsultacja może być kontynuowana w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia, jeżeli obie Strony tak postanowią.

               4.Regulamin wewnętrzny Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia jest załączony do niniejszej decyzji.

               Sporządzono w […] dnia […] r.

                     W imieniu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia

                     Przewodniczący

               ZAŁĄCZNIK
                  do
                  decyzji nr 1 Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE – Bośnia i Hercegowina z dnia [data] r.

               Regulamin wewnętrzny Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia

               Artykuł 1

               Przewodnictwo

               Strony przewodniczą Komitetowi Stabilizacji i Stowarzyszenia na przemian przez okres 12 miesięcy. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, a kończy w dniu [31 grudnia 2015] r.

               Artykuł 2

               Posiedzenia

               Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia zbiera się wtedy, gdy wymagają tego okoliczności, za porozumieniem obu Stron. Każde posiedzenie Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia odbywa się w terminie i miejscu uzgodnionym przez obie Strony. Posiedzenia Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia są zwoływane przez przewodniczącego.

               Artykuł 3

               Delegacje

               Przed każdym posiedzeniem przewodniczący jest powiadamiany o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron.

               Artykuł 4

               Sekretariat

               Urzędnik Komisji Europejskiej i urzędnik rządu Bośni i Hercegowiny sprawują wspólnie funkcje sekretarzy Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia. Wszystkie przewidziane w niniejszej decyzji komunikaty skierowane do przewodniczącego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia i pochodzące od niego są przekazywane sekretarzom Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz sekretarzom i przewodniczącemu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               Artykuł 5

               Upublicznianie

               Posiedzenia Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.

               Artykuł 6

               Porządek obrad

               1.Przewodniczący sporządza wstępny porządek każdego posiedzenia. Jest on przekazywany przez sekretarzy Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia adresatom, o których mowa w art. 4, nie później niż 30 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia. Wstępny porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których przewodniczący otrzymał wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 35 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia, chociaż punktów tych nie wpisuje się do wstępnego porządku obrad, chyba że towarzysząca dokumentacja została przekazana sekretarzom nie później niż w dniu przesłania porządku obrad. Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia może zaprosić ekspertów do uczestniczenia w jego posiedzeniach w celu uzyskania informacji dotyczących określonych tematów. Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Punkty inne niż punkty już zawarte we wstępnym porządku obrad mogą zostać w nim umieszczone, jeżeli obie Strony tak postanowią.

               2.Przewodniczący może, w porozumieniu z obiema Stronami, skrócić terminy wskazane w ust. 1 w celu uwzględnienia wymogów szczególnego przypadku.

               Artykuł 7

               Protokół z posiedzenia

               Protokół jest sporządzany po każdym posiedzeniu i jest oparty na dokonanym przez przewodniczącego podsumowaniu wniosków, które sformułował Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia. Po zatwierdzeniu przez Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia protokół jest podpisywany przez przewodniczącego i sekretarzy, a następnie włączany do akt przez każdą ze Stron. Odpis protokołu jest przekazywany każdemu z adresatów, o których mowa w art. 4.

               Artykuł 8

               Decyzje i zalecenia

               W szczególnych przypadkach, w których Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia jest upoważniony przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia zgodnie z art. 118 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu do podejmowania decyzji/formułowania zaleceń, takie akty noszą odpowiednio nazwę „decyzji” i „zalecenia”, po czym następuje ich numer porządkowy, data ich przyjęcia oraz opis ich przedmiotu. Decyzje i zalecenia są podejmowane za porozumieniem Stron. Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia może podejmować decyzje i formułować zalecenia w drodze procedury pisemnej, jeżeli obie Strony tak postanowią. Decyzje i zalecenia Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia są podpisywane przez przewodniczącego i uwierzytelniane przez obu sekretarzy oraz przekazywane adresatom określonym w art. 4. Każda ze Stron może podjąć decyzję o opublikowaniu decyzji i zaleceń Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia w swojej odpowiedniej publikacji urzędowej.

               Artykuł 9

               Wydatki

               Unia Europejska oraz Bośnia i Hercegowina oddzielnie pokrywają wydatki, które ponoszą ze względu na swoje uczestnictwo w posiedzeniach Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia, zarówno wydatki na personel, koszty podróży i utrzymania, jak i wydatki na telekomunikację i usługi pocztowe. Wydatki związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń, tłumaczeniem pisemnym oraz powielaniem dokumentów, a także inne wydatki związane z organizacją posiedzeń ponosi Strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.

               Artykuł 10

               Podkomitety i grupy specjalne

               Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia może powołać podkomitety lub grupy specjalne działające z upoważnienia Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia, któremu składają sprawozdania po każdym ze swoich posiedzeń. Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia może podjąć decyzję o rozwiązaniu któregokolwiek z istniejących podkomitetów lub grup, określeniu lub zmianie zakresu jego/jej uprawnień lub powołaniu kolejnych podkomitetów lub grup w celu wspierania Komitetu w wykonywaniu jego obowiązków. Wymienione podkomitety i grupy nie mają żadnych uprawnień decyzyjnych.

    ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               KOMISJA EUROPEJSKA
            Bruksela, dnia 29.7.2015
            COM(2015) 368 final
            ZAŁĄCZNIK
            do
            WNIOSKU DOTYCZĄCEGO DECYZJI RADY
            w sprawie określenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego

               Wyłącznie do wiadomości Rady

               Decyzja nr 1/2015 Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia UE–Bośnia i Hercegowina z dnia [dzień, miesiąc] 2015 r. w sprawie utworzenia podkomitetów i grup specjalnych

               Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia,

               uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w szczególności jego art. 119,

               uwzględniając swój regulamin wewnętrzny, w szczególności jego art. 10,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Artykuł

               Niniejszym powołuje się podkomitety i grupy specjalne wymienione w załączniku I. Zakres ich uprawnień jest określony w załączniku II.

               Sporządzono w …………. dnia [dzień, miesiąc] 2015 r.

               W imieniu Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia

               Przewodniczący

               Załącznik I:

               UKŁAD O STABILIZACJI I STOWARZYSZENIU UE–BOŚNIA I HERCEGOWINA

               Struktura podkomitetu multidyscyplinarnego

                        Nazwa

                        Zagadnienia

                        Artykuł układu o stabilizacji i stowarzyszeniu

                        1. Handel, przemysł, cła i opodatkowanie

                        Swobodny przepływ towarów

                        Art. 18

                        Produkty przemysłowe

                        Art. 19–23

                        Sprawy handlowe

                        Art. 32–46

                        Normalizacja, metrologia, akredytacja, certyfikacja, ocena zgodności i nadzór rynku

                        Art. 75

                        Współpraca przemysłowa

                        Art. 92

                        MŚP

                        Art. 93

                        Turystyka

                        Art. 94

                        Cła

                        Art. 97

                        Opodatkowanie

                        Art. 98

                        Reguły pochodzenia

                        Protokół 2

                        Pomoc administracyjna w sprawach celnych

                        Protokół 5

                        2. Rolnictwo i rybołówstwo

                        Produkty rolne sensu lato

                        Art. 24, art. 26 ust. 1 i 2, art. 29, 30 i 33

                        Produkty rolne sensu stricto

                        Art. 27 ust. 1 i 2 oraz art. 27 ust. 4

                        Produkty rybołówstwa

                        Art. 26 i 28

                        Przetworzone produkty rolne

                        Art. 25, protokół 1

                        Wino

                        Art. 27 ust. 5 i protokół 7

                        Ochrona oznaczeń geograficznych produktów rolnych i produktów rybołówstwa oraz środków spożywczych innych niż wina i napoje spirytusowe

                        Art. 31

                        Rolnictwo i sektor rolno-przemysłowy, kwestie weterynaryjne i fitosanitarne

                        Art. 95

                        Współpraca w zakresie rybołówstwa

                        Art. 96

                        Bezpieczeństwo żywności

                        Art. 95

                        3. Rynek wewnętrzny i konkurencja

                        Prawo przedsiębiorczości

                        Art. 50–56

                        Świadczenie usług

                        Art. 57–59

                        Inne kwestie związane z tytułem V układu o stabilizacji i stowarzyszeniu

                        Art. 63–69

                        Zbliżanie ustawodawstwa i egzekwowanie prawa

                        Art. 70

                        Konkurencja

                        Art. 71–72,

                        protokół 4

                        Własność intelektualna, przemysłowa i handlowa

                        Art. 73

                        Zamówienia publiczne

                        Art. 74

                        Bankowość, ubezpieczenia i pozostałe usługi finansowe

                        Art. 89

                        Ochrona konsumentów

                        Art. 76

                        Zdrowie publiczne

                        4. Sprawy ekonomiczno-finansowe i dane statystyczne

                        Przepływy kapitału i płatności

                        Art. 60–62

                        Polityka gospodarcza

                        Art. 87

                        Współpraca w dziedzinie statystyki

                        Art. 88

                        Promowanie i ochrona inwestycji

                        Art. 91

                        Współpraca finansowa

                        Art. 112-114

                        5. Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo

                        Wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe, w tym niedyskryminacja

                        Art. 78

                        Współpraca policyjna i sądownicza

                        Art. 78

                        Zasada państwa prawa

                        Art. 78

                        Ochrona danych

                        Art. 79

                        Wizy, kontrole graniczne, azyl i migracja

                        Art. 80

                        Nielegalna imigracja i readmisja

                        Art. 81

                        Pranie pieniędzy

                        Art. 82

                        Narkotyki

                        Art. 83

                        Zwalczanie terroryzmu

                        Art. 85

                        Przestępczość i inne nielegalne działania

                        Art. 84

                        6. Innowacje, społeczeństwo informacyjne i polityka społeczna

                        Przepływ pracowników

                        Art. 47-49

                        Warunki pracy i równość szans

                        Art. 77

                        Współpraca społeczna

                        Art. 99

                        Kształcenie i szkolenie

                        Art. 100

                        Współpraca kulturalna

                        Art. 101

                        Informacja i komunikacja

                        Art. 105

                        Współpraca w sektorze audiowizualnym

                        Art. 102

                        Sieci i usługi łączności elektronicznej

                        Art. 104

                        Społeczeństwo informacyjne

                        Art. 103

                        Badania i rozwój technologiczny

                        Art. 109

                        7. Transport, energia, środowisko naturalne i rozwój regionalny
                           1

                        Transport

                        Art. 53, 59, 106 i protokół 3

                        Energia

                        Art. 107

                        Bezpieczeństwo jądrowe

                        Art. 107

                        Środowisko naturalne

                        Art. 108

                        Zmiana klimatu

                        Art. 108

                        Ochrona ludności

                        Art. 108

                        Rozwój regionalny i lokalny

                        Art. 110

               Struktura grup specjalnych

                        Nazwa

                        Zagadnienia

                        Artykuł układu o stabilizacji i stowarzyszeniu

                        Specjalna grupa ds. reformy administracji publicznej

                        Reforma administracji publicznej

                        Tytuł VI – Zbliżanie ustawodawstwa i egzekwowanie prawa, art. 70 oraz tytuł VII – Sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne, art. 78, art. 111

               Załącznik II

               Zakres uprawnień podkomitetów i grup specjalnych UE–Bośnia i Hercegowina

               Skład i przewodniczący

               W skład podkomitetów i specjalnej grupy ds. reformy administracji publicznej (dalej zwaną „specjalną grupą”) wchodzą przedstawiciele Komisji Europejskiej i przedstawiciele rządu Bośni i Hercegowiny. Przewodniczą im na przemian obie Strony. Państwa członkowskie będą informowane o posiedzeniach podkomitetów i specjalnej grupy i zapraszane na nie.

               Sekretariat

               Urzędnik Komisji Europejskiej i urzędnik rządu Bośni i Hercegowiny sprawują wspólnie funkcje sekretarzy każdego podkomitetu i specjalnej grupy.

               Wszelkie komunikaty dotyczące podkomitetów są przekazywane sekretarzom właściwego podkomitetu i specjalnej grupy.

               Posiedzenia

               Posiedzenia podkomitetów i specjalnej grupy zwołuje się, gdy wymagają tego okoliczności, za porozumieniem obu Stron. Każde posiedzenie podkomitetu lub specjalnej grupy odbywa się w terminie i miejscu uzgodnionym przez obie Strony.

               Jeżeli obie Strony wyrażą na to zgodę, podkomitety lub specjalna grupa mogą zapraszać na swoje posiedzenia ekspertów w celu uzyskania określonych informacji.

               Porządek obrad i towarzysząca dokumentacja

               Przewodniczący i sekretarze sporządzają wstępny porządek obrad każdego posiedzenia nie później niż 30 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia.

               Wstępny porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których sekretarze otrzymali wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 35 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia.

               Po uzgodnieniu wstępnego porządku obrad na każde posiedzenie i nie później niż 10 dni roboczych przed rozpoczęciem danego posiedzenia sekretarz ze strony Bośni i Hercegowiny przekazuje sekretarzowi ze strony Komisji Europejskiej niezbędną pisemną dokumentację w związku z punktami włączonymi do wstępnego porządku obrad.

               W przypadku przekroczenia terminu wskazanego w akapicie 3 posiedzenie jest automatycznie odwoływane bez dodatkowego powiadamiania Stron.

               Omawiane kwestie

               Podkomitety omawiają kwestie związane z układem o stabilizacji i stowarzyszeniu, o których mowa w strukturze podkomitetu multidyscyplinarnego. Postępy związane ze zbliżaniem, wdrażaniem i egzekwowaniem prawodawstwa ocenia się oddzielnie dla każdego tematu. Podkomitety badają wszelkie problemy, jakie mogą wystąpić w podlegających im obszarach oraz przedstawiają propozycje ewentualnych działań.

               Podkomitety służą także jako fora do dokładniejszego wyjaśniania dorobku prawnego UE i dokonywania przeglądów postępów poczynionych przez Bośnię i Hercegowinę w dostosowywaniu swojego prawa do unijnego dorobku prawnego, zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi w układzie o stabilizacji i stowarzyszeniu.

               Specjalna grupa omawia kwestie dotyczące reformy administracji publicznej i przedstawia propozycje ewentualnych działań.

               Protokół z posiedzenia

               Protokół jest sporządzany z każdego posiedzenia, a jego treść jest uzgadniana po zakończeniu posiedzenia. Odpis protokołu jest przekazywany przez sekretarza podkomitetu lub specjalnej grupy sekretarzowi Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               Jawność

               Posiedzenia podkomitetów i specjalnej grupy są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.

                     (1)
                  W celu wprowadzenia w życie protokołu 3 do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu podkomitet ten działa jako podkomitet specjalny, wymieniony w art. 21 wymienionego protokołu.