title: Proposal for a Regulation of the European Parliament and of the Council creating a European order for payment procedure

text:
                       KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

                                                       Bruksela, dnia 21.9.2005
                                                       COM(2004)173 końcowy/4

                                                       2004/0055(COD)
     ADDENDUM 2
     Concerne les versions linguistiques des
     nouveaux Etats membres

                                          Wniosek dotyczący

               ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

                   tworzące europejską procedurą dotyczącą nakazu płatniczego

                                    (przedstawiony przez Komisję)

PL                                                                                PL
 ---pagebreak---                                              UZASADNIENIE

     1.      WPROWADZENIE I TŁO HISTORYCZNE

     1.1.    Wprowadzenie

     Wraz z wejściem w życie Traktatu z Amsterdamu Unia Europejska wyznaczyła sobie za cel
     stopniowe tworzenie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, między innymi
     poprzez przyjęcie środków w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach cywilnych. Zgodnie
     z art. 65 lit. c Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w skład takich środków
     wchodzić będzie usuwanie przeszkód w należytym biegu procedur cywilnych, wspierając w
     razie potrzeby zgodność norm procedury cywilnej mających zastosowanie w Państwach
     Członkowskich.

     Wiedeński Plan Działań Rady i Komisji przyjęty przez Radę w 1998 r.1, wezwał do
     określenia zasad postępowania cywilnego, które koniecznie należy zbliżyć w celu ułatwienia
     obywatelom Europy dostępu do sprawiedliwości oraz w celu przeanalizowania
     szczegółowego opracowania dodatkowych środków mających na celu poprawę zgodności
     postępowania cywilnego.

     W konkluzjach Rady Europejskiej w Tampere w 1999 r.2 zaapelowano do Rady i Komisji o
     przygotowanie nowego ustawodawstwa w zakresie tych elementów postępowania cywilnego,
     które odgrywają zasadniczą rolę w dobrej współpracy sądowej oraz zwiększonym dostępie do
     prawa. Wezwania do zapłaty zawarto wyraźnie w wykazie kwestii gwarantujących takie
     inicjatywy ustawodawcze.

     Wspólny program Komisji i Rady w zakresie środków służących wdrożeniu zasady
     wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych, przyjęty przez Radę
     dnia 30 listopada 2000 r.3, uznał zniesienie exequatur w przypadku roszczeń bezspornych za
     jeden z priorytetów Wspólnoty. Program, wyraźnie skoncentrowany na ułatwieniu uznawania
     i wykonywania orzeczeń, odnosi się również do zbliżania przepisów proceduralnych jako
     środka towarzyszącego, który może, w niektórych dziedzinach, być warunkiem koniecznym
     pożądanego postępu w próbie stopniowej rezygnacji z procedury exequatur. Właśnie w tym
     kontekście dokument podkreśla, iż w niektórych dziedzinach, szczególnie w odniesieniu do
     odzyskiwania należności za roszczenia bezsporne, zniesienie exequatur może przybrać formę
     stworzenia prawdziwego europejskiego tytułu egzekucyjnego, uzyskanego na podstawie
     konkretnej, jednolitej zharmonizowanej procedury określonej w obrębie Wspólnoty4. Należy
     jednakże podkreślić, iż zniesienie exequatur oraz harmonizacja przepisów proceduralnych,
     choć potraktowane wspólnie w ww. fragmencie programu, to dwie odrębne kwestie. Pierwsza
     z góry zakłada wydanie orzeczenia i dotyczy dostępu do wykonania w innym Państwie
     Członkowskim, natomiast druga odnosi się do dostępu do sprawiedliwości w celu uzyskania

     1
            Dz.U. C 19 z 23.1.1999, str. 1, pkt 41 lit. d).
     2
            Konkluzje prezydencji, pkt 38.
     3
            Dz.U. C 12 z 15.1.2001, str. 1.
     4
            Sekcja II A 2 b programu. Choć w sekcji tej nie ma żadnej wzmianki o procedurze dotyczącej
            wezwania do zapłaty (ani o żadnej innej konkretnej procedurze), późniejsze odniesienie do wniosku
            dotyczącego Europejskiego tytułu egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych na pierwszym etapie
            wdrażania w sekcji III A dowodzi, iż harmonizacja w takim trybie została przewidziana w
            szczególności dla odzyskiwania należności za roszczenia bezsporne.

PL                                                     2                                                        PL
 ---pagebreak---      orzeczenia bez względu na to, czy musi ono być wykonane za granicą, czy nie. Sprawy te
     mają odrębny charakter i można się nimi zająć niezależnie, jak dowodzą konkluzje z
     Tampere, które dotyczą obu kwestii bez tworzenia między nimi powiązania.

     Komisja postanowiła dążyć do realizacji obu celów - wzajemnego uznawania orzeczeń w
     sprawie roszczeń bezspornych z jednej strony oraz utworzenia szczególnej procedury
     uzyskiwania orzeczeń w sprawach roszczeń bezspornych z drugiej strony – za pomocą dwóch
     różnych instrumentów ustawodawczych. Ta dwustopniowa strategia nie wiąże się z ryzykiem
     częściowego pokrywania się lub konfliktu pomiędzy tymi dwoma projektami, ponieważ
     zostały one już wyraźnie rozgraniczone poprzez ścisłe ograniczenie etapów odpowiednio
     przed (utworzenie procedury dotyczącej wezwania do zapłaty) oraz po (uznanie i wykonanie)
     wydaniu wykonalnego orzeczenia. Wprost przeciwnie, podejście to ma liczne istotne zalety w
     porównaniu z inicjatywą ustawodawczą łączącą w sobie oba aspekty. Przykładowo, daje
     szerszy zakres stosowania pozwalający na zniesienie exequatur, rozszerzając go na wszystkie
     orzeczenia wydawane przy potwierdzalnym braku sporu dotyczącego istoty i wielkości długu,
     a nie tylko na orzeczenia wydawane w ramach jednej konkretnej procedury.

     W kwietniu 2002 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie
     utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych5, przewidującego,
     iż wyeliminowanie środków pośrednich dla wszystkich wykonalnych praw do roszczeń
     bezspornych uzależnione jest od zgodności z licznymi minimalnymi standardami
     proceduralnymi dotyczącymi doręczania dokumentów. Niniejszy wniosek jest drugim etapem
     strategii nakreślonej powyżej.

     1.2.    Zielona Księga w sprawie europejskiego nakazu płatniczego oraz środków
             mających na celu uproszczenie i przyspieszenie postępowania sądowego
             dotyczącego drobnych roszczeń

     Przyjęcie tego wniosku poprzedziły kompleksowe konsultacje zarówno z Państwami
     Członkowskimi jak i wszystkimi zainteresowanymi stronami społeczeństwa obywatelskiego.
     Zielona Księga w sprawie europejskiej procedury dotyczącej nakazu płatniczego oraz
     środków mających na celu uproszczenie i przyspieszenie postępowania sądowego
     dotyczącego drobnych roszczeń, przedstawiona przez Komisję dnia 20 grudnia 2002 r.6
     zawierała przegląd istniejących obecnie modeli procedur dotyczących nakazu płatniczego
     zgodnie z ustawodawstwem Państw Członkowskich. W oparciu o analizę porównawczą tego,
     w jaki sposób Państwa Członkowskie rozwiązują istotne kwestie proceduralne, sformułowano
     w niej mnóstwo pytań dotyczących pożądanego zakresu oraz cech instrumentu europejskiego.
     Najbardziej podstawowe kwestie poruszone w Zielonej Księdze można podsumować w
     następujący sposób:

     –       Czy europejski instrument w sprawie procedury dotyczącej nakazu płatniczego
             powinien mieć zastosowanie wyłącznie do spraw transgranicznych, czy również do
             sporów czysto wewnętrznych?

     –       Dla jakiego rodzaju roszczeń powinien być dostępny europejski nakaz płatniczy?
             Czy zakres zastosowania powinien być ograniczony do roszczeń pieniężnych, a jeśli
             tak, to czy należy wyłączyć jakiekolwiek dalsze podkategorie roszczeń pieniężnych?

     5
            COM (2002) 159 wersja ostateczna, Dz.U. C 203 E z 27.8.2002, str. 86.
     6
            COM (2002) 746 wersja ostateczna.

PL                                                      3                                          PL
 ---pagebreak---      –       Czy istnieje potrzeba konkretnych przepisów dotyczących jurysdykcji
             międzynarodowej bądź nawet przydziału jurysdykcji w ramach Państw
             Członkowskich?

     –       Czy europejska procedura dotycząca nakazu płatniczego powinna wymagać
             przedstawienia dokumentów dowodowych na poparcie danego roszczenia i zawierać
             podsumowanie analizy tego roszczenia przez sąd czy też prosty opis tego roszczenia
             i brak sprzeciwu powinien być wystarczający do wydania wykonalnej decyzji?

     –       Czy pozwany powinien mieć możliwość jedno- bądź kilkukrotnego
             zakwestionowania roszczenia i doprowadzenia do przeniesienia sprawy do
             postępowania zwykłego?

     Komisja otrzymała około 60 odpowiedzi od Państw Członkowskich i innych
     zainteresowanych stron, reprezentujących interesy przedsiębiorstw, konsumentów i
     prawników. Te reakcje na Zieloną Księgę, które poddano potem pod dalszą dyskusję podczas
     otwartego posiedzenia zorganizowanego przez Komisję w dniu 26 czerwca 2003 r. wykazały,
     iż utworzenie europejskiej procedury dotyczącej nakazu płatniczego prawie jednomyślnie
     uważa się za krok w kierunku utworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i
     sprawiedliwości.

     W rezolucji w sprawie Zielonej Księgi7, Parlament Europejski z zadowoleniem przyjął
     inicjatywę Komisji. Przywołał cel polityczny, przewidziany przez Radę Europejską w
     Tampere, polegający na określeniu wspólnych europejskich zasad szybkiego i skutecznego
     odzyskiwania należności za roszczenia bezsporne i podkreślił niezwykłą ważność tego
     projektu dla wszystkich podmiotów gospodarczych zainteresowanych właściwym
     funkcjonowaniem rynku wewnętrznego. Opinia Parlamentu pokrywa się, w znacznym
     stopniu, z treścią tego wniosku, przykładowo w zakresie wyboru rozporządzenia jako
     odpowiedniego instrumentu oraz faktu, iż europejska procedura dotycząca nakazu płatniczego
     powinna stanowić alternatywę dla procedur istniejących zgodnie z prawem krajowym
     obowiązującym w danym Państwie Członkowskim.

     Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, w opinii w sprawie Zielonej Księgi8, z radością
     odniósł się do inicjatywy Komisji w zakresie rozpoczęcia konsultacji w tej kwestii. Uznał
     wprowadzenie szybkiej, skutecznej i uczciwej procedury dotyczącej nakazu płatniczego za
     kluczowy element podstawowego prawa dostępu do sprawiedliwości oraz zachęcił i wezwał
     Komisję do przedłożenia wniosku legislacyjnego dotyczącego ustanowienia standardowej
     procedury europejskiej.

     Odesłania do reakcji na szczegółowe pytania zawarte w Zielonej Księdze oraz sposób, w jaki
     zostały one uwzględnione w przygotowaniu niniejszego wniosku, zostaną przedstawione w
     poniższych częściach niniejszego uzasadnienia, w szczególności w komentarzach do
     konkretnych artykułów.

     7
            Jeszcze nieopublikowana.
     8
            CESE 742/2003, przyjęta 18 czerwca 2003 r.

PL                                                       4                                        PL
 ---pagebreak---      2.        CELE I ZAKRES

     2.1.      Ogólny cel

     2.1.1.    Znaczenie skutecznego mechanizmu odzyskiwania należności za roszczenia
               bezsporne

     Powszechnie uznanym faktem jest to, że głównym celem znacznego odsetku procesów
     sądowych w Państwach Członkowskich nie jest uzyskanie autorytatywnej bezstronnej decyzji
     w kontrowersyjnych kwestiach faktycznych czy prawnych. Przeciwnie, coraz częściej staje
     się to nie wyjątkiem, lecz regułą, iż przy potwierdzalnym braku sporu wierzyciel musi
     zwrócić się do władzy sądowniczej w celu uzyskania wykonalnego prawa umożliwiającego
     mu dochodzenie, za pomocą egzekucji przymusowej, roszczenia, którego dłużnik po prostu
     nie chce lub nie może uznać. W roku 2000 Komisja rozpoczęła analizę konkretnych procedur
     dotyczących drobnych roszczeń w Państwach Członkowskich. Kwestionariusz rozesłany do
     Państw Członkowskich w tym kontekście zawierał również pewne pytania dotyczące
     roszczeń bezspornych. Odpowiedzi Państw Członkowskich pokazują, iż w przypadkach, gdy
     dostępne są kompletne dane statystyczne, odsetek roszczeń bezspornych waha się od 50 % do
     ponad 80 % wszystkich spraw rozstrzyganych przez powszechne sądy cywilne niższej
     instancji9.

     Szybkie odzyskanie należności, których uzasadnienia nie kwestionuje się, jest szczególnie
     ważne dla podmiotów gospodarczych w Unii Europejskiej oraz dla prawidłowego
     funkcjonowania rynku wewnętrznego. Ramy prawne, które nie gwarantują wierzycielowi
     dostępu do szybkiego zaspokajania roszczeń bezspornych mogą zapewnić niewypłacalnym
     dłużnikom pewien stopień bezkarności i w ten sposób stanowić zachętę do celowego
     wstrzymywania płatności w celu uzyskania korzyści10. Opóźnienia w płatnościach to główny
     powód niewypłacalności stanowiącej zagrożenie dla firm, głównie małych i średnich i
     powodującej liczne przypadki utraty pracy. Konieczność angażowania się w długie,
     kłopotliwe i kosztowne procesy sądowe nawet dla odzyskania należności za roszczenia
     bezsporne nieuchronnie powoduje jeszcze nasilenie takich szkodliwych skutków
     gospodarczych.

     Sytuacja ta oznacza wielopłaszczyznowe wyzwanie dla systemów sądownictwa Państw
     Członkowskich. Koniecznym stało się rozróżnienie pomiędzy prawdziwie spornymi
     kwestiami na możliwie jak najwcześniejszym etapie postępowania, a tymi, w przypadku
     których nie ma prawdziwego sporu prawnego. Takie rozróżnienie jest koniecznym, choć
     niewystarczającym warunkiem skutecznego wykorzystania ograniczonych zasobów
     przydzielonych sądom. Umożliwia im to skoncentrowanie się na kontrowersyjnych sprawach
     i wydawanie wyroków w rozsądnym terminie. Taki pożądany skutek można osiągnąć
     jednakże tylko wówczas, gdy dostępna jest szybka i skuteczna procedura dla roszczeń
     bezspornych, a sytuacja taka wpłynie na znaczne zmniejszenie obciążenia sądów, co jest

     9
              Evelyne Serverin (Directeur de recherche au CNRS IDHE-ENS CACHAN), Des Procedures de
              traitement judiciares des demandes de faible importance ou non contestées dans les droits des Etats-
              Membres de l’Union Européenne, Cachan 2001, str. 30
     10
              W oparciu o wyniki analizy przeprowadzonej na wniosek Komisji w roku 1994 („Europejski przegląd
              opóźnień w płatnościach” - Intrum Justitia), Komisja oszacowała odsetek zamierzonych opóźnień w
              płatnościach w całej Unii Europejskiej na 35% w komunikacie do Rady i Parlamentu Europejskiego „W
              kierunku większej skuteczności uzyskiwania i wykonywania orzeczeń w Unii Europejskiej”, Dz.U. C
              33 z 31.1.1998, str. 3, ust. 38.

PL                                                        5                                                          PL
 ---pagebreak---      niezbędnym warunkiem unikania zaległości. Zatem biorąc pod uwagę samą tylko liczbę
     spraw bezspornych, o których mowa powyżej, istnienie prawodawstwa proceduralnego
     zapewniającego skuteczne rozstrzyganie jest decydującym czynnikiem dla funkcjonowania
     systemu sądownictwa jako całości.

     2.1.2.   Definicja procedury dotyczącej wezwania do zapłaty

     Wszystkie Państwa Członkowskie próbują zająć się kwestią masowego odzyskiwania
     należności za roszczenia bezsporne za pośrednictwem sądów z perspektywy krajowej w
     ramach własnych systemów i tradycji proceduralnych. Nic dziwnego zatem, iż opracowane
     rozwiązania znacznie się różnią, zarówno pod względem technicznym, jak i pod względem
     skuteczności. W niektórych Państwach Członkowskich, wyroki zaoczne, specjalne procedury
     doraźne w ramach struktury zwykłej procedury cywilnej, czy nawet środki tymczasowe, które
     mają charakter prawie ostateczny, jako że w praktyce rzadko kiedy dochodzi do postępowania
     głównego, są podstawowymi instrumentami proceduralnymi do rozwiązania problemu
     roszczeń bezspornych.

     Jednakże w większości Państw Członkowskich konkretna procedura dotycząca wezwania do
     zapłaty okazała się być szczególnie cennym sposobem zapewnienia szybkiego i opłacalnego
     odbierania należności za roszczenia niebędące przedmiotem sporu prawnego. Obecnie
     jedenaście Państw Członkowskich (Austria, Belgia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania,
     Luksemburg, Niemcy, Portugalia, Szwecja, Włochy) posiada taką procedurę jako integralną
     część cywilnego ustawodawstwa proceduralnego, z czego najbardziej znane przykłady to
     francuskie injonction de payer oraz niemieckie Mahnverfahren. Ostatnio wprowadzono
     wezwania do zapłaty w dwóch Państwach Członkowskich (Hiszpania, Portugalia), które
     wcześniej nie umożliwiały wierzycielom wykonalnego tytułu takiego rodzaju. Zmiana ta jest
     dowodem na rosnącą popularność tego typu procedury w całej Unii Europejskiej.

     Procedury dotyczące wezwania do zapłaty dostępne w Państwach Członkowskich różnią się
     znacznie w odniesieniu do takich istotnych aspektów jak zakres zastosowania, przypisywanie
     właściwości do wystawienia wezwania czy też wymogi formalno-prawne uzyskania
     korzystnego orzeczenia. Pomimo tych rozbieżności pomiędzy istniejącymi modelami
     ustawodawstwa, wszystkie mają następujące wspólne charakterystyczne cechy, które mogą
     służyć jako elementy definicji procedury dotyczącej wezwania do zapłaty.

     Po złożeniu wniosku przez wierzyciela, sąd lub inny właściwy organ podejmuje decyzję w
     sprawie przedmiotowego roszczenia ex parte, tj. bez uprzedniej możliwości uczestnictwa
     pozwanego. Decyzję tę doręcza się pozwanemu z pouczeniem o uznaniu wezwania lub
     zakwestionowaniu roszczenia w określonym terminie. Jeżeli pozwany nie podejmie żadnego
     z tych działań, wezwanie do zapłaty staje się wykonalne. Przeniesienie sprawy do
     postępowania zwykłego następuje tylko wówczas, gdy pozwany wniesie sprzeciw. Zatem, w
     przeciwieństwie do zwykłych przepisów proceduralnych, ciężar wszczęcia postępowania
     kontradyktoryjnego spoczywa na adresacie wezwania do zapłaty. Takie przeniesienie
     odpowiedzialności, określane w języku francuskim jako „inversion du contentieux”, w
     połączeniu z ochroną prawa do obrony, jak to zostało odzwierciedlone w możliwości
     zapobiegania wydawaniu tytułu wykonalnego, stanowi zasadniczą cechę procedury
     dotyczącej wezwania do zapłaty.

PL                                               6                                                PL
 ---pagebreak---      2.2.     Zakres

     2.2.1.   Potrzeba działania na szczeblu wspólnotowym

     Wydaje się to być dosyć oczywiste, iż czas trwania i koszt zwykłego postępowania
     cywilnego, które są nieodpowiednie dla roszczeń, w przypadku których nie ma sporu
     prawnego, na ogół stają się jeszcze bardziej niewspółmierne w przypadku spraw o skutkach
     transgranicznych. Brak znajomości systemów prawnych innych Państw Członkowskich oraz
     wynikająca z tego potrzeba konsultacji z prawnikiem, czasochłonne doręczanie dokumentów
     sądowych stronom w Państwie Członkowskim innym niż państwo, w którym odbywa się
     postępowanie oraz wydatki związane z tłumaczeniem to najbardziej widoczne czynniki
     komplikujące życie wierzycieli w przypadku roszczeń transgranicznych. Problemy te są
     nieodłącznym elementem wszystkich transgranicznych sporów sądowych, bez względu na
     kwestionowaną bądź bezsporną istotę roszczenia. Niemniej jednak, różnica pomiędzy
     procedurą szybkiego odzyskiwania należności dostępną dla czysto wewnętrznych procesów
     sądowych a opóźnieniami i wydatkami pojawiającymi się w przypadkach, w których strony
     mają siedziby w różnych Państwach Członkowskich osiąga niedopuszczalne rozmiary, jeżeli
     pozwany nie kwestionuje nawet zasadności przedmiotowego roszczenia. Sytuacja ta działa na
     korzyść niewypłacalnych dłużników w stosunkach transgranicznych i może zniechęcać
     podmioty gospodarcze do rozszerzania działalności poza Państwo Członkowskie
     pochodzenia, ograniczając w ten sposób transakcje handlowe pomiędzy Państwami
     Członkowskimi. Nawet dostępność skutecznej krajowej procedury odzyskiwania bezspornych
     długów w każdym Państwie Członkowskim – będąca jeszcze odległą wizją, jako że nawet w
     tych Państwach Członkowskich, które znają procedurę dotyczącą wezwania do zapłaty jest to
     często niedopuszczalne lub niewykonalne, w przypadku gdy pozwany mieszka za granicą -
     niekoniecznie byłaby decydującym ulepszeniem, jako że poważne różnice pomiędzy takimi
     procedurami oraz brak ich znajomości same w sobie stanowią istotną przeszkodę w
     rozstrzyganiu spraw transgranicznych. Jednolity europejski nakaz płatniczy znacznie
     przyczyni się do zapewnienia łatwiejszego dostępu do skutecznej sprawiedliwości.

     2.2.2.   Zakres wniosku

     Z podanych powyżej powodów, potrzeba jednolitej europejskiej procedury odzyskiwania
     należności za roszczenia bezsporne najbardziej uwidacznia się w przypadku transgranicznych
     sporów sądowych. Zdaniem Komisji jednakże, ograniczanie zakresu stosowania tej procedury
     wyłącznie do spraw transgranicznych byłoby nie tylko niestosowne, ale również przyniosłoby
     efekt przeciwny do zamierzonego.

     Artykuł 65 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską nadaje Wspólnocie uprawnienia
     ustawodawcze w odniesieniu do współpracy sądowej w sprawach cywilnych mających skutki
     transgraniczne w zakresie niezbędnym do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku
     wewnętrznego. Choć istnienie skutków transgranicznych jest warunkiem niezbędnym
     właściwości Wspólnoty, nie oznacza to, że zasady, które można przyjąć na tej podstawie
     mogłyby mieć zastosowanie wyłącznie do transgranicznych spraw sądowych, tj. do spraw o
     konkretnym transgranicznym charakterze. Byłaby to nazbyt wąska interpretacja tego przepisu,
     niewymagana jego sformułowaniem. Świadome zastosowanie bardziej otwartej terminologii
     w przypadku spraw o skutkach transgranicznych w specyficznym kontekście artykułu 65
     dopuszcza pewną elastyczność w przyjmowaniu ustawodawstwa regulującego więcej niż
     sprawy transgraniczne w szczególności w przypadkach, gdy ogólne narzędzie obejmujące
     zarówno sprawy transgraniczne jak i krajowe odgrywa zasadniczą rolę w działaniu rynku
     wewnętrznego. Ten ostatni wymóg spełniony jest w świetle podstawowego znaczenia

PL                                               7                                                 PL
 ---pagebreak---      gospodarczego skutecznej procedury odzyskiwania należności za bezsporne długi i następstw
     znacznych różnic pomiędzy systemami krajowymi dla rynku wewnętrznego, jak opisano w
     szczegółach powyżej (2.1.1) oraz w niniejszej sekcji. W tych warunkach planowane
     ustawodawstwo jest wystarczająco charakteryzowane przez element transgraniczny, a art. 65
     dopuszcza takie ustawodawstwo nie tylko dla spraw transgranicznych w danym przypadku,
     ale również do zastosowania w czysto wewnętrznych sytuacjach; w tym kontekście należy
     również wziąć pod uwagę fakt, iż instrument ten będzie miał zastosowanie na zasadzie
     fakultatywnej. Fakultatywny charakter europejskiej procedury dotyczącej nakazu płatniczego
     i jej skutki dla Państw Członkowskich przedstawione zostały szczegółowo poniżej (2.2.3).

     Ponadto, rozróżnienie pomiędzy scenariuszami „transgranicznymi” i „wewnętrznymi” jest
     znacznie trudniejsze niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka i nieuchronnie zawiera
     element arbitralności. Przykładowo, gdyby dwie osoby, obie zamieszkałe we Francji, miały
     wypadek samochodowy w Niemczech i procesowały się o odszkodowanie przed sądem
     francuskim, czy byłaby to sytuacja czysto wewnętrzna, ponieważ obie strony i sąd mają
     siedzibę w tym samym Państwie Członkowskim, czy też wykraczałaby ona poza sferę
     krajową ze względu na powiązanie z innym Państwem Członkowskim, którego sądy miałyby
     jurysdykcję dla tej sprawy, gdyby osoba występująca z roszczeniem postanowiła wnieść
     sprawę do nich? Opowiedzenie się za pierwszą opcją byłoby równoznaczne z orzeczeniem
     transgranicznego charakteru sprawy z subiektywnego wyboru osoby występującej z
     roszczeniem; w zależności od jej decyzji, do których sądów się zwrócić, jedną sytuację
     należałoby uznać za sprawę o wymiarze międzynarodowym lub za czysto wewnętrzną,
     pomimo istnienia aspektów łączących ją z dwoma Państwami Członkowskimi.
     Niewykluczone, że każdą sprawę posiadającą czynniki łączące ją z więcej niż jednym
     Państwem Członkowskim należałoby uznać za sprawę o skutkach transgranicznych. Przede
     wszystkim jednak, określenie tego, co stanowi wystarczający czynnik łączący byłoby z całą
     pewnością skomplikowanym zadaniem. Czy stosowalność prawa materialnego Państwa
     Członkowskiego innego niż Państwo, w którym znajdują się właściwe sądy powinna być
     wystarczająca do ustanowienia takiego powiązania? Ponadto, europejski nakaz płatniczy z
     jasno sprecyzowanym celem, jakim jest przyspieszenie i uproszczenie procesu odzyskiwania
     należności za roszczenia bezsporne nie wydaje się być najbardziej odpowiednią procedurą dla
     kontroli takich złożonych spraw jak przypadkowe kwestie odnoszące się do dopuszczalności
     wniosku.

     Niejasności te, analizowane wraz z możliwością, by każdy wyrok nabierał charakteru
     transgranicznego, jeżeli musi zostać wykonany w innym Państwie Członkowskim, poddają w
     wątpliwość kryteria rozróżnienia pomiędzy sprawami „wewnętrznymi” i „transgranicznymi”.

     Ponadto, w specyficznym kontekście procedury odzyskiwania należności za roszczenia
     bezsporne, ograniczenie do sytuacji transgranicznych dałoby niepożądane skutki polityczne i
     gospodarcze. Po pierwsze, dostęp podmiotów gospodarczych do mechanizmów o znacznie
     różnych poziomach działania wiąże się ze zniekształceniem konkurencji na rynku
     wewnętrznym bez względu na to, czy podmioty zamieszkują w różnych Państwach
     Członkowskich, czy w tym samym Państwie Członkowskim. Dwie firmy konkurujące ze sobą
     w jednym Państwie Członkowskim, z których tylko jedna ma swoją siedzibę w tym samym
     Państwie Członkowskim, nie mają równych szans, jeżeli tylko ta, która ma siedzibę za
     granicą, może wykorzystywać skuteczną europejską procedurę dotyczącą nakazu płatniczego.
     Podobnie, przedsiębiorstwo, które większość klientów ma za granicą może cieszyć się
     znaczną przewagą, dzięki dostępności takiej procedury, nad firmą konkurencyjną, posiadającą
     siedzibę w tym samym Państwie Członkowskim, która większość interesów prowadzi w
     kraju. Poza tym, szczególnie dla tych Państw Członkowskich, które obecnie nie zapewniają

PL                                               8                                                 PL
 ---pagebreak---      bardzo skutecznych narzędzi odbierania bezspornych należności, politycznie trudne byłoby
     wyjaśnienie zarówno wierzycielom jak i dłużnikom, dlaczego mają dostęp lub podlegają
     bardziej skutecznemu mechanizmowi w sytuacji transgranicznej niż w kraju. Znaczna
     większość uwag do Zielonej Księgi przedłożonych przez podmioty gospodarcze lub
     organizacje ich reprezentujące, jak również opinie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-
     Społecznego potwierdza zapotrzebowanie na europejską procedurę dotyczącą nakazu
     płatniczego, która byłaby powszechnie stosowana bez rozróżniania pomiędzy sprawami
     wewnętrznymi i transgranicznymi.

     2.2.3.   Pomocniczość i proporcjonalność

     Faktem oczywistym jest, iż głównego celu tego wniosku, utworzenia jednolitej europejskiej
     procedury szybkiego uzyskiwania wykonalnej decyzji w zakresie roszczenia, którego
     zasadności nie kwestionuje się, nie mogą należycie osiągnąć same Państwa Członkowskie,
     jako że nie mogą zagwarantować równorzędności zasad mających zastosowanie w całej
     Wspólnocie. Cel ten można zatem osiągnąć wyłącznie na szczeblu Wspólnoty.

     Niniejszy wniosek jest w pełni zgodny z zasadą proporcjonalności w takim sensie, iż jest
     ściśle ograniczony do tego, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu. W tym kontekście
     szczególnie istotne jest podkreślenie skutków połączenia wybranego instrumentu prawnego
     (rozporządzenia) z fakultatywnym charakterem europejskiej procedury dotyczącej nakazu
     płatniczego w odniesieniu do porównywalnych mechanizmów zgodnie z krajowym prawem
     proceduralnym Państw Członkowskich. Zapewniając jednorodność i bezpośrednią
     stosowalność procedury, rozporządzenie, którego dotyczy niniejszy wniosek, zobligowałoby
     jedynie Państwa Członkowskie do udostępnienia europejskiego mechanizmu odzyskiwania
     należności jako dodatkowego instrumentu. Nie zmuszałoby ich ani do porzucenia istniejącego
     wcześniej ustawodawstwa w zakresie wezwań do zapłaty czy też innej procedury odbierania
     bezspornych należności ani do modyfikowania takiego ustawodawstwa w celu dostosowania
     go do prawa wspólnotowego. Zatem niniejszy wniosek dotyczący rozporządzenia, które nie
     narusza prawa Państw Członkowskich do dalszego stosowania przepisów krajowych obok
     europejskiego nakazu płatniczego w znacznie mniejszym stopniu narusza ich systemy
     proceduralne niż dyrektywa, która wymagałaby dostosowania ustawodawstwa krajowego do
     norm wytyczonych w tym instrumencie. Prawdę mówiąc, ta technika legislacyjna zapewnia
     minimalny poziom skuteczności odzyskiwania należności za roszczenia bezsporne, ale
     dopuszcza, by Państwa Członkowskie, które wypracowały jeszcze lepiej funkcjonujące
     systemy krajowe, zachowały je. Wreszcie, w gestii wierzycieli pozostaje ocena, którą
     procedurę uważają za lepszą pod względem działania, bądź dogodniejszą pod względem
     dostępności, przy czym to ostatnie kryterium jest szczególnie istotne dla wierzycieli, którzy
     działają w kilku Państwach Członkowskich i nie muszą zapoznawać się z prawem
     proceduralnym każdego państwa dzięki dostępności jednolitego europejskiego nakazu
     płatniczego. Wreszcie, należy pamiętać, iż procedura dotycząca wezwania do zapłaty jest z
     definicji szczególnie korzystna z punktu widzenia zasad pomocniczości i proporcjonalności,
     jako że procedura tego typu nie jest nierozerwalnie związana z innymi zasadami regulującymi
     procedurę cywilną, a raczej jest zupełnie odrębną sprawą. Jedynie koniec procedury
     dotyczącej wezwania do zapłaty spowodowany przez sprzeciw pozwanego powoduje
     przeniesienie sprawy do zwykłego postępowania cywilnego. Zatem wprowadzenie
     europejskiego nakazu płatniczego nie wiąże się z koniecznością dalszego zbliżania krajowego
     ustawodawstwa proceduralnego i w ten sposób ogranicza ingerencję w prawo krajowe do
     niezbędnego minimum.

PL                                                9                                                  PL
 ---pagebreak---      3.      KOMENTARZE DO KONKRETNYCH ARTYKUŁÓW

                                         Artykuł 1 - Zakres

     Ogólny zakres zastosowania, ograniczony do spraw cywilnych i handlowych, jak określono w
     ust. 1 zbiega się z zakresem rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r.
     w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach
     cywilnych i handlowych.

     Ustęp 2 wyłącza z zakresu pewne typy roszczeń cywilnych i handlowych. Prawa własności
     wynikające ze stosunków małżeńskich i podobnych (np. konkubinat) zostały wyłączone, jako
     że bardzo często sądy zajmujące się sprawami prawa rodzinnego zobowiązane są do zbadania
     faktów z własnej inicjatywy, a zatem nie mogą zadowolić się brakiem sprzeciwu pozwanego
     w stosunku do zarzutów powoda. Tak jak w rozporządzeniu nr 44/2001, sprawy związane z
     niewypłacalnością i ubezpieczeniem społecznym nie są objęte zakresem stosowania. Oprócz
     tych pozycji, Komisja nie określiła powodów wyeliminowania innych roszczeń z zakresu
     stosowania. Sama jurysdykcja wyspecjalizowanych sądów czy trybunałów (np. sądy pracy dla
     roszczeń wynikających ze stosunku pracy) zamiast zwykłych sądów cywilnych nie stanowi
     przekonującego powodu nieprzyjęcia procedury dotyczącej wezwania do zapłaty.
     Jakiekolwiek inne ograniczenie stosowalności procedury związanej z istotą czy podstawą
     prawną roszczenia nie wydaje się być zagwarantowane ważnymi powodami; przeciwnie,
     każde tego typu ograniczenie nieuchronnie niosłoby za sobą złożone problemy rozgraniczenia
     pomiędzy roszczeniami dopuszczalnymi i niedopuszczalnymi. Wreszcie, zgodnie ze znaczną
     większością uwag do Zielonej Księgi, wniosek ten nie wprowadza górnej granicy kwoty,
     której można dochodzić w procedurze dotyczącej wezwania do zapłaty, jako że sporny bądź
     bezsporny charakter roszczenia nie wydaje się być związany z wartością przedmiotowego
     roszczenia w żaden sposób, który wymagałby ograniczenia dostępności procedury odzyskania
     kwot poniżej pewnego limitu. Jeżeli, jak twierdzą niektórzy, prawdopodobieństwo
     postępowania procesowego zwiększa się wraz ze wzrostem wartości roszczenia, nie
     uzasadniałoby to kwoty górnej granicy, jako że pozostawałoby to w gestii wierzyciela, czy
     oceni prawdopodobieństwo braku sprzeciwu jako wystarczające, by warto było skorzystać z
     procedury dotyczącej wezwania do zapłaty; jeżeli nie, wówczas bezpośrednio wszcząłby
     postępowanie zwykłe.

     Rozbieżność pomiędzy wykazem wyjątków od zakresu stosowania niniejszego wniosku a
     równoległym przepisem rozporządzenia nr 44/2001 wyjaśnia fakt, iż regulują one różne
     sprawy wymagające zupełnie innego podejścia oraz innej perspektywy. Niniejszy projekt
     instrumentu koncentruje się na przepisach i wymogach proceduralnych dla uzyskania
     wykonalnej decyzji i nie odnosi się do żadnej z kwestii poruszonych w rozporządzeniu
     nr 44/2001. Nie dotyczy międzynarodowej jurysdykcji dla procedury dotyczącej wezwania do
     zapłaty, jako że rozporządzenie nr 44/2001 znajduje złoty środek dla interesów powodów i
     pozwanych i nie można podać żadnego uzasadnienia dla odejścia od tych zasad i utworzenia
     specjalnego systemu jurysdykcji dla europejskiego nakazu płatniczego. Kwestie uznawania i
     wykonywania orzeczeń w Państwie Członkowskim innym niż państwo, którego sądy wydały
     wezwanie do zapłaty pozostają wyłącznie w zakresie rozporządzenia nr 44/2001 oraz, od dnia
     jego wejścia w życie, w zakresie przyszłego rozporządzenia tworzącego Europejski Tytuł
     Egzekucyjny dla roszczeń bezspornych. Zatem oczywistym jest, że rozważania leżące u
     podstaw usunięcia niektórych typów roszczeń bądź procedur, z których niektóre nie mogą
     nawet objąć długów pieniężnych, z zakresu zastosowania rozporządzenia nr 44/2001 są
     nieistotne czy nawet niedorzeczne w kontekście niniejszego wniosku.

PL                                              10                                                PL
 ---pagebreak---                    Artykuł 2 - Europejska procedura dotycząca nakazu płatniczego

     Ustęp 1 ogranicza stosowalność europejskiej procedury dotyczącej nakazu płatniczego do
     odzyskania należności za umowne i należne roszczenia pieniężne. Zatem roszczenia
     pieniężne, których nie da się wyrazić jako konkretnej kwoty (jak to ma miejsce w przypadku
     odszkodowań niematerialnych) oraz roszczenia dotyczące zobowiązania do działania i
     powstrzymywania się od pewnych działań, takich jak wydanie czy przywrócenie stanu
     poprzedniego nieruchomości lub eksmisja, nie podlegają jej zastosowaniu. Teoretycznie
     zasadę leżącą u podstaw określania roszczeń bezspornych można by rozszerzyć na inne typy
     roszczeń niż te oznaczające wypłatę środków pieniężnych i faktycznie systemy niektórych
     Państw Członkowskich obejmują pewne roszczenia niepieniężne. Niemniej jednak, zgodnie
     ze wspólną płaszczyzną, potwierdzoną informacjami zwrotnymi dla Zielonej Księgi, inne
     roszczenia, które stanowiłyby drobny odsetek spraw objętych niniejszą procedurą w każdym
     razie znacznie rzadziej dają się rozwiązać w sposób standardowy. Gwoli przykładu, samo
     sformułowanie roszczenia w taki sposób, by spełnić wymogi precyzji wykonalnego tytułu
     często będzie stanowiło barierę nie do pokonania przynajmniej dla laika w kwestiach
     prawnych i wiązałoby się z odrzuceniem znacznej liczby wniosków tylko z tego powodu lub
     stworzyłoby nieproporcjonalną ilość pracy dla sądów.

     Ustęp 2 określa fakultatywny charakter procedury dotyczącej europejskiego nakazu
     płatniczego. Całkowicie wedle uznania wierzyciela jest, czy woli dochodzić roszczenia w
     ramach niniejszego wniosku poprzez wnioskowanie o europejski nakaz płatniczy, czy też
     poprzez wykorzystanie procedury doraźnej lub procedury zwykłej dostępnej zgodnie z
     prawem Państwa Członkowskiego, w którym znajdują się właściwe sądy.

                          Artykuł 3 - Wniosek o europejski nakaz płatniczy

     Przepis ten zawiera wykaz elementów, które wniosek o europejski nakaz płatniczy musi
     zawierać w odniesieniu do określenia stron postępowania oraz do opisu roszczenia i jego
     uzasadnienia. Większość elementów wskazanych w artykule nie wymaga wyjaśnienia.

     Należy podkreślić, że zgodnie z niniejszym wnioskiem przedstawienie dokumentów
     dowodowych nie jest warunkiem koniecznym wydania europejskiego nakazu płatniczego. W
     świetle analizy odpowiedzi na Zieloną Księgę w sprawie tego istotnego rozróżnienia
     pomiędzy dwoma istniejącymi modelami procedur dotyczących wezwania do zapłaty
     (zwanych szkołą „dowodową” i „bezdowodową” w Zielonej Księdze) Komisja doszła do
     wniosku, iż wymóg taki oznaczałby znaczne zagrożenie dla jednolitego stosowania
     rozporządzenia w odniesieniu do tego, jakie rodzaje dokumentów uznaje się za zadowalający
     dowód roszczenia. Ponadto i co ważniejsze, należy wziąć pod uwagę fakt, iż wyłącznym
     celem pisemnych dowodów towarzyszących wnioskowi jest służenie za podstawę do
     doraźnego zbadania istoty roszczenia określanego zgodnie z prawem Państw Członkowskich
     stosujących model „dowodowy”. Niniejszy wniosek nie przewiduje systematycznej i
     kompleksowej bądź skróconej analizy uzasadnienia roszczenia.

     Komisja zasugerowała raczej próbę określenia rozwiązania, które łączy w sobie zalety
     „bezdowodowego” wezwania do zapłaty, jeśli chodzi o prostotę i skuteczność procedury, z
     odpowiednią ochroną praw pozwanego. Jednym z elementów tego ostatniego celu jest
     wymóg, zgodnie z ust. 2 lit. e) by wnioskodawca faktycznie nie przedstawiał, ale opisywał
     pewną ilość dowodów, na których może się oprzeć w postępowaniu zwykłym w przypadku
     zakwestionowania roszczenia. Warunek ten, umożliwiający wnioskodawcy odniesienie się do

PL                                              11                                                PL
 ---pagebreak---      wszystkich dopuszczalnych dowodów, a nie tylko do dokumentów, ale nie zobowiązujący go
     do przedstawienia wyczerpującego wykazu dowodów, stanowi przede wszystkim warunek
     formalny wydania europejskiego nakazu płatniczego, który łatwo sprawdzić.

     Wierzyciel musi przedstawić sądowi opis podstawy roszczenia zgodnie z ust. 2 lit. d).
     Oświadczenie to powinno być krótkie i zwięzłe, jednakże musi wyjaśniać związek prawny
     pomiędzy stronami, uzasadnienie konkretnego roszczenia, jego kwotę oraz związek pomiędzy
     roszczeniem a przedstawionymi dowodami.

     Ustęp 3 dopuszcza, jako alternatywę dla podpisu ręcznego, podpis elektroniczny, jeżeli,
     zgodnie z art. 2 ust. 2 dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13
     grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisów elektronicznych,
     przyporządkowany jest wyłącznie podpisującemu i umożliwia ustalenie jego tożsamości,
     jeżeli tworzy się go za pomocą środków, które podpisujący może mieć pod swoją wyłączną
     kontrolą i jeżeli jest tak powiązany z danymi, do których się odnosi, że każda późniejsza
     zmiana danych jest wykrywalna. Przepis ten, powtórzony w innych częściach wniosku,
     odzwierciedla ogólny zamiar zezwolenia na korzystanie z automatycznego przetwarzania
     danych i komunikacji elektronicznej w procedurze, pod warunkiem dostatecznej ochrony
     praw stron.

              Artykuł 4 - Wymogi w zakresie wydania europejskiego nakazu płatniczego

     Artykuł ten ma na celu objęcie, w ust. 1, kompleksowego i wyczerpującego wykazu
     wymogów dotyczących wydawania europejskiego nakazu płatniczego, których spełnienie sąd
     musi zbadać, gdy wpłynie do niego wniosek. Analiza musi obejmować, ale nie może
     wykraczać poza:

     –       zakres stosowania procedury, jak to określono w art. 1 i 2; oraz

     –       wymogi formalne dla wniosku, jak to określono w art. 3

     Oprócz tych kwestii, które trzeba przeanalizować z urzędu, odpowiedzialnością pozwanego
     jest ocena, w oparciu o informacje zawarte we wniosku, umożliwiająca mu jasne określenie
     roszczenia wniesionego przeciwko niemu oraz rozważenie jego istoty, oraz tego, czy chce je
     podważyć, czy też zgadza się z nim. W tym drugim przypadku, nie ma już żadnego ważnego
     powodu, by odmawiać wierzycielowi korzystnego orzeczenia.

     Ustęp 2 daje sądowi pewną elastyczność, bez narzucania żadnego obowiązku, w zakresie
     odesłania wniosku z powrotem do wierzyciela w celu umożliwienia mu uzupełnienia
     wszelkich braków, w przypadku gdy nie spełnił wszystkich wymogów formalnych
     określonych w art. 3, a błąd wydaje się być łatwy do naprawienia, np. w przypadku gdy
     wnioskodawca po prostu nie wypełnił obowiązkowego pola na formularzu wniosku. W
     żadnym wypadku przepis ten nie ma na celu utrudnienia szybkiego i skutecznego zarządzania
     procedurą. W każdym razie, w przypadku odrzucenia wierzyciel zachowuje prawo do
     dochodzenia roszczenia w postępowaniu zwykłym zgodnie z art. 5.

                                   Artykuł 5 - Odrzucenie wniosku

     Zasadniczym celem ust. 1 jest wyjaśnienie, w interesie zachowania prostoty i jednolitości
     procedury oraz w celu uniknięcia ewentualnego rozłamu procedury na dwie odrębne części,

PL                                                12                                              PL
 ---pagebreak---      że jeśli chodzi o zgodność z wymogami art. 4, sąd może albo wydać nakaz płatniczy w
     całości, albo zupełnie go odmówić. Zatem, w przypadku gdy wniosek jedynie częściowo
     spełnia te warunki, należy go odrzucić w całości. Aby uniknąć takiego odrzucenia, w
     przypadkach, gdy nie wydaje się to być odpowiednie, sąd może wykorzystać opcję
     przedstawioną w art. 4 ust. 2.

     Zgodnie z uwagami do Zielonej Księgi i istniejącymi krajowymi procedurami dotyczącymi
     wezwania do zapłaty, ust. 3 wyjaśnia, iż odrzucenie wniosku nie nabiera skutku res iudicata.
     Procedura ta stanowi jedynie fakultatywny instrument dla wierzyciela, który zakłada, iż
     przedmiotowe roszczenie pozostanie bezsporne. Jeżeli to założenie okaże się być błędne i
     pozwany wniesie sprzeciw, przekształcenie w proces sądowy następuje automatycznie. Musi
     jednakże istnieć możliwość dalszego dochodzenia roszczenia w zwykłej procedurze cywilnej
     w przypadku odrzucenia wniosku zgodnie z ust. 1 z powodów, które zasadniczo nie są
     związane z uzasadnieniem roszczenia, ale z okolicznościami formalnymi lub proceduralnymi,
     takimi jak zakres stosowania tej procedury. Logicznym następstwem tej możliwości dalszego
     dochodzenia roszczenia jest fakt, że nie ma potrzeby dostępności odwołania od odrzucenia
     wniosku, co spowodowałoby niepotrzebne utrudnienie procedury.

                          Artykuł 6 - Europejskie powiadomienie o płatności

     Niniejszy wniosek stanowi „dwustopniową” procedurę dotyczącą wezwania do zapłaty w tym
     sensie, że dokument wystawiony przez sąd w przypadku korzystnej decyzji w sprawie
     wniosku nie stanowi jeszcze sam w sobie wezwania do zapłaty, którego wykonalność zależy
     jedynie od wygaśnięcia terminu złożenia odpowiedzi na pozew, a jedynie powiadomieniem o
     płatności informującym pozwanego o roszczeniu, jak również o prawach i obowiązkach
     proceduralnych, w tym o ewentualnym wydaniu wykonalnego wezwania do zapłaty w razie
     jego niezakwestionowania. Należy jednakże pamiętać, iż w Państwach Członkowskich
     stosujących model „jednostopniowy” drugie zaangażowanie sądu jest zasadniczo
     nieuniknione w celu określenia, że nie wniesiono sprzeciwu w stosunku do roszczenia oraz
     dodania klauzuli o wykonalności (formule exécutoire). W przypadkach, w których, tak jak w
     niniejszym wniosku, drugi etap nie implikuje zbadania roszczenia, ale wezwanie do zapłaty
     wydaje się automatycznie, jeżeli nie złożono odpowiedzi na pozew, różnice w zakresie
     skuteczności procedury są co najwyżej marginalne. Główną zaletą jest istnienie odrębnej
     decyzji podlegającej odwołaniu, która zwykle nie jest dostępna w Państwach Członkowskich,
     które wybrały procedurę „jednostopniową”, ale Komisja uważa ją za konieczną w kontekście
     europejskiego nakazu płatniczego, jak to wyjaśniono poniżej w komentarzu do art. 11.

     Europejskie powiadomienie o płatności pod względem treści wygląda tak samo jak formularz
     wniosku, jednakże zawiera dodatkowo informacje o znaczeniu dokumentu, jak określono w
     ust. 3 i 4 w widocznym miejscu oraz przy pomocy pojęć łatwo zrozumiałych dla odbiorców
     niezaznajomionych z kwestiami prawnymi. Należy dokonać niezbędnych praktycznych
     uzgodnień w celu automatycznego kopiowania informacji zawartych we wniosku do
     powiadomienia o płatności i wreszcie do wezwania do zapłaty. Informacje dodatkowe dla
     pozwanego powinny stanowić integralną część samego powiadomienia, a nie tylko być
     dołączone do niego w celu uniknięcia wystąpienia ewentualnych błędów, które mogłyby
     spowodować trudności proceduralne.

     Wniosek nie zawiera żadnych konkretnych zasad doręczania powiadomienia o płatności do
     pozwanego, które reguluje zatem prawo krajowe i w stosownych przypadkach,
     rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania

PL                                               13                                                 PL
 ---pagebreak---      dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach
     Członkowskich. Ustęp 2 określa jednakże warunek, iż te metody doręczania, które nie
     zapewniają potwierdzenia odbioru przez dłużnika osobiście, są niedopuszczalne dla celów
     niniejszego wniosku, jeżeli adres dłużnika nie jest znany.

     Okres trzech tygodni na zakwestionowanie roszczenia uwzględnia to, co uważa się za
     konieczne do określenia, czy chce się bronić sprawy zgodnie z prawem Państwa
     Członkowskiego. Biorąc pod uwagę prostotę złożenia odpowiedzi na pozew zgodnie z art. 7,
     ten termin powinien być wystarczający zarówno w sytuacjach transgranicznych, jak i czysto
     wewnętrznych.

     Ustęp 5 ma na celu zapewnienie, aby w sytuacjach w których zasadniczo wierzyciel uznaje
     stosowność tej procedury dotyczącej wezwania do zapłaty nie zniechęcać go do korzystania z
     procedury, z uwagi na obawę, że roszczenie ulega przedawnieniu, jeżeli nie przerwie on biegu
     przedawnienia poprzez wytoczenie zwykłego powództwa cywilnego. Nadaje on
     powiadomieniu o płatności status nakazu stawienia się w sądzie w zwykłym postępowaniu
     cywilnym w tym konkretnym zakresie.

                                  Artykuł 7 – Odpowiedź na pozew

     Zgodnie z filozofią europejskiej procedury dotyczącej nakazu płatniczego, która koncentruje
     się na określeniu roszczeń bezspornych oraz doręczaniu wykonalnych decyzji ich
     dotyczących przy jednoczesnym powstrzymywaniu się od badania uzasadnienia roszczenia,
     artykuł ten utrzymuje wymogi dopuszczalnej odpowiedzi na pozew na poziomie niezbędnego
     minimum. Pozwany musi tylko wyraźnie przekazać sądowi w terminie oraz w formie
     pisemnej lub, pod pewnymi warunkami w formie elektronicznej, w dowolny sposób, iż chce
     wnieść sprzeciw wobec roszczenia w całości bądź w części. Dalsze wyjaśnienie nie jest
     wymagane; przedstawienie faktycznych i prawnych argumentów, jak również dowodów,
     można pozostawić do czasu dalszego zwykłego postępowania. Pozwany może skorzystać ze
     standardowego formularza odpowiedzi, dostarczonego mu wraz z powiadomieniem o
     płatności, ale nie jest do tego zobowiązany.

                               Artykuł 8 - Skutki odpowiedzi na pozew

     Przepis ten określa, iż dopuszczalna odpowiedź na pozew automatycznie kończy procedurę
     dotyczącą wezwania do zapłaty i wiąże się z przeniesieniem sprawy do zwykłego
     postępowania cywilnego bez konieczności składania w tym celu żadnego konkretnego
     wniosku. Opiera się to na założeniu, iż, z reguły, wierzyciele wnioskujący o wezwanie do
     zapłaty wybierają tę procedurę, ponieważ spodziewają się, iż roszczenie pozostanie
     bezsporne, ale chcą nadal dochodzić roszczenia w postępowaniu zwykłym, jeżeli zajdzie taka
     konieczność. Ustęp 1 przewiduje jednak możliwość wskazania przez wierzyciela we wniosku,
     że chce on przerwania sprawy, jeżeli pozwany złoży odpowiedź na pozew. Wniosek taki
     mógłby być składany za każdym razem, gdy z punktu widzenia wnioskodawcy wartość
     przedmiotowego roszczenia jest zbyt niska, by uzasadnić wysiłek i koszty zwykłego
     postępowania procesowego.

     Ustęp 2 ma na celu wyjaśnienie, iż szczegóły techniczne tego, w jaki sposób dokładnie
     odbywa się przeniesienie sprawy do postępowania zwykłego reguluje prawo Państwa
     Członkowskiego, w którym znajdują się właściwe sądy.

PL                                               14                                                 PL
 ---pagebreak---                                Artykuł 9 – Europejski nakaz płatniczy

     Jeżeli pozwany przyjął roszczenie lub go nie zakwestionował w całości lub w części przed
     upływem terminu, wezwanie do zapłaty doręczane jest przez sąd z własnej inicjatywy, tj. bez
     potrzeby składania przez wnioskodawcę odrębnego wniosku.

     Przepis ten odpowiada strukturą art. 6 poruszającemu kwestię powiadomienia o płatności w
     takim stopniu, w jakim dotyczy to zasad doręczania i informowania pozwanego, choć tym
     razem w odniesieniu do sprzeciwu, a nie odpowiedzi na pozew.

                     Artykuł 10 - Wykonalność europejskiego nakazu płatniczego

     Niniejszy artykuł przewiduje, iż europejski nakaz płatniczy, po doręczeniu, jest wykonalny
     bez dostarczenia zabezpieczenia, mimo iż pozwany nadal ma możliwość wniesienia
     sprzeciwu, który prawdopodobnie zostanie odrzucony. Fakt, iż pozwany zdecydował się nie
     wnosić sprzeciwu wobec roszczenia, mając pełną świadomość skutków takiego zachowania,
     stanowi wystarczający powód do oceny, bez zagłębiania się w sprawę, iż roszczenie jest i
     nadal będzie bezsporne, a w ten sposób będzie istniała możliwość nieograniczonej
     wykonalności.

     Ustęp 2 odzwierciedla, iż niniejszy wniosek nie ma na celu ani ingerowania w
     ustawodawstwo dotyczące wykonywania orzeczeń Państw Członkowskich, ani wprowadzania
     odrębnego, w pełni wypracowanego zbioru zasad typowo dla procedury dotyczącej wezwania
     do zapłaty. Szczegóły wymogów formalnych dla wykonalności, jak również warunków
     zawieszenia bądź ograniczenia wykonana określa prawo krajowe. W ich skład wchodzi
     przykładowo wpływ wniesienia sprzeciwu na wykonalność.

                    Artykuł 11 - Sprzeciw wobec europejskiego nakazu płatniczego

     Wymogi w zakresie wnoszenia sprzeciwu wobec wezwania do zapłaty są zbieżne z tymi
     związanymi z odpowiedzią na pozew. Można zatem odnieść się do komentarzy dot. art. 7.

     Komisja jest przekonana, iż w konkretnym kontekście niniejszego wniosku pozwany musi
     mieć jeszcze jedną szansę zakwestionowania roszczenia i doprowadzenia do przeniesienia do
     postępowania normalnego, nawet gdy pomimo poinstruowania w zakresie praw i
     obowiązków przez sąd w powiadomieniu o płatności nie zgłosił zamiaru obrony sprawy.
     Nieodwracalna ostateczna decyzja wydawałaby się nazbyt surową sankcją, szczególnie w
     porównaniu z wyrokami zaocznymi wydawanymi w podobnej sytuacji, tj. po wezwaniu
     pozwanego na rozprawę i poinformowaniu go o skutkach niestawienia się w sądzie w celu
     obrony sprawy, które nadal podlegają odwołaniu lub innemu środkowi prawnemu.
     Rozumowanie to potwierdza jeszcze fakt, iż w przeciwieństwie do systemów w większości
     Państw Członkowskich, które znają „jednostopniową” procedurę dotyczącą wezwania do
     zapłaty i nie dopuszczają dalszego odwołania, europejski nakaz płatniczy nie zakłada żadnej
     ogólnej analizy doraźnej w stosunku do uzasadnionego charakteru roszczenia. To
     uproszczenie procedury w interesie jej skuteczności, a zatem w interesie wierzyciela,
     gwarantuje przeciwwagę w postaci prawa do zastosowania środka.

     Ustęp 4 zawiera dodatkowe zabezpieczenie dla pozwanego, które Komisja uznaje za istotne w
     świetle braku jakichkolwiek konkretnych przepisów w sprawie doręczania dokumentów w
     niniejszym wniosku. W negocjacjach nad rozporządzeniem tworzącym Europejski Tytuł

PL                                               15                                                PL
 ---pagebreak---      Egzekucyjny dla roszczeń bezspornych, uznano za niezbędne, by dać pozwanemu możliwość
     zakwestionowania orzeczenia bez względu na ogólne ograniczenia czasowe odwołania, w
     przypadku gdy

     – wykorzystano sposób doręczenia bez potwierdzenia odbioru przez niego osobiście, a
       przedmiotowy dokument nie dotarł do niego w sposób umożliwiający mu zorganizowanie
       obrony; lub

     – nie miał możliwości obrony sprawy z powodu siły wyższej lub ze względu na
       nadzwyczajne okoliczności.

     Odnośna zasada ww. rozporządzenia została przeniesiona i dostosowana do kontekstu
     niniejszego wniosku.

                               Artykuł 12 - Skutki wniesienia sprzeciwu

     Jeżeli chodzi o przeniesienie do zwykłego postępowania sądowego, artykuł ten powiela
     przepisy w sprawie skutków odpowiedzi na pozew z art. 8. Nie wpływa na przeniesienie
     sprawy do postępowania zwykłego, jeżeli pozwany postanowi zakwestionować roszczenie
     prędzej czy później w toku procedury. Różnica w statusie pomiędzy powiadomieniem o
     płatności a wezwaniem do zapłaty polega na wykonalności tego ostatniego dokumentu.
     Kwestie wykonalności reguluje art. 10.

     Ustęp 3 wyjaśnia, iż odpowiedź na pozew, która dociera do sądu poniewczasie, tj. już po
     wydaniu wezwania do zapłaty, ale przed upływem terminu na wniesienie sprzeciwu, należy
     traktować jako sprzeciw, jako że wyraźnie pokazuje ona zamiar obrony sprawy.

                                   Artykuł 13 - Zastępstwo prawne

     W świetle celu niniejszego wniosku, jakim jest zapewnienie wierzycielom prostego i taniego
     mechanizmu odzyskiwania należności za roszczenia bezsporne, sprzecznością samą w sobie
     byłoby uzależnienie korzystania z tej procedury od reprezentacji przez prawnika. Po pierwsze,
     wymogi związane z ubieganiem się o wezwanie do zapłaty, a, tym bardziej, z
     zakwestionowaniem roszczenia są wystarczająco oczywiste i nie wymagają wiedzy prawnika.
     Po drugie, zastępstwo prawne nieuchronnie podwyższyłoby koszty procedury. Choć
     korzystanie z porady prawnej jest oczywiście nadal możliwe dla tych, którzy uważają to za
     przydatne, nie należy przekształcać tego w obowiązek. Jak stwierdzono w ust. 2 do celów
     wyjaśnienia, przepis ten obejmuje tylko samą procedurę dotyczącą wezwania do zapłaty, a nie
     zwykłą procedurę cywilną, pojawiającą się po złożeniu odpowiedzi na pozew lub sprzeciwu.

                                          Artykuł 14 - Koszty

     Wierzyciele mogliby się zniechęcić do tej procedury, w przypadku gdyby przy sprzeciwie
     pozwanego musieli ponieść ryzyko wyższych opłat sądowych niż opłaty powstałe w
     przypadku gdyby od razu wybrali zwykłe postępowanie cywilne. Tak samo, nieuzasadnionym
     wydawałoby się nakładanie wyższych opłat sądowych na pozwanego tylko z tego powodu, że
     powód zdecydował się podjąć próbę, choć bezskuteczną, uzyskania najpierw decyzji w
     drodze procedury uproszczonej.

PL                                                16                                                 PL
 ---pagebreak---      Niniejszy artykuł ustanawia zasadę neutralności poprzedzającej procedury dotyczącej
     wezwania do zapłaty, jeśli chodzi o całkowitą kwotę opłat sądowych dla zwykłych procedur
     cywilnych, jednakże pozostawia decyzji Państw Członkowskich kwestię zapewnienia
     zgodności z tą zasadą. Jednym z możliwych rozwiązań byłoby „wchłonięcie” opłat
     związanych z procedurą dotyczącą wezwania do zapłaty, jeżeli takowe wystąpią, przez opłaty
     związane z wynikłą procedurą zwykłą.

                      Artykuł 15 - Związek z krajowym prawem proceduralnym

     W kilku artykułach niniejszego wniosku zawarte jest odniesienie do prawa krajowego w
     stosunku do konkretnych aspektów procedury. W celu uniknięcia ewentualnych
     nieporozumień przepis ten jasno określa, iż wszelkie kwestie proceduralne, których nie
     porusza się we wniosku oraz w przypadkach gdzie stosowalność prawa krajowego również
     nie jest wyraźnie przewidziana, regulowane są przez prawo krajowe Państwa
     Członkowskiego, w którym ma miejsce procedura dotycząca wezwania do zapłaty.

                     Artykuł 16 - Informacja o sądach sprawujących jurysdykcję

     Przepis ten ma na celu ułatwienie dostępu do informacji na temat sądów, do których
     obywatele muszą kierować wnioski o europejski nakaz płatniczy. Państwa Członkowskie
     powinny wskazać w informacjach przekazanych Komisji, które kategorie sądów sprawują
     jurysdykcję dla tej procedury, np. niższe lub wyższe sądy pierwszej instancji w tych
     Państwach Członkowskich, w których istnieje takie rozróżnienie. W niektórych Państwach
     Członkowskich może zaistnieć konieczność wskazania więcej niż jednej kategorii sądów,
     między innymi wówczas, gdy pewne typy roszczeń podlegają jurysdykcji
     wyspecjalizowanych sądów (np. roszczenia wynikające z umów o pracę podlegające sądom
     pracy). Byłoby to również okazją do wskazania, czy ogólne zasady w sprawie jurysdykcji
     terytorialnej mają zastosowanie do tej procedury (bez potrzeby szczegółowego wyjaśniania
     tych zasad) lub czy przewidziano szczególną zasadę, taką jak wyłączna właściwość sądu ze
     względu na miejsce zamieszkania pozwanego czy centralizacja jurysdykcji w jednym sądzie
     bądź w ograniczonej liczbie sądów.

     Komisja udostępni te informacje w najbardziej odpowiedniej formie łącznie z ich
     opublikowaniem w internecie, być może w ramach istniejącego projektu w sprawie
     utworzenia Europejskiego Atlasu Sądowniczego w sprawach cywilnych - bazy danych
     mającej na celu zapewnienie przyjaznego dla użytkownika dostępu we wszystkich językach
     urzędowych Unii Europejskiej.

                           Artykuł 17 i 18 - Przepisy wykonawcze i komitet

     Artykuł 18 zawiera odniesienie do komitetu doradczego przewidzianego rozporządzeniem
     nr 44/2001, który będzie pomagał Komisji we wdrażaniu, o ile zajdzie taka konieczność,
     zgodnie z art. 17, mianowicie poprzez uaktualnianie wzorów formularzy w załącznikach bądź
     wprowadzanie do nich zmian technicznych. Komitet będzie zwoływany tylko wówczas, gdy
     zajdzie potrzeba wprowadzenia takich zmian.

PL                                               17                                               PL
 ---pagebreak---                                                            2004/0055 (COD)

                                              Wniosek dotyczący

               ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

                    tworzące europejską procedurą dotyczącą nakazu płatniczego

     PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

     uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61
     lit. c,

     uwzględniając wniosek Komisji11,

     uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego12,

     stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu13,

     a także mając na uwadze, co następuje:

     (1)    Wspólnota postawiła sobie za cel utrzymanie i rozwój przestrzeni wolności,
            bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w której zapewniony jest swobodny przepływ osób.
            W tym celu Wspólnota ma przyjąć, między innymi, środki w dziedzinie współpracy
            sądowej w sprawach cywilnych, które są konieczne do należytego funkcjonowania
            rynku wewnętrznego.

     (2)    Podczas szczytu w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r. Rada Europejska
            wezwała Radę i Komisję do przygotowania nowego ustawodawstwa w zakresie
            kwestii odgrywających zasadniczą rolę w dobrej współpracy sądowej oraz
            zwiększonym dostępie do prawa i dokonała konkretnego odniesienia, w tym
            kontekście, do wezwań do zapłaty.

     (3)    W dniu 30 listopada 2000 r. Rada przyjęła wspólny program Komisji i Rady w
            zakresie środków służących wprowadzeniu zasady wzajemnego uznawania orzeczeń
            w sprawach cywilnych i handlowych14. Program przewiduje możliwość konkretnej,
            jednolitej i zharmonizowanej procedury w celu uzyskania orzeczenia określonego w
            ramach Wspólnoty w konkretnych dziedzinach, w tym w dziedzinie roszczeń
            bezspornych.

     (4)    W dniu 20 grudnia 2002 r. Komisja przyjęła Zieloną Księgę w sprawie europejskiej
            procedury dotyczącej nakazu płatniczego oraz środków mających na celu
            uproszczenie i przyspieszenie spraw sądowych dotyczących drobnych roszczeń.

     11
            Dz.U. C , , str. .
     12
            Dz.U. C , , str. .
     13
            Dz.U. C , , str. .
     14
            Dz.U. C 12 z 15.1.2001, str. 1.

PL                                                   18                                          PL
 ---pagebreak---             Zielona Księga zainicjowała konsultacje w sprawie możliwych celów i cech jednolitej
            zharmonizowanej europejskiej procedury odzyskiwania należności za roszczenia
            bezsporne.

     (5)    Szybkie i skuteczne odzyskiwanie należnych długów, w stosunku do których nie
            istnieją spory prawne, ma szczególne znaczenie dla podmiotów gospodarczych w Unii
            Europejskiej, jako że opóźnienia w płatnościach stanowią zasadniczy powód
            niewypłacalności zagrażającej przyszłości, w szczególności małych i średnich
            przedsiębiorstw i prowadzą do utraty dużej liczby miejsc pracy.

     (6)    Choć wszystkie Państwa Członkowskie próbują rozwiązać problem masowego
            odzyskiwania należności za roszczenia bezsporne, większość z nich za pomocą
            stworzenia uproszczonej procedury dotyczącej wezwania do zapłaty, istnieją znaczne
            różnice zarówno w zakresie treści ustawodawstw krajowych, jak i funkcjonowania
            poszczególnych procedur. Ponadto, istniejące obecnie procedury często są
            niedopuszczalne lub niewykonalne w sytuacjach transgranicznych.

     (7)    Wynikające z tego utrudnienia w dostępie do skutecznej sprawiedliwości, szczególnie
            w sprawach transgranicznych oraz zniekształcenie konkurencji na rynku
            wewnętrznym na skutek zachwiania równowagi w odniesieniu do funkcjonowania
            środków proceduralnych przyznanych wierzycielom w różnych Państwach
            Członkowskich wiążą się z potrzebą stworzenia ustawodawstwa wspólnotowego,
            gwarantującego równe szanse wierzycielom i dłużnikom w całej Unii Europejskiej.

     (8)    Europejska procedura dotycząca nakazu płatniczego nie powinna zastąpić czy
            zharmonizować istniejących mechanizmów odzyskiwania należności za długi
            bezsporne zgodnie z prawem krajowym, ale stanowić dodatkową opcję dla
            wierzycieli, którzy nadal mogą uciec się do procedury przewidzianej w prawie
            krajowym.

     (9)    Europejski nakaz płatniczy powinien być dostępny dla wszystkich cywilnych roszczeń
            pieniężnych, umownych i pozaumownych, za wyjątkiem praw własności
            wynikających ze stosunków małżeńskich lub podobnych, w przypadku których nawet
            przy braku sprzeciwu sądy często nie mogą opierać się na twierdzeniach wierzyciela,
            ale muszą zbadać fakty z własnej inicjatywy. Procedury nie należy ograniczać do
            roszczeń poniżej pewnej kwoty górnego pułapu. Nie powinna jednak mieć
            zastosowania do roszczeń, których termin płatności jeszcze nie upłynął w chwili
            składania wniosku, a w szczególności do przyszłych płatności okresowych.

     (10)   Procedura powinna się opierać, w możliwie największym stopniu, na wykorzystaniu
            standardowych formularzy w komunikacji pomiędzy sądami i stronami w celu
            ułatwienia zarządzania nią i umożliwienia wykorzystania automatycznego
            przetwarzania danych.

     (11)   We wniosku o europejski nakaz płatniczy wierzyciel powinien być zobowiązany do
            przedstawienia informacji wystarczających do jasnego określenia roszczenia i jego
            uzasadnienia w celu postawienia pozwanego w pozycji, w której dokonuje w pełni
            przemyślanego wyboru wniesienia sprzeciwu wobec roszczenia, bądź
            niekwestionowania go. W tym kontekście obowiązkiem wierzyciela powinno być
            przytoczenie dowodów, na których może się oprzeć w celu udowodnienia

PL                                              19                                                PL
 ---pagebreak---             prawidłowości swoich twierdzeń bez konieczności faktycznego przedstawiania sądowi
            dokumentów dowodowych.

     (12)   Sąd powinien wydać europejskie powiadomienie o płatności po zbadaniu zgodności z
            formalnymi wymogami określonymi w rozporządzeniu. Powinien powstrzymać się od
            oceny przedmiotowego roszczenia.

     (13)   Europejskie powiadomienie o płatności powinno informować pozwanego o
            możliwości albo spłaty zaległego długu wierzycielowi albo złożenia odpowiedzi na
            pozew, w przypadku woli zakwestionowania roszczenia w terminie trzech tygodni.
            Oprócz pełnych informacji o roszczeniu dostarczonych przez wierzyciela, pozwanego
            należy poinformować o prawnym znaczeniu powiadomienia, a w szczególności o
            skutkach niezakwestionowania roszczenia.

     (14)   Odpowiedź na pozew złożona w terminie powinna zakończyć europejską procedurę
            dotyczącą nakazu płatniczego i powinna doprowadzić do automatycznego
            przeniesienia sprawy do zwykłego postępowania cywilnego, o ile wierzyciel nie
            zażądał wyraźnie przerwania procedury w takim wypadku.

     (15)   Europejski nakaz płatniczy, który ma zostać wydany w przypadku braku odpowiedzi
            na pozew powinien być natychmiastowo wykonalny w stosunku do pozwanego.
            Powinien podlegać sprzeciwowi, który powinien zasadniczo powodować takie same
            skutki jak odpowiedź na pozew. W przypadku niezłożenia odpowiedzi na pozew
            wezwanie do zapłaty powinno mieć taki sam status jak ostateczny wyrok wydany w
            zwykłym postępowaniu cywilnym.

     (16)   Rozporządzenie to nie wpływa na stosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z
            dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz
            ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych15 ani na rozporządzenie Rady
            (WE) nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania dokumentów
            sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach
            Członkowskich16.

     (17)   Jako że celów niniejszego rozporządzenia, mianowicie ustanowienia szybkiego i
            skutecznego mechanizmu odzyskiwania należności za bezsporne roszczenia pieniężne
            w całej Unii Europejskiej, nie da się odpowiednio osiągnąć na poziomie Państw
            Członkowskich, natomiast, z uwagi na skalę i zakres działania rozporządzenia, da się
            je lepiej osiągnąć na szczeblu wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki
            zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu WE. Zgodnie z zasadą
            proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsze rozporządzenie nie
            wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów; w szczególności
            ogranicza ingerencję w krajowe prawo proceduralne do minimum, jako że nie
            zastępuje uproszczonych procedur krajowych, a jedynie oferuje dodatkową opcję.

     (18)   Niniejsze rozporządzenie szanuje podstawowe prawa i zasady uznane w szczególności
            przez Kartę Podstawowych Praw Unii Europejskiej za podstawowe przepisy prawa
            wspólnotowego. W szczególności ma na celu zapewnienie pełnego poszanowania
            prawa do uczciwego procesu, jak uznano w art. 47 Karty.

     15
            Dz.U. L 12 z 16.1.2001, str. 1.
     16
            Dz.U. L 160 z 30.6.2000, str. 37.

PL                                               20                                                PL
 ---pagebreak---      (19)   Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia należy przyjąć zgodnie z
            decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki
            wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji.17.

     (20)   Zjednoczone Królestwo oraz Irlandia, zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie
            stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii dołączonego do Traktatu o Unii
            Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, nie uczestniczą w
            przyjęciu niniejszego rozporządzenia, a zatem nie są nim związane ani nie podlegają
            jego stosowaniu.]/[Zjednoczone Królestwo i Irlandia, zgodnie z art. 3 Protokołu w
            sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii dołączonego do Traktatu o
            Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, wyraziły chęć
            uczestnictwa w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia.]

     (21)   Dania, zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii dołączonego do
            Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,
            nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, a zatem nie jest nim związana
            ani nie podlega jego stosowaniu.

     PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

                                                Artykuł 1

                                                 Zakres

     1.      Niniejsze rozporządzenie stosuje się do spraw cywilnych i handlowych, bez względu
             na charakter sądu czy trybunału. Nie obejmuje swoim zakresem w szczególności
             spraw skarbowych, celnych czy administracyjnych.

     2.      Europejska procedura dotycząca nakazu płatniczego nie ma zastosowania do:

             (a)    praw własności wynikających ze stosunków małżeńskich i podobnych;

             (b)    upadłości, postępowania związanego z likwidacją niewypłacalnych spółek czy
                    innych osób prawnych, porozumień sądowych; postępowania układowego i
                    analogicznych;

             (c)    ubezpieczeń społecznych;

     3.      Do celów niniejszego rozporządzenia, pojęcie „sąd” obejmuje „szwedzkie służby
             egzekucyjne” (kronofogdemyndighet).

     4.      W niniejszym rozporządzeniu pojęcie „Państwo Członkowskie” oznacza Państwa
             Członkowskie oprócz Danii. [Zjednoczone Królestwo, Irlandia]

     17
            Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

PL                                                 21                                               PL
 ---pagebreak---                                            Artykuł 2

                     Europejska procedura dotycząca nakazu płatniczego

     1.   Niniejszym ustanawia się europejską procedurę dotyczącą nakazu płatniczego w celu
          odzyskiwania należności za bezsporne roszczenia pieniężne na konkretną kwotę,
          których termin płatności przypadł w czasie składania wniosku o europejski nakaz
          płatniczy.

     2.   Nic nie powstrzymuje wierzyciela od dochodzenia roszczenia w rozumieniu ust. 1
          przy wykorzystaniu innej procedury dostępnej zgodnie z prawem Państwa
          Członkowskiego, czy to procedury zwykłej, czy doraźnej.

                                           Artykuł 3

                             Wniosek o europejski nakaz płatniczy

     1.   Wniosek o europejski nakaz płatniczy sporządza się przy wykorzystaniu
          standardowego formularza zawartego w załączniku 1.

     2.   Wniosek zawiera:

          (a)   nazwiska i adresy stron oraz sądu, do którego składa się wniosek,

          (b)   kwotę roszczenia;

          (c)   jeżeli wymagane są odsetki od roszczenia, stopę procentową i okres za jaki
                wymagane są odsetki, o ile nie dolicza się odsetek ustawowych do kwoty
                zadłużenia zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego, do którego sądów
                składa się wniosek;

          (d)   podstawę roszczenia, w tym krótki opis okoliczności przywoływanych jako
                podstawa roszczenia i, w stosownych przypadkach, żądanych odsetek;

          (e)   krótki opis przynajmniej jednego środka dowodowego, który można by
                przedstawić podczas zwykłego postępowania cywilnego na poparcie
                roszczenia.

     3.   Wniosek musi być podpisany przez wierzyciela lub jego przedstawiciela
          własnoręcznie lub w formie zaawansowanego podpisu elektronicznego w rozumieniu
          art. 2 ust. 2 dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13
          grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisów
          elektronicznych.

PL                                            22                                              PL
 ---pagebreak---                                           Artykuł 4

                Wymogi w zakresie wydania europejskiego nakazu płatniczego

     1.   Sąd, do którego wpłynął wniosek sprawdza, czy wymogi określone w art. 1, 2 i 3
          zostały spełnione.

     2.   W przypadkach, w których sąd rozważa odrzucenie wniosku na skutek niespełnienia
          wymogów art. 3 może dać wnioskodawcy możliwość uzupełnienia lub poprawienia
          wniosku.

                                          Artykuł 5

                                     Odrzucenie wniosku

     1.   Sąd odrzuca wniosek w całości, jeżeli wymogi określone w art. 4 nie zostały
          spełnione dla przedmiotowego roszczenia lub jego części.

     2.   Od odrzucenia wniosku o europejski nakaz płatności nie przysługuje odwołanie.

     3.   Odrzucenie nie uniemożliwia wierzycielowi wszczęcia zwykłego postępowania
          sądowego w odniesieniu do tego samego roszczenia.

                                          Artykuł 6

                            Europejskie powiadomienie o płatności

     1.   W przypadku spełnienia wymogów określonych w art. 4, sąd wydaje europejskie
          powiadomienie o płatności przy wykorzystaniu standardowego formularza zawartego
          w załączniku 2.

     2.   Europejskie powiadomienie o płatności zostaje doręczone pozwanemu. Sposób
          doręczenia bez potwierdzenia odbioru przez pozwanego osobiście jest
          niedopuszczalny, jeżeli adres pozwanego nie jest znany na pewno.

     3.   W powiadomieniu pozwanego informuje się o przysługujących mu możliwościach

          (a)   zapłaty kwoty roszczenia, wraz z żądanymi odsetkami oraz kosztami
                wierzycielowi oraz złożenia oświadczenia informującego o płatności; lub

          (b)   przedstawienia odpowiedzi na pozew dla całego roszczenia lub jego części,

          która musi dotrzeć do sądu w terminie trzech tygodni od daty doręczenia mu
          europejskiego powiadomienia o płatności zgodnie z prawem Państwa
          Członkowskiego, w którym doręczenie ma miejsce.

     4.   W powiadomieniu pozwanego informuje się, iż

PL                                            23                                            PL
 ---pagebreak---           (a)   sąd nie zbadał uzasadnienia roszczenia przed wysłaniem powiadomienia

          (b)   sąd wyda wykonalną decyzję o ile nie otrzyma odpowiedzi na pozew lub
                oświadczenia pozwanego informującego sąd o zapłacie wierzytelności w
                terminie określonym w ust. 3.

     5.   Dla celów przerwania biegu przedawnienia europejskie powiadomienie o płatności
          uważa się za równoznaczne z nakazem stawienia się w sądzie w zwykłym
          postępowaniu cywilnym.

                                          Artykuł 7

                                    Odpowiedź na pozew

     1.   Pozwany może złożyć odpowiedź na pozew, albo wykorzystując standardowy
          formularz odpowiedzi, zawarty w załączniku 2, który zostanie mu dostarczony wraz
          z powiadomieniem o płatności, albo w inny sposób.

     2.   Pozwany wyraźnie wskazuje w odpowiedzi, czy kwestionuje przedmiotowe
          roszczenie w całości, czy w części. Nie musi podawać powodów kwestionowania
          roszczenia.

     3.   Odpowiedź na pozew zostaje podpisana przez pozwanego lub jego przedstawiciela
          własnoręcznie lub w formie zaawansowanego podpisu elektronicznego w rozumieniu
          art. 2 ust. 2 dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13
          grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisów
          elektronicznych.

                                          Artykuł 8

                                 Skutki odpowiedzi na pozew

     1.   Jeżeli odpowiedź na pozew zostaje złożona w terminie określonym w art. 6 ust. 3
          postępowanie toczy się dalej zgodnie z zasadami zwykłego postępowania cywilnego,
          o ile wierzyciel nie zażądał wyraźnie we wniosku przerwania procedury w takim
          wypadku.

     2.   Przeniesienie sprawy do postępowania zwykłego w rozumieniu ust. 1 reguluje prawo
          Państwa Członkowskiego, w którym wydano europejskie powiadomienie o płatności.

                                          Artykuł 9

                                 Europejski nakaz płatniczy

     1.   W razie niezłożenia odpowiedzi na pozew lub oświadczenia informującego o
          dokonaniu zapłaty w terminie określonym w art. 6 ust. 3, sąd wydaje europejski

PL                                           24                                              PL
 ---pagebreak---           nakaz płatniczy z własnej inicjatywy, przy wykorzystaniu standardowego formularza
          zawartego w załączniku 3.

     2.   Europejski nakaz płatniczy zostaje doręczony pozwanemu. Sposób doręczenia bez
          potwierdzenia odbioru przez pozwanego osobiście jest niedopuszczalny, jeżeli adres
          pozwanego nie jest znany na pewno.

     3.   W europejskim nakazie płatniczym pozwanego informuje się, że może wnieść
          sprzeciw wobec europejskiego nakazu płatniczego, który musi dotrzeć do sądu, który
          wydał nakaz, w terminie trzech tygodni od daty doręczenia mu europejskiego nakazu
          płatniczego zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego, w którym doręczenie ma
          miejsce.

                                           Artykuł 10

                       Wykonalność europejskiego nakazu płatniczego

     1.   Europejski nakaz     płatniczy    jest   wykonalny   bez   warunku    zapewnienia
          zabezpieczenia.

     2.   Bez uszczerbku dla ust. 1 warunki wykonalności oraz zawieszenia lub
          przedawnienia, w szczególności w razie wniesienia sprzeciwu zgodnie z art. 11,
          reguluje prawo Państwa Członkowskiego, w którym wydano nakaz.

                                           Artykuł 11

                      Sprzeciw wobec europejskiego nakazu płatniczego

     1.   Pozwany może złożyć sprzeciw wobec europejskiego nakazu płatniczego,
          wykorzystując standardowy formularz, zawarty w załączniku 3, który zostanie mu
          dostarczony wraz z europejskim nakazem płatniczym lub w inny sposób.

     2.   Pozwany wyraźnie wskazuje w sprzeciwie, czy kwestionuje przedmiotowe
          roszczenie w całości, czy w części, a w tym drugim przypadku, w stosunku do
          których części roszczenia ma zastrzeżenia. Nie musi podawać powodów
          kwestionowania roszczenia.

     3.   Sprzeciw zostaje podpisany przez pozwanego lub jego przedstawiciela
          własnoręcznie lub w formie zaawansowanego podpisu elektronicznego w rozumieniu
          art. 2 ust. 2 dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13
          grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisów
          elektronicznych.

     4.   Po upływie terminu określonego w art. 9 ust. 3 dłużnikowi przysługuje prawo, na
          warunkach ustanowionych prawem Państwa Członkowskiego, w którym wydano
          nakaz płatniczy i powiadomiono o tym Komisję zgodnie z art. - (19A)
          rozporządzenia ----/--/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia -------

PL                                            25                                               PL
 ---pagebreak---           tworzącego Europejski Tytuł Egzekucyjny dla roszczeń bezspornych, wnioskowania
          o rewizję nakazu płatniczego, w przypadkach gdy

          a)    (i)    nakaz płatniczy doręczono bez potwierdzenia osobistego odbioru; oraz

                (ii)  doręczenia nie dokonano w odpowiednim czasie lub w sposób
                umożliwiający mu zorganizowanie obrony nie z winy dłużnika,

          lub

          b)    dłużnik nie mógł wnieść sprzeciwu wobec roszczenia z powodu siły wyższej
          lub ze względu na nadzwyczajne okoliczności nie z jego winy,

               pod warunkiem podjęcia przez niego natychmiastowych działań w obu
          przypadkach.

                                          Artykuł 12

                                  Skutki wniesienia sprzeciwu

     1.   Jeżeli sprzeciw zostaje wniesiony w terminie określonym w art. 9 ust. 3
          postępowanie toczy się dalej zgodnie z zasadami zwykłej procedury cywilnej, o ile
          wierzyciel nie zażądał wyraźnie we wniosku przerwania procedury w takim
          wypadku.

     2.   Przeniesienie sprawy do postępowania zwykłego w rozumieniu ust. 1 reguluje prawo
          Państwa Członkowskiego, w którym wydano europejski nakaz płatniczy.

     3.   Odpowiedź na pozew złożona po upływie terminu określonego w art. 6 ust. 3,
          jednakże w terminie określonym w art. 9 ust. 3 daje takie same skutki, jak wniesienie
          sprzeciwu.

                                          Artykuł 13

                                      Zastępstwo prawne

     1.   Reprezentacja przez prawnika lub inną osobę o kwalifikacjach prawnych nie jest
          obowiązkowa

          (a)   dla wnioskodawcy w odniesieniu do wniosku o europejski nakaz płatniczy

          (b)   dla pozwanego w odniesieniu do odpowiedzi na pozew lub sprzeciwu wobec
                europejskiego nakazu płatniczego.

     2.   Wymóg zastępstwa prawnego w zwykłym postępowaniu cywilnym po odpowiedzi
          na pozew lub sprzeciwie wobec europejskiego nakazu płatniczego reguluje prawo
          Państwa Członkowskiego, w którym odbywa się postępowanie.

PL                                            26                                                  PL
 ---pagebreak---                                             Artykuł 14

                                              Koszty

     Łączne opłaty sądowe europejskiej procedury dotyczącej nakazu płatniczego oraz zwykłego
     postępowania cywilnego powstające w przypadku odpowiedzi na pozew lub sprzeciwu wobec
     europejskiego nakazu płatniczego nie przewyższają kosztów zwykłego postępowania
     cywilnego bez wcześniejszej europejskiej procedury dotyczącej nakazu płatniczego.

                                            Artykuł 15

                            Związek z krajowym prawem proceduralnym

     Wszelkie kwestie proceduralne nieomówione konkretnie w niniejszym rozporządzeniu
     reguluje prawo Państwa Członkowskiego, w którym odbywa się postępowanie związane z
     europejskim nakazem płatniczym.

                                            Artykuł 16

                                  Informacja o sądach właściwych

     1.      Do dnia 1 lipca 2005 r. każde Państwo Członkowskie przekaże Komisji, które sądy
             są właściwe do wydawania europejskiego nakazu płatniczego. Państwa
             Członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich późniejszych zmianach tych
             informacji.

     2.      Komisja publikuje i uaktualnia, w razie konieczności, informacje przedstawione
             przez Państwa Członkowskie zgodnie z ust. 1.

                                            Artykuł 17

                                       Przepisy wykonawcze

     Standardowe formularze określone w załącznikach podlegają aktualizacji i zmianie zgodnie z
     procedurą doradczą, o której mowa w art. 18.

                                            Artykuł 18

                                              Komitet

     1.      Komisję wspiera Komitet przewidziany art. 75 rozporządzenia Rady (WE)
             nr 44/2001.

PL                                              27                                                PL
 ---pagebreak---      2.      Jeżeli dokonuje się odniesień do niniejszego artykułu, zastosowanie mają art. 3 i 7
             decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.

                                             Artykuł 19

                                          Wejście w życie

     Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

     Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich
     Państwach Członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.

     Sporządzono w Brukseli

     W imieniu Parlamentu Europejskiego        W imieniu Rady
     Przewodniczący                            Przewodniczący

PL                                               28                                                PL
 ---pagebreak---                                                   ZAŁĄCZNIK 1

                            WNIOSEK O EUROPEJSKI NAKAZ PŁATNICZY
     1. Sąd

     1.1 Nazwa:

     1.2 Adres:

     2. Wierzyciel

     2.1 Imię i nazwisko/nazwa:

     2.2 Adres:

     3. Zastępca wierzyciela

     3.1 Imię i nazwisko:

     3.2 Adres:

     4. Pozwany

     4.1 Imię i nazwisko/nazwa:

     4.2 Adres:

     5. Roszczenie

     5.1 Kwota zadłużenia (bez odsetek i kosztów):

     5.2 Waluta:        □        EUR

                        □      korona szwedzka

                        □      [funt brytyjski]

     6. Odsetki

     6.1 Stopa procentowa (żądana od kwoty zadłużenia do momentu dokonania płatności)

     6.1.1        %                                       □

     6.1.2        % powyżej stopy bazowej EBC             □

     6.1.3        Ustawowa stopa procentowa               □

     6.2 Odsetki do pobrania od:

     7. Koszty (kwoty w tej samej walucie co w pkt 5.2)

     7.1 Koszty związane z niniejszą procedurą

     7.1.1 Opłata za złożenie wniosku:

     7.1.2 Wynagrodzenie zastępcy wierzyciela:

PL                                                        29                            PL
 ---pagebreak---      7.1.3 Inne (proszę podać):

     7.2 Koszty przed rozpoczęciem postępowania (proszę podać):

     7.3 Całość żądanych kosztów

     8. Roszczenie wiąże się z

     8.1 Umowa kupna/sprzedaży         □                             8.6 Umowa o świadczenie usług - inne     □

     8.2 Umowa najmu - nieruchomość □                                8.7 Pożyczka/gwarancja                   □

     8.3 Umowa najmu - ruchomość       □                             8.8 Odszkodowanie - wypadek drogowy      □

     8.4 Umowa ubezpieczenia           □                             8.9 Odszkodowanie - inne                 □

     8.5 Umowa o świadczenie usług - energia,

        gaz, woda, telefon             □                             8.10 Inne                                □

     9. Krótki opis podstawy zasadniczego roszczenia:

     10. Krótki opis podstawy żądanych odsetek:

     10.1 Ustawowa stopa procentowa                                                                           □

     10.2 Stopa procentowa uzgodniona przez strony                                                            □

     10.3 Stopa procentowa pożyczki zaciągniętej przez wierzyciela przynajmniej w kwocie zasadniczego roszczenia
                                                                                □

     10.4 Inne (proszę podać)

     11. Krótki opis powodów międzynarodowej jurysdykcji, jeżeli miejsce zamieszkania pozwanego nie mieści się
     w Państwie Członkowskim, przed którego sądami wytoczono powództwo.

     12. Dowody

     Skróty:    DE: dowód z dokumentów            TE: dowód z zeznania świadka       EX: dowód z opinii biegłego

                      IN: kontrola obiektu lub siedziby   OT: inne

               Rodzaj dowodu           Opis przedstawionego dowodu

     12.1

     12.2

PL                                                         30                                                      PL
 ---pagebreak---      12.3

     13.     W przypadku złożenia przez pozwanego odpowiedzi na pozew bądź wniesienia sprzeciwu
             postępowanie ulega przerwaniu                                                 □

             (UWAGA: O ILE POWYŻSZE POLE NIE ZOSTANIE ZAKREŚLONE, W
             PRZYPADKU ODPOWIEDZI NA POZEW LUB SPRZECIWU, NASTĘPUJE
             AUTOMATYCZNE    PRZENIESIENIE SPRAWY    DO   ZWYKŁEGO
             POSTĘPOWANIA CYWILNEGO)
     14. Podpis wierzyciela/jego zastępcy

PL                                               31                                               PL
 ---pagebreak---                                              ZAŁĄCZNIK 2

                            EUROPEJSKIE POWIADOMIENIE O PŁATNOŚCI

     Dotyczy:

     1.      Sąd wydający:

             Adres:

             Telefon/faks/e-mail:

     2.      WAŻNA INFORMACJA DLA POZWANEGO:

     Na mocy niniejszego powiadomienia wierzyciel żąda od Pana/Pani zapłaty podanej
     poniżej kwoty. Może Pan/Pani

     –            dokonać zapłaty całej kwoty podanej poniżej wraz z odsetkami oraz kosztami
                  na rzecz wierzyciela oraz złożyć oświadczenie informujące sąd o dokonaniu
                  zapłaty

     –            lub, jeżeli zamierza Pan/Pani zakwestionować roszczenie, złożyć w sądzie, który
                  wydał powiadomienie odpowiedź na pozew

     w terminie trzech tygodni od daty doręczenia Panu/Pani powiadomienia.

     Aby spełnić wymóg czasowy, odpowiedź na pozew lub oświadczenie informujące o
     dokonaniu zapłaty musi dotrzeć do sądu przed upływem podanego terminu.

     Można wykorzystać standardowy formularz odpowiedzi, dołączony do powiadomienia,
     jednakże nie ma takiego obowiązku.

     Sąd wydający powiadomienie nie zbadał zasadności roszczenia przed wydaniem
     powiadomienia.

     Niemniej jednak, w przypadku niezłożenia oświadczenia informującego o dokonaniu
     zapłaty ani odpowiedzi na pozew przed upływem terminu, wydany zostanie, bez
     dodatkowej analizy czy powiadomienia, europejski nakaz płatniczy, który może zostać
     wykonany w stosunku do Pana/Pani. Odpowiedź na pozew lub oświadczenie
     informujące o dokonaniu zapłaty to jedyny sposób uniknięcia wydania wezwania do
     zapłaty.
     3. Wierzyciel

     3.1 Imię i nazwisko/nazwa:

     3.2 Adres:

     4. Zastępca wierzyciela

     4.1 Imię i nazwisko:

     4.2 Adres:

PL                                                  32                                              PL
 ---pagebreak---      5. Pozwany

     5.1 Imię i nazwisko/nazwa:

     5.2 Adres:

     6. Roszczenie

     6.1 Kwota zadłużenia (bez odsetek i kosztów):

     6.2 Waluta:        □         EUR

                        □     korona szwedzka

                        □     [funt brytyjski]

     7. Odsetki

     7.1 Stopa procentowa (żądana od kwoty zadłużenia do momentu dokonania płatności)

     7.1.1        %                                       □

     7.1.2        % powyżej stopy bazowej EBC             □

     7.1.3        Ustawowa stopa procentowa               □

     7.2 Odsetki do pobrania od:

     8. Koszty (kwoty w tej samej walucie co w pkt 6.2)

     8.1 Koszty związane z niniejszą procedurą

     8.1.1 Opłata za złożenie wniosku

     8.1.2 Wynagrodzenie zastępcy wierzyciela:

     8.1.3 Inne (proszę podać):

     8.2 Koszty przed rozpoczęciem postępowania (proszę podać):

     8.3 Całość żądanych kosztów

     9. Roszczenie wiąże się z

     9.1 Umowa kupna/sprzedaży           □                        9.6 Umowa o świadczenie usług - inne   □

     9.2 Umowa najmu - nieruchomość □                             9.7 Pożyczka/gwarancja                 □

     9.3 Umowa najmu - ruchomość         □                        9.8 Odszkodowanie - wypadek drogowy    □

     9.4 Umowa ubezpieczenia             □                        9.9 Odszkodowanie - inne               □

     9.5 Umowa o świadczenie usług - energia,

        gaz, woda, telefon               □                        9.10 Inne                              □

     10. Krótki opis podstawy zasadniczego roszczenia:

PL                                                        33                                                 PL
 ---pagebreak---      11. Krótki opis podstawy żądanych odsetek:

     11.1 Ustawowa stopa procentowa                                                                                □

     11.2 Stopa procentowa uzgodniona przez strony                                                                  □

     11.3 Stopa procentowa pożyczki zaciągniętej przez wierzyciela przynajmniej w kwocie zasadniczego roszczenia    □

     11.4 Inne (proszę podać)

     12. Krótki opis powodów międzynarodowej jurysdykcji, jeżeli miejsca zamieszkania pozwanego nie mieści się
     w Państwie Członkowskim, przed którego sądami wytoczono powództwo.

     13. Dowody

     Skróty:           DE: dowód z dokumentów TE: dowód z zeznania świadka                EX: dowód z opinii biegłego

                       IN: kontrola obiektu lub siedziby     OT: inne

               Rodzaj dowodu               Opis przedstawionego dowodu

     13.1

     13.2

     13.3

                                                             Sporządzono w                                   Data

                                                             Podpis lub pieczęć

PL                                                             34                                                       PL
 ---pagebreak---      FORMULARZ ODPOWIEDZI – EUROPEJSKIE POWIADOMIENIE O PŁATNOŚCI

     Dotyczy:

     1.     Roszczenie, zgodnie z opisem w europejskim powiadomieniu o płatności jest
            uzasadnione; w międzyczasie dokonałem/-am płatności
                                                                                □

     2.     Niniejszym składam odpowiedź na pozew w odniesieniu do roszczenia w całości
                                                                                □

     3.     Niniejszym składam odpowiedź na pozew w odniesieniu do następujących części

            3.1    roszczenia zasadniczego
                                                                                □

            3.2    odsetek:                                                               □

            3.3    kosztów:                                                               □

     4. Podpis pozwanego/jego zastępcy:

PL                                             35                                             PL
 ---pagebreak---                                                  ZAŁĄCZNIK 3

                                   EUROPEJSKI NAKAZ PŁATNICZY

     Dotyczy:

     1.      Sąd wydający:

             Adres:

             Telefon/faks/e-mail:

     2.      WAŻNA INFORMACJA DLA POZWANEGO:

     Na mocy niniejszej decyzji sąd nakazuje Panu/Pani zapłatę wierzycielowi całej kwoty
     podanej poniżej wraz z odsetkami oraz kosztami. Wierzycielowi przysługuje prawo
     wyegzekwowania niniejszego zobowiązania bez dodatkowego powiadomienia.

     Może Pan/Pani złożyć oświadczenie informujące sąd o dokonaniu zapłaty w
     międzyczasie lub zakwestionować nakaz płatniczy poprzez wniesienie sprzeciwu do
     sądu, który wydał nakaz w terminie trzech tygodni od daty doręczenia Panu/Pani
     nakazu.

     Aby spełnić wymóg czasowy sprzeciw lub oświadczenie informujące o dokonaniu
     zapłaty musi dotrzeć do sądu przed upływem podanego terminu.

     Można wykorzystać standardowy formularz odpowiedzi, dołączony do niniejszego
     nakazu płatniczego, jednakże nie ma takiego obowiązku.

     W przypadku niezłożenia oświadczenia informującego o dokonaniu zapłaty ani
     sprzeciwu przed upływem terminu, europejski nakaz płatniczy nabiera mocy
     ostatecznego orzeczenia i nie można go już zakwestionować.
     3. Wierzyciel

     3.1 Imię i nazwisko/nazwa:

     3.2 Adres:

     4. Zastępca wierzyciela

     4.1 Imię i nazwisko:

     4.2 Adres:

     5. Pozwany

     5.1 Imię i nazwisko/nazwa:

     5.2 Adres:

     6. Roszczenie

     6.1 Kwota zadłużenia (bez odsetek i kosztów):

PL                                                   36                                    PL
 ---pagebreak---      6.2 Waluta:        □         EUR

                        □     korona szwedzka

                        □     [funt brytyjski]

     7. Odsetki

     7.1 Stopa procentowa (żądana od kwoty zadłużenia do momentu dokonania płatności)

     7.1.1        %                                       □

     7.1.2        % powyżej stopy bazowej EBC             □

     7.1.3        Ustawowa stopa procentowa               □

     7.2 Odsetki do pobrania od:

     8. Koszty (kwoty w tej samej walucie co w pkt 6.2)

     8.1 Koszty związane z niniejszą procedurą

     8.1.1 Opłata za złożenie wniosku

     8.1.2 Wynagrodzenie zastępcy wierzyciela:

     8.1.3 Inne (proszę podać):

     8.2 Koszty przed rozpoczęciem postępowania (proszę podać):

     8.3 Całość żądanych kosztów

     9. Roszczenie wiąże się z

     9.1 Umowa kupna/sprzedaży           □                        9.6 Umowa o świadczenie usług - inne   □

     9.2 Umowa najmu - nieruchomość □                             9.7 Pożyczka/gwarancja                 □

     9.3 Umowa najmu - ruchomość         □                        9.8 Odszkodowanie - wypadek drogowy    □

     9.4 Umowa ubezpieczenia             □                        9.9 Odszkodowanie - inne               □

     9.5 Umowa o świadczenie usług - energia,

        gaz, woda, telefon               □                        9.10 Inne                              □

     10. Krótki opis podstawy zasadniczego roszczenia:

     11. Krótki opis podstawy żądanych odsetek:

     11.1 Ustawowa stopa procentowa                                                                      □

     11.2 Stopa procentowa uzgodniona przez strony                                                       □

PL                                                        37                                                 PL
 ---pagebreak---      11.3 Stopa procentowa pożyczki zaciągniętej przez wierzyciela przynajmniej w kwocie zasadniczego roszczenia
                                                                                □

     11.4 Inne (proszę podać)

     12. Krótki opis powodów międzynarodowej jurysdykcji, jeżeli miejsca zamieszkania pozwanego nie mieści się
     w Państwie Członkowskim, przed którego sądami wytoczono powództwo.

     13. Dowody

     Skróty:          DE: dowód z dokumentów              TE: dowód z zeznania świadka   EX: dowód z opinii biegłego

                      IN: kontrola obiektu lub siedziby   OT: inne

               Rodzaj dowodu            Opis przedstawionego dowodu

     13.1

     13.2

     13.3

                                                          Sporządzono w                                       Data

                                                          Podpis i/lub pieczęć

PL                                                         38                                                          PL
 ---pagebreak---              FORMULARZ ODPOWIEDZI - EUROPEJSKI NAKAZ PŁATNICZY

     Dotyczy:

     1.    Roszczenie, zgodnie z opisem w europejskim nakazie płatniczym jest uzasadnione; w
           międzyczasie dokonałem/-am płatności
                                                                                □

     2.    Niniejszym wnoszę sprzeciw w odniesieniu do roszczenia w całości            □

     3.    Niniejszym wnoszę sprzeciw w odniesieniu do następujących części

           3.1    roszczenia zasadniczego                                              □

           3.2    odsetek:                                                             □

           3.3    kosztów:                                                             □

     4. Podpis pozwanego/jego zastępcy

PL                                             39                                              PL